marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
বাপচন্দ্ৰ মহন্ত (জন্ম:১৯২৮-২০১৫ ) একাধাৰে সমালোচক, শংকৰী সাহিত্যৰ গৱেষক, ব্যাকৰণবিদ আদি শংকৰদেৱক বিশ্ব সাহিত্যত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ নাম উল্লেখযোগ্য তেখেতে অসমীয়া ভাষাৰ লগতে হিন্দী ভাষাতো সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল 

পৰিচয়
বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ জন্ম হৈছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ গোহাঁই গাঁৱত তেখেতে শিক্ষকতা কৰাৰ লগতে অসম ৰাষ্ট্ৰভাষা প্ৰচাৰ সমিতিৰ প্ৰচাৰক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিলমোৰে অসমৰপৰা মোৰে ভাৰতলৈ, সম্পাদক-কেশদা মহন্ত, অমিয়া প্ৰিণ্ট ক্ৰাফট্, পৃষ্ঠা-১২ পঞ্চদশ-ষোড়শ শতিকাৰ অসমৰ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ ভক্তি-আন্দোলনৰ তাত্ত্বিক আৰু ঐতিহাসিক পটভূমিৰ আলোচনাৰ ক্ষেত্ৰত বাপচন্দ্ৰ মহন্তৰ দীৰ্ঘদিনীয়া অধ্যৱসায়ে নতুন তথ্য কিছুমানতো পোহৰ পেলাইছে এই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ নামঘোষা তত্ত্বদৰ্শন (১৯৭৮) আৰু সম্পাদিত বৰগীত (১৯৯২) উল্লেখযোগ্য কৃতি বুলি পৰিগণিত হৈছেকথা বৰেণ্য, সম্পাদক-শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন গায়ন, কথা প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা-২৭১ মহন্তই বৈষ্ণৱ-সাহিত্যৰ নানা দিশ আৰু অসমীয়া ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ ঐতিহাসিক বিশ্লেষণো আগবঢ়াইছে ১৯৮৫ চনত তেওঁ যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ বহুমুখী বিদ্যালয়ৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰেকথা বৰেণ্য, সম্পাদক-শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন গায়ন, কথা প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা-২৭১

সাহিত্যৰাজি
অসমীয়া ভাষাত
নামঘোষা তত্ত্বদৰ্শন (১৯৭৮)
ঐতিহাসিক পটভূমিত মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱ (১৯৮৭)
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ ৰূপৰেখা (১৯৮৮
যুগান্তৰত শংকৰদেৱ (১৯৯১)
পটভূমি সহিত শঙ্কৰদেৱৰ দৰ্শন (১৯৯৪)
মহাপণ্ডিত ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন (১৯৭৮)
অসমীয়া জাতি, ভাষা আৰু সাহিত্যৰ জন্ম কথা (১৯৯৪)
মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰাত সত্ৰ আৰু সংগীত (২০০৩)
 শংকৰদেৱৰ ব্যক্তিত্ব আৰু সত্ৰ ব্যৱস্থা (২০০৫)
প্ৰাচীনতম সৃষ্টি দৰ্শনঃ চতুৰ্ব্যূহ সিদ্ধান্ত (২০০৫)

হিন্দী ভাষাত
সামাজিক পটভূমি সহিত অসম কে বৰগীত (১৯৮৮) 
অসম মেঁ ভাগৱত ধৰ্ম ঔৰ শঙ্কৰদেৱ কা দৰ্শন (১৯৯৯)
অসমৰ সাংস্কৃতিক যুগনিৰ্মাতা শংকৰদেৱকে উত্তৰাধীকাৰী মাধৱদেৱ (২০০০)

সম্পাদনা
বৰগীত (১৯৯২)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি

লগতে চাওক
কেশদা মহন্ত
বাপচি সিধৱা (; জন্ম: ১১ আগষ্ট, ১৯৩৮) গুজৰাটী পাৰ্চী জৰৱাষ্ট্ৰিয়ান বংশোদ্ভৱ  এগৰাকী এমেৰিকান ঔপন্যাসিক, যি ইংৰাজী ভাষাত লিখে তেওঁ আমেৰিকা নিবাসী 

বাপচি ইণ্ডো-কানাডিয়ান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা দীপা মেহতাৰ সৈতে তেওঁৰ সহযোগিতামূলক কামৰ বাবে সৰ্বাধিক জনাজাত চিধৱাই ১৯৯১ চনত আইচ কেণ্ডি মেন উপন্যাসখন লিখিছিল যাৰ আধাৰত ১৯৯৮ চনত মেহতাৰ আৰ্থ চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল সেইদৰে সিধৱাৰ ৱাটাৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত হৈছিল মেহতাৰ ২০০৫ চনৰ চলচ্চিত্ৰ ৱাটাৰ "বাপচি: চাইলেন্সচ অৱ মাই লাইফ" নামেৰে চিধৱাৰ জীৱনসম্পৰ্কীয় এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মিত হৈছে; তথ্যচিত্ৰখন বৰ্তমান প্ৰযোজনাত আছে আৰু ২০২১ চনতে মুক্তি পাব বুলি আশা কৰা হৈছে

পৃষ্ঠভূমি
সিধৱা পাৰ্চী জৰৱাষ্ট্ৰিয়ান পিতৃ-মাতৃ পেশ্বোটান আৰু তেহমিনা ভাণ্ডাৰাৰ সন্তান কৰাছী, বম্বে প্ৰেচিডেন্সীত তেওঁৰ জন্ম হয় পিছত পৰিয়াল সহিতে তেওঁ লাহোৰ, পঞ্জাৱ প্ৰ'ভিন্সলৈ গুচি যায়  মাত্ৰ দুবছৰ বয়সতে তেওঁৰ পলিঅ হৈছিল আৰু সেই যন্ত্ৰণাই গোটেই জীৱন তেওঁক পীড়া দিছিল পলিঅ'ত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবেই তেওঁ পোন্ধৰ বছৰ বয়সলৈকে ঘৰতে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বিস্তৃতভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল  ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত সিধৱা ন বছৰীয়া আছিল আৰু এই পৰিৱেশে পিছত সিধৱাৰ উপন্যাস ক্ৰেকিং ইণ্ডিয়াৰ লেনি নামৰ চৰিত্ৰটো আৰু ইয়াৰ পৃষ্ঠভূমিক ভাঁজ দিছিললাহোৰৰ কিন্নায়াৰ্ড মহিলা কলেজৰপৰা ১৯৫৭ চনত তেওঁ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল 

১৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিয়া হৈছিল আৰু বিবাহ-বিচ্ছেদৰ আগতে প্ৰায় পাঁচ বছৰ বম্বেত আছিল তেওঁ বৰ্তমানৰ স্বামী নছিৰৰ সৈতে লাহোৰত পুনৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় নছিৰো এজন জৰৱাষ্ট্ৰিয়ান লেখক ৰূপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই সিধৱা তিনিটি সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল তেওঁৰ এজন সন্তানৰ নাম মহোৰ সিধৱা, যি এৰিজোনাৰ ৰাজ্যিক প্ৰতিনিধিৰ প্ৰাৰ্থী 

সিধৱা বৰ্তমানে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ হিউষ্টনৰ বাসিন্দা সিধৱাই নিজকে পঞ্জাৱী-পাৰ্চী বুলি কয় তেওঁৰ প্ৰথম ভাষা গুজৰাটী, দ্বিতীয় ভাষা উৰ্দু আৰু তৃতীয় ভাষা ইংৰাজী তেওঁ ইংৰাজী ভাষাত বেছি ভালকৈ পঢ়া-শুনা আৰু লিখা-মেলা কৰিব পাৰে; কিন্তু কথা-বাৰ্তা পাতোঁতে গুজৰাটী আৰু উৰ্দু ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ভাল পায় আৰু প্ৰায়ে গুজৰাটী বা উৰ্দুৰপৰা ইংৰাজীলৈ আক্ষৰিক অনুবাদ কৰে

শিক্ষকতা
বপচি সিধৱাই আগতে হিউষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়, ৰাইচ বিশ্ববিদ্যালয়, কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, মাউণ্ট হলিয়ক মহাবিদ্যালয় আৰু ব্ৰেণ্ডেইছ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল

স্বীকৃতি
 ৰেডক্লিফহাভাৰ্ডত বাণ্টিং ফেলোশ্বিপ (১৯৮৬)
 ইটালীৰ বেলাগিঅ'ৰ ৰকফেলাৰ ফাউণ্ডেচন চেণ্টাৰত ভিজিটিং স্কলাৰ ( ১৯৯১)
 সিতাৰা-ই-ইমটিয়াজ (১৯৯১, কলাক্ষেত্ৰত প্ৰদান কৰা পাকিস্তানৰ সৰ্বোচ্চ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান)
 লিলা ৱেলেচ ৰিডাৰ্চ্ ডাইজেষ্ট ৰাইটাৰ্ছ এৱাৰ্ড (১৯৯৪)
 ৱাটাৰ উপন্যাসৰ বাবে বিদেশী লেখকৰ মণ্ডেলো পুৰস্কাৰ (২০০৭)
 জৰৱাষ্ট্ৰিয়ান হল অফ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত (২০০০)

নিৰ্বাচিত কৰ্ম
দেয়াৰ লেংগুৱেজ অৱ লভ (২০১৩, পাকিস্তান)
জাংগল ৱালা চাহিব (অনুবাদ, উৰ্দু, ২০১২, পাকিস্তান)
চিটি অৱ চিন এণ্ড স্প্লেণ্ডাৰ(২০০৬, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)
 ৱাটাৰ (উপন্যাস, ২০০৬, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডা)
বাপচি সিধৱা অম্নিবাচ (২০০১, পাকিস্তান))
এন এমেৰিকান ব্ৰত (১৯৯৩, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ; ১৯৯৫, ভাৰত)
ক্ৰেকিং ইণ্ডিয়া (১৯৯১, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ.; ১৯৯২, ভাৰত; মূলত আইচ কেণ্ডি মেন ৰূপে প্ৰকাশিত, ১৯৮৮, ইংলেণ্ড)
দ্যা ব্ৰাইড  (১৯৮২, ইংলেণ্ড; ১৯৮৩; ১৯৮৪, ভাৰত; পাকিস্তানী ব্ৰাইড ৰূপে প্ৰকাশিত, ১৯৯০ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু ২০০৮ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)
দ্যা ক্ৰ ইটাৰচ্ (১৯৭৮, পাকিস্তান; ১৯৭৯ আৰু ১৯৮১, ভাৰত; ১৯৮০, ইংলেণ্ড; ১৯৮২, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
বাপু: কনভাৰ্চেচনচ্ এণ্ড কৰেচপণ্ডেন্স উইথ মহাত্মা গান্ধী (; অৰ্থ: বাপু: মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে বাৰ্তালাপ তথা পত্ৰালাপ) হ'ল এফ মেৰী বৰ'ৰ আত্মজীৱনীমূলক বৰ্ণনা য'ত তেওঁ গান্ধীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আৰু বাৰ্তালাপৰ বিষয়ে লিখিছে, যাক তেওঁ বাপু অৰ্থাৎ দেউতা বুলিছে লেখিকালৈ লিখা গান্ধীৰ বহুতো চিঠি কিতাপখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে লেখিকা দৰাচলতে এগৰাকী ইংৰাজ মিচনেৰী আছিল কিতাপখন ১৯৪৯ চনত ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ হৈছিল সংশোধিত সংস্কৰণ ভাৰতত ১৯৫৬ চনত প্ৰকাশ হৈছিল বহুকেইখন আলোচনীত কিতাপখনৰ সমীক্ষা প্ৰকাশ হৈছিল ,  1949.  আৰু অন্য কিতাপত কিতাপখনৰ বিষয়ে আলোচনা হৈছিল

 পটভূমি 
প্ৰস্তাৱনাত লেখিকাই কিতাপখন পৃথিৱীৰ সেই শতসহস্ৰ লোকলৈ উছৰ্গা কৰিছে যাৰ গান্ধীক এক নজৰ চোৱাৰ ইচ্ছা হৈছিল, কিন্তু লেখিকাৰ দৰে বছৰৰ পাছত বছৰ ধৰি তেওঁক কৰ্মৰত অৱস্থাত দেখাৰ সৌভাগ্য হোৱা নাছিল তেওঁ কৈছে যে গান্ধী নামৰ মানুহজনক তেওঁ সেই ইউৰোপীয়ান সকলক দেখুৱাব খুজিছিল যিসকলক গান্ধীৰ ব্যক্তিত্বই বিস্মিত কৰিছিল যিসকলে গান্ধীক ভাল পায় আৰু তেওঁৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ বিচাৰে সেইসকলক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ লেখিকাই অধিক বিৱৰণ দিয়াৰ কথা কৈছে এই পিছৰ গোটটোৰ বাবে গান্ধীজীৰ চিঠিসমূহ অলপো সালসলনি নকৰাকৈ কিতাপখনত তুলি দিয়া হৈছে কিতাপখন লিখাক লৈ কিবা আপত্তি আছে নেকি বুলি সোধোঁতে গান্ধীয়ে কৈছিল যে, হয়, তেওঁ তেওঁৰ কিতাপখন লিখিব পাৰে কাৰণ ই মকৰাজালবোৰ গুচুৱাত সহায় কৰিব

প্ৰকাশকৰ এটা নোটত কোৱা হৈছে যে গান্ধী নিহত হোৱাৰ আগতেই কিতাপখনৰ পাণ্ডুলিপি লাভ কৰিছিল, সেয়ে প্ৰকাশকে ভয় কৰিছিল যে গান্ধীৰ অবৰ্তমানত যদি কিতাপখনত কালৰ পৰিৱৰ্ত্তন কৰা হয়, তেন্তে যি ভক্তি আৰু উছৰ্গাৰ মনোভাৱেৰে কিতাপখন লিখা হৈছে- সেয়া প্ৰকাশ নাপাব সেয়ে এগৰাকী জীৱিত ব্যক্তিৰ কথা লিখাৰ দৰেই কিতাপখন পঢ়ুৱৈলৈ আগবঢ়োৱা হ'ল

 সাৰাংশ 
কিতাপখনত বাপুৱে খোলাকৈ কৈছে যে হায়দৰাবাদৰ এখন মিচনেৰী বৰ্ডিং স্কুলৰ অধ্যক্ষা হৈ ভাৰতত দহ বছৰ থকাৰ পিছত বৰ কেনেকৈ তেওঁক দেখা কৰিবলৈ আহিছিল কিছু দিনৰ ছুটীত, ১৯৩১ চনত ইংলেণ্ডত থকাৰ সময়ছোৱাত গান্ধীৰ লিখনী আৰু বক্তৃতা সমূহৰ প্ৰতি বৰৰ আগ্ৰহ বাঢ়ে ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ সময়ত বৰৰ গান্ধীৰ সৈতে সহযাত্ৰী হৈ একেখন জাহাজতে ইটালীৰপৰা ভাৰতলৈ অহাৰ সৌভাগ্য হয় বৰে গান্ধীৰ স'তে পৰিচিত হোৱাৰ আৰু লণ্ডনত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় ঘূৰণীয়া মেজমেলত ভাগ লৈ অহা তেওঁৰ সৰু দলটোৰ প্ৰতিদিনৰ কাৰ্য-কলাপ নিৰীক্ষণ কৰাৰ সুযোগ পায়

কিতাপৰ পিছৰ অধ্যায়সমূহত বৰে গান্ধীক লগপোৱা আৰু তেওঁৰে সৈতে হোৱা পত্ৰালাপৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে, কেনেকৈ ব্ৰিটিছ চৰকাৰ আৰু মিচনেৰী কৰ্তৃপক্ষই গান্ধীৰ সৈতে সম্পৰ্ক ছেদ কৰিবলৈ তেওঁক জোৰ কৰিছিল
মিচনৰ পদৰপৰা তেওঁৰ পদত্যাগ, আশ্ৰম আৰু ফাটেকলৈ গান্ধীক দেখা কৰিবলৈ যোৱা, গান্ধীৰ আশ্ৰমত তেওঁ কেনেকৈ সময় কটাইছিল আৰু গান্ধীৰ আন্দোলনত ভাগ ল'বলৈ তেওঁ কেনেকৈ আশ্ৰম পৰিত্যাগ কৰিছিল- এই কথাবোৰ কিতাপখনত সামৰি লোৱা হৈছে

কিতাপখনত দুই দৰ্জনতকৈও অধিক ভাৰতীয় শব্দৰ অৰ্থ দিয়া হৈছে দুয়োটা সংস্কৰণেই কে জি মাশ্ৰুৱালাৰ পাতনি সম্বলিত দ্বিতীয় সংস্কৰণত এটা অধ্যায় বেছিকৈ সংযোগ কৰা হৈছে, সেয়া হৈছে - গান্ধীৰ দলীয় সতীৰ্থ খান আব্দুল গফৰ খানলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি, ১৯৪১চনত বৰ যাৰ ঘৰত আলহী হৈ আছিল

 পৰ্যালোচনা 
দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, দ্য মডাৰ্ণ ইণ্ডিয়া, দ্য ইণ্ডিয়ান ৰিভিউ, দ্য আৰায়ান পাথ আদি কাকতে বাপু কিতাপখনৰ পৰ্যালোচনা প্ৰকাশ কৰিছে

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
বাপুজী মহাবিদ্যালয় () হৈছে ১৯৭০ চনত স্থাপিত অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ সৰ্থেবাৰীত অৱস্থিত উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক মহলাৰ এখন শিক্ষানুষ্ঠান৷ এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷

 স্বীকৃতি 
২০১৬ চনত মহাবিদ্যালয়খনে 'ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ' (     চমুকৈ ) কৰ্তৃক বি গ্ৰেড পাবলৈ সক্ষম হয় মহাবিদ্যালয়খন 'বিশ্ববিদ্যালয় মঞ্জুৰী কমিশ্যন (ভাৰত)'-ৰ দ্বাৰাও স্বীকৃত

 তথ্যসূত্ৰ 

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
বাপ্পিৰিয়ান থেয়াম (বাপিৰিয়ান বুলিও বানান কৰা হয়) ভাৰতৰ কেৰালাৰ উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলত পৰিবেশন কৰা এক থেয়াম (নৃত্য) ই এক প্ৰকাৰৰ মাপিলা থেয়াম মুছলমান বুলি বিশ্বাস কৰা বাপিৰিয়ান আৰু হিন্দু দেৱী আৰিয়া পুনকণিৰ মিথ কেৰালাত হিন্দু-ইছলাম ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ নিদৰ্শন 

কল্পিত কথা
বাপিৰিয়ান এজন মুছলমান ব্যৱসায়ী বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল যিয়ে তুলু নাডুত নিজৰ নাম উজলাইছিল পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁ যিখন জাহাজত আৰ্য্য পুংকনি দেৱী যাত্ৰা কৰিছিল, সেই জাহাজৰ কেপ্তেইন আছিল 

পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি বিবাহৰ বাবে মুকুতা বিচাৰি যাত্ৰা কৰা আৰ্য পুংকনি আৰু তেওঁৰ ভাতৃদ্বয় ধুমুহাত আবদ্ধ হৈ জাহাজ ধ্বংসস্তূপত বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে ধ্বংসপ্ৰাপ্ত জাহাজৰ ধ্বংসাৱশেষ ধৰি সাত দিন সাগৰত কটালে আৰু অষ্টম দিনা সকলোৱে পাৰলৈ আহিল পাৰ পাওঁতে সিহঁতে ইজনে সিজনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিল 

সাগৰত চিন্তিত হৈ পৰা আৰ্য পুনকানীয়ে বাপ্পীৰিয়ানক সাগৰত সৰু নাও এখনত গৈ থকা দেখিছে প্ৰথমতে তেওঁ আৰ্যপুংগন্নীৰ সহায়ৰ আহ্বানক আওকাণ কৰে, কিন্তু তাই তেওঁক নিজৰ যাদুকৰী দক্ষতাৰে আচৰিত কৰি বাপিৰিয়ানক লগত লৈ যায় যাতে তেওঁৰ ভায়েকহঁতক লৰালৰিকৈ যায় অৱশেষত তেওঁলোকে ভেনমালটিংকাৰত তাইৰ ভায়েকক বিচাৰি পায়, কিন্তু তেওঁলোকে তাইৰ লগত যাবলৈ সাজু নাছিল আৰু তাতেই বসতি স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় তাৰ পিছত আৰ্যপুনকন্নী আৰু বাপিৰিয়ানে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখি উত্তৰ মালাবাৰ উপকূলৰ কুৰাণ পাহাৰত উপনীত হয় তাত ইহঁতক থালিপৰম্ব কাইঠাকেল মন্দিৰত স্থান দিয়া হৈছে

ৰামায়ণৰ লগত জড়িত কাহিনী
আন এক কাহিনী ৰামায়ণৰ লগত জড়িত এই মতে সীতাৰ সন্ধানত যোৱা হনুমানক বাপ্পিৰিয়ান থেয়্যাম হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে সীতাক বিচাৰি নাপাই বাপিৰিয়ানে ডাঙৰ ডাঙৰ গছত উঠি দূৰৈৰ ঠাইলৈ চকু পঠিয়াইছিল এই কাৰণেই তেওঁয়াম নাৰিকল গছত বগাই যায় সীতাক বিচাৰি নোপোৱাৰ খঙত বাপ্পিৰিয়ানে নাৰিকল গছত গোৰ মাৰি গছত থকা সকলো নাৰিকল পেলাই দিয়ে

অনুষ্ঠান
থেয়াম পৰিবেশনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান হ'ল বাপিৰিয়ান থেয়ামে নাৰিকল গছত উঠি গছজোপাক লাথি মাৰি সকলো নাৰিকৰ পেলাই জোকাৰি দিয়ে3 এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত নাৰিকল গছৰ পৰা পৰি গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাটো সাধাৰণ কথা

এই থেয়য়াম কেৰালাৰ ভান্নান সম্প্ৰদায়ে কৰে বাপিৰিয়ান থেয়্যামৰ কাহিনী কেৰালাৰ হিন্দু-ইছলামী ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ উদাহৰণ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
আলোকেশ লাহিড়ী () (জন্ম ২৭ নৱেম্বৰ ১৯৫২ - ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) এজন ভাৰতীয় গায়ক, সুৰকাৰ, ৰাজনীতিবিদ আৰু ৰেকৰ্ড প্ৰযোজক আছিল  তেওঁ বাপ্পী লাহিড়ী নামেৰে জনাজাত তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত সমন্বিত ডিস্কো সংগীতক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল আৰু নিজৰ কিছুসংখ্যক সৃষ্টিত কণ্ঠদান কৰিছিল তেওঁ বাংলা ভাষাত অমৰসঙ্গী, আশা ও ভালোবাসা, আমাৰ তুমি, অমৰ প্ৰেম, মন্দিৰা, বদনাম, ৰক্তেলেখা, প্ৰিয়া আদিৰ দৰে বক্স অফিচত সফলতা পোৱা চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত নিৰ্মাণ কৰিছিল ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ ৰ দশকত তেওঁ ৱাৰদাত, ডিস্কো ডান্সাৰ, নমক হালাল, শৰাবী, নয়া কদম, মাষ্টাৰজী, বেৱাফাই, মকছদ, ছুৰাগ, ইনচাফ ম্যে কৰুঙ্গা, ডান্স ডান্স, কমাণ্ডো, চাহেব, গেং লীডাৰ, ছাইলাবৰ দৰে চলচ্চিত্ৰৰ চাউণ্ডট্ৰেকৰ বাবে জনপ্ৰিয় আছিল লাহিড়ীয়ে ২০১৪ চনত বিজেপিত যোগদান কৰে তেওঁক ২০১৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বাবে পশ্চিম বংগৰ শ্ৰীৰামপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা বিজেপিপ্ৰাৰ্থী হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল এই নিৰ্বাচনত তেওঁ পৰাজিত হয় ২০২২ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীত ৬৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আলোকেশ অপৰেশ লাহিৰীৰ জন্ম হৈছিল কলিকতাৰ এটা বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালততেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ অপৰেশ লাহিৰী আৰু বনসুৰি লাহিৰী দুয়োজনেই আছিল বাংলা গায়ক আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু শ্যামা সংগীতৰ  সংগীতজ্ঞ , যি পূব বংগ (বৰ্তমান বাংলাদেশ)ৰ চিৰাজগঞ্জৰ লাহিৰী মোহন পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ, দুয়োজনেই গায়ক আছিল যিয়ে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি থকাৰ সময়ত লগ পাইছিলআলোকেশ আছিল তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ সন্তান তেওঁৰ আত্মীয়ৰ ভিতৰত আছে গায়ক কিশোৰ কুমাৰ, তেওঁৰ মোমায়েক

বাপ্পীয়ে ৩ বছৰ বয়সতে তবলা বজাবলৈ আৰম্ভ কৰেপ্ৰথম অৱস্থাত তেওঁক পিতৃ-মাতৃয়ে প্ৰশিক্ষণ দিয়ে  বাপ্পীয়ে শিশু অৱস্থাত তবলা বজাই প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু লতা মংগেশকাৰৰ পৰামৰ্শ মতে সমতা প্ৰসাদৰ ওচৰত শিক্ষা লৈছিল

শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ আমেৰিকান সংগীতজ্ঞ এলভিছ প্ৰেছলীক মূৰ্তি হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল আৰু তেওঁৰ পৰা একাধিক সোণৰ শিকলি আৰু সোণৰ গহনা পিন্ধিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল তেওঁ সফল হ'লে নিজৰ স্বাক্ষৰযুক্ত ৰূপ সৃষ্টি কৰাৰ কথা ভাবিছিল, আৰু পিছলৈ সফল হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ প্ৰেছলীৰ ৰূপটোৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ নিজৰ স্বাক্ষৰযুক্ত "সোণালী গহনা" সৃষ্টি কৰিছিল তেওঁ সোণক তেওঁৰ বাবে "ভাগ্যৱান" বুলি গণ্য কৰে
মৃত্যু
বাপ্পী লাহিড়ী অব্ষ্ট্ৰাক্টিভ স্লিপ এপনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ ২০২২ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ৬৯ বছৰ বয়সত মৃত্যুমুখত পৰে 
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী, কেবিনেট মন্ত্ৰী স্মৃতি ইৰাণী, পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জী কে ধৰি ৰাজনীতিবিদসকলে লাহিড়ীৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰে অক্ষয় কুমাৰ, অজয় দেৱগন, চিৰঞ্জীৱী , কে.এছ.চিত্ৰা , শ্ৰেয়া ঘোষাল, বিশাল দাদলানী, হিমেশ ৰেশমীয়া আদিয়েও শোক প্ৰকাশ কৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
বাবকা পোলেণ্ড আৰু ইউক্ৰেইনৰ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ খাদ্যাভ্যাসৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা মিঠা ফোঁপোলা ৰুটি  ইজৰাইলত (সততে ইয়াক কেৱল চেনিৰ কেক বুলি কোৱা হয়) আৰু ইহুদী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত ই জনপ্ৰিয় ইয়াক চেনিৰ ৰসযুক্ত পিঠাগুৰিৰে প্ৰস্তুত কৰা হয় যিটো চকলেট, ডালচেনি, ফল বা পনিৰৰ দৰে বস্তু ভৰাই লেটিয়াই প্ৰস্তুত কৰা হয়, তাৰ পিছত বেকিং কৰাৰ আগতে মেৰিয়াই ব্ৰেইড কৰা হয় 
ইতিহাস
চকলেট বাবকাৰ ভিতৰভাগ
পোলেণ্ডত আৰু পিছলৈ মধ্য আৰু পূব ইউৰোপৰ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত বাবকাৰ বিকাশ ঘটিছিল ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে চাল্লাহ নামৰ ব্ৰেডৰ অতিৰিক্ত মণ্ডত ফলৰ জাম বা ডালচেনিৰ সৈতে লেটিয়াই চাল্লাহৰ কাষত ৰুটি হিচাপে বেক কৰা হৈছিল  চকলেট প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল, কিয়নো ই সাধাৰণতে উপলভ্য নাছিল; চকলেট বাবকা সম্ভৱতঃ ২০ শতিকাৰ মাজভাগৰ আমেৰিকাৰ বিকাশ আছিল ইয়াৰ নাম (যদিও খাদ্য নিজেই নহয়) পোলেণ্ড আৰু ইউক্ৰেইনত জনপ্ৰিয় ইষ্টাৰ কেকৰ সৈতে জড়িত হ'ব পাৰে, যাক বাবা বা ক্ষুদ্ৰ বাবকা, যাৰ অৰ্থ "আইতা" বুলি জনা যায়, যিটো য়িদ্দিছ বুবেৰ সৈতে জড়িত 

যদিও পোলেণ্ড আৰু ইউক্ৰেইনৰ বাবকা ইহুদী সমকক্ষৰ সৈতে পাৰস্পৰিকভাৱে সমাৰ্থক, তথাপিও প্ৰতিটো বাবকাৰ ৰূপ আৰু প্ৰস্তুতি একেবাৰে বেলেগ পূব ইউৰোপৰ বাবকা পৰম্পৰাগত কেৰাহীত গঠিত ওখ, ডাঠ, বাঁহীৰ দৰে কাষৰ বাবে জনাজাত তুলনামূলকভাৱে নিউয়ৰ্কলৈ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে প্ৰৱৰ্তিত এই ভিন্নতাটো হৈছে চহকী ইষ্টযুক্ত মণ্ডৰ অংশবোৰ এটাৰ ওপৰত এটাকৈ মেৰিয়াই লোৱা আৰু ৰুটিৰ টিনত বেক কৰা

২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালে পোলেণ্ডৰ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ বাহিৰত ইহুদী বাবকাৰ কথা বেছিভাগেই শুনা নাছিল ইউৰোপীয় শৈলীৰ বেকাৰীয়ে ১৯৫০ চনৰ শেষৰ ফালে ইজৰাইল আৰু আমেৰিকাত ইয়াক আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল চকলেটৰ উপৰিও পপি গুটি, আলমণ্ড পেষ্ট, পনিৰ আদি বিভিন্ন বস্তু ভৰোৱাত জনপ্ৰিয় হৈ উঠে আৰু কিছুমান বেকাৰে ইয়াৰ ওপৰত ষ্ট্ৰেউজেল লগাবলৈ আৰম্ভ কৰে 

১৯৭০ চনৰ ভিতৰত বাবকা বৃহত্তৰ নিউয়ৰ্ক চহৰ অঞ্চলত আচকেনাজী ইহুদীসকলৰ এক বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় খাদ্য হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল আচকেনাজী নিউয়ৰ্ক বাবকা সাধাৰণতে অধিক ব্ৰেড লফ আকৃতিৰ, আৰু ইজৰাইলী বাবকাৰ পৰা পৃথক, যিটো আকৃতিত সমতল আৰু আয়তাকাৰ হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে সম্ভৱতঃ সেই সময়ৰ প্ৰতিখন ইহুদী বেকাৰীতে বাবকা অফাৰ আছিল যদিও ২০০০ চনলৈকে অঞ্চলটোৰ চাৰিওফালে থকা কোশ্বাৰ বজাৰত আৰু অন্যান্য ইহুদী আমেৰিকান সম্প্ৰদায়ত গ্ৰীণছ ব্যাপকভাৱে বিতৰণ কৰা হৈছিল আৰু সমগ্ৰ আমেৰিকাত বাবকাৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাই আহিছে
প্ৰস্তুতি
ইয়াত হয় সমৃদ্ধ বা লেমিনেটেড ময়দাৰ মণ্ড থাকে; যিবোৰ ক্ৰমে চাল্লাহ আৰু ক্ৰ'ছাণ্টৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিবোৰ মঠিয়াই উলিয়াই বিভিন্ন ধৰণৰ মিঠা যেনে চকলেট, ডালচেনি চেনি, আপেল, মিঠা পনিৰ, নুটেলা, মহ্ন বা কিচমিচ আদি ভৰাই তৈয়াৰ কৰা হয়, যিবোৰ তাৰ পিছত মুকলি বা বন্ধ প্লেইট হিচাপে ব্ৰেইড কৰা হয়, তাৰ ওপৰত চেনিৰ চিৰাপ দি সতেজতা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু ব্ৰেডক শুকান কৰি তোলা হয়11 ইয়াৰ ওপৰত কেতিয়াবা ষ্ট্ৰেউজেল টপিং কৰা হয়

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰুটি
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
বাবা ফৰিদ (প্ৰকৃত নাম ফৰিদ্দুদিন গঞ্জশকাৰ) (৪ এপ্ৰিল ১১৭৩  ৭ মে ১২৬৬) এজন ত্ৰয়াশ শতিকাৰ পাঞ্জাৱী চুন্নী মুছলমান প্ৰচাৰক আৰু ৰহস্যবাদী আছিল, যি মধ্যযুগৰ আটাইতকৈ শ্ৰদ্ধাৰ আৰু বিশিষ্ট মুছলমান ৰহস্যবাদীসকলৰ মাজৰ এজন আছিল তেওঁক শ্ৰদ্ধাৰে পঞ্জাৱ অঞ্চলৰ মুছলমান, হিন্দু আৰু শিখসকলৰ দ্বাৰা বাবা ফৰিদ বা শ্বেখ ফৰিদ বুলি জনা যায়, বা কেৱল ফৰিদ্দুদিন গঞ্জশকাৰ বুলি জনা যায়  --  --   ,  ,        , 18731907.     , ;  ,   . (--),  363 ,  .  .   , 2002. .  11.
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
1.1টেলছ অৱ দ্য ৰাছিয়ান পিপল (১৮৯৪ চনত মস্কোত ভি. এ. গাটছুকে প্ৰকাশ কৰা)ত চিত্ৰিত বাবা য়াগা
বাবা য়াগাক চিৰিলিক আখৰ  ৰ বাবে উদাহৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে- আলেকজেণ্ডাৰ বেনইছৰ-এবিচি-বুক
বাবা য়াগা হৈছে স্লাভিক লোককথাৰ এটা ৰহস্যময় বা অস্পষ্ট চৰিত্ৰ বা একে নামৰ তিনি ভগ্নীৰ ভিতৰত এগৰাকী যাৰ দুটা বিপৰীত ভূমিকা আছে কিছুমান চিত্ৰত তেওঁক এগৰাকী বিকৃত বা হিংস্ৰ চেহেৰাৰ বুঢ়ী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে শিশুক ভাজি খায়, আনহাতে আন কিছুমানত তেওঁক এগৰাকী ধুনীয়া বুঢ়ী, যিয়ে নায়কক সহায় কৰে  "-" .      ( ). 1906. তেওঁক প্ৰায়ে বন্যপ্ৰাণীৰ লগত জড়িত কৰা হয় তেওঁৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্য হল খুন্দনাত বা উৰালত ঘূৰ্ণি বতাহৰ দৰে উৰি ফুৰা,  আৰু হাবিৰ গভীৰতাত কুকুৰাৰ  ভৰিৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা জুপুৰি এটাত বাস কৰা
 ব্যুৎপত্তি 
বাবা য়াগাৰ নামৰ ভিন্নতা বহুতো স্লাভিক ভাষাত পোৱা যায় প্ৰথম উপাদানটো হৈছে এটা বাবল শব্দ যিয়ে আধুনিক ইউক্ৰেইনিয়ান আৰু পোলিছ ভাষাত ক্ৰমে বাবুছা( 'আইতা') বা বাবুচিয়া,আধুনিক ৰাছিয়ানত  বাবুছ্কা আৰু বেবছিয়া বা বাবুনিয়া('আইতা') ছাৰ্বিয়ান, ক্ৰৱেচিয়ান, বছনিয়ান আৰু বুলগেৰিয়ান ভাষাত বাবাৰ অৰ্থ হৈছে আইতা বা বুঢ়ী সমসাময়িক পোলেণ্ড আৰু ৰাছিয়ান ভাষাত বাবা হৈছে মহিলাৰ অপমানজনক প্ৰতিশব্দ, বিশেষকৈ যিগৰাকী পুৰণি, লেতেৰা বা মূৰ্খ স্লাভিক ভাষাৰ অন্যান্য শব্দৰ দৰেই বাবাক অন্য ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি; ইয়াক বিভিন্ন প্ৰাণী, প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা, আৰু বস্তু, যেনে ভেঁকুৰৰ প্ৰকাৰ,নাচপতিৰ কেকৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি ইউক্ৰেইনৰ পোলেচিয়া অঞ্চলত বেবি শব্দৰ বহুবচনটো  শৰৎকালীন অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ ভোজকো বুজাব পাৰে   2004, . 9.

য়াগ ব্যুৎপত্তিগতভাৱে অধিক সমস্যাপূৰ্ণ আৰু ইয়াৰ অৰ্থৰ বিষয়ে পণ্ডিতসকলৰ মাজত কোনো স্পষ্ট ঐকমত্য নাই ১৯ শতিকাত আলেকজেণ্ডাৰ আফানাছিয়েভে আদি-স্লাভিক 'ওজ' আৰু সংস্কৃত আহী (সৰ্প)ৰ ব্যুৎপত্তিৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায় এই ব্যুৎপত্তি ২০ শতিকাৰ পণ্ডিতসকলে অন্বেষণ কৰিছে এই সম্পৰ্কীয় শব্দসমূহ ছাৰ্বিয়ান আৰু ক্ৰ'ৱেচিয়ান জেজা ('ভয়ানক', 'শ্বাডাৰ', 'শীতল'), স্লোভেন জেজা ('ক্ৰোধ'), পুৰণি চেক জেজ ('ডাইনী', 'কিংবদন্তি দুষ্ট মহিলা সত্তা'), আধুনিক চেক জেজিংকা ( 'দুষ্ট কাঠৰ অপেশ্বৰী', 'ড্ৰাইড'), আৰু পোলিছ জেডজা ('ডাইনী', 'দুষ্ট মহিলা', 'ক্ৰোধ') পুৰণি গীৰ্জাৰ স্লাভনিক ভাষাত এই শব্দটো জেজা বা য়েজা (ৰোগ) হিচাপে দেখা যায় অন্যান্য ভাৰত-ইউৰোপীয় ভাষাত ইয়াগা উপাদানটো লিথুৱেনিয়ান য়েংগটি ('অব্যৱহাৰ কৰা বা অবিৰতভাৱে', 'তুচ্ছজ্ঞান কৰা', 'শোষণ কৰা'), পুৰণি ইংৰাজী ইংকা ('সন্দেহ', 'চিন্তা", 'বিষ'ৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে ), আৰু পুৰণি নৰ্ছ এক্কি ('বিষ', 'চিন্তা')  2004, . 10.
 প্ৰমাণীকৰণসমূহ 
বাবা য়াগা আৰু তাইৰ জুপুৰিটো- ইভান বিলিবিন
বাবা য়াগাৰ প্ৰথম স্পষ্ট উল্লেখ ১৭৫৫ চনত মিখাইল ভি লোমোনোছভৰ ৰাছিয়ান ব্যাকৰণ ৰু ত পোৱা যায় লোমোনছভৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থখনত বাবা য়াগাৰ বিষয়ে আন আন ব্যক্তিসকলৰ মাজত দুবাৰ উল্লেখ কৰা হৈছে যিবোৰ মূলতঃ স্লাভিক পৰম্পৰাৰ দুয়োটা উল্লেখৰ ভিতৰত দ্বিতীয়টো উল্লেখ ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁলোকৰ অনুমানিক সমতুল্যতাৰ কাষৰ স্লাভিক দেৱতা আৰু সত্তাৰ তালিকাৰ ভিতৰত পোৱা যায় (উদাহৰণস্বৰূপে স্লাভিক দেৱতা পেৰুনক ৰোমান দেৱতা বৃহস্পতিৰ সৈতে সমান কৰা যেন লাগে) বাবা য়াগা অৱশ্যে তৃতীয় খণ্ডত কোনো সমতুল্যতা নোহোৱাকৈয়ে দেখা যায়, আনকি এই প্ৰথম জ্ঞাত প্ৰমাণপত্ৰতো তেওঁৰ অনুভূত স্বকীয়তাক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে 2004, . 12.

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
বাবা ৰতন হিন্দী বা বাবা ৰত্ন আল-হিন্দী (আৰবী:    'ইংৰাজী:   )  ইছলামিক নবী মুহাম্মদৰ অ-আৰব তথা ভাৰতীয় ছাহাবা , সংগী আছিল বুলি কোৱা হয়,  (2001). "       ".  . 40 (1): 105132.  20837077 বাবা ৰতনৰ বিষয়ে কোনো প্ৰামাণিক ঐতিহাসিক উল্লেখ পোৱা নাযায় তেওঁৰ বিষয়ে যিখিনি জনা যায় সেয়া প্ৰচলিত মৌখিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হৈছে, . . (1997).     . .  

বাবাৰ জন্ম হৈছিল পঞ্জাৱততেওঁ এজন ব্যৱসায়ী আছিল,  (2019-04-24)     : , , .   . . 190.  978-0-429-51563-7. যিয়ে ভাৰতৰ পৰা আৰবলৈ সামগ্ৰী লৈ গৈছিল, . (2000).   .  .   . . 32  978-81-7625-087-0 স্থানীয় পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁ মুহাম্মদৰ সংগী আছিল আৰু আধুনিক মানৱ জাতিত ৭০০ বছৰৰো অধিক জীয়াই থকাৰ কথা হাদিছত উল্লেখ পোৱা যায়  :                           মৌলানা মানজিৰ আহছান গিলানীৰ মতে প্ৰথম উল্লেখ বাবা ৰতনলৈ দ্বাদশ শতিকাৰ   (.)       ,   (.)        700 .   2013 সেই সময়ৰ আশে-পাশে মুহাম্মদৰ এজন ভাৰতীয় ছাহাবা এতিয়াও জীয়াই থকাৰ কাহিনী প্ৰচাৰ হৈছিল আৰু মধ্য এছিয়া আৰু পশ্চিম এছিয়াৰ বিভিন্ন মুছলমান পণ্ডিত আৰু ব্যৱসায়ীয়ে আনকি আইবেৰিয়া উপদ্বীপৰ আন্দালুছিয়াৰ পৰাও বাবা ৰত্তনক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ বাথিণ্ডালৈ গৈছিল মহম্মদৰ বিষয়ে তেওঁৰ বিৱৰণী শুনিব আৰু তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হাদীছ সংকলন কৰক      (   ) পৰা আহৰণ কৰা হৈছে মধ্যযুগীয় মুছলমান পণ্ডিত আল্লামা ছামছুদ্দিন জাহবীৰ মতে বাবা ৰত্তন আছিল প্ৰৱঞ্চকঅৱশ্যে আল্লামা ছাফদী নামৰ আন এজন পণ্ডিতে বাবা ৰত্নৰ এই দাবীক প্ৰামাণিক বুলি ভাবিছিল তেওঁৰ চাৰিওফালে কেইবাটাও আখ্যান আছে------- পৰা আহৰণ কৰা হৈছে; ২০২৪ কিছুমানে তেওঁক গোৰখনাথৰ শিষ্য বুলি অভিহিত কৰিছে আন কিছুমানে তেওঁক মহম্মদৰ সৈতে জড়িত কৰে যিয়ে হজৰ সময়ত ভ্ৰমণ কৰা আৰবৰ মক্কাত তেওঁৰ জন্মৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল, অৱশেষত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ খবৰ পোৱাৰ পিছত পঞ্জাৱৰ বাথিণ্ডাত বসতি স্থাপন কৰাৰ আগতে বাবা ৰত্নৰ পিতৃৰ নাম পৰম্পৰা অনুসৰি ভিন্ন হয় কিছুমান ভিন্নতা আছে নুছৰ, সাহু, বা জনক তেওঁৰ জীৱনৰ বেছিভাগ মুছলমান বিৱৰণীয়ে দাবী কৰে যে তেওঁ মুহাম্মদৰ শিষ্য হবলৈ আৰব ভ্ৰমণ কৰিছিল

 তথ্য উৎস 

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
বাবু পূজা () অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ ছৈখোৱাস্থিত শ্ৰী শ্ৰী কেঁচাখাইটী  শালত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হয় শালৰ এই বিশেষ পূজা আঘোণ মাহৰ এক বিশেষ দেওবাৰে অনুষ্ঠিত হয় অতি জাগ্ৰত বুলি বিশ্বাস ৰখা এই শালত বহাগ, কাতি আৰু মাঘ মাহৰ বুধবাৰ একোটাত দেউৰী সম্প্ৰদায় পুৰুহিতৰ দ্বাৰা পূজা সম্পন্ন হয়৷ বুধবাৰে অনুস্থিত হোৱা পূজাত চৰকাৰী তথা চাহবাগিছাৰ চাকৰীয়াল সকলে যোগ দিয়াত অসুবিধা হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ অনুৰোধ ক্ৰমে আঘোণ মাহৰ দেওবাৰ এটাত পূজা অনুস্থিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হল৷ পিছলৈ চাকৰীয়াল অৰ্থাৎ বাবুসকলৰ বাবে বিশেষ ভাবে অনুস্থিত এই পূজা ভাগ বাবুপূজা নামেৰেই জনাজাত হৈ পৰিল প্ৰতি বছৰৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ দ্বিতীয় সপ্তাহৰ দেওবাৰে বাবু পূজা অনুষ্ঠিত কৰা হয়

বৰ্ণনা
ঐতিহ্যমণ্ডিত শদিয়াৰ ঐতিহাসিক চাৰিশাল গোঁসানীৰ ভিতৰত অন্যতম এই কেঁচা খাইটী শাল৷ বছৰত চাৰিবাৰ এই শালৰ দ্বাৰ ভক্ত সকলৰ বাবে মুকলি কৰা হয়৷ প্ৰতি বছৰৰ বহাগ, কাতি, আঘোণ আৰু মাঘ মাহত শালৰ মূল দ্বাৰ মুকলি কৰা হয়৷ ইয়াৰ ভিতৰত আঘোণ মাহত সম্পন্ন হোৱা বাবু পূজাত অত্যাধিক ভক্তৰ আগমন হয়

ইংৰাজৰ আগমনৰ বহু আগতেই দেউৰী, কছাৰী, চুতীয়া আদি স্থানীয় জনগোষ্ঠীয়ে তাম্ৰেশ্বৰী বা কেঁচাইখাইটি দেৱী পূজাৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰিছিল তেওঁলোকৰ ৰজাসকলেও ইয়াক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল এই দেৱীক কেঁচা মাংসভোজী বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সেয়েহে ভক্তসকলে আশীৰ্বাদৰ বাবে দেৱীৰ আগত পশু বলি দিয়ে বছৰত তিনিবাৰকৈ, মাঘ, বহাগ আৰু কাতি মাহত এই পূজা পালন কৰা হয় এই তিনি মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ প্ৰতি দ্বিতীয় বুধবাৰে মানুহে বলিৰে আশীৰ্বাদৰ বাবে দেৱীক পূজা কৰে পিছলৈ যেতিয়া ইংৰাজে শাসন কৰিবলৈ আহি থানৰ ওচৰৰ অঞ্চলত চাহ বাগিচা আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া এই সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে চাহ বাগিচাত নিয়োজিত হৈ পৰিল, আৰু সপ্তাহৰ দিনত পূজা চলোৱাটো তেওঁলোকৰ বাবে কঠিন হৈ পৰিল সেয়েহে স্থানীয় ৰাইজে প্ৰতি বছৰে আঘোণৰ প্ৰথম দেওবাৰে বিশেষ পূজা আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়, বিশেষকৈ চাহ বাগিচাত কাম কৰা বাবু বা কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে তেতিয়াৰ পৰাই এই পূজাক বাবু পূজা নাম প্ৰচলন হৈছিল

এই মন্দিৰৰ মুখ্য দেৱী কেঁচাখাইটীক ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ কন্যা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় লগতে পাৰ্বতী দেৱীৰ অংশ বুলিও বিশ্বাস কৰা হয় দেৱী তাম্ৰেশ্বৰী পাঁচটা জাগ্ৰত মন্দিৰৰ ভিতৰত এইটো অন্যতম ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত অৰুণাচল প্ৰদেশ, শদিয়া আদি বিভিন্ন ঠাইত আন আন মন্দিৰসমূহ অৱস্থিত

ৰীতি-নীতি
বাবু পূজাত মানুহে ছাগলী, হাঁহ, পাৰ আদি জীৱ-জন্তু বলি দিয়ে আগতে মন্দিৰত মানুহকো বলি দিয়া হৈছিল যদিও এতিয়া, কেৱল ছাগলী-হাঁহকহে বলি দিয়া হয় পাৰচৰাইবোৰ দেৱীৰ নামত মুকলি কৰি দিয়া হয় মূল মন্দিৰত দেৱীৰ পাঁচছটা মূৰ্তি আছে এই মূৰ্তিসমূহ বছৰৰ এই চাৰিটা বিশেষ দিনতহে দৰ্শন লাভ কৰিব পাৰি দেউৰী পুৰোহিতে প্ৰাচীন দেউৰী ভাষাত এই পূজা পৰিচালনা কৰে ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পৰ পিছত বৰ্তমানৰ স্থানত থকা মন্দিৰটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা দৌলত চন্দ্ৰ বুঢ়াগোহাঁইৰ পৰিয়ালে বৰ্তমান এই মন্দিৰ আৰু ইয়াৰ পূজাসমূহ প্ৰধানকৈ পৃষ্ঠপোষকতা কৰে

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
বাবুল ফুকন () অসমৰ এজন সুদক্ষ ফুটবল খেলুৱৈ আছিল  দীৰ্ঘদিন ধৰি যকৃৎ আৰু বৃক্কৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থকাৰ পিছত ২০১৩ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে    

জীৱনী
বাবুল ফুকনৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬৮ চনৰ ১ মে' তাৰিখে তিনিচুকীয়া জিলাৰ জেৰাই চকলভৰীয়া গাঁৱত তেওঁৰ পিতৃ গন্ধেশ্বৰ ফুকন আৰু মাতৃ বহাগী ফুকন গন্ধেশ্বৰ ফুকন নৰ্থ বালিজান চাহ বাগিচাৰ কৰ্মচাৰী আছিল বাবুল ফুকনে পানীতোলা হাইস্কুলৰ পৰা উচ্চ মাধ্যমিক আৰু চেনাইৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল 

ক্ৰীড়া জীৱন 

বাবুল ফুকনৰ চাৰিজন সহোদৰ ভাতৃ ৰেৱতী, সদা, ৰুদ্ৰ আৰু লক্ষ্য- এই আটাইকেইজনেই পাকৈত ফুটবল খেলুৱৈ আছিল আৰু তাৰে তিনিজনে ৰাজ্যিক ফুটবল দলকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল  তেওঁৰ খেলুৱৈ জীৱনৰ আৰম্ভনি ঘটিছিল জেৰাইগাওঁ আঞ্চলিক ক্ৰীড়া সংস্থাৰ জৰিয়তে 
১৯৮১ চনত ধেমাজিত অনুষ্ঠিত ছাব-জুনিয়ৰ আন্তঃজিলা ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত তিনিচুকীয়া জিলাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ ঘটায় ১৯৮১ চনত গ্ৰাম্য ক্ৰীড়া ফুটবল আৰু ১৯৮২ চনত জাতীয় ছাব-জুনিয়ৰ ফুটবলত চমকপ্ৰদ খেল প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুবাদত ১৯৮৪ চনত অসম জুনিয়ৰ ফুটবল দললৈ নিৰ্বাচিত হয়  সেই বছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ছাব-জুনিয়ৰ ফুটবলত অসম কেৰালাৰ হাতত ১-০ গ'লত পৰাভূত হৈ ৰাণাৰ্ছ-আপৰ খিতাপ লাভ কৰিছিল ১৯৮৬ চনত গোৱালপাৰাত  অনুষ্ঠিত আন্তঃমহাবিদ্যালয় ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ে প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ক ১-০ গ'লত পৰাস্ত বিজয়ীৰ খিতাপ দখল কৰে আৰু বি বৰুৱা দলৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল বাবুল ফুকনে  ইয়াৰ পিছত বাবুল ফুকনৰ নেতৃত্বতেই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে কলকাতাত অনুষ্ঠিত আন্তঃবিশ্ববিদ্যালয় ফুটবলত অৱতীৰ্ণ হৈছিল 

১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ বাবুল ফুকনে মুঠতে আঠবাৰ ৰাজ্যিক ছিনিয়ৰ ফুটবল দলক সন্তোষ ট্ৰফীত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল তাৰোপৰি ১৯৮৫ চনত দিল্লী আৰু লক্ষ্ণৌত অনুষ্ঠিত দুখন খেলত তেওঁ ইটালীৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় ২৩ বছৰ অনুৰ্ধ দলৰ সদস্য আছিল ১৯৮৫ চনতে নেপালত তেওঁ ভাৰতীয় ছিনিয়ৰ দলৰ হৈ খেলাৰ সুযোগ পাইছিল পুনৰ ১৯৮৬ আৰু ১৯৮৭ চনত পাকিস্তান আৰু ছৌদি আৰৱত ভাৰতীয় জুনিয়ৰ দলৰ সদস্য হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল 

১৯৮৮ চনত ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণ () দলৰ হৈ তেওঁ গুৱাহাটী আৰু ছিলঙত ছোভিয়েট জুনিয়ৰ একাদশৰ বিৰুদ্ধে দূৰ্দান্ত প্ৰদৰ্শ কৰিছিল  ১৯৮৫-১৯৮৮ চনলৈ মহাৰাণা ক্লাৱত, ১৯৮৯ চনত এবছৰৰ বাবে কলকাতাৰ মহমেডান ক্লাৱত খেলাৰ পিছত ১৯৯০ চনত গুৱাহাটী টাউন ক্লাৱত যোগদান কৰে ১৯৯৩ চনত তেওঁ এবছৰ গুৱাহাটীৰ প্ৰথম ডিভিজন ইয়ং এমেচাৰ ক্লাৱত খেলি ১৯৯৪ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈ মহাৰাণা ক্লাৱত খেলে ১৯৯৯ চনত তেওঁ ডায়নাম' ক্লাৱৰ হৈ গুৱাহাটী ছুপাৰ ডিভিজন লীগৰ খেলত শেষবাৰৰ বাবে ভাগ লয়  

ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ নাহৰলগুণ শাখাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা বাবুল ফুকনে ২০০০ চনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ফুটবলৰ পৰা অৱসৰ লয় ইয়াৰ পিছৰে পৰা তেওঁ কেৱল বিভাগীয় ফুটবল প্ৰতিযোগিতা সমূহতহে অংশ লৈছিল

মৃত্যু
বহুদিন যকৃৎ আৰু বৃক্কৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ দীৰ্ঘদিন চিকিৎসাধীন হৈ থকাৰ পিছত ২০১৩ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ ইন্টাৰনেছনেল হস্পিটেলত বাবুল ফুকনৰ মৃত্যু হয়   মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তানক এৰি গৈছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ফুটবল খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ
বাবুশান মহান্তি () ওড়িশাৰ চলচ্চিত্ৰৰ এজন সফল আৰু জনপ্ৰিয় অভিনেতা তথা সঙ্গীতশিল্পী তেওঁৰ আচল নাম তন্ময় মহান্তি

প্ৰাথমিক জীবন
ওড়িয়া ছবিৰ নায়ক বাবুশান মহান্তি ১৯৮৯ চনৰ ৩০ জুলাইত উৰিষ্যাৰ ভুবনেশ্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু তাতেই ডাঙৰ-দীঘল হয় তেওঁ ওলিউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা উত্তম মহান্তি আৰু অভিনেত্ৰী অপৰাজিতা মহান্তিৰ একমাত্ৰ সন্তান

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী: ওড়িয়া ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
মিৰ্জা জাহিৰুদ্দিন মহম্মদ বাবৰ আছিল মধ্য এছিয়াৰ এজন বিখ্যাত মুছলমান সম্ৰাট আৰু মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক  তেওঁক সাধাৰণতে বাবৰ বুলি জনা যায় ১৪৮৩ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত বৰ্তমানৰ উজবেকিস্তানত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হয় ১৫৩০ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত তেওঁ প্ৰথম পানীপথৰ যুদ্ধত দিল্লীৰ লোডী বংশৰ শেষ চুলতান ইব্ৰাহিম লোডীক পৰাস্ত কৰি দিল্লী দখল কৰি মোগল সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে  . ,  . (1991). -   ,   , .20. তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ মিৰ্জা হুমায়ুনে সিংহাসনত আৰোহণ কৰে

বংশানুক্ৰম
315

তথ্যসূত্ৰ
বাবৰি শাক (; বৈজ্ঞানিক নাম:  ) হৈছে সপুষ্পক উদ্ভিদ গণৰ এচটাৰ প্ৰজাতিৰ এবিধ তৃণ জাতীয় উদ্ভিদ বাবৰি শাক বেলিফুল পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত,  . 1831.  6: 127128  ,  .

বিৱৰণ
বাবৰি শাকৰ গছ ১০০ৰ পৰা ১২০ চেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত দীঘল হয় কাণ্ডবোৰ থিয় আৰু কুমলীয়া সাৰুৱা মাটিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ডাল-পাত গজি জোপোহা হয় ইয়াৰ পাতবোৰ খাঁজ কটা   ,   ()   , 1841.  ,    পুলি অৱস্থাত কমকৈ আৰু ডাঙৰ হ'লে খাঁজবোৰ বেছি স্পষ্ট হয় ফুলৰ ৰঙ সাধাৰণতে হালধীয়া, কিছুমান হালধীয়া কেন্দ্ৰ বিশিষ্ট বগা পাহীৰ ফুল ফুলাও দেখা যায় ডেইজি আৰু চন্দ্ৰমল্লিকা ফুলৰ সৈতে ইয়াৰ ফুলবোৰৰ যথেষ্ট মিল দেখা যায় ফুলৰ মধ্য অংশত এটা চকৰি থাকে, চকৰিৰ চাৰিওফালে পাপৰিবোৰ লাগি থাকে পাপৰিসহ একোটা ফুলৰ ব্যাস ৪-৫ চেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত হয় ফুলৰ বীজবোৰ ক্ষুদ্ৰ আকাৰৰ

বিস্তৃতি
বাবৰি শাকৰ উৎপত্তি ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চল  ,   (.)        আৰু পূব এচিয়া ইউৰোপ, উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু এচিয়াৰ বিভিন্ন দেশত বাবৰি শাকৰ বিস্তৃতি দেখা যায় জাপান, কোৰিয়া, ভিয়েটনাম, থাইলেণ্ড, ভাৰত, উত্তৰ আমেৰিকা আদি অঞ্চলত বাবৰি শাকৰ খেতি কৰা হয়  ,   ()   , 1841.         2014   
ভাৰতৰ দিল্লী, কৰ্ণাটক, নাগপুৰ, উত্তৰ-পূৱ অঞ্চল যেনে পশ্চিম বংগ, অসমত এই শাকৰ খেতি সীমাবদ্ধ হৈ পৰিছে

খাদ্য হিচাপে বাবৰি শাক
শাক হিচাপে বাবৰি এবিধ পুষ্টিকৰ খাদ্য বাবৰি শাকৰ সহায়ত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ব্যঞ্জন বনাব পৰা যায় অসমত প্ৰধানকৈ বাবৰি শাক আলু, মাছ বা কণীৰ সৈতে ভাজি খোৱা হয় বাবৰি শাকত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ খাদ্যপ্ৰাণ থকা বাবে এই শাকৰ আঞ্জা স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী চীনত ভাজি, জাপান আৰু কোৰিয়াত বাবৰি শাকৰ চুপ বনাই খোৱা হয় সাধাৰণতে ফুল ফুলাৰ পিছত বাবৰি শাক খাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নহয় এই শাকৰ ফুল আৰু পাতৰ এটা বিশেষ গোন্ধ আছে এই ফুল আৰু পাত শুকুৱাই ইয়াক গৰম পানীত উতলাই চীন দেশত এই পানীয় জ্বৰ বা ইনফ্লুৱেঞ্জা ৰোগীক খাবলৈ দিয়ে বাবৰি শাকে তেজৰ কলেষ্টৰেলৰ মাত্ৰা কামত সহায় কৰে চিফিলিচ আৰু গনোৰিয়া ৰোগৰ বাবেও বাবৰি শাক উপকাৰী বাবৰিশাক কৃমি নাশক এই শাকবিধৰ খাবৰ বাবে যোগ্য অংশত যথেষ্ট পৰিমাণে খনিজ, ভিটামিন সহ পটাছিয়াম (৬১০ মিগ্ৰা১০০ গ্ৰাম) আৰু প্ৰতি ১০০ গ্ৰাম শাকত ৩.৪ কেৰোটিন থাকে ইয়াৰ উপৰিও, উদ্ভিদ বিধত বিভিন্ন এণ্টিঅক্সিডেণ্ট (কাণ্ড, পাত আৰু মূল কলাত) থাকে যাৰ মানৱ স্বাস্থ্যৰ বাবে সম্ভাৱ্য দীৰ্ঘম্যাদী লাভালাভ আছে অৱশ্যে বাবৰি শাকৰ বিষাক্ত (ডিঅক্সিন) গুণো পোৱা গৈছে চি. কৰোনাৰিয়াম ভাৰ. স্পাটিওচমে এক লাভজনক মানৱ অন্ত্ৰৰ বেক্টেৰিয়া লেক্টোবেচিলাছ কেচি-ৰ বিকাশ প্ৰতিহত কৰে  , . .,  . (2005).            ().   ,     11(1), 1-4.

চিত্ৰ বীথিকা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:শাক
বামবাৰা ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ বামবাৰা সংস্কৰণ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান   প্ৰবন্ধ আছে
পৰিসংখ্যা
 চনত বামবাৰা ৱিকিপিডিয়াৰ   টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা  পৰিসংখ্যা

বাহ্যিক সংযোগ
বামবাৰা ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
বামুণ বগলী..   ,    , 2011, 2 (5):374-384 (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এটা সৰু আকাৰৰ বগলীৰ প্ৰজাতি৷ ই বহুলভাৱে বিস্তৃত জলচৰ চৰাই৷  
বিৱৰণ
প্ৰজনন নোহোৱা কালত বামুণ বগলী
ইটালীত উৰন্ত অৱস্থাত বামুণ বগলী
পূৰ্ণবয়স্ক বামুণ বগলীৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৫৫-৬৫ ছে:মি: আৰু ওজন প্ৰায় ৩৫০-৫৫০ গ্ৰাম হয়৷ ইয়াৰ সমগ্ৰ দেহটো ধকধকীয়া বগা৷ উপ-প্ৰজাতি   ৰ ঠেং দীঘল আৰু ক'লা বৰণৰ, ঠৌঁট ঠেক, ক'লা৷ প্ৰজননৰ সময়ত ইয়াৰ মূৰৰ কিছু তলৰ পৰা দুডাল আৰু বুকুৰ পৰা একাধিক দীঘল বিশেষ ধৰণৰ পাখি () ওলায়৷ তাৰোপৰি ইয়াৰ ঠোঁট আৰু চকুৰ মাজৰ অংশটো ৰঙচুৱা হৈ উঠে৷ 

পোৱালি বামুণ বগলীৰ বাহ্যিক গঠন প্ৰজনন নকৰা পূৰ্ণবয়স্ক বগলীৰ সৈতে একে হয়৷ ই সাধাৰণতে নীৰৱে থাকে যদিও ভয় খালে ই বিভিন্ন শব্দ কৰিব পাৰে৷
ডিঙি কোঁচাই উৰা অৱস্থাত বামুণ বগলী

টেক্স'নমি
বৰ্তমানলৈকে বামুণ বগলীৰ তিনিবিধ উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হৈছে    -
    ইউৰোপ, আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াত দেখা যায়৷ 
    ইণ্ডোনেছিয়া আৰু নিউ গিনি
    অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড

বিতৰণ
প্ৰজননৰ সময়ত . .  
প্ৰজনন নকৰা অৱস্থাত অষ্ট্ৰেলিয়াত পূৰ্ণবয়স্ক . . 
বামুণ বগলী প্ৰধানকৈ ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, এছিয়া তথা অষ্ট্ৰেলিয়াত বিস্তৃত হৈ আছে৷ বিষুৱীয় অঞ্চলসমূহত ই স্থানীয়ভাৱে বিস্তৃত৷ কিন্তু ইউৰোপৰ পৰা ইহঁতে শীতকালত আফ্ৰিকা তথা দক্ষিণ এছিয়ালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে৷

আচৰণ
খাদ্য
খাদ্য চিকাৰ কৰা অৱস্থাত কলকাতাত . .  
বামুণ বগলীয়ে সাধাৰণতে মাছ, পোক-পতংগ, উভচৰ প্ৰাণী, কেকোঁৰা আৰু বিভিন্ন সৰীসৃপ আদি খাই জীয়াই থাকে৷ ই সাধাৰণতে অগভীৰ পানীত চোপ লৈ থাকি খাদ্যৰ চিকাৰ কৰে৷

প্ৰজনন
   
বামুণ বগলীয়ে জাক-পাতি বাস কৰে৷ ই গছ বা জোপোহা আদিত ডালিৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ই ৩-৫ টাকৈ কণী পাৰে৷ মতা-মাইকী উভয়ে উমনি দিয়া আৰু পোৱালিৰ যত্ন লয়৷ কণীৰ আকাৰ ডিম্বাকৃতিৰ আৰু নীল-সেউজীয়া বৰণৰ৷ ২১-২৫ দিনৰ উমনিৰ অন্তত কণি ফুটি পোৱালি জগে৷ ৪০-৪৫ দিনৰ ভিতৰত পোৱালিৰ পাখি গজিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷

স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
বামুণ বগলীৰ জনসংখ্যা বৰ্তমান বিশেষ সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱা নাই বাবে বৰ্তমান ইয়াক সংকটৰ পৰা মুক্ত বুলি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷

তথ্যসূত্ৰ

 . .   . .  (1998)     :  , . 1,   

বাহ্যিক সংযোগ
   ()   -  - 
   -         

শ্ৰেণী:বক
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বামুণ ভেকুলা (,, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এটা ডাঙৰ আকাৰৰ ভেকুলীৰ প্ৰজাতি৷ 
বিৱৰণ 
.   
   ,   ;     .      ,             ;    .
বিতৰণ
ইয়াক ঘাইকৈ ম্যানমাৰ, ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্তান, আফগানিস্তান, নেপাল আদি দেশত পোৱা যায়৷ 
বাসস্থান
   ,   ,                  .
আচৰণ
খাদ্য
প্ৰজনন
তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:উভচৰশ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বামুণী পাহাৰ অসমৰ তেজপুৰ নগৰৰ দক্ষিণ-পূব কোণত অৱস্থিত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত স্থিত এই পাহাৰত সৰু-ডাঙৰ আঠপহীয়া শিলত কটা পদুম ফুল, ডাঙৰ শিলাখণ্ডত কটা দশাৱতাৰ মূৰ্তিৰ লগতে নৰসিংহৰ হিৰণ্যকশিপুৰ বধৰ শিলামূৰ্তি, অপৰূপা অপ্সৰাৰ মূৰ্তি আদি আছে ইয়াত গজব্যাস ব্ৰহ্মাৰ মূৰ্তি, নন্দীমুখ আদিও দেখিবলৈ পোৱা যায় এই ভাস্কৰ্যসমূহ খ্ৰীষ্টিয় নৱম-দশম শতিকাৰ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে প্ৰবাদ আছে যে বামুণী পাহাৰত থকা শিলত কটা লতাফুল, দীঘলীয়া শিল আৰু খুঁটাসমূহে বাণৰ জীয়াৰী ঊষাৰ তাঁতশালৰ দোৰ্পতি, টোলোঠা আদিক বুজায় পাহাৰটোক "ঊষা পাহাৰ" বুলিও কোৱা হয় বামুণী পাহাৰ, তাৰ ওচৰতে থকা লুথেৰান চাৰ্চত থকা টিলাটো আৰু ভৈৰৱী মন্দিৰক সামৰি মুঠতে সাতটা মন্দিৰ আছিল বুলি জনা যায়

এক পঞ্চযতন মন্দিৰৰ বুলি অনুমান কৰা এই ধ্বংসৱাশেষবোৰ এটা ঢিপৰ ওপৰত আছে আৰু চাৰিওফালে আয়তাকাৰ দেৱালে ঘেৰি আছে এইসমূহ শালস্তম্ভ ৰাজবংশৰ পাছৰ শাসকসকলৰ সময়ৰ হ'ব পাৰে নৰসংহ, পৰশুৰাম, ৰাম আদি দশাৱতাৰৰ ছবি থকা এক ভাস্কৰ্যৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে এই মন্দিৰটো বিষ্ণুৰ উপসনাস্থল আছিল মজিয়া আৰু পদপথৰ অৱশেষৰ পৰা বুজিব পাৰি যে বিষ্ণুৰ কেন্দ্ৰীয় উপাসনা স্থল ঢিপটোৰ ওপৰত আৰু শিৱ মন্দিৰবোৰ চৌপাশে চাৰিওটা কোণত অৱস্থিত আছিল ইয়াৰ কেইবাটাও স্তম্ভ আৰু ভাস্কৰ্য চিত্ৰলেখা উদ্যানলৈ তুলি নিয়া হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
বামুণী সাপ (, বৈজ্ঞানিক নাম-  ) এছিয়া মহাদেশত দেখা পোৱা এবিধ বিষ নথকা () সাপৰ প্ৰজাতি এই সাপবিধে ভেকুলীজাতীয় প্ৰাণী খাই জীয়াই থাকে

বিৱৰণ
200 
বামুণী সাপ সাধাৰণতে ৪০-৫০ ছে:মি: দীঘল হয় এইবিধৰ সাপৰ মাইকীজনী মতা সাপটোতকৈ বেছি দীঘল হয় ইয়াৰ দেহৰ বৰণ সাধাৰণতে সেউজীয়া-মটীয়া বা মুগা হয় বামুণী সাপৰ মূৰ আৰু দেহৰ বৰণ প্ৰায় একে
 
ইয়াৰ দেহত দীঘলে দীঘলে এডাল হালধীয়া আঁচ থাকে মূৰৰ কাষত এই আঁচডাল কিছূ অস্পষ্ট হৈ পৰে ইয়াৰ জীভা খাঁজকটা আৰু ক'লা হয় এই সাপবিধৰ দেহত পথালিকৈও কিছুমান ক'লাবৰণীয়া আঁচ থকা দেখা যায় ইয়াৰ দেহৰ তলৰ অংশ পাতল ক্ৰীমবৰণীয়া আৰু দুয়োকাষে কিছুমান সৰু ক'লা ফোঁট থাকে

 ,  , , , .         

বিতৰণ
এই সাপবিধ দক্ষিণ, দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিস্তৃত হৈ আছে ইয়াক প্ৰধানকৈ পাকিস্তান, স্ৰীলংকা, ফিলিপাইনছ, ভাৰত, নেপাল, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, লাওছ, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম, ইণ্ডোনেছিয়া আদি দেশত দেখা পোৱা যায় ভাৰতত এই সাপবিধ সাগৰৰ পৰা ২০০০ ফুট উচ্চতালৈকে দেখিবলৈ পোৱা যায়

বাসস্থান 
বামুণী সাপে সাধাৰণতে নৈৰ পাৰ,জলাহ ভূমি, খেতি-পথাৰ, মুকলি ঘাঁহ অঞ্চল আদিত বাস কৰে বিশেষকৈ বাৰিষা কালত ইয়াক সততে দেখা পোৱা যায়

আচৰণ
এই সাপবিধ দিনৰ ভাগত আটাইতকৈ সক্ৰিয়

খাদ্য
বামুণী সাপৰ প্ৰধান খাদ্য সৰু আকাৰৰ উভচৰ প্ৰাণী যেনে ভেকুলী আদি অৱস্যে ইহঁতে মাছ, সৰু জেঠী আৰু নিগনি আদিও খোৱা দেখা যায়

প্ৰজনন
  
বামুণী সাপে এপ্ৰিলৰ পৰা আগষ্ট পৰ্যন্ত কণী পাৰে এবাৰত ই ৫-১০ টাকৈ বগা বৰণৰ কণী পাৰে

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

 ,  .1890.     ,    .   .       . (  , ). .   541 . ( , . 348-349.)
 , ..1893.         ( ).  .,   ... , .      ( ). (  , ). .   448 .   .-. ( , . 253-254.)
 ,  .;  ,  ;    ,. 1998.           ,   .   .  , . 144 .
 , .. 2002.      . .   . .
 , . 1999.            , . : ,. ()   . , . 43-77.
 , . 2002.          .   .  , . 144 .  0-88359-056-5. ( , . 19.)
 , . 1758.  . 10 : 204 .
 , . 1921.       .  . (.. ,  ). .   581 .
 , . 2006.    -   .  .   .  .

বাহ্যিক সংযোগ

   
    
 
 
 

শ্ৰেণী:সাপ
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
বামুণী হাঁহ (, বৈজ্ঞানিক নাম:  ) এটা মজলীয়া আকাৰৰ হাঁহৰ প্ৰজাতি

 বিৱৰণ 
পূৰ্ণবয়স্ক মতা বামুণী হাঁহৰ দেহটো ক'লা, কেৱল কাষৰ ডেউকা অংশ বগা আৰু ঠোঁট নীলা-মুগা বৰণৰ হয় ইয়াৰ মূৰত এটা স্পষ্ট লগুণ ( )ৰ দৰে অংশ থাকে আৰু এইবাবেই ইয়াক অসমীয়াত বামুণী হাঁহ আৰু ইংৰাজীত ' ' বুলি কোৱা হয় পূৰ্ণবয়স্ক মাইকী বামুণী হাঁহৰ দেহৰ বৰণ মটীয়া, কাষৰ অংশ শেঁতা সেয়ে মাইকী হাঁহক অন্য প্ৰজাতিৰ হাঁহৰ পৰা পৃথক কৈ চিনাক্ত কৰিবলৈ কঠিন

 বিতৰণ 
বামুণী হাঁহে নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চল আৰু উত্তৰ ইউৰেছিয়া ত প্ৰজনন কৰে তাৰোপৰি ইয়াক কেতিয়াবা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডা লৈ পৰিভ্ৰমণ কৰা দেখা যায় জলাশয় আৰু ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য ' 'ৰ অধিক উপলব্ধতাৰ বাবে ইয়াৰ গোলকীয় বিতৰণ পূৰ্বতকৈ বিস্তৃত হৈছে বুলি জনা যায় ই সাধাৰণতে বৃহৎ গোটত জাক পাতি বাস কৰে

 বাসস্থান 
বামুণী হাঁহে প্ৰধানকৈ মুকলি জলাশয় যেনে বিল, হ্ৰদ, নৈ আদিত বাস কৰে বাহ সাজিবলৈ ইহঁতক জলজ উদ্ভিদ আৰু জোপোহাৰ প্ৰয়োজন হয় সাগৰৰ কাষৰ লুণীয়া জলাশয়সমূহতো ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়

 খাদ্য 
বামুণী হাঁহে প্ৰধানকৈ পানীত বুৰ মাৰি খাদ্যৰ সন্ধান কৰে ইহঁতে , জলজ পোক-পতংগ, উদ্ভিদ আদি আহাৰ ইচাপে গ্ৰহণ কৰে কেতিয়াবা ই নিশাৰ ভাগতো খাদ্যৰ সন্ধান কৰে

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

        .

শ্ৰেণী: হাঁহ
ভক্কীয়াৰাজ ( ইংৰাজী:  ; ৩১ অক্টোবৰ ১৯৮০  ২ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২), জনপ্ৰিয়ভাৱে তেওঁৰ মঞ্চনাম বাম্বা বাক্য, এজন ভাৰতীয় তামিল প্লেবেক গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞ আছিল তেওঁ প্ৰধানকৈ সংগীত সুৰকাৰ এ আৰ ৰহমানৰ সৈতে অসংখ্য ছবিত সহযোগিতাৰ কাম কৰিছিল দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জনপ্ৰিয় সংগীতজ্ঞ বাম্বাৰ দৰেই এ আৰ ৰহমানে তেওঁৰ বাবে গীত গাবলৈ কোৱাৰ পিছত তেওঁ বাম্বা বাক্য নাম লাভ কৰে পিছলৈ ই মঞ্চনামৰ লগতে তেওঁৰ পৰিচয় হিচাপে পৰিগণিত হয় তেওঁৰ অনন্য বেৰিটনৰ বাবে সুপৰিচিত আছিল,   (2  2022). "      41".  .  0971-751.  2  2022.  :     ()
:1 :  

এ আৰ ৰহমানে তেওঁক ২০১০ চনৰ ৰাৱনন ছবিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, য'ত তেওঁ "কেদাকৰী" গীতটো গাইছিল (সেই সময়ত তেওঁক ভক্যৰাজ হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হৈছিল)

২০২৪ চনত এ আৰ ৰহমানে প্ৰকাশ কৰে যে এ আইৰ সহায়ত বাম্বা বাক্য আৰু অন্যান্য প্ৰয়াত গায়ক শ্বাহুল হামিদৰ কণ্ঠ আৰ্হিক আগন্তুক ছবি লাল চালামৰ থিমিৰি য়েজুদা ট্ৰেকটো ৰচনা কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল

 কেৰিয়াৰ 

গায়ক হিচাপে বাক্যৰ  অভিষেক ঘটে এছ শংকৰৰ পৰিচালিত ২.০ ছবিত উক্ত ছবিৰ বাবে তেওঁ প্ৰথমটো একক গীত "পুলিনংগল" গাইছিল, যিটো তৎক্ষণাত হিট হৈ চাৰ্টবাষ্টাৰ হৈছিল চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে তেওঁ বেছিভাগেই ভক্তিমূলক গীত গাইছিল"''     ,   41".   . 2  2022.  2  2022.
:       2023
:     
   অকাল মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ মণি ৰত্নমৰ ঐতিহাসিক নাটক ছবি পনিয়িন চেলভান: আইৰ বাবেও কণ্ঠদান কৰিছিল

 মৃত্যু 

বুকুত তীব্ৰ বিষ হোৱাত বাক্যক চেন্নাইৰ এখন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল যদিও ২০২২ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে, মাত্ৰ ৪১ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয় 

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:সংগীত
বাম্বোলপিটা গীত ভাদমাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত গৰখীয়াসকলে গোৱা এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ গীত দৰং জিলাৰ পশ্চিম অঞ্চলত বিশেষকৈ হালধা, বিষ্ণুপুৰ, বুঢ়া, কুঁহিয়াৰকুছি, বামুনঝাৰ, খৈৰাবাৰী আদি অঞ্চলত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বেছি দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল কোনো কোনো অঞ্চলত বাম্বোলপিটাক  বাম্বোল খেদা  বা হেপৰপিটা গীত বুলিও জনা যায়

নামৰ তাত্পৰ্য্য
বাম্বোলৰ অৰ্থ হল "বাম্" মানে বাঁহ আৰু "বোল" মানে টুকুৰাই কোৱা বা গোৱা অৰ্থাৎ দীঘল বাঁহ এডালত সৰু বাঁহৰ টুকুৰাৰে কোবাই কোবাই গোৱা গীতকেই বাম্বোল পিটা গীত বুলি কোৱা হয় হেপৰপিটা আৰু বাম্বোলপিটাৰ নামটোক লৈ এটা জনশ্ৰুতিও শুনা যায় সেই মতে  এবাৰ হেনো ভূটীয়া ৰজাৰ লগত ইংৰাজৰ কেম্বেল চাহাবৰ যুদ্ধ লাগিছিল ভূটীয়া ৰজাৰ লগতে স্থানীয় লোকেও কেম্বেল চাহাবক পিটিবলৈ টাঙন টোকন লৈ যোগ দিছিল কেম্বেল চাহাবৰ নামটো লোকমুখত পৰি ভুলকৈ "বাম্বেল" বা "বাম্বোল" বুলি উচ্ছাৰিত হোৱাত সিয়েই পিছলৈ "বাম্বোলপিটা গীত" নামে পৰিচিত হয় আৰু হেঁপাহ পলুৱাই পিটাৰ পৰা গৈ "হেপৰপিটা" হয়গৈ বুলি ধাৰণা কৰা যায়

পৰিবেশন
গাঁৱৰ ডেকাল'ৰাহঁতে বিশেষকৈ গৰখীয়াসকলে প্ৰত্যেকে নিজৰ কান্ধত একোডাল বাঁহৰ টোকন কাটি লয় আৰু একহাতমান দীঘল একোডাল সৰু বাহৰ টুকুৰা কাটি লৈ দীঘল টোকনডালত গীতৰ তালে তালে কোবাই যায় গাঁৱত ঘৰে ঘৰে জুম পাতি গীত গোৱাৰ পিছত সংগৃহীত টকা পইছাৰে দলবান্ধি ভোজ ভাত খাই আৰু আনন্দ কৰে গীতটো এজনে লগাই দিয়ে আৰু বাকীবোৰে তুলি ধৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
যজ্ঞস্থলৰ প্যানোৰামিক দৃশ্য
বাম্বৰ বৈনী হৈছে অম্বাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে চিনাক্ত কৰা মাতৃ দেৱীৰ স্থানীয় অৱতাৰ  .      ,  . 58-59 তাইৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে সিংহত উঠি থকা শক্তি দেৱী, আৰু তাই লাউণ্ডি চহৰত অৱস্থিত এটা পাহাৰত বাস কৰে 

শ্ৰী দেৱী বাম্বৰ বৈনী জীৰ হিন্দু মন্দিৰ লাউণ্ডি চহৰৰ বুকুৰ পৰা প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত লাউণ্ডী ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ ছাটাৰপুৰ জিলাত অৱস্থিত ভক্ত আৰু দৰ্শনাৰ্থীসকলে পাহাৰৰ ওপৰলৈ প্ৰায় ৪৫০ খোজ বগাই মন্দিৰটো পায়গৈ বছৰটোৰ ভিতৰতে হাজাৰ হাজাৰ ভক্তই মন্দিৰত ভিৰ কৰে অনুমান কৰা হৈছে যে ১৭-১৮ শতিকাৰ পৰা এই পূজাস্থলীৰ অস্তিত্ব থাকিব পাৰে মন্দিৰৰ সন্মুখত পাহাৰৰ পৰা তললৈ এটা চিত্ৰময় পুখুৰী দেখা যায় বুণ্ডেলখণ্ডৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় স্থান 

বাম্বৰ বৈনী মন্দিৰটো নিজেই স্থানীয় অঞ্চলটোৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থস্থান, প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ দৰ্শনাৰ্থীক আকৰ্ষণ কৰে, বিশেষকৈ প্ৰতি বছৰে এপ্ৰিল আৰু অক্টোবৰ মাহত নৱৰাত্ৰি মেলাৰ বাবে, যিবোৰ হিন্দুসকলৰ বাৰ্ষিক উপবাসৰ দিন 

পৰিবহণ

নিকটতম অসামৰিক বিমানবন্দৰ হৈছে খাজুৰাহো ইয়াৰ ওচৰতে মহোবা, খাজুৰাহো আৰু হৰপালপুৰ ৰেলৱে ষ্টেচন অৱস্থিত, ইয়াক ভাৰতৰ কিছুমান ডাঙৰ চহৰ আৰু নগৰৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছে 

উৎপত্তি

এই স্থানত পূজাৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে এটা অতি স্থায়ী পৌৰাণিক কাহিনী আছে, যি স্থানীয় এজন পুৰোহিতে অনুভৱ কৰা সপোনৰ সৈতে জড়িত কোৱা হয় যে দেৱীয়ে সপোনত পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ আহি পাহাৰৰ শিখৰত থকা তাইৰ অৱস্থাৰ কথা কলে পিছদিনা ৰাতিপুৱা যেতিয়া পুৰোহিতজন আৰু লাউণ্ডিৰ আন কিছুমান জ্যেষ্ঠ দায়িত্বশীল নাগৰিকে নিজৰ জীৱনটোক সাহস কৰি পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি গল, তেতিয়া তেওঁলোকে এটা ডাঙৰ গুহা আবৰি থকা এটা ডাঙৰ শিলৰ ওপৰত থকা সৰু গাঁত এটাত দেৱীৰ শিলালিপিটো পাইছিল 

সেইদিনা পাহাৰটো সিংহ, বাঘ আদি বন্যপ্ৰাণীৰে ভৰি আছিল সেয়েহে স্থানীয় লোকৰ মতে দেৱীগৰাকীৰ নাম যথাযথভাৱে বব্বৰ বাহিনী অৰ্থাৎ সিংহত উঠি যোৱা, যিটো পিছলৈ সময়ৰ লগে লগে বাম্বৰ বৈনিলৈ পৰিণত হয় তাৰ পিছত চহৰখনৰ মানুহে শিলটোৰ ওপৰত নিজেই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় দীঘলীয়া চিৰিটো পিছত ওপৰলৈ উঠি আহিল, আৰু মন্দিৰ আৰু প্ৰৱেশৰ উন্নতিৰ কাম আজিও চলি আছে 

আইকনগ্ৰাফী

বাম্বৰ বৈনীক ডাঙৰ শিলৰ এটা গাঁতত এগৰাকী ডেকা ক্ষুদ্ৰ দেৱী হিচাপে খোদিত কৰা হৈছে তাই অলংকৃত সাজ-পোছাক পিন্ধিছে, সাধাৰণতে শাৰী আৰু চহকী গহনা পিন্ধিছে শিলৰ গাঁতটোত পৰ্যাপ্ত পোহৰ নথকাৰ বাবে মূল শিলালিপিৰ ফটো তোলাটো কঠিন 

অধিক পঢ়ক

ৰাম ৰাম ভজ লেভ (বুণ্ডেলী লোক ভজন): লালা ৰামচৰণ লাল (১৮৮০১৯৪২), ফেব্ৰুৱাৰী ২০০০, প্ৰকাশ- ব্ৰিজ ভূষণ খাৰে, নীৰজ প্ৰকাশন, ছাটাৰপুৰ 
হিন্দু দেৱী: হিন্দু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত ঈশ্বৰীয় নাৰীত্বৰ দৃষ্টিভংগী, ডেভিড কিন্সলি' ( 81-208-0379-5)

তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম 
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী 
শ্ৰেণী:লোককথা
বায়স্কোপ200
বায়স্কোপ () ১৮৯৫ চনত জাৰ্মান উদ্ভাৱক আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মেক্স স্ক্লাডান'স্কি আৰু তেওঁৰ ভাতৃ এমিল স্ক্লাডান'স্কিৰ (১৮৬৬১৯৪৫) দ্বাৰা বিকশিত এটা চিনেমা প্ৰজেক্টৰ 
ইতিহাস
বায়স্কোপৰ প্ৰদৰ্শন সম্পৰ্কীয় ১৮৯৫ চনৰ পোষ্টাৰ
1 ৰিংকেম্পফাৰ  (১৮৯৫)
বায়স্কোপ ব্যৱহাৰ কৰি চলচ্চিত্ৰৰ দৃশ্যসমূহৰ প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন বাৰ্লিনৰ ফেল্ডছক্লোছেন ৰেষ্টুৰেণ্টত  আয়োজন কৰা হৈছিল প্ৰাৰম্ভিক চিনেমেটগ্ৰাফীৰ তিনিটা দৃশ্য- বক্সিং কেংগাৰু, দ্য ৰেচলাৰ আৰু দ্য ছাৰপেণ্টাইন ডান্সাৰ প্ৰখ্যাত হৈছিল এই সকলো দৃশ্য ৰেষ্টুৰেণ্টখনৰ বাগিছাত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল 

পিছলৈ ফেল্ডছক্লোছেন ৰেষ্টুৰেণ্টৰ বলৰুমটো জাৰ্মানীৰ প্ৰথম স্থায়ী চিনেমা হললৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু টিভলি নামেৰে দৰ্শকক চলচ্চিত্ৰ পৰিবেশন কৰা হয় ১৯৯৪ চনত ডিচকাউণ্ট চুপাৰমাৰ্কেটৰ বাবে ঠাই উলিয়াবলৈ ইয়াক বন্ধ কৰি দিয়া হয় 

স্ক্লাডানভ্স্কি ভাতৃদ্বয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত বাৰ্লিনৰ ভেৰিয়েট থিয়েটাৰ "ৱিণ্টাৰগাৰ্টেন"ত বৃহৎ দৰ্শকক চিনেমা দেখুৱাবলৈ বায়স্কোপ ব্যৱহাৰ কৰে মূল্য প্ৰদান কৰা দৰ্শকৰ বাবে এইটোক প্ৰথম চলচ্চিত্ৰৰ অনুষ্ঠান বুলি কব পাৰি ১৮৯৬ চনত তেওঁলোকে নেদাৰলেণ্ড আৰু স্কেণ্ডিনেভিয়া যাত্ৰা কৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৰ্শকৰ সন্মুখত নিজৰ উদ্ভাৱনটো উপস্থাপন কৰে 

নেদাৰলেণ্ড আৰু বাল্কনত "বায়স্কোপ""বায়স্কুপ" শব্দৰ অৰ্থ চলচ্চিত্ৰ .. ইতিমধ্যে জুলছ ডুবস্কে তেওঁৰ ষ্টেৰিঅ'ফ'ট'গ্ৰাফিক ফেণ্টাস্কোপৰ বাবে "বায়'স্কোপ" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল (১৮৫২১৮৫৩ চনৰ আশে-পাশে নিৰ্মিত) কিন্তু এই যন্ত্ৰটোৱে স্ক্লাডান'স্কি চলচ্চিত্ৰীয় প্ৰণালীৰ দৰে ইমান মনোযোগ লাভ কৰা নাছিল

তথ্যউৎস

 বাহ্যিক সংযোগ 
 
 
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিডিও প্ৰযুক্তি
বায়া মহিয়েদ্দিন বা ফাতিমা হাদ্দাদ; (জন্ম ১৯৩১ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত বৰ্ডজ এল কিফানত; মৃত্যু ১৯৯৮ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত) এজন আলজেৰিয়ান শিল্পী আছিল তেওঁৰ কৰ্মৰাজিক কোনো বিশেষ শিল্প ধাৰাৰ অন্তৰ্গত বুলি চিনাক্ত কৰা নাছিল যদিও সমালোচকসকলে তেওঁৰ চিত্ৰকলাক অতিবাস্তৱবাদী, আদিম, সহজ-সৰল আৰু আধুনিক বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছে,  . . "  ?:   -    ",    ,  24, 2016 ()       : :.10.1353.2016.0018 তেওঁ আছিল সম্পূৰ্ণ স্ব-শিক্ষিত শিল্পী, চিত্ৰশিল্পী আৰু কম পৰিমাণে মৃৎশিল্প দুয়োটা কামতে কাম কৰিছিল, . "     ,      ."  :   , 1830   . .      .  :   , 2008. .

ষোল্ল বছৰ বয়সত বায়াৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনী আছিল পেৰিছত, য'ত তেওঁৰ কৰ্মই পাবলো পিকাচো আৰু আন্দ্ৰে ব্ৰেটনৰ দৰে শিল্পীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল তেওঁৰ কৰ্মৰাজি ফ্ৰান্স আৰু আলজেৰিয়াৰ বিভিন্ন প্ৰদৰ্শনীত উপস্থাপন কৰা হৈছিল আৰু আলজেৰিয়াৰ ডাক টিকটত প্ৰকাশ পাইছে

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৩১ চনত ফৰ্ট ডি লইউ (বৰ্তমানৰ বৰ্ডজ এল কিফান)ত জন্মগ্ৰহণ কৰা বায়া পাঁচ বছৰ বয়সতে অনাথ হৈ পৰে বায়াৰ বয়স এঘাৰ বছৰ বয়সত আলজিয়াৰ্ছত বাস কৰা এগৰাকী ফৰাচী মহিলা মাৰ্গাৰেট কামিনাটে তেওঁৰ ৰক্ষক হিচাপে আগবাঢ়ি আহিছিল, যদিও সম্পৰ্কটো বিতৰ্কৰ আওতাত আছে, কিছুমান সূত্ৰই কয় যে, বায়াই কামিনাটৰ বাবে ঘৰুৱা কাম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল, ঠিক এজন চাকৰৰ দৰেই, . . " :        ."      , . 8, . 6, 2010. কেমিনাটে তেওঁক এটা বাসগৃহ, শিল্প সামগ্ৰী আৰু তেওঁৰ শিল্পৰ সমৰ্থনত শব্দৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল ১৯৪৭ চনত সাহিত্য আৰু শিল্প জগতত ভালদৰে জড়িত কামিনাটক ফৰাচী শিল্প ব্যৱসায়ী আইমে মেইগ্টে লগ কৰে আৰু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে বায়াৰ কৰ্মৰাজি তেওঁৰ গেলেৰীত একক প্ৰদৰ্শনীত উপস্থাপন কৰে আন্দ্ৰে ব্ৰেটনে সেই প্ৰদৰ্শনীৰ তালিকাৰ প্ৰস্তাৱনা লিখিছিল পেৰিছত থকা সময়খিনিৰ পিছত বায়াই ভেলাউৰিছত বাস কৰিছিল, যত তেওঁ মৃৎশিল্পৰ কাম কৰিছিল আৰু তেওঁৰ কামত অতিশয় আপ্লুত হোৱা পিকাচোক লগ পাইছিল বায়া আলজেৰিয়ালৈ উভতি যায় আৰু ১৯৫৩ চনত তেওঁ এল হাজ মাহফুদ মাহীদ্দিন নামৰ এজন বিখ্যাত সংগীতজ্ঞৰ সৈতে এৰেঞ্জ মেৰেজত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় ১৯৫৩ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈকে তেওঁ ছবি অংকন কৰা নাছিল, যাৰ লগত আলজেৰিয়া যুদ্ধৰ কথাটোৰ মিল আছে এই বছৰবোৰত তেওঁ ছটা সন্তান জন্ম দিয়ে ১৯৬৩ চনত তেওঁ পুনৰ চিত্ৰকলা আৰম্ভ কৰে, আলজিয়াৰ্ছ আৰু পেৰিছত ১৯৯৮ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে নতুন আৰু পুৰণি দুয়োটা কামৰেই প্ৰদৰ্শন কৰে

পৰ্যালোচনা
ব্ৰেটনে বায়া আৰু তেওঁৰ ৰচনাৰ প্ৰতি উৎসাহী আদৰণি আৰু প্ৰশংসা ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ ৰচনা "বায়া"ত প্ৰকাশ পাইছে: ,    ,   , :   , 1947.

শ্ৰদ্ধাঞ্জলি
২০১৮ চনত তেওঁৰ ৮৭ বছৰীয়া জন্মদিন উদযাপনৰ বাবে গুগল ডুডলৰ সৃষ্টি কৰা হয়

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আলজেৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
২০১০ চনৰ ৩১ জুলাইত ইণ্ডোনেছিয়াৰ বিখ্যাত ডালাং (পুতলা মাষ্টৰ) মান্টেব ছ'ইডাৰছ'নোৰ দ্বাৰা "গাথুটকাকা উইনিছুডা" কাহিনীৰে ৱায়াং কুলিটৰ অভিনয়
বায়াং ইণ্ডোনেছিয়াৰ জাভা দ্বীপৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা পুতলা নৃত্যনাটিকাৰ এক পৰম্পৰাগত ৰূপ বায়াং শব্দই সমগ্ৰ নাটকীয় অনুষ্ঠানটোক বুজায় কেতিয়াবা চামৰাৰ পুতলাটোকেই বায়াং বুলি কোৱা হয় বায়াং পুতলা থিয়েটাৰৰ অভিনয়ৰ লগত এটা গেমেলান অৰ্কেষ্ট্ৰা থাকে (বালিত বায়াং পৰিবেশনৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট গামেলান ধাৰাটোক জেণ্ডেৰ ৱায়াং বুলি জনা যায়) মূলতঃ নাটকীয় কাহিনীসমূহত থলুৱা লোক সাংস্কৃতিক পবিত্ৰ জাভাসকলৰ ধৰ্মীয় মূল্যবোধৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে যদিও পিছৰ সময়ত হিন্দু ধৰ্মৰ পৰাও কেইবাটাও অথলুৱা পৌৰাণিক কাহিনী (যেনে বালি হিন্দু ধৰ্মত আটাইতকৈ বিশিষ্ট ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ মহাকাব্যৰ খণ্ড), ইছলাম ধৰ্মৰ লগতে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ ধৰ্মীয় উৎসৰ পৰাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে

 ডালাং, ৱায়াংৰ অভিনয়ত পুতলা নাটক, আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে মাজনিশাৰ পৰা ৰাতিপুৱালৈকে শ্ব'ৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানত ৱায়াং পৰিবেশন কৰে (মানুহে পৰ্দাৰ দুয়োফালৰ পৰা শ্ব'টো চায়)

বিশেষকৈ জাভা আৰু বালি দ্বীপত ইণ্ডোনেছিয়ানসকলৰ মাজত বায়াঙৰ অভিনয় এতিয়াও অতি জনপ্ৰিয় সাধাৰণতে কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠান, কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠান, কিছুমান বিশেষ অনুষ্ঠান, আনকি পৰ্যটনস্থলীতো বায়াং প্ৰদৰ্শন কৰা হয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ প্ৰসংগত পুতলা প্ৰদৰ্শন প্ৰাৰ্থনা অনুষ্ঠান (বালিৰ মন্দিৰত অনুষ্ঠিত), ৰুকাটান অনুষ্ঠান (চুকেৰটো, শিশুক দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা ৰক্ষা কৰা), আৰু চেডেকাহ বুমি অনুষ্ঠান (প্ৰচুৰ শস্যৰ বাবে ঈশ্বৰক ধন্যবাদ)ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় অনুষ্ঠানৰ প্ৰসংগত সাধাৰণতে ইয়াক মান্টেনান (জাভানীজ বিবাহ অনুষ্ঠান) আৰু সুনাতন (চুন্নত অনুষ্ঠান) উদযাপন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় অনুষ্ঠানত ইয়াক স্বাধীনতা দিৱস, পৌৰসভা আৰু কোম্পানীসমূহৰ বৰ্ষপূৰ্তি, জন্মদিন, কিছুমান নিৰ্দিষ্ট দিন স্মৰণ, আৰু বহুতো উদযাপনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় আনকি আধুনিক যুগত পৰ্যটন কাৰ্য্যকলাপৰ বিকাশৰ লগে লগে বায়াং পুতলা প্ৰদৰ্শনীক সাংস্কৃতিক পৰ্যটনৰ আকৰ্ষণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

বায়াং পৰম্পৰাৰ ভিতৰত অভিনয়, গায়ন, সংগীত, নাটক, সাহিত্য, চিত্ৰকলা, ভাস্কৰ্য্য, খোদিত, আৰু প্ৰতীকী কলা আদি অন্তৰ্ভুক্ত হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি বিকশিত হৈ অহা পৰম্পৰাসমূহ তথ্য, প্ৰচাৰ, শিক্ষা, দাৰ্শনিক বুজাবুজি আৰু মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যমো

ইউনেস্কোৱে ২০০৩ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত বায়াং  সমতল চামৰাৰ ছাঁৰ পুতলা (বায়াং কুলিট), সমতল কাঠৰ পুতলা (বায়াং ক্লিটিক), আৰু ত্ৰিমাত্ৰিক কাঠৰ পুতলা (বায়াং গলেক) থিয়েটাৰক মানৱতাৰ মৌখিক আৰু অস্পষ্ট ঐতিহ্যৰ মাষ্টাৰপিছ হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰে
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
ব্যুৎপত্তিগতভাৱে বায়াং জাভামূলীয় শব্দ, পুৰণি জাভামূলীয় ৱায়াঙৰ পৰা পৰিৱৰ্তনসূত্ৰে পোৱা, আক্ষৰিক অৰ্থত 'ছাঁ',,  .   :      . :    , 1988. . 58. ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক ছাঁ পুতলা ৰূপক বুজায় আধুনিক মান্য ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভাষাত শব্দটোৰ সমতুল্য শব্দটো হৈছে বায়াং আধুনিক দৈনিক জাভা আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ শব্দভাণ্ডাৰত বায়াঙে পুতলাটোক বা গোটেই পুতলা থিয়েটাৰৰ অভিনয়ক বুজাব পাৰে বিশেষকৈ জাভা ভাষিক পৰিসৰৰ ভিতৰত, এই পৰিৱেশনৰ জাভা ভাষিক পঞ্জীয়ন বৈচিত্ৰ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন পৰিভাষা আছে; বায়াং শব্দটো এনগোকো (সাধাৰণ) পঞ্জীত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আনহাতে ইয়াৰ ক্ৰমা (ভদ্ৰ) পঞ্জীত সমকক্ষক ৰিংগিট বুলি বেছি পৰিচিত

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পুতলা
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ সংস্কৃতি