marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
কংসাৰি কায়স্থ (১৬ শতিকা) যশৱন্ত খাঁ নামৰ কায়স্থ শ্ৰেষ্ঠৰ বংশধৰ মাধৱদেৱৰ থানত বাস কৰিছিল আন এটা নাম আছিল পীতাম্বৰ মহাভাৰতৰ কিৰাট অনুপৰ্বৰ আৰু বিৰাট পৰ্বৰ দক্ষিণ গোগ্ৰাহৰ কিছু অংশ আৰু উত্তৰ গোগ্ৰাহৰ ভাঙনি কৰিছিল গাভৰু খাঁ এখেতৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়বৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী
তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কংসাৰি ঠাকুৰ (১৬-১৭ শতিকা) মাধৱদেৱৰ শিষ্য আছিল আৰু দক্ষিণ কামৰূপৰ বিখ্যাত 'চমৰীয়া সত্ৰ'ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল এখেত বৰ বিষ্ণু আতা আৰু দক্ষিণ কুলীয়া বিষ্ণু নামেও জনাজাত কংসাৰি ঠাকুৰৰ জন্ম বৰ কৰৈবাৰীত নাও বুৰি সকলো সা-সম্পত্তি হেৰোৱাত এগৰাকী ধনী সাউদৰ ঘৰত থাকিবলৈ লয় আৰু সাউদৰ জীয়েকৰ পাণি গ্ৰহন কৰে খেতিৰ বাবে কঠিয়া বিচাৰি এৰাতি নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাৰ ঘৰত থাকোঁতে শংকৰদেৱৰ ভক্তি ধৰ্মৰ কথা শুনি ভক্ত হ'বলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে পাছত মাধৱদেৱে তেখেতক শৰণ দি 'বিষ্ণু' নাম প্ৰদান কৰে ঘৰলে উভতি গৈ মালচাত সত্ৰ স্থাপন কৰে মাধৱদেৱেই ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ বাবে তেখেতক দক্ষিণকুললৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে সেই বাবেই 'দক্ষিণকুলীয়া বিষ্ণু' নামেও জনাজাত হয়বৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী
তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কইনা সজাব কোনে চিত্তৰঞ্জন পৰাশৰে ৰচনা কৰা ৰাজশ্ৰী থিয়েটাৰৰ ২০১৪-১৫ বৰ্ষৰ এখন নাট

অভিনয় শিল্পীসকল
ৰবি শৰ্মা, মৃদুল চুতীয়া, অৰুণ বৰদলৈ, অৰ্চনা বৰা, দিব্যজ্যোতি ভৰালী, পপীপৰ্ণা, উৎপল ঠাকুৰীয়া, লাটুমণি ভূঞা, হেমন্ত হাজৰিকা, উৎপল দাস আৰু মিছ চুমী

কাহিনী
দুই বন্ধু আৰু এক বান্ধৱীৰ ত্ৰিকোণ প্ৰেম কাহিনীৰ মাজেৰেই আগবাঢ়িছে নাটকৰ কাহিনী

শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাটক
কইনাৰ মূল্য বা কইনা-যৌতুক, কইনা-সম্পত্তি,1 কইনা সেৱা বা কইনাৰ চিন, হৈছে দৰা বা তেওঁৰ পৰিয়ালে বিয়া কৰাবলগীয়া মহিলাগৰাকী বা তেওঁৰ পৰিয়ালক দিয়া ধন, সম্পত্তি বা অন্যান্য ধৰণৰ সম্পদ কইনাৰ যৌতুক কিছুমান সংস্কৃতিত দৰাক দিয়া যৌতুকৰ সমতুল্য, বা কইনাই নতুন ঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যৌতুক আৰু যিটো হৈছে বিয়াৰ সময়ত দৰাজনে নিজেই কইনাৰ ওপৰত দাবী কৰা সম্পত্তি কিছুমান সংস্কৃতিত একেলগে দুয়োটাৰে ব্যৱহাৰ থাকিব পাৰে বহু সংস্কৃতিয়ে বৰ্তমানৰ প্ৰচলিত প্ৰথাৰ পূৰ্বে কইনাৰ যৌতুকৰ প্ৰথা চলাইছিল  

এছিয়াৰ বহু দেশ, পূব ইউৰোপ মধ্যপ্ৰাচ্য, আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশ আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপপুঞ্জৰ কিছুমান সমাজত বিশেষকৈ মেলেনেছিয়াত কইনাৰ যৌতুক দিয়াৰ পৰম্পৰা প্ৰচলিত হাত সলনি কৰাৰ পৰিমাণৰ পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানটো অব্যাহত ৰাখিবলৈ এটা প্ৰতীকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি থাইলেণ্ডৰ কিছুমান বিবাহত বহু হাজাৰ মাৰ্কিন ডলাৰলৈকে হব পাৰে আৰু পাপুয়া নিউগিনিৰ কিছুমান অংশত যত কইনাৰ যৌতুকৰ প্ৰথাগত, তেনে অংশত কইনাৰ যৌতুকত ব্যতিক্ৰমীভাৱে বৃহৎ অংক, এক লাখ ডলাৰ পৰ্যন্ত হব পাৰে
অনুষ্ঠান
কইনা-সম্পত্তি বা বাইড-ৱেল্থ সাধাৰণতে এনে মুদ্ৰাত দিয়া হয়, যিটো সাধাৰণতে অন্য ধৰণৰ বিনিময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নহয় ফৰাচী নৃতত্ত্ববিদ ফিলিপ ৰস্পাবেৰ মতে এই ধন ঋণ পৰিশোধৰ বাবে; সেয়ে ই বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভবা ধৰণে মহিলা ক্ৰয় কৰাটো নহয় বৰঞ্চ ই পত্নীৰ পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি স্বামীৰ স্থায়ী ঋণ স্বীকাৰ কৰা (কিন্তু কেতিয়াও পৰিশোধ নকৰা) এক বিশুদ্ধ প্ৰতীকী ইংগিত

যিবোৰ সমাজত হাতৰ শ্ৰমতকৈ পুঁজিৰ মূল্য বেছি, সেইবোৰ সমাজত যৌতুক বিদ্যমান উদাহৰণস্বৰূপে, মধ্যযুগত ইউৰোপত হবলগীয়া কইনাৰ পৰিয়ালে হবলগীয়া স্বামীৰ পৰিয়ালক যৌতুক হিচাপে  মাটি, পোহনীয়া জন্তু আৰু ধন  আগবঢ়াবলৈ বাধ্য হৈছিল

যৌতুক আৰু কইনাৰ মূল্যৰ এটা বিৱৰ্তনশীল মনোবিজ্ঞানৰ ব্যাখ্যা হল যে, বহুপত্নী সমাজত কইনাৰ মূল্য সাধাৰণ, যত মহিলাৰ উপলভ্যতা আপেক্ষিক ভাৱে কম একপত্নী সমাজত, য'ত মহিলাৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি কম, যৌতুক ইয়াত সাধাৰণ; কাৰণ বিবাহৰ সময়ত বহুতো সম্ভাৱ্য মহিলাৰ মাজৰ পৰা বাছি ল'ব পৰা ধনী পুৰুষ তুলনামূলকভাৱে কম     ,       ,   , 2007,  26, "     ".
আফ্ৰিকাত
আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশত পৰম্পৰাগত বিবাহ অনুষ্ঠান বৈধ হবলৈ হলে ই কইনাৰ মূল্য দিয়া নিদিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাত দম্পতীহালে গীৰ্জাত বা অন্যান্য নাগৰিক অনুষ্ঠানত বিবাহৰ অনুমতি পাবলৈ হলে, প্ৰথমে কইনাৰ মূল্য দিব লাগে, নহলে কইনাৰ পৰিয়ালে বিবাহক বৈধ বুলি গণ্য নকৰে মূল্যৰ নামত কোনো চিহ্নৰ পৰা  ধনৰ ডাঙৰ ৰাশি, ৰিয়েল এষ্টেট আৰু অন্যান্য মূল্যলৈকে ধনৰাশি ভিন্ন হব পাৰে লোবোলো (বা লোবোলা, কেতিয়াবা ৰুৰা নামেৰেও জনাজাত) দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বেছিভাগ সংস্কৃতি, যেনে, ঝোছা, শ্বোনা, ভেণ্ডা, জুলু, ণ্ডেবেলে আদি পৰিয়ালৰ ওপৰত একেই পৰম্পৰা মূল বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত আৰু পিছত আনুষ্ঠানিক উদ্দেশ্যৰ বাবে গৰু-ছাগলীৰ ব্যৱহাৰ পৰম্পৰাগত বিবাহৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ

কিছুমান সমাজত সকলো ধন পৰিশোধ নোহোৱালৈকে বিবাহ সম্পূৰ্ণ নহয় যদি সকলো ধন পৰিশোধ কৰাৰ আগতেই বিয়াখন হয়, তেন্তে বিয়াৰ স্থিতি অস্পষ্ট কৰি ৰখা হয় ডেকাসকলৰ বিয়াৰ সামৰ্থ্য নাথাকিলে কইনাৰ মূল্যৰ পৰম্পৰাই ধ্বংসাত্মক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে সংঘাতপূৰ্ণ দক্ষিণ চুডানত বহু যুৱকে এই কাৰণে প্ৰায়ে নিজৰ জীৱন বিপন্ন কৰি গৰু চুৰি কৰে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজতত্ব
ককবৰক ভাষা ( তিপ্ৰকাক বা ত্ৰিপুৰী ভাষা বুলিও জনা যায়) ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য আৰু চুবুৰীয়া বাংলাদেশত বসবাস কৰা ত্ৰিপুৰী লোকসকলৰ মাতৃভাষা৷ ককবৰক শব্দটো দুটা অংশ লগ হৈ গঠিত কক মানে "ভাষা" আৰু বৰকৰ অৰ্থ "মানুহ", বিশেষকৈ ত্ৰিপুৰী জাতিৰ মানুহ; অৰ্থাৎ ককবৰক শব্দৰ অৰ্থ ত্ৰিপুৰী মানুহৰ ভাষা  

 ইতিহাস 

ককবৰক ভাষা বিভিন্ন ৰূপত ১ম শতিকাৰ পৰাই এই অঞ্চলত প্ৰচলিত হৈ আহিছে ৷ সেই শতিকাতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ত্ৰিপুৰাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস লিখিত ৰূপত সংৰক্ষিত হবলৈ আৰম্ভ কৰে ককবৰক ভাষা যি লিপিত লিখা হৈছিল সেই লিপিক কলোমা লিপি বুলি কোৱা হৈছিল ৷ ত্ৰিপুৰাৰ ৰজাসকলৰ কাহিনী ৰাজৰত্নকৰ নামৰ এখন গ্ৰন্থত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে ৷ প্ৰথমে কলমা লিপি ব্যৱহাৰ কৰি ককবৰক ভাষাত দুৰালবেন্দ্ৰ চোন্তাইয়ে গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল

পিছলৈ শুক্ৰেশ্বৰ আৰু বানেশ্বৰ নামৰ দুজন ব্ৰাহ্মণে চতুৰ্দশ শতিকাত প্ৰথমে সংস্কৃতলৈ আৰু তাৰ পিছত বাংলালৈ অনুবাদ কৰে ৷ ককবৰক ভাষাত লিখা মূল গ্ৰন্থখনৰ বৰ্তমান অস্তিত্ব নাই চতুৰ্দশ শতিকাৰ পৰা বিংশ শতিকালৈ ককবৰক ভাষা স্থানীয় লোকৰ থলুৱা ভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয় আৰু বাংলা ভাষা ত্ৰিপুৰাৰ দৰবাৰী ভাষাত পৰিণত হয়

১৯৭৯ চনত ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে ককবৰক ভাষা স্বীকৃতি লাভ কৰে সম্প্ৰতি ইয়াক ভাৰতৰ জাতীয় ভাষাৰ মৰ্যাদা দিয়া উচিত হয় নে নহয় সেই লৈ বিতৰ্ক চলি আছে

 কিতাপ প্ৰকাশ 

বাংলাদেশত ২০২২ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰত ত্ৰিপুৰা সম্প্ৰদায়ৰ মাতৃভাষা ককবৰক ভাষাৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ বাংলা বৰ্ণমালাত কমিল্লাত প্ৰকাশ পায় আগতে ইংৰাজী বৰ্ণমালাত ককবৰক ভাষাৰ কিতাপ আছিল বাংলা বৰ্ণমালাত প্ৰকাশ পোৱা এইখনেই ককবৰক ভাষাৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ

 সংখ্যা আৰু গণনা 

ককবৰক ভাষাত গণনাক লেখমুং বোলে 

১চা২নি৩থাম৪ব্ৰই৫বা৬.দ'ক৭চ্নি৮চাৰ৯চুকু১০চি২০নিচি১০০ৰা১০১ৰাচা১০০০চাই

সাধাৰণ বাক্যাংশ
   অসমীয়া ককবৰক
    নমস্কাৰ   খুলুমখা
    স্বাগতম   লামছগো
    ধন্যবাদ   হাম্বাই
    বহুত বহুত ধন্যবাদ   বেলাইখেনো হাম্বাই
    শুভ বিদায়   থাংখা
    শুভ ৰাতিপুৱা   ফুং কাহাম
    শুভ দুপৰীয়া   দিবোৰ কহাম
    শুভ সন্ধিয়া   সঞ্জাছাৰিক কহাম
    শুভ ৰাতি   হৰ কহাম
    আপোনাৰ কেনে?   নৗং   বাহাই তং?বাহাই তং?
    ধুনীয়া   কাহামনো
    মই ত্ৰিপুৰাক ভাল পাওঁ   আং ত্ৰিপুৰানো হামজাকগো
 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰা
ককলাবাৰী চাপাগুৰি মহাবিদ্যালয়(:   ) এখন প্ৰাদেশিকীকৃত মহাবিদ্যালয় যিখন বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা সংযুক্ত
মহাবিদ্যালয়ৰ ইতিহাস
ককলাবাৰী চাপাগুৰি মহাবিদ্যালয়খন হাজুৱা ৰাজহ গাঁও অন্তৰ্গত হাজুৱা নামৰ ঠাইত অৱস্থিত হজুৱাক পটা নামৰ নদী এখনেৰে দুভাগ কৰি অঞ্চলটোৰ সজীৱ দৃশ্য অংকন কৰা দেখা যায় পটানদীৰ উত্তৰ দিশত হজুৱা আৰু দক্ষিণ অংশ চিমলা বুলি জনা যায় হজুৱা নামটোৰ কিছু পটভূমি আছে মানুহবোৰ অতি সহজ, সৎ, মৃদু আৰু নিৰীহ দেখা যায় কাৰণে সেই ঠাইখন ইংৰাজৰ সময়ৰ পৰাই নাম ঠাইখনৰ নাম হজুৱা(হোজা) হিচাপে পৰিচিত হজুৱা হৈছে জালাহ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত আৰু ইয়াৰ চৌদিশে প্ৰায় ৭৮খন গাঁও আছে অঞ্চলটোৰ জনগাঁথনি বেছিভাগেই জনজাতীয় (এছ টি) লোক আৰু অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোকেৰে পৰিপূৰ্ণ আৰু সাধাৰণ জাতিৰ মানুহবোৰ অতি ক্ষীণ অঞ্চলটোৰ স্থানীয় জীৱিকা হৈছে কৃষি ব্যৱসায় আৰু অন্যান্য ভিন্ন চাকৰিৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা লোক সংখ্যা যথেষ্ট কম শৈক্ষিক পৰিৱেশৰ অভাৱৰ বাবে এই অঞ্চলৰ শৈক্ষিক পটভূমি অতি পিছপৰা অঞ্চলখনত মাত্ৰ কেইখনমান বিদ্যালয় আৰু এখন কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়হে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ১০  ২ শিক্ষাৰ বাবে একমাত্ৰ শিক্ষানুষ্ঠান আছিল উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আকাংক্ষিত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বহু দূৰলৈ যাব লাগে অঞ্চলটোৰ সকলো দিশ বিবেচনা কৰি এই অঞ্চলৰ শিক্ষিত ৰাইজে আকাংক্ষিত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে এখন ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় থকাটো বৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰে অঞ্চলটোৰ সমগ্ৰ ৰাইজে গোট খাই হজুৱাত এখন ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে কমিটী গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু অৱশেষত ২০১৩ চনত হজুৱাত মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়
স্থান
মহাবিদ্যালয়খন অসমৰ বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদ(বিটিআৰ)ৰ বাক্সা জিলাৰ চিমলা থানৰ অন্তৰ্গত হজুৱা নামৰ ঠাইত অৱস্থিত 
শৈক্ষিক বিষয়
 কলা স্নাতক (অনাৰ্ছ আৰু নিয়মীয়া)
 বড়ো 
 অসমীয়া
 ইংৰাজী
 দৰ্শন
 অৰ্থনীতি
 শিক্ষা
 ৰাজনীতি বিজ্ঞান

তথ্যসূত্ৰ
কগনাপল্লী ৰাধা দেৱী  এগৰাকী ভাৰতীয় কৰ্মী যিয়ে কেৱল পুৰুষ নাপিতকহে নিয়োগ কৰিব পৰা হিন্দু মন্দিৰৰ বিৰুদ্ধে সফলতাৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে প্ৰতিদিনে এক টনৰো অধিক চুলি গোট খোৱা তিৰুমালাৰ ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰে টনছুৰিংৰ অনুষ্ঠানটো কৰিবলৈ মহিলা নাপিতকো নিয়োগ কৰিবলৈ সন্মত হয় তেওঁৰ কৰ্মৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে দেৱীয়ে লাভ কৰে নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ

ৰাধা দেৱী অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ মহিলা নাপিতৰ সন্থাৰ সভানেত্ৰী আছিল তিৰুমালা তিৰুপতি দেৱস্থানম মহিলা নাপিতৰ সভানেত্ৰীও আছিল আৰু এই নাপিতসকলে মহিলা হোৱাৰ বাবে হিন্দু মন্দিৰত চুলি কটাত বাধা দিয়াৰ বাবে উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল ৰাধা দেৱীয়ে তেওঁলোকৰ গোচৰটোৰ ৰাজহুৱা প্ৰতিবাদ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়

ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰৰ ৯৭ আৰু ৯৯ নং বুথত মহিলাসকলক মহিলাসকলে  কৰা দৃশ্য
অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ তিৰুমালাৰ ভেংকটেশ্বৰ মন্দিৰত বহু ভক্তৰ মূৰটোৰ চুলি দৈনিক ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰসাদ হিচাপে টোনচ্যুৰ কৰা হয় প্ৰতিদিনে সংগ্ৰহ কৰা চুলিৰ পৰিমাণ এক টনতকৈও অধিক চুলিখিনি সংগ্ৰহ কৰি বৃহৎ গুদামত সংৰক্ষণ কৰা হয় আৰু ইয়াক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বিক্ৰী কৰি যথেষ্ট লাভ অৰ্জন হয়  সেই ধনেৰে মন্দিৰটো পৰিচিলনা কৰা হয়  চুলিবোৰ উচ্চমানৰ আৰু ইয়াৰ দাম ১৬৬ ডলাৰকিলোগ্ৰাম পৰ্যন্ত হয় কাৰণ ভাৰতৰ বাহিৰত ইয়াক উইগ বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়

চুলি কটাৰ পৰম্পৰাটো এটা কাহিনীৰ পৰাই আহিছে কাহিনী মতে ভেংকটেশ্বৰৰ মূৰত এজন গোপালকে আঘাত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ মূৰৰ টান ছালৰ পৰা চুলি সৰি পৰিছিল  এই কথা গন্ধৰ্ব ৰাজকুমাৰী নীলা দেৱীয়ে লক্ষ্য কৰিলে আৰু তেওঁৰ নিজৰ চুলিৰ এটা অংশ কাটি ভেংকটেশ্বৰৰ বাবাৰ মূৰত ৰোপণ কৰিলে তাৰ পিছত ভেংকটেশ্বৰে ঘোষণা কৰে যে যি ঠাইত এইটো কাৰ্য্য ঘটিছিল, তাত তেওঁৰ অনুগামীসকলে চুলি কাটি প্ৰসাদ হিচাপে দিব লাগে

২০০৪ চনত অৰ্থডক্স ইহুদীসকলৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আহিছিল, তেওঁলোকক এনে ৰীতি-নীতিৰ দ্বাৰা আহৰণ কৰি গোট খোৱা চুলিৰ পৰা তৈয়াৰী উইগ পিন্ধাত বাধা আৰূপ কৰা হৈছিল ফলত বহুতো উইগ ধ্বংস হৈছিল যদিও চুলিৰ দাম সুস্থিৰ হৈ আছিল পৰম্পৰাগতভাৱে টনছুৰিং কৰিবলৈ নিয়োজিত নাপিতসকল পুৰুষ আৰু নায়ে জাতিৰ সদস্য আছিল ইয়াৰ ফলত কিছু বৈষম্যৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু মহিলাসকলৰ পৰা অনুৰোধ আহিছিল যে তেওঁলোকে নিজৰ পছন্দৰ এগৰাকী মহিলা নাপিতৰ দ্বাৰাই হে মূৰৰ চুলি খুৰাব ৰাধা দেৱীৰ নেতৃত্বত হোৱা প্ৰতিবাদে আপত্তিসমূহ বাতিল কৰি মহিলা নাপিত নিয়োগ কৰে আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে উপস্থাপন কৰা নাৰী শক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁক স্বীকৃতি দিয়া হয় ২০১৯ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসত নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰাজপ্ৰসাদ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়এই অনুস্থানত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী আৰু মন্ত্ৰী মানেকা গান্ধীও উপস্থিত আছিল

তথ্যসূত্ৰ
কচুগুটি খেল সাধাৰণতে দুটি সৰু লৰা-ছোৱালীৰ মাজত খেলা হয়৷ কেতিয়াবা দুটাতকৈ বেছি লৰা-ছোৱালীৰ মাজতো কচুগুটি খেল খেলা হয়৷ খেলুৱৈ বেছি হলে, খেলুৱৈসকল দুটা দলত ভাগ হৈ লব লাগে৷ নামটো কচুগুটি যদিও প্ৰকৃততে কচুগুটি হাতত লোৱা নহয়৷ যিকোনো সৰু গুটি যেনে- তেঁতেলী গুটি, বগৰী গুটি বা সৰু শিলগুটি আদিৰেহে এই খেল খেলা হয়৷ এই খেলটো যতে ততে থিয় হৈ বা বহিও খেলিব পাৰি৷ অনুমান কৰা হয়, এই খেলবিধৰ নাম কচুগুটি হোৱাৰ মূলতে খেলবিধৰ লগত অতি আৱশ্যকীয় পদ্যফাকিত উল্লেখ থকা কচুগুটি শব্দটোৰ পৰাই এই খেলৰ নাম কচুগুটি খেল বুলি নামকৰণ কৰা হৈছে৷

দুজনৰ মাজত
দুটা লৰা-ছোৱালী ক আৰু খৰ মাজত কচুগুটি খেল হলে কই সৰু গুটি এটা হাতৰ মুঠিত লৈ দেহৰ পিছফালে অৰ্থাৎ পিঠিফালে লুকুৱাই থব লাগে৷ খেল আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে হাতদুখন মুঠি মাৰি সম্মুখলৈ আনিব লাগে আৰু খই কোনখন মুষ্টিৱদ্ধ হাতত গুটিটো আছে কব লাগে৷ তাকে কবলৈ আন্দাজমতে কলে নহয়৷ এটা ছন্দোৱদ্ধ গীত গাই আঙুলিৰে মুষ্টিৱদ্ধ দুয়োখন হাত এবাৰ এবাৰ স্পৰ্শ কৰিব লাগে৷ গীতটো, অলৌ গুটি তলৌ গুটি, কচুগুটি লাই৷ যিখন হাতত গুটি আছে, সিখন হাততে পায়৷ এইদৰে গাই গীতৰ শেষৰ শব্দটো যিখন হাতত পৰে বা শেষত খই চুই দিয়ে, কই সিখন হাত মেলি ধৰি গুটিটো আছেনে নাই পৰীক্ষা কৰিবলৈ দিয়ে৷ যদি আছে, তেন্তে 'খ' জিকিল৷ যদি নাই খ হাৰিল৷ জিকিলে গুটি লুকুওৱাৰ পাল খৰ হাতলৈ যায়৷ এইদৰে পুনঃ পুনঃ খেল খেলা হয়

দুদলৰ মাজত
কচুগুটি খেল দুশাৰীত দুটা দল হৈয়ো খেলিব পাৰি৷ দুটা দলৰ দুজন দলপতি থাকিব লাগিব৷ দুয়োটা দল দুটা শাৰীত শাৰী পাতি থিয় হব বা বহিও লব পাৰে৷ প্ৰথমে যিটো দলে গুটি লুকুওৱাৰ অধিকাৰ পাব, সেই দলৰ দলপতিজনে শাৰীত পিছফালে হাত দি ৰৈ থকা নিজ দলৰ সদস্যসকলৰ কাৰোবাৰ হাতত গুটিটো থৈ সম্মুখলৈ আহিব আৰু বাকীসকলে হাতবোৰ মুষ্টিৱদ্ধ কৰি সম্মুখলৈ আনিব৷  ইয়াৰ পিছত বিপৰীত দলৰ দলপতিজনে অলৌ গুটি তলৌ গুটি কচু গুটি লাই, যিখন হাতত গুটি আছে সিখন হাততে পাই বুলি গীতটো গাই গাই গুটিটো বিচাৰিব৷ 
এইদৰে, গুটি বিচাৰি নোপাৱালৈকে বিচাৰি থকাৰ দলে বিচাৰিয়েই থাকিব; বিচাৰি পালে গুটি বিজিত দলে গুটি লুকুওৱাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিব৷আহোম ৰজাদিনীয়া লোকক্ৰীড়া, চাও লোকেশ্বৰ গগৈ, সূৰ্যৱতী, অঃসাঃসঃৰ ৰহা অধিৱেশনৰ স্মাৰকগ্ৰন্থ

শিক্ষণীয় বিষয়
 এই খেল খেলি খেলি লৰা-ছোৱালীবোৰে হাতৰ মুঠিৰ গোপনীয়তা শিকে৷
 প্ৰকৃততে যাৰ হাতত গুটিটো থাকে, সেই খেলুৱৈজনে হাতৰ গুটিটো লুকুৱায়ো চকু-মুখত নিৰ্লিপ্ততা দেখুওৱাৰ কিটিপ আয়ত্ত কৰাৰ অনুশীলন লাভ কৰে৷
 বাকী সহযোগী খেলুৱৈসকলেও একে নিৰ্লিপ্ত আচৰণ দেখুৱাই সহযোগিতা আৰু দলীয় শৃঙ্খলা ৰক্ষাৰ শিক্ষা পায়৷
 প্ৰতিপক্ষই গুটি বিচাৰিবলৈ কোনখন হাতত গুটি থাকিব পাৰে তাৰ অনুমান কৰাত সফল হলে জিকিব পাৰে আৰু পদ্যটো সেইমতে আৰম্ভ আৰু শেষ কৰি জয়ী হব পাৰে৷ ইয়াৰ দ্বাৰা উমান, বিশ্বাস আদিৰ অনুশীলন হয়৷লুকাভাকু, এলি আহমেদ, অসম শিশু সাহিত্য ন্যাস 

তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
কাচোৰি () হৈছে মিঠা আৰু টেঙা তেলত ডুবাই ভজা এবিধ নিমখীয়া মুখৰোচক ভাৰতীয় প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু অন্যান্য দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰব্ৰজনকাৰী থকা ঠাইত সাধাৰণ পুৱাৰ আহাৰৰ বিকল্প নাম হৈছে কচৌৰী, কোচুৰি, কচোড়ী আৰু কটচুৰি  ,    , . . ,  , 30  2016

 ইতিহাস 
কচুৰিৰ দৰেই এটা প্ৰাথমিক পৰিচিত ৰেচিপি সুশ্ৰুত সংহিতাৰ পৰা আহিছে যত আটা, ঘিউ আৰু গুড়ৰ পৰা তৈয়াৰী তেলত ডুবাই ভজা পিঠাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু মছলাযুক্ত মগু  দালি বা কিমা কৰা মাংসৰে পূৰ কৰা হৈছে   :      , 125,     2015 "কচ্চাৰী" নামেৰে জনাজাত খাদ্যৰ আন এটা ৰন্ধন প্ৰকৰণ, মচুৰ দাইলেৰে পূৰ কৰি ৰখা ফুলি উঠা তেলত ডুবাই ভজা পিঠাৰ বিষয়ে সপ্তম শতিকাৰ জৈন গ্ৰন্থত উল্লেখ পোৱা যায়   :      , 151,     2015 মধ্যযুগীয় ৰন্ধন পুস্তক সুপা শাস্ত্ৰতো একেধৰণৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে ৷  :      , 168,     2015 ভাৰতৰ হিন্দী বলয় অঞ্চলত কচুৰিৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয় যদিও ইয়াৰ নিৰ্ভৰযোগ্য প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই এই অঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহত কচুৰি সাধাৰণতে মিহি আটাৰে তৈয়াৰী ঘূৰণীয়া চেপেটা গোলক, যাক হালধীয়া মগু দালি বা ৰহৰ দালি, বেচন, জালুক, ৰঙা জলকীয়াৰ গুড়ি, নিমখ আৰু অন্যান্য মছলা ব্যৱহাৰ ককৰা হয়

জীৱনীমূলক অৰ্ধকথানকৰ লেখক বনৰসিদাসে ১৬১৩ চনত ইন্দোৰত কচুৰি ক্ৰয়ৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে , -,  335-342 সাত মাহ ধৰি তেওঁ দৈনিক কচুৰি কিনিছিল, আৰু বিশ টকা দাম আছিল  ,     , ,   , 1957

 তাৰতম্য 
ৰাজস্থানৰ পৰা অহা কোটা কচুৰি সম্ভৱতঃ ৰাজ্যখনৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত কচুৰি পিয়াজি কচুৰি বা পিয়াজ কচুৰিও (পিয়াঁজৰ কচুৰি) অতি জনপ্ৰিয় ইয়াক কচুৰিৰ মাজত পিয়াজৰ পূৰ দি প্ৰস্তুত কৰা হয়  যোধপুৰৰ কচুৰিৰ আন এটা ৰূপ হল প্ৰয়াত ৰাৱত দেওৰাই আৱিষ্কাৰ কৰা মাৱা কচুৰি মাৱা হৈছে চেনিৰ ৰসতত ডুবাই থোৱা মিঠা খাদ্য

গুজৰাটত কচুৰি সাধাৰণতে আটা আৰু পিঠাগুৰিৰে তৈয়াৰী ঘূৰণীয়া গোলক, য'ত হালধীয়া মগু দালি, জালুক, ৰঙা জলকীয়া গুড়ি, আৰু আদাবঁটা ভৰাই থোৱা হয়

দিল্লীত ইয়াক প্ৰায়ে চাট হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয় ৷ দিল্লীত আন এক প্ৰকাৰৰ কচুৰিও আছে, যাক খস্তা কচুৰি বা ৰাজ কচুৰি, যত ছিজনিং কৰা বুটমাহ, গাজিমগু, সিজোৱা আলু ভৰাই বিভিন্ন ধৰণৰ চাটনি আৰু গাৰ্নিচ কৰা দৈ আৰু চেভৰ সৈতে কচুৰি দিয়া হয় কচুৰি প্ৰায়ে তেতেলী, পদিনা বা ধনীয়াৰ পৰা তৈয়াৰী চাটনিৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয় আন এটা প্ৰকাৰত ইয়াক দালি (বিশেষকৈ ৰহৰ আৰু মগু) ভৰাই থোৱা হয় আৰু সাধাৰণতে ইয়াক গুজৰাটৰ কুচ অঞ্চলত পোৱা যায়

পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশত কচুৰিৰ একেবাৰে বেলেগ পশ্চিম বংগত কচুৰি কোমল আৰু সৰু ইয়াক অধিককৈময়দা আৰু 

হিংৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় যিবোৰ প্ৰায়ে ইয়াৰ সোৱাদ বৃদ্ধি এইসমূহ যোগ কৰা হয় ইয়াক বেছিভাগেই ৰাতিপুৱা বা গধূলি চাহৰ সময়ত জলপান হিচাপে আৰু প্ৰায়ে আলু-মটৰৰ তৰকাৰী আৰু  মিঠাইৰ লগত খায় লগতে মটৰমাহ ভৰোৱা কচুৰি ইয়াক কোৱা হয় কোৰৈশুতি কচুৰি ই বংগৰ শীতকালীন সুস্বাদু খাদ্য বংগৰ আন এটা ভিন্নতা যিটো বেছিভাগ মিঠাইৰ দোকানতে থাকে সেয়া হ'ল দিল্লীত পোৱাৰ দৰে কঠিন ৰূপ  যাৰ ভিতৰত খাস্তা কোচুৰি নামৰ মছলা থাকে সাধাৰণতে কোনো তৰকাৰীৰ লগত খাস্তা কচুৰি সংস্কৰণ নাথাকে

উত্তৰ ভাৰতৰ কিছুমান ভিন্নতাৰ ভিতৰত ৰাজস্থানীয় সংস্কৰণৰ দৰেই সংস্কৰণ আছে, যাৰ লগত আলু আৰু বিভিন্ন মছলাৰ পৰা তৈয়াৰী তৰকাৰী বা আনকি চোলে ভাতুৰেত দিয়াৰ দৰে চোলেও (কাবেলী বুটৰ আঞ্জা) থাকে

 চিত্ৰপেৰা 

 লগতে চাওক 

 ষ্টাফড ডিচৰ তালিকা
  (খাদ্য)
 সম্বুছা
 চাত

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:বঙালী ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
কচ্ছী ঘোড়ী নৃত্য () ৰাজস্থানৰ শ্বেখাৱতী অঞ্চলত উদ্ভৱ হোৱা এক ভাৰতীয় লোক নৃত্য   চ :..20130910061641:.--.-. ই কেৱল ৰাজস্থানতে নহয়, ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ত যেনে মহাৰাষ্ট্ৰ   ,       ,:..-------41792802. , গুজৰাট   :    ;:.------ আদিতো বিখ্যাত 
নৃত্যশিল্পীসকলে ঘোঁৰাৰ পোছাক পিন্ধে, আৰু নকল কাজিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে, আনহাতে এজন গায়কে স্থানীয় দস্যুসকলৰ বিষয়ে লোককাহিনী বৰ্ণনা কৰে ইয়াক সাধাৰণতে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত দৰাৰ পাৰ্টিক স্বাগতম আৰু মনোৰঞ্জন কৰাৰ বাবে, আৰু অন্যান্য সামাজিক পৰিৱেশত পৰিৱেশন কৰা হয় এইনৃত্য পৰিৱেশন কৰাটোও কিছুমান ব্যক্তিৰ বাবে এটা বৃত্তি
নৃত্যৰ ধৰণ
কচ্ছী ঘোড়ীত নৃত্যশিল্পী, গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞসকলৰ এক মিলিত প্ৰদৰ্শন কৰে ৰাজস্থানত, নৃত্যটো কুৰ্তা আৰু পাগুৰি পিন্ধা পুৰুষৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা হয়, লগতে এটা নকল বা বনাই লোৱা ভুৱা ঘোঁৰাৰ পোছাক পিন্ধি পৰিৱেশন কৰা হয় পুৰুষসকলে উন্নত উজ্জ্বল আয়নাৰে সজ্জিত ৰংচঙিয়া পোছাক পিন্ধে, আৰু নকল ঘোঁৰা চলাই নৃত্য কৰে পোছাকৰ খোলাটো কাগজৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হয় যাক বাঁহৰ ফ্ৰেমৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ঘোঁৰাৰ দৰে সজ্জিত কৰা হয়
এই নৃত্যশিল্পীসকলে হাতত তৰোৱাল লৈ নকল ঘোঁৰাত চলায় এই নৃত্যশিল্পীসকলে ঢোল আৰু বাঁহীৰ ছন্দত তৰোৱাল পৰিচালনা কৰে তাৰ মাজত এজন নৃত্যশিল্পী ভাঁৱাৰিয়া নামৰ এজন ডকাইতৰ বিষয়ে গান গায় তেওঁ ঢোল আৰু বাঁহীৰ সুৰত তৰোৱাল পৰিৱেশন কৰে   ; :..20130910061641:.--.-. এই নৃত্যত, চাৰিগৰাকী নৃত্যশিল্পী এফালে আৰু চাৰিগৰাকী আনফালে থিয় হৈ নাছে নকল ঘোঁৰাটোৰ ভৰি নাথাকে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, নৰ্তকীৰ কঁকালৰ চাৰিওফালে কাপোৰ মেৰিয়াই তেওঁৰ ভৰিৰ সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্য গোৰোহাৰলৈ আৱৰি থাকে নৃত্যশিল্পীসকলে ঘুংৰু নামেৰে জনাজাত জুনুকা পিন্ধে
যেতিয়া দলবদ্ধ হৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, মানুহে হাতত তৰোৱাল লৈ বিপৰীত ফালে থিয় হয় আৰু দ্ৰুতগতিত পিছলৈ দৌৰে যিটো ওপৰৰ পৰা চালে, ফুল ফুলা আৰু বন্ধ হোৱাৰ দৰে দেখি নৃত্যশিল্পীসকলে বাঁহী সংগীত আৰু ঢোলৰ তালে তালে নাচে গায়কসকলে ভাঁৱাৰিয়া দস্যুসকলৰ কাৰ্য্যকলাপৰ কাহিনীৰে নকল কাজিয়াৰ বৰ্ণনা কৰে
ভূগোল
ৰামভাৰাম, তামিলনাডুৰ পৰা পইক্কাল কুথিৰাই আত্তম (মিছা ভৰিৰ ঘোঁৰা নৃত্য) প্ৰদৰ্শনকাৰীৰ এটা গোটৰামভাৰাম, তামিলনাডুৰ পৰা পইক্কাল কুথিৰাই আত্তম (মিছা ভৰিৰ ঘোঁৰা নৃত্য) প্ৰদৰ্শনকাৰীৰ এটা গোট
এই নৃত্যৰ উৎপত্তি ৰাজস্থানৰ শেখাৱতী অঞ্চলত হৈছিল ই কামধোলি, সৰ্গাৰা, ভাম্বি আৰু ভৱি সম্প্ৰদায়ত প্ৰচলিত ইয়াক ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তত একে নামৰসৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়, যাৰ ভিতৰত আছে মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাট

তথ্যসূত্ৰ
কছবা উপজিলা বাংলাদেশৰ ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলাৰ এটি প্ৰশাসনিক অঞ্চল আৰু উপজিলা ই বাংলাদেশৰ পূব-কেন্দ্ৰীয় অংশত অৱস্থিত 

 অৱস্থান আৰু আয়তন 
কছবা উপজিলাৰ আয়তন ২০৯.৭৬ বৰ্গ কিমি (৫১, ৮৩২.৮ একৰ) 

 চাৰিসীমা 
 উত্তৰ: তিতাছ নদী আৰু ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া সদৰ উপজিলা
 উত্তৰ-পূব: আখাউৰা উপজিলা
 উত্তৰ-পশ্চিম: নবীনগৰ উপজিলা
 দক্ষিণ: কুমিল্লা জিলাৰ ব্ৰাহ্মণপাড়া উপজিলা
 পূব: ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য
 পশ্চিম: কুমিল্লা জিলাৰ মুৰাদনগৰ উপজিলা অৱস্থিত

 ইতিহাস 
'কছবা' পাৰ্চী শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে উপনগৰ বা টাউনশ্বিপ ভাৰতত মুছলমান শাসনকালত, ১৩৩৮ চনত, আলাউদ্দিন হোছেইন শ্বাহে কছবা ৰেল ষ্টেচনৰ পশ্চিম ফালে কৈলাগড় নামৰ এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিছিল প্ৰথমতে, দুৰ্গটোৰ চাৰিওফালে সৰু সৰু বসতি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল পিছলৈ সৰু চহৰ কছবা ক্ৰমান্বয়ে বিকশিত হয় কৈলাগড় কিল্লাৰ ধ্বংসাৱশেষ ৰেল ষ্টেচনৰ পশ্চিম ফালে পোৱা গৈছিল

 প্ৰশাসনিক ক্ষেত্ৰ 
কছবাৰ প্ৰশাসন ১৯০৮ চনত আৰক্ষী থানা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু ১৯৮৩ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰত উপজিলালৈ উন্নীত কৰা হৈছিল 

কছবা উপজিলাত বৰ্তমান এখন পৌৰসভা আৰু ১০খন ইউনিয়ন আছে সমগ্ৰ উপজিলাৰ প্ৰশাসনিক কাৰ্যসমূহ কছবা আৰক্ষী থানাৰ অধীনত আছে 
 পৌৰসভা
 কছবা পৌৰসভা

কছবা পৌৰসভাক ৯টা ৱাৰ্ড আৰু ৩৪টা মহল্লাত বিভক্ত কৰা হৈছে 

 ইউনিয়নসমূহ
কছবা উপজিলাত ১০টা ইউনিয়ন আছে 
 ১নং মূলগ্ৰাম ইউনিয়ন
 ২নং মেহাৰী ইউনিয়ন
 ৩নং বাদৈৰ ইউনিয়ন
 ৪নং খাড়েৰা ইউনিয়ন
 ৫নং বিনাউটি ইউনিয়ন
 ৬নং গোপীনাথপুৰ ইউনিয়ন
 ৭নং কছবা পশ্চিম ইউনিয়ন
 ৮নং কুটি ইউনিয়ন
 ৯নং কায়েমপুৰ ইউনিয়ন
 ১০নং বায়েক ইউনিয়ন

 ৰাজহুৱা তথ্য 
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, কছবা উপজিলাত মুঠ জনসংখ্যা আছিল ৩,১৯,২২১জন আৰু পৰিয়ালৰ সংখ্যা আছিল ৬০,৯১৯ এই উপজিলাৰ প্ৰতি ১০০ গৰাকী মহিলাৰ (৫২.৪) বিপৰীতে, পুৰুষৰ সংখ্যা হৈছে ৯১ (৪৭.৬) মুঠ জনসংখ্যাৰ ৪২.৪ হৈছে শিশু (০-১৪ বছৰ) জনসংখ্যাৰ বেছিভাগেই ইছলাম ধৰ্মৰ অনুগামী (৯৫.৭) বাকী ৪.৩ হিন্দু ধৰ্মৰ অনুগামী কছবা উপজিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৫০.৭ (৭) প্ৰথম বিবাহত পুৰুষৰ গড় বয়স হৈছে ২৪.৪ বছৰ আৰু মহিলাৰ গড় বয়স ১৯.৮ বছৰ 

 শিক্ষা ব্যৱস্থা 
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, কছবা উপজিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫০.৭ ইয়াত আছে:
 প্ৰাথমিক বিদ্যালয় - ২১৪খন
 মহাবিদ্যালয় - ৮খন
 উচ্চ বিদ্যালয় - ৩৯খন
 জুনিয়ৰ বিদ্যালয় - ২খন
 মাদ্ৰাছা - ২৩খন

 শিক্ষানুষ্ঠান 
 কছবা সৰকাৰি উচ্চ বিদ্যালয় (১৮৯৯) 
 কুটি অটল বিহাৰী উচ্চ বিদ্যালয় (১৯১৮)
 জমশেৰপুৰ উচ্চ বিদ্যালয় (১৯২৩) 
 খেওড়া আনন্দময়ী উচ্চ বিদ্যালয় (১৯৭৫)

 ৰাজহুৱা প্ৰতিনিধি 
 উপজিলা পৰিষদ 
কছবা উপজিলা পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হৈছে মোঃ ৰাশেদুল কাওছাৰ ভূঞা জীৱন 

 জাতীয় সংসদ 
 সংসদীয় আসন জাতীয় নিৰ্বাচনী এলাকা সংসদ সদস্য ৰাজনৈতিক দল২৪৬ ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া-৪আখাউড়া উপজিলা আৰু কছবা উপজিলাআনিছুল হকবাংলাদেশ আৱামী লীগ 

 লগতে চাওক 
 ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলা
 মেহাৰী ইউনিয়ন
 পুৰকুইল

 তথ্য সংগ্ৰহ 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 বাংলাপিডিয়াত কছবা উপজিলা 
 কছবা উপজিলাৰ মানচিত্ৰ 

শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলাৰ উপজিলা
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উপজিলা
কছাৰী বুৰঞ্জী গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সম্পাদনা কৰিছে সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই ১৯৩৬ চনত ৷ গ্ৰন্থখনত কছাৰী ৰাজ্যৰ ইতিবৃত্ত; আৰু অসম আৰু কছাৰী ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক লেনদেনৰ বুৰঞ্জী সম্পৰ্কে উল্লেখ আছে৷ কছাৰী ৰজা আৰু আহোম ৰজাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক, পাৰ্থক্য, আহোম-কছাৰীৰ যুদ্ধ আদি সম্পৰ্কেও বিৱৰণ আছে৷ গ্ৰন্থখনৰ মূল ৰূপটোৰ পাণ্ডুলিপি সংগ্ৰহ কৰা হয় হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ পৰিয়ালৰপৰা৷  

বিৱৰণ
গ্ৰন্থখনত কছাৰী বা আহোম ডা-ডাঙৰীয়াসকলৰ মাজৰ যোগসূত্ৰৰ এছোৱা সময়ৰ কথা উল্লেখ আছে৷ চিঠি-পত্ৰৰ আদান প্ৰদান,  ৰাজনৈতিক কথা-বতৰা, সৌহাদ্যপূৰ্ণ সম্পৰ্ক স্থাপনৰ কাৰণে ইজনে আন এজন ৰজালৈ চিঠি প্ৰেৰণৰ মাত্ৰাটো আহোম যুগত সৰ্বাধিক আছিল৷ চিঠিৰ সৈতে কটকীৰ হাতত মৌখিক বাৰ্তা দি পঠোৱাটোও আহোম যুগৰ যোগাযোগৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য আছিল৷ সেইদৰে একেটা কাৰণত কেতিয়াবা বাৰে-বাৰে চিঠিৰ জৰিয়তেই কটকী পঠিয়াই আলোচনা চলিছিল৷ এই বিষয়বোৰ কছাৰী বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
জাহানাৰা কজ্জন বা মিচ কজ্জন  (, ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯১৫- ডিচেম্বৰ ১৯৪৫) প্ৰাৰম্ভিক সবাক চলচ্চিত্ৰৰ একচ্ছত্ৰী সম্ৰাজ্ঞী, প্ৰশিক্ষিত শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী, ফেচন আইকন, ধাৰা প্ৰৱৰ্তক জাহানাৰা কজ্জনক লাৰ্ক অফ হিন্দী চিনেমা বিউটিফুল নাইটিংগেল অফ বেংগল স্ক্ৰীণ বুলি জনা যায় তেওঁ মাষ্টাৰ নিছাৰৰ সৈতে মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গীত আৰু অভিনয়ৰ সকলোতকৈ জনপ্ৰিয়যুটীটো নিৰ্মাণ কৰিছিল 2006: 272

জীৱনী
১৯১৫ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত জন্ম হোৱা কজ্জনবাঈৰ মাক আছিল লক্ষ্ণৌৰ সৌন্দৰ্য আৰু গীত গোৱাৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে অতি প্ৰখ্যাত সুগন বেগম আৰু দেউতাক আছিল ভাগলপুৰৰ নবাব চাম্মি চাহেব কজ্জনে ঘৰতে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ইংৰাজী কথোপকথনত দক্ষ হৈ উঠে অদা ছদ্মনামেৰে তেওঁ উৰ্দু কবিতা ৰচনা কৰিছিল তেওঁ পাটনাৰ ওস্তাদ হুছেইন খানৰ পৰা হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ তালিম গ্ৰহণ কৰে তেওঁ পাটনাৰ মঞ্চত অভিনয় আৰম্ভ কৰে তাৰপিছত তেওঁ মদন থিয়েটাৰৰ মালিকানাধীন  আলফ্ৰেদ কোম্পানীত অংশগ্ৰহণ কৰে তেওঁ মঞ্চাভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী হিচাপে যশস্যা অৰ্জন কৰিছিল

সবাক চলচ্চিত্ৰৰ আবিষ্কাৰে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোলৈ বৈপ্লৱিক পৰিবৰ্তন আনিছিল কলকাতাৰ মদন থিয়েটাৰেও তেওঁলোকৰ আগা হাচাৰ কাশ্মিৰী ৰচিত মঞ্চনাট চিৰিঁ ফাৰহাদক চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিয়ে ইতিমধ্যে মঞ্চত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা যুটী কজ্জন আৰু নিচাৰে অভিনয় কৰা এই ছবিখনত ৪২টা গীত আছিল চিৰিঁ ফাৰহাদ-এ ভাৰতৰ প্ৰথম সবাক ছবি আলমআৰাতকৈ ভাল ব্যৱয়াস কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু ই কজ্জনক হিন্দী চিনেমাৰ প্ৰথম চুপাৰষ্টাৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা দিয়ে ইয়াৰ পিছতে মুক্তি পায় চুপাৰহিট ছবি- ক্ৰমে লাইলা মজনু আৰু ইন্দ্ৰসভাই আগা হাচান আমানত ৰচিত নাটকৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা ইন্দ্ৰসভাত ৭১টা গীত আছিল আৰু এইখনে হল এতিয়ালৈ নিৰ্মিত সৰ্বাধিক গীত থকা চলচ্চিত্ৰ চাৰে তিনিঘণ্টীয়া এই ছবিখন আছিল গীত আৰু ছন্দৰ সমাহাৰ কজ্জনৰ আন কেইখন ছবি হল- বিল্বমংগল, শকুন্তলা, আলিবাবা ঔৰ চল্লিশ চোৰ, আঁখ কা নচা, জহৰিলে সাপ আদি 

১৯৩৬ চনৰ মাজভাগলৈ মদন থিয়েটাৰৰ গৰাকী শেঠ কাৰনানীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ অৱনতি ঘটে আৰু তেওঁ মদন থিয়েটাৰ এৰি যায় আৰু তেওঁ কাৰনানীৰ আইনী গোচৰৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়, যাৰ ফলত তেওঁ কলিকতাত থকা তেওঁৰ হাউলী আৰু সকলো সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি দিয়ে তেওঁ ১৯৩৮ চনৰ আৰম্ভণিতে কলিকতা এৰি যায় আৰু তেওঁৰ নিজৰ থিয়েটাৰ কোম্পানী জাহানাৰা থিয়েটাৰিকেল কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে এই মঞ্চ প্ৰকল্পত সেই দিনতে ৬০,০০০ টকা খৰচ হৈছিল জাহানাৰা কোম্পানীয়ে লাহোৰ, অমৃতসৰ, মুলতান, দিল্লী আৰু বোম্বে আদি ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত নাট্য প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰে কিন্তু তেওঁৰ স্বাস্থ্য ভাঙি পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাত মাতৃ সুগন বাঈৰ সৈতে বোম্বেত বসতি স্থাপন কৰিব লগা হল তেওঁ বোম্বেৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাম কৰা আৰম্ভ কৰিছিল অৱশ্যে এয়া ১৯৪১ চনৰ পৰা ১৯৪৪ চনলৈ অতি কম সময়ৰ বাবেহে আছিল তেওঁ বোম্বেৰ সাতখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল; বেছিভাগ ৰঞ্জিত ফিল্মছ, চানৰাইজ পিকচাৰৰ্ছ আৰু মিনাৰ্ভা ফিল্মছ নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ ইয়াৰ চোহৰাব মোডীৰ পৃথিৱী বল্লভৰ বাহিৰে কোনোখনে কজ্জনৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি নাছিল বোম্বেত তেওঁ কাম কৰা ছবি সমূহ হল- ঘৰ সংসাৰ, সুহাগন, ভাৰুথাৰি, প্ৰাৰ্থনা, মাৰ্চেণ্ট অফ ভেনিচ, আৰু ৰঞ্জিত ফিল্মছৰ মুমতাজ মহল, যত তেওঁ নুৰ জাহানৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল

তথ্যসূত্ৰ 

উৎস
 
 

বাহ্যিক সংযোগ
        .

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
 শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় বা কটন কলেজিয়েট স্কুল গুৱাহাটীৰ পানবজাৰত অৱস্থিত এখন বিদ্যালয় ব্ৰিটিছৰ ৰাজত্বৰ কালত ঔপনিবেশিক অসমৰ কমিছনাৰ কেপ্তেইন ফ্ৰান্সিছ জেনকিন্স ডাঙৰীয়ায়ে ১৮৩৫ চনত এই বিদ্যালয় "গৌহাটী গভমেণ্ট চেমিনাৰী" নামেৰে স্থাপন কৰিছিল এইখন উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন আধুনিক শিক্ষা প্ৰদান কৰা বিদ্যালয় বিদ্যালয়খনত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আছে শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়

ইতিহাস
১৮৩৪ চনত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ অধীনৰ অসমৰ কমিছনাৰ কেপ্তেইন ফ্ৰান্সিছ জেনকিন্স (১৮৩৪-৬১) ডাঙৰীয়ায়ে অসমীয়া যুৱচামক শিক্ষাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰিবলৈ চাৰিখন সদৰ গৌহাটী, দৰং, নগাঁও আৰু বিশ্বনাথত ইংৰাজী শিক্ষাৰ বিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে চৰকাৰলৈ আবেদন জনাইছিল ইয়াৰ লগতে তেওঁ বিদ্যালয়ৰ স্থাপনৰ বাবে গুৱাহাটীৰ স্থানীয় বাসিন্দাৰ পৰা ১,৭৪০ টকা বৰঙণি লাভ কৰিছিল সেই সময়ত গুৱাহাটী অঞ্চলৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫,৮০০ জন আছিল ১৮৩৫ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা অনুমতি লাভ কৰাৰ পিছত একে বছৰে ৫৮ গৰাকী ছাত্ৰৰে "গৌহাটী স্কুল" নামেৰে বিদ্যালয়খনৰ আৰম্ভ কৰা হয় মাহিলী ১৫০ টকা বেতনৰে মিষ্টাৰ চিংগাৰক বিদ্যালয় খনৰ প্ৰথম প্ৰথম শিক্ষকৰ নিযুক্তি দিয়া হয় 

১৮৩৮ চনত মিষ্টাৰ ৰবিনছনে গৌহাটী স্কুলৰ নতুন প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে মাহিলী ৩০০ টকা বেতনত দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে ইয়াৰ লগতে বিদ্যালয় খনক "গৌহাটী গভমেণ্ট চেমিনাৰী" নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয় লাহে লাহে বিদ্যালয়ত ছাত্ৰৰ সংখ্যা ৩৪০ লৈ বৃদ্ধি পোৱাত ১৮৪০ চনত দান বৰঙণি তুলি বিদ্যালয়খনৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰা হয় ১৮৬৫ চনত চৰকাৰে বিদ্যালয় খনক কলেজিয়েট পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰে : 

অৱস্থান
কটন কলেজিয়েট স্কুল অসমৰ কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ গুৱাহাটীৰ পানবজাৰত অৱস্থিত

শিক্ষা
বিদ্যালয়খনত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আছে শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়

নামভৰ্তি
ষষ্ঠ আৰু অষ্টম শ্ৰেণীত নামভৰ্তিৰ বাবে বাচনি পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰা হয় একাদশ শ্ৰেণীৰ কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য শাখাৰ নামভৰ্তি হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়

উল্লেখযোগ্য ছাত্ৰসমূহ
 আনন্দৰাম বৰুৱা
 তৰুণ ৰাম ফুকন
 কমল নাৰায়ণ চৌধুৰী
 হীৰেন গোহাঁই
 অমৰজ্যোতি চৌধুৰী

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
কঠ
কঠ () তৃণজাতীয় বস্তুৰে সজা আৰু বহিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এখন আসন৷ কীৰ্তনঘৰ বা নামঘৰ আদিত ভকতসকলে বহি নাম গাবলৈ কঠ ব্যৱহাৰ কৰে৷ কোনো কোনো ঠাইত শুবলৈয়ো কঠ প্ৰস্তুত কৰি লোৱা হৈছিল৷

কঠৰ সৃষ্টি
কথা গুৰুচৰিত মতে আগতে ভকতসকলে চলাপীৰা নামে কাঠেৰে নিৰ্মিত এক আসনত বহিহে নাম-কীৰ্তন কৰিছিল৷ পিছত এদিন মাধৱদেৱে কল ঠহুৰাৰে এখন আসন সাজি ধুই-পখালি গুৰুজনাক উপহাৰ দি কৈছিল; বাপ, আতে বহি হৰিকথা চৰ্চা যাব৷ শংকৰদেৱে আনন্দিত মনে তাৰ কি নাম দিছে সোধাত মাধবদেৱে কট বুলি কৈছিল৷ শংকৰদেৱে সেইখন হাতত লৈ বহি আতে বহি হৰিগুণ শ্ৰৱণ কীৰ্তন কৰিব দেহৰ কটমট বাসনা দূৰ হৈব ভকতৰ বুলি গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তাৰপিছত ভকত শ্ৰীৰাম আতাই ৰঘুবন আনি গাঁথি দি দি অনুৰূপ আসন তৈয়াৰ কৰিলে৷ তেতিয়াৰ পৰাই হৰিনাম শ্ৰৱণ কীৰ্তন কৰাৰ বেলিকা কঠত বহা নিয়ম হল৷ কঠৰ ওপৰত ভকতে পদ্মাসন বা সুখাসনত বহি নামকীৰ্তন কৰে৷ এনেদৰে বহিলে দেহৰ জঠৰতা দূৰ হয়, মনৰ সংযম বৃদ্ধি কৰে৷ কঠ বন নামৰ এবিধ বিশেষ বনৰ পৰা কঠ সজা হয় যদিও এইবোৰৰ অভাৱত বৰ্তমান ধৰ্মীয় কাম-কাজত প্লাষ্টিকৰ কঠ ব্যৱহাৰ কৰা দেখ যায়৷ অৱশ্যে সত্ৰ, নামঘৰ আদিত ভকতীয়া আসন হিচাপে কঠ এতিয়াও অপৰিহাৰ্য৷

তথ্য সূত্ৰ
কঠনা ফুল ()     ,  .., .1962  ..    .  ., , 4   1977 হৈছে এবিধ চিৰসেউজীয়া উদ্ভিদ প্ৰজাতি হাবিত গজে বাবে ইয়াক বন-তগৰ বুলিও কোৱা হয় ইয়াৰ ফুল গন্ধহীন আৰু সুগন্ধি উভয়েই হব পাৰে, পাতৰ কাষ বা ডালৰ আগত বগা ফুলৰ থুপিয়ে গছ ভৰি থাকে ফুল ৩-৫ চেমি বহল, একক বা দ্বৈত বা আধাদ্বৈত, পুষ্পদণ্ডৰ আগত ৫টি পাহি থাকে, পাহিবোৰ চেপেটা ফল সেউজীয়া, ভিতৰত ৰঙা আৰু বিদাৰী 

ইয়াৰ দ্বিপদী বৈজ্ঞানিক নাম   বাংলাদেশত ইয়াৰ অন্য জনপ্ৰিয় নাম কাঠমল্লিকা কাঠমল্লিকা ফুলৰ আৰু অনেক সুন্দৰ সুন্দৰ নাম আছে, যেনে: চাঁদনী, কড়ি কাণ্ডত গাখীৰৰ দৰে ৰস থাকে বাবে ইয়াক কোনো কোনো এলেকাত দুধফুল নামেও আখ্যায়িত কৰা হয় ইয়াৰ মূল সৌন্দৰ্য্য হৈছে বিশুদ্ধ বগা বৰ্ণৰ ফুল নামনি অসমত এই ফুলক বহুতে কাঠেন্দা বুলিও কয় বসন্ত দেখা দিলে এই ফুলেৰে অসমীয়া সমাজত পূজা কৰাৰ আচাৰ বহু ঠাইত দেখা যায় 

বিৱৰণ
এই গছজোপোহে সাধাৰণতে প্ৰায় ৫৬ ফুট উচ্চতালৈ বৃদ্ধি পায় আৰু ই দ্বিবিভাজিতভাৱে শাখিত হয় ইয়াৰ ডাঙৰ উজ্জ্বল পাতবোৰ গাঢ় সেউজীয়া ৰঙৰ আৰু প্ৰায় ৬ ইঞ্চি (১৫ ছে.মি.) দীঘল আৰু ২ ইঞ্চি (৫ ছে.মি.) বহল মোমজাত ফুলবোৰ ডালৰ মুৰত সৰু গুচ্ছত পোৱা যায় একমাত্ৰ ফুলবোৰৰ আকাৰটো 'ঘূৰণীয়া-চকা' () আকৃতিৰ, যি  পৰিয়ালৰ  আৰু  আদি অন্যান্য গছতো দেখা পোৱা যায় একক আৰু দ্বি-পুষ্পিত (-) ৰূপ উভয়েই খেতি কৰা হয় আৰু ই বগা ৰঙৰ হয় গছজোপোহে বসন্তকালত ফুল ফুলি উঠে, যদিও ফুলবোৰ বছৰৰ বিভিন্ন সময়তে ছেটাছেটিভাৱে ওলায় ফুলবোৰৰ মনোমোহা সুবাস থাকে       . , . 2 .  , .   : -, .2074 ( . ). .      1965.  1984.  এই গছজোপোহত ৬৬ৰো অধিক আল্কেলয়ড পোৱা গৈছে ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থানত পাহাৰীয়া জোপোহালি আৰু পাতল জংঘলসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত

অন্য ভাষাত নাম
বাংলা: জংলি টগৰ
মাৰাঠী: তগৰ ()
ওড়িয়া: টগৰ ()

উদ্ভিদ ৰসায়ন
এই প্ৰজাতিখনে আল্কেলয়ডজাত বহু জৈৱিক যৌগ উৎপন্ন কৰে, যাৰ ভিতৰত কেথাৰেনাথিন, কনলিডিন, কোৰোনাৰিডিন, ড্ৰেগামিন, আইবোগামিন, টাবাৰচনিন, ভোআকেঙিন, ভোআকামিন আৰু ভোআক্ৰিষ্টিন আদি অন্তৰ্ভুক্ত আইবোগেইন একাধিক  প্ৰজাতিত পোৱা যাব পাৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুল
কঠালগুৰি তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ বা আধিকাৰিক ভাবে অসম গেছ ভিত্তিক শক্তি কেন্দ্ৰ () অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ বকুলনিত অৱস্থিত তাপ বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰ এই সংযুক্ত চক্ৰ গেছ টাৰ্বাইন প্ৰকল্পটো নীপকোৰ অধীনত এই প্ৰকল্প জাপানৰ বহিঃৰাজ্য অৰ্থনৈতিক সহযোগিতা পুঁজিৰ সৈতে দ্বিপাক্ষিক ঋণ ব্যৱস্থাৰ অধীনত ৩৭.২৭২ বিলিয়ন য়েনৰ ঋণৰ সহায়ত ইয়াৰ আংশিক বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰা হৈছে ইয়াত উজনি অসমৰ তৈলক্ষেত্ৰত উপলভ্য প্ৰাকৃতিক গেছ প্ৰধান ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় 

শক্তি কেন্দ্ৰটোত ৬টা গেছ টাৰ্বাইন আছে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত বৰ্জিত তাপ উদ্ধাৰ বয়লাৰ আৰু ৩টা ভাপ টাৰ্বাইন আছে এই টাৰ্বাইনবোৰ মডিউলাৰ ধৰণেৰে সজোৱা হৈছে এটা মডিউলত সংশ্লিষ্ট বৰ্জিত তাপ উদ্ধাৰ বয়লাৰ আৰু ১টা ভাপ টাৰ্বাইনৰ সৈতে ২টা গেছ টাৰ্বাইন থাকে

বিৱৰণ
অসম গেছ ভিত্তিক শক্তি প্ৰকল্প ভাৰত চৰকাৰ শক্তি মন্ত্ৰালয়ৰ অন্তৰ্গত কেন্দ্ৰীয় ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ নীপকোয়ে পৰিচালনা কৰে মিনিৰত্ন শ্ৰেণীৰ উদ্যোগ নীপকো ভাৰতৰ মহাৰত্ন শ্ৰেণীৰ উদ্যোগ ৰাষ্ট্ৰীয় তাপ শক্তি নিগম ()ৰ অন্তৰ্ভুক্ত সহায়ক কোম্পানী ইয়াত মূলত প্ৰাকৃতিক গেছ ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় উজনি অসমৰ অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডৰ তৈলক্ষেত্ৰ সমূহৰ পৰা ইয়ালৈ প্ৰাকৃতিক গেছ যোগান ধৰা হয় ইয়ালৈ যোগান ধৰা গেছৰ পৰিমাণ প্ৰতিদিনে ১.৪ মিলিয়ন মেট্ৰিক ষ্টেণ্ডাৰ্ড ঘনমিটাৰ  ১৫ ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয় পানী বুঢ়ীদিহিং নদীৰ পৰা যোগান ধৰা হয় প্ৰতি ঘণ্টাত ইয়াত ১৬০০ ঘনমিটাৰ পানী ব্যৱহৃত হয় ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰা টাৰ্বাইনৰ প্ৰকাৰ একক চিলিণ্ডাৰ ফ্ৰেম- আৰু জেনেৰেটৰ প্ৰকাৰ ২ মেৰু নলাকাৰ ঘূৰ্ণক অসম গেছ ভিত্তিক শক্তি প্ৰকল্পৰ প্ৰথম দুটা গেছ টাৰ্বাইন ১৯৯৫ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে কমিছন কৰা হৈছিল একে বছৰৰ ৭ আৰু ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে আন দুটা গেছ টাৰ্বাইন কমিছন কৰা হৈছিল ১৯৯৭ চনৰ ৪ জানুৱাৰী তাৰিখে অন্তিম দুটা গেছ টাৰ্বাইন কমিছন কৰা হৈছিল বাকী তিনিটা ভাপ টাৰ্বাইন ১৯৯৯ চনৰ ৪ জানুৱাৰী তাৰিখে কমিছন কৰা হৈছিল 

এই শক্তি কেন্দ্ৰৰ ক্ষমতা ২৯১ মেগাৱাট ইয়াৰে ছয়টা গেছ টাৰ্বাইনৰ প্ৰতিটোৰে ক্ষমতা ৩৩.৫০ মেগাৱাট আৰু তিনিটা ভাপ টাৰ্বাইনৰ প্ৰতিটোৰে ক্ষমতা ৩০.০০ মেগাৱাটএই শক্তি কেন্দ্ৰত উৎপাদিত বিদ্যুৎ ২২০ কিলোভল্ট ডিচি লাইন এটা মিছালৈ আৰু এটা মৰিয়নীলৈ,২২০ কিলোভল্ট এছচি কঠালগুৰি-তিনিছুকিয়া লাইন আৰু ২২০ কিলোভল্ট এছচি কঠালগুৰি-দেওমালি লাইনৰ সহায়ত অঞ্চলটোত বিতৰণ কৰা হয় 

অসম গেছ ভিত্তিক বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰক ২০০২ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ শক্তি মন্ত্ৰালয়ে "উৎকৃষ্টতাৰ কেন্দ্ৰ" হিচাপে ঘোষণা কৰে 

অৱস্থান
এই শক্তি উৎপাদন কেন্দ্ৰটো ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দুলীয়াজানৰ নিকটৱৰ্তী বকুলনি গাঁৱত অৱস্থিত ই তিনিচুকীয়া ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা প্ৰায় ৩৫ কিলোমিটাৰ আৰু দুলীয়াজান ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা ১৪ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত সেইদৰে ইয়াৰ পৰা তিনিচুকীয়া এ এছ টি চি বাছ ষ্টেণ্ডৰ পৰা ৩২ কিলোমিটাৰ আৰু দুলীয়াজান এ এছ টি চি বাছ ষ্টেণ্ডৰ পৰা ১২ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ হৈছে ৬৪ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ 

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্যোগ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
কঠীয়াতলি হৈছে নগাঁও জিলাৰ এখন গাঁও:..3.      গাঁওখনৰ মাজেদি ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথখন পাৰ হৈছে কঠীয়াতলি গাঁওখন নগাওঁ চহৰৰ পৰা ২০ কিঃমিঃ দক্ষিণত অৱস্থিত:..-----------20221123801-586748
নামৰ উৎপত্তি
গাঁওখনৰ নামৰ উৎপত্তি হৈছে অসমীয়া শব্দ কঠীয়া ৰ পৰা যাৰ অৰ্থ হৈছে পথাৰত ৰোৱাৰ আগেয়ে ধান সিঁচি পুলি গঁজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা থলি বা ঠাই:.069506007800790606406206
অৰ্থনীতি
স্থানীয় অৰ্থনীতি মূলতঃ কৃষিভিত্তিক প্ৰকৃতিৰ কৃষি গাঁৱৰ মানুহৰ প্ৰধান বৃত্তি, ইয়াত ধান, পাট, সৰিয়হ আদি শস্যৰ খেতি কৰা হয় 

কৃষিৰ উপৰিও পশুপালন আৰু মাছ ধৰাতো কঠীয়াতলিবাসীৰ জীৱিকাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস গাঁওখন কলং নদীৰ ওচৰতে অৱস্থিত, আৰু ইয়াত মাছ ধৰা এটা প্ৰধান কাম 

অসম চৰকাৰে অঞ্চলটোত পথ, দলং, জলসিঞ্চনৰ সা-সুবিধা নিৰ্মাণকে ধৰি কেইবাটাও উন্নয়নমূলক প্ৰকল্পৰ সূচনা কৰি অনাগত বছৰবোৰত স্থানীয় অৰ্থনীতিৰ উত্থান ঘটাব বুলি আশা কৰা হৈছে 

যাতায়াত
পথ
কঠীয়াতলি ২৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত অৱস্থিত, যিয়ে গাঁওখনক কাষৰীয়া চহৰ আৰু নগৰৰ সৈতে সংযোগ কৰে এই পথটো ভালদৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা আৰু বছৰটোৰ ভিতৰত সহজে যাব পৰা যায় 

ৰাজ্যিক ঘাইপথ আৰু জিলা পথৰ নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তেও ওচৰৰ গাঁও আৰু নগৰৰ সৈতে গাঁওখন সংযুক্ত হৈ আছে এই পথসমূহো ভাল অৱস্থাত আছে আৰু ইয়াৰে কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহলৈ সহজে যাব পৰা যায়:..----------92778966.
:..----------

ৰে'লপথ

কঠীয়াতলিৰ নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে কামপুৰ ৰেলৱে ষ্টেচন, যিটো প্ৰায় ১০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত এই ৰেল ষ্টেচনটো অসমৰ প্ৰধান চহৰ আৰু ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ সৈতে ভালদৰে সংযুক্ত, আৰু ইয়াৰ পৰা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ অহা-যোৱা কৰা ৰেল নিয়মীয়াকৈ চলি থাকে 

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
কড়াইগুড়ি এখন গাঁও আছিল৷ গাঁওখনত এডাল প্ৰকাণ্ড ডাঙৰ আৰু ওখ কৰাই গছ আছিল বাবে গাঁওখনৰ নাম কড়াইগুড়ি৷ বৰ্তমান গাঁওখন শালীধানৰ খেতি পথাৰ৷ কড়াইগুড়ি গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলে সময়ত উঠা দি আহি আহি কিছোঁৰীডোবা আৰু কালাঝাৰ গাঁও পাতে৷স্মৃতি গ্ৰন্থ: ১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনা: তাৰিখ-২৫আৰু২৬ ফেব্ৰুৱাৰী,২০১৭: প্ৰৱন্ধ: কিছোঁৰীডোবা গাঁৱৰ চমু আভাস: লেখক- শশীকান্ত ৰাভা৷ পৃষ্ঠা ৩২: আহৰণ ১৬১১২০২১ইং৷ সেই কড়াইগুড়ি ঠাইত কেৱল আই ঠাকুৰাণী গোঁসানীৰ থানটোহে বিদ্যমান৷

অৱস্থান
ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ ঘোঁৰাপোটা ৰাজহ গাঁৱত অৱস্থিত৷ কাকৰপাৰা,কিছোঁৰীডোবা, টিলাপাৰা, কালাঝাৰ, চৰকপাৰা, আমগুৰীপাৰা আৰু ঘোঁৰাপোটা এই চুবুৰী কেইখনৰ শালীধানৰ খেতি পথাৰৰ মাজত এই কড়াইগুড়ি গাঁওখনৰ অৱস্থান আছিল৷

বৈশিষ্ট্য
কিছোঁৰীডোবা গাঁৱত মুথুৰা ৰাভা নামৰ এজন মহাজন আছিল৷স্মৃতি গ্ৰন্থ: ১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনা: তাৰিখ ২৫আৰু২৬ ফেব্ৰুৱাৰী,২০১৭ইং৷ প্ৰৱন্ধ: কিছোঁৰীডোবা গাঁৱৰ চমু আভাস: লেখক-শশীকান্ত ৰাভা৷ পৃষ্ঠা ৩৩:শাৰী ৩: আহৰণ ১৭১১২০২১ইং মুথুৰা ৰাভাৰ পিতৃ ভেল্কা ৰাভা এজন মৌজাদাৰপাটগিৰি আছিল৷ ভেল্কা ৰাভাৰ ঘৰ কড়াইগুড়িত আছিল৷ সেই দিনত মৌজাৰ প্ৰজাসকলে পাতগিৰিমৌজাদাৰৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ ৰাজঘৰীয়া কৰ খাজনা আদি জমা দিব লাগিছিল৷ ৰাজঘৰীয়া বিষয়াসকলে পাটগিৰিৰ ঘৰত আহি কৰ খাজনা আদি আদায় কৰি নিছিল৷ তেতিয়া বিজনীৰ ৰাজ দায়িত্বত আছিল ৰজা কুমুদ নাৰায়ণ৷ তাৰ পিছত ৰাণী অভয়েশ্বৰী৷ ঘোঁৰাপোটা মৌজাৰ প্ৰজা বৰ্গই ৰাণীক কৰ খজনা দিছিল আৰু ৰাণীয়ে বৃটিছ গভমেণ্টক দিছিল৷

কালাঝাৰ কাকৰপাৰা কামচেনা
বৰ্ত্তমানৰ কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা গাঁও তথা পূৰ্ব্বৰকৰাইগাঁও, বাখাৰাপাৰা আৰু কাকৰপাৰা গাঁৱক লৈ এই কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা কামচেনা সমিটি গঠন কৰা হৈছিল৷ প্ৰথমে সমিতিখনৰ নাম কৰাইগাঁও কামচেনা নামেৰে গঠিত হয়৷ তাৰ পিছত কালাঝাৰ কামচেনা নাম লৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয়৷ ইয়াকে আকৌ সংশোধন কৰি কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা কামচেনা নামেৰে পুনৰ নামকৰণ কৰা হয়৷স্মৃতিগ্ৰন্থ৷ কৰাইগুৰী৷ সোণালীজয়ন্তী বৰ্ষ: ইং২০১১ চন৷ কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা কামচেনা৷ সম্পাদকীয় প্ৰতিবেদন- শ্ৰীজীৱকান্ত ৰাভা৷ সম্পাদক:স্মৃতিগ্ৰন্থ সমিতি৷ পৃষ্ঠা ২:আহৰণ- ১৭১১২০২১ইং

১নং চৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনাৰ ইতিবৃত্ত
১৩৪৫ চনত চুবুৰীয়া গাঁওখনক লৈ চৰকপাৰা কামচেনা নামৰে এটা ৰাভাজাতি আৰু সামাজিক সমাজ ব্যৱস্থা জন্ম হল৷ গাঁও তিনিখনৰ নাম হল- চৰকপাৰা, কালাঝাৰ আৰু কিছোঁৰীডোবা৷ কিছু দশক অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত দেশ তথা সমাজ পৰিৱৰ্ত্তনৰ লগে লগে এসময়ত ১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনা নামাকৰণ কৰা হল৷স্মৃতিগ্ৰন্থ: ১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনা: তাৰিখ ২৫আৰু২৬ ফেব্ৰুৱাৰী,২০১৭ইং৷ প্ৰৱন্ধ: ১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনাৰ ইতিবৃত্ত: কমিটি৷ পৃষ্ঠা ২৫: আহৰণ ১৭১১২০২১ইং
কৰাইগুড়ি কামচেনা
২৬১১৩৬৬ বাং (১৫১৯৫৯ ইং) তাৰিখত বোনগাঁও প্ৰাইমাৰী স্কুলত বহা ডিৰ্ম্মাজামাদ ৰাভা সন্মিলনৰ সাধাৰণ সভাৰ ২নং প্ৰস্তাৱ মতে- কৰাইগুড়ি কামচেনাৰ  তালিকাত এই কেইখন চুবুৰিৰ নাম উল্লেখ থকা দেখা যায়৷ চুবুৰীকেইখন হল-
কৰাইগুড়ি
কালাঝাৰ
কাকোৰ পাৰা
বাখাৰাপাৰা
চৰকপাৰা কামচেনাত থকা চুবুৰী সমূহ হল-
চৰকপাৰা
কিচৰিডোবাপ্ৰস্তাৱ বহী৷ বহীনং ১: ডিৰ্ম্মাজামাদ ৰাভা সন্মিলন৷ সাধাৰণ সভা৷ তাৰিখ ২৬১১৩৬৬বাং(১০৫১৯৫৯ইং)৷ স্থান-বোনগাঁও প্ৰাইমাৰী স্কুল৷ প্ৰস্তাৱ নং ২: সভাপতি-কালীচৰণ ৰাভা৷ চেক্ৰেটাৰী-খগেন্দ্ৰ মোহন দে৷ 
কড়াইগুড়ি আৰু বাখাৰাপাৰা গাঁও দুখন ইং১৯৫৯ চন লৈকে মানুহৰ আবাস ভূমি হৈ আছিল৷

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
কড়ি খেল অসম,নেপাল আৰু বাংলাদেশৰ এবিধ পৰম্পৰাগত গ্ৰামীণ খেল অসমৰ লোকসকলে পৰম্পৰাগত ভাৱে বহাগ বিহুৰ সময়ত এই খেল খেলিছিল কড়িখেল হৈছে একক বা দলীয়ভাৱে দুজনৰ পৰা দহজনলৈকে খেলিব পৰা একপ্ৰকাৰৰ প্ৰতিযোগিতামূলক খেল এইখেলত পুৰুষ-মহিলা উভয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে ৰঙালী বিহুৰ সময়ত এই খেল এতিয়াও জনপ্ৰিয় কড়ি খেল ধৰ্মীয়কৃত্যৰ লগত জড়িত আৰু ই প্ৰজননৰ প্ৰতীক হিচাপে অসমীয়া সমাজত গৃহীত কড়িখেলত যদি কোনো পুৰুষৰ কড়ি ফুটে তেন্তে সেই সেই পুৰুষৰ ভাগ্যোদয় হয় আৰু জিকিলে অবিবাহিতজনৰ বিবাহৰ যোগ মিলে বুলি কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে অসমীয়া বিবাহ পৰম্পৰাটো দৰা-কইনাৰ মাজত বিভিন্ন খেল-ধেমালিৰ ভিতৰত কড়ি খেলাৰ প্ৰথা প্ৰচলিত এই খেলত যিজন জিকে সংসাৰ চলোৱাত তেওঁ অধিক পটু বুলি ভবা হয় ইয়াৰোপৰি সন্তান জন্মৰ পূৰ্বে ল'ৰা নে ছোৱালী জন্ম হ'ব সেইসম্পৰ্কীয় অনুমানৰ বাবেও কোনো কোনো অঞ্চলত কড়ি খেলাৰ নিয়ম প্ৰচলিত 

নেপালত কড়ি খেলক একপ্ৰকাৰৰ জুৱা খেলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইয়াত চাৰিজন পৃথক খেলুৱৈয়ে ১৬টা কড়ি টছ্ কৰে এই খেল সাধাৰণতে হিন্দু উৎসৱ তিহাৰ বা দীপাৱলীৰ সময়ত ঘৰ আৰু ৰাজহুৱাভাৱে খেলা হয় একেটা উৎসৱতে এই কড়িবোৰ দেৱী লক্ষ্মী আৰু সম্পদৰ প্ৰতীক হিচাপেও উপাসনা কৰা হয় 

প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী
250কড়ি খেলত ব্যৱহাৰ হোৱা এক প্ৰকাৰৰ ঢালৰ এক আৰ্হি ইয়াত কাঁড় চিহ্ন বোৰে এজন খেলুৱৈৰ কড়ি গুটিৰ সঞ্চালন পথ দেখুওৱা হৈছে 
কড়িখেল অতি সহজে কম খৰচত খেলিব পৰা এবিধ খেল ইয়াৰ বাবে প্ৰধানত চাৰিটা বা ছটা কড়িৰ প্ৰয়োজন হয় মাটিত বা কাপোৰত বৰ্গাকাৰ ঢাল আঁকি লোৱা হয় আৰু এই ঢালৰ ওপৰত কড়িগুটিবোৰ সঞ্চালন কৰা হয় ঢাল হৈছে খেলিবৰ বাবে আঁকি লোৱা বৰ্গ আকাৰৰ এক আৰ্হি আৰু ইয়াত কড়িবোৰ নিয়ম অনুসৰি সঞ্চালন কৰা হয়

খেলাৰ পদ্ধতি
এই খেলত দুজনৰ পৰা দহজন লৈকে ভাগ ল'ব পাৰে চাৰিৰ পৰা ছটা লৈকে কড়িৰে পুৰুষ মহিলা উভয়ে খেলিব পৰা এই খেলৰ প্ৰণালী কেবাটাও আছে ঢাল সহকাৰে আৰু ঢাল নোহোৱাকৈ দুইধৰণে খেলিব পাৰি মাটি বা পাটিত পৰাকৈ চাৰিটা বা পাঁচোটা কড়ি মাৰি দিয়া হয় আৰু আটাইকেইটা কড়ি উবুৰি খাই পৰিলে পূৰ্ণ নম্বৰ (চাৰি বা পাঁচ) পায় পূৰ্ণনম্বৰ পোৱাৰ পিছত হাত খোলে আৰু যিমানটা কড়ি চিৎ হৈ পৰে দহৰ গণিতকত যথাক্ৰমে দহ, বিশ, ত্ৰিশ, চল্লিছ কিম্বা পঞ্চাশ পায় এইদৰে বাৰেপতি খেলি খেলি উৰ্দ্ধতম সংখ্যাত (এশৰ পৰা পাঁচশলৈকে) উপনীত হয় আন এক প্ৰকাৰেও ঢাল নোহোৱাকৈ কড়ি খেলা হয় চাৰি বা পাঁচটা কড়িৰে খেলিব পৰা এই খেলত দুটা দুটা কড়ি টিলিকি মাৰি লগ লগাব পাৰিলে এযোৰত দহ, দুযোৰত বিশ, তিনিযোৰত ত্ৰিশ এই অনুক্ৰমে এশ বা দুশলৈকে সংখ্যা পাব পাৰে যোৰ টিলিকি মাৰি লগ লগাব নোৱাৰিলে কড়ি অন্য এজনৰ হাতলৈ যায় ঢাল পাতি খেলা কড়িখেলত মুঠ ছটা কড়িৰ আৱেশ্যক এই খেলৰ ঢাল কাপোৰত বা মাটিত আঁকি লোৱা হয় এহাতেৰে কড়িকেইটা ঢালখনত মাৰি পঠালে এটা উবুৰি ঘাই পাঁচোটা চিৎখাই পৰিলে দহ' হয় ইয়াকে জগোৱা বোলে পাঁচটা উবুৰি খাই এটা চিৎ খাই পৰিলে 'পচি' বোলে ছয়টা কঢ়িয়েই তললৈ চিৎ খাই পৰিলে মুদ্ৰা' বোলে বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ ঢালত গুটি একোটা পৰিবলৈ হ'লে চাৰিওখন হাত বগাই ৭৩টা ঘৰ চেৰাব লাগে আৰু তেতিয়াই গুটি পকে যিজনে পকাব পাৰে সেইজনেই জিকে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
কণামুছৰি  (, বৈজ্ঞানিক নাম: ) এবিধ হেৰন () গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত সৰু আকাৰৰ চৰাই৷  ই দক্ষিণ ইৰাণ, ভাৰত, বাৰ্মা, বাংলাদেশ আৰু শ্ৰী লংকাত প্ৰজনন কৰা বুলি জনা যায় ৷ কণামুছৰি বহুলভাৱে বিস্তৃত আৰু প্ৰায় সকলো জলাশয়তে ইয়াক দেখা যায়৷ উৰন্ত সময়ত উজ্জ্বল বগা ডেউকাৰে ইয়াক সহজে চকুত পৰে, কিন্তু অন্য সময়ত অৰ্থাৎ খাদ্যৰ সন্ধানত চৰি থকা অৱস্থাত চাৰিওকাষৰ পৰিৱেশৰ সৈতে এনেদৰে মিলি থাকে () একেবাৰে কাষ পালেও ইয়াক সহজে দেখা নাযায়৷  এইবাবেই জনমানসত এই প্ৰজাতিৰ চৰাইক কণা বুলি ধাৰণা কৰি ইয়াৰ নাম কণামুছৰি দিয়া হয় 
কনামুছৰি চৰাইৰ মাত
বিৱৰণ
ভাৰতৰ কলকাতাত প্ৰজননৰ সময়ত হোৱা ৰঙা বৰণৰ ঠেঙৰে কণামুছৰি চৰাই
কণামুছৰিক চুটি ডিঙি আৰু শকত ঠোঁটেৰে সৈতে গাঠলু () যেন দেখা যায়৷ বাৰিষা কালত পূৰ্ণবয়স্ক কণামুছৰি চৰাইৰ ডিঙিৰ পাখি দীঘল হয়৷ অন্য সময়ত ইয়াক শেঁতা বৰণৰ দেখা যায় যদিও উৰন্ত অৱস্থাত ডেউকাৰ বগা বৰণে ইয়াক উজ্জল কৰি তোলে৷   
উৰন্ত অৱস্থাত দৃশ্যমান হোৱা বগা ডেউকা
প্ৰজননৰ সময়ত পূৰ্ণবয়স্ক কণামুছৰিৰ ঠেং ৰঙা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়৷ এনে পৰিঘটনা খুব কমসংখ্যক কণামুছৰিৰ ক্ষেত্ৰতহে দেখা পোৱাৰ বাবে ইয়াক স্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তনৰ সলনি জিনগত পৰিৱৰ্তন ( ) বুলিও ধাৰণা কৰাহয়৷  

ইহঁত সাধাৰণতে নীৰৱে থাকে যদিও খেদা  খালে বা বাহৰ ওচৰে পাজৰে থাকিলে তীক্ষ্ণ মাত ( ) উলিয়ায়৷

কণামুছৰিৰ পোনপ্ৰথম বৰ্ণনা কৰিছিল কলনেল উইলিয়াম হেনৰি শ্বাইকিজ (  ) এ ১৮৩২ চনত জন এডৱাৰ্ড গ্ৰে'ৰ (  ) সন্মানাৰ্থে ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম   ৰখা হয়৷

আচৰণ
কণামুছৰি ভাৰতবৰ্ষত বহুলভাৱে বিস্তৃত৷ সাধাৰণতে ইহঁত অকলশৰে থাকে যদিও খৰালি কালত জলাশয়ত উভৈনদীভাৱে খাদ্য থাকে বাবে ই ওচৰা ওচৰিকৈ থাকি চৰে৷  কণামুছৰিয়ে জাক পাতিও বাস কৰে (- )৷

খাদ্য
কণামুছৰিয়ে খাদ্যৰ বাবে জলাশয় সমূহত বাস কৰে৷ ইহঁতে জলাশয়ৰ বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদ যেনে মেটেকা ( ) আদিৰ সহায়ত দ পানীতো খাদ্যৰ সন্ধান কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷   কেতিয়াবা ইহঁতে পানীৰ পৰা জঁপিয়াইও খাদ্য চিকাৰ কৰে৷ 
 কণামুছৰিয়ে পানীৰ পৰা ভেকুলী, মাছ আদি পাৰৰ ফালে খেদাইও চিকাৰ কৰে৷

কণামুছৰিৰ প্ৰধান খাদ্য বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ কেকোঁৰা, জলজ পোক-পতংগ, মাছ, ভেকুলী আৰু মাজে সময়ে জোক ( .). জলাশয়ৰ বাহিৰত ইহঁতে অন্যান্য পোক-পতংগ যেনে ফৰিং (), জিঞা (), মাখি) আৰু বিভিন্ন উভচৰ প্ৰাণী () আদি ধৰি খায়৷ 

প্ৰজনন
বাৰিষাৰ আগে আগে কণামুছৰিৰ প্ৰজনন হয়৷ ইহঁতে সৰু সৰু জাকত বাহ সাজে৷ সাধাৰণতে গছৰ সৰু-সুৰা ডালেৰে বাহটো সাজে৷ প্ৰায়ভাগ বাহ পাতেৰে আৱৰা প্ৰকাণ্ড গছত  ৯-১০ মিটাৰ উচ্চতাত সাজে৷ বাহ সজাৰ সামগ্ৰী মতা চৰায়ে সংগ্ৰহ কৰি আনে আৰু মাইকী কণামুছৰি চৰায়ে বাহটো সাজি উলিয়ায়৷ এবাৰত ৩-৫ টাকৈ কণী দিয়ে৷  ১৮-২৪ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালী জগায়৷ মাক-দেউতাক দুয়োয়ে পোৱালিক খাদ্য খুৱায়৷  পোৱালীয়ে প্ৰধানকৈ মাছ খায়৷  ক্ষতি বা কোনোধৰণৰ অসুবিধা নথকা বাহ বছৰৰ পিছৰ বছৰো ব্যৱহৃত হয়৷ 

আলোকচিত্ৰ

তথ্যসূত্ৰ

অন্যান্য উৎস

 , .. (1963)     . .6.          ().  1(1): 35-43.
   ,    (1982)     (),        .    34:19-34 
 ,; , (1987)          .  25(12), 13-16.

বাহ্যিক সংযোগ
 ইণ্টাৰনেটত পক্ষী সংগ্ৰহ
 

শ্ৰেণী:বক
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
কণিকাৰ ৰামধেনু  () হৈছে জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ২০০২ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত এই ছবিখন মুক্তি দিয়া হয় ২০০২ চনৰ অক্টোবৰত দিল্লীৰ আই এফ এফ আইৰ ইণ্ডিয়ান পেনোৰোমাত আৰু ২০০৩ চনৰ মুম্বাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱত এই চলচ্চিত্ৰ খন প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল

কাহিনী
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী ১১ বছৰীয়া মেধাৱী ল'ৰা কুকৈ ওপৰত কেন্দ্ৰিত সি গাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা পলাই গৈ এটা মটৰ গেৰেজত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে এদিন মালিকে তাৰ ওপৰত অত্য্যাচাৰ চলায় আত্মৰক্ষাৰ বাবে সি এটুকুৰা লোৰ ৰডৰ দ্বাৰা মালিকক প্ৰহাৰ কৰে ফলত মালিকৰ থিতাতে মৃত্যু হয় কুকৈৰ ওপৰত ইয়াৰ বিচাৰ চলে আৰু তাক অপৰাধী কিশোৰ থকা ঘৰ ( )লৈ পঠোৱা হ'ল তাত সি মনত আঘাত পায় তাৰ অধীক্ষক, বিশ্ব বড়োৱে তাক ফুচুলাই দণ্ডাধিকাৰী সন্মুখত ঘটনাৰ স্বীকাৰোক্তি দিয়ায় দণ্ডাধিকাৰীয়ে কুকৈক তাৰ অভিভাৱকৰ হাতত গতাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে বিশ্ব কুকৈৰ গাঁৱলৈ যায় আৰু গম পায় যে তাৰ মাতৃৰ এবছৰ পূৰ্বে মৃত্যু হৈছে সতীয়া দেউতাকেও () তাৰ দায়িত্ব ল'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিশ্বৰ নিজৰ কোনো সন্তান নাছিলআৰু কুকৈক তুলি ল'বলৈ সিদ্ধান্ত লয়

গৱেষণা
পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাই চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰাৰ পূৰ্বে ১২টা অপৰাধী কিশোৰ থকা ঘৰ ( ) ভ্ৰমণ কৰে ইয়াৰ পৰা তেওঁ গম পায় যে, ৮০ শতাংশৰো অধিক ঘটনাৰ মীমাংসা নেতিবাচক হয়

অভিনয়ত

 বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া 
 মলয়া গোস্বামী 
 দিনেশ দাস
 ৰণিক (কুকৈ)
 অভিনাশ শৰ্মা 
 অশ্বিনী ভূঞা 
 ইন্দ্ৰানী গগৈ 
 ৰেবা ফুকন 

বঁটা
 ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰ (২০০২)

লগতে চাওক
পখী (চলচ্চিত্ৰ)
সাগৰলৈ বহু দূৰ
 জাহ্নু বৰুৱা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
কণী ধান ( )ৰ বীজ, ভাৰত
কণী ধান () (বৈজ্ঞানিক নাম:  ; সমাৰ্থক   .), মানুহৰ খাদ্যৰ বাবে খেতি কৰা এবিধ বাৰ্ষিক শস্য ই দ্বিতীয় সৰ্বাধিক ৰোপণ কৰা বজৰাৰ এটা প্ৰজাতি আৰু এছিয়াত সৰ্বাধিক উৎপাদিত বজৰাৰ প্ৰজাতি কণী ধান বজৰাৰ খেতিৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন প্ৰমাণ চীনৰ চিছানত ইয়েলো নদীৰ প্ৰাচীন অৱবাহিকাত পোৱা গৈছিল, আজিৰ পৰা প্ৰায় ৮,০০০ বছৰৰ আগৰ বুলি ধৰা হৈছে ভাৰতত ফক্সটেইল বজৰা বা কণী ধানৰ খেতিও প্ৰাচীন কালৰ পৰাই চলি আহিছে৷ এই প্ৰজাতিৰ আন নামসমূহ হল বামন চেটাৰিয়া, ফক্সটেইল ব্ৰিষ্টল-গ্ৰাছ, জায়ান্ট চেটাৰিয়া, সেউজীয়া ফক্সটেইল, ইটালীয় বাজৰা, জাৰ্মান বাজৰা আৰু হাংগেৰিয়ান বাজৰা৷

বৰ্ণনা
কণী ধান হৈছে এবিধ বাৰ্ষিক শস্য, যাৰ কাণ্ড মিহি, উলম্ব, পাতল আৰু ইয়াৰ উচ্চতা ১২০২০০ চে.মি.৷

বীজৰ মূৰটো ৫৩০ চে.মি. (২ ইঞ্চি  ১ ফুট ০ ইঞ্চি) দীঘল ঘন, লোমশ গুটি

প্ৰায় ২ মিলিমিটাৰ (৩৩২ ইঞ্চি) ব্যাসৰ সৰু বীজবোৰ পাতল, কাগজৰ দৰে খোলা এটাত আবদ্ধ থাকে, যিটো মৰণা মৰা হলে সহজে আঁতৰি যায় বিভিন্ন জাতৰ মাজত বীজৰ ৰং বহু পৰিমাণে ভিন্ন হয়

কৃষি
ভাৰতত ফক্স টেইল বজৰাৰ খেতি এতিয়াও ইয়াৰ শুষ্ক আৰু অৰ্ধশুষ্ক অঞ্চলৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শস্য12 দক্ষিণ ভাৰতত সংগম যুগৰ পৰাই দীৰ্ঘদিন ধৰি মানুহৰ মাজত ই প্ৰধান খাদ্য হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে পুৰণি তামিল গ্ৰন্থত ইয়াৰ বিষয়ে প্ৰায়ে উল্লেখ কৰা পোৱা যায় আৰু ই সাধাৰণতে ভগৱান মুৰুগান আৰু তেওঁৰ পত্নী ভল্লীৰ আখ্যানৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে

ভাৰতৰ অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত বজৰা কাৰ্বিসকলৰ খাদ্য ব্যৱস্থাৰ লগতে ঝুম খেতি পথাৰৰো অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ আহিছে হাঞ্জাংমিলেন নামৰ কাৰ্বি কণী ধান বজৰাৰ আগতেও ঝুম পথাৰত দেখা গৈছিল কিন্তু আজিকালি ঝুম পথাৰত প্ৰায়েই দেখা পোৱা নগৈছিল কিন্তু কৃষকসকলে এতিয়া পৰম্পৰাগত শস্যক নিজৰ খাদ্য ব্যৱস্থালৈ ঘূৰাই আনিছে, যিটোৰ বাবে পানীৰ প্ৰয়োজন কম, কম উৰ্বৰ মাটিতো ভালদৰে গজে, দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায় আৰু অতি কম ৰোগত আক্ৰান্ত হয়

চীনৰ উত্তৰ অংশত ছুং বংশৰ আগতে  ঘেঁহু মূল খাদ্য হোৱাৰ আগতে কণী ধান বজৰা মূল খাদ্য আছিল৷ বৰ্তমানেও ই আটাইতকৈ সাধাৰণ বাজৰা আৰু দেশৰ শুকান উত্তৰ অংশত বিশেষকৈ দুখীয়া লোকৰ মাজত অন্যতম প্ৰধান খাদ্য শস্য দক্ষিণ-পূব এছিয়াত ফক্স টেইল বজৰাৰ খেতি সাধাৰণতে ইয়াৰ শুকান, উচ্চভূমি অঞ্চলত কৰা হয় ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকাত ইয়াক ঘাঁহ আৰু চাইলেজৰ বাবে মধ্যমীয়া পৰিসৰত আৰু চৰাইৰ বীজৰ বাবে অধিক সীমিত পৰিমাণে ৰোপণ কৰা হয়

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শস্য
শ্ৰেণী:খাদ্য
300১৫৫২ৰ পেইটাৰ আৰ্চেনৰ কণী নৃত্য 
কণী নৃত্য () খৃষ্টান ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ ইষ্টাৰৰ সময়ৰ এক পৰম্পৰাগত খেল, য'ত কিছুমান কণী মাটি বা মজিয়াত থৈ দিয়া হয় আৰু ইয়াৰ মাজত নৃত্য কৰা হয় আৰু লক্ষ্য কৰা হয় যাতে নৃত্যৰ ফলত কণীৰ যিমান পাৰি কম ক্ষতি হয় জনবিশ্বাসমতে, বসন্ত উৎসৱ উদযাপনৰ সময়ত পৃথিৱীৰ পুনৰ্জন্মৰ প্ৰতীক আছিল কণী আৰু প্ৰাচীন খ্ৰীষ্টানসকলে ইষ্টাৰত মানুহৰ পুনৰ্জন্মৰ প্ৰতীক হিচাপে ইয়াক গ্ৰহণ কৰিছিল

কণী নৃত্যৰ আন এটা ৰূপ দেখা গৈছিল, পিটাৰ এৰ্টচেনৰ চিত্ৰত চিত্ৰিত বসন্তকালীন খেলৰ ছবিত লক্ষ্য আছিল এডাল চকেৰে অংকন কৰা এটা বৃত্তৰ ভিতৰত এটা বাতিৰ পৰা কণী এটা ভৰিৰে উলিওৱা আৰু তাৰ পিছত বাটিটো উলোটাই কণীটো পুনৰ ঢাকি দিয়া এই কামটো মজিয়াত ৰখা আন বস্তুবোৰ স্পৰ্শ নকৰাকৈ কেৱল ভৰিৰে কৰিব লাগিছিল
 

১৪৯৮ চনৰ ইষ্টাৰ সোমবাৰে অষ্ট্ৰিয়াৰ মাৰ্গাৰেট আৰু চেভয়ৰ ফিলিবাৰ্টৰ বিয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক কালৰ বৰ্ণনাত কণী নৃত্যৰ উল্লেখ কৰা হৈছিল ১৮৯৫ চনৰ দ্য আমেৰিকান আলোচনীৰ এটা সংখ্যাত এই পৰিঘটনাৰ বিষয়ে তলত দিয়া ধৰণে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল

১৮৬৭ চনৰ দ্য স্পৰ্টছ এণ্ড পেষ্টাইমছ অৱ দ্য পিপল অৱ ইংলেণ্ড নামৰ কিতাপখনতো কণী নৃত্যৰ বিষয়ে পোৱা যায়৷

যুক্তৰাজ্যত এই নৃত্যই উজ্জীৱীত ৰূপ লয় আৰু কেতিয়াবা ইয়াক নিৰাশাৰ মাজত আশা বুলিও কোৱা হয় কণী-নৃত্যৰ ৰূপ বিভিন্ন ধৰণৰ আছিল যদিও মাৰ্ক নলেছে লিখিছে যে, ৫ম শতিকাৰ পৰাই ইয়াক জাৰ্মানীৰ পৰা ইংলেণ্ডলৈ চেক্সনসকলে আনিছিল চেক্সন শব্দ  ৰ অৰ্থ হৈছে "নৃত্য কৰা" ১৮৬৭ চনৰ দ্য স্প'ৰ্টছ এণ্ড পেষ্টাইমছ অৱ দ্য পিপল অৱ ইংলেণ্ড নামৰ কিতাপখনত লিখা আছে যে, এনে অভিনয়ৰ ইংগিত ৰাণী এলিজাবেথৰ ৰাজত্বকালত উইলিয়াম ৱেগাৰৰ এখন পুৰণি কমেডীত দেখা যায়, যাৰ শিৰোনাম হৈছে    ,     ; এখন ভৰিৰ ওপৰত নৃত্য কৰাটো চেক্সন গ্লিমেনসকলে আৰু সম্ভৱতঃ নৰ্মান মিনষ্ট্ৰেলসকলেও প্ৰদৰ্শন কৰিছিল, কিন্তু বিশেষকৈ মহিলা-নৃত্যশিল্পীসকলে, যিসকলে তাৰ পৰা হপেষ্টেৰেছ নাম লাভ কৰিব পাৰে,                    " ";  . ' . যিটো নাম চ'চাৰে দিছে এই ধৰ্মগোষ্ঠীৰ এটা অৱশেষ বৈশিষ্ট্য এতিয়াও আছে, যিটো নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে, অৱশ্যে কিছু অৱজ্ঞাসূচকভাৱে; কাৰণ নীচ নৃত্য-সভাক সাধাৰণতে হপ বুলি কোৱা হয়
নিউ আৰ্ট গেলেৰী ৱালচালত জন কলিয়াৰৰ কণী নৃত্য 

কণী নৃত্যৰ কেইবাটাও ৰূপ আছিল৷ তাৰ ভিতৰত হৰ্ণপাইপ আছিল কণীৰ নৃত্য হিচাপে পৰিবেশন কৰা নৃত্যৰ অন্যতম প্ৰকাৰ এই নৃত্য কেতিয়াবা চকুত পটি বান্ধি নাচিছিল উদাহৰণস্বৰূপে, বিখ্যাত আমেৰিকান হৰ্ণপাইপ নৃত্যশিল্পী জন ডুৰাঙে কণীৰে এটা বৃত্তৰ মাজত আবৃত হৈ চকুত পটি বান্ধি নিজৰ এটা হৰ্ণপাইপ বজাই পৰিৱেশন কৰিছিল, কণী আৰু চাহৰ সামগ্ৰীৰে ভৰা মঞ্চত বাৰ্নেট নাথানেও নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল

১৮০০ চনৰ আগৰ জুলিয়ান মেটেছে তেওঁৰ গ্ৰন্থ দ্য আমেৰিকান ষ্টেজত উল্লেখ কৰিছে যে, ১৮ শতিকাৰ সময়ছোৱাত ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা উভয়তে চকুত পটি বান্ধি কৰা কণী নৃত্য আছিল এক জনপ্ৰিয় সাংগীতিক অভিনয়


তথ সূত্ৰ


শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য