فیصله ۱۱ ثور ۱۳۹۵ حکومت وحدت ملی افغانستان

فیصله ۱۱ ثور ۱۳۹۵ حکومت وحدت ملی افغانستان به تصویب انتقال برق توتاپ از مسیر سالنگ گفته می‌شود که در ۱۱ ثور ۱۳۹۵ دولت افغانستان امضا کرد. توتاپ که به برنامه سرمایه‌گذاری برای ارتقای عرضه انرژی نیز شناخته می‌شود یک طرح پیشنهادی برای انتقال برق است که برای افغانستان از کشورهای آسیای میانه برق تهیه می‌کند، و همچنین افغانستان را با ده شبکه توزیع انرژی جداگانه مرتبط می‌کند. این طرح به صورت غیررسمی توتاپ نیز خوانده می‌شود که مخفف اول اسامی کشورهای: ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان و پاکستان است. این پروژه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ توسط بانک توسعه آسیایی تصویب شد.
تصمیم حکومت وحدت ملی در ۱۱ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۵ برای جایگزینی گذرگاه سالنگ بجای استان بامیان، به اعتراض مردم هزاره انجامید که احساس می‌کردند این تصمیم به منافع آنها لطمه زده‌است.
تغییر مسیر خط برق ترکمنستان به افغانستان
قرار بود یک خط برق ۵۰۰ کیلو ولت از ترکمنستان به افغانستان وارد شود. طبق نقشه و طراحی اولیه‌ای که شرکت آلمانی فیشنر انجام داده بود قرار بود این خط برق از مسیر ولایات مرکزی افغانستان از جمله سمنگان و بامیان عبور کند. اما دولت با ادعای کوتاه بودن مسیر سالنگ و کاهش هزینه‌ها مسیر سالنگ را به عنوان مسیر عبور این خط برق اعلام کرد. تصمیم جایگزینی مسیر سالنگ با مسیر بامیان در جلسه ۱۱ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۵ کابینه افغانستان تصویب شد. این جایگزینی، اعتراض‌های قشرها مختلف مردم را در افغانستان و سایر کشورها  مخصوصا هزاره‌ها و شماری از مقامات سیاسی این کشور را در پی داشت و این تصمیم را یک اقدام غیر ملی و تبعیض آمیز دانستند و دست به اعتراض زدند.
بسیاری از رهبران هزاره به این فیصله واکنش نشان دادند، از جمله محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، محمدکریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، و سرور دانش معاون دوم رئیس‌جمهور خواهان لغو فیصله یازده ثور و بازگشت مسیر به بامیان و دره صوف شدند. همچنین بسیاری از رهبران جهادی، نمایندگان مجلس، روشنفکران و دانشگاهیان و عموم مردم هزاره نیز ضمن به چالش کشیدن این طرح آن را بی‌عدالتی و تبعیض روشن علیه مردم هزاره تلقی کردند. شورای علمای شیعه افغانستان در بیانیه‌ای خواستار عبور پروژه توتاپ از مسیر اصلی آن (بامیان) شدند. اعتراضات همگانی مردم هزاره سبب شکل‌گیری جنبش روشنایی شد.
تظاهرات ۲۷ ثور ۱۳۹۵
اعتراضات مردم هزاره توسط حکومت وحدت ملی بی‌پاسخ ماند و مردم در ۲۷ ثور/اردیبهشت به خیابانها آمدند. در این تظاهرات جنبش روشنایی اعلان کرد که دولت باید مصوبه ۱۱ ثور که مسیر خط برق را از سالنگ اعلان کرده بود لغو کند. این تظاهرات تحت شرایط امنیتی شدید و هشدار دولت مبنی بر برخورد جدی با کارمندان دولتی که در این تظاهرات شرکت کند و در صورت بروز هرگونه آشوب، رهبران جنبش را دستگیر می‌کند برگزار شد. این تظاهرات در حالی برگزار شد که دولت در مسیر تظاهرات اقدام به قرار دادن کانتینرهایی زده بود برگزار شد و تظاهرات کنندگان با شعار دادن خواستار عدالت و انتقال برق از مسیر اصلی آن بامیان شدند. در جریان برگزاری تظاهرات اعضای جنبش روشنایی با پاک کردن مسیر تظاهرات و اهدا گل به پلیس مدنیت خود را نشان دادند. چندی بعد و همزمان با چهارمین نشست کنفرانس بین‌المللی گفت‌وگوهای افغانستان و آسیای مرکزی در ولایت بامیان، صدها تن از اعضای جنبش روشنایی در این ولایت تظاهرات کردند.
تظاهرات ۲ اسد ۱۳۹۵
بعد از بی‌نتیجه بودن تظاهرات ۲۷ ثور/اردیبهشت مردم هزاره در کابل بار دیگر در ۲ اسد/مرداد به خیابان آمدند. شورای عالی جنبش روشنایی در اعلامیه‌ای اعلان کرد که گفتگوها با دولت به توافق نرسیده و خواهان تظاهرات نامحدود از دوم اسد شدند. هرچند رهبران اولیه جنبش از جمله سرور دانش، محمد محقق، کریم خلیلی، صادق مدبر خواستار لغو این مراسم شدند، اما اعضای دیگر رهبری آن تظاهرات را حق مسلم مردم دانسته و خواستار برگزاری تظاهرات شدند. این تظاهرات که قرار بود در ابتدا در ده مسیر و تجمع نهایی آن در میدان پشتونستان باشد به درخواست فرماندهی گردان کابل تنها از یک مسیر و انتهای مسیر به میدان دهمزنگ تغییر یافت. در روز تظاهرات صدها هزار تن از هواداران جنبش روشنایی به خیابان‌ها آمده و شعارهای علیه تبعیض و خواستار انتقال برق از مسیر اصلی آن یعنی از بامیان شدند. این تظاهرات که از اوایل صبح شروع شده بود و دولت به ادعای تامین امنیت کانتینرهایی در مسیر تظاهرات قرار داده بود.
حمله تروریستی به هواداران جنبش روشنایی
در حدود ساعت ۱۴:۳۰ هنگامی که تظاهرات کنندگان در میدان دهمزنگ تجمع کرده بودند و در حال ایجاد محل‌های برای تحصن نامحدود بودند، سه حمله کننده به تظاهرات کنندگان حمله کردند. فرد اول توانست دست به انتحار بزند، نفر دومی انتحار ناقص انجام داد و تروریست سومی به اثر شلیک گلوله نیروهای امنیتی از بین برده شده‌است. زخمیان و جان باختگان این حمله به بیمارستان‌های ابن سینا و استقلال و بعدها عده‌ای از اشخاص که وضعیتی وخیم‌تر داشتند به هند برای درمان فرستاده شدند. در جریان این حمله انتحاری حدود ۸۶ تن جان باختند و بیش از ۲۳۰ تن دیگر زخمی شدند. داعش مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. جان باختگان این حمله در تپه موسوم به تپه شهدای جنبش روشنایی به خاک سپرده شدند.