
42 DR.31.10.2013 

 
laporan daripada Ketua Audit Negara yang menceritakan cerita seram kepada kita. Jadi 
untuk mengelakkan itu semua, saya ingin mencadangkan kita set satu limit, kita fixed 
bahawa bajet untuk satu-satu tahun itu ialah beberapa peratusan daripada GDP. Akan 
tetapi macam mana kita hendak kira perkara itu? Macam mana kita hendak pilih peratusan 
yang paling sesuai. Kita tengok sebelum 1988, ekonomi kita berkembang pada 7% hingga 
8% dan kita pilih ketika mana prestasi ekonomi kita terbaik, berapakah peratusan GDP kita, 
jadi berapakah peratusan bajet kita daripada GDP. Kalau misalnya sebagai contoh, tahun 
1997 yang terbaik kita punya kadar pertumbuhan ekonomi ketika itu 8%, maka ketika itu 
bajet kita 22%. Maka kita pilih 22% daripada GDP sebagai kita punya bajet untuk setiap 
tahun. Saya memang setuju kerajaan mengunjurkan bahawa dalam masa menyampaikan 
pada tahun 2020, kita hendak adakan balance budget.  

 Ini saya secara peribadi saya lebih suka kita mencapai balanced budget daripada 
surplus budget. Ini kerana surplus bajet sama sahaja, yang tidak bagusnya dengan defisit 
bajet sebab ianya menggambarkan bahawa kita tidak ada financial discipline. Kalau kita 
lebih pun tidak bagus, jikalau kita kurang pun tidak bagus tetapi kita hendakkan balance 
budget. Itu yang lebih penting. Jadi setelah kita fixed 22% daripada GDP, itulah yang akan 
menjadi panduan kepada kita. Kita hanya ada tujuh tahun lagi untuk menyampaikan kepada 
tahun 2020, maka kita sekarang ini melakukan program untuk meletakkan as a rule bahawa 
bajet kita melalui tahun-tahun akan datang hanya tidak melebihi daripada 22% daripada 
GDP. Ini penting. 

 Apabila kita sudah fixed the rule yang menetapkan bahawa bajet kita hanya 
sekian-sekian peratusan daripada GDP, kita stick to it. Janganlah kita mencari jalan 
bagaimana hendak memutar dan mengelilingi angka yang artificial seperti debt ceiling 55%. 
Jadi saya hendak pergi kepada assessing ataupun mengadili bajet, cadangan-cadangan 
dalam tahun 2014. Ada yang bagus, ada yang tidak bagus. Saya cakap dengan jujur ada 
perkara bagus, ada yang tidak bagus. Pada 25 Oktober yang lalu, kita dengar guruh dan 
halilintar daripada Menteri Kewangan mengenai Bajet 2014. Akan tetapi seperti kata 
pepatah, “Banyak ribut, sikit hujan”, “Much thunder, little rain”.  

 Ada perkara yang baik dan tidak kurang juga yang membimbangkan dan 
meragukan. Macam lagu S. Effendi, Bimbang dan Ragu. Orang tua tahu Tuan Yang di-
Pertua. Misalnya berkenaan RPGT. Ini satu perkara, satu langkah yang saya rasa... 

 Timbalan Yang di-Pertua [Dato' Haji Ismail bin Haji Mohamed Said]: Boleh 

gulung Yang Berhormat Raub. 

 Dato’ Mohd. Ariff Sabri bin Abdul Aziz [Raub]: Ya. 

 Timbalan Yang di-Pertua [Dato' Haji Ismail bin Haji Mohamed Said]: Boleh 

gulung.  

 Dato’ Mohd. Ariff Sabri bin Abdul Aziz [Raub]: Satu langkah yang baik. Boleh 

gulung, saya tidak bercakap pemerkasaan ekonomi bumiputera. RPGT ini adalah untuk 
mengekang spekulasi hartanah. Spekulasi menyebabkan harga tanah - walaupun kita 
berbeza pendirian politik, tetapi apa yang dicakapkan oleh Yang Berhormat Kuala Kangsar 
tadi mengenai spekulasi yang diguna yang terlalu menyebabkan hartanah mencecah paras 
harga yang tidak masuk akal, yang mengeluarkan ramai orang daripada pasaran dan yang 
paling teruk impak ini ialah golongan bumiputera, siswazah yang baru masuk pasaran kerja 
dan lain-lain lagi.  

Akibat dari itu, kerajaan merasakan perlu membina lebih daripada 200,000 buah 
rumah setahun. Kerajaan membina sebanyak ini kerana mesti mempertanggungjawabkan 
janjinya untuk membina sejuta rumah dalam masa lima tahun. Walaupun begitu, janganlah 
menjadikan ianya satu alasan membina rumah yang substandard. Jabatan Perumahan 
Negara sebagai contohnya, akan membina 164,073 buah rumah dengan bajet RM578 juta. 
Ini kalau kita kira, maknanya rumah ini harganya RM35,000 sebuah. RM35,000 sebuah 
saya tidak tahu macam mana rumahnya dan saya harap pada harga ini rumah dibina 
sempurna dan mengikut piawai.  

