
DR.30.10.2017                                                        87                   

 
Kita tengok memang kehidupan nelayan ini antara benda kita tengok, mereka satu- 

waktu musim tengkujuh ini. Dia pergi pinjam duit dengan orang tengah ataupun dengan 
tauke. Nanti apabila balik nanti, dia balik daripada laut, dia tidak tengok apa sudah, semua 
dikaut-kaut sebagainya. Sedangkan kalau kita tengok, dia pergi laut, ikan bilis itu, kalau orang 
yang betul-betul mahir sebagainya, dia boleh mendapatkan pendapatan dia sehari kalau 
pergi, mungkin dapat anggaran sampai dekat RM1,000 dengan RM800. Tetapi realiti berlaku 
ialah masalah orang tengah. Itu satu hal. 

Akan tetapi persoalannya hari ini ialah berkenaan dengan harga barang itu 
meningkat. Apabila kita tanya peniaga, peniaga kata kes barang meningkat ini kes minyak. 
Hendak tanya lagi pasal apa barang naik, dia kata pasal tol. Tanya pula lagi, dia kata pasal 
GST. 

 Sama juga nasib pekebun-pekebun durian di kawasan saya, mengalami nasib yang 
sama. Sekarang ini kita tengok mereka jual kepada peraih lebih kurang RM7 atau RM8 sekilo 
tetapi dijual di Kuala Lumpur sampai RM25 ataupun RM22 satu kilo. Jadi sebab itu selalu 
saya sebut- ini benda saya akan bincang di dalam Peringkat Jawatankuasa nanti berkenaan 
dengan hal yang berkaitan dengan nasib peniaga-peniaga ataupun di kalangan pekebun-
pekebun durian. 

Tuan Yang di-Pertua, ini ialah merupakan satu perkara yang kita membabitkan- 
begitu saya kaitkan lagi ialah oleh kerana kalau pertumbuhan ekonomi kita baik dimaklumkan 
di Dewan Rakyat pada 26 Julai 2017, kadar pengangguran di kalangan rakyat Malaysia 
seramai 54,100 orang menganggur, ertinya hampir dekat dengan setengah juta. Jadi saya 
bimbang dengan kadar pengangguran yang tinggi ini, ia akan memberikan kesan sosial 
kerana manusia ini apabila dia tak dak makan, tak dak minum, hok yang tak dak pegangan 
agama dan moral, mereka boleh buat apa sahaja, asalkan mereka hendak kepada makan. 
Ini yang kita tengok betullah macam Teori Maslow sebut, dia kata manusia ini yang dia 
hendaknya ialah soal berkenaan dengan apa yang penting ialah berkenaan dengan dia 
hendak iaitu makan dahulu, kepentingan perut dia dahulu.  

Jadi kita bimbang kalau dengan kadar pengangguran yang ada seperti begini, yang 
kita bimbang datangnya masalah-masalah sosial dan juga dengan tidak nafikan saya banyak 
kes-kes yang saya duduk consult, dengan izin, iaitu kes-kes berlakunya penceriaan apabila 
dengan sebab pengangguran, kena buang kerja, kadang-kadang hilang pedoman dan 
sebagainya. Macam-macam boleh terjadi. Maka, akhirnya akan menimbulkan kesan sosial 
akibat daripada pengangguran yang tinggi ini. 

Tuan Yang di-Pertua, berkenaan dengan kesihatan ataupun kemudahan kesihatan. 

Puan Hajah Siti Zailah binti Mohd. Yusoff [Rantau Panjang]: Minta laluan sedikit 
Yang Berhormat. 

Tuan Idris bin Haji Ahmad [Bukit Gantang]: Ya. 

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Seri Dr. Ronald Kiandee]: Ya. 

Puan Hajah Siti Zailah binti Mohd. Yusoff [Rantau Panjang]: Terima kasih Yang 
Berhormat. Saya tertarik dengan apa yang disebut oleh Yang Berhormat tadi berkaitan 
dengan beban kos hidup rakyat. Kalau kita lihat di kawasan sempadan, di antara isu utama 
masalah rakyat apabila nilai ringgit yang semakin turun menyebabkan harga kos hidup 
semakin mahal dan ditambah pula dengan GST yang sentiasa menekan rakyat.  

Jadi apa pandangan Yang Berhormat apabila ada pihak yang mengatakan bahawa 
GST tidak membebankan rakyat sedangkan setiap hari kita lihat peniaga-peniaga terbeban, 
perniagaan mereka tidak laku, ada yang tutup kedai dan sebagainya? Jadi macam mana 
pandangan Yang Berhormat dalam isu ini? 

◼1840 

Tuan Idris bin Haji Ahmad [Bukit Gantang]: Terima kasih Tuan Yang di-Pertua. 
Terima kasih kepada Yang Berhormat Rantau Panjang. Saya tidak faham lah kalau orang 
kata GST tidak membebankan rakyat. Kalau dulu kita beli dengan harga RM10, tiba-tiba 
dengan kita bayar RM10.60, tidak tahu lah sifir atau matematik, RM10 itu lebih mahal 
daripada RM10.60.  

Tuan Yang di-Pertua, saya hendak bincang berkenaan dengan soal yang berkaitan 
dengan kemudahan kesihatan. Kita hendak supaya rakyat kita sihat. Oleh sebab itu selalu 



Kita tengok memang kehidupan nelayan ini antara benda kita tengok, mereka satu-. waktu musim tengkujuh ini. Dia pergi pinjam duit dengan orang tengah ataupun dengan tauke. Nanti apabila balik nanti, dia balik daripada laut, dia tidak tengok apa sudah, semua dikaut-kaut sebagainya. Sedangkan kalau kita tengok, dia pergi laut, ikan bilis itu, kalau orang yang betul-betul mahir sebagainya, dia boleh mendapatkan pendapatan dia sehari kalau pergi, mungkin dapat anggaran sampai dekat RM1,000 dengan RM800. Tetapi realiti berlaku ialah masalah orang tengah. Itu satu hal. Akan tetapi persoalannya hari ini ialah berkenaan dengan harga barang itu meningkat. Apabila kita tanya peniaga, peniaga kata kes barang meningkat ini kes minyak. Hendak tanya lagi pasal apa barang naik, dia kata pasal tol. Tanya pula lagi, dia kata pasal GST. Sama juga nasib pekebun-pekebun durian di kawasan saya, mengalami nasib yang sama. Sekarang ini kita tengok mereka jual kepada peraih lebih kurang RM7 atau RM8 sekilo tetapi dijual di Kuala Lumpur sampai RM25 ataupun RM22 satu kilo. Jadi sebab itu selalu saya sebut- ini benda saya akan bincang di dalam Peringkat Jawatankuasa nanti berkenaan dengan hal yang berkaitan dengan nasib peniaga-peniaga ataupun di kalangan pekebun- pekebun durian. Tuan Yang di-Pertua, ini ialah merupakan satu perkara yang kita membabitkan- begitu saya kaitkan lagi ialah oleh kerana kalau pertumbuhan ekonomi kita baik dimaklumkan di Dewan Rakyat pada 26 Julai 2017, kadar pengangguran di kalangan rakyat Malaysia seramai 54,100 orang menganggur, ertinya hampir dekat dengan setengah juta. Jadi saya bimbang dengan kadar pengangguran yang tinggi ini, ia akan memberikan kesan sosial kerana manusia ini apabila dia tak dak makan, tak dak minum, hok yang tak dak pegangan agama dan moral, mereka boleh buat apa sahaja, asalkan mereka hendak kepada makan. Ini yang kita tengok betullah macam Teori Maslow sebut, dia kata manusia ini yang dia hendaknya ialah soal berkenaan dengan apa yang penting ialah berkenaan dengan dia hendak iaitu makan dahulu, kepentingan perut dia dahulu. Jadi kita bimbang kalau dengan kadar pengangguran yang ada seperti begini, yang kita bimbang datangnya masalah-masalah sosial dan juga dengan tidak nafikan saya banyak kes-kes yang saya duduk consult, dengan izin, iaitu kes-kes berlakunya penceriaan apabila dengan sebab pengangguran, kena buang kerja, kadang-kadang hilang pedoman dan sebagainya. Macam-macam boleh terjadi. Maka, akhirnya akan menimbulkan kesan sosial akibat daripada pengangguran yang tinggi ini. Tuan Yang di-Pertua, berkenaan dengan kesihatan ataupun kemudahan kesihatan. Puan Hajah Siti Zailah binti Mohd. Yusoff [Rantau Panjang]: Minta laluan sedikit Yang Berhormat. Tuan Idris bin Haji Ahmad [Bukit Gantang]: Ya. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Seri Dr. Ronald Kiandee]: Ya. Puan Hajah Siti Zailah binti Mohd. Yusoff [Rantau Panjang]: Terima kasih Yang Berhormat. Saya tertarik dengan apa yang disebut oleh Yang Berhormat tadi berkaitan dengan beban kos hidup rakyat. Kalau kita lihat di kawasan sempadan, di antara isu utama masalah rakyat apabila nilai ringgit yang semakin turun menyebabkan harga kos hidup semakin mahal dan ditambah pula dengan GST yang sentiasa menekan rakyat. Jadi apa pandangan Yang Berhormat apabila ada pihak yang mengatakan bahawa GST tidak membebankan rakyat sedangkan setiap hari kita lihat peniaga-peniaga terbeban, perniagaan mereka tidak laku, ada yang tutup kedai dan sebagainya? Jadi macam mana pandangan Yang Berhormat dalam isu ini?. 1840. Tuan Idris bin Haji Ahmad [Bukit Gantang]: Terima kasih Tuan Yang di-Pertua. Terima kasih kepada Yang Berhormat Rantau Panjang. Saya tidak faham lah kalau orang kata GST tidak membebankan rakyat. Kalau dulu kita beli dengan harga RM10, tiba-tiba dengan kita bayar RM10.60, tidak tahu lah sifir atau matematik, RM10 itu lebih mahal daripada RM10.60. Tuan Yang di-Pertua, saya hendak bincang berkenaan dengan soal yang berkaitan dengan kemudahan kesihatan. Kita hendak supaya rakyat kita sihat. Oleh sebab itu selalu.