
60 DR.30.7.2001 

Negara untuk mendapatkan arahan dan nasihatnya. Pindaan itu juga mencadangkan 
supaya diberikan kepada Majlis kuasa pihak berkuasa negeri di bawah subseksyen 
10(5) untuk membuat keputusan tentang sesuatu draf rancangan struktur jika 
Jawatankuasa Perancang Negeri tidak atau abai untuk meluluskan atau menolak 
rancangan itu dalam tempoh enam bulan dari penyampaiannya kepada Jawatankuasa. 

Fasal 16 bertujuan untuk meminda seksyen 11 Akta 172 untuk mengadakan 
peruntukan bagi kajian semula dan pengubahan sesuatu rancangan struktur manakala 
Fasal 17 mencadangkan kemasukan ke dalam Akta 172 seksyen baru 11A dan 118 
dan mengandungi tatacara bagi kajian semula dan pengubahan itu. 

Fasal 18 bertujuan untuk meminda seksyen 12 Akta 172 untuk menghendaki 
sesuatu pihak berkuasa perancang tempatan menyediakan suatu draf rancangan 
tempatan bagi kawasannya sendiri dengan seberapa segera yang dapat dilaksanakan 
selepas suatu rancangan struktur bagi negeri itu telah mula berkuat kuasa. 

Fasal 19 bertujuan untuk memasukkan seksyen baru 12A yang 
memperuntukkan bahawa sebelum pihak berkuasa perancangan tempatan memulakan 
penyediaan rancangan tempatannya seranta diberikan di dalam kawasannya tentang 
draf rancangan yang hendak disediakan. 

Fasal 20 bertujuan untuk meminda seksyen 15 untuk menghendaki pihak 
berkuasa perancang tempatan mengemukakan satu draf rancangan tempatan kepada 
jawatankuasa perancangan negeri untuk kelulusannya. Adalah dicadangkan juga 
supaya draf rancangan tempatan hendaklah hanya mula berkuat kuasa apabila 
persetujuan diberikan oleh pihak berkuasa negeri. 

Di bawah peruntukan seksyen 15 yang sedia ada, sesuatu rancangan 
tempatan mula berkuat kuasa apabila diterima pakai oleh pihak berkuasa perancang 
tempatan. Di bawah Fasal 20 dicadangkan juga supaya jika terdapat perbezaan dalam 
peruntukan sesuatu rancangan tempatan dengan rancangan struktur bagi negeri itu, 
pihak berkuasa negeri boleh mengisytiharkan bahawa rancangan tempatan mengatasi 
rancangan struktur itu jika pihak berkuasa negeri berpuas hati bahawa perbezaan itu 
disebabkan rancangan struktur itu telah ketinggalan zaman. 

Fasal 21 bertujuan untuk memasukkan seksyen baru 16A dan 168 ke dalam 
Akta 172. Seksyen baru 16A memberi jawatankuasa perancang negeri kuasa untuk 
mengarahkan pengarah perancang bandar dan desa negeri menyedia, mengubah dan 
memansuh atau menggantikan sesuatu rancangan tempatan jika pihak perancang 
tempatan telah gagal untuk berbuat demikian. 

Seksyen baru 168 mengadakan peruntukan bagi menetapkan suatu kawasan 
khas di dalam negeri yang baginya suatu rancangan khas yang mempunyai kuat kuasa 
satu rancangan tempatan boleh disediakan. 

Fasal 22 bertujuan untuk memasukkan seksyen baru 20A yang menghendaki 
tiap-tiap jabatan atau agensi Kerajaan Persekutuan atau kerajaan negeri berunding 
dengan jawatankuasa perancang negeri mengenai apa-apa aktiviti pemajuan yang 
dicadangkan dalam negeri masing-masing. 

Fasal 23 bertujuan untuk meminda seksyen 21 untuk memperkenalkan konsep 
tanah berjiran. Pemunya tanah itu mestilah dimaklumkan tentang hak mereka untuk 
membantah permohonan bagi kebenaran merancang. Peruntukan yang sedia ada 
hanya memperuntukkan hak itu kepada pemunya tanah yang bersempadan sahaja. 

Fasal 24 bertujuan untuk meminda seksyen 21A supaya pihak berkuasa 
negeri boleh menghendaki bahawa bagi kategori pemajuan tertentu suatu analisis 
tentang implikasi sosial bagi pemajuan itu mesti dimasukkan dalam laporan cadangan 
pemajuan. 

Fasal 25 bertujuan untuk meminda seksyen 22 supaya jenis permohonan yang 
tertentu bagi mendapatkan kebenaran merancang yang melibatkan pemajuan yang 
utama hendaklah dlkehendaki supaya dirujukkan oleh jawatankuasa perancang negeri 
kepada Majlis Perancang Fizikal Negara untuk mendapatkan nasihatnya. 

Fasal 26, 27, 28, 30, 32, 33 dan 34 masing-masing bertujuan untuk meminda 
seksyen 26, 27, 28, 29, 30, 35A, 35E dan 35H Akta 172 untuk menaikkan penalti bagi 
kesalahan yang dilakukan di bawah seksyen itu. Penalti itu kini termasuk tempoh 
pemenjaraan. 



Negara untuk mendapatkan arahan dan nasihatnya. Pindaan itu juga mencadangkan supaya diberikan kepada Majlis kuasa pihak berkuasa negeri di bawah subseksyen 10(5) untuk membuat keputusan tentang sesuatu draf rancangan struktur jika Jawatankuasa Perancang Negeri tidak atau abai untuk meluluskan atau menolak rancangan itu dalam tempoh enam bulan dari penyampaiannya kepada Jawatankuasa. Fasal 16 bertujuan untuk meminda seksyen 11 Akta 172 untuk mengadakan peruntukan bagi kajian semula dan pengubahan sesuatu rancangan struktur manakala Fasal 17 mencadangkan kemasukan ke dalam Akta 172 seksyen baru 11A dan 118 dan mengandungi tatacara bagi kajian semula dan pengubahan itu. Fasal 18 bertujuan untuk meminda seksyen 12 Akta 172 untuk menghendaki sesuatu pihak berkuasa perancang tempatan menyediakan suatu draf rancangan tempatan bagi kawasannya sendiri dengan seberapa segera yang dapat dilaksanakan selepas suatu rancangan struktur bagi negeri itu telah mula berkuat kuasa. Fasal 19 bertujuan untuk memasukkan seksyen baru 12A yang memperuntukkan bahawa sebelum pihak berkuasa perancangan tempatan memulakan penyediaan rancangan tempatannya seranta diberikan di dalam kawasannya tentang draf rancangan yang hendak disediakan. Fasal 20 bertujuan untuk meminda seksyen 15 untuk menghendaki pihak berkuasa perancang tempatan mengemukakan satu draf rancangan tempatan kepada jawatankuasa perancangan negeri untuk kelulusannya. Adalah dicadangkan juga supaya draf rancangan tempatan hendaklah hanya mula berkuat kuasa apabila persetujuan diberikan oleh pihak berkuasa negeri. Di bawah peruntukan seksyen 15 yang sedia ada, sesuatu rancangan tempatan mula berkuat kuasa apabila diterima pakai oleh pihak berkuasa perancang tempatan. Di bawah Fasal 20 dicadangkan juga supaya jika terdapat perbezaan dalam peruntukan sesuatu rancangan tempatan dengan rancangan struktur bagi negeri itu, pihak berkuasa negeri boleh mengisytiharkan bahawa rancangan tempatan mengatasi rancangan struktur itu jika pihak berkuasa negeri berpuas hati bahawa perbezaan itu disebabkan rancangan struktur itu telah ketinggalan zaman. Fasal 21 bertujuan untuk memasukkan seksyen baru 16A dan 168 ke dalam Akta 172. Seksyen baru 16A memberi jawatankuasa perancang negeri kuasa untuk mengarahkan pengarah perancang bandar dan desa negeri menyedia, mengubah dan memansuh atau menggantikan sesuatu rancangan tempatan jika pihak perancang tempatan telah gagal untuk berbuat demikian. Seksyen baru 168 mengadakan peruntukan bagi menetapkan suatu kawasan khas di dalam negeri yang baginya suatu rancangan khas yang mempunyai kuat kuasa satu rancangan tempatan boleh disediakan. Fasal 22 bertujuan untuk memasukkan seksyen baru 20A yang menghendaki tiap-tiap jabatan atau agensi Kerajaan Persekutuan atau kerajaan negeri berunding dengan jawatankuasa perancang negeri mengenai apa-apa aktiviti pemajuan yang dicadangkan dalam negeri masing-masing. Fasal 23 bertujuan untuk meminda seksyen 21 untuk memperkenalkan konsep tanah berjiran. Pemunya tanah itu mestilah dimaklumkan tentang hak mereka untuk membantah permohonan bagi kebenaran merancang. Peruntukan yang sedia ada hanya memperuntukkan hak itu kepada pemunya tanah yang bersempadan sahaja. Fasal 24 bertujuan untuk meminda seksyen 21A supaya pihak berkuasa negeri boleh menghendaki bahawa bagi kategori pemajuan tertentu suatu analisis tentang implikasi sosial bagi pemajuan itu mesti dimasukkan dalam laporan cadangan pemajuan. Fasal 25 bertujuan untuk meminda seksyen 22 supaya jenis permohonan yang tertentu bagi mendapatkan kebenaran merancang yang melibatkan pemajuan yang utama hendaklah dlkehendaki supaya dirujukkan oleh jawatankuasa perancang negeri kepada Majlis Perancang Fizikal Negara untuk mendapatkan nasihatnya. Fasal 26, 27, 28, 30, 32, 33 dan 34 masing-masing bertujuan untuk meminda seksyen 26, 27, 28, 29, 30, 35A, 35E dan 35H Akta 172 untuk menaikkan penalti bagi kesalahan yang dilakukan di bawah seksyen itu. Penalti itu kini termasuk tempoh pemenjaraan.