
 DR.31.3.2005 

 
 

82 

bertanggungjawab untuk mengulangi sehinggalah lompang ini betul-betul terkatup ataupun 
sekurang-kurangnya mencecah kepada tahap ianya tidak lagi ketara. 

Salah satu punca yang menyebabkan para pelajar di sekolah luar bandar secara 
relatifnya ketinggalan dengan rakan-rakan mereka di sekolah bandar ialah kekurangan 
bahan rujukan tambahan yang mencukupi.  Apa yang mereka perolehi di perpustakaan 
sekolah kalau ada pun perpustakaan di sekolah itu ialah bahan rujukan yang kulit luarnya 
sudah lama tertanggal.  Bukan kerana gigitan tikus, lipas ataupun anai-anai tetapi akibat 
dek telah berbelas tahun dipegang oleh beratus-ratus tangan.  Ada juga berlaku keadaan di 
mana bahan rujukan yang ada di perpustakaan itu ialah edisi pertama sedangkan pada 
masa yang sama perpustakaan sekolah-sekolah di bandar menyediakan cetakan edisi 
kelapan.   

Banyak  sekolah di kawasan saya hari ini yang keadaannya layak untuk mendapat 
status daif bukan sebab binatang liar atau ternakan datang menceroboh, bukan juga kerana 
tangan-tangan gatal anak-anak sekolah dan saya percaya bukan juga akibat tempat guru-
guru yang kecewa melepaskan geram, kerana permohonan berpindah ke kawasan bandar 
telah ditolak.  Seperti juga mana-mana bangunan, kerosakan yang kecil kalau dibiarkan 
begitu sahaja akan melarat menjadi kerosakan yang membawa kesan yang berganda.   

Tuan Mohamad Shahrum bin Osman:  [Bangun] 

Tuan Raimi Unggi:  Begitulah dengan kes-kes beberapa buah sekolah di 
kawasan saya yang melibatkan tandas yang tidak boleh diguna, pendawaian lama yang 
tidak diperiksa atau perlu diganti semula, bilik darjah yang menjadi kawasan tadahan hujan 
dek bumbung dan atap yang bocor dan bermacam-macam lagi. 

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]:  Lipis. 

Tuan Mohamad Shahrum bin Osman:  Terima kasih Tuan Yang di-Pertua dan 
terima kasih Yang Berhormat bagi Tenom.  Tadi Yang Berhormat bagi Tenom bercakap 
tentang hendak memperkasakan sekolah terutamanya di luar bandar.  Bersetuju atau tidak 
dengan saya jika guru-guru cemerlang yang telah dilantik oleh Kementerian Pelajaran yang 
mendapat Jusa C sehinggalah ke Gred DG48 dihantar berkhidmat di luar-luar bandar untuk 
memastikan pelajaran anak-anak di luar bandar setara dengan yang di bandar kerana kalau 
mereka cemerlang di bandar saya pasti mereka boleh memberi sumbangan kepada anak-
anak di luar bandar. 

Jangan apabila mereka mendapat atau dinaikkan gred mereka ditempatkan di 
sekolah yang sama.  Kalau di Sekolah Tun Fatimah, mereka mengajar juga di Sekolah Tun 
Fatimah kerana mereka tidak memberi sumbangan kepada penduduk di luar bandar.  
Sekian, terima kasih. 

Tuan Raimi Unggi:  Terima kasih Yang Berhormat bagi Lipis.  Saya bersetuju 
dengan cadangan Yang Berhormat tadi.  Saya akui bahawa salah satu daripada sebab 
keadaan terbiar ini ialah jarak yang jauh daripada pusat pentadbiran daerah walaupun 
aduan telah berkali-kali diajukan oleh pihak sekolah.   

Namun ini bukanlah alasan untuk sekolah itu tidak dijenguk langsung sehingga 
bertahun-tahun lamanya.  Kalau alasan mengatakan tiada peruntukan diterima untuk 
memperbaikinya, maka sampai sekolah itu ranap pun peruntukan tidak akan sampai kerana 
pihak yang sepatutnya mengajukan perkara itu ke pengetahuan pembuat keputusan tidak 
membuat kerja. 

Saya membuat rumusan sedemikian melalui tinjauan yang saya lakukan sendiri 
dengan melawat keadaan sekolah-sekolah terutama di kawasan saya kawasan Tenom, 
berat mata memandang, berat lagi bahu yang memikul.  Saya menaruh harapan yang tinggi 
agar akan sampai peruntukan daripada Kementerian Pelajaran ataupun Kementerian 
Kemajuan Luar Bandar dan Wilayah bagi sekolah-sekolah yang keadaannya ‘ibarat retak 
menanti belah’.   



82. bertanggungjawab untuk mengulangi sehinggalah lompang ini betul-betul terkatup ataupun sekurang-kurangnya mencecah kepada tahap ianya tidak lagi ketara. Salah satu punca yang menyebabkan para pelajar di sekolah luar bandar secara relatifnya ketinggalan dengan rakan-rakan mereka di sekolah bandar ialah kekurangan bahan rujukan tambahan yang mencukupi. Apa yang mereka perolehi di perpustakaan sekolah kalau ada pun perpustakaan di sekolah itu ialah bahan rujukan yang kulit luarnya sudah lama tertanggal. Bukan kerana gigitan tikus, lipas ataupun anai-anai tetapi akibat dek telah berbelas tahun dipegang oleh beratus-ratus tangan. Ada juga berlaku keadaan di mana bahan rujukan yang ada di perpustakaan itu ialah edisi pertama sedangkan pada masa yang sama perpustakaan sekolah-sekolah di bandar menyediakan cetakan edisi kelapan. Banyak sekolah di kawasan saya hari ini yang keadaannya layak untuk mendapat status daif bukan sebab binatang liar atau ternakan datang menceroboh, bukan juga kerana tangan-tangan gatal anak-anak sekolah dan saya percaya bukan juga akibat tempat guru- guru yang kecewa melepaskan geram, kerana permohonan berpindah ke kawasan bandar telah ditolak. Seperti juga mana-mana bangunan, kerosakan yang kecil kalau dibiarkan begitu sahaja akan melarat menjadi kerosakan yang membawa kesan yang berganda. Tuan Mohamad Shahrum bin Osman: [Bangun]. Tuan Raimi Unggi: Begitulah dengan kes-kes beberapa buah sekolah di kawasan saya yang melibatkan tandas yang tidak boleh diguna, pendawaian lama yang tidak diperiksa atau perlu diganti semula, bilik darjah yang menjadi kawasan tadahan hujan dek bumbung dan atap yang bocor dan bermacam-macam lagi. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Lipis. Tuan Mohamad Shahrum bin Osman: Terima kasih Tuan Yang di-Pertua dan terima kasih Yang Berhormat bagi Tenom. Tadi Yang Berhormat bagi Tenom bercakap tentang hendak memperkasakan sekolah terutamanya di luar bandar. Bersetuju atau tidak dengan saya jika guru-guru cemerlang yang telah dilantik oleh Kementerian Pelajaran yang mendapat Jusa C sehinggalah ke Gred DG48 dihantar berkhidmat di luar-luar bandar untuk memastikan pelajaran anak-anak di luar bandar setara dengan yang di bandar kerana kalau mereka cemerlang di bandar saya pasti mereka boleh memberi sumbangan kepada anak- anak di luar bandar. Jangan apabila mereka mendapat atau dinaikkan gred mereka ditempatkan di sekolah yang sama. Kalau di Sekolah Tun Fatimah, mereka mengajar juga di Sekolah Tun Fatimah kerana mereka tidak memberi sumbangan kepada penduduk di luar bandar. Sekian, terima kasih. Tuan Raimi Unggi: Terima kasih Yang Berhormat bagi Lipis. Saya bersetuju dengan cadangan Yang Berhormat tadi. Saya akui bahawa salah satu daripada sebab keadaan terbiar ini ialah jarak yang jauh daripada pusat pentadbiran daerah walaupun aduan telah berkali-kali diajukan oleh pihak sekolah. Namun ini bukanlah alasan untuk sekolah itu tidak dijenguk langsung sehingga bertahun-tahun lamanya. Kalau alasan mengatakan tiada peruntukan diterima untuk memperbaikinya, maka sampai sekolah itu ranap pun peruntukan tidak akan sampai kerana pihak yang sepatutnya mengajukan perkara itu ke pengetahuan pembuat keputusan tidak membuat kerja. Saya membuat rumusan sedemikian melalui tinjauan yang saya lakukan sendiri dengan melawat keadaan sekolah-sekolah terutama di kawasan saya kawasan Tenom, berat mata memandang, berat lagi bahu yang memikul. Saya menaruh harapan yang tinggi agar akan sampai peruntukan daripada Kementerian Pelajaran ataupun Kementerian Kemajuan Luar Bandar dan Wilayah bagi sekolah-sekolah yang keadaannya 'ibarat retak menanti belah'.