marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
গোপালচন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায় (৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯১৩  ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৫), জনপ্ৰিয়ভাৱে গোপাল পাঁঠা () নামেৰে জনাজাত, এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী আছিল ১৯৪৬ চনৰ কলিকতা দাঙ্গাৰ সময়ত হিন্দুসকলক সুৰক্ষা দিবলৈ তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় বাহিনী নামৰ এটা সশস্ত্ৰ গোট গঠন কৰিছিল

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন 
কলিকতাৰ বৌবজাৰৰ মলঙ্গা লেনত এটি বঙালী হিন্দু পৰিয়ালত গোপালৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ আছিল বিপ্লৱী অনুকূল চন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়ৰ ভাগিন শৈশৱতে তেওঁ পাঁঠা উপনাম লাভ কৰিছিল, কিয়নো তেওঁৰ পৰিয়ালে সেই সময়তকলেজ ষ্ট্ৰীটত মাংসৰ দোকান এখন চলাইছিল ডাঙৰ হৈ তেওঁ মাংসৰ দোকানখন চলোৱাৰ দায়িত্ব ললে ব্যৱসায়ৰ অংশ হিচাপে নিয়মিতভাৱে মুছলমান ব্যৱসায়ীসকলৰ সৈতে তেওঁৰ যোগাযোগ আছিল ইতিহাসবিদ সন্দীপ বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ মতে গোপালে মুছলমানসকলৰ বিৰুদ্ধে কোনো ধৰণৰ তিক্ততা প্ৰকাশ কৰা নাছিল

 শেষ জীৱন 
১৯৪৬ চনৰ ১৬ আগষ্ট তাৰিখে মুছলিম লীগে পাকিস্তান নিৰ্মাণৰ বাবে ঘোষণা কৰা প্ৰত্যক্ষ সংগ্ৰাম দিৱসৰ দিনা কলিকতা দাঙ্গাৰ সময়ত বহুতে গোপাল আৰু তেওঁৰ ভাৰতীয় জাতীয় বাহিনীক উদ্ধাৰকাৰী আৰু নায়ক বুলি অভিহিত কৰিছিল তেওঁৰ শেষ জীৱনকালত গোপালে এগৰাকী সমাজ কৰ্মীৰূপে নেচনেল ৰিলিফ চেণ্টাৰ ফৰ ডিষ্টিটিউটছ নামৰ এটি দাতব্য সংস্থা চলাইছিল তেওঁ নিজ অঞ্চলত এটি বাৰ্ষিক কালী পূজাৰ আৰম্ভ কৰিছিল প্ৰতি বছৰে কালী পূজাৰ সময়ত তেওঁৰ দ্বাৰা আৰম্ভ কৰা বিখ্যাত পূজাখন চাবলৈ কলিকতালৈ বহু লোকৰ সমাগম ঘটে ২০১৪ চনত হিন্দু সংহতিয়ে গোপাল পাঁঠাৰ শতবাৰ্ষিকী উদ্যাপন কৰে

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
গোপালচৰণ দ্বিজ ষোড়শ শতিকাৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ এগৰাকী বৈষ্ণৱ কবি আৰু পণ্ডিত আছিল গোপালচৰণ দ্বিজ মহাপুৰুষ দামোদৰ দেৱৰ অনুগামী আছিল তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য বংশীগোপালৰ শিষ্য আছিল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত ভক্তি ৰত্নাকৰ গ্ৰন্থক গোপালচৰণ দ্বিজে অসমীয়া গদ্যলৈ ভাঙনি কৰিছিল তদুপৰি তেওঁ কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত থাকোঁতে ভাগৱতৰ তৃতীয়, সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল 

পৰিচয়
গোপালচৰণ দ্বিজে পঞ্চদশ শতিকাত কামৰূপ অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য বংশীগোপালৰ শিষ্য আছিল দামোদৰ দেৱৰ অনুগামী গোপালচৰণ দ্বিজে কিছুকাল কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত বসবাস কৰিছিল তেওঁ কামৰূপৰ বৰনগৰত সংস্কৃত টোল স্থাপন কৰিছিল দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিশিষ্ট পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ টোললৈ সঘনাই আহিছিল 

সাহিত্য-কৰ্ম
গোপালচৰণ দ্বিজে হৰিবংশ, ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ কোঁচ বিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰৰ বৈষ্ণৱসকলৰ অনুৰোধত অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল তেওঁ ভাগৱতৰ সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধক পদ্য আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্তি ৰত্নাকৰ গদ্যত ভাঙনি কৰিছিল তেওঁ ভাগৱত পুৰাণ তৃতীয় স্কন্ধৰ গ্ৰাহ-গজেন্দ্ৰপখ্যানক পদত ভাঙনি কৰিছিল

সাহিত্যৰ প্ৰকৃতি
তেওঁ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ ভাষ্যৰ সহায়ত ভাগৱত পুৰাণ ৰ তৃতীয় স্কন্ধ অনুবাদ কৰিছিল তৃতীয় স্কন্ধত শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ বৰ্ণনাৰে আৰম্ভ হয় ইয়াত মহাজাগতিক বিষয়, মৈত্ৰেয় আৰু বিদুৰৰ সাক্ষাৎ আৰু পিছৰজনৰ বাবে পূৰ্বৰ ধৰ্মীয় নিৰ্দেশনা, বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰ, কপিলৰ জন্মৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ মাতৃ দেৱাহুতিলৈ সাংখ্য মতবাদৰ বৰ্ণনা ৰখা হৈছে গোপালচৰণ তৃতীয় স্কন্ধৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় আৰু দাৰ্শনিক অধ্যায়বোৰ অনুবাদ কৰাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ গ্ৰাহ-গজেন্দ্ৰপখ্যানত 'চাৰি মন্যন্তৰ'ৰ বিৱৰণ, গ্ৰাহ আৰু গজেন্দ্ৰৰ যুদ্ধ আৰু তেওঁলোকৰ চূড়ান্ত মুক্তিৰ বিৱৰণ থকা প্ৰথম চাৰিটা অধ্যায় অনুবাদ কৰাৰ উপৰিও তেওঁ পৰৱৰ্তী দহটা অধ্যায়ৰ বিষয়বস্তুৰ দ্ৰুত জৰীপ দিয়ে কেইকেইটা হৈছে 'অমৃত মন্থন' খণ্ড আৰু শেষত চতুৰ্দশ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা বিভিন্ন মনুসকলৰ বিৱৰণৰ সৈতে সমাপ্ত হয় কিছুমান ঠাইত তেওঁ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ প্ৰসংগও উল্লেখ কৰিছে তেওঁৰ হৰিবংশ হৈছে ভাগৱতপুৰাণ, হৰিবংশ আৰু বিষ্ণুপুৰাণৰ মিশ্ৰণ গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু হৈছে নৰকাসুৰৰ হত্যা আৰু ইন্দ্ৰৰ পৰা শ্ৰীকৃষ্ণই ইয়াক তেওঁৰ প্ৰিয় পত্নী সত্যভামাৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰাৰ বাবে স্বৰ্গৰ পাৰিজাত বৃক্ষ হৰণ কৰি নিয়া গ্ৰন্থখনৰ কলোফনত গোপালচৰণে নিজকে গোপাল মিশ্ৰৰ শিষ্য হিচাপে পৰিচয় দিছিল তেওঁৰ পৰিৱৰ্তে দামোদৰাদেৱৰ এজন শিষ্য আছিল তেওঁ দামোদৰাদেৱৰ আন এজন ঘনিষ্ঠ সহযোগী বলদেৱৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে বলদেৱ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল গোপালচৰণে গ্ৰন্থখনিত নৱধা ভক্তিৰ লগতেই নৰশৰীৰৰ মাহাত্ম্য, সাধুসংগ, ভাৰত প্ৰশংসা, ভক্তিৰ বেলেগ বেলেগ প্ৰকাৰৰ বিষয়ে মাহাত্ম্য প্ৰকাশক ভক্তি ৰত্নাকৰৰ অনুবাদ কৰিছিল

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
গোপালদেৱ (১৫৪০-১৬১১) বৈষ্ণৱ যুগৰ এগৰাকী কবি, নাট্যকাৰ আৰু উজনি অসমত ভক্তি আন্দোলনৰ অন্যতম গুৰি ধৰোঁতা আছিল তেওঁক মাধৱদেৱৰ উত্তৰসুৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয় ভৱানীপুৰৰ হোৱা বাবে তেওঁক ভৱানীপুৰীয়া গোপালদেৱ বোলা হয় এওঁ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অন্যতম শাখা কাল-সংহতিৰ প্ৰৱৰ্তক৷ 

জীৱনী
১৫৪০ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ খোখোৰাগ্ৰামৰ নাচনী ঘাট, বৰ্তমানৰ গড়গাঁৱৰ সমীপৰ বালিঘাটৰ বৰদুৱাৰমুখত গোপাল দেৱৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কামেশ্বৰ আৰু মাতৃৰ নাম বজ্ৰাঙ্গী পিছলৈ তেওঁলোকৰ পৰিয়াল নাজিৰাৰ পৰা কামৰূপ জিলাৰ ভৱানীপুৰলৈ উঠি যায় তেওঁ পোন প্ৰথমে এজন ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল গোপালদেৱৰ দুজন পুত্ৰ আৰু আৰু এগৰাকী কন্যা আছিল দুই পুত্ৰৰ নাম কমললোচন আৰু দামোদৰ দুহিতা গৰাকীৰ নাম পদ্মপ্ৰিয়া আই পদ্মপ্ৰিয়া ১৬শ শতিকাৰ প্ৰথম অসমীয়া মহিলা কবি

কৰ্মৰাজি
তেওঁ বৈষ্ণৱ গুৰু হিচাপে প্ৰথমে ভৱানীপুৰ সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল পৰৱৰ্তী সময়ত বৰপেটা জিলাৰ পাঠশালাৰ পৰা ৭ কিঃমিঃ নিলগত কালঝাৰ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল এই দুয়োখন সত্ৰৰ পৰায়ে তেওঁ ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ কামত নিয়োজিত হৈছিল গোপাল আতাৰ চৰিত পুথি মতে তেওঁক মাধৱদেৱৰ উত্তৰসুৰী হিচাপে গণ্য কৰে ভেলাথানত থাকোঁতেই মাধৱপুৰুষে গোপালদেৱক ধৰ্মাচাৰ্য্যৰ পদত অধিষ্ঠিত কৰাৰ সংকল্প লৈছিল এই কথাৰ উমান পাই থানৰ ভকতসকল বৰ আনন্দিত হ'ল গুৰুজনে এই সংবাদ তেওঁৰ আস্থা থকা লোক শ্ৰীৰাম আতাৰ যোগেদি গোপালদেৱলৈ পঠাইছিল 

গোপালদেৱে কাল সংহতি সত্ৰসমূহ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল তেওঁক কাল সংহতিৰ জনক বোলা হয় কাল সংহতিৰ উৎপত্তিৰ বিভিন্ন মত আছে যদিও 'কালঝাৰ' নামৰ ঠাইৰ পৰা এই নামৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয় কাল সংহতিত ভকতে গুৰুলৈ ভক্তি আৰু সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ কৰে আৰু গুৰুক ঈশ্বৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয় লগতে গুৰুৱেও ভকতক শ্ৰদ্ধা-ভক্তি কৰে আন সত্ৰ সমূহত ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন মূৰ্তি উপাসনা কৰা দেখা যায় কিন্তু কাল সংহতিৰ সত্ৰত মূৰ্তি পূজাৰ প্ৰচলন নাই এই সত্ৰসমূহৰ ভকত সকলৰ জীৱন যাপনৰ এক নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় নীতি নিয়ম আছে কাল সংহতিত মালা ব্যৱহাৰ আৰু কোনো ধৰণৰ সাজ সজ্জা নিষেধ কিন্তু ফল-মূল ঈশ্বৰলৈ উৎসৰ্গা কৰিব পাৰে উৎসৰ্গা ফলৰ আগ আৰু গুৰি নকটাকৈ উৎসৰ্গা কৰা হয় আনহাতে আন সত্ৰ আৰু নামঘৰত এনে নিয়ম নাই ঈশ্বৰলৈ আগবঢ়োৱা মাহ-মগু ইত্যাদি প্ৰসাদক সাজ বোলা হয়

