marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
নাওমি ছেজেন (; জন্ম:-১৮ নৱেম্বৰ ১৯৪৬) এগৰাকী ইজৰাইলী শিক্ষাবিদ, কৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ বিধায়ক হিচাপে ছেজেনে মানৱ অধিকাৰ, মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু গ্ৰাহক সুৰক্ষাৰ কাৰণসমূহৰ লগত জড়িত আছিল       ছেজেন নিউ ইজৰাইল ফাণ্ডৰ এগৰাকী ভূতপূৰ্ব সভাপতি বৰ্তমান ছেজেন টেল আভিভ-য়াফোৰ একাডেমিক কলেজৰ স্কুল অৱ গভৰ্ণমেণ্ট এণ্ড ছ'চাইটিৰ মুৰব্বী আৰু শৰণাৰ্থী আৰু প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ হটলাইন ব'ৰ্ডৰ পদত আছে

জীৱনী
ব্ৰিটিছ মেণ্ডেট যুগত জেৰুজালেমত নাওমি ছেজান (জন্ম হাৰমান)ৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল আব্ৰাহাম আৰু জিনা হৰমান পিছলৈ তেওঁৰ পিতৃ আমেৰিকাত ইজৰাইলৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আছিল, আনহাতে মাতৃয়ে বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ত কাম কৰিছিল৷ ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনৰ ভিতৰত নেচেটৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

ছেজেনে কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি বি.এ. আৰু এম.এ সম্পূৰ্ণ কৰে৷ তাৰপিছত জেৰুজালেমৰ হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ পি এইচ ডি লাভ কৰে পিছলৈ তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ট্ৰুমেন ইনষ্টিটিউট ফৰ দ্য এডভান্সমেণ্ট অৱ পিছৰ নেতৃত্ব দিয়ে ১৯৯৪ চনত আফ্ৰিকাৰ ৰাজনীতিত বিশেষজ্ঞ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা হয়

ৰাজনৈতিক জীৱন
ছেজেন ১৯৮৫ চনত নাইৰোবিত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলা সন্মিলনত ইজৰাইলৰ প্ৰতিনিধি দলৰ সদস্য আছিল, আৰু ১৯৯৫ চনত বেইজিঙত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা সম্পৰ্কীয় চতুৰ্থ বিশ্ব সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ ছ'চাইটি ফৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডেভেলপমেণ্টৰ ইজৰাইলী শাখাৰ সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ ইজৰাইল ৱমেনছ নেটৱৰ্কৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ব'ৰ্ডৰ সদস্য আছিল৷ লগতে ইণ্টাৰনেশ্যনেল এছ'চিয়েচন অৱ পলিটিকেল ছায়েন্সৰ উপ-সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল :    

১৯৯২ চনত মেৰেট্জ তালিকাত নেচেটলৈ নিৰ্বাচিত হয় ১৯৯৬ চনৰ নিৰ্বাচনত আসন অক্ষুণ্ণ ৰাখি উপাধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে ১৯৯৮ চনৰ জেৰুজালেমৰ মেয়ৰৰ নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থী হিচাপে ৪ ভোট লাভ কৰি চতুৰ্থ স্থান দখল কৰিছিল ১৯৯৯ চনত পুনৰ নেচেটলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা ছেজেনে ২০০৩ চনৰ নিৰ্বাচনত আসন হেৰুৱালৈকে উপ-সভাপতি হিচাপে থাকে৷

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
নাকফুলি () হৈছে এক প্ৰকাৰৰ নাকত পিন্ধা গহণা যিটো কেইবা শতিকা আগতে সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাত ভাৰতৰ মহিলাৰ অলংকাৰৰ এটা প্ৰকাৰ হিচাপে উৎপত্তি হৈছিল বুলি প্ৰমাণ পোৱা যায়৷ নাকত পিন্ধা অলংকাৰৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰ পোৱা যায়৷ অসমত প্ৰচলিত কেইবিধমান পুৰণি নাকৰ অলংকাৰ হল, নথ( ), নাক চবি( ), নাকফুল(   ), নাকবালি(        ), আৰু নোলক(      )৷ নাকফুলি সোণ, ৰূপ, পিতল আদিৰ উপৰিও বৰ্তমান বিভিন্ন সংকৰ ধাতুৰে তৈয়াৰ কৰা হয়৷ প্ৰাচীন কালত সোণ আৰু ৰূপেৰেই অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল৷ কালিকা পুৰাণমতে ডিঙিৰ ওপৰত ৰূপৰ অলংকাৰ পৰিধান কৰা নহৈছিল৷ লো আৰু কাঁহৰ অলংকাৰ পিন্ধাটো নীতি-বিৰুদ্ধ আছিল৷

ইতিহাস
নাকফুলি সাধাৰণতে দক্ষিণ এছিয়া আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকা (চুডান)ৰ মহিলাসকলে যুগ যুগ ধৰি পিন্ধি আহিছে ভাৰতৰ মহিলাসকলে ষষ্ঠ শতিকাৰ আগৰ পৰাই এইবোৰ পিন্ধি আহিছে ইয়াক বহুতো ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য্যত স্পষ্টভাৱে দেখা যায়   .  ..বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত ই বিশেষভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি বিয়াৰ নিশা কইনাই নাকৰ শিকলিৰ দৰে অলংকাৰ পিন্ধে যিটো কাণফুলি বা চুলিৰ শিকলিৰে বান্ধি থোৱা হয় নাকৰ শিকলি মহিলাসকলে দেৱী পাৰ্বতীক বিবাহৰ দেৱী বুলি গণ্য কৰা বাবে সন্মান আৰু ভক্তি দেখুৱাবলৈ পিন্ধে
অসমৰ মুছলমান সমাজত নাকৰ অলংকাৰ
অসমৰ চৰ-চাপৰিত বাস কৰা মুছলমান সমাজত নাকৰ অলংকাৰৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে৷ বিয়াৰ সময়ত দৰাঘৰৰ পৰা নাকৰ অলংকাৰ কইনাক দিয়াটো বাধ্যতামূলক৷ স্বামীৰ মৃত্যু হলে বিবাহিতা মহিলাই নাকৰ অলংকাৰ খুলি পেলোৱাটো পৰম্পৰা৷ এই সমাজত নাকত অলংকাৰ পিন্ধাবলৈ ছোৱালীবোৰ সৰু কালতে কিছুমান নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে নাকত ফুটা কৰা হয়৷ প্ৰথমে মিহি বেজী-সূতাৰে নাকত ফুটা কৰি সূতা গাঁথি থোৱা হয়৷  কিছুদিন পিছত ঘাঁ শুকালে শুকান কাঠি ভৰাই থোৱা হয়৷ পিছত শুভদিনত বিছমিল্লাহ বুলি কৈ সোণৰ বা ৰূপৰ নাকফুলি পিন্ধাই দিয়া হয়৷  এই সমাজত নাকফুলিৰ বিভিন্ন আকৃতিৰ পোৱা যায়৷ আকৃতিভেদে এইবোৰৰ নামো বেলেগ বেলেগ৷ যেনে, ডাইল- এটা গোটা মচুৰ দালিৰ আকৃতিত এটা নলী লগোৱা থাকে; তাৰাফুল-তৰাৰ আকৃতিৰ আৰু মাজত এটা পাথৰ লগোৱা থাকে; এছফুল- ইংৰাজী এছ আখৰটোৰ দৰে; সাতদানা- নাৰ্জীফুলৰ আকৃতিৰ; চিতিফুল-পখিলাৰ আকৃতিৰ; পালিশপাত-গোলাকৃতিৰ ৰিং এটাত মটৰমাহ বা চিৰাৰ আকৃতিৰ দানা ওলোমাই; নলক বা বেল্লাক- বালি বা ৰিঙৰ লগত চিৰা বা ডালিম ফুলৰ আকৃতিৰ; নাকঠশা-দুটা ডাঙৰ আকাৰৰ দালি এডাল সৰু নলীৰে সংযুক্ত কৰা৷ এটা নাকৰ বাহিৰত আৰু আনটো ভিতৰত নলীৰে সংযোগ কৰা থাকে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:গহনা
নাকৰ জিঞ্জিৰি () হৈছে এক প্ৰকাৰৰ মুখৰ গহনা যিটো শতিকাৰ আগতে সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাত ভাৰত ৰ মহিলাৰ ফেশ্বনৰ অংশ হিচাপে উৎপত্তি হৈছিল
শাৰীৰিক দিশ
সহজ ভাষাত ক'বলৈ গ'লে নাকৰ জিঞ্জিৰি  হৈছে নাকৰ বিন্ধা আৰু এটা কাণৰ বিন্ধাৰ মাজৰ এটা সংযোগসাধাৰণতে, এই জিঞ্জিৰিবোৰ সাধাৰণতে (যদিও সদায় নহয়) কোনো ধৰণৰ ধাতুৰ পৰা নিৰ্মিত নাকৰ জিঞ্জিৰি শব্দটোৱে নাক আৰু কাণৰ বিন্ধাৰ মাজৰ অন্য ধৰণৰ সংযোগকাৰী পদাৰ্থকো বুজাব পাৰে ৰোজাৰী বিড হৈছে এনে বিকল্প

ইতিহাস
নাকৰ জিঞ্জিৰি দক্ষিণ এছিয়া আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকা (চুডান)ৰ মহিলাসকলে যুগ যুগ ধৰি পিন্ধি আহিছে ভাৰতৰ মহিলাসকলে ষষ্ঠ শতিকাৰ আগৰ পৰাই এইবোৰ পিন্ধি আহিছে ইয়াক বহুতো ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য্যত স্পষ্টভাৱে দেখা যায় সম্ৰাট আকবৰে এগৰাকী হিন্দু নাৰীক বিশেষ স্থান দিয়াৰ পৰাই নাকৰ জিঞ্জিৰিৰ ৰুচি আৰম্ভ হৈছে  কাণ বিন্ধাটো এটা ধৰ্মীয় প্ৰথানাক আৰু কাণ বিন্ধা  .. বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত ই বিশেষভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি বিয়াৰ নিশা কইনাই নাকৰ জিঞ্জিৰি পিন্ধে যিটো কাণফুলি বা চুলিত জিঞ্জিৰিৰে বান্ধি থোৱা হয় নাকৰ জিঞ্জিৰি মহিলাসকলে দুটা কাৰণত পিন্ধে- প্ৰথমতে দেৱী পাৰ্বতীক বিবাহৰ দেৱী বুলি গণ্য কৰা বাবে তেওঁক সন্মান আৰু ভক্তি দেখুৱাবলৈ দ্বিতীয়তে সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ হল স্বামীৰ প্ৰতি ভক্তি আৰু বশৱৰ্তী হোৱাৰ ইংগিত দিয়া এই প্ৰথা দ্বাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া কইনাক সম্পত্তি বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু তেওঁক  জিঞ্জিৰিৰে নেতৃত্ব দি স্বামীৰ কোঠাৰ সজ্জা আৰু আনন্দৰ বস্তু হিচাপে তেওঁৰ মতে সজাই তোলা হৈছিল পৰম্পৰাগতভাৱে নাকৰ অলংকাৰ পিন্ধাটোৱে বিবাহিত হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে যদিও বহু অবিবাহিত যুৱতীয়ে বৰ্তমান পৰম্পৰাটোক আওকাণ কৰি যিকোনো নাকৰ অলংকাৰ পিন্ধে

 উপসংস্কৃতি 

আজি নাকৰ জিঞ্জিৰিৰে গথিক ফেশ্বনৰ শেহতীয়া প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ঘটাইছে আৰু এতিয়া বিশ্বৰ কেইবাটাও ভিন্ন উপসংস্কৃতিত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে পৰিচিত

পদ্ধতি

১৯৪০ চনৰ দশকত বেজীটো বীজাণুমুক্ত কৰিবলৈ চিলাইৰ বেজীৰ তলত মেচৰ লাঠি জ্বলাই দিয়া হৈছিল এটা আলু কাটি বিন্ধিবলগীয়া ঠাইখিনি সহায় কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বেজীটো মাংসৰ মাজেৰে আলুৰ ওচৰলৈ ঠেলি দিয়া হয় বেজীটো ঠেলি দিয়াৰ পিছত বেজীৰ চকুৰ মাজেৰে এডাল সূতা (ৰঙা আৰু হালধীয়া) পাৰ কৰা হৈছিল তাৰ পিছত মাত্ৰ বিন্ধি যোৱা ফুটাটোত সূতাটো এৰি বেজীটো আঁতৰাই দিয়া হয় এইটো অতি তৎপৰতাৰে কৰা হৈছিল যাৰ ফলত মাত্ৰ এটা চুটি চোকা বিষ হৈছিল কেতিয়াবা, বিন্ধিবলগীয়া ঠাইখিনিৰ সংখ্যা দিবলৈ বৰফ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আজিকালি বিন্ধাৰ বাবে ফুটা ষ্টেইনলেছ ষ্টীলৰ অস্ত্ৰোপচাৰ বেজী ব্যৱহাৰ কৰা হয় বিন্ধাৰ পিছত বেজীটো আঁতৰাই কেপটিভ বেয়াৰিং ৰিং () সোমোৱাই দিয়া হয় ১৮ৰ পৰা ২৪ কেৰেট সোণেৰে নিৰ্মিত ১৬ৰ পৰা ১২ গেজৰ আঙঠি কাণৰ ফুটা বিন্ধিলে ভাল হোৱাৰ সময় ৩ৰ পৰা ৬ সপ্তাহ আৰু নাক বিন্ধিলে ভাল হোৱাৰ সময় ৬ৰ পৰা ১২ সপ্তাহ আমেৰিকাত বিন্ধা কেৱল শৰীৰ বিন্ধিবলৈ প্ৰমাণিত ব্যক্তিসকলেহে কৰিব পাৰে:..20090921120824:...
তথ্য সংগ্ৰহ
নাকৰ () আছিল এজন ষষ্ঠদশ শতিকাৰ গুজৰাটী কবি, যিয়ে কেইবাখনো আখ্যান লিখিছিল

জীৱন
তেওঁৰ জীৱন সম্পৰ্কে তেওঁৰ পদবোৰেই একমাত্ৰ উৎস হোৱা বাবে তেওঁৰ জীৱনৰ বিষয়ে অতি কম তথ্য পোৱা যায় প্ৰথমে বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে তেওঁ সপ্তদশ শতিকালৈ জীৱিত আছিল, কিন্তু পিছলৈ প্ৰমাণ পোৱা যায় যে তেওঁ ষষ্ঠদশ শতিকাৰ কবি তেওঁ দিছাৱাল বনিয়া জাতিৰ আৰু বড়োদৰাত বাস কৰিছিল৷ তেওঁ কেইবাখনো আখ্যান লিখিছিল যিবোৰ কেৱল "মানভট" (ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ পেছাদাৰী গল্পকাৰ)-এ  ৰাজহুৱাভাৱে আবৃত্তি কৰিছিল

কৃতিসমূহ
তেওঁ কেইবাটাও কবিতা ৰচনা কৰিছিল যদিও মাত্ৰ সাতটাহে প্ৰকাশিত হৈছে এইবোৰ প্ৰধানকৈ আখ্যান ৰূপত আছিল, যি পেছাদাৰী কাহিনীকাৰৰদ্বাৰা পঢ়া হবৰ বাবে লিখা হৈছিল তেওঁ ছান্দসিক কাব্য লিখা নাছিল, বৰঞ্চ স্থানীয় ৰাগ যেনে ৰামাগ্ৰী, আশাৱাৰী আৰু সামেৰী ইত্যাদিত লিখিছিল হৰিশচন্দ্ৰৰ কাহিনীৰ আধাৰত তেওঁ উমৰেথত হৰিশচন্দ্ৰখ্যান (১৫১৬, বিক্ৰম সংৱত ১৫৭২) ৰচনা কৰে৷ তেওঁৰ আন গ্ৰন্থসমূহ হ'ল  শিৱ-বিবাহ (১৫৪৪), চন্দ্ৰহাসাখ্যান, লৱ-কুশাখ্যান, ধ্ৰুৱাখ্যান (১৫৪৪), মৃগালিসংবাদ, ভিলাডী না বাৰ মাস শিৱ-বিবাহ আৰু ধ্ৰুৱাখ্যান ১৫৪৪ চনৰ আগতেই লিখা হৈছিল, কিন্তু এজন ব্ৰাহ্মণে তাৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ পছন্দ নকৰাত ১৫৪৪ চনত তেওঁ সেইবোৰৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল তেওঁৰ ভক্তমাল গ্ৰন্থখন গুজৰাটৰ সাধুসকলৰ বিষয়ে, যি কবি ৱাষ্টোৰ সাধু চৰিতৰ দৰে

গৱেষণা
চিমনলাল ত্ৰিবেদীয়ে তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰকাশিত আৰু অপ্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহৰ ওপৰত কবি নাকৰ - এক অধ্যয়ন (১৯৬৬) শীৰ্ষক পি.এইচ.ডি. প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল এই গৱেষণাৰ পৰৱৰ্তী ধাৰা ১৯৭৯ চনৰ নাকৰ (গুজৰাটী গ্ৰন্থকাৰ শৃংখলা)  (১৯৭৯)ৰ লগতে গুজৰাটী সাহিত্যনো ইতিহাস - ভাগ ২ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে

তথ্যসূত্ৰ

অধিক পঢ়ক
 

শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গুজৰাটী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
নাগচম্পা (, বৈজ্ঞানিক নাম:  ) এক প্ৰকাৰৰ বৃক্ষজাতীয় উদ্ভিদ ই  পৰিয়ালৰ এজোপা সপুষ্পক আৰু পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ এই গছজোপা মধ্য আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অৰণ্যৰ এবিধ থলুৱা উদ্ভিদ ইয়াৰ সুন্দৰ, সুগন্ধি ফুল আৰু বৃহৎ তথা আকৰ্ষণীয় ফলৰ বাবে বিশ্বৰ বহুতো গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত ইয়াক ৰোপণ কৰা হয়           , সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় দিশৰ পৰা ভাৰতত নাগচম্পাৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে ১৮৮১ চনত ইংৰাজসকলে এই গছৰ সঁচ শ্ৰীলংকালৈ নিয়াৰ পৰা সেই ঠাইত শালগছ বুলি ইয়াক ভুলকৈ বহুলভাৱে চিনাক্ত কৰা হৈছিল সেয়ে বৌদ্ধ মন্দিৰসমূহত এই গছজোপা সততে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল

বিৱৰণ
নাগচম্পা গছ ৩৫ মিটাৰ (১১০ ফুট) পৰ্যন্ত ওখ হয় ডালৰ মূৰত থুপ খাই থকা পাতবোৰ সাধাৰণতে ৮ৰ পৰা ৩১ চেণ্টিমিটাৰ (৩ৰ পৰা ১২ ইঞ্চি) দীঘল হয় যদিও ই ৫৭ চে.মি. (২২ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে, . .  . . .   .    . 2013.

 ফুল 
নাগচম্পাৰ ফুল
ফুলবোৰ ৮০ চে.মি. (৩১ ইঞ্চি) দীঘল তন্তুত ফুপে কিছুমান গছত গোটেই ডালটো তন্তুৰে আবৃত নোহোৱালৈকে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ফুল ফুলে এজোপা গছে প্ৰতিদিনে ১০০০ ফুল ধাৰণ কৰিব পাৰে ফুলবোৰ তীব্ৰ সুগন্ধিযুক্ত বিশেষকৈ ৰাতি, . .  .     . আৰু পুৱাৰ ভাগত সুগন্ধি থাকে ফুলবোৰৰ ব্যাস ৬ চে.মি. (২.৪ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত হয় ইয়াৰ ছটা পাহি থাকে আৰু পাহিবোৰ গুৰিৰ ওচৰত গোলাপী আৰু ৰঙা ৰঙৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আগবোৰৰ ফালে হালধীয়া ৰঙৰ হয় পুংকেশৰৰ দুটা অংশ থাকে: কেন্দ্ৰত পুংকেশৰ বৃত্ত আৰু এডাল পুংকেশৰ দণ্ড

 ফল
ফলবোৰ কাঠৰ দৰে খোলা থকা গোলাকাৰ আৰু ইয়াৰ ব্যাস প্ৰায় ২৫ চে.মি. একোটা ফলত প্ৰায় ৬৫ টা বীজ থাকিব পাৰে আনহাতে ডাঙৰ ফলত ৫৫০টা বীজ থাকিব পাৰে এজোপা গছে ১৫০টা ফল দিব পাৰে বেছিভাগ অঞ্চলতে ফলবোৰ পূৰঠ হবলৈ এবছৰলৈকে সময় লাগে কেতিয়াবা ই ১৮ মাহলৈকেও সময় লয় ফলৰ মংহাল অংশ বগা ৰঙৰ হয় আৰু বায়ুৰ সৈতে হোৱা বিক্ৰিয়াৰ (অক্সিডেচন) লগে লগে ই নীলা হৈ পৰে 

ব্যৱহাৰ
নাগচম্পা গছ ইয়াৰ ফুলৰ বাবে আলংকাৰিক ৰূপত আৰু আকৰ্ষণীয় ফলৰ বাবে উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ নমুনা হিচাপে ৰোপণ কৰা হয়

ইয়াৰ ফল খাব পাৰি যদিও সাধাৰণতে মানুহে নাখায় কিয়নো ইয়াৰ সুগন্ধি ফুলৰ বিপৰীতে ফলটোৰ এক বহাল নলগা গোন্ধ থাকিব পাৰে, . .  . :     .  3: . . 2012. ইয়াক গাহৰি আৰু ঘৰচীয়া চৰাই আদি পশুধনক খুৱাই দিয়া হয়

এই উদ্ভিদৰ কিছু অংশ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা বিজ্ঞানত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ইয়াক উচ্চ ৰক্তচাপ, টিউমাৰ, বিষ, প্ৰদাহ, সাধাৰণ চৰ্দি, পেটৰ বিষ, চৰ্মৰোগ আৰু ঘাঁ, মেলেৰিয়া, দাঁতৰ বিষ আদিৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা সম্পৰ্কে তথ্যৰ অভাৱ

ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য
ভাৰতত নাগচম্পা গছক হিন্দুসকলে পবিত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰে তেওঁলোকে ইয়াৰ ফুলবোৰ নাগৰ দৰে দেখা যায় বুলি বিশ্বাস কৰে আৰু ইয়াক শিৱ মন্দিৰত ৰোপণ কৰা হয়-, . .,  . (2012). ,        .  .      12 24250. ইয়াক পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ গছ বুলি বিশ্বাস কৰি এছিয়াৰ বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ধৰ্মীয় স্থানত ৰোপণ কৰা হয় শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড আৰু অন্যান্য থেৰবাদী বৌদ্ধ দেশত ইয়াক বৌদ্ধ মঠ আৰু অন্যান্য ধৰ্মীয় স্থানত ৰোপণ কৰা হয়
তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:বৃক্ষ
শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
নাগপুৰ (, ) ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ দ্বিতীয় ৰাজধানী আৰু তৃতীয় বৃহত্তম চহৰ কেন্দ্ৰীয় ভৌগোলিক অৱস্থানৰ বাবে ইয়াক ভাৰতৰ হৃদপিণ্ড বুলি কোৱা হয় এইখন চহৰ মধ্য ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু জনবসতিপূৰ্ণ চহৰ "কমলা চহৰ" নামেৰেও জনাজাত নাগপুৰ হ'ল জনসংখ্যাৰফালৰপৰা ভাৰতৰ ত্ৰয়োদশ বৃহত্তম চহৰ অক্সফৰ্ড ইকনমিক্সৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি নাগপুৰ ২০১৯ চনৰপৰা ২০৩৫ চনলৈ গড় ৮.৪১ বৃদ্ধিৰে বিশ্বৰ পঞ্চম দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পোৱা চহৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে নাগপুৰ চহৰখন মহাৰাষ্ট্ৰৰ অন্যতম স্মাৰ্ট চিটি হিচাপে প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে আৰু স্মাৰ্ট চিটি প্ৰজেক্ট নিষ্পাদনৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ শীৰ্ষ দহখন চহৰৰ ভিতৰত অন্যতম

নাগপুৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ বাৰ্ষিক শীতকালীন অধিৱেশন বহে নাগপুৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিদৰ্ভ অঞ্চলৰ এটা প্ৰধান বাণিজ্যিক আৰু ৰাজনৈতিক কেন্দ্ৰ ইয়াৰ উপৰি দলিত বৌদ্ধ আন্দোলনৰ মূল স্থান আৰু সোঁপন্থী হিন্দু সংগঠন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ মুখ্য কাৰ্যালয় হোৱাৰ বাবে চহৰখনে অনন্য গুৰুত্ব লাভ কৰিছে

ব্যুৎপত্তি
নাগপুৰ নগৰখনৰ মাজেৰে বৈ যোৱা নাগ নদীৰ নামেৰে নাগপুৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে পুৰণি নাগপুৰ চহৰখনক বৰ্তমান মহল বুলি কোৱা হয় এয়া নাগ নদীৰ উত্তৰ পাৰত অৱস্থিত বহু ভাৰতীয় ভাষাত পুৰ মানে হ'ল "নগৰ"

ইতিহাস
নাগপুৰৰ পূৰ্বৰ নামসমূহৰ ভিতৰত এটা হ'ল "ফণীন্দ্ৰপুৰা" এই "ফণীন্দ্ৰপুৰা" মাৰাঠী শব্দ ফণা অৰ্থাৎ ফণাযুক্ত ফেঁটী সাপৰপৰাই উৎপত্তি হৈছে নাগপুৰৰ প্ৰথম কাকতখনৰ নাম আছিল 'ফণীন্দ্ৰমণি', যাৰ অৰ্থ হৈছে ফেঁটী সাপৰ মূৰৰ ওপৰত ওলমি থকা মণি  এই মণিটোৱেই আন্ধাৰ পোহৰাই তোলে সেয়েহে কাকতখনৰ নাম 'ফণীন্দ্ৰমণি' বি আৰ আম্বেদকাৰে দাবী কৰিছিল যে ভাৰতৰ আৰ্য্যসকলৰ বিৰোধী নাগসকল আৰু এই চহৰৰ মাজেৰে বৈ যোৱা 'নাগ' নদী এই দুয়োটাৰপৰাই চহৰখনৰ নাম 'নাগপুৰ' নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত এই চহৰখনৰ নাম আৰু উচ্চাৰণ "নাগপুৰ" কৰা হৈছিল

ধৰ্ম

ধৰ্মীয় ঠাইসমূহ আৰু উৎসৱ
দীক্ষাভূমি

ভৌগোলিক পৰিবেশ

জনসংখ্যা

অৰ্থনীতি

প্ৰশাসন

সংস্কৃতি

পৰ্য্যটন

শিক্ষা

খেল-ধেমালি

উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰত
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
নাগমণ্ডল () ১৯৯৭ চনত নিৰ্মিত ভাৰতীয় কানাড়া ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী ছবি, যাৰ পৰিচালক টি. এচ নাগভৰণ কাহিনী লিখিছে গিৰিশ কনাৰ্ডে   শ্ৰীহৰি এল খোদেৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত আৰু চি অশ্বথৰ সংগীতেৰে নিৰ্মিত  এইখন ১৯৮৮ চনৰ কৰ্নাডৰ একে নামৰ নাটকৰ অভিযোজন, যিখন স্থানীয় লোককথা আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ আধাৰত ৰচিত হৈছিল  ইয়াত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে প্ৰকাশ ৰাজ আৰু বিজয়লক্ষ্মীয়ে ছবিখনত এগৰাকী মহিলা আৰু বেপৰোৱা স্বামীৰ ৰূপত এটা সাপৰ মাজত সংঘটিত ৰোমান্টিকতাৰ কাহিনী চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে

মুক্তিৰ পিছতে ছবিখনে ইয়াৰ বিষয়বস্তু আৰু চলচ্চিত্ৰীয় অভিযোজনৰ বাবে বহুতো সন্মানীয় বঁটা লাভ কৰে চি অশ্বথে সুৰ দিয়া ১৫টা ট্ৰেকৰে গঠিত এই চাউণ্ডট্ৰেকটো লোকগীত আধাৰিত আছিল বাবে অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰে ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিজয়লক্ষ্মীয়ে কানাড়া ভাষা শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ দক্ষিণ বঁটা লাভ কৰে 

কৰ্নাডৰ নাটক বিজয়দান দেথাক ১৯৭০ দশকৰ ৰাজস্থানী লোককথাৰ আধাৰত ৰচিত চুটিগল্প দুৱিধাৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, যাৰ কাহিনীভাগ একেধৰণৰ আৰু এই ছবিখনৰ উৎস হিচাপেও উল্লেখ কৰা হৈছে  দেথাৰ কাহিনীটোক ১৯৭৩ চনত একে নামৰ এখন ছবিলৈ অভিযোজিত কৰা হয় আৰু পিছলৈ ২০০৫ চনত পহেলী নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয় 

নাগমণ্ডলক ১৯৯৭ চনত ভাৰতৰ ২৮তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ভাৰতীয় পেনোৰামা শিতানৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয় 

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ

    ,   , 2007 

শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
কিংবদন্তি অনুসৰি নাগমতী আছিল মেদাপাটাৰ (বৰ্তমানৰ মেৱাৰ) ৰাজপুত শাসক ৰজা ৰতন সেনৰ (ৰত্নসিংহৰ সৈতে চিনাক্ত) প্ৰথম পত্নী আৰু মুখ্য ৰাণী৷ মালিক মহম্মদ জায়চীৰ মহাকাব্য পদ্মাৱতত নাগমতীৰ চৰিত্ৰটোৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে

পদ্মাৱত
১৫৪০ চনত মালিক মহম্মদ জয়চিয়ে লিখা মহাকাব্য পদ্মাৱতত নাগমতী ৰজা ৰতন সেনৰ প্ৰথম পত্নী আৰু মুখ্য ৰাণী, হাৰেমৰ মুৰব্বী আছিল স্বামী চিত্তোৰৰ ঘৰলৈ উভতি অহালৈ তেওঁ আনন্দৰে অপেক্ষা কৰে, কিন্তু ৰজাই সিংহল ৰাজ্যৰ সুন্দৰী ৰাজকুমাৰী পদ্মাৱতীক দ্বিতীয় পত্নী হিচাপে লৈ অহাৰ কথা শুনি এই সুখ ঈৰ্ষা আৰু অৱজ্ঞালৈ পৰিণত হয় ৰতন সেনে নাগমতীক আশ্বাস দিয়ে যে তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী হিচাপে নাগমতী এতিয়াও তেওঁৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰিয়

নাগমতী আৰু পদ্মাৱতীৰ মাজত এক প্ৰকাৰৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা গঢ়ি উঠে, প্ৰত্যেকেই স্বামীৰ মনোযোগ আৰু মৰমৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে প্ৰথম অৱস্থাত ৰতন সেনে তেওঁলোকৰ সৈতে পাল পাতি ৰাতি কটায় তেওঁলোকক শান্ত কৰে, কিন্তু তাৰ পিছত তেওঁলোকক ধমক দি শান্তি স্থাপন কৰে চিত্তোৰত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত পদ্মাৱতীৰ সৌন্দৰ্য্যৰ খ্যাতি দিল্লীৰ চুলতান আলাউদ্দিন খিলজীৰ ওচৰ পায়গৈ পদ্মাৱতীক তেওঁৰ হাতত গতাই দিয়াৰ দাবী নাকচ কৰা হয়, তাৰ পিছত তেওঁ চিত্তোৰ ঘেৰাও কৰে আলাউদ্দিনে প্ৰতাৰণামূলক ভাবে ৰতন সেনক বন্দী কৰি পুনৰ দিল্লীলৈ লৈ যায় পিছত ৰতন সেন তেওঁৰ দুই বিশ্বাসী যোদ্ধা - গোৰা আৰু বাদলৰ সৈতে পলাবলৈ সক্ষম হয় অলপ পিছতে কুম্ভলগড়ৰ ৰজা দেওপালৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত প্ৰতাৰণামূলকভাবে পৰাস্ত হৈ ৰতন সেন নিহত হয় নাগমতী আৰু পদ্মাৱতী দুয়ো ৰতন সেনৰ মৃত্যুৰ পিছত দুৰ্গৰ আন মহিলাসকলৰ সৈতে জৌহাৰ (হিন্দুসকলৰ গণ আত্মদহনৰ প্ৰথা) কৰে, যাতে চিত্তোৰ দুৰ্গ সফলতাৰে জয় কৰা আলাউদ্দিন খিলজীৰ পৰা নিজৰ সন্মান ৰক্ষা কৰিব পাৰে

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
ভাৰতীয় ঐতিহাসিক ছবি পদ্মাৱতত নাগমতী চৰিত্ৰটো অনুপ্ৰিয়া গোৱেংকাই ৰূপায়ন কৰিছে
জয়চিয়ে তেওঁৰ পদ্মাৱত কাব্যত "নাগমতী বিয়োগ খণ্ড"ত ৰাণী নাগমতীৰ বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাক আকৰ্ষণীয়ভাৱে চিত্ৰিত কৰিছে৷ এয়া হিন্দী সাহিত্যৰ উল্লেখযোগ্য সমল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
নাগমা মালিক (; জন্ম: ২২ এপ্ৰিল ১৯৬৭ )) ভাৰতীয় বিদেশ সেৱাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় চৰকাৰী কৰ্মচাৰী বৰ্তমান ভাৰত চৰকাৰৰ সম্পাদিকাপ্ৰথম শ্ৰেণীৰ পদবীত কাৰ্য্য নিৰ্বাহ কৰি আছে বৰ্তমান  ২০২১ চনৰ পৰা তেওঁ পোলেণ্ড ৰিপাব্লিক আৰু লিথুৱেনিয়া ৰিপাব্লিকত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হৈ আছে  ২০১৫ চনৰ ২৯ জুনত তেওঁক ব্ৰুনাই দাৰুছালামৰ ভাৰতৰ উচ্চায়ুক্ত হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল   এই পোষ্টিঙৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০১২ চনৰ অক্টোবৰৰ পৰা ২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰলৈকে টিউনিছিয়াত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নাগমা নতুন দিল্লীত কাছাৰাগোডৰ কেৰালীত পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰে তেখেতে ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজ আৰু দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু সমাজবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল

কৰ্ম জীৱন
১৯৯১ চনত কেৰিয়াৰ কূটনীতিবিদ হিচাপে ভাৰতীয় বিদেশ সেৱাত যোগদান কৰে নাগমা ভাৰতীয় বিদেশ সেৱাৰ প্ৰথমগৰাকী মুছলমান মহিলা তেওঁৰ প্ৰথম পোষ্টিং আছিল পেৰিছত যত তেওঁ ইউনেস্কৰ ভাৰতীয় মিছনত সেৱা আগবঢ়াইছিল ইয়াৰ পিছত নতুন দিল্লীত পশ্চিম ইউৰোপৰ ডেস্ককে ধৰি বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ৰ বিভিন্ন পদবীত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল সেই সময়ত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আই.কে. গুজৰাল আছিল ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰথম মহিলা উপ-মুখ্য প্ৰটকল (আনুষ্ঠান) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে

ইয়াৰ পিছত কাঠমাণ্ডুত থকা ভাৰতৰ দূতাবাসত বাণিজ্যিক শাখাৰ মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল যত তেওঁ ভাৰত-নেপাল বাণিজ্য চুক্তিৰ পুনৰীক্ষণৰ নেতৃত্ব দিয়া আলোচনাৰ সৈতে জড়িত আছিল ইয়াৰ পিছত তেওঁ কলম্বোত ভাৰতীয় উচ্চায়ুক্তৰ প্ৰেছ এণ্ড কালচাৰ উইঙৰ মুৰব্বী নিযুক্তি পায়, কলম্বোত তেওঁ ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালিকাও হিচাপেও আছিল দিল্লীলৈ উভতি অহাৰ পাছত তেওঁ বহিঃৰাজ্য মন্ত্ৰালয়ৰ উপ-মুখপাত্ৰ আছিল তেতিয়া তেওঁ ইউৰেছিয়া বিভাগৰ সঞ্চালিকা আৰু পিছলৈ যুটীয়া সম্পাদিকা আছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ বেংককলৈ মিছনৰ উপ-মুখ্য হিচাপে গুচি যায় 

২০১২ চনত টিউনিছিয়াত ৰাষ্ট্ৰদূত নিযুক্তি লাভ কৰে 

ব্যক্তিগত জীৱন
নাগমা নতুন দিল্লীৰ নিবাসী অধিবক্তা ফৰিদ ইনাম মালিকৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল  তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ আছে নাগমা ইংৰাজী, হিন্দী, মালয়ালম আৰু ফৰাচী ভাষাত নিপুণ  তেওঁৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য, ইংৰাজী সাহিত্য, ফিটনেছ আৰু পুষ্টিৰ প্ৰতি তেওঁৰ যথেষ্ট আগ্ৰহ থকা বুলি জনা যায়

লগতে চাওক
চৈয়দ আকবৰুদ্দিন

তথ্য সূত্ৰ
নাগমা শ্ৰেষ্ঠ ( (: ) জন্ম ১০ নৱেম্বৰ ১৯৯১, কাঠমাণ্ডু, নেপাল) এগৰাকী নেপালী সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী, টেলিভিছন উপস্থাপক আৰু প্ৰযোজকতেওঁ ২০১২ চনত মিছ নেপাল অৰ্থ উপাধি লাভ কৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল ২০১৭ চনত প্ৰথম মিছ ইউনিভাৰ্ছ নেপাল হিচাপে মুকুট পিন্ধোৱাৰ পিছত তেওঁ ব্যাপকভাৱে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব পাৰিছিল2

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৯১ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত শ্ৰেষ্ঠ জন্মগ্ৰহণ কৰে নেপালৰ কাঠমান্ডুত তেওঁ ইউনাইটেড একাডেমী নেপালৰ পৰা মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু তাৰ পিছত ২০১৪ চনত নেপালৰ টাইমছ বিজনেছ স্কুলৰ পৰা বিজনেছ এডমিনিষ্ট্ৰেচনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে তেওঁ কর্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নেতৃত্ব () বিষয়টো প্ৰধান বিষয় হিচাপে অধ্যয়ন সম্পন্ন কৰি মেজৰ লাভ কৰে ২০১২ চনৰ মিছ নেপালত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত তেওঁ মিছ আৰ্থ নেপাল ২০১২ খিতাপ লাভ কৰিছিল ইয়াৰ পিছত ২০১৭ চনত মিছ নেপাল অৰ্গেনাইজেশ্যনে তেওঁক মিছ ইউনিভাৰ্ছ নেপাল ২০১৭ হিচাপে মুকুট পিন্ধাইছিল  ২০২০ চনত তেওঁ মিছ ইউনিভাৰ্ছ নেপাল সংগঠনৰ সৈতে ৰাষ্ট্ৰীয় সঞ্চালক হিচাপে জড়িত হৈ পৰে আৰু ২০২৩ চনলৈকে এই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে

তেওঁ নেপালৰ টেলিভিছন উদ্যোগৰ অন্যতম প্ৰধান ব্যক্তিত্ব ২০১৫ চনত ইমেজ মেগা মডেল আৰু মিউজিক অৱ ইউৰ চয়েচ () অনুষ্ঠান ইমেজ চেনেলত পৰিচালনা কৰিছিল  ২০১৩ চনত তেওঁ ইমেজ চেনেলৰ উদ্বোধনী পৰিচয় ভিডিঅত  উপস্থিত থাকি চমুকৈ অভিনয় কৰিছিল ২০২৪ চনৰ পৰা, তেওঁ ইন্টাৰনেচনেল এছচিয়েছন অৱ ইউথ এণ্ড ষ্টুডেন্টছ ফৰ পিচ ()-ৰ সৈতে কাম কৰি আহিছে আৰু আই এ ৱাই এছ পিৰ () ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে কাৰ্যনির্বাহ কৰিছে 

তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
নাগলক্ষ্মী (; ) এগৰাকী নাগ দেৱী আৰু হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা বিষ্ণুৰ দুখন পৰ্বতৰ ভিতৰত অন্যতম নাগৰাজ (সৰ্পৰ ৰজা) শেষৰ পত্নী তেওঁক ক্ষীৰসাগৰ নামৰ দিব্য মহাসাগৰৰ অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়
কিংবদন্তী
নাগলক্ষ্মীৰ কিংবদন্তী মূলতঃ গৰ্গ সংহিতাত পোৱা যায় ইয়াত ক্ষীৰ সাগৰক অৱতাৰ বুলি মনা হয় গৰ্গ সংহিতাৰ বলভদ্ৰ খণ্ডৰ তৃতীয় অধ্যায়ত স্বামীৰ সৈতে পৃথিৱীত অৱতাৰ লোৱাৰ কথা উল্লেখ আছে

ক্ষীৰ সাগৰ সাতখন সাগৰৰ কেন্দ্ৰত স্থিত পঞ্চম সাগৰ এইখনক ক্ৰোঞ্চ নামেৰে জনাজাত মহাদেশখনে আগুৰি আছে.  :    :  '     - ,    , 2008, , .164-168 হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুসৰি অমৰ জীৱনৰ অমৃত প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ দেৱতা আৰু অসুৰসকলে সহস্ৰাব্দ ধৰি এই সাগৰ মন্থন কৰিছিল ইয়াক সেই ঠাই বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য'ত বিষ্ণুয়ে নিজৰ সৰ্পপৰ্বত শেষৰ ওপৰত তেওঁৰ পত্নী লক্ষ্মীৰ সৈতে হেলান দি থাকে

প্ৰসংগ

বাহ্যিক সংযোগ
  -   

:হিন্দু দেৱী
নাগশংকৰ মন্দিৰ অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এটি ঐতিহ্যমণ্ডিত শিৱ মন্দিৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ প্ৰধান শৈৱ পীঠস্থান সমূহৰ ভিতৰত নাগশংকৰ মন্দিৰ অন্যতম দৈনিক যথা ৰীতি এই মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয় মন্দিৰটোৰ নামেৰে এই অঞ্চলটোৰ নামো নাগশংকৰ পৰিছে শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ চহৰ তেজপুৰৰ পৰা নাগশংকৰ মন্দিৰৰ দূৰত্ব ৫৮ কিলোমিটাৰ ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা দক্ষিণে এক কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ সোমায়েই নাগ শংকৰ মন্দিৰৰ অৱস্থান যোগাযোগৰ সু-ব্যৱস্থাৰ হেতুকে এই মন্দিৰত বছৰত বাৰ মাহে ভক্তৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয়:.-. মন্দিৰ চৌহদত অৱস্থিত এটি প্ৰকাণ্ড জলাশয়ত থকা শতায়ু গৰকা কাছকেইটাও মন্দিৰটোৰ পৰ্যটন ব্যৱস্থাত অৰিহণা যোগাইছে শিৱৰ সহচৰ বুলি গণ্য কৰা এই কাছকেইটাক প্ৰতিদিনে মন্দিৰৰ প্ৰসাদ আৰু ভোগ অৰ্পণ কৰা হয় দৰ্শনাৰ্থী সকলেও কাছকেইটিক প্ৰসাদ আগবঢোৱা পৰিলক্ষিত হয় বৰ্তমান মন্দিৰৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত মন্দিৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে বিশেষ উদ্যোগ হাতত লৈছে বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতিৰ কাছসমূহৰ সংৰক্ষণৰ বাবে প্ৰকৃতিপ্ৰেমী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সহযোগত এই মন্দিৰত বিশেষ আঁচনি হাতত লোৱা হৈছে অসমৰ চাৰিওফালৰ বিভিন্ন ঠাইৰ যাত্ৰীৰ দৈনিক এই মন্দিৰ সমাগম হয় প্ৰতি বছৰে শিৱৰাত্ৰি আৰু বহাগৰ গোঁসাই বিহুত এই মন্দিৰত ডাঙৰকৈ মেলা অনুষ্ঠিত কৰা হয়

ইতিহাস আৰু কিংবদন্তী
দেৱালয়ৰ সমুখ ভাগ
মন্দিৰটোৰ উৎপত্তিৰ কিংবদন্তী অনুসৰি ভগৱান বিষ্ণুৱে খণ্ডিত কৰা দেৱী সতীৰ নাভি অংশ এই মন্দিৰত পৰিছিল এই নাভি অংশ পৰা ঠাইতে শিৱ লিংগ স্থাপন কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত মন্দিৰ স্থাপন কৰা হয় অন্য এক কিংবদন্তী অনুসৰি শোণিতপুৰত ৰাজত্ব কৰা বাণ ৰজায়ে বিশ্বনাথত দ্বিতীয় কাশী স্থাপন কৰিবলৈ বিচাৰিছিল আৰু সেই হেতুকে ১০০০ শিৱলিংগ স্থাপন কৰিছিল পিছে মহাদেৱে দ্বিতীয় কাশী পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ আহি এটা শিৱলিংগ কম দেখা পায় আৰু মনৰ বেজাৰত শুই পৰোতে এই স্থানতে মহাদেৱৰ নাভিয়ে স্পৰ্শ কৰে পিছলৈ এই স্থানতে শিৱলিংগ স্থাপন কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰি অহা হৈছে অন্য এক জনশ্ৰুতি মতে পাণ্ডৱ সকলৰ পুৰোহিত ধৌম্য মুণিয়ে এই নাভিচিহ্নতে শিৱৰ আৰাধনা কৰিছিল পাণ্ডৱসকলে অজ্ঞাতবাসৰ কালচোৱাত ধৌম্য মুণিক লগ পায় আৰু তেওঁলোকৰ পুৰোহিত হিচাপে লগত লৈ যায় তাৰ পিছৰেপৰা বহুদিনলৈ এই স্থানত পূজা-অৰ্চনা লোপ পায় খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্থ শতিকাৰ আগভাগত জিতাৰী বংশৰ ৰজা প্ৰতাপ সিংহই এই মন্দিৰৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰে সেই শতিকাৰে শেষভাগত নাগশংকৰ বা নগাক্ষ ৰজাই এই মন্দিৰত নিয়মিত পূজা অৰ্চনা কৰিছিল বুলি জনা যায় ৰজা নগাক্ষ এই মন্দিৰৰ প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক আছিল পৱিত্ৰ অসম - সম্পাদক : ড মহেশ্বৰ নেওগ, প্ৰকাশক : ড প্ৰদীপ ভূঞা, প্ৰধান সম্পাদক অসম সাহিত্য সভাৰ হৈ, প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৯৬০চন  এইজন ৰজাৰ পিছত পুনৰ বহুবছৰলৈ এই মন্দিৰৰ পূজা-সেৱা বন্ধ হৈ পৰে ইয়াৰ পিছত আহোম স্বৰ্গদেউ চুচেনফাই ১৪৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত এই মন্দিৰৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰোৱাই আৰু মন্দিৰৰ নামত দেৱোত্তৰ মাটি ৮৩৩ বিঘা দান কৰে এই মন্দিৰৰ ভিতৰত গহ্বৰৰ পানীত শিৱলিংগ স্থাপন কৰা আছে তদুপৰি বিষ্ণুমূৰ্তি, যোনিকুণ্ড, শালগ্ৰামৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা আছে ড নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, শিৱ, পৃষ্ঠা-৩৫৫-৩৫৬, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল  নাগশংকৰ মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰিলে অভীষ্ট সিদ্ধি হয় বুলি জনমানসত দৃঢ় বিশ্বাস আছে

তথ্য সংগ্ৰহ:

বাহ্যিক সংযোগ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
নগা মৰিচ বা নাগা মৰিচ হৈছে ভোট জলকীয়াৰ ওচৰ সম্বন্ধীয় এক প্ৰকাৰৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতত উৎপাদিত জলকীয়া ই এক প্ৰকাৰৰ অতি জ্বলা জলকীয়াৰ অন্যতম

উদ্ভিদৰ বৈশিষ্ট

চাইনেনছিচৰ বিভিন্ন প্ৰজাতিসমূহৰ দৰে নগা জলকীয়াৰ সৰু, মধ্যমীয়া গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ, ইয়াৰ পাতবোৰ ডাঙৰ, ফুল সৰু, পাহি পাঁচটাকৈ থাকে আৰু ইয়াৰ ফল অতি জ্বলা সোৱাদযুক্ত

বিস্তৃতি
নগা মৰিচৰ খেতি উত্তৰ-পূব ভাৰত, বিশেষকৈ নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰত কৰা হয়, সেইবাবেই ইয়াৰ নাম "নাগা" হৈছে বুলি কোৱা হয় ইয়াৰোপৰি যুক্তৰাজ্য, যুক্তৰাষ্ট্ৰ (যেনেদৰে ড'ৰছেট নাগা উপ-প্ৰজাতি) আৰু হট চছ উৎপাদনৰ বাবে অষ্ট্ৰেলিয়া, আৰু ফিনলেণ্ড আদিতো ইয়াৰ খেতি কৰা হয় ফিনলেণ্ডৰ চুপাৰ মাৰ্কেটত ইয়াক সতেজ ৰূপত বিক্ৰী কৰা হয় পশ্চিম আফ্ৰিকাতো ইয়াক পোৱা যায়

ৰন্ধন কাৰ্যত ব্যৱহাৰ
নগা মৰিচ বৰ জ্বলা ই খাবলৈ ভোট জলকীয়াৰ দৰে, ইয়াৰ এক মিঠা আৰু জ্বলা সোৱাদ আছে বাংলাদেশত এই জলকীয়া পৰম্পৰাগতভাবে খাদ্যৰ সৈতে প্ৰায়ে কেঁচাকৈ খোৱা হয়

ড'ৰছেট নাগা
ড'ৰছেট নাগা হৈছে বাংলাদেশৰ নাগা মৰিচ নামৰ জলকীয়াৰ এক উপ প্ৰকাৰ  2005,         661,451      2007,   1,032,310       2009.  ' '            .    2006 ,            ,   .       ,        1,598,227 ,             .

আৰু চাওক
 ভোট জলকীয়া
 নাগা ভাইপাৰ জলকীয়া

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:জলকীয়া
শ্ৰেণী:গুল্ম
268268 নেপালৰ পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ এজন নাগা সন্ন্যাসী
নগা সাধু হৈছে হিন্দু সন্ন্যাসী যি দিগম্বৰ হৈ থকা আৰু যুদ্ধ কলা বিশেষজ্ঞ হিচাপে বিখ্যাত আদিগুৰু শংকৰাচাৰ্যই আৰম্ভ কৰা এই পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁলোকে বিভিন্ন আখৰা বা আশ্ৰমত বাস কৰে 

 জীৱনশৈলী 
সাধাৰণ জীৱনৰ পৰা আঁতৰত তেওঁলোক বিভিন্ন দুৰ্গম স্থানত থকা আশ্ৰমত কঠোৰ অনুশাসনৰ মাজত তেওঁলোকৰ জীৱন যাপন কৰে 

নগা সাধুসকলে তিনি ধৰণৰ যোগাসন কৰে যি তেওঁলোকৰ বাবে ঠাণ্ডাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাত সহায়ক বুলি প্ৰমাণিত তেওঁলোকে চিন্তা আৰু খাদ্যাভ্যাস দুয়োটাতে সংযম বজাই ৰাখে নাগা সাধুসকল সামৰিক পন্থা আৰু সামৰিক ৰেজিমেণ্টৰ দৰে বিভক্ত ত্ৰিশূল, তৰোৱাল, শংখ আৰু পাইপৰ সহায়ত তেওঁলোকে সামৰিক মৰ্যাদা দেখুৱায় 

এই সাধুসকলক প্ৰায়ে কুম্ভমেলাত দেখা যায় বিশেষকৈ বহিঃৰাজ্যৰ পৰ্যটকৰ মাজত কুম্ভমেলাত নাগা সাধুসকলৰ বিষয়ে অতি কৌতূহলৰ সৃষ্টি হয় কোনো বস্ত্ৰ পৰিধান নকৰাৰ বাবে শিৱভক্তসকলক নগা সাধু দিগম্বৰা বুলিও কোৱা হয়, অৰ্থাৎ যিসকলৰ কাপোৰ কেৱল আকাশ কাপোৰৰ নামত গোটেই শৰীৰত যজ্ঞ ছাই লেপ দিয়া এই সাধুসকলে কুম্ভমেলাত ৰাজস্নানৰ সময়তহে মুকলিকৈ ভক্তৰ সন্মুখত আহে সাধাৰণতে তেওঁলোকে লোকচক্ষুৰ পৰা দূৰত্ব বজাই ৰাখে:..---------1-720428. 
275275 কুম্ভ মেলাৰ সময়ত নাগা সাধুৰ এটা দল

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
নাগামিজ () নাগালেণ্ডত প্ৰচলিত এটা মিশ্ৰ ভাষা () অসমীয়া ভাষাক ভিত্তি কৰিয়েই ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছে তাৰ লগতে বঙালী, হিন্দী, বিভিন্ন নগা ভাষা আৰু আন আন ভাষাৰো কিছু সমলো ইয়াত দেখা যায় পাঁচ লাখতকৈও বেছি নাগালেণ্ডৰ বিভিন্ন ভাষাৰ মানুহে ইয়াক যোগাযোগৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' ষ্টেচনৰ লোকসকলে "নাগামিজ" () শব্দটোৰ উদ্ভাৱন কৰে যদিও নাগালেণ্ড চৰকাৰে ইংৰাজী ভাষাক ৰাজ্যভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিছে, প্ৰশাসনিক কাম-কাজ, বিদ্যালয়, প্ৰচাৰ মাধ্যম আদিত নাগামিজো সমানেই ব্যৱহৃত হয়

সৃষ্টি আৰু বিকাশ
১৯৬৩ চনত পৃথক ৰাজ্য ৰূপে স্বীকৃতি পোৱাৰ পূৰ্বে নাগালেণ্ড অসমৰ এখন জিলা আছিল আহোমৰ শাসনৰ দিনতো অসম আৰু নাগালেণ্ড অঞ্চলৰ মানুহৰ সংস্পৰ্শ ঘটিছিল অৱশ্যে নগা জনগোষ্ঠীৰ লগত অসমীয়াৰ সম্পৰ্ক আছিল আহোমৰ দিনতে বেছি কাৰণ ইয়াৰ আগতে চতুৰ্থ আৰু দ্বাদশ শতাব্দীৰ কামৰূপৰ হিন্দু ৰজাসকলৰ দিনত নগাসকলৰ লগত থকা অসমীয়াৰ সম্পৰ্কৰ সাক্ষ্য বুৰঞ্জীয়ে নিদিয়ে ইতিহাসৰ এই কালছোৱাত অসমত দুই-এক নগাৰ বিচৰণ বাহিৰে কোনো শৃংখলাবদ্ধ উল্লেখ বুৰঞ্জীত পোৱা নাযায় সেইবাবে নগাসকলৰ লগত অসমীয়াৰ সম্পৰ্ক কথা আলোচনা কৰিবলৈ হ'লে আমি আহোমৰ দিনলৈ পিছুৱাই আহিব লাগিব হট্ৰন আৰু গেইট চাহাবৰ মতে আহোমসকলৰ প্ৰথম সান্নিধ্যলৈ অহা নগা জনজাতিটো হ'ল পূবৰ নগা জনজাতি আহোম বুৰঞ্জীত নগা সকলৰ কথা সঘনাই পোৱা যায় এয়োদশ শতাব্দীৰ আৰম্ভণিতেঅসমত আহোম ৰাজ্য স্থাপন কৰা আদি ৰজা চুকাফা এই নগাভূমিৰ মাজেৰেই অসমলৈ অহাৰ কথা বুৰঞ্জীত পোৱা যায় সপ্তদশ শতিকাৰ পিনে আহোমসকলৰ লগত নগাসকলৰ সম্পৰ্ক যথেষ্ট উন্নত হোৱা পৰিলক্ষিত হয় ইয়াৰ পৰৱৰ্তী কালছোৱাত অসমত ইংৰাজ শাসনৰ দিনটো আংগামি নগাসকলৰ বিপক্ষে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে দমনৰ বাবে এদলৰ পাছত অন্যদল সৈন্য পঠোৱাৰ কথা মিলৰ ৰিপ'ৰ্টত আছে তনাপি ঠায়ে ঠায়ে নগাসকলৰ লগত সুন্দৰ সম্মন্ধৰ কথাপোৱা যায় এই সমগ্ৰ অঞ্চলৰ এটা উমৈহতীয়া ভাষাৰ প্ৰয়োজনতে নাগামিজ গঢ় লৈ উঠা বুলি ভবা হয়

কোনো কোনোৰ মতে দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে অসমীয়া ভাষা বা বঙালী ভাষাৰ আয়ত্তত খুঁত ৰৈ যোৱাৰ ফলতো নাগামিজৰ উদ্ভৱ হ'ব পাৰে ১৯৩৬ চনতে নাগামিজ ভালদৰে গঢ় লৈ উঠাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে

নাগামিজৰ ১৮টা উপভাষা দেখিবলৈ পোৱা যায় সেইসমূহৰ শব্দবোৰ একেই, কিন্তু ৰূপ-বিন্যাস বেলেগ বেলেগ সেইসমূহক তিনিটা ভাগত ভগাব পাৰি:

দক্ষিণ: আংগামি, কছাৰী, জেমি, লিয়াংমেই, ৰংমেই, ৰেংমা, চেমা, খেজা, চ'ক্ৰি, মাঅ'
উত্তৰ: কন্যাক, চাংটাম, ফ'ম, চাং আৰু খিয়াংগান
মধ্য: আঅ', ল'থা, য়িম্চুংগাৰ

ভাষাতত্ত্ব
নাগামিজত দুটা ফলা, দুটা কাল, তিনিটা দৃশ্যগত বৈশিষ্ট্য আছে, কোনো পুৰুষ নাই ইয়াৰ বেছিভাগ শব্দৰে অসমীয়া ভাষাৰ লগত মিল আছে, কিন্তু ধ্বনিসমূহৰ নগা ভাষাবোৰৰ লগতেহে মিল বেছি সংস্কৃত তৎসম শব্দৰ সৰলীকৰণ, শব্দৰ অসম্পূৰ্ণ উচ্চাৰণ আদি বৈশিষ্ট্যও ইয়াত দেখিবলৈ পোৱা যায়

 নাগামিজ ভাষাত ছটা স্বৰবৰ্ণ আৰু তেইশটা ব্যঞ্জনবৰ্ণ পোৱা যায়
 অসমীয়া ভাষাৰ দৰে নগামিজতো দুটা বচন আছে- একবচন, বহুবচন
 নাগামিজত বিপৰীতাৰ্থ বুজাবৰ বাবে বাক্যৰ মাজত 'কিন্তু' ব্যবহাৰ কৰা হয়
 বচন, লিংগ আৰু কাৰক অনুসৰি বিশেষ্য সলনি হয় লিংগভেদে কৰিবলৈ মোতা, মাইকী শব্দ দুটা বিশেষ্য শব্দৰ আগত প্ৰয়োগ হয়অসমৰ ভাষা, সম্পাদক: ভীমকান্ত বৰুৱা, ষষ্ঠ সংস্কৰণ, পৃষ্ঠা: ১৯৮-২০৫

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ
 ,  

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:ভাষা
নাগালেণ্ড লোকসভা সমষ্টি () হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ একমাত্ৰ লোকসভা সমষ্টি

লোকসভাৰ সদস্যসকল
 বৰ্ষ   সাংসদ  দল ১৯৬৭       ১৯৭১   .       ১৯৭৭   .    ১৯৮০    নিৰ্দলীয় ১৯৮৪    ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ১৯৮৯     ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ১৯৯১     ১৯৯৬    ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ১৯৯৮  .    ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ১৯৯৯  .    ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ২০০৪  .   নাগালেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্ট  ২০০৯  ..   নাগালেণ্ড পিপলছ ফ্ৰণ্ট

লগতে চাওক
 লোক সভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
শ্ৰেণী:লোকসভা সমষ্টি
নাগালেণ্ড ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগ হৈছে নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ ২০০৪ চনত গঠন কৰা এটা বিধিগত সংস্থা ৰাজ্যৰ মহিলাৰকল্যাণৰ বাবে নাগালেণ্ড চৰকাৰে অৰ্ধ-ন্যায়িক সংস্থা হিচাপে মহিলা আয়োগ গঠন কৰিছিল

 ইতিহাস আৰু উদ্দেশ্য 

মহিলা সম্পৰ্কীয় নিৰ্দিষ্ট সমস্যাসমূহৰ তদন্তৰ বাবে আৰু ৰাজ্যৰ পৰা মহিলা সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহ অধ্যয়ন কৰাৰ উপৰিও নাগালেণ্ড ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগ গঠন কৰা হৈছিল৷আয়োগ মহিলাৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ ক্ষমতাৰে সজ্জিত আৰু পৰিয়াল-সমাজত সন্মুখীন হোৱা যিকোনো ধৰণৰ হাৰাশাস্তি আৰু সমস্যাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ সুৰক্ষা আৰু সমতা নিশ্চিত কৰাৰ দায়িত্বৰে সমৃদ্ধ 

তলত উল্লেখ কৰা উদ্দেশ্যেৰে আয়োগ গঠন কৰা হৈছিল-

১. মহিলাৰ সুৰক্ষা আৰু কল্যাণ নিশ্চিত কৰা

২. প্ৰাসংগিক আইন উলংঘা বা সুযোগ অস্বীকাৰ বা মহিলাসকলক কোনো অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সময়মতে লিংগভিত্তিক বিষয়সমূহ চম্ভালিব লাগে 

৩. মহিলা ভিত্তিক বিষয়ত ৰাজ্য চৰকাৰক পৰামৰ্শ দিয়া

৪. ৰাজ্যৰ মহিলা ভিত্তিক আইন সন্দৰ্ভত ৰাজহুৱা স্থানত সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে আয়োগে মাজে মাজে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে

 গঠন

এগৰাকী অধ্যক্ষ আৰু অন্যান্য সদস্যৰে সৈতে নাগালেণ্ড ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগ গঠন কৰা হয় ৰাজ্যৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগে মহিলা আয়োগৰ অধ্যক্ষ নিযুক্তিৰ বাবে মডালিটি তৈয়াৰ কৰে তেওঁলোকৰ দৰমহা আৰু অন্যান্য পাৰিতোষিক ৰাজ্য চৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু সময়ে সময়ে সংশোধন কৰে

খ্ৰিয়েনুও তাচু নাগালেণ্ড ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগৰ অধ্যক্ষ তেওঁলোকৰ কাৰ্যকাল ৩ বছৰীয়া৷

 কাৰ্যাৱলী 

১. আয়োগে ভাৰতীয় সংবিধান আৰু মহিলা সম্পৰ্কীয় আইনসমূহৰ অধীনত মহিলাসকলৰ বাবে নিশ্চিত কৰা ব্যৱস্থা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰতি নিশ্চিতি লোৱাটো নিশ্চিত কৰিব লাগে

২. ৰাজ্যৰ কোনো সংস্থাই মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সুৰক্ষামূলক ব্যৱস্থা ৰূপায়ণ কৰাত ব্যৰ্থ হলে চৰকাৰৰ জাননীত একেখিনি লাভ কৰা

৩. ৰাজ্যৰ মহিলাসকলক ন্যায় প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত যিকোনো আইন বিফল হলে সংশোধনীৰ বাবে পৰামৰ্শ দিয়া

৪. মহিলাৰ অধিকাৰ উলংঘাৰ যিকোনো বিষয় সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে গ্ৰহণ কৰা আৰু তেওঁলোকক অনুসৰণমূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ পৰামৰ্শ দিয়া

৫ ভাৰতীয় সংবিধানৰ অধীনত নিশ্চিত কৰা নিজৰ অধিকাৰ খৰ্বৰ অভিযোগ আৰু নিজৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা ৰূপায়ণ নকৰাৰ অভিযোগ থকা মহিলাসকলে প্ৰতিকাৰৰ বাবে পোনপটীয়াকৈ মহিলা আয়োগৰ কাষ চাপিব পাৰে

৬. ৰাজ্যত অত্যাচাৰ আৰু বৈষম্যৰ বলি হোৱা মহিলাসকলক পৰামৰ্শ আৰু সহায় কৰা

৭. মহিলাৰ গণ গোটৰ সৈতে জড়িত যিকোনো বিষয়ৰ বিচাৰৰ খৰচৰ বিত্তীয় সাহায্য আৰু মাজে মাজে সেইবোৰৰ সৈতে জড়িত ৰাজ্য চৰকাৰক প্ৰতিবেদন দিয়া

৮. মহিলা কাৰাবন্দী দাখিল কৰা যিকোনো চৌহদ, কাৰাগাৰ বা অন্যান্য ৰিমাণ্ড হোম বা আন যিকোনো গোচৰ পৰিদৰ্শন কৰি প্ৰয়োজনসাপেক্ষে নিজ নিজ কৰ্তৃপক্ষৰ জাননীলৈ অনা

৯. মহিলা ভিত্তিক যিকোনো নিৰ্দিষ্ট বিষয়ৰ সোধা-পোছা, অধ্যয়ন আৰু অনুসন্ধান কৰা

১০. শৈক্ষিক গৱেষণা আৰম্ভ কৰা বা যিকোনো প্ৰচাৰ পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰা আৰু সকলো ক্ষেত্ৰতে মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব নিশ্চিত কৰাৰ উপায়ৰ পৰামৰ্শ দিয়া আৰু তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰা কাৰণ চিনাক্ত কৰা

১১. মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰা কোনো বিষয় বা মহিলা সুৰক্ষা আইন কাৰ্যকৰী নোহোৱা বা তেওঁলোকৰ সৈতে জড়িত কোনো নীতি অমান্য কৰা বা তেওঁলোকৰ সৈতে জড়িত মহিলা কল্যাণ আৰু সকাহৰ সৈতে জড়িত নিৰ্দেশনা মানি চলাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ বিষয়ে - বা কোনো অভিযোগৰ সোধা-পোছা কৰা

 বঁটা 
আয়োগৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ছানো ভামুজোক ২০২৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়

 সম্পৰ্কিত প্ৰবন্ধ 

ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ
 তথ্যসূত্ৰ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা আয়োগ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
300নাগালেণ্ডৰ জিলাসমূহৰ মানচিত্ৰ
নাগালেণ্ড (), ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ এখন ৰাজ্য নাগালেণ্ডৰ মুঠ ১১ খন জিলা আছে

প্ৰশাসন
জিলাসমূ্হ প্ৰশাসনিক বিষয়া হৈছে জিলা দণ্ডাধিকাৰী অথবা জিলা উপায়ুক্ত ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন চৰকাৰী বিভাগে জিলা দণ্ডাধিকাৰী অথবা জিলা উপায়ুক্তক জিলাখন সূচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰাত সহায় কৰে

জিলাখনৰ পুলিছ সম্বন্ধীয় শাখা পুলিছ অধীক্ষকে (  ) পৰিচালনা কৰে

ইতিহাস
প্ৰথমতে নাগালেণ্ডৰ আঠখন জিলা আছিল কিছুদিনৰ পূৰ্বে তিনিখন নতুন জিলা সৃষ্টি কৰা হৈছে সেইকেইখন হৈছে: কিফিৰে জিলা ( ), লংলেং জিলা ( ) আৰু পেৰেন জিলা ( )

জিলাসমূ্হ
নাগালেণ্ডৰ ১১খন জিলাৰ নাম হৈছে:

 ডিমাপুৰ জিলা
 কিফিৰে জিলা
কহিমা জিলা
 লংলেং জিলা
মোককচাং জিলা
মন জিলা
পেৰেন জিলা
ফেক জিলা
টুৱেনচাং জিলা
ৱখা জিলা
জুন্হেবট জিলা

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
  


শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
নাগাৰা নামৰ মূল বাদ্যযন্ত্ৰ নাগাৰা
নাগাৰা নাম () নাগাৰা বা নেগেৰা বাদ্যক মূল বাদ্য হিচাপে লৈ পৰিৱেশন কৰা এক লোক-পৰিৱেশ্য কলা৷ অসমৰ ধৰ্মীয় সমাজত প্ৰচলিত বিভিন্ন নাম, যেনে; থিয় নাম, দিহা নাম, ঝুনা নাম, বহা নাম আদিৰ দৰে নাগাৰা নামো এক আধ্যাত্মিক ভাবাপন্ন নাম৷ নামনি অসমৰ নলবাৰী, দৰং আদি ঠাইত এই নামৰ প্ৰচলন আছে৷ নাগাৰা নামত ব্যৱহৃত গীত-পদ আৰু সংলাপ নামনিৰ কথিত ভাষাত ৰচিত হোৱা বাবে ই উজনি অসমত বহুল প্ৰচাৰিত নহয়৷ 
নাগাৰা নামৰ কাহিনী
নাগাৰ নামৰ পদসমূহৰ একোটা কাহিনী থাকে৷ হাস্যৰস, বীৰৰস, কৰুণৰস আৰু ভক্তিৰসকে আদি কৰি নৱৰসৰ সমাহাৰ হোৱা এই কাহিনীবোৰ ৰামায়ণ, মহাভাৰত, পুৰাণ আৰু ভাগৱতৰ পৰা লোৱাৰ উপৰি যিকোনো ধৰ্মীয় শাস্ত্ৰৰ পৰা লৈ পাঠকে ৰচনা কৰাৰ উপৰি সমাজৰ সাম্প্ৰতিক ঘটনাৰাজিৰ বিষয়েও পদ ৰচনা কৰি গোৱা হয়৷
শিকনীয় বিষয়
নাগাৰা নামৰ কাহিনী বা আখ্যানসমূহৰ পৰা দৰ্শকে বিভিন্ন বিষয়ৰ শিক্ষা লাভ কৰিব পাৰে৷ অহংকাৰৰ পতন, ধৰ্মৰ জয় অধৰ্মৰ পৰাজয়, সৎ কৰ্মৰ সজ ফল, অসৎ কৰ্মৰ কু ফল আদিৰ শিকনি পোৱা যায় কাৰণ নাগাৰা নামৰ প্ৰতিটো কাহিনীতে আদৰ্শমূলক কথা থাকে৷ 
পৰিৱেশন শৈলী
নাগাৰা নামৰ আজীৱন শিল্পী ৰামচৰণ ভড়ালীৰ মতে,  সাধাৰণতে, নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰোঁতে এটা বা এযোৰ বৰ নাগাৰা বজায়৷ ডাঙৰ নাগাৰটোক ধুমধুমী বোলা হয় আৰু সৰুটোক কুৰকুৰী বোলে৷ পালিসকলৰ কেইজনমানে সৰু তাল বজায় আৰু বাকী পালিসকলে অৰ্ধবৃত্তাকাৰে বহি হাতেৰে চাপৰি বাই ঘোষা দোহাৰে৷ নামৰ আৰম্ভণিতে খৰগতিত নাগাৰ, তাল আৰু চাপৰি বজাই আৰম্ভ কৰে৷ ইয়াক জাগৰণ বোলে৷ ইয়াৰ পিছত ভগৱানক উদ্দেশ্যি স্তুতিগীত গোৱা হয়৷ তাৰ পিছত মূল পাঠকজনে মাজত থিয় হৈ শুনা শুনা সভাসদ, কৰোঁ নমস্কাৰ বুলি কাহিনী আৰম্ভ কৰিবলৈ লয় আৰু লগে লগে ঘোষা-পদ সুৰ লগাই, বিভিন্ন ৰস অভিনয়ৰ মাজেদি ফুটাই তুলি কাহিনী আগবঢ়াই নিয়ে৷ কাহিনীৰ সৈতে সংগতি ৰাখি বিভিন্ন ৰস পাঠকজনে অভিনয়ৰ যোগেৰে প্ৰকাশ কৰে আৰু পালিসকলে সেইমতে হালি-জালি নাম গাই তেওঁক অনুসৰণ কৰে৷ শেষত আকৌ খৰগতিত তাল-নাগাৰা-চাপৰিৰে নামৰ সামৰণি পেলোৱা হয়৷অসমৰ উত্তম লোক-পৰিৱেশ্য কলা: নাগাৰা নাম, মনোৰঞ্জন কলিতা, অসমীয়া প্ৰতিদিন৷ পৃ: নং; ৫, ৫ মাৰ্চ, ২০২৩ 

নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰোঁতে চুৰিয়া-পাঞ্জাবী পিন্ধি ডিঙিত গামোছা লোৱা নিয়ম৷ পাঠকজনে ওপৰঞ্চি চেলেংচাদৰ লয়৷ ছোৱালী বা মহিলাসকলে চাদৰ-মেখেলা পিন্ধি ডিঙিত গামোছা লব লাগে৷

নাগাৰা নামৰ ঐতিহ্য অক্ষুণ্ণ ৰাখিবলৈ আৰু নতুন প্ৰজন্মক প্ৰণালীবদ্ধ শিক্ষা দিবলৈ নৰেশ্বৰ শৰ্মা বৰুৱা সোঁৱৰণী নাগাৰা নাম বিদ্যা মন্দিৰ নামেৰে অসমৰ প্ৰথমখন নাগাৰা নামৰ বিদ্যালয় দৰং জিলাৰ হুছেইন চুবুৰীত স্থাপন কৰা হয়৷ শুদ্ধ ৰাগ-স্বৰলিপিৰ আধাৰত নাগাৰা নামৰ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ কেইগৰাকীমান অভিজ্ঞ নাম শিল্পীক মনোনীত কৰা হৈছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
নাগাৰা
নাগাৰা
নাগাৰা হৈছে সৰু দবা আকৃতিৰ এবিধ থলুৱা অনৱদ্ধ বা আনব্ধ বাদ্য অঞ্চলভেদে নাগাৰাক নেগেৰা বুলিও কোৱা হয় অনৱদ্ধ বা আনব্ধ বাদ্য এইবোৰ বাদ্যযন্ত্ৰক কোৱা হয়, যিবোৰ মাটি, কাঠ, বাঁহ অথবা ধাতুৰ খোলা সাজি সেই খোলাটোৰ এমুখ বা দুইমুখ জন্তুৰ ছালেৰে বন্ধ কৰি বাদন কৰা হয় নাগাৰাও এনে এবিধ বাদ্য নাগাৰাৰ খোলাটো সাধাৰণতে মাটিৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও কাঠৰ খোলাও ব্যৱহাৰ কৰা হয় সাধাৰণতে কঁঠাল কাঠ এই খোলাৰ বাবে উপযুক্ত বুলি গণ্য কৰা হয় আজিকালি লোৰ খোলাতো নাগাৰা চাৱনি কৰি বজোৱা দেখা গৈছে দৰং জিলাৰ হেমকান্ত ডেকা নামৰ লোকজনে ১৯৯৮ চনতে তেখেতৰ নিজা চিন্তা আৰু পৰিকল্পনাৰে এটি লোৰ নাগাৰা ইঞ্জীনিয়াৰিং কাৰখানাৰ স্বত্ত্বাধিকাৰ বিনয় ডেকাৰ সহযোগত তৈয়াৰ কৰিছিলঅসমৰ সংস্কৃিত কোষ'  ড নাৰায়ণ দাস (মুখ্য সম্পাদক), ড পৰমানন্দ ৰাজবংশী (সম্পাদক), প্ৰাগজ্যোজ্যোতিষ মহাবিদ্যলয়ৰ হৈ জ্যোতি প্ৰকাশন, পাবজাৰ, গুৱাহাটী-১, প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ, ২০০৯, পৃষ্ঠা, ৩৩৬

ভাষাবিদসকলৰ মতে নাগাৰা শব্দটো ফাৰ্ছী ভাষাৰ শব্দ 'নক্কৰা' শব্দৰ পৰা আহিছে দবা যেনেদৰে দুডাল মাৰিৰ সহায়ত বজোৱা হয়, ঠিক তেনেদৰে নাগাৰাও দুডাল মাৰিৰে কোবাই শব্দ বাহিৰ কৰা হয় অসমত দুবিধ নাগাৰা দেখা যায় উজনি অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত যিবিধ নাগাৰাৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায় সেইবিধ নাগাৰাৰ আকাৰ নামনি অসমত ব্যৱহাৰ কৰা নাগৰাৰ তুলনাত সৰু উজনিত ব্যৱহাৰ কৰা নাগাৰাবিধক সেয়ে সৰু নাগাৰা আৰু নামনিত ব্যৱহাৰ কৰা নাগাৰাবিধক বৰ নাগাৰা বুলি কোৱা হয় নামনি অসমত নাগাৰা এটাৰ খোলা এটা সাধাৰণতে ৬০ ছেণ্টিমিটাৰমান হয় এই খোলাটো গৰুৰ পাতল ছালেৰে চাৱনি কৰা হয় মুচিয়াৰসকলে খোলাৰ মুখখন পাতল ছালেৰে চাই বৰতিৰে ভালদৰে আঁটি আঁটি বান্ধে উজনি অসমৰ নাগাৰাৰ আকাৰ ২০-২২ ছেণ্টিমিটাৰমান হয় এযোৰ নাগাৰাৰ এটা নাগাৰা কিছু ডাঙৰ আৰু আনটো সৰুকৈ সজা হয় এনেদৰে সাজি লোৱা নাগৰাযোৰ সমানকৈ আগত ৰাখি বাঁহৰ মাৰিৰে বজোৱা হয় অৱশ্যে দুটাতকৈ অধিক নাগাৰাও পাৰদৰ্শিতা থকা লোকে বজোৱা দেখা যায় সৰু নাগাৰা আৰু বৰ নাগাৰাৰ উপৰি আন এবিধ নাগাৰাৰ কথাও উজনি অসমত প্ৰচলিত ঢুলীয়া ওজাৰ মালিতাত উল্লেখ থকাৰ কথা জনা যায় এইবিষয়ে মালিতাত এনেদৰে গায়

"শংকৰে নাগাৰা বজায় পাৰ্বতী নাচয়

সিকাৰণে তাৰ নাম নাচ নাগাৰা হয়"

নাম প্ৰসংগ কৰোঁতে নাগাৰাৰ লগত ভোৰতাল বজোৱাটো সাধাৰণ নিয়ম দিহানাম, থিয়নাম আদি পৰিবেশন কৰাৰ সময়তো নাগাৰা বজোৱা হয় নামৰ চেঁৱে চেঁৱে এই বাদ্য বজোৱা হয় নামনি অসমৰ নাগাৰা নাম এক বিশিষ্ট লোক পৰিবেশ্য কলা হিচাপে পৰিচিত

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
বৈদ্যনাথ মিশ্ৰ (১১ জুন ১৯১১  ৫ নৱেম্বৰ ১৯৯৮), যাক নগাৰ্জুন নামেৰে জনা যায়, এজন হিন্দী আৰু মৈথিলী কবি আছিল তেওঁ উপন্যাস, চুটি গল্প, সাহিত্যিক জীৱনী আৰু ভ্ৰমণকাহিনীও লিখিছিল আৰু জনকবি  জনতাৰ কবি হিচাপে জনাজাত আছিল 
তেওঁক মৈথিলীৰ আধুনিকতাৰ আটাইতকৈ প্ৰধান সমৰ্থক হিচাপে গণ্য কৰা হয়এটা বুদ্ধিৰ সাগৰ ইতিহাসলৈ গ'ল দ্য ট্ৰিবিউন, ২৯ নৱেম্বৰ ১৯৯৮শোক সংবাদ ..

ব্যক্তিগত জীৱন আৰু জীৱনী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
হিন্দী সাহিত্যৰ এগৰাকী বিখ্যাত কবি নাগাৰ্জুনৰ জন্ম হৈছিল ১৯১১ চনৰ ১১ জুনত তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল বৈদ্যনাথ মিশ্ৰ তেওঁ বিহাৰৰ দৰভাংগা জিলাৰ তৰুনী নামৰ গাঁৱত এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গকুল মিশ্ৰ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল উমা দেৱী তেওঁৰ প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ বাবে গাঁৱৰে সংস্কৃত বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰিছিল পিছলৈ তেওঁ কাশী আৰু কলিকতাত সংস্কৃত ভাষাৰ অধ্যয়ন কৰিছিল কাশীত থকা সময়ছোৱাতে তেওঁ অৱধী, ব্ৰজ আদি ভাষাও অধ্যয়ন কৰিছিল তেওঁৰ মাতৃভাষা আছিল তেওঁৰ মৈথিলী 

১৯৩২ চনত অপৰাজিতা নামেৰে এগৰাকী যুৱতীৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয় 

কেৰিয়াৰ
মাতৃভাষা মৈথিলীত তেওঁ 'বৈদেহ' নামেৰে কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ইয়াৰ সমানে তেওঁ বাংলা ভাষাতো সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল 
নাগাৰ্জুনক 'জনকবি' বুলিও কোৱা হয় কাৰণ তেওঁ জনতাৰ হকে মাত মাতিছিল আৰু ইয়াক সাহিত্যৰ ৰূপত প্ৰকাশ কৰিছিল সমাজত হৈ থকা অন্যায় অবিচাৰ তথা শোষণৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছিল এজন প্ৰগতিশীল কবি হিচাপে তেওঁ সমাজত দেখা দিয়া নানা সমস্যাসমূহক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল ৰাজনীতিক তেওঁ ব্যংগাত্মকভাৱে সাহিত্যৰ মাজেৰে কঠোৰ সমালোচনা কৰিছে তেওঁ স্বামী সহজানন্দৰ লগত স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু কৃষক বিদ্ৰোহত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল 

বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা নাগাৰ্জুনে জীৱনৰ অনেক সময় বৌদ্ধ মঠ আৰু অধ্যয়ন কেন্দ্ৰত অতিবাহিত কৰিছিল সেই সময়ছোৱাতে তেওঁ তিব্বতী ভাষা অধ্যয়ন কৰাৰ অৱকাশ হোৱাৰ লগতে বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহো অধ্যয়ন কৰিবলৈ লৈছিল 

মৈথিলী ভাষাত তেওঁ 'যাত্ৰী' নামেৰে লিখিছিল 

নাগাৰ্জুনে হিন্দী, সংস্কৃত আৰু মৈথিলী ভাষাত কাব্য ৰচনাৰে সাহিত্য সমৃদ্ধ কৰাৰ লগতে উপন্যাস, গল্প আৰু প্ৰবন্ধও লিখিছিল অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰৰ খনতো যোগদান কৰিছিল 

১৯৯৮ চনত কবি নাগাৰ্জুনৰ বিহাৰৰ দৰভাংগা জিলাত মৃত্যু হয় 

ৰচনা আৰু সাহিত্য
তেওঁৰ কবিতা সংগ্ৰহসমূহ হৈছে 'সতৰংগে পংখো ৱালী', 'পিয়াসী পথৰাই আংখে', 'তালাব কী মছলিয়া', 'চন্দনা', 'তুমনে কহা থা', 'খিচৰি বিপ্লৱ দেখা হমনে', 'হজাৰ হজাৰ বাহো ৱালী', 'ৰত্ন গৰ্ভ', 'আখিৰ এয়সা ক্যা কহ দিয়া মেয়নে', 'ভুল জাও' পুৰানে স্বপ্ন', 'অপনে খেত মে' আদি তেওঁ 'ভস্মাংকুৰ' নামৰ এখন খণ্ড কাব্য লিখিছিল মৈথিলী ভাষাত তেওঁ 'চিত্ৰা' আৰু 'পত্ৰহীন নগ্ন গছ' কবিতা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল তেওঁৰ গল্পসমূহ 'আসমান মে চন্দা তেৰে' শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত সংকলন কৰা হৈছে নিবন্ধসমূহ 'অন্নহীনম' আৰু 'ক্ৰিয়াহীনম' নামেৰে সংকলন কৰা হৈছে তেওঁৰ উপন্যাস সমূহ হৈছে - 'ৰতিনাথ কী চাচী', 'বলচনমা',' বৰুণ কে বেটে', 'বাবা বটেসৰ নাথ', 'দুখমোচন', 'ইমৰিতিয়া', 'উগ্ৰতাৰা', 'জমনিয়া কে বাবা', 'কুম্ভীপাক', 'অভিনন্দন', 'নই প'ধ' আৰু 'পাৰো' তেওঁ 'মেঘদূত', 'গীত গোবিন্দ' আৰু বিদ্যাপতিৰ পদসমূহ হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰিছে 
১৯৬৯ চনত তেওঁক 'পত্ৰহীন নগ্ন গছ'ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল 

বাহ্যিক সংযোগ
 নাগাৰ্জুনৰ গদ্য কোষ
নাগাৰ্জুনৰ কবিতা কোষ 
নাগাৰ্জুনৰ অনুভূতি
নাগাৰ্জুনৰ কবিতা অকাল ঔৰ উসকে বাদ

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:হিন্দী কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
নাগাৰ্জুন (আনুমানিক ১৫০-২৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ) আছিল গৌতম বুদ্ধৰ পিছৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী বৌদ্ধ দাৰ্শনিক (2005) . 1-3.,  . (1995),       , :   .  শিষ্য আৰ্যদেৱৰ সৈতে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ গৌণ শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কৃতিত্ব তেওঁক দিয়া হয় তেওঁক প্ৰজ্ঞা পৰমিতা সূত্ৰ সম্পৰ্কীয় দৰ্শনৰ উন্নিতকৰণৰ কৃতিত্ব দিয়া হয় আৰু কিছুমান বিৱৰণী অনুসৰি তেওঁ আনুষংগিক মন্ত্ৰসমূহ নাগ (সৰ্প বা ড্ৰেগন)ৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি পৃথিৱীত প্ৰকাশ কৰে তেওঁ ঔষধি ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাৰ লগতে নালন্দা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হয় (2005) . 3. (1995), . 87.

 ইতিহাস 

নাগাৰ্জুনৰ জীৱনৰ বিষয়ে বহুত কমেইহে জনা যায়, কিয়নো তেওঁৰ বিষয়ে যিখিনি আছে সেয়া নাগাৰ্জুনৰ মৃত্যুৰ শ শ বছৰৰ পাছতো চীনা আৰু তিব্বতী ভাষাত লিখা হৈছে একাংশ সূত্ৰৰ মতে নাগাৰ্জুন এজন দক্ষিণ ভাৰতীয় ব্যক্তি৷ আন একাংশ পণ্ডিতৰ মতে নাগাৰ্জুন আছিল সতবাহন বংশৰ এজন ৰজাৰ উপদেষ্টা৷ (2005), . 43.

চতুৰ্থ-পঞ্চম শতিকাত কুমাৰজীৱে অনুবাদ কৰা জীৱনী অনুসৰি নাগাৰ্জুনৰ জন্ম ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত হৈছিল পৰৱৰ্তী সময়ত নাগাৰ্জুনে বৌদ্ধ ধৰ্মত দিক্ষিত হয়, .        . 2005. . 96

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
নাগেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিংগ মন্দিৰ, জামনগৰ, গুজৰাট
নাগেশ্বৰ মন্দিৰ ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যত অৱস্থিত হিন্দুসকলৰ এক অন্যতম ধৰ্মীয় পীঠস্থান গুজৰাটৰ জামনগৰত অৱস্থিত এই মন্দিৰৰ শিৱলিংগক সমগ্ৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত অৱস্থিত দ্বাদশ জ্যোতিৰ্লিংগৰ অন্যতম বুলি বিবেচনা কৰা হয় বিভিন্ন পৌৰাণিক আখ্যানেৰে এই মন্দিৰ ঐতিহাসিক কালৰে পৰা ভক্তসকলৰ বাবে আকৰ্ষণৰ থলী হৈ আহিছে শিৱ উপাসক সকলে নাগেশ্বৰ মন্দিৰৰ জ্যোতিৰ্লিংগ দৰ্শন পৰম পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰে

পুৰাণ বৰ্ণিত আখ্যান
 উত্তৰাঞ্চলৰ আলমোৰত অৱস্থিত যোগেশ্বৰ মন্দিৰ মন্দিৰৰ কাষত অৱস্থিত পবিত্ৰ দেৱদাৰু গছৰ বননি
শিৱ পুৰাণ অনুসৰি এই অঞ্চলত পুৰণি কালত দাৰুক নামেৰে এটি ৰাক্ষসে ৰাজত্ব কৰিছিল দাৰুকৰ উৎপাতত নৰ-মনিচ সকলোৱে ত্ৰাহি মধুসূদন সুঁৱৰিব লগাত পৰিছিল দাৰুকৰ পত্নী আছিল দাৰুকী দাৰুকী দেৱী পাৰ্বতীৰ আৰাধিকা আছিল পাৰ্বতীয়ে দাৰুকীৰ প্ৰতি সন্ত্তষ্ট হৈ তেওঁলোকে ৰাজত্ব কৰা অৰণ্য খনৰ নাম দাৰুকবন আখ্যা দিয়ে লগতে এই আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে যে দাৰুকীয়ে যলৈকে যাব দাৰুকবনো সেই স্থানলৈ গমন কৰিব পৰৱৰ্তী সময়ত দেৱতাসকলে দাৰুকৰ ৰাজ্যত আক্ৰমণ কৰাত দাৰুকে নিজ পত্নীক পাৰ্বতীৰ বৰদান সুপ্ৰয়োগ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে সেই হিচাপে দাৰুকী সাগৰতীৰলৈ পলায়ন কৰে আৰু দাৰুকবনো সেইঠাইলৈ গতি কৰে নিৰাপদ ঠাইৰ পৰা দাৰুকে পুনৰ সকলোৰে ওপৰত অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰে এবাৰ দাৰুকে সুপ্ৰিয় নামেৰে এজন লোক আৰু তেওঁৰ সহচৰসকলক অপহৰণ কৰি বন্দী কৰি ৰাখে সুপ্ৰিয় আছিল মহাদেৱৰ পৰম আৰাধক সুপ্ৰিয়ই বন্দীগৃহত অলপো বিচলিত নহৈ শিৱলিংগ স্থাপন কৰি মহাদেৱৰ স্ত্ততি আৰম্ভ কৰে সুপ্ৰিয়ৰ প্ৰাৰ্থনাত সন্ত্তষ্ট হৈ মহাদেৱে দৰ্শন দিয়ে আৰু দাৰুকক বধ কৰিবলৈ সুপ্ৰিয়ক অস্ত্ৰ প্ৰদান কৰে মহাদেৱৰ বৰদানেৰে ধন্য হৈ সুপ্ৰিয়ই দাৰুকক বধ কৰিবলৈ সক্ষম হয় ইয়াৰ পিছত সুপ্ৰিয়ই মহাদেৱক সেই স্থানতে বিৰাজমান হৈ থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰাত মহাদেৱে নিজ জ্যোতিৰে জ্যোতিৰ্লিংগ স্থাপন কৰি নিজ ভক্তৰ মনোকামনা পূৰণ কৰে , . . (2006),   ( .),  :    () ,  81-7182-721-7  এই মন্দিৰত মহাদেৱক নাগেশ্বৰ অৰ্থাৎ নাগ (সাপ)ৰ ঈশ্বৰ ৰূপত পূজা কৰা হয় দেৱী পাৰ্বতী এই স্থানত নাগেশ্বৰী ৰূপেৰে বিৰাজি আছে বুলি ভক্ত সকলে বিশ্বাস কৰে

অৱস্থিতি সম্পৰ্কে মতবিৰোধ
নাগেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিংগৰ প্ৰকৃত অৱস্থিতিক লৈ ভক্তসকলৰ মাজত যথেষ্ট মতবিৰোধ থকা দেখা যায় পৌৰাণিক আখ্যান বৰ্ণিত সেই দাৰুকবনৰ প্ৰকৃততে কোন স্থানত আছিল সেয়া সঠিক ভাবে জনাৰ উপায় নাই একাংশই নাগেশ্বৰ মন্দিৰৰ বৰ্তমান স্থান গুজৰাটৰ বিৰোধ কৰি কব খোজে যে মহাকাব্যত বৰ্ণিত দ্বাৰকাবণকে একাংশই দাৰুকবণ আখ্যাদি নাগেশ্বৰ মন্দিৰৰ স্থান গুজৰাট বুলি বিভ্ৰান্ত কৰিছে পৌৰাণিক আখ্যান সমূহত দ্বাৰকাধিপতি শ্ৰীকৃষ্ণই সোমনাথ মন্দিৰৰ উপাসনা কৰাৰ কথা জনা যায় যদিও নাগেশ্বৰ মন্দিৰৰ দ্বাৰকা (বা গুজৰাটত) অৱস্থিতি সম্পৰ্কে কোনো বৰ্ণিত আখ্যান নাই তেওঁলোকে কব খোজে যে দাৰুকবণ শব্দটো প্ৰকৃততে দাৰু-বণ (বা দেৱদাৰু গছৰে পৰিপূৰ্ণ বননি) শব্দৰ পৰাহে আহিছে সেই হিচাপে গুজৰাটত দাৰুকবন আছিল বুলি কোনোপধ্যে কল্পনা কৰিব নোৱাৰি কাৰণ দেৱদাৰু গছৰ আধিক্য গুজৰাট অঞ্চলত দেখা পোৱা নাযায় দেৱদাৰু গছৰে পৰিপূৰ্ণ দাৰুকবনৰ ভিত্তিত তেওঁলোকে নাগেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিংগৰ প্ৰকৃত অৱস্থান হিমালয়ৰ পাদদেশৰ উত্তৰাঞ্চলত বুলিহে মতপোষণ কৰে উত্তৰাঞ্চলত অৱস্থিত যোগেশ্বৰ মন্দিৰহে প্ৰকৃত নাগেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিংগ বুলি একাংশই দাবী উত্থাপন কৰি আহিছে ,  . (2002),     : -,   , . 122,  0-8239-3179- 

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:গুজৰাট
আনুবংশিক সম্পদৰ প্ৰৱেশাধিকাৰৰ ওপৰত নাগোয়া প্ৰট'কল আৰু জৈৱিক বৈচিত্ৰ্যৰ সন্মিলনলৈ তেওঁলোকৰ ব্যৱহাৰৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা লাভালাভৰ ন্যায্য আৰু ন্যায়সঙ্গত ভাগ-বতৰা চমুকৈ নাগোয়া প্ৰট'কল () ১৯৯২ চনত অনুষ্ঠিত জৈৱবৈচিত্ৰৰ সন্মিলনৰ পৰিপূৰক চুক্তি হিচাপে ২০১০ চনত স্বাক্ষৰিত এখন চুক্তি ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে জৈৱবৈচিত্ৰৰ সন্মিলনৰ  তিনিটা মুখ্য উদ্দেশ্যৰ অন্যতম উদেশ্য আনুবংশিক সম্পদৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা লাভালাভৰ ন্যায্য আৰু ন্যায়সঙ্গত ভাগ-বতৰা কৰাক বিশ্বব্যাপী ৰূপায়ন কৰা এই চুক্তিয়ে  জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ সংৰক্ষণ আৰু বহনক্ষম ব্যৱহাৰত অৰিহণা যোগায় ই ইয়াৰ চুক্তিবদ্ধ পক্ষবোৰৰ বাবে আনুবংশিক সম্পদৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ, লাভালাভ-ভাগ-বতৰা আৰু অনুপালনৰ সন্দৰ্ভত ব্যৱস্থা লোৱাৰ আইনী বাধ্যবাধকতা নিৰ্ধাৰণ কৰে ইয়াক প্ৰৱেশাধিকাৰ আৰু লাভালাভ ভাগ বতৰাৰ ওপৰত নাগোয়া প্ৰট'কল বুলিও জনা যায়

২০১০ চনৰ ২৯ অক্টোবৰ তাৰিখে জাপানৰ নাগোয়া চহৰত নাগোয়া প্ৰট'কল গৃহীত কৰা হৈছিল আৰু ২০১৪ চনৰ ১২ অক্টোবৰ তাৰিখে কাৰ্যকৰী হৈছিল ২০২০ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে ইয়াক বিশ্বব্যাপী ১২৮টা দলে অনুমোদন জনাইছে অনুমোদন জনোৱা দলৰ ভিতৰত ১২৭ খন ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ আৰু ইউৰোপীয় সংঘ লগতে অতিৰিক্ত আমোলাতন্ত্ৰ আৰু আইনে জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ নিৰীক্ষণ আৰু সংগ্ৰহ, সংৰক্ষণ, সংক্ৰামক ৰোগৰ প্ৰতি আন্তৰ্জাতিক সঁহাৰি আৰু গৱেষণাৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে বুলি উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হৈছে

লক্ষ্য আৰু পৰিসৰ
নাগ্নজিতী ()ক সত্যা আৰু নপিন্নাই বুলিও কোৱা হয়৷তেওঁ হিন্দু দেৱতা কৃষ্ণৰ আঠগৰাকী পত্নীৰ গোট অষ্টভাৰ্যাৰ পঞ্চম

বৈষ্ণৱ গ্ৰন্থত নাগ্নজিতীক লক্ষ্মীৰ তৃতীয় দিশ নীলাদেৱীৰ অৱতাৰ বুলি কোৱা হয় দ্বাপৰ যুগত নীলাদেৱীৰ কোশলৰ ৰজা নাগ্নজিতৰ কন্যা সত্য হিচাপে পৃথিৱীত জন্ম হৈছিল৷ কৃষ্ণই নাগ্নজিতে আয়োজন কৰা স্বয়ম্বৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু নিৰ্ধাৰিত নিয়ম অনুসৰি তেওঁ সাতটা হিংস্ৰ ম'হক প্ৰতিটোৰে চাৰিওফালে ফান্দ বান্ধি নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিছিল৷ ইয়াৰ ফলত নাগ্নজিতীক তেওঁ পত্নী হিচাপে লাভ কৰিছিল

দক্ষিণ ভাৰতত কবি-সাধু অন্দলে যেতিয়া তিৰুপভাই আৰু নাচিয়াৰ তিৰুমোলি লিখিছিল, তেতিয়া তেওঁ ৰজা নাগ্নজিতৰ "সুন্দৰ চুলি পিন্ধা" কন্যা নপ্পিনাইৰ কথা উল্লেখ কৰিছে৷ যি হৈছে যশোদা (কৃষ্ণৰ পোষক মাতৃ)ৰ ভাতৃ নাপিনাই নাগ্নজিতীৰ তামিল সমতুল্য বুলি বিশ্বাস কৰা হয় ইয়াৰ প্ৰমাণ এইটোৱেই যে নপিনাইক বিষ্ণুৰ পত্নী নীলাদেৱীৰ এটা ৰূপ বুলিও কোৱা হৈছে

 পৰিয়াল 
বিষ্ণু পুৰাণ, ভাগৱত পুৰাণ আৰু হৰিবংসত তেওঁক সত্যা নাগ্নজিতী বুলি কোৱা হয় মন্তব্যকাৰীসকলে প্ৰায়ে সত্যাক তেওঁৰ জন্মৰ নাম আৰু নগ্নাজিতীক পিতৃনাম হিচাপে গণ্য কৰে৷ অৱশ্যে কেতিয়াবা নাগ্নজিতী, "গুণী" (সত্য শব্দৰ অৰ্থ) বুলি অনুবাদ কৰা হয় তেওঁৰ পিতৃ নাগ্নজিত কোশলৰ ৰজা আছিল৷ কোশলৰ ৰাজধানী অযোধ্যা নাগ্নজিতক কোশল-পতি ("কোশলৰ প্ৰভু") আৰু অযোধ্যা-পতি ("অযোধ্যাৰ প্ৰভু") বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে ভাগৱত পুৰাণত নাগ্নজিতীক উপনামেৰে কৌসল্য বুলিও কোৱা হৈছে৷ কোশলৰ ৰাজকুমাৰী হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকা নিৰ্ণয় কৰি "কোশলৰ অন্তৰ্গত" বুলি বিবেচনা কৰা হয় মহাভাৰতত কৃষ্ণৰ সত্যা নামৰ এগৰাকী পত্নীৰ কথা উল্লেখ আছে

 বিবাহ 
ভাগৱত পুৰাণত নাগ্নজিতীৰ বিবাহৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে কুম্বাগন নামেৰেও পৰিচিত নাগ্নজিত এজন ধৰ্মপৰায়ণ ৰজা আছিল যি বৈদিক শাস্ত্ৰক অতি শ্ৰদ্ধা কৰিছিল৷ তেওঁ সত্যাৰ বিবাহৰ বাবে চৰ্ত ৰাখিছিল যে তেওঁৰ স্বামীয়ে যুদ্ধত সাতটা হিংস্ৰ মহক পৰাস্ত কৰি তেওঁক জয় কৰিব লাগিব কিন্তু কোনো ৰাজকুমাৰেই এই কামটো কৰিব নোৱাৰিলে এই প্ৰত্যাহ্বানৰ কথা জানিব পাৰি কৃষ্ণই বৃহৎ দল লৈ কোশল ৰাজ্যলৈ ৰাওনা হল কৃষ্ণই নাগ্নজিতৰ দৰবাৰৰ কাষ চাপি অহাৰ লগে লগে ৰজাই সিংহাসনৰ পৰা উঠি কৃষ্ণক উপহাৰেৰে সন্মান জনাই কোশললৈ উষ্ম আদৰণি জনায় নাগ্নজিতীয়েও কৃষ্ণক দেখি বৰ আনন্দত কৃষ্ণক স্বামী হবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে কৃষ্ণৰ দেৱত্বৰ বিষয়ে ৰজা আৰু তেওঁৰ কন্যা দুয়োজনেই সচেতন আছিল নাগ্নজিতে কৃষ্ণক শ্ৰদ্ধা জনাই তেওঁৰ ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্য সুধিলে কৃষ্ণই যেতিয়া সত্যাক বিয়া কৰাব বিচাৰে বুলি ঘোষণা কৰিলে৷ তেতিয়া ৰজাই কলে যে তেওঁৰ কন্যাৰ বাবে ইয়াতকৈ ভাল স্বামী কোনো নহ'ব৷ কিন্তু তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁ নিজৰ কন্যাক এজন সাহসী ৰাজকুমাৰৰ লগত বিয়া কৰাব, যিয়ে সাতটা মহক নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিব ৰজাই কৃষ্ণৰ বীৰত্বৰ প্ৰশংসা কৰি ক'লে যে সাতটা ম'হক তেওঁ সহজেই বশ কৰিব পাৰিব

ৰজাৰ কথা শুনি কৃষ্ণই সাতটা ৰূপত নিজকে বিস্তাৰ কৰি ৰঙ্গমঞ্চত প্ৰৱেশ কৰি সহজেই সাতটা মহৰ চাৰিওফালে ফান্দ লগাই শান্ত কৰি দিলে ৰজা নাগ্নজিত সন্তুষ্ট হয়, আৰু তেওঁৰ কন্যাই কৃষ্ণক স্বামী হিচাপে পোৱাত আনন্দিত হয় এই বিবাহখন আড়ম্বৰৰে উদযাপন কৰা হৈছিল ৰজাই কৃষ্ণক ১০,০০০ গৰু; ৯,০০০ হাতী; ৯ লাখ ৰথ; ৯০,০০০,০০০ মহিলা, ৯,০০০,০০০,০০০ পুৰুষ দাসক যৌতুক হিচাপে উপহাৰ দিলে৷ অৱশেষত কৃষ্ণ আৰু সত্যাই তেওঁলোকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে সৈন্যৰ সৈতে দ্বাৰকা অভিমুখে ৰাওনা হল বাটত নাগ্নজিতৰ প্ৰত্যাহ্বানত পৰাস্ত হোৱা ৰাজকুমাৰসকলে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰে কৃষ্ণৰ যাদৱ বংশৰ যোদ্ধা আৰু বন্ধু অৰ্জুনে ৰাজকুমাৰসকলক পৰাস্ত কৰি খেদি পঠিয়ায় তাৰ পিছত কৃষ্ণই পত্নী নাগ্নজিতীৰ সৈতে গৌৰৱৰে দ্বাৰকাত প্ৰৱেশ কৰে

 তথ্যসূত্ৰ 
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী