Sanskrit to English:
दक्षिणभारते सिंहविष्णुना आरब्धः पल्लवयुगः (सा.श.५७५ -सा.श.९००) दक्षिणभारतीय-समाजस्य परिवर्तनकालः आसीत्, यथा स्मारकानां निर्माणः, आळ्वार् तथा नायनार् जनैः भक्तिपथानां संस्थापनं, संस्कृतशिक्षार्थं ग्रामीण-ब्राह्मण-संस्थानाम् उगमः, विविधजनानां प्रदेशानाम् उपरि चक्रवर्तित्व-प्रभुत्वस्य स्थापनं चाभवत्, येन कुलप्रमुखानां नेतृत्वे वर्तमानैः प्रादेशिक-सांस्कृतिक-भेदयुक्तैः जनैर्युक्तः पल्लपूर्वयुगः समाप्तः।
In southern India, the Pallava period beginning with Simhavishnu (575 CE-900 CE) was a transitional stage in southern Indian society with monument building, the establishment of (bhakti) sects of Alvars and Nayanars, the flowering of rural Brahmanical institutions of Sanskrit learning, and the establishment of the Chakravartin model of kingship over a territory of diverse people, which ended the pre-Pallavan era of territorially segmented people, each with their culture, under a tribal chieftain.