marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
দন্দুৱা দ্ৰোহ () ১৮শ শতিকাৰ শেষৰফালে আহোম ৰাজ্যৰ বৰফুকনে চোৱা-চিতা কৰা অঞ্চল কামৰূপত হোৱা এক বিদ্ৰোহ স্বৰ্গদেউ কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত হৰদত্ত আৰু বীৰদত্ত নামৰ দুজন ভাই-ককাইয়ে এই বিদ্ৰোহৰ গুৰি ধৰিছিল কোচবিহাৰ আৰু বিজনীৰ ৰজাৰ গোপন সহযোগত তেওঁলোকে কছাৰী, পঞ্জাবী আৰু হিন্দুস্তানী শৰনাৰ্থীৰ এটা দল গঠন কৰে আৰু নিজকে স্বাধীন ঘোষণা কৰি প্ৰায় গোটেই উত্তৰ গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰে

উজনি অসমত বুঢ়াগোহাঁই ব্যস্ত থকা বাবে বৰফুকনে তেওঁৰ পৰা সহায় নাপালে তেওঁৰ হিন্দুস্তানী সৈন্যৰ এটা দল আৰু লগতে স্থানীয় বেলতলা আৰু ডিমৰুৱা ৰজাৰ কিছু সৈন্যৰ লগত ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ কৰি বিদ্ৰোহীসকল আক্ৰমণ কৰে হৰদত্ত আৰু বীৰদত্ত পলাবলৈ সক্ষম হ'লেও পাছত তেওঁলোক ধৰা পৰে আৰু মৃত্যুদণ্ড বিহা হয় বৰফুকনক ইয়াৰ বঁটাস্বৰূপে প্ৰতাপ বল্লভ উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিদ্ৰোহ
দপ্পন কুথু () দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিনাডু এক লোক উৎসৱ৷ দপ্পন কুথু বা কুথু হৈছে দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজ্যত পৰিবেশন কৰা পাৰ্কাচনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এটা লোক নৃত্য আৰু সংগীতৰ ধাৰা ই চলচ্চিত্ৰ সংগীতত ব্যৱহৃত কেইবাটাও জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ ভিতৰত অন্যতম, মূলতঃ তামিল চিনেমা আৰু অন্যান্য দক্ষিণ ছবিত, তামিল সংস্কৃতিৰ লোকে চিত্ৰগ্ৰহণ আৰু প্ৰযোজনা কৰে ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় নৃত্য যেনে ভাৰতনাট্যম বা কথাকালিৰ দৰে দপ্পানকুথু তুলনামূলকভাৱে অনানুষ্ঠানিক কাৰণ ইয়াৰ কোনো গঠনমূলক, ব্যাকৰণিক পদক্ষেপ নাই আৰু নৃত্যশিল্পীসকলে আনুষ্ঠানিক নৃত্য শ্ৰেণীৰ জৰিয়তে শিকিব নোৱাৰে ই তামিলনাডুৰ পুৰণি লোকনৃত্যৰ সৈতে পাৰ্কাচনৰ ওপৰত গুৰুত্ব ভাগ কৰে, যেনে কুম্মি আৰু কোলাটম
 বাদ্যযন্ত্ৰ 
তামিল ভাষাত থাৰাই থাপ্পটাই নামৰ এটা টান বাদ্যযন্ত্ৰ, জিংগল নোহোৱাকৈ, প্ৰায়ে দপ্পান কুথু বা অনুৰূপ নৃত্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ই সাধাৰণ পেঁপাৰ দৰে নহয়, ইয়াক বাবে বজাবলৈ কাঠৰ লাঠিৰ প্ৰয়োজন হয়  ঢোলও প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয় কাষ্টমাইজড ট্ৰুম্পেট (স্থানীয়ভাৱে নদাস্বৰম বুলি কোৱা হয়)ও কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয় দপ্পান কুথুৰ ছন্দ প্ৰায়ে স্তৰিত আৰু ইটোৱে সিটোৰ ভিতৰলৈ বৈ যোৱা স্পন্দনৰ আৰ্হিৰ মিশ্ৰণেৰে বুজায় দপ্পান কুথুত অন্যান্য পাৰ্কাচন বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি কানাড়া ভাষাত তামাতে নামৰ একেধৰণৰ বাদ্যযন্ত্ৰ গণেশ পতিৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰও সীমান্ত অঞ্চল যেনে এম.এম. পাহাৰ দাপ্পান কুথু গীতৰ বাবে সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত সময়ৰ স্বাক্ষৰ হৈছে

 সাজ-পোছাক আৰু সজ্জা 
দাপ্পান কুথু নাচিলে যিকোনো সাজ-পোছাক পিন্ধিব পাৰি যদিও সাধাৰণতে লুঙী (কঁকালত মেৰিয়াই থোৱা ৰঙীন কাপোৰ) পিন্ধা হয় আৰু আটাইতকৈ ভাল, তলত আঁঠুৰ ওপৰেৰে ওপৰলৈ ওপৰলৈ ভাঁজ কৰি মাজত আদৰ্শগতভাৱে ইয়াক পট্টাপটিৰ (লাইনযুক্ত ট্ৰাউজাৰ) ওপৰত পিন্ধিব লাগে পিন্ধা চাৰ্টটোত ঠাইত মাত্ৰ দুটা বা তিনিটা বুটাম থাকিব, আনহাতে বুকুৰ অংশটো ডাঙৰকৈ খোলাকৈ ৰখা হয় আৰু চাৰ্টৰ তলৰ অংশত গাঁঠি দিয়া হয় (চাৰ্টৰ দুটা অংশ ব্যৱহাৰ কৰি) কপাল আৰুবা হাতৰ কব্জিত ৰুমাল বা বেণ্ডেনা বান্ধি লোৱাটোও সাধাৰণ কথা
দৰ্শকে জোৰেৰে তালি আৰু হুইচেল প্ৰায়ে দপ্পান কুথু নৃত্যৰ লগত সংগতি ৰাখে দৰ্শকে পৰিৱেশনৰ সময়ত স্থানীয়ভাৱে "পট্টাছু" বুলি কোৱা ফটকাবোৰ মাটিত উৰুৱাই দিয়াৰ কথাও জনা যায় নৃত্যশিল্পীসকলে প্ৰভাৱৰ বাবে মুখৰ অভিব্যক্তি ব্যৱহাৰ কৰে উদাহৰণস্বৰূপে, জিভাখন ভাঁজ কৰি আগৰ দাঁতেৰে ঠাইত ধৰি ৰখা হয়, নিয়মীয়াকৈ বাহিৰলৈ উলিয়াই অনা হয়

দাপ্পান কুথুৰ এই ধাৰাটো কেইবাখনো তামিল কথাছবিত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
দবাৰ খিতাপসমূহ 

দবাৰ খিতাপ হৈছে নিয়ন্ত্ৰক সংস্থাৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত আৰু খেলুৱৈসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰদান কৰা উপাধি এনে উপাধি সাধাৰণতে আজীৱন প্ৰদান কৰা হয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দবা সংস্থাই কেইবাটাও উপাধি প্ৰদান কৰে ইয়াৰে আটাইতকৈ সন্মানীয় উপাধিটো হল গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ; বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় দবা ফেডাৰেচনেও "ৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ"ৰ দৰে উপাধি প্ৰদান কৰে  .  :  . 1.0.       0.31.   9  2006.
সাধাৰণতে দবা মাষ্টাৰ হল ইমান দক্ষতাসম্পন্ন খেলুৱৈ যে তেওঁলোকে সাধাৰণতে বেছিভাগ অপেছাদাৰীক পৰাস্ত কৰিব পাৰে 

বিশ্ব দবা সংস্থা বা চমুতে "ফিদে" স্থাপনৰ সময়ত "ৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ" উপাধিতকৈ উচ্চ খিতাপৰ সৃষ্টি কৰা হয় ১৯৫০ চনত ফিদেই "গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ" আৰু "আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ" উপাধি সৃষ্টি কৰে, যাৰ প্ৰয়োজনীয়তা দিন যোৱাৰ লগে লগে ক্ৰমান্বয়ে আনুষ্ঠানিক হৈ পৰিল ১৯৭৮ চনত ফিদেই "ফিদে মাষ্টাৰ" নামৰ আন এটা নিম্ন খাপৰ খিতাপ সৃষ্টি কৰে 

দবাৰ খিতাপসমূহ 
গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ (জি এম) হৈছে এজন দবা খেলুৱৈয়ে লাভ কৰিব পৰা সৰ্বোচ্চ খিতাপ এজন খেলুৱৈয়ে গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ খিতাপ লাভৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰাৰ সাধাৰণ উপায় হল এটা সময়ত ২৫০০ ফিদে ৰেটিং লাভ কৰা আৰু আবেদনকাৰীৰ নিজা দেশৰ উপৰিও আন দেশৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰে অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিযোগিতাত তিনিটা অনুকূল ফলাফল ( নৰ্মছ বুলি কোৱা হয়) লাভ কৰা 

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ (আই এম): ন্যূনতম ২৪০০ ৰেটিং আৰু তিনিটা নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন, আনহাতে জিএম খিতাপৰ তুলনাত নৰ্ম লাভৰ আৱশ্যকীয় অৰ্হতা কম ফিদে মাষ্টাৰ (এফ এম): ন্যূনতম ৰেটিং ২৩০০ৰ প্ৰয়োজন কোনো নৰ্মচৰ প্ৰয়োজন নাই 

প্ৰাৰ্থী মাষ্টাৰ (চি এম): ন্যূনতম ৰেটিং ২২০০ৰ প্ৰয়োজন কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই 
ওপৰত উল্লেখ কৰা উপাধিসমূহ পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে মুকলি কেৱল মহিলাৰ বাবে পৃথক পৃথক খিতাপো আছে :

মহিলা গ্ৰেণ্ড মাষ্টাৰ (ডব্লিউ জি এম): ন্যূনতম ৰেটিং ২৩০০ আৰু তিনিটা নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন 
মহিলা আন্তৰ্জাতিক মাষ্টাৰ (ডব্লিউ আই এম) : ন্যূনতম ৰেটিং ২২০০ আৰু তিনিটা নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নৰ্ম লাভ কৰাৰ বাবে আৱশ্যকীয় অৰ্হতা ডব্লিউ জি এম খিতাপৰ তুলনাত কম 

মহিলা ফিদে মাষ্টাৰ (ডব্লিউ এফ এম) ৰ বাবে ন্যূনতম ৰেটিং ২১০০ ৰ প্ৰয়োজন কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই 
মহিলা প্ৰাৰ্থী মাষ্টাৰ (ডব্লিউ চি এম) ৰ বাবে ন্যূনতম ৰেটিং ২০০০ ৰ প্ৰয়োজন কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই 
১৯৭৮ চনত নোনা গাপ্ৰিন্দছভিলিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৪২ গৰাকী মহিলাইও জিএম খিতাপ অৰ্জন কৰিছে            . .  11  2006

 কিছুমান উচ্চ পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ শীৰ্ষস্থান বা তাৰ ওচৰৰ স্থান দখল কৰি এই খিতাপবোৰ লাভ কৰাৰ এক বিকল্প উপায় আছে উদাহৰণস্বৰূপে, বিশ্ব জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰা ব্যক্তিক জিএম খিতাপ প্ৰদান কৰা হয়

ফিডে অনলাইন এৰিনাৰ জৰিয়তে লিংগ নিৰ্বিশেষে "নিম্ন খাপৰ" খেলুৱৈৰ বাবেও খিতাপ প্ৰদান কৰা হয় এৰিনা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ (এজিএম): ন্যূনতম অনলাইন ফিদে ৰেটিং ২০০০ ৰ প্ৰয়োজন এৰিনা ইণ্টাৰনেশ্যনেল মাষ্টাৰ (এআইএম): ন্যূনতম অনলাইন ফিদে ৰেটিং ১৭০০ ৰ প্ৰয়োজন এৰিনা ফিদে মাষ্টাৰ'' (এএফ এম): ন্যূনতম অনলাইন ফিদে ৰেটিং ১৪০০ ৰ প্ৰয়োজন 
কোনো এটা এৰিনা খিতাপৰ বাবে কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই, অৱশ্যে খেলুৱৈয়ে একেৰাহে কমেও ১৫০খন বুলেট গেম, ১০০খন ব্লিটজ গেম বা ৫০খন ৰেপিড গেমৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ন্যূনতম অনলাইন ৰেটিং বজাই ৰাখিব লাগিব 
তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ
দবুৰ পূজাৰ দবুৰ শব্দটোৱে মিচিং সমাজত প্ৰচলিত পূজা বিশেষক বুজায় দবুৰ শব্দটো কেনেকৈ উৎপত্তি হৈছে এই বিষয়ে বিতং আলোচনা হোৱা নাই কোনো কোনো লোকৰ মতে মিচিং ভাষাত দ মানে খা আৰু বুৰ মানে উৰ্বৰ হোৱা অৰ্থাৎ পূজা-পাতলৰ যোগেদি পৃথিবীৰ উৰ্বৰা কৰা কাৰ্যক বুজায় 

দবুৰ পূজা  ভাগ
বহুতে ভাবে যে দবুৰ পূজা মাত্ৰ এবিধহে আছে আৰু তাক একে ধৰণে পালন কৰা হয় প্ৰকৃততে সেই কথা শুদ্ধ নহয় এই পূজাৰ কেইবাটাও ভাগ আছে সেইকেইটা হল- বৃৰতৗ-দবুৰ  , আবৃগ দবুৰ আৰু দ:লুং দবুৰ উল্লেখযোগ্য ভৃগুমুনি . মিচিং সংস্কৃতিৰ আলেখ্য

দবুৰ পূজাৰ  উৎযাপন শৈলী
বৃৰতৗ-দবুৰ  কেৱল ৰক্তপাত দোষৰ নিৰাময়ৰ বাবে অনুষ্ঠিত হয়এই পূজা ব্যক্তিগত আৰু সামুহিকভাৱেও কৰিব পাৰি আবৃগ দবুৰ বা মপুন দবুৰ ব্যক্তিগত ভাৱে অনুষ্ঠিত হয়-মহামাৰী আৰু খেতি পথাৰত পোক-পৰুৱা নিবাৰণৰ অৰ্থে 

সামূহিকভাৱে কৰা দ:লু-দবুৰ পূজাৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত ৰাতিপুৱা গাঁৱৰ পুৰুষসকলে  চাং কোবাই আজৌং  বিচাৰি প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ যায় প্ৰতিটো পৰিয়ালে পাৰ্যমানে আপং,কুকুৰা,কণী,চাউল,নিমখ,জলকীয়া আদি আজৌং হিচাপে দি আগন্তুক বছৰটোত তেওঁলোকৰ কল্যাণৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰেএইদৰে সংগ্ৰহ কৰা আজৌং  বা সামগ্ৰী সমূহ গাঁৱৰ ওচৰতে থকা নদীৰ পাৰত চিকুণাই থোৱা এডোখৰ ঘূৰণীয়া ঠাইলৈ অনা হয় ৰুকতক()নামৰ এবিধ ঢেঁকীয়া আৰু সুন্দৰকৈ ফলা বাঁহেৰে সাপে কণী ভক্ষণ কৰি কৰা ঘটনাৰ অনুকৰণত দুটা মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হয় আৰু উদিত সূৰ্যৰ ফালে মুখ কৰি সেই মূৰ্তিটো বেদীত স্হাপন কৰা হয় এচাৰি এদালেৰে সৰ্প মূৰ্তি কেইটা স্পৰ্শ কৰি থকা অৱস্থাত গাহৰি আৰু কুকুৰা বলি দি এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়  হে মাতৃ সূৰ্য, পিতৃ চন্দ্ৰ, হে ঈশ্বৰ,আমি  আগবঢ়োৱা   দ্ৰব্যৰে সন্তুষ্ট হবা আৰু আমাক সুস্বাস্থ্য আৰু আনন্দ প্ৰদান কৰিবা'ড নাৰায়ণ দাস, ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী. অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
দমকলৰ এনিমেচন পিষ্টনৰ ওপৰ ষ্ট্ৰকত ফুট ভালভটো খোল খায় আৰু পাম্পৰ মূৰটোলৈ পানী আনে পিষ্টনৰ তলৰ ষ্ট্ৰ'কত পিষ্টনৰ ভালভটো খোল খায় আৰু পিষ্টনৰ ওপৰেৰে পানী বৈ যাবলৈ দিয়ে পিষ্টনৰ একেৰাহে ওপৰ ষ্ট্ৰকত পানী আউটলেটৰ পৰা বাহিৰলৈ ঠেলি দিয়া হয় 
দমকল () হৈছে হাতেৰে চলাই ভূ-গৰ্ভস্থ পানী উলিওৱা এক যন্ত্ৰ; ইয়াৰ সহায়ত মানুহৰ শক্তি আৰু যান্ত্ৰিক সুবিধা ব্যৱহাৰ কৰি তৰল পদাৰ্থ বা বায়ুক এটা ঠাইৰ পৰা আন এটা ঠাইলৈ লৈ যোৱা হয় বিশ্বৰ প্ৰতিখন দেশতে বিভিন্ন ধৰণৰ ঔদ্যোগিক, সামুদ্ৰিক, জলসিঞ্চন আদিৰ দৰে কামত এইবোৰ বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয় মূলতঃ পিষ্টন, ডায়েফ্ৰাম বা ঘূৰ্ণনীয় ভেন নীতিত কাম কৰা আৰু চেম্বাৰৰ প্ৰৱেশ আৰু প্ৰস্থান বন্দৰত চেক ভালভৰ সৈতে বিপৰীত দিশত কাম কৰা দমকলৰ ব্যৱস্থা আছে বেছিভাগ হেণ্ড দমকল হয় পিষ্টন পাম্প বা প্লাঞ্জাৰ পাম্প, আৰু ই ধনাত্মক বিচ্যুতিৰ

উন্নয়নশীল দেশসমূহত সাধাৰণতে পানীৰ সামূহিক যোগান আৰু স্ব-যোগান দুয়োটাৰে বাবে দমকলৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ইয়াক বৰহল বা হাতেৰে খন্দা কূপত স্থাপন কৰিব পাৰি 
ইতিহাস
টাকোলাৰ দ্বাৰা পিষ্টন পাম্পৰ প্ৰথম ইউৰোপীয় চিত্ৰণ, প্ৰায় ১৪৫০ চনত
এসময়ত বিশ্বজুৰি প্ৰচলিত দমকলবিধ আছিল হাতেৰে চালিত পানীৰ পাম্প বা পিচাৰ পাম্প পাইপেৰে পানী যোগান ধৰাৰ আগৰ দিনবোৰত ইয়াক সাধাৰণতে সামূহিক পানীৰ কূপৰ ওপৰত স্থাপন কৰা হৈছিল 

ব্ৰিটেইন আৰু আয়াৰলেণ্ডৰ কিছু অংশত ইয়াক প্ৰায়ে পেৰিছ পাম্প বুলি কোৱা হৈছিল যদিও এনে সমজুৱা দমকল এতিয়া সাধাৰণ নহয়, তথাপিও মানুহে স্থানীয় আগ্ৰহৰ বিষয়সমূহ আলোচনা কৰা ঠাই বা মঞ্চৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ পেৰিছ পাম্প অভিব্যক্তি ব্যৱহাৰ কৰে 

যিহেতু পিটচাৰ পাম্পৰ পৰা পানী পোনে পোনে মাটিৰ পৰা টানি লোৱা হয়, সেয়েহে ইয়াত দূষণৰ সম্ভাৱনা বেছি যদি এনে পানী ফিল্টাৰ কৰি বিশুদ্ধ কৰা নহয়, তেন্তে ইয়াক সেৱন কৰিলে গেষ্ট্ৰাইটিছ বা অন্যান্য পানীজনিত ৰোগ হব পাৰে এনেকৈ পানীৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত ৰোগ হৈছে ১৮৫৪ চনৰ ব্ৰড ষ্ট্ৰীটৰ কলেৰাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ সেই সময়ত কলেৰা কেনেকৈ সংক্ৰমিত হয় সেয়া জনা নাছিল যদিও চিকিৎসকজন স্নোৱে দূষিত পানীৰ পৰা হোৱা বুলি সন্দেহ কৰিছিল আৰু তেওঁ সন্দেহ কৰা ৰাজহুৱা পাম্পটোৰ হেণ্ডেল আঁতৰাই দিছিল; তাৰ পিছত এই ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ কমি আহিল 

আধুনিক হাতেৰে চলোৱা সামাজিক দমকল সম্পদৰ অভাৱত নিৰাপদ পানী যোগানৰ বাবে আটাইতকৈ বহনক্ষম কম খৰচী বিকল্প বুলি গণ্য কৰা হয়, প্ৰায়ে উন্নয়নশীল দেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত এই বিকল্পৰ প্ৰচলন বেছি দমকলে গভীৰ ভূগৰ্ভস্থ পানীৰ প্ৰৱেশ মুকলি কৰে যিটো প্ৰায়ে প্ৰদূষিত নহয় আৰু লগতে পানীৰ উৎসটোক দূষিত বাল্টিৰ পৰা ৰক্ষা কৰি কুঁৱাৰ সুৰক্ষাও উন্নত কৰে আফ্ৰিডেভ পাম্পৰ দৰে পাম্পবোৰ নিৰ্মাণ আৰু স্থাপন কৰাটো সস্তা, আৰু সহজ অংশৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰাটো সহজ কিন্তু আফ্ৰিকাৰ কিছুমান অঞ্চলত এই ধৰণৰ পাম্পৰ অতিৰিক্ত অংশৰ অভাৱৰ বাবে এই অঞ্চলসমূহৰ বাবে ইয়াৰ উপযোগিতা হ্ৰাস পাইছে 

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:পানীৰ উৎস
দমন: বৈবাহিক হিংসাৰ বলি (:     ) ২০০১ চনত কল্পনা লাজমীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ নাট্য ছবিখনে ২০০১চনৰ ৪ মে'ত মুক্তি লাভ কৰে ছবিখনত এগৰাকী প্ৰহাৰ কৰা পত্নীৰ কাহিনী অনুসৰণ কৰা হৈছে স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে বিতৰণ কৰে ছবিখন৷ ইয়াৰ জৰিয়তে গায়ক শানে অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে

পটভূমি
শইকীয়া পৰিয়ালটো অসমৰ অতি ধনী পৰিয়াল৷ পৰিয়ালটোৰ দুই পুত্ৰ সঞ্জয় (ছিয়াজী শিন্দে) আৰু সুনীল শইকীয়া (সঞ্জয় সূৰী) পিছৰজন দুয়োটাৰ ভিতৰত দয়ালু, প্ৰথমজন অতি উত্তপ্ত স্বভাৱৰ, আনহাতে দ্বিতীয়জন দুয়োটাৰ ভিতৰত দয়ালু আৰু মাজে মাজে মেজাজ সলনি কৰে সঞ্জয়ৰ খং সহ্য কৰিব পাৰিব বুলি ভাবি পিতৃ-মাতৃয়ে দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ নিম্নবৰ্ণৰ ছোৱালী দুৰ্গা (ৰবীনা টেণ্ডন)ৰ লগত বিয়া পাতিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় সঞ্জয়ে প্ৰথমে দুৰ্গাক বিয়া কৰাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে, কিন্তু যেতিয়া মাকে তেওঁক পৰিয়ালৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰাৰ ভাবুকি দিয়ে তেতিয়া তেওঁ মান্তি হয় এইদৰে দুৰ্গাই সঞ্জয়ক বিয়া কৰাই নিজৰ নতুন জীৱনলৈ বাট চাই থাকে প্ৰথম দিনাৰ পৰাই দুৰ্গাক স্বামীৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক নিৰ্যাতন পত্নীক অপমান কৰিবলৈ তেওঁ বিয়াৰ ৰাতি চামেলি নামৰ এগৰাকী যৌনকৰ্মীৰ লগত কটায় দুৰ্গাক স্বামীয়ে অত্যাচাৰ কৰে আৰু মদ্যপান কৰি নিশাৰ অন্তত দুৰ্গাক ধৰ্ষণ কৰে

অলপ পিছতে দুৰ্গা গৰ্ভৱতী হয়, কিন্তু সঞ্জয় নিশ্চিত হৈ পৰে যে সন্তানটো তেওঁৰ নহয় সুনীলৰহে দুৰ্গাই দীপা নামৰ ছোৱালী এজনীক জন্ম দিয়ে, যাৰ ফলত সঞ্জয় হতাশ হয় আৰু তেওঁ সন্তানটোক পৰিত্যাগ কৰে সঞ্জয়ৰ জীয়েক দীপাই এতিয়া বাৰ বছৰ বয়সত বহুত ডাঙৰ মানুহ এজনৰ লগত বিয়া পাতিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় দুৰ্গাই প্ৰতিহত কৰাৰ সময়ত তেওঁ তাইক তীব্ৰ প্ৰহাৰ কৰে দুৰ্গাৰ একমাত্ৰ সংগী সুনীলক সঞ্জয়ে হত্যা কৰে যেতিয়া তেওঁ আৰু দুৰ্গাৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আছিল বুলি সন্দেহ কৰে সুনীলৰ মৃত্যুৰ পিছত দুৰ্গা বিধ্বস্ত হৈ পৰে আৰু সিদ্ধান্ত লয় যে যথেষ্ট যথেষ্ট তাই দীপাৰ লগত পলাই যায় আৰু সঞ্জয়ৰ লগত সকলো সম্পৰ্ক ভাঙি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় সঞ্জয়ে আৰক্ষীৰ ওচৰত এজাহাৰ দাখিল কৰে যদিও দুয়োজনক বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰে দুৰ্গাই নিজৰ জীৱনটো আগবঢ়াই লৈ যায় যদিও সঞ্জয়ে দুয়োজনক বিচাৰি উলিয়াবলৈ বেছি সময় নালাগে অৱশেষত দুৰ্গাই স্বামীক হত্যা কৰে

অভিনয়
ৰবীনা টেণ্ডন, দুৰ্গা শইকীয়া চৰিত্ৰত
ছিয়াজী শিন্দে, সঞ্জয় শইকীয়াৰ চৰিত্ৰত
সঞ্জয় সূৰী, সুনীল শইকীয়াৰ চৰিত্ৰত
ৰাইমা সেন, দীপা শইকীয়া চৰিত্ৰত
নিপন গোস্বামী
ভাৰতী জাফ্ৰি
ইন্দ্ৰ বণিয়া
মলয়া গোস্বামী
শান, কৌশিক নাথৰ চৰিত্ৰত

সংগীত
"গুম সুম নিশা আয়ী (মহিলা)" - কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি
"জয় ভাগৱতী" - জস্পিন্দৰ নাৰুলা
"গম চুম নিশা আয়ী" - ভূপেন হাজৰিকা
"হু হু পাগল" - কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি , ভূপেন হাজৰিকা
"শুনা শুন গোৰিয়া ক্যা বোলে তেৰা কংগনা" - অলকা য়াগনিক
"সৰ সৰ হাৱা, জিছনে বদন ছুৱা হ্যায়" - হেমা ছৰদেশাই
"বহাৰ হি বাহাৰ হায়, ফিজা মে ভি খুমাৰ হায়" - শান, ডমিনিক ক্ৰেজো

 সমালোচনা 

অপৰাজিতা সাহাই . লিখিছে, "পৰিচালক কল্পনা লাজমীৰ উদ্দেশ্য উচ্চমানৰ, কিন্তু তেওঁলোকৰ সিদ্ধান্তত বহুত কিবাকিবি বাকী আছে" ইণ্ডিয়াএফএমৰ তৰণ আদৰ্শে ছবিখনক পাঁচখনৰ ভিতৰত এটা দি লিখিছিল, "সামগ্ৰিকভাৱে দমন এখন দুৰ্বল চিত্ৰনাট্যযুক্ত ছবি যাৰ একমাত্ৰ ৰক্ষাকৱচ কেৱল ৰবীনা টেণ্ডনৰ অভিনয়"

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
দমন আৰু দিউ পশ্চিম ভাৰতত অৱস্থিত এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ১১২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰে ই ভাৰতৰ ক্ষুদ্ৰতম প্ৰশাসনিক অঞ্চল এই অঞ্চল ভৌগোলিক ভাবে খামবৎ উপসাগৰে পৃথক কৰা দুখন জিলা দমন আৰু দিউৰে গঠিত ইয়াৰ সীমাত গুজৰাট আৰু আৰৱ সাগৰ অৱস্থিত ১৫ শতিকাৰ পৰায়ে এই অঞ্চল পৰ্তুগীজ সকলৰ অধীন আছিল ১৯৬১ চনত ভাৰত চৰকাৰে এই অঞ্চল নিজৰ অধীনলৈ আনে এই অঞ্চল কলি সম্প্ৰদায়ৰৰ লোকে ৰাজত্ব কৰিছিল

২০১৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে দমন আৰু দিউক দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলীৰ লগত একত্ৰীকৰণ কৰি এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল গঠন কৰাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছে
ইতিহাস
৪৫০ বছৰতকৈ অধিক কাল আৰৱ সাগৰৰ উপকূলীয় দমন আৰু দিউ অঞ্চল, গোৱা আৰু দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী পৰ্তুগীজ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল ১৯৬১ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অপাৰেচন বিজয়ৰ জৰিয়তে গোৱা, দমন আৰু দিউ ভাৰত গণৰাজ্যত অন্তৰ্ভুক্ত হয় ১৯৭৪ চনলৈ পৰ্টুগালে ভাৰতৰ এই অন্তৰ্ভুক্তিক স্বীকৃতি জনোৱা নাছিল 

১৯৮৭ চনলৈ গোৱা, দমন আৰু দিউ এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আছিল তাৰপিছত গোৱায়ে ৰাজ্যৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে দমন আৰু দিউ দুয়ো অঞ্চল দুটা জিলাৰে গঠিত দুয়ো অঞ্চল পথেৰে ৬৫০ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত 

জন-গাঁথনি 
শিক্ষা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে দমন আৰু দিউৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৮৭.১  2011 তাৰে পুৰুষ সাক্ষৰতা হাৰ ৯১.৫ আৰু মহিলাৰ হাৰ ৭৯.৫ 

লিংগ অনুপাত
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে দমন আৰু দিউত ভাৰতৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ কম লিংগ অনুপাত প্ৰতি ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে দমন আৰু দিউত ৬১৮ গৰাকী মহিলা আছে দমন জিলাত এই অনুপাত ০.৫৩৩ আৰু এই অনুপাত ভাৰতৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন 

ধৰ্ম
চেইণ্ট পলছ গীৰ্জা, দিউ
হিন্দু ধৰ্ম দমন আৰু দিউৰ মুখ্য ধৰ্ম ইছলাম ইয়াৰ দ্বিতীয় আৰু খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম তৃতীয় 

ভাষা
গুজৰাটী ভাষা দমন আৰু দিউৰ মুখ্য ভাষা ইয়াৰ মুখ্য অধিবাসী দমনীয়া সকল গুজৰাটী ভাষা কয় গুজৰাটীৰ লগতে, হিন্দী আৰু ইংৰাজী বহুলভাবে ব্যৱহাৰ হয় 

ঔপনিবেশিক কালৰ চৰকাৰী ভাষা পৰ্তুগীজ এতিয়া কেৱল কিছুমান লোকৰ মাজত সীমিত ইয়াৰ প্ৰায় ১০,০০০-১২,০০০ লোকে দমন দিউ পৰ্তুগীজ ভাষা কয় 

ইয়াৰ বিদ্যালয় সমূহত তিনিটা ভাষা শিকোৱা হয়:

প্ৰথম ভাষা: গুজৰাটী
দ্বিতীয় ভাষা: হিন্দী
তৃতীয় ভাষা: ইংৰাজী

প্ৰশাসন 
ভাৰতীয় সংবিধান মতে দমন আৰু দিউৰ শাসন কাৰ্য ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা নিযুক্ত এজন প্ৰশাসকে পালন কৰে তেওঁক শাসন কাৰ্যত সহায়ৰ বাবে অন্যায় বিষয়া সমূহ থাকে বৰ্তমান ইয়াৰ প্ৰশাসক প্ৰফুল খোদা পেটেল 

জিলা
 দিউ জিলা, মাটিকালি ৪০ কিঃমিঃ২, মুখ্য জনবহুল অঞ্চল দিউ চহৰ
 দমন জিলা, মাটিকালি ৭২ কিঃমিঃ২, মুখ্য জনবহুল অঞ্চল দমন চহৰ

যাতায়ত
দমন আৰু দিউ স্থলপথেৰে সু-সংযোজিত দমন ভাপিৰ পৰা ১২ কিঃমিঃ, চুৰতৰ পৰা ১২৫ কিঃমিঃ আৰু মুম্বাইৰ পৰা ১৯৫ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত পশ্চিম ৰে'ল সংমণ্ডলৰ অধীনৰ ভাপি ৰে'ল ষ্টেচন দমনৰ আটাইতকৈ কাষৰ ৰে'ল ষ্টেচন দিউ বিমানবন্দৰ ব্যৱসায়িক সেৱা আগবঢ়ায় আৰু দমন বিমানবন্দৰ ভাৰতীয় ততটৰক্ষকৰ বৈমাণিক ঘাটি 

দিও ডেলৱাদা ৰে'ল ষ্টেচনৰ পৰা প্ৰায় ৯ কিঃমিঃ নিলগত

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ
 
 দমন আৰু দিউৰ চৰকাৰী ৱেবচাইট
 ,         

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
দময়ন্তী যোশী (; ৫ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯২৮  ১৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০০৪) হ'ল কথক নৃত্য শৈলীৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী১৯৩০ চনত তেওঁ মাডাম মেনকাৰ দলত নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে, দলটোৱে বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিছিল জয়পুৰ ঘৰানাৰ সীতাৰাম প্ৰসাদৰপৰা তেওঁ কথক শিকিছিল আৰু খুব কম বয়সতে এগৰাকী দক্ষ নৃত্যশিল্পী ৰূপে নিজৰ পৰিচয় দিছিল পিছত তেওঁ লক্ষ্ণৌ ঘৰানাৰ শম্ভু মহাৰাজ, লচ্চু মহাৰাজ আৰু অচ্চন মহাৰাজৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়, এইদৰে দুয়ো ঘৰানাৰে সূক্ষ্ম কথাবোৰ তেওঁ আহৰণ কৰিছিল ১৯৫০ চনৰপৰা তেওঁ স্বাধীনভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৬০ চনত তেওঁ  মুম্বাইত এখন নৃত্য বিদ্যালয় স্থাপন কৰি নাচ শিকাবলৈ লয়, কিন্তু তাৰ আগেয়েই প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীৰূপে তেওঁ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল, . 64

১৯৭০ চনত তেওঁ পদ্মশ্ৰী বঁটা আৰু ১৯৬৮ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে তেওঁ লক্ষ্ণৌত থকা ইউ পি কথক কেন্দ্ৰৰ অধ্যক্ষ আছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু প্ৰশিক্ষণ
মুম্বাইৰ এটি হিন্দু পৰিয়ালত ১৯২৮ চনত দময়ন্তী যোশীৰ জন্ম হৈছিল আৰু তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল জেনেৰেল ড চাহিব সিং চোখে আৰু তেওঁৰ পত্নী লীলা চোখেৰ ঘৰত, যি 'মেডাম মেনকা' নামেৰে পৰিচিত আছিল    ,  , 2011,  ,  5  2016মেনকাই নিজৰ সন্তানক হেৰুৱাইছিল আৰু দময়ন্তীক তুলি লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল যোশীৰ মাক ৱট্সলা যোশীয়ে জীয়েকক এৰি দিবলৈ অমান্তি হৈছিল; সেয়ে দুয়ো সহমত হৈ দময়ন্তীৰ অভিভাৱক হৈছিলমেনকাৰ দলত তেওঁ পণ্ডিত সীতাৰাম প্ৰসাদৰপৰা কথক শিকে ১০ বছৰৰ পাছত, ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ ইউৰোপৰ প্ৰধান মহানগৰবোৰত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে চোখে পৰিয়ালে দময়ন্তীৰ মাকক চাকৰিত মকৰল কৰে আৰু দময়ন্তীয়ে যথাযথ শিক্ষা লাভ কৰেতেওঁৰ সমসাময়িকসকলৰ ভিতৰত মেডাম মেনকাৰ দলত 'চিৰিণ ৱাজিফদাৰ' আছিল, যি পাৰ্চী সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী অগ্ৰণী ধ্ৰুপদী নৃত্য পটিয়সী আছিল 

মুম্বাইৰ 'শ্ৰী ৰাজৰাজেশ্বৰী ভাৰত নাট্য কলা মন্দিৰ'ৰ তেওঁ প্ৰথম ছাত্ৰ আছিল, য'ত তেওঁ  গুৰু টি কে মহালিংগম পিল্লাইৰপৰা ভাৰত নাট্যম শিকিছিল 

কেৰিয়াৰ
লক্ষ্ণৌ ঘৰানাৰ পণ্ডিত অচ্চন মহাৰাজ, লচ্চু মহাৰাজ, শম্ভু মহাৰাজ আৰু জয়পুৰ ঘৰানাৰ গুৰু হীৰালালৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লৈ ১৯৫০ চনৰ মধ্যভাগত দময়ন্তীয়ে নিজকে সফল একক কথক নৃত্য শিল্পী ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে দিল্লীৰ কথক কেন্দ্ৰত তেওঁ শম্ভু মহাৰাজৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল কথক নৃত্যত শাড়ীক পোচাক ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী শিল্পী 

ইন্দিৰা কলা বিশ্ববিদ্যালয়, খৈৰাগড় আৰু লক্ষ্ণৌৰ কথক কেন্দ্ৰত তেওঁ কথক শিকাইছিল তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী (১৯৬৮) আৰু পদ্মশ্ৰী (১৯৭০) সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয় তেওঁ বীৰেশ্বৰ গৌতমৰো গুৰু আছিল

ভাৰত চৰকাৰৰ চলচ্চিত্ৰ বিভাগে কথকৰ ওপৰত ১৯৭১ চনত নিৰ্মাণ কৰা এখন তথ্যচিত্ৰত তেওঁক দেখুওৱা হৈছিল ১৯৭৩ চনত 'দময়ন্তী যোশী' নামৰ এখন চিনেমা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, যিখন হুকুমত চৰিণে পৰিচালনা কৰিছিল

এটা 'ষ্ট্ৰক' হোৱাৰ এবছৰৰ পাছত ২০০৪ চনৰ ১৯ ছেপ্টেম্বৰত মুম্বাইৰ দাদৰৰ নিজা ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়

কৰ্মৰাজি
 'মেডাম মেনকা', দময়ন্তী যোশী, সংগীত নাটক একাডেমী, ১৯৮৯
 'ৰিডিচকভাৰিং ইণ্ডিয়া, ইণ্ডিয়ান ফিল'চফি লাইব্ৰেৰী: কথক ডান্স থ্ৰু এইজেজ', প্ৰজেশ বেনাৰ্জী, দময়ন্তী যোশী, কচমো পাব্লিকেচন,১৯৯০

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
দয়া বাই(মাৰ্চি মেথিউ) কেৰালাৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মী তেওঁ মধ্য ভাৰতৰ জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজত কাম কৰে তেওঁ বৰ্তমান মধ্য প্ৰদেশৰ ছিন্দৱাৰা জিলাৰ বাৰুল গাঁৱত বাস কৰে 

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মাৰ্চি মেথিউ কেৰালাৰ পালাৰ এক সমৃদ্ধ খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালৰ সদস্য ঈশ্বৰৰ ওপৰত দৃঢ় বিশ্বাস ৰখা মাৰ্চি মেথিউৰ শৈশৱকাল সুখৰ আছিল

সমাজ সেৱা
তেওঁ ১৬ বছৰ বয়সত পালা এৰি ব্ৰহ্মচাৰ্য্য ব্ৰত গ্ৰহণ কৰে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ভাৰতৰ মধ্যভূমিৰ জনজাতীয় লোকসকলৰ বাবে কাম কৰা আৰম্ভ কৰে তেওঁ বিভিন্ন সময়ত অনুপ্ৰেৰণামূলক ভাষণ প্ৰদান কৰি অহাৰ লগতে, সত্যাগ্ৰহ আদি গ্ৰহণ কৰি স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষক বিদ্যালয় খোলাৰ বাবে হেঁচা দিছে আৰু ভিতৰুৱা আৰু জনজাতীয় মধ্য প্ৰদেশৰ অৱহেলিত গাওঁবোৰক শক্তিশালী কৰি তুলিছে তেওঁ বিহাৰ, হাৰিয়ানা, মধ্য প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ জনজাতীয় গাওঁবাসীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা একক সংগ্ৰামৰ উপৰিও নৰ্মদা বচাও আন্দোলন আৰু চেঙ্গাৰা আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল 

তেওঁ তাত বাংলাদেশৰ যুদ্ধৰ সময়ত বাংলাদেশৰ সাধাৰণ লোকসকলকো তেওঁৰ সেৱা আগবঢ়াইছিল মুক্তিৰ ধৰ্মতত্ত্ব পালন কৰা দয়া বাই মধ্য প্ৰদেশৰ ছিন্দৱাৰা জিলাৰ গণ্ডসকলৰ মাজত বসতি স্থাপন কৰিছিল আৰু বাৰুল গাঁৱত এখন বিদ্যালয়ো স্থাপন কৰাৰ দয়া বাইয়ে তেওঁ ভ্ৰমণ কৰা প্ৰতিখন গাৱঁৰ লোকক নিজৰ যত্ন লোৱা সুৰক্ষা সম্পৰ্কীয় ব্যৱস্থা আদিৰ বিষয়ে জ্ঞান প্ৰদান কৰে এনেকৈয়ে তেওঁ এখনত পিছত আন এখন গাঁৱলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে

তেওঁ ৯০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূলৰ এক আহিলা হিচাপে আত্ম সহায়ক গোট খোলা আৰম্ভ কৰিছিল ইয়াৰ ফলত তেওঁ মধ্যস্থতাকাৰী, ধনদাতা আৰু গাঁৱৰ মুৰব্বী সকলৰ ক্ৰোধৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল তেওঁ বেংকৰ মহিলা বিষয়াসকলক দলিত আৰু দুখীয়া দৰিদ্ৰসকলৰ উন্নতিৰ বাবে তেওঁলোকৰ স্থিতি প্ৰয়োগ কৰিবলৈ কৈছিল

পুৰস্কাৰ
দয়া বাইয়ে ২০০৭ চনত ভণিতা ৱ'মেন অফ দ্য ইয়েৰ বঁটা লাভ কৰিছিল        ২০১২ চনৰ জানুৱাৰীমাহত তেওঁক গুড চামাৰিটান ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল      

সমল

ওট্টায়াল বা 'এক ব্যক্তি', হৈছে চাইনি জেকব বেঞ্জামিনৰ দ্বাৰা দয়া বাইৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত এখন এটা ঘণ্টাৰ তথ্যচিত্ৰ   চলচ্চিত্ৰ তাৰকা নন্দিতা দাসে ২০০৫ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ এক অনুপ্ৰেৰণা হিচাপে তেওঁলৈ এক লিখিত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি অৰ্পণ কৰিছিল

চলচ্চিত্ৰ
তেওঁ, কন্থান  দ্য লাভাৰ অফ কালাৰ (২০২১) শীৰ্ষক এখন চলচ্চিত্ৰত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল 

তথ্যসূত্ৰ

 লগতে পঢ়ক 
 

 বাহ্যিক সংযোগ 
 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
দয়ানন্দ সৰস্বতী (; ১২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮২৪  ৩০ অক্টোবৰ ১৮৮৩) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, সামাজিক নেতা আৰু সংস্কাৰমুখী আন্দোলন আৰ্য সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ১৮৭৬ চনত লোকমান্য বাল গঙ্গাধৰ তিলকৰ নেতৃত্বত হোৱা "ভাৰতীয়ৰ বাবে ভাৰত" শীৰ্ষক আহ্বান জনোৱা তেখেত আছিল প্ৰথম ভাৰতীয় ,    ( 1947, . 1) "               .. ."     (   1876) মূৰ্তিপূজা আৰু পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি পৰিহাৰ কৰি দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে বৈদিক বিচাৰধাৰা পুনৰুত্থান কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল ভাৰতৰ দাৰ্শনিক, ৰাষ্ট্ৰপতি সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে শ্ৰী অৰবিন্দৰ দৰে তেখেতকো "ভাৰতৰ এগৰাকী নিৰ্মাতা" আখ্যা দিছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
 
১৮২৪ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীত দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ জন্ম হৈছিল এটা হিন্দু পৰিয়ালত৷  জন্মস্থান আছিল গুজৰাট ৰাজ্যৰ কাথিৱাড় প্ৰদেশৰ জিৱাপুৰ (টাংকাৰা)ত৷       তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল মূল শংকৰ তিৱাৰী৷ কাৰণ তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ধনু ৰাশি আৰু মূল নক্ষত্ৰত৷ দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ পিতৃ কাৰষানজী লালকজী কাপাড়ী আৰু মাতৃ যশোদাবাই৷ 

আঠ বছৰ বয়সত দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ উপনয়ন সম্পন্ন হয়৷ এনেকৈয়ে তেখেতক আনুষ্ঠানিক শিক্ষালৈ বাট মোকলাই দিয়া হয়৷ তেখেতৰ পিতৃ আছিল শিৱৰ অনুগামী৷ সেইবাবে তেখেতে দয়ানন্দ সৰস্বতীক শিৱক সন্তুষ্ট কৰাৰ পথসমূহ দেখুৱাই দিছিল৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতক উপবাস ৰাখিবলৈও শিকোৱা হৈছিল৷ শিৱৰাত্ৰিৰ গোটেই নিশা দয়ানন্দ উজাগৰে থাকি শিৱৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিছিল৷ এবাৰ এটা উপবাসৰ মুহূৰ্তত দয়ানন্দই নিগনি এটাক শিৱৰ মূৰ্তিটোৰ ওপৰেৰে দৌৰি যোৱা দেখিছিল৷ ঘটনাটো দেখি দয়ানন্দই প্ৰশ্ন কৰিলে যে- এটা নিগনিৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰা শিৱ কিদৰে জগতৰ ত্ৰাণকৰ্তা হ'ব পাৰে৷ 

নিজৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী আৰু খুড়ায়েক কলেৰা ৰোগত মৃত্যু হোৱা দেখি দয়ানন্দৰ মনলৈ জীৱন আৰু মৃত্যু সম্পৰ্কীয় চিন্তা কিছুমান আহিল৷ তেওঁ সোধা প্ৰশ্নবোৰে পিতৃ-মাতৃক দুশ্চিন্তাত পেলালে৷ কৈশোৰকালৰ আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাতে দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে বৈবাহিক-বান্ধোনত নুসুমুৱাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে আৰু ১৮৪৬ চনত ঘৰৰ পৰা পলায়ন কৰিলে৷

১৮৪৫ চনৰ পৰা ১৮৬৯ চনলৈকে প্ৰায় পঁচিশটা বছৰ দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে ভ্ৰমণকাৰী তপস্বীৰ জীৱন কটালে আৰু ধৰ্মীয় সত্যৰ অনুসন্ধান কৰিলে৷ তেখেতে বস্তুবাদী জীৱন সম্পূৰ্ণভাৱে ত্যাগ কৰিলে আৰু আত্মত্যাগৰ ভাৱনাৰে জীৱন অতিবাহিত কৰিলে৷ হিমালয়ৰ পৰ্বতমালাকে ধৰি অৰণ্য আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ অনেক তীৰ্থস্থল পৰিভ্ৰমণ কৰিলে৷ এইছোৱা সময়ত দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে যোগৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ অনুশীলন কৰিলে আৰু বীৰজানন্দ দান্দিসা নামৰ ধৰ্মগুৰু এজনৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিলে৷ বীৰজানন্দই বিশ্বাস কৰিছিল যে হিন্দুত্ববাদ ইয়াৰ ঐতিহাসিক মূলটোৰ পৰা আঁতৰি আহিছে আৰু ইয়াৰ অনেক আচাৰ কলুষিত হৈ পৰিছে৷ বেদক হিন্দু ধৰ্মৰ সঠিক স্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে সমগ্ৰ জীৱন উচৰ্গা কৰিব বুলি গুৰুৰ ওচৰত প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে৷ 

 আৰ্য সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠা 
১৮৭৫ চনত দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে আৰ্য সমাজ নামৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন এটা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ লক্ষ্য আছিল বৈদিক নীতিক প্ৰসাৰিত কৰা আৰু হিন্দু ধৰ্মক তেওঁৰ অৱনতি ঘটা অৱস্থাৰ পৰা পুনৰুজ্জীৱিত কৰা আৰ্য সমাজে এক সত্য ঈশ্বৰৰ পূজাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল আৰু মূৰ্তি পূজা, জাতি বৈষম্য, অন্ধবিশ্বাসক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত এই সংগঠনটোৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় সমাজৰ নৱজাগৰণত অৰিহণা যোগাইছিল

কৰ্মৰাজি
স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে ১৮৭৫ চনত বোম্বাইত আৰ্য সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল তেওঁ 'সত্যৰ্থ প্ৰকাশ' নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল

তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
দয়ামণি বাৰলা () ভাৰতীয় ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় জনজাতীয় সাংবাদিক আৰু কৰ্মী পূব ঝাৰখণ্ডত আৰ্চেলৰ মিট্টালৰ তীখা উদ্যোগৰ বিৰোধিতা কৰা সক্ৰিয়তাৰ বাবে তেওঁ উল্লেখযোগ্য হৈ পৰিছিল, জনজাতীয় কৰ্মীসকলে কয় যে এই তীখা উদ্যোগে চল্লিশখন গাঁও স্থানচ্যুত কৰিব 

সাংবাদিকতাৰ বাবে বহুকেইটা সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰিছে বাৰলাই ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত ঝাৰখণ্ডৰ খুঁটি লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা আম আদমী পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি বিফল হৈছিল

 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন 
পূব ভাৰতৰ ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ এক জনজাতীয় পৰিয়ালত (ভাৰতত আদিবাসী বুলিও জনা যায়) দয়ামণিৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পৰিয়ালটো মুণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ আছিল দয়ামণিৰ পিতৃকো অঞ্চলটোৰ আন জনজাতীয় লোকৰ দৰে পঢ়াব নোৱাৰাৰ বাবে আৰু মাটিৰ ওপৰত নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ কাগজ-পত্ৰৰ অভাৱৰ বাবে সম্পত্তিৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল তেওঁৰ দেউতাক এখন চহৰত দাস হৈ পৰিছিল, আৰু মাক আন এখন চহৰত বনকৰা তিৰোতা হৈ পৰিল বাৰলা ঝাৰখণ্ডৰ বিদ্যালয়ত আছিল যদিও ৫ম শ্ৰেণীৰ পৰা ৭ম শ্ৰেণীলৈকে পঢি় থকাৰ সময়ত খেতিত দিনমজুৰ হিচাপে কাম কৰিছিল মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিবলৈ তেওঁ ৰাঁচিলৈ গুচি যায় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৰীপৰ বাবে কাম কৰা এগৰাকী কৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিল সাংবাদিকতাৰ শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিবলৈ তেওঁ কেতিয়াবা ৰে'লৱে ষ্টেচনতো শুইছিল

 কেৰিয়াৰ 
বাৰলাই ঝাৰখণ্ড অঞ্চলৰ মুণ্ডা জনগোষ্ঠী আৰু অন্যান্য জনজাতি জনগোষ্ঠীবোৰে সন্মুখীন হোৱা অসংখ্য সমস্যাৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ জনপ্ৰিয় হিন্দী কাকত প্ৰভাত খবৰত কাম কৰে তেওঁ ইণ্ডিয়ান ছ'চিয়েল একশ্যন ফ'ৰাম আইএনএছএএফৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক সাংবাদিকতাৰ কাম এছচিয়েশ্যন ফৰ ইণ্ডিয়াছ ডেভেলপমেণ্ট (এআইডি)ৰ জৰিয়তে এটা সৰু ফেলশ্বিপৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত হৈছিল বাৰলা এখন চাহৰ দোকানৰ মালিক আৰু তেওঁ সেইখন চলাই আছে; ই তেওঁৰ সাংবাদিকতাৰ কাম আৰু কেৰিয়াৰক ফলপ্ৰসূভাৱে সমৰ্থন কৰে তেওঁ সচেতনভাৱে ব্যৱসায়টো বাছি লৈছিল কাৰণ চাহৰ দোকানবোৰত সামাজিক বিষয়বোৰ আলোচনা কৰাৰ বাবে লোক একত্ৰিত কৰে

 সক্ৰিয়তা 
ঝাৰখণ্ড অঞ্চল প্ৰাকৃতিক সম্পদেৰে চহকী হোৱাৰ বাবে বহু চৰকাৰী-বেচৰকাৰী কোম্পানীয়ে কেইবাটাও প্ৰাকৃতিক সম্পদ নিষ্কাশন কাৰখানা নিৰ্মাণৰ বাবে ভূমি নিজৰ কৰি লৈছে যদিও জনজাতীয় ৰাইজে ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰাৰ কথা, তথাপিও কেইবাজনো কৰ্মীয়ে পৰ্যাপ্ত ক্ষতিপূৰণ লাভ নকৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে আৰ্চেলাৰ মিট্টালে এই অঞ্চলত বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ তীখা উদ্যোগ স্থাপনৰ বাবে ৮.৭৯ বিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ বিনিয়োগ কৰিব বিচাৰিছে গ্ৰীণফিল্ড তীখা প্ৰকল্পৰ বাবে ১২ হাজাৰ একৰ (৪৯ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট) মাটি আৰু নতুন বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰৰ প্ৰয়োজন বাৰলাৰ মতে, ই চল্লিশটা জনজাতীয় গাঁৱক স্থানচ্যুত কৰিব বাৰলা আৰু তেওঁৰ সংগঠন আদিবাসী, মূলৱাসী, অস্তিত্ব ৰক্ষা মঞ্চ (ফ'ৰাম ফৰ দ্য প্ৰটেকশ্যন অৱ ট্ৰাইবাইল এণ্ড ইণ্ডিজেনিয়াছ পিপলছ আইডেণ্টিটি)য়ে যুক্তি দিয়ে যে, ব্যাপক স্থানচ্যুতিৰ সৃষ্টি কৰাৰ উপৰিও, প্ৰকল্পটোৱে অঞ্চলটোৰ বনাঞ্চল ধ্বংস কৰিব ই পানীৰ উৎস আৰু পৰিৱেশতন্ত্ৰকো প্ৰভাৱিত কৰিব, যাৰ ফলত পৰিৱৰ্তন আৰু থলুৱা লোকসকলৰ বাবে জীৱিকাৰ উৎসৰ প্ৰতি ভাবুকি আহিব আৰ্চেলাৰ মিট্টালে নিজৰ ফালৰ পৰা কয় যে ই স্থানীয় লোকসকলৰ ভূমি দখল কৰিব নিবিচাৰে আৰু ই সকলো অংশীদাৰৰ সৈতে আলোচনা কৰিবলৈ ইচ্ছুক কিন্তু বৰলাই প্ৰত্যুত্তৰত কয় যে জীৱিকাৰ বাবে জনজাতীয় জনগোষ্ঠীসমূহে নিজৰ জন্মভূমিৰ পৰা, বিচ্ছিন্নতাৰ পৰা বাচি নাথাকিব আৰু তেওঁলোকক এনে লোকচানৰ ক্ষতিপূৰণ দিব নোৱাৰি

বৰলাৰ সক্ৰিয় কৰ্মৰ বিষয়বস্তু আছিল ২০১৩ চনত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা লীনা মণিমেকলাইৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত তথ্যচিত্ৰ বেলাড অৱ ৰেজিষ্টেন্স

 বঁটা 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
দল-হৰিণা () ভাৰতবৰ্ষ, দক্ষিণ-পশ্চিম নেপাল তথা পাকিস্তানৰ কিছু অংশত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ পহুৰ প্ৰজাতি৷ পূৰ্বতে বাংলাদেশ তো পোৱা গৈছিল যদিও এই প্ৰাণীবিধৰ আটাইতকৈ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অংগটো হৈছে ইয়াৰ শিং ()৷ একোটা পূৰ্ণবয়স্ক প্ৰাণীৰ শিঙত ১০-১৪ ডালকৈ ভাগ () থকা দেখা যায়৷ এই বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ১২ টা ভাগৰ বাবেই হিন্দী ভাষাত ইয়াক বাৰাশিঙ্গা () বুলি কোৱা হয়৷, . . (1948)     .   . (10 ) ই ভাৰত উপ-মহাদেশৰ পহুৰ বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতি সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম৷ 

বিৱৰণ
দল-হৰিণাৰ শিং

দল-হৰিণা মধ্যমীয়া আকাৰৰ পহুৰ প্ৰজাতি ৷ ইয়াৰ দেহৰ উচ্চতা প্ৰায় ১৩০ ছে: মি: আৰু ওজন প্ৰায় ১৮০ কি:গ্ৰা: হয় ৷ দেহৰ বৰণ মটীয়া ৷ প্ৰজননৰ সময়ত দেহৰ বৰণ গাঢ় হৈ পৰে ৷ মতা দল-হৰিণাৰ দীঘল শিং থাকে ৷

বিতৰণ তথা বসতিস্থল
কানহা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত দলহৰিণা
এসময়ত দল-হৰিণা ভাৰত-বৰ্ষৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতে দেখা পোৱা গৈছিল ৷ কিন্তু বৰ্তমান নানা কাৰণত ইয়াক কেৱল উত্তৰ-প্ৰদেশ, অসম আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত দেখা যায়৷ উত্তৰ-পূব ভাৰতত এই প্ৰাণীবিধ প্ৰধানকৈ অসমত দেখা পোৱা যায়৷, . . (1997)      .  2 .         , , . 103.  81-900866-- অসমৰ কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান এই প্ৰজাতিৰ মূখ্য বসতিস্হল৷, ..(2004). :   .   .,  ., . . (1987).    . '' 21: 160163., . . (1986).      .   16 .অৰুণাচল প্ৰদেশত ইয়াক  ইতিমধ্যে লুপ্তপ্ৰায় বুলি গণ্য কৰা হয়৷, . . (2003).     .  ,  . 140.

দল-হৰিণাই প্ৰধানতঃ নৈ বা জলাহ অঞ্চলৰ কাষৰ ওখ ঘাঁহনিত চৰিবলৈ ভাল পায়৷

 আচৰণ
দল-হৰিণাই সাধাৰণতে দল বান্ধি বাস কৰে ৷ একোটা দলত ৮-২০ টাকৈ প্ৰাণী থাকে ৷ প্ৰজননৰ সময় সাধাৰণতে ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল পৰ্য্যন্ত ৷ ২৪০-২৫০ দিন ধৰি গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পিছত পোৱালিৰ জন্ম দিয়ে৷, .. (1967)      -      .   , , , .

দল-হৰিণা সাধাৰণতে তৃণভোজী৷ মূলত: গছৰ পাত আৰু ঘাঁহ খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে৷

স্থিতি তথা সংৰক্ষণ

দল-হৰিণাক আই.ইউ. চি. এন () ৰ তালিকাত অসুৰক্ষিত () প্ৰাণী বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে৷ :.253969বনাঞ্চল ধ্বংস, জলাহ ভূমিৰ খেতিৰ বাবে ৰূপান্তৰণ আদিৰ বাবে এই প্ৰাণী বিধৰ প্ৰাকৃতিক বসতিস্হল ক্ৰমান্বয়ে লোপ পাই আহিবলৈ ধৰিছে৷ তাৰোপৰি দল-হৰিণাক ইয়াৰ শিঙৰ বাবেও চিকাৰ কৰা হয় বুলি জনা যায়৷ 
শিং

তথ্যসূত্ৰ

 অতিৰিক্ত পঠন 
 . , . , ., . , ., ., . , .. .  ,    ,          .

বহি:সংযোগ
  : .

শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:তৃণভোজী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:পহু
শৰাইঘাট দলং
দলং বা সেঁতু () হৈছে কোনো প্ৰাকৃতিক বাধা যেনে নদী, জলাশয়, পথ বা উপত্যকা আদিৰ ওপৰত পাৰ হোৱাৰ সুবিধা দিয়াৰ উদ্দেশ্যে নিৰ্মাণ কৰা এক প্ৰকৌশলিক গঠন দলংবোৰ সাধাৰণতে যাত্ৰীৰ চলাচল, বাহন, জীৱ-জন্তু, বা জলবাহনৰ গতিৰ সুবিধাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

আদিম দলংবোৰ সম্ভৱতঃ সৰি পৰা গছ আৰু ষ্টেপিং ষ্টোনেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ মানুহে জলাশয়ৰ ওপৰেৰে বৰ্ডৱক দলং নিৰ্মাণ কৰিছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ পৰা নিৰ্মিত আৰ্কাডিকো দলং পেলোপনিজত অৱস্থিত আৰু ব্যৱহাৰৰ অন্যতম পুৰণি তোৰণ দলং

 ব্যুৎপত্তি 
ইংৰাজী "" শব্দটো পুৰণি ইংৰাজী "" শব্দৰ পৰা আহিছে

 ইতিহাস 
মানৱসভ্যতাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই দলং নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আদিম দলংবোৰ গছৰ ডাল বা লতা ব্যৱহাৰ কৰি বনোৱা হৈছিল প্ৰাচীন মেছপটেমিয়া, মিছৰ, আৰু ভাৰতত শিলেৰে দলং নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ৰোমানসকলে প্ৰযুক্তিগত দিশৰ ফালেৰে দলং নিৰ্মাণত বহু উন্নতি সাধন কৰিছিল, বিশেষকৈ খিলান () পদ্ধতিৰ মাধ্যমত

 উপাদান আৰু ডিজাইন 
দলং নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ হোৱা উপাদানসমূহ সময়, স্থান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে সাধাৰণতে ইটা, শিল, কাঠ, ইস্পাত, কংক্ৰিট আদিৰে দলং বনোৱা হয় ডিজাইনৰ আধাৰত দলং বিভিন্ন ধৰণৰ হ'ব পাৰে 

 সুৰক্ষা 
দলং নিৰ্মাণত ইঞ্জিনীয়াৰসকলে লোড বেয়াৰিং ক্ষমতা, বায়ু প্ৰৱাহ, ভূমিকম্প, জলবায়ু আৰু উপাদানৰ ক্ষয়াদি পৰিসংখ্যান বিবেচনা কৰে আধুনিক দলংবোৰত নিয়মীয়া পৰীক্ষা আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ প্ৰয়োজন হয় যাতে দুৰ্ঘটনা এৰাই চলাচল নিৰাপদ কৰিব পৰা যায়

 খৰচ আৰু সুবিধা 
দলং নিৰ্মাণৰ খৰচ প্ৰযুক্তি, দৈৰ্ঘ্য, উপাদান আৰু স্থানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে যদিও দলং নিৰ্মাণ ব্যয়বহুল, কিন্তু ই পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত সময় হ্ৰাস, ব্যৱসায়িক সংযোগ উন্নত, আৰু অঞ্চলিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে 

 পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱ 
দলং নিৰ্মাণে নদী, হ্ৰদ বা অৰণ্য অঞ্চলত পৰিৱেশত কিছু পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে উদাহৰণস্বৰূপে, জলজ জীৱজন্তুৰ চলাচল বাধা পোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, আৰু নদীৰ প্ৰাকৃতিক গতিপথ সলনি হোৱাৰো সম্ভাৱনা থাকে এই সমস্যাবোৰ সমাধান কৰিবলৈ আধুনিক প্ৰযুক্তি আৰু পৰিৱেশ বান্ধৱ নক্সা ব্যৱহাৰ কৰা হয়

 সামাজিক বিষয় 
দলং সমাজিক বিকাশত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে ই দূৰৱৰ্তী অঞ্চলৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰি শিক্ষা, স্বাস্থ্য, ব্যৱসায় আৰু সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত সুবিধা প্ৰদান কৰে দলং উন্নয়নৰ প্ৰতীক হিচাপেও কেতিয়াবা বিবেচিত হয় 

 উন্নত প্ৰযুক্তি 
আধুনিক দলংসমূহত বুদ্ধিমান পৰিবহণ প্ৰযুক্তি (   - ), চেন্সৰ আৰু সুৰক্ষা কেমেৰাৰ সংহতি কৰি চলাচল নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ অধিক কাৰ্যকৰী কৰা হৈছে 

 উদ্যোগ 
বিশ্বজুৰি কেইবাটাও নামী প্ৰতিষ্ঠানে দলং ডিজাইন আৰু নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰি আছে এইবোৰৰ ভিতৰত ,   ,   ,  আদিৰ নাম উল্লেখযোগ্য 

 বিকল্প 
দলংৰ বিকল্প হিচাপে সাধাৰণতে নাও, টানেল, বা উৰন্ত বাহন ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যদিও এইবোৰ সকলো ক্ষেত্ৰত দলংৰ সমান কাৰ্যকৰী নহয় 

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
শ্ৰেণী:কলা
ভেন ঠেলি দিয়া
এটা মূৰিং লাইনত টানি নিয়া
সমস্যা সমাধান: কৌশল প্ৰণয়ন
সমস্যা সমাধান: দলীয় সমন্বয়
দলগত কাম () হৈছে এটা গোটে এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ বা এটা কাম অতি ফলপ্ৰসূ আৰু কাৰ্যক্ষমভাৱে সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ কৰা সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টা এই ধাৰণাটোক এটা দলৰ বৃহত্তৰ কাঠামোৰ ভিতৰত দেখা যায়, যিটো হৈছে এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যৰ দিশত একেলগে কাম কৰা আন্তঃনিৰ্ভৰশীল ব্যক্তিৰ এটা গোট এটা দলৰ চাৰিটা মূল বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত আছে এক ভাগ কৰা লক্ষ্য, আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতা, সীমাবদ্ধতা আৰু স্থিতিশীলতা, নিজৰ কাম আৰু আভ্যন্তৰীণ প্ৰক্ৰিয়া পৰিচালনা কৰাৰ ক্ষমতা, আৰু বৃহত্তৰ সামাজিক ব্যৱস্থাত কাম কৰাৰ ক্ষমতা ফলপ্ৰসূ দলীয় কামৰ বাবে মূল প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ হ'ল এটা পৰ্যাপ্ত দলৰ আকাৰ প্ৰসংগটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, আৰু উদ্দেশ্য অনুসৰি দলৰ আকাৰ বেলেগ বেলেগ হব পাৰে এটা দলত অন্ততঃ ২ জন বা তাতকৈ অধিক সদস্য থাকিব লাগিব, আৰু বেছিভাগ দলৰ আকাৰ ২ৰ পৰা ১০০ জনলৈকে হয় ক্ৰীড়া দলসমূহৰ সাধাৰণতে নিৰ্দিষ্ট নিয়মৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আকাৰ নিৰ্দিষ্ট হয়, আৰু উদ্দেশ্যৰ পৰ্যায় আৰু জটিলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কৰ্ম দলসমূহৰ আকাৰ সলনি হ'ব পাৰে দলসমূহে উৎপাদনশীল হবলৈ সম্পদৰ সহায় লব পৰাটো প্ৰয়োজন (অৰ্থাৎ খেলপথাৰ বা সভাৰ স্থান, পৰিকল্পনাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত সময়, প্ৰশিক্ষক বা তত্বাৱধায়কৰ পৰা নিৰ্দেশনা, সংস্থাৰ পৰা সমৰ্থন আদি), আৰু সকলোৰে বাবে ক্ৰম অনুসৰি দলৰ ভিতৰত স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰিত ভূমিকা এটা স্পষ্ট উদ্দেশ্য থকা দলীয় কাম যিকোনো প্ৰসংগত উপস্থিত থাকে য'ত এটা দলে একেলগে কাম কৰি এটা উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হয় এই প্ৰসংগসমূহৰ ভিতৰত আছে এটা ঔদ্যোগিক সংস্থা (আনুষ্ঠানিক কৰ্ম দল), এথলেটিকছ (ক্ৰীড়া দল), এখন বিদ্যালয় (এটা প্ৰকল্পত কাম কৰা সহপাঠী), আৰু স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থা (অপাৰেটিং ৰুমৰ দল) এই প্ৰতিটো পৰিৱেশতে, দলীয় কাম আৰু আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতাৰ স্তৰ কম (যেনে গলফ, ট্ৰেক আৰু ফিল্ড), মধ্যৱৰ্তী (যেনে বেছবল, ফুটবল), উচ্চ (যেনে বাস্কেটবল, ফুটবল), যোগাযোগৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হ'ব পাৰে, দলৰ সদস্যসকলৰ মাজত উপস্থিত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ, আৰু সহযোগিতা যেনে- জি. দলীয় কামে যিমান পাৰি সোনকালে কামৰ সমন্বয় সাধন কৰে

তথ্যসূত্ৰ
দলপুঙা (, বৈজ্ঞানিক নাম- ) '' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ এই গোটৰ চৰাইসমূ্হৰ ঠেং ডাঙৰ হয় আৰু এই বৈশিষ্ট্যটোৰ বাবে ই ওপঙি থকা উদ্ভিদৰ ওপৰত সুকলমে চৰি ফুৰিব পাৰে৷ বিষুৱীয় অঞ্চলত এই চৰাইবিধ বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷

বিৱৰণ
দলপুঙাৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২৯ ছে:মি:৷ মাইকী দলপুঙাৰ দেহৰ আকাৰ মতাটোতকৈ ডাঙৰ হয়৷ ইয়াৰ দেহৰ বৰণ প্ৰধানকৈ ক'লা, নেজডাল ৰঙা আৰু ভিতৰৰ পাখিৰ বৰণ ডাঠ মটিয়া হয়৷ ইয়াৰ চকুৰ চেলাউৰি উজ্জ্বল বগা দলপুঙাৰ ঠোঁট হালধীয়া আৰু ঠেং দুখন মুগাবৰণীয়া হোৱা দেখা যায়৷ 

পোৱালি দলপুঙাৰ বৰণ মটিয়া আৰু বগা-চানেকীয়া হোৱা দেখা যায়৷

বিতৰণ
দলপুঙাই ভাৰত আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰজনন কৰে৷

আচৰণ
কলকাতাত এটা পোৱালি দলপুঙা চৰাই
দলপুঙাৰ মাত 'চিইক-চিইক-চিইক' ধৰণৰ৷ ই সাধাৰণতে সাৱধানবাণী দিবলৈ মাত মাতে৷ 

খাদ্য
দলপুঙাই সাধাৰণতে ওপঙি থকাজলজ উদ্ভিদত পোৱা পোক-পতংগ আৰু অন্যান্য অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী খাই জীয়াই থাকে৷ 
কলকাতাত কণীৰ ওপৰত দলপুঙা

প্ৰজনন
দলপুঙাৰ প্ৰজননৰ ধৰণ অন্য চৰাইৰ পৰা ভিন্ন হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ ক্ষেত্ৰত মাইকী দলপুঙা চৰাইটো মতাতকৈ ডাঙৰ আৰু উজ্জ্বল হয়৷ মাইকী চৰাইৰ মাজত মতা সংগীৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা হয়৷ এজনী মাইকী চৰায়ে  একাধিক মতা দলপুঙাৰ সৈতে যোৰ পাতে আৰু পোৱালি জগায়৷ , ..., , .  , ... (1999)   :        - .  .

 তথ্যসূত্ৰ 

       .   :  84-87334-65-2   84-87334-66-0.

, ..., , .  , ... (1999)       - .  .

, ... (1998)      - .  ,   , .

, ...        -  ( ). .

, .., , .. (2004)  ,          ,  --   . .

  ,    -         

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

শ্ৰেণী:দলমৰা
দলমৰা,   ইংৰাজী নাম: - , বৈজ্ঞানিক নাম:  , অত্যন্ত দীঘল নখ আৰু ভৰিৰে মধ্যমীয়া আকৃতিৰ জলচৰ চৰাই৷

বিৱৰণ
ইয়াৰ আঙুলিবোৰ অত্যন্ত দীঘল ই সাধাৰণতে পানীত ভাহি থকা পাতৰ ওপৰেৰে খোজ কাঢ়ি ফুৰে আগমূৰ কলা মূৰৰ কাষেৰে এডাল কলা আঁচ ডিঙিলৈ নামি আহি বুকুৰ কলা দাগ স্পৰ্শ কৰিছে ৷ পেট বুকু বগা ডেউকৰ বৰণ সেউজীয়া, কলা আৰু বাদামীৰ সংমিশ্ৰণ৷ সাধাৰণ অৱস্থাত ইয়াৰ নেজৰ দৈঘ্য ১১-১২ চেণ্টিমিটাৰ৷ কিন্তু প্ৰজনন কালত ইয়াৰ নেজ প্ৰায় ২৫চেণ্টিমিটাৰমান  দীঘল হয়, বুকু সম্পূৰ্ণ কলা পাখিৰে ঢাক খাই যায়৷  :.-.---.   ডিঙিৰ পিছফালৰ বৰণ  উজ্বল সোণ বৰণীয়া হয়৷ ডেউকাত বগা দাগ স্পস্ট হৈ পৰে৷ পাখিৰে সৈতে দলমৰা চৰাইটোৰ দৈঘ্য প্ৰায় ৩৯-৫৮ চেণ্টিমিটাৰ ৷  মতা চৰাইটোৰ ওজন প্ৰায় ১১৩-১৩৫ গ্ৰাম আৰু মাইকীজনীৰ ২০৫-২৬০৷ :..--.         .  . ().   (1992),  978-0-8493-4258-5 আত্মৰক্ষাৰ বাবে ইহঁতে কেতিয়াবা পানীত থকা বহল পাতৰ তলত লুকাই দিয়াও দেখা যায়৷

অৱস্থিতি আৰু বাসস্থান
ভাৰত, ইণ্ডোনেচিয়া, চীন, শ্ৰীলংকা, টাৱাইনত,  ইহঁতৰ অৱস্থিতি দেখা যায়৷ জলাহভূমি, বিল, পিটনি আদিত ইহঁতক সঁচৰাচৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ সাধাৰণতে জলাহভূমিত থকা জোপোহা, পানীত ভাহি থকা ডাঙৰ পাত আদিত ইহঁতে বাহ সাজি কণী পাৰে৷  ইহঁতে ১০ টা লৈকে কণী পাৰিব পাৰে৷  কণীৰ ৰং মটীয়া বৰণৰ৷  প্ৰায় ২৫-২৭ দিনত কণীৰপৰা পোৱালি ওলায়৷  উমনি পোৱালিক টোপ খুওৱা আদি কামবোৰ সাধাৰণতে মতা চৰাইটোৱে কৰে ৷ মাইকী চৰাইজনীয়ে বাহটোৰ তথা পোৱালিৰ সুৰক্ষা আদি কামবোৰ কৰে 
 
খাদ্য 
দলমৰা চৰাইৰ প্ৰধান খাদ্য মাছ, পোক, পৰুৱা, বিভিন্ন জলচৰ অমেৰুদণ্ডী প্ৰাণী আদি৷ খাদ্যৰ সন্ধানত ই জলাহভূমি, বিল, পিটনি আদিত সাধাৰণতে অকলশৰে নাইবা যোৰ পাতি  চৰি ফুৰে পাতৰ তলত লুকাই থকা পোক পৰুৱা  আদি বিচাৰি খোৱাৰ উপৰিও শামুক, কেঁচু, কুমটি  আদি ধৰি খায়৷ তাৰোপৰি জলজ উদ্ভিদৰ শিপা, ফুল, গুটি আদি খায়৷

আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
:...
:..?5
:..?-9

শ্ৰেণী:দলমৰা
দলিত শব্দৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ এনে কিছু জাতিগত গোষ্ঠীক বু্ুজোৱা হয় যিসকল সচৰাচৰ নিপীড়িত আৰু পিছপৰা জাতিৰূপে চিহ্নিত সংস্কৃত আৰু হিন্দী ভাষাত দলিত শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "ভগ্ন" বা "ছেদেলিভেদেলি" দলিতসকলক হিন্দু ধৰ্মৰ চাৰি বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ পৰা নিলগাই ৰখা হৈছে আৰু পঞ্চম বৰ্ণ হিচাপে দেখা গৈছে, যি পঞ্চমা নামেৰেও পৰিচিত দলিতসকলে বৰ্তমান  হিন্দু ধৰ্ম, বৌদ্ধ ধৰ্ম, শিখ ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আৰু বিভিন্ন লোকধৰ্ম সহ বিভিন্ন ধৰ্মীয় বিশ্বাসক বিশ্বাস কৰে ভাৰতৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দলিতসকলৰ সংখ্যা ২০ কোটি যি ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ১৬

দলিত শব্দটো ১৯৩৫ চনৰ পূৰ্বৰ ব্ৰিটিছ ৰাজৰ লোকপিয়লৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ সময়ৰ শোকগ্ৰস্ত শ্ৰেণী ()-ৰ অনূদিত ৰূপ অৰ্থনীতিবিদ আৰু সংস্কাৰক বি আৰ আম্বেদকাৰে (১৮৯১-১৯৫৬) দলিত শব্দটোৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰে তেখেতে জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো শোকগ্ৰস্ত লোককে দলিত সংজ্ঞাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে তেখেতে গঠন কৰা "লেবাৰ পাৰ্টি"-ত সমাজৰ শোকগ্ৰস্ত শ্ৰেণীৰ সকলো লোককে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল যিসকলৰ ভিতৰত মহিলা, ক্ষুদ্ৰ কৃষক তথা পিছপৰা শ্ৰেণীৰ লোকসকলো আছিল আম্বেদকৰ নিজেই এজন নিঃকুলীয়া মহৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল ১৯৭০ দশকত "দলিত" শব্দৰ ব্যৱহাৰ পুনৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল যেতিয়া 'দলিত পেন্থাৰ' সমাজকৰ্মী গোটে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল লাহে লাহে ৰাজনৈতিক দলসমূহেও নিজৰ লাভালাভৰ বাবে এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে কানহাইয়া কুমাৰৰ দৰে নতুন নেতাৰ অনুসৰি "দলিত" শব্দৰ সংজ্ঞা অধিক ব্যাপক, এজন ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ কৃষক যি অতি কষ্টৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছে তেৱোঁ "দলিত" শ্ৰেণীত পৰে

ভাৰতৰ অনুসূচীত জাতিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আয়োগে দলিত শব্দৰ চৰকাৰী ব্যৱহাৰক "অসাংবিধানিক" আখ্যা দিয়ে আৰু 'অনুসূচীত জাতি' শব্দৰ ব্যৱহাৰক প্ৰধান্য দিয়ে পিছে কিছু সূত্ৰৰ অনুসৰি দলিত শব্দই এনে কিছু জনগোষ্ঠীকো সাঙুৰি লৈছে যিসকলক সাংবিধানিক ভাবে অনুসূচীত জাতিৰ স্বীকৃত দিয়া হোৱা নাই আৰু সাধাৰণতে ই ভাৰতৰ নিপীড়িত লোকসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় নেপালতো এনে একেই পৰিস্থিতি বিৰাজ কৰিছে

মহাত্মা গান্ধীয়ে ১৯৩৩ চনত সমাজত অস্পৃশ্য বুলি বিবেচনা কৰা লোকসকলক হৰিজন নামেৰে নামকৰণ কৰিছিল    : .  , 1949 হৰিজনৰ অৰ্থ হৈছে হৰি বা ভগৱানৰ লোক হৰিজন শব্দটো পাছলৈ মৰ্যাদাহানিকৰ () আৰু অনুপালক () বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল সেয়ে এই শব্দটো বৰ্তমানে ব্যৱহাৰ কৰা নহয় দলিত শব্দ ব্যৱহাৰো কেৰালা ৰাজ্যত নিষিদ্ধ কৰা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
দলিপ কৌৰ তিৱানা (; ৪ মে ১৯৩৫  ৩১ জানুৱাৰী ২০২০) হল সমসাময়িক পাঞ্জাৱী সাহিত্যৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ঔপন্যাসিক আৰু চুটি-গল্প লেখক তেওঁ ৰাজ্যিক তথা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃত সাহিত্যিক আছিল আৰু এই দুয়ো ক্ষেত্ৰতে বিভিন্ন বঁটা-বাহন লাভ কৰিছিল তেওঁৰ লেখা অন্যান্য ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে তেওঁ পাঞ্জাৱী সাহিত্যৰ অধ্যাপক আৰু পাটিয়ালাৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডীন হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে পাঞ্জাৱী ভাষাত সমসাময়িক সাহিত্য ৰচনাত তেওঁক আ ট্যুৰ-ডি-ফৰ্চ হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়

জীৱনপঞ্জী
১৯৩৫ চনৰ ৪ মে তাৰিখে , ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অধীনত পাঞ্জাৱৰ লুধিয়ানাৰ ৰাব্বন গাঁৱৰ এটি অৱস্থাপন্ন জমিদাৰ পৰিয়ালত দলিপ কৌৰ তিৱানাৰ জন্ম হয় তেওঁ পাটিয়ালাত পঢ়া-শুনা কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ খুৰাক চৰ্দাৰ চাহিব তাৰা সিং সিদ্ধু কাৰাগাৰৰ মহা নিৰীক্ষক আছিল তেওঁৰ এক উল্লেখনীয় শৈক্ষিক কেৰিয়াৰ আছিল স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত তেওঁ প্ৰথম স্থান পাই পাছ কৰিছিল আৰু চন্দীগড়ৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল

১৯৬৩ চনত তেওঁ পাটিয়ালাৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু পিছত অধ্যাপক আৰু পাঞ্জাৱী বিভাগৰ মুৰব্বী তথা ভাষা বিজ্ঞানৰ ডীন পদলৈ পদোন্নতি হয় তেওঁ এবছৰৰ বাবে ইউজিচিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰবক্তাও আছিল তেওঁ প্ৰায়ে ইংলেণ্ড, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু কানাডাত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল; যত তেওঁ সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পুৰস্কৃত হৈছিল

তেওঁ সমাজবিজ্ঞানী, কবি তথা অধ্যাপক ভূপিন্দৰ সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ পুত্ৰ ড চিমৰণজিৎ সিং পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইলেক্ট্ৰনিক্স অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক ড তিৱানাই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে পাটিয়ালাৰ পাঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌহদত বাস কৰিছিল

২০১৫ চনৰ ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে, তেওঁ দেশত বৰ্ধিত অসহিষ্ণুতাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ জনাই তেওঁৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা (দেশৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা এজন ভাৰতীয় লেখকৰ বাবে সৰ্বোচ্চ সন্মান) ঘূৰাই দিছিল সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০০৪ চনত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল

স্বীকৃতি
শৈক্ষিক বঁটা
 ইউজিচি নেচনেল লেকচাৰশ্বিপৰ দ্বাৰা সান্মানিত

সাহিত্য বঁটা
 পঞ্জাৱ চৰকাৰৰ দ্বাৰা সাধনা গল্প-সংগ্ৰহৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰ ৰাজ্যিক পুৰস্কাৰ (১৯৬০-৬১)
 আমেৰিকান বায়গ্ৰাফিকেল প্ৰতিষ্ঠান, ইউএছএৰ দ্বাৰা ৱুৱেন অৱ দ্য ইয়েৰ বঁটা প্ৰদান (১৯৫৫)
 এহো হামাৰা জীৱন উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৭১)
 পুঞ্জন ৱিছ পৰমেশ্বৰৰ বাবে শিক্ষা আৰু সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয় বঁটা (১৯৭৫)
 পীলে পট্যান দি দাস্তান গ্ৰন্থৰ বাবে নানক সিং পুৰস্কাৰ (পাঞ্জাৱ চৰকাৰৰ ভাষা বিভাগ)
 আত্মজীৱনীৰ বাবে গুৰমুখ সিং মুছাফিৰ বঁটা (পাঞ্জাৱ চৰকাৰৰ ভাষা বিভাগ)
 নংগে পেইৰন কা চফৰ , ১৯৮২
 পাঞ্জাৱ চৰকাৰৰ ভাষা বিভাগৰ শ্ৰীমতী সাহিত্যকাৰ বঁটা; ১৯৮৭
 পাঞ্জাৱ চৰকাৰৰ প্ৰমাণ পত্ৰ, ১৯৮৯ 
 পাঞ্জাৱ সাহিত্য অকাডেমি, লুধিয়ানাৰ ধালিৱাল বঁটা (১৯৯১)
 দশকটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ঔপন্যাসিক, (১৯৮০-৯০), পাঞ্জাৱ একাডেমী, দিল্লী, ১৯৯৩
 কথা কহো উৰ্বশী উপন্যাসৰ বাবে সৰস্বতী সন্মান, (২০০১)
 শিক্ষা আৰু সাহিত্য ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটা, (২০০৪)
 পাঞ্জাৱ চৰকাৰৰ পাঞ্জাৱ সাহিত্য ৰতন, (২০০৮)
 অমৃতসৰৰ গুৰু নানক দেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডি লিট বঁটা লাভ (২০১১)

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
দলিপুৰাণ বা পাথৰিঘাটৰ ৰণ () কবি নৰোত্তম ৰচিত এটা ঐতিহাসিক বেলাড ইয়াত ১৮৯৪ চনত দৰং জিলাত সংঘটিত হোৱা পথৰুঘাটৰ ৰণৰ ঘটনাৱলী বিবৃত হৈছে, যত ব্ৰিটিছ আৰক্ষীৰ হাতত শতাধিক কৃষকৰ মৃত্যু হৈছিল অনাখৰী কবি নৰোত্তমে সমস্ত ঘটনাৱলী পদ্যৰ ৰূপত মুখেমুখে ৰচনা কৰিছিল পথৰুঘাটৰ ৰণৰ পচপন্ন বছৰ পাছত পাথৰিঘাটৰ ৰণ বা দলিপুৰাণ নামেৰে গ্ৰন্থাকাৰে ইয়াক ছপা কৰি উলিওৱা হয় 
লেখক পৰিচিতি
দলিপুৰাণ নামৰ এই ঐতিহাসিক বেলাড গ্ৰন্থখনৰ ৰচয়িতা এজন অনাখৰী কবি নৰোত্তম তেওঁৰ বিষয়ে বিশেষ তথ্য পাবলৈ নাই তেওঁ আছিল পথৰুঘাট ৰণৰ এজন প্ৰত্যক্ষদৰ্শী যিহেতু তেওঁ অনাখৰী আছিল, সেয়েহে পথৰুঘাট ৰণৰ ঘটনাৱলী তেওঁ মুখেমুখে পদ্য আকাৰে ৰচনা কৰিছিল মুখেমুখে চলি অহা এই বেলাডটো ১৯৪৯ চনত বামুণপাৰা-ভেবাৰঘাট ছাত্ৰ সংঘই পাথৰিঘাটৰ ৰণ বা দলিপুৰাণ নামেৰে ইয়াক ছপা কৰি উলিয়ায় ২০১৪ চনত দৰং জিলা বাৰ্তাজীৱি সংঘ আৰু পথৰু সমন্বয়গোষ্ঠীয়ে ইয়াক পুনৰ প্ৰকাশ কৰে
বিষয়বস্তু

গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু ১৯৯৪ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ দৰং জিলাৰ পথৰুঘাটত সংঘটিত হোৱা কৃষক বিদ্ৰোহ ঊনবিংশ শতিকাৰ নৱম দশকৰ সময়চোৱাত ব্ৰিটিছ শাসকে মাটি জৰীপ কৰি বস্তিমাটি, ৰুপিত মাটি আৰু ফৰিঙতি মাটি, এই তিনিভাগত বিভক্ত কৰি পৃথক পৃথক খাজনা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰে ইতিমধ্যে নলবাৰী, ৰঙিয়া, বজালী, সৰুক্ষেত্ৰী আদিৰ কৃষক ৰাইজে বৰ্ধিত হাৰত খাজনা নিদিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ বাতৰি বিয়পি পৰাত দৰঙী ৰাইজেও ১৮৯৪ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত বৰ্ধিত খাজনাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ জনাবলৈ পথৰুঘাটত মিলিত হয় পথৰুঘাট অঞ্চলৰ গাঁওবোৰৰ পৰা বহুত হাজাৰ ৰাইজ আহি তহচিলদাৰৰ বাংলোৰ আগত সমৱেত হৈ "হৰি বোল", "আল্লাহু আকবৰ" আদি ধ্বনি দি ব্ৰিটিছৰ আগত প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰি খাজনা কমাবলৈ দাবী উত্থাপন কৰিলে তহচিলদাৰৰ ৰিপ'ৰ্টমৰ্মে দৰং জিলাৰ জিলাধিপতি মি. এণ্ডাৰচন, আৰক্ষী অধীক্ষক (.. ) আৰু মঙলদৈৰ মহকুমাধিপতি মি. ৰেমিংটনো সশস্ত্ৰ বাহিনীসহ তাত উপস্থিত হ'ল আৰু খাজনা কমাই দিয়া নহব বুলি দৃঢ় অৱস্থান গ্ৰহণ কৰে ৰাইজ উত্তেজিত হৈ পৰে আৰু দুইপক্ষৰ মাজত তৰ্ক-বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয় ক্ৰমশঃ পৰিস্থিতি উত্তেজনাপূৰ্ণ হৈ পৰে আৰু চৰকাৰী বাহিনীয়ে বেৰিংটনৰ আদেশমৰ্মে মানুহৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰে ৰাইজে দলি-চপৰা, লাঠি-ফৰ্মুতি আদিৰে প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে যদিও তিষ্ঠিব নোৱাৰিলে হিন্দু-মুছলমান নিৰ্বিশেষে থিতাতে ১৪০ জন নিহত আৰু প্ৰায় ১৫০ জন প্ৰজা আহত হল চৰকাৰী হিচাপ মতে ১৫ জন নিহত আৰু ৩৭ জন আহত বুলি প্ৰকাশিত হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
দলিপুৰাণৰ পাঠ্য 
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবিতাপুথি
দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱ () কামৰূপ জিলাৰ ছয়গাঁৱৰ চণ্ডিকা দেৱালয়ত দূৰ্গাপূজাৰ সময়ত পালিত এক লোক-উৎসৱ৷ নৱমী পূজাৰ দিনা এই পৰম্পৰা পালিত হয়৷ জনবিশ্বাসমতে পূজাৰ কেইদিন বাহিৰৰ পূজামণ্ডপসমূহত পূজা খাই মন্দিৰলৈ উভতি আহোঁতে, আন কিছুমানৰ মতে মহাদেৱক নোসোধাকৈ মাতৃগৃহলৈ যোৱা পাৰ্বতীক মহাদেৱে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাত প্ৰৱেশ দ্বাৰত বাঁহ বান্ধি বাধা দিয়ে আৰু বাদানুবাদ হয়৷ তাৰপিছত দেৱীয়ে বলপূৰ্বক বাঁহৰ হেঙাৰ ভাঙি মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰে৷ 
ছয়গাঁৱৰ এই চণ্ডিকা দেৱালয়ৰ লগত চান্দ সদাগৰৰ কাহিনী জড়িত৷ কথিত আছে চান্দ সদাগৰে সপোনত পোৱা নিৰ্দেশমতে কৈলাসৰ পৰা দূৰ্গা দেৱীক কান্ধত আনি চম্পক নগৰত স্থাপন কৰিছিল৷ এই মন্দিৰেই শ্ৰীশ্ৰীচণ্ডিকা মন্দিৰ৷ শিৱসিংহৰ দিনৰে পৰা ইয়াত পূজা-অৰ্চনা চলি আহিছে৷ এই মন্দিৰৰ দেৱী পূজা কিছু ব্যতিক্ৰমী৷ ষষ্ঠীৰ দিনা ঘটপূজাৰে দূৰ্গা পূজা আৰম্ভ হয়৷ 

লোকবিশ্বাসমতে, পূজাৰ কেইদিন বাহিৰত পূজা খাই নৱমীৰ সন্ধিয়া মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ পাঁচবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে৷ এই সময়তে কলগছৰ ডিলা দলিয়াই ভক্তসকলৰ মাজত যুঁজ হয়৷ এয়েই দলিযুঁজ৷ তাৰপাছত মহাদেৱে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দিয়াত দেৱীৰ ভক্তসকলে দেৱীক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ে আৰু শিৱভক্ত আৰু দেৱীভক্তৰ মাজত বাঁহডালক লৈ টনা-আজোৰা হয়৷ ইয়াকে হেঙাৰভঙা যুঁজ বোলে৷ এই যুঁজ চাবলৈ মন্দিৰ চৌহদত অনেক মানুহৰ সমাগম হয়৷ 

এই দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱৰ নেতৃত্ব দিয়ে দুগৰাকী ব্ৰাহ্মণ ভক্তই৷ এগৰাকী শিৱৰ আৰু আনগৰাকীয়ে দূৰ্গাৰ ভাও দি অনুষ্ঠানটো পৰিৱেশন কৰে৷ নৱমীৰ দিনা পিছবেলা দেৱীৰ ভক্তসকলে দেৱীক ডাংকোলাকৈ আনি মন্দিৰৰ চাৰিওফালে পাঁচবাৰ ঘূৰোৱাৰ পিছত শিৱৰ ভাও লোৱা ভকতজনে দূৰ্গাৰ ভাও লোৱা ভকতজনক উদ্দেশ্যি কথিত ভাষাত বাদানুবাদ হয়৷

শিৱভক্ত: এমান দিন কক গেইছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰত গেইছিলু৷
শিৱভক্ত: কাক সুধি গেইছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰোত যাওঁতে কাকনো সুধিবা লাগে?
শিৱভক্ত: গাতোচোন ৰক্ত, মাংস, মদ, গাহৰি...মিয়াৰেৰ গেছিলিনা কবাত বলি খাবা গেছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰত পোৰামাছ আৰু পণ্টাভাত খাই আইহছু৷

এই কথাত মহাদেৱে বিশ্বাস নকৰে আৰু মন্দিৰ প্ৰৱেশত বাধা দিয়াত দুয়োপক্ষৰ ভকতসকলৰ মাজত দলিযুঁজ হয়৷ এই যুঁজত মহাদেৱ পৰাস্ত হৈ বাঁহ বান্ধি হেঙাৰ দিয়ে৷ ভকতসকলে এই বাঁহৰ হেঙাৰো ভাঙি দেৱীক মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰোৱায়৷ 

হেঙাৰভঙাৰ বাঁহডালক সফলতাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷ এই বাঁহৰ এটি অংশ মাছ মৰা সঁজুলিত সংযোগ কৰিব পাৰিলে অধিক মাছ ধৰিব পাৰি আৰু অপায়-অমংগল দূৰ হয় বুলি বিশ্বাস৷ সেয়ে, এটুকুৰা বাঁহৰ বাবে কেতিয়াবা অৰিয়াঅৰিও হোৱা দেখা যায়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
জ্যামিতিত  দশভূজ (গ্ৰীক শব্দ  ডেকা আৰু  , "দহটা কোন") হৈছে দহটা বাহু যুক্ত এটা বহুভুজ বা ১০-ভুজ . ইয়াৰ বৰ্হিকোন আৰু আন্তঃকোন সমূহৰ যোগফল ১৪৪০
বৈশিষ্ট্য
ইয়াৰ মুঠ বাহু আৰু কোণৰ সংখ্যা ১০, কৰ্ণৰ সংখ্যা ২০
এটা সুষম দশভূজৰ প্ৰতিটো বাহুৰ দৈঘ্য সমান আৰু প্ৰতিটো আন্তঃকোনৰ মাপ ১৪৪.
এটা সুষম দশভূজৰ ক্ষেত্ৰফল যেতিয়া ইয়াৰ প্ৰতিটো বাহুৰ দৈঘ্য   দিয়া থাকে:.                          . 

"" বাহু দৈঘ্যৰ এটা সুষম দশভূজৰ পৰিসীমা হৈছে  একক
ই এটা বহুভুজ, 
 এটা সুষম দশভূজৰ প্ৰতিটো বৰ্হিকোণৰ মাপ ৩৬

অংকন প্ৰণালী
কম্পাছ আৰু স্কেলৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা বা এটা সুষম পঞ্চভূজৰ বাহু সমূহৰ সমদ্বীখণ্ডক আঁকি এটা দশভূজ অংকন কৰিব পৰা যায়. 

এটা বৃত্তৰ ব্যাস দৈঘ্যৰ সমান উচ্চতাৰে দেখুৱা ধৰণে এটা পঞ্চভূজ অংকন কৰক
প্ৰতিটো কোণৰ পৰা বৃত্তৰ কেন্দ্ৰৰ মাজেৰে বিপৰীত বাহুলৈ একোডাল ৰেখা অংকন কৰিব য'ত প্ৰতিটো ৰেখাই দশভূজৰ একোটা কোণক কাটিব
এতিয়া পঞ্চভূজৰ বাহুক কটা প্ৰতিটো বিন্দুক সমীপৱৰ্তী বিন্দুৰে সংযোগ কৰিলে এটা দশভূজ পোৱা যাব

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বহুভুজ
দশানন ৰাৱণ () বঙালী ভাষাৰ পৰা অনূদিত এখন অসমীয়া উপন্যাস উপন্যাসখন ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত বঙালী সাহিত্যিক ড দীপক চন্দ্ৰ ৰচিত একে নামৰ উপন্যাসখন অসমীয়া ভাষালৈ গোৱিন্দ প্ৰসাদ ভূঞাই অনুবাদ কৰি ২০১৩ চনত প্ৰথম অসম পাবলিচিং কোম্পানীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰে

 চমু বিৱৰণ 
ত্ৰিকূট পৰ্বতৰ সুউচ্চ শিখৰত বিশ্বকৰ্মাই নিৰ্মাণ কৰা মণিময় প্ৰসাদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাৱণৰ মাক কৈকেষীয়ে ৰাৱণক তেওঁৰ বংশ পূৰ্বপুৰুষৰ কথা কয় দাইবা নৰগোষ্ঠীৰ সাম্ৰাজ্য; কৈকেষীৰ পিতামহ সুকেশক শিৱ পাৰ্বতীয়ে পালন কৰা; সুমালী, মালী আৰু মাল্যবানয়ে দেৱতাসকলৰ লগত কৰা যুদ্ধৰ কথা; ৰাৱণে কুবেৰৰ পৰা লংকা জয় কৰা আদি কাহিনী উপন্যাসখনত লেখকে বৰ্ণনা কৰিছে

 তথ্যসূত্ৰ
250ভগৱান বিষ্ণুৰ দশাৱতাৰ ৰূপসমূহ
দশাৱতাৰ () হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এজন প্ৰধান উপাস্য দেৱতা বিষ্ণুৰ দহটা প্ৰধান অৱতাৰ বৈষ্ণৱ দৰ্শনত, কোনো বিশেষ উদ্দেশ্যে আগত ৰাখি মৰ্ত্যত অৱতীৰ্ণ পৰম সত্তাকে অৱতাৰ () নামেৰে অভিহিত কৰা হয় বিষ্ণুৰ (বা কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত কৃষ্ণৰ) দহটা মুখ্য অৱতাৰৰ সমষ্টিগত নামেই দশাৱতাৰ এই দশাৱতাৰৰ কথা জনা যায় গৰুড় পুৰাণৰ (১ ৮৬ ১০-১১) পৰা 

দশাৱতাৰৰ অধিকাংশই অভিহিত হয় লীলা-অৱতাৰ নামেৰে হিন্দু বিশ্বাস অনুসৰি, প্ৰথম চাৰি অৱতাৰৰ আৱিৰ্ভাবকাল হৈছে সত্যযুগ পৰৱৰ্তী তিনি অৱতাৰ ত্ৰেতাযুগত অৱতীৰ্ণ হয় অষ্টম আৰু নৱম অৱতাৰৰ আৱিৰ্ভাৱকাল যথাক্ৰমে দ্বাপৰযুগ আৰু কলিযুগ দশম অৱতাৰ কল্কিৰ আৱিৰ্ভাৱ ৪২৭,০০০ বছৰৰ পিছত কলিযুগত অন্তিম পৰিব বুলি ভৱিষ্যতবাণী কৰা হৈছে- 8.17  "   - (          5,000 )      , ,   ,     ,     432,000 .  -                      " বিষ্ণু পুৰাণত কোৱা হৈছে যে, কল্কি অৱতাৰৰ আগমনৰ লগে লগেই কলিযুগৰ সমাপ্তি ঘটিব কল্কি দুষ্টৰ দমন আৰু শিষ্টৰ পালন কৰি এক নতুন সত্যযুগৰ সূচনা কৰিব (2007) . 495

 দশাৱতাৰ 
তলত ভগৱান বিষ্ণুৰ দহটা অৱতাৰৰ এখন মান্য তালিকা প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে অঞ্চলভেদে আৰু মতভেদে দশাৱতাৰৰ ভিন্ন তালিকা পোৱা যায় 
 মৎস্য
 কূৰ্ম
 বৰাহ
 নৰসিংহ
 বামন
 পৰশুৰাম
 ৰাম
 কৃষ্ণ
 বুদ্ধ
 কল্কি

বিষ্ণুৰ দশাৱতাৰৰ ৰূপাংকন600

মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে দশাৱতাৰক ভগৱান বিষ্ণুৰ দহটা অৱতাৰ বুলি নকৈ কৃষ্ণৰ দহটা অৱতাৰহে বুলিছে সেই অনুসৰি দশাৱতাৰৰ তালিকাত 'কৃষ্ণ'ৰ ঠাইত 'বলৰাম'ক স্থান দিয়া হৈছে অন্য কোনো তালিকাত বুদ্ধৰ স্থান বলৰামক দিয়া হয় আৰু তালিকাত কৃষ্ণৰ নামো থাকে 

 তথ্যসূত্ৰ 

 
 

 বাহ্যিক সংযোগ 
       
       (.)
  ' :      (.  )
    (.)
           
     (.)
     ()  
      
    :             
  (  )  
    
 '  (.)
         


শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী