marsh-mellow/assamese_wikipedia huggingface dataset:
ছেলে কাৰ ১৯৫৪ চনত মুক্তি পোৱা বঙালী ভাষাৰ এখন শিশুসকলৰ কমেডী ছবি  ছবিখনৰ পৰিচালক চিত্ত বসু পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজনা চৰণ চিত্ৰৰ ছেলে কাৰ ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে এইখন অশোক কুমাৰ আৰু মীনা কুমাৰীক নায়ক-নায়িকা হিচাপে লৈ হিন্দী ভাষাত বন্দীশ নামেৰে  আৰু   তামিল ভাষাত পাইয়ান আৰু মালয়ালম ভাষাত ভাগ্যমুদ্ৰা নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয় 

কাহিনীৰ সাৰাংশ
টমেটো এজন অনাথ শিশু সি দত্তক লোৱা পিতৃৰ লগত থাকে দত্তক লোৱা পিতৃ বৰ অসুস্থ, ঘাটক ৰোগত আক্ৰান্ত আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে মৃত্যুবৰণ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে তেওঁ টমেটোক এজন ধনী ব্যক্তি কুনাল সেনৰ ওচৰত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰিবলৈ কয় টমেটোৱে এখন পাৰ্কত কুনালৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক পিতৃ বুলি উল্লেখ কৰে স্তম্ভিত হৈ কুনালে অচিনাকি শিশু টমেটোৰ পৰা আঁতৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু নোৱাৰে বহু বাধা আৰু বিশৃংখলতাৰ পিছত কুনাল আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিকা মিলিয়ে টমেটোক ভাল পাবলৈ আৰম্ভ কৰে
 অভিনয় শিল্পী 

 বিকাশ ৰায় (কুনাল সেন)
 ভানু বন্দোপধ্যায় (মণ্টি)
ছবি বিশ্বাস (কুনালৰ দেউতাক)
 অৰুন্ধতী দেৱী (মিলি)
 নৱদ্বীপ হালদাৰ (শিশুগৃহ ৰক্ষী)
 জহৰ ৰায় (ৰবীন)
 সুপ্ৰভা মুখাৰ্জী (কুনালৰ মাক)
 জীৱেন বসু (কুনালৰ বন্ধু)
 মাষ্টাৰ তিলক (টেমেটো)
 আশা দেৱী (পিছিমা)
 সাধনা ৰায় চৌধুৰী (শিশুগৃহৰ অধীক্ষক)

 তথ্যউৎস

 বাহ্যিক সংযোগ 
 

 শ্ৰেণী:১৯৫৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ছেলেনে (; প্ৰাচীন গ্ৰীক: ; ইংৰাজী:  , অৰ্থাৎ "চন্দ্ৰ")   .. . প্ৰাচীন গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ধৰ্ম অনুসৰি চন্দ্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী আৰু ব্যক্তিত্ব তেওঁক মেনে (-) নামেৰেও জনাজাত৷ পৰম্পৰাগতভাৱে তেওঁ টাইটান দেৱতা হাইপেৰিয়ান আৰু থেইয়াৰ কন্যা আৰু সূৰ্য্য দেৱতা হেলিঅ'ছ আৰু পুৱাৰ দেৱী ইঅছৰ ভগ্নী তেওঁ নিজৰ চন্দ্ৰৰথত উঠি আকাশৰ ওপৰেৰে পৰিভ্ৰমণ কৰে জ্যুছ, পান, মৰ্ত্যলোকৰ এণ্ডিমিয়ানকে ধৰি বিভিন্ন জনক তেওঁৰ প্ৰেমিকৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰা হয় উত্তৰ-ধ্ৰুপদী যুগত ছেলেনেক প্ৰায়ে আৰ্টিমিচৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা যায়, ঠিক যেনেকৈ তেওঁৰ ভাতৃ হেলিঅ'ছক এপ'ল'ৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়, . 46;   , .. ; , . 64, 219220; , .. . ছেলেনে আৰু আৰ্টিমিচ হেকেটৰ সৈতেও জড়িত আৰু তিনিওকে চন্দ্ৰ আৰু চন্দ্ৰ দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল যদিও কেৱল ছেলেনেকহে চন্দ্ৰৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল

ৰোমান ধৰ্ম আৰু পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁৰ সমতুল্য দেৱী লুনা, .. ; , . 196197;   , .. ; , . 46; , . 64, 219221.

কিংবদন্তি
প্ৰতিদিনে আকাশেদি নিজৰ ৰথ চলাই পৰিভ্ৰমণ কৰা সূৰ্য্য দেৱতা হেলিঅ'ছৰ দৰেই ছেলেনেও আকাশেদি নিজৰ ৰথ চলাই পৰিভ্ৰমণ কৰে বুলি কোৱা হয় হোমাৰ বা হেচিয়ড কাব্যত কিন্তু ছেলেনেৰ ৰথৰ বিষয়ে কোনো উল্লেখ নাই৷

মৰ্ত্যৰ সুদৰ্শন এণ্ডিমিয়নৰ সৈতে প্ৰেমৰ বাবে ছেলেনে বেছিকৈ পৰিচিত সপ্তম শতিকাৰ শেষৰ ফালে  খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ কবি ছাফোৱে আপাত দৃষ্টিত ছেলেনে আৰু এণ্ডিমিয়নৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল কিন্তু কাহিনীটোৰ প্ৰথম বিৱৰণ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ ৰোডছৰ এপ'লনিয়াছৰ আৰ্গ'ন'টিকাৰ পৰা আহিছে, য'ত ছেলেনেৰ "উন্মাদ আবেগ" আৰু লেটমাছ পৰ্বতৰ এটা গুহাত "সুন্দৰ এণ্ডিমিয়ন"ক লগ কৰিবলৈ যোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ছেহলা লাহিজি (জন্ম: ১৯৪২; ; ) এগৰাকী ইৰানী লেখিকা, প্ৰকাশিকা আৰু নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী তেওঁ নাৰী বিষয়ক এটা প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান ৰোচনগৰনৰ সঞ্চালক

কৰ্মজীৱন
ইৰানৰ টেহৰানত ১৯৪২ চনত ছেহলাৰ জন্ম হয় তেওঁ লণ্ডন মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰি লয় ১৯৮৩ চনত তেওঁ ৰোচনগৰন নামেৰে এটা প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে তেৱেঁ ইৰানৰ প্ৰথম মহিলা প্ৰকাশক ২০০৬ চন পৰ্যন্ত তেওঁ ২০০খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে; যিবোৰ হয় মহিলাৰ দ্বাৰা লিখিত নতুবা মহিলাৰ সমস্যাবোৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু সেই সংক্ৰান্তৰ আলোচনা এই প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানটোৱে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পেন আন্তৰ্জাতিক বঁটা আৰু ২০০১ চনত যুক্তৰাজ্যৰ পান্দোৰা বঁটা লাভ কৰিছে

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন সম্পৰ্কে কবলৈ কৈ ছেহলাই এটা সাক্ষাৎকাৰত জনাইছিল যে তেওঁ ইৰানৰ নাৰী অধিকাৰ আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰত নাৰীৰ অংশগ্ৰহণৰ এক জীৱন্ত ইতিহাসৰ অংশ কাৰণ তেওঁৰ মাক আছিল ইৰানৰ পঞ্চমগৰাকী মহিলা, যিয়ে চৰকাৰী চাকৰিত ভৰ্তি হৈছিল যেতিয়া ছেহলাৰ জন্ম হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ মাকৰ এটা ব্যৱসায় আছিল তেতিয়াই ছেহলাই খুব ওচৰৰ পৰা দেখিছিল যে এগৰাকী মহিলাই গৃহস্থালিৰ কাম-কাজ কৰি একে সময়তে জীৱিকাৰ বাবে ঘৰৰ বাহিৰৰ কাম সম্পন্ন কৰা কিমান কঠিন আছিল:.20080218-----------------   
বিতৰ্ক আৰু আইনী প্ৰক্ৰিয়া
২০০০ চনৰ ৭-৯ এপ্ৰিলত বাৰ্লিনত হেনৰিখ বুল ফাউণ্ডেচনে পৃষ্ঠপোষকতা কৰা এক বৌদ্ধিক আৰু সাংস্কৃতিক সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ  কৰা ১৯ জন লেখক আৰু বুদ্ধিজীৱীৰ ভিতৰত তেওঁ এগৰাকী আছিল, য'ত ইৰানৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক সংস্কাৰৰ ওপৰত ৰাজহুৱাভাৱে বিতৰ্ক হৈছিল ইৰানলৈ ঘুৰি অহাৰ পিছত নাৰীসকলৰ প্ৰতি ইছলামিক ষ্টেটৰ নীতিৰ বিৰুদ্ধে কথা কোৱাৰ অপৰাধত আন ১৮জন বুদ্ধিজীৱিৰ সৈতে ছেহলাকো আদালতলৈ লৈ যোৱা হয় আৰু বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয় জাতীয় নিৰাপত্তা বিপন্ন কৰা আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ বিৰুদ্ধে অপপ্ৰচাৰ বিয়পোৱাৰ অভিযোগত তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু তিনি বছৰ ছয় মাহৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয় ২০০০ চনৰ জুন মাহত লাহিজিয়ে ছয়লাখ ডলাৰ দিয়াৰ পিছত জামিনত মুক্তি পায় ২০০১ চনত তেওঁ পেনবাৰবাৰা গোল্ডস্মিথ ফ্ৰিডম টু ৰাইটাৰ্ছ বঁটা লাভ কৰে ২০০২ৰ জানুৱাৰীত বিচাৰৰ পিছত তেওঁৰ কাৰাদণ্ডৰ মিয়াদ কমাই ছমাহ কৰা হয় আৰু যি ইতিমধ্যে তেওঁ ভোগ কৰিছিলেই মুক্তি পোৱাৰ পিছতো তেওঁ পূৰ্বৰ দৰে কাম-কাজ চলাই গৈছে আৰু টেহৰানত বসবাস কৰি আছে
গ্ৰন্থ
দ্য কোৱেষ্ট ফৰ আইডেন্টিটি: দ্য ইমেজ অৱ ইৰানী ৱমেন ইন প্ৰিহিষ্ট্ৰি এণ্ড হিষ্ট্ৰি, সহ-লেখক মেহৰাংগিজ কাৰ, ১৯৯২
ইৰান জাগৰণ: এগৰাকী মহিলাৰ জীৱন আৰু দেশ পুনৰুদ্ধাৰৰ যাত্ৰা, সহ-লেখক আজাদেহ মোৱাভেনি, ২০০৭
বঁটা
২০০১ পেনবাৰবাৰা গোল্ডস্মিথ ফ্ৰিডম টু ৰাইট বঁটা
২০০৬ আইপিএ পাব্লিচাৰ্ছ ইণ্ডিপেণ্ডেঞ্চ বঁটা
তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইৰানীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
এজন ছেৰাবৰ চিত্ৰ

ছেৰাব (ইংৰাজী: ; ; হিব্ৰু: ) হৈছে আব্ৰাহামিক ধৰ্ম অনুসৰি ঈশ্বৰৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে যত্ন লোৱা অপাৰ্থিৱ সত্তাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম ছেৰাবসকলৰ বিভিন্ন কলাকৃতিত ছেৰাবসকলে এদন বাগিচাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ ৰক্ষা কৰাকে আদি কৰি বহুতো ভিন্ন ভূমিকা পালন কৰাৰ দৃশ্য প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে. 20022011 1906.

