
DR 31.3.2016                                                                  81                   

 

Apabila kita melihat kepada syarikat-syarikat yang ada, mengikut laporan oleh 
SME Corp. bahawa 98 peratus daripada 662,30 buah syarikat peniaga kecil dan sederhana 
(PKS). PKS majikan kepada 65 peratus pekerja negara dan juga menyumbang 50 peratus 
kepada KDNK dan 90 peratus dalam sektor perbuatan adalah PKS.  

Ini menunjukkan bahawa kita mempunyai banyak syarikat di mana ada pemegang 
saham minoriti dan mereka juga memerlukan perlindungan dan hanya melalui article of 
association dan memorandum of association, ada satu basic document barulah mereka 
mengetahui syarat-syarat tertentu. So, saya meminta Yang Berhormat Menteri untuk 
melihat semula bagi mengadakan sebuah sampel MLA seperti yang kita masih ada. 
Perkara ini juga telah dikaji oleh Hong Kong Law Reform Committee dan mereka menolak 
cadangan di Hong Kong bahawa tidak perlu mengadakan perlembagaan dan mereka 
memutuskan bahawa memang perlembagaan itu adalah penting.  

Perkara seterusnya ialah tidak perlu untuk mengadakan AGM. Ini memang akan 
memudahkan proses kepada pengurusan tetapi saya sekali lagi meminta Yang Berhormat 
Menteri untuk melihat semula sama ada ini sebenarnya satu beban kepada pengurusan 
syarikat di Malaysia. Ini kerana kalau kita melihat kepada laporan SSM untuk tahun 2014, 
jumlah syarikat yang didaftarkan sehingga 30 Disember 2014 sebanyak 5.6 juta termasuk 
1.1 juta buah syarikat, 3,744 buah kongsi terhad, limited liability partnership dan 1,980 buah 
syarikat berhad menurut jaminan.  

Walaupun kita mengetahui kebanyakan syarikat adalah dormant tetapi di dalam 
1.1 juta buah syarikat, hanya 115 buah syarikat sahaja yang gagal mengadakan AGM. 
Sebanyak 78 buah syarikat sahaja yang gagal membentangkan akuan dan 983 buah 
syarikat yang gagal menghantar annual returns dan 25 buah syarikat yang gagal 
memfailkan penyata auditor. Ini bermakna majoriti syarikat dapat mengikut dan 
mengadakan AGM mengikut jadual yang ditetapkan dalam Akta Syarikat dan ia bukan satu 
beban.  

Akan tetapi apa yang penting kepada pemegang saham terutamanya minoriti 
kerana memang mengikut syarikat ownership berbeza dengan control. Control diberikan 
kepada pengarah dan hanya satu tahun pemegang saham mendapat satu peluang untuk 
berjumpa dengan pengarah-pengarah yang telah mengambil wang mereka untuk bertanya 
dan menyoal hal tuju syarikat, masalah-masalahnya, bagaimana wang mereka telah 
digunakan dan apakah keuntungan dan dividen. Ini adalah penting untuk memberikan 
peluang kepada pemegang saham untuk berjumpa pengarah.  

Walaupun akta baru ini memberikan kuasa kepada pemegang saham untuk 
meminta diadakan satu mesyuarat tetapi kita tahu budaya rakyat Malaysia bukan seperti 
budaya di United Kingdom atau Australia. Kita tidak selalunya dan biasanya memanggil 
satu mesyuarat untuk berjumpa pengarah, kita hendaklah mengetahui budaya kita. 
Memang penting kita hendak tanya tetapi ramai yang tidak akan memanggil mesyuarat 
khas untuk berjumpa pengarah. So, saya sekali lagi meminta Yang Berhormat Menteri 
mengkaji semula dan mengambil kira budaya kita adalah berlainan dengan budaya di 
United Kingdom atau Australia dan New Zealand kerana kita berlainan. 

Saya berpindah kepada subjek yang lain iaitu kaedah pertimbangan perniagaan, 
business judgment rules. Mengikut seksyen 214 rang undang-undang ini, satu pembelaan 
istimewa diberikan kepada pengarah dan ini memang baik. Ini adalah untuk menggalakkan 
pengarah untuk membuat keputusan tanpa takut bahawa keputusan itu akan merugikan 
perniagaan kerana memang perniagaan akan mengambil risiko. Ada risiko yang tinggi, ada 
risiko yang rendah tetapi perniagaan tidak boleh- pengarah dan mereka yang mengurus 
syarikat takut untuk mengambil risiko tetapi apa yang kita mahu ialah mereka mengambil 
risiko dengan wajar, dengan a proper purpose, reasonable risk taking. 

Seksyen 214 ini adalah bersamaan dengan a business judgement rules di 
Australia di bawah akta Corporations Act 2001. Kalau kita lihat kepada nota Australian 
Corporate Law Reform Economic Program Proposals, reform paper number three, dengan 
izinnya, saya membaca dalam bahasa Inggeris. “The fundamental purpose of a business 
judgement rule is to protect the authority of directors in the exercise of their duties, not to 
insulate directors from liability. In the absence of an express statutory acknowledgment of a 
business judgement rule, companies and their shareholders will inevitably incur costs as a 
result of the failure by the company and its directors to take advantage of opportunities that 
involve responsible risk-taking. 



Apabila kita melihat kepada syarikat-syarikat yang ada, mengikut laporan oleh SME Corp. bahawa 98 peratus daripada 662,30 buah syarikat peniaga kecil dan sederhana (PKS). PKS majikan kepada 65 peratus pekerja negara dan juga menyumbang 50 peratus kepada KDNK dan 90 peratus dalam sektor perbuatan adalah PKS. Ini menunjukkan bahawa kita mempunyai banyak syarikat di mana ada pemegang saham minoriti dan mereka juga memerlukan perlindungan dan hanya melalui article of association dan memorandum of association, ada satu basic document barulah mereka mengetahui syarat-syarat tertentu. So, saya meminta Yang Berhormat Menteri untuk melihat semula bagi mengadakan sebuah sampel MLA seperti yang kita masih ada. Perkara ini juga telah dikaji oleh Hong Kong Law Reform Committee dan mereka menolak cadangan di Hong Kong bahawa tidak perlu mengadakan perlembagaan dan mereka memutuskan bahawa memang perlembagaan itu adalah penting. Perkara seterusnya ialah tidak perlu untuk mengadakan AGM. Ini memang akan memudahkan proses kepada pengurusan tetapi saya sekali lagi meminta Yang Berhormat Menteri untuk melihat semula sama ada ini sebenarnya satu beban kepada pengurusan syarikat di Malaysia. Ini kerana kalau kita melihat kepada laporan SSM untuk tahun 2014, jumlah syarikat yang didaftarkan sehingga 30 Disember 2014 sebanyak 5.6 juta termasuk 1.1 juta buah syarikat, 3,744 buah kongsi terhad, limited liability partnership dan 1,980 buah syarikat berhad menurut jaminan. Walaupun kita mengetahui kebanyakan syarikat adalah dormant tetapi di dalam 1.1 juta buah syarikat, hanya 115 buah syarikat sahaja yang gagal mengadakan AGM. Sebanyak 78 buah syarikat sahaja yang gagal membentangkan akuan dan 983 buah syarikat yang gagal menghantar annual returns dan 25 buah syarikat yang gagal memfailkan penyata auditor. Ini bermakna majoriti syarikat dapat mengikut dan mengadakan AGM mengikut jadual yang ditetapkan dalam Akta Syarikat dan ia bukan satu beban. Akan tetapi apa yang penting kepada pemegang saham terutamanya minoriti kerana memang mengikut syarikat ownership berbeza dengan control. Control diberikan kepada pengarah dan hanya satu tahun pemegang saham mendapat satu peluang untuk berjumpa dengan pengarah-pengarah yang telah mengambil wang mereka untuk bertanya dan menyoal hal tuju syarikat, masalah-masalahnya, bagaimana wang mereka telah digunakan dan apakah keuntungan dan dividen. Ini adalah penting untuk memberikan peluang kepada pemegang saham untuk berjumpa pengarah. Walaupun akta baru ini memberikan kuasa kepada pemegang saham untuk meminta diadakan satu mesyuarat tetapi kita tahu budaya rakyat Malaysia bukan seperti budaya di United Kingdom atau Australia. Kita tidak selalunya dan biasanya memanggil satu mesyuarat untuk berjumpa pengarah, kita hendaklah mengetahui budaya kita. Memang penting kita hendak tanya tetapi ramai yang tidak akan memanggil mesyuarat khas untuk berjumpa pengarah. So, saya sekali lagi meminta Yang Berhormat Menteri mengkaji semula dan mengambil kira budaya kita adalah berlainan dengan budaya di United Kingdom atau Australia dan New Zealand kerana kita berlainan. Saya berpindah kepada subjek yang lain iaitu kaedah pertimbangan perniagaan, business judgment rules. Mengikut seksyen 214 rang undang-undang ini, satu pembelaan istimewa diberikan kepada pengarah dan ini memang baik. Ini adalah untuk menggalakkan pengarah untuk membuat keputusan tanpa takut bahawa keputusan itu akan merugikan perniagaan kerana memang perniagaan akan mengambil risiko. Ada risiko yang tinggi, ada risiko yang rendah tetapi perniagaan tidak boleh- pengarah dan mereka yang mengurus syarikat takut untuk mengambil risiko tetapi apa yang kita mahu ialah mereka mengambil risiko dengan wajar, dengan a proper purpose, reasonable risk taking. Seksyen 214 ini adalah bersamaan dengan a business judgement rules di Australia di bawah akta Corporations Act 2001. Kalau kita lihat kepada nota Australian Corporate Law Reform Economic Program Proposals, reform paper number three, dengan izinnya, saya membaca dalam bahasa Inggeris. "The fundamental purpose of a business judgement rule is to protect the authority of directors in the exercise of their duties, not to insulate directors from liability. In the absence of an express statutory acknowledgment of a business judgement rule, companies and their shareholders will inevitably incur costs as a result of the failure by the company and its directors to take advantage of opportunities that involve responsible risk-taking.