Tamil to English:
பிரதான 8ஆம் நூற்றாண்டு வேத அறிஞரும் ஆசானுமான (ஆச்சாரியா) ஆதி சங்கரர், பிரம்மன் நித்தியமானது என்பதால் பிரம்ம ஞானம் நிகழ்நிலை சார்ந்தது அதற்கு 'வினை' - அதாவது உழைப்பும் முயற்சியும் - தேவையில்லை என்று வலியுறுத்திய போதிலும், அத்வைத மரபு ஆனது மஹாவாக்கியங்களைக் குறித்துச் சிந்தித்தல் மற்றும் யோக சமாதியை ஞானத்துக்கான வழியாக ஏற்றுக்கொள்ளுதல் உட்பட விலாவாரியான ஆயத்தப் பயிற்சிகளையும் விதிக்கிறது, இது ஒருவித முரண்பாட்டை ஏற்படுத்துவதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் பிற ஆன்மீகக் கட்டுப்பாட்டு வழிகள் மற்றும் மரபுகளிலும் இது அங்கீகரிக்கப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது.
While the prominent 8th-century Vedic scholar and teacher (acharya) Adi Shankara emphasized that, since Brahman is ever-present, Brahman-knowledge is immediate and requires no 'action', that is, striving and effort, the Advaita tradition also prescribes elaborate preparatory practice, including contemplation of the mahavakyas and accepting yogic samadhi as a means to knowledge, posing a paradox which is also recognized in other spiritual disciplines and traditions.