পৰম্পৰা
ছেৰাবসকলক ইহুদী স্বৰ্গদূতৰ স্থান তালিকাত (  ) দ্বাদশ শতিকাৰ মাইমনিডেছৰ মিছনেহ টোৰাত ('  ) নৱম স্থান, আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ বেৰিট মেনুচাৰ ( ) দৰে কাবালিষ্টিক গ্ৰন্থত তৃতীয় স্থান প্ৰদান কৰা হৈছে ডি ক'লেষ্টি হাইৰাৰ্চিয়াৰ (  ) দৰে খ্ৰীষ্টান গ্ৰন্থত তেওঁলোকক চেৰাফিম আৰু থ্ৰ'নছৰ সৈতে সৰ্বোচ্চ পদবীত স্থান দিয়া হৈছে

ইছলামত আল-কাৰুবিয়িন (-) "ছেৰাবসকল" বা আল-মুকাৰৰাবিন (-) "ওচৰত থকা" বুলিলে ঈশ্বৰৰ ওচৰত থকা সৰ্বোচ্চ স্বৰ্গদূতসকলক বুজোৱা হয়, অৰ্থাৎ বাৰ্তাবাহী দূতসকলক বুজোৱা হয় ইয়াৰ ভিতৰত সিংহাসন বাহক, সিংহাসনৰ চাৰিওফালে থকা স্বৰ্গদূত আৰু প্ৰধান স্বৰ্গদূত আদি অন্তৰ্ভুক্ত মাইকেলৰ অধীনস্থ দয়াৰ স্বৰ্গদূতসকলকো ছেৰাব বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে ইছমাইল ধৰ্মত সাতজন প্ৰধান স্বৰ্গদূত আছে যাক চেৰাব বুলি কোৱা হয়

হিব্ৰু বাইবেলৰ প্ৰথম খণ্ড এজেকিয়েল ১ৰ ( 1) বৰ্ণনা অনুসৰি, প্ৰত্যেকৰে চাৰিখনকৈ মুখ আছিল, আৰু প্ৰত্যেকৰে চাৰিখন ডেউকা আছিল; প্ৰত্যেকৰে ভৰি দুটা লগলাগি এটা কঠিন ভৰিৰ হৈ পৰিছিল, আৰু প্ৰত্যেকৰে ভৰি দুখন এটা গৰু পোৱালিৰ খুৰাৰ দৰে আছিল; আৰু ইহঁতৰ ব্ৰঞ্জৰ দৰে জিলিকনি আছিল এজেকিয়েল আৰু অন্য কিছুমান খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীৰ প্ৰতিমূৰ্তিত ছেৰাবসকলৰ দুযোৰ ডেউকা আৰু চাৰিখন মুখ থকা এটা হায়োথ (, দেখাত সিংহ, মহ, মানুহ আৰু ঈগলৰ সংমিশ্ৰিত ৰূপৰ এটা জীৱ) বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মমতে এই প্ৰাণীৰ মুখ চাৰিখনে চাৰিজন ইভানজেলিষ্টক ( ) প্ৰতিনিধিত্ব কৰে

পিছৰ পৰম্পৰাবোৰত ছেৰাবসকলৰ বিভিন্ন শাৰীৰিক ৰূপ আৰোপ কৰা হৈছে কিছুমান প্ৰাচীন মিদ্ৰাছ সাহিত্যত ইহঁতক শৰীৰবিহীন বুলি ধাৰণা কৰে পশ্চিমীয়া খ্ৰীষ্টান পৰম্পৰাত ছেৰাবসকলক ধ্ৰুপদী প্ৰাচীন কালত কিউপিডৰ পৰা আহৰণ কৰা পুটোৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, ফলস্বৰূপে ছেৰাবসকলক সৰু, ডাঠ, ডেউকাযুক্ত ল'ৰা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে

তৃতীয় শতিকাৰ নষ্টিক () লিখনী ছেকেন্দ ট্ৰিটিজ অৱ দ্য গ্ৰেট চেথতো (     ) ছেৰাবৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে

কাৰ্য
ইষ্ৰায়েলী ছেৰাবসকলে বিভিন্ন কাম পালন কৰে বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে  বেছিভাগ সময়তে, তেওঁলোকক য়াহৱেহৰ (ইষ্ৰায়েলী ভগৱান) সিংহাসনক শক্তিশালী কৰে বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে এজেকিয়েল বৰ্ণনাতো ছেৰাবসকলেও এই কাম কৰা দেখুওৱা হৈছে, কিয়নো চাৰিটা ছেৰাবৰ ডেউকাৰ সংযুক্ত ঢালখনে ঈশ্বৰৰ ৰথৰ সীমা গঠন কৰে বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে

পৰম্পৰাগত হিব্ৰু বিশ্বাসমতে ছেৰাবসকলং ইডেন বাগিচাৰ ৰক্ষক হিচাপে কাম কৰে এই ধাৰণামতে অতিমানৱীয় শক্তিৰ অধিকাৰী ছেৰাবসকলৰ কৰ্তব্য আছিল দেৱতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আৰু তেওঁলোকৰ বাগিছাৰ ৰক্ষক হিচাপে অনুপ্ৰৱেশকাৰীক বাধা দিয়া; নিমৰুদৰ () শিলালিপিৰ ৯ নং ফলিত পোৱা বিৱৰণৰ সৈতে এই ধাৰণাবোৰ মিল দেখা পোৱা যায়

হিব্ৰু বাইবেল
হিব্ৰু বাইবেলত বৰ্ণনা কৰা স্বৰ্গীয় জাৱবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছিকৈ বৰ্ণিত জীৱ হৈছে ছেৰাবসকল ছেৰাবৰ হিব্ৰু শব্দটো বাইবেলখনত ৯১ বাৰ দেখা পোৱা যায়

ইহুদী ধৰ্ম
ইহুদী ধৰ্মতো ছেৰাবকে ধৰি বহুতো স্বৰ্গদূতৰ অস্তিত্বৰ ওপৰত বিশ্বাস অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ছেৰ্গেই মিখালোভিচ্ আইজেনষ্টাইন (জানুৱাৰী ২৩, ১৮৯৮ - ফেব্ৰুৱাৰী ১১, ১৯৪৮), এজন ৰুছ দেশীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চলচ্চিত্ৰ তাত্বিক তেখেতক চলচ্চিত্ৰ সম্পদনাত ব্যৱহৃত মন্তাজ পদ্ধতিৰ জন্মদাতা বুলি কোৱা হয় এখেতে পৰিচালনা কৰা 'ষ্ট্ৰাইক' (১৯২০), 'বেটেলছিপ পটেমকিন' (১৯২৫), 'অক্টোবৰ: পৃথিৱী কঁপোৱা দহটা দিন' (১৯২৭), 'আলেকজেণ্ডাৰ নেভ্সকি' (১৯৩৮) আৰু 'আইভান, দা টেৰিবল' (১৯৪৪, ১৯৫৮) আটাই কেইখন ছবিকে বিশ্বৰ চলচ্চিত্ৰৰ লেখত ল'বলগীয়া ছবিসমূহৰ ভিতৰত ধৰা হয় তেখেতৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ শৈলীয়ে পাছৰ যুগৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণত প্ৰভাৱ ৰাখি গৈছে 

 জীৱনী 
পিতৃ মাতৃৰ সতে আইজেনষ্টাইন
আইজেনষ্টাইনৰ জন্ম হৈছিল লাটভিয়াৰ ৰাইগা () চহৰত পিতৃৰ নাম আছিল মিখাইল আইজেনষ্টাইন আৰু মাতৃ আছিল জুলিয়া ইভানোভ্না কনেটস্কায়া ১৯০৫ চনৰ বিপ্লবৰ সময়ত মাতৃয়ে ছেৰ্গেইক লৈ ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গলৈ আহে পিতৃ আছিল এজন স্থপতিবিদ তেখেতে ১৯১০ চনত ছেৰ্গেই আৰু মাকৰ সতে থাকিবলৈ লয় সোনকালেই ছেৰ্গেই পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ ঘটে আৰু মাকে পৰিয়ালৰ পৰা আঁতৰি ফ্ৰান্সত থাকিবলৈ লয় 

প্ৰথাগত শিক্ষাৰ বাবে আইজেনষ্টাইন পেট্ৰোগ্ৰাড-ৰ 'ইনষ্টিটিউট অৱ্ চিভিল ইঞ্জিনীয়াৰিং'-ত ভৰ্তি হয় আৰু এগৰাকী অভিযন্তা হৈ ওলায় তাৰ পাছত তেওঁ 'লাল ফৌজ'ত যোগ দিয়ে লাল ফৌজৰপৰাই তেওঁ এটা অপেছাদাৰী নাট্য দল গঢ়ি তোলে লাল ফৌজৰ কামৰপৰা অব্যাহতি লৈ তেওঁ যোগ দিয়ে 'ফোৰ্গাৰ্ছ থিয়েটাৰ'ত (' ) ডিজাইনাৰ হিচাপে তাতেই তেওঁ লগ পায় 'ভ্ছেভোলোড এমিলিয়েভিৎচ্ মেয়াৰহ'ল্ড' (  )-ক মেয়াৰহ'ল্ড আছিল ৰাছিয়ান শিল্প-সংস্কৃতি জগতৰ এজন পথিকৃত ব্যক্তি এখেতৰ অধীনতে আইজেনষ্টাইন কলা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি বিশেষ ভাৱে আকৃষ্ট হয় 

১৯১৭ চনৰ বিপ্লৱোত্তৰ ৰাছিয়াৰ শিল্পী, বুদ্ধিজীৱী আৰু সাহিত্যিক সকলে সমাজতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ-ব্যৱস্থাত শিল্প-কলাক কিমান দূৰলৈ মতাদৰ্শগত ভাৱে কামত লগাব পাৰি তাৰে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাত ব্যস্ত হৈ আছিল 

১৯২০ চনত আইজেনষ্টাইন আহি 'প্ৰ'লেৎকুল্ট' () থিয়েটাৰত যোগ দিয়ে আৰু তাৰেপৰাই আইজেনষ্টাইনৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ আখৰা আৰম্ভ হয় ১৯২০ চনৰপৰা ১৯২৪ চনলৈ আইজেনষ্টাইন 'প্ৰলেৎকুল্ট থিয়েটাৰ'ত 'দা মেক্ষিকান' ( ), 'কিং হাঙ্গাৰ' ( ), 'মেকবেথ' (), 'এ ডল্ছ হাউছ' ( ' ), 'প্ৰেচিপিচ' (), 'এনাফ চিম্প্লিচিটি ইন এভ্ৰি ৱাইজ মেন' (     ), 'লিছেন মস্কো' (, ), 'গেছ মাস্কস' ( ) আদি নাটকত ডিজাইনাৰৰ ভূমিকা পালন কৰে 

 প্ৰথম ছবি: ষ্ট্ৰাইক 
১৯২৩ চনত প্ৰযোজিত 'এনাফ চিমপ্লিচিটি' নাটকত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল কুৰি মিনিট দৈৰ্ঘ্যৰ এখন চলচ্চিত্ৰ এই চলচ্চিত্ৰ টুকুৰাটো নিৰ্মাণ কৰিছিল আইজেনষ্টাইন ইয়াৰ পাছতেই আইজেনষ্টাইনে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণত আগবাঢ়ে আৰু ১৯২৪ নিৰ্মাণ কৰে নিজৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণ্য দৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ 'ষ্ট্ৰাইক' ষ্ট্ৰাইকৰ প্ৰযোজক আছিল মস্কোৰ 'গছ্কিনো ষ্টুডিঅ' ( ) ছবিখন ১৯২৫ চনত মুক্তি দিয়া হয় সেই বছৰে পেৰিছৰ 'এক্সপ'জিছিও দেছাৰ্ট ডেকোৰাতিফ্ছ' (   ')-এ ছবিখন পুৰস্কৃত কৰে এক নায়ক বা নায়িকাৰ সলনি এটা ৰাইজৰ সমূহকে নায়ক হিচাপে লৈ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখন এক চলচ্চিত্ৰৰ বিপ্লৱ বুলি কোৱা হয় 

 টোকা 

 তথ্যসূত্ৰ 

 গুহ, সৌমেন. ছেৰ্গেই আইজেনষ্টাইন, জীৱন ও চলচ্চিত্ৰ. দীপায়ন, কলিকতা. মাঘ-১৪০৪ (বাংলা কেলেণ্ডাৰ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

  , .  ,  ,   (. ,  , ), ,  2011

 তথ্যসম্ভাৰ 
 জিয়ান কাৰ্ল' বাৰ্টেলিৰ দ্বাৰা লিখিত দ্য ছিক্ৰেট লাইফ অৱ ছাৰ্গেই আইজেনষ্টাইন (১৯৮৭) 

 বাহ্যিক সংযোগ 

আইভান দ্য টেৰিবল সম্পৰ্কত ষ্টেলিনৰ সৈতে হোৱা আলোচনা
গুগল ভিডিঅ'ত আইজেনষ্টাইন
ছেৰ্গেই আইজেনষ্টাইনৰ মৃত্যুৰ খবৰ; দ্য নিউ য়ৰ্ক টাইমছ

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ছৈয়দ মুজতবা আলি (; ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯০৪  ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৪) এগৰাকী প্ৰখ্যাত বঙালী সাহিত্যিক তেওঁ আধুনিক বঙালী সাহিত্যৰ এগৰাকী অন্যতম ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, অনুবাদক আৰু ৰম্য ৰচক তেওঁ তেওঁৰ ভ্ৰমণ-কাহিনীসমূহৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত আলি এগৰাকী ভাষাবিদ তথা শিক্ষাবিদো তেওঁৰ পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ ৰচনাসমূহ হাস্য-ৰসাত্মকো আছিল

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯০৪ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত, ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অধীনত চিলেটৰ কৰিমগঞ্জত ছৈয়দ মুজতবা আলীৰ জন্ম হৈছিল তেওঁৰ দেউতাক খান বাহাদুৰ ছৈয়দ চিকন্দৰ আলি এজন উপ-পঞ্জীয়ক আছিল তেওঁৰ পিতৃ গৃহ আছিল হাবিগঞ্জ জিলাৰ বাহুবল উপজিলাৰ উত্তৰসুৰ গাঁৱত

আলিয়ে চিলেট চৰকাৰী উচ্চ বিদ্যালয়ত নৱম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰিছিল দেউতাকৰ চাকৰিসূত্ৰে বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানত তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা সম্পন্ন হৈছিল ১৯২১ চনত তেওঁ শান্তিনিকেতনত ভৰ্তি হয় তেওঁ বিশ্ব-ভাৰতীৰ প্ৰাৰম্ভিক ছাত্ৰ আছিল ইয়াতে তেওঁ সংস্কৃত, ইংৰাজী, আৰবী, উৰ্দু, পাৰ্চী, হিন্দী, গুজৰাটী, ফৰাছী, জাৰ্মান আৰু ইটালিয়ানকে ধৰি পোন্ধৰটা ভাষা শিকিছিল ১৯২৬ চনত তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে তাৰ পিছত তেওঁ আলিগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু দৰ্শন অধ্যয়ন কৰিবলৈ বৃত্তি লৈ জাৰ্মানীৰ বন বিশ্ববিদ্যালয়লৈ গৈছিল তুলনামূলক ধৰ্মত গৱেষণাৰ বাবে তেওঁ ১৯৩২ চনত ডি.ফিল উপাধি লাভ কৰিছিল ১৯৩৪-১৯৩৫ চনত তেওঁ ইজিপ্তৰ কায়ৰোৰ আল-আজহাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে 

কৰ্মজীৱন
আলিয়ে ১৯৩৪-১৯৩৫ চনত কায়ৰোৰ আল-আজহাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল তেওঁ বৰোদা (১৯৩৬-১৯৪৪) আৰু বগ্ৰা (১৯৪৯)ৰ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল ১৯৪৯ চনত ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ আগতে তেওঁ কিছু দিনৰ বাবে পূব পাকিস্তানত আছিল ১৯৫০ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত কিছু দিনৰ বাবে অধ্যাপনা কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ সম্পাদক আৰু ইয়াৰ আৰবী আলোচনী তকাফাটুল হিন্দৰ সম্পাদক আছিল ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৬ চনলৈ তেওঁ নতুন দিল্লী, কটক আৰু পাটনাত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅৰ বাবে কাম কৰিছিল তাৰ পিছত তেওঁ বিশ্ব-ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (১৯৫৬-১৯৬৪) অনুষদত জাৰ্মান ভাষাৰ অধ্যাপক আৰু পিছলৈ ইছলামিক সংস্কৃতিৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে ১৯৭২ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে তেওঁ কলিকতাত বাস কৰিছিল বাংলাদেশৰ মুক্তিৰ পিছত, তেওঁ তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে ঢাকালৈ যায় আৰু ১৯৭৪ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়লৈকে তাতে বাস কৰে

 গ্ৰন্থপঞ্জী 

 উপন্যাস
 অবিশ্বাস্য (১৯৫৪)
 শবনম (১৯৬০)
 চহৰ-ইয়াৰ (১৯৬৯)
 তুলনাহীনা 

 ভ্ৰমণকাহিনী
 দেশে বিদেশে (১৯৪৯)
 জলে ডাঙ্গায় (১৯৬০)
 ভবঘুৰে ও অন্যান্য
 মুচাফিৰ 
 বিদেশে 

 ৰম্যৰচনাচুটিগল্প
 চাচা কাহিনী (১৯৫২)
 পঞ্চতন্ত্ৰ (১৯৫২)
 ময়ূৰকণ্ঠী (১৯৫৭)
 টুনি মেম (১৯৬৪)
 দ্বন্দ্বমধুৰ
 চতুৰঙ্গ
 বৰবাবু
 দু-হাৰা
 সত্যপীৰেৰ কলমে
 বিচিত্ৰা
 ৰায় পিথৌৰাৰ কলমে

 প্ৰবন্ধ 
 ধূপছায়া
 ৰাজা উজীৰ
 কত না অশ্ৰুজল
 পৰিবৰ্তনে অপৰিবৰ্তনীয়
 বাংলাদেশ
 উভয় বাংলা 
 পূৰ্ব পাকিস্তানেৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা
 ভাষা সংস্কৃতি সাহিত্য

 আত্মজীবনীস্মৃতিকথা
 দিনলিপি (২০১৫ - বিশ্বসাহিত্য কেন্দ্ৰ সংস্কৰণ)
 গুৰুদেব ও শান্তিনিকেতন (২০১৫ - বিশ্বসাহিত্য কেন্দ্ৰ সংস্কৰণ)

 অনুবাদ
 প্ৰেম

 ঐতিহাসিক ব্যক্তিত্ব
 হিটলাৰ (২০১৫ - বিশ্বসাহিত্য কেন্দ্ৰ সংস্কৰণ)

মৃত্যু
১৯৭৪ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত বাংলাদেশত আলিৰ মৃত্যু হয় তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্মৰ কিছু ভাগ বাংলাদেশ আৰু ভাৰত দুয়োখন দেশতে, বিশেষকৈ পশ্চিমবংগ আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত বিদ্যালয়, মাধ্যমিক, উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক পৰ্যায়ৰ বঙালী সাহিত্যৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে ২০০৫ চনত বাংলাদেশ চৰকাৰে তেওঁক বাংলাদেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা একুছে পদক প্ৰদান কৰে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
ছোটা চৰ ধাম () বা ছোটা চাৰি ধাম (আক্ষৰিক অৰ্থত 'সৰু চাৰিটা স্থান' বা 'চাৰিটা বাসস্থান স্থানৰ সৰু পৰিক্ৰমা') ভাৰতীয় হিমালয়ৰ উত্তৰাখণ্ডৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আধুনিক হিন্দু তীৰ্থস্থান 
    ;         43.29 , ., 12  2017 উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ গড়ৱাল অঞ্চলত অৱস্থিত এই তীৰ্থ চক্ৰটো চাৰিটা স্থানৰে গঠিতগংগোত্ৰী, যমুনোত্ৰী, কেদাৰনাথ আৰু বদ্ৰীনাথ      .   ( ) দীঘলীয়া চাৰ ধামটোৰ চাৰিটা গন্তব্যস্থানৰ ভিতৰতো বদ্ৰীনাথ অন্যতম (প্ৰতিটো গন্তব্যস্থান দেশৰ বিভিন্ন কোণত) যৰ পৰাই ছোটা চাৰ ধামে নিজৰ নাম লোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে                , 

অক্ষয় তৃতীয়া (গ্ৰেগ'ৰিয়ান কেলেণ্ডাৰত এপ্ৰিল বা মে' মাহ) চোটা চাৰ ধাম যাত্ৰা আৰম্ভ হয় আৰু দীপাৱলীৰ দুদিন পিছত, ভাই-বিজ (বা ভাই দুজ)ৰ দিনা বন্ধ হয় মে' আৰু জুন মাহত পৰ্যটকৰ ভিৰ হয় বৃহৎ সংখ্যক, প্ৰচণ্ড বৰষুণৰ বাবে বাৰিষাৰ সময়ত জুলাই আৰু আগষ্টৰ শেষৰ ফালে পথ অৱৰোধ বা ভূমিস্খলনৰ সম্ভাৱনা অধিক 

২০১৩ চনৰ উত্তৰাখণ্ডৰ বানপানীৰ সময়ত স্থগিত ৰখাৰ পিছত ২০১৪ চনৰ মে মাহত পুনৰ আৰম্ভ হৈছিল বাৰ্ষিক ছোটা চাৰ ধম যাত্ৰা উত্তৰাখণ্ড চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা সক্ৰিয় ব্যৱস্থাৰ বাবে এতিয়া এই পদপথৰ উন্নতি হৈছে ২০২২ চনত মাত্ৰ দুমাহৰ ভিতৰতে (১০ জুন  ১০ আগষ্ট) ২৮ লাখ তীৰ্থযাত্ৰী এই ধামসমূহ ভ্ৰমণ কৰিছে .

২০২২ চনত অভিলেখ সৃষ্টিকাৰী ৪১ লাখ তীৰ্থযাত্ৰী ছোটা চাৰ ধাম ভ্ৰমণ কৰিছিল ইতিমধ্যে ১৪ লাখতকৈ অধিক তীৰ্থযাত্ৰী কেদাৰনাথ, ৬ লাখৰো অধিক গংগোত্ৰী, আৰু ৫ লাখৰো অধিক তীৰ্থযাত্ৰী যমুনোত্ৰী ভ্ৰমণ কৰিছে ইতিমধ্যে একে বছৰতে প্ৰায় ১৫ লাখ তীৰ্থযাত্ৰী বদ্ৰীনাথ ভ্ৰমণ কৰিছে

চাৰ ধামৰ উৎপত্তি আৰু উৎপত্তি
মূলতঃ চাৰ ধাম নামেৰে উপমহাদেশখনৰ চাৰিটা প্ৰধান বিন্দুৰ আশে-পাশে অৱস্থিত চাৰিখন গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ চহৰ  পুৰী, ৰামেশ্বৰম, দ্বাৰকা আৰু বদ্ৰীনাথৰে গঠিত তীৰ্থযাত্ৰা বৰ্তনী বা চক্ৰটোক বুজাইছিল এটা আৰ্কিটাইপাল সৰ্বভাৰতীয় তীৰ্থ বৰ্তনী, মূল চৰ ধাম গঠনৰ কৃতিত্ব অষ্টম শতিকাৰ মহান সংস্কাৰক আৰু দাৰ্শনিক শংকৰাচাৰ্য (আদি শংকৰ)ৰ মূল চাৰ ধামত চাৰিটা স্থানৰ ভিতৰত তিনিটা বৈষ্ণৱ (পুৰী, দ্বাৰকা আৰু বদ্ৰীনাথ) আনহাতে এটা শিৱ (ৰামেশ্বৰম) ছোটা চাৰ ধাম ২০ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত অতি সম্ভাৱনাপূৰ্ণ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, কিয়নো গড়ৱাল হিমালয় অঞ্চলত তিনিওটা প্ৰধান হিন্দু সাম্প্ৰদায়িক পৰম্পৰাৰ প্ৰতিনিধি, দুটা শক্তি (দেৱী)ৰ স্থান (যমুনোত্ৰী আৰু গংগোত্ৰী), এটা শৈৱ স্থান (কেদাৰনাথ), আৰু এটা বৈষ্ণৱ স্থান (বদ্ৰীনাথ)

তীৰ্থযাত্ৰা
তীৰ্থযাত্ৰাৰ সুবিধা হৰিদ্বাৰ, বা ঋষিকেশ, বা ডেৰাডুনৰ পৰা হয় তলত উল্লেখ কৰা ক্ৰমত স্থানসমূহ ভ্ৰমণ কৰাৰ পৰম্পৰা আছে 
 যমুনোত্ৰী: যমুনা নদীৰ উৎস আৰু যমুনা দেৱীৰ মূৰব্বী
 গংগোত্ৰী: গংগা (গংগা নদী)ৰ উৎস আৰু গংগা দেৱীৰ মূৰ
 কেদাৰনাথ: কেদাৰনাথৰ মন্দিৰটো হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম প্ৰধান দেৱতা শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত ১২টা জ্যোতিৰ্লিংগ বা পোহৰৰ স্তম্ভৰ ভিতৰত এই মন্দিৰটো অন্যতম ইয়াক পাণ্ডৱসকলে নিৰ্মাণ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় উত্তৰাখণ্ডৰ পঞ্চ কেদাৰ মন্দিৰৰ ভিতৰত এইটোও অগ্ৰণী
 বদ্ৰীনাথ: ১০৮ খন দিব্য দেশৰ ভিতৰত অন্যতম বদ্ৰিনাৰায়ণৰ দিশত হিন্দু দেৱতা বিষ্ণুৰ আসন

গংগোত্ৰী আৰু বদ্ৰীনাথলৈ পোনপটীয়া পথেৰে যাব পাৰি কিন্তু কেদাৰনাথ বা যমুনোত্ৰীলৈ যাবলৈ বেছিভাগ তীৰ্থযাত্ৰীয়ে ঘোঁৰাৰ দৰে বিকল্প পৰিবহণ পদ্ধতি ভাড়া কৰি শেষৰ কেইকিলোমিটাৰ যাত্ৰা কৰে কেদাৰনাথত চৰকাৰীভাৱে পৰিচালিত হেলিকপ্টাৰ সেৱাও আছে

আৰু চাওক
 বদ্ৰীনাথ মন্দিৰ
 কেদাৰনাথ মন্দিৰ
 গংগোত্ৰী
 যমুনোত্ৰী মন্দিৰ

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান
ছোটী ছোটী বাতেঁ  ()     . অভিনেতা মোতীলালৰ পৰিচালনাত ১৯৬৫ চনত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী পাৰিবাৰিক নাট্যধৰ্মী ছবি তেওঁৰ ঘৰুৱা বেনাৰ ৰাজবংশী প্ৰডাকচনছৰ অধীনত পৰিচালক, লেখক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে তেওঁৰ একমাত্ৰ ছবি আছিল ইয়াত মোতীলাল, নাদিৰা আৰু মোতীসাগৰে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে

ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল অনিল বিশ্বাসে বলীউডৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে এইখন তেওঁৰ অন্তিম ছবি আছিল ছবিখন মুকেশে কণ্ঠদান কৰা "জিন্দগী খোৱাব হ্যায় থা হামেঁ ভি পতা" আৰু লতা মংগেশকাৰ-মুকেশৰ দ্বৈতকণ্ঠৰ "জিন্দেগী কা আজব আফছানা হ্যায়" গীত দুটাৰ বাবে প্ৰখ্যাত 2 নৃত্য ৰচনা কৰিছিল কথকৰ সংকেতক লাচু মহাৰাজে, যিয়ে মোগল-ই-আজম (১৯৬০) আৰু পাকীজাৰো নৃত্য ৰচনা কৰিছিল (১৯৭২)

১৯৪০ দশকৰ পৰা ১৯৬০ দশকলৈ বিখ্যাত চৰিত্ৰ অভিনেতা মোতীলাল ৰাজবংশে এই ছবিখনৰ জৰিয়তে পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে কিন্তু ছবিখন মুক্তি পোৱাৰ আগতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা পোৱাৰ পিছতো বক্স অফিচত এই অফবিট পাৰিবাৰিক ড্ৰামা ছবিখন ফ্লপ হয়

সংগীত পৰিচালক অনিল বিশ্বাসে কয় যে মোতীলাল চিকিৎসালয়ত পৰি থকাৰ বাবে তেওঁৰ দূৰ সম্পৰ্কীয় ভায়েক গায়ক মুকেশে ছবিখনৰ পোষ্ট প্ৰডাকচনৰ তদাৰক কৰিছিল

ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ছোটী ছোটী বাতেঁই তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ বাবে আৰু লগতে শ্ৰেষ্ঠ কাহিনীৰ বাবে মৰণোত্তৰভাৱে মোতীলালে চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট লাভ কৰে

কাহিনীৰ সাৰাংশ
পত্নীৰ মৃত্যু আৰু অৱসৰ লোৱাৰ পিছত মোতীলালে উপলব্ধি কৰে যে তেওঁৰ সন্তানে আচলতে তেওঁক ওচৰত নিবিচাৰে সিহঁত নিজৰ জীৱনক আৰু নিজৰ পৰিয়ালক লৈ ব্যস্ত নিজে চলিবৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়খিনি ৰাখি তেওঁ নিজৰ সম্পত্তি সন্তানক হস্তগত কৰে আৰু অকলে থাকিবলৈ গাঁও এখনলৈ গুচি যায় গাঁওত তেওঁ নিজৰ সাঁচতীয়া ধনেৰে কিছুমান কল্যাণমূলক কামো কৰে ইয়াতে তেওঁ উগ্ৰ চিন্তাধাৰাৰ শান্তা নামৰ ছোৱালী এজনী লগ পায় তেওঁলোকৰ মাজত বন্ধুত্ব হয়;  কিন্তু এজন স্বাৰ্থপৰ ব্যক্তিৰ প্ৰৰোচনাত গাঁৱৰ মানুহে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কক ভুল বুজে অৱশেষত এই ভুল বুজাবুজিয়ে  মোতীলালৰ মৃত্যু মাতি আনে

অভিনয় শিল্পী

 মোতীলাল (মোতীলাল)
 নাদিৰা (শান্তা)
 মোতী সাগৰ (সুৰেশ, মোতীলালৰ পুত্ৰ)
 মঞ্জু
 কুমাৰ
 মুবাৰক
 কৃষ্ণ ধাৱান (গিৰিশ, মোতীলালৰ অধিবক্তা)
 সংগীতা
 মৃদুলা
 দয়া দেৱী

বঁটা
ত্ৰয়োদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৬৫)
তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (অল ইণ্ডিয়া চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট)
শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী- মোতীলাল (মৰণোত্তৰ ভাবে) 
তথ্যউৎস

গ্ৰন্থপঞ্জী
 
 
 বাহ্যিক সংযোগ 
 

শ্ৰেণী:১৯৬৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেণী:তৃতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ছোনিয়া গান্ধী (, , জন্ম: এণ্ট'নিয়া এলবিনা মাইন' )          . ...   9  2011. এগৰাকী ইটালীয় মূলৰ ভাৰতীয় ৰাজনীতিক তেখেত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী তথা ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী প্ৰয়াত ৰাজীৱ গান্ধীৰ পত্নী 

জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৬ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত ইটালীৰ লুচিয়ানাৰ ভেনেটোত ছোনিয়া গান্ধীৰ জন্ম হৈছিল ছোনিয়াই তেওঁৰ কৈশোৰ কাল অতিবাহিত কৰে টুৰিনৰ ওচৰৰ অৰবাছান'  নামৰ এখন চহৰত ৰ'মান কেথলিক খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হোৱা ছোনিয়াই প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা এখন স্থানীয় কেথলিক বিদ্যালয়ৰ পৰাই কৰিছিল ১৩ বছৰ বয়সত তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু ইয়াৰ পাছত কেম্ব্ৰিজ চহৰৰ 'বেল্চ এডুকেশ্যনেল ট্ৰাষ্টৰ ভাষা বিদ্যালয়ত ইংৰাজী অধ্যয়ন কৰিবলৈ যায় তাৰেই এখন ৰেস্তোৰাঁত তেওঁ কেম্ব্ৰিজ ইউনিভাৰ্চিটিৰ ট্ৰিনিটি কলেজত ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ যোৱা ৰাজীৱ গান্ধীক লগ পায়, য'ত ছোনিয়াই আজৰি সময়ত ৱে'ট্ৰেচ হিচাপে কাম কৰিছিল ইয়াৰ পাছত ১৯৬৮ চনত হিন্দু বৈবাহিক পদ্ধতিৰে দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈ তেওঁৰ শাহুৱেক তথা তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ ঘৰত থাকিবলৈ লয় পাছলৈ ছোনিয়াই ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে 

ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৬৮চনত তেওঁ ৰাজীৱ গান্ধীৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈ ভাৰতলৈ আহি পাছলৈ তেওঁ ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে তেওঁ যদিওবা তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ বোৱাৰী আছিল, তথাপি তেওঁ সেইসময়ত ৰাজনীতি আৰু জনগণৰ পৰা দূৰত আছিল 
তেওঁৰ স্বামী ৰাজীৱ গান্ধীৰ হত্যাৰ পাছত, কংগ্ৰেছ নেত্ৰীবৰ্গই তেওঁক ৰাজনীতিত যোগদান কৰি পাৰ্টীটোক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল, কিন্তু তেওঁ সদায়ে অসন্মত আছিল অৱশেষত ১৯৯৭ চনত তেওঁ এই আমন্ত্ৰণ স্বীকাৰ কৰি ৰাজনীতিত যোগদান কৰিছিল তাৰ পাছৰ বছৰতে তেওঁক কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী পদৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছিল আৰু নিৰ্বাচিত হৈছিল তেখেতৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছে ২০০৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত ভাল ফলাফল দেখুৱাই মিত্ৰজোঁটত চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ সক্ষম হয় 
ইয়াৰ পাছত ২০০৯ চনতো পুনৰ নিৰ্বাচিত হৈ ইউ পি এই দিল্লীত চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ সক্ষম হয় 

বঁটা আৰু স্বীকৃতি
২০০৪ৰ পৰা ২০১৪ লৈ তেওঁক ভাৰতৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰাজনীতিক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল বিভিন্ন মেগাজিনত তেওঁক আটাইতকৈ ক্ষমতাশালী ব্যক্তি নাৰীৰ তালিকাত দেখা গৈছিল
২০১৩ চনত ফ'ৰ্ব্ছ মেগাজিনে প্ৰকাশ কৰা তালিকাত ছোনিয়াক পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ক্ষমতাশালী ব্যক্তিৰ ভিতৰত ২১ নম্বৰ স্থানত আৰু আটাইতকৈ ক্ষমতাশালী নাৰীৰ ভিতৰত ৯ নম্বৰ স্থানত ৰখা হৈছিল 
২০০৭ চনত তেওঁক আটাইতকৈ ক্ষমতাশালী নাৰীৰ ৩য় স্থানত আৰু আটাইতকৈ শক্তিশালী ব্যক্তিৰ ৬ষ্ঠ স্থানত ৰখা হৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ছোনিয়া বালাছানিয়ান () জন্ম নাম ছোনিয়া আমিৰিয়ান, ইৰাণত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰ্মেনিয়ান জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্য্য শিল্পী আৰু সংস্কৃতি সংৰক্ষক আছিল  তেওঁ আৰ্মেনিয়ান চেণ্টাৰ ফৰ কণ্টেম্পৰেৰী এক্সপেৰিমেণ্টেল আৰ্টৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল তেওঁ বৰ্তমান বালাছানিয়ান নিউয়ৰ্ক চহৰ আৰু ইয়েৰেভানত থাকে3

জীৱনী
১৯৪২ চনত পাহলৱী ইৰাণৰ আৰকত ছোনিয়া বালাছানিয়ানৰ জন্ম হৈছিল তাৰ পৰা ১৯৬৬ চনত তেওঁ আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে বালাছানিয়ানে পেনচিলভেনিয়া একাডেমী অৱ দ্য ফাইন আৰ্টছত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাৰ পৰাই বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল (১৯৭০); আৰু প্ৰাট ইনষ্টিটিউটৰ পৰা তেওঁ ১৯৭৮ চনত এম এফ এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে

তেওঁৰ শিল্প জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক কেৰিয়াৰত তেওঁ ভাস্কৰ্য্যৰ উপাদানৰ সৈতে ইনষ্টলেচন আৰ্টত কাম কৰিছিল, আৰু পিছলৈ তেওঁ ভিডিঅ আৰ্টত কাম কৰিছিল তদুপৰি তেওঁ নিউয়ৰ্ক চহৰত থিয়েটাৰ চেট ডিজাইনৰ কামো কৰিছিল ১৯৮৩ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ  1 নামৰ অনুষ্ঠানত দলীয় প্ৰদৰ্শনী "চেভেন উইমেনইমেজ ইমপেক্ট"ত শিল্প প্ৰদৰ্শন কৰিছিল প্ৰদৰ্শনীত অন্তৰ্ভুক্ত আন শিল্পীসকল আছিল, আনা মেণ্ডিয়েটা, এন্নে পিট্ৰন, জুডি ৰিফকা, ডেনা শ্বটেনকাৰ্ক, চুজান ৰথেনবাৰ্গ আৰু মিমি স্মিথ

১৯৯২ চনত তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী এডৱাৰ্ড বালাছানিয়ানে আৰ্মেনিয়ান চেণ্টাৰ ফৰ কণ্টেম্পৰেৰী এক্সপেৰিমেণ্টেল আৰ্ট নামৰ কলা প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয় এই কেন্দ্ৰটোৱে ১৯৯২ চনত দ্য শ্ব' অৱ দ্য নাইন বা নাইন, আৰু ১৯৯৩ চনত আইডেণ্টিফিকেশন নামৰ দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰদৰ্শনীৰে তেওঁলোকৰ কামৰ আৰম্ভণি কৰিছিল

তেহৰাণ মিউজিয়াম অৱ কণ্টেম্পৰেৰী আৰ্টৰ সংগ্ৰহালয়ৰ সংগ্ৰহত তেওঁৰ কৰ্মৰাজি সংৰক্ষিত অৱস্থাত পোৱা যায় তদুপৰি, স্মিথছ'নিয়ান আমেৰিকান আৰ্ট এণ্ড প'ৰ্ট্ৰেইট গেলেৰী লাইব্ৰেৰীতো তেওঁৰ শিল্পৰ সংগ্ৰহ আছে 

