marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
শিশু দিৱস হৈছে শিশুৰ অধিকাৰ, শিক্ষা, কল্যাণৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যে সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত পালন কৰা এক দিৱস শিশুৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে আকৰ্ষিত হোৱা বুলি জনাজাত ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ জন্মদিনত প্ৰতি বছৰে ১৪ নৱেম্বৰৰ দিনটো শিশু দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয় এই দিনটোত সমগ্ৰ ভাৰততে শিশুসকলৰ বাবে বিভিন্ন শিক্ষামূলক আৰু প্ৰেৰণাদায়ক কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত হয়

ইতিহাস
232232১৯৫৭ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠানৰ সময়ত কেইবাটাও বগা পাৰ চৰাই মুকলি কৰি দিয়া হয়তাৰে এটা পাৰ ঘূৰি আহি নেহৰুৰ মূৰত বহিছিল
১৯৪৮ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত "ফুলৰ টোকেন" বিক্ৰীৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শিশুৰ আবেদনৰ বাবে ধন সংগ্ৰহৰ বাবে ভাৰতীয় শিশু কল্যাণ পৰিষদৰ () পূৰ্বসূৰীয়ে প্ৰথম শিশু দিৱস "ফুল দিৱস" হিচাপে পালন কৰে ১৯৪৯ চনৰ ৩০ জুলাইত "শিশু দিৱস" ৰেডিঅ', প্ৰবন্ধ, চিনেমা আদিৰ জৰিয়তে বহুলভাৱে উদযাপন আৰু প্ৰচাৰ কৰা হয়

১৯৫১ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমাজ কল্যাণৰ ফেলো ভি এম কুলকাৰ্ণীয়ে ব্ৰিটেইনত কিশোৰ অপৰাধীৰ পুনৰ্বাসনৰ ওপৰত এক অধ্যয়ন চলাই থকাৰ সময়তে উপলব্ধি কৰিছিল যে ভাৰতৰ অসুবিধাগ্ৰস্ত শিশুক চোৱা-চিতা কৰাৰ কোনো ব্যৱস্থা নাই ইংলেণ্ডত দ্বিতীয় ৰাণী এলিজাবেথৰ জন্মদিনত চেভ দ্য চাইল্ড ফাণ্ডৰ বাবে ধন সংগ্ৰহৰ বাবে পালন কৰা পতাকা দিৱসৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ কুলকাৰ্ণীয়ে পণ্ডিত নেহৰুৰ জন্মদিনটো শিশু কল্যাণৰ বাবে কাম কৰা বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ বাবে ধন সংগ্ৰহৰ বাবে পতাকা দিৱস হিচাপে পালন কৰিব পৰা যাব বুলি পৰামৰ্শ দি এক প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে ভাৰতত যেতিয়া নেহৰুৰ সন্মতি বিচৰা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ প্ৰথমে লাজ পাইছিল যদিও তাৰ পিছত অনিচ্ছা সত্ত্বেও সন্মতি প্ৰদান কৰিছিল

১৯৪৭ চনৰ পৰা সমগ্ৰ ভাৰততে নেহৰুৰ জন্মদিনটো (১৪ নৱেম্বৰ) ৰাজহুৱাভাৱে পালন কৰা হৈছিল যদিও তেওঁক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে ৰাজহুৱা সভা অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল আৰু শিশুসকলৰ বাবে খেল অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল;  ১৯৫৪ চনতহে এই দিনটো প্ৰথম বাৰৰ বাবে "শিশু দিৱস" হিচাপে উদযাপন কৰা হয় দিল্লীৰ নেচনেল ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা এই উদযাপনত ৫০,০০০ তকৈ অধিক স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে

১৯৫৭ চনত ১৪ নৱেম্বৰক ভাৰতত চৰকাৰী বিশেষ আদেশৰ দ্বাৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে শিশু দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হয় ভাৰত চৰকাৰৰ ডাক আৰু টেলিগ্ৰাফ বিভাগে বাল দীন ("শিশু দিৱস") উপলক্ষে প্ৰথম দিনৰ কভাৰ আৰু তিনিটা স্মৃতিচাৰণ ডাকটিকট প্ৰচলন কৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শিশু দিৱস (ইংৰাজী: ' ) হৈছে শিশুসকলৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ভিন্ন দেশত ভিন্ন তাৰিখত পালন কৰা এটা বিশেষ দিৱস ১৯২৫ চনত শিশু কল্যাণ সম্পৰ্কীয় বিশ্ব সন্মিলনৰ সময়ত জেনেভাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু দিৱস ঘোষণা কৰা হৈছিল ১৯৫০ চনৰ পৰা প্ৰায়বোৰ কমিউনিষ্ট আৰু উত্তৰ-কমিউনিষ্ট দেশতে ১ জুনত ইয়াক উদযাপন কৰা হয় ১৯৫৯ চনৰ ২০ নৱেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে শিশুৰ অধিকাৰ ঘোষণাৰ স্মৃতিত ২০ নৱেম্বৰত বিশ্ব শিশু দিৱস পালন কৰে কিছুমান দেশত শিশু দিৱসৰ সলনি শিশু সপ্তাহ পালন কৰা হয় শিখসকলে ২০ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২৭ ডিচেম্বৰলৈ গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ পুত্ৰৰ স্মৃতিত শিশু সপ্তাহ পালন কৰে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত জুন মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰে শিশু দিৱস পালন কৰা হয় ভাৰতত স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ জন্মদিন উপলক্ষে ১৪ নৱেম্বৰত শিশু দিৱস পালন কৰা হয়

বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ শিশু দিৱস
 গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী তাৰিখ দেশ জানুৱাৰী মাহৰ প্ৰথম শুক্ৰবাৰ ১১ জানুৱাৰী জানুৱাৰী মাহৰ দ্বিতীয় শনিবাৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী মাৰ্চমাহৰ প্ৰথম দেওবাৰ ১৭ মাৰ্চ২১ মাৰ্চ৪ এপ্ৰিল৫ এপ্ৰিল ১২ এপ্ৰিল এপ্ৰিল মাহৰ অন্তিম শনিবাৰ২৩ এপ্ৰিল৩০ এপ্ৰিল৫ মেমে মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰ১০ মে১৭ মে২৭ মেমে মাহৰ অন্তিম দেওবাৰআৰোহণ দিৱস১ জুনজুন মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰ২৫ জুন১ জুলাইজুলাই মাহৰ তৃতীয় দেওবাৰ২৩ জুলাই২৪ জুলাই আগষ্ট মাহৰ প্ৰথম দেওবাৰ ১৬ আগষ্ট আগষ্ট মাহৰ তৃতীয় দেওবাৰ ৯ ছেপ্টেম্বৰ ১০ ছেপ্টেম্বৰ ২০ ছেপ্টেম্বৰ২৫ ছেপ্টেম্বৰ () ১ অক্টোবৰ অক্টোবৰ মাহৰ প্ৰথম দেওবাৰঅক্টোবৰ মাহৰ প্ৰথম বুধবাৰ ('    )
আগষ্ট মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰ ('  )৮ অক্টোবৰ১২ অক্টোবৰঅক্টোবৰ মাহৰ চতুৰ্থ শনিবাৰঅক্টোবৰ মাহৰ চতুৰ্থ শনিবাৰ
শিশু সপ্তাহ হিচাপে পালন কৰা হয়নৱেম্বৰ মাহৰ প্ৰথম শনিবাৰ ১১ নৱেম্বৰ১৪ নৱেম্বৰ২০ নৱেম্বৰ ৫ ডিচেম্বৰ২৩ ডিচেম্বৰ২৫ ডিচেম্বৰহিন্দু বৰ্ষপঞ্জী তাৰিখ সমসাময়িক গ্ৰেগৰিয়ান তাৰিখ দেশ২৯ ভাদ্ৰভিয়েটনামী বৰ্ষপঞ্জীতাৰিখসমসাময়িক গ্ৰেগৰিয়ান তাৰিখদেশঅষ্টম মাহৰ ১৫তম দিৱস

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
শিশু শিক্ষা সমিতি, অসম হৈছে এটা বে-চৰকাৰী শৈক্ষিক সংগঠন যি অসমত এক বহল পৰিসৰৰ ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ৰ প্ৰণালী সঞ্চালিত কৰে ই হৈছে বিদ্যা ভাৰতী অখিল ভাৰতীয় শিক্ষা সংস্থানৰ সংবদ্ধ এক প্ৰাদেশিক সংস্থা ১৯৭৯ চনৰ ২১ এপ্ৰিলৰ এই অনুষ্ঠানটো গঠন কৰা হৈছিল বৰ্তমান ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদক হৈছে শ্ৰীযুত সদা দত্ত সংস্থাটোৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় ৰাধা গোৱিন্দ বৰুৱা পথ, প্ৰশান্ত পথ, গুৱাহাটী, অসমত অৱস্থিত 

বিদ্যালয়সমূহ
শিশু শিক্ষা সমিতি, অসমৰ অন্তৰ্গত অসমৰ বিদ্যা ভাৰতী বিদ্যালয়সমূহ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ নামত নামকৰণ কৰা হয়
১৯৭৯ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ তিৰোভাৱ তিথিৰ দিনাখন অসমৰ গুৱাহাটীত "শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, অম্বিকাগিৰি নগৰ" নামেৰে প্ৰথমখন বিদ্যা ভাৰতী বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল বৰ্তমান এই বিদ্যালয় খনৰ নাম হৈছে "শংকৰদেৱ শিশু কুঞ্জ, অম্বিকাগিৰি পথ" তেতিয়াৰে পৰা ক্ৰমান্নয়ে বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা বাঢ়ি বৰ্তমান ৪৭০ খন এনে বিদ্যালয় অসমৰ ভিন্ন ঠাইত স্থাপিত হৈছে বৰ্তমান এনে বিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত প্ৰায় ১,১৯,৭১৩ গৰাকী বিদ্যাৰ্থীক ৬,৩৮১ গৰাকী আচাৰ্যআচাৰ্য্যাই শিক্ষা দান কৰে সমগ্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ বিভিন্ন গ্ৰাম্য তথা নগৰ অঞ্চলত প্ৰতিস্থিত এই বিদ্যালয় সমূহত মাতৃভাষাৰ মাধ্যমত শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়

লগতে চাওক
 শংকৰদেৱ শিশুবিদ্যা নিকেতন
 সৰস্বতী শিশু মন্দিৰ
 সৰস্বতী বিদ্যা মন্দিৰ
 শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন, ভূৰাগাওঁ

তথ্য সূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 
 
 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শৈক্ষিক সংগঠনসমূহ
শ্ৰেণী:বে-চৰকাৰী সংগঠনসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
শিশু ৰত্ন ()  শিশু আৰু কিশোৰ সকলৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত এখন মাহেকীয়া আলোচনী শিশু ৰত্নৰ  প্ৰকাশক প্ৰজ্ঞাতীৰ্থ প্ৰকাশন আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ২০০৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈকে ৯ টা সংখ্যা প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত অনিবাৰ্য কাৰণবশতঃ আলোচনীখনৰ প্ৰকাশ  বন্ধ হয় আলোচনীখনৰ আৰম্ভণিতে সম্পাদক আছিল গোবিন চন্দ্ৰ নাথ কাৰ্যবাহী সম্পাদক আছিল প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা আৰু সহযোগী সম্পাদক ফটিক চন্দ্ৰ বৰা পিছলৈ মুখ্য সম্পাদক আছিল গোবিন চন্দ্ৰ নাথ , সম্পাদক ফটিক চন্দ্ৰ বৰা কাৰ্যবাহী সম্পাদক আছিল প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা

নিয়মীয়া শিতানসমূহ
নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশ পোৱা গল্প আৰু কবিতাৰ ওপৰিও তলৰ শিতানসমূহ প্ৰকাশ পাইছিল

 ৰত্ন মামাৰ চিঠি: শিশু আৰু কিশোৰ সকললৈ শিশু ৰত্নৰ  সম্পাদকৰ পত্ৰসদৃশ সম্পাদকীয়
 পঢ়ুৱৈৰ মতামত: আলোচনীখন পঢ়ি পঢ়োৱৈ সকলে আগবঢ়োৱা গঠনমূলক দিহা পৰামৰ্শৰ নিয়মীয়া শিতান  
 অনেক তথ্য অনেক কথা: সাধাৰণ জ্ঞান আৰু জানিবলগীয়া অনেক তথ্য সমৃদ্ধ ৰচনাৰ শিতান
 শিশু পৰ্যটন: শিশু সকলে বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰি পোৱা অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনামূলক ৰচনা
 শিক্ষাৰত্ন:  শিক্ষা বিষয়ক ৰচনা
 স্বাস্থ্য ৰত্ন: শিশু আৰু কিশোৰ সকলৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় ৰচনা
 নান্দনিক চৰা :  বৰেণ্য শিল্পী, বিখ্যাত চিত্ৰকৰ আদিৰ বিষয়ৰ প্ৰৱন্ধ
 ৰত্ন সংবাদ: শিশু সকলৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন সম্পৰ্কীয় সংবাদ
 কলা বীথিকা: শিশু সকলে অঁকা চিত্ৰৰ শিতান
 বিজ্ঞান চৰা: বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় ৰচনা

ধাৰাবাহিক নাটক
এই শিতানত শিশু নাট ধাৰাবাহিক ভাবে প্ৰকাশ কৰা হয় ইতিপূৰ্বে যশশ্ৰী নাট্যকাৰ ভৱ পূজাৰী দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত শিশু নাটক বকুল তলৰ ধেমালী, দুলাল দত্তৰ মকৰা ইত্যাদি শিশু ৰত্নত প্ৰকাশ পায়

অন্যান্য শিতান
 ছবি ৰং কৰা,ফটো চাই ব্যক্তি চিনাক্ত কৰা,ছবিৰ পাৰ্থক্য উলিওৱা আদি
 মগজুৰ  খোৰাক, শব্দ ৰত্ন (শব্দ শৃংখল), ছবি চাই কবিতা লিখা প্ৰতিযোগিতা, সাঁথৰ, কৌতুক, খেল ৰত্ন (খেল বিষয়ৰ সংবাদ আদি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: অসমীয়া আলোচনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু আলোচনী
শিষ্ট ভট্টাচাৰ্য অষ্টাদশ শতিকাৰ এজন কবি আছিল ৰচনাৰীতিত ঘৰুৱা কথনভংগীৰ প্ৰয়োগৰ বাবে সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই 'শিশুপাল বধ' কাব্য আৰু 'কথা-ৰামায়ণ'ৰ কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ডৰ লেখক একেজন বুলি ঠাৱৰ কৰিছেড: সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা (২০২০). অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত. প্ৰকাশক: গুৱাহাটী: সৌমাৰ প্ৰকাশ. পৃষ্ঠা. ২০৬মহেশ্বৰ নেওগ (২০১৯).অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা.প্ৰকাশক: চন্দ্ৰ প্ৰকাশ.পৃষ্ঠা.২০৮শিৱনাথ বৰ্মন(সম্পা).অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী,দ্বিতীয় খণ্ড.প্ৰকাশক: আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা কলা-সংস্কৃতি সংস্থা

 শিশুপাল বধৰ চমু পৰিচয় 
শিশুপাল-বধ' কাব্যখন সৰু, বিষয়বস্তু মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বৰ যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞত শ্ৰীকৃষ্ণক আগ-মাননি দিয়াত ঈৰ্ষা পৰৱশ হৈ শিশুপালে কৃষ্ণৰ বিৰুদ্ধে যি তিৰষ্কাৰ আৰু বিদ্বেষপূৰ্ণ কথা ক'বলৈ ধৰি শেষত কৃষ্ণৰ হাতত বধপ্ৰাপ্ত হয়, তাৰ এটি ঘৰুৱা, হাস্যোদ্দীপক আৰু গ্ৰাম্য চিত্ৰ পোৱা যাব শিষ্টৰ এই 'শিশুপাল বধ'ত বিষয়বস্তু মহাভাৰতৰ, কিন্তু বৰ্ণনাসমূহ কবিৰ নিজস্ব
'শিশুপাল-বধ'ৰ ভাষা কথিত ভাষাৰ অনুৰূপ, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সাঁচত ঢলা ভাষা নহয়; কিন্তু বৰ্ণনাভঙ্গী অতি লঘু আৰু তৰল ভাবযুক্ত হোৱাৰ কাৰণে কাব্যিক গাম্ভীৰ্য আৰু মৰ্যাদাবিহীন হৈছে এই একে বিষয়বস্তুকে লৈ মাধৱদেৱে 'ৰাজসূয় কাব্য' ৰচনা কৰিছিল, য'ত কাব্যিক সৌন্দৰ্য আৰু গাম্ভীৰ্যৰ সুন্দৰ সমন্বয় হৈছে 'শিশুপাল-বধ'ৰ তলৰ নিদৰ্শনছোৱাই কাব্যৰ লঘু আৰু হাস্যোদ্দীপক দিশটোৰ আভাস দিব

শ্ৰীকৃষ্ণই শিশুপালৰ তিৰষ্কাৰৰ প্ৰত্যুত্তৰ স্বৰূপে এইদৰে কৈছে :

ভোবোলা ছাগলী সিংহক সিঁয়াৰে আপোনাক বৰ মানি
ভতুৱা কুকুৰে কামোৰ মাৰায় গৃহস্থ চোৰ নজানি
নৰক দেখিলে শৃগাল পলাই লুকাই বন সোমায় 
গধূলি-পুৱাসে আটাস পাৰায়, মোত পৰে বৰ নাই

মহাভাৰতৰ বিষয়বস্তুকে গাঁৱলীয়া পটভূমিত বৰ্ণনা কৰি জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা গুণ কাব্যখনৰ আছে কবিৰ হাস্যৰসিকতাও কাব্যখনত ফুটি উঠিছে পুথিখন আকাৰত সৰু হ'লেও গ্ৰামীন জনতাক আমোদ দিব পৰা সমল আছে, বিশেষকৈ ইয়াত প্ৰয়োগ হোৱা জতুৱা ঠাঁচ আৰু উপমাই জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ নকৰাকৈ নাথাকে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শিহু () (বৈজ্ঞানিক নাম:   )  ভাৰত, বাংলাদেশ, আৰু নেপালৰ নদীত পোৱা   ডলফিনৰ এক প্ৰজাতি এই ডলফিনৰ প্ৰজাতি সাধাৰণতে গঙ্গা নদী আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ আৰু বাংলাদেশ আৰু নেপালত প্ৰৱাহিত ইহঁতৰ উপনদী সমূহত দেখা যায়  ভাৰত চৰকাৰে ২০০৯ চনৰ ৫ অক্টোবৰত শিহুক জাতীয় জলচৰ প্ৰণী হিচাপে  স্বীকৃতি দিছে:...-.

তদুপৰি ২০১৬ চনত শিহুক অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ শুভংকৰ হিচাপে  স্বীকৃতি দিয়ে

বৰ্ণনা 
শিহু এক প্ৰকাৰৰ নেত্ৰহীন জলচৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী ইয়াৰ ঘ্ৰাণ শক্তি অতি প্ৰৱল বিলুপ্ত প্ৰায় এই জীৱৰ ভাৰতত সংখ্যা ২০০০ তকৈয়ো কম ইয়াৰ বিলুপ্তিৰ মূখ্য কাৰণ হ'ল - গংগা তথা আন নদীৰ প্ৰদূষণ, নদীবান্ধৰ নিৰ্মাণ আৰু চিকাৰ ইহঁতৰ চিকাৰ মূলতঃ তেলৰ বাবে কৰা হয় আন মাছ ধৰিবলৈ শিহুৰ তেল ব্যৱহাৰ কৰা হয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ নৰোৰা আৰু বিহাৰৰ পটনা চাহাব আৰু উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ কিছু অঞ্চলত হে কেইটামান শিহু বাচি আছে  

শিহুয়ে শব্দৰ প্ৰতিধ্বনিৰ সহায়ত স্থান নিৰুপন আৰু ঘ্ৰাণ শক্তিৰ দ্বাৰা নিজৰ চিকাৰ আৰু খাদ্য বিচাৰে শিহু সম্পূৰ্ণ মাংসভোজী প্ৰাণী এই প্ৰাচীন জীৱ ভাৰতত প্ৰায় ১০ কোটি বছৰ আগৰ পৰা আছে   মাইকী শিহু মতাতকৈ আকাৰত দীঘল  শিহুৰ জীৱনকাল প্ৰায় ৩০ বছৰ শিহুৰ সংৰক্ষণৰ বাবে বহু বছৰ পূৰ্বে সম্ৰাট অশোকে ব্যৱস্থা লৈছিল  ১৯৯৬ চনত আন্তৰ্জাতিক পৰিবেশ সংৰক্ষণ পৰিষদে শিহুক বিলুপ্ত প্ৰায় জীৱ ৰূপে স্বীকৃতি দিছে

অসমৰ ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত শিহু পোৱা যায়
 তথ্য সংগ্ৰহ 

 বহিঃ সংযোগ 

   10     
  -         ( ) 
           
 '      -    
      ()
      () -       
 :        
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:জলচৰ প্ৰাণী
শিৰডী (, মাৰাঠী ভাষাত: ) ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰ জিলাৰ এখন চহৰ আৰু শিৰডী নগৰ পঞ্চায়ত নামেৰে জনাজাত নগৰ পৰিষদাধীন আহমেদনগৰ-মন্মদ ৰাজ্যিক ঘাইপথ ১০এৰে শিৰডীলৈ যাব পৰা যায়, আহমেদনগৰৰপৰা ৮৩ কিলোমিটাৰ আৰু ক'পাৰগাওঁৰপৰা ১৫ কিলোমিটাৰ শিৰডী গুৰু শিৰডীৰ সাই বাবাৰ ১৯ শতিকাৰ বাসস্থল হিচাপে বিখ্যাত

সাধাৰণ তথ্য
২০১১ৰ লোকপিয়লানুসৰি শিৰডীৰ জনসংখ্যা ৩৬০০৪ ৫৩ পুৰুষ আৰু ৪৭ মহিলা শিৰডীৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭০য যি ৰাষ্ট্ৰীয় ৫৯.৫ শতাংশৰ হাৰতকৈ অধিক ৭৬ পুৰুষ সাক্ষৰ আৰু ৬২ মহিলা সাক্ষৰ শিৰডীৰ ১৫ লোকৰ বয়স ৬ বছৰতকৈ কম

তীৰ্থস্থান হোৱাৰ বাবে শিৰডীৰ অস্থায়ী জনসংখ্যা অতিকৈ অধিক দিনে প্ৰায় ২৫০০০ ভক্তই দৰ্শন কৰিবলৈ আহে তদুপৰি, সংস্থাপন সহজলভ্য হোৱাৰ বাবে উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, চত্তীশগড়, তেলাংগনা, আন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আদিৰপৰা বহু সংখ্যক লোক, বিশেষকৈ কম অৰ্হতা থকা শ্ৰমিক কৰ্মৰ বাবে আহে

সংযোগ
300সাই নগৰ শিৰডী ৰে'লৱে' ষ্টেচন

শিৰডীৰ মুম্বাইৰপৰা দূৰত্ব প্ৰায় ২৯৬ কিলোমিটাৰ এই নগৰ সাইৰ ভূমি ৰূপে জনাজাত নিকটতম্ আৰু সৰ্বাধিক সংযোজিত নগৰ আহমেদ নগৰ চেন্নাই, মুম্বাই, মাইচ'ৰ আৰু অন্যান্য স্থানৰপৰা শিৰডীলৈ ৰে'ল চলে নাচিক (১১৯ কিলোমিটাৰ দূৰত), মন্মদ (৮৭ কিলোমিটাৰ দূৰত), নগৰচ'ল, ক'পাৰগাওঁ (১৫ কিলোমিটাৰ দূৰত), আহমেদনগৰ (৮৩ কিলোমিটাৰ দূৰত), দৌণ্ড (১৭৯ কিলোমিটাৰ দূৰত) আদি নিকটৱৰ্ত্তী ৰে'লৱে ষ্টেচন

পথ
ৰেলৱে' ষ্টেচনসমূহৰপৰা আৰু ৰেলৱে' ষ্টেচনসমূহলৈ বাছ আৰু টেক্সি চলে মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰ, পুনে, থানে, নাচিক, অকলুজ, ঢুলে, নাগপুৰ আৰু ঔৰংগাবাদৰপৰা শিৰডীলৈ পথেৰে যাব পৰা যায় সাই বাবাৰ ঠাইলৈ সৰ্বাধিক ভক্ত অহা হাইদৰাবাদৰপৰাও পথেৰে যাব পাৰে

আকাশ
শিৰডী বিমান বন্দৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য চলি আছে, শিৰডীৰ দক্ষিণ-পশ্চিমলৈ ১৪ কিলোমিটাৰৰ দূৰত্বত ২০১১ চনৰ ডিচেম্বৰত কাম সম্পূৰ্ণ হ'ব লগীয়া এই বিমান বন্দৰৰ কাম ২০১৬ চনতা্হে শেষ হ'ল আৰু ২ মাৰ্চ ২০১৬ চনত প্ৰথমখন বিমানৰ পৰীক্ষামূলক অৱতৰণ ঘটিল ২০১৭ অথবা ২০১৮লৈ ৰান ৱে'ৰ দৈৰ্ঘ্য ২২০০ মিটাৰৰ পৰা ৩২০০ মিটাৰলৈ বৃদ্ধি কৰাৰ লক্ষ্য নিশ্চিত কৰা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
  (ইংৰাজী)
 শিৰডী যোৱাৰ নিৰ্দেশ (ইংৰাজী)
 শিৰডীলৈ কেনেকৈ যাব পাৰি (ইংৰাজী) 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
শিৰডীৰ সাই বাবা এজন ভাৰতৰ সন্ত তেওঁ হিন্দু-মুচলন্ত ঐক্যৰ বাবে জনা যায় তেওঁৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল "শ্ৰদ্ধা আৰু সবুৰি(সহানুভূতি, কৰুণা)":...

জীৱন
সাই বাবাৰ জন্ম তথা সৰু কালৰ বিষয়ে কোনো সঠিক তথ্য নাই তেওঁ ১৮৩৮(আনুমানিক)ৰ পৰা ১৯১৮ৰ ভিতৰত জীৱিত আছিল তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম তথা জন্মস্থান জনা নাযায়:...--. অনেকৰ মতে তেওঁৰ জন্ম মহাৰাষ্ট্ৰৰ পত্ৰি গাঁৱত হৈছিল:..2. ১৬ বছৰ বয়সত সাইবাবা মহাৰাষ্ট্ৰৰ শিৰডী গাঁৱত ওলাল প্ৰথমে তেওঁ খণ্ডোবা মন্দিৰত থাকিবলৈ লয়, আৰু পিছত এটি জৰাজীৰ্ণ মছজিদত কোনো প্ৰচাৰ নকৰাকেই তেওঁৰ ওচৰলৈ ভক্ত আহিবলৈ লয় হিন্দু আৰু মুচলন্ত, দুয়ো ধৰ্মৰেই ভক্ত আহিবলৈ লয় তেওঁ বিভিন্ন চমৎকাৰ কৰাৰ কথা কোৱা হয় তেওঁৰ ১৯১৮ত মৃত্যু হয় তেওঁক বুটি ৱাড়াত সমাধিস্ত কৰা হয়, যাক এতিয়া সমাধি মন্দিৰ বোলা হয় :..--.

জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক কেইবছৰ
সাই বাবাৰ ভক্ত দাস গণুৱে পত্ৰি গাঁৱত কিছু অধ্যয়ন কৰে যাক শ্ৰী সাই গুৰুচৰিতত লিখা হয় :7.-- ত উপলব্ধ দাস গণুৰ মতে সাই বাবা পত্ৰিত এজন ফকীৰৰ ঘৰত দাঙৰ দীঘল হ'ল, ৬বছৰ বয়সত, তেওঁক সন্ত ভেংকুচাৰ তত্ত্বাৱধানত ৰখা হয় নৰসিম্হা স্বামীজীৰ মতে "এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষণত, তেওঁ মহল্সাপতিক এই সত্যটো কয়, যে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ নিজামৰ ৰাজ্যৰ পত্ৰি গাঁৱত থকা ব্ৰাহ্মণ পত্ৰি পৰ্ৱানি তালুকৰ অংগ, মনৱথৰ ওচৰত সাই বাবাই তেওঁ সেই সময়ত মছজিদত থকাৰ কথা বুজাবলৈ গৈ, আৰু কয় যে, অতি সৰু বয়সতে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক এজন ফকীৰৰ ঘৰত থয়, যোনে তেওঁক তুলিলে...." ,    ,  16 সাই সৎচৰিতৰ মতে, তেওঁ ১৬ বছৰ বয়সত ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়াৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰ জিলাৰ শিৰডী গাঁৱলৈ যায় তেওঁ নীম গছৰ তলত বহি ধ্যান কৰিছিল শ্ৰী সাই সৎচৰিতৰ মতে-"গাঁৱৰ মানুহ আচৰিত হ'ল ইমান সৰু ল'ৰাই ইমান কঠোৰ তপস্যা কৰা দেখি দিনত তেওঁ কাৰো লগত লগ নকৰিছিলে, আৰু ৰাতি কাৰোৰে পৰা ভয় নকৰিছিলে  তেওঁৰ উপস্থিতিয়ে গাঁও বাসীক পিপাসু কৰি তুলিলে, আৰু অনেক ধাৰ্মিক লোকে তেওঁক চাবলৈ আহিবলৈ ল'লে কোনো কোনোৱে কিন্তু তেওঁক পাগল আখ্যা দি তেওঁৰ ওপৰত শিলো ডলিয়ালে তেওঁ শিৰডী ত্যাগ কৰিলে, তাৰ পিছৰ সময়ৰ কথা জনা নাযায় তেওঁ ৰাণী লক্ষ্মীবাইৰ সেনাত থকাৰ কথাও কয়   , "            .      ."    তেওঁ এবছৰৰ বাবে শিৰডীৰ পৰা আঁতৰি যায় আৰু পুনৰ উভতি আহে, স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ, চন ১৯৫৮ মানত, যিয়ে তেওঁৰ জন্ম চন ১৮৩৮ বুলি অনুমান কৰাত সহায় কৰে

শিৰডীলৈ পুনৰ আগমন
১৮৫৮ত সাইবাবা শিৰডীলৈ ঘূৰি আহে তেতিয়ালৈকে তেওঁ তেওঁৰ আঁঠুলৈকে দীঘল কফতন আদি থকা প্ৰসিদ্ধ পিন্ধন শৈলীত, কাপোৰ পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰে ভক্ত ৰামগিৰ বুআৰ মতে সাইবাবা একেবাৰে খেলুৱৈৰ দৰে লাগিছিল, তেওঁৰ দীঘল চুলি আছিল, ৰাজহাড়ৰ শেষলৈকে, যেতিয়া তেওঁ শিৰডীলৈ আহিছিল মহিদ্দিন তাম্ব'লিৰ সৈতে হোৱা মৌল যুদ্ধৰ পিছতহে বাবাই কফণি আৰু কাপোৰৰ টোপি পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেওঁৰ এনে সাজ-পাৰৰ বাবে হিন্দু প্ৰধান গাওঁ শিৰডীত তেওঁক কোনো কোনোৱে ভাল নাপাইছিল তেওঁ নীম গছৰ তলত বহিয়েই ধ্যান কৰিছিল, পিছলৈ তেওঁ এটি মছজিদত থাকিবলৈ লয়, য'ত তেওঁ পবিত্ৰ জুই জ্বলাই ৰাখে, যাৰ নাম দিয়া হয় 'ধুনি', য'ৰ পৰা তেওঁ পবিত্ৰ ৰাখ 'উঢ়ি' দিয়া কৰিছিল, আলহী উভতি যাবলৈ লোৱাৰ সময়ত বিশ্বাস কৰা হয় যে, উঢ়িত বেমাৰ ভাল কৰা গুণ আছে তেওঁ স্থানীয় হকীমৰ কাম কৰিবলৈ লয়, তেওঁৰ উঢ়িৰে তেওঁ তেওঁক চাবলৈ অহা লোকক আধ্যাত্মিক শিক্ষাও দিছিল, আৰু বিভিন্ন হিন্দু পবিত্ৰ গ্ৰন্থ তথা কোৰান পঢ়িবলৈ কৈছিল তেওঁ ঈশ্বৰক স্মৰণ কৰিবলৈ কৈছিল সাইবাবাই উৎসৱ পাৰ্বনত নিজেই খাদ্য তৈয়াৰ কৰি, প্ৰসাদ হিচাপে দিছিল সাইবাবা মুম্বাইত ঈশ্বৰৰ অৱতাৰৰ ৰূপত বিখ্যাত হ'বলৈ ধৰিলে সাইবাবাৰ প্ৰথম মন্দিৰ কৰজতৰ ভিৱপুৰিত নিৰ্মাণ কৰা হয়              ..

তথ্য সংগ্ৰহ

আৰু চাওক
 সত্য সাই বাবা

বাহ্যিক সংযোগ
 :..

    ১৮৩৮


শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
শিৰিষ ( )  ইণ্ডোমালায়া, নিউ গিনি আৰু উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ স্থানীয় এলবিজিয়াৰ এবিধ প্ৰজাতি, ..  , . 1997 "          ".      , ,  অন্যান্য গ্রীষ্মমণ্ডলীয় আৰু উপগ্রীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত ব্যাপকভাৱে ইয়াৰ খেতি হয় ইয়াৰ ইংৰাজী নামসমূহৰ ভিতৰত ,  ,  , ,  আৰু '   প্ৰধান                  .            ,      ""             . (1994)

         1830      50   1   .    , 7.515  ,       ,    618 .    ,   2.53.8   ,   .      1530    2.5-5.0  ,     . (1973)

  
150   
    ,  ,   .             . (2005)    ,       .         0.55-0.66 3  . (1997)

     ,            .  ,    ( )           .    . (2006)


   ,        , ,    , , ,  ,  ,     ,       . (2008)        .  .(1994)       ,             ,  ,          .     . (2004)    ,               .


    .    .          .         ,                    (       ),         . ,            . .  ,       . (1994),  (2005)

  :
   (.) .
   
   (.) .
   .
   (.) . .  .
   (.) . .  
   (.) . .  
  .   .
   (.) 
   .
   .
   .
   . (..)
   .
   .
  .   .
   .

      ,     .       .  ,      ,    .



  
  (1973):   (.) .. :    (. 36: ).   , .  
  (1997):  1 -          , ,  . :        :  .    134.  92-5-103955-0  
  (2008): . '     -  .  2008--23.
  (2005):   (.) ..  10.01,  2005.  2008--30.
  (1994): 2.5   -       . : :      .  .   
  (2004):    , ,    (7 .).  .  3-85502-570-3
  (2006):   :            ( , , ).     14(3): 285-287    .   
  (1994):     -   (.) ..   1994--23.  2008--30.

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
কৈলাস পৰ্বত দাঙি ধৰোঁতে ৰাৱণে শিৱ তাণ্ডৱ স্ত্ৰোত পাঠ কৰিছে 
শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ () হৈছে হিন্দু দেৱতা শিৱৰ গুণ-গৰিমা বৰ্ণনা কৰা এক সংস্কৃত স্তোত্ৰ পৰম্পৰাগতভাৱে পৰম শিৱভক্ত লংকেশ্বৰ ৰাৱণক এই স্তোত্ৰ ৰচনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয় জনবিশ্বাস অনুসৰি ৰাৱণে মোক্ষপ্ৰাপ্তিৰ বাবে শিৱক বন্দনা কৰি এই শ্লোক ৰচনা কৰিছিল

গঠন
স্তোত্ৰটোৰ চাৰিটা শাৰীৰ একোটা স্তম্ভত প্ৰতিটো শাৰীত ১৬টা স্বৰ বা আখৰ থাকে এইসমূহ পৰ্যায়ক্ৰমে লঘু (হ্ৰস্ব স্বৰ) আৰু গুৰু (দীৰ্ঘ স্বৰ) ইয়াত মুঠ ১৬টা চতুৰ্থী বা চাৰিশৰীয়া স্তৱক আছে

এই স্তোত্ৰৰ নৱম আৰু দশম চতুৰ্থী দুটাৰ শেষত শিৱৰ উপনামসমূহক ধ্বংসকাৰী, আনকি মৃত্যুৰো নাশক হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে

শেষৰ চতুৰ্থীত ভাগৰি পৰাৰ পিছত ৰাৱণে সুধিছে, "মই কেতিয়া সুখী হ'ম?" প্ৰাৰ্থনা আৰু ঘোৰ তপস্যাৰ বাবে ৰাৱণে শিৱৰ পৰা শক্তি আৰু চন্দ্ৰহাস নামৰ এখন অলৌকিক তৰোৱাল লাভ কৰিছিল
আখ্যান

হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ উত্তৰা কাণ্ডৰ বৰ্ণনা অনুসৰি দশানন, বিংশ অস্ত্ৰধাৰী শক্তিশালী ৰজা ৰাৱণে কৈলাস পৰ্বতৰ ওচৰত অৱস্থিত তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ আৰু ধনৰ দেৱতা কুবেৰৰ নগৰ অলকাক জয় কৰি লুট কৰিছিল বিজয়ৰ পিছত ৰাৱণে পুষ্পক বিমানত (কুবেৰৰ পৰা চুৰি কৰা আকাশী ৰথ) লৈ লংকালৈ উভতি আহিছিল বাটতে তেওঁ এখন ধুনীয়া ঠাই দেখা পালে কিন্তু তাৰ ওপৰেৰে ৰথখন উৰিব পৰা নাছিল ৰাৱণে সেই ঠাইতে শিৱৰ মহমুখী বামন পৰিচাৰক নন্দীক (নন্দীশ, নন্দীকেশ্বৰ) লগ কৰি তেওঁৰ ৰথখনে সেই ঠাইৰ ওপৰেৰে পাৰ হব নোৱাৰাৰ আঁৰৰ কাৰণ সুধিলে নন্দীয়ে ৰাৱণক জনালে যে ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে পাহাৰত প্ৰমোদ-বিহাৰ কৰি আছে আৰু সেয়ে ইয়াৰ ওপৰেদি কাকো পাৰ হবলৈ দিয়া হোৱা নাই ৰাৱণে শিৱ আৰু নন্দীক ঠাট্টা কৰে নিজ প্ৰভুক কৰা অপমানত ক্ষুব্ধ হৈ নন্দীয়ে ৰাৱণক অভিশাপ দিয়ে যে বান্দৰেই তেওঁৰ সৰ্বনাশ কৰিব পাছলৈ ৰাৱণে নন্দীৰ অভিশাপ পাই আৰু আগুৱাই যাব নোৱাৰাত ক্ষুব্ধ হৈ কৈলাসক উভালি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় তেওঁ কৈলাসৰ তলত বিশখন হাত থৈ পৰ্বতটো ওপৰলৈ তুলিবলৈ ধৰিলে কৈলাস কঁপিবলৈ ধৰাৰ লগে লগে আতংকিত হৈ পাৰ্বতীয়ে শিৱক সাৱটি ধৰিলে কিন্তু সৰ্বজ্ঞানী শিৱই এই কাৰ্যৰ আঁৰত ৰাৱণ বুলি উপলব্ধি কৰি ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিৰে কৈলাসক হেঁচা মাৰি ধৰি ৰাৱণক তাৰ তলত আৱদ্ধ কৰি পেলালে যন্ত্ৰণাত ৰাৱনে এটা জোৰেৰে চিৎকাৰ কৰিবলৈ লাগিল মন্ত্ৰীসকলৰ পৰামৰ্শত ৰাৱণে হাজাৰ বছৰ ধৰি শিৱৰ গুণানুকীৰ্তন কৰিছিল অৱশেষত শিৱই ৰাৱণক ক্ষমা কৰাৰ লগতে চন্দ্ৰহাস নামৰ এখন অজেয় তৰোৱালো প্ৰদান কৰে ৰাৱণে গোৱা পদ্যসমূহৰ সংগ্ৰহ শিৱ তাণ্ডৱ স্তোত্ৰ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শিৱপুৰাণ হিন্দু ধৰ্মৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থৰ পুৰাণ ধাৰাৰ আঠাইশখন প্ৰধান গ্ৰন্থৰ ভিতৰত অন্যতম এই পুৰাণখন শৈৱবাদৰ সাহিত্যৰ অংশ ই মূলতঃ হিন্দু দেৱতা শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীত সেয়ে হ'লেও ই সকলো দেৱতাৰ উল্লেখ আৰু শ্ৰদ্ধা কৰিছে

শিৱপুৰাণে দৃঢ়তাৰে কয় যে ই এসময়ত বাৰখন সংহিতাত উল্লেখ কৰা এক লাখ পদেৰে গঠিত আছিল অৱশ্যে পুৰাণত আৰু কোৱা হৈছে যে ৰোমাহৰ্ষণক শিকোৱাৰ আগতে ব্যাস ঋষিয়ে ইয়াক সংক্ষিপ্ত কৰিছিল বৰ্তমানে থকা পাণ্ডুলিপিসমূহ বহুতো ভিন্ন সংস্কৰণ আৰু বিষয়বস্তুত বিদ্যমান এটা ডাঙৰ সংস্কৰণত সাতটা খণ্ড (দক্ষিণ ভাৰত) থকাৰ বিপৰীতে আন এটাত ছটা খণ্ড আছ আনহাতে তৃতীয় সংস্কৰণটোত ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ মধ্যযুগীয় বংগ অঞ্চলত পোৱা গৈছে য'ত পূৰ্ব-খণ্ড (পূৰ্বৰ খণ্ড) আৰু উত্তৰ-খণ্ড (পৰৱৰ্তী অংশ) নামৰ দুটা বৃহৎ খণ্ড পোৱা গৈছে প্ৰথম সংস্কৰণ দুটাত কিছুমান খণ্ডৰ শিৰোনাম একে আৰু আন কিছুমানৰ শিৰোনাম ভিন্ন হিন্দু সাহিত্যৰ অন্যান্য পুৰাণৰ দৰেই শিৱপুৰাণ সম্ভৱতঃ এনে এক গ্ৰন্থ আছিল যাক দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে নিয়মিতভাৱে সম্পাদনা, পুনৰ্গঠন আৰু সংশোধন কৰা হৈছিল ক্লাউছ ক্লষ্টাৰমেয়াৰে অনুমান কৰিছে যে ইয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি পাণ্ডুলিপিটো সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টীয় দশমৰ পৰা একাদশ শতিকাৰ আশে-পাশে ৰচনা কৰা হৈছিল বৰ্তমান বিদ্যমান শিৱপুৰাণৰ পাণ্ডুলিপিৰ কিছুমান অধ্যায় সম্ভৱতঃ চতুৰ্দশ শতিকাৰ পিছত ৰচনা কৰা হৈছিল

শিৱপুৰাণত শিৱকেন্দ্ৰিক ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞান, পৌৰাণিক কাহিনী, দেৱতাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক, নৈতিকতা, যোগ, তীৰ্থ স্থান, ভক্তি, নদী আৰু ভূগোল আদি বিষয়ৰ অধ্যায় আছে এই গ্ৰন্থখন খ্ৰীষ্টীয় ২য় সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিতে শৈৱ ধৰ্মৰ আঁৰৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ আৰু ধৰ্মতত্ত্বৰ ঐতিহাসিক তথ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস শিৱপুৰাণৰ আটাইতকৈ পুৰণি তথা বিদ্যমান অধ্যায়সমূহত উল্লেখযোগ্য অদ্বৈত বেদান্ত দৰ্শন আছে, আৰু ই ভক্তিৰ ঈশ্বৰবাদী উপাদানসমূহৰ সৈতে মিশ্ৰিত হৈ আছে

ঊনবিংশ আৰু বিংশ শতিকাত বায়ুপুৰাণক কেতিয়াবা শিৱপুৰাণ বুলিও আখ্যা দিয়া হৈছিল কোনো কোনো সময়ত ইয়াক সম্পূৰ্ণ শিৱপুৰাণৰ অংশ হিচাপে প্ৰস্তাৱিত কৰা হৈছিল অধিকসংখ্যক পাণ্ডুলিপিৰ আৱিষ্কাৰৰ লগে লগে আধুনিক পণ্ডিতসকলে দুয়োখন গ্ৰন্থক পৃথক বুলি গণ্য কৰে বায়ুপুৰাণক খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাৰ আগৰ কোনোবা এটা সময়ত ৰচিত অধিক পুৰণি গ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰা হয় কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে ইয়াক মহাপুৰাণ বুলি তালিকাভুক্ত কৰিছে আনহাতে কিছুসংখ্যকে ইয়াক উপপুৰাণ বুলি উল্লেখ কৰিছে

তাৰিখ
শিৱপুৰাণৰ তাৰিখ আৰু লেখকৰ বিষয়ে জানিব পৰা হোৱা নাই এই বিষয়ে কোনো প্ৰামাণিক তথ্য উপলব্ধ নহয় ক্লষ্টাৰমেয়াৰৰ লগতে হাজৰাৰ দৰে পণ্ডিতসকলে অনুমান কৰিছে যে বৰ্তমানে বৰ্তি থকা থকা পাণ্ডুলিপিখনৰ আটাইতকৈ পুৰণি অধ্যায়বোৰ সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টীয় ১০ৰ পৰা ১১ শতিকাৰ আশে-পাশে ৰচনা কৰা হৈছে ই কাৰ্বন ডেটিং প্ৰযুক্তিৰ পৰীক্ষাত থিয় দিব পৰা নাই বাবে ইয়াক কেতিয়া ৰচনা কৰা হৈছিল তাৰ তথ্য জানিবৰ বাবে পুথিখনত উল্লিখিত কথাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিবলগা হয় বৰ্তমান উপলব্ধ শিৱপুৰাণৰ পাণ্ডুলিপিসমূহৰ কিছুমান গ্ৰন্থ আৰু অধ্যায় সম্ভৱতঃ পিছলৈ ৰচনা কৰা হৈছিল ইয়াৰে কিছুমান চতুৰ্দশ শতিকাৰ পিছত কৰা ৰচনা হিন্দু সাহিত্যৰ অন্যান্য পুৰাণৰ দৰেই শিৱপুৰাণতো শতিকাজুৰি নিয়মিতভাৱে সম্পাদনা, পুনৰ্গঠন আৰু সংশোধন কৰা হৈছিল

হাজৰাই কৈছে যে ১৯ শতিকাত প্ৰকাশিত বোম্বে পাণ্ডুলিপিখন বিৰল, আৰু সম্ভৱতঃ পূব আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা প্ৰকাশিত অন্যান্য সংস্কৰণতকৈ পুৰণি
বিভিন্ন পাণ্ডুলিপি
এই গ্ৰন্থখনৰ একাধিক সংস্কৰণ আছে ১৮৯৬ চনত কলিকতাৰ বঙাবাসী প্ৰেছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বোম্বাই ১৮৮৪ চনৰ পাণ্ডুলিপিৰ পৰ্যালোচনাত ছটা সংহিতা (অংশ) আছে: 
   ৭৮১৬১২৫৯:. . ৩০৩০৬৫মুঠ:২৯০

তথ্য সংগ্ৰহ

সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্য
শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱা  () (১৮৮০-১৯৩৮) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ চাহ খেতিয়ক, ৰাজনীতিবিদ তথা সমাজসেৱক ৷ অসমৰ সাংবাদিকতাৰ জগতত তেওঁক অন্যতম বাটকটীয়া বুলি গণ্য কৰা হয়৷ তেওঁৰ উদ্যোগতে অসমৰ প্ৰথমখন দৈনিক বাতৰি কাকত 'বাতৰি' প্ৰকাশিত হৈছিল৷ তেওঁৰ স্মৰণত ১৯৯৯ চনৰ পৰা কমল কুমাৰী ফাউণ্ডেশ্যনে সাংবাদিকতাৰ জগতত উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আগবঢ়োৱা ব্যক্তি বা সংগঠনক প্ৰতিবছৰে 'শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা' প্ৰদান কৰি আহিছে৷:..
ব্যক্তিগত জীৱন
শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৮৮০ চনত৷  তেওঁ যোৰহাটৰ প্ৰখ্যাত খঙীয়া বৰুৱা পৰিয়ালৰ আছিল৷ ১৯১৭ চনত তেওঁ কমল কুমাৰী বৰুৱাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়৷
অৱদান
শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱাই ১৯৩০ চনৰ অক্টোবৰ মাহত 'সাদিনীয়া বাতৰি' নামৰ এখন বাতৰি কাকত প্ৰকাশ কৰে৷ এই কাকতখনেই ১৯৩৫ চনৰ আগষ্ট মাহত 'দৈনিক বাতৰি' লৈ পৰিৱৰ্ত্তিত হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 
    

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
শ্ৰেণী:পোখালি
পণ্ডিত শিৱকুমাৰ শৰ্মা () (১৩ জানুৱাৰী ১৯৩৮  ১০ মে' ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীত নিৰ্মাতা আৰু সন্তুৰ বাদক তেওঁ জম্মুত বসবাস কৰিছিল এজন সংগীত নিৰ্মাতা হিচাপে তেওঁ শিৱ-হৰি নামেৰে ভাৰতীয় বাঁহীবাদক হৰিপ্ৰসাদ চৌৰাছিয়াৰ সৈতে যুটি বান্ধি কাম কৰিছিল আৰু ফাচলে (১৯৮৫), চান্দনী (১৯৮৯), লমহে (১৯৯১), আৰু ডৰ (১৯৯৩) আদিকে ধৰি বহুতো ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল শৰ্মাক ১৯৮৬ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ১৯৯১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০০১ চনত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল ২০২২ চনৰ ১০ মে'ত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শিৱদুতি (সংস্কৃত: , ৰোমানীকৃত: ) হিন্দু মাতৃ দেৱী আদি পৰশক্তিৰ এক অৱতাৰ

প্ৰতিমা
কালিকা পুৰাণত শিৱদুতিৰ শৰীৰৰ ৰং কলা, দীঘল জটা ধৰা চুলি, তিনিটা চকু, হাতত তৰোৱাল ধৰি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, তেওঁৰ সোঁ ভৰিখন শিয়ালৰ পিঠিত থৈ থিয় হৈ বাওঁ ভৰিখনে অসুৰৰ মৃতদেহ ভৰিৰে মোহাৰি থকা দৃশ্য প্ৰতিফলিত কৰি উপস্থাপন কৰা হয় তেওঁৰ দহটা অৱতাৰ (যোগিনী) আছে: ক্ষেমংকাৰী, শান্তা, দেৱমাতা, মহোদৰী, কৰালী, কামদা, ভাগশ্যা, ভাগমালিনী, ভাগৱহা, আৰু সুভগা

কিংবদন্তী
দেৱী মহাত্ম্যমৰ মতে, সুম্ভ আৰু নিসুম্ভ নামৰ দুজন অসুৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ সময়ত শিৱদুতিয়ে চণ্ডী দেৱীৰ শৰীৰৰ পৰা ওলাই আহি শিৱক অসুৰসকলক এটা অন্তিম সঁকিয়নী দিবলৈ দায়িত্ব দিছিল: যদি তেওঁলোকে ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাৰ পৰা দখল কৰা ত্ৰিভুৱন অৰ্পণ নকৰে, তেন্তে তেওঁলোকক তেওঁৰ শিয়ালবোৰে গ্ৰাস কৰিব যিহেতু দেৱীয়ে শিৱক দূত হিচাপে পঠিয়াইছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নাম শিৱদুতি ৰখা হৈছিল মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণতো একেধৰণৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শিৱপ্ৰসাদ গুপ্ত (; ২৮ জুন ১৮৮৩   ২৪ এপ্ৰিল ১৯৪৪) ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এজন দূৰদৰ্শী, দানবীৰ নেতা আৰু মহাত্মা গান্ধী কাশী বিদ্যাপীঠৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অতি ধনী উদ্যোগপতি আৰু "জমিদাৰ" পৰিয়ালৰ যদিও তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ বিভিন্ন আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ, সহায় আৰু আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদানৰ বাবে সমগ্ৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল তেওঁ মহাত্মা গান্ধী, পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু, লোকমান্য বাল গংগাধৰ তিলক, মদন মোহন মালব্য আৰু আন সকলো জাতীয়তাবাদী নেতাৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী আৰু বন্ধু আছিল, যিসকলে বাৰাণসী ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ লগত প্ৰায়ে থাকি তেওঁৰ পৰামৰ্শ আৰু সমৰ্থনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল 

বাৰাণসীত তেওঁ কাশী বিদ্যাপীঠ নামেৰে এখন ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে তদুপৰি ভাৰত মাতা মন্দিৰ নামেৰে এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্যৰ স্মৃতিসৌধ; শিৱ প্ৰসাদ গুপ্ত চিকিৎসালয় নামেৰে বাৰাণসীৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ লগতে দৈনিক হিন্দী কাকত আজ (বৰ্তমানৰ আটাইতকৈ পুৰণি হিন্দী কাকত) প্ৰতিষ্ঠা কৰে ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁ অন্যান্য বহুতো প্ৰকল্প আৰু জনহিতকৰ কাৰ্যকলাপৰ সৈতে জড়িত আছিল তেওঁ থলুৱাভাবে নিৰ্মিত খাদী কাপোৰৰ উৎপাদন আৰু বিক্ৰীৰ বাবে আকবৰপুৰত ভাৰতৰ প্ৰথমখন গান্ধী আশ্ৰম স্থাপন কৰিবলৈ  মাটি প্ৰদান কৰিছিল 

 সাফল্য 
জ্ঞানমণ্ডল লিমিটেডৰ প্ৰকাশন হিন্দী দৈনিক কাকত আজ গুপ্তই ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সুবিধাৰ স্বাৰ্থত ১৯২০ চনত আৰম্ভ কৰিছিল গুপ্তই বহু বছৰ ধৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল পঢ়া-শুনা এৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰা যুৱক-যুৱতীসকলক সুযোগ দিবলৈ তেওঁ বাৰাণসীত মহাত্মা গান্ধী কাশী বিদ্যাপীঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিখন বৰ্তমান এখন বিশ্ববিদ্যালয় এই জাতীয় শিক্ষানুষ্ঠানৰ বাবে গুপ্তাই দহ লাখ টকা আগবঢ়াইছিল তেওঁ ভাৰত মাতা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, যত মাৰ্বলৰ ওপৰত ভাৰতৰ ৰিলিফ মেপ খোদিত কৰা হৈছে ১৯৩৬ চনত গান্ধীয়ে এই মন্দিৰ উদ্বোধন কৰে

১৯২৮ চনত বাৰাণসীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া দ্য ফাৰ্ষ্ট নেচনেল কংগ্ৰেছৰ সমস্ত ব্যয় আৰু আয়োজন গুপ্তই তেওঁৰ বাসগৃহ সেৱা উপৱনত কৰিছিল, এই ঐতিহাসিক ভৱনটো ছাৰ এডউইন লুটিয়েন্সে তেওঁৰ বন্ধু বাৰাণসীৰ সংগ্ৰাহক মিষ্টাৰ কেটলীৰ বাবে ডিজাইন কৰিছিল আৰু ১৯১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰৰতন জীয়ে ইয়াক ক্ৰয় কৰিছিল গান্ধীয়ে ইয়াৰ নাম সলনি কৰি সেৱা উপৱন দিয়ে, এই নাম ইয়াত জনসাধাৰণক আগবঢ়োৱা আতিথ্যৰ সমাৰ্থক আছিল ৭৫,০০০ স্কোৱেৰ ফিটৰ এই ভৱনটো গংগা নদীৰ পশ্চিম পাৰত অৱস্থিত আৰু ই প্ৰায় ২০ একৰ মাটিৰে আবৃত ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ৰাষ্ট্ৰৰতন জীয়ে বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰথম অনুদান হিচাপে ১,০১,০০০- টকা আগবঢ়াইছিল নিৰ্মাণৰ বাবে ব্যয় হোৱা মুঠ ৫০ লাখ টকা মদন মোহন মালব্যৰ নেতৃত্বত বিভিন্ন ৰাজ্য আৰু উদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানৰপৰা  সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল 

গান্ধীয়ে গুপ্তক "ৰাষ্ট্ৰ ৰত্ন" (দেশৰ অমূল্য ৰত্ন) উপাধি প্ৰদান কৰিছিল

 তথ্যসমূহ 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ () অসমৰ এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল ১৯৮৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ঘৰ সংসাৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি তেখেতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰিছিল তেখেতে মুঠতে ১০খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰিছিল তেখেতৰ পৰিচালনাত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰ সোণ মইনা নামৰ চলচ্চিত্ৰখনে ১৯৮৪ চনত শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল ইয়াৰোপৰি তেখেত ১৯৭৩ চনৰ ২১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শিতানত ৰজত পদক লাভ কৰা মমতা চলচ্চিত্ৰ খনৰ সহ প্ৰযোজনা কৰিছিল ২০০৮ চনৰ ৫ জানুৱাৰীত ৭১ বছৰ বয়সত তেখেতৰ দেহাৱসান ঘটে

পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰে মুঠতে ১০খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল:
 ছবিৰ নাম বৰ্ষ টোকা বোৱাৰী  ১৯৮২  ঘৰ সংসাৰ  ১৯৮৩  সোণ মইনা  ১৯৮৪  মন-মন্দিৰ  ১৯৮৫  ময়ূৰী  ১৯৮৬  এই দেশ মোৰ দেশ  ১৯৮৬  শেৱালি  ১৯৮৯  অশান্ত প্ৰহৰ  ১৯৯৪  অস্তৰাগ  ২০০৫  অহিৰ ভৈৰৱ  ২০০৭ 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰত দেখুওৱা বিশেষ দক্ষতাৰ বাবে প্ৰদান কৰা হয় কমল কুমাৰী ফাউণ্ডেছনে এই বঁটা প্ৰদান কৰে এই বঁটাত আছে দুই লাখ টকা, এটা ট্ৰফি আৰু এখন প্ৰশস্তি পত্ৰ
 বৰ্ষ  প্ৰাপক ১৯৯৯  দ্য আছাম ট্ৰিবিউন ১৯৯৯  তুলসী গোবিন্দ বৰুৱা ১৯৯৯  প্ৰফুল্ল গোবিন্দ বৰুৱা ২০০০  সঞ্জয় হাজৰিকা ২০০১  ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা ২০০২  টেষ্টা ছেটালভেড ২০০৩  প্ৰণয় ৰয় ২০০৪  অৰূপ কুমাৰ দত্ত ২০০৫  চতুৰংগ ২০০৬  প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰুৱা ২০০৭  পেট্ৰিচিয়া মুখিম ২০০৮  অৰ্ণৱ গোস্বামী ২০০৯  ৰাধিকামোহন ভাগৱতী ২০১০  সুবীৰ ভৌমিক ২০১১  এম এছ প্ৰভাকৰ ২০১২  প্ৰান্তিক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শিৱসাগৰ পুখুৰী আৰু শিৱদৌল
স্বৰ্গদেও শিৱসিংহৰ ৰাজত্ব কালত তেওৰ দ্বিতীয় গৰাকী কুৱৰীয়ে বৰৰজাৰ ৰাজদণ্ড হাতত লৈ সাগৰ সদৃশ শিৱসাগৰ পুখুৰী খন্দোৱাৰ কাৰ্য আৰম্ভ কৰিছিল৷ ১৬৫৫ শকৰ ১৮ জেঠত খনন আৰম্ভ হোৱা এই পুখুৰীৰ খনন সম্পূৰ্ণ হৈছিল একেটা বৰ্ষৰ ৬ বহাগত৷ পুখুৰীটোৰ সম্পূৰ্ণ মাটিকালি ১৯৪ পুৰা ২ বিঘা ২ কঠা ৬ লেচা৷ পুখুৰীটো আয়তকাৰ৷ গভীৰতা ২০ কিউবিক৷ চাং ৰুং ফুকনৰ বুৰঞ্জীমতে পুখুৰীটো দীঘে ২৯৭ বেও আৰু পথালিয়ে ১৮০ বেও৷

শিৱসাগৰ পুখুৰী স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ ৰাজত্বকালত বৰকুঁৱৰী বৰৰজা অম্বিকা কুঁৱৰীয়ে কলঞ্চু নামৰ  সৰু জান এটাৰ পাৰতে বসবাস কৰি থকা কলঞ্চুপৰীয়া গোহাঁই সকলৰ গাঁৱত অৰ্থাৎ কলঞ্চুপৰীয়া বুঢ়াগোহাঁঞি বাৰীত স্বামী শিৱসিংহৰ নাম যুগমীয়া কৰিবৰ বাবে  এই পুখুৰী খন্দুৱাইছিল (১৭৩৪  খ্ৰীষ্টাব্দ) ১৬৫৫ শকৰ  ১৮ জেঠত শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ খনন কাৰ্য আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল ১৬৫৬ শকৰ ব'হাগ মাহৰ ৬ তাৰিখে (১৭৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত) এই শিৱসাগৰ পুখুৰী ৰাইজৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰেবৰকুঁৱৰী বৰৰজা অম্বিকা কুঁৱৰী  স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল ১৭৩১ খ্ৰীষ্টাব্দত বৰৰজা ফুলেশ্বৰী  কুৱঁৰীৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ভগ্নী অম্বিকাক বৰৰজা পাতিছিল শিৱসাগৰ পুখুৰীটো পাৰৰে সৈতে মুঠ মাটিকালি ১৯৪ পুৰা ২ বিঘা ২ কঠা ৫ লোচা আৰু পানী ভাগৰ মাটিকালি ৯৭ পুৰা ২ বিঘা ২ কঠা  শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ গভীৰতা ২০  কিউবিক ৰাজকীয়ভাৱে  খন্দোৱা যিবিলাক  পুখুৰী ১০০(এশ)জন বৈদিক পুৰোহিতক আনি ধন-সোণ, দান-দক্ষিণা দি উৎসৰ্গা কৰোৱাইছিল সেই পুখুৰীবিলাকে সাগৰ আখ্যা পাইছিল যিবিলাক পুখুৰী এশতকৈ কম বৈদিক ব্ৰাহ্মণ আনি উৎসৰ্গা কৰোৱাইছিল সেইবিলাকে পুখুৰী আখ্যা পাইছিল শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ চাৰিওটা পাৰক চাৰিওটা  নামেৰে নামাকৰণ  কৰা হৈছিল সেইকেইটা হ'ল:-
পূব পাৰৰ নাম চেৰেকাপাৰ,
পশ্চিম পাৰৰ নাম কাঠপাৰ,
উত্তৰ পাৰৰ নাম জয়াপাৰ, আৰু 
দক্ষিণ পাৰৰ নাম ঢুলীয়াপাৰ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শিৱদৌল শিৱসাগৰ জিলাৰ, শিৱসাগৰ নগৰৰ শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ (বৰপুখুৰী) পাৰত অৱস্থিত স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহই প্ৰথমা ৰাণী বৰৰজা ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ মৃত্যুৰ পাছত ফুলেশ্বৰী ভগ্নী দ্ৰৌপদীক বিবাহ কৰাই অম্বিকা কুঁৱৰীবা মদাম্বিকা নাম দি বৰৰজা পাতিছিল এইগৰাকী কুঁৱৰীৰ নিৰ্দেশক্ৰমেই ১৭৩১ খৃঃত সোণৰ ক'লচীৰে সৈতে শিৱদৌল, দেৱীদৌল আৰু বিষ্ণু দৌল নিৰ্মাণ কৰাৰ লগতে শিৱসাগৰ পুখুৰী খন্দোৱা হৈছিল এই শিৱদৌল অসমৰ সকলোবোৰ দৌলতকৈ ওখ দৌল কৰ্দৈশিৰীয়া এই দৌলৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৮০ ফুট(প্ৰায় ৫৫.৫১ মিটাৰ) আৰু ভেটিৰ প্ৰস্থ প্ৰায় ১৯৫ ফুট (৬০.১৪ মিটাৰ) দৌলটিৰ ওপৰত থকা কলচীৰ উচ্চতা প্ৰায় ৮ ফুট শিৱদৌলৰ কলচীটোত থকা সোণখিনি এৰুৱাই নিবৰ কাৰণে মানে কলচীটোলৈ গুলিয়াইছিল, কিন্তু কলচীটো বা সোণখিনি খহাব নোৱাৰিলে ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পত কলচীটো খহি পৰিছিল যদিও ইয়াক আগৰ স্থানত স্থাপন কৰা হয় এই দৌলটোত সদায়ে শিৱৰ পূজা অৰ্চনা হয় শিৱৰাত্ৰিত এই দৌলৰ কাষতে এখন ডাঙৰ মেলা হয়

অৱস্থান
শিৱসাগৰ শিৱদৌল ২৬৫৯'১৮" উত্তৰ আৰু ৯৪৩৭'৫৯"পূবত, উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ উজনি অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ শিৱসাগৰ চহৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত 
ইতিহাস
শিৱসাগৰ, ঐতিহাসিকভাৱে আহোম ৰাজ্য-ৰ ৰাজধানী আছিল আহোম সকলে ১২২৮ চনত দক্ষিণ চীনৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰি ১২৫৩ চনত বৰ্তমানৰ শিৱসাগৰৰ পৰা ২৮ কিলোমিটাৰ দুৰত্বত অৱস্থিত চৰাইদেউত প্ৰথম ৰাজধানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল প্ৰথমতে তেওঁলোক তাও () আৰু শ্বিণ্টো () ধৰ্মৰ অনুগামী আছিল বৰ্তমান এই প্ৰথাৰ এক অংশ বৌদ্ধ মহাযান () আৰু থেৰাবাদ ()ৰ কিছুমান পৰম্পৰাত দেখা পোৱা যায় পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁলোকৰ মাজত হিন্দু ধৰ্ম প্ৰচলিত হ'ল ভাৰতত ব্ৰিটিছ ৰাজ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ আগলৈকে চৰাইদেউ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল ১৭৩১ চনৰ পৰা ১৭৩৮ চনৰ ভিতৰত শিৱসাগৰ পুখুৰী নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ১৭৩৪ চনত আহোম ৰজাৰ ৰাণী স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহ ৰ ৰাণী অম্বিকাই দৌল আৰু মন্দিৰসমূহ নিৰ্মাণ কৰিছিল
200শিৱদৌলৰ বেৰত খোদিত ভাষ্কৰ্য্য

নিৰ্মাণ শৈলী
শিৱদৌল বা শিৱমন্দিৰ শিখৰা স্থাপত্য (  )ৰ আৰ্হিত নিৰ্মিত বুলি জনা যায়  ইয়াৰ কেন্দ্ৰত এটা গম্বুজ বা টাৱআৰ আছে এই গম্বুজৰ উচ্চতা ১০৪ ফুট বা ৩২ মিটাৰ দৌলটোৰ তলৰ অংশৰ পৰিধি ১৯৫ ফুট (৫৯ মিটাৰ) মন্দিৰটো শিল আৰু ইটাৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে দৌলৰ ভিতৰচ'ৰাত এটা শিৱ লিংগ আছে লিংৰ ওপৰলৈ থকা গম্বুজ বা শিখৰাত চাৰিমহলীয়া, ৮ ফুট (২.৪ মিটাৰ) দৈৰ্ঘ্যৰ মস্তক () আছে ইয়াৰ মুকুটত সোণেৰে নিৰ্মিত কলচী আছে গম্বুজটোত সমান্তৰাল শিখৰ আৰু খাদেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে গম্বুজৰ তলৰ অংশৰ কাষে কাষে চাৰিটা সৰু সৰু একে ধৰণৰ গম্বুজ আছে, এইবোৰক অংগশিকাৰ বুলি জনা যায় মন্দিৰৰ বাহিৰৰ দেৱালবোৰ ভাস্কৰ্য্য আৰু ফুলৰ ডিজাইনেৰে সজাই তোলা হৈছে

উৎসৱ
প্ৰতি বছৰে মহাশিৱৰাত্ৰিৰ সময়ত শিৱদৌলত বিশাল মেলা আয়োজন কৰা হয় আৰু ভাৰতৰ সকলো প্ৰান্তৰ পৰা তীৰ্থযাত্ৰীসকলে পূজা আগবঢ়ায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
শিৱা আহমদী () ইৰাণত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী আমেৰিকান শিল্পী, তেওঁৰ চিত্ৰকলা, ভিডিঅ' আৰু ইনষ্টলেচনৰ বাবে পৰিচিত উত্তৰ আমেৰিকা আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যৰ গেলেৰী আৰু সংগ্ৰহালয়ত তেওঁৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শিত হৈছে 

জীৱনী
১৯৭৫ চনত ইৰাণৰ তেহৰাণত আহমদীৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ লালন-পালন, যিটো তেওঁৰ শিল্পত প্ৰতিফলিত হয়, ইৰাণী বিপ্লৱ আৰু ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ দ্বাৰা চিহ্নিত হৈছিল ১৯৯৮ চনত আজাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সূক্ষ্ম কলাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা শিৱাই তাৰ ঠিক পিছতেই স্নাতক অধ্যয়ন কৰিবলৈ আমেৰিকালৈ গুচি যায় তেওঁ মিচিগানৰ ডেট্ৰাইটৰ ৱেইন ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিত পঢ়িছিল আৰু অংকনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী (২০০০) আৰু অংকনত সূক্ষ্ম কলাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী (২০০৩) লাভ কৰে ২০০৩ চনত তেওঁ স্কোৱেগান স্কুল অৱ পেইণ্টিং এণ্ড স্কাল্পচাৰত শিল্পীৰ আৱাসত অধ্যয়ন কৰে ২০০৫ চনত আহমদীয়ে ক্ৰেনব্ৰুক একাডেমী অৱ আৰ্টৰ পৰা চিত্ৰকলাৰ দ্বিতীয়টো এম এফ এ লাভ কৰে আহমদীয়ে ২০১৫ চনত ডেভিছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত কলাৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে
কৰ্মজীৱন
আহমদীৰ এই অনুশীলনে ইৰাণ আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যৰ কলাত্মক পৰম্পৰাৰ পৰা ধাৰ লৈ সমসাময়িক ৰাজনৈতিক উত্তেজনাক সমালোচনাত্মকভাৱে পৰীক্ষা কৰে সাংস্কৃতিক প্ৰতীকসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি আহমদীয়ে বৰ্তমানৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত সমালোচনাত্মক দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰিছে

আহমদীয়ে বিভিন্ন মাধ্যমত কাম কৰে, য'ত জলৰঙী চিত্ৰকলা, ভাস্কৰ্য্য, আৰু ভিডিঅ' এনিমেচন; তেখেতৰ টুকুৰাবোৰৰ মাজেৰে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ হৈছে পাৰ্চী, ভাৰতীয় আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যৰ শিল্পৰ পৰা অংকন কৰা অলংকৃত আৰ্হি আৰু স্পন্দনশীল ৰং তাইৰ সযতনে চিত্ৰিত জগতবোৰত আনুষ্ঠানিক সৌন্দৰ্য্যই হিংসা আৰু অত্যাচাৰৰ বিশ্বব্যাপী উত্তৰাধিকাৰক জটিল কৰি তোলে এই চঞ্চল কল্পনা ক্ষেত্ৰসমূহ অধিক নিবিড়ভাৱে পৰীক্ষা কৰিলে ৰাজনীতি আৰু যুদ্ধৰ ভয়ংকৰ থিয়েটাৰসমূহ: জলৰঙৰ ৰং কেনভাছক ৰক্তাক্ত কৰে, আৰু অশুভ বিশ্বব্যাপী ষড়যন্ত্ৰই মুখবিহীন আকৃতিৰে জনবসতিপূৰ্ণ আৰু তেল শোধনাগাৰ আৰু লেবিৰিন্থাইন পাইপলাইনৰ আধিপত্য বিমূৰ্ত প্ৰাকৃতিক দৃশ্যত খেলা কৰে চিত্ৰকলাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কৃতিত্বৰ বাবে পৰিচিত তেওঁৰ পিছৰ কেৰিয়াৰত ভিডিঅ'-এনিমেচনৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় তেওঁৰ প্ৰথম এনিমেচন লোটাছ আমেৰিকা আৰু বিশ্বজুৰি ব্যাপকভাৱে প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু বহু সমালোচক আৰু কিউৰেটৰৰ পৰা স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল তেওঁৰ শেহতীয়া এনিমেচন এচেণ্ড (২০১৭) ২০১৫ চনত আয়লান কুৰ্ডিৰ মৃত্যু আৰু ছিৰিয়াৰ শৰণাৰ্থী সংকটৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল ইয়াক ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ এছিয়ান আৰ্ট মিউজিয়ামে অধিগ্ৰহণ কৰে
আহমদীৰ এই কামসমূহ লছ এঞ্জেলছৰ মিউজিয়াম অৱ কণ্টেম্পৰেৰী আৰ্ট, এছিয়া ছ'চাইটি মিউজিয়াম, ডেট্ৰাইট ইনষ্টিটিউট অৱ আৰ্টছ, ডিপ'ল আৰ্ট মিউজিয়াম, মৰ্গান লাইব্ৰেৰী এণ্ড মিউজিয়াম, হাৰ্বাৰ্ট এফ জনছন মিউজিয়াম, ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ এছিয়ান আৰ্ট মিউজিয়াম, সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহীৰ টিডিআইচি কৰ্পৰেট সংগ্ৰহ আৰু ডুবাইৰ ফাৰ্জাম সংগ্ৰহৰ সংগ্ৰহত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে তেওঁৰ টুকুৰা পাইপছ, পাঁচ ফুট বহল জলৰঙ, ২০১৪ চনত মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টে অধিগ্ৰহণ কৰে

২০১৬ চনত তেওঁক বেনামী ৱাজ এ উইমেন বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল 

২০১৮ চনত আহমদীয়ে ইটালীৰ উম্ব্ৰিয়াৰ চিভিটেলা ৰানিয়েৰী আৰ্ট ৰেচিডেন্সিত ফেলশ্বিপ লাভ কৰে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শিৱাংগী যোশী এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মূলতঃ হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰে তেওঁ পৰৱৰিশ - কুছ খট্টী কুছ মিঠীত কেমিঅ' উপস্থিতিৰে টেলিভিছন কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছত ২০১৩ চনত ত্ৰিশাৰ চৰিত্ৰত খেলতী হ্যায় জিন্দেগী আঁখ মিচোলীৰ জৰিয়তে পূৰ্ণাংগ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল যোশীয়ে ৰিস্তা ক্যা কেহলাতা হেত নাইৰা সিংঘানিয়া গোয়েঙ্কা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী টেলিভিছন অভিনেত্ৰীসকল ভিতৰত এগৰাকী, তেওঁ এটা আইটিএ বঁটা, আৰু তিনিটা স্বৰ্ণ বঁটা সহ কেইবাটাও প্ৰশংসা লাভ কৰিছে 

যোশীয়ে পৰৱৰিশ - কুছ খট্টী কুছ মিঠী (২০১৩)ত কেমিঅ'ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত খেলতী হ্যায় জিন্দেগী আঁখ মিচোলী (২০১৩)-ত ত্ৰিশাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰি তেওঁৰ সঠিক অভিনয়ৰ আৰম্ভণি কৰিছিল পিছলৈ তেওঁ বেইন্তেহা (২০১৩)-ত আয়াত হাইদৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, লগতে তেওঁ য়ে ৰিস্তা ক্যা কেহলাতা হ্যায়ত নাইৰা সিংঘানিয়া গোয়েঙ্কা চৰিত্ৰৰ বাবে পুনৰ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল তাৰ পিছত তেওঁ বালিকা বধূ ২ত আনন্দী চতুৰ্বেদৱী, বৰসাতেঁ - মৌসম প্যাৰ কাত অৰাধনা সাহনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু বড়ে অচ্ছে লগতে হ্যায় ৪ (২০২৫)-ত ভাগ্যশ্ৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰৰিবলৈ সাজু হয় 

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা 
মহাৰাষ্ট্ৰ পুণেত এটা হিন্দু পৰিয়ালত যোশীৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ ডেৰাডুন বিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু কলা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল  তেওঁ পেছাদাৰীভাৱে প্ৰশিক্ষিত কথক নৃত্যশিল্পী

 চলচ্চিত্ৰগ্ৰাফী 

 টেলিভিছন 
বছৰশিৰোনামভূমিকাটোকাসমূহ২০১৩খেলতী হ্যায় জিন্দেগী আঁখ মিচোলীত্ৰিশাপৰৱৰিশ - কুছ খট্টী কুছ মিঠীনামবিহীনখণ্ড ৩৫৯২০১৩২০১৪বেইন্তেহাআয়াত হাইদৰ মালিক২০১৫২০১৬বেগুচৰাইপুনম কুমাৰী ঠাকুৰ2016য়ে হ্যায় আশিকীমীৰাখণ্ড "বডিগাৰ্ড"প্যাৰ তুনে ক্যা কিয়াজ্যোতি২০১৬২০২১য়ে ৰিস্তা ক্যা কেহলাতা হেনাইৰা সিংঘানিয়া গোয়েঙ্কা২০২১চিৰাট শ্বেখাৱাট২০২১২০২২বালিকা বধূ ২আনন্দী ভুজাৰিয়া২০২২ফিয়েৰ হেক্টৰ - খতৰো কে খিলাড়ী ১২প্ৰতিযোগীদ্বাদশ স্থান২০২৩বেকাবুৰাজপাৰী দেৱলেখাবিশেষ উপস্থিতি২০২৩২০২৪বৰসাতেঁ - মৌসম প্যাৰ কাআৰাধনা সাহনী

 তথ্যসূত্ৰসমূহ 

 বাহ্যিক সংযোগসমূহ 

 
  
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভাৰতীয় বিমানচালক (জন্ম ১৯৯৫)

লেফটেনেণ্ট শিৱাংগী (জন্ম ১৫ মাৰ্চ ১৯৯৫) ভাৰতীয় নৌসেনাত কৰ্মৰত এগৰাকী ভাৰতীয় বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ জিলাৰ ফাতেহাবাদ গাঁৱৰ পৰা অহা লেফটেনেণ্ট শিৱাংগীয়ে ইয়াৰ পূৰ্বে পিলাটাছ বিমান উৰুৱাইছিল লেফটেনেণ্ট শিৱাংগী (ভাৰতীয় নৌসেনা) আৰু বিমান()লেফটেনেণ্ট শিৱাংগী সিং (ভাৰতীয় বায়ুসেনা) দুগৰাকী পৃথক ব্যক্তি

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৫ চনৰ ১৫ মাৰ্চত ভাৰতৰে বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ জিলাৰ বিদ্যালয় শিক্ষক হৰি ভূষণ সিং আৰু তেওঁৰ পত্নী প্ৰিয়ংকা সিঙৰ ঘৰত শিৱাংগী সিঙে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল

কৃষিৰ লগত জড়িত এটি সহজ-সৰল পৰিয়ালত শিৱাংগীৰ জন্ম হৈছিল এগৰাকী ৰাজনীতিবিদে কাষৰীয়া এখন গাঁৱত হেলিকপ্টাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ৰাজনৈতিক সমাৱেশত অংশগ্ৰহণ কৰা দৃশ্যই শিৱাংগীক শৈশৱতে পাইলট হবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল বৰ্তমান তেওঁৰ পিতৃ হৰি ভূষণ সিং শিৱাংগীৰ প্ৰয়াত ককাকে দান কৰা ভূমিত একমাত্ৰ ছোৱালীৰ বাবে নিৰ্মিত চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ ছোৱালীক শিক্ষিত কৰি ৰক্ষণশীলতাৰ বিদ্বেষ দূৰ কৰিবলৈ ককাকে এই মাটিডৰা দান কৰিছিল তেওঁৰ মাতৃ প্ৰিয়ংকা হৈছে এগৰাকী গৃহিণী

শিৱাংগীয়ে ছিকিম মণিপাল ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীৰ পৰা মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল ইয়াৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ অধ্যয়নৰ বাবে শিৱাংগীয়ে জয়পুৰৰ মালবিয়া নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীত নামভৰ্তি কৰে

শিৱাংগী সিঙৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃ হৰি ভূষণ সিঙ অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস আছিল শিৱাংগীয়ে কয়ঃ "মোৰ সপোনৰ পিছত দৌৰিবলৈ মোক দেউতাই সদায় উৎসাহিত কৰিছিল  তেওঁৱেই মোক ৰাজ্যৰ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী (বি টেক) অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰু তাৰ পিছত নৌসেনাত যোগদান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল তেওঁ মোৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছিল  তেওঁ কেতিয়াও সুৰক্ষামূলক ভাৱেৰ চোৱা নাছিল তেওঁ মোৰ ওপৰত কোনো ধৰণৰ হেঁচা নিদিয়াকৈ সদায় মোক সমৰ্থন কৰি আহিছিল

কৰ্মজীৱন
শ্বৰ্ট চাৰ্ভিচ কমিছন ()-পাইলট এণ্ট্ৰি আঁচনিৰ অধীনত শিৱাংগীক ভাৰতীয় নৌসেনাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিলতেওঁ ২০১৮ চনৰ জুন মাহত ভাৰতীয় নৌসেনাত নিযুক্তি লাভ কৰেতেওঁ একেৰাহে দুটা ছমহীয়া পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰিছিল  প্ৰথমটো ভাৰতীয় নৌসেনা একাডেমীত নৌসেনাৰ অৰিয়েণ্টেচন পাঠ্যক্ৰম, আৰু দ্বিতীয়টো বায়ুসেনা একাডেমীত; য'ত তেওঁ পিলাটাছ পিচি ৭ এমকেআইআই বিমানৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিলতেওঁ ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰৰ আগৰ মাহ ছটাত ভাৰতীয় নৌসেনাৰ এয়াৰ স্কোয়াড্ৰন ৫৫০ত ডৰ্নিয়াৰ বিমান উৰুৱাবলৈ শিকিছিল

শুভাংগী স্বৰূপ আৰু লেফটেনেণ্ট দিব্য শৰ্মাৰ সহিতে ভাৰতীয় নৌসেনাৰ প্ৰথম তিনিগৰাকী মহিলা পাইলটৰ দলটোৰ অন্যতম এগৰাকী পাইলট শিৱাংগী সিং

প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা
তেওঁ পৰৱৰ্তী সময়ত মেৰিটাইম ৰিকনেছান্স (এম আৰ) বিমানৰ অপাৰেচনেল পাইলট হৈছিল

শিৱাংগীয়ে কৈছেঃ"প্ৰায় ডেৰ দশকৰ আগতে নিৰ্বাচনৰ সময়ত মোৰ গাঁৱৰ ওপৰেৰে আকাশত উৰি থকা হেলিকপ্টাৰ এখন দেখাৰ পৰাই মোৰ বিমান বা হেলিকপ্টাৰ উৰুৱাবলৈ মন গল এতিয়া মোৰ সপোন বাস্তৱ হ'ল"

আই এন এ এছ ৩১৪, এন এ ই পোৰবন্দৰৰ পৰা ভাৰতীয় নৌসেনাৰ প্ৰথম অল ৱমেন ক্ৰু মিছনটোত তেওঁ লেফটেনেণ্ট চি ডি আৰ আঞ্চল, লেফটেনেণ্ট অপূৰ্বা, লেফটেনেণ্ট পূজা পাণ্ডা আৰু ছিনিয়ৰ লেফটেনেন্ট পূজা শ্বেখাৱটৰ সৈতে প্ৰথমগৰাকী পাইলট হিচাপেও উৰা মাৰিছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা বিমানচালক
শিৱানন্দ কাকতি () এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ তথা চৰকাৰী চাকৰিয়াল সত্তৰৰ দশকত একাংকিকা আৰু অনাতাঁৰ নাট লিখি তেওঁ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল নব্বৈৰ দশকত তেওঁ গল্পকাৰ ৰূপে আত্মপৰিচয় দিয়ে ১৯৯০ চনত পষেক নামৰ আলোচনীত তেওঁৰ প্ৰথমটো গল্প আমৃত্যু অমৃত প্ৰকাশ পাইছিল একে নামৰ গল্প সংকলনখনৰ বাবে ১৯৯৫ চনত তেওঁ মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল পুনৰ ২০০৪ চনত জলছবিত শেষ সাজ শীৰ্ষক গল্পটোৰ বাবে তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কথা বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল 

১৯৫৮ চনত নগাঁও জিলাৰ শেতালিত শিৱানন্দ কাকতিৰ জন্ম হৈছিল 

সাহিত্য কৃতি
গল্প-সংকলন
 আমৃত্যু অমৃত (১৯৯৬)
 গাগিনী তোৰ পানী কিমান (২০০০)
 বৰদৈচিলা (২০০১)
 জলছবিত শেষ সাঁজ (২০০৭)
 বৰণীয়া আলিবাট
 আলিবাটত
 আয়ু যায় আলে-জালে
 আয়ু যায় আলে-জালে (২০২২)
নাটকৰ সংকলন
 কেন্দ্ৰবিহীন বৃত্ত আৰু অন্যান্য নাটক (১৯৯৮)
প্ৰৱন্ধ সংকলন
 স্বৰাজোত্তৰ নগাঁও : নিবন্ধমালা (১৯৯৮)
 সৰ্বগুণাকৰ (১৯৯৯)
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শিৱানী কাটাৰিয়া (; জন্ম: ২৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সাঁতোৰবিদ তেওঁ মহিলাৰ ২০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ৷ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছ আৰু এছিয়ান এজ গ্ৰুপ চেম্পিয়নশ্বিপতো তেওঁ বহু পদক লাভ কৰিছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শিৱানীৰ জন্ম হৈছিল হাৰিয়ানাত, আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল গুৰুগ্ৰামত আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ ডি এ ভি পাব্লিক স্কুলত পঢ়িছিল ঘৰৰ ওচৰৰ বাবা গেং নাথ ছুইমিং চেণ্টাৰত থকা গ্ৰীষ্মকালীন শিবিৰত ৬ বছৰ বয়সত সাঁতুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল শিৱানীৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ এই কামক উৎসাহিত কৰিছিল প্ৰথম প্ৰশিক্ষক যাদৱ ডাঙৰীয়াৰ অধীনত জিলা পৰ্যায়ৰ ইভেণ্টত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু গুজৰাটৰ চিবিএছই নেচনেলত সাঁতোৰি  ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে ২০১২ চনত তেওঁ এগৰাকী পেছাদাৰী সাঁতোৰবিদ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু দিনটোত এঘণ্টাৰ মূল ব্যায়ামৰ লগতে ৰাতিপুৱা দুঘণ্টা আৰু সন্ধিয়া দুঘণ্টা সাঁতোৰ আৰম্ভ কৰে দিল্লীৰ হন্সৰাজ কলেজৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে

কৰ্মজীৱন
২০১৩ চনৰ এছিয়ান যুৱ চেম্পিয়নশ্বিপত ২০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইলত ষষ্ঠ স্থান দখল কৰিছিল আৰু ২০১৬ চনৰ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল ২০১৫ চনত থাইলেণ্ডৰ ফুকেটৰ থিয়ানপুৰাৰ ফিনা শিবিৰত এবছৰ ধৰি প্ৰশিক্ষণ লৈছিল, য'ত তেওঁ দিনটোত তিনিবাৰ সাঁতুৰিছিল সেই শিবিৰত তাই ২:০৪:০০ বজা কৰিছিল আৰু বি কাট নামৰ এটা টাইম স্লট লেভেলৰ আটাইতকৈ ওচৰত আছিল

২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক
শিৱানীক ভাৰতৰ সাঁতোৰ ফেডাৰেচনে () ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে ভাৰতৰ ৱাইল্ডকাৰ্ড এণ্ট্ৰি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে, যাৰ ফলত তেওঁ ২০০৪ চনৰ পিছত এথেন্সত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত সাঁতোৰ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয় ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত মহিলাৰ ২০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইল ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল; হিটছত ২:০৯.৩০ ছেকেণ্ডৰ সময়ে তেওঁক ছেমিফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পৰা নাছিল ভাৰতৰ অধিকাংশ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ তেওঁৰ হাতত আছে শিৱানীয়ে ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকৰ অৰ্হতাক অধিক শিক্ষণ বক্ৰ হিচাপে লয় যিয়ে ২০২০ চনৰ অলিম্পিকত তেওঁৰ সম্ভাৱনা শক্তিশালী কৰিব

তথ্য সূত্ৰ
শিৱানী বৰ্মা (, ৩১ মে' ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজযোগ ধ্যান গুৰু আৰু আধ্যাত্মিক বক্তা তেওঁ প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজযোগৰ অনুশীলনৰ সৈতে জড়িত তেওঁ ভাৰতৰ ব্ৰহ্ম কুমাৰী আধ্যাত্মিক আন্দোলনৰ এগৰাকী গুৰু আৰু নেত্ৰী জনপ্ৰিয়ভাবে তেওঁ চিষ্টাৰ শিৱানী, ব্ৰহ্ম কুমাৰী শিৱানী, বি কে শিৱানী বুলি জনাজাত

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭২ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত শিৱানী বৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল হৈছিল স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ সাৱিত্ৰীবাঈ ফুলে পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত ইলেক্ট্ৰনিক্স অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাত সোণৰ পদকৰ সৈতে স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল তাৰ পিছত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজীৰ পৰা কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিংত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল
তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত ছফ্টৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰি থকা সময়ত তেওঁৰ মাক ব্ৰহ্ম কুমাৰীসকলৰ স্থানীয় ৰাজযোগ কেন্দ্ৰৰ সংস্পৰ্শত আছিল শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বিশাল বৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় তেওঁলোকে গুৰুগ্ৰামত ছফ্টৱেৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০০৪ চনলৈকে এয়া চলাই নিছিল

মহাবিদ্যালয় শেষ হোৱাৰ আগতে শিৱানীয়ে তেওঁলোকৰ স্থানীয় ব্ৰহ্ম কুমাৰী কেন্দ্ৰৰ লগত জড়িত আছিল

কৰ্মজীৱন
তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত ৩ বছৰ ধৰি ভাৰতীয় বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে কাম কৰিছিল প্ৰথমতে তেওঁ দিল্লীত ব্ৰহ্ম কুমাৰী দূৰদৰ্শন উপস্থাপনৰ নেপথ্যত বিভিন্ন কামৰ লগত জড়িত আছিল ইয়াত জ্যেষ্ঠ গুৰুসকলে তেওঁলোকৰ শিকনীসমূহ ৰেকৰ্ড কৰিছিল ২০০৭ চনত আন গগুৰুসকলৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে তেওঁক নিজেই দৰ্শকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ কোৱা হৈছিল ২০০৭ চনত 'এৱেকেনিং ৱিথ ব্ৰহ্ম কুমাৰীছ' অনুষ্ঠান আস্থা চেনেলৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল এই শৃংখলাত বিকে শিৱানীক কানু প্ৰিয়াই সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল

সুৰেশ অবেৰয়ৰ সৈতে তেওঁৰ টিভি বাৰ্তালাপৰ শৃংখলা ২০১৫ চনত 'হেপিনেছ আনলিমিটেড: এৱেকেনিং ৱিথ ব্ৰহ্ম কুমাৰীছ' নামেৰে প্ৰকাশিত হৈছে

বিকে শিৱানীয়ে ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ভ্ৰমণ ভ্ৰমণ কৰি আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ বক্তৃতা দিছে তেওঁ অংগদান সম্পৰ্কে প্ৰচাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পিতৃ-মাতৃৰ কাৰ্যসূচীলৈকে আৰু ব্ৰহ্ম কুমাৰীৰ অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকে ২০১৭ চনত তেওঁক বিশ্ব মানসিক ৰোগ সংস্থাৰ শুভেচ্ছা দূত হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছিল

তেওঁৰ বিকে শিৱানী নামৰ এটা ইউটিউব চেনেল আছে তেওঁ প্ৰতিদিনে ছচিয়েল মিডিয়া পৃষ্ঠাত প্ৰেৰণাদায়ক আৰু উৎসাহজনক বাৰ্তা পোষ্ট কৰে

বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ ২০১৪ চনত এচচচাম লেডিজ লীগৰ দ্বাৰা ৱমেন অৱ দি ডিকেড এচিভাৰছ বঁটা লাভ কৰিছিল ২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আধ্যাত্মিক গুৰু
শিৱিনী, আৰ্মেনিয়াৰ ইতিহাস সংগ্ৰহালয়ৰ কোনো বস্তুৰ ওপৰত থকা ছবিৰ ওপৰত আধাৰিত অংকন
শিৱিনী (উৰাৰ্টিয়ান: , ৰোমানী ভাষাত: --2--), যাক ছিউইনি, আৰ্টিনিছ, আৰ্ডিনিছ বুলিও কোৱা হয়, আৰ্মেনিয়াৰ উচ্চভূমিৰ লৌহ যুগৰ এখন ৰাজ্য উৰাৰ্টুৰ পৌৰাণিক কাহিনীত এজন সৌৰ দেৱতা আছিল,  (2004).      ,   . . . 325.  খালদী আৰু থিছপাছৰ সৈতে ত্ৰয়ী দেৱতাৰ তেওঁ তৃতীয় দেৱতা আচিৰিয়ান দেৱতা শ্বমাছ শিৱিনীৰ প্ৰতিৰূপ তেওঁক আঁঠু কাঢ়ি সৌৰ থাল এখন ওপৰলৈ তুলি লোৱা মানুহ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল 
তেওঁৰ পত্নী সম্ভৱতঃ টুছপুয়া নামৰ দেৱী আছিল যিগৰাকীক ম্হেৰি-ডুৰ শিলালিপিত তৃতীয় দেৱী হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে

আৰ্মেন পেট্ৰ'ছিয়ান আৰু অন্যান্য পণ্ডিতসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে তেওঁৰ নামটো হিট্টী উৎসৰ পৰা আহিছে, আৰু সেয়েহে ই প্ৰাচীন গ্ৰীক জিউছ আৰু ৰোমান বৃহস্পতিৰ নামৰ সৈতে একে ভাৰত-ইউৰোপীয় মূলৰ, . "     ". :        . 20 (2011): 145   . 26.
চিত্ৰভাণ্ডাৰ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শিৱৰাজ সিং চৌহান (জন্ম: ৫ মাৰ্চ ১৯৫৯) ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্য মধ্য প্ৰদেশৰ ১৮ সংখ্যক আৰু বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ২০০৫ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত বাবুলাল গৌৰৰ ঠাইত মুখ্যমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয় ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেতা হিচাপে তেওঁ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ লগতে মধ্যপ্ৰদেশ জনতা পাৰ্টিৰ সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ১৯৭২ চনত ১৩ বছৰ বয়সত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘত যোগদান কৰে ১৯৯১ চনৰ পৰা লোকসভাত বিদিশাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি পাঁচবাৰৰ সংসদ সদস্য বৰ্তমান তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ ছিহোৰ জিলাৰ নিৰ্ধাৰিত আসন বুধনী সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আছে 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মধ্যপ্ৰদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শিৱৰাম শৰ্মা বৰদলৈ আছিল অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ প্ৰথমজন সম্পাদক৷ ১৮৮৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত কলিকতাত অনুষ্ঠিত হোৱা সভাত তেওঁ সম্পাদক হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শীতল আমতে (); জন্ম: ২৬ জানুৱাৰী ১৯৮১  মৃত্যু: ৩০ নৱেম্বৰ ২০২০), বিবাহৰ পিছত শীতল আমতে-কাৰাজগী নামেৰেও পৰিচিত, এগৰাকী ভাৰতীয় জনস্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞ, অক্ষমতা বিশেষজ্ঞ আৰু সামাজিক উদ্যোগী আছিল কুষ্ঠ ৰোগত বঞ্চিত লোকসকলক সহায় কৰাত মনোনিৱেশ কৰা মহাৰোগী সেৱা সমিতি নামৰ অলাভজনক সংস্থা এটাৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আৰু বৰ্ডৰ সদস্য আছিল

জীৱনী
শীতল বিকাশ আমতে আৰু ভাৰতী আমতেৰ কন্যা আৰু বাবা আমতেৰ নাতিনী, যিয়ে মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ আনন্দৱানত কুষ্ঠ ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ বাবে পুনৰ্বাসন কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, সেই কেম্পাছতে শীতল বাস কৰিছিল ইয়াৰ উপৰিও শীতলে মহাৰোগী সেৱা সমিতি (), ৱাৰোৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আৰু ব'ৰ্ডৰ সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, যিয়ে স্বাস্থ্যসেৱা, পুনৰ্বাসন, শিক্ষা, কৃষি আৰু অৰ্থনৈতিক সবলীকৰণৰ এক পৰিসৰৰ কাৰ্যসূচী প্ৰদান কৰিছিল মহাৰোগী সেৱা সমিতিয়ে জনজাতীয় জনসাধাৰণৰ লগতে হাজাৰ হাজাৰ প্ৰান্তীয় ব্যক্তিৰ জীৱিকাৰ ক্ষমতা সৃষ্টি কৰাত যথেষ্ট অৰিহণা যোগাইছে, বিশেষকৈ কুষ্ঠ, শাৰীৰিক অক্ষমতা, সংবেদনশীলতাৰ সীমাবদ্ধতাৰ দৰে অৱস্থাত জীয়াই থকাসকলৰ বাবে ১৯৪৯ চনৰ পৰা তেওঁ মধ্য ভাৰতৰ অন্যতম পিছপৰা জিলা চন্দ্ৰপুৰৰ পৰা কাম কৰিছিল

চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰি চিকিৎসক আৰু টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল চাইন্সেছ (টিআইএছএছ)ৰ পৰা সামাজিক উদ্যোগীকৰণ ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও সম্পূৰ্ণ কৰে, আৰু ককাৰ দৃষ্টিভংগী অব্যাহত ৰাখিবলৈ আনন্দৱানত কাম কৰি পৰিয়ালত যোগদান কৰে; তেওঁৰ ভাতৃ কৌস্তুভ আনন্দৱানৰ একাউণ্টেণ্ট আৰু তেওঁৰ খুৰাক প্ৰকাশ আমতে আৰু খুৰী মন্দাকিনি আমতেও এই সম্প্ৰদায়ৰ চিকিৎসক   ,     শীতলে হাৰ্ভাৰ্ড কেনেডি স্কুলৰ পৰাও নেতৃত্বৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল

স্বীকৃতি
২০১৬ চন:

 বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চই এজন যুৱ গ্ল'বেল লিডাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে 
 মানৱীয় সঁহাৰিৰ ওপৰত বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ বিশেষজ্ঞ নেটৱৰ্কৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত 
 ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উদ্ভাৱন ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু 4 (শান্তিৰ বাবে উদ্ভাৱন)ৰ উপদেষ্টা হিচাপে নিৰ্বাচিত 
 আই এন কে ফেল'শ্বিপ আৰু ৰটাৰী বৃত্তিমূলক উৎকৰ্ষ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে

মৃত্যু
২০২০ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত আত্মহত্যা কৰি তেওঁৰ মৃত্যু হয় তেওঁ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পীও আছিল আৰু ইহসংসাৰত স্বামী গৌতম কাৰাজগী আৰু এজন সাত বছৰীয়া পুত্ৰ শ্বাৰভিলক ইহসংসাৰত এৰি থৈ যায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি