marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
কহিমাৰ যুদ্ধ (  )  ১৯৪৪ চনত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানীসেনাৰ (   ) ভাৰতৰ সৈতে যুদ্ধৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধ৷ ১৯৪৪ চনত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ কহিমাত ৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ২২ জুনলৈকে তিনিটা পৰ্য্যায়ত এই যুদ্ধখন সংঘটিত হৈছিল৷ ৩ এপ্ৰিলৰ পৰা ১৬ এপ্ৰিললৈকে জাপানী সেনাই কহিমা পাহাৰ ( ) দখল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ এই পাহাৰত থকা পথেৰেই ইম্ফলত থকা ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ সৈন্যবাহিনীলৈ ৰছদ-পাতি পঠিওৱা হৈছিল৷ ১৮ এপ্ৰিলৰ পৰা তেৰ মেৰ ভিতৰত নতুনকৈ অহা ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীয়ে ইতিমধ্যে জাপানী সৈন্যই দখল কৰা ঠাইসমূহৰ পৰা ওফৰাবলৈ প্ৰতি আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰে৷ জাপানী সৈন্যই কহিমা পাহাৰৰ পৰা পিছহুহুকিবলৈ বাধ্য হয় কিন্তু কহিমা-ইম্ফল বাটটো ভেটি ৰাখে৷ ১৬ মেৰ পৰা ২২ জুনলৈ ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় সেনাই অধিক পৰাক্ৰমেৰে জাপানী সৈন্যক বাধা দি বাটটো মুকলি কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ ২২ জুনৰ দিনা কহিমা আৰু ইম্ফলৰ পৰা ব্ৰিটিছ আৰু ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীয়ে ১০৯ নং মাইলষ্টন পোৱাৰ পিছতে এই যুদ্ধৰ অৱসান ঘটে৷  

কহিমা যুদ্ধক প্ৰায়ে পূবৰ ষ্টেলিনগ্ৰেড ("   ") বুলি অভিহিত কৰা হয়৷ 2008, . 159. 2017, . 123 ২০১৩ চনত ব্ৰিটিছ নেশ্যনেল আৰ্মি সংগ্ৰহালয়ে (  ) কহিমাৰ যুদ্ধক ব্ৰিটেইনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ যুদ্ধ ("'  ") বুলি আখ্যা দিয়ে৷

 ইতিহাস 
জাপানৰ ভাৰত আক্ৰমণ (কড নাম: অপাৰেশ্যন -), মণিপুৰৰ ইম্ফলত বাহৰ পাতি থকা ব্ৰিটিছ সৈন্য (  ) কৰা আক্ৰমণ আছিল৷ এই যুদ্ধৰ মূল উদেশ্য আছিল মিত্ৰপক্ষৰ আক্ৰমণৰ পৰিকল্পনাসমূহত যতি পেলোৱা৷ জাপানৰ পোন্ধৰতম সৈন্যবাহিনী (  ) ৰ কমাণ্ডাৰ জেনেৰেল ৰেনিয়া মোটাগুচ্চি (   ) এই পৰিকল্পনাকে বিকাশ কৰি ভাৰত আক্ৰমণ কৰি ব্ৰিটিছ শাসনকে ওফৰোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ 2000, . 154155. জাপানী সৈন্যই ভাৰতৰ ভূমিত নিজৰ দখল আনিব পাৰিলে জাপানী সৈন্যই ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলক উৎসাহিত কৰাৰো পৰিকল্পনা আছিল৷ 2000, . 154 তাৰোপৰি ইম্ফলৰ চাৰিওকাষৰ ঠাইসমূহ জাপানে দখল কৰিলে আমেৰিকাই সেইসময়ত চীনৰ চিয়াং চাই শ্বেক (  ) ৰ সৈন্যক দি থকা সাহায্যটো বাধা পৰিলহেঁতেন 2010, . 5 এই যুক্তিসমূহেৰে সকলো বিভাগতে পতিয়ন নিয়াই ভাৰত আক্ৰমণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ১৯৪৪ চনৰ ৭ জানুৱাৰীৰ দিনা ইম্পেৰিয়েল জেনেৰেল হেডকোৱাৰ্টাৰ (  ) ত গৃহীত হয়৷ 2000, .166167

এই পৰিকল্পনাৰ এটা অংশ আছিল জাপানী ৩১ম ডিভিজনৰ সৈন্যবাহিনী (৫৮ নং ৰেজিমেন্ট, ১২৪ নং ৰেজিমেন্ট, ১৩৮ নং ৰেজিমেন্ট আৰু ৩১ম মাউন্টেইন আৰ্টিলেৰী ৰেজিমেন্টেৰে গঠিত) ক কহিমা দখল কৰিবলৈ পঠোৱা আৰু ইম্ফলৰ সৈতে যোগাযোগ বিছিন্ন কৰি দিয়া৷  মোটাগুচ্চিয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সেইসময়ৰ মূল পৰিচালনা কেন্দ্ৰ ডিমাপুৰলৈকে ৩১ম ডিভিজনক পঠিয়াই কহিমা বিজয়ৰ সুবিধা লোৱাৰো পৰিকল্পনা কৰে৷ 2000, . 285.

৩১ম ডিভিজনৰ কমাণ্ডাৰ লেফটেনেন্ট জেনেৰেল কটকো চাটু ( ) য়ে তেওঁক দিয়া ভূমিকাক লৈ সন্তুষ্ট হব পৰা নাছিল৷ তেওঁ পৰিকল্পনাৰ পৰ্য্যা্যত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুযোগ দিয়া হোৱা নাছিল আৰু কহিমা বিজয় সম্পৰ্কে তেওঁ সন্দিহানো আছিল৷ তেওঁ ইতিমধ্যে সৈন্যবাহিনীক কৈছিল যে তেওঁলোক সকলো ভোকাতুৰ হৈ মৃত্যমুখত পৰাৰ সম্ভাৱনাই অধিক৷ 2000, . 232. চাটুৰ লগতে ভালেসংখ্যক জাপানী বিষয়াৰ মোটাগুচ্চিক লৈ ভাল ভাৱ নাছিল৷  2000, . 284285.

 স্মৃতিচাৰণ 
300300   ,      ,   ,    
      1,420           .         ,       '  ..         2        -    .  : (  ).        (18751958),                          480 .

 টোকা 

 তথ্যসূত্ৰ 

 লগতে চাওক 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

 বাহ্যিক সংযোগ 

   
    
   
   : 5      ,   - 
   (  )        
      25  
 

শ্ৰেণী:যুদ্ধ
কৰ'মণ্ডল আৰু বেংগল চেটলমেণ্টছ্ প্ৰেচিডেঞ্চি () ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এটা প্ৰশাসনিক বিভাগ আছিল ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ১৬৮২ চনৰ ১৭ জুলাইত এই প্ৰেচিডেঞ্চি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল
ইতিহাস
১৬৫৮ চনত বংগ আৰু ক'ৰ'মণ্ডল উপকূলৰ সকলো বসতিস্থল ফ'ৰ্ট চেণ্ট জৰ্জৰ অধীন কৰা হয় বেংগল এজেঞ্চি বিলুপ্ত হোৱাৰ পিছত কোম্পানীয়ে বংগৰ প্ৰশাসনৰ বাবে ক'ৰ'মণ্ডল উপকূল আৰু বংগৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা ক'ৰ'মণ্ডল আৰু বেংগল চেটলমেণ্টছ কোম্পানীটোৱে বংগ প্ৰশাসনৰ বাবে স্থাপন কৰে

১৬৯৪ চনৰ পৰা ১৬৯৮ চনৰ ভিতৰত প্ৰেচিডেঞ্চিৰ ভূখণ্ডৰ প্ৰশাসন মাদ্ৰাচৰ (ফ'ৰ্ট চেণ্ট জৰ্জ প্ৰেচিডেঞ্চি) অধীনত আছিল  তাৰ পিছত আকৌ ১৭০০ চনত বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চিৰ সৃষ্টি নোহোৱালৈকে ক'ৰ'মণ্ডল আৰু বেংগল চেটলমেণ্টছ্ প্ৰেচিডেঞ্চিৰ কৰ্তৃত্ব পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়   ,    , ,   ., 1885
লগতে চাওক
 মাদ্ৰাচ প্ৰেচিডেঞ্চি
 ফোৰ্ট উইলিয়াম, পশ্চিম বংগ
তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰেচিডেঞ্চি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাস
খ (বঙালী লিপিত খ, আই-পি-এ:) বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণমালাৰ ২য় আখৰ:... ত দিয়া ক্ৰম অনুসৰি ই এটি ব্যঞ্জনবৰ্ণ, অৰ্থাৎ খ উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত ক'ৰবাত নহয় ক'ৰবাত বাধিত হৈছে

স্বৰববৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
আ-- খা

ই-- খি

ঈ-- খী

উ-- খু

ঊ-- খূ

ঋ-- খৃ

এ-- খে

ঐ-- খৈ

ও-- খো

ঔ-- খৌ

"খ"ৰে আৰম্ভ শব্দ
 খেল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ব্যঞ্জনবৰ্ণ
খ অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ ২য় আখৰ ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাওঁফাওঁৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত কৰবাত অকণমান হলেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হবও পাৰে বা নহবও পাৰে.    ব্যঞ্জন বৰ্ণ 'খ'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'খ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয় ব্ৰেইল্ত 'খ'-ক এনেদৰে  লিখা যায়  , , 2013


স্বৰবৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে
স্বৰবৰ্ণ'খ'ৰ লগত যোগ হ'লেঅখ আ খাইখিঈখীউখুঊখূঋখৃএখেঐখৈওখোঔখৌ
যুক্তবৰ্ণ (খ যোগ) 
খ্  য  খ্য  খ্যাতি

'খ'ৰে আৰম্ভ শব্দৰ উদাহৰণ

 খোল
 খাদ্য
 খৰম
 খৰাহী
 খবৰ
 খৰচ
 খাল
 খেল 
 খলনায়ক
 খাৰু
 খনিজ
 খনিকৰ

ইউনিকড
 চিহ্ন ইউনিকড কড নম্বৰ ইউনিকডত বিৱৰণবঙালী ইউনিকড তালিকা (পি.ডি.এফ.) খ    0996    
 তথ্যসংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ
খইৰাবাৰী (ইংৰাজী: ) হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰ জিলাৰ ওদালগুৰি জিলাৰ এখন চহৰ খইৰাবাৰীয়ে খইৰাবাৰী মহকুমাৰ মুখ্য কাৰ্যালয় হিচাপে কাম কৰে মুঠ ভৌগোলিক ক্ষেত্ৰফল  চহৰৰ ৫৬.৯৩ হেক্টৰ  খোইৰাবাৰী চহৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ৮৭৩ জন, ইয়াৰে পুৰুষৰ জনসংখ্যা ৪৪৩ আৰু মহিলা জনসংখ্যা ৪৩০ খোইৰাবাৰী চহৰ গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮০.৬৪ ইয়াৰে ৮৫.১০ পুৰুষ আৰু ৭৬.০৫ মহিলা সাক্ষৰ

খইৰাবাৰী চহৰত প্ৰায় ২১৪টা ঘৰ আছে খইৰাবাৰী চহৰৰ পিনকোড হৈছে ৭৮৪৫২২ খইৰাবাৰী জিলা সদৰৰ পৰা পশ্চিম দিশত ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত ওদালগুৰি  ই তহচিলৰ মুখ্য কাৰ্যালয়  ৰঙিয়া, মংগলদৈ, নলবাৰী, গুৱাহাটী খইৰাবাৰীৰ ওচৰৰ চহৰ

জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি খোইৰাবাৰীৰ জনসংখ্যা আছিল ৮,৭০৩ জন জনসংখ্যাৰ ৫২ পুৰুষ আৰু ৪৮ মহিলা  খোইৰাবাৰীৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৪, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় গড় ৫৯.৫তকৈ বেছি: পুৰুষৰ সাক্ষৰতা ৮০, আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতা ৬৯

অসমীয়া, বডো আৰু বাংলা ভাষা প্ৰধান ভাষা  কিন্তু আটাইতকৈ বেছি কথিত ভাষাসমূহৰ ভিতৰত আছে বডো আশে-পাশে থকা অঞ্চলত বহুলভাৱে কোৱা হয় স্থানীয় লোকসকলে আনকি হিন্দীতো মত বিনিময় কৰিব পাৰে

ওচৰতে কেইবাখনো চাহ বাগিচা আছে আৰু খোইৰাবাৰী তেওঁলোকৰ বাবে নিকটতম বাণিজ্যিক প্ৰৱেশ বিন্দু

তথ্য সূত্ৰ
খগেন গগৈ () অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী বিহুগীত আৰু দেহবিচাৰৰ শিল্পী হিচাপে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায় কণ্ঠশিল্পীগৰাকীয়ে অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ (বৰ্তমানৰ চৰাইদেউ জিলা) সোণাৰিৰ সমীপৱৰ্তী লংপটীয়া গাঁৱত জন্মলাভ কৰে তেওঁ এমটিভিৰ কক ষ্টুডিঅত ১ম ছিজনত পাটকাই পাৰে হৈ আৰু টিপটপ দেখিলে শীৰ্ষক গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল

শিক্ষা
খগেন গগৈয়ে চাওৰংগাবাম প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ১৯৭৫ চনত লংপটীয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় ইয়াৰ পিছত তেওঁ সোণাৰি মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক উপাধি লাভ কৰে

কৰ্মজীৱন 
স্নাতক পৰীক্ষা দি তেওঁ গুৱাহাটীলৈ আহে আৰু নৰকাসুৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিবলৈ লয় পৰৱৰ্তী সময়ত অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ ডেপুটী সঞ্চালক আনন্দ মোহন ভাগৱতীয়ে ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত এখন বিহু কৰ্মশালাত প্ৰশিক্ষাৰ্থীক বিহুনামৰ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ মাতি নিয়ে আৰু প্ৰথমাৱস্থাত ৰবীন্দ্ৰ ভৱনতে তেওঁক এক অবৈতনিক চাকৰি প্ৰদান কৰে 

খগেন গগৈ টোকাৰী গীতৰো কণ্ঠশিল্পী ভূপেন উজীৰৰ উদ্যোগত তেওঁ বৈৰাগী নামৰ এক টোকাৰী গীতৰ কেছেটত কণ্ঠদান কৰে গগৈ আছিল আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা স্বীকৃত টোকাৰী গীতৰ শিল্পী দিচাংমুখৰ পেঁপাটি খগেন গগৈয়ে কণ্ঠদান কৰা প্ৰথমটো বিহুগীতৰ কেছেট এমটিভিৰ কক ষ্টুডিঅত গীত পৰিৱেশন কৰা গগৈ অসমৰ প্ৰথমগৰাকী লোকশিল্পী 

বঁটা আৰু সন্মান
২০২১ চনত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই গগৈক প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডে স্মাৰক বঁটা প্ৰদান কৰে
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
খগেন্দ্ৰনাথ নাথ (২০ শতিকা)ৰ গোৱালপাৰা অঞ্চলৰ মানুহ ভাৰতীয় মুক্তি আন্দোলনৰ তেওঁ অন্যতম যুঁজাৰু আছিল তেওঁ ১৯২১ চনত বিদ্যালয় এৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিছিল ইয়াৰ বাবে তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ হ'ব লগা হৈছিল ইয়াৰ পিছত ১৯২৬ চনৰ পাণ্ডু কংগ্ৰেছত স্বেচ্ছাসেৱক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯২৮ চনত কলিকতা কংগ্ৰেছত গোৱালপাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ১৯৩০ চনত তেৰ মাহৰ বাবে খগেন্দ্ৰনাথ নাথক কাৰাবাসলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল ১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনতো তেওঁ এবছৰ কাৰাদণ্ড ভুগিব লগা হৈছিল খগেন্দ্ৰনাথ নাথ ১৯৪৫ চনৰপৰা ১৯৫২ চনলৈ গোৱালপাৰা জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিলবৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী. পৃ: ৬৪

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
খগেশ সেন ডেকা (জন্ম:১৯৫৫ - ) একাধাৰে গৱেষক, ব্যাকৰণবিদ আৰু ভাষাবিদ তেখেত পূব কামৰূপ কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল 

জন্ম
তেখেতৰ জন্ম হয় কামৰূপ জিলাৰ কৰৰা মৌজাৰ ক্ষুদ্ৰহাজাৰা গাঁৱত, ১৯৫৩ চনৰ ১৬ অক্টোবৰ তাৰিখে পিতৃ : স্বৰ্গীয় ধনপতি ডেকা (কৰৰা হাইস্কুলৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰধান শিক্ষক) মাতৃ : স্বৰ্গীয়া যোগেশ্বৰী ডেকা 

শিক্ষা
প্ৰাথমিক : ক্ষুদ্ৰহাজাৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়,
হাইস্কুল : কৰৰা হাইস্কুল,
প্ৰাক বিশ্ববিদ্যালয় (বিজ্ঞান) : আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ কলেজ 
স্নাতক (অসমীয়া অনাৰ্ছ) : আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ কলেজ (১৯৭৫) 
স্নাতকোত্তৰ : অসমীয়া (ভাষা শাখা), গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় (১৯৭৭) 
পিএইচ, ডি, : গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় ( গৱেষণাৰ বিষয় : অসমীয়া ব্যাকৰণৰ ক্ৰমবিকাশ : এটি বিশ্লেষণাত্মক অধ্যয়ন তত্ত্বাৱধায়ক : ড ৰমেশ পাঠক) 

কৰ্মজীৱন
এম, এ, পৰীক্ষাৰ ফলাফল ওলোৱাৰ পূৰ্বে কেইদিনমান কৰৰা হাইস্কুলত শিক্ষকতা 
১৯৭৮ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ ১৩ তাৰিখে ছয়গাঁও কলেজত যোগদান 
১৯৭৮ চনৰ জুলাই মাহৰ ১৮ তাৰিখৰ পৰা ১৯৮৭ চনৰ ৯ মাৰ্চলৈ বকোৰ জে, এন, কলেজত অধ্যাপনা 
১৯৮৭ চনৰ ১০ মাৰ্চৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ৩১ মাৰ্চলৈ বাইহাটা চাৰিআলিৰ পূব কামৰূপ কলেজত অধ্যাপনা আৰু সহযোগী অধ্যাপক তথা মুৰব্বী হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ 
কিছু দিনৰ বাবে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অতিথি অধ্যাপকৰূপে যোগদান 

সাহিত্যৰাজিব্যাকৰণ, তত্ত্ব আৰু তাত্ত্বিক, খগেশ সেন ডেকা, বান্ধৱ প্ৰকাশ, প্ৰথম প্ৰকাশ, বেটুপাতৰ পৰা সংগ্ৰহীত
অসমীয়া বানান সমস্যা (সম্পা), ১৯৯৮, বাইহাটা চাৰিআলি সাহিত্য সভা 
অসমীয়া ভাষা সাহিত্য সংস্কৃতি বীথিকা (ড নৰেন চন্দ্ৰ দাস আৰু ড উমেশ চন্দ্ৰ ডেকাৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে ৰচিত) ১৯৯৯, পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ 
ভাষা-চিন্তা-বিচিত্ৰা (ড নগেন ঠাকুৰৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে সম্পাদিত) ১৯৯৯, পূবেৰুণ প্ৰকাশ 
ব্যাকৰণ : প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য ১ম প্ৰকাশ ২০০০, পূবেৰুণ প্ৰকাশ ৩য় প্ৰকাশ, ২০১৫, জ্যোতি প্ৰকাশন 
পূব কামৰূপ অঞ্চলৰ বৌদ্ধিক পটভূমি আৰু অধ্যক্ষ তৰুণ চন্দ্ৰ ডেকা, ২০১৪, পূব কামৰূপ কলেজ 
ভাষা-চিন্তাৰ ৰেঙনি, ২০১৬, জ্যোতি প্ৰকাশন 
ব্যাকৰণ : তত্ত্ব আৰু তাত্ত্বিক, ২০১৭, বান্ধৱ 
         . .  (-  .  . ).
প্ৰসংগ গৌতম বুদ্ধ (অনূদিত), ২০১৯, জ্যোতি প্ৰকাশন
মধ্যভাৰতীয় আৰ্যভাষা আৰু সাহিত্য,২০২০, অসম সাহিত্য সভা
অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্তবৰ ৰূপৰেখা, ২০২০, বান্ধৱ
মনন আৰু বীক্ষণ (সম্পাদনা- ড৹ প্ৰভাত ভূঞা), ২০২১, পাঞ্চজন্য
খগেশ সেন ডেকাৰ ফেচবুক মাধুৰী, (সম্পাদনা আব্দুল মজিদ শ্বেখ) ২০২১
ভাষাতত্ত্বৰ সাধক খগেশ সেন ডেকা (অভিনন্দন গ্ৰন্থ, সম্পাদনা প্ৰভাত ভূঞা আৰু পূন্যপ্ৰভা বৰুৱা), ২০১৯ প্ৰকাশ পাইছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
খঞ্জৰী
খঞ্জৰী হৈছে তালৰ এবিধ প্ৰকাৰ ছয় বা সাত ইঞ্চিমান ব্যাসৰ কাঠৰ খোলা এটাৰ এফালে চামৰাৰে ছোৱা হয় খোলটো তিনি বা চাৰি ইঞ্চি ডাঠ কৰি লব লাগে এই খোলাটো কাঠৰ পাৰটোত বিন্ধা কৰি ধাতুৰ সৰু সৰু তাল তিনি বা চাৰিখনকৈ একেলগ কৰি তাঁৰৰ শলাৰে বান্ধি ৰখা হয় এখন হাতেৰে পাৰটোত ধৰি আনখন হাতৰ আঙুলিৰে চামৰা অংশত চপৰিয়াই এই বাদ্যবিধ বজোৱা হয় এইদৰে বজোৱাৰ লগে লগে বাদ্যবিধৰ তালবোৰো পৰস্পৰে ঘৰ্ষণ কৰাৰ ফলত সিবিলাকো বাজি উঠে এই বাদ্যটিয়ে সংগীত জগতত খঞ্জৰী নামেৰে জনাজাত সাধাৰণতে খঞ্জৰী লোকগীত, দিহানাম আদি পৰিৱেশনৰ সময়ত সংগত কৰা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
খতমে নবুওৱত (নবুয়ত) হ'ল ইছলামী শ্বৰীয়তৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় ইছলামী পৰিভাষাত মুহাম্মাদ(ছাঃ) হ'ল সৰ্বশেষ নবী আৰু ৰাছুল, এই বিশ্বাসকেই খতমে নবুওৱত বোলা হয় 

ধাৰণা
খতমে নবুওৱত(আৰবী: ) শব্দটো আৰবী শব্দ  (শেষ, সমাপ্তি) আৰু  (নবুওৱত, পয়গম্বৰী, নবীত্ব) ইয়াৰ সমন্বয়ৰে গঠিত বাস্তৱিকতে খতমে নবুওৱতৰ অৰ্থ নবীসকলৰ সমাপ্তি ইছলামী শ্বৰীয়ত অনুযায়ী মুহাম্মাদ (ছাঃ) শেষ নবী ইয়াক বিশ্বাস কৰা অৰ্থাৎ মুহাম্মাদ(ছাঃ) হ'ল শেষ নবী ইয়াক মানি লোৱা কিয়নো ইছলামৰ মূলবাণী হ'লঃ
100ইছলামৰ মূলকথাঃ লা ইলাহা ইল্লাল্লাহু মুহাম্মাদুৰ ৰাছূলুল্লাহ (ছাঃ) অৰ্থঃ আল্লাহ অবিহনে কোনো মা'বুদ নাই, মুহাম্মাদ (ছাঃ) আল্লাহৰ ৰাছুল
খনন হৈছে পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠৰ পৰা মূল্যৱান ভূতাত্ত্বিক পদাৰ্থ আৰু খনিজ পদাৰ্থ নিষ্কাশন কৃষি প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা খেতি কৰিব নোৱাৰা বেছিভাগ সামগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ খননৰ প্ৰয়োজন হয়, বা পৰীক্ষাগাৰ বা কাৰখানাত কৃত্ৰিমভাৱে সৃষ্টি কৰাটো সম্ভৱপৰ খননৰ দ্বাৰা উদ্ধাৰ হোৱা অক্সিজেনৰ ভিতৰত ধাতু, কয়লা, তেলৰ শ্বেল, ৰত্ন, চূণশিল, চক, মাত্ৰা শিল, শিলৰ নিমখ, পটাছ, শিলগুটি, আৰু মাটি আদি অন্তৰ্ভুক্ত অক্সিজেনটো এনেকুৱা এটা শিল বা খনিজ হব লাগিব যত মূল্যৱান উপাদান থাকে, ইয়াক উলিয়াব পাৰি বা খনন কৰি লাভৰ বাবে বিক্ৰী কৰিব পাৰি বহল অৰ্থত খননত যিকোনো নবীকৰণযোগ্য নহোৱা সম্পদ যেনে পেট্ৰলিয়াম, প্ৰাকৃতিক গেছ বা আনকি পানীও নিষ্কাশন কৰাটো অন্তৰ্ভুক্ত 

1.5হালধীয়া ৰঙৰ খনিজ ব্লকত ছুৰীৰে আঘাত কৰা ব্যক্তি, ইণ্ডোনেছিয়াৰ ইজেনৰ ক্ৰেটাৰ হ্ৰদৰ প্ৰান্তত থকা এটা আৱৰ্জনাৰ পৰা চালফাৰৰ খনন

আধুনিক খনন প্ৰক্ৰিয়াত অক্সিজেনৰ বস্তুৰ সন্ধান, প্ৰস্তাৱিত খনিৰ লাভৰ সম্ভাৱনা বিশ্লেষণ, আকাংক্ষিত সামগ্ৰী নিষ্কাশন, আৰু খনি বন্ধ হোৱাৰ পিছত ভূমিৰ চূড়ান্ত পুনৰুদ্ধাৰ বা পুনৰুদ্ধাৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত খনিৰ সামগ্ৰী প্ৰায়ে অক্সিজেনৰ দেহ, লোড, শিৰা, ছিম, ৰিফ বা প্লেচাৰ জমা ঠাইৰ পৰা পোৱা যায় কেঁচামালৰ বাবে এই জমা ধনৰ শোষণ বিনিয়োগ, শ্ৰম, শক্তি, শোধন, আৰু পৰিবহণ ব্যয়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল 

খনন কাৰ্য্যই পৰিৱেশৰ ওপৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, খনন কাৰ্য্যকলাপৰ সময়ত আৰু খনিটো বন্ধ হোৱাৰ পিছতো সেয়েহে বিশ্বৰ বেছিভাগ ৰাষ্ট্ৰই ইয়াৰ প্ৰভাৱ হ্ৰাস কৰিবলৈ নিয়ম প্ৰণয়ন কৰিছে; কিন্তু প্ৰায়ে গ্ৰাম্য, দূৰৱৰ্তী বা অৰ্থনৈতিকভাৱে হতাশগ্ৰস্ত সম্প্ৰদায়ৰ বাবে ব্যৱসায় সৃষ্টি কৰাত খননৰ অতিৰিক্ত ভূমিকাৰ অৰ্থ হ'ল চৰকাৰে প্ৰায়ে এনে নিয়ম সম্পূৰ্ণৰূপে বলবৎ কৰাত ব্যৰ্থ হয় কৰ্ম সুৰক্ষাও দীৰ্ঘদিন ধৰি চিন্তাৰ বিষয় হৈ আহিছে, আৰু যত বলবৎ কৰা হৈছে, আধুনিক পদ্ধতিয়ে খনিসমূহত সুৰক্ষাৰ যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰিছে বিশেষকৈ উন্নয়নশীল অৰ্থনীতিত অনিয়ন্ত্ৰিত, দুৰ্বলভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত বা অবৈধ খননে সঘনাই স্থানীয় মানৱ অধিকাৰ উলংঘা আৰু পৰিৱেশ সংঘাতত অৰিহণা যোগায় খননে সম্পদৰ সংঘাতৰ জৰিয়তেও ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাক স্থায়ী কৰি ৰাখিব পাৰে

তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:উদ্যোগ
খনমা নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কহিমাৰ পৰা বিছ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে অৱস্থিত এখন আংগামী নগা গাওঁ 

গাওঁখনক স্থানীয় এবিধ উদ্ভিদ ( ) ৰ আংগামী নাম অনুসৰি - বুলিও জনা যায় খনমাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯৪৩ জন আৰু ৪২৪টা পৰিয়াল খনমাক ভাৰতৰ প্ৰথমখন সেউজ গাওঁ বুলি গণ্য কৰা হয় 

ভৌগোলিক অৱস্থিতি
খনমাৰ মূলত: পাহাৰীয়া ইয়াৰ পাহাৰবোৰ সেউজ অৰণ্যৰে আৱৰি আছে নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যিক চৰাই, ব্লাইথছ ট্ৰগপান (' ) খনমাৰ অৰণ্যত দেখা পোৱা যায়

জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি খনমাত বসবাস কৰা মুঠ পৰিয়ালৰ সংখ্যা ৪২৪টা আৰু জনসংখ্যা ১৯৪৩ জন ইয়াৰে ৯১৯ জন পুৰুষ আৰু ১০২৪ গৰাকী মহিলা 

গাওঁখন তিনিটা খেলত বিভক্ত- মেৰহুমা (, -), চেমমা (, -) আৰু থেভমা (,-).

খনমাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যিক হাৰতকৈ অধিক ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি খনমাৰ নাগালেণ্ডৰ ৭৯.৫৫ ৰ বিপৰীতে ৮৩.৪১ লোক সাক্ষৰ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৯৩.৭২ আৰু মহিলাৰ ৭৪.১৯

ভাৰত চৰকাৰৰ পঞ্চায়তী ৰাজ আইনৰ অধীনত খনমা গাওঁখন গাওঁবুঢ়াই পৰিচালনা কৰে 

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক
আংগামী জাপো ফিজ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ গাঁও
খনিকৰ পুথি গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁৱৰ অন্তৰ্গত মিছামৰা মৌজাৰ খনিকৰ গাঁৱত সংৰক্ষিত এখন পুথি এইখন পুথি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন-ঘোষা আৰু নামঘোষা নামৰ দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সমষ্টি এই পুথিখন প্ৰায় আঢ়ৈশ বছৰ পুৰণি লোকবিশ্বাস মতে পুথিখনত বিভিন্ন আধ্যাত্মিক আৰু অলৌকিক শক্তি জড়িত হৈ আছে

ইতিহাস
খনিকৰ পুথি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ নামঘোষা নামৰ দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সমষ্টি খনিকৰ পুথিখন সাঁচিপাতত প্ৰাচীন অসমীয়া লিপিৰে লিখা এইখন পুথি দুখন আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ সময়ৰ পৰাই একেলগ কৰি এটা কাঠৰ বাকছৰ ভিতৰত ৰখা হৈছে কথিত আছে যে, মানৰ অসম আক্ৰমণৰ সময়তে (১৮১৯-১৮২১) খনিকৰ গাঁও নিবাসী নৰহৰি বৰুৱাৰ বংশৰ মণি বৰুৱা নামৰ ব্যক্তি এজনে এই পুথিসমূহ উদ্ধাৰ কৰিছিল সেই সময়ত মানৰ অত্যাচাৰত গাঁৱৰ অধিকাংশ লোকেই হাবিয়ে-বননিয়ে পলাই ফুৰিছিল যদিও মণি বৰুৱাই বাৰ্ধক্যৰ বাবে ঘৰ এৰি যাব পৰা নাছিল এসময়ত মানে গাঁৱৰ সকলোৰে ঘৰৰ সম্পত্তিসমূহ লুট কৰি লৈ যায় আৰু কিবা কাৰণত মণি বৰুৱাৰ ঘৰৰ পুখুৰীৰ পাৰত এটা টোপোলা এৰি থৈ যায় তাৰপিছত বৰুৱাই টোপোলাটো খুলি তাত কীৰ্তন, দশম, নামঘোষা আৰু ভক্তি ৰত্নাৱলী নামেৰে চাৰিখন মহাপুৰুষীয়া সাঁচিপাতৰ পুথি উদ্ধাৰ কৰে কিছুদিন পিছত তেওঁ ইয়াৰে দশমখন নিজৰ গাঁৱৰ নামঘৰলৈ আৰু ভক্তি ৰত্নাৱলীখন কাষৰ হালোৱা গাঁৱৰ নামঘৰলৈ আগবঢ়ায় বাকী ৰোৱা কীৰ্তন আৰু নামঘোষা পুথি দুখন নিজৰ ঘৰতে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখে পুথিদুখন ৰাখিবলৈ সেই সময়তে স্থানীয় শিল্পী লীলাৰাম বৰুৱাই দুটি কাঠৰ বাকছ তৈয়াৰ কৰি দিয়ে মণি বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পিছত বংশানুক্ৰমে তেখেতৰ পৰিয়ালে পুথিদুখনৰ সংৰক্ষণৰ দায়িত্ব লয়
নামৰ উৎপত্তি
মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে মণি বৰুৱাৰ খনিকৰ গাঁৱতেই সংৰক্ষিত হৈ থকা বাবে এই সংযুক্ত পুথিদুখন খনিকৰ পুথি নামেৰেই জনাজাত হৈ পৰিল 
বৰ্ণনা
খনিকৰ পুথিৰ অন্তৰ্গত কীৰ্তন পুথিখনৰ মুঠ পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা হল ১০৫ খিলা এই পুথিৰ সাঁচিপাতসমূহ দীঘে ৪৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু বহলে ১৬ ছেণ্টিমিটাৰ সেইদৰে নামঘোষাখনৰ মুঠ পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা ৫৩ খিলা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ দীঘ ৩৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু প্ৰস্থ ১০ ছেণ্টিমিটাৰ এইখন বান্ধি ৰাখিবৰ বাবে এটা বিন্ধাও আছে দুয়োখন পুথিৰ লিখকৰ নাম উল্লেখ নাই 
খনিকৰ পুথি নামঘৰ
প্ৰথমে খনিকৰ গাঁও গুৰুগৃহতে ভক্তসকলে খনিকৰ পুথিক পূজা অৰ্চনা কৰিছিল কালক্ৰমত খনিকৰ পুথিৰ বিষয়ে ৰাইজ জনাজাত হোৱাত ৰাইজৰ দান বৰঙনিৰে পুথিখন থোৱা সাধাৰণ গুৰুগৃহটো ২০০০ চনত নামঘৰ হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা হয় নামঘৰটোৰ বাকী ৰোৱা মুল মণিকূটটো অসমৰ কৃষি মন্ত্ৰী অতুল বৰাই ২০১৭ চনত উদ্বোধন কৰিছিল
লোকবিশ্বাস
প্ৰথমে দুই-এজন লোকে এই পুথি নিজ গৃহত পাঠ কৰিবলৈ নি মনোকামনা সিদ্ধি আৰু মানসিক প্ৰশান্তি লাভ কৰিছিল আৰু এনেকৈ ইয়াৰ অলৌকিক মহিমা ৰাইজৰ মাজত বিয়পিবলৈ ধৰে বৰ্তমান খনিকৰ নামঘৰলৈ প্ৰতিদিনে একাধিক ভক্তৰ সমাগম হয় বহুতে পুথিখন স্বগৃহলৈ নি নাম-প্ৰসংগৰ জৰিয়তে শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰে পুথিভাগক নিজগৃহলৈ নিব বিচৰা ভক্তই চুৰীয়া-চাদৰ আদি পৰম্পৰাগত ভকতীয়া পোচাক পিন্ধি বাকছৰ সৈতে নিজৰ মূৰৰ ওপৰত বা কান্ধত বহুৱাই নিয়াৰ নিয়ম আছে 
প্ৰসংগ পুথি
তীৰ্থ নাথ বৰুৱা, মিছামৰাৰ ঐতিহ্য : ঐতিহাসিক খনিকৰ পুথি, খনিকৰ গাঁও মিছামৰা, খনিকৰ পুথি নামঘৰ, ২৯ মাৰ্চ ২০১০, পৃষ্ঠা ০৭
নাৰায়ণ বৰুৱা, মহিমা মণ্ডিত খনিকৰ পুথি, খনিকৰ দত্ত অফছেট প্ৰিণ্টাৰছ ঢেকিয়াল গোলাঘাট, ৩০ মাৰ্চ ২০১০, পৃষ্ঠা ০২

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
খনিজ পদাৰ্থ হৈছে প্ৰাকৃতিকভাৱে উপলব্ধ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ ই সাধাৰণ অৱস্থাত কঠিন আৰু ৰাসায়নিকভাৱে সুস্থিৰ খনিজ পদাৰ্থৰ সংজ্ঞা সম্পৰ্কে ৰসায়নবিদ সকলৰ মাজত বহুমত আছে যদিও ইয়াৰ কেইটা মান বৈশিষ্ট্যক সংজ্ঞা নিৰূপণৰ বাবে ধৰি লব পৰা যায় . , . (2011): ; . 1.     : , ,  .    .  সেই বৈশিষ্ট্য কেইটা হৈছে -

 ই প্ৰাকৃতিক ভাৱে উপলব্ধ 
 কক্ষ তাপমাত্ৰাত(২৫0 চেলচিয়াচ) ই সুস্থিৰ 
 ই কঠিন 
 শৃংখলাবদ্ধ পাৰমাণৱিক বিন্যাস 
 ইয়াক এক নিৰ্দিষ্ট ৰাসায়নিক সূত্ৰেৰে বুজাব পাৰি 
 সাধাৰণতে অজৈৱ 

 অৱস্থিতি 
খনিজ পদাৰ্থসমূহ পৃথিৱীৰ মাটি, পানী আৰু বায়ুমণ্ডলত সকলোতে অৱস্থিত সাধাৰণতে খনিজ পদাৰ্থ অজৈৱ হয় যদিওঁ, জৈৱিক খনিজ পদাৰ্থওঁ আছে আৰু জৈৱিক খনিজ পদাৰ্থসমূহ আমাৰ শৰীৰৰ বাবে আতিকৈ দৰকাৰী সেয়েহে, আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্যবস্তুৰ লগত কম বেছি পৰিমাণে জৈৱিক খনিজ পদাৰ্থ মিহলি হৈ থকাটো বাঞ্ছনীয় 

 ভৌতিক আৰু ৰাসায়নিক গুণসমূহ 
যিকেইটা প্ৰধান ভৌতিক গুণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি খনিজ পদাৰ্থসমূহ বিভিন্ন শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰা হয়, সেইকেইটা হল, ভৌত ষ্ফটিক গঠন, কঠোৰতা, দিপ্তী, বৰণ ঘনত্ব ইত্যাদি 
খনিজ পদাৰ্থৰ ৰাসায়নিক গুণসমূহ নিৰূপণ কৰিবলৈ ইয়াক প্ৰথমতে পাতল অম্ল দ্ৰৱৰ সৈতে বিক্ৰিয়া কৰিবলৈ দিয়া হয় সেই বিক্ৰিয়াৰ ফলাফলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইয়াৰ ৰাসায়নিক গুণসমূহ শ্ৰেণীভুক্তকৰণ কৰা হয় 

 খনিজ পদাৰ্থৰ প্ৰকাৰসমূহ 
পৃথিৱীৰ খোলাটোৰ গঠন আৰু ৰচনা চিলিকন() আৰু অক্সিজেন()ৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয় গতিকে, চিলিকেট() উপাদানসমূহ শিলা গঠন আৰু বৈচিত্ৰৰ ফালৰপৰা সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ শ্ৰেণীৰ খনিজ পদাৰ্থ অনা-চিলিকেট(-) খনিজ পদাৰ্থসমূহো অৰ্থনৈতিক দিশৰপৰা খুবেই দৰকাৰী অনা-চিলিকেট খনিজ পদাৰ্থসমূহক সিহঁতৰ প্ৰধান ৰাসায়নিক ধৰ্মৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কেইটামান শ্ৰেণীত উপ-বিভাজিত কৰা হৈছে সেই শ্ৰেণীসমূহ হৈছে, চালফাইড, হেলাইড, ওক্সাইড, হাইদ্ৰক্সাইড, কাৰ্বনেট, নাইট্ৰেট, বৰেট, চালফেট, ফচফেট আৰু জৈৱ যৌগ সৰহসংখ্যক প্ৰজাতিৰ অনা-চিলিকেট খনিজ পদাৰ্থই অত্যন্ত বিৰল আন কিছুমান আকৌ অতি সহজভাৱে উপলব্ধ, যেনে, কেলচাইট, পাইৰাইট, মেগনেটাইট, হেমেটাইট ইত্যাদি 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰী () এগৰাকী ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত () অধ্যাপক তেওঁ বিমুৰ্ত গণিত ()-ত বিশেষকৈ বীজগণিতত বহুলভাৱে কৰা গৱেষণাৰ বাবে পৰিচিত তেওঁক গল্ডি মডিউল()ৰ গঠন আৰু গল্ডি নিয়েৰ-ৰিং() বুলি কোৱা ধাৰণাটো সম্প্ৰসাৰণ কৰাৰ মান্যতা দিয়া হৈছে চৌধুৰীয়ে গৱেষণামূলক কিতাপৰ লগতে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম সংক্ৰান্ত বহুতো কিতাপ লিখিছে তেওঁ লিখা প্ৰথমখন জনপ্ৰিয় কিতাপ গণিত এটি বিৰক্তিকৰ বিষয়; কিতাপখন অবিৰত ভগ্নাংশ () আৰু সংখ্যাতত্ত্বক বিস্তৃতভাৱে সাঙুৰি লোৱা জ্ঞানৰ উত্স হিচাপে বহুলভাৱে প্ৰশংসিত হৈছে

গৱেষণা বা শৈক্ষিক কামৰ উপৰিও মাজে সময়ে তেওঁ কবিতা চৰ্চা আৰু বিভিন্ন বাতৰি কাকতত লেখা-মেলাও কৰে তেওঁ ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰামানুজন কথা নামৰ নাটক এখনো লিখিছে

 জন্ম আৰু শিক্ষা জীৱন 
১৯৪৮ চনত বৰপেটা জিলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা খনীন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে বৰপেটাতে শিক্ষাজীৱনৰ পাতনি মেলে

কৰ্মজীৱন আৰু গৱেষণা
খনীন্দ্ৰ চন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে অষ্ট্ৰিয়াৰ জোহান্স কেপলাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত সন্মিলনত কথা ক'বলৈ আমন্ত্ৰণ পাইছিল

২০১৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগত অধ্যাপনা কৰি থাকোতে ইউ জি চি ()এ দুবছৰৰ বাবে ড০ ভবেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ কলিতাৰ সৈতে দুয়োজনক এমেৰিটাছ ফেলশ্বিছ অধ্যাপক আগবঢ়াইছিল

ৰচনাৰাজি
 গ্ৰন্থ
 গণিত এটি বিৰক্তিকৰ বিষয়
      
 নাটক
 ৰামানুজন নাটক

 তথ্যউৎস 

লগতে চাওক
 কামেশ্বৰ দাস
 জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধি
 ভূপতি চন্দ্ৰ ডেকা
 নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা
 অনুপম শইকীয়া (গণিতজ্ঞ)
 দিলীপ কুমাৰ দত্ত

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
খন্তীয়া হাঁহ (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এবিধ বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা হাঁহৰ প্ৰজাতি ই প্ৰধানকৈ ইউৰোপ, এছিয়া আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত প্ৰজনন কৰে  শীতকালত খন্তীয়া হাঁহে দক্ষিণ ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, ভাৰত উপমহাদেশ , দক্ষিণ এছিয়া তথা আমেৰিকালৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে 

 টেক্সন'মি
১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত 'চিষ্টেমা নেচুৰী' নামৰ গ্ৰন্থত কেৰ'লাছ লিনিয়াছে পোনপ্ৰথমে এই প্ৰজাতিটোক বৰ্তমানৰ বৈজ্ঞানিক নামেৰে সৈতে উল্লেখ কৰিছিল '' গোটত ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যদিও ইয়াৰ অন্যান্য হাঁহ যেনে আমৰ'লীয়া হাঁহ আদিৰ পৰা কিছূ গঠনগত পাৰ্থক্য আছে বৰ্তমানলৈকে ইয়াৰ কোনো উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰা হোৱা নাই 

 বিতৰণ তথা বাসস্থান 
খন্তীয়া হাঁহে প্ৰধানকৈ মুকলি জলাশয়ত বসবাস কৰে শীতকালত ই ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, ভাৰত, দক্ষিণ আমেৰিকা আদিলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে  এই হাঁহৰ প্ৰজাতিটো প্ৰধানকৈ পৰিভ্ৰমণকাৰী আৰু ই প্ৰজননৰ সময়ত বসবাস কৰা অঞ্চল সমূহৰ পৰা দক্ষিণলৈহে পৰিভ্ৰমণ কৰে  প্ৰজনন কালৰ বাহিৰে অন্য সময়ত সৰু জাকত বাস কৰে ১৯৬০ চনৰ পৰা ইয়াৰ জনসংখ্যা বিপদমুক্ত অৱস্থাত আছে বুলি কোৱা হয় ইয়াৰ কাৰণ সুস্থ আৰু সফল প্ৰজনন, পৰিভ্ৰমণ তথা বাসস্থানৰ সুস্থিৰতা বুলি গৱেষণাত পোৱা গৈছে 

 বিৱৰণ 
কলকাতাত মাইকী খন্তীয়া হাঁহ

উত্তৰ গোলাৰ্ধত খন্তীয়া হাঁহৰ বৃহৎ ঠোঁটৰ বাবে ইয়াৰ চিনাক্তকৰণ সহজ হৈ পৰে প্ৰজননৰ সময়ত মতা খন্তীয়া হাঁহৰ মূৰ অংশ গাঢ় সেউজীয়া হয়  ,  2010লগতে ইয়াৰ বুকু বগা আৰু পেট বাদামী ৰঙৰ হয়  প্ৰজননৰ বাহিৰে অন্য সময়ত মতা-মাইকী দুয়োবিধ খন্তীয়া হাঁহ দেখাত একে হয় মাইকী খন্তীয়া হাঁহৰ ঠোঁট বহল আৰু তুলনামূলক ভাৱে অন্য হাঁহৰ প্ৰজাতিতকৈ ডাঙৰ ইয়াৰ দেহৰ বৰণ মুগা 

খন্তীয়া হাঁহৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ১৯ ছে:মি:আৰু ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ৩০ ছে:মি ইয়াৰ ওজন ৬০০ গ্ৰাম হয় 

 আচৰণ 
খন্তীয়া হাঁহে প্ৰধানকৈ উদ্ভিদৰ বিভিন্ন অংশ খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে তদুপৰি ই দীঘল আৰু বিশেষভাৱে অভিযোজিত ইয়াৰ ঠোঁটটো ব্যৱহাৰ কৰি পানীৰ পৰা বিভিন্ন জলজ কীট-পতংগ আদিও খায় 

খন্তীয়া হাঁহে প্ৰধানকৈ পানীৰ পৰা আঁতৰত জোপোহাৰ মাজত বাহ সাজে ইয়াৰ বাহটো মাটিতে গাত কৰি উদ্ভিদৰ বিভিন্ন অংশ আৰু পাখি আদিৰে সাজে সাধাৰণতে ই এবাৰত ৮-৯ টাকৈ কণী পাৰে প্ৰজননৰ সময়ত মতা খন্তীয়া হাঁহৰ মজত মাইকী হাঁহৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাও হোৱা দেখা যায় 

খন্তীয়া হাঁহ নীৰৱ হাঁহৰ প্ৰজাতি মতা হাঁহৰ সৰু মাত শুনা যায় মাইকী হাঁহে 'কোৱেক' ধৰণৰ মাত উলিয়ায় 

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

        
        
         
    
   ,        
       

শ্ৰেণী:হাঁহ
শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ইছলামিক উপাধি
200ইছলামৰ সৰ্বশেষ খিলাফত উছমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ সৰ্বশেষ খলিফা দ্বিতীয় আব্দুল মজিদ 

খলিফা ( ) হ'ল খিলাফত ভিত্তিক ৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান আৰু ইছলামিক শ্বৰিয়াহৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুছলিম উম্মাহৰ শাসকসকলৰ পদবী এই শব্দটো ৰ পৰা আহিছে 

বুৎপত্তি
খলিফা শব্দটোৰ আভিধানিক অৰ্থ উত্তৰাধিকাৰী, প্ৰতিনিধিত্বকাৰী, সেনাপ্ৰধান 

লগতে চাওক
ছালাফি মতবাদ
মোল্লা
ইমাম
ছালাফ
খলিফাসকলৰ তালিকা
ওলামা
শ্বাইখ
হাফিজ
মৌলৱী
হজৰত
আল্লামা
আহলে হাদিছ
ওৱাহাবি মতবাদ
খলিহনা (, বৈজ্ঞানিক নাম: ) বিষুৱীয় অঞ্চলত পোৱা এবিধ মাছ এই মাছবিধ এচিয়াৰ বিভিন্ন দেশ যেনে বাংলাদেশ, পূব-ভাৰত, উত্তৰ-পূব ভাৰত, নেপাল, ম্যানমাৰৰ উজনি অঞ্চল, চীন আৰু পাকিস্তানত পোৱা যায়

আকৃতি-প্ৰকৃতি
খলিহনা মাছৰ দেহটো দীঘলীয়া আৰু সংকোচিত মুখখন সৰু আৰু অলপ বাহিৰলৈ ওলোৱা ধৰণৰ শৰীৰৰ ৰং সেউজীয়া আৰু পিঠিৰ পৰা পায়ুপথলৈকে হেলনীয়া কমলা বা নীলা ৰঙৰ ৰেখা থাকে এই প্ৰজাতিৰ মাছৰ মুঠ আয়ুসকাল প্ৰায় ৪ বছৰ ইহঁতৰ জীৱনৰ তিনিটা সুকীয়া পৰ্যায় আছে: পোনা মেলাৰ পূৰ্বে (জানুৱাৰীমাৰ্চ), পোনা মেলা (এপ্ৰিলআগষ্ট) আৰু পোনা মেলাৰ পিছত (ছেপ্টেম্বৰডিচেম্বৰ) ১ বছৰ বয়সত ইহঁতে যৌন পৰিপক্বতা লাভ কৰে মতা আৰু মাইকী মাছৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ক্ৰমে প্ৰায় ১০ চে.মি. আৰু ৬৮ চে.মি. সাধাৰণতে মতাবোৰৰ আকাৰ মাইকীবোৰতকৈ অলপ ডাঙৰ হয় ই অপতৃণযুক্ত পৰিৱেশ যেনে মোহনা, পুখুৰী, বৃহৎ নদী, খাৱৈ, হ্ৰদআৰু ধাননি পথাৰ পছন্দ কৰে এই প্ৰজাতিটো ইয়াৰ সুস্বাদু সোৱাদ, পুষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত অৰিহণা আৰু একুৰিয়ামৰ মাছ হিচাপে ইয়াৰ আলংকাৰিক মূল্যৰ বাবে জনপ্ৰিয়মাছবিধৰ স্বকীয় ৰঙৰ বাবে জাৰ্মানী, হংকং, জাপান, মালয়েছিয়া, কোৰিয়া ৰিপাব্লিক, ছিংগাপুৰ, টাইৱান, থাইলেণ্ড আৰু আমেৰিকালৈ ইয়াক ৰপ্তানি কৰা হৈছে পূৰ্বতে এই প্ৰজাতিটো মিঠা পানীৰ পুখুৰী, পুখুৰী, খাৱৈ, জলাশয়, নদী, গছ-গছনি থকা হ্ৰদ আদিত সহজে উপলব্ধ আছিল যদিও বিভিন্ন মানৱসৃষ্ট চাপৰ বাবে এই মাছবিধৰ প্ৰাকৃতিক উৎস দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস পাইছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
খলিহৈ (ইংৰাজী:    বা  ) হৈছে সৰিয়হ গুটিৰ পৰা তেল উলিওৱাৰ পাছত অৱশিষ্ট থকা পদাৰ্থ এই জৈৱিক উপজাত দ্ৰব্যটো জৈৱিক সাৰ আৰু পশু-পক্ষীৰ খাদ্য হিচাপে ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয় সৰিয়হ খলিহৈত উচ্চ মানৰ প্ৰ'টিন, নাইট্ৰ'জেন, ফছফ'ৰাছ আৰু পটেছিয়াম থাকে