সাহিত্যকৰ্ম
গোপালদেৱ নৱ বৈষ্ণৱ যুগৰ কবি তেওঁ ব্ৰজাৱলী ভাষাত সাহিত্যচৰ্চা কৰিছিল তেওঁ বহুতো ঘোষা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল গোপালদেৱৰ মুঠ গীত ৬৭ ভাগ তেওঁ ভাগৱত বাৰতত্ত্বৰ এটি গীত, ভাগৱত পৰিচয়ৰ তিনিটি গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে ১৯ চৰণ ঘোষা ৰচনা কৰিছিল মহাপুুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ আৰ্হিত গোপালদেৱে ৰচনা কৰা গীতসমূূহক "বৰগীত" আখ্যা নিদিলেও তেৰাৰ কালঝৰীয়া সত্ৰ তথা সমাজত বৰগীতৰ লগতে স্থান দিয়া হয় প্ৰসঙ্গ কৰোঁতে গোপালদেৱৰ গীত বৰগীতৰ দৰে গোৱা এটি পৰম্পৰা প্ৰতিখন কালসংহতিৰ অন্তৰ্গত সত্ৰতে আছে গোপালদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান নাট হ'ল:
 জন্মযাত্ৰা
 নন্দোত্সৱ
 উদ্ধৱজান বা গোপী উদ্ধৱ সংবাদ
 সীতাৰ পাতাল প্ৰৱেশ

তিথি
 গোপালদেৱৰ আবিৰ্ভাৱ : বহাগ মাহৰ শুক্লা সপ্তমী তিথি 
 গোপালদেৱৰ তিৰোভাৱ : বহাগ মাহৰ শুক্লা ষষ্ঠী তিথি 

অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ সত্ৰ আৰু নামঘৰত গোপালদেৱ (পূৰ্ণমূৰ্ত্তি)-ৰ আৱিৰ্ভাৱ আৰু তিৰোভাৱ তিথি পালন কৰা হয়

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
গোপালপুৰ সত্ৰ (ইংৰাজী-  ) চাৰি ৰাজসত্ৰৰ অন্যতম মাজুলীস্থিত দক্ষিণপাট সত্ৰৰ এখন শাখা সত্ৰ এই সত্ৰখনি লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰাৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত কঢ়া আৰু কুমটীয়া নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত সত্ৰখনি স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ ৰাজত্ব কালত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল সত্ৰৰ উপাস্য বিগ্ৰহজনাৰ নাম বংশীবদন বা গোপাল গোপালৰ নামানুসাৰেই সত্ৰখনৰ নাম গোপালপুৰশৰ্ম্মা, বেণুধৰ, দক্ষিণপাট সত্ৰ :....2015.452875

 ইতিহাস 
বৈকুণ্ঠপুৰ বা মূল দক্ষিণপাট সত্ৰত প্ৰায়ে পানীৰ উপদ্ৰৱ হোৱাত ৰজাই ইচ্ছামতে তালৈ অহা-যোৱা কৰাত অসুবিধা হৈছিল তদুপৰি আহাৰ মাহত অনুষ্ঠিত ৰথযাত্ৰা উৎসৱ পালনত বাধাৰ সৃষ্টি হৈছিল সেইবাবে স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহই বনমালীদেৱক ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰত কঢ়া আৰু কুমটীয়া নদীৰ সংগমস্থলীত এই সত্ৰখনি পাতি দিয়ে বনমালীদেৱে ইয়াত প্ৰায়েই ৰথযাত্ৰা উৎসৱ পালন কৰিছিল ইও চাৰিহাটী- চাৰিঢাপেৰে আবৰা সত্ৰৰ পশ্চিমত পূজাৰীৰ বহা, দক্ষিণত বায়ন বহা, পূবত পাঠেকীৰ বহা আৰু উত্তৰত নামলগোৱাৰ বহা অদ্যপৰিমিত বিদ্যমানশৰ্মা, লক্ষীকান্ত, গোপালপুৰ সত্ৰৰ চমু ইতিবৃত্ত, ৰৌপ্যজ্যোতি- ঘিলামৰা নগৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ৰূপালী জয়ন্তী উদযাপনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ, ২০১৩ চন 

 উপাস্য দেৱতা 
বনমালীদেৱে শ্ৰীক্ষেত্ৰৰ পৰা আনি প্ৰতিষ্ঠা কৰা শ্ৰীশ্ৰী গোপাল মহাপ্ৰভুৰ বিগ্ৰহেই সত্ৰৰ মূল উপাস্য দেৱতা ইয়াৰ লগতে মণিকূটৰ বেদীত লক্ষ্মীনাৰায়ণ, বংশীবাদন গোপাল, ভুৱনমোহন গোপাল মূৰ্তিৰ উপৰিও তিনিজনা লাৰুৱা গোপাল আৰু তেৰজনা শালগ্ৰাম আছে পূজাৰীয়ে নিতৌ বৈদিক বৈষ্ণৱ পদ্ধতিৰে পূজা অৰ্চনা কৰে পূজা সমাপনৰ পিছতে ভকতসকলে নাম-প্ৰসংগ কৰে

 উৎসৱ পাৰ্বণ 
গোপালপুৰ সত্ৰত বাৰ্ষিক ভাওনা, তিনিদিনীয়া বৰসবাহ, জেঠমহীয়া নাম, ভাদমহীয়া নাম, জন্মাষ্টমী, ৰাসলীলা, দৌলযাত্ৰা, বিহু-স্ংক্ৰান্তি আদি উলহ-মালহেৰে উদযাপিত হয় নৱপ্ৰজন্মক ভাওনা, বিভিন্ন মুখা-নিৰ্মাণ, খোল, তাল, মৃদং, সত্ৰীয়া নৃত্য, ৰাস নৃত্য, বৰগীত আদিৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদানত সত্ৰখনিৰ এক মুখ্য ভূমিকা আছে 
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সত্ৰ
গোপালেৰ মা (অনুবাদ গোপালৰ মাক; জন্মআঘোৰমণি দেৱী;  ১৮২২  ৮ জুলাই ১৯০৬) বংগৰ সাধু আৰু ৰহস্যবাদী ব্যক্তি শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ এগৰাকী ভক্ত আৰু ঘৰুৱা শিষ্য আছিল তেওঁৰ জন্মগত নাম আছিল আঘোৰমণি দেৱী, কিন্তু শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ প্ৰতি "গোপাল" বা শিশু কৃষ্ণ হিচাপে তেওঁৰ তীব্ৰ মাতৃপ্ৰেমৰ বাবে শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ ভক্তসকলৰ মাজত গোপালেৰ মা নামেৰে পৰিচিত হ'ল ,    ,   ,  , 1995, :     কেঁচুৱা অৱস্থাত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক দৰ্শন আৰু শ্ৰীৰামকৃষ্ণৰ আদৰ্শৰ প্ৰতি থকা ভক্তিৰ বাবে তেখেত বিখ্যাত আছিল পিছৰ বছৰবোৰত স্বামী বিবেকানন্দ আৰু ভগ্নী নিবেদিতাৰ লগত অতি ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল জীৱনৰ শেষৰ কেইটামান বছৰ তেওঁ ভগ্নী নিবেদিতাৰ লগত কটাইছিল 

প্ৰাথমিক জীৱন
১৮২২ চনত কলিকতাৰ ওচৰৰ কমাৰহাটী নামৰ গাঁৱত এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত আঘোৰমণি দেৱীৰ জন্ম হৈছিল তেতিয়াৰ প্ৰচলিত ৰীতি-নীতি অনুসৰি মাত্ৰ ন বছৰ বয়সতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল যদিও নিচেই কম দিনৰ পিছতে, আনকি বিবাহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ আগতেই, চৈধ্য বছৰ বয়সত তেওঁ বিধৱা হৈছিল বিধৱা হিচাপে তেওঁ কমাৰহাটীৰ কৃষ্ণ মন্দিৰত পুৰোহিত হিচাপে কৰ্মৰত ভাতৃ নীলমাধৱ বন্ধোপাধ্যায়ৰ ঘৰত থাকিছিল,   ,   ,    ,  , , 1952,  747 মন্দিৰটোলৈ সঘনাই যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ চিনাকি হৈছিল মালিক গোবিন্দ চন্দ্ৰ দত্তৰ পত্নীৰ সৈতে, আৰু তেওঁৱেই গংগা নদীৰ পাৰৰ মন্দিৰৰ বাগিচাত এটা সৰু কোঠাৰ ব্যৱস্থা কৰি আঘোৰেমণিক থাকিবলৈ দিছিল তেওঁ নিজৰ গহনা আৰু স্বামীৰ সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি পাঁচশ টকাৰ ৰাশি এটা বিনিয়োগ কৰে আৰু সেই কম উপাৰ্জন চাৰি-পাঁচ টকাৰে সহজ আৰু চিন্তাশীল জীৱন যাপন কৰিছিল ,   তেওঁ জীৱনৰ পিছৰ ত্ৰিশ বছৰ সেই সৰু কোঠাটোতে কটায় আৰু অতি কঠোৰ জীৱন যাপন কৰে ,   তেওঁৰ দৈনন্দিন কাম আছিল ৰাতিপুৱা দুইবজাত সাৰ পাই অজু সম্পূৰ্ণ কৰা আৰু ৰাতিপুৱা আঠ বজালৈকে আধ্যাত্মিক অভ্যাস অব্যাহত ৰখা তাৰ পিছত তেওঁ কাষৰ কৃষ্ণ মন্দিৰত কাম কৰে, আৰু এইটো ৰাধা মাধৱৰ মন্দিৰ বুলিও জনা যায় ধ্যান, জপ আৰু নিজৰ নিৰ্বাচিত আদৰ্শৰে শিশু কৃষ্ণৰ সেৱাৰ জৰিয়তে তেওঁ গোটেই দিনটো কোনোবা নহয় কোনোবা ৰূপত আধ্যাত্মিক অনুশীলনত কটায় ১৮৫২ চনৰ পৰা প্ৰায় ১৮৮৩ চনলৈকে তেওঁ এই দিনপঞ্জীয়েই অনুসৰণ কৰিছিলসন্ধিয়া তেওঁ মন্দিৰত সান্ধ্য আৰতি বা গোসাঁই সেৱাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ৰীতি-নীতি অনুসৰি নিজৰ আৰাধ্যক প্ৰসাদ দিয়াৰ পিছত সাধাৰণ আহাৰ গ্ৰহণ কৰি মাজনিশালৈকে আধ্যাত্মিক অনুশীলন চলাই গৈছিল তেওঁ বাগিচাৰ ঘৰটোৰ দক্ষিণ-পশ্চিম কোণত থাকিল নিয়মিত কঠোৰ অভ্যাস আৰু তপস্যাৰ পৰা বিৰতি লৈ তেওঁ ঘৰৰ মালিকৰ সৈতে মথুৰা, বৃন্দাবন, গয়া, বাৰাণসী আৰু এলাহাবাদৰ পবিত্ৰ স্থানলৈ যাত্ৰা কৰে

তথ্যসূত্ৰ

অতিৰিক্ত উৎস
   ,   ,      . 
   
        ;         -  2020
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় গুৰু
গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ (উদ্ধৱজান) নাটখন শংকৰোত্তৰ যুগৰ গোপাল আতাৰ এখনি উল্লেখযোগ্য অঙ্কীয়া নাট গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ নাটৰ কাহিনীভাগ 'ভাগৱত'ৰ ১০ম স্কন্ধৰ পৰা লোৱা হৈছে যদিও নাট্যকাৰে নিজাববীয়াকৈ দুই এটা কথাও যোগ কৰিছে নাটখনত মুঠ ২টা সংস্কৃত শ্লোক (নান্দী শ্লোকসহ) আছে আৰু আৰম্ভণিতে ভটিমা এটা আছে নাটত সিন্ধুৰা একতালি, আশোৱাৰী, শ্ৰী, জৌতি, কানাৰা, পৰিতাল, কেদাৰ, মাহুৰ ধনশ্ৰী, ভূপালি, খৰমান, কামোদ, সুহাই, গৌৰী, বসন্ত, গৌৰী, কল্যাণ, মাধজৌতি, শ্ৰীগান্ধাৰ, অহিৰ, ভাটিআলি, মান চুটা আদি তাল আৰু ৰাগত ২৪টা মান গীত আছে গীতবোৰ ধ্ৰুং আৰু পদত ভাগ কৰা গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ নাটখন আদিৰ পৰা অন্তলৈকে বিপ্ৰলম্ভ শৃঙ্গাৰ ৰসাত্মক
 চমু কাহিনী 
কংসবধৰ পাচত মথুৰাৰ সিংহাসনত উগ্ৰসেন বহিল কৃষ্ণও তাতে আছে নন্দ যশোদা গোপগণক সন্তোষ দিবৰ মনেৰে তেওঁ উদ্ধৱক বাৰ্তাবাহকৰূপে পঠিয়ালে, আৰু সেইমতে উদ্ধৱে পৰম সাদৰ সম্ভাষণ লভি আপ্যায়িত হ'ল

চৰিত্ৰ
 কৃষ্ণ
উদ্ধৱ
নন্দ
যশোদা

কংসক বধ কৰাৰ পাছত মথুৰাৰ ৰাজ সিংহাসনত উগ্ৰসেন বহিল উগ্ৰসেনে শ্ৰীকৃষ্ণক যুৱৰাজ পাতি মথুৰাতে ৰাখিলে কৃষ্ণৰ বিচ্ছেদত গোকুলত যশোদা আৰু গোপীসকলৰ শোক সন্তাপৰ পাৰ নোহোৱাত পৰিল গোপীসকলে কৃষ্ণৰ বিৰহত থাকিব নোৱাৰি গোপীসকলে লগ হৈ এজন পথিকক কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ পঠালে তেওঁলোকৰ দুখৰ কথা জনাবলৈ ইফালে মথুৰাত কৃষ্ণৰ অৱস্থাও তদ্ৰুপ পথিকে যেতিয়া গোপীসকলৰ দুখ দুৰ্দশাৰ কথা কৃষ্ণক জনালেগৈ তেতিয়া কৃষ্ণই পথিকক বহুপ্ৰকাৰে মান সৎকাৰ কৰিলে নন্দ যশোদা আৰু গোপীসকলক সান্তনা দিবৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণই পত্ৰ লিখি উদ্ধৱক বাৰ্তাবাহকৰূপে গোকুলত পঠালে কৃষ্ণই উদ্ধৱৰ হাতত পত্ৰ দিওঁতে গোপীবিৰহত কৃষ্ণৰ চকুপানী সৰ সৰকৈ ওলাইছিল কৃষ্ণৰ কথামতে উদ্ধৱে সুৱৰ্ণৰ ৰথত উঠি উপস্থিত হ'ল নন্দ যশোদা গোপগোপী সকলোৰে ভ্ৰম উপজিল তেওঁলোকে ভাবিলে যে কৃষ্ণ উলটি আহিছে কিন্তু তেওঁলোক নিৰাশ হ'ল তেতিয়া, যেতিয়া দেখিলে সেইজন কৃষ্ণ নহয়, উদ্ধৱহে নন্দৰ ঘৰত উদ্ধৱে পৰম আথিত্য লাভ কৰিলে উদ্ধৱক কাষতে পাই নন্দ যশোদাই কৃষ্ণৰ গুণ সুঁৱৰি বিলাপ কৰিলে ৰাতিটো উদ্ধৱে নন্দৰ ঘৰতে কটালে পিছদিনা উদ্ধৱে গোপীসকলৰ লগত সাক্ষাত কৰিলে গোপীসকলে উদ্ধৱৰ আগত কৃষ্ণ অবিহনে তেওঁলোকৰ দিনবোৰ বহুত দুখেৰে পাৰ হৈ আছে তাক জনালে উদ্ধৱে কেওঁলোকক সান্তনা দি মথুৰালৈ উভতি আহি কৃষ্ণক সবিশেষ জনাই হাতযোৰ কৰি বহি থাকিল আৰু কৃষ্ণয়ো দুখ মনেৰে তলমূৰ কৰি থাকিল

গোপাল আতাৰ চমু পৰিচয়
শংকোৰত্তৰ যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নাট্যকাৰ গোপাল আতা মাধৱদেৱৰ এজন শিষ্য গোপাল আতা অকল নাট্যকাৰ আৰু ধৰ্মপ্ৰচাৰকে নাছিল, কবিও আছিল মাধৱদেৱে পতা ১২জন ধৰ্মাচাৰ্যৰ ভিতৰত গোপালদেৱ অন্যতম ১৫৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত উজনিৰ গড়গাঁৱৰ ওচৰত তেখেতৰ জন্ম হয় গোপাল আতাৰ পিতৃৰ নাম আছিল কামেশ্বৰ ভূঞা আৰু মাকৰ নাম আছিল ব্ৰজাঙ্গী গোপাল আতা আছিল কাল সংহতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক এওঁক কথাৰ সাগৰ বুলিও জনা যায় মাধৱদেৱৰ পিছত এওঁ নিজে ভৱানীপুৰত থাকি ধৰ্মৰ গুৰি বঠা ধৰে গোপাল আতাই 'জন্মযাত্ৰা'ৰ উপৰিও 'উদ্ধৱযান' নাট ৰচনা কৰিছিল

লগতে চাওক
জন্মযাত্ৰা (নাট)
গোপাল আতা

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ বিৰচিত এখনি ভক্তি তত্ত্ব প্ৰকাশক গ্ৰন্থ গ্ৰন্থখনিৰ মূল আধাৰ ভাগৱত পুৰাণৰ দশম স্কন্ধ উদ্ধৱ সংবাদ নামৰ পৃথক পুথিৰ কথা কথা গুৰু চৰিতত আৰু আন আন গ্ৰন্থত গোপী উদ্ধৱ সংবাদ নাম উল্লেখ থকা কথাৰ মাজত কিছু মতদ্বৈধতা পৰিলক্ষিত হয়৷ 

ইতিহাস আৰু মতদ্বৈধতা
কীৰ্তন ঘোষাত সন্নিৱিষ্ট গোপী-উদ্ধৱ সংবাদতকৈ সকলো প্ৰকাৰে সুকীয়া উদ্ধৱ সংবাদ নামৰ পুথি এখন ডিব্ৰুগড়ৰ আহোম ছপাশালৰ পৰা প্ৰকাশিত আৰু ভদ্ৰসেন বৰাৰ দ্বাৰা সংগৃহীত এখন পুথি গৱেষক সাহিত্যিক ডিম্বেশ্বৰ নেওগে উদ্ধাৰ কৰিছিল৷ কিন্তু পুথিখনত কতো শঙ্কৰদেৱৰ ভণিতা পোৱা নাই৷ নতুন পোহৰত অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, পৃ:নং; ১৩৬, শুৱনী প্ৰকাশ, ১৯৯৯ কিন্ত চৰিত পুথিত উল্লেখ থকামতে, শঙ্কৰদেৱে চিহ্নযাত্ৰা নাট পৰিৱেশন কৰি উঠাৰ পিছত ভক্তিত গদগদ হৈ ব্ৰাহ্মণসকলে তেওঁত শৰণ লব খোজাত উদ্ধৱ সংবাদ নামৰ পুথিখন আগত থৈ শৰণ শঙ্কৰদেৱে তেওঁলোকক শৰণ দিয়াৰ কথাৰ উল্লেখ আছে৷কথা গুৰু চৰিত, সম্পা: মহেশ্বৰ নেওগ, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ১৯৮৬ সেইকথা মানিলে, শঙ্কৰদেৱৰ উদ্ধৱ সংবাদ নামৰ আন এখন পুথি থকাৰ অৱকাশ থাকে, অৰ্থাৎ কীৰ্তন পুথিত সন্নিৱিষ্ট গোপী উদ্ধৱ সংবাদ আৰু উদ্ধৱ সংবাদ দুখন বেলেগ পুথি বুলি ধৰিব পাৰি৷ এই কথাৰ প্ৰমাণস্বৰূপে, মঞ্চলেখা গ্ৰন্থত উল্লেখ থকামতে, গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ বা উদ্ধৱযান নামে এখনি পুথি গোপাল আতাই পঢ়িবলৈ নিয়াৰ পিছত জুয়ে পোৰাত গোপাল আতাই একে নামৰে আন এখন পুথি ৰচনা কৰে৷ মঞ্চলেখা, অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা,পৃ:নং; ১৯, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ১৯৯৫ পূৰ্ণানন্দই লিখা গোপাল আতা চৰিত্ৰত আছে, 

চিহ্নযাত্ৰা আৰু উদ্ধৱ সংবাদ
চিহ্নযাত্ৰা শঙ্কৰদেৱৰ আদি বয়সৰ ৰচনা৷ চিহ্নযাত্ৰা প্ৰদৰ্শনৰ পাছতে ব্ৰাহ্মণক শৰণ দিবলৈ অনা উদ্ধৱ সংবাদ(চৰিত পুথিমতে)কথা গুৰু চৰিত, সম্পা: মহেশ্বৰ নেওগ, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ১৯৮৬আগবয়সৰ আৰু গোপী উদ্ধৱ সংবাদ শঙ্কৰদেৱৰ ভাটি বয়সৰ ৰচনা৷ সেয়ে ইয়াত বিষয়বস্তুৰ গাম্ভীৰ্য, বৰ্ণনাৰ চমৎকাৰিত্ব, ভাষাৰ লালিত্য, ভক্তিৰ গাঢ়তা আদি লক্ষ্য কৰা যায়৷অসমীয়া সাহিত্যত দৃষ্টিপাত, ড হেমন্তকুমাৰ শৰ্মা, পৃ:নং: ৯২, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৫বেজবৰুৱাই লিখা শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধবদেৱ গ্ৰন্থত ব্ৰাহ্মণসকলক শৰণ দিবৰ নিমিত্তে ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধৰ গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ ৰচনা কৰিছিল আৰু তাকে থাপনাত থাপি তাৰ আগত শৰণ দিছিল৷শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধবদেৱ, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, পৃ:নং; ২৩, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ১৯৯৫ তেনেস্থলত কীৰ্তনত সন্নিৱিষ্ট গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ একেখনি নহবও পাৰে৷ ডিম্বেশ্বৰ নেওগৰ মতে, (চৰিত পুথিত উল্লেখ থকা অনুসৰি) চিহ্নযাত্ৰা নাটৰ পিছত এৰাতিতে শঙ্কৰদেৱে যিখন উদ্ধৱ-সংবাদ লিখিছিল, সেইখনেই ডিব্ৰুগড়ৰ আহোম ছপাশালে ছপোৱা উদ্ধৱ-সংবাদ হব পাৰে৷ পুথিখনিত ১৭৭টি পদ আছে৷ এই পুথিত কৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ সময়ত উদ্ধৱক সান্তনা দিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে৷ আনহাতে, কীৰ্ত্তনত সন্নিৱিষ্ট গোপী-উদ্ধৱ সংবাদত এটা ঘোষা আৰু এটা অধ্যায়ৰ ৪৮টা পদহে আছে৷কীৰ্ত্তন আৰু নামঘোষা, পৃ: নং; ২৪৩, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ২০০০ -81-7373-110-5

আনহাতে, কৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ সময়ত উদ্ধৱক দিয়া প্ৰবোধ বাণীও উদ্ধৱ সংবাদৰ ইয়াৰ সমাৰ্থক৷ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণত ভকতিৰ গূঢ় তত্ত্ব শ্ৰীকৃষ্ণই উদ্ধৱৰ আগত ব্যক্ত কৰিছে৷কীৰ্ত্তন আৰু নামঘোষা, পৃ: নং; ৩৫৮, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ২০০০ -81-7373-110-5 কীৰ্ত্তনত সন্নিৱিষ্ট গোপী-উদ্ধৱ সংবাদত শ্ৰীকৃষ্ণই গুৰুগৃ্হত শিক্ষা সাং কৰি কংসবধ কৰিবলৈ আহি নন্দ-যশোদাক সান্তনা দিবলৈ ভক্ত উদ্ধৱক সন্দেশসহ বৃন্দাবনলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল; উদ্ধৱে বৃন্দাবনত গোপীসকলৰ লগত কৰা বাৰ্তালাপ আৰু গোপীৰ কৃষ্ণভক্তিৰ প্ৰশংসায়ে এই অধ্যায়ৰ মূল বিষয়কীৰ্ত্তন আৰু নামঘোষা, পৃ: নং; ২৪৩, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, ২০০০ -81-7373-110-5

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
কৃষ্ণক তেওঁলোকৰ বস্ত্ৰ ঘূৰাই দিবলৈ কাকুতি কৰি থকা অৱস্থাত গোপীসকল, ঈশ্বৰ ভাগৱত পুৰাণ, ১৫৬০
গোপী () হৈছে এটা সংস্কৃত ভাষাৰ শব্দ আৰু শব্দটি গোপাল শব্দৰ পৰা উদ্ভূত হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে গোৰ পালক বা গৰুৰ লালন-পালনকৰ্তা হিন্দু ধৰ্মৰ বৈষ্ণৱবাদৰ আখ্যানসমূহত গোপিকা (গোপীৰ স্ত্ৰীবাচক ৰূপ) শব্দটো গোৱালীসকল(পশুপালনৰ বৃত্তিত জড়িত বালিকা)ৰ এক বিশেষ গোটক বুজাবলৈ বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয় ভাগৱত পুৰাণ আৰু অন্যান্য পৌৰাণিক সাহিত্যত বৰ্ণিত ব্যাখ্যা অনুসৰি এই বালিকাসকল ভগৱান কৃষ্ণৰ প্ৰতি নিঃশ্চৰ্ত আৰু অচলা ভক্তিপ্ৰেমত নিৱদ্ধ আছিল বালিকাবৃন্দৰ ভিতৰত ৰাধা (বা ৰাধিকা হিচাপেও জনাজাত) নামৰ গোপিকা গৰাকীক হিন্দুসকলৰ বহু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত, বিশেষকৈ গৌডীয় বৈষ্ণৱবাদত; বিশেষ উচ্চ শ্ৰদ্ধাপূৰ্ণ স্থান আৰু গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়  গৌডীয় বৈষ্ণৱবাদত বৃন্দাবনৰ ১০৮ গৰাকী গোপিকাৰ উল্লেখ আছে উল্লেখ্য যে, ৰাধা আৰু আন গোপীসকলক গোৱালী হিচাপে অভিহিত কৰা হৈছে যদিও বৈষ্ণৱবাদৰ ধৰ্মতাত্ত্বিক গূঢ়াৰ্থ অনুসৰি তেওঁলোক হৈছে দেৱলোকৰ পৰম-পুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণৰ চিৰন্তন সেৱিকা এইদৰেই, গোৱালীসকল হৈছে আভ্যন্তৰীন (আন্তঃ) শক্তি, বা অন্তঃৰঙ্গ শক্তি, আৰু পৰম-পুৰুষ ঈশ্বৰৰ  আন্তঃ-শক্তিৰ বিস্তাৰ 
অক্সফ'ৰ্ডৰ ব'ডলেইন লাইব্ৰেৰীত থকা কৃষ্ণ আৰু গোপীসকলৰ ১৮ শতিকাৰ পানীৰঙৰ ছবি

প্ৰসিদ্ধ গোপীসকল 
গোৱালী বালিকাসকলৰ সৈতে বিহাৰ কৰি থকা অৱস্থাত কৃষ্ণ, ১৭৩০
বৃন্দাবনৰ গোপীৰ সংখ্যা গৌডীয় বৈষ্ণৱবাদত ১০৮ গৰাকী হিচাপে ধৰা হয়, আনহাতে কৃষ্ণ চৰিতৰ মতে এই সংখ্যা ১৬,০০০ ভক্তিপ্ৰেমৰ নিদৰ্শন বহনকাৰী গোপীবৃন্দ হৈছে বৃন্দাবনৰ অবিনশ্বৰ আৱাসী ৰাধা বা ৰাধিকাক বৃন্দাবনৰ ৰাণী হিচাপে গণ্য কৰা হয় বাবে প্ৰায়েই ৰাধাৰাণী হিচাপে আখ্যা দিয়া হয় গোপীসকলক তিনিটা গোটত বিভক্ত কৰিব পাৰি: কৃষ্ণৰ প্ৰায় সমবয়সীয়া বান্ধৱী গোপীবৃন্দ; দাসী গোপীবৃন্দ; আৰু বাৰ্তাবাহিকা গোপীবৃন্দ ইয়াৰে কৃষ্ণৰ সমসাময়িক প্ৰথম গোটৰ গোপীসকল সকলোতকৈ বেছি মহিমামণ্ডিত (বৰিষ্ঠ); দ্বিতীয় গোটৰ গোপীসকল তেওঁৰ দাসীস্বৰূপ আৰু দ্বিতীয় মহিমামণ্ডিত (বৰ); আৰু তৃতীয় গোটৰ বাৰ্তাবাহিকা গোপীসকলৰ স্থান তেওঁলোকৰ পিছত বৰিষ্ঠ গোটৰ গোপীসকল সকলোতকৈ বেছি প্ৰসিদ্ধ তেওঁলোক ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ চিৰন্তন অন্তৰংগ প্ৰাণৰ সখী দিব্য-যুগল(কৃষ্ণ-ৰাধা)-ৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ সমকক্ষতা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত পাবলৈ নাই  শ্ৰীমতী ৰাধাৰাণীৰ পিছতেই মুখ্য ৯ গৰাকী গোপীক কৃষ্ণৰ সৰ্বাগ্ৰগণ্য ভক্ত বা সেৱিকা হিচাপে গণ্য কৰা হয় তেওঁলোকৰ নামসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হৈছে:

 ললিতা সখী
 বিশাখা সখী
 চম্পকলতা সখী
 চিত্ৰা সখী
 তুংগবিদ্যা সখী
 ইন্দুলেখা সখী
 ৰঙ্গদেৱী সখী
 সুদেৱী সখী
 অনুৰাধা সখী
 শ্বেতা সখী

অপ্ৰতিবন্ধ প্ৰেম
হিন্দু ধৰ্মৰ বৈষ্ণৱীয় ধৰ্মতত্ত্ব অনুসৰি, গোপীসকলৰ সৈতে জড়িত আখ্যানসমূহে বিশুদ্ধ-ভক্তিৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰে এই বিশুদ্ধ-ভক্তিয়েই হৈছে 'ঈশ্বৰ(কৃষ্ণ)ৰ প্ৰতি সমৰ্পিত সৰ্বোত্তম নিঃশ্চৰ্ত প্ৰেম' ভাগৱত পুৰাণৰ পিছৰ অধ্যায়সমূহত কৃষ্ণৰ বৃন্দাবনৰ লীলা বিষয়ক আৰু সন্ত উদ্ধৱৰ আখ্যানসমূহত, গোপীবৃন্দৰ কৃষ্ণৰ পৰতি প্ৰকাশিত স্বতঃস্ফূৰ্ত আৰু অচলা ভক্তি গভীৰভাৱে ব্যাখ্যায়িত হৈছে

তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ 

     (     )
    ( )
 : -    
      
     

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
গোপীকাবল্লভ গোস্বামী মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ এজন অনুগামী এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্মত প্ৰৱেশ কৰা নানা বিসঙ্গতি লক্ষ্য কৰি শংকৰদেৱৰ ধৰ্মীয় দৰ্শনক শুদ্ধ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰা এজন ব্যক্তি পণ্ডিত শিৰোমণি গোপীকাবল্লভ গোস্বামী 

জন্ম পৰিচয় আৰু শিক্ষা
গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ জন্ম হয় ১৮৭৬ চনত তেখেতৰ পিতৃ হৈছে গোলাঘাটৰ দিছিৰী গঞা সত্ৰৰ দশমজন সত্ৰাধিকাৰ হেড়েম্বশ্বৰ দেৱগোস্বামী
গোপীকাবল্লভ গোস্বামীয়ে গোলাঘাটৰ বেজৰবৰুৱা স্কুলৰ পৰা দ্বিতীয় স্থানসহ এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় ১৮৯৫ চনত উচ্চ শিক্ষা লোৱাৰ মানসেৰে কোচবিহাৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজত নামভৰ্তি কৰে পৰবৰ্তী কালত তেওঁ আইন বিষয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও নানান কাৰণত সেইয়া অসমাপ্ত হৈ ৰয় আৰু এফ. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ঘৰলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে 

কৰ্মজীৱন
গোস্বামীয়ে নিজে অধ্যয়ন কৰা গোলাঘাট বেজবৰুৱা স্কুল আৰু নগাঁৱৰ শিলঘাট মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকবৃত্তিত নিয়োজিত হৈ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে সেই সময়তে আইনৰ পাঠ্যক্ৰমো সমাপ্ত কৰাৰ লগতে অতি কম দিনৰ ভিতৰত উকীলৰূপে সমাজত পৰিচয় দাঙি ধৰে 

সংস্কাৰমুখী আন্দোলনত গোস্বামী
মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত প্ৰবেশ ঘটা বিসংগতি দূৰ কৰিবলৈ গঢ়ি তোলা সংস্কাৰমুখী আন্দোলনত হলধৰ ভূঞা আৰু ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ সংগী আছিল গোপীকাবল্লভ গোস্বামী  ৰায়চাহাব ঘনশ্যাম বৰুৱা নামৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মমতৰ এজন অনুৰাগীৰ প্ৰভাৱত গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ মনলৈ আহিছিল সংস্কাৰমুখী আন্দোলনৰ দৃষ্টিভঙ্গী আৰু চিন্তা-চৰ্চা গোপীকাবল্লভ গোস্বামীয়ে সমাজক সংস্কাৰমুখী কৰিবলৈ স্বগৃহত প্ৰায় বাৰ তেৰ বছৰ ধৰি আলোচনা চক্ৰ অনুষ্ঠিত কৰিছিল তেনে সময়তে ঘনশ্যাম বৰুৱাৰ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰে আৰু মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মক শুদ্ধ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰাত ব্ৰতী হয়

গোপীকাবল্লভ গোস্বামীয়ে অসমৰ সমাজ জীৱনত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ধৰ্ম-দৰ্শনৰ অৱক্ষয় আৰু বিকৃত ৰূপ প্ৰত্যক্ষ কৰি এনেদৰে কৈছিল-"মহাপুৰুষৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ পিছত তাৰাৰ প্ৰচাৰিত পবিত্ৰ ধৰ্মৰ মাজত অসংখ্য সম্প্ৰদায় সৃষ্টি হ'ল ইয়াৰ ফলত ঈৰ্ষা, ঘৃণা, বিদ্বেষ আৰু অভিমান আদিৰ উৎপত্তি হৈ প্ৰজাৰ ভিতৰত নানা প্ৰকাৰৰ অশান্তিৰ উদ্ভৱ হ'ল, নিৰ্মল পবিত্ৰ ধৰ্মৰ ঘোৰ লৰচৰ হ'ল যি সমাজৰ এনেকুৱা অৱস্থা, সেই সমাজৰ অধঃপতন নোহোৱাকৈ পাৰে কেনেকৈ?"

মৃত্যু
১৯৪৮ চনৰ ১৯ জুনত গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ দেহাৱসান হয় 

অন্যান্য ব্যক্তিৰ উক্তি
অসমৰ বুৰঞ্জীবিদ, কবি হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাই তেওঁৰ ৰচিত বুৰঞ্জী আহোমৰ দিনত গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ সম্পৰ্কে লিখিছে-"গোলাঘাটৰ নামজ্বলা উকীল, পণ্ডিত শ্ৰীযুত গোপীকা বল্লভ গোস্বামী দিছিৰা গঞা সত্ৰৰ কৃষ্ণমিশ্ৰ বংশৰেই পদুমফুল" 

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
গোপীনাথ পাঠক ৰামসৰস্বতীৰ পুতেক আছিল মহাভাৰত অনুবাদ কাৰ্যত এওঁ পিতাকক বিশেষভাবে সহায় কৰিছিল দ্ৰোণপৰ্বত শুক্ৰধ্বজৰ পাঠক ৰাম-সৰস্বতীৰ পুতেক বুলি গোপীনাথে আত্মপৰিচয় দিছে সম্ভৱতঃ পিতাকৰ ৰজাঘৰীয়া পাঠক বাবটো গোপীনাথেও লাভ কৰিছিল গোপীনাথে দ্ৰোণ-পৰ্ব, সভা-পৰ্ব, আৰু স্বৰ্গ-ৰোহণ-পৰ্ব, ৰচনা কৰে গোপীনাথে দৰঙৰাজ ধৰ্মনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠাপোষকতা লাভ কৰিছিল
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
প্ৰসিদ্ধ ওড়িআ সাহিত্যিক  গোপীনাথ মহান্তিৰ জন্ম ১৯১৪ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে ওড়িশাৰ নাগবালি গ্ৰামত  পিতৃৰ নাম সূৰ্য্যমণি মহান্তি  আৰু মাতৃৰ নাম দূৰ্গাদেৱী ৷ ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ ৷  ১৯৭৪ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে ৷  ১৯৯১ চনৰ  ২০ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যু হয় ৷ 

তেখেতৰ প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থসমূহ হল  

উপন্যাস : মন গহীনৰ চাষ 

অমৃতৰ সন্তান  

পৰজা 

লয় বিলয় 

দাদি বুঢ়া  

হৰিজন 

মাটিমটাল 

দিগ দিহুড়ি  

গল্প সংকলন : ঘাস ফুল

ৰণধন্দোল

নববধূ

কাব্য : যুদ্ধ

পুৰস্কাৰ : ১৯৫৫ চনত 'অমৃতৰ সন্তান' উপন্যাসৰ বাবে কেন্দ্ৰীয়  সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে ৷

১৯৭০ চনত ছোভিয়েট দেশ নেহৰু সন্মান লাভ কৰে ৷

১৯৭৪ চনত 'মাটিমটাল' উপন্যাসৰ বাবে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে

১৯৮১ চনত পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰেে ৷
ওজা গোপীৰাম বৰগায়ন বুঢ়াভকত (, জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯২৫) মাজুলী উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বৈষ্ণৱ সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ গুণী, সাধক, প্ৰচাৰক, অধ্যাপক, বৰগায়ন, বৰ ওজা, নামলগোৱা, চৰিত্ৰ তোলা নামঞ্জনীয়া বুঢ়াভকত ২০১১ চনত তেওঁ অসমৰ পাৰম্পৰিক লোকগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে সংগীত নাটক একাডেমী ঠাকুৰ একাডেমী বঁটা লাভ কৰে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৫ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে মাজুলীৰ নামকটানি গাঁৱত গোপীৰাম বৰগায়নৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গেন্ধেলা বৰা বায়ন পিতৃ গেন্ধেলা বৰা বায়নে ৫ বছৰ বয়সতে তেওঁক উদাসীন উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বুঢ়াভকত থানুৰাম শৰ্মাক চমজাই দিছিল তেওঁ তেতিয়াৰে পৰা সত্ৰত ব্ৰহ্মচাৰী ব্ৰত পালন কৰি সত্ৰীয়া নৃত্য, গীত, বাদ্যৰ আদি পাঠ শিকি পিছত অতি কম দিনৰ ভিতৰত আয়ত্ত কৰিছিল

কৰ্মজীৱন
গোপীৰাম বৰগায়নে উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰত ১৯৮৩ চনৰ পৰা বুঢ়াভকতৰ নিৰ্মালী গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ ১৮খন অসমীয়া ভাওনাৰ নাটকৰ গীত, ১২খন অংকীয়া নাটৰ গীত, ১২টা পালৰ ওজাপালি (এটা পালত ভগৱানৰ এটা অৱতাৰৰ কাহিনী থাকে), ১৯১টা শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ বিৰচিত বৰগীত, শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ লগতে ১২জন আতাৰ চৰিত পুথি সকলো তেওঁ আয়ত্ত কণ্ঠস্থ কৰিছে তেওঁ সত্ৰীয়া সংগীতৰ ৩৪টা মেলা ৰাগ আৰু ৩৬টা বন্ধাৰাগ গায়

তেওঁ সত্ৰৰ নামলগোৱা, ঘোষা কীৰ্তন, আদি কণ্ঠত আদি কীৰ্তন ঘৰৰ প্ৰসংগ চলাই নীতি-নিয়ম বোৰ পৰিচালনা কৰে সত্ৰীয়া নৃত্য, গীত, বাদ্যৰ উপৰিও ভাস্কৰ্য শিল্পৰ লগতো তেওঁ জড়িত তেওঁ নৌকা নিৰ্মাণ, গুৰু আসন, নামঘৰৰ বাটচৰাৰ বিভিন্ন মূৰ্তি সমূহ নিৰ্মাণ আদি কৰে উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ কীৰ্ত্তন ঘৰ, প্ৰেক্ষাগৃহ, মঞ্চ নিৰ্মাণ ইত্যাদি কৰিছে তেওঁ বৰ্তমানলোকৰ সত্ৰৰ ৪০ জনৰো অধিক বৈষ্ণৱ ভকতক ওজাপালি আৰু ২০ জনৰো অধিক গায়নক শিক্ষা প্ৰদান কৰিছে

অসমকে ধৰি ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থান যেনে দিল্লী, হাৰিয়ানা, পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, কেৰালা আদিত সত্ৰীয়া নৃত্য, অংকীয়া ভাওনা আৰু গায়ন বায়ন পৰিবেশন কৰি অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে

বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ অসমীয়া পাৰম্পৰিক লোকসংগীত আৰু সত্ৰীয়া সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
অসমৰ লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে সংগীত নাটক একাডেমীৰ ঠাকুৰ একাডেমী বঁটা, ২০১১
গুৰু শংকৰ-মাধৱ বঁটা
বদুলা পদ্ম আতা বঁটা
মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ বঁটা
 কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ সন্মান পদ্মশ্ৰী, ২০২১

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
গোবিন্দ বল্লভ পণ্ট (; ১৮৮৭-১৯৬১) ভাৰতৰ অৰ্থ শাস্ত্ৰ, ৰাজনীতি আৰু সমাজ সংস্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত অসাধাৰণ প্ৰতিভা দেখুওৱা বিশিষ্ট ব্যক্তি আছিল তেওঁ দুবাৰকৈ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈছিল তেওঁ স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ গৃহমন্ত্ৰী হৈ কাৰ্য-নিৰ্বাহ কৰিছিল তেওঁৰ বিৰল প্ৰতিভাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে ১৯৫৭ চনত ভাৰত-ৰত্ন সন্মানেৰে সন্মানিত কৰিছিল

জন্ম আৰু শিক্ষা
ভাৰতৰ সংসদ ভৱনৰ ওচৰত স্থাপন কৰা গোবিন্দ বল্লভ পণ্টৰ প্ৰতিমূৰ্তি
নাইনিতালৰ মল ৰ'ডত স্থাপন কৰা গোবিন্দ বল্লভ পণ্টৰ প্ৰতিমূৰ্তি
গোবিন্দ বল্লভ পণ্টৰ জন্ম হয় ১৮৮৭ চনৰ ১০ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে, উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলমোড়া জিলাৰ খুঁট নামৰ গাঁৱত তেওঁৰ পিতৃ আছিল মনোৰথ পণ্ট সৰুকালৰ শিক্ষা তেওঁ মোমায়েকৰ ঘৰতে থাকি লাভ কৰিছিল ইণ্টাৰমিডিয়েট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ এলাহাবাদ ম্যোৰ চেণ্ট্ৰেল কলেজৰ পৰা স্নাতক উপাধি লাভ কৰে সৰুতে তেওঁক গোখলেৰ মৰ্মস্পৰ্শী ভাষণে মুগ্ধ কৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰাই ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছলৈ মন ঢাল খায় তেতিয়াই তেওঁ সিদ্ধান্ত লৈছিল যে তেওঁ কেতিয়াও ব্ৰিটিছৰ তলত চাকৰি নকৰে ইয়াৰ পিছত তেওঁ আইনৰ পৰীক্ষা দি ১৯০৯ চনত উত্তীৰ্ণ হয় আইন পৰীক্ষা পাছ কৰি পোনতে তেওঁ আলমোড়াত আইন ব্যৱসায় কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ৰাণীখত, পিছলৈ কাশীপুৰলৈ যায় নাইনিতালত ওকালতি কৰাৰ পিছত তেওঁৰ যশস্যা কেউফালে বিয়পি পৰে

ৰাজনৈতিক জীৱন
লক্ষ্ণৌ কংগ্ৰেছ অধিবেশনত গোবিন্দ বল্লভ পণ্টে কুমায়ুণৰ কংগ্ৰেছ প্ৰতিনিধি হিচাপে যোগদান কৰাৰ পিছৰে পৰা তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱন আৰম্ভ হয় ১৯২৩ চনত মতিলাল নেহেৰুৱে তেওঁক উত্তৰ প্ৰদেশ বিধান পৰিষদৰ স্বৰাজ পাৰ্টিৰ নেতৃত্বৰ দায়িত্ব দিয়ে ১৯২৭ চনত উত্তৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয় ১৯২৮ চনত তেওঁ নেহেৰুৰ সৈতে চাইমন কমিচনৰ বিৰুদ্ধে বিক্ষোভ কৰি, লাঠীৰ কোব খাই চিৰদিনলৈ এখন হাত ঘুণীয়া কৰিছিল ১৯৩০ চনত লোণ সত্যাগ্ৰহত ভাগ লৈ ছয় মাহ কাৰাবৰণ খাটিছিল ১৯৩২ চনতো কাৰাবৰণ খাটিছিল ১৯৩৪ চনত তেওঁ কেন্দ্ৰেীয় বিধান পৰিষদৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল ১৯৩৭ চনত তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধান পৰিষদৰ নিৰ্বাচনত জয়ী হৈ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত বাক্য গ্ৰহণ কৰিছিল ১৯৩৯ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় কংগ্ৰেছৰ নিৰ্দেশমতে পদত্যাগ কৰিছিল ১৯৪০-৪২ চনৰ আন্দোলনত যোগদান কৰি তেওঁ পুনৰ কাৰাবৰণ কৰিছিল ১৯৪৬ চনত পুনৰ তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল ১৯৫৪ চনত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটত যোগদান কৰি, ১৯৫৫ চনত তেওঁ গৃহমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল তেওঁ গৃহমন্ত্ৰী হৈ থকা কালত--কাশ্মীৰ প্ৰশ্ন, নগা বিদ্ৰোহ, ৰাজ্য পুনগঠনৰ সমস্যা, ভাষা কমিচনৰ সমস্যা, ৰাজস্থানৰ সমস্যা অদিয়ে দেখা দিছিল তেওঁ জমিদাৰী প্ৰথাৰ বিৰোধী আছিল আৰু ১৯৫০ চনৰ পৰা ভৰতবৰ্ষত থকা জমিদাৰী প্ৰথা লোপ কৰিছিল তেওঁ সদায় খেতিয়ক, বনুৱা আৰু হৰিজন সকলৰ মঙ্গলৰ কথা বিবেচনা সহকাৰে চিন্তা কৰিছিল তেওঁ পাহাৰীয়া অনুন্নত অঞ্চলৰ কমাও সম্প্ৰদায়ৰ কাৰণেযথেষ্ট ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি গৈছিল তেওঁৰ চিন্তাই আছিল জনসাধাৰণৰ মঙ্গল সাধন কৰা আৰু এই চিন্তাৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, সমাজিক আৰু বৌদ্ধিক মহলৰ মাজত

পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত বঁটা
 ভাৰত-ৰত্ন বঁটা (১৯৫৭ চন)

মৃত্যু
এই ৰাজনীতিজ্ঞ পণ্ডিত গোবিন্দ বল্লভ পণ্টৰ দেহাৱসান ঘটে ১৯৬১ চনত

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

       
       ,    
      ,     
    ,    
   1922   ,      .

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
গোবিন্দ মিশ্ৰ () ভট্টদেৱৰ সমসাময়িক পণ্ডিত আছিল 

জন্ম
খ্ৰীষ্টীয় ষোড়শ শতাব্দীৰ মাজভাগত গোবিন্দ মিশ্ৰৰ জন্ম হয় তেখেতৰ জন্মস্থানৰ বিষয়ে সঠিক সংবাদ পোৱা নাযায় 

বংশ পৰিচয়
গোবিন্দ মিশ্ৰৰ বংশ পৰিচয়ৰ বিষয়ে সঠিক সংবাদ পোৱা নাযায় কোনোৰ মতে এওঁ গোপল আতাৰপৰা ধৰ্মধৰা আঁহতগুৰিৰ শ্ৰীৰাম আতাৰ পিতৃ; এই মতে গোবিন্দ মিশ্ৰৰ পিতৃৰ নাম তাৰাপতি,পিতামহ কলাপচন্দ্ৰ; কিন্তু এই বংশ পৰিচয় বিশ্বাসযোগ্য নহয় অন্যহাতে তেওঁ কামৰূপৰ বৰ্তমান হালধিবাৰী সত্ৰৰ গোসাঁই-বংশৰ পূৰ্ব পুৰুষৰ এজন; কিন্তু এই সত্ৰ হৰিদেৱী সত্ৰ জাগাৰাসত্ৰ স্থাপন কৰা হৰিমিশ্ৰৰ এওঁ পুতেক আছিল হৰিদেৱী শাখাৰ লগত সম্বন্ধ মানি ললে ভট্টদৱৰ শিষ্যত্ব স্বীকাৰ কৰিবলৈ টান হয় গতিকে গোবিন্দ মিশ্ৰৰ সঠিক পৰিচয় অস্পষ্ট হৈ আছেঅসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত,সম্পা-ডসত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা,দশম সংস্কৰণ ২০১৮,পৃষ্ঠা নং-১৭০ 

সাহিত্যৰাজি
গোবিন্দ মিশ্ৰই ভট্টদেৱৰ ভক্তিবিৱেক নামৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থখন পদলৈ অনুবাদ কৰিছিল ভট্টদেৱৰ সংস্কৃত ভক্তিতত্ত্ব সম্প্ৰৰ্কীয় সংগ্ৰহ গ্ৰন্থ 'ভক্তিবিৱেক'ৰ প্ৰাঞ্জল পদানুবাদ গোবিন্দ মিশ্ৰৰ অন্যতম কৃতিঅসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত,সম্পা-ডসত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা,দশম সংস্কৰণ ২০১৮,পৃষ্ঠা নং-১৭১ শংকৰী,ভাস্কৰী,হনুমন্তী আৰু আনন্দগিৰিৰ টীকা আলোচনা কৰি পদগীতা সৰল আৰু প্ৰাঞ্জল অসমীয়া পদত ৰচনা কৰে

মৃত্যু
গোবিন্দ মিশ্ৰৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে কোনো সঠিক তথ্য পোৱা নাযায় তেওঁ সপ্তদশ শতিকাৰ আদি ভাগলৈকে জীৱিত আছিল বুলি অনুমান কৰা হয় 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰা (১৯১৭-১৯৯৯) (ইংৰাজী:   ) জন্মসূত্ৰে নেপালীভাষী এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক৷ আৱাহন, জয়ন্তী আদি আলোচনীত তেওঁৰ গল্প প্ৰকাশ পাইছিল৷কথা বৰেণ্য ১੦੦, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস, মুনীন বায়ন, কথা পাব্লিকেশ্যনছ, গুৱাহাটী, ২੦੦৬,  81-89148-14-1.

