
80                                           DR 31.3.2016                                                                             

 

Bila kita mengadakan undang-undang untuk simplification of the law untuk 
memulakan dan memendekkan proses untuk menubuhkan syarikat, Yang Berhormat Tanah 
Merah tadi telah tanya dan saya juga hendak bertanya, bagaimana kita akan dapat kawal 
selia bahawa proses yang mudah ini tidak disalahgunakan di mana kita ada ramai kes 
mereka yang curi identiti, menggunakan nama kad pengenalan orang lain untuk 
menubuhkan syarikat untuk menipu? 

Di RIMV, kita mengadakan satu sistem di mana kita ada biometrik. Sama ada SSM 
dan kementerian boleh menggunakan teknologi yang baru ini dan moden ini untuk 
mengesahkan bahawa mereka yang akan memberikan hanya satu kenyataan tanpa 
statutory declaration adalah benar dan sah dan bukan memudahkan mereka untuk menipu. 

 Kedua ialah satu inovasi bahawa tidak perlu untuk mengadakan satu 
perlembagaan. Pada saya, ini bukan satu perkara yang baik kerana memang penting bila 
kita mengadakan satu perhubungan di antara dua orang untuk mengadakan satu basic 
document supaya mereka mengetahui syarat-syarat tentang perhubungan itu. Persatuan 
juga mengadakan satu perlembagaan. Bagaimanakah kedua-dua pemegang saham akan 
mengadakan cara menentukan hak dan kepentingan mereka kalau mereka tidak ada satu 
basic document seperti perlembagaan?  

Mengikut rang undang-undang ini, bila syarikat sendirian tidak mengadakan 
perlembagaan, hak mereka adalah seperti dalam rang undang-undang ini. Kalau kita 
melihat, seperti yang saya telah tunjukkan, tebal dan rumit.   

Dato’ KC Vohrah, Pengerusi CLRC pernah berkata tentang Akta Syarikat 1965 
bahawa kalau melihat ke dalam Akta Syarikat itu adalah seperti dengan izin, a wilderness. 
Dia kata bahawa ini lawyers get lost in the wilderness, what more the men and women who 
are to run the companies. Peguam dan akauntan, mereka juga ada akses kepada laporan 
undang-undang tetapi orang biasa, mereka tidak akan mengadakan law reports untuk 
mengetahui apakah hak mereka dan apakah kepentingan mereka dan sama ada pengarah-
pengarah itu telah melakukan sesuatu yang mereka ada hak untuk membantah.   

 Ini memang menjadi satu perkara yang begitu rumit. Kalau kita banding dengan 
apa yang kita ada dengan satu dokumen yang simple seperti Table A di akta, semuanya 
boleh tahu dengan jelas dan dengan satu cara yang convenient supaya mereka tidak 
hendak membaca akta ini.  

Ini juga telah dibincangkan dalam law reform di Australia dan Australia juga telah 
membuat keputusan bahawa memang pentingnya untuk mengadakan satu memorandum 
dan artikel of association bahawa untuk melihat sahaja kepada akta itu tidak cukup untuk 
internal management, untuk internal governance. So, sebab itu saya meminta Yang 
Berhormat Menteri mengkaji semula sama ada lebih baik untuk mengadakan satu M&amp;A 
yang convenient supaya orang biasa boleh mengetahui hak mereka.   

 Kedua ialah bila kita mengadakan memorandum of association, kita ada objects 
clause. Dengan objects clause, pelabur terutamanya pemegang saham minoriti yang akan 
melaburkan wang ke dalam syarikat, mereka akan mengetahui bagaimana wang itu akan 
digunakan dan untuk apa perniagaan.  

■1710 

Ada perniagaan di mana risikonya rendah, contohnya untuk menjadi pemaju di 
dalam satu hartanah yang mereka tahu memang akan mendapat keuntungan. Akan tetapi 
apabila tidak ada objects clause, pengarah mendapat dana ini dan mereka menggunakan 
untuk perniagaan yang lain seperti oil exploration di tempat yang jauh, far-flung and remote 
dan juga tidak tahu sama ada oil field atau tidak. Apabila memasuki satu perniagaan high 
risk, low return dan rugi, pemegang saham minoriti ini tidak ada satu bantahan bahawa 
wang yang telah dilabur telah digunakan untuk perkara yang lain kerana dengan ada akta 
yang baru bahawa kapasiti yang tidak terhad ini memberikan satu masalah kepada 
pemegang saham, tidak tentu bagaimana pengarah akan menggunakan dana itu. 

Kita boleh melihat kepada keadaan di Malaysia, kita bukan seperti di United 
Kingdom yang hendak menggalakkan peniaga-peniaga kecil untuk menubuhkan sebuah 
syarikat kerana kita ada registration of business tetapi keadaan di Malaysia, ramai yang 
menggunakan syarikat mengikut undang-undang yang sedia ada iaitu sekurang-kurangnya 
dua orang pemegang saham dan syarikat persendirian sehingga 50 orang.  



Bila kita mengadakan undang-undang untuk simplification of the law untuk memulakan dan memendekkan proses untuk menubuhkan syarikat, Yang Berhormat Tanah Merah tadi telah tanya dan saya juga hendak bertanya, bagaimana kita akan dapat kawal selia bahawa proses yang mudah ini tidak disalahgunakan di mana kita ada ramai kes mereka yang curi identiti, menggunakan nama kad pengenalan orang lain untuk menubuhkan syarikat untuk menipu?. Di RIMV, kita mengadakan satu sistem di mana kita ada biometrik. Sama ada SSM dan kementerian boleh menggunakan teknologi yang baru ini dan moden ini untuk mengesahkan bahawa mereka yang akan memberikan hanya satu kenyataan tanpa statutory declaration adalah benar dan sah dan bukan memudahkan mereka untuk menipu. Kedua ialah satu inovasi bahawa tidak perlu untuk mengadakan satu perlembagaan. Pada saya, ini bukan satu perkara yang baik kerana memang penting bila kita mengadakan satu perhubungan di antara dua orang untuk mengadakan satu basic document supaya mereka mengetahui syarat-syarat tentang perhubungan itu. Persatuan juga mengadakan satu perlembagaan. Bagaimanakah kedua-dua pemegang saham akan mengadakan cara menentukan hak dan kepentingan mereka kalau mereka tidak ada satu basic document seperti perlembagaan?. Mengikut rang undang-undang ini, bila syarikat sendirian tidak mengadakan perlembagaan, hak mereka adalah seperti dalam rang undang-undang ini. Kalau kita melihat, seperti yang saya telah tunjukkan, tebal dan rumit. Dato' KC Vohrah, Pengerusi CLRC pernah berkata tentang Akta Syarikat 1965 bahawa kalau melihat ke dalam Akta Syarikat itu adalah seperti dengan izin, a wilderness. Dia kata bahawa ini lawyers get lost in the wilderness, what more the men and women who are to run the companies. Peguam dan akauntan, mereka juga ada akses kepada laporan undang-undang tetapi orang biasa, mereka tidak akan mengadakan law reports untuk mengetahui apakah hak mereka dan apakah kepentingan mereka dan sama ada pengarah- pengarah itu telah melakukan sesuatu yang mereka ada hak untuk membantah. Ini memang menjadi satu perkara yang begitu rumit. Kalau kita banding dengan apa yang kita ada dengan satu dokumen yang simple seperti Table A di akta, semuanya boleh tahu dengan jelas dan dengan satu cara yang convenient supaya mereka tidak hendak membaca akta ini. Ini juga telah dibincangkan dalam law reform di Australia dan Australia juga telah membuat keputusan bahawa memang pentingnya untuk mengadakan satu memorandum dan artikel of association bahawa untuk melihat sahaja kepada akta itu tidak cukup untuk internal management, untuk internal governance. So, sebab itu saya meminta Yang Berhormat Menteri mengkaji semula sama ada lebih baik untuk mengadakan satu M&A yang convenient supaya orang biasa boleh mengetahui hak mereka. Kedua ialah bila kita mengadakan memorandum of association, kita ada objects clause. Dengan objects clause, pelabur terutamanya pemegang saham minoriti yang akan melaburkan wang ke dalam syarikat, mereka akan mengetahui bagaimana wang itu akan digunakan dan untuk apa perniagaan. #1710. Ada perniagaan di mana risikonya rendah, contohnya untuk menjadi pemaju di dalam satu hartanah yang mereka tahu memang akan mendapat keuntungan. Akan tetapi apabila tidak ada objects clause, pengarah mendapat dana ini dan mereka menggunakan untuk perniagaan yang lain seperti oil exploration di tempat yang jauh, far-flung and remote dan juga tidak tahu sama ada oil field atau tidak. Apabila memasuki satu perniagaan high risk, low return dan rugi, pemegang saham minoriti ini tidak ada satu bantahan bahawa wang yang telah dilabur telah digunakan untuk perkara yang lain kerana dengan ada akta yang baru bahawa kapasiti yang tidak terhad ini memberikan satu masalah kepada pemegang saham, tidak tentu bagaimana pengarah akan menggunakan dana itu. Kita boleh melihat kepada keadaan di Malaysia, kita bukan seperti di United Kingdom yang hendak menggalakkan peniaga-peniaga kecil untuk menubuhkan sebuah syarikat kerana kita ada registration of business tetapi keadaan di Malaysia, ramai yang menggunakan syarikat mengikut undang-undang yang sedia ada iaitu sekurang-kurangnya dua orang pemegang saham dan syarikat persendirian sehingga 50 orang.