manthilaffs/sinhala-poems-v1 huggingface dataset:
ජීවිතේ යාත්‍රාව: February 2018
- February 19, 2018 11 comments:
පුර හඳම අඩ හදක් වෙනකොට
කොහොමද වෙනස් වෙන්නේ සහීනා
කොල්ලො ගැන දවසම අපි කියවද්දී
උඹ නිහඬවම උන්නේ කොහොමද සහීනා
කුරානය වඳින්නට අපිව මඟ හැර ඇවිත්
රෝඩීයෝවේ පිරිත් අහන් උන්නේ කොහොමද සහීනා
වටලප්පම් පළඟනාවක් අතැර මේසය මතට
වඳ බෙහෙත් නැතැයි හිනැහුනේ කොහොමද සහීනා
පහේ නොදමා අපි හදපු පොලොස් ඇඹුලට
පදමට ලුණු ඇඹුල් එක් කෙරුවේ කොහොමද සහීනා
තනි තනිව ගත් විට අප මිතුරු වෙනකොට
වෙන් වෙලා සතුරු වෙස් ගත්තේ කොහොමද සහීනා
හොඳම යාලුවා සිංහල වෙච්ච ඒකට
ආඩම්බරයි කිව්වේ උඹමද සහීනා
දවසක රෑක ඩෙනිමක් ඇදගෙන විප්ලව කරමි කිව්ව
උඹටත් අපිව හතුරැ ලෙස පෙනුනාද සහීනා
යහළුකම් ගැන හොයා නොබැලුවාට කමක් නෑ බං
කොයි පැත්තෙන්ද කොටසක් ඕන කියපන් සහීනා...
" මෙහෙට ශිග්නල් නෑනේ,
මම අම්පාරේ පුංචි ඉශ්කොලේ සිංහල / ඉංශ්‍රීශි උගන්නනවා"
මගේ දිගම දිග ලියුමට,
හිනා මුණු තුනක් එක්කම
සති හයක් පමා වී ආව
කෙටිම කෙටි පණිවිඩය.
යාළුකම් ගැන නොහිතා
වෙඩි තියලා මරපන් සහීනා
මේ විදිහට නොමරා...
- February 01, 2018 26 comments:
කඳු: March 2016
ඔබට හිමි අයිතියෙන් ඔබ නික්ම යනු මැනවි!
'තමන්ගේ සම්බන්ධය බිඳීමේ මානසික වැටීමෙන් ගොඩ එන්න බැරි වෙච්ච එක සම්බන්ධය නතර කරපු කොල්ලගේවත් කෙල්ලගෙවත් වැරද්දක් නෙමේ.' රොබරෝසියා පිපී කොවුල් නද වසත් කල
තුරු අගිසි නලවමින් වැයෙන බට නලා හඬ
ඔබේ එක බැල්මකින් නැවතුණා මෙන් දැනුණි
මුළු ලොවම එක සැණින් සැණකෙළියකින් වැයුණි
තබා ඔබ දෝත මත සලිත වන සුරතැඟිලි
ලබා ගිවිසිලි දෙදෙන දෙමංතල යා හැකිද
පුරා දුන් පුළුලුරේ උණුසුමින් මල්කමින්
පුරා සඳ නබෝ ගබ සැණින් මියැදිය හැකිද
ගඟ දියෙහි තාරකා ළපලු සෙවණැලි ඇඳුණ
සැඳෑ කල ළවැලි මත තැබූ පිය අප එකට
මහා සැඩ සුළඟකින් මකා ඔබ ගිය අරුම
දවා මිස හදවතම නිවන්නට හැක එ'ගින?
ඉරා සුර මධු සිහින පියාපත් ජීවිතෙන්
හළා කතරක පෙළා ඔබ ඇවිද ගිය තුටින්
රිසි විටෙක වෙන්වන්න ඔබට හිමි හිමිකමින්
පලා ලොව ඉරි තලා ගිනි නැඟිණි නියඟෙකින්
උරා බී නුරා සෙනෙහස හදින් වියළවා
සපදයෙකු පියාඹා යන විලස මල් ගසින්
නිවා සැනසිය හැකිද රිදුණු සිත එක සැණින්
වන වදුලු ළඟ මලින් උදුල මල් මතකයෙන්
පුරා කඳුළැලි ගලන කල මලානික ලෙසින්
නොලා අවසර සිනාසෙන මහත් දන මැදින්
ගැසූ ගල් අතින් ගෙන එක මිටට එක සැණින්
උදා වූ පියාඹන්නට නොහැකි සමයකින්
මුහුද වෙත ගලා යන සිලිලාර මිසක ලොව
කතර වෙත හාදු දෙන සිලිල් දිය හිඟ බැවින්
picture - Shaun William Kerr
තුරු වැවෙන මල් පිපෙන කඳු මුදුන් පෙන්වමින්
ඉර හැරෙන වෙලාවට විඩාබර නෙතු අගින් පුරන් වූ කුඹුරු මත නටයි බලු නකුටු පැළ බිත්තර වී සුවඳක් ඇවිත් රට අල කොළින් හිත වාන් දොර අරින්නට යළිත් වෙර දරයි
මා පෙළා ඉවත යන මරදාන ගිනි සුළඟ එකින් එක ලිපි ගොනුහි නැඟෙන අමිහිරි සුවඳ නඟින්නට කඳු මුදුන් පොර බදන දන අතර දරනු බැරි උණුසුමින් පෙළෙන්නෙකි සිදාදිය
ගිම්හාන, වසන්තය මල් පිපෙන සමයක්ද කුණාටුව නිමා වී නැඟ එන්නෙ කඳු මතින් රස්සාව හොයාගෙන මහන කොට ජීවිතය දේදුනු වුණත් නොපිප දියවෙන්නෙ නෙත'දරින්
සඳ නැඟෙන වෙලාවට පුරා සඳෙළිය යටින් අලුත් මල් පුරෝගෙන කඩා අරලිය ගහින් යන්න හිත නටන 'මුත් වැටි වැටී වෙල් මතින් කාලෙටත් නොකියාම අත්තම්මාත් ගිහින්
අත් ලිහී අත් බැඳී කැඩූ දිය වක්කඩින් පිපෙන්නේ එරබදුත් පරණ මල් ගහේමද කිරි කවඩි හස නඟන වන පෙතෙහි දොළ පහර මිහිරි වස්දඬු රාව මතු කරයි සවනතෙහි
දිලි දිලී අහස් කුස නැඟෙන නිල් තරු අතර ළසෝ ගීයක්ද දුර ඇසෙන්නේ වන පෙතින් සිකුරු තරුවේ එළිය යට පිදුරු කමත් මැද කවි ගැයූ දැරියකද මැවෙන්නේ අහස් ගඟ
විඩා බර මං දිගේ තැලී දුහුවිලි පයින් ඇවිද යන මඟියෙක්මි මඟ බොහෝ දිග බැවින් එහෙත් රන් එළියක්ය එ'මඟ අග දිලෙන්නේ තුරු වැවෙන මල් පිපෙන කඳු මුදුන් පෙන්වමින්
picture - Greenwoods by Duncan George
සිත් රූසෝබා: June 2010
at 5:13 PM | Posted by ruwan kumara maddage | 2 comments »
අම්මා ඕන කියලා හඬන රත්තරන් පැටිච්චී,,,
අම්මා මූද අරන්ගියපු අයුරු ගැන කියද්දී,,,
හාන්කවිසියක් ඒ ගැන නොදන්නා මුවැත්තී,,,
බලන් ඉන්නවා තාමත් හඬන සිතින් පිච්චී,,,
උදම්වෙලා මූද එදා ආවෙ රකුසු වේසෙන්,,,
අම්මා දූව නලව නලව උන්නෙ මගේ ගාවින්,,,
අහින්සකී කෑ තියලා හැඬුවෙ ඒ නිමෙශෙන්,,,
අතහැරුනා අම්මා දුවේ නුබ රැකගත් මොහොතින්,,,
අම්මා ගෙනැත් දෙන්න කියලා හඬන හඬන ගානේ,,,
සිතින් මැරෙනවා යළියළි අම්මා එන්නෙනෑනේ,,,
ඇගේ රුවින් අඩුවක් නැති දූගෙ රන් සිනාවේ,,,
මොහොතක් වේනම් ඒ මo ඇයව දකින හීනේ,,
at 5:02 PM | Posted by ruwan kumara maddage | 4 comments »
පෙම්වන්ත සිතින් නුබ ඉගිල්ලිලා ඇවිදින්,,,
දුන්නු සෙනේ ගඟ ලoව මුවට රහසින්,,,
සන්සුන්ව තිබූ සිත අවුස්සලා මොහොතින්,,,
යන්න ගිහින් මට මාවම නැතිකරමින්,,,
ඉමක් කොනක් නැති අහසින් පහත්වෙලා,,,
සිතින් නෙතින් බඳි පහසින් සනසවලා,,,
නුරා රසින් පෙම්වන්ත සිතක් පාලා,,,
යන්න ගිහින් අද නොකියම ඉගිල්ලිල,,,
මුවට මුව තියා තෙපලූ ආදරයෙන්,,,
මවූ සිහින අද දියවී සාගරයෙන්,,,
දෙපා තුඩුවලින් ඉස්සී ඈත බලන්,,,
අදත් ඉන්නෙ යළි ඉගිලී ඒවි සිතන්,,,
at 4:58 AM | Posted by ruwan kumara maddage | 2 comments »
සසර බැඳි පෙම අතරමගදිම,,,
නතර කෙරුණා නොසිතු විලසින් ,,,
වෙනත් කෙනෙකුගෙ සුරත අරගෙන,,,
වෙන්ම වූවා රටින් පිටමo,,,
සිළෝ සක් මැද මගුල් අරගත් දිනේදී ,,,
මා හැඬූ තරමින්,,,
හඬන්නට නෑ ගෙවූ දිවියේ,,,
තවත් දවසක එවන් අයුරින්,,,
නිවී සනසන සිතක් ලඟ හිඳ,,,
අදත්සැනසෙනනමුදු පෙමකින්,,,
ඒත් ඔබහට දුන්නු ගින්දර,,,
දනී මාසිත මටම යදිමින්,,,<
at 4:31 AM | Posted by ruwan kumara maddage | 7 comments »
දස මසක් කුස දරා වෙසෙසින්,,,
නොනිමි කඳුලැල් නෙතු දරා,,,
පැටව් බිහිකර ලැමේ ලේ දිය,,,
කිරෙන් දන් දුන් අම්මලා,,,
මිනිස්කම් නැති නොමිනුසුන් ළඟ ,,,
පාප හැඟුමන් විඳ දරා,,,
බිහිකලත් ඒ කැකුලු මල්වල,,,
පෙති සින්දෙ නැති අම්මලා,,,
වැදූ දරුවන් රජුන් කරනට,,,
කප්පරක් දුක් විඳ දරා,,,
කඳුලු යටකර සුසුම් හoගා,,,
දරුවො ලොකුකළේ අම්මලා,,,
at 5:36 PM | Posted by ruwan kumara maddage | 2 comments »
හිරුට දැනෙන්නැති,,,සඳුට දැනෙනැති,,,
මා හද කුටියේ ඇවිලෙන ගින්දර,,,
එත් පුදුම ඒ හිරුට සඳුට නොව,,,
ඇයට මගේ දුක නොදැනුනු එකගැන,,,
කල්ප කාලයක් පෙමින් වෙලීගෙන,,,
ඇයටම පෙම්කල මා සිත තනිකර,,,
වෙන හද කුටියක සෙනේ සිතක් ළඟ,,,
ඇගේ සිතත් අද අන්ත අසරණය,,,
මුවින් කියන්නෑ මා ළඟ ඉන්නට,,,
එත් සිතන්නෑ මා හැර යයි වග,,,
ඇයත් අසරණයි සිත් දෙකොනක් ළඟ,,,
මගෙ ළඟ තනියට මත්විත පමණය,,,
at 6:02 PM | Posted by ruwan kumara maddage | 2 comments »
at 2:38 AM | Posted by ruwan kumara maddage | 4 comments »
at 9:50 PM | Posted by ruwan kumara maddage | 6 comments »
සෙන්කඩගල අහස ඉතින් හැමදාමත් ගැබ්බරයි,,,
ඒ අහසින් වහින වැස්ස සීත උනත් සුන්දරයි,,,
සෙන්කඩගල ඉඳලා ආව මගේ මණිකේ පින්බරයි,,,
මැණිකෙත් අද හිත හොදින්ම මන් හින්දා ගැබ්බරයි,,,
අහස හඩන හැමවිටදිම මතක් වුනේ නුබවමයි,,,
මන් හින්දා හැඬූ කාලේ නුබත් අහස වාගෙමයි,,,
වැටෙන කඳුලු මන් දන්නව මන් හින්දා ආදරෙන්,,,
මැනිකේ හඬපු ඒ කඳුලැල් තෙමුවේ මගේ හදවතයි,,,
අහස් කුසම ගැබ්බර වූ විටදි ගෙනෙන පාලුවයි,,,
ගැබ්බර නුබ ගිහින්නෙ මහගෙදර මටයි පාලු දැන්,,,
වැස්ස වැටෙන තුරු ඉන්නා ගහකොළ මල් වාගෙමයි,,,
දරු පැටියෙක් අරන් එන්න මැණිකෙ මමත් ඉම් බලන්,,,
කඳු: සිලිලංගනා
කන්ද මුදුනත තුහින තුඩකින්
වෑස්සෙන මන රංගනා
මල් මඤ්ජරී තැනි ගිම්තලා
රෑහි තුඩ තුඩ නැංවෙනා
කුරුටු ගෑ ගී පවුර Sunday, January 12, 2014
ලස්සන කවියක්. කවියක් වගේ ම තාලයක් ගැලපුවොත් ලස්සන ගීතයක් කියලයි මටනම් හිතෙන්නේ.
Ravi Monday, January 13, 2014
සිහින තොටුපොල අතැර එමි,
නෙත් අගින් මන කල් බන්දනා,
තුහින මල්පිපි හරිත නිම්නය,
සිත් පහන් වන අංජනා,
සිහිනයක මුදු සිතින් නැංවෙන
ජල ජිද්‍ර මත ලියා ඇත මිත
හැම උදෑසන ම'හද දැල්වෙන
රහස නොකියා තියා සැනසෙන
සිත නිවන පියුම් විල: වෙසක් අසිරිය!
සිල් සුවඳයි අද මේ ලුම්බිණියේ
මායා දේවිය ගිමන් නිවන්නේ
පින්වත් පුතෙකුයි ලොවට බිහි වුනේ
සියපත් හතකයි පියවර මැන්නේ
සඳරැස් වැටිලා ගයා තීරයේ
ඇසතු රුක මුලයි හිමි වැඩ සිටියේ
මරසෙන් පරදා බුදුබව ලැබුවේ
සදහම් සිසිලයි ලොවටම බෙදුවේ
මල්ල රජුන්ගේ ඒ සල් උයනේ
බුදුහිමි සුවසේ වතිරී සිටියේ
මල් වැසි වස්සා ලොවම කැළබුනේ
ඒ වෙසඟේ පිරිනිවන සිදුවුනේ
දෙදහස් හයසිය වසරක් ගෙවිලා
සම්බුදු දහමින් ලොවම බැබලුනා
සැමදා සැම සිත් සැනසුම ලැබුවා
නිවන් මගේ සැම පියවර මැන්නා
Posted by Chandi at Saturday, May 14, 2011
Labels: වෙසක් අසිරිය
සංයුක්ත නිකාය 10
සංයුක්ත නිකාය නන්දන වග්ගය
ඔබ සැමට සම්බුදු හිමි සරණ ලැබෙන පින්බර වෙසක් මංගල්...
අද වෙසක් පුන් පොහෝදායි. ඔබ සැමට අද දින මහ රහතුන් ව...
කටු - පාදයක ඇනී ඇදුම්කන්නට පෙර ගලවා ඉවතලිය හැක කටුවක් ජීවිතේ ඇනුණු කටුද එලෙස ඉවතලිය හැකිනම් ගලවා පහසුවෙන් සුළු වේදනාවකින්
අසමත්ජාතියා: 2015
Facebook එකේ තිබුන පොස්ටුවක් ආශ්‍රයෙන් තමයි මේ කවිය ලියුවේ. පොස්ට් එකක්වත් දාන්න වෙලාවක් නැහැ office එකේ වැඩ අස්සේ තමයි මේකවත් ලියා ගත්තේ.ඉක්මනටම මොනවහරි ලියන්න බලපොරොත්තු වෙනවා.
ඔබ මාව සිපගත්තා - වසන්තයේ
ඇය මාව සිපගත්තා - ගිම්හානයේ
ඔබත් නොවන ඇයත් නොවන තවෙකෙක් ,
මා විනිවිදව යන්නට බැලුවා පමණි
සිපගත්තේ නැත.
ඔබේ හාදුවේ රස - මැකුනා වසන්තයේ අග
ඇගේ හාදුවේ රස - මැකුනා ගිම්හානයේ අග
දිවා රැ මසිත කළඹන
ඔබගේත් නොවන ඇයගේත් නොවන
ඒ බැල්ම
දාසයයි මාසයයි - හරියටම වයස මගේ
නටු අගට කිරි උනන- හිරිමල් වු කාලයයි
පුද දෙන්න අකලංක,නොකිලිටි වූ- මගේ පෙම
සොයමි මම සුරඟනක් මෙන් රුවක් ඇති ලඳක්
දහ අටයි දැන් වයස - වගකීම් මහා ගොඩක්
සොයමි මම ප්‍රේමියක් -දැන උගත් ගුණ ලඳක්
ගොඩනගමි ඇය සමග සිහින කප්පර උසක්
සදා ඇත මියන තෙක් දිවිගෙවන සැලසුමක්
දැන් වයස විසි තුනයි - සරසවියේ දින ගෙවෙයි
නෙත් සිත්ද ගත පිනන අඟන සැම තැන සරයි
රුව නැතිද ගුණ නැතිද කිසිවක් මා නොම සොයයි
යට වනට මසිරුරට කැමතිනම් එපමනයි
දැන් වයස විසි අටයි- පිළිවෙලක් වනු හොඳයි
පිටු පුරා පුවත්පත් - දැන්වීම් පතුරවයි
සොයමි මම මැස්සෙකුඳු නොවැසු කන්‍යාවියක්
කඳු: රන්වන් පෑනක් ලැබුණා ලැබුණා
දවසක් ඒ යැයි සිතුණා සිතුණා
හද මත බැඳි දුක් දම් ලිහෙනා
ඉතිහාසය ලියනා
ඒ පෑනින් හද දකිනා දකිනා
යුක්තිය පෙරටුව ගමනා ගමනා
සමගිය සඳෙළිය විලසින් බෙදෙනා
රන්වන් දොරටුව ඇරුණා ඇරුණා
ඒ දොරටුව ළඟ එක් වී රොක් වී
එන්න මිතුරනේ හරි මඟ පෙන්වා
දිවි හිමියෙන් උදහස් එලවන්නට
පණ ගැහෙනා අකුරට පණ දෙන්නට
Posted by කඳු at 7:52 AM
උපේක්ෂා Sunday, January 11, 2015
ඒ පෑන ගන්නට
විඳි දුක් සිහියට නැගුනා නැගුනා
'මුත් ඒ දුක්බර කාලය ගතවී
යුතුකම ඉටුකළ වැඩිහිටියෙක් ලෙස
මියයන්නට වුව තුටිනා තුටිනා
කඳු Thursday, January 22, 2015
තුටිනා තුටිනා..
කුරුටු ගෑ ගී පවුර Monday, January 12, 2015
හැමදාම වගේ............ ලස්සනයි...............
ස්තූතියි!!!!!
අරටු නැති උණ බට | ලොකු අකුරු....!
අරටු නැති උණ බට
By: රන්සිරිමල් (ලොකු) on Saturday, September 03, 2016
අරටු ඇති මහ ගස් බිඳී
පොළොව සිඹ පණ නල සිඳී
නිදන දවසෙත් ඔද බිඳී
අරටු හිස් බට සැප විඳී
සුළඟ සුලිකන දඟ බලා
නැවෙන අතකට ඇඹරිලා
දෙදණ බිමගා හිස උලා
ඉඳිති බට ගස් බේරිලා
වැටෙන මහ තුරකට වුනත්
අයින් වී ඉඩ කඩ සදත්
හෙවන දෙන්නට නෑ සමත්
ඒත් බට ගස් ගස්ම වෙත්
ක‍රුණු දැන නොදැනම වුනත්
ඇටසැකිලි මිස මස නොවෙත්
ඉහල නගිනා හිණි මගෙත්
තොරණ කනපිට වාරුවෙත්
සරුංගලයක රාමුවේ
පාට කරදහි හිනාවේ
නූල කෙලවර සීරුවේ
කල් බලන හෙනහුරා වේ
වුනත් අද මොන මොන ගහක්
ඇතොත් අපලය අරටුවක්
රැඳෙනු නම් ඇතිවී හෙටක්
වියොත් වෙනු බට උණ ගහක්
Posted by රන්සිරිමල් (ලොකු) at Saturday, September 03, 2016
සුගතියේ අගතිය
අමරණීය මකරා.....!
යමුනා ගඟේ බමුණා
පල් ලිඳේ වල් වතුර
හද පතුල: පුළුවන්නම් බැණපල්ලා
ආදර කකුළුවනි මේ ටික අහපල්ලා
යා හැකි දුරක් ඇද නැතිවම පලයල්ලා
ආරය වෙනස් විය හැකි බව පවසල්ලා
තේරුණෙ නැතොත් කට වහගෙන හිටපල්ලා
රස කොට දෙසුව බණ පදයක් අහපල්ලා
අහලා බණේ දෙකණින් පිට කරපල්ලා
බලපිය රටට යන කල එය රැකපල්ලා
රජෙකුට යටහත්ව සදහට ඉඳපල්ලා
මිටි තැන මුව හමක් ගෙන තඩි බාපල්ලා
උස් තැන් ළඟ දි මුව ගල් වල උලපල්ලා
කපුවා යවන පඩ සුවඳයි සිතපල්ලා
දෙයියන් බුදුන් සිහිකොට දැන් දුවපල්ලා
පුංචි කැකුළු මල්~Little Flower Buds: 2015
කළුවරේ පාළුවේ තනියම
දූවිල්ලේ කාමරේ මුල්ලක
හිටි කාලේ විරාමය ලැබ ගෙන
බෝම සැලකිලි අද මට
මකුළු දැල් පිස දාගෙන
අළුත් පැහැ තවරා ගෙන
දෝතින්ම තුරුළු කර මා ගත
ගෙන ගියා පුරුදු ගම්මානේට
පිරුවටය එළු මේසේ මත
තබා බෝ ගරු සරුව හැම දෙන
හතේ කණිසම වෙනකොට
වැඳ මනාපය දුන්නා මට
පෝලිමේ පෙළ ගැහී හැම දෙන
මනාපය ම' වෙත දෙනවිට
ඇමති වරු මා අසල හිඳගෙන
ඡායා රූප හරි හරියට
මා දෙසම නෙත් යොමා අවසන
හතරේ කණිසම වන විට
යලිත් දෝතින්ම ගෙන මම
යයි පැතුම් පොදි බැඳගෙන
අයෙක් ජය පැන් බොන විට
කෙනෙකු පරදියි අද දින
රාජකාරිය නිම කර
මා නැවත යනවා අඳුරු කුටියට
Posted by තුශානි at 9:54 AM 25 comments:
Posted by තුශානි at 7:52 AM 54 comments:
සුළගට කියන කවි
මේ කවිය ගොඩ කාලයක් මගේ හිතේ තෙරපී තෙරපී හිටිය කවියක්.මෙයා ගොඩ කාලයක ඉදලා අවසානයක් ඉල්ලා ඉල්ලා හිටිය කෙනෙක්.ඒක නිසා මගේ බ්ලොග් සටහනේ ඉන්න අනිත් හැමෝටම වඩා මම මෙයාට ආදරේ කරනවා. පහුගිය සිකුරාදා කැම්පස් එකේ ඉදලා එනගමන්(කොහොම හරි මම ඉන්නේ කැම්පස් එකේ කියලා ආයෙමත් කියා ගත්තා.) බස් එකේ ෂටර් එකත් ඇරගෙන කුඩු පොද වැස්සේ සුළගට හිනා වෙවී එන ගමන් තමයි මට මෙයාව මතක් උනේ. මේ වැඩ කන්දරාව අස්සේ මට මෙයාව ආයෙමත් මතක් උනේ අද තමයි ...ඒ කියන්නේ ඉරිදා.ඉතින් ඔය ගොල්ලන්ටත් ඇහෙන්න මම දැන් සුළගට කවි කියන්නයි යන්නේ.ඔන්න නොකිව්වයි කියන්නෙපා.....කමෙන්ට් එකක් නම් ඕනිමයි........
පෙම් වසත් සිහිලැල් සුළං රැලි
හමා යන මුළු ලොව පුරා
නැත වසන්තය උදා වී මට
යමි වසත් නාදය සොයා
ගැටෙන විට පෙම් මද පවන්
කොවුල් ගී කියනා ඔවුන්
නොදනිදෝ ඒ මද පවන් රැළි
ජනිත මා සුසුමන් තුළින්
ගිම් නිවන ගහ කොළ නොමැති සද
නිරුද කතරෙකි කෙම්බිමත්
හඹා යනු ඇයි මිරිගුවක් පස
සිතුනි මට දහසක් වරක්
කොහොම උනත් මේ කවිය කියවලා මම මූඩ් ගහලා කියලා උපකල්පනය කරන්න එපා. මොකද එයින් ලැබෙන ප්‍රතිපල වලින් විසංවාදී සාධන ක්‍රමය සාධනය කරන්න පුළුවන් වෙන්න පුළුවන්...
nimanthaMay 23, 2010 at 2:48 PMmiriguwak kiyalama hithanna epaa ithin okaReplyDeleteYasela SumanasingheMay 23, 2010 at 4:05 PMඑල එල....ReplyDeletewathMay 23, 2010 at 8:51 PMවසත්කාලය උදාවන තුරු ඇගිලි ගනිනා බව පෙනේඅදත් අහවර වෙලා යන විටහෙටක් ඈතින් මට පෙනේඑපා නිතරම දුකින් ඉන්නටනුඹේ හදමල පරවයයිවසත්කාලය ලළඟම එනබවසුළඟ මේ දැන් පැවසුවයි෴​෴ පද වැල අපූරුයි෴ReplyDeleteඉශාන් තිළිණMay 23, 2010 at 9:22 PMකියන්නට ඇතිමුත් මටත් කවි,සුදුසුදැයි නොදැනේ සිතිවිලි,පලකරන්නට ඔබ අඩවියෙහි,බිඳී ඇත අද මගේ සිතුවිලි.ඇරඹුමක් නැති ප්‍රේමයක් ගැන,තැවෙන මුත් ඔබ සිත යටින්,නිමාවූ ප්‍රේමයක් ගැන,තැවෙන්නෙකි මම සිත යටින්.දුටුව විට අද මගේ කව්,නොඅසන් ඉතින් හෙටදින මගෙන්,තැවෙන්නෙකු වූයේ කෙසේදැයි මා,සිනාසෙනමුත් මතුපිටින්.කියන්නට ඇතත් බොහෝ දෑ මට,ලියන්නට ඇතත් තව බොහෝ කවි පද,කියන්නට ඇත්තේ මෙපමනයි ඔබහට,ප්‍රේමය නම් විරහවකි මා හට.......ReplyDeleteUdithaMay 23, 2010 at 9:25 PM@ Ishan:I knew it already. I follow your fb account closely, though gavel is asking to quit.ReplyDeleteහසිත ජයසූරියMay 24, 2010 at 11:15 AMලස්සන කවියක් අයියෙReplyDeleteHermitianMay 27, 2010 at 7:26 AMදැන් මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ උඹ වගේ එවුන් ඉන්නවා කියල දැන ගත්ත එකත් සතුටක්. මොකද සේරමල විෂය නිර්දේශයට අනුව පේපර් එකට ලක ලෑස්ති වෙද්දි උඹ වගේ එකෙකුට කවියක් ලියැවෙන එක ගැන මට අප්‍රමාණ සතුටුයි. විශ්වවිද්‍යාලයක ඉන්නවා කියන එක ලොකු දෙයක් වත් පොඩි දෙයක් වත් නොවෙයි. ඒ හින්දා ඒක සඳහන් කරන්න වෙන තැන්වලදී ඒක සඳහන් කිරීම උඩඟු වීමක් නොවෙයි කියලයි මම හිතන්නේ. එහෙම නොලීව කියල අමුතු නිහතමානීකමක් නිසා මෙව්වා වෙන්න ඕනත් නැහැ. උඹේ ඔලුව මේ වගේ බහුබූත ගැන වැඩ කරන එක අතිශය වශයෙන් උඹට කටු කන්න සෙට් වීමේ පෙරනිමිත්තක්ද විය හැකියි. කමක් නෑ වැඩේ ගොඩ යයි මොකද උඹ දැනට ලියමින් ඉන්නේ බෞද්ධ සංකල්ප නිසා. කාලයක් යද්දි ඕවා අනිත් සංකල්ප එක්ක වැඩිපුර කියවද්දි උඹට කුමක් වෙයිදැයි මම නොදනිමි.බ්ලොග් එක‍ හොඳයි... දිගටම ලියපිය.:)ReplyDeleteleks' worldMay 27, 2010 at 5:34 PMපොඩ්ඩක් පරුෂ වචනයෙන් උනත් අමුතු විදියකට දුන්න ධෛර්යය සෑහෙන්න වටිනවා.මොකද මම ඔය කවිය ගැන බලාපොරොත්තු අතහරින්න කියලයි හිටියේ.ඉතින් ආයෙමත් තැන්කූ කියන්න තමයි ඕනි.ReplyDeleteAdd commentLoad more...
මගේ තැන: වියපත් ගතින්-සවිමත් සිතින්
වියපත් ගතින්
සවිමත් සිතින්
යනෙනා මගින්
දෙදෙනා ලගින්
දු‍ටුවා දසුන්
බසයෙ ඉදන්
ගේ දොර බලන්
යනවා ඔවුන්
පණ සෙ අපෙ දරුවන් සැදුවා
ඇස් දෙක වගෙ උන් ‍රැකුවා
ලේ ටික කිරි සේ මුව තැබුවා
ලොකුවන තුරා ලඟ හිටියා
ටික ටික ලොකු වෙලා දෙපයින් යනවා
පාසල් ගොසින් ඉගෙනුම ලැබ එනවා
වෙහෙසක් නොම බලා උන් ‍රැකුවා
උන් ජය ගන්න ඒ මග සරි කෙරුවා
හැම ජය ලබා උන් පෙරටම යනවා
අප හැර දමා උන් වෙනතක යනවා
අප තනි වෙලා උන් ගැන සිහිවෙනවා
දරු සෙනෙහසින් හදවත පෑරෙනවා
කල් යල් ගෙවි දරුවන් සිහිපත් වෙනවා
දරුවන් බලන්නට නෙත් දෙක නලියනවා
මතකය ඇවිත් මැවි මැවි උන් දිස්වෙනවා
උන්ගේ වදන් ආයෙත් ‍රැව් පිලි‍රැව් දෙනවා
වැඩකටයුටතුත් දරුවන් හට බොහොම
උන්ගේ දරුවනුත් දැන් ලොකු මහත
බඩකට රකින්නට ගතයුතු වෙහෙස
අපි යමු බලන්නට සැපදුක් කොහොම
දරුවන් බලා යලි එන්නට හිතට බැරි
අපි හිටියොතින් කරදරයි උන්ට හරි
යමු අපි යලිත් අපගේ පැලට හැරි
ලොව ජයගනිව් දරුවනි සැපත පිරි
බසයෙදි දු‍ටුවා මව්පිය දෙදෙනෙකු වයස
ලග හිදගෙනයි ආවේ නොබලා වෙහෙස
දෙන්නම හිටියේ පිරිලයි සතුටින් මනස
දු‍ටු දෙදෙනා නිසා සිතුනයි මේ වෙනස
කඳු: සුළඟ වගේ හිත තවන්න
ග්‍රීෂ්මයක් අරන් එන්න
පැන් තුඩ තුඩ කතර මතට
නමුත් අතරමඟ තබන්න
වසන්තයේ ගී ගයන්න
නැළවෙන තුරු මතින් ඔන්න
හරිත පැහැය බිම දමන්න
වස්සානෙට යන්න එන්න
වලා කෙඳිති මත ගුලි වී
පරණ හීන කෝපි බඳුන
ආලින්දෙට අරන් එන්න
මත් වෙන තුරු පෙම් කරන්න
ඉටි පහනක් අතේ තියන්
වැහි ළිහිණියන්, රාජාලියන් , බත් කූරන්
ඉපැරණි යාපනයේ අගනුවර මැද සිට සියවස් දහයක් තිස්සේ රජවරුන්ද , සෙන්පතියන්ද , වැසියන්ද, වහලුන්ද, විමුක්තිකාමීන්ද, දේශපාලකයින්ද, ආක්‍රමණිකයින්ද, මැති ඇමැත්තන්ද, සෙබළුන්ද අනේක විධ භූමිකාවන් රඟනයුරු දකින්නට ඇති, ජයග්‍රහණයන්ද පරාජයන්ද, ලේ ද, කඳුළු ද දරන්නට ඇති නල්ලූර් කන්දසාමි කෝවිල ඉදිරිපිට සිටගෙන සිටිමි. විටෙක මහා පරාක්‍රමබාහු රජු විසින්ද විටෙක පෘතුගීසින් අතින්ද තවත් විටෙක සිවිල් යුද්ධයේ සහ වෛරයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසද බිඳ හෙළුණු මේ රන් දෙවොල බැස යන හිරුගේ රන් රැසින් නෑවෙමින් අළු මතින් නැගී සිට මා දෙස බලා සිටියි.
ද්වාර පාලක රූප දෙකකින් ආරක්ෂිත ඇතුළු වීමේ දොරටුව හා සීනු කණු හයක් මත ගොඩනැගුණු අංගනය විසිතුරු චිත්‍ර වලින් හා කැටයමින් ගැවසී ගනියි. ඉන් අනතුරුව ශිව, පාර්වති, ගණ, ලක්ෂ්මි, භද්‍රකාලි යන සියළු දෙවිවරුන් වැඳුම් පිදුම් ලබන දෙවොලයි. ඊසාන දෙසින් සිදම්බරම් මණ්ඩපයද උතුරින් නාන්දවනම් වසන්ත මණ්ඩපයද නැගෙනහිරින් යාග මණ්ඩපයද දකුණු පසින් තීර්ත කේනි මණ්ඩපයද තනා ඇත්තේ මණ්ඩාලය ශෛලියටය. දෙවොල මැද, තඹ කැටයමින් විභූතිමත් කරන ලද දොරටු සතක් එපිටින් දේව රූප දිස් වෙයි. වේට්ටියෙන්ද පූන නූලෙන්ද සැරසී ගත් පූජකවරුන් පූජා වතාවත් පවත්වන අතර උඩු කය නිරුවත් පිරිමි සහ නෙක පැහැ සාරි වලින් සැරසුණු කාන්තාවෝ බැතිබරව වැඳ වැටෙති; නමස්කාර කරති.
“මා මෙතැනට අයිතිය.” යළිත් මට සිහිවේ.
A-9 මග දිග හැරුණු කොට, බොහෝ බිම් පෙදෙස් කහ පටි වලින් සහ මිනී ඔළු සහිත සළකුණු වලින් අනතුරුදායක පෙදෙස් බවට අඟවා තිබේ. ඒවායේ බිම් බෝම්බ තවමත් ඉවත් කරමින් පවතියි. හාත්පස පැතිරී ඇත්තේ “අනතුරුදායක” කැළෑ පඳුරු හා සිදුරු කරන ලද ගොඩනැගිලිය. නගරය මැද පුපුරවා පෙරළා දමනු ලද සුවිසල් වතුර ටැංකිය බිම වැතිර සිටියි. ඒ ඉදිරිපිට අටවා ගත් කඩ කිහිපයකි.
පිළිවෙලකට ඇත්තේ යුධ හමුදා කඳවුරු හෝ මූලස්ථාන පමණි. විවිධ පැහැයෙන් යුත් ධජ ඒවායෙන් අහසට නැගෙයි. කඳවුරු බිම නෙක පැහැ මල් වලින් අලංකෘතය. ඒවායෙන් පිටතට එන සෙබළුන්ගේ වෙහෙස සඟවන ලද මුහුණු අධිෂ්ඨානශීලීය, ප්‍රාණවත්ය.
-10/03/10
ඔහු: සිහිගිරි නැගි බුදල්හු නොවෙමි
කවි නොලියාම කවියෙක් ද නොවෙමි
එහෙත් මේ ගිරි බෙයද කවි වලින් වසමි
මම යමක් ලියමි
ඇය: සිහිගිරි සිතුවමක් නොවෙමි
ගිරි බෙයද හැඬවූ කුරුටු ගීය ද නොවෙමි
බොහෝ දන ලියා ලූ තැන්ද මග හරිමි
කවුරුත්ම නොලියූ කවිය මම අඳිමි
මම මට වඩා ආදරෙයි.
ඔහු: සිංහ පාමුල ලියමි
කුරුටු ගී වසුරු තැන
ආදරය ගැන සොයමි
සිංහ නිය පහුරු මැද
වේදනා රැඳුණු තැන
ආදරය මම දකිමි
ගිරි බෙයද අත හරිමි
ඇය: අත්හැරිය ගිරි බෙයද වෙත දුවමි
කවි දකිමි, එහි නුඹ දකිමි
සිංහ පාමුල වැද හඬමි
නිය පසුරු දුක දරමි
ආදරය සිහිගිරිය නොව
නුඹය, නුඹමය
දනිමි!
-සිහිගිරි නොගිය ඔහු සහ කැටපත් පවුරෙහි නොලියූ ඇය-
ගිරි හිසක සඳ ඇමිණි
ලේ ගලා අහසම තෙමුණි
වැහි බි‍ඳක කඳුළ දුටුවේ
මග මැරුණ තරු පමණි
ඇඟිලි තුඩු අග රැඳුණු
ඇඟිලි හිම වී මිදුණි
සුසුම් මුදු නල සැඩවී
ලවන් ලිය පත් සැලුණි
තරු තිතක් මත ඇඳුණු
මලෙක කටු මත වැටුණු
කඳුළ අඳුරට පිටදී
සොඳුරු නැති කවි මිමිණු
අහස පොළොවට නැමුණි
හිරු තනි කමෙන් දැවුණි
සයුර වෙරළෙහි ගොළුවී
කප් සුවහසක් ගෙවුණි
තාර සළුපට මග දිග
නියොන් තරු එළි වැටුණි
තැ‍ෙබන තැ‍ෙබනා පියවර
නිහඬ ගිතය ඇසුණි
හිරු ද සඳු වී පිපුනි
වෙරළ සිඹ සිඳු ඇදුණි
මුදුව හිනැහුන සඳුනි
මා නුඹ ළඟම නිවුනි
පෙම් හසරැල්: නෑගම් සිරි ගමන්
පන්තිය හැරී ඔබ එන කළ මා වෙතට
සිටියෙමි මමත් ඔබ එන තුරු අතර මග
ආවේ මඳක් පමා වෙලා මා ලඟට
තරහක් නැතේ මගේ හිතේ ඔබ ගැනම
තැබුවෙමි ඇගේ අත මා ගත් තිළිණයද
අවුරුදු වලට ඇය හට ගත් පුංචි දෙය
මුලදී එපා කියුවත් එය ඇය මහට
පසුව භාර ගත්තිය ඇය තුටු ඇතිව
යනදා අදයි ඇය ඇගෙ ගම් පියස වෙත
නෑදෑ හිත මිතුරු සැවොමා හමු වන්න
අවුරුදු ලඟය තව දින දෙක තුනක් වෙය
ඇයත් සමග යා හැකි නම් අගනේය
ඇයත් සමග ගියෙ මා ඇය හැරලන්න
බස් රථයට ගොඩ කර නැවතත් එන්න
හිත නොම දෙන්නේ ඇය හැරලා එන්න
ඇයව තුටින් පිටත් කරල සමු දෙන්න
පුංචි කැකුළු මල්~Little Flower Buds: May 2014
Posted by තුශානි at 8:47 AM 36 comments:
Posted by තුශානි at 9:14 AM 33 comments:
කෙලෙස් ඝනඳුර මැකු පහන් සිල සේ
සාදු නද හා ‍රැව් දුන් ඝන්ඨා නද සේ
සිල් සුවඳ හා මුසු මල් සුවඳ සේ
සියළු සත සිත් නිවී පහන් වේවා !
තරහ හිරු දු‍ටු පිනි බිදක් සේ
මාන පෙණ පිඩු විසිර යන සේ
මෝහ පහවන දිය බුබුළු සේ
දුරුව සහනය ලැබේවා !
සැලෙන සිත බෝ පතක් සේ
දෝමනස් මල් පරව යන සේ
අයස දිය මත ඇඳි ඉරක් සේ
නික්ම ගොස් යලි නො ඒවා !
සතර බඹ විහරණය ලත් සේ
සතුට සැනසුම සුවය සම සේ
උතුම් තෙමගුල පසක් කල සේ
ලොවට යහපත උදාවේවා !
Posted by තුශානි at 5:35 AM 14 comments:
Posted by තුශානි at 8:06 AM 36 comments:
Posted by තුශානි at 7:47 AM 38 comments:
කඳු: මේ විදිහට හීල්ලෙන කොට බං ජීවිතේ වුණත් තිත්තයි
මේ විදිහට හීල්ලෙන කොට බං
ජීවිතේ වුණත් තිත්තයි
ආදරේ උරා බොන්නට
පණ කොඳුත් හුස්ම ගස්සයි
තක්කාලි දෙසීයත් හැටයි
මක්කොල්ල හුස්ම ගන්ඩදැයි
මමත් හොයනා නිසා උත්තර
නුඹෙ ඇනුම් පදයත් බරයි
සිහි විකල් වෙන තරමට
බඩගින්න ජීවිත බර
තරාදියකට දැනෙනවද
ගරා ගිය හුස්මක් හැර?
Picture - Harold Harvey
Mahesh Rathnayaka Saturday, May 17, 2014
ඒ හිංද වෙන්න ඇති
බෙල්ල සිර කර කඹයකින්
ඇතුගලපුර එ දෙදෙන
හිතන්නට යමක්.
උණුසුම් පුවත් ඔබේ දෝතටම ගෙනත් දෙන
ලාංකීය පුවත් පත් | ~ බෝක්කුව ~ 2009 - 2018
ලාංකීය පුවත් පත්
වෙනත් 6:43:00 AM
මෙන්න මං ගානේ ඔයාලට දැනට ලංකාවෙ ඉදිරියෙන්ම සිටින ප්‍රධාන පෙලේ
පුවත් පත් කිහිපයක්.......!!!!!
ඉරුදින පුවත් පත
ලක්බිම පුවත් පත
රිවිර පුවත් පත
සිළුමිණ පුවත් පත
පුවත් කියවීමට යාමේදී සිදුවන මුද්‍රිත අකුරු සම්බන්ධ ගැටළු සඳහා පිළියමක්......!!!
මුද්‍රිත අකුරු - (Fonts)
කඳු: පියාවී ඈ දුර ගියා
කඳු මතින් වැහි වැගිරුණා
සියුම් කඳුළක් මතු වුණා
කටු ඇනී ඇමිණී ගියා
සුදු වලා එලවා දමා
හිරු දැහැන දැඩි වී ගියා
හද දොරට අගුලක් තියා
දේදුන්න දිය වී ගියා
ඈ ගියා
ඈ දුර ගියා
සුවඳ පෙති ඈතට ගියා
බිඳුණු මුදු සමනල් පියා
කටු මතෙහි ඇමිණී ගියා
Picture - Gary Korlin, American, Born 1956
Thilaka Sitha Thursday, October 10, 2013
පිනි බිඳක් වියැලී ගියා
ළදල්ලක කවියක් තියා
ළදල්ලෙන් මතු හිම මලක් ඇත
මිහි මතෙහි රහසක් තියා
Malinda Hides Thursday, October 10, 2013
ලස්සනයි, ඒත් පියාවී කියන්නේ කුමක්ද?
ප්‍රියාවී ම තමයි.
ka Kalaya Thursday, October 10, 2013
කවියේ හැටියටනම් සියුම් කඳුලක් නෙමේ මතු වෙලා තියෙන්නේ කෙල්ලේ.
හිත මහා ධාරාණිපාත වැස්සකට අසුවෙලා සැඩ ගංගාවක් වෙලා රළ නඟ නඟා හඬද්දී පිටතට ආ සියුම් කඳුළක්!
අසමි දකිමි සොයමි : විශේෂ
Showing posts with label විශේෂ. Show all posts
ග්‍රීසි නගරයෙ ඇතැන්ස් පාමුල
මහාජනගඟ රැස්වෙමින්
එදා එහි තිබු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය
කොහිගියාදැයි අසන්
දහස් වසරක් ඉක්ම ගිය පසු
එය මිලින වූ බව දැනන්
සියුස් දෙවියනි අපට සරණක්
වෙනු මැනවියයි කියන්
සල්ලි කහවණු මිටි බඳින ලෝකෙක
දේවදූතයො පැනගිහින්
ෂා රජුන්ලා ඉඩි අමින්ලා
මුසෝලිනිලා රජකරන්
කුලියටත් මිනිමරන දේශෙක
වාසභවනක් මිලදී අරන්
යුක්තියේ දෙවගනඳ ඇත්තේ
ඇස්දෙකේ පටිතදකරන්
මෙවන් දේසෙක වාස කෙරුමට මතු සසරෙදිවත් නොවෙන්
දේසෙ හැටියට වාස කෙරුමට අපට ශක්තිය දියන්
විචාරක දියණිය ප.ව. 18.30 පැයට
Posted by විචාරක Wicharaka at 18:32 5 comments : Links to this post
කඳු: නෙතට නුහුරු කඳු
හෙළන කඳුළු බිඳු
රැගෙන මලෙහි මධු
ගයන වයන ළඳු
සිතග ලාලසී
සරස පා වැසී
සරතැසට ඉසී
සසර දිග දිසී
Posted by කඳු at 4:31 AM
දේශක යා Monday, August 12, 2013
ළමා කවි ලියල තියෙනවද?? මට මතක් වෙන්නේ මුනිදස් තුමා.
මගේ තැන: 2013
Posted by ගිහාන්. at 20:55:00 0 comments
Posted by ගිහාන්. at 23:38:00 0 comments
Posted by ගිහාන්. at 17:51:00 0 comments
Posted by ගිහාන්. at 22:06:00 0 comments
Posted by ගිහාන්. at 00:21:00 0 comments
හන්තාන කදු වැටිය ඒදා වාගෙයි අදත්
මහවැලිය සිසිල් දිය ගලා යාවි අදත්
උයන් තෙර පෙම්වතුන් සුව විදි තවත්
අත් කොනේ එල්ලෙමින්
මා සමග සිටිය ඇය කොහිද සොයනවා නෙත් තවත්
සිහින කොතෙකුත් පෙන්වමින් මා ලගම
මගෙ හිත අරගෙනම මගෙ ලග උන්න
අනාගතය නෙත් කොනක මව මවා
මගෙ හිත අරගෙනම
ගියේ කොහි ඉසව්වෙද සොයනවා නෙත් තවම
Posted by ගිහාන්. at 00:20:00 0 comments
කඳු: නුඹේ හිතත් සැලෙනවාද අරුංගලේ රන්
දිව එන කොට මල් මුහුලස කෙස් කලඹ තියන්
ළැම ගෝමර පිරුණු කතා කියන මනහරන්
නගේ නුඹ යි හේතුකාරි නොවේ ඉතින් මං
මං අසිහි ව කුරුලු කිරිලි කවට කතා දැන්
තුඩින් අරන් ගිනි ගත් හද නිවනවා ගිමන්
ඉතින් නුඹට හැමදාමත් සුබ ම මංගලම්
තිලක තියා ගත් නළලට හරි නුහුරු යි මං
මල් මුතු මල් ගැවසි සාරි අඳින රත්තරන්
නුඹේ නුබට තරු ගෙනේවි හිතේ හිත්තොසින්
කුමට වලා කැරලි අරන් අහස නෙතට වන්
කවි පමණයි හිතට උරුම සතුට නුඹට නම්
pic- makeupandbeauty.
කඳු: වහුපැටි හිත
වෙල් එළියක තණකොළ
උලා කෑ වහුපැටි හිස
පිරිමැදි කල පෑ දයා
නැත මෙහෙව් පිරිමැදුම් මැඳුර
රන්මිණි'ලේප කළ
උන් කිව් වතක ඇඳ
සීතාම්බර සළු ගෙනෙන
මහතුන් වඩින තුරු ස්මරණ
සිත්පිත් නැති උන් ගත් පිරිමදිමු
මත් පිය තලන මවු සෝයුරු සිහි කරමු
නෙත සිලිලක් තැපැල් කර උන් වෙත යවමු
අප සිත් පිරි මදින වහුපැටි සිත් සොයමු
Picture - Dambulla
හද පතුල: 2020
කඳුළැලි ම පුරෝනා
ලෝකයට විරෝනා
දිවි නිමා කරෝනා
වෙසඟනය කොරෝනා
අඳෝනා පැතිරිලා
පැතු සිහින ඉහිරිලා
තුන් සුතුර මැතිරිලා
එ ද අඳුර ඉතිරිලා
අලුත් දොරවල් හැරී
දිසෙයි ගුණදම් පෙරී
කොරෝනා වෙන් හරී
කරමු සුව මං සරී
No comments: ලිව්වේ චතුර විජේකෝන් මේ ලිපියට සබැඳි ලිපි..
කඳු: බෙදා දෙමු අපි හදේ ගුණ දම්
තිලෝ අග හිමි දෙසූ දම් මල් ම' හද හද බැතියෙන් තෙමා
බලා අවසර වඳිමු බැති සිරි පාරවින්දය හිස නමා
දුලා සිල්වත් සේ පෑය ගෙන චේති කොත් ඇත පේවිලා
ලොවේ දහමන් සම සිතින් ගෙන වඳිමු මොහඳුරු දුරලලා
පලා ගිය මෙත් සරාසඳ ගෙන අහස කොනකින් අලවලා
නිලා මැය'ඹර හළා ගිය සොඳ කලා සොළොසින් සරසලා
තලා නොම සිත් පොඩි කුසුම් පෙති සුමුදු වදනින් සනසලා
බෙදා දෙමු අපි හදේ ගුණ දම් සුගුණ හිඟ තැන් බල බලා
Picture - Dowa, Sri Lanka
කුමරතුඟු හරසර ~ Vidula Children's Radio™
10:11 AM Kids Creation 0 comments
සිත තුළ රැඳෙයි ඔබෙ කව් ගණනක් මාස
එම රස කව් කතා කියවන්නට ආස
නිවනව එහි අරුත අපගේ දුක් වෙහෙස
ඔබටයි උපහාර කිවිඳුනි මුනිදාස
සිරිමත් කියා ළමයකුගේ සිත පැහැදී
දින චරියාව ගැන රසවත් ලෙසට පැදී
ගෙතුවා අපට ඔබ ලස්සන ගතිය රැඳී
අපි ඔබ සමරනව සැම දෙන පෙළට සැදී
නව අදහස් අපේ සිත් තුළ පහන් කෙරේ
සිහල බසට ඔබෙ සිත ගියෙ නිරන්තරේ
කිවිඳුනි ඔබයි නොනිමෙන කව් පහන් තිරේ
ළමයින්ගේ හදට ළං විය හීන් සැරේ
සචින්ත නඳුන්
විජයබාහු මහ විද්‍යාලය, ඔක්කම්පිටිය