فرهاد رشیدی

فرهاد رشیدی (۳۱ مرداد ۱۳۴۱، سویس) دانشمند ایرانی- سویسی است.
اوایل زندگی
فرهاد رشیدی پسر داود رشیدی هنرپیشه و کارگردان معروف ایرانی تئاتر می‌باشد. فرهاد رشیدی سه ماه بیشتر نداشت که خانواده‌اش تصمیم گرفتند به ایران برگردند. او دوران ابتدایی را در دبستان ماریکا (شاهدخت فرحناز) تمام کرد و سپس در دبیرستان رازی در تهران تحصیل کرد و در سال ۱۳۵۹ ش دیپلم گرفت. در همان سال به لوزان در سوییس رفت و تحصیلات خود را در رشته مهندسی برق شروع کرد. او در سال ۱۳۶۵ فوق لیسانس و در سال ۱۳۷۰ ش درجه دکترای خود را در این رشته از انستیتوی تکنولوژی فدرال سوییس دریافت کرد.
حرفه
رشیدی در آزمایشگاه سیستم‌های نیرو در انستیتوی تکنولوژی فدرال سوئیس تا سال ۱۳۷۵مشغول به فعالیت بود و چندین فعالیت کوتاه مدت در دانشگاه فلوریدا و ناسا مرکز فضائی کندی داشت. در سال ۱۳۷۶به بخش آزمایشگاه پژوهشهای رعد و برق در دانشگاه تورانتو در کانادا پیوست و از اردیبهشت سال ۱۳۷۷تا -۱۳۷۸ باای‌ام سی مونتنا در سوئیس مشغول به کار بود. در حال حاضر او با عنوان پروفسور و مدیر آزمایشگاه‌ای‌ام سی در انستیتوی تکنولوژی فدرال در شهر لوزان در سوئیس مشغول فعالیت می‌باشد.
تحقیقات مورد علاقه او شامل الکترومغناطیس رعد و برق، همسازی الکترومغناطیسی، کاربرد الکترومغناطیسی نیرو بالا برای جمع‌آوری و پاکسازی میدان‌ها مین‌گذاری شده، و زمان معکوسی الکترومغناطیسی می‌باشد. او با همکاری با پروفسور سی.آ. نوچی در دانشگاه بولوین، مدلهائی برای ارزیابی و اندازه‌گیری پرتوهای الکترومغناطیسی رعد و برق ایجاد کرده‌اند که در مهندسی وسائل مربوط به رعد و برق از آن‌ها به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. از مهمترین کمک‌های او ایجاد مدلی برای توضیح تعامل بین میدان الکترومغناطیسی برانگیخته و کابل انتقال الکتریسیته می‌باشد.
دکتر رشیدی در اقدامات کاست (همکاری‌های اروپا در علوم و تکنولوژی) در مورد فیزیک و اثرات فلاش رعد و برق از سال ۱۳۸۴تا سال ۱۳۸۸به سمت معاون رئیس آن، در سال ۱۳۸۷به سمت رئیس سمپوزیوم بین‌المللی الکترمغناطیس اروپا خدمت کرد. او همچنین بین سالهای ۱۳۸۷تا ۱۳۹۳مدیر کنفرانس بین‌المللی برای حفاظت از رعد و برق بود. دکتر رشیدی بین سالهای ۱۳۹۲تا ۱۳۹۴سر دبیر انتشارات موسسه آی.ای.ای.ای. در باره ترکنشهای همساز الکترومغناطیسی بود. او در حال حاضر مدیر کمیته ملی سوئیس - اتحادیه بین‌المللی علوم رادیو می‌باشد و همچنین سخنران متشخص و سرشناس انجمن سازگاری الکترومغناطیسی آی.ای.ای.ای. می‌باشد.
مدل رشیدی
این مدل که به نام مدل رشیدی شناخته می‌شود، به‌طور گسترده‌ای در مقالات مربوط به ارزیابی میدان‌های تولید شده در اختلالات کابل‌های الکترومغناطیس استفاده می‌شود. از اقدامات دیگر قابل توجه او تنظیمات ابزارهایی در برج سانتیز در سوئیس برای اندازه‌گیری جریان برق تولید شده از رعد و برق می‌باشد. این پروژه به وسیله پروفسور رشیدی، پروفسور ام. روبنستاین و پروفسور ام. پااولون آغاز شد و منجر به ایجاد این ابزار شد. پس از شروع کار این ابزار در سال ۱۳۸۹تا کنون بیش از صدها فلاش رعد و برق که به این برج اصابت کرده ثبت شده‌اند و این برج ایستگاه مهندسین و محققینی می‌باشد که در پژوهش‌های مربوط به رعد و برق و حفاظت از آن مشغول به تحقیقات می‌باشند.
داده‌های جمع‌آوری شده وسیعترین مقدار داده هائی می‌باشد که تاکنون از فلاش‌های رعد و برق و جریان‌های الکتریسته در آن‌ها به دست آورده شده. از اقدامات دیگر پروفسور رشیدی ایجاد مدل امواج کامل خطوط انتقال برق می‌باشد (که با همکاری با دکتر سرجی تچنکو) انجام گرفت. مشارکت دیگر او استفاده از تکنیک زمان معکوسی الکترومغناطیسی برای مکان یابی رعد و برق و اختلالات حاصل از آن در شبکه‌های نیروی برق می‌باشد (که با همکاری پروفسور مارکوس روبنستاین و پروفسور ماریو پااولون صورت گرفت)