
DR.30.09.2021 105 

 
Malaysia itu sendiri. Jangan jadikan RMKe-12 ini sebagai rancangan mengayakan kroni. 
Putrajaya is sucking Sabah dried of it rich resources. Berlaku adillah kepada kami, 
kembalikan hak-hak rakyat negeri Sabah. Sekian, terima kasih. 

Timbalan Yang di-Pertua [Dato’ Mohd Rashid Hasnon]: Terima kasih Yang 
Berhormat Kota Belud. Terakhir saya menjemput Yang Berhormat Selayang.  

 

7.21 mlm. 

Tuan William Leong Jee Keen [Selayang]: Terima kasih Yang Berhormat Tuan 
Yang di-Pertua kerana memberikan saya peluang untuk membahaskan RMKe-12. 
Perkara pertama yang saya ingin sentuh ialah sama ada kerajaan cukup keazaman politik 
untuk melakukan pembaharuan mengikut RMKe-12 ini.  

Inilah sebab sebuah golongan elit politik dan peniaga telah wujud akibat 
penyalahgunaan DEB dan tindakan affirmative mengikut kaum. Ini telah jelas dinyatakan 
di dalam buku Model Ekonomi Baru, bahagian satu, muka surat 12 yang mana satu 
senarai kesan negatif DEB telah diberikan dan antaranya ialah ‘merentir’, dengan izin, rent 
seeking, kuasa penaungan, political patronage dan proses perolehan kerajaan yang tidak 
telus. Hal ini mengakibatkan rasuah menular.  

So, apa yang penting kita hendak tanya kerajaan adalah apakah langkah dan 
cadangan yang akan diambil supaya apabila golongan elit ini membantah, kerajaan boleh 
berjaya untuk melaksanakan reformasi atau transformasi yang dinyatakan di dalam 
RMKe-12 ini.  

Perkara kedua ialah isu dan cabaran yang dinyatakan di dalam buku RMKe-12 ini 
termasuk 

(i) produktiviti dalam kalangan perusahaan mikro kecil dan 
sederhana yang rendah; 

(ii) kualiti pelaburan yang rendah; 

(iii) peralihan struktur ekonomi yang perlahan serta jurang 
pembangunan antara negeri yang melebar;  

(iv) pendidikan tidak menjana kemahiran dan skill set yang diperlukan 
oleh industri dan  

(v) kadar pengangguran yang tinggi serta masalah skill mismatch.  

Masalah ini berpunca daripada kekhuatiran pelabur tempatan bahawa saham 
mereka atau perniagaan mereka akan terpaksa dijual kepada bumiputera atau dirampas 
oleh kerajaan. Ini berbangkit oleh sebab kekurangan keyakinan kepada kerajaan bahawa 
pelabur tempatan dapat mengawal perniagaan mereka. Oleh sebab kekhuatiran itu, 
mereka enggan menambahkan pelaburan atau menggunakan teknologi moden.  

Baru-baru ini, isu syarikat penghantaran barang yang diwajibkan pindah 51 
peratus saham kepada bumiputera telah menunjukkan bahawa kekhuatiran itu berasas. 
Pelaburan tempatan bukan bumiputera yang terpaksa menyerahkan kawalan syarikat dan 
tidak dapat lesen kastam, ini menjadi satu pengagihan yang tidak adil. Apa yang harus 
dibuat ialah kerajaan membantu usahawan bumiputera dengan memberikan sokongan, 
dorongan, dana dan latihan kepada mereka untuk membina perniagaan mereka sendiri 
supaya mereka dapat bersaing dengan peniagaan lain tetapi ini tidak dilakukan. Apa yang 
terjadi ialah mereka yang bukan bumiputera dipaksa untuk pindah kawalan syarikat 
kepada bumiputera.  

Ini merupakan rampasan harta daripada pemilik bukan bumiputera kepada 
bumiputera. Apa yang perlu dibuat ialah untuk meningkatkan keyakinan pelabur tempatan 
bukan bumiputera dengan mengadakan satu pendekatan baru iaitu bukan tindakan 
affirmative mengikut kaum tetapi tindakan affirmative mengikut keperluan. Kerajaan harus 
memberikan jaminan kepada pelabur tempatan bukan bumiputera bahawa mereka tidak 
akan dipaksa untuk memindahkan saham kepada bumiputera di bawah undang-undang, 
peraturan atau memenuhi syarat lesen untuk menjalankan perniagaan mereka. Perkara 
ketiga... 



Malaysia itu sendiri. Jangan jadikan RMKe-12 ini sebagai rancangan mengayakan kroni. Putrajaya is sucking Sabah dried of it rich resources. Berlaku adillah kepada kami, kembalikan hak-hak rakyat negeri Sabah. Sekian, terima kasih. Timbalan Yang di-Pertua [Dato' Mohd Rashid Hasnon]: Terima kasih Yang Berhormat Kota Belud. Terakhir saya menjemput Yang Berhormat Selayang. 7.21 mlm. Tuan William Leong Jee Keen [Selayang]: Terima kasih Yang Berhormat Tuan Yang di-Pertua kerana memberikan saya peluang untuk membahaskan RMKe-12. Perkara pertama yang saya ingin sentuh ialah sama ada kerajaan cukup keazaman politik untuk melakukan pembaharuan mengikut RMKe-12 ini. Inilah sebab sebuah golongan elit politik dan peniaga telah wujud akibat penyalahgunaan DEB dan tindakan affirmative mengikut kaum. Ini telah jelas dinyatakan di dalam buku Model Ekonomi Baru, bahagian satu, muka surat 12 yang mana satu senarai kesan negatif DEB telah diberikan dan antaranya ialah 'merentir', dengan izin, rent seeking, kuasa penaungan, political patronage dan proses perolehan kerajaan yang tidak telus. Hal ini mengakibatkan rasuah menular. So, apa yang penting kita hendak tanya kerajaan adalah apakah langkah dan cadangan yang akan diambil supaya apabila golongan elit ini membantah, kerajaan boleh berjaya untuk melaksanakan reformasi atau transformasi yang dinyatakan di dalam RMKe-12 ini. Perkara kedua ialah isu dan cabaran yang dinyatakan di dalam buku RMKe-12 ini termasuk (i) produktiviti dalam kalangan perusahaan mikro kecil dan sederhana yang rendah; (ii) kualiti pelaburan yang rendah; (iii) peralihan struktur ekonomi yang perlahan serta jurang pembangunan antara negeri yang melebar; (iv) pendidikan tidak menjana kemahiran dan skill set yang diperlukan oleh industri dan (v) kadar pengangguran yang tinggi serta masalah skill mismatch. Masalah ini berpunca daripada kekhuatiran pelabur tempatan bahawa saham mereka atau perniagaan mereka akan terpaksa dijual kepada bumiputera atau dirampas oleh kerajaan. Ini berbangkit oleh sebab kekurangan keyakinan kepada kerajaan bahawa pelabur tempatan dapat mengawal perniagaan mereka. Oleh sebab kekhuatiran itu, mereka enggan menambahkan pelaburan atau menggunakan teknologi moden. Baru-baru ini, isu syarikat penghantaran barang yang diwajibkan pindah 51 peratus saham kepada bumiputera telah menunjukkan bahawa kekhuatiran itu berasas. Pelaburan tempatan bukan bumiputera yang terpaksa menyerahkan kawalan syarikat dan tidak dapat lesen kastam, ini menjadi satu pengagihan yang tidak adil. Apa yang harus dibuat ialah kerajaan membantu usahawan bumiputera dengan memberikan sokongan, dorongan, dana dan latihan kepada mereka untuk membina perniagaan mereka sendiri supaya mereka dapat bersaing dengan peniagaan lain tetapi ini tidak dilakukan. Apa yang terjadi ialah mereka yang bukan bumiputera dipaksa untuk pindah kawalan syarikat kepada bumiputera. Ini merupakan rampasan harta daripada pemilik bukan bumiputera kepada bumiputera. Apa yang perlu dibuat ialah untuk meningkatkan keyakinan pelabur tempatan bukan bumiputera dengan mengadakan satu pendekatan baru iaitu bukan tindakan affirmative mengikut kaum tetapi tindakan affirmative mengikut keperluan. Kerajaan harus memberikan jaminan kepada pelabur tempatan bukan bumiputera bahawa mereka tidak akan dipaksa untuk memindahkan saham kepada bumiputera di bawah undang-undang, peraturan atau memenuhi syarat lesen untuk menjalankan perniagaan mereka. Perkara ketiga...