
38 DR.31.10.2013 

 
India. Mengikut cerita sejarah, pergaduhan ini tercetus daripada perkara-perkara kecil 
sahaja seperti pergaduhan di meja perjudian dan krisis kisah cinta antara dua remaja dari 
Ghee Hin dan Hai San.   

Tuan Yang di-Pertua dan Ahli-ahli Yang Berhormat, ketika itu sekitar 1870-an, 140 
tahun dahulu, nilai ataupun turnover industri bijih timah di Larut lebih daripada RM1.2 juta. 
Bermakna kalau dinisbahkan mengikut nilaian bersamaan sekarang, ia mencecah ratusan 
juta ringgit, mungkin ke bilion ringgit. Akhirnya, pertelingkahan ini tamat melalui Perjanjian 
Pangkor pada 1874 dan Larut ditukar nama kepada “Taiping”, yang membawa maksud 
”keamanan selama-lamanya”. Industri perlombongan bijih timah terselamat tetapi mulai 
lumpuh semula sekitar tahun 70-an. Kini industri perlombongan bijih timah sedang 
menunjukkan tanda-tanda kebangkitan semula satu revival, dengan izin, yang positif.   

Malaysia masih kaya dengan deposit hasil bumi seperti di Pahang, Kelantan, 
Perak, Terengganu dan Kedah. Malahan, terdapat beberapa penemuan baru dan juga 
aplikasi baru dalam teknologi tinggi, teknologi angkasa lepas serta industri berasaskan 
petroleum dan lain-lain yang memerlukan galian-galian tradisional dan galian-galian seperti 
bornite, tungsten, magnesium, titanium, kuarza, emas, timah dan besi.   

Saya masih ingat, ketika industri perlombongan ini berada di kemuncak, Ipoh 
menjadi bandar yang mempunyai jumlah jutaan yang kedua teramai di dunia selepas Dallas 
di Amerika Syarikat. Industri ini kini dilihat sebagai industri yang telah luput, terhad dan 
tertutup juga belanjawan negara malangnya tidak mengutarakan industri perlombongan 
yang berpotensi ini. Namun kita harus mengambil sikap proaktif untuk memberi penekanan 
semula kepada industri perlombongan seperti: 

(i) perlu ada insentif untuk menggalakkan pelaburan dan 
pembangunan industri hiliran berasaskan mineral; 

(ii) perlu ada insentif dan Program Pembangunan Modal Insan 
untuk sektor perlombongan kerana kita ketandusan tenaga 
mahir tempatan dan terpaksa bergantung kepada tenaga kerja 
daripada China dan juga Australia; dan 

(iii) mengadakan kerjasama strategik antara agensi pusat dan 
negeri untuk merangka strategi pelaksanaan berkesan, mesra 
pelabur dan boleh juga negeri-negeri melihat semula enakmen 
mineral setiap negeri yang terlibat supaya tidak merugikan 
kerajaan. 

Tuan Yang di-Pertua, NKEA pertanian disasarkan untuk meningkatkan jumlah 
sumbangan PNK daripada RM34 bilion kepada RM49 bilion pada tahun 2020. Oleh yang 
demikian, adalah langkah bijak untuk meneliti cadangan membuka tanah-tanah kerajaan 
yang baru dan tanah-tanah terbiar untuk aktiviti pertanian secara besar-besaran mengikut 
mana-mana kaedah yang sesuai. Kuala Kangsar menyambut baik dan mengalu-alukan 
segala bentuk cadangan pembukaan tanah baru secara besar-besaran yang berimpak 
tinggi di Kuala Kangsar. 

Kita lihat sejak Mei 2013, harga pasaran dunia untuk komoditi seperti getah dan 
kelapa sawit menurun secara mendadak. Kita ingin mencadangkan untuk kerajaan 
mewujudkan satu mekanisme penstabilan harga komoditi sawit, getah dan lain-lain 
memandangkan lebih daripada separuh hasil komoditi kita ini dieksport ke luar negara dan 
secara langsung ini melibatkan pendapatan pekebun-pekebun kecil luar bandar yang 
bergantung kepada industri ini. 

Aspek lain yang penting iaitu aspek taraf jalan-jalan masuk ke ladang. Kita mahu 
jalan-jalan masuk ke ladang yang lebih baik perlu diambil kira dengan pembukaan tanah-
tanah perladangan yang baru kerana kebanyakan tanah-tanah ini di pinggiran ataupun di 
pedalaman yang jauh daripada jalan-jalan utama. Maka apabila produktiviti dapat 
ditingkatkan dan keluasan tanah dapat dibesarkan, nescaya pendapatan dapat digandakan 
ke tahap sebuah ekonomi berpendapatan tinggi di kalangan penduduk-penduduk luar 
bandar khususnya bumiputera. 

Tuan Yang di-Pertua, pendapatan bulanan purata kaum Cina adalah lebih tinggi 
berbanding bumiputera dengan kadar nisbah 1 kepada 43. Bermakna 43 kali ganda 
mengikut data daripada Jabatan Penilaian dan Perkhidmatan Harta pada tahun 2012. 



India. Mengikut cerita sejarah, pergaduhan ini tercetus daripada perkara-perkara kecil sahaja seperti pergaduhan di meja perjudian dan krisis kisah cinta antara dua remaja dari Ghee Hin dan Hai San. Tuan Yang di-Pertua dan Ahli-ahli Yang Berhormat, ketika itu sekitar 1870-an, 140 tahun dahulu, nilai ataupun turnover industri bijih timah di Larut lebih daripada RM1.2 juta. Bermakna kalau dinisbahkan mengikut nilaian bersamaan sekarang, ia mencecah ratusan juta ringgit, mungkin ke bilion ringgit. Akhirnya, pertelingkahan ini tamat melalui Perjanjian Pangkor pada 1874 dan Larut ditukar nama kepada "Taiping", yang membawa maksud "keamanan selama-lamanya". Industri perlombongan bijih timah terselamat tetapi mulai lumpuh semula sekitar tahun 70-an. Kini industri perlombongan bijih timah sedang menunjukkan tanda-tanda kebangkitan semula satu revival, dengan izin, yang positif. Malaysia masih kaya dengan deposit hasil bumi seperti di Pahang, Kelantan, Perak, Terengganu dan Kedah. Malahan, terdapat beberapa penemuan baru dan juga aplikasi baru dalam teknologi tinggi, teknologi angkasa lepas serta industri berasaskan petroleum dan lain-lain yang memerlukan galian-galian tradisional dan galian-galian seperti bornite, tungsten, magnesium, titanium, kuarza, emas, timah dan besi. Saya masih ingat, ketika industri perlombongan ini berada di kemuncak, Ipoh menjadi bandar yang mempunyai jumlah jutaan yang kedua teramai di dunia selepas Dallas di Amerika Syarikat. Industri ini kini dilihat sebagai industri yang telah luput, terhad dan tertutup juga belanjawan negara malangnya tidak mengutarakan industri perlombongan yang berpotensi ini. Namun kita harus mengambil sikap proaktif untuk memberi penekanan semula kepada industri perlombongan seperti: (i) perlu ada insentif untuk menggalakkan pelaburan dan pembangunan industri hiliran berasaskan mineral; (ii) perlu ada insentif dan Program Pembangunan Modal Insan untuk sektor perlombongan kerana kita ketandusan tenaga mahir tempatan dan terpaksa bergantung kepada tenaga kerja daripada China dan juga Australia; dan. (iii) mengadakan kerjasama strategik antara agensi pusat dan negeri untuk merangka strategi pelaksanaan berkesan, mesra pelabur dan boleh juga negeri-negeri melihat semula enakmen mineral setiap negeri yang terlibat supaya tidak merugikan kerajaan. Tuan Yang di-Pertua, NKEA pertanian disasarkan untuk meningkatkan jumlah sumbangan PNK daripada RM34 bilion kepada RM49 bilion pada tahun 2020. Oleh yang demikian, adalah langkah bijak untuk meneliti cadangan membuka tanah-tanah kerajaan yang baru dan tanah-tanah terbiar untuk aktiviti pertanian secara besar-besaran mengikut mana-mana kaedah yang sesuai. Kuala Kangsar menyambut baik dan mengalu-alukan segala bentuk cadangan pembukaan tanah baru secara besar-besaran yang berimpak tinggi di Kuala Kangsar. Kita lihat sejak Mei 2013, harga pasaran dunia untuk komoditi seperti getah dan kelapa sawit menurun secara mendadak. Kita ingin mencadangkan untuk kerajaan mewujudkan satu mekanisme penstabilan harga komoditi sawit, getah dan lain-lain memandangkan lebih daripada separuh hasil komoditi kita ini dieksport ke luar negara dan secara langsung ini melibatkan pendapatan pekebun-pekebun kecil luar bandar yang bergantung kepada industri ini. Aspek lain yang penting iaitu aspek taraf jalan-jalan masuk ke ladang. Kita mahu jalan-jalan masuk ke ladang yang lebih baik perlu diambil kira dengan pembukaan tanah- tanah perladangan yang baru kerana kebanyakan tanah-tanah ini di pinggiran ataupun di pedalaman yang jauh daripada jalan-jalan utama. Maka apabila produktiviti dapat ditingkatkan dan keluasan tanah dapat dibesarkan, nescaya pendapatan dapat digandakan ke tahap sebuah ekonomi berpendapatan tinggi di kalangan penduduk-penduduk luar bandar khususnya bumiputera. Tuan Yang di-Pertua, pendapatan bulanan purata kaum Cina adalah lebih tinggi berbanding bumiputera dengan kadar nisbah 1 kepada 43. Bermakna 43 kali ganda mengikut data daripada Jabatan Penilaian dan Perkhidmatan Harta pada tahun 2012.