marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ () শংকৰোত্তৰ যুগৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চৰিতকাৰ আৰু নাট্যকাৰ তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ ৰ জীৱনভিত্তিক চৰিতপুথি লিখাৰ লগতে একাধিক নাট ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰি থৈ গৈছে তেওঁ দৈত্যাৰি ঠাকুৰ মাধৱদেৱৰ ভাগিনীয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ
বংশ পৰিচয়
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ মাধৱদেৱৰ ভাগিন ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ৷ ৰামচৰণৰ তিনি পুত্ৰ দৈত্যাৰি, ত্ৰিপুৰাৰি আৰু নৰহৰি৷ দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল৷ প্ৰথমাৱস্থাত বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰীয়া মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই তেওঁক সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ মেধি পাতিছিল৷ পিছত পিতৃ ৰামচৰণৰ নিৰ্দেশত কাষৰীয়া ঠাই বামুণালৈ গৈ সত্ৰ পাতে৷ এইখনেই তেওঁ স্থাপন কৰা প্ৰথম সত্ৰ৷ ইয়াৰ পাছত তেওঁ জামলাই, মালচা, খেকাপাৰা, লুকী আদিত সত্ৰ পাতে৷ জীৱনৰ শেষ কালছোৱা তেওঁ কোচবেহাৰৰ মধুপুৰত বাস কৰিছিল৷

দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ বংশলতা এনে ধৰণৰ:- 

চক্ৰপাণিহৰিসৰস্বতীহৰিপালৰামপালজয়পালকৃষ্ণপালকৃপাল গয়াপাল বা ৰামদাসৰামচৰণ ঠাকুৰদৈত্যাৰি, ত্ৰিপুৰাৰি, নৰহৰি৷
গয়াপালৰ পত্নী উৰ্বশী মাধৱদেৱৰ ভনীয়েক আছিল৷

 সাহিত্য কৰ্ম 
দৈত্যাৰি ঠাকুৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধৱদেৱ চৰিত্ৰ নামে এখনি চৰিত পুথি ৰচনা কৰে এই পুথিখন তেওঁ বেহাৰৰ  মধুপুৰ থাকোঁতে লিখিছিল৷ পুথিখন ৰচনা কৰোঁতে তেওঁ পিতৃ ৰামচৰণ ঠাকুৰ আৰু মধুপুৰ সত্ৰৰ প্ৰথমজন সত্ৰীয়া বুঢ়ীৰ পো গোবোন্দ আতৈৰ পৰা সহায় পাইছিল৷ পিছত এই পুথিখন হৰিবিলাস আগৰৱালাই ১৯০০ চনত ছপা কৰি প্ৰকাশ কৰে৷  সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে যে "দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ চৰিত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰযোগ্য, অতিপ্ৰাকৃত ঘটনাও বৰ বিশেষ নাই"

ঠাকুৰ ৰচিত নাট দুখন হ'ল- নৃসিংহ যাত্ৰা  আৰু  স্যমন্ত হৰণ  এই নাট দুখনৰ কলাকৌশলত বৰ বিশেষ গুৰুত্ব দেখিবলৈ পোৱা নাযায় যদিও গীতবোৰ যথেষ্ট আকৰ্ষণীয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দৈনন্দিন বাৰ্তা এখন দৈনিক অসমীয়া বাতৰিকাকত কাকতখনৰ মুখ্য সম্পাদক নৰেন হাজৰিকা আৰু সম্পাদক শংকৰ গোহাঞি কাকতখন গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা একেসময়তে প্ৰকাশিত হয় কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১০ চনত কাকতখনত মুঠ ১২খন পৃষ্ঠা সন্নিবিষ্ট থাকে বিভিন্ন বাতৰি আৰু প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ হয় কাকতখনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
দৈনিক অগ্ৰদূত () হৈছে অসমৰ এখন অসমীয়া ভাষাৰ বাতৰি কাকত কাকতখন গুৱাহাটী, যোৰহাট আৰু তেজপুৰৰ পৰা প্ৰকাশিত হয় দৈনিক অগ্ৰদূতৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ দিছপুৰত অৱস্থিত 

অগ্ৰদূত পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰাইভেট লিমিটেড হৈছে কাকত খনৰ প্ৰকাশক এই কাকতখনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো আছে কাকতখনত মুঠ ১৬খন পৃষ্ঠা সন্নিবিষ্ট থাকে, যত প্ৰত্যেক পৃষ্ঠা অনুসৰি বাতৰিৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰ শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয়

লগতে চাওক
অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ

বাহ্যিক সংযোগ
ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
দৈনিক অসম () হৈছে অসমৰ এখন পুৰণি অসমীয়া বাতৰি কাকত কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৬৫ চনৰ ৪ আগষ্টত স্বৰ্গীয় ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাৰ একান্ত প্ৰচেষ্টাৰ ফলত এই বাতৰি কাকতৰ জন্ম হয় গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা কাকতখন প্ৰকাশিত হয় 

দ্যা আছাম ট্ৰিবিউন পাব্লিচাৰ্ছ হৈছে কাকতখনৰ প্ৰকাশক কাকতখনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ এই কাকতখনত ১৪খন পৃষ্ঠা সন্নিবিষ্ট থাকে, যত প্ৰত্যেক পৃষ্ঠা অনুসৰি বাতৰিৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰ শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয়

লগতে চাওক
অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ
দৈনিক জনমভূমি
আমাৰ অসম
অসমীয়া খবৰ
অসমীয়া প্ৰতিদিন

 তথ্য সংগ্ৰহ 

বাহ্যিক সংযোগ
 ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
দৈনিক গণ অধিকাৰ অসমৰ এখন অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত এই কাকতখন গুৱাহাটী আৰু শিলচৰৰ পৰা প্ৰকাশিত হয় কাকতখনৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় গুৱাহাটীৰ হাতীগাঁৱত অৱস্থিত গণ অধিকাৰ প্ৰথম প্ৰকাশ পায় ১৯৯৪ চনত পষেকীয়া কাকত হিচাপে এইখন কাকতৰ মুখ্য সম্পাদক ড জাকিৰ হুছেইন আৰু ইউনিটী মিডিয়া এণ্ড ইনফ্ৰাষ্ট্ৰাকচাৰ লিমিটেড হৈছে কাকত খনৰ প্ৰকাশক

দৈনিক গণ অধিকাৰৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ আৰম্ভ হয় ২০১১ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা বৰ্তমানেও কাকতখন কোনোধৰণৰ বিৰতি নোহোৱাকৈ প্ৰকাশ পাই আছে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
দৈনিক চুটি বুদ্ধি হৈছে অসমীয়া বিদ্ৰূপাত্মক হাস্যৰসৰ () ৱেবছাইট সমাজ, ৰাজনীতি, শিক্ষা আদি সম্পৰ্কীয় ব্যঙ্গাত্মক, প্ৰহসন লিখনীৰ উপৰি কৌতুক, কাৰ্টুন, সাধু, আন ভাষাৰ তেনে লিখনিৰ অসমীয়া অনুবাদ আদি ইয়াত প্ৰকাশ কৰা হয় ২০১১ চনৰ ১০ অক্টোবৰত এই ৱেবছাইটটো মুকলি কৰা হয় ৱেবছাইটটোৰ উদ্দেশ্য হাস্যৰসৰ যোগান আৰু আত্ম-সমালোচনাৰ সোৱাদ প্ৰদান

ইয়াৰ লেখকসকল
250দৈনিক চুটি বুদ্ধিৰ মুখ্য পৃষ্ঠা
ৱেবছাইটটোৰ নিয়মীয়া লেখকসকলৰ উপৰি আন যিকোনো লেখক বা ব্যক্তিয়ে ইয়াত প্ৰকাশৰ বাবে লেখা ইমেইল যোগে পঠিয়াব পাৰে গান জ্যোতি সন্দিকৈ ছদ্মনামেৰে এজন লেখক ইয়াৰ সম্পাদক

বিশেষ মন্তব্য
 দীগন্ত ওজা, কাৰ্যবাহী সম্পাদক, সাতসৰী

ৱেবছাইটটোৰ কেইটামান দিশ আৰু আঁচনি

সাধু প্ৰকাশ আৰু সংগ্ৰহৰ ব্যৱস্থা ইয়াৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:পোখালি
দৈনিক জনমভূমি () হৈছে এখন অসমীয়া ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত যোৰহাটৰ তুলসী নাৰায়ণ শৰ্মা পথত অৱস্থিত জনমভূমি গ্ৰুপ অফ পাব্লিকেশ্যন নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে এই বাতৰি কাকতখন প্ৰকাশ কৰে এই বাতৰি কাকতখন সমসাময়িকভাৱে গুৱাহাটী, যোৰহাট আৰু তিনিচুকীয়াৰ পৰা প্ৰকাশ পাই আহিছে ১৯৭২ চনত দৈনিক জনমভূমি কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায় ২০০৪ চনৰ পৰা কাকতখনৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণটো গুৱাহাটী আৰু তৃতীয় সংস্কৰণটো তিনিচুকীয়াৰ পৰা প্ৰকাশ পায় আহিছে ২০২২ চনৰ ১জুনত কাকতখনে ৫০ টা বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰে

প্ৰকাশ
১৯৭২ চনত যোৰহাটৰ পৰা দৈনিক জনমভূমি কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায় কনক চন্দ্ৰ ডেকা আৰু দেৱেশ্বৰ শৰ্মাই যুটীয়াভাৱে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল প্ৰথমতে বাতৰি কাকতখন কেৱল যোৰহাটৰ পৰাহে প্ৰকাশ পাইছিল কাকতখনৰ প্ৰচলন আৰু জনপ্ৰিয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৰ্তমান ইয়াক একেলগে তিনিচুকীয়া, যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হয়

সমল
এই কাকতখনে অসমক কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ পূব ভাৰতৰ বিষয়ে লগতে কিছু পৰিমাণে আন্তৰ্জাতিক বা-বাতৰি, আলোকচিত্ৰ আদি পৰিবেশন কৰি আহিছে দৈনিক জনমভূমিৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ ইয়াৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণটো বিনামূলীয়া আৰু বিশ্বৰ যিকোনো ঠাইৰপৰা ইয়াক পঢ়িব পৰা যায় 

কাকতখনত সাধাৰণতে ১৪টা পৃষ্ঠা সন্নিবিষ্ট থাকে প্ৰত্যেক পৃষ্ঠা অনুসৰি বাতৰিৰ প্ৰকাৰবোৰ শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয় পৃষ্ঠাসমূহ সাধাৰণতে আঞ্চলিক বাতৰি, সম্পাদকীয় শিতান, সাহিত্য, আন্তৰ্জাতিক বাতৰি, খেল-জগত আদিৰ দৰে ভাগত বিভক্ত থাকে 

 পৰিপূৰক সমূহ
মুখ্য বাতৰিকাকতখনৰ বাহিৰেও, কাকতখনে সময়ে সময়ে কিছুমান পৰিপূৰিকা প্ৰকাশ কৰি আহিছে, তাৰে কেইখনমান হৈছে:
 বসুন্ধৰা: এইখন প্ৰত্যেক দেওবাৰে নিয়মিতভাৱে প্ৰকাশ পায় 
প্ৰান্তৰ: কাকতখনৰ এই পৰিপূৰিকা প্ৰত্যেক বুধবাৰে প্ৰকাশ হয়

লগতে চাওক
অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
বৰ্তমান এই কাকত খনৰ পৃষ্ঠাৰ সংখ্য়া ১৬
দৈনিক বাতৰি হ'ল যোৰহাট জিলাৰপৰা অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত অসমৰ প্ৰথমখন দৈনিক বাতৰি কাকত   ১৮৮০ৰ দশকত ৰায়বাহাদুৰ শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱাই অসমৰ যোৰহাট জিলাত ঠেঙাল ভৱন নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু ১৯২৯ চনত তেওঁ ইয়াতেই এটা ছপাশাল বহুৱায় প্ৰথমতে, ইয়াৰ পৰা সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত এখন প্ৰকাশ পাইছিল এই ছপাশালটোৰ পৰাই ১৯৩৫ চনৰ ১২ আগষ্টত প্ৰথম অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত দৈনিক বাতৰি প্ৰকাশ হৈছিল কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন

প্ৰকাশ
দৈনিক বাতৰি কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৩৫ চনত  

সমল
দৈনিক বাতৰিয়েই ৰয়টাৰ, এচোছিয়েট প্ৰেছ আদি বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানৰ বাতৰি কিনি সেয়া অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰাৰ নিদৰ্শন প্ৰথমে দাঙি ধৰিছিল আৰু এই কাকতখনক নিৰ্ভৰ কৰিয়েই বহু সাংবাদিকে সাংবাদিকতাক পেছা ৰূপে গ্ৰহণ কৰিছিল

লগতে চাওক
অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া বাতৰি কাকত
দৈয়ন দিয়া() অসমীয়া সমাজৰ বিবাহৰ এক পালনীয় আচাৰ৷ দৰা কইনা দুয়োৰে ঘৰতে এই আচাৰ পালন কৰে৷ ই সম্পূৰ্ণ নাৰীকেন্দ্ৰিক লোকাচাৰ৷ অসমীয়া সমাজত বিয়া বিভিন্ন পৰ্বৰ মাজেৰে শেষ হয়৷ তাৰ ভিতৰৰে দৈয়ন দিয়াও এক পৰ্ব যদিও আজিকালি বহুতে এই পৰ্ব পালন নকৰাকৈ থকা দেখা যায়৷ দৈয়ন দিয়াৰ সময় কাহিলি পুৱা৷ বিয়াৰ দিনা চৰাই-চিৰিকটি বাহৰ পৰা বাজলৈ ওলোৱাৰ আগতে দৰা বা কইনাক দৈয়ন দিয়া হয়৷

সামগ্ৰী
দৈয়ন দিয়াৰ বাবে কেইবিধমান সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন৷ এখন কাঁহৰ কাঁহীত আগগুৰি নকটা পাণ কেইখিলামান, তিল আৰু বাতি এটাত দৈ অলপ লব লাগে৷ কলপাত, পটাগুটি, পানী তোলা ঘট, দুণৰিত চাকি জ্বলাই পীৰাৰ কাষতে থব লাগে৷
নিয়ম
দৰা বা কইনা শোৱা কোঠাৰ দুৱাৰমুখত পীৰা এখন পাৰি দৰা বা কইনাক বহুওৱা হয়৷ কোনো কোনোৱে কইনাক ডাংকোলাকৈ ডাঙি আনি পীৰাত বহুৱায়৷ দুৱাৰত ওলমি থকা পৰ্দাৰ সিপাৰে মাক বা খুৰীয়েক থাকে৷ পৰ্দা নাথাকিলে দৈয়ন লওঁতাৰ মুখ নেদেখাকৈ এগৰাকী আয়তীয়ে এখন চাদৰ ওলোমাই ধৰে৷ দৈয়ন দিওঁতে দিওঁতাই  লওঁতাৰ মুখ দেখা পাব নালাগে৷ দৈয়নৰ কাঁহীখনৰ পৰা তিল মিলোৱা দৈত পাণ দুখিলা জুবুৰিয়াই পৰ্দাৰ ইপাৰৰ পৰা মাকে পৰ্দাৰ দুয়োকাষে হাত সুমুৱাই কইনা বা দৰাৰ গাল, আঁঠু আৰু পৰা ভৰিপতাত সানি দিয়ে৷ এনেদৰে তিনিবাৰ দিব লাগে৷ এনেদৰে দি প্ৰতিবাৰে পাণখিলা মাকে নিজৰ গাৰ ফালে আনিব লাগে৷ ইয়াৰ পিছত আমাশা আৰু চাকিশা দিয়ে৷ তাৰপিছত দৈয়ন লওঁতাৰ মূৰত চাউল ছটিয়াই দিয়ে৷ আয়তীয়ে বাৰে বাৰে উৰুলি দিয়ে৷ লগতে বিয়ানামো গায়৷ নামতী-আই নামৰ বিয়ানামৰ পুথিখনত বিয়াৰ বিভিন্ন পৰ্বৰ নাম সন্নিৱিষ্ট কৰা আছে৷ আয়তীৰ উৰুলিত বিয়াঘৰৰ সকলোৱে সাৰ পাই উঠি দৈয়ন দিয়া ঠাইলৈ আহি দৰা বা কইনাৰ গাত দৈ সানে৷ তাৰপিছত সকলোৱে খেদা-খেদি কৰি ইটোৱে সিটোৰ গাত দৈ সানি ধেমালি কৰে৷ কিছুমান সমাজত পালনীয় আচাৰ কিছু পৃথককৈ কৰা হয়৷ অসমৰ কৈৱৰ্ত সমাজত কাঁহৰ বাতিত দৈ লৈ পোনতে সাতগৰাকী আয়তীয়ে দৰা বা কইনাৰ গাত দৈয়ন দিয়ে৷ শেষত মাকে দিয়ে৷ দৈয়ন দিয়াৰ পিছত মাকে ৰিহাৰ আঁচলেৰে ধৰি দৰা বা কইনাক পীৰাৰ পৰা সাতখোজ আগলৈ নমাই আনে৷ তাৰপিছত দৰা কইনাই মাকক সেৱা কৰে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
দৈৱকী হৈছে দেৱক ৰজাৰ কন্যা আৰু বাসুদেৱৰ ভাৰ্যা আৰু কৃষ্ণ তথা বলোৰামৰ মাতৃ 

 বিবাহ 
বাসুদেৱ আৰু দৈৱকীৰ ঘোঁৰা গাড়ীত গমন
বিবাহ সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত, কংসই ভনীয়েকক মথুৰালৈ বিদায় দিয়াৰ মুহূৰ্ততে এক আকাশবাণী যোগে কংসক অৱগত কৰা হ'ল যে দৈৱকী আৰু বাসুদেৱৰ অষ্টম পুত্ৰৰ হাতত কংসৰ মৃত্যু হ'ব এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈ কংসই দৈৱকীক বধ কৰিবলৈ উদ্দ্যত হয় কংসক বাধা দি বাসুদেৱে তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো সন্তানকে কংসলৈ বুলি অৰ্পণ কৰা হ'ব বুলি কথা দিয়ে আৰু দুয়ো কংসৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ ৰয়

 কাৰাগাৰৰ জীৱন 
কৃষ্ণৰ জন্ম আৰু কাৰাগাৰৰ পৰা স্থানান্তৰ
দৈৱকী আৰু বাসুদেৱ অনকাদুন্দুভি কংসৰ কাৰাগাৰৰ বন্দী আছিল দৈৱকীৰ বিদায় ক্ষণতে আকাশ মাৰ্গৰ পৰা শুনা বাৰ্তাত ক্ৰোধান্বিত হৈ কংসই বাসুদেৱৰ কথা মতে দৈৱকীক বধ নকৰি নাৰদৰ বুদ্ধি মতে বন্দী কৰি থয় তেওঁৰ ছটাকৈ সন্তানক বধ কৰাৰ পিছত সপ্তমটো সন্তান বলোৰামৰ ৰোহিনীৰ গৰ্ভৰে জন্ম হয়

কংসই বধ কৰা দৈৱকীৰ সন্তান কেইজন আছিল দৈৱকীৰ সন্তান কেইজন আছিল কীৰ্তিমত, সুসেন, উদয়িন, ভদ্ৰসেন, ৰিজুদাস আৰু ভদ্ৰদেহ

দৈৱকীয়ে শীঘ্ৰেই ৰোহিনীৰ মাধ্যমেৰে বলোৰামক জন্ম দিয়ে আৰু কৃষ্ণক যশোদাৰ কন্যাৰ সৈতে সলনি কৰে য'ত নেকি বলোৰাম আৰু কৃষ্ণ আছিল দেৱতা বিষ্ণু আৰু শেষ নাগৰ অৱতাৰ নন্দ-যশোদাৰ কন্যা যোগমায়াক কংসই বধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত দৈৱকীয়ে বিদ্ৰোহ কৰে যদিও কংসই যোগমায়াক শিলত ঠেকেচি মাৰিবলৈ লওঁতেই তেওঁ দেৱীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি কংসক কয়, মুৰ্খ, তোৰ কাল ইতিমধ্যেই অন্যস্থানত জন্ম হৈছে আৰু লগেলগে তেওঁ পৰলোকত অন্তৰ্ধান হৈ পৰে

কংস বধৰ পিছতেই বাসুদেৱ আৰু দৈৱকী কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হয়
 সদগৰ্ভৰ মুক্তি 
কৃষ্ণই তেওঁৰ গুৰু সন্দিপানীৰ পুত্ৰক পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ কথা শুনি দৈৱকীয়েও নিজৰ সন্তান কেইটাক চাবলৈ ইচ্ছা কৰে কৃষ্ণই তেওঁৰ অনুৰোধ মানি লয় আৰু শিশুসকলক পাটালাৰ পৰা দৈৱকীৰ ওচৰলৈ লৈ আহে দৈৱকীয়ে তেওঁলোকক মাতৃ দুগ্ধ পান কৰাই আৰু তেওঁলোকে স্বৰ্গ লাভ কৰে

 মৃত্যু 
যদু বংশৰ ধংশৰ সময়ত বাসুদেৱৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ চিতাত দৈৱকীয়ে বাসুদেৱৰ আন কেইগৰাকী পত্নী ৰোহিনী, ভদ্ৰা আৰু মাদিৰা সহ আত্মজাহ দিয়ে

 টোকা 

 তথ্যউৎস 

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰ () অসমীয়া সাহিত্যৰ পাঠক সমাজত এগৰাকী ঔপন্যাসিক হিচাপে সুপৰিচিত ছাত্ৰাবস্থাৰ পৰাই সাহিত্য চৰ্চা কৰা তলুকদাৰে ঔপন্যাসৰ উপৰিও গল্প আৰু কবিতাও ৰচনা কৰিছিল অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ মুখপত্ৰ 'মিলন'ৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু প্ৰকাশত তেওঁ আগভাগ লৈছিল ছাত্ৰ সন্মিলনৰ অন্য এখন মুখপত্ৰ তিনিমহীয়া 'জনমভূমি'ৰ সম্পাদক আছিল 

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰৰ জন্ম হয় ১৯০০ চনত নলবাৰীৰ ওচৰৰ উলাবৰী গাঁৱত তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল জগতচন্দ্ৰ তালুকদাৰ 

শিক্ষা
কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি কটন কলেজত নাম লগায়অসমীয়া জীৱনী অভিধান,সম্পা:শিৱনাথ বৰ্মন, তৃতীয় সংস্কৰণ ২০০৯ চন,পৃষ্ঠা নং ১০৬

চাকৰি জীৱন
পেছাত এজন কেৰাণী হিচাপে কৰ্মৰত আছিলঅসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সম্পা: সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, সপ্তম সংস্কৰণ ১৯৯৬, পৃষ্ঠা নং: ৩২০

সাহিত্যৰাজি

উপন্যাস
অপূৰ্ণ
ধূঁৱলী-কুঁৱলী(১৯২২)
বিদ্ৰোহী(১৯৩৯)
আদৰ্শ-পাঠ
আগ্নেয়গিৰি(১৯২৪)
দুনীয়া(১৯৬৩)অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা,সম্পা:মহেশ্বৰ নেওগ,পঞ্চদশ তাঙৰণ:২০১৮ পৃষ্ঠা নং ৩০০

কবিতা পুথি
প্ৰেম-পট(১৯২২)
কুঁহিমলা(১৯২৩)
সৌন্দৰ্য(১৯৩০)অসমীয়া কবি আৰু কবিতা,সম্পা:কৰবি ডেকা হাজৰিকা,তৃতীয় বনলতা সংস্কৰণ:২০১৯,পৃষ্ঠা নং ৭২

গল্প
ষোল্ল অনা
ঢেঁকীপ্ৰিয়া
ভেকুলী
ফটাচোলা
লাকি-লুকাঅসমীয়া চুটিগল্পৰ অধ্যয়ন,সম্পা:প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা,পুনৰ মুদ্ৰণ ২০১৭,পৃষ্ঠা নং ৩৮৯

নাটক
ৰাধা-ৰুক্মিণী(১৯২০)
বামুণী-কোঁৱৰ(১৯২৩)
অসম প্ৰতিভা(১৯২৩)
ভাস্কৰবৰ্মা(১৯৩৫)
লহঙা(১৯২৫)অসমীয়া জীৱনী অভিধান,সম্পা:শিৱনাথ বৰ্মন, তৃতীয় সংস্কৰণ ২০০৯ চন,পৃষ্ঠা নং ১০৬

মৃত্যু
১৯৬৭ চনত তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিলঅসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সম্পা: সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, সপ্তম সংস্কৰণ ১৯৯৬, পৃষ্ঠা নং: ৩২০

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
দো বিঘা জমিন (, অৰ্থ: দুই বিঘা মাটি) ১৯৫৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন হিন্দী ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বিমল ৰয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰখন ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বঙালী কবিতা "দুই বিঘা জমি"ৰ ওপৰত আধাৰিত চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বলৰাজ সাহানী আৰু নিৰূপা ৰয়ে চলচ্চিত্ৰখনৰ সমাজবাদী বিষয়বস্তুৰ বাবে ই ভাৰতৰ প্ৰাৰম্ভিক সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে

১৯৪৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ইটালীয়ান নিঅ'-ৰিয়েলিষ্টিক চিনেমা "বাইচাইকেল থীভ্ছ"ৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ বিমল ৰয়ে দো বিঘা জমিন নিৰ্মাণ কৰে

অভিনয়শিল্পী

 বলৰাজ সাহানী (সম্ভু মাহেতো)
 নিৰূপা ৰয় (পাৰ্বতী মাহেতো "পাৰো")
 ৰতন কুমাৰ (কানহাইয়া মাহেতো)
 নানা পলশীকাৰ (গঙ্গু মাহেতো)
 মীনা কুমাৰী (ঠাকুৰানী)
 মেহমুদ (প্ৰীতম)
 জগদ্বীপ (লালু উস্তাদ)
 নাজিৰ হুছেইন (ৰিক্সা চালক)
 মুৰাদ (ঠাকুৰ হৰনাম সিং)

সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে সলিল চৌধুৰীয়ে আৰু গীতৰ কথা শৈলেন্দ্ৰৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত চৌধুৰীয়ে কয় যে ৰেড আৰ্মিৰ এটা মাৰ্চ গীতৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ আৰু ভৈৰৱী ৰাগৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁ অপনী কাহানী চোড় যা  ধৰতী কাহে পুকাৰ কে শীৰ্ষক গীতটিৰ সুৰ কৰিছিল

 গীত  কণ্ঠশিল্পী  "আজা ৰি আ, নিন্দিয়া তু আ" লতা মংগেশকাৰ "ধৰতী কাহে পুকাৰ কে, বীজ বিচা লে প্যাৰ কে" লতা মংগেশকাৰ, মান্না দে "হৰিয়ালা ছাৱন ঢোল বজাতা আয়া" লতা মংগেশকাৰ, মান্না দে "অজব তোৰি দুনীয়া" মহম্মদ ৰফি

বঁটা আৰু মনোনয়ন
প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (১৯৫৪)
বিজয়ী  শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
বিজয়ী  শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক  বিমল ৰয়
প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (ভাৰত)
বিজয়ী  শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ বাবে উৎকৰ্ষৰ সৰ্বভাৰতীয় মানপত্ৰ
সপ্তম কাঁ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (১৯৫৪)
বিজয়ী  প্ৰি ইণ্টাৰনেশ্যনেল (আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ)
মনোনীত  গ্ৰেণ্ড প্ৰাইজ (শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ)
কাৰলভি ভেৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ 
বিজয়ী  সামাজিক প্ৰগতিৰ বাবে পুৰস্কাৰ

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
দো-পিঁয়াজা দুখন ঠাইৰ দুটা পৃথক খাদ্যৰ নাম, এটা বৃহত্তৰ ইৰাণ অঞ্চলৰ আৰু এটা দক্ষিণ এছিয়াৰ ইয়াৰ দ্বাৰা সাধাৰণতে মাংস ভিত্তিক ৰেচিপিৰ এটা পৰিয়ালক বুজোৱা হয়, য'ত পিঁয়াজ প্ৰধান উপাদান হিচাপে থাকে ইয়াৰ নামৰ দুটা বিকল্প ব্যুৎপত্তিগত ব্যাখ্যা আছে 

পিঁয়াজ ৰন্ধা দুটা পৰ্যায়ত যোগ কৰা হয়: মেৰিনেডগ্ৰেভিত কাটি বা পিহি লোৱা আৰু গাৰ্নিচটপিং হিচাপে আচাৰ বা গাঢ়কৈ ভাজি কৰি  ৰেচিপিত পিঁয়াজ আৰু মাংস ২:১ অনুপাতত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে

এই খাদ্যত সাধাৰণতে মাংস, সাধাৰণতে গৰুৰ মাংস, কুকুৰাৰ মাংস, ভেৰা পোৱালি, মাটন বা মিছামাছৰ লগতো প্ৰস্তুত কৰা হয়;  কিন্তু ইয়াক নিৰামিষ শৈলীতো ভেন্দি আদি পাচলিৰ লগত প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি

ইতিহাস
এই খাদ্যৰ উৎপত্তি খোৰাছান (বৰ্তমানৰ ইৰাণ আৰু আফগানিস্তান)ত হৈছিল  (   ) :..----- মোগলে (১৫২৬-১৮৫৭) ইয়াক দক্ষিণ এছিয়াত প্ৰৱৰ্তন কৰি দক্ষিণ এছিয়াৰ বাকী দেশসমূহলৈ বিয়পি পৰিছে হায়দৰাবাদ, ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ কেইবাটাও অঞ্চলত আঞ্চলিক ৰূপৰ দো-পিঁয়াজী বিকশিত হৈছে 

এটা বিকল্প মোগল কিংবদন্তি অনুসৰি, মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৰবাৰী মোল্লা দো-পিঁয়াজাই ভুলবশতঃ এটা খাদ্যত বৃহৎ পৰিমাণৰ পিঁয়াজ যোগ কৰোঁতেই এই খাদ্যৰ সৃষ্টি হৈছিল এই কিংবদন্তিটোক কাল্পনিক বুলি গণ্য কৰা হয়, কিয়নো মোগল যুগৰ কোনো ৰেকৰ্ডত এই নামৰ কোনো দৰবাৰীৰ কথা উল্লেখ কৰা হোৱা নাই আৰু তেওঁৰ জীৱন আৰু কৌতুক সম্পৰ্কে হাস্যৰসময়ী উপাখ্যান ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালেহে প্ৰকাশ পাইছিল 

ইৰাণী দো-পিঁয়াজা
দো-পিঁয়াজেহ শিৰাজৰ পৰা অহা এটা পৰম্পৰাগত খাদ্য আৰু ইয়াক ঘন বা পিহি লোৱা মেৰ পোৱালিগো-মাংস, কুকুৰা, মিছামাছ, আলু আৰু প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ টুকুৰা কৰা পিঁয়াজৰ সৈতে বনাব পাৰি 

উপকৰণ
হায়দৰাবাদৰ আন বহু খাদ্যৰ দৰেই টেঙা উপাদান যোগ কৰাটো দো-পিঁয়াজাৰ এটা মূল অংশ বেছিভাগ সময়তে কেঁচা আম ব্যৱহাৰ কৰা হয়; কিন্তু নেমুৰ ৰস বা ক্ৰেনবেৰীও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি দো-পিঁয়াজাৰ মূল উপাদানসমূহ হল কুকুৰা বা অন্যান্য মাংস, পিঁয়াজ, আদা আৰু নহৰুৰ পেষ্ট, গোটা গৰম মছলা (কলা ইলাচি, লৱণ আৰু জলকীয়াৰ গুৰি), নিমখ আৰু জলকীয়াৰ গুড়ি 

আলু, পিঁয়াজ, হালধি গুড়ি, টমেটোৰ পেষ্ট, শুকান মেথি পাত, মছলা আদি ব্যৱহাৰ কৰি ইৰাণী দো-পিঁয়াজা প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:আমিষ খাদ্য
দোতোৰা, দোতৰা বা দোতাৰা আঙুলিৰ মূৰেৰে আঘাত কৰি বজোৱা এবিধ গুণা লগোৱা অসমৰ থলুৱা বাদ্যযন্ত্ৰ সাধাৰণতে ইয়াত দুডাল গুণা লগোৱা থাকে বাবে ইয়াক দোতাৰা বোলে যদিও ইয়াৰ চাৰিডাল বা পাঁচডাল গুণা থকাও দেখা যায় দক্ষিণ এছিয়া দোতাৰাৰ উৎপত্তিস্থল পূব ভাৰতৰ অসম, বিহাৰ, পশ্চিম বংগ, ওড়িশা আৰু বাংলাদেশত বহুলভাৱে প্ৰচলিত চতুৰ্দশ শতিকাৰ কবি মাধৱ কন্দলিৰ সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণত দোতোৰাৰ বৰ্ণনা পোৱা গৈছে অসমৰ কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, কুশান গান আদিৰ লগতে বংগত প্ৰচলিত ফকীৰ সকলে পৰিবেশন কৰা বাউল সংগীত মুখ্য বাদ্য হৈছে দোতোৰা

নামৰ উৎপত্তি
দোতাৰা বা দোতোৰা নাম ইয়াত ব্যৱহৃত দুডাল গুণাৰ পৰা আহিছে ইয়াত ঘাইকৈ দুডাল গুণা থাকে যদিও চাৰিডাল বা পাঁচডাল গুণাযুক্ত দোতোৰাও দেখা যায় ইয়াৰ মাজৰ দুডাল গুণা একে সাংগীতিক স্বৰত বন্ধা হয় সেয়ে ইয়াক দোতোৰা বোলা হয়

ইতিহাস
চতুৰ্দশ শতিকাৰ কবি মাধৱ কন্দলিৰ সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণত দোতোৰাৰ বৰ্ণনা পোৱা গৈছে তেওঁৰ ৰামায়ণত দোতোৰাৰ লগতে মাদল, তবলা আদিৰো বৰ্ণনা পোৱা গৈছে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
দোপো () হৈছে হানবক নামৰ পোছাকৰ ভিতৰুৱা প' বা অভাৰকোট, যিটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৬ শতিকাৰ জোচেন যুগৰ মাজভাগৰ পৰা পিন্ধা হৈছিল জোচেন যুগত চেঅ'নবি নামৰ পুৰুষ কনফুচিয়ান পণ্ডিতসকলৰ বেছিভাগেই এই দোপোটো  পিন্ধিছিল    - , - , - , -  ইয়াক ৰজা আৰু ৰাজকুমাৰ আৰু চৰকাৰী বিষয়াসকলেও পিন্ধিছিল দোপোৰ কনফুচিয়াছবাদৰ এটা শক্তিশালী মূল্য আছিল ইয়াক নব্য কনফুচিয়াছ পণ্ডিতসকলে দৈনন্দিন বাহিৰৰ কাপোৰ হিচাপে পিন্ধিছিল, যাক সাধাৰণতে চৰকাৰী কামত পিন্ধা কাপোৰ হিচাপে বা আনুষ্ঠানিকতাৰ কাপোৰ বুলি কোৱা হৈছিল ইয়াৰ উপৰিও ই আছিল আদালতৰ বিষয়াসকলে পিন্ধা এটা সাধাৰণ চোলা ১৮৯৪ চনৰ সংস্কাৰ সাধনৰ পৰা দোপোকে ধৰি বহল হাতৰ সকলো ধৰণৰ প' ৰজা গ'জঙে সাধাৰণ মানুহে পিন্ধাটো নিষিদ্ধ কৰিছিল, সেয়ে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে মানুহে ডুৰুমাগি পিন্ধিবলগীয়া হৈছিল

গঠন আৰু শৈলী
দোপো হৈছে ভি-নেক (ইংৰাজী  আখৰটোৰ দৰে) আৰু বহল হাতৰ সৈতে এটা দীঘল অভাৰ-কোট দোপো পিন্ধোতাজনৰ ভৰিৰ গোৰোহালৈকে ঢাক খাই থকাকৈ দীঘল সাধাৰণতে সাধাৰণ ব্যৱহাৰৰ বাবে বগা ৰঙৰ দোপো পিন্ধা হৈছিল, আনহাতে পাতল নীলা ৰঙৰ ড'পো উৎসৱমুখৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে পিন্ধা হৈছিল আন বহুতো ৰঙো দোপোৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ৰেমিৰ পৰা তৈয়াৰী দোপো গ্ৰীষ্মকালত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল; আনহাতে ৰেচম আৰু কপাহৰ পৰা তৈয়াৰী দোপো শীতকালত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল দোপো তৈয়াৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত দোপোৰ মূল ৰূপটো পোন কলাৰ থকা জিক্ৰিয়ংৰ দৰেই আছিল অৱশ্যে ই মু() আকৃতিৰ জিকিয়ংতকৈ পৃথক দোপোৰ মু অংশ কাপোৰৰ ভিতৰত বা পিঠি ফালৰ ঠাইত পোৱা গৈছিল; ইয়াক কাপোৰৰ সম্মুখৰ অংশৰ কাষেৰে নি কাপোৰটোৰ পিছফালে দুটা ফ্লেপৰ সৃষ্টি কৰিছিল দোপোৰ আন এটা বৈশিষ্ট্য হ'ল, ইয়াৰ পিছফালৰ অঞ্চলটো, যিটো পিঠিফালৰ সোঁমাজৰ ৰেখাত ২টা ভাগত বিভক্ত আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে জেওনছাম নামৰ আন এটুকুৰা কাপোৰেৰে আবৃত কৰা হয় সাধাৰণ মানুহে পিন্ধা দোপোবোৰ ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্যসকলে পিন্ধা দোপোতকৈ শৈলীৰ ফালৰ পৰা পৃথক আছিল; উদাহৰণস্বৰূপে, সাধাৰণ মানুহে পিন্ধা দোপোৰ লেপেল (বুকুৰ পৰা ডিঙিটো মেৰ খাই থকা কলাৰ অংশ) পোন আছিল আনহাতে ৰজা ইয়ংজোৱে পিন্ধা দোপোৰ লেপেল আছিল বৰ্গক্ষেত্ৰৰ আকৃতিৰ, যিটো নোমাল উপাদানৰ সংমিশ্ৰণৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল

উৎপত্তি
এইটো লিখিত তথ্যৰ পৰা জনা যায় যে দোপো প্ৰথমে জোচেন বংশৰ মাজভাগত পৰিধান কৰা হৈছিল ঐতিহাসিক তথ্য আৰু ধ্বংসাৱশেষ অনুসৰি ১৬ শতিকাৰ পৰাই জোচেনত দোপৰ প্ৰচলন হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে লি ইউনজুৰ মতে, দোপো প্ৰথমে চীন দেশত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল যদিও অতিৰিক্ত উপাদান সংযুক্ৰ কৰি কোৰিয়াত ইয়াক স্থানীয়কৰণ কৰা হৈছিল      ৰ দৰে উল্লেখযোগ্য ঐতিহাসিক নথি অনুসৰি এই কাপোৰখন বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আছিল লেখকসকলে দাবী কৰিছিল যে, দোপো আছিল প্ৰথমে সন্ন্যাসীৰ চোলা যাক,  বুলি কোৱা হৈছিল, যিটো জাংছাম বা সন্ন্যাসীৰ আন কাপোৰৰ সৈতে একে আছিল বৌদ্ধ জাংছাম (দীঘল চোলা) আছিল বৌদ্ধ ভিক্ষুসকলৰ পোছাক, যিটো কাছায়া (কাপোৰ)ৰ তলত পিন্ধা হৈছিল; জোচেন যুগৰ আৰম্ভণিলৈকে, চীনা মঠৰ ঝিডুও চোলাৰ আকৃতিৰ আছিল৷ কোৰিয়াত জাপানী আক্ৰমণ(১৫৯২১৫৯৮,ইমজিন যুদ্ধ)ৰ পিছত জোচেন ব্যৱস্থাত পোক চোলা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়, যিয়ে দোপো আৰু ডুৰুমাগি জংছাম (সন্যাসীৰ বস্ত্ৰ) হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় চো গেউন-হীৰ মতে দোপো নামটোৰ উৎপত্তি চীন ভাষাৰ পৰা হ'ব পাৰে; কিন্তু দোপোৰ গঠন অন্যান্য ধৰণৰ পৰম্পৰাগত কোৰিয়ান পোছাকৰ প্ৰভাৱত বিকশিত হৈছিল৷


তথ্য সূত্ৰ


শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:কোৰিয়াৰ জাতীয় পোছাক
দোল পূৰ্ণিমা, জনপ্ৰিয়ভাৱে দোল যাত্ৰা, দৌল উৎসৱ বা দেউল বুলিও জনা যায়, ব্ৰজ অঞ্চল, ৰাজস্থান, গুজৰাট, ওড়িশা, অসম, ত্ৰিপুৰা আৰু বংগ অঞ্চলৰ হোলী উৎসৱৰ সময়ত পালন কৰা হিন্দু দোল উৎসৱ এই উৎসৱ ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক দম্পতীক উৎসৰ্গা কৰা হৈছে ৷ সাধাৰণতে ফাগুন মাহৰ পূৰ্ণিমা ৰাতি বা পোন্ধৰ তাৰিখে প্ৰধানকৈ গোপাল জনগোষ্ঠীয়ে পালন কৰে

 ব্যুৎপত্তি আৰু সাহিত্যত উল্লেখ 
হিন্দু সাহিত্যত দোলোৎসৱ আৰু দোলযাত্ৰা আদি শব্দৰ উল্লেখেৰে ভৰপূৰ শ্ৰী গৰ্গ সংহিতা, বৈষ্ণৱ গ্ৰন্থত চৈত্ৰ মাহত শ্ৰী কৃষ্ণৰ দোলোৎসৱৰ উল্লেখ আছে

সংস্কৃত দোল শব্দৰ অৰ্থ দোলনা, আনহাতে উৎসৱৰ অৰ্থ হৈছে উৎসৱ বা ভোজ সেয়েহে দোলোৎসৱৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে দোলনা উৎসৱ বা দোলনা ভোজ আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা দোলনাত কোনো দেৱতাৰ মূৰ্তি দোলন দিয়াৰ ধৰ্মীয় সেৱাক বুজোৱা হয়

একেদৰে দোল যাত্ৰা শব্দ দুটা সংস্কৃত শব্দৰ সংমিশ্ৰণ: দোল আৰু যাত্ৰা যাত্ৰাই শোভাযাত্ৰাক বুজায় আৰু এইদৰে দোল যাত্ৰাই দোলনা শোভাযাত্ৰাক বুজায়

 তাৎপৰ্য্য 
 ৰাধা বল্লভ সম্প্ৰদায় 
ৰাধা বল্লভ সম্প্ৰদায় আৰু হৰিদাসী সম্প্ৰদায়তো এই উৎসৱ অতি উত্তেজনা আৰু উৎসাহেৰে পালন কৰা হয় য'ত ৰাধা কৃষ্ণৰ মূৰ্তিক পূজা কৰা হয় আৰু উৎসৱৰ আৰম্ভণিৰ বাবে ৰং-ফুল আগবঢ়োৱা হয়

 গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদ 
গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদত এই উৎসৱ আৰু অধিক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কাৰণ সেইদিনা চৈতন্য মহাপ্ৰভুৰ জন্ম হৈছিল যিজনক ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ সংযুক্ত অৱতাৰ হিচাপেও পূজা কৰা হৈছিল ভাৰতৰ ভক্তি আন্দোলনক ফুলি উঠাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা এজন মহান সাধু আৰু দাৰ্শনিক আছিল তেওঁ গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ পৰম্পৰাৰো প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল

 উদযাপন 
এই শুভ দিনটোত কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় ৰাধাৰ মূৰ্তি, ৰঙীন গুড়িৰে সমৃদ্ধিশালী আৰু লেতেৰা ব্ৰজ, ৰাজস্থান, গুজৰাট, বংগ, ওড়িশা আৰু অসমত ফুল, পাত, ৰঙীন কাপোৰ আৰু কাগজেৰে সজোৱা ৰাধা কৃষ্ণৰ মূৰ্তিবোৰ দোলনীয় পালকিত শোভাযাত্ৰা কৰি উলিয়াই অনা হয় শংখৰ খোলাৰ গুঞ্জন, শিঙাৰ শিং আৰু আনন্দ বা বিজয়ৰ চিঞৰ আৰু হৰি বোলাৰ সংগীতৰ সংগীতত শোভাযাত্ৰাটো আগবাঢ়ি যায়

অসমৰ অঞ্চলত বিশেষকৈ বৰপেটা সত্ৰত ষোড়শ শতিকাৰ অসমীয়া কবি মাধৱদেৱৰ "ফাকু খেলে কৰুণাময়ী"ৰ দৰে গীত গাই উদযাপন কৰা হয় অসমৰ নগাঁৱৰ বৰদোৱাত পঞ্চদশ শতিকাৰ ধৰ্ম প্ৰচাৰক, শিল্পী, সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে দৌল উদযাপন কৰে এই উৎসৱত পৰম্পৰাগতভাৱে সাধাৰণতে ফুলৰ পৰা তৈয়াৰী ৰঙৰ সৈতে খেলা-ধূলাও কৰা হয়

দক্ষিণ ভাৰতত পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি অন্নমাচাৰ্য আৰু ত্যাগৰাজৰ কীৰ্ত্তন ৰচনা সন্ধিয়া গোৱা হয় অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ আৰাছাৱল্লীৰ সূৰ্য্যনাৰায়ণ স্বামী মন্দিৰত হোলিকা পূৰ্ণিমাৰ দিনা দোলোৎসৱ পালন কৰা হয়

 লগতে চাওক 
 ফাকুৱা
 লাঠমাৰ হোলী
 হোলা মোহল্লা

 গ্ৰন্থ তালিকা 
,  (2002).      .  :   .

 তথ্য উৎস 

 বাহ্যিক সংযোগ 
,. ., ,  . (2006)           36 .    21 . 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান (, ১৯৩৯-১৯৬৯) অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, গায়ক আৰু অভিনেতা আছিল মাত্ৰ ত্ৰিশ বছৰ বয়সতে মৃত্যু হোৱা দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান এগৰাকী পেৰ'ডি গায়ক হিচাপে অতি জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰখ্যাত আছিল

জন্ম আৰু পৰিয়াল
গুৱাহাটীৰ কুমাৰপাৰা অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰা হবিবুৰ ৰহমানৰ নিচেই শৈশৱতে পিতৃ-মাতৃৰ বিয়োগ ঘটিছিল তেখেত বাইদেৱেক আৰু মাহীয়েকৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল 

কৰ্মজীৱন
সংগীত জীৱন
ছাত্ৰাৱস্থাতে দোস্তে খুহুতীয়া গান কিছুমান ৰচনা কৰি গাই সকলোকে আমোদ দিছিল ড ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ গীতৰ পেৰ'ডি ৰচনা কৰি গাই তেখেত পেৰ'ডি গায়ক হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল এবাৰ গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁড়ালত আয়োজিত এক সংগীত সন্ধিয়াত ড ভূপেন হাজৰিকাৰ সন্মুখতে ভূপেন দাৰ সৃষ্টি অস্ত আকাশতে সপোন ৰহণ সানি গীতটো পেৰ'ডি কৰি অস্ত আকাশতে মস্ত বেলি ডুবে বুলি পৰিৱেশন কৰি ভূপেন দাৰ প্ৰশংসা বুটলিছিল ভূপেন দাৰ মই এটি যাযাবৰ তেখেতে মই এটি নিশাচৰ; জয়ন্ত হাজৰিকাৰ যদি জীৱনে কান্দে নাই নাই বুলি গানটি যদি ঘৈণীয়ে কান্দে নাই নাই বুলি বুলি পেৰ'ডি কৰি গাইছিল তেখেতে এই গীতকেইটি অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল গুহেটিক আৰু কেথেনো নাযাওঁ গুহেটিক নমস্কাৰ - তীব্ৰ শ্লেষ ঢালি গোৱা এই গীতটি আকাশবাণীৰ পৰা প্ৰচাৰিত হৈছিল আৰু এই গীতটি আজিও আকাশবাণীৰ সংগীতানুষ্ঠান কিছুমানত পৰিৱেশিত হয় তেনেকুৱা আৰু এটি জনপ্ৰিয় গীত আছিল, কলিকতালৈ গৈছিলোঁ শুনক মহাশয়

পেৰ'ডি গীত গোৱাৰ উপৰও ৰহমানে ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত কেইখনমান ছবিৰ গীতত সহযোগী শিল্পী হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল লটিঘটিত ৰমজানৰে ৰোজা গ'ল শীৰ্ষক গীতত মহম্মদ ৰফিৰ সৈতে, চিক্মিক্ বিজুলীত ঘৰ আমাৰ মাটি হয় শীৰ্ষক গীতত মুকেশৰ সৈতে আৰু সেই একে ছবিৰে শম্মা থাকিলে জৰুৰ জৰুৰ পৰৱানা যে আহিবই শীৰ্ষক গীতত ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰিছিল

ৰহমানৰ বিখ্যাত গীতকেইটিমান যেনে, গুহেটীক নমস্কাৰ, যদি ঘৈণীয়ে কান্দে লাগে লাগে বুলি, মই এটি নিশাচৰ আদি গ্ৰামফোনত ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল
অভিনয় জীৱন
বিশবছৰমান বয়সত তেখেতে    (চমুকৈ ) নামৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে এই গোষ্ঠীটোত দুলাল ৰয়, দুলু জামান আদিও জড়িত আছিল দোস্তে নাটকৰ সংগীত ৰচনাৰ কামত হাত দিছিল কেইবাটাও বাদ্যযন্ত্ৰ বজাব পৰা আৰু সুৰীয়া কণ্ঠৰ বাবে খুব সোনকালেই দোস্তে সকলোৰে চিনাকি হৈ পৰে আৰু নাট চাবলৈ অহা ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ প্ৰিয়পাত্ৰ হৈ পৰে

ভূপেন হাজৰিকাই গানৰ লগতে অভিনয় প্ৰতিভা দেখি দোস্তক তেওঁৰ লটিঘটি আৰু চিক্মিক্ বিজুলী বোলছবিত কৌতুক অভিনেতাৰূপে অভিনয়ৰ সুযোগ দিছিল
 তথ্য সংগ্ৰহ 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 সুৰৰ এনাজৰীত দোস্ত হবিবুৰ ৰহমানৰ গীত 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
দোহাৰ ভাৰতৰ এটি লোকসঙ্গীতৰ দল; যাৰ মূলকেন্দ্ৰ কলকাতাত কেৱল ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গতে নহয়, বাংলাদেশতো এই দলটি অতি জনপ্ৰিয় 

 নামকৰণ 
এই গানৰ দলটোৰ নামকৰণ কৰে দলটোৰ সদস্যসকলৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক অভিক মজুমদাৰে যিহেতু দলৰ সদস্যসকলৰ সকলোৱে একেলগে গীত পৰিৱেশন কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ কোনোৱেই পৰম্পৰাগত লোকসঙ্গীতৰ শিল্পী নহয়, সেয়েহে তেওঁ দোহাৰ নামটোৱেই উপযুক্ত বুলি অনুভৱ কৰিছিল 

 যাত্ৰাপথ 
১৯৯৯ চনত এক সংগীতৰ অনুষ্ঠান আয়োজনৰ যোগেদি দোহাৰৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল পৰৱৰ্তী সময়ত সুপ্ৰভাত নামৰ এটি গীতৰ অনুষ্ঠানৰ পৰা তেওঁলোকলৈ আমন্ত্ৰণ আহে তাত গীত পৰিৱেশন কৰাৰ পিছতেই কেছেট কোম্পানীৰ পৰা আমন্ত্ৰণ আহে হাছান ৰাজা, শ্বাহ আব্দুল কৰিম, শীতলাং শ্বাহকে ধৰি বিভিন্ন বাউলৰ মুঠ ৯টা গীতেৰে ২০০১ চনত দোহাৰৰ প্ৰথম এলবাম "বন্ধুৰ দেশে" মুক্তি লাভ  
  -     দল দোহাৰ - লোকসঙ্গীত শিল্পীৰ এটা দল

 দলৰ সদস্যসকল 

 কালিকাপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্য
 ৰাজীৱ
 মৃগনাভি
 ঋত্বিক
 নিৰঞ্জন
 সত্যজিৎ
 অমিত
 সৌম্য

 মুক্তিপ্ৰাপ্ত এলবাম 

 বন্ধুৰ দেশে (মুক্তি - ২০০১)
 বাংলাৰ গান শিকড়েৰ টান (মুক্তি - ২০০২)
 ৰূপসাগৰে (মুক্তি - ২০০৪)
 বাংলা (মুক্তি - ২০০৬)
 লোকগান ২০০৭
 মাটিশ্বৰ (মুক্তি - ২০০৯)
 মাটিৰ কেল্লা - ভিডিঅ' এলবাম (মুক্তি - ২০১১)
 সহস্ৰ দোতাৰা (মুক্তি - ২০১২) বাংলাদেশৰ পৰা মুক্তি লাভ 

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

 দোহাৰৰ নিজা ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:সংগীত
দোৰোণ এবিধ লেমিয়াছি ( ) গোত্ৰৰ 'লেউকাছ" () জাতিৰ অন্তৰ্গত তৃণজাতীয় উদ্ভিদ ইয়াক ঠাইবিশেষে অনেক নামেৰে জনা যায়, যদিও অসমত ই দোৰোণ শাক বুলিয়ে জনাজাত ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো অঞ্চলতে উপলব্ধ এইবিধ তৃণ বিভিন্ন ধৰণৰ বনৌষধি আৰু কৃষিকাৰ্য্যৰ সহায়ক হিচাপে ব্যৱহাৰ  কৰা হয় ,  ,  ,  ,  .

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শাক
এটা দোৰোলা
দোৰোলা বা দোনা হৈছে কলগছৰ পটুৱাৰে নিৰ্মিত এবিধ দ-পাত্ৰ কলগছ কাটি গা-গছৰ তৰপবোৰ এৰুৱাই তাৰেই দোৰোলা তৈয়াৰ কৰা হয় ইয়াত কেৱল কলগছৰ বাহিৰে কোনো ধৰণৰ আন পৰ্দাথৰ প্ৰয়োজন নহয় সাধাৰণতে অসমীয়া সমাজত সেৱা-সকামত কোমল চাউল দৈ জাতীয় জলপান আৰু ভোজত আঞ্জা খাবলৈ দোৰোলা পাত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইয়াৰোপৰি ধাৰ্মিক কাম-কাজত বিভিন্ন ধৰণে দোৰোলা ব্যৱহাৰ হয় দান দিয়া কাৰ্যত পাত্ৰ হিচাপে দোৰোলা ব্যৱহাৰ কৰা হয়, পূজাৰ নৈবেদ্য, ফুল-তুলসী, পদজল আদি ৰাখিবলৈ সৰুকৈ দোৰোলা সাজি লোৱা হয় অসমীয়া সমাজত যিকোনো অনুষ্ঠান যেনে মৃতকৰ শ্ৰাদ্ধ, বিয়া আদিৰ পূৰ্বে গাঁৱৰ পুৰুষসকলে হজ হিচাপে দোৰোলা চিলোৱা কাম কৰা দেখা যায় কলগছৰ পৰা নিৰ্মাণ হোৱা বাবে ব্যৱহাৰৰ পিছত এই আৱৰ্জনাই পৰিৱেশৰ কোনো অনিষ্ট সাধন কৰিব নোৱাৰে ই সহজে পচন যোগ্য

অন্যান্য নাম
দোৰোলাক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়-
খোল 
খালি 
দোং বা ডোং
দোনা 
ডোঙা 
পটুৱা আদি

তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:অসমৰ থলুৱা সামগ্ৰী
শ্ৰীশ্ৰী দৌল গোবিন্দ মন্দিৰৰ সন্মুখভাগ, ছবি- সপ্তশ্ৰী চৌধুৰী
অসমৰ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ চন্দ্ৰভাৰতী পাহাৰত শ্ৰীশ্ৰী দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ অৱস্থিত প্ৰধানতঃ এই মন্দিৰত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ আৰাধনা কৰা হয় প্ৰত্যেক বছৰৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত স্থানীয় লোকসকলে এই মন্দিৰত ফাকুৱা উৎসৱ উদ্যাপন কৰে 

ইতিহাস
শ্ৰীশ্ৰী দৌল গোবিন্দ মন্দিৰৰ ভিতৰভাগ
এই মন্দিৰৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে প্ৰচলিত কাহিনী শুনা যায় ইংৰাজৰ দিনত শাসন পৰিচালনাৰ বাবে স্থানীয় কিছুমান অভিজাতসম্প্ৰদায়ৰ হাতত শাসনৰ কিছু দায়িত্ব অৰ্পিত কৰা হৈছিল ইয়াৰে নলবাৰী অঞ্চলত সদৰামীনৰ দায়িত্ব দিছিল গৰ্গৰাম বৰুৱাৰ ওপৰত গৰ্গৰাম বৰুৱা আছিল পণ্ডিত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃ গৰ্গৰাম বৰুৱা সদৰামীনৰ দায়িত্বত থকাৰ সময়ত এটা আচৰিত ঘটনা ঘটিছিল বৰ্তমানৰ ৰঙিয়া নগৰৰ সীমাত অৱস্থিত জেকেৰীয়া নামৰ এখন গাঁৱৰ কাষতে সন্ধ্যাঝাৰ নামৰ এখন অটব্য অৰণ্য আছিল সেই জেকেৰীয়া গাঁৱৰে এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত এজনী কপিলী বৰণৰ গাই আছিল গাইজনীয়ে হেনো নিতৌ শেষ নিশা ডিঙিৰ বান্ধ খুলি সন্ধ্যাঝাৰ অৰণ্যলৈ গৈ এজোপা বিৰিণা গছৰ ওপৰত ওহাৰ পাতি গাখীৰ ঢালি পুনৰ গোহালিলৈ ঘূৰি আহিছিল সদৰামীন বৰুৱাই এই কথা গম পাই সেই ৰহস্য উদ্ঘাটন কৰাৰ বাবে বিৰিণা গছজোপা থকা ঠাইখিনি খন্দোৱালে আৰু তাতে এটা শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিগ্ৰহ উদ্ধাৰ হ'ল সেই মূৰ্তি সভক্তিৰে ৰাইজে শোভাযাত্ৰা কৰি আনি চন্দ্ৰভাৰতী পাহাৰত স্থাপন কৰে তাতে আগৰে পৰা শ্ৰীশ্ৰীঘনশ্যাম ৰায়ৰো বিগ্ৰহ আছিল তেতিয়াৰে পৰা সেই বিগ্ৰহৰ লগতে নতুন বিগ্ৰহৰো পূজা-সেৱা চলিবলৈ ধৰিলে ক্ৰমে দৌল আৰু ফাকুৱা উৎসৱৰ দিন পালেহি লগে লগে পূজাৰীৰ চিন্তা হ'ল কোনজন বিগ্ৰহক দৌলত তুলিব অৱশেষত পূজাৰীয়ে বিগ্ৰহৰ আগত প্ৰণিপাত কৰি জনালে যে যিজন বিগ্ৰহক দৌলত থাপিব সেইজনে যেন চাৰি আঙুলি আগবাঢ়ি প্ৰমাণ দেখুৱায় পাছদিনা পূজাৰীয়ে দেখিলে যে নতুনকৈ অনা বিগ্ৰহজনা চাৰি আঙুল আগবাঢ়ি আছে এনে ঘটনাত পূজাৰী আচৰিত হ'ল ইয়াৰ পিছতে যথাৰীতি নতুন বিগ্ৰহকে দৌলত স্থাপন কৰা হ'ল আৰু তেতিয়াৰে পৰা এইজনা বিগ্ৰহ দৌল গোবিন্দ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে 

মন্দিৰৰ কাৰ্যসূচী
ফাগুন-চ'ত মাহত কেইবাদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে ইয়াত দৌল উৎসৱ পালন কৰা হয় ইয়াৰোপৰি দৈনিক অগণন ভক্তই আগবঢ়োৱা পূজা আৰু সেইসকলৰ মাজত ভোগৰ প্ৰসাদ বিতৰণ দৌল গোবিন্দ মন্দিৰৰ লক্ষণীয় বৈশিষ্ট্য 

পৰিবহণ
এই মন্দিৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত বাবে ইয়ালৈ যাবলৈ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী বিভিন্ন নাওৰ ব্যৱস্থা আছে একেদৰে গুৱাহাটীৰ পৰা শৰাইঘাট দলং পাৰহৈ ৰাস্তাৰেও এই মন্দিৰলৈ যাব পাৰিবিশ্ব ঐতিহ্য, শান্তনু কৌশিক বৰুৱা 

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 :..--.
 :.---- 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়া, ২০১৬ (), অসম আৰু মেঘালয়ৰ ৰাজধানী গুৱাহাটী আৰু ছিলঙত ২০১৬ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ অনুষ্ঠিত হবলগীয়া এক বৃহৎ বহু-ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শেহতীয়া সংস্কৰণ  উক্ত প্ৰতিযোগিতাৰ ২৩টা বিভিন্ন খেলৰ ২২৮টা ভাগত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সৰ্বমুঠ ২,৬৭২ জন ক্ৰীড়াবিদৰ আগমন ঘটিব
এই প্ৰতিযোগিতা ২০১২ চনত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া আছিল কিন্তু ভাৰতীয় অলিম্পিক সংস্থাৰ নিলম্বন আৰু দিল্লীৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে ২০১৫ চনলৈ পিছুৱাই দিয়া হয় পিছলৈ আকৌ ২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ পিছুৱাই দিয়া হয়
 প্ৰতিযোগিতা খনৰ উদ্ভোধনী অনুষ্ঠান ৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৬ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হয় আৰু এই অনুষ্ঠানৰ মূখ্য অতিথী ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আছিল
প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতে সৰ্বোচ্চ  ১৮৮টা স্বৰ্ণ পদক সহ মুঠ ৩০৮টা পদক জয়লাভেৰে শীৰ্ষস্থান অধিকাৰ কৰে

শুভংকৰ আৰু ল'গ'
তীখৰ, দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শুভংকৰ 
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ শুভংকৰ  এটা গঁড়ৰ পোৱালি তীখৰ ২০১৫ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত ৰাজহুৱাকৈ উন্মোচন কৰা হয় তীখৰে শান্তি, উন্নতি আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ সমৃদ্ধিৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই ফুৰে শান্তি, উন্নতি আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে ক্ৰীড়া(  ,   ) এই প্ৰতিযোগিতাৰ আনুষ্ঠানিক মূলমন্ত্ৰ

সুধাকণ্ঠ ড ভূপেন হাজৰিকাৰ অমৰ সৃষ্টি এই পৃথিৱী এক ক্ৰীড়াঙ্গন ক্ৰীড়া হল শান্তিৰ প্ৰাঙ্গণ... দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াৰ সংগীত হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে

 অংশগ্ৰহণকাৰী দেশসমূহ
অংশগ্ৰহণকাৰী দেশসমূহ
দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয় ক্ৰীড়াত ৮ খন দেশে অংশগ্ৰহণ কৰিব 

 পদক তালিকা 
চাবি

ক্ৰমৰাষ্ট্ৰ স্বৰ্ণপদকৰূপৰ পদকব্ৰঞ্জৰ পদকসৰ্বমুঠ পদক ১    ১৮৮  ৯০  ৩০  ৩০৮ ২    ২৫ ৬৩  ৯৮  ১৮৬ ৩    ১২  ৩৭  ৫৭  ১০৬ ৪     ৭  ৯  ১৯  ৩৫ ৫    ৪ ১৫  ৫৬  ৭৫ ৬     ৩  ২৩  ৩৪  ৬০ ৭    ০  ২  ১ ৩ ৮     ০  ১  ১৫  ১৬

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
    

 

শ্ৰেণী:ক্ৰীড়া সমাৰোহ
দ্বাদশ মহাজন হৈছে ভগৱান বিষ্ণুৰ বাৰজন বিশেষ আৰু বিশ্বস্ত প্ৰতিনিধি মানৱ সমাজক ভক্তিমূলক সেৱাসমূহৰ প্ৰতি উদ্বুদ্ধ কৰিবলৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰাটো হৈছে এই প্ৰতিনিধিসকলৰ কৰ্তব্য মহাজন শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'মহৎ-লোক' উল্লেখনীয় যে, প্ৰাশ্চ্য চালুক্যৰ ৰজাসকলৰ অধীনস্থ প্ৰশাসক আৰু বিষয়াসকলক বুজাবৰ বাবেও মহাজন শব্দ প্ৰচলিত হৈছিল ভাগৱত পুৰাণ (৬.৩.২০-২১)-ত বাৰজন মহাজনৰ উল্লেখ আছিল   -  ,     -    এই দ্বাদশ মহাজন হৈছে ভগৱান বিষ্ণুৰ শ্ৰেষ্ঠতম সেৱক তেওঁলোকৰ ভাগৱত-ধৰ্মত সম্পৰ্কে জ্ঞান সৰ্বোৎকৃষ্ট  6.3.20-21

দ্বাদশ মহাজনৰ তালিকা 
 ব্ৰহ্মা
 দেৱৰ্ষি নাৰদ
 শম্ভু (বিষ্ণুভক্ত ধ্ৰুৱৰ পুত্ৰ শম্ভু, তেওঁ ভগৱান শিৱ নহয়, এজন সাধাৰণ মানৱহে)
 চতুষ্কুমাৰ
 কপিল- দেৱাহুতিৰ পুত্ৰ
 স্বয়ম্ভূৱ মনু
 প্ৰহ্লাদ
 জনক
 ভীষ্ম
 বলি
 শুকদেৱ
 যম

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
দ্বি জাতি তত্ত্ব () হৈছে এনে এক মতাদৰ্শ, যত ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ মুছলমানসকলক মূলতঃ তেওঁলোকৰ ধৰ্মৰ জৰিয়তেহে চিনাক্ত কৰা হয় ইয়াৰ যোগেদি ভাৰতীয় হিন্দু আৰু মুছলমানৰ বাবে দুটা পৃথক জাতীয়তা চিনাক্ত কৰা হ'ল য'ত ভাষা, জাতি আৰু অন্যান্য বৈশিষ্ট্যতকৈ ধৰ্মক অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল এই দুটা জাতিৰ তত্ত্বই ১৯৪৭ চনত পাকিস্তান আন্দোলন আৰু ভাৰত বিভাজনৰ অন্যতম কাৰণ আছিল

ইতিহাস
দ্বিজাতি শব্দৰ অৰ্থ দুটা জাতি ভাৰত উপমহাদেশক হিন্দু আৰু মুছলমান বুলি দুটা ভাগত বিভক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দাখিল কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ মূল কাৰণ আছিল সেই সময়ত হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত থকা বহু সংঘাত আৰু বৈষম্য ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ১৯৪০ চনৰ মাৰ্চ মাহত পঞ্জাৱৰ ৰাজধানী লাহোৰত অনুষ্ঠিত মুছলিম লীগৰ কাউন্সিল চেচনৰ প্ৰথম দিনাই হিন্দু আৰু মুছলমানক দুটা পৃথক জাতি আৰু ৰাজ্যত বিভক্ত কৰাৰ বাবে দুটা জাতি তত্ত্ব উপস্থাপন কৰা হৈছিল আৰু এই তত্ত্বটো উপস্থাপন কৰাত মহম্মদ আলী জিন্নাই যথেষ্ট সহায় কৰিছিল বহুতে বিশ্বাস কৰে যে মুহাম্মাদ আলী জিন্নাৰ দুটা জাতিৰ তত্ত্বৰ আধাৰত লাহোৰ প্ৰস্তাৱ দাখিল কৰা হৈছিল আৰু মুছলমান জাতীয়তাবাদে সম্পূৰ্ণ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল ১৯৪০ চনৰ মাৰ্চ মাহত পঞ্জাৱৰ ৰাজধানী লাহোৰত অনুষ্ঠিত মুছলিম লীগৰ কাউন্সিল অধিবেশনৰ প্ৰথম দিনাই মহম্মদ আলী জিন্নাই এই বিখ্যাত দুটা জাতিৰ তত্ত্বৰ কথা ঘোষণা কৰে উক্ত ঘোষণাত তেওঁ কয় যে ভাৰতৰ সমস্যা দুটা সম্প্ৰদায়ৰ মাজত নহয়, দুটা জাতিৰ মাজতহে ইয়াৰ দ্বাৰা মূলতঃ ভাৰতৰ মুছলমান আৰু হিন্দুৰ মাজত থকা বৰ্ণগত পাৰ্থক্য আৰু বৈষম্যক বুজোৱা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ
দ্বিজ মাধৱ, বা মাধবাচাৰ (প্ৰায় ১৬ শতিকা) মধ্যযুগৰ এজন বাংলা কবি আৰু মধ্যযুগীয় বাংলা সাহিত্যৰ চণ্ডীমংগলকাব্য পৰম্পৰাৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য অৱদানকাৰী তেওঁৰ গ্ৰন্থ সাৰদা চৰিত, যাক সাৰদা মঙ্গল জাগৰণ বা মঙ্গলচণ্ডীৰ গীত নামেৰেও জনা যায় এইখন সম্ভৱতঃ ১৫৭৯ চনত লিখা হৈছিল

দ্বিজ মাধৱৰ জন্ম হৈছিল বংগৰ চুলতানৰ শাসনাধিস্থ হুগলীৰ সপ্তগ্ৰাম-ত্ৰিবেনী অঞ্চলত সাৰদা চৰিতত উল্লেখ কৰা অনুসৰি তেওঁৰ পিতৃ পৰাশৰ এজন ব্ৰাহ্মণ আছিল বৈষ্ণৱসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় আন এক আখ্যানমূলক কবিতা শ্ৰীকৃষ্ণ মংগলৰ ৰচক হিচাপেও দ্বিজ মাধবক অভিহিত কৰা হয়; কিন্তু ইয়াৰ প্ৰণেতা সম্বন্ধে পণ্ডিতসকলৰ মাজত সন্দেহ আছে

দ্বিজ মাধৱৰ ৰচনাৰ পাণ্ডুলিপিসমূহ আধুনিক বাংলাদেশৰ চিট্টাগং অঞ্চলত পোৱা যায়, য'ত কবিজন সম্ভৱতঃ পিছৰ বছৰবোৰত পশ্চিম বংগৰ পৰা গৈ বাস কৰিছিল
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মধ্যযুগৰ কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মা ( ইংৰাজী:    জন্ম: ১০ অক্টোবৰ, ১৯৪৮ - মৃত্যু: ৬ মে' ২০০৬) হৈছে অসমীয়া আধুনিক গীতৰ এগৰাকী অতি জনপ্ৰিয় গীতিকাৰ ষাঠিৰ দশকত আত্মপ্ৰকাশ কৰা তৰুণ প্ৰজন্মৰ গীতিকাৰসকলৰ ভিতৰত চিত্ৰ আৰু গীতিধৰ্মিতাৰে বহু মনোগ্ৰাহী গীত ৰচনা কৰা দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ গীতৰ আবেদনেই আছিল সুকীয়া নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা কালছোৱাতে তেখেত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ গীতিকাৰ ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰে তাৰ পাছৰ পৰা উভতি চাব লগা হোৱা নাই আকাশবাণী গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড, বোলছবি, কেছেট, চিডিৰে পৰা সংগীতলৈকে অজস্ৰ যুগমীয়া গীত ৰচনা কৰে

 শৈশৱ 
দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৮ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে ৰঙিয়াত আনন্দমোহন শৰ্মা আৰু গিৰিজা বালা শৰ্মাৰ প্ৰথম সন্তান আছিল দ্বিজেন্দ্ৰ মোহন শৰ্মা নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা কালছোৱাতে তেখেত আকাশবাণীৰ গীতিকাৰৰ স্বীকৃতি লাভ কৰেদাস, শোণিত বিজয়, বায়ন, মুনীন- কথা বৰেণ্য ১০০, গুৱাহাটী,২০০৬ 

 কৰ্মজীৱন 
দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যায়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি হিন্দুঃস্থান ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰ্প'ৰেশ্যনৰ জনসম্পৰ্কৰক্ষী আৰু বিজ্ঞাপন বিষয়া হয় তাতে তেওঁ আইন মহাবিদ্যালয়তো প্ৰবক্তা হৈছিল লগতে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰও আছিল 

 ব্যক্তিগত জীৱন 
১৯৭৬ চনত তেওঁ ভাৰতীয় সংগীতশিল্পী তথা গায়িকা বিউটি শৰ্মা বৰুৱা ৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় বিউটি শৰ্মা বৰুৱায়ে বৰ্তমানলৈ দ্বিজেন্দ্ৰ মোহন শৰ্মায়ে লিখা প্ৰায় ৩০০ গীত গাইছে

 মৃত্যু 
২০০৬ চনৰ ৬ মে' তাৰিখে দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ মৃত্যু হয়

 সংগীত জগতলৈ অৱদান 

 গীতৰ সংকলন 

 মোৰ গীত

 অন্তৰংগ জোনাক 

 

দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত গীতসমূহ হৈছেঃ
মাহ হালধিৰে নোৱালে ধুৱালে ( শিল্পী: বিউটি শৰ্মা বৰুৱা)
পৰিচয়বিহীন ( শিল্পী: জে.পি. দাস, জিণ্টি দাসজে.পি. দাস, জিণ্টি দাস)
অ' সৰু ভনিটী ( শিল্পী: ৰিদিপ দত্ত)জিলমিল জোন জ্বলে কপালত ( শিল্পী: চাৰু গোহাঁই)ফুল ফুলক ৰ'দৰে ফুল (শিল্পী: বৈকুণ্ঠ গগৈ, জুবিন গাৰ্গ)ৰহেদৈ ঐ নিৰ্মলা নদীৰে ঘাট ( শিল্পী: বীণা ভাগবতী)দুনীয়া আমাৰ মস্তানা ( শিল্পী: খগেন মহন্ত)মধু জোন জলিছে ( শিল্পী: দিলীপ চৌধুৰী)মোৰ স্বপ্ন মৌ প্ৰেমত নন্ক্ৰেম্ ( শিল্পী: মিনতি চৌধুৰী)টোপাটোপে কপালৰ ঘাম যদি নসবে-(সমবেত) ( শিল্পী: পাহৰী দাস)নীল নীল পাহাৰ জুৰিটি'' ( শিল্পী-অঞ্জু দেৱী)

 কণ্ঠদান কৰা শিল্পী 
তেওঁৰ গীতত বৈকুণ্ঠ গগৈ, বিউটি শৰ্মা বৰুৱা, পাহাৰী দাস, খগেন মহন্ত, সুদক্ষিণা শৰ্মা, ভূপেন হাজৰিকা, দিলীপ চৌধুৰী, চাৰু গোহাঁই, ৰিদীপ দত্ত আদিৰ উপৰি ৰুবি সিন্থা, জুবিন গাৰ্গ, চাৰু গোহাঁই, জয়ন্ত হাজৰিকা, জে পি দাস আদি ভালেসংখ্যক শিল্পীয়ে কণ্ঠদান কৰিছে 

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ () আছিল ১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপৰ সময় আৰু ই প্ৰায় দুটা দশক ধৰি চলিছিল ই সমগ্ৰ পশ্চিমীয়া বিশ্বতে সংঘটিত হৈছিল, আৰু ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল পূৰ্বৰ নাৰীবাদী প্ৰাপ্তিৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰি নাৰীৰ সমতা বৃদ্ধি কৰা 

প্ৰথম ঢৌৰ নাৰীবাদে মূলতঃ ভোটাধিকাৰ আৰু লিংগ সমতাৰ আইনী বাধাসমূহ (যেনে ভোটাধিকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ অধিকাৰ) উলংঘা কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল যদিও দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদে বিতৰ্কক বহল কৰি বহল পৰিসৰৰ বিষয়সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল ইয়াৰে কিছুমান হ'ল যৌনতা, পৰিয়াল, কৰ্মক্ষেত্ৰ, প্ৰজননৰ অধিকাৰ, বাস্তৱ বৈষম্য আৰু চৰকাৰী আইনী বৈষম্যই আছিল এনে এক আন্দোলন যিয়ে সমগ্ৰ সমাজত পিতৃতান্ত্ৰিক বা পুৰুষ-প্ৰধান প্ৰতিষ্ঠান আৰু সাংস্কৃতিক পদ্ধতিসমূহৰ সমালোচনা কৰাত মনোনিৱেশ কৰিছিল দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদে ঘৰুৱা হিংসা আৰু বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ বিষয়সমূহৰ প্ৰতিও দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ ইয়াৰ ফলত ধৰ্ষণ-সংকট কেন্দ্ৰ আৰু মহিলা আশ্ৰয় শিবিৰৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু জিম্মাত লোৱা আইন আৰু বিবাহ বিচ্ছেদ আইনত পৰিৱৰ্তন কৰিছিল নাৰীবাদী মালিকানাধীন কিতাপৰ দোকান, ক্ৰেডিট ইউনিয়ন, ৰেষ্টুৰেণ্ট আদি আন্দোলনৰ মূল সভাস্থলী আৰু অৰ্থনৈতিক চিন্তাৰ ভিতৰুৱা আছিল

১৯৬৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিউয়ৰ্ক টাইমছ মেগাজিনৰ এটা প্ৰবন্ধত সাংবাদিক মাৰ্থা লিয়াৰে "দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিলতেখেতে লিখিছে, "সমৰ্থকসকলে ইয়াক দ্বিতীয় নাৰীবাদী ঢৌ বুলি কয় প্ৰথমটো ঢৌ ভোটাধিকাৰৰ গৌৰৱময় বিজয়ৰ পিছত স্তিমিত হৈ পৰিছিল আৰু পৰিশেষত একত্ৰিত হৈ থকাৰ মৰুৰ মহান গুৰিটোত অদৃশ্যমান হৈ গৈছিল" ("      ,            , ,      .")

বহু ইতিহাসবিদে আমেৰিকাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদী যুগটো ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে যৌনতা আৰু পৰ্ণগ্ৰাফীৰ দৰে বিষয়ক লৈ নাৰীবাদী যৌন যুদ্ধৰ আন্তঃনাৰীবাদ বিবাদৰ সৈতে শেষ হোৱা বুলি ভাবে, যিয়ে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ যুগৰ সূচনা কৰিছিল 

কিছুমান কৃষ্ণাংগ আৰুবা শ্ৰমিক শ্ৰেণী আৰু দৰিদ্ৰ মহিলাই দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদী আন্দোলনৰ মূল চিন্তাধাৰাৰ দ্বাৰা বিচ্ছিন্ন অনুভৱ কৰিছিল, যিয়ে বহুলাংশে মহিলাৰ ঘৰৰ বাহিৰত কাম কৰাৰ অধিকাৰ আৰু প্ৰজনন অধিকাৰৰ সম্প্ৰসাৰণৰ পোষকতা কৰিছিল আমেৰিকাৰ বৰ্ণ মহিলা আৰু দৰিদ্ৰ শ্বেতাংগ মহিলাসকলে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি ঘৰৰ বাহিৰত কলাৰৰ আৰু সেৱাভিত্তিক চাকৰি কৰি আহিছিল ইয়াৰ উপৰিও এঞ্জেলা ডেভিছে লিখিছে যে আফ্ৰিকান-আমেৰিকান মহিলা আৰু শ্বেতাংগ মহিলাসকলক একাধিক অনিচ্ছাকৃত গৰ্ভধাৰণৰ বলি কৰা হৈছিল৷ তেওঁলোকক গোপনে গৰ্ভপাত কৰিবলগীয়া হৈছিল যদিও আফ্ৰিকীয়-আমেৰিকীয় মহিলাসকলেও বাধ্যতামূলক বন্ধ্যাকৰণ কাৰ্যসূচীত ভুগিছিল যিবোৰ পৰিঘটনা প্ৰজনন ন্যায়ৰ বিষয়ে আলোচনাত ব্যাপকভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল ২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অড্ৰে লৰ্ড আৰু উইনোনা লাডুকেৰ দৰে অসংখ্য নাৰীবাদী পণ্ডিতে আমেৰিকাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ সমালোচনা কৰিছিল তেওঁলোকৰ মতে ই নাৰীবাদী কাৰ্যকলাপক নাৰীবাদী ইতিহাসৰ এক সমতাপূৰ্ণ আৰু বগা ৰঙৰ কালক্ৰমলৈ হ্ৰাস কৰিছে যিয়ে বহু ৰঙৰ মহিলা, শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ মহিলা, আৰু এলজিবিটি মহিলাৰ কণ্ঠ আৰু অৱদানক আওকাণ কৰে
তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
দ্বিবন বৰুৱা () অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী পুৰোধা ব্যক্তি আছিল তেওঁ আছিল একাধাৰে এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, সঙ্গীত পৰিচালক, কণ্ঠশিল্পী, অভিনেতা আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ তেওঁ মুঠ ৭খন চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক আছিল 

জন্ম আৰু পৰিয়াল
কামৰূপ জিলাৰ বিহদিয়া গাঁৱৰ চন্দ্ৰনাথ বৰুৱা গড়কাপ্তানি বিভাগৰ চাব ডিভিজনেল অফিচাৰ আছিল তেখেতে একে জিলাৰ কৰৰা গাঁৱৰ জোনপ্ৰভাক বিয়া কৰাইছিল চাকৰি সংক্ৰান্তত বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি পকি অৱশেষত গুৱাহাটীৰ লতাশিলত নিজাকৈ এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰে এই ঘৰটিতে চন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ ঔৰষত আৰু জোনপ্ৰভাৰ গৰ্ভত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল বৰুৱা দম্পতীয়ে নজন পুত্ৰ সন্তান আৰু চাৰিজনী কন্যা সন্তানৰ জন্ম দিছিল পুত্ৰ সন্তান কেইজন আছিল ক্ৰমে ব্ৰজেন বৰুৱা, দ্বৈতেন বৰুৱা, দ্বিজেন বৰুৱা, নিপ বৰুৱা, গিৰিণ বৰুৱা, ৰমেন বৰুৱা, নিৰেণ বৰুৱা আৰু দ্বিপেন বৰুৱা কন্যা সন্তানকেইজনীৰ নাম আছিল পদ্মাৱতী দাস বৰুৱা, প্ৰতিভা বৰুৱা দাস, ৰম্ভা বৰুৱা আৰু বিভা বৰুৱা নভীছ এই আটাইকেইজন ভাই-ভনীয়ে পিছলৈ কম-বেছি পৰিমাণে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল 

অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়োৱা এই বৰুৱা পৰিয়ালত এক সাংস্কৃতিক পৰিবেশ বিৰাজ কৰিছিল সন্ধিয়া আটাইকেইজন ভাই-ভনী চৰাঘৰৰ মজিয়াত বহে, যেন সঙ্গীতৰহে আসৰ ঘৰখনত এটা পুৰণি হাৰমনিয়াম আছিল সকলোৱে হাৰমনিয়ামত স্বৰ টানিবলৈ চেষ্টা কৰে নিপ বৰুৱাই বাঁহী, দ্বিবন বৰুৱাই তবলা বজায়; ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু ৰমেন বৰুৱাই গীত গায় এটা শুৱলা কণ্ঠস্বৰৰ গৰাকী ব্ৰজেন বৰুৱাৰ মাতৃয়ে ভাত ৰান্ধোঁতে, বাচন ধোওঁতে, চোতাল সাৰোঁতে, তাঁত বওঁতে অনবৰত কিবা এটা গীত গুণগুণাই থাকে পিছলৈ বৰুৱাই মাতৃৰ মুখত শুনা "ও প্ৰাণগোপাল পাতিলা মায়াৰে খেলা" শীৰ্ষত লোকগীতটো মুকুতা ছবিখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে

অভিনয়
বৰুৱাই মাক আৰু মৰম (১৯৫৭), তৰামাই (১৯৭৫), মৰম (১৯৭৮), মন আৰু মৰম (১৯৮০) আদি বহুকেইখন অসমীয়া ছবিত অভিনয় কৰিছে মন আৰু মৰমত তেওঁ সঙ্গীত পৰিচালনাও কৰিছে
পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
দ্বিবন বৰুৱাই যোগ বিয়োগ চলচ্চিত্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালক ৰূপে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে বৰুৱাই মুঠতে ৭খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল
 ছবিৰ নাম বৰ্ষ টোকা  যোগ বিয়োগ  ১৯৭১   তৰামাই  ১৯৭৫   মৰম  ১৯৭৮  ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ  ১৯৮০  মন আৰু মৰম  ১৯৮০  উত্তৰ শূন্য  ১৯৮১  অজলা ককাই  ১৯৮৯ 
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
দ্বীপ ()) হৈছে গিৰীশ কাছাৰৱল্লী পৰিচালিত ২০০২ চনৰ এখন কানাড়া ভাষাৰ ছবি, যিখন না ডিছুজাৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত  ইয়াত সৌন্দৰ্য, অবিনাশ আৰু এম ভি বাসুদেৱ ৰাৱে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বান্ধ নিৰ্মাণ আৰু থলুৱা লোকৰ স্থানচ্যুতি ছবিখনৰ বিষয় দ্বীপে দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা,  চাৰিটা কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে 
কাহিনীৰ সাৰাংশ
সীতা পৰ্বত নিম্নভূমিত অৱস্থিত এখন দ্বীপ-গাঁও অবিৰত বৰষুণৰ ফলত গাঁওখন ডুব যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে চৰকাৰে গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলক ক্ষতিপূৰণ দি আঁতৰাই নিয়াত সফল হয় মন্দিৰৰ পুৰোহিত দুগ্গজ্জা, পুত্ৰ গণপা আৰু বোৱাৰী নাগীয়ে সামান্য ক্ষতিপূৰণেৰে গৃহভূমি এৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰাটো অসম্ভৱ বুলি বিবেচনা কৰে তেওঁলোকৰ মাত্ৰ এটা সৰু জুপুৰি, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ ক্ষতিপূৰণ মাত্ৰ ২৫,০০০ টকাহে পাব গণপাৰ নিজৰ ভাষাত এই ক্ষতিপূৰণে তেওঁলোকক খাদ্য আৰু বাসস্থান দিব পাৰে, কিন্তু তেওঁলোকে লাভ কৰা মানুহৰ মৰম আৰু সন্মানৰ ক্ষতিপূৰণ দিব নোৱাৰে দ্বীপগাঁওখনত তেওঁলোক সন্মানীয় মানুহ; কিন্তু ইয়াৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পাছত, বাহিৰত তেওঁলোক জীৱিকা নিৰ্বাহৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰা শ শ পৰিয়ালৰ ভিতৰত এটা হব এই জটিল বিষয়বস্তুক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখনত পৰিয়ালটোৰ সংগ্ৰাম আৰু শেষত কেনেকৈ তেওঁলোকে দ্বীপটোত জীৱন অব্যাহত ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে
 অভিনয়

 সৌন্দৰ্যা (নাগী)
 অবিনাশ য়েলেন্দুৰ (গণপা)
 এণ ভি বাসুদেৱ ৰাও (দুগ্গজ্জ)
 হৰিশ ৰাজ (কৃষ্ণ)
 পুৰুষোত্তম 
 সিদ্দাৰাজ কল্যাণকাৰ
 মালতি
 বিজয়সাৰথি
 ৰাধা ৰামচন্দ্ৰ
 শ্ৰীংগেৰী ৰামান্না
 সাৱন্ত

বঁটা আৰু প্ৰদৰ্শন
৪৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০০১)
 শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ (স্বৰ্ণকমল)
 শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেটোগ্ৰাফী- এইচ.এম. ৰামচন্দ্ৰ হালকেৰে

২০০১-০২ কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা
 শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালনা- গিৰিশ কাছাৰাৱল্লী
 মুখ্য চৰিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- সৌন্দৰ্যা
 শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেটোগ্ৰাফী-এইচ.এম. ৰামচন্দ্ৰ হালকেৰে

৫০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ
 কানাড়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- গিৰিশ কাছাৰাৱল্লী
 মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- সৌন্দৰ্যা

প্ৰদৰ্শন
 হিউমেন ৰাইটচ্ ৱাচ্চ ইণ্টাৰনেচনেল ফিল্ম ফেষ্টিফেল- নিউয়ৰ্ক
 ৩৩তম ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
 ফুকৌপা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, জাপান
 ডাৰবান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
 ৰোটাৰডাম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
 চিনেমা ভিনটেজ প্ৰোগ্ৰাম, , 
 মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ

 তথ্যউৎস 

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:২০০২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
দ্য আসাম ট্ৰিবিউন (  ) হৈছে এখন ভাৰতীয় ইংৰাজী দৈনিক বাতৰি কাকত, যি গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা প্ৰকাশ পায় বৰ্তমান ৭,০০,০০০ৰো অধিক প্ৰচাৰসংখ্যা আৰু ৩০ লাখৰো অধিক পঢ়ুৱৈৰ সৈতে এইখন উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আটাইতকৈ বেছি পঠিত ইংৰাজী কাকত এই কাকতখন প্ৰথম ১৯৩৯ চনত গুৱাহাটীত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল 

220দ্য অসম ট্ৰিবিউনৰ ভবন

, বৰ্তমান সম্পাদক হৈছে প্ৰফুল্ল গোবিন্দ বৰুৱা, যি প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাধা গোবিন্দ বৰুৱাৰ পুত্ৰ; আৰু পি. জে. বৰুৱা হৈছে কাৰ্যবাহী সম্পাদক

 ইতিহাস 
এই কাকতখন ১৯৩৯ চনৰ ৪ আগষ্টত ৰাধা গোবিন্দ বৰুৱাই গুৱাহাটীত সাপ্তাহিক কাকতৰূপে আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সম্পাদক আছিল লক্ষ্মীনাথ ফুকন বৰ্তমান কাকতখন গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা দৈনিক ৰূপে প্ৰকাশিত হয় এই কাকতখনে অসমত এক বৃহৎ পঢ়ুৱৈ গোট লাভ কৰিছে আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় কাকতৰূপে বিবেচিত দ্য অসম ট্ৰিবিউন-এ বিশ্বাসযোগ্য বাতৰিৰ বাবে আৰু উচ্চ প্ৰচাৰসংখ্যাৰ বাবে পৰিচিত ২০১৪ চনত, ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ উপস্থিতিত কাকতখনৰ প্লেটিনাম জুবিলী উদযাপন কৰা হৈছিল 

 বিতৰ্ক 
২০২১ চনৰ ২৮ মাৰ্চ, ২০২১ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰথম পৰ্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণৰ পাছদিনা, এই কাকতখনে মূৰ পৃষ্ঠাত এক বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰিছিল যত কোৱা হৈছিল যে বিজেপি-এ উপৰ অসমৰ সকলো আসন জিকিব একে বিজ্ঞাপন অসমৰ ৭টা আন কাকততো প্ৰকাশ পাইছিল কংগ্ৰেছ দলে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল যে এইটো বাকী পৰ্যায়ৰ ভোট আগতে ভোটাৰক প্ৰভাৱিত আৰু বিভ্ৰান্ত কৰাৰ এটা চেষ্টা আৰু ই প্ৰতিনিধিত্ব আইন, ১৯৫১ আৰু নিৰ্বাচন আয়োগৰ নিৰ্দেশনাৰ উলংঘন এই বিতৰ্ক সম্পৰ্কে কাকতখনৰ সম্পাদক প্ৰফুল্ল গোবিন্দ বৰুৱায়ে দ্য টেলিগ্ৰাফক কলে যে "এই বিজ্ঞাপনখন পিছত আহিছিল" 

তথ্য সংগ্ৰহ

 বাহ্যিক সংযোগ 
 দ্য আছাম ট্ৰিবিউনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
দ্য আননোন ৱাৰ্ল্ড ২০১১ চনত ভাৰতৰ পৰা নাৰী শিশুহত্যা বা মহিলা ভ্ৰুণহত্যাৰ বিষয়ে নিৰ্মিত এনিমেটেড চলচ্চিত্ৰ ইয়াৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক বৰুণ মেহতা এইখন চলচ্চিত্ৰ ২০১১ চনত ভাৰতৰ চেন্নাইত অনুষ্ঠিত হোৱা জনসেৱা ঘোষণা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হয়

পটভূমি
এগৰাকী যুৱতীয়ে ছোৱালী জন্ম দিবলৈ ওলাইছে মাকৰ গৰ্ভত শিশুটিয়ে নিজৰ পৃথিৱীখন স্থাপন কৰে যত তাই খেলা-ধূলা কৰে, নাচি থাকে, দোল খায় আৰু আনন্দৰে ইফালে সিফালে জঁপিয়াই থাকে বাস্তৱ জগতৰ অজ্ঞাত এখন পৃথিৱী শিশুটিয়ে তাইৰ বাস্তৱ জগতত আগমনৰ বাবে আনন্দৰে অপেক্ষা কৰি আছে, কিন্তু যেতিয়া তাইৰ পিতৃ-মাতৃয়ে গৰ্ভপাত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় তেতিয়া সন্তানটোক গৰ্ভৰ ভিতৰতে হত্যা কৰা হয় শিশুটিয়ে চকুৰ সন্মুখতে তাইৰ পৃথিৱীখন ধ্বংস হোৱাটোহে দেখিব পাৰে

অভ্যৰ্থনা
চেন্নাইত অনুষ্ঠিত প্ৰথম জনসেৱা ঘোষণা (পি এছ এ) চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদৰ্শিত হৈছিল দ্য আননোন ৱাৰ্ল্ড ইয়াৰ থিম মহিলা ভ্ৰুণহত্যাৰ বাবে বিশেষ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে ২০১২ চনত আমেৰিকাৰ ৱেবছাইট .ৰ দ্বাৰা আয়োজিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুটি ছবি প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হয়

সমগ্ৰ ভাৰতৰ বহু চহৰত এই ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল ছচাইটি অৱ এনিমেচন ইন দিল্লী চমুকৈ এছ এ আই ডিয়ে ২০১২ চনত এক বঁটা অনুষ্ঠানত ছবিখনক সন্মান জনাইছিলআলিগড় চৰকাৰে সামাজিক সংস্থা মানৱ উপকাৰে আয়োজন কৰা এক অনুষ্ঠানতো এই ছবিখনক সন্মান জনাইছিল

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
দ্য আৰ্ট অফ ৱাৰ (চীনা:  (সুঞ্চি বিংফা)) হৈছে চীনৰ এখন প্ৰাচীন সামৰিক গ্ৰন্থ সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫ম শতিকাত এইখন পুথি ৰচনা কৰা হৈছিল ইয়াৰ লেখক ছুন চু যুদ্ধৰ ক'লা বিষয়ক এইখন গ্ৰন্থ ১৩টা অধ্যায়ৰে গঠিত সাধাৰণতে যুদ্ধ সম্পৰ্কীয় সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থ বুলি গণ্য কৰা এই গ্ৰন্থখনে চীন আৰু এছিয়াৰ ইতিহাস আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে ১৯১০ চনত লিয়নেল গিলছে এই গ্ৰন্থখন সম্পূৰ্ণৰূপে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল        -  .   . 2007. . 62.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
:..06906064078060:.331331১৪৮৩ চনত উইলিয়াম ক্যাক্সটনৰ দ্বাৰা মুদ্ৰিত কেণ্টাৰবেৰি টেলছৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ পৰা সংগৃহীত এটি কাঠৰ টুকৰা
দ্য কেণ্টাৰবেৰি টেলছ (ইংৰাজীঃ   ) হৈছে চৌব্বিছটা কাহিনীৰ সংকলন ১৩৮৭ চনৰ পৰা ১৪০০ চনৰ ভিতৰত জেফ্ৰী চ'ছাৰৰ দ্বাৰা মধ্য ইংৰাজী ভাষাত লিখিত কাহিনীভাগ ১৭,০০০ শাৰীৰো অধিক গ্ৰন্থখনক চ'ছাৰৰ মহান ৰচনা হিচাপে গণ্য কৰা হয় কাহিনীবোৰৰ অধিকাংশ পদ্যত লিখা আৰু কিছুমান গদ্যত আছে কেণ্টাৰবেৰিৰ কাহিনীভাগ কেথেড্ৰেলৰ ছেইণ্ট থমাছ বেকেট মন্দিৰ দৰ্শন কৰিবলৈ লণ্ডনৰ পৰা কেণ্টাৰবেৰিলৈ একেলগে ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত তীৰ্থযাত্ৰীৰ এটা গোটৰ দ্বাৰা কাহিনী কথনৰ প্ৰতিযোগিতাৰ অংশ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে এই প্ৰতিযোগিতাৰ পুৰস্কাৰ হৈছে তেওঁলোক উভতি অহাৰ পিছত চাউথৱাৰ্ক টাবাৰ্ড ইনত বিনামূলীয়া আহাৰ, "" . 

ইংৰাজী সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কাব্য-গ্ৰন্থ বুলি পৰিগণিত এই কাব্যখন তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ দ্বাৰা বিৱৰিত কাহিনীৰ সংগ্ৰহ মধ্যযুগৰ ইংৰাজী সমাজখনৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ বিভিন্ন বৃত্তিৰ সৈতে জড়িত ত্ৰিছগৰাকী তীৰ্থযাত্ৰীৰ বৰ্ণনাসম্বলিত পাতনি বা মুখবন্ধত চ'ছাৰে কাব্যখনৰ সামগ্ৰিক পৰিকল্পনাৰ আভাস দিছে সেই অনুসৰি প্ৰতিগৰাকী তীৰ্থযাত্ৰীয়ে কেণ্টাৰবেৰিলৈ যাওঁতে দুটা, আহোঁতে দুটা, মুঠ চাৰিটাকৈ কাহিনী কোৱাৰ কথা পিছে অসম্পূৰ্ণ কাব্যখনিত মুঠতে ২৪টা কাহিনীহে আছেমদন শৰ্মা, সম্পা. (২০০৩) বিশ্বকোষ, পঞ্চম খণ্ড, অসম সাহিত্য সভা, পৃ.১৫৬ ক

ফৰাচী, ইটালীয় বা লেটিন ভাষাৰ স্থানত মূলসুঁতিৰ সাহিত্যত থলুৱা ইংৰাজী ভাষাৰ জনপ্ৰিয়কৰণৰ ক্ষেত্ৰত ইংৰাজী সাহিত্যত দ্য কেণ্টাৰবেৰি টেলছ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অৱদান হিচাপে স্বীকৃত 

 বিষয়বস্তু আৰু কাহিনীৰ সংক্ষিপ্ত আভাস 
কেণ্টাৰবেৰিলৈ যাবলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ বিভিন্ন বৃত্তিৰ তীৰ্থযাত্ৰীসকল ছাউথৱৰ্ক নামৰ ঠাইৰ টেবাৰ্ড নামৰ চৰাইখানা এটাত গোট খায় চৰাইখানাৰ গৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ পথপ্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকা পালন কৰিবলৈ গাত লয় তেওঁ কয় যে বাটৰ ক্লান্তি আঁতৰাবলৈ প্ৰতিজনে কাহিনী ক'ব লাগিব শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী কওঁতাক তেওঁ পুৰস্কৃত কৰিব তাৰ পাছত কাহিনীকথন আৰম্ভ হয় কাহিনীবোৰ বিভিন্ন ধৰণৰ চ'ছাৰে লোকসংস্কৃতি, বিভিন্ন সমাজত প্ৰচলিত সাধুকথা, বিভিন্ন গ্ৰন্থত বৰ্ণিত কাহিনী আদি উৎসৰ পৰা তেওঁৰ কাহিনীবোৰৰ সমল গোটাইছে তীৰ্থযাত্ৰীসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰকৃতিৰ আৰু বৃত্তিৰ সৈতে খাপখোৱা কাহিনীবোৰ কৈ যাওঁতে হাস্য, ব্যঙ্গ, নীতিশিক্ষা আদিৰ সমাৱেশ ঘটাইছে মানৱচৰিত্ৰ আৰু মানুহৰ সমাজখনৰ বৈচিত্ৰ্যময় দিশবোৰ কাহিনীৰ মাজেৰে উন্মোচিত হৈছে কিছুমান কাহিনী প্ৰচলিত সাধুকথাৰ পুনৰকথন কিছুমান সমাজত প্ৰচলিত যৌন ব্যভিচাৰৰ হাস্যৰসাত্মক, বুদ্ধিদীপ্ত বিৱৰণ কিছুমান সাধু-সন্তৰ জীৱন আৰু শিকনি সম্পৰ্কীয়, কিছুমান ৰূপকধৰ্মী, কিছুমান কেৰল মনোৰঞ্জনধৰ্মী আৰু বিমল হাস্যৰসেৰে পৰিপূৰ্ণ কেইটামান সাধু বা কাহিনী অসম্পূৰ্ণ কেইটিমান বেয়া আৰু আমনিদায়ক হোৱা বুলি চৰাইখানাৰ গৰাকীয়ে মাজতে ৰখাই দিয়া বাবে অসম্পূৰ্ণ ঐহিক জগতখনৰ ৰং-ৰহইছ, দুখ-বেদনাৰ সৈতে পাৰমাৰ্থিক জগতখনৰ মুক্তিৰ হেঁপাহৰ সম্পৰ্ক দেখুৱাবলৈ যাওঁতে তেওঁৰ এই মহৎ কাব্যত সেই সময়ৰ ইংলেণ্ডৰ বৰ্ণাঢ্য সমাজ আৰু ব্যক্তি জীৱনৰ বিশ্বাসযোগ্য চিত্ৰ আঁকিছে শব্দচয়ন আৰু ছন্দৰ কৌশলী প্ৰয়োগত অভিনবত্ব থকা কাব্যখনত চছাৰৰ বিমল আৰু বুদ্ধিদীপ্ত হাস্যৰসৰ পৰিচয় পোৱা যায়

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জ্যোতিষশাস্ত্ৰ