 Jabatan Perumahan Negara diberi RM146 juta untuk membina 600 perumahan 
rumah disewa dan Perumahan Rakyat Bersepadu. Bermakna sebuah rumah ialah 
RM243,000 sebuah. Jadi saya berharap kerajaan akan mengenakan sewa yang berpatutan 
dan menetapkan exit point yang definite. Jangan kita bagi sewa duduk lima tahun, dia 
hendak duduk seterusnya. Bagi peluang orang lain juga sewa rumah yang sedemikian.  



laporan daripada Ketua Audit Negara yang menceritakan cerita seram kepada kita. Jadi untuk mengelakkan itu semua, saya ingin mencadangkan kita set satu limit, kita fixed bahawa bajet untuk satu-satu tahun itu ialah beberapa peratusan daripada GDP. Akan tetapi macam mana kita hendak kira perkara itu? Macam mana kita hendak pilih peratusan yang paling sesuai. Kita tengok sebelum 1988, ekonomi kita berkembang pada 7% hingga 8% dan kita pilih ketika mana prestasi ekonomi kita terbaik, berapakah peratusan GDP kita, jadi berapakah peratusan bajet kita daripada GDP. Kalau misalnya sebagai contoh, tahun 1997 yang terbaik kita punya kadar pertumbuhan ekonomi ketika itu 8%, maka ketika itu bajet kita 22%. Maka kita pilih 22% daripada GDP sebagai kita punya bajet untuk setiap tahun. Saya memang setuju kerajaan mengunjurkan bahawa dalam masa menyampaikan pada tahun 2020, kita hendak adakan balance budget. Ini saya secara peribadi saya lebih suka kita mencapai balanced budget daripada surplus budget. Ini kerana surplus bajet sama sahaja, yang tidak bagusnya dengan defisit bajet sebab ianya menggambarkan bahawa kita tidak ada financial discipline. Kalau kita lebih pun tidak bagus, jikalau kita kurang pun tidak bagus tetapi kita hendakkan balance budget. Itu yang lebih penting. Jadi setelah kita fixed 22% daripada GDP, itulah yang akan menjadi panduan kepada kita. Kita hanya ada tujuh tahun lagi untuk menyampaikan kepada tahun 2020, maka kita sekarang ini melakukan program untuk meletakkan as a rule bahawa bajet kita melalui tahun-tahun akan datang hanya tidak melebihi daripada 22% daripada GDP. Ini penting. Apabila kita sudah fixed the rule yang menetapkan bahawa bajet kita hanya sekian-sekian peratusan daripada GDP, kita stick to it. Janganlah kita mencari jalan bagaimana hendak memutar dan mengelilingi angka yang artificial seperti debt ceiling 55%. Jadi saya hendak pergi kepada assessing ataupun mengadili bajet, cadangan-cadangan dalam tahun 2014. Ada yang bagus, ada yang tidak bagus. Saya cakap dengan jujur ada perkara bagus, ada yang tidak bagus. Pada 25 Oktober yang lalu, kita dengar guruh dan halilintar daripada Menteri Kewangan mengenai Bajet 2014. Akan tetapi seperti kata pepatah, "Banyak ribut, sikit hujan", "Much thunder, little rain". Ada perkara yang baik dan tidak kurang juga yang membimbangkan dan meragukan. Macam lagu S. Effendi, Bimbang dan Ragu. Orang tua tahu Tuan Yang di- Pertua. Misalnya berkenaan RPGT. Ini satu perkara, satu langkah yang saya rasa... Timbalan Yang di-Pertua [Dato' Haji Ismail bin Haji Mohamed Said]: Boleh. gulung Yang Berhormat Raub. Dato' Mohd. Ariff Sabri bin Abdul Aziz [Raub]: Ya. Timbalan Yang di-Pertua [Dato' Haji Ismail bin Haji Mohamed Said]: Boleh. gulung. Dato' Mohd. Ariff Sabri bin Abdul Aziz [Raub]: Satu langkah yang baik. Boleh. gulung, saya tidak bercakap pemerkasaan ekonomi bumiputera. RPGT ini adalah untuk mengekang spekulasi hartanah. Spekulasi menyebabkan harga tanah- walaupun kita berbeza pendirian politik, tetapi apa yang dicakapkan oleh Yang Berhormat Kuala Kangsar tadi mengenai spekulasi yang diguna yang terlalu menyebabkan hartanah mencecah paras harga yang tidak masuk akal, yang mengeluarkan ramai orang daripada pasaran dan yang paling teruk impak ini ialah golongan bumiputera, siswazah yang baru masuk pasaran kerja dan lain-lain lagi. Akibat dari itu, kerajaan merasakan perlu membina lebih daripada 200,000 buah rumah setahun. Kerajaan membina sebanyak ini kerana mesti mempertanggungjawabkan janjinya untuk membina sejuta rumah dalam masa lima tahun. Walaupun begitu, janganlah menjadikan ianya satu alasan membina rumah yang substandard. Jabatan Perumahan Negara sebagai contohnya, akan membina 164,073 buah rumah dengan bajet RM578 juta. Ini kalau kita kira, maknanya rumah ini harganya RM35,000 sebuah. RM35,000 sebuah saya tidak tahu macam mana rumahnya dan saya harap pada harga ini rumah dibina sempurna dan mengikut piawai. Jabatan Perumahan Negara diberi RM146 juta untuk membina 600 perumahan rumah disewa dan Perumahan Rakyat Bersepadu. Bermakna sebuah rumah ialah RM243,000 sebuah. Jadi saya berharap kerajaan akan mengenakan sewa yang berpatutan dan menetapkan exit point yang definite. Jangan kita bagi sewa duduk lima tahun, dia hendak duduk seterusnya. Bagi peluang orang lain juga sewa rumah yang sedemikian.