
DR.31.3.2005  

 
 

69

lagi peluang perniagaan dan perusahaan kecil (SMI) di kalangan petani di kawasan luar 
bandar bagi menyokong pembangunan industri pemakanan ini.  Di sini tidak perlulah kilang 
besar dibuka untuk tujuan petani menceburi bidang komersial.  Apa yang perlu ialah 
pembangunan SMI bagi mereka meningkatkan keupayaan mengeluarkan makanan di 
dalam bentuk asas yang boleh disimpan untuk memanjangkan tempoh hayatnya sementara 
dihantar ke kilang-kilang pemprosesan yang dibina berhampiran. 

Konsep ini akan berupaya membangunkan petani luar bandar untuk menjadi 
efisien dan ekonomik selain daripada membantu menarik minat golongan muda dan 
terpelajar untuk tinggal di luar bandar dan menceburi bidang ini.  Ini tidak mustahil kerana 
didapati di beberapa negara maju termasuk Finland, Sweden dan Perancis jumlah bilangan 
golongan muda yang menceburi bidang pertanian semakin besar kerana ianya menjanjikan 
pulangan dan kepuasan hati kerja yang lebih baik berbanding kucar-kacir warna kehidupan 
kota.   

Di zaman serba kelam-kabut ini, serenity, dengan izin,  yang ditawarkan sektor 
pertanian tidak boleh dipandang remeh dan boleh digarap untuk menggalakkan golongan 
muda terutama siswazah menganggur untuk menceburi bidang ini.  Justeru itu, RMK-9 
perlulah digubah berdasarkan kepada usaha mapan untuk menyerap jumlah penganggur di 
kalangan siswazah dan dialihkan kepada sektor pertanian moden di kawasan luar bandar.  
Persepsi bahawa pertanian satu industri kolot dan kotor perlu dikikis.   

Di negara Thailand, kerajaan dan rakyat negara itu melihat pertanian bukan dari 
sudut fizikalnya tetapi dari sudut sumbangan ekonomi dan kewangan yang dapat diberikan 
kepada negara tersebut.  Kerana itulah Thailand adalah antara gergasi eksport beras di 
dunia dan kualiti beras mereka begitu terkenal sehingga Malaysia sendiri pun membeli 
beras daripada mereka. Apakah kita mahu keadaan ini berterusan?  Semestinya anjakan 
paradigma diperlukan sepanjang RMK9 untuk merubah sikap rakyat terutama modal 
manusia ke arah pertanian. 

Berkenaan dengan konteks pendidikan hari ini perlulah diubah daripada terlalu 
memandang kepada cebisan kertas penilaian akademik kepada satu pendekatan holistik 
yang membawa kepada pembangunan warganegara cemerlang.  Pendidikan masih 
memberi penekanan kepada aspek pembangunan intelektual dan kecemerlangan 
akademik, tetapi diolah supaya kecemerlangan ini dapat digunakan pelajar di dalam 
pekerjaan, di dalam kehidupan sebenar.  Ini bermaksud pembangunan minda dan sikap 
serta jati diri pelajar supaya mampu bersaing, mampu berfikir secara strategik mengenai 
masa depan dan tata cara bagaimana untuk mencapai kejayaan yang lebih baik lagi. 

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Dr. Yusof bin Yacob]:  Gulung Yang 
Berhormat. 

Puan Lim Bee Kau:  Cara pembelajaran sebegini dapat memberikan pelajar 
kualiti individual yang diperlukan untuk menyubur diri dan pandangan terhadap sesuatu 
profesion itu.  Ini bermakna model  manusia yang dihasilkan mampu untuk melihat dan 
menilai bidang mana yang perlu diterokai.  Di waktu yang sama ianya berupaya mengubah 
pandangan negatif graduan terhadap bidang pertanian dan kehidupan di kawasan luar 
bandar.  Untuk itu kerajaan dicadangkan untuk menilai semula sistem pemeriksaan 
berasaskan kertas semata-mata untuk disulamkan dengan kertas-kertas praktikal yang 
merangkumi pelbagai bidang di dalam mata pelajaran yang diceburi.   

Tuan Yang di-Pertua, saya juga menyeru kepada kerajaan untuk memastikan 
bahawa infrastruktur untuk sekolah-sekolah ini, terutama di kawasan luar bandar, dapat 
diberi perhatian yang sesungguhnya. Kita dapati di kawasan-kawasan luar bandar masih 
terdapat sekolah-sekolah terutamanya sekolah Tamil dan sekolah Cina yang telah 
dibangunkan selama 50 tahun ataupun 70 tahun masih perlukan bantuan dan kita lihat di 
kawasan saya ada sebuah sekolah iaitu SJK(C) Hua Ming Sungai Karangan di mana 
pejabat dan bilik guru telah disahkan ataupun disyorkan dirobohkan oleh JKR tetapi masih 
digunakan kerana kekurangan tempat.   

Saya minta supaya Kementerian Pelajaran boleh menitikberatkan terhadap 
sekolah ini.  Satu lagi ialah sekolah Tamil iaitu di Ladang BMR di mana kerana kekurangan 



69. lagi peluang perniagaan dan perusahaan kecil (SMI) di kalangan petani di kawasan luar bandar bagi menyokong pembangunan industri pemakanan ini. Di sini tidak perlulah kilang besar dibuka untuk tujuan petani menceburi bidang komersial. Apa yang perlu ialah pembangunan SMI bagi mereka meningkatkan keupayaan mengeluarkan makanan di dalam bentuk asas yang boleh disimpan untuk memanjangkan tempoh hayatnya sementara dihantar ke kilang-kilang pemprosesan yang dibina berhampiran. Konsep ini akan berupaya membangunkan petani luar bandar untuk menjadi efisien dan ekonomik selain daripada membantu menarik minat golongan muda dan terpelajar untuk tinggal di luar bandar dan menceburi bidang ini. Ini tidak mustahil kerana didapati di beberapa negara maju termasuk Finland, Sweden dan Perancis jumlah bilangan golongan muda yang menceburi bidang pertanian semakin besar kerana ianya menjanjikan pulangan dan kepuasan hati kerja yang lebih baik berbanding kucar-kacir warna kehidupan kota. Di zaman serba kelam-kabut ini, serenity, dengan izin, yang ditawarkan sektor pertanian tidak boleh dipandang remeh dan boleh digarap untuk menggalakkan golongan muda terutama siswazah menganggur untuk menceburi bidang ini. Justeru itu, RMK-9 perlulah digubah berdasarkan kepada usaha mapan untuk menyerap jumlah penganggur di kalangan siswazah dan dialihkan kepada sektor pertanian moden di kawasan luar bandar. Persepsi bahawa pertanian satu industri kolot dan kotor perlu dikikis. Di negara Thailand, kerajaan dan rakyat negara itu melihat pertanian bukan dari sudut fizikalnya tetapi dari sudut sumbangan ekonomi dan kewangan yang dapat diberikan kepada negara tersebut. Kerana itulah Thailand adalah antara gergasi eksport beras di dunia dan kualiti beras mereka begitu terkenal sehingga Malaysia sendiri pun membeli beras daripada mereka. Apakah kita mahu keadaan ini berterusan? Semestinya anjakan paradigma diperlukan sepanjang RMK9 untuk merubah sikap rakyat terutama modal manusia ke arah pertanian. Berkenaan dengan konteks pendidikan hari ini perlulah diubah daripada terlalu memandang kepada cebisan kertas penilaian akademik kepada satu pendekatan holistik yang membawa kepada pembangunan warganegara cemerlang. Pendidikan masih memberi penekanan kepada aspek pembangunan intelektual dan kecemerlangan akademik, tetapi diolah supaya kecemerlangan ini dapat digunakan pelajar di dalam pekerjaan, di dalam kehidupan sebenar. Ini bermaksud pembangunan minda dan sikap serta jati diri pelajar supaya mampu bersaing, mampu berfikir secara strategik mengenai masa depan dan tata cara bagaimana untuk mencapai kejayaan yang lebih baik lagi. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Dr. Yusof bin Yacob]: Gulung Yang Berhormat. Puan Lim Bee Kau: Cara pembelajaran sebegini dapat memberikan pelajar kualiti individual yang diperlukan untuk menyubur diri dan pandangan terhadap sesuatu profesion itu. Ini bermakna model manusia yang dihasilkan mampu untuk melihat dan menilai bidang mana yang perlu diterokai. Di waktu yang sama ianya berupaya mengubah pandangan negatif graduan terhadap bidang pertanian dan kehidupan di kawasan luar bandar. Untuk itu kerajaan dicadangkan untuk menilai semula sistem pemeriksaan berasaskan kertas semata-mata untuk disulamkan dengan kertas-kertas praktikal yang merangkumi pelbagai bidang di dalam mata pelajaran yang diceburi. Tuan Yang di-Pertua, saya juga menyeru kepada kerajaan untuk memastikan bahawa infrastruktur untuk sekolah-sekolah ini, terutama di kawasan luar bandar, dapat diberi perhatian yang sesungguhnya. Kita dapati di kawasan-kawasan luar bandar masih terdapat sekolah-sekolah terutamanya sekolah Tamil dan sekolah Cina yang telah dibangunkan selama 50 tahun ataupun 70 tahun masih perlukan bantuan dan kita lihat di kawasan saya ada sebuah sekolah iaitu SJK(C) Hua Ming Sungai Karangan di mana pejabat dan bilik guru telah disahkan ataupun disyorkan dirobohkan oleh JKR tetapi masih digunakan kerana kekurangan tempat. Saya minta supaya Kementerian Pelajaran boleh menitikberatkan terhadap sekolah ini. Satu lagi ialah sekolah Tamil iaitu di Ladang BMR di mana kerana kekurangan.