গঠন আৰু পুষ্টিকৰ উপাদান

সৰিয়হৰ খলিহৈৰ প্ৰধান পুষ্টিকৰ উপাদানসমূহ হ'ল:

 প্ৰ'টিন: প্ৰায় ৩০-৪০
 এন.পি.কে () অনুপাত: ৪:১:১ (নাইট্ৰ'জেন:ফছফ'ৰাছ:পটেচিয়াম)
 তেল: ৫-৮
 আঁহজাতীয় পদাৰ্থ: ১৫-২৫
 ভস্ম: ১৩-১৫

জৈৱিক সাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ

উপকাৰিতা
সৰিয়হৰ খলিহৈ জৈৱিক সাৰ হিচাপে অত্যন্ত কাৰ্যকৰী:

 গছৰ বৃদ্ধি আৰু ফুল ফুলাত সহায় কৰে
 মাটিৰ গুণাগুণ উন্নত কৰে
 ছত্ৰাকজনিত ৰোগৰ পৰা গছক ৰক্ষা কৰে
 নিমাট'ড আৰু এফিডৰ দৰে পোক-পৰুৱাৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰে

 প্ৰয়োগ পদ্ধতি
 পোনপটীয়া প্ৰয়োগ: মাটিত পোনপটীয়াকৈ মিহলাই দিয়া হয়
 তৰল সাৰ: পানীত মিহলাই তৰল সাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়
 পাউদাৰ ৰূপে: গুৰি কৰি টপড্ৰেছিং হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

 পশুখাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ

সৰিয়হ খলিহৈ পশুখাদ্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস:

 গৰু-মহৰ খাদ্য: উচ্চ প্ৰ'টিনৰ উৎস হিচাপে
 মাছৰ খাদ্য: পুখুৰীত মাছ পালনত ব্যৱহৃত
 হাঁহ-কুকুৰাৰ খাদ্য: পৰিপূৰক আহাৰ হিচাপে

 অৰ্থনৈতিক গুৰুত্ব

ভাৰতত সৰিয়হ খলিহৈৰ এক বৃহৎ বজাৰ আছে অসম, পশ্চিমবংগ, ৰাজস্থান, হাৰিয়ানা আদি ৰাজ্যত ইয়াৰ ব্যাপক উৎপাদন হয়

 মূল্য নিৰ্ধাৰকসমূহ
 তেলৰ পৰিমাণ (৫-৮)
 প্ৰ'টিনৰ পৰিমাণ
 আৰ্দ্ৰতাৰ মাত্ৰা
 গুণাগুণ আৰু বিশুদ্ধতা

 পৰিৱেশগত প্ৰভাৱ

সৰিয়হৰ খলিহৈ এক পৰিৱেশ অনুকূল প্ৰাকৃতিক সাৰ ই:
 মাটিৰ জৈৱিক পদাৰ্থৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে
 ৰাসায়নিক সাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা কমায়
 জৈৱবৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণত সহায় কৰে

 সাৱধানতা

 অধিক পৰিমাণে প্ৰয়োগ কৰিলে গছৰ ক্ষতি হ'ব পাৰে
 আৰ্দ্ৰ স্থানত সংৰক্ষণ কৰিলে ছত্ৰাক লাগিব পাৰে
 কিছুমান পশুৰ বাবে অধিক পৰিমাণে ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে

 আৰু চাওক
 জৈৱিক সাৰ
 সৰিয়হ
 তেল উৎপাদন
 জৈৱিক কৃষি

 তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ
 সৰিয়হ খলিহৈ সাৰৰ উপকাৰিতা
 :      

শ্ৰেণী:জৈৱিক সাৰ
শ্ৰেণী:কৃষি
শ্ৰেণী:তেল উৎপাদন
শ্ৰেণী:পশুখাদ্য
খহুলী দেৱী () বা খহুলী নাথ বিয়াল্লিছৰ গণ আন্দোলনত শ্বহীদ হোৱা অসমৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত সঁহাৰি দি তেওঁ বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনত ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গৈ গৰ্ভৱতী অৱস্থাতে পুলিচৰ গুলীত নিহত হৈছিল
জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৯২০ চনত নগাঁও জিলাৰ ধিং অঞ্চলৰ ডুমডুমীয়াৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত খহুলীৰ জন্ম হয় তেওঁৰ তিনিজন ভাই-ককাই-বলোৰাম কাটনি, বগীৰাম কাটনি আৰু জোনাৰাম কাটনি তেওঁলোক নাথ সম্প্ৰদায়ৰ আছিল আৰু পাট, এৰী সূতা কটাও জীৱিকা আছিল বাবে কাটনি বোলা হৈছিল বগীৰামৰ কপালৰ ওপৰতে মুদ্ৰা এটাৰ দৰে ঘূৰণীয়াকৈ বগা চুলি আছিল বাবে তেওঁক বগীৰাম ফোঁটালো বোলা হৈছিল বগীৰামে নগাঁৱৰে বালিসত্ৰৰ ছোৱালী বালিকাক বিয়া কৰাইছিল তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তানৰ মাজত তৃতীয়টো সন্তান আছিল খহুলী দেৱী

বিবাহ
আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নথকা খহুলী হাতৰ কামত পাকৈত আছিল আৰু ১৯৩৭ চনত দৰং জিলাৰ ঢেলিয়াজুলি থানা এলেকাৰ নাহৰবাৰী মৌজাৰ কাটনি গাঁৱৰ পোনাৰাম নাথৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল তেওঁলোকৰ ১৯৩৮ চনত এগৰাকী কন্যা জন্ম হৈছিল, নাম দিছিল দাৰিকী পোনাৰামে ১৯৩০ চনৰ পৰাই ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত ভাগ লৈছিল আৰু পত্নী খহুলীকো এই কাৰ্যত উৎসাহ যোগাইছিল ১৯৪০ চনত খহুলীৰ দ্বিতীয় কন্যা সন্তান ভেবেলীৰ জন্ম হয়

ঢেকিয়াজুলিত আন্দোলন
ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ১৫ তাৰিখে পুষ্পলতা দাসৰ সভাপতিত্বত হোৱা সভাত ২০ ছেপ্তেম্বৰত ঢেকিয়াজুলি থানাত নিচান উৰুওৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয় বগীৰামে এই কথা খহুলীৰ আগত কোৱাত তেঁৱো থানালৈ যাবলৈ সাজু হয় ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গৈ শ্বহীদ হোৱা খহুলী নাথ আছিল সন্তান সম্ভৱা৷ থানাৰ দাৰোগা মহীধৰ বৰা আৰু সমদলৰ নেতা কমলাকান্ত দাসৰ মাজত বাক-বিতণ্ডা চলিল এই বাক-বিতণ্ডাৰ মাজতে জনগণ উত্তেজিত হৈ পৰে আৰু লৰা-ঢপৰা হয় পুলিচে গুলী চালনা কৰে গুলীচালনাত আনসকলৰ লগতে গৰ্ভৱতী খহুলী নাথো গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে মৃতদেহ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে তেজপুৰলৈ নিয়া হয়; কিন্তু সৎকাৰৰ বাবে তেওঁৰ মৃতদেহ স্বামী পোনাৰামক ঘূৰাই দিয়া নহল ১৯৮৭ চনত কাটনি গাঁৱৰ ৰাইজে তেওঁৰ স্মৃতিত শ্বহীদ খহুলী দেৱী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰে

মৃত্যু
১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰত ঢেকিয়াজুলিত বৰগাঁও, নাহৰবাৰী, মিছামাৰী, ঢেকিয়াজুলি আৰু বৰছলা ;- এই পাঁচখন মৌজাৰ প্ৰায় ৫ হাজাৰ সাধাৰণ ৰাইজ সমদল কৰি থানা অভিমুখে আগবাঢ়ি গৈছিল৷ নেতৃত্বত আছিল কমলাকান্ত দাস৷ সেইদিনা থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ যোৱা লোকসকলৰ একেলগে ১১জন লোক পুলিচৰ গুলীত নিহত হৈছিল৷ তাৰ ভিতৰত খহুলী দেৱীও আছিল৷বৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী. পৃ: ৬৫

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
খাও ৰুম বা হু-ৰুম হল আহোমসকলৰ একপ্ৰকাৰৰ পৰম্পৰাগত জলপান ইয়াৰ নাম টাই আহোম ভাষাৰ পৰা আহিছে নামৰ অৰ্থ হল ঢকা ধান অৰ্থাৎ খাও মানে ধান আৰু ৰুম মানে ঢাকি থোৱা খাও ৰুমক কিছু লোকে হু ৰুম বুলিও কয় যি খাও ৰুমৰ অপভ্ৰংশ 

খাও ৰুম প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তিতাকচি বৰা ধানৰ প্ৰয়োজন হয় অন্য যিকোনো বৰা ধানৰ পৰাই বনাব পৰা যায় যদিও তিতাকচি বৰা ধানৰ পৰা ই বেছি সুস্বাদু হয় প্ৰথমে ধানখিনি ৫০ ৰ পৰা ৬০ ঘণ্টা পৰ্যন্ত তিয়াই থব লাগে তাৰ পিছত সেই পানীখিনি আঁতৰাই পৰিষ্কাৰ কৰি পুনৰ নতুন পানী দি গৰম দিনত ৩ দিন আৰু ঠাণ্ডা দিনত ৭ দিন পৰ্যন্ত তিয়াই থৈ দিয়া হয় আৰু তাৰ পিছত খাও ৰুম প্ৰস্তুত কৰা হয় খাও ৰুম সাধাৰণতে গাখীৰ বা ঘিঁউ সৈতেও খোৱা হয় ই বৰ্তমান সময়ত আহোমৰ উপৰিও অইন খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ মাজতো প্ৰচলিত হৈছেম তথাপি অইন অসমৰ পৰম্পৰাগত জলপানত যেনে চিৰা, মুড়ি আদিতকৈ খাও ৰুম কম প্ৰচলিত 

লগতে চাওক
 জলপান
 পিঠা

তথ্য সংগ্ৰহ 

উৎস প্ৰসংগ

 

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
খাগৰি (বৈজ্ঞানিক নাম:  ) নদীকাষৰীয়া অঞ্চলত দেখা পোৱা এবিধ ওখ ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদ ইকৰা, নল আদিৰ দৰে এইবিধ ঘাঁহ জোপোহাকৈ উৎপত্তি হয় আৰু ভালেখিনি ঠাই আগুৰি থাকে

বিৱৰণ

খাগৰিৰ পাতবোৰ কুঁহিয়াৰৰ পাতৰ দৰে দীঘল দীঘল হয় পাতৰ ঠাৰিৰ গুৰিত উৎপন্ন হোৱা বৌখাই গছজোপাক মেৰিয়াই ৰাখে ইয়াৰ থোপাথোপে ফুল ফুলা দেখা যায় ফটিক চন্দ্ৰ গগৈ (ডিছেম্বৰ ২০০৭). অসমৰ উদ্ভিদ কোষ. অসম প্ৰকাশন পৰিষদখাগৰিৰ ঠাৰি অস্থায়ী ঘৰৰ বেৰা আদি দিয়া কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়
 তথ্যউৎস 

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
খাগৰিকটা শহা  (; বৈজ্ঞানিক নামঃ  )ক অসম শহাপহু আৰু ব্ৰিষ্টলি শহাপহু বুলিও কোৱা হয় লেপৰিড পৰিয়ালৰ কেপ্ৰলাগাছ গণৰ এই প্ৰাণীবিধ দক্ষিণ এছিয়াৰ স্থানীয় প্ৰাণী আৰু ইয়াৰ ঐতিহাসিক বিস্তৃতি হিমালয়ৰ দক্ষিণ পাদদেশ আজি ইয়াৰ বাসস্থান বিচ্ছিন্ন আৰু ৫,০০০ৰ পৰা ২০,০০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ (১,৯০০ৰ পৰা ৭,৭০০ বৰ্গমাইল) এলেকাত বিস্তৃত; যাক ৫০০বৰ্গকিলোমিটাৰতকৈ কম বুলি অনুমান কৰা হৈছে বৰ্ধিত কৃষি, বান নিয়ন্ত্ৰণ, আৰু মানৱ উন্নয়নৰ ফলত এই প্ৰাণীবিধৰ উপযুক্ত বাসস্থান অবিৰতভাৱে হ্ৰাস পোৱা দেখা গৈছে সেয়েহে ইয়াক ১৯৮৬ চনৰ পৰা আই ইউ চি এন ৰেড লিষ্টত বিলুপ্তপ্ৰায় হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে, .; , . (2019). " ".      . 2019: .383345176688. :10.2305..2019-1..383345176688..  16  2022. ই কেপ্ৰলাগাছ গণৰ একমাত্ৰ প্ৰজাতি 

 বৈশিষ্ট্যসমূহ 
খাগৰিকটা শহাৰ গাটো ৰুক্ষ আৰু ঠৰঙা নোমেৰে আবৃত৷ ইয়াৰ কাণবোৰ অতি চুটি আৰু তাক নোমৰ বাহিৰলৈ নুলিয়াই ক 'লা আৰু বাদামী চুলিৰ মিশ্ৰণৰ বাবে পিঠিৰ নোমখিনি গাঢ় মটিয়া ৰঙৰ হয়, বুকুৰ ওপৰভাগৰ ৰং মটিয়া আৰু পেট বগা বৰণৰ ইয়াৰ নেজডাল বাদামী আৰু প্ৰায় ৩০ মিলিমিটাৰ (১.২ ইঞ্চি) দীঘল হয় মতা খাগৰিকটা শহাৰ শৰীৰৰ ওজন ১,৮১০ৰ পৰা ২,৬১০ গ্ৰাম (৬৪ৰ পৰা ৯২ আউন্স) আৰু গড় ওজন ২,২৪৮ গ্ৰাম (৭৯.৩ আউন্স) মাইকী খাগৰিকটা শহাৰ শৰীৰৰ ওজন গডে় ২,৫১৮ গ্ৰাম (৮৮.৮ আউন্স), গৰ্ভৱতী খাগৰিকটা শহাৰ শৰীৰৰ গড় ওজন ৩,২১০ গ্ৰাম, (১১৩ আউন্স) বুলি এক পৰিসংখ্যাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে

সন্মুখৰ হাড়বোৰ অতি বহল অ'চিপিটো-নাকৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ৮৫ মিমি (৩ ইঞ্চি) তকৈ দীঘল হয় পোষ্টঅৰ্বিটেল প্ৰক্ৰিয়াৰ সন্মুখত কোনো স্পষ্ট খাঁজ নাই

গড় হিচাপত খাগৰিকটা শহাৰ মূৰৰ পৰা নেজলৈকে দৈৰ্ঘ্য ৪৭৬ মিমি (১৮.৭ ইঞ্চি)

 বিতৰণ আৰু বাসস্থান 
খাগৰিকটা শহাৰ ঐতিহাসিক বিচৰণৰ পৰিসৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা দক্ষিণ নেপাল, পশ্চিম বংগৰ উত্তৰ অঞ্চলৰ লগতে অসম আৰু বাংলাদেশ পৰ্যন্ত বিস্তৃত হৈ আছিল বৰ্তমান বাংলাদেশ, ভাৰত, নেপাল আৰু ভূটানত ইয়াৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ সীমাৱদ্ধ ই প্ৰাৰম্ভিক ক্ৰমৱৰ্ধমান ওখ ঘাঁহনি অঞ্চলত বাস কৰে আৰু শুকান বতৰত যেতিয়া এই অঞ্চলবোৰ জ্বলাৰ সম্ভাৱনা থাকে তেতিয়া নদীৰ পাৰৰ কাষৰীয়া জলাশয় অঞ্চল বা ঘাঁহত আশ্ৰয় লয় শুক্লাফান্তা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বিস্তৃত ঘাঁহনি অঞ্চলত থকা ইয়াৰ সংখ্যা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৃষ্টিকোণৰপৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'ব পাৰে

২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ১৯৮৪ চনৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে চিতৱান ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত এটা খাগৰিকটা শহা নথিভুক্ত কৰা হৈছিল

 পৰিস্থিতি বিজ্ঞান 
খাগৰিকটা শহা কাহিলীপুৱা আৰু গধূলিৰ সময়ত আটাইতকৈ বেছি সক্ৰিয় খাগৰিকটা শহাৰ প্ৰজনন বিষয়ত উপলব্ধ সীমিত তথ্যই সূচায় যে ইয়াৰ জন্মৰ হাৰ তাকৰ

 ভাবুকি 
গৰু-ম'হৰ অত্যধিক চৰণৰ ফলত খাগৰিকটা শহাৰ আৱাসভূমি হিচাপে থকা ঘাঁহনিবোৰ ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈছে 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:বন্যপ্ৰাণী
শ্ৰেণী:বিপন্ন প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী
খাচিয়া বা খাচি ভাষা এটা অষ্ট্ৰো-এছীয় ভাষা, যিটো ঘাইকৈ ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যত প্ৰচলিত খাচিয়া ভাষাৰ প্ৰায় ৯ লাখ মানুহৰ সৰহভাগেই মেঘালয় ৰাজ্যত বাস কৰে অসম আৰু বাংলাদেশতো কিছু সংখ্যক খাচিয়া ভাষাৰ মানুহ আছে খাচিয়া ভাষাৰ মৌখিক সাহিত্য লোককথা আৰু লোকগাথাৰে সমৃদ্ধ

জনসংখ্যা
ভাৰতত (২০১১ চনৰ হিচাপত) খাচিয়া ভাষা স্থানীয়ভাৱে ১,০৩৮,০০০ লোকে কয়  মেঘালয়ৰ জনসংখ্যাৰ এক তৃতীয়াংশ বা ৯ লাখ ৯৭ হাজাৰ লোকৰ ই প্ৰথম ভাষা আৰু ইয়াৰ ভাষীসকল বেছিভাগেই খাচী পাহাৰ আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ অঞ্চলত পোৱা যায়  ভাৰতৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহতো সৰু সৰু খাচী ভাষী সম্প্ৰদায় আছে, ইয়াৰে আটাইতকৈ ডাঙৰ জনগোষ্ঠীটো অসমত: ৩৪,৬০০ জন  বাংলাদেশতো অতি কম সংখ্যক খাচিয়া ভাষাৰ মানুহ আছে

লিপি

আগতে খাচিয়া ভাষাৰ নিজস্ব কোনো লিপি নাছিল  ১৮১৩ চনৰ পৰা ১৮৩৮ চনলৈ উইলিয়াম কেৰীয়ে পূব নাগৰী লিপিত ভাষাটো লিখাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল পিছলৈ এই লিপিত বহু খাচিয়া গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা হয়  ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল      বা খাচিয়াসকলৰ নিয়মৰ কিতাপ;  ই চেং খাচিয়া ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পাণ্ডুলিপি  ৱেলছৰ এজন মিছনেৰী থমাছ জনে ১৮৪১ চনত ৰোমান লিপিত এই ভাষা লিখিছিল  সেয়েহে খাচিয়া ভাষাৰ বাবে ব্যৱহৃত ৰোমান লিপিত ৱেলছ লিপিৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়  বৰ্তমান খাচিয়া ভাষা ৰোমান লিপিত লিখা হয়

 বৰ্ণমালা 
 ডাঙৰ হাতৰ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .
 সৰু হাতৰ , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

 তথ্যসূত্ৰ 

 
 
 
 
 শ্ৰেণী:ভাষা
 শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:মেঘালয়
270খাচী ৰাজ্যসমূহ, ১৯৪৭
খাচী আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ পূৰ্বে মূলতঃ অসম আৰু মেঘালয়ৰ অংশ হিচাপে থকা পাহাৰীয়া অঞ্চল    এই অঞ্চল বৰ্তমান ভাৰতীয় ৰাজ্য মেঘালয়ৰ (পূৰ্বৰ অসম) অন্তৰ্গত পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা, পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা, পূব খাচী পাৰ্বত্য জিলা আৰু পশ্চিম খাচী পাৰ্বত্য জিলাৰ বৰ্তমান ইয়াৰ অংশ

 জয়ন্তীয়া পাহাৰ 

জয়ন্তীয়া পাহাৰ খাচী পাহাৰৰ পূবে অৱস্থিত জয়ন্তীয়া জাতিৰ এলেকা (জনজাতীয় অঞ্চল) সমূহৰ বাৰজন মুখিয়ালক দলৈ () হয় আৰু ঠাইডোখৰকো তেওঁলোকৰ নামেৰে খাচীত     বা "১২জন জনজাতীয় মুখিয়ালৰ অঞ্চল" বোলা হয় 

তেওঁলোকৰ ওপৰত জয়ন্তীয়াপুৰৰ ৰজাৰ স্থান তেওঁৰ শীতকালৰ প্ৰসাদ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশত আৰু জহকালিৰ বাসস্থান আগৰ চুট্ংগাৰপৰা নাৰ্টিয়াংলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছে 

জয়ন্তীয়া পাহাৰ আগতে জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ অংশ আছিল ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত ইয়াক পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা আৰু পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাত ভাগ কৰা হৈছে 

 খাচী পাহাৰ 

খাচী পাহাৰ গাৰো পাহাৰৰ পূবে অৱস্থিত বিশটা ক্ষুদ্ৰ অঞ্চলৰ () বা তাতোকৈ সৰু অঞ্চলৰ বাহিৰে খাচী জনজাতিৰ আন ৰাজকীয় শাসক নাই বিভিন্ন উপায়েৰে বাছনি কৰা  বা  নামৰ মুখিয়ালে সেইসমূহ শাসন কৰে   .     . :  , 1908.

 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 
     
    ...;  2

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:ভূতপূৰ্ব প্ৰশাসনিক অঞ্চল
শ্ৰেণী:১৯৪৭ চনত বিলুপ্ত হোৱা ৰাজ্য আৰু ভূ-খণ্ড
শ্ৰেণী:মেঘালয়
খাজা ইউনুছ আলী এনায়েতপুৰী (আৰবী:   , ইংৰাজী:   , ১৮৮৬১৯৫১) বা কেৱল খোৱাজা এনায়েতপুৰী এজন ছুফী সন্ত আছিল       .      27  2018.  27  2018. তেওঁ ২০ শতিকাৰ বাংলাদেশৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী চুফী আছিল      .     ()  27  2018. তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ সংখ্যা আছিল লাখ লাখ বাংলাদেশৰ বৃহত্তম খানকাহকে ধৰি কেইবাখনো খানকা তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলে পৰিচালনা কৰে আৰু লগতে ছিৰাজগঞ্জ চহৰত অৱস্থিত আজাদিয়া পাক দৰবাৰ শ্বৰীফ(আজাদিয়া পাক দৰবাৰ শ্বৰীফ) শ্বৰীফ নামৰ এখন দৰবাৰ শ্বৰীফত তেওঁৰ শৃংখলৰ পৰা এতিয়াও জিলিকি থকা পোহৰ     ,     : 1886-1951   

 বাক্তিগত জীৱন 
১৮৮৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেতে ১৭ বছৰ বয়সৰ পৰা ১৮ বছৰ ধৰি কলিকতাত চৈয়দ ৱাজিদ আলীৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল বগদাদৰ পৰা অহা ছায়িদসকলৰ বংশধৰ বুলি ধাৰণা কৰা হয়  যদিও ১৩৩০ চনৰ ২৬ চৈত্ৰা (১৯২৪ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত সংঘটিত হোৱা অগ্নিকাণ্ডত এই ৰেকৰ্ড নষ্ট হয় খোৱাজাৰ মৃত্যু হয় ১৯৫২ চনত   ()   ".  27  2018.

