
78 DR.30.6.2008 

 
Walau bagaimanapun saya ingin membangkitkan di sini satu perkara iaitu 

mengenai dengan IPT ini yang juga banyak disentuh oleh Yang Berhormat Permatang 
Pauh.  Iaitu dalam usaha kita meningkatkan kecemerlangan universiti ini, saya merasa 
hairan sebenarnya kenapakah di dalam pengambilan pelajar-pelajar baru, baru-baru ini, 
kerajaan menaikkan kuota mengambil pelajar asing di universiti-universiti melebihi daripada 
5%.  5% ini kalau dikira daripada 44,000 orang pelajar, sekurang-kurangnya kita mengambil 
300 pelajar under graduate dengan izin Tuan Yang di-Pertua yang saya rasa tidak wajar.   

Apakah kerana kita mahu terikat dengan kriteria ataupun indeks kepada THES 
iaitu Times Higher Education Supplement untuk menilai ranking sesebuah universiti yang 
mesti ramai pelajar asing.  Maka kita korbankan peluang anak-anak tempatan kita, pelajar-
pelajar tempatan kita yang mahu masuk ke universiti hingga kita menaikkan dan ini berlaku 
di seluruh universiti melebihi 5%.  Kita tidak menghalang kemasukan pelajar-pelajar luar 
negara untuk post graduate yang membuat Master ataupun Ph.D, tetapi kalau under 
graduate pun kita beri, terlalu banyak terutamanya pelajar daripada China.   

Maka ini tidak wajar sebab berdasarkan kepada maklumat yang diberikan, 
kebanyakan pelajar dari China ini pun masuk bukan dengan kelulusan yang baik, kelulusan 
asas yang baik sehingga ramai pelajar yang dapat 6A lebih baik daripada pelajar dari 
negara China ini tidak dapat masuk ke universiti.  Oleh sebab itulah saya mengharapkan 
perkara ini diberikan perhatian.  Jadi bila kita melakukan perincian semula terhadap RMK-9 
ini dalam kajian separuh penggal ini, maka isu yang paling penting yang kita lihat ialah soal 
keutamaan.   

Apakah keutamaan kita?  Saya fikir dengan suasana yang kita hadapi sekarang 
ini, sudah tentulah keutamaan kita ialah soal bekalan makanan, kekurangan barang 
makanan ini ataupun dengan kata lain kenaikan harga barang makanan yang berpunca 
daripada kenaikan harga minyak.  Sebab itu, satu contoh yang cukup jelas ialah masalah 
kekurangan bekalan beras yang kita hadapi baru-baru ini, barulah kita memberikan 
tumpuan kepada isu ini.  Di mana kita selama ini bergantung 30% bekalan beras kita 
daripada import, daripada luar negara.   

Oleh sebab itu, saya berharap dengan pengalaman ini maka kita harus 
memberikan tumpuan kepada usaha-usaha meningkatkan bekalan makanan di negara kita 
supaya kita tidak berhadapan dengan masalah seperti ini yang berterusan terutamanya 
kesan daripada kenaikan harga minyak ini.   

Oleh sebab itulah, dua perkara yang berbangkit dalam soal barang makan ini. 
Pertama ialah soal bagaimanakah kita meningkatkan teknologi, mencari teknologi-teknologi 
baru.  Sebagai contohnya PCC bagi satu hektar tanah bendang ataupun muatan membawa 
populasi hanya boleh menampung keperluan beras untuk 20 orang sahaja.  Maka kita 
harus mencari jalan bagaimana kita boleh meningkatkannya dua kali ganda iaitu untuk 48 
orang.  Oleh sebab itu, timbullah di sini persoalan iaitu teknologi, teknologi apakah yang 
boleh kita gunakan.  

■1710 

Tuan Yang di-Pertua, oleh sebab masa yang singkat, saya hanya ingin menyentuh 
tentang satu teknologi yang disebut teknologi GMO ini, iaitu Genetically Modified Organism 
yang cukup popular di Amerika, tetapi tidak digunakan banyak di negara Eropah yang boleh 
meningkatkan cop yield  ini, yang mana ia teruji berjaya digunakan untuk makanan seperti 
soya, corn,  cotton dan juga tomato. 

Jadi, oleh sebab itulah walaupun perkara ini tidak begitu popular sekarang ini 
kerana banyak pihak yang mempertikaikan, iaitu kesan keselamatan kepada bahan 
makanan yang dikeluarkan menggunakan teknologi GMO ini. 

Namun, ternyata bahawa ia berjaya meningkatkan pengeluaran di negara-negara 
seperti Amerika dan setakat ini tidak ada pun bukti yang mengatakan ia membawa kesan 
yang buruk kepada mereka yang makan makanan, yang menggunakan teknologi GMO ini.  
Yang penting ialah tentang pengurusan yang dipanggil sebagai risk management itu perlu 
ada. 



