کشتی نیروی دریایی

ناو هواپیمابر اچ‌ام‌اس اینویسیبل (آر۰۵) متعلق به نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا
کشتی نیروی دریایی کشتی (بسته به رده‌بندی، گاهی قایق) نظامی است که توسط نیروی دریایی یک کشور استفاده می‌شود. تفاوت کشتی نیروی دریایی با کشتی غیرنظامی در شکل ساخت و هدف بهره‌برداری از آن است. در کل، کشتی‌های نیروی دریایی در مقابل آسیب، مقاوم بوده و با جنگ‌افزار، مسلح شده‌اند. هرچند که در هنگام جابجایی نیروهای نظامی، مقدار جنگ‌افزار موجود در کشتی، یا کمتر است یا وجود ندارد.
به کشتی‌های نیروی دریایی که مستقیما برای جنگ دریایی طراحی شده‌اند کشتی جنگی می‌گویند که مفهومی مقابل کشتی کمکی (یا پشتیبانی) یا کارخانه کشتی‌سازی دارد.
دسته‌بندی کشتی‌های نیروی دریایی
ناوشکن اچ‌ام‌سی‌اس آلگونکین (دی‌دی‌جی ۲۸۳) متعلق به نیروی دریایی سلطنتی کانادا
دسته‌بندی کشتی‌های نیروی دریایی در گذر زمان تغییرات بسیاری داشته‌است و در عرصه جهانی توافق زیادی در مورد آن وجود ندارد؛ بنابراین این مقاله از دسته‌بندی مورد استفاده در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده می‌کند.
ناو هواپیمابر: کشتی است که به عنوان پروازگاه دریایی استفاده می‌شود. این کشتی با هدف انجام عملیات رزمی توسط هواگرد ناونشین برای حمله به اهداف هوایی، زمینی، زیرزمینی و ساحلی طراحی شده‌است.
شناور جنگی: به کشتی‌های بزرگ و به شدت مسلحی گفته می‌شود که با هدف مقابله با دشمن در دریاهای آزاد طراحی شده‌اند. این شناورها به انواع گوناگونی از جمله نبردناو، رزم‌ناو، ناوشکن و ناوچه تقسیم می‌شوند.
زیردریایی: به انواع گوناگون آن که بدون توجه به اینکه آیا برای مبارزه یا کمک یا تحقیق و توسعه طراحی شده باشند و تنها، قابلیت مبارزه را داشته باشند می‌گویند.
گشت جنگی: کشتی‌های جنگی هستند که وظیفه گشت‌زنی آنها ممکن است فراتر از ساحل باشد. این کشتی‌ها باید توانایی انجام عملیات در آب‌های آزاد را به مدت ۴۸ ساعت بدون دریافت هیچگونه پشتیبانی داشته باشند.
کشتی عملیات آبی خاکی: توانایی انجام حمله‌های آبی خاکی را دارد و می‌تواند برای مدت طولانی در آب‌های آزاد به عملیات بپردازند.
کشتی تدارکاتی نظامی: امکان پر کردن دوباره زرادخانه واحدهای رزمی را فراهم می‌آورد.
مین دریایی: که کاربرد اصلی آن هدف قرار دادن واحدهای دریایی دشمن در آب‌های آزاد است.
کشتی دفاع ساحلی: کشتی‌هایی که وظیفه آنها گشت ساحلی و پیشگیری از اقدامات غیرقانونی است.
باربری نظامی: کشتی‌هایی که از پایگاه اصلی، دیگر واحدهای عملیاتی مستقر را مستقیما پشتیبانی مادی می‌کنند.
کشتی پشتیبانی: کشتی‌هایی مانند کشتی نفت‌کش برای انجام عملیات در بسیاری کشورهای جزیره‌ای در اقیانوس طراحی شده‌اند تا از تاسیسات نظامی ساحلی یا نیروهای نظامی، پشتیبانی جامع کنند. این پشتیبانی شامل خدمه کوچکتر که بنابر وظایفشان نیاز به ترک آب‌های سرزمینی دارند نیز می‌شود.
کشتی نظامی خدماتی: (شامل انواع غیر خودرو) دنباله روی نیروی دریایی است که برای پشتیبانی جامع از تاسیسات نظامی ساحلی یا نیروهای نظامی طراحی شده‌است.
اندازه
ناوچه اچ‌ام‌ای‌اس داروین (اف‌اف‌جی ۰۴) متعلق به نیروی دریایی سلطنتی استرالیا
به ترتیب وزن از سنگین‌ترین به سبک‌ترین، شناورهای مدرن نیروی دریایی معمولا به گروه‌های زیر دسته‌بندی می‌شوند. نخستین گروه کشتی‌ها در این دسته‌بندی «کشتی پایگاه» نیز نامیده می‌شوند:
ناو هواپیمابر
نبردناو
ناو هلیکوپتربر
رزم‌ناو
ناو سنگین
ناو سبک
ناوشکن
ناوچه
ناوچه سبک
شناور گشتی
شناور تندرو تهاجمی
ممکن است بعضی دسته‌های بالا به نظر بی‌استفاده بیایند زیرا هیچ نوع کشتی در آنها جای نمی‌گیرد. همچنین بسیاری حالت‌های میانی بین دسته‌ها وجود دارد که کشتی‌ها بسته به نوع استفاده، تاریخچه و اختلاف در تفسیر تعریف هر دسته (توسط نیروی دریایی کشورهای متفاوت) در دسته متفاوتی قرار می‌گیرند.