اوبری دیوید نیکلاس جاسپر دی گری

اوبری دیوید نیکلاس جاسپر دی گری (زاده ۲۰ آوریل سال ۱۹۶۳) یک نویسنده انگلیسی و پیری‌شناس در پزشکی است. او در حال حاضر رئیس بنیاد تحقیقاتی SENS است ونیز سردبیر ارشد مجله علمی و تحقیقاتی جوان‌سازی است. گری در حال حاضر استاد بین‌المللی کمکی موسسه فیزیک و تکنولوژی مسکو، یکی از اعضای انجمن پیری شناسی آمریکا و نیز موسسه اخلاق و فناوری‌های نوظهور است. با او در سال‌های اخیر توسط منابع خبری برجسته‌ای مصاحبه شده‌است، از جمله CBS 60 دقیقه، بی‌بی‌سی، نیویورک تایمز، مجله فورچون، واشینگتن پست، TED و گزارش کلبرت و البته عضو هیئت مشورتی Flooved ld نیز می‌باشد. او برای نظریه‌اش درمورد فناوری‌هایی در که پزشکی ممکن است انسان امروز را قادر سازند به طور نامحدود زندگی کنند شناخته شده‌است.
تحقیقات گری بر روی اینکه آیا پزشکی احیا کننده می‌تواند از روند پیری جلوگیری کند یا خیر، متمرکز است.
گری در توسعه نظریه‌ای فعالیت می‌کند که ” استراتژی برای مهندسی ناچیز پیری” نامیده می‌شود؛ مجموعه‌ای از تکنیک‌های پیشنهادی برای احیای بدن انسان و جلوگیری از پیری.
بدین منظور، او هفت نوع از آسیب‌های سلولی و مولکولی ناشی از فرایندهای ضروری متابولیک را شناسایی کرده‌است. SENS یک پنل پیشنهادی است از درمانی که برای تعمیر این آسیب‌ها طراحی شده‌اند.
گری استدلال می‌کند که بسیاری از دانش بنیادی موثر مورد نیاز برای توسعه پزشکی ضد پیری هم اینک وجود دارد، و باور دارد علم برتر از بودجه است. او برای شناسایی و ترویج رویکردهای فنی خاص برای واژگونی جنبه‌های مختلف پیری فعالیت می‌کند، به عبارت دیگر همانگونه که خود می‌گوید: “مجموعه‌ای از عوارض جانبی انباشته از سوخت و ساز بدن است که در نهایت ما را می‌کشد. “
بودجه بنیاد تحقیقاتی SENS
در سال ۲۰۱۱، دی گری تقریبا ۱۶٫۵ میلیون دلار از مرگ مادرش به ارث برده‌است. او ۱۳ میلیون دلارش را برای تامین بودجه تحقیقات SENS اختصاص داد که باعث شد در سال ۲۰۱۳ بودجه سالانه بنیاد تحقیقات SENS دو برابر و به ۴ میلیون دلار برسد. از دیگر اهداکنندگانی که میلیون‌ها دلار به بنیاد پرداخت کرده‌اند می‌توان به سرمایه‌گذار پیتر تیل اشاره کرد.
هفت نوع آسیب پیری
۱- جهش‌های ژنتیکی – در کروموزوم‌های مبتلا به سرطان به علت جهش هسته‌ای
این تغییرات به هسته DNA، مولکولی که حاوی اطلاعات ژنتیکی در یوکاریوت‌ها است، یا به پروتئین‌هایی که به nDNA متصل هستند اعمال می‌شوند. جهش‌های خاصی می‌تواند به سرطان منجر شود و با توجه به نظریات گری، جهش‌های غیر سرطانی به پیری در طول عمر طبیعی شرکت ندارند، بنابراین سرطان تنها نقطه پایانی از این نوع از آسیب است که باید به آن پرداخته شود.
۲- جهش‌های ژنتیکی – در میتوکندری
میتوکندری قطعاتی در سلول‌های یوکاریوتی هستند که برای تولید انرژی مهم می‌باشند. آنها حاوی مواد ژنتیکی خود، و جهش به DNA شان می‌تواند توانایی سلول برای عملکرد درست را تحت تاثیر قرار دهد. به طور غیر مستقیم، این جهش ممکن است بسیاری از جنبه‌های پیری را تسریع بخشد.
۳- آشغالها و مواد اضافی- داخل سلولی
سلول‌ها به طور مداوم پروتئین و مولکولهایی را که دیگر در بدن قابل استفاده نیستند و نیز می‌توانند مفید یا مضر باشند را تجزیه می‌کنند. مولکول‌هایی که نمی‌توانند به سادگی هضم شوند به عنوان آشغال و مواد اضافی در داخل سلول جمع می‌شوند. تصلب شرایین، تباهی لکه زرد (شایع‌ترین علت کوری در افراد مسن) و بسیاری از انواع بیماری‌های عصبی (مانند آلزایمر) با این مشکل در ارتباط هستند.
۴- آشغالها و مواد اضافی- خارج سلولی
پروتئین‌های ناخواسته و مضر می‌توانند در خارج از سلول تجمع یابند. آمیلوئید پلاک فرتوت دیده‌شده در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر یک مثال ازآن است.
۵- سلول – تعداد بسیار کم
برخی از سلولهای بدن را نمی‌توان جایگزین کرد، یا تنها می‌توان به آرامی جایگزین کرد؛ این کاهش در تعداد سلول باعث می‌شود که هرچه سن بالاتر می‌رود قلب ضعیف‌تر شود و باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن و بیماری‌هایی مانند پارکینسون شود.
۶- سلول – پیر سلولی
این پدیده همانجایی است که در آن برخی سلول‌ها دیگر نمی‌توانند تقسیم شوند، اما همچنین نمی‌میرند و اجازه می‌دهند دیگران تقسیم شوند. آنها همچنین ممکن است کارهایی انجام دهند که قرار نیست انجام دهند، مانند ترشح پروتئینی که ممکن است مضر باشد. پیر سلولی بعنوان علت یا پیامد دیابت قندی نوع ۲ ارائه شده‌است. زوال ایمنی نیز در این پروسه ایجاد می‌شود.
۷- اتصالات عرضی پروتئین برون سلولی
سلول‌ها توسط پروتئینهای متصل کننده بهم چسبیده‌اند. هنگامی که تعدادی اتصالات بین سلولی در یک بافت ایجاد شود، بافت می‌تواند کشش خود را از دست دهد و باعث مشکلاتی از جمله تصلب شرایین و پیر چشمی شود.
همچنان گری و همکارانش در حال فعالیت و بررسی راه‌های از بین بردن و کم کردن اثرات پیری و طولانی کردن زندگی هستند؛ و در واقع این سوال را برای ما ایجاد می‌کنند که ایا واقعا امکان این وجود دارد که ما بتوانیم ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال یا حتی بیشتر زندگی کنیم؟
گری معتقد است که اولین انسانی که بیش از ۱۰۰۰ سال زندگی خواهد کرد الان زنده است.