
24 DR.30.7.2001 

Perkara yang seterusnya yang saya hendak sebut di sini ialah yang berkaitan 
dengan soal pencen itu sendiri. Sebab, apabila sudah pencen, cukup umur sampai 56 
tahun, yang kita harapkan bahawa mereka telah memberikan khidmat secara yang baik 
untuk perkhidmatan awam ini. Saya juga meminta pihak kerajaan untuk mengkaji 
supaya pencen untuk kakitangan perkhidmatan awam ini mestilah tidak di bawah paras 
kemiskinan. Jumlah pencen yang akan diperolehi oleh seorang pegawai dan 
kakitangan awam itu, tidak di bawah paras kemiskinan. 

Apa yang saya melihat dan saya percaya bahawa rekod yang ada khususnya 
orang-orang yang pencen terdahulu daripada waktu skim gaji yang ada sekarang ini 
kebanyakan mereka ialah penerimaan pencen di bawah paras kemiskinan. Terdapat 
dalam negara kita seperti mana disebut oleh Arau bahawa seorang pekerja peringkat 
rendah bergaji akhimya RM700 lebih. lni bermakna bahawa kalau gaji akhimya atau 
gaji pada umur persaraannya ialah RM700 lebih ini bermakna penerimaan pencennya 
di bawah paras kemiskinan. Dan sudah tentulah ini tidak membantu untuk mereka ini 
membina dan membangunkan kehidupan keluarga yang lebih selesa dalam negara 
kita. Maka sudah tentulah kalaulah pula paras kemiskinan itu dipertingkatkan maka 
saya percaya bahawa mungkin orang yang bergaji RM1 ,500 pada waktu dia pencen 
maka sudah tentu dia juga akan berada di bawah paras kemiskinan. 

Jadi oleh sebab itu bagi saya skim gaji dan skim pencen ini harus diselaraskan 
dan dikaji supaya memastikan pencen yang akan diterima oleh pegawai dan kakitangan 
perkhidmatan awam termasuk juga mereka yang duduk dalam pasukan keselamatan, 
angkatan tentera dan juga polis - walaupun mereka ini bukan di bawah perkhidmatan 
awam ada satu skim yang lain - tetapi kita mengharapkan bahawa pencen ini mestilah 
pencen yang membolehkan mereka menerima imbuhan pencen itu ataupun 
pendapatan bulanan mereka itu mengatasi melebihi daripada paras kemiskinan. 
Umpamanya kalau kita boleh berikan sekurang-kurangnya RM600 ataupun mana yang 
lebih kepada pegawai dan kakitangan kerajaan perkhidmatan awam. 

Yang akhimya juga saya hendak sebut di sini ialah berkaitan dengan soal 
untuk memastikan supaya wang pencen ini tidak disalahgunakan untuk kepentingan 
bail out mana-mana syarikat yang terdapat dalam negara kita. Saya tidak mengatakan 
bahawa KWAP (Kumpulan Wang Amanah Pencen) ini tidak boleh buat pelaburan dan 
sebagainya untuk mencari penambahan untuk memperkukuhkan dana Kumpulan Wang 
Amanah Pencen ini tetapi biarlah ada kemunasabahannya daripada hendak melabur di 
dalam syarikat-syarikat atau hendak beli syer kepada syarikat-syarikat yang memang 
sudah terbukti mengalami masalah, mendatangkan masalah dan membebankan 
masyarakat dan rakyat. Akhimya pekerja-pekerja yang bersara ini khususnya pesara­
pesara pencen ini seolah-olah kita membebankan mereka menanggung biawak hidup 
di tengah belakang mereka. lni yang berlaku dalam negara kita. 

Bagaimana Kumpulan Wang Amanah Pencen digunakan untuk 
menyelamatkan Time dotCom dan juga untuk menyelamatkan Sistem Penerbangan 
Malaysia. Semua kita tahu bahawa ini merupakan orang-orang yang membuat 
masalah tidak diambil tindakan akhirnya ditanggung oleh orang yang telah memberikan 
khidmat yang begitu cemerlang kepada negara kita. Kita dibebankan oleh mereka 
secara tidak langsungnya. Sekarang kita hendak menyelamatkan UEM dengan 
bebanan hutang seperti yang disebut oleh Menteri Kerja Raya, mengatakan bahawa 
bebanan hutang UEM dltanggung sebanyak RM22 bilion. RM22 bilion terpaksa 
ditanggung oleh pegawai, kakitangan perkhidmatan awam, orang yang pencen, dan 
seluruh rakyat dalam negara. Kita terpaksa menanggung hutang yang dibuat oleh 
pihak swasta yang dipindah menjadi hutang awam. Hutang yang dibuat oleh pihak 
swasta dipindah menjadi hutang awam yang kita semua terpaksa menanggung 
bebananini. 

Tuan Mohd. Apandi bin Haji Mohamad: Terima kasih Tuan Yang di-Pertua 
dan Yang Berhormat bagi Pokok Sena. Kerajaan sangat-sangat berbangga kononnya 
dengan segala kejayaan penswastaan yang telah dijalankan oleh kerajaan. Seingatan 
Yang Berhormat, mana ada lagi penswastaan kerajaan yang masih berjaya kerana 
yang lain semua sudah kena bail out. Apa lagi yang tinggal yang hendak didakwa kata 
dasar penswastaan negara berjaya. 

Tuan Yang di-Pertua: Yang Berhormat, perkara itu tidak termasuk dalam 
Peraturan Mesyuarat 36 (1) itu. 



Perkara yang seterusnya yang saya hendak sebut di sini ialah yang berkaitan dengan soal pencen itu sendiri. Sebab, apabila sudah pencen, cukup umur sampai 56 tahun, yang kita harapkan bahawa mereka telah memberikan khidmat secara yang baik untuk perkhidmatan awam ini. Saya juga meminta pihak kerajaan untuk mengkaji supaya pencen untuk kakitangan perkhidmatan awam ini mestilah tidak di bawah paras kemiskinan. Jumlah pencen yang akan diperolehi oleh seorang pegawai dan kakitangan awam itu, tidak di bawah paras kemiskinan. Apa yang saya melihat dan saya percaya bahawa rekod yang ada khususnya orang-orang yang pencen terdahulu daripada waktu skim gaji yang ada sekarang ini kebanyakan mereka ialah penerimaan pencen di bawah paras kemiskinan. Terdapat dalam negara kita seperti mana disebut oleh Arau bahawa seorang pekerja peringkat rendah bergaji akhimya RM700 lebih. lni bermakna bahawa kalau gaji akhimya atau gaji pada umur persaraannya ialah RM700 lebih ini bermakna penerimaan pencennya di bawah paras kemiskinan. Dan sudah tentulah ini tidak membantu untuk mereka ini membina dan membangunkan kehidupan keluarga yang lebih selesa dalam negara kita. Maka sudah tentulah kalaulah pula paras kemiskinan itu dipertingkatkan maka saya percaya bahawa mungkin orang yang bergaji RM1 ,500 pada waktu dia pencen maka sudah tentu dia juga akan berada di bawah paras kemiskinan. Jadi oleh sebab itu bagi saya skim gaji dan skim pencen ini harus diselaraskan dan dikaji supaya memastikan pencen yang akan diterima oleh pegawai dan kakitangan perkhidmatan awam termasuk juga mereka yang duduk dalam pasukan keselamatan, angkatan tentera dan juga polis- walaupun mereka ini bukan di bawah perkhidmatan awam ada satu skim yang lain- tetapi kita mengharapkan bahawa pencen ini mestilah pencen yang membolehkan mereka menerima imbuhan pencen itu ataupun pendapatan bulanan mereka itu mengatasi melebihi daripada paras kemiskinan. Umpamanya kalau kita boleh berikan sekurang-kurangnya RM600 ataupun mana yang lebih kepada pegawai dan kakitangan kerajaan perkhidmatan awam. Yang akhimya juga saya hendak sebut di sini ialah berkaitan dengan soal untuk memastikan supaya wang pencen ini tidak disalahgunakan untuk kepentingan bail out mana-mana syarikat yang terdapat dalam negara kita. Saya tidak mengatakan bahawa KWAP (Kumpulan Wang Amanah Pencen) ini tidak boleh buat pelaburan dan sebagainya untuk mencari penambahan untuk memperkukuhkan dana Kumpulan Wang Amanah Pencen ini tetapi biarlah ada kemunasabahannya daripada hendak melabur di dalam syarikat-syarikat atau hendak beli syer kepada syarikat-syarikat yang memang sudah terbukti mengalami masalah, mendatangkan masalah dan membebankan masyarakat dan rakyat. Akhimya pekerja-pekerja yang bersara ini khususnya pesara pesara pencen ini seolah-olah kita membebankan mereka menanggung biawak hidup di tengah belakang mereka. lni yang berlaku dalam negara kita. Bagaimana Kumpulan Wang Amanah Pencen digunakan untuk menyelamatkan Time dotCom dan juga untuk menyelamatkan Sistem Penerbangan Malaysia. Semua kita tahu bahawa ini merupakan orang-orang yang membuat masalah tidak diambil tindakan akhirnya ditanggung oleh orang yang telah memberikan khidmat yang begitu cemerlang kepada negara kita. Kita dibebankan oleh mereka secara tidak langsungnya. Sekarang kita hendak menyelamatkan UEM dengan bebanan hutang seperti yang disebut oleh Menteri Kerja Raya, mengatakan bahawa bebanan hutang UEM dltanggung sebanyak RM22 bilion. RM22 bilion terpaksa ditanggung oleh pegawai, kakitangan perkhidmatan awam, orang yang pencen, dan seluruh rakyat dalam negara. Kita terpaksa menanggung hutang yang dibuat oleh pihak swasta yang dipindah menjadi hutang awam. Hutang yang dibuat oleh pihak swasta dipindah menjadi hutang awam yang kita semua terpaksa menanggung bebananini. Tuan Mohd. Apandi bin Haji Mohamad: Terima kasih Tuan Yang di-Pertua dan Yang Berhormat bagi Pokok Sena. Kerajaan sangat-sangat berbangga kononnya dengan segala kejayaan penswastaan yang telah dijalankan oleh kerajaan. Seingatan Yang Berhormat, mana ada lagi penswastaan kerajaan yang masih berjaya kerana yang lain semua sudah kena bail out. Apa lagi yang tinggal yang hendak didakwa kata dasar penswastaan negara berjaya. Tuan Yang di-Pertua: Yang Berhormat, perkara itu tidak termasuk dalam Peraturan Mesyuarat 36 (1) itu.