
36 DR 31.3.2014 

 

pengurusan kewangan di bawah Menteri Kewangan sekarang ini tidak cekap dan tidak 
dapat memberikan unjuran yang bertepatan. Saya hendak beri satu contoh Yang Berhormat 
Jasin, Anggaran Perbelanjaan Mengurus Tambahan Kedua 2013 berjumlah RM2.4 bilion. 
Daripada jumlah ini, sebanyak RM2.1 bilion yang disentuh oleh Yang Berhormat Jasin tadi 
telah dipindahkan kepada Kumpulan Wang Pembangunan sebagai keperluan kewangan 
untuk perbelanjaan pembangunan bagi tahun 2013.  

Ini adalah penjelasan yang telah terkandung dalam memorandum 
Perbendaharaan di muka surat enam. Namun, persoalan pokok yang perlu dijawab oleh 
Yang Berhormat Timbalan Menteri ialah, sekiranya RM2.1 bilion ini untuk perbelanjaan 
pembangunan bagi tahun 2013, seperti yang telah diterangkan dalam memorandum 
Perbendaharaan. Persoalannya ialah mengapa peruntukan ini tidak diletakkan di bawah 
kementerian-kementerian yang memerlukan peruntukan bagi tujuan pembangunan dalam 
negara kita. Akan tetapi apa yang dilakukan oleh Yang Berhormat Menteri Kewangan ialah 
menyalurkan sejumlah RM2.1 bilion ini melalui Kumpulan Wang Terkanun yang ditentukan 
oleh Perdana Menteri. 

Jadi saya ingin saya juga mengesan bahawa dengan pertambahan RM2.1 bilion 
ini peruntukan kepada Kumpulan Wang Terkanun bagi tahun 2013 telah melonjak kepada 
RM5 bilion. Maka yang kita tuntut dalam perbahasan di Dewan ini ialah full disclosure 
bagaimana RM2.1 bilion ini yang diletakkan di bawah Kumpulan Wang Terkanun 
dibelanjakan? Apakah bentuk perbelanjaan? Apakah proses yang diguna pakai oleh 
kementerian bagi memastikan setiap sen daripada RM2.1 bilion itu benar-benar sampai ke 
sasarannya.  

Akhirnya Tuan Yang di-Pertua, seperti yang disentuh oleh banyak pihak ialah 
tentang kegagalan kerajaan untuk memberi tumpuan serta komitmen yang jelas untuk 
memulihkan kebejatan ekonomi negara kita. Ini termasuklah isu yang mendesak iaitu 
berhubung hutang isi rumah. Berdasarkan jawapan Yang Berhormat Timbalan Menteri pada 
26 Mac 2014 yang lalu, jumlah hutang isi rumah atau hutang keluarga bagi tahun 2013 
adalah sebanyak RM854.3 bilion. Nisbah hutang isi rumah ini berbanding dengan KDNK 
adalah sebanyak 86.8%.  

Antara komponen yang menyumbang kepada pertumbuhan hutang isi rumah ini 
adalah pinjaman perumahan, pinjaman kenderaan dan yang menduduki tangga ketiga ialah 
pinjaman peribadi berjumlah 16.6% atau RM141.5 bilion. Yang Berhormat Menteri telah 
menyatakan dalam Dewan yang mulia ini baru-baru ini bahawa persoalan pinjaman peribadi 
ini adalah terkawal memandangkan nonperforming loan ini pada kadar 1.3%. Saya minta 
Yang Berhormat Timbalan Menteri supaya memberikan satu jawapan yang lebih tepat dan 
bertanggungjawab kerana pinjaman peribadi yang dikeluarkan oleh institusi pinjaman bukan 
bank seperti MBSB, memang benar NPLnya terlalu rendah memandangkan pemotongan 
pinjaman tersebut dibuat melalui Angkasa. Maknanya, sebelum anggota perkhidmatan 
awam itu mendapat gaji bulanannya, pinjamannya telah pun dipotong oleh Angkasa dan 
MBSB mendapat balik pinjaman tersebut melalui pemotongan yang dibuat oleh Angkasa, 
sudah tentulah non-performing loan itu pada kadar 1.3%.  

■1250 

 Akan tetapi ini tidak bermakna hutang isi rumah dalam negara kita ini, khususnya 
dalam pinjaman peribadi itu terkawal kerana kalau kita lihat pertumbuhannya semakin hari 
semakin tinggi. Saya ingin menegur sedikit tentang langkah yang diambil oleh Bank Negara 
baru-baru ini. Walaupun saya menyambut baik langkah Bank Negara Malaysia untuk 
memperkenalkan garis panduan yang baru pada akhir tahun 2013 termasuk mengkaji 
semula debt service ratio atau pun (DSR) yang bertujuan untuk mengawal pengembangan 
kredit yang berhemah, perbelanjaan yang bijak serta menanam sikap 
kebertanggungjawaban. Akan tetapi Bank Negara juga perlu meneliti impak sosial ke atas 
rakyat, khususnya anggota perkhidmatan awam iaitu pegawai-pegawai kerajaan. 

 Apakah benar kadar pertumbuhan jumlah hutang isi rumah telah menurun pada 
kadar yang sederhana atau pun munasabah, atau pun jumlah hutang isi rumah hari ini lebih 
tinggi daripada statistik yang dikeluarkan oleh kerajaan. Memandangkan anggota 
perkhidmatan awam terpaksa beralih daripada institusi perbankan kepada pihak yang 
memberikan pinjaman tanpa lesen seperti ah long untuk mendapatkan pinjaman peribadi. 

 Saya ingin memberikan contoh Tuan Yang di-Pertua, institusi kewangan seperti 
Bank Rakyat dan institusi kewangan bukan bank seperti Malaysia Building Society Bhd. 
(MBSB) yang memberi pinjaman peribadi kepada anggota perkhidmatan awam, pegawai-
pegawai kerajaan, berjumlah di antara RM700 juta sebulan sehingga RM900 juta sebulan 



pengurusan kewangan di bawah Menteri Kewangan sekarang ini tidak cekap dan tidak dapat memberikan unjuran yang bertepatan. Saya hendak beri satu contoh Yang Berhormat Jasin, Anggaran Perbelanjaan Mengurus Tambahan Kedua 2013 berjumlah RM2.4 bilion. Daripada jumlah ini, sebanyak RM2.1 bilion yang disentuh oleh Yang Berhormat Jasin tadi telah dipindahkan kepada Kumpulan Wang Pembangunan sebagai keperluan kewangan untuk perbelanjaan pembangunan bagi tahun 2013. Ini adalah penjelasan yang telah terkandung dalam memorandum Perbendaharaan di muka surat enam. Namun, persoalan pokok yang perlu dijawab oleh Yang Berhormat Timbalan Menteri ialah, sekiranya RM2.1 bilion ini untuk perbelanjaan pembangunan bagi tahun 2013, seperti yang telah diterangkan dalam memorandum Perbendaharaan. Persoalannya ialah mengapa peruntukan ini tidak diletakkan di bawah kementerian-kementerian yang memerlukan peruntukan bagi tujuan pembangunan dalam negara kita. Akan tetapi apa yang dilakukan oleh Yang Berhormat Menteri Kewangan ialah menyalurkan sejumlah RM2.1 bilion ini melalui Kumpulan Wang Terkanun yang ditentukan oleh Perdana Menteri. Jadi saya ingin saya juga mengesan bahawa dengan pertambahan RM2.1 bilion ini peruntukan kepada Kumpulan Wang Terkanun bagi tahun 2013 telah melonjak kepada RM5 bilion. Maka yang kita tuntut dalam perbahasan di Dewan ini ialah full disclosure bagaimana RM2.1 bilion ini yang diletakkan di bawah Kumpulan Wang Terkanun dibelanjakan? Apakah bentuk perbelanjaan? Apakah proses yang diguna pakai oleh kementerian bagi memastikan setiap sen daripada RM2.1 bilion itu benar-benar sampai ke sasarannya. Akhirnya Tuan Yang di-Pertua, seperti yang disentuh oleh banyak pihak ialah tentang kegagalan kerajaan untuk memberi tumpuan serta komitmen yang jelas untuk memulihkan kebejatan ekonomi negara kita. Ini termasuklah isu yang mendesak iaitu berhubung hutang isi rumah. Berdasarkan jawapan Yang Berhormat Timbalan Menteri pada 26 Mac 2014 yang lalu, jumlah hutang isi rumah atau hutang keluarga bagi tahun 2013 adalah sebanyak RM854.3 bilion. Nisbah hutang isi rumah ini berbanding dengan KDNK adalah sebanyak 86.8%. Antara komponen yang menyumbang kepada pertumbuhan hutang isi rumah ini adalah pinjaman perumahan, pinjaman kenderaan dan yang mendudukitangga ketiga ialah pinjaman peribadi berjumlah 16.6% atau RM141.5 bilion. Yang Berhormat Menteri telah menyatakan dalam Dewan yang mulia ini baru-baru ini bahawa persoalan pinjaman peribadi ini adalah terkawal memandangkan nonperforming loan ini pada kadar 1.3%. Saya minta Yang Berhormat Timbalan Menteri supaya memberikan satu jawapan yang lebih tepat dan bertanggungjawab kerana pinjaman peribadi yang dikeluarkan oleh institusi pinjaman bukan bank seperti MBSB, memang benar NPLnya terlalu rendah memandangkan pemotongan pinjaman tersebut dibuat melalui Angkasa. Maknanya, sebelum anggota perkhidmatan awam itu mendapat gaji bulanannya, pinjamannya telah pun dipotong oleh Angkasa dan MBSB mendapat balik pinjaman tersebut melalui pemotongan yang dibuat oleh Angkasa, sudah tentulah non-performing loan itu pada kadar 1.3%. #1250. Akan tetapi ini tidak bermakna hutang isi rumah dalam negara kita ini, khususnya dalam pinjaman peribadi itu terkawal kerana kalau kita lihat pertumbuhannya semakin hari semakin tinggi. Saya ingin menegur sedikit tentang langkah yang diambil oleh Bank Negara baru-baru ini. Walaupun saya menyambut baik langkah Bank Negara Malaysia untuk memperkenalkan garis panduan yang baru pada akhir tahun 2013 termasuk mengkaji semula debt service ratio atau pun (DSR) yang bertujuan untuk mengawal pengembangan kredit yang berhemah, perbelanjaan yang bijak serta menanam sikap kebertanggungjawaban. Akan tetapi Bank Negara juga perlu meneliti impak sosial ke atas rakyat, khususnya anggota perkhidmatan awam iaitu pegawai-pegawai kerajaan. Apakah benar kadar pertumbuhan jumlah hutang isi rumah telah menurun pada kadar yang sederhana atau pun munasabah, atau pun jumlah hutang isi rumah hari ini lebih tinggi daripada statistik yang dikeluarkan oleh kerajaan. Memandangkan anggota perkhidmatan awam terpaksa beralih daripada institusi perbankan kepada pihak yang memberikan pinjaman tanpa lesen seperti ah long untuk mendapatkan pinjaman peribadi. Saya ingin memberikan contoh Tuan Yang di-Pertua, institusi kewangan seperti Bank Rakyat dan institusi kewangan bukan bank seperti Malaysia Building Society Bhd. (MBSB) yang memberi pinjaman peribadi kepada anggota perkhidmatan awam, pegawai- pegawai kerajaan, berjumlah di antara RM700 juta sebulan sehingga RM900 juta sebulan.