marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
জয়ন্তী চুতীয়া () এগৰাকী অসমীয়া বিজ্ঞানী আৰু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ লেখিকা ১৯৪৮ চনৰ ১ আগষ্টত শিৱসাগৰ জিলাত জামগুৰিত তেওঁৰ জন্ম হয় তেওঁৰ মাতৃৰ নাম কুঞ্জলতা আৰু পিতৃ সোণাৰাম চুতীয়া ১৯৬৭ চনত জয়ন্তী চুতীয়াই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বি.এছ.চি আৰু ১৯৬৯ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এছ.চি. পাছ কৰে ১৯৮১ চনত সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই    বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯৮১ৰ পৰা ১৯৮৩লৈ -ৰ    ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে ১৯৮৫ৰ পৰা ১৯৮৬লৈ        -ৰ সহকাৰী অধ্যাপকৰূপে নিযুক্তি লাভ ১৯৮৮ চনত তেওঁ      , জাপানত গৱেষণাৰ কামত নিযুক্ত হয় তাৰ পিছত এবছৰ জাৰ্মানী বিশ্ববিদ্যালয়ত  বিজ্ঞানী ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে বৰ্ত্তমান তেওঁ গুৱাহাটীৰ        -ৰ অধ্যাপক আৰু বিভাগীয় মুৰব্বী তথা ৰিচাৰ্চ গাইড তেখেতে দেশ-বিদেশৰ বহুতো চেমিনাৰ, কনফাৰেন্স, চামাৰ স্কুলত অংশগ্ৰহণ কৰিছে ১৯৭৬ চনত কলিকতাত      ৰে এই ভ্ৰমণ পৰিক্ৰমা অৰম্ভ কৰে তাৰ পিছৰপৰাই পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিভিন্ন বিষয়বস্তুৰ ওপৰত আহমেদাবাদ, ইন্দোৰ, জাপানৰ হিৰোশ্বিমা বিশ্ববিদ্যালয়, কলিকতাৰ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়, নতুন দিল্লীৰ জৱাহাৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়, আমেৰিকাৰ উইলিয়ামচবাৰ্গ,বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়, জাৰ্মানী, এলাহবাদ বিশ্ববিদ্যালয়, কুঁৱালালামপুৰৰ মালয় বিশ্ববিদ্যালয়, বেংককৰ চোলালাংকাৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়, বাংগালোৰ, লণ্ডন, ইটালী আদি ঠাইত বিভিন্ন চেমিনাৰ, ৱৰ্কশ্বপত অংশগ্ৰহণ কৰি পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত বক্তৃতা প্ৰদান কৰি ৰাজ্যলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে ২০০৫ চনত তেওঁ  সঞ্চালকৰূপে নিযুক্ত হয় জয়ন্তী চুতীয়াই বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, সাধনী শৌৰ্য বঁটা, বাসন্তী বৰদলৈ বঁটা, মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী বঁটা, ঘনশ্যাম গোস্বামী বঁটা আদিৰে বিভূষিত হৈছে বিজ্ঞানীৰ জীৱনী, ভ্ৰমণ কাহিনী, উপন্যাস আদি বিষয়ৰ ওপৰত তেখেতে ২১খন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছে    -এ ১০০ গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানীৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰা " :     " গ্ৰন্থত ড জয়ন্তী চুতীয়াইও স্থান লাভ কৰিছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
জয়ন্তী নটৰাজন (; জন্ম: ৭ জুন ১৯৫৪) এগৰাকী ভাৰতীয় উকীল আৰু ৰাজনীতিবিদ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ তিনিবাৰকৈ ৰাজ্যসভাত তামিলনাডু ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সংসদ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছে ২০১১ চনৰ জুলাইৰ পৰা ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ বন আৰু পৰিৱেশ মন্ত্ৰী (স্বাধীন দায়িত্বত) আছিল ২০১৩ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত তেওঁ পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে ২০১৫ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত চেন্নাইত অনুষ্ঠিত এখন সংবাদমেলত তেওঁ ঘোষণা কৰে যে তেওঁ কংগ্ৰেছ পাৰ্টিৰ পৰা পদত্যাগ কৰিব তেওঁ আৰোপ লগাইছিল যে  ৰাহুল গান্ধীৰ "নিৰ্দিষ্ট অনুৰোধ"ৰ ভিত্তিত তেওঁৰ মন্ত্ৰালয়ে ঔদ্যোগিক প্ৰকল্পসমূহক অনুমোদন দিছিল আৰু তেওঁ (গান্ধী) ২০১৪ চনৰ নিৰ্বাচনলৈ চকু ৰাখি পৰিৱেশ বান্ধৱৰ  পৰা কৰ্পৰেট-বান্ধৱৰ স্থিতি লৈছে
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জয়ন্তী নটৰাজনৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ মাদ্ৰাচত ড চি আৰ সুন্দৰৰাজন আৰু ৰুক্মিণী সুন্দৰৰাজন তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল জয়ন্তী উল্লেখনীয় সমাজকৰ্মী সৰোজিনী বৰদপ্পনৰ ভতিজী আছিল তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা ককাক এম বখটাবৎসলম এজন বিশিষ্ট কংগ্ৰেছী ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল জয়ন্তীয়ে আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে ইথিৰাজ কলেজ ফৰ ৱমেনত অধ্যয়ন কৰি মাদ্ৰাচত প্ৰেকটিচিং এডভোকেট হৈছিল ব্যৱসায়িক অনুশীলনৰ উপৰিও সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন, আৰু আইনী সাহায্য বৰ্ডকে ধৰি কেইবাটাও সামাজিক সংগঠনৰ বাবেও বিনা পাৰিশ্ৰমিকত কাম কৰিছিল ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মাদ্ৰাচ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাতৰি পঢ়ুৱৈ হিচাপেও কিছু কালৰ বাবে কাম কৰিছিল 

প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
ড জয়ন্তী নায়ক (জন্ম ৬ আগষ্ট ১৯৬২) গোৱাৰ এগৰাকী কোংকণী সাহিত্যিক আৰু লোককথাৰ গৱেষক তেখেত এগৰাকী চুটিগল্প লেখিকা, নাট্যকাৰ, শিশু লেখিকা, লোককথাবিদ, অনুবাদক আৰু গোৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোংকণী বিভাগৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তিতেখেত সাহিত্য অকাডেমীৰ বঁটাও বিজয়ী প্ৰায় তিনিটা দশকৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ গড়ে বছৰি এখনকৈ কিতাপ লিখি উলিয়াইছে

 লোককথা আৰু লোকসাধু 
জয়ন্তী নায়কে গোৱা কোংকণী অকাডেমীৰ লোককথাৰ অংশটোত গুৰুত্ব দিছে৷ যাৰ লক্ষ্য হৈছে "গোৱাৰ চহকী লোককথা সংৰক্ষণ কৰা" তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত ৰাথা টুজেও ঘুদিঅ', কানেৰ খুণ্টি নাৰী, ট্লয় উখাল্লী কেলিয়ানি, মানালিম গীতাম, পেডনেচো দছৰো আৰু লোকবিম্ব আদি অন্যতম

নায়কে লোককথা বিষয়ক ১৬খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে কোংকণী লোকভেদ নামৰ তেওঁৰ কোংকণী লোককথাৰ গ্ৰন্থখনত কোংকণীভাষী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত কেইবাটাও লোককথা সন্নিৱিষ্ট কৰিছে৷ 

নায়কৰ আমোন্নেম য়েক লোকজিন গ্ৰন্থখনে(গোৱা কোংকণী অকাডেমি, ১৯৯৩) আমোনা গাঁও আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে ইয়াত ইয়াৰ ইতিহাস, ধৰ্ম, সামাজিক প্ৰথা, উৎসৱ আৰু লোককথা আদি বিষয়সমূহ সামৰি লোৱা হৈছে ২০১৯ চনত ৰাজাই প্ৰকাশনে মাৰাঠী কাকত লোকমতত প্ৰকাশিত গোৱা লোককথা বিষয়ত তেওঁৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন গুতবন্ধ প্ৰকাশ কৰে

২০০৮ চনত গোৱা কোংকণী অকাডেমীয়ে প্ৰকাশ কৰা ৰোমান (ৰোমি) লিপিৰ কোংকণী লোককথাৰ সংকলন ভেঞ্চিক লোক কাননিও সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছিল ইয়াৰ লিপ্যন্তৰ কৰিছে ফেলিচিঅ' কাৰডোজোৱে৷

'লোক্ৰং' (২০০৮) হৈছে গোৱান আৰু কোংকণী লোককথাৰ ৰচনা সংকলন

 কোংকণী ভাষাত লেখা-মেলা 
ভাষাবিদ তথা কোংকণী সাহিত্যিক মনোহৰাৰায় সাৰদেশায়ে (ডাঃ মনোহৰ ৰায় চৰ্দেছাইও)     :  1500  1992 নায়কৰ চুটিগল্প সংকলন গাৰ্জনৰ বিষয়ে কৈছে- "গৰ্জন মানে   (গৰজি উঠা)৷ তেওঁ নিজৰ শক্তিৰ প্ৰতি সচেতন মহিলা তেওঁৰ সামাজিক অধিকাৰসমূহ ইয়াত "গৰ্জন কৰে" ই হৈছে দৰিদ্ৰ, দুৰ্বল, নিপীড়িতৰ সপক্ষে শক্তিশালী আৰু ধনীসকলৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ গৰ্জন তেওঁ জয়ন্তী নায়কৰ নিম্নেম বণ্ড (শেষ বিদ্ৰোহ)ৰ সন্দৰ্ভতো মন্তব্য কৰে যিয়ে "ঈশ্বৰৰ ন্যায়ৰ ধাৰণাটোৰ বিৰুদ্ধে অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে"৷ লগতে কয় যে "এইটো সঁচা যে মহিলা লেখিকাসকল এক নিৰ্দিষ্ট আৱেগৰ প্ৰতি প্ৰৱল কিন্তু এই আৱেগক অতিৰঞ্জিত কৰা হোৱা নাই"২০১৯ চনত ৰাজাই পাব্লিকেশ্যনে তেওঁৰ তৃতীয়খন গল্প সংকলন আৰ্ট প্ৰকাশ কৰে

 কৰ্মজীৱন 
ইংৰাজীৰ উপৰিও তেওঁৰ গল্পসমূহ হিন্দী, মাৰাঠী, তেলেগু আৰু মালয়ালমলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে

তেখেত কোংকণী অকাডেমীৰ সাহিত্য আলোচনী 'অনন্যা'ৰ সম্পাদিকা

জয়ন্তী নায়কৰ নামটো ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ইনষ্টিটিউট মেনেজেছ ব্ৰাগাঞ্জাৰ ১৩৮ বছৰীয়া জয়ন্তী উপলক্ষে প্ৰকাশ কৰা কথা দৰ্পন নামৰ কংকনী লেখাৰ সংকলন এখনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে

জয়ন্তী নায়কে ইয়াৰ পূৰ্বে গোৱাৰ আলটো পৰ্ভৰিমৰ পৰা চলি থকা কোংকণী প্ৰশিক্ষণ আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ থমাছ ষ্টিফেন্স কোংকণী কেন্দ্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল ২০০৫ চনত তেখেত গোৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কোংকণী ভাষাত পিএইচডি লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয় 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গৱেষক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকসাহিত্যিক
জয়ন্তী পাটনায়ক (, ৭ এপ্ৰিল ১৯৩২  ২৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু সমাজকৰ্মী আছিল :   , 12       তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ আছিল ১৯৯২ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯৯৫ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীলৈকে তেওঁৰ কাৰ্যকাল আছিল তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি৷ 
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩২ চনত উৰিষ্যাৰ গঞ্জাম জিলাৰ আস্কাত জয়ন্তী পাটনায়কে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃ নিৰঞ্জন পাটনায়ক আস্কাৰ হৰিহৰ হাইস্কুলত তেওঁ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল কটকৰ উটকাল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত শৈলাবালা মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা জয়ন্তী পাটনায়কে সমাজ কৰ্মত স্নাতকোত্তৰ (এম.এ.) অধ্যয়ন কৰিছে তেওঁ মুম্বাইৰ টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল চাইন্সেছত উচ্চতৰ অধ্যয়ন সম্পন্ন কৰে

১৯৫৩ চনত ৰাজনীতিবিদ জানকী বল্লভ পাটনায়কৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যি পিছলৈ ওড়িশাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয়৷ দম্পতীটোৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়
তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
জয়ন্তী (, ) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা চৰিত্ৰ তেওঁ দেৱৰ ৰজা আৰু স্বৰ্গৰ শাসক ইন্দ্ৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শচীৰ কন্যা 

জয়ন্তীক শুক্ৰ গ্ৰহৰ দেৱতা আৰু অসুৰৰ গুৰু শুক্ৰৰ পত্নী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে তেওঁলোকৰ মিলনৰ ফলত এগৰাকী কন্যা দেৱায়নীৰ জন্ম হয় 
জয়ন্তীক জয়ন্তৰ ভগ্নী বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে
তেওঁক কেতিয়াবা শুক্ৰৰ আন এগৰাকী পত্নী উৰ্জ্জস্বতীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়

সাহিত্য
জয়ন্তী মূলতঃ এটা ঘটনাৰ বৰ্ণনাত দেখা যায়, শুক্ৰৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহৰ কাহিনী বহুতো হিন্দু শাস্ত্ৰত এই কাহিনীটো ব্যাখ্যা অনুসৰি কিছু ভিন্নতাৰে পুনৰ কোৱা হৈছে এই গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে বায়ু পুৰাণ, মৎস্য পুৰাণ, ব্ৰহ্মণ্ড পুৰাণ, দেৱী ভাগৱত পুৰাণ, আৰু পদ্ম পুৰাণ
কিংবদন্তী
জয়ন্তীৰ স্বামী শুক্ৰ
মৎস্য পুৰাণত দেৱতাৰ লগত যুদ্ধত অসুৰ প্ৰায় ধ্বংস হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে তেওঁলোকৰ গুৰু, শুক্ৰই শিৱ দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ আৰু নতুন শক্তি আহৰণ কৰি অসুৰসকলক প্ৰলয়ৰ পৰা পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ কৈলাস পৰ্বতলৈ যায় শুক্ৰই তীব্ৰ তপস্যা (তপ) কৰে দেৱতাসকলে শুক্ৰৰ মাতৃ কাব্যমতৰ দ্বাৰা বাকী থকা অসুৰ আৰু তেওঁলোকৰ আশ্ৰয় ধ্বংস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু হত্যা কৰা কাব্যমতাৰ পুনৰুত্থানৰ পিছত দেৱৰ ৰজা ইন্দ্ৰই চিন্তিত হৈ পৰে যে শুক্ৰৰ সফলতাৰ লগে লগে অসুৰবোৰে পুনৰ গোট খাই পুনৰ আক্ৰমণ কৰিব তেওঁ কন্যা জয়ন্তীক শুক্ৰৰ সেৱা কৰিবলৈ আৰু ইন্দ্ৰৰ সুবিধাৰ বাবে যিকোনো সম্ভৱপৰ কাম কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে 

দেৱী ভাগৱত পুৰাণত ইন্দ্ৰই জয়ন্তীক ঋষিৰ তপস্যাত ব্যাঘাত জন্মাবলৈ প্ৰলোভিত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে দেউতাকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰত জয়ন্তী অসন্তুষ্ট, কিন্তু তথাপিও তেওঁৰ আদেশক সন্মান কৰিবলৈ কৈলাসৰ ওচৰলৈ যায় কৈলাসত শুক্ৰৰ দাসী হৈ নিষ্ঠাৰে তেওঁৰ সেৱা কৰে জয়ন্তীয়ে তেওঁক কলৰ পাতেৰে বিচনী কৰি, তেওঁক খোৱাৰ বাবে শীতল সুগন্ধি পানী সংগ্ৰহ কৰে আৰু তেওঁৰ পূজাৰ বাবে সতেজ ফুল আৰু দৰ্ভা ঘাঁহ গোটাই লয় জয়ন্তী গৰমৰ মাজতো থিয় হৈ ওপৰৰ কাপোৰখন ব্যৱহাৰ কৰি ঋষিক ছাঁ দিয়ে তেওঁক শুবলৈ গৰম বিছনা এখন সাজু কৰি দিয়ে আৰু টোপনি নোহোৱালৈকে বিচি দিয়ে ঋষিক সন্তুষ্ট কৰিবলৈও মধুৰ কথা কয় জয়ন্তীয়ে তেওঁক কৰ্তব্যপৰায়ণ শিষ্য হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায় আৰু শুক্ৰৰ তপস্যাত ব্যাঘাত জন্মাবলৈ পিতৃৰ নিৰ্দেশনা অমান্য কৰে

মৎস্য পুৰাণত জয়ন্তীয়ে পিতৃৰ আদেশ পালন কৰে হাজাৰ বছৰৰ পাছত শিৱ শুক্ৰৰ আগত উপস্থিত হৈ তেওঁৰ ইচ্ছামতে ক্ষমতা প্ৰদান কৰে এজন আনন্দিত শুক্ৰই জয়ন্তীৰ লগত কথা পাতে আৰু তাইৰ সেৱাৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে তাইৰ অনুৰোধত সি তাইক বিয়া কৰাই দহ বছৰ তাইৰ লগত সময় কটায় শুক্ৰই যাদুৰ এটা খোলা সৃষ্টি কৰে যাতে তেওঁলোক জগতৰ বাবে অদৃশ্য হৈ পৰে আৰু অবিক্ষিপ্ত হৈ থাকে আন সংস্কৰণত জয়ন্তীয়ে শুক্ৰক অনুৰোধ কৰে যে তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে এটা কুঁৱলী সৃষ্টি কৰক যাতে তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক পৃথিৱীৰ পৰা লুকুৱাই ৰখা হয় পদ্মপুৰাণত এই সময়সীমা দহৰ পৰিৱৰ্তে এশ বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে

দহ বছৰৰ পাছত শুক্ৰ নিজৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু জয়ন্তীয়ে তেওঁক নিজৰ শিষ্য দানৱৰ ওচৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে মৎস্য পুৰাণ আৰু ব্ৰহ্মণ্ড পুৰাণত উল্লেখ আছে যে দম্পতীৰ মিলনৰ ফলত দেৱায়নী নামৰ এগৰাকী কন্যা জন্ম হয়
হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত দেৱায়নীৰ জীৱনৰ বিশদ বিৱৰণৰ কথা মনত পেলোৱা হৈছে, য'ত তেওঁ জয়ন্তীৰ কন্যা বুলি উল্লেখ আছে কিন্তু দেৱী ভাগৱত পুৰাণত মতানৈক্য প্ৰকাশ কৰি তেওঁক শুক্ৰৰ আন এগৰাকী পত্নী উৰ্জ্জস্বতীৰ কন্যা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জী গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সম্পাদনা কৰিছিল সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই ১৯৩৭ চনত৷ গ্ৰন্থখনত আহোম ৰজা-মহাৰজা আৰু জয়ন্তীয়া ৰজাৰ মাজৰ সামাজিক যোগসূত্ৰ, লেন-দেন, চিঠি-পত্ৰৰ আদান-প্ৰদান তথা ৰাজনিতিক, কূটনৈতিক সম্পৰ্কৰ বিৱৰণ আছে৷ আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহৰ সময়ৰপৰা শিৱ সিংহৰ সময়লৈকে ৰাজনৈতিক বুৰঞ্জী এইখন গ্ৰন্থত সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ সৰ্বমুঠ ১৩টা অধ্যায় আছে আৰু ওপৰঞ্চি অধ্যায়ত ৭টা লেখা সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ গ্ৰন্থখনত ৰজা-মহাৰজাসকলৰ বহুবোৰ চিঠি সংকলিত হোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন উপলক্ষত পঠোৱা চিঠি-পত্ৰবোৰৰ প্ৰসংগ আৰু ইয়াৰ চমু বিৱৰণ আছে৷ জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জীখন এখন কটকী বুৰঞ্জী৷ অৰ্থাৎ কটকীয়ে চিঠি-পত্ৰ আদান-প্ৰদান কৰাৰ সবিশেষ এই বুৰঞ্জীত সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে৷ 

ৱিৱৰণ
আহোম যুগত এজন ৰজাই আন এজন ৰজালৈ বিভিন্ন কাৰণত বহুবোৰ চিঠি প্ৰেৰণ কৰিবলগীয়া হৈছিল৷ এই বুৰঞ্জীখনত তেনে বহুবোৰ চিঠি একাদিক্ৰমে সংৰক্ষিত হৈ আছে৷ চিঠিসমূহৰ মাজত আহোম ৰাজত্বৰ বিভিন্ন ৰজা-মহাৰজা আৰু জয়ন্তীয়া ৰজাসকলৰ মাজত মাজৰ সম্পৰ্ক, যোগসূত্ৰ, আশে, পৰামৰ্শ, অভিযোগ আদি সম্পৰ্কে জানিব পাৰি৷ সেইদৰে সমসাময়িক সমাজখনৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগী, মতবিৰোধ, মতান্তৰ, মনান্তৰ আদি সম্পৰ্কেও জানিব পাৰি৷ স্বৰ্গদেৱ জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনত (সমসাময়িক জয়ন্তা ৰজা যশমত্ত, সময় ১৬৪৮-১৬৬৩ খৃষ্টাব্দ) যশমত্ৰ ৰজালৈ জয়ধ্বজ সিংহৰ পত্ৰ, নৰ্ত্তঙ্গীয়া ৰজা মাণিকসিংহলৈ স্বৰ্গদেৱৰ পত্ৰ, স্বৰ্গদেৱলৈ জয়ন্তা ৰজাৰ প্ৰীতি পত্ৰ, স্বৰ্গদেৱলৈ নত্তঙ্গীয়া ৰজাৰ পত্ৰ আদি সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ 

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
ইণ্টাৰনেট আৰ্কাইভত জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জী

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য আছিল আনুমানিক পঞ্চদশ শতিকাত প্ৰভাত ৰায় নামৰ ৰজা এজনে এই ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যষ্ঠদশ শতিকাত চিলাৰায়ে আক্ৰমণ কৰি জয়ন্তীয়া ৰজাক বধ কৰে আৰু ৰাজ্যখন কোচৰ অন্তৰ্গত কৰে ১৮৩৫ চনত এই ৰাজ্য ইংৰাজ শাসিত অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়

 নামৰ উৎপত্তি 
কোনো কোনোৰ মতে "জয়ন্তীয়া" শব্দটো হিন্দু দেৱী দূৰ্গাৰ ৰূপ জয়ন্তী দেৱী বা জয়ন্তেশ্বৰীৰ পৰা আহিছে কিছুমানৰ মতে শব্দটো নাৰ (শাসকসকলৰ জাতি) শব্দ পূৰ্বৰ স্থান চুটনুগাৰ পৰা আহিছে জয়ন্তীয়া দেৱীৰ কিংবদন্তি সম্ভৱতাঃ জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত হিন্দু প্ৰভাৱৰ পাছত সৃষ্টি হৈছে

