
106 DR.30.09.2021 
 

Dr. Azman bin Ismail [Kuala Kedah]: Sedikit, mencelah sedikit. 

Tuan William Leong Jee Keen [Selayang]: Ya. 

Dr. Azman bin Ismail [Kuala Kedah]: Okey, terima kasih Tuan Yang di-Pertua. 
Terima kasih Yang Berhormat Selayang. Sedikit sahaja, sedikit. Soalan saya, sebagai 
bukan pengamal undang-undang, adakah ini peraturan baru, 51 peratus ekuiti ini? Terima 
kasih. 

Tuan William Leong Jee Keen [Selayang]: Pada saya tidak perlu kerana 
usahawan bumiputera memang hendak dibantu tetapi bukan dengan cara mengambil 
perniagaan atau harta orang lain.  

Perkara yang ketiga yang saya hendak sentuh ialah tentang dasar yang telah 
diamalkan selama ini yang bercanggah dan memberikan kesan negatif dan akhirnya kita 
tidak dapat mencapai RMKe-10, RMKe-11 dan sekarang apa yang kita hendak untuk 
mencapai RMKe-12. Pertama, dasar kerajaan telah mengikut supply-side economics, 
mengikut Ronald Reagan dan Margaret Thatcher untuk melakukan deregulations dan 
privatisation. Ini sistem economy neoliberal yang mana kerajaan tidak akan campur 
tangan dalam ekonomi. 

Bersama dengan dasar ini, kerajaan telah melakukan dasar development state 
model iaitu Look East Policy di mana kerajaan bekerjasama dengan swasta untuk 
mengadakan intervensi. So, dasar ini bercanggah dengan neoliberalism.  

Dasar yang ketiga ialah tindakan affirmative dengan memilih individu tertentu, 
picking the winners untuk memberikan projek privatisation dan concession kepada 
mereka. Ketiga-tiga dasar ini bercanggah dan akhirnya dengan kemelesetan ekonomi 
subprime pada 2008, ini telah menunjukkan bahawa ketiga-tiga dasar ini telah gagal. Apa 
yang perlu dibuat ialah kita hendak mengikut sistem ekonomi pasaran sosial iaitu kerajaan 
menjadi referee untuk peraturan, jangan campur tangan, apa yang penting mengesahkan 
kebebasan individu dan mendorong persaingan berasaskan keupayaan serta kelayakan 
dengan prinsip keadilan. 

Selain itu, enam prinsip yang disokong oleh dasar ini ialah kestabilan kewangan 
dan mata wang, pasaran terbuka, jaminan pemilikan harta, kebebasan kontrak, liabiliti 
individu penuh, consistency dasar ekonomi.  

■1930 

Kalau kita mengikut ini, apa yang sedang diadakan seperti cadangan untuk hanya 
memberikan penjualan saham bumiputera kepada bumiputera sahaja. Ini adalah satu 
dasar yang bercanggah dengan dasar open market. Akhirnya pemegang saham 
bumiputera akan rugi kerana tidak ada nilai, tidak ada pasaran. So, kalau kita mengikut 
dasar ekonomi pasaran sosial ini tidak akan berlaku.  

Kedua juga ialah tentang pengurusan GLC. Pengurusan GLC- nilai aset mereka 
adalah lebih daripada RM1 trilion. Ini adalah lebih daripada empat buah bank dan kalau 
ini digunakan dengan berkesan, ramai lagi bumiputera akan dapat mengatasi kemiskinan, 
kita akan ada lebih ramai usahawan bumiputera. Malangnya sebab naungan politik 
dengan kronisme, ini tidak berlaku. Masa telah sampai untuk tukar cara untuk memilih 
pengurusan, jangan memberikan kepada ahli politik. Berikan kepada profesional. Memang 
cukup profesional bumiputera yang ada juga penjawat awam yang bersara yang ada 
pengalaman supaya mereka boleh dengan sebenarnya menggunakan kuasa dan 
kewangan yang ada untuk membina dan membantu kaum bumiputera.  

Akhirnya, saya meminta kerajaan melihat kepada projek untuk kawasan saya 
Selayang terutamanya projek untuk meluaskan FT 3209 yang selama ini lebih daripada 
20 tahun tidak diluaskan dan memberikan kesesakan setiap hari. Kedua ialah juga B1, 
antara Bandar Baru Selayang ke Rawang untuk membina satu-lorong untuk lori mendaki 
bukit yang setiap hari memberikan masalah kepada pengguna jalan itu. So, inilah 
kesimpulan saya. Yang penting sekali untuk RMK ini, keazaman politik itu lebih penting 
daripada rancangan di atas satu buku 500 lebih muka surat supaya akhirnya kita dapat 
mencapai objektif yang kita perlukan. Dengan ini saya ucapkan terima kasih. 



Dr. Azman bin Ismail [Kuala Kedah]: Sedikit, mencelah sedikit. Tuan William Leong Jee Keen [Selayang]: Ya. Dr. Azman bin Ismail [Kuala Kedah]: Okey, terima kasih Tuan Yang di-Pertua. Terima kasih Yang Berhormat Selayang. Sedikit sahaja, sedikit. Soalan saya, sebagai bukan pengamal undang-undang, adakah ini peraturan baru, 51 peratus ekuiti ini? Terima kasih. Tuan William Leong Jee Keen [Selayang]: Pada saya tidak perlu kerana usahawan bumiputera memang hendak dibantu tetapi bukan dengan cara mengambil perniagaan atau harta orang lain. Perkara yang ketiga yang saya hendak sentuh ialah tentang dasar yang telah diamalkan selama ini yang bercanggah dan memberikan kesan negatif dan akhirnya kita tidak dapat mencapai RMKe-10, RMKe-11 dan sekarang apa yang kita hendak untuk mencapai RMKe-12. Pertama, dasar kerajaan telah mengikut supply-side economics, mengikut Ronald Reagan dan Margaret Thatcher untuk melakukan deregulations dan privatisation. Ini sistem economy neoliberal yang mana kerajaan tidak akan campur tangan dalam ekonomi. Bersama dengan dasar ini, kerajaan telah melakukan dasar development state model iaitu Look East Policy di mana kerajaan bekerjasama dengan swasta untuk mengadakan intervensi. So, dasar ini bercanggah dengan neoliberalism. Dasar yang ketiga ialah tindakan affirmative dengan memilih individu tertentu, picking the winners untuk memberikan projek privatisation dan concession kepada mereka. Ketiga-tiga dasar ini bercanggah dan akhirnya dengan kemelesetan ekonomi subprime pada 2008, ini telah menunjukkan bahawa ketiga-tiga dasar ini telah gagal. Apa yang perlu dibuat ialah kita hendak mengikut sistem ekonomi pasaran sosial iaitu kerajaan menjadi referee untuk peraturan, jangan campur tangan, apa yang penting mengesahkan kebebasan individu dan mendorong persaingan berasaskan keupayaan serta kelayakan dengan prinsip keadilan. Selain itu, enam prinsip yang disokong oleh dasar ini ialah kestabilan kewangan dan mata wang, pasaran terbuka, jaminan pemilikan harta, kebebasan kontrak, liabiliti individu penuh, consistency dasar ekonomi. #1930. Kalau kita mengikut ini, apa yang sedang diadakan seperti cadangan untuk hanya memberikan penjualan saham bumiputera kepada bumiputera sahaja. Ini adalah satu dasar yang bercanggah dengan dasar open market. Akhirnya pemegang saham bumiputera akan rugi kerana tidak ada nilai, tidak ada pasaran. So, kalau kita mengikut dasar ekonomi pasaran sosial ini tidak akan berlaku. Kedua juga ialah tentang pengurusan GLC. Pengurusan GLC- nilai aset mereka adalah lebih daripada RM1 trilion. Ini adalah lebih daripada empat buah bank dan kalau ini digunakan dengan berkesan, ramai lagi bumiputera akan dapat mengatasi kemiskinan, kita akan ada lebih ramai usahawan bumiputera. Malangnya sebab naungan politik dengan kronisme, ini tidak berlaku. Masa telah sampai untuk tukar cara untuk memilih pengurusan, jangan memberikan kepada ahli politik. Berikan kepada profesional. Memang cukup profesional bumiputera yang ada juga penjawat awam yang bersara yang ada pengalaman supaya mereka boleh dengan sebenarnya menggunakan kuasa dan kewangan yang ada untuk membina dan membantu kaum bumiputera. Akhirnya, saya meminta kerajaan melihat kepada projek untuk kawasan saya Selayang terutamanya projek untuk meluaskan FT 3209 yang selama ini lebih daripada 20 tahun tidak diluaskan dan memberikan kesesakan setiap hari. Kedua ialah juga B1, antara Bandar Baru Selayang ke Rawang untuk membina satu-lorong untuk lori mendaki bukit yang setiap hari memberikan masalah kepada pengguna jalan itu. So, inilah kesimpulan saya. Yang penting sekali untuk RMK ini, keazaman politik itu lebih penting daripada rancangan di atas satu buku 500 lebih muka surat supaya akhirnya kita dapat mencapai objektif yang kita perlukan. Dengan ini saya ucapkan terima kasih.