marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
পানীকাউৰী..   ,    , 2011, 2 (5):374-384 (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এটা জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ দৈকলা ( ) তকৈ ইয়াৰ আকাৰ সৰু আৰু ঠোঁট চুটি৷ ই ভাৰত উপ-মহাদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ই সাধাৰণতে অকলশৰে বা সৰু গোটত জলাশয়সমূহত চৰে৷

বিৱৰণ
প্ৰজননৰ সময়ত কলকাতাত পানীকাউৰী
পানীকাউৰীৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫০ ছে:মি: হয়৷ পূৰ্ণবয়স্ক মতা পানীকাউৰীৰ দেহটো জিলিকি থকা ক'লা বৰণৰ৷ ইয়াৰ মুখত কিছুমান বগা ফুট থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ মূৰ অংশত সৰুকৈ মুকুট () এটাও থাকে৷ ইয়াৰ চকু আৰু মুখ গাঢ় বৰণৰ৷ প্ৰজনন নোহোৱা কালত পোৱালি আৰু পূৰ্ণবয়স্ক পানীকাউৰীৰ গাৰ বৰণ মটিয়া হয়৷ তাৰোপৰি ইয়াৰ মুকুটটোও অস্পষ্ট হৈ থাকে৷

টেক্স'নমি
পোনপ্ৰথমে ভেইলট () এ ১৮১৭ চনত পানীকাউৰীক   হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ইয়াক   গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত ইয়াক  গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়৷ 

বিতৰণ
পানীকাউৰী ভাৰত, শ্ৰীলংকা, বাংলাদেশ আৰু নেপালত প্ৰধানকৈ বিস্তৃত হৈ আছে৷ তাৰোপৰি বাৰ্মা, থাইলেণ্ড, লাওছ, ইণ্ডোনেছিয়া আদিৰ কিছু কিছু অংশতো ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ 
বাসস্থান
পানীকাউৰীয়ে প্ৰধানকৈ সৰু বৰ সকলো জলাশয় যেনে সৰু পুখুৰীৰ পৰা হ্ৰদ, নৈ আদিত চৰিবলৈ পছন্দ কৰে৷ 

আচৰণ
পাখি মেলি থকা অৱস্থাত কলকাতাত পানীকাউৰী
পানীকাউৰী নিজৰ বাহ আৰু জিৰণি লোৱা ঠাইৰ আশে পাশে হুলস্থুলীয়া হৈ থাকে৷ ইয়াৰ মাতটো এস-এস-এস আৰু কেতিয়াবা কঅক-কঅক-কঅক ধৰণৰ৷ ই সাধাৰণতে অন্য জলচৰ চৰাইবোৰৰ লগতে বৃহৎ গোটত জিৰণি লোৱা দেখা যায়৷
খাদ্য
পানীকাউৰীয়ে সাধাৰণতে দলীয়া ভাৱে চৰা দেখা যায়৷ কেতিয়াবা ইহঁতে অকলশৰেও খাদ্যৰ সন্ধান কৰে৷ ই চিকাৰ ধৰিবলৈ পানীৰ তলতো সাঁতুৰিব পাৰে৷ ই হাঁহ ধৰে যোৰপতা ঠেঙেৰে () পানী ঠেলি আগবাঢ়ি যায়৷ ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ৷ মাছ পানীৰ পৰা চিকাৰ কৰি আনি ই পাৰত খায়হি৷ ফলত অন্য চৰাই যেনে দৈকলা, বগলী আদিয়ে ইয়াৰ পৰা চিকাৰ চুৰ কৰা বুলিও জনা যায়৷ ই পানীৰ পৰা ওলায়ে ডেউকা দুখন বহলকৈ মেলি ধৰি লৰচৰ নকৰাকৈ ৰৈ থাকে৷ এনে আচৰণৰ প্ৰধান উদেশ্য ডেউকা শুকুওৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়৷

প্ৰজনন
সাঁতুৰি থকা অৱস্থাত এটা পানীকাউৰী
পানীকাউৰীৰ প্ৰজনন কাল সাধাৰণতে পাকিস্তান আৰু উত্তৰ ভাৰতত জুলাইৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহ আৰু দক্ষিণ ভাৰতত  নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহ৷ শ্ৰীলংকাত ই ডিচেম্বৰৰ পৰা মে মাহলৈকে প্ৰজনন কৰে৷  নিজৰ বাহৰ আশে পাশে প্ৰজননৰ সময়ত মতা পানীকাউৰীয়ে ডেউকা জোকাৰি আৰু ঠোঁট তল-ওপৰ কৰি মাইকী জনীখ আকৰ্ষিত কৰিবলৈ প্ৰদৰ্শন কৰে৷ তাৰোপৰি ই মাইকীজনীক আহাৰো যচা দেখা যায়৷ মতা-মাইকী উভয়ে বাহ সজাত অংশ লয়৷ ইয়াৰ বাহটো সাধাৰণতে গছৰ সৰু ডালি আদিৰে সাজে৷ এবাৰত দুটাৰ পৰা ছটাকৈ বগা বৰণৰ কণী পাৰে৷ ১৫-২১ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালী জগে৷ এমাহমানৰ ভিতৰত পোৱালীয়ে বাহ এৰে৷ 

 তথ্যসূত্ৰ 

লগতে চাওক
 ,  (2009)            . .. .   .
 , . . , . (2002).         ,   ().    . 30(2):173182.
 , (2001).       ( )    ( )   , .   . 41(1):9.
 ,; ,; , (1981):         ,  .  . 72(6):447449.
 , . (1981).         ( ).  . . , 68.
বাহ্যিক সংযোগ

    

শ্ৰেণী:পানী কাউৰী
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
পানী ডুবি ( ), জলচৰ চৰাইৰ এটা জাত এই প্ৰজাতিৰ গোত্ৰটোৰ নাম () প্ৰাচীন গ্ৰীক  অৰ্থাৎ 'দ্ৰুত' আৰু  অৰ্থাৎ 'ডুব যোৱা'ৰ পৰা আহিছে বৈজ্ঞানিক নাম্ৰ দ্বিতীয় অংশ অৰ্থাৎ  লেটিন  (ৰঙা) আৰু আধুনিক লেটিন - ( অৰ্থাৎ ডিঙি)-ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে

২৩ৰ পৰা ২৯ চেণ্টিমিটাৰ (৯ৰ পৰা ১১১২ ইঞ্চি) দীঘল এই চৰাইবিধ ইয়াৰ পৰিয়ালৰ আটাইতকৈ সৰু ইউৰোপীয় সদস্য ইয়াক সাধাৰণতে মুকলি পানীত দেখা পোৱা যায় 

শ্ৰেণীবিভাজন
১৭৬৪ চনত জাৰ্মান প্ৰকৃতিবিদ পিটাৰ চাইমন পালাছে (   ) এই সৰু চৰাইটোৰ বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ইয়াক বৈজ্ঞানিক নাম কলম্বাছ ৰুফিকোলিছ ( ) দিছিল      1764 . 

বৰ্তমান এই চৰাইবিধৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ছটা উপপ্ৰজাতি আছে, যিবোৰ মূলতঃ আকাৰ আৰু ৰঙৰ দ্বাৰা পৃথক কৰা হৈছে-
    (, 1764): মনোনীত, ইউৰোপ আৰু পশ্চিম ৰাছিয়াৰ পৰা দক্ষিণে উত্তৰ আফ্ৰিকালৈ পোৱা যায় 
    (, 1923): দক্ষিণ-পূব ইৰাক আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম ইৰাণত পোৱা যায় 
    (, 1884): উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকা, মাদাগাস্কাৰ, শ্ৰীলংকা আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশত পোৱা যায়, পূবে বাৰ্মালৈকে বিস্তৃত 
    (, 1902): দক্ষিণ-পূবৰ পৰা উত্তৰ-পূব এছিয়া, হাইনান, টাইৱান, জাপান আৰু দক্ষিণ কুৰিল দ্বীপপুঞ্জৰ পৰা পোৱা যায় 
    (, 1790): উত্তৰ ফিলিপিনছত পোৱা যায় 
    (, 1948): মিন্দানাৱত () পোৱা গৈছে 
বিতৰণ
পানী ডুবিয়ে সমগ্ৰ ইউৰোপ, এছিয়াৰ বহু অংশ আৰু আফ্ৰিকাৰ বেছিভাগ অঞ্চলৰ উদ্ভিদ থকা হ্ৰদ আদিত সৰু সৰু জাকত প্ৰজনন কৰে বেছিভাগ চৰাইয়ে শীতকালত অধিক মুকলি বা সাগৰীয় পানীলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে পানীডুবি সকলো ঠাইতে পৰিভ্ৰমী চৰাই নহয় যিবোৰ ঠাইত শীতকালি পানী গোট মাৰি বৰফ হৈ পৰে সেই ঠাইবোৰৰ পৰাহে ই গৰম ঠাইলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে প্ৰজনন ঋতুৰ বাহিৰে অন্য সময়ত ই অধিক মুকলি পানীলৈ যায়, মাজে মাজে আনকি উপকূলত সৰু সৰু উপসাগৰতো দেখা দিয়ে  (2017)    2016 . " ".      . 2017: .22696545111716447. :10.2305..2017-1..22696545111716447..  27  2022.

বিৱৰণ
পানী ডুবি চৰাইটোৰ ঠোঁটটো জোঙা গ্ৰীষ্মকালত প্ৰাপ্তবয়স্ক চৰাইৰ গাটো ডিঙি আৰু গাল মটীয়া ৰঙ ()ৰ হৈ পৰে প্ৰজনন নকৰা আৰু পোৱালি চৰাইৰ ক্ষেত্ৰত মটীয়া ৰঙৰ সলনি বাদামী বা ধূসৰ ৰং দেখা যায় পোৱালি চৰাইৰ ঠোঁটটো হালধীয়া ৰঙৰ আৰু আগটোত কলা থাকে লগতে ইয়াৰ গাল আৰু ডিঙিৰ কাষত কলা আৰু বগা ৰেখা থাকে এই হালধীয়া ঠোঁটটো পোৱালি যিমানে ডাঙৰ হয় সিমানে কলা হৈ গৈ থাকে, শেষত প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত কলা হৈ পৰে 

প্ৰজননকালত পানী ডুবিৰ মাত 'ৱিট-ৱিট-ৱিট' বা 'ৱি-ৱি-ৱি' যেন শুনা যায় 

আচৰণ
পানী ডুবি সাঁতোৰাত খুবেই পাকৈত ইহঁতে ডুব দি পানীৰ তলত মাছ আৰু জলজ পোক-পতংগ চিকাৰ কৰি খায় ই জলজ উদ্ভিদৰ আঁৰ লৈ নিপুণভাৱে আত্মগোপন কৰিব পাৰে 

পানী ডুবিয়ে পানীৰ দাঁতিত বাহ সাজে ভৰিৰ গঠনৰ বাবে ইহঁতে মাটিত ভালদৰে খোজ কাঢ়িব নোৱাৰে সাধাৰণতে ই চাৰিৰ পৰা সাতটা কণী পাৰে মাক-বাপেকে বাহ এৰি যোৱাৰ পৰত সাধাৰণতে কণীবোৰ অপতৃণেৰে ঢাকি ৰখাৰ যত্ন কৰে ইয়াৰ ফলত চিকাৰীয়ে কণীবোৰ সহজে বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰে, ; ,  (2011). "     ?        " ().   . 29: 1722. :10.100710164-010-0214-4. 2 24531647.     ()  2012-04-14. কণী ফুটাৰ পিছত পোৱালিবোৰে সোনকালেই সাঁতুৰিব পাৰে আৰু বাহ এৰি যায় পোৱালিবোৰক প্ৰায়ে সাঁতুৰিব পৰা প্ৰাপ্তবয়স্ক চৰায়ে পিঠিত কঢ়িয়াই নিয়া দেখা যায়,  (1905). "       ".  . 4: 1017 ভাৰতত এই প্ৰজাতিটোৱে বাৰিষা কালত প্ৰজনন কৰে,  (1906). "    ".   . 5 (2): 6572.

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:চৰাই
পানী দিহিং অভয়াৰণ্য  () অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাত বহ্মপুত্ৰ নদৰ দক্ষিণে অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য ই শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা ২২ কিলোমিটাৰ দুৰত্বত অৱস্থিত
ইতিহাস
এই বনাঞ্চলখনক অসম চৰকাৰএ ১৯৯৬ চনত বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য আৰু ১৯৯৯ চনৰ আগষ্ট মাহত পক্ষী উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে 

ভৌগোলিক বিৱৰণ
পানী দিহিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰায় ৬০-৭০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে ইয়াৰে ৩৩.৯৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰক বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে এই বনাঞ্চলখনৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু দক্ষিণে দিচাং নৈ বৈ গৈছে  
বতৰ
পানী দিহিং অভয়াৰণ্যৰ বতৰ সেমেকা ক্ৰান্তীয় ( ) বছৰি গড় তাপমাত্ৰা সৰ্বনিম্ন ৮ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ আৰু সৰ্ব্বোচ্চ প্ৰায় ৩৫ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ পৰ্যন্ত হয় বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ৩২০০ মিমি আৰু আপেক্ষিক আৰ্দ্ৰতা ( ) ৬৫-৮৫ হোৱা দেখা যায় 
উদ্ভিদকুল
এই বনাঞ্চল বিশেষকৈ জলজ উদ্ভিদ আৰু ঘাঁহনিৰে পৰিপূৰ্ণ 
 প্ৰাণীকুল

স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
অসমীয়া বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, দল-হৰিণা, বন-ৰৌ, বাদুলি, মলুৱা বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ, খটীয়া পহু, শিয়াল, শৰপহু, সুগৰী পহু, হলৌ বান্দৰ

চৰাই-চিৰিকটি
প্ৰায় ২৬৭ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই দেখিবলৈ পোৱা যায় ইয়াৰে ৭০ বিধ মান পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাই বুলি তথ্য পোৱা গৈছে এই চৰাই সমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল-
কাঠ শালিকা, কামচৰাই, ঘিলা হাঁহ, কুটুম চৰাই, আমৰলীয়া হাঁহ, ইটাগুৰীয়া, হাইঠা, উকাহ, উলূমৰা, ক'লা আকুহী বগ, কণামুছৰি, কনুৱা, কাকৈশিৰা, কুলি, কুৰুলী ফেঁচা, কুৰুৱা, কেঁচুখাটী, কেতেকী, কৈলাঙী, কোকলোঙা, কলা টুনি, খন্তীয়া হাঁহ, চাকৈ-চকোৱা, চাতক, চিলনী, গাং শালিকা, কমলা-বুকুৰ হাইঠা, কলীমূৰী হাঁহ, কাকলি হাঁহ, গো-বগ, চুটীয়া শালিকা, বিহুৱতী চৰাই, বুলবুলি, বৰ বগ, বৰটোকোলা, বৰবালি বগুৱা, দলপুঙা,দলমৰা, দহিকতৰা, দিনকণা, দীঘলনেজী, দেওৰাজ হাঁহ, দৈকলা, বৰমূগী হাঁহ, শৰালি, বৰহাইঠা ইত্যাদি 

ভাবুকি 
জৈৱবৈচিত্ৰৰে সমৃদ্ধ এই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যখনৰ প্ৰধান সংকট হৈ পৰিছে চোৰাং চিকাৰ আৰু অভয়াৰণ্যৰ ভিতৰত বেআইনীভাৱে গৰু চৰোৱা,মাছ ধৰা ইত্যাদি কাৰ্য্য  

লগতে চাওক
 অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্যসমূহৰ তালিকা

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
      ..

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
পানী বগলী..   ,    , 2011, 2 (5):374-384 (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এটা মজলীয়া আকাৰৰ বগলীৰ প্ৰজাতি৷  ই পূব আফ্ৰিকা, দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এটা স্থানীয় চৰাই৷ 
বিৱৰণ
পানীবগলীৰ দেহৰ আকাৰ বৰ বগ আৰু বামুণ বগলীৰ আকাৰৰ মাজৰ অৰ্থাৎ মধ্যমীয়া হয় ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫৬-৭২ ছে: মি: আৰু ওজন প্ৰায় ৪০০ গ্ৰাম হোৱা দেখা যায়  ,., , .  , .(1992)       .  1:   .  , . ইয়াৰ দেহটো বগা ঢকঢকীয়া, ঠেং গাঢ় আৰু ঠোঁট হালধীয়া হয় প্ৰজননৰ কালত পূৰ্ণবয়স্ক পানীবগলীৰ ঠোঁট ৰঙচুৱা হয় মতা-মাইকী উভয়ে দেখাত একে হয় 
বৰ বগৰ সৈতে পাৰ্থক্য
বৰ বগ আৰু পানীবগলীৰ পাৰ্থক্য
মূৰ অংশ
প্ৰজনন নোহোৱা কালত আকাৰৰ বাহিৰে দুয়োবিধ প্ৰজাতিৰ বিশেষ পাৰ্থক্য দেখা পোৱা নাযায় অৱশ্যে পানীবগলীৰ ডিঙি আৰু ঠোঁট কিছু চুটি হয় সূক্ষ্মভাৱে লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে বৰ বগৰ ঠোঁটৰ মাজত থকা নোমবিহীন আঁচডাল চকুৰ পিছলৈকে থাকে, কিন্তু পানীবগলীৰ এই আঁচডাল চকুৰ তলতে শেষ হয় পানীবগলীয়ে ডিঙি মেলি খাদ্যৰ বাবে জোপ লৈ থাকে বৰ বগ ইয়াতকৈ অধিক ধৈৰ্যশীল আৰু ই প্ৰায়ে একাষে মুৰ কৰি এটা চকুৰে চোৱাৰ দৰে কৰি জোপ লয় 

বামুণ বগলীৰ সৈতে পাৰ্থক্য
বামুণ বগলীৰ ঠেং হালধীয়া আৰু ঠোঁট ক'লা বৰণৰ হোৱা দেখা যায় প্ৰজনন কালত ইহঁতৰ মূৰৰ পৰা বিশেষ ধৰণৰ পাখি ওলায় যিটো পানী বগলীৰ ক্ষেত্ৰত দেখা নাযায়

বিতৰণ

আচৰণ
খাদ্য
পানী বগলীয়ে সাধাৰণতে পানীৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ মাছ, পোক-পতংগ, কেকোঁৰা, ভেকুলী আদি চিকাৰ কৰি খায়৷ ই প্ৰায়ে জোপ লৈ থাকি অগভীৰ পানীত খাদ্যৰ সন্ধান কৰা দেখা পোৱা যায়৷

প্ৰজনন
পানী বগলীয়ে প্ৰায়ে আন জলচৰ চৰাইৰ স'তে বৃহৎ ক'লনী গঠন কৰি বাস কৰে৷ ই গছৰ ডালি-পাত আদিৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ই ২-৫ টাকৈ কণী পাৰে৷

তথ্যসুত্ৰ

লগতে চাওক
      ,   ,  1-873403-32-1
     ,   ,  0-691-04910-6

বাহ্যিক সংযোগ
 (   ) -  -         

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

শ্ৰেণী:বক
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
পানী লতা (বৈজ্ঞানিক নাম:  ) এম্পেলিকেচি () পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ প্ৰকাণ্ড আকাৰৰ আৰোহী গুল্ম৷ এই লতা প্ৰধানকৈ নামনি অসমৰ শালনি হাবিবোৰত পোৱা যায়৷ লতাডাল দুটুকুৰা কৰিলে বহু পৰিমাণৰ পানী ওলায়৷ হাবিত কাম কৰা মানুহে এই পানী খাই পিয়াহ পলুৱায় বুলি জনা যায়৷ফটিক চন্দ্ৰ গগৈ (ডিছেম্বৰ ২০০৭). অসমৰ উদ্ভিদ কোষ. অসম প্ৰকাশন পৰিষদ
বিৱৰণ
নতুনকৈ ওলোৱা কুমলীয়া অংশ নোমেৰে আবৃত৷ কাণ্ড কোমল, পৰ্য্যাপ্তভাৱে ছিদ্ৰ থাকে, পুৰঠ হলে মৌচাকৰ দৰে জালিযুক্ত সোপোকা হয়৷

পাত সৰল, দীঘ-পুতল ক্ৰমে প্ৰায় ১২ ছেমি আৰু ৭ ছেমি৷পাতৰ আকৃতি উপবৃত্তকাৰ আৰু গভীৰ ভাৱে হৃদয়াকাৰ হয়৷ পাত দেখিবলৈ কেতিয়াবা সপ্ত-কোণাকাৰ বালতিকাৰ, দন্তাকাৰ অথবা কৰতাকাৰ, হ্ৰস্ব কুশাগ্ৰী, পাতল, লোমবিহীন সিৰ সামান্য কেশযুক্ত হয়৷ পাতৰ আধাৰিত সিৰ ৫ ডাল, ইয়াৰে প্ৰথম সিৰ মূলতে শাখাযুক্ত, মাধ্যমিক সিৰ ৪-৬, খীণাকাৰ, সামান্যভাৱে ভাঁজখোৱা৷ পাত্ৰবৃণ্ড ৮-১৩ ছেমি দীঘল৷ উপপত্ৰ প্ৰায় স্বতন্ত্ৰ, কেশযুক্ত, দীৰ্ঘায়তাকাৰ, গোল আৰু কেতিয়বা কাঁচিৰ আকাৰৰ হোৱা দেখা যায়৷

পুষ্পক্ৰম পত্ৰাভিমুখ, কোমল,কেশপূৰ্ণ, সঘন ছত্ৰাকাৰ, সমশীৰ্ষাকাৰভাৱে খতিত, সৰ্বশেষৰ কক্ষত বিকশিত ছত্ৰবিন্যাসে নিচেই কমেও ২০ পাহ ফুল ধাৰণ কৰে৷ পুষ্পবৃন্ত  প্ৰায় ৬ ছেমি দীৰ্ঘ, কামিহাড় ওলোৱা, কেশযুক্ত, বৃতি আৰু বৃতিকা ক্ষুদ্ৰাকাৰ৷

ফুলৰ বৰণ ৰঙচুৱাকৈ মুগা, চাৰি পহীয়া, উভয়লিংগী৷ পাহি ডিম্বাকাৰ, দীৰ্ঘয়তাকাৰ, শীৰ্ষবিন্দু মুণ্ডাকাৰ কেশযুক্ত৷ চকা-চাৰি লতিকা ধাৰী৷ ফল এক বীজধাৰী৷ফটিক চন্দ্ৰ গগৈ (ডিছেম্বৰ ২০০৭). অসমৰ উদ্ভিদ কোষ. অসম প্ৰকাশন পৰিষদ

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
পানীটুকি চৰাই ( ,  ) ঘন বনেৰে ভৰা জলাহ বা পিতনি অঞ্চলত বাস কৰা এবিধ অতিকৈ বিৰল প্ৰজাতিৰ চৰাই৷ এই চৰাইবিধ কেৱল অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাতহে দেখিবলৈ পোৱা যায় ()৷ 

 বিস্তৃতি 
শেহতীয়া জৰীপত এই চৰাইবিধ অসমৰ শদিয়া, কাচাৰ, ডিমা হাচাও, ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান,নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, আৰু পানী দিহিং বনাঞ্চলত দেখা পোৱা গৈছে৷  (2020)  :  .   :..  15102020.         :   (2020)     .   :..  151020201, 2..., (..).   , 1872 .    ,  :      : :.239780    15, 2020.

 বিৱৰণ 
পানীটুকি চৰাইৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১৫ ছেমি৷ ইয়াৰ গাৰ বৰণ মুগা আৰু পেটত ঘনকৈ কলা আঁচ থাকে৷ চৰাইবিধৰ চকুৰ চেলাউৰি আৰু ডিঙিটো চকুত পৰাকৈ বগা৷ :.2:.2::202202020,20202020.

 আচৰণ 
পানীটুকি চৰায়ে কীট-পতংগ খাই জীয়াই থাকে৷ ই ঘাইকৈ যোৰ পাতি বা কেতিয়াবা সৰু দলত ওখ বনৰে আবৃত জলাহ অঞ্চলত চৰে৷ এই চৰাইবধে বাৰিষা কালত প্ৰজনন কৰে৷ ইয়াৰ মাতটো ডাঙৰ আৰু সংগীতময়৷

 সংৰক্ষণ 
আই ইউ চি এনৰ ৰঙা তালিকাত পানীটুকি চৰাইক অসুৰক্ষিত (, ) বুলি আখ্যা দিয়া হৈছে৷ ওখ বনেৰে পূৰ্ণ জলাশয় অঞ্চলৰ ধ্বংসপ্ৰাপ্তি এই চৰাইৰ বাবে প্ৰধান ভাবুকি বুলি জনা যায়৷ 

 তথ্যউৎস
পানীটেঙা বা বেহুৱা এবিধ অসমীয়া মুখৰোচক খাদ্য ইয়াৰ প্ৰধান উপাদান হৈছে সৰিয়হ আৰু লাইশাকৰ গুটি 

 প্ৰস্তুত প্ৰণালী 
 নতুনকৈ প্ৰস্তুত কৰা পানীটেঙা
পানীটেঙা প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে যাৱতীয় সামগ্ৰীসমূহ হৈছে সৰিয়হৰ গুটি, লাইশাকৰ গুটি (সৰিয়হৰ ১৪ অংশৰ সমান), কাজিনেমু (বা থেকেৰা), নিমখ আৰু কলপাত 

প্ৰথমেই সৰিয়হ আৰু লাইশাকৰ গুটিখিনি ভালদৰে ধুই একেলগ কৰি ৰ'দত শুকুৱাই লোৱা হয় পানীভাগ সম্পূৰ্ণৰূপে শুকোৱাৰ পিছত ইয়াক ঢেঁকীত খুন্দি মিহিকৈ গুড়ি কৰা হয় প্ৰয়োজন অনুসাৰে চালনীৰে চালি ভাঙি নোযোৱা টুকুৰা আৰু অপদ্ৰৱ্যসমূহ আঁতৰাব লাগে গুড়িখিনিত কাজিনেমুৰ ৰস আৰু নিমখ মিহলাই হাতেৰে এমুঠি হোৱাকৈ লাড়ু বনোৱা হয় নেমুৰ ঠাইত জুইত পোৰা থেকেৰাও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি সৰিয়হ আৰু লাইগুটিৰপৰা ওলোৱা তেলৰ কণিকাই লাড়ুটো বান্ধি ৰখাত সহায় কৰে এই এমুঠীয়া লাড়ুবোৰ পাছত কলপাতেৰে ভালদৰে মেৰিয়াই বান্ধি পানীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিব নোৱাৰাকৈ ৰখা হয় তিনি বা চাৰিদিনৰ পিছতে পানীটেঙা খাবৰ উপযোগী হৈ উঠে এনেদৰে তৈয়াৰ কৰা পানীটেঙা ১8১৫ দিন পৰ্যন্ত বা কেতিয়াবা ততোধিক দিন ভালে থাকে

পৰিৱেশন
পানীটেঙাক ভাতৰ লগত শুদাকৈ নাইবা পোৰামাছ বা পোৰাআলুৰ সৈতে পিটিকি পৰিৱেশন কৰা হয় কিছু কিছু অঞ্চলত পইতা ভাতৰ লগতো পৰিৱেশন কৰা হয় 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
পানীডাউক (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) '' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু বহুলভাৱে বিস্তৃত এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি ইয়াক সাধাৰণতে জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ পুখুৰী আৰু অন্যান্য জলাশয়ত চৰি থকা দেখা যায় 

বিৱৰণ
পানীডাউকৰ ঠেঙ
পানীডাউকৰ দেহটো গাঢ় ৰঙৰ, ঠেং হালধীয়া আৰু মুখত ৰঙা দাগ থাকে পোৱালিবোৰ সাধাৰণতে মটিয়া ৰঙৰ হয় এটা পূণবয়স্ক পানীডাউকৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫০-৬২ ছে: মি: আৰু ওজন ১৯২-৫০০ গ্ৰাম পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে  ,       . .   2013-02-25. ,  ,        . ..   2013-02-25.

বিতৰণ 
পানীডাউক সাধাৰণতে কানাডা, আমেৰিকা, ইউৰোপআৰু এছিয়া ত দেখা পোৱা যায় 

বাসস্থান
ফ্ৰান্সৰ কোৰ্ছত এটা পানীডাউক
পানীডাউকে জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ জলাশয় আদিত চৰিবলৈ পছন্দ কৰে 

টেক্স'নমি
পানীডাউকৰ কেইবাবিধো উপ-প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায় ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰধান উপ-প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-

  , . .  (, 1758)-ইউৰোপ, উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু ছাইবেৰিয়া তথা ভাৰত ত বিস্তৃত হৈ আছে 
   -. .  ( , 1818)-ব্ৰাজিল, আৰ্জেণ্টিনা আৰু উৰুগুৱেত পোৱা যায় 
-  . .  ( , 1821)-আন্দামান দ্বীপপূঞ্জ, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইনছ আদি   . .  (  , 1831)-আফ্ৰিক
  . .  ( , 1861)-মাদাগাস্কাৰ
  . .  (  , 1876)-আৰ্জেণ্টিনা . .    1877)
  '. .   , 1910)   . . (, 1915)-কানাডা আৰু আমেৰিকা  . .  (, 1915)-পেৰু  . .  ( , 1917) '''. .    (), 1954)-বাৰ্বাড'জ
আচৰণ
খাদ্য
পানী ডাউকে বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য আহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰে ই প্ৰধানকৈ উদ্ভিদৰ বিভিন্ন অংশ আৰু জলজ প্ৰাণীসমূহ খায় 
প্ৰজনন
পানী ডাউকৰ বাহটো ঘন অৰণ্যত মাটিত সাজে মাৰ্চৰ পৰা মেৰ ভিতৰত ই কণী পাৰিবলৈ লয় এবাৰত ৮টা মানকৈ কণী পাৰে মতা-মাইকী উভয়ে পোৱালিৰ যত্ন লয়

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

 ()           
   ,        
       
          
        
    (; 5.7 )   -  - 

শ্ৰেণী:ডাউক
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
পানীতোলা সবাহ () উজনি অসমৰ গাঁও বিশেষত পালন কৰি অহা এক লোকাচাৰ খেতিৰ বাবে পৰ্যাপ্ত বৰষুণ কামনা কৰি প্ৰতিবছৰে জেঠ-আহাৰ মাহত পানীতোলা সবাহৰ আয়োজন কৰা হয় তিনিদিনীয়াকৈ গাঁৱৰ নামঘৰত সমূহীয়াভাৱে পালন কৰা এই সবাহত অংগ খুঁত নথকা, পিতৃ-মাতৃ জীৱিত থকা তিনিজনী অপুষ্পিতা ছোৱালীয়ে গাঁৱৰ ৰাইজ, গায়ন-বায়নসহ শোভাযাত্ৰা কৰি গৈ নদীৰ তিনিটা ঘাটৰ পৰা তিনিটা এঁৱা কলহত পানী তুলি আনে পানী তুলি আনি নামঘৰৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰে তৃতীয় দিনা পুৱাৰ পৰা মূল সবাহ আৰম্ভ হয় সেইদিনা পানী তোলাৰ অন্তত নামঘৰত নাম-কীৰ্তন, নেগেৰা নাম, থিয় নাম, দিহা নাম আদি পৰিৱেশন কৰাৰ উপৰি ৰাতিলৈ ভাওনাৰ আয়োজন কৰা হয় জনগোষ্ঠী ভেদে পানীতোলা সবাহ পালনৰ নিয়ম কিছু ভিন্ন হোৱা দেখা যায় উদাহৰণ স্বৰূপে ঠেঙাল কছাৰী সকলে পানীতোলা সবাহ পতাৰ দিনা কলপটুৱাৰ ভূৰ সাজি চাকি শলিতা জ্বলাই মাহ-প্ৰসাদ আগবঢ়াই ভূৰখন নৈত উটুৱাই দিয়ে পানীতোলা সবাহ পালন কৰিলে বৰষুণ হয়, পথাৰ শস্যেৰে ভৰি পৰে আৰু গাঁৱত মাৰি-মৰক নহয় বুলি জনবিশ্বাস প্ৰচলিত হৈ আছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পানীন্দ্ৰনাথ গগৈ (১৮৭১-১৯০০) অসমৰ এজন সাহিত্যিক তেখেতৰ গৃহ জিলা লখিমপুৰ গগৈ দেৱ লখিমপুৰ জিলাৰ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ সমসাময়িক এজন সাহিত্যিক আছিল তেখেতৰ নামত প্ৰকাশিত তিনিখন গ্ৰন্থৰ তথ্য পোৱা যায় সেয়া হল ক্ৰমে- লৰাশিক্ষা আগছোৱা, লৰাশিক্ষা মাজছোৱা আৰু লৰাশিক্ষা শেহছোৱা  (আখৰ জোঁটনি গ্ৰন্থত থকাৰ দৰে উল্লেখ কৰা হৈছে )

জন্ম আৰু মৃত্যু
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৮৭১ চনত লখিমপুৰ জিলাত:.0606068078006807806607807006806065-069706970788-062070060606060 পিতৃৰ নাম কতীয়া গগৈ মৃত্যু হয় ১৯০০ চনত 

সাহিত্যৰাজি
লৰাশিক্ষা আগছোৱা
লৰাশিক্ষা মাজছোৱা
লৰাশিক্ষা শেহছোৱা 

অন্যান্য
তেখেতৰ মৃত্যুত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাই কবিতাত লিখিছিল-

বিষাদ ডাৱৰ হিয়া আকাশৰ
বৰষি পাতল হই
শোকৰ উপৰি উপৰিঞ্চিত শোক
ছাতিলা পানীন্দ্ৰ গই

জোনাকী কাকতত পানীন্দ্ৰনাথ গগৈৰ তিনিটা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছিল- 
জাতীয় প্ৰেম, 
আমাৰ উন্নতি নে অৱনতি আৰু 
তেন্তেনো আমাৰ উপায় কি?

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
পানীমূৰ () অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাত অৱস্থিত এটি দৰ্শনীয় স্থান ঠাইখন পানীমূৰ জলপ্ৰপাতৰ বাবে বিখ্যাত, যাক উত্তৰ-পূবৰ নায়াগ্ৰা (  ) বুলিও কোৱা হয় জলপ্ৰপাতটো কপিলী নদীৰ দ্বাৰা গঠিত হয় নদীখন শিলাময় ভূখণ্ডৰ ওপৰেৰে বৈ যোৱাৰ ফলত এটা বহল জলপ্ৰপাতৰ সৃষ্টি হয় ই পৰ্যটক তথা আলোকচিত্ৰ শিল্পীসকলৰ বাবে এক প্ৰধান আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু

 ভূগোল 
ডিমা হাছাওৰ জিলা সদৰ, হাফলঙৰ পৰা প্ৰায় ১২০ কিলোমিটাৰ (৭৫ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত, পানীমূৰত বৰাইল পৰ্বতৰ অংশ হিচাপে এক মনোৰম পাহাৰীয়া প্ৰাকৃতিক দৃশ্য দেখা যায় এই অঞ্চলৰ জলবায়ু অনন্য আৰু ই বৈচিত্ৰ্যময় উদ্ভিদকুল আৰু প্ৰাণীকুলেৰে সমৃদ্ধ বিশেষকৈ, শৰৎকালত যেতিয়া পানীৰ সোঁত বেছি থাকে তেতিয়া কপিলী নদীখন শিলৰ ওপৰেৰে বৈ যোৱাৰ ফলস্বৰূপে পানীমুৰ জলপ্ৰপাত গঠন হয়

 পৰ্যটন 
ঠাইখন এক জনপ্ৰিয় গন্তব্যস্থান, বিশেষকৈ শীত আৰু বসন্তকালত ইয়াত মনোৰম দৃশ্য, ভ্ৰমণ আৰু বনভোজ উপভোগ কৰিব পাৰি দৰ্শনাৰ্থীসকলে ইয়াত মাউণ্টেইন ৰিভাৰ ক্ৰছিং, ৱাটাৰফল ৰেপেলিং, ৱাটাৰ ৰাফটিং আৰু নাইট ট্ৰেকিং আদি কাৰ্য্যকলাপ উপভোগ কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত ই জিৰণি আৰু দুঃসাহসিক দুয়োটা কামৰ বাবে আদৰ্শ হৈ পৰে

 পৰিবহণ ব্যৱস্থা 
পানীমূৰত ৰাজহুৱা পৰিবহণৰ বিকল্প সীমিত সেয়েহে, নমনীয়তা আৰু ভ্ৰমণৰ সহজতাৰ বাবে গাড়ী বা বাইক এখন ভাড়া কৰাটোৱেই একমাত্ৰ বিকল্প 

 পথ পৰিবহণ 
ঠাইখনত কোনো পৰিবহণ কেন্দ্ৰ নাই কেইবাটাও পথেৰে এই ঠাইখনলৈ যাব পৰা যায়, যাৰ বাবে ভ্ৰমণকাৰীৰ বাবে ই এক সুবিধাজনক গন্তব্যস্থান নিকটতম প্ৰধান চহৰখন হল লামডিং (দূৰত্ব ৭৩ কিলোমিটাৰ) লংকাৰ পৰা ২৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে (দূৰত্ব ৩৮ কিলোমিটাৰ), আৰু হাফলঙৰ পৰা ৬২৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে (দূৰত্ব ১২০ কিলোমিটাৰ) দৰ্শনাৰ্থীসকলে পানীমূৰলৈ যাব পাৰে 

 ৰেল পৰিবহণ 
পানীমূৰৰ নিকটতম ৰেলৱে ষ্টেচন হৈছে লংকা ৰেলৱে ষ্টেচন, যিটো হোজাই জিলাত অৱস্থিত, প্ৰায় ৩৮ কিলোমিটাৰ (২৪ মাইল) দূৰত, আৰু এই ৰেলৱে ষ্টেচনখনে ঠাইখনৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু নিকটতম পৰিবহণ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰে ই অসমৰ ডাঙৰ ডাঙৰ চহৰৰ সৈতে সংযোগৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে পানীমূৰৰ ওচৰৰ আন ৰেলৱে ষ্টেচনসমূহ হল হোজাই, লামডিং জংচন আৰু নিউ হাফলং, যিবোৰ ক্ৰমে ৫১ কিলোমিটাৰ, ৭৩ কিলোমিটাৰ আৰু ১২০ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত লামডিং জংচনৰ পৰা, যাত্ৰীসকলে পানীমূৰ পাবলৈ ব্যক্তিগত বাহন ভাড়া কৰিব পাৰে

 লগতে চাওক 

 উমৰাংছু

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:ডিমা হাছাও জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
সাধাৰণ পানীলগা জ্বৰ  হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ভাইৰাছজনিত সংক্ৰামক ৰোগ ই শ্বাস নলীৰ ওপৰৰ অংশত সংক্ৰমিত হয় আৰু প্ৰাথমিকভাৱে নাকত প্ৰভাৱ পেলায়

পানীলগাৰ সাধাৰণ উপসৰ্গবোৰ হৈছে কাহ, ডিঙিৰ পিৰপিৰণি, নাকৰ পৰা পানী ওলোৱা, হাঁচি, আৰু জ্বৰ ই সাধাৰণতে সাতৰ পৰা দহ দিনৰ ভিতৰত নিজে নিজে ভাল হয়, কিছুমান লক্ষণ তিনি সপ্তাহ পৰ্যন্ত থাকিব পাৰে প্ৰায় ২০০ বিধ ভাইৰাছে পানীলগা সৃষ্টি কৰে; একেবাৰে সাধাৰণ ভাইৰাছ বিধ হৈছে ৰাইন'ভাইৰাছ

শ্বাস নলীৰ ওপৰৰ অংশৰ সংক্ৰমণ প্ৰভাৱিত অংশ অনুহৰি বিভিন্ন ভাগত ভাগ কৰা হৈছে, সাধাৰণ পানীলগাত নাক প্ৰভাৱিত হয়, ডিঙি (ফেৰিংজাইটিছ), আৰু ছাইনাছ (ছাইনাছাইটিছ), কেতিয়াবা  কনজাংটিভাইটিছৰ বাবে এটা বা দুয়োটা চকু আক্ৰান্ত হয় প্ৰকৃততে ভাইৰাছে কলাৰ ক্ষতিসাধন কৰাতকৈ সংক্ৰমণৰ বিপক্ষে দেহৰ প্ৰতিৰক্ষাই দেখুওৱা সংবেদনৰ বাবেহে ৰোগৰ লক্ষণসমূহৰ আৱিৰ্ভাব হয় প্ৰাথমিকভাৱে হাত ধুই বা কোনোক্ষেত্ৰত মাস্ক পিন্ধি ইয়াৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি পানীলগা জ্বৰ নিউম'নিয়াৰ ৰূপ লব পাৰে, হয়তো ভাইৰাছজনিত নিউম'নিয়া অথবা গৌণ বেক্টেৰিয়াজনিত নিউম'নিয়া

পানীলগা জ্বৰৰ কোনো চিকিৎসা নাই, কিন্তু ইয়াৰ লক্ষণবোৰ চিকিৎসাৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি ই মানুহৰ মাজত অতি সঘনাই হৈ থকা এটা সাধাৰণ ৰোগ, প্ৰাপ্তবয়স্ক সকল বছৰি দুই তিনিবাৰ আক্ৰান্ত হয় আৰু শিশুসকল ছয়ৰ পৰা বাৰবাৰলৈকে ই অতীজৰপৰাই মানৱ সমাজৰ লগত ওতঃপোতভাৱে জড়িত

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ
শ্ৰেণী:ভাইৰাছজনিত ৰোগ
250 হানইত পানীৰ পুতলা থিয়েটাৰ থ্যাং লং
পানীৰ পুতলা নাচ () হৈছে ভিয়েটনামৰ এক পৰম্পৰা যি একাদশ শতিকাত উত্তৰ ভিয়েটনামৰ ৰেড ৰিভাৰ ডেল্টা অঞ্চলৰ গাঁওবোৰত উৎপত্তি হৈছিল আজিৰ ভিয়েটনামী পানীৰ পুতলা প্ৰাচীন এছিয়াৰ পুতলা নাচ পৰম্পৰাৰ এক অনন্য তাৰতম্য পুতলাবোৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু তাৰ ওপৰত লেকাৰেৰে প্ৰলেপ দিয়া হয় পুতলা নাচ আৰু প্ৰদৰ্শনীবোৰ কঁকাললৈকে গভীৰ পানীৰ পুখুৰীত প্ৰদৰ্শন কৰা হয় ডাঙৰ বাঁহৰ দণ্ডেৰে পুতলাবোৰ পানীৰ তলৰ পৰা ধৰি ৰখা হয়  পৰ্দাৰ আঁৰত লুকাই থকা পুতলা  শিল্পীসকলে পুতলাবোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত পুতলাবোৰ পানীৰ ওপৰেৰে চলাচল কৰা যেন লাগে , ., , .,  , . (2012).         :        .           , 19(2). 
যেতিয়া ধাননি পথাৰবোৰ বানপানী হয়, তেতিয়া গাঁৱৰ মানুহে এনে ধৰণৰ পুতলা নাচেৰে ইজনে সিজনক মনোৰঞ্জন দিয়ে নাটকসমূহ সাধাৰণতে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ দৃশ্যবোৰ দেখুওৱা হয়, লগতে পৌৰাণিক কাহিনীৰ  চমৎকাৰ প্ৰাণীবোৰ, কৃষক, নগৰবাসী আদিও দেখুওৱা হয় উত্তৰ ভিয়েটনামৰ মূলতঃ এই পানীৰ পুতলাৰ নাটকবোৰত কৃষি জীৱনৰ ধৰ্মীয় মূল্যবোধ গভীৰভাৱে নিহিত হৈ থাকে কিন্তু আধুনিক যোগত যিহেতু পৰ্যটকসকলৰ মাজত পানীৰ পুতলাৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে, আজিকালি পশ্চিমীয়া পৰ্যটক দৰ্শকসকলক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবে এই প্ৰদৰ্শনবোৰৰ সমল আৰু বিন্যাস দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে মুখ্য উপাদানবোৰ সলনি হৈছে , .,  , . (1999).   . , , 1.
প্ৰদৰ্শন
অৰ্কেষ্ট্ৰাই পৰম্পৰাগত সংগীত আৰু গানৰ সৈতে প্ৰদৰ্শনৰ সংগতি ৰাখে
পানীৰ নৃত্য
পানীৰ পুতলা অভিনয়ৰ প্ৰদৰ্শন, ২০১৮
ভিয়েটনামৰ হানয়ত এখন পানীৰ পুতলা থিয়েটাৰ অনুষ্ঠান খেলুৱৈসকলে অনুষ্ঠানটোৰ শেষত নিজকে উপস্থাপন কৰা দেখা গৈছে
আধুনিক পানীৰ পুতলা অভিনয় ৪ মিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰৰ পানীৰ পুখুৰীত কৰা হয় আৰু পানীৰ পৃষ্ঠভাগ মঞ্চ হয় এই প্ৰদৰ্শন বৰ্তমান ভিয়েটনামৰ তিনিটা স্থানত - গাওঁবোৰৰ পৰম্পৰাগত পুখুৰীবোৰত য'ত এটা ষ্টেজিং এলেকা স্থাপন কৰা হৈছে, ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা পোৰ্টেবল টেংকত, আৰু এটা বিশেষ ভৱনত য'ত পুল এটা পুল মঞ্চ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে . .(.) 2009.    :    .  . . 2009. (44)
৮ জনলৈকে পুতলা শিল্পীয়ে এটা বিভাজিত-বাঁহৰ পৰ্দাৰ পিছফালে থিয় হয়, যাক মন্দিৰৰ সন্মুখভাগৰ দৰে সজোৱা হয়, আৰু পানীৰ পৃষ্ঠৰ তলত লুকাই থকা দীঘল বাঁহৰ ৰড আৰু ষ্ট্ৰিং মেকানিজম ব্যৱহাৰ কৰি পুতলাবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে
ভিয়েটনামী খাদ্যৰ প্ৰধান খাদ্য ধান সাধাৰণতে ধাননি পথাৰত খেতি কৰা হয় মূল পানীৰ পুতলা উৎসৱবোৰ আক্ষৰিক অৰ্থত ধানৰ ধানৰ ভিতৰত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল কঁকাললৈ গভীৰ পানীত থিয় হৈ থকা পুতলা শিল্পীসকলক লুকুৱাবলৈ ওপৰত এটা পেগোডা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল পানীয়ে পুতলাবোৰৰ বাবে মঞ্চ হিচাপে কাম কৰে, আৰু ধান চপোৱাৰ প্ৰতীকী হিচাপে কাম কৰে ইয়াৰ উপৰিও এই পেগোডাই পুতলাৰ ষ্ট্ৰিং আৰু পুতলা নাচৰ গতিবিধি লুকুৱাই ৰাখে, সংগীত আৰু কণ্ঠৰ ধ্বনিবিজ্ঞান উন্নত কৰে, আৰু এটা জিলিকি থকা পোহৰৰ প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰে:..3740 
পৰম্পৰাগত ভিয়েটনামী অৰ্কেষ্ট্ৰাই পৃষ্ঠভূমিসংগীত প্ৰদান কৰে বাদ্যযন্ত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত থাকে কণ্ঠস্বৰ, ড্ৰাম, কাঠৰ ঘণ্টা, চিম্বল, শিং, গং,বাঁহৰ বাঁহী, আদি ঢোলৰ মাতে জোৰেৰে জুই উশাহ লোৱা ড্ৰেগনৰ প্ৰৱেশৰ কথা ঘোষণা কৰে
গেলেৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভিয়েটনাম
শ্ৰেণী:ভিয়েটনামৰ সংস্কৃতি
পান্না ধাই বা ধাত্ৰী পান্না () ষোড়শ শতিকাৰ ৰাণা সংগ্ৰাম সিংহৰ চতুৰ্থ পুত্ৰ দ্বিতীয় উদয় সিংহৰ  ধাইমাক আছিল আছিল তেওঁ আছিল খীচি জনগোষ্ঠীৰ  

১৫৩৫ চনত ৰাণী কৰ্ণাৱতীয়ে জৌহৰ ব্ৰত ধাৰণ কৰাৰ পিছত উদয় সিংহক পান্নাৰ তত্বাৱধানত এৰি দিয়া হৈছিল যেতিয়া উদয়ক তেওঁৰ খুৰাক বনবীৰে আক্ৰমণ কৰিছিল, তেতিয়া ধাত্ৰী পান্নাই তেওঁক বচাবলৈ নিজৰ পুত্ৰৰ প্ৰাণ আহুতি দিছিল
জীৱনী
পান্না আছিল ৰাণা সংগ্ৰাম সিংহৰ পত্নী ৰাণী কৰ্ণাৱতীৰ ধাত্ৰী ১৫৩১ চনত তেওঁৰ সংগ্ৰাম সিংহৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ বিক্ৰমাদিত্যই তেওঁৰ ভাতৃ ৰাণা ৰতন সিংহ দ্বিতীয়ৰ পিছত সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হয় তেওঁ অসভ্য আৰু অহংকাৰী হিচাপে পৰিচিত আছিল ১৫৩৫ চনত চিতোৰক বাহাদুৰ শাহে আক্ৰমণ কৰাত ৰাণী কৰ্ণাৱতীয়ে চিতোৰ ৰক্ষাৰ বাবে সম্ভ্ৰান্ত আৰু সাধাৰণ সৈনিকক মাতি পঠিয়াইছিল যুদ্ধৰ সময়চোৱাত সম্ভ্ৰান্তসকলে ৰাণা বিক্ৰম সিংহক বু্ন্দিৰ দূৰ্গত আবদ্ধ হৈ থাকিবলৈ বাধ্য কৰায় দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে যুদ্ধত চিতোৰৰ পৰাজয় হয় কিন্তু বাহাদুৰ শাহ যোৱাৰ লগে লগে ৰাজপুতসকলে চিতোৰ দূৰ্গ দখল কৰে দুৰ্গটো পুনৰ ৰাজপুতৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ অহাত বিক্ৰমাদিত্যই শাসনভাৰ চম্ভালি লবলৈ বুন্দিৰ পৰা উভতি আহিল

বাহাদুৰ শাহৰ হাতত পৰাজয় হোৱাৰ পিছতো বিক্ৰমাদিত্যৰ স্বভাৱৰ উন্নতি নহল যাৰ বাবে তেওঁ দৰবাৰত এজন সন্মানীয় মুখীয়ালক শাৰীৰিক নিৰ্যাতন চলাইছিল এনে অৱস্থাত পৃথ্বীৰাজৰ এগৰাকী অৰাজপুত উপপত্নীৰ পুত্ৰ আৰু ৰাণা সংগ্ৰাম সিংহৰ ভতিজাক বনবীৰ ৰাজপ্ৰতিনিধি হৈ শাসনভাৰ চলায় বনবীৰ এজন উচ্চাকাংক্ষী ব্যক্তি আছিল ১৫৩৬ চনত তেওঁ বিক্ৰমাদিত্যক হত্যা কৰে:"       ,        - ,       ,      . (,          ,
, .   -      ).    ,          ,         . ,   ,     ,   1536            " বনবীৰে সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী নাবালক উদয় সিংহকো হত্যা কৰাৰ চেষ্টা চলায় অৱশ্যে পান্নাক এনে পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছিল পান্নাক সহায় কৰে বাৰী সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী মহিলাই, যিয়ে উদয় সিংহক চিতোৰৰ পৰা গোপনে উলিয়াই আনিছিল আনহাতে পান্নাই উদয়ৰ ঠাইত নিজৰ পুত্ৰ চন্দনক শুৱাই ৰাখিলে বনবীৰ আহিল উদয়ক বিচাৰি তেওঁ পুতেক শুই থকা বিচনাখনলৈ আঙুলিয়াই দেখুৱালে বনবীৰে উদয় বুলি পান্নাৰ পুত্ৰ চন্দনকে হত্যা কৰে বনবীৰে দৰবাৰত বৈঠকৰ ব্যৱস্থা কৰি দুয়োজন উত্তৰাধিকাৰীৰ মৃত্যু হোৱা বুলি মুখীয়ালসকলক অৱগত কৰে আৰু নিজকে মেৱাৰৰ ৰাণা বুলি ঘোষণা কৰে পান্না আৰু উদয় কুম্ভলগড়লৈ পলায়ন কৰে, য'ৰ ৰাজ্যপাল আছিল এজন মহেশ্বৰী মহাজন, আছা দেপুৰা তেওঁ উদয়ক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ সন্মত হয়বছৰ  তেতিয়া উদয় সিংহৰ বয়স আছিল প্ৰায় ১৫ বছৰ

যেতিয়া উদয় সিংহ জীয়াই থকাৰ উৰাবাতৰি বনবীৰৰ ওচৰ পায়গৈ, তেতিয়া বনবীৰে তেওঁক ভণ্ড বুলি অভিহিত কৰে কিন্তু যিহেতু উদয় সিংহৰ বয়স তেতিয়া ১৫ বছৰ হৈছিল আৰু বুন্দিৰ পৰা অহা মাতৃৰ আত্মীয়ই তেওঁক চিনিব পাৰিছিল, সেয়েহে উদয় সিংহই মেৱাৰবাসীৰ অধিক সমৰ্থন লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে ১৫৪০ চনত উদয় আৰু মেৱাৰৰ যথেষ্ট সৈন্যই সিংহাসন পুনৰ দখল কৰিবলৈ চিতোৰত প্ৰৱেশ কৰে বনবীৰে এই আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ সৈন্যবাহিনী পঠিয়াইছিল যদিও তেওঁ পৰাজয় বৰণ কৰে উদয় সিংহক ছিচোদিয়া বংশৰ দ্বাদশ ৰাণা হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হয় সেই বছৰতে তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ তথা উত্তৰাধিকাৰী মহাৰাণা প্ৰতাপৰ জন্ম হয়
উত্তৰাধিকাৰ
হৰ্ষদলাল শেখৰলাল মেহতাই ১৯৩৪ চনত বীৰংগনা পান্না নামেৰ এখন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে
২০১৪ চনত ৰাজস্থানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বসুন্ধৰা ৰাজেই পান্না ধাইৰ নামেৰে এটা যাদুঘৰ উন্মোচন কৰে
পশ্চিম উদয়পুৰৰ এখন নাৰ্চিং কলেজ আৰু এটা বঁটাৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে 
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত () ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা এখন কলা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ছবিৰ পৰিচালক আছিল আনোৱাৰ হুছেইন সংগীত জীতেন বৰুৱাৰ ১৯৭০ চনত ধুবুৰীত সংঘটিত এক লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ডৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ সদ্য অৱসৰপ্ৰাপ্ত জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়াধীশ উপেন্দ্ৰনাথ ৰাজখোৱাই শীতল মস্তিষ্কৰে তেওঁৰ পত্নী আৰু তিনিজনী গাভৰু জীয়েকক হত্যা কৰি গাঁত খান্দি পুতি থৈছিল পিছত তেওঁ আৰক্ষীৰ হাতত ধৰা পৰে আৰু আদালতত বিচাৰ চলে বিচাৰত তেওঁৰ ফাঁচীৰ হুকুম হয় 

ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল পবিত্ৰ বৰকটকী, তচদ্দুক ইউছুফ, নিবেদিতা শৰ্মা আদিয়ে

কাহিনীৰ সাৰাংশ
এজন বিচাৰক; যিয়ে জীৱনত কোনোদিনে কাকো ফাঁচী নালাগে, কঠোৰ শাস্তিয়ে আদেশ দি নাপালে অথচ নিয়তিৰ পাকচক্ৰত নিজে ফাঁচী কাঠত ওলমিব লগা হল পত্নী আৰু তিনিজনী জীয়ৰীৰ সৈতে বিচাৰকজনৰ এখন সুখৰ সংসাৰ নিয়তিৰ দৈৱ-দূৰ্বিপাকত এদিন তেওঁ গম পালে যে তেওঁৰ সন্তান জন্ম দিব পৰা ক্ষমতাই নাই তেন্তে তিনিজনীকৈ জীয়ৰীৰ জন্ম হল কেনেকৈ? পত্নীৰ দুশ্চৰিত্ৰৰ কথা তেওঁৰ চকুত এটা এটাকৈ উন্মোচিত হৈ পৰিল সহজ-সৰল মানুহজন জীঘাংসু হৈ পৰিল তেওঁ এক কঠোৰ সিদ্ধান্ত লৈ পেলালে তেওঁ সংগোপনে হত্যা কৰিলে পত্নী আৰু আটাইকেইজনী জীয়েকক কিন্তু পাপ লুকাই নাথাকে তেওঁ ধৰা পৰিল আৰক্ষীৰ হাতত বিচাৰ চলিল আৰু অৱশেষত শুনোৱা হল ফাঁচীৰ হুকুম

গীত
সংগীত পৰিচালনা জীতেন বৰুৱাৰ কণ্ঠদান কৰিছে- ভাস্কৰ দাস, কুল বৰুৱা আৰু মৃদুলা দেৱান দাসে

তথ্য উৎস

লগতে চাওক
 ৰাজখোৱা হত্যাকাণ্ড
বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
পাপডম  (অন্য ভিন্নতাৰ মাজত পপডম বুলিও বানান কৰা হয়), যাক পাপড বা পাপড় বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় উপমহাদেশত উৎপত্তি হোৱা এবিধ খাদ্য ক'লা গ্ৰাম বীনৰ বেচন হয় ডিপ ফ্ৰাই কৰা হয় নহয় শুকান জুইত খহটা হোৱালৈকে সিজাই লোৱা হয় মচুৰ দাইল, বুট, চাউল, টেপিঅ'কা, বাজৰা বা আলুৰ পৰা তৈয়াৰী অন্যান্য আটাও ব্যৱহাৰ কৰা হয় পাপডম সাধাৰণতে ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, নেপাল, শ্ৰীলংকা আৰু কেৰিবিয়ানত খাদ্যৰ সংগী হিচাপে বা ভোকবৰ্দ্ধক হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয় ইয়াক প্ৰায়ে চাটনিৰ দৰে ডিপৰ সৈতে, বা কটা পিঁয়াজ আৰু কেঁচা জলকীয়াৰ দৰে টপিংৰ সৈতে, দিয়া হ'ব পাৰে আৰু তৰকাৰীৰ উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে অসমত পাপাড়  সাধাৰণভাৱে উদ্ভিদজাত তেলত ভাজি বা জুইত পুৰি খোৱা হয়

ব্যুৎপত্তি
পাপদ সম্ভৱতঃ সংস্কৃত শব্দ  অৰ্থাৎ আদিম জৈন আৰু বৌদ্ধ সাহিত্যত বৰ্ণনা কৰা এটা সমতল গোলক ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষাত পাপড়ক কেইবাটাও নামেৰে জনা যায়, যেনে তামিল ভাষাত আপ্পালম (); কানাড়া ভাষাত হাপ্পালা ; পাপ্পড়ম সিংহলী ভাষাত ; মালয়ালম ভাষাত পপ্পাদম ;  তেলেগু ভাষাত ; মাৰাঠী ভাষাত পাপড়,পাঞ্জাবী আৰু গুজৰাটী ; আৰু ওডিয়া ভাষাত পাম্পাড

বানান আৰু উচ্চাৰণ
হিন্দীউৰ্দু শব্দ পাপৰ শব্দটো হৈছে ৰেট্ৰ'ফ্লেক্স ফ্লেপ , যিটো হিন্দীত দেৱনাগৰী আখৰেৰে লিখা হয় আৰু উৰ্দু লিপিত পাৰ্চো-আৰবী আখৰ  ৰ সৈতে লিখা হয়  15919 ত হিন্দী আখৰ  হিচাপে অনুবাদ কৰা হয় পাপৰ শব্দত এই ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ আৱিৰ্ভাৱৰ ফলত ইংৰাজীত দুটা বিকল্প বানানৰ জন্ম হৈছে: পাপাৰ (ইংৰাজী ভাষাত "পপাৰ" বুলি কোৱা হয়), যিয়ে ইয়াৰ ধ্বনিবিজ্ঞান প্ৰতিফলিত কৰে, আৰু পাপদ, যিয়ে ইয়াৰ ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান প্ৰতিফলিত কৰে

আঞ্চলিক তাৰতম্য
অঞ্চলভেদে আৰু ঘৰে ঘৰে পাপাদৰ ৰেচিপি বেলেগ বেলেগ সাধাৰণতে ইয়াক মচুৰ দাইল, বুটমাহ, চাউল বা আলুৰ পৰা আহৰণ কৰা আটা বা পেষ্টৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়

নিমখ আৰু বাদামৰ তেল দি ঘোল তৈয়াৰ কৰা হয়, যাক জলকীয়া, জিৰা, হালধি, বা জালুকৰ দৰে জুতিৰে সোৱাদ দিব পাৰি কেতিয়াবা বেকিং চোডা বা স্লেকড লাইমো যোগ কৰা হয় ইয়াক পাতল, ঘূৰণীয়া ফ্লেটব্ৰেডৰ আকৃতি দি পৰম্পৰাগতভাৱে ৰ'দত শুকুওৱা  হয়, আৰু ডিপ ফ্ৰাই কৰি, জুইৰ শিখাত  পুৰি, টোষ্টিং, বা মাইক্ৰৱেভিং কৰি   ৰান্ধিব পাৰি

বিকানেৰ হৈছে জলা আৰু সেউজীয়া  পাপদ উৎপাদনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু বাৰাণসীত আলুৰ পাপদ তৈয়াৰ কৰা হয় ৷ মিঠা আৰু জলপান বিক্ৰী কৰা বেছিভাগ ৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানীও এই ব্যৱসায়ৰ সৈতে জড়িত উত্তৰ দিশত অমৃতসৰ চহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে বনোৱা পাপাদ বিশেষভাৱে বিখ্যাত মুম্বাইত মুখ্য কাৰ্যালয় থকা লিজ্জাট পাপাড কোম্পানীটো এটা প্ৰধান নিৰ্মাতা, আৰু ভাৰতত মহিলা সৱলীকৰণ আন্দোলনৰ আদৰ্শ হিচাপে প্ৰায়ে উল্লেখ কৰা হয়, কাৰণ ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে মহিলাই পৰিচালনা কৰে
বিশ্বৰ বেছিভাগ ভাৰতীয় ৰেষ্টুৰেণ্টতে ডিপৰ সৈতে ভোকবৰ্দ্ধক হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়, য'ত প্ৰায়ে আমৰ চাটনি, নেমুৰ আচাৰ, পিঁয়াজৰ চাটনি, আৰু ৰাইটা. আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়1 চেভ, পিয়াঁজ, বিলাহী আৰু ধনীয়া পাতৰ সৈতে মছলা পাপদ ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় ভোকবৰ্দ্ধক

উপকৰণ আৰু প্ৰস্তুতি
বিভিন্ন উপাদান আৰু পদ্ধতিৰে পাপডম প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি এটা জনপ্ৰিয় ৰেচিপিত খোলাযুক্ত ফাটি যোৱা ক'লা বুটৰ  পৰা জালুক পিহি, নিমখ, সামান্য পৰিমাণৰ উদ্ভিদ তেল আৰু খাদ্যৰ মানদণ্ডৰ ক্ষাৰক মিহলি কৰা হয় আৰু মিশ্ৰণটো গুড়ি কৰা হয় তাৰ পিছত ভালদৰে গুড়ি কৰা ঘোল এটা অতি পাতলকৈ চেপেটা কৰি লোৱা হয় আৰু তাৰ পিছত শুকুৱাই পিছত প্ৰস্তুত আৰু খোৱাৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰা হয় ইয়াৰ মূল উপাদান হিচাপে চাউল, কঁঠাল, চেগু, ইত্যাদিও থাকিব পাৰে

ফাটি যোৱা জলুক, ৰঙা জলকীয়াৰ গুড়ি, হিং, জিৰা বা তিল প্ৰায়ে সোৱাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় পাপডম চাউলৰ গুড়ি, ৰাগি বা হৰ্চগ্ৰামৰ পৰাও তৈয়াৰ কৰা হয় ৷1

চিত্ৰৰ হাতনি পেৰা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
পাপড়ি চাট বা পাপৰি চাট বা পেপৰি চাট ( উচ্চাৰণ :  ) হৈছে ভাৰত উপমহাদেশ অৰ্থাৎ ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল আৰু পাকিস্তানৰ  কিছু অঞ্চলত জনপ্ৰিয় পৰম্পৰাগত ফাষ্ট ফুড আৰু পদপথৰ দাঁতিৰ খাদ্য বা ষ্ট্ৰিট ফুডআমেৰিকাৰ কিছুসংখ্যক ৰেষ্টোৰাত চাটৰ পৰম্পৰাগত সংস্কৰণতো অটুট ৰাখি পৰিবেশন কৰা হয় ই সকলো বয়স আৰু লিংগৰ লোকৰ বাবে সমানেই জনপ্ৰিয় বুলি ধাৰণা কৰা হয় সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত বহুতো বিভিন্ন অতিৰিক্ত খাদ্যক পেপৰি চাট বুলিও কোৱা হয়
 প্ৰস্তুতি 
 পাপড়ি চাট সিজোৱা আলু, ধনীয়া আৰু মিহি ভূজিয়াৰে
পাপড়ি চাট পৰম্পৰাগতভাৱে পাপড়ি চাট পেপৰি নামেৰে জনাজাত আৰু  ইয়াক চাউলৰ গুড়িৰ ৱেফাৰ  বা ওপৰত দিয়া লেপন ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয় লগতে সিজোৱা বুটমাহ, সিজোৱা আলু, দৈ আৰু তেতেলীৰ চাটনি দি তাওৱাত চাট মছলা আৰু চেভ (মিহি ভূজিয়া) দি মিহলাই দিয়া হয়   পেপৰি সাধাৰণতে ময়দা আৰু ঘিউ বা তেলৰ সৈতে প্ৰস্তুত কৰা হয় পদিনা, ধনিয়া' আৰু মছলা আদিও ব্যৱহাৰ কৰা হয় খাদ্যবিধৰ মিঠা, টেঙা, টেঙা-মিঠা, আৰু নিমখীয়া সোৱাদ আৰু ক্ৰীমৰ দৰে এক মসৃণতা আছে

প্ৰণালী
ময়দাখিনি ভালদৰে চেকি ল'ব লাগে  তাত বেকিং চোডা, নিমখ, গুড় আৰু কলা জিৰা মিহলাই ল'ব লাগে  এতিয়া যথেষ্ট ঘিউ দিব লাগিব  আটা-ময়দাখিনি পানীৰ লগত ভালদৰে মিহলাই ল'ব লাগিব  ইয়াৰ পৰা সৰু সৰু পাপড সাজি ভাজিলেই পাপড়ি প্ৰস্তুত হ'ব

সেউজীয়া চাটনি বনোৱাৰ পদ্ধতি: ধনীয়া পাত, পদিনা পাত আৰু জলকীয়া একেলগে পিহি লৈ তাত নেমুৰ ৰস আৰু অলপ নিমখ ভালদৰে মিহলাই সেউজীয়া চাটনি প্ৰস্তুত কৰা হয়

তেতেলীৰ চাটনি বনোৱাৰ পদ্ধতি:কেৰাহীত পানী গৰম কৰি  তেতেলী আৰু খেজুৰ একেলগে উতলাব লাগিব  তেতেলী-খেজুৰ উতলাই কোমল হলে গুড়ৰ সৈতে উতলাব লাগে এতিয়া জিৰা গুড়ি, ধনিয়াৰ গুড়ি আৰু জলকীয়াৰ গুড়ি আৰু নিমখ এটা এটাকৈ দিব লাগিব  চাটনি উতলি ঘন হলে নিমখ আৰু মিঠাৰ সোৱাদ লৈ জুইৰ পৰা পাত্ৰখন নমাই দিব লাগে এনেকৈয়ে মিঠা আৰু টেঙা তেতেলীৰ চাটনি প্ৰস্তুত কৰা হয়

পাপদি চাট বনোৱাৰ পদ্ধতি:আলু সিজাই ৰাখিব লাগে  পিঁয়াজ, বিলাহী, কেঁচা জলকীয়া, ধনীয়াৰ পাত পৃথকে পৃথকে থেতেলিয়াই লব লাগে  টেঙা দৈ ফ্ৰীজত ৰাখি ঠাণ্ডা কৰি ৰাখিব লাগে অলপ নিমখীয়া পানীত বুটমাহ সিজাই পানীখিনি উলিয়াই দিব লাগে  ফ্ৰীজৰ পৰা ঠাণ্ডা টেঙা দৈ উলিয়াই জলকীয়া গুড়ি, চেনি আৰু নিমখৰ লগত মিহলাই ভালদৰে মিহলি কৰি ল'ব লাগে  এইবাৰ পৰিবেশন কৰিবলগীয়া পাত্ৰটোত প্ৰথমে সজাই লব লাগে  তাৰ ওপৰত সিজোৱা আলু, কটা পিঁয়াজ, কটা বিলাহী আৰু সিজোৱা বুটমাহ দিব লাগে  তাৰ ওপৰত ফেটি লোৱা টেঙা দৈ, আৰু কিছু সিজোৱা বুটমাহ, চাট মছলা, নেমুৰ ৰস, ক'লা নিমখ, সেউজীয়া চাটনি আৰু তেতেলীৰ চাটনি দিব লাগে  ওপৰত বহু পৰিমাণে চেভ (মিহি ভূজিয়া) দি পাপদি চাট পৰিবেশন কৰিব  পাৰিব

 ব্যুৎপত্তি 
পাপড়ি শব্দটোৱে মূলত পাপড় বা ৱেফাৰক বুজায় চাট শব্দটো আকৌ সংস্কৃত ক্ৰিয়া চটৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে আঙুলিৰ মূৰত সোৱাদ লোৱা ই সাধাৰণতে আঙুলি চুহিলে কৰা শব্দক সূচায় পাপড়ি চাটৰ দ্বাৰা কেইবাবিধো ফাষ্ট ফুড আৰু পুৱাৰ আহাৰক বুজোৱা হয় হিন্দীত চাট হৈছে এবিধ ডাঠ ক্ৰীম ৷  এই শব্দটোৱে অঞ্চলভেদে ভাৰতৰ বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যঞ্জনক বুজাব পাৰে শব্দটোৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ ভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্যকো বুজায় 

এতিয়াৰ কৰ্ণাটকৰ তৃতীয় সোমেশ্বৰৰ দ্বাৰা সংকলিত দ্বাদশ শতিকাৰ সংস্কৃত বিশ্বকোষ মানসোল্লাসত পেপৰিৰ এক ব্যঞ্জন-প্ৰকৰণ উল্লেখ কৰিছে

ষ্ট্ৰীট ফুড
ভাৰতৰ ভ্ৰাম্যমাণ খাদ্যৰ দোকানত প্ৰায়ে পাপড়ি চাট দিয়া আৰু খোৱা হয়.  ভাৰতত অন্যান্য অঞ্চলৰ তুলনাত দেশৰ উত্তৰ অঞ্চলত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা অধিক কিন্ত বৰ্তমান সমগ্ৰ ভাৰতৰ চহৰসমূহত পাপড়ি চাট ষ্ট্ৰীট ফুড হিচাপে পোৱা যায়
তথ্য

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:খাদ্য
পাপিয়া সৰৱাৰ () (২১ নৱেম্বৰ ১৯৫২ - ১২ ডিচেম্বৰ ২০২৪) বাংলাদেশৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত কণ্ঠশিল্পী তথা ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ বিশিষ্ট পৰিবেশক আছিল সংগীতত তেওঁৰ অসাধাৰণ দক্ষতা তথা নিখুঁত পৰিৱেশন শৈলীৰ বাবে তেওঁ সংগীতপ্ৰেমীসকলৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় আছিল ২০১৩ চনত তেওঁ বাংলা একাডেমিৰ তৰফৰ পৰা ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল আৰু ২০১৫ চনত একে অনুষ্ঠানৰ পৰাই ফেলশ্বিপো পাইছিল সংগীত জগতত তেওঁৰ অনবদ্য অৱদানৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে তেওঁ ২০২১ চনত, বাংলাদেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান একুশে পদক লাভ কৰিছিল তেওঁৰ অনন্য কণ্ঠ আৰু পৰিৱেশন শৈলীৰ মাধ্যমেৰে তেওঁ বঙালী সংস্কৃতিক সমৃদ্ধ কৰে

"নাই টেলিফোন নাই ৰে পিয়ন নাই ৰে টেলিগ্ৰাম" নামৰ গীতটি সৰৱাৰৰ ৰচিত উল্লেখযোগ্য গীতসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা 
১৯৫২ চনৰ ২১ নৱেম্বৰ তাৰিখে, বাংলাদেশৰ বৰিশাল চহৰত, ছৈয়দ বজলুৰ ৰহমান আৰু ফাতেমা ৰহমানৰ গৃহত পাপিয়া সৰৱাৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল পিতৃ-মাতৃৰ আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত পাপিয়া আছিল পঞ্চমজনী তেওঁ ১৯৬৬ চনত, ছায়ানট নামৰ অনুষ্ঠান এটিত ৱাহিদুল হক, সনজীদা খাতুন এবং জাহেদুৰ ৰহিমৰ পৰা আৰু পিছলৈ বুলবুল ললিতকলা একাডেমিৰ পৰা সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাণীবিজ্ঞান বিভাগৰ ছাত্ৰী আছিল ১৯৭৩ চনত শান্তিনিকেতনৰ বিশ্ব-ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰবীন্দ্ৰ সংগীত অধ্যয়ন কৰাৰ বাবে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা এটি বৃত্তি লাভ কৰিছিল বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁ শান্তিদেব ঘোষ, কণিকা বন্দ্যোপাধ্যায় আৰু নীলিমা সেনৰ তত্ত্বাৱধানত ৰবীন্দ্ৰ সংগীত আৰু ধ্ৰুবতাৰা যোশীৰ তত্ত্বাৱধানত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে

 কৰ্মজীৱন 
১৯৯৬ চনত তেওঁ "গীতসুধা" নামে এটি সংগীত দলৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে তেওঁৰ প্ৰকাশিত এলবামসমূহৰ ভিতৰত পূৰ্ণ চন্দ্ৰ মায়ায় (২০১৩) আৰু চোখেৰ দেখা প্ৰাণেৰ কথা (২০১৪) উল্লেখযোগ্য

 ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু 
১৯৭৮ চনত, মহম্মদ সৰৱাৰ-ই-আলমৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় জাৰা আৰু জিছা নামেৰে তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান আছে জাৰা, দ্য কলেজ অৱ নিউ জাৰ্চিৰ জীৱবিজ্ঞানৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা আৰু জিছা, কানাডাৰ বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ ৰাজহুৱা কাৰ্যবাহী

২০০৮ চনৰ এক তথ্য অনুসৰি, সৰৱাৰে ঢাকাৰ ধনমণ্ডিত বসবাস কৰিছিল

২০২১ চনত সৰৱাৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল ২০২৪ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে, ৭২ বছৰ বয়সত ঢাকাৰ এটি ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত তেওঁ শেষ নিঃশ্বাস ত্যাগ কৰে

 বঁটা 
 ৰবীন্দ্ৰ পুৰস্কাৰ
 একুশে পদক (২০২১)

 তথ্য উৎস 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
পাপুমপাৰে জিলা (:   :) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আটাইতকৈ জনবহুল জিলা৷ জিলাখনৰ সদৰ ঠাই য়ুপিয়াত অৱস্থিত৷ জিলাখনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক নিচি জনজাতিৰ৷

 ইতিহাস 
১৯৯৯ চনত নামনি সোৱণশিৰি জিলাৰ একাংশ পৃথক কৰি পাপুমপাৰে জিলা সৃষ্টি কৰা হৈছিল৷

 ভৌগোলিক অৱস্থান 
পাপুমপাৰে জিলাৰ সদৰ ঠাই য়ুপিয়া ()৷ এই জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ২,৮৭৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৰাজধানী ইটানগৰ এই জিলাতে অৱস্থিত৷

 মহকুমা 
পাপুমপাৰে জিলাখন চাৰিটা মহকুমাত বিভক্ত: বালিজানম, দৈমুখ, কিমিন আৰু চাগালি ()৷ ইয়াৰোপৰি জিলাখন পোন্ধৰটা প্ৰশাসনিক বৃত্তত বিভক্ত- বালিজান (), ইটানগৰ (), নাহৰলগুণ (), দৈমুখ (), তৰু (), চাগালি (), লেপৰিয়াং (), মেনিগ (), কিমিন (), বান্দৰদেৱা (), তাৰাচ (), কাকৈ (), গুমত (), পৰাং (), আৰু চংদুপতা ()৷

এই জিলাৰ অৰুণাচল বিধানসভাৰ তিনিটা সমষ্টি আছে: ইটানগৰ, দৈমুখ আৰু চাগালি৷ এই সকলোবোৰ অঞ্চল পশ্চিম অৰুণাচল লোক সভা সমস্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷ 

ইটানগৰ ৰাজধানী কমপ্লেক্স পৃথক সহউপায়ুক্তই পৰিচালনা কৰে৷ ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত প্ৰশাসনিক বৃত্ত তিনিটা: ইটানগৰ, নাহৰলগুণ আৰু বান্দৰদেৱা৷ ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অৰুণাচল প্ৰদেশ চৰকাৰে এই ৰাজধানী কমপ্লেক্সৰ গঠনত অনুমোদন জনায়৷ বৰ্তমান এই অঞ্চলটো পৃথক জিলাৰ দৰে পৰিচালনা কৰা হয়৷ 

 জনসংখ্যা 
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পাপুমপাৰে জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৭৬,৩৮৫ জন৷ জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৫৯৪৷ পাপুমপাৰে জিলাৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গকিলোমিটাৰত ৬১ জন৷  ২০০১-২০১১ দশকত জিলাখনৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৪৪.৫৭৷ পাপুমপাৰেৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৫০ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮২.১৪৷

পাপুমপাৰে জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী নিচি () জনজাতিৰ লোক৷ তেওঁলোক পৰম্পৰাগতভাৱে দনী পলৰ অনুগামী৷:..

 জৈববৈচিত্ৰ্য 
১৯৭৮ চনৰ পাপুম পাৰে জিলাৰ ১৪০ বৰ্গ কিলিমিটাৰ আগুৰি ইটানগৰ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (  ) সৃষ্টি কৰা হয়৷

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
দৰিদ্ৰতা, হিংসা, শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ সীমিত সুবিধা, আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক সাংস্কৃতিক পদ্ধতি, বিশেষকৈ ডাইনী হত্যাৰ বাবে পাপুয়া নিউগিনিত নাৰীৰ অধিকাৰ() অতি বাধাপ্ৰাপ্ত ইয়াত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা হিংসাৰ গোচৰ কমকৈ দাখিল কৰা হয় ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে লিংগভিত্তিক হিংসাক সামাজিকভাৱে বৈধতা প্ৰদান কৰা,        , - , 1230  2010,  6 হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাসকলৰ বাবেও সেৱাৰ অভাৱ আৰক্ষী বিষয়াৰ দ্বাৰা যৌন নিৰ্যাতনৰ বাতৰি পোৱা গৈছে মহিলাসকল গ্ৰেপ্তাৰৰ সময়ত আৰু আৰক্ষীৰ জিম্মাত থকাৰ সময়ত যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হয় এই কাণ্ডবোৰ উন্মোচন কৰিবলৈ উচিত নথি-পত্ৰ বা তদন্তৰ অভাৱ ফলস্বৰূপে অপৰাধীসকলৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ চলোৱা বা তেওঁলোকৰ শাস্তি খুব কমেইহে হয় পাপুয়া নিউগিনি চৰকাৰে এই সমস্যাসমূহৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ আইন প্ৰণয়ন কৰিছে যদিও সফলতা সীমিত 

এছিয়া প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলত মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক এক লাখ জীৱিত জন্মৰ ভিতৰত ৯৩০ গৰাকী মাতৃৰে মৃত্যু হয়,        , - , 1230  2010,  10 মাতৃৰ মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হল গৰ্ভপাত দেশখনত গৰ্ভপাত অবৈধ অৱশ্যে মাতৃৰ জীৱন বিপদাপন্ন হ'লে কথা সুকীয়া ইয়াৰ ফলত মহিলাসকলে গোপনে গৰ্ভপাতৰ দিশত আগবাঢ়ে, আৰু প্ৰায়ে অসুৰক্ষিত গৰ্ভপাতৰো তেওঁলোক বলি হয় 

অনুমান কৰা হৈছে যে পাপুৱা নিউগিনিৰ ৬৭ মহিলা ঘৰুৱা নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু ৫০তকৈ অধিক মহিলা ধৰ্ষণৰ বলি হৈছে হাইলেণ্ডত এই পৰিমাণ ১০০ লৈ বৃদ্ধি পোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে অধিক গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে গৰ্ভাৱস্থাত ৮৬ মহিলাক প্ৰহাৰ কৰা হৈছিলঅধ্যয়নত অনুমান কৰা হৈছে যে ৬০ পুৰুষে দলবদ্ধ ধৰ্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰিছে ,     ,  5. ২০১৪ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলে কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ৰাজহুৱা পৰিবহণৰ সুবিধা লাভ কৰাৰ সময়ত ৯০তকৈ অধিক মহিলা আৰু ছোৱালী কোনো এক ধৰণৰ হিংসাৰ সন্মুখীন হৈছে, ....

সুলভ আৰু উপযুক্ত স্বাস্থ্যসেৱাৰ সহজলভ্যতা পাপুৱা নিউগিনিৰ মহিলাসকলৰ বাবে বিশেষকৈ বাহিৰৰ দ্বীপসমূহত থকা মহিলাসকলৰ বাবে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা প্ৰতিবেদনত দেখা গৈছে যে মহিলাৰ আয়ুস পুৰুষতকৈ কম অনুমান কৰা হৈছে যে ৫০তকৈ অলপ বেছি মহিলাই স্বাস্থ্য-কেন্দ্ৰ বা দক্ষ পৰিচাৰিকাৰ সহায়ত সন্তান জন্ম দিয়ে পৰিসংখ্যা অনুসৰি এক লাখ জীৱিত জন্মৰ ভিতৰত ৯৩০ গৰাকী মাতৃৰে মৃত্যু হয় মাতৃৰ মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হল গৰ্ভপাত অবৈধ গৰ্ভপাতৰ বাবে ৭ বছৰৰ কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি থাকে,        , - , 1230  2010,  10 গৰ্ভপাতক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰাৰ ফলত মহিলাসকলে গোপনে আৰু প্ৰায়ে অসুৰক্ষিত গৰ্ভপাত বিচাৰে এই অবৈধ গৰ্ভপাতে মহিলাৰ স্বাস্থ্য আৰু জীৱনৰ প্ৰতি প্ৰায়ে সংকট কঢ়িয়াই আনে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
পাপ্পা উমানাথ (; ৫ আগষ্ট ১৯৩১  ১৭ ডিচেম্বৰ ২০১০) দক্ষিণৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৯৭৩ চনত সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী৷

ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ সদস্য হিচাপে ১৯৮৯ চনত তিৰুভেৰুম্বুৰ সমষ্টিৰ পৰা তামিলনাডু বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়

 জীৱন আৰু কৰ্ম 
১৯৩১ চনৰ ৫ আগষ্টত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ কৰৈকালৰ সমীপৰ কোভিলপথুত (বৰ্তমান ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল পুডুচেৰীত) ধনলক্ষ্মী নামেৰে তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মাতৃ লক্ষ্মী ওৰফে আলামেলু স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত তিৰুচিৰাপল্লীৰ গোল্ডেন ৰকলৈ তেওঁ গুচি যায় লক্ষ্মীয়ে গোল্ডেন ৰক ৰেলৱে ৱৰ্কশ্বপৰ সমীপত ৰেল শ্ৰমিকৰ বাবে এটা কেণ্টিন আৰম্ভ কৰে কেণ্টিনলৈ অহা ৰেলৱেৰ শ্ৰমিকসকলে ধনলক্ষ্মীক "পাপ্পা" (সৰু ছোৱালী) বুলি মাতিছিল, যিটো তেওঁৰ নামৰ উৎপত্তি হৈ পৰিছিল কম বয়সতে পাপ্পাই মাক আৰু ৰেলৱেৰ শ্ৰমিকসকলৰ সৈতে কেইবাটাও আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰে

ধনলক্ষ্মীয়ে ১৯৪৫ চনত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰি মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই)লৈ গুচি যায় ১৯৪৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে চি পি আই নিষিদ্ধ কৰি দলটোৰ সদস্যসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে, যত ধনলক্ষ্মী, তেওঁৰ মাতৃ, লগতে দলৰ কেইবাজনো নেতাও গ্ৰেপ্তাৰ হয় কাৰাগাৰত যেতিয়া দলৰ সদস্যসকলে কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে উপবাসে লয়, তেতিয়া ২৩ দিন উপবাসে থকাৰ পিছত মাকৰ মৃত্যু হয় পাপ্পাক জেল কৰ্তৃপক্ষই মাকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত উপস্থিত থাকিবলৈ দিয়া নাছিল, কাৰণ তেওঁ পাৰ্টি এৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল

১৯৫২ চনত ধনলক্ষ্মীয়ে সহযোগী দলৰ সদস্য আৰ উমানাথক আত্মসন্মানী বিবাহত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁক পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়৷ ১৯৬৪ চনত তেওঁৰ দল দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ নতুনকৈ গঠিত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) (চিপিআই(এম)ত যোগদান কৰে ১৯৭৩ চনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থা সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয় আৰু ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা হয়

১৯৮৪ চনৰ তামিলনাডু বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত তিৰুভেৰুম্বুৰ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও পৰাস্ত হৈছিল ১৯৮৯ চনত নিৰ্বাচনত জয়ী হয় যদিও ১৯৯১ চনত পুনৰ পৰাস্ত হয়.

তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছিল৷ তাৰে এগৰাকী আছিল চিপিআই(এম)ৰ ৰাজনীতিবিদা আছিল৷ ২০১০ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত ট্ৰিচিত তেওঁৰ মৃত্যু হয় 

  

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
পাপ্পাম্মাল (, জন্ম: ১৯১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় খেতিয়ক তেওঁ তামিলনাডুত জৈৱিক কৃষি পদ্ধতিৰে খেতি কৰাৰ বাবে বিখ্যাত ১০৫ বছৰ বয়সতো তেওঁ এতিয়াও সক্ৰিয়ভাৱে কৃষিৰ লগত জড়িত সেয়ে তেওঁক কৃষি ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত আটাইতকৈ বয়সস্থ কৃষক বুলি অভিহিত কৰা হয় তেওঁক জৈৱিক কৃষি ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু তেওঁ তামিলনাডু কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা বিভাগৰ সৈতে জড়িত ১০৫ বছৰ বয়সতো তেওঁ প্ৰতিদিনে তেওঁৰ ২.৫ একৰ ভূমিত কাম কৰে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২১ চনত জৈৱিক কৃষিত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে

জীৱনী
১৯১৪ চনত তামিলনাডুৰ কোয়েম্বাটুৰৰ দেৱলপুৰম গাঁৱত এম. পাপ্পাম্মাল ওৰফে ৰংগাম্মালৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ মাতৃ ভেলাম্মাল আৰু পিতৃ মাৰুথাচলা মুদালিয়াৰ অতি কম বয়সতে তেওঁ পিতৃ-মাতৃক হেৰুৱাইছিল আৰু তেওঁ আৰু তেওঁৰ দুই ভনীয়েক তেওঁলোকৰ কোয়েম্বাটুৰৰ তেকমপট্টিত থকা আইতাকৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল তেওঁ এখন দোকান উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে লাভ কৰিছিল আৰু এটা ভোজনালয় খুলিছিল এই ব্যৱসায়বোৰৰ পৰা হোৱা লাভৰ পৰা তেওঁ গাওঁখনত প্ৰায় ১০ একৰ মাটি কিনিছিল তেওঁ নিজৰ ভনীয়েকৰ সন্তানকো ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল সময়ৰ লগত তেওঁ মাটিৰ এটা মুখ্য অংশ বিক্ৰী কৰিছিল কিন্তু জৈৱিক কৃষি কৰাৰ বাবে নিজৰ বাবে ২.৫ একৰ ৰাখিছিল

তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা, তিনি নাতি-নাতিনী আৰু দুগৰাকী আজু নাতি আছে তেওঁ ৰাতিপুৱা ৫:৩০ বজাত দিনটো আৰম্ভ কৰে তেওঁ প্ৰতিদিনে পুৱা ৬ বজাত তেওঁৰ খেতি পথাৰলৈ যায় আৰু দুপৰীয়ালৈকে কাম কৰে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে দাবী কৰে যে তেওঁৰ খাদ্যঅভ্যাস আৰু সক্ৰিয় জীৱনশৈলীয়ে তেওঁক স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখিছে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মতে পাপ্পাম্মাল প্ৰিয় খাদ্য হৈছে মটন বিৰিয়ানী আৰু তেওঁৰ খাদ্যৰ সৈতে যথেষ্ট সেউজীয়া শাক-পাচলি খায় তেওঁ খাদ্য গৰমে গৰমে পাতত খায় আৰু কোনো প্লেট জাতীয় পাত্ৰ ব্যৱহাৰ নকৰে তেওঁ চাহ বা কফি গ্ৰহণ নকৰে আৰু গৰম পানী পান কৰে তেওঁ ভৱানী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত থেক্কামপট্টিৰ গাৱঁৰ নিজা মাটিত জৈৱ কৃষি পদ্ধতিৰে ডাইল, মাহ জাতীয় শস্য, বাজ্ৰা, ঋতুগত শাক-পাচলিৰ খেতি কৰে

ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৫৯ চনত তেওঁ থেক্কামপট্টি পঞ্চায়তৰ ৱাৰ্ড সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল তেওঁ কৰমাদৈ পঞ্চায়ত সংঘৰ কাউঞ্চিলাৰ হিচাপেও নিৰ্বাচিত হৈছিল তেওঁ দ্ৰাবিড় মুনেত্ৰা কাঝাগাম (ডিএমকে)ৰ সদস্য আৰু এম. কৰুণানিধিৰ অনুৰাগী

বঁটা আৰু সন্মান
২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে জৈৱিক কৃষিত তেওঁৰ ভূমিকাৰ বাবে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
পাপ্পি প্ৰেগনেন্সি চিনড্ৰম (পিপিএছ) () হ'ল মানুহৰ এক মানসিক ৰোগ যিটো গণ উন্মাদৰ ফলত হয় পি.পি.এছ.-ত আক্ৰান্ত লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে কুকুৰে কামুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পেটৰ ভিতৰত কুকুৰ পোৱালী জন্ম হয় এই চিনড্ৰমটো ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গাঁওসমূহত স্থানীয়ভাৱে থকা বুলি ধাৰণা কৰা হয় কিছুমান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে পি.পি.এছ.-এ সংস্কৃতি-আৱদ্ধ ব্যাধিৰ মান পূৰণ কৰে

ডাইনী চিকিৎসকে মৌখিক নিৰাময় আগবঢ়ায়, যিয়ে কুকুৰ পোৱালিবোৰক দ্ৰৱীভূত কৰিব বুলি দাবী কৰে ভাৰতৰ চিকিৎসকসকলে জনসাধাৰণক এই অৱস্থাটো অসম্ভৱ আৰু এক অন্ধবিশ্বাস, আৰু ইয়াক জলাতংক ৰোগতকৈ বিপদজনক বুলি জ্ঞান দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে

 বৰ্ণনা 
পাপ্পি প্ৰেগনেন্সি চিনড্ৰম (পিপিএছ) হ'ল মানুহৰ এক মানসিক ৰোগ যিটো গণ উন্মাদৰ ফলত হয় পি.পি.এছ.-ত আক্ৰান্ত লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে কুকুৰে কামুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁলোকৰ পেটৰ ভিতৰত কুকুৰ পোৱালি জন্ম হয় আক্ৰমণৰ সময়ত কুকুৰটো যৌন উত্তেজনাপূৰ্ণ হ'লে ইয়াৰ সম্ভাৱনা বিশেষভাৱে থাকে বুলি কোৱা হয় ভুক্তভোগীসকলে কুকুৰৰ দৰে ভুকে বুলি কোৱা হয় আৰু পানী চাই থকাৰ সময়ত বা তেওঁলোকৰ পেটত ভুকাৰ  সময়ত তেওঁলোকৰ পেটত থকা কুকুৰ পোৱালিটো দেখিবলৈ পোৱা যায় বুলি কোৱা হয় বিশ্বাস কৰা হয় যে ভুক্তভোগীসকল অৱশেষত মৃত্যুবৰণ কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ পুৰুষসকলৰ যিসকলে লিংগৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ কুকুৰ পোৱালি জন্ম দিব ডাইনী চিকিৎসকসকলে মৌখিক চিকিৎসা প্ৰদান কৰে, যিয়ে কুকুৰ পোৱালীবোৰক দ্ৰৱীভূত কৰিব বুলি দাবী কৰে আৰু তেওঁলোকক পাচন তন্ত্ৰ মাজেৰে পাৰ হ'বলৈ আৰু "ৰোগীৰ অজ্ঞাততাত" নিষ্কাশিত হ'বলৈ অনুমতি দিয়ে

 মহামাৰী বিজ্ঞান 
অসম, বিহাৰ, ছত্তীশগড়, ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগকে ধৰি ভাৰতৰ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গাঁওসমূহত এই চিনড্ৰমটো স্থানীয় বুলি ভবা হয় আৰু হাজাৰ হাজাৰ লোক ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত শিক্ষাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ কম থকা অঞ্চলসমূহত ই বহু বেছি প্ৰচলিত কিছুমান মনোৰোগ বিশেষজ্ঞই বিশ্বাস কৰে যে পি.পি.এছ.-এ সংস্কৃতি-আৱদ্ধ ব্যাধিৰ মান পূৰণ কৰে

 শিক্ষা 
ভাৰতৰ চিকিৎসকসকলে জনসাধাৰণক এই অৱস্থা অসম্ভৱ আৰু এক অন্ধবিশ্বাস বুলি জ্ঞান দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে এই অৱস্থাটো বিশ্বাস কৰাটো বিপজ্জনক হব পাৰে, কিয়নো এজন ব্যক্তি কামোৰৰ পিছত জলাতংক ৰোগত আক্ৰান্ত হব পাৰে, আৰু ডাইনী চিকিৎসকৰ চিকিৎসা লোৱাটোৱে চিকিৎসাৰ বাবে বিলম্ব ঘটাব পাৰে বেছিভাগ ৰোগীকে মানসিক সেৱালৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰোগীয়ে লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই জলাতংক প্ৰতিৰোধী ঔষধ গ্ৰহণ কৰাত ব্যৰ্থ হয়, তেওঁলোকে ভাবি লয় যে তেওঁলোক কুকুৰ পোৱালিৰে গৰ্ভৱতী আৰু লোক চিকিৎসাই তেওঁলোকক নিৰাময় কৰিবএই ভুল বিশ্বাস আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে ডাইনী চিকিৎসকে, যিয়ে কয় যে ৰোগীয়ে মানক চিকিৎসা বিচাৰিলে তেওঁলোকৰ ঔষধ বিফল হব

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অন্ধবিশ্বাস
পাপৰি বসু (বাংলা: পাপড়ি বসু) এগৰাকী বাংলাদেশী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, শিক্ষয়িত্ৰী, সমাজকৰ্মী আৰু নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী ২০১৯ চনত তেওঁ বেগম ৰকেয়া পদক সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল 

জীৱনী

বসু ১৯৫৬ চনৰ ২ মাৰ্চত কুমিল্লাত প্ৰমথ চন্দ্ৰ ধৰ আৰু মায়া ধৰৰ সন্তান হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰে যেতিয়া তেওঁ অষ্টম শ্ৰেণীত আছিল, তেওঁ পাকিস্তান চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে পাঠ্যপুথি অপসাৰণৰ দাবীত প্ৰতিবাদৰ নেতৃত্ব দিছিল তেওঁ কুমিল্লা শিক্ষা পৰিষদৰ সন্মুখত অনশন কৰিছিল

বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাত, বসুৱে সীমান্ত পাৰ হৈ ত্ৰিপুৰালৈ গৈছিল তাত তেওঁলোকে এটা সাংস্কৃতিক সংগঠন গঠন কৰিছিল তেওঁলোকে অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰি উপাৰ্জিত ধন আঘাতপ্ৰাপ্ত মুক্তিযোদ্ধাসকলৰ চিকিৎসাৰ বাবে দান কৰিছিল

বসুৰ মোমায়েক নীতীশ ৰায় চৌধুৰী আকাশবাণীৰ সংবাদদাতা আছিল তেওঁ তেওঁ মোমায়েকক সংবাদ সম্পাদনা কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু নিজেও প্ৰবন্ধ লিখিছিল তেওঁৰ "মানৱিকতাৰ প্ৰশ্নে ইন্দিৰাজী" শীৰ্ষক প্ৰবন্ধ আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকাত প্ৰকাশ পাইছিল

মুক্তিযুদ্ধৰ পিছত, বসু বাংলাদেশলৈ উভতি আহিছিল তেওঁ ১৯৭২ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈছিল আৰু ১৯৭৪ চনত কুমিল্লা চৰকাৰী মহিলা কলেজৰ পৰা উচ্চ মাধ্যমিক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈছিল তাৰ পিছত, তেওঁ চিটাগাং বিশ্ববিদ্যালয়ত ভৰ্তি হৈ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল তাৰ পিছত, তেওঁ কুমিল্লাৰ ইস্পাহানি পাব্লিক স্কুল এণ্ড কলেজত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিছিল পিছত, তেওঁ চাকৰি ত্যাগ কৰি সমাজকল্যাণৰ কামত নিজকে নিয়োজিত কৰিছিল

তেওঁ বাংলাদেশ পৰিয়াল পৰিকল্পনা সংঘৰ সহ-সভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল তেওঁ মহিলাসকলৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰতো কাম কৰিছিল

বসুৱে ২০১৯ চনত মহিলাসকলৰ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে বেগম ৰোকেয়া পদক লাভ কৰিছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখিকা
পাপৰি হৈছে ১৯৮৬ চনত মু্ক্তিপ্ৰাপ্ত জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পাটকাই ফিল্মছৰ বেনাৰত শৈলধৰ বৰুৱা আৰু জাহ্নু বৰুৱাই প্ৰযোজনা কৰা বোলছবিখনত মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰে গোপী দেশাই, সুশীল গোস্বামী আৰু বিজু ফুকনে

কাহিনী
১৯৮৩ চনৰ নিৰ্বাচন আৰু অসম আন্দোলনৰ ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ পটভূমিত কাহিনীটো নিৰ্মিত পাপৰি (গোপী দেশাই) এগৰাকী গাঁৱলীয়া বিবাহিতা মহিলা শিক্ষক স্বামী বিনোদ (সুশীল গোস্বামী) আৰু ৯ বছৰীয়া জীয়েক দীপাৰ সৈতে তেওঁ থাকে ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ মাজত সোমাই থকা পাপৰিয়ে তাইৰ ঘৰৰ নিচেই বাহিৰতে লাহে লাহে অস্থিৰ হৈ অহা ৰাজনৈতিক পৰিৱশৰ কথা একো নাজানে ঘটনাক্ৰমে জীয়েক দীপাৰ পেৰেলাইছিছ হৈ চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয় আৰু স্বামী বিনোদ এজন ৰাজনৈতিক নেতাৰ হত্যাৰ গোচৰত মিছাকৈ অভিযুক্ত হয় এজন আৰক্ষী বিষয়াই (বিজু ফুকন) প্ৰকৃত হত্যাকাৰীক ধৰা পেলায় যদিও গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব নোৱাৰে, কিয়নো হত্যাকাৰীজনে ৰাজনৈতিক সুৰক্ষা লাভ কৰি থাকে এনেতে পাপৰিকো ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰা হয় আৰু এই গোচৰতো বিনোদেই পুনৰ অভিযুক্ত হয় বোলছবিখনৰ শেষত কোৱা হয় যে, অৱশেষত বিনোদ সকলো অভিযোগৰপৰা মুক্ত হয় আৰু আৰক্ষী বিষয়াজনে পদোন্নতি লাভ কৰে

অভিনয়ত
গোপী দেশাই (চৰিত্ৰ - পাপৰি)
সুশীল গোস্বামী (চৰিত্ৰ - বিনোদ)
বিজু ফুকন (আৰক্ষী বিষয়া)
চেতনা দাস
হেমেন চৌধুৰী
আব্দুল মজিদ
দুলাল ৰয়
ৰুণজুণ
অমূল্য কাকতী

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
জাহ্নু বৰুৱাৰ ৱেবছাইট 

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