
 DR.30.10.2003 

 

60 

Kalau kita sudah tahu sebabnya, mengapa kita tidak membuat perubahan ataupun 
pendekatan yang lain?  Saya melihat bahawa masalah kita ialah basic economy ataupun 
asas ekonomi di kalangan rakyat Malaysia, walaupun saya seorang doktor, saya dilatih 
sebagai seorang doktor, saya melihat rata-rata masalah kita ialah basic economy 
masyarakat kita adalah lemah. 

Walaupun negara lain tidak membuat perkara ini, walaupun negara yang paling 
maju dalam perniagaan, Jepun, barangkali tidak membuat perkara ini, tetapi kita mesti 
berbuat sesuatu walaupun dilihat orthodox ataupun janggal ataupun tidak pernah kita 
fikirkan, saya begitu mengkagumi Yang Amat Berhormat, kita mesti mencuba yang baru 
demi untuk kebaikan negara kita. 

Apa yang kurang ialah, saya katakan tadi, kita tidak ada basic economy.  Kalaupun 
diberi pelajaran Ekonomi kepada graduan, mereka yang mengambil jurusan perniagaan, 
bilangannya adalah sedikit.  Sebab itulah kalau dilihat, graduan-graduan kita, orang-orang 
educated yang telah keluar daripada kolej, maktab dan sebagainya, pemikiran untuk 
berniaga itu amatlah rendah.  Mereka lebih senang menjadi kakitangan kerajaan yang 
makan gaji ataupun bekerja dengan swasta, apabila keluar daripada universiti, mesti 
disediakan pejabat, mesti disediakan tempat dan jawatan supaya apabila mereka bekerja, 
gaji setiap bulan. 

Dan kurang bilangan yang mempunyai inisiatif sendiri sama ada memulakan 
perniagaan, sama ada menjadi usahawan ataupun pereka cipta dan sebagainya, begitu 
kurang.  Jadi, inilah yang kita perlu ubah.  Kita mesti perbanyakkan basics, dasar kita.   

Oleh itu, saya mencadangkan, kalau kita lihat bahawa daripada awal lagi, 
masyarakat Malaysia khususnya bumiputera, kita mesti dedahkan kepada ekonomi ataupun 
perniagaan ini di sekolah.  Memang ada program-program usahawan muda di sekolah 
menengah, pelajar berkoperasi di sekolah, tetapi saya rasa itu cuma sebagai satu kelab, 
sebilangan kecil sahaja yang berminat.  Yang tidak berminat - tidak. 

Saya ingin mencadangkan sistem pendidikan kita mesti ke arah ini.  Kita mesti 
mengubah sedikit supaya semua orang didedahkan kepada perniagaan dan pentingnya 
perniagaan ini, pentingnya usahawan ini, pentingnya international economic dan 
sebagainya ini. 

Walaupun apabila mereka dewasa ataupun keluar daripada universiti, sama ada 
mereka memilih untuk menjadi peniaga atau menjadi kakitangan kerajaan atau menjadi 
kakitangan swasta, jadi kita telah pun mereka cipta satu environment, satu persekitaran 
yang business friendly.  Sama ada dia bekerja dengan kerajaan, saya katakan, ataupun 
swasta atau menjadi ahli perniagaan, jadi kita mempunyai masyarakat yang business 
friendly.  Kenapa business friendly?  Dengan izin.  Ataupun satu masyarakat yang mesra 
berniaga ini perlu?  Kalau kita lihat pada hari ini, banyak kakitangan kerajaan langsung tidak 
mengetahui cara perniagaan ini dan apabila orang-orang yang berniaga ingin berurusan 
dengan jabatan kerajaan, proses untuk mempercepatkan  perniagaan itu tidak wujud, soal 
birokrasi, soal melengah-lengahkan kerja, tidak memandang bahawa keputusan yang 
dibuat oleh kakitangan kerajaan itu begitu penting kepada environment perniagaan. 

Timbullah soal permohonan lesen lambat keluar, bila memproses claim cheque 
lambat keluar, tuntutan perniagaan lambat keluar, cek disimpan dan sebagainya.  
Bermacam-macam kerenah sehingga menimbulkan satu suasana di mana anggapan ahli 
perniagaan bahawa kakitangan kerajaan itu tidak business friendly dan timbullah berbagai-
bagai taktik untuk mempercepatkan proses termasuklah greasing, tumbuk rusuk, hulur 
sedikit dan sebagainya. 

Kalaulah semua masyarakat kita faham tentang perniagaan ini sama ada dia 
kakitangan kerajaan ataupun di dalam perniagaan sendiri, kita ada dua kumpulan yang 
bekerjasama untuk mempercepatkan proses menjadikan Malaysia ini sebagai masyarakat 
peniaga.  Memang kita mahu kakitangan kerajaan tahu soal perniagaan ini, tetapi kita tidak 
mahu kakitangan kerajaan yang bertugas ini juga terlibat dalam perniagaan, tetapi kita 
mahu mereka mempercepatkan proses.  Jikalau mereka sudah mempunyai cara berfikir 
untuk berniaga, mereka harus berhenti dalam kerja itu dan berniaga. 



60. Kalau kita sudah tahu sebabnya, mengapa kita tidak membuat perubahan ataupun pendekatan yang lain? Saya melihat bahawa masalah kita ialah basic economy ataupun asas ekonomi di kalangan rakyat Malaysia, walaupun saya seorang doktor, saya dilatih sebagai seorang doktor, saya melihat rata-rata masalah kita ialah basic economy masyarakat kita adalah lemah. Walaupun negara lain tidak membuat perkara ini, walaupun negara yang paling maju dalam perniagaan, Jepun, barangkali tidak membuat perkara ini, tetapi kita mesti berbuat sesuatu walaupun dilihat orthodox ataupun janggal ataupun tidak pernah kita fikirkan, saya begitu mengkagumi Yang Amat Berhormat, kita mesti mencuba yang baru demi untuk kebaikan negara kita. Apa yang kurang ialah, saya katakan tadi, kita tidak ada basic economy. Kalaupun diberi pelajaran Ekonomi kepada graduan, mereka yang mengambil jurusan perniagaan, bilangannya adalah sedikit. Sebab itulah kalau dilihat, graduan-graduan kita, orang-orang educated yang telah keluar daripada kolej, maktab dan sebagainya, pemikiran untuk berniaga itu amatlah rendah. Mereka lebih senang menjadi kakitangan kerajaan yang makan gaji ataupun bekerja dengan swasta, apabila keluar daripada universiti, mesti disediakan pejabat, mesti disediakan tempat dan jawatan supaya apabila mereka bekerja, gaji setiap bulan. Dan kurang bilangan yang mempunyai inisiatif sendiri sama ada memulakan perniagaan, sama ada menjadi usahawan ataupun pereka cipta dan sebagainya, begitu kurang. Jadi, inilah yang kita perlu ubah. Kita mesti perbanyakkan basics, dasar kita. Oleh itu, saya mencadangkan, kalau kita lihat bahawa daripada awal lagi, masyarakat Malaysia khususnya bumiputera, kita mesti dedahkan kepada ekonomi ataupun perniagaan ini di sekolah. Memang ada program-program usahawan muda di sekolah menengah, pelajar berkoperasi di sekolah, tetapi saya rasa itu cuma sebagai satu kelab, sebilangan kecil sahaja yang berminat. Yang tidak berminat- tidak. Saya ingin mencadangkan sistem pendidikan kita mesti ke arah ini. Kita mesti mengubah sedikit supaya semua orang didedahkan kepada perniagaan dan pentingnya perniagaan ini, pentingnya usahawan ini, pentingnya international economic dan sebagainya ini. Walaupun apabila mereka dewasa ataupun keluar daripada universiti, sama ada mereka memilih untuk menjadi peniaga atau menjadi kakitangan kerajaan atau menjadi kakitangan swasta, jadi kita telah pun mereka cipta satu environment, satu persekitaran yang business friendly. Sama ada dia bekerja dengan kerajaan, saya katakan, ataupun swasta atau menjadi ahli perniagaan, jadi kita mempunyai masyarakat yang business friendly. Kenapa business friendly? Dengan izin. Ataupun satu masyarakat yang mesra berniaga ini perlu? Kalau kita lihat pada hari ini, banyak kakitangan kerajaan langsung tidak mengetahui cara perniagaan ini dan apabila orang-orang yang berniaga ingin berurusan dengan jabatan kerajaan, proses untuk mempercepatkan perniagaan itu tidak wujud, soal birokrasi, soal melengah-lengahkan kerja, tidak memandang bahawa keputusan yang dibuat oleh kakitangan kerajaan itu begitu penting kepada environment perniagaan. Timbullah soal permohonan lesen lambat keluar, bila memproses claim cheque lambat keluar, tuntutan perniagaan lambat keluar, cek disimpan dan sebagainya. Bermacam-macam kerenah sehingga menimbulkan satu suasana di mana anggapan ahli perniagaan bahawa kakitangan kerajaan itu tidak business friendly dan timbullah berbagai- bagai taktik untuk mempercepatkan proses termasuklah greasing, tumbuk rusuk, hulur sedikit dan sebagainya. Kalaulah semua masyarakat kita faham tentang perniagaan ini sama ada dia kakitangan kerajaan ataupun di dalam perniagaan sendiri, kita ada dua kumpulan yang bekerjasama untuk mempercepatkan proses menjadikan Malaysia ini sebagai masyarakat peniaga. Memang kita mahu kakitangan kerajaan tahu soal perniagaan ini, tetapi kita tidak mahu kakitangan kerajaan yang bertugas ini juga terlibat dalam perniagaan, tetapi kita mahu mereka mempercepatkan proses. Jikalau mereka sudah mempunyai cara berfikir untuk berniaga, mereka harus berhenti dalam kerja itu dan berniaga.