
DR.30.10.2013 85 

 

Tuan Mohamed Hanipa bin Maidin [Sepang]: Yang Berhormat Jelebu, boleh 

tanya sedikit? 

Tuan Haji Zainudin bin Haji Ismail [Jelebu]: Sekejap. Tadi baru lepas bercakap. 

Nanti saya bagi. Kalau ada masa, saya bagi. Bagi saya cakap dahulu. 

Tuan Mohamed Hanipa bin Maidin [Sepang]: [Dewan riuh] Sedikit sahaja, 

sedikit sahaja. Sedikit sahaja boleh? 

Tuan Haji Zainudin bin Haji Ismail [Jelebu]: Tidak perlulah dahulu. Kalau ada 

masa, boleh.  

Tuan Mohamed Hanipa bin Maidin [Sepang]: Hendak tanya mengenai itulah... 

Tuan Haji Zainudin bin Haji Ismail [Jelebu]: Jadi saya hendak menyatakan, 

mereka keliru kepada cara perkiraan GST itu atau sengaja mahu mengelirukan rakyat. 
Cukai GST ini adalah sesuatu yang baik, yang telah terbukti membawa banyak manfaat 
kepada negara-negara yang mengamalkannya. Sudah jelas dinyatakan bahawa GST ini 
merupakan cukai untuk menambah baik sistem yang sedia ada, menggantikan cukai SST 
5% hingga 10% yang digunapakai sekarang ini. Ia akan meningkatkan kecekapan, 
ketelusan rekod perniagaan, urus niaga perniagaan. Ia cukai yang berkesan dan tidak perlu 
ditolak atau menjadi isu yang diputarbelitkan oleh pihak pembangkang untuk tujuan 
kepentingan politik.  

Cuma yang menjadi isunya, yang menjadi fokus yang perlu diberi perhatian oleh 
kerajaan ialah soal kebimbangan apabila GST ini diperkenalkan, ada yang mendakwa 
harga barang akan naik. Maklumlah, GST ini dikenakan pada setiap peringkat pengeluaran. 
Jadi, dibimbangkan dan dikelirukan bahawa setiap peringkat pengeluaran itu, akan ada 
cukai. Kemudian peringkat kedua, cukai yang pertama itu ditambah kepada peringkat yang 
kedua. Ini kekeliruan yang mungkin wujud atau diwujudkan untuk memberi faedah dan 
manfaat kepada mereka.  

Jadi oleh kerana itu, saya cuba nyatakan di sini bahawa kaedah pengiraannya 
untuk mudah difahami, kita ambil sebagai asasnya - pembekal, kilang, pemborong, peruncit 
dan pengguna sebagai proses. Jadi di antara pembekal ke kilang akan wujud satu cukai 
GST di situ iaitu 6%. Kalau pembekal meletakkan harga RM1, maknanya ada enam sen kos 
cukai di situ dan harga jualnya kepada kilang ialah RM1.06. Akan tetapi kita tahu bahawa 
pihak kilang boleh menuntut input tax claim yang enam sen tadi itu. Maknanya, kos kepada 

kilang bagi bahan mentah yang dibeli itu kekal pada harga RM1. Jelas tidak ada 
peningkatan daripada segi kos. Seterusnya, kos yang kekal RM1 kerana cukai GST itu 
boleh dituntut semula oleh pekilang daripada kerajaan. Jadi oleh kerana itu, kos kekal dan 
dicampur pada peringkat pengilangan itu satu nilai tambah yang ditentukan oleh kilang 
sendiri.  

Jelas di sini bukan soal cukai yang menjadi isu. Soal nilai tambah dan kos lain 
yang tambah memerlukan harga yang dikawal oleh kilang. Hal ini tidak ada kawalan oleh 
kerajaan. Di sinilah yang menyebabkan kemungkinan lompang-lompang yang 
memungkinkan harga barang itu tinggi kerana kilang meletakkan satu nilai tambah 
bercampur dengan kos belian bahan mentah tadi itu pada kadar yang mereka suka. Siapa 
yang kawal harga ini? Mereka boleh letak pada harga berapa yang mereka hendak untuk 
menentukan untung yang semaksimum mungkin. Jadi selepas itu, kilang apabila siap dia 
punya finish product atau produk yang sudah siap dengan izin, maka ia akan jual atau 

serah kepada pemborong. Kos campur nilai tambah, katakanlah nilai tambahnya RM3 pada 
peringkat ini. Maka, kos kepada kilang tadi ialah RM4.  

■1830 

 Maka apabila dia menjual kepada pemborong maka cukai GST sebanyak 6% akan 
dikenakan.  Maka cukai yang terkena ialah sebanyak 24 sen. Jadi harga jual kilang kepada 
pemborong ialah RM4.24, iaitu cukai 24 sen, nilai tambah yang ditetapkan sendiri oleh 
kilang RM3 dan kos asalnya bahan mentah RM1. Ini sebagai analogi untuk memudahkan 
kita memahami bagaimana tax ini dikira. Bagaimana dikatakan cukai itu membebankan 

rakyat dan menambah kos kepada harga akhir kepada pengguna.  Jadi pergi kepada 
pemborong, pemborong boleh menuntut daripada kerajaan, cukai sebanyak 24 sen tadi itu.   



Tuan Mohamed Hanipa bin Maidin [Sepang]: Yang Berhormat Jelebu, boleh. tanya sedikit?. Tuan Haji Zainudin bin Haji Ismail [Jelebu]: Sekejap. Tadi baru lepas bercakap. Nanti saya bagi. Kalau ada masa, saya bagi. Bagi saya cakap dahulu. Tuan Mohamed Hanipa bin Maidin [Sepang]: [Dewan riuh] Sedikit sahaja, sedikit sahaja. Sedikit sahaja boleh?. Tuan Haji Zainudin bin Haji Ismail [Jelebu]: Tidak perlulah dahulu. Kalau ada. masa, boleh. Tuan Mohamed Hanipa bin Maidin [Sepang]: Hendak tanya mengenai itulah... Tuan Haji Zainudin bin Haji Ismail [Jelebu]: Jadi saya hendak menyatakan, mereka keliru kepada cara perkiraan GST itu atau sengaja mahu mengelirukan rakyat. Cukai GST ini adalah sesuatu yang baik, yang telah terbukti membawa banyak manfaat kepada negara-negara yang mengamalkannya. Sudah jelas dinyatakan bahawa GST ini merupakan cukai untuk menambah baik sistem yang sedia ada, menggantikan cukai SST 5% hingga 10% yang digunapakai sekarang ini. Ia akan meningkatkan kecekapan, ketelusan rekod perniagaan, urus niaga perniagaan. Ia cukai yang berkesan dan tidak perlu ditolak atau menjadi isu yang diputarbelitkan oleh pihak pembangkang untuk tujuan kepentingan politik. Cuma yang menjadi isunya, yang menjadi fokus yang perlu diberi perhatian oleh kerajaan ialah soal kebimbangan apabila GST ini diperkenalkan, ada yang mendakwa harga barang akan naik. Maklumlah, GST ini dikenakan pada setiap peringkat pengeluaran. Jadi, dibimbangkan dan dikelirukan bahawa setiap peringkat pengeluaran itu, akan ada cukai. Kemudian peringkat kedua, cukai yang pertama itu ditambah kepada peringkat yang kedua. Ini kekeliruan yang mungkin wujud atau diwujudkan untuk memberi faedah dan manfaat kepada mereka. Jadi oleh kerana itu, saya cuba nyatakan di sini bahawa kaedah pengiraannya untuk mudah difahami, kita ambil sebagai asasnya- pembekal, kilang, pemborong, peruncit dan pengguna sebagai proses. Jadi di antara pembekal ke kilang akan wujud satu cukai GST di situ iaitu 6%. Kalau pembekal meletakkan harga RM1, maknanya ada enam sen kos cukai di situ dan harga jualnya kepada kilang ialah RM1.06. Akan tetapi kita tahu bahawa pihak kilang boleh menuntut input tax claim yang enam sen tadi itu. Maknanya, kos kepada. kilang bagi bahan mentah yang dibeli itu kekal pada harga RM1. Jelas tidak ada peningkatan daripada segi kos. Seterusnya, kos yang kekal RM1 kerana cukai GST itu boleh dituntut semula oleh pekilang daripada kerajaan. Jadi oleh kerana itu, kos kekal dan dicampur pada peringkat pengilangan itu satu nilai tambah yang ditentukan oleh kilang sendiri. Jelas di sini bukan soal cukai yang menjadi isu. Soal nilai tambah dan kos lain yang tambah memerlukan harga yang dikawal oleh kilang. Hal ini tidak ada kawalan oleh kerajaan. Di sinilah yang menyebabkan kemungkinan lompang-lompang yang memungkinkan harga barang itu tinggi kerana kilang meletakkan satu nilai tambah bercampur dengan kos belian bahan mentah tadi itu pada kadar yang mereka suka. Siapa yang kawal harga ini? Mereka boleh letak pada harga berapa yang mereka hendak untuk menentukan untung yang semaksimum mungkin. Jadi selepas itu, kilang apabila siap dia punya finish product atau produk yang sudah siap dengan izin, maka ia akan jual atau. serah kepada pemborong. Kos campur nilai tambah, katakanlah nilai tambahnya RM3 pada peringkat ini. Maka, kos kepada kilang tadi ialah RM4. #1830. Maka apabila dia menjual kepada pemborong maka cukai GST sebanyak 6% akan dikenakan. Maka cukai yang terkena ialah sebanyak 24 sen. Jadi harga jual kilang kepada pemborong ialah RM4.24, iaitu cukai 24 sen, nilai tambah yang ditetapkan sendiri oleh kilang RM3 dan kos asalnya bahan mentah RM1. Ini sebagai analogi untuk memudahkan kita memahami bagaimana tax ini dikira. Bagaimana dikatakan cukai itu membebankan. rakyat dan menambah kos kepada harga akhir kepada pengguna. Jadi pergi kepada pemborong, pemborong boleh menuntut daripada kerajaan, cukai sebanyak 24 sen tadi itu.