
DR.30.09.2021 89 

 
demikian, ia bukan satu permasalahan yang langsung tidak ada jalan penyelesaian. Lubok 
Antu merupakan salah satu dari daerah termiskin di Malaysia. Ia bukan lagi satu perkara 
yang asing. Namun apa yang paling mendukacitakan sehingga kini kedudukan tersebut 
masih lagi sama meskipun daerah ini mempunyai potensi yang luas untuk dibangunkan. 

Kemiskinan di Lubok Antu bukan sekadar tertumpu kepada pendapatan per kapita 
yang rendah malah turut merangkumi aspek pembangunan kemudahan asas. Keadaan 
ini lantas menimbulkan persoalan di kalangan masyarakat setempat. Sampai bilakah 
keadaan sebegini akan berlarutan? Adakah Daerah Lubok Antu atau daerah lain yang 
tersenarai di dalam kelompok daerah termiskin di Malaysia terus terpinggir daripada arus 
pembangunan. Bagaimanakah kerajaan hendak menangani isu ini? 

Tuan Yang di-Pertua, rendah gunung tinggi harapan. Demikianlah ungkapan yang 
sesuai untuk menggambarkan betapa besarnya harapan penduduk dari kawasan luar 
bandar yang saban tahun mendambakan pembangunan infrastruktur asas dari kerajaan. 
Pembangunan yang berlaku di Malaysia tampak lebih menjurus kepada kawasan bandar 
sahaja sehingga kurang memberi perhatian terhadap keperluan di luar bandar. 

Saya mencadangkan kepada kerajaan baharu ini supaya menteri turun padang 
sendiri untuk menilai dan melihat sendiri keadaan sebenar di kawasan saya. Saya tidak 
nafikan bahawa ada pembangunan di kawasan Lubok Antu namun jurang pembangunan 
tersebut begitu jauh ketara jika dibandingkan dengan kawasan bandar. Kita tidak minta 
untuk dirikan bangunan pencakar langit, jalan raya berkembar mahupun LRT. Namun kita 
sentiasa ingin dilengkapkan dengan kemudahan asas seperti jalan raya, bekalan elektrik, 
jaringan telekomunikasi serta bekalan air bersih yang berterusan di kawasan pedalaman. 
Bukankah ia hak semua rakyat untuk mendapatkan kemudahan sedemikian. 

Sebagai seorang wakil yang mendapat mandat daripada rakyat, saya sentiasa 
ingin membawa perubahan lebih banyak pembangunan daripada aspek infrastruktur asas. 
Perubahan ini landskap ekonomi setempat serta menuntut hak sebagaimana yang telah 
diperuntukkan di dalam Perkara 153, Perlembagaan Persekutuan serta turut ingin 
menuntut agar setiap kandungan yang tertulis dalam Perjanjian Malaysia 1963 
dirangkumkan sejajar dengan slogan kelayakan Keluarga Malaysia. 

Tuan Yang di-Pertua, saya mohon agar projek yang telah diluluskan di dalam 
Rancangan Malaysia Kesebelas lalu, diteruskan pelaksanaannya sepanjang tempoh 
Rancangan Malaysia Ke-12 ini. Projek yang saya maksudkan tadi merupakan projek 
bekalan air bersih serta elektrik di beberapa buah sekolah seperti SK Ijok, SK Empelam, 
SK Basi, SK Nanga Tibu dan juga di sekitar kawasan Lipat, Skrang serta pelaksanaan 
pembinaan Balai Bomba Engkilili yang sehingga kini masih belum dimulakan lagi. Jalan 
Lidong, Skrang, Sri Aman akses jalan ke rumah panjang di setiap jaringan Ulu Batang Ai 
perlu disegerakan. 

Tuan Yang di-Pertua, pendidikan yang berkualiti tidak hanya berpaksikan kepada 
model pengajaran dan pembelajaran yang up-to-date, dengan izin, tetapi turut berkaitan 
dengan menyediakan kemudahan seperti persekitaran sekolah yang selesa dan kondusif. 
Oleh yang demikian, saya ingin menegaskan agar pihak kerajaan memberi perhatian 
terhadap isu ketiadaan sambungan elektrik dan bekalan air bersih dan kedaifan beberapa 
buah sekolah di pedalaman Lubok Antu.  

Saya mohon Kerajaan Pusat menghantar lebih ramai lagi pelajar Dayak ke luar 
negara khususnya bidang kejuruteraan. Dengan itu, ilmu yang dituntut dapat diaplikasikan 
dan digunakan di kawasan kita di negeri sendiri. 

Tuan Yang di-Pertua, pembabitan masyarakat di Lubok Antu dengan aktiviti 
penanaman kelapa sawit dilihat sebagai satu perkara positif. Ia boleh membantu 
mempertingkatkan lagi pendapatan per kapita setiap pekebun kecil ini. Sebagaimana kita 
sedia maklum, harga komoditi tersebut kini berada di paras terbaik, sekali gus membantu 
meringankan sedikit beban tatkala negara berhadapan dengan pandemik. 

Saya sarankan supaya kerajaan mengkaji semula pengawalan harga sawit di rem 
dan di kilang di setiap bahagian. Hal ini berikutan tidak mahu sesetengah pihak mengambil 
kesempatan mengaut keuntungan daripada golongan pekebun kecil yang memerlukan 
penjualan tunai. Tidak dinafikan masih terdapat beberapa masalah yang dihadapi oleh 
golongan pekebun kecil ini. 



demikian, ia bukan satu permasalahan yang langsung tidak ada jalan penyelesaian. Lubok Antu merupakan salah satu dari daerah termiskin di Malaysia. Ia bukan lagi satu perkara yang asing. Namun apa yang paling mendukacitakan sehingga kini kedudukan tersebut masih lagi sama meskipun daerah ini mempunyai potensi yang luas untuk dibangunkan. Kemiskinan di Lubok Antu bukan sekadar tertumpu kepada pendapatan per kapita yang rendah malah turut merangkumi aspek pembangunan kemudahan asas. Keadaan ini lantas menimbulkan persoalan di kalangan masyarakat setempat. Sampai bilakah keadaan sebegini akan berlarutan? Adakah Daerah Lubok Antu atau daerah lain yang tersenarai di dalam kelompok daerah termiskin di Malaysia terus terpinggir daripada arus pembangunan. Bagaimanakah kerajaan hendak menangani isu ini?. Tuan Yang di-Pertua, rendah gunung tinggi harapan. Demikianlah ungkapan yang sesuai untuk menggambarkan betapa besarnya harapan penduduk dari kawasan luar bandar yang saban tahun mendambakan pembangunan infrastruktur asas dari kerajaan. Pembangunan yang berlaku di Malaysia tampak lebih menjurus kepada kawasan bandar sahaja sehingga kurang memberi perhatian terhadap keperluan di luar bandar. Saya mencadangkan kepada kerajaan baharu ini supaya menteri turun padang sendiri untuk menilai dan melihat sendiri keadaan sebenar di kawasan saya. Saya tidak nafikan bahawa ada pembangunan di kawasan Lubok Antu namun jurang pembangunan tersebut begitu jauh ketara jika dibandingkan dengan kawasan bandar. Kita tidak minta untuk dirikan bangunan pencakar langit, jalan raya berkembar mahupun LRT. Namun kita sentiasa ingin dilengkapkan dengan kemudahan asas seperti jalan raya, bekalan elektrik, jaringan telekomunikasi serta bekalan air bersih yang berterusan di kawasan pedalaman. Bukankah ia hak semua rakyat untuk mendapatkan kemudahan sedemikian. Sebagai seorang wakil yang mendapat mandat daripada rakyat, saya sentiasa ingin membawa perubahan lebih banyak pembangunan daripada aspek infrastruktur asas. Perubahan ini landskap ekonomi setempat serta menuntut hak sebagaimana yang telah diperuntukkan di dalam Perkara 153, Perlembagaan Persekutuan serta turut ingin menuntut agar setiap kandungan yang tertulis dalam Perjanjian Malaysia 1963 dirangkumkan sejajar dengan slogan kelayakan Keluarga Malaysia. Tuan Yang di-Pertua, saya mohon agar projek yang telah diluluskan di dalam Rancangan Malaysia Kesebelas lalu, diteruskan pelaksanaannya sepanjang tempoh Rancangan Malaysia Ke-12 ini. Projek yang saya maksudkan tadi merupakan projek bekalan air bersih serta elektrik di beberapa buah sekolah seperti SK Ijok, SK Empelam, SK Basi, SK Nanga Tibu dan juga di sekitar kawasan Lipat, Skrang serta pelaksanaan pembinaan Balai Bomba Engkilili yang sehingga kini masih belum dimulakan lagi. Jalan Lidong, Skrang, Sri Aman akses jalan ke rumah panjang di setiap jaringan Ulu Batang Ai perlu disegerakan. Tuan Yang di-Pertua, pendidikan yang berkualiti tidak hanya berpaksikan kepada model pengajaran dan pembelajaran yang up-to-date, dengan izin, tetapi turut berkaitan dengan menyediakan kemudahan seperti persekitaran sekolah yang selesa dan kondusif. Oleh yang demikian, saya ingin menegaskan agar pihak kerajaan memberi perhatian terhadap isu ketiadaan sambungan elektrik dan bekalan air bersih dan kedaifan beberapa buah sekolah di pedalaman Lubok Antu. Saya mohon Kerajaan Pusat menghantar lebih ramai lagi pelajar Dayak ke luar negara khususnya bidang kejuruteraan. Dengan itu, ilmu yang dituntut dapat diaplikasikan dan digunakan di kawasan kita di negeri sendiri. Tuan Yang di-Pertua, pembabitan masyarakat di Lubok Antu dengan aktiviti penanaman kelapa sawit dilihat sebagai satu perkara positif. Ia boleh membantu mempertingkatkan lagi pendapatan per kapita setiap pekebun kecil ini. Sebagaimana kita sedia maklum, harga komoditi tersebut kini berada di paras terbaik, sekali gus membantu meringankan sedikit beban tatkala negara berhadapan dengan pandemik. Saya sarankan supaya kerajaan mengkaji semula pengawalan harga sawit di rem dan di kilang di setiap bahagian. Hal ini berikutan tidak mahu sesetengah pihak mengambil kesempatan mengaut keuntungan daripada golongan pekebun kecil yang memerlukan penjualan tunai. Tidak dinafikan masih terdapat beberapa masalah yang dihadapi oleh golongan pekebun kecil ini.