بیژن ارژن

بیژن ارژن شاعر و ترانه‌سرای ایرانی است.
زندگی‌نامه
بیژن دایی چی معروف به بیژن ارژن زاده ۵ آذر ۱۳۴۸ در روستای «دایی چی» کرمانشاه است.
او در کودکی تا سن ۳ سالگی در شهرستان سراب و مدتی نیز در شهرستان سرپل ذهاب زندگی کرد و از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۵ ساکن کرمانشاه بود. او در سال ۱۳۸۵ به عضویت شورای شعر و موسیقی صدا و سیما درآمد و ساکن تهران شد.
اولین تجربیات بیژن ارژن در حیطه شعر و ادبیات به زمانی بازمی‌گردد که او دانش آموز سال دوم دوره راهنمایی بود. پس از آن بواسطه سیدحسن حسینی یکی از اولین آثار او که مجموعه‌ای از چند رباعی بود توسط قیصر امین‌پور در مجله سروش به چاپ رسید. اولین کتاب او یک دفتر رباعی به نام «پیراهنی از آه برایت دارم» می‌باشد که در سال ۱۳۷۴ توسط انتشارات باغ ابریشم به چاپ رسیده‌است. او با سازمان‌های متعددی همچون «صدا و سیما»، «حوزه هنری»، «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»، «بنیاد شهید» و … همکاری داشته‌است. از بیژن ارژن به عنوان یکی از مشهورترین شاعران رباعی سرای حال حاضر ایران یاد می‌شود.
در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۹۵ از بیژن ارژن به پاس یک عمر فعالیت ادبی و هنری تجلیل شد. این مراسم، بیست و هفتمین شب شاعر با گرامی داشت مقام ادبی و هنری بیژن ارژن توسط سازمان هنری رسانه‌ای اوج برگزار گردید. در این مراسم شاعرانی همچون: یوسفعلی میرشکاک، مصطفی علیپور، کیومرث عباسی قصری، میلاد عرفان پور و… به ابعاد فنی شعرهای «ارژن» پرداختند.
آثار
از کتاب‌های منتشر شده «بیژن ارژن» به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
«پیراهنی از آه برایت دارم» (دفتر رباعی) انتشارات باغ ابریشم کرمانشاه ۱۳۷۷
«رنگ انار» (مجموعه‌ای از رباعی، غزل و فراغزل) انتشارات موسسه فرهنگی هنری مهرتابان تهران ۱۳۸۲
«بی‌هم شدگان» (مجموعه رباعی) انتشارات هزاره ققنوس، موسسه مطالعات اجتماعی ماه نوشته ۱۳۸۴
«چهل کلید» (گزیده اشعار، رباعی و غزل) انتشارات تکا ۱۳۸۷
«چارانه‌های بیژن ارژن» انتشارات کتاب نشر ۱۳۹۲
نمونه اشعار
از ابیات سروده شده توسط «بیژن ارژن» به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
۱ : «قطره قطره شد آب آدم‌برفی»
«شد آب در آفتاب آدم‌برفی»
«آب از سر او گذشت اما هرگز»
«بیدار نشد ز خواب آدم‌برفی !»
۲ : «بی‌چاره‌تر از عالم و آدم هستیم»
«ماتم زده‌ای مثل محرم هستیم»
«نه گندمی و نه یار گندم‌گونی»
«ما هم دلمان خوش است آدم هستیم»
۳ : «هر لحظه دم از نفاق با هم بزنند»
«یا حرفی از این سیاق با هم بزنند»
«یک بار نشد عقربه‌های ساعت»
«یک دور به اتفاق با هم بزنند»
۴ : «دنیا در دست خواب گردان‌ها بود»
«صحرا، مسخ سراب گردان‌ها بود»
«مشتی تخمه، دهانشان را بسته»
«این قصه آفتاب گردان‌ها بود»
۵ : «در شعر، من از مشکل خود می‌گویم»
«از عشق و دل غافل خود می‌گویم»
«خواهی بپذیر دوست، خواهی نپذیر»
«من شعر برای دل خود می‌گویم»
۶ : «باران آمد که تو اسیرم کردی»
«بید مجنون سربه زیرم کردی»
«ای عشق! مگر چه کرده بودم با تو؟»
«سالی دو هزار سال پیرم کردی»
۷ : «خشت اول، حدیث با هم بودن»
«خشت آخر، دو دوست با هم دشمن»
«تصویر تو خشت خام باران‌زده‌ای است»
«بر سینه دیوار ترک‌خورده من»
۸ : «پشت سخنت شنیده‌ای پنهان است»
«مروارید سپیده‌ای پنهان است»
«هرچند دو بیت بیشتر نتوانم»
«در هر بیتی قصیده‌ای پنهان است»
۹ : «بی هم شدگانیم که پیدا هستیم»
«پنهان شدگان خواب و رویا هستیم»
«در دنیای چقدرها از هم دور»
«آدم‌های چه قدر تنها هستیم»
۱۰ : شعر تصنیف سریال تلویزیونی قاب‌های خالی (۱۳۸۷):
«من و قاب خالی از تو که ز غم شکسته ست»
«حسرت دیدن رویت به دلم نشسته ست»
«قصه سفر را نوشتی به دست روزگاران»
«به شبان هجرت نشستم در رهگذار باران»
«بنگر که خسته‌ام»
«که نی شکسته‌ام»
«دور از نیزاران، در باغ باران، از داغ یاران ناله کنم»
«چه بگویم از سفر، تو بیا و درگذر»
«آواری از مه، دارم بر سینه، همچون آیینه بی‌سخنم»
«ندارد این قصه عشق نه آغازی نه پایانی»
«مپرس از من کی برود از این خاطر پریشانی»
«من و عشق و شور شیدایی» «من و داغ ناشکیبایی» «به یادت طی شود روز و شب من