marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
চেলুলাৰ জে'ল () ভাৰতৰ আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ ৰাজধানী পৰ্ট ব্লেয়াৰত অৱস্থিত এখন প্ৰসিদ্ধ জে'ল ইয়াৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয় ১৮৯৬ চনত৷ ৷ প্ৰায় ৬০০ বন্দীক ছেলুলাৰ জে'ল নিৰ্মাণৰ কামত লগোৱা হৈছিল আৰু ১৯০৬ চনত ইয়াৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈছিল৷ এই কাৰাগাৰ নিৰ্মাণত খৰচ পৰিছিল ৫,১৭,৩৫২ টকা৷ ১৯৭৯ চনত ছেলুলাৰ জে'লক ৰাষ্ট্ৰীয় স্মাৰকৰূপে ( ) ঘোষণা কৰা হয়৷ ছেলুলাৰ জে'লক কলীয়া পানী বুলিও কয়জ্ঞানাঞ্জন প্ৰান্তিক, খণ্ড ২০১৩ ( ১ - ১৫ জুন ) ৩২শ বছৰ (১৩শ সংখ্যা) পৃষ্ঠা নং ৩৭৷ 

গঠন প্ৰণালী
মূল আন্দামানৰ উত্তৰ-পূব অংশৰ সমুদ্ৰ তীৰত নিৰ্মিত বৃহৎ আৰু ঐতিহাসিক চেলুলাৰ জে'লৰ নামটো ইয়াৰ গঠনশৈলীৰপৰা আহিছে৷ ইয়াত প্ৰত্যেকটো কুঠৰী, অৰ্থাৎ চে'ল () অকলশৰীয়াকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ ইয়াত কোনো সমূহীয়া কোঠা () নাছিল৷ আৰম্ভনিতে ইয়াত থকা কুঠৰীৰ সংখ্যা ৬৯৮ টা আছিল৷ বৰ্তমান এই সংখ্যা কমি ২৯৬ টা হৈছেগৈ৷ খিৰিকিবিহীন আৰু মাত্ৰ তিনি মিটাৰ উচ্চতাৰ এই সংকীৰ্ণ কুঠৰী বা ছেলত বন্দীসকলৰ ওপৰত জে'ল কৰ্তৃপক্ষই অকথ্য অত্যাচাৰ চলাইছিল৷ তিনিমহলীয়া এই চেলুলাৰ জে'লৰ দ্বিতীয় মহলাৰ বেৰত ১৩ খন ফলকত তেনে ৩৩৬ জন ছহিদৰ নাম খোদিত হৈ আছে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য আংশিক তালিকা
চেলেং (বৈজ্ঞানিক নাম:  ) ইউফৰবিয়েচিয়া () পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদ পূৰ্ৱতে ইয়াক   নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল অসমৰ হোলোঙাপাৰ গিবন অভয়াৰণ্যত প্ৰচুৰ পৰিমানে চেলেং গছ পোৱা যায় পেকেজিং বাকচ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ইয়াৰ কাঠ ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইয়াৰ ফলৰ পৰা সুগন্ধি প্ৰস্তুত কৰা হয় মিজোৰামত এই উদ্ভিদৰ পাত পোহনীয়া জন্তুৰ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

বিৱৰণ
চেলেং গছজোপা প্ৰায় ২৫ ফুট পৰ্যন্ত ওখ হয় ইয়াৰ ফলবোৰ ৯ - ১২ মিলিমিটাৰ ব্যাসৰ জামুকৰ দৰে মাংসযুক্ত, ৰঙা বেঙুনীয়া বৰণৰ পকিলে বেঙুনীয়া ক'লালৈ পৰিণত হয়

বিতৰণ
চেলেং গছ ভাৰত, ভূটান, বাংলাদেশ, নেপাল, ম্যানমাৰ, ইণ্ডো-চীন, চীন, থাইলেণ্ড, মালয়েছিয়া, সুমাত্ৰা আৰু ব্ৰুনেউ, লাওছ, ভিয়েটনাম, কম্বোডিয়া আৰু পূৱ হিমালয় অঞ্চলত পোৱা যায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
সোণালী ফুলৰ পাটৰ চেলেং
চেলেং বা চেলেং চাদৰ শৰীৰৰ ওপৰ অংশত পৰিধান কৰা এবিধ অসমীয়া পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ সাধাৰণতে দেহৰ সন্মুখৰ ফালে এটা অংশ ৰাখি লৈ বাঁও কান্ধেৰে পিঠিৰ ফালে চেলেঙৰ আনটো অংশ ওলোমাই লোৱা হয় অসমীয়া সংস্কৃতিত চেলেং চাদৰক এক সন্মানীয় সাজৰূপে গণ্য কৰা হয় চেলেঙসমূহ সাধাৰণতে পাট বা কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হয় এখন চেলেং প্ৰায় ২৭৪ চেমি দীঘল আৰু ১৩০ চেমি বহল হয় আৰু ইয়াৰ দুয়োটা মূৰতে ফুল তোলা থাকে এই ফুলসমূহ তোলোতে সাধাৰণতে সোণালী সূতাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়

প্ৰকাৰ
অসমীয়া লোকসকলে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চেলেং চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰে যেনে:-
 সোণৰ সূতাৰে চাবধৰা চেলেং
 আঁচু দিয়া চেলেং
 গাৰিয়লী চেলেং
 পাৰি দিয়া চেলেং
 গুণাকটা চেলেং
 দৰিয়ালি গুণা কৰা চেলেং
 সোণীয়া চেলেং

ব্যৱহাৰ

উত্তৰীয় বস্ত্ৰ হিচাপে পৰিচিত এইবিধ বস্ত্ৰ পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে পৰিধান কৰে যদিও ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সীমিত হুঁচৰি বিহুত মুখিয়ালজনে বিহুৱান বা গামোচাৰ লগতে চেলেং চাদৰ পৰিধান কৰে সত্ৰাধিকাৰ, গোসাঁই আৰু ভকত-বৈষ্ণৱসকলে প্ৰায় বাধ্যতামূলকভাৱে চেলেঙৰ ব্যৱহাৰ কৰে
ভাওনাৰ গায়ন-বায়নসকলেও চেলেং চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায় অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত ৰভাতলত বৰ-কন্যা উভয়ে চেলেং চাদৰ পৰিধান কৰে দৰাসাজৰ চেলেং সাধাৰণতে পাটেৰে বোৱা হয় অন্যান্য মাঙ্গলিক কাম-কাজতো চেলেং লোৱাৰ নিয়ম আছে

কোনো ব্যক্তিক সন্মান বা সম্বৰ্ধনা জনাবলৈ প্ৰশস্তি পত্ৰ, স্মাৰক আদিৰ লগতে বহু ক্ষেত্ৰত অংগ বস্ত্ৰ হিচাপে চেলেং এখনো দিয়া হয়

চিত্ৰ ভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চেল্লাপ্পান নিৰ্মলা (; জন্ম ১৯৫২ বা ১৯৫৩) এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক যিগৰাকীয়ে ১৯৮৬ চনত ভাৰতত এইচ. আই. ভি.ৰ প্ৰথমটো ঘটনা আৱিষ্কাৰ কৰিছিল ১৯৮৫ চনত, ৩২ বছৰ বয়সত তেওঁ চেন্নাইত মাইক্ৰ'বায়'লজীৰ ছাত্ৰী হিচাপে কাম কৰি আছিল (মাদ্ৰাছ) আৰু তেওঁৰ গৱেষণা-কৰ্মৰ বাবে তেজৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সেইবোৰ এইচ.আই.ভি. পজিটিভ পৰীক্ষাৰ বাবে ভাৰতত সংগ্ৰহ কৰা প্ৰথম নমুনা 

 কেৰিয়াৰ 
পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা নিৰ্মলাক স্বামীয়ে চিকিৎসা গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ যাবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল ১৯৮২ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা আমেৰিকাত এইচ আই ভিৰ আনুষ্ঠানিক অনুসৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে তেওঁৰ গুৰু অধ্যাপিকা সুনীতি ছলমনৰ পৰা এই ভাইৰাছটোৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰাৰ ধাৰণা আহিছিল সেই সময়ত এইচ. আই. ভি. এতিয়াৰ নিচিনাকৈ দেশত নিষিদ্ধ বিষয় আছিল মুম্বাই আৰু পুনেৰ পৰা তেজৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল যদিও কোনো ইতিবাচক ফলাফল পোৱা নগ'ল 

গৱেষণা পৰিকল্পনাত নিৰ্মলাই সংগ্ৰহ কৰা ৮০টাকে ধৰি উচ্চ বিপদজনক বুলি সন্দেহ কৰা গোটৰ পৰা প্ৰায় ২০০টা তেজৰ নমুনা লোৱা হৈছিল চেন্নাইত পৰীক্ষাৰ সুবিধাৰ অভাৱৰ বাবে ছলমনে ২০০ কিলোমিটাৰ (১২০ মাইল) দূৰৈৰ ভেলোৰৰ খ্ৰীষ্টিয়ান মেডিকেল কলেজ এণ্ড হস্পিতালত পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে নমুনাবোৰে নিশ্চিত কৰিছিল যে এইচ. আই. ভি. ভাৰতত সক্ৰিয় তথ্যটো ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদলৈ হস্তান্তৰ কৰা হৈছিল, যিয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধী আৰু তামিলনাডু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী এইচ. ভি. হান্দেক এই বিষয়ে কৈছিল পৰৱৰ্তী সময়ত এইচ. আই. ভি. দেশত মহামাৰী হৈ পৰিছিল

১৯৮৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিৰ্মলাই তামিলনাডুত চাৰ্ভিলেন্স ফৰ এইডছ নামৰ গৱেষণা পত্ৰখন দাখিল কৰে আৰু পিছত চেন্নাইৰ কিং ইনষ্টিটিউট অৱ প্ৰিভেণ্টিভ মেডিচিন এণ্ড ৰিচাৰ্চত যোগদান কৰে ২০১০ চনত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
চেহনাই () ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত এবিধ পাৰম্পৰিক সুষিৰ বাদ্য ইয়াক সাধাৰণতে কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় ইয়াৰ এটা মুৰত দুডাল দুটা ৰিডযুক্ত আৰু আনটো মুৰত ধাতু বা কাঠৰ চুপিৰ দৰে অংশ থাকে .. চেহনাই ধ্বনিয়ে শুভ আৰু পবিত্ৰতাৰ অনুভূতি সৃষ্টি কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয় ইয়াৰ ফলত বিবাহ, শোভাযাত্ৰা আৰু মন্দিৰত ব্যাপকভাৱে চেহনাই ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইয়াক ৰাজহুৱা সংগীতানুষ্ঠানতো বজোৱা হয় এইটো ৰাজকীয় দৰবাৰত বাদ্যযন্ত্ৰী সকলে ব্যৱহাৰ কৰা নটা বাদ্যৰ নউবাট বা পৰম্পৰাগত সংগতৰ অংশ আছিল দক্ষিণ ভাৰতৰ নাদশ্বৰমৰ লগত চেহনাইৰ মিল আছে. . 307., . 1

উৎপত্তি
চেহনাই ভাৰতত প্ৰচলিত আন এনিধ পাৰম্পৰিক সুষিৰ লোকবাদ্য পুংগীৰ পৰা বিকশিত হৈছে বুলি ভবা হয় পুংগী সাধাৰণতে সাপৰ খেল দেখুৱা লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে

চেহনাইৰ উৎপত্তিৰ আন এক তত্ত্ব অনুসৰি ইয়াৰ নাম "সুৰ-নল" শব্দটোৰ অপভ্ৰংশ হৈ সৃষ্টি হৈছে নলনলিনাড শব্দটো বহুতো ভাৰতীয় ভাষাত নলিকা বা ৰিড বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় "সুৰ" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে সুৰ বা সাংগীতিক ধ্বনি ইয়াক বহুতো ভাৰতীয় সঁজুলিৰ নামৰ উপসৰ্গ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় "সুৰ-নাল"ক পুৰণি পাৰ্চী সাম্ৰাজ্যৰ "সুৰনাজুৰ্ণা" নামেৰে জনা গৈছিল ইয়াৰ ফলত এই বাদ্য সমগ্ৰ মধ্য পূব আৰু পূব ইউৰোপত বিয়পি পৰে ছচেহনাই সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত উত্তৰ ভাৰতীয় বিবাহত বজোৱা হয় কইনায়ে তেওঁৰ স্বামীৰ ঘৰলৈ পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰ এৰি যোৱাৰ সৈতে চেহনাই জড়িত ,    , - 2005,  5  2008 কেতিয়াবা দুটা চেহনাই একেলগে বান্ধি বজোৱা হয় ইয়াৰ ফলত ইয়াক প্ৰাচীন গ্ৰীক অলোৰ দৰে বাদ্যত পৰিণত হয়  (    "    ".                 

পশ্চিম ভাৰত আৰু উপকূলীয় কৰ্ণাটকত প্ৰচলিত চেহনাই সেই অঞ্চলৰ বাবে থলুৱা চেহনাই বাদক সকল পশ্চিম উপকূলত গোৱানকোঙ্কনি আৰু মন্দিৰৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ আছিল তেওঁলোকে বাদ্যযন্ত্ৰী সকলক ভাজন্ত্ৰী বুলিছিল আৰু মন্দিৰসমূহলৈ প্ৰদান কৰা সেৱাৰ বাবে তেওঁলোকক মাটি আৱণ্টন কৰা হৈছিল

বৈশিষ্ট্য
এই নলীয়া বাদ্যবিধ লাহে লাহে তলৰ ফালৰ এটা মুৰৰ পৰা আনটো মুৰলৈ ঠেকৰ পৰা বিস্তৃত হয় ইয়াত সাধাৰণতে ছয়ৰ পৰা নটা ফুটা থাকে ইয়াত এবাৰত চাৰিগুণ ৰিড উডৱাইণ্ড হিচাপে পৰিচালিত হয় বাদ্যবিধ আয়ত্ত কৰিবলৈ সংগীতজ্ঞজনে বিভিন্ন আৰু জটিল মুখমণ্ডলৰ পেশী আৰু আঙুলিৰ কৌশল নিয়োগ কৰিবলগীয়া হয়

চেহনাইত দুটা অষ্টকৰ পৰিসৰ আছে তলৰ মধ্য ''ৰ পৰা '' ট্ৰেবলেৰ ক্লিফৰ ওপৰৰ এটা ৰেখা অষ্টক পূৰ্ণ হয় বৈজ্ঞানিক তীক্ষ্ণতা মাপন পদ্ধতিত এয়া 3 ৰ পৰা 5লৈ বিস্তৃত

উল্লেখযোগ্য বাদ্যযন্ত্ৰীসকল
 ওস্তাদ বিছমিল্লাহ খান
 এছ. বলেশ
 অনন্ত লাল
 আলি আহমেদ হুছেইন খান
 পণ্ডিত ৰঘুনাথ প্ৰসন্ন
 পণ্ডিত ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসন্ন
 পণ্ডিত লোকেশ আণ্ড

চিত্ৰ বিথিকা

টোকা
 
 

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
চেহান কৰুণাতিলকা (; জন্ম: ১৯৭৫) শ্ৰীলংকাৰ এগৰাকী লেখক তেওঁ কলম্বোত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, নিউজিলেণ্ডত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু লণ্ডন, আমষ্টাৰডাম আৰু ছিংগাপুৰত থাকি কাম কৰিছিল তেওঁৰ ২০১০ চনৰ প্ৰথম উপন্যাস চাইনামেন: দ্য লিজেণ্ড অৱ প্ৰদীপ মেথিউৱে কমনৱেলথ বুক প্ৰাইজ, ডি এছ চি পুৰস্কাৰ তথা গ্ৰেটিয়ান পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল আৰু ৱাইজডেনৰ দ্বাৰা সৰ্বকালৰ দ্বিতীয় সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰিকেট বিষয়ক কিতাপ ( ) হিচাপে বিবেচিত হৈছিল তেওঁৰ তৃতীয় উপন্যাস দ্য চেভেন মুনচ্ অৱ মালি আলমেইদাই ২০২২ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত বুকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল

জীৱনপঞ্জী
১৯৭৫ চনত দক্ষিণ শ্ৰী লংকাৰ গালেত চেহান কৰুণাতিলকাৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হৈছিল কলম্বোত তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ কলুপিটিয়াৰ এছ থমাছ প্ৰিপেৰেটৰী স্কুল আৰু তাৰ পিছত নিউজিলেণ্ডত হোৱাংআনুই কলেজিয়েট স্কুল আৰু মাচি বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল তেওঁৰ পৰিয়ালে তেওঁ বিজনেচ এডমিনিষ্ট্ৰেচন পঢ়াটো বিচাৰিছিল; কিন্তু পৰিয়ালৰ ইচ্ছাৰ বিপৰীতে গৈ চেহানে ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰি এই বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল

২০১০ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস প্ৰকাশ কৰাৰ আগতে, তেওঁ মেককেন, আইৰিছ আৰু বিবিডিঅত বিজ্ঞাপনৰ কাম কৰিছিল আৰু দ্য গাৰ্ডিয়ান, নিউজউইক, ৰোলিং ষ্টন, জি কিউ, নেচনেল জিঅগ্ৰাফিক, কণ্ডে নাষ্ট, ৱাইজডেন, দ্য ক্ৰিকেটাৰ আৰু ইকনমিক টাইমচ্ৰ বাবে লিখিছিল তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ ৰক বেণ্ড ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট স্কোৱেৰ আৰু পাৱাৰকাট চাৰ্কাছ আৰু ব্ৰাছ মাংকি বেণ্ডৰ সৈতে বাছ () বজাইছিল

উপন্যাস
দ্য পেইণ্টাৰ আছিল কৰুণাতিলকাৰ কিতাপৰ প্ৰথম পাণ্ডুলিপি ২০০০ চনত গ্ৰেটিয়ান পুৰস্কাৰৰ বাবে এই পাণ্ডুলিপিটো তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল যদিও ই কেতিয়াও কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ হোৱা নাছিল

তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস চাইনামেন: দ্য লেজেণ্ড অৱ প্ৰদীপ মেথিউত (২০১০ চনত স্ব-প্ৰকাশিত), ক্ৰিকেটৰ আলমত শ্ৰী লংকাৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে লিখা হৈছিল,  (12  2011), "   ",  . . কিতাপখন আছিল, এজন সুৰাসক্ত সাংবাদিকে ১৯৮০ ৰ দশকৰ এজন নিৰুদৃষ্ট শ্ৰীলংকাৰ ক্ৰিকেটাৰক অনুসন্ধান কৰি বিচাৰি উলিওৱাৰ কাহিনী

কৰুণাতিলকাই বিভিন্ন শিৰোনামৰ সৈতে তেওঁৰ দ্বিতীয় খন উপন্যাস লিখিছিল আৰু কিতাপখনৰ বিভিন্নটা সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছিল ২০১৫ চনত গ্ৰেটিয়ান পুৰষ্কাৰৰ বাবে প্ৰথম খচৰা তালিকাভুক্ত কৰাৰ সময়ত উপন্যাসখনৰ শিৰোনাম আছিল ডেভিল ডান্স পেংগুইন ইণ্ডিয়াই ২০২০ চনত চেটচ্ উইথ দ্য ডেড নাম দি কিতাপখন ভাৰতবৰ্ষত মুকলি কৰিছিল

২০২২ চনৰ আগষ্টত প্ৰকাশিত চেহানৰ দ্য চেভেন মুনচ্ অৱ মালি আলমেইদাই ২০২২ বৰ্ষৰ বুকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল একে বছৰৰে ১৭ অক্টোবৰত লণ্ডনৰ ৰাউণ্ড হাউচৰ এক অনুষ্ঠানত এই বঁটা ঘোষণা কৰা হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ সাহিত্যিক
চেহিন টেফেৰা () এগৰাকী ইথিঅ'পিয়ান নাৰীবাদী কৰ্মীযি ইথিঅ'পিয়ান পৰিচয়ৰ ধাৰণাক প্ৰচাৰ কৰে আৰু নিজকে প্যান- ইথিঅ'পিয়ান বুলি ভাবে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ছেহিন টেফেৰাৰ জন্ম আদিছ আবাবাত হৈছিল তেওঁ নাচৰত স্কুলত প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰু চেনফৰ্ড ইংৰাজী কমিউনিটি স্কুলত হাইস্কুলত পঢ়িছিল এথেন্সৰ লা ভাৰ্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেম্পাছৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী, ক্লাৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লিংগৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ২০১৫ চনত লণ্ডনৰ এছ অ' এ এছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পি এইচ ডি লাভ কৰে

নাৰীবাদী সক্ৰিয়তা
চেহিনে এটা নাৰীবাদী গোট  আৰু এটা সংশ্লিষ্ট প্ৰতিষ্ঠান   সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷

২০১১ চনৰ অক্টোবৰৰ পৰা ২১০২ চনৰ জুলাই মাহৰ ভিতৰত ছেহিনে আদিছ আবাবাৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল, "যৌন কৰ্মী মহিলা আৰু তেওঁলোকৰ পুৰুষ সংগীৰ সৈতে ৯০টা সাক্ষাৎকাৰ, সাতটা ফ'কাচ গ্ৰুপ আলোচনাৰ লগতে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পুৰুষ ছাত্ৰৰ দুটা গোট" কৰিছিল তেওঁ দেখিলে যে যৌনকৰ্মীসকলে নিজকে ভুক্তভোগী হিচাপে নাভাবে, আৰু তেওঁলোক "বুদ্ধিমান, হাস্যৰসময়ী আৰু প্ৰায়ে যৌনকৰ্মী হোৱাৰ সুযোগ আৰু প্ৰত্যাহ্বানৰ বিষয়ে সৎ" চেহিনে সাৰাংশত এইদৰে কয় যে-"সাক্ষাৎকাৰ লোৱা মহিলাসকলৰ দৃষ্টিভংগী আৰু অভিজ্ঞতাই এক জটিল ছবি দাঙি ধৰে য'ত বহু মহিলাই নিজৰ কামত আহে, নিজৰ যৌনতাৰ সৈতে আলোচনা কৰি আয়ৰ বাবে আলোচনা কৰি অবাধ হিংসাৰ 'বৃত্তিগত বিপদ' সহ্য কৰে"

২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ছেহিনে উল্লেখ কৰিছিল যে -এ টিগ্ৰে যুদ্ধৰ যৌন হিংসাৰ বলি হোৱা লোকৰ সাক্ষ্য লিপিবদ্ধ কৰিছিল ইৰিত্ৰিয়াৰ প্ৰতিৰক্ষা বাহিনী (ইডিএফ)ক ভুক্তভোগীসকলে ধৰ্ষণৰ কাৰণ বুলি কয়  চেহিনে কয় যে চেটাৱিটৰ নথিপত্ৰই দেখুৱাইছে যে ধৰ্ষণ "বৃহৎ পৰিসৰত ঘটি আছে" আৰু "টিগ্ৰেত পিতৃ-মাতৃয়ে ধৰ্ষণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ নিজৰ ছোৱালীৰ মূৰ চুলি আৰু 'ল'ৰা' হিচাপে সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইথিঅপিয়াৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
চেৰা বিহু বুলিলে সপ্তম আৰু অন্তিম বিহুক বুজায়৷ চেৰা শব্দৰ অৰ্থ হল অৱসান বা ত্যাগ৷ সেইদিনা উজনি অসমত কোনো কোনোৱে হাঁচতি আগবঢ়াই বৰগছৰ গুৰিত বিহু উৰাই আহে৷ সেইদিনা উজনি-নামনি উভয়তে সাতশাকী খোৱাৰ নিয়ম আছে৷ সেই নিয়ম আজিও প্ৰচলিত হৈ আছে৷ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বাবে চেৰা বিহুৰ এক বিশেষ গুৰুত্ব আছে৷ সাত বিহুৰ দিনা মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে বদলা আতাক ধৰ্মাধিকাৰ পাতি তাল-মালা আগবঢ়াই উজনিলৈ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল৷ গুৰুজনাৰ আদেশ শিৰত লৈ আতাই পিছ দিনাই উজনিলৈ যাত্ৰা কৰিছিল৷ সাত বিহুৰ দিনা আজিও পুৱা-প্ৰসংগ শেষ হোৱাৰ পিছত গায়ন-বায়নৰ সমস্ত প্ৰসংগই বন্ধ থকাটো উল্লেখযোগ্য৷ সেইদিনা তাত সৰ্বসাধাৰণ উপবাসে থাকে৷ সেইদিনা খেতিয়কসকল পথাৰলৈ নাযায়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিহু
চেৰাউ নৃত্য () মিজোৰামৰ এক জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাগত নৃত্য বাঁহৰ সৈতে নচা এই নৃত্যবিধ বাঁহ নৃত্য বুলিও জনপ্ৰিয় ৰাজ্যখনৰ প্ৰতিটো উৎসৱতে ই এক প্ৰচলিত নৃত্য মিজো যুৱক যুৱতী একেলগে মিলি এই নৃত্য কৰে মিজোৰামৰ প্ৰাচীনতম নৃত্যবোৰৰ এটা এই নৃত্যবিধ ৰাজ্যখনৰ প্ৰতিটো উৎসৱৰ এৰাব নোৱাৰা অংগ হৈ পৰিছে :..--. 

চেৰাও নৃত্যত সাধাৰণতে ছয়ৰ পৰা আঠজন লোকে মাটিত দীঘল কেঁচা বাঁহ স্থাপন কৰে আৰু তাৰ ওপৰত দূডাল বাঁহ দুজনে দুইমুৰত ধৰে পুৰুষ শিল্পীসকলে ছন্দোবদ্ধভাৱে বাঁহেৰে চাপৰ মাৰে, আনহাতে মহিলা নৃত্যশিল্পীৰ দলবোৰে বাঁহবোৰৰ মাজে মাজে ছন্দোবদ্ধ পদক্ষেপত নাচে ই হৈছে মিজোৰামৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত আৰু সুন্দৰ নৃত্য, আৰু এই নৃত্য উৎসৱৰ সময়ত এক আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ হয় ফিলিপিন্সে দেশত একে ধৰণৰ নৃত্য দেখা যায়
যি টিনিক্লিং নামেৰে বিখ্যাত ২০১০ চনত গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল, যেতিয়া এক বৃহৎ সংখ্যক চেৰাউ নৃত্যশিল্পীয়ে একে সময়তে একেলগে নৃত্য কৰিছিল

ইতিহাস
বিশ্বাস কৰা হয় যে চেৰাও নৃত্যৰ উদ্ভৱ হৈছিল ১ম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰাচীন কালত চেৰাও নৃত্য এক ৰীতি হিচাপে নৱজাতক সন্তানক পৃথিৱীত এৰি যোৱা মৃত মাতৃৰ আত্মাক সান্ত্বনা প্ৰদান কৰিবলৈ পৰিবেসন কৰা হৈছিল
অৱশ্যে,এই পাৰম্পৰিক বিশ্বাসবোৰ এতিয়া লোপ পাইছে আৰু চেৰাও নৃত্য যথেষ্ট প্ৰসাৰিত হৈছে দৰাচলতে এই নৃত্যটো প্ৰতিটো অনুষ্ঠানতে মিজৰামবাসিসকলে পৰিৱেশন কৰে

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

   
 .

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:মিজোৰাম
চেৰিং লেণ্ডল () এগৰাকী ভাৰতীয় স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু ভাৰতৰ লাডাখ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মহিলা স্বাস্থ্যৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক তেওঁ লেহৰ সোণম নৰ্বু মেম'ৰিয়েল চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত সেৱা আগবঢ়াইছিল আৰু অন্যান্য শিক্ষানুষ্ঠানৰ সৈতেও জড়িত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০৬ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০২০ চনত ভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে, তেওঁ জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা এই বঁটা লাভ কৰা কেইখনমান মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী আৰু এই সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা লাডাখৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা চিকিৎসক গোটেই কেৰিয়াৰত উৎকৃষ্টতা প্ৰদৰ্শন কৰা বা অস্তিত্বত গৌৰৱ আৰু মহানতাৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰা ৱাল অৱ ফেমতো তেওঁক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে ৱালে সেইসকল ব্যক্তি আৰু দলক স্বীকৃতি দিয়ে যিসকলে উচ্চ কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছে আৰুবা সমাজলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে লাডাখীৰ প্ৰখ্যাত লোকসংগীতজ্ঞ মৰুপ নামগ্যালৰ জীৱনৰ ওপৰত নিৰ্মিত তথ্যচিত্ৰ দ্য ছং কলেক্টৰত লেণ্ডোলক দেখা গৈছে তেওঁক ২০২০ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰা হৈছিল

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
চেৰিবেলামৰ এণ্টেৰিয়ৰ লোব () হৈছে মস্তিষ্কৰ অন্যতম লোব, যিয়ে অচেতন প্ৰপ্ৰচেপচনৰ মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে দায়বদ্ধ মস্তিষ্কৰ আগফালৰ লোবত ইনপুট প্ৰধানকৈ মেৰুদণ্ডৰ পৰা হয় ইয়াক কেতিয়াবা পেলিঅচেৰবেলামৰ বুলিও কোৱা হয়
ক্লিনিকেল গুৰুত্ব
এণ্টেৰিয়ৰ লোব চিনড্ৰম
যেতিয়া এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ বেছিভাগ কেলৰি মদৰ পৰা পায় (ক্ৰনিক এলকহলিজম) তেতিয়া পুষ্টিহীনতাৰ বাবে আগফালৰ লোবৰ অৱনতি ঘটিব পাৰে ইয়াক এণ্টেৰিয়ৰ লোব চিনড্ৰম বুলি জনা যায় আৰু ইয়াৰ ফলত ব্যক্তিৰ অস্থিৰ পদ সঞ্চালনৰ সৃষ্টি হয়
অতিৰিক্ত দৃশ্য

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অংগ
চেৰেছ (প্রতীক: 16) সৌৰজগতৰ সবাতোকৈ ক্ষুদ্ৰ আৰু গ্ৰহাণুবলয়ৰ একমাত্ৰ বাওনা গ্ৰহ ইটালীয় জ্যোতিৰ্বিদ গুইছেপ্পি পিয়াজ্জিয়ে ১৮০১ খৃষ্টাব্দৰ প্ৰথম দিনাই (অৰ্থাত ১ জানুৱাৰী, ১৮০১) এই গ্ৰহটো আৱিস্কাৰ কৰিছিল  চেৰেছ নামটোৰ উৎস হৈছে ৰোমান দেৱী চেৰেছ যাক শস্য, ফল-মূল তথা মাতৃস্নেহৰ দেৱী বুলি জনা যায়

৯৫০ কিলোমিটাৰ ব্যাসৰ অধিকাৰী চেৰেছ গ্ৰহাণুপুঞ্জৰ সবাতোকৈ ডাঙৰ জ্যোতিষ্ক গ্ৰহাণুপুঞ্জৰ সকলো গ্ৰহাণুৰ মুঠ ভৰৰ প্ৰায় এক-তৃতীয়াংশ ভৰ চেৰেছতেই আছে সাম্প্ৰতিক পৰ্যবেক্ষনসমূহৰ পৰা জনা যায়, চেৰেছৰ পৃষ্ঠ সম্ভৱত পানী, বৰফ আৰু পানীত দ্ৰৱীভূত বিভিন্ন খনিজ পদাৰ্থৰ মিশ্ৰনৰ পৰা তৈয়াৰ হৈছে 

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
      (  )
          .
       
  --     ,   -   (  ) 

শ্ৰেণী:বাওনা গ্ৰহ
শ্ৰেণী:সৌৰজগত
চৈতন্য টামহানে (; জন্ম: ১ মাৰ্চ, ১৯৮৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ছবি-নিৰ্মাতা ২০১৪ চনত নিৰ্মিত মাৰাঠী ভাষাৰ ছবি 'ক'ৰ্ট'ৰ বাবে টামহানে জনাজাত ছবিখনক ৮৮সংখ্যক একাডেমী বঁটালৈ 'শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী ছবি'ৰ শাখাৰ বাবে ভাৰতৰ 'আনুষ্ঠানিক বাছনি' হিচাপে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল ছবিখনে ভাৰতীয় ন্যায়িক প্ৰণালীটোক এগৰাকী লোকশিল্পীৰ দৃষ্টিৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰে

'ক'ৰ্ট'ৰ পূৰ্বে টামহানেয়ে 'ছিক্স ষ্ট্ৰেণ্ডছ্' নামেৰে চুটি ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল সেইখন ছবিৰ তেখেত লেখক আৰু নিৰ্দেশক আছিল ছবিখন প্ৰযোজনাও চৈতন্যয়েই কৰিছিল 'ক'ৰ্ট'ৰ বাবে টামহানেয়ে ১৬তম মুম্বাই ছবি মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে আনহাতে নৱম এছিয়ান ছবি মহোৎসৱত 'শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যকাৰ'ৰ বাবে মনোনীত হয়, . ''      .'  21  2014.   17  2015. ইয়াৰ উপৰি ছবিখনে একাধিক বঁটা-সন্মান লাভ কৰে ২০১৮ চনত টামহানেয়ে কন্নড় ভাষাৰ ছবি 'বালেকেম্পা'ত সৃষ্টিশীল প্ৰযোজক হিচাপে জড়িত হয়

২০২০ চনত টামহানেৰ নিৰ্দেশনাত দ্বিতীয়খন কাহিনী-চিত্ৰ মুক্তি হয় ছবিখনৰ নাম হৈছে ' ' ছবিখনৰ ৭৭তম ভেনিছ আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত এটি প্ৰিমিয়াৰ হয় ভেনিছতে ছবিখনে '' বঁটা লাভ কৰে এই বঁটাটো প্ৰদান কৰে 'ছবি সমালোচকৰ আন্তৰ্জাতিক সংঘ'য়ে (:      ) ইয়াৰ লগতে ছবিখনে 'শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য'ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়

চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী
 ' ' (২০১১) চুটি ছবি
 '   ' (২০১৪) চুটি ছবি
 '' (২০১৪)
 ' ' (২০২০)

বঁটা-বাহন
 শ্ৰেষ্ঠ ছবি বঁটা, ক'ৰ্টৰ বাবে, ৬২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২০১৫
 শ্ৰেষ্ঠ ছবি, ক'ৰ্টৰ বাবে,       , ২০১৫
 শ্ৰেষ্ঠ এছিয়ান কথাছবি, ক'ৰ্টৰ বাবে, ছিংগাপুৰ আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত, ছিলভাৰ স্ক্ৰীন বঁটা, ২০১৪
 শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য, 'দ্য ডিছাইপল'ৰ বাবে, ভেনিছ ছবি মহোৎসৱ, ২০২০

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:মাৰাঠী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
চৈতেলী গোৱা নামনি অসমৰ এক লুপ্তপ্ৰায় লোক-অনুষ্ঠান৷ এই উৎসৱৰ লগত নামনি অসমৰে মহখেদা মহোহো উৎসৱৰ সৈতে সামান্য মিল আছে৷  চৈতেলী গোৱা উৎসৱত নামনি অসমৰ বিভিন্ন টোলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা ব্ৰাহ্মণ ছাত্ৰসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু মহোহো অনুষ্ঠান গাঁৱৰ শিশু আৰু ডেকাসকলে পালন কৰে৷ চত মাহৰ দোমাহীত গৰুদক্ষিণাৰ বাবে ছাত্ৰসকলে ভিক্ষা বিচাৰে৷প্ৰাচীন কামৰূপৰ ইতিহাস, কনকলাল বৰুৱা, অনুবাদ:অঞ্জন শৰ্মা, পৃষ্ঠা:১৩৯, ২০২০চন, প্ৰকাশন:, :978-93-87494-38-1 চৈতেলী শব্দটোৰ উৎস সম্পৰ্কে বিভিন্ন মতবাদ আছে৷ ই চোতালে চোতালে বহি নাম গাই অনুষ্ঠিত কৰাবাবেও হব পাৰে বা চত মাহত অনুষ্ঠিত কৰা বাবেও হব পাৰে; এই বিষয়ে ঠিৰং সিদ্ধান্ত একো পোৱা নাযায়৷ লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক নাৰায়ণ দাসৰ মতে, চত মাহত চোতালে চোতালে হাতচাপৰি বজাই পইচা খুজি আনি গুৰুদক্ষিণা দিছিল বাবে ইয়াৰ নাম চৈতেলী নাম৷ ঠাইভেদে ইয়াৰ উচ্চাৰণ বেলেগ বেলেগ, যেনে, চৌতালী, চৈতেলী, চতেলী, ছয়তেলী আদি:..202004-91.

পৰম্পৰাৰ উৎস

প্ৰাচীন ভাৰতৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাত শিষ্যসকলে ভিক্ষা কৰি প্ৰাপ্ত ভিক্ষা গুৰুদক্ষিণা হিচাপে  গুৰুক আনি দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছিল৷  বৌদ্ধধৰ্মীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাতো শিক্ষা শেষ হোৱাৰ পাছত সদলবলে ওলাই গৈ ভিক্ষাং দেহি, কল্যাণামাস্তু ভৱ আদি ধ্বনি দি বৌদ্ধ বিহাৰৰ শিষ্যসকলে ভিক্ষা কৰে৷ অৱশ্যে ইয়াৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য আছে, বৌদ্ধ বিহাৰত শিষ্যসকলক গাৰ্হস্থ্য ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ শিক্ষা দিয়া হয় আৰু টোলসমূহত আন শিক্ষাৰ লগতে গাৰ্হস্থ্য শিক্ষাও দিয়া হয়৷ সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত এই ভিক্ষা কাৰ্যৰ কিছু পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ লোকসংস্কৃতিৰ লেছেৰি বোটলা, ডিম্বেশ্বৰ মেধি উৎস যিয়েই নহওক, দক্ষিণ কামৰূপৰ ঠায়ে ঠায়ে এতিয়াও চৈতেলী নাম গোৱা হয়৷ অৱশ্যে ইয়াত ছাত্ৰসকলৰ ঠাইত আন জনসাধাৰণে চত মাহত গহইঘৰৰ সম্মুখত নাগেৰা, তাল আদি বজাই চৈতেলী নাম পাতে৷টুনীপ্ৰিয়া দেৱী, হৰিদেৱজ্যোতি, সম্পাদনা: ড দিগন্ত কুমাৰ দাস

পৰম্পৰা
পুৰণি অসমত টোলসমূহত বছৰৰ আৰম্ভণিতে শিক্ষাবৰ্ষ আৰম্ভ হয় আৰু বছৰৰ শেষভাগত শেষ হয়৷ গোটেই বছৰ গুৰুৰ টোলত থাকি শিক্ষাগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত, ফাগুন আৰু চতৰ সংক্ৰান্তি অৰ্থাৎ দোমাহীৰ দিনাৰ পৰা চতৰ আঠ দিন যোৱালৈকে প্ৰতিখন টোলৰ পৰাই ছাত্ৰসকলে বিভিন্ন গাঁৱত গৈ ঘৰে ঘৰে শ্লোক গাই বা নাম গাই পইচা সংগ্ৰহ কৰে৷ ছাত্ৰসকলৰ সুন্দৰ শ্লোক-নাম শুনি গৃহস্থসকলে আনন্দমনে পইচা দান কৰে৷ ছাত্ৰসকলে গোৱা এটা শ্লোকৰ উদাহৰণ,  অচ্যুতং কেশৱং বিষ্ণু হৰিং সতং জনাৰ্দনং৷৷ হংসং নাৰায়ণঞ্চৈৱ বিষ্ণোৰ্ণামাষ্টকং শুভম্৷৷ চৈতেলীত গোৱা নামবোৰ ঠাইভেদে নাগাৰা নাম, দগৰৰ নাম, পালনাম, বীৰনাম, চৈতেলী নাম আদি নামেৰে জনা যায়৷ এনেদৰে ছাত্ৰসকলে নানা অৰ্থবহ শ্লোক আৰু নাম গাই গৃহস্থৰ চোতালে চোতালে আশীৰ্বাদ দি ফুৰে৷ পিছত সংগৃহীত ধন টোললৈ আহি গুৰুক অৰ্পণ কৰে৷ গুৰুৱে এই ধনৰ এভাগ নিজলৈ ৰাখি বাকীখিনিৰে ছাত্ৰসকলক এটা ভোজ খুৱাই শিক্ষাবৰ্ষৰ সামৰণি মাৰি শিষ্যসকলক বিদায় দিয়ে৷ বৰ্তমান সময়ত শিষ্যসকলৰ আৰ্হিত দুলড়ী, লেছাৰী, ঝুনা, ছবি আদিৰ সহায়ত গঞালোকে এই চৈতেলী গোৱা প্ৰথা জীয়াই ৰাখিছে৷
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
২০২৪ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা এজন বাংলাদেশী হিন্দু নেতা চিন্ময় কৃষ্ণ দাস মুক্তিৰ দাবীত হোৱা প্ৰতিবাদৰ সময়ত চিটাগং আদালতৰ অধিবক্তা চৈফুল ইছলাম আলিফ তীক্ষ্ণ অস্ত্ৰেৰে আক্ৰমণ কৰি হিংসাত্মক ঘটনাত কোনো ব্যক্তিয়ে হত্যা কৰিছিল প্ৰতিবেদনসমূহে ইংগিত দিয়ে যে হিংসাটোত দাসৰ অনুগামী হিচাপে চিনাক্ত কৰা ব্যক্তি আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেল ছচাইটি ফৰ কৃষ্ণ চেতনা (ইস্কন) ৰ অভিযুক্ত সমৰ্থকসকল জড়িত আছিল

তথ্যসূত্ৰ
চৈয়দ আকবৰুদ্দিন () এগৰাকী ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাৰ বিষয়া আৰু পূৰ্বৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘলৈ ভাৰতৰ স্থায়ী প্ৰতিনিধি ১ জানুৱাৰী ২০১৭ৰ পৰা ১৯ মে' ২০২০ লৈ তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছিল

 ব্যক্তিগত জীৱন
চৈয়দ আকবৰুদ্দিনে বেগমপেটত অৱস্থিত হায়দৰাবাদ পাব্লিক স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃ এছ. বাচিৰুদ্দিন অচমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা আৰু গণসংযোগ বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক আছিল পিছলৈ তেওঁ কাটাৰ দেশৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ইয়াৰ লগতে তেওঁ ড বি. আৰ. আম্বেদকাৰ মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য আৰু পুনেত অৱস্থিত ভাৰতৰ ফিল্ম আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠানৰ গৱেষণা উইংৰ সঞ্চালক আছিল চৈয়দ আকবৰুদ্দিনৰ মাতৃ ড জেবা বাচিৰুদ্দিন শ্ৰী সত্য সাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ সদস্য আছিল:..----

 কৰ্মজীৱন 
চৈয়দ আকবৰুদ্দিন ১৯৮৬ বৰ্ষৰ প্ৰশাসনিক বিষয়া তেওঁ ভিয়েনাত অৱস্থিত আন্তৰ্জাতিক আণৱিক শক্তি সংস্থাত চাৰি বছৰৰ বাবে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০১১ চনত তেওঁ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে তেওঁক পশ্চিম এছিয়াৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে গণ্য কৰা হয় এই অঞ্চলত তেওঁ কেইবাবছৰ বিভিন্ন পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ চৌদি আৰৱৰ জেদ্দাহৰ কঞ্চুল জেনেৰেল তেওঁ ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৫ চনলৈ ভাৰতৰ বিদেশ সচিবৰ কাৰ্যালয়ৰ সঞ্চালক আছিল

চৈয়দ আকবৰুদ্দি ২০১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈ ভাৰতৰ বিদেশ মন্ত্ৰণালয়ৰ চৰকাৰী প্ৰবক্তা আছিল তেওঁ বিদেশ মন্ত্ৰণালয়ৰ বৈদেশিক প্ৰচাৰ আৰু ৰাজহুৱা কূটনীতি বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল ইয়াৰ লগতে তেওঁ ২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাৰত-আফ্ৰিকা সমাৱেশৰ মুখ্য উদ্যোক্তা আছিল পিছলৈ তেওঁ ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ বিদেশ মন্ত্ৰালয়ৰ অতিৰিক্ত সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল:..---------46970353. ২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰসংঘলৈ ভাৰতৰ স্থায়ী প্ৰতিনিধি হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে:..394-------.

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
চৈয়দ ছাদুল্লা () অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ তথা অনাতাঁৰ ঘোষক ১৯৪৮  চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ডিব্ৰুগড় জিলাত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে তেওঁ আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ এগৰাকী ঘোষক

কৰ্মজীৱন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা (; ২১ মে' ১৮৮৫ - ৮ জানুৱাৰী ১৯৫৫) অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী স্বাধীনতাৰ আগত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অসম প্ৰদেশৰ তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী (তেতিয়া প্ৰধানমন্ত্ৰী বোলা হৈছিল) আছিল তেওঁ ১৯৩৭ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৯৩৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ আৰু ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈ মুছলিম লীগৰ কেবিনেটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল      1937   .

১৯১৯ চনৰ গুৱাহাটী পৌৰসভাৰ তেওঁ সভাপতি আছিল ১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯৩৪ চনলৈ তেওঁ অসমৰ শিক্ষা আৰু কৃষি বিভাগৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মন্ত্ৰী আছিল আৰু ১৯৩৭ চনত তেওঁ অসমৰ প্ৰথম গৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক ১৯৪৬ চনত নাইট উপাধিৰে বিভূষিত কৰে এই সন্মান ১৯২৮ জন্মদিন সন্মান ৰূপে তেওঁক অৰ্ডাৰ অফ ইণ্ডিয়ান আম্পায়াৰ নাইট কমাণ্ডাৰ হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল  , 4  1928  , 13  1946

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা ১৮৮৫ চনৰ ২১ মে তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এখন গোড়া মুছলিম পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল 

তেওঁ চৈয়দ মহম্মদ তৈবুল্লাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ আছিল ১৮৭৮ চনত চৈয়দ মহম্মদ তৈবুল্লা গোলাঘাটৰ কাছাৰীঘাট নামৰ সৰু গাওঁ এখনৰ পৰা আহি গুৱাহাটীত বসবাস কৰিছিল 

ছাৰ চৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা গুৱাহাটীৰ কটন কলেজ আৰু কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ (, ১৯৩৬  ২০২০) আছিল অসমৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ১৯৮০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৮১ চনৰ ৩০ জুনলৈকে তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত আছিল তেৱেঁই হৈছে অসমৰ ইতিহাসৰ ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত থকা একমাত্ৰ মহিলা মুখ্যমন্ত্ৰী তেওঁ চাৰিবাৰকৈ অসম বিধানসভালৈ সদস্যা হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল ১৯৮৮ চনত তেওঁ ৰাজ্যসভালৈ আমন্ত্ৰণ পাইছিল ২০২০ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰত অষ্ট্ৰেলিয়াত তেখেতৰ মৃত্যু হয়

চমু পৰিচয়
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৬ চনত তেওঁ আলিগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল ১৯৫৬ চনত তেওঁ যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা আছিল

ৰাজনৈতিক জীৱন
চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ এগৰাকী সক্ৰিয় সদস্যা আছিল এই কমিটিত যোগদান কৰাৰ পিছতেই তেওঁ নানা মহিলা সংগঠনৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল

চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰ ১৯৭২ চনত অসম বিধানসভালৈ সদস্যা হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল সেইবাৰ শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহৰ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ ৰাজ্যিক শিক্ষামন্ত্ৰী ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ইয়াৰ পিছত ১৯৭৮, ১৯৮৩ আৰু ১৯৯১ চনৰ বিধানসভালৈও তেওঁ সদস্যা হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল

মুখ্যমন্ত্ৰী পদত
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ মন্ত্ৰীসভাৰ পতনৰ পিছত, ১৯৭৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰৰ পৰা অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰৱৰ্তন কৰা হয় কেইবামাহো ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন চলোৱাৰ অন্তত, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিৰ্দেশক্ৰমে কংগ্ৰেছ (ই) দলৰ নেত্ৰী চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰক অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ দিয়া হয় ১৯৮০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে এনেদৰে অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ অন্ত পৰে

চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰে দায়িত্ব লোৱাৰ সময়ত, অসমত বিদেশী বহিষ্কৰণ আন্দোলন চলি আছিল অসমত অবৈধভাৱে অনুপ্ৰৱেশ কৰি, অসমৰ মাটিত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ লোৱা হাজাৰ হাজাৰ বাংলাদেশী লোকক অসমৰ মাটিৰ পৰা বহিষ্কৰণ কৰাৰ দাবীত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু গণ সংগ্ৰাম পৰিষদে অসমত তীব্ৰ এক আন্দোলন গঢ়ি উঠিছিল অসমত এই আন্দোলন এক জাতীয় আন্দোলন ৰূপে গঢ়ি উঠিছিল টাইমূৰ চৰকাৰে এই সমস্যাটো আলোচনাৰ মাজেৰে সমাধান নকৰি কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ পুলিচৰ হাতত অধিক ক্ষমতা প্ৰদান কৰি, এই আন্দোলন চি. আৰ. পি.ৰ হতুৱাই মষিমূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল সেই সময়ত অসমৰ বাতৰি কাকত সমূহে অসম আন্দোলনক পূৰ্ণ সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল সেয়ে টাইমূৰ চৰকাৰে অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহত চেন্সৰ আদেশশ জাৰী কৰে বিশেষকৈ দৈনিক অসম, অগ্ৰদূত, জনমভূমি আদি কাকতৰ ওপৰত চৰকাৰে চোকা নজৰ ৰাখিছিল

প্ৰায় সাত মাহ কাল শাসনকাৰ্য চলোৱাৰ পাছত আনোৱাৰা টাইমূৰৰ চৰকাৰখনৰ শোচনীয় পতন ঘটে ১৯৮১ চনৰ ৩০ জুনত চৈয়দা আনোৱাৰা টাইমূৰে মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে ইয়াৰ পিছতে অসমত পুনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ প্ৰৱৰ্তন হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
     

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
চোখ () ১৯৮২ চনত মুক্তি পোৱা আৰু উৎপলেন্দু চক্ৰৱৰ্তী পৰিচালিত এখন বঙালী ছবি, য'ত ওম পুৰী, অনিল চেটাৰ্জী, শ্যামানন্দ জালান আৰু শ্ৰীলা মজুমদাৰে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ছবিখনৰ কাহিনীভাগ ১৯৭৫ চনৰ পটভূমিত কলকাতাৰ এটা মৰাপাট কলৰ শ্ৰমিকসকলৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰ আৰু শোষণৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে

ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ পূ্ৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ আৰু শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালনাৰ বাবে দুটাকৈ ৩০ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে
কাহিনীৰ সাৰাংশ
১৯৭৫ চনৰ জৰুৰীকালীন সময়ছোৱাৰ পৰিৱেশত ছবিৰ কাহিনী ৰচিত হৈছে কলকাতাৰ জেথিয়া মৰাপাত কলৰ মালিকৰ ভাতৃ আৰু আন এজন শ্ৰমিকৰ হত্যাৰ অপৰাধত শ্ৰমিক সংঘৰ নেতা যদুনাথক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয় অথচ যদুনাথে এই হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰা নাছিল মৃত্যুৰ আগেয়ে তেওঁ চকু দুটা দানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে কিন্তু মিলৰ মালিকে এই দানৰ কথা গম পাই কুটিল উপায়েৰে নিজৰ অন্ধ পুত্ৰৰ বাবে দুয়োটা চকু লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে ইফালে ডাক্তৰে আৱিষ্কাৰ কৰে যে জেথিয়াই দিয়া দান সংক্ৰান্তীয় নথিবোৰ ভুৱা মালিক জেথিয়াৰ এই অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে  অতি সোনকালেই মিলৰ শ্ৰমিকসকল যদুনাথৰ বিধৱা পত্নীৰ নেতৃত্বত সংগঠিত হয় আৰু প্ৰতিবাদী সমদল উলিয়ায়
অভিনয়শিল্পী

 ওম পুৰী (যদু নাথ)
 অনিল চক্ৰৱৰ্তী (অনিল চট্টোপাধ্যায়)
 শ্যামানন্দ জালান (কাৰখানাৰ মালিক)
 শ্ৰীলা মজুমদাৰ (যদুনাথৰ পত্নী)
 মাধৱী মুখাৰ্জী (অতিথি শিল্পী)
 অশোক বেনাৰ্জী
 বৈদ্যনাথ বেনাৰ্জী
 গৌতম বেনাৰ্জী
 মঞ্জু বেনাৰ্জী
 নেপাল বনিক

বঁটা
 ১৯৮২-৩০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
 শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি
 শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক: উৎপলেন্দু চক্ৰৱৰ্তী

 তথ্যউৎস 

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
চোখেৰ বালি হৈছে এখন বাংলা নাট্য চলচ্চিত্ৰ, যিখন ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ একেই নামৰ উপন্যাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সতু সেনে পৰিচালনা কৰিছিল এই চলচ্চিত্ৰটো ৩০ জুলাই ১৯৩৮ তাৰিখে এছচিয়েটেড প্ৰডিউচাৰ্ছৰ অধীনত মুক্তি লাভ কৰিছিল এই ছবিখন চোখেৰ বালি উপন্যাসৰ প্ৰথমটো চলচ্চিত্ৰ ৰূপান্তৰ আছিল

 কাহিনী  
এই চলচ্চিত্ৰখন এগৰাকী যৌৱনা বিধৱা বিনোদিনী আৰু মহেন্দ্ৰৰ অবৈধ প্ৰেম সম্পৰ্কক কেন্দ্ৰীভূত মহেন্দ্ৰৰ পত্নী আশালতা বিনোদিনীৰ এক ঘনিষ্ঠ বান্ধৱী স্নেহ আৰু মৰমৰ বাবে বিনোদিনীয়ে মহেন্দ্ৰৰ পৰিয়ালৰ সৈতে বাস কৰিবলৈ আহে মহেন্দ্ৰৰ শৈশৱৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু বিহাৰীয়ো বিনোদিনীৰ প্ৰতি মানসিকভাৱে আকৰ্ষিত হৈ পৰে

 অভিনেতা-অভিনেত্ৰী 

ছাবি বিশ্বাস  বিহাৰী
ৰমা বেনাৰ্জী  অন্নপূৰ্ণা
মনোৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্য  সাধুচৰণ
হৰেণ মুখোপাধ্যায়  মহেন্দ্ৰ
সুৱপ্ৰভা মুখোপাধ্যায়  বিনোদিনী
শান্তিলতা ঘোষ  ৰাজলক্ষ্মী
ইন্দিৰা ৰায়  আশালতা
অট্ৰি গুহ ঠাকুৰতা
শিৱকালী চট্টোপাধ্যায়

 ঠাকুৰৰ প্ৰতিক্ৰিয়া  
ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে নিজেই এই চলচ্চিত্ৰখন জোড়াসাঁকোত থাকোঁতে চাইছিল আৰু পিছত ১৯৩৮ চনৰ ৪ আগষ্ট তাৰিখে শান্তিনিকেতনৰ পৰা এখন পত্ৰত লিখিছিল: 

আৰু চাওক
 চোখেৰ বালি (২০১৩ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

 বাহ্যিক সংযোগ 

 তথ্যসূত্ৰ  

শ্ৰেণী:বাংলা ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ 
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ 
শ্ৰেণী:১৯৩৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
চোখৰ বালি () হৈছে ২০০৩ চনত  মুক্তি পোৱা এখন বঙালী ভাষাৰ এখন ড্ৰামা বা নাট্যধৰ্মী ছবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ১৯০৩ চনৰ চোখেৰ বালি উপন্যাসৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল পৰিচালক আছিল ঋতুপৰ্ণ ঘোষ ইয়াত ঐশ্বৰ্য ৰায়ে বিনোদিনীৰ চৰিত্ৰত আৰু ৰাইমা সেনে আশালতাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আশালতা আৰু বিনোদিনীয়ে ইজনে সিজনক চোখেৰ বালি বুলি অভিহিত কৰে আন আন প্ৰধান চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে, মহেন্দ্ৰৰ চৰিত্ৰত প্ৰসেনজিৎ চেটাৰ্জীয়ে, মহেন্দ্ৰৰ মাতৃ ৰাজলক্ষ্মীৰ চৰিত্ৰত লিলি চক্ৰৱৰ্তীয়ে, মহেন্দ্ৰৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু বেহাৰীৰ চৰিত্ৰত টোটা ৰায় চৌধুৰীয়ে আৰু এটা সৰু চৰিত্ৰত স্বস্তিকা মুখাৰ্জীয়ে পিছত ছবিখন হিন্দী ভাষাত ডাব কৰা হয় আৰু সেই ভাষাতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মুক্তি লাভ কৰে

মুক্তিৰ লগে লগে চোখৰ বালিয়ে সমালোচনা আৰু বক্স অফিচত ইতিবাচক সমাদৰ লাভ কৰে

চোখৰ বালিয়ে বাংলা ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি , শ্ৰেষ্ঠ সাজ-পোছাক ডিজাইন, আৰু শ্ৰেষ্ঠ কলা নিৰ্দেশনা, এই তিনিটা শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে ২০০৩ চনত লোকাৰ্নো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনক শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ গোল্ডেন লিঅ'পাৰ্ড বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হয় ১৯ অক্টোবৰত ভাৰতৰ ৩৪তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চোখেৰ বালি প্ৰদৰ্শিত হয় ২০০৩ চনত চিকাগো আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ইয়াক আধিকাৰিক নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল তাৰোপৰি টৰন্টো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱকে ধৰি ২৫টাতকৈও অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱত এইখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল
চাউণ্ডট্ৰেক
ছবিখনৰ নেপথ্য সংগীত দেৱজ্যোতি মিশ্ৰৰ আৰু উল্লেখযোগ্য যে ইয়াত কোনো নেপথ্য গীত নাই চোখেৰ বালিত শ্ৰীলা মজুমদাৰে ঐশ্বৰ্য ৰায়ৰ বাবে আৰু সুদীপ্ত চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰাইমা সেনৰ বাবে ডাব কৰিছিল
সমালোচনা
বিনোদিনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ঐশ্বৰ্যই সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে আনন্দবজাৰ পত্ৰিকাত চন্দ্ৰিল ভট্টাচাৰ্যই ছবিখনৰ পৰিচালনা, চিত্ৰনাট্য, নেপথ্য সংগীত, শব্দ ডিজাইন, চিত্ৰগ্ৰহণ, প্ৰডাকচন ডিজাইনৰ লগতে সুদীপ্ত চক্ৰৱৰ্তীৰ ডাবিঙৰ বাবে প্ৰশংসা কৰে প্লেনেট বলীউডৰ একাংশু খেৰাই ছবিখনক ৮১০ ৰেটিং প্ৰদান কৰে তেওঁ চিত্ৰগ্ৰহণ সুন্দৰ বুলি বিবেচনা কৰিছিল আৰু গানৰ দৃশ্য গ্ৰহণত লিপ-চিংক নোহোৱাত আনন্দিত হৈছিল অৱশ্যে তেওঁ কয় যে "ডাবিঙত বহুখিনি কম থাকি গল" আৰু তেওঁ বিচাৰিছিল যে কোনোবা বেলেগ পৰিচালকে হিন্দীত ডাব কৰক তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে ছবিখনে "পৰিৱেশ আৰু বিচাৰধাৰাই এক নিৰ্দিষ্ট দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰে" এবিচি অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাৰ্গাৰেট প'মেৰেঞ্জেই ছবিখনক ৫ টা তাৰকাৰ ভিতৰত ৩ টা তাৰকা প্ৰদান কৰি কয় যে "ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু ৰীতি-নীতিৰ ক্ষেত্ৰত যি অন্তৰ্দৃষ্টি দিয়ে, সেয়া  আকৰ্ষণীয় আৰু ই আৱেগৰ অতিৰিক্ত বোজাৰ সৈতে সামান্য অধৈৰ্য্যতাক অতিক্ৰম কৰাৰ প্ৰৱণতা থাকে" এবিচিৰ ডেভিদ ষ্ট্ৰেটনে ছবিখনক ৫ টা তাৰকাৰ ভিতৰত ৩.৫ তাৰকা দি মন্তব্য কৰিছিল যে ছবিখনৰ সংস্কৰণটো কেনেকৈ ৪০ মিনিট চুটিকৈ সম্পাদনা কৰা হৈছিল, অথচ ছবিখনৰ অভিনয় সুন্দৰ আৰু আকৰ্ষণীয়

 আৰু চাওক 
চোখেৰ বালি (১৯৩৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

বাহ্যিক সংযোগ

. 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
অসমীয়া গাওঁ এখনৰ এটা ঘৰৰ চোতাল
ইংলণ্ডৰ চোতাল
চোতাল হৈছে মানুহৰ ঘৰৰ আগফালে বা পাচফালে থকা মুকলি ঠাই:..চোতাল  মূলৰ পৰা চোতাল শব্দটো নিষ্পন্ন হৈছে বিদেশতো মানুহে ঘৰত চোতাল ৰখা দেখা যায় চোতালখনত সাধাৰণতে ঘাঁহ-বন নাথাকে ঘৰৰ আগফালে থকা চোতালক আগচোতাল আৰু পাচফালৰখনক পাচ চোতাল বুলি কয় আগচোতালখন সাধাৰণতে সকলোৱে দেখা পায় যদিও অনেকে পাচফালৰ চোতালখন আবুৰ কৰি ৰাখে

