marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
দানিছ চিদ্দিকী (, ১৯ মে' ১৯৮৩  ১৬ জুলাই ২০২১) এজন ভাৰতীয় ফটো-সাংবাদিক আছিল তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰয়টাৰ্ছ মাল্টিমিডিয়া দলৰ মুৰব্বী আছিল তেওঁ ৰহিংগীয়া শৰণাৰ্থী সংকটৰ নথিভুক্ত কৰাৰ বাবে ৰয়টাৰ্ছ দলৰ অংশ হিচাপে ২০১৮ চনত পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল ২০২১ চনত পাকিস্তান সীমান্তৰ ওচৰত আফগান নিৰাপত্তা বাহিনী আৰু তালিবান বাহিনীৰ মাজত সংঘটিত সংঘৰ্ষৰ বাতৰি সংগ্ৰহ কৰাৰ সময়ত তেওঁ গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮৩ চনৰ ১৯ মে' তাৰিখে নতুন দিল্লীত দানিছ চিদ্দিকীৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ দক্ষিণ নতুন দিল্লীৰ এফ.আৰ. এগনেল স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ দিল্লীৰ জামিয়া মিলিয়া ইছলামীয়াৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল তেওঁ ২০০৭ চনত জামিয়াৰ এজেকে গণসংযোগ গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ পৰা গণসংযোগ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰিছিল

চিদ্দিকীয়ে এগৰাকী জাৰ্মান নাগৰিক ৰিকৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান আছে

কৰ্মজীৱন
দানিছ চিদ্দিকীয়ে টিভি টুডে নেটৱৰ্কত যোগদান কৰাৰ আগতে হিন্দুস্তান টাইমছৰ সংবাদদাতা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল তেওঁ ফটোসংবাদিকতালৈ আকৰ্ষিত হয় আৰু ২০১০ চনত ৰয়টাৰ্ছত এগৰাকী ইণ্টাৰ্ন হিচাপে যোগদান কৰে চিদ্দিকীয়ে তেতিয়াৰ পৰা মছুলৰ যুদ্ধ (২০১৬-১৭), ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ নেপাল ভূমিকম্প, ২০১৫ চনৰ ৰহিংগীয়া শৰণাৰ্থী সংকট, ২০১৯-২০২০ হংকঙৰ প্ৰতিবাদ, ২০২০ দিল্লী সংঘৰ্ষ আৰু দক্ষিণ এছিয়া, মধ্য প্ৰাচ্য আৰু ইউৰোপৰ অন্যান্য কাহিনীৰ ভিতৰত ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাতৰি আৰু ফটো সংগ্ৰহ কৰিছিল

২০২১ চনৰ জুলাই মাহৰ পৰা তেওঁ আফগানিস্তানত তালিবানৰ আক্ৰমণ নথিভুক্ত কৰিবলৈ আফগান বিশেষ বাহিনীৰ সৈতে এজন অন্তৰ্নিহিত সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰি আছিল এয়া তেওঁৰ অন্তিম দায়িত্ব আছিল

গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোকচিত্ৰসমূহ
২০২০ চনৰ দিল্লী সংঘৰ্ষৰ সময়ত তোলা হিন্দু জনতাৰ দ্বাৰা এজন মুছলমান লোকক গণহত্যা কৰা নথিভুক্ত এখন আলোকচিত্ৰ ৰয়টাৰ্ছে সেই বৰ্ষৰ নিৰ্ধাৰিত আলোকচিত্ৰ হিচাপে দেখুৱাইছিল বিবিচি নিউজ, নেচনেল পাব্লিক ৰেডিঅ' আৰু দ্য কাৰাভানে ইয়াক সংঘৰ্ষৰ নিৰ্ধাৰিত প্ৰতিচ্ছবি বুলি উল্লেখ কৰে আৰক্ষীয়ে চাই থকা অৱস্থাত এজন কিশোৰ সোঁপন্থী কৰ্মীয়ে প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত পিষ্টল উলিয়াই তোলা আন এখন আলোকচিত্ৰ নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত "হিন্দু জাতীয়তাবাদীসকলক উৎসাহিত কৰাৰ" প্ৰমাণ হৈ পৰিছিল

বঁটা আৰু সন্মান
২০১৮ চনত তেওঁ আদনান আবিদিৰ সৈতে ৰহিংগিয়া শৰণাৰ্থী সংকট নথিভুক্ত কৰাৰ বাবে
প্ৰথম ভাৰতীয় হিচাপে ফিচাৰ ফটোগ্ৰাফীৰ বাবে পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল

মৃত্যু
২০২১ চনৰ ১৫ জুলাইত কান্দাহাৰৰ স্পিন বুলদাকত আফগান বিশেষ বাহিনী আৰু তালিবান বিদ্ৰোহীসকলৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ বাতৰি সংগ্ৰহ কৰি থকা অৱস্থাত পাকিস্তানৰ সৈতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সীমান্ত চৌকিৰ ওচৰত তালিবান উগ্ৰপন্থীয়ে আক্ৰমণ কৰা আফগান বাহিনীৰ কনভয়ৰ সৈতে সোমাই থকা অৱস্থাত চিদ্দিকী এজন জ্যেষ্ঠ আফগান বিষয়াৰ সৈতে নিহত হৈছিল তেওঁৰ মৃতদেহ আফগান ৰেড ক্ৰিচেণ্ট চছাইটিৰ হাতত গতাই দিয়া হয়

এজন আফগান বিষয়াই কৈছিল যে চিদ্দিকীক তালিবানৰ দ্বাৰা ক্ৰছফায়াৰত হত্যা কৰা হৈছিল তালিবানে এই অভিযোগ নাকচ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ দুখ প্ৰকাশ কৰে গোটেই বিশ্বয়ে এই কাৰ্যক গৰিহণা দিয়ে ভাৰতৰ বৈদেশিক সচিব হৰ্ষ বৰ্ধন শ্ৰীংলাই ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিৰাপত্তা পৰিষদৰ এক অনুষ্ঠানত তালিবানৰ কাৰ্যকলাপক আনুষ্ঠানিক ভাৱে গৰিহণা দিয়ে

তথ্য উৎস
 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
দানৱ ৰাজবংশই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমত ৰাজনৈতিক শাসনৰ সূত্ৰপাত কৰিছিল মহীৰংগ দানৱে এই বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল তেওঁলোক কিৰাট মূলৰ লোক আছিল কালিকা পুৰাণত এই শাসকসকলৰ উল্লেখ আছে কিন্তু একো পুৰাতাত্বিক প্ৰমাণ নাই 

কিৰাট শাসকৰ শেষজন ঘটকাসুৰক নৰক ৰাজবংশৰ কিংবদন্তি ৰজা নৰকাসুৰে বধ কৰি নিজৰ শাসন আৰম্ভ কৰে

ৰজাসকল
 মহীৰংগ (মৈৰং)
 হটকাসুৰ
 শম্ভাসুৰ
 ৰত্নাসুৰ
 ঘটকাসুৰ

টোকা

তথ্যসূত্ৰ

 

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ
দাপ'ৰিজ' উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এখন চহৰ এই চহৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ উজনি সোৱনশিৰি জিলাৰ সদৰ ঠাই চহৰখনৰ নামৰ -ৰ অৰ্থ প্ৰতিৰক্ষা আৰু -ৰ অৰ্থ উপত্যকা- অৰ্থাৎ অপশক্তিৰ পৰা প্ৰতিৰক্ষিত উপত্যকা অঞ্চল

 ভৌগোলিক অৱস্থান 
দাপ'ৰিজ' সোৱণশিৰি নৈৰ পাৰত সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ৬০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত দাপ'ৰিজ' উপত্যকা পাহাৰেৰে আগুৰি আছে এই চহৰৰ উল্লেখযোগ্য ঠাইসমূহ হৈছে মেংগা () মন্দিৰ, চিপি () ইত্যাদি

 জনসংখ্যা 
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দাপ'ৰিজ'ৰ জনসংখ্যা ১৫,৪৬৮ জন ইয়াৰে ৫২ পুৰুষ আৰু ৪৮ মহিলা দাপ'ৰিজ'ৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৯; পুৰুষৰ ৬৬ আৰু মহিলাৰ ৫১ দাপ'ৰিজ'ৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৯ ছবছৰ বয়সৰ অনূৰ্ধ্বৰ

দাপ'ৰিজ'ত বসবাস কৰা সংখ্যাগিৰষ্ঠ লোক টাগিন (), গাল () আৰু নিচি () জনাজতিৰ

 উৎসৱ 
এই চহৰত ছি-দঞি উৎসৱ, মোপিন উত্সৱ,  , ন্যোকুম আদি উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশ
দামুল () ১৯৮৫ চনত মুক্তি পোৱা, প্ৰকাশ ঝা পৰিচালিত এখন হি্ন্দী চলচ্চিত্ৰ বিহাৰৰ গয়া জিলাৰ বাসিন্দা শৈৱাল ৰচিত কালসূত্ৰ শীৰ্ষক গল্পৰ আধাৰত ছবিৰ কাহিনীভাগ ৰচনা কৰা হৈছিল    .. ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে অনু কাপুৰ, শ্ৰীলা মজুমদাৰ, মনোহৰ সিংহ, দীপ্তি নাভাল, ৰঞ্জন কামাথ আৰু প্যাৰে মোহনে
কাহিনীৰ সাৰাংশ
এজন বন্ধা শ্ৰমিকে নিজৰ মালিকৰ বাবে চুৰি কৰিবলৈ বাধ্য হয় ১৯৮৪ চনৰ বিহাৰৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ ভিত্তিত ৰচিত কাহিনীটোত জাতিগত ৰাজনীতি আৰু নিম্ন জাতিক কৰা অত্যাচাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে জীৱিকাৰ সন্ধানত বিহাৰৰ দৰিদ্ৰ গাঁওবাসীয়ে পাঞ্জাব আদিৰ দৰে ধনী ৰাজ্যলৈ কৰা প্ৰব্ৰজনৰ বিষয়টোকো ছবিখনত তুলি ধৰা হৈছে     :   ,   ,  .   , 1988. , .  66
বঁটা
 ১৯৮৪: শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
 ১৯৮৫: শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ফি্ল্মফেয়াৰ সমালোচকৰ বঁটা
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰশংসা
দামুলক মণ্ট্ৰিয়েল, চিকাগো আৰু মস্কো চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰতিযোগিতা আৰু অংশগ্ৰহণ দুয়োটা শাখাৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল
তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ 
 
      
  ' 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
দামেলী, দামীয়া বা গিদোজ এটি দাৰ্দিক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি প্ৰায় ৫০০০ লোকৰ দ্বাৰা মুখ্যতঃ পাকিস্তানৰ খাইবৰ-পাখতুনখোৱা প্ৰান্তৰ চিত্ৰল জিলাৰ ডোমেল চহৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়

ডোমেল বা ডামেল উপত্যকা ড্ৰোছৰ প্ৰায় দহ মাইল দক্ষিণ দিশে অৱস্থিত, যি চিত্ৰল বা কুনাৰ নদীৰ পূব দিশে স্থিত তাৰ মাজেৰেই মিৰখানি দুৰ্গৰ পৰা অৰণ্ডুলৈ যোৱা পথ পাৰ হয়

ডামেলী সেই গাওঁসমূহৰ মুখ্য ভাষা য'ত এই ভাষা ব্যৱহাৰ হয়, আৰু এই ভাষা প্ৰায় সকলো ল'ৰা-ছোৱালীয়েই সেই অঞ্চলসমূহত শিকে সেই জনসংখ্যাৰ প্ৰায় লোকেই দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে পশ্তো ভাষাও শিকে কোনো কোনোৱে খোৱাৰ আৰু উৰ্দু ভাষাও শিকে তথাপিও সেই অঞ্চলত বৃহৎ ভাষিক পৰিৱৰ্তনৰ কোনো চিন দেখা দিয়া নাই, আৰু দামেলী এটি সুৰক্ষিত ভাষা

 শিক্ষা 
এমিল পেৰ্ডেৰৰ ফীল্ড কৰ্মৰ ভিত্তিত লিখা ২০১৩ চনৰ গৰেষণা গ্ৰন্থ "এ গ্ৰামাটিকেল ডেস্ক্ৰিপ্সন অৱ দামেলী" হ'ল দামেলী ভাষাৰ প্ৰথম সম্পূৰ্ণ বিৱৰণী পেৰ্ডেৰৰ কামৰ আগত, দামেলী ভাষাৰ বিষয়ে তথ্য মুখ্যতঃ গিয়ৰ্গ মৰ্গেনষ্টিয়াৰ্ণৰ প্ৰবন্ধ এটাৰ পৰা লোৱা হৈছিল, যি ১৯৪২ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল: "ন'টছ অন দামেলী: এ কাফিৰ-দাৰ্দিক লেংগুৱেজ অৱ দ্য চিত্ৰল" কেণ্ডাল ডেকাৰৰ ১৯৯২ চনৰ এক সামাজিক-ভাষিক চাৰ্ভে'টো দামেলী ভাষাৰ বিষয়ে এটি অধ্যায় আছে

 বৰ্গীকৰণ 
দামেলী ভাষাক এটি ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা গণ্য কৰা হয়, যি দাৰ্দিক গোটৰ অন্তৰ্গত দাৰ্দিক ভাষাসমোহক আগতে ভাৰতীয়-ইৰানীয় গোটৰ ভিতৰত এক স্বতন্ত্ৰ উপ-গোট বুলি ভবা হৈছিল, কিন্তু বৰ্তমানে মৰ্গেনষ্টিয়াৰ্ণৰ গৱেষণাৰ আধাৰত, দাৰ্দিক ভাষাসমূহক ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰেই এটি অংশ জ্ঞান কৰা হয়

 ধ্বনি তত্ত্ব 
তলত দামেলী ভাষাত ব্যৱহৃত ধ্বনিসমূহ দিয়া হৈছে

 স্বৰধ্বনি 


 ব্যঞ্জনধ্বনি 


 তথ্য সংগ্ৰহ 

 আৰু পঢ়ক 

 ,  . (1992)   .     , 5. :     , --      . , 257 . .
 ,  (1926)       .    ,   -2. . .
 ,  (1942) "  .  -   ."     . 12: 115 - 198.
 ,  (2013)     . , :   ,  . .

 বাহ্যিক সংযোগ 

    
  '           
 , .     

শ্ৰেণী: ভাষা
দামোদৰ দাস বৰপেটাৰ মানুহ আছিল শল্য-পৰ্বত আত্মপৰিচয় প্ৰসঙ্গত এওঁ শঙ্কৰ, মাধৱ আৰু দামোদৰক উল্লেখ কৰিছে আৰু নিজ গুৰু ভাগৱত ভট্টচাৰ্যৰ (ভট্টদেৱৰ) চৰণত প্ৰণিপাত জনাইছেঃ

নক্ষত্ৰ সহিতে পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰ, যেন গৈল অস্তাঙ্গত 
সহস্ৰ কিৰণ সমে দিনকৰ, উদিত পূৰ্ব দিশত  
সেহিমতে ইটো দূৰ কৰি মহা অজ্ঞান নাম আন্ধাৰ  
হৈলন্ত বেকত শ্ৰীভাগৱত-ভট্টচাৰ্য নাম যাৰ  
তাহান চৰণ ৰেণু শিৰে ধৰি মহামুৰ্খ দামোদৰ  
পৰম গহন ভাৰতৰ পদ, কৰিলো শল্য পৰ্বৰ (পদ ৯৭১)   

ওপৰৰ বিৱৰণৰপৰা এওঁক খ্ৰীষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্দ্ধৰ কবি বুলি ধৰিব পাৰোঁ মহাভাৰতৰ শল্য-পৰ্বৰ উপৰিও এওঁ দ্ৰোণ-পৰ্ব ৰচনা কৰিছিল লেখকৰ বৰ্ণনাৰ শক্তিৰ পৰিচয় এই গ্ৰন্থ দুখনৰপৰা ভালধৰণে উপলব্ধি কৰিব পাৰি
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
দামোদৰ দেৱ (১৪৮৮-১৫৯৮) ষোল্লশ শতিকাৰ এক শৰণ নামধৰ্মৰ এজন বিখ্যাত ধৰ্ম প্ৰচাৰক তেওঁ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ সহযোগী আৰু প্ৰশিষ্য (শিষ্যৰ শিষ্য) আছিল৷ দামোদৰদেৱৰ মিনতিক অগ্ৰাহ্য কৰি শংকৰদেৱে তেৰাৰ ব্ৰাহ্মণ শিষ্য ৰামৰাম গুৰুৰ হতুৱাই দামোদৰদেৱক শৰণ দিয়াইছিল৷ (লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ প্ৰবন্ধ দামোদৰদেৱৰ ধৰ্মমত, বেজবৰুৱাৰ ৰচনাৱলী পৃষ্ঠা ৬০২ দ্ৰষ্টব্য৷) ১৪৮৮ খ্ৰীষ্টাব্দত নগাঁও জিলাৰ নালচাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল দামোদৰ দেৱ মহাপুৰুষ ভট্টদেৱৰ দৰে সাহিত্যিকক প্ৰেৰণা যোগাইছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
দামোদৰ দেৱৰ পিতৃ-মাতৃ ক্ৰমে শতানন্দ আৰু সুশীলা কামৰূপৰ হাজোৰ নিৱাসী আছিল কালক্ৰমত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল বৰ্তমান নগাঁৱৰ নলচাত থিতাপি লয় আৰু তাতেই দামোদৰ দেৱৰ জন্ম হয় বৰদোৱাত তেওঁৰ দেউতাকে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ লগত বন্ধুত্ব স্থাপন কৰে নৱদ্বীপৰ কল্পাভ বল্লভ ভট্টাচাৰ্যৰ ওচৰত দামোদৰ দেৱে তেওঁৰ দুই ভায়েকৰ লগত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁলোকে ব্যাকৰণ, শব্দৰ অৱৰূপ আৰু ব্যৱহাৰ, চাৰি বেদ, ১৪ শাস্ত্ৰ, গীতা, ভাগৱত পূৰাণ আৰু আন আন ধৰ্ম গ্ৰন্থসমূহ অধ্যয়ন কৰিছিল

 শংকৰদেৱৰ লগত মিলন
মহাপুৰুষ দামোদৰ দেৱ আৰু শংকৰদেৱৰ মিলন হয় বৰপেটাৰ বাউসী পৰগনাত হাজোৰ পৰা গৈ বৰপেটাৰ বাউসীত প্ৰথম সত্ৰ স্থাপন কৰি বৈদিক বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰি থকা সময়তে বৰপেটাত থকা শংকৰদেৱৰ লগত দেৱদামোদৰৰ পুণৰ মিলন হয় ইয়াৰ পূৰ্বে নগাঁওত থকাৰ সময়ত দুয়োজনাৰ মাজত ইষ্টতা আছিল দেৱদামোদৰে বৈদিক বৈষ্ণৱ পন্থাৰ সাধক বুলি শংকৰদেৱে পূৰ্বেই অৱগত হৈছিল আৰু হাজোৰ পৰা বৰপেটা আহি ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ সিদ্ধান্তত সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছিল দামোদৰ দেৱেও পিতৃ বন্ধু শংকৰদেৱৰ সাক্ষাৎ পাই আনন্দিত হৈছিল আৰু এনেদৰেই তেওঁলোকৰ মাজত বন্ধুত্ব স্থাপন হ'ল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
দামোদৰ, সম্পূৰ্ণ নাম বতাছেৰী দামোদৰ নামবুদিৰি খ্ৰীষ্টীয় পোন্ধৰ শতিকাৰ সময়ছোৱাৰ কেৰালাৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু গণিত বিদ্যালয়ৰ এজন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী-গণিতজ্ঞ আছিল তেওঁ পৰমেশ্বৰ (১৩৬০১৪২৫)ৰ পুত্ৰ, যিয়ে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ গণনাৰ ড্ৰিগানিটা() ব্যৱস্থা বিকশিত কৰিছিল পৰমেশ্বৰৰ পৰিয়ালৰ ঘৰ আছিল কেৰালাৰ তিৰুৰৰ আলাথিয়ুৰ গাঁৱত থকা বাতাছেৰী (কেতিয়াবা বাতাশ্ৰেণী বুলিও কোৱা হয়)

দামোদৰ নীলাকান্ত সোমাজীৰ শিক্ষক আছিল শিক্ষক হিচাপে তেওঁ নীলকান্তক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিজ্ঞানত দীক্ষা দিছিল আৰু গাণিতিক গণনাৰ মূল নীতিসমূহ শিকাইছিল
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান
200টেনজিং গিয়াত্ ছো, চতুৰ্দশ দালাই লামা
দালাই লামা  তিব্বতৰ বৌদ্ধসকলৰ এটা প্ৰধান সম্প্ৰদায় ডেগ-লুগছ-পাৰ (--) মুখ্য ব্যক্তি অতি প্ৰভাৱশালী এই সম্প্ৰদায়টোৰ নেতা হিচাপে দালাই লামাও যথেষ্ট ক্ষমতাসম্পন্ন আছিল ১৯৫৯ চনলৈকে দালাই লামা আছিল তিব্বতীসকলৰ প্ৰধান শাসনকৰ্তা আৰু ধৰ্মযাজক 

বৌদ্ধশাস্ত্ৰৰ বিদগ্ধ পণ্ডিত ছং-খা-পাক (--, ১৩৫৭-১৪১৯) এই সম্প্ৰদায়ৰ জন্মদাতা বুলি কোৱা হয় ছং-খা-পাৰ কেইজনমান শ্ৰেষ্ঠ শিষ্যৰ সহযোগত ডেগ-লুগছ-পা সম্প্ৰদায়টো ক্ৰমাত্ আন সম্প্ৰদায়বোৰতকৈ অধিক শক্তিশালী হৈ উঠে সেই সময়ত এই সম্প্ৰদায়টোৱে অন্যান্য সম্প্ৰদায়ৰ লগত যুদ্ধত লিপ্ত হ'বলগীয়া হৈছিল সেয়েহে তেওঁলোকে এজন স্থায়ী নেতাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে ১৫৪৬ চনত তেওঁলোকে ছদ-নাম-ৰিগ্যা-মাটশ্ব' (---) নামৰ তিনিবছৰীয়া শিশু এটিক 'জীৱিত বুদ্ধ' ( ) বুলি গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ নেতা পাতে এই সম্প্ৰদায়টোৰ ভিক্ষুসকলে নিজ স্বাৰ্থৰ বাবেই এই কাম কৰিছিল যদিও এনেকৈয়ে বুদ্ধৰ পুনৰাৱিৰ্ভাৱ হোৱাৰ কথাটো প্ৰচলিত হয় 

১৫৭৭ চনত মংগোলিয়াৰ টিউমেট উপজাতিৰ ৰজা অল-থানখানৰ (- ) আমন্ত্ৰণক্ৰমে ছদ-নাম-ৰিগ্যা-মাষ্টশ্ব' সেই দেশলৈ যায় তাত দুয়ো নেতাৰ মাজত বিভিন্ন বিষয়ত আলোচনা হয় ছদ-নাম-ৰিগ্যাৰ ধৰ্মতত্ত্ব সম্পৰ্কীয় বক্তব্যত সন্তুষ্ট হৈ মংগোলীয় ৰজাই তেওঁক দালাই লামা উপাধি প্ৰদান কৰে 'দালাই' শব্দৰ অৰ্থ হ'ল- সাগৰ আৰু 'লামা' শব্দৰ অৰ্থ হ'ল- শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তি শেষলৈ ইয়াৰ অৰ্থ হয়গৈ সৰ্বশক্তিমান আৰু উচ্চক্ষমতা সম্পন্ন ব্যক্তি 

পোনপ্ৰথমে ছদ-নাম-ৰিগ্যা-মাষ্টশ্ব'লৈহে 'দালাই লামা' উপাধি আগবঢ়োৱা হৈছিল যদিও, সম্প্ৰদায়টোৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুসকলে তেওঁৰ আগৰ আন দুজন ভিক্ষুকো এই উপাধি দিয়ে অৱশ্যে তেতিয়ালৈ সেই ভিক্ষু দুজন জীয়াই থকা নাছিল এই ভিক্ষু দুজনৰ প্ৰথমজন আছিল ছং-খা-পাৰ শিষ্য ডিগ-ডুন-গ্ৰাব-পা (---) আৰু আনজন আছিল ডিগ-ডুন-ৰিগ্যা-মাটশ্ব' (---) ডিগ-ডুন-গ্ৰাব-পাকে (১৩৯১-১৪৭৫) প্ৰথম দালাই লামা বুলি কোৱা হয় বুৰঞ্জীত এতিয়ালৈকে চৈধ্যজন দালাই লামাৰ নাম পোৱা গৈছে চতুৰ্দশ তথা বৰ্তমানৰ দালাই লামা গৰাকীৰ নাম হ'ল বিষ্টেন-ডিজিন-ৰিগ্যা-মেটশ্বো (---), সংক্ষেপে, টেনজিং গিয়াত্ ছো ( ), জন্মঃ ১৯৩৫ চন 

শ্ৰেণী:তিব্বতী বৌদ্ধ উপাধি
দালাল পথ ( . )ক মুম্বাইৰ ৱাল ষ্ট্ৰীট বুলিও জনা যায়৷ইয়াক পাছলৈ ভাৰতৰ নিউয়ৰ্ক বুলি অভিহিত কৰা হয়৷ দালাল পথ হৈছে ভাৰতৰ বিত্তীয় বজাৰসমূহৰ , সামগ্ৰিকভাৱে দেশৰ বিত্তীয় সেৱা উদ্যোগ মুম্বাইৰ ফৰ্টৰ বিত্তীয় জিলাত দালাল পথ অৱস্থিত৷ ই হৈছে বম্বে ষ্টক এক্সচেঞ্জ আৰু বিশ্বৰ আন কেইবাটাও প্ৰধান বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ ঠিকনা মাৰাঠী শব্দ দালালৰ অৰ্থ হৈছে "দালাল" বা "এজন মধ্যভোগী"

দালাল পথত থকা বোম্বে ষ্টক এক্সচেঞ্জ
২০০৮ চনত বোম্বাই ষ্টক এক্সচেঞ্জত ২৫ বছৰ ধৰি কাম কৰা দালাল নগৰমল ছাৰাফৰ নামেৰে এই ৰাস্তাটোৰ নামকৰণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ উত্থাপিত হৈছিল

 জনপ্ৰিয় মাধ্যমত 
মুম্বাই-আধাৰিত ভিডিঅ গেম মুম্বাই গালিজৰ কাল্পনিক মানচিত্ৰত দলাল পথক দেখুওৱা হ'ব বুলি আশা কৰা হৈছে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:পথ
দাসকাঠিয়া উৰিষ্যাৰ এক ঐতিহ্যবাহী লোকশিল্প ই এক পৰিৱেশ্য শিল্পকলা, যিটো উৰিষ্যা ৰাজ্যৰ স্থানীয় বা ভ্ৰাম্যমাণ শিল্পী সকলৰ দ্বাৰা ব্যাপকভাৱে প্ৰদৰ্শিত হয় সঙ্গীত তথা নৃত্য সহ গল্প কঠনৰ এই কলাই গ্ৰামাঞ্চলত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে 

উৰিষ্যাৰ সংস্কৃতিত এয়া বিনোদনৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ মাধ্যম আছিল পৰিবেশনৰ বাবে শিল্পী সকলে সঙ্গীত সৃষ্টিৰ বাবে কাঠৰ এক সাংগীতিক জোড়া ব্যৱহাৰ কৰে এই কলাৰ পৰিৱেশন সাধাৰণত দুই ব্যক্তিৰ দলৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হয় এজন ব্যক্তি যিয়ে নেতৃত্ব দিয়ে তেওঁক গহনা বা গায়ক বোলা হয় আৰু যিজনে তেওঁক অনুসৰণ কৰে, তেওঁক পালিয়া বোলা হয় এওঁলোকে সাধাৰণতে বেলাড গীত প্ৰদৰ্শন কৰে গায়কৰত্ন বৈদ্যনাথ শৰ্মা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ এজন অভিনয়শিল্পী, যি এই পৰিৱেশ্য কলাৰ বাবে জনাজাত দাসকাঠিয়াত ব্যৱহৃত সংগীত ঐতিহ্যবাহী ওডিচি সঙ্গীতৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সৃষ্টি কৰা হয় 

ব্যুৎপত্তি
'দাস' মানে ভক্ত আৰু 'কাঠিয়া' হ'ল পৰিৱেশনত ব্যৱহৃত লাঠি সদৃশ এক যন্ত্ৰ দাসকাঠিয়া পৰিৱেশনত অভিনয়শিল্পী সকলে নিজকে ভগৱান শিৱৰ ভক্ত হিচাপে বৰ্ণনা কৰে আৰু শিল্পীসকলে ভগৱেন শিৱ আৰু পাৰ্ৱতীৰ স্তুতিত গীত গাই আৰু পৌৰাণিক কিংবদন্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গল্প বৰ্ণনা কৰে

উৎপত্তি
১৫শ শতাব্দীত উৰিষ্যাৰ গঞ্জাম জিলাৰ খান্দাৰা গাঁৱৰ পৰা দাসকাঠিয়া শিল্পকলাৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়

সম্পাদিত কাৰ্য
দাসকাঠিয়া পৰিৱেশনত মূলতঃ পৌৰাণিক আখ্যান মূলক কাহিনী বা গল্প কোৱা হয়, আৰু এই সমূহ প্ৰধানত শিৱৰ সম্পৰ্কে বৰ্ণিত অৱশ্যে শিৱ মুখ্য চৰিত্ৰ হ'লেও অন্যান্য দেৱতাৰ সৈতেও সম্পৰ্ক থাকে পৌৰাণিক কাহিনীৰ উপৰিও প্ৰেম, ৰোমাঞ্চ, পলায়ন, প্ৰতাৰণা আৰু বিবাহৰ ওপৰত আধাৰিত কাহিনীও বিষয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় পৰিবেশনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ'ল ব্যংগ আৰু সামাজিক বাৰ্তা পৰিবেশকসকলে গান গাই আৰু কণ্ঠদান কৰাৰ সময়ত কাঠিয়া নামৰ এযোৰ কাঠৰ টুকুৰাৰে গঠিত পাৰ্কাচন বাদ্যযন্ত্ৰ বজায় শেহতীয়াকৈ চৰকাৰে বহুতো জনসেৱাৰ বাৰ্তাৰ বাবে দাসকাঠিয়া শিল্পী সকলক ব্যৱহাৰ কৰিছে

বৰ্তমান অবস্থা
আন আন মনোৰঞ্জনৰ ধৰণৰ আগমনৰ লগে লগে দাসকাঠিয়াই জনপ্ৰিয়তা হেৰুৱাই পেলাইছে কিন্তু চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহৰ প্ৰচেষ্টাত এই শিল্পৰূপটোক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে

সচেতন ব্যৱহাৰ
চৰকাৰ আৰু অন্যান্য সংস্থাসমূহে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি বাল্যবিবাহ আৰু মহিলা ভ্ৰুণহত্যাৰ দৰে সামাজিক সমস্যা সমূহৰ বিষয়ে সজাগতা বাৰ্তা বিয়পাই দিয়াৰ চেষ্টা কৰে, গ্ৰাম্য লোকসকলক পলিঅৰ ভেকচিন বা মেলেৰিয়াৰ টেবলেট গ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে ৰেল ষ্টেচন আৰু বাছ ষ্টেণ্ড আদিৰ দৰে মানুহৰ সমাগম থকা ঠাইত দাসকাঠিয়া শিল্পীয়ে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা দেখা যায় পানীগ্ৰহীৰ মতে, এন ইউ ডি কে এছে দাসকঠী শিল্পীসকলক প্ৰচাৰৰ বাবে অধিক চৰকাৰী কাৰ্যসূচীৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল, বিশেষকৈ বিভিন্ন কল্যাণমূলক পদক্ষেপ আৰু উৎসৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
দাসত্ত্ব () হৈছে এক সামাজিক-আইনি প্ৰথা যত এজন বা কিছুমান মানুহে মালিক (আন এজন বা আন কিছুমান বিত্তশালী মানুহ)ৰ ওচৰত শাৰীৰিক ভাবে নিজকে অৰ্পণ কৰে ইয়াত শ্ৰমৰ বিনিময়ত উচিত মূল্য লাভ নকৰে কেৱল দুবেলা দুমুঠি খাবলৈ দিয়ে, তাকো ভালদৰে নিদিয়ে তাৰোপৰি বহু সময়ত মালিকীপক্ষৰ পৰা শাৰীৰিক, মানসিক, (কেতিয়াবা যৌন) নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয় কেতিয়াবা বেত্ৰাঘাতৰ দৰে কঠোৰ শাস্তি দিয়া, শিকলিৰে বান্ধি থৈ শাস্তি দিয়া আদি নিৰ্যাতনৰো সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয় বহু সময়ত দাসত্বৰ কাৰণ হয় বৰ্ণবৈষম্য

গৰ্ডন , লুইজিয়ানাৰ এজন দাস , ১৮৬৩ চনত

জাঞ্জিবাৰৰ চুলতান ৰাজ্যৰ এজন দাস ল'ৰাৰ প্ৰতিকৃতি, শিৰোনাম "আৰব মাষ্টৰৰ দ্বাৰা সৰু অপৰাধৰ বাবে শাস্তি", প্ৰায় ১৮৯০ চন

 ইতিহাস 
দাসত্ত্ব পৃথিবীৰ বহু সভ্যতাত সভ্যতাৰ অংশ আছিলবুৰুঞ্জ, মেছোপটেমিয়া, প্ৰাচীন ইজিপ্ত, গ্ৰীচ-ৰোম, খ্ৰীষ্টীয় যুগৰ ইছলামিক ৰাজ্য আদিত প্ৰচলিত আছিল

১৬শ১৯শ শতাব্দীত ইউৰোপীয় সংঘই আফ্ৰিকা, এছিয়া, আমেৰিকাৰ পৰা লৈ দাসবাহন চলাইছিল, যত প্ৰায় ১২.৫ মিলিয়ন আফ্ৰিকানক মাছাসীমাত বন্দী কৰি লৈ যোৱা হৈছিল

১৮০৭ চনত বৃটেনে দাসবাহন বন্ধ কৰে, আৰু আমেৰিকাত ১৮৬৫ চনত ১৩তম সংশোধনী দ্বাৰা বিধিবদ্ধভাবে নিষিদ্ধ হয় ব্ৰাজিলে ১৮৮৮ চনত আইনগত দাসত্ত্ব বিলুপ্ত কৰে

 প্ৰকাৰ 
 চ্যাটেল দাসত্ত্ব  আইনী দাসত্ত্ব, দাসক সম্পত্তি হিসাবে বিবেচনা কৰা হয়
 আধুনিক দাসত্ত্ব  জোঁতা, মানবসামগ্ৰী, যৌন নিগ্ৰহ, বাধ্যতামূলক শ্ৰম, যৌথ বিবাহ অন্তৰ্ভুক্ত; ২০১৯ চনত প্ৰায় ৪০.৩ মিলিয়ন ব্যক্তি চিকাৰ হয়

 প্ৰভাৱ 
 মানসিক আৰু শাৰীৰিক স্বাস্থ্য  
দাসত্ত্বই মানসিক চাপ, উদ্বিগ্নতা আৰু বিষণ্নতা সৃষ্টি কৰে আধুনিক দাসত্ত্বই স্বাস্থ্য ব্যবস্থাত চাপৰ সৃষ্টি কৰে 

 অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক ফলাফল  
বংশানুক্ৰমিক দাৰিদ্ৰ্য, শিক্ষাৰ অভাব আৰু সামাজিক বিচ্যুতি বৃদ্ধি পায়

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:সমাজ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:ইতিহাস
দাসী হৈছে বি নাৰ্চিং ৰাৱে লিখা আৰু পৰিচালনা কৰা ১৯৮৮ চনৰ ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ নাট্য চলচ্চিত্ৰ আৰু এইখন চলচ্চিত্ৰত অৰ্চনাই দাসী কমলাক্ষীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে এইখন চলচ্চিত্ৰই ৩৬ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেলেগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবি, জুৰীৰ উদ্ধৃতি অনুসৰি "চলচ্চিত্ৰ ভাষাৰ মৌলিক আৰু বিৰল ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে সামন্তীয় পৰিৱেশৰ ভয়াৱহ বাস্তৱতাক চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে""36   " ().    .  3  2012. আৰু ১৯৮৯ চনত ১৬ সংখ্যক মস্কো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ডিপ্লমা অৱ মেৰিট বঁটা আদি পাঁচটা সন্মান লাভ কৰে. .123.. 21  2008.       6  2013.  27  2012. ইয়াৰ পিছত ভাৰতৰ দ্বাদশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ভাৰতীয় পেনোৰামাত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হয়"1989 " (). ...  20  2016." 2016". ...

পটভূমি
কাহিনীটো তেলেংগানা অঞ্চলৰ ১৯২০ চনত হায়দৰাবাদ ৰাজ্যৰ দাসী নামেৰে পৰিচিত এগৰাকী বন্ধনী মহিলা কমলাক্ষী (অৰ্চনা)ৰ ধনী দম্পতীৰ চাকৰ হবলৈ তাইক টকাৰ বিনিময়ত পৰিয়ালে বিক্ৰী কৰিছে তেওঁলোকৰ ঘৰত কল্পনা কৰিব পৰা প্ৰতিটো কাম তাই কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে ঘৰৰ মানুহজন (ডোৰা) আৰু তেওঁৰ আলহীসকলৰ যৌন খেলনাও হোৱাটো বাধ্যতামূলক  দিন-ৰাতিৰ যিকোনো ঠাইত আৰু যিকোনো সময়তে যেতিয়া তাই গৰ্ভৱতী হয় তেতিয়া তাই সহ্য কৰে আৰু কেঁচুৱাটোক ৰাখিবলৈ আশা কৰে অৱশ্যে তাই গৰ্ভপাত কৰিবলৈ বাধ্য হয়

বঁটা
ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
তেলেগু ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা  বি নৰসিংহ ৰাও
শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেটগ্ৰাফীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা  অপূৰ্ব কিশোৰ বীৰ
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা  অৰ্চনা
শ্ৰেষ্ঠ সাজ-পোছাক ডিজাইনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা  সুদৰ্শন
শ্ৰেষ্ঠ কলা পৰিচালনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা  টি বৈকুন্ধম

বাহ্যিক সংযোগ
 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰ
দাসৱালা () ২০১৩ চনৰ, এম এছ ৰমেশ পৰিচালিত এখন কানাড়া নাট্যধৰ্মী ছবি ২০১৩ চনৰ ১১ অক্টোবৰত দাসৱালা মুক্তি পায়  মুখ্য ভূমিকাত প্ৰেম আৰু ঐশ্বৰ্য মেননে অভিনয় কৰিছে অন্যান্য ভূমিকাত আছে হেমা চৌধুৰী, ৰংগায়ন ৰঘু আৰু অবিনাশ অনিতা ভাটে ছবিখনৰ এটা আইটেম চঙত অভিনয় কৰিছিল ছবিখনৰ কাহিনীভাগ আৰু দুখন কানাড়া ছবি ডাইৰেক্টৰছ স্পেচিয়েল আৰু কৰোড়পতিৰ সৈতে মিলে ইয়াকো কোৱা হয় যে এই সকলোবোৰ ছবিৰ ধাৰণা ১৯৯৬ চনৰ স্পেনিছ ছবি ফেমিলিয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হ'ব পাৰে, য'ত এজন অকলশৰীয়া ধনী মানুহে নিজৰ জন্মদিনত পৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপে অভিনয় কৰিবলৈ ভাৰাতীয়া অভিনেতা নিয়োগ কৰে

কাহিনী
দাসৱালা দুজন পৰ্যটকৰ গাইড  সত্য (প্ৰেম) আৰু ৰংগাৰ (ৰংগায়ন ৰঘু) বিষয়ে স্ফুৰ্টিবাজ গাইড দুজনে এক অদ্ভুত পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়, যেতিয়া এজন প্ৰতিবন্ধী শিল্পী, এজন গায়ক, বেশ্যাবৃত্তিৰ কবলৰ পৰা পলায়ন কৰা এজনী ছোৱালী, নিজৰ পুত্ৰৰ লগত কাজিয়া কৰি ঘৰৰ পৰা ওলাই অহা এজনী মহিলা আৰু পিতৃ-মাতৃয়ে নিৰ্বাচিত কৰা দৰাজনক গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি ঘৰৰ পৰা পলাই অহা এজনী ছোৱালী তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে কিছুমান আবেগিক কাহিনী আছে, যিয়ে বৰ্তমানৰ সমাজখনক প্ৰতিফলিত কৰে কাহিনী আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে বিভিন্ন ঘটনাক্ৰমৰ অৱতাৰনা হয় আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ ঘৰলৈ ঘূৰি যায় কিন্তু মূল চৰিত্ৰ ঐশ্বৰ্য (ঐশ্বৰ্য মেনন) সত্যৰ (প্ৰেম) লগত থাকিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সত্যক বচাবলৈ তেওঁ দৰাজনৰ লগত কাজিয়া কৰিবলগীয়া হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পতিতাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
দাৰ ইয়াচিন () এজন কাশ্মীৰী সাংবাদিক তেওঁক সাংবাদিকতাৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটা পুলিৎজাৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়
প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৭৩ চনত ভাৰতৰ কাশ্মীৰত দাৰ ইয়াচিনৰ জন্ম হৈছিল দক্ষিণ ভাৰতত তেওঁ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা অধ্যয়ন কৰিছিল দাৰ ইয়াচিন ভাৰতৰ কাশ্মীৰৰ মূল চহৰ শ্ৰীনগৰৰ বাসিন্দা 

সাংবাদিকতা
কাশ্মীৰৰ সংঘাত, দক্ষিণ এছিয়াৰ ভূমিকম্প আৰু ইয়াৰ পাছৰ পৰিণতি আৰু বিভক্ত কাশ্মীৰৰ মাজৰ বাটত বাছৰ চলাচলৰ বিষয়ে দাৰে ব্যাপকভাৱে ক'ভাৰ কৰিছিল আফগানিস্তানত নিয়োজিত হৈ থকাৰ সময়ত তেওঁ আফগান যুদ্ধ, আফগান শৰণাৰ্থী আৰু যুদ্ধবিধ্বস্তু আফগানসকলৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ বিষয়ে আলোকচিত্ৰ ক'ভাৰ কৰিছিল লগতে ম্যানমাৰৰ ব্যাপক হিংসা আৰু নিৰ্যাতনৰ ফলত পলায়ন কৰা ৰোহিংগীয়া শৰণাৰ্থী সংকটৰ কথাও তেওঁ সামৰি লৈছিল তেওঁৰ লেখাসমূহ বিশ্বৰ সকলো প্ৰধান বাতৰি কাকত আৰু বাতৰি আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে বৰ্তমান ইয়াচিনে আমেৰিকাৰ সংবাদ সংস্থা এ পিৰ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰি আছে 

প্ৰাপ্তি
দাৰৰ কামে কেইবা ডজনো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফটো বঁটা লাভ কৰিছে ভাৰতৰ কাশ্মীৰৰ অভূতপূৰ্ব পৰিস্থিতিৰ কভাৰেজৰ বাবে ২০১৯ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ আন দুজন ফটো সাংবাদিক মুখতাৰ খান আৰু চন্নী আনন্দৰ সৈতে সাংবাদিকতাৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটা পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফটো সাংবাদিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
দাৰা আহমেদ ( এগৰাকী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক, তথ্যচিত্ৰ, দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিক তথা টেলিফিল্ম নিৰ্মাতা ১৯৬৯ চনত, ব্ৰজেন বৰুৱা পৰিচালিত ডক্তৰ বেজবৰুৱা চলচ্চিত্ৰৰ সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে তেওঁ অসমীয়া চিনেমা জগতত ভৰি দিয়ে আৰু প্ৰায় ২০খন চলচ্চিত্ৰৰ সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে  ইয়াৰ পাছতে তেওঁ ৰিক্সাৱালা, যখিনী, উৰ্ব্বশী, ধ্ৰুৱতৰা আৰু পূজা নামেৰে কেইবাখনো জনপ্ৰিয় চিনেমা স্বতন্ত্ৰভাৱে নিৰ্মাণ কৰে দেৱী চলচ্চিত্ৰ তেওঁ শম্ভু গুপ্তাৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে নিৰ্মাণ কৰিছিল সাদিন কাকতত তেওঁ নিয়মীয়াকৈ লিখা-মেলা কৰিছিলদাৰা আহমেদ জ্যোতি চিত্ৰবনৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য হোৱাৰ উপৰিও ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ জুৰিৰ সদস্য আছিল হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০২১ চনৰ ২৪ মে' তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এপ'ল' হস্পিটেলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৫ বছৰ

জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৪৬ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে নাজিৰাত দাৰা আহমেদৰ জন্ম হয় নাজিৰা হাইস্কুলতে স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ গুৱাহাটীৰ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে তেওঁৰ পিতৃ এ ৰছিদ আছিল এগৰাকী চিকিৎসক আৰু ভগ্নী এলি আহমেদ, পদ্মশ্ৰী আৰু সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপক সাহিত্যিক 

কৰ্মজীৱন
১৯৬৯ চনত ব্ৰজেন বৰুৱা পৰিচালিত ডক্তৰ বেজবৰুৱা চলচ্চিত্ৰত সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে আহমেদে আত্মপ্ৰকাশ কৰে তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৭০ চনত মুকুতা, ১৯৭২ত ভদৰী, ললিতা, ওপজা সোণৰ মাটি, উপগ্ৰহ, ১৯৭৩ত মমতা, ১৯৭৪ত সন্তান, ১৯৭৫ত কাচঘৰ, চামেলী মেমচাব, ১৯৭৭ত বনহংস, ১৯৭৮ত ফাগুনী, বনজুই, ১৯৭৯ত মন প্ৰজাপতি, আশ্ৰয়, ১৯৮১ত পোনাকণ, ৰজনীগন্ধা, ১৯৮৩ত সাদৰী আৰু মুক্তিকে আদি কৰি প্ৰায় ২০খন ছবিত সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে ১৯৮৪ চনত শম্ভু গুপ্তাৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে দেৱী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ স্বতন্ত্ৰ পৰিচালক ৰূপে একেলেথাৰিয়ে কাম কৰে আৰু দৰ্শকক কেইবাখনো জনপ্ৰিয় ছবি উপহাৰ দিয়ে এই সমূহৰ ভিতৰত পূজা (১৯৮৫), মধুচন্দা (১৯৮৬), প্ৰতিদান (১৯৮৭), বৰদৈচিলা (১৯৮৯), ধ্ৰুৱতৰা (১৯৯০), যখিনী (১৯৯১), ৰিক্সাৱালা (১৯৯৩), উৰ্বশী (১৯৯৫) আৰু দেৱতা (১৯৯৮) উল্লেখযোগ্য 

দাৰা আহমেদে অসম আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সহযোগত ডেভেলপমেণ্ট অৱ কাৰ্বি আংলং, লীড কাইণ্ডলি লাইট, নীপকো, 'দ্য মিল্ক, চাইল্ড চাইকলজী, মহাশ্বেতা, প্ৰগতি পৰম্পৰা আৰু সমৃদ্ধি, অল্ড মনুমেণ্টচ্ অৱ আহোম এইজকে আদি কৰি বহুকেইখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল

জীৱনধাৰা, গান্ধী, শাহু আই আৰু মিতাৰ তিতা-মিঠা, দাৰা আহমেদে পৰিচালনা কৰা দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক

সৎকাৰ, কালচক্ৰ, তেজৰ মৰম আৰু সপ্ত সুৰে ৰিঙিয়াই শীৰ্ষক টেলিফিল্ম কেইখনো আহমেদে পৰিচালনা কৰিছিল তেওঁ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড় আৰু শিলচৰ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাবে ১৩খন তথ্যচিত্ৰ স্পনছৰ্ড প্ৰগামৰ অধীনত পৰিচালনা কৰিছিল আহমেদ প্ৰসাৰ ভাৰতীৰ গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড়, শিলচৰ আৰু পি পি চি(এন ই)ৰ অনুমোদিত প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক আছিল স্কুলীয়া জীৱনত তেওঁ প্ৰায় ২৫খন নাটকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল অসমীয়া চলচ্চিত্ৰক লৈ তেওঁৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশিতব্য

বঁটা আৰু স্বীকৃতি
অসম শিল্পী দিৱস সমিতিৰ দ্বাৰা দেৱী চলচ্চিত্ৰলৈ শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী চিত্ৰ, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বঁটা
জীৱনজোৰা সাধনাৰ বাবে জীৱনৰাম মুংগীদেৱী স্মাৰক বঁটা
জীৱনজোৰা সাধনাৰ বাবে এনাজৰী বঁটা
২০০৫ চনত অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ জুৰিৰ সদস্য
২০০৬ চনত জ্যোতিৰূপা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ জুৰিৰ সদস্য
২০১৯ চনত ভবেন বৰুৱা বঁটা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
দ্বাৰিকী দাস বৰুৱা() গোলাঘাট জিলাৰ মৰঙ্গী মৌজাৰ পঙ্কা গাঁৱৰ আনন্দীৰাম দাসৰ পত্নী৷ তেওঁ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷  মহাত্মা গান্ধীয়ে আৰম্ভ কৰা ভাৰতৰ আইন অমান্য আন্দোলনৰ বিশেষ কাৰ্যসূচী আছিল, মাদক দ্ৰব্য নিৰ্মূলকৰণ৷ এই আন্দোলনত দেশৰ যথেষ্ট সংখ্যক মহিলাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ মানুহক নিচামুক্ত কৰিবলৈ আফিঙৰ দোকানৰ আগত পিকেটিং কৰা হৈছিল৷ দ্বাৰিকী দাস বৰুৱা এই কাৰ্যসূচীত অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল৷ সেই সময়ত তেওঁ গৰ্ভৱতী আছিল যদিও দেশৰ মংগলৰ বাবে ওলাই আহিছিল আৰু তাকে দেখি আন বহুতো মহিলাই ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল৷ ১৯৩২ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত পিকেটিং কৰা অৱস্থাতে দ্বাৰিকী দাস বৰুৱাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়৷  গৰ্ভৱতী অৱস্থাত আছিল বাবে শিৱসাগৰ জেল কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক তেওঁৰ শাৰিৰীক অৱস্থালৈ চাই চৰ্তসাপােক্ষে মুক্তিৰ বাবে চৰকাৰৰ ওচৰত অনুৰোধ জনাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল যদিও তেওঁ সেয়া কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল৷ কাৰাগাৰৰ ভিতৰতে পেটৰ অসুখত ভূগি ১৯৩২ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলৰ দিনা তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷৷
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
দাৰিয়া কোৰ্ট খেল বা দাৰিয়া বান্ধা খেল() সাধাৰণতে অসমৰ গাঁও অঞ্চলত খেলা দেখা যায় নামনি অসম আৰু উজনি অসমত খেলৰ বিধৰ প্ৰচলন তুলনামূলকভাৱে কম দেখা যায় ঠাই বিশেষে খেলৰ নাম আৰু নিয়মবোৰো বেলেগ বেলেগ দেখা যায়

খেলৰ সামগ্ৰী
খেলৰ সামগ্ৰী বিশেষ একো প্ৰয়োজন নহয়, এই খেলৰ বাবে মাত্ৰ মুকলি পথাৰ বা সমতল মাটিৰহে প্ৰয়োজন হয় খেলৰ বাবে তলত দিয়া নক্সাৰ দৰে মাটিত ৮টা কোঠালী লাগে৷ 
এই কোঠালীকেইটা নিৰ্দিষ্ট জোখৰ হব লাগে৷ ৮ ফুট দীঘল আৰু ৮ ফুট পথালিকৈ৷ মুঠ ৩২ ফুট দীঘল আৰু ১৬ ফুট বহল খেলথলীখনত ৮টা কোঠালি৷

খেলুৱৈ সংখ্য
দাৰিয়া বান্ধা খেলত দুটা দলত খেলুৱৈসকল ভাগ হয়৷ প্ৰতিটো দলত ৫ বা ৬ জন খেলুৱৈ থাকে৷ কেতিয়াবা খেলুৱৈৰ সংখ্যা বেছি হলেও এই খেল খেলা হয়৷

খেলৰ নিয়ম
300দাৰিয়া খেলৰ নক্সা
দাৰিয়া খেলৰ বাবে এখন মুকলি সমতল ঠাইত ৮ ফুটমান দীঘল আৰু বহলকৈ ৮টা কোঠালীৰে মাটিত দাগ দি লোৱা হয় খেলুৱৈ সকলক দুটা সমান সংখ্যক দলত ভাগ কৰি লোৱা হয় দুই দলৰ দলপতিয়ে টচ কৰি কোন দলে খেলৰ কোৰ্টত ৰখীয়া হব আৰু কোন দলে কোৰ্টত প্ৰৱেশ কৰিব সেইটো নিৰূপন কৰে যদি খেলুৱৈৰ সংখ্যা ৬জন হয় তেনেহলে ৩জনকৈ দুটা দলত বিভক্ত হৈ এটা নক্সাৰ বাহিৰত ৰৈ সাজু হোৱালৈ অপেক্ষা কৰিব আৰু আনটো দলৰ তিনিজনে কোৰ্টৰ বা নক্সাৰ ভিতৰত ৩টা স্থানত পহৰা দিব ১ নম্বৰ খেলুৱৈ জনে সীমাৰ ভিতৰেৰে প্ৰথম চিন ডালৰ সোঁ আৰু বাঁও ফাললৈকে লগতে ৩নম্বৰ খেলুৱৈ জনৰ স্থালৈকে পহৰা দিব পাৰিব ২ নং খেলুৱৈ জনে প্ৰথম কোঠালীৰ দ্বিতীয় চিনডালেৰে সোঁ আৰু বাঁওফাললৈকে পহৰা দিব পাৰিব আৰু ৩ নম্বৰ খেলুৱৈ জনে নিজৰ সোঁ আৰু বাঁওফালে সীমাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় কোঠালীৰ তৃতীয় চিনডালেৰে পহৰা দিব পাৰিব কিন্তু পহৰাদাৰি খেলুৱৈসকলে বহি বা চাপৰি বা আঁঠু ভাঙি কোনো খেলুৱৈক হাতেৰে চুব নোৱাৰিব এতিয়া এই তিনি স্থানত তিনি জন খেলুৱৈ সাজু হোৱাৰ পাছত বিপৰীত দলৰ তিনিজনৰ এজন এজনকৈ যিকোনো প্ৰকাৰে ১নং খেলুৱৈজনে হাতেৰে তেওঁক চুব নোৱাৰাকৈ ১নং খেলুৱৈ জনৰ সোঁ অথবা বাঁওফালে প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব তেনেকৈ দ্বিতীয় জনেও কোৰ্টত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব ইজনে সিজনক বাগি দি যিকোনো এজন প্ৰথম কোঠালীত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিলেই তেওঁ এটা নিদিষ্ট স্থান ৰৈ থাকিব যাতে তেওঁক ১নং বা ২নং পহৰাদাৰি কোনো এজন খেলুৱৈয়ে হাতেৰে চুব নোৱাৰে আৰু তেওঁলোকৰ শৰীৰ যাতে খেলৰ নক্সাৰ বাহিৰ হৈ নাযায় এনেকৈ পাছৰ জনেও প্ৰৱেশ কৰিব, এতিয়া এটা এটাকৈ দ্বিতীয় কোঠালীত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকিব এনেকৈ যিজন ১নং খেলুৱৈজনৰ সোঁহাতে প্ৰথম কোঠাত প্ৰৱেশ কৰিছিল তেওঁ সেই সোঁফালৰ কোঠালীবোৰ এটা এটাকৈ পাৰ হৈ যদিহে একেবাৰে বাহিৰ ওলাবলৈ সক্ষম হয়, তেনেহলে প্ৰথমে তেওঁ কেঁচা হৈ পৰিল বুলি কোৱা হয়, তেনেকৈ দ্বিতীয়জনো কেঁচা হবলৈ চেষ্টা কৰিব এতিয়া কেঁচা হৈ পৰাৰ পাছত তেওঁ বাঁওফালৰ কোঠালীবোৰ এটা এটাকৈ ৰখীয়া খেলুৱৈয়ে চুব নোৱাৰাকৈ পাৰ হবলৈ চেষ্টা কৰিব, এনেকৈ যদি তেওঁ আটাইকেইটা কোঠালী পাৰ হৈ যাব পাৰে তেনেহলে তেওঁক পকা হৈ পৰিল বুলি কোৱা হয় এইদৰে সোঁফালে সোমাই বাওঁফালহৈ পকা হৈ যোৱাৰ সময়চোৱাত যদি পহৰাদাৰি কোনো খেলুৱৈয়ে কোনোৱা এজনক হাতেৰে বেগেত মেলি চুব পাৰে নাইবা পকা কেঁচা এটা বাকচত লগ হৈ যায় তেনেহলে তেওঁৰ কাৰণেই গোটেই দলটো বাহিৰহৈ যাব লাগিব এতিয়া পহৰাদাৰিৰ দলটোৱে খেল কোৰ্টত সোমাব আৰু হাৰা দলটোৱে পহৰাদাৰিৰ কাম কৰিব ঠাই বিশেষে খেলৰ নিয়ম সাল-সালনি হব পাৰে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
দাৰোজী এৰাম্মা জনপ্ৰিয়ভাবে বুৰাকথা এৰাম্মা (, ১৯৩০ - ১২ আগষ্ট ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় লোকশিল্পী তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতৰ মহাকাব্যিক কাহিনী কোৱাৰ এক লোককলাৰ ৰূপ বুৰাকথাৰ এগৰাকী লোকগায়িকা আৰু অভিনয় আছিল তেওঁক ১৯৯৯ চনত ৰাজোৎসৱ প্ৰশস্তীকে ধৰি কেইবাটাও পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল

জীৱনী
১৯৩০ চনত অৰ্ধ-যাযাবৰ বুদুগা জনগামা সম্প্ৰদায়ৰ পৰিয়ালত দাৰোজী এৰাম্মাৰ জন্ম হৈছিল তেওঁলোক অনুসূচীত জনজাতিৰ অন্তৰ্গত তেওঁ কিশোৰ কালতেই তেওঁৰ পিতৃ লালপ্পাৰ পৰা বুৰকথা শিকিছিল বুৰা মানে হৈছে 'তানপুৰা' বা তেনেজাতীয় একপ্ৰকাৰৰ তাঁৰযুক্ত বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু কথা এটা সংস্কৃত শব্দ আৰু ইয়াৰ অৰ্থ কাহিনী এই লোককলা তেওঁলোকৰ পৰিয়াল আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলে শিকি পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰিছিল

দাৰোজী এৰাম্মা নিৰক্ষৰ আছিল নিৰক্ষৰ যদিও তেওঁ স্মৃতিৰ পৰা বাৰটা লোক মহাকাব্য প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰিছিল ইয়াৰ পৰিমাণ প্ৰায় ২,০০,০০০টা বাক্য আৰু ৭,০০০ মুদ্ৰিত পৃষ্ঠাৰ সমান এই লোক মহাকাব্যসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল: আছে কুমাৰৰাম, বাবুলি নাগিৰেড্ডী, বালা নাগাম্মা, জয়সিংহৰাজা কাব্য আৰু বালি চক্ৰৱৰ্তী কাব্য

তেওঁৰ এই লোককলা প্ৰদৰ্শন প্ৰায়ে কেইবাদিনধৰি চলিছিল তেওঁৰ ভনী শিৱাম্মা আৰু ননদ পাৰ্বথাম্মাৰ সৈতে একেলগে বিভিন্ন অঞ্চলত বুৰাকথা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল তেওঁলোকে ঢোলজাতীয় ঘাতবাদ্য বাদন কৰিছিল আৰু এৰাম্মাই নিজে এখন হাতত বুৰা বাদ্য আৰু আনখনত এবিধ তালবাদ্য বজাই গীত-নৃত্য অভিনয়ৰ মাজেৰে এই কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল তেওঁ পলিঅ' টিকাকৰণ আৰু সজাগতা অভিযানতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল

২০১৪ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে কৰ্ণাটকৰ বেল্লাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল তেওঁৰ শেষকৃত্য বেল্লাৰী জিলাৰ চাণ্ডুৰ তালুকত অৱস্থিত তেওঁৰ জন্মস্থান দাৰোজীত সম্পন্ন কৰা হৈছিল

স্বীকৃতি
দাৰোজী এৰাম্মাই ১৯৯৯ চনত ৰাজয়োৎসৱ প্ৰশস্তী লাভ কৰিছিল একে সময়তে তেওঁ কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা ড বাবাচাহেব আম্বেদকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল কলা আৰু লোককাহিনীত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০০৩ চনত সন্দেশ কলা বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল হাম্পিৰ কন্নড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জনজাতীয় অধ্যয়ন বিভাগে তেওঁক ২০০৩ চনত নাডজা কলা বঁটাৰে ভূষিত কৰিছিল প্ৰসাৰ ভাৰতীয়ে ২০১০ চনত তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ লোক শিল্পী বঁটা প্ৰদান কৰে তেওঁ ২০১২ চনত ২০১০ চনৰ বাবে জনপদ শ্ৰী লাভ কৰিছিল

হাম্পি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী শিক্ষাৰ্থী এল সাৰিকাদেৱীয়ে এৰাম্মাৰ জীৱনৰ আৰু কৰ্মত গৱেষণা কৰি তেওঁৰ ২০০৬ চনৰ ডক্টৰেট থেছিছ লিখিছিল ই এৰাম্মা আৰু তেওঁৰ অনুশীলনক জনপ্ৰিয় কৰাত সহায় কৰিছিল তেওঁৰ কিছুমান প্ৰদৰ্শন কন্নড় বিশ্ববিদ্যালয়ত আধাৰিত অস্পৰ্শনীয় ঐতিহ্যৰ পণ্ডিত চালভাৰাজুৰ দ্বাৰা ৰেকৰ্ড আৰু প্ৰকাশ কৰা হৈছে

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেল () পশ্চিমবংগৰ শিলিগুড়িৰ পৰা দাৰ্জিলিং চহৰলৈ চলাচল কৰা এখন  নেৰ'গজ ৰেল পৰিসেৱা এই ৰেল টয় ট্ৰেন বা পুতলা ৰেল নামে জনাজাত দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেল ভাৰতীয় ৰেল কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়

১৮৭৯ চনৰ পৰা ১৮৮১ চনৰ মাজভাগত নিৰ্মাণ কৰা এই ৰেলপথৰ দৈৰ্ঘ্য ৮৬ কিলোমিটাৰ (৫৩ মাইল) সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ উচ্চতা শিলিগুড়িত ১০০ মিটাৰ (৩২৮ ফুট) আৰু দাৰ্জিলিঙত ২,২০০ মিটাৰ (৭,২১৮ ফুট) বৰ্তমানে এইখন ভাপ ইঞ্জিনৰ দ্বাৰা চলে দাৰ্জিলিঙৰ মেল ট্ৰেনৰ বাবে ডিজেল ইঞ্জিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়

১৯৯৯ চনত ইউনেস্কো দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলক বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ তালিকাভুক্ত কৰা হয় ২০০৫ চনত নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেলকো ইয়াৰ লগতেই বিশ্ব ঐতিহ্যৰ তালিকাভুক্ত কৰা হয়

ইতিহাস
220 দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৰ ঘুম ষ্টেচন
229দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱে, বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান

১৮৭৮ চনত ষ্টেণ্ডাৰ্ড গেজ ৰেলৰ মাধ্যমৰে কলকাতা আৰু শিলিগুড়ি সংযুক্ত হয় হিমালয়ৰ পাদদেশত অৱস্থিত শিলিগুড়িৰ পৰা এটা কাৰ্ট ৰোডেৰে (নতুন হিল কাৰ্ট ৰোড) দাৰ্জিলিং সংযোজিত হয় এই ৰাস্তাত টাঙ্গা পৰিসেৱা চলি আছিল ফ্ৰেঙ্কলিন প্ৰিষ্টেজ নামৰ ইষ্টাৰ্ন বেঙ্গল ৰেলৱে কোম্পানীৰ জনৈক এজেণ্ট চৰকৰৰ ওচৰত বাষ্পচালিত ট্ৰামৰ মাধ্যমেৰে শিলিগুড়িক দাৰ্জিলিঙৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে বাংলাৰ লেফটনেণ্ট গভৰ্নৰ ছাৰ এচলে ইডেনে এই প্ৰস্তাৱত ইতিবাচক সঁহাৰি জনোৱাত এইটো গৃহীত হয় নিৰ্মাণৰ কাম সেই বছৰেই আৰম্ভ কৰা হয়

দাৰ্জিলিং ষ্টীম ট্ৰামৱে কোম্পানীয়ে হিলকাৰ্ট পথৰ দাঁতিয়েদি দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ নিৰ্মাণ-কাৰ্য আৰম্ভ কৰে ১৮৭৯ চনত যাত্ৰী পৰিবহণৰ উপৰিও মূলতঃ দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী কঢ়িয়াবলৈ আৰু দাৰ্জিলিঙৰ চাহ উদ্যোগৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখিয়ে শিলিগুৰিৰ পৰা দাৰ্জিলিঙলৈ নেৰ'গজৰ এই ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ১৯৬২ চনত ৰেলপথ নিউ জলপাইগুৰিলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয় ১৯৪৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱে কিনি লয় আৰু আসাম ৰেলৱেৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে ১৯৫৩ চনত সমগ্ৰ ভাৰতীয় ৰেল পৰিবহণ ব্যৱস্থাক কিছুমান এলেকাত () বিভক্ত কৰাত ই প্ৰথমে উত্তৰ পূব ৰেলৱেৰ আৰু ১৯৫৮ চনত উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৱে গঠন হোৱাত উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ অধীনলৈ অনা হয় উন্নততৰ মটৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ বাবে দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱে লোকচানৰ সন্মুখীন হোৱাত ১৯৯৩ চনত সামগ্ৰী পৰিবহণ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰি দিয়ে আনহাতে ১৯৯৯ চনত ইউনেস্কোৱে () ইয়াক বিশ্ব ঐতিহ্যৰূপে স্বীকৃতি দিয়ে পুতলা ৰেল নামেৰে জনাজাত এই ৰেলৱে পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ

ছবি ভৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

  
     
   
        
   
     ''    4  
        
      
       -

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেল
ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে, দাৰ্জিলিং
দাৰ্জিলিং ৰ'পৱে () পশ্চিমবংগৰ দাৰ্জিলিঙত আছে ই ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে নামেৰেও জনাজাত ই ভাৰতবৰ্ষৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু এছিয়াৰ আটাইতকৈ দীঘল ৰ'পৱে এই ৰ'পৱেটো দাৰ্জিলিং চহৰৰ উত্তৰ দিশৰপৰা ৰম্মন নদীৰ পাৰত অৱস্থিত চিংলা বজাৰলৈ বিস্তৃত ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫ কি: মি: ই দাৰ্জিলিঙৰ এক উৎকৃষ্ট পৰ্যটনথলী যদিও যোৱা প্ৰায় ন বছৰ এই ৰ'পৱেটো বন্ধ হৈ আছিল

দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেটো ১৯৬৮চনৰপৰা আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৮৮ চনত ইয়াক নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয় কিন্তু ২০০৩ চনত ৰছী ছিগি চাৰিজন পৰ্যটকৰ কৰুণ মৃত্যু হোৱা পাছত এই ৰ'পৱেটো বন্ধ কৰি দিয়া হয় ২০০৫ চনত ৰাজ্যিক বনবিভাগ আৰু গড়কপ্তানি বিভাগে এখন তিনিজনীয়া কমিটি গঠন কৰি ইয়াৰ সুৰক্ষা সম্পৰ্কীয় বিচাৰৰ দায়িত্ব দিয়ে এই কমিটিত এজন গড়কপ্তানি বিভাগৰ অভিযন্তা আৰু কল্যাণী চৰকাৰী অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ দুজন অধ্যাপক আছিল তেওঁলোকে পূৰ্ব পৰীক্ষণৰ পিছত এই ৰ'পৱে অসুৰক্ষিত বুলি ঘোষণা কৰে পুনৰ নবীকৰণৰ পিছত এই ৰ'পৱেটো ২০১২ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পৰ্যটকৰ বাবে আকৌ মুকলি কৰি দিয়া হয়

ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে
দাৰ্জিলিং ৰ'পৱে
১৯৬৮ চনত এই ৰ'পৱেটো আৰম্ভ কৰোঁতে একেটা পথত চলা মাত্ৰ এখন যাত্ৰীবাহী কে'বল গাড়ীৰে আৰম্ভ কৰা হৈছিল পিছলৈ এই পথত ষোল্লখন গাড়ী চলা হ'ল
 দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেত চলা ৰছীযুক্ত ডবাবোৰ একোটা ডবাত ছজন যাত্ৰী বহিব পাৰে 
দাৰ্জিলিঙৰ উত্তৰ দিশৰ ৭০০০ফুট উচ্চতাৰ পৰা গাড়ীবোৰ ৰছীৰে ৰম্মন নদীৰ পাৰৰ চিংলা বজাৰলৈ নামি আহে, যি মাত্ৰ ৮০১ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত এই যাত্ৰা মুঠ ৪৫ মিনিটৰ ঘন অৰণ্য, ওখ পাহাৰ, পাহাৰৰ গাতে লগা জলপ্ৰপাত আৰু চাহ বাগিচাৰ ওপৰেৰে কে'বল গাড়ীৰে কৰা এই যাত্ৰাত পৰ্যটকসকল অভিভূত হৈ পৰে, .. (),    , 27 , . 81-82, .

ৰঞ্জিত নৈখন হ'ল তীস্তা নদীৰ উপনৈ ই দুভাগ হৈছে, ডাঙৰ আৰু বহলভাগ কাব্ৰু পাহাৰৰ উচ্চতাৰপৰা কাঞ্চনজংঘাৰ তললৈ নামি আহিছে আৰু ইয়াতে প্ৰথমে ই ৰম্মন নৈৰ সৈতে আৰু পিছত ৰঞ্জিত নৈৰ আনটো ভাগ ঠেক ৰঞ্জিতৰ সৈতে মিলিছে চিংলা এই দুয়োখন নৈৰ উপত্যকাভাগ সৰু অৰ্থাৎ ঠেক ৰঞ্জিত নৈ বিজনবাৰী উপত্যকাৰে বৈ গৈছে দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেক সেয়ে ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱেও বোলা হয়

ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে বা দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেটো পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ বনবিভাগ আৰু কনভেয়ৰ আৰু ৰ'পৱে ছাৰ্ভিচ প্ৰাইভেট লিমিটেদৰ সংযুক্ত প্ৰচেষ্টাত সক্ৰিয় হৈ আছে ১৯৮৮ চনত ইয়াক নৱীকৰণ কৰা হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:পৰ্যটন
দি আদাৰ চং () হ'ল সাবা দেৱান দ্বাৰা পৰিচালিত ২০০৯ চনৰ এখন তথ্যচিত্ৰ যাৰ কাহিনীভাগ ভাৰতৰ বাৰাণসী, লক্ষ্ণৌ আৰু মুজাফৰপুৰত ভ্ৰমণ কৰে বিশেষকৈ ৰছুলন বাইৰ এটা গীত, লগাট কাৰেজৱা মা চোট, ফুল গেণ্ডৱা না মাৰ আৰু ইয়াৰ কম পৰিচিত, পূৰ্বৰ সংস্কৰণ লগাট জবনৱা মা চোট, ফুল গেণ্ডৱা না মাৰ ১৯৩৫ চনত গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডিঙত ৰেকৰ্ডিং কৰা গীতটোৰ জৰিয়তে ছবিখনে হেৰাই যোৱা পৰম্পৰা আৰু তাৱাইফ (উত্তৰ ভাৰতৰ কৰ্টেছান) সংস্কৃতিৰ সন্ধান কৰে   , 28  2009.
 নিৰ্মাণ 
ছাবা দেৱানে আঠ বছৰ গৱেষণা কৰি ব্যক্তিগত আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক আৰ্কাইভৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰি দি আদাৰ চং নিৰ্মাণ কৰিছিল চলচ্চিত্ৰখন এনে এক স্থানত অগ্ৰণী হৈ পৰিছিল য 'ত কম বা কোনো গৱেষণা কৰা হোৱা নাছিল ছবিখনৰ এক সুকীয়া আখ্যান শৈলী আছে আৰু ইতিহাসত হেৰাই যোৱা এটা পৰম্পৰা আৰু এটা সম্প্ৰদায়ৰ কাহিনীক যথেষ্ট কাব্যিকভাৱে ধৰি ৰাখিছে, পৃষ্ঠপোষক, সংগ্ৰাহক, সংগীতজ্ঞ আৰু নিজেই তৱাইফৰ শেষৰজনৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰৰ জৰিয়তে, ইয়াৰ মাজতে, কোথি আৰু বাদ্যযন্ত্ৰ, গালিছ আৰু মন্দিৰ, যিবোৰে ভূ-প্ৰকৃতিত বিন্দু বিন্দুকৈ বিয়পি আছে

 সংক্ষিপ্তসাৰ 
ছবিখন ব্যক্তিগত কাহিনীৰ মাজত বিস্তৃত হৈ আছে কাৰণ ই ঐতিহাসিক পৰিঘটনাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে, শেষত, যাৰ ফলত এটা মহান শিল্পৰ অৱনতি ঘটে বৰ্তমানৰ সৈতে অতীতক বৈ, চলচ্চিত্ৰখনে ভাৰতীয় স্বাধীনতাৰ সময়ত কলা আৰু সম্প্ৰদায়ৰ পতন দেখুৱাইছে, কিয়নো দেশৰ পৰিচয় অধিক পৰিমাণে উচ্চ-জাতি, সতীত্ব, মাতৃ-আকৃতি, দেৱী বা ভাৰত মাতাৰ বিষয়ে হিন্দু ধাৰণাসমূহৰ দ্বাৰা গঢ় লৈ আছিল ভাৰতীয় বুৰ্জুৱাসকলে উদযাপন কৰা এই নতুন পৰিচয়ৰ তাৱাইফ আৰু তেওঁলোকৰ কলাৰ ৰূপক যৌনতা আৰু যৌনতাৰ প্ৰতীক আৰু অভিব্যক্তি হিচাপে কলংকিত আৰু শাস্তি দিছিল   , 28  2009. আখ্যানটোৱে হিন্দুস্তানী বা শাস্ত্ৰীয় ভাৰতীয় সংগীত, যেনে ঠুমৰী, দাদৰা আৰু লোকসংগীতৰ জৰিয়তে সংগীত আৰু নীৰৱতাৰ মাজত ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে, যি হৈছে তাৱাইফসকলৰ দক্ষতাৰ ক্ষেত্ৰ আৰু ইয়াক নীৰৱতাটোৰ সৈতে তুলনা কৰি ইয়াৰ ধীৰ গতিত দমন আৰু অন্তৰ্ধানৰ সন্ধান কৰে এটা বিশেষ দৃশ্যত হঠাৎ এই নীৰৱতা ভংগ হয় য'ত এটা নিমজ্জন শোভাযাত্ৰাৰ সময়ত ডাঙৰকৈ হিন্দী-চলচ্চিত্ৰ সংগীতৰ সৈতে উদযাপন কৰা ল'ৰাৰ এটা দলে সমাজ আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ বৰ্ধিত মাচোচিষ্টিক আৰু উগ্ৰ জাতীয়তাবাদী ভাৱনাক প্ৰতীক কৰে যাৰ ফলত তাৱাইফ পৰম্পৰাৰ অৱসান ঘটিছিল কিয়নো ই সেই পৰিচয়ৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল

 বঁটা 
মেচেনেট বঁটা 'শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰ' বুছান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ২০০৯ 
 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:২০০৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
দি ফৰগটেন ৱমেন () হৈছে ২০০৮ চনত দিলীপ মেহতাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু দীপা মেহতাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন কানাডিয়ান তথ্যচিত্ৰ ছবিখনত ভাৰতৰ বিধৱাৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰা হৈছে আৰু দীপা মেহতাৰ ২০৫ চনৰ একাডেমী বঁটা মনোনীত একে বিষয়ৰ চলচ্চিত্ৰ ৱাটাৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত 

 অভিনয় 

 ভি. মোহিনী গিৰি স্বৰূপত
 ঐশ্বৰ্য মুখাৰ্জী নিজে
 নিজৰ চৰিত্ৰত জিনি শ্ৰীবাস্তৱ
 ইন্দিৰা জয়সিং নিজে
 উষা ৰায় স্বৰূপত

 সংক্ষিপ্তসাৰ 
দি ফৰগটেন ৱমেন ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ লক্ষ্য হৈছে আজি ভাৰতত বসবাস কৰা লাখ লাখ বিধৱাৰ দুৰ্দশা আৰু প্ৰান্তীয়কৰণৰ প্ৰতি সজাগতা বৃদ্ধি কৰা যিসকলে দীৰ্ঘদিনীয়া ৰীতি-নীতিৰ দ্বাৰা বাধ্য হৈ নিজৰ অন্তিম বছৰবোৰ অকলে কটাবলৈ বাধ্য হয় আৰু বৃহত্তৰ সমাজৰ দ্বাৰা পৰিত্যাগ কৰা হয় পৰিয়ালে নিজৰ বস্তুবোৰ এৰি দিবলৈ বাধ্য কৰোৱা এই বিধৱাসকলে কেনেকৈ শেষত সামাজিকভাৱে বহিষ্কৃত হৈ পৰে, সেই কথা চিনেমাখনত পৰীক্ষা কৰা হৈছে

দি ফৰগটেন ৱমেন-এ আত্মসন্মান, আত্মনিৰ্ভৰশীলতা আৰু মৌলিক মানৱীয় শালীনতাৰ আভাস লাভ কৰিবলৈ একবিংশ শতিকাতো নাৰীৰ অৰ্থনৈতিক স্বাধীনতাৰ সন্ধানক আগুৰি থকা বিভিন্ন আৰু ব্যাপক প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টি কৰিব বিচাৰে

 উৎপাদন 
মূলতঃ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণসীত এই ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল

 বঁটা 

 বিজয়ী-হলিউড চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ-শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰ৷
 বিজয়ী-মিৰা দাস ডক, স্পেইন-শ্ৰেষ্ঠ মানৱ অধিকাৰ তথ্যচিত্ৰ৷
 একাডেমী অৱ ম'চনছ পিকচাৰ্ছৰ এলিট ছিৰিজৰ অংশ হিচাপে নিৰ্বাচিত (দি অস্কাৰ) 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
দিকচৌ বনত পলাশ () হৈছে ২০১৬ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ছবিখন পৰিচালনা কৰিছে সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিতে আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগম পৰিসীমিতে আৰু কেনভাস্ক'পৰ বেনাৰত সহঃ প্ৰযোজক উৎপল কুমাৰ দাসে দিকচৌ বনত পলাশৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিছে সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিতে ছবিৰ সম্পাদনা সৌৰভ দত্তৰ, শব্দ যন্ত্ৰী দেৱজিৎ গায়ন তথা কলা নিৰ্দেশক অনুপ হাজৰিকা আৰু গৌতম দাস ছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু নগা অভিনেত্ৰী লোনেলা আওৱে ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে অনুৰাগ শইকীয়াই

কাহিনী
দিকচৌ বনত পলাশ এগৰাকী অসমীয়া স্বাধীনতা যুঁজাৰু আৰু এগৰাকী নগা যুৱতীৰ এক অনন্ত প্ৰেমৰ কাহিনী চিনেমাখনত ১৯৪৬ চনৰ চেটত নগা পাহাৰত ঘূৰি ফুৰা এজন তৰুণ অসমীয়া ডেকাক দেখুওৱা হৈছে, যাক তাত ঘূৰি ফুৰাৰ বাবে সন্দেহবশতঃ তেওঁৰ গৃহ জিলাৰাপৰা নিৰ্বাসন দিয়া হৈছে নগা পাহাৰতে তেওঁ এগৰাকী নগা যুৱতীক লগ পায় আৰু যুৱতীৰ প্ৰেমত পৰে যুৱতীয়ে তেওঁক বাচি থাকিবৰ বাবে কেইটামান মুদ্ৰা দিয়ে কিন্ত এসময়ত তেওঁলোকৰ এৰা-এৰি হয় ২০০২ চনত, স্বাধীনতা সেনানী গৰাকীয়ে যেতিয়া তেওঁৰ অতীত স্মৃতি ৰোমন্থন কৰে তেওঁৰ পূৰ্বৰ প্ৰেমিকালৈ মনত পৰে আৰু মোককচাঙলৈ গৈ তেওঁ প্ৰেমিকাক মুদ্ৰাকেইটা ঘূৰাই দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰে থূলমুলকৈ এয়াই দিকচৌ বনত পলাশ চিনেমাখনৰ কাহিনী চিনেমাখনত অসমীয়া স্বাধীনতা যুঁজাৰু গৰাকীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নগা অভিনেত্ৰী লোনেলা আওৱে 

অভিনয় শিল্পী
চলচ্চিত্ৰখনত অভিনয় কৰিছে :

 কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য (মুখ্য চৰিত্ৰ)
 লোনেলা আও
 চিন্ময় চক্ৰৱৰ্তী
 মালা গোস্বামী
 সাজন নায়ক
 বিদ্যুত বিকাশ শৰ্মা
 আৰেন জমিৰ
 তেজস্বিনী বৰুৱা
 অসীম কৃষ্ণ বৰুৱা
 অমিতাভ ৰাজখোৱা
 চিকমিক (শিশু শিল্পী)
 আকিব (শিশু শিল্পী)

বঁটা
৬৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত দিকচৌ বনত পলাশ চিনেমালৈ 'ৰাষ্ট্ৰীয় একতাৰ নাৰ্গিছ দত্ত বঁটা' আগবঢ়োৱা হয় চিনেমাখন গোৱাত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ ৪৭তম আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত 'ইণ্ডিয়ান পেনোৰামা' শিতানত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে অসমৰপৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দিখৌ নদী (, টাই ভাষা:খে-নাম ছে) হৈছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰৰ উপনদী এই নদীখন দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২০০ কিঃমিঃ আৰু ইয়াৰ অৱবাহিকা ৪৩৭২ বৰ্গ কি:মি: আগুৰি আছে

উৎপত্তি
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ ১৮২৩ মিঃ উচ্চতাৰ খোমি নামৰ ঠাইৰ পৰা দিখৌ নদীখনৰ উৎপত্তি হৈছে ই লংগা নামেৰে তাৰ পৰা বৈ আহিছে

গতিপথ
দৈখৌ নদীৰ ওঅপৰৰ দলং
প্ৰথমতে লংগা নামেৰে উত্তৰ-পশ্চিম দিশত এই নদীখন ২০ কিঃমিঃ আহি উত্তৰ-পূবমুৱা হৈ বৈ আহিছে এই দৰে ২৫ কিঃমিঃ আহি চিমংচি নৈ লগ লাগি নতুন নাম লয় তেজলা বা নংগা বা দিখৌ তাৰ পৰা এটা গিৰিখাটেদি ৩৫ কিঃমিঃ আহি  প্ৰধান উপনৈ য়াংমুনৰ সৈতে লগ লাগে ইয়াৰ পৰা নৈখে টুৱেনচাং আৰু মন জিলাৰ উত্তৰ দিশেদি  ১৮ কি:মি: আহি নাগালেণ্ডৰ নাগিনীমৰা পৰা ২ কিঃমিঃ দক্ষিণত ছেতাপ নৈ লগ লাগি শিৱসাগৰ জিলাত সোমাই নাগিনীমৰাৰ পৰা দিখৌ নৈ খনে ২কি:মি: আহি বামুনি পুখুৰী চাহ বাগিছা পায় এই বাগিছাৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ বৈ আহি চন্টকত চন্টক নৈ লগ হয় চন্টকৰ পৰা দিখৌ নদীখন উত্তৰ-পশ্চিমমুৱা হৈ নাগিনীমৰা-শিমলুগুৰি ৰেলপথৰ কাষেদি ১৬ কিঃমিঃ নাজিৰা নগৰৰ পূবেদি এটা পাকমাৰি ধোদৰ আলি পাৰ হৈ  ২ কিঃমিঃ আহি গড়গাঁও পায় গড়গাঁৱৰ পৰা ৮ কিঃমিঃ ভটিয়াই নৈ খন চেৰেকা পাৰ পায়হি  চেৰেকাপাৰৰ পৰা নৈখন সৰ্ম্পূণকৈ পশ্চিমমুৱা হৈ পানীচকী আৰু মেটেকাঘাত পাৰ হৈ ৪ কিঃমিঃ আহি শিৱসাগৰ নগৰ পায় শিৱসাগৰৰ পৰা ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ ৪ কিঃ মিঃ আহি ৰূপহীমুখ পায় ৰূপহীমুখৰ পৰা দিখৌ নদীখন পশ্চিমমুৱা হৈ ৩ কিঃমিঃ আহি নামদাং নদীৰ সৈতে লগ লাগে  তাৰ পাছত দিখৌখন আকৌ উত্তৰ পশ্চিমমুৱা হয় এই দৰে ১ কিঃমিঃ আহি নৈ খন গৌৰীসাগৰ পায় ইয়াৰ পৰা নৈখন ৯ কিঃমিঃ ভটিয়াই দিখৌমুখৰ পৰা ৪ কিঃমিঃ পূবত দেওঘৰীয়াৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰে 

উপনৈ
দিখৌ নদীখনৰ প্ৰধান উপনদী খনৰ নাম হৈছে নামদাং নদী

লগতে চাওক
 অসমৰ নদীসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নদী
দিগন্ত ওজা () হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সাংবাদিক, সম্পাদক, সাহিত্যিক অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ বিৱৰ্তন, প্ৰথম মহাসমৰ আদি তেখেতৰ দ্বাৰা লিখা দুখন অন্যতম প্ৰাসংগিক গ্ৰন্থ৷ তেখেত অসম শিশু সাহিত্য কোষৰ ৪১ টা খণ্ডৰ সহযোগী সম্পাদক আছিল আৰু তেখেতৰ নেতৃত্বতেই অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ৬টা খণ্ডত প্ৰকাশ হৈছে৷:..20130301- তেখেতে প্ৰাগ নিউজৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপে ২০২২ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেখেত ২০২২ চনত ডাঙৰ মানুহৰ সাধু শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ বাবে ২০২২ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছে৷ বৰ্তমান ওজা ২০২২ চনৰ জুলাই মাহত আৰম্ভ হোৱা বাৰ্তা এন.ইপৰ্টেলৰ মুখ্য সম্পাদক

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
অসমৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ বিশ্বনাথ চাৰিআলিত ১৯৭২ চনত জন্ম৷ পিতৃৰ নাম ৰমেন ওজা, মাতৃৰ নাম ৰেণু ওজা৷ 

শিক্ষা
চাৰিআলি একাডেমিৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ আৰু বিশ্বনাথ কলেজৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক সম্পূৰ্ণ কৰি ওজাই উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ আহে৷ তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক উত্তীৰ্ণ হয়৷ 

কৰ্মজীৱন
ছাত্ৰ অৱস্থাতেই ওজাই ১৯৯৩ চনত অসমীয়া দৈনিক কাকত আজিৰ সংবাদৰ (অধুনালুপ্ত ) নিবন্ধ সম্পাদকৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে৷ পৰৱৰ্তীকালত আমাৰ অসমৰ উপ-বাৰ্তা সম্পাদক (১৯৯৭-২০০২) আৰু জনসাধাৰণৰ সহযোগী সম্পাদক (২০০৩-২০০৬)ৰ দায়িত্ব পালন কৰি অসমীয়া প্ৰতিদিনত সহকাৰী সম্পাদকৰূপে ২০০৭ৰ জানুৱাৰীত যোগ দিয়ে৷ এমাহৰ পাছতে সেই কাকতগোষ্ঠীৰ পৰা প্ৰকাশিত সাহিত্য আলোচনী সাতসৰীৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে৷ ২০১৫ৰ মে মাহলৈ সেই পদতে থাকি আলোচনীখনক নতুন চিন্তাৰ বাৰ্তাবাহক কৰাত ভূমিকা লয়৷ ২০১৫ৰ জুন মাহত তেওঁ টেলিভিছন চেনেল প্ৰাগ নিউজত যোগ দিয়ে৷ তেওঁ প্ৰাগ নিউজৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ দিগন্ত ওজা ১৯৯৬ চনত প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰথমখন সম্পূৰ্ণ কিতাপ বিষয়ক আলোচনী গ্ৰন্থৰো আছিল সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক৷ বৰ্তমান তেওঁ বাৰ্তা এন.ইৰ মুখ্য সম্পাদক

সাহিত্যৰাজি
প্ৰবন্ধ সংকলন
অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ বিৱৰ্তন, ভবানী বুকছ ২০১১, (অসমৰ সমাজ ইতিহাস সম্পৰ্কীয়  গ্ৰন্থ)
প্ৰথম মহাসমৰ, জ্যোতি প্ৰকাশন, ২০১৪:..--?39763890312273
সন্ধিক্ষণত মানুহ, গ্ৰন্থ, ২০০৬
জীৱনৰ গদ্য, আঁক-বাক, ২০০৭
সাঁচিপাতৰ পৰা লেপটপলৈ, পাঞ্চজন্য, ২০১১:..----819217782312?116317726592731-2
সাহিত্যৰ দৃষ্টি আৰু সৃষ্টি, অসম পাবলিচিং কোম্পানী, ২০১৪

উপন্যাস
জেহাদী, গ্ৰন্থ, ২০০১; ভবানী বুকছ, ২০১০

শিশু সাহিত্য
ডাঙৰ মানুহৰ সাধু, বান্ধৱ, ২০২০

সম্পাদনা
 অসমীয়া সাহিত্যৰ -সঁফুৰা, খণ্ড-১ (অতিথি সম্পাদক, সাহিত্য ডট অৰ্গৰ নিৰ্বাচিত লেখাৰ ছপাৰূপ), ভাষা সাহিত্য সন্মিলনী, অসম, ২০১২
 অসম আন্দোলনৰ তথ্যকোষ, অসম চুক্তি ৰূপায়ণ বিভাগ, ২০২০
 অসম শিশু সাহিত্য কোষ, সহযোগী সম্পাদক, কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰকাশিত ৪১টা খণ্ডৰ শিশু সাহিত্য সম্পৰ্কীয় কোষ

বঁটা আৰু সন্মান
২০০৯ বৰ্ষত সন্ধিক্ষণত মানুহ শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ বাবে মুনীন বৰকটকী বঁটা৷:...
অনন্তৰাম দাস স্মৃতি বঁটা, ২০২০৷ 
সাহিত্য অকাডেমিৰ শিশু সাহিত্য বঁটা, ২০২২

 তথ্যসূত্ৰ
দিগন্ত বৰ্মন (, জন্ম:২৬ নবেম্বৰ,১৯৬৪) এগৰাকী ৰাজনৈতিক তথা অসম বিধানসভাৰ সদস্য ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে বৰক্ষেত্ৰীৰ পৰা তেওঁ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৪ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত বিধায়ক তথা প্ৰাক্তন এচিএছ বিষয়া দিগন্ত বৰ্মনৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ভূমিধৰ বৰ্মন আৰু মালতী বৰ্মনৰ সন্তান ভূমিধৰ বৰ্মন বৰক্ষেত্ৰী সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল দিগন্ত বৰ্মনৰ ৩ গৰাকী ভনীয়েক আছে ১৯৮৭ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক (ৰাজনীতি বিজ্ঞান) ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি এ চি এছ বিষয়া কস্তুৰী ভৰালীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু বৰ্তমান ভৰালী অসমৰ নিয়োগ আৰু কাৰুকৰ্য বিভাগৰ সঞ্চালক তেওঁলোকৰ ৩ গৰাকী কন্যা ক্ৰমে কামাক্ষী বৰ্মন, ভাৰ্গবী বৰ্মন আৰু ৰিজোতা বৰ্মন আছে 
ৰাজনৈতিক জীৱন
বৰ্মনে ২০১৬ চনত বৰক্ষেত্ৰীৰ পৰা অসম বিধানসভাৰ সদস্য পদৰ বাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত অবতীৰ্ণ হয় ২০১৬ চনত অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত বৰ্মনে বৰক্ষেত্ৰীৰ পৰা ৬০,৬১০টা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ নাৰায়ণ ডেকাই ৬৯,২২৩টা ভোট লাভ কৰি জয়ী হৈছিল ২০২১ বৰ্ষত বৰক্ষেত্ৰীৰ বাবে বৰ্মনে ৮৫,৮২৬টা ভোট লাভ কৰাৰ বিপৰীতে নাৰায়ণ ডেকাই ৮১,৭৭২টা ভোট লাভ কৰে আৰু অসম বিধানসভালৈ মনোনীত হয়

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
দিগন্ত হাজৰিকা এজন ভাৰতীয় অভিনেতা তথা মডেল প্ৰসিদ্ধ হিন্দী ছবি নিৰ্দেশক আশুতোষ গোৱাৰীকেৰৰ সিন্ধু সভ্যতাৰ ওপৰত নিৰ্মিত ছবি মহেঞ্জোদাৰো (চলচ্চিত্ৰ)ৰ জৰিয়তে তেওঁ হিন্দী বোলছবি জগতত প্ৰৱেশ কৰিছে তেওঁ কেইবাখনো অসমীয়া আৰু হিন্দী চিনেমাত অভিনয় কৰিছে 
১৯৮৪ চনৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ নগাঁওত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল

কৰ্মজীৱন
দিগন্তয়ে পোন প্ৰথমে অসমীয়া চুটি ছবি "কি নাম দি মাতিম" দ্বাৰা অভিনয় জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল তাৰ পিছত তেওঁ অসমীয়া ছবি "ৰদ্" আৰু "  ৰিচাং"ত অভিনয় কৰে শেহতীয়াকৈ তেওঁ ৰাকেশ শৰ্মাৰ নিৰ্দেশিত অসমীয়া বোলছবি "অনুৰাধা"তো অভিনয় কৰিছে লোহাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা মহেঞ্জোদাৰো দিগন্তৰ প্ৰথম হিন্দী ছবি তাৰ আগতে তেওঁ ষ্টাৰ প্লাছৰ আশুতোষ গোৱাৰিয়েকৰ ধাৰাবাহিক "এভাৰেষ্ট"ত অভিনয় কৰিছিল 

অভিনয়

বোলছবি
 কি নাম দি মাতিম (অসমীয়া)
 ৰিচাং (অসমীয়া)
 ৰদ্ (অসমীয়া)(২০১২)
 অনুৰাধা (অসমীয়া)(২০১৫)
 মহেঞ্জোদাৰো(চলচ্চিত্ৰ)(হিন্দী)(২০১৬)
 দ্য আণ্ডাৰৱ'ৰ্ল্ড (অসমীয়া) (২০১৮)

ধাৰাবাহিক
এভাৰেষ্ট

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:১৯৮৪-ত জন্ম
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
দিগেন মহন্ত() অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী তেওঁ আধুনিক গীত আৰু লোকসংগীতত কণ্ঠদান কৰাৰ উপৰি সুৰাৰোপ কৰাৰ লগতে কথাছবিৰ গীততো কণ্ঠদান কৰিছিল তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানৰ শীৰ্ষগীত প্ৰযোজনা কৰিছিল তেওঁক কলংপৰীয়া সংগীত কণ্ঠ উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল দিগেন মহন্ত শিল্পী খগেন মহন্তৰ ভাতৃ আৰু অংগৰাগ মহন্তৰ খুড়াক
জন্ম আৰু শিক্ষা
তেজপুৰ বৰহোলিয়াত দিগেন মহন্তৰ জন্ম হৈছিল, ৩০ ছেপ্তেম্বৰ ১৯৪৯ চনত পিতৃ আছিল নগাঁৱৰ জাজৰিৰ গজলা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হৰেন্দ্ৰনাথ মহন্ত আৰু মাতৃ লক্ষ্মীপ্ৰিয়া মহন্ত পিতৃৰ পৰাই তেওঁ সত্ৰীয়া গীত-মাতৰ প্ৰশিক্ষণ পাইছিল তেওঁ নগাঁও ডচন হাইস্কুলৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হৈ নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চাৰিবছৰীয়া বাণিজ্যৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ছাত্ৰাৱস্থাত তেওঁ ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰতো পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল 
পৰিয়াল
প্ৰয়াত কণ্ঠশিল্পী দিগেন মহন্ত আৰু তেওঁৰ পত্নী প্ৰগতি বৰা মহন্ত
বিহুগীতৰ ওজা খ্যাত শিল্পী খগেন মহন্তৰ তেওঁ ভাতৃ ১৯৮২ চনত তেওঁ নগাঁও অনাতাঁৰ শিল্পী প্ৰগতি বৰাৰ সতে বিবাহ হয় তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰ মনদীপ মহন্ত আৰু মনমিত মহন্ত তিনিও শিক্ষকতাৰ লগতে সংগীতৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত

সংগীত জীৱন
ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই তেওঁ কেশৱ মহন্তৰ এডাল দূবৰি বন, তাৰো যেন আছে এটি মন শীৰ্ষক গীতটোত সুৰাৰোপ কৰিছিল এই গীতটি পুলক বেনাৰ্জীয়ে গাইছিল দিগেন মহন্ত অনাতাঁৰ শিল্পী হিচাপে তুমি ৰোৱা সেই শেৱালি জুপি আৰু আকৌ নাচ আকৌ আদি গীতেৰে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল ১৯৭৮ চনত গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ শিল্পীৰূপে তেওঁ স্বীকৃতি পায় ১৯৭৩ চনত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ শ্ৰেষ্ঠ গায়ক আৰু ১৯৭২ আৰু ১৯৭৩ চনত আন্তঃ মহাবিদ্যালয়ৰ সংগীত প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় কেইটামান গীত হল, অ শৰতৰ শেৱালি, বতাহ লাগি ইচাট-বিচাট, তুমি ৰোৱা সৌ শেৱালি জুপি, মোৰ প্ৰথম প্ৰেমৰ উন্মেষ, এই মাটি মোৰ দেহৰ এফাল, মোক এজন বন্ধু লাগে আদি বতাহ লাগি ইচাট-বিচাট আৰু অ শৰতৰ শেৱালি শীৰ্ষক গীতদুটি এইচ. এম. ভি. কোম্পানীত ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল অভিনেতা চন্দ্ৰ ফুকন ৰচিত মঞ্চ এন্ধাৰ হল শীৰ্ষক গীতটি এটি কালজয়ী গীত হিচাপে বিবেচিত মহন্তই হাৰমণিয়াম, তবলা, ঢোলক, কংগো আৰু ডাফ্লি বজোৱাত পাকৈত আছিল আৰু প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱা, দিপালী বৰঠাকুৰ সবিতা চৌধুৰী খগেন মহন্ত ভূপেন হাজৰিকা আদি শিল্পীৰ গীতত সংগত কৰিছিল ১৯৯২ চনত তেওঁ হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছত পত্নীৰ সহযোগত ঘৰতে এখনি সংগীত বিদ্যালয় স্থাপন কৰি সংগীত শিক্ষা প্ৰদান কৰি আছিল

কথাছবিৰ সংগীত
অসমীয়া কথাছবি মেঘমুক্তি আৰু মইনাজানত তেওঁ কণ্ঠদান কৰিছিল পত্নী প্ৰগতি মহন্তৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত তেওঁ মনময়ুৰী, কেঁচাসোণ, বহনা, কাচোনমতী, আকাশীগংগা আদি সংগীত এলবামো সৃষ্টি কৰে

সন্মান, বঁটা আদি
কলংপৰীয়া সংগীত কণ্ঠ উপাধি প্ৰাপ্ত মহন্তই ২০১৬ চনত অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেন্সন লাভ কৰিছিল নগাঁৱৰ সুৰৰ পানচৈ শিল্পী সমাজে দিগেন মহন্তক ২০২৪ বৰ্ষত সুৰৰ পানচৈ শিল্পী বঁটা আৰু স্বৰ্ণ কণ্ঠ বঁটা প্ৰদান কৰে 
মৃত্যু
নগাঁও চহৰৰ আমোলাপট্টিত ৭৫ বছৰ বয়সত ২০২৪ চনৰ ১৭ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয় কিছুদিন ধৰি তেওঁ দুৰাৰোগ্য কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:সুৰকাৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি