marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
দেৱিকা ৰাণী (; ; জন্ম : ৩০ মাৰ্চ, ১৯০৮  মৃত্যু : ৯ মাৰ্চ, ১৯৯৪); ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰথম দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়িনী তেওঁক ভাৰতীয় চিনেমা জগতৰ ফাৰ্ষ্ট লেডী (প্ৰথম মহিলা) বুলি কোৱা হয়  ১৯২৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত প্ৰপঞ্চ পাস নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে দেৱিকা ৰাণীয়ে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল ছবিখনত তেওঁ কষ্টিউম ডিজাইনাৰ আৰু জুনিয়ৰ আৰ্টিষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল ১৯৩৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত কৰ্মা নামৰ ছবিখনত তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰে দেৱিকাৰ অভিনয়ৰ দক্ষতা আৰু ব্যক্তিত্বই তেতিয়াৰ ভালেসংখ্যক বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু সৰোজিনী নাইডুৰ দৰে ব্যক্তিৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিলদেবীকাৰাণী, হেমলতা ৰাভা দাসৰ প্ৰবন্ধ, অসমীয়া খবৰ, ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০০২

পৰিয়াল
দেৱিকাৰ পিতৃ এছ. এম. চৌধৰী বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সম্পৰ্কীয় আছিল  এছ. এম. চৌধৰী ইংৰাজ সৈন্য বাহিনীৰ চিকিৎসক আছিল আৰু পিছলৈ মাদ্ৰাজৰ চাৰ্জন জেনেৰেলো হৈছিল

শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
দেৱিকা ৰাণীয়ে ৯ বছৰ বয়সত ইংলেণ্ডৰ আৱাসিক বিদ্যালয়ত থাকি পঢ়িছিল পিছলৈ লণ্ডনৰ ৰয়েল একাডেমী অৱ ড্ৰেমেটিক আৰ্টচ্ আৰু ৰয়েল একাডেমী অৱ মিউজিক ইনষ্টিটিউটত অধ্যয়ন কৰিছিল  শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ ১৯২৮ চনত লণ্ডনৰ এটি টেক্সটাইল ডিজাইনিং ষ্টুডিঅত চাকৰিত সোমায়  তালৈ ছবি এখনৰ কামত যাওঁতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিমাংশু ৰায়ে তেওঁক লগ পায় হিমাংশু ৰায়ে ১৯২৯ চনত প্ৰপঞ্চ পাস নিৰ্মাণ কৰিছিল 
অছুৎ কন্যা চলচ্চিত্ৰত অশোক কুমাৰৰ সৈতে অভিনীত এক মুহূৰ্ত

বিবাহিত জীৱন
প্ৰপঞ্চ পাস নিৰ্মাণৰ পাছতেই হিমাংশু ৰায়ৰ সৈতে দেৱিকাৰ বিবাহ হয় ১৯৩৩ চনত তেওঁলোক ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি কৰ্মা নিৰ্মাণ কৰে দেৱিকা ৰাণীৰ সফলতাৰ আঁৰৰ মানুহজন আছিল হিমাংশু ৰায় ১৯৪০ চনত হিমাংশু ৰায়ৰ মৃত্যু হয় ১৯৪৫ চনত ৰুচ চিত্ৰশিল্পী স্বেতোস্লাভ ৰৰিকৰ সৈতে দেৱিকা ৰাণী বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় 

অভিনীত কেইখনমান ছবি
 বৰ্ষ চলচ্চিত্ৰ চৰিত্ৰ টোকা ১৯৪৩  হমাৰী বাত   ১৯৪১  অঞ্জান  ইন্দিৰা ১৯৩৭  সাবিত্ৰী  সাবিত্ৰী  ১৯৩৭  ইজ্জত   ১৯৩৬  অছুৎ কন্যা  কস্তুৰী ১৯৩৬  জন্মভূমি   ১৯৩৬  জীৱন নইয়া  লতা

 তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

       ,  , 
:..20020503. 
:..2001200112151.

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
দেৱিকা দেৱদোছ  (জন্ম: প্ৰমীলা দেৱী; ; ২৫ এপ্ৰিল ১৯৪৩  ২ মে' ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যিয়ে তামিল, তেলুগুৰ উপৰিও কেইখনমান মালয়ালম, কানাড়া, আৰু হিন্দী ছবিত কাম কৰিছিল তেওঁ ষাঠিৰ দশকৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় মুখ্য অভিনেত্ৰী

দেৱিকা গজপতি নাইডুৰ কন্যা আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ দিগগজ আৰু অগ্ৰণী ৰঘুপতি ভেংকয়া নাইডুৰ নাতিনীয়েক তেওঁৰ এজন খুৰাক চি বাসুদেৱ চেন্নাইৰ মেয়ৰ আছিল অভিনেত্ৰী কনকা তেওঁৰ একমাত্ৰ কন্যা
কৰ্মজীৱন
তামিল চলচ্চিত্ৰৰ তেওঁৰ সময়ৰ সকলো প্ৰধান নায়কৰ সৈতে দেৱিকাই অভিনয় কৰিছে এ.ভি.এম.ৰ ছবি মুধলালিত তেওঁ আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, যত তেওঁ এছ এছ ৰাজেন্দ্ৰনৰ সৈতে যুটী বান্ধিছিল ছবিখনে বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ভাষাৰ ছবিৰ প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰাৰ লগতে তামিল ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল

আনন্দ যোধীত তেওঁ এম জি ৰামচন্দ্ৰনৰ সৈতে যুটী বান্ধিছিল তেওঁৰ অভিনয় প্ৰশংসিত হৈছিল আৰু ছবিখনে ব্যৱসায়িকভাৱে সফলতা লাভ কৰিছিল

শিৱাজী গণেশনৰ সৈতে তেওঁ কৰ্ণন, কুলমাগল ৰাধাই, আন্দাবন কট্টলাই, অনবু কাৰংগল, আন্নাই ইল্লাম, পাভা মনিপ্পু, মুৰাদন মুথু, নীলা ভানম আৰু বালে পাণ্ডিয়া ছবিত অভিনয় কৰিছে
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়লম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
দেৱী () আছিল মৌৰ্য সম্ৰাট অশোকৰ প্ৰথম পত্নী 

 চমু জীৱনী 

সিংহল বৌদ্ধ গ্ৰন্থ মহাবংশ অনুসৰি দেৱী বিদিশা এজন বণিকৰ কন্যা আছিল আৰু তেওঁ উজ্জয়িন চহৰত শাসন কৰি থকাৰ সময়ত মৌৰ্য ৰাজকুমাৰ অশোকৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮৫ চনত তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ মহেন্দ্ৰ আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮২ চনত সংঘমিত্ৰা নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয় বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাত ব্যৰ্থ হোৱা দেৱী অশোকে সন্তান দুটাৰ সৈতে পাটলিপুত্ৰ এৰি বিদিশালৈ যায় মহাবংশৰ মতে দেৱী শাক্য বংশৰ আছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল বিদিশালৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল, কিন্তু ইতিহাসবিদসকলে এই ঘটনাৰ সত্যতাক লৈ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে ইতিহাসবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে সিংহলী বৌদ্ধসকলে এই কাহিনীটো শাক্য পন্থাৰ সদস্য গৌতম বুদ্ধ আৰু সিংহলী ভাষাৰ প্ৰথম বৌদ্ধ প্ৰচাৰক হিচাপে পৰিচিত মহেন্দ্ৰ আৰু সংঘমিত্ৰৰ মাজৰ সংযোগ দেখুৱাবলৈ সৃষ্টি কৰিছিল

 বিবাহ 
দেৱী আৰু অশোকাৰ সম্পৰ্ক সাধাৰণ ৰাজবংশীয় ব্যৱস্থাৰ পৰা বেলেগ আছিল; ই এটা আন্তৰিক আৰু প্ৰেমপূৰ্ণ সম্পৰ্ক আছিল দেৱীয়ে অশোকাক তেওঁৰ প্ৰথম দুজন সন্তান দান কৰিছিলমহেন্দ্ৰ নামৰ এজন পুত্ৰ, যাৰ জন্ম প্ৰায় ২৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত, আৰু সংগমিত্ৰা নামৰ এগৰাকী কন্যা, যাৰ জন্ম প্ৰায় তিনি বছৰ পিছত হৈছিল তথাপিও, দেৱীয়ে অশোকাক বৌদ্ধ ধৰ্মলৈ পৰিবৰ্তন কৰাবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল আৰু যেতিয়া তেওঁক পুনৰ পাটলিপুত্ৰলৈ মাতি পঠিওৱা হৈছিল, তেওঁ দেৱী আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানসকলক বিদিশাত এৰি দিলে সেয়েহে, দেৱীয়ে অশোকাৰ ৰাণী ৰূপে পাটলিপুত্ৰলৈ গম কৰা নাছিল, কাৰণ তাত তেওঁৰ মুখ্য ৰাণী (অগ্ৰমহিষী) আছিল তেওঁৰ পত্নী অসন্ধিমিত্ৰা মাউৰ্য বংশৰ এজন ৰাজপুত্ৰৰ বাবে এজন ব্যৱসায়ীৰ জীয়েকক পত্নী হিচাপে লোৱা অনুচিত বুলি গণ্য হৈছিল, আৰু অশোকাৰ বাবে এটা অধিক উপযুক্ত পত্নী বিচাৰি পোৱা হৈছিল ৰাজকুমাৰী অসন্ধিমিত্ৰাৰ ৰূপত, যিয়ে তেওঁৰ ৰাজত্বৰ অধিকাংশ সময়ত মুখ্য ৰাণীৰ দায়িত্ব লৈছিল

দেৱীৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যে, তেওঁ বেদিসাগিৰিৰ মহান বিহাৰৰ নিৰ্মাণ কৰাইছিল, যি সম্ভৱত সাংচি আৰু ভিলছাৰ প্ৰথম বৌদ্ধ স্মাৰক আছিল এই কাৰণেই অশোকাই সাংচি আৰু ইয়াৰ মনোৰম পৰিৱেশক তেওঁৰ স্থাপত্যমূলক কাৰ্যকলাপৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰিছিল বেদিসাও আগৰ সাহিত্যত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বৌদ্ধ কেন্দ্ৰ হিচাপে উল্লেখ পাইছে

 জনপ্ৰিয় মাধ্যমত 
অশোকাক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মিত আধুনিক শিল্পকলা আৰু নাট্য ৰূপান্তৰসমূহত দেৱীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে, যত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰেমিকা তথা পত্নীৰ ৰূপত দেখুওৱা হয় 

 ২০০১ চনৰ হিন্দী ছবি "অশোক"ত দেৱীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল হৃষিতা ভাটে
 চক্ৰৱৰ্তী অশোক সম্ৰাট, এখন দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক যত কাজল শ্ৰীবাস্তৱে দেৱীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে 
 একতা কপুৰৰ ঐতিহাসিক নাট্য শৃংখলা প্ৰচ্ছন্দ অশোকত প্ৰাচী বোহৰাই মহাৰাণী দেৱীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে, যি কালাৰ্ছ টিভিত প্ৰচাৰ হয় 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:সম্ৰাট অশোকৰ পত্নী
দেৱী () ১৯৮৪ চনত মুক্তি পোৱা শম্ভু গুপ্তা আৰু দাৰা আহমেদ পৰিচালিত এখন ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকদ্বয়ে দেৱীৰ যোগেদি প্ৰথম পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে পৰিচালকদ্বয়ে নিজেই ছবিখনৰ সংলাপ আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে প্ৰযোজনা আৰ এন ফিল্মছৰ মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে জৰ্জ বেকাৰ, ডলী গুপ্তা,  বিজু ফুকন আদিয়ে সংগীত ভূপেন উজীৰৰ
অভিনয় শিল্পী

জৰ্জ বেকাৰ
ডলী গুপ্তা
বিজু ফুকন
ডাঃ হাদি আলম বৰা
অমূল্য কাকতি
পূৰবী দাস
প্ৰতীষা শইকীয়া
পল্লবী ঠাকুৰীয়
ডাঃ দিপালী দত্ত
নিলয় (শিশুশিল্পী)
পূবালী (শিশুশিল্পী)

সংগীত
দেৱীৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে ভূপেন উজীৰে গীত লিখিছে এলি আহমেদ আৰু আমিনুল হকে কণ্ঠদান কৰিছে সমৰ হাজৰিকা, অশোক শইকীয়া আৰু মালবিকা বৰাই মুঠ গীত চাৰিটা

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
দেৱী () ১৯৬০ চনত মুক্তি পোৱা পৰিচালক সত্যজিৎ ৰায়ে পৰিচালনা কৰা এখন বঙালী ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ অভিনয় কৰিছে শৰ্মিলা ঠাকুৰ, সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী আৰু ছবি বিশ্বাস প্ৰভাত কুমাৰ মুখোপাধ্যায়ৰ এটি চুটিগল্পৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছে ছবিখনত এজন জমিদাৰে তেওঁৰ বোৱাৰীয়েক দেৱীৰ অৱতাৰ ৰূপে বিশ্বাস কৰাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে একাডেমী ফিল্ম আৰ্কাইভত ১৯৯৬ চনত দেৱীক সংৰক্ষণ কৰা হৈছে
কাহিনীৰ সাৰাংশ
ঊনবিংশ শতিকাৰ চান্দপুৰৰ জমিদাৰ কালীকিংকৰ তেওঁ মা কালীৰ পৰম ভক্ত এদিন সপোনত তেওঁ সৰু বোৱাৰীয়েক দয়াময়ীক কালীৰ ৰূপত দেখা পায় দয়াময়ীক মা কালীৰ ৰূপ হিচাপে পূজা অৰ্চনা আৰম্ভ হল এনেতে এটা মৃতপ্ৰায় শিশুক কৰুণাময়ী মাতৃৰ চৰণলৈ লৈ অহা হয় আৰু শিশুটো সুস্থ হৈ উঠে এই খবৰ চৌদিশে প্ৰচাৰ হৈ যোৱাৰ পিছত অনেক ব্যক্তি তেওঁৰ ওচৰলৈ আশীষ বিচাৰি আহে এই ঘটনাৰ খবৰ পাই কলকাতাত পঢ়ি থকা দয়াময়ীৰ স্বামী উমাপ্ৰসাদ ঘৰলৈ উভতি আহে আৰু তেওঁক এইবোৰ ভুল প্ৰথা বুলি বুজাই কলকাতালৈ লৈ যাব বিচাৰে কিন্তু দয়াময়ীয়েও ইতিমধ্যে নিজকে কালীৰ ৰূপ বুলি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ স্বামীৰ সৈতে কলকাতালৈ যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে 

ইফালে এদিন দয়াময়ী আৰু উমাপ্ৰসাদৰ সন্তান খোকাৰ তীব্ৰ জ্বৰ উঠে সেই জ্বৰতে দয়াময়ীৰ হাততে তাৰ মৃত্যু হয়; মা কালীৰ ৰূপ হৈয়ো মাকে তাক বচাব নোৱাৰিলে শেষ দৃশ্যত দয়াময়ীক এখন পথাৰত দৌৰি দৌৰি গৈ অদৃশ্য হৈ পৰা দেখা যায়
সঁহাৰি
মুক্তিৰ লগে লগে ছবিখনে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে ৰিভিউ এগ্ৰিগেটৰ ৱেবছাইট ৰটেন টমেটোজত ছবিখনৰ ১৭ জন সমালোচকৰ সমালোচনা  ৭.৭১০ গড় ৰেটিঙেৰে ১০০ ইতিবাচক আছিল

পৰিচালক উইলিয়াম ৱাইলাৰ আৰু ইলিয়া কাজানে ছবিখনক "চেলুলয়ডৰ কবিতা" বুলি অভিহিত কৰে পৰিচালক ফ্ৰান্সিছ ফৰ্ড কপ'লাই দেৱীক সত্যজিতৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি গণ্য কৰি ইয়াক "চলচ্চিত্ৰৰ মাইলৰ খুঁটি" বুলি উল্লেখ কৰে

ছবিখন এলেন ছিয়েৰৰ দ্বাৰা দ্য গডেছ অপেৰালৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়
 অভিনয় শিল্পী 

 শৰ্মিলা ঠাকুৰ (দয়াময়ী)
সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী (উমাপ্ৰসাদ)
ছবি বিশ্বাস  (কালীকিংকৰ ৰায়)
কৰুণা বেনাৰ্জী (হাৰুসুন্দৰী, তাৰাপ্ৰসাদৰ পত্নী)
পূৰ্ণেন্দু মুখাৰ্জী (তাৰাপ্ৰসাদ, কালিকিংকৰৰ ডাঙৰ পুত্ৰ)
অৰ্পন চৌধুৰী (খোকা)
অনিল চেটাৰ্জী ((ভূদেৱ)
মহম্মদ ইজৰায়েল (নিবাৰণ, যাৰ পুত্ৰ সুস্থ হৈ উঠিছিল)
কালি শংকৰ (প্ৰফেচাৰ)
খগেশ চক্ৰৱৰ্তী (কবিৰাজ)
সান্তনা দেৱী (সৰলা)
নগেন্দ্ৰনাথ কাব্যব্যকৰণতীৰ্থ (পুৰোহিত)

বঁটা
৮ম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৬০):বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰৌপ্য পদক

তথ্যউৎস

 বাহ্যিক সংযোগ 
 
 .

 শ্ৰেণী:১৯৬০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
দেৱী ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ উদ্বেগজনক নাটকীয় চুটি চলচ্চিত্ৰ, যাক প্ৰথমবাৰ পৰিচালনা কৰে প্ৰিয়ংকা বেনাৰ্জীয়ে এই চলচ্চিত্ৰখন নীৰঞ্জন আইয়েংগাৰ আৰু ৰায়ান আইভান ষ্টিফেনে প্ৰযোজনা কৰিছিল, যাৰ প্ৰযোজনা গৃহটো ইলেকট্ৰিক এপল্ছ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট নামেৰে পৰিচিত এই চলচ্চিত্ৰটোত কাজল আৰু শ্ৰুতি হাচানৰ প্ৰথম ডিজিটেল প্ৰকল্প হিচাপে অংশ গ্ৰহণ কৰে চলচ্চিত্ৰটোত সমাজৰ বিভিন্ন স্তৰৰ ন'টা মহিলা এক অনাকাংক্ষিত বন্ধুত্বত বাধ্য হয়, য'ত তেওঁলোকে নিজৰ অপমানজনক অতীতৰ কাহিনী বিৱৰণ কৰে

 কাহিনী 

এটা সৰু কোঠালী, য'ত বিভিন্ন ঠাইৰ আৰু সময়ৰ মৃত মহিলাসকলে একেলগে থাকে তেওঁলোকৰ জীৱন ক্ৰমে চলি আছে কিছুমান পুৰণি মহিলা তাস খেলি আছে, এগৰাকী হিন্দু মহিলা প্ৰাৰ্থনা কৰি আছে, এগৰাকী ছাত্ৰী অধ্যয়ন কৰি আছে, আন এগৰাকী কৰ্মসংলগ্ন মহিলা চেয়াৰত জোকাৰি আছে আনহাতে, এখন টিভিত খবৰ দেখুৱাইছে, য'ত এখন নৃশংস অপৰাধৰ খবৰ আহি আছে, কিন্তু আকস্মিকভাৱে টিভিৰ চিগনেল হেৰাই যায় সকলো মহিলাই বিব্ৰতভাৱে পৰস্পৰৰ মুখলৈ চায় যেন তেওঁলোকে জানে যে কি ঘটিছিল 

এটা সময়ৰ পিছত, দুৱাৰখন বজাই উঠে তাত থকা মহিলাসকলে নতুন ব্যক্তিক ভিতৰত সোমোৱাৰ অনুমতি দিবনে নে নহয় সেই লৈ বিতৰ্ক কৰে কিছুমানে ভাবে, নতুনজনক ঠাই দিয়া উচিত, আনহাতে কিছুমানে ভাবে, ইয়াত ইতিমধ্যে যথেষ্ট ভিৰ অৱশেষত, তেওঁলোকে নিজৰ অতীত কাহিনীবোৰ বিৱৰণ কৰে, য'ত সকলো একেটাই দুখদায়ক অভিজ্ঞতাৰ সাক্ষীতেওঁলোকে ধৰ্ষণ আৰু হত্যা কৰা হৈছিল মাথোঁ এগৰাকী মহিলা, যি নিজৰ ইচ্ছাতে আত্মহত্যা কৰিছিল, সেইটো ব্যতিক্ৰম 

অবশেষত, দুৱাৰখন খোলা হয়, আৰু ভিতৰত সোমায় এটা সৰু শিশুটি এই দৃশ্যই সকলোকে স্তব্ধ কৰি তোলে টিভিত খবৰটো চলি থাকেভাৰতত মহিলাসকলৰ নিৰাপত্তাৰ অভাৱৰ বিষয়ে চলচ্চিত্ৰটো শেষ হয় এটা লিখনীৰে, য'ত ভাৰতত মহিলাসকলৰ ওপৰত ধৰ্ষণকাণ্ডৰ সংখ্যাৰ তথ্য উল্লেখ থাকে

 অভিনেতা-অভিনেত্ৰী 

কাজল - জ্যোতি
শ্ৰুতি হাচান - মায়া
নেহা ধুপিয়া
নীনা কুলকাৰ্ণী - সাৱিত্ৰী
মুক্তা বাৰৱে - আৰজু
শিৱানী ৰঘুবংশী - যশু
য়শস্বিনী দয়মা - জুনী
সন্ধ্যা মাট্ৰে - লক্ষ্মী
ৰামা জোশী - বেবী

 মুক্তি 
এই চলচ্চিত্ৰটো ২ মাৰ্চ ২০২০ তাৰিখে ৰয়েল ষ্টেগ বেৰেল ছিলেক্ট লাৰ্জ চুটি ফিল্মছৰ দ্বাৰা মুক্তি দিয়া হৈছিল সেইদিনাই এটি বিশেষ প্ৰদৰ্শনৰ আয়োজনো কৰা হৈছিল

 প্ৰতিক্ৰিয়া 
 পুৰস্কাৰ 
দেৱী মুক্তিৰ ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে ২ মিলিয়নৰো অধিক আৰু এক সপ্তাহৰ ভিতৰত ১০ মিলিয়নৰো অধিক দৰ্শক লাভ কৰে, যি সেই সময়ত এটা চুটি চলচ্চিত্ৰৰ বাবে এক ৰেকৰ্ড আছিল ই ২০২১ চনৰ ফিল্মফেয়াৰ এৱাৰ্ডত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চুটি চলচ্চিত্ৰৰ সন্মান লাভ কৰে

 বাহ্যিক সংযোগ 

দেৱী -ত
দেৱী    -ত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ
দেৱী কন্যা কুমাৰী (সংস্কৃত:   , ৰোমানীকৃত:   ) মহাদেৱীক কিশোৰী ছোৱালীৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰা এগৰাকী হিন্দু দেৱী হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাত তেওঁক পাৰ্বতী অথবা লক্ষ্মীৰ কিশোৰী ৰূপ বুলিও বিভিন্ন ধৰণে বৰ্ণনা কৰা হৈছে শাক্ত সকলেও তেওঁক ভদ্ৰকালী দেৱীৰ অৱতাৰ হিচাপে পূজা কৰে৷ এই গৰাকী দেৱীক শ্ৰী বালা ভদ্ৰা, শ্ৰী বালা, কন্যা দেৱী, দেৱী কুমাৰী আদি বিভিন্ন নামেৰেও জনা যায়৷

উৎপত্তি
তামিলনাডুৰ আটাইতকৈ দক্ষিণ প্ৰান্তত অৱস্থিত কন্যাকুমাৰী নামেৰে জনাজাত চহৰখনৰ সৈতে এই দেৱীগৰাকী অবিচ্ছেদ্যভাৱে জড়িত হেৰাই যোৱা পৌৰাণিক মহাদেশ কুমাৰী কণ্ডামৰ লগতো দেৱী কন্যা কুমাৰীৰ পূজা জড়িত হৈ আছে পৰম কঠোৰতাৰে অবিৰত তপস্যা কৰা বানাসুৰক বধ কৰা দেৱী বুলি কন্যা কুমাৰীক গণ্য কৰা হয় বৈষ্ণৱ সন্ত বাদিৰাজ তীৰ্থই তেওঁৰ তীৰ্থ প্ৰবন্ধ নামৰ গ্ৰন্থত বানাসুৰক বধ কৰিবলৈ লক্ষ্মী দেৱী কন্যা কুমাৰীৰ ৰূপত পৃথিৱীলৈ নামি আহিছিল বুলি বৰ্ণনা কৰিছে

দেৱী কন্যা কুমাৰীৰ নাম ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু সংগম গ্ৰন্থ মণিমেকলাই, পুৰানানুৰু আৰু কৃষ্ণ যজুৰ্বেদৰ তৈত্তিৰীয় সংহিতাৰ বৈষ্ণৱ উপনিষদ নাৰায়ণ উপনিষদত উল্লেখ কৰা হৈছে

পেৰিপ্লাছ অৱ দ্য ইৰিথ্ৰিয়ান ছী (    ) গ্ৰন্থৰ লেখকে ভাৰতৰ অতি দক্ষিণ অংশত কন্যাকুমাৰী দেৱীৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে লিখিছে; "কমৰি নামৰ এখন ঠাই আৰু বন্দৰ আছে, ইয়ালৈ সেইসকল পুৰুষ আহে যিসকলে গোটেই জীৱন নিজকে পবিত্ৰ কৰিব বিচাৰে৷ তেওঁলোকে ইয়ালৈ আহি স্নান কৰে যাতে সুখী বৈবাহিক জীৱনত যাপন কৰিব পাৰে আৰু মহিলাসকলেও একে দৰে স্নান কৰে; কাৰণ কোৱা হয় যে এসময়ত এগৰাকী দেৱীয়ে ইয়াত বাস কৰিছিল আৰু স্নান কৰিছিল" কন্যাকুমাৰী পূৰ্বতে চেৰা বংশৰ শাসনৰ অধীনত আছিল আৰু ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ অহাৰ আগলৈকে ট্ৰেভাংকোৰৰ শাসক ৰজাসকলৰ অধীনলৈ থাকে ১৯৪৭ চনত ট্ৰাভাংকোৰে স্বাধীন ভাৰতত যোগদান কৰে পিছলৈ ৰাজ্য বিভাজনৰ সময়ত কন্যাকুমাৰী তামিলনাডুৰ অংশ হয়

আদি পৰাশক্তিৰ নাৰীসুলভ দিশবোৰক (প্ৰকাশিত আৰু অপ্ৰকাশিত) প্ৰকৃতি বুলি কোৱা হয়, আৰু পুৰুষসুলভ দিশবোৰক পুৰুষ বুলি কোৱা হয় প্ৰকৃতিক বিভিন্ন স্থানৰ বিভিন্ন হিন্দু সম্প্ৰদায়ে আদি-পৰাশক্তি, ভদ্ৰা, শক্তি, দেৱী, ভগৱতী, আম্মা, ৰাজৰাজেশ্বৰী আদি বিভিন্ন নামেৰে সম্বোধন কৰে সকলো বস্তুগত প্ৰকাশিত দিশ তথা অপ্ৰকাশিত ৰূপ জ্ঞান, সমৃদ্ধি আৰু শক্তিক নাৰীসুলভ প্ৰকৃতি বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু প্ৰকৃতি বা মাতৃ দেৱী বুলি কোৱা হয়, আনহাতে সৃষ্টি, ধাৰণ আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ শক্তিৰ উৎসক পুৰুষসূলভ (পুৰুষ) পৰম ব্ৰহ্ম বুলি কোৱা হয়

তন্ত্ৰ পদ্ধতিত বিভিন্ন মন্দিৰত বিভিন্ন ধৰণে যেনে দক্ষিণাসৰ (সোঁহাতৰ পথ) (সাত্বিক ৰীতি), বামাসৰ (বাওঁহাতৰ পথ) (ৰাজসিক ৰীতি) আৰু মধ্যম (মিশ্ৰিত পথ) (তামসিক ৰীতি) আদি পদ্ধতিৰে প্ৰকৃতিৰ পূজা কৰা হয় সাত্বিক বা দক্ষিণাসৰ পদ্ধতিৰ মন্দিৰত দেৱীৰ নাম 'শ্ৰী ভগৱতী' আৰু বামাসৰ (বাওঁ পদ্ধতি) আচাৰ-ব্যৱহাৰত 'মহা দেৱী' বুলি কোৱা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
দেৱী খড়কা নেপালৰ দোলখা জিলাৰ এগৰাকী কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ তেওঁ বৰ্তমান নেপালৰ প্ৰতিনিধি পৰিষদৰ সদস্য

 জীৱনী 
দেৱী খড়কাই নেপালৰ গৃহযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ মুখ্যতঃ নেপালৰ শাসনত থকা ৰাজতান্ত্ৰিক চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে নেপালৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাওবাদী) দলত যোগদান কৰিছিল দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰ, তেওঁৰ পিতৃৰ সম্পত্তি জব্দ কৰা আৰু নিৰাপত্তা বাহিনীৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ভাতৃ ৰিত ভাদকুৰ খড়কাক হত্যা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ ৰাজতন্ত্ৰ উৎখাত কৰিবলৈ ১৯৯০ চনৰ গণ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল পিছত তেওঁ ১৯৯৬ চনত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মাওবাদীত যোগদান কৰে

গৃহযুদ্ধৰ সময়ত খড়কা মাওবাদী-অনুমোদিত অল নেপাল মহিলা সন্থাৰ (বিপ্লৱী) প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ১৯৯৭ চনত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁ এমাহ ধৰি সন্ধানহীন হৈ আছিল তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছত নেপালৰ আৰক্ষীৰ জিম্মাত চাৰি মাহধৰি তেওঁক উপৰ্যুপৰি ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল ১৯৯৯ চনত তেওঁ নেপালৰ মাওবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ দোলাখা, সিন্ধুপালচোক, ওখলধুঙ্গা আৰু চোলুখুম্বুত সামৰিক কমাণ্ডাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, অৱশেষত ২০০২ চনত তেওঁ দোলাখাৰ জিলা সম্পাদক হয়

২০০৮ চনত খড়কা নেপালৰ গৃহযুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত নেপালৰ সংবিধান সভা প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছৰে পৰা দোলাখাৰ পৰা মাওবাদী সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ তেওঁ শাৰীৰিক পৰিকল্পনা আৰু কামৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

খড়কা কেইবাটাও বিতৰ্কৰ সৈতে জড়িত ২০০২ চনত, ইউনাইটেড মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী দলৰ সহকৰ্মী দোলাখাৰ সাংসদ শান্তি পাখৰিন দেৱী খড়কা জিলা সচিব হৈ থাকোঁতে তেওঁৰ স্বামী বুদ্ধি মান পাখৰিনক মাওবাদী কেডাৰে হত্যা কৰাৰ বিষয়ে কৈছিল

২০১১ চনত তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী আৰু সহযোগী মাওবাদী ৰাজনীতিবিদ ৰাজ কুমাৰ শ্ৰেষ্ঠৰ বিৰুদ্ধে নেপালৰ মাজেৰে তিব্বতলৈ ৰঙা চন্দন কাঠৰ চোৰাং ব্যৱসায় তদাৰক কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল স্থানীয় নিৰ্বাচনৰ কেইদিনমান পূৰ্বে ২০১৭ চনত চিপিএন-ইউএমএলৰ প্ৰাৰ্থী গোৰ তামাঙৰ পুত্ৰ কুল বাহাদুৰ তামাঙক মাওবাদী-কেন্দ্ৰৰ কেডাৰে হত্যা কৰে খড়কাই দাবী কৰিছিল যে মাওবাদীসকলে নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ এনে কৰিছে তামাঙে খড়কাৰ নাম উল্লেখ কৰি আৰক্ষীৰ ওচৰত দাখিল কৰা অভিযোগৰ পিছত সন্দেহযুক্ত কেডাৰসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু তালাচী অভিযান আৰম্ভ কৰা হয়

২০১৭ চনৰ শেষভাগৰ পৰা, খড়কাই দোলাখাত তৃণমূল পৰ্যায়ত দলটোৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰাৰ বাবে জনপৰিষদৰ ছাঁয়া চৰকাৰ স্থাপনৰ বাবে মাওবাদীৰ প্ৰচেষ্টাৰ নেতৃত্ব দি আহিছে

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
দেৱী ঘৰ্তী মগৰ (নেপালী:   ) এগৰাকী নেপালী লোক-গায়ক নেপালৰ বাগলুং জিলাৰ ৰামুৱা গাঁৱত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ২০০৮ চনত ৰাজু ঢাকালৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ সম্পন্ন হয় ২০০৪ চনত ফ'ক ডুৱেট অনুষ্ঠানত তেওঁ ঢাকালক লগ পাইছিল ২০১৯ চনত তেওঁ নেপালৰ "লোক দোহৰী প্ৰতিস্থান" (লোক ডুৱেট একাডেমী)ৰ মুকলি কেন্দ্ৰীয় সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়

কৰ্মজীৱন
২০১৭ চনত তেওঁৰ পঞ্চে বাজা গীতটো "অৰলিমা বাৰ" শাৰদ পাণ্ডেই লিখিছিল আৰু পাণ্ডে আৰু দেৱী ঘৰ্তী মগৰে কণ্ঠদান কৰিছিল ২০২০ চনত ৰামজী খাণ্ডৰ সৈতে তেওঁ "ডুই মুটুকো বন্ধন" গীতটো মুকলি কৰিছিল একে বছৰতে তেওঁ "টাকিনে আইনা" গীতটোও মুকলি কৰে

বঁটা
 বৰ্ষ বঁটা শ্ৰেণী ফলাফল তথ্যসূত্ৰ ২০১২ সংগীত খবৰ সংগীত বঁটা লোক-সংগীত আৰু দ্বৈত সংগীতৰ শ্ৰেষ্ঠ গায়ক ২০১৫ তীজ মিউজিক এৱাৰ্ড শ্ৰেষ্ঠ তীজ গায়ক ২০১৬ বায়ো লোক-দোহৰী বঁটা শ্ৰেষ্ঠ মহিলা লোক-গায়ক ২০১৭ মিউজিক খবৰ বঁটা মষ্ট পপুলাৰ অৱ দ্য ইয়েৰ ২০১৭ কালিকা সংগীত বঁটা শ্ৰেষ্ঠ মহিলা লোক-গায়ক ২০১৮ পৃথিৱী ৰাষ্ট্ৰীয় দোহৰী বঁটা শ্ৰেষ্ঠ মহিলা লোক-গায়ক ২০১৯ সাধনা সংগীত বঁটা শ্ৰেষ্ঠ মহিলা লোক-গায়ক

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নেপালৰ কণ্ঠশিল্পী
দেৱী দৌল গৌৰীসাগৰ পুখুৰীৰ উত্তৰ তীৰৰ পূৱ সীমান্তত অৱস্থিত এটা দৌল বা মন্দিৰ গৌৰীসাগৰৰ তিনিওটা মন্দিৰৰ ভিতৰত ই সকলোতকৈ ডাঙৰ

