marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
সৰস্বতী মন্দিৰ () বা সাৰিকা সদন বা নৰ্মদ হাউচ হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চুৰাটত অৱস্থিত এটা লেখক-গৃহ সংগ্ৰহালয় ১৮৬৬ চনত গুজৰাটী কবি নৰ্মদে নিৰ্মাণ কৰা এই ঘৰটো ২০১৫ চনত সংস্কাৰ কৰি নৰ্মদলৈ উৎসৰ্গিত এক সংগ্ৰহালয় আৰু স্মৃতিসৌধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়

ইতিহাস
নৰ্মদে চুৰাটত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁ চুৰাটৰ গোপীপুৰা চুবুৰীৰ আমলিৰণ পথত নিজৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰৰ মুখামুখিকৈ ৬০০ টকাত(২০২০ চনত ২৩০,০০০  বা ৩১০০ মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য) মাটি কিনিছিল  ১৮৬৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ পুৰণি ঘৰটোৰ সংস্কাৰৰ লগতে নতুন ভৱনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ কৰে ইয়াৰ নিৰ্মাণপৰ্ব ১৮৬৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত সম্পূৰ্ণ হয় তেওঁ ভৱনটোৰ নাম সৰস্বতী মন্দিৰ ৰাখি তাতেই লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু সময়বিশেষে গৱেষণাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল পিছে গৃহ নিৰ্মাণে তেওঁৰ আৰ্থিক সমস্যা আৰু অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছিল

পিছত জটাশংকৰ ত্ৰিবেদীয়ে এই ঘৰটো ক্ৰয় কৰে পৰৱৰ্তী সময়ত গজেন্দ্ৰশংকৰ লালশংকৰ পাণ্ডিয়াই ইয়াক ক্ৰয় কৰে কাৰণ তেওঁৰ ডাঙৰ কন্যা ছাৰিকাই ইয়াক ক্ৰয় কৰিবলৈ একপ্ৰকাৰ জোৰ দিছিল তেওঁ ভৱনটো বহলাই দক্ষিণৰ এক তৃতীয়াংশ অংশত এক্সটেনচন নিৰ্মাণ কৰি ঘৰৰ ওপৰত টিনৰ চাল যোগ কৰিলে তেওঁ ডাঙৰ কন্যাৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম সলনি কৰি সৰিকা সদন ৰাখিলে মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ পত্নী কৈলাশে তাতেই বাস কৰি থাকিল তেওঁলোকে ভৱনটো বিক্ৰী কৰিব বিচাৰিছিল যদিও স্থানীয় বাসিন্দা আৰু নৰ্মদৰ অনুৰাগীসকলে বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ইয়াক সংগ্ৰহালয় বা পুথিভঁৰাললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাটো বিচাৰিছিল পৰৱৰ্তী সময়ত চুৰাট পৌৰ নিগমে ইয়াক ক্ৰয় কৰি নৰ্মদৰ ৰচনা প্ৰকাশ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে উৎসৰ্গিত কবি নৰ্মদ যুগৱৰ্ত ন্যাসক ১৯৯২ চনৰ ২৪ আগষ্টত নৰ্মদৰ জন্ম জয়ন্তীত অৰ্পণ কৰে ভৱনটো আংশিকভাৱে পুনৰুদ্ধাৰ কৰি স্মৃতিসৌধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় যদিও পিছত পুনৰ চুৰাট পৌৰ নিগমৰ হাতত তুলি দিয়া হয় ২০১০ চনত কিছু সংস্কাৰ নোহোৱালৈকে ঘৰটো অৱহেলিত হৈ থাকে

২০১৪ চনত চুৰাট পৌৰ নিগমে ভৱনটোৰ মূল ৰূপলৈ সংস্কাৰ, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ কাম আৰম্ভ কৰে তেওঁলোকে এক্সটেনচনটো আঁতৰাই পেলালে আৰু ক্ষয়প্ৰাপ্ত কাঠৰ অংশ, চাল আৰু মজিয়া সলনি কৰিলে সংস্কাৰ কৰা ঘৰটো সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু নৰ্মদৰ জীৱন, পৰিয়াল আৰু কৰ্মৰাজিৰ প্ৰবন্ধ আৰু তথ্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয় ভৱনৰ তলৰ মহলাত আছে নৰ্মদৰ আৱক্ষ মূৰ্তি ইয়াত তেওঁৰ কিতাপ আৰু তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান আচবাবো আছে এই প্ৰকল্পৰ বাবে ব্যয় হৈছিল ৩৫ লাখ ধন (৪৬,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ)

২০১৫ চনৰ ২৪ আগষ্টত নৰমদৰ ১৮২ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তীত এই সংগ্ৰহালয়টো জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা হয় 

প্ৰতিৰূপ
১.৫ কোটি (200,000) ব্যয় সাপেক্ষে বীৰ নৰ্মদ দক্ষিণ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ত ইয়াৰ এটা প্ৰতিৰূপ নিৰ্মাণ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ নাম দিয়া হয় নৰ্মদ স্মৃতি ভৱন হিচাপে ইয়াক ২০১৫ চনৰ ২৪ আগষ্টতো মুকলি কৰা হয়  ইয়াত নৰ্মদৰ কিছু হাতে লিখা পাণ্ডুলিপি আৰু কিছুমান সামগ্ৰী আছে

স্থাপত্য
মূল একমহলীয়া ঘৰটো ১০২ বৰ্গ মিটাৰ (১১০০ বৰ্গফুট) এলেকাত বিস্তৃত আছিল ইয়াৰ কাঠৰ কাঠামো আছিল আৰু বেৰবোৰ ইটাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল দেৱালবোৰত চূণশিলৰে প্লাষ্টাৰ কৰা হৈছিল ইয়াৰ মজিয়াত চিকচিকিয়া ফিনিচিঙৰ সৈতে কোটা শিলৰ টাইলছ লগোৱা হৈছিল ইয়াৰ চালখন মাংগালোৰৰ টাইলছৰ সৈতে ঢালযুক্ত আছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
সৰস্বতী সন্মান () হৈছে ভাৰতীয় সংবিধানৰ অষ্টম অনুসূচীত উল্লেখিত ২২টা ভাষাৰ যিকোনো এটাত লিখিত শ্ৰেষ্ঠ কাব্য বা গদ্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা এক উল্লেখযোগ্য সাহিত্য পুৰস্কাৰ হিন্দু ধৰ্মৰ জ্ঞানৰ দেৱী সৰস্বতীৰ নামেৰে এই বঁটাৰ নামাকৰণ কৰা হৈছে

কে কে বিৰলা ফাউণ্ডেচনে ১৯৯১ চনৰপৰা এই বঁটা প্ৰদানৰ আনুষ্ঠানিকতা আৰম্ভ কৰে এই বঁটাৰ অংশ ৰূপে ১৫,০০,০০০ নগদ টকাৰে সৈতে এখন প্ৰমাণ পত্ৰ আৰু এটি ফলক প্ৰদান কৰা হয় বিদগ্ধ পণ্ডিত আৰু প্ৰাক্তন বঁটা বিজয়ীৰে গঠিত এখন নিৰ্বাচনী সমিতিয়ে বঁটাৰ বাবে মনোনীত প্ৰাৰ্থী গৰাকীক বিগত দহ বছৰত প্ৰকাশিত তেওঁৰ সাহিত্য কৰ্মৰ ভিত্তিত এই বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰে এই বঁটাৰ আৰম্ভণি স্বৰূপে প্ৰথমটো পুৰস্কাৰ হৰিবংশ ৰায় বচ্চনক চাৰিটা খণ্ডত প্ৰকাশিত তেওঁৰ আত্মজীৱনীৰ বাবে প্ৰদান কৰা হৈছিল 

বঁটা বিজয়ীসকল

 বছৰ  আলোকচিত্ৰ  প্ৰাপক  সাহিত্য কৰ্ম  ভাষা  তথ্যসূত্ৰ ১৯৯১  100  হৰিবংশ ৰায় বচ্চনচাৰিটা খণ্ডত প্ৰকাশ পোৱা আত্মজীৱনী  (আত্মজীৱনী)হিন্দী ১৯৯২ 100ৰমাকান্ত ৰাঠ শ্ৰী ৰাধা  (কবিতা)ওড়িয়া ১৯৯৩ 100বিজয় টেণ্ডুলকাৰ কন্যাদান  (নাটক)মাৰাঠী ১৯৯৪ 100কবি হৰভজন সিং ৰুখ তে ৰিষি  (কাব্য সংকলন)পাঞ্জাৱী ১৯৯৫ 100বালামণি আম্মা নিৱেদ্যম  (কাব্য সংকলন)মালয়ালম ১৯৯৬ 100শমচুৰ ৰহমান ফাৰুকী শ্বেৰ-এ শৌৰ-অংগেজ উৰ্দু  ১৯৯৭  মনুভাই পাঞ্চলি কুৰুক্ষেত্ৰ গুজৰাটী ১৯৯৮ 100শংখ ঘোষ গন্ধৰ্ব কবিতা গুচ্ছ  (কাব্য সংকলন) বঙালী  ১৯৯৯ 100ইন্দিৰা পাৰ্থসাৰথি ৰামানুজা  (নাটক) তামিল  ২০০০ 100মনোজ দাস    (উপন্যাস) ওড়িয়া  ২০০১ 100দলিপ কৌৰ তিৱানা কথা কহৌ উৰ্বশী  (উপন্যাস) পাঞ্জাৱী  ২০০২ 100100মহেশ এলকুঞ্চৱাৰ য়ুগান্ত  (নাটক) মাৰাঠী  ২০০৩ 100100 গোৱিন্দ চন্দ্ৰ পাণ্ডে ভাগীৰথী  (কাব্য সংকলন) সংস্কৃত  ২০০৪ 100সুনীল গংগোপাধ্যায় প্ৰথম আলো (উপন্যাস) বঙালী  ২০০৫ 100কে আয়াপ্পা পানিকাৰ আয়াপ্পাপানিকুড়ে কৃতিকাল  (কাব্য সংকলন) মালয়ালম ২০০৬ 100জগন্নাথ প্ৰসাদ দাস পৰিক্ৰমা  (কাব্য সংকলন) ওড়িয়া  ২০০৭ 146146নাইয়াৰ মাছুদ তাঊচ চমন কী মেইনা  (গল্প সংকলন)উৰ্দু ২০০৮ 100লক্ষ্মীনন্দন বৰা কায়কল্প  (উপন্যাস) অসমীয়া ২০০৯ 100সুৰজিৎ পাটৰ লফজৌ ডি দৰগাহ পাঞ্জাৱী  ২০১০ 100এচ এল ভৈৰপ্পা   কানাড়া  ২০১১ . .       তামিল  ২০১২ 100সুগতা কুমাৰী   (কাব্য সংকলন)মালয়ালম  ২০১৩ 100গোৱিন্দ মিশ্ৰ ধুল পধৌ পৰ  (উপন্যাস) হিন্দী ২০১৪ 100ৱীৰাপ্পা মৈলি   (কবিতা) কানাড়া  ২০১৫ 150150পদ্মা সচদেৱ "-"  (আত্মজীৱনী) ডোগ্ৰী  ২০১৬  100মহাবালেশ্বৰ চৈল হাবটন  (উপন্যাস) কোংকণী ২০১৭ 100সীতাংশু য়শচন্দ্ৰ   (কাব্য সংকলন) গুজৰাটী ২০১৮100100কে শিৱ ৰেড্ডীপক্কাকি অট্টিগিলেতি (কবিতা)তেলেগু২০১৯বাসদেৱ মহী"চেকবুক" (গল্প সংকলন) সিন্ধী২০২০100100চৰণকুমাৰ লিম্বালে"সনাতন ()" (উপন্যাস)মাৰাঠী ২০২১100ৰাম দৰশ মিশ্ৰ "ম্যে তৌ য়হা হ্যুঁ" (কবিতা) হিন্দী  ২০২২শিৱশংকৰী" " (স্মৃতিকথা)তামিল

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 
 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য সন্মান
শ্ৰেণী:পুৰস্কাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ভাষাত প্ৰদান কৰা সাহিত্য পুৰস্কাৰ
সৰস্বতী হেমব্ৰাম () আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে ওড়িশা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়

তথ্যসূত্ৰ
সৰস্বতী ৰানে    (;  ৪ অক্টোবৰ, ১৯১৩ - ১০ অক্টোবৰ, ২০০৬) হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় ধাৰাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী তেওঁ কিৰানা ঘৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ওস্তাদ আব্দুল কৰিম খানৰ  কন্যা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ দীঘলীয়া আৰু মহান সংগীতৰ পৰম্পৰা আছিল তেওঁ কিৰানা ঘৰানা শৈলীৰ কণ্ঠ সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰশিক্ষণ তেওঁৰ ককায়েক সুৰেশবাবু মানে আৰু বায়েক হীৰাবাই বৰোদেকৰৰ পৰা লাভ কৰিছিল, যিসকল নিজেই তেওঁলোকৰ সময়ৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দিগগজ আছিল পিছলৈ তেওঁ বায়েক হীৰাবাই বৰোদেকৰৰ সৈতেও বিশেষকৈ যুগলবন্দী গাইছিল
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ
১৯১৩ চনৰ ৪ অক্টোবৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল পিতৃ আছিল কিৰানা ঘৰানাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ওস্তাদ আব্দুল কৰিম খান (১৮৭২১৯৩৭) আৰু মাতৃ আছিল তাৰাবাই মানে এক সাংগীতিক পৰিবেশৰ মাজত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হয় স্বামীৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পিছত মাক তাৰাবাইয়ে পাঁচোটা সন্তানৰ নাম সলনি কৰে; সেয়েহে সকিনা কুমাৰী সৰস্বতী মানে হৈ পৰিল তেওঁক ককায়েক সুৰেশবাবু মানেই সংগীতৰ শিক্ষা দিয়ে পিছলৈ ১৯৩০ চনৰ পিছত বায়েক হীৰাবাই বৰদেকৰৰ পৰাও শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে

সংগীতৰ জ্ঞান বৃদ্ধিৰ বাবে তেওঁ আল্লাদিয়া খানৰ ভতিজা, জয়পুৰ ঘৰানাৰ ওস্তাদ নত্থন খান, গোৱালিয়ৰ ঘৰানাৰ অধ্যাপক বি আৰ দেওধৰ আৰু পণ্ডিত মাষ্টৰ কৃষ্ণৰাও ফুলমবৰীকৰৰ দৰে বিভিন্ন ঘৰানাৰ ওস্তাদৰ পৰাও তালিম (প্ৰশিক্ষণ) লাভ কৰে
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
  ,        
 
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
সৰহুল ভাৰতৰ ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ লোকসকলে পালন কৰা বসন্ত কালৰ এক লোক উৎসৱ এই উৎসৱ চত মাহৰ শুক্ল পক্ষত ৩ তাৰিখৰ পৰা চৈত্ৰ্য পূৰ্ণিমালৈকে তিনিদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয় এই উৎসৱত গাঁৱৰ পাহানে (পুৰোহিত) গাঁওখনৰ মঙ্গলৰ বাবে সূৰ্য্য, গাঁৱৰ দেৱতা আৰু পূৰ্বপুৰুষক উদ্দেশ্যি ফুল, ফল, সেন্দূৰ, মতা কুকুৰা আৰু তপন (মদ) উছৰ্গা কৰে তাৰ পিছত স্থানীয় ৰাইজে শাল গছৰ ফুল লৈ নৃত্য কৰে ই নতুন বছৰৰ আৰম্ভণি সূচীত কৰে পৰম্পৰা অনুসৰি ই পৃথিৱী আৰু সূৰ্য্যৰ মাজত হোৱা বিবাহৰ প্ৰতীক ই কুৰুখ আৰু চাদানসকলে পালন কৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ এই উৎসৱক কুৰুখ ভাষাত খাদ্দি (আক্ষৰিক অৰ্থত ফুল) বুলি জনা যায় 

ভূমিজ আৰু মুণ্ডাসকলৰ মাজত ইয়াক হাড়ি বংগা বুলি জনা যায় হো আৰু চাওঁতাল লোকসকলৰ মাজত ইয়াক বাহা পৰৱ বুলি জনা যায়

নামকৰণ
সৰহুল এই উৎসৱৰ নাগপুৰী নাম নাগপুৰী ভাষাত সৰ বা সৰাই শব্দৰ অৰ্থ শাল গছ ( ) হুলৰ অৰ্থ হৈছে সামূহিকভাৱে বা গছৰ জোপা এই উৎসৱ শালগছৰ মাধ্যমেৰে প্ৰকৃতিক উদযাপন কৰাৰ প্ৰতীক বৈকল্পিকভাৱে, হুল শব্দই বিপ্লৱকো বুজাব পাৰে, যাৰ অৰ্থ হল শাল গছৰ ফুলৰ মাধ্যমেৰে হোৱা বিপ্লৱ ইয়াৰ লগতে সৰ মানে হৈছে বছৰ আৰু হুল মানে আৰম্ভ ই এটা নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰতীক

উদযাপন
ৰাঁচীত সৰহুল নৃত্যৰে কৰা শোভাযাত্ৰা  
এই উৎসৱত মানুহে ঝাৰখণ্ডৰ সৰনাত পূজা আগবঢ়ায় এই দিনটোত হাল বোৱা নিষেধ উৎসৱৰ আগদিনা উপবাস পালন কৰা হয় যুৱক-যুৱতীসকলে ওচৰৰ অৰণ্যৰ পৰা শাল গছৰ ফুল সংগ্ৰহ কৰি কেঁকোৰা আৰু মাছ ধৰে উৎসৱ উপলক্ষে ঢোল, নাগাৰা আৰু মাদল বজাই মানুহবোৰ সৰনালৈ যায় আৰু তাত শাল গছক পূজা কৰে শলাই অৰ্থাৎ শাল গছৰ ফুল দেৱতালৈ বুলি অৰ্পণ কৰা হয় পাহান বা লয়া, অৰ্থাৎ গাঁৱৰ পুৰোহিতে গাঁৱৰ মঙ্গলৰ বাবে গাঁৱৰ দেৱতালৈ শাল গছৰ ফুল, ফল, সেন্দূৰ আৰু তপন আগবঢ়ায় পাহানে সূৰ্য্য, গাঁৱৰ দেৱতা আৰু পূৰ্বপুৰুষসকলৰ বাবে বিভিন্ন ৰঙৰ তিনিটা কুকুৰা বলি দিয়ে পাহানে সৰনাত পানীৰ পাত্ৰ ৰাখি পিছদিনা অনাগত বছৰটোৰ বতৰৰ পূৰ্বাভাস দিয়ে পাহানে গাঁৱৰ মানুহৰ মাজত শাল গছৰ ফুল বিতৰণ কৰে মানুহে নিজৰ ঘৰত পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মাক পূজা কৰে আৰু তেওঁলোকলৈ বিভিন্ন খাদ্য আগবঢ়ায় পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মাক খাদ্য অৰ্পণ কৰাৰ পিছতহে তেওঁলোকে খাদ্য গ্ৰহণ কৰে তাৰ পিছত তেওঁলোকে গীত জুৰে আৰু ঢোল, নাগাৰা আৰু মন্দাৰৰ তালে তালে নৃত্য কৰে চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা নিচাজাতীয় পানীয় হাড়িয়াও গ্ৰহণ কৰা হয়

১৯৬১ চনৰ পৰা গুমলাৰ সৰহুল উৎসৱত শোভাযাত্ৰাৰ আয়োজন কৰা হৈছে তাৰ আগতে এনে কোনো শোভাযাত্ৰা নাছিল মানুহে কেৱল সৰনাস্থলৰ ওচৰতহে নৃত্য কৰিছিল চহৰ অঞ্চলত মধ্যবিত্তীয় জনজাতীয় কৰ্মীসকলে আঞ্চলিক পৰিচয় চিহ্নিত কৰিবলৈ প্ৰকৃতি উৎসৱ সৰহুল পুনৰ উদ্ভাৱন কৰিছে আনহাতে গ্ৰাম্য অঞ্চলত ই দেৱতাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা জনোৱাতেই সীমাবদ্ধ 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
সৰাপাত () ১৯৫৬ চনত মুক্তি পোৱা আৰু আনোৱাৰ হুছেইনৰ পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ এইখন পৰিচালকগৰাকীৰ প্ৰথম ছবি ছবিখন মুক্তি পোৱাৰ সময়ত পৰিচালকগৰাকীৰ বয়স হৈছিল ২১ বছৰ ভাৰতত তেতিয়ালৈ ইমান কম বয়সতে ছবি পৰিচালনা কৰাৰ উদাহৰণ নাছিল আনোৱাৰ ফিল্মচৰ বেনাৰত হুচেইনে ছবিখন প্ৰযোজনাও কৰিছিল  সৰাপাত আছিল এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক সামাজিক ছবি

কাহিনী
ৰত্নকান্ত মৌজাদাৰৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ জীৱন মৌজাদাৰৰ ঘৰতে আশ্ৰয় লৈছিল এজনী ঘাট-মাউৰা ছোৱালী শেৱালী আশ্ৰিতা যদিও আপোন জীয়ৰীৰ দৰে শেৱালী মৰম আৰু লাহ-বিলাহত ডাঙৰ হ'বলৈ ধৰিলে আৰু জীৱনৰ সৈতে এক প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিল উচ্চশিক্ষাৰ বাবে জীৱন গুৱাহাটীলৈ গ'ল ইতিমধ্যে মৌজাদাৰনীৰ মৃত্যু হোৱা মৌজাদাৰে সাবিত্ৰী নামৰ আন এজনী ছোৱালী বিয়া কৰালে তাই জীৱন আৰু শেৱালীৰ মাজত বাধা হৈ থিয় দিলে তাইৰ চক্ৰান্তত জীৱন আঘাটপ্ৰাপ্ত হৈ হাস্পাতালত পৰি থাকিল আৰু শেৱালী গৈ কাৰ্তিক নামৰ দ্ৰৰিদ্ৰ আৰু পঙ্গু লোক এজনৰ ঘৰত আশ্ৰয় ললে তাতেই শেৱালীয়ে জীৱনৰ সৈতে হোৱা দৈহিক সম্পৰ্কৰ পৰিণতি স্বৰূপে এটা ল'ৰাৰ জন্ম দিলে  

এফালে সাবিত্ৰী আছিল অসৎ চৰিত্ৰৰ তিৰোতা তাই বিয়া হৈ অহাৰ পিছতো পূৰ্বৰ প্ৰেমিক হেমেনৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰি চলিছিল ঘটনাক্ৰমে মৌজাদাৰে তাইক  হেমেনৰ সৈতে অসংযত অৱস্থাত ধৰা পেলালে আৰু খঙৰ ভমকত গুলীয়াই মাৰি জেইললৈ গ'ল

জীয়াই থকাৰ তাড়নাত শেৱালীয়ে শিল ভাঙিবলৈ ল'লে এদিন কাম কৰি থাকোঁতে হঠাৎ তাইৰ ল'ৰা সোণটি নাইকীয়া হ'ল তাৰপিছতে এক দীঘলীয়া অনুসন্ধানৰ পৰিক্ৰমা মৌজাদাৰে বিচাৰি ফুৰিছে জীৱনক, জীৱনে বিচাৰি ফুৰিছে শেৱালীক আৰু শেৱালীয়ে বিচাৰি ফুৰিছে সোণটিক এদিন প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকক লগ পালে যদিও শেৱালী তেতিয়া ৰুগ্ন অৱস্থাত হাস্পাতালত ভৰ্তি হৈ আছে তাতেই তাইৰ মৃত্যু হ'ল তাই আৰু আকৌ জোৰা লগা ঘৰখনলৈ উভতি যাব নোৱাৰিলে

অভিনয় শিল্পী

ফণী শৰ্মা (মৌজাদাৰ) 
গিৰিশ চৌধুৰী (মৌজাদাৰৰ পুতেক জীৱন)
জ্ঞানদা কাকতি (শেৱালী) 
অনুপমা ভট্টাচাৰ্য (মৌজাদাৰৰ ২য় পত্নী সাবিত্ৰী) 
তচদ্দুক ইউচুফ (বৰুৱা) 
মীৰা বিশ্বাস (বৰুৱানী)
বিমল নাথ (কাৰ্তিক)
গণেশ শইকীয়া, অনিল চৌধুৰী, দুলাল শৰ্মা, , দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰ

সংগীত
সৰাপাতৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে মুকুল বৰুৱাই ছবিখনত ছটা গীত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে গীত লিখিছে মুকুল বৰুৱা আৰু লক্ষহীৰা দাসে কণ্ঠদান কৰিছে বীৰেণ দত্ত, লক্ষহীৰা দাস, জ্যোতিৰ্ময় কাকতি আৰু গুণদা দাসে 

তথ্য উংস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সৰিতা যোশী ( ; জন্ম: ১৭ অক্টোবৰ, ১৯৪১)  এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ, মঞ্চ আৰু টিভি অভিনেত্ৰী গুজৰাটী আৰু মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ আৰু গুৰুত্বপূ্ৰ্ণ অভিনেত্ৰী বুলি তেওঁক উল্লেখ কৰা হয়  ১৯৭০ দশকত স্বামী প্ৰবীণ যোশীৰ সৈতে কৰা গুজৰাটী নাটকৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত  ষ্টাৰ প্লাছৰ হিট ড্ৰামেডী বা বহু ঔৰ বেবীত  (২০০৫-২০১০) গোদাবৰী ঠক্কৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ ব্যাপক স্বীকৃতি লাভ কৰে  ২০২০ চনত কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে ১৯৮৮ চনত  ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীয়ে গুজৰাটী নাটকত অভিনয়ৰ বাবে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰে
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সৰিতাৰ জন্ম পুনেৰ এটা মধ্যবিত্তীয় মাৰাঠী পৰিয়ালত হৈছিল যদিও তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল বদোদৰাত তেওঁৰ পিতৃ ভীমৰাও ভোছলে এজন বেৰিষ্টাৰ আছিল মাতৃ কমলাবাই ৰানে গোৱাৰ জীয়ৰী পৰিয়ালে আৰ্থিক সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ বাবে ন বছৰ বয়সতে তেওঁ ভনীয়েক পদ্মাৰাণীৰ সৈতে মঞ্চত অভিনয় কৰিবলৈ লয় প্ৰথমে তেওঁ পৰম্পৰাগত থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিবলৈ লৈছিল যদিও সোনকালেই তেওঁ শান্তা আপ্তেৰ দৰে বিখ্যাত শিল্পীৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ লয়  
কৰ্মজীৱন
ন বছৰ শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত যোশীয়ে ১৬ বছৰ বয়সত প্ৰথম মুখ্য চৰিত্ৰ লাভ কৰে ইণ্ডিয়ান নেচনেল থিয়েটাৰ গুজৰাটীত অভিনয় কৰিবলৈ যাওঁতে তেওঁৰ ভাবী স্বামী প্ৰবীণ যোশীক লগ পায়

১৯৮০ চনত তেওঁ নাদিৰা বব্বৰৰ পৰিচালনা কৰা তিতলিয়াঁ নামৰ টিভি ধাৰাবহিকখনৰ জৰিয়তে টেলিভিছনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে ইয়াৰ পিছতে ৯০ৰ দশকত জি টিভিৰ হছৰতেকে ধৰি বহুতো ধাৰাবাহিকত অভিয়ন কৰে জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক বা বহু ঔৰ বেবীত এগৰাকী কঠিন অথচ ন্যায়পৰায়ণ আৰু মৰমিয়াল মাতৃস্থানীয় গোদাৱৰী লভশংকৰ ঠক্কৰৰ  চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত এই ধাৰাবাহিকখনত তেওঁক এজন প্ৰখ্যাত থিয়েটাৰ, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেতা অৰবিন্দ বৈদ্যৰ বিপৰীতে কাষ্টিং কৰা হৈছিল অৰবিন্দ বৈদ্যৰ সৈতে তেওঁ মছালা মামী নামৰ ধাৰাবাহিক এখনতো অভিনয় কৰিছিল এই ধাৰাবহিকখন পাঁচ বছৰ জুৰি চলিছিল ২০০৯ চনত যোশীয়ে নাইন-এক্সত কুচ কুক হোতা হ্যায় ধাৰাবহিকত  ৰাণীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল 

১৯৬৮ চনত কন্যাদান ছবিত আশা পাৰেখৰ বন্ধুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা যোশীয়ে একেখন ছবিৰ মিল গয়ে মিল গয়ে আজ মেৰে সনম শীৰ্ষক গীততো কৰিছিল ১৯৬৯ চনত প্যাৰ হী প্যাৰ ছবিত তেওঁক বৈজয়ন্তীমালাৰ বন্ধুৰ চৰিত্ৰত দেখা যায় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা মণি ৰত্নমে পৰিচালনা কৰা গুৰু ছবিখনত তেওঁ অভিষেক বচ্চনৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে ২০০৮ চনৰ দছবিদানিয়া ছবিত কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ 

ব্যক্তিগত জীৱন
যোশীৰ প্ৰথম বিয়া হৈছিল ৰাজকুমাৰ খাটাউৰ সৈতে পিছলৈ তেওঁ নাট্য পৰিচালক আৰু নাট্যকাৰ প্ৰবীণ যোশীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় কিউ কী শাস ভি কভি বহু থী টিভি ধাৰাবাহিকত দক্ষাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা অভিনেত্ৰী কেতকি দাৱে আৰু কমেডী চাৰ্কাছত হোষ্টৰ ভূমিকাত থকা পূৰৱী যোশী তেওঁৰ দুই জীয়ৰী

সন্মান
 ১৯৮৮: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (গুজৰাটী নাটকত অভিনয়ৰ বাবে)
 ২০২০: কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান
তথ্যউৎস 

বাহ্যিক সংযোগ

:গুজৰাটী ব্যক্তি
:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
সৰিয়হ এবিধ তেলজাতীয় গোলাকাৰ বীজ, ইয়াৰ ৰং গাঢ় ৰঙা আৰু ক'লা হয়, আন এবিধ সৰিয়হ হালধীয়া বৰণৰ হয়, যাক সাধাৰণতে হালধীয়া বৰণৰ বুলি নকৈ বগা সৰিয়হ বুলিহে জনা যায় ইয়াৰ ফুলবিলাকৰ ৰং হালধীয়া হয় সৰিয়হৰ গুটি বিলাকৰ আকাৰ ১ ৰ পৰা ২ মিলিমিটাৰ (০.০৩৯ ৰ পৰা ০.০৭৯ ইঞ্চি) হয়

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:মছলা
সৰীসৃপ () বোৰ প্ৰথম প্ৰকৃত স্থলচৰ প্ৰাণী৷ আধুনিক মতবাদ অনুসৰি কাৰ্ব'নিফেৰাছ যুগত উদ্ভৱ হোৱা ছিম'ৰিয়া() জাতীয় প্ৰাণীবোৰ সৰীসৃপবোৰৰ প্ৰথম আৰু প্ৰকৃত পূৰ্বপুৰুষ৷ পাৰমিয়ান() যুগত কটিল'ছৰিয়া প্ৰাণীবোৰৰপৰা বিভিন্ন ধৰণৰ সৰীসৃপৰ উদ্ভৱ হয় আৰু পিছত মেছ'যইক() যুগত বিকাশ লাভ কৰি জল,স্থল সৰ্বত্ৰ বিয়পি পৰে৷ মেছ'যইক যুগত সৰীসৃপৰ প্ৰৱল বিকাশ আৰু প্ৰভাৱৰ বাবে এই যুগক সৰীসৃপৰ সোনালী যুগ বুলি কোৱা হয়৷উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰাথমিক জীৱবিদ্যা" লেখক - কৰুনা কান্ত দাস আৰু ড অনুপ কুমাৰ চক্ৰবৰ্ত্তী ৷ প্ৰকাশক - শ্ৰী শান্তিৰঞ্জন দে,বীণা লাইব্ৰেৰী,কলেজ হোষ্টেল ৰোড,পানবজাৰ,গুৱাহাটী -৭৮৭০০১, অসম৷৷   

,    , 1897-1904:      (  ).

কেইবিধমান সৰীসৃপ

ঘঁৰিয়াল(),ফেটিসাপ(),অজগৰ সাপ(),টেষ্টুড'(কাছ(),স্ফেন'ডন(),কেল'টিছ(),কেমেলিঅ'ন() ইত্যাদি৷

সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যসমূহ

দেহৰ আকাৰ প্ৰাণীভেদে বেলেগ বেলেগ৷ কিছুমান প্ৰাণীৰ দেহ চাপ খোৱা নাইবা বহল,দীঘল নাইবা চুটি,চুঙাসদৃস নাইবা চেপেটা৷ দেহ মস্তক,ডিঙি,গা আৰু পুচ্ছ অংশত বিভক্ত৷
ছাল শুকান,খহটা আৰু গ্ৰন্থিহীন৷ দেহ বহি:চ্ছদীয়() বাকলিৰে নাইবা চৰ্মপত্ৰ( ) নাইবা স্কুট() বা প্ৰশল্কৰে আবৃত৷
দেহত সাধাৰণতে দুযোৰ ভৰি থাকে৷ প্ৰত্যেক ভৰিত পাঁচটাকৈ নখযুক্ত আঙুলি থাকে৷ কিছুমান প্ৰাণীৰ জলীয় অভিযোজনৰ বাবে ভৰি ৰূপান্তৰিত হৈ খোপনি() সৃষ্টি হয়,যেনে-কাছ৷ কিছুমান প্ৰাণীৰ ভৰি নাথাকে,যেনে-সাপ৷
দেহকংকাল হাড়ৰ দ্বাৰা গঠিত৷ পশ্চকপালি সন্ধিকন্দ( ) এটা৷ কশেৰুকাবোৰ অগ্ৰগৰ্তী()৷ কামিহাড় ষ্টৰ্নাম() ৰ লগত সংযুক্ত৷
পাচননলী সৰল আৰু মুখৰপৰা ক্ল'ৱাকালৈ বিস্তৃত৷ দুয়োটা হনুতে দাঁত থাকে৷
শ্বাস-প্ৰশ্বাস হাওঁফাওঁৰ দ্বাৰা সম্পন হয়৷ ফুল নাথাকে৷ সাগৰীয় কাছৰ ক্ষেত্ৰত ক্ল'ৱাকাৰ দ্বাৰাও শ্বাসকাৰ্য চলে৷
হৃদযন্ত্ৰ চাৰিটা কোঠালিযুক্ত৷ সম্পূৰ্ণভাৱে বিভক্ত অলিন্দ দুটা আৰু আংশিকভাৱে বিভক্ত নিলয় দুটা৷ ঘঁৰিয়ালৰ নিলয় সম্পূৰ্ণৰূপে দুটা কোঠালিত বিভক্ত৷ লোহিত ৰক্তকণিকাবোৰ কোষকেন্দ্ৰযুক্ত৷
চেৰিব্ৰেল অৰ্ধগোলক( )মসৃণ৷ ১২ যোৰ কপালীয় স্নায়ু( ) থাকে৷
প্ৰধান সংবেদী অংগবোৰ হ'ল চকু,কাণ আৰু নাক৷ পাৰ্শ্বৰেখা নাথাকে৷
শীতলৰক্তী প্ৰাণী৷
বৃক্ক মেটানেফ্ৰিক()৷
একলিংগী প্ৰাণী৷ নিষেচন দেহৰ ভিতৰত হয়৷
ডিম্বজ() প্ৰাণী৷ বৰ্ধন প্ৰত্যক্ষ,ৰূপান্তৰণ() নাই৷ বিদলন মেৰ'ব্লাষ্টিক()৷ ভ্ৰূণ ভ্ৰূণাৱৰণ( ) ৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত হয়৷

 " ",        , 1770 ( )

         ,       

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক শ্ৰেণীবিন্যাস
সৰু ক'লা শংখচূড় সাপ (বৈজ্ঞানিক নাম: ) বা লেছাৰ ব্লেক ক্ৰেইট ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু নেপালত পোৱা ইলাপিডি () পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ বিষধৰ সাপৰ প্ৰজাতি এই সাপবিধৰ বৈজ্ঞানিক নামৰ নিৰ্দিষ্ট উপাংশটো লেটিন লিভিডাছ () শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে নীলা ধাতৱ ৰং বা সীহৰ ৰং, সাপবিধৰ দেহৰ বৰণটোক বুজায়

বিৱৰণ
সৰু ক'লা শংখচূড় সাপ এবিধ যথেষ্ট সৰু আকাৰৰ সাপ শৰীৰ মসৃণ আৰু কলাৰ পৰা নীলা-কলা ৰঙৰ ওপৰৰ ওঁঠটো বগা বৰণৰ পেটৰ বাকলিবোৰ বগা আৰু ধূসৰ চকু দুটা সৰু, কলা আৰু চকুৰ মণি ঘূৰণীয়া চকু দুটা থুঁতৰিৰ বেছি ওচৰত থাকে পিঠিৰ বাকলিবোৰ মিহি আৰু আকাৰত সৰু,  2018.        (: )   . : . , .  (.),  , 

বিতৰণ
সৰু ক'লা শংখচূড় সাপ ভাৰত (উত্তৰ বংগ, উত্তৰ-পূব ভাৰত), বাংলাদেশ আৰু নেপালত পোৱা যায় ই অসমৰ এবিধ স্থানীয় সাপ

খাদ্য
সৰু ক'লা শংখচূড় সাপ মূলতঃ এবিধ সৰ্পভক্ষী (), অৰ্থাৎ ই অন্য সাপ চিকাৰ কৰে

লগতে চাওক
ডাঙৰ ক'লা শংখচূড় সাপ

তথ্য সংগ্ৰহ

লগতে পঢ়ক
 , .. 1890.     ,    .   .   . . , 541 .
 , .. 1839.     1  2. . . .  7: 3134, 4955.
 , . . 1994.      ()    .    28(4):440-446.

শ্ৰেণী:বিষধৰ সৰীসৃপ
বিশ্বৰ ক্ষুদ্ৰতম ফুল উলফিয়া গ্ল'ব'ছা

উলফিয়া গ্লবছা (ইংৰাজী ও বৈজ্ঞানিক নামঃ  ) হৈছে বিশ্বৰ আটাইতকৈ ক্ষুদ্ৰ সপুষ্পক উদ্ভিদ ইয়াক সাধাৰণতে এছিয়ান ৱাটাৰমিল (এছিয়াৰ পুনি) আৰু ডাকৱিড নামেৰে জনা যায় ই এছিয়াৰ মহাদেশৰ স্থানীয় উদ্ভিদ যদিও ইয়াক আমেৰিকা আৰু আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশত পোৱা যায়, য'ত ই এটা প্ৰৱৰ্তিত প্ৰজাতি ( )

 বিৱৰণ 
পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সৰু এই ফুল ফুটবলৰ আকৃতিৰ, সৰু, চেপেটা ফাল উজ্জ্বল সেউজীয়া বা হালধীয়া ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ১-১.৪ মিলিমিটাৰতকৈ বেছি নহয়, প্ৰস্থ - ০.৫-১ মিলিমিটাৰ, বেছিভাগৰ এজোপা(! ) গছৰ ওজন ২০০ মাইক্ৰ'গ্ৰামতকৈ অধিক তুলনামূলকভাৱে: জুইশলা কাঠিৰ মূৰৰ এটা ফাল এই ফুলবোৰৰ প্ৰায় ৩০টা ফুলৰ জোখৰ সমান 

উলফিয়া - শিপাবিহীন পুণি জাতীয় উদ্ভিদ, ইয়াৰ শৰীৰৰ ভিতৰৰ নলীকাডাল চুটি  যি উশাহ ল'ব পৰা ফুটা ()ৰে শ্বাস-প্ৰশ্বাস লয়; ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য মাত্ৰ ১২-১৪ মাইক্ৰন ইয়াৰ সহায়তে ই পানীৰ পৰা অক্সিজেন লয় 

বাসস্থান
এই উদ্ভিদবিধ স্থিৰ, আবদ্ধ পানীত যেনে পুখুৰী, হ্ৰদ, জলাশয় আদিত মেটেকাৰ দৰে ওপঙি গজে ই অতি ক্ষুদ্ৰ, ডিম্বাকৃতিৰ উদ্ভিদ যাৰ পাত, কাণ্ড, শিপা নাই গছজোপাৰ শৰীৰ, স্বচ্ছ সেউজীয়া ডাল, এক মিলিমিটাৰতকৈও কম বহল মানৱ পৰীক্ষাত প্ৰক্ৰিয়াকৃত ডব্লিউ গ্ল'ব'জাই খাদ্যৰ প্ৰ'টিন আৰু ভিটামিন বি-১২ প্ৰদান কৰা বুলি কোৱা হৈছে

উলফিয়া গ্ল'ব'ছাক বিশ্বৰ আটাইতকৈ সৰু ফুলফুলা উদ্ভিদ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, ইয়াৰ ব্যাস ০.১০.২ মিলিমিটাৰ (০.০০৪০.০০৮ ইঞ্চি)

 ফুলাৰ সময় 
উলফিয়াৰ ফুল ফুলাৰ সময় জুলাই আৰু আগষ্ট মাহ  গছবোৰৰ ফুলবোৰ অতি ক্ষুদ্ৰ যদিও ইয়াত প্ৰতিটো ফুলত এটা স্ত্ৰীকেশৰ আৰু পুংকেশৰ পোৱা যায় কেৱল মাইক্ৰস্কোপৰ সহায়ত দেখা পোৱা এই ফুলৰ অংশবোৰ খালী চকুৱে দেখা নাপায়, অতি সৰু 

উপকাৰিতা
থাইলেণ্ডত উলফিয়া গ্ল'ব'ছাক খাদ্য হিচাপেও খোৱা হয় থাই ভাষাত ফাম () নামেৰে জনাজাত ই খাদ্যৰ বিশেষকৈ ইছানত( ) নামেৰে জনপ্ৰিয় খাদ্যবিধৰ মূল উপাদান()

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জলজ উদ্ভিদ
সৰু মানিমুনি, বৈজ্ঞানিক নাম: হাইড্ৰকটাইল চিবথৰ্পিঅইডছ, দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ স্থানীয় এবিধ সৰু উদ্ভিদ ইয়াক লন মাৰ্চপেনিৱৰ্ট বুলিও কোৱা হয় ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে এপিয়াচিয়া পৰিয়ালত ৰখা হয়, কিন্তু শেহতীয়াকৈ ইয়াক আৰালিয়াচিয়া পৰিয়ালত অন্তৰ্ভুক্ত বুলি কোৱা হৈছে পৰিস্থিতি সঠিক হলে ই প্ৰচুৰ পৰিমাণে বাঢ়ে হাইড্ৰকটাইল চিবথৰপিঅইডছৰ উৎপত্তি দক্ষিণ-পূব এছিয়াত হৈছিল যদিও লাহে লাহে বিশ্বৰ অন্যান্য ঠাইৰ লগতে আমেৰিকাতো বিয়পি পৰিছে ই বিভিন্ন ধৰণৰ বাসস্থানত গজিব পাৰে এছিয়াত ইয়াক ঔষধি কামত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে আৰু একুৰিয়ামৰ ব্যৱসায়তো ইয়াক সাধাৰণ 
বৰ্ণনা
সৰু মানিমুনিৰ পাতৰ প্ৰস্থ ০.৫ৰ পৰা ২ চে.মি. হয় এই উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ মধ্যমীয়া আৰু ইয়াত সৰু সৰু ফুল ধৰে ফুলবোৰৰ ৰং পাতল হালধীয়া আৰু বেঙুনীয়া ৰঙৰ আভাস থাকে ফুলৰ থোপাবোৰ সৰল আৰু সমতল শীৰ্ষ বা ঘূৰণীয়া প্ৰতিটো ফুলৰ গুৰিতে সচৰাচৰ চকুত নপৰা চুপহি আৰু অতিক্ষুদ্ৰ গুটি থাকে পাতবোৰ সৰল, গুৰিৰ পৰাই পাতৰ গাজ আৰম্ভ আৰু ই বৃক্কৰ আকৃতিৰ বা ঘূৰণীয়া পাতৰ কাণবোৰ খাজ কটা পাতবোৰ বহল আৰু ঠাৰিৰ দুয়োফালে এটা এৰি এটা হয় গুৰিৰ পাতবোৰক প্ৰায়ে কণীৰ আকৃতিৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়; সকলোবোৰ পাত শুংহীন আৰু ইয়াৰ প্ৰান্তৰ চাৰিওফালে প্ৰায়ে পাঁচৰ পৰা সাতটা অগভীৰ কেন্দ্ৰ থাকে ফলবোৰ চেপেটা হয় আৰু গছজোপাই পূৰ্ণতা লাভ কৰিলে আধা ভাঙি যায় ফলটো এবাৰ ভাঙি গলে প্ৰতিটো ফালে এটাকৈ বীজ ওলায় ফলবোৰ উপবৃত্তাকাৰৰ পৰা ঘূৰণীয়া আৰু ইয়াৰ পাতল শিখৰ থাকে আৰু তেলৰ কোনো নলী () নাথাকে, যিটো আম্বেলিফেৰাছ উদ্ভিদৰ ফলৰ বৈশিষ্ট্য  . " .".  .  2008-04-25.
শ্ৰেণী বিভাজন
সৰু মানিমুনি বা হাইড্ৰ'ক'টাইল চিব্থ'ৰপিঅ'ইডছক পৰম্পৰাগতভাৱে এপিয়াচিয়া পৰিয়ালৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হয় যদিও শেহতীয়া ফলাফলসমূহে ইয়াক আৰালিয়াচিয়া পৰিয়ালত স্থান দিছে  য়ে দেখুৱাইছে যে, সৰু মানিমুনি অন্যান্যৰ ভিতৰত . , . , . , . , আৰু .  ৰ বেছি ওচৰ চপা 
বিস্তাৰ আৰু প্ৰাপ্তিস্থান
দক্ষিণ-পূব এছিয়াত সৰু মানিমুনি বেছিকৈ দেখা যায় যদিও ই এছিয়াৰ স্থানীয়; আমেৰিকাৰ কিছুমান অংশত বিশেষকৈ পূব আমেৰিকা আৰু কেলিফৰ্ণিয়াৰ কিছুমান অঞ্চলত এই উদ্ভিদবিধ আমদানিকৃত প্ৰজাতি হিচাপে পৰিচিত হৈছে শেহতীয়াকৈ পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়াৰ স্থানীয় ব্ৰিজবেন আৰু ছিডনীৰ পৰা দক্ষিণ-পূব অষ্ট্ৰেলিয়াতো ই বিয়পি পৰাৰ খবৰ আহিছে, এই প্ৰজাতিটোৱে শুকান অঞ্চলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মাজে মাজে পানীত ডুব যোৱা স্থানলৈকে বিভিন্ন ধৰণৰ বাসস্থানত বৃদ্ধি পাবলৈ সক্ষম হয় ইয়াক ফুটপাথৰ ফাটৰ মাজতো পোৱা যায় আৰু ই ক্ৰমান্বয়ে লন অপতৃণ হিচাপে দেখা গৈছে
বৃদ্ধি
এই উদ্ভিদবিধ সম্পূৰ্ণ বৃদ্ধি পাবলৈ হ'লে ই সম্পূৰ্ণ সূৰ্যৰ পোহৰত থাকিব লাগিব ই ১০ৰ পৰা ৩০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ ভিতৰত উষ্ণতা সহ্য কৰিব পাৰে, কিন্তু ২০ৰ পৰা ২৮ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ ভিতৰত উষ্ণতা থাকিলে ই সৰ্বোত্তমভাৱে বৃদ্ধি পায় ইয়াৰ মাটিৰ পি এইচ পছন্দ ৫ৰ পৰা ৭ এই উদ্ভিদৰ বংশবৃদ্ধি বেছিভাগেই কাণ্ড ৰোপণৰ দ্বাৰাই কৰা হয়
দৰৱ
বিশ্বৰ বহু জনগোষ্ঠীয়ে জ্বৰ, ইড'ইমা, ডিচেণ্ট্ৰি, বাতবিষ, হুপিং কাহ, জণ্ডিচ, ডিঙিৰ অস্বস্তি, চ'ৰিয়াচিছ, হাৰপিছ জষ্টাৰ সংক্ৰমণ, হেপাটাইটিছ-বি সংক্ৰমণ, বিষ নিৰামক, ডিছমেন'ৰিয়া আৰু কাৰ্বাংকুল'ছিছৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে অসমত ইয়াক হেপাটোপ্ৰটেক্টিভ এজেণ্ট, ব্ৰেইন টনিক আৰু ডিটক্সিফাইং এজেণ্ট হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয় বঙালী গাঁৱৰ লোকসকলে হাড় ভঙাৰ চিকিৎসাৰ বাবে গোটেই উদ্ভিদবিধ ব্যৱহাৰ কৰে এই উদ্ভিদৰ নিষ্কাশন এন্দুৰৰ ওপৰত ২০০০ মিলিগ্ৰামকিলোগ্ৰাম মাত্ৰালৈকে বিষাক্তমুক্ত হোৱা দেখা গৈছে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ভেষজ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:তৃণ
সৰুআই  হৈছে মিজ'লচ্ ভাইৰাছৰ দ্বাৰা হোৱা এক প্ৰকাৰৰ সংক্ৰামক ৰোগ এই ৰোগৰ প্ৰাথমিক লক্ষণ হৈছে জ্বৰ, প্ৰায়ে ত কৈও অধিক, কাহ, নাকৰ পানী ওলোৱা, আৰু চকু ৰঙা পৰা লক্ষনে দেখা দিয়াৰ দুই তিনি দিনৰ পাছত, সৰু সৰু বগা গুটি ওলায়, '  বোলা হয় প্ৰায় তিনিৰ পৰা পাঁচ দিনৰ পাছত মুখত ৰঙা, ফোহা ওলায় আৰু লাহে লাহে সমগ্ৰ দেহলৈ বিয়পি পৰে ৰোগ সংক্ৰমণ হোৱাৰ ১০১২ দিনৰ পাছৰ পৰা লক্ষণে দেখা দিয়ে আৰু প্ৰায় ৭১০ দিন পৰ্যন্ত থাকে প্ৰায় ৩০ ৰোগীৰ অন্য সমস্যাকে ধৰি ডায়েৰিয়া, অন্ধত্ব, মগজুৰ জ্বলন, আৰু নিউমনিয়া আদি হব পাৰে ৰুবেলা (জাৰ্মান বসন্ত) আৰু ৰ'ছিঅলা দুটা ভিন্ন ৰোগ

সৰুআই এবিধ বায়ু সংক্ৰামিত ৰোগ, ই হাঁচি আৰু কাহৰ দ্বাৰা সহজতে বিয়পে ই লেলাউতি আৰু হেঙেনুৰ দ্বাৰাও বিয়পে এই ৰোগৰ প্ৰতিৰক্ষা গঢ়ি নোতোলা দহৰ ভিতৰত ন জনেই আক্ৰান্ত হোৱা দেখা যায় ফোহা ওলোৱা চাৰিদিন আগৰ পৰা চাৰি দিন পিছলৈকে ৰোগীজনৰ পৰা ৰোগ বিয়পাৰ সম্ভাৱনা থাকে বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে এই ৰোগ যিকোনো ব্যক্তিৰ এবাৰহে হয় সন্দেহজনক পৰিস্থিতিত এই ৰোগৰ ভাইৰাছৰ পৰীক্ষা কৰা জনস্বাস্থ্যৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়

ভেকচিন ব্যৱহাৰ কৰি এই ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি সমগ্ৰ বিশ্বতে প্ৰায় ৮৫ শিশুক টিকাকৰণৰ দ্বাৰা বৰ্তমান ২০০০ আৰু ২০১৩ চনৰ ভিতৰত মৃত্যুৰ হাৰ ৭৫ কমিছে এই ৰোগৰ কোনো বিশেষ চিকিৎসা নাই ৰোগীক যথেষ্ট পৰিচৰ্ছাৰ প্ৰয়োজন অ আৰ এছ (অলপ মিঠা-নিমখীয়া তৰল), স্বাস্থকৰ আহাৰ, আৰু জ্বৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে দৰৱ আদি প্ৰযোজনীয় নিউমনিয়াই দেখা দিলে গৌণ উপাচাৰ হিচাপে এণ্টিবায়টিক ব্যৱহাৰ কৰা হয় অতিৰিক্ত পুষ্টিকাৰক হিচাপে  ৰ যোগান ধৰিব পাৰি

আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াৰ উন্নয়নশীল অঞ্চলত প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ২০ নিযুত লোক সৰুআইত আক্ৰান্ত হয়টিকাকৰণৰ দ্বাৰা ৰোধ কৰিব পৰা মৃত্যুৰ ই এটা প্ৰাধান কাৰণ ১৯৯০ চনত এই ৰোগত ৫,৪৫,০০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল, ২০১৩ চনত ই ৯৬,০০০লৈ হ্ৰাস পায় ১৯৮০ চনত, এই ৰোগে বছৰি ২.৬ নিযুত লোকৰ প্ৰাণ হানি কৰে বুলি অনুমান কৰা হৈছিল যুক্ত ৰাষ্ট্ৰত টিকাৰকণৰ পাছত বছৰি তিনিৰ পৰা চাৰি নিযুত লোকৰ মৃত্যু ঘটিছিল ইয়াৰে অধিকাংশ আক্ৰান্ত তথা মৃত্যু হোৱা ৰোগীৰ বয়স ৫ বছৰতকৈ কম আছিল এই ৰোগৰ মৃত্যুৰ হাৰ সাধাৰণতে ০.২, কিন্তু অপুষ্টিত ভোগা ৰোগীৰ মৃত্যু হাৰ হৈছে ১০ এই ৰোগত অন্য প্ৰাণী আক্ৰান্ত নহয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ
সৰুপথাৰ () অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন নগৰ৷ 
ভৌগোলিক বিৱৰণ
জনসংখ্যা
২০০১ বৰ্ষৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, সৰুপথাৰৰ জনসংখ্যা ৯৮২৭ গৰাকী৷ ইয়াৰে ৫৫ পুৰুষ আৰু ৪৫ মহিলা৷ সৰুপথাৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬০; ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথককৈ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমে  ৮৪ আৰু ৭৭ ৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১১ ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ 

সৰুপথাৰৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক লোকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী যদিও মুছলমান, বৌদ্ধ, খ্ৰীষ্টান লোকো আছে৷

ৰাজনীতি
সৰুপথাৰ অঞ্চলটো কলিয়াবৰ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত৷ 

শিক্ষা
মহাবিদ্যালয়
সৰুপথাৰ মহাবিদ্যালয়
বিদ্যালয়
সৰুপথাৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:গোলাঘাট জিলা
সৰুপেটা () হৈছে বজালী জিলাৰ এখন সৰু চহৰ সৰুপেটা নগৰখন জিলা সদৰৰ পৰা প্ৰায় ১৮ কি.মি. আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ১১৬ কি.মি.দূৰত্ব অৱস্থিত 
১৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে অসমৰ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বৈদ্যুতিক ইঞ্জিন অসমৰ মাটিত বঙাইগাঁৱৰ পৰা সৰুপেটা ষ্টেচনলৈ সফল পৰীক্ষামূলকভাৱে চলিছিল 
উৎপত্তি
সৰুপেটা শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে "সৰু" অৰ্থাৎ সৰু আৰু "পেটা" অৰ্থাৎ পুখুৰী, গতিকে সৰুপেটাৰ অৰ্থ হৈছে "সৰু পুখুৰী" তাৰ পিছৰে পৰা সমগ্ৰ অঞ্চলৰ মানুহে সৰুপেটা নামটোকে মান্যতা দি প্ৰচলিত কৰিবলৈ ধৰিলে 

যাতায়াত
স্থলপথেৰে, সৰুপেটা নগৰখন গুৱাহাটী বিমানবন্দৰৰ পৰা প্ৰায় ১২১ কিলোমিটাৰ( ৩ ঘণ্টা), বঙাইগাঁওৰ পৰা প্ৰায় ৬৪ কিলোমিটাৰ (২ ঘণ্টা) দূৰত্বত গাড়ী বা বাছেৰে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে উপস্থিত হ'ব পাৰি ইয়াৰোপৰি ৰে'লযোগে, নিকটতম ৰে'ল ষ্টেচন হৈছে সৰুপেটা() সৰুপেটাৰ পৰা কেইবাখনো স্থানীয় ৰে'লগাড়ী আছে-
   দৈনিক (৫৫৮১০) গুৱাহাটীৰ পৰা পুৱা ০৭:৪১ বজাত আহি উপস্থিত হয় (পুৱা ০৫:০০ বজাৰ পৰা আৰম্ভ)
   দৈনিক (৫৫৮০৯) নিউ বঙ্গাইগাওঁ পৰা আবেলি ০৬:১৭ বজাত আহি উপস্থিত হয় (আবেলি ০৪:৪০ বজাৰ পৰা আৰম্ভ)
  দৈনিক (৫৫৭৫৩) আলিপুৰদুৱাৰ জং পৰা ৰাতিপুৱা ০৭:৪৯ বজাত আহি উপস্থিত হয় (ৰাতিপুৱা ০৪:০৫ বজাৰ পৰা আৰম্ভ)
  দৈনিক (৫৫৭৫৪) গুৱাহাটীৰ পৰা আবেলি ০৬:১৬ বজাত আহি উপস্থিত হয় (আৰম্ভ আবেলি ০৩:20)
   দৈনিক (55801) নিউ বঙ্গাইগাওঁ পৰা ৰাতিপুৱা ০৫:৫৮ বজাত আহি উপস্থিত হয় (আৰম্ভ ৰাতিপুৱা ০৪.৪০ বজাত)
   দৈনিক (55802) গুৱাহাটীৰ পৰা আবেলি ০৮:০৪ বজাত আহি উপস্থিত হয় (আৰম্ভ আবেলি ০৫:৩০ বজাত)

শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
 সৰুপেটা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, সৰুপেটা
 সৰুপেটা ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, সৰুপেটা
 বি.এইচ.বি. মহাবিদ্যালয়, (ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয়)
 আৰ্য্যভট্ট অকাডেমী (উচ্চতৰ মাধ্যমিক)

বেংক
অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক, শালবাৰী শাখা 
 ষ্টেট বেংক অফ ইণ্ডিয়া, সৰুপেটা শাখা
পাঞ্জাব নেশ্যনেল বেংক, সৰুপেটা শাখা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বজালী জিলা
সৰুমূগী হাঁহ (, বৈজ্ঞানিক নাম- ), '' গোটৰ অন্তৰ্গত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ হাঁহৰ প্ৰজাতি৷ 

 বিৱৰণ
অন্টাৰিঅ'ত পোৱালি সৰুমূগী হাঁহ
মতা সৰুমূগী হাঁহ

সৰুমূগী হাঁহ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৪৬-৫৬ ছে:মি: আৰু ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৮-৯০ ছে:মি: হয়৷ , 2008 মতা সৰুমূগী হাঁহ মাইকীতকৈ আকাৰত কিছু ডাঙৰ হয় আৰু ইয়াৰ ওজনো তুলনামূলকভাৱে অধিক হয়৷  প্ৰজননৰ সময়ত মতা সৰুমূগী হাঁহ দেহৰ বৰণ মুগা, ডেউকা বাদামী হয় ৷   , 2006 অন্য সময়ত ই মাইকীৰ দৰে প্ৰায় একে হয়, কেৱল ঠোঁটৰ বৰণ পাতল কমলা হোৱা দেখা যায় ৷ 

মাইকী খন্তীয়া হাঁহৰ দেহ পাতল মটিয়া হয়৷ ইয়াৰ ঠৌঁট গাঢ় কমলা আৰু বুকু বগা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ ই সাধাৰণতে নীৰৱ হৈ থাকে৷ কেৱল প্ৰজননৰ সময়ত মতা খন্তীয়া হাঁহে '' ধৰণে হুইছেলৰ দৰে মাত মাতে আৰু মাইকী জনীয়ে 'কোৱেক' ধৰণে মাত উলিয়ায়৷ 

 টেক্স'নমি 
কেৰ'লাছ লিনিয়াছে ১৭৫৮ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ 'চিষ্টেমা নেচুৰী' ত সৰুমূগী হাঁহৰ প্ৰথম উল্লেখ কৰিছিল৷   গোত্ৰৰ ভিতৰত সৰুমূগী হাঁহৰ আটাইতকৈ ওচৰসম্পৰ্কীয় হাঁহৰ প্ৰজাতি হ'ল  '  ৷ 

সৰুমূগী হাঁহৰ দুটা উপ-প্ৰজাতি পোৱা যায়, অৱশ্যে ইয়াৰে এটা ইতিমধ্যে লুপ্ত হৈ পৰিছে:
 .  ,   , 2007
 .  , ' ,লুপ্ত

 বিতৰণ
সৰুমূগী হাঁহে প্ৰধানকৈ ইউৰোপ, এছিয়া আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত প্ৰজনন কৰে৷ উত্তৰ আমেৰিকাত ই ছেইন্ট ল'ৰেঞ্চ নদী, আলবাৰ্টা, ড'কোটাৰ পৰা কেলিফ'ৰ্ণিয়া, আলাস্কালৈকে বিস্তৃত৷  ইয়াৰ বিস্তৃতি পৰ্য্যায়ক্ৰমে বৃদ্ধি পোৱা বুলি তথ্য পোৱা যায়৷ ই সাধাৰণতে পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ প্ৰজাতি ৷ সৰুমূগী হাঁহে আলাস্কা. আমেৰিকা, অহায়', ভাৰ্জিনিয়া আদিত শীটকালত পৰিভ্ৰমণ কৰে৷ বৰ্তমান ইয়াক আই.ইউ.চি.এন.ৰ ৰেড ডাটা বুকত ' ' প্ৰজাতিৰ স্থানত ৰকা হৈছে৷ 

 আচৰণ 
কলকাতাত এহাল সৰুমূগী হাঁহ
  

সৰুমূগী হাঁহে প্ৰধানকৈ জলজ উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ কিন্তু মুকলি জলাশয়ত চৰে৷ ই পানীৰ পৰা আঁতৰত মাটিত বাহ সাজে৷ প্ৰজননৰ সময়ৰ বাহিৰে অন্য সময়ত ই সৰু গোটত বাস কৰে৷ সৰুমূগী হাঁহ সাধাৰণতে  নীৰৱে থাকে৷ মতা হাঁহৰ হুইছেলৰ দৰে এটা মাত আছে৷

তথ্যসূত্ৰ 

 লগতে চাওক 
 
 
 

 বাহ্যিক সংযোগ 

   
        
     
   -    
  -      
     
  ,        

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:হাঁহ
২০২৩ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত গুৱাহাটীৰ সৰুসজাই ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত ১১,৩০৪ জনীয়া বিহুৱা-নাচনীৰ দলে একেলগে বিহু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি এক নতুন বিশ্ব অভিলেখৰ সৃষ্টি কৰে এই অনুষ্ঠানত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, মন্ত্ৰীসভাৰ সদস্যসকল আৰু লণ্ডনত অৱস্থিত গীনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ প্ৰতিনিধি ঋষি নাথ উপস্থিত থাকে এই অনুষ্ঠানটোৰ জৰিয়তে দুটা বিশ্ব অভিলেখ স্থাপন হয়: প্ৰথমটো হৈছে ১১,৩০৪ গৰাকী বিহুৱা-নাচনীৰে একেলগে কৰা বিহু নৃত্য আৰু দ্বিতীয়টো হ'ল ২,৫৪৮জন ঢুলীয়াৰ দ্বাৰা একেলগে কৰা ঢোলবাদন বিশ্ব অভিলেখ সৃষ্টিৰ লক্ষ্যৰে আয়োজন কৰা এই অনুষ্ঠানৰ আয়োজক আছিল অসম চৰকাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড শৰ্মাৰ মতে এই অনুষ্ঠানটোৰ মূল উদ্দেশ্যে অসমৰ থলুৱা সংস্কৃতিক বিশ্বৰ দৰবাৰলৈ লৈ যোৱা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অভিলেখ
সৰোজ খাপাৰ্ডে  () মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ খাপাৰ্ডে ৰাজ্যসভাত পাঁচটাকৈ কাৰ্যকাল নিৰ্বাহ কৰা দ্বিতীয় সৰ্বাধিক দীৰ্ঘদিনীয়া সংসদৰ সদস্য; ছটা কাৰ্যকাল নিৰ্বাহ কৰা নাজমা হেপতুল্লাৰ প্ৰথম স্থানত আছিল তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধীৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী আছিল, আৰু গান্ধীৰ সকলো ভ্ৰমণতে তেওঁ সংগ দিছিল
কৰ্মজীৱন
খাপাৰ্ডে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য আছিল ৰাজ্যসভাত তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা পাঁচটা কাৰ্যকাল আছিল ১৯৭২১৯৭৪, ১৯৭৬১৯৮২, ১৯৮২১৯৮৮, ১৯৮৮-১৯৯৪ আৰু ১৯৯৪২০০০ ১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ আৰু বস্ত্ৰশিল্প মন্ত্ৰালয়ৰ কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যমন্ত্ৰী আছিল ১৯৯৪২০০০ কাৰ্যকালচোৱাত তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ উপাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল তেওঁৰ কাৰ্যকালত তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ কেইবাটাও বৰ্ডৰ অধ্যক্ষতাও কৰিছিল হাউছ কমিটি, চৰকাৰী নিশ্চয়তা সমিতি আৰু আইন সমিতিৰ তেওঁ অধ্যক্ষ আছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
সৰোজ চুৰামণি গোপাল (; জন্ম ২৫ জুলাই ১৯৪৪) এজন ভাৰতীয় চিকিৎসক আৰু চিকিৎসা শিক্ষাবিদ চিকিৎসা আৰু চিকিৎসা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০১৩ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল পেডিয়াট্ৰিক চাৰ্জাৰীত এম. চি. এইচ. লাভ কৰা তেওঁ দেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা

 জীৱনী 
সৰোজ চুৰামণি গোপালৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৪ চনৰ ২৫ জুলাইত, ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ তীৰ্থযাত্ৰী চহৰ মথুৰাত স্কুলীয়া শিক্ষাৰ পিছত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কেৰিয়াৰ বাছি লৈ ১৯৬৬ চনত আগ্ৰাৰ সৰোজিনী নাইডু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু একেখন কলেজতে এম এছ কৰে, ১৯৬৯ চনত ইয়াৰ পাছত ১৯৭৩ চনত নতুন দিল্লীৰ সৰ্বভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা শিশু শল্যচিকিৎসাত এম. চি. এইচ. লাভ কৰে, ভাৰতত শিশু শল্যচিকিৎসাত এই ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা

১৯৭৩ চনত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপকত যোগদান কৰি সৰোজ গোপালৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হয় আৰু ২০০৮ চনত অৱসৰ লোৱালৈকে চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়ৰ চিকিৎসা অধীক্ষক আৰু চিকিৎসা অনুষদৰ ডীন হিচাপে কাম কৰে সেই বছৰতে তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ কিং জৰ্জ মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ (কেজিএমইউ) উপাচাৰ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় আৰু মায়াৱতীৰ দিনত কিছুদিনৰ বাবে ছাত্ৰপতি শ্বাহুজী মহাৰাজ মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটি নামেৰে থকা বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ মুৰব্বী হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে বিবেচিত হয় ২০১১ চনত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল

 উত্তৰাধিকাৰ 
শিশু অস্ত্ৰোপচাৰৰ কেইবাটাও কৌশলৰ পথ প্ৰদৰ্শক সৰোজ চূৰমণি গোপালে প্ৰকাশ কৰা বহু গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধৰ উপৰিও কেজিএমইউৰ কাৰ্যকালত তেওঁ কৰা উন্নয়নমূলক প্ৰচেষ্টাৰ বাবেও পৰিচিত বুলি জানিব পৰা গৈছে

 পদসমূহ 
সৰোজ গোপালে জৈৱ চিকিৎসা গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ সন্মানীয় অধ্যাপকৰ পদত অধিষ্ঠিত ১৯৯৮ চনত ইণ্ডিয়ান এছচিয়েশ্যন অৱ পেডিয়াট্ৰিক চাৰ্জনৰ সভানেত্ৰী আছিল, যাৰ বৰ্তমান তেওঁ সদস্য তেওঁ নতুন দিল্লীৰ নেশ্যনেল একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ এক্সপাৰ্ট পেনেলৰ সদস্য, বহু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে পৰীক্ষক আৰু বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ পৰিদৰ্শক হিচাপে কাম কৰি আহিছে বৰ্তমান তেওঁ নতুন দিল্লীৰ নেচনেল একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ সভানেত্ৰী

এছচিয়েশ্যন অৱ চাৰ্জনছ অৱ ইণ্ডিয়া, ইণ্ডিয়ান মেডিকেল এছচিয়েচন আৰু ইণ্ডিয়ান একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ দৰে পেছাদাৰী সংস্থাৰ সদস্যও

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
সৰোজ পাণ্ডে (, জন্ম ২২ জুন ১৯৬৮) ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ অন্তৰ্গত এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ইয়াৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদনৰ ৰাজ্যসভাৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ লগতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ দুৰ্গৰ পৰা ১৫ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগতে ছত্তীশগড় বিধানসভাৰ সদস্যও আছিল

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন 
১৯৬৮ চনৰ ২২ জুনত শ্যামজী পাণ্ডে আৰু গুলাব দেৱী পাণ্ডেৰ ঘৰত সৰোজ পাণ্ডেয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ ৰায়পুৰৰ ভিলাই মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা শিশু বিকাশত স্নাতকোত্তৰ অৰ্জন কৰে৷

 ৰাজনৈতিক জীৱন 
২০০০ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দুৰ্গৰ মেয়ৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা পাণ্ডে ২০০৫ চনত পুনৰ নিৰ্বাচিত হয় ২০০৮ চনত বৈশালী নগৰৰ প্ৰথম বিধায়িকা হিচাপে তেওঁ নিৰ্বাচিত হয় আৰু তাৰ পিছত বিজেপিৰ পৰা ২০০৯ চনত ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বাবে দুৰ্গৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয়৷ একে সময়তে তেওঁ জয়ী হৈ মেয়ৰ, বিধায়ক আৰু সাংসদ পদত অধিষ্ঠিত হয় ২০১৩ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত তেওঁক বিজেপি মহিলা মৰ্চাৰ (ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ মহিলা শাখা) ৰাষ্ট্ৰীয় সভানেত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ তামৰাধ্বজ শাহুৰ হাতত সৰোজ পাণ্ডে পৰাস্ত হৈছিল যদিও পৰাজয়ৰ পিছতো ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে তেওঁ নিযুক্তি লাভ কৰি ২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল ২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনতো কোৰবাৰ পৰা জ্যোৎস্না মহন্তৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও ৪৩,২৮৩ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈছিল:...2024-264. 

পাণ্ডেই দলৰ সাধাৰণ সম্পাদক আৰু মুখপাত্ৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ বিজেপি মহিলা মৰ্চাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভানেত্ৰী হিচাপে দায়িত্ব লোৱাৰ পূৰ্বে বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদকৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল
 বঁটা আৰু স্বীকৃতি 
সৰোজ পাণ্ডে মেয়ৰ, বিধায়ক আৰু সাংসদ হোৱাৰ অভিলেখটো গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ আৰু লিমকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডছৰ বাবে মনোনীত কৰা হয় তেওঁ দুৰ্গৰ পৰা মেয়ৰ হিচাপে দীৰ্ঘদিনীয়া কাৰ্যকালৰ অভিলেখো লাভ কৰিছে৷ ধাৰাবাহিকভাৱে ১০ বছৰ মেয়ৰৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈ তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মেয়ৰৰ বঁটাও লাভ কৰিছে

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
সৰোজা বৈদ্যনাথন (; ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৭ - ২১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২৩) এগৰাকী নৃত্য পৰিচালক, গুৰু আৰু ভাৰতনাট্যমৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় শিল্পী আছিল ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০২ চনত পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১৩ চনত পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে 
জীৱনী
১৯৩৭ চনত সৰোজাই কৰ্ণাটকৰ বেলাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰে চেন্নাইৰ সৰস্বতী গণ নিলয়মত ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি টতেওঁ পিছলৈ থাঞ্জাৱুৰৰ গুৰু কট্টুমন্নাৰ মুথুকুমাৰন পিল্লাইৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰে তেওঁ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক পি. ছম্বমুৰ্তিৰ অধীনতো কৰ্ণাটকী সংগীত শিকে আৰু খৈৰাগড়ৰ ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নৃত্যত ডি.লিট উপাধি লয় 

সৰোজাৰ মাক-দেউতাক উভয়ে লেখক আছিল মাক কনকম ধৰ্মৰাজনেচ তামিল ভাষাত ডিটেক্টিভ গল্প লিখিছিল সৰোজাৰ স্বামী বৈদ্যনাথন ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ বিহাৰ কেডাৰৰ এজন বিষয়া দম্পতিহালৰ কমলেশ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে তেওঁলোকৰ বোৱাৰীয়েক ৰমা বৈদ্যনাথন এগৰাকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি থকা ভাৰতনাট্যম শিল্পী
পৰিয়াল
সৰোজাৰ  পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই লেখক মাতৃ কনাকাম ধৰ্মৰাজন তামিল ভাষাৰ ডিটেক্টিভ গল্পৰ লেখিকা আছিল বিহাৰ কেডাৰৰ ভাৰতীয় অসামাৰিক সেৱাৰ বিষয়া বৈদ্যনাথনৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়   দম্পতীহালৰ এজন পুত্ৰ কামেশ আৰু তেওঁলোকৰ বোৱাৰীয়েক ৰামা বৈদ্যনাথন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন এগৰাকী সুপৰিচিত ভাৰতনাট্যম শিল্পী সৰোজাৰ নাতিনী, দক্ষিণা বৈদ্যনাথন বাঘেলো এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী 

নৃত্যজীৱন
ৰাজহুৱা স্থানত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাত সামাজিক ৰক্ষণশীলতা আৰু বিৰূপ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত বিয়াৰ পিছত সৰোজাই নৃত্য এৰি দিয়ে আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে ঘৰতে শিশুসকলক নৃত্য শিকোৱাৰ কামত লাগি যায় ১৯৭২ চনত স্বামী দিল্লীলৈ বদলি হোৱাৰ পিছত ১৯৭৪ চনত তাত গণেশ নাট্যালয় স্থাপন কৰে তেওঁক শুভাকাংক্ষী আৰু পৃষ্ঠপোষকসকলে আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিছিল আৰু ১৯৮৮ চনত কুতুব ইন্সটিটিউচনেল এলেকাত নাট্যালয়খন স্থানান্তৰ কৰে নৃত্যৰ উপৰিও নাট্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ভাৰতনাট্যমৰ বিষয়ে সামগ্ৰিক ধাৰণা দিবলৈ তামিল, হিন্দী আৰু কৰ্ণাটকী কণ্ঠ সংগীতো শিকোৱা হৈছিল

সৰোজা এগৰাকী উৰ্বৰ কৰিঅগ্ৰাফাৰ আৰু তেওঁ দহটা পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ বেলে আৰু প্ৰায় দুহাজাৰ ভাৰতনাট্যম ভংগীমা ৰচনাৰ কৃতিত্বৰ অধিকাৰী  ২০০২ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ আছিয়ান শীৰ্ষ সন্মিলনৰ ভ্ৰমণসংগী হিচাপে তেওঁ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ এক সাংস্কৃতিক ভ্ৰমণ কৰিছিল সুব্ৰমণীয়া ভাৰতীৰ ৰচনাৰ আধাৰত তেওঁ কেইবাটাও নৃত্য ৰচনা কৰিছিল 

বঁটা
২০০২: পদ্মশ্ৰী, কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে
২০০৮: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ভাৰতনাট্যমত
২০১৩: পদ্মভূষণ
২০১৯-২১: সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ
তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
সৰোজিনী বাবৰ  (; ৭ জানুৱাৰী, ১৯২০  ২০ এপ্ৰিল, ২০০৮) ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী মাৰাঠী সাহিত্যিক আৰু ৰাজনীতিবিদ

ড বাবৰৰ ১৯২০ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাংগালী জিলাৰ বাগানী চহৰত জন্ম হৈছিল  ইছলামপুৰত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি পুনেৰ এছ পি কলেজত যোগদান কৰে আৰু ১৯৪৪ চনত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লয় তাৰ পিছত মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে

১৯৫২৫৭ আৰু ১৯৬৩৬৬ কালচোৱাত মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল ১৯৬৮৭৪ কালচোৱাত তেওঁ ভাৰতৰ ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল ড বাবৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক লোককথা সমিতি, মহাৰাষ্ট্ৰ সাহিত্য পৰিষদ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ লোক সাহিত্য পৰিষদৰো অধ্যক্ষ আছিল ১৯৫০ চনৰ পৰা বহু বছৰ ধৰি বাবৰ সমাজ শিক্ষণ মালা আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল সাহিত্যৰ জৰিয়তে মাৰাঠী লোকসকলৰ সাংস্কৃতিক সমৃদ্ধিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য চৰকাৰে ১৯৫৩ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য লোকসাহিত্য সমিতি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল ১৯৬১ চনৰ পৰা ড০ বাবৰ ৩২ বছৰ ধৰি -ৰ মুৰব্বী আছিল

প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মাৰাঠী সাহিত্যিক
সৰোজিনী বালানন্দন (, ১৯৩৮ চনৰ ১৫ মে'  ২০২৩ চনৰ ২৯ আগষ্ট) কেৰালাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থাৰ বিশিষ্ট নেত্ৰী হিচাপে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ কেৰালা ৰাজ্যিক সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে সৰোজিনীৰ স্বামী ই বালানন্দনও এজন কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ আছিল
জীৱনী
১৯৩৮ চনৰ ১৫ মে'ত শক্তিকুলাংগাৰ, কোল্লাম, কেৰালাত কেশৱন আৰু নাৰায়ণীৰ কন্যা হিচাপে সৰোজনীৰ জন্ম হয় ১৯৫৭ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত, কোল্লামৰ এছ এন কলেজ ফৰ ৱমেনত মধ্যমীয়া অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰাৰ আগতে তেওঁ বৈবাহিক পাশত আবদ্ধ হয় শ্ৰীচিত্ৰ মিলত শ্ৰমিক ধৰ্মঘটৰ বাবে কিছুদিন ঘৰৰ পৰা তেওঁ আঁতৰি থাকিবলগীয়া হৈছিল৷ সৰোজিনীয়ে আলুভাৰ অশোক বস্ত্ৰ শ্ৰমিক সমবায়ত কেৰাণী হিচাপে চাকৰি গ্ৰহণ কৰে বালানন্দনে তেওঁৰ আত্মজীৱনীত লিখিছে যে জৰুৰীকালিন সময়ত সৰোজিনীয়ে দুগ্ধ পালক হিচাপে কাম কৰিছিল, ঘৰুৱা প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে ম'হ আৰু গৰু পালন কৰিছিল সেই সময়ছোৱাত তেওঁ কোনো ট্ৰেড ইউনিয়নৰ বিষয়ববীয়া নাছিল কিন্তু শ্ৰমিকৰ অধিকাৰ সংগ্ৰাম আৰু শ্ৰমিক পৰিয়ালত নাৰীক সংগঠিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি হৈ পৰিছিল ১৯৭০ চনত সৰোজিনীকে ধৰি মহিলা কৰ্মীসকলে এৰ্নাকুলাম ব্ৰডৱেত কিছুমান পাইকাৰী বিক্ৰেতাই অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী জমা কৰাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল, যিবোৰৰ ফলত অত্যধিক মূল্যবৃদ্ধি হৈছিল ধৰ্মঘটত অংশগ্ৰহণ কৰা মহিলা নেত্ৰীসকলক দোকানৰ চাটাৰ নমাই ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখি দোকানী আৰু তেওঁলোকৰ গুণ্ডাক প্ৰহাৰ কৰে এই ধৰ্মঘটে জনসমৰ্থন লাভ কৰাৰ লগে লগে ব্যৱসায়ীসকলে মূল্য হ্ৰাস কৰিবলৈ বাধ্য হয় ১৯৮৬ চনত ভাৰতৰ ট্ৰেড সংঘই সৰ্বভাৰতীয় ধৰ্মঘটৰ অংশ হিচাপে অনুষ্ঠিত কৰা শ্ৰমিক সমাৱেশত অংশগ্ৰহণ কৰি থাকোঁতে সৰোজিনীক প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল হাতৰ হাড় ভঙাত তেওঁ কেইবাদিনো চিকিৎসাধীন হৈ আছিল সৰোজিনী আছিল কালামছেৰীৰ প্ৰথম মহিলা প্ৰশাসক ১৯৭৯-৮৪ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ কালামছেৰী (বৰ্তমান পৌৰসভা)ৰ পঞ্চায়ত সভানেত্ৰী আছিল সৰোজিনী ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈ মহিলা সন্থাৰ ৰাজ্যিক সভাপতি আছিল আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি সন্থাৰ সৰ্বভাৰতীয় উপ-সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ১৯৮৫ চনত চিপিআই-এমৰ ৰাজ্যিক সমিতিৰ সদস্য হোৱাৰ পিছত ২৭ বছৰ ধৰি সেই পদত থাকে ইফালে, ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০১ চনত ৰাজ্যিক সমাজ কল্যাণ বৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ২০১২ চনত ৰাজ্যিক সমিতিৰ পৰা তেওঁ পদত্যাগ কৰে কভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত পৰৱুৰৰ কন্যাৰ ঘৰত জিৰণি লৈ থকাৰ সময়ত দলটোৱে আহ্বান কৰা ধৰ্মঘটৰ তেওঁ অংশ আছিল ২০২৩ চনৰ ২৯ আগষ্টত ৮৫ বছৰ বয়সত সৰোজিনীৰ মৃত্যু হয়
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
সৰোজিনী বিন্দুৰাও মহিষী (; ৩ মাৰ্চ ১৯২৭  ২৫ জানুৱাৰী ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষক, অধিবক্তা, সমাজকৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈকে তেওঁ চাৰিটা কাৰ্যকাল ধৰি ধৰৱাড় উত্তৰ সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সংসদ সদস্য ১৯৮৩ চনত তেওঁ জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়

১৯৮৩ চনত কৰ্ণাটক চৰকাৰে ৰাজ্যখনত কৰ্মসংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত সংৰক্ষণৰ মাপকাঠীৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াবলৈ নিযুক্তি দিয়া সমিতিখনৰ নেতৃত্ব দিয়াৰ বাবে মহিষী অধিক পৰিচিত ১৯৮৬ চনত এইখন সমিতিয়ে কৰ্ণাটকত কৰ্মসংস্থাপনৰ এক বৃহৎ শতাংশ স্থানীয় লোকৰ বাবে সংৰক্ষিত হব লাগে বুলি পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়
প্ৰাথমিক জীৱন
১৯২৭ চনৰ ৩ মাৰ্চত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পূৰ্বৰ বম্বে প্ৰদেশৰ (বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকত) এখন চহৰ ধৰৱাড়ত কমলাবৈ আৰু বিন্দুৰাও মহিশীৰ ঘৰত সৰোজিনীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ দ্বিতীয় আছিল তেওঁৰ পিতৃ বিন্দুৰাও আছিল এজন আগশাৰীৰ অধিবক্তা আৰু সংস্কৃত পণ্ডিত চাংলীৰ উইলিংডন কলেজত পঢ়াৰ পূৰ্বে ধাৰৱাড়ৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত সৰোজিনীয়ে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল বেলগাৱৰ ৰাজা লখামগৌড়া আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইন বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু সংস্কৃত ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে
কৰ্মজীৱন
সৰোজিনী মহিষীয়ে শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ৰাজ্যিক সমাজ কল্যাণ ব'ৰ্ডত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে ধৰৱাড়ৰ জনতা শিক্ষা সমিতি কলেজত কেইবছৰমান সংস্কৃত আৰু আইন অধ্যাপনা কৰে

১৯৮০ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ সময়ত তেওঁ নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচনৰ বাবে জনতা পাৰ্টিৰ কেন্দ্ৰীয় নিৰ্বাচন সমিতিৰ সদস্য আছিল ১৯৮৩ চনত সৰোজিনী মহিষী কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ পৰা জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় ১৯৮৯ চনত তেওঁ জনতা পাৰ্টিক জনতা দলত একত্ৰিত কৰাটো মানি ল'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে ইন্দুভাই পেটেল, সুব্ৰমণ্য স্বামী, চৈয়দ চাহাবুদ্দিন আৰু এইচ ডি দেৱে গৌড়াৰ সৈতে তেওঁ জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হৈয়েই থাকে

২০১৫ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত থকা বাসগৃহত মহিষীৰ মৃত্যু হয় দিল্লীৰ লোডী ৰোডৰ এখন শেষকৃত্য সম্পন্ন হয়৷

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:শিক্ষক
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:কৰ্ণাটকৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
সৰোজিনী মেহতা (, (১৮৯৮-১৯৭৭) আছিল গুজৰাট, ভাৰতৰ এগৰাকী চুটিগল্পকাৰ 

১৮৯৮ চনত সৰোজিনী মেহতাৰ জন্ম হৈছিল পিতৃৰ নাম আছিল ৰমনভাই নীলকণ্ঠ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল বিদ্যাগৌৰী নীলকণ্ঠ তেওঁলোক উভয়েই সমাজ-সংস্কাৰক আৰু লেখক আছিল ১৯১৯ চনত তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯২৩ চনত লণ্ডন স্কুল অৱ ইক'নমিকছৰ পৰা সমাজতত্ত্ব অধ্যয়ন কৰে আহমেদাবাদত থকা বনিতা বিশ্ৰামত তেখেতে এগৰাকী ছুপাৰিণ্টেডেণ্ট হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে তেখেতে নানক মেহতাৰ লগত দাম্পত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে নানক আছিল সুমন্ত মেহতাৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ

তেখেতৰ দুখনমান চুটি গল্প-সংকলন হৈছে: একাদশী (১৯৩৫), চাৰ পাথাৰনি মা (১৯৫৩) আৰু ৱালাতা পানী (১৯৬২) তেখেতৰ গল্পৰ বিষয়বস্তু আছিল সমাজ, পৰিয়াল, বাল্য বিবাহ আৰু সমাজত নাৰীৰ স্থান
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
সৰোজিনী হেমব্ৰাম (ইংৰাজী:  ; ১ অক্টোবৰ ১৯৫৯) ওড়িশা ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তেওঁ বিজু জনতা দলৰ () এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মকৰ্তা ২০০৯ চনত বাংৰিপোছি (ওড়িশা বিধান সভা সমষ্টি)ৰ পৰা ওড়িশা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ ওড়িশা চৰকাৰৰ বস্ত্ৰ, হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্পৰ মন্ত্ৰী হয় ২০১৪ চনত ওড়িশাৰ পৰা ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়

জীৱনী
সৰোজিনী হেমব্ৰামৰ জন্ম হৈছিল ওড়িশাৰ ময়ুৰভঞ্জৰ ৰাইৰাংপুৰ চহৰত তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল চৈতন্য প্ৰসাদ মাঝি আৰু মাতৃৰ নান শ্ৰীমতী দময়ন্তী মাঝি বাৰিপায়ত্তুয়দাৰ কে.এন.জি. হাইস্কুলত শিক্ষা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভুৱনেশ্বৰৰ উত্তল সংগীত মহাবিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ (সংগীতত স্নাতকোত্তৰ) ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল তেওঁৰ স্বামী শ্ৰী ভাগীৰথী নায়ক এজন সমাজসেৱক  ১৯৯০৯৯ চনত সৰোজিনী হেমব্ৰাম ভুৱনেশ্বৰৰ নাহৰকান্তৰ জয়দেৱ শিক্ষা আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা মহাবিদ্যালয়ত সংগীত বিষয়ৰ প্ৰবক্তা আছিল তেওঁ চাঁওতালি, হিন্দী, ইংৰাজী, ওড়িয়া আৰু বাংলা ভাষা সুন্দৰকৈ কব জানে ১৯৯৬ চনত তেওঁ ময়ুৰভঞ্জৰ জিলা কল্যাণ বিভাগৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ২০০৬ চনত ভাৰতীয় জীৱন বীমা নিগম, বিভাগীয় কাৰ্যালয়, কটকৰ পলিচি হোল্ডাৰ্ছ কাউন্সিলৰ সদস্য হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে উৰিষ্যাৰ ৰাজ্যিক সম্পদ কেন্দ্ৰ (প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা)ৰ কাৰ্যসূচী উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্য হিচাপেও তেওঁ নিযুক্তি লাভ কৰে ১৯৮৩ চনৰ পৰা অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ', কটক আৰু দূৰদৰ্শনত লোক-সংগীতৰ গায়িকা হিচাপেও পৰিচিত শিল্পী হোৱাৰ বাবে জনজাতীয় সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত বহুতো সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ এগৰাকী শিল্পী, নেপথ্য গায়িকা গায়িকা, অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰডাকচন কণ্ট্ৰ'লাৰ হিচাপেও কাম কৰিছে

ৰাজনৈতিক জীৱন
২০০৮ চনত সৰোজিনী হেমব্ৰাম বিজু জনতা দল (), ময়ুৰভঞ্জৰ উপ-সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় এই পদত তেওঁ এবছৰ সেৱা আগবঢ়াইছিল পিছৰ বছৰ ২০০৯ চনত ওড়িশা বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ঠিক আগতে তেওঁৰ নাম বিধানসভাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী হিচাপে ঘোষণা কৰা হয় ২০০৯ চনত চৰকাৰী চাকৰি এৰি ৰাজনীতিত যোগদান কৰি ঝাৰখণ্ড মুক্তি মৰ্চা ()ৰ প্ৰভাৱশালী নেতা সুদাম মাৰাণ্ডীক পৰাজিত কৰি বাংৰিপোছি সমষ্টিৰ পৰা ওড়িশা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়

২০১০ চনত তেওঁ জনজাতি উপদেষ্টা পৰিষদ, মহিলা আৰু শিশু কল্যাণ, পৰিৱেশ আৰু প্ৰদূষণ সম্পৰ্কীয় হাউছ কমিটি আৰু ওড়িশা বিধানসভাৰ সদস্যৰ সুবিধাসমূহৰ উপ-সমিতিৰ সদস্য হয় লগতে, তেওঁ ওড়িশা বিধানসভাৰ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ উচ্চ শক্তি সতৰ্কতা আৰু নিৰীক্ষণ সমিতি (এছ টিএছ চি) আৰু স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় স্থায়ী সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল তেওঁ ওড়িশাৰ ভাৰত স্কাউটছ এণ্ড গাইডছৰ উপ-সভানেত্ৰী হয়

২০১১ চনত ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ বাছনি সমিতি- পঞ্চায়তী ৰাজ বিভাগ, ওড়িশা চৰকাৰৰ সদস্য হয়

২০১২ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈকে তেওঁ ওড়িশা চৰকাৰৰ বস্ত্ৰ, হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্প বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী (স্বতন্ত্ৰ) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে

২০১৪ চনত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় ২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত ভুৱনেশ্বৰ অল ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ মেডিকেল ছায়েন্স (এইমছ)ৰ সদস্য আৰু ২০১৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত সামাজিক ন্যায় আৰু সৱলীকৰণ সমিতিৰ সদস্য হয়

২০১৫ চনৰ মে মাহৰ পৰা ২০১৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈ অনুসূচিত জাতি আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ কল্যাণ সমিতিৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

২০১৮ চনত তেওঁ চৰকাৰী নিশ্চয়তা সমিতিৰ সদস্য হয়

২০১৯ চনৰ শীতকালীন অধিবেশনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজ্যসভা সংসদীয় সদনত তেওঁৰ মাতৃভাষা চাঁওতালি ভাষাৰ জৰিয়তে নিজৰ স্থানীয়তাৰ বিষয় উত্থাপন কৰে আৰু সংখ্যালঘু ভাষাৰ বিপন্নতা সম্পৰ্কে এক ইতিহাস ৰচনা কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ওড়িশাৰ ব্যক্তি
মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অফ আৰ্টত উনবিংশ শতিকাৰ এটা সৰোদ
সৰোদ () হৈছে এক তাঁৰযুক্ত বাদ্যযন্ত্ৰ, যাক মুখ্যতঃ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্তানী সংগীতত ব্যৱহাৰ কৰা হয় চিতাৰৰ সৈতে, ই আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু বিশিষ্ট বাদ্যযন্ত্ৰবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম ই এক গভীৰ, ওজনযুক্ত, অন্তৰ্নিৰীক্ষণমূলক শব্দৰ বাবে বিখ্যাত ইয়াৰ বিপৰীতে চিতাৰৰ মিঠা, অত্যধিক সুৰ সমৃদ্ধ গাঁথনি, সহানুভূতিশীল তাঁৰৰ সৈতে যি ইয়াক এক প্ৰতিধ্বনিত গুণ প্ৰদান কৰে সৰোদৰ শব্দ টোকাবোৰৰ মাজত বিৰতি নোহোৱাকৈ অবিৰাম চলে, যি ভাৰতীয় সংগীতত গুৰুত্বপূৰ্ণ "         1  ".      .  2019-10-13.
- "   ". ...  2019-10-13.
উৎপত্তি
ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বহুপণ্ডিতে বিশ্বাস কৰে যে সৰোদ হৈছে প্ৰাচীন চিত্ৰবিনা, মধ্যযুগীয় ভাৰতীয় ৰবাব (ওৰফে চেনিয়া ৰবাব) আৰু আধুনিক সুৰচিংগাৰৰ সংমিশ্ৰণ কিছুমান পণ্ডিতে আনকি দাবী কৰে যে গুপ্ত ৰাজবংশৰ যুগত প্ৰাচীন ভাৰতত প্ৰায় দুই হাজাৰ বছৰ আগতে একে ধৰণৰ সঁজুলি বিদ্যমান আছিল দৰাচলতে, এটা গুপ্ত যুগৰ মুদ্ৰাত মহান ৰজা সমুদ্ৰগুপ্তক বীণা বজোৱা দেখা যায়, যাক বহুতে সৰোদৰ পূৰ্বসূৰী বুলি বিশ্বাস কৰে একে ধৰণৰ ৰাবাব শৈলীৰ সঁজুলি বৰ্তমানৰ দক্ষিণ ভাৰততো পোৱা যায়, বিশেষকৈ তামিলনাডু, কেৰালা আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যত, য'ত ইয়াক স্বৰবত বুলি জনা যায়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
সৰ্প প্ৰতিবিষ (ইংৰাজী:  ) বা স্নেক এণ্টিভেনম বিষাক্ত সাপৰ দংশনৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰতিদেহৰ দ্বাৰা গঠিত ঔষধ ই এক প্ৰকাৰৰ প্ৰতিবিষ

সৰ্প প্ৰতিবিষ এবিধ জৈৱিক পদাৰ্থ ইয়াক সাধাৰণতে ঘোঁৰা বা ভেড়াৰ দৰে পোহনীয়া প্ৰাণীৰ পৰা আহৰণ কৰা বিষ নিষ্ক্ৰিয় কৰিব পৰা প্ৰতিদেহৰ দ্বাৰা গঠিত এই ঔষধ আহৰণ কৰিবলৈ প্ৰথমে পোহনীয়া প্ৰাণীটোক এটা বা ততোধিক সাপৰ বিষ প্ৰদান কৰা হয়, ইয়াৰ ফলত প্ৰাণীটোৰ দেহত প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ সৃষ্টি হয় এই প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাই সাপৰ বিষৰ বিভিন্ন উপাদান (বিষাক্ত পদাৰ্থ)ৰ বিৰুদ্ধে বৃহৎ সংখ্যক নিষ্ক্ৰিয় প্ৰতিদেহৰ উৎপন্ন কৰে তাৰ পিছত পোহনীয়া প্ৰাণীৰ পৰা প্ৰতিদেহ সংগ্ৰহ কৰা হয়, আৰু বিষক্ৰিয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে সৰ্প প্ৰতিবিষলৈ প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰা হয়

সৰ্প প্ৰতিবিষ হৈছে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা প্ৰণীত অত্যাৱশ্যকীয় ঔষধৰ আদৰ্শ তালিকাৰ অন্তৰ্গত এবিধ ঔষধ

উৎপাদন
সাধাৰণতে ঘোঁৰা বা ভেড়া আদি দাতা প্ৰাণী ব্যৱহাৰ কৰি এণ্টিভেনম উৎপাদন কৰা হয় দাতা প্ৰাণীটোক মৃত্যু হব পৰাতকৈ কম মাত্ৰাৰ এটা বা ততোধিক বিষ প্ৰয়োগ কৰি অতিপ্ৰতিৰোধী কৰি তোলা হয় ইয়াৰ ফলত দাতা প্ৰাণীটোৰ দেহত বিষ নিষ্ক্ৰিয়কৰণকাৰী প্ৰতিদেহৰ প্ৰতিক্ৰিয়া উৎপন্ন হয় তাৰ পিছত নিৰ্দিষ্ট ব্যৱধানত দাতা জন্তুৰ পৰা তেজ সংগ্ৰহ কৰি তেজৰ পৰা নিষ্ক্ৰিয়কৰণকাৰী প্ৰতিদেহ নিষ্কাষণ কৰি এণ্টিভেনম উৎপন্ন কৰা হয়

শ্ৰেণীবিভাজন
একযোজী বনাম বহুযোজী
উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰতিজন (বিষ) ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সাপৰ এণ্টিভেনমৰ শ্ৰেণীবিভাজন কৰিব পাৰি যদিহে অতিপ্ৰতিৰোধী প্ৰক্ৰিয়াত কেৱল এটা প্ৰজাতিৰ সাপ বিষ ব্যৱহাৰ কৰি এণ্টিভেনম আহৰণ কৰা হয়, তেন্তে ইয়াক একযোজী () এণ্টিভেনম বুলি গণ্য কৰা হয় যদি এণ্টিভেনমত দুটা বা তাতকৈ অধিক প্ৰজাতিৰ সাপৰ বিষ নিষ্ক্ৰিয়কাৰী প্ৰতিদেহ থাকে, তেন্তে ইয়াক বহুযোজী () এণ্টিভেনম বুলি গণ্য কৰা হয়

প্ৰতিদেহৰ গঠন
এণ্টিভেনমৰ গঠনক সমগ্ৰ ইমিউন'গ্লুবুলিন জি () বা ইয়াৰ অংশ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি সমগ্ৰ প্ৰতিদেহৰ উৎপাদনসমূহ গোটেই প্ৰতিদেহ অণু, প্ৰায়ে ইমিউন'গ্লুবুলিন জি ()ৰে গঠিত, আনহাতে প্ৰতিদেহ অংশসমূহ গোটেই ইমিউনগ্লবিউলিন জিক  (মনোমেৰিক বান্ধনি) বা ()2 (ডাইমেৰিক বান্ধনি)ত ভাগ কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয় খণ্ডিত প্ৰতিজন বান্ধনি (  ) বা চমুকৈ  হৈছে নিৰ্বাচিত প্ৰতিজন বান্ধনি অঞ্চল, যি অঞ্চলত এটা প্ৰতিদেহৰ সৈতে এটা প্ৰতিজনৰ সংযোগ স্থাপন হয় ইমিউনগ্লবিউলিন জিৰ দৰে প্ৰতিদেহ এটা পেপেইনে বিভাজিত কৰি তিনিটা খণ্ড উৎপন্ন কৰিব পাৰে আনহাতে পেপচিনে ইয়াৰ পৰা দুটা খণ্ড উৎপন্ন কৰিব পাৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ঔষধ