marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
চালচিত্ৰ () ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক চিত্ৰশৈলী পটচিত্ৰৰ এটি ভাগ পৰম্পৰাগতভাৱে ই দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ উপৰিভাগত অংকিত অৰ্ধ গোলাকাৰ দেৱ-দেৱীৰ কাহিনীমূলক পটচিত্ৰ চালচিত্ৰত পঞ্চানন শিৱ, মহিষাসুৰ বধ, নন্দীভৃঙ্গী, শুম্ভ-নিশুম্ভৰ যুদ্ধ আদি কাহিনী সমূহ প্ৰদৰ্শিত কৰা হয় এই চিত্ৰকলাৰ এক নিজস্ব ৰূপৰেখা আৰু শৈলীগত দৃঢ় বুনিয়াদ আছে আচলতে ইযাক মূল গাঁথনিক সঠিক অনুপাতৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল পাৰম্পৰিক কলাবিধ এতিয়াও বৰ্তী আছে

নামৰ উৎপত্তি
চালচিত্ৰ শব্দত "চাল" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আৱৰণ বা আচ্ছাদন ইয়াক মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত অংকন কৰা হয় বাবেই চালচিত্ৰ বোলা হয় ইয়াক বীৰভূমৰ দুৰ্গা পটৰ ওপৰত আচ্ছাদন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় শিল্পীসকলৰ ভাষাত, এই চালচিত্ৰ প্ৰকৃততে "পটলেখা", .  , . (.).   .            . :  , 2014,  ইয়াক দুৰ্গা চালা বা দেৱীচাল বুলিও কোৱা হয় 

প্ৰকাৰ
চালিৰ আকৃতি আৰু দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ গাঁথনিতল অনুসৰি চালচিত্ৰ কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য ভাগ কিছুমান হল: বংগ চালি, মঠচৌড়ি চালি, তনাচাউৰি চালি, সৰ্বসুন্দৰী চালি, খেপ চালি, মাৰ্কিনি চালি আদি তাৰে ভিতৰত সাধাৰণতে দেখা চালি হৈছে মাৰ্কিনি চালি বংলা চালি মন্দিৰৰ স্থাপত্যৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰে ই মূৰ্তিৰ দুয়োফালে স্থগিত আৰ্হিৰে অংকন কৰা হয় আৰু তাত থকা সকলো মূৰ্তিৰ সৈতে খাপ খোৱাৰ বাবে যথেষ্ট দীঘলকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয় আকৌ ছবিখনৰ বিষয়বস্তু অনুসৰি ইয়াক কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি যেনে: কৈলাসী, দশাৱতাৰী, বৃন্দাৱনী, ৰামচন্দ্ৰী ইত্যাদি অৱশ্যে বংগৰ দুৰ্গা মূৰ্তিত কৈলাসী আৰু দশাৱতাৰী চালচিত্ৰ অধিক প্ৰচলিত 

বিষয়বস্তু
ছবিখনৰ মুখ্য বিষয়বস্তু হৈছে শিৱদুৰ্গা, কৈলাস, শিৱ অনুচৰ নন্দী ভৃংগী, মহিশসুৰ বধ, দশাৱতাৰ ইত্যাদি দুৰ্গা পট নামৰ এনে এক বিশেষ চালচিত্ৰ বীৰভূম জিলাৰ হাৎচেৰাণ্ডীৰ সূত্ৰধাৰ সম্প্ৰদায়ত দেখা যায় কিন্তু ইয়াত দুৰ্গা মূৰ্তিৰ ঠাইত দুৰ্গা পটৰ পূজা কৰা হয় দুৰ্গা পটৰ ওপৰত অৰ্ধবৃত্তাকাৰ চালচিত্ৰ থাকে এনে এখন চালচিত্ৰত ৰাম, সীতা, শিৱ, নন্দীভৃংগী, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, শুম্ভ-নিশুম্ভ অংকিত কৰা হয় কৃষ্ণনগৰ ৰাজবাৰীৰ ৰাজৰাজেশ্বৰী দুৰ্গা চালচিত্ৰৰ অতুলনীয়তা দেখিবলৈ পোৱা যায় এই চিত্ৰৰ মাজত পঞ্চানন শিৱ আৰু পাৰ্বতী কাষত থাকে ইয়াৰ এফালে দশমহাবিদ্যা আৰু আনফালে দশাৱতাৰ থাকে

প্ৰাচীনত্ব
বংগত মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ দুটা বিখ্যাত ৰূপ হৈছে বিষ্ণুপুৰ শৈলী আৰু কংসনাৰায়ণ শৈলী তাৰ ভিতৰত, কাংশ্বনাৰায়ণ শৈলী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় নৱদ্বীপ শাক্ত ৰাসৰ ৩০০-৪০০ বছৰ পুৰণি মূৰ্তিয়ে চালচিত্ৰক প্ৰতিমাৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল এসময়ত চালচিত্ৰৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস হৈছিল, কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে

পদ্ধতি
মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত এটা অৰ্ধবৃত্ত বাঁহৰ সাঁচ ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ ওপৰত এটা বহল ডাঠ কাপোৰ টানি দিয়া হয় কাপোৰৰ বাঢ়ি থকা অংশবোৰ বাঁহৰ সাঁচৰ পিছফালে মেৰিয়াই ৰখা হয় তাৰপিছত ইয়াৰ ওপৰত বোকাৰ প্ৰলেপ সানি শুকুৱাই লোৱা হয় শুকাই যোৱাৰ পিছত ইয়াৰ ওপৰত চকৰ গুৰিৰ কেইটামান স্তৰ লগোৱা হয় তাৰপিছত ইয়াক পৰিকল্পিত কাহিনী অনুসৰি ৰং কৰা হয়

চিত্ৰকলাত সাধাৰণতে প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয় এয়া বংগৰ পটচিত্ৰকলাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য চিত্ৰসমূহত সাধাৰণতে নীলা, হালধীয়া, সেউজীয়া, ৰঙা, মুগা, ক'লা আৰু বগা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয় ছবিখনত চকমাটিৰ বগা, হালধীয়াৰ বাবে পাউৰি, নীলাৰ বাবে নীল, ক'লা ৰঙৰ বাবে ভুচুকালি আৰু ৰঙাৰ বাবে সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়

চিত্ৰ বিথিকা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশৈলী
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
চালভাড' ডমিনিক ফেলিপ জেচিন্ত ডালি ই ডমিনিচ, মাৰ্কুচ দে পিউবল (১১ মে', ১৯০৪  ২৩ জানুৱাৰী, ১৯৮৯), বা অধিক জনাজাত চালভাড' ডালি (), আছিল ফিগুৱেৰেচত জন্মলাভ কৰা এজন প্ৰখ্যাত স্পেনীয় কাটালান চিত্ৰশিল্পী 

ডালি কৌশলগত নক্সাত পাৰ্গত আছিল তেখেত চাৰিয়েলিজম বা অধিবাস্তৱবাদী ধাৰাৰ অদ্ভুত অথচ চকুতলগা চিত্ৰসমূহৰ বাবে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল ৰেঁনেচা যুগৰ শিল্পীসকলৰ প্ৰভাৱ তেখেতৰ চিত্ৰত পৰা বুলিও কোৱা হয়, . (2000) : 16  ,   .  0-486-41074-9. তেখেতৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট কৰ্ম, দা পাৰ্চিচ্টেন্স অৱ মেম'ৰী ১৯৩১ চনত সমাপ্ত হয় তাৰ উপৰিও তেখেতৰ চলচ্চিত্ৰ, ভাস্কৰ্য আৰু আলোকচিত্ৰ গ্ৰহণতো দখল আছিল যাক বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত আন আন বহুতো শিল্পীৰ লগত ফুটাই তুলিছিল 

ডালিৰ কল্পনাশক্তি আছিল প্ৰচুৰ, লগতে আচহুৱা আচৰণৰ প্ৰতি তেখেতৰ অহেতুক প্ৰীতি আছিল অপ্ৰকৃতিস্থ ব্যৱহাৰ আৰু মনোযোগ আকৰ্ষণৰ বাবে কৰা ৰাজহুৱা কাম-কাজ কিছুমানে মাজে-সময়ে তেখেতৰ চিত্ৰশিল্পতকৈ অধিক প্ৰচাৰ লাভ কৰিছিল ইয়াৰ বাবে তেখেত অনুৰাগী আৰু সমালোচকসকলৰ অপ্ৰিয়ভাজন হৈছিল,  . "    " .  ( ). . 1 . 3,  2006.   22, 2006. 

উল্লেখযোগ্য যে এইগৰাকী চিত্ৰকৰৰ '   ' নামৰ ছবিখনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ অসমৰ সংগীতৰ কিম্বদন্তি ভূপেন হাজৰিকাই তেওঁৰ 'জীৱন ঘড়ীৰ প্ৰতিটো পল যেন গলি গলি গ'ল....' শীৰ্ষক গীতটি ৰচনা কৰিছিল 

জীৱন
    1910:    ,   , , ,  ,   (     ),      .
১৯০৪ চনৰ ১১ মেত স্পেইনত চালভাড' ডালিৰ জন্ম হয়    ,      , 1948, :  , .33 ডালিয়ে শৈশৱতে চিত্ৰশিল্প অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয় ১৯১৯ চনত ডালিৰ চিত্ৰসমূহৰ প্ৰথমখন ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনী হয় ডালিৰ ১৬ বছৰ বয়সত ১৯২১ চনত মাকৰ মৃত্যু হয় এই ঘটনাই ডালিৰ জীৱনত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলায় ১০২২ চনত ডালিয়ে মাদ্ৰিদলৈ গৈ '       'ত অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয় এই কালছোৱাত ডালিৰ জীৱনত নানাধৰণৰ সংঘাতে দেখা দিয়ে কিন্তু ইয়াৰ লগে লগে চিত্ৰশিল্পৰ সাধনায়ো পূৰ্ণাংগ ৰূপ পাবলৈ সক্ষম হয় এই সময়ছোৱাতে ডালিয়ে পেৰিছত পাবলো পিকাছোৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে আৰু পৰৰ্ৱত্তীকালৰ চিত্ৰসমূহত ইয়াৰ প্ৰভুত প্ৰভাৱ পৰা দেখা যায় 

১৯৪৯ চনত ডালি স্পেইনলৈ যায় আৰু জীৱনৰ বাকী কালছোৱা তাতে কটায় ১৯৮০ চনত ডালিৰ স্বাস্থ্যৰ গুৰুতৰভাৱে অৱনতি ঘটে ১৯৮২ চনৰ জুন মাহৰ ১০ তাৰিখে ৮৭ বছৰ বয়সত ডালিৰ পত্নী গালাৰ মৃত্যু হয় গালাৰ মৃত্যুয়ে ডালিৰো জীয়াই থকাৰ স্পৃহা কমাই আনে ইয়াৰে ফলস্বৰূপে ডালিয়ে আত্মহত্যাৰো চেষ্টা কৰা বুলি জনা যায় 
-    ()           16, 1934.

১৯৮৯ চনৰ ২৩ জানুৱাৰীত হৃদযন্ত্ৰ বিকল হৈ ডালিৰ ৮৪ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়
-,     :     . , 411412, 1995   ,  0-306-80662-2

গেলাৰী

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্পেইনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
চালমা আগা (; ; জন্ম ২৫ অক্টোবৰ ১৯৫৬) এগৰাকী পাকিস্তানী কণ্ঠশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী তেওঁ ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকত বহু কেইখন ভাৰতীয় আৰু পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰু কণ্ঠদান কৰিছে বহু কেইজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকৰ পৰা ছবিত কাম কৰাৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পোৱা চালমাৰ জন্ম পাকিস্তানৰ কৰাচী চহৰত আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছে লণ্ডনত তেওঁৰ প্ৰথম ছবি নিকাহ (১৯৮২), যত তেওঁ মূল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও ছবিখনৰ কেইটামান গীতত কণ্ঠদানো কৰিছে তেওঁ নিকাহৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে, যদিও তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী- দুয়োটা শিতানতে মনোনয়ন পাইছিল মিথুন চক্ৰৱৰ্তীৰ সৈতে কৰা কচম পেইদা কৰনে ৱালে কী ছবিৰ অভিনয় আৰু সেইখন ছবিৰে কাম ক্লোজাৰ গীতটোৰ বাবে তেওঁক জনা যায়
জীৱন আৰু কৰ্ম
পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশৰ কৰাচী চহৰত ১৯৫৬ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল  তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম আছিল ক্ৰমে লিয়াকত গুল আগা আৰু নাচৰিন আগা অমৃতসৰৰ এটা উৰ্দুভাষী মুছলমান পাঠান পৰিয়ালৰ সন্তান লিয়াকত আগাই কাৰ্পেটৰ ব্যৱয়াসত জড়িত আছিল তেওঁৰ মাক নাচৰিন (জন্মৰ নাম জাৰিনা গজনবী) সঙ্গীত শিল্পী ৰফিক গজনবী আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক কালৰ হীৰ ৰাঞ্জাৰ (১৯৩২) অভিনেত্ৰী আনোৱাৰী বাই বেগমৰ সন্তান আছিল নাচৰিনৰ জন্মৰ পিছতে ৰফিক গজনবী আৰু আনোৱাৰীৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় ইয়াৰ পিছত আনোৱাৰীয়ে এজন হিন্দু যুৱক যুগল কিশোৰ মেহৰাক বিয়া কৰায় আনোৱাৰীক বিয়া কৰাবলৈ যুগল কিশোৰে পৰিয়াল ত্যাগ কৰাৰ উপৰিও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি আহমেদ চলমন নাম লয় 

১৯৮০ৰ দশকতে আগাৰ লণ্ডন ভিত্তিক ব্যৱসায়ী আয়াজ শীপ্ৰা সৈতে সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠিছিল বহু দিন ধৰি চলা এই সম্পৰ্কটো অৱশেষত বিবাহলৈ পৰিবৰ্তন নহল চালমাৰ মুঠতে তিনিবাৰ বিয়া হৈছিল তেওঁৰ প্ৰথম স্বামী জাভেদ শেখ ১৯৮০ৰ দশকত হোৱা এই বিয়া খুব কম সময়ৰ বাবেহে স্থায়ী হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ কোনো সন্তান ওপজা নাছিল ১৯৮৯ চনত তেওঁ  বিখ্যাত স্কোৱাচ খেলুৱৈ ৰহমত খানক বিয়া কৰায় এই দম্পত্তিহালৰ দুটা সন্তান ওপজে- চাচা আগা আৰু লিয়াকত আলি খান ২০১০ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয় ২০১১ চনত চালমাৰ ডুবাইৰ এজন ব্যৱসায়ী মনজৰ শাহৰ  সৈতে তৃতীয়বাৰৰ বাবে বিয়া হয় তেওঁ বৰ্তমান মুম্বাইত বাস কৰে, যত তেওঁৰ জীয়ৰী চাচাই বলীউদী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত প্ৰতিষ্ঠা পাবৰ বাবে চেষ্টা চলাই আছে আগাৰ মতে দেশ বিভাজনৰ পূৰ্বে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁলোক পাকিস্তানত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু সেইবাবে তেওঁৰ জন্ম পাকিস্তানৰ কৰাচী চহৰত হৈছিল কিন্তু তেওঁৰ জীয়ৰী চাচা আগাৰ জন্ম ভাৰতত আৰু বসবাসো ভাৰততে কৰি আছে ২০১৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ভাৰতৰ গৃহমন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙে ঘোষণা কৰে যে চালমা আগাক অভাৰচীজ চিটিজেনশ্বিপ অফ ইণ্ডিয়া () অনুমোদন কৰা হব          (),  31  2016,  18  2018
 তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

 
            

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
তন শ্ৰী চালমা বিণ্টি ইছমাইল () এগৰাকী মালয়েছিয়াৰ চিকিৎসক আছিল আৰু প্ৰথমগৰাকী মালয়েছিয়ান মালয় মহিলা, যিয়ে চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল ১৯৬৭ চনত ব্যক্তিগত চিকিৎসালয় মুকলি কৰা প্ৰথম মালয় সাধাৰণ চিকিৎসকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰে তেওঁ 

জীৱনী
১৯১৮ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত কেদাহৰ আলোৰ চেটাৰত চালমা ইছমাইলৰ জন্ম হৈছিল কামপুং বাৰু বালিকা বিদ্যালয়, কোলেজ চুলতান আব্দুল হামিদ(   ), আৰু চুলতান আছমা মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল, য'ত এতিয়া তেওঁৰ নামেৰে এটা ঘৰ আছে ১৯৩৩ চনত জুনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজ আৰু ১৯৩৫ চনত ছিনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজৰ পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে, কেদাহৰ পৰা ছিনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথমগৰাকী ছোৱালী তেওঁ ১৯৩৬ চনত ছিংগাপুৰৰ কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম কলেজ অৱ মেডিচিনত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত কলেজখনৰ ক্লাছ বন্ধ হৈ পৰে আৰু সেয়েহে ১৯৪১ চনত চালমাই মালয়েছিয়ালৈ উভতি আহি এলৰ চেটাৰ জেনেৰেল হস্পিতালত প্ৰশিক্ষাৰ্থী চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰে ১৯৪৬ চনত তেওঁ পুনৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৪৭ চনত চিকিৎসা আৰু অস্ত্ৰোপচাৰত অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে এঘাৰ বছৰীয়া প্ৰশিক্ষণৰ অন্তত তেওঁ প্ৰথমগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত মালয়েছিয়ান মালয় মহিলা চিকিৎসক হিচাপে পৰিগণিত হয়

স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত চালমা এল'ৰ চেটাৰ জেনেৰেল হস্পিতালৰ চিকিৎসা বিষয়া হয় আৰু ১৯৬০ চনলৈকে তেওঁ সেই পদত একমাত্ৰ মহিলা হৈ থাকে ১৯৫৬ চনত তেওঁ আয়াৰলেণ্ডৰ ডাবলিনলৈ গৈ স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে প্ৰসূতি বিজ্ঞানৰ পাঠ্যক্ৰমত অংশগ্ৰহণ কৰে তাতেই তেওঁৰ স্বামী আবু বাকাৰ ইব্ৰাহিমক লগ পায়, যিজনো আলৰ চেটাৰৰ চিকিৎসক ডাবলিনৰ পৰা আলৰ চেটাৰলৈ উভতি আহি ছালমা চুলতান বাহিয়াৰ ৰয়েল মিডৱাইফ নিযুক্তি দিয়া হয় ১৯৬০ চনত এল'ৰ চেটাৰ এৰি কুৱালালামপুৰলৈ যায় আৰু ১৯৬৭ চনলৈকে টেংলিন হাস্পতালৰ দায়িত্বত থকা চিকিৎসা বিষয়া হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ ব্যক্তিগত প্ৰেকটিছ খুলি দিয়ে তেওঁৰ প্ৰেকটিছ ক্লিনিক চালমা আছিল এজন মালয় সাধাৰণ চিকিৎসকে স্থাপন কৰা প্ৰথম ব্যক্তিগত প্ৰেকটিছসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম পিছলৈ ক্লিনিক চালমাই কুৱালালামপুৰৰ আশে-পাশে থকা তিনিটা শাখালৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰে আৰু ২০০৫ চনত চালমাই অৱসৰ লয়

চালমাই ক্ৰমে ১৯৫৭ আৰু ১৯৯৬ চনত বিনটাং চেমাৰলাং কেদাহ আৰু দাটো পাডুকা মাহকোটা কেদাহ বঁটা লাভ কৰে ১৯৯৭ চনত তন শ্ৰী উপাধি প্ৰদান কৰি পাংলিমা ছেতিয়া মাহকোটা লাভ কৰে ২০১৪ চনৰ ২০ জুলাইত কুৱালালামপুৰত ৯৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মালয়েছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
চালিনাচ হ'ল সত্ৰৰ এটি উল্লেখযোগ্য নাচ কমলাবাৰী, জৰাবাৰী, ভোগপুৰ, বেলগুৰি প্ৰভৃতি সত্ৰৰ চালিনাচ প্ৰখ্যাত

বুৎপত্তি
চালিনাচৰ ব্যুৎপত্তি সম্পৰ্কে মতানৈক্য আছে যেনে- 
 মণিৰাম দত্ত বায়ন মুক্তিয়াৰৰ মতে ভাগৱত বৰ্ণিত হৰমোহনৰ মোহিনী নৃত্যই চালি এই নাচ নাচিলে ম'ৰাই চালি ধৰা যেন দেখি গুণে নাচটোৰ নাম চালি (পিন্ধি শাৰী খোল্টাজালি যেন মৈৰা কৰে চালি) 
শ্ৰীকৃষ্ণই পথাৰত গৰু চাৰোঁতে যি নৃত্য কৰিছিল, সেয়ে চালি 
নাৰদে বৈকুণ্ঠলৈ গৈ ছালিকা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ কথা হৰিবংশত বিবৃত হৈছে 'সংগীত ৰত্নাকৰ'ত ছালিকা নৃত্যৰ লক্ষণ পোৱা যায় 
চৰিত পুথিত আছে, মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে পোন প্ৰথমে বৰপেটাত ৰঙ্গিয়াল গৃহত চালি নাচ কৰাইছিল যাৰ ফলত কোচ ৰজাই কটোৱাল সুৰানন্দৰ হতুৱাই সত্ৰ তালাছ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল 

মাধৱদেৱৰ ৰাজসূয় কাব্যত চালি নাচৰ এটি আদৰ্শ লুকাই থকা বুলি কোনোৱে কয়- "মকৰ কুণ্ডল গণ্ড প্ৰকাশে প্ৰচুৰ  চালি কৰি নাচে যেন দুগোটা ময়ূৰ" নাৰায়ণ দাস( মুখ্য সম্পাদক) অসমৰ সংস্কৃতি- কোষ,প্ৰকাশক: জ্যোতি প্ৰকাশন, ২০২১ পৃষ্ঠা. ২১৩

পাৰ্থক্য
সত্ৰভেদে চালি নাচৰ ভংগিমাৰ পাৰ্থক্য দেখা যায় খোলৰ বোলৰো কিছু গৰমিল ধৰা পৰে বহুতৰ মতে চালি নাচ আঠ খন আৰম্ভণি ৰামদানিয়ে নাচৰ ভিন্নতা আনে বৃদ্ধিতন প্ৰতিখন চালি নাচৰ ভাগ তিনিটা- ৰামদানি, গীতৰ ঘাতৰ নাচ আৰু মেলা নাচ ৰামদানিত সুকীয়া সুকীয়া তালৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিবলগীয়া ইয়াৰ নামবোৰ বেলেগ বেলেগ যেনে- সৰু ৰামদানি, বৰ ৰামদানি, হাজোৱলীয়া ৰামদানি আৰু কলাকটীয়া ৰামদানি দুখনকৈ ৰামদানি প্ৰত্যেকখন চালি নাচত পৰা দেখা যায় ধীৰ লয়ত আৰম্ভ হৈ এই নাচ দ্ৰুত লয়ত পৰিণত হয়

সাজ-পাৰ
নাচৰ সাজ-পাৰৰ বৰ্ণনাৰ ভিতৰত উল্লেখ আছে যে, খোপা মূৰৰ ওপৰত বান্ধি ওৰোণাৰে ঢাকি মুখখন উলিয়াই খুঁতৰিৰ তলত বতিয়াৰে সী গাঁঠি মাৰি দিয়ে খোপাৰ তলতো তেনে গাঁঠি পৰে ডিঙিত ফুলৰ মালা পিন্ধে গাত ক'লা মখমলৰ কাপোৰ পিন্ধি লয় তাৰ ওপৰত বাহুৰ ওপৰে পটি মেৰিয়াই আনি কঁকালত পকাই বন্ধা হয় কঁকালত টঙালি, তলত বগা লহঙা, তাৰ ওপৰত বনকৰা আচল বা ৰিহা দুচলা, ভৰিত নেপুৰ, হাতৰ মুঠিত আৰু বাহুৰ তলত চাৰিপাত বাজু পৰিধান কৰে 

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
চালিম মৈজুদ্দিন আব্দুল আলি (১২ নৱেম্বৰ ১৮৯৬  ২০ জুন ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় পক্ষীবিদ আৰু প্ৰকৃতিবিদ তেওঁক "ভাৰতৰ পক্ষীমানৱ" হিচাপে অভিহিত কৰা হয় তেওঁ ভাৰতত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে পক্ষীকুলৰ সংঘবদ্ধ সমীক্ষা কৰিছিল আৰু চৰাই সম্বন্ধীয় বহুতো গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰিছিল ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ ভাৰতত পক্ষীবিজ্ঞান বিষয়টো জনপ্ৰিয়কৰণত আগ-ভাগ লৈছিল তেওঁ বোম্বে প্ৰাকৃতিক ইতিহাস ছচাইটিৰ উল্লেখযোগ্য সদস্য আছিল ১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত তেওঁ বিভিন্ন সন্থা আৰু প্ৰতিষ্ঠানক নিজৰ ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাৰে চৰকাৰী সাহায্য প্ৰদান কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলতেই ৰাজস্থানত ভৰতপুৰ পক্ষী উদ্যান প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল আৰু বৰ্তমান নীৰৱ উপত্যকা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ধ্বংস ৰোধ হৈছিল তেওঁ ছিডনী ডিলন ৰিপলীৰ সৈতে দহটা খণ্ডৰ হেণ্ডবুক অফ দা বাৰ্ডছ অফ ইণ্ডিয়া এণ্ড পাকিস্তান অৰ্থাৎ ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পক্ষীকুলৰ হাতপুথি প্ৰণয়ন কৰিছিল ইয়াৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত প্ৰকাশিত হয় ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৫৮ চনত পদ্মভূষণ আৰু ১৯৭৬ চনত পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰিছিল কেইবাটাও চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ নাম, পক্ষীউদ্যান, এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু এখন প্ৰতিষ্ঠানৰ নাম তেওঁৰ নামত ৰখা হৈছে

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 
 
 
 
 ১৯৭৪ চনৰ ভাৰত চৰকাৰৰ তথ্যচিত্ৰ - ইন দা কোম্পানী অফ বাৰ্ডছ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
আলাইহি-আছ-ছালাম () হ'ল এটা বাগধাৰা বা দৰুদ বা শ্লোক; যাৰ অৰ্থ হৈছে- তেখেতৰ ওপৰত শান্তি বৰ্ষিত হওক যিটো ধাৰ্মিক মুছলিমসকলে ঈছা (আঃ),  মুছা (আঃ), ইব্ৰাহিম (আঃ) সহ অন্যান্য সকলো নবীসকলৰ নামৰ শেষত উচ্চাৰণ কৰি থাকে ইয়াক সংক্ষেপে আঃ লিখা হয় আকৌ একমাত্ৰ শেষ নবী মুহাম্মাদ (ছাঃ)ৰ নামৰ শেষত ইয়াৰ এটা বৰ্ধিত সংস্কৰণ উচ্চাৰণ কৰা হয় যিটো হ'ল চাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লাম যিটো সংক্ষেপে ছাঃচাঃদঃ লিখা দেখা যায়; ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে তেখেতৰ ও তেখেতৰ পৰিয়ালৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ প্ৰাৰ্থনা আৰু শান্তি বৰ্ষিত হওক তেখেতৰ ওপৰত শান্তি বৰ্ষিত হওক হ'ল আলাইহি ওয়া ছাল্লাম আৰু বহুত সময়ত ই অসমীয়া ভাষাত চাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লামৰ অনূদিত সংস্কৰণ

যিকোনো ভাষাতেই এটা মহান সম্মান আৰু শ্ৰদ্ধাৰ এটা চিহ্নস্বৰূপ . ,       ,   (ইংৰাজী), ( :   , 2011), . 128মুছলিমসকলে এই বাগধাৰাটো মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ বাবে আল্লাহৰ আশীৰ্বাদ প্ৰাৰ্থনাৰ উদ্দেশ্যেৰে উচ্চাৰিত কৰে বা লিখে আৰু বিনিময়ত আল্লাহেও সিহঁতক আশীৰ্বাদ কৰে বুলি সিহঁতে বিশ্বাস কৰে এই বাগধাৰাটো মুছলিম বিশ্বৰ বেচৰকাৰী আৰু বহত ক্ষেত্ৰত চৰকাৰী কাগজপত্ৰতো লিখা-লিখিতো ব্যৱহৃত হয় ইছলামৰ প্ৰধান ধৰ্মগ্ৰন্থ কোৰআনত এই সম্মান প্ৰদানৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে কোৰআনত কোৱা হৈছে,

"ঈশ্বৰ আৰু তেখেতৰ স্বৰ্গীয় দূতসকলে নবীৰ প্ৰতি আশীৰ্বাদ প্ৰেৰণ কৰে হে বিশ্বাসীসকল! তোমালোকেও তেওঁৰ প্ৰতি আশীৰ্বাদ প্ৰেৰণ কৰা, আৰু শ্ৰদ্ধাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰতি সম্মান প্ৰদৰ্শন কৰা" এইটো মুছলিম সকলৰ বাবে এটা স্মাৰক যিটোয়ে সকলো কাম-কৰ্ম মুহাম্মাদ(ছাঃ)ৰ আদৰ্শ অনুসৰণত সচেতন কৰে ,      ? (ইংৰাজী) (: , 2008), . 5

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:শ্লোগান
চাহ বাগিচা হৈছে চাহ জোপোহা খেতি কৰি চাহ উৎপাদন কৰা এক বৃহৎ কৃষি কাৰ্য্য চাহ খেতিৰ বাবে উপযুক্ত জলবায়ু আৰু মাটিৰ অৱস্থা থকা অঞ্চলত চাহ বাগিচা থাকে, আৰু চীন, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, কেনিয়া, জাপান আদি দেশত ইয়াক পোৱা যায়

চাহ বাগিচাৰ ইতিহাস

চাহ খেতিৰ উৎপত্তি ২০০০ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে চীনত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু ক্ৰমান্বয়ে বিশ্বৰ আন আন ঠাইলৈও বিয়পি পৰে ১৯ শতিকাত ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত চাহৰ ক্ৰমবৰ্ধমান চাহিদা পূৰণৰ বাবে ভাৰত, শ্ৰীলংকা, কেনিয়া আদি দেশত চাহ বাগিচা স্থাপন কৰা হৈছিল আজি চাহ বাগিচা বহু দেশৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন আৰু ৰাজহৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস

চাহ বাগিচাৰ প্ৰকাৰ

উৎপাদিত চাহৰ প্ৰকাৰ, বাগিচাৰ উচ্চতা, আৰু ব্যৱহৃত উৎপাদন পদ্ধতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চাহ বাগিচাক শ্ৰেণীবিভাজন কৰিব পাৰি কিছুমান সাধাৰণ ধৰণৰ চাহ বাগিচা হল-

কলা চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাবোৰত কলা চাহ উৎপাদন হয়, যিটো বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত প্ৰকাৰৰ চাহ

সেউজ চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাত সেউজ চাহ উৎপাদন হয়, যি স্বাস্থ্য উপকাৰীতা আৰু সুকীয়া সোৱাদৰ বাবে জনাজাত

উলং চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাত উলং চাহ উৎপন্ন হয়, যিটো অৰ্ধ কিম্বনযুক্ত চাহ যি সোৱাদ আৰু কেফেইনৰ পৰিমাণৰ ক্ষেত্ৰত কলা আৰু সেউজীয়া চাহৰ মাজত পৰে

উচ্চ উচ্চতাৰ চাহ বাগিচা: এই বাগিচাসমূহ উচ্চ উচ্চতাত, সাধাৰণতে ৪,০০০ ফুটৰ ওপৰত অৱস্থিত আৰু ই এক অনন্য সোৱাদ আৰু সুগন্ধিৰ চাহ উৎপাদন কৰে

জৈৱিক চাহ বাগিচাঃ এই বাগিচাসমূহত কেৱল প্ৰাকৃতিক পদ্ধতিৰে খেতি ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু কোনো ধৰণৰ কৃত্ৰিম সাৰ বা কীটনাশক ব্যৱহাৰ কৰা নহয়

চাহ বাগিচাৰ খেতি

চাহ বাগিচাত সফল খেতিৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট পৰিৱেশ পৰিস্থিতিৰ প্ৰয়োজন হয় চাহ খেতিৰ বাবে আদৰ্শ জলবায়ু হল উষ্ণ উষ্ণতা, প্ৰচুৰ বৰষুণ আৰু ভালদৰে পানী নিষ্কাশন কৰা মাটি চাহ গছত নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ সূৰ্যৰ পোহৰ আৰু বৰষুণৰ প্ৰয়োজন হয়, যিটো উৎপাদন কৰা চাহৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হয় খেতি প্ৰক্ৰিয়াত চাহ জোপোহাবোৰ নিয়মিতভাৱে ছাঁটনি কৰিও স্বাস্থ্যসন্মত বৃদ্ধি আৰু চাহপাতৰ মান উন্নত কৰা হয়

চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিক

চাহ বাগিচাৰ শ্ৰম সাধাৰণতে বৃহৎ শ্ৰমিক শক্তি জড়িত হৈ থাকে, যত চাহ জোপোহা ছাঁটনি আৰু চপোৱাৰ দায়িত্বত থকা দক্ষ শ্ৰমিক আৰু চাহপাত প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰা কাৰখানাৰ শ্ৰমিক আদি অন্তৰ্ভুক্ত বহু দেশত চাহ বাগিচাৰ শ্ৰম প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিকসকলে কৰে যিসকলে চপোৱাৰ বতৰত গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ পৰা চাহ বাগিচাত কাম কৰিবলৈ যাত্ৰা কৰে

চাহ বাগিচাৰ পৰিৱেশ প্ৰভাৱ

চাহ বাগিচাসমূহে পৰিৱেশৰ ওপৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, বিশেষকৈ যদিহে ইয়াক বহনক্ষমভাৱে পৰিচালনা কৰা নহয় চাহ বাগিচাৰ লগত জড়িত কিছুমান সাধাৰণ পৰিৱেশ সমস্যাৰ ভিতৰত বনাঞ্চল ধ্বংস, মাটি খহনীয়া, আৰু কৃত্ৰিম সাৰ আৰু কীটনাশকৰ ব্যৱহাৰ আদি বহু চাহ বাগিচাই এতিয়া জৈৱিক কৃষি আৰু পুনৰ বনানীকৰণৰ দৰে বহনক্ষম খেতি পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছে যাতে ইয়াৰ পৰিৱেশৰ ওপৰত প্ৰভাৱ কম হয়

উপসংহাৰ

চাহ বাগিচা বিশ্বৰ চাহ উদ্যোগৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, আৰু ই বিশ্বৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় চাহ উৎপাদনৰ দায়িত্ব লয় চাহ বাগিচাই পৰিৱেশ আৰু শ্ৰমিক শক্তিৰ ওপৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে যদিও বহনক্ষম খেতি পদ্ধতিয়ে এই সমস্যাসমূহ লাঘৱ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে সামগ্ৰিকভাৱে বহু দেশৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন আৰু ৰাজহ প্ৰদান কৰাত, আৰু চাহৰ বিশ্বব্যাপী চাহিদা পূৰণ কৰাত চাহ বাগিচাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে
চাহেবপুৰাৰ বৰষুণ অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীয়ে ৰচনা কৰা এখন জনপ্ৰিয় অসমীয়া উপন্যাস এই উপন্যাসৰ কাহিনী কল্পনা আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ সংমিশ্ৰণৰ আলমত লিখা হৈছে এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৩ চনত উপন্যাসখনত নাৰীৰ প্ৰতিবাদী সত্তাটো সুন্দৰভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছে 

লেখকৰ পৰিচয়

১৯৬৪ চনত যোৰহাট অসমজিলাত জন্ম হৈছিল তেওঁ এগৰাকী লেখিকা আৰু সাংবাদিক ১৯৮৭ চনত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজ শাস্ত্ৰ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯৯৩ চনত কলিকতাৰ পৰা সাংবাদিকতাৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে তাৰ পিছত পশ্চিমবংগ বোলছবি কেন্দ্ৰ, তথ্য আৰু সাংস্কৃতিক দপ্তৰৰ অধীনত আৰ্ট এণ্ড ফিল্ম -এপ্ৰিছিয়েচন পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে তেখেতে কমাৰ্চিয়েল আৰ্ট এণ্ড কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিক্সৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কলিকতাৰ একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচৰ অধীনৰ প্ৰতিষ্ঠানত কিছুদিন শিক্ষকতা কৰে ইয়াৰ পিছত গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত আমাৰ অসম কাকতত কিছুদিন সাংবাদিকতা কৰি উঠি বৰ্তমান সাদিন"  ,      , ,     ,    ."         ,  23  2002    কাকত আৰু সাতসৰী নামৰ অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনীখনৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যৰত হৈ আছে চাহেবপুৰাৰ বৰষুণ নামৰ উপন্যাসখনৰ বাবে ২০০৩ চনত তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ কুমাৰ কিশোৰ সোঁৱৰণি বঁটা লাভ কৰে:..202107--.?1

কাহিনীৰ সাৰাংশ
চাহেবপুৰাৰ বৰষুণ কাহিনীটো আৰম্ভ হৈছে বৰ্ষা আৰুপ্ৰান্তিকৰ ৰেল যাত্ৰাৰে প্ৰান্তিক হৈছে বৰ্ষাৰ প্ৰেমিক যায় লগত কিছুদিন পাছতেই বিয়া হোৱা কথা আছিল প্ৰান্তিক আৰু বৰ্ষাই ৰেল যাত্ৰা কৰি থাকোঁতেই তেওঁলোকৰ ৰেলখন দুৰ্ঘটনাত পতিত হোৱাৰ বাবে বিহাৰৰ চাহেবপুৰা নামৰ ঠাইত ৰ'ব লগা হয় আৰু সেই মুহূৰ্ততেই বৰ্ষাই লগ পাইছিল চাহেবপুৰাত থকা 'ইনছাইট' নামৰ এনজিঅ এটাৰ মুখ্য ব্যক্তি শেখৰ হুছেইনক তেওঁলোকৰ এনজিঅ বিভিন্ন উন্নয়ন মূলক কামৰ বিষয়ে জানি বৰ্ষাই ভাল পায় বৰ্ষাৰ প্ৰেমিক প্ৰান্তিকে এই অচিনাকি ঠাইৰ অচিনাকি মানুহৰ লগত থকাটো ভাল পোৱা নাছিল এনেবোৰ কথাৰ বাবেই বৰ্ষা আৰু প্ৰান্তিকৰ মনোমালিণ্য ঘটি দুয়োৰে মাজৰ সম্পৰ্ক শেষ কৰি প্ৰান্তিকক বিদায় দি বৰ্ষাই চাহেবপুৰাত থাকি যায় এনজিঅ বিভিন্ন ঠাইৰ বিভিন্ন মানুহৰ মাজত এজন যুৱককলগ পাইছিল তেওঁ নাম আছিল সঞ্জীৱ দাস অৱশেষত সেই সঞ্জীৱ দাসৰ প্ৰেমত পৰিছিল বৰ্ষা চাহেবপুৰাত এনজিঅ কাম কৰি থাকোঁতেই এবাৰ বৰ্ষা,শেখৰ হুছেইন, সঞ্জীৱ দাস আৰু বহু কেইজন ব্যক্তি লগত অসমৰ মাজুলী পালেহি, মাজুলীত থাকি কিছু ভাল কাম কৰিবলৈ কিন্তু এই কথা সমাজৰ কিছু ব্যক্তিয়ে বৰ ভাল নাপায় তেওঁলোকৰ মাজত মনোমালিন্য হৈ এদিন হঠাতে সঞ্জীৱ দাসৰ ৰহস্যজনক ভাৱে মৃত্যু হয়
এনেদৰেই চাহাবেপুৰাৰ বৰষুণ নামৰ কাহিনীটোৰ অন্ত পৰেচাহেবপুৰাৰ বৰষুণ, লেখিকা-অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী,সপ্তদশ প্ৰকাশ: ফেব্ৰুৱাৰী ২০২১ :..20210404--0690606907870606078107006070-060700670781063- ৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে

চৰিত্ৰসমূহ
প্ৰান্তিক, বৰ্ষা, শেখৰ হুছেইন, সঞ্জীৱ দাস

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
চাৰ অধ্যায় (ইংৰাজী:  ) হৈছে ১৯৯৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, কুমাৰ শ্বাহানীৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত এখনি ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ৷  চলচ্চিত্ৰখনি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ অন্তিম উপন্যাসৰ ওপৰত আধাৰিত৷উপন্যাসখন লিখা হৈছিল ১৯৩৪ চনত৷

১৯৩০আৰু ১৯৪০ৰ দশকৰ বাংলা ৰেনেছাঁৰ অন্তিমছোৱা সময়ৰ পটভূমিত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ ইয়াৰ লগতে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ লোৱা এচাম উদীয়ামান ডেকা বিপ্লৱীৰ কৰ্মকাণ্ড ছবিখনত সন্নিৱিষ্ট হৈছিল৷ 

ছবিখনত অভিনয় কৰা অধিকাংশ অভিনেতাই আছিল অপেছাদাৰী শিল্পী৷ নন্দিনী ঘোষাল আছিল কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ অধীনত শিক্ষা লোৱা এগৰাকী ওডিছি নৃত্যশিল্পী৷ আনহাতে কৌশিক গোপাল আছিল ছাইক'এনেলিষ্ট৷ সুমন্ত ছট্টোপাধ্যায়ে বিজ্ঞাপনৰ কাম চোৱাৰ লগতে থিয়েটাৰ গোষ্ঠীত অভিনয় কৰিছিল৷

অভিনয়-শিল্পী
 সুমন্ত ছট্টোপাধ্যায় (অতীন্দ্ৰ)
 নন্দিনী ঘোষাল (ইলা)
 কৌশিক গোপাল (ইন্দ্ৰনাথ)
 শিৱপ্ৰসাদ মূখাৰ্জী 
 শ্ৰুতি ইউছিফী
 ৰজত কাপুৰ
 ৰামচন্দ্ৰ পৰিহাৰ

 তথ্যসূত্ৰ 

বাহ্যিক সংযোগ
"": "",
 "": 
 
 "": "",
 "": ,
 "": 
 "": "",
 "": 
 74.86664414405824,
 34.10316995155632
 
 
 
 


চাৰ চিনাৰ () হৈছে জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ শ্ৰীনগৰ চহৰৰ ডাল হ্ৰদত অৱস্থিত এটা দ্বীপ, যাক চাৰ চিনাৰী, ৰোপা লেংক বা ৰূপা লেংক নামেৰেও জনা হয় লকুট ডাল (সৰু ডাল)ত অৱস্থিত এই দ্বীপটোক ৰোফ লেংক (চিলভাৰ আইলেণ্ড) নামেৰেও জনা যায় হ্ৰদখনৰ চুকত, চাৰিটা চিনাৰ গছ থকাৰ বাবেই ইয়াক চাৰ চিনাৰী (অৰ্থাৎ, চাৰিটা চিনাৰ) বুলি জনা যায় সোণ লেংক (গোল্ড আইলেণ্ড) নামেৰে জনাজাত, দ্বিতীয়টো চিনাৰ দ্বীপ, বড ডাল (ডাঙৰ ডাল)ত অৱস্থিত ইয়াৰ পৰা হজৰতবলৰ দৰগাহটো দেখা যায়

 ইতিহাস 
মোগল সম্ৰাট ঔৰংগজেবৰ ভাতৃ, মুৰাদ বখ্শই ৰোফ লেংকৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল
ডাল হ্ৰদত অৱস্থিত চাৰ চিনাৰ

 চিনাৰ 

বিশেষকৈ পশ্চিম হিমালয়ত চিনাৰ গছ গজে ইহঁতৰ বৈজ্ঞানিক নাম প্লেটানাছ অৰিয়েণ্টেলিছ ( ) এই গছবোৰ কাশ্মীৰৰ পৰম্পৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিছে, কাশ্মীৰৰ প্ৰায় প্ৰতিখন গাঁৱতে চিনাৰ গছ পোৱা যায় এই গছবোৰ যুগ যুগ ধৰি জীয়াই আছে, কাৰণ চিনাৰ গছবোৰ মূলতঃ দীৰ্ঘজীৱী গছ পৰ্যাপ্ত পানী থকা শীতল জলবায়ুৰ অঞ্চলত ই ব্যাপকভাৱে গজি উঠে গছজোপাৰ কেইবাটাও গুণ আছে পাত আৰু বাকলি ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কাঠখিনি (লেছ উড নামেৰে জনাজাত) সূক্ষ্ম আচবাব-পত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ডাল আৰু শিপাবোৰ ৰং বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়

 অৱনতি আৰু পুনৰুদ্ধাৰ 
চোৰাংকৈ গছ কটা আৰু বানপানীৰ দৰে বিভিন্ন কাৰণত, সমগ্ৰ জম্মু-কাশ্মীৰতে চিনাৰ গছবোৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে দ্বীপটোৰ চাৰিটা গছৰ ভিতৰত তিনিটা গছত শুকাই যোৱাৰ লক্ষণ দেখা গৈছে কিছুমান স্থানীয় লোকে দ্বীপটোত চলি নিৰ্মাণ কাৰ্যক ইয়াৰ বাবে দোষাৰোপ কৰে, আনহাতে আন কিছুমানে সাম্প্ৰতিক বানপানী আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনক দোষাৰোপ কৰে

জম্মু-কাশ্মীৰৰ পুষ্পকৃষি বিভাগে দ্বীপটো পুনৰ নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে আৰু লগতে দ্বীপটোত প্ৰচুৰ পৰিমাণে চিনাৰ গছো ৰোপণ কৰিছে

 চিত্ৰ বীথিকা 

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:শ্ৰীনগৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ দ্বীপ
ভাৰতৰ মিজোৰাম ৰাজ্যৰ এঘাৰখন জিলাৰ ভিতৰত চাৰছিপ জিলা অন্যতম জিলাখনৰ আয়তন হৈছে ১৪২১.৬০ কিলোমিটাৰ চাৰছিপ চহৰখন জিলাখনৰ প্ৰশাসনিক মুখ্য কাৰ্যালয় এই জিলাখন ১৯৯৮ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰত বৃহত্তৰ আইজল জিলাৰ পৰা পৃথক কৰাত অস্তিত্ব লাভ কৰে ইয়াৰ সৃষ্টিৰ ধৰণৰ বাবে ইয়াত পূব লুংদাৰ তহচিলৰ এটা অংশ আৰু থিংছল্টলিয়া তহচিলৰ এটা অংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে

ভৌগোলিক অৱস্থান
জিলাখনৰ উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিমে আইজল জিলা; পশ্চিম আৰু দক্ষিণে লুংলেই জিলা; দক্ষিণ-পূবে ম্যানমাৰ (বাৰ্মা), আৰু পূবে ছাম্ফাই জিলা 

তথ্য সংগ্ৰহ
চাৰমিনাৰ (, )  হৈছে ভাৰতৰ তেলংগানা ৰাজ্যৰ হায়দৰাবাদত অৱস্থিত এটা স্মাৰক ১৫৯১ চনত নিৰ্মাণ কৰা এই সীমাচিহ্ন বা লেণ্ডমাৰ্কটো হায়দৰাবাদৰ প্ৰতীক চিহ্ন আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে ইয়াক তেলেংগানাৰ প্ৰতীক ৰূপেও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে চাৰমিনাৰৰ দীঘলীয়া ইতিহাসত, ইয়াৰ ওপৰ মহলাত ৪২৫ বছৰতকৈও বেছি পুৰণি এটি মস্কোৰ অৱস্থিতিৰ উল্লেখ আছে ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় গুৰুত্ব বহন কৰাৰ লগতে এই ঐতিহ্য চিহ্নটো ইয়াৰ চাৰিওফালে থকা জনপ্ৰিয়, ব্যস্ত স্থানীয় বজাৰ সমূহৰ বাবেও জনাজাত আৰু ই হায়দৰাবাদৰ সঘনাই পৰ্যবেক্ষন কৰা পৰ্যটনথলী ৰূপে আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে  চহৰখনৰ মুখ্য মছজিদ মক্কা মছজিদৰ ওচৰতে থকাৰ বাবে চাৰমিনাৰ ঈদ-উল-আধা, ঈদ-অল-ফিতৰআদি অসংখ্য উৎসৱ উদযাপনৰ স্থান ৰূপেও পৰিগণিত হৈছে

নিশাৰ ভাগত চাৰমিনাৰৰ সৌন্দৰ্য্য
চাৰমিনাৰ মুচি নদীৰ পূব পাৰত অৱস্থিত পশ্চিমে লাৰ বজাৰ আৰু দক্ষিণ-পশ্চিমে সমৃদ্ধভাৱে অলংকৃত গ্ৰেনাইটৰ মক্কা মছজিদ অৱস্থিত ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা স্মাৰকসমূহৰ চৰকাৰী তালিকাত এক পুৰাতাত্ত্বিক আৰু স্থাপত্য সম্পদ হিচাপে চাৰমিনাৰক তালিকাভুক্ত কৰা হৈছেইংৰাজী নামটো হৈছে উৰ্দু শব্দ  আৰু  বা ৰ অনুবাদ আৰু সংমিশ্ৰণ অৰ্থাৎ চাৰিটা স্তম্ভ: ,  ' 

বুৰঞ্জী
কুতুব শ্বাহি ৰাজবংশৰ পঞ্চম শাসক মহম্মদ কুলি কুটুব ছাহে ১৫৯১ চনত গোলকোণ্ডাৰ পৰা নৱগঠিত হায়দৰাবাদ চহৰলৈ ৰাজধানী স্থানান্তৰ কৰাৰ পিছত চাৰমিনাৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল এই ঐতিহ্যক্ষেত্ৰৰ বৰ্তমানৰ তত্ত্বাৱধায়ক ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপ (এএছআই)য়ে ইয়াৰ ৰেকৰ্ডত উল্লেখ কৰিছে যে, চাৰমিনাৰ কি উদ্দেশ্যৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল সেই সন্দৰ্ভত বিভিন্ন তত্ত্ব আছে অৱশ্যে, এইটো সৰ্বজনভাৱে স্বীকৃত যে, সেই সময়ত ব্যাপকভাৱে বিয়পি পৰা প্লেগ নিৰ্মূলৰ স্মৃতিত চহৰখনৰ কেন্দ্ৰত চাৰমিনাৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিলসপ্তদশ শতিকাৰ এজন ফৰাচী ভ্ৰমণকাৰী    ৰ মতে,  দ্বিতীয় ইছলামিক সহস্ৰাব্দ বৰ্ষৰ (১০০০ এএইচ) আগমণৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শনৰ উদ্দেশ্যে, ১৫৯১ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত চাৰমিনাৰ  নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল জিনৰ বৰ্ণনা সমূহ সেই সময়ত উপলব্ধ পাৰ্চী গ্ৰন্থৰ পৰিপূৰক আছিল এই অনুষ্ঠানটো ইছলামিক পৃথিৱীত দূৰদূৰলৈ উদযাপন কৰা হৈছিল, এনেদৰে কুতুব শ্বাহে অনুষ্ঠানটো উদযাপন কৰিবলৈ আৰু এই ভৱনটো নিৰ্মাণৰ সৈতে ইয়াক স্মৰণ কৰিবলৈ হায়দৰাবাদ চহৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল

২০২৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত দেখা পোৱা চাৰমিনাৰ
নিৰ্মাণকাৰ্য ১৫৮৯ চনত আৰম্ভ হৈছিল আৰু ৯ লাখ টকা ব্যয়েৰে দুবছৰৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ হৈছিল, সেই ধনৰাশি প্ৰায় ২ লাখ সোণৰ মুদ্ৰাৰ সমান আছিল ইয়াৰ ওজন নিম্নতম ৩০ ফুট গভীৰ ভেটিৰ সৈতে প্ৰায় ১৪,০০০ টন বুলি কোৱা হয় ১৬৭০ চনত পোহৰৰ দ্বাৰা আঘাত প্ৰাপ্ত হোৱাৰ পিছত এটা মিনাৰ তললৈ পৰি গৈছিল ইয়াৰ পিছত প্ৰায় ৫৮,০০০ টকা ব্যয়েৰে ইয়াক মেৰামতি কৰা হৈছিল ১৮২০ চনত, ইয়াৰ কিছু অংশ ছিকন্দৰ ছাহে ২ লাখ টকা ব্যয়েৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল

চাৰমিনাৰটো ঐতিহাসিক বাণিজ্য পথৰ সংযোগস্থলত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, যি চহৰখনক বন্দৰ চহৰ মছলিপত্তনমৰ মাজেৰে আন্তৰ্জাতিক বজাৰৰ সৈতে সংযোগ কৰে পুৰণি হায়দৰাবাদ চহৰখন চাৰমিনাৰক ইয়াৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হিচাপে লৈ ডিজাইন কৰা হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
শ্ৰেণী:তেলংগানাৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য আংশিক তালিকা
চাৰিআলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয় শোণিতপুৰ জিলাৰ বিশ্বনাথ  মহকুমাৰ অন্তৰ্গত এই বিদ্যালয় ১৯৪১ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল  বিদ্যালয়ৰ মুখপত্ৰখনৰ নাম "জাগৰণ"দ্বীজেন মহন্ত, শিক্ষক, চাৰিআলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়, বিশ্বনাথ চাৰিআলি
 

 ইতিহাস   
(বিশ্বনাথ ৰায়ত সভাৰ  কামাখ্যা প্ৰসাদ ত্ৰিপাঠীৰ সভাপতিত্বত ১৭০২১৯৪১ তাৰিখে বহা অধিৱেশনৰ প্ৰস্তাৱ অনুসৰি গঠিত)
 যজ্ঞেশ্বৰ বৰঠাকুৰ,
 চন্দ্ৰ কান্ত বৰুৱা (মৌজাদাৰ),
 ভুধৰ শৰ্মা ফুকন,
 থানেশ্বৰ ভাগৱতী,
 কুঞ্জনাথ হাজৰিকা,
 মোহন চন্দ্ৰ শৰ্মা,
 কমিনাথ শইকীয়া,
 দেহিৰাম ভূঞা(মৌজাদাৰ),
 জীৱন চন্দ্ৰ বৰুৱা,
 হৰনাথ হাজৰিকা,
 জ্বালা প্ৰসাদ আগৰৱালা,
 মাণিক চন্দ্ৰ বৰা,
 দেৱেশ্বৰ দাস
 নবীন চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য্য-সম্পাদক

এই স্কুল কমিটিখনে প্ৰস্তুতি কমিটি হিচাপে হাইস্কুল স্থাপনৰ যাৱতীয় আঁচনি আৰু নীতি-নিৰ্দেশনা প্ৰস্তুত কৰে ইয়াৰ পিছত এই কমিটিখনকে সম্প্ৰসাৰিত কৰি বিভিন্ন সময়ত হাইস্কুল কমিটি গঠন কৰা হয়দ্বীজেন মহন্ত, শিক্ষক, চাৰিআলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়, বিশ্বনাথ চাৰিআলি

 প্ৰধান শিক্ষকঅধ্যক্ষ   
বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে প্ৰধান শিক্ষক আৰু অধ্যক্ষ সকল: 
 ৰমেশ শৰ্মা, বি.এ(প্ৰধান শিক্ষক)
 মনমোহন বৰা, বি.এ.(প্ৰধান শিক্ষক)
 লক্ষীধৰ বৰুৱা,বি.এ.(প্ৰধান শিক্ষক)
 মনমোহন বৰা,বি.এ.(অধ্যক্ষ)
 কল্যান কুমাৰ দেউৰী ভড়ালী,এম.এ,বি.টি.(অধ্যক্ষ)
 তিলক চন্দ্ৰ শৰ্মা,বি.এ,বি.টি.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 কল্যান কুমাৰ দেউৰী ভড়ালী,এম.এ,বি.টি.(অধ্যক্ষ)
 বিদ্যালয় সমুহৰ পৰিদৰ্শকউপ পৰিদৰ্শক মহোদয়(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 সোনাৰাম ভূঞা, এম.এচ.চি.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 যোগেন চন্দ্ৰ শৰ্মা,বি.এচ.চি,এম.এ.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 সদানন্দ দাহাল,এম.এ.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 যোগেশ্বৰ বৰা,এম.এচ.চি.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 লক্ষীপ্ৰভা শৰ্মা,এম.এ.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 ব্ৰিজলাল শৰ্মা,বি.এ,বি.এড.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 লক্ষীপ্ৰভা শৰ্মা,এম.এ.(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 বিদ্যালয় সমুহৰ পৰিদৰ্শক মহোদয়(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 ব্ৰিজলাল শৰ্মা, বি.এ, বি.এড(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)
 সত্যেন্দ্ৰ হাজৰিকা এম.এ, বি.এড(ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ)

 বৰ্তমান কৰ্মৰত শিক্ষক-কৰ্মচাৰী সকল   
বিষয় শিক্ষক
 সৰ্ব্ব শ্ৰী    বিষ্ণু উপাধ্যায়  ( ইংৰাজী)
 গদাধৰ শৰ্মা (ৰসায়ন বিজ্ঞান)
 ড৹ক্ষেমৰাজ নেপাল(সংস্কৃত)
 দ্বিজেন চন্দ্ৰ হাজৰিকা (জীৱ বিজ্ঞান)
 লক্ষী প্ৰভা শৰ্মা(অসমীয়া)
 স্বপ্না বৰা দাস( ইংৰাজী)
 শশীপ্ৰভা বৰা  (পদাৰ্থ বিজ্ঞান)
 দ্বিজেনমহন্ত(অৰ্থবিজ্ঞান)
 সত্যেন্দ্ৰ হাজৰিকা(বুৰঞ্জী)
 অসিম বৰা    (ভূগোল)
সহকাৰী শিক্ষক     
 লাৱন্য হাজৰিকা
 সৰস্বতী হাজৰিকা                
 দিলীপ কুমাৰ ভূঞাঁ 
 প্ৰদীপ বাঢ়ৈ
 দুৰ্গেশ্বৰ ওজা
 পাৰুল বৰা
 ৰূপালী শইকীয়া
 ৰাতুল শৰ্মা
 মঞ্জুদেৱী শৰ্মা
 ম: নৌচাদ আহমেদ
 ৰণ্টু শৰ্মা
 সন্ধ্যা ছেত্ৰী
 বৰুণ কুমাৰ বৰা
 জয়ন্ত শৰ্মা
 ৰূপাৰাণী হাজৰিকা
 পবিত্ৰ শইকীয়া
 যামিনী বাঢ়ৈ
 জীতেন শইকীয়া
উচ্চবৰ্গ সহায়ক :
  বুধীন্দ্ৰ শৰ্মা
 বৰ্নালী বৰা
চতুৰ্থ শ্ৰেনীৰ কৰ্মচাৰী :
 শ্ৰীযজ্ঞেশ্বৰ দাস
 শ্ৰীবীৰেন বড়ো
 শ্ৰীমুকুন্দ ভড়ালী
 শ্ৰীমুকুন্দ বৰা
 শ্ৰীভুৱন কোঁচ
 শ্ৰীদুৰ্গা গিৰী(নৈশ চকীদাৰ)

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 দ্বীজেন মহন্তৰ, শিক্ষক, ব্যক্তিগত ব্লগ

শ্ৰেণী:বিশ্বনাথ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
250বৈশ্ৰৱণ, জাপানী শৈলী

চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজা হৈছে চাৰিগৰাকী বৌদ্ধ দেৱতা তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে ওপৰত বিশ্বৰ চাৰিটা মুখ্য দিশৰ একো একোটাৰ চোৱাচিতাৰ ভাৰ ন্যস্ত থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় চীনা সাহিত্যত তেওঁলোকক সামূহিকভাৱে "ফেং ট্যাও য়ু শ্বুন" বা "ছিদা টিয়ানৱাং" বুলি আখ্যা দিয়া হয় প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাত তেওঁলোকক "চতুৰ্মহাৰাজ" বা "চতুৰ্মহাৰাজিকাদেৱ", অৰ্থাৎ "চাৰি মহৎ স্বৰ্গীয় ৰজা"  বুলি কোৱা হয়এওঁলোক চীনা বৌদ্ধ মন্দিৰৰ এক মানসম্পন্ন অংগ তেওঁলোক "লোকপাল" নামেৰেও জনাজাত

চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজা বৰ্তমান সুমেৰু পৰ্বতৰ নিম্ন অংশত অৱস্থিত চতুৰ্মহাৰাজিকা স্বৰ্গত বাস কৰে বুলি কোৱা হয় এই স্বৰ্গ কামধাতুৰ দেৱতাসকলৰ ছখন নিবাসৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন তেওঁলোক হৈছে জগতৰ ৰক্ষক আৰু অশুভ শক্তিৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীি ধৰ্ম ৰক্ষাৰ অৰ্থে তেওঁলোকৰ প্ৰতিজনেও অতি প্ৰাকৃতিক জীৱৰ একো একোটা গোটক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম
 কিংবদন্তি 
এই চাৰিজন ৰজাই ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলৰ ৰজা চক্ৰক সেৱা আগবঢ়ায় প্ৰত্যেক চান্দ্ৰ মাহৰ অষ্টম, চতুৰ্দশ আৰু পঞ্চদশ দিনত চাৰিওজন ৰজাই মানৱ জগতৰ গুণ আৰু নৈতিকতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ প্ৰতিনিধি পঠায় বা নিজেও যায় তাৰপাছত তেওঁলোকে এই বিষয়ে ত্ৰয়স্ত্ৰিংশৰ দেৱতাসকলৰ সভালৈ প্ৰতিবেদনআগবঢ়ায়

চক্ৰৰ আদেশত, এই চাৰি ৰজা আৰু তেওঁলোকৰ অনুগামীসকলে ত্ৰয়স্ত্ৰিংশক অসুৰৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সদা সচেতন হৈ থাকে তেওঁলোকে বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু বুদ্ধৰ অনুগামীসকলক বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈও অঙ্গীকাৰৱদ্ধ চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত চাৰিজন স্বৰ্গীয় ৰজাক ২০ জন বা ২৪ জন লোকপালৰ অন্তৰ্গত বুলি গণ্য কৰা হয়, যিসকলে ধৰ্ম ৰক্ষা কৰিবলৈ আৱিৰ্ভূত হয়

ৰূপবৰ্ণন
পালিভেচ্চবনবিৰুলহকধতৰাত্থবিৰূপাক্খদেৱনাগৰী সংস্কৃতবৈশ্ৰৱণ (কুবেৰ)বিৰূধকধৃতৰাষ্ট্ৰবিৰূপাক্ষঅৰ্থতেওঁ সকলো কথা শুনেযিজন বৃদ্ধিৰ কাৰকযি ৰাজ্যখনক ৰক্ষা কৰেযিজনে সকলোকে দেখেনিয়ন্ত্ৰণযক্ষকুম্ভণ্ডগন্ধৰ্বনাগবিৱৰণতেওঁ চাৰিজন ৰজাৰ মূৰব্বী আৰু উত্তৰ দিশৰ ৰক্ষক তেওঁ বৰষুণৰআধিকাৰী তেওঁৰ প্ৰতীক অস্ত্ৰ হ'ল ছত্ৰ বা পেগোদা তেওঁ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে সজ্জিত আৰু তেওঁৰ সোঁ হাতত ছত্ৰ ধাৰণ কৰে তেওঁক প্ৰায়ে প্ৰাচীন শ্ৰীলংকাৰ সম্পদৰ দেৱতা কুবেৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয় তেওঁ হালধীয়া বা সেউজীয়া ৰঙৰ সৈতে সম্পৰ্কিতদক্ষিণ দিশৰ গৰাকী তেওঁ শিপাৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ কাৰক তেওঁ বায়ুৰ অধিকাৰী তেওঁৰ প্ৰতীক অস্ত্ৰ হ'ল তৰোৱাল  নীলা ৰঙৰ সৈতে সম্পৰ্কিতপূব দিশৰ গৰাকী আৰু সংগীতৰ দেৱতা তেওঁৰ প্ৰতীক অস্ত্ৰ হ'ল পিপা তেওঁ সমন্বয়শীল আৰু সহানুভূতিশীল আৰু সকলো প্ৰাণীক সুৰক্ষা দিয়ে তেওঁ আন লোকসকলক বৌদ্ধ ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ সংগীত ব্যৱহাৰ কৰে বগা ৰঙৰ সৈতে সম্পৰ্কিতপশ্চিমৰ গৰাকী আৰু তেওঁ সকলো দেখা পায় তেওঁৰ প্ৰতীক অস্ত্ৰ হ'ল ড্ৰেগনৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এডাল ৰঙা ফিটা বা এটা সৰ্প স্বৰ্গৰ চকুৰ দৰে, তেওঁ বৌদ্ধ ধৰ্মত বিশ্বাস নকৰা লোকসকলক দেখা পায় আৰু তেওঁলোকক ধৰ্মৰ পৰিৱৰ্তন কৰেৰঙা ৰঙৰ সৈতে সম্পৰ্কিতছবি         306306চাৰিজন ৰজাৰ মূৰব্বী আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰক্ষক           296296দক্ষিণ আৰু ভাল শিপাৰ বিকাশৰ সৃষ্টি কৰা ৰজা       296296পূব প্ৰাচ্যৰ ৰজা আৰু সংগীতৰ দেৱতা        296296পশ্চিমৰ ৰজা আৰু যিজনে সকলোকে দেখিছেৰংহালধীয়া বা সেউজীয়ানীলাবগাৰঙাপ্ৰতীকছত্ৰতৰোৱালপিপাসৰ্পনেউলস্তুপস্তুপমুক্তাঅনুসৰণকাৰীযক্ষকুম্ভাণ্ডগন্ধৰ্বনাগদিশউত্তৰদক্ষিণপূবপশ্চিম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
300300গ্ৰেচ তিনিগৰাকী

চাৰিটেছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: , ইংৰাজী: ) গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি সৌন্দৰ্য্য আৰু অনুগ্ৰহৰ দেৱী, .. ; , ..  (  ""); , ..  (   "     ,    ,     ."); , ..  (    "   ,   ". তেওঁলোকক গ্ৰেচ () বুলিও কোৱা হয়৷ হেচিয়ডৰ মতে চাৰিটেছ তিনি গৰাকী হৈছে এগলিয়া, ইউফ্ৰচাইন আৰু থেলিয়া৷ তেওঁলোকক জ্যুছ আৰু সমুদ্ৰৰ দেৱী ইউৰিনমৰ কন্যা বুলি কোৱা হয় কিন্তু অন্য কিছুমান সংস্কৰণত তেওঁলোকৰ নাম, সংখ্যা আৰু পিতৃ-মাতৃৰ ভিন্নতা দেখা যায় ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁলোকক গ্ৰেটিয়া () নামেৰে জনা গৈছিল হেচিয়ডৰ মতে হেফেষ্টাছৰ পত্নী হিচাপে এগলিয়াক উপস্থাপন কৰিছে আৰু ইলিয়াডত হেৰাই হিপ্নছক কইনা হিচাপে পাচিথিয়া নামৰ এজন চাৰিছ (, চাৰিটেছৰ একবচন) দিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে ইয়াৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ স্বাধীন শ্ৰুতিকথা বিশেষ পাবলৈ নাই৷ সাধাৰণতে তেওঁলোকক বিভিন্ন দেৱ-দেৱী বিশেষকৈ এফ্ৰোডাইটিৰ লগত দেখা পোৱা যায়, .. ; , .. ; , .. ; , .. .

ৰোমান আৰু পিছৰ শিল্পত তিনিও গৰাকী চাৰিটেছক সাধাৰণতে এটা আন্তঃসংলগ্ন গোটত নগ্নভাৱে চিত্ৰিত কৰা হয়, কিন্তু গ্ৰীচৰ প্ৰাচীন আৰু ধ্ৰুপদী যুগত তেওঁলোকক সাধাৰণতে সম্পূৰ্ণ কাপোৰ পিন্ধা, আৰু এটা শাৰীত, নৃত্যৰ ভংগীমাৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল

কিংবদন্তি
চাৰিটেছসকলৰ প্ৰধান পৌৰাণিক ভূমিকা আছিল বিশেষকৈ ভোজ আৰু নৃত্যৰ সময়ত অন্যান্য অলিম্পিয়ানসকলক আপ্যায়ন কৰা এফ্ৰোডাইটিয়ে পাফছত গা ধুই আংখিছক প্ৰলোভিত কৰাৰ আগতে আৰু এৰেছৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰেমৰ কথা গম পোৱাৰ পিছত অলিম্পাছ এৰি যোৱাৰ পিছত তেওঁৰ সৈতে চাৰিটেছসকল উপস্থিত আছিল ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে এফ্ৰোডাইটিৰ বাবে পেপলছ নামৰ বসন বোৱা বা ৰং কৰা কাম কৰিছিল বুলি কোৱা হয় পেইথোৰ সৈতে তেওঁলোকে পেণ্ডোৰাক অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিবলৈ ডিঙিত পিন্ধা হাৰ উপহাৰ দিছিল পিণ্ডাৰৰ মতে তেওঁলোকে অলিম্পিয়ানসকলৰ বাবে ভোজ আৰু নৃত্যৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল অলিম্পাছৰ দেৱতাসকলৰ মাজত এপ'ল'ৰ আগমনৰ উৎসৱত তেওঁলোকে ছিজনছ, হেবে, হাৰমনিয়া আৰু এফ্ৰোডাইটিৰ সৈতে নাচিছিল, আনহাতে আৰ্টিমিচে গান গাইছিল আৰু এপ'ল'ই লাইৰ বজাইছিল তেওঁলোকে প্ৰায়ে এপ'ল' আৰু মিউজৰ সৈতে নৃত্য আৰু গীত গাইছিল বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল পিণ্ডাৰে তেওঁলোকক প্ৰাচীন মিনিয়ানসকলৰ ৰক্ষক আৰু অৰ্কোমেনাছৰ ৰাণী বুলিও উল্লেখ কৰিছিল যিসকলৰ সিংহাসন পাইথিয়ান এপ'ল'ৰ কাষত আছে,   14, 1-20

হীৰাৰ সৈতে চাৰিটেছসকলৰ সম্পৰ্ক থকা যেন লাগে৷ কিছুমান প্ৰাচীন লেখকে হীৰাক তেওঁলোকৰ পৰিচাৰিকা বুলি উল্লেখ কৰিছে ইলিয়াডত জ্যুছক ট্ৰজান যুদ্ধৰ পৰা বিচলিত কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰাৰ পৰিকল্পনাৰ অংশ হিচাপে পেচিথিয়াৰ সৈতে হিপনোছৰ বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰে, যাক কনিষ্ঠ চাৰিটছসকলৰ এগৰাকী বুলি কোৱা হয়, , 265

চাৰিটছসকলৰ এগৰাকী লোহাৰ দেৱতা হেফেষ্টাছৰ পত্নী আছিল হেচিয়ডে হেফেষ্টাছৰ পত্নীক এগলিয়া বুলি নামকৰণ কৰিছে ইলিয়াডত তেওঁক চেৰিছ বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁ থেটিছক অলিম্পাছত থকা তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ আদৰণি জনায়৷ থেটিছে হেফেষ্টাছক তেওঁৰ পুত্ৰ একিলিছৰ বাবে কৱচ তৈয়াৰ কৰিবলৈ কয় কিছুমান পণ্ডিতে এৰেছৰ সৈতে এফ্ৰোডাইটিৰ প্ৰেম উন্মোচিত হোৱাৰ বাবে হেফেষ্টাছ আৰু এফ্ৰোডাইটিৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত এই বিবাহ সংঘটিত হোৱা বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে কিন্তু উল্লেখযোগ্য যে ৱালটাৰ বাৰ্কাৰ্টৰ দৰে কিছুমান পণ্ডিতে হেফেষ্টাছ আৰু এফ্ৰোডাইটিৰ বিবাহক অডিচিৰ উদ্ভাৱন বুলি সমৰ্থন কৰে, কিয়নো ইয়াক অন্যান্য প্ৰাচীন বা ধ্ৰুপদী যুগৰ সাহিত্য বা কলাৰ ভিতৰত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হোৱা নাই আৰু পূজাৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক থকা যেন নালাগে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
চাৰিদুৱাৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ উত্তৰ প্ৰান্তত অৱস্থিত এটি অঞ্চল জিলাৰ সদৰ তেজপুৰ চহৰৰ পৰা চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলৰ দূৰত্ব প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ চাৰিদুৱাৰৰ পূৱে জীয়া ভৰলী নদী, পশ্চিমে গাভৰু নদী, দক্ষিণে বালিপৰা আৰু উত্তৰে অসম-অৰুণাচল সীমান্তৰ ভালুকপুং ভিন্ন জাতি-জনজাতি, ধৰ্ম-সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ বসতি চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক-ঐতিহাসিক গুৰুত্ব অপৰিসীম

চাৰিদুৱাৰ নামটোৰ উৎপত্তি:

চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলৰ গাঁও সমূহ:
চাৰিদুৱাৰ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলৰ গাঁও সমূহ হল চেঙেলীমাৰী, নঘৰীয়া, চপালগা, গাৰোগাঁও, গামিনী, এৰাললগা, ঢাৰিকাটি, গড়মৰা, আমলগা,চপালগা

লোকসভা আৰু বিধানসভা সমষ্টি:
চতিয়া বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলটো তেজপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অধীনত

শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান:
চেঙেলীমাৰী চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
চেঙেলীমাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
চাৰিদুৱাৰ চৰকাৰী নেভিল মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়
চাৰিদুৱাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলটোৰ গুৰুত্ব:
চাৰিদুৱাৰত অসমৰ একমাত্ৰ কপাহী সূতা কটা কল আছিল পিছে কেঁচা মালৰ অভাৱ আৰু বিভিন্ন প্ৰশাসনিক অসুবিধাৰ বাবে বৰ্তমান কলঘৰটো বন্ধ হৈ আছে ইয়াৰোপৰি এই চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলতেই নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন অৱস্থিত দেশী-বিদেশী পৰ্যটকৰ বাবে আকৰ্ষণৰ থলী এই নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে বিশ্ব মানচিত্ৰত চাৰিদুৱাৰ অঞ্চলৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব বঢ়াইছে

তথ্য সংগ্ৰহজলবায়ু

শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
চাৰিশাল গোসাঁনীৰ তেজ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক তুলিকা শইকীয়াই চুতীয়া ৰজা নীতিপাল আৰু ৰাণী সাধনীৰ জীৱনক আধাৰ হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া উপন্যাস এইখন লেখিকাৰ প্ৰথম উপন্যাস আৰু মৃত্যুৰ পূৰ্বে প্ৰকাশিত একমাত্ৰ উপন্যাস চুতীয়া ৰাজ্যৰ শেষৰ গৰাকী ৰাণী সাধনী চৰিত্ৰটোক কেন্দ্ৰ কৰি আৰু চুতীয়া ৰাজ্যৰ ইতিহাসক বিষয় হিচাপে লৈ লিখা এই উপন্যাসনৰ মাজেৰে তদানীন্তন সময়ৰ সমাজ বাস্তৱতাৰ চিত্ৰ ফুটি উঠিছে৷ আনহাতে ঔপন্যাসিকাই নিজস্ব কল্পনা আৰু সৃজনিশীলতাৰে চুতীয়া ৰাজ্যৰ পতনৰ কাৰকৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে এই উপন্যাসখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত, প্ৰকাশ কৰে আখৰ প্ৰকাশে উপন্যাসখনৰ ২০২১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশিত তৃতীয় সংস্কৰণটো প্ৰকাশ কৰে গুৱাহাটীৰ বান্ধৱ প্ৰকাশৰ হৈ ৰঞ্জন শৰ্মাই এই উপন্যাসখনৰ বাবে ২০১৪ চনত তুলিকা শইকীয়ালৈ মুনীন বৰকটকী বঁটা আগবঢ়োৱা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
চাৰু গোহাঁই () অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী ১৯৫১ চনৰ ১৭ ছেপ্টেম্বৰত শিৱসাগৰৰ চৰাইদেউত জন্মগ্ৰহণ কৰা চাৰু গোহাঁইয়ে সত্তৰৰ দশকত ৰাতি বাঁহী বাই, জিলমিল জোন জ্বলে কপালত আদি গীতত কণ্ঠদান কৰি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল ৬১ বছৰীয়া জীৱনকালত তেওঁ প্ৰায় ২০০ অসমীয়া গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছিল কোমল ৰোমাণ্টিক গীতৰ বাবে জনাজাত গোহাঁইয়ে থিয়েটাৰৰ বাবেও গীতৰ ৰচনা কৰিছিল 

জন্ম আৰু শিক্ষা
চাৰু গোহাঁইয়ে ১৯৫১ চনৰ ১৭ ছেপ্তেম্বৰত অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ সোণাৰিৰ চৰাইদেও বাগানত জন্ম লাভ কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃ নন্দীৰাম বুঢ়াগোঁহাই আৰু মাতৃ ভদ্ৰেশ্বৰী বুঢ়াগোঁহাই

তেওঁ চৰাইদেও বাগানৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা জীৱনৰ পাতনি মেলে পিছত নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিক আৰু পাছত শিৱসাগৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয় বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে 

কৰ্মজীৱন
বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত ছাত্ৰাৱস্থাত থাকোঁতেই তেওঁ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত বিশেষভাৱে জড়িত হৈ পৰে আৰু তেতিয়াই ১৯৭৯ চনত গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰৰ কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে ১৯৭৯ চনত অসম চৰকাৰৰ সাহায্য আৰু পুনৰ সংস্থাপন বিভাগৰ যোগেদি চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলি পিছলৈ চাহ বাগিচা শ্ৰমিক কল্যাণ বিভাগত যোগদান কৰি অধীক্ষকৰূপে ২০১১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে 

সাংগীতিক জীৱন
তেখেতে ২০০ৰো অধিক গীতত কণ্ঠদান কৰিছিলআজিৰ দৈনিক বাতৰি তেওঁ এগৰাকী ভাল গীটাৰিষ্টো আছিল তেওঁ দুকুৰিৰো অধিক গীত ৰচনা কৰে সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁক ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাই প্ৰভাৱিত কৰিছিল জয়ন্ত হাজৰিকাৰ লগত তেওঁ বিভিন্ন মঞ্চত গীটাৰ সংগত কৰিছিল
 - জে পি দাস

শ্ৰব্য গীতৰ একক এলবাম
 নতুন নিয়ৰ, (১৯৮৮)
 চাৰু গোহাঁইৰ গান (খণ্ড ১ আৰু ২)
 সুৰভীদৈনিক বাতৰি, ৮ এপ্ৰিল, ২০১২, পৃষ্ঠা - ১, ২
 জোন জ্বলে কপালত

মৃত্যু
তেওঁ বৃক্ক আৰু যকৃতৰ গুৰুতৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা বাবে ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১২ ত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্ত্তি কৰা হৈছিল তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অধিক অৱনতি ঘটাত, উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে ৫ এপ্ৰিলত  ৰূমত ভৰ্ত্তি কৰা হৈছিল যদিও সেই প্ৰচেষ্টা বিফল হল ৭ এপ্ৰিল, ২০১২ চনৰ ৰাতিপুৱা ১০:৪৫ বজাত তেওঁ মৃত্যুমুখত পৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
 
 

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
 শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
চাৰুচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী (২৩ মাৰ্চ, ১৯০২  ২৫ মে', ১৯৮১) এজন বাংলা লেখক আৰু ঔপন্যাসিক তেওঁ জৰাসন্ধ ছদ্মনামে পৰিচিত  চাৰুচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম হৈছিল ব্ৰিটিছ ভাৰত, বৰ্তমান বাংলাদেশৰ পূৰ্ৱ বংগৰ ফৰিদপুৰ জিলাৰ ব্ৰাহ্মণদাঙ্গাত 

জীৱনী

চাৰুচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ পিতৃৰ নাম অম্বিকাচৰণ চক্ৰৱৰ্তী চাৰুচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী ১৯২০ চনত কলিকতা হেয়াৰ স্কুলৰ পৰা সপ্তম স্থান লাভ কৰি মেট্ৰিক পাছ কৰে প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে চাৰুচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰি দাৰ্জিলিঙৰ উপ জেইল অধীক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে ত্ৰিশ বছৰ ধৰি বিভিন্ন কাৰাগাৰত সুনাম আৰু সাফল্যৰে কাম কৰাৰ পিছত ১৯৬০ চনত আলিপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰৰ অধীক্ষক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে 

সাহিত্যিক অৱদান

১৯৫৩ চনৰ ১ মেত লৌহাকপাটৰ প্ৰথম খণ্ড গ্ৰন্থ আকাৰত প্ৰকাশ পায় ইয়াৰ পিছত এটা এটাকৈ মুঠ চাৰিটা খণ্ড প্ৰকাশ পাইছিল তেওঁৰ ২১খন উপন্যাসৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য উপন্যাসসমূহ হ'ল -
 'তামসী' (১৯৫৮)
 'পাড়ি'
 'মসীৰেখা'
 'ন্যায়দণ্ড'( ১৯৬১)
 'পৰশমণি'
 'উত্তৰাধিকাৰ'
 'ছায়া' (১৯৭২)
 'নিশানা' (১৯৭৭)
 'তৃতীয় নয়ন'(১৯৭৯)
 'হীৰা চুনি পান্না' (১৯৮৩)
 'আশ্ৰয়'
 একুশ বছৰ'
 'আবৰণ'
 'এ বাড়ি ও বাড়ি'

চাৰুচন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ আত্মজীৱনীমূলক ৰচনা দুটা খণ্ডত 'নিঃসঙ্গ পথিক' প্ৰথম খণ্ডটো ১৯৭১ চনত প্ৰকাশ পাইছিল ইয়াৰ উপৰিও ছটা গল্প সংকলন আছে তদুপৰি শিশুৰ বাবে ৰংচাং, ৰবিবৰ, যমৰাজৰ বিপদ আদি গ্ৰন্থ তেখেতে সাহিত্যিক সাফল্যৰ বাবে শৰচন্দ্ৰ সোঁৱৰণী বঁটা আৰু মতিলাল বঁটা লাভ কৰে তেওঁৰ বহু ৰচনা কমেও বিদেশী ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে ১৯৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ উপন্যাস তামসীক প্ৰখ্যাত বাঙালী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক তথা পৰিচালক বিমল ৰায় দ্বাৰা বন্দীনী হিচাপে হিন্দী ভাষাত ছবি ৰূপায়ণ কৰা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলা ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:বাংলা লেখক
শ্ৰেণী:বাংলা সাহিত্যিক
চাৰুমতী (ব্ৰাহ্মী :   ), কেতিয়াবা চাৰুমিত্ৰ বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় মৌৰ্য সম্ৰাট অশোকৰ কন্যা আৰু তেওঁৰ পত্নী সম্ৰাজ্ঞী আসন্ধিমিত্ৰাৰ দত্তক কন্যা আছিল তাইক নাৰ্চিঙৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল কাঠমাণ্ডুত নেপালৰ এজন ৰাজকুমাৰ দেৱপাল ক্ষত্ৰিয়ৰ লগত তাই বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় তাই নেপালৰ অন্যতম পুৰণি বৌদ্ধ মঠ চাবাহিল (চাৰুমাতি বিহাৰ বুলি কোৱা হয়) মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰে জীৱনৰ শেষ বছৰবোৰত পিতৃৰ যত্ন লৈছিল আৰু উপগুপ্তৰ সৈতে বৌদ্ধ তীৰ্থযাত্ৰাত গৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় শাস্ত্ৰত চাৰুমতি আৰু সম্ৰাট অশোকৰ নেপাল ভ্ৰমণৰ বৰ্ণনা আছিল যদিও ২০০৩ চনত ধনদো চৈত্যক পুনৰুদ্ধাৰ কৰি থাকোঁতে প্ৰত্নতত্ত্ববিদসকলে তাইৰ নামৰ শিলালিপি থকা এখন ইটা আৱিষ্কাৰ কৰে ইটাটোৰ ওপৰৰ পৃষ্ঠত ব্ৰাহ্মী লিপিত চা ৰু ৱ তি আৰু ভূজিমোল লিপিত চা ৰু ৱা তি ধনে  হে তু প্ৰ ভা লিখা আছে এই ইটাৰ জোখ ৩৫.৫চে.মি. ২৩চে.মি. ৭চে.মি. আৰু ওজন ৮.৬কিলোগ্ৰাম

আৰু চাওক
বৌদ্ধ ধৰ্ম
অশোক

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:অশোকৰ সন্তান
চাৰুল পৰৱ হৈছে চাহ জনগোষ্ঠীৰ কৃষিভিত্তিক উৎসৱ চ'ত মাহৰ পঞ্চমী, সপ্তমী আৰু নৱমী তিথিত এই উৎসৱ পালন কৰা হয় চাহ জনগোষ্ঠীয়সকলে এই উৎসৱত নবিধ শাক একেলগে খায় ঘৰে-ঘৰে নৃত্য-গীত গাই গৃহস্থক বছৰটোৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিয়ে এই পৰৱটোক মুণ্ডা খাড়িয়াসকলে 'বাতছাৱলী', মুণ্ডাৰীসকলে 'গেছেগড়', কুৰ্মীসকলে 'ৰূপবাৰেখ' আৰু গড়সকলে 'গ্ৰেডা নাচ' বুলি কয়

অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ সমাজ আৰু সংস্কৃতি গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে এনেদৰে- মাঝি, ৰাউতীয়া, তেলী, মুন্দা আদি সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে চ'ত বহাগ মাহত ঘৰে ঘৰে চাৰুল পূজা নামৰ উৎসৱ পালন কৰে এই উৎসৱ দুদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয় প্ৰথম দিনা ন-বিধ তৰকাৰীৰে আহাৰ খোৱা "ন-খোৱা উৎসৱ" আৰু দ্বিতীয় দিনা ফুল পূজা পতা হয় ফুল পূজাত ঘৰে ঘৰে ফুল আৰি দিয়া হয় লগতে তেওঁলোকে নিজেও কাণত ফুল গুজি লয় এই উৎসৱত ফাগুৱা পৰৱৰ নিচিনাকৈ ইজনে সিজনৰ গালৈ পানী, বোকা আদি ছটিয়া কৰি খেলা কৰে এইদৰে চাৰুল পূজা পালন নকৰা কোনো-কোনোৱে ফাগুন মাহত ফাগুৱা পৰৱত সাধাৰণতে ভাগ নলয় তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে চাৰুল পূজা নপতাকৈ ফাঁকু খেলিব নাপায়অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ সমাজ আৰু সংস্কৃত, লিখক: লোহিত কুমাৰ বৰা, কৌষ্টভ প্ৰকাশন, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০০৬

বিৱৰণ
অসমৰ বিভিন্ন জনজাতীয় গোষ্ঠীসমূহৰ ভিতৰত চাহ জনজাতীয় লোকসকল অন্যতম এওঁলোক মূলতঃ চাহ বাগান আৰু কৃষিৰ লগত জড়িত বছৰৰ বিভিন্ন মাহত এই লোকসকলে কৃষিৰ শ্ৰীবৃদ্ধি তথা জাতিটোৰ সৰ্বাংগীণ উন্নতিৰ বাবে বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বৰ্ণ আদি পালন কৰা দেখা যায় ইয়াৰ ভিতৰত বসন্তকালত পালন কৰা এক কৃষিভিত্তিক উৎসৱৰ নাম হল চাৰুল পৰৱ চ'ত মাহৰ পঞ্চমী, সপ্তমী আৰু নৱমী তিথিত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়

এই সময়ছোৱাত চাহ শ্ৰমিকসকলে ঘৰে ঘৰে ন বিধ আঞ্জাৰে খোৱা লোৱাৰ আয়োজন কৰে বিশ্বাস আছে যে এনে কৰিলে বিভিন্ন বেমাৰ আজাৰৰপৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি উৎসৱৰ দিনা উপবাসে থাকি গোসাঁই ঘৰ (মাড়ৈঘৰ)-ত কুকুৰা বলি দি দেৱতাক আৰাধনা কৰে ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে গাঁৱৰ আটায়ে লগ লাগি ঘৰে ঘৰে নাচি ফুৰে আৰু গৃহস্থক একোপাহ ফুল মূৰত দি মংগল কামনা কৰি আশীৰ্বাদ দিয়ে এই দলত গাঁৱৰ মুখিয়াল ফুলধৰিয়া পাহান আৰু কটোৱালো উপস্থিত থাকে এই উৎসৱত চাহ জনজাতিসকলৰ বিভিন্ন গোষ্ঠীৰ বিশেষকৈ ওৰাং খাড়িয়া, চাওঁতাল, মুণ্ডা, মাঝি আদিৰ লোকসকলে বৰ আস্তৰিকতাৰে সমিলমিলেৰে ভাগ লয় চাহ জনজাতিসকলৰ ঐক্য-সংহতি, শাস্তি সম্প্ৰীতিৰ প্ৰতীক স্বৰূপ এই চাকল পৰৱযদিও বিভিন্ন সম্প্ৰাদায়ৰ লোকসকলে একেলগে এই উৎসৱ পালন কৰে তথাপি কিছুমান ৰীতি-নীতিৰ ইফাল সিফাল হোৱা দেখা যায় মুণ্ডা, খাড়িয়াসকলৰ এই উৎসৱটোক বেওছাৱলী পৰৱবুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁলোকে এই উৎসৱ জেঠ-আহাৰ মাহত সোণাৰ ফুলাৰ সময়ত পালন কৰে চাহ জনজাতিসকলৰ এই বসন্তকালীন উৎসৱ চাৰুল পৰৱত বিভিন্ন খেল-ধেমালি আৰু ৰং-ৰহইচৰ আয়োজন কৰা দেখা যায় মূলত চাহ জনজাতীয় লোকসকলৰ এই উৎসৱে অকল জনজাতীয় সংস্কৃতিয়ে নহয় সমগ্ৰ অসমীয়া সংস্কৃতিকে সমৃদ্ধিশালী কৰি তুলিছে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
চাৰুলতা () ১৯৬৪ চনত মুক্তি পোৱা সত্যজিৎ ৰচিত আৰু পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নস্তনীড় শীৰ্ষক উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবিখনত অভিনয় কৰিছে সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী, মাধৱী মুখাৰ্জী আৰু শৈলেন মুখাৰ্জীয়ে এই ছবিখনক সত্যজিৎ ৰায়ৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়

ছবিখনৰ প্ৰথম আৰু শেষ দুয়োটা দৃশ্যই সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে প্ৰায় কোনো সংলাপ নথকা প্ৰথম দৃশ্যটোত চাৰুৰ নিসংগতা দেখুওৱা হৈছে শেষৰ দৃশ্যটোত যেতিয়া চাৰু আৰু তাইৰ স্বামীয়ে ওচৰ চাপি দুয়ো দুয়োৰ হাত খামুচি ধৰিবলৈ ওলাইছে, তেতিয়াই দৃশ্যটো ফ্ৰিজ হৈ যায় এই দৃশ্যটোক চলচ্চিত্ৰত ফ্ৰিজ ফ্ৰেমৰ সুন্দৰ ব্যৱহাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়
কুশীলৱ

 মাধৱী চেটাৰ্জী (চাৰুলতা)
সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী (অমল)
শৈলেন মুখাৰ্জী (ভূপতি দত্ত)
শ্যামল ঘোষ (উমাপদ)
গীতালী ৰায় (মাণ্ডা)
ভোলানাথ কোয়াল (ব্ৰজ)
সুকু মুখাৰ্জী (নিশিকান্ত)
দিলীপ বসু (শশাংক)
জয়দেৱ (নীলোৎপল)
বংকিম ঘোষ (জগন্নাথ)

বঁটা-বাহন
বেংগল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা
শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- সত্যজিৎ ৰায়
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য- সত্যজিৎ ৰায়
শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক- সত্যজিৎ ৰায়
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- শৈলেন মুখাৰ্জী
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- মাধৱী মুখাৰ্জী
১৯৬৫: বাৰ্লিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালনাৰ চিলভাৰ বিয়েৰ
 বঁটা
১৯৬৫- দ্বাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি

 তথ্যউৎস 

অধিক জানিবলৈ পঢ়ক
 , .  " ."  ,  2004.
 , . "   :     "
 , . ":      "
 , .    :      , 2000.
 , .   :     .  : , 1988
 ,  . "  :     "
 ,  " ,  :-             "
বাহ্যিক সংযোগ
  
 
 
 :  ,           

শ্ৰেণী:১৯৬৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
চাৰ্কাছ ()-ৰ উৎপত্তি নতুন নহয়, ই বহু পুৰণি আদিতে অৱশ্যে ইয়াক চাৰ্কাছ বোলা হোৱা নাছিল প্ৰথম চাৰ্কাছ হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাত ৰোমত সেই সময়ত ৰোমানসকলৰ ৰজা আছিল তাৰ্কিনিয়াছ প্ৰিছকাছ ( ) এইজনা ৰজাই লেটিনসকলক যুদ্ধত হৰুৱাই এপিঅ'লাছ () অধিকাৰ কৰি পেলেটাইন আৰু এডেণ্টিন পাহাৰৰ (ৰোমৰ সাতটা পাহাৰৰ এটা) মাজৰ কোনো এঠাইত বিজয় উৎসৱ পাতিছিল এই উৎসৱৰ এটা প্ৰধান খেল আছিল ৰথদৌৰ এই উৎসৱ মানুহবোৰে ইমান ভাল পালে যে তেওঁলোকে ইয়াৰ বাবে এটা ঘৰ স্থায়ীভাৱে সজাই ল'লে এই ঘৰটোৰ মাজডোখৰ আছিল ঘূৰণীয়া ইংৰাজীত ঘূৰণীয়া বা গোল শব্দটোক 'চাৰ্কল' () বোলা হয় চাৰ্কল শব্দটোৰ পৰাই এই ঘৰটোক 'চাৰ্কাছ' বুলি কোৱা হৈছিল তাৰ্কিনিয়াছ ৰজাৰ এই চাৰ্কাছ পাচলৈ অৱশ্যে 'চাৰ্কাছ মেক্সিমাছ' ( ) বুলিহে জনাজাত হৈ পৰে এনে চাৰ্কাছত ৰথ দৌৰৰ লগতে এনে কিছুমান খেল দেখুওৱা হৈছিল য'ত মানুহ আৰু পশুৰ বীভৎস মৃত্যুৱেই আছিল মজাৰ উৎস এই মেক্সিমাছ চাৰ্কাছেই আছিল আধুনিক চাৰ্কাছৰ পূৰ্বপুৰুষ সম্ৰাট জুলিয়াছ চিজাৰে এই চাৰ্কাছৰ কিছু সংস্কাৰ সাধন কৰিছিল এই চাৰ্কাছৰ প্ৰধান আকৰ্ষণ আছিল ঘোঁৰাই টনা ৰথৰ দৌৰ অনুশীলনপ্ৰাপ্ত তিনি বা চাৰিটা ঘোঁৰাই টনা ৰথৰ চালক আছিল ক্ৰীতদাস ৰথবোৰ আছিল বিশাল আৰু বৰ্ণাঢ্য ৰথৰ দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত পৰাজিত চালকক লগে লগেই হত্যা কৰা হৈছিল এইটোৱেই আছিল মেক্সিমাছ চাৰ্কাছৰ বীভৎস মজাৰ খেল তদুপৰি সেই সময়ৰ বহু ৰজাই এখন দেশ জয় কৰিলে সেই দেশৰ পৰা বহু জীৱ-জন্তু ধৰি আনি প্ৰথমে সেইবোৰৰ মাজত যুঁজ লগোৱাইছিল পাচত সেই জন্তুবোৰ সমূহীয়াভাৱে বধ কৰিছিল এইদৰে সম্ৰাট আগষ্টাছৰ ৰাজত্ব কালত হেনো চাৰ্কাছ খেলত তিনি হাজাৰৰো অধিক প্ৰাণী হত্যা কৰা হৈছিল

বৰ্তমান অৱশ্যে চাৰ্কাছত দৰ্শকক আমোদ-প্ৰমোদ দিয়াৰ বাবেহে খেল তথা কৌশল দেখুওৱা হয় আৰু এনে ধৰণৰ চাৰ্কাছৰ সূচনা হয় অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষৰফালে সেইসময়ত ইংলেণ্ডত ফিলিপ এষ্টলি ( ) নামৰ এজন সামৰিক বিষয়া আছিল ১৭৬৯ চনৰ কোনোবা এদিনাখন এষ্টলিয়ে অকস্মাতে লণ্ডনৰ বাটত এটা হীৰাৰ আঙঠি হেৰাই পায় এষ্টলিয়ে সেই সময়ত ঘোঁৰা চলোৱাত বিশেষ পাৰদৰ্শিতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল সেয়ে তেওঁ হীৰাৰ আঙঠিটো বিক্ৰী কৰি পোৱা ধনেৰে এখন খেল দেখুওৱা ঠাই সাজি উলিয়ালে আৰু তাতে তেওঁ ঘোঁৰাত উঠি নানা ধৰণৰ খেলা দেখুওৱাবলৈ ল'লে এই ঘোঁৰাৰ খেলা দেখুওৱাৰ বাবে তেওঁ দৰ্শকৰ পৰা পইচা লৈছিল লাহে লাহে যেতিয়া দৰ্শক বেছি হ'বলৈ ধৰিলে তেতিয়া এষ্টলিয়ে আন এখন ঠাইত ঘেৰ দি লৈ সেই ঘেৰৰ ভিতৰত ঘোঁৰাৰ উপৰি আন জীৱ-জন্তুক লৈ খেলা দেখুওৱা আৰম্ভ কৰিলে বৰ্তমান অৱশ্যে চাৰ্কাছত জীৱ-জন্তু প্ৰৰ্দশন কৰাটো বন্ধ কৰা হৈছে

১৭৮২ চনত এষ্টলিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে 'চাৰ্কাছ' শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰি 'ৰয়েল চাৰ্কাছ' নামৰ এটা চাৰ্কাছ দেখুওৱা কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে এনেদৰেই এষ্টলিয়ে চাৰ্কাছৰ লগত পূৰ্বতে জড়িত থকা বীভৎস মৃত্যু আৰু হত্যাৰ সকলো সম্পৰ্ক ছিন্ন কৰি জন্ম দিলে আধুনিক চাৰ্কাছৰ এষ্টলিৰ চেষ্টাতেই অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষৰফালে ফ্ৰান্স, ইংলেণ্ড, আমেৰিকা, ইটালী, ৰাছিয়া আদিতো চাৰ্কাছৰ শুভাৰম্ভ হ'ল চাৰ্কাছৰ ইতিহাসত অসমৰো অৰিহণা নথকা নহয় বহুতৰ মতে অসমৰ শিৱসাগৰৰ ৰংঘৰ বাকৰিত আহোম স্বৰ্গদেউসকলে যি ৰং-ধেমালি, জীৱ-জন্তুৰ যুঁজ আদিৰ আয়োজন কৰিছিল সেইবোৰ আচলতে এক প্ৰকাৰৰ চাৰ্কাছেই আছিল কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ পৰা অসমতো আধুনিক চাৰ্কাছৰ প্ৰচলন হয়

চাৰ্কাছৰ এটা মন কৰিবলগীয়া কথা হ'ল যে ইয়াত জ'কাৰৰ দুই-এটা কথা আৰু ৰিং মাষ্টাৰজনৰ নিৰ্দেশৰ বাহিৰে আনসকলে কোনো কথা নকয় আচলতে ইংলেণ্ডৰ থিয়েটাৰবোৰত আগতে এনে এটা নিয়ম আছিল যাতে কোনো কথা কোৱা নহয় চকুৰে দেখিয়েই যাতে থিয়েটাৰ সকলোৱে উপভোগ কৰিব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল সেই নিয়ম ৰাখিয়েই আজিও চাৰ্কাছবিলাকত কোনো কথা কোৱা নহয়

শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
চাৰ্কিট ব্ৰেকাৰ হৈছে এবিধ স্বয়ংক্ৰীয় বিদ্যুৎ নিয়ন্ত্ৰক যন্ত্ৰ যাৰ দ্বাৰা বৈদ্যুতিক বৰ্তনী (চাৰ্কিট)ক যিকোনো বিপদসংকুল পৰিৱেশ যেনে অ'ভাৰলোড অথবা চৰ্ট চাৰ্কিট আদিৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়া হয়  ইয়াৰ প্ৰধান কাৰ্য্য হৈছে যিকোনো দোষী অৱস্থা অনুসন্ধান কৰা আৰু যথাক্ৰমে সেই অংশত বিদ্যুৎ কৰ্তন কৰা  "ফিউজ"ৰ দৰে ইয়াক প্ৰত্যেকটো কাৰ্য্যৰ বাবে সলনি কৰাব নালাগে  তাৰ পৰিৱৰ্তে ইয়াক "ৰিচেট" (স্বয়ংক্ৰীয় বা অস্বয়ংক্ৰীয় ভাৱে) কৰি পুনৰ চলাচল কৰিব পাৰি  চাৰ্কিট ব্ৰেকাৰ ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন "ছুইচগিয়াৰ"ৰ লৈকে বিভিন্ন আকাৰত পোৱা যায় 
কাৰ্য্য প্ৰণালী
"আৰ্ক" প্ৰসমন
চাৰ্কিট ব্ৰেকাৰৰ প্ৰকাৰ
বাহ্যিক সংযোগ
লগতে চাওক
 বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিকী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৈদ্যুতিক শক্তি
চাৰ্ব'-ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ চাৰ্ব'-ক্ৰ'ৱেচীয় সংস্কৰণ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান   প্ৰবন্ধ আছে
পৰিসংখ্যা
 চনত চাৰ্ব'-ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়াৰ   টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা  পৰিসংখ্যা

বাহ্যিক সংযোগ
চাৰ্ব'-ক্ৰ'ৱেচীয় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