
 DR.31.3.2005 

 
 

76 

juga, kumpulan-kumpulan yang selepas SPM, mereka yang mendapat keputusan yang baik 
dan seterusnya mereka boleh pergi ke tingkatan enam ataupun ke institusi tertentu seperti 
MARA ataupun matrikulasi dan sebagainya.   

Tetapi ada golongan yang tercicir, dalam usia 16 tahu, 17 tahun ini tanpa 
kemahiran, di manakah hala tuju mereka?  Inilah kumpulan yang saya bimbang kerana ini 
akan menimbulkan banyak masalah sosial di kalangan remaja ini. 

 Sebagai contoh di kawasan saya di Puchong.  Di Puchong ada 35 buah sekolah di 
mana 12 buah adalah sekolah menengah.  Saya dapati data pada tahun 2004, kita ada 
seramai 1,800 pelajar di tingkatan lima dan mengikut unjuran daripada sumber-sumber 
yang tertentu, di kawasan saya pada tahun 2008, pelajar tingkatan lima ini adalah seramai 
4,400 orang.  Andaikanlah setengah ataupun 50% daripada mereka ini akan naik ke 
institusi dan sebagainya, maka ada lebih daripada 2,000 pelajar yang akan meninggalkan 
sekolah tanpa sebarang kemahiran, tanpa sebarang pengalaman pekerjaan.  Di manakah 
mereka akan pergi? 

 Di kawasan saya, saya dapati bahawa kumpulan-kumpulan ini, sebagai contoh, 
selepas SPM kebanyakan daripada mereka ini menjadi pelumba haram di waktu malam 
ataupun mereka ini akan memasuki kumpulan gengster tertentu untuk mendapatkan yuran 
ataupun wang perlindungan (protecting fees) dan ada kumpulan yang menjual VCD 
ataupun sebagai penjaga di Video Game Center dan sebagainya.  Ini menjadi satu masalah 
sosial yang serius dalam kalangan ini.   

 Di sini juga saya akan memberikan sedikit latar belakang mengenai kawasan saya.  
Saya difahamkan ada banyak kementerian yang menganggap Puchong ini  kawasan 
bandar tetapi di Puchong sahaja terdapat lebih kurang 17 buah kampung tradisi, kampung 
baru, serta ada dua kampung Orang Asli.  Jumlah keluarga yang ada di sini ialah lebih 
kurang 3,500 keluarga.  

 Tambahan lagi di kawasan Puchong juga ada banyak kawasan setinggan yang 
telah di relocation, dengan izin, menjadi kawasan-kawasan kos rendah.  Di sini memang 
satu.... 

 Dato' Paduka Haji Badruddin bin Amiruldin:  [Bangun] 

 Tuan Lau Yeng Peng:  Okay, sila.  

 Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Dr. Yusof bin Yacob]:  Jerai. 

 Dato’ Paduka Haji Badruddin bin Amiruldin:  Tuan Yang di-Pertua, saya simpati 
dengan sahabat saya  Yang Berhormat bagi Puchong.  Memang pun bukan setakat di 
Puchong, di mana-mana pun kadang-kadang drop-out itu banyak.  Mungkin kerana dari 
segi keluarga yang tidak bertanggungjawab dan sebagainya.  Tetapi boleh kita cadangkan 
kepada kerajaan supaya yang kurang bijak dari segi menggunakan akal fikiran, maknanya 
dari segi pelajaran mereka, kita adakan latihan-latihan tertentu kepada mereka.  Mungkin 
yang suka naik motor haram itu kita latih mereka cara membaiki motosikal, yang 
perempuannya mungkin kita adakan kelas-kelas jahitan dan sebagainya ataupun menjadi 
tukang masak (Chef) dan sebagainya kerana di Kuala Lumpur banyak hotel-hotel.  Jadi, 
mereka ini tidak bijak dari segi akal, menggunakan otak itu, bagi gunakan kemahiran. 

 Adakah Yang Berhormat ingin mencadangkan supaya untuk menyelesaikan 
masalah ini kerana kadang-kadang mereka masa banyak, kerja tidak ada, jadi, datang 
fikirkan yang macam-macam.  Mungkin dengan adanya mengisi kekosongan masa mereka 
ini, memberi ajaran-ajaran tenaga mahir dan sebagainya, ini akan dapat menyelesaikan 
masalah-masalah sosial yang berlaku dalam keadaan negara kita pada masa kini. 

 Tuan Lau Yeng Peng:  Terima kasih, Yang Berhormat bagi Jerai atas cadangan 
yang begitu bernas dan berkesan. Saya juga bersependapat dengan  Yang Berhormat bagi 
Jerai, kerana kalau golongan drop-out ini kalau kita tidak berikan sesuatu latihan dan juga 
pendedahan kepada pengalaman dalam masyarakat dan sebagainya, maka mereka akan 
menjadi masalah kepada kita.  Bayangkanlah kalau satu tahun ada 2,000 lebih golongan ini 



76. juga, kumpulan-kumpulan yang selepas SPM, mereka yang mendapat keputusan yang baik dan seterusnya mereka boleh pergi ke tingkatan enam ataupun ke institusi tertentu seperti MARA ataupun matrikulasi dan sebagainya. Tetapi ada golongan yang tercicir, dalam usia 16 tahu, 17 tahun ini tanpa kemahiran, di manakah hala tuju mereka? Inilah kumpulan yang saya bimbang kerana ini akan menimbulkan banyak masalah sosial di kalangan remaja ini. Sebagai contoh di kawasan saya di Puchong. Di Puchong ada 35 buah sekolah di mana 12 buah adalah sekolah menengah. Saya dapati data pada tahun 2004, kita ada seramai 1,800 pelajar di tingkatan lima dan mengikut unjuran daripada sumber-sumber yang tertentu, di kawasan saya pada tahun 2008, pelajar tingkatan lima ini adalah seramai 4,400 orang. Andaikanlah setengah ataupun 50% daripada mereka ini akan naik ke institusi dan sebagainya, maka ada lebih daripada 2,000 pelajar yang akan meninggalkan sekolah tanpa sebarang kemahiran, tanpa sebarang pengalaman pekerjaan. Di manakah mereka akan pergi?. Di kawasan saya, saya dapati bahawa kumpulan-kumpulan ini, sebagai contoh, selepas SPM kebanyakan daripada mereka ini menjadi pelumba haram di waktu malam ataupun mereka ini akan memasuki kumpulan gengster tertentu untuk mendapatkan yuran ataupun wang perlindungan (protecting fees) dan ada kumpulan yang menjual VCD ataupun sebagai penjaga di Video Game Center dan sebagainya. Ini menjadi satu masalah sosial yang serius dalam kalangan ini. Di sini juga saya akan memberikan sedikit latar belakang mengenai kawasan saya. Saya difahamkan ada banyak kementerian yang menganggap Puchong ini kawasan bandar tetapi di Puchong sahaja terdapat lebih kurang 17 buah kampung tradisi, kampung baru, serta ada dua kampung Orang Asli. Jumlah keluarga yang ada di sini ialah lebih kurang 3,500 keluarga. Tambahan lagi di kawasan Puchong juga ada banyak kawasan setinggan yang telah di relocation, dengan izin, menjadi kawasan-kawasan kos rendah. Di sini memang satu.... Dato' Paduka Haji Badruddin bin Amiruldin: [Bangun]. Tuan Lau Yeng Peng: Okay, sila. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Dr. Yusof bin Yacob]: Jerai. Dato' Paduka Haji Badruddin bin Amiruldin: Tuan Yang di-Pertua, saya simpati dengan sahabat saya Yang Berhormat bagi Puchong. Memang pun bukan setakat di Puchong, di mana-mana pun kadang-kadang drop-out itu banyak. Mungkin kerana dari segi keluarga yang tidak bertanggungjawab dan sebagainya. Tetapi boleh kita cadangkan kepada kerajaan supaya yang kurang bijak dari segi menggunakan akal fikiran, maknanya dari segi pelajaran mereka, kita adakan latihan-latihan tertentu kepada mereka. Mungkin yang suka naik motor haram itu kita latih mereka cara membaiki motosikal, yang perempuannya mungkin kita adakan kelas-kelas jahitan dan sebagainya ataupun menjadi tukang masak (Chef) dan sebagainya kerana di Kuala Lumpur banyak hotel-hotel. Jadi, mereka ini tidak bijak dari segi akal, menggunakan otak itu, bagi gunakan kemahiran. Adakah Yang Berhormat ingin mencadangkan supaya untuk menyelesaikan masalah ini kerana kadang-kadang mereka masa banyak, kerja tidak ada, jadi, datang fikirkan yang macam-macam. Mungkin dengan adanya mengisi kekosongan masa mereka ini, memberi ajaran-ajaran tenaga mahir dan sebagainya, ini akan dapat menyelesaikan masalah-masalah sosial yang berlaku dalam keadaan negara kita pada masa kini. Tuan Lau Yeng Peng: Terima kasih, Yang Berhormat bagi Jerai atas cadangan yang begitu bernas dan berkesan. Saya juga bersependapat dengan Yang Berhormat bagi Jerai, kerana kalau golongan drop-out ini kalau kita tidak berikan sesuatu latihan dan juga pendedahan kepada pengalaman dalam masyarakat dan sebagainya, maka mereka akan menjadi masalah kepada kita. Bayangkanlah kalau satu tahun ada 2,000 lebih golongan ini.