
40                                                          DR.31.10.2017                                                

 
sebelah sana atau di sebelah sini ialah dua perkara, iaitu pertama Dasar Luar Negara 
ataupun foreign policy. We have to be united my honorable ladies and gentlemen from the 
other side. We have to be united, dan kedua Dasar Ekonomi. Saya percaya semua Ahli 
Parlimen ingin melihat negara kita membangun pesat mencapai status negara maju ataupun 
developed country yang disegani dunia. Pihak Pakatan Harapan tidak ada agenda 
merosakkan ekonomi negara, tetapi apabila negara kita dipanggil oleh Jabatan Kehakiman 
Amerika Syarikat atau DOJ, sebagai sistem ekonomi kleptokrasi kita perlu menyoal cara 
pentadbiran Yang Amat Berhormat Pekan demi kebaikan negara kita.  

■1450 

Saya bosan mendengar tuduhan-tuduhan bahawa Pakatan Harapan hendak 
sabotaj negara. Tuduhan ini tidak benar dan penuduh-penuduh tahu yang ia tidak benar. You 
yourself know it’s not true. Apa maknanya kita memerlukan dasar ekonomi yang kedua-dua 
pihak boleh sokong.  

Pertama, pentadbiran ekonomi kita tidak boleh berfungsi secara nepotisme dan 
rasuah dan juga tidak boleh membazir.  

Kedua, ekonomi negara mesti dibangunkan berdasarkan maximum comparative 
advantages kepada negara.  

Ketiga, dasar kita perlu memberi fokus kepada perindustrian.  

Keempat, kita perlukan pekerja-pekerja mahir yang dilahirkan daripada universiti-
universiti kita di mana kurikulumnya baik dan dibenarkan berbincang tentang isu-isu politik 
dan ekonomi.  

Kelima, gaji kepada pekerja-pekerja mestilah berpatutan dan berdasarkan elemen-
elemen pasaran supply and demand. Kalau tidak, kita akan mengalami continuous brain 
drain. 

Dasar keenam yang kedua-dua pihak kena sokong dan saya percaya kita boleh 
sokong ialah, kita perlu menghadapi revolusi the Fourth Industrial Revolution dan teknologi-
teknologi terkini dan juga cuba memahami isunya, dan cuba mengawal selia ataupun regulate 
isu-isu ini.  

Sekiranya Ahli-ahli Yang Berhormat sebelah sana bersetuju dalam enam perkara 
ini, kita tidak payah susah payah bergaduh tentang dasar-dasar ekonomi kita. Soal pokoknya 
ialah, adakah Ahli-ahli sebelah sana boleh agree on the very first point. Bolehkah kita 
memerangi gejala nepotisme, pembaziran dan rasuah? 

Tuan Yang di-Pertua, sekarang saya ada enam minit lagi ya. Sekarang saya ingin 
berbincang sedikit tentang climate ekonomi kita yang penuh dengan isu persepsi dan 
ketidakinginan untuk menghadapi masalah yang sebenarnya. Apa sebenarnya yang berlaku 
di Malaysia sekarang? Ramai mungkin mendapat gambaran bahawa ahli-ahli politik pandai 
berbohong, bercerita ataupun spin. Kadang-kadang kita susah hendak tahu sama ada apa 
yang dikatakan betul atau tidak. Akan tetapi angka-angka tidak berbohong. The numbers 
don’t lie. Jadi dengan menganalisa nombor-nombor yang tertera, kita mendapat satu 
gambaran sebuah sistem yang cukup ada masalah dan tanpa akauntabiliti.  

Apabila kita membentangkan Belanjawan Pakatan Harapan, ramai pihak termasuk 
bankers, industrialists, pakar-pakar ekonomi, Menteri-Menteri menyerang kita berkata 
belanjawan kita tidak realistik dan tidak mungkin dilakukan. Bagi saya penjelasan tentang 
kenapa kami banyak diserang ini, adalah senang. Bahawa ramai pakar di negara kita ini buta 
kepada satu fakta yang jelas dan ketara dan tidak berani bincang tentang isu ekonomi negara. 
Ini mungkin disebabkan pakar-pakar ini takut dikenakan tindakan balasan. Bagi bankers 
mereka mungkin takut lesen bank ditarik, tauke-tauke besar mungkin takut tidak boleh dapat 
kontrak lanjut. Economists pula takut hilang tenure universiti mereka. Ini menimbulkan satu 
budaya conspiracy of silence. Konspirasi ini ialah mereka semua enggan mengatakan dan 
mengiktiraf hakikatnya bahawa perbelanjaan Kerajaan Malaysia penuh terjejas oleh ketirisan 
dan rasuah dan jumlah itu sebenarnya boleh dikira. 

Formula pembaziran dan rasuah ini mudah saja. Pertama, kita tolak item-item 
perbelanjaan yang tidak mungkin terjejas iaitu emolumen, bayaran tetap dan pencen. Ini 
berjumlah RM137 bilion. Emolumen RM79 bilion, faedah dividen dan kenaan bayaran hutang 
RM35 bilion, pencen RM16.5 bilion, ganjaran RM6.45 bilion. Semua perbelanjaan-



sebelah sana atau di sebelah sini ialah dua perkara, iaitu pertama Dasar Luar Negara ataupun foreign policy. We have to be united my honorable ladies and gentlemen from the other side. We have to be united, dan kedua Dasar Ekonomi. Saya percaya semua Ahli Parlimen ingin melihat negara kita membangun pesat mencapai status negara maju ataupun developed country yang disegani dunia. Pihak Pakatan Harapan tidak ada agenda merosakkan ekonomi negara, tetapi apabila negara kita dipanggil oleh Jabatan Kehakiman Amerika Syarikat atau DOJ, sebagai sistem ekonomi kleptokrasi kita perlu menyoal cara pentadbiran Yang Amat Berhormat Pekan demi kebaikan negara kita. #1450. Saya bosan mendengar tuduhan-tuduhan bahawa Pakatan Harapan hendak sabotaj negara. Tuduhan ini tidak benar dan penuduh-penuduh tahu yang ia tidak benar. You yourself know it's not true. Apa maknanya kita memerlukan dasar ekonomi yang kedua-dua pihak boleh sokong. Pertama, pentadbiran ekonomi kita tidak boleh berfungsi secara nepotisme dan rasuah dan juga tidak boleh membazir. Kedua, ekonomi negara mesti dibangunkan berdasarkan maximum comparative advantages kepada negara. Ketiga, dasar kita perlu memberi fokus kepada perindustrian. Keempat, kita perlukan pekerja-pekerja mahir yang dilahirkan daripada universiti- universiti kita di mana kurikulumnya baik dan dibenarkan berbincang tentang isu-isu politik dan ekonomi. Kelima, gaji kepada pekerja-pekerja mestilah berpatutan dan berdasarkan elemen- elemen pasaran supply and demand. Kalau tidak, kita akan mengalami continuous brain drain. Dasar keenam yang kedua-dua pihak kena sokong dan saya percaya kita boleh sokong ialah, kita perlu menghadapi revolusi the Fourth Industrial Revolution dan teknologi- teknologi terkini dan juga cuba memahami isunya, dan cuba mengawal selia ataupun regulate isu-isu ini. Sekiranya Ahli-ahli Yang Berhormat sebelah sana bersetuju dalam enam perkara ini, kita tidak payah susah payah bergaduh tentang dasar-dasar ekonomi kita. Soal pokoknya ialah, adakah Ahli-ahli sebelah sana boleh agree on the very first point. Bolehkah kita memerangi gejala nepotisme, pembaziran dan rasuah?. Tuan Yang di-Pertua, sekarang saya ada enam minit lagi ya. Sekarang saya ingin berbincang sedikit tentang climate ekonomi kita yang penuh dengan isu persepsi dan ketidakinginan untuk menghadapi masalah yang sebenarnya. Apa sebenarnya yang berlaku di Malaysia sekarang? Ramai mungkin mendapat gambaran bahawa ahli-ahli politik pandai berbohong, bercerita ataupun spin. Kadang-kadang kita susah hendak tahu sama ada apa yang dikatakan betul atau tidak. Akan tetapi angka-angka tidak berbohong. The numbers don't lie. Jadi dengan menganalisa nombor-nombor yang tertera, kita mendapat satu gambaran sebuah sistem yang cukup ada masalah dan tanpa akauntabiliti. Apabila kita membentangkan Belanjawan Pakatan Harapan, ramai pihak termasuk bankers, industrialists, pakar-pakar ekonomi, Menteri-Menteri menyerang kita berkata belanjawan kita tidak realistik dan tidak mungkin dilakukan. Bagi saya penjelasan tentang kenapa kami banyak diserang ini, adalah senang. Bahawa ramai pakar di negara kita ini buta kepada satu fakta yang jelas dan ketara dan tidak berani bincang tentang isu ekonomi negara. Ini mungkin disebabkan pakar-pakar ini takut dikenakan tindakan balasan. Bagi bankers mereka mungkin takut lesen bank ditarik, tauke-tauke besar mungkin takut tidak boleh dapat kontrak lanjut. Economists pula takut hilang tenure universiti mereka. Ini menimbulkan satu budaya conspiracy of silence. Konspirasi ini ialah mereka semua enggan mengatakan dan mengiktiraf hakikatnya bahawa perbelanjaan Kerajaan Malaysia penuh terjejas oleh ketirisan dan rasuah dan jumlah itu sebenarnya boleh dikira. Formula pembaziran dan rasuah ini mudah saja. Pertama, kita tolak item-item perbelanjaan yang tidak mungkin terjejas iaitu emolumen, bayaran tetap dan pencen. Ini berjumlah RM137 bilion. Emolumen RM79 bilion, faedah dividen dan kenaan bayaran hutang RM35 bilion, pencen RM16.5 bilion, ganjaran RM6.45 bilion. Semua perbelanjaan-.