marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
সাগৰফেণা বা নোপাল, স্পেনিছ ভাষাত অপুণ্টিয়া কেকটাই, লগতে ইয়াৰ মঙহাল বহল পাতৰ বাবেও এটা সাধাৰণ নাম 
পুৰঠ আৰু খাব পৰা নোপাল পেড 
মেক্সিকোত প্ৰায় ১১৪টা প্ৰজাতি পোৱাৰ কথা জনা যায়, য'ত ই অসংখ্য মেক্সিকান খাদ্যৰ সাধাৰণ উপাদান নোপাল পেড কেঁচা বা সিজাই খাব পাৰি, মাৰ্মেলেড, চূপ, ষ্টু আৰু চালাডত ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে পৰম্পৰাগত চিকিৎসা বা জীৱ-জন্তুৰ বাবে খাদ্য হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি খেতি কৰা নোপালবোৰ প্ৰায়ে  - বা   প্ৰজাতিৰ যদিও প্ৰায় সকলো  প্ৰজাতিৰ পাতৰ দৰে পেড অংশ খাব পৰা নোপাল কেকটাছৰ আনটো খাব পৰা অংশ হ'ল ফল, স্পেনিছ ভাষাত টুনা আৰু ইংৰাজীত "প্ৰিকলি পেয়াৰ" বুলি কোৱা হয় 

সাধাৰণতে মেক্সিকোত নোপাল সতেজ বিক্ৰী কৰা হয়, মেৰুদণ্ডৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু গ্ৰাহকৰ ইচ্ছা অনুসৰি ঠাইতে কাটি লোৱা হয় ইয়াক টিনত বা বটলত ভৰাই নোপালিটো হিচাপেও পোৱা যায়, আৰু কমকৈ শুকুৱাই লোৱা হয়, বিশেষকৈ ৰপ্তানিৰ বাবে টুকুৰা টুকুৰকৈ কাটি বা কিউবত ডাইচ কৰি লোৱা নোপালৰ সোৱাদ সেউজীয়া বীনৰ দৰে পাতল, সামান্য টেঙা আৰু ক্ৰিস্প, মিউচিলেজিনাছ টেক্সচাৰ থাকে বেছিভাগ ৰেচিপিতে ইয়াত থকা মিউচিলেজিনাছ তৰল পদাৰ্থ ৰন্ধনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় বসন্ত কালত ইহঁতৰ আটাইতকৈ কোমল আৰু ৰসাল হয় ,    ,  , 2004, . 214215, 
চালাড
নোপালেছক মেক্সিকান খাদ্যত বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যেনে নোপালৰ সৈতে কণী, নোপালৰ সৈতে মাংস, টেকোছ ডি নোপালেছ নামৰ চালাডত বিলাহী, পিঁয়াজ আৰু পনিৰৰ সৈতে বা কেৱল নিজাকৈ এবিধ শাক হিচাপে খাব পাৰি নোপালেছ নিউ মেক্সিকান খাদ্য আৰু টেক্সাছৰ টেজানো সংস্কৃতিতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছে 
পুষ্টি
প্ৰতি আমেৰিকান একাপ আহাৰত (২৩৬.৬ মিলিলিটাৰ) নোপাল ফল খাদ্যৰ খনিজ মেংগানিজৰ এক উৎকৃষ্ট উৎস (দৈনিক মূল্যৰ ২০, ডিভি) আৰু ভিটামিন চি (১৩ ডিভি), মেগনেছিয়াম (১১ ডিভি) আৰু কেলচিয়াম (১৪ ডিভি)ৰ এক উত্তম উৎস, আৰু উদ্ভিদ পৰিপক্ব হোৱাৰ লগে লগে পুষ্টিকৰ উপাদানৰ পৰিমাণ উন্নত হয় ইয়াৰ কেলচিয়াম জৈৱিকভাৱে উপলব্ধ নহ'বও পাৰে কাৰণ ই ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত শোষণ কৰিব নোৱাৰা জটিল কেলচিয়াম অক্সালেট হিচাপে উপস্থিত থাকে
 চিত্ৰশালা 

অৰ্থনৈতিক মূল্য
সাগৰফেণা সমগ্ৰ মেক্সিকোতে ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পায়, বিশেষকৈ মধ্য মেক্সিকান শুষ্ক আৰু অৰ্ধশুষ্ক অঞ্চলত ইয়াৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়

মেক্সিকোত ৩,০০০,০০০ হেক্টৰতকৈ অধিক (৭,৪০০,০০০ একৰ) মাটি ইয়াৰ খেতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় নোপাল কেকটাই খেতি কৰাৰ তিনিটা সাধাৰণ উপায় আছে  বাণিজ্যিক বাগিচা, পৰিয়ালৰ ফাৰ্ম আৰু বাগিচা, বা অৰণ্যত প্ৰায় ৫৭,০০০ হেক্টৰ (১,৪০,০০০ একৰ) কাঁইটীয়া ফলৰ উৎপাদনৰ বাবে, ১০,৫০০ হেক্টৰ (২৬,০০০ একৰ) পেড বা পাত উৎপাদনৰ বাবে আৰু ১০০ হেক্টৰ (২৫০ একৰ) কোচিন উৎপাদনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ১৯৯৬ চনত ১০,৩০০ হেক্টৰ মাটিত আছিল কাঁইটীয়া ফলৰ খেতিয়ক, লগতে প্ৰায় ৮০০০ সাধাৰণ নোপাল কৃষক, প্ৰচেছিং উদ্যোগ আৰু কচিনিয়াল উৎপাদনৰ সৈতে জড়িত সকলো লোক; মেক্সিকান জনসংখ্যাৰ যথেষ্ট সংখ্যকক নিয়োজিত কৰে মেক্সিকোৰ আঠাইশখন ৰাজ্যত নোপাল খেতি কৰা হয় আৰু মেক্সিকো চহৰত ৭৪ নোপালৰ খেতি কৰা হয়, বাৰ্ষিক ৫৮,০০০ টন, টুনা আৰু পেড উভয়ৰে উৎপাদন হয়  নোপালৰ খেতিয়ে বহুতো সম্প্ৰদায়ক জীৱিকাৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন, খাদ্য, উপাৰ্জন আৰু তেওঁলোকক নিজৰ মাটিত থাকিবলৈ সুবিধা দিয়ে

২০০৬ চনত মেক্সিকোত কেকটাছ খোৱা মথ   ধৰা পৰাৰ ফলত দেশখনৰ উদ্ভিদ অনাময় কৰ্তৃপক্ষৰ মাজত উদ্বেগ সৃষ্টি হয়, কাৰণ এই পোকটোৱে কেকটাছ উদ্যোগৰ বাবে সম্ভাৱ্যভাৱে বিধ্বংসী হ'ব পাৰে-      (  19, 2007) ১৯২৫ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াতো একেটা পোককে সফলতাৰে ব্যৱহাৰ কৰি দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পোৱা কেকটাছৰ জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হয়, যিটো কেকটাছৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পিছত আক্ৰমণাত্মক প্ৰজাতিলৈ পৰিণত হৈছিল,  . 1936.  '   . "     ",  . 1617

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
সাগৰময় ঘোষ (, ২২ জুন, ১৯১২  ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৯৯) এজন স্বনামখ্যাত ভাৰতীয় বাঙালী সাহিত্যিক; তেওঁ কলকাতাৰপৰা প্ৰকাশিত দেশ আলোচনীৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰি জীৱন্ত কিংবদন্তিত পৰিণত হৈছিল ১৯৯৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ লগে লগে লণ্ডনৰ দ্য গাৰ্ডিয়ান কাকতত প্ৰকাশিত মৃত্যু বাৰ্তাত তেওঁক বংগৰ সাহিত্যৰ বাঘ বুলি অভিহিত কৰিছিল ১৯৯৭ চনত মৃত্যুৰ কিছু দিন পূৰ্বে তেওঁ কুৰি শতিকাৰ আটাইতকৈ দীৰ্ঘদিনীয়া বাংলা ভাষাৰ আলোচনী দেশৰ সম্পাদক পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল'  আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকায় প্ৰকাশিত নিবন্ধ-৩

জীৱন
১৯১২ চনৰ ২২ জুনত ব্ৰিটিছ ভাৰত, বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ পূব বংগৰ চাঁদপুৰত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল চাঁদপুৰতেই আছিল তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰ সময়ৰ লগে লগে নদীৰ খহনীয়াত পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰখন হেৰাই গল তেওঁৰ পিতৃ কালিমোহন ঘোষ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল মাতৃৰ নাম মনোৰমা দেৱী তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ শান্তিদেৱ ঘোষ ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ বিশিষ্ট সাধক আছিল আৰু ভাৰতৰ জাতীয় পণ্ডিত হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল সাগৰময় ঘোষে শান্তিনিকেতনত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ প্ৰত্যক্ষ ছাত্ৰ আছিল শান্তিনিকেতনত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ প্ৰভাৱত তেওঁ সাহিত্য, সংগীত আৰু সৰ্বোপৰি শিল্পৰ প্ৰতি গভীৰ প্ৰেম গঢ়ি তুলিছিল, যিয়ে তেওঁৰ বৌদ্ধিক প্ৰতিভাক মৃত্যুৰ আগলৈকে পৰিচালিত কৰিছিল

তেওঁ আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বিশেষ অনুৰক্ত তেওঁৰ ভাষ্য অনুসৰি,কোনোবাই মোক যদি সোধে আপুনি এই পৃথিৱীত জন্মগ্ৰহণ কৰি কি পালে? মোৰ উত্তৰ হ'ব - ৰবীন্দ্ৰনাথ ৰবীন্দ্ৰনাথ আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ' দেশ আলোচনীত যোগদান কৰাৰ লগে লগে তেওঁক প্ৰথম কাম দিয়া হৈছিল কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰপৰা এটি কবিতা আৰু এটি গল্প সংগ্ৰহ কৰা সেয়া ১৯৩৯ চনত কবিৰ মৃত্যুৰ মাত্ৰ কেইমাহমান আগৰ কথা তেওঁ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা গল্পটো আছিল শেষ কথা 

এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ তেওঁ পিতৃ আছিল গুৰুগম্ভীৰ স্বভাৱৰ মানুহ হলেও তেওঁ আচৰণ আছিল অমায়িক আৰু বিনয়ী ব্যক্তিগত জীৱনৰ অনুশাসনে তেওঁক সুস্বাস্থ্যৰ গৰাকী আৰু সুখী কৰি ৰাখিছিল কবি নীৰেন্দ্ৰনাথ চক্ৰৱৰ্তীয়ে এটি পদ্যত কৈছিল,"সাগৰদা, তোমাৰ বয়স একেবাৰেই হোৱা নাই, পয়সত্তৰ বছৰ বয়সতো তোমাৰ মন সতেজ, তোমাৰ চুলিবোৰ বৰমৌৰ দৰে ক'লা" 

১৯৯৯ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৮৬ বছৰ বয়সত সাগৰময় ঘোষৰ মৃত্যু হয় তেওঁৰ মৃত্যুত বাংলা সাহিত্যই হেৰুৱালে এজন অসাধাৰণ সম্পাদকক 

দেশ আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব
তেওঁৰ জীৱনৰ আৰম্ভণি আছিল বিভিন্ন পৰিঘটনাৰে পূৰ্ণ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ প্ৰত্যক্ষ সান্নিধ্য, কলিকতাৰ চিটি কলেজত অধ্যাপনা, ঔপনিৱেশিক ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ৰোষত পৰি কাৰাবৰণ, চৰকাৰী চাকৰী, বেংগল ইমিউনিটি আৰু দুই-এখন বা দুখন কাকতত কিছু কাল কাম কৰি ১৯৩৯ চনত দেশ আলোচনীৰ সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে যোগদান কৰে ১৯৭৬ চনৰপৰা ১৯৮৬ চনলৈকে তেওঁ দৃঢ়তা আৰু নিপুণতাৰে এই সাহিত্যমুখী আলোচনীৰ গতি অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল যদিও তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ঔপন্যাসিক সুবোধ ঘোষৰ তিলাঞ্জলি আৰু সমৰেশ বসুৰ দুখন উপন্যাস ক্ৰমে বিবৰ আৰু প্ৰজাপতিকে ধৰি বিভিন্ন বিতৰ্কিত ৰচনা প্ৰকাশৰ অভিযোগ উঠিছিল, তথাপি তেওঁ নিজৰ লক্ষ্যত মনোনিৱেশ কৰি নিজৰ কৰ্মত উৎসৰ্গিত হৈ অক্ষতভাৱে বৰ্তি আছিল তেওঁ নিজেই পৰ্দাৰ আঁৰৰপৰা নতুন নতুন লেখক, কবি, গল্পকাৰক আৱিষ্কাৰ কৰি প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছে দীৰ্ঘদিন একেটা পদতে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ পাছতো তেওঁ ক্লান্ত নহল, বৰঞ্চ আধুনিকতাৰ আশ্ৰয় লৈ আলোচনীখন সজোৱাৰ কাম কৰিলে আৰু দেশক চিৰ আধুনিক কৰি ৰাখিলে তেওঁৰ বিষয়ে কবি নীৰেন্দ্ৰনাথ চক্ৰৱৰ্তীয়ে এটি পদ্যত কৈছিল,"সাগৰদা, তোমাৰ বয়স একেবাৰেই হোৱা নাই, পয়সত্তৰ বছৰ বয়সতো তোমাৰ মন সতেজ, তোমাৰ চুলিবোৰ বৰমৌৰ দৰে ক'লা তেওঁৰ ব্যক্তিত্ব আৰু স্বভাৱৰ সতেজতাই তেওঁক অতুলনীয় সফলতা প্ৰদান কৰিছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
সাগৰমাথা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান () হৈছে পূব নেপালৰ হিমালয়ত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান এই উদ্যান ১৯৭৬ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল চলুখুংবু জিলাত ১,১৪৮ বৰ্গকিলোমিটাৰ (৪৪৩ বৰ্গ মাইল) এলেকা সামৰি এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন আছে ই সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২,৮৪৫ - ৮,৮৪৮ মিটাৰ (৯,৩৩৪ - ২৯,০২৯ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত আৰু ইয়াতে মাউণ্ট এভাৰেষ্ট অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে উত্তৰ দিশত ই তিব্বত স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলৰ কমোলাংমা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ সৈতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমা ভাগ-বতৰা কৰিছে পূব দিশত ই মাকালু বৰুণ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সৈতে লাগি আছে আৰু দক্ষিণ দিশত ই দুধ কোচী নদীলৈকে বিস্তৃত হৈ আছে ই পৱিত্ৰ হিমালয়ৰ ভূ-খণ্ডৰ অংশ

 ইতিহাস 
সাগৰমাথা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ
১৯৭৬ চনৰ ১৯ জুলাইত সাগৰমাথা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান স্থাপন কৰা হৈছিল ১৯৭৯ চনত ই দেশৰ প্ৰথমখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে চিহ্নিত হয় আৰু ইয়াক প্ৰাকৃতিক বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছে ২০০২ চনৰ জানুৱাৰীত  ২৭৫ বৰ্গকিলোমিটাৰ (১০৬ বৰ্গমাইল) সামৰি এক বাফাৰ জ'ন যোগ কৰা হৈছিল বাফাৰ জ'ন ব্যৱস্থাপনা নিৰ্দেশনাৰ অধীনত বন, বন্যপ্ৰাণী আৰু সাংস্কৃতিক সম্পদ সংৰক্ষণক সৰ্বোচ্চ অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছে; তাৰ লগতে অন্যান্য প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ সংৰক্ষণ আৰু বিকল্প শক্তি বিকাশত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে ১৯৬০-ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে অঞ্চলটোত পৰ্যটন আৰম্ভ হৈছিল ২০০৩ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনলৈ প্ৰায় ১৯,০০০জন পৰ্যটকৰ আগমন হৈছিল ২০০৫ চনলৈকে প্ৰায় ৩,৫০০জন শ্বেৰ্পা লোক মূল পৰ্যটন ক্ষেত্ৰৰ কাষত অৱস্থিত গাঁও আৰু ঋতুভিত্তিক বসতিস্থানসমূহত বাস কৰি আহিছে

 ভূ-দৃশ্য 
সাগৰমাথা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত দুধ কোচী আৰু ভোটকোশী নদীৰ উজনিৰ অৱবাহিকা অঞ্চলৰ লগতে গোকিও হ্ৰদ আছে ই ২,৮৪৫ মিটাৰ (৯,৩৩৪ ফুট)ৰ উচ্চতাৰ পৰা ৮,৮৪৮ মিটাৰ (২৯,০২৯ ফুট) উচ্চতাৰ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট শিখৰলৈকে বিস্তৃত ৬,০০০ মিটাৰ (২০,০০০ ফুট)ৰ ওপৰত থকা আন শৃংগবোৰ হৈছে লট্ছে, চো অয়ু, থামচেৰকু, নুপ্ছে, আমাদাবলাম আৰু পুমোৰি ৫,০০০ মিটাৰ (১৬,০০০ ফুট)তকৈ অধিক উচ্চতাৰ অনুৰ্বৰ ভূমিত উদ্যানখনৰ ৬৯ অঞ্চল আছে, আনহাতে ২৮ অঞ্চল চৰণীয়া পথাৰ আৰু বাকী ৩ অঞ্চল বনাঞ্চল  জলবায়ু ৩,০০০ মিটাৰ (৯,৮০০ ফুট)ৰ ওপৰৰ অংশ নাতিশীতোষ্ণ আৰু উপ-আলপাইন পৰা ৪,০০০ মিটাৰ (১৩,০০০ ফুট)ৰ অধিক উচ্চতাত থকা আলপাইনলৈকে উদ্ভিদ বৃদ্ধিৰ উচ্চ সীমা বিস্তৃত নিভাল অঞ্চল ৫,০০০ মিটাৰ (১৬,০০০ ফুট)ত আৰম্ভ হয়

 বন্যপ্ৰাণী 
৫,০০০ মিটাৰ (১৬,০০০ ফুট) উচ্চতাত ফুল ফুলা

 উদ্ভিদকুল 
চাবালপাইন বেল্টৰ অৰণ্যবোৰ ফিৰ, হিমালয়ান বাৰ্চ আৰু ৰ'ড'ডেণ্ড্ৰনৰে পৰিৱেষ্টিত জুনিপাৰ আৰু ৰ'ড'ডেণ্ড্ৰন ৪,০০০-৫,০০০ মিটাৰ (১৩,০০০-১৬,০০০ ফুট) উচ্চতালৈকে সিঁচৰতি হৈ আছে মোস আৰু লাইকেন ৫,০০০ মিটাৰ (১৬,০০০ ফুট)তকৈ অধিক উচ্চতাত পোৱা যায় ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত ১,০০০তকৈও অধিক ফুলৰ প্ৰজাতি লিপিৱদ্ধ কৰা হৈছে

 জীৱ-জন্তু 
ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত স্নোকক
সাগৰমাথা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ইম্পেয়ান ফেজেণ্ট, দাড়ি থকা শিয়াল, স্নোকক আৰু আলপাইন চ'গকে ধৰি ২০৮টা বিবিধ প্ৰজাতিৰ চৰাই আছে ইয়াক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পক্ষী অঞ্চল হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে কুঁজ থকা জন্তুবোৰৰ ভিতৰত আছে হিমালয়ান তাহৰ, হিমালয়ান চেৰো আৰু কস্তুৰী মৃগ, বৰফৰ নাহৰফুটুকী বাঘ ৩,৫০০ মিটাৰ(১১,৫০০ ফুট)তকৈ অধিক উচ্চতাত ইহঁত বাস কৰে আৰু ভাৰতীয় নাহৰফুটূকী নিম্ন উচ্চতাৰ অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰে

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগসমূহ 

 
 
 ইউনেস্কোৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট প্ৰৱেশ
শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন শ্ৰেণী
সাগৰলৈ বহুদূৰ (, '      ) জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ১৯৯৫ চনত এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়

কাহিনীৰ সাৰাংশ
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী এজন নাৱৰীয়াৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত পোৱাল হৈছে দিহিং নদীৰ পাৰৰ নেমুগুৰি গাঁৱৰ এজন নাৱৰীয়া নদীখনৰ ওপৰত দলঙ নথকালৈকে নাও চলাই তেওঁ জীৱন-নিৰ্বাহ কৰি আছিল তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কেইবাটাওপ্ৰজন্মই দিহিং নদীত নাও চলাই আহিছে যেতিয়া চৰকাৰে নদীখনৰ ওপৰত দলঙ নিৰ্মাণৰ যো-জা কৰে, তেতিয়া তেওঁৰ জীৱনত বহু পৰিৱৰ্তন ঘটে

অভিনয়ত
 বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া (পোৱাল, নাৱৰীয়া)
 অৰুণ নাথ (পোৱালৰ পুত্ৰ)
 কাশ্মীৰি শইকীয়া (ৰুণুমী, পোৱালৰ বোৱাৰীয়েক)
 মিৰেল কুদ্দুছ 
 সুশান্ত বৰুৱা (সুমন)
বঁটা
অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৯৫)
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৯৫)
গেটজ পুৰস্কাৰ (): ৩১তম চিকাগো ইণ্টাৰনেচনেল ফিল্ম ফেষ্টিভেল )
প্ৰি ডুঁ পাব্লিক এৱাৰ্ড () : শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ: নণ্ট ফিল্ম ফেষ্টিভেল, ফ্ৰান্স ()
বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া উল্লিখিত, বিশ্ব শান্তি বঁটা (চিকাগ') (    ,    ())
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক ()
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়  বঁটা ()
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা ()
শ্ৰেষ্ঠ সঙ্গীত (), ভাৰতীয় পেন'ৰামা

কাৰিকৰী খুঁটি-নাটি
ফিল্ম: ৩৫ মিমি
পৰ্দাৰ অনুপাত: ১:১.৩৩

লগতে চাওক
কণিকাৰ ৰামধেনু
পখী (চলচ্চিত্ৰ)
 জাহ্নু বৰুৱা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ



শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
সাগৰিকা ঘাটগে খান (, জন্ম-৮ জানুৱাৰী ১৯৮৬) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ তেওঁ প্ৰধানকৈ হিন্দী ছবিত কাম কৰে 'চক দে ইণ্ডিয়া' নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত প্ৰীতি ছব্ৰৱাল নামৰ চৰিত্ৰটিৰ বাবে তেওঁ জনাজাত৷ ২০১৫ চনত তেওঁ ফিয়েৰ ফেক্টৰ-খতৰো কে খিলাড়ী ৬ত অংশগ্ৰহণ কৰি চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীৰ পৰ্যায়ত উপনীত হয় তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ হকী খেলুৱৈ আছিল৷

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ কোলহাপুৰৰ এটি মহাৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়ালত ঘাটগেৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ পিতৃ হৈছে বিজয়সিং ঘাটগে৷ আৰু মাতৃ হৈছে উৰ্মিলা ঘাটগে৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কোলহাপুৰত তেওঁ আঠ বছৰ বয়সলৈকে থাকে৷ তাৰপিছত তেওঁ ৰাজস্থানৰ আজমেৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়৷ ৰাজস্থানত তেওঁ মায়ো কলেজ গাৰ্লছ স্কুলত নামভৰ্তি কৰে৷ কলহাপুৰৰ শ্বাহু মহাৰাজৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ পূৰ্বৰ এটা ৰাজগৃহৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছে তেওঁৰ পিতৃ কাগালৰ পূৰ্বৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ আৰু আইতাক সীতা ৰাজে ঘাটগে ইন্দোৰৰ তৃতীয় টুকোজিৰাও হোলকাৰৰ কন্যা তেওঁৰ এজন ভ্ৰাতৃ আছে সাগৰিকা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ হকী খেলুৱৈ আছিল
ব্যক্তিগত জীৱন
পতি জাহিৰ খানৰ সৈতে সাগৰিকা ঘাটগে
২০১৭ চনৰ ২৪ এপ্ৰিল তাৰিখে ঘাটগেয়ে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ জাহিৰ খানৰ সৈতে বৈবাহিক সূত্ৰৰ কথা ৰাজহুৱা কৰে৷ ২০১৭ চনৰে নৱেম্বৰ মাহত তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়৷
কৰ্মজীৱন
২০০৭ চনত ঘাটগেয়ে চক দে ইণ্ডিয়া (চলচ্চিত্ৰ)ত প্ৰীতি সভাৰৱালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰিবকৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ হিচাপে মনোনীত হৈছিল তেওঁ কেইবাখনো ফেশ্বন আলোচনী আৰু একাধিক ফেশ্বন শ্বোত অংশ লৈছে৷

ইয়াৰ পিছত ঘাটগেয়ে ২০০৯ চনত ফক্স নামৰ ছবিখনত উৰ্বশী মাথুৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে পিছলৈ তেওঁ মিলে না মিলে হামত কামিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ইয়াৰ পিছত ঘাটগেয়ে ২০১২ চনৰ ৰাশ্ব ত ইমৰাণ হাশ্বমীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে ইয়াৰ পিছত ২০১৩ চনত সতীশ ৰাজৱাড়ৰ প্ৰেমাচী গোষ্ঠাত অভিনয় কৰে অতুল কুলকাৰ্ণীৰ সৈতে ঘাটগেয়ে অভিনয় কৰা এই ছবিখনেই আছিল তেওঁৰ প্ৰথম মাৰাঠী চিনেমা

২০১৫ চনত ফিয়েৰ ফেক্টৰ-খতৰো কে খিলাড়ী ৬ ত অংশগ্ৰহণ কৰি চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে ঘাটগেয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত দিলদাৰিয়ান নামৰ পাঞ্জাবী ছবিত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত তেওঁ জাছি গিলৰ বিপৰীতে পালিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল

২০১৭ চনত তেওঁ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত ইৰাদাত মায়া সিঙৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে

২০১৯ চনত তেওঁ অলটি বালাজীৰ বছ ৰ জৰিয়তে ডিজিটেল অভিষেক কৰিছিল য'ত তেওঁ কৰন সিং গ্ৰভাৰৰ বিপৰীতে এচিপি সাক্ষী ৰঞ্জনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল
 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
বাহ্যিক সংযোগ
সাগৰিকা ঘোষ (; জন্ম: ৮ নৱেম্বৰ ১৯৬৪) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় সাংসদ, সাংবাদিক, স্তম্ভলেখক আৰু লেখিকা ১৯৯১ চনৰ পৰা তেওঁ সাংবাদিক হিচাপে কৰ্মৰত৷ তেওঁ দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, আউটলুক আৰু দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছত কাম কৰিছে তেওঁ বিবিচিৱৰ্ল্ডৰ প্ৰশ্নকাল ইণ্ডিয়া আৰু সংবাদগোষ্ঠী চিএনএন-আইবিএনৰ লগত জড়িত হৈছিল৷ তেওঁ চিএনএন-আইবিএনৰ উপ-সম্পাদকো আছিল সাংবাদিকতাত কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰা ঘোষে দুখন উপন্যাসৰ লগতে ইন্দিৰা গান্ধীৰ জীৱনী : '     লিখিছে ২০১৪ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈকে তেওঁ দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ সম্পাদনা উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰিছিল ২০২২ চনত তেওঁৰ দ্বাৰা লিখিত ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ জীৱনী প্ৰকাশ পায়

শিক্ষা
সাগৰিকা ঘোষে আৰকে পুৰমৰ দিল্লী পাব্লিক স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল৷ তেওঁ দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত কলাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ ১৯৮৭ চনত ৰোডছ বৃত্তি লাভ কৰা সাগৰিকা ঘোষে মেগডেলেন কলেজৰ পৰা আধুনিক ইতিহাস বিষয়ত কলাৰ স্নাতক আৰু অক্সফৰ্ডৰ ছেইণ্ট এণ্টনি কলেজৰ পৰা এমফিল ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে
কৰ্মজীৱন
১৯৯১ চনৰ পৰা সাগৰিকা ঘোষে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, আউটলুক আৰু দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছে৷ তেওঁ সংবাদ নেটৱৰ্ক চিএনএন-আইবিএনৰ উপ-সম্পাদক আৰু চেনেলটোৰ প্ৰাইম টাইম এংকৰ হিচাপে জড়িত হৈছিল ২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত ঘোষে চিএনএন-আইবিএনৰ উপ-সম্পাদক পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে

২০০৪ চনত তেওঁ 'কুৱেশ্যন টাইম ইণ্ডিয়া' আয়োজন কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়তেওঁৰ লেখা-মেলা আৰু সংবাদ-সম্প্ৰচাৰে তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়াইছে৷ ইয়াৰ লগতে সোঁপন্থী দৰ্শকৰ মাজত সমালোচনাৰো সৃষ্টি কৰিছে

২০১৩ চনত আম আদমি পাৰ্টিৰ অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ সৈতে ঘোষে টুইটাৰত কৰা সাক্ষাৎকাৰটো নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদে ছচিয়েল মিডিয়াত দিয়া প্ৰথমটো সাক্ষাৎকাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিলমুকেশ আম্বানীৰ নেতৃত্বত ৰিলায়েন্স ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ লিমিটেডে নেটৱৰ্কটো অধিগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ২০১৪ চনৰ ৫ জুলাইত ঘোষে চিএনএন-আইবিএনৰ পৰা পদত্যাগ কৰে তেওঁ সেই সময়ত চেনেলটোৰ উপ-সম্পাদক আছিল

ৰাজনৈতিক জীৱন
২০২৪ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত সাগৰিকা ঘোষে সৰ্বভাৰতীয় তৃণমূল কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে৷ ২০২৪ চনতে তেওঁক দলটোৰ ফালৰ পৰা ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত কৰা হয়৷
ব্যক্তিগত জীৱন
সাগৰিকা ঘোষৰ পিতৃ হৈছে ভাস্কৰ ঘোষ৷ তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা ১৯৬০ বেটচৰ৷ ভাস্কৰ ঘোষ ভাৰতীয় ৰাজহুৱা টেলিভিছন নেটৱৰ্ক দূৰদৰ্শনৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক প্ৰধান তেওঁৰ দুগৰাকী পেহীয়েকৰ ভিতৰত আছে প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু কূটনীতিবিদ অৰুন্ধতী ঘোষ আৰু ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ ৰুমা পাল৷ সাগৰিকা ঘোষে ভাৰতীয় প্ৰাক্তন টেষ্ট ক্ৰিকেটাৰ দিলীপ চৰদেশাইৰ পুত্ৰ সাংবাদিক তথা বাতৰি পৰিৱেশক ৰাজদ্বীপ চৰদেশাইৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় ৰাজদ্বীপ আৰু সাগৰিকাৰ দুটা সন্তান আছে৷ পুত্ৰ ড ঈশান চৰদেশাই আৰু অধিবক্তা কন্যা তাৰিণী চৰদেশাই৷
গ্ৰন্থপুঞ্জী
   (১৯৯৮)
  (২০০৪)
: '     (২০১৭)
    :          (২০১৮)
   -      (২০২২)

 তথ্যসূত্ৰ 

বাহ্যিক সংযোগ
 
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:দিল্লীৰ ব্যক্তি
সাত নম্বৰৰ সন্ধানত () ২০১৬ চনত মুক্তি পোৱা, আব্দুল মজিদ পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছে অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগমে জেহিৰুল হুছেইনৰ একে নামৰ গল্পৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য পৰিচালক মজিদে নিজে ৰচনা কৰিছে মুখ্য ভাওত অভিনয় কৰিছে মিতালী ৰয় আৰু ৰাগ ঐনিতমে

কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ লীলাৱতী এগৰাকী চাহবনুৱা সম্প্ৰদায়ৰ নাৰী, বাগানতে কাম কৰে তাইৰ স্বামী হাৰুও বাগানৰ শ্ৰমিক এদিন হাৰু সৰ্পদংশনত ঢুকাই থাকিল কৰ্মৰত অৱস্থাতে স্বামীৰ মৃত্যু হোৱাত তাই কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত ক্ষতিপূৰণ দাবী কৰিলে যদিও মৃতদেহৰ পোষ্টমৰ্টেম নকৰাৰ অজুহাতত কৰ্তৃপক্ষই কোনো ক্ষতিপূৰণ নিদিলে অশেষ কষ্টেৰে তাই তিনিটাকৈ সন্তান ডাঙৰ-দীঘল কৰিলে উপযুক্ত সময়ত জীয়েক দুজনীক বিয়া দি একমাত্ৰ পুত্ৰ শিবুৰো বিয়াৰ আয়োজন কৰিলে কিন্তু বাগানৰ ফেক্টৰীত দুৰ্ঘটনা ঘটি শিবুও ঢুকাই থাকিল স্বামী আৰু পুত্ৰক হেৰুৱাই তাই মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলালে তাই বাগানৰ কাম এৰি দিলে মানসিক যন্ত্ৰণাৰ উপশমৰ বাবে তাই হাৰিয়াৰ আশ্ৰয় ললে আৰু গাঁৱে গাঁৱে সাতনম্বৰৰ সন্ধানত ঘূৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে

মানসিক ভাৰসাম্যহীন লীলাৱতীয়ে তাইৰ জীৱনৰ এই সীমাহীন দুৰ্যোগৰ বাবে বাগানৰ কৰ্মকৰ্তা, ইউনিয়নৰ নেতা আদি মুঠ সাতজন ব্যক্তিক দায়ী বুলি বিবেচনা কৰি বেজৰ ওচৰলৈ গল আৰু এইসকলক তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ দ্বাৰা শাস্তিপ্ৰদান কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালে তাই বেজৰ ওচৰত ছয়জন শত্ৰুৰ নাম উল্লেখ কৰিলে কিন্তু কোনোমতেই সাতনম্বৰ শত্ৰুজনৰ নাম মনত পেলাব নোৱাৰিলে গাঁৱেগাঁৱে ভ্ৰমি এই সাতনম্বৰ শত্ৰুজনক বিচৰাই তাইৰ এতিয়া জীৱনৰ লক্ষ্য হৈ পৰিল

অভিনয় শিল্পী

মিতালী ৰয় (লীলাৱতী)
 ৰাগ ঐনিতম (হাৰু)
 জুবিন গাৰ্গ (শিবু- লীলাৱতীৰ পুত্ৰ)
 হিমাংশু প্ৰসাদ দাস (লীলাৱতীৰ ভাতৃ)
সৌৰভ হাজৰিকা
মণিকাঞ্চন কোঁৱৰ
কল্পনা কাকতি

কলা-কুশলী
মুখ্য সহকাৰী নিৰ্দেশক- নচিমুল মজিদ
কলা নিৰ্দেশনা- নুৰুদ্দিন আহমেদ
শব্দযন্ত্ৰী- দীপক দত্ত
কষ্টিউম ডিজাইনাৰ-চাহনাজ চুলতানা
মেক-আপ- অসীম বোথ্ৰা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
সাত ভাই চম্পা বাংলা ভাষাৰ এটা জনপ্ৰিয় সাধুকথা ১৯০৭ চনত দক্ষিণৰঞ্জন মিত্ৰ মজুমদাৰৰ ঠাকুৰমাৰ ঝুলী নামৰ সাধুকথা পুথিখনত এই গল্পটো আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰথম প্ৰকাশ পায় সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা বিজয়ী ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰস্তাৱনা লিখিছিল গল্পটো বিষ্ণু দেই ১৯৪৪ চনত সাত ভাই চম্পা নামেৰে বিতংভাৱে পুনৰ প্ৰকাশ কৰে৷ সাত ভাই চম্পাৰ কাহিনীৰ আধাৰত কেইবাখনো বাংলা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ব্ৰিটিছ ফিল্ম ইনষ্টিটিউটে ১৯৬৮ চনত মুক্তি পোৱা সাত ভাই চম্পা ছবিখনক সৰ্বকালৰ দহখন শ্ৰেষ্ঠ বাংলা ছবিৰ ভিতৰত স্থান দিছে

 চলচ্চিত্ৰ 

 সাত ভাই চম্পা (১৯৬৮) 

১৯৬৮ চনত পূব পাকিস্তানৰ যুগত এইখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল দিলীপ ছমৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মিত এই ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে কবৰি আৰু খান আতাউৰ ৰহমানে ব্ৰিটিছ ফিল্ম ইনষ্টিটিউটে এই ছবিখনক সৰ্বকালৰ দহখন শ্ৰেষ্ঠ বাংলা ছবিৰ ভিতৰত স্থান দিছিল

 সাত ভাই চম্পা (১৯৭৮) 
১৯৭৮ চনত ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত নিৰ্মিত এই ছবিখন চিত্ৰস্বৰ্থীয়ে পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ৰগুনাথ দাস ছবিখনত অভিনয় কৰিছে বিশ্বজিৎ, সন্ধ্যা ৰায়, গীতা কৰ্মকাৰ, মৃণাল মুখাৰ্জী, বিশ্বনাথ চেটাৰ্জী আৰু চন্দা চেটাৰ্জীয়ে

 সাত ভাই চম্পা (১৯৯৪) 
বাংলাদেশত নিৰ্মিত এই ছবিখন ১৯৬৮ চনত নিৰ্মিত এখন ছবিৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ

 শিল্পকৰ্ম 
গগনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সাত ভাই চম্পা; বিংশ শতিকাৰ জলৰঙী চিত্ৰ; ৩৪  ২৫ চে.মি.; ভিক্টোৰিয়া মেম'ৰিয়েল, কলকাতা 0.9
গগনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ দ্বাৰা অংকিত সাত ভাতৃ চম্পা চিত্ৰকৰ্মক সমসাময়িক ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ এক মাষ্টাৰপিছ বুলি গণ্য কৰা হয়

ধাৰাবাহিক
সাত ভাই চম্পা (২০১৭ চনৰ ভাৰতীয় টিভি ধাৰাবাহিক)
২০১৭ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰৰ পৰা জি বাংলাত প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈছিল এই ধাৰাবাহিকখন ধাৰাবাহিকখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে প্ৰমিতা চক্ৰৱৰ্তী, সুদীপ্ত বেনাৰ্জী, আৰু সোণালী চৌধুৰীয়ে৷ ইয়াক হিন্দীত সুৰবীৰ চিচটাৰ বুলি ডাব কৰা হৈছিল আৰু বিগ মেজিকত প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল ২০১৯ চনৰ ৩ মাৰ্চত ইয়াৰ সম্প্ৰচাৰ সমাপ্ত হয়

সাত ভাই চম্পা (২০১৮ চনৰ বাংলাদেশী টিভি ধাৰাবাহিক)
২০১৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা চেনেল আইত প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয় এই ধাৰাবাহিকখন ইয়াৰ পৰিচালক হৈছে ৰিপন নাগ বাংলাদেশৰ এইখন প্ৰথম মেগা ছিৰিজ ২০১৯ চনৰ ৫ মাৰ্চত ১৪৫ সংখ্যক খণ্ডৰ সৈতে ধাৰাবাহিকখনৰ সামৰণি পৰে

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
সাতঘৰীয়া আহোম হৈছে আহোমসকলৰ সাতটা ফৈদ (ঘৰ) বা সামাজিক ভাগ তৃতীয়জন আহোম স্বৰ্গদেৱ চুবিণ্ফাৰ ৰাজত্বকালত আহোমসকলৰ মাজত আনুষ্ঠানিকভাৱে শাসক আৰু শাসিত শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি হৈছিল সাতঘৰীয়া আহোম পৰিয়ালকেইটা শাসক শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বিপৰীতে বাকী লোকসকল শাসিত শ্ৰেণীত সোমাই পৰিছিল এই ফৈদকেইটা আছিল ৰাজপৰিয়াল বা গোহাঁই (ছ্যু), বুঢ়াগোহাঁই (চাও-ফ্ৰং-মুং), বৰগোহাঁই (চাও-থাও-লুং) আৰু চাৰিটা পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ ফৈদ ক্ৰমে দেওধাই (ম-প্ল'ঙ), বাইলুং (ম-চাম), মহন (ম-হুন) আৰু চিৰিং (চি-ৰিং)
সম্প্ৰসাৰণ আৰু মিশ্ৰণ
বুৰঞ্জীবিদ পদ্মেশ্বৰ গগৈৰ মতে প্ৰথমগৰাকী আহোম স্বৰ্গদেৱ চুকাফা অসমলৈ আহোঁতে তেওঁৰ সৈতে তিনিগৰাকী কুঁৱৰী আই-মে-চাও-ল', নাং-চেং-চুম-পা আৰু য়ি-ল'-ৱেং-চিং-চুম-পা, দুজন পুত্ৰ, এগৰাকী কন্যা, অন্য পাঁচখন ৰাজ্যৰ পাঁচজন স্বাধীন দলনেতা,-, --, - -, -  - . পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ লোক আৰু সৈন্য-সামন্তকে ধৰি মুঠ এহাজাৰ আশীগৰাকী লোক আহিছিল, .  , 1906, .7.,.  .....,1945, .5.   , .76 '' ',1930, .11. কোনো কোনো সূত্ৰৰ মতে এই সংখ্যা তিনিশ, ..    , 1800, . 16.,..  :   . 1932 আৰু কিছুসংখ্যৰ মতে ন হাজাৰ. চুবিণফাই কৰা বিভাজনত এই লোকসকলেই প্ৰথমতে সাতঘৰীয়া আহোমত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত সাতঘৰীয়া গোটৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিবলৈ লয় দিহিঙীয়া, সন্দিকৈ, লাহন আৰু দুৱৰাও সাতঘৰীয়া আহোমত অন্তৰ্ভুক্ত হয় ১৬শ শতিকাত চতুৰ্দশ স্বৰ্গদেৱ চুহুংমুঙে তেওঁৰ ৰাজত্বকালত বৰপাত্ৰগোহাঁই নামৰ এক নতুন পদবীৰ সৃষ্টি কৰে আৰু ই এক নতুন ফৈদ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্তি লাভ কৰে সময় বাগৰাৰ লগে লগে উপফৈদ কিছুমানে জন্মলাভ কৰে আৰু চুহুংমুঙৰ সময়তেই ছ্যু বা ৰজাঘৰীয়া ফৈদক পুনৰ সাতোটা উপফৈদত বিভক্ত কৰা হয় এইকেইটা হৈছে চাৰিঙ্গীয়া, তিপমীয়া, দিহিঙ্গীয়া, চামগুৰীয়া, তুংখুঙীয়া, পৰ্বতীয়া আৰু নামৰূপীয়া একেদৰে বুঢ়াগোহাঁই ফৈদক আঠটা, বৰগোহাঁইক ষোল্লটা, দেওধাইক বাৰটা, মহনক সাতটা আৰু বাইলুং তথা চিৰিং উভয়কে আঠোটাকৈ উপফৈদত ভগোৱা হয় পৰৱৰ্তী সময়ত এই ফৈদসমূহতো বিভিন্ন সংযোজন হয় আৰু মিচিং, মৰাণ (সন্দিকৈ আৰু পাত্ৰ ফৈদত),"   -             " চুতীয়া আদি জনগোষ্ঠীৰ (চেতিয়া আৰু লাহন ফৈদত)"     ,        ."  লোকৰ লগতে নগা আদি লোকো উপফৈদসমূহত (বাইলুং ফৈদত নগা বাইলুং, মিৰি বাইলুং আৰু নৰা বাইলুং হিচাপে) সোমাই পৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:টাই আহোম
280 উদ্যানত জুয়েলড নবাব (পলিয়ুৰা ডেলফিচ) নামৰ পখিলা
280 উদ্যানত কাঠ শালিকা
সাতছড়ি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান () হৈছে বাংলাদেশৰ হবিগঞ্জ জিলাত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ১৯৭৪ চনৰ বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আইন প্ৰণয়নৰ পিছত, ২০০৫ চনত ২৪৩ হেক্টৰ (৬০০ একৰ) ভূমিত "সাতছড়ি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান" প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় বঙালী ভাষাত সাতছড়ি মানে সাতটা ধাৰা বা নদী এই অৰণ্যখনৰ মাজেৰে সাতটা পাহাৰীয়া নদী বৈ গৈছে আৰু ইয়াৰ পৰাই সাতছড়ি নামটো আহিছে উদ্যানখনৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল "ৰঘুনন্দন হিল ৰিজাৰ্ভ ফৰেষ্ট"

 বিৱৰণ 
এই উদ্যানখন চিলেট অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত হবিগঞ্জ জিলাৰ চুনাৰুঘাট উপজিলাৰ পাইকপাৰা ইউনিয়নৰ অন্তৰ্গত ৰঘুনন্দন পাহাৰত অৱস্থিত ই বাংলাদেশৰ ৰাজধানী চহৰ ঢাকাৰ পৰা ১৩০ কিলোমিটাৰ (৮১ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত উদ্যানখনৰ ওচৰতে ৯খন চাহ বাগিচা আছে উদ্যানখনৰ পশ্চিমে সাতছড়ি চাহ বাগিচা আৰু পূবে চাকলাপুঞ্জি চাহ বাগিচা অৱস্থিত ২০০৭ চনৰ এক তথ্য অনুসৰি, উদ্যানখনৰ ওচৰতে থকা তিপ্ৰা গাঁও এখনত বৰ্তমান তিপ্ৰা জনজাতিৰ প্ৰায় ২৪টা পৰিয়াল বসবাস কৰি আছে 

 উদ্ভিদ 
সাতছড়ি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান প্ৰায় ২০০তকৈও অধিক গছ-গছনি আছে শাল ( ), চেগুন ( ), আগৰ, গৰ্জন, চামকঁঠাল, পাম, মেহগনি, কৃষ্ণচূড়া, ডুমুৰ (), জামৰুল, এজাৰ, আৱাল, মালেকাছ, ইউকেলিপ্টাছ, আকাশমণি, বাঁহ, বেঁত হৈছে উদ্যানখনৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ উদ্ভিদ প্ৰজাতি

 বন্যপ্ৰাণী 
এই উদ্যানখন বন্যপ্ৰাণীৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট চহকী বনকুকুৰা, কাঠনি বোৱাৰী, পাকৈঢোৰা, বাঢ়ৈটোকা, পাতি ময়না, ভীমৰাজ, সখিয়তী আৰু ভাটো ইয়াৰে কিছুমান উল্লেখযোগ্য চৰাই ইয়াত গুৰুতৰভাৱে বিপন্ন পশ্চিমীয়া হলৌ বান্দৰৰ লগতে চচমা-চকুৱা বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, উত্তৰৰ গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ আৰু মলুৱা বান্দৰ বসবাস কৰে এছিয়াৰ ক'লা ভালুক আৰু ৰাংকুকুৰো ইয়াত স্বল্পসংখ্যকভাৱে পোৱা যায় 

অধিক সাধাৰণ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী প্ৰজাতিৰ ভিতৰত সুগৰী পহু, বনৰীয়া গাহৰি, মেচেকা, চিতা মেকুৰী ( ), হেপা, হাগা গেন্দেৰা, মাস্কড পাম চিভেট ( ), জহামাল, হালধীয়া ডিঙিৰ মাৰ্টেন ( ), নেউল ( ), শিয়াল, কেঁটেলা পহু ( ), চীনা বনৰৌ আদি উল্লেখযোগ্য 

 নিসৰ্গ সহায়তা প্ৰকল্প 
ৰাষ্ট্ৰীয় বন বিভাগৰ লগতে "নিসৰ্গ" নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাই, তেওঁলোকৰ "নিসৰ্গ সহায়তা প্ৰকল্প"ৰ সৈতে উদ্যানখন চোৱা-চিতা কৰে সংৰক্ষণ কৰাৰ উপৰিও অৰণ্যৰ কাষত তেওঁলোকে ইক-ট্যুৰ প্ৰদান কৰে এই বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে তাত কিছুমান আড়ম্বৰপূৰ্ণ সামগ্ৰীও বিক্ৰী কৰে

 লগতে চাওক 

 ভাৱাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
 লাউৱাছড়া ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
 বাংলাদেশৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলসমূহৰ তালিকা

 তথ্য উৎস 

 লগতে পঢ়ক 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
সম্ৰাট পণ্টিএনাছ, তেওঁৰ পুত্ৰ ডিছক্লেটিয়ান আৰু সাতজন জ্ঞানী গুৰুক ছবিখনত দেখা গৈছে (কড পাল জাৰ্ম ১৪৯, হেইডেলবাৰ্গ)
সাতজন জ্ঞানী গুৰু () (সাত ঋষি বা সাত জ্ঞানী বুলিও কোৱা হয়) হৈছে সংস্কৃত, পাৰ্চী বা হিব্ৰু মূলৰ কাহিনীৰ এক চক্ৰ

 কাহিনী আৰু প্লট 
চুলতানে নিজৰ পুত্ৰ ডেকা ৰাজকুমাৰক দৰবাৰৰ পৰা আঁতৰত সাতজন জ্ঞানী মাষ্টৰৰ ওচৰত সাতটা উদাৰ কলাৰ শিক্ষা দিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে দৰবাৰলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ মাহীমাক সম্ৰাজ্ঞীয়ে তেওঁক লালায়িত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে এই সংকট প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ তেওঁ  সাতজন জ্ঞানী গুৰুৰ নেতা সিণ্ডবাদৰ পৰামৰ্শমতে এসপ্তাহৰ মৌনব্ৰত পালন কৰে এই সময়ছোৱাত সম্ৰাজ্ঞীয়ে তেওঁক স্বামীৰ ওচৰত অভিযোগ কৰে, আৰু সাতটা কাহিনীৰে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটাবলৈ বিচাৰে৷ এই কাহিনীকেইটাক তেওঁ সম্ৰাটৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে; পিছে তেওঁৰ আখ্যানক প্ৰতিবাৰেই সিন্দবাদৰ নেতৃত্বত অহা সাতজন জ্ঞানী গুৰুৰ দ্বাৰা কক্ষচ্যুত কৰা হয় শেষত ৰাজকুমাৰৰ মুখ খুলি সত্য উন্মোচিত কৰা হয় আৰু দুষ্ট সম্ৰাজ্ঞীক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়

 উৎপত্তি 
ইউৰোপৰ বহু ভাষাত প্ৰকাশ পোৱা গল্পৰ চক্ৰটো উৎপত্তিস্থল হৈছে পূৰ্বীয়সংস্কৃতত ইয়াৰ অনুৰূপ সংকলন পোৱা যায়, যাক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰ ভাৰতীয় দাৰ্শনিক চিন্টিপাছৰ বুলি কোৱা হয়৷ অৱশ্যে যদিও ভাৰতীয় মূল সাধুটো অজ্ঞাত আন আন প্ৰস্তাৱিত উৎপত্তিসমূহ হ'ল পাৰ্চী (যিহেতু প্ৰাচীন জীৱিত গ্ৰন্থসমূহ পাৰ্চী ভাষাত লিখিত) আৰু হিব্ৰু (বাইবেলৰ যোচেফৰ দৰে একেধৰণৰ কাহিনী থকা সংস্কৃতি)

 পৰৱৰ্তী ইতিহাস 
ইউৰোপত শ শ জীৱিত গ্ৰন্থ আছে বুলি জনা যায় . ,    . . 174.  :  . 1963.এইবোৰত সাধাৰণতে পোন্ধৰটা কাহিনী থাকে৷ প্ৰতিজন ঋষিৰ বাবে এটাকৈ, মাহীমাকৰ পৰা সাতটা আৰু ৰাজকুমাৰৰ পৰা এটা ৷ কাঠামোটো সংৰক্ষিত হৈ আছে যদিও ইউৰোপৰ সাধাৰণ কাহিনীবোৰৰ মাত্ৰ চাৰিটাহে পূব সংস্কৰণৰ সৈতে সাদৃশ্য হিচাপে পোৱা যায়. . ,    . . 174.  :  . 1963.

পূবৰ পৰা আৰবী, পাৰ্চী  . ,    . . 175  :  . 1963চিৰিয়া আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ মাধ্যমৰে ভ্ৰমণ কৰি অহা এই গ্ৰন্থখন দ্য বুক অৱ চিণ্ডিবদ নামেৰে জনাজাত হয়৷ আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা লেটিন ভাষালৈ ইয়াক দ্বাদশ শতিকাত জিন ডি হাউটেচেইল (জোয়ানেছ ডি আলটা ছিলভা) নামৰ মঠৰ সন্ন্যাসীজনৰ দ্বাৰা ড'ল'পাথ'ছ শিৰোনামেৰে (সম্পা. হাৰ্মান অষ্টাৰলি, ষ্ট্ৰাছবাৰ্গ, ১৮৭৩)অনুবাদ কৰা হয়  ইয়াক ফৰাচী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল প্ৰায় ১২১০ চনত হাৰ্বাৰ্ছ নামৰ এজন ট্ৰুভাৰে লি ৰোমানছ ডি ড'ল'পেথ'ছ হিচাপে আন এটা ফৰাচী সংস্কৰণ     আন এক লেটিন মূলৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল. . ,    , 1884.

চক্ৰৰ জাৰ্মান, ইংৰাজী, ফৰাচী আৰু স্পেনিছ চেপবুকসমূহ ( চল্লিছপৃষ্ঠামানৰ সৰু কিতাপ) সাধাৰণতে পৃথক লেটিন মূলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে সম্ভৱতঃ ফৰাচী ভাষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ তিনিটা মেট্ৰিক ৰোমাঞ্চ ইংৰাজী ভাষাত উপলব্ধ ইয়াৰে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈছে বানাটাইন ক্লাবৰ বাবে সম্পাদিত ডালকেইথৰ জন ৰ'লেণ্ডৰ দ্য চেভিন চেজছ (এডিনবাৰ্গ, ১৮৩৭)

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধুকথা
সাতপখলী () অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ পলাশবাৰী সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত এখন আদৰ্শ গাঁও ২০১৪ চনত গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ তেতিয়াৰ সাংসদ বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে সাংসদ আদৰ্শ গ্ৰাম যোজনাৰ অধীনত সাতপখলীক এখন আদৰ্শ গাঁও হিচাপে নিৰ্বাচন কৰে জনশ্ৰুতিমতে, গাঁওখনৰ দক্ষিণে বৰভিঠা নামেৰে ঠাইত সাতটা পখলী আছিল সেই পখলী সাতোটাৰ নাম অনুসৰি গাঁওখনৰ নাম সাতপখলী হয় ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গাঁওখনৰ মুঠ পৰিয়ালৰ সংখ্যা ৯৪৬ আৰু মুঠ জনসংখ্যা ৪,৫৯৭ জন মুঠ জনসংখ্যাৰ ২৫.২১ শতাংশ অনুসূচীত জাতি আৰু ০.০৭ শতাংশ অনুসূচীত জনজাতিৰ অন্তৰ্গত সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮১.১৬ শতাংশ গাঁওখনৰ মুঠ মাটিকালি ৩৭৬.৯২ হেক্টৰ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
সাতবাহন () দাক্ষিণাত্য অঞ্চলৰ এটা প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজবংশ আছিল, যাক পুৰাণত অন্ধ্ৰ বুলিও কোৱা হৈছে আধুনিক বিজ্ঞসকলৰ অধিকাংশই বিশ্বাস কৰে যে সাতবাহন শাসন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰম্ভ হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে চলিছিল যদিও কিছুমানে পুৰাণৰ ভিত্তিত তেওঁলোকৰ শাসনৰ আৰম্ভণি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ পৰাই বুলি কোৱা হয় কিন্তু প্ৰত্নতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা নাযায় সাতবাহন সাম্ৰাজ্য মূলতঃ বৰ্তমানৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলংগানা, আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকৰ শাসন আধুনিক গুজৰাট, মধ্যপ্ৰদেশ, কৰ্ণাটকৰ কিছু অংশলৈ বিস্তৃত হৈছিল এই বংশৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ৰাজধানী আছিল, যাৰ ভিতৰত আছে প্ৰতিষ্ঠান (পাইথান) আৰু অমৰাৱতী (ধৰণীকোটা) 

এই বংশৰ উৎপত্তি অনিশ্চিত যদিও পুৰাণৰ মতে তেওঁলোকৰ প্ৰথম ৰজাই কণ্ব বংশক উৎখাত কৰিছিল মৌৰ্যৰ পিছৰ যুগত সাতবাহনসকলে দাক্ষিণাত্য অঞ্চলত শান্তি স্থাপন কৰিছিল আৰু বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিছিল বিশেষকৈ শকসকলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংগ্ৰাম দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি আছিল গৌতমীপুত্ৰ শতকৰ্ণী আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী বশিষ্ঠপুত্ৰ পুলামাৱীৰ শাসনত এই বংশ শিখৰত উপনীত হয় খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সাম্ৰাজ্যখন সৰু সৰু ৰাজ্যলৈ বিভক্ত হয় 

সাতবাহনসকল আছিল শাসকৰ প্ৰতিচ্ছবি খোদিত মুদ্ৰা জাৰী কৰা প্ৰাৰম্ভিক শাসকসকলৰ অন্যতম তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক সেতু গঠন কৰি গংগেয় সমভূমিৰ সৈতে ভাৰতৰ দক্ষিণ প্ৰান্তলৈ বাণিজ্য আৰু সাংস্কৃতিক বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্মৰ লগতে বৌদ্ধ ধৰ্মকো সমৰ্থন কৰিছিল আৰু প্ৰাকৃত সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
সাতভনী বা বাৰীলোটা (,  ), '' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ মজলীয়া আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক সমগ্ৰ ভাৰত উপমহাদেশতে দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ই সাধাৰণতে ছয়ৰ পৰা দহটামান চৰাইৰ গোট হৈ চৰে৷ সাতোটামান চৰাই একেলগে ঘূৰি ফুৰে বাবে ইয়াক সাতভনী, সাতভাই, সাতভায়া আদি নাম দিয়া হৈছে৷ আনহাতে মানুহৰ বাৰী, জাৰণি আদিত পোক, লেটা, ফল-মূল আদি এফালৰ পৰা খাই ফুৰে বাবে বাৰীলোটাও বোলে৷

বিৱৰণ
গছৰ ডালত বহি থকা সাতভনী
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ কাৱালত বয়স্ক সাতভনী
হাবি-বান, খেতিপথাৰ, জাৰণিৰ দৰে ঠায়েই সাতভনীৰ মূল বাসস্থান৷ অন্য  চৰাইৰ দৰে ই অ-পৰিভ্ৰমী৷ ইয়াৰ পাখি ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ আৰু উৰণ দুৰ্বল মটীয়া ধোঁৱাবৰণৰ ৰং আৰু হালধীয়া ঠোঁটেৰে মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখিবলৈ একে দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাত পোৱা - ৰ লগত ইয়াৰ সাদৃশ আছে . শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশ সাধাৰণতে অলপ ডাঠ ৰঙৰ আৰু ডিঙি-বুকুৰ অংশত অলপ দাগ থাকে পোৱালিবোৰৰ চকুৰ মণি ক'লাবৰণীয়া বয়স্ক চৰাইৰ চকুৰ মণি শেঁতা মাখন বৰণীয়া

টেক্স'নমি
ওড়িষাত খাদ্য অন্বেষণৰ দল
বংগত পোৱা এটা নমুনাক ভিত্তি কৰি প্ৰথম ১৮২৩ চনত   নামৰে প্ৰজাতিটোৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছিল অঞ্চলভেদে পোৱা সামান্য ভিনৰঙী উপ-প্ৰজাতিবোৰৰ নামো বেলেগ বেলেগ শ্ৰীলংকাত পোৱা  ক এতিয়া সুকীয়া প্ৰজাতি বুলি গণ্য কৰা হয় সৰ্বগ্ৰহণযোগ্য উপ-প্ৰজাতিবোৰ হ'ল:
  (    , ১৮২৩) যিটো হিমালয় পাদদেশৰ দক্ষিণে উত্তৰ ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ ঠাই আৰু ভূটান, অসম, উত্তৰ প্ৰদেশ, হিমাচল প্ৰদেশ আৰু উত্তৰ-পূব অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত পোৱা যায় 
  ( , ১৯২০) এটা শেঁতা মৰুভূমিৰ প্ৰকাৰ যিটো পাকিস্তানৰ সিন্ধু সমতলৰ পৰা ভাৰতৰ ৰাজস্থান আৰু কচ্ছৰ ৰান পৰ্যন্ত পোৱা যায়
  ( , ১৮৩২) উত্তৰ পশ্চিম ঘাটৰ পৰা দক্ষিণে গোৱা গেপ পৰ্যন্ত দেখা যায়
  ( , ১৮৪৫) দক্ষিণ পশ্চিম ঘাটত দেখা যায়
  ( , ১৮৪৫) দক্ষিণ ভাৰতত পশ্চিম ঘাটৰ পূব দিশে দেখা যায়

আচৰণ
স্থান: পশ্চিম বংগ
সাতভনী
ঠোঁটেৰে পাখি ঘঁহা
এই চৰাইবিধ দল পাতি থকা বিধৰ আৰু বৰ সামাজিক কেতিয়াবা সিহঁতে মিশ্ৰিত প্ৰজাতি খাদ্য-সংগ্ৰহ দলত (-  ) ভাগ লয়  
খাদ্য
সাতভনীয়ে ঘাইকৈ পোক খায়, কিন্তু গুটি, মৌ আৰু জামুও খায় 
প্ৰজনন
ইহঁতে গোটেই বছৰ ধৰি পোৱালি জগায়; উত্তৰ ভাৰতত মাৰ্চ-এপ্ৰিল আৰু জুলাই-ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ মাজভাগত বেছিকৈ 
পোৱালি জগোৱা পৰিলক্ষিতত হয় ইহঁতে ৩বছৰ বয়সৰ পৰা প্ৰজননক্ষম হয় গছৰ মাজভাগমানত পাতেৰে ঢাক খাই থকাকৈ বাহ সাজে সাধাৰণতে তিনিটা বা চাৰিটা (সাতটালৈকে হ'ব পাৰে) ডাঠ সেউজ নীলা ৰঙৰ কণী পাৰে উৰণক্ষম হ'লে মাইকী চৰায়ে প্ৰায় দুবছৰৰ পাছত পৰিয়াল এৰে গোটৰ চৰায়ে প্ৰায়েই ইটোৱে সিটোৰ পাখি ঠোঁটেৰে ঘঁহা, খেদা-খেদি আৰু ধেমালি যুঁজ কৰে চিকাৰী প্ৰাণীৰ মুখামুখি হ'লে সিহঁতে কেতিয়াবা মৰাৰ অভিনয় কৰে বুলি কোৱা হয় (:         )

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক

      (1965)           ()  .  3:47-54.
 ,; , (1966) ,        .  4(1-2):48-57.
 ,; , (1966)             .  4(12):48-57.
 ,; , (1972)      .  08(12):1-34.
 , (1972)        ,  ,    ,      , .  8(12):35-44.
 , (1985)              .  23(12):101-102.
 ,; , (1986)      ,  .  24(12):43-54.
 , (1986)        .  24(12):117-118.
 , (1936)      " ,"    (). .  . . . 10(4):117-123
 , (1974)     , ,  400050.    . 14(11):5-6.
 . -, . , . . - (1969)        .  26(2):148-168 
 ,   (1926-27?)   -:
. :         ;
. :        -;
. :          ' -;
. :       17:63-64

বাহ্যিক সংযোগ
   ,        .
     

শ্ৰেণী:শালিকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বিহুৰ এশ এবিধ শাকৰ একাংশ

সাতশাকী হৈছে অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা ব'হাগ বিহুৰ সময়ত এশ এবিধ শাক খোৱাৰ এক পৰম্পৰা সাতশাকী নামটো ব'হাগৰ সাতবিহুৰ যিকোনো এদিন খোৱাৰ পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয় অঞ্চলভেদে এশ এবিধৰ সলনি এশ আঠবিধ শাক খোৱাৰো পৰম্পৰা আছে এই প্ৰথাৰ তাৎপৰ্য্য এয়ে যে বছৰৰ এইখিনি সময়ত ঘৰৰ বাৰী বা দাঁতি-কাষৰীয়া পৰিৱৱেশত থকা গছ-লতিকাত নতুন পাতৰ সমাহাৰ ঘটে তাৰে শতাধিক শাক গোটাই খোৱাটো সহজসাধ্য হয় এই প্ৰথাটো প্ৰকৃততে প্ৰতীকী অৰ্থতহে পালন কৰা হয় বুলি ধাৰণা কৰা হয় সাতশাকীক অঞ্চলভেদে 'হাঁহেখাঁতী' বা 'পাৰেখাঁতী' বুলিও কোৱা হয়

 এশ এবিধ শাক 
সাধাৰণতে স্থানীয়ভাৱে পোৱা সকলোবোৰ শাক-পাতেই সাতশাকীত ব্যৱহাৰ কৰা হয় সাতশাকীত কেৱল শাকেই নাথাকে কঁঠালৰ মুচি আদিও ইয়াৰ অন্যতম উপাদান এই শাক-পাতসমূহৰ ভিতৰত অমিতাৰ ফুল, অমৰাৰ ফুল, আমৰ কোঁহ, আনাৰসৰ কোঁহ, আদাৰ পাত, ওলকবিৰ পাত, কঁঠালৰ মুচি, কেঁহেৰাজ, কচুশাক, কোৱাভাতুৰি,  কাচিদঁৰিয়া, কাঠআলুৰ আগ, কৰ্দৈৰ পাত, কলমৌ শাক, কলপচলা, কোমোৰাৰ পাত, ভাতকেৰেলাৰ আগ, খুতৰা, গাখীৰতী, গৰুখিচ, চুকাশাক, চজিনাৰ পাত, চালকুঁৱৰী, চিৰতা, জিলমিল, জেতুলীপকা, জালুকৰ পাত, জলকীয়াৰ পাত, জাতিলাউৰ পাত, জিকাৰ পাত, টিকনিবৰুৱা, টেঙামৰা, টেঙেচি, তিতাফুল, তুলসী, দোৰোণবন, সোণবৰীয়াল, দুপৰটেঙা, ধনিয়া, ঢেকীয়া, নৰসিংহ, নেফাফু, নুনি পাত, নিলাজী বন, পিৰালি পালেং, পিঁয়াজপাত, পদিনা, পালেং, পুৰৈশাক, পনৌনৌৱা, পচতীয়া, পিপলি, ব্ৰাহ্মীশাক, বিলাহীৰ পাত, বনজালুক, বেতগাজ, বিহলঙনি, বকফুল, বৰমানিমুনি, বৰ্হমথুৰি, ভেদাইলতা, ভাঙ, ভৃঙ্গৰাজ, ভেকুৰি, মাটিকাঁদুৰি, সৰু মানিমুনি, মহানিম, মচন্দৰী, মানধনিয়া, মৰলীয়া, মৰিচা, মৰাপাট, মধুৰীআমৰ আগ, মধুসোলেং, ৰঙালাউৰ আগ, লফাশাক, লাইজাবৰী, লাইশাক, শেৱালিৰ পাত, সৰিয়হ শাক, শুকলতি, হাতীখুতৰা, হেলচী ইত্যাদি সততে ব্যৱহাৰ হয় ঠাইভেদে শাকসমূহ ভিন্ন হ'ব পাৰে

 লোকাচাৰ 
পৰম্পৰা অনুযায়ী গৰুবিহুৰ দিনা শাকনি বাৰী বা পথাৰৰ পৰা এই শাকসমূহ বুটলি অনা হয় ইয়াক কোৱা হয় 'সাতশাকী তোলা' সাধাৰণতে গৰুবিহুৰ দিনা গধূলি শাকসমূহ একেলগে ভাজি খোৱাৰ নিয়ম ঠাইভেদে চেৰাবিহুৰ দিনাও সাতশাকী খোৱা হয় অৱশ্যে সাতবিহুৰ যিকোনো এদিন সাতশাকী খাব পৰা যায় লোকবিশ্বাস অনুসৰি সেইদিনা সাধাৰণতে বিহ বা অখাদ্য বুলি গণ্য কৰা শাক-পাত সাতশাকীৰ সৈতে খালেও ই কোনো অপকাৰ নকৰে ঠাইবিশেষে গৰু বিহুৰ দিনা গৰুৰ গালৈ ছটিওৱা চাটৰ পাচলিৰ একাংশও সাতশাকীৰ সৈতে মিহলাই খোৱা হয় লোকবিশ্বাস অনুসৰি বিহুৰ সময়ত সাতশাকী খালে বছৰটোলৈ বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি 

সাতশাকীৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে গীত-মাতো প্ৰচলিত এই গীতক শাক-তোলা গীত বোলা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিহু
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
সাতসৰী বা সাতলৰী বা সাতমেৰীয়া হাৰহেমকোষ এবিধ নাৰীসকলে ডিঙিত পিন্ধা অলংকাৰ সৰহখিনি অসমীয়া অলংকাৰ আহোম শাসন কালতে গঢ় লৈ উঠে৷অসমীয়া মানুহৰ ইতিহাস, পৃ: নং, ২১৭; নগেন শইকীয়া৷ আগৰ দিনত ভাৰতৰ আন ঠাইৰ দৰে কাঁচ বা পিতলৰ অলংকাৰ পিন্ধা নহৈছিলেই৷ দৈনন্দিন ব্যৱহাৰত মধ্যবিত্ত অসমীয়া নাৰীয়ে বগা বা ৰঙা পোৱালমণিৰে গঁথা বেনা, ডুগডুগী, চিতিপতি, গলপতা আদি নানাপ্ৰকাৰৰ অলংকাৰ পিন্ধিছিল৷ তাৰ ভিতৰত সাতসৰী অন্যতম৷অসমৰ লোকসংস্কৃতি, পৃ: নং, ২১৫; নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ  প্ৰাচীন কালত অসমত ইয়াৰ প্ৰচলন অধিক আছিল শঙ্কৰদেৱ বিৰচিত কীৰ্তন ঘোষাৰ ধ্যান বৰ্ণন অধ্যায়ৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ শাৰীৰিক বৰ্ণনাত শ্ৰীকৃষ্ণৰ ডিঙিত সাতসৰী নামৰ কণ্ঠহাৰ থকাৰ কথা উল্লেখ আছে৷ কীৰ্তন ঘোষা, শঙ্কৰদেৱ ইয়ালৈ চাই এইটো কব পাৰি যে, এসময়ত সাতসৰী পুৰুষৰো অলংকাৰ আছিল৷ আনহাতে, মাধবদেৱ বিৰচিত চোৰধৰা চোৰধৰা, মাধবদেৱনাটত যশোদাই গোৱালীসকলে কানাইক চোৰ বোলা অপবাদৰ পৰা মুক্তি দিবলৈ গৈ কৃষ্ণক  গলাৰ সাতসৰী বোলালৈ চাই এই অলংকাৰবিধ নাৰীসকলৰ বৰ হেঁপাহৰ আৰু ই অসমীয়া সমাজত কেইবাশতিকা আগৰে পৰা প্ৰচলিত আছিল বুলি অনুমান কৰা হয় অতি প্ৰাচীন কালত ৰাজ-নৰ্তকী, দেৱদাসী আৰু ওজাপলিসমূহত নানা অলংকাৰ পিন্ধাৰ প্ৰমাণ আমাৰ পুৰণি শাস্ত্ৰসমূহত আছে যদিও এইবোৰে কেৱল অসমীয়া ঐতিহ্য বহন কৰিছিল বুলি কব নোৱাৰি৷ অসমীয়া ঐতিহ্যবহনকাৰী পৰিধেয় অলংকাৰ আহোমৰ শাসন কালত ক্ৰমান্বয়ে অসমত  সৃষ্টি হবলৈ ধৰে তেনেকৈয়ে ডুগডুগী, গলপতা, চন্দ্ৰহাৰ আদিৰ লগতে আভিজাত্যৰ প্ৰতীকস্বৰূপ সাতসৰী নামৰ কণ্ঠালংকাৰবিধৰ সৃষ্টি হয়৷ সাতসৰীত অন্য অসমীয়া অলংকাৰৰ দৰে বগা বা ৰঙা পোৱালমণি ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে কেৱল সোণেৰে বা পিছলৈ আন ধাতু যেনে ৰূপ বা তামৰ ওপৰত সোণ গলাই বা সোণপানী চৰাই গঢ়া হৈছিল৷

সাতসৰীৰ ধাতু
আদিতে সাতসৰী সোণেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল৷ অৱশ্যে পিছলৈ সোণৰ মূল্য বাঢ়িবলৈ ধৰাত, সৰ্বসাধাৰণ লোকেও ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ ইয়াক ৰূপ আৰু তামৰ বা এই দুবিধ ধাতুৰ ওপৰত ওপৰত সোণ গলাই বা সোণপানী চৰাই প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল

সাতসৰীৰ বিৱৰণ
সোণ বা আন ধাতু আৰু সোণ চৰোৱা সাতসৰী প্ৰকৃততে সাতডাল হাৰৰ সমষ্টি হাৰ মানে কণ্ঠালংকাৰ হাৰৰ গাঁঠনি শিকলিৰ দৰে সাতসৰীৰ হাৰ গোটাকৈ তৈয়াৰ কৰা হয়৷  এপতীয়া বা কেইবাপতীয়া শিকলিৰ দৰে গাঁঠনি দি হাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয় সাতডাল হাৰেৰে তৈয়াৰ কৰা সাতসৰীক পশ্চিমৰ ফালে সাতলসৰীও বোলে সাতসৰীৰ হাৰৰ সংখ্যা অনুসৰি বেলেগ বেলেগ নাম আছে সেইবোৰ হল, এলৰি, দোলৰী, তিনলৰী, চাৰিলৰী, পাঁচলৰী, ছলৰী আৰু সাতলৰীঅসমীয়া অলংকাৰ, অসমীয়া মানুহৰ ইতিহাস, নগেন শইকীয়াআহোম ৰজা আৰু ৰাণী উভয়ে ৰাজকীয় অলঙ্কাৰ হিচাপে পাঁচসৰী, সাতসৰী, নৱসৰী পিন্ধিছিল৷ প্ৰত্যেক লহৰৰ মাজে মাজে ডিঙিৰ পৰা লটকন দিয়া হৈছিল৷ ইতিহাসে সোঁৱৰা ছশটা বছৰ, পৃ: নং,৭৫; সৰ্বানন্দ ৰাজকুমাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
সাতসৰী গুৱাহাটীৰ পৰা মাহেকীয়াভাৱে প্ৰকাশিত এখন অসমীয়া ভাষাৰ আলোচনী সাদিন প্ৰকাশৰপৰা প্ৰকাশ পোৱা ভিন্নবিষয়ৰ আলোচনীখনৰ বৰ্তমানৰ সম্পাদক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী বৰ্তমানৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক অতনু ভট্টাচাৰ্য ২০০৫ চনত এই আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল হোমেন বৰগোহাঞি ২০০৭ চনৰপৰা আলোচনীখনৰ সম্পাদক হয় অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদক দিগন্ত ওজা ২০১৫ চনৰপৰা অতনু ভট্টাচাৰ্যই কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰূপে দায়িত্ব পালন কৰি আছে ২০২২ চনত আলোচনীখন সপ্তদশ বছৰত চলি আছে

এই আলোচনীখন 'ইউ জি চি কেয়াৰ লিষ্ট'ত অন্তৰ্ভুক্ত গৱেষণা পত্ৰিকা হিচাপেও স্বীকৃত

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
সাত্ত্বিকসাইৰাজ ৰেংকিৰেড্ডী (; জন্ম: ১৩ আগষ্ট ২০০০) এজন ভাৰতীয় বেডমিণ্টন খেলুৱৈ তেওঁ আৰু তেওঁৰ সংগী চিৰাগ চন্দ্ৰশেখৰ শেট্টী ভাৰতৰ পৰা বি ডব্লিউ এফ বিশ্ব ৰেংকিঙৰ শীৰ্ষ ১০ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰা প্ৰথম পুৰুষ ডাবলছ যুটি তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বোচ্চ ৰেংকিং ৭ তেওঁ ২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত পুৰুষৰ ডাবলছত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰেংকিৰেড্ডী অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ অমলাপুৰম নামৰ এখন চহৰৰ বাসিন্দা তেওঁ পূৰ্বতে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হোৱা পিতৃৰ লগতে ডাঙৰ ভাতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি বেডমিণ্টন খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ২০১৪ চনত হায়দৰাবাদৰ পুলেলা গোপিচন্দ একাডেমীত যোগদান কৰি তেওঁ ডাবলছ বিশেষজ্ঞ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়

কেৰিয়াৰ
ৰেংকিৰেড্ডী আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত মিক্সড টিম ইভেণ্টত ভাৰতক ঐতিহাসিক সোণৰ পদক অৰ্জন কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল এইখন প্ৰতিযোগিতাতে তেওঁলোকে পুৰুষৰ ডাবলছত ৰূপৰ পদকো লাভ কৰিছিল

২০১৯ চনত ৰেংকিৰেড্ডী আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে বি ডব্লিউ এফ ছুপাৰচিৰিজ বা বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ (ছুপাৰ ৫০০) খিতাপ দখল কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় ডাবলছ যুটি হিচাপে পৰিগণিত হয়, যেতিয়া তেওঁলোকে ফাইনেলত চীনা যুটি লি জুনহুই আৰু লিউ ইউচেনক পৰাস্ত কৰি থাইলেণ্ড অপেনৰ খিতাপ দখল কৰে ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে ২০১৯ চনৰ ফ্ৰেন্স অ'পেনত ৰানাৰ্ছ আপৰ স্থান দখল কৰে এই প্ৰতিযোগিতাৰ চূড়ান্ত খেলখনত তেওঁলোক ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন ছাঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হয়

২০২১ চনত ৰেংকিৰেড্ডী আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি মহম্মদ আহছান আৰু হেন্দ্ৰা চেটিয়াৱানৰ হাতত পৰাস্ত হৈ ২০২০ চনৰ ইউনেক্স থাইলেণ্ড অ'পেনৰ পৰা ক্ৰেচ আউট হয় জুলাই মাহত তেওঁ আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে ২০২০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও মাৰ্কাছ ফাৰ্নাল্ডি গিডিয়ন আৰু কেভিন সঞ্জয়া চুকামুলজোৰ হাতত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত গ্ৰুপ পৰ্যায়ত বাহিৰ হৈছিল অৱশ্যে সমগ্ৰ প্ৰতিযোগিতাখনত অৱশেষত সোণৰ পদক বিজয়ী লি ইয়াং আৰু ৱাং চি-লিনক প্ৰথম গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ মুখামুখিত সংকীৰ্ণভাৱে পৰাস্ত কৰিবলৈ কেৱল তেওঁলোকৰ যুটিটোৱেই হে সক্ষম হৈছিল ডিচেম্বৰ মাহত ৰেংকিৰেড্ডী আৰু শেট্টীয়ে কেৰিয়াৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বি ডব্লিউ এফ ৱৰ্ল্ড ট্যুৰ ফাইনেললৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল যদিও ডেনিছ যুটি কিম এষ্ট্ৰপ আৰু এণ্ডাৰছ স্কাৰুপ ৰাছমুচেনৰ হাতত গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ প্ৰথমখন মেচত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত প্ৰতিযোগিতাখনৰ পৰা আঁতৰি আহিব লগা হয় 

২০২২ চনত ৰেংকিৰেড্ডী আৰু চিৰাগ শেট্টীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াৰ যুটি কেভিন সঞ্জয়া চুকামুলজো আৰু মহম্মদ আহছানৰ হাতত প্ৰথম ছেটত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে দ্বিতীয় ছেটটো জয় হৈ তৃতীয় ছেটটো ২১-১৯ গলত সমাপ্ত কৰি ইণ্ডোনেছিয়াৰ বিৰুদ্ধে ২-০ গলত অগ্ৰগতি লাভ কৰে ভাৰতক প্ৰথমবাৰৰ বাবে থমাছ কাপ ট্ৰফী লাভ কৰাত সহায় কৰাত ই গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
সাথী লীলাৱতী    () ১৯৯৫ চনৰ বালু মহেন্দ্ৰৰ পৰিচালনা, সহ-লেখন, চিত্ৰগ্ৰহণ আৰু সম্পাদনাত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ কমেডী ছবি ছবিখনত ৰমেশ অৰবিন্দ, কল্পনা (অভিনেত্ৰী) আৰু হীৰাই মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে কোভাই সৰলা আৰু কমল হাছানে ছবিখনৰ কাহিনী অৰুণক (অৰবিন্দ) কেন্দ্ৰ কৰি ঘূৰ্ণায়মান, যিয়ে পত্নী লীলাৱতীৰ (কল্পনা) সাধাৰণ চেহেৰা আৰু শকত হোৱা বাবে অসন্তুষ্ট হৈ প্ৰিয়াৰ (হীৰা) সৈতে বিবাহ বহিৰ্ভূত প্ৰেমত লিপ্ত হয়

ছবিখনৰ প্ৰযোজক কমল হাছান  ১৯৮৯ চনৰ আমেৰিকান ছবি শ্বি-ডেভিলৰ পৰা শিথিলভাৱে অভিযোজিত সাথী লীলাৱতীৰ কাহিনী অনন্থুৱে ৰচনা কৰিছে সংলাপ ক্ৰেজী মোহনৰ সংগীত ৰচনা ইলায়াৰাজাৰ ১৯৯৫ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত মুক্তি পোৱা সাথী লীলাৱতী ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল হিন্দী ভাষাত বিবি নং ১ (১৯৯৯) আৰু কানাড়া ভাষাত ৰামা শামা ভামা (২০০৫) নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয় কানাড়াখনত অৰবিন্দ আৰু হাছানে পুনৰ নিজৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
  
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেণী:১৯৯৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সাদিন () হৈছে গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত ১৯৮৯ চনত কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায় বৰ্তমানৰ সম্পাদক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী ২০১৩ চনত সাদিনে ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষ অৰ্থাৎ ২৫ বছৰত ভৰি দিয়েসাদিন, ৪ জানুৱাৰী ২০১৩ প্ৰথম মুখ্য সম্পাদক আছিল তিলক হাজৰিকা আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদক আছিল অজিত কুমাৰ ভূঞা'সাদিন'ৰ শৈশৱক সুঁৱৰি উদয়াদিত্য ভৰালী সাদিন, ৪ জানুৱাৰী ২০১৩সাদিন, অজিত ভূঞা, দেৱানন্দ বৰুৱা - এৰি অহা কিছু স্মৃতি নবীন বৰুৱা সাদিন, ৪ জানুৱাৰী ২০১৩

প্ৰকাশ

সাদিন কাকতখন ১৯৮৯ চনৰপৰা প্ৰতি শুক্ৰবাৰে প্ৰকাশ পাই আহিছে বৰ্তমান সাদিনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ 

সমল
২৪ পৃষ্ঠাৰ এই সাপ্তাহিক কাকতখনে বিভিন্ন স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰি পৰিৱেশন কৰে ইয়াৰ লগতে শিল্প-সাহিত্য, অৰ্দ্ধ-আকাশ, বিনোদন, ক্ৰীড়া আদি নিয়মীয়া পৃষ্ঠাসমূহত ধাৰাবাহিক উপন্যাস, গল্প-কবিতা আৰু প্ৰবন্ধকে আদি কৰি ভিন্নধৰণৰ লেখা প্ৰকাশ কৰে শিশুসকলৰ বাবে সাদিনৰ চোতাল পৃষ্ঠা অন্যতম সংযোজন 

লগতে চাওক
অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ

তথ্য সংগ্ৰহ
 

বাহ্যিক সংযোগ
আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট 

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
সাধনা মহিলা সংঘ বাংগালোৰৰ এটা বেচৰকাৰী সংগঠন তেওঁলোকে মূলতঃ যৌন কৰ্মীসকলক সমৰ্থন কৰে কৰ'নাভাইৰাছ ৰোগ ২০১৯ মহামাৰীৰ সময়ত তেওঁলোকে গ্ৰাহকৰ অভাৱত ভোগা যৌন কৰ্মীসকলৰ মাজত খাদ্য সামগ্ৰীৰ যোগান ধৰিছিল 

ইতিহাস
সংগঠনটো ২০১১ চনত গঠন কৰা হৈছিল পিছত ২০১৩ চনত পঞ্জীয়নভুক্ত কৰা হয় যৌন কৰ্মীসকলক আৰক্ষীৰ দ্বাৰা হাৰাশাস্তি আৰু দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰা হয় সাধনা মহিলা সংঘৰ সম্পাদিকা এম গীতাই কয় যে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা ২০০৯ চনত এটা ৰায় দিয়া হৈছিল, যি এই কৰ্মী সকলৰ কাম-কাজক বিশেষভাৱে অবৈধ কৰি তোলে সংগঠনটোৱে এই শ্ৰমিকসকলক তেওঁলোকৰ কাম সলনি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰে অৱশ্যে শ্ৰমিকসকলে নিৰন্তৰ বৈষম্যৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হয় তেওঁলোকৰ বহুতে ইতিমধ্যে তেওঁলোকৰ স্বামী আৰু পৰিয়াল হেৰুৱাইছে, আনকি সাধাৰণ সময়তো তেওঁলোকে এইচআইভিৰ দৰে বিপদাশংকাৰ ওপৰত মানসিক সমস্যাৰ সন্মুখীন হয় এনজিঅ'টোৱে প্ৰতি তিনি মাহত যৌন কৰ্মীসকলৰ বাবে এইচআইভি পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰে এইক্ষেত্ৰত ইতিবাচক ফলাফল পালে তেওঁলোকক পৰামৰ্শ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয় তেওঁলোকে তেওঁলোকক কণ্ডম ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰু এনে নকৰাৰ নৈতিক সমস্যাবোৰ উপলব্ধি কৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াই এইদৰে এইচআইভি পজিটিভ কৰ্মী সকলৰ লগতে ঘৰৰ পৰা ত্যাগ কৰা এই দুই ধৰণৰ যৌন কৰ্মী মহিলা সকলক মূলতঃ সংগঠনটোৱে এইচআইভি অৰিয়েণ্টেছন আৰু খাদ্যবস্তু যোগানৰ দ্বাৰা সহায় আগবঢ়াই আহিছে

ক'ভিড-১৯ মহামাৰী
২০২০ চনৰ মাৰ্চমাহৰ ভিতৰত যৌন কৰ্মীসকলে ভোগ কৰিবলগীয়া হোৱা অসুবিধা সমূহ অৱগত কৰিছিল তেওঁলোকৰ বহুতে চহৰৰ বাহিৰত বাস কৰে আৰু ৰাতিপুৱাই কামলৈ যাত্ৰা কৰিব লাগে মহামাৰীৰ সময়ত বাছৰ চলাচল বাতিল কৰা হৈছিল ইয়াৰোপৰি গ্ৰাহকসকলে ৰোগ বিয়পাৰ শংকাত ভুগিব লগা হৈছিল গ্ৰাহকৰ অভাৱত যৌন কৰ্মীসকলৰ উপৰ্জন বন্ধ হৈ খাদ্যৰ অভাৱ ঘটিছিল সংগঠনটোৱে কৰা অনুমান অনুসৰি বাংগালোৰত প্ৰায় ১,০০০ যৌন কৰ্মী আছিল আৰু তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন প্ৰায় ৫৫ হ্ৰাস পাইছিল ইয়াৰফলত খাদ্য অভাৱ আৰু ঘৰভাড়া পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা হৈছিল এই পৰিস্থিতিত সাধনা মহিলা সংঘই এইসকল নিবনুৱাৰ বাবে খাদ্য যোগান ধৰিছিল

বঁটা
গোটেই সংগঠনটোক ২০১৭ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস উপলক্ষে নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল নতুন দিল্লীত সেইসময়ৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীৰ দ্বাৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল দলটোৱে এখন প্ৰশংসাপত্ৰ আৰু এক লাখ টকা লাভ কৰিছিল
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
সাধাৰণ গোলাপী পখিলা (, বৈজ্ঞানিক নাম- ), গণৰ অন্তৰ্ভুক্ত এটা চাতকনেজীয়া পখিলা ( )ৰ প্ৰজাতি৷ দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত ই বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷

বিৱৰণ
মতা সাধাৰণ গোলাপী পখিলাৰ পাখিৰ ওপৰৰ অংশ বেঙুনীয়া ক'লা বৰণীয়া হয়৷ আগফালৰ পাখি ()ত দীঘলীয়া বগা আঁচ (  ) কিছুমান থাকে৷ কিন্তু এই আঁচবোৰে কাষ দুটা স্পৰ্শ নকৰেহি৷  ইয়াৰ পিছফালৰ পাখিত কাষ দুটাৰ ওচৰত ৰঙা ঘূৰণীয়া ফোঁট থাকে৷ তাৰ ওপৰলৈ পাখিৰ মাজ অংশত দীঘলীয়া বগা ফোঁট ( ) কিছুমানো দেখা যায়৷  

                     , 

মাইকী সাধাৰণ গোলাপী পখিলা দেখাত মতা পখিলাটোৰ দৰেই, কেৱল ইয়াৰ পাখি দুখন মতাটোতকৈ কিছু বেছি বহল হয়৷

টেক্স'নমি
সাধাৰণ গোলাপী পখিলাৰ বৰ্তমানলৈকে  ২০ বিধ উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হৈছে৷ ইয়াৰে উল্লেখযোগ্য উপ-প্ৰজাতি কিছুমান হ'ল-
 . (.)   .ভাৰত
 . (.)   . নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ
 . (.)   . নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ
 . (.)    . আন্দামান দ্বীপপুঞ্জ, ম্যানমাৰ 
 . (.)   . নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ

বিতৰণ
সাধাৰণ গোলাপী পখিলা সমগ্ৰ এছিয়া মহাদেশতে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ প্ৰধানকৈ আফগানিস্তান, পাকিস্তান, ভাৰত, নেপাল, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, জাপান, লাওছ, ভিয়েটনাম, নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ, মালয়েছিয়া, ফিলিপাইনছ, ইণ্ডোনেছিয়া আৰু টাইৱান আদিত ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷

বাসস্থান
সাধাৰণ গোলাপী পখিলা বিভিন্ন ধৰণৰ বাসস্থানত থাকিবৰ বাবে অভিযোজিত ৷ দাক্ষিণাত্যত ইয়াক সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৮০০০ ফুট পৰ্যন্ত আৰু পূবৰ হিমালয়ত ৫০০০ ফুট পৰ্যন্ত দেখা পোৱা গৈছে৷ নগৰীয়া অঞ্চলৰ বাগিচা আদিতো ইয়াক প্ৰায়ে দেখা যায়৷

আচৰণ
                        .                    .            ,    .

অনুকৰণধৰ্মিতা
  ,   ,                  ,              .               .       ,    ,        ,                 ,   .
খাদ্য
        , , ,   .       .     ,             -.

জীৱনচক্ৰ
কণী
                       .          .       ,        .
পলু
  , 
       , 
                         .     -     .        .     .

লেটা

           .

পলুৰ খাদ্য
          ,             .             .- , -   -  (2000)          -  ,          47:221-226      :
  
  
  
  
  

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

 , ..  , .. (1985)      . .  2-88032-603-6
 , .. (1932)     . (2 ),    , , 
 ,  (1996)     ,  (  ) -        .       .
 , ; ,   , ..(1992)    . -    , , .
 ,   (2005)    .  .
 , . .;  , . ., 1967         ,   ()    '  21: 127-128 
, . .;  , . ., 1968      ()    '  22:115-118 
, . .;  , . ., 1968         ().    '  22(3):183-185, 2  
, . .;  , . ., 1969           '  23: 107-109 
, . .;  , . ., 1970           ().     ' : 19-22, 4  
 -, .. (1957)     ,    , , .

বাহ্যিক সংযোগ
      
	

 :..2.
 :...

শ্ৰেণী:পখিলা
সাধাৰণ ব্লুবটল  (, বৈজ্ঞানিক নাম- )  এবিধ চাতকনেজীয়া ( ) পখিলাৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কিছু কিছু অংশত দেখা পোৱা যায়৷ সমগ্ৰ বিশ্বতে ইয়াৰ কমেও ১৬ বিধমান উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায়৷ 
বিৱৰণ
সাধাৰণ ব্লুবটল ৰ ওপৰৰ অংশ গাঢ় কলা বৰণৰ ( )৷ তলৰ অংশ গাঢ় মটিয়া হয়৷  , . . (1907)     ,    . .  2.ইয়াৰ পাখিৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫৫-৭৫ মিমি৷ ইয়াৰ আগ আৰু পাছফালৰ অংশ (   )ত এটা নীলা বা নীল-সেউজীয়া বৰণৰ ত্ৰিভুজাকাৰ কেন্দ্ৰীয় ফোঁট ( ) থাকে ৷ এই ত্ৰিভুজাকাৰ অংশটোৰ জোঙা ফালটো পখিলাটোৰ মূল দেহটোৰ ফালে মুখ কৰি থাকে৷ 
বিস্তৃতি
দক্ষিণ ভাৰতীয় সাধাৰণ ব্লুবটলৰ প্ৰকাৰ()
এই পখিলাবিধ সমগ্ৰ দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিস্তৃত হৈ আছে৷ ইয়াৰ বিভিন্ন উপ-প্ৰজাতি  ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকা (. .  আৰু ), চীন আৰু টাইৱান (. .  আৰু ), জাপান (. . ), ইণ্ডোনেছিয়া তথা নিউ গিনি (. . ), আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া (. . ) ত দেখা পোৱা যায়৷ 

ভাৰতবৰ্ষত ই দক্ষিণৰ দাক্ষিণাত্য ( )ৰ পৰা কাশ্মীৰৰ হিমালয় পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছে৷

বাসস্থান
এই পখিলাবিধ সাধাৰণতে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১৬০০ মিটাৰৰ তলৰ সেমেকা বৰ্ষাৰণ্যত দেখা পোৱা যায়৷ এনে ঠাইসমূহত ইয়াক গছৰ উচ্চতাতকৈ কিছু ওপৰত (  ) উৰা দেখা পোৱা যায়৷ 
আচৰণ
খাদ্য
সাধাৰণ ব্লুবটল পখিলাৰ পলুৱে সাধাৰণতে লৰেচি (), মিৰটেচি (), চেপটেচি () আৰু ৰুটেচি () আদি গোত্ৰ বিভিন্ন উদ্ভিদৰ পাত খাই জীয়াই থাকে৷ বিশেষকৈ ..  আৰু .. নামৰ উপ-প্ৰজাতি দুটাই দালচেনি (),  ,    আদি গছৰ পাত খাই বুলি জনা যায়৷

মতা পখিলাবোৰে বাটৰ কাষত বা পানীৰ ডোঙাৰ চাৰিওকাষে জুম পাতি পৰি খাদ্য খোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ পূৰ্ণবয়স্ক পখিলাই ফুলৰ মৌ আদি খায়৷ , . 2006.         . .  . . . 103(1):119-120 
 তামিলনাডুত বোকাৰ চাৰিওকাষে জুমপাতি খাদ্য গ্ৰহণ কৰি থকা (  ) অৱস্থাত

প্ৰব্ৰজন
সাধাৰণ ব্লুবটল পখিলাই দক্ষিণ ভাৰতলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে বুলি জনা যায়৷ নিলিগিৰি পাহাৰত কৰা এটা অধ্যয়নত এই পখিলাবিধে মুঠ প্ৰব্ৰজনকাৰী পখিলাৰ প্ৰায় ৫ অধিকাৰ কৰি আছে বুলি জনা গৈছে৷ 
 
তথ্যসূত্ৰ
150 . .        ,    

লগতে চাওক
   (2005)    .  .
   (1994)        .
 ..  (1932)     , 2 .    , 
বাহ্যিক সংযোগ

    
.
শ্ৰেণী:পখিলা