marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত () অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ এজন পৰিচালক আৰু অভিনেতা ১৯৫৭ চনত তেওঁৰ জন্ম হয় তেওঁ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং বিষয়ৰ উপৰিও এম.বি.এ. বিষয়তো শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল গুৱাহাটীৰ অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত পাঁচ বছৰ অধ্যাপকৰ পদত থকাৰ অন্তত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ উদ্যোগত সমবায় খণ্ডত ৰঙিয়াৰ ওচৰৰ তুলসীবাৰীত গঢ় লৈ উঠা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সৰ্ববৃহৎ বস্ত্ৰ্ উদ্যোগ অসম পলিয়েষ্টাৰ মিল লিমিটে়ডৰ () সৈতে জড়িত হৈ পৰে ২০০২ চনলৈ তেওঁ এপলৰ সঞ্চালক হৈ থাকে ১৯৯৪ চনত গুৱাহাটীৰ নুনমাটিত অসমীয়া মাধ্যমৰ বেচৰকাৰী অসম জাতীয় বিদ্যালয় নামেৰে এখন বিদ্যালয় গঢ় লৈ উঠে এই বিদ্যালয় গঢ় দিয়া অন্যতম ব্যক্তি আছিল সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত 

সভাপণ্ডিতে ছাগলী পৰিবহণৰ বাবে এটা অভিনৱ পদ্ধতিৰ উদভাৱন কৰিছিল, যিটো আছিল এক মানৱীয় ব্যৱস্থা তেওঁ এজন লেখকো 
চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
সভাপণ্ডিতে পৰিচালনা কৰা ছবিসমূহ হ'ল-
জুয়ে পোৰা সোণ (২০০৪)
জাতিংগা ইত্যাদি (২০০৬)
জাংফাই জোনাক (২০১২)
জীয়া জুৰিৰ সুবাস (২০১৪)
দিকচৌ বনত পলাশ (২০১৬)

৫১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা মহোৎসৱত (২০০৪) জুয়ে পোৰা সোণে পৰিবেশ সংৰক্ষণপৰিৰক্ষণ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল তাৰোপৰি ছবিখন ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৪৬তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰাপক, জাহ্নু বৰুৱা পৰিচালিত কুশল (২০০১) ছবিত সভাপণ্ডিতে নাম-ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল

তথ্য উৎস

 বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সঞ্জীৱ হাজৰিকা () অসমৰ এজন মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰাভিনেতা, নাট পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ১৯৫৬ চনত তেওঁৰ জন্ম হয় ১৯৮০ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ১৯৭৮ চনত তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ অনাতাঁৰ নাটকৰ অভিনেতা হিচাপে বাচনিভূক্ত হয় পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নাট পৰিচালনাৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰে

১৯৮৩ চনত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে তেওঁ পুলক গগৈ, ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, হেম বৰা আদি প্ৰখ্যাত পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল অভিনয় আৰু পৰিচালনা সহকাৰী দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে তেওঁ কাম কৰিছিল 

নিজাববীয়াকৈ তেওঁ তিনিখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছে- অপূৰ্ব শৰ্মাৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত হলধৰ (১৯৯৩), নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত মীমাংসা (১৯৯৪) আৰু হোমেন বৰগোহাঞিৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত মৎস্যগন্ধা (২০০০) হলধৰে ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত  শ্ৰেষ্ঠ 'পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি'ৰ ইন্দিৰা গান্ধী বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় 

তথ্য উৎস

 বাহ্যিক সংযোগ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সঞ্জু বিশ্বনাথ চেমচন ( জন্ম:১১ নৱেম্বৰ ১৯৯৪) এজন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ, যি ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত কেৰালা আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ অধিনায়ক হিচাপে খেলে৷ তেওঁ উইকেট কীপাৰ বেটছমেন হিচাপেও এই খেলসমূহত নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিছে৷ পূৰ্বে কেৰালা প্ৰিমিয়াৰ লীগ (প্ৰেচিডেণ্টছ কাপ টি-২০)ত কেচিএ ৰয়েলছ দলৰ অধিনায়ক হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল সঞ্জু ২০২৪ চনৰ টি-২০ বিশ্বকাপ জয় কৰা ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল যদিও প্ৰতিযোগিতাখনৰ কোনো এখন মেচতে তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল 

সঞ্জু চেমচন সোঁহতীয়া উইকেট কীপাৰ বেটছমেন৷ তেওঁ ২০১৪ চনৰ ১৯ বছৰ অনুৰ্ধ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপৰ ভাৰতীয় ১৯ বছৰৰ অনুৰ্ধ দলৰ উপ-অধিনায়ক আছিল ২০১৫ চনত জিম্বাবুৱেৰ বিৰুদ্ধে বিদেশী টি-২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটায় ২০২১ চনত শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে এদিনীয়া ক্ৰিকেটত অভিষেক ঘটায়

দিল্লীত ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা চেমছন পিছলৈ কেৰালালৈ গুচি যায় জুনিয়ৰ ক্ৰিকেটত সফলতাৰে খেলাৰ পিছত ২০১১ চনত কেৰালাৰ হৈ তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অভিষেক ঘটায় ২০১৩ চনত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ হৈ তেওঁ প্ৰিমিয়াৰ লীগত অভিষেক ঘটাই বছৰৰ উদীয়মান খেলুৱৈৰ সন্মান লাভ কৰে ২০১৯২০ বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীত তেওঁ অপৰাজিত ২১২ ৰান সংগ্ৰহ কৰিছিল, যিটো হৈছে ষষ্ঠবাৰৰ বাবে কোনো ভাৰতীয়ই লিষ্ট এ ক্ৰিকেটত কৰা দ্বৈত শতক৷ যি এইটো প্ৰকাৰৰ ক্ৰিকেটত দ্বিতীয় দ্ৰুততম দ্বৈত শতকো ২০২৩ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে তিনিখন মেচৰ শৃংখলাত তৃতীয়খন এদিনীয়াত ছাঞ্জুৱে প্ৰথম এদিনীয়া শতক অৰ্জন কৰে

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
সড়ক ২ (, ) এখন হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ, যিখনক পৰিচালনা কৰিছে মহেশ ভট্ট আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে মুকেশ ভট্ট চলচ্চিত্ৰখন ভিশেশ ফিল্মচ্ৰ বেনাৰত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰখন ১৯৯১ চনৰ চলচ্চিত্ৰ 'সড়ক'ৰ পৰিশিষ্ট চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে সঞ্জয় দত্ত, পূজা ভট্ট, আদিত্য ৰয় কাপুৰ আৰু আলিয়া ভট্ট চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চিত্ৰগ্ৰহণ ২০১৯ৰ এপ্ৰিলত আৰম্ভ হয় আৰু শ্বুটিং কৰা হয় ক্ৰমে উটি, মুম্বাই, মাইচূৰ আৰু উত্তৰাকাণ্ডত চলচ্চিত্ৰখন ২০২০ চনৰ ২৮ আগষ্টত মুক্তি পাইছে

২০২০ চনৰ ১২ আগষ্টত চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ ইউটিউব চেনেল ফক্সষ্টাৰ হিন্দীত প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু মুক্তিৰ কিছু ঘণ্টাৰ পিছতে     ' '  ৰ -    লৈ পৰিগণিত হয়

অভিনয়ত

 অভিনয়ত চৰিত্ৰ তথ্য প্ৰসংগসঞ্জয় দত্ত ৰবি বৰ্মা পূজা ভট্ট  পূজা বৰ্মা আলিয়া ভট্ট  আৰায়া আদিত্য ৰয় কাপুৰ  বিশাল গুলচন গ্ৰোভাৰ  মকৰন্দ দেশপাণ্ডে  (গড্ মেন)    যিশু সেনগুপ্ত  প্ৰিয়ঙ্কা বসু  মোহন কাপুৰ  অক্ষয় আনন্দ  আব্দুল কদেৰ আমিন  

মুক্তি
এই চলচ্চিত্ৰখন প্ৰথমে ২০২০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত মুক্তিপাবলগীয়া আছিল, যদিও ২০২০ চনৰ ১০ জুলাইলৈকে আগবঢ়াই দিয়া হয় শ্বুটিঙৰ সময়সূচী পুনৰ বঢ়াই দিয়া হয় কাৰণ -19 মহামাৰী লকডাউনৰ বাবে শ্বুটিং কাৰ্য দেৰি হয়

২০২০ চনৰ ২৯ জুনত ডিজনী হটষ্টাৰত আয়োজিত এখন আলোচনাত আলিয়া ভট্টই জনাইছিল যে, ২০২০ চনৰ ২৮ আগষ্টত ডিজনে হট্ষ্টাৰত বিশেষ ৰূপত চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি দিয়া হব

 সংগীত 

চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে জিৎ গাংগুলী, অঙ্কিত তিৱাৰী, সমীদ মুখপাধ্যায়, উৰ্বি আৰু সুনীলজিৎয়ে সংগীত ৰচনা ৰশ্মি বিৰাগ, বিজয় বিজৱাত, শব্বীৰ আহমেদ, সুনীলজিৎ আৰু শালু বৈশৰ

 তথ্য সংগ্ৰহ 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 
 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
সতনাম মাহমুদ (; ১৬ অক্টোবৰ ১৯২১  অক্টোবৰ ১৯৯৫), যাক সতনাম মাহমুদ কৌৰ আৰু নমা বুলিও কোৱা হয়, এগৰাকী পাকিস্তানী ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰক, ৰাজহুৱা প্ৰশাসক, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু শিক্ষাবিদ আছিল

 জীৱনী 
১৯২১ চনত লাহোৰ চহৰত ঔপন্যাসিক আৰু সাংবাদিক চৰণ সিং আৰু ছাকিনা সিঙৰ ঘৰত সতনাম কৌৰৰ জন্ম হয় তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল প্ৰগতিশীল স্বাধীনতা কৰ্মী মাহমুদ আলী খানৰ সৈতে তেওঁৰ স্বামী আছিল সাহিত্যিক তাৰিক আলীৰ খুড়াক পাকিস্তান স্বাধীন দেশ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত মাহমুদ নৱগঠিত পাকিস্তানী অসামৰিক সেৱাত যোগদান কৰা প্ৰথম মহিলাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম অসামৰিকসেৱাই তেওঁক প্ৰশিক্ষণৰ অংশ হিচাপে হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰে, য'ত তেওঁ পি.এইচ.ডি লাভ কৰে৷ ১৯৬১ চনত মাহমুদ আলী খানৰ মৃত্যু হয় মাহমুদৰ কন্যা শ্বেহলা জিয়া আৰু তেওঁৰ অন্যতম নাতিনী মালিহা জিয়া লাৰীও বিশিষ্ট মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী

১৯৪১ চনত মাহমুদে ৰেডিঅ সম্প্ৰচাৰক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁ লাহোৰৰ অল-ইণ্ডিয়া ৰেডিঅৰ ষ্টুডিঅত কাম কৰে পাঞ্জাবী ভাষাত সম্প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত হৈছিল সম্প্ৰচাৰক হিচাপে তেওঁক "নামা" ডাকনামেৰে উল্লেখ কৰা হৈছিল তেওঁ চৰকাৰৰ বাবেও কাম কৰিছিল, মহিলা শিক্ষাৰ সৈতে জড়িত ক্ষেত্ৰত ৰাজহুৱা প্ৰশাসনৰ ওপৰত একাধিক গ্ৰন্থ লিখিছিল তেখেতে প্ৰশাসনিক কৰ্মচাৰী কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল, আৰু আন ঠাইতো বক্তৃতা দিছিল স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত মাহমুদে সম্প্ৰচাৰৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল, আৰু মহিলা অধিকাৰ সক্ৰিয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল "মহিলা কাৰ্য্য মঞ্চ" নামৰ এটা সংস্থা গঠনত তেওঁৰ ভূমিকা উল্লেখনীয় আছিল ১৯৯৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ইছলামবাদত হৃদযন্ত্ৰৰ বিকল হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
সতী () হৈছে ১৯৮৯ চনত মুক্তি পোৱা অপৰ্ণা সেনৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনাৰ এখন ভাৰতীয় বাংলা ছবি কমল কুমাৰ মজুমদাৰৰ কাহিনীৰ আধাৰত সতী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে  ছবিখন এগৰাকী বোবা অনাথ ছোৱালীৰ বিষয়ে তেওঁৰ কোষ্ঠীৰ পৰা অনুমান হয় যে তেওঁ সতী হ'ব আৰু তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হ'ব ছবিখনত শ্বাবানা আজমী আৰু অৰুণ বেনাৰ্জীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল 

তেওঁৰ পূৰ্বৰ ছবি পৰমা (১৯৮৪)ৰ লগতে অপৰ্ণা সেন বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ লৈংগিক বিষয়ত আৰু নাৰীবাদী দৃষ্টিভংগীৰ সন্ধান কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা পৰিচালক হিচাপে পৰিগণিত হয় 

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

 ()

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
সতী বেউলা ১৯৫৪ চনত মুক্তি পোৱা দশম অসমীয়া অসমীয়া কথাছবি, পৌৰাণিক কাহিনীৰে নিৰ্মিত প্ৰথম কথাছবি কলকাতাৰ ৰামনিকলাল প্ৰডাকছনৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল সুনীল গাঙ্গুলীয়ে সতী বেউলা বঙালী আৰু অসমীয়া দুটা ভাষাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বঙালী ছবিখনো ১৯৫৪ চনতে মুক্তি পাইছিল আৰু ইয়াৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল  ছবি বিশ্বাসে সতী বেউলা মূলতঃ বঙালী সংস্কৰণটোৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰহে আছিল সেয়েহে ইয়াৰ পটভূমিও বঙ্গ আছিল

সতী বেউলাৰ অসমীয়া সংস্কৰণটোৰ সংলাপ লিখিছিল প্ৰবীন ফুকনে চান্দ সদাগৰৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল ফণী শৰ্মাই

ছবিখনৰ বিষয়ে অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাই মঞ্চলেখাত লিখিছে:

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৫৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সতী সাধনী দিৱস চুতীয়া ৰাজ্যৰ শেষৰ গৰাকী ৰাণী সাধনীৰ স্মৃতিত প্ৰতিবছৰে অসমত পালন কৰা এটা দিৱস অসম চৰকাৰে ২০২০ চনৰ পৰা প্ৰতিবছৰে ৭ ব'হাগ দিনটো সাধনীৰ স্মৃতিত ৰাজ্যিক বন্ধ হিচাপে ঘোষণা কৰিছেসতী সাধনী আছিল চুতীয়া ৰাজ্যৰ শেষৰগৰাকী ৰাণী সতীত্ব ৰক্ষাৰ বাবে আত্মজাহ দি ইতিহাসত তেওঁ নিজৰ নাম সোণালী আখৰেৰে খোদিত কৰি গৈছে

সতী সাধনী

সতী সাধনী নাৰায়ণৰ জন্ম  ১৫ শতিকাৰ শেষ ভাগত হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়  সন্তান লাভৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ আগত সাধনা কৰাৰ বাবে পিতৃ ধীৰনাৰায়ণে তেওঁক "সাধনী" নাম দিছিল তেওঁৰ আন এটা নাম আছিল "তেজা" নিজ কন্যাৰ বাবে যোগ্য জামাতা নোপোৱাৰ বাবে ৰজাই বিবাহৰ কাৰণে স্বয়ম্বৰ আয়োজন কৰিবলৈ নিৰ্ণয় কৰিলে ৰজাই আদেশ দিলে যে গছৰ ওপৰত থকা কেৰ্কেটুৱা এটা যি জন লোকে কাড়ে মাৰিব পাৰিব, সেই জনকে সাধনী কন্যাৰ হাত দিয়া হ'ব পিছে কোনো বৰা-বুৰুক বা ৰাজকোঁৱৰে কাড় লগাব নোৱাৰিলে ৰজাই দুখ কৰি ওচৰতে থকা সামান্য খৰিভাৰী ল'ৰা এজনক কলে, "দেখনী কন্যাক তোকে দিম; তই কাণ্ড লগা" ল'ৰা জনে আচৰিত হৈ উত্তৰ দিলে, "মই সামান্য লোক; চাকৰে কি ৰূপে ৰজাৰ জীক পালিম? ইটো অযোগ্য কথা" ৰজাই পুণৰ কলে, "সামুকতো মাণিক, কদলীতো কৰ্পূৰ; তাত তই সংশয় নকৰিবি সোৱৰ্ণপুৰী লঙ্কাতো ৰাক্ষসে ভোগ কৰে, ক'ত শুনিছ খুন্ত (চুতীয়া) ৰজাৰ বচন লৰে?"  ৰজাৰ আদেশত ল'ৰা জনে কাড় মাৰিলে কাড় পাত কেৰ্কেটুৱাটোৰ গাত লাগিলে আৰু নিজৰ কথা ৰাখি ৰজাই সাধনীৰ বিবাহ ল'ৰা জনৰ লগত কৰালে ল'ৰা জনৰ নাম নিতাই আছিল ১৫২০ চনৰ মোঙখ্ৰাঙ দুৰ্গৰ(দিহিঙমুখ) যুদ্ধত(বৰ্তমানৰ পশ্চিম মাজুলী অঞ্চল) ধীৰনাৰায়ণৰ সেনাই আহোম সেনাপতি খেনমোঙক পৰাস্ত কৰি বিজয়ী হয় আৰু ইয়াৰ পাছতে(১৫২২ চন) হাবুং অঞ্চলৰ (বৰ্তমান ঢকোৱাখনা) ব্ৰাহ্মণক ভূমি দান কৰি সাধনী আৰু নিতাইক ৰাজ্য ভাৰ দিয়ে ৰজা হৈ নিতায়ে নীতিপাল নাম লয়

নীতিপালে কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত চুতীয়া ৰাজ্য লাহে লাহে দুৰ্বল হৈ আহিছিল তেওঁ কেৱল নামতহে ৰজা হৈ আছিল ইপিনে ক্ষমতাক লৈ নিজা ৰাজ্যতে কন্দলৰ সৃষ্টি হৈছিল সাধনীয়ে ইয়াৰ কু প্ৰভাৱৰ কথা বুজি উঠিছিল সেই সময়ত আহোম ৰাজ্য শক্তিশালী হৈ উঠিছিল আহোম ৰাজ্যই ইয়াৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি চুতীয়া ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে প্ৰৱল পৰাক্ৰমেৰে চুতীয়াসকলে আহোমৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে কিন্তু প্ৰতাপী আহোমৰ হাতত চুতীয়াসকলৰ শোচনীয় অৱস্থা হয় ৰজা নীতিপালৰ যুদ্ধত মৃত্যু ঘটে কিন্তু এই মৃত্যুয়ে সাধনীক হতাশ কৰিব নোৱাৰিলে অৱশেষত যুঁজ দি আহোম সেনাপতি কনচেং-এ যুদ্ধত পৰাভূত কৰি সাধনীক আহোম ৰাজ্যলৈ লৈ যাবলৈ অগ্ৰসৰ হয় নিজৰ সতীত্ব ৰক্ষাৰ্থে সাধনীয়ে বশ্যতা স্বীকাৰ নকৰি কুণ্ডত জাপ মাৰি আত্মহত্যা কৰে

 তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
সতী সাবিত্ৰী হৈছে ১৯৩৩ চনত এইচ. এম. ৰেড্ডীয়ে পৰিচালনা কৰা আৰু ভাৰত মুভি টোনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ ছবি ১৯৩৩ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি পোৱা ছবিখনত অভিনয় কৰিছে ভি. ভি. চুব্বা ৰাও, কণ্ঠমণি কন্যা, কে এল কান্থাম আৰু এল ভি প্ৰসাদে

বম্বেত নিৰ্মিত সতী সাবিত্ৰীয়ে চি পুল্লায়াৰ পৰিচালনা আৰু কলিকতাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানীয়ে নিৰ্মিত একে নামৰ আন এখন ছবিৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাৰ সন্মুখীন হয় পুল্লাইয়াৰ সংস্কৰণটোৱে ডাঙৰ সফলতা লাভ কৰিলেও এইচ এম ৰেড্ডীৰ ছবিখনে বক্স অফিচত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰা নাছিল

অভিনয় শিল্পী
ছবিখনত যমৰ চৰিত্ৰত ভি ভি চুব্বা ৰাও আৰু সাবিত্ৰীৰ চৰিত্ৰত কণ্ঠমণি কন্যাই অভিনয় কৰিছে৷ লগতে কে এল কান্থাম, হেম সিং, এল ভি প্ৰসাদ আদিয়েও বিভিন্ন চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰিছিল৷

তথ্য সংগ্ৰহ
সতী সাবিত্ৰী ১৯৩৩ চনত আৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ ভিত্তিত নিৰ্মাণ কৰা এখন তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ৷ ছবিখন চি. পুল্ল্যায়ে পৰিচালনা কৰিছিল এই ছবিখন মহাভাৰতৰ অৰণ্য পৰ্বৰ সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ কিংবদন্তি কাহিনীক কেন্দ্ৰ কৰি মাল্যাৱৰম বালা ভাৰতী সমাজমৰ এখন জনপ্ৰিয় মঞ্চ নাটকৰ অভিযোজন আছিল যম চৰিত্ৰত মঞ্চ অভিনেতা ভেমুৰি গগ্গ্যায়া আৰু সাবিত্ৰীৰ চৰিত্ৰত দশাৰী ৰামাথিলকমে অভিনয় কৰিছিল

কলিকতাত ৭৫,০০০ টকাৰ বিলাসী বাজেটত নিৰ্মিত সতী সাবিত্ৰী ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানীৰ প্ৰথমখন ছবি ছবিখনৰ মুক্তিৰ লগে লগে এইচ এম ৰেড্ডীয়ে বম্বেত পৰিচালনা কৰা একে নামৰ আন নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও পুল্লায়াৰ সংস্কৰণটোৱে ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰিছিল গগ্গ্যায়ে যমক চিত্ৰিত কৰাটোৱে ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ এজন প্ৰধান তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল ছবিখনে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু দ্বিতীয় ভেনিচ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সন্মানীয় ডিপ্লমা লাভ কৰে

অভিনয় শিল্পী
সাবিত্ৰী  ৰামতিলকম
সত্যবান  নিদুমুক্কলা চুব্বা ৰাও
অশ্বপতি  গোবিন্দৰাজু ভেংকটা ৰামায়্য
দ্যুমৎসেনা  ধৰ্মপুৰী বুচিৰাজু
সাৰদ্বত  চিৰাৱুৰি দীক্ষিতুলু
নাৰদ  পৰুপল্লী সত্যনাৰায়ণ
যম  ভেমুৰি গগ্গ্যায়া
মালৱী  পাৰ্বতী বাই
ছাইবি  পদ্মৱতী বাই
বসন্তিকা  ললিতা

বক্স অফিচ
বক্স অফিচত ইণ্ডাষ্ট্ৰী হিট হোৱা ছবিখনে বক্স অফিচত ৩ লাখ টকাৰ উপাৰ্জন কৰি বিতৰক শ্বেয়াৰত ২ লাখতকৈ অধিক ধন সংগ্ৰহ কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়৷

তথ্য সংগ্ৰহ
সতী ৰাধিকা এগৰাকী মহীয়সী নাৰী তেওঁ কৈৱৰ্ত কুলৰ মাছমৰীয়া নদীয়াল পূৰ্ণানন্দৰ পত্নী আছিল বৰদোৱাৰ ওচৰত টেম্বুৱানী জানে প্ৰতিবছৰে বাৰিষা কালত বৰদোৱাবাসীসকলৰ শস্য নষ্ট কৰাৰ বাবে ইয়াত বান্ধ দিবলৈ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল কেইবাবাৰো চেষ্টা কৰাৰ পিছতো প্ৰৱল সোঁতে সকলো উটুৱাই লৈ যোৱাৰ  বাবে ৰাইজে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ওচৰলৈ আহিছিল গুৰুজনাই এগৰাকী শান্তি বা সতী তিৰোতায়ে তিনিকাঠি পলেৰে পানী আনি জানত দিলে এয়া সম্ভৱ বুলি বিধান দিছিল পূৰ্ণানন্দৰ পত্নী জয়ন্তীয়ে নিজকে সতী বুলি এয়া কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল আৰু তেওঁ তিনিকাঠি পলেৰে টেম্বুৱানী জানত পানী দিয়াৰ পিছত ৰাইজে এই জানত বান্ধ দিবলৈ সক্ষম হৈছিলইয়াৰ পিছত গুৰুজনায়ে তেওঁক সতী ৰাধিকা নাম প্ৰদান কৰিছিল আৰু টেম্বুৱানী জান শান্তি জান হিচাপে জনাজাত হৈছিল

 তথ্যসূত্ৰ
250সতীদাহ প্ৰথা দেখুওৱা ১৮শ শতিকাৰ এখন ছবি
সতীদাহ প্ৰথা হৈছে বৰ্তমান লুপ্ত হোৱা এটি অন্তিম সংস্কাৰ প্ৰক্ৰিয়া য'ত এগৰাকী বিধৱা মহিলাই নিজৰ স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত স্বামীৰ চিতাত আত্মজাহ দিয়ে :       , ,  . ,  . ,  ,    (1997), :..25058378  ,  ,   :      ,    ,   , . 25, . 1,  141, : ",  ,              '  ..."20011921

এই প্ৰথাটো তৃতীয় শতাব্দীৰ পৰাই প্ৰচলিত বুলি উল্লেখ আছে যদিও ৰজাৰ পত্নীসকলে পঞ্চমৰ পৰা নৱম শতিকাৰ এই প্ৰথা মানি চলাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় এই প্ৰথা উত্তৰ ভাৰতৰ ৰাজতন্ত্ৰৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি কোৱা হয় দশম শতিকাৰ পৰা এই ধাৰণাই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে আৰু দ্বাদশৰ পৰা অষ্টাদশ শতিকালৈ বাকী লোকসকলৰ মাজতো চলিব ধৰে এই প্ৰথাটো কিছুমান হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত দেখা গৈছিল বিশেষকৈ পৰিয়ালতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাযুক্ত সম্প্ৰদায়ৰ মাজত দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ দেশ ইণ্ডোনেছিয়া      . 1300,    ,   ,   আৰু ভিয়েটনামতো এই প্ৰথা দেখা গৈছিল অৱশ্যে সতীদাহ প্ৰথা সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত নাছিল বা ধৰ্মগ্ৰন্থতো উল্লেখ নাছিল

১৮০৩ চনত কলিকতাত নিষিদ্ধ কৰা সত্ত্বেও কলিকতাৰ ৪৮ কিলোমিটাৰ ব্যাসাৰ্ধত উইলিয়াম কেৰীয়ে ৪৩৮টা সতীদাহৰ ঘটনা প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল ১৮১৫ চনৰ পৰা ১৮১৮ চনলৈ বেঙ্গলত সতীদাহৰ ঘটনা দুগুণ হৈ ৩৭৮ৰ পৰা ৮৩৯টা হৈছিলগৈ খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী উইলিয়াম কেৰী আৰু ব্ৰাহ্মণ হিন্দু সমাজ সংস্কাৰক ৰামমোহন ৰায়ৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮২৯ চনত বেঙ্গল চৰকাৰে সতীদাহ প্ৰথা নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰে তাৰপিছত ভাৰতৰ বাকী প্ৰিন্সলী ষ্টেটসমূহতো একেই আইন প্ৰয়োগ কৰাৰ পিছত ১৮৬১ চনত মহাৰাণী ভিক্টোৰিয়াই গোটেই ভাৰতত এই প্ৰথা বন্ধ কৰে নেপালত ১৯২০ চনত সতীদাহ প্ৰথা বন্ধ কৰা হয় ১৯৮৮ চনত ভাৰতত সতী প্ৰতিৰোধ আইনখন বলৱৎ কৰা হয়

ব্যুৎপত্তি
অৰ্চ্চা সতী পীঠ
সতী শব্দটো আহিছে দেৱী সতীৰ নামৰ পৰা, যিয়ে পিতৃ দক্ষই তেওঁক আৰু তেওঁৰ পতি মহাদেৱ শিৱক কৰা অপমান সহ্য কৰিব নোৱাৰি পিতৃগৃহতেই আত্মজাহ দিছিল

হিন্দী আৰু সংস্কৃত পাঠ্যমতে সতী মানে "ভাল পত্নী" সতী শব্দটোৰে মহিলাগৰাকীক বুজোৱা হয় প্ৰথাটোক সহগমন, সহমৰণ বা সতীদাহ বুলি কোৱা হয় সতী প্ৰতিৰোধ আইন, ১৯৮৭ৰ খণ্ড-১ আৰু ২ (চি) অনুচ্ছেদ মতে সতী মানে সতী প্ৰথাটোক বুজায়

ইতিহাস
সৰ্বপ্ৰথম ইতিহাস
কিছুমান বিশ্বাসযোগ্য উৎসৰ মতে সতী প্ৰথা গুপ্ত যুগৰ আগৰে পৰাই প্ৰচলিত আছিল গ্ৰীক ইতিহাসবিদ ডিঅ'ডৰাছৰ মতে ৰৱি আৰু বিয়াছ নদীৰ মাজত থকা কেথেই জনগোষ্ঠীৰ মানুহৰ মাজত সতীদাহ চলিছিল ডিঅ'ডৰাছে এই কথাও উল্লেখ কৰিছিল যে ৩১৬ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ গেবিয়েনৰ যুদ্ধত সেনাপতি কেটেউছৰ মৃত্যুত তেওঁৰ বিধৱা পত্নীয়ে নিজৰ পতিৰ চিতাত উঠি আত্মজাহ দিছিল

একজেল মাইকেলছৰ মতে নেপালত ৪৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দ আৰু ভাৰতত ৫১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা সতী প্ৰথাৰ প্ৰথম লিখিত প্ৰমাণ পোৱা যায় সতী প্ৰথা সাধাৰণ লোকৰ মাজত খুব কম পৰিমাণে হৈছিল বুলি প্ৰথম সাক্ষ্যসমূহে কয় কেইবা শতিকা পিছত সতী দাহৰ ঘটনাসমূহ সতী শিলাত খোদিত কৰি থোৱা হৈছিলঅষ্টম বা নৱম শতিকাৰ পূৰ্বৰ তেনেকুৱা শিলা খুবেই কমকৈ পোৱা যায়. .  (1970),    -     ,            , . 2 (1970),   , . 159164 একাদশ শতিকাৰ পৰাহে তেনে শিলা অধিক পৰিমাণে পোৱা গৈছিল আৰু বেছিসংখ্যক শিলা ৰাজস্থানত পোৱা গৈছিল দক্ষিণ ভাৰতৰ চোলা ৰাজবংশতো কেইটামান সতীদাহৰ ঘটনা হৈছিল

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
শ্ৰেণী:সামাজিক প্ৰথা
সতীন্দ্ৰ মোহন দেৱ ষ্টেডিয়াম () হৈছে এখন বহুমুখী ষ্টেডিয়াম৷ ষ্টেডিয়ামখন অসমৰ শিলচৰত অৱস্থিত৷ পূৰ্বতে ইয়াক জিলা ক্ৰীড়া সন্থা ষ্টেডিয়াম বুলি জনা গৈছিল৷ আভ্যন্তৰীন ব্যৱস্থা আৰু আন্তঃগাঁঠনিৰ ব্যাপক উন্নতি সাধন কৰাৰ পাছত ইয়াক সন্তোষ মোহন দেৱৰ পিতৃৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়৷ ষ্টেডিয়ামখনত প্ৰধানকৈ ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট খেল খেলা হয়৷ বৰ্তমান ইয়াৰ আসনৰ সংখ্যা হৈছে ৩০,০০০৷ এইখন ষ্টেডিয়ামত ভাৰত আৰু ইংলেণ্ডৰ মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ মাজত অনুষ্ঠিত এখন এদিনীয়া ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল৷'  ইয়াৰ লগতে এইখন ষ্টেডিয়ামত ৰঞ্জি ট্ৰফী আৰু দুলীপ ট্ৰফীৰ খেলো অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ ষ্টেডিয়ামৰ ফ্লাডলাইটবোৰ ২০০৮ চনত ভাৰত হেভী ইলেক্ট্ৰিক লিমিটেড-এ সংযোজিত কৰিছিল৷          5  

 এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেল

 ক্ৰমাংক দল ()  দল ()  বিজেতা  ব্যৱধান  বৰ্ষ ১        দহ উইকেটৰ ব্যৱধানত  ২০০৫

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 ২০০৮-০৯ চনৰ ফেডাৰেছন কাপৰ প্ৰাথমিক ৰাউণ্ডৰ খেল
 ক্ৰিকেট আৰ্কাইভ

শ্ৰেণী:ষ্টেডিয়াম
সতীশ কুমাৰ যাদৱ (জন্ম ৪ মে ১৯৮৯) বুলন্দ চহৰৰ এজন ভাৰতীয় বক্সাৰ তেওঁ চুপাৰ হেভিৱেট শ্ৰেণীত ইনচিয়নত অনুষ্ঠিত ২০১৪ চনৰ এছিয়ান গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক জিকিছিল আৰু ললগতে তেওঁ চুপাৰ হেভিৱেট শ্ৰেণীত অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় বক্সাৰ

ব্যক্তিগত আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বুলন্দচহৰৰ এজন কৃষকৰ ঘৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰা সতীশ কুমাৰৰ চাৰিটা পুত্ৰ সন্তান সতীশ কুমাৰে তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েকৰ দৰে সেনাত যোগদান কৰিব বিচাৰিছিল তেওঁ ২০০৮ চনত চিপাহীৰ পদত যোগ দি তেওঁ ৰনিখেতলৈ গুচি গৈছিল তাত তেওঁৰ উচ্চতাৰ বাবে এটা বক্সিং শিবিৰে তেওঁক বক্সিঙত যোগদান কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল তেওঁ সেই সময়ত বক্সিং কি আছিল সেয়াও নাজানিছিল, তেওঁ ভাবিছিল যে ডাব্লিউ ডাব্লিউ ইয়ে বক্সিং কৰে আৰু তেওঁ কেৱল দ্য আণ্ডাৰটেকাৰ আৰুজন চিনাৰ বিষয়েহে শুনিছিল
বঁটা
 তেওঁ (২০১৮) চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰাঅৰ্জুন বঁটাৰে পুৰস্কৃত হৈছিল
 ২০২০ টকিঅ' অলিম্পিকত সতীশ কুমাৰে বক্সিং কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেললৈ পদাৰ্পণ কৰে   , 29,2021 :..---2020------84848135.

বাহ্যিক সংযোগসমূহ
 :..---2020------84848135.
 :..--------35599283.
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
সতীশ চন্দ্ৰ বসুমতাৰী(); এজন ভাৰতীয় বড়ো জনগোষ্ঠী কবি, নাট্যকাৰ, সমাজকৰ্মী তেওঁ বড়ো সাহিত্য সভাৰ দ্বিতীয় সভাপতি আছিল বডো সাহিত্যৰ নৱজাগৰণৰ যুগ আৰু বিবাৰ যুগৰ এজন উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি আছিল তেওঁ বড়ো ব্ৰহ্ম ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল ১৯২৪ চনত প্ৰথম বড়ো আলোচনী বিবাৰৰ সম্পাদক কৰিছিল"   (1901-1974)"   9  2017তেওঁক মৃত্যুৰ পিছত    উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয় 

আৰম্ভণি জীৱন
১৯০১ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত ধুবুৰী জিলাৰ (বৰ্তমান কোকৰাঝাৰ) বালুকমাৰী গাঁৱত বড়ো জনগোষ্ঠী পৰিয়াল থান্দৰাম বসুমতাৰী আৰু খোৱলৌ বসুমতাৰীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে ধুবুৰী হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰি পিছলৈ কটন বিশ্ববিদ্যালয়, গুৱাহাটীলৈ পঢ়িবলৈ যায় তেওঁ ৭৩ বছৰ বয়সত ১৬ নৱেম্বৰ, ১৯৭৪ চনত কোকৰাঝাৰত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে 

কাম
নাটক
 ৰাণী লাইমুতি (১৯২৪)
 নাইফিনজাইৱী
 বিখানী অৰ
   (২০০৫)
তথ্যসূত্ৰ
সত্ত্ব (: , অৰ্থাৎ মঙ্গল) তিনিটা গুণ বা অস্তিত্বৰ ধৰণ (প্ৰৱণতা, গুণ, বৈশিষ্ট্য)ৰ ভিতৰত অন্যতম, যিটো হিন্দু দৰ্শনৰ সাংখ্য দৰ্শনে অনুভৱ কৰা দাৰ্শনিক আৰু মানসিক ধাৰণা . , "",      : , . 2,  , , . 608 বাকী দুটা গুণ হল ৰজঃ (আৱেগ আৰু ক্ৰিয়া) আৰু তমঃ (ধ্বংস, বিশৃংখলতা) সত্ত্ব হল ধৰ্ম আৰু জ্ঞান (জ্ঞান)ৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱা সদ্ভাৱ, বিশুদ্ধতা, ধনাত্মকতা, সত্য, প্ৰশান্তি, ভৰসাম্য, শান্তি আৰু গুণৰ গুণ  (1998),      ,      , . 8687, 124125, 163167, 238243 , . "  .     ?"  4 (1893-94): 417-439. যি কৰ্ম বা এই বহন কৰা ব্যক্তিক সাত্ত্বিক বোলা হয়
হিন্দু ধৰ্মত
সাংখ্য দৰ্শন
সাংখ্য দৰ্শনত : সত্ত্ব, ৰজঃ আৰু তমঃ গুণ "প্ৰৱণতা, গুণ"ৰ তিনিটাৰ ভিতৰত এটা গুণ আচৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ বাবে এই গুণৰ শ্ৰেণীটো হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন ধাৰাই ব্যাপকভাৱে গ্ৰহণ কৰিছে তিনিটা গুণ হল:-
সত্ত্ব হৈছে ভৰসাম্য, সমন্বয়, মঙ্গল, বিশুদ্ধতা, সৰ্বজনীনকৰণ, সামগ্ৰিক, গঠনমূলক, সৃষ্টিশীল, নিৰ্মাণ, ইতিবাচক মনোভাব, উজ্জ্বল, প্ৰশান্তি, সত্ত্বা, শান্তিপূৰ্ণ, গুণী,  .,    , 2004   , . 55
ৰজঃ হৈছে আৱেগ, কাৰ্যকলাপ, ভাল বা বেয়া নহয় আৰু কেতিয়াবা হয়, আত্মকেন্দ্ৰিকতা, অহংকাৰী, ব্যক্তিগতকৰণ, পৰিচালিত, গতিশীল, গতিশীলতাৰ গুণ  (1998),      ,      , . 63, 124129, 138, 188190
তমঃ হৈছে ভৰসাম্যহীনতা, বিশৃংখলতা, বিশৃংখলতা, উদ্বেগ, অশুদ্ধ, ধ্বংসাত্মক, মোহ, নেতিবাচক, নিস্তেজ বা নিষ্ক্ৰিয়, উদাসীনতা, জড়তা বা অলসতা, হিংস্ৰ, দুষ্ট, অজ্ঞানতাৰ গুণ  (1998),      ,      , . 63, 110112, 124126, 163, 188

ভাৰতীয় দৰ্শনত, এই গুণবোৰক কোনো এটাই-বা ধাৰাত উপস্থিত বুলি গণ্য কৰা নহয় বৰঞ্চ সকলোৰে আৰু সকলো বস্তুতে বেলেগ বেলেগ অনুপাতত আৰু বিভিন্ন প্ৰসংগত তিনিওটা থাকে . , "",      : , . 2,  , , . 265 জীৱ বা পদাৰ্থক এই তিনিটা গুণৰ যৌথ প্ৰভাৱৰ নিকা ফল হিচাপে গণ্য কৰা হয়

সাংখ্য দৰ্শনৰ মতে কোনোৱেই হয় বিশুদ্ধ সাত্ত্বিক বা বিশুদ্ধ ৰাজসিক বা বিশুদ্ধ তামসিক নহয় এজনৰ স্বভাৱ আৰু আচৰণ এই সকলোবোৰৰ জটিল আন্তঃক্ৰিয়া, প্ৰতিটো গুণ বিভিন্ন মাত্ৰাত কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত সাত্ত্বিক গুণৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ থকা ৰাজসিক, কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত তামসিক গুণৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ থকা ৰাজসিক ইত্যাদি ইত্যাদি  (1930), "    ",    , . 40, . 2, . 234237

ভাগৱত গীতা
ভাগৱতত সত্ত্বক মুক্তিৰ পথ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে ইয়াত সত্ত্বক আন দুটা গুণতকৈ উচ্চ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, কাৰণ ই স্পষ্টতা আনে, উচ্চ ক্ষেত্ৰলৈ লৈ যায় আৰু ত্ৰুটিহীন, কিন্তু ইয়াক বন্ধনৰ কাৰণ হিচাপেও বৰ্ণনা কৰা হৈছে ভাগৱতৰ ১৪.৬ পদত সত্ত্বৰ বৰ্ণনা এনেদৰে কৰা হৈছে:ই ১৪.৯ পদত ব্যাখ্যা কৰা ধৰণে সুখে মোহৰদ্বাৰা বন্ধনৰ সৃষ্টি কৰে
বিশিষ্টদ্বৈতবাদ
ৰামানুজৰ মতে ঐশ্বৰিক ক্ষেত্ৰ (বৈকুণ্ঠ) বিশুদ্ধ, অপৰিৱৰ্তনীয় সত্ত্ব বা শুদ্ধ সত্ত্বৰে গঠিত মুক্তিত ব্যক্তিগত আত্মাই নিজৰ বস্তুগত শৰীৰক অতিক্ৰম কৰি শুদ্ধ সত্ত্বৰে গঠিত বিশুদ্ধ ৰূপ লাভ কৰে

বৌদ্ধ ধৰ্ম
সত্ত্ব বা পালি ভাষাত সত্ত্বা বৌদ্ধ গ্ৰন্থ যেনে বোধি-সত্ত্বত পোৱা যায় বৌদ্ধ ধৰ্মত সত্ত্বৰ অৰ্থ হৈছে জীৱ, জীৱ, ব্যক্তি বা জ্ঞানসম্পন্ন সত্ত্বা

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দৰ্শন
সত্য পীৰ  ( ইংৰাজী:   ) হৈছে ইছলাম আৰু স্থানীয় ধৰ্মৰ সংমিশ্ৰণেৰে সৃষ্টি হোৱা বংগত পোৱা এক বিশ্বাস পদ্ধতি, .  .  26  2015. বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে মুছলমান সত্য পীৰ আৰু হিন্দু সত্যনাৰায়ণে মূলতঃ একে বিশ্বাস আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে,  (2006). "    : ---       ".     .

এশ বছৰৰ আগতে বংগত পূজা নামৰ অনুষ্ঠানটো মূলতঃ হিন্দু মহিলাই কৰিছিল আৰু ইয়াক বিনিময়ত সত্য পীৰ পূজা বা সত্য নাৰায়ণ পূজা বুলি কোৱা হৈছিলসত্য পীৰ  :   পৰা আহৰণ কৰা হৈছে, লেখক দ্বীজেন্দ্ৰ নাথ নেওগীৰ মতে সেই সময়ৰ একাংশ মুছলমানেও এই পূজা কৰিছিল পীৰ আৰু নাৰায়ণ কেনেকৈ জড়িত হল সেই সম্পৰ্কে লেখকে বিকল্প তত্ত্ব আগবঢ়াইছে এটা তত্ত্বত তেওঁ প্ৰস্তাৱ দিছে যে বংগত ইছলামিক যুগত ব্ৰাহ্মণসকলে মুছলমানসকলে ইছলামিক সাধুক পূজা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰিবলৈ নাৰায়ণক পীৰলৈ সলনি কৰিছিল আনটো তত্ত্বত কোৱা হৈছে যে পূজা মুছলমান সাধু বা পীৰৰ পূজা হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল আৰু পিছলৈ পীৰক নাৰায়ণলৈ সলনি কৰা হৈছিল লোককথাত নাৰায়ণ আৰু পীৰ মিহলি হৈ পৰে যেনে এজন অনুৰোধকাৰীয়ে তেওঁক সত্য নাৰায়ণ বুলি সম্বোধন কৰিব, ইয়াৰ অৰ্থ হল যে তেওঁ কৃষ্ণৰ অৱতাৰ  আনহাতে বেলেগ কাহিনীত আন এজনক কোৱা হব যে সত্য পীৰ মাত্ৰ মক্কাৰ পৰা আহিছে যিয়ে বনাব তেওঁক মুছলমান বংগৰ সংলগ্ন ৰাজ্য উৰিষ্যাত চুফীবাদে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰি সত্য-পীৰ পৰম্পৰাৰ উত্থান ঘটায় আজিও হিন্দুসকলে সত্যনাৰায়ণ আৰু পীৰ একেলগে পূজা কৰে সত্য পীৰ বাংলাদেশৰ একাংশ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকেও পূজা কৰে

 তথ্য উৎস 

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
সত্য ৰাণী চাধা  (   ; ১৯৩৩ .  ১ জুলাই ২০১৪) এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আছিল সতীৰ্থ কৰ্মী শ্বাহজাহান আপাৰ সৈতে মিলি ১৯৮০ চনত ভাৰতত যৌতুক বিৰোধী আন্দোলন আৰম্ভ কৰাৰ বাবে পৰিচিত দুয়োগৰাকী মহিলাই কন্যাক যৌতুক বিবাদৰ ফলত পতি পক্ষই হত্যা কৰা ভুক্ত ভুগি মাতৃ আছিল দুয়োগৰাকীয়ে দশক দশক ধৰি ভাৰতত ন্যায় আৰু যৌতুক প্ৰথা সলনি কৰাৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাইছিল তেওঁলোকে একেলগে শক্তি শালিনী নামৰ দিল্লীস্থিত আশ্ৰয় আৰু মহিলা অধিকাৰ সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু যৌতুক সম্পৰ্কীয় আৰু লিংগভিত্তিক হিংসাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে3তেওলোকে চাধা নীৰজা ভানোট বঁটা লাভ কৰে         .

তথ্য সূত্ৰ
সত্যকৃষ্ণ মিশ্ৰ ()অসমৰ বৰপেটা জিলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ-বেহেলাবাদক, শিক্ষাবিদ, খেলুৱৈ আৰু অভিনেতা আছিল তেওঁ শংকৰদেৱৰ পৰিয়ালৰ ৰামৰাম গুৰুৰ বংশধৰ আছিল আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ বৰপেটা জিলা শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল তেওঁ বিভিন্ন বঁটা-সন্মানৰ প্ৰাপ্তিৰ লগতে অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেন্সনো লাভ কৰিছিল সত্যকৃষ্ণ মিশ্ৰৰ ২০২৫ চনৰ ৪ আগষ্ট তাৰিখে ৯৮ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
সত্যকৃষ্ণ মিশ্ৰৰ জন্ম হৈছিল বৰপেটা জিলাৰ গলিয়াহাটীত, ১৯২৬ চনৰ ১৪ ছেপ্তেম্বৰত পিতৃ নাৰায়ণ দেৱমিশ্ৰ আৰু মাতৃ হেমপ্ৰভা দেৱী মিশ্ৰৰ পত্নী শিশু সাহিত্যিক নিৰুপমা মিশ্ৰ আৰু তিনিটা সন্তান ক্ৰমে, তবলাবাদক বিদ্যুৎ মিশ্ৰ(পুত্ৰ), প্ৰদ্যুৎ মিশ্ৰ(পুত্ৰ) আৰু কন্যা কৃষ্ণা কুমাৰী মিশ্ৰ

শিক্ষা
মিশ্ৰই বৰপেটা বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৪৬ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় ১৯৪৮ চনত ইণ্টাৰমিডিয়েট পৰীক্ষা আৰু ১৯৫০ চনত কটন কলেজৰ পৰা দৰ্শন বিষয়ত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে তাৰপাছত তেওঁ বিটি ডিগ্ৰীও লাভ কৰে
সংগীত শিক্ষা
সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে ককায়েক গংগাধৰ মিশ্ৰৰ পৰা পিছত তেওঁ ভাটখাণ্ডেৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা সংগীতৰ ৰাগসমূহৰ জ্ঞান আহৰণ কৰে ১৯৩৫ চনত তেওঁ বিষ্ণু ৰাভাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰি তেজপুৰত সংগীত পৰিৱেশন কৰিছিল

কৰ্মজীৱন
১৯৫৬ চনত মিশ্ৰই বৰপেটা বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত সহকাৰী শিক্ষকৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে পিছত সেইখন বিদ্যালয়ে অধ্যক্ষৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ১৯৮৮ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে
ৰাজনীতিত
তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ বৰপেটা জিলা শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল আৰু ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনলৈ সেই পদত বাহাল আছিল 
সামাজিক সংগঠনত
মিশ্ৰই ১৯৯০ চনৰ পৰা একেৰাহে ৯ বছৰ বৰপেটা শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনৰ সভাপতি আছিল জয়কৃষ্ণ সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰো তেওঁ সভাপতি আছিল

অন্যান্য অৱদান
সৰুৰে পৰা সংগীত সাধনা কৰা মিশ্ৰই বিভিন্ন অনুষ্ঠানত পুৰস্কাৰ পাইছিল পৰিণাম, শকুনিৰ প্ৰতিশোধ, পুষ্পলতা, শিৱাজী আদি নাটকত অভিনয় কৰি প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল এগৰাকী সাঁতোৰবিদ হোৱাৰ লগতে ফুটবল আৰু ভলী বলৰো খেলুৱৈ আছিল  সংগীত পৰিচালক ব্ৰজেন বৰুৱাৰ সৈতে অৰ্কেষ্ট্ৰা নামেৰে এটি সংগীতৰ দল গঠন কৰিছিল অসম সাহিত্য সভা, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত আছিল

বঁটা-সন্মান
তেওঁ ২০০৫ চনত অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেন্সন লাভ কৰে তদুপৰি, বৰপেটা ৰত্ন বঁটা, সংগীত সূৰ্য বঁটা, বৰপেটা শিৰোমণি বঁটা, সংগীত ভগীৰথ বঁটা, তাঁতীকুছি বঁটা, ২০২৪ বৰ্ষৰ হাউলী বঁটা আদি সন্মান লাভ কৰে তেওঁ পুৰুষোত্তম দাস সোঁৱৰণি বঁটাও লাভ কৰে

মৃত্যু
বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত বৰপেটাৰ নিজা বাসভৱনত ৪ আগষ্ট ২০২৫ তাৰিখ সোমবাৰে পুৱা ০৮:৪৬ বজাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
সত্যজিৎ জেনা এগৰাকী জনপ্ৰিয় আৰু যুৱ ভাৰতীয় গায়ক আৰু ইউটিউব তাৰকা ২০১৭ চনত তেওঁ চা ৰে গা মা পা (এটা সংগীতৰ ৰিয়েলিটি টিভি শ্ব)ৰ শীৰ্ষ ১৫জন প্ৰতিযোগীৰ তালিকাত আছিল তেওঁৰ ৪.৫ নিযুতৰো অধিক গ্ৰাহকৰ সৈতে এটা অতি ডাঙৰ স্ব-শীৰ্ষক ইউটিউব চেনেল আছে

ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ জন্ম ২০০৪ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত হৈছিল   তেওঁ ভাৰতৰ উৰিষ্যাৰ ভুৱনেশ্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বৰ্তমান উৰিষ্যাৰ জয়পুৰ জিলাৰ তুৰা গাঁৱত বাস কৰে  
বৰ্তমান তেওঁ নিজকে সফল আৰু গায়ক কৰিবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে 

পেচা
তেওঁ চা ৰে গা মা পা লিটল চেম্প ত্যাগ কৰিছিল তেওঁৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছত কিছুমান শাৰীৰিক স্থিতিৰ বাবে ২০১৭ চনত প্ৰদৰ্শন কৰে 
চা ৰে গা মা পা লিটল চেম্পৰ অডিচনত তেওঁ মিলে হো তুম হমকো বড়ে নাচিবো চে গানটো গাইছিল  তেওঁৰ অডিচনৰ প্ৰদৰ্শন বিচাৰকসকলৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰশংসিত হৈছিল 
শেহতীয়াকৈ তেওঁৰ গান চাহুঙ্গা মে তুঝে হৰদম মুক্তিৰ মাত্ৰ ৯ মাহত ১৯৫ মিলিয়নতকৈও অধিক অতিক্ৰম কৰিছিল আৰু ই সঁচাকৈয়ে ডাঙৰ সংখ্যা 
তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলত ৪.৫ মিলিয়নতকৈও অধিক গ্ৰাহক আৰু তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত ৫০ হাজাৰৰো অধিক অনুসৰণকাৰী আছে 
গান গোৱাৰ উপৰিও, তেওঁ গীত আৰু সংগীতো সৃষ্টি কৰে 
তেওঁ ভাৰতীয় সেনাক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে এটা গানও সৃষ্টি কৰিছে 
তেওঁ ১৪ বছৰ বয়সত বৃহৎ জনপ্ৰিয় আৰু আশ্চৰ্যজনক সফলতা লাভ কৰিছে 
তেওঁ বিভিন্ন ডাঙৰ তাৰকা আৰু চেলিব্ৰিটিকো লগ পাইছে 

উপাৰ্জন
মুঠ মূল্য  ৩০ লাখ 
দৰমহা  উপাৰ্জন  ৩৪ লাখ 

সামাজিক মাধ্যম
 ইউটিউব চেনেল
 ফেচবুক পেজ
 ইনষ্টাগ্ৰাম

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
সত্যনাথ বৰা অসমৰ এজন প্ৰবন্ধকাৰ, বৈয়াকৰণ, শিক্ষাবিদ আৰু আইনী বিশেষজ্ঞ 'জোনাকী'ৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰাসকলৰ ভিতৰত তেখেত অন্যতম আছিল ১৯১৯ চনত তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰধান সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয় আধুনিক অসমীয়া ভাষাত ৰচিত গীতৰ প্ৰথম পুথি 'গীতাৱলী', ব্যাকৰণৰ পুথি 'বহল ব্যাকৰণ', চিন্তাগধূৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন 'সাৰথি' আদি গ্ৰন্থৰে তেখেতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে

জন্ম আৰু শিক্ষা
১৮৬০ চনত গুৱাহাটীত সত্যনাথ বৰাৰ জন্ম হয় তেখেতৰ পিতৃ আছিল দয়ানাথ বৰা আৰু মাতৃ অময়া সৰুতে পিতৃ-মাতৃ বিয়োগ হোৱাৰ পিছত তেখেতক আইতাক সূৰ্য বৰবৰাণীয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰে 

গুৱাহাটীতে তেখেতে স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে হাইস্কুলত দুবছৰমান পঢ়াৰ পিছত তেখেতৰ বুঢ়ীমাৰ মৃত্যু হয় পিছত দদায়েক সোণাৰাম বৰাই তেওঁক স্কুলত ভৰ্তি কৰাই দিয়ে ১৮৮১ চনত তেখেত দ্বিতীয় বিভাগত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ যায় তাৰ চিটী কলেজৰ পৰা তেখেত এফ.এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় তাৰ পিছত ১৮৮৬ চনত তেখেত বি.এ. আৰু ১৮৮৯ চনত আইন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়

কৰ্ম জীৱন
শিক্ষা শেষ কৰি সত্যনাথ বৰা গুৱাহাটীলৈ উভতি আহে আৰু ওকালতি আৰম্ভ কৰে এই সময়চোৱাতে তেখেতে গুৱাহাটী আৰ্ল ল কলেজত অধ্যাপনা কৰিবলৈ লয় একে সময়তে তেখেতে কটন কলেজত অসমীয়াৰ অধ্যাপনাও আৰম্ভ কৰে গুৱাহাটীত ওকালতি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰা তেখেতেই প্ৰথম অসমীয়া

কলিকতাত থাকোঁতে 'জোনাকী'ৰ জৰিয়তে তেখেতে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ বৰঙণি আগবঢ়াইছিল ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান 'আসাম এছ'চিয়েছন'ৰ লগত তেখেত ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল এই অনুষ্ঠানটোৰ ১৯১৫ চনত গুৱাহাটীত বহা অধিবেশনত তেখেত অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতি আৰু ১৯১৭ চনত শিৱসাগৰত বহা মূল অধিবেশনত সভাপতিৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল কলিকতাত বহা নিখিল কংগ্ৰেছ অধিবেশনত তেখেতে নগাঁৱৰ প্ৰতিনিধিৰূপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল ১৯১৯ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ বৰপেটা অধিবেশনত তেখেত প্ৰধান সম্পাদক নিৰ্বাচিত হৈছিল সেইবাৰ সভাপতিৰ দায়িত্বত আছিল ভাষাবিদ কালিৰাম মেধি সত্যনাথ বৰা কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰো সদস্য আছিল 

সাহিত্যিক জীৱন
১৮৮২ চনত সত্যনাথ বৰাৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ আঠাইশটা গীতৰ সংকলন "গীতাৱলী" প্ৰকাশিত হয় আধুনিক অসমীয়া ভাষাত ৰচিত এইখনেই প্ৰথম গীতৰ পুথি ইয়াৰ পিছত তেখেতে "কামৰূপীয়া গীত" নামৰ আন এখন পুথিও প্ৰকাশ কৰে তেখেতৰ ৰচিত আন আন গ্ৰন্থসমূহ হ'ল-
 সাহিত্য-বিচাৰ (১৮৮৮)
 আকাশ ৰহস্য (১৯০৮)
 সাৰথি (১৯১৫)
 বহল ব্যাকৰণ (১৯২৫)
 কেন্দ্ৰ সভা (১৯২৯)
 চিন্তাকলি (১৯৩৫) আদি 

বৰাৰ তৃতীয় গ্ৰন্থ "সাহিত্য বিচাৰ"ক সাহিত্যকলা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা প্ৰথম অসমীয়া গ্ৰন্থ আখ্যা দিয়া হয় তেখেতৰ চতুৰ্থ গ্ৰন্থ "সাৰথি" হৈছে ৩৪টা চিন্তাগধূৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন ড: মহেশ্বৰ নেওগে ইয়াৰ বিষয়ে কৈছিল- "বেকনৰ আৰ্হিৰ জ্ঞানদায়ক প্ৰবন্ধ আৰু বেকনৰ দৰেই প্ৰবাদ-বাক্যৰ তুল্য সূক্ষ্ম বাক্যই 'সাৰথি'ক মূল্যবান সম্পদ কৰি তুলিছে " ড: সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাইও সত্যনাথ বৰাৰ লিখন-শৈলীক বেকন বা চেমুৱেল স্মাইলছৰ লগত তুলনা কৰিছে "আকাশ ৰহস্য" এখন বিজ্ঞানৰ পুথি "কেন্দ্ৰ সভা"ত অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত কিছুমান ৰীতি-নীতি, কুসংস্কাৰ আদি আঙুলিয়াই দিয়া হৈছে অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ সম্পৰ্কে লিখা "বহল ব্যাকৰণ" সত্যনাথ বৰাৰ আন এক সাহিত্যিক কীৰ্তি 

চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী আদিয়ে কলিকতাৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা 'জোনাকী'ৰ প্ৰকাশ বন্ধ হোৱাত সত্যনাথ বৰাই আলোচনীখন পুনৰ গুৱাহাটীৰ পৰা তেখেতৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ কৰিছিল

 বংশলতা 

মৃত্যু
১৯২৫ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত সত্যনাথ বৰাৰ মৃত্যু হয় 

তথ্যসূত্ৰ

 বাহ্যিক সংযোগ 

    .

শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
সত্যপ্ৰেম কী কথা () হৈছে সমীৰ বিদৱান পৰিচালিত এখন আগন্তুক ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ সংগীতৰ ৰোমান্টিক নাটক ছবি নাডিয়াডৱালা গ্ৰেণ্ডছন এণ্টাৰটেইনমেণ্ট আৰু নমহ পিকচাৰ্ছৰ যৌথ প্ৰযোজনা এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছে কাৰ্তিক আৰ্য্যান আৰু কিয়াৰা আদৱানীয়ে

২০২১ চনৰ জুন মাহত ঘোষণা কৰা ছবিখনৰ প্ৰধান ফটোগ্ৰাফী ২০২২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু ২০২৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত সমাপ্ত হৈছিল২০২৩ চনৰ ২৯ জুনত ছবিখন থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱাৰ কথা

কলা-কুশলী
কাৰ্তিক আৰ্য্যান: সত্যপ্ৰেম "সত্তু" আগৰৱালাৰ চৰিত্ৰত 
কিয়াৰা আদৱানী: কথা দেশাইৰ চৰিত্ৰত 
গজৰাজ ৰাও: সত্তুৰ পিতৃ হিচাপে 
সুপ্ৰিয়া পাঠক: সত্তুৰ মাতৃ হিচাপে 
ৰাজপাল যাদৱ
সিদ্ধাৰ্থ ৰাণ্ডেৰিয়া
অনুৰাধা পেটেল
মুক্তি
সত্যপ্ৰেম কী কাহিনী ২০২৩ চনৰ ২৯ জুনত মুক্তি পোৱাৰ কথা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:২০২৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সত্যবান সাবিত্ৰী (ইংৰাজী:  ) ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা মালয়ালম ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় ছবি৷ পি. জি. বিশ্বম্বৰমে পৰিচালনা কৰা এই ছবিখনৰ মুখ্য ভূমিকাত কমল হাছান আৰু শ্ৰীদেৱীয়ে অভিনয় কৰিছিল৷ ছবিখন একে নামেৰে তামিল ভাষাত আৰু সত্যবানথুডু () নামেৰে তেলুগু ভাষালৈ ডাব কৰা হৈছিল

পটভূমি
ছবিখনৰ কাহিনী কিংবদন্তিৰ চৰিত্ৰ সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ ওপৰত আধাৰিত৷ যুধিষ্ঠিৰৰ প্ৰশ্নত মাৰ্কণ্ডেয়ে কোৱাৰ দৰে দ্ৰৌপদীৰ ভক্তিৰ সৈতে সাবিত্ৰীৰ ভক্তিৰ সাদৃশ্য আছিল মহাকাব্য মহাভাৰতৰ পৰাই ছবিখনৰ কাহিনীভাগ লোৱা হৈছে

অভিনয় শিল্পীসকল
ছবিখনত সত্যবানৰ চৰিত্ৰত কমল হাছান, সাবিত্ৰীৰ চৰিত্ৰত শ্ৰীদেৱী আৰু অৰুন্ধতী দেৱীৰ চৰিত্ৰত কবিয়ুৰ পোন্নাম্মাই অভিনয় কৰিছিল৷ অন্য অভিনয় শিল্পীসকল হৈছে জোচ প্ৰকাশ, শংকৰড়ী, আদূৰ ভাছি, থিক্কুৰিছি সুকুমাৰন নাইৰ, শ্ৰীলতা নাম্বুতিৰি, পট্টম সদন, পি কে আব্ৰাহাম, মানৱালন জোচেফ, টি পি মাধৱন, কাদুভাক্কুলাম এণ্টনি, আৰণমুলা পোন্নাম্মা, বেবী সুমতী আদি৷

তথ্য সংগ্ৰহ
সত্যব্ৰত শাস্ত্ৰী ( ; জন্ম: ২৯ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩০) হ'ল ভাৰতৰ এজন সংস্কৃত পণ্ডিত, লেখক, ব্যাকৰণবিদ আৰু কবি তেওঁ সংস্কৃত ভাষাত তিনিখন মহাকাব্য, তিনিখন খণ্ডকাব্য, এখন প্ৰৱন্ধকাব্য, এখন পত্ৰকাব্য আৰু পাঁচখন আলোচনাত্মক কিতাপ লিখিছে তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কামসমূহৰ ভিতৰত ৰামকৃতিমহাকাব্যম,  বৈদিক ব্যাকৰণ,  ব্ৰহত্তৰম ভাৰতম, শ্ৰীবোধিসত্ত্বচৰিতম, সাতটা সংস্কৰণত উপলব্ধ ডিস্ক'ভাৰি অৱ সংস্কৃত ট্ৰেজাৰচ্  উল্লেখযোগ্য41  42  ,    

তেওঁ বৰ্তমান নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত অধ্যয়নৰ বিশেষ কেন্দ্ৰৰ সন্মানিত অধ্যাপক তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত বিভাগৰ মুৰব্বী আৰু 'ফেকাল্টি অৱ আৰ্টচ'ৰ ডীন আছিল

তেওঁ তেওঁৰ জীৱনকালত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (সংস্কৃত ভাষাত) আৰু ১৯৬৮ চনত প্ৰদান কৰা 'ইণ্ডিয়াজ নেচনেল একাদেমী অৱ লেটাৰচ্'কে ধৰি অলেখ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছে        . ২০০৬ চনত তেওঁ সংস্কৃত ভাষাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদান কৰা জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংস্কৃত ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
সত্যভামা () হৈছে হিন্দু দেৱী আৰু হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ কৃষ্ণৰ তৃতীয় ৰাণী-সহধৰ্মী তেওঁক সত্ৰজিতী বুলিও কোৱা হয় সত্যভামাক পৃথিৱী-দেৱী ভূদেৱীৰ অৱতাৰ বুলিও বৰ্ণনা কৰা হয় তেওঁ দানৱ নৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণক সহায় কৰিছিল

স্যমন্তক মণি আৰু সত্যভামা

এবাৰ সূৰ্যদেৱতাই দ্বাৰকাৰ বিশিষ্ট নাগৰিক যাদৱ বংশীয় সত্ৰাজিতৰ ভাতৃ প্ৰসেনক স্যামন্তক মণি উপহাৰ দিছিল তেতিয়া সত্ৰজিতে সকলো দ্বাৰকাবাসীক সেই মণি চাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল দ্বাৰকাধীশ শ্ৰীকৃষ্ণও সেই মণিৰ কথা শুনি কৌতূহলী হৈ উঠে আৰু সেই মণি দৰ্শন কৰিবলৈ সত্ৰাজিতৰ গৃহলৈ আহে কিন্তু শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া সত্ৰাজিতৰ গৃহত স্যামন্তক মণি চাবলৈ বিচাৰে তেতিয়া সত্ৰাজিতে তেওঁক সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চায় আৰু ভাবে যে, বাসুদেৱে তেওঁৰ মণিটোৰ কথা শুনি প্ৰলোভিত হৈছে আৰু মণিটো চুৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যলৈ মণিটো চাবলৈ বিচাৰি আহিছে মণি চাই সত্ৰাজিতৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰস্থান কৰাৰ মুহূৰ্তত সত্ৰাজিতৰ একমাত্ৰ কন্যা সত্যভামাৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণৰ সাক্ষাৎ হয় পৰবৰ্তী সময়ত সত্যভামা আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিবাহ হয়

মহাভাৰতত সত্যভামা
হিন্দুসকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰতৰ বনপৰ্ব বা অৰণ্য পৰ্বত সত্যভামা আৰু দ্ৰৌপাদীৰ মাজৰ থকা বন্ধুত্ব প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে কৃষ্ণ, সত্যভামা, দ্ৰৌপাদী আৰু পাণ্ডৱসকল কাম্যকৰ অৰণ্যত ভ্ৰমণ কৰে যেতিয়া দুয়োগৰাকী মহিলা অকলে আছিল, সত্যভামায়ে দ্ৰৌপাদীক বিবাহিত জীৱন বা 'স্ত্ৰীধৰ্ম'ৰ বিষয়ে কেইবাটাও প্ৰশ্ন সোধে দ্ৰৌপদীয়ে তেতিয়া তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰপৰা বিবাহৰ গোপন কথা-বতৰাৰ ভাগ-বতৰা কৰি সত্যভামাক পৰামৰ্শ দিয়ে মহিলা দুগৰাকীৰ আলোচনাত স্থান পোৱা কেইটামান বিষয়বস্তু আছিল: পৰিয়াল, সম্পৰ্ক, সন্মান, কাম ইত্যাদি

অশ্বমেধ পৰ্বত, যেতিয়া ভীম কৃষ্ণক অশ্বমেধৰ আমন্ত্ৰণ দিবলৈ দ্বাৰকাত উপস্থিত হৈছিল, সেইসময়ত কৃষ্ণক সত্যভামাই সেৱা শুশ্ৰুষা কৰিছিল

সত্যভামাৰ অৱতাৰ আৰু নৰকাসুৰৰ হত্যা
বৰ প্ৰাপ্তিৰ পিছত নৰকাসুৰ, তেওঁৰ শক্তিৰ বাবে অহংকাৰী আৰু গৌৰৱান্বিত হৈ পৰিছিল তেওঁ মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক জোৰ কৰি তেওঁৰ পত্নী কৰি লৈছিল তেওঁ প্ৰায় ১৬ হাজাৰ মহিলাক বন্দী কৰিছিল তেওঁ স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰকো পৰাস্ত কৰিছিল আৰু স্বৰ্গখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ লৈছিল প্ৰাপ্ত কৰা বৰৰ বাবে কোনেও তেওঁক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল নৰকাসুৰে আনকি ইন্দ্ৰৰ মাক অদিতিৰ কাণৰ ফুলিযোৰো চুৰ কৰি আনিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ ভূদেৱীলৈ বুলি দিছিল ইন্দ্ৰই তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ কৃষ্ণক অনুৰোধ কৰিছিল কেৱল মাকৰ হাতেৰেহে মৃত্যু হ'ব বুলি নৰকে বৰ লাভ কৰিছিল নৰকক হত্যাৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণ অৱতাৰৰ সময়ত ভূদেৱীয়ে সত্ৰাজিৎৰ কন্যা সত্যভামা হিচাপে অৱতাৰ লৈছিল সত্যভামাৰ কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে পিছত নৰকাসুৰক হত্যা কৰিছিল

সন্তান
শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু সত্যভামাৰ দহটি সন্তান জন্মে সত্যভামাৰ গৰ্ভত কৃষ্ণৰ যি দহটি সন্তান জন্মলাভ কৰিছিল সেইসকল হল- ভানু, স্বভানু, সুভানু, ভানুমান, প্ৰভানু, অতিভানু, প্ৰতিভানু, শ্ৰীভানু, বৃহদ্ভানু আৰু চন্দ্ৰভানু

কল্পবৃক্ষ
এবাৰ নাৰদে কৃষ্ণক গছৰ কেইটামান ফুল দিছিল কৃষ্ণই সিবোৰ তেওঁৰ পত্নীসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰিছিল, কিন্তু সত্যভামাক দিবলৈ পাহৰি যায় সত্যভামাই ইয়াৰ কাৰণে কৃষ্ণৰ ওপৰত অভিমান কৰে কৃষ্ণ তেওঁৰ অভিমান ভাঙিবলৈ ইন্দ্ৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি কল্পবৃক্ষ লৈ আহে আৰু সত্যভামাৰ গৃহৰ প্ৰাঙ্গনত ৰোপণ কৰেপৌৰাণিক অভিধান, সুধীৰচন্দ্ৰ সৰকাৰ

