manthilaffs/sinhala-poems-v1 huggingface dataset:
෴ . . . පන්හිඳ . . . ෴: ගණුදෙණු . . .
අබැටක සිනාවක්
නොවූයෙන් මා ලඟක
දිනක ගෙවනා රිසින්
ණයට ගත් සිනා මල්
හකුලගෙන නැවත මං
කඳුළු පොලී එකතුකරන්
නික්ම යන්නම් ඉතින්
නැවත නො එනා රිසින්
පැබැඳුවේ : සුශාන් ප්‍රියනාත් රත්නායක at 1:25 PM
කඳු: ගමට යන්න හැදු බෑගය - වැළපෙයි අඳුරේ
සඳ මළ රැය
ගඟ ගල ගල
ඉකිලනවා මඳ අඳුරේ
ඇහුණද මිතුරේ
ගඟක සුසුම් විලක තැවුල්
මුදු හිත මිස දුටුවෙද යම්
මිනිසෙකු මිතුරේ
හද පිරිපත ළතැව ළතැව
කඳුළින් ඔඩු දිවු මොහොතක
ඒ කඳුළත් උදුලනු වස්
පුද දෙමි අඳුරේ
සඳකත මිණ බැබළි බැබළි
සිතුණිද මිතුරේ
රංචු පිටින් කොවුල් පියා
නුබ ඉස නැඟ කඳුකරයට
මලින් මලට සිප ගනු වස්
ඉගිලෙයි මිතුරේ
ගමට යන්න හැදු බෑගය
වැළපෙයි අඳුරේ
Posted by කඳු at 10:06 PM
මගේ තැන: June 2014
තනිකමේ අපුරුව ආයෙත් දැනුනා
තනිකම ආයෙත් මා වෙත ඇදුණා
සුන්දර සිතුවිලි සිත වෙත පිරුණා
මා හද නිසලව ආයෙත් දිලුණා
කරදර ටික ටික අඩුවණු දැනුණා
සිත් මල විකසිත වනු මට දැනුණා
මතකය නිහඩව හැමතැන ඇදුණා
මිහිරිව මට මගේ ලොව පෙනුණා
නිල් දිය මා ගත දාහය නිවුණා
මල් වල සුවදින් ගත සිත පිරුණා
ගීයක මිහිරිය සවනත වැදුණා
ආයෙම සුවබර සිතුවිලි සිතුණා
Posted by ගිහාන්. at 00:56:00 2 comments
තනි තරුව වෙත පෙම්කලා
සඳවතිය මට ලං වුණා
හඳ සෝ සුසුම් වැල් ගලා
නැවත මා තනි වුණා
මා තනි වුණා....
දුර යනෙන ගමනක් අරඹලා
ලඟ උන්නු අය අමතක් වෙලා
යන මඟක ඇයි හමුවෙලා
සිනා නොමැතිව ඈතට වෙලා
කඳුලූ කැට එක දෙක ගලා
ජිවිතය ඇත අමතක් වෙලා
ජිවිතය දුන් අය ඈතක දමා
යන්න යනවලු වෙනතක් බලා
Posted by ගිහාන්. at 17:47:00 2 comments
Posted by ගිහාන්. at 17:14:00 0 comments
යථාර්තය සොයා...............: December 2014
Posted by Asanka Karunarathna at 7:33 AM 4 comments:
දුටු විගස මා බසයෙ දී නුඹ හිනැහුනේ ඇයි කුමරියේ
හිනැහුනේ මා ඔබත් සමගින් කවුරුදැයි නුඔ නොදැනමයි
සෙනග අතරින්පැමිණ මා ලඟ නැවතුනේ ඇයි කුමරියේ
තෙරපුනේ මා ඉඩක් දීමට කවුරුදැයි නුඔ නොදැනමයි
බලා මා දෙස නෙත් අඟින් දොඩමලු වුනේ ඇයි කුමරියේ
කතා කෙරුවෙත් ඔබත් සමගින් කවුරුදැයි නුඔ නොදැනමයි
හී සැරක් මෙන් හැරදමා මා බැසගියේ ඇයි කුමරියේ
දැනගතිමි නුඹ හිත් හෙරක් වග ඒත් දැන් මා අසරණයි
Posted by Asanka Karunarathna at 3:32 AM 2 comments:
සියල්ලන්ටම ආදරය කිරීමටත් කිසිවකුට ප්‍රේම නොකිරීමටත් උත්සහ කරන්න
Posted by Asanka Karunarathna at 10:05 PM 3 comments:
කොයිවෙලේ දාලා යන්න වෙයිද දන්නෙ නැති මැරුණම සත පහක් නොවටිනා ශරීරය වෙනුවෙන් අපි කොච්චර දේවල් කරනවද ? ඒත් සංසාරය පුරාවට ගෙනයන සිත වෙනුවෙන් අපි මොනවද කරන්නෙ?
Posted by Asanka Karunarathna at 7:44 PM 2 comments:
අන්අය වැරදි කිරීම, තමා කල වැරැද්දට නිදහසට කාරණයක් නොවේ.
Posted by Asanka Karunarathna at 9:08 AM No comments:
කඳු: රාධාවනි එන්න
මල් මුහුලස බැඳි රාධා
තල් අරණට එන්න
හිත බැඳි මිහිරි ම රහසක්
ඔබේ කණට දෙන්න
තිරුක්කුරල් පොත* අරගෙන
මුව මල් මී බොන්න
කසුරිනාව ළඟට ගිහින්
සයුර බලන් ඉන්න
අත් නොහැර ම එන්න
ඇති එක ම ධනය දෙන්න
එපා නොකිය මගෙ හදවත
ඔන්න අරන් යන්න
අහසට තරු පළදන්න
බිඳුණු හිතක් ගන්නට බැරි
බව නම් නොකියන්න
වල් වැදුණේ මගෙ හිත
ඔබ ආපහු අරගන්න
මුව නිල දිය පොකුණු වසන්
කොපුල් වෙරළ දෙන්න
ළය අරණත පරවි පියා
සලන්න ඉඩ මෙන්න
රතු වුණු මුව කෝල සිනා
බිමට අතාරින්න
කතරක් කෙම් බිම වුණ හැටි
නුඹට බලා ගන්න
මම නටනව හංස නැටුම
මට ඔය අත දෙන්න
* තුරුක්කුරල් පොත - දමිල සාහිත්‍ය තුළ විශිෂ්ට කෘතියක් ලෙස සැලකේ. තුරුවල්ලුවර් පඬිවරයා මිනිස් සිතුම් පැතුම් හා ජීවත්වීම පිළිබඳ ව සුගම හා ගැඹුරු අදහස්වලින් යුතු ව මෙය විරචනා කොට ඇත.
pic. - David Agenjo
කඳු: ජීවිතය
උදෑසන කොවුලන් හඬන
වැසි වසින
මඩ කඩිති මැද
දිය රේඛා ඇඳෙන
තෙතබරිත ව නිදන
බීප් බීප් හඬක් මා සිරුර මත
විදිලි සර නඟන
හුස්ම ඉහළට අල්ලන
වැඩිහිටි කතක් සමඟ
මරණය විලි රුදා දෙවන
'ආච්චී'යි ඒ මුහුණට උඩින්
කුඩා දෙනෙතක් එබෙන
මොර සූරන වැස්සකට ඇහැරෙන
දහවල ම කළුවරෙන් පිරෙන
එකට ගුලි වී උන්නු අහස ම
පොළොවට කඩා හැලෙන
අයදින්නිය
වැහි බිංදු සිප ගනී වැව් දියඹ හෙමි හෙමින්
කළුම කළු දියකාවෝ දඟ කරයි වැව තුලින්
හිරකරන් සිටි නුඹත් ඉඟි කරයි මට හොරෙන්
මායාව නුඹම බව කෑ ගසයි මම ඉඳින්
මගේ ලොව පාලුවෙන් මම නැතුව බලන්නිය
සිනහ පිරි දසුන් මගේ සිත් කොනේ මවන්නිය
ඇගේ නිල් නෙත් යුගල මා නැතුව තැවෙන්නිය
ලොවක් නැත අකාලික, දෙතොල ඇගේ කියන්නීය
ගිය නුඹට තුති පුදමි බොහෝමත් සෙනෙහසින්
මියැදෙන්න සිටිය මම අවදි වුනි වීර්යෙන්
සැබෑ ලොව කුරිරු බව සිප ගනිමි මම සෙමෙන්
ඒ ලොවේ සොඳුරු බව සොයන්නෙමි ආදරෙන්
Posted by Roo at 9:39 PM 13 comments:
Labels: අයදින්නිය, මායාව, සිහින
ඇය මං නොවුවත්
මේ දෙනෙත් යට තිබු
සෝ සුසුම් කඳුළු වැල්
මේ දෙතොල් අග තිබු
ඔබ දුටුව හසරැල්
මේ සුසුම් යට තිබු
පුංචි ඒ පැතුමන්
වියැකිලා දැන් ඇය නිසා ..
දනිමි මං නොඑන බව
ඔබ නැවත ආදරෙන්
ඔබේ නව සිහිනයන්
නැවුම් පැතුමන්
නැවුම් දිවියේ
පිපී දිලෙනට
පෙරට වැඩියෙන් ආදරෙන්
සුබ පතමි මං
ඔබේ ඇය
මං නොවුවත් ..
Posted by Roo at 3:26 PM 12 comments:
Labels: ඇය, ඔබ, සිහින
හිත හීලෑ නෑ: April 2015
මිතුරන් ගැන කියන්නට දේවල් ගොඩකි අත්දැකීම් ගොඩකි. මිතුරන් දැනෙන්නට පටන්ගන්නේ අහම්බෙනි. මිතුරන් පසමිතුරන් වන්නේත්, සුමිතුරන් වන්නේත් දැනුනාට පසුවමය. ලෙල්ලාද මට දැනුනේ අහම්බෙනි. ලෙල්ලා කළුතර එකෙකි. විශ්වවිද්‍යාලයේ කාලයක් තිස්සේ එකට හිටියත් එක බොඩිමේ මාස දෙක තුනක් හිටියත් අප බොහෝ කාලයක් යන තුරු එකිනෙකාව හදුනාගත්තේ අඩුවෙනි. දිනක් අපි බොමු ඇයි මා කල ආරාධනාව පිලිගත් ලෙල්ලා මන් ගාව තියනව VAT69 තුන් කාලක් මම එක අරගෙන එන්නම් යැයි කියද්දී මම සිනාසුනා පමනයි. ඊට පසුදා බොඩිම සූදානම් කල මම නාකියා ගෙන ලක ලෑස්ති වුනෙමි. හරි අපූරුයි මහත්තයෝ මෙන්න මූ එනව බොතලේ උස්සගෙන. ලඟ කඩෙන් බිත්තර අරන් ඇවිත් කට ගැස්ම හදාගත් අපි බොතලේ පැදුර උඩ තියාගෙන අනිත් උන් එනකන් බලාගෙන ඉන්නවා. උන් එනව එනව කිය කියා දුර බණයට කිව්වට මුන් ගාටනවා. කොහොමත් කඩපු බොතලේ නෙ අපි ශොට් දෙකක් ඇනගමුද? ලෙල්ලගේ වචන වලට පස්සේ මමත් බෑකියයි ඈ. ගෑනි හෙලුවෙන් ඉද්දි මොන පිරිමියද බලන් ඉන්නේ කියලා මමයි ලෙල්ලයි දෙකක් ඇනගත්තා. අපි කතා කලා. ගොඩක්ම සාහිත්‍ය, පොත පත ගැන. සිංදුත් කිව්වා සින්දුවේ අර්තය,භාවය ගැනත් කතා කලා. දෙන්නම කළා කාමියෝ කියල දැන ගන්න , එකිනෙකාව තෙරුම් ගන්න VAT69 ගොඩක් උදවු කලා. ටික වෙලාවක් යනකොට මෙන්න අනිත් උන් එනවා. බොතලේ බගයක් විතර ඉතුරුයි. බොන්න ඉන්නව පහක් විතර. අපිට බැන බැන උන්ටිකත් බීලා නිදාගත්තා. මායි ලෙල්ලයි ආරුවයි විතරයි. සිංදුවක් කියනවා කතා කරනවා. තිබ්බ වෙරි ඔක්කෝම බැස්සත් වැඩේ නවැත්තුවෙ නෑ. හැන්දෑවෙ හයට පටන් ගත්තු වැඩේ ඉවර වෙනකොට පාන්දර හයයි. ඉතින් දෙන්නම නිදාගත්තා. ඇහැරිලා බලනකොට ලෙල්ලා බොඩිමේ හිටියේ නෑ. එතකොටත් වෙලාව එකොලහයි. වට පිට බලපුවාම මේසේ උඩ මොනාදෝ පිලිවලට ලියපු කොල කෑල්ලක් තිබුනා.
පැදුරට හොරා මා යනවා ප්‍රිය__ මිතුරේ
රසයක් දැනෙයි සිතිවිලි වල අප __අතරේ
මූඩියේ ශොට් එකද උරුමය මේ __සසරේ
ගුදමක්වත් අරන් කලුතර වරෙන් __චොරේ
--ලෙල්ලා--
මමත් ඉතින් එදා දෙන්න බැරුව ගිය පිලිතුර අද දෙන්නම් කෝ...
මිතුරන් ලෙසින් සතුරන් සිටිනා __කතරේ
කාන්තාර කුසුමකි හමු වුනු __සසරේ
ගුදමක් බොන්න අදහස දාපන් __කෙසුරේ
වතුර හරි බිබී ඉදිමුකො __නිරන්තරේ
Posted by හීලෑ නැති එකා Wijitharathna 15 comments:
කඳු: අල්ලාහ්ගේ ආලයේ දේශයට..
අමීර් අල් එරාවුල්
කොහේදෝ සිටිනා රුව නොදන්නා මිනිසා
අල්ලාහ්ට ආලය කරන්නා
සමනල වැසි වස්සවන්නා
දලඹුවන් ඇති දැඩි කරන්නා
ඉර එළියෙන් දළරළ කපා ගෙන ඇවිදින්නා
කළු කණ්ණාඩියෙන් මිදී යන්නා
මලක් මෙන් යළි මවු තුරුල්ලෙන් අවදිවන්නා
තමා ලත් දේ මල් සුවඳ මෙන් මුදාලන්නා
බලුන් බැඳ ලූ මහල් නිවසට ඇස් දෙකින් මුදු සිනාසෙන්නා
මෝසමක් මෙන් කතර කලඹා පතිතවන්නා
ඒ ඔහුද ගෙන ගියේ
චණ්ඩ මාරුතයට මුදා හල දඩ බල්ලන්
අනුභව කළේද උහු හදවත
කවියක් මෙන් එය මිහිරි වුණිද
සෙහු මා තව ම මඟ
නුඹට අස්සලාම් අලෙයිකුම් කියන්ට
උහු නුඹ රැගෙන ගිය තැනින් පැමිණෙන්ට
අපි ඇවිද යමු අල්ලාහ්ගේ ආලයේ දේශයට
නුඹ මැවූ දේශයට
pic. - hdwallpapersarena.com
Posted by කඳු at 7:55 AM
ස්භාවික විපත් වලට පාටක් නෑ
ආගමක් ජාතියක් කිසිවක් නෑ
පණපිටින් වැළලුනු මිනිසුන්ට කිසිවක් ඇහෙන්නේ නෑ
පිරිත් නුල් පොලව යටට දිග නෑ
සංවේදී කමට වහලක් නෑ
කරුණාවට පතුලක් නෑ
ආධාර පෝලිම් වල කෙළවරක් නෑ
රැල්ලට හදවතක් නෑ
රැල්ලෙන් පැන්නොත් ආත්මයක් නෑ
විනෝදය සේදුනේ නෑ
ගං වතුරට ගහගෙන ගියේ නෑ
හිතන්න වෙලාවක් නෑ
කිවුවත් ඇහෙන්නේ නෑ
ස්වාභාවික විපත් ස්වාභාවිකත් නෑ
Lalith perera 24 May 2016 at 04:02
මගේ තැන: අයියා නැතිව මට පාලුයි අම්මේ
අයියා නැතිව මට පාලුයි අම්මේ
මගෙත් එක්ක සෙල්ලම් කල අයියා
මගේ ලගින් ආදරයෙන් හිටි අයියා
‍රැකවරනෙට හිටි මගේ ආදර අයියා
කහ සිවුරක් පොරවගෙනනේ අයියා
දුව පැන ඇවිදපු මගේ ආදර අයියා
රණ්ඩු කලෙත් මගේ ආදර අයියා
ගී පදවැල් කියා දීපු මගේ ආදර අයියා
අද නිහඩව ඉන්නේ ඇයිද අයියා
ගිහිගේ ගිනි දැක ගත්තද අයියා
සසර දුකක් එය දැනුනද අයියා
බැඳුම් බිඳන් ගියේ ඇයිද අයියා
සසර දුකින් අත්මිදියන් අයියා
ගෙදර හිටපු යාලුවාය අයියා
පාලු නැතිව අපි හිටියේ අයියා
අද ගෙදරම හරි පාලුයි අයියා
ආයෙ කවුද මගේ තනියට අයියා
ගෙදර යන්න එන්නෙ නැද්ද අයියේ
දඟ කරන්න එන්නෙ නැද්ද අයියේ
දාලා යන්න හිතට දුකයි අයියේ
අයියා නැතිව හරි පාලුයි අයියේ
අයියා ලඟ හරි සිසිලයි අම්මේ
අයිය ලඟ හරි සුවදයි අම්මේ
අයියා නැතිව මට පාලුයි අමේ
Posted by ගිහාන්. at 02:30:00
සාදු සාදු අපි මුනි සිරිපතුල වදින්නේ
මා ආදරේ ඔබ විතරක් වෙන්න.....
අමුතු විලසට
අපි ආයෙමත් ආදරයෙන් හමුවෙමු...
තාම සිතේ.....
එක හීනයයි - වෙනසක්ම කෙරුවේ
◄ලීෂාන්ගේ බ්ලොග් රෝල►: July 2012
අදහස් කුලකය: [අ]කලට ලියැවි, අවස්ථෝචිත, ආදර, සත්‍යාසන්න, හැපෙන කවි
මලින් පිරි සුදු පැසක් සොලවා අවට කොල්ලන් නැඹුරු කරවා
ඉත සිතින් නුබ යවා පුරවති දුම් කදක හද යෙහෙන් සොඳවා
දුමාරය මැද අතරමං වන තරුණ කැල සිය මනස වනසා
දමා ගත් කල කුමන සතුටද මිල පමණි නුඹ සදා තනිවා
නිවා දමමින් පුළිඟු කැබලිති පිඹිති අහසට මල් දුමාරය
උරණ තුරු උන් සිතති යහම්න් තමන් මේ ලොව මල් කුමාරය
නොමැත කිසිවක මෙලෙස සුවදෙන සිතන විට නුඹ අහෝ සෝකය
නැඟිටපන් මල පමා නැත නුඹ වැජඹෙන්න ඇත නුඹට කාලය
කොතෙක් සුරඟුන් පෑද ලීලය නොරැවටෙන් මල නුඹ දනිත් එය
මතක් හදවත තුලට ගත්තද පිටත් වූ අය නැවත එන්නැත
අහිමි වූවේ ඈට නුඹමය, නුඹට ඈ කිසිලෙස අහිමි නැත
නැගිටපන් අද අදම දිරිගෙන අහිමි නෑ බොට නුඹේ රන්හිත
අදහස් කුලකය: [අ]කලට ලියැවි, බේබදු, මරණය, සත්‍යාසන්න, හැපෙන කවි
අදහස් කුලකය: Explicit, නුරාව, රමණය
අදහස් කුලකය: නිර්මාණාත්මක, හැපෙන කවි
බ්ලොග් සම්මාන මිතුරු පිටුව► www.facebook.com/syndi.buzzradio
අහන්න නවතම තොරතුරු ► www.buzzradio.lk
බ්ලොග් සම්මාන සින්ඩිකේටරය► syndi.buzzradio.lk
අදහස් කුලකය: [අ]කලට ලියැවි, බේබදු, මරණය, හැපෙන කවි
අදහස් කුලකය: [අ]කලට ලියැවි, අවස්ථෝචිත, ආදර, එකමත් එක රටක, නිර්මාණාත්මක, නුරාව, හැපෙන කවි
"අකීකරු හිතක කීකරු අකුරු": October 2012
Wednesday, October 31, 2012 at 6:50 AM 5 comments By: Rasi perera
වසර පහක් පෙම් කරලා
ඇනුම් බැනුම් මම අහලා
මගේ ඉගනුම මඟ හැරලා
ඔබ මත්තෙම මම අඬලා ...................
උදේ සවස බොරු ගොතලා
හොර හොරාට හමු විලා
මවයි පියයි තරහා වෙලා
නොකා නොබී මම අඬලා ..............
යන එන මඟ රැකලා
දුන් පෙම් පත් මව දැකලා
කෘමි නාශක මම බීලා
රෝහල්වල මම ලැඟලා .................
මවයි පියයි දුක හිතලා
නුඹදකින්න ඉඩ දීලා
නෑ සියෝ සැම එකඟ වෙලා
මඟුල් කන්න කතා වෙලා ................
මාල සතක් ගෙල බැදලා
පෝරු මස්තකේ නැඟලා
අෂ්ටක මැද අපි බැඳලා
අපේ ආදරේ දිනලා ................
මව් පියන්ට සමු දීලා
නංගි මල්ලි සිප අඬලා
අප තනියම මෙහි තියලා
ගෙදර ඇයෝ පිට විලා ..............
සුදු රෙදි මත මල් අතුරා
මා එන තෙක් මඟ බලලා
මා ඔබේ තුරුලට කරලා
ආදර බස් ඔබ කියලා .............
එළි වෙන තෙක් මම අඬලා
මංගල රැය පහන් වෙලා
නුඹ රකුසෙක් වගේ වෙලා
මගේ පිවිතුරු බව අහලා .............
නුඹ පමණයි මට කියලා
පස් වසරක් පෙම් කරලා
අපමණ දුක් මා විදලා
ලබා ගත්තු පෙම බිදීලා.............
නුඹට මාව එපා කියල
මා තනියම මෙහි දමලා
මව් පියන්ට බර දීලා
ගියා මාව තනි කරලා .............
අපුල කරමින්
මා ගත මටම
යහන්ගතවුණි
නොහදුනනා
පුළුල් උරහිසක් යට ..........
පුපුරු ගසනා
වාන් දමා ඇත
කිරට හඬනා
මා පුත නුඹ නමින් .............
දෝර ගලනා කිරට
සොයා සොයා
හඬයි නුඹ
මව් ඇකයේ
උණුසුමම.....................
දෙපා යුග නැතිව
යුධ මතක
තුරුළු කර
ඔහු හඬයි
බලා පුතු දෙසම............
රටම රැකී
නුඹ රැකීමට
කිසිත් නොසිතම ............
විඩා පත් ගත
රැගෙන නැඟිටිමී
සල්ලි කොළයට
අත යොමා ගෙන.....................
Tuesday, October 30, 2012 at 9:06 AM 3 comments By: Rasi perera
දගකාර සිනා ළග නැවතුනේ නොදැන මයි
හැඩකාර ඔය දෙනෙත් නැලවුනේ ඉබේ මයි
මනමාල මේ හිතේ හැමකොනම නුබේ මයි
කිරිකොඩු යෞවනය නොදැන ගිය දුර ගොඩයි
පෙම් හිතම හැඩ කලේ හැමදාම නුඹ තමයි
මේ හිතේ හැම කොනම නුඹේ පෙම ගැන දොඩයි
මල් තුහින හැමදාක නොමැති බව ඔබ කියයි
යෞවනය අප දමා වෙනත් අය වෙත දුවයි
යෞවනය අප දමා කිරි කෝඩු සිත් සොයයි
මැදි වයසේ දොරකඩට පා තියන්නත් බයයි
ඔබට පිදු තුන් හිතෙම අපේ පැටව් ලැගුම් ගයි
ඒ උනත් මේ හිතේ මුදුන් මල් කඩ ඔබයි
පෙම් හින එකින් එක හිමි හිමින් අමතකයි
දරුවන්ගේ හෙට ගැනම ඔබ සමග මා දොඩයි
ඔබේ ලෝකය මගේ ලෝකය බොහෝ දුරයි
කියා හැමදින ඔබේ ඔය සිත ගතු කියයි
එදා අතිනත පටලවා ගිය පාරවල් තව එහෙම මයි
පෙමින් බස් දෙඩු අපි අතර අද පෙම් බස් නම් දුරයි
එහෙත ඔබේ හිත මගේ හිත මත එදා වගේම තමයි
ලොවක් දිනුවත් මගේ ලෝකයේ රජුන් සැමදා ඔබ තමයි
ආදරේ හඬ ගොළුයි
හදවතම කිති කවයි
ඇස් වලින් ඔබ දොඩයි
මට මාව අමතකයි ........
පෙම් පෑව සිත ළඟම හැමදාම හින හෙන්න
සඳ ක් වී පැයුවොත් තරුවක්ව ළඟ ඉන්න
හැමදාක නැති නමුත් එක දාක මගේ වෙන්න
මේ සසර පුරාවට නුඹ නමින් මට ඉන්න
දුර ඉදන් හින හෙන්න නුඹේ නෙතින් ඉඟි දෙන්න
මා මවන පෙම් සිහින නුඹ සමග වීඳ ගන්න
කොහේ කොතැනක වැටි මේ හුස්ම ටික ගන්න
සිහිනයෙන් වත් ඇවිත් මගේ සිත ළග ඉන්න
දිනක් මට නවොතින් ඔබේ ළඟ හින හෙන්න
මළත් මට කමක් නැත ඔබ නොමැති ලොව ඔන්න
දිනක් වත් මට නොහැක ඔබ නැතිව මෙහි ඉන්න
බිදක් වත් නොසිතාම මැරෙනවා මම ඔන්න
ආදර මගේ අම්මා
කවි සියයක් ගෙතුවත් මදි නුබේ නමට අම්මා
බැදී සෙනෙහස ලියන්න අකුරු මදිය අම්මා
උදේ සවස මා දකිනා ගෙදර බුදුන් අම්මා
මේ දියණිට නුඹම වෙයන් හැම භවේම අම්මා
Monday, October 29, 2012 at 11:55 PM 7 comments By: Rasi perera
කඳු: ගං ඉවුරට ඔබ ආවොත්
ගිටාරයක් සිම්බලයක් අත්බෙරයක් රැගෙන එන්න
මධුවිත හැර ඔය ඉවුරක මත් වෙන තුරු ගී කියන්න
අතීතයක මළ මතකය සිහි කර කර කවි ලියන්න
මඳ සුළඟට ඈ කවියක් වුණු මතකය බොඳ කරන්න
යුද සමයක ගන අඳුරක මියැදුණ පෙම සිහි කරන්න
හද අත්ලෙන් ගෙන මිරිකා මිය ගිය කවි යළි ලියන්න
ගං ඉවුරට ඔබ ආවොත් හැකි ය වැළඳ ගෙන හඬන්න
Posted by කඳු at 12:18 AM
ධමිමික ස‍‍දරුවන් Friday, October 05, 2012
ලස්සනයි.ජය !
පැතුම් [සිතුම් පැතුම්] Friday, October 05, 2012
එහෙනම් මමත් ගං ඉවුරට එනවා අඬන්න හදවතේ හිරවෙච්ච මැරුණු පරණ මතක මිරික මිරිකා කවි හදන්න. වෙනස් කවි සිතුවිල්ලක්...! ලස්සනයි..!
වළාකුළු වලට පයින් ගහන
අකුණු වලට බිය නොවන්න
ඔබේ මුව මැව් රිදී
සිතුවමට ඉඩ හරින්න
අකුණු පරයා නැඟෙන
ගැරහුමට බිය නොවන්න
ගහ කොළ අඹරවන හසරැලින
එ හඬ පලවා හරින්න
මුහුණට වැටෙන වැහි බිඳු ද
සෙනෙහසින් සිපගන්න
එපා ඒ වැහි දියට
සිහිනය දිය කරන්න
මහ හඬින් හඬා දුක
ලෝකයට නොකියන්න
එ දුක සොඳ කවෙක සඟවා
සුළඟේ පා කරන්න
ඡායාරූපය : රන්දිකා රණවීර ප්‍රනාන්දු
නුඹ අසල වැතිර ඉමි,
මුදුව නුඹ වැළඳ ගමි,
නුඹෙ සුසුම් සුව විඳිමි,
දෙනෙත් මගෙ පියාගමි,
කිරි සුවඳ විඳින්නෙමි,
නුඹේ මුවගින් නැඟෙන,
දෙතොල හසරැල් දකිමි,
සිහිනයෙක නුඹ කිඳෙන,
රත් නෙළුම් අත දරා,
පැමිණි මගෙ කුමරුවනි,
නුඹෙ නළල සිඹින්නෙමි,
දයාබර මළනුවනි,
සොයුරු පෙම මා සිරුර,
විනිවිදියි නිරතුරුව,
නුඹට රැකවරණ දෙමි,
ජීවිතේ පුරාවට,
සිතුවිලි අකුරු කලේ Ravi at 10:09:00 AM
හැඩතල: 2014
ගොදුරුවෙමි තනිකමට නිතිපතා යලි යලිත්
නිම නොවන ජිවිතේ කොහේ ඇති නිමාවක්
ඔබේ ඔය කළු මුණ මගනෑර හැම දවස
සොයන්නේ මාවමද නුඹේ පෙම මට වේද
කලකට ඉහත පෙමින් බැඳී සුදු මුණ
කලු වුනේ කෙලෙසකද ජිවිතේ කියන මට
ඉතින් පවසන්න වෙහෙසයි හුඟක් මට
ජිවිතේ, අප දීගේ නවතින්න කාලයයි
වෙන්වෙන්න උවමනයි මා ප්‍රේමේ නිමාවයි
මා ප්‍රේමි මරණයයි, ඉතින් මට අවසරයි
නුඹට හැකිද ගෙනියන්න මරණයව හමුවන්න?
දැන් ඉතින් වයසයි වෙහෙස එයි ඉක්මනින්
මා ප්‍රේමි මරණේ මෘදුව මා සිපගන්න
ආසයි දොඩමලු වෙන්න එක්ව වෙලී මියැදෙන්න
ප්‍රේමයෙන් මුසපත්ව මරණය හා එක්වන්න
දෑත් පටලා නික්මෙන්න,
ලිව්වේ Malya at 12:06 AM 7 comments
කඳු: අහස මම වැසි අහිමි
පෙම් කතා සියලු නිමි
සුවඳ පමණක් නොනිමි
පෙර දාක නුඹට හිමි
විටින් විට වැසි නොකල
අකුණු පමණක් දැරි
හඬන්නට බැරි හදක
විදිලි එළි පෙරදැරි
සුපුල නිලුපුල පතමි
දිය කැඩපතෙහි බැමි
ඉරි තැලුණු බිමට නැමි
Posted by කඳු at 10:20 AM
Nethin Eha Saturday, May 10, 2014
කඳු වලට ආසා කරන කඳු අතරින් තවත් කවි ලස්සන පෙලක් ලියලා තියෙන්නේ.
අකල් හි වට සිතුම් වැසි: 2014
අවුරුද්දට නව අරුතක්
හිරු දෙවිඳු දකින්නෑ - දුර වැඩියි අපි හුඟක්
කොහෝ හඩ ඇහුන් නෑ - අපිට නෑ ඒ පිනත්
කැවුම් රස මිහිර නෑ - අතීතයෙ මතකයක්
අවුරුද්ද ලබන් නෑ - ඔහේ ගෙවෙනා මිසක්
මෙදා නම් එහෙම නෑ අපිට නෑ තනිකමක්
දුර බැහැර බලලා නෑ - හිරු දෙවිඳු මෙහි ඇවිත්
බ්ලොග් එක පැත්තේ ආවේ හරියටම මාස දෙකකට පස්සේ. එන්න බැරි උණු හේතුව ලබන වතාවේ දාන්නම්. අද ආවේ ඒක කියන්න නෙවේ. මතකනේ අපි කට්ටියක් එකතු වෙලා මීට කලින් දන්සලක්, ශ්‍රම දානයක් සහ ලේ දන් දීමේ ව්‍යාපාරයක් කෙරුවා. අපි කට්ටියම එකතු වෙලා මේ පාර පුංචි අවුරුදු උත්සවයක් තියනවා. ඒ කෑගල්ල, බුලත් කොහුපිටිය ගමේ ඌරුමීවල කියන පාසලේ නංගිලා මල්ලිලා එක්ක එකතු වෙලා.වැඩි විස්තර බලා ගන්න මෙන්න මෙතනට ගියා නම් හරි.
කෑගල්ල බක්මහා උදානය
දිනය - අප්‍රේල් මාසේ 7 වෙනිදා
මෙච්චර කාලයක් බ්ලොග් එක කරගෙන ආපු රටාව තියාගන්න ඕනේ හින්දා කවියක් දැම්මා. ඒක එච්චර සාර්ථක නෑ තමයි. ආයෙමත් ඉක්මනින්ම ලියනවා.
වදන් ගැලපුම Black Puma at 10:16 PM 17 comments: Links to this post
බෙදපු විදි අත්දැකීම්, කාලීන, වෙනත්, හොද වැඩ
--------------------------------- "උඹ ගාව හරි සීතලයි" සඳත් කිව්වා මට බැස යන්න මොහොතකට කලින් ----------------------------...
Jules Joseph Lefebvre : Pandora , 1882 පහළ වූ දා නුඹ ලෝකයට දඩුවමක් ලෙස අප වෙතට හිසින් අරගෙන අනුනගේ දොස නමින් පතළව "පළමු ගැහැණි...
අත්වාරු ගිලිහුණා දෙපා සවි වියැකුණා දිවි මගේ සියලු දෙය සදහටම හැර ගියා එසේ සිතු සිත් වලට සිනා මල් නැගේවා හෙට දිනය ලබන විට ...
වැව් ඉස්මත්ත : 2017
Posted by වැව් ඉස්මත්ත at 2:23 PM 13 comments: Links to this post
හිමවතට කල එළියක්
අහම්බෙන් මුණ ගැහුණු
පහුරුගාමින් හිටිවනම
මුසා යැයි නුඹ දෙඩෙව්වත්
බලනුමැන නෙත් අගින්
ගගට දිය සුලියක්
චීත්තය හැදි ඉනවට
නොරිදවා නුඹෙ ගතත්
ගලවන්න ඉඩදෙන්න
මගෙම කරගන්න
මනාලිය කර ප්‍රීති මල් පූදන්න
Posted by වැව් ඉස්මත්ත at 12:04 AM 7 comments: Links to this post
Posted by වැව් ඉස්මත්ත at 10:57 PM 13 comments: Links to this post
Posted by වැව් ඉස්මත්ත at 10:19 PM 18 comments: Links to this post
෴ . . . පන්හිඳ . . . ෴: පැතුම . . .
උඩුවියන් පාවඩ
නොපතමි කිසිම විට
දිරායන කුණුකයට
යන ගමන සරසන්න
අබ ඇටක තරමක්ම
මතකයේ අගිස්සක
නුඹ ලඟින් තියාගෙන
වත්මනට හිනැහෙන්න
නුඹ සතුට රැඳි දිනට
එමි බලා සැනහෙන්න
හොර හොරෙන් බලාඉඳ
නොදැනෙන්න නික්මෙන්න
පැබැඳුවේ : සුශාන් ප්‍රියනාත් රත්නායක at 1:48 AM
කඳු: මිය යන විට ඈ කීවේ
Posted by කඳු at 11:08 PM
Gayani Wedage Sunday, March 03, 2013
කඳු අතරේ සිර වු සිතුවිලි සංවේදියි.
වලා විල දිය නොරැදුනාවේ
ගලා යන දිය නොරැදුනාවේ
පලා ගිය ආලය ගියාවේ
අතීතය ගෙවිලා ගියාවේ.
ගෙවුනු කාලය නොගත් හැකිමය
රිදුම් දුන් හේතුත් මැකේවිය
වහා තේරුම් ගැනුම මැනවිය
සියළු දේ පාලනය නොහැකිය
පසක් කල විට
ලොවේ ඇති තතු
නැවතුමත් ඇත
අපේ සිත ලඟ
෴ ආවර්ජනා෴ Monday, March 04, 2013
Harrima lassanai...
වලා විල දිය නොරැඳුනාවේ
ගලා යන දිය නොරැඳුනාවේ
පලා යන ආලය ගියාවේ
වැටෙන කඳුළැල් වියැකුනාවේ
වහා තේරුම් ගන්න මේ දෙය
ලොවේ නැත කිසි දෙයක් ඉස්තිර.
රිදෙන ආලය පවා මේ ලෙස
නොවේ ඉස්තිර, වෙනස්වේ එය..
පසක් කලවිට ලොවෙහි අස්තිර
පලා යනු ඇත හදෙහි රිදුමද
නැවත කිසිවිට නොරිදෙනා ලෙස
සෙමින් හදවත පුබුදු වනු ඇත.
කඳු: නැවත අප ලබන්නේ අප හදේ ඇති දෙයයි.
මරණය අඳුරක් නොව
ආලෝකයක් බව
එ'නුබ ඉගිලෙන විට සිතේ
ලුහු නොබඳිමි
පා ව යමි
රැළි නඟන්නට පොර නොබඳන
කුඩා දිය කඩිති දකිමි
බිඳෙන් බිඳ සුව වෙමි
නිවී යමි
සෞම්‍ය සිනාවන් ම'සිරුර ගැටේ
ඔව්, මගේ හිත
ආදරයෙන් ඔවුන් ම'දෙස බලයි
නැවත අප ලබන්නේ
අප හදේ ඇති දෙයයි
මියුරු සිතාර් හඬ ඈතින් ඇසෙයි
හැම තැන ම මා කැමති දේ
පාට පාට සිතුවම්, වලාකුළු පාලම්
ඇත්තේ මෙහි රිසි දෑම යි
නැවත ලබන්නේ අප
අප දරා සිටි දෙයයි
[යටි පෙළ - මෙලොව සංවේදී, නිවැරදි මිනිසුනට ජීවත්වීම අසීරුය. වැරදි ලොවක නිවැරදි ව... දරා සිටින්නට වෙයි බොහොම.. අසීරුයි, තැවුල.. දරා සම සිතින් නිවීමෙන් ම පසුවෙතොත්, නිවැරදි මඟ ම අඩි තබතොත්, ඔබ දරා සිටි යුක්තිය ඉතා දිගු ගමනේ තැනෙක ඔබ සොයා 'විත් ඔබ සනසන්නේමැයි.. මෙය මගේ අත්‍යන්ත විශ්වාසයයි...
නිදසුනක් සේ, ඔබ මෙ වර අනියම් සබඳතාවකින් පවුලක් අවුල් කොට කඩා බිඳ දැමුවහොත්, ඉන් කැඩී බිඳුණු හිත්හි රස අඳුනා ම අවබෝධ ලබන්නට මෙවර හෝ මතු ඔබ එය අත් විඳිනවා ම යි.. එය ඔබ ම පිළිගෙන ලබන්නක් මිස අන් කවරෙකු හෝ ඔබට ලබා දෙන දඬුවමක් නොවෙයි.. ]
Picture - Stojan Milanov
Posted by කඳු at 7:32 AM
මුතුපබලු වැල්: 2013
දිනෙන් දිනට එකතු කෙරුව
අමාරුවෙන් තෝර ගත්ත
පැතුම් තුනක් අතට ගතිමි
අපි දෙන්නා හැමදාමත්
ආදරයෙන් කල් ගෙවන්න
ඔබත් මමත් එකට ඉන්න
අපි දෙන්නගෙ පුන්චි පුතා
රටක් වටින පුතෙක් වෙන්න
පතනවා මම හැමදාමත්
මගේ පතුම් සඵල වෙන්න
නැවත මට අමාරුවෙන් හෝ ලබාගතයුතු කිසිමදෙයක් නැතැයි හැඟේ....
ජීවිතය මට දුක නැමැති පාඩම මුලින්ම උගන්වා සතුට සම සමව ලබා දී ඇත
Posted by මුතුපබලු at 12:25 AM 8 comments
මල් යාය: අප නොම හමු වේවා
අප නොම හමු වේවා
ලොවට හොරා රැකි ඒ පෙම් සටහන්කඳුළු බිදක් තුළ සිර කර ලන්නටහිරු මියෙනා මේ අඳුරු සැඳෑවේඅප නොම හමු වේවාවිදුලි මිණි පහන් සමහල් පහයන්පුරවර දන පිරි පටු මං අතරේඅතිනත ගෙන තුරුළුව ගිය සටහන්කළු දුම් රොටුවෙන් වැසී ගියාවේහිරු හිනැහෙන නව සොඳුරු උදැහැනකඅප නොම හමු වේවාදෙතොල ලංව බිවු රස මදිරාවන්සුවඳ සුඟක් ඇත සිහින පොදක් ලෙසතුරුළුව වැලඳූ ඒ පෙම් සුවයන්කාලයේ වැල්ලෙන් වැසී ගියාවේනව මල් පිබිදෙන අරුණලු අතරේඅප නොම හමු වේවා
ජාලගත කරන ලද්දේ
Mahesh SharminApril 14, 2015 at 3:45 PMඅදමයි මේ පැත්තට ගොඩවුනේ..ලස්සන නිර්මාණයක්..ඔන්න බ්ලොග් රෝලට දාගත්තාReplyDeleteමිගාරApril 14, 2015 at 11:22 PMSthuthiyi!ReplyDeleteAjith KumaraApril 17, 2015 at 7:56 PMThis comment has been removed by the author.ReplyDeleteAjith KumaraApril 17, 2015 at 7:57 PMබ්ලොග් එක අපේ බ්ලොග් දර්ශකයටත් දාන්න. පහතින් අපේ සින්ඩියට ඇවිත් ලින්ක් එක අපට මේල් කරන්න මේ බ්ලොග් එකේ.http://blogdharshakaya.blogspot.com/ReplyDeleteKumara HarathApril 17, 2017 at 12:15 PMGood kolloooooooReplyDeleteAdd commentLoad more...
පිළිතුරු රෝල
micro kavi
Ninnada
කිඹුල් කඳුළු
ක්ෂුද්‍ර කවි
සමුගන්න අවසරයි
වන වැනුම්........ ~ Vidula Children's Radio™
12:52 PM නිර්මාණ, සිළුමිණ 0 comments
වන වැනුම්
ගසින් ගසට පනිනා මේ රිළ­වුන්
පෙන්වන්නේ වනයේ ලස්සන තැන්
ගෙන එන්නේ සිත හට සතු­ට­ක්
නො­බලා ඉන්නේ කිමද ඉතින්
කඳු­මත සිටිනා ලස්සන මොන­රුන්
නටන්නේ විදහා පිල් සතො­සින්
නටනා විට ඒ ලස්සන මොන­රුන්
ගෙන එන්නේ වනයේ අසි­රිය දැන්
වැද්දන් දැකලා බියවී දුවනා
සුදු තිත් ඇති ලස්සන මුවන්
විල්වල තිබෙනා දියාරු සෙව­ලින්
ඇඟ තවරා ගන්නේ මී හර­කුන්
මොන­රුන් නටන්නේ පිල් විදහා
ලෙළ දෙන සුළ­ඟින් එය වටහා
ලබන්ට හැකි අප­හට සතුට
වන­යට ගියො­තින් නිසැක මෙදා
එම්.එච්. පියුම් ටෙරාෂා පිය­සේන
පොතු­පි­ටිය ම.වි.,
වාද්දුව
මහ පුදුම සතෙක් හමුවෙයි
ඩිප්ප්‍රෙෂන්
ජපුර ආදි විද්‍යාර්ථයින්ගේ හමුව දෙසැ.12
‘රන්හාමි’
ගිලුණු නැඩික්ඩික් දූපත යළි වර්ධනය වෙයි....!!!!
පොත් නැවේ දවසක්
බොදු ජන දිවිය ඔපවත් කළ උපමා කවි
සෝභිත නාහිමිට ගෞරව දැක්‌වීමට පාසල් දරුවන් සහභාගි ...
කක්කුට්ටෝ
කඳු: ඕනෑ ය..
කැලයක්, කුඩා දිය කඩිත්තක් අසල
ලී ගෙදරක් ඕනෑය මට
ගෙයි ඉස්සරහ උස් ගසක
අත වනන ඔංචිල්ලාවක් ද සමඟ
ඔබ මිදුල කොනක වී
චිත්‍ර අඳින්නත්
මා අසල දැවෙටෙමින් කුරුටු ගාන්නත්
හවස් වරුවේ බැස යන ඉර දෙසට
ඔරු පදින්නත්
හදිසියේ ඇද වැටෙන වැස්සට තෙමෙන්නත්
සිනා වැස්සක අකුණක් ව නැඟෙන්නත්
හදිසියේ පතිත වන ඉරු රැස බැල්මක් ද කැටුව
ඉඳහිට මුහුදට පනින්නත්
කෝපි සුවඳත් සමඟ සින්දුවකට නටන්නත්
Karunarathna Paranawithana Thursday, May 23, 2013
කඳු: එක අකුණෙන් අකා මකා!!
"දුදුනොද බිඳ
ලද තෙද කඳ
කඳ දෙව් රද සාමිනේ..."
අපේ ලකුණු මැකූ එකා
අප පහතට දැමූ එකා
අපට හිලව් වෙච්ච එකා
එක අකුණෙන් අකා මකා
අප හද ගිනි මැවූ එකා
ගිනි සුළි මැද වැටිච්චාවෙ
සාටක අල්ලා වෙව්ලන
සුරතින් ගෙල සිඳිච්චාවෙ
පින ද සදා නොතිබෙන බව
ගිනි සැර මැද දැනිච්චාවෙ
කළ කම් සිහි කර කර කර
නිරා ගින්නෙ පැහිච්චාවෙ
කොසොල් රජුගෙ සිහින තකා
නැටුවත් විලි නැතුව යකා
මහ දන බත් පත ම කකා
අඟ පෙන්වන මී හරකා
දෙඩුවත් බොදු බල කාකා
අපි දන්නෙමු අපේ යකා
දුටු තැන ගස්සාපු කොකා
ඇසත් ගතත් ගත්තු එකා
කඳ දෙව් රද සාමිනේ - සුමන සමන් සාමිනේ
නොකළොත් මේ හදිය ඉතින් - මට හිතෙනව නුඹලා දැන්
මටත් වැඩිය අසරණ බව
* රැපියෙල් තෙන්නකෝන් මහතා
pic. - Cecily Brown, British, Born 1969
Posted by කඳු at 10:46 AM
Black Puma Tuesday, June 04, 2013
මම හිතුවේ මුල් කවිය කියලා. ඒක නම් මහා අමුතුම විදියේ කවි පන්තියක් නේ මේකත් සුපිරි
කඳු: මං හිතන්නේ තව ම මං ආදරෙයි කියා
මා කිසි දිනෙක දැක නැති
නගර මංමාවත්
ඔබේ පින්තූර පසුබිම ඇඳෙයි
එහෙත් මට නොසිතෙයි
ඔබ මොනතරං ඈතදැයි
දිය ඇලින් පිරි නිම්නයක
රොබරෝසියා පාරක
කවුළුවෙන් පැන නැඟුණු
කුඩා එළි තිත් දෙස
නිදි නොලැබ බලා උන්
දිගු රාත්‍රීන්ට වඩා
ඔබ මෑතදැයි මට හිතෙයි
වෙවුලුම් අතින්
හිම මිදුණු රිසිවරය අමතා
ඔබට නොතේරෙන වචන
කියූ හැටි සිහිවෙයි
මුහුණ රතු වෙනවා තමයි
ඔබෙ බැනුම් මට
සිහි නොවන්නේ නොවෙයි
ඒත් කිසිදාක නොමියෙන
සිනහවක් හිත මත තියෙයි
මං හිතන්නේ තව ම මම
Photo courtesy - arturjakutsevich.com
කඳු: ගයන්න ඔබ ගයන්න පැරණි මතකය සුමිතුර
පරණ වෙන්නැති පැරණි මතකය සුමිතුර
වයන්න ඔබ වයන්න
තව ම නිම නැති අප ළමල් හදවත්
ගැහුණු හැටි වස්දඬු තුඩක තියා
වයන්න ඔබ වයන්න සුමිතුර
කඳු බඳෙහි වෙලුණු තුරු අග ලතාවන්
නටාවී රඟාවී අපෙ නම් කිය කියා
අපේ නම් කිය කියා
පාසලේ බුදු මැඳුර ළඟ
ඉද්ද මල් කෝ අස අසා
පුස්තකාලේ පාර දිගට දෙව්දාර තුරු නැවි නැවී
ලවන් විහිදයි සුවඳ සුළඟට
සිපගන්න නැවතෙයි කියා
ඈත දුර ගිය මතකයක අග
නිවුණු සුසුමක සුව තියා
Picture - Mahaulpotha Temple
කඳු: කෝකිල හඬ කොයි ?
කෝවක්කා මලක් එබෙයි
කෝ කෝ කෝ කියා අහයි
කෝමල කෝලැති ගති ඇති
කෝකිල හඬ කොයි
කෝංපිට්ටුවක් තනනට
කෝවිල ළඟ හැන්දෑවට
කෝඩුකාර හිත අරගෙන
කෝවංගුව, නාපු නිසා
කෝවෙහි ලා හදත හැකිද
කෝඩය වැහි කොයි
කෝලස්වර හඬ නඟනා
ගැට පද :-
කෝවංගු = මැණික්වල තිබෙන සුදුමැලි
කෝලස්වර = වීණාවක්
◄ලීෂාන්ගේ බ්ලොග් රෝල►: අනපේක්ෂිත
සංකේත දාගෙන
ජීවිතේ අල කරගෙන
දිය‍ඹේ ගසාගෙන
යයි සහස් දන කිසිත් නොමදැන
ඉතිහාසය සිතින්
අතුගා දමා වෙහෙසින්
සිට ගනින් දෙපයින්
මහ පොළෝ තල මතින්
උබ කියන්න හදන දේ මට තේරුනේ නැද්ද මන්ද...
කල පව් වැඩියි වැන්දද කෙතරම් පෙරැලී
ඉනුනොහැකියි කල වැඩ ගැන හිතින් තැවී
දෙපයින් සිට ගන්ට ඇතිබැව් පමාවී
මේ සැපතකි ගග පහලට ගිලී මැරී . . .
ඉතින් මොකේදැය් දන් වළඳන්නේ..?
මගේ තැන: පොසොගේ සඳ
පොසොගේ සඳ
පොසොගේ සඳ එළිය ටික ටික නැඟ එන්න
අඹතලයට උඩින් පුන් සඳ අහසේ දිදු ලන්න
බුදු හිමි දෙසුව දම් කඳ ආයෙත් පිළි ‍රැව් දෙන්න
සුවපත් සිතින් දම් මග යළි යළිත් පෙරටම යන්න
සිත් ‍රැදි දුක් සුසුම් මොහොතක් අමතක වන්න
බණ පද එකින් එක සිහි නුවණින් විමසන්න
නිරයට යැවෙන සිත නිවනට යොමු වන්න
සිහිහෙන් ඇවිත් පෝදා සිල්පද ‍රැක ගන්න
සුදුවත් ඇදන් පිරිසිදු සිත එක්ක
වරදට යොමුව පිරිහෙන සිත එක්ක
සැඟවුනු මුදු ගුණ මතුවන සිත එක්ක
සිත සනසමු අපි බුදු දහමත් එක්ක
මුණි සම්බුදු දෙසු ලොවුතුරු දම් අසලා
සිත සනසන දම් දැනගෙන හිත නිවලා
යන සසරක බිය මුසුබව නිති දැකලා
සිත සනසමු දම් මඟයමු සිල් ‍රැකලා
Posted by ගිහාන්. at 17:14:00
ආයෙත්......
සඳවතිය මට ලං වුණා....
රසෝඝය: 6/1/10 - 7/1/10
වැහි වැටුණු පසු
තණ අග දිය බිඳු
දිළේ හිරු රැසින්
පෙනේ අවට ලෝ
මවා සුන්දර සිතුවම් . . .
හිරු රැස තද වී
මැකීයයි දියබිඳු
ලෝ දහම කියා දී අපට!
ඉදිරි සැබැදුම: "මීදුම"
පසු සැබැදුම: "බෝපත්"
දුර සිට වේගයෙන්
දිව විත් සැනකින්
පැන පෙමන්ට් කඬුල්ල මතින්
විශාකා පෙමැත්තිය වෙත
හනික ඒ නාඹර කොළුවා
මා තරුණ කල මෙන්
එහෙත් නැත සවිය දැන්
පාවී වැටෙයි
බෝ කොළයක්
මද සුළඟින් ගැසී
ගිලිහි නටුවෙන්
රටා ඇදි
ඇමුදූ මුදු වැලි මතට
ඉහළින් ඇති දෑ
පහළට වැටෙනබව
පසක් කරදී. . .