
52                                                          DR.30.10.2017                                                

 
Dalam konteks membahaskan bajet ini, sebenarnya topik hutang adalah antara topik 

yang paling hangat dibicarakan. Tiba-tiba kita dapati banyak pakar-pakar dalam bidang ini.  
Saya bukan pakar. Itu sebab saya ingin memohon penjelasan daripada pihak kerajaan agar 
kita boleh dapat membuat gambaran yang sebenar dan juga lengkap.   

Terlebih dahulu, izinkanlah saya hendak tegaskan bahawa dalam keadaan kita 
mengalami kekurangan hasil dan juga aktiviti-aktiviti ekonomi pula belum lagi begitu rancak, 
maka berhutang untuk tujuan yang produktif, untuk merancakkan semula pertumbuhan 
ekonomi serta mampu pula membayar balik hutang tersebut adalah selari dengan apa yang 
disebut oleh jaguh ekonomi dunia, Lord Keynes. 

Namun, kalaulah kita semata-mata melihat peningkatan hutang antara tahun 2008 
dan 2017, ia sebenarnya boleh memercikkan peluh jantan kita. Ini kerana pada tahun 2008 
misalnya, jumlah hutang Kerajaan Persekutuan pada ketika tersebut adalah sebanyak 
RM285.1 bilion.  Pada tahun 2017, ia telah melonjak 140 peratus pada RM685.1 bilion.  
Dalam tempoh yang sama, nilai ekonomi (GNI) kita telah meningkat sebanyak seratus 
peratus daripada RM700.8 bilion kepada sebanyak RM1.4 trilion pada harga semasa. 
Sementara hasil Kerajaan Persekutuan pula telah menokok sebanyak 39 peratus dari 
RM161.6 bilion pada waktu tersebut kepada sekarang sebanyak RM225.3 bilion dalam 
tempoh berkenaan.   

Mengenai hutang dan hasil kerajaan ini, saya perhatikan pada tahun 2008, jumlah 
hutang kita hanya sebanyak 1.8 kali ganda lebih besar berbanding dengan hasil kerajaan.  
Pada tahun 2017 pula, jurang itu telah melebar sebanyak dekat dengan tiga kali ganda.  Jadi, 
soalan saya kepada Yang Berhormat Menteri dan kerajaan, adakah kerajaan tidak bimbang 
akan kedudukan ini?   

Lantaran itu, mohon kalau boleh dimaklumkan dalam Dewan yang mulia ini jumlah 
hutang dan juga hasil Kerajaan Persekutuan yang sebenar sehingga akhir bulan September 
yang lalu. Dalam konteks hutang, GNR, GNI dan hasil kerajaan yang saya sebutkan tadi, 
apakah sebenarnya kedudukan hutang kerajaan dari segi saiz relatif kepada GDP kita?   

Kedua, defisit fiskal dan ketiganya, bagaimanakah kemampuan kerajaan untuk 
membayar semula dan daripada segi nisbah khidmat bayar balik hutang, debt to service 
ratio? Adakah kita mampu untuk mencapai bajet berimbang seperti yang kita harapkan pada 
tahun 2020 nanti?  Jika mengambil kira hutang sahaja, hutang off budget, contingency liability 
pula, bagaimana kedudukannya?  

Apa yang dibimbangkan oleh pakar yang tumbuh macam cendawan di musim hujan 
ini ialah kononnya sesetengah daripada mereka membuat andaian dan membuat fitnah 
bahawa projek-projek mega yang hutangnya dijamin oleh kerajaan itu tidak self-financing, 
dengan izin. Jika benar, maka kerajaanlah yang akan terbeban untuk membayarnya.  Contoh 
yang diberikan oleh mereka adalah MRT 

■1520 

 Difahamkan ridership ataupun pelanggan adalah jauh lebih meleset daripada apa 
yang kita unjurkan. Begitu juga dengan ECRL, mengikut congakkan mereka, kerajaan perlu 
membayar sebanyak RM15.6 juta sehari ataupun sebanyak RM468 juta sebulan dalam 
tempoh 13 tahun. Bagaimanakah kedudukan kemampuan kerajaan untuk membayar balik? 
Menurut mereka, unjuran penumpang dan juga kargo sebenarnya over estimated. 

 Tuan Yang di-Pertua, saya ingin kembali kepada rekod kejayaan Kerajaan Barisan 
Nasional yang telah saya sentuh di awal ucapan saya tadi. Banyak sebenarnya parameters 
yang boleh diguna pakai untuk menunjukkan bahawa tahap kejayaan yang cemerlang yang 
telah kita capai itu. Saya ketengahkan 2K iaitu kemakmuran dan juga keamanan untuk 
merangkumkan keseluruhan kejayaan-kejayaan tersebut kerana inilah dia paksi kemajuan 
sesebuah negara. Diakui bahawa Kerajaan Barisan Nasional bukanlah sempurna atau 
perfect, tetapi berdasarkan a basket of indicators ini adalah amat jelas bahawa Kerajaan 
Barisan Nasional telah berjaya menyempurnakan 2K ini dan rakyat telah pun menikmati hasil 
usaha tersebut.  

Izinkan saya untuk memberikan beberapa contoh yang telah kita capai selama ini. 
Pertamanya, tentang pertumbuhan GDP. Kita semua tahu bahawa prasyarat utama untuk 
kita menggerakkan negara ialah pertumbuhan ekonomi. Pertumbuhan ekonomi itu pula 
mestilah bersendikan keamanan. Inilah sebenarnya resipinya. Kita bersyukur ekoran 
daripada pelbagai dasar yang telah digubal dan bermacam-macam program yang telah 



Dalam konteks membahaskan bajet ini, sebenarnya topik hutang adalah antara topik. yang paling hangat dibicarakan. Tiba-tiba kita dapati banyak pakar-pakar dalam bidang ini. Saya bukan pakar. Itu sebab saya ingin memohon penjelasan daripada pihak kerajaan agar kita boleh dapat membuat gambaran yang sebenar dan juga lengkap. Terlebih dahulu, izinkanlah saya hendak tegaskan bahawa dalam keadaan kita mengalami kekurangan hasil dan juga aktiviti-aktiviti ekonomi pula belum lagi begitu rancak, maka berhutang untuk tujuan yang produktif, untuk merancakkan semula pertumbuhan ekonomi serta mampu pula membayar balik hutang tersebut adalah selari dengan apa yang disebut oleh jaguh ekonomi dunia, Lord Keynes. Namun, kalaulah kita semata-mata melihat peningkatan hutang antara tahun 2008 dan 2017, ia sebenarnya boleh memercikkan peluh jantan kita. Ini kerana pada tahun 2008 misalnya, jumlah hutang Kerajaan Persekutuan pada ketika tersebut adalah sebanyak RM285.1 bilion. Pada tahun 2017, ia telah melonjak 140 peratus pada RM685.1 bilion. Dalam tempoh yang sama, nilai ekonomi (GNI) kita telah meningkat sebanyak seratus peratus daripada RM700.8 bilion kepada sebanyak RM1.4 trilion pada harga semasa. Sementara hasil Kerajaan Persekutuan pula telah menokok sebanyak 39 peratus dari RM161.6 bilion pada waktu tersebut kepada sekarang sebanyak RM225.3 bilion dalam tempoh berkenaan. Mengenai hutang dan hasil kerajaan ini, saya perhatikan pada tahun 2008, jumlah hutang kita hanya sebanyak 1.8 kali ganda lebih besar berbanding dengan hasil kerajaan. Pada tahun 2017 pula, jurang itu telah melebar sebanyak dekat dengan tiga kali ganda. Jadi, soalan saya kepada Yang Berhormat Menteri dan kerajaan, adakah kerajaan tidak bimbang akan kedudukan ini?. Lantaran itu, mohon kalau boleh dimaklumkan dalam Dewan yang mulia ini jumlah hutang dan juga hasil Kerajaan Persekutuan yang sebenar sehingga akhir bulan September yang lalu. Dalam konteks hutang, GNR, GNI dan hasil kerajaan yang saya sebutkan tadi, apakah sebenarnya kedudukan hutang kerajaan dari segi saiz relatif kepada GDP kita?. Kedua, defisit fiskal dan ketiganya, bagaimanakah kemampuan kerajaan untuk membayar semula dan daripada segi nisbah khidmat bayar balik hutang, debt to service ratio? Adakah kita mampu untuk mencapai bajet berimbang seperti yang kita harapkan pada tahun 2020 nanti? Jika mengambil kira hutang sahaja, hutang off budget, contingency liability pula, bagaimana kedudukannya?. Apa yang dibimbangkan oleh pakar yang tumbuh macam cendawan di musim hujan ini ialah kononnya sesetengah daripada mereka membuat andaian dan membuat fitnah bahawa projek-projek mega yang hutangnya dijamin oleh kerajaan itu tidak self-financing, dengan izin. Jika benar, maka kerajaanlah yang akan terbeban untuk membayarnya. Contoh yang diberikan oleh mereka adalah MRT. #1520. Difahamkan ridership ataupun pelanggan adalah jauh lebih meleset daripada apa yang kita unjurkan. Begitu juga dengan ECRL, mengikut congakkan mereka, kerajaan perlu membayar sebanyak RM15.6 juta sehari ataupun sebanyak RM468 juta sebulan dalam tempoh 13 tahun. Bagaimanakah kedudukan kemampuan kerajaan untuk membayar balik? Menurut mereka, unjuran penumpang dan juga kargo sebenarnya over estimated. Tuan Yang di-Pertua, saya ingin kembali kepada rekod kejayaan Kerajaan Barisan Nasional yang telah saya sentuh di awal ucapan saya tadi. Banyak sebenarnya parameters yang boleh diguna pakai untuk menunjukkan bahawa tahap kejayaan yang cemerlang yang telah kita capai itu. Saya ketengahkan 2K iaitu kemakmuran dan juga keamanan untuk merangkumkan keseluruhan kejayaan-kejayaan tersebut kerana inilah dia paksi kemajuan sesebuah negara. Diakui bahawa Kerajaan Barisan Nasional bukanlah sempurna atau perfect, tetapi berdasarkan a basket of indicators ini adalah amat jelas bahawa Kerajaan Barisan Nasional telah berjaya menyempurnakan 2K ini dan rakyat telah pun menikmati hasil usaha tersebut. Izinkan saya untuk memberikan beberapa contoh yang telah kita capai selama ini. Pertamanya, tentang pertumbuhan GDP. Kita semua tahu bahawa prasyarat utama untuk kita menggerakkan negara ialah pertumbuhan ekonomi. Pertumbuhan ekonomi itu pula mestilah bersendikan keamanan. Inilah sebenarnya resipinya. Kita bersyukur ekoran daripada pelbagai dasar yang telah digubal dan bermacam-macam program yang telah.