
42                                                      DR.30.03.2017                                                       

 

negara kita, mereka mesti mempunyai keyakinan tersebut. Bagaimana kita hendak 
mewujudkan keyakinan tersebut, dengan memastikan perkara-perkara seperti yang saya 
sebut, perkara-perkara besar seperti ini diselesaikan. Ini adalah antara isu yang paling 
besar, Tuan Yang di-Pertua iaitu the appointment of judges.  

Kita tahu dan saya rasa kita janganlah berpura-pura bahawa tidak ada masalah. 
Memang isu keyakinan terhadap badan kehakiman telah ditimbulkan bukan sahaja 
daripada pihak pembangkang, Majlis Peguam, NGO tetapi daripada oleh kerajaan sendiri 
di dalam tujuan membawa Judicial Appointments Commission, Royal Commission 
selepas Lingam tape  dan juga selepas skandal atau krisis tahun 1988, kerajaan sendiri 
telah memberi bayaran ex-gratia kepada lima orang hakim yang digantung atau yang 
diambil tindakan pada masa itu semasa skandal Tun Salleh Abas di dalam tahun 1988. 
Itu juga.  

Jadi Tuan Yang di-Pertua dan saya ingat lagi Tuan Yang di-Pertua, bahawa Tun 
Dzaiddin. Apabila Tun Dzaiddin mengambil alih sebagai Ketua Hakim Negara pada masa 
itu, antara perkara yang pertama Tun Dzaiddin nyatakan adalah membuat pengakuan 
bahawa keyakinan rakyat terhadap kehakiman telah terjejas dengan serius. Beliau 
memberi aku janji pada masa itu untuk mengambil apa-apa tindakan yang perlu untuk 
menaikkan balik keyakinan terhadap badan kehakiman. Akan tetapi selepas itu, selepas 
period itu, skandal Lingam tape dan sebagainya berlaku.  

Tuan Yang di-Pertua, satu lagi perkara yang telah menjejas keyakinan terhadap 
badan kehakiman dan perlu diperhatikan oleh pihak kerajaan tindakan diambil. Satu lagi 
perkara adalah selain daripada krisis tahun 1988, the Lingam tape scandal adalah 
perbicaraan dan pensabitan terhadap bekas Timbalan Perdana Menteri Malaysia, Datuk 
Seri Anwar Ibrahim di dalam tahun 1998 dan kemudiannya dalam tahun 2015.  

■1530 

 Kedua-dua sabitan ini, sabitan yang lama 1999 dan sabitan yang terbaru ini 
telah menjadi kritikan bukan sahaja domestik, kritikan domestik, kritikan oleh badan-
badan dengan izin Distinguished International Juries Bodies termasuk Bar Council dan 
lain-lain. Akan tetapi juga oleh banyak negara lain. Ini adalah sesuatu yang juga 
menjejaskan nama baik negara kita.  

Di dalam pensabitan yang terbaru terhadap beliau dalam tahun 2015, 
keputusan telah dibuat oleh Badan Bangsa-bangsa Bersatu iaitu The UN Working Group 
on Arbitrary Detention. Bahawa tahanan beliau adalah menyalahi undang-undang dan 
bahawa beliau perlu dibebaskan. Ini adalah satu badan di bawah Bangsa-bangsa 
Bersatu sendiri dan Malaysia adalah satu ahli Bangsa-bangsa Bersatu.  

Malah International Parliamentary Union (IPU) iaitu badan Association 
Parlimen-parlimen yang mana kita juga menjadi ahli juga telah mengeluarkan keputusan 
yang sama. Walaupun ada keputusan seperti ini tetapi beliau masih berada di dalam 
tahanan di Penjara Sungai Buloh. Permohonan juga telah dibuat kepada – untuk beliau 
dibebaskan terutamanya memandangkan keputusan Badan UN tersebut untuk 
dibebaskan di bawah seksyen 43 Akta Penjara di mana Yang Berhormat Menteri Dalam 
Negeri mempunyai kuasa tersebut, tetapi ia juga telah ditolak. 

 Tuan Yang di-Pertua, apa pun kita mesti mengaku bahawa ada masalah 
mengenai keyakinan terhadap Badan Kehakiman. Ia juga adalah sesuatu yang tidak adil, 
persepsi ini tidak adil kepada hakim-hakim yang memang adil, memang bebas, memang 
menjalankan tugas mereka tanpa berat sebelah. Ada juga hakim seperti itu, banyak 
hakim seperti itu. Ia tidak adil kepada mereka. Yang paling penting ia tidak adil kepada 
negara kita bahawa ada persepsi seperti tersebut yang perlu diakui dan tindakan perlu 
diambil oleh kerajaan. Sesuatu yang perlu difikirkan oleh kerajaan. 

 Tuan Yang di-Pertua juga dari segi Badan Kehakiman sendiri. Dalam kita 
membahas rang undang-undang ini, saya rasa Badan Kehakiman perlu mengingati juga 
bahawa rakyat meletakkan harapan yang besar kepada mereka. Dalam mana-mana 
negara demokrasi, Badan Kehakiman menjadi batu ataupun rock antara – ataupun 
Bullrock dengan izin, antara rakyat biasa di bawah sana dan kuasa kerajaan yang begitu 
besar. Di mana-mana negara demokrasi, Badan Kehakimanlah yang menjadi arbite.  

Adalah penting bahawa apabila terdapat isu-isu termasuk isu-isu mengenai hak 
asasi di bawah fasal 5 hingga 12, Perlembagaan Persekutuan. Hak asasi dan 
fundamental rights rakyat apabila isu-isu seperti ini datang ke mahkamah adalah penting 
bahawa Badan Kehakiman memberi atau menegakkan fundamental rights tersebut di 
bawah fasal 5 hingga 12. Itu akan dengan pastinya membawa kepada satu keyakinan 
terhadap Badan Kehakiman daripada rakyat biasa negara ini. 



negara kita, mereka mesti mempunyai keyakinan tersebut. Bagaimana kita hendak mewujudkan keyakinan tersebut, dengan memastikan perkara-perkara seperti yang saya sebut, perkara-perkara besar seperti ini diselesaikan. Ini adalah antara isu yang paling besar, Tuan Yang di-Pertua iaitu the appointment of judges. Kita tahu dan saya rasa kita janganlah berpura-pura bahawa tidak ada masalah. Memang isu keyakinan terhadap badan kehakiman telah ditimbulkan bukan sahaja daripada pihak pembangkang, Majlis Peguam, NGO tetapi daripada oleh kerajaan sendiri di dalam tujuan membawa Judicial Appointments Commission, Royal Commission selepas Lingam tape dan juga selepas skandal atau krisis tahun 1988, kerajaan sendiri telah memberi bayaran ex-gratia kepada lima orang hakim yang digantung atau yang diambil tindakan pada masa itu semasa skandal Tun Salleh Abas di dalam tahun 1988. Itu juga. Jadi Tuan Yang di-Pertua dan saya ingat lagi Tuan Yang di-Pertua, bahawa Tun Dzaiddin. Apabila Tun Dzaiddin mengambil alih sebagai Ketua Hakim Negara pada masa itu, antara perkara yang pertama Tun Dzaiddin nyatakan adalah membuat pengakuan bahawa keyakinan rakyat terhadap kehakiman telah terjejas dengan serius. Beliau memberi aku janji pada masa itu untuk mengambil apa-apa tindakan yang perlu untuk menaikkan balik keyakinan terhadap badan kehakiman. Akan tetapi selepas itu, selepas period itu, skandal Lingam tape dan sebagainya berlaku. Tuan Yang di-Pertua, satu lagi perkara yang telah menjejas keyakinan terhadap badan kehakiman dan perlu diperhatikan oleh pihak kerajaan tindakan diambil. Satu lagi perkara adalah selain daripada krisis tahun 1988, the Lingam tape scandal adalah perbicaraan dan pensabitan terhadap bekas Timbalan Perdana Menteri Malaysia, Datuk Seri Anwar Ibrahim di dalam tahun 1998 dan kemudiannya dalam tahun 2015. #1530. Kedua-dua sabitan ini, sabitan yang lama 1999 dan sabitan yang terbaru ini telah menjadi kritikan bukan sahaja domestik, kritikan domestik, kritikan oleh badan- badan dengan izin Distinguished International Juries Bodies termasuk Bar Council dan lain-lain. Akan tetapi juga oleh banyak negara lain. Ini adalah sesuatu yang juga menjejaskan nama baik negara kita. Di dalam pensabitan yang terbaru terhadap beliau dalam tahun 2015, keputusan telah dibuat oleh Badan Bangsa-bangsa Bersatu iaitu The UN Working Group on Arbitrary Detention. Bahawa tahanan beliau adalah menyalahi undang-undang dan bahawa beliau perlu dibebaskan. Ini adalah satu badan di bawah Bangsa-bangsa Bersatu sendiri dan Malaysia adalah satu ahli Bangsa-bangsa Bersatu. Malah International Parliamentary Union (IPU) iaitu badan Association Parlimen-parlimen yang mana kita juga menjadi ahli juga telah mengeluarkan keputusan yang sama. Walaupun ada keputusan seperti ini tetapi beliau masih berada di dalam tahanan di Penjara Sungai Buloh. Permohonan juga telah dibuat kepada- untuk beliau dibebaskan terutamanya memandangkan keputusan Badan UN tersebut untuk dibebaskan di bawah seksyen 43 Akta Penjara di mana Yang Berhormat Menteri Dalam Negeri mempunyai kuasa tersebut, tetapi ia juga telah ditolak. Tuan Yang di-Pertua, apa pun kita mesti mengaku bahawa ada masalah mengenai keyakinan terhadap Badan Kehakiman. Ia juga adalah sesuatu yang tidak adil, persepsi ini tidak adil kepada hakim-hakim yang memang adil, memang bebas, memang menjalankan tugas mereka tanpa berat sebelah. Ada juga hakim seperti itu, banyak hakim seperti itu. Ia tidak adil kepada mereka. Yang paling penting ia tidak adil kepada negara kita bahawa ada persepsi seperti tersebut yang perlu diakui dan tindakan perlu diambil oleh kerajaan. Sesuatu yang perlu difikirkan oleh kerajaan. Tuan Yang di-Pertua juga dari segi Badan Kehakiman sendiri. Dalam kita membahas rang undang-undang ini, saya rasa Badan Kehakiman perlu mengingati juga bahawa rakyat meletakkan harapan yang besar kepada mereka. Dalam mana-mana negara demokrasi, Badan Kehakiman menjadi batu ataupun rock antara- ataupun Bullrock dengan izin, antara rakyat biasa di bawah sana dan kuasa kerajaan yang begitu besar. Di mana-mana negara demokrasi, Badan Kehakimanlah yang menjadi arbite. Adalah penting bahawa apabila terdapat isu-isu termasuk isu-isu mengenai hak asasi di bawah fasal 5 hingga 12, Perlembagaan Persekutuan. Hak asasi dan fundamental rights rakyat apabila isu-isu seperti ini datang ke mahkamah adalah penting bahawa Badan Kehakiman memberi atau menegakkan fundamental rights tersebut di bawah fasal 5 hingga 12. Itu akan dengan pastinya membawa kepada satu keyakinan terhadap Badan Kehakiman daripada rakyat biasa negara ini.