marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
যুৱৰাজ সিং (জন্ম ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৮২) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট খেলুৱৈ বাওঁহতীয়া বেটছমেন আৰু শ্লো লেফ্ট আৰ্ম অৰ্থডক্স বলাৰ অল ৰাউণ্ডাৰ যুৱৰাজ সিং প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ফাষ্ট বলাৰ আৰু পঞ্জাবী অভিনেতা যোগৰাজ সিঙৰ পুত্ৰ  কেইবাটাও অভিলেখৰ অধিকাৰী যুৱৰাজে এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত ৮,৭০১ ৰাণ আৰু ১১১টা ৱিকেট, টোৱেণ্টি২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ত ১,১৭৭ ৰাণ আৰু ২৮টা ৱিকেট সংগ্ৰহ কৰিছে

তেওঁ ২০০০ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈ এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলত ভাৰত জাতীয় ক্ৰিকেট দলৰ সদস্য আছিল ২০০৩ চনত তেওঁ প্ৰথম টেষ্ট মেচ খেলাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল ২০০৭-০৮ চনত তেওঁ এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত ভাৰতীয় দলৰ উপঅধিনায়ক আছিল তেওঁ ২০১১ চনৰ আইচিচি ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত মেন অফ দা টুৰ্ণামেণ্ট আৰু ২০০৭ আইচিচি টোৱেণ্টি২০ বিশ্বকাপত টপ পাৰফাৰ্মাৰ আছিল দুয়োখন খেলত ভাৰত জয়ী হৈছিল ২০০৭ চনৰ টোৱেণ্টি২০ বিশ্বকাপত ইংলেণ্ড দলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ ৬টা বলত ৬টা ছিক্স মাৰি বিশ্ব অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল একেখন খেলত তেওঁ ১২টা বলত অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰি আটাইতকৈ কম সংখ্যক বলত অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰাৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰে ২০১১ চনৰ বিশ্বকাপত তেওঁ একেখন খেলত পাঁচটা ৱিকেট আৰু অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰা প্ৰথম গৰাকী খেলুৱৈত পৰিণত হয়

২০১১ চনত তেওঁৰ বাওঁ হাওঁফাওঁত কৰ্কট ৰোগৰ অৱস্থিতি ধৰা পৰে তাৰপিছত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বষ্টন আৰু ইণ্ডিয়ানাপলিচত কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰে ২০১২ চনত তেওঁক চিকিৎসালয়ৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া হয় আৰু এপ্ৰিল মাহত তেওঁ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে একেবছৰৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ নিউজিলেণ্ডৰ বিপক্ষে টোৱেণ্টি২০ মেচৰ জৰিয়তে পুনৰাই ক্ৰিকেটৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে

২০১২ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে অৰ্জুন বঁটা আগবঢ়ায় ২০১৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে ২০১৪ চনৰ ইণ্ডিয়ান প্ৰিমীয়াৰ লীগত ৰয়েল চেলেঞ্জৰ বেংগালোৰে তেওঁক সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক ১৪ কোটি টকাৰে কিনে ২০১৫ চনত তেওঁক দিল্লী ডেয়াৰডেভিলছে তেওঁ ১৬ কোটিৰে কিনে আৰু তেওঁ আইপিএলৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ মূল্যবান ক্ৰিকেটাৰত পৰিণত হয়

২০১৯ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে যুৱৰাজ সিঙে মুম্বাইত এক সংবাদমেল যোগে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণৰ কথা ঘোষণা কৰে তেওঁ শেষৰ বাৰৰ বাবে ২০১৭ চনৰ জুনত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 
ইণ্ডিয়ান প্ৰিমীয়াৰ লীগত যুৱৰাজ সিং

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ক্ৰিকেটাৰ
100স্তম্ভাকৃতিৰ যোগ: ৫১২১৭
যোগ () (যাক প্ৰায়েই ক্ৰছ চিহ্ন "" দ্বাৰা সূচিত কৰা হয়) হ'ল দুটা বা ততোধিক সংখ্যা লগ লগাই এটা কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়া পাটিগণিতৰ চাৰিটা মৌলিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ভিতৰত যোগ প্ৰক্তিয়া অন্যতম, আন মৌলিক প্ৰক্ৰিয়া তিনিটা হৈছে বিয়োগ, পূৰণ আৰু হৰণ উদাহৰণ স্বৰূপে, ২ আৰু ৩ যোগ কৰিলে ৫ হয় অৰ্থাৎ ২টা বস্তু আৰু ৩টা বস্তু মিলি মুঠ ৫টা বস্তু হয়

যোগ চিহ্নৰ ব্যৱহাৰ
যোগ চিহ্ন দুই বা ততোধিক সংখ্যা যোগ কৰাত ব্যৱহৃত হয়; যেনে: ২১৩ 
এয়াত ২ এক সংখ্যা আৰু যোগ চিহ্নৰ () সৈতে আন এটা সংখ্যা ১ যোগ কৰা হৈছে আৰু সমান চিহ্নৰ () দ্বাৰা তাৰ যোগফল ৩ লিখা হৈছে 

 ধৰ্ম 
 
 
  অৰ্থাৎ ০ হল যোগ প্ৰক্ৰিয়াৰ   
ব্ৰহ্মগুপ্তই তেওঁৰ ব্ৰহ্মস্ফুটসিদ্ধান্ত গ্ৰন্থত প্ৰথমে এই সূত্ৰটো লিপিবদ্ধ কৰিছিল 

শ্ৰেণী:গণিত
যোগই তলৰ প্ৰবন্ধসমূহ বুজাব পাৰে
 যোগ (গণিত): দুটা বা ততোধিক সংখ্যা লগ লগাই এটা কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়া
 যোগাসন: দৈহিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশক সাঙুৰি লোৱা ভাৰতীয় পৰম্পৰাগতমূলৰ ৰীতি
 যোগ দৰ্শন: ৬ মুখ্য আস্তিক হিন্দু দৰ্শনৰ অন্যতম
যোগ দৰ্শন ৬ মুখ্য আস্তিক হিন্দু দৰ্শনৰ অন্যতম  (    ),    , , .      , ,  8 প্ৰাচীন, মধ্যযুগীয় আৰু আধুনিক সাহিত্যত ই প্ৰায় কেৱল 'যোগ' শব্দৰে অভিহিত  (2008),     ,  ,   (2012),          , , ,  43-46    যোগ দৰ্শন সাংখ্য দৰ্শনৰ সৈতে সম্বন্ধিত যোগ দৰ্শনৰ নিজক শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিকভাৱে উন্নতিৰ দিশে নিয়াৰ অধ্যয়নে আন সকলো ভাৰতীয় দৰ্শনকো প্ৰভাৱিত কৰিছে  (2012),          , , ,  20-29 ,  :     ,  1 (:    ), , ,  149-158 পতঞ্জলীৰ যোগ সূত্ৰসমূহ এই দাৰ্শনিক ধাৰাৰ মূল লেখৰ অন্যতম  (2011,  ),      

অধিবিদ্যা আৰু জ্ঞানতত্ত্ব

সাংখ্য দৰ্শনৰ দৰেই যোগ দৰ্শনতো ৬ প্ৰমাণ গ্ৰহণযোগ্য . ,      :     ,      , ,  238 প্ৰত্যক্ষ, অনুমান আৰু শব্দ এই প্ৰমাণসমূহৰ অন্যতম  (2000),     :    4 (:  ), , ,  245-248; যোগ দৰ্শনৰ অধিবিদ্যা সাংখ্য দৰ্শনৰ দৰেই দ্বৈতবাদী সাংখ্য আৰু যোগ দৰ্শনত ব্ৰহ্মাণ্ড দুই বাস্তৱতাৰে গঠিত- পুৰুষ (চেতনা) আৰু প্ৰকৃতি জীৱ এনে এক অৱস্থা য'ত পৰুষ কোনো ৰূপত প্ৰকৃতিৰে বান্ধ খাই থাকে, ভিন্ন তত্ত্ব, অনুভৱ, কৰ্ম, মন আদিৰ মিশ্ৰণ ৰূপে     (2014) ভাৰসাম্যহীন অৱস্থাত, কোনো এক অংশ আন অংশসমূহতকৈ অধিক প্ৰভাৱশালী হৈ পৰে, এক বান্ধোনৰ সৃষ্টি হয় এই বান্ধোনৰ অন্তই মোক্ষ    (2011),  :       ,  , ,  36-47 যোগ দৰ্শনৰ নীতিশাস্ত্ৰ সাংখ্য দৰ্শনৰ গুণৰ ধাৰণাৰ লগতে যম আৰু নিয়মৰ ওপৰত আধাৰিত

আন ভাৰতীয় দৰ্শনৰ সৈতে সম্বন্ধ

যোগ দৰ্শন আৰু সম্বন্ধিত ঈশ্বৰহীন সাংখ্য দৰ্শনৰ মাজৰ পাৰ্থক্য ই যে যোগ দৰ্শনত এক "ব্যক্তিগত, কিন্তু নিষ্ক্ৰিয়, আৰাধ্য" বা "ব্যক্তিগত ঈশ্বৰ"ৰ ধাৰণাক স্থান দিয়া হয়  (2012),          , , ,  39-41 ,      ,       (:  ),  , ,  38-39 .  (2002), :   , , ,  56-58 তদুপৰি, সাংখ্য দৰ্শনানুযায়ী, মোক্ষ প্ৰাপ্তিৰ বাবে জ্ঞান পৰ্যাপ্ত, কিন্তু যোগ দৰ্শনানুযায়ী সাংখ্য দৰ্শনে গুৰুত্ব দিয়া জ্ঞানৰ লগতে ব্যৱস্থিত পদ্ধতি আৰু অভ্যাস, বা ব্যক্তিগত পৰীক্ষণৰ সংমিশ্ৰণ মোক্ষ প্ৰাপ্তিৰ পথ যোগ দৰ্শন আৰু অদ্বৈত বেদান্তৰ মাজতো সামঞ্জস্য দেখা যায় পিচে যোগ দৰ্শন পৰীক্ষামূলক ৰহস্যবাদহে     (2013)  (2006),        , 19331962,    , ,  291 অদ্বৈত বেদান্তৰ লগতে আনা আন হিন্দু দৰ্শনেও যোগ দৰ্শনক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে, গ্ৰহণ কৰে আৰু এই দৰ্শনৰ কেইবাটাও শিক্ষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অনেক কৰ্ম কৰিছে 

উদ্ধৃতি

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
যোগ-বিয়োগ () ১৯৭১ চনত মুক্তি পোৱা এখন সঙ্গীত-মধুৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা দ্বিবন বৰুৱাৰ বৰুৱাই ছবিৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্যও লিখিছিল প্ৰযোজনা কৰিছিল সুপ্ৰভা দেৱীয়ে সঙ্গীত ৰমেন বৰুৱাৰ শব্দগ্ৰহণ অনিল দাসগুপ্তৰ ২০১৩ চনত যোগ বিয়োগ ছবিৰ একমাত্ৰ প্ৰিণ্টটো জৰাজীৰ্ণ ৰূপত উদ্ধাৰ হয় আৰু সেইটো  দূৰদৰ্শনযোগে সম্প্ৰচাৰিত কৰা হয়
কাহিনীৰ সাৰাংশ
নীৰু আৰু ধনীঘৰৰ সন্তান দীপকৰ মাজত বন্ধুত্ব হল আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে নীৰুৰ দেহত মাতৃত্বৰ চিন ফুটি উঠিল উপায়হীন হৈ নীৰু ডাক্তৰ ফুকনৰ ওচৰ চাপিল ডাক্তৰ ফুকনৰ চেষ্টাত দীপকে নীৰুক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হল; কিন্তু এটা চৰ্তত দীপকৰ সন্মান বচাবলৈ নীৰুৱে সন্তানটো নষ্ট কৰিব লাগিব ডাক্তৰ ৰাজি হল বিনিময়ত দহহাজাৰ টকা দিব লাগিব লগতে নীৰুৱে ডাক্তৰৰ শুশ্ৰূষা কেন্দ্ৰটোত কেইমাহমান থাকিব লাগিব 

