මෙච්චර දවසක් හිතට ආපු කවි කුරුටු ගෑවේ ගොඩයාගේ වංහුං කෑල්ලේ...... ඒත් ඔක්කොම ලට්ට පට්ට එකට දැම්මහම කිසිම පිළිවෙලක් නෑ වගේ හිතුන නිසා කවිවලට වෙනම බ්ලොග් පිටුවක් හැදුවා... මීට පස්සේ කවි කුරුටු ගාන්න්නේ මේ පිටුවේ.... කතදන්දර ඔක්කොම ගොඩයාගේ වංහුං පිටුවේ...........
නුහුරු නුපුරුදු මුහුණු පිරි දුර දේශයක
මා තනිවූ කාලයේ පාළුවිය ජීවිතය
හිනැහුනෙමි සතුටට නොව මගෙ පාළුවට
ඇඬුවෙත් මා එදා හිතින් මගෙ තනිකමට
එනමුත් නොසිතූ ලෙස මට හමුවූ නුඹව
රැඳුනු හැටි පුදුමයි මගේ හිත ගැඹුරේම
හිතට හුරු වූ ඔබේ රුව නොදකින කලට
දැනුනි දුක් වේදනා තනිකමට අමතරව
වෑයම් කලත් මම අද තනිව හිනැහෙන්න
නැහැ දැන් ඉඩක් මට හැඬුනොත් මිස තනිව
සිටියත් මා වටා දහස් ගණනක් සෙනඟ
හැඟෙන්නේ තනිකමයි නිතර නිතරම සිතට
හේතුවක් හොයන්නට වීරිය කල මෙමට
පසක් විය සැනෙන් මට අහිමි බව මගේ හද
හද අහිමි මම කෙලෙස හිනැහෙන්නද තනිව
ඉතින් කවදාද මා යන්නේ ඇය දකින්නට
දොඩමළුව ඈ සමඟ හිනැහෙමින් ඇවිදින්න
මව මෙන් පියත් මතු දිනයක බුදු වන්න
මව මෙන් නොදැරුවත් දරුවන් තම කුසයේ
දරු හැඬුමකට කිරි නොවුනත් ගත රුහිරේ
පිටතට නොපෙනුනත් හද පිරි දරු සෙනෙහේ
පිය සෙනෙහසට සීමා බැමි නැත තැනුනේ
සීමා පවුරු නැති ඒ දරු සෙනෙහෙ නිසා
තම ගත සවිය ඩා බිඳු ලෙස දිය කෙරුවා දූදරුවන්ගේ හෙට ලෝකය ගැන සිතලා
තම සැප සතුට සහ සැනසුම කැපකෙරුවා
අපගේ දිවිය වට කොට මහමෙර විලසේ
නැගුනේ ඔබයි රැකවල් යොදවා රිසිසේ
ඒ රැකවල් මැදින් ආ දූ දරු කැල සිත්සේ
හිනැහෙන අයුරු දකිනා පියවරු සැනසේ මව් පිය දෙපල ඉර හඳ මෙනි දරුවන්ට
ඒ ඉර හඳ සෙවන යට දරුවනි සැනසෙන්න
මව මෙන් පියා නැතිනම් දරුවන් අසල
උන්ගේ ලොවට හිරු එළියක්‌ නම් නොමැත
අම්මා වගේ ළඟ හිඳ සෙනෙහස නොමපා
ජිවිත සටනේ පෙරමුණ ගෙන ගුටි බැටකා
ඒ කම්කටොලු මැද හිඳ දූ දරුවන් සනසා
හිනැහෙනු දුටිමි පියවරු කඳුලැල් සගවා
නිතරම දෙසවනේ වැකුණේ මව් ගුණය
පිය සෙනෙහසත් මව් හට නොදවෙනි තැනය
පියවරු කරන කැප කෙරුමට තුති දෙන්න
උණු උණුවේම ලැබුනා පුවතක් අපට නෑ කිසි දෙයක් උඹලට නම් බය වෙන්ට
වේවා සෙතක් පුරවා සිත් මෙත් කරුණා.........................
පුන්සඳ පෑයූ ලෙස දුරුකර ඝණ අඳුර සියපත පිපෙන ලෙස පසුකර මඩ වඟුර ලොවටම බෙදා දම් රස සිඳ බිඳ සසර පෑයූ හිරු ඔබයි බුදු හිමියනි අඹර
දඹදිව් තලේ ඉපදී රජ සැප හැරදා බුදු බව පසක් කෙරුවේ කෙලෙසුන් පරදා මහා කරුණාව පතුරා සත්‍යය පහදා දෙසුවා දහම් සත හට කඳුළැල් පිසදා සෙත සැලසුවා අසරණ වූ මිනිසුන්ට මඟ පෙන්නුවා මේ සසරෙන් ගැලවෙන්ට දුක උසුලනා මිනිසුන් ලොව සැනසෙන්ට දෙසු දම් රසය ලොව පැතිරී ඉතිරෙන්ට ගුණ කඳ බුදු හිමිගේ නෑ කෙලවර වෙන්නේ ඒ ගුණ ගයන්නට නෑ වචනත් දන්නේ එනමුත් හිමිට ගෞරවයක් විලසින්නේ බුදු හිමි දෙසූ මඟ අප සැම දෙන ගන්නේ සියලුම ලෝ සතන් සැනසෙන වෙසක් දිනේ දෙදහස් හයසීය වසරයි අද සමරන්නේ ඒ සැමරුමට හැමදෙන මුල් තැන ගන්නේ ඒ සමගින්ම මේ ටික සිහියට ගන්නේ දන්සල් දීම, සැරසිලි වෙසඟේ කරන මල් සහ පහන් බුදු හිමියන් හට පුදන මේ හැමදේම ආමිස පිදුමට ගැනෙන මුල් තැන දෙමුද ප්‍රතිපත්තියටත් නිතින බුදු හිමි දෙසූ ලෙස ගෞරවයක් හිතක ඇත්නම් හිමි කෙරෙහි නොසැලී හැම කලක යයි නම් හිමි දෙසූ මඟ නොඇලී දුකක එය පෙන්වාවි ගෞරව බුදුනට සිතක සියලුම දෙනා අද දින පින්කම් කරනා
ලැබිලා බුදු දහම් සඟ රුවනේ සරණා
මේ ලෝ තලේ සියලුම සත හට වසනා වේවා සෙතක් පුරවා සිත් මෙත් කරුණා
කිමදෝ මවට එක දිනයක් වෙන් කරලා
දස මාසයක් කුස තුල අප බර උසුලා
දුක් විඳ දරා අප මෙලොවට බිහි කරලා
සිරුරේ දුවන රුධිරය කිරි කර පොවලා
ඇති දැඩි කළා දරුවන් හැමදේ පුදලා
අම්මා නමැති දෙවඟන මෙලොවට වැඩලා
හැඩ වැඩ කළා අපගේ ජිවිත ඔපලා
නිවසේ බුදුන් ලෙස ඇය හට නම් තබලා
බුදුහිමි පවා ඇත මව් ගුණ කඳ දෙසලා
උදයේ සවස මවගේ දෙපතුල අල්ලා
කිවත් අම්මගේ ගුණ කඳ වැඳ වැටිලා
සත්තයි ඇති නොවෙයි මව් සෙනෙහස ගයලා
උල්පත වගෙයි සෙනහස නැත වියෙකීලා
අම්මා වසාගෙන නිමි නැති ගුණ ගලලා සැනසූ ලොවම කරුණාවෙන් හිත පුරලා
මෙතරම් උතුම් ගුණ කඳ අද සිහි කරලා කිමදෝ මවට එක දිනයක් වෙන් කරලා ඇගේ මුළු දිවිය දරුවන් හට කැප කරලා දරුවන් නිසා කඳුළැලි සයුරක් හෙලලා වසරක් තිස්සේ තම මව අමතක කරලා කුමටද මිතුර මව් උපහාරය පුදලා අසරණ මහලු අම්මා ඇදගෙන කුදලා ගෙන ගොස් ඇගේ පුතු මව මඩමට දමලා මව් දින සැමරුමට ඔහු අද දුව පැනලා කුමටද මෙවන් උන් මව් හට වැඳ පුදලා බටහිර දේසේ මිනිසුන් දින වෙන් කරලා සමරා සතුටු වන මුත් මව් ගුණ ගයලා කුමටද අපිත් උන් පසු පස්සේ වැටිලා සැමදා ගයමු ගුණ මව දෙපතුල වැඳලා මව හට පියා හට දින දින වෙන් කරලා ජලයට ගහ කොළට තව තව දින හදලා කුමටද දවස් තුන් සිය හැට පහ බෙදලා නොසිතා සිටියි නම් මේ ගැන අපි උඹලා
දින වෙන් කෙරුම නෑ නොවැ වැදගත් වීලා වටිනවා සැලකුවොත් සැමදා සිහි කරලා මව සහ පියා දෙපලම සතුටින් තියලා සැමදා රකිමු පරිසරයත් වෙර යොදලා Posted by
අවසර දෙන්න ගෙතුමට කවි...............
කවියට හිතේ ඇතිවුන ලැදිකම හන්දා
ඉඳ හිට නැඟුණු සිතුවිලි කවි පද බැන්දා
ඒ කවිවලට ඉඩකඩ මදිවද මන්දා ගොඩගේ කවි කෑලි බ්ලොගයක් ඇත කැන්දා
මෙතුවක් කලක් ගෙතු කවි පලවී ඇත්තේ ගොඩයා ලියූ වංහුං බ්ලොග් එක පැත්තේ මින් මතු ඒ පිටුවේ කවියට ඉඩ නැත්තේ මේ අඩවියෙන් කවියට ඉඩකඩ ගත්තේ සිතුවිලි හදේ කවි පද වැල් අමුණාවී ඒ කවි වලින් මේ පිටුවම පිරවෙවී දොස් දුටු විටදී මා හට අනුකම්පාවී අවසර දෙන්න ගෙතුමට කවි තව රසවී Posted by
මගේ බ්ලොග් කෑලි....