marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
গম্বুজ (, লেটিন ডমুছৰ পৰা উদ্ভৱ) হৈছে গোলকৰ ফুটা ওপৰৰ অৰ্ধেক অংশৰ সৈতে মিল থকা এটা স্থাপত্য উপাদান কুপোলা শব্দটোৰ সৈতে যথেষ্ট ওভাৰলেপ আছে, যিয়ে গম্বুজ বা গম্বুজৰ ওপৰৰ গঠনকো বুজাব পাৰে গম্বুজৰ সঠিক সংজ্ঞা বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ আহিছে আৰু ইয়াক বৰ্ণনা কৰিবলৈ বিভিন্ন ধৰণৰ ৰূপ আৰু বিশেষ শব্দ আছে 

এটা গম্বুজ পোনপটীয়াকৈ এটা ৰটাণ্ডা বেৰ, এটা ড্ৰাম বা গম্বুজৰ ঘূৰণীয়া বা বহুভুজীয়া ভিত্তিলৈ আয়তাকাৰ বা বৰ্গক্ষেত্ৰৰ স্থানলৈ আকৃতিৰ পৰিৱৰ্তন গ্ৰহণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা স্কুইঞ্চ বা পেণ্ডিভৰ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত থিয় হ'ব পাৰে গম্বুজৰ শিখৰ বন্ধ বা অকুলাছৰ আকৃতিত মুকলি হ'ব পাৰে, যিটো নিজেই ছাদৰ বন্তি আৰু কুপোলাৰে আবৃত হ'ব পাৰে 

গম্বুজৰ এটা দীঘলীয়া স্থাপত্য বংশ আছে যি প্ৰাগঐতিহাসিক কাললৈকে বিস্তৃত প্ৰাচীন মেছ'পটেমিয়াত গম্বুজ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰাচীন বিশ্বত পাৰ্চী, হেলেনিষ্টিক, ৰোমান আৰু চীনা স্থাপত্যৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বৰ কেইবাটাও থলুৱা নিৰ্মাণ পৰম্পৰাৰ মাজতো ইয়াক পোৱা গৈছে বাইজেণ্টাইন স্থাপত্য আৰু ছাছানিয়ান স্থাপত্য দুয়োটাতে গম্বুজৰ গঠন সাধাৰণ আছিল, যিয়ে মধ্যযুগত ইউৰোপৰ বাকী অংশ আৰু ইছলামৰ গঠনত প্ৰভাৱ পেলাইছিল ইউৰোপীয় ৰেনেছাঁ যুগৰ স্থাপত্যৰ গম্বুজ আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে ইটালীৰ পৰা বিয়পি পৰিছিল, আনহাতে একে সময়তে অট্টোমান স্থাপত্যত গম্বুজ সঘনাই ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বেৰক আৰু নব্য ধ্ৰুপদী স্থাপত্যই ৰোমান গম্বুজৰ পৰা প্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল 

গণিত, সামগ্ৰী আৰু উৎপাদন কৌশলৰ উন্নতিৰ ফলত নতুন গম্বুজৰ প্ৰকাৰৰ সৃষ্টি হয় বোকা, নিয়ৰ, শিল, কাঠ, ইটা, কংক্ৰিট, ধাতু, কাঁচ, প্লাষ্টিকৰ পৰা যুগ যুগ ধৰি গম্বুজ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে গম্বুজৰ সৈতে জড়িত প্ৰতীকবাদৰ ভিতৰত মৰ্চাৰী, আকাশী আৰু চৰকাৰী পৰম্পৰাসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত যিবোৰ সময়ৰ লগে লগে একেদৰেই সলনি হৈছে আধুনিক বিশ্বৰ গম্বুজবোৰ ধৰ্মীয় ভৱন, বিধানসভাৰ কক্ষ, ক্ৰীড়া ষ্টেডিয়াম আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ কাৰ্য্যকৰী গঠনৰ ওপৰত পোৱা যায়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
গম্ভীৰা () হৈছে ভাৰত উপমহাদেশৰ পূব অংশৰ বংগ অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এক প্ৰকাৰৰ গীত বৰ্তমান উত্তৰ-পূব পশ্চিম বংগ, ভাৰত আৰু উত্তৰ-পশ্চিম বাংলাদেশত এই সংগীতৰ প্ৰচলন হৈ আছে

পশ্চিম বংগত (ভাৰত) মালদা জিলাক কেন্দ্ৰ কৰি এই গীতৰ প্ৰচলন হৈ আছে আনহাতে বাংলাদেশৰ চাপাই নবাবগঞ্জ জিলা গম্ভীৰা প্ৰদৰ্শনৰ মূল কেন্দ্ৰ এই পৰম্পৰা ওচৰৰ ৰাজশাহী আৰু নাওগাঁও জিলাতো জনপ্ৰিয় এই শৈলী বিশেষভাৱে সুকীয়া ছন্দ আৰু দুজন পৰিবেশকে নৃত্য সহ পৰিবেশন কৰে ইয়াৰ জড়িয়তে সামাজিক সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে এটা বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰা হয় 
ধাৰণা কৰা হয় যে, গম্ভীৰা উৎসৱৰ প্ৰচলন হৈছিল শিৱপূজাক কেন্দ্ৰ কৰি৷ শিৱৰ আন এক নাম গম্ভীৰ৷ সেয়ে, শিৱৰ বাবেই হোৱা এই উৎসৱ গম্ভীৰা উৎসৱ আৰু শিৱৰ বন্দনা গীতেই হল গম্ভীৰা গাীত৷ মালদহ অঞ্চলত ঘাইকৈ চত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ সময়ৰ শিৱপূজা উপলক্ষে পাৰ হৈ অহা বছৰটোৰ ঘটনাৱলী নৃত্য-গীত আৰু অভিনয়ৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা হয়৷ ইয়াত অন্তৰ্ভূক্ত তিনিটা পৰ্বত গম্ভীৰা মুখা পিন্ধি নৃত্য কৰা হয়৷চৌধুৰী, দুলাল সম্পাদিত (২০০৪) বাংলাৰ লোকসংস্কৃতিৰ বিশ্বকোষ কলকাতা: আকাদেমি অৱ ফোকলোৰ পৃষ্ঠা ২৯৭২৯৮

গম্ভীৰা মাস্ক
চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ উৎসৱত উত্তৰ বংগৰ মালদা জিলাৰ সমগ্ৰ অঞ্চলতে গম্ভীৰা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয় স্থানীয় সূত্ৰধৰ সমাজে নিম আৰু ডিমৰু গছৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা এই মাস্ক ব্যৱহাৰ কৰে কেতিয়াবা মাটিৰ মুখাও ব্যৱহাৰ কৰা হয় গম্ভীৰা নৃত্যৰ বিশেষ বৈশিষ্ট্য বিশেষ মুখা, নিম আৰু ডিমৰু গছৰ অংশৰ পৰা তৈয়াৰ কৰাৰ উপৰি কেতিয়াবা মাটিৰেও নিৰ্মাণ কৰা হয় গম্ভীৰা গীতৰ তালে তালে এই মুখাসমূহ পিন্ধি নৃত্য কৰা হয় মুখাবোৰ বিভিন্ন হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ নানা চৰিত্ৰ, যেনে, বাণ, কালী, নৰসিংস, বাঁশুলী, গৃধিনীবিশাল, চামুণ্ডা, উগ্ৰচণ্ডা, ঝঁটাকালী, মহিষমৰ্দিনী, লক্ষ্মী, সৰস্বতী, হিৰণ্যকশিপুবধ, তাৰকবধ, শুম্ভ-নিশুম্ভ বধ আদিৰ হয় ইয়াৰ ভিতৰত সকলোতকৈ আকৰ্ণীয় মুখা হল নৰসিংহ মুখাচৌধুৰী, দুলাল সম্পাদিত (২০০৪) বাংলাৰ লোকসংস্কৃতিৰ বিশ্বকোষ কলকাতা: আকাদেমি অব ফোকলোৰ পৃষ্ঠা ১৯৩১৯৪

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
         

শ্ৰেণী:গীত
গম্ভৰী দেৱী (১৯২২  ৮ জানুৱাৰী ২০১৩) এগৰাকী ভাৰতীয় লোক সংগীতশিল্পী, লোকনৃত্যশিল্পী, লোকসংস্কৃতিবিদ হিমাচল প্ৰদেশৰ বিলাসপুৰ জিলাত জন্ম গ্ৰহণ কৰা গম্ভৰী দেৱী হিমাচলী লোকসংস্কৃতিৰ পুৰোধা ব্যক্তি তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশৰ লোকসংগীত, লোকনৃত্য আৰু লোক সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিখ্যাত ২০১১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা ঠাকুৰ একাডেমী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ১৫০তম জন্মবাৰ্ষিকীৰ লগত সংগতি ৰাখি দেশৰ ১০০ গৰাকী শিল্পীলৈ আগবঢ়োৱা এই বঁটা গম্ভৰী দেৱীয়ে পৰিৱেশ্য কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে লাভ কৰিছিল ২০০১ চনত তেওঁ হিমাচল কলা একাডেমীৰ পৰা হিমাচল কলা একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল ২০১৩ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ৯১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২২ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিলাসপুৰ জিলাৰ বান্দলা গাঁৱত গম্ভৰী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ মাত্ৰ আঠ বছৰ বয়সতে লোকনৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল সেইসময়ত প্ৰচলিত ৰীতি মতে তেওঁৰ কম বয়সতে বিয়া হৈছিল সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ ছোৱালীসকলৰ নৃত্য-গীতৰ লগত জড়িত হোৱা নিষেধ আছিল কিন্তু বিৰোধীতাৰ সত্বেও তেওঁ লোকসংগীত আৰু নৃত্যৰ চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল
ৰাজহুৱা জীৱন
অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে গম্ভৰী দেৱীৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে সমাজত ছোৱালীৰ নৃত্যগীত নিষেধ থকা সত্বেও তেওঁক বিভিন্ন অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল পিছলৈ যিকোনো উৎসৱ তেওঁৰ পৰিবেশনৰ অবিহনে সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ পৰ্যায় লাভ কৰিছিল লাহে লাহে তেওঁক প্ৰেমৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা আৰম্ভ হৈছিল তেওঁৰ নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰিবলৈ বহু দূৰৰ পৰা মানুহ উপস্থিত হৈছিল তেওঁৰ লগত এজন ঢোলবাদক আৰু মুষ্টিযুদ্ধবিদ পিস্তু ওৰফে বসন্ত পেহেলৱানে পৰিবেশনত বাদ্য বজাইছিল তেৱোঁ গম্ভৰী দেৱীৰ দৰে বিখ্যাত হৈ পৰিছিল তেওঁলোক একেলগে বহুবছৰ থকাৰ পিছতো বিয়া পতা নাছিল সেয়ে তেওঁলোকে সমাজৰ পৰা ভাল ব্যৱহাৰ পোৱা নাছিল সমাজৰ লোকে তেওঁৰ পৰিবেশনত আমোদ লাভ কৰিলেও তেওঁৰ মুকলিমূৰীয়া ব্যৱহাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অপাৰগ আছিল পিছলৈ গম্ভৰী দেৱীয়ে পিছলৈ নিজৰ প্ৰেম বিসৰ্জন দি বসন্ত পেহেলৱানক আন এগৰাকী মহিলাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল 

তেওঁ জীৱৰ শেষৰ কালছোৱাৰ সময়লৈকে ৰাজহুৱা মঞ্চত লোকসংগীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল পিছলৈ বাৰ্ধক্য আৰু স্বাস্থ্যজনীত কাৰণত জীৱৰ শেষৰ মাহ কেইটাত ৰাজহুৱা জীৱন ত্যাগ কৰিছিল
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ লোকসংগীত, লোকনৃত্য আৰু লোকসংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে ২০১১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা ঠাকুৰ একাডেমী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ১৫০তম জন্মবাৰ্ষিকীৰ লগত সংগতি ৰাখি দেশৰ ১০০ গৰাকী শিল্পীলৈ আগবঢ়োৱা এই বঁটা গম্ভৰী দেৱীয়ে পৰিৱেশ্য কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে লাভ কৰিছিল ২০০১ চনত তেওঁ হিমাচল কলা একাডেমীৰ পৰা হিমাচল কলা একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল 
মৃত্যু
২০১৩ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ৯১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
গলমণিকা নাচনী (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি ই পেচ্চেৰিফৰমিছ বৰ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত চৰাই

