marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
কণী ভূৰ্জী, যাক আণ্ডা ভূৰ্জী বা আণ্ডে কা খগিনা বুলিও কোৱা হয়, ই হৈছে ৰাজপথৰ খাদ্য আৰু ব্ৰেকফাষ্ট, দুপৰীয়া বা ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ জনপ্ৰিয় ৰেচিপি ভাৰত উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এই খাদ্যক কেতিয়াবা পাৰ্চী খাদ্য আকুৰিৰ সৈতে তুলনা কৰা হয় পাৰ্চী ব্যঞ্জন আকুৰি বা আকুৰী ডিম ভূৰজীৰ লগত প্ৰায় মিল আছে যদিও কিছু সামান্য পাৰ্থক্য আছে ভূৰজীৰ দৰে আকুৰিও যথেষ্ট টেঙা আৰু আদা, পিয়াজ, আৰু অন্যান্য মছলাৰে ভৰাই থোৱা হয় কিন্তু কণী শুকান হোৱালৈকে ভূৰ্জী ৰান্ধি থাকে, আনহাতে আকুৰি কমকৈ সিজোৱা হয়, আনহাতে কণীবোৰ তৰল হৈ থাকে পাৰ্থক্যটো হল ইয়াৰ প্ৰস্তুতি আৰু ভাজি কটা পিঁয়াজ, জলকীয়া, আৰু ঐচ্ছিক মছলা যোগ কৰা

সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ পথৰ কাষৰ জিৰণি ঠাই আৰু ৰাজপথৰ খাদ্যৰ ষ্টলত ভূৰ্জী পোৱা যায়, কেতিয়াবা বগা ৰুটিৰ টুকুৰাৰ সৈতেও পৰিবেশন কৰা হয় বিলাহী, জলকীয়া, পিয়াঁজ, আৰু সুগন্ধি মচলাৰে ভৰপূৰ এই পোচড কণীৰ ৰেচিপিটোৱে মিনিটৰ ভিতৰতে যথেষ্ট আৰু সন্তুষ্টিদায়ক খাদ্য তৈয়াৰ কৰে গৰম চাপতি, পৰঠা, ডিনাৰ ৰোল, বা মাখনৰ সৈতে টোষ্টৰ লগত কণী ভূৰ্জী ভালদৰে মিলি যায় কণী ভূৰ্জী আৰু স্ক্ৰেম্বল্ড এগছৰ মূল পাৰ্থক্যটো হল কণী ভূৰ্জী ৰন্ধনত কণীবোৰ অলপ বেছিকৈ সিজাই শুকান টেক্সচাৰ সৃষ্টি কৰে, যিয়ে সকলো অতিৰিক্ত সোৱাদ শোষণ কৰাত সহায় কৰে

গেলাৰী


তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী শ্ৰেণী:ৰন্ধনশৈলী 
শ্ৰেণী:খাদ্য
কণী যুঁজ () বিশ্বৰ বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ এক জনপ্ৰিয় খেল অসমৰ লগতে বিশ্বৰ আন আন প্ৰান্তত, যেনে: হলেণ্ড, ৰোমানিয়া, বুলগেৰিয়া, ৰুঠেনিয়া, গ্ৰীচ"    " "  "."  : ,  --." আদিত এই খেল প্ৰচলিত 

অসমত কণী যুঁজ
200অসমৰ কণী যুঁজ
কণী যুঁজ অসমৰ এটি প্ৰিয় খেল বহাগ বিহুৰ কেইদিনমান আগৰেপৰাই ই আৰম্ভ হৈ বিহু উৰুকালৈকে কণী যুঁজ চলি থাকে যুঁজত সাধাৰণতে পাতিহাঁহৰ কণীৰে যুঁজাইঅসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা; সম্পাদক: ড নাৰায়ণ দাস, ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী; পৃষ্ঠা: ৫৯-৬০ খেলাৰুসকলে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা টান কণী কিনি আনি যুঁজলৈ সাজু হয় টান কণীৰ নাম সৈয়া ( বা হৈয়া) কড়ি অথবা নখেৰে টুকুৰীয়াই কণীৰ কাঠিন্য নিৰূপণ কৰিব লাগে কণী যুঁজৰ আগতে দুই যুঁজাৰুৰ মাজত দৰ-দাম ঠিক কৰা প্ৰয়োজন দৰ-দামৰ দ্বাৰা কণীৰ জোঙা আৰু বহল- এই ফাল দুটাৰ কোনটোৰ দ্বাৰা কণীক যুঁজোৱা হব তাকেই বুজায় দৰ-দাম ঠিক হোৱাৰ পিছত এজনে কণীৰ এটা ফালেৰে আনজনৰ কণীটোৰ নিৰ্দিষ্টকৈ দিয়া ফালটোত খুন্দা মাৰি দিয়ে যাৰ কণী ভাগে, তেওঁ কণীটো কণী নভগাজনক দিব লাগে কোনো কোনোৱে হাঁহ কণীৰ মাজত দুই এটা কুকুৰা অথবা গিনিফাউলৰ কণী মিহলাই কণী যুঁজায় পিছত উল্লেখ কৰা কণীসমূহ হেনো পাতিহাঁহৰ কণীতকৈ টান কোনো কোনোৱে সাত বিহুলৈকে বা হৈয়া কণী নভগাকৈ ৰাখি গৌৰৱৰ ভাগী হয় এনে কণীক কোৱা হয় সাত বিহুৰ সৈয়া কণী কণী যুঁজত আবাল-বৃদ্ধ-বনিতা সকলোৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
কণ্ঠভূষণ দ্বিজ (১৬-১৭ শতিকা) কোচৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু ৰঘূৰায়ৰ পাৰিবাৰিক পুৰোহিত আছিল হাজোৰ মাজগুৰি গাঁৱত এখেতৰ জন্ম হৈছিল শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সৈতে বাদ-ত জিকিব নোৱাৰি তেওঁ বাৰানসীলৈ যায় ব্ৰহ্মানন্দ পণ্ডিতৰ ওচৰত জ্ঞান অৰ্জন কৰিবলৈ কণ্ঠভূষণৰ মূখে শংকৰদেৱৰ কধা শুনি ব্ৰহ্মানন্দই বিষ্ণুপুৰী সন্যাসীৰ 'ভক্তি ৰত্নাৱলী' পুথিখন দি পঠিয়াই শংকৰদেৱক দিবলৈ কণ্ঠভূষণে পাটবাউসীত পুথিখন শংকৰদেৱৰ হাতত দিয়ে শংকৰদেৱৰ মাহাত্মাও স্বীকাৰ কৰি লয় পাছত শংকৰদেৱৰ নিৰ্দেশত মাধৱদেৱে পুথিখনৰ ভাঙনি কৰেবৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী
তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কথক নৃত্য (ইংৰাজী:  ) ভাৰতৰ অন্যতম শাস্ত্ৰীয় নৃত্যকলা উত্তৰ ভাৰতত জন্ম লাভ কৰা এই নৃত্যত হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় সংস্কৃতিৰে প্ৰভাৱ পৰিছে এই নৃত্যশৈলীৰ চৰ্চা ষোড়শ শতিকাৰো আগৰেপৰা চলি আহিছে কথক শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা আহিছে কথকৰ অৰ্থ হৈছে কথাৰ বৰ্ণনা দিয়া আদিতে ঘাইকৈ মন্দিৰসমূহৰ ভিতৰত সীমাবদ্ধ থকা এই নৃত্যশৈলীয়ে মোগলসকলৰ ৰাজত্বকালত ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰি আধ্যাত্মিক দিশৰ পৰা আহি মনোৰঞ্জনৰ আহিলা হৈ পৰে কথকত তিনিটা ঘৰানা (সংগীত-নৃত্যৰ পৰম্পৰা) সৰ্বাধিকভাৱে প্ৰচলিত সেইকেইটা হল : লক্ষ্ণৌ ঘৰানা, জয়পুৰ ঘৰানা আৰু বাৰাণসী ঘৰানা ঘাইকৈ শ্ৰী কৃষ্ণৰ লীলা প্ৰকাশক এই নৃত্যত শৃংগাৰ ৰস আৰু লয়ৰ প্ৰাধান্য দেখা পোৱা যায় ঘৰানা আৰু অঞ্চলভেদে কথক নৃত্যৰ পৰিবেশন ৰীতিত কিছু পাৰ্থক্য দেখা পোৱা যায় মূলত লয় প্ৰধান নৃত্য হলেও এই নৃত্যত  প্ৰচণ্ড দেহ ভংগী আৰু দৃঢ় পদ সঞ্চালনৰ প্ৰচুৰ অনুশীলনৰ প্ৰয়োজন হয় কথক নৃত্যত সংগদ বাদ্য হিচাপে তবলা, পাখোৱাজ মৃদংগ, সাৰেংগী আদি পৰিবেশন কৰা হয় পুৰুষ নৃত্যশিল্পী সকলে কাপখোৱা পায়জামা, অংগ ৰখা আদি পৰিধান কৰাৰ বিপৰীতে মহিলা নৃত্যশিল্পী সকলে পৰিধান কৰে শাৰী, কাপখোৱা পায়জামা, উৰ্ণা, বিভিন্ন ধৰণৰ গহনা আদি  সংক্ষিপ্ত অসমীয়া বিশ্বকোষ, প্ৰথম খণ্ড, জ্যোতি প্ৰকাশন , শান্তনু কৌশিক বৰুৱা, পৃষ্ঠা নং - ?

ভাৰতৰ কেইগৰাকীমান প্ৰসিদ্ধ কথক নৃত্য শিল্পী:
বিৰজু মহাৰাজ, 
উমা শৰ্মা, 
শোভনা নাৰায়ণ

তথ্য সংগ্ৰহ:

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয়  নৃত্য
কথা কবিতা() ঊনৈশ শতিকাত জন্ম লাভ কৰা সৃষ্টিশীল লেখনিৰ এক প্ৰকাৰ কোনো আবেদনশীল বা ভাৱব্যঞ্জক পৰিস্থিতিক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ, ঘাইকৈ কাব্যভাবানুৰঞ্জিত গদ্যত লিখা নাতিদীৰ্ঘ ৰচনাই কথা কবিতা কথা কবিতাত কেৱল এটা কেন্দ্ৰস্থ ভাৱৰ সমাবেশ ঘটে কথা কবিতাত ৰূপকৰ সমাবেশ ঘটে এনে ৰচনাৰ বাবে লেখকৰ মননশীলতা, অনুভূতিশীলতা আৰু ভাষাৰ ওপৰত দখল থকা প্ৰয়োজন ৰুছ সাহিত্যিক আইভান টুৰ্গেনিভক কথা কবিতাৰ জনক হিচাপে জনা যায়
বৈশিষ্ট্য
কথা-কবিতা অন্য সাধাৰণ কবিতাতকৈ কিছু পৃথক৷ কথা কবিতা গদ্য হিচাপে লিখা হয় কিন্তু কবিতাৰ ভাব সম্পৃক্ত শাৰীবোৰৰ বিচ্ছেদ নোহোৱাকৈ ইয়াত কাব্যৰচনাৰ কৌশল, যেনে খণ্ডিতকৰণ, সংকোচন, পুনৰাবৃত্তি, ছন্দ," :  ", .,  ,    .উপমা, চিত্ৰকল্প আদিৰ সমাৱেশ ঘটোৱা হয়৷"  ",  , ,  , 2015. ১৭ শতিকাত জাপানত মাটছুও বাশ্বোয়ে হাইবুন, গদ্যৰ সৈতে হাইকুৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাই কথা কবিতাৰ সৃষ্টি কৰিছিল ইয়াৰ সৰ্বোত্তম উদাহৰণ তেওঁৰ গ্ৰন্থ অকু নো হোছোমিছি (  ) নামৰ গ্ৰন্থ, ,  ' ,  ,   , 2014, . যত তেওঁ বহুমাত্ৰিক লেখাৰ দ্বাৰ কথা-কবিতা ৰচনাৰ সাহিত্যিক শৈলী ব্যৱহাৰ কৰিছিল, , .,  , ,   , 2007.