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আৰ্মেনিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:শিল্প
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য শিল্পী
ছোনিয়া লাথাৰ (; জন্ম: ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় অপেশাদাৰী বক্সাৰ ২০১৬ চনৰ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক বিজয়ী হোৱাৰ লগতে এছিয়ান এমেচাৰ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত দুবাৰকৈ ৰূপৰ পদক বিজয়ী হৈছিল

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৯২ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত হাৰিয়ানাৰ জিন্দত প্ৰেম সিং আৰু নিৰ্মল দেৱীৰ ঘৰত লাথাৰৰ জন্ম হয় 
প্ৰথম অৱস্থাত কাবাডী আৰু মল্লযুঁজৰ চেষ্টা কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সৰ পৰা বক্সিং খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক অনুপ কুমাৰ

২০১২ চনৰ এছিয়ান মহিলা এমেচাৰ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ফাইনেলত চীনৰ লিউ কেজিয়াৰ হাতত ৮-১৪ গ'লত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত ছোনিয়াই ৫৪ কেজি শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে  বছৰৰ শেষৰ ফালে তেওঁ ২০১২ চনৰ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰে, য'ত তেওঁ জাৰ্মানীৰ এলেনা ৱালেণ্ডজিক ডেৰ বিৰুদ্ধে ৯-১৮ গ'লত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত প্ৰথম ৰাউণ্ডৰ পৰা বাহিৰ হয়

২০১৬ চনৰ এআইবিএ মহিলা বিশ্ব বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ছোনিয়াই ৫৭ কেজি শাখাত জাৰ্মানীৰ নমিন ডুইচক ৩-০ গ'লত পৰাস্ত কৰি কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰে ইয়াৰ পিছত তেওঁ পোলেণ্ডৰ আনেটা ৰাইগিয়েলস্কা আৰু কাজাখস্তানৰ আইঝান খোজাবেকোভাৰ বিৰুদ্ধে কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল আৰু ছেমিফাইনেলত ক্ৰমে ৩-০ গ'লত জয়লাভ কৰে 
ফাইনেলত প্ৰথম ৰাউণ্ডত ইটালীৰ শীৰ্ষস্থানীয় আলেছিয়া মেছিয়ানোৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ হাতত আছিল শীৰ্ষস্থানীয় খেলুৱৈগৰাকী, কিন্তু ইটালীৰ বক্সাৰগৰাকীয়ে পৰৱৰ্তী তিনিটা ৰাউণ্ডত পুনৰ উভতি আহি ২-১ গ'লত জয়লাভ কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বক্সাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ছোনী মহেশ ভাট  (জন্ম: ছোনী ৰাজদান; ) এগৰাকী বৃটিছ অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তেওঁ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ছবিত কাম কৰে আশীৰ দশক আৰু নব্বৈৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল তেওঁৰ জন্ম আৰু পেছাগত নাম ছোনী ৰাজদান আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ ভাট পৰিয়ালৰ অংশ তেওঁ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক মহেশ ভাটৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল অভিনেত্ৰী আলিয়া ভাট তেওঁৰ জীয়ৰী

৩৬ চৌৰংগী লেন (১৯৮১) ছবিখনত ৰোজমেৰীৰ চৰিত্ৰৰে তেওঁ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে নাট্যধৰ্মী ছবি সাৰংশৰ (১৯৮৪) জৰিয়তে তেওঁ সফলতা লাভ কৰে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে বেংগল জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে ৰাজদানৰ আন উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে- মাণ্ডী (১৯৮৩), ত্ৰিকাল (১৯৮৫), খামোছ (১৯৮৫), ছাচ এ লং জাৰ্নি (১৯৯৮), ৰাজী (২০১৮), আৰু ইউৰছ ট্ৰুলি (২০১৮) ৰাজদানে বহুতো অ'টিটি ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে- দ্য ভাৰ্ডিক্ট - ষ্টেট বনাম নানাৱতী, আউট অৱ লাভ, ডিছ ৱে আপ, আৰু কল মাই এজেণ্ট: বলীউড
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছোনী জন্ম ১৯৫৬ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত  ' :            .  . 25  2023. ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামৰ স্মল হিথ অঞ্চলত হৈছিল তেওঁৰ মাতৃ গেৰ্ট্ৰুড হোলজাৰ জাৰ্মান বংশৰ বৃটিছ আছিল আৰু পিতৃ আছিল ভাৰতীয় কাশ্মীৰী পণ্ডিত বংশৰ নৰেন্দ্ৰ নাথ ৰাজদান

ছোনী ৰাজদান ভাৰতৰ বম্বেত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

 শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
ছোফিয়া ৱাডিয়া () বা ছোফিয়া কামাচো আছিল কলম্বিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী প্ৰাকৃতিক ভাৰতীয় থিয়'ছফিষ্ট, সাহিত্যিক, পেন অল ইণ্ডিয়া চেণ্টাৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ইয়াৰ জাৰ্নেল দ্য ইণ্ডিয়ান পেনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদিকা. 
ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দ্য ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ ৱৰ্ল্ড কালচাৰ, বাংগালুৰু (বৰ্তমান বেংগালুৰু)  
আৰু এছিয়ান বুক ট্ৰাষ্ট, বম্বে (বৰ্তমান মুম্বাই)ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল ভাৰত চৰকাৰে ১৯৬০ চনত ৱাদিয়াক জাতিটোৰ প্ৰতি কৰা সেৱাৰ বাবে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে 

জীৱনী
১৯০১ চনত কলম্বিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছোফিয়া কামাচোৱে তেওঁৰ মাতৃভূমি পেৰিছ, লণ্ডন আৰু নিউয়ৰ্কত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে ১৯২৭ চনত ইউৰোপীয় দেশ ভ্ৰমণলৈ যোৱা ভাৰতীয় থিয়'ছফিষ্ট বি পি ৱাডিয়াক লগ পায় 
তেওঁৰ দৰ্শনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ ১৯২৮ চনত তেওঁৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় ৱাডিয়াসকলে ইউৰোপৰ বিভিন্ন ঠাইত ইউনাইটেড লজ অৱ থিয়ছফিষ্টৰ কেইবাটাও শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ১৯২৯ চনত মুম্বাইত প্ৰথম ভাৰতীয় শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰে

দম্পতীহালে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পি.ই.এন.ৰ অল ইণ্ডিয়া চেণ্টাৰ  ১৯৩০ চনত মুম্বাইত প্ৰতিষ্ঠা কৰে  আৰু দুখন আলোচনী মুকলি কৰে, দ্য ইণ্ডিয়া পেন আৰু দ্য আৰিয়ান পাথ ছোফিয়া দ্য ইণ্ডিয়া পেনৰ সম্পাদিকা আছিল আৰু মৃত্যুৰ আগলৈকে সেই পদত আছিল ১৯৪৫ চনত তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ বেংগালুৰুৰ ওচৰৰ বাসৱনাগুডীত ১৯৪৫ চনত দ্য ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ ৱৰ্ল্ড কালচাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে  এই সময়ছোৱাত তেওঁ ১৯৩৬ চনত ধৰ্মৰ ব্ৰাদাৰহুড আৰু ১৯৪১ চনত নাগৰিকত্বৰ বাবে প্ৰস্তুতি নামৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে ১৯৪৪ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে লিখা প্ৰস্তাৱনাৰে দ্য ব্ৰাদাৰহুড অৱ ৰিলিজিয়নছৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ ওলায়  মুম্বাইত এছিয়ান বুক ট্ৰাষ্ট স্থাপন কৰাতো তেওঁৰ সহায় আছিল৷  যিয়ে পিছলৈ তেওঁৰ স্বামীৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ দ্য গান্ধিয়ান ৱে প্ৰকাশ কৰে

১৯৫৮ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছতো ছোফিয়া ৱাডিয়াই সামাজিক জীৱন অব্যাহত ৰাখিছিল  আৰু এঘাৰটা সৰ্বভাৰতীয় লেখক সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছিল 
ভাৰত চৰকাৰে ১৯৬০ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰ অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰে

গোলকীয় নীতি
বিশ্ব সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুতৰ বাবে এখন সন্মিলন আহ্বান কৰাৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰকাৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল তেওঁ ফলত মানৱ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৃথিৱীৰ ফেডাৰেচনৰ বাবে সংবিধান খচৰা আৰু গ্ৰহণৰ বাবে বিশ্ব সংবিধান সভাৰ আহ্বান হয়

মৃত্যুৰ
১৯৮৬ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত ৮৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ছোফী চৌধৰী  (; জন্ম: ৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮২) ভাৰতত বাস কৰা এগৰাকী বৃটিছ গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী তেওঁ মূলতঃ হিন্দী ভাষাৰ ছবিত সক্ৰিয় হৈ আছে আৰু এমটিভি ইণ্ডিয়াৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ভিজে আৰু সাময়িক মডেল আৰু টেলিভিছন উপস্থাপকও
কৰ্মজীৱন
চৌধৰীয়ে ১২ বছৰ বয়সতে গায়কী জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল তেওঁৰ প্ৰতিভা আৱিষ্কাৰ কৰিছিল বিখ্যাত সংগীত পৰিচালক বিড্ডুৱে তেওঁৰ প্ৰতিভা আৱিস্কাৰ কৰিছিল আৰু পৰিচালকজনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ সংগীতিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল প্ৰথমতে তেওঁ শ্বেতা শ্বেট্টী আৰু আলিছা চিনাইৰ দৰে নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ বেকআপ গায়িকা হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল

২০০৫ চনত ডেভিদ ধাৱানৰ ছাদী নং ১ ছবিৰ জৰিয়তে ছোফীয়ে চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে তেওঁৰ পৰৱৰ্তী মুক্তি আছিল প্যাৰ কে চাইড ইফেক্টছ (২০০৬) ২০১৩ চনত তেওঁ ৱানছ্ আপন এ টাইম মুম্বাই দোবাৰাত এটা কেমিঅ চৰিত্ৰত আৰু শ্বুটআউট এট ৱাডালাত এটা ডান্স নাম্বাৰত অভিনয় কৰে

তথ্য সংগ্ৰহ

 শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ছোমালি লেখিকা তথা ৰাজনৈতিক কৰ্মী হালিমা আহমেদ
ছোমালিয়াৰ নাৰী () ছোমালি সমাজৰ এক মূল অংশ পৰিয়াল তথা সামাজিক গাঁথনিত তেওঁলোকৰ কিছুমান স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰিত আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে        -  ইয়াৰ ভিতৰত ছমালিলেণ্ডৰ সোমালি মহিলাসকলো অন্তৰ্ভুক্ত ছমালিলেণ্ড এখন স্বঘোষিত গণৰাজ্য আৰু আন্তৰ্জাতিকভাৱে ছোমালিয়াৰ স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল হিচাপে স্বীকৃত

ছোমালিয়াৰ বেছিভাগ লোকেই মুছলমানছোমালিয়াৰ জনসংখ্যা বছৰি ১.৬৭ হাৰত হাৰত বৃদ্ধি পাইছে ইয়াৰ জন্মৰ হাৰ প্ৰতি ১০০০ জন মানুহৰ বিপৰীতে ৪১.৪৫ জন ২০১৩ চনত ছোমালিয়াৰ প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ মুঠ উৰ্বৰা হাৰ আছিল ৬.১৭, যিটো বিশ্বৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ সৰ্বাধিক

স্থানীয় বাসিন্দাসকলৰ অধিকাংশই কম বয়সীয়া গড় বয়স ১৭.৭ বছৰ ৪৪.৩ জনসংখ্যা ০১৪ বছৰৰ ভিতৰত, ৫৩.৫ লোক ১৫৬৪ বছৰৰ ভিতৰত মাত্ৰ ২.৩ লোকৰ বয়স ৬৫ বছৰ বা তাতকৈ অধিক লিংগ অনুপাত মোটামুটিভাৱে সুষম ক'বলৈ গ'লে মহিলা আৰু পুৰুষৰ সংখ্যা আনুপাতিকভাৱে সমান

গৃহযুদ্ধৰ বাবে ১৯৭৫ চনৰ পৰা ছোমালিয়াৰ জনসংখ্যাৰ সঠিক পৰিসংখ্যা নিৰ্ণয় কৰাটো কঠিন হৈ পৰিছে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে, ২০১৪ চনলৈকে ছোমালিয়াৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় আধাসংখ্যক মহিলা

আফ্ৰিকাৰ আন দেশৰ তুলনাত ছোমালিয়াত শিক্ষাৰ মাত্ৰা কম আৰু শিশুৰ মৃত্যুৰ মাত্ৰা অধিক

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব নৱম শতিকাৰ শেষৰ ফালে ছোমালিয়াত বাস কৰা প্ৰায় সকলো লোকেই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল কোৰানৰ অধীনত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ভিতৰত জীৱন, শিক্ষা, সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্ব আৰু উত্তৰাধিকাৰীত্বৰ অধিকাৰৰ লগতে বিবাহৰ সন্মতি দিয়াৰ অধিকাৰ আৰু ভৱিষ্যত স্বামীৰ সৈতে বিবাহ চুক্তিৰ অধিকাৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত একে সময়তে ছোমালি সংস্কৃতিয়ে পৰম্পৰাগতভাৱে পিতৃতন্ত্ৰ হিচাপে কাম কৰি আহিছে, যত আৰ্থিক আৰু পাৰিবাৰিক সিদ্ধান্তৰ সৰহভাগ পুৰুষেই লৈছিল, আৰু ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰখনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল
জুবালেণ্ডত পৰম্পৰাগত  নৃত্য-গীত পৰিবেশন কৰি থকা একাংশ ছোমালি যুৱতী আৰু পুৰুষ
১৯৬০ চনত ছোমালিয়াই ঔপনিৱেশিক শক্তিৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়কে ভোটাধিকাৰ দিয়া হয় ইয়াৰ ফলত ১৯৭০ চনৰ পৰা আশীৰ দশকলৈকে জনজীৱনত মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পায় সেই সময়ছোৱাতে স্কুলত নামভৰ্তি, কৰ্মক্ষেত্ৰ, ৰাজনীতি আৰু সামৰিক বাহিনীত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পাইছিল ১৯৭৫ চনৰ পৰিয়াল আইনখনে বিবাহ, বিবাহ বিচ্ছেদ তথা সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰ আৰু বহুবিবাহৰ নিষিদ্ধকৰণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু পুৰুষক সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰেৰাষ্ট্ৰপতি ছিয়াদ বাৰে ১৯৪৮ চনত ইটালীৰ বাহিনীয়ে হত্যা কৰা ঔপনিৱেশিকতাবাদ বিৰোধী ছোমালি যুৱ লীগৰ মহিলা সদস্য হাও টাকোৰ স্মৃতিত ১৯৭৭ চনত সোমালি মহিলা গণতান্ত্ৰিক সংস্থা () স্থাপনৰ সমৰ্থন কৰে বাৰে() সাম্ৰাজ্যই চৰকাৰৰ সৈতে মহিলাৰ সমন্বয় বৰ্তাই ৰাখিবলৈ  স্থাপন কৰিছিল আৰু নেতৃত্বৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাক নিযুক্তি দিছিল

ছোমালিয়াত কবিতাৰ প্ৰভাৱ দীৰ্ঘদিনীয়া কেইবাটাও সুবিকশিত ছোমালি পদ্য-ৰূপৰ ভিতৰত মহিলা-চালিত বুৰানবুৰৰ, গাবাই, জিফটো, গিয়াৰাৰ, উইগলো, বিয়েৰকেড, আফাৰেই আৰু গুৰাউও অন্তৰ্ভুক্ত গবাই (মহাকাব্য) বেছিভাগেই পুৰুষে ৰচনা কৰা ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায়ে ১০০ শাৰীতকৈও অধিক যেতিয়া এজন যুৱ কবিয়ে এনে পদ্য ৰচনা কৰিবলৈ সক্ষম হয় তেতিয়া ইয়াক কাব্যিক প্ৰাপ্তিৰ চিন বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ই কবিতাৰ উচ্চাসন স্পৰ্শ কৰিছে বুলি বিবেচনা কৰা হয়  ,     , ( : 2001), .75-76

ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী ছোমালি ছোৱালী আৰু মহিলাসকলে হিজাব পিন্ধে ছোমালি ছোৱালী আৰু মহিলাৰ বাবে এইটোৱেই আটাইতকৈ পৰিচিত পোছাক

ফেচ-টু-ফেচ আফ্ৰিকাই উদ্ধৃত কৰা এক সমীক্ষা অনুসৰি আফ্ৰিকাৰ ভিতৰত ছোমালিয়াৰ নাৰীসকলেই সবাতোকৈ ধুনীয়া

 তথ্যসূত্ৰ 

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ছোলিয়া () বা হুডকেলী হল ভাৰতীৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্য আৰু নেপালৰ সুদুৰপশ্চিম প্ৰদেশৰ কুমাওন প্ৰদেশত সৃষ্টি হোৱা এক পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য আজি ই কুমাওনী আৰু সুদুৰপশ্চিমীৰ(মূলতঃ দোটি, বৈতাদী আৰু দাৰ্চুলা জিলাত) সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে মূলতঃ ই বিবাহ শোভাযাত্ৰাৰ লগত পৰৱেশন কৰা তৰোৱাল নৃত্য যদিও এতিয়া ইয়াক আন বহু শুভ অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়

বিশেষকৈ কুমাওন সংমণ্ডলৰ আলমোৰা, বাগেশ্বৰ, চম্পাৱত আৰু পিথোৰাগড় জিলাত আৰু নেপালৰ দোটি, বইতাদি আৰু দাৰ্চুলা জিলাত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা দেখা যায় এই তৰোৱাল নৃত্যৰ ইতিহাস হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি আৰু ইয়াৰ শিপা বিচাৰি পোৱা হয় কুমাওনী জনগোষ্ঠী আৰু খাছ জনগোষ্ঠীৰ যুদ্ধ পৰম্পৰাত৷

উৎপত্তি
ছোলিয়া নৃত্য হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি, এই নৃত্যৰ উৎপত্তি কুমাওনৰ যুদ্ধ পিপাসু ক্ষত্ৰিয়সকল যেনে, খাছা আৰু কাত্যুৰীৰ পৰাই হৈছে, যেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজত তৰোৱালৰ আগত বিবাহ সম্পন্ন কৰা হৈছিল

দশম শতিকাত দৃশ্যপটত উপস্থিত হোৱা চান্দ ৰজাসকলে থলুৱা ক্ষত্ৰিয়সকলক একত্ৰিত কৰিছিল  থলুৱা ক্ষত্ৰিয়ক ক্ষুদ্ৰ সংখ্যালঘু কৰি তোলা অনুপ্ৰৱেশকাৰী ৰাজপুতসকলেও পাহাৰীয়া ৰীতি-নীতি গ্ৰহণ কৰি নিজৰ পৰম্পৰা আৰু ভাষাৰে পাহাৰী সংস্কৃতিক প্ৰভাৱিত কৰিছিল তৰোৱালৰ আগত হোৱা বিয়াৰ দিন শেষ হল যদিও ইয়াৰ লগত জড়িত পৰম্পৰাবোৰ পিছলৈ চলি থাকিল

সেইবাবেই নেপালত আজিও দৰাক কোঁৱৰ বা ৰজা বুলি কোৱা হয় বিবাহ শোভাযাত্ৰাত তেওঁ ঘোঁৰাত উঠি কঁকালৰ বেল্টত খুকৰি গুজি লয়

গুৰুত্ব
নেপালৰ হুডকেলী নৃত্যশিল্পী254254
কুমাওঁবাসীৰ যুদ্ধ পৰম্পৰাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱাৰ উপৰিও ছোলিয়াৰ ধৰ্মীয় তাৎপৰ্যও আছে এই শিল্পৰূপটো মূলতঃ ৰাজপুত সম্প্ৰদায়ে তেওঁলোকৰ বিবাহ শোভাযাত্ৰাত পৰিৱেশন কৰে ছোলিয়া বিবাহত পৰিৱেশন কৰাৰ কাৰণ হল ইয়ে অশুভ আত্মা আৰু অসুৰৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাৰ বাবে শুভ বুলি বিশ্বাস কৰা হয় অশুভ আত্মা এনে বিবাহ শোভাযাত্ৰাৰ প্ৰতি দুৰ্বল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল, যিয়ে সুখ বিঘ্নিত কৰাক লক্ষ্য কৰি লয় অশুভ শক্তি বা অসুৰে বিবাহ শোভাযাত্ৰা বা বৰযাত্ৰীক অনুসৰণ কৰি নৱবিবাহিতসকলক মোহিত কৰিবলৈ কৰা চেষ্টাক ছোলীয়াৰ পৰিবেশনে ইয়াক ৰোধ কৰিব পাৰে বুলি  বিশ্বাস কৰা হয়৷

বাদ্যযন্ত্ৰ
পিতলৰ বাদ্যযন্ত্ৰ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত টুৰি (তুৰী), নাগফানী আৰু ৰানছিং কুমাওন শাখাৰ পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যি পূৰ্বতে সৈন্যৰ মনোবল বৃদ্ধিৰ বাবে যুদ্ধত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷

কুমাউনৰ স্থানীয় ঢোল, দামাউ আদি অনৱদ্ধ বাদ্যযন্ত্ৰ ঢোলি নামেৰে জনাজাত পেছাদাৰী সংগীতজ্ঞসকলে বজায়

মাৰ্চিং বেণ্ডত বজোৱা বাদ্যযন্ত্ৰ মাচাকবীন কুমাউনত ব্ৰিটিছে প্ৰৱৰ্তন কৰা সুষিৰ বাদ্য, যি পিছলৈ নানা সুষিৰ বাদ্যৰ উদ্ভাৱনে বিলুপ্তপ্ৰায় কৰিছিল৷ 

কাঠৰ বতাহৰ বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে, নাউছুৰিয়া মুৰুলি নটা সুৰ ওলোৱা এক প্ৰকাৰৰ বাঁহী আৰু জ্যোন্যা (দ্বৈত সুুৰৰ বাঁহী) কুমাউনৰ স্থানীয় এক প্ৰকাৰৰ দ্বৈত বাঁহীও বজোৱা হয়

সাজপাৰ
নৃত্যশিল্পীসকলে পৰম্পৰাগত কুমাউনী সাজ-পোছাক বগা চুৰিদাৰ পায়জামা পিন্ধি, মূৰত টানকা, চোলা, মুখখন চন্দন কাঠৰ লেপনেৰে বোলাই লয়, যেন তৰোৱাল আৰু কাঁহৰ ঢালেৰে সজ্জিত হৈ যুদ্ধৰ বাবে সাজু হৈ আছে তেওঁলোকৰ সাজ-পোছাক আৰু কুমাউনত বাস কৰা প্ৰাচীন ৰণ সৈনিকৰ সাজ-পোছাকৰ সৈতে মিল আছে

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:নেপালৰ সংস্কৃতি
ছোৱালী ইছলামিক সংস্থা বা চমুকৈ জিআইঅ  ভাৰতৰ ছোৱালীৰ বাবে এটা ছাত্ৰ সংগঠন জামাত-ই-ইছলামী হিন্দৰ ৰাজ্যিক সমিতিৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ই তেওঁলোকৰ ছোৱালীৰ শাখা হিচাপে অস্তিত্ব লাভ কৰিছিল

জিআইঅই ৰাজস্থান, পশ্চিমবংগ, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলেংগানা, মহাৰাষ্ট্ৰ, কেৰেলা, দিল্লী, গুজৰাট আৰু কৰ্ণাটক ধৰি কেইবাখনো ভাৰতীয় ৰাজ্যত সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰে

 ইতিহাস 
১৯৮৪ চনৰ পৰা জিআইঅই কেৰালাৰ জামাত-ই-ইছলামীৰ মহিলা শাখাৰ অংশ হিচাপে কাম কৰি আহিছে পিছলৈ ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত ৰাজ্যিক সমিতি গঠনৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰসাৰ ঘটিছিল ২০০৭ চনত ই অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলেংগানা ৰাজ্যত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে পিছলৈ ইয়াক গোৱা, দিল্লী, মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট, আৰু কৰ্ণাটক সংযোজন কৰা হয়

জিআইঅই দাবী কৰে যে ধৰ্ম, সংস্কৃতি আৰু জাতিৰ ভিত্তিত হোৱা বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে, আত্মসৱলীকৰণৰ বাবে মহিলা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু যুৱতীসকলৰ মাজত কাম কৰি আছে জিআইঅই লগতে দাবী কৰে যে তেওঁলোকৰ সকলো কাৰ্যকলাপ ইছলামৰ ভিত্তিত জিআইঅই তেওঁলোকৰ বয়সৰ গোটৰ বাবে শিবিৰ, অভিযান আৰু প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰে

জিআইঅই নিয়মিতভাৱে অধ্যয়ন ক্লাছ, আৰু ছোৱালীৰ বাবে ৰাজহুৱা সভা অনুষ্ঠিত কৰে ইয়াত মহিলা ছাত্ৰী আৰু যুৱতীসকলৰ বাবে মাজে মাজে অভিযানৰ আয়োজন কৰা হয় মহিলা সম্পৰ্কীয় বিষয়ত প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ বা পৰিচালনা কৰে

 লগতে চাওক 

 ভাৰতীয় ইছলামিক ছাত্ৰ সংস্থা
 জামাত-ঈ-ইছলামী হিন্দ

 তথ্যসমূহ 

 বাহ্যিক সংযোগ 

 বিএচ
 দি হেন্স ইণ্ডিয়া
 লাইভমিণ্ট
 ১
 ২
 আই ই
 গোৱা 
 দি ওৱাৰ
 তেলেংগানা
ছৌ মুখা () ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ পুৰুলিয়াৰ এক পৰম্পৰাগত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য পুৰুলিয়া ছৌ নৃত্য আৰু ওড়িশা ছৌ নৃত্যৰ মাজৰ মুখ্য পাৰ্থক্য হৈছে মুখাৰ ব্যৱহাৰ পুৰুলিয়া ছৌ নৃত্যত মুখাব্যৱহাৰ কৰা হয় কিন্তু ওড়িশাৰ ছৌ নৃত্যত মুখাৰ ব্যৱহাৰ নাই ওড়িশাত মুখৰ অভিব্যক্তিক শৰীৰৰ চলাচল আৰু অংগী-ভংগীৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হয় পুৰুলিয়াৰ ছৌ মুখা ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি তালিকাত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে পুৰুলিয়া ছৌ মুখাৰ মৌলিক পাৰ্থক্য হিচাপে মুখাটো অনন্য আৰু পৰম্পৰাগত

ইতিহাস
বাঘমুণ্ডীৰ ৰজা মদন মোহন সিং দেৱৰ শাসনকালত ছৌ মুখা তৈয়াৰ কৰাৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ হৈছিল ছৌ মুখাটো পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুলিয়া জিলাৰ পুৰণি নৃত্যপ্ৰকাৰৰ ছৌ নৃত্যৰ লগত জড়িত ২০১০ চনত ছৌ নৃত্যক ইউনেস্কোৰ মানৱতাৰ অস্পৰ্শনীয় সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতিনিধি তালিকাত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল:...?00011   

বিষয় আৰু শৈলী
মহিষাসুৰ-মৰ্দিনী, পুৰুলিয়া ছৌ নৃত্য
পুৰুলীয়াৰ ছৌ নৃত্যত ব্যৱহৃত মুখা মুখ্যতঃ পৌৰাণিক চৰিত্ৰ যেনে মহিষাসুৰ-মৰ্দিনী, ৰাম-সীতা, ৰাম আৰু ৰাৱণ যুদ্ধ আদিক মূল বিষয়বস্তু হিচাপে নিৰ্মাণ কৰক হয় কেতিয়াবা চাওঁতালি দম্পতীৰ মুখাও ব্যৱহাৰ কৰা হয় মুখাটোৰ চাৰিওফালে পাখি আৰু অন্যান্য অলংকাৰেৰে অলংকৃত কৰা হয় এই মুখাবোৰ প্ৰায় ২ ফুট সম্প্ৰসাৰিত অৱস্থাত থাকে দেৱী দুৰ্গা, লক্ষ্মী আৰু কাৰ্তিকৰ দৰে দেৱ-দেৱীসকলক চিত্ৰিত কৰিবলৈ মুখাবোৰ ৰঙীন ডাঠ হালধীয়া বা উজ্জ্বল কমলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয় বগা ৰং প্ৰায়ে ভগৱান শিৱ, গণেশ আৰু দেৱী সৰস্বতীৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় মা কালীৰ বাবে ক'লা বা ডাঠ নীলা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয় সাধাৰণতে কৃষ্ণ আৰু ৰামৰ কপালত তিলক ব্যৱহাৰ কৰা হয় অসুৰবোৰ ক'লা বা ডাঠ সেউজীয়া ৰং কৰা হয় আৰু ডাঠ গোঁফ, ওলাই অহা দাঁত আৰু ডাঙৰ চকুৰ সৈতে ৰং কৰা হয়

নিৰ্মাণ
পুৰুলিয়াৰ বাঘমুণ্ডী খণ্ডৰ চাৰিদা গাঁৱত ছৌ মুখা নিৰ্মাতা
ছৌ মুখাবোৰ সূত্ৰধাৰ সম্প্ৰদায়ৰ শিল্পীসকলে তৈয়াৰ কৰে বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ মাজেৰে যায় মুখা তৈয়াৰ কৰা হয় কোমল কাগজৰ ৮১০টা স্তৰ, পাতল আঠাত নিমজ্জিত, বোকাৰ ছাঁচটো সূক্ষ্ম ছাই পাউডাৰেৰে ধূলি দিয়াৰ আগতে সাঁচত এটাৰ পিছত এটা লগোৱা হয় মুখৰ বিশেষত্ববোৰ মাটিৰে নিৰ্মিত বোকা আৰু কাপোৰৰ এটা বিশেষ স্তৰ প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু মুখাবোৰ সূৰ্যৰ তাপত শুকুৱাই লোৱা হয় ইয়াৰ পিছত, সাঁচটো পলিচ কৰা হয় আৰু সাঁচৰ পৰা কাপোৰ আৰু কাগজৰ স্তৰবোৰ পৃথক কৰাৰ আগতে দ্বিতীয় বাৰ সূৰ্যৰ তাপত শুকোৱা হয় নাক আৰু চকুৰ বাবে ফুটা শেষ আৰু ড্ৰিলিং কৰাৰ পিছত প্ৰয়োজন অনুসৰি ৰং আৰু বিভিন্ন সামগ্ৰীৰে সজোৱা হয়

স্বীকৃতি
ছৌ মুখা বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় বৌদ্ধিক সম্পত্তি অধিকাৰ (ট্ৰিপছ) চুক্তিৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ অধীনত সুৰক্ষাৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে ২০১৮ চনৰ ২৮ মাৰ্চ তাৰিখে ইয়াক ভাৰত চৰকাৰৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি আইন, ১৯৯৯ৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে ভাৰত চৰকাৰে ২০১৭ চনত ছৌ মুখাক ডাক টিকটত প্ৰদৰ্শিত কৰে
   

তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ভৌগলিক সূচক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শংকৰমঞ্চী জানকী (; জন্ম: ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৩১) তামিল, তেলেগু, মালয়ালম আৰু কানাড়া ছবিৰ কামৰ বাবে পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী; যাক ব্যপকভাবে ছৌকৰ জানকী ( ) বুলি জনা যায় সাত দশকৰো অধিক সময়ৰ কৰ্মজীৱনত জানকীয়ে প্ৰায় ৩৯০খন ছবিত অভিনয় কৰিছে তাৰোপৰি ৩০০ৰো অধিক মঞ্চ অনুষ্ঠান কৰিছে প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত তেওঁ এগৰাকী ৰেডিঅ শিল্পী আছিল তেওঁ দুটা নন্দী বঁটা, এটা কলাইমামণি আৰু ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে তেওঁৰ সৰু ভনীয়েক কৃষ্ণ কুমাৰীও এগৰাকী বিখ্যাত অভিনেত্ৰী আছিল

তেওঁক প্ৰথম কানাড়া পেন ইণ্ডিয়ান চলচ্চিত্ৰ মহিষাসুৰ মৰ্দিনীত ডা. ৰাজকুমাৰ সৈতে দেখা গৈছিল, যিখন ছবি ১৯৫৯ চনত মুক্তি পাইছিল আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁ আৰম্ভণি কালৰ অন্যতম বিশিষ্ট পেন ইণ্ডিয়ান অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
  
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়লম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ছৌদি আৰৱত মহিলাৰ অধিকাৰ আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত উদ্বেগ আৰু বিতৰ্কৰ বিষয় ১৯৭৯ চনৰ পৰা ধৰ্মীয় মৌলবাদী আধিপত্যৰ সন্মুখীন হোৱাৰ পিছত ২০১৭ চনৰ পৰা ছৌদি মহিলাসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ অধিকাৰ সংস্কাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে

হিউমেন ৰাইটছ ৱাচ আৰু এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ মতে, সংস্কাৰৰ সত্ত্বেও চৌদি আৰৱৰ মহিলাসকলে এতিয়াও বিবাহ, পৰিয়াল আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ সম্পৰ্কত বৈষম্যৰ সন্মুখীন হয়,1314 আৰু চৌদি চৰকাৰে মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু আন্দোলনসমূহক লক্ষ্য কৰি দমন কৰিয়েই আছে .15 বিশিষ্ট নাৰীবাদী অভিযানসমূহৰ ভিতৰত আছে মহিলাক ড্ৰাইভ কৰিবলৈ আন্দোলন16 আৰু পুৰুষ-অভিভাৱিকা বিৰোধী অভিযান,1718 যাৰ ফলত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অগ্ৰগতি হৈছে19

চৌদি আৰৱত মহিলাৰ সমাজৰ ভূমিকা আৰব উপদ্বীপৰ ইছলামিক আৰু স্থানীয় পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত চুন্নী ইছলামৰ হানবালি আৰু ৱাহাবী বিদ্যালয়ৰ লগতে আৰব উপদ্বীপৰ পৰম্পৰা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু স্থানীয় আইনসমূহে ছৌদি আৰৱত মহিলাৰ অধিকাৰত প্ৰভাৱ পেলায়

বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ গ্ল'বেল জেণ্ডাৰ গেপ ৰিপ'ৰ্ট ২০২২ত চৌদি আৰবে ১৫৩খন দেশৰ ভিতৰত ১২৭ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছে বিশ্ব বেংকৰ ২০২১ চনৰ মহিলা, ব্যৱসায় আৰু আইন সূচকাংকত চৌদি আৰবে ১০০ ৰ ভিতৰত ৮০ নম্বৰ লাভ কৰে, যিটো গড় বিশ্বৰ গড় স্ক'ৰতকৈ বেছি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিষদে () চৌদি আৰবক ২০১৮ চনৰ পৰা ২০২২ চনলৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাৰ অৱস্থা আয়োগলৈ নিৰ্বাচিত কৰে, যিটো আন্তৰ্জাতিক সম্প্ৰদায়ে ব্যাপক সমালোচনা কৰে বিশ্ব বেংকৰ মতে, ছৌদি আৰবে ২০১৭ চনৰ পৰা মহিলাসকলৰ কৰ্ম পৰিস্থিতিত যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰি আহিছে, য'ত গতিশীলতা, যৌন নিৰ্যাতন, পেঞ্চন, আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰৰ অধিকাৰৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে, য'ত নিয়োগ-বৈষম্যৰ সুৰক্ষাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে

ছৌদি সমাজত লিংগ ভূমিকা স্থানীয় সংস্কৃতি আৰু শ্বৰীয়তৰ ব্যাখ্যাৰ পৰাই আহে শ্বৰীয়ত আইন বা ঐশ্বৰিক ইচ্ছা হৈছে কোৰআন আৰু হাদীছৰ পণ্ডিতসকলে (মহাম্মদৰ জীৱনৰ কথা আৰু বিৱৰণী) আহৰণ কৰা ব্যাখ্যা চৌদি সংস্কৃতিত শ্বৰীয়তৰ ব্যাখ্যা এটা কঠোৰ চুন্নী ইছলাম ৰূপ অনুসৰি কৰা হয় যিটোক চালাফ (ধাৰ্মিক পূৰ্বসূৰী) বা ৱাহাবীবাদৰ পথ বুলি জনা যায় এই আইনখন বেছিভাগেই অলিখিত, যাৰ ফলত বিচাৰকসকলৰ হাতত উল্লেখযোগ্য বিবেচনাধীন ক্ষমতা থাকে, যিটো তেওঁলোকে সাধাৰণতে জনজাতীয় পৰম্পৰাৰ সপক্ষে ব্যৱহাৰ কৰে ৱাজেহা আল-হুৱাইডাৰৰ দৰে কৰ্মীসকলে ছৌদি মহিলাৰ অৱস্থাক দাসত্বৰ সৈতে তুলনা কৰিছে

দ্য ইকনমিষ্টৰ মতে ২০০৬ চনত চৌদি চৰকাৰৰ এক সমীক্ষাত দেখা গৈছে যে ৮৯ ছৌদি মহিলাই তেওঁলোকে গাড়ী চলাব নালাগে বুলি নাভাবে, আৰু ৮৬ মহিলাই মহিলাক পুৰুষৰ সৈতে কাম কৰা উচিত বুলি নাভাবে; অৱশ্যে ২০০৭ চনৰ গ্যালাপৰ সমীক্ষাই ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষ বিৰোধিতা কৰিছিল , য'ত দেখা গৈছে যে ৬৬ চৌদি মহিলা আৰু ৫৫ ছৌদি পুৰুষে মহিলাক গাড়ী চলাবলৈ দিয়া উচিত বুলি সন্মত হৈছে তদুপৰি সেই একেটা সমীক্ষাতে দেখা গৈছে যে ১০ গৰাকী ছৌদি মহিলাৰ ভিতৰত ৮ গৰাকীতকৈ অধিক (৮২) আৰু তিনি চতুৰ্থাংশ ছৌদি পুৰুষ (৭৫) এই কথাত সন্মত হৈছে যে মহিলাক যিকোনো চাকৰিৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ দিয়া উচিত

২০২১ চনত মহিলাৰ সাক্ষৰতা ৯৩ বুলি অনুমান কৰা হৈছিল, যিটো পুৰুষৰ তুলনাত বহু পিছ পৰি নাথাকে কিন্তু ২০২১ চনৰ তথ্য অনুসৰি ২০২১ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনৰ মাজত এক তীব্ৰ বৈপৰীত্য আছে , যেতিয়া মাত্ৰ ২ মহিলা আৰু ১৫ পুৰুষহে সাক্ষৰ আছিল
তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
ছ'পিলে () বা ইষ্ট্ৰিয়াত যাক ৰ'জেনিচ বুলিকোৱা হয়; ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ এটা প্ৰাচীন পৰম্পৰাগত কাঠৰ বায়ু প্ৰবাহৰ দ্বাৰা বজোৱা ওবো বা শ্বাউমৰ দৰেই বাদ্যযন্ত্ৰ

ইয়াক কোৱাৰ্নাৰ, কাষ্টাভ, ভিনোডল, ক্ৰৱেচিয়াৰ আইলেণ্ড  আৰু ইষ্ট্ৰিয়া অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ছপিলে সদায় যোৰকৈ বজোৱা হয়, গতিকে ডাঙৰ আৰু সৰু বা পাতল আৰু শকত ছপিলা থাকে ছপিলে ইয়াৰ বিশেষভাৱে কৰা বিন্ধাৰে শব্দৰ সৈতে অতি আকৰ্ষণীয় সম্ভাৱনা প্ৰদান কৰা এক বাদ্যযন্ত্ৰ এই পৰিৱৰ্তিত ডাবল ৰিড ক্লাৰিনেট বা চপ্ৰানো ডালঝেনিয়া( ) ব্যৱহাৰৰ মাধ্যমেৰে  সংগীত অধিক আধুনিক উদাহৰণৰ প্ৰতিলিপি কৰা হয় ছপিলে হয়, মিহ্ () আৰু চুৰ্লে()ৰ দ্বাৰা, আৰু আজিকালি ইস্ত্ৰিয়া,  আৰু দ্বীপ  লোক পৰম্পৰাত ই অতি জনপ্ৰিয়

ৰজেনিচ প্ৰাচীন পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ যিবোৰ আজিও ইষ্ট্ৰিয়া অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ৰজেনিচ দ্বীপ  ত পোৱা ছপিলেৰ সৈতে বহুত মিল আছে ৰজেনিচ সদায় যোৰকৈ বজোৱা হয়; গতিকে ডাঙৰ আৰু সৰু বা পাতল আৰু শকত ৰজেনিচো আছে ৰজেনিচৰ এটা অতি তীক্ষ্ণ বিশেষ শব্দ থাকে, আৰু ইয়াৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ শব্দ উৎপন্ন কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে মিহ আৰু চুৰ্লেৰ দ্বাৰা হোৱা  ৰজেনিচ, বৰ্তমান ইষ্ট্ৰাৰ লোক পৰম্পৰাত অতি জনপ্ৰিয়

ছপিলা  ইষ্ট্ৰিয়া আৰু ক্ৰৱেচিয়াৰ এড্ৰিয়াটিক উপকূলৰ কিছুমান উত্তৰ দ্বীপৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এটা কাঠৰ পেঁপা ওবো নামৰ বাদ্যৰ দৰে ছপিলেতো দুটা নল থাকে, কিন্তু সদায় যোৰকৈ বজোৱা হয়; এটা আনটোতকৈ ডাঙৰ দুয়োটাতে ছটা আঙুলিৰ বাবে ফুটা থাকে, সৰুটোতো সমানে দূৰত্বত ফুটা থাকে আৰু ডাঙৰটোত তিনিটাকৈ গোটত স্থাপন কৰা হয় প্ৰায়ে নৃত্যৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰা ছপিলাৰ কণ্ঠ ইষ্ট্ৰিয়ান স্কেলৰ
উৎস
  (, , , ) 
   
 

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
ছৰ্ণা () বা ছৰ্ণা ইৰাণৰ এবিধ কাঠেৰে নিৰ্মিত বতাহৰ দ্বাৰা বজোৱা বা সুষিৰ প্ৰাচীন বাদ্যযন্ত্ৰ
ইতিহাস
এই বাদ্যযন্ত্ৰৰ ইতিহাস আচামেনিড বংশ (৫৫০৩৩০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)ৰ পৰাই আৰম্ভ হয় আৰু দিনটোৰ শেষত চহৰৰ গেটৰ পৰা বা স্থানীয় প্ৰশাসন ভৱনৰ পৰা বজাবলৈ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল এই প্ৰথা ইংলেণ্ডত ১৯ শতিকালৈকে চলি আছিল, চহৰখনে ঘণ্টাৰ হিচাপ ৰাখিবলৈ শ্বউম বজোৱালৈ অপেক্ষা কৰে উৎসৱৰ অনুষ্ঠানত ইৰাণৰ আঞ্চলিক সংগীতত এই বাদ্যটো মূলতঃ বাহিৰত বজোৱা হৈছিল (পাৰ্চী কবি মৌলানা ৰুমীয়ে তেওঁৰ কবিতাত ছৰ্না আৰু দোহলৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল)

আচেমেনিড ছৰ্ণা আছিল এটা ডাঙৰ ট্ৰুম্পেটৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰ, কিন্তু পিছৰ কালত ইয়াৰ আকাৰ হ্ৰাস পাইছিল, আৰু ইয়াৰ দৰে হৈ পৰিছিল (অবে( -  )), বা ড'জালে (ডাবল অ'বে), যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে সৰল আকৃতিৰ ঘূৰোৱা কাঠৰ যন্ত্ৰ, যাৰ ঘণ্টাটো তল ফাললৈ বহল হৈ যোৱা ধৰণৰ ইয়াৰ আগৰটোক ট্ৰুম্পেট হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছিল, কিন্তু এইটো আছিল অবেৰ ঘণ্টা আৰু ফ্ৰীব্ল'ইং এম্ব'চাৰ(ওঁঠেৰে চেপি ধৰি বজোৱা বাদ্য)ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ভুল ধাৰণা আনে, যিয়ে প্ৰায়ে কাঁহৰ এম্বচাৰৰ সৈতে তলৰ পৰা সাদৃশ্য দিয়ে, বিশেষকৈ যদি অবেত ওঁঠ সংযোগ কৰিবলৈ কেইবাটাও আঙঠি লগোৱা হয়, ., "        ",     , . , . 27832804.

শ্বাহনামেৰ মতে ৰজা জামছিদেহে ছৰ্ণাৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল, ., "        ",     , . , . 2784. সাহিত্যিক প্ৰমাণৰ বাহিৰেও ছাছানিয়ান বংশৰ (২২৪৬৫১ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ বহুতো শিল্পকৰ্মও আছে, ছ'ৰ্ণাৰ এনে ৰূপৰ প্লেট, বৰ্তমান হাৰ্মিটেজ সংগ্ৰহালয়ত আছে, . .,     , 2 .,  (1926), . 6986.

কাৰ্য
ষ্টেপল নামৰ সৰু ধাতুৰ নলীৰ মাজেৰে চাপ দি সামান্য পৰিমাণৰ বায়ু জোৰ কৰা হয়, যিয়ে নলটোক ধৰি বৰৰ সৈতে মিলাই দিয়াৰ কাম কৰে ইয়াৰ বাবে বজাওঁতাজন নিশ্চিত হব লাগিব যে ওবো বজোৱাৰ দৰে নতুন উশাহ লওঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰাও জমা বায়ু ওলাই যায়

প্ৰায়ে ছৰ্ণা যোৰকৈ বজোৱা হৈছিল, সুৰ আৰু ড্ৰন প্লেয়াৰৰ সৈতে এই ড্ৰোনটোৱে সংগীতৰ সময়ত বিভিন্ন টোকালৈ গতি কৰিব পাৰে, ৰচনাৰ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত সলনি হব পাৰে

আন কেইবাটাও নাম, যেনে- দোহল, ডাৱুল, টাভেল ইত্যাদি ছৰ্ণাত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে যিহেতু দোহল এটা দুমুখীয়া ঢোল কেতিয়াবা ইয়াক পাৰ্চী ভাষাত ডো-ৰুয়েহ বুলিও কোৱা হয়, ইয়াৰ বিপৰীতে ঘভাল আৰু ডাফ, যিবোৰ য়েক-ৰুয়েহ (একমুখী)
জনপ্ৰিয়তা
লৰিষ্টান, চাহৰমহল আৰু বাখতিয়াৰী, কুৰ্দিস্তান, চিস্তান আৰু বেলুচেস্তান প্ৰদেশ আৰু ইৰাণৰ আজাৰবাইজানত বেছিকৈ ছৰ্ণা বজোৱা হয়

লৰিষ্টানত বিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ সময়ত আৰু অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ অনুষ্ঠানতো (যাক চামাৰয়ুনা বুলি কোৱা হয়) ছৰ্ণাক মূল বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় এই অঞ্চলত প্ৰায় সদায় ছৰ্ণাৰ লগত দোহল দিয়া হয়

বেলুচিস্তানত ইয়াক বেছিভাগেই মানুহৰ দল এটাই বৃত্ত গঠন কৰি, নাচি আৰু হাত চাপৰি বজাই পৰিৱেশন কৰা হয় ড'-চাপিত প্ৰায় সদায় ছ'ৰ্ণা আৰু ড'হল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় ছিস্তান আৰু বেলুচেস্তান অঞ্চলত বিবাহ অনুষ্ঠান আৰু অন্যান্য উদযাপনত সোৰ্না বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় বাদ্যযন্ত্ৰৰ লগত সদায় দোহল থাকে আৰু কেতিয়াবা বৃত্ত গঠন কৰি পৰম্পৰাগত নৃত্যও অন্তৰ্ভুক্ত হব পাৰে
তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
জ'নজিৰ' () হৈছে  ফটোগ্ৰাফিৰ বাবে উৎসৰ্গিত এটা ৱেবছাইট, যাক ১৯৯৪ চনত মেক্সিকান ফটোগ্ৰাফাৰ পেদ্ৰো মেয়াৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল"2011    (  ) ", .. সংগ্ৰহৰ তাৰিখ: 17 জানুৱাৰী 2011 

এই ৱেবছাইটটো ইণ্টাৰনেট জনসাধাৰণৰ বাবে উপলব্ধ হোৱাৰ সময়তে প্ৰথম অনলাইনত উপস্থিত হয়, আৰু তেতিয়াৰে পৰা আজিলৈকে সচল হৈ থকা ফটোগ্ৰাফিৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি ৱেবছাইট হিচাপে বিবেচিত"       ". সংগ্ৰহৰ তাৰিখ: 17 জানুৱাৰী 2011 ৰবাৰ্ট হাৰ্চে ইয়াক "উচ্চমানৰ" ফটোগ্ৰাফি ৱেবছাইট হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছে ,   :      (: ; :  , 2007; ), পৃষ্ঠা ৩২৯৩৩০;  ত উপলব্ধ (সংগ্ৰহৰ তাৰিখ: 17 জানুৱাৰী 2011)

এই ৱেবছাইটটো ইংৰাজী আৰু স্পেনীছ ভাষাত দ্বিভাষিক ৰূপত উপলব্ধ, আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে বিনামূলীয়াকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায় ইয়াত এটা নিৰ্বাচিত গেলাৰী স্থান আছে, যত প্ৰদৰ্শিত ফটোগ্ৰাফাৰসকলৰ প'ৰ্টফলিঅ' আৰু স্লাইড শ্ব থাকে নিৰ্দিষ্ট কিছু যোগ্যতা পূৰণ কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়ে ৫খনলৈকে ফটো জমা দিব পাৰে ৱেবছাইটটোত এখন অনলাইন আলোচনী, প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্মচাৰী আৰু প্ৰতিষ্ঠাপকৰ দ্বাৰা লিখা মাহেকীয়া সম্পাদকীয়, মোব্লগ, ডাউনলোড কৰিব পৰা ই-বুক আৰু এটা ফৰামো আছে

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অনলাইন আলোচনী
শ্ৰেণী:ৱেবছাইট