marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
তেনালি ৰামকৃষ্ণ (জন্মনাম: গৰ্লাপতি ৰামকৃষ্ণ; তেনালি ৰামলিংগ আৰু তেনালি ৰাম বুলিও জনা যায়; জন্ম: ২২ ছেপ্টেম্বৰ ১৪৮০  মৃত্যু: ৫ আগষ্ট ১৫২৮) এজন তেলুগু কবি, পণ্ডিত আৰু বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰায়ৰ দৰবাৰৰ পৰামৰ্শদাতা আছিল টেনালিৰ পৰা অহা তেনালি ৰামে শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰায়ৰ দৰবাৰত আঠজনীয়া বিখ্যাত তেলেগু কবিৰ দল অষ্টদিগ্গজৰ অন্যতম হিচাপে প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু তেওঁ তেওঁৰ চোকা বুদ্ধিমত্তা আৰু হাস্যৰসৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ পাণ্ডুৰংগ মহাত্ম্যম, যিখন পাঁচখন মহান তেলুগু কাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয় তেওঁক প্ৰায়ে "বিকটকবি" উপাধিৰে উল্লেখ কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "কৌতুক কবি" যিয়ে তেওঁৰ হাস্যৰসৰ সৈতে প্ৰজ্ঞাৰ মিশ্ৰণ কৰাৰ অনন্য ক্ষমতাক প্ৰতিফলিত কৰে তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ উত্তৰাধিকাৰে সাহিত্য আৰু সংবাদ মাধ্যমত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অভিযোজনৰ প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ টেনালি গাঁৱৰ তেলুগুভাষী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ গৰ্লাপতি ৰামাইয়া সান্তৰাভুৰুৰ ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰত পুৰোহিত আছিল ৰামকৃষ্ণৰ শৈশৱত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতৃ লক্ষম্মাই তেওঁক বিজয়নগৰলৈ লৈ যায় 

আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নোপোৱাৰ পিছতো ৰামকৃষ্ণৰ জ্ঞানৰ পিয়াহত তেওঁ এজন প্ৰখ্যাত পণ্ডিত হৈ পৰে জনপ্ৰিয় কিংবদন্তি অনুসৰি বৈষ্ণৱ পণ্ডিতসকলে শৈৱ বুলি প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ পিছত তেওঁ লক্ষ্যহীনভাৱে ঘূৰি ফুৰিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁক কালী দেৱীক পূজা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া এজন ঋষিৰ সন্মুখীন নহয় কাহিনী অনুসৰি কালীয়ে তেওঁক কবি হিচাপে মহানতা লাভ কৰিব বুলি ভৱিষ্যদ্বাণী কৰি তেওঁৰ ভক্তি আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিছিল
বিজয়নগৰ দৰবাৰত
তেনালি ৰামকৃষ্ণক ৰজা কৃষ্ণদেৱৰ দৰবাৰত পৰামৰ্শদাতা আৰু কবি হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল তেওঁৰ চোকা বুদ্ধিমত্তা আৰু হাস্যৰসৰ বাবেই তেওঁ "বিকটকাবি" (কৌতুক কবি) উপাধি লাভ কৰিছিল বিজয়নগৰ দৰবাৰত আঠজনীয়া বিখ্যাত কবিৰ দল অষ্টদিগজসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল আৰু কৃষ্ণদেৱৰায়ৰ প্ৰশাসনৰ বিভিন্ন কামত ৰজাক সহায় কৰি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব হৈ পৰিছিল
সাহিত্য কৰ্ম
তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক অৱদান হৈছে পাঁচখন মহান তেলুগু কাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা পাণ্ডুৰংগ মহাত্ম্যম এই গ্ৰন্থখনত বিষ্ণুৰ অৱতাৰ পাণ্ডুৰংগৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ভক্তি আৰু পৰলোকৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে তদুপৰি পলাকুৰিকি সোমনাথৰ বাসৱ পুৰাণৰ ৰচনাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ শৈৱ গুৰু উদ্ভট সম্পৰ্কীয় আখ্যানমূলক কবিতা উদ্ভতৰাধ্যা চৰিতমু ৰচনা কৰে ৰামকৃষ্ণই তেওঁৰ ৰচনাৰ জৰিয়তে শৈৱ ধৰ্মৰ সৈতে গভীৰ সম্পৰ্ক প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে সাহিত্যিক দক্ষতাৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে
মৃত্যুৰ পাছত
কৃষ্ণদেৱৰায়ৰ মৃত্যুৰ এবছৰ আগতে ১৫২৮ চনত সৰ্পৰ কামোৰৰ ফলত তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয় যদিও তেওঁৰ অন্তিম বছৰবোৰৰ ঐতিহাসিক তথ্য কম, তথাপি তেওঁ কৃষ্ণদেৱৰায়ক ৰাজ্যিক বিষয়ত সহায় কৰাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁক ৰজাৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
টেভাগা বিদ্ৰোহ () আছিল বংগত হোৱা এক কৃষক বিদ্ৰোহ৷ ১৯৪৬-৪৭ চনত হোৱা এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিছিল সৰ্বভাৰতীয় কিষাণ সভাই৷ এওঁলোক আছিল কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়াৰ কৃষক সদস্যসকলে৷ সেই সময়ত অংশীদাৰীসকলে () তেওঁলোকৰ শস্যৰ আধা অংশ জমিদাৰসকলক দিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হৈছিল টেভাগাৰ অৰ্থ হৈছে-তৃতীয়াংশত ভাগ-বতৰা কৰা৷ এই আন্দোলনৰ দাবী আছিল ঘৰৰ মালিকৰ অংশটো এক-তৃতীয়াংশলৈ হ্ৰাস কৰা  ১৯৪৬-৫০ চনৰ সময়ছোৱাত ২৪খন পৰগানাৰ বিভিন্ন অংশত এই আন্দোলন বিকশিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে বৰ্গাদাৰী আইন প্ৰণীত হৈছিল৷ ১৯৫০ চনৰ বৰ্গদাৰী আইনে বৰ্গদাৰসকলক কৃষিভূমিৰ অধিকাৰ হিচাপে অধিক কৃষিঅংশ দিয়াৰেই পোষকতা কৰিছিল যদিও এই আইন বলবৎ হোৱা নাছিল৷ ভূমিৰ নিৰ্ধাৰিত সীমাতকৈও অধিক অংশ ধনী জমিদাৰসকলেই অধিকাৰ কৰি ৰাখিছিল৷ ১৯৬৭ চনত পশ্চিম বংগত কৃষকৰ বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হয় আৰু এই বিদ্ৰোহে ভূমি সংৰক্ষণ আইনৰ অকাৰ্যকাৰিতাৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ আন্দোলন গঢ়ি তোলে৷ এই আন্দোলন আৰম্ভ হয় সোণাৰপুৰ গাঁও পঞ্চায়তৰ পৰা৷ ১৯৭৭ চনত বাঁওপন্থী চৰকাৰৰ নেতৃত্বত সমগ্ৰ পশ্চিমবংগতে ভূমিনীতিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সংশোধন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়৷ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক মাটি জমিদাৰৰ কৱলৰ পৰা মুক্ত কৰি কৃষকৰ মাজত ভগাই দিয়া হয়৷ পৰ্যায়ক্ৰমে "অপাৰেছন বাৰ্গা"ৰ জৰিয়তে কৃষকসকলৰ ভাড়াতীয়া অধিকাৰ সুৰক্ষা কৰাৰো এটি প্ৰক্ৰিয়াই পাতনি মেলে৷

হৰে কৃষ্ণ কোণাৰ নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ধনী মাটিৰ মালিকসকলে 'বেনামী'ৰ ৰূপত থৈ দিয়া অতিৰিক্ত ভূমি মোকলাই অনাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে৷ তেনেকুৱা কৃষিভূমিৰ পৰিমাণ মোটামুটি ৪,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ বা দহ লাখ একৰ৷ এই মাটি ৰাজ্যখনৰ ২৪ লাখ ভূমিহীন আৰু দৰিদ্ৰ কৃষকৰ মাজত ভগাই দিয়া হয়৷ এই কাৰ্যত বিনয় চৌধুৰীৰ নেতৃত্বই সহায় কৰে৷
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিদ্ৰোহ
তেলীয়া সাৰেংৰ ইংৰাজী নাম : -  আৰু বৈজ্ঞানিক নাম :   ইয়াৰ ঠেং দীঘল, ডিঙি দীঘল আৰু গোটেই গাটোৰ আকাৰ প্ৰায় ১৪০-১৫০ ছেণ্টিমিটাৰ ওখ প্ৰায় ২৩০ ছেণ্টিমিটাৰ ঠোঁট কলা আৰু দীঘল ঠেং উজ্জ্বল ৰঙা, মূৰ ডিঙি ডেউকাৰ মাজৰ পাখি কলা (অলপ চিকচিকিয়া ডাঠ নীলা) পিঠি, পেট আৰু ডেউকা বগা কলাৰ মিশ্ৰিত বৰণৰ ইহঁত প্ৰায় ৪,১০০ গ্ৰাম গধুৰ হয় "অসমৰ চৰাই পৰ্যবেশনৰ হাতপুথি" -লেখক সৌম্যদ্বীপ দত্ত  দেখাত মতা মাইকী একেই যদিও মাইকী সাৰেং চৰাইজনীৰ চকুৰ মণি হালধীয়া আৰু মতাটোৰ কলা উৰন্ত অৱস্থাত ভৰি দুখন পাছলৈ আৰু ডিঙিটো আগলৈ দি একে সমতাত ৰাখি উৰে

নামকৰণ তথা শ্ৰেণীবিভাজন

পোনপ্ৰথমে জন লাথামে ( ) এই চৰাইবিধক   হিচাপে নামকৰণ কৰিছিল পৰৱৰ্তী কালত ইয়াক দৈহিক গঠনৰ ভিত্তিত  নামৰ গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আচৰণৰ ভিত্তিত, কাহলে ()  গোত্ৰত অন্তৰ্ভুক্তিৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায় পৰৱৰ্তী কালত কৰা বিভিন্ন বৈজ্ঞানিক অধ্যয়নে এই প্ৰস্তাৱৰ সপক্ষে যথেষ্ট তথ্য আগবঢ়াবলৈ সক্ষম হয় 
এই প্ৰজাতি বিধৰ দুবিধ উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায় -

   

	   মূলত: নিউগিনি আৰু অষ্ট্ৰেলীয়াত পোৱা যায়

অৱস্থিতি
প্ৰধানকৈ দঃ এচিয়া, নিউগিনি আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত সাৰেং চৰাইৰ অৱস্থিতি দেখা যায় বিশেষকৈ অষ্ট্ৰেলিয়াত ইহঁতৰ সংখ্যা আটাইতকৈ বেছি ভাৰতত বিশেষকৈ গংগা নদী অৱবাহিকা আৰু অসমত তেলীয়া সাৰেঙৰ অৱস্থিতি দেখা যায় উত্তৰ প্ৰদেশৰ কেয়'লেডো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্দ্যানত ২৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰত প্ৰায় ছয় যোৰাকৈ সাৰেং পক্ষী দেখা গৈছে শ্ৰীলংকাৰ ৰোহুনা () ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত মাত্ৰ ৪-৫ যোৰা সাৰেং চৰাই দেখা গৈছে  বাংলাদেশ আৰু থাইলেণ্ডত ই লুপ্তপ্ৰায় হিচাবে চিহ্নিত হৈছে 

বাসস্থান
সাধাৰণতে চেপ্তেম্বৰ-জানুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত ইহঁতে বাঁহ সাজে বিল, জলাশয়, দ পথাৰ আদিৰ কাষত বা অকণমান আঁতৰতে থকা ওখ পুৰণি ফেৰেঙণি থকা গছত গছৰ ডাল-পাত ,ঘাঁহ-বন আদি গোটাই ইহঁতে বাঁহ সাজে বাঁহ সাজোতে বাঁহটোত বোকা মাটিৰ লেপন একোটাও দিয়া দেখা যায় একেটা বাঁহকে কেইবাবাৰু ব্যৱহাৰ কৰে প্ৰতিবাৰে ৪টাকৈ কণী পাৰে যদিও কেতিয়াবা ১-৫ টাও হ'ব পাৰে কণীৰপৰা পোৱালি ওলাবৰ বাবে প্ৰায় ৩০ দিন লাগে প্ৰথমে পোৱালিবোৰৰ পাখিৰ ৰং বগা থাকে যদিও পাছলৈ ক্ৰমে উজ্জ্বল ধোঁৱা বৰণীয়া হৈ গৈ থাকে পোৱালিক সলনা-সলনিকৈ মতা মাইকী দুয়োটা চৰায়ে খাদ্য যোগায় কেতিয়াবা ঠোঁটত পানী কঢ়িয়াই অনাও দেখা যায়
পোৱালিকেইটাৰ ৪ মাহমানৰ পাছত উৰিব পৰা হ'লে খাদ্য যোগান বন্ধ কৰে প্ৰায় এবছৰ কাল পোৱালিবোৰ পৰিয়ালৰ লগতে থকে পৰিয়ালটোৰ লগতে এইবিধ চৰাইৰ সম্পৰ্ক সীমাবদ্ধ ইহঁতে জাক পাতি নুফুৰে জলাশয় বিলাকত দূৰে দূৰে দুই চাৰিটাকৈ চৰি ফুৰা দেখা যায় দিনৰ ভাগত কেতিয়াবা ভৰি দুটা বেকা কৰি জিৰণি লয় 

খাদ্য
তেলীয়া সাৰেং চৰাইবিধ মাংসহাৰী ()ৰ অন্তৰ্ভুক্ত বুলিব পাৰি পানী বা মাটিৰ সৰু জীৱ প্ৰজাতি ইহঁতৰ খাদ্য ভেকুলী, সৰু সৰীসৃপ জাতীয় প্ৰাণী , পানীত চৰা সৰু চৰাই, মাছ, পোক, পৰুৱা, গছৰ গুটি আদি ইহঁতৰ খাদ্য

আলোকচিত্ৰ ভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

    , 
   ,  
    
 3 
   

শ্ৰেণী:সাৰেং
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
তেলুগু থিয়েটাৰ  () হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলংগানা ৰাজ্যক ভিত্তি কৰি গঢ় লোৱা তেলুগু ভাষাৰ ভাৰতীয় থিয়েটাৰ গুৰাজাদা আপ্পাৰাওৱে ১৮৯২ চনত ৰচনা কৰা কন্যাছুলকম নামৰ নাটখনক প্ৰায়ে তেলুগু ভাষাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক বুলি গণ্য কৰা হয় চি পুল্লাইয়াক তেলুগু নাট্য আন্দোলনৰ পিতৃ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে20   ,    , , 2005

ভেমুৰি গগাইয়া ১৯১৩২৮ চনৰ সময়চোৱাত কৃষ্ণা জিলাৰ মাইলাভাৰমৰ মাইলাভাৰম বালা ভাৰতী নাটক সমাজমৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ সদস্য আছিল মাইলাভাৰম থিয়েটাৰত পৌৰাণিক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি গগাইয়া এটা ঘৰুৱা নাম হৈ পৰিছিল তিৰুপতি ভেংকটা কাভুলুৱে হিন্দু মহাকাব্যসমূহৰ আধাৰত কেইবাখনো নাটক ৰচনা কৰিছে যত পৰিমিত মাত্ৰাত গায়নযোগ্য পদ্যৰ অন্তৰ্ভূক্তি হৈছে তেওঁলোকৰ কেইবাখনো নাট, বিশেষকৈ পাণ্ডোদ্যযোগবিজয়ালু সমগ্ৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বহুতো নাট্য সংঘ আৰু দৰ্শকৰ মাজত বহুলভাৱে পৰিচিত  20 ,    , , 2005. অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ চৰকাৰে প্ৰতি বছৰে তেলুগু থিয়েটাৰৰ বিকাশৰ বাবে নান্দী নাটকোৎসৱ বঁটা প্ৰদান কৰে

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাট্যকলা
শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ সংস্কৃতি
তেলুগু শব্দটো তেলুগু লিপিত
তেলুগু (তেলুগু ভাষাত:  তেলুগু, আ-ধ্ব-ব: ) হ'ল এটা দক্ষিণ-কেন্দ্ৰীয় দ্ৰাবিড় ভাষা ই মূলত ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু তেলঙ্গানাত প্ৰচলিত আৰু ৰাজ্য দুখনৰ চৰকাৰী ভাষা ভাৰতত হিন্দী আৰু বঙালীৰ পিছত আটাইতকৈ বেছি প্ৰচলিত ভাষা 

বৰ্ণমালা

বৰ্ণমালা

ব্যঞ্জনবৰ্ণ

তেলুগু সংখ্যা

০  ১  ২  ৩  ৪  ৫  ৬  ৭  ৮  ৯ ౦  ౧ ౨ ౩ ౪ ౫ ౬ ౭ ౮ ౯
                       ౦      

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী ভাষা
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাষা)
তেলুগু-কানাড়া বৰ্ণমালা () বা তেলুগুকানাড়া লিপি (বা কানাড়াতেলুগু লিপি) দক্ষিণ ভাৰতত ব্যৱহৃত এক লিখন প্ৰণালী আছিল কিছু উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য থকাৰ পিছতো তেলুগু আৰু কানাড়া ভাষাৰ বাবে ব্যৱহৃত লিপিসমূহ যথেষ্ট সাদৃশ্যপূৰ্ণ আৰু পৰস্পৰক বুজিব পৰাকৈ বিদ্যমান তেলুগু আৰু কানাড়া লিপিৰ এই সাদৃশ্যত সতবাহন আৰু চালুক্যৰ প্ৰভাৱ বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল
ইতিহাস
দ্ৰাবিড় পৰিয়ালত তেলুগু, তামিল, কানাড়া, মালয়ালমকে ধৰি প্ৰায় ৭৩টা ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে সতবাহনৰ ৰাজত্ব কালছোৱাত বৰ্তমানৰ তেলুগু আৰু কানাড়া ভাষিক অঞ্চলসমূহত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰিচয় কৰাইছিল        , . 228     , .  ,   (2019), . 29 কিন্তু প্ৰখ্যাত প্ৰাচীন ভাৰতীয় ভাষা আৰু আইনৰ জাৰ্মান পণ্ডিত জৰ্জ বুলাৰৰ মতে,ভট্টিপ্ৰোলু লিপি মূল ব্ৰাহ্মী লিপিৰ এটা প্ৰাদেশিক শাখা আছিল বুলি অধিক প্ৰকত তেওঁ এই মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে ভট্টিপ্ৰোলু লিপি দক্ষিণ ভাৰতত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ আঞ্চলিক বিকাশৰ ফলস্বৰূপে উৎপন্ন হৈছিল তেওঁ মতে ভট্টিপ্ৰোলু লিপি কোনো কাল্পনিক চেমিটিক প্ৰটটাইপৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা এক পৃথক বিকাশৰ ফল নাছিল তাৰ বিপৰীতে, এই লিপি প্ৰাথমিক ব্ৰাহ্মীৰ এক আঞ্চলিক ৰূপ হিচাপে বিকশিত হৈছিল, যি দক্ষিণ ভাৰতৰ ইতিহাস আৰু লিপি-বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মাইলৰ খুঁটি আছিল 

পঞ্চমৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱাত আদিম বাদামী চালুক্য আৰু আদিম বানাবাসী কদম্বাসকলে শিলালিপিত কদম্ব লিপিৰ এটা প্ৰাৰম্ভিক ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰিছিলচালুক্য সাম্ৰাজ্য তেলুগু ভাষা কোৱা অঞ্চলসমূহলৈ বিস্তাৰিত হোৱাৰ সময়ত, তেওঁলোকে এই অঞ্চলত ৱেংগী চালুক্য নামেৰে জানিব পৰা এক শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল ইপাৰলৈ এই শাখা পূৰ্ব চালুক্য বা ৱেংগীৰ চালুক্য নামেৰে জনাজাত এই পূৰ্ব চালুক্যসকলে কৰ্দম্ব লিপি তেলুগু ভাষাৰ সৈতে পৰিচয় কৰাইছিল তাৰ পিছত এই লিপি বিকশিত হৈ তেলুগু-কান্নড লিপিৰ ৰূপ ললে, যাক খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ পৰা একাদশ শতিকা পৰ্যন্ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল 

১১০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৪০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত তেলুগু-কানাড়া লিপিৰ পৰা তেলুগু আৰু কানাড়া লিপি পৃথক হয় তেলুগু আৰু কানাড়া দুয়োখন লিপিকে ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰামাণিককৰণ কৰা হৈছিল
তুলনা কৰা
তলৰ খণ্ডবোৰত আধুনিক তেলুগু আৰু কানাড়া শৈলীৰ মাজৰ পাৰ্থক্য কল্পনা কৰা হৈছে 
ব্যঞ্জনবৰ্ণ
 তেলুগুকানাড়া ()   তেলুগুকানাড়া ()   তেলুগুকানাড়া ()   তেলুগুকানাড়া ()   তেলুগুকানাড়া ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()  

ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ আন এটা লিগেচি ব্যঞ্জন  () ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, কিন্তু বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই 

স্বৰবৰ্ণ

স্বাধীন স্বৰবৰ্ণ
 তেলুগুকানাড়া ()   তেলুগুকানাড়া ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()    ()  
সংখ্যা

 সংখ্যা  0  1  2  3  4  5  6  7  8  9 তেলুগু  ౦  ౧  ౨  ౩  ౪  ౫  ౬  ౭  ౮  ౯কানাড়া  ೦  ೧  ೨  ೩  ೪  ೫  ೬  ೭  ೮  ೯

ইউনিক'ড

তেলুগু কানাড়া তুলনা184184

যদিও তেলুগু আৰু কানাড়া ভাষাৰ বৰ্ণমালাসমূহ ভাষা-নিৰ্দিষ্ট ফণ্টৰ সৈতে এটা ইউনিকড ব্লকৰ অধীনত শৈলীসমূহৰ পাৰ্থক্য নিৰ্ণয় কৰিব পৰা গলহেঁতেন, তথাপিও আৰ্থ-ৰাজনৈতিক কাৰণত চৰকাৰসমূহে ইয়াক পৃথকে পৃথকে এনকোড কৰিছিল দুয়োটা লিপি ভিন্নতাক অক্টোবৰ ১৯৯১ চনত সংস্কৰণ ১.০ মুক্তিৰ সৈতে  প্ৰামাণিকত যোগ কৰা হয় 

লগতে চাওক
তেলুগু লিপি

তথ্য সূত্ৰ 

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:এছীয় লিপি
তেলেগু দেশম পাৰ্টি () চমুকৈ 
টিডিপি হৈছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু তেলেংগানা ৰাজ্যত যথেষ্ট প্ৰভাৱ থকা ভাৰতীয় আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল ১৯৮২ চনৰ ২৯ মাৰ্চত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী এন টি ৰামা ৰাৱে (...) প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই সংস্থাটোৱে তেলেগু ভাষীসকলক সমৰ্থন কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বিধানসভাত পাঁচবাৰৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰি ৰাজ্যখনৰ ইতিহাসৰ সবাতোকৈ সফল ৰাজনৈতিক দল হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে বৰ্তমান ই অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বিধানসভাৰ প্ৰধান বিৰোধী দল

তথ্য সংগ্ৰহ
তেলেগু ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ তেলেগু সংস্কৰণ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান  টা প্ৰবন্ধ আছে

পৰিসংখ্যা
 চনত তেলেগু ৱিকিপিডিয়াৰ টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক আৰু টা ফাইল আছে মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা পৰিসংখ্যা

বাহ্যিক সংযোগ
তেলেগু ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
তেহমিনা দুৰানী (; জন্ম: ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫৩) এগৰাকী পাকিস্তানী লেখিকা যি তেওঁৰ বেষ্টচেলাৰ গ্ৰন্থ মাই ফিউডেল লৰ্ডৰ বাবে পৰিচিত৷ তেওঁ এগৰাকী শিল্পী, আৰু এগৰাকী মহিলা আৰু শিশু অধিকাৰ কৰ্মী ২০২৪ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্বেহবাজ শ্বৰীফৰ তেওঁ পত্নী

 জীৱন 
পাকিস্তানৰ কৰাচীত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা পৈতৃক পষ্টুন আৰু মাতৃৰ ফালৰ পৰা মিশ্ৰিত পাঞ্জাবী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেহমিনা দুৰানী ষ্টেট বেংক অৱ পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন গৱৰ্ণৰ তথা পাকিস্তান ইণ্টাৰনেশ্যনেল এয়াৰলাইন্সৰ পৰিচালন সঞ্চালক শ্বাহকুৰ উল্লা ডুৰানীৰ কন্যা আছিল তেহমিনা দুৰানীৰ পৈতৃক পিতৃৰ নাম আছিল মেজৰ মহম্মদ জামান দুৰানীতেহমিনাৰ মাতৃ সমীনা দুৰানী পূৰ্বৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য পাটিয়ালাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নবাব ছাৰ লিয়াকত হায়াত খানৰ কন্যা ছাৰ লিয়াকত হায়াত খানৰ ভাতৃ ছাৰ চিকন্দৰ হায়াত খান ১৯৪৭ চনৰ পূৰ্বৰ পঞ্জাৱ প্ৰধানমন্ত্ৰী, ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু নেতা আছিল

সোতৰ বছৰ বয়সত তেওঁ আনীছ খানক বিয়া কৰাইছিল আৰু দুয়োৰে এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হৈছিল ১৯৭৬ চনত দুৰানী আৰু খানৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় পৰৱৰ্তী সময়ত দুৰানীয়ে পঞ্জাৱৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা ৰাজ্যপাল গোলাম মুস্তাফা খাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় খাৰৰ ইতিমধ্যে পাঁচবাৰ বিয়া হৈছিল দুৰানী আৰু খাৰৰ চাৰিটা সন্তান আছিল কেইবাবছৰ ধৰি খাৰৰ নিৰ্যাতনৰ সহি তেওঁ চৈধ্য বছৰৰ পাছত খাৰৰ লগত বিবাহবিবাহ কৰে

১৯৯১ চনত দুৰানীয়ে খাৰৰ দ্বাৰা সন্মুখীন হোৱা নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি মাই ফিউডেল লৰ্ড শীৰ্ষক এখন আত্মজীৱনী লিখিছিল তেখেতে কিতাপখনত যুক্তি দিছিল যে খাৰৰ দৰে সামন্তীয় মালিকৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ইছলামৰ বিকৃত সংস্কৰণৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে যাক নাৰী আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সমাজৰ মৌনতাই সমৰ্থন কৰে

খাৰৰ চৰিত্ৰ উন্মোচনকাৰী এই কিতাপখনৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে পিতৃ আৰু মাতৃ দুয়োটা ফালৰ পৰিয়ালে তেওঁক আৰু তেওঁৰ পাঁচটা সন্তানক তেৰ বছৰ ধৰি অস্বীকাৰ কৰিছিল

দ্বিতীয় স্বামী খাৰক এৰি যোৱাৰ পৰৱৰ্তী বছৰসমূহত এটা বিশিষ্ট পৰিঘটনা আছিল ১৯৯৩ চনত চৰকাৰী দুৰ্নীতি আৰু নতুনকৈ উদ্ভাৱন হোৱা শব্দ জবাবদিহিতাৰ ()ৰ বিৰুদ্ধে দুৰানীৰ অনশন৷ সাত দিনৰ পিছত তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা হয়৷ যেতিয়া পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মইন কুৰাইছি তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ উপবাস ভংগ কৰে তেতিয়াহে তেওঁৰ প্ৰতিবাদৰ অন্ত হয়৷
২০১৬ চনত দুৰানী, আব্দুল ছাত্তাৰ ইধিৰ সৈতে174174

 তেহমিনা দুৰানী সংস্থা 
২০১৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা তেহমিনা দুৰানি ফাউণ্ডেচনে (..) ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত আনুষ্ঠানিকভাৱে নিজৰ কাৰ্যকলাপ আৰম্ভ কৰে তেহমিনা দুৰানীয়ে বুজাইছে, "আমি এধিৰ মিছন বাছি লৈছো, য'লৈ তেওঁ গুচি গৈছিল তেওঁৰ কৰ্তব্য আছিল জাতি আৰু ধৰ্মৰ পাৰ্থক্য নোহোৱাকৈ মানৱতাৰ সেৱা কৰা  আৰু আমাৰো উদ্দেশ্য তেনেকুৱাই"

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:নাৰী
তেহৰান
তেহৰাণ  হৈছে ইৰাণ আৰু তেহৰাণ প্ৰদেশৰ ৰাজধানী নগৰৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৯ নিযুত আৰু বৃহৎ মহানগৰীয় এলেকাত প্ৰায় ১৬ নিযুত,       তেহৰান হৈছে ইৰানৰ সৰ্ববৃহৎ মহানগৰ আৰু নগৰীয় এলেকা, পশ্চিম এছিয়াৰ দ্বিতীয় বৃহৎ মহানগৰ, আৰু মধ্য পূৱ তৃতীয় বৃহৎ মহানগৰীয় এলেকা বিশ্বৰ মহানগৰীয় এলেকাসমূহৰ ভিতৰত তেহৰাণে ২৯তম স্থান দখল কৰি আছে
ধ্ৰুপদী যুগত, বৰ্তমান তেহৰাণৰ কিছু অংশ ৰাঘা হিচাপে অভিহিত আভেষ্টাৰ এখন মেডিয়ান নগৰে অধিকাৰ কৰি ৰাখিছিল , " -    : ,    ",   , 1995. . 165: "      : -,              (,  2.13:      )      " নগৰখন ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আদিতে মোগলে ধ্বংস কৰিছিল, আৰু তেতিয়াৰ পৰা বৰ্তমান তেহৰাণ নগৰৰ দক্ষিণ ফালে অৱস্থিত তেহৰাণ প্ৰদেশ বুলি জনাজাত হয় 

১৭৯৬ চনত কোৱাজাৰ সাম্ৰাজ্যৰ আঘা মহম্মদ খানে তেহৰাণক প্ৰথম ইৰানৰ ৰাজধানী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে 
ৰুছো-পাৰ্ছিয়ান যুদ্ধৰ ফলত ইৰাণৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ আগতে কাউকাছাছৰ ইৰাণী ৰাজ্যসমূহৰ ওচৰত থাকিবৰ বাবে, পূৰ্বৰ ইৰাণ সাম্ৰাজ্য খণ্ডিত হোৱাৰ পৰা এৰাই চলিবৰ বাবেই আঘা খানে এনে কৰিছিল ইতিহাসত ইৰাণৰ ৰাজধানী বহুবাৰ সালসলনি কৰাৰ তথ্য আছে আৰু তেহৰাণ আছিল ইৰাণৰ ৩২তম ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী

নগৰখন আছিল ইৰানৰ দুই অপৰাজেয় সাম্ৰাজ্য কোৱাজাৰ আৰু পাহলাভি সাম্ৰাজ্যৰ ভূমি ইয়াত বহু ঐতিহাসিক সমলৰ সংগ্ৰহ আছে, গোৱাষ্টানৰ ৰাজ প্ৰসাদসমূহ, ছ'ডাবাড, আৰু নিয়াভাৰণ প্ৰাসাদ আৰু আধুনিক কালৰ দেশৰ আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় চৰকাৰী গৃহসমূহ 
১৯২০ৰ দশকত তেহৰাণত বৃহৎ পৰিসৰত ধ্বংস আৰু পুনৰ্নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়, আৰু বিংশ শতিকাত সমগ্ৰ ইৰাণৰ পৰা হোৱা প্ৰৱজনৰ বাবে তেহৰাণ হৈ পৰে প্ৰধান লক্ষ্যস্থান

নগৰখনৰ সবাতোকৈ বিখ্যাত পৰ্যটক স্থলীবোৰ হৈছে আজাদী দূৰ্গ, পাহলাভী কালৰ এই কীৰ্তিচিহ্ন, আৰু মিলাদ দূৰ্গ, ২০০৭ চনত নিৰ্মিত পৃথিৱীৰ ১৭তম উচ্চতম মুক্তভাৱে থিয়হৈ থকা গঠন ২০১৪ চনত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হোৱা টাবিয়াট দলঙক চহৰখনৰ তৃতীয় আকৰ্ষণ বুলি গণ্য কৰা হয় :       , 17  2014

তেহৰাণৰ জনসংখ্যাৰ সৰহ সংখ্যকেই পাৰ্ছিয়ান-ভাষী লোক,"      "(        )-          ,  , 2010    -,  ,  -, "    :   ", , 2009.  100101: "    ''           (  , , , , , , ,   ..." আৰু প্ৰায় ৯৯ জনসংখ্যাই পাৰ্ছিয়ান ভাষা বুজি পাই আৰু কয়; কিন্তু ইয়াৰোপৰি নগৰখনত ইৰানীয় বংশোদ্ভৱ বহু লোক আছে, যেনে আজাৰবাইজানিজ, আৰ্মেনিয়ান, লুৰ্ছ, আৰু কুৰ্ডছ যিসকলে তেওঁলোকৰ দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে পাৰ্ছিয়ান কয় , "    :    ",  , 2008.  13: " ,   , ,     .     '   - (98.3)"

তেহৰাণত মেহ্ৰাবাদ আৰু খোমেইনি নামৰ দুটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ আছে ইয়াৰোপৰি তেহৰাণত থকা পৰিবহণৰ অন্য সেৱাসমূহ হৈছে, চেণ্ট্ৰেল ৰেলৱে ষ্টেচন, তেহৰান মেট্ৰ'ৰ ৰেপিড ট্ৰেনজিৎ ৰেইল ছিষ্টেইম লগতে এক ট্ৰ'লিবাছ আৰু এক বিআৰটি প্ৰণালী, আৰু ঘাইপথৰ এক বৃহৎ সংযোগ 

বৰ্তমান ইৰাণৰ ৰাজধানী তেহৰাণৰ পৰা অন্য স্থানলৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি থকা হৈছে; ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ হৈছে বায়ু প্ৰদূষণ আৰু চহৰ খনৰ ভূমিকম্পৰ অসুৰক্ষতা বৰ্তমানলৈকে এনে কোনো নিৰ্দিষ্ট পৰিকল্পনা মনোনীত হেৱা নাই ২৩০খন চহৰক লৈ মাৰ্চাৰ পৰামৰ্শদাতা সকলে ২০১৬ চনত কৰা এক সমীক্ষামতে উন্নত জীৱনধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত তেহৰাণৰ স্থান হৈছে ২০৩তম:..-----104201359. গ্ল'বেল ডেষ্টিনেচন চিটিছ ইনডেস্কৰ মতে তেহৰাণ শীৰ্ষ দহখন আকৰ্ষণীয় স্থানৰ ভিতৰত এখন
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ৰাজধানী
শ্ৰেণী:ইৰান
তেহৰি বা তাহৰী (কেতিয়াবা তাপাহৰীও বোলা হয় ) ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানৰ হালধীয়া ভাতৰ এটা পৰম্পৰাগত খাদ্য সাধাৰণ সিজোৱা সাদাভাতত মছলা আৰু হালধি মিহলাই সোৱাদ আৰু হালধীয়া ৰঙৰ কৰা হয়  আন এবিধ প্ৰচলিত তেহৰিত চাউলৰ লগত আলু যোগ কৰি বনোৱা হয়

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

মনিয়েৰ-উইলিয়ামছৰ সংস্কৃত-ইংৰাজী অভিধান অনুসৰি হিন্দী শব্দ তেহৰি সংস্কৃত শব্দ তাপাহাৰীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো হৈছে চাউল, দালিৰ টুকুৰা (বাদি), আৰু শাক-পাচলিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য, ঘিউত মছলা, বিশেষকৈ হালধিৰ সৈতে ৰন্ধা খাদ্য

তাহৰি উদ্ভৱ 

সংস্কৃত ভাষাত লিখা প্ৰাচীন আয়ুৰ্বেদিক গ্ৰন্থত তাহাৰীৰ ৰেচিপি তাপাহাৰী নামেৰে উল্লেখ কৰা হৈছে, যিটো শাক-পাচলি আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰে ৰন্ধা চাউলৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য আছিল তাহাৰীৰ ৰেচিপিৰ উল্লেখ পকাদৰ্পনা (১২০০ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰন্ধন পুথিতো পোৱা যায়, য'ত কুকুৰাৰ মাংস ব্যৱহাৰ কৰা হয় ভোজনকুটুহলা (১৬৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰন্ধন আৰু ৰান্ধনী পৰম্পৰাৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থত তহাৰী চাউলৰ খাদ্যৰ কথা উল্লেখ আছে আৰু ইয়াক "বটক" নামেৰে জনাজাত ভজা মচুৰ দাইলৰ ফিটাৰৰ লগত খাদ্যৰ সৈতে খোৱা হৈছিল দুয়োটা গ্ৰন্থতে তাপহাৰী ৰন্ধা সামগ্ৰীৰ ভিন্নতা আছে যদিও কৌশলৰ ফালৰ পৰা একে; ইয়াক "ত্ৰিকাতু" আৰু "ত্ৰিজাতক" নামৰ মছলাৰ মিশ্ৰণেৰে  চাউলৰ লগতে ঘিউ, হলধি, তিতা আদা, আছাফোইটিডা, পানী আৰু নিমখৰ সৈতে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল পকাদৰ্পণ ৰন্ধন পুথিত ৰন্ধা আগতে ইয়াত কুকুৰাৰ মাংস যোগ কৰা হয় ভোজনকুঠুহলাত এই চাউলৰ ব্যঞ্জনটো কলা গ্ৰামৰ আটা, চাউলৰ আটাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ভাটকা নামেৰে জনাজাত ভজা ফ্ৰিটাৰৰ সৈতে খোৱা হৈছিল আৰু হলধিৰ লগত মিহলাই ঘিউত ভাজি লোৱা হৈছিল এই প্ৰস্তুতিক তাহাৰী বা তাপহাৰী বুলি কোৱা হৈছিল  ষোড়শ শতিকাৰ চিকিৎসা গ্ৰন্থ ''ভাৱপ্ৰকাশ নিঘাণ্টু' তো ইয়াৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়

জনপ্ৰিয়তা
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত মাংসৰ দাম যথেষ্ট বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে তাহাৰী অধিক জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু বিৰিয়ানীৰ বিকল্প হিচাপে আলু জনপ্ৰিয় হৈ পৰে  .
পাকিস্তানৰ মুহাজিৰ পৰিয়ালত ইয়াক ৰাজকীয় পৰম্পৰাগত খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয় কিছুমান ভিন্নতাত বিশেষকৈ ভোজ আদিত পৰিবেশন কৰাৰ সময়ত মাটন, গৰুৰ মাংস বা কুকুৰাৰ মাংস যোগ কৰা হয়

তথ্য় সূত্ৰ
তেৱিদা বেন শ্বেখ () আছিল প্ৰথমগৰাকী আধুনিক টিউনিছিয়ান আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকান মহিলা চিকিৎসক বিশেষকৈ গৰ্ভনিৰোধ আৰু গৰ্ভপাতৰ সুবিধাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ মহিলা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল
জীৱনী
তেৱিদা বেন শ্বেখৰ জন্ম হৈছিল টিউনিছিয়াৰ টিউনিছত টিউনিছিয়াৰ মুছলমান ছোৱালীৰ বাবে প্ৰথমখন ৰাজহুৱা বিদ্যালয় লাইচি ডি লা ৰু ডি ৰাছিত তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা হৈছিল, যিখন বিদ্যালয় "টিউনিছিয়ান জাতীয়তাবাদী আৰু উদাৰ ফৰাচী সুৰক্ষা কৰ্তৃপক্ষই" প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল এই বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সময়ত বেন শ্বেখক আৰবী, ফৰাচী, কোৰআন অধ্যয়ন আৰু আধুনিক বিষয়ৰ শিক্ষা দিয়া হৈছিল তেওঁ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে স্কুল অৱ মেডিচিন, ফেকাল্ট ডি মেডেচিন ডি পেৰিছলৈ যায় আৰু ১৯৩৬ চনত চিকিৎসা বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী লাভ কৰে টিউনিছলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে স্থানীয় চিকিৎসকে তেওঁৰ সন্মানত ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে
টিউনিছিয়াত পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ বাবে সজাগতা অভিযানৰ সময়ত তেৱিদা বেন শ্বেখ
সেই সময়ত টিউনিছিয়া ফ্ৰান্সৰ এখন ৰক্ষিত ৰাজ্য আছিল বেন শ্বেইখ এজন অভিজাত টিউনিছিয়ান পৰিয়ালৰ পৰা আহিছিল যিটো সামাজিকভাৱে ৰক্ষণশীল আছিল আৰু তেওঁৰ পাঁচটা সন্তানক অকলে ডাঙৰ-দীঘল কৰা তেওঁৰ বিধৱা মাতৃয়ে তেওঁক মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পিছত ফ্ৰান্সলৈ যাবলৈ দিবলৈ অনিচ্ছুক আছিল; কিন্তু তেওঁৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰশিক্ষক আৰু টিউনিছৰ লুই পেষ্টুৰ ইনষ্টিটিউটৰ এজন চিকিৎসকে (ড ইটিয়েন বাৰ্নেট) বেন শ্বেখৰ মাতৃক বুজাই দিছিল যে তেওঁ উল্লেখযোগ্য প্ৰতিশ্ৰুতি দেখুৱাইছে
পেছাদাৰী কৃতিত্ব
টিউনিছিয়ালৈ উভতি অহাৰ সময়ত বেন শ্বেখে মহিলাৰ প্ৰজনন স্বাস্থ্য ক্লিনিক পৰিচালনা কৰিছিল, প্ৰায়ে দৰিদ্ৰ মহিলাসকলৰ বাবে বিনামূলীয়া চিকিৎসা সেৱা প্ৰদান কৰিছিল তেখেতে অতি জনপ্ৰিয় চুবুৰী এটাত কাম কৰিছিল, কঠিন পৰিস্থিতিত বাস কৰা ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰিছিল বেন শ্বেইখ আছিল পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ এজন "সক্ৰিয়" সমৰ্থক; ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ চনত তেওঁ চিকিৎসকক গৰ্ভপাতৰ পদ্ধতিৰ নিৰ্দেশনা দিছিল
নাগৰিক সমাজৰ সংযোগ
টিউনিছিয়ান ৰেড ক্ৰীচেণ্টৰ উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

১৯৫৩ চনত ফ্ৰান্সৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ নকৰালৈকে টিউনিছিয়াৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় আছিল

অনাথ শিশুক সহায়, শিশুৰ যত্ন আৰু বৃদ্ধসকলৰ শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে কেইবাটাও সংগঠন গঠনত তেওঁ অৰিহণা যোগাইছিল ১৯৫০ চনত তেওঁ ছ'চাইটি ফৰ ছ'চিয়েল এড (জামিয়ত আল-ইছ'ফ আল-ইজতিমা'ই) অনাথ আশ্ৰম আদৰণি (দাৰ আল-আইতাম), আৰু মহিলাৰ আদৰণি (দাৰ আল-মাৰ'আ) প্ৰতিষ্ঠা কৰে তেখেতে শিশুৰ যত্ন আৰু মাতৃ শিক্ষাৰ বাবে কাম্টা ছ'চাইটিও স্থাপন কৰিছিল, যাৰ লক্ষ্য আছিল দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ মাতৃসকলক উন্নত স্বাস্থ্যসেৱা লাভ কৰিবলৈ সজাগতা আৰু প্ৰশিক্ষণ কঠোৰ কৰা
উত্তৰাধিকাৰ
মণ্ট্ৰ'ইলৰ মেয়ৰ ডমিনিক ভয়নেটৰ উদ্যোগত ২০১১ চনৰ মাৰ্চ মাহত টাউহিদা-বেন চেইখ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হয়

তেওঁৰ উপমা থকা এটা ডাকটিকট ২০১২ চনত টিউনিছিয়ান পোষ্টে জাৰি কৰিছিল

২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত টিউনিছিয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বেংকে জাৰি কৰা ১০ ডিনাৰৰ নতুন বেংকনোটত ড বেন শ্বেখৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছিল

২০২১ চনৰ ২৭ মাৰ্চত গুগলে তেওঁক গুগল ডুডলৰ দ্বাৰা উদযাপন কৰে

২০২২ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত বিজেৰ্টে গভৰ্ণৰেটৰ ৰাছ জেবেল পৌৰসভাই টাউহিদা বেন চেইখৰ আৱক্ষ মূৰ্তি উন্মোচন কৰে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
তৈমুৰ লং (ইংৰাজী:   , তুৰ্কী: ; জন্ম: ৯ এপ্ৰিল ১৩৩৬  মৃত্যু: ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী ১৪০৫) আছিল বিশাল তুৰ্ক-মোঙ্গল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু এজন নৃশংস সামৰিক বীৰ তেওঁ ১৪শ শতিকাত মোঙ্গল সাম্ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী বুলি দাবী কৰি মধ্য এছিয়া, দক্ষিণ এছিয়া, পশ্চিম এছিয়া আৰু ইউৰোপলৈ বিস্তৃত সামৰিক অভিযান চলায়

 নাম আৰু পৰিচয় 
তেওঁক তৈমুৰ লং (- ) বুলি কোৱা হয়, কাৰণ তেওঁৰ ভৰিত আঘাত আছিল পশ্চিমে তেওঁক  নামেৰে জানে তেওঁ নিজকে চেঙ্গিছ খানৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল যদিও সেয়া পৰিষ্কাৰ প্ৰমাণিত নহয়

 সামৰিক অভিযান 
তৈমুৰৰ সামৰিক অভিযান অতিশয় বিস্তৃত আৰু নৃশংস আছিল তলত কেইটামান উল্লেখযোগ্য অভিযান দিয়া হ'ল:

 মধ্য এছিয়া  
তেওঁ ক ৰাজধানী কৰি  অঞ্চলৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে 

 ইৰাণ আৰু মেসপটেমিয়া  
তেওঁ  আৰু ৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰি শ শ হাজাৰ লোক হত্যা কৰে

 ভাৰত  দিল্লী অভিযান (১৩৯৮)  
১৩৯৮ চনত তৈমুৰ দিল্লীৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰে আৰু --  ক পৰাস্ত কৰে দিল্লী নগৰখনত বহু হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হয়

 আন অঞ্চলসমূহ  
তেওঁ , , , ৰ বহু অংশ দখল কৰে 

 শাসন আৰু ৰাজনীতি 
তেওঁ ত এক কেন্দ্ৰীয় ৰাজধানী স্থাপন কৰে স্থাপত্য আৰু সংস্কৃতি উন্নয়ন কৰে যদিও তেওঁৰ শাসন অতি নিষ্ঠুৰ আছিল তেওঁ ইছলামৰ প্ৰচাৰক আছিল, কিন্তু বহু ইছলামিক অঞ্চলতো আক্ৰমণ কৰিছিল 

 মৃত্যু 
তেওঁ ১৪০৫ চনত চীন অভিমুখে সামৰিক অভিযান আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত ৰ  নামৰ ঠাইত মৃত্যুবৰণ কৰে তেওঁৰ সমাধি --ত অৱস্থিত

 ঐতিহাসিক মূল্যায়ন 
তৈমুৰক একাধাৰে বিজয়ী আৰু নৃশংস ধৰ্মপন্থী বুলি গণ্য কৰা হয় তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ বংশধৰসকলে  সাম্ৰাজ্য আৰু পাছত মুঘল সাম্ৰাজ্য গঢ়ি তোলে 

 উৎস 

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
তৈয়বুউল্লা ওৰফে মৌলানা তৈয়বুল্লাহ() এগাৰকী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ কৰ্মী আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সংগ্ৰামী আছিল৷ স্বাধীনোত্তৰ অসমত বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ তেওঁ মন্ত্ৰীত্বৰ দায়িত্ব পায়ো পালন কৰা নাছিল৷ তদুপৰি এগৰাকী লেখক হিচাপেও তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰিছিল৷ গুৱাহাটীৰ চৰকাৰী হাকিম মছিয়ৎ উল্লাহৰ সন্তান তৈয়বুল্লাহৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৪ চনত৷ কাৰাগাৰৰ চিঠি আৰু পোন্ধৰ আগষ্ট তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৃতি৷

শিক্ষা
তৈয়বুল্লাহে গোলাঘাট বেজবৰুৱা হাইস্কুলত আৰু পিছত শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা এণ্ট্ৰেন্স পাছ কৰি ১৯০৯ চনত অসম উপত্যকাৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈ সোণৰ পদক লাভ কৰে৷  কটন কলেজৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত আই,এছ,চি পাছ কৰে৷ পাছত কলিকতা প্ৰেছিডেন্সী কলেজৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত সন্মানসহ বি,এছ,ছি ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁ কলিকতাতৰ অমিশ্ৰ গণিতৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও পৰীক্ষা দিয়া নহল৷ কলিকতাৰ পৰাই তেওঁ আইনৰ স্নাতক হৈ অসমলৈ উভতি আহে৷

কৰ্মজীৱন
কলিকতাৰ পৰা শিক্ষা সাং কৰি তৈয়বুল্লাহে ১৯১৯ চনত গুৱাহাটীত ওকালতি আৰম্ভ কৰিছিল৷ ১৯২২ চনৰ পৰা ১৯২৪ চনলৈ তেওঁ আলিগড়ৰ জামিয়া মিলিয়া ইচলামিয়াত দুবছৰ বিজ্ঞান শিক্ষকৰূপে কাম কৰিছিল৷

ৰাজনৈতিক জীৱন
স্বাধীনতা আন্দোলনত এগৰাকী কংগ্ৰেছ কৰ্মীৰূপে তৈয়বুল্লাহে সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল৷ ১৯২২ চনত তেওঁ গুৱাহাটী জিলা কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক আৰু পিছলৈ সভাপতি হৈছিল৷ ১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশনৰ আদৰণী সমিতিৰ সম্পাদক হৈছিল৷ বিয়াল্লিছৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ দুবাৰ কাৰাবৰণ কৰিছিল৷ প্ৰথমবাৰ ছমাহ কাল আৰু পিছত ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈ জেল খাটিছিল৷ স্বাধীনতাৰ পিছত মঙলদৈ সমষ্টিৰ পৰা বিনা-প্ৰতিদ্বন্দিতাৰে তেওঁ অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল৷ বিধায়ক হৈ থকা অৱস্থাত তেওঁক মন্ত্ৰীত্ব যচা হৈছিল যদিও তেওঁ স্বেচ্ছাই সেই পদ ত্যাগ কৰিছিল বুলি জনা যায়৷

সাহিত্য
মৌলানা তৈয়বুল্লাহে ৰাজনৈতিক জীৱনৰ লগতে সাহিত্যৰ দিশতো মনোনিৱেশ কৰিছিল৷ পদ্মধৰ চলিহা সম্পাদক হৈ থকা সময়ত অসমীয়া কাকতৰ লগতো তেওঁ জড়িত হৈছিল৷ কাৰাগাৰত থকা সময়ত তেওঁ কাৰাগাৰৰ চিঠি আৰু পোন্ধৰ আগষ্ট নামে এখনি পুথি ৰচনা কৰিছিল, যিখন ১৯৬২ চনত প্ৰকাশ পাইছিল৷ তদুপৰি তেওঁ উন্মুল কোৰাণ,    ,         নামে তিনিখন পুথি ৰচনা কৰিছিল৷

মৃত্যু
১৯৬০ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম
তোফায়েল আহমেদ (জন্ম ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯১৯ - মৃত্যু ২৮ মাৰ্চ ২০০২) বাংলাদেশৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, লোকসংস্কৃতি গৱেষক আৰু লোকশিল্প সংগ্ৰাহক আছিল তেওঁ বাংলাদেশেৰ লুপ্তপ্ৰায় লোক-শিল্পৰ নমুনা সংগ্ৰহ আৰু সেইবোৰৰ ওপৰত কৰা গবেষণাৰ কাৰণেই সকলোতকৈ বেছি পৰিচিত লক্ষ্মীপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা আহমেদে ১৯৪৪ চনত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁ শিল্পাচাৰ্য জয়নুল লোক আৰু কাৰুশিল্প যাদুঘৰৰ পৰিকল্পনা প্ৰণয়ন কৰিছিল আৰু বাংলাদেশ জাতীয় কাৰুশিল্প পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল লোকসংস্কৃতিত বিশেষ অৱদানৰ বাবে ২০০১ চনত বাংলা একাডেমীয়ে তেওঁক সম্মানসূচক ফেলোশ্বিপ প্ৰদান কৰে

কৰ্মজীৱন
তোফায়েল আহমেদ ইছলামিয়া কলেজত কৰা শিক্ষকতাৰে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে পিছত বৰিশালৰ চাখাৰ ফজলুল হক চৰকাৰী কলেজত কিছুকাল শিক্ষকতা কৰে ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চন পৰ্যন্ত চৰকাৰী চাদাত বিশ্ববিদ্যালয় কলেজত অধ্যাপনা কৰে তেওঁ মুঠ ১৭ বছৰ কলেজখনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল আৰু ১৯৮০ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল

তেওঁৰ সংগ্ৰহ-শালাৰ প্ৰশংসা কৰি চিত্ৰশিল্পী জয়নুল আবেদিনএ ইয়াক মিনি মিউজিয়াম নামকৰণ কৰিছিল তোফায়েল আহমেদে ১৯৮৪ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈ বাংলাদেশ হস্তশিল্প সমবায় ফেডাৰেচন লিমিটেডৰ উদ্যোগত ফক ক্ৰাফ্ট চাৰ্ভে এণ্ড ডিজাইন ডকুমেণ্টেচন (লোকশিল্প জৰীপ আৰু নমুনা নথিৱদ্ধকৰণ) নামৰ এটি গৱেষণা প্ৰকল্পৰ যোগেৰে বাংলাদেশৰ ১৩৬ টি মহকুমা ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু সেই সকলো অঞ্চলৰ লোকশিল্প আৰু কাৰুশিল্পৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰিছিল কাৰুকলা শিল্পীসকলৰ পৰা তেওঁ বিভিন্ন তথ্য সংগ্ৰহ কৰিছিল

এই প্ৰকল্পৰ যোগেৰে পোৱা তেওঁৰ উল্লেখ্যযোগ্য আবিষ্কাৰবোৰৰ মাজত আছে, বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য লোকচিত্ৰকলা গাজীৰ পটৰ সংগ্ৰহ, যি তেওঁ মুন্সীগঞ্জৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছিল ইয়াৰ উপৰি, তেওঁ আন কিছুমান দুৰ্লভ লোকশিল্পৰ নিদৰ্শন উদ্ধাৰ কৰিছিল বাংলাদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চল আৰু বিশ্বৰ অন্য কিছুমান দেশৰ এক হাজাৰতকৈ বেছি লুপ্তপ্ৰায় লোক-শিল্পৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰি তেওঁ এটি ব্যক্তিগত সংগ্ৰহশালা গঢ়ি তুলিছিল ১৯৯৯ চনত তেওঁ প্ৰযত্ন পৰিষদ নামে এটি পৃথক কমিটি গঠন কৰি বাংলা ঘৰ লোক ও কাৰুশিল্প সংগ্ৰহ নামেৰে তেওঁৰ সংগ্ৰশালাক প্ৰতিষ্ঠানিক ৰূপ প্ৰদান কৰে বৰ্তমানে ইয়াক বাংলাদেশ এশিয়াটিক সোসাইটিয়ে পৰিচালনা কৰিছে 

তেওঁ তৎকালীন বাংলাদেশ পৰিষদ নামৰ সংগঠনৰ প্ৰধান আৰু দুটা কাৰ্যকালৰ বাবে বাংলাদেশ জাতীয় কাৰুশিল্প পৰিষদৰ সভাপতি হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰে ২০০২ চনৰ ২৮ মাৰ্চত (১৪ চত, ১৪০৮) ৮৩ বছৰ বয়সত ঢাকাত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে

গ্ৰন্থ
তোফায়েল আহমেদে কাৰুশিল্পেৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ আৰু গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ২০০৪ চনত বাংলা একাডেমিয়ে লোকশিল্প অ্যালবাম: তোফায়েল আহমদেৰ বাংলা ঘৰ থেকে নিৰ্বাচিত সংগ্ৰহ নামৰ ১২৮টি নমুনাৰে এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে তেওঁৰ ৰচিত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল:

 আমাদেৰ প্ৰাচীন শিল্প গবেষণাকৰ্ম (১৯৬৪)
 লোকশিল্প (১৯৮৫)
 যুগে যুগে বাংলাদেশ (১৯৯২)
 লোকশিল্পেৰ ভুবনে (১৯৯৩)
 ঢাকাৰ বাণিজ্যিক কাৰুকলা (১৯৯৩)
 আটিয়াৰ চাঁদ, লোকঐতিহ্যেৰ দশ দিগন্ত (১৯৯৯)

তোফায়েল আহমেদে লোকশিল্পৰ ওপৰত লিখা গৱেষণাভিত্তিক এখন গ্ৰন্থ লোকশিল্পেৰ ভুবনে ত লোক শিল্পৰ বিভিন্ন দিশৰ লগতে পাল্কিৰ কাৰুকাৰ্য সম্পৰ্কেও গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য সন্নিৱিষ্ট কৰিছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
তোমাৰ খবৰ হৈছে ২০১১ চনৰ ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জীৱনধাৰা প্ৰডাক্চনচৰ বেনাৰত সাৰ্জু আচাৰ্যই প্ৰযোজনা আৰু ৰাজীৱ বৰাই পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে বৰষাৰাণী বিষয়া, বিকি আৰু ৰাগ ঐণিতমে সংগীত পৰিচালনা মৃণাল কান্তিৰ

কাহিনী
বোলছবিখন মূলতঃ পাৰিবাৰিক কাহিনী আৰু ত্ৰিকোণ প্ৰেমৰ আধাৰত নিৰ্মিত ২০০৮ চনৰ গুৱাহাটী বোমা বিস্ফোৰণৰ ঘটনায়ো কাহিনীত ঠাই পাইছে

অভিনয়ত
বৰষাৰাণী বিষয়া
বিকি
ৰাগ ঐণিতম
নিকুমণি বৰুৱা
জুপিতৰা ভূঞা
দিলীপ বৰুৱা
অৰুণ হাজৰিকা
লিপিকা বৰা
জুৰি শৰ্মা

কলা-কুশলী
প্ৰযোজনা - সাৰ্জু আচাৰ্য
পৰিচালনা - ৰাজীৱ বৰা
চিত্ৰনাট্যসংলাপ - মাণিক বৰা
সম্পাদনা - কাজু
সংগীত - মৃণাল কান্তি
গীতৰ কথা - ড লোহিন্দ্ৰ শইকীয়া

সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল মৃণাল কান্তিয়ে গীতৰ কথা ড লোহিন্দ্ৰ শইকীয়াৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
তোলনি বিয়া উপলক্ষে চাৰিদিনৰ দিনা কন্যাক গা ধুৱাই বিভিন্ন নিয়ম পালন 
অসমীয়া সমাজত বহুল প্ৰচলিত এক লোক ৰীতি হৈছে তোলনি বিয়া এগৰাকী কন্যা প্ৰথম ঋতুমতী হোৱাৰ লগত সংগতি ৰাখি বিভিন্ন বাধ্যবাধকতাৰ মাজেৰে এই তোলনি বিয়া সম্পন্ন কৰা হয় ঠাইভেদে তোলনি বিয়াক নোৱাই-তোলনি বিয়া, শান্তি বিয়া, চুৱা বিয়া, প্ৰথম বিয়া, মৌচুমী বিয়া আদি নামেৰেও জনা যায় 

নীতি-নিয়ম
অসমীয়া সমাজত ঠাই অনুসৰি বিভিন্ন নীতি নিয়মৰে এই বিয়া অনুষ্ঠিত কৰা হয় সাধাৰণতে কন্যা এগৰাকীৰ প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হোৱাৰ চাৰিদিনৰ দিনা আয়তীসকলৰ সহযোগিতাত চাৰিদিনীয়া গা-ধোৱা কাৰ্যসূচী সম্পন্ন কৰা হয় সেইদিনা কানাই লোৱাকে আদি কৰি সাংকেতিক ৰূপত কলপুলি বা তামোল পুলি ৰোৱা হয় এই পুলিটো কন্যা গৰাকীৰ ভৱিষ্যতে হ'ব লগা স্বামী বুলি ধৰা হয় আৰু সাত দিনৰ দিনা আনুষ্ঠানিকভাৱে এই কল বা তামোল পুলিটোৰ সৈতে কন্যা গৰাকীৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হয় এই বিয়াক অসুচি বা চুৱা বিয়া বুলিও কোৱা হয় 

প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত প্ৰচলিত নিয়ম অনুসৰি কন্যাগৰাকীক চাদৰ-মেখেলা পৰিধান কৰাই মাটিত খেৰৰ বিছনা কৰি শুবলৈ দিয়া হয় খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰটো বিশেষ নীতি নিয়মৰে গুৰু অহাৰ গ্ৰহণৰ পৰা বিৰত ৰখা হয় এই অনুষ্ঠানটো প্ৰধানত মহিলাৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হয় পূৰ্বতে পুৰুষৰ অংশগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ বৰ্জনীয় আছিল যদিও বৰ্তমান পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে অংশগ্ৰহণত বৰ জাকজমতাৰে এই বিয়া অনুষ্ঠিত কৰা দেখা যায়

ঋতুমতি হ'লে পালন কৰা নিয়মখিনিৰ মাজত কিছুমান নিয়মৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি নথকা নহয় গাঁৱৰ গোপিনীসকলে গৈ ছোৱালীজনিক ঋতুমতী হোৱাৰ পিছত পালন কৰিবলগীয়া নিয়মবোৰ শিকায় লগতে যৌৱন প্ৰাপ্তিৰ পাছত ল'ব লগা সাৱধানতা বা পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাখিনি নিয়মৰ মাজেৰে জানায় 

সেই সময়ত গোপিনীসকলে ছোৱালীজনীৰ ঘৰত কোনো ধৰণৰ খাদ্য গ্ৰহণ নকৰিছিল অতীতৰ পৰা প্ৰচলন হৈ অহা এই বিবাহ "পায়-নাপায়" বিচাৰৰ মাজেৰে পৰিচালিত এজনী নাবালিকাৰ প্ৰথম ঋতুমতী হোৱাৰ প্ৰাকৃতিক কাৰণ আৰু তাৰ বাবে বিজ্ঞান সন্মতভাৱে লবলগা স্বাস্থ্য, খাদ্য, জিৰণি, সুৰক্ষা আদি প্ৰয়োজনীয় বিষয়সমূহ বিশেষকৈ নিজৰ পৰিয়াল আৰু সমাজৰ জেষ্ঠা মহিলাসকলৰ দ্বাৰা কিছু সাংকেতিক তথা প্ৰতীকী ব্যৱস্থাৰে বুজনি দিয়া হয় সেয়ে এই বিয়াক যৌন শিক্ষাৰ আদি পাঠ বুলি কোনো কোনোৱে মত পোষণ কৰে 

বৰ বিয়াৰ দৰেই তোলনি বিয়াটো পানীতোলা অনুষ্ঠানৰ পিছত কইনাক নোৱাই-ধুৱাই নতুন চাদৰ-মেখেলা পিন্ধাই সমাজলৈ আগবঢ়াই অনা হয় সমাজত গাঁৱৰ গোপিনীয়ে বিয়ানাম জুৰি কনাই (কইনাৰ ভৱিষ্যতে হ'ব লগা সন্তানৰ প্ৰতীকী ৰূপ, সাধাৰণতে এযোৰ দিমৰুৰ গুটি) কোলাত লৈ এগৰাকীয়ে আনগৰাকীৰ মুখত পিঠাগুৰি ঘঁহে আৰু বিহু নাম জুৰি নাচি-বাগি ৰং-ধেমালি কৰে অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই নীতি-নিয়মসমূহ বেলেগ-বেলেগ হোৱা দেখা যায় 

এই বিয়াক অসমীয়া পৰম্পৰা বা লোক সংস্কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয় অসমীয়া সমাজে দুহিতাৰ প্ৰথম ৰজস্বলা হোৱা বিষয়টোক সৰু বিয়া হিচাপে আনুষ্ঠানিকতা পালন কৰাটো ধাৰ্মিক বা সামাজিক কৰ্তব্য হিচাপে মানে

 আলোকচিত্ৰ 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিবাহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ত্বৰিতা ( অৰ্থাৎ 'বেগী') হৈছে এগৰাকী হিন্দু শক্তিবাদৰ দেৱী তেওঁক মূলতঃ তান্ত্ৰিক হিন্দু ধৰ্মত পূজা কৰা হয় তেওঁক নিত্য নামৰ নগৰাকী যোগীনীৰ দলৰ সদস্য হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছেবিভিন্ন শাস্ত্ৰত এই যোগিনী সকলৰ নামবোৰ ভিন্ন তেওঁ আদি পৰাশক্তিৰ এটা দিশ ইয়াৰোপৰি তেওঁক মহাবিদ্যাৰো এগৰাকী বুলি কোৱা হয় মহাবিদ্যা বা দশমহাবিদ্যা হৈছে  হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱীৰ এটা গোট এয়া দিব্য জননী পাৰ্বতী দেৱীৰ দহটি বিশেষ ৰূপৰ সমষ্টিগত নাম এই সকল দেৱীৰ এটা ৰূপ হৈছে ভয়ংকৰ দেৱীমূৰ্তি, আৰু আনটো ৰূপ অপৰূপ সুন্দৰী দেৱী প্ৰতিমাৰ  :          ,   . .    , 1988. .  161-165.
মালিনী বিজয় গ্ৰন্থ মতে, মহাবিদ্যা হৈছে কালী, নীলা, মহাদুৰ্গা, ত্বৰিতা, ছিন্নমস্তিকা, বাগ্বাদিনী, অন্নপূৰ্ণা, প্ৰত্যঙ্গিৰা, কামাখ্যাবাসিনী, বালা, মাতঙ্গী আৰু শৈলবাসিনীপৌৰাণিকা: বিশ্বকোষ হিন্দুধৰ্ম, প্ৰথম খণ্ড, অমলকুমাৰ মুখোপাধ্যায়, ফাৰ্মা কেএলএম প্ৰাইভেট লিমিটেড, কলকাতা, ২০০১
মূৰ্তিৰ প্ৰকাশ
ত্বৰিতাৰ দৈহিক বৰণ ঘনঘোৰ অন্ধকাৰৰ দৰে সম্পূৰ্ণৰূপে ক'লা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে তেওঁ মূৰত এটা মুকুট পৰিধান কৰে, আৰু ইয়াত ময়ূৰৰ পাখি লগোৱা থাকে দেৱীৰ কাপোৰ গছৰ পাতৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছে ডিঙিত তেওঁ গুঞ্জ ফুলৰে তৈয়াৰী হাৰ পিন্ধে আঠডাল সাপৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত দেৱীৰ কাপোৰৰ পাৰি অংশ তেওঁৰ স্তনৰ নিম্নভাগলৈকে ওলমি থাকে হাতৰ বাজু, কঁকালৰ কিংকিণী আৰু গোৰোহাৰ নূপুৰৰে তেওঁক সজোৱা হৈছে দেৱীৰ চকু তিনিটা, আৰু দেহত উগ্ৰ স্বৰূপ প্ৰতিফলিত হৈছে তেওঁ এখন হাতৰে বৰদ মুদ্ৰা আৰু আনখন হাতৰে অভয় মুদ্ৰা পৰিৱেশন কৰে

কিংবদন্তি
ত্বৰিতা দেৱী সম্পৰ্কীয় প্ৰাৰম্ভিক উৎসসমূহত তেওঁক এনে এগৰাকী দেৱী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যিয়ে সাপৰ কামোৰৰ বলি হোৱা লোকসকলৰ জীৱন ৰক্ষাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত আছিল পিছলৈ তেওঁক দুৰ্গা আৰু কালী দেৱীৰ সৈতে একাকাৰ কৰি চিনাক্ত কৰা হয় ত্বৰিতাক গছৰ পাতৰ কাপোৰ, ময়ূৰৰ পাখি আৰু এটা সৰু ছাতি লৈ থকা এগৰাকী জনজাতীয় মহিলা হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছে এঘাৰজন পৰিচাৰক আৰু দুজন দুৱাৰৰ ৰক্ষকৰ সংগত দেৱীক চিত্ৰিত কৰা হৈছে দেৱীৰ স্তুতিত গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ জপ কৰা হয়

ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ ললিতা মহাত্মায়াৰ অংশ ললিতোপাখ্যানত ত্বৰিতাক শ্ৰীচক্ৰৰ ৰক্ষক দেৱতাৰ আৰু পুন্দ্ৰকেতু নামৰ অসুৰৰ বধক বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে

শিৱ পুৰাণৰ মতে দক্ষৰ যজ্ঞ ধ্বংস কৰিবলৈ বীৰভদ্ৰৰ অধীনত ভদ্ৰকালি, কালি, কাত্যয়নী, চামুণ্ডা, বৈষ্ণৱী, ঈশানী, মুণ্ডমৰ্দিনী দেৱীসকলৰ লগত ত্বৰিতাই যোগদান কৰিছিল অগ্নি পুৰাণত তেওঁৰ পূজা আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কথা উল্লেখ আছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
চাওফা ত্যাও খাম্টি () ১৩৮০ চনৰ পৰা ১৩৮৭ চনলৈ আহোম ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল তেখেতৰ সিংহাৰোহণে চুতুফাৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৩৭৬ চনৰ পৰা ১৩৮০ চললৈ থকা অৰাজক কালৰ অন্ত পেলায় কিন্তু ৰাণীৰ প্ৰতি থকা অত্যধিক মোহ আৰু সাধাৰণ জনতাৰ ওপৰত নিষ্ঠুৰতাই তেখেতৰ মৃত্যু মাতি আনে

পূৰ্বপুৰুষ আৰু সিংহাৰোহণ
ত্যাও খাম্টি আহোম ৰজা চুখাংফাৰ তৃতীয় পুত্ৰ চুখাংফাৰ মৃত্যুৰ পাছত তেখেতৰ দুজন জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ চুখ্ৰাম্ফাই ১৩৩২ চনৰ পৰা ১৩৬৪ চনলৈ আৰু চুতুফাই ১৩৬৪ চনৰ পৰা ১৩৭৬ চনলৈ ৰাজত্ব কৰে ১৩৭৬ চনত চুতুফাক চুতীয়াসকলে প্ৰতাৰণাৰে হত্যা কৰে বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোহাঁইকে আদি কৰি আহোম বিষয়ববীয়াসকলে কোনো ৰাজকুমাৰ সেই সময়ত ৰাজপাটৰ বাবে উপযুক্ত নহয় বুলি সিদ্ধান্ত লয় চাৰি বছৰ কাল মন্ত্ৰীসকলেই ৰাজ্য পৰিচালনা কৰে অৱশেষত ৰজা অবিহনে ৰাজ্য চলোৱা কঠিন দেখি তেওঁলোকে ত্যাও খাম্টিক ১৩৮০ চনত স্বৰ্গদেউ পাতে ..     1926 2  ,      82

ৰাজত্বকাল

ৰাজপৰিয়ালৰ ঘটনা
ত্যাও খাম্টিৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল সৰুগৰাকীৰ (দ্বিতীয় পত্নী) প্ৰতি ৰজাৰ মৰম বেছি আছিল সিংহাসনৰ বহাৰ পাছতে ৰজাই চুতুফাৰ হত্যাৰ পোটক তুলিবলৈ চুতীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধলৈ যায় নিজে নথকা সময়ছোৱাত তেখেতে বৰৰাণীক ৰাজভাৰ দি যায় সৰু ৰাণীক ৰজাই বেছি মৰম কৰা বাবে বৰ ৰাণীয়ে মনে মনে বেয়া পাইছিল আকৌ সৰু ৰাণী সন্তানসম্ভৱাও (ৰজাৰ প্ৰথম) আছিল শাসনভাৰৰ সুযোগ লৈ বৰ ৰাণীয়ে সৰু ৰাণীৰ বিৰুদ্ধে মিছা অভিযোগ আনিলে অভিযোগৰ অনুসন্ধান কৰি সঁচা বুলি ঘোষণা কৰা হ'ল বৰৰাণীয়ে সৰু ৰাণীৰ শিৰশ্ছেদ কৰাৰ আদেশ দিলে কিন্তু সৰু ৰাণী সন্তানসম্ভৱা বাবে মন্ত্ৰীসকলে বুদ্ধি কৰি তেওঁক ভুৰ এখনত ব্ৰহ্মপুত্ৰত উটুৱাই দিলে ভুৰখন গৈ গৈ হাবুং গাঁৱত লাগিল তাত ব্ৰাহ্মণ এজনে ৰাণীক আশ্ৰয় দিলে ল'ৰা এটা জন্ম দি মৃত্যুৰ আগে আগে ৰাণীয়ে ব্ৰাহ্মণজনক কেঁচুৱাটোৰ আচল পৰিচয় জনায় ব্ৰাহ্মণজনে কেঁচুৱাটোক নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ লগতে ডাঙৰ-দীঘল কৰে পাছলৈ ১৩৯৭ চনত এই ল'ৰাটোৱেই চুডাংফা নামেৰে আহোম ৰজা হয় ..     1926 2  ,      82              4  2008  56-57  -         1  1981  33

হত্যা
যুদ্ধৰ পৰা আহি প্ৰিয় পত্নীৰ শিৰচ্ছদৰ কাহিনী শুনি ৰজা বিমৰ্শ হৈ পৰে আনহাতে নতুন অনুসন্ধান এটাতো সৰু ৰাণী নিৰ্দোষী প্ৰমাণিত হয় তথাপিও বৰ ৰাণীৰ প্ৰভাৱত ৰজাই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে কোনো শাস্তি নল'লে ৰাণীয়ে সাধাৰণ প্ৰজাৰ ওপৰতো নানা অত্যাচাৰ চলাইছিল অৱশেষত অতিষ্ঠ হৈ বিষয়ববীয়াসকলে ৰজা আৰু ৰাণীৰ হত্যা কৰোৱায় তেওঁলোকক একেলগে চৰাইদেউত মৈদাম দিয়া হয় ..     1926 2  ,      297              4  2008  56  -         1  1981  33

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

 বৰবৰুৱা হিতেশ্বৰ আহোমৰ-দিন           1981     
বৰুৱা গুণাভিৰাম অসম বুৰঞ্জী        2008     
 ..       1926 ,    

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
ত্যাগবীৰ হেম বৰুৱা মহাবিদ্যালয় হৈছে শোণিতপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত নদুৱাৰৰ জামুগুৰিহাট অঞ্চলৰ এখন উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান ১৯৬৩ চনত এই মহাবিদ্যালয় খনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় ত্যাগবীৰ হেম বৰুৱাৰ নামেৰে মহাবিদ্যালয় খনৰ নাম ৰখা হয় তেওঁ অসমৰ এজন স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণকৰি, সমাজকৰ্মী তথা লেখক 
মহাবিদ্যালয়ৰ পৰিৱেশ
মহাবিদ্যালয়ৰ সুবিধাসমূহ
কম্পিউটাৰ শিক্ষা
গ্ৰন্থাগাৰ
ছাত্ৰাবাস 
ছাত্ৰীনিবাস
খেলপথাৰ
, 
শৰীৰ চৰ্চা কেন্দ্ৰ
কেণ্টিন

পাঠ্যক্ৰমসমূহ
ত্যাগবিৰ হেম বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নিম্নোক্ত পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয় মহাবিদ্যালয়খনি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ 
 উচ্চতৰ মাধ্যমিক (কলা আৰু বিজ্ঞান)
 স্নাতক (কলা, আৰু বিজ্ঞান)
 ইউ জি চি কেৰিয়াৰমুখী পাঠ্যক্ৰম

শৈক্ষিক বিভাগসমূহ

কলা:
 ইংৰাজী বিভাগ
 অসমীয়া বিভাগ
নেপালী বিভাগ
বড়ো বিভাগ
 শিক্ষা বিভাগ
 অৰ্থনীতি বিভাগ
 ইতিহাস বিভাগ
 ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগ
 ভূগোল বিভাগ

বিজ্ঞান:
 উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিভাগ
 প্ৰাণী বিজ্ঞান বিভাগ
 ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগ
 পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগ
 অৰ্থনীতি বিভাগ
 গণিত বিভাগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
180বুদ্ধ আৰু নন্দই ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্বৰ্গ ভ্ৰমণ কৰাৰ দৃশ্য, গান্ধাৰ
300300ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্বৰ্গৰ পৰা বুদ্ধৰ শংকিচাত অৱতৰণ .56
ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ বা ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্বৰ্গ হৈছে বৌদ্ধ ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্বৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱনিবাস  ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ শব্দটো ত্ৰয়স্ত্ৰিংশত, অৰ্থাৎ "৩৩" শব্দৰ পৰা গঠিত এটা আখ্যা আৰু ইয়াক অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰিলে হ'ব "৩৩ জন দেৱতাৰ ভাগৰ" ই মূলতঃ বৌদ্ধ ব্ৰহ্মাণ্ডতত্ত্বৰ কামধাতু ক্ষেত্ৰৰ ছখন স্বৰ্গৰ দ্বিতীয়খনৰ নাম, আৰু দ্বিতীয়তে সেই ঠাইত বাস কৰা দেৱতাসকলৰ নাম ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ শাসনকৰ্তা চক্ৰ

 বিৱৰণ 
ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্বৰ্গ হ'ল কামধাতুৰ দ্বিতীয় স্বৰ্গ, চতুমহাৰাজিকা বা চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজাৰ ৰাজ্যৰ ওপৰত, আৰু ই পৃথিৱীৰ বাকী অংশৰ সৈতে সংস্পৰ্শ ৰক্ষা কৰা সৰ্ব্বোচ্চ স্বৰ্গ ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ বিশ্বৰ কেন্দ্ৰীয় পৰ্বতমালা সুমেৰুৰ শিখৰত  ৮০ যোজন উচ্চতাত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ মুঠ মাটিকালি ৮০ বৰ্গ যোজন  কিছু দিশত গ্ৰীক পৰ্বত অলিম্পাছৰ সৈতে ইয়াক তুলনা কৰিব পাৰি

বসুবন্ধুৰ মতে ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ বাসিন্দাসকলৰ দৈৰ্ঘ্য অৰ্ধ ক্ৰোশ (১৫০০ ফুট) আৰু তেওঁলোক ১০০০ বছৰ জীয়াই থাকে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেক দিন আমাৰ জগতৰ ১০০ বছৰৰ সমতুল্য অৰ্থাৎ, মানুহৰ হিচাপত তেওঁলোকৰ মুঠ আয়ুসকাল ৩৬ নিযুত বছৰ

যিহেতু ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ সুমেৰুৰ যোগেদি পৃথিৱীৰ ৰ্সৈতে কায়িকভাৱে সংযোজিত, তাৰ ওপৰত থকা স্বৰ্গৰ তুলনাত, ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলে পাৰ্থিৱ কাম-কাজত আৱদ্ধ হৈ থকাৰ পৰা বিৰত থাকিব নোৱাৰে তেওঁলোকে প্ৰায়েই ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা আৰু বৰ্তমান সুমেৰুৰ পাদদেশত বাস কৰা এক পৃথক গোটৰ দৈৱিক জীৱৰ সৈতে বিবাদত লিপ্ত হয় যি নিজৰ হেৰাই যোৱা ৰাজ্যখন পুনৰুদ্ধাৰৰ উপায় বিচাৰি ষড়যন্ত্ৰ কৰে অৱশ্যে, দেৱতা আৰু অসুৰসকলৰ মাজত বিবাহ প্ৰচলিত

ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলৰ মূৰব্বী হ'ল চক্ৰ তেওঁক ইন্দ্ৰ বুলিও জনা যায় প্ৰায়ে উল্লেখ থকা অন্যান্য ত্ৰয়স্ত্ৰিংশিয় দেৱতাসকল হৈছে দেৱশিল্পী বিশ্বকৰ্মন (ভিছকম্মা); চক্ৰৰ ৰথৰ সাৰথি মাটালী; আৰু চক্ৰৰ পত্নী আৰু অসুৰৰাজ ভেমাচিট্ৰিনৰ কন্যা চুজা

বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কাহিনীসমূহত ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্বৰ্গৰ কেইবাবাৰো উল্লেখ পোৱা যায় এই কাহিনীসমূহত বুদ্ধই ত্ৰয়স্ত্ৰিংশলৈ উঠি যায়, নতুবা (প্ৰায়ে) ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলে বুদ্ধক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ নামি আহে বুদ্ধৰ মাতৃ মায়াই, তুছিটা স্বৰ্গত পুনৰ জন্মগ্ৰহণ কৰে, আৰু ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্বৰ্গ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ নামি আহে য'ত তেওঁৰ পুত্ৰই তেওঁক অভিধৰ্ম শিকায়

স্বৰ্গখনৰ নামৰ ব্যুৎপত্তিগত অৰ্থ "তেত্ৰিশসংখ্যক" শব্দই সেই ঠাইত বাস কৰা দেৱতাবোৰৰ তালিকা বুজোৱা নাই ই বৈদিক আখ্যানৰ পৰা উদ্ভুত এক শব্দ, যাৰ অৰ্থ হ'ল "সকলোবোৰ দেৱতা" থেৰাবাদী বৌদ্ধ ধৰ্মত, শাক্কৰ (চক্ৰ) মূল গোটত ৩৩ জন মানুহ আছিল (তেওঁলোকে সুমেৰু পৰ্বতৰ দেৱতা হ'বলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল)  

বৌদ্ধ ধৰ্মত, ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ ওপৰত তিনিখন আৰু তলত এখন স্বৰ্গ আছে এইসমূহক একেলগে ছয় স্বৰ্গ বোলা হয়

 স্তৰসমূহ 
170থাইলেণ্ডৰ দেৱাল চিত্ৰ
মহাযান সাহিত্যত ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ তেত্ৰিশটা স্তৰৰ দ্বাৰা গঠিত এইসমূহ সদধৰ্মস্মৃতুপস্থান সূত্ৰত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে মূল সংস্কৃত নামবোৰ কোনো কোনো সময়ত সংস্কৃত পুথি আৰু চীনা পুথিৰ মাজত ভিন্ন হয়

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
ত্ৰিকূট () হৈছে তিনিটা শিখৰবিশিষ্ট পৰ্বত হিন্দু মহাকাব্যত ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়৷

 ইতিহাস আৰু হিন্দুধৰ্মত ইয়াৰ তাৎপৰ্য 
ত্ৰিকূট মহামেৰুৰ (মাউণ্ট মেৰু) চাৰিওফালে বিস্তৃত বাৰখন পৰ্বতৰ মাজৰ এখন, ই ব্ৰহ্মাৰ আৱাসস্থল, যিটো উত্তৰ বাকট্ৰিয়া (বৰ্তমানৰ তাজিকিস্তান) -ত অৱস্থিত ভাগৱত পুৰাণত উল্লেখ কৰিছে যে, ইয়াৰ উচ্চতা ১০,০০০ যোজন আৰু ইয়াৰ তিনিটা শিখৰ লোহা, ৰূপ আৰু স্বৰ্ণৰে নিৰ্মিত হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, এইটো পৰ্বত দেৱী দুৰ্গাৰ দ্বিতীয়টো আৱাসস্থল৷ দেৱী দুৰ্গাই ইয়াক দৈত্যক বিনাশ কৰাৰ কাৰণে তিনগৰাকী দেৱীৰ শক্তিৰে সৃষ্টি কৰিছিল, অৱশ্যে পৰ্বতটোক ত্ৰিকূট বোলা হয়

 জম্মুত ত্ৰিকূট 
আন এটা ত্ৰিকূট জম্মু বিভাগত অৱস্থিত ত্ৰিকূট, তিনিটা শিখৰবিশিষ্ট পৰ্বত শৃংগৰ সংগম ইয়াত পবিত্ৰ বৈষ্ণোদেৱী মন্দিৰ (-  ) দেখিবলৈ পোৱা যায়, . :   , . 282       . (  2013).

 তথ্যসূত্ৰ
175ত্ৰিভুজ

ত্ৰিকোণমিতি () গণিতৰ এটি শাখা, যত ত্ৰিভুজৰ পৰা উত্পন্ন হোৱা বহুভুজবোৰৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয় শাব্দিক অৰ্থ বুজালে ত্ৰিভুজৰ পৰিমাপ লোৱা এটি অধ্যয়ন ইয়াত ত্ৰিভুজৰ কোণ, বাহু আৰু সিহঁতৰ মধ্যকাৰ সম্পৰ্ক ব্যৱহাৰ কৰি বিভিন্ন সমস্যাৰ সমাধান উলিওৱা হয়.  (.),   , 2 .,    (2002) ত্ৰিকোণমিতি শব্দৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ হৈছে  এই শব্দটি আকৌ গ্ৰীক শব্দ  অৰ্থাৎ ত্ৰিভুজ আৰু  অৰ্থাৎ পৰিমাপৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে

ত্ৰিকোণমিতিত সমকোণী ত্ৰিভুজৰ অধ্যয়নক সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দিয়া হয় 

300

 ত্ৰিকোনমিতিৰ কোণৰ মানসমুহৰ তালিকা প্ৰস্তুত 
নিম্নোক্ত তালিকাত কিছুমান প্ৰধান কোণৰ ত্ৰিকোনমিত্ৰিক মান দেখুওৱা হৈছে:-

  জ্যা কোণ স্পৰ্শক বহুভুজ ভুজ 0       30       45       60       90      

 তথ্য সংগ্ৰহ 

 গ্ৰন্থপঞ্জী 

 .  (2004).    :      .   .
,  . "  ".  . .

 বাহ্যিক সংযোগ 

  ,   ,   , 1998.  ,   ,   .
         ,   , 1914.  ,   .
  '  
 '           

শ্ৰেণী:জ্যামিতি
শ্ৰেণী:গণিত
ত্ৰিদেৱী (; ; : ) তিনিগৰাকী হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তধৰ্মীসকলৰ প্ৰধান উপাষ্য দেৱী সৰস্বতী, লক্ষ্মী আৰু পাৰ্বতীৰ সৈতে একত্ৰিতভাৱে এওঁলোক ত্ৰিদেৱী নামে পৰিচিত উল্লেখযোগ্য যে এইসকল ত্ৰিদেৱী যথাক্ৰমে ত্ৰিমূৰ্তি সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মা, পালনকৰ্তা বিষ্ণু আৰু সংহাৰকৰ্তা শিৱৰ পত্নী ইয়াৰে সৰস্বতী (উচ্চাৰণ: ...; সংস্কৃত: , ; থাই ভাষা:  ; জাপানি ভাষা:   ) জ্ঞান, সঙ্গীত আৰু শিল্পকলাৰ হিন্দু দেৱী ঋগ্বেদত সৰস্বতী দেৱী সৰস্বতী নদীৰ অভিন্ন এক ৰূপ লক্ষ্মী হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ ধন, সম্পদ, উন্নতি (আধ্যাত্মিক আৰু পাৰ্থিৱ), পোহৰ, জ্ঞান, সৌভাগ্য, উৰ্বৰতা, দানশীলতা, সাহস আৰু সৌন্দৰ্যৰ দেৱী আৰু পাৰ্বতী শক্তি আৰু প্ৰেমৰ দেৱী 

নৱৰাত্ৰি উৎসৱত, তিনিগৰাকী দেৱীক তিনিৰূপত পূজা কৰা হয় প্ৰথম তিনি দিনত, দুৰ্গা দেৱীক, তাৰ পিছত লক্ষ্মীদেৱী আৰু সৰস্বতীক নৱম দিনটোলৈকে পূজা কৰা হয় "",    ,  2008.

নাৰী ত্ৰিমূৰ্তি ৰূপত
আনহাতে হিন্দু ধৰ্মৰ পৰুষতান্ত্ৰীক ব্যৱস্থাত নাৰী ত্ৰিদেৱীৰ দেৱীসকলক অধিক বৈশিষ্ট্য পূৰ্ণ পুৰুষ ত্ৰিমূৰ্তিৰ দেৱতাসকল ক্ৰমে ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মহেশ্বৰৰ সহধৰ্মিনী আৰু সহায়ক দেৱতা হিচাপে অৱনমিত কৰা হৈছে শক্তিবাদে নাৰী ত্ৰিদেৱীৰ দেৱীসকলক সৃষ্টিকৰ্তা (মহাসৰস্বতী), সংৰক্ষণকাৰী (মহালক্ষ্মী), আৰু ধ্বংসকাৰী (মহাকালী)ৰ বিশিষ্ট ভূমিকা প্ৰদান কৰিছে 

ত্ৰিমূৰ্তিৰ সহধৰ্মিনী ৰূপে
সৰস্বতী হৈছে শিক্ষা, কলা আৰু সাংস্কৃতিক পৰিপূৰ্ণতাৰ দেৱী, লগতে সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাৰ সহধৰ্মিনী তেওঁক মহাজাগতিক বুদ্ধিমত্তা, মহাজাগতিক চেতনা আৰু মহাজাগতিক জ্ঞানৰ স্বৰূপ বুলি কোৱা হয় 

লক্ষ্মী হৈছে সম্পদ, উৰ্বৰতা, শুভতা, পোহৰ, আৰু ভৌতিক আৰু আধ্যাত্মিক পৰিপূৰ্ণতাৰ দেৱী, লগতে ৰক্ষণাবেক্ষণকাৰী বা সংৰক্ষক বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিনী অৱশ্যে, লক্ষ্মীয়ে কেৱল ভৌতিক সম্পদক সূচিত নকৰে, ইয়াৰ লগতে বিমূৰ্ত সমৃদ্ধি, যেনে গৌৰৱ, মহিমা, আনন্দ, উচ্চতা আৰু মহানতাকো সূচায় আধ্যাত্মিক পৰিপূৰ্ণতাক যিয়ে মোক্ষলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰে 

কালী, বা পাৰ্বতী বা দুৰ্গা হৈছে শক্তি, যুদ্ধ, সৌন্দৰ্য, প্ৰেমৰ দেৱী লগতে ৰুদ্ৰ, পৰিৱৰ্তন আৰু ধ্বংসৰ দেৱতা শিৱৰ সহধৰ্মিনী 
আৰু চাওক
দেৱী
নৱৰাত্ৰি
ত্ৰিমূৰ্তি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ত্ৰিধা চৌধুৰী (; জন্ম: ২২ নৱেম্বৰ ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী তেওঁ প্ৰধানকৈ হিন্দী, বাংলা আৰু তেলেগু চলচ্চিত্ৰ আৰু ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে তেওঁ টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ক্লিন এণ্ড ক্লিয়াৰ ফ্ৰেছফেচ, ২০১১ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল তেওঁৰ অভিনীত প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল ২০১৩ চনত সৃজিত মুখোপাধ্যায়ৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ছবি, মিছৰ ৰহস্য ২০১৬ চনৰ ১৪ মাৰ্চত, ষ্টাৰপ্লাছ চেনেলত প্ৰিমিয়াৰ হোৱা ধাৰাবাহিক, দেহলীজত অভিনয়েৰে তেওঁ টেলিভিছনতো অভিষেক ঘটায়

তেওঁ ২০২০ চনত, এমাজন প্ৰাইম ভিডিঅৰ ৱেব ধাৰাবাহিক, বেণ্ডিছ বেণ্ডিটছ আৰু এমএক্স প্লেয়াৰৰ মৌলিক ৱেব ধাৰাবাহিক, আশ্ৰমত অভিনয় কৰে 

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা 
পশ্চিমবংগৰ কলকাতা চহৰত চৌধুৰীৰ জন্ম হৈছিল এম. পি. বিৰলা ফাউণ্ডেচন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ কলকাতাৰ স্কটিছ চাৰ্চ কলেজৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে তেওঁ আচলতে এগৰাকী অণুজীৱবিজ্ঞানী ()

 সংবাদ মাধ্যম 
চৌধুৰীয়ে ২০২০ চনত, দ্য টাইম্ছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ "মষ্ট ডিজায়াৰেবল উইমেন লিষ্ট" শীৰ্ষক তালিকাত ত্ৰয়োদশ স্থান লাভ কৰিছিল

 চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী 

 চলচ্চিত্ৰ 
 বৰ্ষ শিৰোনাম চৰিত্ৰ ভাষা  টোকা তথ্যসূত্ৰ ২০১৩  মিছৰ ৰহস্য  ৰিনি বাংলা  ২০১৪  যদি লাভ দিলে না প্ৰাণে  আহেলী   খাদ  মেঘনা  ২০১৫  সূৰ্য বনাম সূৰ্য  সঞ্জনা  তেলেগু   মেৰী খ্ৰীষ্টমাছ  ৰিয়া  বাংলা   ২০১৬  খাওতো সোহাগ   ২০১৮  মানাচুকু নাচিন্দি নিকিতা তেলেগু   ২০১৯  শেষ থেকে শুৰু  ইয়াচমিন  বাংলা   চেভেন  প্ৰিয়া  তেলেগুতামিল  ২০২০  অনুকুন্নাদি ওকাতি আয়িনাদি ওকাতি  ত্ৰিধা  তেলেগু  হাবা গোবানন্দিনীহিন্দীচুটি চলচ্চিত্ৰ২০২২এৰেঞ্জড্ৰিচাহিন্দীচুটি চলচ্চিত্ৰ ২০২৪বুমেৰাংৰাধাবাংলা

 দূৰদৰ্শন 
 বৰ্ষ শিৰোনাম চৰিত্ৰ টোকা  ২০১৬ দেহলীজ স্বাধীন্তা সিনহা 

 ৱেব ধাৰাবাহিক 
 বৰ্ষ শিৰোনাম চৰিত্ৰ ২০১৭ স্পটলাইট ছানা সান্যাল২০১৮সেই যে হলুদ পাখিবৈদেহীদুল্হা ৱাণ্টেড আৰতি ২০২০আশ্ৰমববিতাদ্য চাৰ্জশ্বীট: ইন্নচেণ্ট অৰ গিল্টী?অন্তৰা দীক্ষিতবেণ্ডিছ বেণ্ডিটছসন্ধ্যা২০২৩চিন - হুইস্পাৰ্চ অফ গিল্টৰুমী

 সংগীত ভিডিঅ 
 বৰ্ষ শিৰোনাম কণ্ঠশিল্পী তথ্যসূত্ৰ২০২২ধোকেবাজআফছানা খান২০২৩তেৰে মেৰেঅসীস কৌৰ, ষ্টেবিন বেনধোঁৱা ধোঁৱা নাকাশ আজিজ

 তথ্য উৎস 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী টেলিভিছনৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী () এগৰাকী হিন্দু দেৱী ৰাজাৰাজেশ্বৰী, শোদাশী, কামাক্ষী, ললিতা আদি নামেৰেও তেওঁ পৰিচিত পৰম দেৱী মহাদেৱীৰ এটা প্ৰধান স্বৰূপ হিচাপে তেওঁৰ পূজা কৰা হয় হিন্দু ধৰ্মত দেৱীমুখী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰধানকৈ শক্তিবাদত এই দেৱীৰ পূজা হয় দশ মহাবিদ্যাৰ ভিতৰতো তেওঁ অন্যতম বহু শাক্ত গ্ৰন্থত তেওঁ বিভিন্ন নামেৰে উল্লেখ আছে এই সমূহৰ ভিতৰত ললিতা, সহস্ৰনামা, সৌন্দৰ্য লহৰী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ব্ৰহ্মমাণ্ড পুৰাণৰ ললিতোপাখ্যানত তেওঁক আদি পৰশক্তি বুলি জনা যায় 

শক্তি ধৰ্মৰ শ্ৰীকুল পৰম্পৰা অনুসৰি ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী মহাবিদ্যাৰ ভিতৰত অগ্ৰণী, হিন্দু ধৰ্মৰ পৰম দেৱত্ব আৰু লগতে শ্ৰীবিদ্যাৰ প্ৰাথমিক দেৱী ত্ৰিপুৰ উপনিষদে তেওঁক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ চূড়ান্ত শক্তি হিচাপে স্থান দিছে ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰো উৰ্দ্ধত থাকি পালন কৰ্তা স্বৰূপে তেওঁক পৰম চেতনা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে

ব্যুৎপত্তি আৰু নামকৰণ
ত্ৰিপুৰ শব্দৰ অৰ্থ তিনি নগৰ বা তিন জগত, সুন্দৰী মানে ধুনীয়া নাৰী অৰ্থাৎ ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী মানে ত্ৰিজগতৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া নাৰী তেওঁক ত্ৰিপুৰ বুলি কোৱা হয় কাৰণ ই ত্ৰিভুজৰ সৈতে মিল থকা যি নেকি যোনিৰ প্ৰতীক আৰু তেওঁৰ এক বৃত্তাকাৰক্ষেত্ৰ গঠন কৰে তেওঁৰ মন্ত্ৰত তিনিটা আখৰৰ থুপ থকাৰ বাবেও তেওঁক ত্ৰিপুৰ বুলি জনা যায় আকৌ ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা, সংৰক্ষক আৰু ধ্বংসকাৰী হিচাপে প্ৰকাশ পোৱাৰ বাবেও তেওঁক ত্ৰিপুৰ বুলি কোৱা হয়
ইতিহাস আৰু পৰমপাৰা
শ্ৰীকুল (শ্ৰীৰ পৰিয়াল) পৰম্পৰা (সম্প্ৰদায়)ত ললিতা-ত্ৰিপুৰ সুন্দৰী দেৱীৰ ৰূপত দেৱীৰ ওপৰত পূজা কেন্দ্ৰীভূত কৰা হৈছে সপ্তম শতিকাৰ পিছতেই শ্ৰীকুল দক্ষিণ ভাৰতত এক শক্তিত পৰিণত হয় আৰু আজি ই দক্ষিণ ভাৰতৰ অঞ্চল যেনে কেৰালা, তামিলনাডু আৰু শ্ৰীলংকাৰ তামিল অঞ্চলত প্ৰচলিত শক্তিবাদৰ প্ৰচলিত ৰূপ

শ্ৰীকুলৰ আটাইতকৈ পৰিচিত ভাগটো হৈছে শ্ৰীবিদ্যা, ই "শাক্ত তান্ত্ৰিক ধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু ধৰ্মতত্ত্বৰ অত্যাধুনিক আন্দোলন" ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰতীক শ্ৰীচক্ৰ সম্ভৱতঃ হিন্দু তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ সকলোতকৈ বিখ্যাত দৃশ্যমান প্ৰতিচ্ছবি ইয়াৰ সাহিত্য আৰু অনুশীলন আন যিকোনো শাক্ত সম্প্ৰদায়তকৈ অধিক পদ্ধতিগত বুলি কোৱা হয়

শ্ৰীবিদ্যাই দেৱীক বহুলাংশে "সৌম আৰু সুন্দৰ সৌন্দৰ্য" ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰে (কালিকুলে "উগ্ৰ আৰু ভয়ংকৰ" দেৱী ৰূপ যেনে কালি বা দুৰ্গাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বিপৰীতে) তদুপৰি শ্ৰীকুলৰ সাধনাত দেৱীৰ প্ৰতিটো দিশ (সেয়া মাৰাত্মক হওক বা সৌম্য হওক) ললিতাৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়

শ্ৰীকুলৰ নিপুণসকলে বেছিভাগ সময়তে ললিতাক বিমূৰ্ত শ্ৰীচক্ৰযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি পূজা কৰে, যিটোক তেওঁৰ সূক্ষ্ম ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰা হয় শ্ৰীচক্ৰক দৃশ্যগতভাৱে হয় দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰ হিচাপে (সেয়া পূজাৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে সাময়িকভাৱে অংকন কৰা, বা স্থায়ীভাৱে ধাতুত খোদিত কৰা হ'ব পাৰে) বা শ্ৰীমেৰু নামেৰে জনাজাত ত্ৰিমাত্ৰিক, পিৰামিডৰ দৰে ৰূপত দেখুৱাব পাৰি 

শ্ৰীবিদ্যা পৰম্পৰাক আৰু অধিক ব্যাপকভাৱে দুটা ধাৰাত বিভক্ত কৰিব পাৰি, কৌল (এটা বামমাৰ্গ প্ৰথা) আৰু সময় (এটা দক্ষিণমাৰ্গ প্ৰথা) কৌল বা কৌলাচৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে অষ্টম শতিকাত মধ্য ভাৰতত এক সুসংহত আচাৰ-ব্যৱহাৰ ব্যৱস্থা হিচাপে আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, আৰু ইয়াৰ আটাইতকৈ পূজনীয় তত্ত্ববিদ হৈছে ১৮ শতিকাৰ দাৰ্শনিক ভাস্কৰাৰায়, যাক বহুতে "শাক্ত দৰ্শনৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰতিষ্ঠাক" বুলি গণ্য কৰে ."

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী