marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
মাটি ডাইল হৈছে অসমীয়া খাদ্যবিশেষ মাটি মাহ হ'ল এবিধ মাহজাতীয় শস্য ই দেখাত মগু মাহৰ দৰেই ইয়াৰ ৰং ক'লা ই বৰ পিছল প্ৰবাদ অনুসৰি পুৰণা দিনত বিভিন্ন ঘৰ, দেৱাল আদি সাজিবলৈ মাটি মাহ, হাঁহকণী আৰু বৰাচাউলৰ মিশ্ৰণ আঠা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল ই অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ বিশেষকৈ খাৰ দিয়া মাটিডাইলৰ জোল অসমীয় খাদ্যৰ অন্যতম চিনাকী ইয়াৰ উপৰিও অসমীয়া বিবাহ আদি অনুষ্ঠানত বৰ-কন্যাক নোৱাবলৈ মাটিমাহ আৰু হালধিৰ মিশ্ৰণ তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয় গৰুবিহুৰ দিনা গৰুক আৰু মানুহৰ বিহুৰ দিনা মানুহে মাহ-হালধি নোৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে
মাটিয়াবগ হাৱাখানা ( বা ) অসমৰ ধুবুৰী জিলাৰ গৌৰীপুৰৰ ওচৰত ৩১নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত অৱস্থিত এই ঐতিহ্যপূৰ্ণ প্ৰসাদটো গদাধৰ নদীৰ পাৰত মাটিয়াবগ টিলাৰ ওপৰত গৌৰীপুৰৰ জমিদাৰ ৰাজা প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰাইছিল অৱসৰ বিনোদনৰ কাৰণে নিৰ্মাণ কৰা এই ৰাজহাউলিটো মাটিয়াবগ হাৱাখানা নামেৰে প্ৰসিদ্ধ এই প্ৰসাদটিতে ভাৰতীয় বোলছবিৰ আদিপুৰুষ স্বৰূপ স্বৰ্গীয় প্ৰমথেশ চন্দ্ৰ বৰুৱাই শৈশৱকাল কটাইছিল তদুপৰি ইয়াতেই বিখ্যাত গোৱালপৰীয়া লোকগীত শিল্পী প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱা আৰু হস্তীকন্যা খ্যাত পাৰ্বতী বৰুৱাও বসবাস কৰিছিল ইয়াত আজি পৰ্যন্ত বহুতো বোলছবিৰ শ্বুটিং কৰা হৈছে 

বুৰঞ্জী
লোকবিশ্বাস মতে এবাৰ ৰজা প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই (ৰঙামাটিৰ জমিদাৰ) চিকাৰ কৰিবলৈ আহি এই ঠাইত এটা ভেকুলীয়ে এটা সাপক খায় থকাৰ এক অদ্ভুত দৃশ্য দেখা পায় এই বংশৰ লোকসকল পৰম্পৰাগত ভাৱে দেৱী মহামায়াৰ ভক্ত  আৰু সেয়ে প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই ইয়াক দেৱীয়ে দিয়া কোনো বিশেষ ইংগিত বুলি ভাবিবলৈ লৈছিল পিছলৈ তেখেতে ইয়াতে দেৱী মহামায়াৰ এটি মন্দিৰ নিৰ্মাণ কাৰে আৰু এই ঠাইখনক গৌৰীপুৰ বুলি নামকৰণ কৰে ("গৌৰী" হৈছে মহামায়াৰ আন এটি নাম) লগতে তেওঁ নিজ জমিদাৰিৰ সদৰ ৰঙামাটিৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশত) পৰা গৌৰীপুৰলৈ স্থানান্তৰ কৰে যদিও আধুনিক গৌৰীপুৰ নগৰৰ ৰূপৰেখা ৰাজা প্ৰতাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই তৈয়াৰ কৰিছিল, এই নগৰৰ সৌন্দৰ্যবৰ্দ্ধনৰ কাম কৰিছিল প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাই প্ৰভাত চন্দ্ৰ বৰুৱাই বহুতো জনহিতকৰ কৰি থৈ গৈছে চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ, শিক্ষা বিস্তাৰ, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰাৰ উপৰিও তেখেতে ৰাস্তা, বাগিছা, পুখুৰী আৰু বহুকেইটা ভৱন নিৰ্মাণ কৰিছিল তেখেতে গৌৰীপুৰত ৰাজ হাউলি আৰু মূলতঃ অৱসৰ বিনোদনৰ বাবে মটিয়াবগ টিলাৰ ওপৰত হাৱাখানা নিৰ্মাণ কৰিছিল

যাতায়ত
ধুবুৰীৰ পৰা গৌৰীপুৰলৈ দূৰত্ব ৯ কি:মি: আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা গৌৰীপুৰৰ দূৰত্ব হ'ল ২৬১ কি:মি: ধুবুৰী হৈছে গৌৰীপুৰৰ নিকটতম ৰেলৱে ষ্টেচন ইয়াৰ নিকটতম সক্ৰিয় বিমানবন্দৰ হৈছে গুৱাহাটী (২৬১ কি:মি:) আৰু বাগদোগ্ৰা (২২৬ কি:মি:)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
মাটিৰ স্বৰ্গ () ১৯৬৩ চনৰ ১ মাৰ্চত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া কথাছবি পৰিচালক অনিল চৌধুৰী চৌধুৰী চিত্ৰায়নৰ বেনাৰত গিৰিশ চৌধুৰীয়ে ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰাৰ উপৰিও কাহিনী আৰু সংলাপো লিখিছিল সঙ্গীত জিতেন দেৱ আৰু বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰৰ ছবিখনত এখন অভাৱ-অনাতনে জুৰুলা কৰা গৃহস্থী আৰু আন এখন বিলাস-বৈভৱেৰে উপচি থকা গৃহস্থীৰ চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে কিন্তু, উক্ত দুয়োখন গৃহস্থীয়ে যেতিয়া দুখ-কষ্ট সহিবলগীয়া হয় তেতিয়া কোনে কিদৰে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ উলিয়ায়, ইয়াত তাকেই দেখুওৱা হৈছে

শিল্পী আৰু কলা-কুশলী
(তথ্যছকত নথকা)
শব্দগ্ৰহণ- জে ডি ইৰাণী, শিশিৰ চেতাৰ্জী
কলা নিৰ্দেশন- নৰেশ ঘোষ
অভিনয়- প্ৰসন্ন গোস্বামী, গিৰিশ চৌধুৰী, মাখন দেৱান, মোৱাজ্জিন আলী, সৰ্বেশ্বৰ দত্ত, বিমল নাথ, ইভা আচাও, বৰুণা চৌধুৰী, অৰ্চনা দাস, পদ্মা চৌধুৰী আদি

গীত
মাটিৰ স্বৰ্গৰ সংগীত জীতেন দেৱ আৰু বীৰেন্দ্ৰ দেৱৰ মুঠ গীত ছটা 

তথ্য উংস

শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
শ্ৰেণী:১৯৬৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মাটিৰ হিচাপ হৈছে মাটিৰ জোখ-মাখ লোৱা আৰু সেই জোখ অনুসৰি দৰ নিৰ্ণয়ৰ এক প্ৰক্ৰিয়া সোণৰ দাম উঠা নমা হৈ থাকাৰ বিপৰীতে মাটিৰ দাম সদায় বাঢ়ি গৈ থাকে কোনোদিন নকমে 

পুৰণি বা ব্ৰিটিছ পদ্ধতি

চৰকাৰীভাৱে এইটো পদ্ধতি অচল এই পদ্ধতিটো বৰ্তমানো সাধাৰণ মানুহৰ মাজত জনপ্ৰিয় এই নিয়মমতে-

১২ ফুট  ১ নল

১৪৪ বৰ্গফুট  এক লেচা মাটি ১ নল  ১ নল (অৰ্থাৎ ১২ ফুট  ১২ ফুট   বা ৬ ফুট  ২৪ ফুট ইত্যাদি)

২০ লেচা  ১ কঠা  ২০  ১৪৪  ২৮৮০ বৰ্গফুট,

১০০ লেচা  ৫ কঠা  ১ বিঘা  ১০০  ১৪৪  ১৪৪০০ বৰ্গফুট,

গতিকে, ১ বিঘা  ১৪৪০০ বৰ্গফুট,

আকৌ ৪ বিঘা  ১ পুৰা  ৪  ১৪৪০০  ৫৭৬০০ বৰ্গফুট,

এক একৰ  ৩ বিঘা ২.৫ লেচা,

এক হেক্টৰ  ১০৭৬৩৯.১০৪২ বৰ্গফুট

হিচাপবোৰ ফুটৰ পৰা কৰা বৰ্গমিটাৰলৈ নিব পাৰি  য'ত এক ফুট  ০.৩০৪৮ মিটাৰ গতিকে এক বিঘা মাটিত হ'ব ১৩৩৭.৮০ বৰ্গমিটাৰ বা ১৩৩৭.৮০ বৰ্গমিটাৰ (৩৭.৫৭৬ মিটাৰ  ৩৬.৫৭৬ মিটাৰ) বা এক বিঘা

উদাহৰণঃ যদি এডোখৰ মাটিৰ পূবদিশৰ দৈৰ্ঘ্য ৬০ ফুট,উত্তৰ দিশৰ দৈৰ্ঘ্য ২০ ফুট, পশ্চিম দিশৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০ ফুট আৰু দক্ষিণ দিশৰ দৈৰ্ঘ্য ৪০ ফুট মাটি কিমান আছে আমি উলিয়াব পাৰো এনেকৈ-

পূব আৰু পশ্চিমৰ দৈৰ্ঘ্যৰ গড় (৬০৫০)২  ৫৫ ফুট

তেনেকৈ উত্তৰ আৰু দক্ষিণৰ দৈৰ্ঘ্যৰ গড় ৩০ ফুট

এতিয়া, মাটিখিনিৰ কালি ৫৫৩০  ১৬৫০ বৰ্গফুট

আমি যদি লেচালৈ নিব লাগে ১৪৪ ৰে হৰণ কৰিব লাগিব গতিকে মুঠ মাটি হব  ১৬৫০১৪৪  ১১.৪৫ লেচা

গতিকে মুঠ মাটি হ'ল ১১ লেচা ৬৫ বৰ্গফুট (যিহেতু, ০.৪৫১৪৪  ৬৫)

এটা কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে মাটিখিনিৰ আকৃতি কেনেকুৱা-বৰ্গাকৃতিৰ হ'লে বাহুবাহু, আয়তাকাৰ হ'লে-দীঘপ্ৰস্থ, ত্ৰিকোন আকৃতিৰ হলে আকৌ বেলেগ হ'ব ইত্যাদি

আন এটা প্ৰশ্নঃ দুই বিঘা, এক কঠা আৰু দুই লেচা মাটি তিনিজনৰ মাজত ভগালে এজনৰ ভাগত কিমানকৈ মাটি পৰিব?
উত্তৰঃ আমি জানো যে, ২ লেচা২১৪৪২৮৮ বৰ্গফুট
এক কঠা২০ লেচা১৪৪২০২৮৮০ বৰ্গফুট
তেনেদৰে, দুই বিঘা২১৪৪১০০২৮৮৮০ বৰ্গফুট
গতিকে,
মুঠ মাটি২৮৮২৮৮০২৮৮৮০৩১৯৬৮ বৰ্গফুট
সেয়েহে 
এজনৰ ভাগত পৰিব৩১৯৬৮৩১০৬৫৬ বৰ্গফুটকৈ

চৰকাৰী পদ্ধতি বা মেট্ৰিক পদ্ধতি
চৰকাৰীভাৱে প্ৰয়োগ হোৱা পদ্ধতিটোক মেট্ৰিক পদ্ধতি বোলে এই পদ্ধতিমতে-

১০০ বৰ্গ মিটাৰ  ১ আৰ্  ১০০ চেন্টিআৰ্

এক পুৰা মাটি চৰকাৰী হিচাপলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবৰ বাবে প্ৰথমই ১ পুৰাক বৰ্গফুটলৈ নিব লাগিব ৷ তাৰ পিছত সিমান বৰ্গফুটক বৰ্গ মিটাৰত কিমান হব হিচাপ কৰিব লাগিব ৷

এই পদ্ধতিতঃ 

এক লেচা মাটি  ০.১৩৪ আৰ্

দহ লেচা    ১.৩৪ আৰ্

পোন্ধৰ লেচা    ২.০১ আৰ্

এক  কঠা    ২.৬৮  আৰ্

এক  বিঘা    ১৩.৪  আৰ্ 

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জোখ-মাখ
মাণবসা গুৰুবাৰ হ'ল পূব ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ ওড়িয়া হিন্দুসকলৰ দ্বাৰা পালন কৰা এটা ধৰ্মীয় উৎসৱ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, ছত্তীশগড়, দক্ষিণ ঝাৰখণ্ড আৰু দক্ষিণ পশ্চিম বংগত বসবাস কৰা ওডিয়াসকলেও বছৰৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত এই উৎসৱ পালন কৰে আৰু উদ্যাপন কৰে এই উৎসৱত মহালক্ষ্মী দেৱীক অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয় ভক্তসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই ব্ৰত পালনৰ সময়ত দেৱীয়ে নিজেই প্ৰতিটো ঘৰলৈ আগমন কৰে আৰু গৃহত বসবাস কৰা লোকসকলক দুখ-কষ্ট দূৰ কৰি সমৃদ্ধি প্ৰদান কৰে আঘোণ মাহৰ প্ৰতি বৃহস্পতিবাৰে এই ব্ৰত আচাৰ  অনুষ্ঠিত হয়

সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা হয় যে দেৱী লক্ষ্মী পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে আকৰ্ষিত, গতিকে সকলোৱে নিজৰ ঘৰখন ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰি জটিল ঝোটি চিতাৰ শিক্ষাৰে সিহঁতৰ ঘৰ সজাই তোলে পৰম্পৰা অনুসৰি দেৱীয়ে গাঁৱৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ সজ্জিত আৰু সুসম ঘৰখনত - ভক্তি, পাৰিবাৰিক ঐক্য আৰু বৈবাহিক আনন্দৰ প্ৰতীক - স্বাস্থ্য, সুখ আৰু সমৃদ্ধিৰ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে

 ইতিহাস 

লক্ষ্মী পুৰাণত বৰ্ণিত দেৱী লক্ষ্মীৰ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ পৰা এই উৎসৱৰ উৎপত্তি হৈছে শাস্ত্ৰ মতে, দেৱী লক্ষ্মীয়ে এবাৰ শ্ৰিয়া নামৰ এজন নিম্নবৰ্ণৰ মহিলাক লগ কৰিছিল, যিটো কাৰণে ভগৱান জগন্নাথৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ বলোৰামক ক্ষুব্ধ কৰি তুলিছিল৷ ফলস্বৰূপে লক্ষ্মী দেৱীক জগন্নাথ মন্দিৰৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয়৷ হিন্দুসকলৰ বাবে চাৰিটা পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান (চাৰিধাম)ৰ ভিতৰত জগন্নাথ মন্দিৰ অন্যতম দেৱী লক্ষ্মীয়ে মন্দিৰ এৰি গুচি যায় কিন্তু দেৱীয়ে মন্দিৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত তাৰ স্বামী আৰু স্বামীৰ ডাঙৰ ভাইক খাদ্য, পানী আৰু অন্যান্য সকলো সুখ-সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হবলৈ আৰু তীব্ৰ দুখ-কষ্ট সহ্য কৰিবলৈ অভিশাপ দিয়ে লক্ষ্মী পুৰাণৰ এই বিশেষ গল্পটোৱে অস্পৃশ্যতাৰ সামাজিক দুষ্টতাৰ বিৰুদ্ধে কথা কয় আৰু নাৰীবাদ আৰু নাৰী সবলীকৰণৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে ইয়াত দেৱী লক্ষ্মীক পুৰুষৰ আধিপত্যৰ বিৰুদ্ধে এক শক্তিশালী শক্তি হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে 

এই কাহিনীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ভক্তসকলে লক্ষ্মী দেৱীক পূজা কৰে পূজাৰ যোগেদি ভক্তসকলে দেৱীৰ অপৰিসীম শক্তি আৰু আশীৰ্বাদ উদযাপন কৰে এই উপাসনাই সমাজত সামাজিক সমতাৰ ধাৰণাটো  প্ৰসাৰিত কৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:ধৰ্মীয় উৎসৱ
শ্ৰেণী:লোকগাথা
মাণিক চৰকাৰ () এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তেওঁ ১৯৯৮ৰ মাৰ্চৰ পৰা ২০১৮ৰ মাৰ্চলৈ ত্ৰিপুৰাৰ মুখ্য মন্ত্ৰী আছিল তেওঁ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়া (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ পলিটব্যুৰ' সদস্য        19  মাৰ্চ ২০০৮ত তেওঁ ত্ৰিপুৰাৰ বাঁও মৰ্চা চৰকাৰৰ নেতা ঘোষিত হয়6      আৰু ২০১৩ত তেওঁ ৪ৰ্থবাৰৰ বাবে ত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় বৰ্তমানে তেওঁ ত্ৰিপুৰা বিধানসভাৰ বিৰোধী দলপতি
২০১৮ চনৰ ত্ৰিপুৰা বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে দাখিল কৰা শপতনামা অনুযায়ী তেওঁঁ ভাৰতৰ দৰিদ্ৰতম মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল:..---2-410----------------1157223-2018-01-30

 ৰাজনৈতিক জীৱন 
চিপিআই(এম)ৰ ৰাজ্যিক কমিটিত ৬ বছৰ থকাৰ পাছত তেওঁক ১৯৭৮ত পাৰ্টি সচিবালয়ত দাখিল কৰা হ'ল সেই বছৰেই বাওঁ মৰ্চাই ত্ৰিপুৰাৰ শাসনভাৰ দখল কৰিছিলে

৩১ বছৰ বয়সত, ১৯৮০ চনত তেওঁ ত্ৰিপুৰা বিধান সভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হ'ল আগৰতলা সমষ্টিৰ পৰা ই আছিল তেওঁৰ ৰাজ্যিক নেতৃত্বগ্ৰহণৰ আৰম্ভণি একে সময়তে তেওঁক চিপিআই(এম)ৰ চিফ হুইপ পতা হ'ল ১৯৮৩ত তেওঁ কৃষ্ণনগৰ, আগৰতলাৰপৰা বিধান সভাৰ সদস্য হিচাপে জয়ী হ'বলৈ সক্ষম হ'ল ১৯৯৩ত বাওঁ মৰ্চাই ক্ষমতা লাভ কৰাত তেওঁক চিপিআই(এম)ৰ ৰাজ্য সচিবৰ পদত অধিষ্ঠিত কৰোৱা হ'ল

১৯৯৮ চনত, ৪৯ বছৰ বয়সত তেওঁ চিপিআই(এম)ৰ পলিটব্যুৰ'ৰ সদস্য হ'ল- যি এই দলৰ সৰ্বোচ্চ নীতি-নিৰ্ধাৰক আৰু কাৰ্যকৰী সমিতি সেই বছৰেই তেওঁ ত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনত অধিষ্ঠিত হ'ল তেওঁ চাৰিবাৰ জয়ী হৈ ২০ বছৰৰ বাবে সেই আসন লাভ কৰিলে তেওঁ ভাৰতৰ খুব কম সংখ্যক মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ভিতৰত যিয়ে ইমান দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে শাসনভাৰ চম্ভালিবলৈ সক্ষম হৈছে ২০১৮ চনৰ নিৰ্বাচনত তেওঁৰ দলে সংখ্যাগড়িষ্ঠতা লাভ নকৰা আৰু চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ অসনৰ্থ হোৱাত তেওঁৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ৰূপে ধাৰাবাহিক কাৰ্যকাল সমাপ্ত হ'ল

 ব্যক্তিগত জীৱন 
চৰকাৰৰ পত্নী পাঞ্চালী ভট্টাচাৰ্য চৰকাৰ আৰু চৰকাৰৰ পত্নী উভয়ে এক সাধাৰণ জীৱন যাপন কৰে তেওঁ নিজৰ সনসাময়িক মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ মাজত একমাত্ৰজন যাৰ নিজৰ ঘৰ বা গাড়ী নাই তেওঁ নিজৰ ককাকৰ এক পুৰণি আৰু সৰু ঘৰত থাকিছিল নিজৰ দৰমহা তেওঁ পাৰ্টিক দান কৰিছিল মাহে দহ হাজাৰ টকা তেওঁক পাৰ্টিয়ে জীৱন যাপন কৰিবলৈ প্ৰদান কৰিছিল

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
মাণিকপুৰ () অসম ৰাজ্যৰ বঙাইগাঁও জিলাৰ এখন সৰু চহৰ আৰু গাওঁ পঞ্চায়ত ৷ ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে ইয়াক চুই গৈছে ৷ ই বঙাইগাওঁ চহৰৰ পৰা ২৪.৭ কিল'মিটাৰ আৰু ৰাজ্যৰ ৰাজধানী দিছপুৰৰ পৰা ১৫৫ কিল'মিটাৰ আতৰত অৱস্থিত ঐতিহাসিক মানাহ নদী মাণিকপুৰৰ কাষেৰে বৈ গৈছে ৷

গঠন
মাণিকপুৰ উন্নয়ন খণ্ডৰ ভিতৰত ১২ খন গাওঁ পঞ্চায়ত আছে সেইবিলাক হ'ল:-

বঙাইগাঁও জিলাৰ মাণিকপুৰ গাঁও পঞ্চায়তৰ অধীনৰ গাঁওসমূহ হল
 বৰবিলা
 ডোমপাৰা
 কাহিবাৰী
 মাণিকপুৰ (বৰিপাৰা)
 মৌ-খোৱা
 ঝাকুৱাপাৰা

ইতিহাস
গোবিন্দ ভৱন গীতা সত্ৰ, মাণিকপুৰ

মাণিকপুৰ ইয়াৰ সমৃদ্ধিশালী সংস্কৃতিৰ বাবে জনজাত শংকৰী ক'লা কৃষ্টিৰ অন্যতম প্ৰতীক গোবিন্দ ভৱন গীতা সত্ৰ মাণিকপুৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত এই সত্ৰখন স্বামী কৃষ্ণানন্দ ব্ৰহ্মচাৰীদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰে ৷ ঐতিহাসিক তথ্য আৰু ইয়াৰ ক'লা সংস্কৃতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি এই অঞ্চল এসময়ত বৃহত্তৰ কোঁচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভূক্ত আছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি

জনগাঁঠনি
মাণিকপুৰ অঞ্চলৰ বেছিভাগ জনগোষ্ঠী কোঁচ-ৰাজবংশী সম্প্ৰদায়ৰ হোৱাৰ লগতে কিছু সংখ্যক কলিতা, বামুন, যোগী আৰু কিছু সংখ্যক বড়ো আৰু বঙালী আৰু ইছলাম ধৰ্মাম্বলম্বী মানুহো আছে

উৎসৱ
অসমৰ আন সকলো ঠাইৰ নিচিনাকৈ মাণিকপুৰতো ব'হাগৰ মাহত মুকলি বিহু এটা প্ৰধান বছেৰেকীয়া উৎসৱ ইয়াৰ লগতে ইয়াত বছৰি লক্ষ্মী পূজা আৰু ঈদ পালন কৰা হয় লক্ষ্মীপূজা পাঁচৰ পৰা সাতদিনীয়াকৈ পতা হয় আৰু সহস্ৰাধিক ভক্তৰ সমাগম হয় ৷ গোবিন্দ ভৱন গীতা সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস আঘোন মাহত পালন কৰা হয় আৰু ইয়ালৈ অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ উপৰিও চুবুৰীয়া পশ্চিম বংগৰ পৰাও বহুতো ভক্তৰ আগমন ঘটে ৷

শিক্ষা
মাণিকপুৰত কেইবাখনো উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ অনুস্থান আৰু এখন আঞ্চলিক মহাবিদ্যালয় আছে ব্যক্তিগত শিক্ষাখণ্ডৰ উন্নতিৰ পিছৰ পৰাই ইয়াত কেইবাখনো ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয় স্থাপন হৈছে যদিও সেইবিলাকত উচ্চশিক্ষাৰ ব্যৱস্থা সম্প্ৰতি উন্নত নহয়

মহাবিদ্যালয়: মাণিকপুৰ আঞ্চলিক মহাবিদ্যালয় 
বিদ্যালয়: মাণিকপুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, মাণিকপুৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, মাণিকপুৰ উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়

পৰিবহণ
মাণিকপুৰ ইয়াৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চল সমূহ বাছ আৰু ৰেলেৰে ভালকৈ সংযুক্ত ৩১নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ        () সহায়ত ই ভাৰতৰ আন আন ঠাই সমূহৰ লগত সংযুক্ত ইয়াৰ আটাইতকৈ কাষৰ ৰেল ষ্টেচন  পাতিলাদহ ইয়াৰ পৰা প্ৰায় ৩ কিল'মিটাৰ দূৰত অৱস্থিত

ৰাজনীতি
মাণিকপুৰ ৩৪ নং উত্তৰ অভয়াপুৰী বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আৰু ৬ নং বৰপেটা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্গত ৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
মাণ্ডে বুৰুং (ইংৰাজী:  )ভাৰতীয় লোককথাত বৰ্ণনা কৰা এবিধ বান্দৰ সদৃশ কিংবদন্তিমূলক জীৱ এই জীৱবোৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ দুৰ্গম গাৰো পাহাৰৰ মেঘালয় উপক্ৰান্তীয় অৰণ্যত বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ মেঘালয়ৰ স্থানীয় ভাষাত মাণ্ডে বুৰুং মানে হৈছে অৰণ্য মানৱ৷"    ' ',  (2007)

