
42 DR.31.10.2001 

[Disampuk] marilah kita mendoakan supaya negara kita akan terus makmur, sejahtera 
dan bahagia untuk kita semua. Sekian, terima kasih dan saya menyokong. 

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Setiu, Setiu. 

Seorang Ahli: Berilah jalan lain kali. [Disampuk] [Ketawa] 

Seorang Ahli: Tengok rezeki-rezeki. 

12.43 tgh. 

Tuan Haji Che Ghani bin Che Ambak [Setiu]: Terima kasih, Tuan Yang di­
Pertua dan terima kasih kepada semua. Pertamanya, saya mengucapkan Selamat 
Tengah Hari dan sama ada saya perlu berucap teruskah? 

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Terus, terus. 

Tuan Haji Che Ghani bin Che Ambak: Ya. Terima kasih kerana diberi 
peluang untuk turut sama membahas Belanjawan Tahun 2002 yang mana kita dapati 
bahawa belanjawan yang dianggap semacam belanjawan yang pada peringkat awalnya 
menggambarkan begitu cantik dan indah tetapi rupa-rupanya di akhiri belanjawan 
tersebut ialah belanjawan yang telah menghukum semua rakyat dengan memaksa 
rakyat untuk membeli harga minyak lebih daripada 8% ataupun 10 sen seliter. 

Belanjawan yang dibentangkan pada hari Jumaat 9 Oktober yang lalu dengan 
anggaran belanjawan lebih daripada RM100.5 bilion iaitu 10.4% lebih tinggi daripada 
tahun yang lalu dan merupakan peningkatan terbesar. Kita dapati bahawa Perdana 
Menteri Malaysia Dato Seri Dr. Mahathir bin Mohamad yang merupakan Menteri 
Kewangan masih lagi bemasib baik sebenamya pada tahun ini walaupun tahun yang 
kelima berturut-turut negara menghadapi belanjawan defisit iaitu kekurangan 
belanjawan. Di mana pada tahun 1998 1.8% daripada KDNK lebih kurang RM5 bilion. 
Tahun 1999- RM9.5 bilion ataupun 3.2% KDNK; tahun 2000 defisit kita ialah 5.8% 
ataupun RM19.7 bilion; tahun 2001 RM22.4 bilion ataupun 6.5% daripada KDNK itu pun 
tidak termasuk daripada belanjawan tambahan yang telah dua kali diluluskan oleh 
Parlimen ini iaitu sebanyak RM3 bilion dan RM4.3 bilion. Pada tahun 2002 dalam 
belanjawan yang lalu Perdana Menteri selaku Menteri Kewangan menyebut bahawa 
pada tahun ini kita akan mengalami defisit sebanyak 5% - ataupun RM18.6 bilion 
daripada KDNK. 

Angka 5% ini sebenar angka psikologi semata-mata untuk menyedapkan dan 
memberi gambaran kepada rakyat bahawa ekonomi kita dalam keadaan yang cukup 
selesa. Sedangkan pada tahun yang lalu ataupun pada tahun 2001 belanjawan defisit 
kita sebanyak 6.5% tanpa kita mencampurkan ataupun kita memasukkan belanjawan 
tambahan RM7.3 bilion ertinya defisit yang kita alami adalah lebih mungkin mencapai 
10%. lni menggambarkan bahawa defisit pada tahun 2002 ini tentunya jauh lebih besar 
daripada 5% seperti mana yang digambarkan oleh Menteri Kewangan dan ini 
menggambarkan bahawa kedudukan kewangan kita adalah amat kritikal. 

Sebab kita yakin selepas daripada ini akan ada peruntukan tambahan dalam 
belanjawan kita yang akan dibentangkan pada tahun hadapan. lnilah masalahnya 
Tuan Yang di-Pertua, apabila kita mengatakan bahawa pada tahun 2001 ini mungkin 
kita mengalami pertumbuhan yang negatif, pihak kerajaan mengatakan bahawa 
pembangkang ataupun pihak BA ini tidak faham ekonomi, sentiasa memberikan 
gambaran bahawa ekonomi kita dalam keadaan yang tenat ataupun growth kita growth 
yang negatif. Tetapi sedarkah kita bahawa pada tahun 2001 ini sudah dua tiga kali kita 
membuat perubahan target growth kita di mana pada peringkat awalnya kita 
menyatakan 7% kemudian kita mengatakan 5-6% dan kemudian dijangkakan 1-2% 
dan bukan mustahil ianya akan mengalami pertubuhan negatif walaupun pakej 
rangsangan yang telah diberikan sebanyak RM4.3 bilion baru-baru ini, yang tentunya 
kesan daripada pakej ini hanya akan dapat dirasai 5-6 bulan daripada sekarang, itu 
tentunya ialah pada tahun hadapan. 

Saya menyebut bahawa Perdana Menteri agak bemasib baik sebab kalau 
kita melihat bahawa dalam beberapa peristiwa sebelum ini di mana ketika ekonomi 
negara dalam keadaan yang cukup meleset. Pada tahun 1997 umpamanya negara 
menumpang tuah kerana pada ketika itu oil palm ataupun harga minyak kelapa sawit 
telah naik dan kerajaan telah mendapat revenue daripada harga oil palm ini sebanyak 



[Disampuk] marilah kita mendoakan supaya negara kita akan terus makmur, sejahtera dan bahagia untuk kita semua. Sekian, terima kasih dan saya menyokong. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Setiu, Setiu. Seorang Ahli: Berilah jalan lain kali. [Disampuk] [Ketawa]. Seorang Ahli: Tengok rezeki-rezeki. 12.43 tgh. Tuan Haji Che Ghani bin Che Ambak [Setiu]: Terima kasih, Tuan Yang di Pertua dan terima kasih kepada semua. Pertamanya, saya mengucapkan Selamat Tengah Hari dan sama ada saya perlu berucap teruskah?. Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Lim Si Cheng]: Terus, terus. Tuan Haji Che Ghani bin Che Ambak: Ya. Terima kasih kerana diberi peluang untuk turut sama membahas Belanjawan Tahun 2002 yang mana kita dapati bahawa belanjawan yang dianggap semacam belanjawan yang pada peringkat awalnya menggambarkan begitu cantik dan indah tetapi rupa-rupanya di akhiri belanjawan tersebut ialah belanjawan yang telah menghukum semua rakyat dengan memaksa rakyat untuk membeli harga minyak lebih daripada 8% ataupun 10 sen seliter. Belanjawan yang dibentangkan pada hari Jumaat 9 Oktober yang lalu dengan anggaran belanjawan lebih daripada RM100.5 bilion iaitu 10.4% lebih tinggi daripada tahun yang lalu dan merupakan peningkatan terbesar. Kita dapati bahawa Perdana Menteri Malaysia Dato Seri Dr. Mahathir bin Mohamad yang merupakan Menteri Kewangan masih lagi bemasib baik sebenamya pada tahun ini walaupun tahun yang kelima berturut-turut negara menghadapi belanjawan defisit iaitu kekurangan belanjawan. Di mana pada tahun 1998 1.8% daripada KDNK lebih kurang RM5 bilion. Tahun 1999- RM9.5 bilion ataupun 3.2% KDNK; tahun 2000 defisit kita ialah 5.8% ataupun RM19.7 bilion; tahun 2001 RM22.4 bilion ataupun 6.5% daripada KDNK itu pun tidak termasuk daripada belanjawan tambahan yang telah dua kali diluluskan oleh Parlimen ini iaitu sebanyak RM3 bilion dan RM4.3 bilion. Pada tahun 2002 dalam belanjawan yang lalu Perdana Menteri selaku Menteri Kewangan menyebut bahawa pada tahun ini kita akan mengalami defisit sebanyak 5%- ataupun RM18.6 bilion daripada KDNK. Angka 5% ini sebenar angka psikologi semata-mata untuk menyedapkan dan memberi gambaran kepada rakyat bahawa ekonomi kita dalam keadaan yang cukup selesa. Sedangkan pada tahun yang lalu ataupun pada tahun 2001 belanjawan defisit kita sebanyak 6.5% tanpa kita mencampurkan ataupun kita memasukkan belanjawan tambahan RM7.3 bilion ertinya defisit yang kita alami adalah lebih mungkin mencapai 10%. lni menggambarkan bahawa defisit pada tahun 2002 ini tentunya jauh lebih besar daripada 5% seperti mana yang digambarkan oleh Menteri Kewangan dan ini menggambarkan bahawa kedudukan kewangan kita adalah amat kritikal. Sebab kita yakin selepas daripada ini akan ada peruntukan tambahan dalam belanjawan kita yang akan dibentangkan pada tahun hadapan. lnilah masalahnya Tuan Yang di-Pertua, apabila kita mengatakan bahawa pada tahun 2001 ini mungkin kita mengalami pertumbuhan yang negatif, pihak kerajaan mengatakan bahawa pembangkang ataupun pihak BA ini tidak faham ekonomi, sentiasa memberikan gambaran bahawa ekonomi kita dalam keadaan yang tenat ataupun growth kita growth yang negatif. Tetapi sedarkah kita bahawa pada tahun 2001 ini sudah dua tiga kali kita membuat perubahan target growth kita di mana pada peringkat awalnya kita menyatakan 7% kemudian kita mengatakan 5-6% dan kemudian dijangkakan 1-2% dan bukan mustahil ianya akan mengalami pertubuhan negatif walaupun pakej rangsangan yang telah diberikan sebanyak RM4.3 bilion baru-baru ini, yang tentunya kesan daripada pakej ini hanya akan dapat dirasai 5-6 bulan daripada sekarang, itu tentunya ialah pada tahun hadapan. Saya menyebut bahawa Perdana Menteri agak bemasib baik sebab kalau kita melihat bahawa dalam beberapa peristiwa sebelum ini di mana ketika ekonomi negara dalam keadaan yang cukup meleset. Pada tahun 1997 umpamanya negara menumpang tuah kerana pada ketika itu oil palm ataupun harga minyak kelapa sawit telah naik dan kerajaan telah mendapat revenue daripada harga oil palm ini sebanyak.