মন্দিৰটো ৰজা শিৱ সিংহৰ(১৭১৪-৪৪) ৰাণী ফুলেশ্বৰীৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি ইটা আৰু পাথৰেৰে (শিল) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল মন্দিৰটোৰ মূল গৰ্ভগৃহৰ ওপৰত এটা নগৰাশিখৰ আছে আৰু চাৰিটা মূল দিশত চাৰিটা অঙ্গাশিখৰৰ দ্বাৰা গুচ্ছযুক্ত গৰ্ভগৃহৰ পৰিকল্পনা পঞ্চাৰ্থ ক্ৰমৰ দৰে আৰু ইয়াৰ মণ্ডপ চতুৰ্ভূজাকৃতিৰ দুখন চাঁদৰ দ্বাৰা আবৃত  দৌলৰ মণ্ডপটো গৰ্ভগৃহৰ লগত এক অন্তৰালৰ মাধ্যমেৰে সংযুক্ত আছে, দৌলৰ বাহ্যিক প্ৰাচীৰ ব্ৰাহ্মণ্যবাদী বিশ্বাসৰ বিভিন্ন দৈৱিক ব্যক্তিত্বৰ দ্বাৰা সজ্জিত দৌলৰ পৰিসৰৰ চাৰিওফালে বিশাল প্ৰাচীৰ আছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
দেৱী প্ৰসাদ শেট্টী () হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় হৃদৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু উদ্যোগী তেখেত নাৰায়ণা হেল্থ ( ) নামৰ ২১টা চিকিৎসা-কেন্দ্ৰযুক্ত সংস্থাটোৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু অধ্যক্ষ তেখেতে ১৫,০০০ টাতকৈও অধিক হৃদৰোগৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছে ভাৰতৰ স্বাস্থ্যখণ্ডলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে ২০০৪ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১২ চনত পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৩ চনৰ ৮ মে'ত কৰ্ণাটকৰ দক্ষিণ কানাড়া জিলাৰ এখন গাঁৱত দেৱী প্ৰসাদ শেট্টীৰ জন্ম হৈছিল তেওঁ আছিল পিতৃ-মাতৃৰ অষ্টমগৰাকী সন্তান তেওঁলোকৰ মুঠতে নগৰাকী সন্তান আছিল বিদ্যালয়ৰ পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই তেওঁ হৃদৰোগৰ চাৰ্জন হ'ম বুলি সিদ্ধান্ত লৈছিল, যেতিয়া তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ চিকিৎসক ক্ৰিষ্টিয়ান বাৰ্নাডে কৰা পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো হৃদযন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ বিষয়ে শুনিছিল
১৯৭৯ চনত এমবিবিএছৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পাছত তেওঁমাংগালোৰস্থিত কস্তুৰবা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত সাধাৰণ অস্ত্ৰোপচাৰ বিষয়ত পষ্ট-গ্ৰেজুৱেট কৰিছিল তাৰপিছত তেখেতে ইংলেণ্ডৰ ৰয়েল কলেজ অৱ চাৰ্জনছৰ পৰা এফআৰচিএছ () অৰ্জন কৰিছিল  -   

কৰ্মজীৱন
১৯৮৯ চনত শেট্টী ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু আৰম্ভণিতে কলিকতাস্থিত বি.এম. বিৰলা হস্পিতালত কাম কৰে ১৯৯২ চনত "ৰনি" নামৰ এটা নবছৰীয়া শিশুৰ দেহত পোনপ্ৰথমে তেখেতে হৃদৰোগৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে কলিকতাত মাদাৰ টেৰেছাৰ হাৰ্ট-এটেক এটা হোৱাৰ পিছত শেট্টীয়ে তেখেতৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেতৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসকৰ দায়িত্ব পালন কৰে কিছুদিনৰ পিছত তেখেত বাংগালোৰলৈ আহে আৰু বাংগালোৰৰ মণিপাল চিকিৎসালয়ত মণিপাল হৃদযন্ত্ৰ সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে তেখেতৰ শহুৰেকে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰাত আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিছিল 

২০০১ চনত শেট্টীয়ে নাৰায়ণা হৃদয়ালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে বাংগালোৰৰ পৰা নাতিদূৰৈৰ বোমাচন্দ্ৰাত এইখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে স্বাস্থ্যখণ্ডত হোৱা খৰচ পৰৱৰ্তী পাঁচ-দহটা বছৰত ৫০ পৰ্যন্ত কমাব পৰা যায়, যদিহে চিকিৎসালয়সমূহ পৰিমাপৰ অৰ্থনীতি (  )ৰ ধাৰণাটো অৱলম্বন কৰে 
২০১২ চনৰ আগষ্টত শেট্টীয়ে ট্ৰিমেডএক্স()ৰ লগত এক চুক্তিত আৱদ্ধ হয় এই চুক্তি অনুসৰি ভাৰতত এটা হাস্পতালৰ শৃংখলা সৃষ্টি কৰিবলৈ যুগ্ম উদ্যোগ লোৱা হয়

শেট্টীয়ে কলিকতাত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হৃদবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান () প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু বাংগালোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ কাষত ৫,০০০ বিছনাযুক্ত বিশেষ চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিবলৈ কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ লগত এক বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে ঠিক একেদৰে আহমেদাবাদতো ৫,০০০ বিছনাযুক্ত এখন চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিবলৈ গুজৰাট চৰকাৰৰ লগত বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে

২০১৩ চনত বাংগালোৰত অনুষ্ঠিত হোৱা  ৰ বাৰ্ষিক বৈজ্ঞানিক অধিৱেশনত শেট্টীক      ৰ মুখ্য পৃষ্ঠপোষক নিৰ্বাচিত কৰা হয়

বঁটা-সন্মান
 পদ্মভূষণ, ২০১২ চনত
 কৰ্ণাটক ৰত্ন, ২০০১ চনত:..20
 বছৰটোৰ উদ্যোগী বঁটা, ইক'নমিক টাইমছৰ দ্বাৰা ২০১২ চনত
 দ্য ইকোনমিষ্ট ইনোভেছন বঁটা, ২০১১ চনত
 সামাজিক উদ্যোগৰ বাবে স্বাব সংস্থা বঁটা ( ' ), ২০০৫ চনত

 ডা: বি.চি. ৰয় ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, ২০০৩ চনত, চিকিৎসাৰ প্ৰখ্যাত ব্যক্তি শিতানত
 পদ্মশ্ৰী, ২০০৪ চনত
 বৰ্ষটোৰ আৰ্ণষ্ট আৰু যুৱ উদ্যোগী সন্মান, ২০১২ চনত

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
দেৱী ভাগৱত পুৰাণ (সংস্কৃত:  ), দেৱী পুৰাণ বা সৰলভাৱে দেৱী ভাগৱত বুলিও কোৱা হয়, হিন্দু ধৰ্মৰ শিৱ পুৰাণ অনুসৰি আঠাইশখন মহাপুৰাণৰ ভিতৰত অন্যতম বেদ ব্যাসৰ দ্বাৰা সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰা এই গ্ৰন্থখন দেৱী উপাসক (শাক্ত)সকলৰ বাবে এক প্ৰধান পুৰাণ হিচাপে গণ্য কৰা হয় ই মহাদেৱীৰ প্ৰতি ভক্তিক প্ৰসাৰিত কৰে আৰু শাক্তদ্বৈতবাদ পৰম্পৰাৰ (সাংখ্য আৰু অদ্বৈত বেদান্তৰ এক সংমিশ্ৰণ) বিষয়বস্তুসমূহ একত্ৰিত কৰে ইয়াক সাধাৰণতে শাক্ত পুৰাণ বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও ডাউছনৰ দৰে কিছুমান পণ্ডিতেও এই পুৰাণক শৈৱ পুৰাণ বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে

দেৱী পুৰাণ ৩১৮টা অধ্যায়ৰ সৈতে বাৰটা কাণ্ডৰে গঠিত দেৱী মহাত্ম্যৰ লগতে এই পুৰাণ শাক্তবাদৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ, হিন্দু ধৰ্মৰ ভিতৰৰ পৰম্পৰা যিয়ে দেৱী বা শক্তি (দেৱী)ক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আদিম সৃষ্টিকৰ্তা আৰু ব্ৰহ্ম (চূড়ান্ত সত্য আৰু বাস্তৱ) হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰে সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা, সংৰক্ষক আৰু ধ্বংসকাৰী তথা আধ্যাত্মিক মুক্তিক শক্তিশালী কৰা সকলো অস্তিত্বৰ উৎপত্তি হিচাপে ঐশ্বৰিক নাৰীত্বক উপস্থাপন কৰে হিন্দু ধৰ্মৰ সকলো প্ৰধান পুৰাণতে দেৱীৰ উল্লেখ আৰু শ্ৰদ্ধা কৰা হৈছে যদিও এই গ্ৰন্থখন তেওঁক প্ৰাথমিক দেৱতা হিচাপে কেন্দ্ৰ কৰি ৰচিত হৈছে এই গ্ৰন্থখনৰ অন্তৰ্নিহিত দৰ্শন হৈছে শক্তিৰ ভক্তিমূলক পূজাৰ সৈতে সংযুক্ত অদ্বৈত বেদান্ত শৈলীৰ একতাবাদ বিশ্বাস কৰা হয় যে এই গ্ৰন্থখন ব্যাসে পৰীক্ষিতৰ পুত্ৰ ৰজা জন্মেজয়ৰ আগত কৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
দেৱী ভাগৱত বা দেৱী পুৰাণ হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এখন গ্ৰন্থ, মুলত উপপুৰাণ শক্তি উপাসনাক গুৰুত্ত্ব প্ৰদান কৰা এই গ্ৰন্থ খনত বৈষ্ণৱবাদ আৰু শৈৱ পৰম্পৰাও উল্লেখ আছে সৰ্বমুঠ ১২টা স্কন্দ্ব আৰু ৩১৮ টা অধ্যায়ৰ দেৱী ভাগৱতে নিজকে মহাপুৰাণ বুলি গণ্য কৰিছে শাক্ত ধৰ্মত দেৱী মাহাত্ম্যৰ পিছতেই এই গ্ৰন্থৰ স্থান; পণ্ডিত সকলৰ মতে, এই গ্ৰন্থ খুব সম্ভৱত ৬ঠ-১8 শতিকাৰ ভিতৰত বঙ্গদেশৰ স্মাৰ্ত পণ্ডিত সকলৰ দ্বাৰা ৰচিত কিন্তু দেৱী ভাগৱতত ইয়াৰ ৰচক কৃষ্ণদ্বৈপায়ন বেদব্যাস বুলি উল্লেখ আছে দেৱী ভাগৱতত দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু অৱতাৰৰ বৰ্ণনা থকাৰ লগতে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আদিৰ আখ্যান, বিষ্ণুলীলা, দেৱী পূজাৰ ভিন্ন ভিন্ন বিধি, তীৰ্থ আৰু অন্যান্য পুৰাণসমুহৰ বৰ্ণনা আছে; ইয়াৰ লগতেই ধৰ্মজ্ঞান, কৰ্মযোগ, জ্ঞানযোগ আদিৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা আছে
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
দেৱী লঞ্জাৰ হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ সাগৰৰ দেৱী তেওঁ মধ্য জাভাৰ পেকালোংগান চহৰৰ জনপ্ৰিয় দেৱী৷ "লাঞ্জাৰ" শব্দৰ অৰ্থ হ'ল বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱা আৰু সন্তান নথকা মহিলা . "      ", . 114-116. :  .

বিশেষকৈ পেকালোংগানবাসীৰ দেৱী লঞ্জাৰৰ প্ৰতি এতিয়াও দৃঢ় বিশ্বাস আছে উদাহৰণস্বৰূপে সাগৰৰ পাৰত যদি কোনো শিশু নিৰুদ্দেশ হয় তেন্তে মানুহে বিশ্বাস কৰে যে শিশুটিক দেৱী লঞ্জাৰে লৈ গৈছে কোৱা হয় যে তাইৰ ৰাজপ্ৰসাদ পেকালোংগানৰ বিলত, স্লামাৰান নদীৰ কাষত . "      ", . 114-116. :  .

প্ৰাচীন কালত পেকালোংগনত দেৱী ৰাৰা কুনিং নামৰ এগৰাকী সুন্দৰী ৰাজকুমাৰী বাস কৰিছিল বিয়াৰ কিছুদিন পিছতে স্বামীৰ মৃত্যু হোৱাৰ বাবে তাই অতি কম বয়সতে বিধৱা হৈছিল সেইবাবেই তেতিয়া দেৱী ৰাৰা কুনিঙক দেৱী লঞ্জাৰ নামেৰে জনা গৈছিল ইয়াৰ বাবেই দেৱী লঞ্জাৰে অনবৰতে শোকত ডুব নাযাবলৈ নিজৰ গৃহ চহৰ এৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় . "      ", . 114-116. :  .

ওপক নদীত উপস্থিত হৈ, মহাপতিহ সিংৰানুৰ সৈতে মিলি মাতৰামৰ ৰজা পানেম্বহান সেনাপতিক তেওঁলোকৰ তপস্বী ধ্যান-ধাৰণাৰ মাজতে লগ পায় দেৱী লঞ্জাৰে মনৰ কথা ব্যক্ত কৰি কেতিয়াও বিয়া নহব বুলি কলে পানেম্বহান সেনোপতি আৰু মহাপতিহ চিংগোৰাণুৱে তাইৰ প্ৰতি কৰুণা অনুভৱ কৰি তাইক দক্ষিণ বিললৈ গৈ ধ্যান কৰিবলৈ আৰু দক্ষিণ সাগৰৰ ৰাণীৰ সন্মুখীন হবলৈ পৰামৰ্শ দিলে৷ তাৰ পিছত দুয়ো বিচ্ছেদ হল দেৱী লঞ্জাৰে চাউথ বিচৰ ফালে আগবাঢ়িল তাই অধ্যৱসায়ীভাৱে মোক্ষ সাধন কৰি ধ্যান কৰিছিল আৰু দক্ষিণ সাগৰৰ ৰাণীক লগ পাইছিল . "      ", . 114-116. :  .

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱী
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি অনুসাৰে দেৱতাসকল
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী
দেৱী শ্ৰী প্ৰসাদ' (, ) (জন্ম: আগষ্ট ২, ১৯৭৯) এজন ভাৰতীয় সংগীত গীতিকাৰ, কণ্ঠশিল্পী আৰু পৰিচালক তেওঁ মূলতঃ তেলেগু, আৰু তামিল ভাষাৰ বোলছবিৰ গীততো কণ্ঠ নিগৰাইছে
কৰ্মৰাজি

 
19991999  (1    )20012001 2001()  ( )2002200220022002 20022003200420042004  20042004 2004 2005 (1    )20052005200520052005 20052005200620062006200720072007  200720082008200820082008 ( )2009 2009 20092009 220092011.2011100 201120112011  () (1   " ")2012 20122012   (1   "  ")20122012201320132013 20132013 201320131: 2014 201420142014 2015 201520152015   (1   " ")20152015 212015 2016 2016  2016 2016  ()

  
             2004                2011               2013             

 

       2000     2002     2004       2007      2011     2012      2013      2015      2015     2015    21  2016     
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:অনুবাদ বিচৰা প্ৰবন্ধসমূহ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
দেৱী ৰতি, যাক চাং হিয়াং ৰাতিহ বা চাং হিয়াং ছেমাৰা ৰাতিহ বুলিও কোৱা হয় , জাভা আৰু বালিত পূজা কৰা হিন্দু চন্দ্ৰ দেৱী তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু কৃপাৰ বাবে তেওঁ সুপৰিচিত, এইদৰে তেওঁক সৌন্দৰ্য্যৰ দেৱী হিচাপেও পৰিচিত হৈছিল তাইৰ মিথটো চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ সৈতে জড়িত৷

চন্দ্ৰগ্ৰহণ
দেৱী ৰতিহে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ বাবে কলা ৰাউৱে দৈত্যই বিষ্ণুলোকক আক্ৰমণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে যেতিয়া কলা ৰাউৱে দেৱতাৰ সেৱা কৰা এজন আগশাৰীৰ ৰাক্ষস কুৱেৰাৰ ৰূপত স্বৰ্গত উপনীত হল, তেতিয়া ৰতিহে বিষ্ণুক সকীয়াই দিলে যে কুৱেৰা আচলতে ক'লা ৰাউ বিষ্ণুৱে কলা ৰাউক অমৰ কৰি তুলিব পৰা দেৱতাৰ পানীয় তিৰ্তা আমেৰতা সেৱন কৰা বুলি গম নোপোৱাকৈয়ে মূৰ কাটি পেলালে কাৰণ কেৱল তাৰ ডিঙিয়েই তিৰতা আমেৰতা স্পৰ্শ কৰিছিল, কলা ৰাউ ভাঁহি থকা মূৰটো লৈ বাচি থাকিল চন্দ্ৰ আহিলে কলা ৰাউৱে দেৱীক খেদি ফুৰিছিল, আৰু দেৱী ৰাতিহক সম্পূৰ্ণকৈ গিলিছিল কিন্তু তেওঁৰ শৰীৰ নথকাৰ বাবে দেৱী ৰতিহ অতি সোনকালে তেওঁৰ ডিঙিৰ পৰা ওলাই আহিব বালি আৰু জাভাত এই কাহিনীয়েই চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ উৎপত্তি বুলি বিশ্বাস কৰা হয় .     3 (). 13-16.

উপলক্ষ
বালিত প্ৰতি পূৰ্ণামা, বা পূৰ্ণিমাত চন্দ্ৰৰ সৌন্দৰ্য্য উদযাপনৰ বাবে এক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয় এই অনুষ্ঠানত চন্দ্ৰ, আন এজন চন্দ্ৰ দেৱতাকো সন্মান জনোৱা হয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়ান দেৱী
দেৱী হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱতী বা পূজিতা স্ত্ৰী দেৱী হৈছে দেৱ শব্দৰ স্ত্ৰীৰূপ যাৰ অৰ্থ হৈছে স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক বা বিশিষ্ট

দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত প্ৰণীত হোৱা বেদত দেৱী বা ভগৱতীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে যদিও সেই সময়ত তেওঁলোকে মূখ্য ভূমিকা লোৱা নাছিল পাৰ্বতী আৰু দুৰ্গাৰ দৰে দেৱীক বৰ্তমান সময়লৈ পূজা কৰি অহা হৈছে মধ্যযুগত ৰচিত পুৰাণসমূহত দেৱীৰ লগত জড়িত সাহিত্য তথা পৌৰাণিক কাহিনী অধিকভাৱে সংযোজন কৰা হৈছে যেনে দেৱী মাহাত্ম্যম নামৰ গ্ৰন্থখনত দেৱীক চুড়ান্ত সত্য তথা মহাশক্তিৰ অধিকাৰী হিচাপে দেখুওৱা হৈছে তাত দেৱীয়ে সনাতন ধৰ্মত শাক্তপ্ৰথাৰ প্ৰৱেশত উদগনি যোগাইছে  (2002), -:      ,  , ,  123 এই ঐশ্বৰিক দেৱীসকলৰ হিন্দু ধৰ্মত শক্তিশালী উপস্থিতি আছে দেৱীক শৈৱ আৰু শক্তিপ্ৰথাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়,  (1988).  :          .    , , , . (2003),     ,   ., ,  200203 

নামৰ উৎপত্তি
দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰচিত হোৱা বেদত দেৱ আৰু দেৱীৰ উল্লেখ আছে দেৱী হৈছে দেৱৰ স্ত্ৰীবাচক শব্দ মণিয়াৰ উইলিয়ামছে দেৱীক স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক আৰু উজ্জ্বল আকাশী মানৱী বুলি অভিহিত কৰিছে,  (2010).    , 3 .      , ,  101102 লেটিন ভাষাৰ দিয়া () আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ থি্য়া () শব্দ দুটা দেৱী শব্দৰ সমাৰ্থক,       (1998). :   ,  . ,  2 হিন্দু ধৰ্মত দেৱী বা মাতা শব্দই ঐশ্বৰিক মাতৃক বুজায়       (1998), :   ,  , ,  1821

ইতিহাস
ঋকবেদৰ দেৱীসূক্তৰ ১০.১২৫.১ৰ পৰা ১০.১২৫.৮লৈ থকা শ্লোকসমূহ হৈছে আটাইতকৈ বেছি অধ্যয়ন হোৱা শ্লোক আৰু সেই শ্লোকসমূহত দেৱীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে বেদত বহু দেৱী যেনে পাৰ্বতী, পৃথিৱী, অদিতি বাক, নীৰ্তি, ৰাত্ৰী, অৰণ্যানিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে যদিও দেৱসকলৰ বিষয়ে যিমান আলোচনা হৈছে সিমান দেৱীসকলৰ বিষয়ে হোৱা নাই শেষৰফালৰ বৈদিক সাহিত্যত উল্লেখ থকা পাৰ্বতী প্ৰাক বৌদ্ধিক কালৰে বুলি কোৱা হৈছে কিন্তু তেখেতৰ বিষয়ে থকা পদসমূহে তেওঁৰ চৰিত্ৰটো বৈদিককালত সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত হোৱাৰ উমান নিদিয়ে সকলো ভগৱান আৰু ভগৱতীক বৈদিক কালত পৃথকভাৱে দেখুওৱা হৈছে কিন্তু উত্তৰ বৈদিক সাহিত্যত বিশেষকৈ মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ সাহিত্যসমুহত সকলোকে মাথো এগৰাকী দেৱী বা মহাশক্তিৰেই ৰূপ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে,   (2004).   :      .   , ,  41

হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তপ্ৰথা অনুসৰি দেৱীক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয় আনহাতে স্মাৰ্তসূত্ৰ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণৰ পাঁচটা মূখ্যৰূপৰ এটা হৈছে দেৱী আনবোৰ হিন্দুপ্ৰথাত দেৱীক শক্তিৰ অনন্য প্ৰথাৰূপে দেখুওৱা হয় আৰু প্ৰথাসমূহত দেৱ আৰু দেৱীসকলক একেলগে দেখুওৱা হয় যেনে শৈৱপন্থাত পাৰ্বতী আৰু শিৱ, ব্ৰাহ্মণপন্থাত সৰস্বতী আৰু ব্ৰহ্মা আৰু বৈষ্ণৱপন্থাত লক্ষ্মী আৰু বিষ্ণু  (1975),    ,   , . 14, . 4,  261 ,  ,     , . 20, . 118,  17

আন হিন্দু দৰ্শনতো দেৱীৰ মাহাত্ম্যৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে যেনে দেৱী উপনিষদত ব্ৰহ্মণত্বৰ বাবে শক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে তদুপৰি ত্ৰিপুৰা উপনিষদ, ভাৱৰিছা উপনিষদ আৰু গুহ্যকালি উপনিষদত দেৱীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছেী

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
দেৱীকা বৈদ্য (জন্ম: ১৩ আগষ্ট ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ৷ তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ হৈ ঘৰুৱা খেল আৰু ভাৰতৰ মহিলা জাতীয় দলৰ হৈ খেলে

বৈদ্যই শৈশৱত মহাৰাষ্ট্ৰ মণ্ডলত অধ্যয়ন কৰিছিল

কেৰিয়াৰ
২০১৪ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকা ভাৰত ভ্ৰমণৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱা বৈদ্যই ২০১৪ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত বাংগালুৰুত মহিলা টি-২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় (20) প্ৰতিযোগিতাত অভিষেক ঘটায়    ২০১৪১৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা জুনিয়ৰ ক্ৰিকেটাৰৰ বাবে তেওঁক এম.এ.চিদাম্বৰম ট্ৰফীৰ বাবে মনোনীত কৰা হয়

২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ৱেষ্ট ইণ্ডিজত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া ২০১৮ চনৰ আই চি চি মহিলা বিশ্ব টি-২০ প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে আঘাতৰ বাবে বাদ পৰা পূজা বাষ্ট্ৰকাৰৰ ঠাইত ভাৰতৰ দলত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছিল ২০২২২৩ বৰ্ষৰ শৃংখলাৰ বাবে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে টি-২০ আই শৃংখলাৰ বাবে তেওঁক ভাৰতীয় দলত পুনৰবাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয় বা ডিচিবি গাৰ্লছ কলেজ যোৰহাটৰ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ পথত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় ১৯৫৫ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খন উজনি অসমৰ প্ৰথমখন মহিলা মহাবিদ্যালয় ২০১১ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ চমুকৈ নাকে () মহাবিদ্যালয়খনক  গ্ৰেডেৰে মূল্যাংকন কৰে আৰু ইয়াৰ লগে লগে মহাবিদ্যালয়খন নাকে  গ্ৰেড প্ৰদান কৰা ৰাজ্যৰ প্ৰথমখন মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ মৰ্যদা লাভ কৰে

ইতিহাস
১৯৫৫ চনত ৰায়বাহাদুৰ দেৱীচৰণ বৰুৱাৰ চাৰি পুত্ৰ ক্ৰমে হেৰম্ব প্ৰসাদ বৰুৱা, উমাচৰণ বৰুৱা, দেৱপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ অনুদানেৰে যোৰহাটত দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয় প্ৰথমাৱস্থাত ৫৬  গৰাকী ছাত্ৰী আৰু ১২ গৰাকী অধ্যাপকেৰে মহাবিদ্যালয়খনত কলা শাখাৰ পাঠদান আৰম্ভ হয় ১৯৮১ চনত কলেজখনত বিজ্ঞান শাখাৰো শুভাৰম্ভ কৰা হয়

বিভাগসমূহ

কলা শাখা
 অসমীয়া
 অৰ্থনীতি
 ইংৰাজী
 ইতিহাস
 দৰ্শন
 ৰাজনীতি বিজ্ঞান
 শিক্ষা
 ভূগোল
 বাংলা

বিজ্ঞান শাখা
 পদাৰ্থ বিজ্ঞান
 ৰসায়ন বিজ্ঞান
 প্ৰাণীবিজ্ঞান
 উদ্ভিদবিজ্ঞান
 গণিত

পাঠ্যক্ৰমসমূহ

সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম
 কলা আৰু বিজ্ঞানৰ দুবছৰীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্ৰম
 কলা আৰু বিজ্ঞানৰ তিনিবছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম

স্নাতক শিক্ষান্ত বৰ্ষৰ ছাত্ৰীৰ বাবে কাৰিকৰী পাঠ্যক্ৰম
 পৰ্যটন ব্যৱস্থাপনা
 ছাল আৰু চুলিৰ যতন
 পাৰ্ফৰ্মিং আৰ্ট
 তথ্য প্ৰযুক্তি
 ফেশ্বন ডিজাইনিঙ
 প্ৰাক-প্ৰাথমিক শিক্ষা

সাহিত্য-সংস্কৃতি
আলোচনী
 ডিচিবিয়ান মহাবিদ্যালয়ৰ বাৰ্ষিক আলোচনী 
 ইনটিউয়িট হৈছে মহাবিদ্যালয়খনৰ আভ্যন্তৰীণ মানদণ্ড নিশ্চিতকৰণ কোষৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বাৰ্ষিক আন্তৰ্জাতিক গৱেষণা পত্ৰিকা এই পত্ৰিকাৰ অনলাইন সংস্কৰণো উপলব্ধ 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:যোৰহাট
দেৱীমাহাত্ম্যম  (:),হৈছে সনাতন হিন্দু ধৰ্মৰ এখন অন্যতম গ্ৰন্থ ;এই পুথিখনৰ অন্য জনপ্ৰিয় নামসমূহ হ'ল:দূৰ্গা সপ্তশতী আৰু শ্ৰীশ্ৰী চণ্ডী ১৩টা অধ্যায়ৰ মুল চণ্ডীখন মাৰ্কেণ্ডয় পুৰাণৰ অন্তৰ্গত;ইয়াৰ উপৰিও দেৱী ভাগৱতত দেৱী মাহাত্ম্যক বিস্তৃত ভাবে বৰ্ণনা কৰা হৈছেশিৱ পুৰাণতো ইয়াৰ বৰ্ণনা আছে ভবিষ্য পুৰাণত চণ্ডী পাঠৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে;শক্তি উপাসনাৰ ক্ষেেত্ৰত এই  গ্ৰন্থখন সৰ্বশ্ৰেস্ঠ দেৱী মাহাত্ম্য বা চণ্ডীৰ ৰচক হৈছে কৃষ্ণ দ্বৈপায়ন বেদব্যাসএই পুথিখনৰ মহত্বক বহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ,ভবিষ্য পুৰাণ,যোগিনী তন্ত্ৰ,কাত্যায়নী তন্ত্ৰ,দেৱী ভাগৱত আদিত কোৱা হৈছে ইয়াত সপ্ত-শত  টা শ্লোক থকাৰ বাবে সপ্তশতী বোলা হয়,দূৰ্গাপুজাত বিধি সহকাৰে এই পুথিৰ পাঠ কৰা হয়গ্ৰন্থখনত মেধা ঋষিয়ে ক্ষত্ৰিয় ৰজা সুৰথ আৰু বৈশ্য সমাধিক আদিশক্তিৰ তিনিটা অৱতাৰ বৰ্ণনা কৰিছে আৰু তেওঁঁলোকে ঋষিৰ উপদেশত সনাতনী দেৱীৰ আৰাধনা কৰে;দেৱীৰ বৰদানত মহাৰাজ সুৰথে 'সাৰ্বণি মনু 'হয়  পুথিখনক তিনিটা চৰিত্ৰত ভাগ কৰা হৈছে: প্ৰথম চৰিত্ৰৰ দেৱী হৈছে মহাকালী,ইয়াত যোগনিদ্ৰাই কেনেকৈ ভগৱান বিষ্ণুৰ দ্বাৰা মধু আৰু কৈটভ নামৰ দুই অসুৰৰ সংহাৰ কৰায় সেয়া বৰ্ণনা কৰা হৈছে মধ্যম চৰিত্ৰৰ দেৱী হৈছে মহালক্ষ্মী,ইয়াত দূৰ্গা দেৱীৰ আৰ্ভিভাব আৰু মহিষাসুৰৰ সংহাৰ বৰ্ণিত হৈছে ৩য় চৰিত্ৰৰ দেৱী হৈছে মহাসৰস্বতী,ইয়াত কৌশিকীস্বৰুপা দূৰ্গাদেৱী আৰু মাতৃকাসকলৰ দ্বাৰা শুম্ভ নিশুম্ভ আৰু অন্যান্য অসুৰ সমুহৰ বধৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:শাক্তধৰ্ম
শ্ৰেণী:দুৰ্গা পূজা
দেৱেন দত্ত () অসমৰ এগৰাকী লেখক, শিক্ষাবিদ আৰু সক্ৰিয় ৰাজহুৱা কৰ্মী আছিল কটন কলেজৰ উপাধ্যক্ষ ৰূপে তেওঁ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ সক্ৰিয় ৰাজনীতিৰ সৈতেও জড়িত আছিল আৰু গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছিল ভাষাৰ শুদ্ধ উচ্চাৰণৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ জোৰ দিছিল স্পষ্টবাদী বুলি তেওঁৰ নাম আছিল আৰু দৈনিক কাকতত তেওঁ অকুতোভয় শীৰ্ষকেৰে নিয়মীয়া কলম লেখিছিল

জন্ম
১৯৪৪ চনৰ ৫ এপ্ৰিল তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰাত দেৱেন দত্তৰ জন্ম হৈছিল
শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
কটন কলেজৰপৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ দত্তই ১৯৬৫ চনত দিল্লীৰ ৰামযাস কলেজৰপৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাত্তকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু কটন কলেজত ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপক ৰূপে মকৰল হয় কিছুবছৰ তেওঁ গড়গাঁও মহাবিদ্যালয়তো অধ্যাপনা কৰিছিল ২০০২ চনত কটন কলেজৰ উপাধ্যক্ষ ৰূপে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু গ্ৰাহক সুৰক্ষা সমিতিৰ সভাপতি ৰূপে ৰাজহুৱা জীৱন আৰম্ভ কৰে  দত্তৰ সভাপতিত্বৰ সময়ছোৱাত গ্ৰাহক সুৰক্ষা সমিতিয়ে ভালেকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত লৈছিল আৰু নাগৰিক অধিকাৰ ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত কাম কৰিছিল 

প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
 চিৰ এলাগী মোৰ ভাষা ফেদেলী
 অসমীয়া ভাষাৰ ছিটিপনি

মৃত্যু
২০২৩ চনৰ ১৭ আগষ্ট তাৰিখে স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় জটিলতাত ভুগি গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
দেৱেন্দ্ৰ ঝাঝাৰীয়া (; জন্ম: ১০ জুন ১৯৮১) এজন ভাৰতীয় পেৰালিম্পিক জেভলীন থ্ৰ' খেলুৱৈ পেৰালিম্পিকত দুটাকৈ ব্যক্তিগত সোণৰ পদক লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈ ২০০৪ চনত গ্ৰীচৰ এথেন্সত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকৰ জেভলীন থ্ৰ'ত তেওঁ প্ৰথম স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰি পেৰালিম্পিক ক্ৰীড়াত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা দ্বিতীয় ভাৰতীয়ত পৰিণত হৈছিল ২০১৬ চনৰ ৰিঅ' পেৰালিম্পিকত একে খেলত তেওঁ নিজৰ ব্যক্তিগত ৰেকৰ্ড ভাঙি সোণৰ পদক লাভ কৰিলে ২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুনৰ একে শিতানতে ৰূপৰ পদক লাভ কৰে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন 
১৯৮১ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে ৰাজস্থানৰ চুৰু জিলাত দেৱেন্দ্ৰৰ জন্ম হৈছিল ৮ বছৰ বয়সত এজোপা গছত উঠোঁতে তেওঁ এডাল বিদ্যুৎ পৰিবাহী তাঁৰক স্পৰ্শ কৰে লগে লগে তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়, কিন্তু চিকিৎসকে তেওঁৰ বাওঁ হাতখন কাটিবলৈ বাধ্য হয় ১৯৯৭ চনত দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটা বিজয়ী প্ৰশিক্ষক আৰ ডি সিঙে তেওঁক এখন বিদ্যালয় ক্ৰীড়া দিৱসত তেওঁক লক্ষ্য কৰে তেওঁ তেওঁৰ ব্যক্তিগত প্ৰশিক্ষক আৰ ডি সিঙক ২০০৪ চনত জিকা সোণৰ পদকৰ কৃতিত্ব দিয়ে:..-----------:..------8456210.

কৰ্মজীৱন 
২০০২ চনত কোৰিয়াত অনুষ্ঠিত অষ্টম  ক্ৰীড়াত তেওঁ সোণৰ পদক লাভ কৰে ২০০৪ চনত গ্ৰীচৰ এথেন্সত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিক প্ৰতিযোগিতাত ঝাঝাৰীয়া প্ৰথম বাৰৰ বাবে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ পায় ইয়াত তেওঁ জেভলীন থ্ৰ'ত ৬২.১৫ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰি বিশ্ব ৰেকৰ্ড গঢ়ি সোণৰ পদক লাভ কৰে

তাৰপাছত তেওঁ ২০১৩ চনত ফ্ৰান্সৰ লয়নত অনুষ্ঠিত আইপিচি বিশ্ব এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত সোণৰ পদক লাভ কৰে আকৌ ২০১৪ চনত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ইনচিয়নত অনুষ্ঠিত এছিয়ান পেৰা ক্ৰীড়াত তেওঁ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে ২০১৫ চনত দোহাত অনুষ্ঠিত আইপিচি বিশ্ব এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে

২০১৬ চনত ডুবাইত অনুষ্ঠিত এছিয়া-ওচেনিয়া চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে একে বছৰতে ২০১৬ ৰিঅ' পেৰালিম্পিক ক্ৰীড়াত পুৰুষৰ জেভলীন থ্ৰ' এফ৪৬ ইভেণ্টত ৬৩.৯৭ মিঃৰ ৰেকৰ্ড গঢ়ি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে তেওঁ পুনৰ টকিঅ' ২০২০ পেৰালিম্পিকত পুৰুষৰ জেভলীন থ্ৰ' এফ৪৬ ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে

বঁটা আৰু সন্মান 
  বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ পেৰা খেলুৱৈ (২০১৪)
 পদ্মশ্ৰী (২০১২; পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী পেৰালিম্পিয়ান)
 অৰ্জুন বঁটা (২০০৪)

তথা উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ এথলীট
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয় বা ডি আৰ কলেজ হৈছে গোলাঘাটৰ জোনাকী নগৰত অৱস্থিত এখন চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় ১৯৪৯ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়খনত কলা আৰু বিজ্ঞান উভয় শাখাৰে মুঠ ১৫ টা বিভাগ আছে  ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ চমুকৈ নাকে () ক্ৰমে ২০১১ চনত আৰু ২০২৩ চনত মহাবিদ্যালয়খনক  গ্ৰেডেৰে মূল্যাংকন কৰে মহাবিদ্যালয়খনত বৰ্তমান উচ্চতৰ মাধ্যমিক, স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ত  ২৫০০ গৰাকীৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে ২০১০ আৰু ২০১৪ চনত বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে  মহাবিদ্যালয়খনক 'উৎকৰ্ষৰ সম্ভাৱনীয়তাপুষ্ট মহাবিদ্যালয়'(    ) হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে

ইতিহাস
১৯৪৯ চনৰ ১ছেপ্টেম্বৰত সেই সময়ৰ ছাত্ৰনেতা অযোধ্যা প্ৰসাদ গোস্বামী, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী নেতা গোলাপ চন্দ্ৰ গোস্বামী, ড প্ৰমোদাভিৰাম দাস, যদুনাথ শইকীয়া আদি ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয় আছিল গোলাঘাট জিলাৰ (সেই সময়ৰ অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলা) প্ৰথমখন মহাবিদ্যালয় ১৯৬৫ চনলৈকে  গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত থকা  মহাবিদ্যালয়খন সেই বছৰত অসম চৰকাৰে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনলৈ আনে

বিভাগসমূহ
মহাবিদ্যালয়খনত তলত উল্লিখিত ১৫ টা বিভাগ আছে

কলা শাখা
অসমীয়া
অৰ্থনীতি
ইংৰাজী
ইতিহাস
দৰ্শন
ৰাজনীতি বিজ্ঞান
শিক্ষা

বিজ্ঞান শাখা
পদাৰ্থ বিজ্ঞান
ৰসায়ন বিজ্ঞান
গণিত
জীৱ বিজ্ঞান
উদ্ভিদ বিজ্ঞান
পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান
জৈৱপ্ৰযুক্তি
কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান

পাঠ্যক্ৰমসমূহ

সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম
 কলা আৰু বিজ্ঞানৰ দুবছৰীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্ৰম
 কলা আৰু বিজ্ঞানৰ তিনিবছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম
 অৰ্থবিজ্ঞান আৰু জীৱবিজ্ঞান বিষয়ত দুবছৰীয়া স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম
 জীৱবিজ্ঞান বিষয়ৰ তত্ত্বাৱধায়ক অধ্যাপকৰ অধীনত পি এইচ ডি গৱেষণা
ব্যৱহাৰিক পাঠ্যক্ৰম
 কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচন

অন্যান্য
 ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত ডিপ্ল'মা আৰু চাৰ্টিফিকেট পাঠ্যক্ৰম
 কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত ডিপ্ল'মা আৰু চাৰ্টিফিকেট পাঠ্যক্ৰম
 ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দূৰৱৰ্তী শিক্ষাৰ অধীনত অসমীয়া, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি আৰু গণিতৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
দেৱৱতী () গ্ৰামণী নামৰ এগৰাকী গন্ধৰ্বৰ জীয়ৰী আছিল৷ উল্লেখ আছে যে- তেওঁ দেখাত সাক্ষাৎ লক্ষ্মীদেৱীৰ দৰে আছিল৷ তেওঁক ৰাক্ষস ৰজা সুকেশে বিবাহ কৰাইছিল৷:..-:7-5. তেওঁৰ পতি সুকেশ আছিল ৰাৱণৰ মাকৰ পিতামহ৷ যাক ভগৱান শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে লালন-পালন কৰিছিল৷ দেৱৱতী আৰু সুকেশৰ ঔৰসত তিনি পুত্ৰ সুমালী, মাল্যবান আৰু মালীৰ জন্ম হয়, যিয়ে গন্ধৰ্ব ৰাজকুমাৰী নৰ্মদাৰ তিনিগৰাকী কন্যা যথাক্ৰমে সুমালীয়ে কেতুমতীক, মাল্যবানে সুন্দৰীক আৰু মালীয়ে বসুদাক বিবাহ কৰাইছিল৷

তেওঁৰ পুত্ৰ সুমালী আৰু কেতুমতীৰ কন্যা কৈকেষীৰ ঋষি বিশ্ৰবাৰ সৈতে বিবাহ হয় যাৰ ঔৰসত তিনি পুত্ৰ যথাক্ৰমে ৰাৱণ, কুম্ভকৰ্ণ, বিভীষণ আৰু এগৰাকী কন্যা শূৰ্পনখাৰ জন্ম হয়৷

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
দৈ ভাত (), যাক য়গাৰ্ট ৰাইচ বুলিও কোৱা হয়, এবিধ দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্য ভাৰতীয় ইংৰাজী ভাষাত কাৰ্ড শব্দটোৱে মিঠা নকৰা সাধাৰণ দৈক বুজায় ই দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহ, যেনে তামিলনাডু, কেৰালা, কৰ্ণাটক, তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ লগতে পশ্চিম ভাৰতৰ ৰাজ্য ৰাজস্থান, গুজৰাট আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়,  (1991).    :    .  , . 121., ,  ,  ,  ,    (2001).  :  , . 127.     ::.------6141196 

 ব্যুৎপত্তি 
ৰাজস্থানত এই খাদ্যবিধক  (অলিয়া) বুলি জনা যায় গুজৰাটত ইয়াক  (ঘেঞ্চ) বুলি জনা যায় মহাৰাষ্ট্ৰত ইয়াক   (দহি ভাত) বুলি কোৱা হয় তামিলনাডু এই ব্যঞ্জনটোক   (তায়িৰ ছাডামছৌৰু) বুলি কোৱা হয় কেৰালাত ইয়াৰ নাম    (তাইৰে চৰ)  তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত এই ব্যঞ্জনবিধক  (পেৰুগন্নম), কৰ্ণাটকত   (মোচাৰান্না) আৰু উৰিষ্যাত ইয়াক    (দহি চুনকা ভাতফেঞ্চা) বুলি কোৱা হয়

 প্ৰস্তুতি 
300300প্ৰকৃত দক্ষিণ ভাৰতীয় ব্যঞ্জন
ভাপত দিয়া বগা চাউলৰ সৈতে দৈ মিলাই ইয়াক সহজতে প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি যদিও প্ৰয়োজনত এই খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ অধিক জটিল কৌশল ব্যৱহাৰ কৰা হয় দক্ষিণ ভাৰতীয় শৈলীৰ দৰে কোমল হবলৈ ভাপত বা প্ৰেচাৰ কুকিঙৰ জৰিয়তে ভাত প্ৰস্তুত কৰা হয় ( )::..-----218370  তাৰ পিছত ইয়াক কোঠাৰ তাপমাত্ৰাত ঠাণ্ডা হবলৈ দি ভাতৰ সৈতে ভালদৰে কটা সেউজীয়া জলকীয়া, আদা আৰু নৰসিংহ পাত মিলাই মছলা দিয়া হয়, আৰু কেতিয়াবা কলা বুট, সৰিয়হৰ বীজ, জিৰা আৰু হিঙৰ সৈতেও মছলা দিয়া যায় শেষত দৈ আৰু নিমখ যোগ কৰা হয়
 
একেদৰে, ৰান্ধি থোৱা সাধাৰণ চাউলৰ সৈতে (বেছিভাগ অৱশিষ্ট ভাত) অলপ নিমখ, দৈ আৰু (টেঙা কম কৰিবলৈ অলপ গাখীৰ) ভজা উৰদ ডাইল, সৰিয়হৰ বীজ, সেউজীয়া জলকীয়া আৰু কটা ধনিয়া সজাইও ইয়াক প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি লগতে, ডাঙৰ টুকুৰাকৈ কটা কেইটামান কটা পিয়াজ যোগ কৰিলে দৈৰ চাউলক ই অতি সোনকালে ফাৰমেণ্টেড কৰাত সহায় কৰে

কিছুমান অঞ্চলত, দৈৰ ভাত এক অনন্য শৈলীত পৰিৱেশন কৰা হয় যত ভাপেৰে সিজোৱা চাউলক পাতল দৈৰ সৈতে মিহলি কৰি, নিমখ মিলাই পিছত গোটা সৰিয়হ, নৰসিংহ পাত, শুকান জলকীয়া আৰু কলা বুটৰ সৈতে তেল মৰা হয় অঞ্চল অনুসৰি বিভিন্ন ধৰণে দৈ ভাত তৈয়াৰ কৰা হয়, কেতিয়াবা ইয়াত কটা গাজৰ, ডালিমৰ গুটি, কিচ্মিচ্, সেউজীয়া আৰু বেঙুনীয়া আঙুৰ, ভজা কাজুৰ পৰা কটা কেঁচা আম আৰু বুন্দি লৈকে মিহলোৱা হয় কুহুমীয়া বা ঠাণ্ডা কৰি ইয়াক পৰিৱেশন কৰিব পাৰি বিকল্প হিচাপে কেতিয়াবা ইয়াত এচামুচ গুড়ি আৰু ভজা হিঙও মিহলাব পাৰি

এই খাদ্যবিধৰ বিভিন্নটা প্ৰকাৰ আছে আৰু ভাৰতৰ সকলো ৰাজ্যতে ই উপলব্ধ, যি প্ৰতিটো অঞ্চলৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণক প্ৰতিফলিত কৰে উদাহৰণস্বৰূপে, কৰ্ণাটকত সাধাৰণতে তৰকা  হিচাপে দৈৰ সৈতে জলকীয়া যোগ কৰা হয় ইয়াত চাউল, দৈ, তেল মৰা উপাদান আৰু সতেজ উপাদানসমূহ সদায় একে থকা স্বত্বেও ৰন্ধনৰ প্ৰতিটো স্তৰত অন্তৰ্ভুক্ত বিভিন্ন উপাদানসমূহ ভিন্ন হয়
আই. চি. এইচ ভূপালত দৈ ভাত

 পৰিৱেশন 
দৈৰ ভাত প্ৰায়ে দক্ষিণ এছিয়াৰ আচাৰৰ সৈতে খোৱা হয় দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীত, দৈৰ ভাত পৰম্পৰাগতভাৱে দুপৰীয়াৰ আহাৰ আৰু ৰাতিৰ আহাৰৰ শেষত খোৱা হয় কিয়নো ই আগতে খোৱা মছলাযুক্ত খাদ্যৰ প্ৰভাৱ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে ই পাচনত সহায় কৰাৰ লগতে উষ্ণ জলবায়ুৰ প্ৰভাৱৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে বুলিও কোৱা হয়

 অনুষ্ঠানসমূহ 
এই ব্যঞ্জনটো দৈনন্দিন খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ লগতে বিশেষ অনুষ্ঠানতো ইয়াক পৰিৱেশন কৰা হয় গ্ৰীষ্মকালত প্ৰায় প্ৰতিটো ভাৰতীয় আহাৰৰ শেষত এই পৰম্পৰাগত ৰন্ধনবিধ পৰিৱেশন কৰা হয় ৰাজস্থান আৰু গুজৰাটত শীতলা সপ্তমী আৰু ৰন্ধন ছট উৎসৱৰ বাবে আউলিয়া আৰু ঘেন, এই দুই প্ৰকাৰৰ দৈ ভাত প্ৰস্তুত কৰা হয় তেল মৰা দৈ ভাত প্ৰায়ে বিভিন্ন অনুষ্ঠানিকতাত আৰু প্ৰসাদ হিচাপে হিন্দু মন্দিৰত ভক্তৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয়

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:খাদ্য
ৰাজস্থানত প্ৰজনন নোহোৱা কালত এটা দৈকলা
দৈকলা ..   ,    , 2011, 2 (5):374-384(, বৈজ্ঞানিক নাম- ), এবিধ সমগ্ৰ বিশ্বতে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি ই  পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত  

বিৱৰণ
উৰন্ত অৱস্থাত দৈকলা
হাৰিয়ানাত প্ৰজনন কালত দৈকলা
দৈকলা এবিধ ডাঙৰ আকাৰৰ আৰু ক'লা বৰণৰ জলচৰ চৰাই অৱশ্যে ই বিস্তৃত হৈ থকা অঞ্চলভেদে ইয়াৰ আকাৰ আৰু দেহৰ ৰঙৰ তাৰতম্য দেখা পোৱা যায় ইয়াৰ ওজন সাধাৰণতে ১.৫ কি:গ্ৰা: হয় .   .   2012-08-21. , ,        . ...   2012-08-21.দৈকলাৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ৭০-১০২ ছে:মি: পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে       : , , , ,     .   (2001),  978-0856610790 ,  ,        . ..   2012-08-21. ইয়াৰ নেজ দীঘল, ডিঙিত হালধীয়া দাগ আছে পূৰ্ণবয়স্ক দৈকলাৰ প্ৰজনন কালত উৰু অংশত বগা দাগ দেখা যায় 

টেক্স'নমি
গ্ৰীচত এটা এলবিন' দৈকলা চৰাই
দৈকলাৰ কেইবাবিধো উপ-প্ৰজাতি দেখা পোৱা যায় ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰধান হৈছে-
. . - আটলাণ্টিক মহাসাগৰীয়া দ্বীপসমূ্হত
.      , "        "( ), , 2005-অষ্ট্ৰেলিয়া
. . -আফ্ৰিকা 
. . -এছিয়া
'. .  -উত্তৰ-পশ্চিম আফ্ৰিকা 
'. .  -জাপান

বিতৰণ

দৈকলা সমগ্ৰ বিশ্বতে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ চৰাইৰ প্ৰজাতি ইয়াক দক্ষিণ আমেৰিকা তথা এণ্টাৰ্কটিকাৰ বাহিৰে প্ৰায় সকলো মহাদেশতে দেখা পোৱা যায় 
বাসস্থান
দৈকলাই সাধাৰণতে হ্ৰদ, নৈ, জান-জুৰি আদি বিভিন্ন ধৰণৰ জলাশয়ত চৰে 

আচৰণ
খাদ্য
দৈকলাই পানীৰ যথেষ্ট গভীৰলৈকে যাব পাৰে যদিও প্ৰায়ে ই অগভীৰ পানীত চিকাৰ ধৰি খায় ই বিভিন্ন ধৰণৰ সৰু-বৰ মাছ খাই জীয়াই থাকে 

প্ৰজনন
দৈকলাই সাধাৰণতে জলাশয়ৰ আশে পাশে শিলাময় পাহাৰত বা গছত বাহ সাজে বাহ সাজিবলৈ ই গছৰ ডাল-পাত আদি ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায় ই এবাৰত ৩-৪ টাকৈ কণী পাৰে 

মানুহৰ সৈতে সম্পৰ্ক
দৈকলাক চীন, জাপানকে ধৰি বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত সমূহীয়াকৈ মাছ ধৰা কামত মাছমৰীয়া সকলে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে এই প্ৰক্ৰিয়াত মাছমৰীয়া জনে দৈকলাৰ ডিঙিত মাছ গিলিব নোৱাৰাকৈ এডাল ৰছী বান্ধি দিয়ে আৰু মাছ ধৰা সৰু নাওৰ লগত আগবাঢ়ি যাবলৈ দিয়ে দৈকলাই মাছ ধৰিবলৈ সক্ষম হয় কিন্তু ৰছীডালৰ বাবে সম্পূৰ্ণকৈ গিলি পেলাব নোৱাৰে গতিকে এই পৰ্বৰ শেষত মাছমৰীয়াই দৈকলা চৰাইৰ মুখৰ পৰা মাছবোৰ সংগ্ৰহ কৰি লয় 

স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
চীনত দৈকলাৰ সহায়ত মাছ ধৰা অৱস্থাত
বহুতো মাছমৰীয়াই দৈকলাক মাছৰ বাবে নিজৰ প্ৰতিযোগী বুলি গণ্য কৰে আৰু এইবাবেই অতীজত দৈকলাৰ বিস্তৰ পৰিমাণে চিকাৰ কৰা হৈছিল অৱশ্যে পৰৱৰ্ত্তী কালত ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ বাবে বিভিন্ন পদক্ষেপ লোৱাত ইয়াৰ জনসংখ্যা বিলুপ্তিৰ পৰা ৰক্ষা পৰে    :     ,         কিন্তু ইয়াৰ ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা জনসংখ্যাই পুনৰ মাছমৰীয়াসকলৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে  :       , 2021  2007; ,         4  2008: "                  ,   "

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্যসূত্ৰ

লগতে চাওক
, . .,  , . . (1990).        .   :   .
 ,     ,      ( 2002)  1-86872-721-1

    
 , ,  ,  ,      (2005)          18(3):107111
 ,  (2005)          18(3):112123

বাহ্যিক সংযোগ

   ()   -  - 
 :..-----52--54869----. 
   ,        

শ্ৰেণী:পানী কাউৰী
হিন্দু ধৰ্মত, দৈত্য (সংস্কৃত: ) হৈছে দানৱ আৰু অসুৰৰ এটা গোত্ৰ বা জাতি

দৈত্যবোৰ দিতি আৰু ঋষি কাশ্যপৰ সন্তান আছিল দেৱতাসকল তেওঁলোকৰ ভাতৃ আছিল দেৱতাসকলক তেওঁলোকে ঈৰ্ষা কৰিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ মাজত যুদ্ধ হৈছিল মনুস্মৃতিত দেৱতাসকলক ভাল বুলি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে, আনহাতে দৈত্যবোৰত দেৱতাতকৈ নিম্ন স্তৰত ৰখা হৈছে

দৈত্যৰ তালিকা
ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা কেইজনমান উল্লেখযোগ্য দৈত্যৰ নাম তলক দিয়া হ'ল:

হিৰণ্যকশিপু - কাশ্যপ আৰু দিতিৰ প্ৰথম পুত্ৰ
হিৰণ্যাক্ষ - কাশ্যপ আৰু দিতিৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ
হোলিকা - কাশ্যপা আৰু দিতিৰ প্ৰথম কন্যা
অন্ধকাসুৰা - হিৰণ্যাক্ষৰ পুত্ৰ
প্ৰহ্লাদ - হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ
সিংহিকা - হিৰণ্যকশিপুৰ কন্যা
বিৰোচন - প্ৰহ্লাদৰ পুত্ৰ, বালিৰ পিতৃ
দেৱম্ব - বালিৰ মাতৃ
বলি - বিৰোচনৰ পুত্ৰ
বাণাসুৰ - বলিৰ পুত্ৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শুক্ৰাচাৰ্য্য (সংস্কৃত: ) হৈছে হিন্দু পুৰাণৰ এজন অন্যতম প্ৰসিদ্ধ ঋষি আৰু দৈত্যগুৰুবেদব্যাস মহাভাৰত আদি পৰ্ব পৃষ্ঠা ১২৫ তেওঁ দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে প্ৰসিদ্ধ আৰু মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ অধিকাৰী বুলি কোৱা হয়স্কন্দ পুৰাণ কাশী খণ্ড অধ্যায় ৩২

 পৰিচয়

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰকৃত নাম উশনাবিষ্ণু পুৰাণ তৃতীয় অংশ অধ্যায় ১ তেওঁ মহৰ্ষি ভৃগুৰ পুত্ৰ আৰু ভাৰ্গৱ বংশৰ অন্তৰ্ভুক্তভাগৱত পুৰাণ নৱম স্কন্ধ অধ্যায় ৩ হিন্দু জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি তেওঁ শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি দেৱতাবৃহৎ পৰাশৰ হোৰা শাস্ত্ৰ দ্বিতীয় অধ্যায়

 জীৱনী

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শুক্ৰাচাৰ্য্য ভৃগু মুনিৰ পুত্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিলপদ্ম পুৰাণ ভূমি খণ্ড অধ্যায় ২৫ তেওঁ শৈশৱৰে পৰা বেদ আৰু শাস্ত্ৰ অধ্যয়নত পাৰদৰ্শী আছিল তেওঁৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু জ্ঞানৰ বাবে তেওঁ 'কবি' উপাধি লাভ কৰিছিলমহাভাৰত উদ্যোগ পৰ্ব অধ্যায় ৩৮

 মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায় হৈছে মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন তেওঁ মহাদেৱৰ তপস্যা কৰি এই বিদ্যা লাভ কৰিছিলশিৱ পুৰাণ ৰুদ্ৰ সংহিতা অধ্যায় ১৫ এই বিদ্যাৰ দ্বাৰা তেওঁ মৃত ব্যক্তিক পুনৰ জীৱন দান কৰিব পাৰিছিল

 দৈত্যগুৰু হিচাপে কাৰ্য্যকাল

শুক্ৰাচাৰ্য্য দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে নিযুক্ত হৈছিলমৎস্য পুৰাণ অধ্যায় ৪৭ তেওঁ দৈত্যসকলক যুদ্ধবিদ্যা, ৰাজনীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ শিকাইছিল দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামৰ সময়ত তেওঁ অসুৰসকলৰ পক্ষ লৈছিলকূৰ্ম পুৰাণ দ্বিতীয় বিভাগ অধ্যায় ১২

 মুখ্য কাৰ্য্যাৱলী

 দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত ভূমিকা

দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত শুক্ৰাচাৰ্য্যই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল তেওঁৰ মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ কাৰণে অসুৰসকল যুদ্ধত মৃত্যু হ'লেও পুনৰ জীৱিত হৈ উঠিছিলব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ দ্বিতীয় খণ্ড অধ্যায় ২৮

 শুক্ৰনীতি ৰচনা

শুক্ৰাচাৰ্য্যই 'শুক্ৰনীতি' নামৰ এখন প্ৰসিদ্ধ ৰাজনীতি শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিলশুক্ৰনীতিসাৰ প্ৰথম অধ্যায় এই গ্ৰন্থত ৰাজধৰ্ম, প্ৰশাসন আৰু ৰাষ্ট্ৰনীতিৰ বিষয়ে বিস্তৃত আলোচনা আছে

 পৰিবাৰ

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ পত্নীৰ নাম আছিল উৰ্জস্বতীব্ৰহ্মৱৈৱৰ্ত পুৰাণ প্ৰকৃতি খণ্ড অধ্যায় ২১ তেওঁৰ কইনা দেৱযানী মহাৰাজ যযাতিৰ পত্নী আছিলমহাভাৰত আদি পৰ্ব অধ্যায় ৭৮

 শুক্ৰগ্ৰহৰ সৈতে সম্বন্ধ

হিন্দু জ্যোতিষ অনুসৰি শুক্ৰাচাৰ্য্য শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতিবৃহজ্জাতক বৰাহমিহিৰ দ্বিতীয় অধ্যায় শুক্ৰগ্ৰহক সৌন্দৰ্য্য, প্ৰেম আৰু শিল্পকলাৰ গ্ৰহ বুলি কোৱা হয় শুক্ৰবাৰে শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ দিন বুলি মানা হয়গৰুড় পুৰাণ জ্যোতিষ খণ্ড অধ্যায় ৪

 ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য

 পূজা-অৰ্চনা

শুক্ৰাচাৰ্য্যক বিশেষকৈ শুক্ৰবাৰে পূজা কৰা হয়কালিকা পুৰাণ অধ্যায় ৬২ তেওঁৰ আৰাধনাৰ দ্বাৰা সৌন্দৰ্য্য, ঐশ্বৰ্য্য আৰু বিদ্যা লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়

 মন্ত্ৰ

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰসিদ্ধ মন্ত্ৰ হৈছে:
"ওঁ শুং শুক্ৰায় নমঃ"মন্ত্ৰমহোদধি মহীধৰ পঞ্চম তৰঙ্গ

 সাহিত্যত উপস্থিতি

শুক্ৰাচাৰ্য্য হিন্দু সাহিত্যৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থত উল্লেখিত হৈছে মহাভাৰত, বিভিন্ন পুৰাণ আৰু উপপুৰাণত তেওঁৰ কাহিনী বৰ্ণিত আছেঅগ্নি পুৰাণ অধ্যায় ২৭২

 আধুনিক প্ৰভাৱ

বৰ্তমান সময়তো শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ শিক্ষা আৰু নীতিৰ প্ৰভাৱ দেখা যায় তেওঁৰ ৰাজনীতি আৰু প্ৰশাসনিক নীতিসমূহ আজিও প্ৰাসঙ্গিকভাৰতীয় ৰাজনীতি শাস্ত্ৰৰ ইতিহাস ড কৌশিক ৰয় পৃষ্ঠা ৪৫

 তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ

 অসম চৰকাৰী পুথিভঁৰাল - পুৰাণ বিভাগ(:..)
 কামৰূপ কামাখ্যা দেৱালয় - হিন্দু ঐতিহ্য(:.)

 শ্ৰেণী

শ্ৰেণী:হিন্দু ঋষি
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:জ্যোতিষ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পুৰাণ