
  42                                                        DR 30.11.2017                                                    

 
Walau bagaimanapun Tuan Yang di-Pertua, sekiranya kita lihat kepada 

keseluruhan pindaan tersebut, pindaan tersebut masih memerlukan mahkamah 
mengambil kira sama ada seorang itu boleh membantu di dalam siasatan ataupun 
dengan izin, boleh saya menyatakan dalam bahasa asal di dalam rang undang-undang 
itu, di mana mahkamah perlu sebelum melaksanakan budi bicaranya untuk menjatuhkan 
either hukuman gantung ataupun hukuman seumur hidup. Mahkamah perlu mengambil 
kira sama ada the person convicted, dengan izin, has assisted an enforcement agency 
in disrupting drug trafficking activities within or outside Malaysia.  

Dengan segala hormatnya Tuan Yang di-Pertua, ini menunjukkan bahawa budi 
bicara tersebut masih tidak terletak di tangan mahkamah. It is important, dengan izin 
Tuan Yang di-Pertua, kami perlu ingat kembali kepada amalan undang-undang ini 
sebelum tahun 1983 di mana Akta Dadah Berbahaya ini dipinda untuk memasukkan 
hukuman mandatori gantung mati. 

 Sebelum itu, kesemua budi bicara berada di dalam tangan mahkamah. 
Mahkamah mengambil kira fakta-fakta dan keadaan untuk menjatuhkan hukuman mati 
atau tidak. Jadi, kenapakah sekarang kerajaan bercadang agar untuk depart ataupun 
tidak mengikut amalan sebelum 1983 tersebut? Adakah kerajaan tidak yakin dengan 
mahkamah dan cara mahkamah mengendalikan kes-kes sebegini? Kita perlu mengambil 
kira Tuan Yang di-Pertua, bahawa hakim-hakim mempunyai kepakaran tertentu. They 
are equipped with the necessary expertise untuk mengendalikan kes-kes seperti ini. Saya 
telah mendengar ucapan Yang Berhormat Menteri tadi, di mana beliau telah menyatakan 
bahawa kesan dadah ini mempunyai kesan yang buruk terhadap pelajar-pelajar dan 
remaja-remaja kami. 

 Memang kita bersetuju dengan hujahan tersebut, tetapi kita juga perlu 
mengambil kira bahawa terdapat juga banyak kes contohnya drug mule ataupun keldai 
dadah di mana mangsa-mangsa ataupun drug mule tersebut terpaksa ataupun menjadi 
victims of circumstances di mana mereka terpaksa melakukan apa yang mereka lakukan. 
Dalam hal begitu Tuan Yang di-Pertua, sudah tentunya kita perlu mempertimbangkan 
kepentingan mereka dengan memberi kuasa ataupun budi bicara kepada mahkamah 
untuk menjatuhkan hukuman yang sesuai. Kalau kita lihat kepada pindaan-pindaan yang 
dicadangkan oleh kerajaan di dalam rang undang-undang ini, kita boleh lihat bahawa 
mahkamah tiada kuasa selain daripada menjatuhkan hukuman life imprisonment ataupun 
seumur hidup. 

 Kalau kita- saya beri satu contoh. Seorang drug mule Tuan Yang di-Pertua, 
beliau datang, beliau dikatakan mempunyai di dalam possession-nya atau kawalannya 
20 gram heroin. Kita tahu bahawa had limit ataupun batasan untuk hukuman mati di 
dalam kes heroin adalah 15 gram. Ini bermaksud beliau hanya melampaui batas 
sebanyak lima gram. Adakah kami dalam kes seperti itu akan menjatuhkan hukuman 
seumur hidup kepada orang tersebut? Bukankah lebih penting kita mengamalkan 
ataupun melaksanakan polisi reformasi?  

To reform the person, so that agar beliau tidak melakukannya sekali lagi. Kita 
tidak boleh meng-adopt-kan fikiran seperti Yang Berhormat Kinabatangan semalam, 
“Bunuh sahaja ataupun tembak semua mereka”. Beliau menyatakan macam itu tanpa 
sebarang facts and figures untuk menyokong apa yang beliau kata. Absolutely devoid of 
facts and figures. 

 Kita tidak boleh meng-adopt-kan fikiran tersebut. Kita mesti mengambil kira 
bahawa reform of a drug addict or a trafficker is also of foremost importance. Kita telah 
lihat banyak penyelidikan ataupun research daripada contohnya Amnesty International 
yang menyatakan bahawa a drug ataupun death penalty itu bukannya mempunyai apa-
apa effect deterrence.  

Hakikatnya di dalam negara-negara yang abolish-kan mandatory death penalty, 
kita pun tidak lihat bahawa kejadian drug trafficking itu berkurangan. There has been no 
decrease of drug trafficking even in cases or jurisdictions which have abolished the death 
penalty. In other words, it is not an effective deterrent. Dalam cadangan pindaan-pindaan 
yang dicadangkan di sini, kita boleh lihat bahawa ia tidak mempunyai kesan retrospektif 
seperti yang telah pun dikatakan oleh rakan saya, Yang Berhormat Ipoh Barat tadi. 

  

 

 

 



Walau bagaimanapun Tuan Yang di-Pertua, sekiranya kita lihat kepada. keseluruhan pindaan tersebut, pindaan tersebut masih memerlukan mahkamah mengambil kira sama ada seorang itu boleh membantu di dalam siasatan ataupun dengan izin, boleh saya menyatakan dalam bahasa asal di dalam rang undang-undang itu, di mana mahkamah perlu sebelum melaksanakan budi bicaranya untuk menjatuhkan either hukuman gantung ataupun hukuman seumur hidup. Mahkamah perlu mengambil kira sama ada the person convicted, dengan izin, has assisted an enforcement agency in disrupting drug trafficking activities within or outside Malaysia. Dengan segala hormatnya Tuan Yang di-Pertua, ini menunjukkan bahawa budi bicara tersebut masih tidak terletak di tangan mahkamah. It is important, dengan izin Tuan Yang di-Pertua, kami perlu ingat kembali kepada amalan undang-undang ini sebelum tahun 1983 di mana Akta Dadah Berbahaya ini dipinda untuk memasukkan hukuman mandatori gantung mati. Sebelum itu, kesemua budi bicara berada di dalam tangan mahkamah. Mahkamah mengambil kira fakta-fakta dan keadaan untuk menjatuhkan hukuman mati atau tidak. Jadi, kenapakah sekarang kerajaan bercadang agar untuk depart ataupun tidak mengikut amalan sebelum 1983 tersebut? Adakah kerajaan tidak yakin dengan mahkamah dan cara mahkamah mengendalikan kes-kes sebegini? Kita perlu mengambil kira Tuan Yang di-Pertua, bahawa hakim-hakim mempunyai kepakaran tertentu. They are equipped with the necessary expertise untuk mengendalikan kes-kes seperti ini. Saya telah mendengar ucapan Yang Berhormat Menteri tadi, di mana beliau telah menyatakan bahawa kesan dadah ini mempunyai kesan yang buruk terhadap pelajar-pelajar dan remaja-remaja kami. Memang kita bersetuju dengan hujahan tersebut, tetapi kita juga perlu mengambil kira bahawa terdapat juga banyak kes contohnya drug mule ataupun keldai dadah di mana mangsa-mangsa ataupun drug mule tersebut terpaksa ataupun menjadi victims of circumstances di mana mereka terpaksa melakukan apa yang mereka lakukan. Dalam hal begitu Tuan Yang di-Pertua, sudah tentunya kita perlu mempertimbangkan kepentingan mereka dengan memberi kuasa ataupun budi bicara kepada mahkamah untuk menjatuhkan hukuman yang sesuai. Kalau kita lihat kepada pindaan-pindaan yang dicadangkan oleh kerajaan di dalam rang undang-undang ini, kita boleh lihat bahawa mahkamah tiada kuasa selain daripada menjatuhkan hukuman life imprisonment ataupun seumur hidup. Kalau kita- saya beri satu contoh. Seorang drug mule Tuan Yang di-Pertua, beliau datang, beliau dikatakan mempunyai di dalam possession-nya atau kawalannya 20 gram heroin. Kita tahu bahawa had limit ataupun batasan untuk hukuman mati di dalam kes heroin adalah 15 gram. Ini bermaksud beliau hanya melampaui batas sebanyak lima gram. Adakah kami dalam kes seperti itu akan menjatuhkan hukuman seumur hidup kepada orang tersebut? Bukankah lebih penting kita mengamalkan ataupun melaksanakan polisi reformasi?. To reform the person, so that agar beliau tidak melakukannya sekali lagi. Kita tidak boleh meng-adopt-kan fikiran seperti Yang Berhormat Kinabatangan semalam, "Bunuh sahaja ataupun tembak semua mereka". Beliau menyatakan macam itu tanpa sebarang facts and figures untuk menyokong apa yang beliau kata. Absolutely devoid of facts and figures. Kita tidak boleh meng-adopt-kan fikiran tersebut. Kita mesti mengambil kira bahawa reform of a drug addict or a trafficker is also of foremost importance. Kita telah lihat banyak penyelidikan ataupun research daripada contohnya Amnesty International yang menyatakan bahawa a drug ataupun death penalty itu bukannya mempunyai apa- apa effect deterrence. Hakikatnya di dalam negara-negara yang abolish-kan mandatory death penalty, kita pun tidak lihat bahawa kejadian drug trafficking itu berkurangan. There has been no decrease of drug trafficking even in cases or jurisdictions which have abolished the death penalty. In other words, it is not an effective deterrent. Dalam cadangan pindaan-pindaan yang dicadangkan di sini, kita boleh lihat bahawa ia tidak mempunyai kesan retrospektif seperti yang telah pun dikatakan oleh rakan saya, Yang Berhormat Ipoh Barat tadi.