দুয়োৰো বিয়া হৈ গল তেওঁলোকৰ ছোৱালী এজনী ওপজিল নাম থলে দীপা লাহেলাহে দীপা ডাঙৰ হৈ 
আহিল আৰু দীপকৰ বন্ধুপুত্ৰ পৰাণৰ লগত ঘনিষ্ঠতা গঢ়ি উঠিল 

গাঁৱৰ লৰা নয়ন গাঁৱৰে ছোৱালী জয়াক বিয়া পতাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি নয়ন এদিন চহৰলৈ আহিল ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ আৰু ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ পঢ়া শেষ কৰি দীপকৰ কাৰখানাতে চাকৰি ললে কিন্তু কালচক্ৰত ঘটনাই এদিন বেলেগ ৰুপ ললে

অভিনয় শিল্পী
ডাঃ হাদি আলম বৰা
ইলা কাকতি
মোৱাজ্জিন আলি
নিৰদা ভূঞা
ডাঃ মুনীন বৰুৱা
ভোলা কাকতি, ধীৰু ভূঞা, গিৰিণ বৰুৱা, গৌৰী বৰুৱা, মাষ্টাৰ সিদ্ধাৰ্থ, বেবী মঞ্জুলা, বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী, বেবী মাচু আদি

সঙ্গীত
সঙ্গীত-মধুৰ এই ছবিখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল ৰমেন বৰুৱাই গীত ৰচনা কেশৱ মহন্তৰ

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
গানা ডট কমত যোগ-বিয়োগ ছবিৰ গীত শুনক

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
যোগমায়া (, 'মায়াশক্তি'), হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী তেওঁক বিন্ধ্যবাশিনী, মহামায়া আৰু একাংশ নামেৰেও পূজন কৰা হয় 

বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাত তেওঁক নাৰায়ণী উপনাম দিয়া হৈছে, আৰু এই নামৰ দেৱী গৰাকীয়ে বিষ্ণুৰ মায়া শক্তিৰ মূৰ্তি হিচাপে কাম কৰে ভাগৱত পুৰাণত এইগৰাকী দেৱীক দুৰ্গা দেৱীৰ উপকাৰী দিশ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে তেওঁক শাক্তসকলে আদি শক্তিৰ ৰূপ বুলি গণ্য কৰে হিন্দু সাহিত্যত তেওঁৰ জন্ম যাদৱ পৰিয়ালত, নন্দ আৰু যশোদাৰ কন্যা হিচাপে হোৱা বুলি উল্লেখ আছে

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
যোগমায়াই ভাগৱতত ভগৱানৰ অভ্যন্তৰীণ শক্তিক বুজায়, যিয়ে তেওঁৰ সকলো মায়াৰ ব্যৱস্থা কৰে আৰু ইয়াৰ বৃদ্ধি কৰে

দেৱী বিন্ধ্যবাশিনীৰ নামটো বিন্ধ্য পৰ্বতমালাৰ পৰা আহিছে, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে, "যিগৰাকী বিন্ধ্যত বাস কৰে" 

জন্ম
280280কংসই যশোদাৰ কন্যাক হত্যা কৰাৰ লগে লগে যোগমায়া দেৱীৰ উন্মেষ ঘটে
এটা ভৱিষ্যদ্বাণীত কংসক কোৱা হৈছিল যে দৈৱকীৰ অষ্টম সন্তানে তেওঁক হত্যা কৰিব সেই কথা শুনি তেওঁ দৈৱকীক হত্যা কৰিব বিচাৰিছিল, কিন্তু কংসক বাসুদেৱে নিজেই তেওঁলোকৰ সকলো সন্তানক কংসৰ হাতত তুলি দিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দি দৈৱকীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল কংসই সেই প্ৰতিশ্ৰুতি মানি লৈ দেৱকীক ৰেহাই দিছিল কাৰাগাৰৰ পৰিসীমাত দৈৱকীয়ে বাৰে বাৰে গৰ্ভধাৰণ কৰে আৰু কংসই প্ৰথম ছটা সন্তানক নিষ্ঠুৰভাৱে হত্যা কৰে 

সপ্তম সন্তান জন্ম হোৱাৰ ঠিক আগতেই বিষ্ণুৱে দেৱী মোহমায়াক দৈৱকীৰ সপ্তম সন্তানক ৰোহিনীৰ গৰ্ভত স্থাপন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে এইদৰে শেষনাগৰ অৱতৰণ বা অৱতাৰৰ সুবিধা কৰি সপ্তম সন্তান বলোৰামক প্ৰতিনিধি মাতৃ ৰোহিণীয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল ইয়াৰ পিছত ভগৱান বিষ্ণু নিজেই, অতি সোনকালে দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰ হিচাপে উপস্থিত হয়, তেওঁ যোগমায়ক যশোদাৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম ল'বলৈ আদেশ দিলে কৃষ্ণৰ ঠাইত বাসুদেৱে যশোদাৰ এই কন্যাক সলনি কৰি আনিলে যেতিয়া কংসই তেওঁৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা হত্যাকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰি এই কেঁচুৱাটোক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে তেতিয়া কংসৰ কৱলৰ পৰা যোগমায়া নোহোৱাহৈ নিজৰ দুৰ্গা ৰূপলৈ পৰিণত হয় আৰু কংসৰ হত্যাকাৰীজনৰ ইতিমধ্যেই আন ঠাইত জন্ম হৈছে বুলি জনাই অদৃশ্য হৈ পৰে 

ইয়াৰ পিছত স্থানীয় বিশ্বাস অনুসৰি তেওঁ বিন্ধ্যাচল পৰ্বতমালাত বাস কৰিবলৈ লোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়, য'ত বৰ্তমান তেওঁৰ এটা মন্দিৰ আছে কিছুমানে বিশ্বাস কৰে যে ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে কৃষ্ণক সহায় কৰিবলৈ সুভদ্ৰা হিচাপে তেওঁৰ পুনৰ জন্ম হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:বিষ্ণু
শ্ৰেণী:দুৰ্গা
ৰ আঠটা মানৰ ভিতৰত এই দুটা জটিল সংখ্যা এটা আনটোৰ বিপৰীত 
যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যা( ) যদি যিকোনো দুটা সংখ্যাৰ যোগফল ০(শূন্য) হয়, তেন্তে এটাক আনটো সংখ্যাৰ যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যা বুলি কোৱা হয় এই সংখ্যা বোৰক বিপৰীত সংখ্যা., বিপৰীত চিহ্ন যুক্ত সংখ্যা বুলিও কোৱা হয় ইয়াৰ পৰাই ঋণাত্মক সংখ্যাৰ ধাৰণাটোৰ উদ্ভৱ হয় উদাহৰণ স্বৰূপে  যিকোনো এটা সংখ্যা যেনে ৪ৰ যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যাটো হ'ব (-৪) আৰু (-৪)ৰ যোগাত্মক বিপৰীত হ'ব ৪, য'ত- 

৪(-৪)০,বা (-৫)৫০ একেদৰে, ৰ যোগাত্মক বিপৰীত হৈছে  যিটো  ৰূপত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি ৰ যোগাত্মক বিপৰীত হৈছে , কাৰণ .

প্ৰতিটো ধনাত্মক সংখ্যাৰ যোগাত্মক বিপৰীত হ'ব সংখ্যাটোৰ ঋণাত্মক মান আনহাতে প্ৰতিটো ঋণাত্মক সংখ্যাৰ যোগাত্মক বিপৰীত হ'ল সংখ্যাটোৰ ধনাত্মক মান ০(শূন্য) নিজেই নিজৰ যোগাত্মক বিপৰীত 

 সাধাৰণ উদাহৰণ 
300300বাস্তৱ সংখ্যাৰ ভেন আঙুঠি
কোনো এটা সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত (বিভিন্ন সংখ্যাৰ ভেন আঙুঠি) সংখ্যাটোক -১ৰে পূৰণ কৰি ইয়াৰ যোগাত্মক বিপৰীত সংখ্যাটো পাব পাৰি যেনে:   এই সংখ্যাৰ ভেন আঙুঠিৰ ভিতৰত থাকিব অখণ্ড সংখ্যা, পৰিমেয় সংখ্যা, বাস্তৱ সংখ্যা, আৰু জটিল সংখ্যা বোৰ

বিয়োগৰে সম্পৰ্ক
যোগাত্মক বিপৰীত বিয়োগৰ সৈতে ওচৰ সম্পৰ্কীয় যিটোক বিপৰীতৰে যোগ হৈ থকা বুলি দেখুৱাব পাৰি:
.
আকৌ যোগাত্মক বিপৰীতক শূণ্যৰ পৰা বিয়োগ কৰি পোৱা বিয়োগফল বুলিও ক'ব পাৰি:

অন্যান্য বৈশিষ্ট্য
অন্যান্য বৈশিষ্ট্যত তলৰ বীজগণিতীয় ধৰ্ম সমূহ উল্লেখ কৰা হয়:
 , যিটো অনুৰূপ বিপৰীত
 
 
 
 
 
উল্লেখনীয় ভাৱে, 

 তথ্যউৎস 

শ্ৰেণী:সংখ্যা
যোগাযোগ কলা গ্ৰন্থখনৰ লিখক নীৰাজনা মহন্ত বেজবৰা বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা ২০০৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনত যোগাযোগৰ সামগ্ৰিক ধাৰণা, সংজ্ঞা, ইয়াৰ বিভাজন, পদ্ধতি, ভাষিক যোগাযোগ, ভাষাভিন্ন যোগাযোগ, জনসম্পৰ্ক ৰক্ষাৰ লগতে আনুষ্ঠানিক, অনানুষ্ঠানিক যোগাযোগৰ উদাহৰণ, গৱেষণা-পত্ৰ আৰু প্ৰবন্ধ লিখাৰ ধৰণ, ইয়াৰ নীতি-নিয়ম, ৰেডিঅ লেখন, চিনেমা আৰু টেলিভিছনৰ বাবে লেখন আদি বিষয়সমূহ সামৰি লোৱা হৈছে

লেখকৰ পৰিচয়
নীৰাজনা মহন্ত বেজবৰা () হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, অনুবাদক, অধ্যাপক তেখেত বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক বিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে তুলনামূলক ভাৰতীয় সাহিত্য বিষয়ত গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰা নীৰাজনা মহন্ত বেজবৰা বৰ্তমান সময়ত তুলনামূলক ভাৰতীয় সাহিত্য বিষয়ৰ এগৰাকী অগ্ৰণী গৱেষক সেইদৰে অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনতো তেখেতৰ নামটো প্ৰতিনিধিত্বমূলক

গ্ৰন্থ বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনত সৰ্বমুঠ দুটা খণ্ড আছে ইয়াৰে প্ৰথম খণ্ডটোৰ নাম যোগাযোগৰ কৌশল আৰু দ্বিতীয় খণ্ডটোৰ নাম যোগাযোগৰ মাধ্যম
প্ৰথম খণ্ডটোৰ বিষয়বস্তুসমূহ হল
১. প্ৰস্তাৱনা,
১.১ পৰিচয়,
১.২ যোগাযোগৰ পদ্ধতি,
১.৩ যোগাযোগৰ শ্ৰেণী বিভাজন,
১.৪ আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক যোগাযোগ,
২. ভাষিক যোগাযোগ,
২.১ যোগাযোগ আৰু ভাষা,
২.২ ভাষা প্ৰয়োগৰ কলা-কৌশল,
২.২.১ শব্দ,
২.২.২ বাক্য গাঁথনি,
২.৩ লিখিত যোগাযোগত অনুচ্ছেদ,
২.৩.১ অনুচ্ছেদ বিভাজন,
২.৩.২ অনুচ্ছেদ গঠন,
২.৩.৩ অনুচ্ছেদৰ দৈৰ্ঘ্য,
২.৩.৪ অনুচ্ছেদ নিৰ্মাণৰ কিছুমান কলা-কৌশল,
২.৪ লিখিত যোগাযোগত বিৰাম চিহ্ন,
২.৫ লিখিত যোগাযোগত অন্যান্য নিৰ্দেশক চিহ্ন,
২.৬ উৎকৃষ্ট লেখন আৰু লেখক,
২.৬.১ লেখক,
২.৬.২ ভাল লেখনৰ সাধাৰণ কৌশল,
২.৬.৩ ভাল লেখনৰ গুণাৱলী,
৩. ভাষাভিন্ন যোগাযোগ,
৩.১ শৰীৰ-ভাষা সম্পৰ্কীয়,
(ব্যক্তিগত বাহ্যিক ৰূপ, দেহভংগী, অংগ সংকেত, মুখভংগী, চাক্ষুষ অভিব্যক্তি),
৩.২ স্থানিক দূৰত্ব সম্পৰ্কীয়,
৩.৩ বাছনিক লক্ষণ,
(মাতৰ তীব্ৰতা, বেগ, কণ্ঠস্বৰৰ কম্পন, উচ্চাৰণৰ স্পষ্টতা, উচ্চাৰণৰ শুদ্ধতা, স্বৰ নিয়ন্ত্ৰণ, সাময়িক বিৰতি),
৩.৪ সময়নিষ্ঠা সম্পৰ্কীয়,
৪. জনসম্পৰ্ক ৰক্ষা আৰু যোগাযোগ,
৫. কেইবিধমান আনুষ্ঠানিক যোগাযোগ,
৫.১ সাক্ষাৎকাৰ,
(কোনো পদত নিযুক্তি বা কোনো পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তিৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰ, তথ্য আহৰণৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰ),
৫.২ সামুহিক যোগাযোগ,
৫.২.১ সভা বা মিটিং,
৫.২.২ আলোচনাচক্ৰ আৰু অধিবেশন,
৫.২.৩ সামূহিক আলোচনা,
৫.৩ গৱেষণা-পত্ৰ আৰু প্ৰবন্ধ

দ্বিতীয় খণ্ডটোৰ বিষয়বস্তুসমূহ হল-
১. প্ৰস্তাৱনা,
১.১ আলেখ লেখন,
১.২ পাঠকৰ বাবে লেখন আৰু শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ বাবে লেখন,
২. ৰেডিঅ' লেখন,
২.১ ৰেডিঅ' লেখনৰ সুবিধা আৰু অসুবিধা,
২.২ ৰেডিঅ' লেখনৰ প্ৰকাৰ,
২.৩ ৰেডিঅ' লেখনৰ কলা-কৌশল,
২.৩.১ বাতৰি,
২.৩.২ কথিকা,
২.৩.৩ ৰেডিঅ' আলোচনা,
২.৩.৪ ৰেডিঅ' নাটক,
২.৩.৫ ৰূপক বা আলেখ্য,
৩. চিনেমা আৰু টেলিভিছনৰ বাবে লেখন,
৩.১ দৃশ্য-শ্ৰব্য মাধ্যম,
৩.২ মঞ্চ, চিনেমা আৰু টেলিভিছনৰ বাবে নাট্য লেখনৰ পাৰ্থক্য,
৩.৩ চিত্ৰনাট্য লেখন,
৩.৩.১ পৰিচয়,
৩.৩.২ চিত্ৰনাট্য লেখনৰ কৌশলবিধি,
(দৃশ্য-শ্ৰব্য কল্পনা; অনিশ্চিত বৰ্তমান কালত উপস্থাপন; সাধাৰণ লেখন আৰু চিত্ৰনাট্য লেখন; চিত্ৰনাট্যৰ ভাষা :শ্বট, দৃশ্য, ছিকুৱেন্স; চিত্ৰনাট্য লেখনত লেখকৰ সীমাবদ্ধতা),
৩.৩.৩ সাহিত্যৰ দৃশ্য-শ্ৰব্য মাধ্যমলৈ ৰূপান্তৰ,
৩.৪ সামৰণি

পৰিশিষ্ট অধ্যায়ত সন্নিৱিষ্ট বিষয়বস্তুসমূহ হল- 
১.প্ৰাসংগিক শব্দাৱলী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
386386    
যোগাসন বা যোগ  বা যোগবিদ্যা বা যোগাভ্যাস হৈছে এবিধ দৈহিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশক সাঙুৰি লোৱা ভাৰতীয় পৰম্পৰাগতমূলৰ ৰীতি হিন্দু, বৌদ্ধ  (2001)  ' :    .  2007,    . 332  (1998). ) আৰু জৈন ধৰ্মৰ মাজত বিভিন্ন তৰহৰ যোগবিদ্যাৰ অনেক ঠাল-ঠেঙুলি, ৰীতি-নীতি তথা উদ্দেশ্য প্ৰচলিত আছে  ,   (1996),  .   , :      - .  6.1,    (2007)   , :   . 102  , :      - .  ইয়াৰ ভিতৰত সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য হল হঠ যোগ আৰু ৰাজ যোগ 

যোগৰ বিষয়ে উল্লেখ থকা সবাতোকৈ পূৰনি গ্ৰন্থসমূহৰ পৰা যোগবিদ্যাৰ সময়ক্ৰমৰ বিষয়ে স্পষ্টভাবে জনা নাজায় কিছুমান গ্ৰন্থ যেনে হিন্দুসকলৰ উপনিষদ  (2010),  :      ,   ,  978-0195395341,  25-34 বা বৌদ্ধধৰ্মৰ পালী ভাষাত লিখা ধৰ্মশাস্ত্ৰ কিছুমানত যোগৰ বিষয়ে প্ৰথম উল্লেখ পোৱা যায় পতজ্ঞলিৰ যোগসূত্ৰসমূহ খৃষ্টজন্মৰ প্ৰায় পাঁচশ বচৰৰ ভিতৰতেই লিখা হৈছিল, . 1-4,   . 41-42.  যদিও বিংশ শতিকাতহে ই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল খৃষ্টিয় ১১ শতিকাত হঠ যোগৰ পুথিসমূহ আবিৰ্ভাব হৈছিল টান্ত্ৰিক পন্থাৰ পৰা , "  ," 28  2012. ,  (2000). 

স্বামী বিবেকানন্দৰ সফলতাৰ পাচত, উনৈশশ শতিকাৰ শেষভাগত আৰু বিংশশ শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভনিৰে পৰা বিভিন্ন সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ যোগাচাৰ্য্যসকলে পচ্ছিমীয়া দেশসমূহত যোগবিদ্যাৰ প্ৰচাৰ কৰে,  (2000).  ১৯৮০ ৰ দশকত পাচ্ছাত্যৰ দেশসমূহত শৰীৰচৰ্চাৰ অংগ হিচাপে জনপ্ৰিয় হয় অবশ্যে ভাৰতীয় পৰম্পৰাত যোগ কেবল এক শৰীৰচৰ্চাৰ অংগ মাত্ৰ জ্ঞান কৰা নহয়, ইয়াৰ এক আধ্যাত্মিক আৰু ধ্যানৰ প্ৰাণ থকা বুলি বিবেচনা কৰা হয়  (2012),        (:    .),   ,  978-0199571390,  362-363 তদুপৰি সাংখ্য দৰ্শনৰ লগত বহু মিল থকা যোগ হল হিন্দুধৰ্মৰ ছয়টা মূল ধাৰাৰ এটা, যাৰ নিজৰেই এক সুকীয়া মিমাংসা প্ৰণালী () আৰু তত্ত () আছে  (2012),    :     , ,  978-0415648875,   ; 

কৰ্কতৰোগ, স্কিযোফ্ৰেনীয়া, হাপানী, হৃদৰোগ আদিৰ ক্ষেত্ৰত যোগৰ সুফলতাৰ বিষয়ে বহুতো পৰীক্ষা নিৰিক্ষা কৰা হৈছে এনে পৰিক্ষাসমূহৰ ফলাফল এতিয়াও স্পষ্টভাবে নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হোৱা নাই আনহাতে কৰ্কতৰোগৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমান পৰীক্ষাৰ পৰা জনা গৈছে যে যোগাভ্যাস কৰাৰ ফলৰ কৰ্কতৰোগ হোৱাৰ প্ৰৱণতা কমি যোৱা আৰু কৰ্কতৰোগীৰ মনস্তাত্বিকভাৱে ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ সম্ভাবনা বৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাবনা আছে 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
যোগিতা বালী  (; জন্ম: ১৩ আগষ্ট ১৯৫২) এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় বলীউড অভিনেত্ৰী ১৯৭০ দশকৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ১৯৮০ দশকৰ শেষলৈকে তেওঁ সক্ৰিয় আছিল
জীৱনী
যোগিতা বালিৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫২ চনৰ ১৩ আগষ্টত তেওঁ অভিনেত্ৰী গীতা বালীৰ ভতিজী

১৯৭৬ চনত বালীয়ে কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ১৯৭৮ চনত  বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে  ১৯৭৯ চনত মিথুন চক্ৰৱৰ্তীক বিয়া কৰায় তেওঁলোকৰ তিনিজন পুত্ৰ-মহাঅক্ষয়, উষ্মেই, নমাশী আৰু এগৰাকী কন্যা দিশানী মহাঅক্ষয়, অৰ্থাৎ "মিমোহ" এজন অভিনেতা, আনহাতে নমাশীৰ বেড বয় ছবিত অভিষেক ঘটে
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
তামিলনাডু, ভাৰতৰ দশম শতিকাৰ চোলা সাম্ৰাজ্যৰ যোগিনী৷

যোগিনী (সংস্কৃত: , ৰোমানীকৃত: ) তন্ত্ৰ আৰু যোগ শাস্ত্ৰত নিপুণ মহিলা অনুশীলনকাৰী, লগতে ভাৰতীয় উপমহাদেশ, দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু বৃহত্তৰ তিব্বতৰ হিন্দু বা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আধ্যাত্মিক মহিলা শিক্ষকসকলক সন্মান জনোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা আনুষ্ঠানিক শব্দ এই শব্দটো সংস্কৃত পুংলিঙ্গ যোগী শব্দৰ স্ত্ৰীলিঙ্গ ৰূপ, আনহাতে "যোগিন" শব্দটো নিৰপেক্ষ, পুংলিঙ্গ অথবা স্ত্ৰীলিঙ্গ অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয়

যোগিনীক কিছুমান প্ৰসংগত মহাদেৱীৰ এটা ৰূপ হিচাপে অৱতাৰ গ্ৰহণ কৰা পবিত্ৰ নাৰী শক্তি বুলিও গণ্য কৰা হয় আৰু ভাৰতৰ যোগিনী মন্দিৰত পূজা কৰা হয় এই মন্দিৰসমূহত প্ৰায়ে ৬৪ গৰাকী যোগিনীৰ এটা সমূহত পূজা কৰা হয়, কিন্তু স্থান ভেদে ৪২ বা ৮১ গৰাকী যোগিনীৰো উল্লেখ পোৱা যায় ৬৪ গৰাকী যোগিনীৰ স্থান ভেদে ভিন্ন শ্ৰেণীবিভাজনত তেওঁলোকৰ ভিন্ন নাম দেখা পোৱা যায়

ইতিহাস
ভাৰতবিদ আৰু যোগ-তন্ত্ৰ পণ্ডিত ডেভিদ গৰ্ডন হোৱাইটৰ মতে ভাৰতীয় সাহিত্যত বৈদিক পৰম্পৰাৰ পৰা যোগীসকলৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু ষষ্ঠ শতিকাৰ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ হিন্দু গ্ৰন্থ অগ্নি পুৰাণত প্ৰথমে উল্লেখ কৰা হৈছিল তেওঁলোকৰ বিকাশত বৈদিক আৰু ধ্ৰুপদী হিন্দু উপাদানৰ সংশ্লেষণ প্ৰতিফলিত হয় বৈদিক আৰু হিন্দু পৰম্পৰাত যোগিনীৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্য দেখা পোৱা যায়:

১. বৈদিক দেৱী, অপ্সৰা (আকাশী অপেশ্বৰী), গ্ৰাহী বা গ্ৰাহিনী (মহিলা অধিকাৰী), যক্ষিণী (গছৰ আত্মা) আৰু জখিনী (কোলাহলকাৰী বা উৰণীয়া)

২. বৈদিক আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কেন্দ্ৰীয় অসংখ্য মাতৃদেৱতা আৰু অন্যান্য নাৰী সত্তাৰ বিভিন্ন গোট

৩. নাৰী আৰু নাৰীত্বৰ ওপৰত বহল সামাজিক দৃষ্টিভংগী যিবোৰ যোগিনী পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত প্ৰতীক আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰক প্ৰভাৱিত কৰিছিল

বিদ্যা দেহেজিয়াৰ মতে বৈদিক ধৰ্মৰ পৰিবৰ্তে স্থানীয় গাঁৱৰ দেৱতা গ্ৰামদেৱতাৰ পূজা-পাতলৰ পৰা যোগিনী পূজাৰ আৰম্ভ হৈছিল এই যোগিনীসকলে প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ গাঁওখনক ৰক্ষা কৰে, কেতিয়াবা বৃশ্বিকৰ দংশনৰ দৰে নিৰ্দিষ্ট বিপদৰ পৰাও সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে লাহে লাহে তন্ত্ৰৰ জৰিয়তে এই দেৱীসকলক শক্তিশালী বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সকলো যোগিনী একলগ কৰি প্ৰায়ে ৬৪ গৰাকী যোগিনীক দেৱী হিচাপে হিন্দু ধৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যোগিনী কৌলাছৰ ( ) দৰে ঐতিহাসিক সাক্ষ্যই প্ৰমাণ কৰে যে দশম শতিকাৰ ভিতৰত হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় তন্ত্ৰ পৰম্পৰাত যোগিনী প্ৰথা সুপ্ৰতিষ্ঠিত আছিল বিভিন্ন পৰম্পৰাত যোগিনীসকলৰ স্বভাৱ বেলেগ বেলেগ হোৱা দেখা যায়; তন্ত্ৰসমূহত যোগিনীসকলৰ হিংস্ৰ আৰু ভয়ংকৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰা হয়, আনহাতে ভাৰতৰ বৈবাহিক মহিলা সন্ন্যাসীয়েও নিজকে যোগিনী বুলি অভিহিত কৰে

মন্দিৰ
নৱম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত যোগিনী মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
যোগিন্দৰ সিং বেদী () এজন ভাৰতীয় ট্ৰেক এণ্ড ফিল্ড পেৰালিম্পিক খেলুৱৈ তেওঁ ১৯৮৪ চনৰ ষ্টোক মেণ্ডেভিল গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি তেওঁ তিনিটা পদক জিকিছিল তেওঁ লাভ কৰা পদককেইটা হৈছে: শ্বট পুট এল৬ শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক, জেভলীন এফ৪৬ শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক আৰু ডিচকাচ থ্ৰ' এফ৪৬ শ্ৰেণীত ব্ৰঞ্জৰ পদক

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
মহন্ত যোগী আদিত্যনাথ (ইংৰাজী:  ; জন্ম অজয় সিং বিস্ত;  ,       ' , 18  2017. ৫ জুন, ১৯৭২  ,       ' , 18  2017.) হ'ল এজন ভাৰতীয় পুৰোহিত তথা এজন হিন্দুত্ব (হিন্দু জাতীয়তাবাদী) ৰাজনীতিবিদ ২০১৭ চনৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি দলে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰাত যোগী আদিত্যনাথে উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে ২০১৭ চনৰ ১৯ মাৰ্চত শপত গ্ৰহণ কৰে উল্লেখযোগ্য যে উক্ত নিৰ্বাচনত যোগী আছিল বিজেপি দলৰ এজন বিশিষ্ট প্ৰচাৰক ১৯৯৮ চনৰ পৰা যোগীয়ে এতিয়ালৈ উত্তৰ প্ৰদেশৰ গোৰখপুৰ সমষ্টিৰ পৰা একেৰাহে পাঁচবাৰকৈ লোকসভাৰ সাংসদ হৈছে ইয়াৰ উপৰিও যোগী আছিল গোৰখনাথ মঠ নামৰ গোৰখপুৰৰ এটা হিন্দু মন্দিৰৰ মহন্ত বা মুখ্য পুৰোহিত ইয়াৰ পূৰ্বে মন্দিৰৰ মুখ্য পুৰোহিত আছিল যোগীৰ আধ্যাত্মিক "পিতৃ" মহন্ত অবৈদ্যনাথ যিয়ে ২০১৪ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহত নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰিছিল যোগী আদিত্যনাথে হিন্দু যুৱা বাহিনী নামে এটা যুৱ সংগঠনো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা 
১৯৭২ চনৰ ৫ জুনত উত্তৰাখণ্ডৰ (পূৰ্বে উত্তৰ প্ৰদেশ) পৌৰী গড়ৱাল জিলাৰ পঞ্চুৰ নামে এখন গাঁৱৰ এটা গড়ৱালি ৰাজপুত পৰিয়ালত যোগী আদিত্যনাথৰ জন্ম হৈছিল জন্মতে তেওঁৰ নাম অজয় সিং বিস্ত ৰখা হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ আনন্দ সিং বিস্ত আছিল এজন বনৰক্ষক , ,           ,  , 19  2017. উত্তৰাখণ্ডৰ হেমৱতী নন্দন বহুগুণ গড়ৱাল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যোগীয়ে গণিতত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল
অযোধ্যাৰ ৰাম মন্দিৰ আন্দোলনত যোগ দিবলৈ ১৯৯০ত যোগীয়ে নিজৰ ঘৰ ত্যাগ কৰিছিল তেওঁ গোৰখনাথ মঠৰ মুখ্য পুৰোহিত মহন্ত অবৈদ্যনাথৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু পাছলৈ তেওঁৰ শিষ্য হয় পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক "যোগী আদিত্যনাথ" নাম দিয়া হয় আৰু মহন্ত অবৈদ্যনাথৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে মনোনীত হয় ১৯৯৮ চনত যোগীয়ে পৈতৃক গাঁৱত এখন স্কুল স্থাপনা কৰিছিল

 ধাৰ্মিক কৰ্মজীৱন 
২১ বছৰ বয়সতেই যোগী আদিত্যনাথে নিজৰ পৰিয়াল ত্যাগ কৰি গোৰখনাথ মঠৰ মুখ্য পুৰোহিত মহন্ত অবৈদ্যনাথৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে ২০১৪ চনৰ ১২ ছেপ্তেম্বৰত মহন্ত অবৈদ্যনাথৰ মৃত্যুৰ পাছত যোগী আদিত্যনাথক গোৰখনাথ মঠৰ মুখ্য পুৰোহিতৰ পদত পদোন্নতি দিয়া হয় ২০১৪ চনৰ ১৪ ছেপ্তেম্বৰত নাথ সম্প্ৰদায়ৰ পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানৰ মাজত যোগী আদিত্যনাথক "গোৰখনাথ মন্দিৰৰ পীঠাধিশ্বৰ" বনোৱা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
যোগী ভাষা হ'ল ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ যোগী সম্প্ৰদায়ৰ কিছুসংখ্যক ব্যক্তিয়ে কোৱা ভাৰত-আৰ্য ভাষা৷ সাধাৰণতে এই ভাষাটোক মাৰোৱাৰীৰ উপভাষা বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু এই ভাষাৰ সৰ্বনামবোৰ মাৰোৱাৰী ভাষাতকৈ সুকীয়া হয় সিন্ধু প্ৰদেশৰ বহু হিন্দুৰ লগতে মুছলমান যোগীয়েও সিন্ধীকে ধৰি নিজৰ স্থানীয় হিচাপে যোগী ভাষা কয়; আনহাতে পাকিস্তানৰ আন অঞ্চলৰ যোগীসকলৰ বেছিভাগেই যোগী ভাষা কয় অৱশ্যে সিন্ধু প্ৰদেশৰ থাৰি মিৰৱাহ অঞ্চলত বসবাস কৰা যোগীসকলৰ  উপজাতি ৰাজপাৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকৰ মাতৃভাষা সিন্ধী আৰু তেওঁলোকে যোগী ভাষা কব নোৱাৰে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
যোগীজান হৈছে অসমৰ হোজাই জিলাৰ অন্তৰ্গত এখন গাঁও এই গাঁওখন কপিলী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত 

শিলালিপি তাম্ৰলিপিসমূহত ভূমিদান প্ৰসংগত সিদ্ধযোগীসকলৰ প্ৰসংগৰ অৱতাৰণা কৰিছে এসময়ত কপিল মুনিয়ে মধ্যঅসমত আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ প্ৰচলিত আছে যোগী সন্ন্যাসীসকলে জনসাধাৰণৰ পানীৰ অভাৱ দূৰ কৰিবৰ কাৰণে এটা বিশেষ জান খান্দিছিল পিছত ই নদীৰ ৰূপ লাভ কৰে কালক্ৰমত সেই অঞ্চলটো যোগীজান নামেৰে জনাজাত হয়:.068506806070-06850680780606406-069606062069078069078007906-069068

যোগীজানৰ বিভিন্ন অঞ্চলত আৱিষ্কৃত দশভূজা, অষ্টভূজা দুৰ্গা, কালী, মনসা আদিৰ প্ৰস্তৰ মূৰ্তিসমূহৰ পৰা অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰাই অসমত শক্তি পূজা চলি অহাৰ ইংগিত পোৱা যায় পুৰাতত্ত্ববিদসকলৰ মতে এই মূৰ্তিসমূহ ৭ম-৮ম শতিকাৰ:.068506806064-06606950780640606406407806407806
:...-0680682070069507806706064-060782070060640606407806407806060695-06807806506068-06860700781-06807806078306406068078067068060782069

প্ৰত্নতত্ত্ববিদ ৰাজমোহন নাথে এই সন্দৰ্ভত বিতংকৈ তেওঁৰ দ্বাৰা লিখিত      নামৰ কিতাপখনত উল্লেখ কৰিছে:...------4136.

ভাৰতীয় ৰে'লৱেইৰ গুৱাহাটী-লামডিং ৰে'ল লাইনটো যোগীজানৰ ওপৰেদি পাৰ হৈছে ইয়াতে যোগীজান ৰে'ল ষ্টেচন বুলি এখন ষ্টেচন আছে:.-8299

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
- 

যোগীলাও, (বৈজ্ঞানিক নাম:  ) () হৈছে আমেৰিকাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলৰ সৰু জোপোহা গছ আৰু তাৰ ফল ই ছেণ্ট লুছিয়াৰ জাতীয় গছ ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰসাৰ প্ৰকৃতিগতভাবে বৃদ্ধি হোৱা দেখা গৈছে   40

গছজোপা মধ্যমীয়া আকাৰৰ চিৰসেউজীয়া, ফল দেখিবলৈ একবাৰে বেলৰ দৰে, কিন্তু আকাৰত ডাঙৰ ইয়াৰ পাত পাতল সেউজীয়া উপবৃত্তাকাৰ, পাতবোৰ কাণ্ডত প্ৰায় লাগি থাকে, একে লগে পাঁচ-ছটা পাত যুক্ত হৈ থাকে ফুল কাণ্ডৰ পৰা ওলাই আৰু ফুলৰ পৰা ফল হয় ফল পকিবলৈ প্ৰায় সাত মাহ সময় লাগে গ্ৰীষ্মৰ শেষ বা জেঠ মাহত এই গছত ফুল ফুলে, জানুৱাৰী  ছেপ্টেম্বৰ মাহ পৰ্যন্ত গছত ফুল আৰু ফল দেখা পোৱা যায় 

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

     31  2005:   ( )
   

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
যোগীৰাজ বসু () হৈছে এগৰাকী সংস্কৃত পণ্ডিত তেওঁ ১৯৩৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা বিভাগৰ সকলো বিষয়ৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক নম্বৰৰ সৈতে আৰু তিনিটাকৈ সোণৰ পদকসহ সংস্কৃতৰ বেদান্ত শাখাত এম.এ উপাধি লাভ কৰে ১৯৬৭ চনত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত, ১৯৬৯ চনত এলাহাবাদৰ গংগাৰাম ঝা গৱেষণা কেন্দ্ৰত সংস্কৃত বিষয়ত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল ১৯৭০চনত ইউৰোপলৈ যায় আৰু পশ্চিম জাৰ্মানীৰ গোৱেটিংগেন, ইংলেণ্ডৰ অক্সফৰ্ড আৰু ফ্ৰান্সৰ চৰ্বন বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃতি সম্বন্ধে বক্তৃতা দিয়ে ক্ৰমে, ১৯৭১ চনত বিশ্বভাৰতীৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে সেই বিশ্ববিদ্যালয়ত "দেৱেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ সোঁৱৰণী বক্তৃতা"প্ৰদান কৰিছিল ১৯৬৩ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ তেজপুৰ অধিৱেশনত আলোচনা চক্ৰৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল অসমীয়া জীৱনী অভিধান,সম্পা: শিৱনাথ বৰ্মন, তৃতীয় সংস্কৰণ ২০০৯, পৃষ্ঠা নং২০১

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
যোগীৰাজ বসুৰ জন্ম হয় ১৯১১চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত ডিব্ৰুগড়ত পিতৃৰ নাম কালীপ্ৰসন্ন আৰু মাতৃৰ নাম সৰোজিনী

শিক্ষা
১৯২৮চনত ডিব্ৰুগড় জৰ্জ ইনষ্টিটিউছন হাইস্কুলৰ পৰা অসমৰ ভিতৰত দ্বাদশ স্থান অধিকাৰ কৰি প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়
১৯৩০চনত সংস্কৃতত প্ৰথম বি.এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়
১৯৩৪চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃতৰ বেদান্ত শাখাত এম.এ উপাধি লাভ কৰে
১৯৩৬চনত সংস্কৃতৰ বেদ শাখাত এম.এ উপাধি লাভ কৰে
১৯৩৯চনত ইংৰাজীৰ সাহিত্য শাখাত দ্বিতীয় স্থান সহ এম.এ উপাধি লাভ কৰে
১৯৬৬চনত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃতত পি.এইচ.ডি বিক্ৰী লাভ কৰে অসমীয়া জীৱনী অভিধান,সম্পা: শিৱনাথ বৰ্মন, তৃতীয় সংস্কৰণ ২০০৯, পৃষ্ঠা নং২০১

চাকৰি জীৱন
১৯৩৪চনৰ পৰা ১৯৬৪চনলৈকে ডিব্ৰুগড় বিৰাজ ছাত্ৰাবাস টোলৰ অধ্যক্ষৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে
একেসময়তে ডিব্ৰুগড় কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যাপক ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে
১৯৬৭চনত কটন কলেজত সংস্কৃত বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ১৯৭৩চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে অসমীয়া জীৱনী অভিধান,সম্পা: শিৱনাথ বৰ্মন, তৃতীয় সংস্কৰণ ২০০৯, পৃষ্ঠা নং২০১

সৃষ্টিশীল গ্ৰন্থ
জৰথুৰশত্ৰ (১৯৬৬, অসমীয়া আৰু বাংলা দুয়োটা ভাষাতে)
বেদৰ পৰিচয় (১৯৭২, অসমীয়া আৰু বাংলা দুয়োটা ভাষাতে) :-..201607-511.
বেদান্ত দৰ্শন আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্ম (১৯৭৮)
উপনিষদেৰ ভাৱাদৰ্শ ও সাধনা (বাংলা)
      (১৯৮৯)
    (১৭৪,৪৮৩) অসমীয়া জীৱনী অভিধান,সম্পা: শিৱনাথ বৰ্মন, তৃতীয় সংস্কৰণ ২০০৯, পৃষ্ঠা নং২০২

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
যোগেন চেতিয়া অসমৰ এগৰাকী নাট্যকাৰ, মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ নাট্যশিল্পী, নাট পৰিচালক, নাট্য সমালোচক আৰু প্ৰাবন্ধিক আছিল তেওঁ শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল৷

জীৱন
১৯৩৩ চনৰ ১ এপ্ৰিলত শিৱসাগৰ জিলাৰ পানীবিলৰ লংকাকত যোগেন চেতিয়াৰ জন্ম হৈছিল৷ ১৯৫১ চনত নাজিৰা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ চেতিয়া দেৱে ১৯৫৫ চনত কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৬০ চনত তেওঁ গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ১৯৬০ চনৰ ২ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ শিৱসাগৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰবত্তা ৰূপে যোগদান কৰি ১৯৯৩ চনৰ ৩১ মাৰ্চত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ ১৯৬৬ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত তেওঁ তিলোত্তমা বুঢ়াগোহাঁইক বিবাহ কৰাই৷ ২০১৩ চনৰ ১২ অক্টোবৰত অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত তেওঁৰ দেহৱসান ঘটে৷

 সাহিত্যিক অৱদান 
একাংকিকা নাটক
ধানটো-পতানটো
এক কথা
সৰু কথাই বৰ

অনুবাদ নাটক
চেনেহৰ সোঁতা
সতৰ্ক প্ৰহৰী
ৰজা ইডিপাছ
কোকলোঙা

শিশু নাট
ভাকুটকুট

নাট্য সমালোচনা
আধুনিক নাট্য-কলা
নাটকৰ ৰূপ-ৰীতি আৰু মঞ্চায়ন

ইয়াৰে কেইখনমান নাটক বিদেশী নাটকৰ অভিযোজনা চেনেহৰ সোঁতা নাটকখন ইংৰাজী নাট্যকাৰ  ৰ -    নাটকৰ ৰূপান্তৰ তেনেদৰে সতৰ্ক প্ৰহৰী নাটকখন বিখ্যাত স্পেনীয় সাহিত্যিক মেগুবেল ডি ছাৰ্ভেণ্টিছনৰ    নাটকৰ অসমীয়া অভিযোজনা তদুপৰি গ্ৰীক নাট্যকাৰ চফক্লিছৰ ৰজা ইডিপাছ আৰু ফৰাচী সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ কমেডি নাট্যকাৰ মলিয়েৰৰ কোকলোঙা যোগেন চেতিয়াৰ আন দুখন অনূদিত নাটক 

উল্লেখযোগ্য যে নাট্যকাৰ চেতিয়াই শিশু নাট ৰচনাতো হাত দিছিল ভাকুটকুট তেওঁৰ একমাত্ৰ শিশু নাটৰ সংকলন পৰবৰ্তী সময়ত নাট্যকাৰগৰাকীৰ তিনিখন একাংকিকা নাট আৰু দুখন অনূদিত নাটকেৰে যোগেন চেতিয়াৰ নিৰ্বাচিত একাংকিকা শীৰ্ষকেৰে একত্ৰ সংকলন এটিও প্ৰকাশ হৈ ওলাইছে 

এজন সুদক্ষ নাট্য সমালোচক হিচাপেও যোগেন চেতিয়াই অসমীয়া নাট্য সাহিত্যৰ ইতিহাসত নিজ প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ ৰাখি থৈ গৈছে তেখেতে ৰচনা কৰা নাট্যকলাৰ দিশ নিৰ্ণয়কাৰী গ্ৰন্থ দুখন হৈছে আধুনিক নাট্য-কলা আৰু নাটকৰ ৰূপ-ৰীতি আৰু মঞ্চায়ন:...1691586912. 

চেতিয়াৰ প্ৰায়কেইখন নাটকৰে ৰচনা তথা প্ৰকাশৰ চন, তাৰিখ সম্পৰ্কে স্পষ্ট তথ্য পোৱা নাযায় সংখ্যাত কম হ'লেও যুগান্তকাৰী নাটক ৰচনাৰে যোগেন চেতিয়াই অসমীয়া নাট্য জগতৰ এছোৱা সোণালী সময় সমৃদ্ধ কৰিছে

 সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী 
যোগেন চেতিয়াৰ নিৰ্বাচিত একাংকিকা, তিলোত্তমা চেতিয়া,(প্ৰকাশক) ঋদ্ধি প্ৰকাশন, কাৰেং পথ, জয়সাগৰ-৭৮৫৬৬৫, শিৱসাগৰ, পৰিবৰ্দ্ধিত প্ৰকাশ, ১ এপ্ৰিল, ২০০৮
ছশ বছৰৰ অসমীয়া নাটক: পৰম্পৰা আৰু পৰিৱৰ্তন, অজিৎ শইকীয়া(সম্পা.) পথাৰ (সামাজিক-সাংস্কৃতিক কৰ্ষণভূমি), দুলীয়াজান, অসম, দ্বিতীয় প্ৰকাশ, ২০১৪
অসমীয়া নাট্য সাহিত্য, সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা,সৌমাৰ প্ৰকাশ, বিহাবাৰী, গুৱাহাটী-৮, প্ৰথম সংস্কৰণ, ১৯৬২,অষ্টম সংস্কৰণ, ২০০০

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
যোগেন তামুলী (১৯৬৯-২০১৯) তেখেত মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক এতিয়ালৈকে ভালেকেইখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰাৰ লগেত নিজেও গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে সেইখন বিশ্ববিদ্যালয়তে তেওঁ আলোচনী শাখাৰ সম্পাদক আছিল তেখেতে ১৯৮৮ চনৰ পৰা আলোচনী, বাতৰি-কাকত, স্মৃতিগ্ৰন্থ, ভাওনাৰ নাটৰ পাণ্ডুলিপি সংগ্ৰহ কৰি আহিছে আৰু সেইবোৰ মেগাজিয়াম নামেৰে এটা সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণ কৰিছে মেগাজিয়ামত বৰ্তমান প্ৰায় ১৮০০ বিধমান আলোচনী, বাতৰি-কাকত, স্মৃতিগ্ৰন্থ আদি সংগ্ৰহ আৰু সংৰক্ষণ কৰা হৈছে  :..?8

জন্ম 
যোগেন তামুলীৰ জন্ম হয় ১৯৬৯ চনত পুলিনাহৰণি গাঁৱত, লখিমপুৰত পিতৃৰ নাম বোধেশ্বৰ তামুলী আৰু মাতৃৰ নাম সাৰদা তামুলী 

শিক্ষা
১৯৯৩ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ 

কৰ্মজীৱন
লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰস্থিত মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা যোগেন তামূলী মহাবিদ্যালয়খনৰ উন্নীতকৰণৰ পিছত মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপক হিচাপে মৃত্যুৰ দিনলৈকে কৰ্মৰত আছিল সোণালী সৌৰভ, সম্পাদনা-দীক্ষিতা ভূঞা, জানুৱাৰী, ২০০৫

সামাজিক জীৱন
১৯৮৫ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা দিয়াৰ সময়তে নিজ গাঁৱত নৱজ্যোতি পুথিভঁৰাল আৰু যুৱ সমাজ গঠন কৰি সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণসোণালী সৌৰভ, সম্পাদনা-দীক্ষিতা ভূঞা, জানুৱাৰী, ২০০৫
১৯৮৮ চনত উত্তৰ পিছলা শাখা সভা প্ৰতিষ্ঠা আৰু শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক 
১৯৮৯-৯০ চনত শংকৰদেৱ মহাবিদ্যালয়ৰ সাধাৰণ সম্পাদক 
শংকৰদেৱ মহাবিদ্যালয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য প্ৰতিযোগী আৰু তাৰ্কিক 
১৯৯২-৯৩ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আলোচনী সম্পাদক 
১৯৯২-৯৩ চনত নবীন লেখক-লেখিকা আৰু শিল্পী সমিতিৰ অবিভক্ত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ সভাপতি 
ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য প্ৰতিযোগী 
ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ আলোচনী সম্পাদক 

সাহিত্যচৰ্চা
কবিতা পুথি
 তেজীমলা দুখৰ অন্য এখন পৃথিৱী ( কবিতা পুথি), গুৱাহাটী, ২০১৭ 

সম্পাদনা গ্ৰন্থ
অসমৰ লোক-ঔষধ আৰু লোক-খাদ্য, অমূল্য কুমাৰ হাজৰিকাৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে
মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ, 
বিষয় : শংকৰদেৱ- মাধৱদেৱ, মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় প্ৰকাশন
পূৰ্ণানন্দ দত্ত স্মাৰক গ্ৰন্থ(মুক্তিযোদ্ধা, মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক)
অসমীয়া ভাষা আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োগ ( গৌতম কাকতীৰ সৈতে যুটীয়া)
অসমীয়া কবিতা আৰু কথা- সাহিত্যৰ আভাস ( ৰাজীৱ বৰাৰ সৈতে যুটীয়া)
অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ চমু বুৰঞ্জী ( গৌতম কাকতীৰ সৈতে যুটীয়া)
ড লোহিন্দ্ৰ কুমাৰ শইকীয়া ৰচনাৱলী (২য় খণ্ড)
পৰাণ-নিগৰে(সত্ৰাধিকাৰ কেশৱ চন্দ্ৰ গোস্বামী স্মাৰক গ্ৰন্থ)
জীৱন-চৰ্যা ( মুক্তিযোদ্ধা নিধিৰাম শইকীয়া স্মাৰক গ্ৰন্থ) 
আয়াজতি ( মুক্তিযোদ্ধা যজ্ঞোৰাম হাজৰিকা স্মাৰক গ্ৰন্থ), মধুপুৰ, ২০১০

আলোচনী
পদাতিক (দুমহীয়া আলোচনী ) নগাঁও, ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ, ১৯৯৮, আলোচনী, পদাতিক প্ৰকাশন
স্মৃতিগ্ৰন্থ, দৌলযাত্ৰা উদযাপন, শ্ৰী শ্ৰী শিয়ালমৰা সত্ৰ, ২০০৬, স্মৃতিগ্ৰন্থ, শ্ৰী শ্ৰী শিয়ালমৰা সত্ৰ
দ্ৰোপাং, ২০১০, স্মৃতিগ্ৰন্থ, উত্তৰ পিছলা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ জন্মোৎসৱ সমিতি
পিচ্ছিলা, অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ ৫১ সংখ্যক ৰাজ্যিক অধিবেশনৰ মুখপত্ৰ
তত্ত্বমসি, শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ জন্মস্থান, লেটেকুপুখুৰী
মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান, লেটেকুপুখুৰী
ঝাপৰিভিটা, কলিতা জনগোষ্ঠী সন্মিলন অসমৰ ৰাজ্যিক মধ্যকালীন অধিবেশনৰ সম্পাদক
পান্থ, অসমীয়া বিভাগ, মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা (, জন্ম: ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৪, মৃত্যু: ৩০ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৯৭) হৈছে অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ১৯৭৯ চনৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰত গোলাপ বৰবৰা মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰাত তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয়

জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ডিব্ৰুগড়ৰ পুৰণি থোংগীয়া গাঁৱত যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ জন্ম হয় ডিব্ৰুগড়ৰ পৰাই তেওঁ সৰুকালৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে ১৯৪৯ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই আইন পৰীক্ষাও পাছ কৰে

ৰাজনৈতিক জীৱন
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা ছাত্ৰ জীৱনৰ পৰাই ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত হৈ পৰে ১৯৫১-১৯৫২ চনত তেওঁ প্ৰভিশ্যনেল পাৰ্লামেণ্টৰী সদস্য থকাৰ উপৰিও ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বহিঃ পৰিক্ৰমা দপ্তৰৰ সংসদী সচিব (অবৈতনিক) আছিল ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ, ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ সদস্য আছিল ১৯৬২ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সংসদৰ ফালৰ পৰা প্ৰতিনিধি হিচাপে ছোভিয়েট ৰুছিয়া ভ্ৰমণ কৰিছিল সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সংসদী সচিবৰূপে তেওঁ নেহৰুৰ লগত ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল

১৯৭৮ চনৰ নিৰ্বাচনত জনতা প্ৰাৰ্থী হিচাপে যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা দুলিয়াজান সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ২১ মাৰ্চত অধ্যক্ষ পদত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল ১৯৭৯ চনৰ চাৰি ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ জনতা দলৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা ইস্তাফা দিয়ে তাৰ পিছত তেওঁ অসম জনতা দলত যোগদান দিয়ে আৰু সেই দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়

মুখমন্ত্ৰী পদত
১৯৭৯ চনৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰত গোলাপ বৰবৰা অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে সেয়ে যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ অধ্যক্ষতাত অসম জনতা দলৰ চৰকাৰ এখন গঠিত হয় ১৯৭৯ চনৰ ৯ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে

তেওঁৰ চৰকাৰখন কিছুদিনৰ পিছতেই সংকটৰ সন্মুখীন হয় ১৯৭৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰৰ পৰা অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰৱৰ্তন হয়

মৃত্যু
১৯৯৭ চনৰ ৩০ ছেপ্তেম্বৰত যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ মৃত্যু হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ বিষয়ে

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
যোগেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা (ইংৰাজী:   , জ.১৯৫০ চনৰ ১৬ জানুৱাৰী) এগৰাকী ভূতত্ত্ববিদ আৰু বিজ্ঞান লেখক৷ব্ৰহ্মপুত্ৰ, যোগেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা, প্ৰকাশন শাখা, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, ২੦১৮,  978-93-84819-13-2৷ তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰায়োগিক ভূতত্ত্ব বিভাগৰ মূৰব্বীৰ দায়িত্ব পালন কৰাৰ লগতে উক্ত বিভাগৰ কেশৱদেৱ মালব্য আসনৰ অধ্যাপক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ অসমৰ নদ-নদীৰ বিজ্ঞানভিত্তিক অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনৰ তেওঁ এক সুপৰিচিত নাম৷:.885439-------------:..---------------- তেওঁ ভালে সংখ্যক গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰিছে, তাৰ ভিতৰত অসমৰ নদ-নদী আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ শীৰ্ষক গ্ৰন্থ দুখন বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ তেওঁৰ গ্ৰন্থ অসম সাহিত্য সভা, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, অসম শিশু সাহিত্য ন্যাস, অসম বিজ্ঞান সমিতি আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদল্যায়ৰ প্ৰকাশন শাখাৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈছে৷

 জন্ম আৰু শিক্ষা 
যোগেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫০ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত শিৱসাগৰৰ মেটেকাত৷ পিতৃৰ নাম প্ৰয়াত গোপাল চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম প্ৰয়াত প্ৰেমদা দেৱী৷

তেওঁ শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা ১৯৭১ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত অনাৰ্ছ লৈ প্ৰথম বিভাগৰ প্ৰথম, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰায়োগিক ভূতত্ত্ব বিভাগৰ পৰা ১৯৭৪ চনত এম. টেক.ত প্ৰথম বিভাগৰ প্ৰথম আৰু ইণ্ডিয়ান ইষ্টিটিউট অব ৰিমট ছেঞ্চিঙৰ পৰা ১৯৯২ চনত ডিষ্টিংচনসহ পি-আৰ-এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁ নদী অধ্যয়নৰ বিষয়ত গৱেষণা কৰি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৮২ চনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তেওঁ ১৯৮৮-৮৯ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মেৰিলেণ্ডৰ জন হপ্কিন্স বিশ্ববিদ্যালয়ত পোষ্ট ডক্টৰেল গৱেষণা কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰে৷

১৯৮৮-৮৯ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ জ্যেষ্ঠ ফুলব্ৰাইট ( ,  ) বৃত্তি  লাভ৷

 কৰ্মজীৱন 
তেওঁ মেঘালয় চৰকাৰৰ সহকাৰী ভূতত্ত্ববিদৰূপে ১৯৭৫ চনত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁ ১৯৭৬ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰায়োগিক ভূতত্ত্ব বিভাগৰ প্ৰবক্তা ৰূপে যোগদান কৰি ২০১৩ চনত একেটা বিভাগৰ মূৰব্বী আৰু শেষত কেশৱদেৱ মালব্য আসনৰ অধ্যাপক ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ 

 প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ 

 মৌলিক গ্ৰন্থ 

 খাৰুৱা তেলৰ কাহিনী, ১৯৯৩, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী৷
 অসমৰ নদ-নদী, প্ৰথম প্ৰকাশ,১৯৯৩, অসম সাহিত্য সভা, যোৰহাট; দ্বিতীয় পৰিবৰ্ধিত প্ৰকাশ, ২੦১৪, অন্বেষা, গুৱাহাটী৷
 আমেৰিকাৰ ইণ্ডিয়ানসকলৰ সাধুকথা, প্ৰথম খণ্ড, ১৯৯৫, অসম শিশু সাহিত্য ন্যাস, গুৱাহাটী৷
 আমেৰিকাৰ ইণ্ডিয়ানসকলৰ সাধুকথা, দ্বিতীয় খণ্ড, ১৯৯৬, অসম শিশু সাহিত্য ন্যাস, গুৱাহাটী৷
 চলমান ভূপৃষ্ঠ, ১৯৯৭, অসম বিজ্ঞান সমিতি, গুৱাহাটী৷
  ,    , ..  , , ১৯৯৮৷
 ব্ৰহ্মপুত্ৰ, ২০১৮, প্ৰকাশন শাখা, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়,  978-93-84819-13-2৷
 সোণ-ৰূপৰ গছ,২০১৯, অসম বুক হাইভ, গুৱাহাটী৷
     ,   ,  , . ২০২২৷
 ৰহস্য আৰু কৌতুহলৰ বিজ্ঞানভিত্তিক কাহিনী, ২০২২, পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ, গুৱাহাটী৷
 অসমৰ নদ-নদীৰ বৈশিষ্ট্য, সমস্যা আৰু সম্ভাৱনা, ২০২২, পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ, গুৱাহাটী৷
   , ২০২৫,  , ৷

 সম্পাদিত 

 বিজ্ঞানৰ ইতিহাস, ২০২৪, প্ৰকাশন শাখা, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়,  978-93-84819-25-5৷

 বঁটা 
 অসম চৰকাৰৰ বিজ্ঞান প্ৰযুক্তি আৰু পৰিৱেশ বিভাগৰ দ্বাৰা ২০২৩ চনৰ পৰিৱেশ মিত্ৰ (  ) বঁটা লাভ৷

 তথ্যসংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভূতত্ত্ববিদ
যোগেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভূঞা এগৰাকী অধ্যাপক, লেখক, সম্পাদক, অনুবাদক তেখেত আছিল ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি তেখেতে বিশ্বকোষৰ চতুৰ্থ খণ্ড সম্পাদনা কৰাৰ লগতে অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকাৰো কেইবাটাও সংখ্যা সম্পাদনা কৰিছে পুৰণা দুষ্প্ৰাপ্ৰ্য পুথি উদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰতো তেখেতৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য 

জন্ম আৰু পৰিচয়
যোগেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভূঞাৰ পিতৃৰ নাম গণেশ চন্দ্ৰ ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম বকুলি ভূঞা তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৩৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰ তাৰিখে জন্মস্থান হৈছে নগাঁও জিলাৰ শিঙীয়া পোতনি মৌজাৰ তেলীয়াগাঁও তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয় ১৯৬৫ চনৰ ৭ মাৰ্চ, কলিয়াবৰৰ মাধন খাউন্দৰ সৈতে

শিক্ষা
প্ৰাথমিক বৃত্তিঃ ১৯৬ নং সোণাৰিগাঁও প্ৰাইমাৰি স্কুল
প্ৰৱেশিকাঃ নগাঁও গভৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুল, ১৯৫৭ চন
বি.এ. নগাঁও কলেজ, ১৯৬১ চন
এম.এ. (অসমীয়া) : গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, ১৯৬৪ চন
পি.এইচ.ডিঃ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, ১৯৯৬ চন

বৃত্তিআৰু সামাজিক কৰ্ম
তেখেতে বঢ়মপুৰ শ্বহীদ স্মৃতি আদৰ্শ হাইস্কুলত (নগাঁও, ১৯৫৯-৬৫ চন) শিক্ষকতাৰে জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত নগাঁও ছোৱালী কলেজ (অসমীয়া বিভাগ), ১৯৬৫-৯৬ চনলৈকে অধ্যাপক ৰূপে সোৱা আগবঢ়ায় তেখেত কিছু বছৰৰ বাবে (১৯৯৬-৯৯ চন) অসম ৰাজ্যিক পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ পৰিচালন সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল তেওঁ আছিল নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদ তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ পত্ৰিকা সম্পাদকো আছিল সেইদৰে ভূঞা সাহিত্য অকাডেমিৰ ভাষা উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্যও আছিল

সাহিত্যকৃতি
মৌলিক গ্ৰন্থ
মহাফেজখানাৰ খিড়িকীয়েদি (কমী-ৰূপক এণ্টাৰপ্ৰাইজ, নগাঁও,মাৰ্চ, ১৯৮৬)
কিশোৰৰ শংকৰদেৱ (ৰূমী-ৰূপক এণ্টাপ্ৰাইজ, নগাঁও, ১৯৮৬)
দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা (বিজয় মজিন্দাৰ বৰুৱা, শিৱসাগৰ, ১৯৮৮)
ঊনবিংশ শতিকাৰ অসম-সংবাদ (অসমীয়া বিভাগ, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, ১৯৯০)
উৱলি যোৱা নথিৰ পৰা (গ্ৰন্থকাৰ, ১৯৯১)
সদাগৰ ভোলানাথ বৰুৱা (ডিফু সাহিত্য সভা, ১৯৯৩)
ঊনবিংশ শতিকাঃ সৃষ্টি আৰু চেতনা (লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, গুৱাহাটী, ১৯৯৮)
গুণাভিৰাম বৰুৱা (মন'গ্ৰাফ, সাহিত্য অকাডেমি, নতুন দিল্লী ২০০১)
গুণাভিৰাম বৰুৱা (আবিলেক, গুৱাহাটী, ২০০১)
কৃপাবৰ বৰুৱালৈ চিঠি (মহেশ্বৰী-প্ৰিয় প্ৰকাশন, হাটবৰ, নগাঁও ২০০২)
বেজবৰুৱা-কবিতাৰ বাস্তৱিকতা (কথা, গুৱাহাটী, ২০০৫)
সাহিত্য চৰ্চা (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী, ২০০৬)
নৈৰ্ব্যক্তিক (মহেশ্বৰী প্ৰিয় প্ৰকাশন, হাটবৰ, নগাঁও ২০০৭)
নিবন্ধ ঊনবিংশ (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী, ২০০৭)

সম্পাদিত
ৰত্নকান্ত বৰকাকতীৰ গদ্য-সম্ভাৰ (লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, গুৱাহাটী, ১৯৭৭)
ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত ৰচনাৱলী (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী, ১৯৭৭)
হীৰক-স্মৃতি (নগাঁও সাহিত্য সভা, ১৯৭৯)
বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন (অসম সাহিত্য সভা, ১৯৮০)
জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা ৰচনাৱলী (অসম সাহিত্য সভা, ১৯৮০)
যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মা জীৱন আৰু প্ৰতিভা (নগাঁও সাহিত্য সভা, ১৯৮৪)
সৃষ্টি ত্ৰিবিধা (মুনীন বৰকটকী বিষয়ক গ্ৰন্থ) (সম্পাঃ), ষ্টুডেণ্টছ্ ষ্ট'ৰ্ছ, ১৯৯৬

বঁটা
শ্ৰমিকপ্ৰাণ সৰ্বেশ্বৰ বৰদলৈ অসম সাহিত্য সভা বঁটা, ২০০২
আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা, ২০০৬
কৃষ্ণ কান্ত সন্দিকৈ সোঁৱৰণী বঁটা (ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ)

তথ্যসূত্ৰ 

প্ৰসঙ্গ পুথি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
যোগেশ কাথুনিয়া (; জন্ম ৩ মাৰ্চ ১৯৯৭) এজন ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক ডিচকাছ থ্ৰ' খেলুৱৈ তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫৬ শাখাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে ২০২৪ চনত ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫৬ শাখাত তেওঁ পুনৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
যোগেশ কাথুনিয়াৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতীয় সেনাৰ সৈনিক জ্ঞানচান্দ কাথুনিয়াৰ ঔৰষত আৰু গৃহিনী মীনা দেৱীৰ গৰ্ভত ৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিৰল স্নায়বিক ৰোগ গুইলিন-বেৰে চিণ্ড্ৰোমত ভুগিছিল, ফলস্বৰূপে পক্ষাঘাতৰ ফলত তেওঁ ২০০৬ চনত হুইলচেয়াৰ বন্দী হৈ পৰিছিল তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁক ফিজিঅ'থেৰাপী দিবলৈ শিকাৰ পাছত, ৩ বছৰৰ ভিতৰত ১২ বছৰ বয়সত তেওঁ পুনৰ খোজ কাঢ়িবলৈ পেশীৰ শক্তি ঘূৰাই পাইছিল তেওঁ চণ্ডীগড়ৰ ইণ্ডিয়ান আৰ্মি পাব্লিক স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁৰ দেউতাকে সেনাবাহিনীত সেৱা আগবঢ়াইছিল পাছত তেওঁ দিল্লীৰ কিৰোৰী মল মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বাণিজ্য স্নাতক ডিগ্ৰী অধ্যয়ন কৰিছিল য'ত তেওঁ পেৰা-ক্ৰীড়াত যোগদান কৰিছিল          ,    '   ,  , 27  2021.

কেৰিয়াৰ
কিৰোৰী মল মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক শচীন যাদৱে তেওঁক নিয়মীয়াকৈ পেৰা এথলীটৰ ভিডিঅ' দেখুৱাই পেৰা-ক্ৰীড়া গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰিত কৰাৰ পাছত ২০১৭ চনত যোগেশে পেৰা-ক্ৰীড়া খেলা আৰম্ভ কৰিছিল

২০১৮ চনত তেওঁ বাৰ্লিনত অনুষ্ঠিত ২০১৮ পেৰা এথলেটিকছ গ্ৰেণ্ড প্ৰিঁত ডিচকাছ থ্ৰ'ত ৪৫.১৮ মিটাৰ ডিস্ক নিক্ষেপ কৰি এফ৩৬ শ্ৰেণীত বিশ্ব অভিলেখ গঢ়িছিল

২০২১ চনৰ আগষ্টত কাথুনিয়াই ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ' এফ৫৬ ইভেণ্টত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল ২০২৪ চনত ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ পুৰুষৰ ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ এফ৫৬ শাখাত তেওঁ পুনৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে 

২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰা-এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
যোগেশ দাস () অসমৰ এজন চুটিগল্প আৰু উপন্যাস লেখক তথা সাংবাদিক তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৭ চনৰ ১ এপ্ৰিলত তেখেতে ১৯৮০ চনত 'পৃথিৱীৰ অসুখ' গল্প সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে তেখেত ১৯৮৫ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ বিহপুৰীয়া অধিবেশনৰ সভাপতি১৯১৭ চনৰ পৰা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিসকলৰ তালিকা  অসম সাহিত্য সভাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ: ১৮ নৱেম্বৰ, ২০১২ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ উপৰিও আন আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল

শিক্ষা আৰু চাকৰি
যোগেশ দাসে ১৯৫৩ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যত এম.এ, ডিগ্ৰী লাভ কৰে তেখেতে সাংবাদিকতাৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিলেও পিছলৈ অধ্যাপনাৰ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰে আৰু গুৱাহাটীৰ বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে

মৃত্যু
১৯৯৯ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ৯ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়

লেখক জীৱন
যোগেশ দাসে পঞ্চাছৰ দশকত এজন লেখক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে চুটিগল্প আৰু উপন্যাস তেখেতে সমান দক্ষতাৰে লিখি যায় ১৯৫৩ চনত তেখেতৰ প্ৰথম উপন্যাস "কলপটুৱাৰ মৃত্যু" প্ৰকাশ পায় ১৯৫৫ চনত তেখেতৰ দ্বিতীয় উপন্যাস 'ডাৱৰ আৰু নায়ে' তেখেতক এজন শক্তিশালী ঔপন্যাসিক ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে এই গ্ৰন্থখন নেশ্যনেল বুক ট্ৰাষ্টৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ প্ৰধান ভাষাসমূহলৈ অনূদিত হৈছে তেখেতৰ আন এখন প্ৰখ্যাত গ্ৰন্থ আছিল চুটিগল্পৰ সংকলন 'পৃথিৱীৰ অসুখ' তেখেতৰ "  " গ্ৰন্থখনত অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ সৰল অথচ বিশদ বিৱৰণ পোৱা যায়

সাহিত্য কৰ্ম

উপন্যাস
১৯৫৩: সঁহাৰি পাই
১৯৫৫: ডাৱৰ আৰু নাই
১৯৫৯: জোনাকীৰ জুই
১৯৬৩: নিৰুপায়-নিৰুপায়
১৯৬৫: এমুঠি ধূলি
১৯৬৭: হাজাৰ ফুল
১৯৬৯: ছাঁ জুই খেদি
১৯৭০: এমুঠি ধূলি
১৯৭০: উৎকণ্ঠ উপকণ্ঠ
১৯৭২: নেদেখা জুইৰ ধোঁৱা
১৯৭২: অবৈধ
১৯৭৭: নৰেশ, মালতী আৰু...
১৯৭৯: সৰু সৰু ঢৌ
১৯৭৯: ডাঙৰ দা আৰু চন্দন
১৯৮১: ৰজনী বিদূৰ
১৯৮৩: এই অৰণ্য
১৯৮৫: কাগজৰ বাঘ আৰু মানুহৰ তেজ
১৯৮৭: এনাজৰী
১৯৮৭: নতুন কণ্ঠ
১৯৮৭: চিৰিচ গছৰ ছাঁ
১৯৮৮: নিষ্ঠুৰ সময়
১৯৮৯: সংগ্ৰাম লগ্নে
১৯৮৯: এজন খঙাল মানুহ
১৯৮৯: পোহৰ বিচাৰি
১৯৯১: জতুগৃহ
১৯৯২: একা বেঁকা
১৯৯২: সোঁতৰ বিপৰীতে
১৯৯৩: আন্ধাৰৰ কিংবদন্তি
১৯৯৪: সৃষ্টি আৰু বেদনা

চুটিগল্প
১৯৫৩: কলপটুৱাৰ মৃত্যু
১৯৫৬: পপীয়া তৰা
১৯৫৮: আন্ধাৰৰ আঁৰে আঁৰে
১৯৬১: ত্ৰিবেণী
১৯৬৩: মদাৰৰ বেদনা
১৯৬৫: হাজাৰ লোকৰ ভিৰ

অনুবাদ গ্ৰন্থ
আমাৰ কবি
ব্ৰাহ্মণ কন্যা
ৰবীন হুড
বনে বনে

অন্যান্য
১৯৭২:   
গল্পৰ কুঁকি
হেম বৰুৱা
সমকালীন গল্প

বঁটা
১৯৮০ চনত চুটিগল্প সংকলন 'পৃথিৱীৰ অসুখ'ৰ বাবে সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা
১৯৯৪ চনত অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদানৰ বাবে অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
যোগেশ্বৰ দত্ত () এজন ভাৰতীয় মল্লযোদ্ধা:..---82373----. তেওঁ ২০১২ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত পুৰুষৰ ৬০ কেজি ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযোদ্ধত একটি ব্ৰঞ্জ পদক জয় কৰিছিল
 কৰ্মজীৱন 
যোগেশ্বৰ দত্ত হাৰিয়ানাৰ চনিপত জিলাৰ বাসিন্দা তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ শিক্ষকতা কৰে আঠ বছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ মল্লযোদ্ধ অভ্যাস আৰম্ভ কৰিছিল তেওঁৰ অনুপ্ৰেৰণা আছিল তেওঁৰ গাঁৱৰ বলৰাজ পাহুৱাল পিছত তেওঁ প্ৰশিক্ষক ৰামফলৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লয় 

 ২০০৩ 
যোগেশ্বৰ ২০০৩ কমনৱেলথ মল্লযোদ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে" 2008 " .    .   2008-08-16.

 ২০০৪ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক 
২০০৪ এথেন্স গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ পুৰুষৰ ফ্ৰীষ্টাইল ৫৫ কেজি মল্লযোদ্ধত অংশ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ ১৮তম স্থান অধিকাৰ কৰে 

 ২০০৬ এছিয়ান গেমচ 
২০০৬ দোহা এছিয়ান গেমচত অংশ লোৱাৰ ন-দিন আগত যোগেশ্বৰৰ পিতৃবিয়োগ হয় এই প্ৰতিযোগিতাত আঁঠুত দুখ পায়ো ৬০ কেজি শাখাত তেওঁ ব্ৰঞ্জ পদক জয় কৰিব সক্ষম হয়"    15    . 13", ' , (14  2006).   2008-08-16.

 ২০০৮ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক 
এইটো আছিল যোগেশ্বৰৰ দ্বিতীয় অলিম্পিক তেওঁ ৬০ কেজি শাখাত অংশ লয়:..200806. ২০০৮ জেজু চিটি এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰি তেওঁ এই অলিম্পিকত অংশ লোৱাৰ সুযোগ পায় ২০০৮ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত যোগেশ্বৰে প্ৰথম ৰাউণ্ডত বিদায় লবলগীয়া হয় তেওঁ তাত নবম স্থান পাইছিল:..5.06930284391165257400280?

 ২০১০ কমনৱেলথ গেমচ 
২০১০ দিল্লী কমনৱেলথ গেমচত যোগেশ্বৰ ভাৰতৰ হৈ স্বৰ্ণ পদক জয় কৰে:..--2012-2012-.

 ২০১২ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক 
২০১২ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত যোগেশ্বৰ পুৰুষৰ ৬০ কেজি বিভাগত ব্ৰঞ্জ পদক পায় তেওঁ উক্ত অলিম্পিকত পদকজয়ী পঞ্চম গৰাকী ভাৰতীয়
 সন্মান 
ৰাষ্ট্ৰীয়
 পদ্মশ্ৰী (২০১৩), ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান 
 ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা (২০১২), ভাৰতৰ ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান 

 তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মল্লযোদ্ধা
শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
যোগেশ্বৰী উপনামৰ প্ৰধান বাহক দেৱী দুৰ্গাৰ ভাস্কৰ্য্য৷

যোগেশ্বৰী (সংস্কৃত: , ৰোমানীকৃত:  বা ) হিন্দু আদি শক্তি দেৱী দুৰ্গাৰ এটা উপনাম, যোগ আৰু ঈশ্বৰী শব্দৰ সংকোচন ঘটি যোগেশ্বৰী শব্দটো সৃষ্টি হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "যোগৰ দেৱী" যোগা হৈছে এবিধ দৈহিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশক সাঙুৰি লোৱা ভাৰতীয় পৰম্পৰাগতমূলৰ ৰীতি আনহাতে সংস্কৃত ভাষাত ঈশ্বৰী শব্দই ইশ্বৰৰ সমকক্ষ ঐশ্বৰিক নাৰী দেৱীসকলক বুজায় ইয়াৰ উপৰিও ই এটা শব্দ যিয়ে শক্তি বা ত্ৰিমূৰ্তিৰ নাৰী শক্তিক অৰ্থাৎ সৰস্বতী, লক্ষ্মী আৰু পাৰ্বতীক বুজায় যোগেশ্বৰীক যোগীসকলে পূজা কৰে যোগেশ্বৰী দেৱীৰ বৰ্ণনা মৎস্য পুৰাণতো পোৱা যায়

পূজা
গুজৰাট আৰু ৰাজস্থানৰ দৰে পশ্চিম ভাৰতৰ বহু ব্ৰাহ্মণে যোগেশ্বৰীক নিজৰ কুলদেৱী হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰে

যোগেশ্বৰী মহাৰাষ্ট্ৰৰ বহু চিৎপাৱন ব্ৰাহ্মণ পৰিয়াল আৰু ৯৬টা কুলি মাৰাঠা পৰিয়ালৰো কুলদেৱী যোগেশ্বৰী আই হৈছে ভগৱান শিৱৰ নাৰী শক্তিৰ স্বৰূপ

প্ৰতিমা
দুষ্টক বধ কৰিবলৈ উদ্যোত যোগেশ্বৰীয়ে হাতত অতি চোকা তৰোৱাল লয় আৰু ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা পিন্ধে দীঘল জিভা, চোকা দাঁত, ভয়ংকৰ মুখ আৰু ওপৰলৈ ওপৰলৈ তুলি থোৱা চুলি, ডিঙিত নৰকংকাল আৰু হাড়ৰ মালা পিন্ধি অৱস্থাত থকা যোগেশ্বৰী দেৱীক চিত্ৰিত কৰা হৈছে দেৱীৰ বাওঁহাতত তেজ-মাংসেৰে ভৰা লাওখোলা আৰু সোঁহাতত এডাল যাঠি থাকে তেওঁৰ তিনিটা চকু থাকে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
যোছেফ ষ্টালিন (জৰ্জিয়ান:  ; জন্ম: ১৮ ডিচেম্বৰ ১৮৭৮  মৃত্যু: ৫ মাৰ্চ ১৯৫৩) আছিল ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ প্ৰধান নেতা আৰু কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ তেওঁ লেনিনৰ পাছত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ নেতা হৈ উঠি ১৯২০৫০ দশকত ছোভিয়েট কৌশল আৰু নীতিসমূহৰ পৰিচালনা কৰিছিল

 শৈশৱ আৰু শিক্ষাজীৱন 
তেওঁ গ'ৰি নামৰ জৰ্জিয়াৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল   আছিল তেওঁৰ জন্মনাম কৈশোৰত তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক ধৰ্মীয় বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল, কিন্তু তাতকৈ বেছি আকৃষ্ট হৈছিল বিপ্লৱী সাহিত্য আৰু মাৰ্ক্সবাদত

 ৰাজনৈতিক উত্থান 
তেওঁ ৰাছিয়ান সমাজ-ডেমোক্ৰেটিক পাৰ্টিৰ বলশেভিক শাখাত যোগ দিয়ে ১৯১৭ চনৰ বিপ্লৱৰ পাছত তেওঁ লেনিনৰ নেতৃত্বত কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে 

লেনিনৰ মৃত্যুৰ পাছত (১৯২৪), ষ্টালিনে ধীৰে ধীৰে ৰাজনৈতিক প্ৰতিদ্বন্দ্বী সকলক হঠাই দিয়ে আৰু এক-নায়ক স্বত্ব লৈ সাধাৰণ সম্পাদক পদৰ জৰিয়তে ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ একক নেতা হৈ উঠে

 শাসনকাল (১৯২৭১৯৫৩) 
ষ্টালিনৰ শাসনকাল ছোভিয়েট ইতিহাসত দ্ৰুত আধুনিকীকৰণ, শিল্পায়ন, কিন্তু এক নৃশংস দমনমূলক শাসনৰ বাবে পৰিচিত 

 পঞ্চবৰ্ষীয় পৰিকল্পনা আৰু শিল্পায়ন 
তেওঁ পঞ্চবাৰ্ষিকী পৰিকল্পনাৰ জৰিয়তে শিল্প আৰু কৃষি খণ্ডত ব্যাপক পুনঃগঠন চলায় যদিও উৎপাদন বৃদ্ধি পায়, বহু কোটি কৃষক সামূহিককৰণৰ সময়ত অনাহাৰত মৃত্যুমুখত পৰে

   
১৯৩৬৩৮ চনত তেওঁ দলীয় নেতা, বুদ্ধিজীৱী, সাধাৰণ জনতা  সকলোকে সন্দেহৰ ভিত্তিত বন্দী, শাস্তি আৰু মৃত্যুদণ্ড দিয়ে ই   নামেৰে জনাজাত

 দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু বিজয় 
ষ্টালিন দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত নাজী জাৰ্মানীৰ বিৰুদ্ধে মিত্ৰ ৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে জোট বদ্ধ হয় ষ্টেলিনগ্ৰাডৰ যুদ্ধত বিজয়ৰ পাছত ছোভিয়েট ইউনিয়ন ইউৰোপৰ বৃহৎ শক্তি ৰূপে উঠি আহে

 মৃত্যু 
৫ মাৰ্চ ১৯৫৩ চনত ষ্টালিনৰ মৃত্যু হয় তাৰ পিছত নিকিতা খ্ৰুশ্চেভৰ নেতৃত্বত তেওঁৰ একাধিক নীতিকৰ সমালোচনা আৰু সংশোধন আৰম্ভ হয়

 ঐতিহাসিক মূল্যায়ন 
ষ্টালিন একাধাৰে আধুনিক ছোভিয়েট শক্তিৰ নিৰ্মাতা আৰু নৃশংস একনায়ক হিচাপে পৰিচিত তেওঁৰ শাসনত কোটি কোটি লোক মৃত্যু, বন্দীত্ব আৰু অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল, কিন্তু ছোভিয়েট শক্তি বৃদ্ধি হৈছিল

 উৎস 

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
নৰেন্দ্ৰ মোদী, ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী (বাওঁফালে), যোধপুৰী পিন্ধি মাণ্ডাৰিন কলাৰ, ভ্লাদিমিৰ পুটিন, ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, পিন্ধি লাউঞ্জ ছুট

বন্ধগোলা, কিতাপ সব্যসচী মুখাৰ্জী

যোধপুৰী শ্বুট হৈছে ভাৰতৰ এক আনুষ্ঠানিক পৰিধান ই যোধপুৰ ৰাজ্যত উৎপত্তি হৈছিল আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ মধ্যভাগৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ মধ্যভাগলৈ ভাৰতত জনপ্ৰিয় হৈছিল ইয়াত কোট আৰু পেন্ট থাকে, কেতিয়াবা গেঞ্জীৰ সৈতে পৰিপূৰক ৰূপত পৰিধান কৰা হয় ই সাধাৰণতে এটা সৰু কাটযুক্ত ডিজাইনৰ সৈতে হাতৰ এমব্ৰয়ডাৰী থকা ৱাইষ্টকোটৰ সৈতে পৰিধান কৰা হয়  ই বিবাহ অনুষ্ঠান আৰু আনুষ্ঠানিক সভাসমূহৰ বাবে উপযোগী

এই শ্বুটৰ সামগ্ৰী ৰেচম বা আন কোনো সুটিং সামগ্ৰী হব পাৰে সাধাৰণতে, ক'লাৰ আৰু বুটামত এমব্ৰয়ডাৰী কৰা উপাদানেৰে সাজি তুলা হয় এই এমব্ৰয়ডাৰী সাধাৰণ, জাকাৰ্ড বা জামেৱাৰী হব পাৰে সাধাৰণতে, পেন্টৰ ৰং কোটৰ সৈতে মিলাই লোৱা হয়, যদিও কোনো কোনো সময়ত বিপৰীত ৰং থকা পেন্টৰ লগত কোট পৰিধান কৰাৰ ধাৰা পৰিলক্ষিত হয়

ইতিহাস

অংগৰাখাক বন্ধগলৰ আগতীয়া ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰা হয় অংগৰাখা হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ এক ৰাজদৰবাৰীয় পৰিধান, যি কোমল গাঁথনি আৰু গোট লগাব পৰা বিশেষত্ৰা থকা আছিল বন্ধগলা আচকানৰ চুটি ৰূপ হিচাপে বিকশিত হৈছিল বন্ধগলা দ্ৰুতভাৱে ৰাজস্থানত আনুষ্ঠানিক আৰু আধা-আনুষ্ঠানিক ইউনিফৰ্ম হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু পিছলৈ সমগ্ৰ ভাৰতত বিখ্যাত হয় ডিজাইনৰ ৱেণ্ডেল ৰড্ৰিক্সৰ মতে, বন্ধগলৰ দৰে আনুষ্ঠানিক পৰিধানবোৰ হৈছে ৬,০০০ বছৰৰ পোচাক ঐতিহ্যৰ এক বিকাশ

চাওক
নেহৰু জেকেট

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:পোচাক
যোৰহাট লোক সভা সমষ্টি অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা 

বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ 
যোৰহাট লোক সভা সমষ্টিত তলত উল্লিখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে:
 যোৰহাট
 তিতাবৰ
 মৰিয়নি
 টীয়ক
 আমগুৰি
 নাজিৰা
 মাহমৰা
 সোণাৰি
 থাওৰা
 শিৱসাগৰ

লোক সভাৰ সদস্য
 ১৯৫১: দেৱেশ্বৰ শৰ্মা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৫৭: মফিদা আহমেদ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৬২: ৰাজেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৬৭: ৰাজেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৭১: তৰুণ গগৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৭৭: তৰুণ গগৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৮৪: পৰাগধৰ চলিহা, অসম গণ পৰিষদ 
 ১৯৯১: বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৯৬: বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৯৮: বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ১৯৯৯: বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ২০০৪: বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ২০০৯: বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
 ২০১৪: কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছা, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
 ২০১৯: তপন কুমাৰ গগৈ, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
 ২০২৪: গৌৰৱ গগৈ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ  নিৰ্বাচন ২০২৪: প্ৰাৰ্থীৰ পৰিসংখ্যা

তথ্যসূত্ৰ

আৰু চাওক
 যোৰহাট জিলা
 অসমৰ লোকসভা সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা