marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষ (জন্ম ২৮ মে ১৯৫২) ভাৰতৰ প্ৰথম তথা বৰ্তমান লোকপাল ২০১৯ চনৰ ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ এই পদত নিযুক্তি লাভ কৰে তেওঁ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত:...:.---- ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ আগতে তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পদত অধিষ্ঠিত আছিল ইয়াৰ আগতে তেওঁ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল তেওঁ বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱাধিকাৰ আয়োগৰ এজন সদস্য ২০১৯ চনৰ ১৭ মাৰ্চ তাৰিখে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী, ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ, লোকসভাৰ অধ্যক্ষ সুমিত্ৰা মহাজন আৰু জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা মুকুল ৰহোৎগীৰ দ্বাৰা গঠিত বাচনি সমিতিয়ে তেওঁক ভাৰতৰ প্ৰথম লোকপাল হিচাপে চয়ন কৰে ২০১৯ চনৰ ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁক ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোৱিন্দে ন্যায়াধীশ পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষক ভাৰতৰ প্ৰথম লোকপাল নিযুক্ত কৰে তেওঁ এই পদত পাঁচ বছৰ কাৰ্যকাল বা ৭০ বছৰ বয়সলৈকে অধিষ্ঠিত থাকিব 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫২ চনৰ ২৮ মে তাৰিখে কলকাতাত পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ ন্যায়াধীশ শম্ভূ চন্দ্ৰ ঘোষ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ আছিল তেওঁ পৰিয়ালৰ পোন্ধৰ প্ৰজন্মৰ অধিবক্তা তেওঁলোকৰ পৰিয়াল কলিকতাৰ উত্তৰ প্ৰভিন্সৰ জৰাশংকৰ দেৱান বানাৰছী ঘোষৰ বংশৰ আছিল ১৮৬৭ চনত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ হৰ চন্দ্ৰ ঘোষ কলিকতাৰ দেৱানী সদৰ আদালতৰ প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মুখ্য বিচাৰপতি আছিল পিনাকী চন্দ্ৰ ঘোষে কলিকতাৰ চেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজৰ পৰা বি.কম. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল তাৰপিছত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অফ ল'ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল 
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকপাল
পিপল বাবা বা স্বামী প্ৰেম পৰিৱৰ্তন () এজন পৰিৱেশবিদ যি নিজৰ দলৰ সৈতে ভাৰতৰ ১৮খন ৰাজ্যৰ ২০২খন জিলাত ২ কোটিৰো অধিক গছ ৰোপণ কৰিছে ১৯৬৬ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ চণ্ডীগড়ত ভাৰতীয় সেনাৰ চিকিৎসকৰ ঘৰত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ১১ বছৰ বয়সত, ১৯৭৭ চনত তেওঁৰ ইংৰাজী শিক্ষকে গছ ৰোপণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে তেওঁ গিভ মি ট্ৰিজ ন্যাসৰ প্ৰতিষ্ঠাপক যি পিছলৈ ২০১১ চনত বেচৰকাৰী সংস্থা হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰে ১৯৮৪ চনত তেওঁ অশো ৰজনীশৰ পৰা  জীৱনশৈলী গ্ৰহণ কৰে, যিয়ে তেওঁক "স্বামী প্ৰেম পৰিৱৰ্তন" নাম দিয়ে এতিয়া তেওঁ প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আনসকলৰ বাবেও প্ৰেৰণা

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৬ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ চণ্ডীগড়ত পিপল বাবাৰ আজাদ জৈন নামেৰে জন্ম হৈছিল  ১৯৭৭ চনত তেওঁৰ ইংৰাজী শিক্ষকে ১১ বছৰ বয়সত কিৰ্কি মিলিটাৰী ষ্টেচনৰ ৰেঞ্জ হিলছ ৰোডত গছ ৰোপণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে ১৯৭৭ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত পুনেৰ এটা চখ ক্লাবত তেওঁ প্ৰথম গছপুলি ৰোপণ কৰে তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ গছ ৰোপণ কৰি আহিছে

তেওঁ ইংৰাজী সাহিত্য আৰু সাংবাদিকতাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰেতেওঁৰ পিতৃয়ে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত চিকিৎসক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

 কৰ্মজীৱন 
১৯৮৪ চনত তেওঁ অশো ৰাজনীশৰ পৰা তপস্যা () গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁক "স্বামী প্ৰেম পৰিৱৰ্তন" নাম দিয়ে কেবাবছৰো নিজাববীয়াকৈ স্বতন্ত্ৰভাৱে গছ ৰোপণ কৰি ২০১০ চনত তেওঁ 'গিভ মি ট্ৰিজ' ন্যাস প্ৰতিষ্ঠা কৰে পিছলৈ তেওঁ ২০১১ চনত ইয়াক বেচৰকাৰী সংস্থা হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰে

ক'ভিড মহামাৰীৰ সময়ছোৱাত তেওঁ আৰু তেওঁৰ দলটোৱে সামাজিক দূৰত্বৰ নীতি অনুসৰণ কৰি গছ ৰোপণৰ অভিযান অব্যাহত ৰাখিছিল প্ৰায় ৪৩ বছৰৰ ভিতৰত তেওঁ আৰু তেওঁৰ দলটোৱে ভাৰতৰ ১৮খন ৰাজ্যৰ ২০২খন জিলাত ২ কোটি গছ ৰোপণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

 আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:প্ৰকৃতিবিদ
পিয়ং ইয়াং (, , অৰ্থাৎ: "সমতল ভূমি" বা "শান্ত ভূমি") উত্তৰ কোৰিয়াৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ মহানগৰ পিয়ং ইয়াং টাএডং নদীৰ পশ্চিম কোৰিয়া সাগৰৰ মুখৰ ১১০ কিলোমিটাৰ উজনিত অৱস্থিত ২০০৮ চনৰ লোকপিয়লৰ প্ৰাৰম্ভিক ফলাফল অনুযায়ী পিয়ং ইয়াং ৩২,৫৫,৩৮৮ জনৰ বসতিস্থল   ;     2008             115  2008 (-)    2009-03-01. মহানগৰখনক ১৯৪৬ত দক্ষিণ পিয়ং ইয়াং জিলাৰ পৰা পৃথক কৰা হ'ল আৰু বৰ্তমানে ই এক প্ৰত্যক্ষভাৱে শাসিত মহানগৰ বা চিখাল্সি ইয়াৰ চৰকাৰৰ মৰ্যদা আঞ্চলিক চৰকাৰৰ সমান, যি দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ছিউলৰ ব্যৱস্থাতকৈ বেলেগ

 নাম 
"পিয়ং ইয়াঙ"ৰ অৰ্থ কোৰীয় ভাষাত "সমতল ভূমি" এই ঠাইৰ এক জনপ্ৰিয় ঐতিহাসিক নাম ৰিয়ুগ ইয়ং যাৰ অৰ্থ "ৱিল' গছৰ ৰাজধানী" আজিও ৱিল' গছৰ উভৈনদীয়ে চহৰখনৰ বিষয়ে লিখিত কাব্যক অনুপ্ৰেৰিত কৰে আৰু অনেক ঠাইত এতিয়াও ৰিয়ুগ ইয়ং নাম প্ৰচলিত কিচং, হুৱাংচং, ৰাক্ৰাং, চ গ্যং, চ'ড', হগ্যং, চাংগান আৰু হেইজ'ও এই চহৰৰ ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত প্ৰচলিত নাম ঐতিহাসিকভাৱে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ আধিপত্য থকাৰ বাবে এই চহৰক খ্ৰীষ্টান প্ৰচাৰকসকলে পূবৰ জেৰুজালেমো বোলে

১৯৯৪ত কিম ২-চুংকিম ২-চুঙৰ মৃত্যুত প্ৰস্তাৱ ৰখা হ'ল যে এই চহৰৰ নাম কিম ২-চুং নগৰ ৰখা উচিত আন আনে তাৰ বিপৰীতে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিলে যে তাৰ সলনি উত্তৰ কোৰিয়াই ছিউলকহে কিম ২-চুং নগৰ আখ্যা দিয়া উচিত আৰু পিয়ং ইয়াঙক কিম জং-ইল চহৰ বোলা উচিত পিচে, উভয় প্ৰস্তাৱেই গৃহিত নহ'ল

 ৰাজনীতি 
উত্তৰ কোৰিয়াৰ সংসদ ভৱন উচ্চতম গণ সভা অধিস্থিত হোৱা মানচুডে হল
সাংবিধানিকভাৱে দেশখনৰ ৰাজধানী পিয়ং ইয়াঙত দেশখনৰ মুখ্য চৰকাৰী আৰু আন আন ৰাজহুৱা দপ্তৰ অৱস্থিত হেনবাংচান-ডঙত ৱৰ্কাৰ্চ পাৰ্টি চেণ্ট্ৰেল কমিটি বহে পিয়ং ইয়াং পিপল্স কমিটি বহে চুং-গুয়কৰ হেবাংচান-ডঙত উত্তৰ কোৰিয়াৰ কেবিনেট চুং গুয়কৰ জংৰ'-ডঙত অৱস্থিত

পিয়ং ইয়াং উত্তৰ কোৰিয়াৰ সকলো মুখ্য সুৰক্ষা সংস্থাৰ স্থান গণ সুৰক্ষা মন্ত্ৰ্যালয়ত ১৩০০০০ কৰ্মীয়ে ১২ ব্যুৰ'ত কাম কৰে মন্ত্ৰ্যালয়টোৱে আৰক্ষী সেৱাৰ পৰা জনস্বাস্থ্যলৈকে ভিন্ন ধৰণৰ কৰ্ম সম্পাদন কৰে ৰাজ্য সুৰক্ষা বিভাগো ইয়াতেই অৱস্থিত য'ত ৩০০০০ কৰ্মীয়ে কাম কৰে ই ৰাজনৈতিক কাৰাগাৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱেশ প্ৰস্থান ব্যৱস্থা আদি চায়

ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দৰেই চহৰখনৰো প্ৰায় সকলো দিশ ৱৰ্কাৰ্চ পাৰ্টি অৱ কোৰিয়াই নিয়ন্ত্ৰণ কৰে

 ভাগ 
পিয়ং ইয়াং ১৯টা ৱাৰ্ড আৰু ২টা কাউণ্টি (কুনগুন)ত বিভক্ত.

 ঘাই স্থল 
টাএডং নদীৰ পাৰৰ ৰুংনাড' মে' দিৱস ষ্টেডিয়াম বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গণ-ক্ৰীড়াএথলেটিক ষ্টেডিয়াম, দৰ্শনাৰ্থীৰ বহাৰ সুবিধাৰ আধাৰত
কিছু উল্লেখনীয় স্থান:
 খুমচুচান প্ৰাসাদ
 আৰ্ক অৱ ট্ৰায়াম্ফ (ফ্ৰাঞ্চৰ পেৰিচৰ আৰ্ক ডে ট্ৰায়ম্ফেৰ পৰা প্ৰেৰিত, কিন্তু তাতকৈ ডাঙৰ
 কিম ২-চুঙৰ জন্মস্থান
 জুচে টাৱাৰ
 ষ্টেডিয়ামদ্বয়:
 ৰুংনাড' মে' দিৱস ষ্টেডিয়াম
 কিম ২-চুং ষ্টেডিয়াম
 মানচু হিল কম্প্লেক্স আৰু তাৰ ভিতৰৰ কোৰিয়ান বিপ্লৱ মিউজিয়াম (সংগ্ৰহালয়)
 খিম ২-চুং স্কুৱেৰ
 য়াংগাকড' আন্তৰ্জাতিক চিকিৎসালয়

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ৰাজধানী
250গুৱাহাটীৰ ভৰলুমুখত অসমৰ আন শ্বহীদসকলৰ সৈতে পিয়লি ফুকন (বাঁওফালৰ পৰা সপ্তমজন)-ৰ আবক্ষ মূৰ্তি
পিয়লি ফুকন অসমৰ এজন স্বাধীনতা সংগ্ৰামী জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাৰ লগতে তেওঁক অসম বা ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰথম শ্বহীদ হিচাপে গণ্য কৰা হয় পিয়লি ফুকন বদন বৰফুকনৰ মাজু পুতেক আছিল সৰুতে তেওঁৰ হাতীৰ পৰা পৰি ভৰি এখন ভাঙিছিল, ঘুণীয়া হোৱাত মানুহে চাকোলা পিয়লি বুলিও নাম দিছিল ইংৰাজৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত তেওঁক ১৮৩০ চনত শিৱসাগৰত ফাঁচী দিয়া হৈছিল

বিদ্ৰোহ
ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ইংৰাজে লাহে লাহে অসমত খোপনি পোতে ইংৰাজ শাসনত এচাম লোক অসন্তুষ্ট হৈ উঠিল গোমধৰ কোঁৱৰৰ নেতৃত্বত কোম্পানীৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে গোপনে বিদ্ৰোহৰ আয়োজন চলিছিল গদাধৰ কোঁৱৰ, ৰূপচন্দ্ৰ কোঁৱৰ, পিয়লি ফুকন, ধৰ্মধৰ ৰাজগুৰু, বেণুধৰ কোঁৱৰ, ধনঞ্জয় বৰগোহাঞি, হৰনাথ বৰগোহাঞি, জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱা, মইনা খাৰঘৰীয়া ফুকন আদিয়ে গোমধৰক সক্ৰিয় সহযোগ কৰিছিল বিদ্ৰোহীসকলে কোম্পানীৰ খাৰঘৰবোৰত অগ্নিসংযোগ কৰি কোম্পানীৰ সৈন্যক আক্ৰমণেৰে অসম দেশ ঘূৰাই লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল ১৮২৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে এই ছমাহ কাল প্ৰস্তুতি চলিল তেওঁলোকে এৰাতি শদিয়াত অৱস্থিত খাৰঘৰত জুই দিলে কিন্তু খাৰঘৰৰ দায়িত্বত থকা লেফটেনেণ্ট ৰুথাৰফোৰ্ডে চিপাহীবোৰৰ সহযোগত গোমধৰকে ধৰি বেছিভাগ বিদ্ৰোহীকে আটক কৰিলে গোমধৰ কোঁৱৰক ১৪ বছৰ নিৰ্বাসন দণ্ড দি আনকেইজনক সাত বছৰকৈ ফাটেক দিলে

ইয়াৰ পাছত পিয়লি ফুকন আৰু সহযোগীসকলে ১৮২৯ চনৰ পৰা ১৮৩০ চনৰ ফাগুনলৈকে গোপনে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ গোটাই পুনৰ বিদ্ৰোহৰ আঁচনি কৰিলে ১৮৩০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত তেওঁলোকে ৰংপুৰৰ খাৰঘৰ আৰু চিপাহীৰ কোঠত অগ্নিসংযোগ কৰিলে কোম্পানীৰ সেনাৰ গুলীত বেণুধৰ কোঁৱৰ আৰু দঁহা কোঁৱৰৰ মৃত্যু হল পিয়লি ফুকনক ইংৰাজে ঘটনাস্থলীতে বন্দী কৰিলে পাছত জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱা, ৰূপচন্দ্ৰ কোঁৱৰ, দেউৰাম দিহিঙীয়া ফুকন, বম চিংফৌ আৰু হৰনাথ বৰগোহাঞিকো আটক হ'ল তেওঁলোকৰ পঞ্চায়তী বিচাৰ বহিল মণিৰাম দেৱানৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি নিউভিল চাহাবে পিয়লি ফুকন আৰু জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাক ফাঁচীৰ হুকুম দিয়াৰ বিপৰীতে বাকীকেইজনক চৈধ্য বছৰকৈ কাৰাদণ্ড বিহিলে সেইমতে শিৱসাগৰ বৰপুখুৰীৰ পাৰত পিয়লি ফুকন আৰু জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাক ৰাজহুৱাকৈ ফাঁচী দিয়া হ'ল

আন মাধ্যমত
 ১৯৫৫ চনত ফণী শৰ্মাৰ পৰিচালনাৰে "পিয়লী ফুকন" নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পিয়লি বৰুৱা () অসমৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় যুঁজাৰু আছিল তেখেতক ইংৰাজ চৰকাৰে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত ফাঁচী দিয়ে

স্বাধীনতা আন্দোলন
১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ক্ৰমে ক্ৰমে সমগ্ৰ অসমৰ শাসন ভাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দখল কৰে প্ৰথমে ইংৰাজৰ শাসনত ৰাইজে আদৰি ল'লেও সোনকালেই ভিতৰি ভিতৰি বিদ্ৰোহৰ জুই জ্বলি উঠে সেই সময়তে ৰাজনীতি বিশাৰদ, ৰাষ্ট্ৰজ্ঞানী, স্পষ্টবাদী মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাই জৰ্জ এণ্ড্ৰিউ মোফাট মিলছ্ক (   ) লগ ধৰি ৰাইজৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰি দুখন দৰ্খাস্ত লিখে ইয়াৰ পাছত আকৌ তেখেতে মিলছ আৰু হলৰইদ চাহাবক লগ ধৰি দেশৰ শাসন ভাৰ দেশৰ ৰজাৰ হাতত অৰ্পণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায় ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এই আহ্বান উপেক্ষা কৰে ইয়াৰ পাছত মণিৰামে পাতনি মেলে গণ আন্দোলনৰ এই গণ আন্দোলনত পিয়লি বৰুৱাৰ লগতে বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, ফৰমুদ আলী, ঘৰফলীয়া বৰুৱা, মৰংগীখোৱা গোহাঁই, ৰাম চিৰস্তাদাৰ বৰুৱা ইত্যাদি বহুজনে যোগ দিয়ে

বিদ্ৰোহৰ অগনি জ্বলি উঠে মিল্ছ আৰু হলৰইদ চাহাবৰ চকুৰ টোপনি নাইকিয়া হয় মণিৰামে পৰ্বতীয়া নেতাসকলৰ সহায় বিচাৰি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কটকী পঠিয়ায় উভতি আহোঁতে হৰনাথ দাৰোগাৰ হাতত বন্দী হয় ফুলকুমাৰী ফুলকুমাৰী আছিল মণিপুৰৰ জীয়ৰী গোৰা চিপাহীৰ কামনাৰ বলি হোৱাৰ ভয়ত তাই আহি দুতিৰাম বৰুৱাৰ অনুগ্ৰহত ৰাজকেৰেঙত আশ্ৰয় লৈছিল পাছলৈ মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত চলা স্বাধীনতাৰ ৰণত যোগ দিছিল ইফালে মিল্ছ চাহাব স্বদেশলৈ উভতি যায় হলৰইদৰ সহায়ৰ বাব কেপ্টেইন লুথাৰ আহে তেওঁলোকে অসমৰ সকলো প্ৰধান ৰাজ-বিষয়াক মাতি সদৰ ৰংপুৰতে এখন মেল পাতে ফুলকুমাৰীক এৰাতিৰ বাবে জেলৰপৰা পলুৱাই আনি উদ্দাম নৃত্যৰ লয়লাসত চাহাবক মদৰ ৰাগীত শুৱাই ৰাখি সেইনিশাই দেৱান কলিকতালৈ পলাই যায় আৰু বৰলাটৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে কিন্তু এই সাক্ষাততো কোনো ফল নধৰাত তেখেতে ১৮৫৭ চনত হোৱা চিপাহী বিদ্ৰোহত যোগ দিয়ে ইফালে পিয়লি বৰুৱাই বিদ্ৰোহৰ সঁজাল ধৰে কলিকতাৰপৰা পোৱা নিৰ্দেশ মৰ্মে কাৰেঙত গুপুত আলোচনা চলে হলৰইদ চাহাবে বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ উঠি-পৰি লাগে ৰাজকাৰেং আক্ৰমণ কৰিলেই বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাটি উচন কৰা হ'ব বুলি হৰনাথ দাৰোগাই হলৰইদ চাহাবক বাতৰি দিয়ে কাৰেঙৰ ঘাই লিগিৰী সেউতীয়ে পিয়লি বৰুৱাক প্ৰেম নিবেদন কৰি বিফল হৈ প্ৰতিশোধৰ বাবে ছেগ বিচাৰি আছিল তেখেতেই কেপ্টেইন লুথাৰক কাৰেঙৰ গুপুত পথৰ সন্ধান দিয়ে বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাঁটি ইংৰাজে জয় কৰে

ফাঁচী
কলিকতাৰ পৰা মণিৰামে পঠিওৱা চিঠিৰ আধাৰতে তেখেতৰ ওপৰত বিদ্ৰোহত লিপ্ত থকাৰ গোচৰ তৰা হয় বিচাৰত মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাৰ ফাঁচীৰ নিৰ্দেশ আহে ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাটত ইংৰাজ চৰকাৰে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত পিয়লি বৰুৱা আৰু মণিৰামক ফাঁচী দিয়ে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পিয়লী ফুকন () ১৯৫৫ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ভাষাৰ ক'লা-বগা চলচ্চিত্ৰ বোলছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল ফণী শৰ্মাই ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পিয়লি ফুকনৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেশপ্ৰেমৰ আখ্যানেৰে ছবিখনৰ কাহিনীটো সমৃদ্ধ হৈছে:..--1955 উল্লেখযোগ্য যে, পিয়লী ফুকন হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ:..-9959198799-999999999999-999299999994990

কাহিনী
ব্ৰিটিছশাসিত অসমত বিদ্ৰোগ ঘোষণা কৰা পিয়লী ফুকন নামৰ এজন অসমীয়া সংগ্ৰামী যুৱকক ব্ৰিটিছে শেষপৰ্যায়ত ফাঁচীৰ হুকুম দিয়ে ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সজোৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত পিয়লী ফুকন আছিল অন্যতম ১৮৩০ চনত ব্ৰিটিছে তেওঁৰ কণ্ঠৰোধ কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ মোকৰ্দমা কৰে আৰু মোকৰ্দমাত তেওঁৰ ফাঁচীৰ সপক্ষে ৰায়দান দিয়া হয় ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্ত ৰচনা কৰাৰ অপৰাধত তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল ছবিখনৰ কাহিনী লিখিছিল ফণী শৰ্মাই

অভিনয় শিল্পী

ফণী শৰ্মা (গমধৰ কোঁৱৰ)
চন্দ্ৰধৰ গোস্বামী (পিয়লী ফুকন)
জ্ঞানদা কাকতি (সেউতি)
ইভা আচাও (পদুমী- নাচনী ছোৱালী)
ৰেবেকা আচাও (বৰফুকননী)
হীৰেণ চৌধুৰী,
বীণা দাস,
ৰমেশ শৰ্মা 
তুলসী দাস, 
ভূপেন বৰুৱা, 
দুৰ্গা গোস্বামী, 
বিবেক আগৰৱালা, 
নেইমুদ্দিন, 
ঝৰ্ণা, 
নয়নী
নিপন গোস্বামী (শিশুশিল্পী)

কলা-কুশলী

সঙ্গীত- ভূপেন হাজৰিকা
গীতৰ কথা- ভূপেন হাজৰিকা
কণ্ঠ- ভূপেন হাজৰিকা, গুণদা দাস
কেমেৰা- সুবোধ বেনাৰ্জী
সহকাৰী পৰিচালক- অজয় চলিহা, ভবেন দাস
শব্দ- গৌৰ দাস
সম্পাদনা- কমল গাঙ্গুলী, প্ৰতুল ৰায় চৌধুৰী (সহকাৰী)
কলা- পাচু চক্ৰৱৰ্তী
প্ৰচাৰ- প্ৰসন্ন কুমাৰ দাস
পোহৰ- হেমন্ত দাস, মণ্টু সিং, আহমেদ, সুখৰঞ্জন
স্থিৰ চিত্ৰ- কুমাৰ ষ্টুডিঅ

সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল ড ভূপেন হাজৰিকাই তেখেতেই ছবিৰ গীতবোৰ ৰচনা কৰিছিল গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকা আৰু গুণদা দাসে ছবিখনৰ গাঁৱৰে জীয়ৰী সপোন সুন্দৰী শীৰ্ষক গীতটো খুবেই সমাদৃত হৈছিল

সন্মান
ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে ৩য় (১৯৫৫) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ (অসমীয়া) শিতানত বিশেষ যোগ্যতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ (  ) লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা যে, ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা এই সন্মান লাভ কৰা পিয়লী ফুকনেই হৈছে প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
গ্ৰেণ্ড পিয়ান'
উলম্ব পিয়ান'
   
পিয়ান' () এটা সুৰীয়া বাদ্যযন্ত্ৰ, যিটো কি-বোৰ্ড বাদ্যযন্ত্ৰৰ অন্তৰ্গত ইয়াত হাতৰে বজাব পৰা ধুনীয়া কি (চাবি) থাকে যিবোৰে হাওঁ-দেওঁ কাঠৰ তন্তুৰ ওপৰত হাতুৰীৰ দৰে আঘাত কৰি শব্দ উৎপন্ন কৰে পিয়ান' এটা বহুমুখী বাদ্যযন্ত্ৰ, যাৰ প্ৰচলন শাস্ত্ৰীয় সংগীত, জাজ, পপ, ৰক আদি সকলো প্ৰকাৰৰ সংগীতত দেখা যায়,  .  . "".   .   .  12  2025.

 গঠন 
পিয়ান'ত সাধাৰণতে ৮৮-টা কি থাকে (৫২টা সাদা আৰু ৩৬টা কলা), যি বিভিন্ন উচ্চতাৰ শব্দ উত্পন্ন কৰে এই চাবিসমূহে ছাঁৱনিৰ ভিতৰত থকা ধাতুৰ তন্তুত হাতুৰীৰে আঘাত দিয়ে এই তন্তুসমূহে কম্পিত হৈ বিভিন্ন সুৰ সৃষ্টি কৰে, .   .   , 1995.

 ইতিহাস 
পিয়ান'ৰ উদ্ভৱ ১৭শ শতিকাৰ ইটালীত হৈছিল ইয়াৰ আৱিষ্কাৰক হিচাপে বেলাচিও বাৰ্তোলোমিও ক্ৰিষ্টোফাৰি ( )ক গণ্য কৰা হয়, যি আনুমানিক ১৭০০ চনত এই বাদ্যযন্ত্ৰটো বিকাশ কৰিছিল

ইয়াৰ আগতে প্ৰচলিত চেম্বেলো বা ক্লাভিচৰ্ডৰ তুলনাত পিয়ান'ৰ বিশেষত্ব আছিল যে, ইয়াত বজোৱা ব্যক্তিয়ে সুৰৰ গৰিমা () নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিছিল 

 প্ৰকাৰ 
পিয়ান'ৰ প্ৰধান দুটা প্ৰকাৰ আছে:
 গ্ৰেণ্ড পিয়ান' ( ): ইয়াৰ তন্তুসমূহ আনুভূমিকভাৱে থাকে এইটো সাধাৰণতে মঞ্চত বা সঙ্গীত বিদ্যালয়ত ব্যৱহাৰ কৰা হয় 
 আপৰাইট পিয়ান' ( ): ইয়াৰ তন্তুসমূহ উলম্বভাৱে থাকে, যাৰ ফলত এইটো কম স্থানত ৰাখিব পাৰি 

ইয়াৰ উপৰিও আধুনিক যুগত ডিজিটেল পিয়ান' আৰু ইলেক্ট্ৰনিক কি-বোৰ্ডতো জনপ্ৰিয় 

 সংগীতত ব্যৱহাৰ 
পিয়ান' পশ্চিমী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এক কেন্দ্ৰীয় বাদ্যযন্ত্ৰ ইয়াত একে সময়তে মেলোডি আৰু হাৰমনি বজাব পৰা যায় বেটভেন, মোৎসাৰ্ট, চ'পিন আদি বিখ্যাত সঙ্গীতজ্ঞসকলে পিয়ান'ৰ বাবে অগণন সংগীত ৰচনা কৰিছে 

জাজ সংগীত, পপ, ব্লুজ, ৰক এনেকুৱা প্ৰায় সকলো ধৰণৰ সংগীতত পিয়ান' ব্যৱহৃত হয় 

 জনপ্ৰিয় পিয়ান'বাদক 
 লুডউইগ ভান বেটভেন (  )
 ৱল্ফগেং আমাডেউচ মোৎসাৰ্ট
 ফ্ৰেডেৰিক চ'পিন
 আৰথাৰ ৰুবিনষ্টেইন
 এল্টন জন
 ইন্দ্ৰনীল সেন (বাংলা আধুনিক সংগীতত)

 উৎস 

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:সংগীত
পিয়েৰ দি ফাৰ্মা (; 17 আগষ্ট ১৬০১ বা ১৬০৭   ১২ জানুৱাৰী ১৬৬৫) আছিল ফ্ৰান্সৰ ৰ ত এজন ফৰাছী অধিবক্তা তেওঁ চখৰ বাবে আজৰি সময়ত গণিত কৰিছিল ফাৰ্মাক কৃতিত্ব দিয়া হয় তেওঁৰ প্ৰায় সমান(ইংৰাজী:) কৌশলকে ধৰি অৱদানৰ বাবে যিয়ে নেকি  ৰ সৃষ্টিত আঁত ধৰিছিল বিশেষকৈ সংখ্যা তত্ব(ইংৰাজী: )ত গৱেষণা তথা বক্ৰৰেখাৰ বৃহত্তম আৰু ক্ষুদ্ৰতম  নিৰ্ণয় কৰাৰ কাৰণে এটা মৌলিক  পদ্ধতিৰ আৱিস্কাৰৰ বাবে তেওঁক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়- যি পদ্ধতি সেই সময়ত অজ্ঞাত অৱকলন গণিত(ইংৰাজী: )ৰ সদৃশ আছিল তদুপৰি  , সম্ভাৱিতা আৰু পোহৰ বিজ্ঞান লৈ তেওঁ ঊল্লেখনীয় অৱদান দি থৈ গৈছে তেওঁৰ নামেৰে থকা ফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্যৰ বাবে তেওঁ সকলোতকৈ জনাজাত, যিটো তেওঁ ' ৰ এখন বহীৰ সীমাত এটা টোকাত বৰ্ণনা কৰি থৈ গৈছিলএওঁক ৰেনে ডেকাৰ্টে়ৰ সৈতে যুটীয়াকৈ আধুনিক সংখ্যাতত্ত্বৰ  আৰু ব্লেইজ পাস্কেলৰ সৈতে যুটীয়াকৈ আধুনিক সম্ভাৱিতাৰ জনক আখ্যা দিয়া হয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰে আৱিষ্কাৰ কৰা ভাৰ্ণিয়াৰ কেলিপাৰ স্কেল 
পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰ  () আছিল এজন ফৰাচী গণিতজ্ঞ আৰু সঁজুলি উদ্ভাৱক জোখমাখৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ভাৰ্ণিয়াৰ স্কেল তেখেতেই আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁৰ নামেৰেই স্কেলডালৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল

 জীৱনী 
১৫৮০ চনৰ ১৯ আগষ্টত ফ্ৰান্সৰ অ'ৰনান্সত পিয়েৰী ভাৰ্ণিয়াৰৰ জন্ম হৈছিল তেখেতে নিজৰ পিতৃৰ পৰা বিজ্ঞান শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল পাছলৈ তেওঁ স্পেইনৰ ৰজাৰ বাবে অ'ৰনান্সৰ অধিপতি আৰু দুৰ্গৰ দুৰ্গাধিপতি হয়

১৬৩১ চনত ব্ৰুছেলছত তেখেতে তেওঁৰ গ্ৰন্থ " , ',        " প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু শিশুসকলক উৎসৰ্গা কৰিছিল এই গ্ৰন্থখনত তেখেতে ভাৰ্ণিয়াৰ স্কেলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে

 টোকা 

 তথ্য সংগ্ৰহ 
 
 1313  ,   (1912). " ".  , .  . 15.  :   .  

 বহিঃসংযোগ 
 

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ
পিলি য়েছা (তুলু:  ) অৰ্থ বাঘৰ মুখা হৈছে ভাৰতৰ উপকূলীয় ৰাজ্য কৰ্ণাটকৰ এক অনন্য লোক-নৃত্য নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত দুৰ্গা দেৱীক সন্মান জনাই পিলি য়েছা নৃত্য কৰা হয় দুৰ্গা দেৱীৰ প্ৰিয় প্ৰাণী হৈছে বাঘ (যাক মাৰ্ণেমি () বুলি কোৱা হয়) মংগলুৰুৰ দশেৰা উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত এই অনুষ্ঠানত বৃহৎ সংখ্যক অনুৰাগীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে পিলি য়েছাৰ উৎপত্তি কৰ্ণাটকৰ উড়ুপি জিলাত হৈছিল আৰু আদিতে কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীমোছাৰুকুড়িকে আৰু গণেশ চতুৰ্থীৰ সময়ত মংগলুৰু, উড়ুপি, মোড়বিদ্ৰি, কুন্দাপুৰ আৰু তুলুনাডুৰ আন বহু ঠাইত পৰিবেশন কৰা হৈছিল

দল
সাধাৰণতে পাঁচৰ পৰা দহজন বা তাতকৈ অধিক যুৱকে লগ হৈ এটা দল গঠন কৰে তেওঁলোকৰ তিনিৰ পৰা পাঁচজনে ৰং আৰু সাজ-পোছাক পিন্ধি নিজৰে বাঘৰ ৰূপ দিয়ে আৰু দুজন বা তিনিজন  ঢোলবাদকৰ সৈতে এটা দল তৈয়াৰ কৰে এই ঢোলবাদক সকলক তুলু ভাষাত থাচে () বুলি কোৱা হয় এই নৃত্য দলটোৰ এজন দলপতি বা পৰিচালক থাকে নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত থাচেৰ সৈতে এই নৃত্য দলটোৱে নিজৰ চহৰৰ ৰাজপথত ঘূৰি ঘূৰি নৃত্য কৰে তেওঁলোকে ঘৰ-দুৱাৰ আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানত বা পথৰ কাষত প্ৰায় দহ মিনিটমান সময় অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ অভিনয় পৰ্যবেক্ষণ কৰা লোকসকলৰ পৰা কিছু ধন সংগ্ৰহ কৰে

নৱৰাত্ৰিৰ শেষ দিনালৈকে এই দলটোৱে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে, আৰু প্ৰায় সকলোৱেই মংগলাদেৱী, গোকৰ্ণনাথেশ্বৰ, ভেংকতৰমণ মন্দিৰৰ দৰে বিভিন্ন মন্দিৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত শাৰদা শোভাযাত্ৰাত অংশ গ্ৰহণ কৰে শোভাযাত্ৰা শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকেও পৰিবেশন বন্ধ কৰে দেহৰ ৰং আঁতৰায়

সাজ-পাৰ
পিলি য়েছাৰ এখন মুখা
তুলু ভাষাত পিলিৰ অৰ্থ হৈছে বাঘ তথাপি নৃত্যশিল্পীসকলে নিজকে কেতিয়াবা নাহৰফুটুকী বা চিতাৰ দৰে আঁকিও সজাইছিল ঠাই অনুসৰি সাজ-পোছাক ভিন্ন হব পাৰে, মংগলুৰুত ব্যৱহৃত সাজ-পাৰ উড়ুপি জিলাৰ তুলনাত বেলেগ প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে সাধাৰণতে কেৱল বাঘৰ ছালৰ দৰে অংকন কৰি থোৱা সৰু পায়জামা বা নিকাৰহে পিন্ধে তেওঁৰ বাকী উদং শৰীৰ আৰু মুখখন বিভিন্ন শৈলীৰে বাঘ, চিতা, নাহৰফুটুকীৰ দৰে ৰঙেৰে অংকন কৰা হয় কেতিয়াবা নকল নোম লগাই তৈয়াৰ কৰা মুখা আৰু নেজ পৰিধান কৰি নিজকে দেখিবলৈ সম্পূৰ্ণ বাঘৰ দৰে কৰি তোলা হয়

দেহত সানি লোৱা ৰংবোৰৰ বাবে ছালত জ্বলা-পোৰা অনুভৱ কৰে কিন্তু উদযাপনৰ অংশ হোৱাৰ লগতে বন্ধৰ সময়ছোৱাত কিছু অতিৰিক্ত ধন উপাৰ্জন কৰাৰ স্বাৰ্থত এয়া তেওঁলোকে সহ্য কৰে পূৰ্ৱতে এয়া তেওঁলোকে ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ অংশ হিচাপে কৰিছিল ৰংটো শৰীৰত দুদিনমান ৰাখি থোৱা হয় আৰু প্ৰয়োজন হলে পুনৰ ৰং কৰা হয়

দক্ষতা
ব্যক্তিভেদে দক্ষতা বেলেগ বেলেগ হলেও এই নৃত্য কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় মৌলিক দক্ষতা হল বাঘ নৃত্যৰ শৈলীবোৰ জনা আৰু ইয়াৰ বাবে পৰ্যাপ্ত সহন শক্তি থকা দৰকাৰ শিল্পীসকলে প্ৰদৰ্শন কৰা সাধাৰণ দক্ষতাসমূহ হল মুখৰ পৰা জুই নিৰ্গত কৰা, হাতেৰে খোজ কঢ়া, হাতত ভৰ দি থিয় হোৱা, জিমনাষ্টিকৰ কৌশল, পিছলৈ বেঁকা কৰি মুখেৰে টকা তুলি অনা, দাঁতেৰে আকিমুড়ি (৪২ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ বান্ধি থোৱা চাউল) ওপৰলৈ তুলি পিছলৈ দলিয়াই দিয়া ইত্যাদি

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
২০১৪ চনৰ কানাড়া চিনেমা উলিড়াভাৰু কন্দন্থেত ( ) বাঘ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল যত চৰিত্ৰটোৰ এটা (অভিনেতা অচ্যুত কুমাৰ) পিলি য়েছা সৈন্যৰ অন্তৰ্গত লগতে ইয়াত বাঘ নৃত্যৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণৰূপে উৎসৰ্গিত পিলিভেছা বিটছ ( ) শীৰ্ষক গীত এটাও আছে

২০২১ চনৰ গৰুড়া গমনা বৃষভা বাহনা (   ) ছবিখনতো পিলি য়েছাৰ চমু ইতিহাস আৰু বিৱৰণ উপস্থাপন কৰা হৈছিল ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰ শিৱাই (অভিনেতা ৰাজ বি. শেট্টী) ইয়াত বাঘৰ নৃত্য সজুগাড়া ছোজু মাল্লিগে (  ) গীতটোত বাঘ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল

 চিত্ৰ বীথিকা 
পিলি য়েছা ভিডিঅ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
পিলু মমতাজ (প্ৰায় ১৯৫৩  ২৩ মে' ২০১১) এগৰাকী বাংলাদেশী লোক-গায়িকা

পটভূমি আৰু কেৰিয়াৰ
মমতাজৰ জন্ম হৈছিল ঢাকাত বাংলাদেশী গায়ক উস্তাদ মমতাজ আলীৰ সাতটা সন্তানৰ ভিতৰত তেঁও তৃতীয় সন্তান আছিল ১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ ঠিক পিছৰ বছৰবোৰত তেওঁ নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে তেওঁৰ গীতসমূহৰ ভিতৰত আছিল "একদিন থো চলে জাবো", "চৰা গাচ-এ ফুল ফুইটাচে", আৰু বাংলাদেশী গীতিকাৰ আৰু কবি জাচিমুদ্দিনে লিখা "মাঝি নাও ছৈৰা দে"

২০১০ চনৰ চিটিচেল-চেনেল ই মিউজিক এৱাৰ্ডত (-   ) তেওঁৰ অন্তিমবাৰ ৰাজহুৱাকৈ গীত পৰিবেশন কৰিছিল মমতাজে বঁটা বিতৰণী অনুষ্ঠানত ফকিৰ আলমগিৰ আৰু ফাৰ্ডুছ ৱাহিদৰ সৈতে মঞ্চত উঠি প্ৰয়াত গায়ক ফিৰোজ শ্বাইৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে "এক চেকেণ্ড-এৰ নাই ভোৰোছা" গীতটো পৰিবেশন কৰে

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু
মমতাজৰ এগৰাকী ভগ্নী আছিল দীপু মমতাজ ৭ গৰাকী ভগ্নীৰ ভিতৰত মমতাজ আছিল তৃতীয় ভগ্নী লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল আনোৱাৰুজ্জামানৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল দুয়োৰে এগৰাকী কন্যা হোমাইৰা জামান মৌৰ জন্ম হয় ২০১১ চনৰ ২৩ মে'ত ঢাকাৰ এপ'ল' হাস্পতালত ৫৮ বছৰ বয়সত হৃদ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মমতাজৰ মৃত্যু হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
পিশাচ (সংস্কৃত: , ) ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহত উল্লিখিত মাংসভোজী দানৱ হিন্দু আৰু বৌদ্ধপৌৰাণিক কাহিনীত পিশাচৰ বৰ্ণনা পোৱা যায় পিশাচ এক কুৰূপ আৰু দুষ্ট আত্মা, বহু সময়ত ইয়াক অপায়-অমঙ্গলৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়
পৌৰাণিক কাহিনী
মহাভাৰতৰ মতে, প্ৰকৃত পিশাচৰ সৃষ্টি কৰিছিল ব্ৰহ্মাই মহাভাৰতত পিশাচসকলৰ বিভিন্ন বৰ্ণনা পোৱা যায় তেওঁলোক কুবেৰ অথবা ব্ৰহ্মাৰ সভাত বাস কৰে, সেই ঠাইৰ দেৱতাসকলক পূজা কৰে, আৰু শিৱ-পাৰ্বতীকো উপাসনা কৰে পিশাচসকলে ঘটোৎকচৰ পক্ষে কৰ্ণৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছিল আনহাতে,অলম্বুষৰ ৰথৰ ঘোঁৰা হিচাপে কাম কৰি কৌৰৱকো সহায় কৰিছিল 

কিছুমান কাহিনীত তেওঁলোকক ক্ৰোধ (অৰ্থাৎ "খং")ৰ পুত্ৰ বা দক্ষৰ কন্যা পিশাচাৰ পুত্ৰ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে ফুলা শিৰা আৰু টেলেকা ৰঙা চকুৰে তেওঁলোকৰ আকৃতি ভয়ংকৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয় তেওঁলোকৰ নিজস্ব এটা ভাষা আছে, যাক পৈশাচী () বুলি জনা যায় 

এক কাহিনী অনুসৰি, তেওঁলোক কাশ্যপ আৰু প্ৰজাপতি দক্ষৰ এগৰাকী কন্যা ক্ৰোধাৱাসাৰ সন্তান ৭ম শতিকাৰ নীলামত পুৰাণ অনুসৰি, কাশ্মীৰ উপত্যকাত নাগ আৰু পিশাচ এই দুই জাতিৰ লোকে বাস কৰিছিল 

পিশাচসকলে অন্ধকাৰ পছন্দ কৰে, আৰু সাধাৰণতে ভূত-প্ৰেত আৰু বেতালসমূহৰ সৈতে শ্মশানত বাস কৰে বুলি কোৱা হয় তেওঁলোক ৰূপান্তৰিত হব পাৰে, যিকোনো আকৃতি লব পাৰে, আৰু অদৃশ্য হবও পাৰে তেওঁলোকে মানৱীয় শক্তি শোষণ কৰে, কেতিয়াবা মানুহৰ দেহত প্ৰৱেশ কৰি তেওঁলোকৰ চিন্তা-ভাৱনাত প্ৰভাৱ পেলায় ইয়াৰ ফলত মানৱৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক সমস্যা, উন্মাদনা, আকৰ্ষণ শক্তি হ্ৰাস আদি হব পাৰে এই ধৰণৰ পিশাচ-আবিষ্ট ব্যক্তিক নিৰাময় কৰিবলৈ বিশেষ মন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় 

কিছু ধৰ্মীয় উৎসৱত পিশাচসকলক তেওঁলোকৰ অংশৰ অৰ্ঘ্য প্ৰদান কৰা হয় যাতে তেওঁলোকে অনিষ্ট নকৰে 

 মৃতদেহৰ সঠিক সমাধি সম্পন্ন কৰা নহ'লে মৃত ব্যক্তিজনে দেহ ত্যাগ কৰিবলৈ অক্ষম হৈ পিশাচ ৰূপ লব পাৰে এইদৰে জন্ম হোৱা পিশাচে খোৱাৰ ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলায়, অন্ধ হয়, আৰু তীব্ৰ যন্ত্ৰণাত ভোগে তথাপি, সিহঁতে জীৱিত মানুহৰ গন্ধ অনুভৱ কৰি তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰিব পাৰে 
পাণিনৰ অষ্টাধ্যায়ী গ্ৰন্থত, পিশাচসকলক "যোদ্ধা বংশ" ( ) হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে  উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন

প্ৰাচীন সাহিত্যত, কাশ্মীৰৰ উত্তৰ দিশৰ দাৰ্দিক জনগোষ্ঠী পিশাচ বুলি অভিহিত হৈছিল, আৰু দাৰ্দিক ভাষাসমূহক "পৈশাচী" বুলি কোৱা হৈছিল,  ,  30  2020. তেওঁলোক প্ৰজাপতি কাশ্যপৰ বংশধৰ বুলি বিবেচিত    - ,    ,   , 1906
থাইলেণ্ড  
ৰয়েল ইনস্টিটিউট অভিধান অনুসৰি, থাই শব্দ "" () যি সংস্কৃত শব্দ "পিশাচ" ()ৰ পৰা আহিছে, তাৰ অৰ্থ "ভূত" () হিচাপে দিয়া হৈছে  , 1997   যদিও পিশাচ মূল থাই ভূতৰ অন্তৰ্গত নহয়, তথাপি থাই লোকসাহিত্যৰ কিছুমান কাহিনীত এইসকল পিশাচৰ উল্লেখ পোৱা যায় পিশাচবোৰ হিন্দু-বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ আত্মাসমূহৰ ভিতৰত পৰে আৰু কিছুমান বৌদ্ধ মন্দিৰৰ পেইণ্টিঙতো ইয়াৰ প্ৰতিফলন দেখা যায়  

তথ্যসূত্ৰ

টোকা

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কাল্পনিক প্ৰাণী
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মৰ কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধধৰ্মৰ কাল্পনিক জীৱ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধধৰ্মত দৈত্য
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মত দৈত্য
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক দৈত্য
শ্ৰেণী:ভেম্পায়াৰ
পিৰাভি (; অৰ্থ: জন্ম) ) ১৯৮৯ চনৰ মালয়ালম ভাষাৰ শ্বাজী এন কৰুণৰ পৰিচালিত এখন নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ ইয়াত অভিনয় কৰিছে প্ৰেমজী, অৰ্চনা আৰু লক্ষ্মী কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে ১৯৭৬ চনৰ ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন সময়ছোৱাত কালিকটৰ আঞ্চলিক অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ, অধ্যাপক টি.ভি. ৱাৰিৱাৰৰ পুত্ৰক আৰক্ষীৰ জিম্মাত হত্যা কৰা ঘটনাৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনৰ সংগীতৰ ৰচনা কৰে জি আৰবিন্দন আৰু মোহন সীত্ৰাই মুক্তিৰ লগে লগে পিৰাভিয়ে সমালোচকৰ ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰে ছবিখনে বহু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয় আৰু অতি সমাদৰ লাভ কৰে ১৯৮৯ চনৰ কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত কেমেৰা ডিঅৰ  মেনচন স্পেচিয়েলকে ধৰি কমেও ৩১টা বঁটা লাভ কৰে ১৯৮৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাও লাভ কৰে

কাহিনীৰ সাৰাংশ
ৰাঘৱ চাক্যৰ (প্ৰেমজী) আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ দুই সন্তানৰ ভিতৰত ৰঘু অন্যতম পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহৰ যথেষ্ট পলমকৈ জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰঘুৱে প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱালৈকে অপৰিসীম নিষ্ঠা আৰু মৰমেৰে ডাঙৰ-দীঘল হয়

এতিয়া ঘৰৰ পৰা দূৰৈৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত পঢ়ি থকা ৰঘুৱে ভনীয়েকৰ (অৰ্চনা) বাকদান অনুষ্ঠানৰ বাবে ঘৰলৈ অহাৰ কথা যদিও আহি নাপায় পিতৃ ৰাঘৱনে পুত্ৰ ঘৰলৈ অহাৰ বাবে অন্তহীন অপেক্ষা কৰে ৰাঘৱনে নিতৌ স্থানীয় বাছ আস্থানলৈ যায় আৰু পুত্ৰৰ আশাত দিনটো ৰৈ থাকে কম সময়ৰ ভিতৰতে পৰিয়ালটোৱে বাতৰি কাকতৰ জৰিয়তে গম পায়, যে ৰাজনৈতিক কাৰণত ৰঘুক আৰক্ষীয়ে নিজৰ জিম্মাত লৈছে

ৰাঘৱনে নিজৰ পুত্ৰক বিচাৰি উলিয়াবলৈ ওলাই যায় আৰু অৱশেষত তেওঁ আৰক্ষী মুখ্য কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হয় অৱশ্যে আৰক্ষীয়ে ৰঘুৰ বিষয়ে বা তেওঁৰ অৱস্থানৰ বিষয়ে নজনা ভাও ধৰে তদুপৰি ৰঘুক জিম্মাত লোৱাৰ কথাটোও অস্বীকাৰ কৰে ৰঘুৰ ভনীয়েক অৱশেষত উপলব্ধি কৰে যে পুলিচৰ অত্যাচাৰৰ ফলত চাগে ভায়েকৰ মৃত্যু হৈছে; কিন্তু দেউতাকক কবলৈ সাহস নকৰে ৰাঘৱনে লাহে লাহে বাস্তৱিকতাৰ পৰা খোপনি হেৰুৱায় আৰু পুনৰ পৰিয়ালটো একত্ৰিত হোৱাৰ সপোন দেখিবলৈ লয়
বঁটা
 ১৯৮৯: কান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ-   ' 
১৯৮৯: এডিনবাৰ্গ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ- চাৰ চাৰ্লি চেপলিন বঁটা
১৯৮৯: এডিনবাৰ্গ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ-
      -  
চিলভাৰ লিঅপাৰ্ড
১৯৮৯: ৩৬তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ (স্বৰ্ণকমল)
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক (স্বৰ্ণকমল)
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- প্ৰেমজী (ৰৌপ্যকমল)
শ্ৰেষ্ঠ শব্দ-টি কৃষ্ণনুন্নি (ৰৌপ্যকমল)
কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- প্ৰেমজী
দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
১৯৮৯: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা-মালায়ালম- প্ৰেমজী
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- মালায়ালম
তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 ..-30---------- 30         

  30         

শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
পিৰাহা বা মুৰা-পিৰাহা ভাষা হ'ল ব্ৰাজিলৰ আমাজনাৰ পিৰাহা জনগোষ্ঠীৰ থলুৱা ভাষা পিৰাহাসকলে আমাজন নদীৰ উপনৈ মাইচি নদীৰ কাষত বাস কৰে পিৰাহা হৈছে মুৰা ভাষাৰ একমাত্ৰ জীয়াই থকা উপভাষা মুৰা জনগোষ্ঠীৰ বেছিভাগ গোট পৰ্তুগীজলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ কাৰণে যোৱা কেইটামান শতিকাত মুৰা ভাষাৰ বাকী উপভাষা সমূহৰ মৃত্যু হৈছে পিৰাহা ভাষা কোৱা মানুহৰ সংখ্যা ২৫০ৰ পৰা ৩৮০জনৰ ভিতৰত হ'ব বুলি অনুমান কৰা হৈছে অৱশ্যে এই ভাষাৰ বিলুপ্তিৰ তাৎক্ষণিক বিপদ নাই কাৰণ ইয়াৰ ব্যৱহাৰ প্ৰবল আৰু পিৰাহা সম্প্ৰদায় বেছিভাগেই একভাষিক পিৰাহাসকলৰ সৈতে ১৮ মাহ ধৰি বাস কৰা নৃতত্ত্ববিদ মাৰ্কো এণ্টনিঅ' গনচালভেছে লিখিছে যে "বেছিভাগ পুৰুষে পৰ্তুগীজ ভাষা বুজি পায়, যদিও সকলোৱেই ভাষাটোত নিজকে প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম নহয় মহিলাসকলৰ পৰ্তুগীজ ভাষাৰ বিষয়ে কম বুজাবুজি থাকে আৰু কেতিয়াও ইয়াক ব্যৱহাৰ নকৰে"

ধ্বনিবিজ্ঞান
পিৰাহা ভাষা হৈছে ধ্বনিতাত্ত্বিকভাৱে সৰল ভাষাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, ৰ'ট'কাছ (নিউ গিনি) আৰু লেকছ প্লেইন ভাষা যেনে অবকুইটাইৰ সৈতে তুলনাযোগ্য

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষা
পিৰিয়'ড এ'ণ্ড অফ চে'নটে'নচ  () হ'ল ৰায়কা জেহতাবচিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০১৮ চনৰ এখন চুটি তথ্যচিত্ৰ য'ত ভাৰতীয় মহিলাসকলে ঋতুস্ৰাৱৰ স্বাস্থ্যৰ নিস্তব্ধ বিপ্লৱৰ নেতৃত্ব দি আছে ছবিখনত অভিনয় কৰিছে অৰুণাচলম মুৰুগানাথম, শাবানা খান, গৌৰী চৌধুৰী, অজেয়া আৰু অনিতাই চুটি তথ্যচিত্ৰখনত ভাৰতৰ হাপুৰৰ স্থানীয় মহিলাৰ এটা দলে কম খৰচী, জৈৱিকভাৱে ধ্বংস হোৱা চেনিটেৰী পেড নিৰ্মাণ কৰা মেচিন এটা কেনেকৈ চলাব লাগে সেই বিষয়ে শিকে আৰু যিটো তেওঁলোকে আন মহিলাক সুলভ মূল্যত বিক্ৰী কৰে ইয়াৰ দ্বাৰা কেৱল মৌলিক সামগ্ৰীৰ সুবিধা প্ৰদান কৰি নাৰীৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা উন্নত কৰাত সহায় কৰাই নহয় বৰঞ্চ ভাৰতত ঋতুস্ৰাৱক কেন্দ্ৰ কৰি থকা নিষেধাজ্ঞাসমূহ ত্যাগ কৰিবলৈ মহিলাসকলক সমৰ্থন আৰু শক্তিশালী কৰা হয়  এই সকলোবোৰে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ৰ অৰ্থনৈতিক ভৱিষ্যতত অৰিহণা যোগায়.   .: -  2019 ছবিখন ভাৰতৰ কইম্বাটুৰৰ এগৰাকী সামাজিক কৰ্মী অৰুণাচলম মুৰুগানাথমৰ জীৱনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত ছবিখন ভাৰতৰ কইম্বাটুৰ এগৰাকী সামাজিক কৰ্মী অৰুণাচলম মুৰুগানাথমৰ জীৱনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত'.   '.:        
 কাহিনী 
ভাৰতৰ দিল্লীৰ পৰা ৬০ কিলোমিটাৰ দূৰত থকা হাপুৰ জিলাৰ কাথীকেৰা গাঁৱত এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ দায়িত্ব মহিলাসকলৰ তেওঁলোকে ঋতুস্ৰাৱৰ সৈতে জড়িত ব্যাপক লজ্জাজনক পৰিস্থিতিৰ সৈতে যুঁজিছে বহু শতিকা ধৰি এই মহিলাসকলৰ মাজত পেডৰ প্ৰৱেশাধিকাৰৰ অভাৱৰ ফলত স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, বিদ্যালয়ৰ অনুপস্থিতি আৰু অৱশেষত ছোৱালীবোৰৰ ড্ৰপআউট হৈছিল অৱশ্যে, যেতিয়া গাঁৱত এখন অনাময় পেড কাৰখানা স্থাপন কৰা হয়, তেতিয়া মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ নিজৰ পেড কেনেকৈ উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰিব লাগে শিকাই দিয়া হয়, সেই শিক্ষাই তাত থকা মহিলাসকলক শক্তিশালী কৰে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ কোম্পানীৰ বাবে "ফ্লাই" ব্ৰেণ্ড নামটো বাছি লৈছিল কাৰণ তেওঁলোকে মহিলাসকলে "সাৰ পোৱা"টো বিচাৰিছিল
 সম্বৰ্ধনা 
 সমালোচনামূলক প্ৰতিক্ৰিয়া 
পিৰিয়'ড এ'ণ্ড অফ চে'নটে'নচ-ক আঠটা পৰ্যালোচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰিভিউ এগ্ৰিগেটাৰ ৱেবছাইট ৰটেন টমেট'জত এণ্ড অৱ চেণ্টেঞ্চৰে অনুমোদনৰ ৰেটিং ৭৫, আৰু গড় ৰেটিং ৬.৩১০ দিছে
 প্ৰশংসা 
শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ বাবে একাডেমী বঁটা বিজয়ী (সংক্ষিপ্ত বিষয়-৯১সংখ্যক একাডেমী বঁটা)".   ."     -  

ক্লিভলেণ্ড আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ট্ৰেভাৰ্ছ চিটি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ লগতে এ. এফ. আই. এফ. ই. এফ. আৰু ছাভানাহকে ধৰি আন বহুতো অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ চুটি ডকৰ বাবে একাডেমী বঁটাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল
 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:মহিলাৰ স্বাস্থ্যবিধি
শ্ৰেণী:২০১৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
কোম্পানী হাবিলদাৰ মেজৰ পিৰু সিং শ্বেখাৱত () পি.ভি.চি (২০ মে ১৯১৮  ১৮ জুলাই ১৯৪৮) এজন ভাৰতীয় সেনাৰ অ-কমিছনড বিষয়া আছিল, যাক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সামৰিক বঁটা পৰম বীৰ চক্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল 

সিঙে ১৯৩৬ চনৰ ২০ মে তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাত যোগদান কৰে, আৰু প্ৰথমে পঞ্জাৱ ৰেজিমেণ্টত নিযুক্ত হয় ১৯৪০ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ব্ৰিটিছ কমনৱেলথ বাহিনীৰ অংশ হিচাপে জাপানত নিয়োজিত হোৱাৰ আগতে উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্তত আৰু প্ৰশিক্ষক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল স্বাধীনতাৰ পিছত, তেওঁ ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰে, ভাৰতীয় সেনাৰ ষষ্ঠ ৰাজপুতানা ৰাইফলছৰ সৈতে সেৱা আগবঢ়ায় 

যুদ্ধৰ সময়ত, সিং জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ তিথৱালত এটা পাকিস্তানী পোষ্ট দখল কৰিবলৈ নিযুক্ত কৰা এটা কোম্পানীৰ অংশ আছিল সিঙে সফলতাৰে পাকিস্তানী পোষ্ট দখল কৰে কিন্তু, সেই সময়লৈকে গোটেই কোম্পানীটোয় প্ৰায়সংখ্যক সৈনিক মৃত নতুবা আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ পৰিছিল 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
পিৰু সিঙৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৮ চনৰ ২০ মে তাৰিখে, ৰাজপুতানা (অধুনা ৰাজস্থান)ৰ ৰামপুৰা বেৰী গাঁৱত তেওঁ লাল সিঙৰ পুত্ৰ আছিল তেওঁৰ পৰিয়ালত সাতটা সন্তান আছিল- তিনিজন ভাই আৰু চাৰিগৰাকী ভগ্নী, সিঙ কনিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল এজন সৰু লৰা হিচাপে, সিঙে সদায় স্কুলক ঘৃণা কৰিছিল, কিয়নো তেওঁ সীমিত পৰিৱেশৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ অক্ষম আছিল এদিন তেওঁৰ এজন সহপাঠীৰ সৈতে কাজিয়া কৰাৰ বাবে শ্ৰেণী-শিক্ষকে গালি দিয়াৰ পিছত সিঙে পলাই গৈছিল, আৰু কেতিয়াও বিদ্যালয়লৈ ঘূৰি যোৱা নাছিল তাৰ পিছত, সিঙে তেওঁৰ মাক-দেউতাকক তেওঁলোকৰ খেতিপথাৰত সহায় কৰা অব্যাহত ৰাখিছিল 

যদিও সিঙে শৈশৱৰ পৰাই সেনাবাহিনীত যোগদান কৰিব বিচাৰিছিল, তেওঁক দুবাৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰা হৈছিল কিয়নো সেনা বাহিনীত যোগদান কৰিবলৈ তেওঁ অতি সৰু আছিল অৱশেষত ১৮ বছৰ বয়সত তেওঁ সেনাবাহিনীত যোগদান কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পৰম বীৰ চক্ৰ প্ৰাপক
পীতাম্বৰ কবি এজন কবি সাহিত্যিক আছিল তেওঁ চিলাৰায় আৰু শংকৰদেৱৰ সমসাময়িক আছিল যদিও পীতাম্বৰ কবি আনুমানিক শংকৰদেৱতকৈ বয়সত ডাঙৰ আছিল পীতাম্বৰ কবিৰ জন্মৰ তাৰিখ সম্পৰ্কে নিৰ্দিষ্ট তথ্য পোৱা নাযায় তেওঁ কবি মনকৰ আৰু দুৰ্গাবৰ কায়স্থৰ পিছৰ কবি  তেওঁ ৰজা বিশ্বসিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত  কাব্য চৰ্চা কৰিছিল খাঁ চৌধুৰী আমানত উল্লা আহম্মদ আৰু ড শশীভূষণ দাস গুপ্তৰ মতে তেওঁৰ অন্যনাম আছিল পীতাম্বৰ সিদ্ধান্ত বাগীশ যি নৰনাৰায়ণৰ সভা পণ্ডিত আৰু  ৰাজগুৰু আছিল সমুদ্ৰ নাৰায়ণৰ বংশাৱলীৰ মতে পীতাম্বৰ সিদ্ধান্ত বাগীশ প্ৰতাপ ভূঞাৰ গুৰু আছিল চৰিত পুথিৰ মতে তেওঁ পশ্চিম গোৱালপাৰা অঞ্চল অৰ্থাৎ কমতা অঞ্চলৰ লোক

ৰচনাৱলী
পীতাম্বৰ কবিৰ ৰচনাৱলীৰ ভিতৰত মাত্ৰ চাৰিখনৰ বিষয়েহে তথ্য পোৱা যায় সেই কেইখন হ'ল- 
মাৰ্কণ্ডেয় চণ্ডী
ঊষা-পৰিণয়
ভাগৱত দশম স্কন্ধ আৰু
নল-দময়ন্তী
পীতাম্বৰ আৰু দুৰ্গাবৰে নিজকে নাৰায়ণ বা শ্ৰীৰামৰ চৰণ সেৱক বুলিলেও বা ঠায়ে ঠায়ে নামৰ মাহাত্ম্য ঘোষণা কৰিলেও নৱ-বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ একশৰণৰ একাগ্ৰতা আৰু প্ৰচাৰৰ মনোভাৱ তেওঁলোকৰ দেখা নাযায় পীতাম্বৰ কবিয়ে উষা-পৰিণয়ত আদি ৰসাত্মক বৰ্ণনা বা তেনে ৰসৰ আভাস দিও যেন সন্তুষ্টি পোৱা নাই, তেওঁ এইবুলি আক্ষেপ কৰিছে -ৰতিৰস নিশেষ কহিতে নযুৱায় পঢ়িব পাঞ্চালী গুৰু-গৌৰৱ সভায়
মাৰ্কণ্ডেয় চণ্ডী
মাৰ্কণ্ডেয় চণ্ডী মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অন্তৰ্গত 'দেৱী মাহাত্ম্য'ৰ অনুবাদ আনুমানিক এইখনেই কবিজনাৰ প্ৰথম কাব্য ইয়াত কবি জনাই ৰজা বিশ্বসিংহৰ নাম উল্লেখ কৰিছে কাব্য খনৰ উক্তিৰ পৰা স্পষ্ট হয় যে, বিশ্বসিংহ জীৱিত অৱস্থাতেই বিশ্বসিংহৰ পুত্ৰ সমৰ সিংহৰ অনুৰোধত এই গ্ৰন্থ খনৰ ৰচনা কৰা হৈছিল গ্ৰন্থখনৰ কাহিনী সমূহ পয়াৰ আৰু ত্ৰিপদী ছন্দত অনুবাদ কৰা

ঊষা-পৰিণয়
ঊষা-পৰিণয় কবি জনাৰ দ্বিতীয় ৰচনা কাব্য খনৰ ৰচনাৰ সময় ১৪৫৫ শক, অৰ্থাৎ ১৫৩৩ চন কবিজনাই এই কাব্য গ্ৰন্থখনক কাব্য নুবুলি গীতহে আখ্যা দিছে গ্ৰন্থখনৰ মুঠ গীতৰ সংখ্যা ৩৭টা আৰু এই সমূহ মুঠ ১৪টা ৰাগ-ৰাগিণীত আৱদ্ধ পীতাম্বৰ কবিয়ে এই কাব্য খনক পাঁচালী আখ্যা দিছে কাব্যখনৰ বিষয় বস্তু হৰিবংশৰ 'বিষ্ণু পৰ্ব'ৰ ১১৬ শ অধ্যায়ৰ পৰা  ১২৮ শ অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত

ভাগৱত-পুৰাণ
এইখন পীতাম্বৰ কবিৰ তৃতীয় ৰচনা বুলি কোৱা হয় পুথিখনৰ ৰচনাৰ সময় সম্পৰ্কে একো তথ্য পোৱা নাযায় অৱশ্যে তেওঁ পুথিখনত শুক্লধ্বজ বা চিলাৰায়ৰ যশ গাইছে কবিজনাই কাব্য খনত নিজৰ মৌলিকতাৰ প্ৰৱেশ ঘটাই মূলক বিকৃত নকৰাকৈ ভাগৱত-পুৰাণ ৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে

নল-দময়ন্তী
নল-দময়ন্তী পীতাম্বৰ কবিৰ চতুৰ্থ ৰচনা তেওঁ ১৪৫৬ শকত অৰ্থাৎ ১৫৩৪ চনত তেওঁ এই কাব্যখনৰ সৃষ্টি কৰে কেইখনো কবি জনাৰ পাঁচালী কাব্য

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰ দেৱ গোস্বামীদেৱে ১৯৯৭ চনত নিৰ্মালি গ্ৰহণ কৰি আউনীআটী সত্ৰৰ বৰ্তমানৰ সত্ৰাধিকাৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দুলীয়াজনৰ সমীপৰ বিজয় মাহামৰা সত্ৰত ১৯৫৯ চনৰ ১৪ জুনত জন্ম গ্ৰহণ কৰে পিতৃৰ নাম দেৱকান্ত গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম সুভদ্ৰা দেৱী শিশু পীতাম্বৰদেৱক ৯ বছৰ বয়সতে টেঙাঘাট বাহৰত বাহৰ পাতি থকা সেই সময়ৰ আউনীআটী সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ স্বৰ্গীয় হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামীৰ হাতত অৰ্পণ কৰে পীতাম্বৰদেৱে আধুনিক আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলে দুলীয়াজানৰ জালান প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত এইখন বিদ্যালয়ত দ্বিতীয় মানলৈকে পঢ়াৰ পাছত আউনীআটী সত্ৰৰ নিজা বিদ্যালয় আউনীআটী উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে

উচ্চশিক্ষা
আউনীআটী হেমচন্দ্ৰ দেৱ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত নৱম শ্ৰেণী উৰ্ত্তীণ কৰাৰ পাছত, তেখেত উত্তৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত আউনীআটী সত্ৰৰ শাখা সত্ৰলৈ যায় আৰু তাতে থাকি ১৯৭৭ চনত উত্তৰ গুৱাহাটী কমলদেৱ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সুখ্যাতিৰে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয় উত্তৰ গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৯ চন আৰু ১৯৮১ চনত ক্ৰমে প্ৰাক বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অসমীয়াত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে ১৯৮৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পীতাম্বৰদেৱে অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে তেখেতে সংস্কৃত শিক্ষাও উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আউনীআটী লীলাকান্ত সংস্কৃত বিদ্যালয়ৰ লয় আৰু ব্যাকৰণত শাস্ত্ৰী উপাধি লাভ কৰে শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰদেৱে ড নগেন শইকীয়াৰ তত্ত্বাৱধানত "সত্ৰীয়া উৎসৱৰ পৰিচয় আৰু তাৎপৰ্য্য বিচাৰ" শীৰ্ষক বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ২০০১ চনত  ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট উপাধি অৰ্জন কৰে

এজন সুলেখক হিচাপে পৰিচিত শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰদেৱে ইতিমধ্যে ভালেমান গ্ৰন্থ আৰু নাট্য গীতি ৰচনা কৰিছে

শ্ৰী শ্ৰী পীতাম্বৰদেৱৰ ৰচনা সমূহ
 অজামিল উপাখ্যান (পবিত্ৰ পাপী)  মঞ্চ আৰু ভাৱনাৰ বাবে উপযুক্ত
 দিতিৰ দৰ্পচুৰ্ণ
 ৰজা ৰুক্মাঙ্গদৰ ধৰ্ম্ম পৰীক্ষা (একাদশীৰ মাহাত্ম্য্)
 অতনুৰ জীৱন মুক্তি (কামদেৱৰ কাহিনীৰ ওপৰত)
 পাঁচখনকৈ নাট্য গীতি তৰঙ্গিনী সঙ্গীতালেখ্য
 পাঁচখনকৈ নৃত্য-নাটিকাৰ সংকলন

বঁটা-সন্মান
 অসম সাহিত্য সভাৰ কথা সাহিত্য সন্মান 

তথ্যসূত্ৰ
 চাৰি ৰাজসত্ৰৰ বুৰঞ্জী - সম্পাদক : শিৰীষ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য, প্ৰকাশক : দক্ষিণপাট সত্ৰ শিষ্য সন্মিলন, প্ৰকাশ কাল : ১৯৯৭ চন
 :... 

বাহ্যিক সংযোগ
 আউনীআটী সত্ৰৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী (; ১৮৮৫  ১৯৬২) আছিল গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ তেওঁ আছিল একাধাৰে সমাজ সংস্কাৰক, সাহিত্যিক, প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ, মক্তিযুঁজাৰু আৰু ৰাজনীতিক তেওঁ ১৯০৭ চনত গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হয় তেওঁ চিৰ কুমাৰ আছিল ১৯২৩ চনৰ পৰা তেওঁ বাল্যবিবাহৰ বিপক্ষে আৰু বিধবা বিবাহৰ সপক্ষে জনজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল তেওঁ ৪২ৰ গণ আন্দোলনত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ গুৰি ধৰি ইংৰাজ চৰকাৰৰ ৰোষত পৰি গৃহবন্দী হোৱাৰ লগতে ২ বছৰ কাৰাবাস খাটিছিল অসমৰ ভৌগোলিক পৰিমণ্ডলৰ পৰা বিচ্ছিন্ন মাজুলীৰ দৰে ঠাইত উনবিংশ শতিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰি আজীৱন পৰিশ্ৰম কৰি মাজুলীৰ শিক্ষা, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত উন্নত ঠাই ৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল

জন্ম
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীৰ ১৮৮৫ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে মাজুলীত জন্ম হয় তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল চিত্ৰচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্গেশ্বৰী

শিক্ষা
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ঘৰতেই থাকি সংগীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা আৰু ধৰ্মগ্ৰন্থ পঢ়িবলৈ শিকিছিল, বিদ্যালয়ত আধুনিক শিক্ষাৰ পোহৰ পোৱা নাছিল অবশ্যে সৰুৰে পৰা বাহিৰৰ সমাজখনৰ ধ্যান-ধাৰণাৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ১৯০৭ চনত তেওঁ গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পদত উপনীত হব পাৰিছিল তাৰ পাছৰে পৰা সমাজ সংস্কাৰ আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কথাহে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ লৈছিল

কৰ্মজীৱন
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে জন্মগতভাবে লাভ কৰা প্ৰভুত্ব, মান, মৰ্য্যদা, ৰক্ষণশীলতা সকলো ত্যাগ কৰি সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজৰ এজন হোৱাৰ মনোভাবেৰে পুৰুষানুক্ৰমে ব্যৱহাৰ কৰি অহা খাটোলা পৰিত্যাগ কৰিছিল ১৯২৩ চনৰ পৰা বাল্যবিবাহ আৰু বিধবাবিবাহৰ ক্ষেত্ৰত এক জনজাগৰণ সৃষ্টি কৰিছিল ১৯৩০ চনত অসম কৈবৰ্ত সন্মিলনৰ গোলাঘাটৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল ১৯২৩ চনত অসম মিচিং সন্মিলনৰ সভাত সভাপতিত্ব কৰিছিল ১৯৪৬ চনত প্ৰায় ৬০ বছৰ বয়সত তেওঁ কাৰ্বি আংলঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল জনজাতীয় সমাজৰ পৰা কু-সংস্কাৰ, নিচা জাতীয় দ্ৰব্য সেৱন আদি ৰোধ কৰিবৰ বাবে সভা-সমিতি পাতিছিল প্ৰায় ২ বছৰ ধৰি লাগি থাকি পাহাৰীয়া লোক সকলক শিক্ষিত কৰিবৰ বাবে ২০খনতকৈও অধিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল তাৰ পাছত নগাঁও জিলাতো তিৱা লোকসকলৰ মাজত ব্যাপক জনজাগৰণৰ চেষ্টা কৰিছিল তদুপৰি দৰিদ্ৰ লোক সকল যাতে উচিত মূল্যত ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ সুবিধা পাব পাৰে, কম সুদত ঋণ লৈ উপকৃত হৱ পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেই তেওঁ ১৯১৭ চনত মাজুলীত কো-অপাৰেটিভ বেংক এণ্ড পাৰ্চেজ চেল ছচাইটি নামৰ এক সমবায় কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলি তাৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় গড়মূৰ সত্ৰত ৰাখি মাজুলীত বিভিন্ন অঞ্চলত কেইবাটাও শাখা খুলিছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম বিপ্লৱী পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা কংগ্ৰেছৰ মহাসভাত যোগদান কৰি গান্ধীজীকো সাক্ষাত কৰিছিল কংগ্ৰেছ অধিবেশনৰ সভাথলীতে অনুষ্ঠিত হোৱা সৰ্বভাৰতীয় হিন্দু মহাসভাৰ অধিবেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল ১৯৩২ চনত নিখিল ভাৰত অস্পৃশ্যতা বৰ্জন সংঘ আৰু গান্ধীজীয়ে গঢ় দিয়া হৰিজন সেৱক সংঘৰ অসম শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি এক সফল আন্দোলন গঢ়ি তুলিছিল তেওঁ ১৯৫৩ চনত সনাতন ধৰ্মৰ মুখপাত্ৰ নামৰ তিনিমহীয়া আলোচনী এখনো এবছৰকাল সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল

গ্ৰন্থৱালী
 শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰাসলীলা
 অসমত বিনা ৰক্তপাতে আক্ৰমণ
 হৰিদাসৰ জীৱনী
 বালিচলন
 সপ্ত সুৰৰ উৎপত্তি
 শ্ৰীমদ্ভাগৱত (একাংশ)

মৃত্যু
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী দেৱৰ ১৯৬২ চনৰ ২০ অক্টোবৰত ইহলীলা সম্বৰণ হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পীতাম্বৰ সিদ্ধান্তবাগীশ (১৫২৫-১৬১৫) হ'ল কামৰূপীয় স্মৃতি ধাৰাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নিবন্ধকাৰশিৱনাথ বৰ্মন(সম্পা).অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী,দ্বিতীয় খণ্ড.প্ৰকাশক: আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা কলা-সংস্কৃতি সংস্থা, ২০১৭, পৃঃ ৬৩৮-৬৩৯ এইজন পণ্ডিত মঙ্গলদৈৰ নিকটৱৰ্তী অঞ্চলত জন্ম হৈছিল আৰু নিজ পাণ্ডিত্যৰ বলত তেখেতে ৰজা নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ (১৫৮৪-১৬২২) সভাতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল পিছলৈ তেখেতে ক্ৰমে ৰজা ৰঘুদেৱ, পৰীক্ষিত নাৰায়ণ আৰু বলিনাৰায়ণৰ সভা শুৱনি কৰে তেখেতৰ পৰামৰ্শমতে ৰঘূদেৱে হাজোত হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰায় সিদ্ধান্তবাগীশে গ্ৰন্থসমূহৰ পুষ্পিকাত পৃষ্ঠপোষক ৰজাসকলৰ নামোল্লেখ কৰিছে আৰু নিজৰ বিস্তৰ অধ্যয়ন আৰু পাণ্ডিত্যৰ কথাও ঘোষণা কৰিছেতাতাদধীত্যাখিলশাস্ত্ৰসাৰং কল্পদ্ৰুমাদীন বহুশো বিলোক্য 

পীতাম্বৰঃ পূজিতপীতৱস্ত্ৰস্তনোতি যত্নাৎ পিতৃকৃত্য কৌমুদীম্ নানামতং স্মৃতিপুৰাণৱিদাং বিদিত্বা জ্ঞাতা চ গৌতমনয়ং সহ জৈমিনীয়ম্ শ্ৰীকামৰূপধৰণীপতি মণ্ডিতেন বাগীশ্বৰেণ ৰুচিৰো নিৱন্ধঃ

শুদ্ধিকৌমুদী

পঞ্চযজ্ঞ কৌমুদীত 'কামৰূপভূমণ্ডলা খণ্ডল শ্ৰীমল্লদেৱ', গ্ৰহণ কৌমুদীত 'শ্ৰীমল্ল লক্ষ্মীনাৰায়ণ নৰপতি ৰাজ্যে' আৰু একাদশী কৌমুদীত 'শ্ৰীশ্ৰীপৰীক্ষিত নাৰায়ণ নৰপতি ৰাজ্যে' বুলি প্ৰশস্তি জনোৱা হৈছে 

 ৰচনাৰাজী 
তেখেতে ওঠৰখন স্মৃতি শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল তাৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৌমুদী (১৫৩০ শক), বিবাদ কৌমুদী (১৫২৬ শক) আৰু দণ্ড কৌমুদী এই তিনিখিন ন্যায়িক বিধি সম্বলিত গ্ৰন্থআচাৰ্য মনোৰঞ্জন শাস্ত্ৰী, কামৰূপীয় ধৰ্মশাস্ত্ৰীয় শাখা, চন্দ্ৰকান্ত বিদ্যালঙ্কাৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ, পৃ. ১৯৪-২১৪ প্ৰথম খনত ন্যায়াধিকৰণ আৰু ন্যায়পালিকাৰ বাবে বিধি বিধান, দ্বিতীয়খনত বিভিন্ন গোচৰ নিষ্পত্তিৰ ব্যৱস্থা আৰু তৃতীয়খনত অপৰাধৰ শাস্তি বিধানৰ ব্যৱস্থা দিয়া আছে পত্ৰ কৌমুদীত ৰাজকীয় চিঠি পত্ৰ আৰু ৰাজহুৱা সূচনা আদি লিখাৰ বিভিন্ন নিয়ম দিয়া হৈছে ভালেকেইখন গ্ৰন্থত অসমীয়া হিন্দু সমাজত মানিবলগীয়া নিত্য-নৈমিত্তিক কৰ্মৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
পীয়ূষ মিশ্ৰ () এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ অভিনেতা তেওঁ গীতিকাৰ, কণ্ঠশিল্পী, সংগীত পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপেও সুপৰিচিত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, দিল্লীৰ ১৯৮৬ চনৰ এজন স্নাতক

জন্ম আৰু শৈশৱ
মিশ্ৰৰ জন্ম গোৱালিয়ৰ চহৰত হৈছিল তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম প্ৰতাপকুমাৰ শৰ্মা মিশ্ৰই গোৱালিঅ'ৰ ৰ কাৰ্মেল কনভেণ্ট স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল যদিও শৈক্ষিক বিষয়তকৈ গীত-কবিতা, পেইণ্টিং আৰু অভিনয়ৰ প্ৰতিহে তেওঁ ৰাপ বেছি আছিল অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে তেওঁ জীৱনৰ প্ৰথমটো কবিতা জিন্দা হো হাঁ তুম কয়ী শ্বক নেহী (   ;      ) লিখিছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
পীয়েৰ এবেলাৰ্ড () আছিল মধ্যযুগৰ এগৰাকী ফৰাচী দাৰ্শনিক, বিদ্বান, আগশাৰীৰ যুক্তিবিদ, ধৰ্মতত্ত্ববিদ, কবি আৰু সংগীতজ্ঞ

দৰ্শন শাস্ত্ৰত, নমিনেলিজ্ম আৰু ধাৰণাবাদৰ জৰিয়তে সাৰ্বজনীনতাৰ সমস্যা (  ) সমাধান কৰাৰ লগতে নীতিশাস্ত্ৰত অভিপ্ৰায়ৰ (  ) ওপৰত কৰা যুগান্তকাৰী কামৰ বাবে তেওঁ প্ৰশংসিত এবেলাৰ্ডক প্ৰায়ে দ্বাদশ শতিকাৰ ডেকাৰ্টে বুলি কোৱা হয় ইয়াৰ উপৰিও তেওঁক ৰুছ, কাণ্ট আৰু স্পিনোজাৰ পূৰ্বসূৰী বুলিও গণ্য কৰা হয় তেওঁক কেতিয়াবা আধুনিক অনুভৱবাদৰ মুখ্য অগ্ৰদূত হিচাপেও গণ্য কৰা হয়, .   . :..13 

ছাত্ৰী তথা পাছলৈ পত্নী হোৱা ইলইজৰ সৈতে এবেলাৰ্ডৰ আবেগিক তথা কৰুণ প্ৰেম আৰু তেওঁলোকৰ মাজত হোৱা চিঠি-পত্ৰৰ আদান-প্ৰদানৰ বাবেহে এবেলাৰ্ড ইতিহাস আৰু জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত বেছি বিখ্যাত এবেলাৰ্ড নাৰী আৰু তেওঁলোকৰ শিক্ষাৰ ৰক্ষক আছিল এবেলাৰ্ড আৰু ইলইজৰ মাজত হোৱা নিষিদ্ধ মিলনৰ বাবে ইলইজৰ খুৰাকে মানুহ পঠিয়াই এবেলাৰ্ডক ভগ্নমুষ্ক কৰি অপুৰুষ কৰি পেলায় এই পৰিঘটনাৰ পিছত দুয়োজনেই মঠলৈ গৈ অৱসৰ লোৱাৰ পিছতো ইলইজে নিজকে তেওঁৰ পত্নী বুলি গণ্য কৰি ৰাজহুৱাভাৱে এবেলাৰ্ডৰ হকে মাত মাতিছিল যেতিয়া তেওঁৰ মতবাদক পোপ ইনোচেণ্ট দ্বিতীয়ই নিন্দা কৰিছিল আৰু এবেলাৰ্ডক বিদ্বেষী বুলি গণ্য কৰিছিল. ,    ' ,    , . . , , . 3031,  , .

কেথলিক ধৰ্মতত্ত্বত তেওঁ লিম্বোৰ ধাৰণাটোৰ বিকাশৰ বাবে, আৰু প্ৰায়শ্চিত্তৰ নৈতিক প্ৰভাৱ তত্ত্বৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত তেওঁক (হিপ্পোৰ অগষ্টিনৰ সৈতে) আধুনিক আত্ম-প্ৰতিফলিত আত্মজীৱনীকাৰৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য অগ্ৰদূত হিচাপে গণ্য কৰা হয় তেওঁৰ আত্মজীৱনী হিষ্টৰিয়া কেলামিটেটাম আৰু ৰাজহুৱা চিঠি-পত্ৰৰ ব্যাপক বিতৰণৰ জৰিয়তে তেওঁ ভৱিষ্যতৰ এপিষ্টলাৰী উপন্যাস আৰু চেলিব্ৰিটি টেল-অলৰ (ব্যক্তিগত তথ্য সদৰি কৰা আত্মজীৱনী) বাবে ভেটি স্থাপন কৰিছিল আৰু শৈলী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল

আইনৰ ক্ষেত্ৰত এবেলাৰ্ডে জোৰ দি কৈছিল যে, যিহেতু বিষয়ভিত্তিক অভিপ্ৰায়ে মানুহৰ কাৰ্যৰ নৈতিক মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰে, গতিকে কোনো কাৰ্যৰ আইনী পৰিণতি কেৱল কাৰ্যৰ সৈতে নহয়, সেই ব্যক্তিজনৰ সৈতে জড়িত এই মতবাদৰ জৰিয়তে এবেলাৰ্ডে মধ্যযুগত ব্যক্তিগত বিষয়ৰ ধাৰণাটোৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল যিটো আধুনিক আইনী নীতি গঢ় দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল ইয়াৰ ফলস্বৰূপে অৱশেষত স্কুল অৱ নট্ৰে-ডেম ডি পেৰিছ (পিছলৈ পেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়)ক আইনৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞতাৰ বাবে স্বীকৃতি দিয়া হয়

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 দ্য লেটাৰ্ছ অৱ এবেলাৰ্ড এণ্ড ইলইজ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফৰাচী কবি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:যুক্তিবিদ
শ্ৰেণী:ধৰ্মতত্ত্ববিদ
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
পীযুষ কান্তি ৰয় () এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ শব্দযন্ত্ৰী তেওঁ পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী চালিয়া, ৰেশম কী ডোৰী আদি হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ শব্দযন্ত্ৰী ৰয়ে কেইখনমান অসমীয়া ছবিত কাম কৰাৰ উপৰিও বিজয় চৌধুৰীৰ সৈতে তেওঁ কাঁচঘৰ নামৰ অসমীয়া ছবি এখন পৰিচালনা কৰিছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
পীযুষ ৰয়ৰ জন্ম গুৱাহাটীত দেউতাকৰ নাম আছিল শৰৎ ৰয়, যি বৰ্তমানৰ ধুবুৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত গোলোকগঞ্জৰ মূল নিবাসী আছিল দেউতাক আছিল অসম চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী শ্বিলঙৰ ছেই্ণ্ট এডমাণ্ড কলেজত বি.এচ.চিৰ প্ৰথম বাৰ্ষিকলৈ পঢ়াৰ পিছত ৰয়ে পুণেৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানলৈ শব্দযন্ত্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰম লবলৈ যায় আৰ্থিক অৱস্থা সিমান টনকিয়াল নাছিল গতিকে অসম চৰকাৰৰ এটা বৃত্তিৰ বাবে তেওঁ চেষ্টা চলাইছিল যদিও চৰকাৰে কোনো বৃত্তি অনুমোদন নকৰিলে

কৰ্মজীৱন
শব্দযন্ত্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰম শেষ কৰি ৰয়ে ৰাজ কাপুৰৰ ষ্টুডিঅত শব্দযন্ত্ৰী আলাউদ্দিনৰ সহযোগী হয় তাতেই শব্দগ্ৰহণৰ কামত দক্ষতা অৰ্জনৰ পিছত ৰাজ কাপুৰৰ ষ্টুডিঅৰ চাকৰি এৰি তেওঁ ফ্ৰিলাঞ্চ সহকাৰী শব্দযন্ত্ৰী হয় পৰিচালক লেখ টেণ্ডনে তেওঁৰ ছবিত ৰয়ক সহকাৰী শব্দযন্ত্ৰী হোৱাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে তেওঁ পৰিচালক প্ৰসাদৰ ছবিতো সহকাৰী শব্দযন্ত্ৰী ৰূপে কাম কৰে

ইয়াৰ পিছত মুকুল দত্তৰ ছালিয়া, ৰমেশ যোশীৰ কোঁৰা কাগজত ৰয় স্বাধীন শব্দযন্ত্ৰী হয় তেওঁ লেখ টেণ্ডনৰ বহুকেইখন ছবি, টি.চি. দেৱানৰ ৰেচমকী ডোৰী, বাসু ভট্টাচাৰ্যৰ আবিষ্কাৰ আদি ছবিত শব্দগ্ৰহণৰ কাম কৰে

১৯৭৫ চনত ৰয়ে বলীউডৰ প্ৰতিষ্ঠিত চলচ্চিত্ৰ সম্পাদক বিজয় চৌধুৰীৰ সৈতে কাঁচঘৰ পৰিচালনা কৰে ছবিখনৰ শব্দগ্ৰহণৰ কামো তেওঁ কৰিছিল ইয়াৰোপৰি আদালত (১৯৭৬), সন্ধ্যাৰাগ (১৯৭৭), অনিৰ্বাণ (১৯৮১), দূৰণীৰ ৰঙ (১৯৭৯), মন আৰু মৰম (১৯৮০), অগ্নিস্নান (১৯৮৫), কনকলতা (১৯৯০) আদি কেইখনমান অসমীয়া ছবিতো শব্দগ্ৰহণ কৰিছিল

১৯৭৩ চনত গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাত জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ নিৰ্মাণ হৈ উঠাৰ পিছত মহেশমল্ল বুজৰ বৰুৱা (, পুনাৰ পৰা শব্দগ্ৰহণৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত), চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী ইন্দুকল্প হাজৰিকা আদিৰ সৈতে ৰয়েও এই চালুকীয়া প্ৰতিষ্ঠানটো যোগদান কৰি বহু অসমীয়া যুৱশিল্পীক প্ৰশিক্ষণ দিয়ে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
পীযুষ হাজৰিকা অসম প্ৰদেশৰ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এজন ৰাজনীতিবিদ তথা অসম চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী

 ব্যক্তিগত জীৱন 
পীযুষ হাজৰিকাৰ জন্ম অসমৰ নগাঁও জিলাত অৱস্থিত ৰহাত তেওঁ স্বৰ্গীয় শিশুৰাম হাজৰিকা আৰু প্ৰমীলা হাজৰিকাৰ পুত্ৰ   হাজৰিকাই গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰীসম্পন্ন কৰে  ১ অক্টোবৰ,২০১১ বৰ্ষত তেওঁ অভিনেত্ৰী আইমী বৰুৱাৰ সৈতে বিবাপাশত আবদ্ধ হয়  হাজৰিকা বৰ্তমান দুই সন্তানৰ পিতৃ 

 ৰাজনৈতিক জীৱন
হাজৰিকাই ১৯৯৭ চনত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় ছাত্ৰ সন্থাত (এনএছইউআই) যোগদান কৰিছিল আৰু পিছলৈ অসম প্ৰদেশ যুৱ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হয় পৰৱৰ্তী কালত ২০১১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত নগাঁও জিলাৰ ৰহা বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থী ৰূপে বিধায়ক নিৰ্বাচিত হয়  

২০১১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত হাজৰিকাই ৫৬৪৩০ টা ভোট লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নিকটতম প্ৰতিযোগী অল ইণ্ডিয়া ইউনাইটেড ডেমক্ৰেটিক ফ্ৰণ্ট (এআইইউডিএফ)ৰ প্ৰাৰ্থী গুণেশ্বৰ দাসক পৰাস্ত কৰি নিৰ্বাচনত জয়ী হৈছিল, যি ৩৮৪৪৭ টা ভোট লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল 

হাজৰিকাই ৬ নৱেম্বৰ, ২০১৫ তাৰিখে বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত আনুষ্ঠানিকভাৱে যোগদান কৰে
পীযুষ হাজৰিকাই জাগীৰোড সমষ্টিৰ পৰা ২০১৬ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত যুঁজিবলৈ বিজেপিৰ টিকট লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু নিৰ্বাচনত জয়ী হয়   তেওঁ ৬৬২২৪ টা ভোট লাভ কৰা কংগ্ৰেছৰ নিকটতম প্ৰতিযোগী বিবেকানন্দ দলেক পৰাস্ত কৰি ৯৪৫৫০ টা ভোট লাভ কৰি বিধানসভাৰ জাগীৰোড আসনত জয়লাভ কৰেতেওঁ সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন মন্ত্ৰীসভাত স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়  

২০২১ বৰ্ষত হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ নেতৃত্বত গঠন হোৱা বিজেপি চৰকাৰৰ মন্ত্ৰীসভাত তেওঁ জল সম্পদ, তথ্য আৰু জনসম্পৰ্ক,সংসদীয় পৰিক্ৰমা দপ্তৰৰ দ্বায়িত্ব লাভ কৰে :.-------.

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:অসম বিধানসভাৰ সদস্য
শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
পীৰাৰ () অসমীয়া সমাজব্যৱস্থাত অতীজৰে পৰাই বহুল ব্যৱহাৰ দেখিবলৈ পোৱা যায় ইয়াক বহা আসন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়  এচলা গোটা কাঠৰ পৰাই কাটি-চাঁচি, অথবা চাৰিটা খুৰা লগাই পীৰা সজোৱা হয় সেই পীৰাৰে আধুনিক সংস্কৰণ হৈছে- টুল () কাৰুকলা, চাৰুকলা, গৃহসজ্জা, অসমীয়া সমাজৰ বিভিন্ন প্ৰথা,পৰম্পৰা,গীতৰ পৰা সাধুকথালৈকে পীৰাৰ স্থান আছেহাকাচাম,ৰাভা,উপেন,ড :অসমৰ জনজাতীয় সংস্কৃতি 

প্ৰকাৰ
বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পীৰা ক্ৰমে- বৰ পীৰা, তামুলী পীৰা, ডুখৰি পীৰা, চাকলি পীৰা, চাল পীৰা ইত্যাদি প্ৰতিবিধ পীৰাৰ আকৃতি সুকীয়া সুকীয়া সাধাৰণতে বৰপীৰা, তামুলী-পীৰা আৰু ডুখৰি পীৰাবোৰ আয়তাকাৰ, বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ নতুবা ছয়কোণীয়া হোৱা পৰিলক্ষিত হয় চাকলি পীৰাবোৰ ঘূৰণীয়া চালপীৰাবোৰ মানুহ শুব পৰা ধৰণেৰে নিৰ্মাণ কৰা হয় বংশ আৰু পদমৰ্যাদা অনুসাৰে অতীত কালত বহিবলৈ ভিন ভিন পীৰা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল 
ব্যৱহাৰ
আগৰ দিনত ঘৰলৈ আলহী অতিথি অহাৰ লগে-লগেই পীৰা এখন পাৰি বহুৱাই তামোলৰ বঁটা আগবঢ়াই দিয়া হয় অসমীয়া সমাজৰ পৰিয়ালসমূহত দৈনন্দিন ভোজন পৰ্বত ঘৰৰ মুৰব্বীয়ে বৰপীৰাত আৰু ঘৰৰ অন্যান্য সদস্যসকলে চাপৰ পীৰাত বহি ভাত খোৱাৰ নিয়ম দেখা যায় দৈনন্দিন জীৱনৰ বিভিন্ন কামৰ আহিলা হিচাপে 'পীৰা' ব্যৱহিত হৈ আহিছে উদাহৰণস্বৰূপে:মাছ-শাক বাছোঁতে,যঁতৰত মহুৰা ফুৰাওঁতে,টাকুৰীৰে সূতা কাটোতে,জুহালত ৰন্ধা-বঢ়া কৰোঁতে, কেঁচুৱাক কোলাত লৈ পিয়াহ খুৱাওঁতে, মূৰৰ ওকণি চাওঁতে পীৰাত বহি লোৱা পৰিলক্ষিত হয়গগৈ, লীলা: অসমৰ সংস্কৃতি, ১৯৮৬ 
লোকসংস্কৃতিত ভূমিকা
অসমীয়া সমাজৰ লোক-বিশ্বাস অনুসৰি জন্মৰ পাঁচ বা ছদিনৰ দিনাখন বিধাতাই শিশুৰ ভাগ্যলিপি লিখিবলৈ আহে বুলি এক ধাৰণা প্ৰচলিত হৈ আহিছে সেই নিৰ্দিষ্ট দিনৰ ৰাতিৰ ভাগত প্ৰসূতিৰ কোঠাত ধূপ-দীপ-নৈবেদ্য আগবঢ়াই উকা কাকত এখিলা, মহীচুঙা এটি, পাখিকলম এডালেৰে এখন তামুলী পীৰা নতুন গামোচাৰে ঢাকি পূবমুৱাকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়,আৰু সেই পীৰাত বহিয়েই বিধাতাই বহি অদৃশ্য হাতেৰে ভাল ভাগ্যলিপি লিখি থৈ যায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয় ঠিক তেনেদৰেই সন্তান জন্ম হোৱাৰ এঘাৰ দিনৰ দিনাখন চোতালত তুলসী গছৰ তলত পীৰা এখনত ন গামোচা পাৰি নৱজাতক শিশুটিৰ মাতৃয়ে শিশুটিক 'সূৰ্য দৰ্শন' কৰাই পীৰাখনত শুৱাই থয় তাৰ পাছত 'জলভয়' আৰু 'অগ্নিভয়' দূৰ কৰাই পীৰাত শুৱাই ৰখা কেঁচুৱাটোৰ ভৰিৰ তলেদি বগৰী জেং তিনিবাৰ সৰকাই জীৱনপথ কাঁইট বিহীন কৰাৰ লোকাচাৰ আজিও প্ৰচলিত হৈ আছে 

তোলনি বিয়া সমূহতো অসমীয়া লোক সংস্কৃতিৰ অন্যতম উপাদান পীৰাৰ গুৰুত্ব আছে প্ৰথম ঋতুমতী হোৱা কন্যাগৰাকীক মাহ-হালধিৰে নোৱাই, গা ধুৱাবৰ বাবে বেই খনৰ তলতে তামুলী পীৰা পাৰি লোৱাৰ নিয়ম ঠায়ে ঠায়ে প্ৰচলন হৈ আছে জোৰোণৰ দিনা চাৰি জোপা কলপুলিৰে সজা বেইত মাকে সাতবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰাই চামৰ পীৰাৰ কাষৰ আগলি কলপাত এখিলাত খেৰৰ জুমুঠি দুটা, শিলগুটি এটাত ভৰি দি পূবমুৱাকৈ কইনাক বহুওৱা হয় দৈয়ন দিয়া পৰ্বতো,শোৱা-কোঠাৰ দুৱাৰমুখতে বৌৱেকহঁতে পীৰা এখনত বহুৱাই কইনা ননন্দেকক পাণখিলাৰে দৈ সানি আনন্দ কৰাৰ নিয়ম প্ৰচলিত হৈ আছে দৈয়ন দিয়া পৰ্বতো পীৰাৰ ব্যৱহাৰ দেখিবলৈ পোৱা যায় দৰা বা কইনাৰ শোৱা কোঠাৰ দুৱাৰমুখত পীৰা এখন পাৰি দৰা বা কইনাক বহিবলৈ দিয়া হয় কোনো কোনোৱে কইনাক ডাংকোলাকৈ ডাঙি আনি পীৰাত বহুৱাৰ নিয়ম প্ৰচলিত হৈ থকা ঠায়ে ঠায়ে দেখা যায় আই সবাহটো এখন সৰু তামুলী পীৰা বগা কাপোৰেৰে সজাই আসন প্ৰতিষ্ঠা কৰি এটা ঘটত এঁৱাসূতা আৰু সেন্দূৰৰ ফোট দি থোৱা নিয়ম দেখিবলৈ পোৱা যায়বৰদলৈ, নিৰ্মলপ্ৰভা: অসমৰ লোক-সংস্কৃতি, ১৯৭২
চিত্ৰসম্ভাৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আচবাব
শ্ৰেণী:সামগ্ৰী