 শিক্ষণ 
খোৱাজাৰ শিক্ষা তাজাল্লী, ঐশ্বৰিক আলোকসজ্জাৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত আছিল     .      27  2018.  27  2018.তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ সংখ্যা আছিল লাখ লাখ খোৱাজা এনায়েতপুৰীয়ে "লিখাৰ দ্বাৰা", "বক্তৃতাৰ দ্বাৰা" আৰু "খানকাহৰ দ্বাৰা" ত্ৰিপাক্ষিক পাঠদান পদ্ধতি বিকশিত কৰিছিল তেওঁৰ চুফী শৃংখলাই আন চাৰিটা চুফী শৃংখলে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু প্ৰভাৱিত কৰে কাদিৰী, চিষ্টি, নকচবন্দী আৰু মুজাদ্দেদিয়া যাৰ বিশেষ প্ৰভাৱ নকশবন্দী (মুজাদ্দিনী)ৰ পৰা, আৰু বাংলাদেশত মুজাদ্দেদিয়া শৃংখলাৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে কৃতিত্ব দিয়া হয় তেতিয়াৰ পূব পাকিস্তানত চুফী পুনৰুজ্জীৱনৰ কাৰণ চুফীবাদৰ প্ৰতি সন্দেহবাদী মুছলমানসকলৰ ওচৰলৈ খোৱাজাই প্ৰচাৰ কৰা বুলি কোৱা হয় যত শ্বৰীয়ত আৰু চুফীবাদ (তাৰিকা)ৰ মিলন ঘটোৱা কামো অন্তৰ্ভুক্ত তেওঁ ক্ৰমে শ্বৰীয়ত আৰু চুফীবাদৰ ওপৰত শ্বৰীয়ত আলো (শ্বৰিয়াৰ পোহৰ) আৰু গঞ্জে আছৰাৰ (ৰহস্যৰ নগৰ) নামৰ দুখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল 

 উত্তৰাধিকাৰ 
খাজা ইউনুছ আলী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু খাজা ইউনুছ আলী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ নাম খোৱাজাৰ নামেৰে ৰখা হৈছে খোৱাজাৰ অনুগামী আৰু জোঁৱাই এম এম আমজাদ হুছেইনে এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থান খোৱাজাই তেওঁৰ জীৱনকালত নিৰ্বাচন কৰিছিল বুলি কোৱা হয় খোৱাজা এম.এফ এনায়েটপুৰীৰ নামেৰেও এখন ৰো-ৰো ফেৰীৰ নামকৰণ কৰা হৈছে বাংলাদেশত খোৱাজা এনায়েতপুৰীৰ বাবে উৎসৰ্গিত আৰু তেওঁৰ ভক্তসকলে স্থাপন কৰা খানকাহ (চুফী কেন্দ্ৰ)সমূহৰ ভিতৰত আছে

 তথ্য উৎস
খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ দৰগাহ শ্বৰীফ খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ দৰগাহ শ্বৰীফ 
মুইন আল-দিন হাছান চিষ্টি ছিজ্জী (ফাৰ্চী :   , ৰোমানীকৃত: মুইন আল-দীন চিষ্টি ; ফেব্ৰুৱাৰী ১১৪৩  মাৰ্চ ১২৩৬), যাক শ্ৰদ্ধাৰে খাজা ঘৰীব নৱাজ নামেৰে জনাজাত, বিস্তাৰ এজন ফাৰ্চী  ইছলামিক পণ্ডিত আৰু ৰহস্যবাদী আছিল, যি  শেষত ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভাৰত উপমহাদেশত বসতি স্থাপন কৰে, য'ত তেওঁ চুন্নী ৰহস্যবাদৰ চিষ্টিয়া শৃংখলা প্ৰচাৰ কৰে তেখেতে  একমাত্ৰ আৰু প্ৰথম ভাৰতবৰ্ষত ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ কাৰক বিশেষ  মধ্যযুগীয় ভাৰতত প্ৰধান ইছলামিক আধ্যাত্মিক শৃংখলাত পৰিণত হয় ভাৰতীয় চুন্নী সন্ত বেছিভাগেই চিষ্টি য'ত নিজামুদ্দিন আৱলিয়া (মৃত্যু ১৩২৫) আৰু আমিৰ খুছৰু' (মৃত্যু ১৩২৫) আদি অন্তৰ্ভুক্তখাজা মইনুদ্দিন চিষ্টি 

 ইতিহাস 
খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টি তেওঁ খৃঃষ্টা পূৰ্ব১২০০ চনত ভাৰতলৈ আগমন কৰে আৰু ৰাজস্থান ৰাজ্যত বাস কৰিবলৈ লয় তেওঁ ছৌদি আৰবৰ পৰা ইছলাম ধৰ্মৰ বাৰ্তা লৈ আহে তেওঁ ছুন্নী চোফিবাদৰ আছিল আৰু ৰহস্যময়ী এক খলিফা বা পীৰ বুলিও জনাজাত যিটো ৰহস্য আইনা সাগৰৰ লগত জড়িত হৈ আছেসংগ্ৰহীত 

 তথ্য সংগ্ৰহ 

    

১. -- -  পৰা আহৰণ কৰা হৈছে  

২.     খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ তথ্য ৱেবছাইটৰ পৰা আহৰণ কৰা  

৩. ৰাজস্থান পৰ্যটন ৱেবছাইট খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ দৰগাহ শ্বৰীফ 

৪.      -- 

৫. খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টি ভাষা বিশ্ববিদ্যালয়, উত্তৰ প্ৰদেশ লক্ষ্নৌ
খাজা বা খাজুৰী হৈছে ভাৰতীয় তেলত ভজা পেষ্ট্ৰি, সাধাৰণতে ফল-মূলেৰে ভৰাই বা চেনিৰ চিৰাপেৰে তিয়াই থোৱা হয়
ইতিহাস
চিলাওত উল্লেখ কৰা সাধাৰণ বা মিঠা খাজা আছিল পূব ভাৰতৰ পৰা অহা চন্দ্ৰকলাৰ দৰে ঘিঁউত ভাজি ঘেঁহুৰ আটা প্ৰস্তুত কৰা 
পূৰ্বৰ মাগাধ ৰাজ্যৰ পূব অংশ আৰু পূৰ্বৰ সংযুক্ত প্ৰদেশ আৰু মাগাধৰ পৰা খাজাৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয় চিলাও, বিহাৰৰ নালন্দা জিলা,
আৰু ইয়াৰ স্থানীয় মগধ ৰাজ্য
লগতে কুচ আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু কৰ্ণাটকৰ দৰে অঞ্চলৰ চেনিৰে শোধিত ঘেঁহুৰ আটাক স্তৰযুক্ত পিঠাগুৰি তৈয়াৰ কৰা হয়, শুকান ফল বা অন্য ভৰ্তিৰ সৈতে বা নথকাকৈ আৰু তেলত লাহে লাহে ভাজি খাজা তৈয়াৰ কৰা হয় ,       , 

বিখ্যাত ব্ৰিটিছ পুৰাতত্ত্ববিদ জোচেফ ডেভিদ বেগলাৰে ১৮৭২-১৮৭৩ চনত চিলাও ভ্ৰমণৰ সময়ত ৰজা বিক্ৰমাদিত্যৰ সৈতে জড়িত এই মিঠাইৰ বিষয়ে কলে আৰু মিঠাইৰ বৰ্ণনা কৰে ৰাজগীৰৰ পৰা নালন্দালৈ যোৱাৰ পথত ভগৱান বুদ্ধক শিলাওৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰি থাকোঁতে চিলাও খাজা আগবঢ়োৱা বুলি এক বিখ্যাত লোককথা আছে চিলাওৰ ওচৰত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ স্থান আছে

অঞ্চল
ই চিলাওৰ অন্যতম বিখ্যাত মিঠাই আৰু সকলো মগধ মানুহৰ আৱেগৰ সৈতে জড়িত ইয়াক মগধৰ প্ৰসাদ হিচাপেও আগবঢ়োৱা হয় মগধৰ আন্তৰ্জাতিক মিঠাই

বিহাৰৰ চিলাও আৰু ৰাজগীৰৰ খাজা বাকলাভাৰ সৈতে প্ৰায় একে, আনহাতে উৰিষ্যা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ খাজা ডাঠ পেষ্ট্ৰিৰ চাদৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু সাধাৰণতে কঠিন হয় ,  :            , 

প্ৰস্তুতি
ঘেঁহুৰ আটা, মাৱা আৰু তেলৰ পৰা বেটাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয় তাৰ পিছত ইয়াক কুটিল হোৱালৈকে ডিপ ফ্ৰাই কৰা হয়, তাৰ পিছত পাগা নামেৰে জনাজাত চেনিৰ চিৰাপত তিয়াই লোৱা হয়, পেষ্ট্ৰিয়ে চিৰাপটো শোষণ কৰে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ উপকূলীয় চহৰ কাকিনাডাত পৰিবেশন কৰা কাজা বাহিৰৰ পৰা শুকানকৈ আৰু ভিতৰত চেনিৰ চিৰাপেৰে তিয়াই পৰিবেশন কৰা হয়

খাজা মিঠাই মগহিয়াত আৰু মগধাত বিহাৰীত জনপ্ৰিয় মাগধ বিহাৰত কন্যাৰ বিয়াত উপহাৰ হিচাপে দিয়া এই মিঠাই ছঠ পূজাৰ এক অংশ

ভৌগোলিক ইংগিত () টেগ
২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বিহাৰৰ নালন্দা জিলাৰ চিলাও খাজা নামেৰে পৰিচিত এই জনপ্ৰিয় খাদ্যবিধক চেন্নাইৰ ভৌগোলিক সূচক পঞ্জীয়নে ভৌগোলিক সূচক পঞ্জীয়ন (জি আই) টেগ প্ৰদান কৰিছে ৰাজগীৰ আৰু নালন্দা বৌদ্ধ স্থান ভ্ৰমণ কৰা পৰ্যটকসকলেও চিলাও খাজা উপভোগ কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
খাটু শ্যাম জী মন্দিৰ () ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ সীকৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত খাটু গাঁৱত অৱস্থিত এটি প্ৰসিদ্ধ হিন্দু মন্দিৰ এই মন্দিৰটো মহাভাৰতৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ বৰ্বৰিকক উৎসৰ্গিত কৰা হৈছে, যিয়ে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ পৰা কলিযুগত শ্যাম নামেৰে পূজিত হোৱাৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰিছিল
 চুলকানা ধাম, পানীপথ (এই ঠাইত বৰ্বৰিকে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক নিজৰ মূৰ দান কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়)

 ইতিহাস 
স্থানীয় বিশ্বাস অনুসৰি বৰ্বৰিকে যুদ্ধত অংশ লোৱাৰ পূৰ্বে স্বেচ্ছাই ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ওচৰত মূৰ অৰ্পণ কৰিছিল কোৱা হয় যে বৰ্তমানৰ ৰাজস্থানৰ খাটু গাঁৱত তেওঁৰ মূৰটো আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, যত এজনী গাইগৰুৱে প্ৰতিদিনে এটি বিশেষ স্থানত গাখীৰ ঢালিছিল খননৰ সময়ত পোৱা এই মূৰটো এজন ব্ৰাহ্মণৰ হাতত গতাই দিয়া হৈছিল পৰৱৰ্তী সময়ত খাটুৰ তদানীন্তন শাসকে সপোনত মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰি মূৰটো স্থাপনৰ নিৰ্দেশ পাইছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়

মূল মন্দিৰটো ১০২৭ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাজা ৰূপ সিং চৌহান আৰু তেওঁৰ পত্নী নৰ্মদা কঁৱৰে নিৰ্মাণ কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হয় ১৭২০ খ্ৰীষ্টাব্দত, ঠাকুৰৰ দীৱান অভয় সিংহই মন্দিৰটোৰ কিছু সংস্কাৰ সাধন কৰে

 ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য 
খাটু শ্যাম জীক হিন্দু ধৰ্মত বিশেষকৈ ৰাজস্থান আৰু হাৰিয়ানাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয় তেওঁক প্ৰায়ে "শ্যাম বাবা", "হাৰে কা চাহাৰা", "কলিযুগ কা অৱতাৰ" আদি নামেৰে সম্বোধন কৰা হয় তেওঁক পূজা কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ পৰা আশীৰ্বাদ বিচাৰি এই মন্দিৰলৈ প্ৰতিদিনে বহু ভক্তৰ আগমন ঘটে 

 মেলা আৰু উৎসৱ 
প্ৰতি বছৰে ফাগুন মাহৰ একাদশী তিথিত খাটু শ্যামজী মন্দিৰত এখন বৃহৎ মেলাৰ আয়োজন কৰা হয়, য'ত দূৰ-দূৰণিৰ পৰা লাখ লাখ ভক্তৰ সমাগম হয় ইয়াৰ উপৰিও জন্মাষ্টমী, একাদশী তিথি, আৰু দীপাৱলীৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু উৎসৱ এই মন্দিৰত পালন কৰা হয়

মন্দিৰটোত, খাটু শ্যাম বাবাৰ জন্ম বাৰ্ষিকীপালন কৰা হয়, যাক "দেৱউঠনী একাদশী" নামেৰে জনা যায় এই দিৱসটোক ভক্তসকলে তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱ দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰে

 সুৰজগড়ৰ শ্যাম ধ্বজ 
নিশান নামেৰেও পৰিচিত, খাটু শ্যাম মন্দিৰৰ ওপৰত উত্তোলন কৰা পতাকাৰ বিশেষ ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য আছে এই পতাকাখন প্ৰতি বছৰে ৰাজস্থানৰ ঝুনঝুনু জিলাৰ সুৰজগড় চহৰৰ পৰা অনা হয় বগা কাপোৰত নীলা ঘোঁৰাৰ আকৃতিৰ এই পতাকাখন সুৰজগড়ৰ এটি প্ৰাচীন মন্দিৰত প্ৰস্তুত কৰি ফাগুন মাহত লক্ষ্মী মেলাৰ সময়ত খাটু ধামলৈ আনি মন্দিৰৰ ওপৰত স্থাপন কৰা হয়

 প্ৰৱেশপথ 
খাটু শ্যামজী মন্দিৰ জয়পুৰৰ পৰা প্ৰায় ৮০ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত ইয়াৰ নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে ৰীঙ্গস, যিটো খাটুৰ পৰা প্ৰায় ১৭ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত ৰীঙ্গসৰ পৰা খাটুলৈ বাছ, টেক্সি আৰু অন্যান্য স্থানীয় পৰিবহণ পদ্ধতি সহজে উপলব্ধ 

 শ্ৰী শ্যাম মন্দিৰ সমিতি (পঞ্জীয়নভুক্ত) 
শ্ৰী শ্যাম মন্দিৰ কমিটি (পঞ্জীয়নভুক্ত) খাটুশ্যামজী মন্দিৰ পৰিচালনা আৰু প্ৰশাসনৰ দায়িত্বত থকা এটি পঞ্জীয়নভুক্ত সংস্থা এই কমিটীয়ে মন্দিৰৰ দৈনন্দিন কাম-কাজ চোৱাচিতা কৰে, মেলা-উৎসৱৰ আয়োজন কৰে, ভক্তসকলৰ বাবে সা-সুবিধাসমূহ ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰে সময়ে সময়ে কমিটীৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হয়, বৰ্তমান পৃথ্বী সিং চৌহান অধ্যক্ষ, মানবেন্দ্ৰ সিং চৌহান মন্ত্ৰী, আৰু কালু সিং চৌহান ডাঙৰীয়া কোষাধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্বত আছে

 লগতে চাওক 

 সালাসৰ বালাজী মন্দিৰ
 জীণ মাতা
 ৰাণী সতী মন্দিৰ

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:মহাভাৰত
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:ৰাজস্থান
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানী সংস্কৃতি
খাতিৰ ভাৰ হৈছে বিয়া খাটং কৰিবলৈ যাওঁতে দৰাৰ বাপেকে লগত নিয়া এখন বিশেষ ভাৰ অসমীয়া বিয়াৰ আৰম্ভণিৰে পৰা অন্তিম লৈকে ভাৰ একোখন আগ কৰি নিয়াটো এটা দস্তৰ দৰা -কইনা ৰাশি জোৰা অহাৰ পিছত বিয়া থিক কৰিবলৈ দৰাৰ পিতৃ কইনাৰ ঘৰলৈ যায় তেওঁ লগত কেইজন মান লৈ যোৱাটো নিয়ম যাত্ৰাকালত খৰিকটীয়া,তেলী,জুই লৈ যোৱা লোক অথবা মৰাশ দেখা বেয়া যাত্ৰা কৰোঁতে দৰাৰ বাপেকে এজনৰ কান্ধত এখন ভাৰ দি বিভিন্ন দ্ৰব্য -সম্ভাৰ কইনাৰ ঘৰলৈ লৈ যায়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
খাদিজা মমতাজ (জন্ম ১৯৫৫) ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ এগৰাকী মালয়ালম লেখিকা তেওঁ পেশাগতভাৱে এগৰাকী চিকিৎসক আৰু সম্ভৱতঃ কেৰালা সাহিত্য চক্ৰত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস বৰষাৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত যিখনে ২০১০চনত কেৰালা সাহিত্যি অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল 

 প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন 
২০১৩ চনৰ জুন মাহত কালিকাট মেডিকেল কলেজৰ পৰা বদলি হোৱাৰ প্ৰতিবাদত চৰকাৰী সেৱাৰ পৰা স্বেচ্ছামূলক অৱসৰৰ বাবে আবেদন জনাইছিল

 সাহিত্যিক জীৱন 
প্ৰথমে চন্দ্ৰিকা সাপ্তাহিকত ধাৰাবাহিক উপন্যাস হিচাপে আৰু পাছলৈ ২০০৪ চনত কাৰেণ্ট বুকছৰ গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ পোৱা আথমথিৰথাংগলিল মুংগিনিবৰ্ণুৰ পৰা মুমতাজে সাহিত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে সমালোচনাত্মক আৰু জনপ্ৰিয় উপন্যাস বৰষা (২০০৭)ৰ জৰিয়তে মুমতাজে খ্যাতি অৰ্জন কৰে মুছলমান মহিলাসকলে যি নিষেধাজ্ঞাৰ অধীনত জীয়াই থাকিবলৈ বাধ্য হয়, সেই নিষেধাজ্ঞাৰ বলপূৰ্বক কিন্তু হাস্যৰসময়ী উপস্থাপনৰ বাবে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰা এই গ্ৰন্থখনে মালয়ালম সাহিত্যত এক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে প্ৰশংসা লাভ কৰে ই ২০১০ চনৰ বাবে সন্মানীয় কেৰেলা সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে"  ,  " .  . 13  2011.  11  2012. মমতাজৰ পৰৱৰ্তী উপন্যাস আথুৰাম ২০১১ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত কোচি দ্বাদশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ মহোৎসৱত মুক্তি লাভ কৰিছিল, সমালোচকসকলৰ পৰাও ৰেভ ৰিভিউ লাভ কৰে"    " .  . 29  2011.  7  2008. প্ৰখ্যাত লেখক ইউ. এ. খাদৰ মতে, তেওঁৰ প্ৰশংসিত বৰষাৰ পিছত এই উপন্যাসখনে নিশ্চিতভাৱে এক বৈচিত্ৰ্য্ৰ্যপূৰ্ণ ধৰণৰ পঢ়া আৰু ব্যাখ্যাৰ সূচনা কৰিছিল কিয়নো ই এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা ডাঃ মুথাছৰ ওচৰৰ এক ক্ষেত্ৰক আবেগপূৰ্ণভাৱে মোকাবিলা কৰিছিল তেওঁ কয়, "চৰিত্ৰসমূহৰ অভ্যন্তৰীণ সংঘাতৰ মাজেৰে বিকশিত হোৱা বৰ্ণনাৰ অনন্য শৈলীয়ে নিশ্চিতভাৱে গোটেই কামটোত পাঠকৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিব" " '  " .  . 16  2011.  3  2013.

 গ্ৰন্থপঞ্জি 

 আথমথীৰথাংগালিল মুঙ্গিনিভাৰ্নু (উপন্যাস, বৰ্তমানৰ কিতাপ, ত্ৰিশূৰ, ২০০৪) 
 বৰষা (উপন্যাস, ডি. চি. বুকছ, কোট্টায়াম, ২০০৭) ইংৰাজী, তামিল আৰু কানাড়ালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে ইংৰাজী, তামিল আৰু কানাড়ালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে
 ডাক্তৰ দাইভামালা (মেমৰিজ, ডিচি বুকছ, কোট্টায়াম, ২০০৯) 
 আথুৰাম (উপন্যাস, ডিচি বুকছ, কোট্টায়াম, ২০১০) 
 সৰগাম, সামুহম (এছেইছ, বুকপয়েণ্ট, কোঝিকোড়, ২০১১) 
 বালিয়াথিল নিন্নু ইৰাংগী ভান্না অ 'ৰেল (চুটি গল্প, পিয়ানো প্ৰকাশন, কোঝিকোড়, ২০১১) "   " .  . 20  2011.  11  2012.
 মথ্ৰুকম (বৈজ্ঞানিক সাহিত্য, ডিচি বুকছ, কোট্টায়াম, ২০১২) 
 পুৰুষনাৰিয়থা স্ত্ৰিমুখঙ্গল (এছেইছ, মথ্ৰুভূমি বুকছ, কোঝিকোড়, ২০১২) 
 পিৰাক্কুম মুনবে কাৰুথালোডে (বিজ্ঞান কল্পকাহিনী, বৰ্তমানৰ কিতাপ, ত্ৰিশূৰ, ২০১৩) 
 নীত্তিয়েঝুথুকাল (উপন্যাস, ডিচি বুকছ, কোট্টায়াম, ২০১৭) 
 নাম জীৱিথম চুট্টেডুকুনভাৰ (চুটি গল্প, গ্ৰেন্মা বুকছ, কোঝিকোড়, ২০১৭) 
 খয়ালাত (প্ৰবন্ধ, মহাকাশ কেৰালা প্ৰকাশন, কোঝিকোড়, ২০১৭) 
 প্ৰাণায়াম, লেইংগিগাথা, ষ্ট্ৰী বিম 'চনম (প্ৰবন্ধ, অলিভ প্ৰকাশন, কোঝিকোড়, ২০১৮) 

 বঁটা 

 ২০০৮: কে. ভি. সুৰেন্দ্ৰনাথ সাহিত্য বঁটা বৰষাৰ বাবে " " .  . 11  2008.  3  2013.
 ২০১০: কেৰালা সাহিত্য একাডেমী বঁটা বৰছাৰ বাবেবাৰছা
 ২০১০: বৰষাৰ বাবে চেৰুকাড বঁটা
 ২০১৮: নীত্তিয়েঝুথুকাল বাবে ত্ৰিশূৰ সাহিত্য বেদী বঁটা

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
খাদিজা মাস্তুৰ (; উৰ্দু:  ; ১১ ডিচেম্বৰ ১৯২৭  ২৫ জুলাই ১৯৮২) এগৰাকী পাকিস্তানী চুটি গল্প লেখক আৰু ঔপন্যাসিক তেওঁ আছিল উৰ্দু সাহিত্যৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যকাৰ তেওঁৰ উপন্যাস আংগনক উৰ্দু সাহিত্যৰ এক উৎকৃষ্ট সাহিত্য কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়; যাৰ আধাৰত দূৰদৰ্শনৰ বাবে নাটক নিৰ্মাণ কৰা হৈছে  খাদিজাৰ সৰু ভনী হাজৰা মাছৰুৰ এগৰাকী চুটি গল্প লেখক; আনহাতে কবি, নাট্যকাৰ আৰু বাতৰি কাকতৰ স্তম্ভলেখক খালিদ আহমদ তেওঁৰ সৰু ভায়েক       (),  20  2013.  23  2019

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৭ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ বৰেইলিত খাদিজা মাস্তুৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত পৰিয়ালটো পাকিস্তানলৈ প্ৰবজন কৰে আৰু তাত থিতাপি লয় 

সাহিত্য যাত্ৰা
১৯৪২ চনত মাস্তুৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিখা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে লেখাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ ধাৰাবাহিকতা অক্ষুন্ন আছিল এই সময়খিনিত তেওঁৰ পাঁচখন কবিতাৰ কিতাপ আৰু দুখন উপন্যাস প্ৰকাশ পাইছিল তেওঁৰ উপন্যাসসমূহ সামাজিক আৰু নৈতিক প্ৰমূল্যবোধৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল আৰু এইসমূহত লেখকৰ এক ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগীও প্ৰকাশ পাইছিল তেওঁৰ লেখনি আছিল অভিজ্ঞতা আৰু পৰ্যবেক্ষণ ভিত্তিক 

তেওঁৰ প্ৰকাশিত উপন্যাস দুখন আছিল আংগন (১৯৬২) আৰু জমীন (১৯৮৩)
 আংগন উপন্যাসখনে আদমজি লিটাৰেৰী এৱাৰ্ড লাভ কৰিছিল ২০১০ চনত খাদিজাৰ উপন্যাসখন প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছতে পাকিস্তান একাডেমী অফ লেটাৰচ্ৰ অধ্যক্ষ ফখৰ জামানে এই উপন্যাসখনক খাদিজাৰ অন্যতম বৃহৎ সাহিত্যিক সাফল্য বুলি কৈছিল    ()     .. .  23  2019

খাদিজাৰ তিনিখন প্ৰকাশিত গল্প সংকলন হল ক্ৰমে, ১৯৪৬ চনত প্ৰকাশিত বৌচাৰ    . .  23  2019 , ১৯৪৪ত প্ৰকাশিত খাইল আৰু ১৯৫১ত প্ৰকাশিত চান্দ ৰৌজ অঔৰ অন্যান্য কিতাপ হল; থকে হৰে (১৯৬২) আৰু ঠাণ্ডা মিঠা পানী (১৯৮১) ঠাণ্ডা মিঠা পানীয়ে হিজ্ৰা বঁটা লাভ কৰিছিল

ব্যক্তিগত জীৱন
খাদিজা সাংবাদিক মলিক জহীৰ-উদ-দীন বাবৰ আৱানৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ কিৰণ ফায়াজ আৰু মলিক পাৰভেজ আলম আৱান নামে দুটি সন্তান আছে

মৃত্যু
১৯৮২ চনৰ ২৫ জুলাইত লণ্ডনত খাদিজা মাস্তুৰৰ মৃত্যু হয় আৰু পাকিস্তানৰ লাহোৰত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হয়

২০০৫ চনত, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত, কৰাচী কলা পৰিষদত এটা অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হৈছিল এই অনুষ্ঠানটিৰ মুখ্য অতিথি আছিল খাদিজাৰ ভগ্নী হাজৰা মাছৰুৰ, যি নিজে এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখিকা আছিল অনুষ্ঠানটোৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল আন এজন প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত চাহাৰ আনচাৰীয়ে আনচাৰীয়ে কৈছিল যে লেখক হিচাপে দুয়োগৰাকী ভগ্নীয়ে তেওঁলোকৰ নিজা শৈলী আৰু পৰম্পৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে তেওঁ এইটোও কৈছিল যে, খাদিজা মাস্তুৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ অভিজ্ঞতাবোৰক লিখিত ৰূপ দিছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক