Marathi to English:
दक्षिण भारतामध्ये, सिंहविष्णू (इ. स. ५७५ - इ. स. ९००) पासून सुरू होणारा पल्लव काळ हा दक्षिण भारतीय समाजातील एक स्थित्यंतराचा टप्पा होता, ज्यात वास्तूंचे बांधकाम, अळवार आणि नयनार (भक्ती) पंथांची स्थापना, संस्कृत अध्ययनाच्या ग्रामीण ब्राह्मणी संस्थांचा उदय आणि वैविध्यपूर्ण जनतेच्या प्रदेशावरील राजेशाहीच्या चक्रवर्ती पद्धतीची स्थापना यांचा समावेश होता, ज्याने आपापल्या संस्कृतीसह आदिवासी प्रमुखाखाली असणाऱ्या प्रादेशिकदृष्ट्या विघटित अशा पल्लवपूर्व काळाची इतिश्री केली.
In southern India, the Pallava period beginning with Simhavishnu (575 CE-900 CE) was a transitional stage in southern Indian society with monument building, the establishment of (bhakti) sects of Alvars and Nayanars, the flowering of rural Brahmanical institutions of Sanskrit learning, and the establishment of the Chakravartin model of kingship over a territory of diverse people, which ended the pre-Pallavan era of territorially segmented people, each with their culture, under a tribal chieftain.