
DR.30.10.2003 15 

 

  

 

Kemiskinan dikurangkan daripada 52.4% pada tahun 1970 kepada 5.1% pada 
tahun 2002. Kira-kira 92% daripada rumah-rumah di luar bandar telah dibekalkan dengan 
elektrik manakala 86% telah mendapat bekalan air pada tahun 2003, sekolah, klinik, jalan 
tar dinikmati oleh semua rakyat.  Di masa yang sama, kepercayaan rakyat Malaysia kepada 
diri sendiri meningkat sehingga mereka dapat mencipta rekod dunia seperti mendaki 
Gunung Everest, belayar seorang diri mengelilingi dunia, terjun dari payung terjun di Kutub 
Utara dan berenang menyeberangi Selat Inggeris.   

Banyak rekod di dunia yang dicipta termasuk mengheret kereta api seberat 260 
tan dengan gigi…[Tepuk]  Dan Malaysia sekarang terkenal di seluruh dunia serta menjadi 
contoh kepada negara-negara membangun dan negara-negara Islam.  Kejayaan kita ini 
disebabkan sifat-sifat dan budaya baru yang berjaya dipupuk di kalangan rakyat.  Rakyat 
Malaysia mempunyai sifat bertanggungjawab, sederhana dan suka kepada kedamaian.  
Kita lebih suka berkongsi daripada merebut semua untuk kita.  Dengan perkataan lain, 
rakyat Malaysia tidak tamak.  Kita menolak sosialisme yang percaya jika kerajaan 
memiliknegarakan semua dagangan dan perusahaan, maka kerajaan akan memperoleh 
100% dari keuntungan dan dengan ini kerajaan akan dapat mengagihkan kekayaan kepada 
semua rakyat secara sama rata.   

Kita tidak merampas perniagaan dan harta swasta.  Kita lebih percaya jika swasta 
diberi peluang dan dibantu maka mereka lebih mungkin berjaya dan akan dapat membayar 
cukai yang banyak untuk dibelanjakan demi faedah semua rakyat.  Hari ini dunia akui 
bahawa sistem sosialis tidak boleh menjayakan ekonomi negara.  Syarikat dan perusahaan 
milik kerajaan sukar dijayakan, sebaliknya sistem pasaran terbuka mungkin lebih 
menghasilkan keuntungan dan menambah cukai bagi kerajaan.  Sebenarnya sewaktu 
kemerdekaan dicapai, belanjawan kerajaan adalah sebanyak RM1 bilion atau pun 19.5% 
daripada KDNK.  Hari ini belanjawan kerajaan berjumlah RM112.5 bilion atau 29.2% 
daripada KDNK.  Sebenarnya pilihan kita untuk sistem kapitalis yang terkawal adalah jauh 
lebih baik daripada memiliknegarakan perniagaan swasta seperti  yang diajukan oleh puak 
sosialis.   

Pada tahun 1969, rusuhan kaum berlaku.  Kita berjaya membendung rusuhan ini 
tetapi kita juga mendapat pengajaran yang banyak daripadanya. Kerajaan campuran yang 
disokong oleh semua kaum telah mencipta Dasar Ekonomi Baru untuk mengagihkan 
kekayaan negara secara saksama antara kaum.  Walaupun kita belum capai sasaran yang 
ditetapkan tetapi hakikatnya pemisahan ekonomi antara kaum sudah berkurang.  
Sebenarnya hubungan antara kaum sekarang jauh lebih baik daripada mana-mana era 
dalam sejarah Malaysia.  Daripada hanya memiliki 2.4% kekayaan negara dalam tahun 
1970, bumiputera sekarang memiliki 18.7% daripada kekayaan yang lebih tinggi di negara 
sekarang iaitu daripada RM126 juta pada tahun 1970 milik bumiputera kepada RM73,162 
juta pada tahun 2002, kenaikan sebanyak 581 kali ganda. 

Semasa agihan kekayaan ini dibuat, ekonomi telah tumbuh dengan pesat.  Jika 
tidak kerana serangan oleh penyangak mata wang, pertumbuhan purata lebih daripada 7% 
dapat dicapai setiap tahun tetapi walaupun sasaran ini tidak dapat dicapai, kita masih dapati 
pemulihan ekonomi negara lebih cepat daripada negara-negara lain.  Bagi tahun 2003 kita 
percaya, kita akan dapat menaikkan ekonomi sebanyak 4.5%.  Di masa yang sama, 
kedudukan kewangan kita adalah kukuh.  Hutang Luar Negara adalah sebanyak 48.2% 
daripada KDNK iaitu rendah daripada paras yang dianggap selamat.  Rizab luar negara 
yang juga tinggi iaitu RM159.4 bilion ataupun USD41.9 bilion pada 15 Oktober 2003.  
Dagangan kita menunjukkan lebihan eksport daripada import berturut-turut selama 70 
bulan.  Kita adalah negara dagangan yang ke 18 terbesar di dunia.  Jumlah dagangan kita 
adalah dua kali lebih besar daripada KDNK kita.  Sebagai negara dagangan, kita perlu 
tentukan barangan kita berdaya saing di pasaran antarabangsa.  Perkara ini rumit untuk 
ditangani kerana upah pekerja kita lebih tinggi daripada negara-negara jiran kita.  
Sebaliknya kita ingin melihat pekerja kita menikmati taraf hidup yang lebih baik dan semakin 
baik. 

Pendapatan pekerja boleh dinaikkan dengan menaikkan daya pengeluaran 
ataupun produktiviti kita.  Ini boleh dibuat dengan meningkatkan kecekapan dan ilmu 
pengetahuan pekerja kita.  Ia juga boleh dibuat dengan melabur dalam sistem dan alatan 



Kemiskinan dikurangkan daripada 52.4% pada tahun 1970 kepada 5.1% pada tahun 2002. Kira-kira 92% daripada rumah-rumah di luar bandar telah dibekalkan dengan elektrik manakala 86% telah mendapat bekalan air pada tahun 2003, sekolah, klinik, jalan tar dinikmati oleh semua rakyat. Di masa yang sama, kepercayaan rakyat Malaysia kepada diri sendiri meningkat sehingga mereka dapat mencipta rekod dunia seperti mendaki Gunung Everest, belayar seorang diri mengelilingi dunia, terjun dari payung terjun di Kutub Utara dan berenang menyeberangi Selat Inggeris. Banyak rekod di dunia yang dicipta termasuk mengheret kereta api seberat 260 tan dengan gigi...[Tepuk] Dan Malaysia sekarang terkenal di seluruh dunia serta menjadi contoh kepada negara-negara membangun dan negara-negara Islam. Kejayaan kita ini disebabkan sifat-sifat dan budaya baru yang berjaya dipupuk di kalangan rakyat. Rakyat Malaysia mempunyai sifat bertanggungjawab, sederhana dan suka kepada kedamaian. Kita lebih suka berkongsi daripada merebut semua untuk kita. Dengan perkataan lain, rakyat Malaysia tidak tamak. Kita menolak sosialisme yang percaya jika kerajaan memiliknegarakan semua dagangan dan perusahaan, maka kerajaan akan memperoleh 100% dari keuntungan dan dengan ini kerajaan akan dapat mengagihkan kekayaan kepada semua rakyat secara sama rata. Kita tidak merampas perniagaan dan harta swasta. Kita lebih percaya jika swasta diberi peluang dan dibantu maka mereka lebih mungkin berjaya dan akan dapat membayar cukai yang banyak untuk dibelanjakan demi faedah semua rakyat. Hari ini dunia akui bahawa sistem sosialis tidak boleh menjayakan ekonomi negara. Syarikat dan perusahaan milik kerajaan sukar dijayakan, sebaliknya sistem pasaran terbuka mungkin lebih menghasilkan keuntungan dan menambah cukai bagi kerajaan. Sebenarnya sewaktu kemerdekaan dicapai, belanjawan kerajaan adalah sebanyak RM1 bilion atau pun 19.5% daripada KDNK. Hari ini belanjawan kerajaan berjumlah RM112.5 bilion atau 29.2% daripada KDNK. Sebenarnya pilihan kita untuk sistem kapitalis yang terkawal adalah jauh lebih baik daripada memiliknegarakan perniagaan swasta seperti yang diajukan oleh puak sosialis. Pada tahun 1969, rusuhan kaum berlaku. Kita berjaya membendung rusuhan ini tetapi kita juga mendapat pengajaran yang banyak daripadanya. Kerajaan campuran yang disokong oleh semua kaum telah mencipta Dasar Ekonomi Baru untuk mengagihkan kekayaan negara secara saksama antara kaum. Walaupun kita belum capai sasaran yang ditetapkan tetapi hakikatnya pemisahan ekonomi antara kaum sudah berkurang. Sebenarnya hubungan antara kaum sekarang jauh lebih baik daripada mana-mana era dalam sejarah Malaysia. Daripada hanya memiliki 2.4% kekayaan negara dalam tahun 1970, bumiputera sekarang memiliki 18.7% daripada kekayaan yang lebih tinggi di negara sekarang iaitu daripada RM126 juta pada tahun 1970 milik bumiputera kepada RM73,162 juta pada tahun 2002, kenaikan sebanyak 581 kali ganda. Semasa agihan kekayaan ini dibuat, ekonomi telah tumbuh dengan pesat. Jika tidak kerana serangan oleh penyangak mata wang, pertumbuhan purata lebih daripada 7% dapat dicapai setiap tahun tetapi walaupun sasaran ini tidak dapat dicapai, kita masih dapati pemulihan ekonomi negara lebih cepat daripada negara-negara lain. Bagi tahun 2003 kita percaya, kita akan dapat menaikkan ekonomi sebanyak 4.5%. Di masa yang sama, kedudukan kewangan kita adalah kukuh. Hutang Luar Negara adalah sebanyak 48.2% daripada KDNK iaitu rendah daripada paras yang dianggap selamat. Rizab luar negara yang juga tinggi iaitu RM159.4 bilion ataupun USD41.9 bilion pada 15 Oktober 2003. Dagangan kita menunjukkan lebihan eksport daripada import berturut-turut selama 70 bulan. Kita adalah negara dagangan yang ke 18 terbesar di dunia. Jumlah dagangan kita adalah dua kali lebih besar daripada KDNK kita. Sebagai negara dagangan, kita perlu tentukan barangan kita berdaya saing di pasaran antarabangsa. Perkara ini rumit untuk ditangani kerana upah pekerja kita lebih tinggi daripada negara-negara jiran kita. Sebaliknya kita ingin melihat pekerja kita menikmati taraf hidup yang lebih baik dan semakin baik. Pendapatan pekerja boleh dinaikkan dengan menaikkan daya pengeluaran ataupun produktiviti kita. Ini boleh dibuat dengan meningkatkan kecekapan dan ilmu pengetahuan pekerja kita. Ia juga boleh dibuat dengan melabur dalam sistem dan alatan.