Tamil to English:
பிரம்மசூத்திரம் (கிமு முதலாம் ஆயிரமாண்டில் தொகுக்கப்பட்டது மற்றும் வேதாந்த சூத்திரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) இதை 1.1.4ஆவது வசனத்தில் அங்கீகரிக்கிறது; மேலும், உபநிஷதப் போதனைகளை துண்டுதுண்டாக, சுயவிருப்புக்கேற்ப தேர்வு செய்து புரிந்துகொள்வதைத் தவிர்த்து ஓர் ஒருங்கிணைந்த முறையில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், அதில் வேத வசனங்களை ஆழ்நோக்கு, உய்த்துணர்தல் மற்றும் இதர பிரமானங்கள் போன்ற மற்ற அறிதல் வழிகளோடு ஒத்திசைவாக்கிப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்கிறது.
The Brahmasutra (also called Vedanta Sutra, composed in the 1st millennium BCE) accepted this in verse 1.1.4 and asserts the need for the Upanishadic teachings to be understood not on a piecemeal, cherry-picked basis, but rather in a unified way wherein the ideas in the Vedic texts are harmonized with other means of knowledge such as perception, inference, and remaining pramanas.