ভামা কল্পম
ভামা কল্পম হৈছে এখন কুচিপুড়ি নৃত্য নাটিকা য'ত সত্যভামাৰ কাহিনীটো বৰ্ণন কৰা হয় পৰম্পৰা মতে, প্ৰতিগৰাকী নৃত্য শিল্পীয়ে তেওঁলোকৰ জীৱন কালত এই কাহিনীটো প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে
তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
সত্যমেৱ জয়তে() হ'ল ভাৰতবৰ্ষৰ দূৰদৰ্শন উদ্যোগৰ ষ্টাৰ ইণ্ডিয়া নেটৱৰ্কৰ অন্তৰ্গত আৰু দূৰদৰ্শনৰ ডিডি নেচনেল কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত এক অনৌপচাৰিক বাৰ্তালাপ অনুষ্ঠান বলীউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা আমিৰ খানৰ দূৰদৰ্শনত অভিষেকৰ জৰিয়তে এই অনুষ্ঠানৰ প্ৰথম শৃংখলাৰ প্ৰথন খণ্ডটো ৬ মে, ২০১২ ইং তাৰিখে সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল ইয়াৰ দ্বিতীয়টো শৃংখলাৰ প্ৰচাৰণ ২ মাৰ্চ,২০১৪ ইং তাৰিখে আৰম্ভ হৈছে
এই অনুষ্ঠানটোৱে সামাজিক ভাৱে স্পৰ্শকাতৰ জটিল সনস্যা কিছুমান আৰু সেইবোৰৰ সমাধানৰ বিভিন্ন পথ দৰ্শকৰ আগত উপস্থাপন কৰে এই সমস্যা সমূহৰ ভিতৰত মহিলাৰ প্ৰতি অপব্যৱহাৰ, শিশুৰ প্ৰতি যৌন অতিশয্যা, যৌতুক, চিকিৎসা সেৱাত প্ৰচলিত দুৰ্নীতি, অনাৰ কিলিং, শাৰিৰীক ভাৱে বাধাগ্ৰস্ত লোকসকলৰ প্ৰতি অমনোযোগিতা, ঘৰুৱা হিংসা ইত্যাদি প্ৰধান প্ৰতিটো খণ্ডত এটি নতুন বিষয় উপস্থাপন কৰা হয় ই মূখ্যতঃ হিন্দী ভষাৰ অনুষ্ঠান যদিও ইয়াক বঙালী, মালায়লম, তামিল আৰু তেলগুলৈ ডাৱ কৰা হয় ই সমালোচক আৰু জনসাধাৰণৰ পৰা অভূতপূৰ্ব সমাদাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে

শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
সত্যমেৱ জয়তে (, '  ', ) হিন্দু মুণ্ডক উপনিষদৰ এটি মন্ত্ৰ স্বাধীন ভাৰতৰ জাতীয় নীতি বাক্য হিচাপে ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে, ভাৰত গণৰাজ্য হোৱাত, এই মন্ত্ৰক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছিল এই বাক্য অশোকৰ সিংহত দেৱনাগৰী লিপিত লিখা আছে ই ভাৰতৰ জাতীয় প্ৰতীকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ এই প্ৰতীক আৰু "সত্যমেৱ জয়তে" বাক্যশাৰী ভাৰতৰ সকলো জাতীয় দস্তাৱেজ আৰু মুদ্ৰাত উপস্থিত
শ্ৰেণী:  - 

 উৎপত্তি 
এই বাক্যৰ উৎপত্তি মুণ্ডক উপনিষদৰ মন্ত্ৰ ৩.১.৬ মন্ত্ৰটি এনে ধৰণৰ:

 দেৱনাগৰী লিপিত:
      

      

 অসমীয়া লিপিত:
সত্যমেৱ জয়তে নানৃতং সত্যেন পন্থা ৱিততো দেৱযানঃ

যেনাক্ৰমন্ত্যৃষয়ো হ্যাপ্তকামা যত্ৰ তৎ সত্যস্য পৰমং নিধানং

 অসমীয়া অনুবাদ:সত্যৰে কেৱল জয় হয়, মিথ্যাৰ নহয় সত্য়েৰে দিব্য পন্থা বিতিত হয়, যাৰে তৃষ্ণাপূৰ্তজনে পৰম নিধান লাভ কৰে

 জনপ্ৰিয় সংকেত 
অনেক জনপ্ৰিয় সংকেত এই বাক্যৰে প্ৰেৰিত উদাহৰণস্বৰূপে, "কেৱল সত্য বৰ্তে, অসত্য নহয়"(  ( 15)), লেটিন "ভেৰিটাছ ভিঞ্চিট", তামিল ভায়মাইয়ে ভেল্লুম আদি

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হিচাপে নিজৰ দ্বিতীয় কাৰ্যকালত পণ্ডিত মদন মোহন মালৱীয়ই এই মন্ত্ৰ আধুনিক জাতীয় শব্দাৱলীত পৰিচয় কৰি দিছিল

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
সত্যযুগ (দেৱনাগৰী: ) হ'ল হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুযায়ী, চাৰিটা যুগৰ প্ৰথম যুগ অন্য যুগসমূহ হ'ল ত্ৰেতাযুগ, দ্বাপৰযুগ আৰু কলিযুগ বহাগ মাহৰ শুক্ল পক্ষ তৃতীয়া তিথিত দেওবাৰে সত্যযুগৰ উৎপত্তি ইয়াৰ পৰিমাণ ১৭,২৮,০০০ বছৰ অৱতাৰ সংখ্যা চাৰিটা মৎস্য (মাছ), কূৰ্ম (কাছ), বৰাহ (গাহৰি), নৰসিংহ (মানুহ আৰু সিংহৰ সমন্বিত ৰূপ) ছয়জন শাসক সকলো পুণ্য আছিল, পাপ নাছিল প্ৰাণ আছিল মজাৰ মৃত্যু আছিল ইচ্ছাধীন সোণৰ পাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বেদ আছিল সামবেদ তীৰ্থ আছিল পুষ্কৰ তীৰ্থ তাৰ ব্ৰহ্মনাম আছিল- নাৰায়ণৰ পৰা বেদ, নাৰায়ণৰ পৰা অক্ষৰা, নাৰায়ণৰ পৰা মুক্তি, নাৰায়ণৰ পৰা গতি অৰ্থাৎ নাৰায়ণ পৰম বেদ, নাৰায়ণ পৰম অক্ষৰ, নাৰায়ণ পৰম মুক্তি, নাৰায়ণ পৰম গতি

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
সত্যা () মাধবদেৱৰ শিষ্য হৰিহৰ আতাৰ পত্নী৷ কম বয়সতে বিয়া হোৱা সত্যাই জীৱনত নানা দুখ-কষ্ট সহিবলগীয়া হৈছিল৷ 
হৰিহৰৰ সৈতে বিবাহ
কোচৰজা লক্ষীনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত থকাকালত ৰজাই মাধবদেৱক উদাসীন ভকতসকলে সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰি বিয়া হব লাগে বুলি মত প্ৰকাশ কৰাত মাধবদেৱে তেওঁৰ শিষ্য হৰিহৰ আতা, জনাৰ্দন আতৈ আৰু মুকুন্দ আতৈক বিয়া কৰাবলৈ কয়৷ হৰিহৰে সজ ছোৱালী চাই দিলে বিয়া হবলৈ সন্মত হয়৷ সেইমতে লক্ষীনাৰায়ণৰ মাতৃ আইধায়ে তেওঁৰ বাবে কেইবাঠাইতো ছোৱালী চাই শেষত সত্য বৰদলৈৰ কন্যা সত্যাক হৰিহৰলৈ ঠিক কৰে৷ মায়াত আবদ্ধ হৈ পৰে বুলি কেইবাজনী সুন্দৰী কন্যা নাকচ কৰা বাবে সুন্দৰী সত্যাক আইধায়ে ফেদেলী বুলি কোৱাইছিল৷ হৰিহৰ সন্মত হোৱাত আইধায়ে ছকুৰি টকাৰ অলংকাৰ গঢ়াই বিয়া দিয়ে৷
হৰিহৰৰ সৈতে সংসাৰ
বিয়াৰ পিছতেই হৰিহৰে পত্নীক কৈছিল, বিয়া কৰালোঁ হয়, কিন্তু মোৰ তিনিটি বাক্য মানি নচলিলে এৰি দিয়া হব৷ হৰিহৰৰ তিনিটি বাক্য আছিল, পৰপুৰুষৰ মুখ চাব নোৱাৰে, পৰৰ বস্তু গ্ৰহণ কৰিব বা খাব নোৱাৰে আৰু ভৰি দেখাকৈ মেখেলা দাঙিব নোৱাৰে৷ :.-- সত্যা সুন্দৰী আছিল৷ আ-অলংকাৰ পিন্ধিলে সত্যাৰ ৰূপ পাৰ্বতীৰ সমান হৈছিল কিন্তু হৰিহৰে তেওঁক কাণী বুলিহে মাতিছিল আৰু এই লৈ সত্যা বা আইধাইৰ আপত্তি আছিল৷ হৰিহৰে তেওঁলোকৰ আপত্তি মনা নাছিল৷
সত্যাৰ অপৰাধ
বিয়াৰ পিছত সত্যাই অসাৱধানবশতঃ হৰিহৰে দিয়া বচন ভংগ কৰিছিল৷ এদিন ঘৰৰ আগেৰে ঢোলে-দগৰে বিয়াৰ সমদল এটা পাৰ হৈ যাওঁতে সত্যাই বেৰৰ ফাঁকেৰে জুমি চাইছিল৷ হৰিহৰে দিয়া প্ৰথম বচন ভংগ হল৷ ইয়াৰ কিছুদিন পিছত এবাৰ সত্যা পেহীয়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিল৷ যাওঁতে বাটত এটা সুঁতি পাৰ হব লাগে৷ উভতি অহা সত্যাক হৰিহৰে সুধিলে, কাণী, পানী কিমান আছিল? সত্যাই আঁঠুলৈকে আছিল বুলি কলে৷ তই মোৰ বাক্য মনা নাই, সুঁতি পাৰ হলি কিন্তু কাপোৰ তিতা নাই, তাৰমানে তই কাপোৰ দাঙিছিলি৷ দ্বিতীয়বাৰলৈ ক্ষমা কৰিলোঁ৷ তৃতীয়বাৰ মোৰ বচন ভংগ কৰিলে তোক এৰি দিম বুলি হৰিহৰে খং কৰিলে৷ তাৰপিছত বহাগৰ বিহুত সত্যা মাকৰ ঘৰলৈ গৈ মাকৰ কথা পেলাব নোৱাৰি জলপান খালে৷ হৰিহৰে গৈ দেখি ককৰ্থনা কৰিলে, আৰু লগে লগে তেওঁৰ তিনিওটা বচন ভংগ কৰা বুলি সত্যাক তাতেই ত্যাগ কৰি গুচি আহিল৷ 
শেষ পৰিণতি
স্বামীয়ে এৰি থৈ অহা সত্যাক খুৰাক সত্যধৰ বৰদলৈয়ে আনি হৰিহৰৰ ঘৰ পোৱালেও তেওঁ সত্যাক ঘৰ সুমাবলৈ নিদি এজন অচিনাকী মানুহৰ হাতত দান কৰিলে৷ মানুহজনে সত্যাক লৈ গৈ ৰাতি এটা ঘৰত থাকিবলৈ লৈ সত্যাৰ গুণৰ বলত তেওঁৰ শৰীৰ চুব নোৱাৰি আচৰিত হৈ পিছদিনা পুৱা তেওঁ সত্যাক হৰিহৰক ওভোতাই দি গল৷ কিন্তু হৰিহৰে ঘৰ সোমাব নিদি ঘৰৰ বাহিৰতে চালি এখন দি দিনত নখেৰে ধান ফালি যি চাউল উলিয়ায় সেই চাউলকে সিজাই খাই স্বামীক গুৰুবোধে ভাবিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে৷ এনেদৰে কিছুকাল থাকি সত্যাৰ মৃত্যু হল৷ সত্যাৰ মৃত্যুৰ পিছত সত্যাৰ গহণা আৰু কাপোৰ-কানি নৈত পেলাই দি হৰিহৰ সেই ঠাইৰ পৰা গুচি গল৷
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
250সত্যাগ্ৰহৰ উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন হিচাপে পৰিগণিত হোৱা ১৯৩০ চনত গান্ধীয়ে নেতৃত্ব বহন কৰা দাণ্ডী যাত্ৰা
সত্যাগ্ৰহ ():..206.  ()  ,   ()         .         ,     ,           ,          ,    ,                         . মহাত্মা গান্ধীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দৰ্শন আৰু অহিংস প্ৰতিৰোধৰ অনুশীলন মহাত্মা গান্ধীয়ে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভাৰতীয়সকলৰ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দেশ্যে সত্যাগ্ৰহৰ চৰ্চা কৰিছিল সত্যাগ্ৰহৰ তত্ত্ব পিছলৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিখ্যাত কৃষ্ণাংগ নেতা নেলছন মেণ্ডেলাৰ বৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ বিৰুদ্ধে আৰু গণঅধিকাৰ আন্দোলনৰ সময়ত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰ আৰু জেমছ বেভেলেৰ কৰ্মসূচীসহ সামাজিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা আৰু অন্যান্য আন্দোলনত প্ৰভাৱ পেলায় আক্ষৰিক ভাবে সত্যাগ্ৰহ মানে সত্যৰ সন্ধান বা সত্যক ধৰি ৰখা বুজায় সত্যাগ্ৰহ মানি চলা সকলক সত্যাগ্ৰহী বোলা হয়:..525247 "                       ."  : 14  2010.:...?9165422  "     - ,    ,        -   .                   ,  ,     ."  : 14  2010.

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 'সত্যাগ্ৰহ ১০০ বছৰ পিছত', অৰুণ গান্ধীৰ সৈতে ডেম'ক্ৰেছি নাও
 সত্যাগ্ৰহৰ কাহিনী ড জ্যোস্না কামটৰ দ্বাৰা
 .
 আফ্ৰিকাত আফ্ৰিকা সত্যাগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
সত্যেন্দ্ৰ কুমাৰ জৈন দিল্লী চৰকাৰৰ এজন কেবিনেট মন্ত্ৰী তথা আম আদমী পাৰ্টিৰ এজন ৰাজনীতিবিদঅৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ নেতৃত্বত থকা দিল্লী চৰকাৰৰ সাতজন কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম তেওঁৰ দপ্তৰ সমূহৰ ভিতৰত আছে স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ, উদ্যোগ, গৃহ, শক্তি, পানী, নগৰ উন্নয়ন আৰু জলসিঞ্চন আৰু বান নিয়ন্ত্ৰণ তেওঁ বৰ্তমান দিল্লীৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হিচাপে তৃতীয়বাৰৰ বাবে কাৰ্যকালত আছে তেওঁৰ প্ৰথম কাৰ্যকালত তেওঁ ২০১৩ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০১৪ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ, গুৰুদ্বাৰ নিৰ্বাচন আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু, দ্বিতীয় কাৰ্যকালত ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী,২০১৫ৰ পৰা ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২০ লৈ তেওঁ আপ চৰকাৰত স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ, উদ্যোগ, গৃহ, পি ডব্লিউ ডি, শক্তি, পানী, পৰিবহণ, নগৰ উন্নয়ন আৰু জলসিঞ্চন আৰু বান নিয়ন্ত্ৰণ আদি বিভাগৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল পেছাত জৈন এজন স্থপতিবিদ আছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
সত্যেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ () (১ জুন ১৮৪২ - ৯ জানুৱাৰী ১৯২৩) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱা বিষয়া, কবি, সুৰকাৰ, লেখক, সমাজ সংস্কাৰক আৰু ভাষাতত্ত্ববিদ তেওঁ বংগৰ কলিকতা চহৰৰ বাসিন্দা আছিল তেওঁ আছিল ১৮৬৩ চনত ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱা বিষয়া হোৱা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় ব্যক্তি তেওঁ ব্ৰাহ্ম সমাজৰ এগৰাকী সদস্য আছিল

 জীৱনী 
১৮৪২ চনৰ ১ জুন তাৰিখে, তেওঁ কলিকতাৰ জোড়াসাঁকোৰ ঠাকুৰ পৰিয়ালত মহৰ্ষি দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু সাৰদা দেৱীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে তেওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল জ্ঞানদানন্দিনী দেৱী তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু এজনী কন্যা আছিল ক্ৰমে সুৰেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু ইন্দিৰা দেৱী চৌধুৰাণী  তেওঁ আছিল প্ৰেচিডেন্সি কলেজৰ ছাত্ৰ ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ (আই চি এছ) প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় বিষয়া ১৮৬৪ চনত তেওঁ এই সেৱাত যোগদান কৰে

 সাহিত্যিক কৰ্মৰাজি 

 সুশিলা হে বীৰসিংহ
 বোম্বাই চিত্ৰ
 নবৰত্নমালা
 স্ত্ৰীস্বাধীনতা
 বৌদ্ধধৰ্ম
 অমৰ বাল্যকথা ও বোম্বাই প্ৰবাস
 ভাৰতবৰ্ষীয় ইংৰেজ
 ৰাজা ৰামমোহন ৰায়
 বীৰসিংহ
 আমাৰ বাল্যকথা
 আত্মকথা
 শ্ৰীমদ্ভাগৱতগীতা

তেওঁ বহু গীত ৰচনা কৰিছিল তেওঁৰ দেশপ্ৰেমমূলক বঙালী ভাষাৰ গীত "মিলে সৱ ভাৰত সন্তান, একতান গাহ গান" (, ' ,   ), যিয়ে ভাৰতৰ প্ৰথমটো জাতীয় সংগীতৰ মৰ্যাদা পাইছিল

 মৃত্যু 
১৯২৩ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত কলিকতাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়

 বংশবৃক্ষ 

 লগতে চাওক 

 ঠাকুৰ পৰিয়াল
 ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ ভাৰতীয় সদস্যসকলৰ তালিকা
 কলকাতা প্ৰেচিডেন্সিয়ানসকলৰ তালিকা
 হিন্দু মেলা
 বঙালী ভাষাৰ লেখকসকলৰ তালিকা (বৰ্ণানুক্ৰমিক)

 তথ্য উৎস 

 বাহ্যিক সংযোগ 

     
 :.---------
 :...
 :.--- 
 :.1854--

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সুৰকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী কবি
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা (; ১৯১৭ - ১৯৯৯) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, গৱেষক, সমালোচক আৰু বুৰঞ্জীবিদ তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ ১৯৭৫ চনৰ তিতাবৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল অসমীয়া নাট, কাব্যসাহিত্য আৰু উপন্যাসৰ মূল্যাঙ্কনত তেখেতে গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে   ,  ,  3
  . . ,   

চমু জীৱনী
জন্ম
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ ১৯১৭ চনৰ ভাদ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত শিৱসাগৰৰ জাঁজীত জন্ম গ্ৰহণ কৰে তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গোলাপচন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু মাতৃৰ নাম চেনেহী দেৱী

শিক্ষা
১৯২২ চনত শৰ্মাই যোৰহাট নৰ্মাল বিদ্যালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন ১ নং প্ৰেকটিছিং বিদ্যালয়ত পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৩৪ চনত জাঁজী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয় ১৯৩৬ চনত কটন কলেজৰ পৰা আই এ আৰু ১৯৩৯ চনত ডিষ্টিংচন সহ বি এ পাছ কৰে ১৯৪১ চনত শৰ্মা দেৱে কলিকতা় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণী হৈ স্নাতকোত্তৰ সন্মান লাভ কৰে একে সময়তে তেওঁ আইনৰো শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও ১৯৪২ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তাৰ পদত মকৰল হোৱাত আইন পঢ়া সমাপ্ত কৰে ১৯৫৫ চনত শৰ্মাই অসমৰ সত্ৰ অনুষ্ঠানসমূহৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰে

কৰ্মজীৱন
১৯৪২ চনত শৰ্মাই কটন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা পদত যোগদান কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫৬ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা, ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈ ৰিডাৰ আৰু ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আসনৰ প্ৰাধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল শৰ্মাদেৱে ১৯৮০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কৰ্মজীৱনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে

মৃত্যু
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ ১৯৯৯ চনৰ ১১ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যু হয় 
 

সাহিত্য কৰ্ম
অসমৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ লগত ওতপ্ৰোতভাবে জড়িত শৰ্মাদেৱে ১৯৫৫ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত হয় তেওঁ ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈকে অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকাৰ সম্পাদক আছিল ১৯৭৫ চনত শৰ্মাদেৱক তেওঁৰ অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তিতাবৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়১৯১৭ চনৰ পৰা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিসকলৰ তালিকা  অসম সাহিত্য সভাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ: ১৮ নৱেম্বৰ, ২০১২ শৰ্মাই কেন্দ্ৰীয় সাহিত্য অকাডেমিৰ সদস্য হিচাপে ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈকে আছিল ১৯৬৪ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈকে সাহিত্য অকাডেমিৰ কাৰ্যনিবাহকৰ সদস্য আছিল কলিকতাৰ "ইন্সটিটিউট অব্ হিষ্টৰিকেল ষ্টাডিজ"ৰ এজন সদস্য হোৱাৰ উপৰি অসম অকাডেমি প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য, উপ-সভাপতি আৰু ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে সভাপতি হৈ আছিল তেওঁ ৰামায়ণী সাহিত্যৰ ইতিবৃত্ত গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৭ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা লাভ কৰে

সাহিত্যক অৱদান:..

ৰচনা সংকলন
অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিবৃত্ত (১৯৫৯),
অসমীয়া নাট্য সাহিত্য (১৯৬২)
বাণী দীপ(১৯৬২)
সাহিত্যৰ আভাস (১৯৬৩)
অসমীয়া উপন্যাসৰ ভূমিকা (১৯৬৫)
অসমীয়া উপন্যাসৰ গতিধাৰা (১৯৭৭)
শ্ৰীশ্ৰী শঙ্কৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ বাণী (১৯৮৬)
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী (১৯৯৪)
অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত (১৯৮৩)
ৰামায়ণৰ ইতিবৃত্ত (১৯৮৪)
পাৰ্থসাৰথি,

পম্পৰাগত প্ৰাচ্য নাট্যাভিনয় (১৯৬৭),
অসমীয়া কাহিনী কাব্যৰ প্ৰবাহ (১৯৭১),
সাহিত্য চয়ন (১৯৭৯),
কাব্য মঞ্জুসা (১৯৬৩),
ঊষাপৰিণয় (১৯৫১),
গীতাকথা (১৯৬০),
মনসা কাব্য,
মধুমালতী (১৯৫৯),
অংকমালা (১৯৭৪),
শিশু জ্ঞানকোষ,
বৈদিক যুগ,
দাৰ্শনিক পৰিচয়,
মৌ,
মাটিৰ মানুহ,
আকবৰ,
পুৰণি সাহিত্যৰ অধ্যয়ন,

ৰচনা সংকলন(ইংৰাজী)
 -        (১৯৬৬)
       (১৯৭২)
  (১৯৭৭)
 (১৯৮৮)
       ,
 -      , 1200 ..-1800 .. (১৯৮৯)
      

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধা (; ) আছিল কুৰুৰাজ শান্তনুৰ পত্নী, ব্যাস (পৰাশৰৰ সৈতে), চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ (শান্তনুৰ সৈতে) মাতৃ

 পৰাশৰ, সত্যৱতী আৰু বেদব্যাস 

যমুনানদীৰ খেয়া নৌকাৰ ভিতৰত পৰাশৰ মুনি আৰু সত্যৱতীৰ মিলনৰ ফলত সত্যৱতী গৰ্ভৱতী হয় পিছলৈ যমুনাৰ এটা দ্বীপত তেওঁৰ জন্ম হয় ব্যাসৰ জন্মৰ পিছত ঋষি পৰাশৰ আশীৰ্বাদত সত্যৱতী আকৌ কুমাৰ্য্য লাভ কৰিছিল যমুনাৰ দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰা বাবে ব্যাসৰ আন এটা নাম হল দ্বৈপায়ন তেওঁৰ দেহৰ বৰ্ণ ক'লা আছিল, সেয়ে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম কৃষ্ণ-দ্বৈপায়ন তেওঁৰ শিৰত কপিল বৰ্ণৰ জটা আছিল চকু উজ্জ্বল আৰু মুখত পিঙ্গল বৰ্ণৰ দাড়ি আছিল তেওঁ তপস্যাৰ বলত মহৰ্ষিত্ব লাভ কৰি বেদক চাৰি ভাগত ভাগ কৰিছিল সেইবাবে তেওঁ বেদব্যাস বা 'ব্যাস' নামে পৰিচিত জন্মৰ পিছতেই তেওঁ মাতৃ সত্যৱতীৰ পৰা অনুমতিলৈ তপস্যাৰ বাবে যাত্ৰা কৰে তেওঁ বদৰিকাশ্ৰমত তপস্যা কৰিছিল সেইকাৰণে তেওঁ বাদৰায়ণ নামেও জনাজাত

 বংশধৰ 

পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয় শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে

 বংশলতা 

 তথ্য সংগ্ৰহ 

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী