
DR.31.3.2005  

 
 

83

Menyentuh tentang proses pengajaran dan pembelajaran yang telah dilaksanakan 
di kawasan luar bandar, saya berharap ia dapat dikaji semula untuk memudahkan 
penerimaan murid-murid di kawasan luar bandar.   

Kita sedia maklum bahawa persekitaran komunikasi masyarakat luar bandar yang 
lebih cenderung menggunakan bahasa suku dan juga bahasa Melayu menjadikan 
pendedahan penggunaan bahasa Inggeris sangat terhad. Walaupun kita memahami niat 
murni kerajaan di sebalik tujuan penggunaan bahasa Inggeris untuk subjek-subjek Sains 
dan Matematik.  Namun dalam konteks kondisi di luar bandar ianya tidak begitu praktikal 
dan memberi kesan yang songsang.  Jika dahulu para pelajar berkenaan tercicir dalam satu 
mata pelajaran sahaja iaitu bahasa Inggeris, dalam proses PNP ini kelemahan mereka 
menular kepada tiga subjek kritikal.   

Ini juga berkait rapat dengan kurangnya guru-guru yang terlatih dalam bahasa 
Inggeris untuk mengajar subjek-subjek berkenaan.  Satu cara untuk mengatasi masalah ini 
ialah dengan pihak Kementerian Pelajaran menambahkan kuantiti guru-guru berteraskan 
bahasa Inggeris di maktab-maktab perguruan dalam tempoh lima tahun ini sebelum proses 
PNP ini dikuatkuasakan sepenuhnya di sekolah-sekolah di luar bandar. 

 Satu lagi isu yang sangat relevan dalam usaha penyampaian akademik yang 
cemerlang di luar bandar ialah keengganan guru-guru untuk dihantar ke kawasan luar 
bandar, dengan izin, comfort zone mereka seperti mana yang telah dilaporkan oleh akhbar 
tempatan Sabah awal tahun ini, terdapat lebihan 600 orang guru di Pantai Barat Sabah ... 

 Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]:  Yang Berhormat, boleh 
gulung. 

 Tuan Raimi Unggi:  Sekejap lagi, sikit lagi.  Dalam masa yang sama berlaku 
defisit di sekolah-sekolah luar bandar dan pendalaman.  Daripada maklumat yang saya 
perolehi, kebanyakan guru-guru yang berasal dari kawasan luar bandar, daripada 
penempatan mengajar mereka, kebanyakan cenderung untuk memohon perpindahan 
walaupun hanya baru beberapa bulan ditempatkan di kawasan pendalaman.  Ini adalah 
suatu trend yang tidak sihat dan jika guru-guru berkenaan berfikir secara jujur dan 
profesional, mereka sebenarnya melanggar janji tersirat sebagai seorang guru, dan lebih 
buruk lagi ini memberi kedudukan yang tidak adil kepada masyarakat di pendalaman dan 
luar bandar. 

 Oleh itu, saya mencadangkan kepada kementerian ini agar mengambil drastik 
demi mengatasi masalah ini.  Salah satu daripadanya ialah tidak dibenarkan bagi mana-
mana guru untuk memohon perpindahan dalam tempoh lima tahun perkhidmatan mereka 
kecuali untuk sebab-sebab yang melibatkan keadaan hidup dan mati sahaja.  Sementara 
itu, bermula daripada sekarang, semua pelatih-pelatih di maktab perguruan perlu membuat 
Aku Janji bahawa jika mereka tidak menerima arahan penempatan yang dikeluarkan maka, 
mereka secara automatik melanggar kontrak dan membayar pampasan kepada kerajaan 
sambil status perguruan mereka batal dan tidak terpakai.  Sikap yang tidak 
bertanggungjawab sedemikian memerlukan, dengan izin, political will atau keazaman politik 
daripada pihak kementerian, pegawai-pegawai pelajaran di peringkat negeri dan juga 
daerah.   

Tuan Yang di-Pertua, justeru pendidikan di kawasan luar bandar dan pendalaman 
haruslah terus menjadi perhatian kepada Kementerian Pelajaran.  Bagi tujuan tersebut, 
Kementerian Pelajaran haruslah bersedia mengambil langkah-langkah drastik demi 
mencapai agenda pendidikan negara seperti yang dihajatkan.  Maka, dengan kata-kata 
demikian, Tuan Yang di-Pertua, saya mohon menyokong. 

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]:  Yang Berhormat bagi Kelana 
Jaya. 

5.52 ptg. 

 Tuan Loh Seng Kok [Kelana Jaya]:  Terima kasih, Tuan Yang di-Pertua kerana 
diberi peluang kepada saya untuk turut membahaskan Titah Diraja di Dewan yang mulia ini.  



83. Menyentuh tentang proses pengajaran dan pembelajaran yang telah dilaksanakan di kawasan luar bandar, saya berharap ia dapat dikaji semula untuk memudahkan penerimaan murid-murid di kawasan luar bandar. Kita sedia maklum bahawa persekitaran komunikasi masyarakat luar bandar yang lebih cenderung menggunakan bahasa suku dan juga bahasa Melayu menjadikan pendedahan penggunaan bahasa Inggeris sangat terhad. Walaupun kita memahami niat murni kerajaan di sebalik tujuan penggunaan bahasa Inggeris untuk subjek-subjek Sains dan Matematik. Namun dalam konteks kondisi di luar bandar ianya tidak begitu praktikal dan memberi kesan yang songsang. Jika dahulu para pelajar berkenaan tercicir dalam satu mata pelajaran sahaja iaitu bahasa Inggeris, dalam proses PNP ini kelemahan mereka menular kepada tiga subjek kritikal. Ini juga berkait rapat dengan kurangnya guru-guru yang terlatih dalam bahasa Inggeris untuk mengajar subjek-subjek berkenaan. Satu cara untuk mengatasi masalah ini ialah dengan pihak Kementerian Pelajaran menambahkan kuantiti guru-guru berteraskan bahasa Inggeris di maktab-maktab perguruan dalam tempoh lima tahun ini sebelum proses PNP ini dikuatkuasakan sepenuhnya di sekolah-sekolah di luar bandar. Satu lagi isu yang sangat relevan dalam usaha penyampaian akademik yang cemerlang di luar bandar ialah keengganan guru-guru untuk dihantar ke kawasan luar bandar, dengan izin, comfort zone mereka seperti mana yang telah dilaporkan oleh akhbar tempatan Sabah awal tahun ini, terdapat lebihan 600 orang guru di Pantai Barat Sabah ... Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Yang Berhormat, boleh gulung. Tuan Raimi Unggi: Sekejap lagi, sikit lagi. Dalam masa yang sama berlaku defisit di sekolah-sekolah luar bandar dan pendalaman. Daripada maklumat yang saya perolehi, kebanyakan guru-guru yang berasal dari kawasan luar bandar, daripada penempatan mengajar mereka, kebanyakan cenderung untuk memohon perpindahan walaupun hanya baru beberapa bulan ditempatkan di kawasan pendalaman. Ini adalah suatu trend yang tidak sihat dan jika guru-guru berkenaan berfikir secara jujur dan profesional, mereka sebenarnya melanggar janji tersirat sebagai seorang guru, dan lebih buruk lagi ini memberi kedudukan yang tidak adil kepada masyarakat di pendalaman dan luar bandar. Oleh itu, saya mencadangkan kepada kementerian ini agar mengambil drastik demi mengatasi masalah ini. Salah satu daripadanya ialah tidak dibenarkan bagi mana- mana guru untuk memohon perpindahan dalam tempoh lima tahun perkhidmatan mereka kecuali untuk sebab-sebab yang melibatkan keadaan hidup dan mati sahaja. Sementara itu, bermula daripada sekarang, semua pelatih-pelatih di maktab perguruan perlu membuat Aku Janji bahawa jika mereka tidak menerima arahan penempatan yang dikeluarkan maka, mereka secara automatik melanggar kontrak dan membayar pampasan kepada kerajaan sambil status perguruan mereka batal dan tidak terpakai. Sikap yang tidak bertanggungjawab sedemikian memerlukan, dengan izin, political will atau keazaman politik daripada pihak kementerian, pegawai-pegawai pelajaran di peringkat negeri dan juga daerah. Tuan Yang di-Pertua, justeru pendidikan di kawasan luar bandar dan pendalaman haruslah terus menjadi perhatian kepada Kementerian Pelajaran. Bagi tujuan tersebut, Kementerian Pelajaran haruslah bersedia mengambil langkah-langkah drastik demi mencapai agenda pendidikan negara seperti yang dihajatkan. Maka, dengan kata-kata demikian, Tuan Yang di-Pertua, saya mohon menyokong. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Yang Berhormat bagi Kelana Jaya. 5.52 ptg. Tuan Loh Seng Kok [Kelana Jaya]: Terima kasih, Tuan Yang di-Pertua kerana diberi peluang kepada saya untuk turut membahaskan Titah Diraja di Dewan yang mulia ini.