নাৰ (জয়ন্তীয়া) আৰু ৱাৰ লোকসকলে খাছী ভাষাখাছীৰ লগত সম্পৰ্ক থকা মন-মাৰ ভাষা কয়

 বিস্তৃতি 
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ মেঘালয়ৰ শ্বিলং মালভূমিৰ পূবৰ পৰা দক্ষিণৰ সমতললৈকে, আৰু উত্তৰে অসমৰ বৰাক নদীৰ উপত্যকালৈ বিস্তৃত আছিল

বৰ্তমান ধ্বংসপ্ৰাপ্ত ৰাজধানী জয়ন্তীপুৰ জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ তলৰ সমলতল্ত আছিল সম্ভৱতঃ জয়ন্তীয়া পাহাৰত এখন জহকালিৰ ৰাজধানীও আছিল, কিন্তু তাত এতিয়া এটা দূৰ্গা মন্দিৰ আৰু কিছুমান প্ৰাচীন স্মৃতিচিহ্নৰ বাহিৰে একো নাই

বাংলাদেশৰ চিলেটৰো বহুখিনি অঞ্চল জয়ন্তীয়া ৰজাৰ অধীনত আছিল

 ইতিহাস 
জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ আৰম্ভণিৰ ইতিহাস স্পষ্ট নহয় অনুমান কৰা মতে প্ৰায় পঞ্চদশ শতিকাত প্তভাত ৰায় নামৰ ৰজা এজনে এই ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল সপ্তদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত ধন মাণিক নামৰ জয়ন্তীয়া ৰজাই কছাৰীৰ লগত ৰণত পৰাস্ত হৈ আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিহৰ লগত বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে আৰু আহোমৰ লগ লাগি কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে ধন মাণিকৰ পাছত ক্ৰমে যশ মাণিক, সুন্দৰ ৰায়, ছোট পৰ্বত ৰায়, যশোমন্ত ৰায় ৰজা হয় যশোমন্ত ৰায় আহোম স্বৰ্গদেউ চুত্যিণ্ফা বা প্ৰতাপ সিংহৰ (১৬৪৪-১৬৪৮) সমসাময়িক আছিল আহোম ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহ দিনত যশোমন্ত ৰায়ে ডিমৰুৱা, গোভা, নেলী আৰু খলা ৰাজ্য জয়ন্তীয়াক ঘূৰাই দিব লাগে বুলি দাবী জনায় ইয়াৰ পাছত দুই ৰাজ্যৰ মিত্ৰতাৰ অন্ত পৰে

 ব্ৰিটিছ অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্তি 
১৭৬৫ চনত বংগৰ দিৱানিৰ জৰিয়তে ব্ৰিটিছসকল প্ৰথমবাৰৰ বাবে জয়ন্তীয়াসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে জয়ন্তীয়াসকলে বংগ অঞ্চললৈ চূণ ৰপ্তানি কৰিছিল কিন্তু ব্ৰিটিছসকলৰ লগত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক মধুৰ নাছিল আৰু ১৭৭৪ চনত তেওঁলোক আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হয় ইয়াৰ পাছত কোঠ আৰু ১৭৯৯ চনৰ আইনৰ যোগে জয়ন্তীয়াসকল ভৈয়ামৰ পৰা ক্ৰমাৎ পৃথক হৈ পৰে 

প্ৰথম ইংগো বৰ্মী যুদ্ধৰ শেষত ব্ৰিটিছে জয়ন্তীয়া ৰজা ৰাম সিঙক সুৰমা নদীৰ উত্তৰে শাসন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে ১৮৩৫ চনৰ ১৫ মাৰ্চত জয়ন্তীয়া ৰাজ্য আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ অনা হয় ৰজাক চিলেটৰ সম্পত্তিৰ লগতে মাহে ৫০০ টকাকৈ দিয়া হয় ব্ৰিটিছে ভৈয়ামৰ অঞ্চল প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসন কৰিছিল পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ বাবে পোন্ধৰজন দলৈ আৰু চাৰিজন চৰ্দাৰ নিযুক্ত কৰা হৈছিল

শাসকসকল
জয়ন্তীয়া ৰাজ্য শাসন কৰা ৰজাসকলৰ তালিকা তলত দিয়া হ'ল
 প্ৰভাত ৰায় (১৫০০-১৫১৬)
 মাজু গোসাঁই (১৫১৬-১৫৩২)
 বুঢ়া পৰ্বত ৰায় (১৫৩২-১৫৪৮)
 বৰ গোসাঁই (১৫৪৮-১৫৬৪)
 বিজয় মাণিক (১৫৬৪-১৫৮০)
 প্ৰতাপ ৰায় (১৫৮০-১৫৯৬)
 ধন মাণিক (১৫৯৬-১৬১২)
 যশ মাণিক (১৬১২-১৬২৫)
 সুন্দৰ ৰায় (১৬২৫-১৬৩৬)
 ছোট পৰ্বত ৰায় (১৬৩৬-১৬৪৭)
 যশোমন্ত ৰায় (১৬৪৭-১৬৬০)
 বান সিং (১৬৬০-১৬৬৯)
 প্ৰতাপ সিং (১৬৬৯-১৬৭৮)
 লক্ষ্মী নাৰায়ণ (১৬৭৮-১৬৯৪)
 ৰাম সিং প্ৰথম (১৬৯৪-১৭০৮)
 জয় নাৰায়ণ (১৭০৮-১৭৩১)
 বৰ গোসাঁই (১৭৩১-১৭৭০)
 ছত্ৰ সিং (১৭৭০-১৭৮০)
 বিজয় নাৰায়ণ (১৭৮০-১৭৯০)
 ৰাম সিং দ্বিতীয় (১৭৯০-১৮৩২)
 ৰাজেন্দ্ৰ সিং (১৮৩২-১৮৩৫)

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
জয়পুৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হৈছে অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ এখন বৰ্ষাৰণ্য এই বনাঞ্চলখন 'পূবৰ আমাজান' (    ) খ্যাত দিহিং পাটকাই অভয়াৰণ্যৰ  অন্তৰ্গত 
তথ্য সংগ্ৰহ
২০১১ চনত উৎসৱত গুলজাৰ, জাভেদ আখতাৰ আৰু প্ৰশূন যোশী
জয়পুৰ সাহিত্য উৎসৱ () ()-ক প্ৰায়ে "পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য অনুষ্ঠান" বুলি প্ৰশংসা কৰা হয়৷ এয়া হৈছে ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এক বিখ্যাত বাৰ্ষিক সাংস্কৃতিক আৰু সাহিত্য উৎসৱ ২০০৬ চনত লেখিকা নমিতা গোখলে আৰু উইলিয়াম ডালৰিম্পলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এইখন বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু প্ৰতিষ্ঠিত সাহিত্য সমাৱেশলৈ পৰিণত হৈছে, যিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰ লেখক, লেখক, পণ্ডিত, শিল্পী, সমালোচক, চিন্তাবিদ আৰু পাঠকক আকৰ্ষণ কৰিছে, , "       " , 25  2010: "      5    ....    2005...."

জয়পুৰৰ ডিগি পেলেচ হোটেলখনক আগতে এই উৎসৱৰ মূল স্থান হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছিল৷ অধিবেশনসমূহ হল অৱ অডিয়েন্সত আৰু চহৰৰ মাজমজিয়াত থকা ডিগি পেলেছৰ সমগ্ৰ বাগিচাত অনুষ্ঠিত হৈছিল ২০২২ চনৰ পৰা জয়পুৰৰ হোটেল ক্লাৰ্কছ আমেৰত এই মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছে তেতিয়াৰ পৰাই এই মহোৎসৱৰ আকাৰ সংকুচিত হৈ পৰে আৰু সৰ্ববৃহৎ সাহিত্য মহোৎসৱ বুলি দাবী কৰিব পৰা নাই৷

টিমৱৰ্ক আৰ্টছ আৰু জয়পুৰ বিৰাছাট ফাউণ্ডেচনৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত এই মহোৎসৱত পৰম্পৰাগতভাৱে জয়পুৰৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত সম্পত্তি ডিগি পেলেচত আয়োজন কৰা হয় ২০২৫ চনৰ পৰা ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰিত পৰিসৰৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ এই স্থান হোটেল ক্লাৰ্কছ আমেৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছে জে এল এফ গণতান্ত্ৰিক নীতি-নিয়মৰ বাবে বিখ্যাত৷ ই সকলো উপস্থিতকে প্ৰৱেশৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে আৰু সাহিত্য, শিল্প, কবিতা, সংগীত, ধৰ্ম, ৰাজনীতি, পৰিৱেশ, চলচ্চিত্ৰ, নাট্য, ইতিহাস আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত বৌদ্ধিক সংলাপৰ পোষকতা কৰে

২০১২ চনত চলমান ৰুশ্বদি আৰু   - বিতৰ্কৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও কাৰ্যসূচী মহোৎসৱত ৰখা হৈছিল

শিথিলভাৱে জে এল এফ ইণ্টাৰনেশ্যনেল নামেৰে নামাকৰণ কৰা জে এল এফৰ আয়োজকসকলে সৃষ্টি কৰা কেইবাটাও অনুষ্ঠান বিশ্বৰ অন্যান্য চহৰতো অনুষ্ঠিত হৈছে

 গঠন আৰু বিষয়বস্তু 
জে এল এফৰ পাঁচদিনীয়া কাৰ্যসূচীত পেনেল আলোচনা, কিতাপ উন্মোচন, কবিতা পাঠ, আৰু সংগীত পৰিবেশন আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় মূল উপাদানসমূহৰ ভিতৰত আছে:

 বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ অংশগ্ৰহণ: নোবেল বিজয়ী (জে এম ক'ট্জি, অৰহান পামুক),পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী, আৰু অপ্ৰা উইনফ্ৰেৰ দৰে সাংস্কৃতিক আইকনে ইয়াৰ মঞ্চত শোভা বঢ়াইছে
 সাংস্কৃতিক সংহতি: অধিবেশনত প্ৰায়ে সাহিত্যক পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় সংগীত আৰু নৃত্যৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়, ভাৰতৰ মৌখিক পৰম্পৰা আৰু বহুভাষিক ঐতিহ্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়
 উদ্ভাৱন মঞ্চ: জয়পুৰ বুকমাৰ্ক (এটা প্ৰকাশন উদ্যোগৰ মঞ্চ) আৰু জয়পুৰ সংগীত মঞ্চৰ দৰে সমান্তৰাল অনুষ্ঠানে ইয়াৰ বহুবিষয়ক দৃষ্টিভংগীক উজ্জ্বল কৰি তোলে

 আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত জে এল এফ 
বছৰ বছৰ ধৰি বিভিন্ন সময়ত আনুষংগিক অনুষ্ঠানসমূহো সম্পন্ন হৈছে: কলৰাডৰ বোল্ডাৰ; টেক্সাছৰ হিউষ্টন; অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এডিলেইড; লণ্ডনৰ ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰী (বছৰিকভাৱে ২০১৪২০১৯); আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰত

২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত এডিলেইডত অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠানটো বাৰ্ষিক পুনৰাবৃত্তিৰ প্ৰথমটো আছিল, যিটো জে এল এফ এডিলেইড নামেৰে জনাজাত আৰু অজএছিয়া উৎসৱৰ অংশ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছিল

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য
জয়পুৰ ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ ৰাজধানী তথা বৃহত্তম চহৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, ৩১ লাখ লোকৰ সৈতে ই ভাৰতৰ দশম আটাইতকৈ জনবহুল চহৰ ইয়াক গোলাপী নগৰ () বুলিও জনা যায় কাৰণ ইয়াৰ অধিকাংশ অট্টালিকাৰ ৰং গুলপীয়া ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব ২৬৮ কি:মি: (১৬৭ মাইল)

১৭২৯ চনত আজমেৰৰ ৰাজপুত শাসক দ্বিতীয় জয় সিঙৰ দ্বাৰা জয়পুৰ চহৰ স্থাপন কৰা হয়, যাৰ নামত চহৰখনৰ নাম ৰখা হ'ল ইয়াক আধুনিক নগৰ  পৰিকল্পনাবিদসকলৰ দ্বাৰা সুপৰিকল্পিত আৰু সুসংগঠিত নগৰসমূহৰ মাজত গণ্য কৰা হয় ইয়াৰ পৰিকল্পনা বিদ্যাধৰ ভট্টাচাৰ্যৰ দ্বাৰা কৰা হৈছে ঔপনিৱেশিক কালত ই জয়পুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী হিচাপে কাম কৰিছে ১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ পাছত ইয়াক নৱগঠিত ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ কৰা হয়

জয়পুৰ ভাৰতৰ এক জনপ্ৰিয় পৰ্যটন স্থল আৰু ই দিল্লী আৰু আগ্ৰাসহ পশ্চিমীয়া গ'ল্ডেন ট্ৰায়েংগেল টুৰিষ্ট চাৰ্কিটৰ এক অংশ ই ৰাজস্থানৰ অন্য পৰ্যটন স্থল যেনে- যোধপুৰ, জয়শালমেৰ, উদয়পুৰ, কোটা, আবু পৰ্বত আদিৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ হিচাপেও কাম কৰে জয়পুৰ ছিমলাৰ পৰা ৬১৬ কি:মি: দূৰৈত অৱস্থিত

২০১৯ চনৰ ৬ জুলাই তাৰিখে ইউনেস্কো ঐতিহ্যবাহী স্থান সমিতিয়ে ভাৰতৰ গোলাপী নগৰ জয়পুৰক বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানসমূহৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে ইয়াত ইউনেস্কো ঐতিহ্যবাহী স্থান আমেৰ কিল্লা আৰু যন্তৰ মন্তৰো অৱস্থিত

বুৰঞ্জী
জয়পুৰ চহৰৰ স্থাপক দ্বিতীয় জয় সিং
আমেৰত ১৬৯৯ চনৰ পৰা ১৭৪৩ চনলৈ শাসন কৰা দ্বিতীয় জয় সিঙৰ দ্বাৰা ১৭২৭ চনত জয়পুৰ চহৰ স্থাপন কৰা হয় জনসংখ্যা আৰু পানীৰ নাটনি বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে জয় সিঙে তেওঁৰ ৰাজধানী আমেৰৰ পৰা ১১ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত জয়পুৰলৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে প্ৰাচীন ভাৰতীয় শিল্পশাত্ৰ আৰু বাস্তুশাত্ৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত এই চহৰখনৰ প্ৰধান স্থপিতবিদ আছিল বিদ্যাধৰ ভট্টাচাৰ্য চহৰখনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য ১৭২৬ চনত আৰম্ভ হয় আৰু প্ৰধান পথ, কাৰ্য্যালয় আৰু ভৱনসমূহৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য প্ৰায় চাৰি বছৰত সম্পূৰ্ণ হয় চহৰখনক নটা খণ্ডত বিভক্ত কৰা হয় তাৰে দুটা খণ্ডত ৰাজ্যিক ভৱনসমূহ আছিল আৰু বাকীকেইটা আছিল জনসাধাৰণৰ বাবে

১৮৭৬ চনত ৱেইল্চৰ ৰাজকোঁৱৰ এইচ আৰ এইচ এলবাৰ্ট এডৱাৰ্ডৰ আগমনৰ পূৰ্বে চহৰখনক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিবলৈ ছৱাই ৰাম সিঙে সমগ্ৰ চহৰখনক গুলপীয়া ৰং দিবলৈ আদেশ দিয়ে তেতিয়াৰে চহৰখনক গোলাপী নগৰৰ নামেৰে জনা যায়

১৯ শতিকাত জয়পুৰ চহৰৰ জনসংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায় আৰু ১৯০০ চনলৈ ইয়াৰ জনসংখ্যা হ'লগৈ ১৬০,০০০জন ১৮৬৮ চনত এই চহৰখনত কলা বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয় দ্বিতীয় মহাৰাজ ৰাম সিঙৰ শাসনকালত সংস্কৃত মহাবিদ্যালয়কে ধৰি তিনিখন মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়

ভৌগোলিক বিৱৰণ
 জনগাঁথনি 

২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জয়পুৰৰ জনসংখ্যা ৩,০৭৩,৩৫০জন সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৮৪.৩৪ পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমে ৯০.৬১ আৰু ৭৭.৪১ লিংগ অনুপাত হৈছে প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৮৯৮ গৰাকী মহিলা চহৰখনৰ জনসংখ্যাৰ ৭৭.৯ হিন্দু, ১৮.৬ মুছলমান, ২.৪ জৈন আৰু ১.২ অন্য ধৰ্মাৱলম্বী লোক

আন্তঃগাথঁনি
উল্লেখযোগ্য ঠাই
মঠ-মন্দিৰ
উদ্যান
সংস্কৃতি

জাতীয় খাদ্য


জাতীয় উৎসৱ

শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
তথ্য-সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ (; ১৯০২১৯৭৯) ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এজন আগশাৰীৰ মুক্তি যুদ্ধা আছিল দেশ তথা জনতাৰ নামত নিজকে উছৰ্গা কৰা এই লোকনায়ক গৰাকীক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ভাৰত ৰত্ন বঁটাৰে ১৯৯৯ চনত বিভূষিত কৰিছিল ১৯৩০-৩২ চনত তেওঁ কংগ্ৰেছ দলৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল তেওঁ বাৰাণাসীত থকা ইনষ্টিটিউট অৱ গান্ধীয়ান ষ্টাডিজ নামৰ অনুষ্ঠানটিৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল

জন্ম আৰু পৰিয়াল
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ জন্ম হয় ১৯০২ চনত ১১ অক্টোবৰত বিহাৰৰ সীতাৰদিয়াৰা নামেৰে এখন সৰু গাঁৱত তেওঁ এটি কৃষক পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁৰ পিতাকৰ নাম হৰ্য়ুদ আৰু মাকৰ নাম ফুলৰাণী তেওঁ প্ৰভাৱতীৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়

শিক্ষা জীৱন
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে অসহযোগ আন্দোলনৰ বাবেই তেওঁৰ কলেজীয়া শিক্ষাত আধাতে এৰি কলেজ ত্যাগ কৰে আনকি তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বৃত্তি ল'বলৈও অস্বীকাৰ কৰে ১৯২২ চনত তেওঁ উচ্চ শিক্ষা লবলৈ আমেৰিকালৈ যায় আমেৰিকাত তেওঁ প্ৰায় আঠবছৰ কাল অধ্যয়নত কটায় তেওঁ ঘৰুৱা আৰ্থিক অৱস্থা টনকিয়াল নাছিল বাবে আমেৰিকাত পঢ়া দিন কেইটা কষ্টৰে কটাবলগীয়া হৈছিল সেয়ে তেওঁ নিজৰ পঢ়াৰ খৰচ উলিয়াবলৈ কেতিয়াবা ফল-মূলৰ দোকানত, কেতিয়াবা ইস্পাত কাৰখানাত, কেতিয়াবা ৰেষ্টুৰাঁ আদিত কাম কৰিছিল কামৰ মাজতো পঢ়াত তেওঁ ঠিকে মনোযোগ ৰাখিছিল ১৯২৯ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ পৰা নিজ দেশ ভাৰতলৈ উভতি আহে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজবাদী
জয়ভদ্ৰ হাগজেৰ  (; 19141973) এজন ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আছিল হাফলঙৰ ওচৰৰ নানাদিছা নামৰ সৰু গাঁও এখনত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল  তেওঁ অসম বিধান সভাৰ বিভিন্ন পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি গৈছে ১৮ জুলাই ১৯৭৩-ত তেওঁৰ ৫৯ বছৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয় মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ পশুপালন, কাৰাগাৰ আৰু সংখ্যালঘু দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল তেওঁক বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে সন্মানিত কৰা হৈছিল    

বৃটিছ ভাৰতৰ চিলেটৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশত) মুৰাৰী চান্দ কলেজৰ তেওঁ এজন প্ৰাক্তন ছাত্ৰ এই কলেজখনৰ পৰা তেওঁ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লৈছিল

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ডিমাছা জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংবিধান সভাৰ সদস্য
জয়মতী কুঁৱৰী (১৭শ শতিকা) আছিল আহোমৰ তুংখুঙীয়া ফৈদৰ কোঁৱৰ গদাপাণিৰ পত্নী

জয়মতীয়ে তলৰ প্ৰবন্ধসমূহো বুজাব পাৰে:
 জয়মতী (১৯৩৫ চলচ্চিত্ৰ), জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথম অসমীয়া কথাছবি
 জয়মতী (২০০৬ চলচ্চিত্ৰ), মঞ্জু বৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কথাছবি
 জয়মতী কুঁৱৰী (নাটক), লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা নাটক
 জয়মতী (নাটক), পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাই ৰচনা কৰা নাটক
জয়মতী (ইংৰাজী নাম:  -  ) হৈছে মঞ্জু বৰা পৰিচালিত ২০০৬ বৰ্ষৰ এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ছবিখন জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা পৰিচালিত ১৯৩৫ চনৰ প্ৰথম অসমীয়া ছবি জয়মতীৰ পুনৰনিৰ্মাণ নহয় এই জয়মতীৰ কাহিনীত কেতবোৰ বিশেষত্ব আছে 

কাহিনীৰ সমল
মঞ্জু বৰাই ছবিখনৰ কাহিনী ড ড সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা, পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা আৰু হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ বুৰঞ্জী অধ্যয়ন কৰি তৈয়াৰ কৰিছিল ড বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ জয়মতী নামৰ নাটকখন আৰু হেম বুঢ়াগোহাঞিৰ কেতবোৰ নিবন্ধকো তেওঁ সমলৰূপে লৈছিল 

জ্যোতিপ্ৰসাদৰ জয়মতীৰ সৈতে বৈসাদৃশ্য
200চাউদাঙৰ হাতত সোণামতী
জয়মতী চৰিত্ৰটোৰ পৰিয়ালগত আৰু সামাজিক ভিত্তি ব্যাখ্যা কৰি পৰিচালক মঞ্জু বৰাই মত পোষণ কৰে যে সেইগৰাকী নাৰী কোনোপধ্যেই অবলা, আজলী বা সৰলচিতীয়া মনৰ হবই নোৱাৰে পৰিচালক গৰাকীৰ অনুসৰি তেওঁ জয়মতীক সতীৰূপে উপস্থাপন কৰাৰ সলনি এগৰাকী সবল, শক্তিশালী, ৰাজনৈতিক ভাবে দূৰদৰ্শী চেতনাসৰ্বস্ব নাৰীৰূপে উপস্থাপন কৰিছে 
জ্যোতিপ্ৰসাদৰ জয়মতীৰ ডালিমী চৰিত্ৰটো ইয়াত নাই ডালিমী চৰিত্ৰটো কাল্পনিক বুলি স্বয়ং লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই তেওঁৰ জয়মতী কাহিনীৰ সম্পৰ্কত উল্লেখ কৰিছে মঞ্জু বৰাই ইয়াত আন এটা ঐতিহাসিক চৰিত্ৰৰ অৱতাৰণা ঘটাইছে সেয়া হৈছে নগা কন্যা নেপে ওয়ান্চা কুঁৱৰী ওৰফে জুলুমী ৰজা হোৱাৰ পাছত গদাধৰ সিংহই জুলুমীক বিয়া কৰায় মঞ্জু বৰাৰ জয়মতীত আছে অন্য এক নতুনত্ব লোকজীৱনত প্ৰচলিত মালিতাৰ পৰা তেওঁ আনিছে সোণামতী নামৰ এক যুৱতীৰ চৰিত্ৰ শিৱসাগৰৰ বকতা অঞ্চলত থকা সোণামতীৰ ঘৰত সোমাই পলাতক গদাপাণিয়ে পানী খাইছিল গদাপাণি ওলাই যোৱাৰ পাছত লৰাৰজাৰ চোৰাংচোৱাই গৈ সোণামতীক গদাপাণিৰ কথা সোধে সোণামতীয়ে গদাপাণিক বচাবৰ বাবে চোৰাংচোৱাক বিপথে পৰিচালিত কৰে ইয়াতে ক্ৰোধিত হৈ সিহঁতে সোণামতীক চোঁচোৰাই নি অত্যাচাৰ কৰি হত্যা কৰে এই পথাৰখন এতিয়াও চোঁচোৰাল পথাৰৰূপে জনাজাত 
উল্লেখযোগ্য যে এই ছবিখন আৰম্ভ হৈছে লাচিত বৰফুকনৰ মোমায়েকক কটাৰ দৃশ্যৰ পৰা 

অভিনয় শিল্পী
নিতা বসুমতাৰী (জয়মতী)
ৰোহণ দলে (গদাধৰ সিংহ ওৰফে গদাপাণি)
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া (আতন বুঢ়াগোহাঞি)
তৌফিক ৰহমান (লালুকসোলা বৰফুকন)
প্ৰাঞ্জল শইকীয়া (লাচিত বৰফুকন)

চিত্ৰগ্ৰহণ
ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ মাৰ্ঘেৰিটাৰ কেটেটং গাঁৱত কৰা হৈছিল 

সাফল্য
ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত
মুম্বাইত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ফিল্ম ফেষ্টিভেলত প্ৰদৰ্শিত
কলকাতা ফিল্ম ফেষ্টিভেলত প্ৰদৰ্শিত

তথ্য সংগ্ৰহ
মঞ্জু বৰাৰ অফিছিয়েল ৱেবচাইট 
অসমীয়া সা ৰে গা মা - তৃতীয় বছৰ, সপ্তম সংখ্যা, অক্টোবৰ ২০০৬
 -     

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
জয়মতী কুঁৱৰী () হৈছে সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন উল্লেখযোগ্য বুৰঞ্জীমূলক নাটক এই নাটকত বেজবৰুৱাই অসম বুৰঞ্জীৰ যুগৰ চিত্ৰ আকোঁতেও শ্বেইক্সপীয়েৰৰ চৰিত্ৰ আৰু চিত্ৰৰ ছাঁ পৰিছে ইয়াৰ জৰিয়তে বেজবৰুৱাই অসমীয়া নাট্য সাহিত্যৰ সমৃদ্ধি সাধনত অশেষ অৰিহণা যোগাইছিল 

লেখকৰ পৰিচয়

লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (; ১৮৬৪-১৯৩৮) আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন পথ-প্ৰদৰ্শক কবিতা, নাটক,গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ৰম্যৰচনা, সমালোচনা, প্ৰহসন, জীৱনী, আত্মজীৱনী, শিশুসাহিত্য, ইতিহাস অধ্যয়ন, সাংবাদিকতা আদি সকলো দিশতে বেজবৰুৱাৰ অৱদান অমূল্য কৃপাবৰ বৰুৱা ছদ্মনামত বেজবৰুৱাই সাহিত্য সৃষ্টি কৰি এজন সমাজ সংস্কাৰক হিচাপেও চিনাকি দিছে 

সমালোচনা
বেজবৰুৱাৰ আটাইকেইখন বুৰঞ্জীমূলক নাটকতে শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাটকৰ প্ৰভাৱ অসীম শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাটকৰ আৰ্হিতে বেজবৰুৱাই নাটকবোৰত উপ-কাহিনীৰ সংযোগ কৰিছে এই নাটকখনত সেউতী আৰু দিলিহিয়াল ফুকন সংক্ৰান্ত এটা উপ-কাহিনী সংযোগ কৰি বিষয়বস্তুৰ সৰ্বজনীনতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল
শ্বেইক্সপীয়েৰৰ দৰে বেজবৰুৱায়ো এই নাটক খনত সহধৰ্মিতা আৰু বৈপৰীত্যৰ ভিত্তিত চিত্ৰাংকন কৰিছে বৰগোহাঁই আৰু বুঢ়াগোহাঁই চৰিত্ৰ দুটা বৈপৰীত্যৰ ভিত্তিত অংকন কৰাৰ বিপৰীতে ৰাজমাও আৰু বৰগোহাঁই চৰিত্ৰ দুটা সহধৰ্মিতাৰ ভিত্তিত বেজবৰুৱাই অংকন কৰিছে

চৰিত্ৰ
ডালিমী : জয়মতী কুঁৱৰী নাটকখনৰ এটা উল্লেখযোগ্য নাৰী চৰিত্ৰ হৈছে ডালিমী এই চৰিত্ৰটোত শ্বেইক্সপীয়েৰৰ   নামৰ নাকখনৰ মিৰেণ্ডা নামৰ চৰিত্ৰটোৰ প্ৰভাৱ আছে মিৰেণ্ডাই যিদৰে বাস কৰা নিৰ্জন দ্বীপটোত ফাৰ্ডিনাণ্ডক লগ পায় আৰু প্ৰথম দৰ্শনতে ভাল পাই পেলায়, ঠিক সেয়া নগা পাহাৰৰ হাবিৰ মাজত ডাঙৰ হোৱা ডালিমীও গদাপাণিৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় ড পোনা মহন্তই ডালিমী চৰিত্ৰটোৰ বিষয়ে কৈছে, মিৰেণ্ডা-ডালিমীৰ সাদৃশ্যক বেছি দূৰ আগুৱাই নিব নোৱাৰি মিৰেণ্ডা আৰু ফাৰ্ডিনাণ্ডৰ প্ৰেম ডেকা-গাভৰুৰ সাধাৰণ প্ৰেম  যি প্ৰেম শেষত বিয়াত পৰিণত হৈছেগৈ; কিন্তু গদাপাণি-ডালিমীৰ প্ৰেম ডেকা-গাভৰুৰ যৌন প্ৰেমৰ পৰা বহু ওপৰত ডালিমী যেন তেজ-মঙহৰ ছোৱালী নহয়, তাই যেন এটি কবিতা, এটা সপোন 

খুহুতীয়া পণ্ডিত : এই নাটকৰ খুহুতীয়া পণ্ডিতৰ চৰিত্ৰটো বেজবৰুৱাদেৱে শ্বেইক্সপীয়েৰৰ কিং লীয়েৰৰ ফুল চৰিত্ৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছে ফুলৰ কথাবোৰে লীয়েৰৰ মনত খোৰাক যোগোৱাৰ দৰেই খুহুতীয়া পণ্ডিতৰ কথাবোৰেও বুঢ়াগোহাঁইৰ মনৰ খোৰাক যোগাইছে

লগতে চাওক
 বেলিমাৰ (নাটক)
চক্ৰধ্বজ সিংহ (নাটক)
 বুঢ়ী আইৰ সাধু

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
শ্ৰেণী:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
জয়ললিতা জয়ৰাম (তামিল ভাষা: . , কানাড়া ভাষা: . , মালায়ালাম ভাষা: . , ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৮ - ৫ ডিচেম্বৰ ২০১৬ :..----------1480995237) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ৰাজনীতিজ্ঞ তেওঁ তামিলনাডুৰ প্ৰাপ্তন মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল ইয়াৰ লগতে তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় আন্না দ্ৰাবিড় মুন্নেটা কাঝাগাম পাৰ্টিৰ মহাসচিব আছিল তেওঁ ১৯৯১, ১৯৯৬, ২০০১, ২০০২ চনৰ পৰা ২০০৬ আৰু ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ তেওঁ তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল ৰাজনীতি ক্ষেত্ৰখনলৈ অহাৰ আগতে তেওঁ এক প্ৰতিষ্ঠিত নায়িকা আছিল তেওঁ কেইবাখনো তামিল, তেলেগু, কানাড়া, এখন হিন্দী আৰু এখন ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল 

তেওঁ স্কুলত পঢ়ি থকা কালছোৱাত "এপিছল" নামৰ ইংৰাজী বোলছবি এখনত অভিনয় কৰে তেওঁ ১৫ বছৰ বয়সতে কানাড়া ছবি এখনত মুখ্যচৰিত্ৰত অভিনয় কৰে তাৰ পিছত তেওঁ তামিল বোলছবি জগতত প্ৰৱেশ কৰে ১৯৬৫ ৰ পৰা ১৯৭২ চনলৈ তেওঁ মাৰুদুৰ গোপালন ৰামচন্দ্ৰনৰ লগত কেইবাখনো সফল বোলছবিত অভিনয় কৰে 

চলচ্চিত্ৰ জীৱনৰ পিছত তেওঁ এম.জি. ৰামচন্দ্ৰনৰ লগত ২৯৮২ চনত ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ কৰে ১৯৮৪ৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈ তেওঁ ৰাজ্যসভাত তামিলনাডুক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ১৯৮৭ চনত ৰামচন্দ্ৰনৰ মৃত্যুয়ে পিছত তেওঁ নিজকে ৰামচন্দ্ৰন উত্তৰাধিকাৰী বুলি ঘোষণা কৰে তেওঁ ১৯৯১ চনৰ ২৪ জুনৰ পৰা ১২ মে ১৯৯৬ চনলৈ তামিলনাডুৰ কণিষ্ঠতম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে তামিলনাডুত তেওঁক তেওঁৰ সমৰ্থনকাৰী সকলে "আম্মা"(মা) আৰু "পুৰাতচি তলাইৱি"(ক্ৰান্তিকাৰী নেতা) নামেৰে সম্বোধন কৰে
মুখ্যমন্ত্ৰী কালছোৱাত তেওঁ আয়ত কৈ বেছি সম্পত্তি ৰখা গোচৰত অভিযুক্ত হৈ তেওঁ দুবাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীত্ব এৰিব লগীয়া হৈছিল তাৰ বাবে তেওঁ কাৰাবাস খাটিব লগীয়াও হৈছিল পিছত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে তেওঁক দোষমুক্ত বুলি ৰায় দিয়ে ২০১৫ চনৰ মে মাহত তেওঁ পুনৰ তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হয় ২০১৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ হঠাৎ অসুস্থ হৈ পৰে প্ৰায় ৭৫ দিন চিকিৎসাধীন হোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৬ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ৰাতি ১১ বাজি ৩০ মিনিটত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
জয়শ্ৰী গোস্বামী মহন্ত এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰী তথা সাহিত্যিক তেওঁ উচ্চ সদন ৰাজ্য সভাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল তেওঁ অসম গণ পৰিষদৰ সদস্য আৰু অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ পত্নী তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী লেখিকা তথা শিক্ষাবিদ হিচাপে জনাজাত ২০১৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে ২০১৯ চনত তেখেতে 'চাণক্য' নামৰ উপন্যাসখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে

গ্ৰন্থৰাজি

বহুবিষয় চমকপ্ৰদ তথ্য
চাণক্য
অকথিত শালগ্ৰাম
গান্ধাৰী
মহাকবি(ভাৰতীয় সাহিত্যত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মহাকবি কালিদাসৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰচিত উপন্যাস)
দ্ৰোণাচাৰ্য
শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী গল্প
অসম আন্দোলন:যুগমীয়া চিন্তাৰ এক প্ৰতিফলন 
একুকি ধেমেলীয়া সাধু
আৰ্থাৰ কোনন ডয়েলৰ কালজয়ী গ্ৰন্থ ৰিং অব থোথৰ অনুবাদ থোথৰ আঙুঠি

চেমনীয়াৰ বিশ্ব সাহিত্য
নতুন সাধু মজাৰ সাধু
মেটমৰা সাধুৰ বোজা শুনো আহা কেনে মজা
পৰীয়ে গোৱা গীত নুশুনিবা
সাধু শুনো সাধু খাই কঠালৰ বাদু
পৰীৰ সাধু শুনিবা?
উৱঁলি যোৱা চাদৰ
ডাবল চাফল
অন্য এক ৰত্নাকৰ
দ্য এডভেঞ্চাৰ অব দ্য স্পেকলড ব্যাণ্ড

ৰিপ ভাল ৱিংকল
মোৰ ডায়েৰীখন
সাত বাওনাৰ সাধু
চেমনীয়াৰ বিশ্ব সাহিত্য -১
ডন কুইকজোট
নীলা চৰাই
বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ সাধু-২
মৰণ- ফাণ্ড
পেৰা ভৰাই সাধু আনিছো শুনা মনে মনে

   
  :        

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
জয়া আখতাৰ (জন্ম: ১৪ অক্টোবৰ, ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় চিনেমা পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ ২০০৯ চনত তেওঁ লাক বাই চাঞ্চ নামৰ ছবিখনৰ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে চলচ্চিত্ৰখনে সমালোচকৰ আদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় ২০১১ চনত তেওঁ সমালোচক তথা ব্যৱসায়িকভাৱে সফল জিন্দেগী না মিলেগী দোবাৰা শীৰ্ষক চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰে আৰু তাৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়

ব্যক্তিগত জীৱন
জয়া আখতাৰৰ জন্ম ১৯৭২ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত, পিতৃ জাভেদ আখতাৰ আৰু মাতৃ হানী ইৰাণী শ্বাবানা আজমী তেওঁৰ মাহীমাক জয়া আখতাৰ ফাৰহান আখতাৰৰ ভগ্নী মেনেকজী স্কুলত তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰাৰ পিছত মুম্বাইৰ চেণ্ট জেভিয়াৰছ কলেজৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে পাছলৈ তেওঁ চিনেমা সম্পৰ্কীয় শিক্ষাৰ বাবে নিউয়ৰ্ক য়ুনিভাৰ্ছিটী ফিম্ল স্কুলত যোগদান কৰে

কেৰিয়াৰ
জয়া আখতাৰে পোনপ্ৰথমে প্ৰাইচ অৱ বুলেট শীৰ্ষক এটি গানৰ ভিডিঅৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰি তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি ঘটাইছিল দিল চাহতা হেই আৰু স্প্লিট ৱাইদ অপেন-ত তেওঁ কাষ্টিং ডিৰেক্টৰ হিচাপে, লক্ষ্য আৰু দিল চাহতা হেই-ত সহাকাৰী পৰিচালক হিচাপে তেওঁ কাম কৰিছিল তাৰ পাছতে তেওঁ ৰীমা কাগতিৰ ছবি হনিমুন ট্ৰেভেলছ্ প্ৰাইভেট্ লিমিটেড-ৰ সহপ্ৰযোজনা কৰে
তেওঁ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা প্ৰথম চলচ্চিত্ৰখন হৈছে ২০০৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা লাক বাই চাঞ্চ ছবিখনে সমালোচকৰ আদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল যদিও বক্স অফিচত মুখ ঠেকেচা খায়
২০১১ চনত তেওঁ ব্যৱসায়িকভাৱে যথেষ্ট সফল ছবি জিন্দেগী না মিলেগী দোবাৰা পৰিচালনা কৰে ছবিখনে সমালোচকৰ পৰা ধনাত্মক মন্তব্য লাভ কৰাৰ উপৰিও জয়া আখতাৰে শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈও সক্ষম হয় ২০১৩ চনত তেওঁ অনুৰাগ কাশ্যপ, দিবাকৰ বেনাৰ্জী আৰু কৰণ জোহৰৰ সৈতে লগ লাগি বম্বে টকীজ ছবিখন নিৰ্মাণ কৰে এই ছবিখন ভাৰতীয় চিনেমাৰ শতবৰ্ষ উপলক্ষে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ২০১৫ চনত তেওঁৰ পৰিচালিত আন এখন চিনেমা হৈছে দিল ঢড়কনে দো মুক্তি লাভ কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
জয়া কিশোৰী (; জন্ম: ১৩ জুলাই ১৯৯৫) এগৰাকী ভাৰতীয় আধ্যাত্মিক বক্তা, গায়িকা, প্ৰেৰণাদায়ক বক্তা, জীৱন প্ৰশিক্ষক, আৰু আধ্যাত্মিক বক্তৃতা আৰু আত্মাস্পৰ্শী ভজনৰ বাবে পৰিচিত সমাজ সংস্কাৰক তেওঁক কিশোৰী জী আৰু আধুনিক যুগৰ মীৰা বুলি কোৱা হয়
 ব্যক্তিগত জীৱন 
১৯৯৫ চনৰ ১৩ জুলাইত ৰাজস্থানৰ সুজানগৰত গৌড় ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জয়া কিশোৰীয়ে জয়া শৰ্মা নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁৰ চেতনা শৰ্মা নামৰ এগৰাকী ভগ্নী আছে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ শিৱশংকৰ শৰ্মা আৰু গীতা দেৱী হৰিৎপালে আধ্যাত্মিক শিক্ষা আৰু ধৰ্মীয় শিক্ষাৰে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতি গভীৰ আগ্ৰহান্বিত হৈ উঠিছিল৷ সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ আধ্যাত্মিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল

তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো কলিকতালৈ অহাৰ পিছত শ্ৰীশয়তন কলেজ আৰু মহাদেৱী বিৰলা ৱৰ্ল্ড একাডেমীত জয়া কিশোৰীয়ে স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে

 আধ্যাত্মিক যাত্ৰা 
ন বছৰ বয়সৰ পৰাই কিশোৰীয়ে গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু "লিংগাষ্টকম", "শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ", "মধুৰাষ্টক", "শিৱ পঞ্চক্ষৰ স্তোত্ৰ", "দৰিদ্ৰয় দহন শিৱ স্তোত্ৰ" আদি বিভিন্ন আধ্যাত্মিক গীত আয়ত্ত কৰে গুৰুজী গোবিন্দ ৰাম মিশ্ৰৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ সুন্দৰকাণ্ড পাঠ, শ্ৰীমদ্ভাগৱত, আৰু অন্যান্য ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ আবৃত্তি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে জটিল আধ্যাত্মিক ধাৰণাবোৰ সৰল কৰাৰ ক্ষমতাৰ জৰিয়তে তেওঁ সোনকালে অইনৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল গুৰুজনাই তেওঁক "কিশোৰী" উপাধি দিছিল, যিটো তেওঁৰ আধ্যাত্মিক পৰিচয়ৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰিছিল জয়া কিশোৰীৰ খাতু শ্যাম জীৰ ওপৰত অটল বিশ্বাস আছে

 আধ্যাত্মিক বক্তৃতা 
কিশোৰী সাতদিনীয়া 'শ্ৰীমদ্ ভাগৱত কথা' আৰু তিনিদিনীয়া 'নানি বাই ৰো মায়ৰো' আধ্যাত্মিক বক্তৃতাৰ বাবে বিখ্যাত তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলত ভক্তিমূলক বক্তৃতা, কীৰ্তন, ভজন আৰু প্ৰেৰণাদায়ক ভাষণৰ এক বিশাল সংকলন আছে, যাৰ ফলত তেওঁ ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আধ্যাত্মিক বক্তা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে

 বঁটা আৰু সন্মান 
জয়া কিশোৰীয়ে এতিয়ালৈকে লাভ কৰা বঁটা-সন্মানসমূহ এনেধৰণৰ-

 ২০১৬ চনত আৰ এছ এছৰ মুৰব্বী শ্ৰী মোহন ভাগৱতৰ পৰা "আদৰ্শ যুৱ অধ্যাত্মিক গুৰু বঁটা" লাভ কৰে
 উদয়পুৰৰ নাৰায়ণ সেৱা সংস্থাৰ দ্বাৰা "সমাজ ৰতন বঁটা"ৰে সন্মানিত.
 সংস্কাৰ চেনেল, মুম্বাইৰ দ্বাৰা "২০১৩-১৪ চনৰ সংস্কাৰ শিল্পী" হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে
 ফেম ইণ্ডিয়া মেগাজিনে 'যুৱ আধ্যাত্মিক আইকন' হিচাপে উদযাপন কৰে
 জাতিলৈ আগবঢ়োৱা অমূল্য অৱদানৰ বাবে "মহিলা যুগ বঁটা" লাভ কৰে
 পেঞ্চিল ডট কমৰ দ্বাৰা বিশ্বজুৰি অন্যতম প্ৰেৰণাদায়ক মহিলা হিচাপে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত
 আইকনিক গোল্ড এৱাৰ্ডত "আইকনিক উইমেন মটিভেচনেল স্পীকাৰ অৱ দ্য ইয়েৰ ২০২১" বঁটা
 ২০২১ চনৰ লোকমত ডিজিটেল প্ৰভাৱশালী বঁটাত "শ্ৰেষ্ঠ আধ্যাত্মিক প্ৰভাৱশালী" হিচাপে নিৰ্বাচিত
 গ্ল'বেল ডিজিটেল ডিটক্স ডে' উপলক্ষে "শ্ৰেষ্ঠ প্ৰেৰণাদায়ক বক্তা ২০২১" উপাধিৰে সন্মানিত
 ২০২২ চনৰ মে' মাহত গ্ল'বেল এক্সেলেন্স এৱাৰ্ডছ (জিইএ)ত "বছৰৰ আটাইতকৈ প্ৰেৰণাদায়ক মহিলা (আধ্যাত্মিক)" বঁটা লাভ কৰে
 ২০২৪ চনৰ ৮ মাৰ্চত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিয়েটৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অনুপ্ৰেৰণাদায়ী বক্তা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী

 বাহ্যিক সংযোগ 

 আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
জয়া বচ্চন (বিবাহৰ পূৰ্বে ভাদুৰী; ; জন্ম: ৯ এপ্ৰিল ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু ৰাজনৈতিক নেতা তেওঁ ২০০৪ চনৰ পৰা একেৰাহে চাৰিটা কাৰ্যকাল সমাজবাদী পাৰ্টিৰ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হৈ আছে মূল ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰৰ লগতে মধ্যমপন্থী চলচ্চিত্ৰত কৰা স্বাভাৱিক অভিনয়ৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাবে জনা যায়, . 457 অভিনয় জীৱনত তেওঁ তিনিটা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ আৰু তিনিটা শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বঁটাকে ধৰি মুঠ ৯টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে ২০০৭ চনত তেওঁক 'ফিল্মফেয়াৰ জীৱন জোৰা সাধনা বঁটা'ৰে আৰু ১৯৯২ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল

কৰ্মজীৱন
স্বামী অভিতাভ, পুত্ৰ অভিষেক আৰু বোৱাৰী ঐশ্বৰ্যা ৰায়ৰ সৈতে জয়া বচ্চন
জয়া বচ্চন পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে সত্যজিত ৰায়ৰ বঙালী ছবি 'মহানগৰ'ৰে (১৯৬৩) তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে অনিল চেটাৰ্জী আৰু মাধৱী মুখাৰ্জীয়ে মহানগৰৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল ইয়াৰ পিছত তেওঁ আৰু দুখন বঙালী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে বয়স্ক চৰিত্ৰত তেওঁ প্ৰথম অভিনয় কৰিছল হৃষীকেশ মুখাৰ্জী পৰিচালিত 'গুড্ডী' (১৯৭১) পৰৱৰ্তী কালত পৰিচালক মুখাৰ্জীৰ বহু ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল 'উপহাৰ' (১৯৭১), 'কোশিষ' (১৯৭২), 'কোৰা কাগজ' আদি ছবিত কৰা তেওঁৰ সজীৱ অভিনয় বিশেষভাবে লক্ষণীয় স্বামী অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে তেওঁ 'জঞ্জীৰ' (১৯৭৩), 'অভিমান' (১৯৭৩), 'চুপকে চুপকে' (১৯৭৫), 'মিলি' (১৯৭৫) আৰু 'শোলে'ত অভিনয় কৰিছে, . 56

অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে বিবাহ আৰু সন্তান জন্মৰ পিছত তেওঁ ছবিত অভিনয় কৰাত বাধা আহিছিল; ব্যতিক্ৰম আছিল 'নৌকৰ' (১৯৭৯) আৰু 'চিলচিলা' (১৯৮১) এক সোতৰ বছৰীয়া বিৰতিৰ পিছত তেওঁ গোবিন্দ নিহালিনীৰ 'হাজাৰ চুৰাশীৰ মা' (১৯৯৮) ছবিৰে অভিনয় জগতলৈ উভতি আহিছিল তাৰপিছত তেওঁ 'ফিজা' (২০০০), 'কভি খুচী কভি গম' (২০০১) আৰু 'কাল হো না হোত' (২০০৩) দেখা গৈছে, যাৰবাবে তেওঁ পুৰস্কৃতও হৈছে আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসাও লাভ কৰিছে

গুলজাৰৰ 'কোশিশ'ত (১৯৭৩) জয়া বচ্চন আৰু সঞ্জীৱ কুমাৰে এহাল কলা-বোবা দম্পতীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যত তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক অক্ষমতাৰ সৈতে কৰা সংগ্ৰামক চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে এই ছবিখনৰ পৰাই ভৱিষ্যতে সামাজিক কাম কৰাৰ অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল বুলি তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছে অভিতাভৰ সৈতে তেওঁ প্ৰথম ছবি 'বংশী বিৰজু' (১৯৭২) আৰু তাৰপিছত একেই বছৰতে বি. আৰ. ইশাৰা পৰিচালিত 'এক নজৰ' যেতিয়া একাধাৰে অমিতাভে বিফলতাৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰীবোৰে তেওঁৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, সেই সময়তে জয়া বচ্চনে কিন্তু চালিম-জাভেদে চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা 'জঞ্জীৰ'ত অভিনয় কৰিবলৈ মান্তি হৈছিল এই ছবিখনৰ পৰাই অভিতাভ খঙাল যুৱকৰ অভিব্যক্তিটো সৃষ্টি হৈছিল বচ্চন জুটিটোৱে ইয়াৰ পিছত 'অভিমান' (১৯৭৩), 'চুপকে চুপকে' (১৯৭৫), 'মিলি' (১৯৭৫), 'শোলে' (১৯৭৫) আদি বহু কেইখন হিট উপহাৰ দিয়ে 'শোলে'ত কাম কৰি থকা অৱস্থাতে তেওঁলোকৰ জীয়ৰী শ্বেতাৰ জন্ম হয় ইয়াৰ পিছতে তেওঁ অভিনয় এৰি দিয়ে আৰু লৰা-ছোৱালীৰ প্ৰতিপালনত মনোনিবেশ কৰে যদিও বিৰতিৰ সময়চোৱাৰ ভিতৰত 'নৌকৰ' আৰু 'চিলাচিলা'ত অভিনয় কৰে ত্ৰিকোণীয় প্ৰেমৰ ছবি 'চিলাচিলা'ত তেওঁ অমিতাভ আৰু ৰেখাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
জয়া ভট্টাচাৰ্য (, জন্ম: ১ জুলাই ১৯৭৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী তেওঁ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক বোৰত বিপক্ষ ভূমিকা পালন কৰাৰ বাবে জনা যায় তেওঁ বোলছবিতো বিভিন্ন চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছে তেওঁ ষ্টাৰ প্লাছৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক 'কিউ কি চাছ ভি কভি বহু থি'ত কৰা অভিনয়ৰবাবে বিশেষভাৱে জনাজাত ইয়াৰ লগতে তেওঁ 'কচম চে', 'ঝাঁসী কি ৰাণী', 'গংগা', 'থপকি প্যাৰ কি', 'চিলচিলা বদলতে ৰিষ্টো কা' আদি জনপ্ৰিয় টিভি ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে ২০২০ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ নাট্য শৃংখলাৰ আন্তৰ্জাতিক এমি বঁটা বিজয়ী 'দিল্লী ক্ৰাইম'তো তেওঁ অভিনয় কৰিছে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৮ চনৰ ১ জুলাই তাৰিখে অসমৰ গুৱাহাটীত জয়া ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল 

কৰ্মজীৱন
তেওঁ 'দেৱদাস' আৰু 'লজ্জা' ছবিত অভিনয় কৰিছিল ষ্টাৰ প্লাছৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক 'কিউ কি চাছ ভি কভি বহু থি'ত তেওঁ পায়েলৰ চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হৈছিল ইয়াৰ লগতে তেওঁক 'বনু টেৰি দুলহন'তো দেখা গৈছিল ২০০০ চনৰ 'ফিজা' বোলছবিত তেওঁক বিশেষ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল তাৰপিছত তেওঁ 'জিজ্ঞাসা' চিনেমাখনত কাম কৰিছিল ইয়াত তেওঁক এগৰাকী বিতৰ্কিত অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ ওপৰত তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাৰ ৰূপত দেখা গৈছিল ২০০৭ চনত তেওঁক জি টিভিৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক 'কচম ছে'ত দেখা গৈছিল পিছলৈ তেওঁ জি টিভিৰে অন্য এখন জনপ্ৰিয় ঐতিহাসিক ধাৰাবাহিক 'ঝাঁসী কি ৰাণী'ত শক্কু বাইৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল ২০১৫-১৭ চনত তেওঁ 'থপকি প্যাৰ কি'ত অভিনয় কৰিছিল আৰু ২০১৮ চনত 'বাধো বহু'ত এগৰাকী সমাজ সেৱিকা সুষমা বুৱাৰ ৰূপত দেখা গৈছিল

২০১৯ চনত তেওঁক নেটফ্লিক্সৰ জনপ্ৰিয় ৱেব চিৰিজ 'দিল্লী ক্ৰাইম'তো অভিনয় কৰিছিল 

চলচ্চিত্ৰ তালিকা
 'চিৰ্ফ তুম': জয়ন্তী
'ফিজা': বিশেষ চৰিত্ৰ
 'কিউ কি... মে জুঠ নেহী বলতা': কবিতা মাত্ৰে
 'দেৱদাস': মনোৰমা
 'লজ্জা': লতা
 'হ শকতা হে': স্নেহাল
 'জিজ্ঞাসা': নেহা শৰ্মা
 'এক বিবাহ এইছা ভি'
'কল্পবৃক্ষ': গুৰপ্ৰীত
'অন্তৰ্দ্বন্দ্ব': ভাভি

টেলিভিছন ধাৰাবাহিক
 'শাৰাব'
 'পল চিন' - অঞ্জলি
 'অম্বৰ ধাৰা' - কামিনী মেহৰা
 'বনু মে টেৰি দুলহন' - গায়ত্ৰী মেহৰা
 'কাহিনী হামাৰে মহাভাৰত কি' - কুন্তী
 'কেইছা য়ে প্যাৰ হে' - দামিনী বসু
 'কৰম আপনা আপনা' - শ্বাইলা
'কচম ছে' - জিজ্ঞাসা বালি
 'কেশৰ' - ৰীমা
 'কাঁচ'
 'কোছিছ - এক আশা ' - সুনীতি
 'জয় হনুমান' - লক্ষ্মী
 'হাতিম' - জালিমা
 'কিউ কি চাছ ভি কভি বহু থি' - পায়েল পাৰিখ
 'ৰাজ কি এক বাত'
'স্মৃতি'
'জয় মা দুৰ্গা' - দেৱী কালিকা, দেৱী চামুণ্ডা
 'থৰি চি জমিন থৰা ছা আচমান' - পূজা
 'বিৰাছত'
 'ৱহ ৰেহনে ৱালী মেহল' কি' - সাবিত্ৰী
 'ঝাঁসী কি ৰাণী' - শক্কু বাই
 'এইছে কৰো না বিদা'
 'ৰামলীলা অজয় দেৱগন কে চাথ' -মন্দোদৰী
 'এক থি নায়ক' - ছবি মেহতা
 'উপনিষদ গংগা' - ৰত্নাৱলী, যাবালা
 'দেৱো কে দেৱ...মহাদেৱ' - দিতি 
 'মধুৱালা - এক ইশ্বক এক জুনুন'
 'ভাৰত কা বীৰ পুত্ৰ - মহাৰণা প্ৰতাপ'
 'গংগা' - সুধা
 'থপকি প্যাৰ কি' - বসুন্ধৰা পাণ্ডে
 'চাব জী'
'বাধো বহু' - সুষমা বুৱা
'ছিলচিলা বদলতে ৰিষ্ট' কা' - ৰাধিকা মালহোত্ৰা 
'দিল্লী ক্ৰাইম'
'পিঞ্জৰা খুবচুৰটি কা' - মঞ্জৰী সান্যাল

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
জয়া শীল ঘোষ () এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্যশিল্পী অতি কম বয়সৰ পৰাই পাঁচ বছৰ ধৰি তেওঁ গুৰু ইন্দিৰা পি পি বৰাৰ অধীনত ভৰতনাট্যম শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল সমান্তৰালভাৱে অসমীয়া টেলিভিছনতো অভিনয় কৰি আছিল আৰু তেওঁক অনুপ্ৰাণিত কৰা দুলাল ৰয় আৰু বাহাৰুল ইছলামৰ দৰে এন এছ ডিৰ বিশিষ্ট অসমীয়া নাট্য ব্যক্তিসকলৰ সৈতে নাটক কৰিছিল জয়াই নাট্য প্ৰশিক্ষণৰ বাবে নতুন দিল্লীৰ নেচনেল স্কুল অৱ ড্ৰামালৈ যায় আৰু তাৰ পিছত ১৯৯৭ চনত তিনি বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে 
কৰ্মজীৱন
জয়াই ৮টা ভাষাৰ ১৯খন পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ কথা-ছবিত অভিনয় কৰিছে আৰু কেইবাটাও বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছে জয়াৰ কিছুমান ছবিয়ে ভেনিচ, পুছান আদি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তৰ উত্তৰা উত্তৰাৰ বাবে ২০০০ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে তেওঁ মনোনীত হৈছিল ২০০৪ চনত তেওঁক কাহিনী ঘৰ ঘৰ কি ছবিতো দেখা গৈছিল 
তেওঁৰ কিছুমান সুপৰিচিত ছবি হল চাল এণ্ড এক্সকিউজ মি(হিন্দী), প্ৰভু দেৱাৰ বিপৰীতে পেনিনমনাথাইথট্টু(তামিল), বিক্ৰমৰ বিপৰীতে চামুৰাই (তামিল), শিৱৰাজ কুমাৰৰ বিপৰীতে বাহালা চান্না গিদে (কানাড়া), মাগুনিডো সাগোডো (ওড়ীয়া) ছবি যিয়ে ২০০৩ চনত শ্ৰেষ্ঠ ওড়ীয়া ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু থিলাদানাম (তেলেগু) যিখন ৬ বাৰকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আৰু পৰিচালক কে.এন.টি. শাস্ত্ৰী আৰু লগতে ২০০৩ চনত পুছান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী চলচ্চিত্ৰ আৰু নিউ কাৰেণ্টছ বঁটা প্ৰাপ্ত আৰু বাংলা ভাষাৰ শেষ ঠিকানা ইত্যাদি তেওঁ ডেটল, কলগেট, ক্লিনিক প্লাছ অইল এন শ্বেম্পু, ছান ড্ৰপ অইল আদি ত্ৰিশটাতকৈও অধিক ব্যৱসায়িক বিজ্ঞাপনত কাম কৰিছে 

অসম প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ডত অসমীয়া ছবি শৃংখলৰ বাবে ২০১৪ৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে

এই গোটেই পৰিক্ৰমাৰ মাজতে তেওঁ নিজৰ প্ৰথম আৱেগ - নৃত্যৰ সাধনা অব্যাহত ৰাখিছিল মুম্বাইত থকাৰ সময়ত তেওঁ লাস্য একাডেমীত গুৰু বৈভৱ আৰেকাৰ আৰু গুৰু ৰাজেশ্ৰী শিৰকেৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল পিছলৈ গুৰু নৰেশ পিল্লাইৰ অধীনত মুম্বাইতো প্ৰশিক্ষণ লয়

কলকাতালৈ বাসস্থান সলনি কৰাৰ পিছত ২০০৫ চনত গুৰু থানমণি কুট্টীৰ নিৰ্দেশনাত জয়াই কলামণ্ডলমত যোগদান কৰে এতিয়া বিদুষী ৰাম বৈদ্যনাথনৰ অধীনত শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিছে জয়াই বহু সন্মানীয় স্থানত নৃত্যশিল্পী হিচাপে অনুষ্টান পৰিৱেশন কৰিছে ২০১৫ চনৰ মে মাহত ২০০৭ চনৰ বাংলা সন্মিলন এণ্ড মাস্কাট শ্বৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত ডেট্ৰাইটৰ কোবো এৰিনাত দৰ্শকক আমোদ দিছিল

প্ৰখ্যাত নাট্য ব্যক্তিত্ব উষা গাংগুলীৰ সৈতে জয়াই তেওঁৰ প্ৰযোজনা চণ্ডালিকাৰ মূল নায়িক হিচাপেও কাম কৰিছিল অপৰ্ণা সেনাপতিৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত আৰ্শীনগৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ দীপ চৌধুৰীৰ পৰিচালনাত গুৱাহাটীত শ্বুট কৰা বাংলা ভাষাৰ ফিল্ম আলিফাই ২০১৬ চনত নিৰ্বাচিত হোৱা ২২ সংখ্যক কলকাতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱে ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিষেক পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু অট্টাৱা ছবি মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ বঁটা লাভ কৰে৷ লোনাৱালা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ()ত আলিফা ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে ২০১৮ চনত হায়দৰাবাদ বাংলা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত আলিফা ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে
বাহ্যিক সংযোগ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
জয়াভাৰতী (জন্ম:লেক্ষ্মী ভাৰতী;  ; জন্ম: ২৮ জুন ১৯৫৪)) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰাপক

১৯৬৯ চনত পৰিচালক পি ভাস্কৰনে তেওঁৰ কট্টুকুৰংগু ছবিখনত জয়াভাৰতীৰ প্ৰথম মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে পিছলৈ তেওঁ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম সফল অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু প্ৰেম নাজিৰ, মধু, ভিনচেণ্ট, জয়ন, এম জি সোমন, কমল হাছান আৰু ৰজনীকান্তৰ দৰে উল্লেখযোগ্য আগশাৰীৰ অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰে সত্তৰৰ দশক আৰু আশীৰ দশকৰ আগছোৱাত পৰ্দাৰ এক জনপ্ৰিয় যুটি আছিল জয়ভাৰতী-এম জি সোমন ১৯৭৩ চনত মাধৱীকুট্টি ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে তেওঁৰ অন্যতম বিখ্যাত ছবি আছিল ভাৰতনৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ৰথীনিৰ্বেদম, যিখন কেৰালাৰ চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম বক্স অফিচ হিট ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল ই সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰতত আনকি মুক্তিৰ বহু দশক পিছতো এনে ধৰণৰ প্ৰডাকচনৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে

পাঁচ বছৰ বয়সৰ পৰা কলামণ্ডলম নটৰাজন, ৰাজাৰাম (বঝুভূৰ ৰামাইয়া পিল্লাইৰ এজন ছাত্ৰ) আৰু বাজুভুৰ সামৰাজ পিল্লাইৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত জয়াভাৰতীয়ে কিশোৰী অৱস্থাতে ছবিত প্ৰৱেশ কৰে তেওঁৰ জীৱনটো আছিল চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ, নৃত্যৰ আখৰা, মঞ্চ পৰিবেশনৰ চৌপাশে আৱৰ্তিত তেওঁ নৃত্য বিদ্যালয়ো পৰিচালনা কৰে ২০০৩ চনত কেৰালা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা নটা মন্দিৰত জয়ভাৰতীয়ে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

  
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- বিশেষ জুৰী বঁটা (পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি) বিজয়ী
জয়ম্মা বাণ্ডাৰী (জন্ম আনুমানিক ১৯৭৮) এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাক্তন যৌনকৰ্মী তথা পৰৱৰ্ত্তী সময়ত সমাজকৰ্মী ২০১৮ চনত তেওঁক নাৰী শক্তিৰ সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয় ২০১১ চনত তেওঁ এটা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে যিয়ে যৌনকৰ্মী আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানক সহায় কৰে

 জীৱন 

জয়াম্মা বাণ্ডাৰীৰ জন্ম হৈছিল প্ৰায় ১৯৭৮ চনত  নলগোণ্ডাত তিনি বছৰ বয়সত তাই অনাথ হৈ পৰিছিল আৰু এজন খুড়াক তাইৰ অভিভাৱক হৈছিল চৈধ্য বছৰ বয়সত তাইক বিবাহিত মানুহ এজনৰ লগতো বিয়া দিছিল

মদ্যপায়ী স্বামীয়ে তাইক যৌন কৰ্মী হবলৈ বাধ্য কৰিছিল

২০০১ চনত তাই জয়া সিং থমাছৰ সহায়ত হায়দৰাবাদত চৈতন্য মহিলা মণ্ডলী নামৰ সংগঠনটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে সংস্থাটোৱে নিজৰ পেছাৰ পৰা পলায়ন কৰিব বিচৰা যৌনকৰ্মীসকলক সহায় আগবঢ়ায় সংস্থাটোৱে সহায় আগবঢ়ায় আৰু যৌনকৰ্মীসকলৰ কন্যাক যত্ন লয় যাতে তেওঁলোকে পিতৃ-মাতৃক অনুসৰণ নকৰে ৩৫০০ শিশুক উদ্ধাৰ কৰাৰ লগতে এহেজাৰ মহিলাই নতুন কামৰ সন্ধান লাভ কৰিছে তাইৰ সংগঠনে ৰাজ্যিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰাৰ পিছত নিয়মিতভাৱে পৰীক্ষা কৰা হয়

 বঁটা 

২০১৪ চনত ভিজিল ইণ্ডিয়া মুভমেণ্টে তাইক এম এ থমাছ ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ বঁটা প্ৰদান কৰে ভাৰতীয় উদ্যোগ কনফেডাৰেচনে ২০১৭ চনত তিনিটা মহিলা আদৰ্শ বঁটাৰ ভিতৰত এটা বঁটাৰে তাইক বঁটা প্ৰদান কৰে আন আন বঁটাসমূহ আছিল উদ্যোগী কমল কুম্ভৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ মনিকা মজুমদাৰক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে সহযোগত চি আই আইৰ সভাপতি নৌছাদ ফৰ্বছ আৰু শ্বোবানা কামিনেনীৰ সৈতে বঁটা প্ৰদান কৰে ২০১৮ চনত বান্দৰীয়ে ৮ মাৰ্চ তাৰিখে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা তাই নাৰী শক্তি সন্মানেৰে সন্মানিত হয় নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত ৰাষ্ট্ৰপতি কোবিন্দে এই বঁটা প্ৰদান কৰে আৰু ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীও উপস্থিত থাকে সেই বছৰ উনত্ৰিশজন লোক বা সংগঠনক সন্মান জনোৱা হৈছিল তেওঁলোকে এই বঁটা আৰু এক লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যৌনকৰ্মী
শ্ৰেণী:পতিতাবৃত্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
জয়াশ্ৰী নৈষধ ৰায়জী () এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজকৰ্মী, সংস্কাৰবাদী আৰু ৰাজনীতিবিদ তেওঁ বম্বে ছাবাৰবান আসনৰ পৰা ১নং লোকসভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল 

প্ৰাথমিক জীৱন
১৮৯৫ চনৰ ২৬ অক্টোবৰত চুৰাটত ছাৰ মনুভাই মেহতাৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা জয়াশ্ৰীয়ে উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বৰোদা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িছিল
কৰ্মজীৱন
সামাজিক কামৰ বাবে পৰিচিত ৰায়জীয়ে ১৯১৯ চনত বম্বে প্ৰেচিডেন্সি মহিলা পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হয় অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত (১৯৩০) বিদেশী সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা দোকানৰ পিকেটিঙত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ (১৯৪২) সময়ত ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই ছমাহ কাৰাগাৰত বন্দী কৰিছিল স্বদেশী সামগ্ৰী গ্ৰহণৰ বাবে উৎসাহিত কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন আৰু মহিলা সমবায় দোকান স্থাপন কৰাত সহায় কৰে

ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত বম্বে উপনগৰ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰথম সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে আৰু প্ৰথম লোকসভাৰ সদস্য হয় তেওঁ ভাৰতীয় শিশু কল্যাণ পৰিষদৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল ১৯৮০ চনত তেওঁক মহিলা আৰু শিশুৰ উন্নয়ন আৰু কল্যাণৰ বাবে জামনালাল বাজাজ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯১৮ চনত এন এম ৰাইজীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তান জন্ম হয় ১৯৮৫ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:স্বাধীনতা সংগ্ৰামী