marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
ৰাজস্থানী কাঠপুতলি শিল্পী
কাঠপুতলি () ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক পুতলা নাচ অনুষ্ঠান, . 93 কাঠপুতলি পুতলা নাচৰ পুতলাবোৰ মোটা সূতা বা তাঁৰৰ সহায়ত নৃত্য কৰোৱা হয় ই ভাৰতীয় পুতলা নাচৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰূপ সূতাৰ সহায়ত নৃত্য কৰোৱা বাবে এই পুতলাবোৰ মাত্ৰ এডাল সূতা বা তাঁৰৰ সহায়ত নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি এই সূতা পুতলাৰ ওপৰৰ অংশৰ পৰা সূত্ৰধাৰৰ হাতলৈ প্ৰসাৰিত থাকে" " :..---------

নামৰ উৎপত্তি
কাঠপুতলি শব্দটো ৰাজস্থানী ভাষাৰ দুটা শব্দ কাঠ আৰু পুতলিৰ সমষ্টি ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে সম্পূৰ্ণৰূপে কাঠৰে তৈয়াৰ কৰা পুতলা কিন্তু ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত ইয়াক কাঠ, কপাহী কাপোৰ আৰু ধাতুৰ তাঁৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় 

ইতিহাস
কাঠপুতলি পুতলা নাচ
কিছুমান পণ্ডিতে বিশ্বাস কৰে যে কাঠপুতলি কলাৰ পৰম্পৰা হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি, . 75 ৰাজস্থানী লোককাহিনী, গীত আৰু আনকি কেতিয়াবা লোকগীততো ইয়াৰ উল্লেখ আছে ৰাজস্থানৰ জনজাতিসকলে প্ৰাচীন কালৰ পৰা এই কলা প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে আৰু ই ৰাজস্থানী সংস্কৃতি বিবিধতা আৰু পৰম্পৰাৰ এক চিৰন্তন অংশ হৈ পৰিছে কাঠপুতলি অবিহনে ৰাজস্থানৰ কোনো গ্ৰাম্য মেলা, কোনো ধৰ্মীয় উৎসৱ আৰু যিকোনো সামাজিক সমাবেশ সম্পূৰ্ণ নহয় বিশ্বাস কৰা হয় যে প্ৰায় ১৫০০ বছৰ আগতে ৰাজস্থানী ভাট জনজাতিৰ লোকসকলে কাঠপুতলিক পুতলা নাচ কলা হিচাপে ব্যৱহাৰৰ আৰম্ভণি কৰিছিল কাঠপুতলি পৰম্পৰাগত লোককাহিনী আৰু বেলাডৰ ওপৰত আধাৰিত পণ্ডিতসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই লোককাহিনীবোৰে প্ৰাচীন ৰাজস্থানী জনজাতিৰ জীৱন-ধাৰণক প্ৰদৰ্শিত কৰে কাঠপুতলি কলাৰ উৎপত্তি বৰ্তমানৰ নাগৌড় আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে অৱস্থিত অঞ্চলৰ পৰা হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়,   ,  , . 35. ৰাজস্থানী ৰজা আৰু অভিজাত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে বিভিন্ন হস্তশিল্প আৰু কলা যেনে কাঠ আৰু মাৰ্বলৰ ভাস্কৰ্য, মৃৎশিল্প আৰু চিত্ৰকলাক উৎসাহিত কৰিছিল এই প্ৰৱণতা ৫০০ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি চলি আছে ভাট সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে দাবী কৰে যে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে ৰাজপৰিয়ালৰ বাবে কাম কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ৰাজস্থানৰ শাসকসকলৰ পৰা যথেষ্ট সন্মান আৰু প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিছিল

বৰ্ণনা
ঘুমৰ নৃত্যৰ পিছতে কাঠপুতলি শিল্প বৰ্তমান ৰাজস্থানৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় শিল্পকলা কাঠপুতলিৰ অন্যতম মুখ্য বৈশিষ্ট্য হৈছে সূত্ৰধাৰে পেঁপাৰ সহায়ত উলিওৱা মাত ৰাজস্থানী কাঠপুতলি কলা প্ৰায় হাজাৰ বছৰ আগতে উদ্ভৱ হৈছিল আৰু প্ৰথমে ভাট সম্প্ৰদায়ই এই কলা অনুশীলন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ৰাজ্যৰ বহুতো শাসক পৰিয়ালৰ দ্বাৰা পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰাৰ ফলত ই শীঘ্ৰেই অঞ্চলটোৰ এক মুখ্য কলা ৰূপলৈ বৃদ্ধি পাইছিল কাঠপুতলি শিল্পৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষেত্ৰত কাম কৰা সকলৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হৈছে ১৯৬০ চনত বিজয়দান দেথা আৰু কোমল কোঠাৰীৰ দ্বাৰা স্থাপিত যোধপুৰৰ ৰূপায়ণ সংস্থা আৰু ১৯৫২ চনত দেৱীলাল সমৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত হৈ থকা উদয়পুৰৰ ভাৰতীয় লোককলা মণ্ডল 

আধুনিক সময়ত পুতলা থিয়েটাৰৰ লগতে পুতলা সংগ্ৰহালয় আছে
ৰাজধানী নতুন দিল্লীৰ শদিপুৰ ডিপোত 'কাঠপুতলি কলনী' বুলি জনা জাত এক অঞ্চল আছে ইয়াত কাঠপুতলি শিল্পী, যাদুকৰ, এক্ৰোবাট, নৃত্যশিল্পী, সংগীতজ্ঞ আৰু অন্যান্য ভ্ৰাম্যমাণ শিল্পীৰ দলে অৰ্ধ শতিকা ধৰি ইয়াত বসতি স্থাপন কৰিছে

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 ৰাজস্থানী পুতলাৰ ছবি
শদিপুৰৰ পথ প্ৰদৰ্শনকাৰী আৰু পুতলা নাচ শিল্পীসকলৰ কাঠপুতলি কলনীৰ বাসিন্দাসকলৰ এখন ফটো তথ্যচিত্ৰ 

শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
শ্ৰেণী:ৰাজস্থান
নেপালৰ ৰাজধানী  কাঠমাণ্ডু  সৌন্দৰ্য্য আৰু শান্তিৰ এক অপূৰ্ব মিলনভূমি সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১৩৫০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এই ৰোমাণ্টিক নগৰী ইয়াৰ নৈশজীৱনৰ বাবেও বিখ্যাত কাঠমাণ্ড নেপালৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নগৰ যত পৰ্যটকৰ সকলোতকৈ বেছি আগমন হয় পাহাৰেৰে আৱৰা এই সুন্দৰ নগৰখন ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত বৰ্ণিল সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ উপৰিও ইয়াত বিশিষ্ট শৈলীত নিৰ্মিত ঘৰসমূহে পৰ্যটকক বাৰুকৈয়ে আকৰ্ষিত কৰে কাঠমাণ্ডুৰ মন্দিৰ আৰু প্ৰাচীন বজাৰসমূহে সমগ্ৰ বিশ্বতে নিজৰ সুকীয়া পৰিচয় ডাঙি ধৰিছে 
,  ,         

ইতিহাস
সোল্ল আৰু সোতৰ শতিকাত কাঠমাণ্ডুত মল্ল ৰজাসকলে শাসন কৰিছিল গোৰখা ৰজা পৃথ্বী নাৰায়ণ শাহে ১৭৬৮ চনত ইয়াৰ অস্থিৰতা সমাপ্ত কৰি একত্ৰিত কৰিছিল ১৯৫০ চনত এই নগৰৰ সীমা বিদেশী পৰ্যটকৰ বাবে খোলা হৈছিল তেতিয়াৰ পৰা আজিলৈ এই নগৰলৈ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা পৰ্যটকৰ সোঁত বৈ আছে 

 মুখ্য আকৰ্ষণ 
কাঠমাণ্ডুৰ কিছুমান মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে: পশুপতিনাথ মন্দিৰ, স্বয়ংভূনাথ, বৌদ্ধনাথ আদি 
পশুপতিনাথ মন্দিৰ 
পশুপতিনাথ মন্দিৰ নেপালত হিন্দুসকলৰ আটাইতকৈ পৱিত্ৰ তীৰ্থস্থান ইয়াক বাৰানচীৰ ক্ষুদ্ৰ ৰূপ বুলিও কোৱা হয় ইয়াত মন্দিৰৰ দীঘলীয়া শৃংখলা , শ্মশান ঘাট , ধাৰ্মিক স্নান আৰু সাধুৰ জাক দেখিবলৈ পোৱা যায় ভগৱান শিৱলৈ সমৰ্পিত এই মন্দিৰ বাগমতী নদীৰ পাৰত স্থিত নেপালৰ বাগমতী নদীক ভাৰতৰ গংগা নদীৰ দৰেই পৱিত্ৰ মানা হয় পশুপতিনাথ মন্দিৰ ভগৱান শিৱৰ এক ঘৰ গণ্য কৰা হয় প্ৰতিবছৰে লাখ-লাখ তীৰ্থযাত্ৰীয়ে যাত্ৰীয়ে ইয়ালৈ দৰ্শনৰ বাবে আহে 
স্বয়ংভূনাথ
স্বয়ংভূনাথ বিশ্ব ঐতিহ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত বৌদ্ধ স্থলৰ অন্যতম ইয়াৰ লগত কাঠমাণ্ডু ঘাটিৰ নিৰ্মাণৰ লগত সম্পৰ্ক আছে কাঠমাণ্ডুৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ নিলগত ৭৭ মিটাৰ উচ্চতাত ই অৱস্থিত ইয়াৰ চাৰিওফালে থকা চকুৱে গৌতম বুদ্ধয়ে চাৰিওদিশে চাই আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয় 
বৌদ্ধনাথ
পৃথিৱীৰ অন্যতম বৃহৎ বৌদ্ধ স্তুপ বৌদ্ধনাথ কাঠমাণ্ডুৰ পৰা ৬ কিঃমিঃ পূৱত অৱস্থিত এই স্তুপ বিশ্ব ঐতিহ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত জনবিশ্বস মতে এই স্তুপ নিৰ্মাণৰ সময়ত ভয়ংকৰ আকাল হৈছিল সেয়ে পানীৰ নাটনিৰ বাবে নিয়ৰৰ টোপালেৰে ইয়াৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ৩৬ মিটাৰ ওখ এই স্তুপ কলাৰ এক সুন্দৰ নিদৰ্শন 
  ,      ' .
ক্ৰীড়া
নেপালৰ যুৱচামৰ মাজত ফুটবল আৰু ক্ৰীকেট অতি জনপ্ৰিয় খেল আৰু ইয়াৰ বাবে কাঠমাণ্ডুত কেইবাখনো ষ্টেডিয়াম আছে নেপালৰ ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰৰ উল্লেখনীয় সংস্থা আল নেপাল ফুটবল এছচিয়েশ্বন ()ৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় ইয়াতে আছে ইয়াৰ দশৰথ ৰংগশালা ষ্টেডিয়াম হৈছে এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানবিশিষ্ট ষ্টেডিয়াম ১৯৫৬ চনত নিৰ্মাণ কৰা ষ্টেডিয়াম খনত একেলগে ২৫,০০০ দৰ্শকে খেল উপভোগ কৰিব পাৰে আৰচিটি, সংকটা আৰু এনআৰটি আদি নেপালৰ পুৰণি ফুটবল সংঘৰ গৃহচহৰ হৈছে কাঠমাণ্ডু ইয়াৰোপৰি অন্যান্য কিছুমান বিখ্যাত ফুটবল সংঘ হৈছে এমএমচি, মচিন্দ্ৰা এফচি, ত্ৰিভুৱন আৰ্মি ক্লাব () আৰু এমপিচি 
চিত্ৰমালা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ৰাজধানী
শ্ৰেণী:নেপাল
300কাঠামোবদ্ধ প্ৰভাৱৰ ( ) ব্যাখ্যা
কাঠামোবদ্ধ প্ৰভাৱ  হৈছে একধৰণৰ বোধগত পক্ষপাতিতা য'ত মানুহে বিকল্প এটা নিৰ্বাচনৰ সময়ত সেইটো যোগাত্মক সংকেতৰ দ্বাৰা উপস্থাপিত নে বিয়োগাত্মক সংকেতৰ দ্বাৰা উপস্থাপিত-তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে উদাহৰণস্বৰূপে-পৰাজয় অথবা প্ৰাপ্তিৰ বিষয়টো

যোগাত্মক কাঠামো এটা উপস্থাপন কৰিলে মানুহে তাৰ লগত জড়িত হৈ থকা ৰিস্কক আওকান কৰে আনহাতে বিয়োগাত্মক বা ঋণাত্মক কাঠামোৰ জৰিয়তে উপস্থাপন কৰিলে ৰিস্কৰ কথাটো বিবেচনালৈ আনে লাভ আৰু লোকচানক ফলাফলকেন্দ্ৰিক দিশৰ পৰা ব্যাখ্যা কৰা হয় (যেনে-মানুহবোৰ বাচিল বা নাবাচিল, ৰোগৰ চিকিৎসা হ'ল বা নহ'ল ইত্যাদি)

গৱেষণা
১৯৮১ চনৰ জীৱন আৰু মৃত্যু সম্পৰ্কীয় এটা কাল্পনিক পৰিস্থিতিত ভাগ লোৱা অংশগ্ৰহণকাৰীক ভিন্ন শৈলীৰে লিখা বাক্যই কিদৰে প্ৰভাৱিত কৰিছিল সেইয়া এম'ছ ভাৰস্কি আৰু ডেনিয়েল কাহনেমেন-এ লগ হৈ অন্বেষণ কৰিছিল 

মাৰাত্মক ব্যাধি এটাত আক্ৰান্ত ৬০০ গৰাকী মানুহৰ চিকিৎসাৰ বাবে দুটা পদ্ধতি বাছনিত উঠিছিল প্ৰথমটো চিকিৎসা-পদ্ধতি  য়ে ৪০০ গৰাকী ব্যক্তিৰ মৃত্যু ঘটাব, আনহাতে  পদ্ধতিৰ ৩৩ সম্ভাৱনা আছে যে কোনো মানুহৰেই মৃত্যু নঘটে; কিন্তু ৬৬ সম্ভাৱনা আছে প্ৰত্যকৰে মৃত্যু ঘটিব এই বিকল্পটো তাৰ পাছত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মাজত উপস্থাপন কৰোৱা হৈছিল-যোগাত্মক আৰু ঋণাত্মক দুয়োটা কাঠামোৰ জৰিয়তে অৰ্থাৎ-কিমানজন মানুহ জীয়াব থাকিব আৰু কিমানজন মানুহ মৰিব 
কাঠামোপ্ৰথমটো চিকিৎসা-পদ্ধতি দ্বিতীয়টো চিকিৎসা-পদ্ধতি যোগাত্মক"২০০জনৰ প্ৰাণ বাচিব""৩৩ সম্ভাৱনা আছে যে ৬০০ গৰাকীৰেই প্ৰাণ বাচিব, কিন্তু ৬৬ সম্ভাৱনা আছে যে কোনো নাবাচে "ঋণাত্মক"৪০০ জনৰ মৃত্যু ঘটিব""৩৩ সম্ভাৱনা আছে যে কোনো মানুহৰেই মৃত্যু নহয়, ৬৬ সম্ভাৱনা আছে যে ৬০০ গৰাকীয়েই মৃত্যু ঘটিব "

যোগাত্মক কাঠামোৰ সহায়ত ("২০০ গৰাকীৰ জীৱন বাচিব") যেতিয়া  চিকিৎসা-পদ্ধতিটোক উপস্থাপন কৰা হ'ল, তেতিয়া ৭২ অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সেইটো নিৰ্বাচন কৰিলে আনহাতে একেটা বিকল্পকে যেতিয়া নেতিবাচক কাঠামোৰ ("৪০০ গৰাকীৰ মৃত্যু হ'ব") সহায়ত উপস্থাপন কৰা হ'ল, তেতিয়া সেইটো মাত্ৰ ২২ অংশগ্ৰহণকাৰীয়েহে গ্ৰহণ কৰিলে 

এই প্ৰভাৱটো অইন কিছুমান প্ৰসংগতো দেখা পোৱা গৈছে:
 বিলম্বিত পঞ্জীয়নৰ বাবে জৰিমণা বিহাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাত ৯৩ ডক্তৰেট ছাত্ৰই সোনকালে পঞ্জীয়ন কৰালে, কিন্তু যেতিয়া শীঘ্ৰ পঞ্জীয়নৰ বাবে ৰেহাই দিয়াৰ কথাটো ঘোষণা কৰা হ'ল তেতিয়া মাত্ৰ ৬৭ শিক্ষাৰ্থীয়েহে পঞ্জীয়ন কৰালে 
 "গণতন্ত্ৰৰ ৰাজহুৱা নিন্দা" কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া কথাটোত ৬২ মানুহেই বিৰোধ কৰিলে কিন্তু যেতিয়া "গণতন্ত্ৰৰ ৰাজহুৱা নিন্দা কৰাত নিষেধাজ্ঞা" দিয়াৰ কথা কোৱা হ'ল, তেতিয়া মাত্ৰ ৪৬ নাগৰিকেহে তাক সমৰ্থন কৰিলে ,    
 যেতিয়া অৰ্থনৈতিক আঁচনি এখনত নিবনুৱাৰ হাৰতকৈ নিয়োগৰ হাৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়, তেতিয়া তাক অধিকসংখ্যক মানুহে সমৰ্থন কৰে :..-------52674283472368398519880325404

তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:বোধগত পক্ষপাতিতা
কাঠৰ জোখ মাপৰ একক (ইউনিট) হ'ল কেবি () কাঠ এডাল ত্ৰিমাত্ৰিক ( )  সেই তিনিটা অংশ হ'ল- কাঠডালৰ দৈৰ্ঘ্য (), কাঠডালৰ প্ৰস্থ () আৰু কাঠডালৰ উচ্চতা ()  প্ৰস্থ আৰু উচ্চতা বেছিভাগ ইঞ্চিত থাকে আৰু দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ফুটত ধৰা হয় প্ৰস্থ আৰু উচ্চতাক ফুটত লিখিলে বহুত সৰু মান পোৱা যায় আৰু ই গণনাৰ বাবে সুবিধাজনক ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে দৈৰ্ঘ্যক ইঞ্চিত লিখিলে ডাঙৰ মান এটা পোৱা যায়

কাঠৰ জোখ কেবি উলিওৱা পদ্ধতি
যদি কাঠডালৰ দৈৰ্ঘ্য, প্ৰস্থ আৰু উচ্চতা পূৰণ কৰিলে ১৪৪ পোৱা যায় তেতিয়া হলে কাঠডাল ১ কেবিৰ হব অৰ্থাৎ

১ কেবি  দৈৰ্ঘ্য (ফুট)  প্ৰস্থ(ইঞ্চি)  উচ্চতা (ইঞ্চি)  ১৪৪

১৪৪ তকৈ বেচি হোৱা মানে ১ কেবিতকৈ বেচি, কম মানে ১ কেবিতকৈ কম

উদাহৰণস্বৰূপে: ২ ইঞ্চি প্ৰস্থ, ৩ ইঞ্চি উচ্চতা (2  3) আৰু ২৪ ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ কাঠ এডাল 1 কেবিৰ হ'ব (কাৰণ, ২৩২৪১৪৪) তেনেকুৱা ২০ ডাল কাঠৰ জোখ ২০ কেবি হ'ব

তেনেকৈ ৪ ইঞ্চি প্ৰস্থ, ৪ ইঞ্চি উচ্চতা (4  4) আৰু ৯ ফুটৰ কাঠ এডালো ১ কেবিৰ হ'ব ( কাৰণ, ৪৪৯১৪৪)

ঠিক একেদৰে আমি যদি তক্তা এখন লওঁ যিখনৰ  ১২ ইঞ্চি প্ৰস্থ, ২ ইঞ্চি উচ্চতা আৰু ৬ ফুট দৈৰ্ঘ্য (যি কাঠৰ প্ৰস্থ বেছি, উচ্চতা কম তাকেই আমি তক্তা বোলো) তেতিয়া তক্তাখনও ১ কেবিৰ হ'ব ( কাৰণ, ১২২৬১৪৪)

যিহেতু কাঠডালৰ দৈৰ্ঘ্য ফুটত থাকে আমি ফুটক ইঞ্চিলৈ নিওঁ হিচাপটো কৰিব পাৰোঁ আমি জানো যে-

১ ফুট  ১২ ইঞ্চি
১২ ফুট  ১৪৪ ইঞ্চি

গতিকে, ১ কেবি  ১২  ১৪৪  ১৭২৮ ইঞ্চি

১ কেবি কাঠ হ'বলৈ ১৭২৮ (ইঞ্চিইঞ্চিইঞ্চি) হবই লাগিব দৈৰ্ঘ্য, প্ৰস্থ আৰু উচ্চতা যিকোনো হব পাৰে, কিন্তু তিনিওটা পূৰণ কৰিলে ১৭২৮ হবই লাগিব

উদাহৰণস্বৰূপে: ২ ইঞ্চি প্ৰস্থ, ৩ ইঞ্চি উচ্চতা (2  3) আৰু ২৪ ফুট (বা ২৪১২২৮৮ ইঞ্চি) দৈৰ্ঘ্যৰ কাঠ এডাল ১ কেবিৰ হ'ব (কাৰণ, ২৩২৮৮১৭২৮ ইঞ্চিইঞ্চিইঞ্চি)

এক কেবি শাল কাঠৰ দাম প্ৰায় ১৫০০ টকা চেগুনৰ দাম প্ৰায় ১০০০ টকা যদি আমাক ৫০ কেবি চেগুন কাঠ লাগে ৫০ ৰে ১০০০ ক পূৰণ কৰিব লাগিব

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জোখ-মাখ
220এজন ব্ৰাহ্মণ ল'ৰাৰ কৰ্ণবেধ (দুয়োখন কাণতে) কৰা হৈছে
কাণ বিন্ধনী বা কৰ্ণ বেধ () নামনি অসমৰ এক সংস্কাৰমূলক অনুষ্ঠান৷ এই অনুষ্ঠান কেৱল নাৰীকেন্দ্ৰিক৷  এই অনুষ্ঠানত ছোৱালীৰ কাণৰ লতিত অলংকাৰ পৰিধান কৰিবলৈ ফুটা কৰা হয়৷ নামনি অসমৰ ঠাইবিশেষে যদিও ই কেৱল মহিলাকেন্দ্ৰিক অনুষ্ঠান; হিন্দু ধৰ্মৰ ষোড়শ সংস্কাৰৰ ভিতৰত কৰ্ণবেধ পুৰুষৰ কাণ বিন্ধা কৰা এক সংস্কাৰমূলক অনুষ্ঠান৷ , .., "   ()"  .  (.)     , ., (1962,  2003). :     , , .402 ই কাণত ছিদ্ৰ কৰা অনুষ্ঠান, যি মানুহৰ প্ৰথম বছৰৰ পৰা পঞ্চম বছৰৰ মাজত শুভ দিনত কৰা হয়৷
ৰীতি
অসমীয়া সমাজত কন্যা সন্তান জন্ম হলে শিশুটিৰ এবছৰ, তিনিবছৰ, পাঁচবছৰ আদি অযুগ্ম বছৰত পঞ্জিকা মতে, জন্ম ৰাশি, জন্ম নক্ষত্ৰ, জন্ম মাহ, ৰবিবাৰ, শনিবাৰ আৰু মংগলবাৰ আৰু হৰি শয়নত বাদে চত মাহ এৰি উত্তৰায়ণ কালত কাণ বিন্ধনী পতা হয়৷ ঠাই বিশেষে বিজয়া দশমীৰ দিনা কাণ বিন্ধনী পতা হয় আৰু কিবা অসুবিধাবশতঃ সেইদিনা পাতিব নোৱাৰিলে বা শনিবাৰ বা মংগলবাৰ পৰিলে পিছদিনা পুৱা পতা হয়৷ সেইদিনা চোতালত বৰপীৰা এখন পাৰি তাত আনাকাটা বস্ত্ৰ এখন পাৰি শিশুটিক বহিবলৈ দিয়া হয়৷ শিশুটিক নতুন কাপোৰ পিন্ধোৱা হয়৷ আয়তীৰ উৰুলিৰ মাজেৰে কোনোবা অভিজ্ঞ মহিলা এগৰাকীয়ে কাণত বিন্ধা কৰে৷ আগৰ দিনত কেটেলা পহুৰ কাঁইটেৰে কাণ বিন্ধোৱা হৈছিল৷ আজিকালি সোণৰ বেজী বা আন জোঙা বস্তু যেনে, পনিয়লৰ কাঁইট, নেমুৰ কাইঁট বা বেজী ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ কাণ বিন্ধোৱা মহিলাগৰাকীক পাঁচ সিকি মাননি দিয়া নিয়ম৷ কাণ বিন্ধোৱাৰ পিছত শিশুটিক মিঠাই খাবলৈ দিয়া হয়৷ নামনি অসমৰ বৰপেটা অঞ্চলত ছোৱালীক কাণ বিন্ধাওতে মোমায়েকৰ ঘৰৰ পৰা সোণৰ গুণাৰ কাণফুলি দিয়া নিয়ম৷ সেই গুণাৰে কাণ ফুটাই পিন্ধাব লাগে৷ আনাকাটা কাপোৰ অতি আৱশ্যকীয় বস্ত্ৰ৷ কিছুবছৰ আগলৈকে কোনো কোনো সম্প্ৰদায়ৰ লৰাকো কাণ বিন্ধোৱা হৈছিল যদিও বৰ্তমান কেৱল ছোৱালীবোৰৰ বাবেহে এই অনুষ্ঠান কৰা হয়৷ এই অনুষ্ঠানত ঘৰ-পৰিয়ালৰ মানুহক নিমন্ত্ৰণ দিয়াৰ উপৰি গাঁৱৰ বয়সীয়াল মহিলাসকলকো মতা হয়৷ চোতালত তুলসীতল বা গোঁসাই ঘৰৰ আগত চাকি জ্বলাই হৰিধ্বনি কৰি কাণ বিন্ধোৱাৰ পিছত ছোৱালীজনীক সাত টকা আৰু গন্ধোৰ লাৰু হাতত দিয়ে৷ আইসকলে নাম গায় আৰু পিছত নিমন্ত্ৰিতসকলক চাহ-নিমকি-মিঠাইৰে আপ্যায়ন কৰা হয়৷ কোনো কোনোৱে উৎসৱ উপলক্ষে ভোজৰো আয়োজন কৰে৷ আৰ্থিকভাবে দুৰ্বল পৰিয়ালে সাধাৰণ বেজীৰে কাণ ফুটাই সূতা বন্ধি থয় আৰু পিছত এৰুৱাই দিয়ে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
কাণ-খোৱা এখন কাব্য সাহিত্য কাব্যখনৰ কবি শ্ৰীধৰ কন্দলি ইয়াক নিচুকনি গীতৰ ঠাঁচত লিখা হৈছে ড০ বাণীকান্ত কাকতিৰ ভাষাত ই অতিশয় মনোমোহা, সৰল অথচ নিৰুপম কৌশলপূৰ্ণ এইপিনে ইয়াত কৃষ্ণৰ শিশু জীৱনৰ নিকপটীয়া প্ৰাণৰ প্ৰতিবিম্ব পৰিছে, আনপিনে প্ৰশান্ত ভক্তিভাব পূৰ্ণচন্দ্ৰৰ নিচিনাকৈ বিৰাজ কৰিছে

বিষয় বস্তু
শ্ৰীধৰ কন্দলিৰ 'কাণ-খোৱা' কবিতাটো শিশু জীৱনৰ মনোৰম ঘটনা এটি লৈ লিখা সকলো দেশতে সকলো সময়তে শিশুক শুৱাবলৈ নিচুকণি গীত গোৱাৰ ৰীতি আছে নিচুকণি গীতৰ আৰ্হিত বিষ্ণুৰ অৱতাৰৰ লীলা-মাহাত্ম্য সৰল প্ৰাঞ্জল আৰু অভিনৱ ৰূপত কবিয়ে কাণখোৱাত প্ৰকাশ কৰিছে শিশুকৃষ্ণক কাণ-খোৱা আহিব বুলি মাক যশোদাই ভয় খুৱাই শুৱাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে শিশুৰূপী পৰমেশ্বৰ কৃষ্ণই বিভিন্ন অৱতাৰৰ কথা সুঁৱৰি ক'তো কাণখোৱাক লগ পোৱাৰ কথা মনত পেলাব নোৱাৰি কৃত্ৰিম ভয়ত মাকক সাবটি ধৰিছে কৃষ্ণৰ ঈশ্বৰত্ব আৰু শিশুত্ব এই দুটা দিশ অকণমান পুথিখনত ফুটাই তুলিছে মাকৰ বুকুত সোমাই ভয়াৰ্ত শিশুৰ দৰে কৃষ্ণই কাণখোৱাৰ নাম শুনি টেপা মাৰিছে আৰু বিভিন্ন অৱতাৰত বধ কৰা অসুৰ ৰাক্ষসবোৰৰ নাম সুঁৱৰি কাণখোৱা বীৰৰ উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰি বিহ্বল হৈ পৰিছে

কবিৰ চমু পৰিচয়
বৈষ্ণব কবি শ্ৰীধৰ কন্দলি মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সমসাময়িক আৰু তেওঁৰ প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল শ্ৰীধৰ কন্দলি দুখন গ্ৰন্থৰ গ্ৰন্থকাৰ এখন 'কাণ-খোৱা' আৰু আনখন 'ঘুনুচা-যাত্ৰা'  শংকৰদেৱৰ প্ৰিয়জনৰ ৰচনা বুলি 'ঘুনুচা-যাত্ৰা'ক কীৰ্তনৰ অন্তৰ্গত কৰি লোৱা হৈছে ইয়াৰোপৰি মহাভাৰতৰ অশ্বমেধ-পৰ্ব শ্ৰীধৰ কন্দলিৰ ভাঙনি
 
তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 অসমীয়াত ৱিকিউৎসত কাণখোৱা পুথি

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কাতি পূজা বা কাতিকা পূজা() অসমৰ ঠাইবিশেষে অনুষ্ঠিত হোৱা এক লৌকিক পূজা৷ এই পূজা কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰাই অনুষ্ঠিত হয়৷ ভাৰতৰ আন কিছুমান ঠাইত প্ৰচলিত কাৰ্তিক পূজা মহিলা আৰু অবিবাহিতা যুৱতীসকলৰ মাজত কাতি মাহৰ সংক্ৰান্তিত পতা হয়৷ কাৰ্তিক পূজা আৰু কাতি পূজা কাতি মাহৰ সংক্ৰান্তিত পতা হয় আৰু দুয়োটা পূজাৰ উপাস্য দেৱতা কাৰ্তিক৷ অৱশ্যে, দুয়োগৰাকী দেৱতাৰ একে নহয়৷ ভাৰতৰ আন আন ঠাইত প্ৰচলিত কাৰ্তিক পূজাৰ দেৱতাগৰাকী পুৰাণ বৰ্ণিত শিৱগৌৰিৰ সন্তান আৰু অসমত শিৱ-চণ্ডীৰ পুত্ৰ হলেও, তেওঁ সন্তান আৰু শস্যদাতা৷ কাতি ঠাকুৰ লোকদেৱতা শিৱ আৰু চণ্ডীৰ পুত্ৰ আৰু সন্তান দাতা-প্ৰজনন দেৱতা; শাস্ত্ৰত বৰ্ণিত দেৱ-সেনাপতি নহয়৷  অসমত এই পূজা নিৰ্দিষ্ট দিনত পাতিব নোৱাৰিলে আঘোণত পতা হয়; তেতিয়া ইয়াক নমলা কাতি বোলা হয়৷ এই পূজাত দম্পতীসকলে সুন্দৰ সন্তান কামনা কৰি আৰু অবিবাহিতা ছোৱালীয়ে সুন্দৰ স্বামী কামনা কৰি এই পূজা কৰে৷ অসমৰ কোচ-ৰাজবংশী লোকসকলেও কাৰ্তিক পূজা পাতে৷ তেওঁলোকৰ কাতিপূজা হল, স্কন্দ পুৰাণ উল্লিখিত কাৰ্তিক পূজা৷ মহাদেৱএ অগ্নিৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি এই পুত্ৰ উৎপাদন কৰিছিল৷

পূজাৰ বিধি
কাতি পূজাৰ বাবে ঘৰৰ পৰা নিলগত কোনো মুকলি ঠাইত চাৰিটা কলপুলি পুতি মণ্ডপ সাজি সেই মণ্ডপত বাহন ময়ুৰৰ সতে কাতি ঠাকুৰৰ মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷ মণ্ডপৰ ওপৰত চন্দ্ৰতাপ অঁৰা থাকে৷ মণ্ডপৰ কলপুলিত এযোৰ ধনু-কাড় ওলোমাই থোৱা হয়৷ পূজা দিবলৈ মহিলা বা যুৱতীসকলে আগদিনা উপবাসে থাকি ঘট্ এযোৰ আৰু তামোল-পাণ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে আগবঢ়ায়৷ এই পূজাৰ মানস কৰা থাকিলে হাতীৰ ওপৰত মৰা চৰাই আৰু তাৰ ওপৰত কাতি মূৰ্তি বহুওৱা হয়৷ তেতিয়া তাক হাতীৰ কাতি বোলা হয়৷ কেতিয়াবা দুটা কাতি ঠাকুৰৰ মূৰ্তি একেলগ কৰি দিয়ে, ইয়াক যোৰা কাতি বুলি কয়৷ কাতি ঠাকুৰৰ পূজা লৌকিক নিয়মেৰে কৰা হয়৷ পূজাৰ আৰম্ভণিতে সৃজন গীত গোৱা হয়৷ ৰাজবংশীসকলে পূজাৰ আনুষ্ঠানিকতা শেষ হোৱাৰ পিছত সৃজন গীত গায়৷ পুত্ৰ সন্তান কামনা কৰি উপবাসী মহিলাসকলে মূৰ্তিৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰি কৰি গীত গাই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ নৃত্যত পটু দুই-এক মহিলাই পুৰুষৰ পোছাক পিন্ধি নাচে৷ এই পূজাৰ গীত আৰু নৃত্যত ঢাক বজোৱা হয়৷ ঢাক বজোৱা ঢাকুৱা আৰু পুৰোহিতৰ বাহিৰে আন কোনো পুৰুষ কাতি ঠাকুৰৰ পূজা চাব নোৱাৰে৷ যৌন ভাৱনাৰে পূজা কৰা এই অনুষ্ঠানত সন্ধ্যা নৃত্য গীত কৰা হয়৷ গীতবোৰত মহাদেৱৰ বিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পুত্ৰ কাৰ্তিকৰ জন্মলৈকে সকলো বৃতান্ত বৰ্ণনা কৰা আছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
কাতি বিহু বা কঙালী বিহু অসমৰ জাতীয় উৎসৱ বিহু তিনিটাৰ অন্যতম আহিন আৰু কাতি মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা কাতি বিহু পালন কৰা হয় এই সময়ত ভঁৰালত ধান প্ৰায় শেষ হয় আৰু শালি ধান চপাবলৈ যথেষ্ট সময় থাকে অভাৱ-অনাটনৰে ভৰা এই সময়ত উদ্যাপিত হোৱাৰ বাবে কাতি বিহুক কঙালী বিহু বুলিও কোৱা হয় 

এই বিহুত অসমীয়া মানুহে ঘৰে ঘৰে তুলসীৰ পুলি ৰুই গধূলি তাৰ গুৰিত চাকি জ্বলাই নাম গায় ইয়াৰ লগতে ঘৰৰ চোতালৰ চাৰিওফালে আৰু খেতিপথাৰত শস্যৰ মংগল কামনা কৰি লখিমী আদৰিবলৈ চাকি জ্বলায়অসমৰ সংস্কৃতি: ড লীলা গগৈ কোনো কোনো ঠাইত আকাশ বন্তিয়ো জ্বলোৱা হয় কঙালী বিহুত উলহ-মালহ আৰু ভোগ-প্ৰাচুৰ্য বেছিকৈ নাথাকে কিন্তু কঙালী বুলিলে এই বিহুটি তাৎপৰ্যহীন নহয় ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানেৰে শৰৎ কালৰ এই কাতি বিহু শৰতৰ দৰে স্নিগ্ধ সমাহিত বুলি গণ্য কৰা হয় এইদৰে প্ৰাচুৰ্যৰ অহংকাৰ নাশ হ'লে মানুহৰ অন্তৰ আধ্যাত্মিকতাৰ জ্যোতিৰে আলোকিত হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়
কাতি বিহুত গৃহস্থই পথাৰত চাকি জ্বলোৱাৰ আলোকচিত্ৰ
300কাতি বিহুৰ উপলক্ষত পৰম্পৰাগত ভাৱে ধাননি পথাৰত ঔটেঙাৰ চকলত চাকি দিয়াৰ পৰম্পৰা

লগতে চাওক
 বিহু
 বহাগ বিহু
 মাঘ বিহু

চিত্ৰসম্ভাৰ

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:বিহু
কাতি অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ সপ্তম মাহ এই সময়ত সূৰ্যই কৰ্কট ক্ৰান্তিৰপৰা লাহে লাহেকৈ দক্ষিণলৈ গতি কৰে কৃত্তিকা নক্ষত্ৰৰ নামেৰে এই মাহৰ নাম কাৰ্তিক বা কাতি হৈছে অসমীয়া পঞ্জিকাৰ বাৰটা মাহ, ক্ৰমে ব'হাগ, জেঠ, আহাৰ, শাওণ, ভাদ, আহিন, কাতি, আঘোণ, পুহ, মাঘ, ফাগুন আৰু চ'তৰ অন্যতম কাতি মাহত ৩০ দিন থাকেবৰকটকী কোম্পানী, যোৰহাট কাতি মাহত শৰৎ ঋতুৰ সমাপ্তি হৈ হেমন্ত ঋতুৰ আৰম্ভ হয় আহিন আৰু কাতি মাহৰ সংক্ৰাতিৰ দিনা অসমীয়া লোক সকলে কাতি বিহু উদযাপন কৰে:..98598990-9898298999593949991994990-9959949-9999

 অন্য পঞ্জিকাত কাতিৰ সমসাময়িক মাহ 
অসমীয়া পঞ্জিকাত আহিন মাহ চলি থাকোঁতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত অক্টোবৰ আৰু নৱেম্বৰ হয় কাতি অক্টোবৰৰ ১৮ বা ১৯ তাৰিখত আৰম্ভ হয় আৰু নৱেম্বৰৰ মধ্যলৈকে থাকে কাতি মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত আশ্বিন মাহ চলি থাকে

 উৎসৱ পৰ্ব, দিৱস আদি 
 কাতি বিহু
 কাতি পূৰ্ণিমা
 কালী পূজা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া মাহ
কাত্যায়নী () হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱী দুৰ্গাৰ এক অৱতাৰ তেওঁ নৱৰাত্ৰিত পূজিত নৱদুৰ্গাৰ ষষ্ঠ ৰূপ কাত্যায়নীক মহিষাসুৰৰ নিধনকাৰী দেৱী হিচাপেও জনা যায় দেৱী কাত্যায়নীক চতুৰ্ভূজা, অষ্টভূজা অথবা দশভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয় কিংবদন্তি অনুসৰি সীতা, ৰাধা আৰু ৰুক্মিণীয়ে উপযুক্ত বৰ লাভৰ অৰ্থে দেৱী কাত্যায়নীৰ উপাসনা কৰিছিল

শক্তি পন্থাৰ মতে, কাত্যায়নী শক্তি বা দুৰ্গাৰ ৰুদ্ৰৰূপ ভদ্ৰকালী আৰু চণ্ডিকাৰ সৈতে জড়িত           ,    .   , 1973. .  22. খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাত পতঞ্জলীয়ে ৰচনা কৰা মহাভাষ্যত ৰঙা ৰংৰ সৈতে কাত্যায়নীৰ সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ আছে-:      ,   . .     ., 1988. .  240.

যজুৰবেদত কাত্যায়নীৰ পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে উল্লেখ পোৱা যায় স্কন্দ পুৰাণৰ মতে দেৱতাসকলৰ অবিৰত কোপৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হয় আৰু পৰৱৰ্ত্তী কালত সিংহৰ পিঠিত উঠি মহিষাসুৰ বধৰ পৰ্যায় পায়গৈ ইয়াকে দুৰ্গা পূজা হিচাপে সমগ্ৰ ভাৰততে উদযাপন কৰা হয় . .  ,   ,  .. . 1900.  306

দেৱী ভাগৱত পুৰাণ আৰু ৪০০-৫০০ চনত মাৰ্কণ্ডেয় মুনিয়ে ৰচনা কৰা মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ দেৱী মাহাত্ম্যমত তেওঁৰ আখ্যানসমূহ বৰ্ণনা কৰা হৈছে বৌদ্ধ, জৈন আৰু তান্ত্ৰিক পুথিসমূহতো কাত্যায়নীৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়ম দশম শতিকাৰ কালিকা পুৰাণৰ মতে উড়িয়ানা বা উদ্ৰদেশত (উড়িষ্যা) দেৱী কাত্যায়নী আৰু জগন্নাথৰ বসতি        : ,   . ,       .  , 2001. .  9.

ব্যুৎপত্তি
বামন পুৰাণৰ মতে মহিষাসুৰৰ প্ৰতি দেৱতাসকলৰ ক্ৰোধৰ ফলত তেওঁলোকৰ শক্তিয়ে সন্মিলিত জ্যোতিকণাৰ ৰূপ লয় এই জ্যোতিকণাসমূহ কাত্যায়ন ঋষিৰ আশ্ৰমত পুঞ্জীভূত হোৱাত ঋষিয়ে ইয়াক প্ৰকৃত ৰূপ প্ৰদান কৰে সেয়ে কাত্যায়নীক কাত্যায়ন ঋষিৰ নামেৰেই তেওঁৰ জীয়ৰী হিচাপে জনা যায় কালিকা পুৰাণত থকা বৰ্ণনা অনুসৰি ঋষি কাত্যায়নে তেওঁক সৰ্বপ্ৰথমে উপাসনা কৰাৰ বাবে তেওঁ কাত্যায়নী নাম পায় দুয়ো ক্ষেত্ৰতে তেওঁক দুৰ্গাৰ ৰূপ হিচাপে নৱৰাত্ৰিৰ ষষ্ঠ দিনা উপাসনা কৰা হয়  

আখ্যান
আখ্যান অনুসৰি কলহাসুৰৰ সংগী ৰক্তবীজ নামৰ এক অসুৰৰ এনে এক শক্তি আছিল যাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা নিৰ্গত প্ৰতিটোপাল তেজ মাটিত পৰাৰ লগে লগে একোটা অসুৰৰ জন্ম হয় সেয়ে ভৈৰৱৰ বাবে ৰক্তবীজক বধ কৰাটো অসম্ভৱ হৈ পৰে কাত্যায়নীয়ে ৰক্তবীজৰ এটোপালো তেজ মাটিত পৰিবলৈ নিদিয়াকৈ পান কৰে তেওঁ আনকি ভৈৰৱৰ সৈন্যবাহিনীক পুনৰ্জীৱন দিবৰ বাবে এক অমৃত কুণ্ডৰো সৃষ্টি কৰে   , ,   ,    ,    ,     2012

তন্ত্ৰৰ মতে কাত্যায়নী শিৱৰ ছখন মুখৰ এখনৰ (উত্তৰমুখী) যোগেদি আত্মপ্ৰকাশ কৰে ইয়াত তেওঁৰ মুখমণ্ডল নীলৰঙী আৰু ত্ৰিনয়নযুক্ত এই মুখেৰে তেওঁ দক্ষিণকালিকা, মহাকালী, শ্মশানকালী, উগ্ৰতাৰা, চিন্নমস্তা, ধূমাৱতী আদি দেৱীসকলৰ ধৰ্মীয় আচাৰ আৰু মন্ত্ৰকো প্ৰকাশ কৰে :      ,    (  ), 1918.

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
কাথিৱনুৰ বীৰণ ভাৰতৰ কেৰালাৰ উত্তৰ মালাবৰ অঞ্চলত পূজা কৰা এক দেৱতা, যাক (মান্ধাপ্পান চেকৱৰ) বুলিও জনা যায় মালয়ালম ভাষাত বীৰণ শব্দৰ অৰ্থ ইংৰাজীত হিৰো কিংবদন্তি অনুসৰি কাথিৱানুৰ বীৰণ থিয়্যা যোদ্ধা মণ্ডপ্পন চেকাৱৰৰ এপথেঅ'ছিছ মণ্ডপ্পানৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেৱতালৈ ৰূপান্তৰ এতিয়াও কোলাথুনাডু অঞ্চলৰ লোককথাত সক্ৰিয়, আৰু বৰ্তমানৰ কান্নুৰ আৰু কাছাৰগোড জিলাৰ বিভিন্ন মন্দিৰত থেয়ম হিচাপে চৰ্চা কৰা হয় উত্তৰ মালাবাৰৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় থেয়াম কাথিৱানুৰ বীৰান থেয়ম উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলৰ মহিলাসকলে সুস্বাস্থাবান স্বামী পাবলৈ কাথিৱনুৰ বীৰণক পূজা কৰে 
কিম্বদন্তি
মণ্ডপ্পন চেকাৱৰ (মন্নাপ্পান বুলিও বানান কৰা হয়) যি পিছলৈ দেৱতা কাথিৱানুৰ বীৰণৰ জন্ম হয় মংগদ মেথালিয়ল্লাম ঘৰৰ বিশাল থিয়্যা মালিক কুমাৰাপ্পান আৰু পৰকায়ল্লাম ঘৰৰ চাকি আম্মাৰ ঘৰত কোৱা হয় যে, কান্নুৰ জিলাৰ বৰ্তমানৰ মংগাদৰ বাসিন্দা মণ্ডপ্প্পানৰ জন্ম হৈছিল দেৱী চুজালিৰ আশীৰ্বাদত তেওঁ যুদ্ধ কলাত পাকৈত আছিল, আৰু যোদ্ধা হ'ব বিচাৰিছিল তেওঁ কামলৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে হাবিত হৰিণ আৰু বতা চৰাই চিকাৰ কৰি ফুৰিছিল যদিও কুমাৰপ্পনে কাম নকৰা পুত্ৰক চাউল-গাখীৰ দিবলৈ পৰিয়ালটোক মানা কৰে, তথাপিও মাতৃ চাকিয়ে পুত্ৰৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ বাবে গোপনে ভাত দিছিল এই কথা দেখি কুমাৰপ্পনে খং উঠে আৰু তেওঁ পুত্ৰ মণ্ডপ্প্নৰ ধনু ভাঙি পেলায়

এই কথাত দুখী হৈ মণ্ডপ্পনে ঘৰৰ পৰা ওলাই যায় আৰু ব্যৱসায়ৰ বাবে কোডাগু পাহাৰলৈ যোৱা বন্ধুসকলৰ লগত যোগ দিয়ে মদ খুৱাই নোকোৱাকৈয়ে ঠাই এৰি গুচি যায় মদ্যপানৰ পৰা সাৰ পাই মণ্ডপ্পনে অকলে বিচৰণ কৰি অৱশেষত কথিভানুৰ খুড়াকৰ ঘৰ পালেগৈ তেওঁ তাত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ ককাকৰ সম্পত্তিৰ আধাখিনি পায় পেহীয়েকৰ পৰামৰ্শত তেওঁ তেলৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ মাজতে ভেলাৰকোট চেম্মাৰাথীক লগ পায় আৰু বিয়া কৰায়

পত্নীৰ ঘৰত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত ঘৰত প্ৰায়ে পলমকৈ অহা মণ্ডপ্প্নৰ লগত কাজিয়া কৰিছিল এটা দুৰ্ভাগ্যজনক দিন, তেওঁৰ শেষ দিনত, তেওঁৰ লগত কাজিয়া হয় আৰু তাই তেওঁক দেৰি হোৱাৰ বাবে গালি পাৰে মণ্ডপ্পনে যেতিয়া কোদাগুৰ পৰা সৈন্যবাহিনী তেওঁৰ গাওঁখনক আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহি আছে বুলি শুনি তেওঁ অস্ত্ৰ তুলি লৈ দেৱতাক সেৱা কৰি যুদ্ধত নামিলে কোদাগুৰ পৰা অহা সৈন্যৰ লগত তীব্ৰ যুদ্ধ হয় 

মণ্ডপ্পনে যুদ্ধত জয়ী হয়, কিন্তু ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পথত তেওঁ উপলব্ধি কৰে যে যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পেডেষ্টেল আঙুঠি আৰু কেঞা আঙুলিটো হেৰুৱাই পেলায় যদিও বন্ধুসকলে তেওঁক আঁতৰাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কেতিয়াও যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ অকলে নাযাব বুলি কৈছিল, তথাপিও তেওঁ সেইটো উদ্ধাৰ কৰিবলৈ উভতি যায় পৰাজয়ৰ অৱস্থাত পৰা কোডাগুৰ যোদ্ধাসকলে মণ্ডপ্পনক উভতি অহাৰ সময়ত প্ৰতাৰণা কৰি হত্যা কৰে মণ্ডপ্পনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা চেম্মাৰাঠীয়ে দেখিলে পেডেষ্টেলৰ আঙুঠিটো আৰু কেঞা আঙুলিটো কলৰ পাতত পৰি আছে চেম্মাৰাথিয়ে মণ্ডপ্পানৰ চিতাত জঁপিয়াই আত্মহত্যা কৰে

ককাক আৰু পুত্ৰ অনুক্কনক যেতিয়া তেওঁলোকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ পিছত উভতি আহে, তেতিয়া তেওঁলোকে মণ্ডপ্পন আৰু চেম্মাৰাথীক দেৱতা হৈ পৰা দেখা পায় মণ্ডপ্প্ন চেকাৱৰৰ থেয়্যাম প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ ককাকৰ উপস্থিতিত পৰিবেশন কৰা হয়, যিয়ে থেয়্যামৰ নাম কথিৱানূৰ বীৰণ বুলি কয় এয়াই কথিৱনুৰ বীৰণৰ আঁৰৰ মিথ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকগাথা
কাদম্বৰী () হ'ল ২০১৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত বাংলা ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ এই চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালক হ'ল সুমন ঘোষ আৰু প্ৰযোজক ৰাকেশ সিং এই ছবিখন ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভতিজী কাদম্বৰী দেৱীৰ বায়পিক কঙ্কনা সেন শৰ্মা আৰু পৰমব্ৰত চট্টোপাধ্যায়ে এই চলচ্চিত্ৰখনত মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে

কাহিনী
এই চলচ্চিত্ৰখন ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভতিজী আৰু দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বোৱাৰী কাদম্বৰী দেৱীৰ বায়পিক ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ককায়েক জ্যোতিৰিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ কাদম্বৰী দেৱীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল ১৮৬৮ চনত কাদম্বৰী যেতিয়া জোড়াসাঁকোৰ ঠাকুৰবাড়িলৈ ন-কইনা হৈ আহিছিল তেতিয়া ৰবীন্দ্ৰনাথৰ বয়স আছিল সাত বছৰ কাদম্বৰী তেওঁতকৈ বয়সত দুবছৰৰ ডাঙৰ আছিল অলপ দিনৰ ভিতৰতে ৰবীন্দ্ৰনাথ কাদম্বৰীৰ বন্ধু আৰু খেলাৰ সঙ্গীত পৰিণত হৈছিল তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰক বহু কবিতা আৰু গীত ৰচনা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল ১৮৮৩ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত ৰবীন্দ্ৰনাথ মৃণালিনী দেৱীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় এই বিবাহৰ চাৰি মাহৰ পাছত ১৮৮৪ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত কাদম্বৰী দেৱীয়ে আত্মহত্যা কৰিছিল পৰিচালকে চলচ্চিত্ৰখনত এই ঘটনাসমূহকেই উত্থাপন কৰি বিশেষভাৱে ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু কাদম্বৰী দেৱীৰ সম্পৰ্ক উল্লেখ কৰিছে 

অভিনেতা আৰু অভিনেত্ৰী
 কঙ্কনা সেন শৰ্মা - কাদম্বৰী দেৱী
 পৰমব্ৰত চট্টোপাধ্যায়- ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ
 কৌশিক সেন - জ্যোতিৰিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ
 তিতাস ভৌমিক - জ্ঞানদানন্দিনী দেবী
 সঞ্জয় নাগ - দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
কাদম্বৰী দেৱী (, ৫ জুলাই ১৮৫৯ - ২১ এপ্ৰিল ১৮৮৪) বঙালী নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ, সম্পাদক আৰু চিত্ৰশিল্পী জ্যোতিৰিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পত্নী, মহৰ্ষি দেৱেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বোৱাৰী আৰু বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বৌয়েক আছিল

জীৱনী
১৮৫৯ চনৰ ৫ জুলাইত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বেংগল প্ৰেচিডেন্সিৰ কলকাতাত কাদম্বৰী দেৱীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁৰ পৈতৃক নাম মাতংগিনী আছিল তেওঁ ঠাকুৰবাৰী বজাৰ চৰকাৰ শ্যাম গাংগুলী আৰু ত্ৰৈলোক্যসুন্দৰীৰ তৃতীয় কন্যা আছিল কাদম্বৰীৰ বয়স মাত্ৰ ন বছৰ বয়সত ১৯ বছৰীয়া ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ জ্যোতিৰিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সৈতে বিয়া হৈছিল জ্যোতিৰিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে বিবাহৰ পিছত তেওঁৰ শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল ,   
 , , 432 ., ( ),   ,  .  তেওঁৰ ককাক জগনমোহন গাংগুলী এজন প্ৰতিভাশালী সংগীতজ্ঞ আছিল তেওঁৰ পৰা কাদম্বৰী আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথে শিশু হিচাপে সংগীত শিকিছিল 

সমবয়সৰ হোৱাৰ বাবে ৰবীন্দ্ৰনাথে কাদম্বৰীৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথক তেওঁৰ সৃষ্টিশীল মতামত দি বিভিন্ন কাহিনী, কবিতা, নাটক আৰু গান লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ আৰু কাদম্বৰী অতি ভাল বন্ধু আৰু সহপাঠী আছিল যাৰ বাবে সেই সময়ত দুয়োজনৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে বিভিন্ন বিতৰ্ক এতিয়াও বৰ্তী আছে 

মৃত্যু
ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বিবাহৰ (৯ ডিচেম্বৰ, ১৮৮৩) চাৰি মাহ পিছত কাদম্বৰী দেৱীয়ে ১৮৮৪ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত অফিম খাই আত্মহত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল ইয়াৰ দুই দিন পিছত ২১ এপ্ৰিল তাৰিখে মাত্ৰ ২৪ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয় জোড়াসাঁকোৰ ঠাকুৰ পৰিয়াল এই আত্মহত্যাৰ বিষয়ে নীৰৱ আছিল 

মুখ্যতঃ পাৰিবাৰিক সমস্যাৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ধৰা হয় যদিও বিষয়টো এতিয়াও বিতৰ্কৰ আওঁতাত হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁৰ শৱ শৱগৃহলৈ প্ৰেৰণ কৰা হোৱা নাছিল তাৰ পৰিৱৰ্তে জোড়াসাঁকো ঠাকুৰবাৰীতে স্থাপন কৰা হৈছিল গৱেষকসকলে বিশ্বাস কৰে যে আত্মহত্যা নোট আৰু আৰক্ষীৰ প্ৰতিবেদন মহৰ্ষিৰ উদ্যোগত লুকুৱাই দিয়া হৈছিল সংবাদ মাধ্যমক ৫২ টকাৰ উৎকোচ দি সকলো সংবাদ মাধ্যমত মৃত্যুৰ খবৰ প্ৰকাশ হবলৈ দিয়া নাছিল 

ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে কাদম্বৰী দেৱীৰ মৃত্যুৰ পিছত মানসিকভাৱে ভাঙি পৰিছিল আৰু তেওঁৰ স্মৃতিৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বহু পিছত কেইবাটাও কবিতা, গান আৰু কাহিনী লিখিছিল 

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ উপন্যাসিকা 'নষ্টনীড়'ৰ আধাৰিত সত্যজিৎ ৰায়ৰ 'চাৰুলতা' তেওঁৰ জীৱন আৰু ঠাকুৰৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি অনুমান কৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়:..সুকন্ত ৰয়ৰ বঙালী ছবি 'ছেলেবেলা' (২০০২) দেৱশ্ৰী ৰায়ে কাদম্বৰীৰ আৰু যীচু সেনগুপ্তয়ে ঠাকুৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল বন্দনা মুখোপাধ্যায়ৰ ছবি 'চিৰসখা হে'ত (২০০৭) দীপঞ্জনা পৌলে চায়ন্দিপ ভট্টাচাৰ্যৰ সৈতে কাদম্বৰী আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিলঋতুপৰ্ণ ঘোষৰ বাংলা তথ্যচিত্ৰ ছবি 'জীৱন স্মৃতি'ত (২০১১) ৰাইমা সেনে সমাদৰ্শী দত্তৰ সৈতে ক্ৰমে কাদম্বৰী আৰু ঠাকুৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল সুমান ঘোষৰ বঙালী ছবি 'কাদম্বৰী'ত (২০১৫) ত কংকনা সেন শৰ্মাই পৰমব্ৰত চেটাৰ্জীৰ সৈতে কাদম্বৰী-ঠাকুৰক চিত্ৰিত কৰি চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কাদম্বৰী সংস্কৃত ভাষাৰ এখন ৰোমাণ্টিক উপন্যাস ইয়াক যথেষ্ট পৰিমাণে ৰচনা কৰিছিল খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত বানভট্টে, যিয়ে ইয়াক সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ মাজেৰে চাবলৈ জীয়াই নাথাকিল প্ৰয়াত পিতৃয়ে ৰচনা কৰা পৰিকল্পনা অনুসৰি উপন্যাসখন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল বানাভট্টৰ পুত্ৰ ভূষণভট্টই ইয়াক গতানুগতিকভাৱে বানাভট্টৰ দ্বাৰা ৰচিত পূৰ্বভাগ (পূৰ্বৰ অংশ) আৰু ভূষণভট্টৰ দ্বাৰা ৰচিত উত্তৰভাগ (পৰৱৰ্তী অংশ) বুলি বিভক্ত কৰা হৈছে (এটা বিকল্প পৰম্পৰাত পুত্ৰৰ নাম পুলিন্দভট্ট বুলি কোৱা হৈছে)

মূল সংস্কৃত গ্ৰন্থৰ মানক সংস্কৰণ পিটাৰছন আৰু কেনৰ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে কেলে,  লেইন আৰু ৰিডিঙে; আৰু ভলনৰ দ্বাৰা গুজৰাটী ভাষাৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ (কেশৱলাল ধ্ৰুৱৰ সম্পাদনাত) ৰচনা কৰা হৈছে 

এই উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ অতি জটিল যিটো সংক্ষিপ্তভাৱে সামৰি লোৱাটো কঠিন ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় সূত্ৰটো হৈছে নায়ক চন্দ্ৰপীদা আৰু নায়িকা কাদম্বৰীৰ মাজত এক ৰোমাণ্টিক মোহ (আৰু অৱশেষত মিলন) কিন্তু কেইবাটাও প্ৰতিযোগী উপপ্লট আছে; সঁচাকৈয়ে নায়িকাই মধ্যবিন্দুৰ পাৰ নোহোৱালৈকে নিজৰ আবিৰ্ভাৱ ঘটাব নোৱাৰে বহুতো চৰিত্ৰ একাধিক অৱতাৰত দেখা দিয়ে, কিছুমান মানুহ আৰু কিছুমান অৰ্ধদেৱতা বা প্ৰাণী হিচাপে কথনটো একেৰাহে বাহৰ ফ্ৰেমৰ মাজেৰে আগবাঢ়িছে; ইয়াৰ এটা বৃহৎ অংশ হৈছে এজন ঋষিয়ে কোৱা কাহিনীক 

কাহিনীভাগ সম্ভৱতঃ গুণাধ্যাৰ বৃহৎকথা (বিলুপ্ত পাইছাচী ভাষাৰ অনুমাণিক কাহিনী সংকলন)ৰ পৰা ৰজা সুমনছৰ কাহিনীৰ পৰা ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে এই কাহিনীটো সোমদেৱৰ কথসৰিৎসাগৰতো (যিটো গুণাধ্যাৰ ৰচনাৰ সংস্কৃত প্ৰিচিছ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়)

এই ৰচনাখনক বিশ্বৰ প্ৰথম উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি যুক্তিসংগতভাৱে দাবী কৰিব পাৰি; এনে শ্ৰেণীবিভাজনৰ অস্পষ্টতাৰ বাবে উপযুক্ত অনুমোদন দিয়া আচলতে দুটা আধুনিক ভাৰতীয় ভাষাত (কন্নড় আৰু মাৰাঠী) 'কাদম্বৰী'ক ৰোমাঞ্চ বা উপন্যাসৰ সাধাৰণ শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় 

কাদম্বৰীৰ উপৰিও বানভট্ট তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজা হৰ্ষবৰ্ধনৰ জীৱনী হৰ্ষচৰিতৰ ৰচনাও কৰিছিল এই পৰিস্থিতিয়েই লেখকৰ তাৰিখ যুক্তিসংগতভাৱে নিশ্চিতভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে

 সংস্কৰণ আৰু অনুবাদ 
 (১৮৯৬) চি. এম. ৰিডিং, বানাৰ কাদম্বৰী অনুবাদিত, কেতবোৰ অংশ বাদ দি, আৰু লেখকৰ পুত্ৰ ভূষণভট্ট দ্বাৰা প্ৰণীত ৰোমাঞ্চ কাহিনীৰ পূৰ্ণ সাৰাংশৰ সৈতে সংলগ্ন 

 (১৯১৩) 

 (১৯১৬: ৫ম সংস্কৰণ) 

 (১৯২৮: ৩য় সংস্কৰণ) এম. আৰ. কালে, সংস্কৃত মূল আৰু অনুবাদ

 (১৯৯১) গৱেণ্ডলিন লেইন , কাদম্বৰী : জাদুকৰী ৰূপান্তৰৰ এক ক্লাসিক সংস্কৃত কাহিনী, গাৰলেণ্ড পাব্লিচিং, নিউ ইয়ৰ্ক 

 (২০০৯) ডেভিড স্মিথ, প্ৰিন্সেছ কাদম্বৰী, ক্লে সংস্কৃত গ্ৰন্থমালা, 

 (২০১০) পদ্মিনী ৰাজাপ্পা, কাদম্বৰী: বাণ পৰিচয়ৰ সৈতে অনুবাদিত, পেংগুইন বুকছ 

অভিযোজন
ইয়াক শ্ৰীনাথ পতংকৰৰ ভাৰতীয় নীৰৱ ছবি, মহাশ্বেতা কদম্বৰী (১৯২২), আৰু নন্দলাল যশৱন্তলালৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ছবি কদম্বৰী (১৯৪৪)লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে

বাহ্যিক সংযোগ
  (1896   . . )
 '  (3 ) (1928). . . . , :  
  (    )
  (1913)

শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্য
কাদাম্বা লিপি () হৈছে বিশেষভাৱে কানাড়া লিখাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা প্ৰথম লিখন প্ৰণালী আৰু পিছত ইয়াক তেলেগু ভাষা লিখিবলৈ গ্ৰহণ কৰা হৈছিল কাডাম্বা লিপিক প্ৰাক-পুৰণি-কানাড়া লিপি বুলিও জনা যায় 

কাডাম্বা লিপি ব্ৰাহ্মী লিপিৰ দক্ষিণ গোটৰ ভিতৰত অন্যতম পুৰণি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫ম শতিকাৰ ভিতৰত ই অন্যান্য ব্ৰাহ্মী প্ৰকাৰৰ পৰা পৃথক হৈ পৰে আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ কৰ্ণাটক আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয় এই লিপি দশম শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ভিতৰত কানাড়া-তেলেগু বৰ্ণমালালৈ বিকশিত হৈছিল আৰু কানাড়া আৰু তেলেগু লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল এই লিপি সিংহল লিপিৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত,  . (1  1976).        .  ' , .

ইতিহাস
কাদাম্বা ৰাজবংশৰ শাসনকালত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে কাদাম্বা কানাড়া লিপিত পৰিণত হৈছিল আখৰবোৰ সৰু আৰু ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ আছিল ৩২৫ ৰ পৰা ১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত কৰ্ণাটকৰ দক্ষিণ অংশত পশ্চিম গংগা ৰাজবংশৰ শাসনকালত শিলৰ শিলালিপি আৰু তামৰ প্লেটৰ শিলালিপিত কানাড়া লিপিটো বেলেগ ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ষষ্ঠৰ পৰা দশম শতিকালৈ বাদামীৰ চালুক্যসকলৰ শাসনকালত তেলেগু-কানাড়া বৰ্ণমালা ৫০০-১০০০ আৰু ৰাষ্ট্ৰকুটসকলৰ শাসনকালত স্থিৰ হয়

কাদাম্বা লিপিৰ শিলালিপি
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দশম শতিকাত পূৱ চালুক্যৰ কানাড়া-তেলেগু লিপিত লিখা সংস্কৃত ভাষা
কাডাম্বা শাসকৰ প্ৰাকৃত গ্ৰন্থ শিলালিপি বিষ্ণুবৰ্মন(গ. ৫ম-৬ষ্ঠ শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এডাক্কাল (উত্তৰ কেৰালা)
 কাদাম্বা লিপিত লিখা 20 ফুট দীঘল শিলৰ স্তম্ভৰ ওপৰত গুডনাপুৰ শিলালিপি
 কাদাম্বা (প্ৰাক-চালুক্য) লিপিত তামৰ প্লেটৰ শিলালিপি, কাদম্বা-পল্লৱ লিপি, কানাড়া-তেলেগু লিপি চেন্নাই সংগ্ৰহালয়ত উপলব্ধ
 হালমিদি শিলালিপি
 তালগুণ্ডা স্তম্ভ শিলালিপি

তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী: লিপি
কাদিয়াম কাব্য ; এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ৱাৰংগল লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ বাবে নিৰ্বাচিত প্ৰাৰ্থী তেওঁ জ্যেষ্ঠ ৰাজনীতিবিদ কাদিয়াম শ্ৰীহৰীৰ কন্যা

ৰাজনৈতিক জীৱন
কাব্যই তেওঁৰ পিতৃ কাদিয়াম শ্ৰীহৰীৰ ৰাজনৈতিক উত্তৰাধিকাৰী স্বৰূপে পিতৃৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ দাতব্য সংস্থা কাদিয়াম ফাউণ্ডেশ্যনৰ জৰিয়তে বছৰ বছৰ ধৰি ৰাজহুৱা জীৱনত সক্ৰিয় হৈ আছিল ২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত সেই সময়ত কৰ্মৰত সাংসদ পছুনুৰী দয়াকৰৰ ঠাইত বি আৰ এছে কাব্যক ৱাৰংগলক লোকসভা আসনৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ মনোনীত কৰিছিল প্ৰাৰ্থীত্ব ঘোষণা কৰাৰ পিছত তেওঁ প্ৰতিযোগিতাখনৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল পিছলৈ কাদিয়াম কাব্যই ৩১ মাৰ্চত মুখ্যমন্ত্ৰী ৰেৱন্ত ৰেড্ডী আৰু এআইচিচিৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া দীপা দাসমুন্সিৰ উপস্থিতিত কংগ্ৰেছ দলত যোগদান কৰে

১ এপ্ৰিলত এআইচিচিৰ কেন্দ্ৰীয় নিৰ্বাচনী সমিতিয়ে কাদিয়াম কাব্যৰ প্ৰাৰ্থীত্ব ঘোষণা কৰে ২০২৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ সদস্য কাব্যই ৫,৮১,২৯৪ টা (৪৫.৮৫) ভোট লাভ কৰি নিৰ্ণায়ক বিজয় লাভ কৰে, তাৰ পিছতে বিজেপিৰ অৰুৰী ৰমেশে ৩,৬০,৯৫৫ ভোট (২৮.৪৭), আৰু ভাৰত ৰাষ্ট্ৰ সমিতিৰ ড মৰাপল্লী সুধীৰ কুমাৰে ২,৩২,০৩৩ টা ভোট লাভ কৰে (১৮.৩) কাদিয়াম কাব্যই তেওঁৰ নিকটতম প্ৰতিদ্বন্দ্বী বিজেপিৰ অৰুৰী ৰমেশক পৰাস্ত কৰি ২,২০,৩৩৯ৰ বিপুল সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰে ৱাৰংগল সংসদীয় আসনত জয়লাভ কৰে

লগতে চাওক
 ভাৰত পৰ্টেল
 ৰাজনীতি পৰ্টেল
১৮ সংখ্যক লোকসভা

তথ্য সূত্ৰ
কাদেৰ খান (; ২২ অক্টোবৰ ১৯৩৭  ৩১ ডিচেম্বৰ ২০১৮) এজন ভাৰতীয়-কানাডিয়ান অভিনেতা, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কমেডিয়ান আৰু বোলছবি পৰিচালক অভিনেতা হিচাপে তেওঁ ৩০০ তকৈও বেছি বোলছবিত অভিনয় কৰিছে তেওঁ ৰাজেশ খান্না অভিনীত ছবি "দাগ"ৰ জৰিয়তে বলিউডত অভিনয়ৰ পাতনি মেলিছিল ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ নিজকে বলিউডৰ এজন চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে প্ৰতিস্থাপিত কৰিছিল এজন কমেডিয়ান হিচাপে তেওঁ বেছ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল তেওঁ বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত ইছমাইল ইউচুফ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল অভিনয় জগতলৈ অহাৰ আগতে তেওঁ মুম্বাইৰ এম.এইচ. শ্বাব্বো অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত ব্যৱহাৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৭ চনত আফগানিস্তানৰ কাবুলত কাদেৰ খানৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ আব্দুল ৰহমান খান কান্দাহাৰ আৰু মাতৃ ইকবাল বেগম ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পিশ্বীনৰ (বৰ্তমান পাকিস্তানৰ বেলুচিস্থান) আছিল কাদেৰ খানৰ শ্মচুৰ ৰহমান, ফজল ৰহমান আৰু হবিবুৰ ৰহমান নামেৰে তিনিজন ভায়েক আছিল তেওঁ কাকাৰ জনজাতিৰ পাঠান বা পাস্তুন সম্প্ৰদায়ৰ আছিল পিছলৈ তেওঁৰ পৰিয়াল ভাৰতলৈ আহে আৰু মুম্বাইৰ কামাথিপুৰাত থাকিবলৈ লয় তেওঁ তাৰে চৰকাৰী বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু পিছলৈ ইছমাইল ইউচুফ কলেজত নামভৰ্তি কৰে তাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ব্যৱহাৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিষয়ৰ ডিপ্লমা লাভ কৰে ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৭৫ চনলৈ তেওঁ এম.এইচ. শ্বাব্বো অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত ব্যৱহাৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল অধ্যাপনাৰ সমসাময়িক ভাবে তেওঁ নাটকতো অভিনয় কৰিছিল তেনে এক নাটকত অভিনয় কৰোঁতে কমেডিয়ান আঘায়ে তেওঁক বিখ্যাত অভিনেতা দিলীপ কুমাৰৰ লগত চিনাকি কৰাই দিছিল তেওঁৰ অভিনয়ৰ প্ৰতি মুগ্ধ হৈ দিলীপ কুমাৰে তেওঁলৈ দুখন ছবি "ছগিনা" আৰু "বৈৰাগ"ত চুক্তিবদ্ধ কৰে তেওঁ থিয়েটাৰৰ বাবে নাটক লিখি থাকোতে "জাৱানী দিৱানী" ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ সুযোগ পায় আৰু তেওঁ নিজকে বলিউডত এজন চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে

ব্যক্তিগত জীৱন
কাদেৰ খান মুম্বাইত বাস কৰিছিল কিন্তু পিছলৈ স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত কানাডালৈ নিজৰ পুত্ৰৰ লগত থাকিবলৈ লয় তেওঁৰ তিনিজন পুতেক চৰফাৰজ খান, শ্বাহনাৱাজ খান আৰু এজন কানাডাৰ কুড্ডুছত থাকে তেওঁৰ পুত্ৰ চৰফাৰজ খান বলিউডৰ কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰিছে তেওঁ অভিনেত্ৰী জেৰিণ খানৰ পৰিয়ালৰ লগতো সম্পৰ্কীয় পিছলৈ কাদেৰ খানে কানাডাৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে

মৃত্যু
কাদেৰ খান চুপাৰনিউক্লিয়াৰ পালচি নামৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল ২০১৮ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত কাৰণত তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়  ২০১৮ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে কানাডিয়ান সময় মতে আবেলি ৬ বজাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়

বঁটা আৰু সন্মান
 ২০১৩: বোলছবি জগতলৈ আগবঢ়োৱা আজীৱন অৱদানৰ বাবে সাহিত্য শিৰোমণি বঁটা
 আমেৰিকান ফেডাৰেচন অফ মুছলিমৰ ফালৰ পৰা ভাৰতীয় মুছলিম সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে দুবাৰ স্বীকৃতি দিছিল

 ফিল্মফেয়াৰ বঁটা শিতান ছবি বৰ্ষ স্থিতি শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ মেৰি আৱাজ চুন'''
 ১৯৮২
 
-
 শ্ৰেষ্ঠ কমেডিয়ান 
 বাপ নম্বৰী বেটা দছ নম্বৰী ১৯৯১
 
-
 শ্ৰেষ্ঠ সংলাপ 
 অংগাৰ'' ১৯৯৩  
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:কানাডাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কানন দেৱী (; ২২ এপ্ৰিল ১৯১৬- ১৭ জুলাই ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী অভিনেত্ৰী তথা গায়িকা তেওঁ কানন বালা নামেও প্ৰখ্যাত তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ নায়িকাসকলৰ মাজত প্ৰথম গায়িকা তথা বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম তাৰকা হিচাপে স্বীকৃত তেওঁ অভিনয়ৰ সমান্তৰালকৈ নৃত্য আৰু সঙ্গীততো পাৰদৰ্শী আছিল প্ৰায় ৭০খন ছবিত তেওঁ অভিনয় কৰিছে ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁক বিজ্ঞাপন ছবিতো দেখা গৈছিল ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী আৰু দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছে

কৰ্ম জীৱন
1501.1কানন দেৱী স্মাৰক ডাক টিকট, ২০১১
কানন দেৱীৰ ১৯১৬ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বঙ্গৰ হাওৰাত জন্ম হৈছিল তেওঁ এজনী ৰক্ষিতাৰ সন্তান আছিল তেওঁৰ দেউতাক ৰতন চন্দ্ৰ দাস সদাগৰী অফিচৰ এজন কেৰাণী আছিল তেওঁৰ দেউতাৰ এখন সৰু দোকানো আছিল নবছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হয় দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ মাকে জীয়েক দুজনীক লৈ এজন দূৰ সম্পৰ্কীয় আত্মীয়ৰ ঘৰত ৰান্ধনী আৰু বনকৰা হৈ আছিল অসম্ভৱ দৰিদ্ৰতাৰ মাজত পিষ্ট হোৱা কাননে মাত্ৰ দহ-এঘাৰ বছৰ বয়সতে কামৰ সন্ধানত মদন থিয়েটাৰ হাজিৰ হয় তাত তেওঁ জয়দেৱ (১৯২৬) ছবিৰ এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায় ১৯২৭ চনত অভিনয় কৰে শঙ্কৰাচাৰ্যত চলচ্চিত্ৰ জগতত তেওঁ কানন বালা নামে পৰিচিত হয় কাননে মুঠতে মদন থিয়েটাৰত পাঁচখন ছবিত (১৯২৬-১৯৩২) অভিনয় কৰে অন্য চাৰিখন হল- ঋষিৰ প্ৰেম (১৯৩১), জোৰেবাৰাত (১৯৩১), বিষ্ণু মায়া (১৯৩২) আৰু প্ৰহ্লাদ শেষৰ দুখনত তেওঁ পুৰুষৰ চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰে

তেওঁ ১৯৩৩ চনৰ পৰা ১৯৩৬ চনলৈ ৰাধা ফিল্মছত অভিনয় কৰে; তাৰ পিছত আকৌ নিউ থিয়েটাৰত ১৯৩৭চনৰ পৰা ১৯৪১চনলৈ; এম.পি. প্ৰডাকচনত ১৯৪২ চনৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈ; অৱশেষত তেওঁ নিজৰ শ্ৰীমতী পিকচাৰচত ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনলৈ নিৰ্বাক ছবিৰ শিশুশিল্পীৰ অভিনয়েৰে আৰম্ভ কৰি সফলতাৰে সবাক ছবিলৈ তেওঁৰ উত্তৰণ হয়

ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৪০ চনত কাননে অশোক মৈত্ৰক বিয়া কৰায় অশোক মৈত্ৰ কট্টৰ ব্ৰাহ্ম সমাজৰ শিক্ষাবিদ হেৰম্ব চন্দ্ৰ মৈত্ৰৰ পুত্ৰ আছিল তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাৰ পিছতো সংৰক্ষণশীল সমাজৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই বিয়া নিটিকিল আনকি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে দম্পতীহাললৈ শুভেচ্ছাৰ চিন স্বৰূপে উপহাৰ পঠিওৱাত তেৱোঁ কঠোৰ সমালোচনাৰ মুখামুখি হৈছিল বিয়াৰ পিছত কাননে অভিনয় কৰাটো বিচৰা হোৱা নাছিল ১৯৪৫ চনত কাননে বিবাহ-বিচ্ছেদৰ বাবে আবেদন কৰে বিবাহ-বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাৰ পিছতো তেওঁ গিৰিয়েকৰ প্ৰতি অপৰিসীম কৃতজ্ঞতা জনাইছিল এইবাবে যে এই বিবাহৰ যোগে তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এক সামাজিক মৰ্যাদা দিছিল ১৯৪৯ চন মানত তেওঁ হৰিদাস ভট্টাচাৰ্যীক বিবাহ কৰায় হৰিদাস বঙ্গৰ ৰাজ্যপালৰ এ.ডি.চি. আছিল ১৯৯২ চনৰ ১৭ জুলাইত ৭৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ কলকাতাত মৃত্যু হয়

সন্মান
 ১৯৪২- পৰিচয় ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বেঙ্গল ফিল্ম এণ্ড জাৰ্ণেলিষ্ট বঁটা
 ১৯৪৩- শেষ উত্তৰ ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বেঙ্গল ফিল্ম এণ্ড জাৰ্ণেলিষ্ট বঁটা
 ১৯৬৮- পদ্মশ্ৰী সন্মান
 ১৯৭৬- দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা
 ২০১১- ভাৰতীয় ডাক বিভাগৰ দ্বাৰা কানন বালাৰ সোঁৱৰণত ডাক টিকট মুকলি

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

 ..

 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
কানপুৰ সংগ্ৰহালয়    (; ) ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ উদ্যোগিক কেন্দ্ৰ কানপুৰত অৱস্থিত এটা চৰকাৰী সংগ্ৰহালয় ইয়াক ব্ৰিটিছ চৰকাৰে সপ্তম এডৱাৰ্ডৰ সন্মানত ৰজা এডৱাৰ্ড মেমৰিয়েল হল হিচাপে নিৰ্মাণ কৰিছিল ই কলাকৃতি আৰু প্ৰদৰ্শনৰ এক ভাণ্ডাৰ. যিয়ে কানপুৰ চহৰ নিৰ্মাণক প্ৰভাৱিত কৰা ঘটনাৱলী আৰু মানুহৰ কাহিনী কয়; লগতে চহৰখনৰ ঐতিহাসিক অতীতৰ বিষয়ে আমোদজনক বিৱৰণ আগবঢ়ায়
ইতিহাস
ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক কালত কানপুৰ এছিয়াৰ মানচেষ্টাৰ নামেৰে জনাজাত আছিল

কানপুৰত বসতি স্থাপন কৰা ইউৰোপীয় ব্যৱসায়ীসকলে ইউৰোপীয় শৈলীৰ আমোদৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰিছিল, সেয়েহে পশ্চিমীয়া শৈলীৰ বলৰুম নৃত্যৰ বাবে এটা হল নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰিছিল ১৯১০ চনত ৰজা এডৱাৰ্ডৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৮৭৬ চনত তেওঁৰ কানপুৰ ভ্ৰমণৰ স্মৃতিত হলটোক এটা স্মৃতিসৌধ হিচাপে স্থাপন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ নাম সম্ৰাট এডৱাৰ্ড স্মৃতিসৌধ () হল হিচাপে ৰখা হয় উদ্যানখনৰ বাবে ধন কানপুৰত বসতি স্থাপন কৰা ইউৰোপীয় ব্যৱসায়ী আৰু ভাৰতীয় ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত হলটোৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্যত বাধাৰ সৃষ্টি হয় আৰু হলটোত আহত ব্ৰিটিছ সৈন্যক ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয় যুদ্ধৰ পিছত কে ই এম হল আছিল অস্থিৰোগ পুনৰ্বাসন চিকিৎসালয়  আৰু ১৯২০ চনত হাৰক'ৰ্ট বাটলাৰ টেকন'লজিকেল ইনষ্টিটিউট হয়

১৯৪৭ চনত স্বাধীনতাৰ পিছত কে ই এম হলৰ নাম সলনি কৰি গান্ধী ভৱন ৰখা হয় গান্ধী ভৱনত এতিয়া পৌৰসভাৰ পুথিভঁৰাল আৰু কানপুৰ সংগ্ৰহালয় আছে ১৯৯৯ চনত স্থাপন কৰা এই সংগ্ৰহালয়টো মল ৰোড আৰু কানপুৰ-লক্ষ্ণৌ ৰোডৰ সংযোগস্থলত ফুল বাগ খেলপথাৰত অৱস্থিত 
 প্ৰসংগ 

শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ সংগ্ৰহালয়
:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
অসমীয়া লিপি উত্তৰ পূব ভাৰত কামৰূপ ৰাজ্যৰ এটা স্বতন্ত্ৰ্য লিপি ইয়াৰ মূল ব্ৰাহ্মী আৰু তাৰ বিকশিত ৰূপ গুপ্ত লিপি বুলি নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছে অসমীয়া লিপিটো অসমৰ বিভিন্ন স্থানত উদ্ধাৰ হোৱা শিলালেখ তথা তামৰ ফলিসমূহত ব্যৱহৃত লিপিৰ বিকাশপ্ৰাপ্ত এক ৰূপ ইয়াৰে কানাই বৰশী বোৱা শিলালিপি বা কানাই বৰশী বোৱা শিলৰ তুৰুস্ক ক্ষয়ৰ ফলিখনেই হৈছে এতিয়ালৈ আৱিস্কৃত সম্পূৰ্ণ অসমীয়া আখৰৰ প্ৰথমখন ফলি"লিপি আৰু পাঠ সমীক্ষা",পৃষ্ঠা ৪৬, অসমীয়া স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়
400কানাই বৰশী বোৱা শিল

অৱস্থান আৰু আৱিষ্কাৰ
কানাই বৰশী বোৱা শিলালিপি বা কানাই বৰশী বোৱা তুৰষ্ক ক্ষয়ৰ লিপিখন উত্তৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত উত্তৰ গুৱাহাটীৰ মণিকৰ্ণেশ্বৰ মন্দিৰৰ ওচৰত,ৰংমহলৰ পূব দক্ষিণ কোণত থকা হাবি কটাই মুকলি কৰোঁতে ফলিখনি উদ্ধাৰ হয় 
400

ফলিখনিৰ প্ৰথম সম্ভেদ দাঙি ধৰে সোণাৰাম চৌধুৰীয়ে এওঁ অসম উপত্যকা বিভাগৰ কমিছনাৰ কৰ্ণেল পি.আৰ.টি. গৰ্ডনক ফলিখনিৰ কথা জনায় গৰ্ডনে সবিশেষ চাই বুজি 'কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি'ৰ ১৯১৯ চনৰ বছৰেকীয়া অধিবেশনত 'এ ৰক ইনস্ক্ৰিপছন'(  ) নামেৰে এটি প্ৰবন্ধ পাঠ কৰে 

পৰৱৰ্তী কালত ফলিখনিৰ বিষয়ে নানা আলোচনা, প্ৰবন্ধ পাতি প্ৰকাশ পাইছে সেইবোৰৰ ভিতৰত পদ্মনাথ ভট্টাচাৰ্য্যই ইণ্ডিয়ান হিষ্টৰিকেল কোৱাৰ্টাৰলি (  , ডিচেম্বৰ ১৯২৭) আৰু কামৰূপ শাসনাৱলী ৰ ভূমিকাত কৰা আলোচনা, কনকলাল বৰুৱাই 'আৰ্লি হিষ্ট্ৰী অৱ কামৰূপ' (   ) গ্ৰন্থত, সোণাৰাম চৌধুৰীয়ে 'ৰংমহল' শীৰ্ষক প্ৰবন্ধত (আৱাহন ২-৫ সংখ্যা), সৰ্বেশ্বৰ কটকীয়ে 'অসমৰ শিলৰ ফলি' (মিলন ১.২, ১৮৪৫ শক) নামৰ প্ৰবন্ধ আৰু মহেশ্বৰ নেওগে 'প্ৰাচ্য-শাসনাৱলী'ত কৰা আলোচনা উল্লেখযোগ্য

বিষয়বস্তু
ড মহেশ্বৰ নেওগৰ প্ৰাচ্য-শাসনাৱলী গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা মতে ফলিখনিৰ পাঠ হ'ল:

ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল "১১২৭ শকৰ চত মাহৰ ১৩ দিনৰ দিনা কামৰূপলৈ আহি তুৰষ্ক সকল ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয় "ড মহেশ্বৰ নেওগ ৰচিত প্ৰাচ্য-শাসনাৱলী
১২০৬ খ্ৰীষ্টাব্দত তুৰ্কী চুলতান মহম্মদ জীৱন বকতিয়াৰে যেতিয়া কামৰূপ আক্ৰমণ কৰে, তেতিয়া কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল উত্তৰ গুৱাহাটী সেই সময়ত কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল পৃথু কামৰূপী সেনা আৰু তুৰ্কী সেনাৰ মাজত প্ৰবল যুদ্ধ হয় এই যুদ্ধত কামৰূপী সেনাই তুৰ্কী সেনাক পৰাস্ত কৰেপ্ৰাচীন শিলালিপি - অসমৰ ঐতিহ্যৰ সাক্ষী, লেখক: কন্দৰ্প কলিতা, অসমীয়া প্ৰতিদিন, বুধবৰীয়া বিশেষ পৰিপূৰিকা ৰদালি, তাং: ৩ অক্টোবৰ, ২০১২ 

বিশেষত্ব
কানাই বৰশী বোৱা শিলৰ তুৰষ্ক ক্ষয়ৰ ফলি তুৰষ্ক সেনা ধ্বংস হোৱা বতৰাৰ এক ঐতিহাসিক দলিলেই নহয়,এইখন ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ অসমীয়া লিপি বিকাশৰ কথাৰ এক প্ৰত্যক্ষ নমুনা এইখনেই সম্পূৰ্ণ অসমীয়া আখৰত লিখিত প্ৰথমখন ফলি ফলিখনিৰ আখৰৰ কেতবোৰ বৈশিষ্ট্য হ'ল-
ক)' ক্ষ' আখৰে আধুনিক ৰূপ লৈছে
খ) শ,ম,ত,ক আদি আখৰ আধুনিক আখৰৰ লগত প্ৰায় একে
গ) 'ধ' আখৰৰ আকৃতি মাত্ৰাহীন 'য' ৰ দৰে 

অতিৰিক্ত তথ্য
অসমীয়া লিপি
অসমীয়া ভাষা

লগতে চাওক
অসম ইতিহাসৰ আদিযুগৰ তাম্ৰ আৰু শিলালিপিৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
কানাড়া বেংক ভাৰতৰ অন্যতম পুৰণি আৰু বৃহৎ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক, ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰুত অৱস্থিত ১৯০৬ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই বেংকটোৱে ভাৰতৰ অন্যতম আগশাৰীৰ বেংক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে, ইয়াৰ সমগ্ৰ দেশতে ১০,০০০ ৰো অধিক শাখা আৰু ১৩,০০০ এটিএমৰ নেটৱৰ্ক আছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বেংকিং প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:বেংকিং প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক
কানীন () হৈছে ২০১৯ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ছবিখন শিৱম ক্ৰিয়েচনৰৰ বেনাৰত মঞ্জুল বৰুৱাই পৰিচালনা কৰিছে ড ৰীতা চৌধুৰীৰ উপন্যাস 'ৰাজীৱ ঈশ্বৰ'ৰ কাহিনীৰ আধাৰত কানীনৰ চিত্ৰনাট্য লিখি উলিয়াইছে মঞ্জুল বৰুৱাই সংলাপ মঞ্জুল বৰুৱা আৰু ৰীতা চৌধুৰীৰ অসমীয়া ছবি জগতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা বাহাৰুল ইছলাম, পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া, মিণ্টু বৰুৱা আদিৰ লগতে ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে জাহানাৰা বেগমে ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে কণ্ঠশিল্পী তৰালি শৰ্মাই ছবিখন শব্দ পৰিকল্পনা কৰিছে বলিউদত প্ৰতিষ্ঠিত অসমীয়া শব্দগ্ৰহণকাৰী অমৃত প্ৰীতমে আৰু ছবিখনৰ চাব টাইটেল কৰিছে উৎপল বৰপূজাৰীয়ে

চলচ্চিত্ৰখনে ২য় গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চিলভাৰ কেমেৰা এৱাৰ্ড লাভ কৰে নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত বাংলা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত পুনেত অনুষ্ঠিত ফৰ্থ নৰ্থইষ্ট ফিল্ম ফেষ্টিভেলত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল

 কাহিনী 
দুটি সন্তানৰ মাতৃ মন্দিৰা বৰুৱাৰ স্বামী উচ্চপদস্থ আৰক্ষী বিষয়া অভিজিত বৰুৱাৰে সৈতে সুখী পৰিয়াল কিন্তু এই সুখী জীৱনত বেমেজালিৰ সৃষ্টি হ'বলৈ ধৰে যেতিয়া মন্দিৰাই নিজৰ অতীতক খুঁচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে ছোৱালী কালত বিবাহ বৰ্হিভূত সম্পৰ্কৰে মন্দিৰা এটি সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল কিন্তু তেওঁ গম নোপোৱাকৈ সন্তানটিক তেওঁৰ ওচৰৰপৰা আঁতৰাই নিয়া হৈছিল ঘটনাচক্ৰত পৰি সেই সন্তানটিৰ খবৰ জানিবলৈ মন্দিৰা অস্থিৰ হৈ উঠে আৰু এদিন সন্তানৰ সৈতে দেখাদেখি হয় তাৰপিছত কি হয়! এই লৈয়ে কানীনৰ কাহিনী

 অভিনয় শিল্পী
তলৰ শিল্পী সকলে কানীনত অভিনয় কৰিছিল :..8257434?
 বাহাৰুল ইছলাম (আই জি পি অভিজিৎ বৰুৱা)
 জাহানাৰা বেগম (মন্দিৰা বৰুৱা)
 মিণ্টু বৰুৱা (মন্দিৰাৰ দেউতাক)
 জলি ভট্টাচাৰ্য (মন্দিৰা বৰুৱাৰ মাক)
 পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া (নাৰ্চ)
 ধনঞ্জয় দেৱনাথ (ডে বাবু)
 মনোজ গগৈ (এছ আই গগৈ)
 কাচভী শৰ্মা (ৰশ্মি)
 ৰাহুল গৌতম শৰ্মা (অভি)
 পাৰ্থ হাজৰিকা (ৰাজীৱ)

 সংগীত 
 ক্ৰমিক নং গীতৰ শীৰ্ষক গীতিকাৰ কণ্ঠ ১  বুকু ফালি  তৰালি শৰ্মা ২  শুই থকা আৱেগ তৰালি শৰ্মা ৩ মধুশালা  চুফিয়াৰা বেগম ৪  কানীন মিনিমি

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৯ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন' হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা লিখিত এখন অসমীয়া নাটক ১৮৬১ চনত কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন প্ৰকাশিত হৈছিল প্ৰকাশৰ তাৰিখৰপৰা 'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন' প্ৰথমখন আধুনিক অসমীয়া নাটক আনহাতে গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰছিত 'ৰাম-নৱমী' নাটকখন ১৮৫৭ চনত লিখা হৈছিল, কিন্তু ছপা হৈ ওলাইছিল ১৮৭০ চনত কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন নাটখনিত সেই সময়ত অসমত বহুল প্ৰচলিত কানি খোৱাৰ কুপ্ৰভাৱৰ বিষয়ে দেখুওৱা হৈছিল

কাহিনী সাৰাংশ
নাটৰ কাহিনীভাগৰ সময় আহোম ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ সময়ৰ নাটকৰ চৰিত্ৰলিপিত পাণ নামে এগৰাকী গাভৰু, যিয়ে কানি খোৱাৰ বাবে ডেকাসকলক সূচল কৰি দিয়ে, তেখেত ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ লিগিৰী বুলি উল্লেখ আছে

ভদ্ৰেশ্বৰ বৰুৱা এগৰাকী সম্ভ্ৰান্ত অসমীয়া আৰু সোণাৰগাঁও মৌজাৰ মৌজাদাৰ সেই সময়ত অসমত প্ৰচলিত কানিৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা নকৰিলেও তেখেতে কানি খোৱাৰ ফলত হোৱা কুপ্ৰভাৱৰ বিষয়ে জ্ঞাত আৰু নিজে আঁতৰত থকাৰ উপৰিও কানিৰ বিৰোধী তেখেতৰ সন্তান কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰই কানিৰ প্ৰভাৱ বুজিও এবাৰ ব্যৱহাৰ কৰি চাওঁ বুলি কানি আৰু সমনীয়াৰ প্ৰভাৱত কানিৰ আসক্ত হৈ পৰে কানিৰ আসক্তি আঁতৰাবলৈ ভদ্ৰেশ্বৰ আৰু পত্নী ললিতাই কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰলৈ চন্দ্ৰপ্ৰভাক বিয়া কৰাই আনে কিন্তু কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰই কানি ব্যৱহাৰ কৰা অব্যাহত ৰাখে

তৃত্বীয় অঙ্কত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰৰ পতন দেখুওৱা হয় ইতিমধ্যে মাক-দেউতাকৰ মৃত্যু হয় আৰু মৌজাৰ দায়িত্বলৈ পিঠি দিয়া কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰই কানিৰ আসক্তিৰ বাবে মৌজা হেৰুৱাব লগীয়া হয় লাহে লাহে ঘৰৰ সৰু-সৰু সামগ্ৰী বেচি বা কেতিয়াবা মিছা কথা কৈও কানি খোৱাটো অব্যাহত ৰাখে শেষত মিছা সাক্ষী দিয়াৰ অপৰাধত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ফাটেকলৈ যাবলগীয়া হয়

ফাটেকতে কানিৰ অবিহনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰৰ অসুখ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু কানি পানৰপৰা পোৱা দুখ আৰু শাস্তিৰ কথা উল্লেখ কৰি অনুশোচনা কৰে আৰু তাতেই তেখেতৰ মৃত্যু হয়

নাটকখনৰ বিভাগ
'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন' নাটকখনত মুঠতে চাৰিটা অঙ্ক আছে প্ৰথম অঙ্কত তিনিটা দৃশ্য, দ্বিতীয় অঙ্কত চাৰিটা, তৃত্বীয় অঙ্কত চাৰিটা আৰু শেষৰ চতুৰ্থ অঙ্কত তিনিটা দৃশ্য আছে অৱশ্যে নাটখনত প্ৰতিটো দৃশ্যক দৰ্শন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে 

প্ৰকাশ
১৮৬১ চনত 'বাবু উৎসৱানন্দ গোসাই' (   )-ৰ সহায়ত 'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন' প্ৰথম প্ৰকাশ হৈ ওলাইছিল ১৮৬৮ চনত এই নাটক খনৰ দ্বিতীয় প্ৰকাশ উলিওৱা হয় দ্বিতীয় প্ৰকাশৰ আঁৰত এ.চি.কেম্পবেলৰ (. .. ,        ..     ) সহায়ৰ কথা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই উল্লেখ কৰিছে দ্বিতীয় প্ৰকাশৰ সময়ত মূল পাঠত কিছু সংশোধন কৰা হৈছিল 

১৮১৩ শকত  'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন'ৰ পঞ্চম তাঙ্গৰণ প্ৰকাশ কৰা হয় এই তাঙৰণত এটা দৰ্শন নতুনকৈ যোগ দিয়া হৈছিল

লেখকৰ জীৱন কালত প্ৰকাশিত ষষ্ঠ তাঙৰণতো কিছু সংশোধনী কৰা হৈছিল বুলি উল্লেখ আছে

১৮৭০ শকত 'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন'ক বি.এ. শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় ভাষাৰ পাঠ্যৰূপে নিৰ্বাচিত কৰা হয় ২০০৩ চনত স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীৰ (অসমীয়া শাখাৰ) মনোনীত পাঠ্য কৰা হয় 

বৰ্তমান বজাৰত 'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন'ৰ ২০০৩ চনৰ দ্বাদশ তাঙৰণ সহজতে পোৱা যায় অৱশ্যে কিতাপখনৰ ভিতৰ পৃষ্ঠাত 'নতুন তাঙৰণ, ২য় প্ৰকাশ, ২০০৩ চন' বুলি উল্লেখিত আছে 

ৰাইজৰ সঁহাৰি
প্ৰথম অসমীয়া প্ৰকাশিত নাটক হিচাপে 'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন'-এ ৰাইজৰ সঁহাৰি পাবলৈ সক্ষম হৈছিল

মঞ্চায়ন
'কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন'ৰ মঞ্চায়ন হোৱা-নোহোৱাৰ বিষয়ে সবিশেষ তথ্য জানিবলৈ পোৱা নাযায়

তথ্য উৎস
 তীৰ্থনাথ শৰ্মা, ৰাম-নবমী নাটক, মূল গ্ৰন্থঃ  (সঃ গজেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী), গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ ৰাম-নৱমী, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৭, ২য় প্ৰকাশ, পৃঃ ৭৭-৮৮ 
 হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, কানীয়াৰ কীৰ্ত্তন, হেমকোষ প্ৰকাশন, নতুন তাঙৰণ (২০০৩), ২য় প্ৰকাশ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
কানু গান্ধী (১৯২৮  ৭ নৱেম্বৰ ২০১৬) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ তৃতীয় সন্তান ৰামদাস গান্ধীৰ পুতেক আছিল, অৰ্থাৎ মহাত্মা গান্ধীৰ পো নাতি

জীৱন পৰিক্ৰমা
তেওঁ 'মেছেচ্যুছেট্ছ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজী'ত অধ্যয়ন কৰি ১৯৬৩ চনত চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে পিছত তেওঁ বিমান ডিজাইনৰ ওপৰত নাছা আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিৰক্ষা বিভাগৰ বাবে কাম কৰিছিল তেওঁৰ পত্নী শিৱলক্ষ্মী বষ্টন 'বায়'মেডিকেল ৰিচাৰ্ছ ইনষ্টিটিউট'ৰ অধ্যাপিকা আৰু গৱেষক আছিল তেওঁলোকৰ কোনো সন্তান নাছিল ২০১৪ চনত তেওঁলোক ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে ২০১৬ চনৰ ৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে চূৰটৰ এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
কান্তা কুমাৰী ভাটনাগৰ ( ,প্ৰায় ১৯৩০  ১৩ আগষ্ট ২০১১) ভাৰতৰ এগৰাকী ন্যায়াধীশ আৰু মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল তেওঁ মাদ্ৰাছ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলাৰ লগতে ৰাজস্থান ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ আছিল ভটনগৰতেওঁ ৰাজস্থানৰ এগৰাকী বিশিষ্ট মহিলা ন্যায়াধীশ আছিল৷

জীৱনী

১৯৬৮ চনত ভাটনাগৰে ৰাজস্থানত এগৰাকী ন্যায়াধীশ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল৷ ১৯৯২ চনৰ জুন মাহত তেওঁ মাদ্ৰাছ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হয়৷ সেইখন ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা৷ পৰৱৰ্তী পাঁচটা মাহ তেওঁ সেই পদত অধিষ্ঠিত হৈ থাকে৷

২০০০ চনত ভাটনাগৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ হয়৷

২০১১ চনৰ ১৩ আগষ্টত ৮১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ হৃদ যন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্য হয়৷

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
চন্দেৰ কান্তা গুপ্তা (এফআৰচিএছ) (৮ অক্টোবৰ ১৯৩৮  ২৭ মাৰ্চ ২০১৬) আছিল মেনিট'বা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতশাস্ত্ৰৰ এগৰাকী বিশিষ্ট অধ্যাপক বিমূৰ্ত বীজগণিত আৰু শ্ৰেণী তত্ত্বত কৰা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁক জনা যায়       , .  ,  2015-06-09. বিভিন্ন শ্ৰেণীত থকা স্বসমাকৃতিকতা () তেওঁৰ অধিকাংশ গৱেষণাত চৰ্চাৰ বিষয় আছিল

শিক্ষা
কান্তা গুপ্তাই জম্মু আৰু কাশ্মীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে তাৰপিছত আলীগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে ইয়াৰ পিছত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাও স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ সেইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰাই ১৯৬৭ চনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে মাইকেল ফ্ৰেডেৰিক নিউমেনৰ অধীনত তেওঁ গৱেষণাকাৰ্য সম্পন্ন কৰিছিল6    ,   ,  2015-06-09.

স্বীকৃতি
 ১৯৯১ চনত তেখেত কানাডাৰ ৰয়েল ছ'ছাইটিৰ এগৰাকী সভ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় 
 ২০০০ চনত তেওঁক ক্ৰেইজাৰ-নেলছন বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয়

ব্যক্তিগত
কান্তা গুপ্তাৰ জীৱনসংগী নাৰায়ণ গুপ্তাও (১৯৩৬-২০০৮) অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী ছাত্ৰ আছিল আৰু একেদৰেই মনিট'বা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশিষ্ট অধ্যাপকৰ সন্মান লাভ কৰিছিল   ,   , 14  2008,  2015-06-09.

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী