چیزهای عجیب (موسیقی متن)

300px
چیزهای عجیب یک سریال اینترنتی آمریکایی، در سبک علمی تخیلی و وحشت روانشناختی است که توسط برادران دافر ساخته شده‌است. موسیقی متن اصلی این سریال در هردو فصل توسط مایکل استاین و کایل دیکسون ساخته شده‌است. دیکسون و استاین پایه گذران گروه موسیقی بازمانده هستند. بازمانده نام یک گروه در سبک موسیقی الکترونیک است که در سال ۲۰۰۹ شکل گرفت و دیکسون و استاین از اعضای اصلی آن محسوب می‌شود. تخصص این دو نفر در استفاده از سینث‌سایزر و ترکیب صدا و آواهای مختلف است. برادران دافر که از طرفداران گروه بازمانده بودند و از جنس موسیقی آن‌ها خوششان می‌آمد، به سراغ دیکسون و استاین رفتند و از آن‌ها خواستند تا موسیقی متن سریال چیزهای عجیب را بسازند.
برادران دافر به دیکسون و استاین گفته بودند که سریال چیزهای عجیب قرار است عرض ارادتی به فیلم‌ها و سریال‌های فانتزی و علمی تخیلی دهه هشتاد باشد و برای همین موسیقی باید در همان حال و هوا باشند. دیکسون و استاین نیز از بسیاری آهنگ سازان مشهور دهه هشتاد همچون ونگلیس، تنجرین دریم و ژان میشل ژار برای ساخت موسیقی سریال الهام گرفتند. موسیقی سریال چیزهای عجیب با استقبال بسیار بالایی از سوی مخاطبین و منتقدان همراه شد. دیکسون و استاین برای ساخت موسیقی سریال نامزد دریافت جایزه جایزه امی شدند و این افتخار را پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی را نیز تکرار کردند.
پیش زمینه
برادران دافر که خالق سریال چیزهای عجیب محسوب می‌شوند، از طرفداران استاین و دیکسون و گروه موسیقی آن‌ها بودند و پیش‌تر از قطعه «غرق شدن» که از ساخته‌های دیکسون و استاین است، برای ساخت یکی از پیش نمایش‌های سریال استفاده کرده بودند. وقتی نت‌فلیکس برای ساخت سریال به برادران دافر چراغ سبز نشان داد، آن‌ها با دیکسون و استاین تماس گرفتند تا ببینند هنوز مشغول به کار هستند یا خیر، زیرا مدتی بود که گروه بازمانده فعالیتی نداشته بود. در ژوئیه ۲۰۱۵، دیکسون و استاین به همراه گروه خود نزد برادران دافر رفتند و ده قطعه موسیقی برای آن‌ها اجرا کردند. برادران دافر آنقدر از جنس موسیقی راضی بودند که از آن‌ها خواستند بعضی از آن آهنگ‌ها را بازسازی کرده و عناصر موسیقی دهه هشتاد را به آن اضافه کنند. کایل و دیکسون نیز دست به کار شدند. آن‌ها چند قطعه قدیمی خود را برایشان از نظر شخصی بسیار مهم بود را دوباره بازسازی کردند و سعی کردند حال و هوای داستانی و شخصیت‌های سریال را به آن اضافه کنند. از آن جا که دیکسون و استاین جزو اولین نفرات گروه بودند که به پروژه اضافه شدند، نسخه آزمایشی موسیقی آن‌ها خیلی زود آماده شد و از آن در تست بازیگری بعضی از بازیگران نیز استفاده شدند تا افراد بهتر بتوانند حس صحنه را درک کنند.
درون مایه
دیکسون و استاین می‌خواستند بین قطعه‌های ترسناک و احساسی سریال نوعی توازن وجود داشته باشد. آن‌ها به بسیاری از کارهای موسیقی‌دانان و آهنگسازان دهه هشتاد همچون فابیو فریتزی، جورجو مورودر، جان کارپنتر، ونگلیس، ژان میشل ژار گوش دادند تا بتوانند از آن الهام بگیرند. همچنین آهنگ ساخته شده توسط گروه‌های موسیقی همچون تنجرین دریم و گابلین نیز مورد بررسی قرار گرفت. تم اصلی سریال که در تیتراژ ابتدایی نیز به گوش می‌رسد بر اساس یکی از آهنگ‌های قدیمی خود استاین ساخته شد. استاین مدت‌ها پیش‌آهنگی ساخته بود که آن را منتشر نکرده و از آن هیچ استفاده هم نکرده بود. او نسخه انحصاری آهنگ را پیدا کرد و تصمیم گرفت آن را به روز کند. استاین و دیکسون عقیده داشتند این قطعه در صورت به روز شدن بهترین گزینه برای تیتراژ آغازین سریال است زیرا به خوبی حال و هوایی که برادران دافر دنبالش بودند را در خود داشت. دیکسون به نوازنده‌های خود گفته بود که می‌خواهد این قطعه نسبت به نسخه آزمایشی، «بزرگتر»، «گسترده‌تر» و «عظیم‌تر» باشد و همچنین نقاط اوج بیش‌تری نیز داشته باشد. قطعه اصلی با استفاده از ابزار مختلف سینث‌سایزر همچون پرافت ۵ و ملوترون ساخته شد. بعد از کار ضبط، دیکسون و استاین کار فیلترسازی آهنگ را شروع کردند تا بتوانند هرچه بیش‌تر به جنس موسیقی دهه هشتاد نزدیک شوند.
بازخوردها
وقتی فصل اول سریال منتشر شد، بسیاری‌ای منتقدان از موسیقی سریال به عنوان یکی از مهم‌ترین نقاط قوت آن نام بردند. توجه رسانه‌ها و مردم به مایکل استاین و کایل دیکسون جلب شد و نام این دو و گروهشان را بر روی زبان‌ها انداخت. قطعه‌های ساخته شده توسط این دو و خصوص تم اصلی سریال آنقدر همه گیر شد که بسیاری از گروه‌های موسیقی همچون بلینک-۱۸۲ در تولیدات خود از آن استفاده کردند. همچنین بعضی از طرفداران سریال همچون تیلور دیویس، تم اصلی سریال را بازسازی و در یوتیوب پخش کردند که بازخوردهای بسیاری مثبتی نیز به همراه داشت. کایل دیکسون و مایکل استاین به خاطر ساخت موسیقی تیتراژ سریال برنده بهترین موسیقی تیتراژ اول در ۶۹امین دوره جوایز امی ساعات پربیننده شدند.
انتشار
کایل دیکسون و مایکل استاین تاکنون سه آلبوم رسمی برای سریال چیزهای عجیب عرضه کرده‌اند. آلبوم فصل اول به خاطر حجم زیاد قطعات در دو جلد عرضه شد.
فصل اول
دیکسون و استاین در مجموع ۷۵ قطعه برای فصل اول سریال ساختند. به علت زیاد بودن قطعه‌های سریال، آلبوم موسیقی فصل اول در دو جلد عرضه شد. شرکت لیکشور رکورردز وظیفه پخش سراسری آلبوم‌ها برعهده داشت.انتشار دیجیتالی هردو جلد از آلبوم نیز در تاریخ‌های ۱۰ اوت و ۱۹ اوت ۲۰۱۶ منتشر شد. نسخه‌های محدود هر دو آلبوم نیز به ترتیب در تاریخ ۱۶ و ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶ در دسترس قرار گرفتند. نسخه فیزیکی و بسته‌بندی آلبوم در ژوئیه ۲۰۱۷ منتشر شد. همچنین یک نسخه از آلبوم به صورت نوار کاست و به صورت انحصاری توسط شرکت اوربان اوت فیترز در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت. نسخه کاست حاوی دارای یک پوشش مقوایی شبیه به نوارهای وی‌اچ‌اس بود تا بتواند حس و حال دهه هشتاد را در خود داشته باشد.
کایل دیکسون و مایکل استاین برای ساخت هرد دو آلبوم به صورت جداگانه نامزد دریافت جایزه گرمی شدند اما نتوانستند آن را به دست آورند.
قطعه‌ها
جدول فروش
بر اساس آماری که نیلسن ساونداسکن منتشر کرد، آلبوم فصل اول سریال چیزهای عجیب در هفته اول نزدیک به ۱۴۰۰۰ نسخه فروش داشته‌است که آماری بسیار موفقیت‌آمیز محسوب می‌شود.
جدول آلبوم‌های پرفروش (۲۰۱۶)
مرتبسازی
جدول آلبوم‌های پرفروش کانادا (بیلبورد)
۶۱
آمریکا، بیلبورد بیلبورد ۲۰۰
۲۴
آمریکا، جدول آلبوم‌های مستقل (بیلبورد)
۲
آمریکا، جدول بیلبورد (بیلبورد)
۲
فصل دوم
موفقیت‌های فصل اول؛ باعث شد تا دیکسون و استاین دوباره برای فصل دوم دعوت به همکاری شوند. اولین قطعه این آلبوم با نام "پیاده‌روی در هاوکینز" به عنوان پیش‌درآمد در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷ منتشر شد. آلبوم موسیقی فصل دوم با عنوان "چیزهای عجیب ۲" به صورت رسمی در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷ به صورت اینترنتی پیش فروش و منتشر شد. دیکسون در طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که موسیقی این فصل سنگین‌تر و ترسناک‌تر از فصل قبل است. آلبوم موسیقی فصل دوم شامل ۳۴ قطعه می‌باشد. همچون دو آلبوم قبلی؛ این آلبوم نیز به صورت نسخه فیزیکی؛ دیسک فشرده و نوار کاست منتشر شد. دیکسون و استاین اعلام کردند که در این فصل به دنبال تجربه‌ای جدید بوده‌اند: «ما سعی کردیم از عناصر جدید استفاده کنیم و این کار لازم و ضروری بود. چون داستان فصل اول نسبت به فصل دوم از هر نظر بزرگتر و ترسناک‌تر بود و ما هم باید به همین اندازه تغییر می‌کردیم.» البته به گفته استاین آن‌ها سعی کردند تا بافت اصلی موسیقی خود را حفظ کنند: «نمی‌توانستیم موسیقی‌های فصل اول را به کل بی‌خیال شویم زیرا فصل دوم با فصل اول ارتباط زیادی داشت. برای همین سعی کردیم همان فضا را خلق و آن را گسترش دهیم.»
قطعه‌ها
واژه‌نامه