Walau bagaimanapun saya ingin membangkitkan di sini satu perkara iaitu. mengenai dengan IPT ini yang juga banyak disentuh oleh Yang Berhormat Permatang Pauh. Iaitu dalam usaha kita meningkatkan kecemerlangan universiti ini, saya merasa hairan sebenarnya kenapakah di dalam pengambilan pelajar-pelajar baru, baru-baru ini, kerajaan menaikkan kuota mengambil pelajar asing di universiti-universiti melebihi daripada 5%. 5% ini kalau dikira daripada 44,000 orang pelajar, sekurang-kurangnya kita mengambil 300 pelajar under graduate dengan izin Tuan Yang di-Pertua yang saya rasa tidak wajar. Apakah kerana kita mahu terikat dengan kriteria ataupun indeks kepada THES iaitu Times Higher Education Supplement untuk menilai ranking sesebuah universiti yang mesti ramai pelajar asing. Maka kita korbankan peluang anak-anak tempatan kita, pelajar- pelajar tempatan kita yang mahu masuk ke universiti hingga kita menaikkan dan ini berlaku di seluruh universiti melebihi 5%. Kita tidak menghalang kemasukan pelajar-pelajar luar negara untuk post graduate yang membuat Master ataupun Ph.D, tetapi kalau under graduate pun kita beri, terlalu banyak terutamanya pelajar daripada China. Maka ini tidak wajar sebab berdasarkan kepada maklumat yang diberikan, kebanyakan pelajar dari China ini pun masuk bukan dengan kelulusan yang baik, kelulusan asas yang baik sehingga ramai pelajar yang dapat 6A lebih baik daripada pelajar dari negara China ini tidak dapat masuk ke universiti. Oleh sebab itulah saya mengharapkan perkara ini diberikan perhatian. Jadi bila kita melakukan perincian semula terhadap RMK-9 ini dalam kajian separuh penggal ini, maka isu yang paling penting yang kita lihat ialah soal keutamaan. Apakah keutamaan kita? Saya fikir dengan suasana yang kita hadapi sekarang ini, sudah tentulah keutamaan kita ialah soal bekalan makanan, kekurangan barang makanan ini ataupun dengan kata lain kenaikan harga barang makanan yang berpunca daripada kenaikan harga minyak. Sebab itu, satu contoh yang cukup jelas ialah masalah kekurangan bekalan beras yang kita hadapi baru-baru ini, barulah kita memberikan tumpuan kepada isu ini. Di mana kita selama ini bergantung 30% bekalan beras kita daripada import, daripada luar negara. Oleh sebab itu, saya berharap dengan pengalaman ini maka kita harus memberikan tumpuan kepada usaha-usaha meningkatkan bekalan makanan di negara kita supaya kita tidak berhadapan dengan masalah seperti ini yang berterusan terutamanya kesan daripada kenaikan harga minyak ini. Oleh sebab itulah, dua perkara yang berbangkit dalam soal barang makan ini. Pertama ialah soal bagaimanakah kita meningkatkan teknologi, mencari teknologi-teknologi baru. Sebagai contohnya PCC bagi satu hektar tanah bendang ataupun muatan membawa populasi hanya boleh menampung keperluan beras untuk 20 orang sahaja. Maka kita harus mencari jalan bagaimana kita boleh meningkatkannya dua kali ganda iaitu untuk 48 orang. Oleh sebab itu, timbullah di sini persoalan iaitu teknologi, teknologi apakah yang boleh kita gunakan. #1710. Tuan Yang di-Pertua, oleh sebab masa yang singkat, saya hanya ingin menyentuh tentang satu teknologi yang disebut teknologi GMO ini, iaitu Genetically Modified Organism yang cukup popular di Amerika, tetapi tidak digunakan banyak di negara Eropah yang boleh meningkatkan cop yield ini, yang mana ia teruji berjaya digunakan untuk makanan seperti soya, corn, cotton dan juga tomato. Jadi, oleh sebab itulah walaupun perkara ini tidak begitu popular sekarang ini kerana banyak pihak yang mempertikaikan, iaitu kesan keselamatan kepada bahan makanan yang dikeluarkan menggunakan teknologi GMO ini. Namun, ternyata bahawa ia berjaya meningkatkan pengeluaran di negara-negara seperti Amerika dan setakat ini tidak ada pun bukti yang mengatakan ia membawa kesan yang buruk kepada mereka yang makan makanan, yang menggunakan teknologi GMO ini. Yang penting ialah tentang pengurusan yang dipanggil sebagai risk management itu perlu ada.