 অসমীয়া সংস্কৃতিত চোতাল 
জাতি, বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে অসমৰ প্ৰত্যেক ঘৰ মানুহৰ দুৱাৰমুখৰ চোতালখন এক অবিচ্ছেদ্য অংগ বিশেষকৈ অসমৰ গাঁৱলীয়া সমাজত এখন আদৰ্শ ঘৰৰ প্ৰথম শোভা হল চোতালখনক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা এক শৃংখলাবদ্ধ পৰিৱেশ অসমৰ মানুহৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰিক কাৰ্যাৱলী, উৎসৱ-পাৰ্বন, ধৰ্মীয় কৃত্য সম্পাদনৰ বাবে চোতালখন অপৰিহাৰ্য এই থলীতে ককা-আইতাই শিশুক সাধু কয়, আজৰি পৰত সুখ-দুখৰ ভাৱ বিনিময় কৰে, দৈনন্দিন কাৰ্যাৱলী আৰু ভবিষ্যতৰ কাৰ্যপন্থা সম্বন্ধে নানান গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোচনাৰ সূত্ৰপাত হয় সৰু-সুৰা অপৰাধৰ গোচৰ নিষ্পত্তি হয় কৃষি-কৰ্মৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন সঁজুলিৰ নিৰ্মাণ আৰু মেৰামতি হয় কৃষকে ধান, মাহ, সৰিয়হৰ বীজ উলিয়ায় এই চোতালখনতে ই শিশুসকলৰ গীত-মাত আৰু খেল-ধেমালি পৰিৱেশনৰ থলী অসমীয়া নাৰীৰ লখিমী শাল তাঁত-শালক কেন্দ্ৰ কৰি বিভিন্ন কুটিৰ শিল্প গঢ়ি উঠে এই চোতালখনতে জনজাতিসকলৰ তাঁত-শাল চাং ঘৰৰ ওপৰত হলেও ইয়াৰ লগত সম্পৰ্কিত ব-তোলা, বাটি কঢ়া, মহুৰা ফুৰোৱা আদি কামবোৰ চোতালখনতে সম্পন্ন হয় আমাৰ সমাজত প্ৰতিঘৰতে কাউৰী পুৱাতে শুই উঠি চোতালখন সৰাটো এক অতীজৰে পৰা চলি অহা পৰম্পৰা এই চোতালৰ দাঁতিতে এজোপা শেৱালি ফুল আৰু একোণত তুলসী পুলি ৰুই অথবা কাষতে থকা গোঁসাই ঘৰত সন্ধিয়া এগছি বন্তি জ্বলোৱাটো অসমীয়া লোকাচাৰৰ এক পৰম্পৰা অসমীয়া সমাজৰ জন্ম-মৃত্যু, বিবাহ সংক্ৰান্তিয় আৰু নানা ধৰ্মীয় সংস্কাৰ এই চোতালতে সম্পন্ন কৰা হয় নৱ জাতকৰ সূৰ্য দেখুওৱা উৎসৱ, নামনিৰ গণনি উৎসৱ, বিবাহ, হুচৰী, বিহু, মৃতকৰ শ্মশান যাত্ৰাৰ প্ৰাককৰ্ম, মৃতকৰ দহা কাজ, গৰখীয়া সকাম, বাৰ্ষিক এঘৰীয়া ভাওনা, ভঙুৱা সকাম আৰু বহুবোৰ পূজা-পাৰ্বনৰ কৃত্য চোতালখনতে সম্পন্ন হয় অসমীয়া মানুহৰ ঘৰৰ পাছফালে থকা চোতালখনক পাছচোতাল বোলে তাত ঘৰৰ গৃহিণীসকলৰ ৰন্ধন কাৰ্যৰ লগত সংযুক্ত তথা নিত্য প্ৰয়োজনীয় কামবোৰ সম্পাদনা কৰা হয় তাতে থাকে লাউ-জিকাৰ হেদালি আৰু হাঁহ-কুকুৰাৰ গড়াল অসমীয়া সমাজত চোতালে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছেঅসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা  সম্পাদনা- ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী, ড নাৰায়ন দাস (পৃষ্ঠা- ২৫)

 তথ্যসংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চোনীয়ে মহিৱালক লগ পাবলৈ সাতুৰি নৈ পাৰ হৈছে 
চোনী মহিৱাল অথবা চুনী মেহেৰ (; ; ; ) পঞ্জাবৰ চাৰিটা বিষাদ-গাথাৰ এটা অন্য তিনিটা হল- চচ্ছি পুন্নুন, মিৰ্জা চাহিবা আৰু হীৰ-ৰাঞ্জা কাহিনীৰ নায়িকা চোনীয়ে যিজন পুৰুষক বিয়া কৰাইছিল, তেওঁৰ প্ৰতি কোনো শ্ৰদ্ধাবোধ নাছিল বিবাহিত জীৱনত তেওঁ এগৰাকী অসুখী নাৰী আছিল তেওঁৰ প্ৰেম আছিল এজন মহ গোৱালৰ প্ৰতি; যাক লগ পাবলৈ তেওঁ প্ৰতি নিশা নৈ সাতুৰি পাৰ হৈছিল পানীত ওপঙি সহজে ওপঙিবলৈ চোনীয়ে এটা মাটিৰ কলহ ব্যৱহাৰ কৰিছিল তেওঁৰ এই গোপন প্ৰেমৰ কথা গম পাই ননদে সেই মাটিৰ কলহটো সলনি কৰি তাৰ ঠাইত এটা জুইত নোপোৰা কেঁচা মাটিৰ কলহ থৈ দিয়ে চোনীয়ে সেই কেঁচা মাটিৰ কলহটো লৈ নৈত সাতুৰি যাওঁতে কলহটো পানীত সংস্পৰ্শত গলি যায় আৰু তেওঁৰ সলিল সমাধি ঘটে

চোনী মহিৱালৰ কাহিনীত সিন্ধী চুফী কবি শাহ জো ৰিচালো ৰচিত আন এটা বিষাদ গাথাতো দেখিবলৈ পোৱা যায় শাহৰ এই বিষাদ গাথাটো সিন্ধী ভাষাৰ সাতটা জনপ্ৰিয় বিষাদ গাথাৰ অন্যতম চোনী সিন্ধী আৰু পঞ্জাবী উভয় ভাষাৰে জনপ্ৰিয় লোকগাথা
কাহিনী
চোনীৰ সমাধিসৌধ, ছাহদাদপুৰ, সিন্ধ
১৮ শতিকাত মোগল শাসনৰ শেষৰ ফালে তুল্লা নামে এজন কুমাৰৰ ঘৰত চোনী নামেৰে সুন্দৰী ছোৱালী এজনীয়ে জন্ম লৈছিল তেওঁলোকে বৰ্তমানৰ পাকিস্তানৰ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ গুজৰাট চহৰত বাস কৰিছিল সেই সময়ৰ গুজৰাট চহৰ চেনাব নৈৰ পাৰত অৱস্থিত আছিল আৰু ই আছিল বুখাৰা আৰু দিল্লীৰ বাণিজ্যপথৰ এটা কাৰাভান-চৰাই, অৰ্থাৎ পথিকসকলৰ বিশ্ৰামস্থল চোনী ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগেলগে মাটিৰ পাত্ৰবোৰত কাৰুকাৰ্য কৰাত দেউতাক সহায় কৰিছিল চেনাব নৈৰ পাৰৰ ৰামপিয়াৰী মহলৰ ওচৰত তেওঁলোকৰ বিক্ৰিকেন্দ্ৰ আছিল বুলি ভবা
বুখাৰাৰ ইজ্জত বেইগ 
উজবেকিস্তানৰ বুখাৰা চহৰৰ এজন সদাগৰ ইজ্জত বেইগ বাণিজ্যৰ উদ্দেশ্যে দিল্লীলৈ আহিছিল আহোঁতে গুজৰাটত যাত্ৰা বিৰতি কৰিছিল তাতে বেইগে চোনীক দেখা পায় আৰু বিমুগ্ধ হৈ পৰে তেওঁক এপলক দেখা পাবলৈকে বেইগে প্ৰতিদিনে তেওঁলোকৰ দোকানৰ কলহ আৰু আন পাত্ৰবোৰ কিনে চোনীৰো সদাগৰজনৰ প্ৰতি প্ৰণয়ৰ ভাব জাগে বেইগে কাৰাভানৰ সৈতে বুখাৰালৈ উভতি নগৈ তুল্লাৰ ঘৰতে লগুৱা হৈ থাকিল আৰু মহ চৰোৱা কামত নিযুক্ত হল বেইগ মেহেৰ বা মহিৱাল নামেৰে পৰিচিত হল, যাৰ অৰ্থ মহ-গোৱাল
চোনীৰ বিবাহ
চোনী আৰু মহিৱালৰ প্ৰণয় কাহিনীয়ে কুমাৰ সমাজত তোলপাৰ লগায় এজন বাহিৰা মানুহৰ সৈতে সৈতে বিয়া হোৱাত সমাজে অনুমোদন নজনালে সেয়েহে দেউতাকে ততাতৈয়াকৈ আন এজন কুমাৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়াৰ আয়োজন কৰিলে ইজ্জত বেইগে সাধাৰণ জীৱন ত্যাগ কৰি ফকীৰৰ জীৱন আকোৱালী ললে আৰু চোনীৰ নতুন ঘৰ হামিৰপুৰৰ, চেনাব নৈৰ সিটোপাৰে এটা জুপুৰী সাজি বাস কৰিবলৈ ললে

মাজনিশা গোটেই পৃথিৱী নিঃপালি দিয়াৰ পিছত চোনীয়ে মহিৱালক লগ পাবলৈ যায় পানীত যাতে ওপঙি থাকে, তাৰবাবে এটা মাটিৰ কলহ ওভোতাকৈ লৈ, তাতে সাবটি ধৰি তেওঁ নৈ পাৰ হয় বেইগে প্ৰতিদিনে এটা মাছ ধৰি তেওঁৰ বাবে ৰন্ধা-বঢ়া কৰি থয় কথিত আছে যে এদিন মাছ নাপাই মহিৱালে নিজৰ উৰুৰ মাংস কাটি ৰান্ধি থৈছিল
কৰুণ পৰিনতি
ইফালে চোনীয়ে যে মহিৱালক লগ পাবলৈ যায়, এই বিষয়ে গুজৱ বিয়পি পৰিল এদিন চোনীৰ ননদে তেওঁক অনুসৰণ কৰি তেওঁ লুকুৱাই ৰখা মাটিৰ পাত্ৰটোৰ গোপন ঠাই টুকুৰা বিচাৰি পায় ননদে আহি মাকক অৰ্থাৎ চোনীৰ শাহুৱেকক কথাটো জনালে ইফালে তেওঁৰ স্বামী সেই সময়ত ঘৰৰ পৰা আঁতৰত আছিল পিছদিনাখন ভালকৈ জুইত পোৰা সেই শক্তিশালী মাটিৰ কলহটো আঁতৰাই তাৰ ঠাইত এটা কেঁচা মাটিৰ কলহ থৈ দিলে কেঁচা মাটিৰ পাত্ৰটো লৈ চোনীয়ে যেতিয়া নৈ পাৰ হবলৈ গল, পানীৰ সংস্পৰ্শত কলহটো গলি যায় আৰু তেওঁৰ সলিল সমাধি ঘটে ইফালে নৈৰ সিপাৰৰ পৰা মহিৱালে চোনীক বুৰিবলৈ ধৰা দেখা পাই বচাবলৈ নৈত জাপ দিয়ে আৰু তেওঁৰো মৃত্যু হয় এনেকৈ ইহ জনমত নহলেও পৰজনমত তেওঁলোকৰ মিলন হল
তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 - (- )
    
       
    -     (   )

শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী লোককথা
চোম বা চোম গছ (বৈজ্ঞানিক নাম:  )  পৰিয়ালৰ এবিধ সপুষ্পক বৃক্ষজাতীয় উদ্ভিদ এই গছৰ পাত মুগা পলুৱে খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু ইয়াৰ পৰা মুগা সূতা উৎপন্ন হয় উজনি অসমত মুগা পলুৰ বাবে চোম গছৰ খেতি কৰা হয় চোম পাতে অহীয়াঁ পলুৰ উৎপাদন কৰে ই চীন, ভূটান, কম্বোডিয়া, ভাৰত, লাওছ, ম্যানমাৰ, নেপাল, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম আদি দেশৰ থলুৱা উদ্ভিদ
বিৱৰণ
চোম গছৰ বিভিন্ন প্ৰজাতি আছে বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ পাতৰ আকৃতি-প্ৰকৃতি সামান্য ভিন্ন হয় কোনো বিধৰ পাতবোৰ ঠেক আৰু দীঘল হোৱাৰ বিপৰীতে কোনো বিধ প্ৰজাতিৰ পাত বহল কিন্তু চুটি ইয়াৰ পাতসমূহৰ সোৱাদৰো তাৰতম্য দেখা যায় কিছুমান গছৰ পাতবোৰ মিঠা হোৱাৰ বিপৰীতে কিছুমান প্ৰজাতিৰ পাতৰ সোৱাদ তিতা, জ্বলা বা টেঙা কিছুমান গছ বহু ওখ হয় যদিও কিছুমান গছ জোপোহা হয় এজোপা চোম গছ ২৫ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হব পাৰে আকৃতি আৰু প্ৰকৃতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চোম গছক (১) নাহৰপতীয়া, ২) আজাৰপতীয়া (বা কঁঠালপতীয়া) আৰু (৩) জামুপতীয়া, এই তিনি ভাগত ভগাব পাৰি চত-বহাগ মাহত চোম গছত কুঁহিপাত ওলায় আৰু ফুল ফুলি গুটি ধৰে গুটিৰ পৰা বা অযৌন প্ৰজননৰ যোগেদি ইয়াৰ বংশ বিস্তাৰ হয় 

ব্যৱহাৰ
অসমত মূলতঃ মুগা পলুৰ বাবেই চোমগছৰ খেতি কৰা হয় ইয়াৰোপৰি ইয়াৰ ঔষধি গুণো থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় জেঠ-আহাৰ মাহত চোম পাত খুন্দি পানীত মিহলাই ইয়াৰ ৰস খালে ই শৰীৰ শীতল কৰাৰ লগতে বসন্ত ৰোগৰ পৰাও হাত সাৰি থাকিব পাৰি বুলি ভবা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
চোম-ফা ৰুং-ছেঙ-মুং(,) বা চোমদেও হৈছে আহোমসকলৰ ইষ্টদেৱতা বা ফুৰালুং প্ৰথাত আহোমসকলৰ স্বৰ্গৰ দেৱতা ফ্ৰাৰ প্ৰতিনিধি আহোম ৰজাসকলে ৰাজপ্ৰাসাদৰ কাষত দেওঘৰত ৰাখি পূজা-পাতল কৰিছিল নতুন ৰজাৰ ৰাজ্যাভিষেক বা শিঙৰীঘৰত উঠা অনুষ্ঠানতো ৰজাই চোমদেওক ডিঙিত আঁৰি লোৱাৰ নিয়ম আছিল আহোমসকলৰ প্ৰথমজন স্বৰ্গদেউ চুকাফা পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ অসমলৈ আহোঁতে লগত এনায়েকে দি পথোৱা চোমদেওক লগত লৈ আহিছিল জনবিশ্বাস অনুসৰি চোমদেওৰ মহিমাত ৰাজসম্পত্তি নুগুচে আৰু শত্ৰুৱে জিনিব নোৱাৰে চোমদেওৰ আকাৰ-আকৃতি সম্পৰ্কে বিশেষ জনা নাযায় যদিও ইয়াক এডোখৰ পাথৰ বুলি কোৱা হয় কোনো কোনো উৎসৰ মতে এই পাথৰৰ আকৃতি এটা বগলীৰ দৰে ইয়াক এক সৰু বাকচত সোনৰ পীৰাত ৰখা হৈছিল  অসমত আহোম ৰাজত্বৰ অৱসান হোৱাৰ পিছত চোমদেওৰ প্ৰতিকৃতি অন্তৰ্ধান হয়

ব্যুৎপত্তি
কিংবদন্তি অনুসৰি স্বৰ্গৰ ৰজা লেংডনে তেওঁৰ ভ্ৰাতৃৰ পুত্ৰদ্বয় খুনলুং আৰু খুনলাইক চোমদেওক লগত দি পৃথিৱীলৈ ৰজা হৈ থাকিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে পিছলৈ উত্তৰাধিকাৰসূত্ৰে চোমদেওৰ প্ৰতিমূৰ্তি চুকাফাৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ চুখ্ৰানফাৰ হাতলৈ আহে চুকাফাৰ এনায়েকে অসমলৈ বুলি যাত্ৰা কৰোঁতে তেওঁৰ হাতত গোপনে চোমদেওক দি পথায়
আহোম ধৰ্ম অনুসৰি আহোমসকলে মূৰ্তিপূজা নকৰিছিল সেয়ে তেওঁলোকৰ ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহত থকা দেৱ-দেৱীসকলৰ কোনো প্ৰতিমূৰ্তি পোৱা নাযায় কেৱল ৰাজপৰিয়ালৰ লোকসকলে চোম আৰু চেং নামৰ দুটি প্ৰতিকৃতি ৰাখিছিল এই প্ৰতিকৃতি আছিল উজ্বল ৰঙৰ (ৰুং) আৰু দুয়োটি আছিল মুং (ম্যুং) অৰ্থাৎ দেশখনৰ অধিষ্ঠাতা সেয়েহে এই প্ৰতিকৃতি কেৱল শাসক স্বৰ্গদেউগৰাকীৰ হাতত থাকিছিল আৰু ইয়াক চোমদেও আৰু চেংদেও বোলা হৈছিল বিশ্বাস অনুসৰি চোমদেওৱে অসীম ধন-সম্পত্তি প্ৰদান কৰিছিল আৰু ইয়াক অতি গোপনে ৰাখিব লগা হৈছিল কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে বগলীৰ আকৃতিৰ চোমদেও প্ৰাচীন চীন আৰু মানদেশত বহুলভাৱে উপাস্য ড্ৰেগনৰ প্ৰতিমূৰ্তি হব পাৰে বুলি মত প্ৰকাশ কৰে ইয়াৰ লগতে চেঙক চোমফাৰ সংগীনি স্ত্ৰী-ড্ৰেগন বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে 
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
চোমানা দুদি (; ; অনু. চোমাৰ ঢোল) বি. ভি. কাৰান্থ পৰিচালিত এখন কানাড়া ভাষাৰ ছবি ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য বি. শিৱৰাম কাৰান্থে ৰচনা কৰা একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত ৰচনা কৰা হৈছে ১৯৭৫ চনত মুক্তি পোৱা এই ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা স্বৰ্ণকমল লাভ কৰে 
কাহিনীৰ সাৰাংশ
চোমা এজন অস্পৃশ্য বন্ধা-শ্ৰমিক যিয়ে পৰিয়ালৰ সৈতে এজন মহাজনৰ ঘৰত কাম কৰে ,   (1988), 65 সামাজিক মৰ্যাদাৰ বাবে তেওঁক নিজৰ মাটিত খেতি কৰিবলৈ দিয়া নহয় তেওঁ হাবিত অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰা এযোৰ বলধ প্ৰতিপাল কৰে, অথচ মহহাল ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁ নিজে খেতি কৰিব নোৱাৰে তেওঁ খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে যিয়ে তেওঁক মাটিৰ প্ৰলোভন দি ধৰ্মান্তৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু চোমাই তেওঁৰ ধৰ্মীয় বিশ্বাস ত্যাগ কৰিব নিবিচাৰে নিজৰ ঢোলটো কোবাই নিয়তিৰ প্ৰতি থকা ক্ষোভটো তেওঁ উজাগৰ কৰিব বিচাৰে

তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা; তেওঁৰ দুজন পুত্ৰই অকালতে মৃত্যুবৰণ কৰে এজন দূৰৈৰ কফি বাগিচা এখনত কাম কৰি ঋণ পৰিশোধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে আনজনে খ্ৰীষ্টান ছোৱালীক বিয়া কৰাই খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে তেওঁৰ কন্যা বেলিয়ে বাগানত কাম কৰে আৰু বাগানৰ কেৰাণী মনভেলাৰ প্ৰেমত পৰে খঙত তেওঁ তাইক মাৰপিট কৰি ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে নিজৰ ভাগ্যক অৱজ্ঞা কৰিবলৈ তেওঁ মাটি এটুকুৰা চহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু তাৰ পিছত নিজৰ গৰুহালক খেদি খেদি হাবিলৈ লৈ যায় ছবিখনৰ ক্লাইমেক্সত চোমাই নিজকে নিজৰ ঘৰত ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ঢোল বজাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু এসময়ত মৃত্যুৰ কোলাত ঢলি পৰে
অভিনয়

এম.ভি. বাসুদেৱ ৰাও (চোমা)
পদ্মা কুমতা (বেলি)
জয়াৰঞ্জন (চানিয়া)
সুন্দৰ ৰাজ (গুৰাৱা)
এম.ভি. নাগৰাজ (কালা)
নাগেন্দ্ৰ (নীল)
গোবিন্দ ভাট

বঁটা
 ২৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৭৫)
 শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি
 শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- এম.ভি.বাসুদেৱ ৰাও
 শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী- কে. শিৱৰাম কাৰান্থ
কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৭৫-৭৬)
 প্ৰথম শ্ৰেষ্ঠ ছবি
 শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- এম.ভি.বাসুদেৱ ৰাও
 শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী লেখক- কে. শিৱৰাম কাৰান্থ
 শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী- পদ্মা কুমতা
 শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য- শিৱৰাম কাৰান্থ
 শ্ৰেষ্ঠ শব্দগ্ৰহণ- কৃষ্ণমূৰ্তি
 টোকা

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৭৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
চোলা এবিধ বস্ত্ৰ ই আদিতে পুৰুষে পিন্ধা বস্ত্ৰ আছিল বৰ্তমান ইয়াৰ আকাৰ আকৃতি সলনি হৈ নাৰী পুৰুষ উভয়েই পিন্ধিব পৰা হৈছে হেমকোষ অভিধানত চোলাৰ অৰ্থ এনেকৈ দিয়া আছে, বেজীৰে সী গা আৰু হাত ঢাকিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ কাপোৰ ই সংস্কৃত শব্দ চুলৰ পৰা আহিছে সংস্কৃতত চোল বা চোলক মানে বক্ষবন্ধনী অসমত আহোম ৰাজশাসন কালত চোলাধৰা বুলি এটা বিষয়বাবৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, তেওঁৰ কাম আছিল ৰজাৰ চোলা যোগাৰ কৰা বা সাজ-সজ্জা কৰোৱাহেমকোষ অভিধান ২০১৫ অসমীয়া পুৰুষৰ সাজ বুলি চুৰীয়া, খনীয়া কাপোৰ বা চেলেং আৰু কপাহী কাপোৰৰ পাগুৰীৰ লগতে কোনো কোনোৱে চোলা পিন্ধিছিলআগৰ দিন এতিয়াৰ দিন, আসাম বন্ধু, মাঘ-ফাগুন, ১৮৮৬ চন, অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ দ্বাৰা সংকলিত, সংকলক: ড নগেন শইকীয়া চোলা মানুহৰ গা আৰু হাতদুখন আবৃত কৰি ৰাখিব পৰা এবিধ বস্ত্ৰ যদিও ইয়াৰ আকৃতি বেলেগ বেলেগ চোলাৰ সমাৰ্থক ইংৰাজী শব্দ ছাৰ্ট আৰু ই ইউৰোপ আমেৰিকাৰ লোকসকলৰ পৰিধেয় বস্ত্ৰ ইংৰাজী ভাষাত ইয়াক চাৰ্ট, টি-চাৰ্ট আদি নামে জনা যায় আদিতে ই নাৰীসকলে পিন্ধা চেমিজৰ দৰে পুৰুষসকলে কাপোৰৰ তলত পিন্ধা বস্ত্ৰ আছিল পিছলৈ ইয়াক নাৰী-পুৰুষ উভয়েই পিন্ধিবলৈ লয় সময়ৰ লগে লগে এইবিধ বস্ত্ৰৰ আকৃতি সলনি হৈ আহিছে নামো সলনি হৈছে ইউৰোপ আমেৰিকাৰ লোকসকলে ছাৰ্টৰ ওপৰত ডিঙিত টাই বান্ধি লয়

অসমৰ নানাবিধ চোলা
চোলা কপাহী, চিল্ক, এড়ী আদি বিভিন্ন কাপোৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো জাতি-জনজাতিৰ লোকে চোলা ব্যৱহাৰ কৰে যদিও প্ৰত্যেকৰে প্ৰস্তুতি বিধি আৰু নাম বেলেগ বেলেগ অসমতো বহু পুৰণি কালৰ পৰাই চোলাৰ ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে আহোম শাসনৰ সময়ৰ পৰাই পুৰুষ-মহিলা উভয়েই চোলা পিন্ধাৰ কথা হস্তী বিদ্যাৰ্ণৱ গ্ৰন্থত অংকিত চিত্ৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনতেই অসমীয়া বস্ত্ৰলৈ আমূল পৰিৱৰ্তন আহিছিল সেইসময়ত মহিলাসকলে ফুলবছা চোলা, পিঠিৰ ফালে বন্ধা কাঞ্চুলি চোলা, পাৰি থকা হাতচুটি চোলা আৰু কুঁৱৰীসকলে পাটৰ চিত্ৰ-বিচিত্ৰ কাৰচিপ কৰা চোলা পিন্ধিছিল পুৰুষসকলেও বিভিন্ন চোলা ব্যৱহাৰ কৰিছিলঅসমীয়া সাজ-পাৰ বৈচিত্ৰ্য আৰু বৈশিষ্ট্য, ড মন্দিৰা বৰঠাকুৰ শইকীয়া, সাতসৰী, ছেপ্তেম্বৰ, ২০১০ চোলাবোৰ কেইবাটাও নামেৰে পৰিচিত নৰা চোলা, এঙা চোলা, হলৌ চোলা, বুকু চোলা, মিৰ্জাই চোলা, ফুটৱৈ চোলা, মোগলাই চোলা, ঘাগৰা, গোমচেং, চাটন, বুটাদাৰ চাটন, জালি চোলা, চাপকণ চোলা আদি অনেক প্ৰকাৰৰ চোলা আছে পাদুৰী চাহাবসকলে পিন্ধাৰ দৰে চোলা আঁৰণি চাপকণৰ ওপৰত পৰিধান কৰিছিল দৰাই জামা চোলা আৰু ৰজাই ৰূপৰ বেৰী দিয়া চোলা পিন্ধিছিল ৰজাৰ চোলাত ৰূপালী সূতাৰ পাৰি লগোৱা আছিল অসমৰ মানুহে চোলাত বুতাম ব্যৱহাৰ নকৰিছিল হাড় আৰু কপাহৰ ক্ষুদ্ৰ বাটিকা ব্যৱহাৰ কৰিছিল এই বাটিকাবোৰক গাঁথি বোলা হয় সাধাৰণতে গাঁথিবোৰ কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰি লৈছিল চোলাবোৰ বিভিন্ন আকৃতিত চিলাই কৰি লৈছিল 

জনজাতীয় লোকৰ চোলা
অসমৰ বহু জনজাতীয় পুৰুষে চোলা পিন্ধা দেখা যায় সকলোবোৰ চোলা বেলেগ বেলেগ নাম আৰু আৰ্হিৰ এইবোৰৰ দ্বাৰা একোটা জাতিৰ পৰিচয় পাব পাৰি অঁকা পুৰুষে বুকুখোলা চোলা পিন্ধে কাৰ্বিসকলে হাত চুটি আৰু তললৈ দীঘল দহি ওলমি থকা চোলা পিন্ধে চিংফৌ ৰজাই চীনা ভেলভেট কাপোৰেৰে তৈয়াৰী বুতাম লগোৱা চোলা পিন্ধে এওঁলোকৰ চোলাৰ বুতামত জাংফাই বা সোণ খটোৱা থাকে টাগিন পুৰুষ মহিলা উভয়েই ৰঙা বৰণৰ দীঘল চোলা পিন্ধে ফাকেয়াল আৰু মিচিমিয়ে আঁঠুৰ ওপৰলৈ পৰা দীঘল চোলা ব্যৱহাৰ কৰে মনপা পুৰুষে চোলাৰ ঠাইত দীঘল কোট পিন্ধে চোলাসমূহত ৰঙ-বিৰঙৰ সূতাৰে কাৰুকাৰ্য কৰা থাকেসাজ-পাৰ, অসমৰ লোকসংস্কৃতি, চাও লোকেশ্বৰ গগৈ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
চোলাপুৰী চাদৰ (; "চোলাপুৰ কম্বল ") হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এখন চহৰ চোলাপুৰত নিৰ্মিত কপাহৰ কম্বলজাতীয় ডাঠ চাদৰ   এই চাদৰসমূহ ভাৰতত জনপ্ৰিয় পূৰ্বে হাতৰ তাঁতশালৰ দ্বাৰা আৰু বৰ্তমানে জেকাৰ্ড মেচিনৰ দ্বাৰা এই চাদৰ নিৰ্মাণ কৰ হয় এই চাদৰ বা কম্বলসমূহ ইয়াৰ অনন্য ডিজাইন আৰু স্থায়িত্বৰ বাবে পৰিচিত  চোলাপুৰী চাদৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰতে প্ৰথমে উৎপাদিত ইয়াৰে স্বীকৃতি হিচাপে এই চাদৰে ভৌগোলিক সূচক () মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল 

 ইতিহাস 
বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে চোলাপুৰ পৰিচিত ৷ এসময়ত এই চহৰখনত এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ স্পিনিং মিল আছিল ৷  চোলাপুৰৰ হস্ততাঁত  উদ্যোগৰ বিকাশ পেশ্বৱাৰ সকলৰ শাসনৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল বুলি জনা যায় ৷  উদ্যোগটোত অসংখ্য সৰু সৰু স্বতন্ত্ৰ শিল্পী, শিপিনী কৰ্মৰত আছিল প্ৰতিগৰাকী শিল্পীৰ ঘৰতে এখন বা দুখনকৈ তাঁতশাল আছিল যিবোৰ সাধাৰণতে পৰিয়ালৰ মুৰব্বীয়ে চম্ভালিছিল সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৱেই এই কৰ্মত জড়িত হৈছিল ইয়াৰে মহিলা আৰু শিশুসকলে শিপিনীক প্ৰস্তুতি প্ৰক্ৰিয়াত আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰং কৰাত সহায় কৰিছিল ১৯৭০ চনত ভাৰতত আধুনিক কাৰখানাৰ উত্থানে স্থানীয় হাতৰ তাঁতশালত কাপোৰ বোৱা উদ্যোগ সংগঠনৰ পৰিৱৰ্তন ঘটালে   ১৯৫০ চনত সোলাপুৰত থকাৰ দিনৰে পৰাই দক্ষিণ ভাৰতৰ পদ্মশালি শিপিনীসকলে এইবোৰ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে বৰ্তমান সোলাপুৰ জিলাত বহু কোম্পানীয়ে চাদৰ নিৰ্মাণ কৰে 

 ৰপ্তানি 
মহাৰাষ্ট্ৰৰ উপৰিও ভাৰতৰ ভিতৰত কৰ্ণাটক, তেলেংগানা, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মধ্যপ্ৰদেশ, গুজৰাট, ৰাজস্থানত চোলাপুৰী চাদৰৰ চাহিদা আছে, আনহাতে সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী, কুৱেইট, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য আৰু কানাডাতো ইয়াৰ চাহিদা আছে বাবে এইসমূহলৈ চোলাপুৰী চাদৰ ৰপ্তানি কৰা হয় 

 তথ্যসূত্ৰসমূহ 

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
চোলে ভাতুৰে ভাৰত উপমহাদেশৰ উত্তৰ অঞ্চলৰ এবিধ জনপ্ৰিয় খাদ্য ব্যঞ্জন ৷ ইয়াত চানা মছলা (মছলা বগা বুটম্মাহ বা কাবেলী বুট) আৰু ভাতুৰা  পুৰি থাকে এইকেইটা ময়দাৰ পৰা তৈয়াৰী তেলত ডুবাই ভজা ৰুটিসদৃশ খাদ্য

চোলে ভাতুৰে প্ৰায়ে পুৱাৰ আহাৰ হিচাপে খোৱা হয় কেতিয়াবা ইয়াক লচীৰ সৈতেও খোৱা হয় ই ৰাস্তাৰ দাঁতিৰ খাদ্য বা ষ্ট্ৰীট ফুড  সম্পূৰ্ণ খাদ্যও হ'ব পাৰে আৰু ইয়াৰ লগত পিঁয়াজ, আচাৰ কৰা বিলাহী, সেউজীয়া চাটনি বা অন্য টেঙা, জ্ব্বলা বা মিঠা আচাৰ, টক আদি খাব পৰা যায়

বাংলাদেশতো এই ব্যঞ্জন অতি জনপ্ৰিয়  এই ব্যঞ্জনক বহুতৰে বাবে চোলে ভাতুৰেছোলা বটোৰা বুলিও জনা যায়  এই সুস্বাদু খাদ্য প্ৰায় সকলো বয়সৰ লোকে ভাল পায়

 মূল 
চোলে ভাতুৰৰ উৎপত্তি স্থানক লৈ বিতৰ্ক চলি আছে কিছুমান সূত্ৰই এই খাদ্যৰ উৎপত্তি দিল্লীত হোৱা বুলি দাবী কৰে, য'ত ই অতি জনপ্ৰিয় আন কিছুমানে পূব উত্তৰ প্ৰদেশক উৎপত্তিস্থল বুলি দাবী কৰে কিন্তু এই বিষয়ে কোনো ঐক্যমত পোৱা হোৱা নাই দুই ঠাইৰে সপক্ষে সমানে যুক্তি পোৱা যায়

চোলে ভাতুৰেৰ মূল উৎপত্তিস্থল বুলি মধ্যপ্ৰাচ্যতো চিন পোৱা যায় তাত চানা মছালা বুলি একেধৰণৰ ব্যঞ্জন উপলব্ধ আছিল ই আছিল মছলাযুক্ত বুট আৰু ফ্লেটব্ৰেডৰ যুগলবন্দী হয়তো বাণিজ্যিক আৰু ৰাজনৈতিক সম্পৰ্কৰ যোগেদি ই আহি ভাৰত উপমহাদেশ পালে আৰু সামান্য ৰূপ সলাই কানেলী বুট আৰু ভাতুৰেলৈ পৰিৱৰ্তিত হ'ল কোৱা হয় যে চানা মছালা ভাৰতলৈ অনাত মোগলসকলৰ প্ৰভূত বৰঙণি আছে বিংশ শতাব্দীয়ে গঢ় দিয়া ধাবা আৰু ৰাস্তাৰ দাঁতিৰ খোৱাবস্তুৰ দোকানসমূহে ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে:..-------------3229750

চোলে ভাতুৰেৰ আৱিষ্কাৰৰ কাহিনী
এই বিষয়ে থকা কিংবদন্তিসমূহৰ ভিতৰত এটা হৈছে এগৰাকী ভোকাতুৰ তিৰোতাক কাবেলী বুট আৰু সিজোৱা আটা দিয়া হাৰিয়ানাৰ এগৰাকী ব্যক্তিৰ বিষয়ে অৰ্থাৎ এই ব্যঞ্জনবিধ আকস্মিক্ভাৱে আৱিষ্কাৰ হোৱা বহু লোকে পাৰ্চিয়ান খাদ্য চোলাক মোগলে আনি চোলে ভাতুৰে হিচাপে জনপ্ৰিয় কৰে বুলি ক'ব খোজে:..-------------3229750

 প্ৰস্তুতি 
কাবেলী বুটখিনি আগদিউটনাই পানীত তিয়াই ৰখা হয় পিযছদিনা ইয়াক নিমখ দি পানীত সিজোৱা হয় জিৰা, গোটা ধনীয়া, হালধি গুড়ি, আৰু জলকীয়াৰ গুড়ি আদি মছলা সিজাই লোৱা কাবেলী বুটত দি চোলে প্ৰস্তুত কৰা হয় অতিৰিক্ত সোৱাদৰ বাবে পিঁয়াজ, নহৰু, আদাও যোগ কৰা হয় আটা, নিমখ, তেল মিহলাই মঠি ভতুৰভাতুৰে প্ৰস্তুত কৰা হয় মঠি লোৱা আটাময়দাখিনি অৰ্ধবৃত্ত বা বৃত্তৰ দৰে বেলি তেলত ডুবাই ভাজি ভতুৰ ফুলি উঠালৈকে ৰখা হয়  চোলেৰ ওপৰত বহু সময়ত টেঙা দৈ গাৰ্ণিছিং আৰু সোৱাদৰ বাবে দিয়া হয়

এক প্ৰস্তুত প্ৰণালী

কেৰাহীত জিৰা আৰু গৰম মছলা গৰম তেলত উতলাই ল'ব লাগিব  পিঁয়াজ কুটা, বিলাহী কুটা, নিমখ, জলকীয়া গুড়ি, আদাৰ পেষ্ট, হালধি, বুট দাইলৰ গুড়ি, ধনীয়া পাত ভাজি অলপ পানীৰে সিজাই ল'ব লাগিব  এতিয়া চিলি পাউদাৰ, নেমুৰ ৰস, টমেটো চচ, চিলি চচ আদি দি অলপ পানী দি ভালদৰে মিহলাই ল'ব লাগিব  ইয়াৰ পিছত সিজোৱা কাবুলী বুটখিনি জলকীয়া কুটি পানীৰে ঢাকি দিব লাগে  পানী শুকালে নমাই লুচিৰ লগত পৰিবেশন কৰিব পাৰি 

 লগতে চাওক 

 ,   ৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত কেৰিবিয়ান খাদ্য

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:বঙালী ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী