نخست‌وزیر اتحاد شوروی

نخست‌وزیر اتحاد شوروی () معادل رئیس حکومت اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. دوازده نفر در دوره وجود این منصب نخست‌وزیر شدند. دو تن از آنها (ولادیمیر لنین و ژوزف استالین) حین عهده داشتن این منصب درگذشتند، سه تن استعفا دادند (آلکسی کاسیگین، نیکولای تیخونوف و ایوان سیلایف), و سه تن به‌طور همزمان مقام‌های رهبر حزبی و نخست‌وزیری را برعهده داشتند (لنین، استالین و خروشچف). نخستین نخست‌وزیر شوروی لنین بود که در ۱۹۲۲ پس از معاهده ایجاد اتحاد شوروی به این سمت سوگند خورد. ایوان سیلایف با ۱۲۶ روز کوتاهترین دوره تصدی را در ۱۹۹۱ داشت. کوسیگین با ۱۵ سال طولانی‌ترین دوره تصدی را داشت و تنها نخست‌وزیری شد که بیش از دو کابینه را هدایت کرد. او کوتاه مدتی پس از استعفا در ۱۹۸۰ درگذشت.
فهرست نخست وزیران
نام(تولد–مرگ)
دوره
انتخاب
کابینه‌ها
1
رئیس شورای کمیسرهای خلق (۱۹۲۲–۴۶)
ولادیمیر لنین(1870–1924)
۳۰ دسامبر ۱۹۲۲ – ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴
Lenin I–II
Regarded as the first Soviet Premier; حزب کمونیست اتحاد شوروی را در جریان انقلاب روسیه (انقلاب فوریه و انقلاب اکتبر) رهبری کرد و موفق شد جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه (RSFSR) نخستین دولت سوسیالیستی در جهان را، and established the اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در ۱۹۲۲ ایجاد کند.
2
آلکسی رایکوف(1881–1938)
90px
۲ فوریه ۱۹۲۴ – ۱۹ دسامبر ۱۹۳۰
1924, 1925, 1927, 1929
Rykov I
از اعضای جناح میانه‌روی حزب کمونیست اتحاد شوروی. او و دیگر میانه‌روها در ۱۹۳۰ مجبور به اعتراف به اشتباه خود به حزب شدند و اونخست وزیری را از دست داد.
3
ویاچسلاو مولوتف(1890–1986)
90px
۱۹ دسامبر ۱۹۳۰ – ۶ مه ۱۹۴۱
1931, 1935, 1936, 1937
Molotov I
او بر تجمیع کشاورزی استالین و برنامه پنجساله اول صنعتی‌سازی شوروی و پاکسازی بزرگ ۱۹۳۷–۳۸ نظارت کرد. با وجود هزینه‌های انسانی، شوروی در دوره رهبری نامی مولوتوف در زمینه کسب فناوری‌ها پیشرفت زیادی کرد.
4
ژوزف استالین(1878–1953)
90px
۶ مه ۱۹۴۱ – ۱۵ مارس ۱۹۴۶
1946
Stalin I
کشور را در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) هدایت کرد و دوره نوسازی کشور را شروع کرد. او دفتر کمیسرهای خلق را به شورای وزیران تعییر نام داد.
رئیس شورای وزیران (۱۹۴۶–۱۹۹۱)
ژوزف استالین(1878–1953)
90px
۱۵ مارس ۱۹۴۶ – ۵ مارس ۱۹۵۳
1950
Stalin II
After the war, Stalin installed communist governments in most of Eastern Europe, forming the بلوک شرق، behind what was referred to as an "پرده آهنین" of Soviet rule during the long period of antagonism between the Western world and the USSR, known as the جنگ سرد.
5
گئورگی مالنکوف(1902–1988)
90px
۶ مارس ۱۹۵۳ – ۸ فوریه ۱۹۵۵
1954
Malenkov I–II
Took over after Stalins death, but lost in the ensuing power struggle against نیکیتا خروشچف. He continued to hold the office of premier until Khrushchev started the process of استالین‌زدایی. He was replaced on Khrushchevs orders by نیکلای بولگانین.
6
نیکلای بولگانین(1895–1975)
90px
۸ فوریه ۱۹۵۵ – ۲۷ مارس ۱۹۵۸
1958
Bulganin I
Oversaw the period of استالین‌زدایی. While being a strong supporter of Khrushchev at first, he started doubting some of his more radical policies and, accused of being a member of the گروه ضدحزبی، was eventually replaced by Khrushchev himself.
7
نیکیتا خروشچف(1894–1971)
90px
۲۷ مارس ۱۹۵۸ – ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴
1962
Khrushchev I–II
Led the country through the بحران موشکی کوبا. Oversaw numerous reforms and policy innovations, such as the 1961 monetary reform. His increasingly erratic behaviour led to his removal by the nomenklatura both as premier and First Secretary of the Communist Party.
8
آلکسی کاسیگین(1904–1980)
90px
۱۵ اکتبر ۱۹۶۴ – ۲۳ اکتبر ۱۹۸۰
1966, 1970, 1974, 1979
Kosygin I–V
Was one of three leading members of the collective leadership with لئونید برژنف and نیکولای پدگورنی. He ruled through the era known as the Era of Stagnation. Kosygin initiated three large scale economic reforms under his leadership; the 1965, the 1973–74 and the 1979 reform. He retired from office in October 1980 and died two months later.
9
نیکولای تیخونوف(1905–1997)
90px
۲۳ اکتبر ۱۹۸۰ – ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۵
1984
Tikhonov I–II
After Kosygins departure, Tikhonov became the new premier; he held the office through Brezhnevs last years, the rules of یوری آندروپوف and کنستانتین چرنینکو and the very beginning of میخائیل گورباچفs tenure.
10
نیکولای ریژکوف(born 1929)
90px
۲۷ سپتامبر ۱۹۸۵ – ۱۴ ژانویه ۱۹۹۱
1989
Ryzhkov I–II
Ryzhkov supported Gorbachevs attempt to revive and restructure the اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی through decentralising planning and introducing new technology. However, he resisted Gorbachevs later attempts to introduce market mechanisms into the Soviet economy. He was forced to resign when his office as Chairman of the Council of Ministers was dissolved.
11
Prime Minister of the Soviet Union (1991)
والنتین پاولوف(1937–2003)
90px
۱۴ ژانویه ۱۹۹۱ – ۲۲ اوت ۱۹۹۱
Pavlov I
Pavlov was elected to the new position of Prime Minister as a compromise candidate. He carried out a highly unsuccessful monetary reform which failed and led him to join the State Committee of the State of Emergency. The State Committee attempted to depose Gorbachev on 19 August. With the collapse of the coup, Pavlov was arrested on 29 August.
12
Chairman of the Interstate Economic Committee – Prime Minister of the Economic Commonwealth (1991)
Ivan Silayev(born 1930)
۶ سپتامبر ۱۹۹۱ – ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱
Silayev I
After the August Coup of 1991, the Soviet government lost much of its power over the republics. Silayev was unable, together with Gorbachev, to hold the Soviet state together which eventually led to its demise.
فهرست روسای کشور اتحاد شوروی
فهرست رهبران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی