
DR 30.11.2005 95 

 

 
 
Maksud B.46 [Jadual] 
Maksud P.46 [Anggaran Pembangunan 2006] 

 Tuan Pengerusi [Datuk Lim Si Cheng]:  Ahli-ahli Yang Berhormat, Kepala 
Bekalan B46 dan Kepala Pembangunan P46 di bawah Kementerian Sumber Manusia 
dibuka untuk dibahas.  Santubong, sila. 

 

6.44 ptg. 

Datuk Dr. Haji Wan Junaidi bin Tuanku Jaafar [Santubong]:  Terima kasih 
Tuan Pengerusi.  Saya bangkit bagi Butiran 02030 - Perancangan dan Pembangunan 
Vokasional Kebangsaan.  Saya nak tanya soalan, berapa banyakkah MLVK ini, 
kepunyaan usahawan Bumiputra, berpecah dengan orang Melayu dan Melayu berapa 
banyak dan bumiputera lain daripada Sarawak dan Sabah berapa banyak?   

Yang kedua soalannya ialah bertanya cerita yang sama, berapa banyakkah 
mereka ini masih beroperasi sekarang dan dalam pandangan kementerian bolehkah 
mereka ini bertahan dan berapa lama mereka ini boleh bertahan?  Dan kalau itu, 
apakah sokongan dan bantuan daripada pihak kementerian dalam membangun atau 
pun melaksanakan supaya pihak bumiputera yang terlibat dengan MLVK ini boleh maju 
dan terus maju dan boleh menjanakan dasar negara. 

Jadi, Tuan Pengerusi banyak cerita dan persepsi mengatakan cerita-cerita 
usahawan bumiputera dan Melayu terlibat dengan MLVK ini telah gagal oleh kerana 
kepimpinannya, pengurusannya dan berbagai-bagai lagi.  Berhubung Itu juga saya 
ingin bertanya kepada pihak kementerian - terima kasihlah Timbalan Menteri sendiri 
yang hadir, apakah sebab kegagalan pihak bumiputera ini.  Adakah kegagalan ini oleh 
kerana kegagalan pihak kementerian memberi bantuan dan sokongan atau pun 
sebenar-benarnya kegagalan daripada pengurusan usahawan bumiputera ini di bidang 
pendidikan vokasional. 

Yang kedua, saya juga ingin bertanya, Tuan Pengerusi, di bawah 
Keselamatan, Kesihatan dan Kesejahteraan Pekerjaan.  Ini di bawah 040000, 
semualah termasuk 040100 - Pengurusan, 040200 - Operasi.  Baru-baru ini disebar 
luas, berhubung dengan penyakit-penyakit yang melibatkan pekerja dan banyak 
pekerja-pekerja telah mendapat sakit dan apakah tindakan Kementerian yang khusus 
kepada pihak majikan dan adakah tindakan ini telah dilaksanakan kerana kita tidak 
mahu pekerja khususnya mereka yang tidak mempunyai pendidikan dan pengalaman 
hanya bekerja di tempat yang mana mereka boleh menyara hidup tapi dalam masa 
yang sama mereka ini tidak mengetahui kenapa mereka jadi sakit. 

Dalam yang sedemikian, pihak doktor-doktor yang dilantik untuk menjaga 
keselamatan mereka ini menerusi agensi-agensi PERKESO dan sebagainya, tidak 
melaksanakan pemeriksaan yang khusus yang rapi yang boleh mengesan penyakit-
penyakit yang sedemikian.  Tidak sebagaimana yang berlaku di negara maju, berpuluh 
tahun lepas, berhubung dengan asbestos umpamanya, hinggalah asbestos boleh 
diharamkan menjadi sumber perkakas perumahan dan dibawa ke tempat-tempat di 
mana manusia diami. 

Di sini banyak perkara ini dibangkit dalam akhbar, di kalangan pekerja-pekerja, 
tetapi malangnya pekerja kita ialah mencari rezeki untuk menyara hidup mereka tapi 
dalam masa lindungan yang sepatutnya wujud oleh pihak-pihak yang tertentu, 
kementerian dan sebagainya tidak mendatangkan sasar dan sistem bantuan oleh 
PERKESO itu sendiri telah mendatangkan satu masalah.  Baru-baru ini, kes yang 
dibangkitkan dalam akhbar, saya cukup yakin kementerian mengetahui opsyen-opsyen 
yang telah diberi, ditawar kepada mereka ini yang tidak menentu dan akhirnya, mereka 
yang sepatutnya mendapat pencen yang boleh menyara sepanjang hidup dalam masa 
mereka tidak boleh bekerja lagi telah tidak didapati oleh pekerja ini. 

PERKESO sepatutnya mengambi berat, jangan hanya melepas batuk di 
tangga, menguruskan sumber kewangan yang telah di kumpul oleh pihak PERKESO 
menerusi pekerja semasa mereka bekerja.  PERKESO sepatutnya pro-aktif dalam 
mengetahui penyakit-penyakit yang dihadapi, yang mungkin akan dihadapi dan 
kebijaksanaan pekerja-pekerja kita, bukan semua pekerja-pekerja kita macam pekerja-



Maksud B.46 [Jadual] Maksud P.46 [Anggaran Pembangunan 2006] Tuan Pengerusi [Datuk Lim Si Cheng]: Ahli-ahli Yang Berhormat, Kepala Bekalan B46 dan Kepala Pembangunan P46 di bawah Kementerian Sumber Manusia dibuka untuk dibahas. Santubong, sila. 6.44 ptg. Datuk Dr. Haji Wan Junaidi bin Tuanku Jaafar [Santubong]: Terima kasih Tuan Pengerusi. Saya bangkit bagi Butiran 02030- Perancangan dan Pembangunan Vokasional Kebangsaan. Saya nak tanya soalan, berapa banyakkah MLVK ini, kepunyaan usahawan Bumiputra, berpecah dengan orang Melayu dan Melayu berapa banyak dan bumiputera lain daripada Sarawak dan Sabah berapa banyak? Yang kedua soalannya ialah bertanya cerita yang sama, berapa banyakkah mereka ini masih beroperasi sekarang dan dalam pandangan kementerian bolehkah mereka ini bertahan dan berapa lama mereka ini boleh bertahan? Dan kalau itu, apakah sokongan dan bantuan daripada pihak kementerian dalam membangun atau pun melaksanakan supaya pihak bumiputera yang terlibat dengan MLVK ini boleh maju dan terus maju dan boleh menjanakan dasar negara. Jadi, Tuan Pengerusi banyak cerita dan persepsi mengatakan cerita-cerita usahawan bumiputera dan Melayu terlibat dengan MLVK ini telah gagal oleh kerana kepimpinannya, pengurusannya dan berbagai-bagai lagi. Berhubung Itu juga saya ingin bertanya kepada pihak kementerian- terima kasihlah Timbalan Menteri sendiri yang hadir, apakah sebab kegagalan pihak bumiputera ini. Adakah kegagalan ini oleh kerana kegagalan pihak kementerian memberi bantuan dan sokongan atau pun sebenar-benarnya kegagalan daripada pengurusan usahawan bumiputera ini di bidang pendidikan vokasional. Yang kedua, saya juga ingin bertanya, Tuan Pengerusi, di bawah Keselamatan, Kesihatan dan Kesejahteraan Pekerjaan. Ini di bawah 040000, semualah termasuk 040100- Pengurusan, 040200- Operasi. Baru-baru ini disebar luas, berhubung dengan penyakit-penyakit yang melibatkan pekerja dan banyak pekerja-pekerja telah mendapat sakit dan apakah tindakan Kementerian yang khusus kepada pihak majikan dan adakah tindakan ini telah dilaksanakan kerana kita tidak mahu pekerja khususnya mereka yang tidak mempunyai pendidikan dan pengalaman hanya bekerja di tempat yang mana mereka boleh menyara hidup tapi dalam masa yang sama mereka ini tidak mengetahui kenapa mereka jadi sakit. Dalam yang sedemikian, pihak doktor-doktor yang dilantik untuk menjaga keselamatan mereka ini menerusi agensi-agensi PERKESO dan sebagainya, tidak melaksanakan pemeriksaan yang khusus yang rapi yang boleh mengesan penyakit- penyakit yang sedemikian. Tidak sebagaimana yang berlaku di negara maju, berpuluh tahun lepas, berhubung dengan asbestos umpamanya, hinggalah asbestos boleh diharamkan menjadi sumber perkakas perumahan dan dibawa ke tempat-tempat di mana manusia diami. Di sini banyak perkara ini dibangkit dalam akhbar, di kalangan pekerja-pekerja, tetapi malangnya pekerja kita ialah mencari rezeki untuk menyara hidup mereka tapi dalam masa lindungan yang sepatutnya wujud oleh pihak-pihak yang tertentu, kementerian dan sebagainya tidak mendatangkan sasar dan sistem bantuan oleh PERKESO itu sendiri telah mendatangkan satu masalah. Baru-baru ini, kes yang dibangkitkan dalam akhbar, saya cukup yakin kementerian mengetahui opsyen-opsyen yang telah diberi, ditawar kepada mereka ini yang tidak menentu dan akhirnya, mereka yang sepatutnya mendapat pencen yang boleh menyara sepanjang hidup dalam masa mereka tidak boleh bekerja lagi telah tidak didapati oleh pekerja ini. PERKESO sepatutnya mengambi berat, jangan hanya melepas batuk di tangga, menguruskan sumber kewangan yang telah di kumpul oleh pihak PERKESO menerusi pekerja semasa mereka bekerja. PERKESO sepatutnya pro-aktif dalam mengetahui penyakit-penyakit yang dihadapi, yang mungkin akan dihadapi dan kebijaksanaan pekerja-pekerja kita, bukan semua pekerja-pekerja kita macam pekerja-.