
  64                                                        DR 30.11.2017                                                    

 
Tuan Ramkarpal Singh a/l Karpal Singh [Bukit Gelugor]: Terima kasih Yang 

Berhormat  Menteri. Saya berkenaan dengan isu retrospektif tadi yang Timbalan Menteri 
telah pun memberi justifikasi bahawa tidak ada rasionalnya adalah bahawa mereka yang 
telah pun disabitkan ini mereka boleh merayu ke Mahkamah Rayuan dan juga ke 
Mahkamah Persekutuan. Soalan saya, adakah itu merupakan satu rasional ataupun 
justifikasi yang munasabah. Memandangkan rayuan-rayuan tersebut tidak memberikan 
mahkamah yang dirayu tersebut kepada tersebut untuk menjatuhkan hukuman selain 
daripada mandatori dan penalti.  

So apakah bezanya sekiranya mereka mempunyai rayuan atau tidak. Isunya 
adalah bahawa mereka tidak dapat menikmati the benefit of these amendments. So, 
kenapakah kerajaan mengulangi bahawa rasional untuk tidak memberi nikmat ataupun 
benefit pindaan-pindaan ini kepada mereka yang sudah disabitkan adalah kerana 
mereka ada hak untuk merayu. Hak merayu itu tidak ada kena mengena dengan apa 
yang kita adu di sini bahawa pindaan-pindaan ini sepatutnya retrospektif. So, apakah 
pandangan ataupun jawapan Yang Berhormat Menteri berkenaan isu tersebut.  

Tuan M. Kulasegaran [Ipoh Barat]: Boleh saya campur sedikit? Terima kasih 
Yang Berhormat Menteri. Perkara yang sama. Saya rasa satu peluang yang baik telah 
hilang dengan tidak memasukkan retrospektif. Ini kerana ia tidak memadai apa yang 
rasional yang dikatakan oleh Menteri dan kementerian. Kalau kita tengok saya juga ada 
bangkitkan mengenai Article 8, Federal Constitution, equality before the law. Ini 
bertentangan, tidak masuk akal, dengan izin, it doesn’t make sense at all. Saya rasa the 
justification that was given by the Minister totally unjustifiable reason.  

Tuan Gobind Singh Deo [Puchong]: Boleh saya, Yang Berhormat Menteri? 
Terima kasih. Isu yang sama. Yang Berhormat Menteri tadi ada sebut bahawa ada 
rayuan-rayuan daripada Mahkamah Tinggi kepada Mahkamah Persekutuan dan 
Mahkamah Rayuan. Saya ingin merujuk kepada apa yang terkandung dalam huraian. Di 
mana huraian 4, saya ingin baca Tuan Yang di-Pertua. Fasal 3 memperuntukkan bagi 
peruntukan peralihan, transition. Peruntukan akta yang dicadangkan hendaklah terpakai 
bagi mana-mana orang yang telah dipertuduh tetapi belum disabitkan dengan seksyen 
39B. 

Akta Ibu oleh mahkamah yang berwibawa pada tarikh permulaan kuat kuasa 
yang dicadangkan. Cadangan pindaan baru kepada 39B tidak terpakai kepada kes yang 
menunggu rayuan. So saya hendak minta penjelasan daripada Yang Berhormat Menteri. 
Apabila disebut bahawa ia akan terpakai kepada kes-kes yang masih dirayu dan 
sebagainya. Walaupun di situ di dalam huraian cukup jelas dikatakan bahawa ia tidak 
kena mengena langsung dengan rayuan-rayuan. Terima kasih.  

Timbalan Yang di-Pertua [Dato’ Sri Haji Ismail bin Haji Mohamed Said]: Ya. 

Dato’ Sri Azalina Dato’ Othman Said: Saya ucap terima kasih kepada Yang 
Berhormat Bukit Gelugor, Yang Berhormat Ipoh Barat dan juga Yang Berhormat Puchong 
ya. Kalau saya mendengar daripada hujah-hujah Yang Berhormat sekalian. Yang 
Berhormat menyatakan bahawa berkenaan apa yang disebut sebagai penggunaan 
kepada prinsip kebelakangan ya. Keputusan yang diambil oleh kerajaan adalah tidak 
mengikut cara di Singapura di mana peruntukan dibuat untuk menghukum semula 
tertuduh-tertuduh yang dihukum mati mandatori sebelum pindaan berkenaan ke atas 
sebab-sebab yang berikut.  

Pertama, Singapura mempunyai satu peringkat rayuan sahaja iaitu Mahkamah 
Tinggi ke Mahkamah Rayuan. Jika rayuan ditolak, wujud proses pengampunan yang 
dipohon daripada Presiden. Di Malaysia pula wujud dua peringkat rayuan iaitu 
Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Persekutuan diikuti dengan proses pengampunan 
jika rayuan ditolak.  

Kedua, pendakwaan dalam menjalankan pertuduhan di bawah kes 39B telah 
mengambil kira semua fakta termasuk kerjasama dan maklumat yang diberikan oleh 
tertuduh terhadap aktiviti pengedaran dadah yang tertuduh terlibat di dalam membuat 
pertuduhan di bawah seksyen tersebut. Pendakwaan dalam kebanyakan kes di bawah 
seksyen 39B telah menuduh tertuduh di bawah seksyen 39A jika fakta kes menunjukkan 
tertuduh dapat memberi maklumat yang membantu mengendali aktiviti pengedaran 
dadah.  

 

 

 



Tuan Ramkarpal Singh a/l Karpal Singh [Bukit Gelugor]: Terima kasih Yang. Berhormat Menteri. Saya berkenaan dengan isu retrospektif tadi yang Timbalan Menteri telah pun memberi justifikasi bahawa tidak ada rasionalnya adalah bahawa mereka yang telah pun disabitkan ini mereka boleh merayu ke Mahkamah Rayuan dan juga ke Mahkamah Persekutuan. Soalan saya, adakah itu merupakan satu rasional ataupun justifikasi yang munasabah. Memandangkan rayuan-rayuan tersebut tidak memberikan mahkamah yang dirayu tersebut kepada tersebut untuk menjatuhkan hukuman selain daripada mandatori dan penalti. So apakah bezanya sekiranya mereka mempunyai rayuan atau tidak. Isunya adalah bahawa mereka tidak dapat menikmati the benefit of these amendments. So, kenapakah kerajaan mengulangi bahawa rasional untuk tidak memberi nikmat ataupun benefit pindaan-pindaan ini kepada mereka yang sudah disabitkan adalah kerana mereka ada hak untuk merayu. Hak merayu itu tidak ada kena mengena dengan apa yang kita adu di sini bahawa pindaan-pindaan ini sepatutnya retrospektif. So, apakah pandangan ataupun jawapan Yang Berhormat Menteri berkenaan isu tersebut. Tuan M. Kulasegaran [Ipoh Barat]: Boleh saya campur sedikit? Terima kasih Yang Berhormat Menteri. Perkara yang sama. Saya rasa satu peluang yang baik telah hilang dengan tidak memasukkan retrospektif. Ini kerana ia tidak memadai apa yang rasional yang dikatakan oleh Menteri dan kementerian. Kalau kita tengok saya juga ada bangkitkan mengenai Article 8, Federal Constitution, equality before the law. Ini bertentangan, tidak masuk akal, dengan izin, it doesn't make sense at all. Saya rasa the justification that was given by the Minister totally unjustifiable reason. Tuan Gobind Singh Deo [Puchong]: Boleh saya, Yang Berhormat Menteri? Terima kasih. Isu yang sama. Yang Berhormat Menteri tadi ada sebut bahawa ada rayuan-rayuan daripada Mahkamah Tinggi kepada Mahkamah Persekutuan dan Mahkamah Rayuan. Saya ingin merujuk kepada apa yang terkandung dalam huraian. Di mana huraian 4, saya ingin baca Tuan Yang di-Pertua. Fasal 3 memperuntukkan bagi peruntukan peralihan, transition. Peruntukan akta yang dicadangkan hendaklah terpakai bagi mana-mana orang yang telah dipertuduh tetapi belum disabitkan dengan seksyen 39B. Akta Ibu oleh mahkamah yang berwibawa pada tarikh permulaan kuat kuasa yang dicadangkan. Cadangan pindaan baru kepada 39B tidak terpakai kepada kes yang menunggu rayuan. So saya hendak minta penjelasan daripada Yang Berhormat Menteri. Apabila disebut bahawa ia akan terpakai kepada kes-kes yang masih dirayu dan sebagainya. Walaupun di situ di dalam huraian cukup jelas dikatakan bahawa ia tidak kena mengena langsung dengan rayuan-rayuan. Terima kasih. Timbalan Yang di-Pertua [Dato' Sri Haji Ismail bin Haji Mohamed Said]: Ya. Dato' Sri Azalina Dato' Othman Said: Saya ucap terima kasih kepada Yang Berhormat Bukit Gelugor, Yang Berhormat Ipoh Barat dan juga Yang Berhormat Puchong ya. Kalau saya mendengar daripada hujah-hujah Yang Berhormat sekalian. Yang Berhormat menyatakan bahawa berkenaan apa yang disebut sebagai penggunaan kepada prinsip kebelakangan ya. Keputusan yang diambil oleh kerajaan adalah tidak mengikut cara di Singapura di mana peruntukan dibuat untuk menghukum semula tertuduh-tertuduh yang dihukum mati mandatori sebelum pindaan berkenaan ke atas sebab-sebab yang berikut. Pertama, Singapura mempunyai satu peringkat rayuan sahaja iaitu Mahkamah Tinggi ke Mahkamah Rayuan. Jika rayuan ditolak, wujud proses pengampunan yang dipohon daripada Presiden. Di Malaysia pula wujud dua peringkat rayuan iaitu Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Persekutuan diikuti dengan proses pengampunan jika rayuan ditolak. Kedua, pendakwaan dalam menjalankan pertuduhan di bawah kes 39B telah mengambil kira semua fakta termasuk kerjasama dan maklumat yang diberikan oleh tertuduh terhadap aktiviti pengedaran dadah yang tertuduh terlibat di dalam membuat pertuduhan di bawah seksyen tersebut. Pendakwaan dalam kebanyakan kes di bawah seksyen 39B telah menuduh tertuduh di bawah seksyen 39A jika fakta kes menunjukkan tertuduh dapat memberi maklumat yang membantu mengendali aktiviti pengedaran dadah.