Nepali to English:
ब्रह्मसुत्र(जसलाई वेदान्त सुत्र पनि भनिन्छ, प्रथम सहस्राब्दी इसापूर्वमा रचित)-ले यसलाई पद्य १.१४ मा स्वीकार गरेको छ अनि उपनिषदीय ज्ञानलाई क्रमसँग, मसिना अंशहरूमा होइन, तर एकीकृत तरिकामा बुझ्नु पर्ने कुरामा जोड दिन्छ जसमा वैदिक पाठहरूमा रहेका विचारहरूलाई अनुभूति, निष्कर्ष अनि शेष प्रमाणजस्ता ज्ञानका अन्य माध्यमहरूसँग सङ्गतमा ल्याइन्छ।
The Brahmasutra (also called Vedanta Sutra, composed in the 1st millennium BCE) accepted this in verse 1.1.4 and asserts the need for the Upanishadic teachings to be understood not on a piecemeal, cherry-picked basis, but rather in a unified way wherein the ideas in the Vedic texts are harmonized with other means of knowledge such as perception, inference, and remaining pramanas.