
DR.31.3.2015                                                                           79 

 

 

 

Kalau kita tengok ratio pada 2011 ialah 1:791. Saya menganggar pada tahun 2015 
ini, mungkin kenaikan sebanyak 20% kepada 30% bukan sahaja dalam aspek jumlah doktor 
tetapi juga ratio kepada populasi. Sama juga dengan hospital yang ada dalam negara kita, 
sama ada hospital swasta ataupun hospital kerajaan. Suka atau tidak suka, kita akan 
melihat rakyat begitu ramai, doktor sebanyak mana pun tidak akan mencukupi untuk 
memberi bantuan kesihatan yang terbaik bagi rakyat.  

Itu sebabnya saya hendak menimbulkan kepada Yang Berhormat Menteri. 
Daripada kita membelanjakan duit yang begitu banyak dalam aspek kakitangan kepada 
Kementerian Kesihatan, kenapakah tidak kita melangkah kepada contoh-contoh negara 
maju seperti di Denmark ataupun di Australia? Di mana mereka mempunyai apa yang 
disebut sebagai super clinic, dengan izin, yang mana mereka membezakan antara pesakit-
pesakit kronik dengan pesakit-pesakit generalist, dengan izin, yang tidak kronik yang mana 
hospital-hospital mewujudkan macam contohnya early discharge ataupun pelepasan awal 
ataupun yang disebut sebagai mereka tidak dalam hospital secara menyeluruh dalam 
aspek katakan selepas dilakukan pembedahan, mungkin sehari dua boleh dihantar pulang.  

Sebab kalau kita tengok daripada apa yang berlaku di negara-negara maju, 
mereka menerima hakikat bahawa kos kesihatan daripada segi ukuran contohnya, hospital 
dalam negara kita - saya sebagai Ahli Parlimen dalam Daerah Kota Tinggi, Parlimen 
Pengerang dimaklumkan hendak bina hospital 50 buah katil, sebuah hospital itu RM1 juta. 
Maknanya RM50 juta hendak bina hospital. Jadi macam mana pun hospital di Daerah Kota 
Tinggi ada 50 buah katil, RM50 juta, dia hendak selesaikan 50 buah katil kepada 300,000 
lebih kurang tolak campur, tiga buah kawasan Parlimen dalam Daerah Kota Tinggi iaitu 
Pengerang, Kota Tinggi dan Tenggara. Macam mana pun letak doktor pakar, macam mana 
pun banyak jururawat, macam mana pun banyak isu kewujudan bilik pembedahan, takkan 
mencukupi kepada jumlah rakyat tolak campur 300,000 ke bawah.  

Jadi, kalau kita mewujudkan kewujudan hospital hari ini dengan cara kita membuat 
perbelanjaan, memang tidak mencukupi. Itu sebabnya kalau kita memakai Blue Ocean 
Strategy sebagai contoh, bahawa kementerian perlu memikirkan keadaan yang lebih 
strategik supaya perbelanjaan tahunan kerajaan dalam Kementerian Kesihatan itu bukan 
sahaja dikatakan bertambah tetapi dibijaksanakan perbelanjaan. Sebagai contohnya 
Denmark dan juga Australia, Tuan Pengerusi. Contoh pertamanya, dia membezakan antara 
doktor pakar dengan tidak pakar yang mana kalau penyakit itu tidak memerlukan doktor 
pakar, doktor-doktor biasa boleh selesaikan, pakar ini pada stage yang terakhir. Kita ini 
kadang-kadang kerana kerajaan selalu menggalakkan kesihatan secara percuma, hendak 
jumpa doktor pakar pun macam kata Yang Berhormat Kepong, senarai-senarai perjumpaan 
hendak jumpa doktor pakar atau doktor biasa pun memang berbulan-bulan. Ini agak tidak 
adil kepada rakyat.  

Itu sebabnya bagi saya, kerajaan mesti dalam Blue Ocean Strategy ini memikirkan 
cara yang lebih memudahkan kepada rakyat. Kemudian contoh yang mereka wujudkan 
ialah mobile clinic. Kenapa tidak? Kenapa kita tidak boleh memperbanyakkan mobile clinic 
ini yang mana tidak payahlah rakyat macam saya dalam kawasan Pengerang ini hendak 
pergi ke Kota Tinggi, 20 kilometer atau 25 kilometer. Kalau ada kereta itu tidak apa. Dengan 
bas atau hendak naik motor punyalah jauh. Bila sudah sampai, empat jam atau lima jam 
hendak tunggu jumpa doktor. Hendak operation pula empat bulan atau lima bulan. Saya 
rasa tidak adil bagi rakyat. Jadi, bila adanya mobile clinic, mobile clinic ini diwujudkan juga 
pengkhususan. Adanya kata orang mobile surgery center sebagai contoh. 

Jadi kerajaan boleh menurunkan bantuan-bantuan kesihatan kepada rakyat. 
Bukan rakyat pergi ke hospital, hospital pergi kepada rakyat.  

 

■1700 

Jadi dalam kawasan luar bandar sebagai contoh, ini perlu menjadi Blue Ocean 
Strategy Kementerian Kesihatan. Kemudian ditambah pula hari ini, banyak orang 
mengatakan bahawa kos hospital begitu tinggi kerana orang tengah, middle man yang 
mana mereka hendak mendapat untung bila menjual barang-barang kesihatan. Jadi kenapa 
tidak boleh kita wujudkan satu sistem yang lebih murah, memikirkan pendekatan yang lebih 



Kalau kita tengok ratio pada 2011 ialah 1:791. Saya menganggar pada tahun 2015 ini, mungkin kenaikan sebanyak 20% kepada 30% bukan sahaja dalam aspek jumlah doktor tetapi juga ratio kepada populasi. Sama juga dengan hospital yang ada dalam negara kita, sama ada hospital swasta ataupun hospital kerajaan. Suka atau tidak suka, kita akan melihat rakyat begitu ramai, doktor sebanyak mana pun tidak akan mencukupi untuk memberi bantuan kesihatan yang terbaik bagi rakyat. Itu sebabnya saya hendak menimbulkan kepada Yang Berhormat Menteri. Daripada kita membelanjakan duit yang begitu banyak dalam aspek kakitangan kepada Kementerian Kesihatan, kenapakah tidak kita melangkah kepada contoh-contoh negara maju seperti di Denmark ataupun di Australia? Di mana mereka mempunyai apa yang disebut sebagai super clinic, dengan izin, yang mana mereka membezakan antara pesakit- pesakit kronik dengan pesakit-pesakit generalist, dengan izin, yang tidak kronik yang mana hospital-hospital mewujudkan macam contohnya early discharge ataupun pelepasan awal ataupun yang disebut sebagai mereka tidak dalam hospital secara menyeluruh dalam aspek katakan selepas dilakukan pembedahan, mungkin sehari dua boleh dihantar pulang. Sebab kalau kita tengok daripada apa yang berlaku di negara-negara maju, mereka menerima hakikat bahawa kos kesihatan daripada segi ukuran contohnya, hospital dalam negara kita- saya sebagai Ahli Parlimen dalam Daerah Kota Tinggi, Parlimen Pengerang dimaklumkan hendak bina hospital 50 buah katil, sebuah hospital itu RM1 juta. Maknanya RM50 juta hendak bina hospital. Jadi macam mana pun hospital di Daerah Kota Tinggi ada 50 buah katil, RM50 juta, dia hendak selesaikan 50 buah katil kepada 300,000 lebih kurang tolak campur, tiga buah kawasan Parlimen dalam Daerah Kota Tinggi iaitu Pengerang, Kota Tinggi dan Tenggara. Macam mana pun letak doktor pakar, macam mana pun banyak jururawat, macam mana pun banyak isu kewujudan bilik pembedahan, takkan mencukupi kepada jumlah rakyat tolak campur 300,000 ke bawah. Jadi, kalau kita mewujudkan kewujudan hospital hari ini dengan cara kita membuat perbelanjaan, memang tidak mencukupi. Itu sebabnya kalau kita memakai Blue Ocean Strategy sebagai contoh, bahawa kementerian perlu memikirkan keadaan yang lebih strategik supaya perbelanjaan tahunan kerajaan dalam Kementerian Kesihatan itu bukan sahaja dikatakan bertambah tetapi dibijaksanakan perbelanjaan. Sebagai contohnya Denmark dan juga Australia, Tuan Pengerusi. Contoh pertamanya, dia membezakan antara doktor pakar dengan tidak pakar yang mana kalau penyakit itu tidak memerlukan doktor pakar, doktor-doktor biasa boleh selesaikan, pakar ini pada stage yang terakhir. Kita ini kadang-kadang kerana kerajaan selalu menggalakkan kesihatan secara percuma, hendak jumpa doktor pakar pun macam kata Yang Berhormat Kepong, senarai-senarai perjumpaan hendak jumpa doktor pakar atau doktor biasa pun memang berbulan-bulan. Ini agak tidak adil kepada rakyat. Itu sebabnya bagi saya, kerajaan mesti dalam Blue Ocean Strategy ini memikirkan cara yang lebih memudahkan kepada rakyat. Kemudian contoh yang mereka wujudkan ialah mobile clinic. Kenapa tidak? Kenapa kita tidak boleh memperbanyakkan mobile clinic ini yang mana tidak payahlah rakyat macam saya dalam kawasan Pengerang ini hendak pergi ke Kota Tinggi, 20 kilometer atau 25 kilometer. Kalau ada kereta itu tidak apa. Dengan bas atau hendak naik motor punyalah jauh. Bila sudah sampai, empat jam atau lima jam hendak tunggu jumpa doktor. Hendak operation pula empat bulan atau lima bulan. Saya rasa tidak adil bagi rakyat. Jadi, bila adanya mobile clinic, mobile clinic ini diwujudkan juga pengkhususan. Adanya kata orang mobile surgery center sebagai contoh. Jadi kerajaan boleh menurunkan bantuan-bantuan kesihatan kepada rakyat. Bukan rakyat pergi ke hospital, hospital pergi kepada rakyat. #1700 Jadi dalam kawasan luar bandar sebagai contoh, ini perlu menjadi Blue Ocean Strategy Kementerian Kesihatan. Kemudian ditambah pula hari ini, banyak orang mengatakan bahawa kos hospital begitu tinggi kerana orang tengah, middle man yang mana mereka hendak mendapat untung bila menjual barang-barang kesihatan. Jadi kenapa tidak boleh kita wujudkan satu sistem yang lebih murah, memikirkan pendekatan yang lebih.