ড বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে, কথা-কবিতাৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য চিত্ৰ, ইয়াত ধ্বনি ভাষাৰ ব্যঞ্জনা মাথোন ছন্দোময়ী কবিতাৰ প্ৰধান লক্ষ্য গীত বা শ্ৰাব্য বিষয়ক মূৰ্ত্ত কৰি তোলা কথা-কবিতাৰ লক্ষ্য ৰূপ বা দৃশ্যবস্তুত সজীৱতা আৰোপ কৰা কথা-কবিতাত এটি মাথোঁ কেন্দ্ৰস্থ ভাব থাকে আৰু সেই ভাবক ডাঙৰ-সৰু কেতবোৰ তলতীয়া চিত্ৰেৰে সজীৱ কৰি তোলা হয় কিন্তু এইটো মনকৰিবলগীয়া কথা যে কথা-কবিতা আৰু কবিত্বময়ী কথা একে নহয় কথা কবিতা এবিধ কবিতাই কিন্তু কবিত্বময়ী কথা লিখাৰ ভংগী বা ভাষাৰ ৰীতি মাথোঁন '  বাণীকান্ত কাকতিয়ে কথা-কবিতাৰ 'প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য চিত্ৰ' বুলি কোৱা কথাৰ লগতে চিত্ৰৰ ভাবানুষংগ আৰু তাৰ প্ৰগাঢ়তাও কথা-কবিতাত সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ তেওঁ কথা কবিতাক নোহোৱা নোপজা কবিতা বুলি কোৱাৰ লগতে বালিৰ নিজৰা বুলিও কৈছিল 

যিকোনো সাহিত্যতে কথা-কবিতা সংখ্যাত অতি তাকৰীয়া ৰুচ লেখক আইভান টুৰ্গেনিভৰ কথা-কবিতাৰ সংকলনে ইংৰাজী অনুবাদত ব্যাপক সমাদৰ লাভ কৰিছিল আলেকজেণ্ডাৰ ছলঝেনিৎছিনেও কথা-কবিতা লিখিছে লেবাননৰ কবি খলিল জিব্ৰানৰ কিছুমান কথা-কবিতা ইংৰাজীলৈ অনূদিত হৈছে ফৰাচী কবি বডলেয়াৰৰ (,১৯২১-৬৭)     কথা কবিতাৰ আন এক নিদৰ্শনড প্ৰফুল্ল কটকী সম্পাদিত সাহিত্য আৰু সংজ্ঞা

অসমীয়া ভাষাত কথা কবিতা
প্ৰথম অসমীয়া কথা কবিতা ৰচনা কৰিছিল বনফুলৰ কবি যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই তেওঁ "কথা-কবিতা" নামেৰে এখন কবিতা পুথি ৰচনা কৰি অসমীয়া ভাষাত কথা কবিতাৰ দ্বাৰ মুকলি কৰিছিল আইভান টুৰ্গেনিভৰ '  ' আৰু আফ্ৰিকাৰ লেখিকা অলিভ শ্ৰাইনাৰৰ ৰচনাৰ আলমত যতীন্দ্ৰ নাথ দুৱৰাই 'কথা কবিতা' ৰচনা কৰিছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
কথা বৰেণ্য ১০০ এখন গ্ৰন্থ গ্ৰন্থখনৰ সম্পাদক শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন বায়ন কথা প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ঊনবিংশ আৰু বিংশ শতিকাৰ ১০০ গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক-শিল্পীৰ জীৱনালেখ্যৰ সংকলন গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৬ চনত গ্ৰন্থখনৰ আইএছবিএন হল-৮১-৮৯১৪৮-১৪-১

গ্ৰন্থ বিৱৰণ
এই সংকলনত কোনো প্ৰথাগত প্ৰসংগ-কোষৰ অন্তৰ্ভুক্ত নোহোৱা অসমৰ বৌদ্ধিক সাংস্কৃতিক জীৱনৰ কাণ্ডাৰীস্বৰূপ ব্যক্তিসকলৰ জীৱন আৰু কৃতিৰ বিতং তথ্যৰ লগতে বিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতি তথা জাতীয় জীৱনক অনুধাৱন কৰিবৰ সমল তথ্য সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছেকথা বৰেণ্য ১০০, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০০৬, বেটুপাতৰ পৰা সংগ্ৰহীত

গ্ৰন্থখনত বৰেণ্য ব্যক্তিসকলক দুটা থূলত সজোৱা হৈছে৷ প্ৰথম থূলত সন্নিৱিষ্ট হৈছে এনে পঁচিশগৰাকী ব্যক্তি, যাৰ জন্ম ঊনবিংশ শতিকাত আৰু কৰ্মজীৱন বিংশ শতিকালৈকো বিস্তাৰিত৷ এইটো থূলত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা সকলৰ ভিতৰত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, ৰজনীকান্ত বৰদলৈ, অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী, বাণীকান্ত কাকতি, কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, নলিনীবালা দেৱী অন্যতম৷ দ্বিতীয়টো থূলত বিংশ শতিকাত জন্ম লাভ কৰা পঁইসত্তৰগৰাকী বৰেণ্য অসমীয়াৰ জীৱন আলেখ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ দ্বিতীয়টো থূলত দুটা খণ্ড ৰখা হৈছে৷ প্ৰথম খণ্ডত শতিকাটোৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী বুলি গণ্য কৰা দহগৰাকী বৰেণ্য অসমীয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে৷ তেওঁলোক হল:

 জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, 
 বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, 
 মহেশ্বৰ নেওগ, 
 বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, 
 ভূপেন হাজৰিকা, 
 নৱকান্ত বৰুৱা, 
 চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া, 
 ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, 
 হোমেন বৰগোহাঞি আৰু 
 হীৰেন গোহাঁই৷ 

দ্বিতীয়টো থূলৰ দ্বিতীয় খণ্ডত অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাৰপৰা আৰম্ভ কৰি জাহ্নু বৰুৱালৈ পঁইষষ্ঠিগৰাকী বৰেণ্য অসমীয়াৰ জীৱন আলেখ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ ভিন ভিন লেখকে বৰেণ্য ব্যক্তিসকলৰ জীৱন আলেখ্য আকৰ্ষণীয় ভাষাত লিখিছে৷ গ্ৰন্থখনৰ শেষৰ ফালে প্ৰতিগৰাকী বৰেণ্য ব্যক্তিৰ তথ্যপূৰ্ণ জীৱনপঞ্জী সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷কথা বৰেণ্য ১੦੦, সম্পাদক: শোণিত বিজয় দাস, মুনীন বায়ন, কথা পাব্লিকেশ্যনছ, গুৱাহাটী, ২੦੦৬,  81-89148-14-1. গ্ৰন্থখনত উক্ত এশগৰাকী বৰেণ্য ব্যক্তিৰ উপৰি অসমৰ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতি জগতৰ অন্য দুই শতাধিক মান ব্যক্তিৰ চমু জীৱন পৰিচয়ো সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ পাতনিতে হীৰেন গোহাঁইৰ আধুনিকতা: অসমত তাৰ গতিপথ শীৰ্ষক এটা লেখা সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনী সংগ্ৰহ
কথা-ভাগৱত হৈছে ভট্টদেৱে অসমীয়া গদ্যত ভাঙনি কৰা ভাগৱত পুৰাণৰ অনুবাদ খ্ৰীষ্টীয় ষোড়শ শতিকাত, অকল অসমেই নহয় সকলো প্ৰাদেশিক ভাষাতেই ধৰ্মশাস্ত্ৰ ভাঙনি পদবন্ধত হৈছিল, তেনে সময়তে বৈকুণ্ঠ নাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্যক দামোদৰদেৱে স্ত্ৰী-শূদ্ৰ সকলোৰে সুবিধাৰ্থে গীতা, ভাগৱত আদি শাস্ত্ৰবোৰক গদ্যত ভাঙনি কৰিবলৈ আদেশ দিছিল সেই অনুযায়ী, তেওঁ প্ৰথমে কথা-গীতা আৰু তাৰ পিছত কথা-ৰত্নাৱলী, কথা-ভাগৱতৰ ৰচনা কৰে এই সংক্ষিপ্ত ভাগৱত ৰচনা কৰোঁতে তেৰায়ে শ্ৰীধৰ স্বামীৰ ভাষ্যৰ সহায় লৈছিল কথা-ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধৰ শেষৰ অধ্যায়ত গ্ৰন্থকাৰে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱকো প্ৰশংসা কৰিছে গ্ৰন্থখনত প্ৰত্যক্ষ উক্তিৰ প্ৰাধ্যানতা অধিক, আনহাতে নাম-ধাতুৰ প্ৰয়োগো ইয়াৰ অন্য বৈশিষ্ট্য শব্দ চয়ন আৰু বৈয়াকৰণ বৈশিষ্ট্যৰ ওপৰত সংস্কৃত ভাষাৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ আছে পাটবাউসী নামৰ ঠাইত ভট্টদেৱে ১৫১৫ শকৰ পৰা ১৫১৯শকৰ ভিতৰত অসমীয়া গদ্যত কথা-ভাগৱত ৰচনা কৰিছিল বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
কথাকলি নৃত্যশিল্পীৰ মুখৰ অঙ্গসজ্জা
কথাকলি নৃত্যৰ পুৰুষ চৰিত্ৰ
কথাকলি নৃত্যৰ নাৰী চৰিত্ৰ

কথাকলি নৃত্য (ইংৰাজী:  ) ভাৰতৰ অন্যতম শাস্ত্ৰীয় নৃত্যকলা এই নৃত্যৰ জন্মস্থান কেৰালা কথা বা কথ শব্দৰ অৰ্থ কাহিনী; আৰু কলি শব্দৰ অৰ্থ অভিনয় সামগ্ৰিকভাৱে কথাকলি শব্দৰ অভিধানিক অৰ্থ অভিনয় বা নাটক এই নৃত্যৰ উদ্ভৱ হয় সপ্তদশ শতিকাত তৎকালীন কেৰালাৰ কোট্টাৰাক্কাৰাৰ ৰজা কেৰল বৰ্মাই কাষৰীয়া ছামুৰি ৰাজ্যত প্ৰচলিত কৃষ্ণনাট্যম নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সেই নৃত্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ছামুৰিৰাজ মানবেদ ৰাজক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল কিন্ত্ত সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰততে তেওঁৰ নৃত্যৰ মূল বুজা লোক নাই বুলি ছামুৰিৰাজে কেৰল বৰ্মাৰ নিমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাখান কৰে ইয়াতে অপমানিত হৈ কেৰল বৰ্মাই নিজাকৈ ৰামঅট্যম নামেৰে এক নৃত্যৰ প্ৰচলন কৰে ঘাইকৈ শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ চৰিত্ৰক লৈ ৰচিত ৰামঅট্যমৰ মূল বিষয়বস্ত্ত ৰামায়ণ, শিৱ পুৰাণ, ভাগৱত আদিৰপৰা আহৰণ কৰা হৈছিল কোট্টাৰাক্কাৰাৰ ৰজা কেৰল বৰ্মাকেই কথাকলি নৃত্যৰ প্ৰবৰ্তকৰূপে আখ্যা দিয়া হয় ১৫৭৫ চনৰপৰা ১৬৫০ চনলৈ ৰাজত্ব কৰা এইজন ৰজা কথাকলি নৃত্যৰ একনিষ্ঠ পৃষ্ঠপোষক আছিল তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ৰজাসকলে এই নৃত্যৰ অধিক উন্নতি আৰু সংস্কাৰ সাধন কৰে কালক্ৰমত সময়ৰ পাৰে-ঘাটে সাজ সলাই ৰামঅট্যমেই কথাকলি ৰূপে প্ৰসিদ্ধি আৰু বিকাশ লাভ কৰে কথাকলি নৃত্য এক মূক অভিনয় নৃত্যশিল্পী সকলে গীত নাগায় আৰু কথাও নকয় মঞ্চৰ আঁৰত থকা গায়কে গীতৰ জৰিয়তে ঘণ্টা আৰু কৰতাল সংগত কৰি কাহিনী বিবৃত কৰে নৃত্যশিল্পীয়ে সংলাপৰ সলনি নানান অংগি-ভংগি আৰু মুখভংগিমাৰ দ্বাৰাই মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰে চৌষষ্ঠি প্ৰকাৰ হস্ত সঞ্চালন ৰীতি কথাকলি নৃত্যত প্ৰচলিত এই নৃত্যত চকুৰ পতা আৰু ভ্ৰূৰ দ্ৰুত সঞ্চালন অতি সূক্ষ্ম আৰু অৰ্থপূৰ্ণ এই নৃত্যৰ সাজসজ্জাত ৰঙা, সেউজীয়া, হালধীয়া, কলা আৰু বগা ৰঙৰ পোছাকৰ অধিক প্ৰচলন দেখা যায় বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ নৃত্যশিল্পীৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ ৰূপসজ্জা ব্যৱহৃত হয় পুৰুষ চৰিত্ৰতকৈ নাৰী চৰিত্ৰৰ সাজসজ্জা আপেক্ষাকৃত ভাৱে সৰল সংক্ষিপ্ত অসমীয়া বিশ্বকোষ, প্ৰথম খণ্ড, জ্যোতি প্ৰকাশন, শান্তনু কৌশিক বৰুৱা. পষ্ঠা নং -? 

ভাৰতৰ কেইগৰাকীমান প্ৰসিদ্ধ কথাকলি নৃত্যশিল্পী:
 চান্দু পানিক্কৰ
 কুঞ্জু কুৰুপ
 ৰামুন্নি নায়াৰ
 কৃষ্ণন কুট্টি
 গোপী নাথ

তথ্য সংগ্ৰহ:

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য
কথাপুৰুষন ( )) অদুৰ গোপালকৃষ্ণন ৰচিত আৰু পৰিচালিত ১৯৯৫ চনৰ মালয়ালম ভাষাৰ এখন নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ ইয়াৰ প্ৰযোজক স্বয়ং গোপালকৃষ্ণন আৰু সহ-প্ৰযোজক এন.এইচ.কে. ছবিখনত অভিনয় কৰিছে বিশ্বনাথন, মিনি নায়াৰ, অৰণমুলা পন্নম্মা, নৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ আৰু উৰ্মিলা উন্নী ১৯৯৬ চনত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৪৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে
কাহিনীৰ সাৰাংশ
জন্মৰ পিছত কুঞ্জুন্নিৰ মাক-দেউতাকৰ বিচ্ছেদ হয় আৰু দেউতাকে চোৱাচিতা কৰা বাদ দিয়াত সি মাকৰ যত্নতে ডাঙৰ হয়  

প্ৰথম অৱস্থাত গান্ধীবাদী আৰু পিছলৈ মাৰ্ক্সবাদী ককাকৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ কুঞ্জুন্নিয়ে কলেজত সামাজিক কঠিনতা আৰু বৈষম্যৰ উত্তৰ সাম্যবাদ বুলি বিশ্বাস কৰি বাওঁপন্থী মতাদৰ্শৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় অৱশেষত তেওঁ এটা উগ্ৰ মাৰ্ক্সবাদী গোটত যোগদান কৰে এখন থানাত আক্ৰমণৰ পিছত কুঞ্জুন্নিক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি অভিযোগনামা দাখিল কৰা হয় যদিও পিছত তেওঁক দোষমুক্ত কৰা হয়

অভিজ্ঞতাৰে কুঞ্জুন্নি পৰিপক্ক হয়, তথাপিও নিজকে অকলশৰীয়া আৰু মোহভংগ হোৱা যেন অনুভৱ কৰে তেওঁ শৈশৱৰ বন্ধু মীনাক্ষীক বিচাৰি উলিওৱাৰ প্ৰচেষ্টা চলায় আৰু তাইক বিয়া কৰায় কুঞ্জুন্নিৰ ঘৰতে লগুৱা খটা এজন মানুহৰ পুত্ৰ, নতুনকৈ হোৱা ধনী মানুহ এজনক কুঞ্জুন্নিয়ে নিজৰ সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি এটা সাধাৰণ ঘৰলৈ গুচি যায় আৰু পত্নী আৰু পুত্ৰৰ সৈতে স্বাভাৱিক পাৰিবাৰিক জীৱন-যাপন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে

এদিন কলেজৰ সহপাঠী, এজন সাংবাদিকে তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰ লবলৈ বিচাৰে, কিন্তু কুজুন্নিয়ে তাক নাকচ কৰে পিছলৈ কুঞ্জুন্নিয়ে সাংবাদিক বন্ধুৰ সহায়ত তেওঁৰ প্ৰথম গল্পপুথি "কৰক্ষৰংগল" প্ৰকাশ কৰে কিন্তু ইয়াৰ বিধ্বংসী বিষয়বস্তুৰ বাবে চৰকাৰে ইয়াক নিষিদ্ধ কৰিছিল কুঞ্জুন্নিয়ে যেতিয়া বাতৰি কাকতত এই কথা পঢ়ে, তেতিয়া এই দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত পৃথিৱীখনলৈ তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে হাঁহিবলৈ আৰম্ভ কৰে

বঁটা
১৯৯৬- ৪৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
 শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী- অৰণমুলা পন্নাম্মা
১৯৯৭- বোম্বে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
  বঁটা  অদুৰ গোপালকৃষ্ণণ
তথ্যউৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:১৯৯৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:মালায়লম চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
কদম কদম বঢ়ায়ে যা () আছিল সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা সংগঠিত হোৱা ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সেনাদলৰ তাৎক্ষণিক সমদল (  )৷ এই গীতটি লিখিছিল বংশীধৰ শুক্লাই আৰু সুৰাৰোপণ কৰিছিল ৰাম সিং ঠাকুৰে৷ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত এই গীতটোক ব্ৰিটিছে ভাৰতত দেশদ্ৰোহ গণ্য দি নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিছিল৷ পিছে ১৯৪৭ চনত আগষ্টত এই নিষেধাজ্ঞা উঠাই লোৱা হৈছিল৷ গীতটো ভাৰতত এটা দেশপ্ৰেমমূলক ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতৰ দৰে হৈ পৰে আৰু চি.ৰামচন্দ্ৰ, এ আৰ ৰহমানকে ধৰি একাধিক ভাৰতীয় সংগীতশিল্পীৰ দ্বাৰা ই নতুনকৈ উপস্থাপিত হয়৷ এই গীতটো বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ তাৎক্ষণিক সমদলগান৷         ,   , . 352, , 1998, , ... . . .     '  ...     ,  , . 90,   , 2006, .
গীতৰ কথা

দেৱনাগিৰী লিপিনাষ্টালিক লিপিৰোমানকৃত হিন্দুস্তানী ইংৰাজীলৈ কৰা অনুবাদ   
    
     
    

 --  
     
    
--  

   
    
    
    

   
   
   
    

   
    
    
    

   
-  
    
   

   
    
    
       
    
    
    

    
     
    
   

   
    
    
    

   
   
   
    

   
    
    
    

   
   
    
   

   
    
    
       
    
    
    

 --  
     
    
--  

   
    
    
    

   
   
   
    

   
    
    
    

   
-  
    
   

   
    
    
     ,  ,
    !
     ,
    !

 , ,    ,
'     .
    ' ,
     !

 ,  ,
    !
     ,
    !

     ,
     .
    ,
    !

 ,  ,
    !
     ,
    !

 " ",
     ,
     ,
  ,   !

 ,  ,
    !
     ,
    !

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশপ্ৰেমমূলক গীত
শ্ৰেণী:সংগীত
কদম (বৈজ্ঞানিক নাম:   ) ভাৰতৰ ঘাইকৈ অসম , পশ্চিমবংগ, আন্দামান দ্বীপপুঞ্জ,আৰু বাংলাদেশৰ এক সাধাৰণ গছ নীপ, বৃত্তপুষ্প, মেঘাগমপ্ৰিয়, কৰ্ণপূৰক, ভৃঙ্গবল্লভ, মঞ্জুকেশিনী, পুলকি, সৰ্ষপ, প্ৰাবৃষ্য, ললনাপ্ৰিয়, সুৰভি, সিন্ধুপুষ্প ইত্যাদি বিভিন্ন নামেৰে কদম জনাজাতএল বৰ্ষাৰ দূত ,আশীষ-উৰ-ৰহমান, দৈনিক প্ৰথম আলো ঢাকাৰ পৰা প্ৰকাশিত তাৰিখ: ০৮-০৬-২০১৩ খ্ৰিষ্টাব্দ

 বৰ্ণনা 
কদম ফুল ও কদমৰ ভিতৰৰ অংশ
কদম দীৰ্ঘাকৃতি, বহুশাখাবিশিষ্ট বিশাল বৃক্ষ বিশেষ  সৌন্দৰ্য্যবৰ্ধক বৃক্ষৰ ভিতৰত কদম   অন্যতম কদমৰ  কাণ্ড সৰল, উন্নত, ধূসৰৰ পৰা  প্ৰায় ক'লা বৰণৰ  শাখা অজস্ৰ আৰু ভূমিৰ সমান্তৰালত প্ৰসাৰিত পাতবোৰ বিশাল , ডিম্বাকৃতি, উজ্বল-সেউজীয়া, তেলেতীয়া উপপত্ৰক অত্যন্ত ক্ষণস্থায়ী  নিবিড় পত্ৰবিন্যাসৰ বাবে  কদম ছাঁ অতি ঘন শীতকালত কদমৰ  পাত সৰে আৰু  বসন্ত কালত কুঁহি পাত উলায় সাধাৰণতে পৈণত পাতৰ অপেক্ষাত কুঁহি পাতবোৰ বৰ সৰু কদমৰ এক সম্পূৰ্ণ  মঞ্জৰীক সাধাৰণতৰে ফুল বুলিয়ে কোৱা হয় তাতে বলৰ নিচিনা গোলাকাৰ ,  পুষ্পবিন্যাসত অজস্ৰ সৰু সৰু ফুলৰ বিকীৰ্ণ বিন্যাস পূৰ্ণ প্ৰস্ফুটিত মঞ্জৰীৰ ৰং বগা-হালধিয়া প্ৰতিটো ফুল খুবই সৰু , বৃতি বগা, দল হালধীয়া, পৰাগচক্ৰ বগা আৰু বহিৰ্মুখী, গৰ্ভদণ্ড দীঘল  ফুলৰ উগ্ৰ গোন্ধ আছে পৰাগযোগ ঘাইকৈ  বাদুলিৰ দ্বাৰা হয়  ফলবোৰ মঙহাল, আৰু টেঙা শ্যামলী নিসৰ্গ, দ্বিজেন শৰ্মা , বাংলা একাডেমী, ঢাকা
পাত আৰু ফুল
কদম গছৰ গুৰি অংশ

ব্যৱহাৰ 
কদম গছৰ বৃদ্ধি অত্যন্ত দ্ৰুত ইয়াৰ কাঠ জ্বলনশীল হোৱাৰ বাবে খৰি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ইয়াক ৰোপন কৰা হয় কাঠ বগা আৰু অতি নৰম নৰম কাঠ বাকচ আদি সাজিবলৈ আৰু জুইশলা শিল্পত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ফুলৰ পৰা সুগন্ধি দ্ৰব্য নিষ্কাষন কৰা হয় ছাল জ্বৰৰ ঔষধ হিচাপেও উপকাৰী ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ লগত কদম গছৰ সম্পৰ্ক আছে
 মিনাক্ষী মন্দিৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত কদম গছ

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:ফুল
কদমতলে কৃষ্ণ নাচে () হৈছে, ২০০৫ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ সুমন হৰিপ্ৰিয়া পৰিচালিত এই ছবিখনে ৫৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ 'শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ সন্মান লাভ কৰে 
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ৰাধিকা মোহন অধিকাৰী বৈষ্ণৱী সংস্কৃতিৰ পণ্ডিত তেওঁৰ এজন লৰা, যাৰ নাম জয়কৃষ্ণ আৰু এজনী ছোৱালী, যাৰ নাম স্বৰ্ণ জয়কৃষ্ণ যথেষ্ঠ পঢ়াশুনা কৰা লৰা আৰু সি দেউতাকৰ ভাৱনাক বিশেষ গুৰুত্ব নিদি নিজৰ কেৰিয়াৰৰ কথাহে মূলতঃ চিন্তা কৰি ঘৰ এৰি গুছি যায় 

কিন্তু কিছু বছৰ পাছত জয়কৃষ্ণৰ সন্তান শ্যামকানুয়ো যথেষ্ঠ পঢ়াশুনা কৰে যদিও তাৰ আছিল ককাকৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ প্ৰতি এক অন্তৰংগতা অনুভৱ শ্যামকানুই নিজৰ পৰিয়ালটোক একলগ কৰাৰ উদ্দেশ্য আগত লৈ পৈতৃক গাঁওখনত উপস্থিত হয় সি পেহীয়েক স্বৰ্ণ আৰু সম্বন্ধীয় ভায়েক বসন্তক তাৰ পৰিচয় গোপনে ৰাখিবলৈ অনুৰোধ জনায়, যাতে তাৰ গোপন লক্ষ্যত উপনীত হব পাৰে 

ছবিখনত চতুৰ্দশ শতাব্দীতে মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰি থৈ যোৱা জাতি বিহীন সমাজ এখনক চিত্ৰিত কৰিবলৈ ৰাধিকা মোহনৰ ভৃত্য গোৱিন্দৰ নাতিনীয়েক মণিমালা আৰু স্বৰ্ণৰ পুত্ৰ বসন্তক স্পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ ওচৰ চপা ঘটনাক্ৰম দেখুওৱা হৈছে

শেষত ৰাধিকা মোহনৰ বোধোদয় হয় যে ক্ৰোধিত হোৱা আৰু ক্ষমা নকৰা, এই দুয়োটা মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ আদৰ্শৰ পৰিপন্থী

অভিনয় শিল্পী
সৌৰভ হাজৰিকা
তপন দাস
জয়ন্ত ভাগৱতী
ৰানু দেৱী
ৰূপশিখা

কাৰীকৰি খুঁটি-নাটি
ফিল্ম: ৩৫ মিমি
বঁটা
অসমৰ চহকী সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাক উজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে ২০০৫ চনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শিতানত কদমতলে কৃষ্ণ নাচে ছবিখনে ৫৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- ৰজত কমল লাভ কৰে এই বঁটাত প্ৰযোজক ৰঞ্জিত চক্ৰৱৰ্তী আৰু পৰিচালক সুমন হৰিপ্ৰিয়া, প্ৰত্যেকলৈ নগদ ২০,০০০ টকাকৈ আগবঢ়োৱা হয়

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ
 :.

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
কন চুতিয়ানী বিয়াল্লিছৰ আন্দোলনৰ এগৰাকী সংগ্ৰামী মহিলা৷ ১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা সমদল কৰি অহা জনতাৰ মাজত তেঁৱো আছিল৷ সেই সমদল প্ৰতিহত কৰিবলৈ পুলিচে লাঠিচালনা কৰিছিল আৰু লাঠীচালনাত কন চুতীয়ানী আন বহুতৰ লগতে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল৷ সেই আঘাততে শৰীৰ ভাগি পৰা কন চুতীয়ানীৰ কিছুদিন পিছতে মৃত্যু হয়৷
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসম
কনক চন্দ্ৰ চহৰীয়া গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু ভাষা সাহিত্যৰ এগৰাকী আলোচক

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
অসমীয়া সাহিত্যৰ বিচাৰ (১৯৯৬)
অসমীয়া লোক সংস্কৃতিৰ ৰেঙণি (১৯৯৬)
ছিপাঝাৰৰ সমাজ আৰু সংস্কৃতি (২০০৫)
দৰঙী লোকসাহিত্যৰ ৰূপৰেখা (২০০৭)
অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ ৰহঘৰা (২০১৩)
অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষা (২০১৫)
অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু সাহিত্য (২০১৫)
অসমীয়া সংস্কৃতি অধ্যয়ন (২০১৬)
পুৰণি অসমীয়া কাব্য (২০১৯)
অসমীয়া লিপিৰ পৰিচয় (২০২০)
সম্পাদিত গ্ৰন্থ
অসমৰ সংস্কৃতি সমীক্ষা, (২০০০)
বৰদৌলগুৰিৰ বুৰঞ্জী আৰু সংস্কৃতি (২০০১)
দৰং জেউতি: চতুৰ্থ খণ্ড (২০০২)
দৰঙৰ পৰিৱেশ্য কলা (২০০৩)
দৰঙৰ বসন্ত উৎসৱ দেউল (২০০৩)
কীৰ্ত্তন ঘোষাৰ সমীক্ষাত্মক অধ্যয়ন (২০০৪)
দৰঙী লোকগীত সংগ্ৰহ (২০০৫)
ডক্টৰ নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ জীৱন আৰু সাধনা
(২০০৮)
অসমৰ বাঁহ-সংস্কৃতি (২০১১)
প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ (২০১৪)
শিয়ালা গোসাঁইৰ বংশাৱলী (২০১৫)
জীবনী গ্ৰন্থ
হেডমাষ্টৰণী ৰোহেশ্বৰী
বৰুৱাৰ জীৱন আৰু আদৰ্শ (২০১৫)
কবিতা সংকলন
নিৰ্জনতাৰ গান (২০১৫)
তথ্য সংগ্ৰহ

:..--? 

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কনক চন্দ্ৰ ডেকা অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সাহিত্যিক তথা ৰামায়ণী সাহিত্যৰ প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত৷

জীৱন
কনক চন্দ্ৰ ডেকাৰ জন্ম হয় নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰত তেওঁ গুৱাহাটীৰ বাণীকান্ত কাকতি চৰকাৰী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যপনা কৰে৷ তাৰোপৰি তেওঁ গহপুৰ বি টি কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপেই কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ 

সাহিত্যচৰ্চা
কনক চন্দ্ৰ ডেকাই ৬০ খনৰো অধিক তত্ত্বগধুৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে৷ তেওঁৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি শংকৰ দয়াল শৰ্মাই উন্মোচন কৰিছিল৷ তেওঁ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক অৱদানৰ স্বীকৃতি ৰূপে সাহিত্যিক পেন্সনো লাভ কৰিছিল৷

২০১৪ চনৰ ১৪ জানুৱাৰী তাৰিখে কনক চন্দ্ৰ ডেকাৰ বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত মৃত্যু হয়৷
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কনকলতা () অসমৰ দ্বিতীয় মহিলা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক কুন্তলা ডেকাই পৰিচালনা কৰা আৰু লাচিত চিত্ৰমৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা এখন জীৱনীভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক দিলীপ ডেকা আৰু কুন্তলা ডেকা শব্দগ্ৰহণত পীযুষ কান্তি ৰয় ১৯৯০ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ উদেষ্ণা চিত্ৰগৃহত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ শ্বো হৈছিল ১৯৪২ চনৰ শ্বহীদ, গহপুৰৰ ওচৰৰ বৰঙাবাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা কনকলতাৰ জীৱনৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী ৰচনা কৰিছিল ভবেন বৰুৱাই পৰিচালকগৰাকীয়ে এটা ভিডিঅত কয় যে ছবিখন নিৰ্মাণ কৰোঁতে প্ৰায় পাঁচ বছৰ সময় লাগিছিল
অভিনয়

 ৰুমী গোস্বামী
 দিলীপ শৰ্মা
 হৰি ডেকা
 অখিল ডেকা
 মৃণাল সেনগুপ্ত
 ভবেন বৰুৱা
 মীনা দুৱৰা
 আভালিন বৰুৱা

সংগীত
ছবিখনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কেইটামান গীত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে সমবেত কণ্ঠত গীতসমূহ গাইছে সন্ধ্যা মেনন, কুইন দাস আদিয়ে সংগীত পৰিচালনা অনুপম চৌধুৰীৰ

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কনকলতা আই () শংকৰদেৱৰ নাতি-বোৱাৰী৷ ১৫১৬ খৃ:ত শংকৰদেৱে কছাৰীসকলৰ উপদ্ৰৱত বৰদোৱা ত্যাগ কৰিছিল৷ তেতিয়াৰে পৰা প্ৰায় সাত কুৰিৰো অধিক কাল এই ঠাই অটব্য অৰণ্যত পৰিণত হৈছিল৷ পিছত আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনত কনকলতা আইৰ প্ৰচেষ্টাত বৰদোৱা পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হয়৷:..202007-684.
কনকলতা আইৰ পিতৃৰ নাম আছিল কানু ভূঞা৷ তেওঁ কোচবেহাৰৰ ফুলবাৰী নামে ঠাইৰ৷ কনকলতা আয়ে শংকৰদেৱৰ নাতি চতুৰ্ভূজ ঠাকুৰক বিয়া কৰায়৷ বিয়াৰ পিছত স্বামীৰ সৈতে কামৰূপৰ ঘিলাঝাৰি সত্ৰ আৰু গোৱালপাৰাৰ বিষ্ণুপুৰ সত্ৰত আছিল৷ শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত কালিন্দ্ৰী আইৰ মুখত বৰদোৱাৰ ভৌগলিক অৱস্থানৰ বিষয়ে জানিবুজি লৈ গুৰুজনাৰ নাতিবোৱাৰী কনকলতা আই জলপথেৰে জয়ধ্বজ ৰজাৰ দিনত বৰদোৱা পুনৰ উদ্ধাৰ কৰি নকৈ গঢ় দিছিল৷ তদুপৰি আই কনকলতাই বৰদোৱা উদ্ধাৰৰ বাবে আহি যিঠাইত প্ৰথমে নিশা কটাইছিল, তাতে শংকৰদেৱৰ নাতি দামোদৰ আতাৰ সৈতে লগ লাগি এখনি সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ এই সত্ৰৰ নাম আই ভেটী৷ 
কথিত আছে, জলপথেৰে আহি যি ঠাইত পোনতে উঠিছিল তাতে কৰ্দৈগছৰ তিনিটা ডালেৰে খুটি পুতি অন্ন ৰন্ধা হৈছিল৷ পিছত দুটা খুটি উভালি দিছিল যদিও এটা খুটি ৰৈ গৈছিল৷ পিছত সেই আধাপোৰা খুটিৰ পৰাই গজালি ওলাই এজোপা কৰ্দৈ গছ হৈছিল৷ তাৰ তলতে আয়ে কুঁজি সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷:..--20190909192340643 শংকৰদেৱে বৰদোৱা ত্যাগ কৰি উজনিৰ গাংমৌ আৰু ধুৱাহাটত আছিল৷ ধুৱাহাটতে মাধবদেৱক লগ পায়৷ ১৮ বছৰ তাত থকাৰ পিছত জলপথেৰে ভটিয়াই পাটবাউসীলৈ আহোঁতে মাধবদেৱক দূৰৰ পৰাই বৰদোৱা ঠাইখণ্ড দেখুৱাইছিল যদিও মাধবদেৱৰ ইচ্ছা স্বত্বেও তেওঁলোক তাত উঠা নাছিল৷ কনকলতাই বৰদোৱা পুনৰুদ্ধাৰ কাৰ্যত ৰাজসাহায্য পাইছিল৷ বৰবৰুৱা টঙচু ফুকনৰ তদাৰকত সত্ৰখনে গা কৰি উঠিছিল৷ কনকলতা আইৰ লগত কন্যা সুভদ্ৰা আছিল৷ সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অনন্তৰাম৷ কনকলতাৰ স্বামী চতুৰ্ভূজ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ নথকাত ভাগিনীয়েক দামোদৰক পুত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল৷ এই দামোদৰৰ পুত্ৰ ৰমাকান্ত আতা৷ দামোদৰ আতাই বালিসত্ৰ স্থাপন কৰি তেওঁৰ পুত্ৰ ৰমাকান্তক তাৰ অধিকাৰ পাতি ১৫৮৪ শকত মৃত্যুবৰণ কৰে৷ ইয়াৰ পিছত ৰমাকান্ত আতা আৰু আই কনকলতাৰ মাজত বৰদোৱা সত্ৰৰ স্বত্ব লৈ মতানৈক্য হয় আৰু মীমাংসাৰ বাবে জয়ধ্বজ সিংহক গোচৰ দিয়ে৷ জয়ধ্বজ সিংহই পিতৃ সৰ্বস্ব ধৰ্মে পুত্ৰে অধিকাৰ বুলি ৰমাকান্তৰ ফালে ৰায় দিয়ে৷  ইয়াৰ পিছত আই কনকলতা সেৱকসকলক লগত লৈ লক্ষীমপুৰৰ নৰোৱাৰ ওচৰৰ চিনাতলীত সত্ৰ পাতেগৈ আৰু জী-নাতি অনন্তৰামক সত্ৰাধিকাৰ পাতে৷ ইয়াৰ সাতবছৰমান পিছত পুনৰ বৰদোৱালৈ আহিবলৈ মন কৰি ভটিয়াই আহোঁতে মোগলে অসম আক্ৰমণ কৰাত তেওঁ কলিয়াবৰতে বাহৰ পাতে৷ কিছুদিন পাছত তাতে আই কনকলতাৰ মৃত্যু হয়৷ 
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
কনকলতা মহিলা আৰবান কো-অপাৰেটিভ বেংক লিমিটেড বা চমুকৈ কনকলতা মহিলা বেংক () অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা বেংক ১৯৯৮ চনত যোৰহাটত এই বেংকটো স্থাপিত হৈছিল সমবায় খণ্ডত স্থাপন কৰা এই বেংকটোৰ সকলো কৰ্মচাৰী আৰু বেছি অংশ গ্ৰাহকেই মহিলা তেওঁলোকে বিভিন্ন জমা আঁচনি প্ৰচলন কৰাৰ উপৰিও মহিলাসকলৰ স্বাৱলম্বিতাৰ লক্ষ্যৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন সাপেক্ষে বিভিন্ন ঋণৰ আঁচনি আগবঢ়ায় 

ইতিহাস
লখিমী বৰুৱাই ১৯৯৮ চনত অসমৰ যোৰহাটত কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল তেওঁ মূলতঃ বিশেষ সা-সুবিধা নোপোৱা, পিছপৰা মহিলাসকলৰ সহায় হোৱাকৈ তথা তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাবে স্বাৱলম্বী আৰু সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল

বেংক সেৱাৰ বিষয়ে বিশেষ জ্ঞান নোহোৱাকৈয়ে বৰুৱাই ১৯৯০ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকত মহিলাসকলৰ বাবে সমবায় খণ্ডত এটা বেংক স্থাপনৰ বাবে আবেদন কৰিছিল ১৯৯৮ চনত তেওঁ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন লাভ কৰে তাৰ দুবছৰ পিছত, ১৯৯০ চনত যোৰহাটত ৫২জন প্ৰমোটাৰ সদস্য, ১৫০০ গৰাকী মহিলা অংশীদাৰ আৰু ৮.৪৫ লাখ টকাৰ প্ৰাৰম্ভিক বিনিয়োগেৰে বেংকৰ কাম আৰম্ভ হয়  ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ শ্বহীদ, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ মৃত্যুবাহিনীৰ সদস্যা- কনকলতা বৰুৱাৰ নামেৰে বেংকটোৰ নাম কনকলতা মহিলা বেংক ৰখা হয় 
পৰিগাঁথনি
বৰ্তমান বেংকৰ চাৰিটা শাখা আৰু ২১জন নিয়মীয়া কৰ্মচাৰী আছে আৰু কৰ্মচাৰী আটাইকেইগৰাকীয়ে মহিলা ৪৫,০০০ একাউণ্টৰ বেছিভাগে মহিলাৰ কনকলতা বেংকৰ শাখা চাৰিটা হল- যোৰহাট, মৰিয়নী, গড়আলি যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ শাখা উত্তৰ-পূব উন্নয়ন বিত্ত নিগম লিমিটেড (), ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা কোষ আৰু ভাৰতীয় ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ উন্নয়ন বেংকে () কনকলতা মহিলা বেংকক সহযোগিতা আগবঢ়ায় বেংকটোৱে মুঠ তিনিখন জিলাত সেৱা আগবঢ়ায়- যোৰহাট, গোলাঘাট আৰু শিৱসাগৰ জিলা আই.ডি.বি.আই. বেংক তেওঁলোকৰ তত্বাৱধায়ক বেংক 
লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
কনকলতা মহিলা বেংকে মহিলাসকলক সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে ইয়াৰোপৰি ই ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন অনুসৰি ঋণৰ বিভিন্ন আকৰ্ষণীয় আঁচনিৰ জৰিয়তে উপভোগ আৰু উৎপাদনৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকৰ ঋণৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰে প্ৰাথমিক সমবায় বেংক হোৱাৰ বাবে ই চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চল দুয়োটাতে কৰ্মসংস্থাপনৰ সৃষ্টি কৰে সমাজক দুৰ্বল শ্ৰেণীটোৰ উপাৰ্জন বঢ়োৱা, স্ব-নিয়োজনৰ সুযোগ প্ৰদান কৰি নিৰাপদ সৱলীকৰণকে ধৰি সকলো বাণিজ্যিক বেংকিং সুবিধা প্ৰদান কৰাটোৱেই হৈছে বেংকৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আন এটা উদ্দেশ্য হৈছে মহিলাসকলৰ মাজত সঞ্চয় আৰু বেংকিং অভ্যাস জনপ্ৰিয় কৰা লাভ অৰ্জন কৰাতকৈও আত্ম-সহায়ক বেছি গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়
আঁৰৰ ব্যক্তি
বেংকটো স্থাপনৰ আঁৰত থকা মূল মানুহগৰাকী হল- লখিমী বৰুৱা যোৰহাটৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই আৰ্থিক অনাতনৰ বাবে কলেজীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল বিয়াৰ বহু বছৰ পাছত ১৯৮০ চনতহে তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লয় তেওঁ বেংকত চাকৰি কৰিছিল তাৰোপৰি যোৰহাটৰ দক্ষিণ সৰ্বাইবন্ধাত অঞ্চলত এখন মহিলা সমিতি সংগঠিত কৰি আৰ্থিকভাবে পিছপৰা মহিলাসকলৰ সৱলীকৰণৰ বাবে কাম কৰিছিল এইখিনি অভিজ্ঞতাকে সৰোগত কৰি ১৯৯০ চনত বৰুৱাই সমবায় খণ্ডত এটা বেংক প্ৰতিষ্ঠাৰ চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৮ চনতহে তেওঁৰ সপোন সাকাৰ হয় মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁলৈ সমাজসেৱা ক্ষেত্ৰত পদ্মশ্ৰী সন্মান আগবঢ়ায়
তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বেংক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা (, ) বা কেমছ অসম চৰকাৰৰ এক দৰিদ্ৰতা দূৰীকৰণ আঁচনি অসমৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ আত্মসহায়ক গোটসমূহক আৰ্থিক অনুদান প্ৰদান কৰি গোটসমূহৰ স্থিতি সবল কৰি তোলাৰ লগতে ঋণৰ চাহিদা হ্ৰাস কৰাত সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ লক্ষ্য আগত ৰাখি এই আঁচনিখন ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষৰ পৰা কাৰ্যকৰী কৰা হয় এই আঁচনিৰ অধীনত গ্ৰামাঞ্চলৰ প্ৰতিটো মহিলা আত্মসহায়ক গোটক ২৫ হাজাৰ টকাৰ অনুদান দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয় এই আঁচনি ৰূপায়ণৰ বাবে অসম ৰাজ্যিক গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানক দায়িত্ব দিয়া হয় ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰত উক্ত আঁচনিখনৰ সামান্য সালসলনি ঘটাই ইয়াক বিস্তাৰিত কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা বা চমুকৈ ভিকেমছ নাম দিয়া হয় আৰু ২০২০-২১ বিত্তীয় বৰ্ষৰ পৰা এই পৰিৱৰ্তিত আঁচনিখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়

সা-সুবিধাসমূহ
এই আঁচনিৰ অধীনত প্ৰথমাৱস্থাত ১ লাখ মহিলা আত্মসহায়ক গোটক সামৰি লোৱাৰ লক্ষ্য বান্ধি লোৱা হৈছিল সেইমতে ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষত নন-ইণ্টেঞ্চিভ উন্নয়ন খণ্ডসমূহৰ অধীনস্থ গোটসমূহৰ প্ৰত্যেককে ২৫ হাজাৰ টকাকৈ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয় ইণ্টেঞ্চিভ উন্নয়ন খণ্ডসমূহৰ অধীনস্থ গোটসমূহে এই আঁচনি প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ পূৰ্বে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানৰ পৰা অনুদান হিচাপে ১৫ হাজাৰ টকা লাভ কৰিছিল এনে গোটসমূহক এই আঁচনিৰ অধীনত ১০ হাজাৰ টকাকৈ অনুদান আগবঢ়োৱা হয় আনহাতে অসম চৰকাৰৰ পৰা ঘূৰ্ণীয়মান পুঁজিৰ অনুদান হিচাপে ১০ হাজাৰ টকা আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ স্বৰ্ণজয়ন্তী গ্ৰাম স্বৰোজগাৰ যোজনাৰ () অধীনত ৫ হাজাৰকৈ টকা লাভ কৰা গোটসমূহক অতিৰিক্ত ১০ হাজাৰ টকা অনুদান হিচাপে আগবঢ়াই মুঠ অনুদানৰাশিৰ পৰিমাণ ২৫ হাজাৰ কৰা হৈছিল এই আঁচনিৰ অধীনত বেংক ঋণৰ ওপৰত মুলধনী ৰাজসাহায্য হিচাপে ৫ লাখলৈকে টকা আগবঢ়োৱাৰ ব্যৱস্থা আছে ৰাজ্যিক জনসংখ্যা নীতি অনুসৰি কোনো মহিলাৰ দুটাতকৈ অধিক সন্তান থাকিলে তেওঁ কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনাৰ সা-সুবিধাসমূহ লাভ কৰিব নোৱাৰে

বিস্তাৰিত কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা
২০২০ চনৰ ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসম চৰকাৰৰ এক অধ্যাদেশযোগে কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনাক বিস্তাৰিত কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা হিচাপে নতুনকৈ নামকৰণ কৰা হয় এই নতুন আঁচনি অনুসৰি যোগ্য আত্মসহায়ক গোটসমূহক ২৫ হাজাৰ টকাকৈ ঘূৰ্ণীয়মান পুঁজি আৰু বেংক ঋণৰ ওপৰত মূলধনী ৰাজসাহায্য হিচাপে ৫০ হাজাৰ টকাৰ একঁকালীন সাহায্য লাভ কৰে এই ঘূৰ্ণীয়মান পুঁজি আৰু মূলধনী ৰাজসাহায্য আত্মসহায়ক গোটসমূহে নিজৰ মাজতে অভ্যন্তৰীণ ঋণ হিচাপে লৈ বিভিন্ন আয় প্ৰবাহিত হোৱা কাৰ্যত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে অৱশ্যে যিসমূহ আত্মসহায়ক গোট বিগত ছমাহ ধৰি সক্ৰিয় আৰু যিসমূহ গোটৰ বেংক ঋণ উক্ত বেংকে নন-পাৰ্ফৰ্মিং এছেট বা  হিচাপে গণ্য কৰা নাই, তেনে গোটকহে মূলধনী ৰাজসাহায্য প্ৰদান কৰা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰৰ আঁচনি
কনকলাল বৰুৱা সাহিত্যিক আৰু বুৰঞ্জীবিদ৷ ১৮৭২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত জন্ম৷ ১৯২৯ চনত বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ মন্ত্ৰীত্ব পদ লাভ কৰে৷ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ৰায়বাহাদুৰ উপাধি লাভ কৰিছিল৷ কিছুকাল জোনাকী আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল৷ জাৰ্ণেল অব দা আছাম ৰিছাৰ্চ ছ'চাইটিৰ প্ৰকাশক আৰু সম্পাদক আছিল৷ ১৯২৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়১৯১৭ চনৰ পৰা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিসকলৰ তালিকা  অসম সাহিত্য সভাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ: ১৮ নৱেম্বৰ, ২০১২৷ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ: আৰ্লি হিষ্টৰী অব কামৰূপ৷ ১৯৪০ চনৰ ১৮ জানুৱাৰীত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
কনকেশ্বৰ নাৰ্জাৰী (২ জানুৱাৰী ১৯৪৩  ১২ অক্টোৱৰ ২০০৩) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক 
জন্ম
১৯৪৩ চনৰ ২ জানুৱাৰীত অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ ছেৰফাংগুৰি থানাৰ অন্তৰ্গত টেঙাইগাঁও (গমৌবিল) নামৰ গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে তেওঁৰ পিতৃৰ নাম নাৰায়ণ নাৰ্জাৰী আৰু মাতৃ দুইছলুং নাৰ্জাৰী আছিল ২০০৩ চনৰ ১২ অক্টোবৰত কলিকতাৰ এখন ব্যক্তিগত নাৰ্চিংহোমত মৃত্যু হয়
প্ৰাথমিক শিক্ষা
তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গোসাঁইনিচিনা গাঁৱৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল তাত এম. ভি. স্কুল চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত সাপটগ্ৰাম এমালগেমেটেড একাডেমী পৰা ১৯৬৪ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষা আৰু ১৯৬৫ চনত পি.ইউ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়
ছাত্ৰনেতা আৰু ৰাজনৈতিক জীৱন
স্কুলীয়া দিনৰে পৰা কনকেশ্বৰ নাৰ্জাৰী ছাত্ৰ সংগঠনৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল তেওঁ ১৯৬৭ চনত এবছু গঠনৰ বাবে বিভিন্ন সভাত জড়িত হৈ পৰে 
একে বছৰতে সদৌ বড়ো ছাত্ৰ সন্থা আনুষ্ঠানিকভাৱে গঠন হয় আৰু তেওঁ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে ইয়াৰ পিছত তেওঁ অসমৰ ইয়ং প্লেইনছ ট্ৰাইবেল কাউন্সিলৰ আহ্বায়ক হয় তেওঁ অসমৰ প্ৰগতিশীল সমভূমি জনজাতি পৰিষদৰ আহ্বায়ক হয় তেওঁ পিছতলৈ ইউনাইটেড ট্ৰাইবেল নেচনেলিষ্ট লিবাৰেচন ফ্ৰণ্টৰ আহ্বায়ক হয়
১৯৯৬ চনৰ ১৯ জুনত বড়োলেণ্ড স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ মুৰব্বী হয় ১৯৯৯ চনৰ ১৮ মাৰ্চত তেওঁক গ্লবেল ইকনমিক কাউন্সিলৰ দ্বাৰা জৱাহৰলাল নেহৰু লাইফ টাইম এচিভমেণ্ট বঁটা প্ৰদান কৰা হয় তেওঁ মৃত্যুৰ সময়লৈকে ইউ. বি. এন. এল. এফ.ৰ অধ্যক্ষ আছিল 
,   (2005)            

তথ্যসূত্ৰ
জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয়
কনকেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনত৷ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীচকী গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম কমলেশ্বৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আলতী বৰুৱা৷ 

সামাজিক জীৱন
কনকেশ্বৰ বৰুৱা আছিল একেধাৰে অভিনেতা, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক, চিত্ৰকৰ আদি৷ ব্ৰজনাথ শৰ্মা, ফণী শৰ্মা, চন্দ্ৰ চৌধুৰী আদি বিখ্যাত ব্যক্তিৰ সৈতে তেওঁ কলা-কৃষ্টিৰ চৰ্চা কৰিছিল৷ পিছলৈ নটৰাজ, পূৰ্বজ্যোতি আদি ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যগোষ্ঠীসমূহতো তেওঁ যোগ দিছিল৷ তেওঁ নিজৰ গাঁৱত চিত্ৰলেখা নাট্য সমিতি গঠন কৰিছিল৷ 
মৃত্যু
তেখেতৰ মৃত্যু হয় ১৯৭১ চনত৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই () আছিল আহোম শাসনতন্ত্ৰৰ বৰপাত্ৰগোঁহাই পদবী লাভ কৰা প্ৰথমজন বিষয়া স্বৰ্গদেৱ চুপিম্ফাৰ (১৪৯৩-১৪৯৭ খ্ৰী:) নক্টে খুনবাও (নগাৰজা) কাৰঙ্গপাৰৰে মিত্ৰতা আছিল এদিন চমুৱা কুঁৱৰী এগৰাকীয়ে "নগা খুনবাওটো দেখিবলৈ ভাল" বুলি কোৱাত খং উঠি ৰজাই চাৰিমহীয়া গৰ্ভৱতী কুঁৱৰীক কাৰঙ্গপাক দিলে নগাৰজাই "তেওঁ যে দেৱতাই দিবলৈ পালে মঞো আই বুলি ৰাখিম", এইবুলি নিলে নগাচাঙতে কুঁৱৰীৰ ল'ৰা জন্মে 
ইয়াৰ পাছত ১৪৯৭ খৃষ্টাব্দত চুহুংমুং বা দিহিঙ্গীয়া ৰজা আহোম সিংহাসনত আৰোহণ কৰে এই গৰাকী স্বৰ্গদেউৰ দিনত নগা চাঙৰ পৰা চমুৱা কুঁৱৰীৰ পুতেকে আহোম ৰাজধানীলৈ কৰ সোধাবলৈ আহোঁতে দিহিঙ্গীয়া ৰজাই এই লৰাটিৰ গাত ৰাজকীয় তেজ দেখি তাৰ আতি-গুৰি জানিব পাৰি তেওঁ বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ লগত আলোচনা কৰি ভবিষ্যতে আহোম ৰাজ্যৰ বিপদৰ আশংকা কৰি এই লৰাটিক কনচেং নাম দি বৰপাত্ৰগোঁহাইৰ বাব দিলে বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ সৈতে এওঁৰ সমান মৰ্যাদা হল 

স্বৰ্গদেউ খোৰা ৰজাৰ দিনত ১৪৭৯ শকত তেখেতৰ মৃত্যু হয়
উল্লেখনীয় ঘটনা
 ৰাজ্যৰ সীমা বিস্তাৰ: কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই নেতৃত্বত বল প্ৰয়োগ আৰু ছলেৰে দেৰগাঁও আৰু মৰঙ্গীলৈকে আহোম সৈন্যই ৰাজ্যৰ পশ্চিমৰ সীমা বৃদ্ধি কৰে 
 তুৰ্বকৰ অসম আক্ৰমণ: চুহুংমুংৰ দিনতে তুৰ্বকৰ নেতৃত্বত ১৫৩২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ এপ্ৰিল মাহত মোগলে অসম আক্ৰমণ কৰে আহোম সেনাপতি কনচেঙৰ হাতত তুৰ্বকৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত আহোম সৈন্যই মোগল সৈন্যক কৰতোৱা নদী পাৰ কৰি থৈ আহে
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
হেমকোষৰ মতে কনাই হৈছে ডিমৰু গুটি, আৰৈ চাউল আৰু দুৰ্বাৰ টোপোলা; তাক তোলনি বিয়াত সন্তান স্বৰূপ ছোৱালীৰ কোলাত দিয়া যায় আৰু শান্তি বিয়াৰ অন্তত দৰা- কন্যা দুয়ো দুইৰ কোলাত দিয়া দি কৰে '

বৰ্ণনা
নামনি অসমত কনাইক কোৱা হয়- জননী বা গাজী কনাই (কা.কানাই)  শব্দটো কৃষ্ণৰ পৰা অহা জননী শব্দই মাতৃক আৰু গাজীয়ে অংকুৰ বা গজালি অৰ্থ সূচায় কনাই ছোৱালীৰ কোলাত দুটা  উৎসৱ দিয়া হয়, ক) তোলনি বিয়া আৰু খ) শান্তি বিয়া দুয়োটা নাৰী উৎসৱত দিয়া হয় - ছোৱালীৰ প্ৰথম কন্যা কাল হোৱাত হলেও তাৰ কিঞ্চিৎ পাৰ্থক্য দেখা যায় মাক - বাপেকৰ ঘৰত থকা অবিবাহিতা কন্যাৰ পুষ্পোৎসৱেই তোলনি বা নোৱাই -তোলনি বিয়া আনহাতে বাল্য বিবাহৰ দেউনা পাৰ হৈ মাক- বাপেকৰ ঘৰত থকা ছোৱালীৰ পুষ্পোৎসৱেই হ'ল শান্তি বিয়া অতীত কালত আগবিয়া হোৱা ছোৱালীজনী যদি নিজৰ মাক- বাপেকৰ ঘৰত থাকোঁতে পুষ্পিতা হয়, তেনেহলে কন্যাঘৰে বাঁহ- বেতৰ জপাৰ ভিতৰত কনাই ভৰাই কেইজনীমান ছোৱালী আৰু তিৰোতাক দৰা ঘৰলৈ পঠিয়াই দি সেই সংবাদটো দিছিল আনহাতে দৰা ঘৰত পুষ্পিতা হ'লে দৰাঘৰে কনাইৰ যোগেদি কন্যাঘৰলৈ সংবাদ প্ৰেৰণ কৰাটো উল্লেখযোগ্য জপাৰ ভিতৰত পঠিওৱা বাবে নামনি অসমত ইয়াক জপা থোৱা বোলা হয়   
সময় পৰিৱৰ্তনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত বাল্য- বিবাহ নাইকিয়া হ'ল যদিও তোলনি বিয়াৰ জৰিয়তে জপাৰ ভিতৰত কনাই অনা নিয়া পদ্ধতিৰ যতি পৰা নাই জপা এতিয়া দৰা ঘৰৰ পৰিৱৰ্তে কন্যাৰ মোমায়েক অথবা ওচৰ সম্পৰ্কীয় লোকৰ ঘৰত ৰখা হয় কইনা ধুওৱাৰ পিছত টকা বা আঙঠি হাতত দি জয়জয়তে মাকে কনাইটো জীয়েকৰ কোঁচত দিয়ে অনুক্ৰমে আন সম্পৰ্কীয় আইসকলে পা - পইচা দি কইনাৰ কোঁচত কনাই দিয়া নিয়ম 

নামনি অসমত কনাইত  থাকে - যজ্ঞ ডিমৰু গুটি, ডালিমৰ কলি, আৰৈ চাউল এমুঠি, দূৱৰি বন এমুঠি, ধানৰ শীহ এটা, তামোল- পাণ এযোৰ, বাৰমহীয়া বেঙেনাৰ ফুল, বগা বা ৰঙা ফুলৰ মালা এধাৰ, মুদ্ৰা (এটকা) এটা, আঙুঠি বা খাৰু এপাত আৰু পহু-শিঙৰ ডবুৱা কটাৰী এখন এই আটাইবোৰ সম্ভাৰ অনাকটা কাপোৰ এখন বন্ধা নিয়ম 

নামনি উভয়তে কনাই, জননী বা গাজী লৈ ভালেখিনি গীত- মাতৰ সৃষ্টি হৈছে  
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
কনিমোঝী কৰুণানিধি (,জন্ম-৫ জানুৱাৰী ১৯৬৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিক, কবি আৰু সাংবাদিক তেওঁ থুট্টুকুড়ী লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সদনলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন সাংসদ আছিল যি ৰাজ্য সভাত তামিলনাডুক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল কনিমোঝী তামিলনাডুৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী এম কৰুণানিধি আৰু তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী ৰাজাথী আম্মালৰ কন্যা 

কনিমোঝী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক দল দ্ৰাবিড়া মুনেত্ৰ কাঝাগম (ডি এম কে)ৰ প্ৰতিনিধি তেওঁ দলৰ উপ-সাধাৰণ সম্পাদিকা হিচাপে কাম কৰে তেওঁৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভাতৃ এম. কে আলাগিৰি আৰু এম কে ষ্টেলিন যথাক্ৰমে প্ৰাক্তন ৰাসায়নিক আৰু সাৰ মন্ত্ৰী আৰু তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী 
ব্যক্তিগত জীৱন
তামিলনাডুৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী এম কৰুণানিধি আৰু ৰাজাথী আম্মালৰ ঘৰত কনিমোঝীৰ জন্ম হৈছিল চেন্নাইৰ চাৰ্চ পাৰ্কৰ প্ৰেজেণ্টেচন কনভেণ্টৰ তেওঁ ছাত্ৰী আছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ চেন্নাইস্থিত ইথিৰাজ কলেজ ফৰ ৱমেনৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল

ৰাজনীতিত প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে কনিমোঝী সাংবাদিকতাৰ সৈতে জড়িত আছিল তেওঁ দ্য হিন্দুৰ উপ-সম্পাদক, কুংগুমাম (তামিল সাপ্তাহিক আলোচনী)ৰ সম্পাদক, আৰু ছিংগাপুৰৰ তামিল মুৰাছু নামৰ তামিল কাকত এখনৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল
ব্যক্তিগত জীৱন
কনিমোঝিয়ে দুবাৰকৈ বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছে প্ৰথমে ১৯৮৯ চনত শিৱকাশীৰ ব্যৱসায়ী আথিবান বসুৰ সৈতে (বসুৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত) আৰু তাৰ পিছত ১৯৯৭ চনত ছিংগাপুৰৰ তামিল লেখক জি অৰবিন্দনৰ সৈতে তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ হৈছে আদিত্য অৰবিন্দন
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
কনষ্ঠা ৰাজ সিং ধনকাৰ ( ; জন্ম ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী যি গৰাকীক পেন্টালুনছ মিছ ইণ্ডিয়া ২০১১ৰ মুকুট পিন্ধোৱা হয়, আনহাতে হাছলিন কৌৰক ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া আৰ্থৰ মুকুট পিন্ধোৱা হয় পিছলৈ তেওঁ ২০১১ চনৰ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে য'ত তেওঁ শীৰ্ষ ৩০ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে

প্ৰাম্ভিক জীৱন
১৯৮৮ চনৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত1 ভাৰতৰ বম্বেৰ নৌসেনা ঘাটিত ভাৰতীয় নৌসেনাৰ কমোডৰ ৰাজ সিং ধনখৰ আৰু কুসুম মালহান ধনখৰৰ ঘৰত কনষ্ঠাৰ জন্ম হয় তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত কনষ্ঠা দ্বিতীয় মাক স্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী আৰু গৃহিণী আৰু মুম্বাইৰ নেভাল ৱাইভছ ৱেলফেয়াৰ এছচিয়েশ্যনৰ সৈতে ব্যাপক কাম কৰি আহিছে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ পৰিয়াল হাৰিয়ানাৰ জিলা ঝজ্জাৰৰ গাঁও কাছনীৰ কনিষ্ঠ মুম্বাইৰ কোলাবাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল মুম্বাইৰ এইচ আৰ কলেজ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইকনমিক্সত বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে

কৰ্ম জীৱন
২০০৮ চনত তেওঁ মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ ফেশ্বন ছবিত অভিনয় কৰে

লগতে চাওক
ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া
মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১১

তথ্যসূত্ৰ
কনুৱা (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ 
বিৱৰণ
কনুৱাৰ দেহৰ আকাৰ ডাঙৰ; ইয়াৰ উচ্চতা প্ৰায় ৮৫ ছে:মি:৷ ইয়াৰ দেহটো জিলিকি থকা ক'লা বৰণৰ, ডিঙি বগা আৰু দেহৰ পেট অংশ বগা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ দেহৰ ওপৰৰ অংশ জিলিকা সেউজীয়া বৰণৰ, নুকু তথা পেট অংশত বেঙুনীয়াৰো পৰশ আছে৷  কনুৱাৰ ঠেং দীঘল আৰু ৰঙচুৱা৷ ঠোঁট ক'লা হোৱা দেখা যায়৷ মতা-মাইকী উভয়ৰে বাহ্যিক গঠন একে হয়৷ পোৱালি কনুৱা পূৰ্ণবয়স্ক চৰাইতকৈ শেঁতা পৰা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ 
টেক্স'নমি
কনুৱাৰ বৰ্তমানলৈকে তিনিটা উপ-প্ৰজাতি দেখা গৈছে -
. . -আফ্ৰিকাত দেখা পোৱা যায়৷
. . -এছিয়া মহাদেশত বিস্তৃত৷
. . -ইণ্ডোনেছিয়াত পোৱা যায়৷

বিতৰণ
কনুৱা বহুলভাৱে বিস্তৃত জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক প্ৰধানকৈ এছিয়াৰ ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া আদিত আৰু আফ্ৰিকা মহাদেশতো দেখিবলৈ পোৱা যায়৷  
বাসস্থান
কনুৱাই সাধাৰণতে জলাশয়সমূহত বাস কৰে৷

আচৰণ
 খাদ্য 
ই জোপলৈ থাকি খাদ্যৰ চিকাৰ কৰে৷ বিভিন্ন উভচৰ প্ৰাণী, সৰীসৃপ, পোক-পতংগ আদি ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য৷

প্ৰজনন
ই জলাশয়ৰ পাৰৰ গছত ডালিৰে বাহ সাজে৷ এবাৰত ২-৫ টাকৈ কণী পাৰে৷ 
 তথ্যসূত্ৰ 

      ,   ,  1-873403-32-1
     ,   ,  0-691-04910-6

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

বাহ্যিক সংযোগ

  
 -  ,        
 -  -         .

শ্ৰেণী:সাৰেং
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ () আহোম ৰাজবংশৰ এগৰাকী কোঁৱৰ আছিল তেওঁৰ জন্ম ১৮৪০ চনত হৈছিল ১৮৪৮ চনত তেওঁ চাৰিং ৰজাৰ খিতাপ লাভ কৰে মণিৰাম দেৱানে তেওঁক অসমৰ স্বৰ্গদেউ হিচাপে স্থাপন কৰিবলৈ কলিকতাত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ ওচৰত আবেদন কৰিছিল ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত মণিৰাম দেৱানৰ লগতে তেওঁক ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰাৰ অভিযোগত আটক কৰা হৈছিল ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰাজ্যিক বন্দী হিচাপে প্ৰথমে আলিপুৰ আৰু পিছলৈ বৰদোৱানলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল

বংশ পৰিচয়
কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আহোমৰ শেষ তথা ইংৰাজৰ কৰতলীয়া ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ নাতি তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কামেশ্বৰ সিংহ আৰু মাতৃৰ নাম লক্ষিপ্ৰিয়া তেওঁ ভাৰতৰ ৪৬তম মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ পূৰ্বপুৰুষ

চিপাহী বিদ্ৰোহত ভূমিকা
অসমীয়া মানুহৰ বিপৰ্যয়ৰ মূলতে ব্ৰিটিছৰ শাসন বুলি উপলব্ধি কৰি মণিৰাম দেৱানে কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক উজনি অসমৰ ৰাজসিংহাসনত বহুৱাবলৈ উঠি-পৰি লাগিছিল তেওঁ মফাট মিলছ চাহাবক আহোম ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী দুজনৰ এজনক স্বৰ্গদেউ পাতিবলৈ স্মাৰক পত্ৰ দিয়ে মফাট মিলছ্ চাহাবে এই দাবী অগ্ৰাহ্য কৰাত ১৮৫৪ চনত মণিৰামে পুনৰ কন্দৰ্পেশ্বৰৰ হতুৱাই আন এখন দাবী পত্ৰ দিয়ায় তথাপি কোনো ফল নধৰাত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহই বছৰি এহেজাৰ টকাৰ পেন্সন বিচাৰে কিন্তু কোম্পানী চৰকাৰে কন্দৰ্পেশ্বৰৰ পূৰ্বপুৰুষে বহু সম্পদ থৈ গৈছে বুলি সেই দাবীও অগ্ৰাহ্য কৰিলে সেয়ে, মণিৰাম দেৱানে আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ দাবীৰে ১৮৫৭ চনত কোম্পানীৰ চৰকাৰৰ উৰ্দ্ধতন কৰ্তৃপক্ষক এই বিষয়ে পতিয়ন নিয়াবলৈ বুলি তেওঁ কলিকতাত উপস্থিত হয় মণিৰাম দেৱানক এই যাত্ৰাৰ চাৰিং ৰজা কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহই কিছু সোণ ৰূপ দি সহায় কৰিছিল সেই সময়তে ভাৰতত আৰম্ভ হোৱা চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সম্ভেদ পাই তেওঁ বিদ্ৰোহৰ জৰিয়তে নিজৰ প্ৰাপ্য হস্তগত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ, আহোম ডা-ডাঙৰীয়া, কমলাবাৰীৰ সত্ৰাধিকাৰ আদিলৈ পত্ৰযোগে বিদ্ৰোহৰ বাবে সাজু হ'বলৈ জনায় এই বিষয়ে সম্ভেদ পাই ফাৰ্ষ্ট আছাম লাইট ইনফেণ্ট্ৰীৰ মেজৰ হেনে ১৮৫৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আৰু আন এজন অভিযুক্ত মধু মল্লিকক আটক কৰে কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক কলিকতালৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ পিছত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ আদেশ মৰ্মে তেওঁক আলিপুৰ জেইলত ৰাজবন্দীৰূপে ৰখা হয়

পৰৱৰ্তী জীৱন
১৮৫৮ চনত মণিৰাম দেৱানক যোৰহাটত ফাঁচী দিয়ে আৰু কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক নাবালক গণ্য কৰি কলিকতাৰ আলিপুৰ জেলৰ পৰা মুকলি কৰি দিয়া হয় যদিও অসমলৈ আহিবলৈ নিদি ১৮৬০ চনলৈ বৰ্দ্ধমানত ৰখা হয় তেওঁক মাহিলী ৫০০ টকাকৈ ভাট্টাও প্ৰদান কৰা হৈছিল 

মৃত্যু
কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহই গুৱাহাটীত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে 
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
কন্ধৰ দৰে সাদৃশ্য থকা দৈত্য কবন্ধ
কন্ধ এবিধ অপশক্তি বা ভূতৰ এক প্ৰকাৰ৷ কন্ধ শব্দটো কবন্ধ শব্দৰ পৰা অহা৷ ই মূৰ নথকা ভূত৷ এহেজাৰ মানুহ যত বধ কৰা হয়, তাতে এটা কন্ধ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷হেমকোষ, অভিধান, পৃ: নং, ২৭২ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে কম-বেছি পৰিমাণে অপশক্তি বা ভূত আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ অসমৰ জনবিশ্বাসত কন্ধ এক ভয়াল অপকাৰী ভূত৷ 
শাৰীৰিক বৰ্ণনা
যদিও অপশক্তিবোৰৰ শাৰীৰিক অৱস্থিতি বিজ্ঞানসন্মত নহয়, তথাপি জনবিশ্বাসমতে, প্ৰায়বোৰ ভূতৰে কিছুমান অৱয়ব আছে বুলি জনসমাজত এক ধাৰণা প্ৰচলিত হৈ আছে৷ কন্ধ নামৰ ভূতটো দেখাত অতি ভয়লগা৷ ইয়াৰ মূৰ নাই৷ ডিঙিৰ পৰা শৰীৰৰ তলৰ অংশ আছে৷ ইয়াৰ চকু মুখ বুকুতে থাকে৷ চকু দুটা ডাঙৰ ডাঙৰ আৰু ট টকৈ জ্বলি থাকে৷ কন্ধই বৰ বিকট চিঞৰ মাৰে৷ শুনিলে মানুহৰ কাণ ফাটি যায়৷অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ

কন্ধ থকা ঠাই
সাধাৰণতে অশৰীৰীবোৰ জয়াল ঠাইত থাকে৷ কন্ধ কমেও এশ মৰিশালি থকা জয়াল ঠাইত নাইবা কোনো নিৰ্জন জলাশয়ৰ পাৰত থাকে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷অসমীয়া মানুহৰ ইতিহাস, নগেন শইকীয়া এনে জয়াল ঠাইৰ ওখ আঁহত গছ, ঔ গছ, হিদল গছ, সৌৰা গছ, বাঁহগছ  আদিত থাকে৷ সাধাৰণতে অপশক্তিবোৰ অদৃশ্য হৈ থাকে আৰু এনে অৱস্থাতে ইহঁতে মানুহৰ ক্ষতি কৰে৷অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
অপকাৰ
অসমৰ জনবিশ্বাসমতে, শনিবাৰ, মঙলবাৰ, কালসন্ধিয়া বা ভৰদুপৰীয়া অশৰীৰীবোৰ পিয়াপি দি ফুৰে আৰু তেতিয়াই মানুহ কাষেদি গলে বা অশৰীৰী থকা গছৰ গুৰিত শৌচ-প্ৰস্ৰাব কৰিলে আৰু অশৰীৰীৰ ছাঁ গছকিলে অপশক্তি মানুহজনৰ গাত লম্ভে৷ ভৰদুপৰীয়া, কালসন্ধিয়া বা শনি-মঙলবাৰে অশৰীৰীয়ে নিজৰূপ লৈ বিচৰণ কৰোঁতে কেতিয়াবা মানুহে ইয়াৰ ৰূপ দেখা পায় আৰু ভয়ত কাতৰ হৈ পৰে৷
প্ৰতিকাৰ
অপশক্তিবোৰে মানুহৰ গাত লম্ভিলে বেজে মঙল চাই কোন অপশক্তিৰ কবলত মানুহজন পৰিছে, পোনতে তাক নিৰ্ণয় কৰে৷ সেইমতে বিভিন্ন অপশক্তিৰ বেলেগ বেলেগ বিধান দিয়া হয়৷ কন্ধৰ বাবে বিশেষ বিধান নাই৷ ইয়াক আঁতৰাবলৈ অন্যান্য অপশক্তিক খেদাৰ দৰেই বিহলঙণি, সৌৰা গছৰ ঠাৰিৰে ভূত লম্ভা মানুহজনক কোবোৱা হয়৷ যাবিনে নাযাৱ ক' বুলি বেজে ক্ৰমান্বয়ে জোৰেৰে কোবোৱা আৰম্ভ কৰে আৰু শুকান জলকীয়া পুৰি ধোঁৱা দিয়া হয়৷ তাৰপাছত এটা সময়ত অপশক্তিয়ে মানহজনক এৰি আঁতৰি যায় আৰু তাৰ চিনস্বৰূপে ঘৰৰ কাষৰ কলগছ বা আন গছৰ ডাল ভাঙি থৈ যায়৷ অপশক্তিয়ে ক্ষতি নকৰিবলৈ মিঠাতেল আৰু সৰিয়হ খাবলৈ দিয়ে আৰু হাতত ৰঙা-কলা সূতাৰ ডোল বান্ধি দিয়ে৷অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ কন্ধকে আদি কৰি ভূতপ্ৰেতে নধৰিবলৈ অতীজৰে পৰা গ্ৰাম্য জনজীৱনত লোকসকলে ৰাতিবিয়লি বাহিৰলে গলে হাতত কটাৰী, সৰিয়হ আৰু জুই লৈ বাহিৰ হোৱাৰ বিশ্বাস চলি আহিছে৷
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
কন্নড় (,  কন্নড) ভাৰতৰ ২২টা চৰকাৰী ভাষাৰ এটা এই ভাষা কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু এই ৰাজ্যৰ প্ৰায় চাৰে তিনি কোটি লোকে এই ভাষাত কথা পাতে তদুপৰি ই অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, তামিলনাডু আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত প্ৰচলিত মাতৃভাষী আৰু দ্বিতীয় ভাষাভাষীৰ সংখ্যা মিলাই কন্নড়-ভাষীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৫ কোটি

 ভৌগোলিক বিতৰণ 
২০১১ চনৰ জনসংখ্যা গণনাৰ সময়ত ভাৰতত কন্নড় ভাষাৰ ৪৩.৭ নিযুত মাতৃভাষী বক্তা আছিল ই কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ প্ৰধান ভাষা, য'ত প্ৰায় ৪.০৬ নিযুত লোকৰ মাতৃভাষা কন্নড়, অৰ্থাৎ ৰাজ্যখনৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ কন্নড় ভাষা তামিলনাডু (১১.৪ লাখ), মহাৰাষ্ট্ৰ (৯.৯ লাখ), অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলেংগানা (৫.৩ লাখ), কেৰল (৭৮ হাজাৰ) আৰু গোৱাত (৬৭ হাজাৰ) পোৱা যায় কৰ্ণাটকত প্ৰায় ১.২৯ নিযুত লোকে কন্নড়ক দ্বিতীয় বা তৃতীয় ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে

তামিলনাডুৰ ভাষাগত গোটসমূহৰ ভিতৰত কন্নড়ভাষীসকল তৃতীয় বৃহত্তম গোট তেওঁলোকৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ১২.৩ লাখ, যি তামিলনাডুৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২.২

লাক্ষাদ্বীপত ব্যৱহৃত মালায়ালম ভাষাত বহু কন্নড় শব্দ থাকে

আমেৰিকাত, ২০০৬-২০০৮ সময়ছোৱাৰ ভিতৰত ৩৫,৯০০ কন্নড় ভাষী আছিল, যিটো ২০১৫ চনৰ লোকপিয়লৰ সময়ত ৪৮,৬০০ লৈ বৃদ্ধি পাইছিল কানাডাত ৩,৯৭০ (২০১৬), অষ্ট্ৰেলিয়াত ৯,৭০০ (২০১৬), ছিংগাপুৰত ২২,০০০ (২০১৮), আৰু মালয়েছিয়াত ৫৯,০০০ (২০২১) কন্নড় ভাষী পোৱা গৈছে

 বিকাশ 
কন্নড় ভাষা মালায়ালম আৰু তামিলৰ দৰে এটা দক্ষিণ দ্ৰাবিড়ীয় ভাষা আৰু তামিল-কন্নড় ভাষাৰ অৱশিষ্ট, যাৰ পৰা ইয়াৰ ব্যাকৰণ আৰু মূল শব্দভঁৰালি উৎপত্তি হৈছে ইয়াৰ ইতিহাস প্ৰধানকৈ তিনি ভাগত বিভক্ত: ৪৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১২০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ পুৰণি কন্নড় (হলেগন্নড়), ১২০০১৭০০ সময়ছোৱাত মধ্য কন্নড় (নড়ুগন্নড়), আৰু ১৭০০ৰ পৰা এতিয়ালৈকে আধুনিক কন্নড় (হোচাগন্নড়)

কন্নড় ভাষাৰ ব্যাকৰণ, ধ্বনিবিজ্ঞান, শব্দভঁৰালি আৰু পদ গঠন আদিত সংস্কৃত আৰু প্ৰাকৃত ভাষাৰ গভীৰ প্ৰভাৱ আছে সাহিত্যিক কন্নড় ব্যাকৰণত পাণিনীৰ ব্যাকৰণ, কাতন্ত্ৰ আৰু সকটায়ন নামৰ অপাণিনীয় সংস্কৃত ব্যাকৰণ আৰু প্ৰাকৃত ব্যাকৰণৰ প্ৰভাৱ প্ৰধানকৈ দেখা যায় প্ৰাচীন কালৰে পৰা কৰ্ণাটকত সাহিত্যিক প্ৰাকৃতৰ প্ৰচলন আছিল বুলি ধৰা হয় প্ৰাকৃত ভাষা কোৱা লোকে কন্নড় ভাষাভাষীসকলৰ সৈতে সংস্পৰ্শত আহি ভাষাগত প্ৰভাৱ পেলাইছিল

পণ্ডিত ইৰাভথম মহাদেৱনৰ মতে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩য় শতিকাৰ প্ৰাকৃত অভিলেখত কন্নড় মূলৰ বহু শব্দ পোৱা যায় ইয়াৰ পৰা স্পষ্ট যে, কন্নড় তেতিয়াই এটা সমৃদ্ধ মুখ্য ভাষা হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল

কন্নড় সংখ্যা

 সংখ্যা নাম অসমীয়া   সূন্নে () ০   ওন্দু () ১   এৰিডু () ২   মূৰু () ৩   নাল্কু () ৪   আইদু () ৫   আৰু () ৬   ইয়েএলু () ৭   এণ্টু () ৮   ওম্বাত্তু () ৯

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী ভাষা
শ্ৰেণী:পোখালি (ভাষা)
কন্নড় ৱিকিপিডিয়া অনলাইন মুক্ত বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ কন্নড় সংস্কৰণ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ অন্তৰ্গত এই প্ৰকল্পত বৰ্তমান   প্ৰবন্ধ আছে
পৰিসংখ্যা
 চনত কন্নড় ৱিকিপিডিয়াৰ   টা প্ৰবন্ধ,  গৰাকী সম্পাদক,  গৰাকী প্ৰশাসক  আৰু  টা ফাইল আছে মুঠ সম্পাদনা সংখ্যা  পৰিসংখ্যা

বাহ্যিক সংযোগ
কন্নড় ৱিকিপিডিয়া
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়াসমূহ
কন্যা() ৰাশি হৈছে ষষ্ঠ জ্যোতিষচিহ্ন ই কন্যা নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা ৰাশি সৌৰবন্ধনীৰ ১৫০-১৮০ ইক্লিপ্টিক দ্ৰাঘিমাংশলৈ এই ৰাশি বিস্তৃত গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় ৰাশিৰ অধীনত (পশ্চিমীয়া জ্যোতিষশাস্ত্ৰত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত) সূৰ্যই এই চিহ্নত গড়ে ২৩ আগষ্টৰ পৰা ২২ ছেপ্টেম্বৰলৈ পৰিবহণ কৰে  পাৰ্শ্বীয় ৰাশিৰ অধীনত (হিন্দু জ্যোতিষশাস্ত্ৰত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত হয়) সূৰ্য প্ৰায় ১৬ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ৩০অক্টোবৰলৈ কন্যা ৰাশিত অৱস্থান কৰে  ৰাশি তন্ত্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কন্যা ৰাশিৰ প্ৰভাৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰা কাৰোবাৰ ৰাশি সেয়ে কন্যা বুলি কোৱা হ'ব পাৰে  কন্যা ৰাশিৰ প্ৰতীকটো অষ্ট্ৰিয়াৰ ওপৰত আধাৰিত গ্ৰীক পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি, ৰূপালী যুগৰ শেষত পৃথিৱী ত্যাগ কৰি অলিম্পাছলৈ পলাই যোৱা তেওঁ আছিল অন্তিম গৰাকী অমৰ গ্ৰীক দেৱতা সেয়েহে পৃথিৱীৰ সৈতে এই চিহ্নৰ সম্পৰ্ক বিৰাজমান 
উৎস
বিভিন্ন পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি কন্যা ৰাশিৰ উৎপত্তি কাহিনী ভিন্ন সিংহভাগ আখ্যানে সাধাৰণতে কন্যা ৰাশিক ঘেঁহুৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এগৰাকী কুমাৰী হিচাপে চিহ্নিত কৰে গ্ৰীক আৰু ৰোমান আখ্যানে এই তাৰকামণ্ডলীক শস্য চপোৱাৰ গ্ৰীক দেৱী ডিমিটাৰ বা তেওঁৰ জীয়ৰী পাতালপুৰীৰ ৰাণী পাৰ্চিফোনিৰ সৈতে সম্পৰ্ক দৰ্শায়পাৰ্থেনাছৰ (গ্ৰীক ভাষাত কুমাৰী) আখ্যানত কন্যা নক্ষত্ৰৰ আৱিৰ্ভাৱ কিদৰে হৈছিল তাক কোৱা হৈছে

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

   ,     ,       0, 30....

শ্ৰেণী:ৰাশি
কন্যা পূজা বা কুমাৰী পূজা হৈছে হিন্দুসকলৰ এক পবিত্ৰ অনুষ্ঠান, বিশেষকৈ নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ অষ্টমী (অষ্টম দিন) আৰু নৱমী (নৱম দিন)ত এই পূজা কৰা হয়  এই অনুষ্ঠানত মূলতঃ ন গৰাকী ছোৱালীক পূজা কৰা হয়, যিয়ে দেৱী দুৰ্গা ( নৱদুৰ্গা ) নটা ৰূপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে  হিন্দু দৰ্শন অনুসৰি এই ছোৱালী বা কণ্যা সৃষ্টিৰ স্বাভাৱিক শক্তিৰ প্ৰকাশ বুলি গণ্য কৰা হয় কিংবদন্তি অনুসৰি নৱৰাত্ৰিৰ নৱম দিনাই শক্তিয়ে দেৱী দুৰ্গাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল, দেৱতাৰ অনুৰোধত মহিষাসুৰক বধ কৰিবলৈ 

 ৰীতি-নীতি 
 মহা অষ্টমীত কুমাৰী পূজা
দেৱীৰ প্ৰতি সন্মানৰ চিন স্বৰূপে এই নজনী কণমানি ছোৱালীৰ ভৰি ধুই চাফা কৰা আৰু ভক্তৰ দ্বাৰা উপহাৰ হিচাপে নতুন কাপোৰ আগবঢ়োৱাৰ নিয়ম দেৱী পূজাৰ অংশ হিচাপে কন্যা পূজা হৈছে কন্যা সন্তানৰ ওপৰত নিহিত নাৰীসুলভ শক্তিক স্বীকৃতি দিয়া 

এই পূজাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা ছোৱালী কেইগৰাকী কম বয়সৰ হব লাগে ইয়াৰোপৰি অনুষ্ঠানৰ সৈতে শুদ্ধিকৰণ আৰু মন্ত্ৰ জপ কৰা নিয়ম প্ৰচলিত কণ্যা কেইগৰাকীক বিশেষ আসনত বহিবলৈ দিয়া হয় প্ৰতিগৰাকীলৈ 'অক্ষত' (ধানৰ ঠোক) আগবঢ়াই আৰু ধূপ-ধূপ জ্বলাই পূজা কৰা হয় কম বয়সৰ ছোৱালী এগৰাকীক নিৰ্দোষতাৰ বাবেই আটাইতকৈ বিশুদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয় 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
কন্যা মহাবিদ্যালয় () হৈছে ১৯৭৭ চনত স্থাপিত অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন মহিলাৰ উচ্চশিক্ষাৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত এই মহাবিদ্যালয়খনে কলা শাখাৰ বিভিন্ন স্নাতক ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়

 তথ্যসূত্ৰ 

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