marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
পাগলাদিয়া নদী () বা পাগ্লাদিয়া নদী ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ উত্তৰবাহিনী উপনদী পাগলাদিয়া নদীৰ উদ্গম স্থান হৈছে ভূটান পাহাৰৰ দেওথাং ই ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সৈতে মিলিত হোৱাৰ আগতে অসমৰবাক্সা জিলা আৰু নলবাৰী জিলাৰ মাজেৰে বৈ গৈছে পাগলাদিয়া নদী চিৰস্থায়ী আৰু তলি দাং খোৱাৰ বাবে গভীৰ নহয় বিশেষভাৱে আকস্মিক বানপানী আৰু উচ্চ পানী বহনৰ হাৰৰ বাবে পাগলাদিয়া জনাজাত

গতিপথ
পাগলাদিয়া নদী ভূটান পাহাৰৰ দেওথাং নামৰ ঠাইত উৎপত্তি হৈছে তাৰপিছত ই অসমৰ বাক্সা জিলাত প্ৰৱেশ কৰিছে তাৰপিছত নলবাৰী জিলাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে বাৰিষা কালত ই প্ৰচুৰ পানী কঢ়িয়াই নিয়ে নদীখনৰ বুকুত গেদ জমা হোৱাৰ বাবে বেছি গভীৰ নহয় বাৰিষা কালত পানীৰে উপচি পৰা অৱবাহিকাটো সক্ৰিয়ভাৱে গতিপথ সলনি কৰা প্ৰকৃতিৰ দ্বাৰা বিকশিত হৈছে আৰু ইয়াৰ ফলত জটিল গতিপথৰ আৰ্হিৰ অৱবাহিকা গঢ় লৈ উঠিছে মৰা পাগলাদিয়া নামেৰে জনাজাত পূৰ্বৰ পাগলাদিয়াৰ এৰাসুঁতিৰ অংশ এতিয়াও বাক্সা জিলাৰ খাগ্ৰাবাৰী আৰু বৰমাৰ মাজেৰে যোৱা পৰিত্যক্ত নলাৰ ৰূপত দেখা যায়

বৰ্তমান স্থিতি
শেহতীয়াকৈ নলবাৰী জিলাত পাগলাদিয়া নদীৰ পাৰত কৃষিবিপ্লৱ আৰু নদী পৰ্যটনৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰকল্প গঢ় লৈ উঠিছে নলবাৰী বালিতাৰাৰ জ্যোতি ফাৰ্মাৰ্চ ক্লাৱে নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা কঁহুৱা ৰিজৰ্ট আৰু পাগলাদিয়া ৰিজৰ্টএ নদীকেন্দ্ৰিক কৃষি পৰ্যটনত উদগনি যোগাইছে

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
পাগলাদিয়া নদীক বিষয় হিচাপে লৈ অসমীয়া সংগীত আৰু সাহিত্যক অলেখ সৃষ্টিয়ে সমৃদ্ধ কৰিছে৷ ভূপেন হাজৰিকাৰ এটি গীতত পাগলাদিয়া নদীক কেন্দ্ৰ কৰি ইয়াৰ স্থানীয় সমাজৰ এখন ছবি প্ৰতিফলিত হৈছে৷ আমাক সোধা যদি  (কম) গাঁৱৰ আয়ুসৰেখা হল পাগলাদিয়া নদী  এই নদীৰ পানীয়ে (আমাৰ) দেহা শীতলায়- এই গীতটো পাগলাদিয়া নদীক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা হৈছে৷ তেনেদৰে, নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ সেই নদী নিৰৱধি, ইপাৰৰ ঘৰ সিপাৰৰ ঘৰ আদি উপন্যাসত মূল উপজীব্য হিচাপে পাগলাদিয়া নদীয়ে স্থান লাভ কৰিছে৷ কবি হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ কবিতাতো পাগলাদিয়া নদীয়ে স্থান পাইছে৷

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
পাগলী এখন একশ্বন, ৰোমাঞ্চ আৰু ট্ৰেজেডিধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ছবিখনৰ পৰিচালক ৰূপজ্যোতি বৰা, তেখেতে ছবিৰ কাহিনীকাৰ আৰু চিত্ৰনাট্যৰ ৰচক প্ৰযোজনা কৰিছে প্ৰেমা দত্ত, বিশ্বেশ্বৰ দত্ত আৰু নিপ কোঁৱৰে সহ প্ৰযোজক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ দাস আৰু উদয় গগৈ আৱহ সংগীত অনুৰাগ শইকীয়াৰ, গীতাংশৰ সংগীত অৰূপ দত্তৰ নেপথ্য গায়ক জুবিন গাৰ্গ, কল্পনা পাটোৱাৰী, প্ৰিয়ংকা ভৰালী আৰু ৰোহিত সোণাৰ নৃত্য নিৰ্দেশনা অসীম বৈশ্য আৰু ৰূপজ্যোতি বৰাৰ

কাহিনী
এগৰাকী সহজ-সৰল গাঁৱলীয়া ছোৱালীয়ে ঘটনাৰ পাকচক্ৰত সোমাই অদ্ভুত আচৰণ কৰিবলগীয়া হোৱাটোৱেই ছবিখনৰ কাহিনীৰ মূল ভাগ ছবিখনত দুটা গেটআপত নায়িকাৰ অভিনয় কৰিছে প্ৰস্তুতি পৰাশৰে প্ৰস্তুতি পৰাশৰৰ বাহিৰেও অভিনয় কৰিছে নয়ন নিৰ্বাণ, পৱিত্ৰপ্ৰাণ বৰা, প্ৰদীপ নিশীথ, ৰমেন তামুলী, অসীম বৈশ্য, ধ্ৰুৱ, বিশাল, কবিতা দুৱৰা আৰু লিজা নন্দিনীয়েচিত্ৰবাণী, বুধবৰীয়া পৰিপূৰিকা বহুমুখ, আমাৰ অসম, পৃঃ ৪, ৬ মে, ২০১৫

মুখ্য চৰিত্ৰত
 নয়ন নিৰ্বান বৰুৱা
 প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
 অৰুণ হাজৰিকা
 সিদ্ধাৰ্থ কলিতা
 ৰমেন তামুলী

সংগীত
বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা 'অৰূপ দত্ত'ৰ গীত লিখিছিল স্পন্দন, অনুপম শইকীয়া আৰু অজয় ফুকনে

তথ্য সমল

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
পাগলী, তোমাৰ সঙ্গে হৈছে বঙালী কবি জয় গোস্বামীৰ ৪৩টা কবিতাৰ সংকলন, যি জানুৱাৰী ১৯৯৪-ত আনন্দ প্ৰকাশনদ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল ২০০০ চনত, এইখন কাব্য সংকলনৰ বাবে জয় গোস্বামীয়ে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে

কবিতাসমূহ

 "মা আৰ মেয়েটি"
 "দুখানি হাতেৰ সৰোবৰ"
 "শুকনো পাতাৰ ডালে"
 "স্পৰ্শ"
 "কলঙ্ক, আমি কাজলেৰ"
 "মাসিপিসি"
 "পথ"
 "ঘুমন্ত দেবতা"
 "কুকুৰছানাদেৰ গল্প"
 "কে জন্মায়, হে বৈশাখ" 
 "ৰ্যাগিং"
 "হাঁস" 
 "মৃত্যুটিকে ৰচনা কৰি"
 "ঋণ"
 "এসেছি, কুসুম"
 "দোল: শান্তিনিকেতন"
 "গীতিসূৰ্য: প্ৰেমসংখ্যা"
 "ঋষি ও ৰাঙ্গা মেঘ"
 "ভোজসভা"
 "তেজ"
 "জাতিস্মৰ"
 "ও আকাশপাৰ"
 "আকাশতীৰেৰ বন্ধু"
 "গুপ্তচৰ"
 "ঢেউগুচ্ছ"
 "যশগীতি" 
 "এক লাইন, দু লাইন"
 "দিকভ্ৰান্তি"
 "ৰানীকুঠি"
 "একফোঁটা"
 "পাঁচালি: দম্পতীকথা"
 "প্ৰাক্তন"
 "বন্ধু"
 "জ্বলো"
 "জলহওয়াৰ লেখা"
 "সূৰ্যঢেউ, দুৰ্বাদল"
 "সবচেয়ে উচ্চ তাৰকাকে আমি বলি"
 "সূৰ্য"
 "ৰূপকথা"
 "বয়ঃসন্ধি"
 "মৃত্যু সব লেখাপড়া"
 "চোখ পাল্টায় কয়"
 "লোকজন"

জনপ্ৰিয়তা
এই সংকলনখনে জয় গোস্বামীৰ অনন্য কাব্য-শৈলীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যত তেওঁ বঙালী কবিতাৰ পৰম্পৰাগত ছন্দৰ লগত আধুনিক ভাষা আৰু জীৱন-অনুভৱৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাইছে কেইটামান কবিতা, বিশেষকৈ "পাঁচালি: দম্পতীকথা", যুৱ পাঠকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈছে আৰু বহুতে ইউটিউবত আবৃত্তি হিচাপে আপলড কৰিছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
পাচন তন্ত্ৰ () হৈছে মানুহ আৰু আন উচ্চস্তৰৰ প্ৰাণীসমূহৰ পাচন প্ৰক্ৰিয়া সমাধা কৰা এক অংগ তন্ত্ৰ মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰ এডাল খাদ্যনলী আৰু কিছুমান পাচক গ্ৰন্থিৰে গঠিত খাদ্যনলী হ'ল মুখৰপৰা আৰম্ভ কৰি পায়ু পৰ্যন্ত পাকখোৱা ন মিটাৰ মান দৈৰ্ঘ্যৰ এডাল দীঘল নলী বিভিন্ন কাৰ্য সমাধা কৰাৰ বাবে নলীডাল বিভিন্ন অংশত বিভক্ত:-মুখ, মুখগহ্বৰ, টেটু (ডিঙি), গ্ৰাসনলী, পাকস্থলী, অন্ত্ৰ আদি অন্ত্ৰ দুটা পুনৰ দুটা ভাগত বিভক্ত - ক্ষুদ্ৰান্ত আৰু বৃহদান্ত্ৰ ক্ষুদ্ৰান্ত ডুৱেডেনাম, মধ্যান্ত্ৰ বা জেজুনাম আৰু ইলিয়ামেৰে গঠিত বৃহদান্ত্ৰ ক'লন () আৰু মলভাণ্ডাৰে গঠিত মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত পাঁচ প্ৰকাৰৰ পাচন গ্ৰন্থি থাকে - লালটি গ্ৰন্থি, যকৃৎ, অগ্নাশয়, পাকস্থলী গ্ৰন্থি আৰু আন্ত্ৰিক গ্ৰন্থি এই গ্ৰন্থিবোৰৰপৰা নিঃসৰিত পাচক ৰসে খাদ্যৰ পাচন কাৰ্যত সহায় কৰে 

 মানুহৰ পাচন
মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত, খাদ্য মুখত প্ৰৱেশ কৰে আৰু গুড়াকৰণৰ (চব্যন, এক প্ৰকাৰৰ  পাচন) দ্বাৰা পাচন আৰম্ভ হয়, লালটিয়ে খাদ্যবোৰ তিয়াই পেলায় লালটি হৈছে লালটি গ্ৰন্থিয়ে নিঃসৰণ কৰা একপ্ৰকাৰৰ পাচক ৰস, ইয়াত থকা ছেলিভাৰী এমাইলেইজ নামৰ এবিধ উৎসেচকে খাদ্যত থকা স্বেতসাৰৰ পাচন ঘটাই; লালটিত থকা মিউকাছে, খাদ্যখিনি পিছল কৰে, আৰু হাইড্ৰ'কাৰ্বনেটে, এমাইলেইজৰ কাৰ্য ক্ষমতা বঢ়াবলৈ উপযুক্ত ৰ আদৰ্শ পৰিৱেশ (ক্ষাৰকীয়) সৃষ্টি কৰে গুড়াকৰণ আৰু স্বেতসাৰ পাচনৰ পাছত, খাদ্যবোৰ সৰু পিণ্ড আকাৰ লৈ খাদ্যনলীৰ মাজেৰে পাকস্থলীত প্ৰৱেশ কৰে পাকস্থলীত গেছট্ৰিক ৰসে প্ৰ'টিনৰ পাচন আৰম্ভ কৰে গেছট্ৰিক ৰসত প্ৰধানকৈ হাইড্ৰ'ক্লৰিক এচিড আৰু পেপছিন থাকে এই দুবিধ ৰসে পাকস্থলীৰ বেৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ পৰা সুৰক্ষা দিবৰ বাবে পাকস্থলীৰ পৰা ক্ষৰিত মিউকাছে ইয়াৰ বেৰত এটা পাতল তৰপৰ সৃষ্টি কৰে পাকস্থলীৰ সংকোচন-প্ৰসাৰণ ঘটাৰ ফলত খাদ্য আৰু পাচকৰ ৰসবোৰ ভালদৰে মিহলি হৈ পৰে 

কিছুসময়ৰ পাছত (যেনে, মানুহৰ ১২ ঘণ্টা, ঘৰুৱা কুকুৰৰ ৪৬ ঘণ্টা, ঘৰুৱা মেকুৰীৰ ৩৪ ঘণ্টা), গাঢ় জুলীয়া খাদ্য বোৰ ডুঅ'ডেনামত প্ৰৱেশ কৰে ইয়াত এই অৰ্ধ পাচন হোৱা খাদ্য খিনিত অগ্নাশয়ৰ পৰা পাচক উৎসেচক আৰু যকৃতৰ পৰা পিত্ত ৰস আহি মিহলি হয় আৰু ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি যায়, পাচন কাৰ্য চলি থাকে সম্পূৰ্ণ পাচন হোৱাৰ পাচত ই তেজলৈ শোষিত হয় ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত ৯৫ শোষণ সম্পন্ন হয় বৃহদান্ত্ৰত (ক'লন) তেজলৈ পানী আৰু খনিজ লৱণ পুনৰ শোষিত হয় ইয়াত বেক্টেৰিয়াই উৎপাদন কৰা কিছুমান ভিটামিন, যেনে বায়টিন আৰু ভিটামিন  (27) আদিৰো শোষণ হয় অৱশিষ্ট বৰ্জ্য পদাৰ্থবোৰ পায়ুৰ যোগেদি মল আকাৰে দেহৰ পৰা নিস্কাষিত হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ
পাচন নলী (,  ,  ,  , ,  বা  ) হৈছে খাদ্য গ্ৰহণ কৰি, পাচন ঘটাই, খাদ্যত থকা শক্তি আৰু পোষক তত্ত্ব শোষণ কৰি অপ্ৰয়োজনীয় অৱশেষক মল আকাৰে দেহৰ বাহিৰলৈ নিষ্কাষণ কৰা, মানুহ বা অন্য প্ৰাণীৰ দেহত থকা এক প্ৰকাৰৰ অংগ তন্ত্ৰ মুখ, খাদ্যনলী, উদৰ বা পেট আৰু অন্ত্ৰ হৈছে পাচন নলীৰ অংশ 

সকলো দ্বিপাৰ্শীয় জীৱ জীৱৰেই পাচন নলী থাকে ই হৈছে পাচন অংগলৈ খাদ্য পৰিবহণ কৰা এডাল নলী বৃহৎ জীৱবোৰৰ পাচন নলীত এটা নিষ্কাশন ছিদ্ৰ বা পায়ু থাকে, ইয়াৰ দ্বাৰা এই জীৱ বোৰে খাদ্য পাচনৰ পিছত ৰৈ যোৱা বৰ্জিত পদাৰ্থসমূহ মল হিচাপে দেহৰ বাহিৰলৈ নিষ্কাষণ কৰে কিছুমান সৰু আকাৰৰ জীৱৰ পায়ু নাথাকে, ইহঁতে অন্য পদ্ধতিৰে যেনে, মুখেৰে খাদ্যৰ কঠিন বৰ্জনীয় পদাৰ্থ নিষ্কাষণ কৰে মানুহৰ পাচন নলী, খাদ্যনলী, উদৰ, আৰু অন্ত্ৰেৰে, (ক্ষুদ্ৰান্ত আৰু বৃহদান্ত্ৰ) গঠিত আৰু ই উৰ্ধ আৰু অৰ্ধ পাচন নলী (    ) নামৰ দুটা ভাগত বিভক্ত পাচন নলী বুলিলে মুখৰ পৰা পায়ুলৈকে সকলো গঠন, পাচনৰ বাবে ব্যৱহৃত সকলো প্ৰধান অংগ, যেনে উদৰ, ক্ষুদ্ৰান্ত, আৰু বৃহদান্ত্ৰ আদি লগ লাগি গঠন কৰা এটা ধাৰাবাহিক গমন পথক বুজায় যিকি নহওক, এটা সম্পূৰ্ণ মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত খাদ্যনলীৰ লগতে অন্য সহায়ক অংগবোৰ (জিভা, লালটি গ্ৰন্থি, অগ্নাশয়, যকৃৎ আৰু পিত্তস্থলী) থাকে প্ৰতিটো খণ্ডৰ ভ্ৰূণীয় বিকাশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পাচন নলীক অগ্ৰ পাচন নলী (), মধ্য পাচন নলী (), আৰু পৃষ্ঠ পাচন নলী () হিচাপেও বিভক্ত কৰা হয় মানুহৰ সম্পূৰ্ণ পাচন নলী প্ৰায় ৯ মিটাৰ (৩০ ফুট) দীঘল জীৱিত অৱস্থাত ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য কিছু কম হয়, কাৰণ তেতিয়া কোমল পেশী কলাৰে গঠিত অন্ত্ৰটো কিছু পৰিমাণে সংকোচিত হৈ থাকে

পাচন নলীত বহুত লক্ষ নিযুত অনুজীৱ বাস কৰে, তাৰে প্ৰায় ৪,০০০ ভিন্ন প্ৰকাৰৰ বেক্টেৰিয়া থাকে, যিয়ে স্বাস্থ্য প্ৰতিৰক্ষা আৰু বিভিন্ন জৈৱিক ক্ৰিয়া পৰিচালনাত বিভিন্ন ভূমিকা পালন কৰে পাচন কাৰ্য নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে পাচন নলীৰ কোষ বোৰে হৰম'ন নিঃসৰণ কৰে এই পাচক হৰম'ন, গেষ্ট্ৰিণ, ছেক্ৰেটিন, কলিচিষ্ট'কাইনিন, আৰু ঘ্ৰেলিন, আদিয়ে  বা  ক্ৰিয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, কোষৰ পৰা এই হৰম'ন নিঃসৰণ ক্ৰমবিকাশৰ যোগেদি সঞ্চিত গঠন নিৰ্দেশ কৰে . 2005.    .  : .  57.

 গঠন 
মুখ: মুখৰ পৰাই পৌষ্টিকনলীৰ আৰম্ভ হয় ই নাসাৰন্ধ্ৰৰ ঠিক তলতে থকা এটা ডাঙৰ ছিদ্ৰ ইয়াৰ ওপৰ আৰু তলৰফালে ওঠৰ দ্বাৰা বেষ্টিত থাকে 
ডিঙি: মুখ গহ্ববৰৰ পিছৰ অংশক ডিঙি বা গল বোলে ইয়াৰ মাজেৰেই মুখগহ্ববৰৰ পৰা খাদ্যবস্তু খাদ্যনলীলৈ আহে ই সাধাৰণতে ১৩ - ১৫ ছেমি দীঘল হয় 
খাদ্যনলী: ডিঙিৰ পৰা পাকস্থলী পৰ্যন্ত থকা নলীটোৰ নাম খাদ্যনলী খাদ্যবস্তু এই নলীৰ মাজেৰে পাকস্থলীলৈ আহে 
পাকস্থলী: খাদ্যনলী আৰু ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ মাজত থকা থলীসদৃশ অঙ্গ ইয়াৰ প্ৰাচীৰ কঠিন আৰু পেশীবহুল ইয়াৰ প্ৰাচীৰত অসংখ্য গেষ্ট্ৰিক গ্ৰন্থি থাকে পাকস্থলীৰ পেশী সংকোচন আৰু প্ৰসাৰণৰ যোগেদি খাদ্যবস্তু মণ্ডলৈ পৰিনত কৰে গেষ্ট্ৰিক গ্ৰন্থিৰ পৰা নিঃসৃত ৰসে খাদ্য পৰিপাকত সহায় কৰে 
ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ: পাকস্থলীৰ পৰা বৃহদান্ত্ৰ পৰ্যন্ত বিস্তৃত দীঘল পাচক নলীক ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰ বোলে ই ৩টা অংশত বিভক্ত, ক্ৰমে: ডুৱডেনাম, জুজেনাম আৰু ইলিয়াম 
বৃহদান্ত্ৰ: ইলিয়ামৰ পৰা পায়ু পৰ্যন্ত বিস্তৃত শকত নলাকৃতি অংশটো হ'ল বৃহদন্ত্ৰ ইয়াৰ তিনটা অংশ হৈছে, ক্ৰমে: ছিকাম , ক'লন আৰু মলাশয় 
পায়ু: পাচক নলীৰ অন্তিম ছিদ্ৰটোৱেই হৈছে পায়ু মলাশয়ত জমা হোৱা মল ইয়াৰ যোগেদিয়েই শৰীৰৰ বাহিৰলৈ নিষ্কাষিত হয় 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাচন তন্ত্ৰ
পাচন  হৈছে ৰক্তৰ পাজমালৈ শোষিত হ'ব পৰাকৈ খাদ্যৰ বৃহৎ অনুবোৰ ভাগি ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ জলদ্ৰাব্য অণুলৈ পৰিণত হোৱা প্ৰক্ৰিয়া কিছুমান জীৱৰ, ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত এই ক্ষুদ্ৰ অণুবোৰ প্লাজমালৈ শোষিত হয় পাচন দুই প্ৰকাৰে হব পাৰে:  আৰু ৰাসায়নিকভাৱে   বুলিলে খাদ্যৰ বৃহৎ অণুবোৰক সৰু সৰু অংশলৈ টুকুৰা টুকুৰ কৰা বুজাই আৰু এই কাৰ্যত কেতিয়াবা উৎসেচকো ব্যৱহৃত হয়, আনহাতে ৰাসায়নিক পাচনত খাদ্যবোৰ উৎসেচকৰ প্ৰভাৱত দেহে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাকৈ অতি ক্ষুদ্ৰ অনুলৈ ৰূপান্তৰিত হয়

মানুহৰ পাচন তন্ত্ৰত, খাদ্য মুখত প্ৰৱেশ কৰে আৰু গুড়াকৰণৰ (চব্যন, এক প্ৰকাৰৰ  পাচন) দ্বাৰা পাচন আৰম্ভ হয়, লালটিয়ে খাদ্যবোৰ তিয়াই পেলায় লালটি হৈছে লালটি গ্ৰন্থীয়ে নিঃসৰণ কৰা একপ্ৰকাৰৰ পাচক ৰস, ইয়াত থকা ছেলিভাৰী এমাইলেইজ নামৰ এবিধ উৎসেচকে খাদ্যত থকা স্বেতসাৰৰ পাচন ঘটাই; লালটিত থকা মিউকাছে, খাদ্যখিনি পিছল কৰে, আৰু হাইড্ৰ'কাৰ্বনেটে, এমাইলেইজৰ কাৰ্য ক্ষমতা বঢ়াবলৈ উপযুক্ত ৰ আদৰ্শ পৰিৱেশ (ক্ষাৰকীয়) সৃষ্টি কৰে গুড়াকৰণ আৰু স্বেতসাৰ পাচনৰ পাছত, খাদ্যবোৰ সৰু পিণ্ড আকাৰ লৈ খাদ্যনলীৰ মাজেৰে পাকস্থলীত প্ৰৱেশ কৰে পাকস্থলীত গেছট্ৰিক ৰসে প্ৰ'টিনৰ পাচন আৰম্ভ কৰে গেছট্ৰিক ৰসত প্ৰধানকৈ হাইড্ৰ'ক্লৰিক এচিড আৰু পেপছিন থাকে এই দুবিধ ৰসে পাকস্থলীৰ বেৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ পৰা সুৰক্ষা দিবৰ বাবে পাকস্থলীৰ পৰা ক্ষৰিত মিউকাছে ইয়াৰ বেৰত এটা পাতল তৰপৰ সৃষ্টি কৰে পাকস্থলীৰ সংকোচন-প্ৰসাৰণ ঘটাৰ ফলত খাদ্য আৰু পাচৰ ৰসবোৰ ভালদৰে মিহলি হৈ পৰে

কিছুসময়ৰ পাছত (যেনে, মানুহৰ ১২ ঘণ্টা, ঘৰুৱা কুকুৰৰ ৪৬ ঘণ্টা, ঘৰুৱা মেকুৰীৰ ৩৪ ঘণ্টা), গাঢ় জুলীয়া খাদ্য বোৰ ডুঅ'ডেনামত প্ৰৱেশ কৰে ইয়াত এই অৰ্ধ পাচন হোৱা খাদ্য খিনিত অগ্নাশয়ৰ পৰা পাচক উৎসেচক আৰু যকৃতৰ পৰা পিত্ত ৰস আহি মিহলি হয় আৰু ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি যায়, পাচন কাৰ্য চলি থাকে সম্পূৰ্ণ পাচন হোৱাৰ পাচত ই তেজলৈ শোষিত হয় ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত ৯৫ শোষণ সম্পন্ন হয় বৃহদান্ত্ৰত (ক'লন) তেজলৈ পানী আৰু খনিজ লৱন পুণৰ শোষিত হয় ইয়াত বেক্টেৰিয়াই উৎপাদন কৰা কিছুমান ভিটামিন, যেনে বায়টিন আৰু ভিটামিন  (27) আদিৰো শোষণ হয় অৱশিষ্ট বৰ্জ্য পদাৰ্থবোৰ পায়ুৰ যোগেদি মল আকাৰে দেহৰ পৰা নিস্কাষিত হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ত্ব
পাছিঘাট উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যত অৱস্থিত পূব ছিয়াং জিলাৰ সদৰ ঠাই৷ এই নগৰখন সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১৫৫ মিটাৰ উচ্চতাত হিমালয় পৰ্বতমালাৰ একাংশ জুৰি অৱস্থিত৷ পাছিঘাট অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ভিতৰত প্ৰাচীনতম নগৰ বুলি জনা যায়৷:      .   .  

 ইতিহাস  
ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত আবৰ পাহাৰ আৰু উত্তৰৰ সমগ্ৰ অঞ্চলৰ প্ৰাশাসনৰ সুবিধাৰ্থে ১৯১১ চনত পাছিঘাট নগৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ ইয়াৰ পূৰ্বে পাছিঘাট আদি জনজাতিৰ বিভিন্ন গাঁৱৰ সমষ্টি আছিল৷ ওঠৰশ শতিকাৰ পৰা চলি অহা  এংলো-আবৰ যুদ্ধ সমূহে পাছিঘাটক প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ হিচাপে বিকাশ কৰাৰ প্ৰয়োজনীতা আনি দিছিল৷ ১৯১২ চনৰ অন্তিমখন এংলো-আবৰ যুদ্ধ সংঘটিত হয়৷     

 ভৌগোলিক অৱস্থান 
পাছিঘাটৰ ভৌগোলিক অৱস্থান .  ,  -  এই নগৰখন সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১৫৩ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত৷ পাছিঘাটৰ জলবায়ু সেমেকা অৰ্ধনাতিশীতোষ্ণ ( )৷ পাছিঘাটৰ মাজেৰে বৈ যোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ অংশটোৰ নাম দিহাং বা ছিয়াং৷  
 অৰ্থনীতি 
পাছিঘাটৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোকৰ জীৱিকাৰ মূল উপায় কৃষি৷ অঞ্চলটোত উৎপাদিত প্ৰধান শস্য ধান৷  তাৰোপৰি পাছিঘাটত কেইবাখনো বৃহৎ চাহবাগান আছে৷  

 জনসংখ্যা  
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পাছিঘাটৰ জনসংখ্যা ২৪,৬৫৬ জন৷  ইয়াৰে ৫০.৬৩ পুৰুষ আৰু ৪৯.৩৭ মহিলা৷ পাছিঘাটৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৯.৬ ৷ ইয়াৰে পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৫.৩৩ আৰু মহিলাৰ ৭৩.৭৪৷ পাছিঘাটৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১২ ছবছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷   

নগৰখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক আদি জনজাতিৰ৷   
 সংস্কৃতি 
পাছিঘাফৰ অদি লোকসকলে নানা উৎসৱ যেনে চওলুং (), আৰান (), ইতুৰ () আদি উদযাপন কৰে৷ ইয়াৰে চওলুং আদিসকলৰ প্ৰধান উৎসৱ৷ এই উৎসৱৰ মূলত: আদিসকলৰ  দেৱী - ৰ আৰাধনাৰ বাবে পালন কৰা হয়৷
 যাতায়ত 
পাছিঘাট ১৫ নং ঘাইপথেদি অসমৰ গুৱাহাটী, লখিমপুৰ আৰু ইটানগৰৰ লগত সংযুক্ত৷ তাৰোপৰি ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়েদি ফেৰীৰে উৰিয়ামঘাটলৈ যাত্ৰা কৰাৰ সুবিধা আছে৷ উৰিয়ামঘাটৰ পৰা পাছিঘাট মাথোঁ ৩২ কিমি দুৰত্বত অৱস্থিত৷ পাছিঘাটৰ নিকটতম ৰেলৱে ষ্টেচনটো মুৰ্কংচেলেকত অৱস্থিত৷ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যিক পৰিবহণ সেৱা (    ) য়ো বিভিন্ন অঞ্চললৈ নিয়মীয়া বাছ সেৱা আগবঢ়ায়৷ ২০১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ পৰা পাছিঘাটৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ নিয়মীয়া বিমানসেৱাও আৰম্ভ হৈছে৷   

 জলবায়ু 

 পৰ্য্যটন 
 দায়িং এৰিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (   )  পাছিঘাটৰ এখন উল্লেখযোগ্য বনাঞ্চল৷ 
 পাংগিন () পাছিঘাটৰ পৰা ৬০ কিমি দুৰত্বত অৱস্থিত৷ এই অঞ্চলত কেইবাবিধো আপুৰুগীয়া উদ্ভিদ পোৱা যায়৷ 
 বডাক () এখন বনভোজৰ বাবে জনপ্ৰিয় ঠাই৷ 
 কেকাৰ মনিয়াং ( )  ঐতিহাসিক স্থান যত ১৯১১ চনত আদি জনজাতিৰ ব্ৰিটিছৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হৈছিল৷ 
 কমছিং () ঐতিহাসিক গাওঁ 
 কমলিঘাট () ঐতিহাসিক ব্ৰিটিছ শাসিত নগৰ কিন্তু ছিয়াং নদীয়ে গতি সলাই পেলোৱাৰ ফলত বৰ্তমান চাপৰি অঞ্চল৷ 
 পাছিঘাট বৌদ্ধ মন্দিৰ (  )  পাছিঘাটৰ একমাত্ৰ বৌদ্ধ মন্দিৰ৷ 
 পূব ছিয়াং জিলা সংগ্ৰহালয় (   )
 আদি বানে কেবাং প্ৰধান কাৰ্যালয় (   ) আদি জনজাতিৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান৷ 
গমচি () ঐতিহাসিক স্থান৷  

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক  সংযোগ 

  

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
পাছিথিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক:  বা ; ইংৰাজী: ; সাম্ভৱ্য অৰ্থ: 'সকলোৰে ওচৰলৈ দৌৰি যোৱাজন' বা 'সকলোৱে শ্ৰদ্ধা কৰা দেৱী'), (1724) . 1900-1901.,  (1843) .20. গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত পাৰ্ছিথিয়া বুলিলে তলৰ চৰিত্ৰ কেইটা বুজোৱা হয়:

পাছিথিয়া: গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছ আৰু সাগৰীয় দেৱী অ'চেনিড ড'ৰিছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা আছিল,  18.40; ,  249; , 1.2.7; ,  ,  18.41; , 1.2.7; ,  240

পাছিথিয়া: গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী অন্যতম সৌন্দৰ্য্য আৰু অনুগ্ৰহৰ দেৱী (গ্ৰেচ) আৰু হিপনোছৰ পত্নী আছিল ননছৰ মহাকাব্য ডাইঅনিচিয়াকাত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা) তেওঁ এফ্ৰোডাইটিৰ তিনি গৰাকী পৰিচাৰিকা গ্ৰেচৰ ভিতৰত অন্যতম অছিল

পাছিথিয়া: গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ এগৰাকী নাইয়াড৷ তেওঁ এথেন্সৰ ৰজা ইৰিথনিয়াছৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল৷ তেওঁলোক প্ৰথম পাণ্ডিয়ন আৰু অন্যান্য সন্তান সকলৰ পিতৃ-মাতৃ সাধাৰণতে তেওঁৰ নাম প্ৰক্সিথিয়া () বুলি কোৱা হয়, 3.14.6

শ্ৰুতিকথা
ইলিয়াডত পাছিথিয়াক কনিষ্ঠা চেৰাইটগ্ৰেচসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি কোৱা হৈছে হীৰাই ট্ৰ'জান যুদ্ধৰ কাৰ্য্যৰ পৰা জিউছক সাময়িকভাৱে আঁতৰাই পেলোৱাৰ সহায় বিচাৰি টোপনিৰ দেৱতা হিপনছৰ কাষ চাপে তেওঁৰ সহায়ৰ বিনিময়ত হীৰাই ষ্টাইক্সৰ ওচৰত শপত খায়, পাছিথিয়াক হিপ্নছৰ সৈতে বিবাহৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে৷ হিপ্নছে তেওঁক সদায় ভাল পাইছিল বুলিও কোৱা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোকগাথা
গ্ৰেচসকল

পাছিথিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: , ইংৰাজী: ,  বা ) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী অন্যতম সৌন্দৰ্য্য আৰু অনুগ্ৰহৰ দেৱী (গ্ৰেচ) আৰু হিপনোছৰ পত্নী আছিল ননছৰ মহাকাব্য ডাইঅনিচিয়াকাত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা) তেওঁ এফ্ৰোডাইটিৰ তিনি গৰাকী পৰিচাৰিকা গ্ৰেচৰ ভিতৰত অন্যতম অছিল

পিতৃ-মাতৃ
হোমাৰৰ ইলিয়াডত পাচিথিয়াৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে যদিও হিপ্নোছৰ পত্নী হিচাপে হীৰাৰ নামহে উল্লেখ কৰা হৈছে,,  14.263276 আৰু তেওঁৰ কোনো স্পষ্ট পিতৃ-মাতৃৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হোৱা নাই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ গ্ৰীক কবি কুইণ্টাছ স্মিৰ্নেয়াছে তেওঁৰ পোষ্টহোমেৰিকাত হিপ্ন'ছ আৰু হীৰাৰ বিবাহৰ জৰিয়তে তেওঁক সম্পৰ্কিত বুলি উল্লেখ কৰিছে, যাৰ ফলত হীৰা পাছিথিয়াৰ মাতৃ হৈ পৰিছে ,  5.395403. ডাইঅ'নিচিয়াকাত তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ডাইঅ'নিছাছ, , 15.91; 16.131132; 33.1027. আৰু পৃথককৈ তেওঁৰ মাতৃৰ নাম হেৰা বুলি কোৱা হৈছে, , 31.186. সমগ্ৰ মহাকাব্যখনৰ মতে এই বিৰোধী দুজন কেনেকৈ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ হ'ল, সেই কথা ননছে বুজাই দিয়া নাই (1931) .182. ননছেৰ গ্ৰন্থত ডাইঅ'নিছছ আৰু ক'ৰ'নিছক 'তিনি গৰাকী গ্ৰেচ'ৰ পিতৃ-মাতৃ বুলি কোৱা হৈছে, য'ত সম্ভৱতঃ পাছিথিয়াকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে,  48.555-556.   (1994) . 209-208.

শ্ৰুতিকথা
ইলিয়াডত পাছিথিয়াক কনিষ্ঠা চেৰাইটগ্ৰেচসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি কোৱা হৈছে হীৰাই ট্ৰ'জান যুদ্ধৰ কাৰ্য্যৰ পৰা জিউছক সাময়িকভাৱে আঁতৰাই পেলোৱাৰ সহায় বিচাৰি টোপনিৰ দেৱতা হিপনছৰ কাষ চাপে তেওঁৰ সহায়ৰ বিনিময়ত হীৰাই ষ্টাইক্সৰ ওচৰত শপত খায়, পাছিথিয়াক হিপ্নছৰ সৈতে বিবাহৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে৷ হিপ্নছে তেওঁক সদায় ভাল পাইছিল বুলিও কোৱা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
200পাজাৰ
পাজাৰ বা গামোচা ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ পুৰুষে ব্যৱহাৰ কৰা এখন বস্ত্ৰ৷ ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ পুৰুষৰ জাতীয় সাজপাৰ তেনেই সাধাৰণ৷  পাজাৰ এখন নানাৰঙী সূতাৰে বোৱা ফুলাম কাপোৰ৷ ইয়াক ৰাভা সমাজত অসমীয়া সমাজৰ বিহুৱানৰ সমানেই মৰ্যাদা দিয়া হয় আৰু পুৰুষসকলে ডিঙিত এইখন মেৰিয়াই লয়৷ পাজাৰ দীঘলে ৩৪ হাত আৰু বহলে ১ হাত৷ ইয়াক পুৰুষে কেতিয়াবা মূৰত পাগুৰি বন্ধা খপং আৰু কঁকালত টঙালি বন্ধা ছেংকোকেন হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে৷ৰাভা জনজাতিৰ সাজপাৰ, আৰতি ৰাভা, লকেয়া, স্মৃতিগ্ৰন্থ, চানডুবি উৎসৱ উদযাপন সমিতি পাজাৰ বা আন পৰিধেয় কাপোৰ ববলৈ ৰাভা মহিলাসকলে কপাহৰ পৰা সূতা কাটি অসমৰ হাবি-বননিত পোৱা গছ-লতাৰ পৰা প্ৰাকৃতিকভাবে সূতাত ৰং কৰিছিল৷ হৰিতকী৷ আশু গছ, হালাই, সিদা, জীয়া, কঁঠাল, নীল, জেতুকা আদি গছৰ ছাল-পাত সিজাই বিভিন্ন পদ্ধতিৰে সূতাত ৰং কৰিছিল৷উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতি, পৃ: নং, ২২৮, মৃগেন শৰ্মা৷ অসমৰ ফুলাম কাপোৰৰ চানেকিৰ সমান মনোৰম চানেকি ভাৰতৰ আন ৰাজ্যত পাবলৈ নাই৷ এই চানেকী গঢ়াত জনজাতীয় শিপিনীৰ অৱদান যথেষ্ট আছে৷ অসমৰ প্ৰায়বোৰ জনজাতীয় লোকৰ জাতীয় বস্ত্ৰ সেই জনগোষ্ঠীৰ জীয়াৰী-বোৱাৰীয়ে তাঁতশালত বৈ উলিয়ায়৷ ভৈয়ামৰ ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ ফুলাম কাপোৰৰ চানেকি অতি মনোৰম৷ আহোম ৰমণীসকলে এনিশাৰ ভিতৰতে সূতা কাটি কাপোৰ বৈ কৱচ কাপোৰ বোৱাৰ দৰে ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ মহিলায়ো মকৰ্দ্দমা ফুল বাছি কাপোৰ বোৱাৰ প্ৰথা আছে৷ মকৰ্দ্দমা ফুল হল, অমাৱশ্যাৰ নিশা নিশটোৰ ভিতৰতে তাঁতৰ বাতি কাঢ়ি তাঁতত জুৰি ফুল বাছি বৈ শেষ কৰিব লাগে৷ ৰাভা তিৰোতাই গোৱা গীতত আছে, বাইক নেৰিবি ভিনি, এৰি নাযাবি মোক, মোকৰ্দ্দমা ফুল তুলি গামচা পিন্ধাম তোক৷ অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ ৰাভা সমাজৰ অৱদান, মণি ৰাভা, অসম সহিত্য সভা পত্ৰিকা, সমন্বয় বিশেষ সংখ্যা, সম্পা: ড উপেন ৰাভা হাকাচাম এই মোকৰ্দ্দমা ফুল বা আন পৱিত্ৰ ফুল যেনে, মূতচ পাৰ বা মজু ফুল এবিধ পৱিত্ৰ ফুলৰ চানেকি আছে৷ অৱশ্যে এনে ফুল বছা কাপোৰ মাৰৈ গীত গোৱা ওজা আৰু দেওধনীয়েহে কঁকালত পিন্ধি লয়৷ নানা ৰং-বৰণীয়া সূতাৰে ফুল বাছি ৰাভা শিপিনীয়ে পাজাৰ বৈ উলিয়ায়৷ বয়ন বিদ্যাত ৰাভা মহিলা অতি চহকী৷ তেওঁলোকে সপোনত ফুল ৰচে আৰু বাস্তৱত তাক ৰূপায়ন কৰে৷অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিলৈ ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ অৱদান, ৰাজেন ৰাভা; অসমৰ সংস্কৃতি বৈচিত্ৰ আৰু সমন্বয়, সম্পা: বগেন গগৈ পাজাৰ বা গামোচা সাধাৰণতে হালধীয়া, ৰঙা, বেঙুনীয়া, বগা কলা আঁচুৰে বোৱা হয়৷ দুই মূৰে দীঘলকৈ দহিসূতা ৰাখি, বিভিন্ন গাঁথনিৰে দহি গাঁথি মাজত বিভিন্ন বুটা দিয়াও দেখা যায়৷  ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ অতি আদৰৰ এই পাজাৰ জাতীয় নৃত্যৰ সময়ত কঁকালত বা ডিঙিত মেৰিয়াই লোৱাৰ উপৰি সভা-সমিতিত অভ্যাগত লোকক পাজাৰেৰে আদৰণিও জনোৱা হয়৷ :..98598990-9898298999593949999998998-9998997979909090-9979999990-990999909

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:ৰাভা জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
180 মন্দিৰৰ দেৱালৰ ওপৰত পঞ্চজন্যৰ চিত্ৰ
পাঞ্চজন্য () জগতৰ পালকৰ্ত্তা হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ শংখ ই তেওঁ ধাৰণ কৰা চাৰিটা প্ৰাথমিক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ অন্যতম পাঞ্চজন্য পঞ্চ মহাভূতৰ প্ৰতীক আৰু ইয়াক বজালে সৃষ্টিৰ আদিম শব্দ উৎপন্ন হয় বুলি গণ্য কৰা হয়

 সাহিত্য 

 মহাভাৰত 
মহাভাৰতৰ মতে বিষ্ণুৱে বিশ্বকৰ্মাই নিৰ্মাণ কৰা চক্ৰবন "  "     ,         ,     ,    ,   .  নামৰ পৰ্বতত পাঞ্চজন নামৰ এজন দৈত্যক (অসুৰ) বধ কৰি পাঞ্চজনে নিজে বাস কৰা শংখৰ খোলাটো জব্দ কৰে শংখৰ নাম সেই দৈত্যৰ নামেৰেই পাঞ্চজন্য ৰখা হয় 

 ভাগৱত গীতা 
ভাগৱততো পাঞ্চজন্যৰ কথা উল্লেখ আছে
180 কৃষ্ণই কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ অন্ত পৰাৰ সংকেত দিবলৈ পাঞ্চজন্যত ফু দিছে (ৰজ্মনামা)

 হৰিবংশ 
হৰিবংশত বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ হাতত কৌমোদকী গদা, সুদৰ্শন চক্ৰ আৰু পদ্মৰ সৈতে পাঞ্চজন্য নামৰ শংখ থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে  কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সময়ত শংখ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল এই শংখই কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ আৰম্ভণি আৰু অন্তৰ সংকেত দিয়া বুলি জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাত গণ্য কৰা হয় 

 স্কন্দ পুৰাণ 
স্কন্দ পুৰাণত শংখৰ উৎপত্তিৰ দুটা কিংবদন্তি আছে 

সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত উদ্ভৱ হোৱা বিভিন্ন পদাৰ্থ আৰু সত্তাৰ ভিতৰত পাঞ্চজন্যৰ কথা উল্লেখ আছে

আন এক কিংবদন্তি অনুযায়ী কৃষ্ণ, বলোৰাম, সুদামা আৰু উদ্ধৱৰ গুৰু সন্দিপনীয়ে কৈছে যে তেওঁৰ পুত্ৰক তীৰ্থযাত্ৰা কৰি থকাৰ সময়ত প্ৰভাসত তিমি এটাই গিলি পেলাইছিল তেওঁ নিজৰ দক্ষিণা হিচাপে পুত্ৰক ঘূৰাই অনাটো বাঞ্ছা কৰে মহাসাগৰে নিজেই কৃষ্ণক ইয়াৰ গভীৰতাত বাস কৰা পাঞ্চজন নামৰ এক মহান দৈত্যৰ অস্তিত্বৰ বিষয়ে অৱগত কৰা বুলি কোৱা হৈছে, যি সঁচাকৈয়ে সন্দিপনীৰ পুত্ৰক গিলি পেলাইছিল কৃষ্ণই তিমিৰ ৰূপত থকা দৈত্যক বধ কৰিলে আৰু তেওঁৰ ভিতৰৰ পৰা পাঞ্চজন্য হাত কৰিলে এই শংখ পূৰ্বতে বৰুণৰ আছিলক গুৰুৰ পুত্ৰক বিচাৰি নাপাই তেওঁ বলোৰামৰ সৈতে নৰকলৈ গৈ তেওঁৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ দাবী জনালে ব্ৰহ্মাই হস্তক্ষেপ নকৰালৈকে যম আৰু চিত্ৰগুপ্তই দেৱতাসকলৰ সৈতে যুঁজ দিয়ে অৱশেষত ব্ৰহ্মাৰ হস্তক্ষেপত তেওঁ পুনৰ জীৱন লাভ কৰিলে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
পাঞ্চালী গুপ্তা () এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত বাতৰি কাকতৰ স্তম্ভলেখক হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী স্ব-নিয়োজিত ৱৰড্ৰব কনচাল্টেণ্ট
জীৱনী
শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ কালছোৱা পাঞ্চালীয়ে গুৱাহাটীত কটায় তেওঁ গুৱাহাটীৰ চেইণ্ট মেৰীজ কনভেণ্ট স্কুল আৰু আৰ্য মহাবিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰে তেওঁ এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জিমনাষ্টো আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বহু খেলত তেওঁ অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ১৯৯২ চনত তেওঁ মিচ গুৱাহাটী খিতাপ অৰ্জন কৰে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মিচ নৰ্থইষ্ট আৰু মিচ আছাম খিতাপ অৰ্জন কৰে ২০০২ চনত তেওঁ গ্লেডৰেজ মেগা মডেল টাইটেলত বিজয়ী হয় 

মাত্ৰ চৈধ্য বছৰ বয়সতে তেওঁ এগৰাকী মডেল হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে তেওঁ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও মিউজিক ভিডিঅত অৱতীৰ্ণ হয়  আই কিলড্ হিম চাৰ (১৯৯৫),মনচুন ৱেডিং (২০০১),ৰকিন মীৰা (২০০৬) আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবি তেওঁ টেলিগ্ৰাফ কাকতৰ সাপ্তাহিক স্তম্ভ লিখিছিল পিছত টেলিগ্ৰাফৰ কাম এৰি ইষ্টাৰ্ণ ক্ৰণিকল কাকতত যোগ দিয়ে 
পাঞ্চালী সকলোতকৈ ফেচনৰ জগতখনতে বেছিকৈ জড়িত তেওঁ ডুবাই ভিত্তিক আইকনিক গ্ৰুপৰ ইন-হাউচ মডেল তাৰোপৰি তেওঁ এগৰাকী এগৰাকী স্ব-নিয়োজিত ৱৰড্ৰব কনচাল্টেণ্ট
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
ক্ৰমিক নং চলচ্চিত্ৰমুক্তিৰ চন  ভাষাভূমিকা ১ আই কিলড্ হিম চাৰ১৯৯৫ অসমীয়া  ২মনচুন ৱেডিং ২০০১  হিন্দী ৩মা তুমি অনন্যা ২০০৪ অসমীয়া ৪ ৰকিন মীৰা২০০৬  হিন্দী৫শিৱাজী- দ্য বচ  ২০০৭ ৬লংকেশ পত্ৰিকা   ৭ মাই লাইফ  

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পাঞ্জাবাৰী গুৱাহাটী মহানগৰৰ এক কাৰ্যালয় আৰু আবাসিক এলেকা ই দিশপুৰ সমষ্টিৰ ৫২ নং ৱাৰ্ডৰ অন্তৰ্ভূক্ত ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত ই মহানগৰখনৰ এক অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল ইয়াত বিভিন্ন চৰকাৰী কাৰ্যালয় আৰু উন্নত মানদণ্ডৰ আবাসিক আন্তঃগাথঁনিৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত
মহানগৰীৰ ছয়মাইল অঞ্চল পাৰ হৈ সম্পূৰ্ণ সাতগাৱলৈ এই বিস্তীৰ্ণ অংশ পাঞ্জাবাৰীৰ অন্তৰ্গত

ইতিহাস
প্ৰাচীনকালত পাঞ্জাবাৰী কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল পিছলৈ ই কোচ সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰত্যক্ষ নিয়ন্ত্ৰাধীন হয় মোগলৰ আগমণত এই অঞ্চল কামৰূপৰ আন ঠাইসমূহৰ দৰে কামৰূপ পৰগণাৰ অন্তৰ্ভূক্ত হয় মোগলৰ শাসন শেষ হোৱাৰ অন্তত ই কোচ হাজোৰ ভিতৰলৈ আহে ব্ৰিটিছৰ আগমণৰ লগে লগে কোচ ৰাজ্য বিভক্ত হৈ বিভিন্ন জমিদাৰীলৈ পৰিৱৰ্তন হয় পাঞ্জাবাৰী বেলতলা জমিদাৰী আৰু পিছলৈ বেলতলা মৌজাৰ অন্তৰ্গত হয় পাঞ্জাবাৰীৰ গাওঁ পঞ্চয়ত বাঘৰবড়ীলৈ সলনি হয় পিছলৈ গুৱাহাটীৰ বহুমুখী পৰিকল্পনাত পাঞ্জাবাৰী এক অভিজাত বসতিলৈ ৰূপান্তৰিত হয় লগতে অসমৰ কলা-সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত কাৰ্যালয়সমূহ ইয়ালৈ অনা হয়

লোককথা মতে, পাঞ্জাবাৰীত ভূতপূৰ্ব জমিদাৰসকলৰ পাচখন বাৰী আছিল সংক্ষেপে পঞ্চবাৰী কিন্তু ইয়াত বসবাস কৰা জনজাতীয় লোক সকলৰ মুখত অপভ্ৰংশ হৈ পাঞ্জাবাৰীলৈ সলনি হয় এই অঞ্চলত এতিয়াও পৰি থকা পুখুৰী আৰু বহু বছৰ পুৰণি গছ-গছনি আৰু ফলৰ বাগানসমূহে তাৰে ইংগিত বহন কৰে দূৰ্ভাগ্যবশত মহানগৰীৰ দ্ৰুত উন্নয়নৰ নামত সংৰক্ষণ কৰিব পৰা নগ'ল কিন্তু আবাসিক এলেকাৰ মাজে মধ্যে পৰা পুৰণি গছ আৰু পুখুৰী আৰু ভিতৰৰ জনজাতীয় বসতিয়ে গৌৰৱোজ্বল ইতিহাসৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰে

পথ সমূহ আৰু বিখ্যাত ভৱন
উল্লখযোগ্য পথ সমূহ হ'ল- দ্বাৰান্ধা, জুৰিপাৰ, আমতল(মেংগ লেন), জিলিকা পথ, শিল্পগ্ৰাম, বাঘৰবড়ী, নৱজ্যোতি, নামঘৰ পথ, অমূল্য নগৰ,বতাহঘূলি, অৰবিন্দ মাৰ্গ ইয়াত অৱস্থিত ভৱনসমূহৰ ভিতৰত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ, ছিক্কিম হাউছ, এন.চি.চি. মূখ্য কাৰ্যালয়, গুৱাহাটী মানসিক চিকিৎসালয়, শংকৰদেৱ আন্তৰ্জাতিক প্ৰেক্ষাগৃহ, অৰণ্য ভৱন, পশ্চিম অসম দুগ্ধ সমবায় উৎপাদন কেন্দ্ৰ লিমিটেড, পুষ্প বিপণী, বিপণন ক্ষেত্ৰ, শ্ৰী অৰবিন্দ কেন্দ্ৰ, কেন্দ্ৰীয় শিক্ষা বিভাগৰ মূখ্য কাৰ্যালয়, অসম চলচ্চিত্ৰ সংগ্ৰহালয়, বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয় (ভূতপূৰ্বৰ আৰ্ল ল' কলেজ), অসম ৰাজ্যিক চলচিত্ৰ বিনিয়োগ আৰু উন্নয়ন কাৰ্যালয় পৰিসীমিত আদি পাঞ্জাবাৰীৰ মাজেৰে পাৰ হৈছে সম্পূৰ্ণ এক টু লেন প্ৰত্যেক শনিবাৰে বতাহঘূলিত এখন নিয়মীয়া হাট বহে প্ৰাচীন ঐতিহ্য লৈ ইয়াত মূখ্য আকৰ্ষণ থলুৱা সা-সামগ্ৰী আৰু শাক-পাচলি

কৰ-খাজনা
এই অঞ্চলটো অৰ্থনৈতিকভাৱে শক্তিশালী গুৱাহাটী পৌৰনিগম তথা কামৰূপ মহানগৰৰ এক বৃহৎ বিনিয়োগ আৰু খাজনা ইয়াৰ পৰাই আহে

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
200পাটেৰে তৈয়াৰী চাদৰ মেখেলা

পাট বা মালবেৰী ৰেচম  হৈছে কেইবা প্ৰকাৰৰো পলু, বিশেষকৈ বমবেক্স মেৰী নামৰ এবিধ পলুৰ পৰা আহৰণ কৰা এক প্ৰকাৰৰ ৰূপালী ৰেচম অসমত এই পলুক পাট পলু বুলি কোৱা হয় এই পলুৱে কেৱল নুনী গছ ( )ৰ পাত খায় ই সম্পূৰ্ণৰূপে পোঁহনীয়া

ভাৰতৰ পাট উৎপাদন কৰা (প্ৰায় ৯২) প্ৰধান ৰাজ্যসমূহ হৈছে কৰ্ণাটক, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, পশ্চিম বংগ, তামিলনাডু আৰু জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ইয়াৰোপৰি অসমতো পাটৰ উৎপাদন কৰা হয় অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্গত শুৱালকুছি অসমৰ প্ৰধান ৰেচম কেন্দ্ৰ ইয়াত তৈয়াৰ হোৱা মুগা, এৰী আৰু পাটৰ কাপোৰ বিখ্যাত এইবোৰ কাপোৰেৰে তৈয়াৰ কৰা মেখেলা চাদৰ আৰু গামোচাৰ অসমৰ বাদেও ভাৰতৰ আন ঠাইতো চাহিদা আছে শুৱালকুছিত অসংখ্য হাতেবোৱা কাপোৰৰ উদ্যোগ থকা বাবে ইয়াক "অসমৰ মানচেষ্টাৰ" (  ) বুলি কোৱা হয় শুৱালকুছিৰ ৯৯ শতাংশ বাসিন্দাই প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে পাট-মুগাৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে ২০১০ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি অসমত উৎপাদন হোৱা ৮৮ শতাংশ পাট-মুগা বস্ত্ৰ কেৱল শুৱালকুছিতেই উৎপাদন হৈছিল ১৯৩৯ চনত শুৱালকুছিত তিনিশখন তাঁতশাল আছিল যদিও এতিয়া সেই সংখ্যা বাঢ়ি ২৫,৫৩৮খন হৈছেগৈ

আগেয়ে অসমৰ শুৱালকুছিত পাট-মুগাৰ শিল্প কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছিল যদিও বৰ্তমান অন্যান্য ঠাইলৈকো এই শিল্পই বিস্তাৰ লাভ কৰিছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰেচম শিল্প
পাটকাই () হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চল আৰু ম্যানমাৰৰ সীমান্তত অৱস্থিত পৰ্বতমালা. ই জৈৱ-বৈচিত্ৰৰে চহকী ঘন চিৰ সেউজীয়া বৰ্ষাৰণ্যৰে ভৰা এক অঞ্চল কেইবাটাও জনগোষ্ঠীয়েও এই অঞ্চলত বসবাস কৰে পাটকাই পৰ্বত অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু নাগালেণ্ডৰ উপৰিও ম্যানমাৰ দেশলৈ বিস্তৃত হৈ আছে পাটকাই পৰ্বতৰ পৰাই অসমৰ বুঢ়ীদিহিং আৰু নদিহিং নদীৰ উৎপত্তি হৈছে নদিহিং নদী মিছিমি আৰু পাটকাইৰ পৰ্বতৰ সংযোগস্থলীৰ পৰা প্ৰথমে ডিয়োম নাম লৈ বৈ আহিছে পাটকাইৰ পৰা ওলোৱা আনকেইখন নদী হল নামফুক, টিৰাপ, আৰু দিবাং বা দিল্লি নৈ ইয়াৰ ওপৰিও পাটকাইৰ মিছিমি পৰ্বত শ্ৰেণীৰ পৰা আৰু ভালেমান নৈ উপনৈ ওলাই অৰুণাচল হৈ অসমলৈ প্ৰবাহিত হৈছে

ইতিহাস আৰু ভূগোল 
পাটকাই পৰ্বত বিশ্বৰ অন্যতম ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ ঠাই পাটকাই হল আন্তৰ্জাতিক প্ৰব্ৰজনৰ অন্যতম গিৰিপথ চীনৰ য়ুন্নান প্ৰদেশৰ পৰা মধ্য তথা পশ্চিম ভাগৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষলৈ চলা বিশ্বৰ অন্যতম প্ৰধান ৰেচম পথটো পাটকাই ওপৰেৰেই প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল পাটকাইৰ ওপৰেৰে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত গাড়ী যাব পৰাকৈ ষ্টিলৱেল পথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল অসমৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ সৈতে এই পাটকাই সম্পৰ্ক সুগভীৰ চীনৰ য়ুন্নান অঞ্চলত অৱস্থিত মং মাও ৰাজ্যৰ পৰা অহা চাওলুং চুকাফাই পাটকাই পাৰ হৈ অসমত আহোম ৰাজ্য প্ৰতিস্থা কৰিছিল আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ পাটকাই গিৰিপথেদি মান সকল আহিছিল এই গিৰিপথেদিয়েই ভালেমান জনগোষ্ঠীৰ লোক যেনে- চিংফৌ, তাংছা, নক্তে আদিয়ে অসমলৈ প্ৰব্ৰজিত হৈছিল কেইবাখনো সৰু সৰু জনজাতীয় ৰাজ্য পাটকাই পাদদেশত স্থাপিত হৈছিল প্ৰথম তেলৰ পুং আৰু কয়লাৰ খনি পাটকাই পাদদেশতে উদঘাটিত হৈছিল

জৈৱ বৈচিত্ৰ
এই অঞ্চল জৈৱ-বৈচিত্ৰ আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ বাবে জনা যায় অৰুণাচলৰ নামদফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বিশ্ব বিখ্যাত এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত বৰফৰ বাঘ আৰু ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ একেলগে পোৱা যায় পৰ্বতৰ টিঙত বৰফৰ বাঘ আৰু সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ কিছু উচ্চতাৰ অৰণ্যত ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ বাস কৰে বিজ্ঞানী সকলে প্ৰকাশ পৰা এক গৱেষণা পত্ৰৰ অনুযায়ী নামদফা অঞ্চলতেই ১৩ প্ৰকাৰৰ কেঁচু, ৫ প্ৰকাৰৰ জোক, ৪৩০ প্ৰকাৰৰ পতংগ, ১৪০ প্ৰকাৰৰ পখিলা, ৭৬ প্ৰকাৰৰ মাছ, ২৫ প্ৰকাৰৰ চৰাই পোৱা যায়

 জনগোষ্ঠী 
পাটকাই পৰ্বতমালাত বিভিন্ন ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ জনগোষ্ঠীয়ে বসবাস কৰি আহিছে এই জনগোষ্ঠীসমূহৰ জীৱন, সমাজ  আৰু পৰম্পৰাগত সংস্কৃতি প্ৰাকৃতিক অৱস্থাৰ বাবে বিপন্ন হৈছে ইতিমধ্যে পাটকাই অঞ্চলত বসবাস কৰা কেইবাটাও জনগোষ্ঠীয়ে তেওঁলোকৰ ভাষা হেৰুৱাইছে নগাভূমিৰ ওপৰিও অৰুণাচল প্ৰদেশৰ বৃহৎ অংশ এটা পাটকাই পৰ্বতৰ অন্তৰ্গত পাটকাইত থকা নগাগোষ্ঠীসকলৰ লগতে অৰুণাচলৰ ভালেমান জনগোষ্ঠীয়ে এই পৰ্বতত বাস কৰে খামতি, চিংফৌ, টাংছা:.., টুটছা, নক্টে, ৱাংচু. লোকসকল এই অঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য জনজাতি এই প্ৰধান জনজাতি সকলৰ আকৌ ভালেমান উপজনজাতি আছে টাংছা জনগোষ্ঠীটোৰেই ১৮ টা উপজনগোষ্ঠী আছে টাংছা উপজনগোষ্ঠীবোৰ হল লুংছা, ৰংৰেং, টংগলিম, নামফাং, জুগলি, লংছিং

 তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 ম্যানমাৰৰ ভৌগোলিক তথ্য 
 . 
    .

শ্ৰেণী:পৰ্বতমালা
শ্ৰেণী:উত্তৰ পূব ভাৰত
পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ () হৈছে অসমৰ ঔপন্যাসিক চন্দনা গোস্বামীৰ দ্বাৰা লিখিত এখন বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস উপন্যাসখনৰ মূল আধাৰ হৈছে অসমৰ বুৰঞ্জী উপন্যাসখনে ২০১২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল

গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়

অসমীয়া ভাষাৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক ১৯৬৯ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত গুৱাহাটীত চন্দনা গোস্বামীৰ জন্ম হয় তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ভৰত চন্দ্ৰ মিশ্ৰ ভাগৱতী, মাতৃৰ নাম আছিল বাসন্তী দেৱী তেওঁৰ প্ৰথম সাহিত্য সৃষ্টি পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ নামৰ বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাসখনৰ বাবে ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় জীৱনৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থতে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা চন্দনা গোস্বামী অসমৰ প্ৰথমগৰাকী সাহিত্যিক 

উপন্যাসৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ
উপন্যাসখনত আহোম বুৰঞ্জীৰ কেইটিমান বিশেষ মুহূৰ্তৰ বৰ্ণনা হৈছে ইয়াৰ লগতে বুৰঞ্জীৰ পাতৰ বহুকেইটা নাৰী চৰিত্ৰৰ উপন্যাসখনত গুৰুত্বসহকাৰে উপস্থাপন কৰা হৈছে তাৰে ভিতৰত ৰাজনী কুঁৱৰী, নাংচেং গাভৰু, বৃন্দা, ৰ'ইলা, সৰু কুঁৱৰী অন্যতম উপন্যাসখনৰ বৰ্ণনাশৈলীত কেতিয়াবা প্ৰথম পুৰুষ আৰু কেতিয়াবা বৰ্ণনাধৰ্মিতাৰ সহায় লৈ সাধুসদৃশ ৰচনাৰীতি প্ৰয়োগ কৰা হৈছে

বঁটা আৰু সন্মান
উপন্যাসখনে ২০১২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল ২০১৩ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
পাটনা সংগ্ৰহালয়   () ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ এটা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় ১৯১৭ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত পাটনাৰ আশে-পাশে পোৱা ঐতিহাসিক সামগ্ৰীসমূহ ৰখাৰ বাবে এই সংগ্ৰহালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল    সংগ্ৰহালয়টো মোগল আৰু ৰাজপুত স্থাপত্যৰ শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে আৰু স্থানীয়ভাৱে ইয়াক যাদুঘৰ বুলি জনা যায় প্ৰাচীন ভাৰত যুগৰ পৰা ১৭৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰৰ শিল্পকৰ্মসমূহ বৰ্তমান বিহাৰ সংগ্ৰহালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছে

ইতিহাস আৰু পুৰাতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত গৱেষণা কৰা আৰু বিহাৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত কে পি জয়ছোৱাল গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানও () পাটনা সংগ্ৰহালয়ৰ দ্বাৰা সঞ্চালিত হয় 
সংগ্ৰহ
বহুমুখী সংগ্ৰহালয়ত প্ৰদৰ্শিত সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত আছে- পুৰাতাত্ত্বিক সামগ্ৰী, মুদ্ৰা, কলাকৃতি, চিত্ৰকলা, উপকৰণ, বস্ত্ৰ, ব্ৰঞ্জত অংকিত ছবি, হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ভাস্কৰ্য্য আৰু টেৰাকোটা ইয়াত দৈনন্দিন জীৱনক চিত্ৰিত কৰা ব্ৰিটিছ যুগৰ বিৰল চিত্ৰৰ সংগ্ৰহ আছে; লগতে আছে ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ সৈতে জড়িত এক সুন্দৰ সংগ্ৰহ সংগ্ৰহালয়টোত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ কামানো দেখিবলৈ পোৱা যায় 
 প্ৰসংগ 

 শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয় আৰু গেলাৰী
পাটনা (), ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী এই চহৰখন গংগা নদীৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত ই বিহাৰৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ আৰু বিশ্বৰ অন্যতম পুৰণি অবিৰতভাৱে বসবাস কৰা চহৰ, লগতে ই সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক ঐতিহ্যৰে ভৰপূৰ প্ৰাচীন ভাৰতৰ মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ "পাটলিপুত্ৰ" সংস্কৃত শব্দৰ পৰাই এই নগৰখনৰ নাম উৎপন্ন হৈছে মৌৰ্য আৰু গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত পাটনাই ক্ষমতাৰ আসন, আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ লগে লগে পাটনাই নিজৰ গৌৰৱ হেৰুৱাই পেলালে 

নামৰ উৎপত্তি
ভাৰতৰ বিহাৰৰ ৰাজধানী চহৰ পাটনাৰ ইতিহাস ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰাই চহকী ইতিহাস আছে মূলতঃ পাটলিপুত্ৰ বা পাটলিপত্তন নামেৰে জনাজাত এই চহৰখন পাটনা নামেৰে জনাজাত হোৱাৰ আগতে পাটলিগ্ৰাম, কুসুমপুৰ, পাটলিপুত্ৰ, আজিমাবাদ আদি কেইবাটাও নাম সলনি কৰা হয় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ সময়ছোৱাত অজাতশত্ৰুৱে এই নগৰখন ৰাজধানী হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় 

সময়ৰ লগে লগে এই চহৰখনৰ প্ৰাধান্য হেৰুৱাই পেলায়, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শ্বেৰখান ছুৰিৰ উত্থান হোৱালৈকে নগৰখনৰ উৎপত্তিৰ আন এটা সংস্কৰণ অনুসৰি পট্টান বা পথান নামৰ এখন গাঁও আছিল, যিখন গাঁও পিছলৈ পাটনা নামেৰে পৰিচিত হৈছিল আমোদজনক কথাটো হল গ্ৰীক ইতিহাসত পালিবোথ্ৰা নামৰ এখন চহৰৰ কথা উল্লেখ আছে, যিখন চহৰখন নিজেই পাটলিপুত্ৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয় 

পাটলিপুত্ৰৰ সৈতে পাটনাৰ প্ৰাচীন ইতিহাস ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত, আৰু মূল গাঁওখনক পতলি নাম দিয়া হৈছিল, তাৰ লগত পট্টন সংযোজন কৰা হৈছিল আজি পাটনা এখন সজীৱ সংস্কৃতি আৰু মনোমোহা অতীতৰে ভৰা এখন সমৃদ্ধিশালী চহৰ
ভৌগোলিক অৱস্থান
ভাৰতৰ উত্তৰ অংশত, বিহাৰ ৰাজ্যত অৱস্থিত পাটনা গংগা নদীৰ দক্ষিণ পাৰত, সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫৩ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত প্ৰায় ১৩৬ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আয়তন কৰা এই চহৰখনৰ জনসংখ্যা ২০ লাখৰো অধিক 

পাটনাৰ জলবায়ু আৰ্দ্ৰ উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয়, গৰম গ্ৰীষ্ম আৰু শীতল শীতল হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে গ্ৰীষ্মকালত গড় তাপমাত্ৰা ৩২ৰ পৰা ৪১ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ, আনহাতে শীতকালত ৬ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ পৰ্যন্ত তাপমাত্ৰা হ্ৰাস পাব পাৰে বাৰিষা সাধাৰণতে জুন মাহৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে থাকে আৰু এই অঞ্চললৈ প্ৰচণ্ড বৰষুণ আনে 
যাতায়াত
পাটনাত এক সুবিকশিত পৰিবহণ ব্যৱস্থা আছে যত বিভিন্ন ধৰণৰ পৰিবহণ যেনে বাছ, টেক্সি, অটো-ৰিক্সা, ৰেল আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে 

পথ
পাটনাত বাছ হৈছে ৰাজহুৱা পৰিবহণৰ ব্যৱস্থা, বিহাৰ ৰাজ্যিক পথ পৰিবহণ নিগমে মহানগৰীৰ বিভিন্ন অঞ্চল সংযোগ কৰা বাছৰ বহৰ চলাই আছে ব্যক্তিগত অপাৰেটৰেও মহানগৰীৰ বিভিন্ন পথত বাছ চলায় 

পাটনাত অটোৰিক্সা আন এক জনপ্ৰিয় যাতায়াত পদ্ধতি, আৰু সমগ্ৰ চহৰতে ইয়াৰ বহুলভাৱে উপলব্ধ বিশেষকৈ কম দূৰত্বত ঘূৰি ফুৰিবলৈ সুবিধাজনক আৰু সুলভ মূল্যৰ উপায় 
ৰে'লপথ
জয় প্ৰকাশ নাৰায়ণ ৰেলৱে ষ্টেচন বুলিও জনাজাত পাটনা জংচন ৰেলৱে ষ্টেচন ভাৰতৰ বিহাৰৰ ৰাজধানী চহৰ পাটনাত সেৱা আগবঢ়োৱা মূল ৰেল ষ্টেচন ই অঞ্চলটোৰ অন্যতম ব্যস্ত ৰেলৱে ষ্টেচন, যাত্ৰী আৰু মালবাহী উভয়ৰে বাবে এক প্ৰধান পৰিবহণ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰে 

বাছ, টেক্সি, অটো-ৰিক্সা আদি বিভিন্ন যাতায়াতৰ ব্যৱস্থাৰে সহজে যাব পৰা এই ষ্টেচনটোলৈ ইয়াত ১০টা প্লেটফৰ্ম আছে আৰু ইয়াত দৈনিক ২০০ৰো অধিক ৰেল আৰু ২ লাখ যাত্ৰী চম্ভালিব পাৰি 

আকাশীপথ
বিমানেৰেও মহানগৰীখন সুসংযোগ, মহানগৰীৰ উপকণ্ঠত অৱস্থিত জয় প্ৰকাশ নাৰায়ণ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ ইয়াত নিয়মীয়া ঘৰুৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান সেৱা আগবঢ়োৱা হয় 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিহাৰ
পাটলিপুত্ৰ আছিল প্ৰাচীন ভাৰতৰ এখন চহৰ এয়া বৰ্তমান ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাটনা চহৰৰ ওচৰত অৱস্থিত আছিল ৷ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৯০ চনত মগধৰ ৰজা অজাতশত্ৰুৱে গংগা নদীৰ পাৰত এটা সৰু দুৰ্গ আকৃতিত পতলিগ্ৰাম বা পাটলিপুত্ৰ চহৰখন স্থাপন কৰিছিল.

আধুনিক পাটনা চহৰৰ আশে-পাশে ব্যাপকভাৱে প্ৰত্নতাত্ত্বিক খননকাৰ্য কৰা হৈছে "".  .   .   ., 2013. . 13 . 2013 :..446536. ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কৰা খনন কাৰ্য্যৰ পৰা জনা গৈছে যে ইয়াত এটা বৃহৎ আকাৰৰ দুৰ্গ অৱস্থিত আছিল তাৰোপৰি জনা গৈছে যে দুৰ্গোটো মজবুত কৰিবলৈ কাঠৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল      ,  1  1600, 2,  1 . 69  , 2012

উৎস
 
 

অধিক পঠন
 ,  (2001).  :         ()       .  . ,  . 

তথ্যসূত্ৰ
পাটাচোলাৰ আক্ষৰিক অনুবাদ, পাটাভৰি আৰু চোলাএটা

পাটাচোলা(অৰ্থাৎ এঠেঙীয়া ) কলম্বীয় লোকগাথাৰ অৰণ্যনিবাসী এক মহিলা দানৱ ইহঁতে সাধাৰণতে জংঘলৰ মাজত অকলে থকা পুৰুষ চিকাৰী বা কাঠকটীয়া সকলক লক্ষ্য কৰে, বিশেষকৈ তেওঁলোকে যদি মহিলাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰে 

পাটাচোলাই সৌন্দৰ্যময়ী মোহিনী ৰূপত দেখা দিয়ে আৰু প্ৰায়ে চিকাৰৰ পৰিচিত প্ৰিয়জনৰ ৰূপ লৈ আহে ই পুৰুষজনক সঙ্গীবোৰৰ পৰা আঁতৰাই গভীৰ অৰণ্যৰ মাজলৈ লৈ যায় চিকাৰটো সম্পূৰ্ণভাৱে কৱলত অহাৰ লগে লগে পাটাচোলাই নিজৰ ভয়ংকৰ, কুৎসিত ৰূপ প্ৰকাশ কৰে ভেম্পায়াৰ-সদৃশ তীব্ৰ ৰক্ত-পিপাসাৰ এঠেঙীয়া দানৱে চিকাৰৰ মাংস খায় বা তেজ শোহে 
অৱস্থান 
জনবিশ্বাস অনুসৰি, পাটাচোলা পৰ্বতমালা, গভীৰ জংঘল আৰু আন আন হাবিতলীয়া অঞ্চলত বাস কৰে ই বিশেষকৈ নিশাৰ ভাগত কাষৰীয়া অঞ্চলৰ পুৰুষ চিকাৰী, কাঠকটীয়া, খনি-মজদুৰ, গাঁৱৰ গৰখীয়া আদিক আকৰ্ষণ কৰে তেওঁলোকক পথভ্ৰষ্ট কৰি দৈনন্দিন কৰ্মত বাধা জন্মায় আৰু চিকাৰী কুকুৰবোৰক বিভ্ৰান্ত কৰে যাতে সঠিক পথ বিচাৰি নাপায় পাটাচোলাক প্ৰকৃতি আৰু বন্য জীৱ-জন্তুৰ ৰক্ষক বুলি গণ্য কৰা হয় অৰণ্য ধ্বংস কৰিবলৈ অহা মানুহৰ প্ৰতি ই নিৰ্দয় আচৰণ কৰে 

শাৰীৰিক বৰ্ণনা 
পাটাচোলাৰ সৰ্বাধিক চিনাক্তযোগ্য বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ ঠেং মাত্ৰ এটা ইয়াৰ একমাত্ৰ ঠেংটো গৰুৰ খুৰাৰ দৰে এটা ঠেং থকা স্বত্বেও, ই জংঘলৰ মাজেৰে অতি দ্ৰুত গতিত চলিব পাৰে পাটাচোলাৰ প্ৰকৃত ৰূপ অতি ভয়ংকৰ ইয়াৰ এটা মাত্ৰ স্তন, টেলেকা ভয়ংকৰ চকু, বাঘ বা মেকুৰীৰ দৰে হিংস্ৰ দাঁত, আঁকোৰা নাক আৰু বহল ওঁঠ 

পাটাচোলাই সৌন্দৰ্যময়ী মহিলাৰ ৰূপ ধৰি পুৰুষসকলক আকৃষ্ট কৰে আৰু চিকাৰ ধৰাৰ পিছত হিংস্ৰ দাঁতেৰে তেজ শোহে ই অন্য প্ৰাণীৰ ৰূপো ল'ব যাব পাৰে, যেনে :ডাঙৰ কলা কুকুৰ বা গৰুৰ দৰে ডাঙৰ জন্তু 

জেভিয়াৰ অ'কাম্পো লোপেজৰ মতে, মন ভাল লাগিলে পাটাচোলাই গছ বা পৰ্বতৰ ওপৰত উঠি গান গায়
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশ্বৰ লোক গাথা
শ্ৰেণী:কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:দক্ষিণ আমেৰিকাৰ লোক গাথা
শ্ৰেণী:ভেম্পায়াৰ
পাটাছাৰকুছি অসমৰ বজালী জিলাত অৱস্থিত এখন চহৰ 
ভূগোল
চহৰখন সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৪৫ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত       
অৱস্থান
অসমৰ নৱগঠিত বজালী জিলাৰ(অভিবক্ত বৰপেটা) পূব প্ৰান্তত এই চহৰখন অৱস্থিত ১৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাটাছাৰকুছিৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ভাৰত-ভূটান সীমান্ত দাওধৰাত শেষ হয় ই কালদিয়া নদীৰ পাৰত অৱস্থিত পাটাছাৰকুছি চহৰৰ মাজেৰে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো পাৰ হৈ গৈছে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোক আচলতে গোহাঁই কমল আলী বুলি কোৱা হৈছিল, যিটো কোচ ৰাজ্যৰ বীৰ চিলাৰায় ৰ সেনাপতি গোহাঁই-কমলে নিৰ্মাণ কৰিছিল 
উৎপত্তি
পাটাছাৰকুছি, নামটো পাটশৰ কুছি বা ৰজাৰ প্ৰসাদ পৰা আহিছে যিয়ে বহুদিনৰ পৰাই বজালী পৰগনাৰ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ আছিল ১৫৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দত কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণে বজালী পাৰগোনাৰ পুৰোচত্তম দেৱ চৌধুৰী (বজেইলা চৌধুৰী) ক মুখ্য প্ৰশাসনিক বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে পাছলৈ আহোম আৰু মোগল ৰজাসকলেও পাটাছাৰকুছিক প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ কৰি লৈছিল শেহতীয়াকৈ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰটো সদৰ(পূৰ্বে মহকুমা) কেন্দ্ৰ হিচাপে পাঠশালালৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল 
ঠাইখনৰ ইতিহাস
১৯৩৫ চনত প্ৰয়াত হৰেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা আৰু প্ৰয়াত হৰেশ্বৰ দেৱ চৌধুৰীয়ে অন্যতম পুৰণি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠ স্থাপন কৰিছিল প্ৰয়াত শৰ্মাদেৱে আছিল বিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ (সেই সময়ৰ প্ৰধানশিক্ষক) ১৯৬০ চনত বিদ্যালয়খনে কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য তিনিটা শাখাৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণী মুকলি কৰে পাটাছাৰকুছি চহৰখন কালদিয়া নদীৰ পাৰত স্থাপন কৰা হৈছে ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছে চৰকাৰে এটা ডাক বাংলো (ডাক মানুহ আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ বাবে জিৰণি ঘৰ) আৰু এটা থানা (পুলিচ ষ্টেচন) স্থাপন কৰে বজালী চক্ৰৰ এইখনেই আছিল একমাত্ৰ থানা ১৮৬২ চনত এই অঞ্চলৰ অন্যতম পুৰণি প্ৰাথমিক বিদ্যালয় পাটাছাৰকুছি নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়(প্ৰাথমিক) স্থাপিত কৰা হয় ১৯৭৬ চনলৈকে পাটাছাৰকুছিত প্ৰাগজ্যোতি কলেজ নামৰ ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় এখনে অঞ্চলখনটোৰ শিক্ষাৰ হাৰ উন্নত কৰাত সহায় কৰিছিল পিছলৈ মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থান আৰু নাম সলনি কৰি নিৰ্মল হালৈ মহাবিদ্যালয কৰা হয় 
শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
 নিৰ্মল হালৈ মহাবিদ্যালয়
 পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় 
 পাটাছাৰকুছি বালিকা বিদ্যাপীঠ
 বজালী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়
 জ্ঞানপীঠ জাতীয় বিদ্যালয়
 জ্ঞানদ্বীপ একাডেমী
 শঙ্কৰদেৱ শিশু নিকেতন
 ৬২ নং পাটাছাৰকুছি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
 নিউ ভিছন বিদ্যালয়
 জেনিথ একাডেমী
সাংস্কৃতিক শিক্ষানুষ্ঠান
 বজালী আৰ্ট একাডেমী (নলবাৰী আৰ্ট স্কুলৰ সৈতে সংযুক্ত)
 সৃষ্টি বিকাশ কেন্দ্ৰ
 জ্ঞানপীঠ সংগীত বিদ্যালয় (ভাটখণ্ডে সংগীত বিদ্যালয়, লক্ষ্ণৌৰ সৈতে সংযুক্ত)
 সুধাকণ্ঠ সংগীত বিদ্যালয় (ভাটখণ্ডে সংগীত বিদ্যালয়, লক্ষ্ণৌৰ সৈতে সংযুক্ত)
তথ্যসূত্ৰ
পাটেকীবড়ি বা পাতেকীবৰিমৰিগাঁও জিলাৰ প্ৰশাসনিক তথ্য   -  . :... () অসমৰ মৰিগাঁও জিলাৰ এখন ঠাই যত শংকৰদেৱৰ জন্ম হৈছিল বুলি জনা যায় মৰিগাঁও জিলাৰ সদৰ ঠাই লাহৰীঘাটৰ পৰা ১৮ কিলোমিটাৰ দূৰত পাটেকীবড়ি অৱস্থিত মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ এই পাটেকীবড়ি-আলিপুখুৰী নামৰ এখন গাঁৱত হৈছিল শংকৰদেৱৰ পূৰ্বপুৰুষ ৰাজধৰে ৰৌতাৰ পৰা উঠি গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ এটা সুঁতিৰ পাৰত বাৰভূঞাৰ সৈতে আলচ কৰি তাতে বসতি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈ চাৰিওফালে আলি বন্ধাই পুখুৰী খান্দি বহিল গুৰু চৰিত কথাত আছে,  এই ঠাইৰ মাটি আলতীয়া সেয়ে বাৰভূঞাসকলে কপিলী নৈৰ পাৰৰ পৰা কুমাৰৰ মাটি আনি মাটিৰ পাত্ৰ, পাট নাদ আদি তৈয়াৰ কৰিছিল বড়ি শব্দৰ অৰ্থ টিলা তাৰ পৰাই পাটেকীবড়ি হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয় চৰিত পুথি মতে, শংকৰদেৱে প্ৰথমবাৰ তীৰ্থভ্ৰমণ সামৰি উভতি অহালৈকে আলিপুখুৰীতে তেওঁলোকৰ বাসস্থান আছিল 

থান উদ্ধাৰ
পাটেকীবড়ি থানখন প্ৰায় চাৰিশ বছৰ পৰিত্যক্ত অৱস্থাত আছিল ১৯২৪ চনত লাহৰীঘাট মৌজাৰ মৌজাদাৰ ভূধৰ কাকতীয়ে থানখনৰ উদ্ধাৰৰ বাবে যত্নপৰ হয় আৰু চৰকাৰৰ পৰা ৫০ বিঘা নিষ্কৰ মাটি থানৰ নামত লাভ কৰে কালক্ৰমত চৰকাৰে প্ৰৱৰ্তন কৰা লাইন প্ৰথাৰ সুবিধাতে এই অঞ্চলত পমুৱা মুছলমানৰ জনবসতি ঘন হৈ পৰাত লাহৰীঘাট মৌজা দুভাগত বিভক্ত হয় আৰু মৈৰাবাৰী মৌজা গঠন কৰা হয় তেতিয়াৰে পৰা পাটেকীবড়ি থান মৈৰাবাৰী মৌজাৰ অন্তৰ্গত হৈ পৰে ১৯৭১ চনৰ লোকপিয়লমতে, লাহৰীঘাট থানাৰ অন্তৰ্গত মুঠ জনসংখ্যাৰ ৮০.৫৯ ভাগেই পমুৱা মুছলমান লোক ৬০ দশকৰ শেষৰ ফালে ধিং ৰাজহ চক্ৰৰ উপ-প্ৰতি সমাহৰ্তা গোপাল চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ চেষ্টাত ৰত্নকান্ত বৰকাকতী, চন্দ্ৰকান্ত বৰকাকতী, মতিন খান আদি উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিৰ সহযোগত নতুন ভৱন নিৰ্মাণৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে ড মহেশ্বৰ নেওগে এই আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল আৰু গড়মূৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পীতাম্বৰ দেৱ গোস্বামীয়ে নৱনিৰ্মিত মণিকূটটি ১-৩-১৯৬১ চনত উদ্বোধন কৰে

থানৰ চৌহদ

থানৰ সম্পদ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
পাঠ প্ৰসংগ প্ৰণালী () হৈছে লোকসংস্কৃতি অধ্যয়নৰ এটা পদ্ধতি পাঠ প্ৰসংগ প্ৰণালী সমৰ্থক লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীসকলৰ মতে লোক-বিদ্যা সম্পৰ্কীয় উপাদানৰ অন্তৰালত আছে সেইবোৰৰ প্ৰসংগ বা অনুষংগ প্ৰসংগ বা অনুষংগ অবিহনে লোক-বিদ্যা সম্পকীয় পাঠ ( ) প্ৰানহীন গল্ডষ্টেইনৰ ভাষাত লোক-বিদ্যাৰ সমল, ক্ষেত্ৰতহে অৰ্থাৎ পাঠ একোটাৰ মাধ্যমতহে পোৱা যায় পাঠ প্ৰাসংগিক মতবাদ সমৰ্থক লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত আব্ৰাহাম, ডন-বেন-আমোচ, ৰবাৰ্ট জৰ্জ, গল্ডষ্টেইন আদি উল্লেখযোগ্য এওঁলোকৰ প্ৰধান আপত্তি ভাষা, আচৰণ, যোগাযোগ, অভিব্যক্তি অনুষ্ঠান আদি বিভিন্ন প্ৰসংগৰ লগত সম্পৰ্কচ্যূত কৰি লোক-বিদ্যা সম্পৰ্কীয় পাঠ () বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰা দেখা যায় কাৰ্যত এনে বিচাৰ-বিশ্লেষণ তাত্ত্বিক দিশৰ ফালৰপৰা অৰ্থশূন্য এইসকল লোক-বিদ্যা বিজ্ঞানীয়ে ভাষাতত্ত্বৰ পৰা বাচিক-আচৰণৰ ধাৰণা, নৃতত্ত্বৰপৰা প্ৰকাৰ্য্যত্মকতা, সমাজবিজ্ঞানৰ পৰা ভূমিকা গ্ৰহণ আৰু মনোবিজ্ঞানৰপৰা অস্মিতা-কৌশল সংপ্ৰত্যয় গ্ৰহণ কৰি লোক-বিদ্যাৰ পৰম্পৰা বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সততে প্ৰযত্নশীল প্ৰথিতযশা লোকবিদ্যা এলান ডাণ্ডেজ- এ লোকবিদ্যা অধ্যয়ন আৰু বিচাৰ- বিশ্লেষণৰ ক্ষেত্ৰত তিনিটা স্তৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে: (ক) পাঠ () (খ) জমিন () (গ) প্ৰসংগ () লোকবিদ্যাৰ যিকোনো সমল বা উপাদানকে এই তিনিটা স্তৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিশ্লেষণ কৰিব পাৰি কোনো এবিধ উপাদান লোকবিদ্যাৰ পৰিসীমাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি নে নোৱাৰি তাৰ নিৰ্ণায়ক স্বৰূপাৰ্থত এই তিনিটা স্তৰহে এই প্ৰসংগত ডন বেন আমোচ-এ সমীচীন মন্তব্য উপস্থাপন কৰিছে: "           -   ,       -   ,      ,               ." লোকবিদ্যাৰ প্ৰসংগত পাঠৰ সূত্ৰ এনেদৰে দিব পাৰে : এটা সাধুকথা এবাৰ কোৱাই তাৰ পাঠ অথবা এটা গীত বা এটা প্ৰবচনৰ মাত্ৰ এবাৰ আবৃতিয়েই সেই গীত বা প্ৰবচনৰ পাঠ জমিন () লোকবিদ্যা সম্পৰ্কীয় পাঠৰ বৈশিষ্ট্যৰ বাহিৰে আন একো নহয় প্ৰবচনৰ জমিন বুলিলে বুজিব লাগিব তাৰ লয় আৰু অনুপ্ৰাসৰ ক্ষিপ্ৰতাক শ্বাসাঘাট, সুৰ সংযোগ, স্বন বা সুৰলহৰি, ধবন্যাত্মকতা আদি জমিনৰ আন কিছুমান বৈশিষ্ট্য কোনো এটা ভাষাৰ অন্তৰ্গত লোক-বিদ্যাৰ অংগীভূত নিৰ্দিষ্ট এবিধ বাচিক কলাৰ জমিন আন এটা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা টান সেইবাবে জমিনক স্থিৰীকৃত বাগ্ বৈশিষ্ট্য বুলিব পাৰি  

তথ্য সংগ্ৰহ
শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত পাঠ-পৰিকল্পনাৰ ভূমিকা অপৰিসীম শিক্ষণ কাৰ্যৰ সফলতানিৰ্ভৰ কৰে প্ৰণালীবদ্ধ পাঠ পৰিকল্পনাৰ ওপৰত শিক্ষণৰ বাবে কৌশল আৰু পদ্ধতি এইদুয়োটাৰেই প্ৰয়োজন শিক্ষণে পূৰ্বৱৰ্তী স্তৰ, কাৰ্যকৰী স্তৰ আৰু উত্তৰৱৰ্তী স্তৰ এই তিনিপৰ্যায়ত ক্ৰিয়া কৰে পূৰ্বৱৰ্ত্তী স্তুৰ হ'ল শিক্ষকে নিজকে সকলো দিশতে প্ৰস্তুত কৰি লোৱা পাঠ একোটি আদান-প্ৰদান কৰাৰ পথ, আদান-প্ৰদানৰ পদ্ধতি, শিক্ষণ-শিকন প্ৰক্ৰিয়াত অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান পাঠ-পৰিকল্পনাৰ অবিহনে সম্ভৱ নহয়

পাঠ-পৰিকল্পনাই শিক্ষকক তলত দিয়া ধৰণেৰে সহায় কৰে

 শিক্ষণ ব্যৱস্থাক মানি চলিবলৈ৷
 শিক্ষণ উদ্দেশ্যত উপনীত হবলৈ৷
 শিক্ষণ-শিকনৰ পৰিৱেশত উপযুক্তভাৱে খাপ খাবলৈ৷
 শিক্ষাদান ফলপ্ৰসূ আৰু আনন্দ দায়ক কৰিবলৈ৷
 শ্ৰেণীকোঠা নিয়ন্ত্ৰণ, অভিৰোচন ইত্যাদি বিষয়ত শিক্ষকক পাঠ পৰিকল্পনাই সহায় কৰে৷

ইয়াৰ উপৰি অবিৰত আৰু সামগ্ৰিক মূল্যায়ন কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নিদানমূলক শিক্ষণৰ যোগেদি অৰ্হতা আয়ত্ত কৰণত পাঠ পৰিকল্পনাই সহায় কৰে এক কথাত কবলৈ গলে পাঠ পৰিকল্পনা হৈছে ফলপ্ৰসু শিক্ষণৰ চাবি-কাঠি

কোনো এটা পাঠৰ পাঠ পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰোঁতে শিক্ষকে তলত দিয়া দিশসমূহৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰখাটো বাঞ্ছনীয়ঃ

 পাঠৰ উদ্দেশ্য
 পাঠটিত কি কি শিকণীয় দিশ আছে
 পাঠটিৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক কি কি অৰ্হতা প্ৰদান কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে
 সেই অৰ্হতাসমূহ প্ৰদান কৰিবৰ বাবে শিক্ষকে কি কি কাৰ্য সম্পাদন কৰিব
 কেনে ধৰণৰ সমল সামগ্ৰী বা শিক্ষণ-শিকন সামগ্ৰী ব্যৱহৃত হব
 মূল্যায়নৰ আহিলা আৰু প্ৰক্ৰিয়া কেনেকুৱা হব৷ ইত্যাদি

উল্লিখিত বিষয় সমূহলৈ লক্ষ্য কৰিলে বুজা যায় যে পাঠ প্ৰদানৰ আগেয়ে শিক্ষকৰ নিজা প্ৰস্তুতি অবিহনে শিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়া কেতিয়াও ফলপ্ৰসূ হব নোৱাৰে অৰ্থাৎ পূৰ্বৱৰ্তী স্তৰত শিক্ষকে পাঠ্য বিষয়ৰ জ্ঞান সম্পূৰ্ণৰূপে আয়ত্ত কৰিহে প্ৰদান কৰিবলৈ আগবাঢ়িব লাগে

পাঠ-পৰিকল্পনা এটি তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে নিম্নোক্ত তিনিটা স্তৰ ধাৰ্য কৰা হৈছে (গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনুমোদিত)

 প্ৰস্তাৱনা () 
 উপস্থাপন () 
 সমাপ্তিকৰণ ()
পাঠ পৰিকল্পনাৰ বিভিন্ন স্তৰ সমূহ-

ক) তথ্যৰ চিনাক্তকৰণ- এই শিতানত বিদ্যালয়ৰ নাম, শ্ৰেনী, শিক্ষাৰ্থীৰ সংখ্যা, গড় বয়স, সময়, তাৰিখ, বিষয়, পাঠ, পাঠ্যপুথি, শিক্ষকৰ নাম সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়

খ) সাধাৰণ উদ্দেশ্য- এই শিতানত পাঠৰ উদ্দেশ্য সন্নিৱিষ্ট কৰা হয় যেনে- জ্ঞান, বোধ, প্ৰয়োগ, কৌশল আদি

গ) শিক্ষণীয় সজুঁলি- শিক্ষন শিকন কাৰ্যত ব্যৱহাৰ হোৱা সজুঁলি সমূহৰ নাম উল্লেখ কৰা হয় যেনে- কৃষ্ণ ফলক, খৰি মাটি আদি

ঘ) প্ৰস্তাৱনা- প্ৰস্তাৱনাত শিক্ষাৰ্থীৰ পূৰ্বজ্ঞানৰ ধাৰণা, শিক্ষকৰ কাৰ্যাৱলী আৰু শিক্ষাৰ্থী সকলৰ কাৰ্যাৱলী সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়

ঙ) উপস্থাপন- পাঠ পৰিকল্পনাৰ উপস্থাপন শিতানত শিক্ষনীয় বিষয়, শিক্ষণৰ বিশেষ উদ্দেশ্য, শিক্ষকৰ কাৰ্যাৱলী, শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰ্যাৱলীৰ লগতে আকাংক্ষিত শিক্ষনৰ ফলাফলৰ কথা উল্লেখ কৰা হয়

চ) সামৰণি- ই পাঠ পৰিকল্পনাৰ অন্তিম স্তৰ এই পৰ্যায়ত শিক্ষকে পাঠৰ সাৰংশ চমু বিৱৰণ দিয়ে ইয়াত কেৱলৰ শিক্ষক আৰু শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰ্যাৱলী উল্লেখ থাকে
পাঠ পৰিকল্পনাই শিক্ষকক বিশেষ এটা শ্ৰেণীৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰাত সহায় কৰে৷ পাঠ একোটাক প্ৰণালীবদ্ধভাৱে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজলৈ আগবঢ়াই দিয়ে৷ যিয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক অৰ্হতা আয়ত্ত কৰাত সহায় কৰে৷ ১ 
শ্ৰেণী:শিক্ষা
পাঠক () হৈছে ব্ৰাহ্মণৰ এটা সম্প্ৰদায় পাঠকসকলে ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ আৰু উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল পাঠক শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা আহিছে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে পঢ়ুৱৈ অথবা যি জানিবলৈ বা জ্ঞান লাভ কৰিবলৈ উৎসুক 

পুৰণি কালত ব্যৱহাৰ
হিন্দু ধৰ্মত, ধৰ্মৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰা আৰু শিক্ষা প্ৰদান কৰা লোকসকল ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত হিন্দু ধৰ্মৰ মতে, পাঠকেই হৈছে আটাইতকৈ উচ্চ শ্ৰেণী ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত ব্ৰাহ্মণ লোকৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে বৈদিক সময়ত, ব্ৰাহ্মণ সকল অকলশৰীয়াকৈ বাস কৰি ভাল পাইছিল সেই সময়ত তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনটো জ্ঞান আৰু ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত উৎসৰ্গা কৰিছিল

সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
পাঠক উপাধিটো গুজৰাট, পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰাজস্থান, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, অসম, উত্তৰাখণ্ডৰ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে ইয়াৰ উপৰিও নেপালৰ কাঠমাণ্ডু, ঝাপা আদি ঠাইৰ লোকে এই উপাধি ব্যৱহাৰ কৰে

পাঠক উপাধিৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
বিনয় পাঠক, অভিনেতা
ফাল্গুনি পাঠক, গায়িকা
সুপ্ৰিয়া পাঠক, অভিনেত্ৰী
ৰামেশ্বৰ পাঠক, কামৰূপী লোকগীত শিল্পী
ৰত্না শ্বাহ পাঠক, অভিনেত্ৰী

লগতে চাওক
শইকীয়া
ফুকন
হাজৰিকা

শ্ৰেণী:উপাধি
পাঠকৰ টোকাবহী() হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন সংকলনখনত মুঠ ৪৭ টা প্ৰবন্ধ আছে ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্টৰচ্ প্ৰকাশনে ১৯৯৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ কৰা এই সংকলনটি লেখক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে শ্ৰীদেৱ বৰা আৰু শ্ৰীমতী অণিমা বৰালৈ আগবঢ়াই এনেদৰে লিখিছে,"আপোনালোকে মোৰ প্ৰতি দেখুৱাই অহা অকৃত্ৰিম স্নেহৰ প্ৰতিদান দিয়াৰ স্পৰ্ধা মোৰ নাই তথাপি কৃতজ্ঞতাৰ চিন স্বৰূপে মোৰ এই কিতাপখন আপোনালোক দুয়োৰে নামত উছৰ্গা কৰিলো"

বিৱৰণ
পাঠকৰ টোকাবহীত সন্নিৱিষ্ট প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, ৰাছেলৰ স্মৰণত; কেনেকৈ লিখা উচিত; স্পষ্টতা; গদ্যৰ সাধনা; লেখকে নিলিখে কিয়; কিতাপৰ দোকানী আৰু সম্পাদক; জোছেফ কনৰাড; মানুহৰ মুখ; দেনিছ দিদেৰো আৰু ফৰাচী বিশ্বকোষ; খনি-শ্ৰমিক আৰু কাৰ্লাইল; যিবোৰ কিতাপ নপঢ়াকৈয়ে মই মৰিম; যিকেইটা আদৰ্শই মোক জীৱনত বাট দেখুৱাইছে; মানুহৰ মহত্ত্ব; সাহসৰ অবিহনে সকলো অসাৰ; মই কেতিয়াও মিছা কথা ক'ব নোৱাৰো; পুৰস্কাৰ; সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ; প্ৰকৃতিৰ ভুল; আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় বস্তু; মৃত্যু ভয়; বন্দুক আৰু কলম; জীৱনৰ লালসা; ৰোছোৱে মোৰ চকু মুকলি কৰি দিলে; পুৰুষ আৰু নাৰী; গ্ৰেটা গাৰ্বো; কেথেৰিন ডি গ্ৰেট্; ১৮৪৮; ১৯৮৯; জীৱনৰ ভৱিষ্যত; মানুহ আৰু ৰাষ্ট্ৰ; নীৰৱতাৰ বাণী; সত্য আৰু বিশ্ৰাম; 'নাগৰিক'ৰ প্ৰথম সম্পাদকীয়; দুখন কিতাপৰ কথা; ঘোঁৰা আৰু মাখি; ধূমপান ত্যাগ কৰা নিচেই সহজ; জীৱনৰ জয়োৎসৱ; মাফিয়া; মোচাহেব; আগাথা ক্ৰিষ্তি; ৰবাৰ্ট ওপেনহাইমাৰ; কবি অমলেন্দু গুহ; জন কনষ্টেবল; কমেডিতকৈ ট্ৰেজেডি কিয় শ্ৰেষ্ঠ?; ভেকুলী; ছেমুৱেল স্মাইলছ; আৰু জীৱন সদায় জয়ী হয়

লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়    . ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক
আত্ম দীপো ভৱ
প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা
উচ্চাকাংক্ষা
মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
পাঠশালা ভাৰত ৰ অসম ৰাজ্যৰ বজালী জিলাৰ অন্তৰ্গত এখন নগৰ ই বজালী জিলাৰ সদৰ ঠাই
ভ্ৰাম্যমাণৰ বাটকটীয়া আৰু নামনি অসমৰ শিক্ষাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ এই নগৰ

ভৌগোলিক অৱস্থিতি

২৬.৫০৩১৫ ডিগ্ৰী অক্ষাংশ আৰু ৯১.১৪৯৫ ডিগ্ৰী দ্ৰাঘিমাংশত পাঠশালা নগৰ অৱস্থিত 

জনগাঁঠনি

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে পাঠশালাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৯৬৫২জন  ইয়াৰে প্ৰায় ৫৩ পুৰুষ আৰু ৪৭ মহিলা  পাঠশালাৰ মুঠ সাক্ষৰতাৰ হাৰ প্ৰায় ৬৮, উল্লেখ্য যে এই হাৰ ৰাজ্যৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ (৫৯.৫)তকৈ বেছি  পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭২ আৰু মহিলাৰ ৬১, মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৪৭ লোকৰ বয়স ৬ বছৰতকৈ কম   পাঠশালাৰ প্ৰায় ৯০ লোকেই অসমীয়া লোক; বাকীখিনি প্ৰধানতঃ বঙালী আৰু মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ

শিক্ষানুষ্ঠান, কাৰ্য্যালয় ইত্যাদি
বৰপেটা জিলাৰ শিক্ষাৰ অন্যতম কেন্দ্ৰস্থল পাঠশালা ইয়াত কেইবাখনো প্ৰাথমিক, মজলীয়া বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ লগতে কিছুসংখ্যক ব্যক্তিগত পৰ্য্যায়ৰ বিদ্যালয় আৰু কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় আছে সেইসমূহ হৈছে:

 বিদ্যালয়
 পাঠশালা মজলীয়া বিদ্যালয়,
 বজালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

বিশ্ববিদ্যালয়
 ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়

 মহাবিদ্যালয়
 পাঠশালা মহাবিদ্যালয়

 ব্যক্তিগত পৰ্য্যায়ৰ বিদ্যালয় আৰু কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়
 বজালী একাডেমী অব একচিলেঞ্চ,
 আনন্দৰাম বৰুৱা একাডেমী
 কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ জুনিয়ৰ কলেজ

তাৰোপৰি পাঠশালাত কেইবাটাও চৰকাৰী কাৰ্য্যালয়, আৰক্ষী চকী আদি আছে 

মঠ-মন্দিৰ

পাঠশালাৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ নিলগত অৱষ্ঠিত পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়  জনবিশ্বাস মতে, গাই এজনীয়ে ঘৰত গাখীৰ খিৰাবলৈ নিদিয়ে  এদিন গৃহস্থই দেখিলে যে ওচৰৰে ঘাহনি এডৰাত তাইৰ ওহাৰৰ পৰা আপোনা-আপুনি গাখীৰ ওলায় আৰু এইটো লক্ষ্য কৰি গৃহস্থই  এদিন তাত খান্দি চোৱাত তাত শিৱ মূৰ্ত্তি এটা পায় আৰু তাতেই এই মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে  মন্দিৰটোৰ আন এটা বৈশিষ্ট হ'ল ওচৰৰে প্ৰায় ৩ কঠা মাটি আৱৰি থকা কেতেকী বাৰীখন 

কলা-কৃষ্টি
পাঠশালা অসমৰ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ জন্মস্থান অচ্যুত লহকৰৰ প্ৰচেষ্টাত ১৯৬২ চনত নটৰাজ থিয়েটাৰ নামেৰে প্ৰথমটো ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ দলৰ জন্ম হৈছিলএলেক্স ফিগো (অনুলেখক), মহানায়ক অচ্যুত লহকৰৰ আত্মজীৱনী ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ, বুক ৱৰ্ল্ড পাব্লিকেশ্বন, পাঠশালা (২০১০) বৰ্তমান পাঠশালাত কহিনুৰ থিয়েটাৰ, আৱাহন থিয়েটাৰকে ধৰি কেইবাটাও ভ্ৰাম্যমান নাট্যদল আছে

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি
 নীলিম কুমাৰ, এগৰাকী কবি তথা ঔপন্যাসিক
 অচ্যুত লহকৰ, এগৰাকী নাট্যকাৰ তথা অসমীয়া ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ জনক
 ৰতন লহকৰ, এগৰাকী নাট্যকাৰ আৰু কহিনুৰ  থিয়েটাৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:বজালী জিলা