
 DR 30.6.2011 

 

74 

Pertama, saya ingin sentuh beberapa isu ataupun rasional ataupun logik di 
belakang Rang Undang-undang Majlis Perundingan Gaji Negara yang kita bincangkan ini 
dan beberapa isu tadi yang telah disentuh Yang Berhormat Menteri dalam mukadimah 
beliau. 

Dalam beberapa tahun lalu, beberapa stakeholders termasuk trade unions, 
kesatuan sekerja, parti-parti politik, NGO-NGO mendesak pihak kerajaan supaya 
memperkenalkan gaji minimum atau lebih tepat decent living wages supaya mengatasi isu 
kemiskinan yang dihadapi pekerja. Kerajaan sendiri telah mengatakan bahawa pasaran 
bebas termasuk productivity link wages telah gagal untuk memberikan pekerja satu tahap 
gaji yang patut dan munasabah supaya pekerja dapat menampung isi keluarga mereka 
dengan gaji yang mereka terima. Jelas daripada angka-angka yang telah diberikan oleh 
Menteri pada awal tadi dalam mukadimah beliau, jelas bahawa keadaan pekerja adalah 
tenat dan terdesak. Malah dengan peningkatan harga keperluan termasuk makanan, 
keluarga pekerja mengalami out cost of living crisis. 

Baru-baru ini Yang Amat Berhormat Perdana Menteri juga telah menyatakan 
bahawa satu matlamat kerajaan ataupun negara mewujudkan ekonomi berpendapatan 
tinggi menjelang tahun 2020. Pada Januari 2010, Yang Berhormat Menteri Sumber 
Manusia telah mengatakan bahawa dengan izin, “The government wants to study the 
minimum wage mechanism, so that workers are better paid in line with effort to transit to 
higher economy”. Beliau juga mengatakan bahawa, “The fact remains that wages in the 
country should be increase with the recognize need for wages to go up and this has to be 
done in the country once to go up for economic change”. Ini dikatakan oleh Yang Berhormat 
Menteri Sumber Manusia pada Januari 2010. 

Oleh sebab itu, pekerja-pekerja di Malaysia termasuk ahli-ahli parti politik, 
kesatuan sekerja dan sebagainya menunggu dengan harapan yang begitu besar atau 
expectation yang begitu tinggi. Semua pihak telah menunggu sekian lama untuk 
menimbang dan menilai rang undang-undang yang akan merealisasikan gaji minimum ini. 
Akan tetapi malangnya, setelah mengkaji rang undang-undang ini, selepas merujuk kepada 
pihak stakeholders termasuk pihak pakar-pakar, termasuk peguam-peguam dan 
sebagainya. Pandangan saya ialah kerajaan telah sekali lagi menggagalkan golongan 
pekerja dan golongan bawahan di negara ini. Mengapa pandangan saya begitu? Pertama, 
gaji minimum yang kita bentangkan pada petang ini boleh dilaksanakan tanpa Majlis 
Perundingan Gaji Negara.  

Tuan Yang di-Pertua, peranan, tanggungjawab dan kuasa yang diberikan kepada 
Majlis Perundingan Gaji Negara adalah sangat-sangat terhad. So it becomes obsolete and 
useless body. Minta maaf, tetapi itulah as no other way to express the situation. Peranan 
Majlis Perundingan Gaji Negara ada dua sahaja iaitu menjalankan kajian dan membuat 
cadangan kepada pihak kerajaan mengenai gaji minimum. Itu sahaja, that is it. Jadi Majlis 
Perundingan Negara hanya consultative body. Satu badan perundingan sahaja tanpa apa-
apa kuasa. Keputusan Majlis Perundingan Gaji Negara is not binding on government dan 
harus ditekankan lagi bahawa Menteri tidak terikat atau diwajibkan untuk mengikut 
keputusan yang dicadangkan oleh Majlis Perundingan Gaji Negara. 

Sebenarnya Menteri diberi kuasa yang sangat luas tanpa check and balances. 
Misalnya, semua cadangan Majlis, syor Majlis harus dan mesti dirujukkan kepada Menteri, 
has be rooted to the Minister. 

■1720 

Kedua, Menteri diberikan kuasa untuk membuat keputusan muktamad mengenai 
gaji minimum. Selain itu, Menteri juga diberikan kuasa untuk melantik ahli-ahli majlis pihak 
pekerja, majikan, kerajaan dan anggota-anggota lain. Saya tidak faham mengapakah Yang 
Berhormat Menteri diberikan kuasa untuk melantik wakil-wakil pekerja atau majikan. 
Bukankah demokratik kalau pelantikan itu dibuat oleh pekerja-pekerja sendiri dan juga 
majikan-majikan masing-masing. Saya harap Yang Berhormat Menteri dapat memberikan 
satu explanation, penjelasan berkaitan dengan hal ini.  

 



74. Pertama, saya ingin sentuh beberapa isu ataupun rasional ataupun logik di belakang Rang Undang-undang Majlis Perundingan Gaji Negara yang kita bincangkan ini dan beberapa isu tadi yang telah disentuh Yang Berhormat Menteri dalam mukadimah beliau. Dalam beberapa tahun lalu, beberapa stakeholders termasuk trade unions, kesatuan sekerja, parti-parti politik, NGO-NGO mendesak pihak kerajaan supaya memperkenalkan gaji minimum atau lebih tepat decent living wages supaya mengatasi isu kemiskinan yang dihadapi pekerja. Kerajaan sendiri telah mengatakan bahawa pasaran bebas termasuk productivity link wages telah gagal untuk memberikan pekerja satu tahap gaji yang patut dan munasabah supaya pekerja dapat menampung isi keluarga mereka dengan gaji yang mereka terima. Jelas daripada angka-angka yang telah diberikan oleh Menteri pada awal tadi dalam mukadimah beliau, jelas bahawa keadaan pekerja adalah tenat dan terdesak. Malah dengan peningkatan harga keperluan termasuk makanan, keluarga pekerja mengalami out cost of living crisis. Baru-baru ini Yang Amat Berhormat Perdana Menteri juga telah menyatakan bahawa satu matlamat kerajaan ataupun negara mewujudkan ekonomi berpendapatan tinggi menjelang tahun 2020. Pada Januari 2010, Yang Berhormat Menteri Sumber Manusia telah mengatakan bahawa dengan izin, "The government wants to study the minimum wage mechanism, so that workers are better paid in line with effort to transit to higher economy". Beliau juga mengatakan bahawa, "The fact remains that wages in the country should be increase with the recognize need for wages to go up and this has to be done in the country once to go up for economic change". Ini dikatakan oleh Yang Berhormat Menteri Sumber Manusia pada Januari 2010. Oleh sebab itu, pekerja-pekerja di Malaysia termasuk ahli-ahli parti politik, kesatuan sekerja dan sebagainya menunggu dengan harapan yang begitu besar atau expectation yang begitu tinggi. Semua pihak telah menunggu sekian lama untuk menimbang dan menilai rang undang-undang yang akan merealisasikan gaji minimum ini. Akan tetapi malangnya, setelah mengkaji rang undang-undang ini, selepas merujuk kepada pihak stakeholders termasuk pihak pakar-pakar, termasuk peguam-peguam dan sebagainya. Pandangan saya ialah kerajaan telah sekali lagi menggagalkan golongan pekerja dan golongan bawahan di negara ini. Mengapa pandangan saya begitu? Pertama, gaji minimum yang kita bentangkan pada petang ini boleh dilaksanakan tanpa Majlis Perundingan Gaji Negara. Tuan Yang di-Pertua, peranan, tanggungjawab dan kuasa yang diberikan kepada Majlis Perundingan Gaji Negara adalah sangat-sangat terhad. So it becomes obsolete and useless body. Minta maaf, tetapi itulah as no other way to express the situation. Peranan Majlis Perundingan Gaji Negara ada dua sahaja iaitu menjalankan kajian dan membuat cadangan kepada pihak kerajaan mengenai gaji minimum. Itu sahaja, that is it. Jadi Majlis Perundingan Negara hanya consultative body. Satu badan perundingan sahaja tanpa apa- apa kuasa. Keputusan Majlis Perundingan Gaji Negara is not binding on government dan harus ditekankan lagi bahawa Menteri tidak terikat atau diwajibkan untuk mengikut keputusan yang dicadangkan oleh Majlis Perundingan Gaji Negara. Sebenarnya Menteri diberi kuasa yang sangat luas tanpa check and balances. Misalnya, semua cadangan Majlis, syor Majlis harus dan mesti dirujukkan kepada Menteri, has be rooted to the Minister. #1720. Kedua, Menteri diberikan kuasa untuk membuat keputusan muktamad mengenai gaji minimum. Selain itu, Menteri juga diberikan kuasa untuk melantik ahli-ahli majlis pihak pekerja, majikan, kerajaan dan anggota-anggota lain. Saya tidak faham mengapakah Yang Berhormat Menteri diberikan kuasa untuk melantik wakil-wakil pekerja atau majikan. Bukankah demokratik kalau pelantikan itu dibuat oleh pekerja-pekerja sendiri dan juga majikan-majikan masing-masing. Saya harap Yang Berhormat Menteri dapat memberikan satu explanation, penjelasan berkaitan dengan hal ini.