লোককথাত এই জীৱবোৰ সাধাৰণতে বৃহৎ, নোমাল দ্বিপদ মানৱ সদৃশ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়৷"' '    ",  (2008) মেঘালয়ৰ গাৰো জনগোষ্ঠী লোকসকলৰ বেছিভাগেই খ্ৰীষ্টান হোৱাৰ বিপৰীতে কিছুমানে প্ৰকৃতি ধৰ্ম পালন কৰে৷ তেওঁলোকে মাণ্ডে বুৰুঙৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰে আৰু এই জীৱটোৰ লগত জড়িত বহুতো লোককথা আৰু কিংবদন্তি মৌখিক ভাবে চৰ্চা কৰে"'  ",   (2007) স্থানীয় তথ্য অনুসৰি এগৰাকী মহিলা মাণ্ডে বুৰুঙে গাঁৱৰ মানুহক অপহৰণ কৰি স্তনপান কৰাই দিয়াৰ কাহিনী শুনা যায় এই প্ৰাণীটোৰ সৈতে মিল থকা বিভিন্ন জীৱ বিশ্বজুৰি বিভিন্ন আঞ্চলিক নামেৰে পোৱা যায়, যেনে তিব্বত আৰু নেপালৰ য়েটি,"      ",  (2008) বাংলাদেশৰ বান-মানুছ, চীনৰ মূল ভূখণ্ডৰ য়েৰেন, আৰু আমেৰিকাৰ প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলৰ আৰু কানাডাৰ সকলো প্ৰদেশকে তথা সকলো ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ বিগফুট আদি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কিংবদন্তি
মাণ্ডৱী হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ সেই অনুসৰি তেওঁ ৰজা কুশধ্বজ আৰু ৰাণী চন্দ্ৰভাগাৰ কন্যা তথা ৰামৰ ভায়েক ভৰতৰ পত্নী আছিল 
মাণ্ডৱী আছিল সংকস্য (বৰ্তমানৰ সপ্তৰী জিলাৰ ৰাজবিৰাজ অঞ্চল)ৰ ৰাজকুমাৰী আৰু ৰজা কুশধ্বজৰ জীয়েক তেওঁ মহালক্ষ্মীৰ ফুলৰ অৱতাৰ আছিল মাণ্ডৱীৰ শ্ৰুতকীৰ্তি নামৰ এগৰাকী সৰু ভগ্নী আছিল

তেওঁ দশৰথ নন্দন ভৰতৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় তেওঁলোকৰ তক্ষ আৰু পুষ্কল নামে দুটি পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয় সীতাৰ পিছতে মাণ্ডৱী ৰঘুবংশৰ আৰু ৰজা দশৰথৰ দ্বিতীয় গৰাকী ডাঙৰ বোৱাৰী 
 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
মাতংগী (, ) এগৰাকী হিন্দু দেৱী তেওঁ মহাবিদ্যাৰ ভিতৰত এগৰাকী, দহগৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱী আৰু হিন্দু ঐশ্বৰিক মাতৃৰ এটা ৰূপ সংগীত আৰু বিদ্যাৰ দেৱী সৰস্বতীৰ তান্ত্ৰিক ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়. মাতংগীয়ে বাক্য, সংগীত, জ্ঞান আৰু কলাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে বিশেষকৈ শত্ৰুৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ লাভ, মানুহক নিজৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ, কলাত নিপুণতা অৰ্জন আৰু পৰম জ্ঞান লাভৰ বাবে তেওঁৰ পূজা নিৰ্ধাৰিত

মাতংগীক প্ৰায়ে প্ৰদূষণ, অশুভতা আৰু হিন্দু সমাজৰ পৰিসীমাৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, যিটো তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰূপত মূৰ্ত হৈ থাকে আৰু যাক উচ্চিষ্ট-চণ্ডলিনী বা উচ্চিষ্ট-মাতংগিনী বুলি জনা যায়.. তেওঁক এক বহিষ্কৃতৰ (চণ্ডলিনী) ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে তেওঁক হাত নুধুৱাকৈ খোৱা খাদ্য আৰু খোৱাৰ পিছত বাচি যোৱা বা আংশিকভাৱে খোৱা খাদ্য (উচ্চিষ্ট) আগবঢ়োৱা হয়, যত দুয়োটাকে ধ্ৰুপদী হিন্দু ধৰ্মত অশুদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয়

মাতংগীক পান্না সেউজীয়া ৰঙৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে উচ্চিষ্ট-মাতংগিনীয়ে ফান্দ, তৰোৱাল, গদা, লাঠি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ আন এটা সুপৰিচিত ৰূপ ৰাজা-মাতংগীয়ে বীণা বজায়. আৰু প্ৰায়ে কপৌৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয়

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মাতঙ্গিনী হাজৰা (; ১৭ নবেম্বৰ ১৮৭০- ২৯ চেপ্তেম্বৰ ১৯৪২) ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অংশগ্ৰহণকাৰী আৰু এগৰাকী মহান বিপ্লৱী নেত্ৰী ১৯৪২ চনৰ ২৯ চেপ্তেম্বৰত সেই সময়ৰ মেদিনীপুৰ জিলাৰ তমলুক থানাৰ সন্মুখত ব্ৰিটিছ পুলিছৰ গুলিত তেওঁ নিহত হৈছিল তেওঁ গান্ধী বুঢ়ী নামেৰে পৰিচিত আছিল
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ
মাতঙ্গিনী হাজৰাৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱন সম্পৰ্কে বিশেষ জনা নাযায় মাত্ৰ এইখিনিয়ে জনা গৈছে যে ১৮৬৯ চনত তমলুকৰ ওচৰৰ আলিনান নামে এখন সৰু গাঁৱত এটা দৰিদ্ৰ কৃষক পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল দাৰিদ্ৰৰ বাবেই তেওঁ প্ৰথাগত শিক্ষাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল অতি কম বয়সতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল ওঠৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ নিঃসন্তান ৰূপে বিধৱা হ'বলগীয়া হৈছিল 

নাৰীসকলৰো আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ- মেদিনীপুৰ জিলাৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এক উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য আছিল  

১৯০৫ চনত প্ৰত্যক্ষভাবে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সৈতে তেওঁ জড়িত হৈ পৰে মতাদৰ্শগত ভাবে তেওঁ এগৰাকী গান্ধীবাদী আছিল মিদনাপুৰত স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এটা উল্লেখনীয় দিশ আছিল মহিলাসকলৰ আন্দোলনৰ প্ৰতি অভূতপূৰ্ব সহাঁৰি আৰু আন্দোলনত যোগদান ১৯৩২ চনত তেওঁ আইন অমান্য আন্দোলনত যোগ দিয়ে সেই সময়ত তেওঁ লোণ আইন অমান্য কৰি গ্ৰেপ্তাৰবৰণ কৰিছিল কিছুদিন পিছত অৱশ্যে তেওঁক মুক্তি দিয়া হৈছিল কিন্তু কৰ ৰেহাইৰ দাবীত প্ৰতিবাদ কৰাত তেওঁক আকৌ গ্ৰেপ্তাৰ  কৰা হয় এইবাৰ তেওঁ বৰহমপুৰ কাৰাগাৰত ছমাহ কাৰাৰুদ্ধ হৈ আছিল তেওঁ হিজলি বন্দী নিবাসতো কিছুদিন বন্দী হৈ আছিল মুক্তিলাভৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সক্ৰিয় সদস্যপদ লাভ কৰে আৰু নিজহাতে যতৰত সুতা কাটি কাপোৰ ববলৈ লয় ১৯৩৩ চনত তেওঁ শ্ৰীৰামপুৰত মহকুমা  কংগ্ৰেছ অধিবেশনত যোগদান কৰিবলৈ গৈ পুলিছৰ লাঠিচাৰ্জত আহত হয়
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত কংগ্ৰেছ সদস্যসকলে মেদিনীপুৰ জিলাৰ সকলো থানা আৰু অন্যান্য চৰকাৰী কাৰ্যালয় দখল কৰাৰ পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰে মূলতঃ মহিলা স্বেচ্ছাসেৱকসকলে তমলুক থানা দখল কৰাৰ উদ্দেশ্যে এটা সমদল উলিয়ায় এই সমদলৰ নেতৃত্ব দিছিল ৭৩ বছৰ বয়সীয়া মাতঙ্গিনী হাজৰাই চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত সমদল গৈ পোৱাত ব্ৰিটিছ পুলিছে ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ১৪৪ ধাৰা জাৰি কৰি সমাবেশ ভাঙি দিয়াৰ নিৰ্দেশ দিয়ে সেই আদেশ অমান্য কৰি মাতঙ্গিনী অগ্ৰসৰ হোৱাত তেওঁলৈ গুলি চলোৱা হয় কিন্তু তথাপিও আগুৱাই যায় আৰু জনতাৰ ওপৰত গুলি বৰ্ষণ নকৰাৰ বাবে পুলিচৰ ওচৰত আবেদন জনায় 

সমান্তৰাল তমলুক জাতীয় চৰকাৰৰ মুখপত্ৰ বিপ্লৱীত বৰ্ণনা কৰে, 'ফৌজদাৰী আদালত ভৱনৰ উত্তৰ দিশৰ পৰা মাতঙ্গিনী এটা সমদলৰ নেতৃত্ব দিছিল পুলিছে গুলি চলোৱাত তেওঁ অন্যান্য স্বেচ্ছাসেৱকক পিছত ৰাখি নিজেই আগুৱাই যায় পুলিছে তেওঁক তিনিবাৰ গুলী কৰে গুলি লাগে কপালত আৰু দুই হাতত তথাপিও তেওঁ আগুৱাই গৈ থাকে' 
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
মাতা কৌশল্যা মন্দিৰ  মাতা কৌশল্যা মন্দিৰ হৈছে এক হিন্দু মন্দিৰ ভগৱান ৰামৰ মাতৃ মাতা কৌশল্যাৰ নামত উৎসৰ্গিত এই মন্দিৰটো আৰু এইটো মাতা কৌশল্যাৰ প্ৰতি সমৰ্পিত পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মন্দিৰ
এই মন্দিৰটো ছত্তীশগড়ৰ ৰায়পুৰৰ পৰা প্ৰায় ২৭ কিলোমিটাৰ দূৰত চান্দখুৰী গাঁৱত অৱস্থিত২০২০ চনত ছত্তীশগড়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰী ভূপেশ বাঘেলে অযোধ্যাৰ ৰাম মন্দিৰৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ কেইদিনমান আগতে মন্দিৰৰ সম্প্ৰসাৰণৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে
মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কৈছিল যে প্ৰাচীন মাতা কৌশল্য মন্দিৰক ইয়াৰ মূল ৰূপ অক্ষুণ্ণ ৰাখি এক সুন্দৰ ৰূপ দিয়া হ'ব
অৱস্থিতি
মন্দিৰটো ছত্তীশগড় ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ ৰায়পুৰৰ পৰা প্ৰায় ২২ :..--------15----------2045291 কিলোমিটাৰৰ পৰা ২৭ কি.মি. দূৰত অৱস্থিত মন্দিৰটো চাদখুৰী গাঁৱত চাৰিওফালে আৱৰি থকা এটা হ্ৰদৰ মাজত অৱস্থিত মন্দিৰটো হনুমান পুল নামৰ দলংখনত খোজ কাঢ়ি প্ৰৱেশ কৰা হয় য'ত হনুমানৰ এটা মূৰ্তি আছে 

বৰ্ণনা
ভগৱান ৰামৰ জন্মৰ চিত্ৰ
মন্দিৰটোত মাতা কৌশল্যাৰ মূৰ্তি আছে আৰু মাতৃয়ে ভগৱান শ্ৰীৰামক কোলাত ধৰি আছে মন্দিৰটো অষ্টম শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয় মন্দিৰটো বহুবাৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল আৰু পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ১৯৭৩ চনত মন্দিৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়

ৰামৰ বনবাসৰ গমন পথ
ছত্তীশগড় আৰু ভগৱান ৰামৰ মাজৰ সম্পৰ্ক গভীৰ কিয়নো ছত্তীশগড় ছত্তীশগড় হৈছে ভগৱান ৰামৰ মাতৃগৃহ তথা কৌশল্যাৰ জন্মস্থান কোৱা হয় যে, তেওঁৰ নিৰ্বাসনৰ সময়ত তথা বনবাসৰ সময়ত তেওঁ এই প্ৰদেশৰ অৰণ্যত যথেষ্ট সময় অতিবাহিত কৰিছিল যাক আগতে দণ্ডকাৰণ্য বুলি জনা গৈছিলৰাজ্যখনৰ মহান পৌৰাণিক তাৎপৰ্যৰ ব
প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ভূপেশ বাঘেলে 'ৰাম বন গমন পথ' নামৰ দৃষ্টান্তমূলক প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰে এইটো এটা পৰ্যটনৰ লক্ষ্য যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে শ্ৰী ৰামে নিৰ্বাসনৰ সময়ত ৰৈ থকা সকলো ঠাইক সংযোগ কৰা চান্দখুৰীৰ মাতা কৌশল্য মন্দিৰ হৈছে প্ৰথম স্থান য'ত ২০২১ চনৰ অক্টোবৰত উন্নয়নৰ কাম আৰম্ভ কৰা হৈছিল এই মন্দিৰটো পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ মৌলিকতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিছে

তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
মাতা গংগা (মৃত্যু ১৪ মে' ১৬২১) আছিল পঞ্চম শিখ গুৰু গুৰু অৰ্জনৰ পত্নী আছিল গুৰু-মহল উপাধি প্ৰদান কৰা চাৰিগৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
গংগাৰ জন্ম হৈছিল ফিলাউৰৰ পৰা প্ৰায় দহ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে অৱস্থিত মাউ গাঁৱৰ এগৰাকী স্থানীয় লোক পিতৃ কিষাণ চান্দৰ ঘৰত
বিবাহ
১৫৮৯ চনৰ ১৯ জুনত তেওঁৰ জন্ম গাঁৱত অৰ্জনৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল তেওঁ অৰ্জনৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল, কিয়নো ইয়াৰ পূৰ্বে প্ৰায় দহ বছৰ আগতে ১৫৭৯ চনত অৰ্জনে মাতা ৰাম দেইক বিয়া কৰাইছিল
ফ্ৰেস্কোই সন্তান জন্মৰ বাবে বাবা বুদ্ধৰ আশীৰ্বাদ বিচৰা মাতা গংগাৰ কাহিনী চিত্ৰিত কৰিছে, ১৭৪৫ চনত 

শিখ জ্ঞানৰ এজন সাখীৰ মতে, মাতা গংগাই বাবা বুদ্ধৰ পৰা আশীৰ্বাদ বিচাৰি সাক্ষাৎ কৰিছিল কাৰণ দম্পতীহালে সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাসনা থকাৰ পিছতো বহুদিনৰ পৰা এই দম্পতিহাল সন্তানহীন হৈ আছিল পৃথিৱী চান্দৰ ঈৰ্ষাপৰায়ণ পত্নী কাৰ্মোৱে দম্পতীহালক সন্তানহীন বুলি উপহাস কৰিছিল আৰু দাবী কৰিছিল যে, অৰ্জন আৰু গংগাই নিজৰ জৈৱিক উত্তৰাধিকাৰী উৎপন্ন কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে গুৰুৰ আসন অৱশেষত তেওঁৰ নিজ পুত্ৰ মেহৰবনৰ হাতলৈ যাব5 এই মন্তব্যই মাতা গংগাক আমনি কৰিছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ স্বামীক নিজৰ পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাবে হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছিল কিন্তু অৰ্জনে নম্ৰতাৰে তেওঁৰ পত্নীক বাবা বুদ্ধৰ পৰা পুত্ৰৰ আকাংক্ষা পূৰণ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ক'লে

যিহেতু বাবা বুদ্ধ এজন বৃদ্ধ আৰু অকলশৰীয়া ব্যক্তি আছিল, মাতা গংগাই তেওঁৰ ওচৰলৈ খালী ভৰিৰে গৈ আশীৰ্বাদ বিচাৰিছিল বাবা বুদ্ধৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰি গংগাই কৰা প্ৰথম প্ৰচেষ্টা বিফল হৈছিল, কাৰণ তেওঁৰ লগত কোলাহলেৰে ভৰা গাড়ী আৰু এটা ছোৱালীৰ দল আহিছিল, যি আড়ম্বৰপূৰ্ণ আছিল আৰু বাবা বুদ্ধৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা শিখ গুৰুৰ পৰিয়ালৰ অনুপযুক্ত প্ৰৱেশ হিচাপে দেখা দিছিল৷ বাবা বুদ্ধই গংগাই লগত লৈ অহা উপহাৰো গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল বাবা বুদ্ধই কৈছিল যে, শিখ গুৰুৱেহে কাৰোবাক আশীৰ্বাদ দিব পাৰে, তেওঁ নহয়; আৰু এইদৰে গংগাই বিচৰা আশীৰ্বাদ নোপোৱাকৈ বিফল মনোৰথ হৈ ঘৰলৈ উভতি আহিছিল

স্বামী অৰ্জনক এই ঘটনাৰ কথা কোৱাৰ পিছত গুৰুৱে গংগাক আশীৰ্বাদ বিচাৰি কোনো সাধু ব্যক্তিৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ সঠিক পদ্ধতি পালনৰ নিৰ্দেশ দিলে বাবা বুদ্ধৰ পৰা আশীৰ্বাদ বিচাৰি দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে গংগাই নিজৰ শস্য গুড়ি কৰি, খাদ্য প্ৰস্তুত কৰি সাধাৰণ ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰিলে আৰু মনে মনে ঈশ্বৰৰ নাম লৈ, খাদ্যখিনি মূৰৰ ওপৰত তুলি বাবা বুদ্ধৰ ওচৰলৈ লৈ গল, আৰু এই যাত্ৰাত কোনো সংগী নোহোৱাকৈ তেওঁ অকলে আছিল বাবা বুদ্ধ এইবাৰ অতিশয় সন্তুষ্ট হৈছিল আৰু গংগাই নিজে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যৰ পৰা পিঁয়াজৰ গুটি পৃথক কৰি থাকোঁতে বাবই তেওঁক এজন ওখ, সাহসী, সুন্দৰ আৰু শক্তিশালী পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিবলৈ আশীৰ্বাদ দিছিল ১৫৯৫ চনৰ ১৯ জুনত এই দম্পতীয়ে ৱাদলীত (অমৃতসৰৰ ওচৰতে অৱস্থিত) হৰগোবিন্দ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে হৰগোবিন্দৰ জন্মৰ খবৰটো কৰ্মো আৰু পৃথ্বী চান্দৰ বাবে সহ্য কৰাটো কঠিন খবৰ আছিল, যিসকলে আশা কৰিছিল যে, এই দম্পতীহাল কোনো সন্তান নোহোৱাকৈয়ে থাকিব যাতে তেওঁলোকে নিজৰ পুত্ৰক শিখ গুৰুৰ সঠিক উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে দাবী কৰিব পাৰে
মৃত্যু
১৬২১ চনৰ ১৪ মে'ত বকালাত (যাৰ নাম পিছলৈ 'বাবা বকালা' ৰখা হয়) তেওঁৰ মৃত্যু হয় মাতা গংগাৰ মৃতদেহ দাহ কৰাতকৈ তেওঁৰ ইচ্ছামতে বিয়াছ নদীত ৰখা হৈছিল তেওঁৰ মৃতদেহটো বৈ যোৱা পানীত ৰখাৰ কামনা কৰাৰ কাৰণ আছিল যে, তেওঁৰ স্বামী অৰ্জন মোগল সাম্ৰাজ্যৰ কাৰাগাৰত বন্দী হোৱাৰ সময়ত নদীত নিৰুদ্দেশ হৈছিল বকালাত অৱস্থিত এখন শ্মশানত তেওঁৰ এটা প্ৰতীকী দাহ কৰা হৈছিল৷
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মাতা গুজৰি (১৬২৪১৭০৫) বা বানানটো মাতা গুজৰী বুলিও লিখা হয়; শিখ ধৰ্মৰ নৱম গুৰু গুৰু তেগ বাহাদুৰৰ পত্নী আৰু শিখ ধৰ্মৰ দশম গুৰু গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ মাতৃ শিখ ধৰ্মৰ ইতিহাসত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু গুৰু-মহল উপাধি প্ৰদান কৰা চাৰিগৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল
জীৱনী
মাতা গুজৰীৰ জন্ম হৈছিল সুভিক্ষী খাত্ৰী ভাই লাল চান্দৰ ঘৰত আৰু কৰতাৰপুৰত বাস কৰা বিষণ কৌৰৰ ঘৰত

১৬২৯ চনত গুৰু তেগ বাহাদুৰৰ ভাতৃ সুৰজ মালৰ বিবাহ উদযাপনৰ বাবে কৰতাৰপুৰলৈ যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বাগ্দান হৈছিল ১৬৩৩ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত কৰতাৰপুৰত গুৰু তেগ বাহাদুৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু অমৃতসৰত স্বামীৰ পৰিয়ালৰ লগত সংযুক্ত হয় ১৬৩৫ চনত পৰিয়ালটো কিৰাটপুৰলৈ গুচি যায় আৰু ১৬৪৪ চনত গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ পিতৃ গুৰু হৰগোবিন্দৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতা গুজৰি স্বামী আৰু শাহুৱেক মাতা নানকীৰ সৈতে অমৃতসৰৰ ওচৰৰ বাকলালৈ গুচি যায়

১৬৬৪ চনত গুৰুৰূপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে গুৰু তেগ বাহাদুৰে মাতৃৰ নামেৰে এখন নতুন গাঁও প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাক তেওঁ চক নানাকী বুলি নামাকৰণ কৰে বৰ্তমান চহৰ হিচাপে পৰিগণিত হোৱা এই ঠাইখনক এতিয়া আনন্দপুৰ চাহিব নামেৰে জনা যায় ইয়াৰ কিছু দিনৰ পিছতেই গুৰুৱে পত্নী আৰু শাহুৱেকক পাটনাত এৰি দীঘলীয়া যাত্ৰাত ওলাই যায়
চিত্ৰকৰ ত্ৰিলোক সিঙে ১৯৩৩ চনত গোবিন্দ দাসৰ মাতৃ মাতা গুজৰিৰ সৈতে চিত্ৰ অংকন কৰা এই 
চিত্ৰখন কাষত লিখা এটা কবিতাৰ ওপৰত আধাৰিত

১৬৬৬ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত মাতা গুজৰীয়ে গোবিন্দ ৰায়ৰ জন্ম দিয়ে আৰু এৱেঁই পিছলৈ গুৰু গোবিন্দ সিং হয় ১৬৭০ চনত গুৰু তেগ বাহাদুৰ পাটনালৈ উভতি আহি পৰিয়ালটোক লখনৌৰলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে ১৬৭০ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত মাতা গুজৰি লখনৌৰত উপস্থিত হয় আৰু তেওঁৰ লগত আছিল বৃদ্ধ মাতা নানাকী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ গুৰু গোবিন্দ সিং লখনৌৰত তেওঁ ভায়েক মেহৰ চান্দৰ লগত থাকিল লখনৌৰৰ পিছত পৰিয়ালটো চক নানাকী (বৰ্তমান আনন্দপুৰ চাহিব নামেৰে জনাজাত)লৈ যায় য'ত ১৬৭১ চনৰ মাৰ্চ মাহত গুৰু টেগ বাহাদুৰে তেওঁলোকৰ সৈতে পুনৰ লগ হয় গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ শ্বহীদ হোৱাৰ পিছত চক নানকীৰ কাম-কাজ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব প্ৰথমে তেওঁৰ ওপৰত পৰে, কাৰণ গুৰু গোবিন্দ ৰায় এতিয়াও সৰু আছিল এই কামত তেওঁৰ সৰু ভাতৃ কিৰপাল চান্দে তাইক সহায় কৰিছিল

১৭০৪ বা ১৭০৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আনন্দপুৰ মোগলে ঘেৰাও কৰাত আনন্দপুৰ এৰি যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ লগত আছিল জোৰাৱাৰ সিং আৰু ফাতেহ সিং (গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ কনিষ্ঠ দুজন পুত্ৰ)৷ তেওঁলোকে ছাৰ্ছা নদী পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত বিতাৰিত লোকৰ মূল গোটৰ পৰা পৃথক হৈ পৰে, কাৰণ বিতাৰিত শিখ আৰু খেদি ফুৰা মোগল সৈন্যৰ মাজত যুদ্ধ হৈছিল গংগু নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণ সেৱকে মাতা গুজৰি আৰু তেওঁৰ সৰু নাতি দুটাক লৈ বৰ্তমানৰ ৰোপাৰ জিলাত অৱস্থিত তেওঁৰ ছাহেৰী নামৰ গাঁওখনলৈ লৈ যায় 

তাৰ পিছত গংগুৱে প্ৰতাৰণামূলকভাৱে তেওঁলোকক মৰিণ্ডাৰ দুজন মুছলমান বিষয়াৰ হাতত দি প্ৰতাৰণা কৰা বুলি কোৱা হয় আৰু ৮ ডিচেম্বৰত তিনিওজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকক ছিৰহিন্দৰ দুৰ্গত অৱস্থিত থাণ্ডা বুৰ্জ (শীতল টাৱাৰ)ত আৱদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল কনিষ্ঠ চাহিবজাদেহঁতক ফাঁচী দিয়াৰ দিনাই মাতা গুজৰি শীতল টাৱাৰত মৃত্যুবৰণ কৰে চিৰহিন্দৰ এজন উপকাৰী আৰু স্থানীয় ধনী শেঠ টোদৰ মলে পিছদিনা তিনিওজনকে দাহ কৰে আৰু সন্মানীয় টোদৰ মলজীয়ে তেওঁৰ ৱজীৰক শুদ্ধ সোণ দি চোটে চাহিবজাদে আৰু মাতা গুজৰি জীৰ শেষ কৃত্য কৰিবলৈ অনুমতি দিলে
সোঁৱৰণি
মাতা গুজৰিৰ পিতৃৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাঁও আছিল লখনৌৰ চাহিব, হাৰিয়ানাৰ আম্বালাৰ পৰা দক্ষিণে থকা ১৩ কিলোমিটাৰ (৮.১ মাইল), য'ত আম্বালাৰ পৰা জনপ্ৰিয় তীৰ্থ স্থানলৈ গুৰুদ্বাৰা লখনৌৰ চাহিবলৈ যোৱা পথটো পিছত হাৰিয়ানাৰ চৰকাৰে ২০১৭ চনত তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰে৷ , "       ,  " ,  , 12  2017.

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
মাতা চাহাব দেৱান () জন্ম: ১ নৱেম্বৰ ১৬৮১ চন আৰু মৃত্যু: ১৭৪৭ চন৷ তেওঁ মাতা চাহিব কৌৰ নামেৰেও জনাজাত আৰু গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ পত্নী আছিল 
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মাতা চাহিব দেৱান ঝেলুম জিলাৰ ৰোহতাছৰ বছি খাত্ৰী হৰ ভগৱান দেৱান (ওৰফে ৰামু)ৰ কন্যা  মাতা চাহাব দেৱানৰ জন্ম হৈছিল ১৬৮১ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ৰোহতাছত তেওঁক গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ কইনা হিচাপে তেওঁৰ পিতৃ ভাই ৰামক নাম লেভা শিখ নামৰ এজন নানকৰ ভক্তৰ দ্বাৰা প্ৰস্তাৱ দিয়া হয় আৰু ১৭০০ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত আনন্দপুৰত গোবিন্দ সিংহৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়
বিবাহ আৰু পিছৰ জীৱন
যেতিয়া আনন্দপুৰলৈ এই প্ৰস্তাৱ আলোচনাৰ বাবে অনা হল, তেতিয়া গুৰুজনে প্ৰথমে নাকচ কৰিছিল, কিয়নো তেওঁৰ ইতিমধ্যে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰ আছিল সংগত আৰু গুৰুৰ পৰিয়ালে এই বিবাহৰ বাবে সন্মতি দিছিল যদিও দশম গুৰু গুৰু গোবিন্দ সিংএ স্পষ্টকৈ কৈছিল যে, মাতা চাহাব দেৱানৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক শাৰীৰিক নহয় আধ্যাত্মিক প্ৰকৃতিৰ হে হ'ব গুৰুৱে তেওঁক খালছাৰ মাতৃ বুলি ঘোষণা কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নতুনকৈ শৰণ লোৱাসকলক গুৰু গোবিন্দ সিংহ আৰু মাতা চাহিব দেৱানৰ পুত্ৰ-কন্যা বুলি কোৱা হয়

আনন্দপুৰ যুদ্ধৰ সময়ত কেছগড় দূৰ্গ ঘেৰাও কৰাৰ সময়ত মাতা চাহিবক মাতা সুন্দৰীৰ সৈতে দেৱানক দশম গুৰুৰ পৱিত্ৰ পৰিয়ালৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি ৰখা হৈছিল আৰু সুৰক্ষিতভাৱে ভাই চাহিব ভাই মণি সিং শ্বাহিদে শ্ৰী দমদামা চাহাবলৈ নিৰাপদ লৈ গৈছিল৷

মাতা চাহিব দেৱানে গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ লগত দিল্লীলৈ যায় আৰু তাৰ পিছত নন্দদলৈ যায় আৰু মাতা সুন্দৰী দিল্লীত থাকে

নন্দদতেই গুৰু গোবিন্দ সিঙে মাতা চাহাব দেৱানক পৃথিৱী এৰি নিজৰ শ্বাশ্বত বাসস্থানলৈ যোৱাৰ সময়ৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল; আৰু তেওঁক মাতা সুন্দৰী জীৰ লগত থাকিবলৈ দিল্লীলৈ যাবলৈ আদেশ দিছিল গুৰুৱে মাতা চাহিব দেৱানক তেওঁৰ সোঁৱৰণী আৰু তেওঁৰ চিহ্ন হিচাপে গুৰু হৰগোবিন্দ চাহাবৰ ষষ্ঠ গুৰুৰ ৫টা অস্ত্ৰ দিছিল (যিবোৰৰ সহায়ত তেওঁ খালছাৰ বাবে ৯টা হুকমনাম বা আদেশ পত্ৰ জাৰি কৰিছিল) মাতা চাহাব দেৱানে মাতা সুন্দৰী জীৰ সৈতে দিল্লীত বাস কৰিবলৈ লৈছিল আৰু খালছা পন্থৰ বাবে নাম ছিমৰন (ৱাহেগুৰু নাম ধ্যান) আৰু সেৱা (নিঃস্বাৰ্থ সেৱা)ৰ জীৱন যাপন কৰিছিল

মাতা চাহাব দেৱানে ১৭৪৭ চনত ৬৬ বছৰ বয়সত পৃথিবী এৰি গুচি যায় আৰু নতুন দিল্লীৰ গুৰদ্বাৰা বালা চাহাবত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয় মাতা সুন্দৰী জীক সোঁৱৰণি স্মৃতিসৌধৰ ওচৰতে তেওঁৰ স্মৃতিসৌধ থিয় হৈ আছে
অমৃত সঞ্চাৰত উপস্থিতি
এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত তেওঁৰ উপস্থিতি সন্দৰ্ভত শিখ ইতিহাসবিদসকলৰ মাজত ভিন্ন মতামত দেখা যায় মহান কোশৰ ভাই কাহ্ন সিং নভোৰ মতে খালছা পন্থ সৃষ্টিৰ সময়ত মাতা চাহাব দেৱান উপস্থিত আছিল আৰু চেনিৰ ৱেফাৰ যোগ কৰি পাহুল নিৰ্মাণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷       ,    ੧੮.   ੧੭੫੭        .         ,                  .                       ,       .          .         . , ., ,     কিন্তু তৱাৰীখ গুৰু খালছাই এই দাবীক খণ্ডন কৰে  ,  177, :   টোৱাৰিখত উল্লেখ আছে যে গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ প্ৰথম পত্নী মাতা জিটোৱে পাহুলত চেনিৰ ৱেফাৰ দিছিল আৰু সেই সময়ত মাতা চাহাব দেৱানৰ গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ লগত বিবাহ হোৱা নাছিল
খালছা পন্থত ভূমিকা
তেওঁক গোটেই খালছা পন্থৰ মাতৃ বোলা হয়৷ যেতিয়া এজন শিখ অমৃতধাৰী (শৰণ লয়) হয়, গুৰু গোবিন্দ সিং তেওঁলোকৰ পিতৃ আৰু মাতা চাহাব দেৱান তেওঁলোকৰ মাতৃ হয়

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মাতা সুন্দৰী কলেজ ফৰ ৱিমেন () চমুকৈ মাতা সুন্দৰী কলেজ বুলিও জনা যায় এই মহাবিদ্যালয়খন দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি সংহত মহাবিদ্যালয় ১৯৬৭ চনত দিল্লীৰ শিখ গুৰুদ্বাৰ ব্যৱস্থাপনা সমিতিয়ে এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বৰ্তমান মহাবিদ্যালয়খনত উপলব্ধ বিভিন্ন চাৰ্টিফিকেট, ডিপ্লোমা, স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত ৪০০০  গৰাকী ছাত্ৰীয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে মহাবিদ্যালয়খন মধ্য দিল্লীত অৱস্থিত আৰু ই দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৰ্থ কেম্পাছৰ অধীনত আছে  দশম শিখ গুৰু গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ পত্নী মাতা সুন্দৰীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে আৰু ই মাতা সুন্দৰী গুৰুদ্বাৰৰ কাষত অৱস্থিত 

 ইতিহাস 
১৯৬৭ চনত ২১জন অধ্যাপকৰ সৈতে মহাবিদ্যালয়খন আৰম্ভ হৈছিল কেইবাটাও নতুন পাঠ্যক্ৰম, যেনে বি.এ. (অনাৰ্চ) পাঞ্জাবী, হিন্দী, সংস্কৃত, ইতিহাস, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, আৰু দৰ্শন বিষয়ত ১৯৬৮ আৰু ১৯৬৯ চনত সংযোজন কৰা হয় পাঞ্জাবী আৰু সংস্কৃত ভাষাৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম ক্ৰমে ১৯৭৬ আৰু ১৯৭৮ চনত আৰম্ভ কৰা হয়, যাৰ ফলত শৈক্ষিক প্ৰস্তাৱসমূহ আৰু অধিক বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ হয় অতিৰিক্ত পাঠ্যক্ৰম, বি.এ. (অনাৰ্চ) গণিত আৰু বি.কম. (পাচক'ৰ্চ), ১৯৭৮ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা হয় 

 আগবঢ়োৱা পাঠ্যক্ৰমসমূহ 
মহাবিদ্যালয়খনে বিভিন্ন স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায় 

 স্নাতক পাঠ্যক্ৰম 

 মানৱিকী বিজ্ঞান

বি.এ. (অনাৰ্চ) ইংৰাজী, বি.এ. (অনাৰ্চ) হিন্দী, বি.এ. (অনাৰ্চ) ইতিহাস, বি.এ. (অনাৰ্চ) দৰ্শন, বি.এ. (অনাৰ্চ) ৰাজনীতি বিজ্ঞান, বি.এ. (অনাৰ্চ) মনোবিজ্ঞান, বি.এ. (অনাৰ্চ) পাঞ্জাবী, বি.এ. (অনাৰ্চ) সংস্কৃত আৰু বি.এ. পাঠ্যক্ৰম 

 বাণিজ্য

বি.কম., বি.কম. (অনাৰ্চ), বি.এল.এড., বি.এছ.চি. (অনাৰ্চ) গণিত 

 প্ৰমাণ-পত্ৰডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম 
ক. পাৰ্ট টাইম চাৰ্টিফিকেটডিপ্লমাএডভান্স ডিপ্লমা - কম্পিউটাৰ আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োগ, বস্ত্ৰ ডিজাইনিং, ভ্ৰমণ আৰু পৰ্যটন 

খ. বিদেশী ভাষাত প্ৰমাণ-পত্ৰ পাঠ্যক্ৰম - ফৰাচী, জাৰ্মান, স্পেনিছ ভাষা 

 সুবিধাসমূহ 
মহাবিদ্যালয়খনত এটা বৃহৎ আৰু বিশাল পুথিভঁৰাল আছে 

 পৰিবহণ 
আই.টি.অ'. মেট্ৰ' ষ্টেচন কলেজৰ পৰা প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত 

 নিৰাপত্তাৰ প্ৰসংগ 
কলেজীয়া ছাত্ৰীসকলে সুৰক্ষাৰ প্ৰতি উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু পুৰুষে পিছ লোৱাৰ গোচৰৰ খবৰ আহিছে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:শিক্ষা
মাতৃ দিৱস হৈছে মাতৃৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি উদ্যাপন কৰা এক দিৱস ইয়াৰ দ্বাৰা, মাতৃ, মাতৃত্ব, সমাজলৈ মাতৃৰ ভূমিকা আৰু শিশু তথা মাতৃৰ সম্পৰ্কক সোঁৱৰা হয় পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশসমূহে বিভিন্ন সময়ত এই দিৱস উদ্যাপন কৰা দেখা যায় বিশেষকৈ মাৰ্চ আৰু মে মাহত এই দিৱস পালন কৰা হয় বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত যেনে উত্তৰ গোলাৰ্ধত এপ্ৰিল-মেত, আৰ্জেণ্টিনাত অক্টোবৰত, অষ্ট্ৰেলিয়াত মে মাহত মাতৃ দিৱস পালন কৰা হয় এই দিৱস পিতৃ দিৱসৰ বিপৰীত অৱশ্যে উদ্দেশ্য আৰু বৈশিষ্ট্যসমূহ একেই 

প্ৰথমবাৰৰ বাবে আধুনিক মাতৃ দিৱস ১৯০৮ চনত পশ্চিম ভাৰ্জিনিয়াত আন্না জাৰ্ভিছে মাতৃ গ্ৰাফটনৰ স্মৃতিত পালন কৰে অৱশ্যে ই অন্যান্য পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানৰ সৈতে একে নহয় (যিসমূহ বিশ্বই পৰম্পৰাগতভাৱে মাতৃৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি পলন কৰে) ১৯১২ চনত আন্না জাৰ্ভিছে ছেকেণ্ড ছানডে ইন মে আৰু মাদাৰ্ছ ডে ইণ্টাৰনেশ্যনেল এছচিয়েছন গঠন কৰে তেওঁ কৈছিল যে মাদাৰ্ছ শব্দটো পৃথিৱীৰ প্ৰতিগৰাকী মাতৃক স্মৃতি তৰ্পণ কৰা বহুবচনাত্মক সম্বন্ধ কাৰক নহয়, প্ৰতিটো পৰিয়ালে নিজ-নিজ মাতৃক সন্মান জনোৱাৰ বাবে একবচনাত্মক সম্বন্ধ কাৰক হোৱাহে উচিত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
মাতৃকা () অৰ্থাৎ দৈৱিক মাতৃসকল হৈছে কেইবাগৰাকী মাতৃৰূপী দেৱী আৰু হিন্দু ধৰ্মত তেওঁলোকক সদায়েই একেলগে উপস্থাপন কৰা হয় তেওঁলোক আদি পৰাশক্তিৰে বিভিন্ন স্বৰূপ তেওঁলোক হৈছে দেৱতাসকলৰ শক্তিৰ বিমূৰ্ত ৰূপ ব্ৰহ্মাণীৰ উৎপত্তি ব্ৰহ্মাৰ পৰা একেদৰে বৈষ্ণৱী বিষ্ণুৰ পৰা মহেশ্বৰী শিৱৰ পৰা, ইন্দ্ৰাণী ইন্দ্ৰৰ পৰা, কৌমাৰী স্কন্দ অৰ্থাৎ কাৰ্ত্তিকৰ পৰা, বৰাহী বৰাহৰ পৰা আৰু চামুণ্ডা দেৱীৰ পৰা উৎপন্ন ইয়াৰ উপৰিও আন দুগৰাকী মাতৃকা হৈছে নৰসিংহী আৰু বিনায়কী

মাতৃকাসকলক প্ৰায়েই সাতগৰাকীৰ গোট বা সপ্তমাতৃকা হিচাপে উপস্থাপন কৰা দেখা পোৱা যায় অষ্টমাতৃকা বা আঠগৰাকী দেৱীৰ গোট হিচাপেও তেওঁলোকক চিত্ৰায়িত কৰা হয় দক্ষিণ ভাৰতত মূলতঃ সপ্তমাতৃকাৰ উপাসনা বিৰাজমান হোৱাৰ বিপৰীতে নেপালৰ লগতে আনবোৰ ঠাইত অষ্টমাতৃকাৰ পূজা দেখা যায়

হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱীপূজা কৰা পন্থা অৰ্থাৎ তন্ত্ৰত মাতৃকাসকলৰ অপৰিসীম গুৰুত্ব আছে শাক্ত পন্থাত তেওঁলোকক দানৱৰ সৈতে হোৱা যুঁজসমূহত পৰম শাক্ত দেৱীক সহযোগ কৰাৰ কথা কোৱা হয় কোনো কোনো পণ্ডিতে মাতৃকাসকলক শৈৱ পন্থাৰ দেৱী বুলিও মত প্ৰকাশ কৰে সমৰ দেৱতা স্কন্দ (মুৰুগান) বা কাৰ্ত্তিকৰ পূজাৰ সৈতেও তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক দেখা যায় প্ৰাচীনতম সূত্ৰসমূহত মাতৃকাসকলক অশুভ আৰু ভয়ংকৰ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে তেওঁলোক ভয়লগা দেৱী, শিশু হৰণকাৰী তথা ভক্ষণকাৰী বা অন্য অৰ্থত শিশুকালৰ ফোঁহা, জ্বৰ, ক্ষুধাপীড়ণ আৰু ৰোগসমূহৰ কাৰক প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থা প্ৰাপ্ত হোৱাৰ পূৰ্বেই বহু শিশুৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিয়া এই ৰোগসমূহৰ নিবাৰণৰ হকে তেওঁলোকৰ উপাসনা কৰা হয়:.--.13. পৰৱৰ্তী কালৰ আখ্যানসমূহত মাতৃকাসকলে ৰক্ষাকৰ্তা দেৱীৰ ভূমিকা পালন কৰিবলৈ লয় যদিও তেওঁলোকৰ অশুভ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য অটুট থাকে এনেদৰে তেওঁলোকে প্ৰকৃতিৰ সৃষ্টিশীল আৰু ধ্বংসকাৰী দুয়োটা চৰিত্ৰকে প্ৰতিফলিত কৰে

বৰাহমিহিৰৰ বৃহৎ সংহিতাত কোৱা হৈছে যে মাতৃকাসকলক তেওঁলোকৰ নামানুসাৰে হিন্দুসকলৰ প্ৰধান দেৱতাসমূহৰ সৈতেহে পূৰ্ণ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰিব লাগে , .57, .56.  তেওঁলোক অৰ্ধাংগিণী বা শক্তি হিচাপে এই দেৱতাসকলৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে আদিতে কৃত্তিকা নক্ষত্ৰপুঞ্জৰ বিমূৰ্ত ৰূপ হিচাপে পৰিচিত মাতৃকাসকলে সপ্তম শতিকাৰ পৰাই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে আৰু নৱম শতিকালৈ দেৱী মন্দিৰৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্য হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে

ব্যুৎপত্তি
মাতৃকাসকলৰ অন্যতম বৰাহী
জগদীশ নাৰায়ণ তিৱাৰী আৰু জগদীশ চক্ৰৱৰ্তীৰ মতে বৈদিক যুগ আৰু সিন্ধু সভ্যতাৰ সময়ৰে পৰা মাতৃকাসমূহৰ স্থিতি বিদ্যমান ইয়াৰ প্ৰমাণ হিচাপে সিন্ধু সভ্যতাৰ প্ৰত্নতাত্বিক স্থানসমূহত উদ্ধাৰ হোৱা শাৰী পাতি থকা সাতগৰাকী নাৰী বা দেৱী সম্বলিত ছীল-মোহৰৰ কথাকে কোৱা হয়  , "      ,        " .215-244;             , 2001, , , .4244 ঋকবেদত সোমৰস প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰা সাতগৰাকী মাতৃৰ উল্লেখ আছে যদিও মহাভাৰততহে ইয়াৰ স্পষ্ট বৰ্ণনা পোৱা যায়

পঞ্চম শতিকালৈ এই দেৱীসকল তান্ত্ৰিক দেৱী হিচাপে কঠোৰপন্থী হিন্দুধৰ্মৰ মাজত সোমাই পৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
নাম্পেয়ো, হোপি-টেৱা জনসাধাৰণৰ সদস্য, ১৯০১ চনত; মাতৃ হোৱাইট কৰ্ণৰ সৈতে; তেওঁৰ ডাঙৰ ছোৱালী এনি হিলিং; আৰু নাতিনী ৰেচেল
মাতৃতন্ত্ৰ () হৈছে এনে এক সামাজিক ব্যৱস্থা যত মহিলাসকলে কৰ্তৃত্বৰ ভূমিকাত প্ৰাথমিক ক্ষমতাৰ পদবী গ্ৰহণ কৰে বহল অৰ্থত ই নৈতিক কৰ্তৃত্ব, সামাজিক বিশেষাধিকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈকে বিস্তৃত হব পাৰে সেই সংজ্ঞাসমূহ সাধাৰণ ভাবে প্ৰযোজ্য হলেও নৃতত্ত্ব আৰু নাৰীবাদৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞা কিছু কিছু দিশত পৃথক 

মেট্ৰিয়াৰ্কী মেট্ৰিলিনিয়াল, মেট্ৰিলোকেল আৰু মেট্ৰিফ'কেল সমাজৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত   :     ,   , 2002. যিকোনো অ-পিতৃতন্ত্ৰ ব্যৱস্থাক মাতৃতন্ত্ৰ বুলি গণ্য কৰা লোক আছে যদিও বেছিভাগ শিক্ষাবিদে সেই ব্যৱস্থাসমূহক অধিক সঠিকভাৱে সংজ্ঞায়িত কৰা ক্ষেত্ৰত মাতৃতন্ত্ৰৰ পৰা বাদ দিয়ে 
সংজ্ঞা, অৰ্থবোধ আৰু ব্যুৎপত্তি
অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধান () ৰ মতে, মাতৃতন্ত্ৰ হৈছে- "সামাজিক সংগঠনৰ এটা প্ৰকাৰ য'ত মাতৃ বা বয়সস্থ মহিলাই পৰিয়ালৰ মুৰব্বীৰ দায়িত্ব লয়, আৰু বংশ আৰু সম্পৰ্কৰ হিচাপ নাৰী বংশৰ যোগেদি কৰা হয়; চৰকাৰ বা শাসন কোনো এগৰাকী মহিলা বা একাধিক মহিলাৰ শাসনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়"    (),  ,    3, 2013. জেমছ পিপলছ আৰু গেৰিক বেইলীৰ মতে এটা জনপ্ৰিয় সংজ্ঞা হৈছে "মহিলাৰ আধিপত্য"  সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্বৰ শৈক্ষিক শাখাৰ ভিতৰত অ'ইডিৰ মতে মাতৃতন্ত্ৰ হৈছে এনে এক "সংস্কৃতি বা সম্প্ৰদায় য'ত এনে ব্যৱস্থাৰ প্ৰাধান্য আছে" বা "মহিলা বা মহিলাৰ আধিপত্য থকা পৰিয়াল, সমাজ, সংগঠন আদি অবিহনে মহিলাসকলক আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিবলগীয়া হোৱা আইন" সমূহৰ উল্লেখ কৰা হৈছে সাধাৰণ নৃতত্ত্বত উইলিয়াম এ হেভিলেণ্ডৰ মতে মাতৃতন্ত্ৰ হৈছে "মহিলাৰ শাসন" ,  .,  (. :    , 8 . 1997 ()), .  579. 

বেছিভাগ শিক্ষাবিদেই সমতাবাদী অপিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাক অধিক কঠোৰভাৱে সংজ্ঞায়িত মাতৃতন্ত্ৰৰ পৰা বাদ দিয়ে হাইড গটনাৰ-এবেণ্ড্ৰথৰ মতে, মাতৃতন্ত্ৰৰ অস্তিত্ব মানি লবলৈ অনিচ্ছা কৰাটো হয়তো মাতৃতন্ত্ৰক কেনেকৈ সংজ্ঞায়িত কৰিব লাগে তাৰ এক নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিকভাৱে পক্ষপাতিত্বমূলক ধাৰণাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হব পাৰে: কাৰণ পিতৃতন্ত্ৰত পুৰুষে নাৰীৰ ওপৰত শাসন কৰে, মাতৃতন্ত্ৰক সঘনাই পুৰুষৰ ওপৰত মহিলাই শাসন কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে,  ,  ,    :      (  , 2002) ("          ...   "    '                      ). আনহাতে তেওঁৰ মতে মাতৃতন্ত্ৰ সমতাবাদী, . .,    :      (..:   , 1993).

মাতৃতন্ত্ৰ শব্দটো, ৰাজনৈতিকভাৱে মহিলাসকলে, বিশেষকৈ মাতৃসকলে পৰিচালনা কৰা সমাজৰ বাবে, যিয়ে সম্পত্তিকো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, প্ৰায়ে পিতৃতন্ত্ৰৰ লিংগগত বিপৰীত অভিধা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়,     (),     ,     3, 2013. (.  184 .  84   , , .,   ' :            ( ,  :  , 1982), .   (, , )). পিপলছ আৰু বেইলীৰ মতে নৃতত্ত্ববিদ পেগী ৰিভছ চেণ্ডেৰ মতামত হ'ল যে মাতৃতন্ত্ৰ পিতৃতন্ত্ৰৰ দাপোন বা ওলোটা ৰূপ নহয় বৰঞ্চ মাতৃতন্ত্ৰই "মাতৃত্বৰ অৰ্থৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে য'ত 'মাতৃত্বৰ প্ৰতীকসমূহ উভয় লিংগৰ জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰা সামাজিক প্ৰথাৰ সৈতে জড়িত' আৰু এই প্ৰথাসমূহত মহিলাসকলে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰে" 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
মাতৃভাষা বা প্ৰথম ভাষা () হৈছে সমাজৰ লৰা-ছোৱালীয়ে শিশু অৱস্থাতে পিতৃ-মাতৃৰ মুখৰ পৰা আহৰণ কৰা ভাষা কিছুমান দেশত, স্থানীয় ভাষা বা মাতৃভাষা শব্দটোৱে নিজৰ প্ৰথম ভাষাৰ সলনি নিজৰ জাতিগোষ্ঠীৰ ভাষা বা উপভাষাক বুজায় 

শিশুৰ প্ৰথম ভাষাটোৱে ব্যক্তিত্ব, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচায়ক প্ৰথম ভাষাৰ আন এটা প্ৰভাৱ হল এই যে, ই অভিনয় আৰু কথন আয়ত্ব কৰাত সফল সামাজিক আৰ্হিৰ প্ৰতিফলন ঘটায় গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে, এগৰাকী অনা-স্থানীয় ভাষী শিশু কোনো এটা ভাষা প্ৰায় দুবছৰত সাৱলীলতা গঢ়ি তুলিব পাৰে যদিও সেই শিশুটিয়ে তেওঁলোকৰ স্থানীয় ভাষী সমকক্ষসকলৰ সৈতে একে কৰ্মৰত স্তৰ পাবলৈ পাঁচৰ পৰা সাত বছৰ সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়

১৯৯৯ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰত ইউনেস্কোই ২১ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো আন্তৰ্জাতিক মাতৃভাষা দিৱস হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰে

 অৰ্থ 
অসমত এটা বৃহৎ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে অসমীয়া ভাষাক মাতৃভাষা ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰে অসমৰ বড়ো, কছাৰী, ৰাভা, তিৱা, মিছিং আদি ভাষাও সেই সেই জনজাতীয় লোকৰ মাতৃভাষা

ভাষাবিদ ড ৰমেশ পাঠকে ভাষা-বিজ্ঞানৰ ভূমিকাত মাতৃভাষাৰ সম্বন্ধে লিখিছে যে,

আৰু উদাহৰণ দি কৈছে যে,

 তথ্যসূত্ৰ
মাত্তুৰ (ইংৰাজী:   ) ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ শিৱাম'গা নগৰৰ ওচৰৰ এখন গাঁও এই গাঁওখনৰ অধিবাসীসকলে তেওঁলোকৰ দৈনিক কথোপকথনৰ বাবে সংস্কৃত ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে 

মাত্তুৰত এটা ৰাম মন্দিৰ, এটা শিৱালয়, সোমেশ্বৰ মন্দিৰ আৰু লক্ষ্মীকেশৱ মন্দিৰ আছে 

মাত্তুৰৰ গাতে লগা থকা হ'ছাহাল্লি গাঁৱৰো বৈশিষ্ট্য মাত্তুৰৰ সৈতে প্ৰায় একেধৰণৰ হ'ছাহাল্লি গাঁওখন টুংগা নদীৰ আনটো পাৰে অৱস্থিত এই দুয়োখন গাঁৱকে প্ৰায়ে একেলগে বুজোৱা হয়

মাত্তুৰ আৰু হ'ছাহাল্লি গাওঁদুখন গামাকা(কাহিনী কোৱা)(ইংৰাজী: ()) শিল্প বৰ্তাই ৰখাৰ বাবে চলোৱা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে খ্যাত গামাকা কৰ্ণাটকৰ গীত আৰু কাহিনী পৰিবেশনৰ এক অদ্বিতীয় কলা  

এই গাঁও দুখনত স্থানীয় ভাষা হিচাপে দৈনিক কথোপকথনৰ বাবে সংস্কৃত ভাষা ব্যৱহৃত হয় ইয়াৰ ৯০ তকৈ বেছি অধিবাসীয়ে সংস্কৃত ভাষা জানে 

তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ 
   -  

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
মাত্ৰুভূমি: এ নেচন উইডাউট ৱমেন  ()  ২০০৩ চনৰ মনীষ ঝাৰ ৰচ আৰু পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় ডিচটপিয়ান ট্ৰেজেডী ছবি ছবিখনে লিংগ ভাৰসাম্যৰ ওপৰত নাৰী ভ্ৰুণ হত্যা আৰু নাৰী শিশু হত্যাৰ প্ৰভাৱ আৰু তাৰ ফলত সমাজৰ স্থিতিশীলতা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ পৰীক্ষা কৰিছে ইয়াৰ কাহিনী ভাৰতৰ কিছু অংশত লিংগ ভাৰসাম্যহীনতা আৰু অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ বাস্তৱ জীৱনৰ উদাহৰণৰ সৈতে কিছু মিল আছে, যাৰ ফলত বহুপতি আৰু কইনা ক্ৰয় প্ৰথা সৃষ্টি হয়        , 16  2005. ইয়াত বছৰ বছৰ ধৰি মহিলা শিশু হত্যাৰ বাবে কেৱল পুৰুষৰ বসতি থকা ভাৰতীয় গাঁৱৰ ভৱিষ্যতৰ চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে 

মাত্ৰুভূমিয়ে সমালোচকৰ ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰে  আৰু ২০০৩ চনত ভেনিচ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱকে ধৰি বহুতো উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয় পিছলৈ  বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল পিছলৈ মাত্ৰুভূমিক  বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়; কাৰণ ই নাৰী আৰু নাৰী শিশুহত্যাৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়বস্তু এটা প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰিচালকে সংবেদনশীলতাৰে চম্ভালিছে"  
"

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
  
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
দক্ষিণ কামৰূপৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বসবাস কৰা বড়োসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এটি ৰঙৰ নাচ হ'ল মাদল খেলা বৈসাগী উৎসৱত মাদল-খেদা এসপ্তাহজুৰি চলে গৃহস্থৰ চোতালে চোতালে গৈ নচা এই মাদল খেদাত মাদলৰ উপৰি চিফুং, জখা, থৰকা চেৰাজা প্ৰভৃতি বাদ্য-যন্ত্ৰও ব্যৱহাৰ কৰে মাদল বজাওঁতে হাতত কোনো মাৰি নাথাকে, দুই হাতেৰেই ছন্দোময়ভাৱে চপৰিয়াই শব্দ তোলে গাঁৱৰ মুখিয়ালৰ ঘৰৰ পৰাই মাদল খেদাৰ আৰম্ভণি হয় এই নাচত সাধাৰণতে ল'ৰাই সৰ্বেসৰ্বা তেওঁলোকৰ কঁকালত চুটি গামোচা, টঙালি, গেঞ্জী আৰু মূৰত ৰঙীন গামোছা বাটেৰে গৈ থাকোঁতে বাটফুৰা তাল আৰু মানুহৰ ঘৰত ঘৰফুৰা তাল বজোৱাটো মাদল খেদা দলৰ সাধাৰণ ৰীতি গৃহস্থই আলোচিত মাদল খেদা দলটিক স- ভক্তিৰে নঙলামুখৰপৰা আদৰি লৈ যায় চোতালত তেওঁলোকে গৃহস্থৰ কুশল কামনা আৰু খেতি-বাতিৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে আৰ্শীবাদ যাচি হৰিধ্বনি দিয়াৰ পাছত চক্ৰকাৰে নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰেঅসমৰ সংস্কৃতি -কোষ,ড নাৰায়ণ দাস আৰু পৰমানন্দ ৰাজবংশী; পৃ:৫১১ নাচৰ চেৱে চেৱে তেওঁলোকে গীতো গায় -  

মাদল খেদা শেষ হ'লে গৃহস্থই দলটিলৈ শ্ৰদ্ধাৰে মাননি আগবঢ়ায় সেই মাননি লৈ তেওঁলোকে হৰিধ্বনি দি গুচি যায় ডঅনিল বড়োৱে মাদল খেদা নাচৰ সৈতে বড়োসকলৰ প্ৰখ্যাত খেৰাই নৃত্যৰ বিশেষ ভংগী খামাও বাৰ মৌনায়ৰ সাদৃশ্য বিচাৰি পাইছেসূৰ্য্যকুমাৰ মজুমদাৰ; বড়ো সংস্কৃতিত দৃষ্টিপাত

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
মাদল () ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত এবিধ পাৰম্পৰিক তালাশ্ৰয়ী আনদ্ধ লোকবাদ্য ভাৰতীয় আদিবাসী সকলৰ মাজত আৰু নেপালত মাদল অতি জনপ্ৰিয় তালবাদ্য মাদল বহুতো লোকসংগীতৰ মূল বাদ্য

ইতিহাস
প্ৰাচীন কালত মাদলক মৰ্দল বুলি কোৱা হৈছিল মাদলৰ উৎপত্তি নেপালৰ মগৰ জনগোষ্ঠীৰ পৰা হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও কিছুমানে ভাৰতীয় আদিবাসী সকলৰ পৰা মাদল উৎপত্তি হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰে

বৰ্ণনা
নেপালত প্ৰচলিত মাদল সাধাৰণত কাঠৰ টুকুৰা এটাৰ মাজৰ অংশ উলিয়াই ফোঁপোলা কৰি লোৱা হয় ইয়াক ঘৰ বোলা হয় ঘৰ ইয়াৰ দুয়োফালে মুৰত দুটা স্তৰৰ ছাগলীৰ ছালৰে তৈয়াৰ কৰা হয় ময়দা, লোহা ফাইলিংৰে তৈয়াৰ কৰা ক'লা পেষ্ট আৰু কণীৰে প্ৰতিটো মূৰৰ কেন্দ্ৰত এটা বৃত্তাকাৰ স্থানত জ্বলাই দিয়া হয় এই বৃত্তটোৱে মূৰত ওজন যোগ কৰে আৰু শব্দ যথেষ্ট সলনি কৰে ইয়াক ঘণ্টাৰ দৰে মানদণ্ড প্ৰদান কৰে মূৰবোৰ মাদলৰ দৈৰ্ঘ্যৰ থকা চামৰাৰ পটিৰ দ্বাৰা স্থিৰ কৰা হয় আৰু চামৰাৰ এটা অতিৰিক্ত ঢিলা পটি থাকে বজাই থাকোঁতে প্ৰদৰ্শকৰ আঁঠুৰ পিছফালে সুমুৱাই লব পাৰি ডাঙৰ আৰু সৰু মুৰক প্ৰায়ে পুৰুষ আৰু মহিলা বুলি কোৱা হয়

ভাৰতত প্ৰচলিত মাদল দুই প্ৰকাৰৰ সেই দুটা হৈছে ওড়িশাৰ মাদল আৰু ছিক্কিমৰ মাদল ওড়িশা মাদল পোৰা মাটিৰে তৈয়াৰ কৰা দুইমূৰযুক্ত চুঙা আকৃতিৰ ইয়াৰ মূৰত চামৰাৰে টানকৈ বন্ধা হয় এই মাদল ডিঙিত ওলোমাই হাতেৰে বা সৰু মাৰিৰে বজোৱা হয় অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত মাদল ওড়িশা শ্ৰেণীৰ ছিক্কিম শৈলীৰ মাদল আৰু নেপালী শৈলী প্ৰায় একে ইয়াক সাধাৰণতে হাতেৰে বজোৱা হয় এইবিধ বাদ্য মৃদংগৰ সৈতে মিল আছে

ব্যৱহাৰ
নেপালৰ পেইনচেৰী নৃত্য
মাদাল নেপালৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বাদ্য এই বাদ্য বেছিভাগ নেপালী লোক সংগীতৰ মেৰুদণ্ড নেপালী সংগীতজ্ঞ ৰঞ্জিত গাজমেৰে এই বাদ্য বলিউড সংগীতৰ সৈতে পৰিচয় কৰাইছিল তেওঁ ৰাহুল দেৱ বৰ্মনৰ অধীনত কাম কৰোঁতে, আৰু ইয়াক "হাম দোনো দো প্ৰেমী দুনিয়া ছোদ চালে" আৰু "কাঞ্চি ৰে কাঞ্চি ৰে" ৰ দৰে বহুতো বলিউড গানত ব্যৱহাৰ কৰিছে নেপালী লোকগীতৰ সৈতে মাদলত বজোৱা জনপ্ৰিয় তালবোৰৰ হৈছে সমলা, বিৰাণী, খেয়ালি, টাপ্পা, গৰ্শা আৰু চক্ৰ দুই প্ৰকাৰৰ মাদল ব্যৱহাৰ কৰা হয়  পুৰৱলি আৰু পাচিমী পাচিমী আকাৰত সৰু আৰু ইয়াৰ শব্দ তীক্ষ্ণ তামাং সকলৰ পাৰম্পৰিক লোকসংগীত তামাং চেল'ৰ অন্যতম মুখ্য বাদ্য

মাদল অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী উল্লেখযোগ্য বাদ্যযন্ত্ৰ বিশেষ কৈ মুণ্ডা আৰু চাওঁতাল সম্প্ৰদায় লোকসকলে এই বাদ্যযন্ত্ৰ বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰে এই সম্প্ৰদায়ৰ লোকে ঝুমুৰ নাচৰ লগত সংহতি ৰাখি মাদল বাদ্যটি বিশেষ ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰে চাহ গোষ্ঠীয় আন সম্প্ৰদায়ৰ মাজতো ইয়াৰ ব্যৱহাৰ আছে চাহ-গোষ্ঠীয় বাউৰী সম্প্ৰদায়ৰ বিবাহ গীতৰ লগত এই মাদল ব্যৱহাৰ কৰে

নোট
 ,   (2009).     , . 1  3 :, , 720 , 3 , , 
 .. , ..  .   .  () (2010).     .   , , 168 , 

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 নেপালৰ লোকবাদ্য মাদল
 মাদলৰ উৎপত্তি আৰু বিভিন্ন নাম

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
মাদায়িকাভু (), তিৰুৱৰ্কডু ভাগৱতী মন্দিৰ বুলিও জনা যায়, কেৰালাৰ এটা উল্লেখযোগ্য প্ৰাচীন কৌলা শক্তিৰ মন্দিৰ, যিটো কান্নুৰৰ পাঝয়াংগাদীৰ ওচৰত অৱস্থিত   দুটা সহস্ৰাব্দৰ ভিতৰত বিশিষ্ট ইতিহাসৰ সৈতে কাভু (পবিত্ৰ বাগিচা) বিভিন্ন আঞ্চলিক বংশৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল এই বংশসকলে ভাগৱতীক তেওঁলোকৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ দেৱতা হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰিছিল আৰু ইতিহাসৰ একাধিক সন্ধিক্ষণত তেওঁলোকে কাভুৰ সংস্কাৰৰ কামো কৰিছিল

মদায়িকাভুৰ ভিতৰত সন্নিৱিষ্ট দেৱতাজন হৈছে ভদ্ৰকালিৰ ভয়ংকৰ ৰূপ, উত্তৰ কেৰেলাৰ সকলো ভদ্ৰকালি মন্দিৰৰ মাতৃ মন্দিৰ হিচাপে পূজনীয় এই মন্দিৰ কমপ্লেক্সত শিৱ, সপ্তম মাথ্ৰিকা, গণপথী, বীৰভদ্ৰ, ক্ষেত্ৰপাল, আৰু শাস্তভু দেৱতা আছে এই মন্দিৰটোৱেই হব অকল্ট ছৰ্চেৰী (ব্লেক মেজিক এণ্ড উইচক্ৰাফ্ট) আঁতৰোৱাৰ শেষ উপায় বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে

মাদয়িকাভু মন্দিৰটো মাদৈপৰা পাহাৰৰ ওপৰত থিয় হৈ আছে, যিটো চহকী জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অঞ্চল বিশেষকৈ বাৰিষা আৰু বসন্ত কালত এই পাহাৰটোৱে বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্ভিদ আৰু ফুলৰ জীৱনেৰে ফুলি উঠে ইয়াৰ প্ৰচুৰ প্ৰকৃতিয়ে অগণন পখিলা আৰু চৰাইক আকৰ্ষণ কৰি মাদৈপৰাক এক উল্লেখযোগ্য প্ৰব্ৰজনৰ পথলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে তথাপিও গ্ৰীষ্মকালত বিপৰীতমুখী খৰালিৰ সময় প্ৰচলিত হয়, যাৰ ফলত মাজে মাজে সেই অঞ্চলত জুই লাগে খৰালি বতৰৰ পৰাই ওচৰৰ গাঁওখনৰ নাম এৰিপুৰামৰ উৎপত্তি বুলি ভবা হয়, যাৰ অনুবাদ জ্বলি যোৱা গাঁও মাদৈপৰা পাহাৰৰ ভিতৰত আন এটা মন্দিৰ আছে, বাদুকুণ্ডু শিৱ মন্দিৰ, আৰু এটা মন্দিৰৰ পুখুৰী মন্দিৰৰ আৰাট্টু উৎসৱৰ কেন্দ্ৰীয় স্থান উল্লেখযোগ্য যে এই পাহাৰটোত 'জুডা কুলাম' (অৰ্থাৎ "ইহুদী পুখুৰী") নামৰ আন এটা পুখুৰী আছে, যিটো অতীতৰ ইহুদী ব্যৱসায়ীসকলৰ সৈতে জড়িত বুলি বিশ্বাস কৰা হয় লক্ষণীয়ভাৱে এই পুখুৰীটোৱেই শুকান গ্ৰীষ্মকালতো পানীৰ উৎস হৈয়েই থাকে তদুপৰি এই পাহাৰটোত এটা প্ৰাচীন দুৰ্গৰ অৱশিষ্ট আছে, যাৰ ফলত ইয়াৰ ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য বৃদ্ধি পায়
কথিৰুভায়কুম থাৰা
দুৰ্গৰ অৱশিষ্ট
মৌখিক আৰু লিখিত তথ্য অনুসৰি এই ঠাইখন হয়তো প্ৰথমে এটা সাধাৰণ কাভু (পবিত্ৰ বাগিচা) আছিল সময়ৰ লগে লগে ই এটা মন্দিৰ জটিললৈ বিকশিত হয়, মুছিকা, কোলাথুনাড আৰু চিৰাক্কাল বংশৰ পৰাও পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰাৰ লগতে ওচৰৰ প্ৰদেশৰ পৰাও সমৰ্থন লাভ কৰে

ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত নদীখনৰ সিপাৰে ৰেল দলং নিৰ্মাণৰ সময়ত এটা কাণ্ড সংঘটিত হৈছিলবিশেষকৈ, এটা স্তম্ভ ভাঙি গৈ থাকিল স্থানৰ সমীপতে এটা পবিত্ৰ শংকু (শংখৰ খোলা) আৱিষ্কাৰ কৰা হয় পৰৱৰ্তী সময়ত স্থানীয় গাঁওবাসীয়ে মন্দিৰটোৰ বৃহৎ সংস্কাৰৰ কাম হাতত লয়, যিটো দলংখনৰ সফলতাৰে সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে সংগতি ৰাখিছিল বৰ্তমান মন্দিৰটোৰ শেহতীয়া সংস্কাৰৰ কাম চলি আছে

বৰ্তমান মন্দিৰটো পৰিচালনা কৰে মালাবৰ দেৱস্বোম বৰ্ডে পূৰ্বতে ই চিৰক্কল ৰজাঘৰীয়া পৰিয়ালৰ পূজনীয় মন্দিৰ আছিল আৰু চিৰক্কল দেৱস্বোমৰ অন্তৰ্গত আছিল পাঝয়াংগাডিৰ ওচৰৰ মাদাইত অৱস্থিত এই মন্দিৰটোক মাদাই কাভু নামেৰে অধিক জনপ্ৰিয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
মাদাৰ ইণ্ডিয়া () হৈছে মেহবুব খানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা ১৯৫৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নাৰ্গিছ, সুনীল দত্ত, ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু ৰাজ কুমাৰে মাদাৰ ইণ্ডিয়া মেহবুব খানৰ পূৰ্ববৰ্তী চলচ্চিত্ৰ ঔৰত (১৯৪০) ৰ পুনৰ্নিমাণ এখন গাঁৱৰ এগৰাকী দৰিদ্ৰ মহিলা ৰাধা (নাৰ্গিছ) কিদৰে নিজৰ স্বামীৰ অনুপস্থিতিত বহু সংঘাতৰ মাজতো নিজৰ পুত্ৰদ্বয়ক ডাঙৰ-দীঘল কৰে আৰু এজন ধূৰ্ত টকা ধাৰলৈ দিয়া ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে জীয়াই থাকিবলৈ সংগ্ৰাম কৰে, সেয়াই চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল কাহিনী 

১৯২৭ চনত প্ৰকাশিত আমেৰিকান লেখিকা কেথেৰিন মেয়ৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিক অপমান কৰা মাদাৰ ইণ্ডিয়া নামৰ বিতৰ্কমূলক গ্ৰন্থখনক প্ৰতিহত কৰিবলৈ এই ছবিখনৰ শিৰোনাম বাছি লোৱা হৈছিল মাদাৰ ইণ্ডিয়া চলচ্চিত্ৰখনে ৰূপকভাৱে ভাৰতক ১৯৪৭ চনত স্বাধীনতা লাভৰ পিছৰ ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, আৰু ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ আৰু ৰাষ্ট্ৰ-নিৰ্মাণৰ প্ৰবল অনুভূতিৰ ইংগিত দিয়ে হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ ইংগিত চলচ্চিত্ৰখনত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা গৈছে, আৰু ইয়াৰ মুখ্য চৰিত্ৰটোক উচ্চ নৈতিক মূল্যবোধ আৰু আত্মত্যাগৰ জৰিয়তে মাতৃ হোৱাৰ অৰ্থ কি সেই ধাৰণাটো প্ৰতিফলিত কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলাৰ মিটনিমিক দৃষ্টান্ত হিচাপে দেখা গৈছে কিছুমান লেখকে ৰাধাক নাৰী সবলীকৰণৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰাৰ বিপৰীতে আন কিছুমানে তেওঁক গতানুগতিক নাৰী কু-সংস্কাৰৰ জৰিয়তে চিত্ৰিত কৰা বুলি অনুভৱ কৰে মুম্বাইৰ মেহবুব ষ্টুডিঅৰ লগতে মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাঁৱত ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল নৌশাদৰ সংগীতে পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু অৰ্কেষ্ট্ৰাকে ধৰি বিশ্বব্যাপী সংগীতক হিন্দী চলচ্চিত্ৰত পৰিচয় কৰাই দিছিল 

ভাৰতীয় (বলিউড) প্ৰডাক্শ্যনৰ ভিতৰত অন্যতম ব্যয়বহুল এই চলচ্চিত্ৰখনে সেই সময়ত সৰ্বাধিক ৰাজহ লাভ কৰিছিল মুদ্ৰাস্ফীতিৰ লগত সামঞ্জস্য কৰিলে মাদাৰ ইণ্ডিয়া এতিয়াও সৰ্বকালৰ ভাৰতীয় বক্স অফিচ হিট্ চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত স্থানপ্ৰাপ্ত ১৯৫৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত উখল-মাখলৰ মাজতে ভাৰতত মুক্তি লাভ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখন ৰাজধানী নতুন দিল্লীতো কেবাখনো হাই-প্ৰফাইল প্ৰদৰ্শনী দেখুওৱা হৈছিল, যত দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল মাদাৰ ইণ্ডিয়া এখন নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিক ক্লাছিক হৈ পৰে আৰু ভাৰতীয় চিনেমাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে চলচ্চিত্ৰখনে শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ সৰ্বভাৰতীয় কৃতিত্বৰ প্ৰমাণপত্ৰ, ১৯৫৭ চনৰ ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটা, আৰু নাৰ্গিছ আৰু খানে ক্ৰমে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে ইয়াৰ উপৰিও শ্ৰেষ্ঠ আন্তৰ্জাতিক বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ চলচ্চিত্ৰৰ অকাডেমী বঁটাৰ (অস্কাৰ) বাবে মনোনীত হৈছিল আৰু এতিয়ালৈকে মনোনয়ন পোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল 

অভিনয় শিল্পী

 নাৰ্গিছ (ৰাধা)
 সুনীল দত্ত (বিৰ্জু)
 মাষ্টাৰ ছাজিদ (শৈশৱৰ বিৰ্জু)	
 ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰ (ৰামু)
 মাষ্টাৰ সুৰেন্দ্ৰ (শৈশৱৰ ৰামু)
 ৰাজ কুমাৰ (শ্যামু)
 কানহাইয়া লাল (সুখীলালা "লালা" বনিয়া)
 জিল্লু মা (সুন্দৰ)
 কুমকুম (চম্পা)
 চঞ্চল (ৰূপা)
 শীলা নায়ক (কমলা)
 মুক্ৰী (শম্ভু)		
 ছিতাৰাদেৱী (নৰ্তকী)
 আজ্ৰা (চন্দ্ৰা শেখৰ)

সংগীত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
মাদাৰছ্ ৱাক্স মিউজিয়াম () হৈছে ভাৰতৰ কলকাতাৰ নিউ টাউনৰ একচন এৰিয়া ত পশ্চিম বংগৰ গৃহ নিৰ্মাণ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন নিগমৰ ভৱনৰ ৫ম আৰু ৬ম মহলাত অৱস্থিত এটা মমৰ সংগ্ৰহালয় ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত স্থাপিত এই ছবিখনত বলীউডৰ অভিনেতা অমিতাভ বচ্চন, শ্বাহৰুখ খান আৰু ছলমান খানৰ মূৰ্তিকে ধৰি ৫০ জনতকৈ অধিক ব্যক্তিত্বৰ মমৰ মূৰ্তি আছে মাদাৰ টেৰেছাৰ নামেৰে সংগ্ৰহালয়টোৰ নামকৰণ কৰা হৈছে
বিশেষ মমৰ মূৰ্তি 
খেল
লিঅনেল মেচি
ডিয়েগো মাৰাডোনা
শশীন টেণ্ডুলকাৰ
ৰাজনীতি
বি আৰ আম্বেদকাৰ
সুভাষ চন্দ্ৰ বসু
মহাত্মা গান্ধী
ধৰ্মীয়
ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস
সাৰদা দেৱী
স্বামী বিবেকানন্দ
সমাজকৰ্মী
ৰাজা ৰামমোহন ৰায়
ভগ্নী নিবেদিতা
মাদাৰ টেৰেছা
সাহিত্য
ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ
ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ
কাজী নজৰুল ইচলাম
বিজ্ঞান
জগদীশতন্দ্ৰ বসু
এ পি জে আব্দুল কালাম
এলবাৰ্ট আইনষ্টাই
সংগীত
মান্না দে
ৰবি শংকৰ
কিশোৰ কুমাৰ
বলীউদ
অমিতাভ বচ্চন
টলিউদ
উত্তম কুমাৰ
হলিউদ
টম ক্ৰুজ
কাল্পনিক চৰিত্ৰ
ডৰেমন
 প্ৰসংগ 

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
মাদাৰহুড বিশ্ববিদ্যালয় () ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ ৰূৰকীত অবস্থিত এখন ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয় বিশ্ববিদ্যালয়খন উত্তৰাখণ্ড চৰকাৰৰ অধীনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে ২০১৫ চনৰ আইন ০৫ আৰু ইউনিভাৰ্চিটি গ্ৰাণ্টছ কমিছন (ভাৰত) ইউজিচি দ্বাৰা ইউজিচি আইন ১৯৫৬ৰ অনুসৰি ডিগ্ৰী প্ৰদানৰ অধিকাৰ  221 ৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদটো ৰুৰকিৰ ১২ একৰ মাটিত ছ'লানি নদীৰ ওচৰত আৰু ৰুৰকি-ডেৰাডুন ঘাইপথৰ কাষতে অৱস্থিত বিশ্ববিদ্যালয়খনক "মাদাৰহুড ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট এণ্ড টেকন'লজি ছ'চাইটি"ৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰ কৰা হৈছে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমিতিয়ে উত্তৰাখণ্ড আৰু দেশৰ আন যুৱক-যুৱতীসকলক তেওঁলোকৰ নিয়োগযোগ্যতা বৃদ্ধিৰ স্বাৰ্থত শিক্ষা, গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যেৰে ২০০৪ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল অনাথ আশ্ৰম, ক্লিনিক, বৃদ্ধাশ্ৰম, দাতব্য চিকিৎসালয় আৰু সমাজৰ আন আন উদ্দেশ্যত স্থাপন কৰা হৈছে 
বিভাগসমূহ
কলা
মানৱীয় আৰু সমাজ বিজ্ঞান
বাণিজ্য আৰু ব্যৱসায় অধ্যয়ন
ইঞ্জিনিয়াৰিং আৰু প্ৰযুক্তি
লাইব্ৰেৰী আৰু তথ্য বিজ্ঞান
গাণিতিক বিজ্ঞান
বিজ্ঞান
কৃষি
শিক্ষা
ঔষধ বিজ্ঞান
আইনী অধ্যয়ন
পেৰামেডিকেল বিজ্ঞান
মিত্ৰ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান
স্বীকৃতি
উত্তৰাখণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৰিশ ৰাৱত আৰু উচ্চ শিক্ষা মন্ত্ৰী শ্ৰীমতী ড. ইন্দ্ৰ হৃদ্যেশয়ে বিশ্ববিদ্যালয়খনক "উত্তৰাখণ্ড শিক্ষাৰ উৎকৃষ্টতা বঁটা" প্ৰদান কৰে 
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয়