marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
জোৰোণ পৰ্ব
জোৰোণ হৈছে বিয়াৰ এদিন বা দুদিনৰ আগতে দৰাঘৰৰ মানুহে কইনা ঘৰলৈ গৈ কইনাক সেন্দূৰ, আ-অলঙ্কাৰ, কাপোৰ-কানি আদি প্ৰদান আৰু পৰিধান কৰোৱাৰ মাংগলিক অনুষ্ঠান নামনি অসমত জোৰোণক 'তেল ভাৰ' দিয়া বুলিও কোৱা হয় জোৰোণৰ সম্ভাৰত কাপোৰ-কানিৰ উপৰি আইনা, ফণী, তামোল-পাণ, দুটা মাটিৰ ঘট (ঘটৰ ভিতৰত আৰৈ চাউল, তামোল-পাণ আদি থাকে ঘটৰ মুখত থাকে আমডালি আৰু বাহিৰত থাকে এঁৱা সূতাৰ মেৰণ আৰু সেন্দূৰৰ মেৰণ আৰু সেন্দূৰৰ ফোঁট), পাটী এটা, মাহ-হালধি, গাঁঠীয়নৰ টোপোলা, দুশৰাই তামোল (নামনিত এটা তামোলৰ থোক), এটা মাছ, দুযোৰ তামোল-কটাৰী আদি থাকে

দৰাঘৰে জোৰোন দিবলৈ আহি কইনা ঘৰৰ পদূলি মুখ পোৱাৰ লগে লগে কইনাৰ মাকৰ সৈতে কইনা ঘৰৰ আয়তীসকলে উৰুলি-জোকাৰেৰে দৰাঘৰক আদৰিবলৈ ওলাই আহে পদূলিমুখৰ কলতলত দৰাৰ মাক (মাকৰ আৱৰ্তমানত দৰাৰ কোনো নিকটাত্মীয় মহিলাই জোৰোণ দিবলৈ যায়) আৰু কইনাৰ মাক, দুই-বিয়নীয়ে, তামোল-পাণৰ শৰাই তিনিবাৰকৈ সলনা-সলনি কৰে কইনাৰ মাকে দৰাৰ মাকক তিনিবাৰ বিচনীৰে বিচি সাৱতী ধৰি ৰভাতলীলৈ লৈ যায় ৰভাতলীৰ মৰলৰ (বিয়াৰ ঘট স্থাপন কৰিবলৈ পিঠাগুৰি আদিৰে মাটিত অঁকা চক্ৰাকাৰ নক্সা) সোঁফালে দৰাঘৰীয়াৰ বাবে আছুতীয়াকৈ থোৱা দলিচাত আটায়ে বহে দৰাঘৰে অনা ঘট দুটাত মৰলত থয় আৰু ঘটৰ ভিতৰৰ চাউল উলিয়াই পাটীৰ ওপৰত চতিয়াই দিয়ে ইয়াৰ পাছত কইনাঘৰৰ আয়তীসকলে ওৰণি-বাৰণি দি কইনাক ৰভাতললৈ উলিয়াই আনে দৰাঘৰে আনা পাটীত বহুৱাই লৈ দৰাৰ মাকে কইনাক কাপোৰ-কানি, অলংকাৰ আদি উলিয়াই দিয়ে এইখিনিতে আয়তীসকলে প্ৰসঙ্গ বিয়ানাম, জোৰানাম আদি গাই ৰং-ৰহইচ কৰে দৰাৰ মাকে কইনাৰ মূৰত আঙঠি (সাধাৰণতে সোণৰ) এটা ধৰি গোন্ধ তেল বাকে আৰু ফণি এখন পাতি তিনিবাৰকৈ কইনাৰ শিৰত তলৰ পৰা ওপৰলৈ সেন্দূৰ দিয়ে তাৰ পাছত আ-অলংকাৰ আদি পিন্ধায় জোৰোণ পিন্ধোৱাৰ অন্তত কইনাই দৰাঘৰৰ বয়োজেষ্ঠ্যসকলৰ আঁঠু লৈ সেৱা কৰি মান ধৰে দৰাপক্ষই লৈ যোৱা মাহ-হালধি, গাঁঠিয়নৰ টোপোলা, ধৰম ঘট আৰু দৈৰ সৰু ঘট এটা কইনাক চোৱাই দৰাঘৰলৈ ঘূৰাই অনাৰ নিয়ম কইনাঘৰে দৰাৰ বাবে জোৰোণৰ দিনাই কাপোৰ এসাঁজ দিয়াৰ পৰম্পৰা আছে সাধাৰণতে জোৰোণ আগবেলাই যোৱাৰ নিয়ম যদিও আজিকালি ঠাইবিশেষে জোৰোণ পাছবেলাও যায় অসম অভিধান, শান্তনু কৌশিক বৰুৱা, বনলতা,২০০১,পৃষ্ঠা-৯৯ (১)

দৰা-ঘৰীয়া সকলে কন্যাঘৰলৈ জোৰণ আৰু তেলভাৰ লৈ কন্যাঘৰলৈ যায় কোনো কোনোৱে টেকেলি দিয়া তেল ভাৰো বোলে জোৰণত থাকে কন্যাৰ সাজপাৰ, আ-অলংকাৰ, আৰু খাদ্য সামগ্ৰী;  যেনে:- দৈ, জলপান, গুড় আৰু গাখীৰ লগতে চাউল, তেল, নিমখ আদি নিয়া হয় এটা টেকেলিত ভৰ্ত্তিকৈ পানী আৰু তামোল পাণৰ শৰাই জোৰণ দিবলৈ দেউতাক, দদায়েক  আদি যায় জোৰণৰ দল গৈ কন্যা ঘৰৰ পদূলিৰ তোৰণৰ মুখত উপস্হিত হোৱাৰ লগে লগে কন্যাঘৰে আদৰিবলৈ আহে- এখন তামোল পাণৰ শৰাই লৈ লগতে এখন কাপোৰেৰে ঢাকি বিচনা পাৰি দিয়ে দৰা ঘৰে শৰাই আগবঢ়ায় দৰা ঘৰৰ শৰাই খন আৰু কন্যাঘৰৰ শৰাই খন তিনিবাৰ সলনা-সলনি কৰি আদৰি লৈ গৈ ৰভাৰ তলত দৰা ঘৰৰ বাবে আছুতিয়াকৈ ৰখা ঠাইত বহুৱায় দৰাঘৰে ভৰা চাউল থকা দুটা মাটিৰ ঘট বা টেকেলি উলিয়াই পাতি থৈ দিয়া মৰলৰ ভিতৰতে থয় উৰুলি দি চাউল ছটিয়াই পাটী পাৰি দিয়াৰ পাছত পাটীত ভিতৰৰ পৰা কইনাক উলিয়াই আনি বহুৱায় জোৰণৰ সামগ্ৰী দৰা ঘৰে উলিয়াই দিয়ে লগতে দৰা ঘৰৰ নিয়া দুযোৰ তামোল কটাৰী, গাঁঠিয়ন আৰু মাহ- হালধিও উলিয়াই দিয়ে পানী ছটিয়াবৰ বাবে নিয়া সৰু টেকেলি দুটাৰ এটা কন্যাক চোৱাই ওভোটাই নিয়ে দৰাঘৰৰ মাটিৰ চাকিগছ দৰাঘৰৰ তেলেৰেই জ্বলাই দিয়ে ঘটৰ চাউলেৰেই দোলনি সজায় আৰু তাৰ পাছত কইনাক দৰা ঘৰে দি পঠোৱা জোৰণৰ কাপোৰ-কানি, আ-অলংকাৰ পিন্ধায় আকৌ কন্যাঘৰৰ পৰা দৰাঘৰলৈ সাজ-কাপাৰ, নোৱনী কাপোৰ - চাদৰ, গামোচা, চুৰিয়া আদিও দিয়ে তাৰ পাছত জা- জলপান খোৱাই জোৰণ দিবলৈ যোৱা দলটিক বিদায় দিয়ে পদূলি মুখলৈকে আগবঢ়ায় দিয়ে
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
জোৱলা বৰা () হৈছে  নগাঁও, অসমৰ এগৰাকী লেখিকা ২০১০ চনত অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰা জোৱলা বৰাৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম হৈছে 'মই যন্ত্ৰণা জয় কৰাৰ পণ লৈছোঁ৷ গ্ৰন্থখন ২০১৬ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল৷
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
জোৱলা বৰাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮১ চনৰ ১৯ জুন তাৰিখে, অসমৰ নগাঁও জিলাৰ কুজাৰবড়ি গাঁৱত৷ ১৯৯৫ চনলৈকে অৰ্থাৎ দশম শ্ৰেণী পৰ্যন্ত জোৱলা বৰাই এটা সাধাৰণ আৰু পৰিচিত জীৱনেই যাপন কৰি আছিল৷ কিন্তু সেই বছৰৰে ২২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেখেতে আকস্মিকভাৱে খোজ কাঢ়িব নোৱাৰা হৈ পৰে৷ ইয়াৰ পিছতেই আৰম্ভ হয় জোৱলা বৰাৰ এক দীঘলীয়া পৰ্যায়ৰ চিকিৎসা৷ প্ৰথমে অসম আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৩ চনত চেন্নাইৰ ভেলোৰৰ খ্ৰীষ্টান মেডিকেল কলেজত ছমাহজোৰা চিকিৎসা আৰম্ভ হয়৷ ২০০৪ চনতো কিছুদিনৰ বাবে চেন্নাইলৈ চিকিৎসাৰ বাবে নিয়া হয়৷ এক স্নায়ুজনিত অক্ষমতাৰ বাবে জোৱলা বৰাৰ মগজু আৰু ভৰিৰ মাজত সংযোগ বিচ্ছিন্ন হোৱা বুলি চিকিৎসকসকলে মত পোষণ কৰে৷ তেখেতৰ ভৰি দুখন অচল হৈ পৰে৷ ইয়াৰ এটা পৰিণতিহিচাপে জোৱলা বৰাই নিত্য-নৈমিত্তিক কামবোৰ কৰাতো ভীষণ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হয়৷ ইয়াৰ পিছত জোৱলা বৰাই চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শমতে হুইল চেয়াৰৰ সহায় লয়৷ সেইছোৱা সময়ৰ পৰা বিগত প্ৰায় ১৮-১৯ বছৰ জোৱলা বৰাই বিচনা আৰু হুইল চেয়াৰতে জীৱন কটাইছে৷ ডিমৌ চাৰিআলিৰ শালমৰা হাইস্কুল আৰু ভোগেশ্বৰ বৰুৱা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা জোৱলা বৰাই আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷  
 
অসমীয়া বাতৰি কাকত 'আমাৰ অসম'ত ২০১০ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে জোৱলা বৰাৰ প্ৰথমটো লেখা প্ৰকাশিত হয়৷ লেখাটোৰ নাম আছিল দুখ আৰু জীৱনৰ লগৰী৷ এই লেখাটোৰ জৰিয়তে জোৱলা বৰাই একাধিক পাঠকৰ সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ লেখিকাই আত্মজীৱনীত লিখিছে-লেখাটোৰ লগত মোৰ ফোন নম্বৰটো দিয়া গতিকে ইটোৰ পিছত সিটো ফোন লানি নিছিগাকৈ আহিবলৈ ধৰিলে৷ অসমৰ সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিৰ দ্বাৰা জোৱলা বৰাৰ সৃজনীশীল প্ৰতিভা প্ৰভাৱান্বিত৷ 

জোৱলা বৰাৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ হৈছে 'বেদনাৰ মিঠা মাদকতা'৷ এই গ্ৰন্থখন হৈছে জোৱলা বৰাৰ ছবি আৰু কবিতাৰ সংকলন৷ ২০১৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কাব্য-সংকলনখন তেওঁলোকৰ ঘৰতে উন্মোচিত হৈছিল৷ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে তেজপুৰৰ চিকিৎসক ডা০ গোপেন্দ্ৰ মোহন দাসে৷ আনহাতে অসমৰ সাহিত্যিক, সংগীতশিল্পী ডা০ অঞ্জন জ্যোতি চৌধুৰীয়ে গ্ৰন্থখন উন্মোচন কৰে৷ 

জোৱলা বৰাৰ আত্মজীৱনী 'মই যন্ত্ৰণা জয় কৰাৰ পণ লৈছোঁ'২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰকাশিত হয়৷ গুৱাহাটীৰ প্ৰকাশন গোষ্ঠী ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট'ৰচ্'-এ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়৷ গ্ৰন্থখনত লেখিকাৰ ডুখৰীয়া বাস্তৱ জীৱনৰ কিয়দংশ শব্দ আকাৰে ভুমুকি মাৰিছে৷ গ্ৰন্থখনে  ২০১৭ চনত গিৰিধৰ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটা লাভ কৰে৷ 

জোৱলা বৰাৰ তৃতীয়খন গ্ৰন্থ 'মৌনতাৰ কোলাহল' এখনি উপন্যাস৷ ২০২০ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ দিনাখন অৰ্থাৎ ৮ মাৰ্চৰ কামৰূপ (মহানগৰ) জিলাৰ কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি অনুষ্ঠানত এই গ্ৰন্থখন উন্মোচন কৰা হয়৷ উন্মোচক আছিল অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক-সাংবাদিক হোমেন বৰগোহাঞি৷ গ্ৰন্থখন শ্ৰীকল্যাণী প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়৷ :..------------ গ্ৰন্থখনৰ সম্পৰ্কে অসমৰ লেখিকা নীলিমা গোস্বামীয়ে কৈছে যে-কাহিনীৰ প্ৰতিটো চৰিত্ৰকে আপোনকৈ সজাই-পৰাই নিজস্ব গতিত আগবঢ়াই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত লেখকৰ প্ৰচেষ্টা অতি প্ৰশংসনীয়৷ 

সাহিত্যিক কৰ্মৰাজি
 বেদনাৰ মিঠা মাদকতা, (কাব্য আৰু ছবিৰ সংকলন), ২০১৩
 মই যন্ত্ৰণা জয় কৰাৰ পণ লৈছোঁ, (আত্মজীৱনী) ২০১৬
 মৌনতাৰ কোলাহল, (উপন্যাস), ২০২০
বঁটা-বাহন
 দেৱচন্স গ্ৰুপৰ বিশেষ সাহিত্য বঁটা(২০২১),
 অসম চৰকাৰৰ (অসম ভাষা গৌৰৱ আঁচনিৰ অন্তৰ্গত) বঁটা(২০২১)
 গিৰিধৰ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটা (২০১৭):..--------20200624193946120
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ লেখিকা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জোৱাৰ (, হিন্দী: বজ্ৰা, বৈজ্ঞানিক নাম:  ) খেতি কৰা হয় মানুহৰ খাদ্য, পশুৰ খাদ্য, ইথানল উৎপাদন, সুৰা প্ৰস্তুত কৰা আদি বিভিন্ন কামৰ বাবে ই একবৰ্ষীয় উদ্ভিদ জোৱাৰৰ উৎপত্তি আফ্ৰিকাত হৈছিল, আৰু বৰ্তমান ইয়াৰ খেতি গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় আৰু উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত ব্যাপকভাৱে কৰা হয় জোৱাৰ হৈছে ধান, ঘেঁহু, কুঁহিয়াৰ আৰু যৱৰ পিছত বিশ্বৰ পঞ্চম গুৰুত্বপূৰ্ণ শস্য. (2021). :     . ২০১৮ চনত বাৰ্ষিক বিশ্বব্যাপী উৎপাদন ৫৯.৩৪ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন ইয়াৰ উচ্চতা ৪ মিটাৰ (১৩ ফুট)ৰ ওপৰত হব পাৰে বীজ সৰু, ২ৰ পৰা ৪ মিলিমিটাৰ (০.০৮ৰ পৰা ০.২ ইঞ্চি) ব্যাসৰ 

 উৎপত্তি আৰু ইতিহাস 
জোৱৰৰ উৎপত্তি আফ্ৰিকা মহাদেশত হৈছিল বুলি বিজ্ঞানীসকলে বিশ্বাস কৰে, বিশেষকৈ আজিৰ ইথিঅ'পিয়া অঞ্চলত প্ৰায় ৫,০০০ বছৰৰ পূৰ্বে ই পালন কৰা হৈছিল আৰু পিছলৈ এছিয়া, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকালৈ বিস্তৃত হয়, . (1988). .    .

 প্ৰজাতি আৰু জাত 
ভাৰতত উৎপন্ন জোৱাৰ
জোৱৰ প্ৰজাতিবোৰৰ ভিতৰত   আটাইতকৈ অধিক খোৱা হয় ইয়াৰ উপ-জাতবোৰ উৎপাদনৰ উদ্দেশ্য অনুসৰি বিভক্ত:
 খাদ্য জোৱৰ
 পশুখাদ্য জোৱৰ
 মিঠা জোৱৰ (   গুড় আৰু ইথেনল উৎপাদনৰ বাবে)
 ঝাড়ু জোৱৰ (  ঝাড়ুৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ)
জোৱাৰৰ ঝাড়ু

 পুষ্টিমান 
জোৱৰ এক উৎকৃষ্ট শক্তিৰ উৎস ইয়াত কাৰ্ব'হাইড্ৰেট, প্ৰটিন, আঁহ, ফছফ'ৰাছ, আয়ৰণ, ভিটামিন  আদি পোৱা যায় ই গ্লুটেন মুক্ত হোৱাৰ ফলত গ্লুটেন সংবেদনশীলতা থকা লোকসকলৰ বাবে উপযোগী. (2020). ,  .   .

 খাদ্যৰূপে ব্যৱহাৰ 
বিশেষকৈ আফ্ৰিকা, ভাৰত, আৰু চীনত জোৱৰ খাদ্যৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ভাৰতত বিশেষকৈ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, কৰ্ণাটক, গুজৰাট আদিত জোৱৰৰে ৰুটি, উপমা, চিৰা, পিঠা আদি বনোৱা হয় অসমত জোৱৰৰ উৎপাদন সীমিত     ().    

 কৃষি আৰু খেতি 
জোৱৰ সাধাৰণতে ২৫৩৫ ছেণ্টিগ্ৰেড তাপমাত্ৰাত ভাল ফল দিয়ে আৰু কম পানীতো ভাল হ'ব পাৰে বালিয়া মাটিত এই শস্য ভাল হয় ৮৫-১২০ দিনৰ ভিতৰত ই পূৰ্ণ বিকাশ লাভ কৰে.    

 অৰ্থনৈতিক গুৰুত্ব 
জোৱৰ খাদ্য আৰু পশুখাদ্যৰ বাহিৰেও নানা খণ্ডত ব্যৱহাৰ হয়:
 জৈৱ ইন্ধন: মিঠা জোৱৰৰ পৰা ইথেনল উৎপাদন
 ঝাৰু শিল্প:  জোৱৰৰে ঘৰুৱা ঝাৰু বনোৱা হয়
 পেপাৰ আৰু পেকেটিং: কিছুমান প্ৰজাতিৰ পাত আৰু গা-গছৰ আঁহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়

 উৎপাদন 

জোৱাৰ উৎপাদন  ২০২১ দেশ (মিলিয়ন টন)  ১১.৪  ৪.৮  ৪.৪  ৪.৪  ৩.৩  ৩.০ বিশ্ব  ৬১.৪উৎস: , ৰাষ্ট্ৰসংঘ

২০২১ চনত বিশ্বজুৰি জোৱাৰৰ উৎপাদন প্ৰায় ৬১ মিলিয়ন টন আছিল, যাৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অৱদান আছিল মুঠ উৎপাদনৰ প্ৰায় ১৯ (চাৰ্ট চাওক) ভাৰত, ইথিঅ'পিয়া আৰু মেক্সিকো আছিল তলৰ দিশৰ সৰ্ববৃহৎ উৎপাদকৰ ভিতৰত অন্যতম

1.5জোৱৰৰ খেতি হোৱা অঞ্চলসমূহ  সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ, বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ উৎপাদক

 পৰিৱেশগত দৃষ্টিকোণত লাভজনকতা 
খৰস্ৰোতা আৰু কম উৰ্বৰ মাটিতো জোৱৰ ভাল উৎপাদন দিয়ে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰেক্ষাপটত জোৱৰ এক বিকল্প খাদ্যশস্য হিচাপে বিবেচিত হৈছে, বিশেষকৈ শুষ্ক অঞ্চলৰ কৃষকৰ বাবে. (2019).    . 

 অসমত সম্ভাৱনা 
অসমত জোৱৰ খেতি প্ৰচলিত নহয় যদিও শুকান উপত্যকাৰ অঞ্চলসমূহত ইয়াৰ উন্নত জাতৰ খেতিৰ সম্ভাৱনা আছে অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ে কেতবোৰ জাত পৰীক্ষা কৰিছে  যেনে  15,  27,  14 আদি   (2020).   .

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:কৃষি
শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:শস্য
জৌ অসমৰ বড়ো জনগোষ্ঠীয়ে পৰম্পৰাগতভাৱে ভাতৰ কিণ্বন প্ৰক্ৰিয়াৰে প্ৰস্তুত কৰা এবিধ পানীয় এই এলকহলীয়া পানীয় বড়োসকলৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে অতিথি অপ্যায়ন, বিয়া-সবাহ, শ্ৰাদ্ধ আদি প্ৰায়বোৰ সামাজিক অনুষ্ঠানত জৌ পৰিবেশন কৰা হয়বড়ো জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত পানীয় জৌৰ ৰাসায়নিক বিশ্লেষণ- অঞ্জুমণি তালুকদাৰ, প্ৰান্তিক ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০; পৃষ্ঠা ২৯-৩০

 প্ৰকাৰ 
জৌ তিনিপ্ৰকাৰৰ হব পাৰে-

 জৌ বিদউই (-): সতেজ () অৰ্থাৎ কিণ্বনৰ তিনি চাৰিদিনৰ ভিতৰতে প্ৰস্তুত হয়
 জৌ ফিনাই ( ): সঞ্চিত (); ৩-১৫ মাহ পৰ্য্যন্ত কিণ্বন প্ৰক্ৰিয়া চলাৰ পিছত সংগ্ৰহীত
 জৌ গব্ৰান ( ) বিশুদ্ধ ()
জৌ বিদউইতকৈ জৌ ফিনাইৰ ইথানলৰ মাত্ৰা অধিক জৌ গব্ৰানত ইথানলৰ মাত্ৰা সৰ্বাধিক

 প্ৰস্তুত প্ৰক্ৰিয়া 
জৌ প্ৰধানকৈ আঠাজাতীয় চাউল (ভাত)ৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয় ভাতৰ কিণ্বন ঘটাই জৌ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বড়োসকলে আমাও নামৰ এবিধ ঘৰুৱাভাৱে তৈয়াৰী ভেঁকুৰ ব্যৱহাৰ কৰে এই ভেঁকুৰ বিভিন্ন ঔষধি গছৰ পাত, ডাল, শিপা আদিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়

এই প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰথমে গৰম ভাত বাঁহৰ চালনী এখনত মেলি দিয়া হয় ভাতৰ উষ্ণতা কমিলে আমাও নামৰ ভেঁকুৰবিধ ভাতত মিহলাই দিয়া হয় ২০-২৪ ঘণ্টাৰ পিছত এই মিশ্ৰণ এটা এলুমিনিয়ামৰ পাত্ৰত থৈ বিশুদ্ধ খোৱা পানী যোগ দিয়া হয় এইদৰে সীমিত অক্সিজেনৰ পৰিৱেশত মিশ্ৰণটো তিনি বা চাৰিদিন ৰাখিলে কিণ্বন ঘটি জৌ প্ৰস্তুত হয়

 ৰাসায়নিক উপাদান 
পৰীক্ষামূলক অধ্যয়নৰ পৰা জৌত বিভিন্ন ৰসায়নক উপাদান যেনে কাৰ্বহাইড্ৰেট, প্ৰটিন, ফ্লেভানয়েড, ছডিয়াম, পটাছিয়াম, মেংগানিজ আৰু পলিফিনল আদি পোৱা গৈছে সময়ৰ লগে লগে জৌত পলিফিনলৰ মাত্ৰা বাঢ়ি যায় বাবে জৌ ফিনাইৰ বৰণ গাঢ় মুগা হয় জৌ ফিনাইত জৌ বিদউইতকৈ অধিক মাত্ৰাত ফ্লেভানয়ড থাকে সেয়ে ইয়াৰ এণ্টি অক্সিডেণ্ট ক্ষমতাও অধিক হয় বুলি জনা যায়

 তথ্যউৎস 

শ্ৰেণী:পানীয়
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
জৌনসাৰী (দেৱনাগাৰী লিপিত: ) এটি পশ্চিমীয়া পাহাড়ী ভাষা যাক উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ গঢ়ৱাল অঞ্চলৰ দেহৰাদুন জিলাৰ চক্ৰতা আৰু কালসীত জৌনসাৰী লোকে ব্যৱহাৰ কৰে 

জৌনসাৰীৰ উপ-ভাষাসমূহে চুবুৰীয়া বংগনী, জৌনপুৰী, নাগপুৰীয়া আৰু সিৰমৌৰীৰ সৈতে প্ৰায় ৬০ শব্দাৱলী একেই ৰাখে

 লিপি 
অনিল নামৰ ব্যক্তিগৰাকীয়ে জৌনসাৰী ভাষাত কথা কৈছে
ঐতিহাসিকভাৱে জৌনসাৰী ভাষাৰ বাবে জৌনসাৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বৰ্তমানে কিছু কিছু কামৰ বাবে দেৱনাগৰী লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হয়
জৌনসাৰী লিপিৰ প্ৰদৰ্শন  

 স্থিতি 
জৌনসাৰী ভাষাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি নাই ইউনেস্ক'ৰ মতে ই "নিশ্চিতভাৱে লুপ্তপ্ৰায়" শাখাত পৰে ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যে জৌনসাৰী ভাষা শিশুসকলে প্ৰায় নিশিকা হৈ পৰিছে এথ'ন'লগৰ অনুমান ইয়াৰ বিপৰীতে

২০১৬ চনত উত্তৰাখণ্ডৰ ৰাজ্যিক শিক্ষা ব'ৰ্ডে গঢ়ৱালী, কুমাঊঁনী, জৌনসাৰী আৰু ৰং ভাষাসমূহক পইলট ভিত্তিত প্ৰথমৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে শিকোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে, "নিজৰ উত্তৰাখণ্ডক জানক" নামৰ প্ৰকল্পৰ অধীনত

 তথ্য সংগ্ৰহ 

:       
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
'জৌনা মুৰ্মু (; জন্ম: ১৬ আগষ্ট ১৯৯০) ওড়িশাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় স্প্ৰিণ্ট দৌৰবিদ আৰু হাৰ্ডলাৰ. তেওঁ ৪০০ মিটাৰ আৰু ৪০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছত বিশেষজ্ঞ তেওঁৰ ঘৰ ওড়িশাৰ ময়ুৰভঞ্জ জিলাৰ অন্তৰ্গত ৷ তেওঁ অৰুণ কুমাৰ দাস আৰু সুবাস চন্দ্ৰ দাসমোহাপাত্ৰৰ পৰা প্ৰশিক্ষকতা লাভ কৰিছে বৰ্তমান তেওঁ অএনজিচিৰ সৈতে কৰ্মৰত

কৃতিত্ব
তেওঁৰ একাধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় কৃতিত্ব আছে

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
২০১০ চনত চীনৰ গুৱাংঝুত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত ৪০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছত ৪ৰ্থ স্থান দখল কৰে
২০১০ চনৰ ৩০ জুলাইত নতুন দিল্লীত সমাপ্ত হোৱা তৃতীয় এছিয়ান অল ষ্টাৰ এথলেটিকছমিটত মহিলাৰ ৪০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ ইভেণ্টত এটা সোণৰ পদক লাভ কৰি ৫৭.৩৯ ছেকেণ্ড সময় আৰু ৪০০ মিটাৰ স্প্ৰিণ্টত ৫৩.১৭ ছেকেণ্ডৰ সময়েৰে এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক দখল কৰে
২০১৬ চনৰ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত দুটা সোণৰ পদক : ৪০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ আৰু ৪  ৪০০ মিটাৰ ৰিলেত 

ৰাষ্ট্ৰীয়
ৰাষ্ট্ৰীয় আন্তঃৰাজ্যিক ছিনিয়ৰ এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপৰ মহিলাৰ ৪০০ মিটাৰ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে, ২০১০ চনৰ ৬ আগষ্টত পঞ্জাৱৰ পাটিয়ালাত ৫২.৭৮ ছেকেণ্ডত

ড'পিং
২০১১ চনৰ ২৫ মেত প্ৰতিযোগিতাৰ বাহিৰৰ পৰীক্ষাত মুৰ্মুৰ এনাবলিক ষ্টেৰইড মেথাণ্ডিয়েনন পজিটিভ পোৱা গৈছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ ওপৰত দুবছৰৰ বাবে ডপিং নিষেধাজ্ঞা জাৰি কৰা হৈছিল  .135 ().  (28  2012).  2012-09-02... : -  ,    ,  , 30  2011

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:চাঁওতালি ব্যক্তি
জ্ঞান পূজাৰী এজন অসমীয়া কবি তথা নাট্যকাৰ ১৯৪৮ চনত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ২০০২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ স্বৰ্ণকমল লাভ কৰা চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক গ্ৰন্থ "চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ" তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছিল ২০১৬ চনত তেওঁ "মেঘমালাৰ ভ্ৰমণ" নামৰ কবিতা পুথিৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে:..1161222126090. 

জীৱনী
১৯৪৮ চনত শোণিতপুৰ জিলাৰ কলাবাৰীত জ্ঞান পূজাৰীৰ জন্ম হয় তাৰ পিছত তেওঁ সুদীৰ্ঘ কাল কলাবাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অসমীয়া বিষয় শিক্ষক হিচাপে চাকৰি কৰি ২০০৯ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল
দুঃসাহসৰ সময়, পুৱা গধূলিৰ বেলি, কথা মালিকাৰ গন্ধ, বনৰীয়া ঘাঁহ, কলা ঘোঁৰাৰ ৰঙা জোন শীৰ্ষক বিশ্ববিখ্যাত কবি লৰকাৰ কবিতা পুথিৰ অনুবাদ কৰা জ্ঞান পূজাৰীয়ে প্ৰকাশ কৰা অপূৰ্ব শৰ্মাৰ গ্ৰন্থ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰৰ বাবে ২০০২ চনত চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ স্বৰ্ণকমল পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ইয়াৰ উপৰি নাট্য সাহিত্যতো যথেষ্ট দখল থকা প্ৰগতিশীল সত্তাৰ অধিকাৰী জ্ঞান পূজাৰীয়ে হবিব তনবিৰৰ যুগজয়ী নাটক চৰণদাস চোৰ আৰু চাওলী মিত্ৰৰ আন এখন প্ৰখ্যাত নাটক নাথৱতী অনাথৱৎ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰাৰ পাছত বিভিন্ন মঞ্চত সফল মঞ্চায়ন হৈছিল
জ্ঞান পূজাৰীয়ে সাম্প্ৰতিক সাময়িকী নামৰ এসময়ৰ বহুল সমাদৃত আলোচনীখনত চাৰি বছৰ ধৰি সহযোগী সম্পাদক হিচাপেও কাম কৰিছিল

২০১৩ চনত প্ৰকাশ পোৱা জ্ঞান পূজাৰীৰ ৩৮টা কবিতাৰ কাব্য সংকলন মেঘমালাৰ ভ্ৰমণৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত ২০১৬ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে

সাহিত্যিক অৱদান
কবিতা
 দুঃসাহসৰ সময় (১৯৮৩)
 পুৱা গধূলিৰ বেলি (১৯৯২)
 কথা মালিকাৰ গন্ধ (১৯৯৭)
 বনৰীয়া ঘাঁহ (২০০৬)
 মেঘমালাৰ ভ্ৰমণ (২০১৩)
 পানি ৰঙৰ জল কুঁৱৰী (২০১৭)
 কেনে আছা সত্তৰ (২০২২)
 তাঁতশালৰ সপোন: জ্ঞান পূজাৰীৰ নিৰ্বাচিত কবিতা 

প্ৰবন্ধ সংকলন
 মনিমুগ্ধৰ পুনৰ জনম আৰু অন্যান্য ৰচনা

 নাটক
চন্দ্ৰ চোৰ (মূল: হাবিব তানবীৰৰ চৰণদাস চোৰ)
চক্ৰবেহু (মূল: ৰতন থিয়ামৰ চক্ৰভিউ)
 নাথৱতী অনাথৱৎ (মূল: চাওলী মিত্ৰৰ নাথৱতী অনাথৱৎ)
অকলশৰীয়া এজনী (মূল: দাৰিঅ' ফ'ৰ এ ৱমেন এলন)
ক'লা ঘোঁৰাৰ ৰঙা জোন (ফেদ্ৰিক' জি লৰকাৰ ব্লাড ৱেডিং)

প্ৰকাশক
 অপূৰ্ব শৰ্মাৰ 'অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰ'

বঁটা আৰু সন্মান
 অপূৰ্ব শৰ্মাৰ চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক গ্ৰন্থ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ছাঁ-পোহৰৰ প্ৰকাশক হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ স্বৰ্ণকমল, ২০০২
 কল অৱ ব্ৰহ্মপুত্ৰ, ২০০৩
 ক্ৰান্তিকাল বঁটা, ২০১৩
 সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ২০১৬:.--2

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
জ্ঞান বিজ্ঞান একাডেমী  (  ) অসমৰ লগতে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভিতৰতে আগশাৰীৰ কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয় এইখন মহাবিদ্যালয় ২০০৭ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ বৈৰাগীমঠত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় মহাবিদ্যালয়খন জ্ঞান বিজ্ঞান একাডেমী 'চাইটিয়ে পৰিচালনা কৰে উক্ত চ'চাইটিখন চ'চাইটি আইন ১৮৮০ৰ অন্তৰ্ভুক্ত বিদ্যালয়খনৰ পৰিচালক হৈছে অনুজ কুমাৰ বৰপুজাৰী  আৰু বৰ্তমানৰ
অধ্যক্ষ হৈছে ৰাজীৱ চাহু বিদ্যালয়খন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অন্তৰ্গত

 অৱস্থান আৰু চৌহদ
ডিব্ৰুগড় চহৰৰ মাজ মজিয়াৰ বৈৰাগীমঠত অৱস্থিত বিদ্যালয়খনৰ সন্মুখতে আছে ঐতিহাসিক কনভয় ৰ'ড জ্ঞান বিজ্ঞান  ডিব্ৰুগড় ৰেল ষ্টেচনৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত

সকলো সা-সুবিধাৰে ভৰা জ্ঞান বিজ্ঞানত  আধুনিক পৰীক্ষাগাৰ আৰু পুথিভৰাঁল আছে তদুপৰি বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা, যেনে:  ( আৰু ), , , ,   ইত্যাদি আৰু বিভিন্ন উচ্চশিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত নামভৰ্তিৰ বাবে ইয়াৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক প্ৰশিক্ষণ আৰু কেৰিয়াৰ গাইডেন্স দিয়া হয়
শিক্ষা
জ্ঞান বিজ্ঞান একাডেমীয়ে বিজ্ঞান, বাণিজ্য আৰু কলা - এই তিনিটা বিভাগৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পাঠদান কৰা হয় ই অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অন্তৰ্ভুক্ত
 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
জ্ঞান সৌন্দৰী   ()  ১৯৪৮ চনৰ এখন ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ ছবি, যিখন এফ নাগুৰ আৰু জোচেফ থালিয়াথ জুনিয়ৰে যুটীয়াভাবে ৰচনা, প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে এই ছবিখনত টি আৰ মহালিংগম, এম ভি ৰাজম্মাই মুখ্য চৰিত্ৰত আৰু ডি বালাসুব্ৰমণিয়াম, শিৱভাগ্যম, ললিতা আৰু পদুমীয়ে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ছবিখনৰ কাহিনী ৰজা ধৰ্মৰৰ কন্যা জ্ঞান সৌন্দৰীক (সুন্দৰী) কেন্দ্ৰ কৰি ঘূৰিছে সতীয়া মাক লেনালে তেওঁক দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰা নিস্কৃতি পাবলৈ লেনালে তেওঁক অৰণ্যলৈ পঠিয়াই দিয়ে এই প্ৰক্ৰিয়াত সৌন্দৰীয়ে দুয়োখন হাত হেৰুৱাই পেলায় আৰু ৰাজকুমাৰ পিলেন্থিৰনে তেওঁক ৰক্ষা কৰে

ছবিখন নবাব ৰাজমনিকমে পৰিচালনা কৰা এখন মঞ্চ নাটকৰ পৰা অভিযোজিত কৰা কৰা আনহাতে স্বয়ং এই নাটকখন এটা খ্ৰীষ্টান লোককথাৰ পৰা অভিযোজিত ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল নঞ্জিল নাডু টি এন ৰাজাপ্পাই ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল এছ ভি ভেংকটৰমণে জ্ঞান সৌন্দৰীৰ চিত্ৰগ্ৰহণ ক্ৰমে জিতিন বেনাৰ্জী আৰু চেলভাৰাজে কৰিছিল সম্পাদনা কৰিছিল ভি বি নাগৰাজে  চূড়ান্ত ফিল্ম ৰিলৰ দৈৰ্ঘ্য আছিল ৫,২৬৪ মিটাৰ (১৭,২৭০ ফুট) আৰু আনুমানিক ৩০,০০০  বাজেটেৰে জ্ঞান সৌন্দৰী নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল চিটাডেল পিকচাৰ্ছে ছবিখনৰ অভিযোজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছৰ পৰা ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ কুৰুংকাৰাং কৰা হৈছিল সেই সময়ত এছ এছ বসনেও একেখন নাটকৰ অভিযোজন, আন এটা সংস্কৰণ পৰিচালনা কৰি আছিল ১৯৪৮ চনৰ ২১ মে'ত ছবিখন মুক্তি লাভ কৰে আৰু চিটাডেল পিকচাৰ্ছৰ সংস্কৰণটো সফল হোৱাৰ বিপৰীতে বসনৰ সংস্কৰণটো বিফল হয়
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

 -     . .               . 
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
জ্ঞান সৌন্দৰী   ()  ১৯৪৮ চনৰ এখন ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ ছবি, যাৰ নিৰ্মাণ জেমিনী ষ্টুডিঅই কৰিছিল একে নাম আৰু কাহিনীৰে, বেলেগ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু ক্ৰু মেম্বাৰেৰে  একেটা বছৰতে চিটাডেল ষ্টুডিঅই প্ৰযোজনা কৰা আন এখন ছবিও মুক্তি পাইছিল আৰু এই ছবিখন মুক্তি পোৱাৰ সময়ত চিটাডেলৰ জ্ঞান সৌন্দৰী  সফলতাৰে চলি আছিল জেমিনী সংস্কৰণটো ফ্লপ হৈছিল আৰু প্ৰযোজকে ইয়াক চিত্ৰগৃহৰ পৰা আঁতৰাই দিছিল
নিৰ্মাণ
তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতত জেমিনি ষ্টুডিঅৰ এক গৌৰৱপূৰ্ণ স্থান আছে; কাৰণ তেওঁলোকে নিৰ্মাণ কৰা সকলো ছবিয়েই বক্স অফিচত সফল হৈছিল যেতিয়া তেওঁলোকে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া হয়তো প্ৰযোজকে জানিছিল যে একেটা কাহিনীৰে আন এটা কোম্পানীয়ে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰি আছে কিন্তু তেওঁলোকৰ বছৰ বছৰ ধৰি চলি অহা অবিৰত সফলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জেমিনীয়ে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল, এই আশাত যে তেওঁলোকৰ সংস্কৰণটো ৰাইজে ভালদৰে গ্ৰহণ কৰিব কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰত্যাশা কৰাৰ ধৰণে ছবিখন দৰ্শকে গ্ৰহণ নকৰিলে
মুক্তি
১৯৪৮ চনৰ ১৮ জুনত জ্ঞান সৌন্দৰী মুক্তি পায় ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছে মুখ্য অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰ অভিনয়, কন্নমবাৰ গায়ন, চেটিংছ, ফটোগ্ৰাফী আৰু ৰেকৰ্ডিঙৰ প্ৰশংসা কৰিছিল যদিও সমালোচকসকলে ৰাধাক উপযুক্ত ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা বুলি অনুভৱ কৰিছিল ইতিহাসবিদ ভেংকটেশ ৰামকৃষ্ণনৰ মতে, খ্ৰীষ্টিয়ান বিষয়বস্তুৰ ছবি এখনত চৰিত্ৰবোৰে "ব্ৰাহ্মণীয়" উচ্চাৰণত কৰা সংলাপ প্ৰক্ষেপন দৰ্শকে অপছন্দ কৰি ছবিগৃহৰ চকী ভাঙি পেলাইছিল ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শন বন্ধ হৈ যায় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বসনে ঘোষণা কৰে যে ভৱিষ্যতে ছবিখন কোনো ছবিগৃহত প্ৰদৰ্শিত নহব ভেংকটেশ ৰামকৃষ্ণনে বিশ্বাস কৰে যে পিছলৈ ছবিখনৰ নিগেটিভ জ্বলাই পেলোৱা হৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
জ্ঞান-মালিনী 
অসমীয়া কবিতাৰ পুথি৷ পুথিখনৰ লেখক মফিজুদ্দিন আহমদ হাজৰিকা৷ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৮৯৬ চনৰ মে মাহত৷ মফিজুদ্দিন আহমদ হাজৰিকাৰ এই জনপ্ৰিয় কবিতা পুথিখনৰ বাবেই তেওঁক জ্ঞান-মালিনীৰ কবি হিচাপেও জনাজাত

গ্ৰন্থ পৰিচয়
জ্ঞান-মালিনী কবিতাপুথিখনত সৰ্বমুঠ ৯ টা দীঘল দীঘল কবিতা সংকলিত হৈছে প্ৰতিটো কবিতাতে আঠ, ন টা স্তৱকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশ-পচিছটা স্তৱকলৈকে লিখা হৈছে  ২০১৪ চনলৈকে গ্ৰন্থখনৰ নৱম সংস্কৰণ প্ৰকাশ হৈছে দীননাথ দত্তই জ্ঞান-মালিনী গ্ৰন্থত পুথিখনৰ বিষয়ে লিখিছে এনেদৰে-জ্ঞান-মালিনী অসমীয়া ভাষাৰ কাব্য-ফুলনীত এপাহি অপূৰ্ব্ব স্বৰ্গীয় পাৰিজাত ইয়াৰ পদ আৰু কথা বিলাক অতি সোৱাদ; ভাব বিলাক তাতোকৈ ওখ ইয়াৰ প্ৰত্যেক শাৰীতে অতি উজু ঘৰুৱা কথা বিলাকৰ সাজপাৰ পিন্ধি এটি মৌ-সনা উদাস আধ্যাত্মিক ভাব যেন সোত বোৱা-দি বৈছে; পঢ়ি থাকোঁ মানে এৰিবৰ মনকে নেযায় আৰু লগে লগে সংসাৰ-ভাবত জলাকলা হোৱা মনও চেচা লাগি আহে :..06907806906068-0606062060680780 
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই লিখিছে- আপোনাৰ জ্ঞান-মালিনী হাতে লেখা পুথিখনি ওপৰে ওপৰে এবাৰ লৰালৰিকৈ চকু ফুৰালোঁ  মুঠতে কওঁ, আপোনাৰ পুথিখনি বিতোপন হৈছে; পঢ়ি বৰ সুখী হলোঁ এই পুথিয়ে অসমীয়া সাহিত্যক ভাব আৰু ভাষাৰে ভালেমান চহকী কৰিলে আপোনাৰ ভাব ওখ, ভাষা ললিত, আৰু তাক প্ৰকাশ কৰিবৰ গঢ় অতি সুৱলা কবিতা লেখিবলৈ আপুনি কাপ ধৰা সাৰ্থক হৈছে আপোনাৰ ওচৰত মোৰ খাটনি এই ফেৰা, যেন আপুনি এই কাপ হাতৰ পৰা নেৰি, অসমীয়া সাহিত্যৰ ডিঙিত মাজে সময়ে এনেকুৱা একোধাৰ গল্পতা পিন্ধাই থাকে:..06907806906068-0606062060680780 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
জ্ঞানদা কাকতি () এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী ১৯৪৯ চনত পাৰঘাট ছবিৰে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰা কাকতিয়ে অসমীয়াৰ উপৰিও বঙালী ছবিতো অভিনয় কৰিছে  পূবেৰুণ ছবিৰে দৰ্শকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হোৱা কাকতিয়ে ১৯৬০ চনত বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোসৎৱত অংশগ্ৰহণ কৰে বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত  পূবেৰুণ ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল ২০০২ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা লাভ কৰে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩২ চনত অবিভক্ত অসমৰ শ্বিলঙত জ্ঞানদা কাকতিৰ জন্ম হয় তেওঁ পিতৃ আছিল দেৱেন দাস আৰু মাতৃ বিৰজা দাস তেওঁৰ পিতৃগৃহ পাণবজাৰত আছিল যদিও পিতৃ চাকৰিসূত্ৰে শ্বিলঙত থকাত লাবানত তেওঁলোক স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিছিল অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ পিতৃও মঞ্চাভিনয়ৰ লগত জড়িত আছিল৷ শ্বিলঙত সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ গঢ়ি তোলাত তেওঁ বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল৷ পিতৃ মঞ্চাভিনেতা হোৱা সূত্ৰে জ্ঞানদা কাকতিয়ে সৰুৰে পৰা এক অভিনয়ৰ পৰিৱেশ পাইছিল দেৱেন দাসে শ্বিলঙৰ অসম ক্লাৱ নামৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানটিৰ উদ্যোগত হোৱা নাটকত অভিনয় কৰিছিল তেওঁ সৰু থাকোঁতে সতী বেউলা নামৰ নাটক এখনত নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল এই নৃত্য দেখি বিষ্ণু ৰাভাই তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিছিল শৈশৱকালতেই জ্ঞানদা কাকতিয়ে সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া শীৰ্ষক গীতটো পৰিৱেশন কৰিছিল৷

কৰ্ম জীৱন
180পূবেৰুণ ছবিত মাৰ্গাৰেট এণ্ডাৰছনৰ সৈতে জ্ঞানদা কাকতি
সেই সময়ত শ্বিলঙৰ প্ৰখ্যাত 'কামৰূপী নৃত্য সংঘ'ত জীৱেশ্বৰ গোস্বামীৰ অধীনত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লয় কাকতিয়ে বিবাহৰ পিছতহে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ছবিত অভিনয় কৰে ১৯৪৮ চনত মুক্তি লাভ কৰা পাৰঘাট ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ প্ৰশংসা বোটলে ইয়াৰ পিছত তেওঁ পিয়লি ফুকন, সৰাপাত, লখিমী, ৰঙা পুলিচ, পূবেৰুণ, চাকনৈয়া, প্ৰথম ৰাগিনী, পুৱতি নিশাৰ সপোন, নৰকাসুৰ, ওপৰ মহলা, শেষ বিচাৰ, প্ৰিয়জন, ৰাগ-বিৰাগ আদি জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰে ইয়াৰে ১৯৫৯ চনৰ পূবেৰুণত কৰা অভিনয় দৰ্শকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হয় ১৯৬০ চনৰ বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পূবেৰুণ প্ৰদৰ্শিত হয় এই মহোৎৱত অংশগ্ৰহণ কৰি কাকতিয়ে কেৰী গ্ৰাণ্ট, ছফিয়া লৰেন আদি হলীউদৰ শিল্পীক ঘনিষ্ঠভাৱে লগ পায় তেওঁ নীলাচলেৰ মহাপ্ৰভু, গড়েৰ মাঠে, বৰমা আদি বঙালী ছবিতো অভিনয় কৰে বন্দীনী নামৰ হিন্দী ছবিত নায়িকাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল যদিও সেই প্ৰস্তাৱ তেওঁ প্ৰত্যাখান কৰে
কাকতি আকাশবাণী গুৱাহাটী আৰু শ্বিলং কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া কণ্ঠশিল্পী আছিল দুয়োটা কেন্দ্ৰতে গীত পৰিৱেশন কৰাৰ লগতে তেওঁ গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডতো গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে

ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ লোহিত কাকতিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়
বঁটা আৰু সন্মান
 অসম চৰকাৰৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা
 অসম চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক শিল্পী পেন্সন
 সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ আইদেউ সন্দিকৈ সোঁৱৰণী বঁটা
 শিল্পীপ্ৰাণ চন্দ্ৰ ফুকন বঁটা

মৃত্যু
২০২৫ চনৰ ৮ জানুৱাৰী, বুধবাৰে বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত ৯২ বছৰ বয়সত জ্ঞানদা কাকতিৰ শ্বিলঙৰ বেথানি চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয়

চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
 মুক্তিলাভ চলচ্চিত্ৰ ভূমিকা টোকা ১৯৪৮ পাৰঘাট প্ৰথম ছবি ১৯৫৫ পিয়লি ফুকন ১৯৫৬ সৰাপাত ১৯৫৬ লখিমী ১৯৫৮ ৰঙা পুলিচ ১৯৫৯ পুৱতি নিশাৰ সপোন ১৯৫৯  পুবেৰুণ মেঘালী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদকবাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন ১৯৫৯ চাকনৈয়া লখিমী ১৯৬২ নৰকাসুৰ নৰকাসুৰৰ মাতৃ বসুমতী ১৯৭১ শেষ বিচাৰ ১৯৭২ ওপৰ মহলা ১৯৮৭ প্ৰথম ৰাগিনী শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) ১৯৯৩ প্ৰিয়জন ১৯৯৬ ৰাগ-বিৰাগ

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে চাওক
 পাৰঘাট
  পুবেৰুণ
 ইভা আচাও

বাহ্যিক সংযোগ
 জ্ঞানদা কাকতিৰ কণ্ঠত বৰনৈৰ বালিতে শুনক

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
জ্ঞানদা বৰা () নগাঁৱৰ এগৰাকী অভিনেতা আৰু সাহিত্যিক৷ ৰঙ্গমঞ্চৰ কবিৰূপে খ্যাত জ্ঞানদা বৰা লেখক, নাট্য পৰিচালক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল৷
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
জ্ঞানদা বৰা জন্ম হৈছিল ১৯৩৭ চনৰ ১ জুন তাৰিখে৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰেৱকান্ত বৰা আৰু মাতৃৰ নাম পদ্মেশ্বৰী বৰা৷ 
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
জ্ঞানদা বৰাই নগাঁৱতে প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰু হাইস্কুলীয়া শিক্ষা আহৰণ কৰি উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ যায় আৰু কলিকতাৰ যাদৱপুৰ পলিটেকনিকৰ পৰা চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ডিপ্লোমা গ্ৰহণ কৰি ঘৰলৈ উভতি আহে৷ শিক্ষা সাং কৰাৰ পিছত বৰাই নগাঁৱৰ বান নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগৰ শাখা বিষয়া হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু পিছত নগাঁও পৌৰসভাৰ সহকাৰী অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰে৷ ১৯৯৭ চনত সেই পদৰ পৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷
অভিনয়
জ্ঞানদা বৰাই স্কুলীয়া জীৱনৰ পৰাই নাটকৰ সৈতে জড়িত আছিল৷ জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী মৃত্যুঞ্জয় নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত অৰুণ শৰ্মাই ৰচনা কৰা একে নামৰ নাটকত মহদা গোঁসাইৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি জ্ঞানদা বৰা নাট্যসমাজত জনাজাত হৈ পৰিছিল৷ ৰুদ্ৰ চৌধুৰীয়ে পৰিচালনা কৰা নাটকখনি আৰাধনা থিয়েটাৰত মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল ১৯৮৩-৮৪ চনত৷ বৰাই অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য নাটকসমূহ হল; কাৰেঙৰ লিগিৰী, চিৰাজউদ্দৌল্লা, মগৰীবৰ আজান, শকুনিৰ প্ৰতিশোধ, এন ইন্সপেক্টৰ কলচ্, সোণাপুৰৰ বস্তি, সেই বাটেদি আদি৷ মন প্ৰজাপতি আৰু মৰম তৃষ্ণা নামৰ দুখন অসমীয়া কথাছবিতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল৷ টেলিফিল্ম আঁহতগুৰিৰ নতুন বাট, আৰু ডকুমেণ্টৰী নগাঁও দৰ্পনত বৰাই অভিনয় কৰিছিল৷ বিয়াল্লিছৰ শ্বহীদ,উত্তৰণ, বিদ্ৰোহ, লাচিত বৰফুকন(হিন্দী), এলান্ধু, মুখ্যমন্ত্ৰী আদি দূৰদৰ্শনযোগে প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিকতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল৷ জ্ঞানদা বৰাই কেৱল অভিনয়তে ক্ষান্ত নাথাকি নাট পৰিচালনাৰ কামো কৰিছিল আৰু ভোগজৰা, সাঁকো, ৰাইফল, পহিলা তাৰিখ, উপপথ, বাওনা, অৱৰোধ আদি বহু নাটক পৰিচালনা কৰিছিল৷  বৰাই নাট্যকাৰ উৎপল দত্তৰ ৰাইফল নামৰ নাটকখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি নগঁাও পুথিভঁৰাল প্ৰেক্ষাগৃহত নিজ পৰিচালনাৰে মঞ্চস্থ কৰিছিল৷  পাছলৈ তেওঁ জে,বি, ড্ৰামা স্কুল নামৰ নাট্য প্ৰশিক্ষণ স্কুল এখন নিজা ঘৰতে খুলি নতুন নাট্যকৰ্মীক নাট সম্বন্ধে শিক্ষাদান কৰিছিল৷

সাহিত্য কৰ্ম 
জ্ঞানদা বৰাই আমাৰ নগাঁও নামে এখন অধুনালুপ্ত সাপ্তাহিক কাকত সম্পাদনা কৰিছিল৷ অসমৰ বিভিন্ন কাকত আলোচনীত বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ লিখাৰ উপৰি বৰাই ৰঙ্গমঞ্চ নামে এখনি কবিতা পুথি লিখিছিল৷ এই পুথিখনিৰ বিশেষত্ব এয়ে আছিল যে, ইয়াৰ বিষয়বস্তু কেৱল নাটক আৰু অভিনয় আছিল৷ 

বঁটা সন্মান
অসম চৰকাৰে ২০০৭ চনত জ্ঞানদা বৰাক নটসূৰ্য বঁটা প্ৰদান কৰে৷ ২০০৯-১০ বৰ্ষত মুন লাইট মেডিয়াই জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা, ২০১২ চনত আজীৱন সাধনাৰ বাবে ছিগাল থিয়েটাৰৰ দ্বাৰা সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল৷ 
মৃত্যু
মৃত্যুৰ সময়ত নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা জ্ঞানদা বৰাৰ ২০১৯ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত নগাঁৱৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ৮২ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়৷ 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
জ্ঞাননাথ বৰা (; ১৮৯০ - ১৯৬৮) এগৰাকী কবি, প্ৰৱন্ধকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ আছিল গুৱাহাটী একতা সভাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু সম্পাদক আছিল অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ তৃত্বীয় অধিবেশনৰ প্ৰধান সম্পাদক হৈছিল ১৯৬৮ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভা অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল সভাপতিৰ কাৰ্যকাল শেষ নৌহওঁতেই এখেতৰ মৃত্যু হয়

জন্ম আৰু শিক্ষাজীৱন
জ্ঞাননাথ বৰাৰ জন্ম ১৮৯০ চনত গুৱাহাটীত  হৈছিল এখেতৰ পিতৃৰ নাম আছিল সত্যনাথ বৰা আৰু মাতৃৰ নাম ভুবনমোহিনী গুৱাহাটীতে স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰা জ্ঞাননাথে ১৯১৬ চনত কটন কলেজৰ পৰা বি.এ. আৰু ১৯২০ চনত "আৰ্ল ল কলেজ"ৰ পৰা বি.এল পাছ কৰে তাৰ পাছত গুৱাহাটীতে উকীলৰ কাম আৰম্ভ কৰেবৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী. পৃ: ১০৭

কৰ্মজীৱন
গুৱাহাটীত পাঁচ বছৰ কাল উকীল হিচাপে কাম কৰাৰ পাছত ১৯২৭ চনত কলিকতালৈ যায় আৰু ১৯৪৭ চনলৈ কলিকতা উচ্চ নায়্যালয়ত ওকালতি কৰে ১৯৫১ চনত গুৱাহাটীত ল কলেজৰ অধ্যক্ষ নিযুক্ত হয় আৰু ১৯৫৮ চনলৈ এই পদতে কাম কৰে

সাহিত্যিক অৱদান
ছাত্ৰজীৱনত কবিতা ৰচনাত মনোনিবেশ কৰা জ্ঞাননাথ বৰাৰ কবিতা 'উষা'-ত প্ৰকাশ পাইছিল পাছলৈ বাঁহী, আৱাহন, মণিদীপ আদি আলোচনীত ৰাজনৈতিক আৰু সাহিত্যিক বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰৱন্ধ লিখিছিল অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাটো তেখেতে প্ৰৱন্ধ ৰচনা কৰিছিল এলডুছ হাক্সলি-ৰ "   "ৰ গ্ৰন্থ  'নতুন পৃথিৱী' নাম দি অসমীয়া ভাঙনি কৰিছিল 

১৮৬৮ চনত তেজপুৰত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল কিন্তু কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ আগতেই ১৯৬৮ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰ তাৰিখে জ্ঞাননাথ বৰাৰ মৃত্যু হয়

সাংগঠনিক কাম-কাজ
জ্ঞাননাথ বৰা গুৱাহাটী একতা সভাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু প্ৰথম সম্পাদক আছিল অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ লগতো জড়িত আছিল আৰু ১৯১৮ চনত বহা ইয়াৰ তৃত্বীয় অধিবেশনৰ প্ৰধান সম্পাদক নিযুক্ত আছিল অসম ৰাজ্যিক মহাসভাৰ সভাপতিৰ দায়িত্বও বহন কৰিছিল

সাহিত্যিক কৰ্ম
আলোচনাত্মক
অসমত বিদেশী (১৯২২)
যুগতত্ত্ব (১৯২৪)
শ্ৰীহট্ট বিচ্ছেদ (১৯৩৫)
অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য (১৯৫০)
       (১৯৫৪)
 (১৯৫৫)
আধুনিক অসমীয়া সাহিত্য (১৯৬০)
অনুবাদ
নতুন পৃথিৱী (১৯৪৫) (  -ৰ অসমীয়া ভাঙনি)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
জ্ঞানানন্দ শৰ্মা পাঠক (জন্ম: ১০ ডিচেম্বৰ ১৯২৮) এগৰাকী প্ৰখ্যাত অসমীয়া কবি, সাহিত্যিক আৰু সমালোচক পঞ্চাশৰ দশকৰ ৰামধেনু পত্ৰিকাৰ পাতত তেওঁৰ কবিতা, গল্প আৰু ৰম্যৰচনাৰে সাহিত্যজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল যদিও এই সময়ৰ পৰা সাহিত্যত সক্ৰিয়, তেওঁ নব্বৈৰ দশকত প্ৰধানকৈ কবি ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে ১৯৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কাব্যসংকলন প্ৰিয়ম্বদা প্ৰকাশ পায়

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন 
জ্ঞানানন্দ শৰ্মা পাঠকৰ জন্ম ১৯২৮ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত অসমৰ টীয়কৰ নাৰেং পাচনী গাঁৱত হয় 

 কৰ্মজীৱন 
তেওঁ আই.পি.এস. বিষয়া হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি পাছলৈ অসমৰ ডিৰেক্টৰ জেনেৰেল অৱ পুলিচ () হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে ১৯৯৫ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সৰ্থেবাৰী অধিৱেশনত অনুষ্ঠিত কবি সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰে 

 সাহিত্যকৃতি 

 কাব্যসংকলন 
 প্ৰিয়ম্বদা (১৯৯০)
 বসন্তসেনা (১৯৯২)
 বসুন্ধৰা (১৯৯৩)
 দেৱযানী (১৯৯৪)
 অনামিকা (১৯৯৫)
 মোৰ কথা শুনা দীপংকৰ (১৯৯৫)
 মোক লাগে তোমাকেই হে'ৰা বসুন্ধৰা (১৯৯৬)
 মোৰ মনালিছা (১৯৯৯)
 মন্দাকিনী (২০০১)

 সাহিত্য সমালোচনাপ্ৰবন্ধ সংকলন 
 নতুন কবিলৈ মুকলি চিঠি (১৯৮০)
 সাহিত্য বীথিকা (১৯৯৩)
 সাহিত্য বল্লৰী (১৯৯৪)
 সাহিত্য বিভূতি (১৯৯৭)
 '   : 19421990 (ইংৰাজী) (১৯৯৬)
   গণেশ গগৈৰ পাপৰি গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ (২০০৩)

 উৎস 
 কথা বৰেণ্য ১০০, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস, মুনীন বায়ন, কথা প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০৬

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জ্ঞানেন্দ্ৰ প্ৰতাপ সিং () অসম-মেঘালয় কেডাৰৰ ১৯৯১ বেটচ্ৰ আইপিএছ বিষয়া তেওঁ অসম আৰক্ষীৰ বৰ্তমানৰ বিশেষ সঞ্চালক প্ৰধান, আৰু আগতে এনআইএত মহাপৰিদৰ্শক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

এছ.ডি.জি.পি. চাৰ্জৰ উপৰিও, তেওঁ অসমৰ ভিজিলেন্স আৰু দুৰ্নীতি বিৰোধী সঞ্চালক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে

 কেৰিয়াৰ
১৯৯১ চনৰ অসম-মেঘালয় কেডাৰৰ আইপিএছ সিঙে বিভিন্ন বিভাগত বিভিন্ন ক্ষমতাৰে কাম কৰিছে তেওঁ কেন্দ্ৰীয় আৰু অসম চৰকাৰ (আৰক্ষী) দুয়োটা ৰ বাবে তলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত সেৱা আগবঢ়াইছে-

 অতিৰিক্ত সঞ্চালক (সতৰ্কতা আৰু দুৰ্নীতি বিৰোধী, অসম)
 ইন্সপেক্টৰ জেনেৰেল (এনআইএ)
 অতিৰিক্ত আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান (আইন আৰু শৃংখলা)
 বিশেষ সঞ্চালক প্ৰধান (আইন আৰু শৃংখলা)
অসমৰ কেইবাখনো জিলাত এছপি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ আৰক্ষী বিষয়া
জ্ঞানোদয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয় (ইংৰাজী :     ) হল অসমৰ চৰাইদেউ জিলাৰ খালৈঘোগুৰা মৌজাৰ অন্তৰ্গত নাহৰতলি গাঁৱৰ কাকৱণীত অৱস্থিত এখন প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান ১৯৭৫ চনত স্থাপিত বিদ্যালয়খনে ২০২৫ বৰ্ষত গৌৰৱোজ্জ্বল সোণালী জয়ন্তী অতিক্ৰম কৰে

ইতিহাস
বিংশ শতিকাৰ সত্তৰ দশকৰ মাজভাগ পৰ্যন্ত কাকৱণী অঞ্চলটোত কোনোধৰণৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান নাছিল অনুষ্ঠান দূৰৰে কথা, মানুহ অহা-যোৱা কৰিবলৈ সূচল বাট-পথো নাছিল সেই সময়ত ফলত অঞ্চলটোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে দূৰ দূৰণিত পঢ়িবলৈ যাওঁতে নানা দুৰ্ভোগ ভুগিব লগা হৈছিল তেনে সময়তে অঞ্চলটোৰ ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মটোৰ কথা ভাবি কেইগৰাকীমান স্বনামধন্য ব্যক্তি ওলাই আহি ১৯৭৫ চনত স্থাপন কৰিলে অঞ্চলটোৰ প্ৰথমখন শিক্ষানুষ্ঠান জ্ঞানোদয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয় জ্ঞানোদয় নামটো দিছিল সেই সময়ৰ অঞ্চলটোৰ এগৰাকী শিক্ষানুৰাগী ব্যক্তি উপেন ফুকনে (মহন) তেওঁৰে সহধৰ্মিণী বীণা ফুকন মহন বিদ্যালয়খনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিক্ষয়িত্ৰী

বৰ্তমানৰ অৱস্থা
১৯৭৫ চনত স্থাপিত বিদ্যালয়খনে ২০২৫ বৰ্ষত গৌৰৱোজ্জ্বল সোণালী জয়ন্তী অতিক্ৰম কৰে বিদ্যালয়খনত অধ্যয়ন কৰি যোৱা ভালে সংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বৰ্তমান সমাজৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰতিষ্ঠিত হৈ আছে

তথ্যসূত্ৰ
জৱালা হ'ল এগৰাকী হিন্দু দেৱী জ্বলাৰ শাৰীৰিক প্ৰকাশ সাধাৰণতে চিৰন্তন শিখাৰ এটা গোট

ভাৰতৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰত থকা জ্বালামুখী মন্দিৰ 

হিন্দু মন্দিৰ জ্বালা (শিখা) বা জ্বলা মুখী (জুইৰ দৰে জিলিকি থকা মুখৰ ব্যক্তি)ৰ কথা মহাভাৰত আৰু অন্যান্য ধৰ্মগ্ৰন্থত উল্লেখ আছে মাটিৰ তলত পোৱা প্ৰাকৃতিক গেছৰ নিক্ষেপ শিলৰ পৰা ওলাই আহি অজ্ঞাত উৎসৰ পৰা জ্বলি উঠাৰ ফলত জুইৰ শিখা জ্বলি থকা এটা প্ৰাকৃতিক গুহা আছে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কেইবাটাও বিদ্যালয়েও সাতটা কাঁটাযুক্ত পবিত্ৰ শিখাৰ প্ৰতীকীতা ভাগ কৰে

 ইতিহাস 

হিন্দু কিংবদন্তি অনুসৰি প্ৰাচীন কালত যেতিয়া অসুৰে হিমালয় পৰ্বতত প্ৰভুত্ব কৰিছিল আৰু দেৱতাক হাৰাশাস্তি কৰিছিল, তেতিয়া বিষ্ণুৱে দেৱতাক নেতৃত্ব দি দানৱ ধ্বংস কৰিছিল তেওঁলোকে নিজৰ শক্তিক কেন্দ্ৰীভূত কৰি মাটিৰ পৰা বিশাল শিখাই উঠিবলৈ বাধ্য কৰালে সেই জুইৰ পৰাই জন্ম হৈছিল এগৰাকী কণমানি ছোৱালী তাইক আদিশক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয় -- পৃথিৱীৰ প্ৰথম 'শক্তি' 

সতী নামেৰে পৰিচিত এই ছোৱালীজনী প্ৰজাপতি দক্ষৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু পিছলৈ শিৱৰ পত্নী হৈ পৰিছিল যেতিয়া তাইৰ দেউতাকে শিৱক অপমান কৰিছিল তেতিয়া তাই এই কথা মানি লব নোৱাৰি নিজকে হত্যা কৰিছিল যেতিয়া শিৱে পত্নীৰ মৃত্যুৰ খবৰ পালে তেতিয়া তেওঁৰ খং উঠিল সতীৰ শৰীৰটো ধৰি থাকোঁতে সি ত্ৰিলোকক খেদিবলৈ ধৰিলে তেওঁৰ ক্ৰোধৰ সন্মুখত আন দেৱতাসকলে কঁপি বিষ্ণুৰ ওচৰত সহায়ৰ বাবে আবেদন জনাইছিল বিষ্ণুৱে এটা সুদৰ্শন চক্ৰ মুকলি কৰি দিলে যিয়ে সতীৰ শৰীৰত খুন্দা মাৰি ভাঙি পেলালে টুকুৰাবোৰ পৰি যোৱা ঠাইবোৰত একপঞ্চাশটা পবিত্ৰ শক্তিপীঠৰ সৃষ্টি হল

বহু শতিকাৰ আগতে এজন গোপালকে গম পাইছিল যে তেওঁৰ এটা গৰুৱে কেতিয়াও গাখীৰ উৎপাদন নকৰে তাৰ কাৰণ জানিবলৈ তেওঁ গৰুটোৰ পিছে পিছে গল তেওঁ দেখিলে হাবিৰ পৰা ওলাই অহা এজনী ছোৱালী যিয়ে গৰুৰ গাখীৰ খাইছিল, তাৰ পিছত পোহৰৰ জিলিকনিতে অদৃশ্য হৈ পৰিছিল গোপালকে ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ কাহিনীটো কলে এই অঞ্চলত সতীৰ জিভা পৰি যোৱা বুলি কোৱা কিংবদন্তিটো ৰজাই জানিছিল ৰজাই সেই পবিত্ৰ স্থানটো বিচাৰি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিলেও সফলতা নাপালে কিছু বছৰৰ পাছত গোপালকজনে ৰজাৰ ওচৰলৈ উভতি আহি পাহাৰত জুইৰ শিখা জ্বলি থকা দেখিছে বুলি খবৰ দিলে ৰজাই সেই ঠাই পাই পবিত্ৰ শিখাৰ দৰ্শন পালে তেওঁ তাত ৰাজা ভূমি চান্দৰ দ্বাৰা মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ দি পুৰোহিতসকলে নিয়মীয়াকৈ পূজা-পাতল কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰে 

জ্বালামুখী বহু বছৰ ধৰি তীৰ্থ কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে কিংবদন্তি অনুসৰি মোগল সম্ৰাট আকবৰে তীৰ্থস্থান পৰিদৰ্শন কৰি লোহাৰ ডিস্ক আৰু ডাইভাৰ্ট কৰা পানী ব্যৱহাৰ কৰি চিৰন্তন শিখা নিৰ্বাপিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও জুইৰ শিখাই সকলো প্ৰচেষ্টা প্ৰতিহত কৰিছিল প্ৰথম অৱস্থাত দেৱতাৰ শক্তিক লৈ সন্দেহবাদী আকবৰে মন্দিৰত সোণৰ পেৰাছল (চত্তাৰ) উপহাৰ দিছিল, যত ই এক অজ্ঞাত ধাতুলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল এই ঘটনাই তেওঁৰ বিশ্বাসক গভীৰ কৰি তুলিলে বছৰটোৰ ভিতৰতে আধ্যাত্মিক পৰিপূৰ্ণতা বিচৰা হাজাৰ হাজাৰ তীৰ্থযাত্ৰীক আকৰ্ষণ কৰি আহিছে এই মন্দিৰটোৱে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
জ্বালামুখী মন্দিৰ উত্তৰ ভাৰতত অৱস্থিত এটি বিখ্যাত শক্তিপীঠ হিমাচল প্ৰদেশৰ কাংৰাৰ সমীপবৰ্তী জ্বালামুখী নামে চহৰত অৱস্থিত এই মন্দিৰ ভাৰতৰ একাৱন্নটা শক্তিপীঠৰ অন্যতম ভগৱান বিষ্ণুৱে তেওঁৰ সুদৰ্শন চক্ৰৰে খণ্ডিত কৰা দেৱী সতীৰ জিভা ইয়াত পৰিছিল বুলি প্ৰচলিত বিশ্বাস আছে বিপাশা উপত্যকাৰ কালীধৰ পাহাৰত সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা ৬১০ মিটাৰ (২১০০ ফুট) উচ্চতাত জ্বালামুখী মন্দিৰ অৱস্থিত জ্বালামুখী মন্দিৰত কোনো বিগ্ৰহ নাই তাৰ সলনি আছে দেৱীৰ জিভাৰ প্ৰতীকৰূপী অনিৰ্বাণ অগ্নিশিখা প্ৰাকৃতিক গেছৰ দ্বাৰা বৰ্তমান এই মন্দিৰৰ শিখা জ্বলাই ৰখা হৈছে এই অগ্নিশিখাই দেৱীৰ প্ৰতিভূ এই জ্বলন্ত অগ্নিশিখাই ইয়াত দেৱী জ্বালামুখীৰূপে পূজিতা স্থানীয় অধিবাসীসকলৰ মাজত মন্দিৰটো বাত্তিৱালী মাঈ অৰ্থাৎ শিখাৰূপী মাতৃ হিচাপে পৰিচিত নৱৰাত্ৰি মেলা ইয়াত মহা সমাৰোহেৰে পালন কৰা হয় মন্দিৰটোৰ কাষতে এটা গৰম পানীৰ উহ আছে এই উহ সংলগ্ন এটা সৰু মন্দিৰত নাৰায়ণৰ পদচিহ্নক পূজা কৰা হয়

জ্বালামুখী মন্দিৰৰ নিৰ্মাণকৰ্তা
ৰজা ভূমিচন্দ্ৰই জ্বালামুখী মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি জনা যায় পিছত মোগল সম্ৰাট আকবৰে বহু অৰ্থ ব্যয় কৰি প্ৰধান মন্দিৰটোৰ চূড়া সোণৰ পাতেৰে বন্ধাই দিছিল একেদৰে পঞ্জাবৰ মহাৰজা ৰঞ্জিত সিঙে ইয়াৰ ৰূপৰ দুৱাৰ নিৰ্মাণ কৰাইছিল  শান্তনু কৌশিক বৰুৱা, জ্ঞানাঞ্জন, পৃষ্ঠা ২৭-২৮, প্ৰান্তিক, ফেব্ৰুৱাৰী 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিমাচল প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
জ্যা পল ছাট্টে (ইংৰাজী:    বা -    (,   ; : ; ২১ জুন, ১৯০৫ - ১৫ এপ্ৰিল, ১৯৮০); এজন ফৰাচী দাৰ্শনিক, নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, ৰাজনৈতিক কৰ্মী, জীৱনীকাৰ আৰু সাহিত্য সমালোচক আছিল, যাক বিংশ শতিকাৰ ফৰাচী দৰ্শন আৰু মাৰ্ক্সবাদৰ এজন আগশাৰীৰ ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল অস্তিত্ববাদৰ দৰ্শনৰ (আৰু ফেনোমেনোলজী) ছাট্টে অন্যতম মুখ্য ব্যক্তি আছিল তেওঁৰ কামে সমাজবিজ্ঞান, সমালোচনামূলক তত্ত্ব, ঔপনিৱেশিক-পৰৱৰ্তী তত্ত্ব আৰু সাহিত্য অধ্যয়নক প্ৰভাৱিত কৰিছে তেওঁক ১৯৬৪ চনৰ সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল যদিও তেওঁ এইদৰে কৈছিল যে তেওঁ সদায় চৰকাৰী সন্মান প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল আৰু "এজন লেখকে নিজকে এটা প্ৰতিষ্ঠানলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ দিয়া উচিত নহয়"",  " ( 978-91-0-057140-5)   2000   .    ,     .  4  2012.



১৯২০ ৰ দশকত কিশোৰ অৱস্থাত, ছাট্টে হেনৰি বাৰ্গছনৰ প্ৰবন্ধ    :         পঢ়ি দৰ্শনৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল তেওঁ পেৰিছৰ এখন ব্যক্তিগত বিদ্যালয়   ত পঢ়িছিল তেওঁ মনোবিজ্ঞান, দৰ্শনৰ ইতিহাস, যুক্তি, সাধাৰণ দৰ্শন, নৈতিকতা আৰু সমাজবিজ্ঞান, আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ লগতে পেৰিছত তেওঁৰ  '  (প্ৰায় স্নাতকোত্তৰৰ গৱেষণাপত্ৰৰ সমতুল্য),  . (2006).   :      .    . . 297.  978-0-226-55663-5. অধ্যয়ন আৰু অৰ্জন কৰিছিল, যি হৈছে উচ্চতৰ শিক্ষাৰ এক প্ৰতিষ্ঠান যি আছিল বিশিষ্ট ফৰাচী চিন্তাবিদ আৰু উচ্চ তত্বাৱধানকাৰী (তেওঁৰ 1928 চনৰ এমএ থেচিছ "'    :   " "   :   "  হেনৰি ডেলাক্ৰইক্সৰ  তত্বাৱধান সম্পন্ন কৰিছিল,  . (2006), - , :  , . 1618.

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন 

 কৰ্মজীৱন 

 সাহিত্যিক অৱদান 

 গ্ৰন্থপঞ্জী 
উপন্যাস আৰু চুটি গল্পৰ সংকলনঃ

 বমি  বমি      (১৯৩৮)
 দ্য ৱাল  লে মুৰ ৫টা চুটিগল্পৰ সংকলন  (১৯৩৯) (        5  ) (1939)

     

      '   (১৯৪৫)
      (১৯৪৫)
   ( . ()  :    )     ' (১৯৪৯)
    (১৯৪৯  ১৯৮১)  

 নাটকঃ 

   ,      (১৯৪০)
      (১৯৪৩)
      (১৯৪৪)
        (১৯৪৬)
   (  )     (১৯৪৬)
     ' (১৯৪৮)
   ( ,  ,   )     (১৯৪৮)
  (১৯৪৯)
       (   )        (১৯৫১)
  (১৯৫৫)
        ' (১৯৫৯)
   ,     1961  ,        (১৯৬১)
       (১৯৬৫)

 চিত্ৰনাট্যঃ 

 , . ১৯৪৪, প্ৰকাশিত ২০০৭;       গন্থ আধাৰিত
          (, .  ; ১৯৪৭)
   (, ১৯৫৭ .  )
 :    (, ১৯৬২; .  ;        )
        (১৯৮৪)

 আত্মজীৱনীমূলকঃ 

       - (১৯৫৯)
      (১৯৬৪)
                   (১৯৮৩)
  :              (১৯৮৪)

 দাৰ্শনিক ৰচনাঃ 

          ' (১৯৩৬)
 :     ' (১৯৩৬)
          '    (১৯৩৯)
    ' (১৯৪০)
     '    (১৯৪৩)
      '    (১৯৪৬)
          (১৯৫৭)
         (১৯৫৭)
           (১৯৬০, ১৯৮৫)
          (১৯৮৩)
        (১৯৮৯)
 -         (ৰচানা ১৯৪৩, প্ৰকাশঃ  ১৯৪৬)
  (১৯৪৬)
  :      (১৯৪৭)
  :   ?  '-    ? (১৯৪৭)
 " "  " " (১৯৪৮)
   (১৯৪৯)
  ,     ..,    (১৯৫২)
      '   (১৯৫৩)
  :  (১৯৬৪)
  :    (১৯৬৪)
  :   ,  1 (১৯৬৬)
  :   ,  2 (১৯৬৭)
     '    (১৯৭১-৭২)
  :   1968 (১৯৭২)
  :  (১৯৭২)
  : :         (১৯৭৬)

 স্বীকৃতি আৰু সন্মান 

 মৃত্যু 

 তথ্য সংগ্ৰহ 
:..-
জ্যা () হৈছে কোনো বক্ৰ ৰেখাৰ জ্যামিতিক ৰেখাৰ অংশ যাৰ প্ৰান্তবিন্দু দুটা বক্ৰৰেখাৰ ওপৰত অৱস্থিত
130ৰঙা ৰঙৰ ৰেখাদালে জ্যা সূচাইছে

 বৃত্তৰ জ্যা 

বৃত্তৰ জ্যাৰ নিন্মোক্ত বৈশিষ্ট্যবোৰ আছে:-
 সমান সমান জ্যা কেন্দ্ৰৰ পৰা সমান দূৰত অৱস্থান কৰে
 বৃত্তত সকলোতকৈ দীৰ্ঘতম জ্যাদাল কেন্দ্ৰগামী হয়

শ্ৰেণী:জ্যামিতি
জ্যাক'ম' পুচ্চিনি (২২ ডিচেম্বৰ ১৮৫৮  ২৯ নবেম্বৰ ১৯২৪) এজন ইটালীয় সংগীত সৃষ্টিকৰ্তা আছিল, যিয়ে প্ৰধানকৈ নিজৰ অপেৰাসমূহৰ বাবে জনাজাত ভেৰ্ডিৰ পাছত ইটালীয় অপেৰাৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত আৰু সফল প্ৰতিনিধি হিচাপে গণ্য পুচ্চিনি বাৰোক যুগৰ পৰাই সংগীতজ্ঞৰ এক দীঘল পৰম্পৰাৰ অংশ আছিল তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টি ১৯ শতিকাৰ ৰোমাণ্টিক ইটালীয় অপেৰাৰ শৈলীত গঢ়ি উঠিছিল, যদিও পিছলৈ তেওঁ বাস্তৱধৰ্মী ভেৰিছমো শৈলীত ৰূপান্তৰিত হয়, যাৰ এগৰাকী মুখ্য প্ৰতিনিধি আছিল তেওঁ 

তেওঁৰ আটাইতকৈ খ্যাতিপ্ৰাপ্ত অপেৰা হৈছে  লা বহেম (১৮৯৬), তোস্কা (১৯০০), মাদামা বাটাৰফ্লাই (১৯০৪), আৰু অসমাপ্ত তুৰাণ্ডত (যি পুচ্চিনিৰ মৃত্যুৰ পাছত ফ্ৰাংকো আলফানোই সম্পূৰ্ণ কৰিছিল) এই সকলো অপেৰা বিশ্বৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰদৰ্শিত আৰু ৰেকৰ্ড কৰা অপেৰাসমূহৰ ভিতৰত পৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
জ্যুচ () (উচ্চাৰণ জিওচ) পুৰণি গ্ৰীক ধৰ্ম আৰু কিংবদন্তি মতে "দেৱতা আৰু মানৱৰ পিতৃপুৰুষ",,  542   . হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি ইন্দ্ৰৰ সমকক্ষ, ৰোমান বিশ্বাস বা কিংবদন্তিমতে জুপিটাৰ আৰু ইট্ৰুস্কান সমকক্ষ হৈছে টিনিয়া তেওঁ গ্ৰীচৰ অলিম্পাচ পৰ্বতৰ পৰা অলিম্পাচ (গ্ৰীক কিংবদন্তি মতে হিন্দুৰ স্বৰ্গৰ সমতুল্য) এটা পৰিয়ালৰ মু্ৰব্বীৰ দৰে স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী শাসন কৰে তেওঁ আকাশ আৰু বজ্ৰৰ অধিকাৰী

জ্যুচ ক্ৰণচ আৰু ৰীয়াৰ সন্তান তেওঁলোকৰ তিনিজন পুত্ৰ আছিল: জ্যুচ, প'জাইডন (সাগৰৰ দেৱতা) আৰু হেডীচ (ৰসাতলৰপাতালৰ দেৱতা) বেচিভাগ কিংবদন্তিতে জ্যুচৰ ধৰ্মপত্নী হৈছে হেৰা যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ ডায়'নে বুলি এগৰাকী দেৱীও সংগী আছিল বুলি লিখিছে      হোমাৰৰ ইলিয়াদত আফ্ৰোডেইটিক (ৰোমানমতে ভেনাচ) জ্যুচ আৰু ডায়'নেৰ জীয়ৰী বুলি উল্লিখিত আছেহোমাৰৰ ইলিয়াদ

অলিম্পাচৰ অনেক দেৱতাৰদৰেই জ্যুচৰো অন্য দেৱী, গন্ধৰ্ব দেৱী আৰু মানৱীৰ লগত যৌনসম্পৰ্ক আছিল আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে তেওঁৰ অনেক দেৱ বা অৰ্ধদেৱ () সন্তান আছে ইয়াৰে উল্লেখনীয় হৈছে এথিনা, এপ'ল', আৰ্টিমিচ, হাৰ্মিচ, আফ্ৰোডেইটি, প'ৰ্চিফনী (প'ৰ্চীফনী জ্যুচ আৰু ডিমিটাৰৰ জীয়েক), ডায়'নিউচাচ, পাৰ্চিয়াচ, হেৰাক্লিচ (ৰোমান হাৰকিউলিচ), ট্ৰয়ৰ হেলেন, মিন'চ (নিম'চিনীৰ পৰা), এৰিচ, হেবে, হেফেইষ্টাচ (ৰোমান ভালকান) আদি

 তথ্য সংগ্ৰহ 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 
   ,      
  ,  , ,  
  ,      
 :          

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
জ্যেক কাৰ্টিয়ে (৩১ ডিচেম্বৰ ১৪৯১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৫৫৭) আছিল ব্ৰিটানিৰ এগৰাকী ফৰাচী সামুদ্ৰিক অভিযাত্ৰী  কাৰ্টিয়ে আছিল প্ৰথম ইউৰোপীয় যিয়ে চেণ্ট লৰেন্স উপসাগৰ আৰু চেণ্ট লৰেন্স নদীৰ পাৰৰ বৰ্ণনা আৰু মানচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল,             ,  1587          '  ,     ..., , . , 1600. যাক তেওঁ ষ্টেডাকোনা (ক্যুবেক চহৰ) আৰু হোচেলাগা (মণ্ট্ৰিয়েল দ্বীপ)ত দেখা দুটা ডাঙৰ বসতিৰ ইৰ'ক'ইয়ান নামৰ নামেৰে "কানাডাৰ দেশ" নাম দিছিল.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিযাত্ৰী
জ্যেষ্ঠা () হৈছে অশুভ বস্তু আৰু দুৰ্ভাগ্যৰ হিন্দু দেৱী তেওঁক সৌভাগ্য আৰু সৌন্দৰ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ জ্যেষ্ঠা ভগ্নী আৰু তেওঁৰ বৈপৰীত্যৰ শক্তি বুলি গণ্য কৰা হয় 

ঘাইকৈ অশুভ ঠাই আৰু পাপীসমূহৰ সৈতে দেৱী জ্যেষ্ঠাৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা হয় এলাহ, দৰিদ্ৰতা, দুখ, কুৎসিততা আৰু কাউৰীৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছ্ব কেতিয়াবা তেওঁক দুৰ্ভাগ্যৰ আন এগৰাকী দেৱী অলক্ষ্মীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয় যিসকল নাৰীয়ে জ্যেষ্ঠাক তেওঁলোকৰ গৃহৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব বিচাৰিছিল সেই নাৰীসকলৰ বাবে দেৱী জ্যেষ্ঠাৰ উপাসনা কৰাটো নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল 

হিন্দু পৰম্পৰাত ৩০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আৰম্ভণিতে জ্যেষ্ঠাক দেখা যায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭ম-৮ম শতিকাত দক্ষিণ ভাৰতত তেওঁৰ উপাসনা তুংগত আছিল যদিও দশম শতিকালৈ তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পায় আৰু তেওঁ বিস্মৃতিৰ গৰ্ভত সোমাই পৰে বৰ্তমান সময়ত তেওঁক খুব কমেইহে পূজা কৰা হয় যদিও জ্যেষ্ঠাৰ অজস্ৰ প্ৰাচীন চিত্ৰ এতিয়াও বিদ্যমান 

ৰূপ বৰ্ণন
জ্যেষ্ঠাৰ ৰূপ বৰ্ণনা কৰা গ্ৰন্থবোৰ হৈছে: আমশুমাদভেদগাম, সুপ্ৰবেঘেদাগম আৰু পূৰ্বকৰণগম আদি আগমসমূহ; বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণ আৰু বৌদ্ধ্যনাগ্ৰ্যসূত্ৰ . অষ্টম শতিকাৰ পৰা ৰূপ বৰ্ণনা আৰু উপাসনা প্ৰথাৰ বিৱৰণ দিয়া আটাইতকৈ পুৰণি দ্বিভাষিক শিলালিপি মাদুৰাইৰ ওচৰৰ তিৰুপৰাঙ্কুনৰামৰ গুহাসমূহত পোৱা যায়.. 1981, . 15-8

যক্ষাক সাধাৰণতে দ্বিভূজা ৰূপত দেখুওৱা হয় তেওঁৰ নাক ইমানেই দীঘল যে তেওঁক কেতিয়াবা হাতীমুখীয়া বুলি কোৱা হয় . 115 জ্যেষ্ঠাক নাভিলৈকে বৃহৎ ওলমি থকা স্তন নামি অহা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে তেওঁৰ উদৰ আৰু উৰু বহল, নাক ওপৰলৈ উঠা, তলৰ ওঁঠ ওলমি থকা আৰু চিঞাহী বৰণৰ (1997) . 178 তেওঁৰ বৃহৎ উদৰে স্ফীত স্তনদ্বয় ধৰি ৰাখে তেওঁৰ বৰণ ক'লা বা ৰঙা আৰু তেওঁ কৃষ্ণ-নীল বা ৰঙা আভৰণ পৰিধান কৰে তেওঁক প্ৰায়েই মাটিত ভৰি থৈ নিজ আসনত উপৱিষ্ট হৈ থকা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়

পাঠ্যসমূহৰ বৰ্ণনা অনুযায়ী, জ্যেষ্ঠাই হাতত এপাহ নীলা বা বগা পদুম আৰু পানীৰ পাত্ৰ ধাৰণ কৰে
তেওঁৰ সোঁহাত অভয় মুদ্ৰাত থাকে আৰু বাঁওহাত উৰু বা আসনত থাকে . 116 কেতিয়াবা জ্যেষ্ঠাই হাতত ঝাৰুও ধাৰণ কৰে

জ্যেষ্ঠাই বিভিন্ন অলংকাৰ আৰু কপালত তিলক পৰিধান কৰে ই তেওঁৰ বিবাহিত জীৱনৰ চিহ্ন তেওঁৰ চুলি সাধাৰণতে বেণী গুঁঠি বসিকাবন্ধ নামৰ কেশবিন্যাসত তাইৰ মূৰৰ চাৰিওফালে স্তূপীকৃত ৰূপত ৰখা হয়

জ্যেষ্ঠাৰ ধ্বজত কাউৰীৰ চিত্ৰ থাকে, আৰু তেওঁক তামিল ভাষাত কাক্কাইকোডিয়াল (কাকধ্বজ) বুলি কোৱা হয় দুগৰাকী পৰিচাৰক দেৱীক কেতিয়াবা কাউৰী আৰু ঝাড়ুৰ সৈতে তেওঁৰ কাষত দেখা যায়  . 117 কেতিয়াবা কেৱল কাউৰী এটাক তেওঁৰ কাষত দেখুওৱা হয় জ্যেষ্ঠাক প্ৰায়ে দুজন পৰিচাৰকৰ সৈতে দেখুওৱা হয় আৰু তেওঁলোকক কেতিয়াবা তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু কন্যা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয় ইয়াৰে পুৰুষজনে ষাঁড়মুখীয়া আৰু তেওঁ ৰছী বা ৰজ্জু ধৰি থাকে নাৰীগৰাকীক শঙ্কু আকাৰৰ মুকুটৰ সৈতে এগৰাকী সুন্দৰী যুৱতী হিচাপে দেখুওৱা হয়

জ্যেষ্ঠাক কোনো বাহনৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা নহয় যদিও বেছিভাগ গ্ৰন্থত তেওঁক অলক্ষ্মীৰ দৰে গাধত আৰোহণ কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে কিছুসংখ্যক গ্ৰন্থত তেওঁক সিংহৰ দ্বাৰা টনা ৰথত অথবা বাঘ বা উট বা সিংহৰ দ্বাৰা অনুসৰণ কৰা অৱস্থাত চিত্ৰায়িত কৰা হয় . 118

আখ্যান
সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত ক্ষীৰ সমুদ্ৰৰ পৰা জ্যেষ্ঠাৰ উদ্ভৱ হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয় যেতিয়া সাগৰৰ পৰা বিষাক্ত হলাহলৰ উৎপত্তি ঘটে তেতিয়া তেওঁৰ জন্ম হয় আনহাতে অমৃতৰ উৎপত্তিৰ লগতে সৌভাগ্যৰ লক্ষ্মীৰ উদ্ভৱ হয় . 120

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:ভাগ্য দেৱী
260260জ্যোতি বুলি চিনাক্ত কৰা মুৰুগানৰ হাতৰ ভেলৰ ভাস্কৰ্য্য
জ্যোতি () হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী আধুনিক তামিল শৈৱ পৰম্পৰাত জ্যোতি দেৱীক কেতিয়াবা কেতিয়াবা নাৰী নীতিৰ ব্যক্তিত্ব বুলিও গণ্য কৰা হয় এয়া মুৰুগানৰ ভেলৰ মূৰ্ত প্ৰতিনিধিত্ব

কিংবদন্তি
দেৱীৰ জন্মৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দুটা বেলেগ বেলেগ কিংবদন্তি প্ৰচলন হৈ আছে প্ৰথম কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁ শিৱৰ প্ৰভাৰ পৰা জন্ম লাভ কৰিছে তেওঁ পিতৃ শিৱৰ আশীৰ্বাদৰ শাৰীৰিক প্ৰকাশ

দ্বিতীয়টো কিংবদন্তি অনুসৰি শিৱৰ কপালৰ পৰা নিৰ্গতহোৱা ছটা স্ফুলিংগৰ পৰা মুৰুগাৰ জন্মৰ দৰেই দেৱী পাৰ্বতীৰ কপালৰ পৰা নিৰ্গত স্ফুলিংগৰ পৰা জ্যোতি দেৱীৰ জন্ম হয় তেওঁৰ পৰাই দেৱীয়ে এপাট অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰে আৰু এই অস্ত্ৰপাতকে তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰক ভেল হিচাপে উপহাৰ দিয়ে এই অস্ত্ৰৰে মুৰুগাই অসুৰ সুৰপদ্মনক ধ্বংস কৰিছিল

ভাতৃ মুৰুগাৰ সকলো মন্দিৰতে নিৰাকাৰ বা ৰূপহীন অৱস্থাত দেৱী জ্যোতি উপস্থিত আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয় তেখেতক পিতৃ নটৰাজে (শিৱৰ এটা ৰূপ) ধাৰণ কৰা শিখা বুলিও ভবা হয়

উপাসনা
অগস্ত্য ঋষিৰ প্ৰধান ভক্তিমূলক ৰচনা শোদাসমত ঋষিয়ে প্ৰতিদিনে কপালৰ অজ্ঞান চক্ৰত উপস্থিত থকা মাতৃ মনোমণি, তেওঁৰ স্বামী (শিৱ, সদাশিৱ ৰূপত) আৰু তেওঁলোকৰ কন্যা জ্যোতিৰ ভূমিকা আৱিষ্কাৰ আৰু বৰ্ণনা কৰিছে গ্ৰন্থখনত অগস্ত্য ঋষিয়ে দেৱী জ্যোতিৰ জন্ম কেনেকৈ ওঁ' প্ৰণৱ স্তম্ভৰ পৰা হৈছিল সেইকথাৰো উল্লেখ কৰিছে 

ভাতৃৰ লগত সঙ্গতিৰ বাবে দেৱীক সৰৱনাভৈ বুলি কোৱা হয়, আৰু বহু মুৰুগা মন্দিৰত তেওঁক ভেল ৰূপত পূজা কৰা হয় ভাৰতৰ কোনো কোনো ঠাইত তেওঁক বৈদিক ৰাকৰ সৈতে জড়িত দেৱী ৰায়কিৰ ৰূপতো চিনাক্ত কৰা হয় উত্তৰ ভাৰতত তেওঁক দেৱী জ্ৱালাইমুখী বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে 

ভেল
শৈৱ পৰম্পৰা অনুসৰি দেৱী পাৰ্বতীয়ে অসুৰ সুৰপদ্মনক পৰাস্ত কৰিবলৈ নিজৰ শক্তিৰ মূৰ্তি হিচাপে পুত্ৰ মুৰুগনক এপাত ভেল উপহাৰ দিছিল স্কন্দ পুৰাণৰ মতে, মুৰুগান আৰু সুৰপদ্মনৰ মাজৰ যুদ্ধত মুৰুগানে সুৰপদ্মনৰ সকলো শক্তিক পৰাস্ত কৰিবলৈ এই ভেল ব্যৱহাৰ কৰিছিল
ভেল, ঈশ্বৰত্বৰ প্ৰতীক হিচাপে, মুৰুগানৰ বাবে উৎসৰ্গিত মন্দিৰসমূহত পূজাৰ এক অন্যতম বস্তু বাৰ্ষিক থাইপুছাম উৎসৱত মুৰুগানে মাকৰ পৰা ঐশ্বৰিক ভেল লাভ কৰা অনুষ্ঠানটো উদযাপন কৰা হয়এই উৎসৱৰ সময়ত কিছুমান ভক্তই মুৰুগান মন্দিৰলৈকে হোৱা শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত ভেলৰ চোকা অংশৰে ছাল, জিভা বা গালত বিন্ধি লয় 

আদি-ভেল হৈছে শ্ৰীলংকাত তামিল হিন্দুসকলে জুলাইআগষ্ট মাহত পালন কৰা এটা প্ৰধান উৎসৱ, আৰু এই উৎসৱক আদি নামেৰেও জনা যায়

ভেলৰ আন এক ব্যাখ্যা হল ই প্ৰজ্ঞাজ্ঞানৰ প্ৰতীক ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰতীকীভাৱে দেখুওৱা হৈছে যে প্ৰজ্ঞাজ্ঞান ভেলৰ অগ্ৰাংশৰ দৰে চোকা, দাণ্ডিডালৰ দৰে বহল আৰু ওখ হব লাগে এনে প্ৰজ্ঞাইহে অজ্ঞানৰ অন্ধকাৰক ধ্বংস কৰিব পাৰিব বুলি ধৰা হয়
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
জ্যোতি একনাথ গাইকৱাদ  ;মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ ২০২৪ চনৰ পৰা মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে ধৰৱী বিধানসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে

জ্যোতি একনাথ গাইকৱাডে ২০২৪ চনৰ বিধান সভা নিৰ্বাচনত অনুসূচিত জাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত ধৰৱী বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৫ নং মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়  ইয়াৰ পূৰ্বে জ্যোতি গাইকৱাদৰ ভগ্নী তথা বৰ্ত্তমানৰ সাংসদ বৰ্ষা গাইকৱাদ ধৰৱী বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা একেৰাহে চাৰিটা কাৰ্যকালৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল ২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত বৰ্ষা গাইকৱাদ মুম্বাই উত্তৰ সমষ্টিৰ সাংসদ হয়

জ্যোতি গাইকৱাদ আম্বেদকাৰিত বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত তেওঁৰ পিতৃ একনাথ গাইকৱাদ তিনিবাৰৰ সাংসদও আছিল ১৫ নং মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভাৰ একমাত্ৰ বৌদ্ধ মহিলা বিধায়িকা ইয়াৰ উপৰিও মহা বিকাশ আঘাদীৰ একমাত্ৰ মহিলা বিধায়িকাও ২০২৪ চনৰ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত জ্যোতি গাইকৱাদে ৭০,৭২৭ টা ভোট লাভ কৰাৰ লগতে শিন্দে ফৈদৰ শিৱসেনাৰ প্ৰাৰ্থী ৰাজেশ শিৱদাস খান্দৰেক ২৩,৪৫৯ টা ভোটত পৰাস্ত কৰে

লগতে চাওক
মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ তালিকা
মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভা

তথ্য সূত্ৰ
জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ (সম্পূৰ্ণ নাম: জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ সংগীত মহাবিদ্যালয়) তেজপুৰত অৱস্থিত এখন সংগীতানুষ্ঠান মহাবিদ্যালয় খনত মূলতঃ সংগীত আৰু নৃত্যৰ শিক্ষণ-প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয় ১৯৪০ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰে মহাবিদ্যালয়খন তেজপুৰ চহৰৰ  পথৰ দাঁতিত তেজপুৰ জিলা ডাকঘৰৰ ওচৰত অৱস্থিত

ইতিহাস
তেজপুৰ মিউজিক স্কুল বুলি আত্মপ্ৰকাশ কৰা এই সংগীতানুষ্ঠানখনৰ স্ৰষ্টা আৰু দ্ৰষ্টা আছিল জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা তেওঁৰেই চেষ্টাত ১৯৪০ চনৰ ১ নৱেম্বৰ তাৰিখে কবি নলিনীবালা দেৱীৰ পৌৰোহিত্যত তেজপুৰ বাণ ৰঙ্গমঞ্চত অসমৰ ভিতৰতে প্ৰথম বুলি জনা এই সংগীত বিদ্যালয়ৰ শুভাৰম্ভ হৈছিল ১৯৩৬ চনত তেজপুৰত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ ৰাহিধন ২২০ টকা আৰু শোনিত কুঁৱৰী তথা জয়মতীৰ পালা ৰেকৰ্ডিং কৰি ছেনোলা কোম্পানীৰ পৰা পোৱা তবলা আৰু হাৰমনিয়ামৰ লগতে খান চাহাব মহম্মদ চৈয়ৱ ডাঙৰীয়াই দান দিয়া এচৰাজ আদিৰেই আৰম্ভ হৈছিল এই সংগীত বিদ্যালয় জ্যোতিপ্ৰসাদৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ স্মৃতিক যুগমীয়া কৰি ৰাখিবলৈ স্কুলখনৰ নামকৰণ কৰা হয় জ্যোতি মিউজিক স্কুল

এইখিনি সময়তে ১৯৫৪ চনত আত্মপ্ৰকাশ কৰা আন এখন শ্ৰদ্ধা বুটলিবলৈ সক্ষম হোৱা সংগীত বিদ্যালয় আছিল ইষ্ট ইণ্ডিয়ান আৰ্ট স্কুল,তেজপুৰ ১৯৫৬ চনত এই দুয়োটা অনুষ্ঠান এক হৈ জ্যোতিকলা কেন্দ্ৰ ৰূপে পৰিগণিত হয় চহৰৰ মাজমজিয়াত পৰিত্যক্ত অৱস্থাত থকা ব্ৰাহ্ম সমাজৰ ঘৰ এটা ৯০ বছৰলৈ ১ টকা ভাৰাত লীজত লৈ ই চলি আছে এতিয়া ইয়াক জ্যোতি কলা কেন্দ্ৰ সংগীত মহাবিদ্যালয় নামেৰে জনা যায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:তেজপুৰ