 জন্ম আৰু শিক্ষা 
১৯১৭ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰাৰ জন্ম৷ তেওঁ প্ৰৱেশিকা পৰ্যন্ত শিক্ষা লাভ কৰে৷ 

 কৰ্মজীৱন 
গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰাই কেইবছৰমান কহিমা এম ই স্কুলত শিক্ষকতা কৰি পিছত স্বাধীন ব্যৱসায়ত হাত দিয়ে৷ ১৯৬৯-৭৪ সময়ছোৱাত তেওঁ নাগালেণ্ড বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল৷ তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ উপ-সভাপতি হিচাপে ক্ৰমে ১৯৭৮-৭৯ আৰু ১৯৮৫-৮৬ দুটা কাৰ্যকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ কহিমা সাহিত্য সভাৰ তেওঁ সভাপতি আছিল৷ তেওঁ কহিমা সমাজ কল্যাণ পৰিষদৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল৷অসম লেখক কোষ (তৃতীয় খণ্ড), মুখ্য সম্পাদক: নমিতা ডেকা, অসম সাহিত্য সভা, যোৰহাট, ২੦১২৷

 সৃষ্টিকৰ্ম 
গোবিন্দ্ৰচন্দ্ৰ পৈৰাৰ একমাত্ৰ গল্পসংকলনখন হল সপোন আৰু স্মৃতি (১৯৮৮)৷ সংকলনটি যোগেশ দাসৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পায়৷ তেওঁৰ একমাত্ৰ উপন্যাসখন প্ৰেম আৰু পৃথিৱীৰ ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ পায়৷

 মৃত্যু 
১৯৯৯ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে৷

 তথ্যসূত্ৰ   

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গোবিন্দৰাজন পদ্মনাভন( জন্ম ২০ মাৰ্চ ১৯৩৮, মাদ্ৰাজ) এগৰাকী ভাৰতীয় জৈৱ ৰসায়নবিদ আৰু জৈৱ প্ৰযুক্তিবিদ তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক আছিল আৰু বৰ্তমান আইআইএছচি-ৰ জৈৱ ৰসায়ন বিভাগৰ সন্মানীয় অধ্যাপক আৰু তামিলনাডুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
পদ্মনাভন এটা অভিযন্তা পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল তেওঁ তামিলনাডু তাঞ্জোৰ জিলাৰ বাসিন্দা যদিও বাংগালোৰত স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ লয় বাংগালোৰত স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ এখন অভিযান্ত্ৰিক কলেজত যোগদান কৰিছিল অৱশ্যে, তেওঁ অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নাছিল, আৰু তেওঁ ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত যোগদান কৰিছিল তেওঁ নতুন দিল্লী ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত মাটি ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ১৯৬৬ চনত ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান (আইআইএছচি) বাংগালোৰ জৈৱ ৰসায়নবিজ্ঞানত পিএইচডি সম্পূৰ্ণ কৰে
গৱেষণা
গৱেষণাৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত তেওঁ প্ৰাথমিকভাৱে যকৃতত ইউকেৰিয়টিক জিনৰ প্ৰতিলিপি নিয়ন্ত্ৰণত কাম কৰিছিল তেওঁ কোষীয় প্ৰক্ৰিয়াত হেমৰ বহুমুখী ভূমিকা স্পষ্ট কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল তেওঁৰ দলটোৱে মেলেৰিয়াৰ পৰজীৱীৰ হেম-জৈৱ সংশ্লেষিত পথ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াক ঔষধৰ লক্ষ্য হিচাপে দেখুৱাইছিল তেওঁ প্ৰতিষেধকৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰতো আগ্ৰহী তেওঁৰ দলটোৱে ২০০৪ চনত কাৰ্কুমিনৰ এণ্টিমেলাৰিয়েল বৈশিষ্ট্য আৰু সংমিশ্ৰণ থেৰাপীত ইয়াৰ কাৰ্য্যকৰীতা দেখুৱাবলৈ সফল হৈছিল
পুৰস্কাৰ

275২০২৪ চনৰ আগষ্ট মাহত ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৰ পৰা বিজ্ঞান ৰত্ন বঁটা গ্ৰহণ কৰি থকা অৱস্থাত পদ্মনাভন

 বিজ্ঞান ৰত্ন বঁটা (২০২৪)
  বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ
শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা (১৯৮৩)
 পদ্মশ্ৰী (১৯৯১)
 পদ্মবিভূষণ (২০০৩)
 ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান একাডেমীৰ নিৰ্বাচিত ফেল'শ্বিপ

তথ্যসূত্ৰ
গোবৰ (ৰাজত্ব ১৬৭৫-১৬৭৫) প্ৰায় তিনি সপ্তাহৰ বাবে আহোম ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল আহোম ৰাজবংশত তুংখুঙীয়া ফৈদৰ তেওঁ প্ৰথম ৰজা আছিল তেওঁৰ পুত্ৰই পাছলৈ গদাধৰ সিংহ নামেৰে স্বৰ্গদেউ হৈছিল আহোম ৰাজধানী গড়গাঁৱৰ এজন শক্তিশালী বিষয়া ডেবেৰা বৰবৰুৱাই তেওঁক সিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰাইছিল গোবৰেই ডেবেৰাই পতা অন্তিম ৰজা আছিল ইয়াৰ পাছত আতন বুঢ়গোহাঁইৰ নেতৃত্বত শৰাইঘাটীয়া আহোম বিষয়াসকলে তেওঁলোকক ক্ষমতাচ্যুত কৰি মৃত্যুদণ্ড বিহে 

বংশ পৰিচয়
গোবৰ সাৰঙ্গ গোহাইৰ পুতেক, এই সাৰঙ্গ গোহাই আছিল চুহুঙমুঙৰ তৃতীয় পুতেকৰ পুতেক  তেওঁৰ ককাক চুতেং নামৰূপীয়া ৰজা আছিল আহোম ৰাজবংশৰ তুংখুঙিয়া ফৈদৰ প্ৰতিষ্ঠাতা, যিটো ফৈদৰ শাসনকৰ্তাই আহোমৰ অন্তিম পৰ্যায়লৈ শাসন কৰিছিল 

টোকা

তথ্যসূত্ৰ
   -           1981     
  . .     ,   1957   , 
  . ..        (1681-1826)   1968         

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
250বেঙেনাআটী সত্ৰৰ যাদুঘৰত সংৰক্ষিত স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহৰ চোলা
ফা-চু গোম-চেঙ বা গোমচেঙৰ চোলা () হ'ল চাওফা বা আহোম স্বৰ্গদেউসকলে পৰিধান কৰা এবিধ পৰম্পৰাগত চোলা গোমচেং হৈছে দেখাত সাপৰ নিচিনা ফুল থকা আৰু মিহি, এবিধ চীন দেশীয় পাট-কাপোৰ বা সূতা ৰজাকে ধৰি উচ্চপদস্থ ৰাজবিষয়াসকলে মেজাংকৰি, কিংখাপ আৰু গোমচেঙৰ সূতাৰে তৈয়াৰী আৰু সোণালী সূতাৰে বুটা বছা চোলা পৰিধান কৰিছিল এই গোমচেঙৰ চোলা কঁকাললৈকে পৰা আৰু তলফালে সামান্য বহল আধুনিক কালৰ ইউৰোপীয় শৈলীৰ ছাৰ্টৰ দৰে এই চোলাৰ সন্মুখৰ ফালে ফলা অংশকেইটা সমান আৰু বুটাম লগোৱা নাছিল ইয়াৰ সলনি এটা মূৰ পথালিকৈ বাঁওফালে টানি নি বাঁও কাষলতিৰ তলত লগাই ৰখাৰ ব্যৱস্থা আছিল আহোমসকল পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ অসমলৈ (সেই সময়ৰ সৌমাৰপীঠ) আহোঁতে চুকাফাই পিন্ধা চোলাত ড্ৰেগনৰ ছবি অংকিত আছিল কালক্ৰমত এই ড্ৰেগনৰ ৰূপ সলনি হৈ আহোমসকলৰ ৰাজকীয় প্ৰতীক ড্ৰেগনসদৃশ উৰণীয়া সিংহ ঙি ঙাও খামৰ আকৃতি লাভ কৰে সাধাৰণ লোকসকলে ঙি-ঙাও-খামক আহোমসকলৰ ঘাই দেৱতা চুম-ছেং (চুম-ফা-ৰুঙ-ছেঙ-মুং বা চোমদেও-ছেংদেও) বুলি গণ্য কৰিছিল কালক্ৰমত অনা-আহোমসকলৰ মুখ বাগৰি চুম-ছেঙ শব্দটোৱেই গোম-ছেং বা গোমচেং হ'ল বুলিও মতবাদ আছে আন এক মতবাদ অনুসৰি গোম অৰ্থাৎ সাপৰ দৰে পখৰা পাট সূতাৰে তৈয়াৰী হোৱাৰ বাবে এই চোলাক গোমচেঙৰ চোলা বোলা হয় বেঙেনাআটী সত্ৰৰ যাদুঘৰত স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহৰ চোলা সংৰক্ষিত হৈ আছে চোলাটোত সোণপানী চৰোৱা সূতাৰে ড্ৰেগনৰ ছবি গুণা কৰা আছে 

বিৱৰণ
২২১ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগলৈকে আহোমৰ পূৰ্ব পুৰুষৰ বংশধৰ বুলি পৰিগণিত আৰু ছুং-কুৱ (বৰ্তমানৰ চীনদেশ) শাসন কৰা টাই সম্প্ৰদায়সমূহৰ মাজত প্ৰচলিত চিলাই কৰা পোচাক সম্পৰ্কে কনফুছিয়াছে বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে এই বিৱৰণ অনুসৰি অতীজৰ পৰা চোলাটোৰ নিৰ্দিষ্ট এক জোখ-মাপ আছিল দেহৰ অংগ দেখা পোৱাকৈ ই চুটি নাছিল যদিও মাটিত চুঁচৰি যোৱাকৈ দীঘলো নাছিল বাহিৰমুৱা হৈ থকা কাপোৰৰ টুকুৰাবোৰ লগ লগাই কাষতে চিলাই কৰি থোৱা হৈছিল কঁকালত পৰা যোৰাটো বহলে তলত ওলমি থকা ঘেৰটোৰ আধা আছিল চোলাটোৰ লগত হাত দুখন কাষলতিৰ তলত কিলাকুটি দুটা মুকলিমুৰীয়াকৈ লৰচৰ কৰি থাকিব পৰাকৈ যোৰা দিয়া হৈছিল হাতৰ ওলমি থকা অংশটো উজাই নি কিলাকুটিৰ ওচৰত চিলাই কৰি থুপ খুৱাই দিয়া হৈছিল ঘূৰণীয়া হাতখনৰ মাজেদি খ্ৰুপ্-তাং বা নমস্কাৰ কৰিবৰ বাবে হাতখন নিয়াৰিকৈ উলিয়াই ল'ব পৰাকৈ চোলাটো চিলোৱা হৈছিল ইয়াৰ কলাৰটো আছিল ঘূৰণীয়া

সাহিত্যত উল্লেখ
পুৰণি বিহুগীত আৰু জনা গাভৰুৰ গীতত স্বৰ্গদেৱে পিন্ধা গোমচেঙৰ চোলাৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায় এই বিহুগীতৰ প্ৰসংগত উপন্যাস সম্ৰাট ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ 'মিৰি জীয়ৰী' নামৰ উপন্যাসত লেখকে টোকাত লিখিছে যে "অসমত গোমচেঙ্ নামৰ এবিধ বৰ উৎকৃষ্ট কাপোৰ আছিল"  কছাৰী ৰজা নৰনাৰায়ণে আহোম ৰজা চুখামফালৈ অন্যান্য সামগ্ৰীৰ লগতে গোমচেঙৰ কাপোৰ উপহাৰ হিচাপে প্ৰেৰণ কৰাৰ কথা বুৰঞ্জীত উল্লেখ পোৱা যায়

বিহুগীতত আছে যে-
স্বৰ্গদেৱ ওলালেবাটচ'ৰাৰ মুখলৈ
দুলীয়াই পাতিলে দোলা,
কাণত জিলিকিলেমকৰে কুণ্ডলে
গাত গোমচেঙৰ চোলা

জনা গাভৰুৰ গীতত উল্লেখ আছে-
জোকাৰি পিন্ধিলেগোমচেঙৰ চোলাটি
মাজত বাখৰামি কৰা,
কঁকালত মাৰিলেজৰদৰ টঙালি
দেখিলে জিলমিল কৰা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ৰাজকীয় পোচাক
গোমতী কে কিনাৰে' ()  ১৯৭২ চনত নিৰ্মিত এখন বলীউডী নাট্যধৰ্মী ছবি এইখন সাৱন কুমাৰ টাকৰ প্ৰথম পৰিচালিত ছবি ইয়াত অভিনয় কৰিছে মীনা কুমাৰী আৰু মুমতাজে এইখনে আছিল মীনা কুমাৰীৰ শেষ মুক্তি পোৱা ছবি আৰু ৩১ মাৰ্চত মৃত্যুৰ ৮ মাহৰ পিছত ১৯৭২ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত মৰণোত্তৰভাৱে মুক্তি পাইছিল

১৯৭১ চনত তেওঁৰ বিকল স্বাস্থ্যৰ মাজেৰে ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু চিত্ৰগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰিবনে নাই সেই বিষয়ে আশংকাৰ সৃষ্টি হৈছিল অৱশেষত ১৯৭১ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত তেওঁ শেষৰ দৃশ্যগ্ৰহণ সমূৰ্ণ কৰে আৰ ডি বৰ্মনৰ সংগীত সত্ত্বেও ছবিখন বক্স অফিচত বিফল হয়

সাৱন কুমাৰ আৰু মীনা কুমাৰীয়ে মুমতাজৰ বিপৰীতে নায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ অমিতাভ বচ্চনক বিবেচনা কৰি আছিল কিন্তু সেই সময়ত খান ভাতৃদ্বয়ৰ সৈতে থকা ঘনিষ্ঠতাৰ বাবে মুমতাজে বচ্চনৰ পৰিৱৰ্তে সমীৰ খানক লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিছিল
কাহিনী
সমীৰে মাক গংগা আৰু মাকৰ ফালৰ ককাক নেকিৰামৰ সৈতে বম্বেত থাকে, তেওঁলোকৰ জীৱনশৈলী নিম্নস্তৰৰ নেকিৰামে পেট্ৰল পাম্পত কাম কৰে, আৰু মাকে হিন্দু দেৱতাৰ ছবি আঁকে আৰু মূৰ্তি তৈয়াপ কৰে সমীৰ ডাঙৰ হৈ অভিযন্তা হয় আৰু অধ্যক্ষ গোপালদাস খোছলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত খোছলা এণ্টাৰপ্ৰাইজত চাকৰি লয়, যত তেওঁ নিজৰ সামৰ্থ্য প্ৰমাণ কৰে অতি সোনকালেই মুখ্য অভিযন্তা হিচাপে পদোন্নতি পায় আৰু থাকিবলৈ বাংলোৰ লগতে এখন আড়ম্বৰপূৰ্ণ গাড়ীও পায় গোপালদাসৰ কন্যা ৰোচনীক লগ পায়; তেওঁলোকৰ প্ৰেমত হয় আৰু অতি সোনকালেই দুয়োৰো মাজত বাকদান হয় তেওঁৰ আদৰ্শ জীৱনশৈলী ছিন্নভিন্ন হৈ পৰে, যেতিয়া এজন প্ৰতিদ্বন্দ্বী ব্যৱসায়ী চগনমলে অভিযোগ কৰে যে সমীৰৰ মাতৃ আচলতে গংগাবাই, লক্ষ্ণৌৰ এগৰাকী তৱাইফ আছিল, যিয়ে কেতিয়াও বিয়া কৰোৱা নাছিল আৰু নেকিৰামো তেওঁৰ মাকৰ ফালৰ ককাক নহয়
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিকা বিষয়ক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
গোমতী ছাই (, ২৫ মে' ১৯৭৫) ছত্তীশগড়ৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ ৰায়গড়ৰ পৰা সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পিছত তেওঁ যশপুৰ জিলাৰ অনুসূচিত জনজাতি জনগোষ্ঠীৰ বাবে সংৰক্ষিত পাথোলগাঁও বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ছত্তীশগড়ৰ যশপুৰ জিলাৰ কুংকুৰিত গোমতী ছাইয়ে জন্মলাভ কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃৰ নাম শুভ সাৰণ সিং আৰু মাতৃ হৈছে বসন্তী বাই ১৯৯১ চনত নিৰঞ্জন সাইৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় ৰাইপুৰৰ ছত্তীশগড় ৰাজ্যিক মুক্ত বিদ্যালয়ৰ পৰা মুকলি বিদ্যালয়ৰ ধাৰাৰে তেওঁ দ্বাদশ শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হয়

কৰ্মজীৱন
২০১৯ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে ছত্তীশগড়ৰ ৰায়গড়ৰ পৰা ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ তেওঁ নিৰ্বাচিত হৈছিল
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
গোমতী বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য () হৈছে ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ দক্ষিণ ত্ৰিপুৰা জিলাত অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য 

 বিৱৰণ 
৩৮৯.৫৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১৫০.৪০ বৰ্গ মাইল) এলেকাজুৰি বিস্তৃত; এই অভয়াৰণ্যখন ১৯৮৮ চনত প্ৰথমে এখন সংৰক্ষিত অঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল

 উদ্ভিদকুল আৰু প্ৰাণীকুল 
এই অভয়াৰণ্যখনৰ উদ্ভিদবোৰ পৰ্ণপাতী আৰু অৰ্ধ-চিৰসেউজ অৰণ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত অভয়াৰণ্যখনৰ প্ৰধান বন্যপ্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত চচমা-চকুৱা বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, সুগৰী পহু, গোধা-ফুটুকী বাঘ, বনৰীয়া গাহৰি, হলৌ বান্দৰ, লতামাকৰী বাঘ, নেউল, কেঁটেলাপহু আৰু অজগৰ আদি উল্লেখযোগ্য অভয়াৰণ্যৰ ভিতৰৰ অৱস্থিত ডুম্বুৰ হ্ৰদত পূৰ্বতে প্ৰায় ১৭বিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই প্ৰজাতি আৰু ১২৬বিধ থলুৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি আছিল ২০১০ চনৰ শেষৰ ফালে চৰাইৰ সংখ্যা যথেষ্ট হ্ৰাস পাইছিল

 তথ্য উৎস 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 

শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰাৰ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংৰক্ষিত এলেকা
গোলকীকৰণ বা বিশ্বায়ন () বিংশ শতিকাৰ শেষভাগত উদ্ভূত এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অৱস্থা য'ত পৃথিৱীৰ বিনিয়োগ, কৰ্মসংস্থান, উৎপাদন তথা বিপণন ব্যৱস্থা এখন দেশ বা অঞ্চলৰ চাৰিসীমা পাৰ হৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসৰত পৰিব্যাপ্তি লাভ কৰিছে গোলকীকৰণ হৈছে বিশ্বব্যাপী চৰকাৰসমূহৰ, সংস্থাসমূহৰ, আৰু মানুহৰ মাজত যোগাযোগ আৰু একত্ৰীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া গোলকীকৰণ অভিধাটো হ'ল এটা বহুমাত্ৰিক ধাৰণাৰ সমষ্টি বিশ্বজনীন দিশত ব্যৱসায়-বাণিজ্য, প্ৰযুক্তি, উদ্যোগ তথা অৰ্থনীতিৰ হোৱা ৰূপান্তৰকে গোলকীকৰণ বুলি কোৱা হয় গোলকীকৰণক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ, ৰাজনৈতিক তথা অৰ্থনৈতিক উদাৰীকৰণ আৰু এক কাৰিকৰী বিপ্লৱৰ সংমিশ্ৰণ বুলি ক'ব পৰা যায় এক জটিল আৰু বহুমুখী ঘটনা হিচাপে, গোলকীকৰণক কিছুমানে পুঁজিবাদী সম্প্ৰসাৰণৰ ৰূপ হিচাপে বিবেচনা কৰে যি স্থানীয় তথা ৰাষ্ট্ৰীয় অৰ্থনীতিক বিশ্বজোৰা, অনিয়ন্ত্ৰিত বজাৰৰ অৰ্থনীতিৰ লগত একেলগ কৰে, . (2007). .   , 17(45), 523-531..25548249 পৰিবহণ আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তিৰ বিকাশৰ ফলত গোলকীকৰণো বৃদ্ধি পাইছে ক্ৰমবৰ্ধমান বিশ্বজোৰা ভাব-বিনিময়ৰ ফলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য, ধাৰণা আৰু সংস্কৃতিৰো বিকাশ ঘটিছে গোলকীকৰণ হ'ল মূলতঃ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশবোৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যোগাযোগ আৰু একত্ৰীকৰণৰ এক অৰ্থনৈতিক প্ৰক্ৰিয়া দ্বন্দ্ব্ব-বিবাদ আৰু কূটনীতি গোলকীকৰণ আৰু আধুনিক গোলকীকৰণ ইতিহাসৰ এক এক বৃহৎ অংশ 

অৰ্থনৈতিকভাবে, গোলকীকৰণৰ সৈতে অৰ্থনৈতিক সম্পদসমূহ, যেনে: পণ্য, সেৱা, মূলধন, প্ৰযুক্তি আৰু তথ্য জড়িত,     (.) (1990). ,    : .  ইয়াৰোপৰি, ই বিশ্বজোৰা বজাৰৰ বিস্তৃতিৰ ফলত পণ্য আৰু মূলধনৰ বিনিময়ৰ দৰে অৰ্থনৈতিক প্ৰক্ৰিয়াক শিথিল কৰে সীমান্ত বাণিজ্যৰ বাধাসমূহক আঁতৰ কৰি বিশ্বজোৰা বজাৰ গঠনক গোলকীকৰণে সম্ভাৱ কৰি তুলিছে বাষ্প চালিত ইঞ্জিন, বাষ্প জাহাজ, জেট ইঞ্জিন আৰু মালবাহী বিশাল জাহাজসমূহ হৈছে পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা কিছু উন্নতিৰ উদাহৰণ, আনহাতে টেলিগ্ৰাফ, ইণ্টাৰনেট, মবাইল ফোনৰ উত্থান হৈছে দূৰসংযোগৰ আন্তঃগাঁথনিত হোৱা উন্নতিৰ উদাহৰণ এই সকলোবোৰ প্ৰযুক্তিগত উন্নতি গোলকীকৰণৰ প্ৰধান কাৰণ আৰু ইয়াৰ ফলত বিশ্বজোৰা অৰ্থনৈতিক তথা সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত পৰস্পৰৰ নিৰ্ভশিলতাৰ সৃষ্টি হৈছে

যদিও অধিকাংশ পণ্ডিতেই গোলকীকৰণৰ উৎপত্তি আধুনিক সময়ত হৈছে বোলে উল্লেখ কৰিছে; আন কিছুমানে ইয়াক ইউৰোপীয়সকলৰ সামুদ্ৰিক অভিযানৰ যুগৰ, অৰ্থাৎ নতুন পৃথিৱীত অভিযানৰ বহুত আগেতেই ইয়াৰ উৎপত্তি ইতিহাসৰ সন্ধান কৰিছে, কিছুৱে আকৌ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাতে ইয়াৰ উৎপত্তিৰ কথা কৈছে,  . (1998). :      . :    .  ব্যাপক মাত্ৰাত গোলকীকৰণ আৰম্ভ হৈছিল ১৮২০-ৰ দশকত ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত বিশ্বৰ অৰ্থনীতি আৰু সংস্কৃতিৰ যোগসূত্ৰ খুবেই দ্ৰুততাৰে বৃদ্ধি পায় গোলকীকৰণ বা  পৰিভাষাটো সাম্প্ৰতিক, ১৯৭০-ৰ দশকৰ পৰা ইয়াক বৰ্তমানৰ অৰ্থত ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰা হয়

২০০০ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিয়ে গোলকীকৰণৰ চাৰিটা মৌলিক দিশ চিহ্নিত কৰেছে; এইসমূহ যথাক্ৰমে: (১) বাণিজ্য আৰু আৰ্থিক লেনদেন, (২) পুঁজি আৰু বিনিয়োগ সঞ্চালন, (৩) প্ৰব্ৰজন আৰু মানুহৰ বিচৰণ আৰু (৪) জ্ঞান বিতৰণ   (2000). ":   ." 12  2000:  . ইয়াৰোপৰি পৰিবেশগত পৰিবৰ্তন, যেনে- গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি, জল আৰু বায়ু প্ৰদূষণৰ সীমা অতিক্ৰম তথা সাগৰত অত্যধিক মাছ ধৰা কাৰ্য গোলকীকৰণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত গোলকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান, অৰ্থনীতি, আৰ্থসামাজিক সম্পদ তথা প্ৰাকৃতিক পৰিবেশক প্ৰভাৱিত কৰে বিদ্যায়তনিক অধ্যয়নত গোলকীকৰণক সাধাৰণতে তিনিটা প্ৰধান ক্ষেত্ৰত বিভক্ত কৰা হয়: অৰ্থনৈতিক গোলকীকৰণ, সাংস্কৃতিক গোলকীকৰণ আৰু ৰাজনৈতিক গোলকীকৰণ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গোলকীকৰণ
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
মালদ্বীপৰ মালে দ্বীপ, ইয়াৰ নামেৰে ঘোষণাপত্ৰ খনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে
গোলকীয় জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মানৱীয় মাত্ৰাৰ ওপৰত মালে ঘোষণাপত্ৰ () হৈছে কেইবাখনো ক্ষুদ্ৰ দ্বীপ উন্নয়নশীল ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিনিধিৰ দ্বাৰা স্বাক্ষৰ কৰা এখন চুক্তি ২০০৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত এই ঘোষণাপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰিবলৈ কেইবাখনো ক্ষুদ্ৰ দ্বীপ উন্নয়নশীল ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিনিধি সকল একত্ৰিত হৈছিল এই ঘোষণাপত্ৰৰ লক্ষ্য আছিল জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু মানৱ অধিকাৰক একেলগে সংযুক্ত কৰাৰ বাবে এক স্পষ্ট ৰণনীতি প্ৰস্তুত কৰা ঘোষণাপত্ৰখনে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ অভিযানৰ কাৰ্যসূচী সলনি কৰাৰ বাবে কেৱল জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক প্ৰভাৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ পৰা জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰভাৱবোৰো বিবেচনা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল এই ঘোষণাপত্ৰখনে স্পষ্ট কৰে যে স্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ অধিকাৰ হৈছে আন সকলো মৌলিক মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰাথমিক তাৎপৰ্য

ঘোষণাপত্ৰখন মালদ্বীপৰ ৰাজধানী মালেত স্বাক্ষৰ কৰা হৈছিল সেয়ে এই চুক্তিক চমুকৈ মালে ঘোষণাপত্ৰ বুলিও কোৱা হয় জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে ইতিমধ্যে জনসংখ্যাৰ মানৱ অধিকাৰক প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে সেয়েহে মালদ্বীপ আৰু অন্যান্য দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰসমূহে এক আন্তৰ্জাতিক মিত্ৰজোঁট নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে যিয়ে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ মানৱ অধিকাৰক এক পৰিকাঠামো হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে এই মিত্ৰজোঁটটোৱে জেনেভা, নিউয়ৰ্ক আৰু মালেত ঘোষণাপত্ৰৰ বিষয়ত সভাৰ আয়োজন কৰিছে

ৰাষ্ট্ৰসংঘ
বিশ্বব্যাপী জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বাবে মেৰু অঞ্চলৰ বুভুক্ষিত বগা ভালুক
এই ঘোষণাপত্ৰখনত স্বাক্ষৰকাৰীসকলে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মানৱ অধিকাৰ পৰিষদক জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত মনোযোগ দিবলৈ দাবী জনাইছিল ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে মানৱ অধিকাৰ উচ্চায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ে প্ৰথম অধ্যয়ন প্ৰকাশ কৰে য'ত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে মানৱ অধিকাৰৰ সম্পূৰ্ণ উপভোগত হস্তক্ষেপ কৰে ইয়াৰ লগতে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ পৰা মানৱ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে দেশবোৰে একেলগে কাম কৰাতো একপ্ৰকাৰৰ কৰ্তব্য বুলি গুৰুত্ব আৰোপ কৰে বিশেষকৈ প্ৰতিবেদনখনে বিপদাপন্ন কেইবাটাও মৌলিক অধিকাৰৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছিল এই বিপদাপন্ন অধিকাৰসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্যসমূহ হৈছে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ, স্বাস্থ্য, পৰ্যাপ্ত জীৱনধাৰণৰ মানদণ্ড আৰু আত্মনিৰ্ধাৰণৰ অধিকাৰ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:চুক্তি
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ
গোলকীয় নাগৰিকত্ব হৈছে এই ধাৰণা যে ব্যক্তি এজনৰ পৰিচয় ভৌগোলিক বা ৰাজনৈতিক সীমা অতিক্ৰম কৰে আৰু তেওঁৰ দায়িত্ব বা অধিকাৰসমূহ এক বহল শ্ৰেণীৰ, যি হৈছে "মানৱতা", পৰা আহৰণ কৰা হয় ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে এনে এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়তা বা অন্যান্য স্থানীয় পৰিচয়ক নিন্দা কৰে বা ত্যাগ কৰে, ইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁলোকে এনে পৰিচয়বোৰক এক গোলকীয় সম্প্ৰদায়ত তেওঁলোক পৰিচয়ৰ পাছতহে স্থান দিয়া হয় ইয়াৰোপৰি এই ধাৰণাটোৱে গোলকীকৰণৰ যুগত গোলকীয় সমাজৰ অৱস্থা সম্পৰ্কেও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে

সাধাৰণ ব্যৱহাৰত, শব্দটোৰ অৰ্থ "বিশ্ব নাগৰিক" বা বিশ্বজনীনৰ দৰে একে হ'ব পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰসংগত অতিৰিক্ত, বিশেষ অৰ্থও আছে বিশ্ব সেৱা কৰ্তৃপক্ষৰ দৰে বিভিন্ন সংগঠনে বিশ্বব্যাপী নাগৰিকত্বৰ পোষকতা কৰি আহিছে

ব্যৱহাৰ
শিক্ষা
শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত, এই শব্দটো প্ৰায়ে শিক্ষা অভিমুখী এক বিশ্ববীক্ষা বা মূল্যবোধ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় (উদাহৰণ স্বৰূপে, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহাসচিবৰ নেতৃত্বত গ্লোবেল এডুকেশ্বন ফাৰ্ষ্ট ইনিশ্বিয়েটিভৰ প্ৰাধন্যতা)" 3:   ."    , -    . "গোলকীয় সমাজ" শব্দটো কেতিয়াবা শিক্ষাৰ্থীসকলক গোলকীয় নাগৰিকত্বৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে দিয়া শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় (উদাহৰণ স্বৰূপে, পিটছবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্লোবেল ষ্টাডিজ চেণ্টাৰ)

জি.চি.ই.ডি.-য়ে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰাৰ সৈতে, পণ্ডিতসকলে ক্ষেত্ৰখন অনুসন্ধান কৰি আছে আৰু দৃষ্টিভংগী বিকশিত কৰি আছে নিম্নলিখিতবোৰ হৈছে কেইটামান অধিক সচৰাচৰ দৃষ্টিভংগী:

তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গোলকীকৰণ
শ্ৰেণী:দৰ্শন
গোলকীয় শিক্ষক বঁটা () প্ৰতিবছৰে ভাৰ্কে ফাউণ্ডেচনে শিক্ষকতাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ উৎকৃষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱা শিক্ষকসকলক প্ৰদান কৰা বঁটা"         "  ( ). ..  2014., . " '       1  ' '  ". . 22  2014.      . ..  31  2015. এই বঁটাৰ অৰ্থমূল্য ১ নিযুত আমেৰিকান ডলাৰ নিৰ্দিষ্ট মানদণ্ড পূৰণ কৰা শিক্ষক সকলক বিশ্বৰ জনসাধাৰণে মনোনীত কৰে ইয়াৰ লগতে শিক্ষকসকলে নিজেও মনোনয়ন আগবঢ়াব পাৰে, . "  1     (   )   ?".  . 30  2014. গোলকীয় শিক্ষক বঁটা একাডেমীয়ে মনোনীত শিক্ষক সকলৰ মাজৰ পৰা এগৰাকী বিজেতা বাছনি কৰে এই একাডেমীত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ প্ৰধান শিক্ষক, শিক্ষা বিশেষজ্ঞ, মন্তব্যকাৰী, সাংবাদিক, ৰাজহুৱা বিষয়া, প্ৰযুক্তি উদ্যোমী, কোম্পানী 
নিৰ্দেশক আৰু বিজ্ঞানী থাকে       . ..  31  2015. 

এই বাৰ্ষিক বঁটা ২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত দ্বিতীয় বাৰ্ষিক গোলকীয় শিক্ষা আৰু দক্ষতা মঞ্চৰ পৰা আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ১২৭খন দেশৰ পৰা ৫,০০০ৰো অধিক শিক্ষকৰ মনোনয়ন লাভ কৰিছিল,    . " '   '   ".   .  15, 2015." (-)    ". . 15  2015.   ."    1     ". . 8  2014. গোলকীয় শিক্ষক বঁটাক শিক্ষকতাৰ নোবেল বঁটা বুলি অভিহিত কৰা হয়" '   '   1 ". . 17  2015.
, . "..    1 '   '".  . 15  2015.
, . "    1  ,       ".     . 16  2015.
, . "1 '   '     ".   . 15  2015. এই বঁটায়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ শিক্ষক সকলৰ উৎকৃষ্ট অৱদানক মান্যনা প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁলোকৰ পেছাক সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে"          2016" .    . 30  2015., . "       " .   . 6  2015. ভাৰ্কে ফাউণ্ডেচনৰ মুৰব্বীৰ অনুসৰি "আমি শিক্ষকসকলক তাৰকা হিচাপে উদগনি দিব বিচাৰোঁ আৰু শিক্ষকসকলে আমাৰ জীৱনত হোৱা যথেষ্ট প্ৰভাৱৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ শিক্ষাৰ মানদণ্ড সমৰ্থন কৰিব বিচাৰোঁ"; , . "'     1    ".  . 29  2013."শিক্ষাদান বিশ্বৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জীৱিকা হোৱা প্ৰয়োজন আৰু তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ উচিত সন্মান দিব লাগিব" , . "    - ".  . 5  2015.

ইতিহাস
প্ৰথম গোলকীয় শিক্ষক বঁটা ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ গ্ৰামাঞ্চল মেইনৰ এগৰাকী অভিনৱ আৰু অগ্ৰণী ইংৰাজী শিক্ষক আৰু শিক্ষক প্ৰশিক্ষক নেন্সী এটৱেলক প্ৰদান কৰা হৈছিল তেওঁ শিক্ষাৰ্থীসকলে বছৰি গড়ে ৪০খন কিতাপ পঢ়া বিদ্যালয় এখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তেওঁ চলোৱা বিদ্যালয় খনৰ শিক্ষাৰ্থী সকলে কোনখন কিতাপ পঢ়িব নিজে বাছনি কৰিব পিছৰে আৰু তেওঁলোকে পঢ়া কিতাপ খনৰ বিষয়ে প্ৰশংসাৰে লিখে"     1    ". . 16  2015. এটৱেলে শিক্ষাদানৰ ওপৰত নখন কিতাপ লিখিছে ইয়াৰে ভিতৰত এখন কিতাপৰ ৫ লাখতকৈও অধিক প্ৰতিলিপি বিক্ৰী হৈছে, . "       1".  . 15  2015. তেওঁ তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, বিকাশ আৰু বৃত্তি, অলাভজনক শিক্ষা আৰু শিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ বাবে তেওঁৰ ১ মিলিয়ন ডলাৰ পুৰস্কাৰ দান কৰিছিল এই বিদ্যালয় হৈছে শিক্ষাদান পদ্ধতিৰ বিকাশ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে এক প্ৰদৰ্শন বিদ্যালয় . "   1      ".   . 15  2015., . "   1      ".  . 15  2015."10       " . .. 19  2015.

বিজয়ীসকলৰ তালিকা
 চন দেশ নাম জীৱিকা উৎস ২০১৫  মেইন,   নেন্সী এটৱেল  ইংৰাজী শিক্ষক আৰু শিক্ষক প্ৰশিক্ষক ২০১৬  ৰামাল্লাহ, ৱেষ্ট বেংক,   হানান আল হৰোব  পেলেষ্টেইনী শিক্ষক    ২০১৭  চালুইট, কিউবেক,   মেগী মেকডনেল  ইনুইট শিক্ষক   ২০১৮  ব্ৰেণ্ট, উত্তৰপশ্চিম লণ্ডন,   এন্দ্ৰিয়া জেফিৰাকৌ  কলা আৰু কাপোৰৰ শিক্ষক   ২০১৯  নাকুৰু,  পিটাৰ টাবিচি  বিজ্ঞান শিক্ষক   ২০২০  মহাৰাষ্ট্ৰ,  ৰণজিত সিংহ ডিচলেভাৰতীয় প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক তথা প্ৰযুক্তিবিদ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাসমূহ