marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
অসমৰ লোক-সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা হৈছে অসমীয়া ভাষাত ৰচিত আৰু অসমীয়া সাহিত্যিক-বুৰঞ্জীবিদ ড লীলা গগৈৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি গ্ৰন্থ ১৯৬৮ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হোৱা গ্ৰন্থখনত প্ৰধানকৈ অসমৰ লোক-সাহিত্যৰ লগত জড়িত নানানটা বৈচিত্ৰ্যময় উপাদানৰ বিস্তৃত বিৱৰণ সন্নিৱিষ্ট হৈছে

গ্ৰন্থকাৰৰ চমু পৰিচয়

ড লীলা গগৈ (১৯৩০-১৯৯৪) অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক, বুৰঞ্জীবিদ, গ্ৰন্থকাৰ, শিক্ষাবিদ লীলা গগৈ অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক, উপ-সভাপতি, কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ সদস্য, অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সদস্য, সৰ্বভাৰতীয় পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্য, সৰ্বভাৰতীয় পৰিভাষা প্ৰণয়ন সমিতিৰ সদস্য, অসম পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ সঞ্চালক আছিল ১৯৯৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ মৰিগাঁও বাৰ্ষিক অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল

গ্ৰন্থৰ চমু বিৱৰণ
ড লীলা গগৈয়ে এইখন গ্ৰন্থত মন্ত্ৰ সাহিত্য, সাঁথৰ, ডাকৰ বচন, ফকৰা যোজনা, পটন্তৰ, বিয়ানাম, দেহ বিচাৰৰ গীত, আইনাম, লখিমী সবাহৰ নাম, মালিতা-বেলাড, নাহৰৰ গীত, মণিৰাম দেৱানৰ গীত, জনা গাভৰুৰ গীতকে ধৰি অনেক লোক সাহিত্যৰ উপাদান সন্নিৱিষ্ট কৰিছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: অসমীয়া গ্ৰন্থ
প্ৰাক স্বাধীনতা কাল
 ক্ৰমিক নং আলোচনী সম্পাদক প্ৰথম প্ৰকাশ ১ ল'ৰা বন্ধু কৰুণাভিৰাম বৰুৱা ১৮৮৮ ২ অকণ হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী ১৯১৬ ৩ মইনা ৰঘুনাথ চৌধাৰী ১৯২৩ ৪ অকণ হেমকান্ত গোস্বামী ১৯২৩ ৫ অৰুণ মহাদেৱ শৰ্মা ১৯২৬ ৬ আমাৰ দেশ তুলসী নাৰায়ণ শৰ্মা ১৯৩১ ৭ পখিলা হৰেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা ১৯৩৩ ৮ ন-জোন নীলমণি ফুকন ১৯৩৪৯পাৰিজাতদীননাথ শৰ্মা১৯৪১

৫০-৭০ দশক
 ক্ৰমিক নং আলোচনী সম্পাদক প্ৰথম প্ৰকাশ ১ অকণ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা ১৯৪৮২ বিহুৱান হলীৰাম ডেকা ১৯৫০ ২ কাঁচি জোন এম ইব্ৰাহিম আলি ১৯৫১ ৩ দীপক গৌৰীকান্ত তালুকদাৰ ১৯৫৪ ৪ জোনবাই নৱকান্ত বৰুৱা ১৯৬১ ৫ বিজ্ঞান জেউতি মিনধৰ বৰঠাকুৰ ১৯৬১ ৬ মইনা জাহিদ চৌধুৰী ১৯৬২ ৭ ন-জেউতি হলধৰ শৰ্মা ১৯৬৫ ৮ আমাৰ ঘৰ জগত চেতিয়া ১৯৬৫ ৯ নতুন বেলি জন্ছ মহলীয়া ১৯৬৭ ১০ বাল্য জেউতি ভূপেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী ১৯৬৮ ১১ ভাইটী-ভনীটি দেবযানী চলিহা ১৯৬৮ ১২ ৰ'দালী সুৰেশ চন্দ্ৰ ৰাজখোৱা ১৯৬৮ ১৩ আকাশ প্ৰীতি বৰুৱা ১৯৭১ ১৪ কাকলি ৰুচিনাথ শৰ্মা, অশ্বিনী কুমাৰ শৰ্মা ১৯৭২ ১৫ চান্দমামা বি. নাগি ৰেড্ডী ১৯৭৬ ১৬ কিশোৰ পৰেশ চন্দ্ৰ বৰুৱা ১৯৭৬ ১৭ ৰূপবন দীপক দত্ত, বুবুল বৰদলৈ ১৯৭৬ ১৮ সেউজী হেম বৰা ১৯৭৭ ১৯ কণিকা অৰুণ শৰ্মা ১৯৭৭ ২০ সেউজী অৰুণ শৰ্মা ১৯৭৭ ২১ জোন-তৰা নগেন বৰা ১৯৭৭ ২২ চেমনীয়া বাণী ভূঞা ১৯৭৭ ২৩ মইনা সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা ১৯৭৯ ২৪ ৰুণজুন বদন বৰুৱা ১৯৭৯ ২৫ ফুলকপি ৰহিমা হক ১৯৭৯ ২৬ বৰ্ণালী জয়ন্ত ৰঞ্জন চেতিয়া ১৯৭৯

৮০-৯০ দশক
 ক্ৰমিক নং আলোচনী সম্পাদক প্ৰথম প্ৰকাশ ১ বৰ্ণালী  ১৯৮০ ২ অসমী মৃদুল কুমাৰ বৰা ১৯৮০ ৩ বৰ্ণালী পুনাৰাম নেওগ ১৯৮১ ৪ সঁফুৰা ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ১৯৮৩ ৫ লুইত কমিক্ছ মানবেন্দ্ৰ কুমাৰ বৰুৱা ১৯৮৩ ৬ মৌচাক শান্তনু তামূলী ১৯৮৪ ৭ দৃষ্টি ড দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী ১৯৮৪ ৮ টিংকল অনন্ত পাই ১৯৮৪ ৯ কণ কণ ৰঞ্জু হাজৰিকা ১৯৮৫ ১০ ঐক্যন শান্তনু কৌশিক বৰুৱা ১৯৮৭ ১১ অমৰ চিত্ৰ কথা অনন্ত পাই ১৯৮৭ ১২ মইনা ভাগ্যলক্ষ্মী মহন্ত ১৯৮৭ ১৩ মুকুতা কুমুদ গোস্বামী ১৯৮৭ ১৪ ফুল নলিনীপ্ৰভা ডেকা ১৯৮৭ ১৫ বিজ্ঞান সঁফুৰা কুল ৰঞ্জন ডেকা ১৯৮৭ ১৬ ৰং বিৰং লাৱণ্য গোস্বামী ১৯৮৮ ১৭ ত্ৰিনয়ন ৰমেন শইকীয়া ১৯৮৮ ১৮নতুন আৱিষ্কাৰ শান্তনু তামূলী ১৯৮৮ ১৯ সুৰুয গকুল বৰপূজাৰী ১৯৮৯ ২০ চন্দ্ৰমা ঊষা ডেকা ১৯৮৯ ২১ জ্ঞানকোষ কুমাৰ নিৰঞ্জন ১৯৮৯ ২২ জ্ঞান-বিজ্ঞান দীনেশ বৈশ্য ১৯৯০ ২৩ ৰ'দালি পূৰ্ণিমা কোঁৱৰ ১৯৯০ ২৪ ফুলনি বুবুল চন্দ্ৰ ডেকা ১৯৯০ ২৫ জ্ঞানোদয় শৰৎ ৰাজখোৱা ১৯৯০ ২৬ মৌ-কোঁহ বেদান্ত কুমাৰ বৰা ১৯৯০ ২৭ কিশোৰ হোমেন বৰগোহাঞি ১৯৯০ ২৮ পখিলা মৃণাল কটকী ১৯৯১ ২৯ সন্ধানী দিগন্ত কুমাৰ বৰা ১৯৯৩ ৩০ শিশু অণিমা চুতীয়া ১৯৯৪ ৩১ আজৰি পৰৰ ধেমালি ভবেন কুমৰ বৰা ১৯৯৪ ৩২ মইনা অতুল বৰা ১৯৯৪ ৩৩ ৰ'দালি দীপক নাথ ১৯৯৪ ৩৪ অকণিৰ অগ্ৰদুত ৰমেন শইকীয়া ১৯৯৫ ৩৫ ময়ূৰ অংকুৰণ দত্ত, মুজাহিদ আলি, দীনেশ গোস্বামী ১৯৯৫ ৩৬ আমাৰ সাৰথি নগেন বৰা ১৯৯৬ ৩৭ জিজ্ঞাস কুলেন্দু পাঠক ১৯৯৭(?) ৩৮ জ্ঞানম দুলাল মিশ্ৰ ১৯৯৮

২১ শতিকা
 ক্ৰমিক নং আলোচনী সম্পাদক প্ৰথম প্ৰকাশ ১ সমন্বয়  বিপুল কুমাৰ দিহিঙীয়া  ২০০১ ২ ছাত্ৰ সাৰথি শিৱনাথ বৰ্মন ২০০২ ৩ ৰংমন  ২০০৫ ৪ জ্ঞানকোষ দুলাল মিশ্ৰ ২০০৭ ৫ অকণিৰ জেউতি  বিপুল কুমাৰ দিহিঙীয়া  ২০১৩

তথ্য সংগ্ৰহ
"অসম ইয়াৰবুক ২০১৫", শৰাইঘাট প্ৰকাশন

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
অসমীয়া-বঙালী সংখ্যা পদ্ধতি হৈছে অসমীয়া, বঙালী, ছিলঠীয়া, মণিপুৰী আৰু বিষ্ণুপ্ৰিয়া মণিপুৰী ভাষাত ব্যৱহাৰ হোৱা সংখ্যা পদ্ধতি অসমীয়া-বঙালী সংখ্যা পদ্ধতি অসমীয়া আৰু বঙালী ভাষাত বেছিকৈ ব্যৱহাৰ হয়, কিন্তু আন ভাষাত আৰৱী সংখ্যা পদ্ধতি বেছিকৈ ব্যৱহাৰ হয়

প্ৰাথমিক সংখ্যা

অসমীয়া-বঙালী সংখ্যা পদ্ধতিআৰৱী সংখ্যা পদ্ধতি বঙালী শব্দ  বঙালী ৰোমানীকৰণ অসমীয়া শব্দ  অসমীয়াৰ ৰোমানীকৰণ ছিলঠীয়া শব্দ ছিলঠীয়াৰ ৰোমানীকৰণ  0              1              2              3              4              5              6              7              8              9            
                                                                    

বিস্তৃত সংখ্যা

অসমীয়া-বঙালী সংখ্যা পদ্ধতিআৰৱী সংখ্যা পদ্ধতি বঙালী শব্দ  বঙালীৰ ৰোমানীকৰণ অসমীয়া শব্দ অসমীয়াৰ ৰোমানীকৰণ ছিলঠীয়া শব্দ ছিলঠীয়াৰ ৰোমানীকৰণ 10     11       12       13     14       20  ()   21      30      40         50         60         70      80     90     100     1,000   ()    10,000         100,000   ()   1,000,000           10,000,000      100,000,000        

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:সংখ্যা
অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ জন্ম ২০১৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমীয়া ভাষা সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ বিকাশ, প্ৰসাৰ-প্ৰচাৰ আৰু চৰ্চাৰ হেতুকে নগাঁও জিলাত এই জাতীয় অনুষ্ঠানৰ জন্ম হয় ইয়াৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ বাইহাটা চাৰিআলিৰ জ্যোতি ভাৰতীত অৱস্থিত ২০১৩ চনৰ জুন মাহত নগাঁও জিলাত অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰথমখন অধিবেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ইয়াত সভাপতিত্ব কৰিছিল হীৰেন গোহাঁয়ে কাৰ্যকৰী সভাপতি আছিল দিলীপ বৰা৷ অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ জন্মদাতা হিচাপে সেই সময়ত সক্ৰিয়ভাৱে কাৰ্য সম্পাদন কৰিছিল দিলীপ বৰা, মুকুল চক্ৰৱৰ্তী, ডাঃ ৰেজাউল কৰিম, মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা,নাৰায়ণ চন্দ্ৰ গোস্বামী, খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা, ব্ৰজেন তালুকদাৰ, দেৱীচৰণ ঠাকুৰ, ৰাজেন পূজাৰী, অনুৰাধা শৰ্মা আদি ব্যক্তিসকলেপ্ৰাগজ্যোতিকা আলোচনী, সম্পাদক-অনুৰাধা শৰ্মা, প্ৰথম সংখ্যা, ২০১৩, পৃষ্ঠা-৮

