
DR.30.9.2003 31 
 

mungkin sudah cukup.  Ini nampak banyak perbezaannya.  Jadi, di rumah saya mungkin 
ada dua sahaja Internet, tetapi di rumah orang lain mungkin ada yang memiliki sehingga 
lima Internet lima bilik anak, di kelima-lima bilik ada Internet access, penyambungan, dan 
mempunyai Internet address sendiri. 

 Persoalannya, macam mana hendak mendekatkan atau merapatkan gap digital 
divide ini menghantar telefon, kemudahan Internet, broadband ke luar bandar dan 
sebagainya, Yang Berhormat.  Saya mohon kepada pihak kementerian supaya memberi 
data dan maklumat yang lebih baik.   Ini dari segi perbandingan yang dibuat, bukan dengan 
negara luar tetapi dalam negara ini sendiri.  Di Batang Lupar ada berapa banyak pelanggan 
Internet?  Di Samarahan ada berapa banyak pelanggan Internet?  Di Kapit ada berapa 
banyak pelanggan Internet, dan begitu juga di Sipitang ada berapa banyak pelanggan 
Internetnya?  Di Shah Alam berapa banyak?  Di Kuching berapa banyak?   

 Jadi dengan figure itu nanti, dengan figure yang sedemikian baru kita dapat 
melihat kenyataan yang sebenar orang dalam bandar memang boleh, dengan handphone 
pun dia boleh berhubung dengan Internet.  Ini masalah, the reality keadaan ini.  Kalau 
dilihat secara purata, kita sudah nampak menyerlah tetapi kalau dilihat daripada segi digital 
divide yang disebut oleh kebanyakan Ahli Parlimen daripada luar bandar, kita masih jauh 
tertinggal ke belakang kerana penghantaran infrastruktur perhubungan ini masih belum 
mencapai matlamat yang memuaskan.  Jadi, apa jawapan kementerian dalam persoalan 
ini?  Terima kasih. 

 Datuk Tan Chai Ho:  Tuan Yang di-Pertua, kementerian ini sedar bahawa di 
kawasan pedalaman atau di luar bandar memang menghadapi kekurangan kemudahan 
telekomunikasi.  Oleh itu, beberapa langkah atau projek telah pun dilaksanakan, khususnya 
di Sabah dan Sarawak, di mana penggunaan sistem telefon tanpa wayar telah 
dilaksanakan.  Contohnya, perkhidmatan Radio in Local Loop (RiLL,), Wireless in Local 
Loop (WiLL), multiple access radio service dan Code Division Multiple Access (CDMA).  
Jadi, inilah perkhidmatan untuk memberi kemudahan komunikasi kepada kawasan-
kawasan pedalaman.   

 Selain daripada itu, projek pemberian perkhidmatan sejagat, iaitu USP, kerajaan  
telah pun melaksanakan di Sabah dan Sarawak, di mana pada tahun 2002 sebanyak 202 
buah sekolah di kedua-dua negeri ini telah pun disediakan kemudahan perkhidmatan 
telefon awam atau capaian Internet menggunakan sistem komunikasi satelit, iaitu VSAT.  
Jadi, projek ini pun telah memberi manfaat kepada 450,000 penduduk di kawasan-kawasan 
itu.  Projek-projek yang lain seperti kem cyber  ….. 

 Tuan Ng Lip Yong:  [Bangun] 

 Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]:  Yang Berhormat, Yang 
Berhormat bagi Batu, bangun. 

Datuk Tan Chai Ho:  Pasal saya belum habis ini, ya. ….  kem cyber atau software 
pun telah dilaksanakan di negeri Sabah dan Sarawak, di mana murid-murid dari sekolah 
dapat mempelajari perisian komputer, dan kos projek ini adalah dibiayai oleh syarikat-
syarikat telekomunikasi, seperti Telekom Malaysia dan Maxis.  Jadi, inilah langkah-langkah 
atau tindakan-tindakan yang telah diambil.  Mengenai percentage atau angka-angka yang 
saya sebut tadi memanglah secara purata di seluruh negara.  Pecahan angka-angka bagi 
setiap negeri saya akan maklumkan kepada Yang Berhormat kemudian. 

Tuan Ng Lip Yong:  Terima kasih Tuan Yang di-Pertua, terima kasih Yang 
Berhormat Timbalan Menteri.  Dalam perbahasan bajet, saya telah membangkitkan bahawa 
di negara Thailand lebih daripada 20,000 sekolah telah dihubungkan dengan Internet atau 
Internet-enabled.  Saya ingin mendapat penjelasan daripada Yang Berhormat Timbalan 
Menteri, mengapa di negara kita hanya lebih kurang 200 buah sekolah sahaja yang ada 
Internet, dan apakah perancangan untuk kita mencapai matlamat memberi perkhidmatan 
broadband Internet kepada semua sekolah?  Sekian. 

 Datuk Tan Chai Ho:  [Mikrofon tidak berfungsi] …… dan ada jawapan mengenai  
schoolnet , satu projek untuk menghubungkan 10,000 sekolah dengan Internet, yang akan 

  



mungkin sudah cukup. Ini nampak banyak perbezaannya. Jadi, di rumah saya mungkin ada dua sahaja Internet, tetapi di rumah orang lain mungkin ada yang memiliki sehingga lima Internet lima bilik anak, di kelima-lima bilik ada Internet access, penyambungan, dan mempunyai Internet address sendiri. Persoalannya, macam mana hendak mendekatkan atau merapatkan gap digital divide ini menghantar telefon, kemudahan Internet, broadband ke luar bandar dan sebagainya, Yang Berhormat. Saya mohon kepada pihak kementerian supaya memberi data dan maklumat yang lebih baik. Ini dari segi perbandingan yang dibuat, bukan dengan negara luar tetapi dalam negara ini sendiri. Di Batang Lupar ada berapa banyak pelanggan Internet? Di Samarahan ada berapa banyak pelanggan Internet? Di Kapit ada berapa banyak pelanggan Internet, dan begitu juga di Sipitang ada berapa banyak pelanggan Internetnya? Di Shah Alam berapa banyak? Di Kuching berapa banyak?. Jadi dengan figure itu nanti, dengan figure yang sedemikian baru kita dapat melihat kenyataan yang sebenar orang dalam bandar memang boleh, dengan handphone pun dia boleh berhubung dengan Internet. Ini masalah, the reality keadaan ini. Kalau dilihat secara purata, kita sudah nampak menyerlah tetapi kalau dilihat daripada segi digital divide yang disebut oleh kebanyakan Ahli Parlimen daripada luar bandar, kita masih jauh tertinggal ke belakang kerana penghantaran infrastruktur perhubungan ini masih belum mencapai matlamat yang memuaskan. Jadi, apa jawapan kementerian dalam persoalan ini? Terima kasih. Datuk Tan Chai Ho: Tuan Yang di-Pertua, kementerian ini sedar bahawa di kawasan pedalaman atau di luar bandar memang menghadapi kekurangan kemudahan telekomunikasi. Oleh itu, beberapa langkah atau projek telah pun dilaksanakan, khususnya di Sabah dan Sarawak, di mana penggunaan sistem telefon tanpa wayar telah dilaksanakan. Contohnya, perkhidmatan Radio in Local Loop (RiLL,), Wireless in Local Loop (WiLL), multiple access radio service dan Code Division Multiple Access (CDMA). Jadi, inilah perkhidmatan untuk memberi kemudahan komunikasi kepada kawasan- kawasan pedalaman. Selain daripada itu, projek pemberian perkhidmatan sejagat, iaitu USP, kerajaan telah pun melaksanakan di Sabah dan Sarawak, di mana pada tahun 2002 sebanyak 202 buah sekolah di kedua-dua negeri ini telah pun disediakan kemudahan perkhidmatan telefon awam atau capaian Internet menggunakan sistem komunikasi satelit, iaitu VSAT. Jadi, projek ini pun telah memberi manfaat kepada 450,000 penduduk di kawasan-kawasan itu. Projek-projek yang lain seperti kem cyber ..... Tuan Ng Lip Yong: [Bangun]. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Yang Berhormat, Yang Berhormat bagi Batu, bangun. Datuk Tan Chai Ho: Pasal saya belum habis ini, ya. .... kem cyber atau software pun telah dilaksanakan di negeri Sabah dan Sarawak, di mana murid-murid dari sekolah dapat mempelajari perisian komputer, dan kos projek ini adalah dibiayai oleh syarikat- syarikat telekomunikasi, seperti Telekom Malaysia dan Maxis. Jadi, inilah langkah-langkah atau tindakan-tindakan yang telah diambil. Mengenai percentage atau angka-angka yang saya sebut tadi memanglah secara purata di seluruh negara. Pecahan angka-angka bagi setiap negeri saya akan maklumkan kepada Yang Berhormat kemudian. Tuan Ng Lip Yong: Terima kasih Tuan Yang di-Pertua, terima kasih Yang Berhormat Timbalan Menteri. Dalam perbahasan bajet, saya telah membangkitkan bahawa di negara Thailand lebih daripada 20,000 sekolah telah dihubungkan dengan Internet atau Internet-enabled. Saya ingin mendapat penjelasan daripada Yang Berhormat Timbalan Menteri, mengapa di negara kita hanya lebih kurang 200 buah sekolah sahaja yang ada Internet, dan apakah perancangan untuk kita mencapai matlamat memberi perkhidmatan broadband Internet kepada semua sekolah? Sekian. Datuk Tan Chai Ho: [Mikrofon tidak berfungsi] ...... dan ada jawapan mengenai schoolnet , satu projek untuk menghubungkan 10,000 sekolah dengan Internet, yang akan.