বিৱৰণ
প্ৰজননৰ সময়ত পূৰ্ণবয়স্ক মতা গলমণিকা নাচনী চৰাইৰ আকাৰ প্ৰায় ১১-১২ ছে: মি: হয় ইয়াৰ পিঠি অংশ মটিয়া বৰণীয়া তল অংশ বগা,মূৰ মুগা আৰু ডিঙি কমলা বৰণীয়া হয় এই চৰাইবিধৰ ঠোঁট ক'লা আৰু জোঙা হয় 

অন্য সময়ত অৰ্থাৎ প্ৰজনন নকৰা কালত গলমণিকা নাচনী চৰাইৰ মূৰ মটিয়া হয় আৰু ডিঙিত কমলা বৰণ নাথাকে 

বিতৰণ
এই চৰাইবিধে উত্তৰ ইউৰোপ আৰু কেন্দ্ৰীয় এছিয়াত প্ৰজনন কৰে শীতকালত গলমণিকা নাচনী চৰায়ে দক্ষিণ এছিয়া লৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে 
  ,   
 

বাসস্থান
গলমণিকা নাচণি চৰাই সাধাৰণতে পৰ্ণপাতী অৰণ্যত পানীৰ উৎসৰ আশে পাশে দেখা পোৱা যায় 
আচৰণ
খাদ্য
ইহঁতে ঘাইকৈ পোক-পতংগ খাই জীয়াই থাকে 
প্ৰজনন
এই চৰাইবিধে সাধাৰণতে গছৰ খোৰোঙত বাহ সাজে এবাৰত ৪-৭ টাকৈ কণী পাৰে 
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শালিকা
গলমণিকা (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এটা জাকৰুৱা এফ্ৰো-এছিয়ান (-) ভাটৌৰ প্ৰজাতি ই সমগ্ৰ ভাৰতত বহুলভাৱে বিস্তৃত যিহেতু ইয়াৰ জনসংখ্যা দিনক দিনে বৃদ্ধি পাই আহিছে, সেয়ে আই.ইউ. চি. এন এ ইয়াক ' ' প্ৰজাতিসমূহৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে 

গলমণিকা ঘৰচীয়া চৰাই হিচাপেও বিখ্যাত ই জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলত বসবাস কৰিবলৈ বিশেষভাৱে অভিযোজিত বাবে বনাঞ্চল ধ্বংস বা নগৰীকৰণে ইয়াৰ ওপৰত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলাব পৰা নাই 

বিৱৰণ
গলমণিকাৰ দেহৰ গড় দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৪০ ছে: মি: হয় কেৱল ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ১৫-১৭.৫ ছে: মি: হয় ইয়াৰ দেহ মূলতঃ সেউজীয়া বৰণৰ আৰু নেজ যথেষ্ট দীঘল গলমণিকাৰ মতা আৰু মাইকী দেখিবলৈ কিছু ভিন্ন হয় মতা চৰাইৰ ডিঙিত গুলপীয়া ৰঙৰ মণিৰ দৰে এডাল আঁচ থাকে বাবে ইয়াক গলমণিকা নামেৰে অভিহিত কৰা হয় 

 -,      .

টেক্স'নমি
গলমণিকাৰ মুঠ চাৰিটা উপপ্ৰজাতি দেখা যায়-
আফ্ৰিকান উপ-প্ৰজাতি:
- ( )  (.  ): পশ্চিম আফ্ৰিকা, পূব আৰু পশ্চিম উগাণ্ডা আৰু দক্ষিণ চুডানত পোৱা যায় 
- ( -)  (.  ): উত্তৰ-পশ্চিম ছোমালিয়া, চুডান 

এছিয়ান উপ-প্ৰজাতি:
- ( )  (.  ): ভাৰত উপমহাদেশ, অষ্ট্ৰেলিয়া, গ্ৰেট ব্ৰিটেইন, আমেৰিকা ইত্যাদিত বহুলভাৱে বিস্তৃত 
  '  ( )  (.  ) : বাংলাদেশ, পাকিস্তান, উত্তৰ ভাৰত, নেপাল আৰু ম্যানমাৰত দেখা যায় 

খাদ্য
গছৰ খোৰোঙত গলমণিকাৰ পোৱালি
  

বনৰীয়া গলমণিকাই প্ৰধানতঃ ফল-মূল, শাক-পাচলি, গুটি আদি খাই জীয়াই থাকে ইহঁতে বৃহৎ জাক পাতি খেতি-পথাৰ আদিত খাই বিস্তৰ ক্ষতি কৰে , ., , .., , .., , ., , . 1988 , ,           -   -  ( ).    22 (4), . 518527 অন্য দক্ষিণ এছিয়াৰ চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ পৰা ব্যতিক্ৰম হিচাপে ইহঁতে শীতকালতো প্ৰজনন কৰে , .., , .., , .., , ., , . (1988)         -   -  ( ).    22 (4):488496

এভিকালচাৰ ()
গলমণিকা পোহনীয়া চৰাই হিচাপে যথেষ্ট জনপ্ৰিয় ঐতিহাসিক কালৰে পৰা ইয়াক মানুহে পোহাৰ তথ্য পোৱা যায় পূ্ৰ্বতে গ্ৰীচত ভাৰতীয় উপ-প্ৰজাতি .   আৰু ৰোমত আফ্ৰিকান উপ-প্ৰজাতি  .  ক পোহনীয়া হিচাপে ৰখাৰ তথ্য আছে বৰ্তমান বিভিন্ন ধৰণৰ ৰঙত ভাৰতীয় গলমণিকা বজাৰত পোৱা যায় 

অনুকৰণধৰ্মিতা ()
গলমণিকাৰ মতা আৰু মাইকী দুয়োটা চৰাইৰে মানুহৰ মাত নকল কৰিব পৰাৰ ক্ষমতা আছে প্ৰথমে ই চাৰিওফালৰ শব্দবোৰ শুনে আৰু তাৰ পিছত একেধৰণে নকল কৰে কিছুমান মানুহে কেৱল এইবাবেই গলমণিকাৰ পোৱালি নিজে ডাঙৰ কৰে  
কথা কোৱা অৱস্থাত গলমণিকা

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

  
-   
  : -     -    
   

শ্ৰেণী:ভাটৌ
1.5দ্য ইণ্ডিয়ান গল্ড হাণ্টাৰ হিৰ'ড'টাছৰ বৰ্ণনাৰ আধাৰত সোণ খন্দা পৰুৱাৰ কাল্পনিক চিত্ৰ৷

গল্ড-ডিগিং এণ্ট (ইংৰাজী: - ) অৰ্থাৎ সোণ খন্দা পৰুৱা ধ্ৰুপদী আৰু মধ্যযুগীয় পশু-পক্ষী সম্পৰ্কীয় লেখাত বৰ্ণনা কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক পতংগ কুকুৰ বা শিয়ালৰ আকাৰৰ এই পৰুৱাবোৰে বালিচহীয়া ঠাইত সোণৰ খনন কৰিছিল ফিজিঅ'লগাছৰ () কিছুমান সংস্কৰণত ইহঁত ইথিওপিয়াৰ পৰা অহা বুলি কোৱা হৈছে, আনহাতে হেৰ'ড'টাছে এইবোৰ ভাৰতত পোৱা গৈছিল বুলি দাবী কৰিছিল

হিৰ'ড'টাছ
হিৰ'ড'টাছৰ হিষ্ট্ৰীজ নামৰ গ্ৰন্থত লেখকে উল্লেখ কৰিছে যে পাৰ্চী সাম্ৰাজ্যৰ সুদূৰ পূবৰ এখন ভাৰতীয় প্ৰদেশত শিয়ালৰ সমান ডাঙৰ এবিধ নোমাল "পৰুৱা"ৰ প্ৰজাতি বাস কৰে তেওঁ উল্লেখ কৰা মতে বালিচহীয়া মৰুভূমি সদৃশ এই অঞ্চলটোত থকা বালিত ধূলিৰ দৰে সোণৰ মিহি দানা আছিল হিৰ'ড'টাছৰ মতে এই বিশাল পৰুৱাবোৰে নিজৰ হাঁফলু আৰু সুৰংগ খান্দোতে প্ৰায়ে এই সোণৰ ধূলিবোৰ উলিয়াইছিল আৰু তেতিয়া এই প্ৰদেশত বাস কৰা লোকসকলে সেই বহুমূলীয়া ধূলি সংগ্ৰহ কৰিছিল

ফৰাচী নৃতাত্ত্বিক মিচেল পেইচেলৰ মতে পাকিস্তানৰ গিলগিটবাল্টিস্তান প্ৰদেশৰ দেওছাই মালভূমিত পোৱা এন্দুৰজাতীয় এবিধ প্ৰাণীকে ( ) হয়তো হিৰ'ড'টাছে দৈত্যকায় "পৰুৱা" বুলি কৈছিল হিৰডটাছে বৰ্ণনা কৰা প্ৰদেশখনৰ দৰেই দেওছাই মালভূমিৰ মাটিও সোণৰ ধূলিৰে চহকী পেইচেলে দেওছাই মালভূমিত বাস কৰা মিনাৰো জনজাতীয় লোকসকলৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল আৰু তেওঁলোকে নিশ্চিত কৰিছে যে তেওঁলোকে, প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি, এন্দুৰবোৰে গাঁত খান্দিলে ওপৰত জমা কৰা মাটিৰ পৰা সোণৰ ধূলি সংগ্ৰহ কৰি আহিছিল প্ৰাচীন বিশ্বত এই কাহিনীটো ব্যাপকভাৱে প্ৰচলিত আছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত প্লিনি দ্য এল্ডাৰৰ দৰে লেখকে তেওঁৰ নেচাৰেলিছ হিষ্টৰিয়াৰ সোণ খনন শিতানত এই কাহিনীৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল

পেইচেলে তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য এণ্টছ গোল্ড: দ্য ডিস্কভাৰী অৱ দ্য গ্ৰীক এল ডৰাডো ইন দ্য হিমালয়ত কৈছে যে হিৰ'ড'টাছে হয়তো পুৰণি পাৰ্চী শব্দ "মাৰ্মট" () শব্দটোক "পাহাৰীয়া পৰুৱা"ৰ শব্দটোৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰিছিল কাৰণ তেওঁ সম্ভৱতঃ কোনো পাৰ্চী ভাষা নাজানিছিল আৰু সেয়েহে পাৰ্চী সাম্ৰাজ্যত ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত স্থানীয় অনুবাদকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল হিৰ'ড'টাছে সোণ খন্দা "পৰুৱা" নিজে দেখা বুলি দাবী কৰা নাছিল; তেওঁ কয় যে তেওঁ কেৱল আন ভ্ৰমণকাৰীসকলে তেওঁক কোৱা কথাখিনিহে উল্লেখ কৰিছিল., . " ' :          ". , 1984. .

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
অসমীয়া সংবাদপত্ৰ আলোচনী আদিৰ মাজত স্বাধীনতাপূৰ্বৰ সময়ত গল্প চিৰিজ নামে এখন অসমীয়া ভাষাৰ মাহেকীয়া আলোচনী প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৩০ চনত যোৰহাটৰ অন্নদা সাহিত্য মন্দিৰৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা আলোচনীখনৰ সম্পাদক আছিল, বিপিন চন্দ্ৰ বৰুৱা নিজ অৰ্থ ব্যয় কৰি বিপিন চন্দ্ৰ বৰুৱাই উক্ত আলোচনীখন উলিয়াইছিল আৰু সেই সময়ত বাঁহী আৰু আৱাহন নামৰ আলোচনী দুখন জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰত থকা সময়তে কেৱল গল্পৰ আলোচনী এখন প্ৰকাশ পোৱাটো উল্লেখযোগ্য বিষয় আছিল 

গল্প চিৰিজৰ সৈতে জড়িত লোক

গল্প চিৰিজৰ সম্পাদক আচিল বিপিন চন্দ্ৰ বৰুৱা তেওঁক বিভিন্ন কামত সহায় কৰিছিল, প্ৰভাতৰ সম্পাদক শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামী, পইচাৰ সম্পাদক মৌলবী পজিৰুদ্দিন আহমেদ, মিলনৰ সম্পাদক বিনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা, মিত্ৰদেৱ মহন্ত, জীৱেশ্বৰ বৰুৱা, মৌলবী কেৰামত আলি আদি লোকেসম্পাদকৰ বক্তব্য, গল্প চিৰিজ, প্ৰথম বছৰ, প্ৰথম সংখ্যা, ১৯৩০ চন

গল্প চিৰিজৰ বৈশিষ্ট্য

গল্প চিৰিজ আলোচনীখনৰ কলেৱৰ সৰু আছিল মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা আছিল, ৩২ টা প্ৰথম সংখ্যাটিৰ ৰচনাসমূহ আছিল, মাতৃহীন, দেশপ্ৰেম, মেতোৰ, দানশীল দম্পতী আৰু মালতী আন আন আলোচনীৰ তুলনাত গল্পসমূহ হাতী মাৰি ভূৰুকাত ভৰোৱাৰ দৰে সৰু কলেৱৰৰ যদিও এইবোৰ উদ্দেশ্য সংস্কাৰধৰ্মী আৰু সংবেদনশীল ছপাখানা সম্বন্ধে প্ৰথম শিক্ষা লাভ কৰা লোক বুলি জনাজাত প্ৰতাপচন্দ্ৰ তালুকদাৰৰ দ্বাৰা যোহাটৰ এছিয়াটিক প্ৰিণ্টিং ৱৰ্কছত গল্প চিৰিজ ছপা কৰা হৈছিল প্ৰতি বছৰে প্ৰতিটো সংখ্যাত প্ৰকাশিত গল্পৰ লগত সংগতি ৰাখি সম্পাদকে দুখনকৈ মুঠ ২৪খন ছবি প্ৰকাশ কৰিছিল ছবিবোৰ প্ৰকাশ কৰা বাবে আলোচনীখন ব্যয়বহুল হোৱা স্বত্বেও দাম ধাৰ্য কৰিছিল মাত্ৰ দুটকা চাৰি অনা গল্প চিৰিজৰ গল্পসমূহ চুটি আৰু নাটকীয়তা প্ৰকাশ পোৱা ধৰণৰ গল্পসমূহৰ ভাষাৰ গাঁথনি সৰল আছিল অসমৰ সংবাদপত্ৰৰ সমীক্ষাত্মক অধ্যয়ন, প্ৰসন্ন কুমাৰ ফুকন, পৃ:নং; ১৩০, প্ৰকাশক: অশ্বিনীকুমাৰ বৰঠাকুৰ, মধুপ্ৰকাশ, ১৯৯৪

উল্লেখযোগ্য লেখা

আলোচনীখন মূলতঃ গল্পৰ আলোচনী হলেও নাটক আৰু আলোচনামূলক প্ৰবন্ধ আদিও পিছলৈ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল গোপাল গোস্বামীৰ মকতমা ঘনশ্যাম চলিহাৰ প্ৰবন্ধ কবি, নাটকীয় ৰূপৰ গল্প, বাহিৰ ভিতৰ বা বক্তাৰ বিপদ আদি প্ৰকাশিত হৈছিল মিত্ৰদেৱ মহন্ত, কমলেশ্বৰ চলিহা, মুনীন্দ্ৰনাথ বৰকটকী, শ্ৰীশ্ৰীৰাম দাস আদি সাহিত্যিকৰ গল্পই গল্প চিৰিজত ঠাই পাইছিল উইলিয়াম চিদনী পোৰ্টাৰৰ এটা গল্পৰ আধাৰত লিখা লক্ষেশ্বৰ শৰ্মাৰ দানশীল দম্পতী, টলষ্টয়ৰ ৰচনাৰ আৰ্হিত লিখা বুঢ়াতকৈ লৰা জ্ঞানী, চিৰিকাভৰ অনুকৰণত লিখা দন ইংৰাজ কবি কলৰিজৰ ৰচনাৰ ঠাঁচত লিখা বুঢ়া নাৱিক মিত্ৰদেৱ মহন্তৰ বিহু চোলা, কমলেশ্বৰ চলিহাৰ পিশাচৰ প্ৰেম, শ্ৰীশ্ৰীৰাম দাসৰ শামূকৰ পেটত মাণিক মুনীন্দ্ৰ বৰকটকীৰ অভাগিনীৰ ধন আদি গল্প চিৰিজৰ উল্লেখনীয় লেখাঅসমৰ সংবাদপত্ৰৰ সমীক্ষাত্মক অধ্যয়ন, প্ৰসন্ন কুমাৰ ফুকন, পৃ:নং; ১৩০, প্ৰকাশক: অশ্বিনীকুমাৰ বৰঠাকুৰ, মধুপ্ৰকাশ, ১৯৯৪

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
গল্ফ হৈছে এটি এককভাৱে খেলা ক্ৰীড়া, য'ত খেলুৱৈয়ে এবিধ গল্ফ ষ্টিক () ব্যৱহাৰ কৰি বলটো দূৰৰ পৰা সৰু গাঁতত পেলোৱাৰ চেষ্টা কৰে প্ৰতিটো খেলুৱৈয়ে বিভিন্ন ধৰণৰ ষ্টিক ব্যৱহাৰ কৰে, যাক "ক্লাব" বোলে ড্ৰাইভাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পাটাৰলৈ, ভিন্ন ক্লাব বিভিন্ন উদ্দেশ্যত ব্যৱহৃত হয় গল্ফ অলিম্পিকত প্ৰথমবাৰ ১৯০০ আৰু ১৯০৪ চনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল পিচত ১১২ বছৰ বাদে ২০১৬ চনত পুনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় আধুনিক গল্ফ আমেৰিকা, ইউৰোপ, জাপান আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত বিশেষ জনপ্ৰিয় খেল 

 ইতিহাস 
গল্ফৰ আধুনিক ৰূপৰ উৎপত্তি ১৫শ শতিকাত স্কটলেণ্ডত হৈছিল স্কটলেণ্ডৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চলত বলক ষ্টিকৰে ঠেলি গাঁতত পেলোৱাৰ এই খেল ধীৰে ধীৰে ইউৰোপত, বিশেষকৈ ইংলেণ্ডত লোকপ্ৰিয় হয় 

১৮৬০ চনত প্ৰথম "  " অনুষ্ঠিত হৈছিল, যিটো বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি গল্ফ প্ৰতিযোগিতা

 খেলাৰ নিয়ম 
গল্ফ সাধাৰণতে ৯ বা ১৮ "হোল"যুক্ত কোৰ্ছত খেলা হয় প্ৰতিটো হোলত খেলুৱৈয়ে বলটো টি () ৰ পৰা মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু বলটো গাঁতৰ ফালে ঠেলে লক্ষ্য হৈছেসৰ্বনিম্ন ষ্ট্ৰ'কত বলটো গাঁতত পেলোৱা

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:বিনোদন
শ্ৰেণী:খেল
মধ্যপ্ৰদেশৰ এখন পঞ্চায়তৰ চিত্ৰ
গাঁও পঞ্চায়ত () ভাৰতৰ পঞ্চায়তী ৰাজ প্ৰণালীত, গাঁও বা সৰু এলেকাৰ স্তৰত গ্ৰাম্য পঞ্চায়ত বা গাঁও পঞ্চায়ত আছে, যি হৈছে ভাৰতৰ স্থানীয় স্ব-শাসনৰ এক মুখ্য উপাদান পঞ্চায়তী ৰাজ প্ৰণালীৰ তিনিস্তৰীয় সংগঠনৰ ভিতৰত গাঁও পঞ্চায়ত হৈছে নিম্নতম স্তৰৰ সংগঠন ই গাঁও সভাৰ কাৰ্যকৰী সমিতি হিচাপে কাম কৰে প্ৰাচীন কালৰ পৰা ভাৰতৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক জীৱনত গাঁও পঞ্চায়তৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান আছে ৰাজহুৱা জীৱনৰ প্ৰতিটো দিশ ইয়াৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল আৰু বৰ্তমানেও সমাজত ইয়াৰ প্ৰভাৱ অতি উল্লেখনীয় 

গাঁও সভা
গাঁও সভা হৈছে এখন গাঁওৰ ১৮ বছৰ বয়স প্ৰাপ্ত পুৰুষ-মহিলা আদি সকলো লোকৰ দ্বাৰা গাঁওৰ উন্নয়ন আৰু পঞ্চায়তক দিহা পৰামৰ্শ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে গঠিত এক স্থায়ী সভা বা গোট 

গাঁও সভাৰ কাৰ্যকৰী সমিতিখনক গাঁও পঞ্চায়ত বুলি জনা যায় যি সভাই নিৰ্বাচিত কৰা প্ৰতিনিধিসকলক লৈ গঠিত হয় 

ভাৰতীয় সংবিধানৰ নৱম ভাগৰ ২৪৩(খ) অনুচ্ছেদত গাঁও সভাৰ পৰিভাষা দিছে এনেধৰণে- "গাঁও সভা মানে গাঁও স্তৰত পঞ্চায়ত ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত সমাবিষ্ট কোনো গাঁওৰ লগত সম্পৰ্কিত নিৰ্বাচক নামাৱলীত পঞ্জীভুক্ত ব্যক্তি সমূহেৰে গঠিত কোনো নিকায়"

ইতিহাস

গঠন

কাৰ্য প্ৰণালী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পঞ্চায়তী ৰাজ (ভাৰত)
গাঁওবুঢ়া পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাই লিখা এখন ধেমেলীয়া সামজিক নাটক৷ গাঁওবুঢ়া নাটক সম্পৰ্কে ড মহেশ্বৰ নেওগে কৈছে, সুলিখিত গ্ৰাম্য কমেডী, ড হৰিশ্চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যই কৰুণ ৰসসিক্ত সামাজিক নাট আৰু ড সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ মতে, প্ৰহসনৰ লক্ষণ দুই এটা মিলে যদিও বেছিভাগ লক্ষণ লঘু কমেডীৰ লগতহে মিলে কাৰণে গাঁওবুঢ়াক কমেডী বুলিলে বোধকৰো ভুল নহব৷চিন্তা-বিচিত্ৰা, মহিম বৰা, পৃ:নং; ৯৪, কিৰণ প্ৰকাশন৷ ১৯৮৯
গোহাঞিবৰুৱাই নিজেও নাটকখনক ধেমেলীয়া নাটক বোলা নাই৷ নাটকৰ পাতনিত তেওঁ লিখিছে, আধুনিক অসমীয়া সমাজৰ আদিছোৱাত চৰকাৰী কৰ্ম্মচাৰী গাঁওবুঢ়াৰ অনাহাৰী বিষয়ববীয়া খাটনি বিষয়ক ৰহস্যই এই লেখকৰ অন্তৰত, লৰাকালত সদায় কৌতুহল জন্মাইছিল৷ সেই ৰহস্যৰ আৰ্হি ৰাইজৰ আগত দাঙি ধৰাই এই সামাজিক নাটক লিখিবলৈ লোৱাৰ আগ উদ্দেশ্য৷গাঁওবুঢ়া, পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, মূল পাতনি, তৃতীয় সংস্কৰণ, ১৮৬০ শক

নাটকৰ চৰিত্ৰ
নাটকখন মুঠ পাঁচটা অঙ্কত বিভক্ত৷ প্ৰধান মহিলা চৰিত্ৰ চাৰিগৰাকী; অমিলা, ৰংদৈ, জেতুকী আৰু ভেলেউকে ধৰি কেইবাগৰাকী লিগিৰী আৰু চাৰিজন গাঁওবুঢ়াৰ লগতে মৌজাদাৰ, মণ্ডল, থানাৰ দাৰোগা, মহকুমাৰ ইংৰাজ বিষয়া ইয়ং চাহাবকে ধৰি সৰু সৰু কেইবাটাও পুৰুষ চৰিত্ৰৰে পাঁচটা অঙ্কত কেইবাটিও দৃশ্যৰে বিভক্ত গাঁওবুঢ়া নাটকখন মুঠ বাসত্তৰ পৃষ্ঠাত ৰচনা কৰা হৈছে৷

বিষয়বস্তু
গাঁওবুঢ়া নাটকখন নাট্যকাৰ গোহাঞিবৰুৱাই বৃটিছৰ শাসনকালত গাঁওবুঢ়াসকলৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা লটিঘটি আৰু ঘৰুৱা জীৱনৰ দুশ-দুৰ্দশা কিছু হাস্যকৰ পৰিৱেশৰ মাজেৰে উপস্থাপন কৰিছে৷ নাটকৰ নায়ক ভোগমন আৰু নায়িকা ৰংদৈৰ সুখ-দুখৰ চিত্ৰই নাটখনিত প্ৰধানকৈ তুলি ধৰা হৈছে৷ ভোগমন বায়নৰ লৰা আছিল যদিও কুলীৰ কাম কৰিবলগীয়া হোৱাত নিজৰ পৰিয়ালৰ মান ৰক্ষা কৰিবলৈ গাঁওবুঢ়াৰ বিষয়বাব লব লগা হৈছিল৷ কিন্তু গাঁওবুঢ়া হোৱাৰ পিছত দিনে-ৰাতিয়ে অনাহাৰে খাটি থকাৰ পাছতো চাহাবৰ অৰ্দালী আদিৰ চক্ৰান্তত পৰি চাহাবৰ গালি খোৱা, ৰছদ তুলিবলৈ গৈ ৰাইজৰ নানা গালি-শপনি শুনিবলগীয়া হোৱা, ঘৰলৈ উভতি আহি আকৌ পত্নীৰ তিতা-কেঁহা মাত শুনা৷ ইমানৰ পাছতো ঘৰত দুবেলাদুসাজ খাবলৈ নাটে৷ শেষত খাজনা দিব নোৱৰা বাবে ভোগমনে ঘৰৰ সমস্ত বস্তু হেৰুৱাবলগীয়া হয়৷ পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ গাঁওবুঢ়া: এটি বিশ্লেষণাত্মক আলোচনা, ড জুমি বৰুৱা, লেখিকা, সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহৰ বাৰ্ষিক মুখপত্ৰ, ২০১৭