 চমু ইতিহাস

উদ্দেশ্য

প্ৰকাশন
অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কালৰেপৰা প্ৰাগজ্যোতিকা শীৰ্ষক এখন বাৰ্ষিক আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ সেইদৰে বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ সময়ত বৰলুইত শীৰ্ষক আন এখন সমাজ-সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ তদুপৰি প্ৰতিষ্ঠা কালৰে পৰা অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীয়ে কেন্দ্ৰীয় ভাৱে আৰু জিলা, অঞ্চলৰ শাখা সমূহে আলোচনীৰ লগতে গ্ৰন্থ আদি প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ কেন্দ্ৰীয়ভাৱে প্ৰকাশিত কেইখনমান গ্ৰন্থৰ নাম হল- পুথি পৰিচয়, এমুঠি অনূদিত ভাৰতীয় গল্প, এমুঠি অসমীয়া গল্প,    , বেজবৰুৱা অধ্যয়ন, বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যত সমাজ-সংস্কৃতি, ইছমাইল হোছেইন ৰচনাৱলী,মোৰ আত্মজীৱন চৰিত আদি৷ তদুপৰি অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ শাখাসমূহৰ পৰা প্ৰকাশিত বিভিন্ন আলোচনী যেনে বৰপেটাৰপৰা প্ৰকাশিত কৰাপাট, দিল্লীৰ পৰা প্ৰকাশিত শিপা আদি উল্লেখযোগ্য৷

প্ৰতীক চিহ্ন

আদৰণি গীত
অসমীয়া ভাষা মোৰ চিৰ চেনেহী 
সুৱদী সুৰীয়া মাত প্ৰাণদায়িণী 
সচিতে সপোনে দেশ দেশান্তৰে 
হৃদয়ত শুনো তাৰ পদধ্বনি

এই ভাষাতেই মই সপোন দেখোঁ 
ভাষাৰেই মোৰ প্ৰাণ মূৰ্ত কৰোঁ
এই ভাষাৰ বাবেই মই জীয়াই থাকিম 
ভাষাকে বুকুত বান্ধি মৰণ আগচিম৷

এই ভাষা মোৰ আশা
গৌৰৱ অস্মিতা 
মুমূৰ্ষু জীৱনৰ সঞ্জীৱনী

আজি এই জননীৰ দেউলৰ চোতালত 
খোলো আহা সকলোৱে মনৰ দুৱাৰ
বৰ্ণ সম্প্ৰদায় জাতি জনগোষ্ঠীৰ 
মিলনেৰে গঢ়ো আহা অসম আমাৰ

মোৰ ভাষাই গঢ়ক নৱ মানৱতা 
সংগ্ৰামী জনতাৰ সজাগতা 
অনন্ত জীৱনৰ জয়ধ্বনি
	
কথাঃ দিলীপ বৰা 
সুৰঃ যজ্ঞ বেজবৰুৱা

অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ সভাপতিসকল
হীৰেন গোহাঁই, ২০১৩-১৫ (নগাঁও অধিৱেশন, দছন খেলপথাৰ)
লক্ষ্হীৰা দাস, ২০১৫-১৭ (তেজপুৰ অধিৱেশন, জয়মতী ক্ষেত্ৰ)
দিলীপ কুমাৰ দত্ত, ২০১৭-১৯ (ধুবুৰী অধিৱেশন)
লোকনাথ গোস্বামী, ২০১৯-২১ (গুৱাহাটী, শিল্পগ্ৰাম অধিৱেশন)
সাগৰ বৰুৱা, ২০২১-২৩ (দৈয়াং, মেৰাপানী অধিৱেশন)
ৰঞ্জু হাজৰিকা, ২০২৩-২৫ (গুৱাহাটী, জ্যোতিভাৰতী অধিৱেশন)

অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰাক্তন সম্পাদকসকলৰ তালিকা
ড মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা, ২০১৩-১৬
মিঙ্কু কলিতা, ২০১৬-১৭
ড অনুৰাধা শৰ্মা, ২০১৭-১৯
মিঙ্কু কলিতা, ২০১৯-২১
ড ধূৰ্জ্জটি শৰ্মা, ২০২১-২৩
ড ভাস্কৰ ভূঞা, ২০২৩-২৫

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে পঢ়ক
 অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা
 অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা
 বড়ো সাহিত্য সভা

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য সংগঠন
লেখক কিতাপৰ নাম প্ৰকাশৰ চন দেবেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী  ১৯১২ হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী  অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকী ১৯২৯ ডিম্বেশ্বৰ নেওগ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী ১৯৩৭ ডিম্বেশ্বৰ নেওগ অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত ভূমুকি ১৯৪০ ডিম্বেশ্বৰ নেওগ  অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (চমু) ১৯৪৭ ডিম্বেশ্বৰ নেওগ অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (বহল)  ১৯৫৬ ডিম্বেশ্বৰ নেওগ  নতুন পোহৰত অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী ১৯৬৭ ডিম্বেশ্বৰ নেওগ          ১৯৬২ দেৱেশ্বৰ চলিহা            ১৯৪৯বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা     ১৯৪১ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা        ১৯৫২বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা      ১৯৫৭ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা      ১৯৬৪ মহেশ্বৰ নেওগ  অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা  ১৯৬২-৬৩ সত্যেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা  অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিবৃত্ত  ১৯৫৯ সত্যেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা  অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত  ১৯৮১ যতীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী  অসমীয়া সাহিত্যৰ চমু বুৰঞ্জী  ১৯৫৭ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মা  অসমীয়া সাহিত্যত দৃষ্টিপাত  ১৯৬১ হেম বৰুবা  অসমীয়া সাহিত্য  ১৯৭০ আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা কলা-সংস্কৃতি সংস্থা  অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (ছটা খণ্ড)    প্ৰথম খণ্ড, মুখ্য সম্পা. : শোভা ব্ৰহ্ম, সাধাৰণ সম্পাদক : বিশ্বেশ্বৰ হাজৰিকা  ২০০৩  দ্বিতীয় খণ্ড, সম্পাদক : শিৱনাথ বৰ্মন  ১৯৯৭  তৃতীয় খণ্ড সাধাৰণ সম্পাদক : অশোক কুমাৰ গোস্বামী আৰু সম্পাদক : বাণীকান্ত শৰ্মা  ২০১৭  	পঞ্চম খণ্ড সম্পাদক : ৰঞ্জিত কুমাৰ দেৱগোস্বামী ২০১৫  ষষ্ঠ খণ্ড, সম্পাদক : হোমেন বৰগোহাঞি ১৯৯৩ হৰিনাথ শৰ্মাদলৈ  অসমীয়া সাহিত্যৰ পূৰ্ণ ইতিহাস  ২০০০
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত হৈছে সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ ইতিহাস বিষয়ক এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ৷  এই গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৮১ চনত৷ এই গ্ৰন্থখনক অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জী বুলি অসমীয়া সাহিত্যত স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ দশম সংস্কৰণত মুঠ সপ্তদশ অধ্যায় আছে৷ দশম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ কৰিছে সৌমাৰ প্ৰকাশে৷ মুঠ পৃষ্ঠা-৪৯৬

বিষয়বস্তু
প্ৰথম অধ্যায়ঃ অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি আৰু সাহিত্যৰ যুগ বিভাগ
দ্বিতীয় অধ্যায়ঃ মৌখিক লোক সাহিত্য
তৃতীয় অধ্যায়ঃ চৰ্যাপদ আৰু অন্যান্য ৰচননা
চতুৰ্থ অধ্যায়ঃ প্ৰাক্শংকৰী যুগৰ সাহিত্য
পঞ্চম অধ্যায়ঃ বঙলা অসমীয়া উমৈহতীয়া সাহিত্য
ষষ্ঠ অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ সাহিত্য
সপ্তম অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ প্ৰভাৱমুক্ত কবি আৰু সাহিত্য
অষ্টম অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ সাহিত্যঃ শংকৰী যুগ
নৱম অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ সাহিত্যঃ শংকৰোত্তৰ যুগ
দশম অধ্যায়ঃ বিস্তাৰ আৰু অৱসাদ কাল (খ্ৰীঃ১৭০০-১৮২৬)
একাদশ অধ্যায়ঃ বৰ্তমান যুগ
দ্বাদশ অধ্যায়ঃ হেমচন্দ্ৰ গুণাভিৰামৰ অভ্যুদয়
ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ঃ ৰমন্যাসৰ যুগ
চতুৰ্দশ অধ্যায়ঃ কাব্য-সাহিত্য
পঞ্চদশ অধ্যায়ঃ আধুনিক নাটকৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ
ষোড়শ অধ্যায়ঃ গদ্য সাহিত্য
সপ্তদশ অধ্যায়ঃ উত্তৰ স্বাধীনতা কালৰ সাহিত্য
পৰিশিষ্টঃ গীতি সাহিত্য, শিশু সাহিত্য, সংবাদপত্ৰ আৰু আলোচনী, অসমীয়া লিপি, অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ কালানুক্ৰমণিকা

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা হৈছে মহেশ্বৰ নেওগৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক এখন সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জীসদৃশ গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৬২ চনৰ অক্টোবৰত৷ গ্ৰন্থখনৰ ত্ৰয়োদশ তাঙৰণটো প্ৰকাশ কৰিছে চন্দ্ৰ প্ৰকাশে৷ এই সংস্কৰণটোত মুঠ ১৬ টা অধ্যায় আছে৷ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা ৪০০ টা

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
এই তালিকাত স্বাধীন ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত ৰাজ্যপালৰ পদত অধিষ্ঠিত অসমীয়া ব্যক্তিসকলৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে বৰ্তমানলৈকে ৬ গৰাকী অসমীয়াই ভাৰতৰ আন ৰাজ্যত ৰাজ্যপাল হৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে তলৰ তালিকাত তেওঁলোকৰ নাম কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা চনৰ ক্ৰমত উল্লেখ কৰা হ'ল

তালিকা
 বিষ্ণুৰাম মেধি - মাদ্ৰাজ ৰাজ্য (বৰ্তমানৰ তামিলনাডু), (১৯৫৮-১৯৬৪)     
 দেৱকান্ত বৰুৱা - বিহাৰ, (১৯৭১-১৯৭৩)    
 মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী - পঞ্জাব, (১৯৭৩-১৯৭৭)    
 হিতেশ্বৰ শইকীয়া - মিজোৰাম, (১৯৮৭-১৯৮৯)    
 ৰঞ্জিৎ শেখৰ মুছাহাৰী - মেঘালয়, (২০০৮-২০১৩)    
 দেৱানন্দ কোঁৱৰ - বিহাৰ (২০০৯-২০১৩), ত্ৰিপুৰা, (২০১৩-২০১৪)    
 জ্যোতি প্ৰসাদ ৰাজখোৱা - অৰুণাচল প্ৰদেশ (২০১৫-২০১৬)

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
অসমীয়া ৱিকিউৎস () ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেছনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অসমীয়া ভাষাৰ মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান ১০০০ৰো অধিক লিখনি আছে ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে

ইতিহাস
অসমীয়া ভাষাত ৱিকিউৎস ৩ জানুৱাৰী, ২০১১ৰ পৰা সক্ৰিয় কৰা হৈছে প্ৰথমে ইনকিউবেটৰৰ থকা প্ৰকল্পটোৱে ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে বৰ্তমান ইয়াৰ ৱেব ঠিকনা হৈছে 

 ল'গ'
অসমীয়া ভাষাৰ ৱিকিউৎস মুকলি কৰাৰ সময়তে ইংৰাজী ৱিকিছ'ৰ্ছৰ ভিত্তিত দুটা ল'গ' প্ৰস্তুত কৰি ৰাইজৰ বিবেচনাৰ বাবে আগবঢ়োৱা হৈছিল অৱশেষত ৮জন সদস্যৰ মতামতক সন্মান জনাই বৰ্তমানৰ প্ৰতীকটোকেই গৃহীত কৰা হৈছিল

 ৱিকিউৎসৰ সমল 
ৱিকিউৎস ৱেবছাইটত পূৰ্বে প্ৰকাশিত যিকোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ লিখনি সংগ্ৰহ কৰি ডিজিটেল ৰূপত প্ৰকাশ কৰা হয় সমস্ত সংগৃহীত লিখনি কপিৰাইটমুক্ত অথবা জিএফডিএল (-   ) লাইচেন্সৰ আওতাত থাকে ইয়াৰ মাজৰ কিছুমান হৈছে গল্প-উপন্যাস, চিঠি, ভাষণ, ধৰ্মীয় সংকলন, সাংবিধানিক আৰু ঐতিহাসিক দলিল আদি, আইন আৰু অনান্য দলিল আদি ভাৰতীয় কপিৰাইটৰ নীতি মতে, যিবোৰ লিখনিৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিলিক ডমেইনৰ ভিতৰত পৰে মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত নহলেও ইয়াত অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ দিব পাৰি

সাম্প্ৰতিক অৱস্থা
লিখন সঁজুলি অনুকলন
অসমীয়া ৱিকিউৎসত বৰ্তমান লিপ্যন্তৰ, অভ্ৰ, বৰ্ণনা আৰু ইন্স্ক্ৰিপ্ট টাইপিঙৰ সুবিধা আছে তদুপৰি "লোহিত অসমীয়া" ফ'ণ্ট অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ ডিফল্ট ৱেব ফ'ণ্ট হিচাপে সংযোগ কৰা হয়

 বাহ্যিক সংযোগ 
 অসমীয়া ভাষাৰ ৱিকিউৎস
 অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা
 : 
  

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকি
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:পুথিভঁৰাল
অসমীয়া-বঙালী ভাষাগোষ্ঠী (বা বঙালী-অসমীয়া ভাষাগোষ্ঠী) হৈছে ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ পূব এলেকাৰ গোষ্ঠী 

এই গোষ্ঠীটোৰ ভাষাবিলাক হল: 

 ভাষা থলুৱা নাম কওঁতাৰ সংখ্যা (নিযুতত) অঞ্চল বঙালী
 বাংলা
 ২২০:...
  (ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু চৰকাৰী) (পশ্চিম বংগ)
-
 অসমীয়া অসমীয়া ২৪  (অসম) (মৈমনসিংহ বিভাগ) 'কোচ ৰাজবংশী
  ৰংপুৰী  ৰাজবংশী  কোচ ৰাজবংশী       ১৫  (ৰংপুৰ বিভাগ) (পশ্চিম বংগ আৰু অসম) (প্ৰান্ত নং ১) চট্টগ্ৰামীয়া
 চাঁটগাঁইয়া 
 ১৩
  (চট্টগ্ৰাম বিভাগ) (আৰাকান ৰাজ্য)
-
 ছিলঠীয়া    ১১  (ছিলঠ বিভাগ) (অসম) ৰহিঙীয়া
   
 ১.৮
  (আৰাকান ৰাজ্য) (চট্টগ্ৰাম বিভাগ, বাংলাদেশ, চট্টগ্ৰাম বিভাগ)
-
 চাকমা    ০.৩৩  (চট্টগ্ৰাম বিভাগ) (মিজোৰাম আৰু ত্ৰিপুৰা) (আৰাকান ৰাজ্য) বিষ্ণুপ্ৰিয়া মণিপুৰী
 বিষ্ণুপ্ৰিয়া মণিপুৰী  
 ০.১২
  (অসম, মণিপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰা) (ছিলঠ বিভাগ)
-
 হাজং হাজং  ০.০৬  (অসম আৰু মেঘালয়) (মৈমনসিংহ বিভাগ) তাঞ্চঙীয়া তঞ্চঙ্গ্যা ০.০৫  বাংলাদেশ (চট্টগ্ৰাম বিভাগ)

শ্ৰেণী:ভাষা
অসমীয়াত্বৰ জ্যোতি() হৈছে অসমীয়া শিক্ষাবিদ, লেখক, সমালোচক ময়ূৰ বৰাৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা এইখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় গ্ৰন্থখনৰ মূল্য ২২০ টকা লেখকে গ্ৰন্থখন অৰূপ বৰবৰালৈ উছৰ্গিত কৰি এনেদৰে লিখিছে, "অৰূপ বৰবৰা- যিজন ব্যক্তিৰ মন-মনন প্ৰতি মুহূৰ্ততে আলোকিত হৈ থাকে অসমীয়াত্বৰ জ্যোতিৰে, তেওঁৰেই হাতত অৰ্পণ কৰিলোঁ এই গ্ৰন্থ..." 

বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনৰ প্ৰাক্কথনত লেখকে লিখিছে, "কেৱল ৰাজপথৰ সংগ্ৰামেই এটা জাতিৰ সন্মুখত আহি পৰা সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে সাংস্কৃতিক আৰু বৌদ্ধিক জাগৰণৰ সংগ্ৰামখনো একেই উদ্যমেৰে চলাই নিব নোৱাৰিলে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই খুব সোণকালতে আমাৰ প্ৰজন্মৰ লগতে আমাৰ আগৰ প্ৰজন্মৰ কিছু লোককো দূষিব সেইবাবেই অসমীয়াত্বৰ ধাৰণাটোৱে প্ৰদান কৰিব পৰা পোহৰমুখী সম্ভাৱনীয়তাসমূহক নিৰাৱেগভাৱে লিৰিকি বিদাৰি চোৱাতো দৰকাৰ গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট অধিকাংশ লেখাৰ মাজেদি তেনে এক প্ৰয়াসকে কৰিবলৈ মই যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা চলাইছোঁ" লগতে তেওঁ লিখিছে, "ইয়াত সন্নিৱিষ্ট বহুত সংখ্যক লেখা কাকত-আলোচনীত পূৰ্বতে প্ৰকাশ পাইছে যদিও পৰিৱৰ্তিত পৰিস্থিতিত কেইটামান লেখাক কিছু নতুন ৰূপ দিয়া হৈছে" ইয়াত মুঠ ৩২টা প্ৰবন্ধ আছে সেইসমূহ হ'ল -
 মোৰ জীৱন দৰ্শন আৰু অসমীয়াত্ব
 আজিৰ অসমীয়াই কি কৰা উচিত
 খিলঞ্জীয়াৰ মানৱাধিকাৰৰ সপক্ষে কোন আছে
 ড নিৰোদ কুমাৰ বৰুৱাৰ পেংলাইসূচক পকা-মিথৈ
 তিনিজন অসামান্য অসমীয়া অধ্যাপক
 ড হীৰেন গোঁহাই- মোক অস্বস্তিত পেলোৱা মানুহজন
 হিন্দীবলয়ৰ বৰ্ণবাদ
 অসমীয়া আজি অকলশৰীয়া
 অগপ বোকোচাৰ পৰা নামিবনে
 নামঘৰ - উদাৰ অসমীয়াত্বৰ কেন্দ্ৰস্থল
 আঞ্চলিকতাবাদৰ উত্থান সম্ভৱনে
 কটন বিশ্ববিদ্যালয়ত শংকৰদেৱ
 জাতীয়তাবাদৰ প্ৰাণ ভাষাত, ধৰ্মত নহয়
 গান্ধী, আম্বেদকাৰ আৰু ভীমবৰ দেউৰী
 নতুন বছৰটো হ'ব লাগিব নাগৰিক সমাজৰ
 নামঘৰ আৰু নাগৰিকত্বঃ বকুলতলৰ পৰা বেংগালুৰুলৈ
 পৰাগ দাস, শংকৰ সংঘ ইত্যাদি
 আছু, ড হীৰেন গোঁহাই আৰু মই
 আছু আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ
 শংকৰদেৱ- অসমীয়াত্বৰ 'নৈতিক মথাউৰি'
 নেহৰু, অসম আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘ
 অসমীয়াত্বৰ জ্যোতি
 প্ৰদীপ বৰুৱাৰ 'স্বগতোক্তি' - অস্থিৰ সময়ৰ সুস্থিৰ বাৰ্তা
 অসমীয়া, সাজু হওক বদনামৰ বাবে
 চিকিৎসালয়ত সন্মিলিত প্ৰাৰ্থনাৰ প্ৰতিধ্বনি
 পুনেত জিলিকিল অসমৰ পৰ্যটন ক্ষেত্ৰৰ কিছু সমল
 পঞ্চৰত্নৰ গৌৰৱোজ্জ্বল আদৰ্শ অক্ষুণ্ণ থাকিবনে
 ফেচ্বুক, বন্ধু লেখক আৰু ড হীৰেন গোঁহাই
 সংবাদ মাধ্যমত অপশক্তিৰ পদধ্বনি
 ইতিহাসত উপেক্ষিতা সাধাৰণ নাৰীৰ অসাধাৰণত্ব
 কিয় প্ৰয়োজন হৈছে কাশ্মীৰৰ ইতিহাস অধ্যয়নৰ
 পানী, পানী আৰু পানী

লেখকৰ পৰিচয়

ময়ূৰ বৰা হৈছে এজন অসমীয়া লেখক আৰু সমালোচক একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকত বাতৰিকাকত আৰু আলোচনীৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবন্ধ ৰচনাৰ দ্বাৰা সাহিত্যকৰ্মক সমৃদ্ধ কৰা অসমীয়া নতুনচাম লেখকৰ ভিতৰত এজন ময়ূৰ বৰা তেখেতে ২০১৮ চনলৈকে ১৪খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে ইয়াৰে দুখন গ্ৰন্থ ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা তেওঁ ইংৰাজীলৈ এখন গল্প সংকলনো অনুবাদ কৰিছে ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক দিশত চলি থকা ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ প্ৰথা, আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা তথা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ দুৰ্নীতি আদি তেওঁৰ লেখাৰ মূল বিষয়বস্তু প্ৰথাগত চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিনিষ্ঠ প্ৰশ্ন উত্থাপন, জাতিৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ সন্ধান আদি বৈশিষ্ট্যবোৰো ময়ূৰ বৰাৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম শক্তিবৰ্তমানলৈকে তেওঁ সৰ্বমুঠ ১৬খন গ্ৰন্থৰ লেখক

তথ্যৰ উৎস

লগতে চাওক
 চিৰদিন অসমীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অসমৰ ঐতিহ্য অসমীয়া ভাষাত ৰচিত এখন গ্ৰন্থ গ্ৰন্থখনৰ সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰিছে শান্তনু কৌশিক বৰুৱাই গ্ৰন্থখনত অসমৰ ২৫০খন ঐতিহ্যপূৰ্ণ স্থান আৰু স্মাৰকৰ পৰিচয়জ্ঞাপক বৰ্ণনা দিয়া হৈছে লগতে চিত্ৰ আৰু আলোকচিত্ৰ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে গ্ৰন্থখনত অসমৰ সকলো ঐহিত্যৰ কথা উল্লেখ নাই বুলি গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে উল্লেখ কৰা হৈছে ইয়াত উল্লিখিত ঐতিহ্যৰ কথাসমূহ আলোকচিত্ৰসহ উল্লেখ আছে 

বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনত অসমৰ উল্লেখযোগ্য মঠ-মন্দিৰ, দৌল-দেৱালয়-থান, সত্ৰ আৰু নামঘৰ, মচজিদ-গীৰ্জা-গুৰুদ্ধাৰ-বৌদ্ধ বিহাৰ, ঐতিহ্যপূৰ্ণ তোৰণ আৰু স্তম্ভ, মৈদাম আৰু সমাধিক্ষেত্ৰ, বিল-পুখুৰী আৰু জলপ্ৰপাত, ৰজাদিনীয়া গড়, শিলালিপি আৰু পৌৰাণিক ভগ্নাৱশেষ, ঐতিহ্যপূৰ্ণ স্থান, উদ্যান, ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ, সংগ্ৰহালয়, ঐতিহ্যপূৰ্ণ বাট-পথ, সেতু-দলং, ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন, মেলা আৰু সভা, বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ, ঐতিহ্যময় লোককলা আদি বিষয়বোৰ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে সেইদৰে গ্ৰন্থখনৰ শেষৰফালে এখন নিৰ্ঘণ্ট দিয়া হৈছে অসমৰ বহুতো লুপ্ত হবলৈ ধৰা বা কালৰ ইতিহাসত হেৰাই যাবলৈ ধৰা প্ৰসিদ্ধ স্থান, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান আদিৰ বিষয়ে এইখন গ্ৰন্থত তথ্য আছে অসমৰ বিভিন্ন জিলাৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰতিনিধিয়ে এই তথ্যবোৰ যুগুত কৰিছে গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১৮ চনত মূল্য- ২৫০ টকা গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-৩১২ 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অসমত সৰহীয়া কুঁহিয়াৰৰ খেতিয়কে ঘৰুৱাভাৱে গুৰ প্ৰস্তুত কৰোঁতে কুঁহিয়াৰৰ ৰস চেপিবলৈ পৰম্পৰাগত ভাৱে এই প্ৰৱন্ধত উল্লেখ কৰা কুঁহিয়াৰ শালখন ব্যৱহাৰ কৰে অৱশ্যে যান্ত্ৰিকীকৰণৰ ফলত এসময়ত উজনি অসমৰ অনেক খেতিয়কে ব্যৱহাৰ কৰা এই শালখনৰ গুৰুত্ব আজিকালি প্ৰায় লোপ পাইছে

বৰ্ণনা

কাঠৰ ফ্ৰেম

কুঁহিয়াৰ শালৰ ফ্ৰেমটো প্ৰায় ৩ ফুট ৯ ইঞ্চি উচ্চতাৰ আৰু প্ৰায় ৫-৬ ইঞ্চিমান প্ৰস্থৰ চাৰিডাল মজবুট কাঠেৰে দুটা "" আকৃতিৰ ফ্ৰেম প্ৰায় তিনিফুটমান দুৰত মজবুটকৈ পুতি লৈ তৈয়াৰ কৰা হয় দুইটা ""-ৰ মাজত আনুভুমিকভাবে প্ৰায় চাৰে তিনিফুট উচ্চতাত লগাই লোৱা এখন মজবুট কাঠৰ তক্তা শালৰ লোহাৰ যান্ত্ৰিক অংশৰ আধাৰ হিচাবে লগাই লোৱা হয় এই অংশক ওপৰৰ পৰা সঁহাৰি দিবলৈ  দুটাৰ শীৰ্শত পঠালিকৈ আৰু এডাল মজবুত ধৰণী কাঠ লগাই লোৱা হয়

লোহাৰ ভীম

শালখনত তিনিটা লোহাৰ গোটা (ফৌঁপোলা নহয়) চুঙা বা ভীম লগালগিকৈ ফ্ৰেমৰ মাজৰ তক্তাখন আৰু ওপৰৰ কাঠডালৰ মাজত উলম্ব অক্ষত ঘুৰিব পৰাকৈ ধুৰাত লগাই লোৱা হয় তিনিওটা ভীমৰ ব্যাস অনুসৰি ডাঙৰৰ পৰা সৰুটোলৈকে যথাক্ৰমে ডাঙৰ বা মতা, মাজু বা মাইকী আৰু সৰু বা পোৱালি ভীম বুলি কোৱা হয় ইহঁতৰ গাত লম্বভাৱে প্ৰা্য আধা ইঞ্চি অন্তৰে অন্তৰে খাজ বা শিৰ কটা থাকে পৰস্পৰৰ মাজত খাজ খাই পৰা গীয়েৰৰ দাঁতৰ সহায়ত সংলগ্ন এই এই গধুৰ ভীমকেইটাৰ এটা ঘুৰালে আটাইকেইটা ঘুৰে আৰু মাজৰ যৎসামান্য ফাঁকত সুমুৱাই দিয়া কুঁহিয়াৰৰ টুকুৰা চেপি ৰস বাহিৰ কৰে কুঁহিয়াৰ পোৱালী আৰু আৰু মাইকী ভীমৰ মাজেদি গৈ মতা আৰু মাইকী ভীমৰ মাজত চেপা খাই বিপৰীত দিশেৰে ডাবৰি হৈ ওলাই যায় 

ৰহতা

ভীমে চেপি উলিওৱা ৰসখিনি তলৰ ৰহতা নামৰ লোহাৰ পাট এচলাতে পৰি নিগৰি গৈ আন পাত্ৰত পৰেগৈ

মুৰীয়া আৰু কাঁতৰি

মতা ভীমৰ ধুৰাডালৰ ওপৰত, ফ্ৰেমৰ ওপৰৰ ধৰণী কাঠডালৰ ওপৰবাগীত উলম্বভাৱে এটা লোহাৰ আঙঠি লগোৱা হয় ইয়াকে "মুৰী্য়া" বা "মুণ্ডা" বোলে ইয়াৰ মাজৰ ফুটাটোৱেদি আনুভূমিকভাৱে শালৰ চৌপাশে ঘুৰিব পৰাকৈ আঠ দহ ফুটমান দীঘল এডাল মজবুট বাঁহৰ ডাঙ লগাই গৰু বা ম'হৰদ্বাৰা ভীম কেইটা ঘুৰোৱা হয় এই বাঁহডালকে "কাঁতৰী" বোলে

তথ্যসংগ্ৰহ
অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা, সম্পাদনা- ডঃ নাৰায়ণ দাস, ডঃ পৰমানন্দ ৰাজবংশী, পৃষ্ঠা নং- ৮৫-৮৬

শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:কৃষি
অসমৰ চীনা-তিব্বতীয় আৰু টাই জনগোষ্ঠী () বা অসমৰ মংগোলীয় জনগোষ্ঠী প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় কালত চীন আৰু মানদেশ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰা জনগোষ্ঠী          -       - ,   ,  ,        তেওঁলোকে অসমৰ জনসংখ্যাৰ সৰ্ববৃহৎ অংশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৰাজ্যৰ সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশত প্ৰবল প্ৰভাৱ পেলাইছে

জনগোষ্ঠী সমূহৰ নাম
মান-তিব্বতীয়
চিংফৌ
বড়ো
চুতীয়া
দেউৰী
ডিমাছা
গাৰো
হাজং
হমাৰ (চিন-কুকি-মিজো)
কাৰ্বি
কুকি (চিন-কুকি-মিজো)
কোচ
মেক
মিছিং
মৰাণ
মটক
ৰাভা
শৰণীয়া কছাৰী
সোণোৱাল কছাৰী
ঠেঙাল কছাৰী
তিৱা (লালুং),  . (1972), , . . (.), -:  , :   ,  978-0-521-08175-7.
টাই
আহোম
খামটি
খাময়াং
ফাকে
আইটন
টুৰুং
ইতিহাস
অসমলৈ চীনা-তিব্বতীয় আৰু টাই জনগোষ্ঠীৰ কেইবাটাও ঢৌ আহিছিল 
প্ৰাগঐতিহাসিক
চীনা-তিব্বতীয়সকলৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে প্ৰায় ১০,০০০ - ৫,০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত চীনৰ হালধীয়া নদীৰ ওপৰৰ মধ্যম অৱবাহিকাত বাস কৰিছিল আৰু চীনৰ আদিম নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ অন্যতম সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল উত্তৰ-পূব ভাৰতত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপত্যকালৈ সম্প্ৰসাৰণ হোৱা কছাৰী (বড়ো-কছাৰী) লোকৰ ৮৫ আৰু ৰাভা লোকৰ ৭৬.৫ উচ্চ কম্পাঙ্কত পিতৃবংশৰ ফালৰ -134 জিন পোৱা যায়

মধ্যযুগীয়
দ্বিতীয় ঢৌ আছিল টাই-আহোম যি দাই-চীনা জনগোষ্ঠীৰ তেওঁৰ দলটোক বৰ্তমানৰ দক্ষিণ চীনৰ পৰা পাটকাইৰ পাংছাউ পাছৰ মাজেৰে অসমলৈ নেতৃত্ব দিছিল, .. (1996). "  :    .".    -, -   খণ্ড 152 (2): 27592. :10.116322134379-90003014.  আহোমসকলৰ পিছত বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী আন টাই জনগোষ্ঠী: খামটি, খাময়াং, আইতন, ফাকে আৰু তুৰুং যিসকলে উজনি অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত বসতি স্থাপন কৰিছিল

ৰাজ্য গঠন

ম্লেছ বংশ হৈছে চীনা-তিব্বতীয় বংশ যিয়ে ৬৫৫৯০০ চনলৈকে প্ৰায় সমগ্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত শাসন কৰিছিলসুনীত কুমাৰ চেটাৰ্জীৰ মতে এই বৰ্মন বংশ আৰু ম্লেছ বংশ চীনা-তিব্বতীয়,  . (2011). "   : , ,    ".     . 4 (3): 231247. :10.1093034 হিউ বি.  আৰ্বানে (২০১১)ও অনুমান কৰিছে যে বৰ্মনসকল অনাৰ্য জনগোষ্ঠীৰ পৰাই আহিছে
মধ্যযুগীয় যুগত অধিকাংশ ৰাজ্য এই চীনা-তিব্বতীয়সকলে নিৰ্মাণ কৰিছিল  তাৰ ভিতৰত আহোম, চুতীয়া, কছাৰী ৰাজ্য আৰু কোচ বংশ  উল্লেখযোগ্য

লগতে চাওক
তথ্য সংগ্ৰহ

উৎস প্ৰসংগ
 
 
 ,  (1993), "       ",  ,  (.),     ,  :  , . 201218

,  (2013). " -    ".  ,  . - . .  9781135797171.     

,  (2017).    , . "     :     - ".    - . 40 (1): 90122. :10.1075.40.1.04.
শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
চূণ () সাধাৰণতে এবিধ খনিজাত দ্ৰব্য৷ ই কেলচিয়ামযুক্ত অজৈৱ পদাৰ্থ৷ কিন্তু অসমত প্ৰাচীন কালত এবিধ বিশেষ প্ৰকাৰৰ চূণ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যাক গৃহ নিৰ্মাণৰ পৰা তামোল-পাণৰ লগত খোৱালৈ বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ অসমত এই চূণ উৎপাদনৰ লগত এক শ্ৰেণীৰ মানুহ জড়িত হৈ থাকি এক সম্প্ৰদায়ৰো সৃষ্টি হৈছিল৷
ব্যৱহাৰ
আহোম যুগত দল-দেৱালয়, মৈদাম আদি সাজিবলৈ স্থানীয়ভাৱে কৰাল তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু এই কৰালত চূণ অপৰিহাৰ্য আছিল৷ খনিজাত চূণতকৈ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰী শামুকৰ চূণ ব্যৱহাৰ কৰিলে কৰাল অধিক মিহি হৈছিল আৰু ইয়াৰে নিৰ্মিত স্থাপত্য নিমজ হৈছিল৷ চূণ খাদ্য হিচাপে তামোল-পাণৰ লগত খোৱা হয়৷ চূণত কেলচিয়াম আৰু ভিটামিন বি পোৱা যায়৷ ইয়াৰ ঔষধি গুণো থকা বুলি বিশ্বাস৷ সেয়ে কঁকালৰ বিষ, গাঁঠিৰ বিষ, পেটৰ অসুখ আদিত চূণেৰে মালিচ কৰে আৰু খাবলৈ দিয়া হয়৷
চূণ উৎপাদন পদ্ধতি
অসমৰ পৰম্পৰাগতভাৱে উৎপাদিত চূণ হল শামুকৰ পেটত উৎপাদন কৰা চূণ৷ ইয়াৰ বাবে এক বিশেষ পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰা হয়৷ চূণ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ শামুকবোৰৰ পেটৰ মঙহাল অংশ উলিয়াই পেলাই ৰদত শুকুৱাই লোৱা হয়৷ তাৰপিছত আলতীয়া মাটিৰে ঘূৰণীয়াকৈ সজা ভাটিত খোলাবোৰ পোৰা হয়৷ ভাটিটো জাপি জাপি শামুকৰ খোলাবোৰ থৈ তলত জুই দি খোলাবোৰ ভালদৰে পুৰি যোৱাৰ পিছত জুই নুমুৱাই ছাইখিনি ঠাণ্ডা হবলৈ দিব লাগে৷ তাৰপিছত চালনীৰে চালি আৱৰ্জনা আৰু এঙাৰবোৰ আঁতৰাই তাত জোখমতে পানী ঢালিব লাগে৷ তেতিয়া ছাইখিনি থপথপীয়া হয় আৰু খোৱাৰ উপযুক্ত হৈ পৰে৷ এই চূণৰ শিলৰ পৰা পোৱা চূণতকৈ চোক বেছি৷

চূণ শিল্পৰ সৈতে জড়িত লোক
অসমত চূণ শিল্পৰ সৈতে জড়িত লোকসকলক মুখী নামে জনা যায়৷  আহোম ৰজা প্ৰতাপসিংহই বৃত্তিয়াল লোকসকলক ঠায়ে ঠায়ে গাওঁ পাতি বহুৱাইছিল৷ তেওঁলোকে ৰজাই নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া কৰ্মকে পৰম্পৰাগতভাৱে কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক সেই কৰ্মৰ নামেৰে জনা গৈছিল৷ চূণ উৎপাদনৰ লগত জড়িত লোকসকলক চুনেৰীও বোলা হৈছিল৷ মুখী আৰু চুনেৰীসকলৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য আছিল যে, মুখীসকলে শামুক পুৰি ছাই উলিওৱা কামটো মুকলিকৈ কৰিছিল আৰু চুনেৰীসকলে এই কাম বন্ধ ভাটিত কৰিছিল৷ মুকলিত চূণ পুৰিলে বেয়া গোন্ধ ওলাইছিল আৰু ই অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশত হৈছিল বাবে মুখী সম্প্ৰদায়টোক চুনেৰীতকৈ মানুহে হীন চকুৰে চাইছিল৷

তথ্য সূত্ৰ
আমেৰিকাৰ মিছনেৰী সকলৰ উদ্যোগত অসমীয়া ভাষাত ছপাগ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ আৰম্ভণি হয় ১৮১৩ চনত আত্মাৰাম শৰ্মা অনূদিত অসমীয়া বাইবেল (নতুন নিয়ম:   ) প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ ছপাগ্ৰন্থ এই গ্ৰন্থখন শ্ৰীৰামপুৰৰ মিছনেৰী ছপাশালত মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল ইয়াৰ পাছতে ১৮৪০ চনত মিছনেৰী সকলে অসমৰ শিৱসাগৰত এটা ছপাশাল প্ৰতিষ্ঠা কৰে এই ছপাশালৰ বাবে আখৰৰ নমুনা তৈয়াৰ কৰিছিল পঞ্চানন কৰ্মকাৰ নামৰ জলপাইগুৰিৰ এজন শিল্পীয়ে এই ছপাশালৰ পৰাই ১৮৪৬ চনত প্ৰথম অসমীয়া আলোচনী অৰুণোদই ছপা হৈ ওলায়"অসমৰ ছপাগ্ৰন্থ", ড বসন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, নিয়মীয়া বাৰ্তা, ১৭ চেপ্টেম্বৰ, ২০১২

তথাপিও ইয়াৰ পৰবৰ্তী পৰ্যায়ত জোনাকী যুগৰ পৰা, অসমীয়া পুথি প্ৰকাশন কলিকতাৰ ছপাশাল বিলাকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰে অসমত ছপাশাল থকা স্বত্বেও ছপাৰ মান আৰু ছপাৰ খৰচৰ হিচাপত কলিকতাৰ ছপাশালত অসমীয়া পুথি ছপা কৰাবলৈ প্ৰকাশক সকলে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল এই সময়ছোৱাত কলিকতাৰ "সৰস্বতী প্ৰেছ", "লক্ষ্মী জনাৰ্দন প্ৰেছ", "গিৰিপ্ৰিণ্ট চাৰ্ভিচ", "শ্ৰমিক প্ৰেছ", "শান্তনু প্ৰিণ্টাৰ্চ", "ঊষা প্ৰেছ", "স্বপ্না প্ৰিণ্টিং", "নৱজীৱন প্ৰেছ", "বীণাপানি প্ৰেছ", "দাস প্ৰেছ", "পুৰ্বোদয় প্ৰেছ", "আদ্যাশ্ৰী প্ৰেছ", "নৱগৌৰাংগ প্ৰেছ" আদিত বহুতো উল্লেখযোগ্য অসমীয়া পুথি ছপা কৰা হৈছিল

আশীৰ দশকৰ শেষৰ ফালৰ পৰা কিছু অসমীয়া উদ্যোগী লোকৰ প্ৰচেষ্টাত অসমত ছপাশালসমূহত উন্নত মানৰ ছপা কাম কৰা সম্ভৱ হৈ উঠে ইতিমধ্যে ডি.টি.পি. আৰু অফচেট ব্যৱস্থাৰ আগমনে ছপাশালৰ কাৰিকৰী দিশটো বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰে কম খৰচত উন্নত মানৰ ছপা কাৰ্য সম্ভৱ হৈ উঠে প্ৰথম অৱস্থাত গুৱাহাটী কেন্দ্ৰিক হলেও বৰ্তমান অসমৰ সকলো মুখ্য চহৰতে উন্নত ছপা সুবিধা উপলব্ধ হৈছে অসমৰ কেইটামান আগশাৰীৰ ছপা প্ৰতিষ্ঠান হ'ল "শ্ৰীগুৰু প্ৰেছ", "শৰাইঘাট অফচেট প্ৰেছ", "পুৰ্বাঞ্চল প্ৰিণ্টাৰ্চ", "ভৱানী অফচেট এণ্ড ইমেজিং চিষ্টেমচ", 'অৰুণোদয় প্ৰেছ", "হেমকোষ ষ্টেচনাৰ্চ" ইত্যাদি

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
অসমৰ জনগনই বহুজাতিক, বহুভাষিক আৰু বহুধৰ্মীয় সমাজত বাস কৰে তেওঁলোকে চাৰিটা মুখ্য ভাষা গোটৰ ভাষা কয়: তিব্বত-বৰ্মীয়, ইন্দো-আৰ্য, টাই-কাদাই, আৰু অষ্ট্ৰোচিয়াটিক বৃহৎ সংখ্যক জাতিগত আৰু ভাষিক গোট, জনসংখ্যাৰচনা ইয়াক "ক্ষুদ্ৰ ৰূপত ভাৰত" বুলি কোৱা হৈছেে

শ্ৰেণী:জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:জনগাঁথনি
অসমৰ জনজাতি প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য লিখিত এখন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনত অসম, নগাভূমি আৰু উত্তৰ পূব সীমান্ত অঞ্চলৰ জনজাতিসমূহৰ বিৱৰণ আছে৷ সেইদৰে পাহাৰ আৰু ভৈয়ামৰ অন্যান্য জনজাতিসকলৰ বিষয়েও চমু পৰিচয় আছে৷ 

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধ সংকলন
অসমৰ ঠাই কিছুমানৰ নামৰ গাঁথনিত এক বিশেষ সাদৃশ্য দেখা যায় কৌতূহলত বহুবোৰ ঠাইৰ নামবোৰ সংগ্ৰহ কৰি সেইবোৰক শেষৰ শব্দটোৰ ভিত্তিত পৃথক কৰাত ঠাইবোৰৰ নামকৰণত এক ধৰণৰ নিয়ম ওলাই পৰিল দেখা যায় যে, অসমত বহুবোৰ ঠাইৰ নাম দুটা শব্দ লগ লগাই কৰা হয় প্ৰথম শব্দটো সাধাৰণতে সংখ্যা, গছ-বিৰিখ, নদী-জান-জুৰি, আৰু বহতো বিশেষ্য নতুবা বিশেষণৰ ভিত্তিত দ্বিতীয় (শেষৰ) শব্দটো পাছত লগোৱা অব্যয়ৰ (-     ) দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যদিও ই সূত্ৰমতে অব্যয় নহয় সাধাৰণতে দ্বিতীয় শব্দটো এক বিশেষ্য বা ক্ৰিয়া ধাতুৰ এটা ৰূপ এই দ্বিতীয় শব্দটোৱে ঠাই এখনৰ বৈশিষ্ট্যৰ গুৰি ()ৰ আভাস দিয়ে তলত সংক্ষিপ্তভাৱে অসমৰ ঠাই কিছুমানৰ নামৰ উদাহৰণ দিয়া হল

 ঠাইৰ নাম - প্ৰচলিত অন্তিম শব্দৰ ভিত্তিত 
আলি  ধোদৰআলি, গড়আলি, চাৰিআলি, পাঁচআলি, ন আলি
 কাটা  কুমাৰীকাটা, নাগকাটা
 কুছি  কাঁহিকুছি, কুটনিকুছি, কঠাল(কৈঠাল)কুছি, শুৱালকুছি, বেটকুছি, গণককুছি
 খাট (খাটা)  বোকাখাট, বামাখাটা
 গড়  ৰাজগড়, ভঙাগড়, ডিব্ৰুগড়. অগ্নিগড়, নুমলীগড়
 গাঁও  দেৰগাঁও, চাৰিগাঁও, পাঁচগাঁও, ছয়গাঁও, সাতগাঁও, আঠগাঁও, নগাঁও, বনগাঁও, বঙাইগাওঁ, গড়গাওঁ, বাসুগাঁও, গোসাঁইগাঁও, মৰিগাঁও, আমিনগাঁও, কাজলগাঁও, কৰিমগাঁও, হয়বৰগাঁও, মিকিৰগাঁও
 গুৰি  শিমলুগুৰি, মইনাগুৰি, আঁহতগুৰি, জামুগুৰি, বিহুগুৰি, ওদালগুৰি, ভোমোৰাগুৰি, আমগুৰি, গণেশগুৰি
 ঘাট  গোলাঘাট, নিমাতিঘাট, হাওৰাঘাট, নেতাই ধুবুনী ঘাট, জামুগুৰিঘাট, লোহাৰঘাট, চৈখোৱাঘাট, বিজলীঘাট
 জান (জানী)  বালাজান, বালিজান, বোকাজান, কাকজান, নাওজান, বাহঁজানী, বৰুৱাজানী
 ঝাৰ  কোকৰাঝাৰ, বৰঝাৰ
 তল (তলা)  মদাৰতল, কদমতল, ধৰমতলা, বেলতলা
 দিয়া  শদিয়া, পাগলাদিয়া, সুন্দৰীদিয়া
 পট্টি  আমোলাপট্টি, কমাৰপট্টি, কেঞাপট্টি
 পাৰ  কলংপাৰ, ঘগ্ৰাপাৰ
 পাৰা  কুমাৰপাৰা, বামুণপাৰা, বালিপাৰা, বিলাসীপাৰা, গোৱালপাৰা, কোচপাৰা, ৰাঙাপাৰা
 পুখুৰী  শিলপুখুৰী, জোৰপুখুৰী, নাগকাটা পুখুৰী
 পুৰ  তেজপুৰ, শোণিতপুৰ, মধুপুৰ, প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ, গৌৰীপুৰ, চন্দ্ৰপুৰ, ধাৰাপুৰ, গহপুৰ, লখিপুৰ, কামপুৰ, বদৰপুৰ, কমলপুৰ, তামোলপুৰ, ধৰ্মপুৰ, মুছলপুৰ, দিশপুৰ, ৰামপুৰ, অভয়পুৰ, গোপালপুৰ, হেদায়াতপুৰ
 বজাৰ  পাণ বজাৰ, উজান বজাৰ, পল্টন বজাৰ, কুন্দিল বজাৰ, নিলামবজাৰ, পুলিচ বজাৰ
 বস্তি  গান্ধীবস্তি, মণিপুৰীবস্তি
 বাট  জোৰাবাট, মাজবাট
 বাৰী  নলবাৰী, সৰ্থেবাৰী, বগৰীবাৰী, খৈৰাবাৰী, বাশঁবাৰী, জালুকবাৰী, পলাশবাৰী, বৰ্ণিবাৰী, তিতাবাৰী, ৰিহাবাৰী, বিৰুবাৰী, মোহনবাৰী, লিলাবাৰী
 মুখ  যমুনামুখ, দিচাংমুখ, দিখৌমুখ, ভৰলুমুখ, গগাঁমুখ, চেঁচাঁমুখ, চাপৰমুখ, কোকিলামুখ
 হাট  মৰাণহাট, বৰহাট, বৰ্ণিহাট 
 হাটী  গুৱাহাটী, কুলহাটী, কৈহাটী
বৰ্তমান অসমত চাৰিটা তেল শোধনাগাৰ আছে ডিগবৈত ১৯০১ চনত অসম ৰেলৱে আৰু ট্ৰেডিং কোম্পানীয়ে প্ৰথমটো শোধনাগাৰ স্থাপন কৰিছিল ইয়াৰ পাছত ক্ৰমে ১৯৬২ চনত গুৱাহাটীৰ নুনমাটিত প্ৰথমটো ৰাজহুৱা খণ্ডত ৰোমানিয়াৰ সহায়ত ১৭.২৯ কোটি টকাত, ১৯৭৯ চনত ৪৪৫.১৫ কোটি টকাত বঙাইগাঁৱত আৰু ১৯৯৯ চনত ২৭২৪ কোটি টকাত নুমলীগড়ত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ আধাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল শোধনাগাৰসমূহৰ প্ৰডাক্টবোৰ হৈছে : এল পি জি (  ), নেপথা , কেৰাচিন , ডিজেল , ফুৱেল অইল , এ টি এফ, গ্ৰীন কক , কেলছাইড কক, ছালফাৰ, লুব অইল, ছোলভেণ্ট ইত্যাদি

ডিগবৈ তেল শোধনাগাৰ

ডিগবৈত ১৯০১ চনত অসম ৰেলৱে আৰু ট্ৰেডিং কোম্পানীয়ে প্ৰথমটো শোধনাগাৰ স্থাপন কৰিছিল ১৯৮১ চনৰপৰা শোধনাগাৰটোৰ পৰিচালনা কৰাৰ দায়িত্ব লয় ভাৰতীয় তেল নিগম (   , চমুকৈ ) পৰিশোধন ক্ষমতা প্ৰতিদিনে ৫০০ বেৰেল আছিল ১৯২৩ চনত বাৰ্মা অইল কোম্পানীয়ে চলিব পৰা ক্ষমতাৰে ডিগবৈ শোধনাগাৰ নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰিছিল সুদীৰ্ঘ ১০০ বছৰৰ ডেওনা পাৰ কৰা এইটোৱেই এছিয়াৰ সৰ্বপ্ৰথম শোধনাগাৰ অসমত খাৰুৱা তেলৰ উৎপাদন বঢ়াৰ লগে লগে ইয়াৰ ক্ষমতা বাৰ্ষিক ০.৫ৰ পৰা ০.৬৫ মিলিয়ন মেট্ৰিক টনলৈ বঢ়োৱা হয়

গুৱাহাটী তেল শোধনাগাৰ

গুৱাহাটী তেল শোধনাগাৰ হৈছে ভাৰতৰ প্ৰথমটো ৰাজহুৱা খণ্ডৰ প্ৰথমটো শোধনাগাৰ ১৯৬২ চনত ৰোমানিয়াৰ সহায়ত ১৭.২৯ কোটি টকাত এই শোধনাগাৰটো স্থাপন কৰা হৈছিল ইয়াৰ ক্ষমতা হৈছে বাৰ্ষিক ১ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন শোধনাগাৰটো উদ্বোধন কৰিছিল সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে শোধনাগাৰটো বৰ্তমান ভাৰতীয় তেল নিগমৰ (   ) অধীনত আছে 

বঙাইগাঁও তেল শোধনাগাৰ

অসমৰ তেল বিহাৰৰ বাৰাউনীলৈ নি শোধনাগাৰ পতাৰ প্ৰতিবাদত, অসমবাসীয়ে আন্দোলন কৰি অসমৰ তৃতীয়টো শোধনাগাৰ বঙাইগাঁৱত পাবলৈ সক্ষম হৈছিল ১৯৬৯ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে বঙাইগাঁও শোধনাগাৰ আৰু পেট্ৰৰাসায়নিক প্ৰকল্প স্থাপন কৰিবলৈ লোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল ১৯৭২ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী তাৰিখে ইয়াৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল বৰ্তমান ইয়াৰ নাম বঠাইগাঁও শোধনাগাৰ নাম দি ভাৰতীয় তেল নিগমৰ অধীনত চলি আছে ইয়াৰ ক্ষমতা বৰ্তমানে ২.৩৫ যদিও ই ২.৭ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন শোধন কৰিব পাৰে বৰ্তমানে অৰ্থনৈতিক কাৰণবশঃত ইয়াৰ পেট্ৰৰাসায়নিক শাখাটোৰ উৎপাদন বন্ধ হৈ আছে 

২০০৩-০৪ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ৰাৱা () তৈলক্ষেত্ৰৰ পৰা বঙাইগাঁও শোধনাগাৰলৈ ১.৫ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন খাৰুৱা তেল আনিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল খাৰুৱা তেল প্ৰথমতে ৮০০ কিঃমিঃ জাহাজেৰে হালদিয়ালৈ আনি, হালদিয়া বন্দৰৰ পৰা আই অ চিৰ পাইপ লাইনেৰে বাৰাইনীলৈ পাম্প কৰি আৰু শেষত বাৰাউনীৰ পৰা অইল ইণ্ডিয়াৰ পাইপ লাইনেৰে ওলোটাই কঢ়িয়াই বঙাইগাঁও শোধনাগাৰলৈ অনা হয়

নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰ

অসম আন্দোলনৰ পাছত হোৱা স্বাক্ষৰিত হোৱা চুক্তি অনুসাৰে চতুৰ্থটো ৩ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন ক্ষমতাৰ শোধনাগাৰটো গোলাঘাট জিলাৰ নুমলীগড়ত স্থাপন কৰা হৈছিল এই শোধনাগাৰটোৰ ১২.৩৪ শতাংশৰ অংশীদাৰ হৈছে অসম চৰকাৰ ১৯৯৯ চনত ২৭২৪ কোটি টকাত নুমলীগড়ত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিৰ আধাৰত এই শোধনাগাৰটো মুকলি কৰা হৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ
এই প্ৰবন্ধটোত অসমৰ পৰা প্ৰচাৰিত দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰসমূহক তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে

মনোৰঞ্জন
ডী ডী অসম
 ডী ডী নৰ্থ-ইষ্ট
জোনাক
ৰেঙণি
ৰং
স্পন্দন

সংগীত
ৰামধেনু

চলচ্চিত্ৰ
 ইন্দ্ৰধনু

সংবাদ
আছাম টক্ছ
এন কে টিভি
এন বি নিউজ
এন ডি ২৪
কাৰেণ্ট ট্ৰেণ্ড আসাম 
টাইম ৮
ডি ৱাই ৩৬৫
নৰ্থ ইষ্ট লাইভ
নিউজ লাইভ
নিউজ ১৮ অসম নৰ্থ ইষ্ট
প্ৰতিদিন টাইম
প্ৰথম খবৰ ২৪৭
প্ৰাগ নিউজ

শিক্ষামূলক
জ্ঞান বৃক্ষ

শিশু-মনোৰঞ্জন
ইটিভি বাল্যভাৰত (অসমীয়া অডিঅ' ফীডসহ)

শ্ৰেণী: টেলিভিছন চেনেল
অসমৰ নদ-নদী (১৯৯৩, ইংৰাজী:  -) অসমৰ নদ-নদীৰ বিষয়ে এখন তথ্যসমৃদ্ধ গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ লেখক হল যোগেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা৷ ১৯৯৩ চনত গ্ৰন্থখন অসম সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰে৷অসমৰ নদ-নদী, যোগেন্দ্ৰনাথ  শৰ্মা, ১৯৯৩, অসম সাহিত্য সভা, পকাবন্ধা, পৃষ্ঠা ৩৩৬৷

 বিষয়বস্তু 

গ্ৰন্থখনত অসমৰ মাজেৰে প্ৰৱাহিত নদ-নদীসমূহৰ উৎপত্তি, গতিপথ আৰু লগতে সামাজিক-সাংস্কৃতিক ইতিহাসৰ বিজ্ঞানসন্মত বিৱৰণ সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ নদ-নদীৰ উপৰি বিল আৰু জলাহবোৰৰো বিৱৰণ গ্ৰন্থখনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে৷ লেখকে আগকথাত কৈছে: অসমত সকলো প্ৰকাৰৰ নৈ পোৱা যায়৷ নদীসমূহৰ কাৰিকৰি তথা বিজ্ঞানসন্মত গৱেষণাৰ বাবে অসমখন সৰ্বোৎকৃষ্ট প্ৰাকৃতিক কৰ্মশালা৷

 লেখকৰ পৰিচয় 
লেখক যোগেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা এগৰাকী ভূতত্ত্ববিদ আৰু লোকবোধ্য বিজ্ঞানলেখক৷ অসমত নদীৰ বিজ্ঞানসন্মত অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনত তেওঁ এটি সুপৰিচিত নাম৷ গ্ৰন্থখন ৰচনাৰ সময়ত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদল্যায়ৰ প্ৰায়োগিক ভূতত্ত্ব বিভাগত অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত হৈ আছিল৷

 প্ৰকাশন ইতিহাস 
অসমৰ নদ-নদী গ্ৰন্থখন ১৯৯৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অসম সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰে৷ প্ৰকাশক আছিল অসম সাহিত্য সভাৰ সেই সময়ৰ প্ৰধান সম্পাদক ৰামচৰণ ঠাকুৰীয়া৷ প্ৰথম সংস্কৰণৰ বেটুপাত অংকন কৰিছিল ধনঞ্জয় শৰ্মাই৷ ২੦১৪ চনত গুৱাহাটীৰ অন্বেষা নামৰ প্ৰকাশনটোৱে গ্ৰন্থখনৰ এটি পৰিৱৰ্ধিত সংস্কৰণ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত কিৰণ প্ৰকাশনেও গ্ৰন্থখনৰ এটা সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে৷

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:পোখালি (অসম)
'''অসমৰ নৃ-প্ৰজাতীয় গাঁথনি'''

অনাৰ্য, খিলঞ্জীয়া জনসমষ্টিৰ মিলনৰ তীৰ্থভূমি অসমলৈ ভাৰত আৰু বৰ্হিভাৰতৰ পৰা ভিন ভিন জাতি উপজাতিৰ প্ৰৱেশ কৰে বিজ্ঞানীসকলে পৃথিৱীৰ সকলো মানুহকে একগোট কৰি গঠন কৰা মানৱগোষ্ঠীৰ (হ'ম'ছেপিয়েন্স) মুখ্য প্ৰজাতি চাৰিটা :

 নেগ্ৰিট'             ক'কেছীয়

মংগোলীয়         অষ্ট্ৰেলীয়া

      প্ৰাগঐতিহাসিক কালতে বিভিন্ন নৃ-গোষ্ঠীৰ লোকৰ জৈৱিক সাংস্কৃতিক উপাদানৰ সমন্বয়ত অসমীয়া জাতিৰ গঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিলঅসমীয়া জাতি আৰু সংস্কৃতিৰ ভেটি হ'ল ক'কেছীয় প্ৰজাতি নৃ-তত্ববিদসকলৰ মতে অসমৰ মানুহৰ জৈৱিক চৰিত্ৰৰ আধাৰ হ'ল ক'কেছীয় আৰু মংগোলীয় প্ৰজাতিৰ সংমিশ্ৰণ আনহাতে সংস্কৃতিক ভেটি গঠিত হৈছে ক'কেছীয়, মংগোলীয় আৰু অষ্ট্ৰেলীয়  এই তিনিটা প্ৰজাতিৰ সংস্কৃতিক সমন্বয়ৰ দ্বাৰা অসমীয়া জাতিৰ জৈৱিক দিশত নেগ্ৰিট' প্ৰজাতিৰ অৱদানৰ বিষয়ে  পণ্ডিতসকলে স্পষ্ট সিদ্ধান্ত দিব পৰা নাই

      নৃ-তত্ববিদসকলৰ মতামতৰ আধাৰত অসমৰ তিনিটা নৃ-প্ৰজাতিৰ হৈছে -

ক'কেছীয়           মংগোলীয়

অষ্ট্ৰেলীয়

অসমৰ নৃ-প্ৰজাতীয় গাঁথনি সম্পৰ্কে আলোচনা আগবঢ়োৱা হ'ল -

অষ্ট্ৰেলীয়:ভাৰতত বসতি স্থাপন কৰা প্ৰথমটো প্ৰজাতি হৈছে অষ্ট্ৰেলীয়সকলএওঁলোকক অষ্ট্ৰিক,প্ৰট'-অষ্ট্ৰলইড বা অষ্ট্ৰ-এচিয়াটিক নামেৰেও জনা যায় এওঁলোকৰ অৱয়বিক লক্ষণ এনেধৰণৰ- চুলিৰ বৰণ ক'লা, দাড়ি আৰু গাৰ নোম সৰহ,মুখমণ্ডল ঠেক,চকুৰ ওপৰৰ অংশৰ হাড় স্পষ্টঅষ্ট্ৰিকসকলৰ এটা শাখা কোল-মুণ্ডাৰী লোকসকল অসমৰ চাহ বাগিচাত পোৱা যায় অসমীয়া জাতি গঠনৰ লগতে অসমীয়া সংস্কৃতিলৈও অষ্ট্ৰিকসকলে প্ৰভূত বৰঙণি আগবঢ়াইছে এওঁলোকেই ভাৰতবৰ্ষত পোন-প্ৰথমে কৃষি-কাৰ্যৰ আৰম্ভণি কৰিছিল অসমীয়া সমাজত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত তামোল-পান অষ্ট্ৰিকসকলৰে অৱদান এনেদৰে অসমীয়া জাতি গঠনত আৰু অসমীয়া সংস্কৃতিত অষ্ট্ৰিকসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান লাভ কৰি আহিছে

মংগোলীয়:অষ্ট্ৰিকসকলৰ পাছতেই অসমলৈ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ আগমন ঘটে প্ৰাগ ঐতিহাসিক কালতে মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ তিব্বতবৰ্মী লোকসকলে চীন দেশৰ দক্ষিণ অংশৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ, ইৰাৱতী,মেকং আদি নদীয়েদি আহি অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত বসবাস কৰে কালক্ৰমত তেওঁলোক সৰু সৰু জাতি জনজাতিত পৰিণত হৈ উত্তৰে হিমালয়, পূৱে উত্তৰ-পূৱ সীমান্ত অঞ্চল,দক্ষিণে নগা পাহাৰ আৰু পশ্চিমে ধুবুৰী জিলালৈকে  মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ বড়ো,ৰাভা, মিচিং, কাৰ্বি,দেউৰী,চুতীয়া আদি লোকসকল বিয়পি পৰে আৰু এওঁলোকৰ নিজা সংস্কৃতি গঢ়ি তোলেঅসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত বাঁহ গাজ,চুঙা পিঠা,খাৰ খোৱা, মাছ মৰা,মৃতকক সৎকাৰ কৰা আদি ৰীতি-নীতি মংগোলীয় সকলৰ অৱদানএওঁলোকৰ অৱয়বিক লক্ষণ এনেধৰণৰ-চৰ্মবৰ্ণ পীত, চুলি ক'লা,দাড়ি আৰু গাৰ নোম তাকৰ,মুখমণ্ডল বহল আৰু চেপেটা,কপালৰ অস্থি স্পষ্ট,নেত্ৰ বক্ৰ,নেত্ৰকোণ ঠেক

ক'কেছীয়:অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা শেষৰটো নৃ-গোষ্ঠী হৈছে ক'কেছীয় সকল এওঁলোকৰ অৱয়বিক লক্ষণ এনেধৰণৰ - সংকীৰ্ণ আৰু উচ্চ নাসিক্য,ঢৌ খেলোৱা চুলি,প্ৰশস্ত বক্ষ এওঁলোকে প্ৰাগ ঐতিহাসিক কালতে ভাৰতলৈ আহি ক্ৰমান্বয়ে অসমতো প্ৰৱেশ কৰে অসমৰ ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ,কলিতা, বৈশ্য  লোকসকল আৰ্যগোষ্ঠীৰ লোক এওঁলোকে মানৱ সভ্যতাৰ তিনিটা স্তৰ জুইৰ ব্যৱহাৰ, কৃষি-কৰ্ম আৰু নগৰ সভ্যতা গঢ়ি তোলে

        অসমীয়া মানুহৰ জৈৱিক চৰিত্ৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত ক'কেছীয়, মংগোলীয় আৰু অষ্ট্ৰেলীয় নৃ-প্ৰজাতিৰ অৱদান অতুলনীয়(অসমীয়া মানুহৰ নৃবৈজ্ঞানিক পৰিচয়, ভুবন মোহন দাস)
দৌল শৰাই
ভোজ-ভাত বা পায়স আদি ৰান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা পিতলৰ টৌ
অসমত প্ৰাচীন কালৰে পৰা সোণ, ৰূপ আদি ধাতুৰ প্ৰচলন থকা আৰু এইবোৰৰ জৰিয়তে এক কুটীৰ উদ্যোগ গঢ়ি উঠাৰ দৰে অসমৰ ঘাইকৈ হাজো অঞ্চল পিতল শিল্পৰ বাবে জনাজাত৷ পিতলেৰে গঢ়া বিভিন্ন বাচন-বৰ্তন অসমীয়া সংস্কৃতিৰ অংগাংগী সম্পদ৷ সাধাৰণতে, মৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলেই পিতলৰ বিভিন্ন সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰে৷ এই মৰীয়াসকল অসমৰ থলুৱা জনগোষ্ঠীয় লোক নহয়৷ এওঁলোকৰ মূল বংগদেশৰ পাঠানসকল৷ তুৰ্বকক ৰণত হৰুৱাই তেওঁৰ সৈন্য কিছুমানক ধৰি আনি কনচেং বৰপাত্ৰ গোহাঁইএ প্ৰথমে হাতীৰখীয়া, তাৰপিছত খেতি কৰিবলৈ দি কতো সুফল নোপোৱাত সিহঁতক এৰি দিয়ে আৰু এইসকল লোকেই পিছলৈ মৰীয়া নাম পাই জীৱিকাৰ বাবে পিতলৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ ধৰে৷ 
বৈশিষ্ট্য
পিতল এক মিশ্ৰ ধাতু৷ উপযুক্ত পৰিমাণৰ তাম আৰু দস্তাৰ মিশ্ৰণেৰে পিতল তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়৷  ইয়াৰ বাহিৰে পিতলৰ বাচন গঢ়িবলৈ সুৱগা, কয়লা, এঙাৰ, চূণ, তেল আৰু লা আদিৰ প্ৰয়োজন হয়৷ পিতলত সাধাৰণতে ৬৬ তাম আৰু ৩৪ দস্তা মিহলি কৰা হয়৷ সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ লোকৰ মাজত সোণ আৰু ৰূপৰ সামগ্ৰীতকৈ কাঁহ আৰু পিতলৰ সামগ্ৰীৰ চাহিদা বেছি আছিল৷

সৰঞ্জাম আৰু পদ্ধতি
কলহ, চৰিয়া, থালি, টৌ, শৰাই, চাকিগছা আদি বিভিন্ন আকাৰ আৰু প্ৰকাৰৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ পিতল শিল্পীক বিভিন্ন সা-সৰঞ্জামৰ প্ৰয়োজন হয়৷ সেইবোৰ হল; ভাটি, হাতুৰী, চাতুলী, কোমাৰি, ৰেক, আকোৱা, সৰাহ, চেপেনা, চেনা, টোপা, চিয়েৰি, ভোবোৰা আদি৷ প্ৰথমে ভাটীত প্ৰস্তুত কৰি লোৱা পিতল গৰম কৰি গৰমে গৰমে হাতুৰীৰে পিটি পিটি নিৰ্দিষ্ট গঢ়ত বাচন গঢ়া হয়৷ মৰীয়াসকল অসমলৈ অহাৰ আগতে পিতল গলাই সাঁচত ঢালি বাচন তৈয়াৰ কৰা হৈছিল৷

তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
অসমৰ পুথিচিত্ৰ: অজামিলোপাখ্যান মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱে পদবন্ধ কৰা ষষ্ঠস্কন্ধ ভাগৱতৰ অংশ অজামিল-উপাখ্যান খনিয়ে মধ্যযুগীয় সত্ৰীয়া আৰু ৰাজপৃষ্ঠপোষকতাৰে সমৃদ্ধ গড়গঞা-উভয় চিত্ৰশৈলীৰ যোগেদি আত্মপ্ৰকাশ কৰা দেখা যায় সত্ৰীয়া চিত্ৰশৈলীৰ প্ৰথমখনি পুথিচিত্ৰ দক্ষিণপাট সত্ৰৰ পুথিশালাত থকা বুলি জনা যায় এই পুথিখনিৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল - কথা আৰু চিত্ৰিকাৰ চাৰিওফালে ভিন্ন ৰঙৰ পুষ্প-লতিকাৰ মণ্ডন কৰ্মৰ সংযোজন (গৌৰৱময় অসম, চিত্ৰফলক নং ৫৬) এই শৈলীৰ দ্বিতীয়খনি সাঁচিপতীয়া পুথি কামৰূপ জিলাৰ পুৰণি বুৰ্কা সত্ৰত আছে ১৩.৪  ৩৫ ছে.মি. জোখৰ এই পুথিচিত্ৰখনিৰ কিছু সংখ্যক ফলকৰ দুয়োমূৰ আংশিকভাবে নষ্ট হৈছে পুথিচিত্ৰখনিৰ কেইটামান ফলক তেজপুৰৰ অসম চিত্ৰকলা সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত এইখনি পুথিচিত্ৰৰ সৈতে চিত্ৰ-ভাগৱতৰ চিত্ৰৰ এটা চকুত পৰা পাৰ্থক্য হ'ল- মোগলাই টুপীৰ পৰিৱৰ্তে জৈন পদ্ধতিৰ শিৰস্ত্ৰাণৰ প্ৰয়োগ আৰু ৰাজপুতী ধৰণৰ আগ কপাললৈকে নাৰীসকলে লোৱা ফুলাম ওৰণিৰ বহুল ব্যৱহাৰ 

১৬৫৯ শকত ৰাজ-পৃষ্ঠপোষকতাত চিত্ৰিত গড়গঞা শৈলীৰ ষষ্ঠস্কন্ধ ভাগৱতৰ অন্তিম ফলকটি মাথোঁ ব্ৰহ্মদেশৰপৰা সংগ্ৰহ কৰি আনি বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ত্ব বিভাগত সুৰক্ষা দিয়া হৈছে ইয়াৰ এটা পিঠিত আছে- '১৬৫৯ শকৰ আহাৰ মাহৰ ১৫ দিন যাওঁতে কৃষ্ণ-ত্ৰয়োদশী তিথিত ছবিৰে সৈতে বধ লিগিৰবা নামে পণ্ডিত এজনে লিখি মহাৰাজ শিৱসিংহক অৰ্পণ কৰা' আৰু আনটো পিঠিত 'গায়ন-বায়ন নৃত্যকাৰী শ্ৰীশ্ৰী শিবসিংহ মহাৰাজ, শ্ৰীশ্ৰী অম্বিকা নাম মহাদেৱীএ শ্ৰীশ্ৰী তিপাম ৰাজা সহিতে কৌতুক' কৰা দৃশ্যঅসমৰ সংস্কৃতি-কোষ,অসমীয়া বিভাগ, প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ৰ হৈ মুখ্য সম্পাদক: ড নাৰায়ণ দাস,সম্পাদক: ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী    ,পৃষ্ঠা -২৭  প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ,২০০৯

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
অসমৰ পোক পৰুৱা বুলিলে সাধাৰণতে অসমৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত উপলব্ধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ পতংগ আদিক বুজা যায় অসমত যথেষ্ট পৰিমানে বৰষুন হয় যাৰ ফলত  বন-জংঘলৰ পৰিমাণ বেছি বাবেই এই ভূখণ্ডত পোক পৰুৱাৰ সংখ্যা আগণন কিছুসংখ্যক পোক পৰুৱা নাম তলত  উল্লেখ কৰা হ'ল-

আনপোতনি, আমৰলি, আলহী পৰুৱা, উই, উই চিৰিঙা, উৰহ, ককা, কাকতি ফৰিং, কালিন্দী ভোমোৰা, কুকুৰ মাখি, কুণকুণি মাখি, কুঁজী বিচা, কুম জেলেকুৱা, কুমাৰণি, কেৰেলুৱা, খৰিকা গান্ধী, গগিনী, গান্ধী পোক, গুণগুণি, গোম চেলা, গুৰি পৰুৱা, গুবৰুৱা, চগা, চৰহা, চাম চৰিয়া, চিনাজোন, জেঠী, জেলুক, জেলেকীয়া, কেচু, জোক, টকৌ, টৌকা পৰুৱা, টোপোলাকটা, ডাঁহ ,ঢৰীয়া তামুলী পৰুৱা, তামুলী ফৰিং, তেলেনী পৰুৱা, দিনকণা, পইতাচোৰা, বগা পৰুৱা, বৰ কেৰেলুৱা , বৰ মকৰা, বাঘ মকৰা, বিছা পখিলা, বোন্দাকেচু,  ভালুক মকৰা, ভুতুনী মহ, ভেনা মাখি, নজাৰলি, মহ, মাখি, মাটিছেলা, মোৱা পোক, ৰঙা পোক, লেকলৌ পৰুৱা, শুকানি পৰুৱা, শুকানি ফৰিং, শূল পোক, সোন পৰুৱা আদি

তথ্যসূত্ৰ
অসমত যথেষ্ট পৰিমানে বৰষুন হয় যাৰ ফলত  বন -জংঘল বহুত হোৱা দেখা পোৱা যায় গতিকে এই ভূখণ্ডত পোক পৰুৱাও আগণন সকলোৰে পৰিচিত কিছুসংখ্যক পোক পৰুৱা নাম তলত  উল্লেখ কৰা হ'ল -                 
           আনপোতনি, আমৰলি, আলহী পৰুৱা, উই, উই চিৰিঙা, উৰহ, ককা, কাকতি ফৰিং, কালিন্দী ভোমোৰা, কুকুৰ মাখি, কুণকুণি মাখি, কুঁজী বিচা, কুম জেলেকুৱা, কুমাৰণি, কেৰেলুৱা, খৰিকা গান্ধী, গগিনী, গান্ধী পোক, গুণগুণি, গোম চেলা, গুৰি পৰুৱা, গুবৰুৱা, চগা, চৰহা, চাম চৰিয়া, চিনাজোন, জেঠী, জেলুক, জেলেকীয়া, কেচু, জোক, টকৌ, টৌকা পৰুৱা, টোপোলাকটা, ডাঁহ ,ঢৰীয়া তামুলী পৰুৱা, তামুলী ফৰিং, তেলেনী পৰুৱা, দিনকণা, পইতাচোৰা, বগা পৰুৱা, বৰ কেৰেলুৱা , বৰ মকৰা, বাঘ মকৰা, বিছা পখিলা, বোন্দাকেচু,  ভালুক মকৰা, ভুতুনী মহ, ভেনা মাখি, নজাৰলি, মহ, মাখি, মাটিছেলা, মোৱা পোক, ৰঙা পোক, লেকলৌ পৰুৱা, শুকানি পৰুৱা, শুকানি ফৰিং, শূল পোক, সোন পৰুৱা আদি     

সহায়ক গ্ৰন্থ : আসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা 

সম্পাদক : ড নাৰায়ণ দাস 
         ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী
অসমৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তিসকলৰ তালিকা:

সংগীত আৰু চলচ্চিত্ৰ
 অসমৰ কণ্ঠশিল্পীসকলৰ তালিকা
 অসমীয়া অভিনেতা অভিনেত্ৰীসকলৰ তালিকা

চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু নিৰ্দেশক
 জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
 ভূপেন হাজৰিকা
 নিপ বৰুৱা
 ব্ৰজেন বৰুৱা
 গৌতম বৰা
 পদুম বৰুৱা
 অতুল বৰদলৈ
 ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া
 জাহ্নু বৰুৱা
 শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ
 প্ৰফুল্ল বৰা
 মঞ্জু বৰা
 সান্তনা বৰদলৈ
 মুনিন বৰুৱা

সাহিত্য আৰু কাব্য
 অসমীয়া ভাষাৰ বিখ্যাত সাহিত্যিকসকল
 অসমীয়া ভাষাৰ বিখ্যাত কবিসকল

ৰাজনীতি
 মুখ্যমন্ত্ৰী সকলৰ তালিকা
 ৰাজ্যপালসকলৰ তালিকা
  অসমৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকল

আধ্যাত্মিক, দাৰ্শনিক
 মাধৱ কন্দলী
 শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰেদৱ
 শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ
 দামোদৰ দেৱ
 অনিৰুদ্ধদেৱ
 হৰিদেৱ
 ভট্টদেৱ (বৈকুণ্ঠ নাথ ভট্টাচাৰ্য)

ইতিহাস
 লাচিত বৰফুকন
 মোমাই তামূলী বৰবৰুৱা
 চুকাফা
 চিলাৰায়
 ৰুদ্ৰ সিংহ
 সতী জয়মতী
 আজান ফকীৰ
 আতন বৰগোঁহাই
 অনন্ত কন্দলী
সতী সাধনী

স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
 গোপীনাথ বৰদলৈ
 বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা
 কনকলতা বৰুৱা
 ভোগেশ্বৰী ফুকননী
 পিয়লি ফুকন
 মূলাগাভৰু
 মনিৰাম দেৱান
 কুশল কোঁৱৰ

ভাষাবিদ
 হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা
 ভৱানন্দ ডেকা
 টাবু ৰাম টাইড

সমাজ সেৱক
 জাহ্নৱী গোস্বামী
 অমলপ্ৰভা দাস

নাট্যকাৰ
 অৰুণ শৰ্মা
 ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া
 মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ
  প্ৰফুল্ল বৰা
 ভবেন বৰুৱা
 হাইদৰ আলী
 হেমন্ত দত্ত

প্ৰকৃতিবিদ
 মহীচন্দ্ৰ মিৰি
 ৰবীন বেনাৰ্জী
 যাদৱ পায়েং
 পূৰ্ণিমা দেৱী বৰ্মন

চিত্ৰ-ভাস্কৰ্য্য শিল্পী
 শোভা ব্ৰহ্ম
 বেণু মিশ্ৰ
 নীলপৱন বৰুৱা
 ননী বৰপূজাৰী
 অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱা
 বীৰেন সিংহ 
 দাদুল চলিহা 
 যতীন হাজৰিকা
 হেলা দাস
 দেবানন্দ উলুপ
 আমিনুল হক
মুনীন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভট্টাচাৰ্য্য
কিশোৰ কুমাৰ দাস
নিখিলেশ্বৰ বৰুৱা

শিক্ষাবিদ
 ইন্দিৰা মিৰি
 বাপচন্দ্ৰ মহন্ত
 ভৱানন্দ ডেকা
ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া

বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি
 উদ্ধৱ ভৰালী
 গুৰুপ্ৰসাদ দাস
 জয়ন্তী চুতীয়া
 জিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী
 হৰিপ্ৰসাদ বৰুৱা
 হিৰণ্য চন্দ্ৰ ভূঞা

তথ্য সংগ্ৰহ

 
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
অসমৰ বয়ন শিল্প বা হস্ততাঁত শিল্প অসমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কুটিৰ শিল্প অসমৰ বাবে গৌৰৱৰ কথা যে ভাৰতৰ মুঠ ২৮ লাখ তাঁতশালৰ ১৩ লাখ তাঁতশাল অসমতে আছে বেছিভাগ তাঁতশালেই ভৰিৰে চলোৱা হয় বাণিজ্যিকভাৱে বস্ত্ৰ উৎপাদন কৰা শুৱালকুছিৰ একাংশ তাঁতশালহে যন্ত্ৰচালিতঅসম ইয়েৰবুক, শান্তনু কৌশিক বৰুৱা
তাঁতীশাল

ইতিহাস
প্ৰাচীন কালৰে পৰা ই অসমৰ এক পৰম্পৰাগত উদ্যোগ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে পূৰ্বতে অসমৰ মহিলাসকলে বয়ন শিল্পক তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা জীৱনৰ অন্তৰ্গত এক কাম হিচাপে ধৰি লৈছিল এই বয়ন শিল্পৰ যোগেদিয়েই অসমৰ নাৰীসকল ভাৰতৰ আন ঠাইতো বিখ্যাত হৈছিল অসমৰ প্ৰতিঘৰত, বিশেষকৈ, গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ঘৰত একোখন হ'লেও তাঁতশাল থাকেই কোনো মহিলাই ঘৰুৱা কামৰ পৰা খন্তেক আজৰি হ'লেই তাঁতশালত বহেগৈ আৰু পৰম্পৰাগত কাপোৰ বৈ উলিয়ায় 

বাণিজ্যিক দৃষ্টিকোণ
বয়নশিল্পৰ এক বৃহৎ বাণিজ্যিক ক্ষেত্ৰ আছে কিন্তু অসমৰ হাতে বোৱা বস্ত্ৰশিল্প এই ৰাজ্যৰ সংস্কৃতিৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে সম্পৰ্কিত হৈ থাকিলেও, এই উদ্যোগ বাণিজ্যিক দিশত উপযুক্তভাৱে বিকশিত হৈ উঠা নাই বৰ্তমান মাত্ৰ ২.৮০ লাখ তাঁতশালহে কাপোৰৰ বাণিজ্যিক উৎপাদনৰ লগত জড়িত হৈ আছে আনহাতে আন প্ৰায় ৫.৭০ লাখ তাঁতশাল অৰ্ধ বাণিজ্যিকৰূপে নিয়োজিত বাকীবোৰ হ'ল ঘৰুৱা তাঁতশাল আৰু ঘৰুৱা চাহিদা পূৰণ কৰিবৰ বাবেহে সেইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়

বিভিন্ন সঁজুলিসমূহ
তাঁতশালত ব্যৱহৃত সঁজুলিসমূহ এনেধৰণৰ-
 যঁতৰ
 সূতা
 মহুৰা
মুগা সূতাৰে সৈতে এটা মহুৰা
 উঘা(আজিকালি সাধাৰণতে ববিন ব্যৱহাৰ কৰে)
 ববিন ফ্ৰেম
 চেৰেকী
 লেটাই
 মাকো
 টোলোঠা
 চিৰি
 হলি
 খুঁটি
 ৰাঁচ
 ৰাঁচভৰা
 দোৰপতি
 নাচনী
 কাণত দিয়া
 পুতল
 ফুলৰ কাঠি
 ফুল বছা কাঠি
 দাঙি মাৰি
 ৰছী (বান্ধোনবোৰ দিবলৈ ব্যৱহৃত)
প্ৰকাৰ
তাঁতশাল দুই প্ৰকাৰৰ
 তাঁতীশাল
 মাটিশাল
তাঁতীশাল
তাঁতীশালত মাকো হাতেৰে চলাবলগীয়া নহয় সেইবাবে বোৱনত সোনকালে হয় লগতে ৰাঁচখন ৰখাৰ ব্যৱস্থাটোও অলপ সুকীয়া বাকী মাটিশালৰ সৈতে একেই সাধাৰণতে কম সময়ত অধিক ববলৈ তাঁতীশাল বেছি উপযোগী 

মাটিশাল
গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে সততে পোৱা শালখনেই মাটিশাল ইয়াত মাকো হাতেৰে মৰা হয় বাবে তাঁতীশালতকৈ অলপ সময় লাগে বোৱনত শালখনৰ সজ্জাটোও তেনেই সাধাৰণ সততে পোৱা সামগ্ৰীৰে ঘৰতে পাতি লব পাৰি ন শিকাৰুৰ বাবেও এইখন বেছি উপযোগী 

চিত্ৰভঁৰাল

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ
বেঙেনাআটী সত্ৰৰ যাদুঘৰত সংৰক্ষিত আহোম ৰাজকুঁৱৰীৰ কিংখাপ মেখেলা 
অসমত যিবোৰ বস্ত্ৰ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰ কৰা হয় তাৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট মোটিফ বা ফুল বছা শৈলী আছে এই শৈলীসমূহ গামোছা, চাদৰ, মেখেলা, বুকুচোলা, ৰিহা আদিত তোলা হয় এনে শৈলীৰ কিছুমান হৈছে সিংখাপ, বুটা, গছা, জাপি আদি অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্টীৰ লোকৰ নিজস্ব পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰো মোটিফ ভিন্ন হোৱা দেখা যায়

পৰম্পৰাগত মোটিফ

মুগাৰ মেখেলা- চাদৰত গছ আৰু বুটাৰ আৰ্হি

গছ মোটিফৰ গামোচা

গামোছাত জাপি আৰু ঢোল

বুটা বছা পাটৰ কাপোৰ
কিংখাপ
কিংখাপ বা সিংখাপ হৈছে হৈছে সোণ, ৰূপ আৰু ৰেচমৰ সূতাৰে অলংকৃত কাপোৰ বোৱাৰ এক প্ৰাচীন ভাৰতীয় কলা অসমীয়া কিংখাপ সাধাৰণতে আহোম সাম্ৰাজ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আৰু ইয়াত দুটা মুখামুখিকৈ থকা সিংহৰ ফুল তোলা হয় ই অন্য আকৃতিও হ'ব পাৰে
বুটা বা ফুল বুটা
সৰ্বভাৰতীয় বুটা মোটিফ আলমণ্ড বা পাইন শঙ্কু আকৃতিৰ মটিফ আৰু ইয়াৰ ওপৰৰ মূৰটো চোকা বক্ৰ আৰ্হিৰ  অসমত এই শৈলীত ফুল বা ফুলৰ থোপাৰ নক্স্যা  তোলা হয়
গছ বা গছা
ইয়াত এজোপা গছ বা কেতিয়াবা লগতে এহাল চৰাই চিত্ৰিত কৰা হয়
পখিলা
এই শৈলীত মেখেলা-চাদৰত পখিলাৰ নক্সা তোলা হয়
জাপি
জাপি শৈলী এক অন্যতম পৰম্পৰাগত মোটিফ আগতে সম্ভ্ৰান্ত আৰু চহকী পৰিয়ালৰ লোকৰ বাবে এই নক্সা একপ্ৰকাৰ নিৰ্দিষ্ট আছিল
কেঁচ বছা
এই শৈলী বস্ত্ৰৰ কিনাৰত কৰা হয় আৰু ই পথালি আঁচ কিছুমানৰ দৰে সাধাৰণতে চাদৰ আৰু ৰিহাত এই নক্সা তোলা হয়
গামখাৰু
গামখাৰু এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ কাপোৰত ইয়াৰো নক্সা তোলা হয়
জোনবিৰি
জোনবিৰি হ'ল অৰ্ধচন্দ্ৰ আকৃতিৰ অসমীয়া অলংকাৰ ইয়াকো কাপোৰত ফুল হিচাপে তোলা হয়
লোকাপাৰ
লোকাপাৰ অসমীয়া অলংকাৰ আৰু বস্ত্ৰ উভয়ৰে উমৈহতীয়া মোটিফ ইয়াত দুটা মুখামুখিকৈ থকা পাৰ চিত্ৰিত কৰা হয়
ঢোল
অসমৰ লোকবাদ্য ঢোলকো গামোচা, মেখেলা-চাদৰ আদিত চিত্ৰিত কৰা হয়
ভাগৱত শৰাই বা শৰাই
শৰাইৰ নক্সা অঁকা এই শৈলী ঘাইকৈ মণিকূটৰ আচ্ছাদন বা ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ আৰু সা-সঁজুলি মেৰিয়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা গামোছাত চিত্ৰিত কৰা হয়
হাতী
এই শৈলীত জ্যামিতিক আকাৰত হাতিৰ নক্সা তোলা হয়
কল্কি

কল্কি হৈছে তলফালটো বহল আৰু ওপৰফালে ঠেক হৈ যোৱা অৰ্ধগোলক আকৃতিৰ এক শৈলী মেখেলা-চাদৰত ই এক সাধাৰণ নক্সা
অন্যান্য
ফুল, পাত, ময়ূৰ, হৰিণ, ঢোলবিৰি আদিৰ নক্সাও কাপোৰয় ফুল তোলা হয়
জনগোষ্ঠীয় মোটিফ

মিচিং শৈলীৰ মেখেলা-চাদৰ
ৰাভা শৈলীৰ নক্সাৰে এখন পাজাৰ
আহোম ড্ৰেগন চিত্ৰিত কৰা আহোম ৰজাৰ চোলা
মিবু গালুকত চিত্ৰিত ডনি-প'ল'
মিচিং জনগোষ্ঠী
মিচিং পুৰুষসকলে পৰিধান কৰা চোলা মিবু গালুকত তেওঁলোকৰ উপাস্য ডনি-প'ল' অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ-সূৰ্যৰ, , 2004. . 48 নক্সা থাকে ইয়াৰ লগতে বুটা বছাও দেখা যায় আনহাতে মহিলাসকলৰ পৰিধানত প্ৰায়ে বুটা ফুল আৰু বৰ্ফিৰ আকৃতি দেখা যায় তেওঁলোকৰ ৰিবি গাছেঙত প্ৰায়ে দীঘলীয়া বা পথালি আঁচ দেখস যায়
আহোম জনগোষ্ঠী
আহোমসকলৰ পোছাকত তেওঁলোকৰ আৰাদ্য তথা ৰাজকীয় প্ৰতীক আহোম ড্ৰেগন ঙি ঙাও খাম চিত্ৰিত হৈ থাকে আহোম শৈলীৰ পোছাকসমূহত আজিকালি আহোম লিপিৰে বিভিন্ন শব্দও লিখা হয় আহোম নাৰীয়ে পৰিধান কৰা মেখেলাত সাধাৰণতে বুটা বছা হয়
বড়ো জনগোষ্ঠী
বড়ো জনগোষ্ঠীৰ আৰনাই বা দখনা আদিত ত্ৰিভুজ, বৰ্ফি, ফুল আদি ওৰায়ে দেখা যায়

আধুনিক যুগৰ মোটিফ

কাজিৰঙা শৈলীৰ চাদৰ-মেখেলা
কাজিৰঙা শৈলী
এই শৈলীটোৰ উদ্ভৱ হৈছে কাজিৰঙাৰ বন্য জীৱ-জন্তুৰ পৰা ইয়াত বিভিন্ন জন্তুৰ লগতে ঘাইকৈ গঁড়ৰ নক্সা তোলা হয়
বিহুনৃত্য
এই শৈলীত কাপোৰত বিহু নাচনী, ঢুলীয়া, পেঁপাদাৰী আদিৰ ছবি তোলা হয়
অন্যান্য
অন্যান্য আধুনিক মোটিফৰ ভিতৰত কলগছ, গছ-লতিকা আদি দেখা যায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
250খানদং বান্ধ
বান্ধ হৈছে প্ৰাকৃতিক ভাবে প্ৰবাহিত পানী বা ভূগৰ্ভস্থ জলপ্ৰবাহবন্ধ বা সীমিত কৰা একপ্ৰকাৰৰ কৃত্ৰিম বাধা বান্ধৰ ফলত কৃত্ৰিম জলাধাৰৰ সৃষ্টি হয় বান্ধৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা জলাধাৰবোৰে বানপানী ৰোধ কৰাৰ লগতে জলসিঞ্চন, মানুহৰ দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ, ঔদ্যোগিক ব্যৱহাৰ, মীনপালন, জলঅৰ্থনীতি আৰু যাতায়তৰ বাবে পানী প্ৰদান কৰে প্ৰায়ে বান্ধৰ সৈতে শক্তিগৃহ স্থাপন কৰি জলবিদ্যুৎ উৎপাদন কৰা হয় অসমত অৱস্থিত বান্ধ আৰু জলাধাৰসমূহৰ তালিকা তলত উল্লেখ কৰা হ'ল:

 নদী বান্ধ উচ্চতা দৈৰ্ঘ্য প্ৰকাৰ সংৰক্ষণ ক্ষমতা জলাধাৰৰ কালি অৱস্থা পাগলাদিয়া নদী  পাগলাদিয়া বান্ধ      ভূমি বান্ধ    নিৰ্মাণ চলি আছে কপিলী নদী  খানদং বান্ধ      মাধ্যাকৰ্ষণ বান্ধ    সম্পূৰ্ণ  উমৰং নালাহ  উমৰং বান্ধ      মাধ্যাকৰ্ষণ বান্ধ    সম্পূৰ্ণ সোৱণশিৰি নদী  নামনি সোৱণশিৰি বান্ধ     মাধ্যাকৰ্ষণ বান্ধ  1.365 ঘন কিলোমিটাৰ    নিৰ্মাণ চলি আছে বৰপানী নদী  কাৰ্বি লাংপি বান্ধ      মাধ্যাকৰ্ষণ বান্ধ    সম্পূৰ্ণ
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা