Kannada to English:
ಬ್ರಹ್ಮವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುವುದಾದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದುದು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವುದೇ “ಕರ್ಮ” ಎಂದರೆ ಪರಿಶ್ರಮ ಹಾಗೂ ಪ್ರಯತ್ನದ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ೮ನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಮುಖ ವೇದ ವಿದ್ವಾಂಸ ಮತ್ತು ಬೋಧಕರಾದ (ಆಚಾರ್ಯ) ಆದಿ ಶಂಕರರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರಾದರೆ, ಅದೈತ ಪರಂಪರೆಯೂ, ಇತರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಾಖೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿರುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನದ ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಹಾವಾಕ್ಯಗಳ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಜಟಿಲವಾದ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ.
While the prominent 8th-century Vedic scholar and teacher (acharya) Adi Shankara emphasized that, since Brahman is ever-present, Brahman-knowledge is immediate and requires no 'action', that is, striving and effort, the Advaita tradition also prescribes elaborate preparatory practice, including contemplation of the mahavakyas and accepting yogic samadhi as a means to knowledge, posing a paradox which is also recognized in other spiritual disciplines and traditions.