চমু মূল্যায়ন
পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ গাঁওবুঢ়া নাটকক বহু আলোচকে ধেমেলীয়া নাট আখ্যা দিলেও নাটখনিত পৰিৱেশন কৰা কমেডীখিনিৰ মাজেৰে নাট্যকাৰে বৃটিছৰ শাসন কালৰ বেগাৰ ধৰা প্ৰথাৰ এটি কলাসুলভ সমালোচনা ফুটাই তুলিছে৷ গাঁওবুঢ়া হোৱাৰ পিছত ভোগমনে ভোগ কৰা দুৰ্দশাই চৰিত্ৰটি সাৰ্থক ট্ৰেজেডীৰ চৰিত্ৰলৈ লৈ গৈছে৷ আনহাতে, সাধাৰণ গ্ৰাম্য লোকৰ কথা-বতৰাৰে সহজ সৰল পৰিৱেশ অংকিত কৰি চৰিত্ৰসমূহক একো একোটা স্মাৰক চৰিত্ৰ হিচাপে অংকিত কৰিছে৷ অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা, ড মহেশ্বৰ নেওগ, পৃ:নং; ২৮৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ, ১৯৯৫

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
গাঁঠিয়ন খুন্দা উজনি অসমৰ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ এক সামাজিক আচাৰ বিবাহৰ সতে জড়িত বহু আচাৰ অনুষ্ঠানৰ দৰে গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটোৰো বিশেষ বৈশিষ্ট আছে

গাঁঠিয়ন হৈছে সুগন্ধি কাণ্ডৰে সৈতে এবিধ উদ্ভিদ প্ৰজাতি ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে   . উদ্ভিদবিধ  পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত নিয়ম-নীতিৰ মাজেৰে এইবিধ উদ্ভিদৰ মূঢ়া খুন্দা হয় এই খুন্দা পৰ্বটোকে 'গাঁঠিয়ন খুন্দা' বুলি কোৱা হয়

 লোকাচাৰ 
গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰম্পৰাত ব্যৱহাৰৰ হোৱা গাঁঠিয়নৰ গছ
গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটো বিয়াৰ অধিবাসৰ দিনা পালন কৰা হয় অধিবাস পূজা সম্পাদন কৰাৰ অন্তত কইনাক মড়লৰ কাষত বহুওৱা হয় তেওঁৰ সন্মুখত এখন শিলৰ পটা ৰখাৰ লগতে গাঁঠিয়ন মুঠা, গন্ধ-বিৰিণা আদি ৰখাৰ নিয়ম কইনাক পটাখনৰ ওপৰত থকা পটাগুটিটো ধৰিবলৈ দিয়া হয় সেই সময়ত তেওঁক বেৰি ধৰি থকা আন চাৰিগৰাকী অকুমাৰী ছোৱালীয়ে কইনাৰ লগতে পটাগুটিত ধৰি গাঁঠিয়ন খুন্দিব লাগে অৱশ্যে কিছু কিছু অঞ্চলত চাৰিগৰাকী অকুমাৰী ছোৱালীৰ পৰিৱৰ্তে কইনাকে ধৰি সাতগৰাকী আয়তীয়ে গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ নিয়ম ৷ এনেদৰে গাঁঠিয়ন খুন্দি থকাৰ সময়ত তাত উপস্থিত থকা আয়তীসকলে নাম গায় আৰু উৰুলি দিয়ে এই সময়ত গোৱা নাম এনেধৰণৰ

"শদিয়া ৰাজৰে খুন্দে গাঁঠিয়ন,
নামনি ৰাজৰে পটা ৰাম হৰি হৰি ৷
কন্যাৰ মাক অতি সুলক্ষণী,
আপুনি ধৰিলে পটা ৰাম হৰি হৰি ৷
বেৰৰ মকৰা এ স্বৰ্গৰ অপেচৰা,
কি কৈ বিয়া ৰাম হৰি হৰি ৷
দিনত বন্দী হ'ল এ তেজী সূৰুয,
ৰাতি বন্দী হ'ল তৰা ৰাম হৰি হৰি ৷
মকৰা জালতে এ কৃষ্ণ বন্দী হ'ল,
কিনো ৰুক্মিণীৰ মায়া ৰাম হৰি হৰি ৷
চন্দ্ৰও চিকণ এ সূৰুযো চিকণ,
চিকণ স্বৰ্গৰ তৰা ৰাম হৰি হৰি ৷
সদৌতকৈ চিকণ এ আমাৰে ময়নী,
সবাৰে মন মোহিত কৰা ৰাম হৰি হৰি ৷
বাঁৰীও নাহিবি এ খাঁৰীও নাহিবি,
আহিবি স্বামী শুৱা ৰাম হৰি হৰি ৷
সাত আয়তীয়ে এ গাঁঠিয়ন খুন্দিছে,
উৰুলি এজোকা দিয়া ৰাম হৰি হৰি"

গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ সময়ছোৱাত কইনা আৰু আয়তীসকলৰ মূৰৰ ওপৰত এখন কাপোৰ ধৰি থকাৰ নিয়ম এনেদৰে কাপোৰ ধৰি থকাৰ সুবিধা লৈ আয়তীসকলৰ মাজত এক নিৰ্দোষ ধেমালি কৰাৰ সুযোগো ওলায় কাপোৰখনৰ আঁৰ লৈ ইগৰাকী আয়তীয়ে সিগৰাকীৰ চাদৰ বা কাপোৰত কাঠৰ টুকুৰা, শিল, ইটা আদি বান্ধি উঠিব নোৱৰা অৱস্থা কৰে এয়া তেওঁলোকৰ বাবে আনন্দৰ উৎস খুন্দাৰ পিছত গাঁঠিয়নখিনি তেলত ডুবাই দূবৰিৰ আগেৰে কইনাৰ মূৰত অলপ অলপকৈ দিয়াৰ নিয়ম৷ গাঁঠিয়ন খুন্দা শেষ হোৱাৰ পিছত ঘৰৰ এজন সদস্যই কইনাক তিনিবাৰ হবিষান্ন খুৱাই দিয়ে ইয়াৰ পিছত মোমায়েকে ভিতৰলৈ  দাঙি নিয়াৰ নিয়ম৷ এনেদৰেই গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটোৰ সামৰণি পৰে

 তথ্যসূত্ৰ 
 'অসমৰ সংস্কৃতি কোষ'  ড নাৰায়ণ দাস (মুখ্য সম্পাদক), ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী (সম্পাদক), প্ৰাগজ্যোজ্যোতিষ মহাবিদ্যলয়ৰ হৈ জ্যোতি প্ৰকাশন, পাবজাৰ, গুৱাহাটী-১, প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ, ২০০৯, পৃষ্ঠা, ১৭০, ১৭১

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
গাঁঠিয়ন বা কেম্পফেৰিয়া গলাংগা  আদাজাতীয় একক স্ত্ৰীকেশৰযুক্ত উদ্ভিদ আৰু গলাংগাল নামৰ চাৰিবিধ উদ্ভিদৰ ভিতৰত অন্যতম ইয়াক প্ৰধানকৈ ইণ্ডোনেছিয়া, দক্ষিণ চীন, টাইৱান, কম্বোডিয়া আৰু ভাৰতৰ মুকলি অঞ্চলসমূহত পোৱা যায় যদিও সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াতে ইয়াৰ খেতি ব্যাপকভাৱে কৰা হয় 

 ৰন্ধন আৰু চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ 
ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধন প্ৰণালীত গাঁঠিয়নক মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় তাত ইয়াককেনকুৰ আৰু মালয়েছিয়াত চেকুৰ বুলি কোৱা হয় বিশেষকৈ জাভা আৰু বালিৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীত গাঁঠিয়ন ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইণ্ডোনেছিয়াত শুকান গাঁঠিয়নৰ গুড়িৰ সৈতে চাউলৰ গুড়িৰ মিশ্ৰণ কৰি প্ৰস্তুত কৰা বনৌষধি পানীয় (জামু) বেৰাছ কেনকুৰ বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় ইয়াৰ পাত মালয়ৰ চাউলৰ ব্যঞ্জন নাচি উলামতো ব্যৱহাৰ কৰা হয় 

চীনা ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু চীনা চিকিৎসাতো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়ি চীনত ইয়াক শ্বা জিয়াং নামেৰে বিক্ৰী কৰা হয় আনহাতে ইয়াক চীনা ভষাত কোৱা হয় শ্বান নাই  ইয়াৰ সোৱাদ জলা কৰ্পূৰৰ দৰে

 অসমৰ বিবাহ অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ 

গাঁঠিয়ন খুন্দা উজনি অসমৰ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ এক লোকাচাৰ এই লোকাচাৰত বিয়াৰ অধিবাসৰ দিনা চাৰিগৰাকী অকুমাৰী ছোৱালীয়ে পটাত লৈ গাঁঠিয়ন খুন্দে অঞ্চলবিশেষে কইনাকে ধৰি সাতগৰাকী আয়তীয়ে গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ নিয়ম আছে খুন্দাৰ পিছত ইয়াক তেলত ডুবাই দূবৰিৰে অলপ অলপকৈ কইনাৰ শিৰত দিয়া হয়

 একেধৰণৰ প্ৰজাতি 
ফুলেৰে সৈতে গাঁঠিয়নৰ গছ
গাঁঠিয়ন সেই জাতৰ আন গলাংগলসমূহতকৈ কিছু পৃথক ইয়াৰ কাণ্ড অংশ নাথাকে আৰু ইয়াৰ ৰাইজমৰ ৰং গাঢ় বাদামী আৰু ঘূৰণীয়া আনহাতে আন জাতবোৰৰ সকলোৰে কাণ্ড আৰু শেঁতা গোলাপী ৰঙৰ ৰাইজম থাকে ইয়াক কেতিয়াবা লেছাৰ গলাংগল বুলিও কোৱা হয় 

 আলপিনিয়া গালাংগা
 আলপিনিয়া জেৰুম্বেট
 কুৰকুমা লংগা
 এটলিংগেৰা ইলেটিয়ৰ
 এটলিংগেৰা মাইংগাই
 এটলিংগেৰা ফুলজেন্স
 'কেম্পফেৰিয়া এংগুষ্টিফ'লিয়া
 'কেম্পফেৰিয়া ৰটাণ্ডা
 জিঞ্জিবাৰ কেছুমুনাৰ
 জিঞ্জিবাৰ অফিচিনেল

 ৰাসায়নিক উপাদান 
গাঁঠিয়নৰ ৰাইজমত চিন'ল, বৰ্নিঅল, ৩-কেৰিন, কেম্পফেন, কেম্পফেৰল, কেম্পফেৰাইড, চিনামালডিহাইড, পি-মেথ'ক্সিচিনামিক এচিড আদি উপাদান থকা বুলি জনা গৈছে 

 কীটনাশক গৱেষণা 
গাঁঠিয়নৰ পৰা নিষ্কাশিত দ্ৰৱ্যই কিছুমান ৰোগ পৰিবহণকাৰী মহৰ পলু ধ্বংস কৰিব পাৰে .-.,  .-.,  .-.,  .,  .-. "          ."    2008 64:8 (857-862) পতংগ নিয়ন্ত্ৰক হিচাপে ব্যৱহাৰৰ বাবে ইয়াৰ ওপৰত গৱেষণা চলি আছে প্ৰাথমিক তথ্য অনুসৰি ই এন্দুৰৰ ছালৰ বাবে অপকাৰী নহয়

 নিষ্কাশন আৰু আৱশ্যকীয় তেল 
 গাঁঠিয়নৰ ৰাইজম
আৱশ্যকীয় তেল থকা গাঁঠিয়নৰ ৰাইজম বা মূল অংশ চীনৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইয়াৰ এলকহলিক মেচেৰেচন বাতবিষৰ বাবে লিনিমেণ্ট হিচাপেও প্ৰয়োগ কৰা হৈছে ইয়াৰ পৰা নিষ্কাশিত দ্ৰৱ্যৰ প্ৰভাৱত কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ শিথিলতা আহে আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ হাৰ হ্ৰাস পায়

ইয়াৰ পাতৰ ৰসত ভ্ৰম সৃষ্টিকাৰী গুণ থাকিব পাৰে ইয়াৰ কাৰণ আৱশ্যকীয় তেলৰ অংশৰ অচিনাক্ত ৰাসায়নিক উপাদান বুলি অনুমান কৰা হৈছে

'গাঠিয়ন আৰু পলিয়েষ্টাৰ-৮-ৰ বিশুদ্ধ নিষ্কাশনে এভ'বেনজ'ন যুক্ত ছানস্ক্ৰীণৰ সংমিশ্ৰণৰ -শোষক ধৰ্ম সুস্থিৰ কৰে .,  . "            ."        2011 64:2 . 1 (30)

 সুগন্ধি বৈশিষ্ট্য 

 বোৰ্নিওলক
 ১,৮-চিনেঅ'ল
 ইথাইল চিনামেট
 ইথাইল পি-মেথক্সিচিনামেটল
 গামা-কাৰ-৩-এন
 পেণ্টাডেকেন

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
গাং শালিকা ( , বৈজ্ঞানিক নাম-  ) দক্ষিণ এছিয়াত দেখা পোৱা শালিকাৰ এটা প্ৰজাতি ই দেখাত ঘৰশালিকা ৰ দৰে প্ৰায় একেই যদিও আকাৰত সৰু তাৰোপৰি ইয়াৰ চকুৰ তলতে হালধীয়াৰ সলনি ৰঙচুৱা বৰণ দেখা যায় উত্তৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় ভাৰতত ইয়াৰ জাক দেখা পোৱা যায় ইয়াৰ বিতৰণ ক্ৰমান্বয়ে দক্ষিণ ভাৰতৰ দিশে বিয়পি যোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে নদীৰ পাৰত গাঁত খান্দি বৃহৎ গোটত বাহ সজাৰ বাবে ইয়াৰ ইংৰাজী নাম " " ৰখা হয় .

বিৱৰণ
গাং শালিকা
গাং শালিকাৰ মূৰটো ক'লা বৰণৰ আৰু দেহৰ ৰং ডাঠ মটিয়া হয় দেহৰ তলৰ অংশ পাতল মুগা বৰণৰ যদিও পেটৰ ফালে কিছু গুলপীয়া বৰণৰ হোৱা দেখা যায় ইয়াৰ ডেউকা ক'লা বৰণৰ হয় চকুৰ তলত থকা নোমবিহীন ছালৰ ৰং ইটাবৰণৰ , ঠেং হালধীয়া আৰু চকুৰ মণি ডাঠ ৰঙা হয় গাং শালিকাৰ মতা-মাইকী উভয়ে দেখাত একে হয় পোৱালী গাং শালিকাৰ মূৰ আৰু ডিঙি মুগা ৰঙৰ হোৱা দেখা যায়

গাং শালিকা ক্ৰমবিৱৰ্ত্তনৰ নিয়ম অনুসৰি ঘৰশালিকা ৰ খুবেই ওচৰ সম্পৰ্কীয়

বিতৰণ
গাং শালিকাৰ বিস্তৃতি ভাৰত উপমহাদেশতে সীমিতপ্ৰধানকৈ থলুৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি যদিও গাং শালিকাই খাদ্য আৰু বতৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিছু প্ৰব্ৰজনো কৰে গাং শালিকাৰ প্ৰজননকাৰী কলনি অসমতো আৱিষ্কাৰ হৈছে

গাং শালিকাক কুৱেইটত নতুনকৈ সংস্থাপিত () কৰা হৈছে আৰু ইতিমধ্যেই তাৰ বনাঞ্চল সমূহত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হৈ উঠিছেতেনেদৰে মালদ্বীপ, টাইৱান আৰু জাপানতো গাং শালিকাৰ জাক পোৱা গৈছে

বাসস্থান
গাং শালিকা সাধাৰণতে মুকলি জলাশয় বা অন্য পানীৰ উৎসৰ ওচৰে পাজৰে দেখা যায় ই খেতিপথাৰৰ মুকলি অঞ্চলতো প্ৰায়ে চৰি ফুৰা দেখা যায় তাৰোপৰি গাং শালিকাৰ জাক নগৰীয়া অঞ্চলৰ বজাৰ সমাৰ বা ৰেল ষ্টেচনতো প্ৰায়ে দেখা পোৱা যায় মানুহৰ পেলনীয়া খাদ্য বস্তুৰ ওপৰত কম-বেছি পৰিমাণে খাদ্যৰ বাবে নিৰ্ভৰশীল
পানীৰ টেংকীত গাং শালিকাৰ এটা জাক 

আচৰণ
গাং শালিকাৰ ডেউকাৰ কিছুমান পাখিৰ জিলিকা সেউজীয়া বৰণো থকা দেখা যায় 
গাং শালিকাই ডাঙৰ গোটত বাস কৰে ইহঁতে একেলগে গছৰ ডালত জিৰণি লয় আৰু কলনি গঠন কৰি বাহ সাজে ইহঁতে ঘৰচীয়া জন্তুৰ গাত বহে আৰু জনবসতি পূৰ্ণ অঞ্চলত বজাৰৰ অৱশিষ্ট খাদ্য বা জাৱৰৰ দ'মত খাদ্যৰ সন্ধান কৰাত পাকৈত গাং শালিকা সাধাৰণতে মুখৰ () স্বভাৱৰ আৰু ইহঁতে বিভিন্ন ধৰণৰ মাত (, , ) উলিয়াব পাৰে

গাং শালিকাই সাধাৰণতে গুটি, পোক-পৰুৱা আৰু ফল-মূল খাই জীয়াই থাকে ঘৰ শালিকাৰ দৰেই ইহঁতেও কেতিয়াবা চৰি থকা জন্তুৰ গাৰ বিভিন্ন পোক আদি খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে বিভিন্ন ফল-মূল যেনে আঙুৰ,  আদিৰ পকা ফল খায় ইহঁতে খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা পোক-পৰুৱাৰ ভিতৰত শস্যত হোৱা বিভিন্ন কীট যেনে  ও উল্লেখযোগ্য

ভাৰতত এটা গাং শালিকা পানী খাই থকা অৱস্থাত

গাং শালিকাই সাধাৰণতে এপ্ৰিলৰ পৰা জুলাই বা আগষ্ট মাহৰ ভিতৰত বাহ সাজে ই মে-জুন মাহত কণী পাৰি পোৱালী জগায় ই প্ৰায়ে নৈৰ পাৰত মাটিত গাত খান্দি বা মথাউৰিৰ বেৰত বাহ সাজে কেতিয়াবা ইটাৰ দেৱালত থকা ফুটাতো গাং শালিকাই বাহ সজা দেখা যায় ই মাটি বা ফুটাত ৪-৭ ফুট দকৈ খান্দি বাহটো সাজে বাহত বিভিন্ন ঘাঁহ-বন, পাখি আৰু কেতিয়া সাপৰ মোট ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়সাধাৰণতে এবাৰত প্ৰায় শেঁতা নীলা বৰণৰ চাৰিৰ পৰা পাঁচটা পোৱালী জন্মে একেটা ঋতুতে ই কেতিয়াবা দুবাৰকৈ পোৱালী জগায় কণী পৰাৰ ১৩-১৪ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালীৰ জন্ম হয় প্ৰায় পাঁচ দিনৰ পিছত পোৱালীয়ে চকু মেলে আৰু ২১ দিনৰ ভিতৰত উৰিব পৰা হয় এটা গৱেষণাৰ তথ্য অনুসৰি ৩৮ কণীহে উৰিব পৰা অৱস্থা পাবলৈ সক্ষম হয় বাকীবোৰ বিভিন্ন কাৰণত মৃত্যুমুখত পৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

অন্যান্য উৎস

 
 
 
 
 
 
 

শ্ৰেণী:শালিকা
গাংমৌ থান হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন থান মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ তীৰ্থভ্ৰমণ সময়ত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল সেই স্থানবোৰত কালক্ৰমত কিছুমান সত্ৰ, মঠ-মন্দিৰ ইত্যাদিৰ গঢ় লৈ উঠিছিল এনে এখন থান হল গাংমৌ থান এই থান অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ বিহালীৰ বৰগাং আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত

ইতিহাস
শংকৰদেৱ গাংমৌ থানলৈ প্ৰকৃততে কিমান চনত আহিছিল, সেই বিষয়ে কোনো তথ্য পোৱা নাযায় বৰদোৱা গুৰু চৰিতৰ মতে তেওঁ আনুমানিক ১৪৩৮ শক অৰ্থাৎ ১৫১৬ চনত গাংমৌ থানলৈ আহিছিল

শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ অহাৰ কাৰণ
চৰিত পুথিসমূহত শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ কিয় আহিছিল তাৰ বিষয়ে কিছু কথা উল্লেখ আছে শিৰোমনি ভূঞা হোৱাৰ পাছত শংকৰদেৱে কিছুদিনৰ বাবে তীৰ্থভ্ৰমণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল সেইকেইদিনৰ বাবে তেওঁ শিৰোমনি ভূঞাৰ বাব পিতামহ জয়ন্তৰ হাতত দি থৈ গৈছিল তীৰ্থযাত্ৰাৰপৰা ঘূৰি আহি তেওঁৰ মন ৰাজ্যচৰ্চাতকৈ ধৰ্মচৰ্চাতহে মনোযোগ দিছিল সেইসময়ত নিকটৱৰ্তী কছাৰী ৰজাই ভূঞা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে ফলত ভূঞা ৰাজ্য সংকটৰ সন্মুখীন হয় এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হৈ উত্তৰপাৰৰ গাংমৌলৈ আহি ধৰ্ম চৰ্চা কৰাতহে মনোযোগ দিয়ে সেই সময়ত সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ নাম গাংমৌ আছিল শংকৰদেৱৰ লগত তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী কালিন্দী, দুই পিতামহ জয়ন্ত-মাধৱ আৰু পৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসকলো গাংমৌলৈ আহিছিল

 গাংমৌ থানৰ নিৰ্মাণ
শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা গাংমৌ থানখন আনুমানিক ১৯২৭-২৮ চনমানতে খহনীয়াৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত জাহ যায়  এই থানখন প্ৰথমতে খেৰৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল পিছত এই খেৰৰ থানখন স্থানীয় ৰঘূবী ছেত্ৰী নামৰ এজন নেপালী বৈষ্ণৱ গো-পালকে তেজপুৰৰ পৰা টিনপাত আনি নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰি দিছিল বুলি শুনা যায় 

সাম্প্ৰতিক কালৰ গাংমৌ থান
শংকৰদেৱৰ বাসগৃহ বুলি প্ৰবাদ থকা ওখ ঠাইখিনিত বৰ্তমান প্ৰায় একলাখতকৈও অধিক টকা ব্যয় কৰি গাংমৌ থানখন নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয় ১৯৮১ চনৰ ১৬ জুলাইত এই নৱনিৰ্মিত গাংমৌথানখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় এতিয়া শংকৰদেৱৰ স্মৃতি জড়িত থকা কোনো বস্তু নাই স্থানীয়ভাৱে পোৱা এটা শিলৰ মূৰ্তিকে শংকৰদেৱৰ সময়ৰ বুলি ভাবি ৰাইজে ইয়াত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 গাংমৌ থানৰ বিষয়ে বিতংকৈ পঢ়ক 

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
গাই যাত্ৰা (নেপালী: গই জাত্ৰ), যাক ইয়াৰ সমাৰ্থক নাম সা পাৰু বুলিও জনা যায়, নেপালৰ এটা উৎসৱ যিটো প্ৰধানকৈ কাঠমাণ্ডু উপত্যকাৰ নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে পালন কৰে  পাৰ হৈ যোৱা বছৰৰ ভিতৰত মৃত্যু হোৱা তেওঁলোকৰ নিকট আত্মীয়ৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে এই উৎসৱ পালন কৰা হয় লৰা-ছোৱালীৰ বেলেগ বেলেগ গোটে গৰু বা অন্য ধৰ্মীয় জীৱৰ অনুকৰণত সাজ-পোছাক পিন্ধি দলবদ্ধ হৈ চহৰত ঘূৰি ফুৰে৷  

সাধাৰণতে ভদ্ৰ মাহত (আগষ্টছেপ্টেম্বৰ) ইয়াক পালন কৰা হয় চান্দ্ৰ মাহ নেপালী চাম্বাত কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি এই যাত্ৰাৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয় আৰু গুণলা মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ প্ৰথম দিনটোত এই গাই যাত্ৰা পৰে
উৎপত্তি
নেপালৰ ৰজা প্ৰতাপ মল্লই তেওঁৰ শাসন কাল ১৬৪১ চনৰ পৰা ১৬৭১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মাজতে এই গাই যাত্ৰা অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰিছিল৷ তেওঁৰ কিশোৰ পুত্ৰ চক্ৰৱৰ্তেন্দ্ৰ মল্লৰ অকাল মৃত্যু হৈছিল আৰু ৰাণীয়ে পুত্ৰক হেৰুৱাই শোক প্ৰকাশ কৰি বাউলী হৈছিল ৰজা প্ৰতাপ মল্লই নিজৰ পুত্ৰৰ আত্মাক পৰৱৰ্তী জীৱনলৈ উন্নীত কৰাত সহায় কৰিবলৈ আৰু শোকত ভাগি পৰা ৰাণী আৰু যিসকলৰ আপোনজনৰ মৃত্যু হৈছিল, তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ শোক পাতলাবলৈ এই পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰিছিল

ব্যুৎপত্তি
এই উৎসৱটো নেৱাৰ ভাষা বা নেপালী ভাষাত সা পাৰু বুলিও জনা যায় নেপালী ভাষাত সাৰ অৰ্থ গৰু আৰু পাৰুৰ অৰ্থ হ'ল প্ৰতিপদ তিথি(হিন্দু পঞ্জিকা পদ্ধতি অনুসৰি পষেকৰ প্ৰথম দিন) ভাদ্ৰ (হিন্দু পঞ্জিকা) মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ প্ৰতিপদ তিথিত লৰা-ছোৱালীবোৰে গৰুৰ দৰে সাজ-পোছাক পিন্ধি পালন কৰা হয় বাবে এই উৎসৱক সা-পাৰু (চা-পাৰু) বোলা হয় নেপালী ভাষাত আৰু নেপাল আৰু বিশ্বৰ অন্যান্য অঞ্চলত ইয়াক গাই যাত্ৰা নামেৰে জনা যায়

পৰিৱেশন
হিন্দু ধৰ্মত গাই(গৰু) লক্ষ্মীৰ দৰে পৱিত্ৰ আৰু মাতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয় যিসকলৰ পৰিয়ালৰ মৃত্যু হৈছিল, তেওঁলোকৰ সন্তান হনুমান ধোকা প্ৰাসাদলৈ গৈছিল আৰু নেৱাৰ পুৰোহিতে ওলাই যোৱাসকলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে শিশোৱে সাধাৰণতে দীঘল চোলা পিন্ধে আৰু কঁকালত কমৰবন্ধ এডাল মাৰে যাৰ দুয়োটা মূৰ সোঁ আৰু বাওঁফালে ওলমি থাকিব লাগে, যাতে খোজ কঢ়াৰ সময়ত মাটিত আঁচ বহি থাকে তেওঁলোকে আঁচ বহুৱাই যোৱাটো প্ৰয়োজনীয় কাৰণ ই মৃত্যু হৈ পৃথিৱীৰ পৰা স্বৰ্গলৈ আৰোহণ কৰা আপোনজনৰ বাবে মাটি(পৃথিৱী) স্পৰ্শ কৰে এইটো খোজকাঢ়োঁতে কাপোৰ চোঁচৰাই নিয়াৰ উৎসৱ লৰা-ছোৱালীবোৰে মূৰত এনে পোছাক পিন্ধে যাৰ ওপৰত গৰুৰ ছবি অংকন কৰা থাকে যিটো এই উৎসৱৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ; আৰু তেওঁলোকে মুখত গোঁফ অংকন কৰে নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাবে এই যাত্ৰা ধৰ্মীয় যেন লাগে, কাৰণ এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে আপোনজনক পৃথিৱীৰ পৰা স্বৰ্গলৈ পাৰ হৈ যোৱাত সহায় কৰে আৰু পৰি ৰোৱা শোকাহতসকলক উৎসাহিত কৰে এই শোভাযাত্ৰা শিশুসকলে ৰাতিপুৱা কৰে আৰু সন্ধিয়া শোকত ভাগি পৰা ৰাণী আৰু অন্যান্যৰ বাবে হনুমান ধোকা ডাবালিত কৌতুক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰে 

১৬০০ চনৰ পৰাই এই ব্যংগ আৰু কৌতুক বিকশিত হৈ আহিছে আৰু বৰ্তমান টিভি শ্ব'ত ইয়াক অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিবলৈ ৰাজনৈতিক ব্যংগও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে সাধাৰণতে পুৰুষ কমেডিয়ানসকলে মহিলাৰ কাপোৰ পিন্ধি নাটকৰ পুৰুষ আৰু মহিলা উভয় চৰিত্ৰ প্ৰদৰ্শন কৰে এইটো এটা মজাৰ অনুষ্ঠান, নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ লগতে আন সকলো নেপালী সম্প্ৰদায়ৰ বাবে 

গাই যাত্ৰা প্ৰধানকৈ কাঠমাণ্ডু উপত্যকাৰ কাঠমাণ্ডু চহৰত, পাতন আৰু ভক্তপুৰত উদযাপন কৰা হয় এই উৎসৱ উদযাপন দেশৰ অন্যান্য অঞ্চলতো বিয়পি পৰিছে, যত উল্লেখযোগ্যভাবে নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছে

তথ্য সূ্ত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ধৰ্মীয় উৎসৱ
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি
গাইছু য়াৰী () এগৰাকী আফগান মানৱ অধিকাৰ আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, লেখিকা, ব্লগাৰ আৰু বক্তা আফগানিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁক অন্যতম প্ৰচাৰক হিচাপে গণ্য কৰা হয় তালিবানৰ নীতিক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি পোনপটীয়াকৈ তালিবানৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ বাবে তেওঁ সুপৰিচিত

 জীৱনী 
ছয় বছৰ বয়সত পূব আফগানিস্তানৰ এজন তালিবান সমৰ্থক সেনাপতিৰ ছয় বছৰীয়া পুত্ৰৰ সৈতে তেওঁ বিবাহত বহিবলৈ বাধ্য হয় আঠাইশ বছৰ বয়স হোৱাৰ পিছত বলপূৰ্বকভাৱে হোৱা যুদ্ধৰ পৰা আমেৰিকান সৈন্যৰ সহায়ত তেওঁ আমেৰিকালৈ পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয় প্ৰথমতে তেওঁ বাগ্দান কৰা সেই তালিবান সেনাপতিৰ পুত্ৰক বিয়া কৰায় আৰু বিবাহ অনুষ্ঠানৰ মাত্ৰ দুমাহ আগতে তেওঁ আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ ভিছা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়

আমেৰিকাত থকাৰ সময়ছোৱাত কেৰিয়াৰৰ অগ্ৰগতি আৰু শিক্ষাৰ প্ৰতি নিজৰ মনোযোগ দিয়াৰ তেওঁ সিদ্ধান্ত লয় ২০১৫ চনত তেওঁ নিজৰ জন্মভূমি আফগানিস্তানলৈ উভতি আহি চৰকাৰী অসামৰিক সেৱাৰ আয়ুক্ত হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে

তেওঁ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মানৱ অধিকাৰ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ ভাৰ্জিনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু লিংগ অধ্যয়নত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে

য়াৰীয়ে আফগানিস্তানত থকা দ্য ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট এডমিনিষ্ট্ৰেটিভ ৰিফৰ্ম এণ্ড চিভিল চাৰ্ভিচ কমিছন ()ত আয়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আই এ আৰ চি এছ চিৰ আয়ুক্ত হোৱাৰ উপৰিও আপীল বৰ্ডৰ সদস্য হিচাপেও কাম কৰিছিল

আফগানিস্তানৰ মহিলাসকলৰ সুৰক্ষা আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে তেওঁ স্বেচ্ছাই পোষকতা কৰে৷ বিশেষকৈ তালিবানৰ অধিগ্ৰহণৰ পিছত আফগান মহিলাসকলৰ মংগলৰ বাবে তেওঁ ব্যাপকভাৱে কাম কৰিছে আফগানিস্তানৰ অসামৰিক সেৱাত অধিক মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ নিয়োজিত হৈছিল

তালিবানৰ জোৱানে নিজৰ ভাবী স্বামী আৰু পিতৃ দুয়োকে হত্যা কৰাৰ কথা জানিব পাৰি তেওঁ সামান্য জীৱন যাপন কৰি আছিল৷ তেওঁ তালিবানৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তটোৱেই তেওঁৰ জীৱনৰ টাৰ্ণিং পইণ্ট৷ সংগঠনটোক ইয়াৰ নীতিৰ বাবে গৰিহণা দিয়া হৈছিল নাৰী দৃষ্টিভংগী আন্দোলনকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে৷

২০২১ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ২০২১ চনত তালিবান ক্ষমতালৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত আফগানিস্তানৰ পৰা পলায়ন কৰে আৰু তালিবানৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন আফগানিস্তানৰ অসামৰিক সেৱাক উন্নীত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হ'ব বুলি জোৰ দিয়ে

২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত য়াৰীয়ে আফগান ভয়েচ অৱ হোপৰ নেতৃত্ব দি তালিবানৰ পৰা পলায়ন কৰা আৰু বিশ্বজুৰি নিৰ্বাসিত হৈ থকাসকলৰ আৱেগিক আখ্যান সংগ্ৰহ কৰি আহিছে

তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:আফগান মহিলা সমাজকৰ্মী
গাইটি হাছান (; ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৫৬) এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আণৱিক জীৱবিজ্ঞান, জেনেটিক্স, স্নায়ুবিজ্ঞান আৰু কোষ সংকেত তেওঁৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰ হাছান ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু প্ৰযুক্তিবিদসকলৰ শীৰ্ষ সংস্থা ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ (আই.এন.এছ.এ.) এগৰাকী ফেল' ২০১৩ চনৰ পৰা তেওঁ বাংগালোৰৰ নেশ্যনেল চেণ্টাৰ ফৰ বায়'লজিকেল ছায়েন্স (এনচিবিএছ)-ত জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই আহিছে হাছান ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু প্ৰযুক্তিবিদৰ শীৰ্ষ সংস্থা ইণ্ডিয়ান নেচনেল ছায়েন্স একাডেমী ()ৰ এগৰাকী ফেল' তেওঁ ২০১৩ চনৰ পৰা বাংগালুৰুৰ নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ বায়লজিকেল ছায়েন্সেছ (এনচিবিএছ)ত জ্যেষ্ঠ অধ্যাপিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে
 শিক্ষা 
সৰুতে হাছানে আলিগড়ত পঢ়া-শুনা কৰিছিল মাক-দেউতাকে বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু ভনীয়েক দুগৰাকীয়ে ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল তাৰ পিছত ১৯৭৬ চনত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউছৰ পৰা প্ৰাণীবিজ্ঞানত বি এছ চি ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯৭৮ চনত জীৱ বিজ্ঞানত এম এছ চি আৰু দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৮০ চনত এম ফিল. ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯৮৩ চনত ট্ৰাইপেনছমা ব্ৰুচেইৰ ৰাইবজমেল আৰ এন এ জিনৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি. এইচডি. লাভ কৰে হাছানৰ মতে, পি. এইচডি.-ৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়ত আৱেদন কৰাৰ সময়ত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে উপলব্ধি কৰিছিল যে, "সংখ্যালঘু শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত হ'লে বৈষম্যৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে" তেওঁৰ মতে ইয়াৰ ফলত তেওঁ "সচেতনভাৱে আন মহিলা বিজ্ঞানীসকলক সমৰ্থন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে, সেয়া ছাত্ৰীয়েই হওক বা সহকৰ্মীয়েই হওক" 
 কেৰিয়াৰ 
বৰ্তমান তেওঁ এন চি বি এছ (নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ বায়'লজিকেল চাইন্সেছ)-ত কৰ্মৰত; তাত তেওঁ প্ৰাণীৰ আন্তঃকোষীয় কেলচিয়ামৰ মাত্ৰাৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰণালীৱদ্ধ আৰু কোষীয় পৰিণতিৰ সন্দৰ্ভত গৱেষণা কৰি আছে ১৯৮৩ চনত হাছানে মুম্বাইৰ টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ফাণ্ডামেণ্টেল ৰিচাৰ্চ (টিআইএফআৰ)ত আণৱিক জীৱবিজ্ঞান ইউনিটৰ ভিজিটিং ফেল' আৰু গৱেষক সহযোগী হিচাপে তেওঁ যোগদান কৰে ১৯৯২ চনত ব্ৰেণ্ডেইছ ইউনিভাৰ্চিটি মেছাচুচেটছৰ জীৱবিজ্ঞান বিভাগৰ তেওঁ অতিথি বিজ্ঞানী আছিল

 বঁটা আৰু স্বীকৃতি 
হাছানে ইনলাকছ ফাউণ্ডেশ্যনৰ পৰা বৃত্তি, ব্ৰিটিছ অভাৰচিজ ৰিচাৰ্চ ষ্টুডেণ্ট এৱাৰ্ড, ৱেলকাম ট্ৰাষ্টৰ পৰা ফেল'শ্বিপ আৰু ৰকফেলাৰ বায়'টেকন'লজিৰ পৰা কেৰিয়াৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছে ২০০৬ চনত বাংগালুৰুৰ ইণ্ডিয়ান একাডেমী অৱ চাইন্সেছৰ ফেল' আৰু ২০০৭ চনত তেওঁ এছিয়া-পেচিফিক মলিকুলাৰ বায়লজি নেটৱৰ্কৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় তেওঁ ইণ্ডিয়ান নেচনেল ছায়েন্স একাডেমী (ইনছা)-ৰ এগৰাকী ফেল' 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
গাও চ্যিংজিয়ান ( চীনা ভাষাত, ; জন্ম: ৪ জানুৱাৰী, ১৯৪০) এগৰাকী চীনা ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, সমালোচক, চিত্ৰশিল্পী, আলোকচিত্ৰশিল্পী, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু অনুবাদক ২০০০ চনত তেওঁক সাৰ্বজনীন বৈধতা, সূক্ষ্ম অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু ভাষিক নিৰ্মাণ কুশলতাৰ বাবে সাহিত্যৰ নবেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয় তেওঁ এগৰাকী বিখ্যাত অনুবাদক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, মঞ্চনাট পৰিচালক আৰু প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰশিল্পী

গাওৰ জন্মস্থান চীনত তেওঁৰ নাটকক মৌলিকভাৱে অযৌক্তিক প্ৰকৃতিৰ আৰু প্ৰগতিৰ পুৰোধা বুলি গণ্য কৰা হয় এবচ্যলিউট ছিগনেল (১৯৮২) চীনা পৰীক্ষামূলক থিয়েটাৰত এক সফলতা আছিল দ্য বাছ ষ্টপ (১৯৮৩) আৰু দ্য আডাৰ শ্বৰৰ (১৯৮৬) প্ৰযোজনা চীনা চৰকাৰে বন্ধ কৰি দিছিল, প্ৰশংসিত ৱাইল্ড মেন (১৯৮৫) চীনত ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰদৰ্শিত তেওঁৰ অন্তিম কাম তেওঁ ১৯৮৭ চনত দেশ ত্যাগ কৰে আৰু দ্য আডাৰ শ্বৰ পৰা তেওঁৰ নাটকসমূহ ক্ৰমবৰ্দ্ধমান ৰূপে সাৰ্বজনীন (চীনাৰ সলনি) উদ্বেগৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত হয়, কিন্তু তেওঁৰ ১৯৮৯ চনৰ নাটক এক্সাইলে চীন আৰু বুদ্ধিজীৱীৰ চিত্ৰণৰ বাবে চীনা চৰকাৰ আৰু বিদেশী গণতন্ত্ৰ আন্দোলন, উভয়ৰে ৰোষৰ বলি হৈছিল ১৯৯৮ চনত তেওঁক ফৰাছী নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰা হয়

গাওৰ প্ৰভাৱৰ ভিতৰত আছে ধ্ৰুপদী চীনা অপেৰা, লোক সংস্কৃতি, আৰু বিংশ শতিকাৰ ইউৰোপীয় নাটক যেনে এণ্টনিন আৰ্টআউড ১৯৮৭ চনত তেওঁ  কৈছিল যে, এজন লেখক হিচাপে তেওঁক প্ৰাচাত্য আৰু প্ৰাচ্য সংস্কৃতিৰ মিলনবিন্দু ৰূপে ৰাখিব পাৰি অৱশ্যে তেওঁ এজন অতি  
অন্তৰ্মুখী ব্যক্তি আৰু পিছত তেওঁ দাবী কৰিছিল যে, "ৰাজনীতি বা সাহিত্য যিয়েই নহওঁক কিয়, মই কোনো দল বা সংগঠনত বিশ্বাস নকৰোঁ বা এইবোৰ একোৰে সৈতে সম্পৰ্ক নাৰাখোঁ, জাতীয়তাবাদ আৰু দেশপ্ৰেমো ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত" তেওঁৰ গদ্য ৰচনাবোৰ চীনত কমকৈ প্ৰচলিত; কিন্তু ইবোৰ ইউৰোপ আৰু পশ্চিমৰ আন ঠাইত উচ্চ ভাৱে প্ৰশংসিত নবেল বঁটা ঘোষণাত চ্যিংজিয়ানৰ চউল্ মাউন্টেইন ৰ উল্লেখ বিশেষভাৱে কৰা হৈছিল

যুদ্ধৰ সময়ৰ চীনত, ১৯৮০ চনত জিয়াংচ্যিৰ ওচৰৰ গুৱানজত গাও চ্যিংজিয়ানৰ জন্ম হৈছিল গাওৰ মূল পৈতৃক গৃহ চহৰ হল জিয়াংচুৰ টাইজত আৰু জেজিয়াঙত আছিল তেওঁ মাতৃশিপা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল তেওঁক লৈ নানজিংলৈ উভতি আহে তেওঁ ১৯৯৮ চনৰ পৰা এজন ফৰাচী নাগৰিক হৈ আছে ১৯৯২ চনত ফৰাছী চৰকাৰে তেওঁক শ্বিভেলিয়ে দ লঅৰ্ড দি আৰ্টছ এ দি লেটাৰচ্ বঁটা (  '     ) প্ৰদান কৰে

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
200এক গিলাচ গাখীৰ
গাখীৰ () হল স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ওহাৰ বা স্তনৰ পৰা নিৰ্গত এবিধ বগা জুলীয়া পদাৰ্থ এই পদাৰ্থ বিধেই হল সদ্য জন্ম স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ প্ৰাথমিক আহাৰ যি কোনো ধৰণৰ অন্য আহাৰ হজম কৰিব পৰা নোহোৱা পৰ্যন্ত শিশুৱে গাখীৰ খাই ডাঙৰ দীঘল হয় শিশুৰ জন্মৰ পাছত সৃষ্টি হোৱা প্ৰথম গাখীৰকণ যাক কলষ্ট্ৰাম () বুলি কোৱা হয়, ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ পুষ্টিকৰ গুণ থাকে, যি সদ্যজন্ম শিশুটিক বেমাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়াত সহায় কৰে প্ৰাণী ভেদে গাখীৰৰ উপাদানসমূহ ভিন ভিন হয় যদিও ইয়াৰ মূল উপাদানসমূহ হল চৰ্বি বা ফেট, প্ৰ'টিন বা মাংসসাৰ, কেলছিয়াম আৰু ভিটামিন  গৰুৰ গাখীৰৰ  লেভেল হল ৬.৪ পৰা ৬.৮, যি অলপ আম্লিক ধৰ্মৰ
একাপ গাখীৰত (২৪০ মিলিলিটাৰ) থকা পুষ্টিকাৰক পদাৰ্থবোৰৰ পৰিমাণ তলত দিয়া তালিকাৰ দৰে -
শক্তি ()  ১৬০ কেলৰি  ভিটামিন ৬ চৰ্বী ()  ৯ গ্ৰাম  কেলছিয়াম ৩০ শৰ্কৰা ()  ১২ গ্ৰাম  ছ'ডিয়াম ১২০ মিলিগ্ৰামপ্ৰ'টিন ()  ৯ গ্ৰাম  কলেষ্টেৰল ৩৫ মিলিগ্ৰাম


 "গ্ৰন্থ ১"

 ব্যৱহাৰৰ প্ৰকাৰ 
গাখীৰ মূলতঃ দুই ধৰণে ব্যৱহাৰ হয়  প্ৰাকৃতিকভাৱে শিশুৰ আহাৰ হিচাপে আৰু মানুহৰ দ্বাৰা বিভিন্ন খাদ্য বস্তু প্ৰস্তুতকৰণত
 প্ৰাকৃতিকভাৱে শিশুৰ আহাৰ 
 এটি মানৱ শিশুক মাতৃয়ে স্তনপান কৰাই আছে 
এজনী ছাগলীয়ে পোৱালিক গাখীৰ খুৱাই থকা অৱস্থাত 

মাকৰ স্তনৰ পৰা শিশুৱে গাখীৰ আহাৰ হিচাপে সকলো স্তন্যপায়ী প্ৰাণীয়ে গ্ৰহণ কৰে শিশুৱে যেতিয়া নিজে অন্য আহাৰ খাব আৰু হজম কৰিব পৰা হয় তেতিয়া গাখীৰ গ্ৰহণ কৰা বাদ দিয়ে মানুহৰ ক্ষেত্ৰত কোনো কোনো সংস্কৃতিত সাত বছৰ পৰ্যন্ত শিশুৱে মাকৰ গাখীৰ খায়

 মানুহৰ দ্বাৰা খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাত 
মানুহে গাখীৰ প্ৰধানকৈ তৃণভোজী প্ৰাণীৰ পৰা আহৰণ কৰি বিভিন্ন খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা তথা গাখীৰ পোনপতীয়াকৈ খাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে তৃণভোজী প্ৰাণীৰ ভিতৰত গৰু আৰু ম'হৰ গাখীৰ বেছি প্ৰচলন ভেড়া, ছাগলী, মেথোন আদি প্ৰাণীৰো গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় গাখীৰৰ পৰা ক্ৰীম, মাখন, ঘী, পনীৰ, চিজ, আইচ ক্ৰীম আদি বিভিন্ন খাদ্য বস্তু প্ৰস্তুত কৰা হয় ইয়াৰ উপৰিও বিভিন্ন খাদ্য বস্তুত গাখীৰ মূল উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

এৱা গাখীৰ
দৈ নবন্ধাকৈ বা ফাটি নোযোৱাকৈ ৰখা গাখীৰক এৱা গাখীৰ বোলে গাখীৰ ভালে ৰাখিবলৈ সময়ে সময়ে উতলাই ৰাখিবলগীয়া হয় ফ্ৰিজ বা বৰফৰ মাজত ৰাখিও গাখীৰ দীৰ্ঘ সময়ৰ কাৰণে গাখীৰ ভালে ৰাখিব পাৰি 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পানীয়
গাখীৰতী বন (বৈজ্ঞানিক নাম:  ) আমেৰিকাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এবিধ ক্ৰান্তীয় অপতৃণ এই উদ্ভিদক কেতিয়াবা এষ্ঠমা-প্লাণ্ট (-; হাঁপানি-উদ্ভিদ) বুলিও কোৱা হয় ই মুকলি ঘাঁহনি, পথৰ কাষত গজা এবিধ নোমযুক্ত বনৌষধি এই উদ্ভিদক বিশ্বৰ বহু সংস্কৃতিৰ পৰম্পৰাগত বনৌষধি চিকিৎসাত হাঁপানি, ছালৰ ৰোগ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপ আদিৰ ঔষধ হিচাপে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ফিলিপাইনত (টাৱা-টাৱা বুলি জনা যায়), বিশেষকৈ ডেংগি জ্বৰ আৰু মেলেৰিয়াৰ বাবে ইয়াক বনৌষধি চাহৰ ৰূপত লোকঔষধ হিচাপেও সেৱন কৰা হয়

বিৱৰণ
গাখীৰতীৰ ফুল
গাখীৰতী এবিধ একবৰ্ষী উদ্ভিদ এই বনৌষধিবিধ প্ৰায় ৬০ চে.মি. ওখ হয় ইয়াৰ কাণ্ড কঠিন আৰু কাণ্ড আৰু পাতত সৰু সৰু নোম থাকে পাতৰ তল ফালে শিৰাবোৰ স্পষ্ট ৰূপত দেখা যায় কাণ্ডৰ পৰা বিপৰীত দিশলৈ মূৰ কৰি যোৰকৈ পাত ওলায় ফুলবোৰ একলিংগী আৰু প্ৰতিটো পাতৰ গুৰিত উদ্ভৱ হয়, সাধাৰণতে কাণ্ডৰ ওচৰত থুপা আকৃতিত ফুল আৰু ফলৰ গুচ্ছ দেখা পোৱা যায় ফুলবোৰত সৰু সৰু বগাগোলাপী পাহিৰ দৰে উপসৰ্গ থাকে ইয়াৰ পাত আৰু কাণ্ড চিঙিলে এবিধ বগা তৰুক্ষীৰ ওলায়

ব্যৱহাৰ
পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত গাখীৰতী বনক বনৌষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় হাঁপানি, উচ্চ ৰক্তচাপ, মহিলাৰ ৰোগ, শিশুৰ কৃমি ৰোগ, গ্ৰহণী, জণ্ডিছ, গনৰিয়া ইত্যাদি বিভিন্ন ৰোগত ইয়াক পৰম্পৰাগত ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় অসমীয়া লোকসকলে ব'হাগ বিহুৰ সময়ত পালন কৰা এশ এবিধ শাক খোৱাৰ এক পৰম্পৰা সাতশাকীৰ অন্তৰ্গত ই এবিধ অন্যতম শাক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
গাগিনী ডেকা মহন্ত (?-১৭৭০)-ৰ জন্ম হৈছিল মায়ামৰা সত্ৰত তেওঁৰ দেউতাক আছিল সন্তভুজ সন্তভুজ অষ্টভুজ নামেৰেও জনাজাত আছিল স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহ দেৰগাঁৱৰ পৰা ৰংপুৰলৈ যাওঁতে বাটতে ৰজাক সোধপোচ কৰাত দোষ কৰা বুলি ধৰি কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই এওঁক অপমান কৰিছিল আৰু শাৰীৰিকভাৱে নিৰ্যাতন চলাইছিল ইয়াৰ প্ৰতিৰোধ লোৱাৰ উদ্দেশ্যে নামঘৰ সাজিম বুলি মলৌ পথাৰত সকলো শিষ্যক গোট খুৱাই বাঘ মৰাণ, নাহৰখোৰা আদিৰ লগ হৈ ৰজাঘৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল সেই অপৰাধতে ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত স্বৰ্গদেউ লক্ষ্মীসিংহৰ সৈন্যৰ হাতত পিতা-পুত্ৰ দুয়োৰে মৃত্যু হৈছিলবৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী. পৃ: ৭০

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
চৈয়দ গাজী বুৰহানুদ্দিন () আছিল চিলেটত বাস কৰা চতুৰ্দশ শতিকাৰ চুফী মুছলমান ব্যক্তি  লোককথাত তেওঁক চিলেট অঞ্চলত বাস কৰা প্ৰথমজন মুছলমান হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়

 জীৱন 
কোৱা হয় যে তুলটিকাৰ মহল্লাত বসতি স্থাপন কৰা মুঠতে ১৩টা মুছলমান পৰিয়াল আছিল আৰু এই সংখ্যালঘু গোটৰ প্ৰধান আছিল বুৰহানুদ্দিন৷   এই তেৰটা পৰিয়ালৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে অষ্টম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে মহম্মদ বিন কাছিমে সিন্ধ বিজয় কৰাৰ পিছত উপমহাদেশখনত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু জাহাজেৰে চিটাগঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল  তাৰ পৰাই অৱশেষত দাৱাহ আৰু ব্যৱসায় সম্পৰ্কীয় কামত তেওঁলোক চিলেটত উপস্থিত হয়  তেৰটা পৰিয়ালে বসতি স্থাপন কৰা গাঁওখন আজিও তুলটিকাৰত আছে আৰু ইয়াক তেৰো ৰতন গাঁও (তেররতন, অৰ্থ:তেৰটা মুকুতা) বুলি জনা যায়

নৱজাত পুত্ৰৰ আকিকা উদযাপনৰ সময়ত বুৰহানুদ্দিনে গৰু বলি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয় চিলেটৰ ৰজা গৌৰ গোবিন্দই হিন্দু বিশ্বাসৰ বাবে এই কথাত ক্ষুদ্ধ হৈ পৰে আৰু তেওঁ  নৱজাতক গুলজাৰ আলমক হত্যা কৰে৷ ইয়াৰ লগতে বুৰহানুদ্দিনৰ সোঁহাতখনো কাটি পেলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে,   ,        ,  , . "   :     . . 2".   , 2002. .459  গোবিন্দই ইছলাম, বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰণ কৰা কিছুমান সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতি অসহিষ্ণুতা প্ৰকাশ কৰিছিল এই ঘটনাৰ কিছু দিনৰ পাছতে তাৰাফৰ কাজী নুৰুদ্দিনে পুত্ৰৰ বিবাহ অনুষ্ঠানত খাবৰ বাবে গৰু বধ কৰি শাসক অচক নাৰায়নৰ দ্বাৰা শাস্তি লাভ কৰে  শাস্তি পোৱাৰ পিছত বুৰহানুদ্দিন আৰু নুৰুদ্দিনৰ ভাতৃ হেলিমুদ্দিন উত্তৰ বংগলৈ যায় আৰু তাতে চুলতান ছামছুদ্দিন ফিৰোজ শ্বাহৰ সৈতে নিজৰ সমস্যাৰ সমাধান কৰে৷

চিলেট জয় কৰিবলৈ আৰু অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ কেইবাখনো যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল৷ এই যুদ্ধবোৰত বুৰহানুদ্দিনে পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰিছিল  এই সমগ্ৰ অভিযানক চিলেট বিজয় বুলি জনা যায়  অৱশেষত ১৩০৩ চনত শ্বাহ জালাল আৰু তেওঁৰ সংগীসকলৰ নেতৃত্বত এই অঞ্চল জয় কৰা হয়

 উত্তৰাধিকাৰ 
চিলেটৰ এটা পথ বুৰহানুদ্দিনৰ নামেৰে বুৰহানাবাদ ৰখা হৈছে৷ এই পথতে গাজী বুৰহানুদ্দিন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় নামৰ এখন বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়  ৰাস্তাটোত তেওঁৰ সমাধিস্থলটোও আছে লণ্ডনৰ কমাৰ্চিয়েল ষ্ট্ৰীটৰ পূৰ্বৰ আৰক্ষী থানাখন ১৯৮৭ চনত হাউছিং ব্লকলৈ পুনৰ উন্নীতকৰণ কৰা হয় আৰু তেওঁৰ নামেৰে বুৰহানুদ্দিন ভৱন ৰখা হয় ইয়াৰ লগতে লণ্ডনৰ ইষ্ট এণ্ডত বেথনাল গ্ৰীণৰ বাকফাষ্ট ষ্ট্ৰীটত তেওঁৰ নামেৰে বুৰহানুদ্দিন মছজিদ নামৰ এটা মছজিদ স্থাপন কৰা হয়

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
গাজী পীৰ() যাক ঘাজী পীৰ, গাঝী পীৰ, বৰখান গাজী বা গাজী চাহেব বুলিও জনা যায়, বংগত ইছলাম ধৰ্ম প্ৰসাৰৰ সময়ত দ্বাদশ বা ত্ৰয়োদশ শতিকাত বাস কৰা এজন বাঙালী মুছলমান গাজী আৰু পীৰ (যোদ্ধা সন্ত) আছিল ভয়ায়ক বন্য প্ৰাণীৰ ওপৰত তেওঁৰ ক্ষমতা আৰু প্ৰাকৃতিক উপাদান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত আছিল দক্ষিণ বংগৰ গংগা নদীৰ ব-দ্বীপৰ ঘন অৰণ্যত নতুন স্থানীয় মুছলমান জনসংখ্যাই বসতি স্থাপন কৰাৰ সময়ত এইবোৰ আছিল গুৰুত্বপূৰ্ণ গুণ তেওঁৰ জীৱন বৰ্তমান ইংলেণ্ডৰ লণ্ডনৰ ব্ৰিটিছ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ থকা "গাজী স্ক্ৰল"ত দেখুওৱা হৈছে, যিখন স্ক্ৰলত গাজী সম্পৰ্কীয় প্ৰায় ১৮০০ চনৰ ৫৪খন ছবি আছে .  '' .

বাঘৰ পৰা পৰিত্ৰাণ বিচাৰি, সুন্দৰবন জংঘলৰ গাঁৱত বনবিবি আৰু হিন্দু দক্ষিণ ৰায়ৰ কাষতে গাজী পীৰকো পূজা কৰা হয় কিংবদন্তি অনুসৰি, বনবিবিয়ে শিক্ষা দিছিল যে, যিকোনো জাতি বা ধৰ্ম যিয়েই নহওক কিয়, সকলোৱে সমান আৰু প্ৰকৃতিৰ লগত সকলোৱে সমিলমিলেৰে জীয়াই থাকিব লাগে

পৰিচয়
লোককথা অনুসৰি, বৰ্তমান দক্ষিণ চৌব্বিশ পৰগনাৰ বেলে আদমপুৰ গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হয় যৌৱনৰ প্ৰাৰম্ভতে তেওঁ পিতৃৰ অতুল বৈভৱ ত্যাগ কৰি ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে ফকীৰ হয় আৰু ভাটীৰ ফালে সুন্দৰবনলৈ আহেবঙ্গীয় লোকসংস্কৃতি কোষ, ড. বৰুণকুমাৰ চক্ৰবৰ্তী, প্ৰথম প্ৰকাশ:১৯৯৫, পৃষ্ঠা: ২৫৫-২৫৬,  81-86036-13- বন্ধু কালুৰ সহযোগত গাজী পীৰৰ যশোৰ জিলাৰ ব্ৰাহ্মণ নগৰৰ হিন্দু ৰজা মুকুট ৰায়ৰ কন্যা চম্পাৱতীৰ লগত বিয়া হয় তেওঁলোকৰ দুটি পুত্ৰ, দুঃখী হাজী আৰু মেহেৰ গাজী এতিয়াও বাংলাদেশৰ ঝিনাইদহ জিলাৰ কালীগঞ্জ মহকুমাৰ বাৰবাজাৰত গাজী কালু আৰু চম্পাৱতীৰ মাজাৰ আছেযশোৰ খুলনাৰ ইতিহাস-২য় খণ্ড, সতীশচন্দ্ৰ মিত্ৰ, দ্বিতীয় সংস্কৰণ, প্ৰকাশ: ২০১১, পৃষ্ঠা: ৪৪,  984715143

বহুতৰ মতে, বড়খা গাজী কাৰো ব্যক্তিগত নাম নহয়, মধ্যযুগত বংগত ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰকসকলেই বড়খাঁ গাজী নামে পৰিচিত আন এক মতবাদমতে, প্ৰসিদ্ধ পীৰ জাফৰ খাঁ গাজীৰ পুত্ৰই বড়খাঁ গাজী সুকুমাৰ সেনৰ মতে, চতুৰ্দশ শতিকাৰ পীৰ সুফী খানেই ষোড়শ শতিকাত বড়খাঁ গাজী নামে পৰিচিত হয় তৃতীয় মতবাদমতে, পঞ্চদশ শতিকাৰ পীৰ ইছমাইল গাজীয়েই হল উক্ত বড়খাঁ গাজীবাংলাৰ লোকসংস্কৃতিৰ বিশ্বকোষ, দুলাল চৌধুৰী, আকাদেমি অব ফোকলোৰ, কলকাতা: ৭০০০৯৪, প্ৰথম প্ৰকাশ:২০০৪, পৃষ্ঠা: ৪৯১

শাৰীৰিক বৰ্ণনা
খাড়িগ্ৰামত থকা মূৰ্তি অনুসৰি গাজী পীৰ যুদ্ধবেশী, অশ্বাৰোহী দৃঢ় সুপুৰুষ; যাৰ পিন্ধনত পায়জামা, চাপকন চোলা, মূৰত টুপী, মুখত ঘন দীঘল দাড়ি, দীঘল গোঁফ আৰু ডিঙিত গলাবন্ধ, ডাঙৰ টনা টনা চকু, একহাতে অস্ত্ৰ আৰু অন্যহাতে ঘোঁৰাৰ লেকাম, ৰিকাপিৰ ওপৰত বুটজোতা পিন্ধা ভৰি থোৱা আছেঘোষ, বিনয়, "পশ্চিমবঙ্গেৰ সংস্কৃতি", তৃতীয় খণ্ড, প্ৰথম সংস্কৰণ, প্ৰকাশ ভবন, পৃষ্ঠা: ২৪৫-২৫০

কলকাতাত স্মৃতিচিহ্ন
বেলুড় মঠৰ নদী কাষৰীয়া প্ৰৱেশ পথত থকা ফলক 
১৮৪৭ চনত কলকাতাত দক্ষিণেশ্বৰ কালি মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা ৰাণী ৰাসমনীয়ে সপোনত গাজী পীৰক দেখিছিল এই সপোনত তেওঁ ৰাণীক নিৰ্দেশ দিছিল যে, ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নিৰ্মাণ কৰা বেলুড় মঠৰ বৰ্তমানৰ নদীৰ পাৰৰ গেটৰ বাহিৰত অৱস্থিত পিপল গছৰ তলত তেওঁৰ বাবে এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিব লাগে ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসই এই স্মৃতিসৌধত "চিন্নি" আগবঢ়াইছিল

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি