طرح‌واره درمانی

طرحواره درمانی توسط جفری یانگ پایه‌گذاری شد، برای درمان اختلالات شخصیت و اختلالات مزمن محور راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی، مانند بیمارانی که به سایر درمانها مثل درمان کلاسیک شناختی رفتاری پاسخ نداده‌اند یا بازگشت علایم را دارند.
طرحواره درمانی رویکردی یکپارچه نگر است که از ترکیب نظریه‌ها و تکنیک‌ها یی که از قبل وجود داشته‌اند حاصل شده‌است، مانند درمان شناختی رفتاری، روان تحلیلی روابط شی ء، نظریه دلبستگی و گشتالت درمانی.
پیش‌درآمد
چهار مفهوم اساسی در طرحواره درمانی شامل طرحواره‌های ناسازگار اولیه، سبک‌های مقابله‌ای، حالات خلقی و نیازهای هیجانی اساسی هستند:
در روانشناسی شناختی، طرحواره یک الگوی سازمان یافته از تفکر و رفتار است. طرحواره همچنین می‌تواند به عنوان یک چهارچوب ذهنی از ایده‌های از پیش شکل گرفته شده تعریف شود. همچنین می‌توان طرحواره را قالب و چهارچوبی که نمایانگر مفاهیم جهان برای فرد است یا یک سیستم سازمان دهی و ادراک اطلاعات جدید دانست. طرح واره‌ها باورهای ناهشیار و ناسازگار درباره خودمان، دیگران و دنیا هستندکه آنقدر برایمان واقعی و بدیهی‌اند که آنها را واقعیت محض می‌پنداریم و افسار افکار و هیجانات و رفتارهای ما را در دست می‌گیرند و باعث آشفتگی و نارضایتی در روابط عاطفی و بین فردی و شغلی می‌شوند.
در طرحواره درمانی، مشخصا منظور از طرحواره، طرحواره‌های ناسازگار اولیه‌اند که الگوهای معیوب از ادراک، هیجان و احساس فیزیکی و جسمی در طول عمر فرد هستند. معمولا طرحواره‌ها شکل باور درباره خود و جهان را پیدا می‌کنند.
برای مثال، فردی با یک طرحواره طرد می‌تواند بسیار حساس شود درباره ارزشمندی‌اش از دید دیگران که این ممکن است فرد را هراسان یا غمگین کند در حوزه ارتباطات بین فردی‌اش.
۲. سبک‌های مقابله‌ای واکنش‌های رفتاری یک شخص به طرحواره‌هایش است. سه سبک مقابله‌ای بالقوه وجود دارد. در «اجتناب» شخص تلاش می‌کند تا از موقعیت‌هایی که طرحواره معیوبش را فعال می‌کند دوری کند. در «تسلیم» فرد منفعلانه طرحواره معیوبش را قبول می‌کند و تلاشی برای مقابله مناسب با آن نمی‌کند و تغییر رفتاری در موقع بروز نتایج ناخوشایند اجتناب ناپذیر از خود نشان نمی‌دهد. «در جبران افراطی» که به آن «واکنش افراطی» نیز می‌گویند، فرد برای اینکه اجازه ندهد عواقب ناخوشایند ناشی از یک طرحواره‌اش به وقوع بپیوندد، تلاش خیلی زیاد و اضافه انجام می‌دهد. این سبک‌های مقابله‌ای ناسازگار (اجتناب، تسلیم و جبران افراطی) معمولا باعث می‌شوند که طرحواره‌ها تقویت شوند. به مثال زیر در مورد طرد و جدایی توجه کنید:
وقتی فردی که سبک مقابله‌ای اجتنابی دارد تصور می‌کند که رابطه‌اش با خطر جدایی مواجه است، احتمالا طوری رفتار می‌کند که نزدیکی و صمیمیت در رابطه را محدود کند تا خود را از اینکه مورد رها شدن قرار بگیرد محافظت کند.
نتیجه این رفتار که تنهایی یا حتی از دست دادن آن رابطه است می‌تواند به سادگی همان طرحواره طرد و رها شدگی فرد را تقویت و تایید کند.
مثال دیگر می‌تواند در مورد طرحواره نقص و شرم باشد: فردی که سبک مقابله‌ای اجتنابی دارد احتمالا از موقعیت‌هایی که ممکن است در آنها احساس ضعیف و کامل نبودن کند دوری کند یا تلاش کند که احساسات منفی و ناخوشایند خود را از طریق پرت کردن حواس از موضوع به جای پرداختن به آن یا از طریق انواع اعتیاد خنثی کند. فردی که سبک مقابله‌ای تسلیم دارد احتمالا بحران‌ها را بدون محافظت و مراقبت از خود تحمل می‌کند. فردی که سبک مقابله‌ای جبران افراطی دارد احتمالا تلاش خیلی مضاعفی برای ابر انسان بودن و کامل بودن به خرج می‌دهد.
۳. ذهنیت طرحواره‌ای: حالات ذهنی هستند از مجموع طرحواره‌ها و سبک‌های مقابله‌ای فرد که به صورت «نوع بودن» او در موقعیت‌های مختلف خاص یا متداول دیده می‌شود.
برای مثال، ذهنیت کودک آسیب‌پذیر می‌تواند حالت ذهنی و روانشناختی باشد که شامل طرحواره‌های طرد، نقص، سوء استفاده / بد رفتاری و یک سبک مقابله‌ای تسلیم به این طرحواره‌ها باشد.
۴. اگر نیازهای هیجانی اساسی فرد در کودکی تامین نشده باشند، آن وقت طرحواره‌ها، سبک‌های مقابله‌ای و حالات خلقی خاصی می‌توانند شکل بگیرند. برخی از نیازهای اساسی که مشخص شده‌اند شامل: ارتباط، صمیمیت، روان بودن و خودمختاری. برای مثال کودکی با نیازهای برآورده نشده در زمینه ارتباط (به دلیل از دست دادن والدین در اثر فوت، طلاق یا اعتیاد) ممکن است طرحواره طرد و رها شدگی را در خود شکل دهد.
هدف طرحواره درمانی کمک به بیماران برای برآورده کردن نیازهای هیجانی اساسی شان از طریق یادگیری
درمان کردن طرحواره از طریق کاهش دادن شدت خاطرات هیجانی به وجود آورنده طرحواره و کاهش دادن شدت حساسیت بدنی و فیزیکی و تغییر الگوهای شناختی مرتبط با طرحواره.
جایگزین کردن سبک‌های مقابله‌ای ناسازگار با الگوهای رفتار سازگارانه.
تکنیک‌هایی که در طرحواره درمانی استفاده می‌شوند شامل بازسازی تصویر ذهنی و گفتگو با صدای خالی و … است. مطالعات زیادی در مورد اثربخشی انجام شده که نشان دهنده اثرات مفید آن هستند.
طرحواره‌های ناسازگار اولیه
طرحواره‌های ناسازگار اولیه الگوهای هیجانی و شناختی معیوبی هستند که از دوران کودکی شکل می‌گیرند و در طول زندگی تکرار می‌شوند. آنها ممکن است از خاطرات هیجانی خاصی مانند یک آسیب در گذشته، خاطره یک اتفاق بسیار تلخ، ترس، مورد سوء استفاده قرار گرفتن، مورد غفلت قرار گرفتن، نیاز به امنیت برآورده نشده، طرد شدن، یا در کل کمبود عواطف انسانی نرمان در گذشته، شکل گرفته باشند. هرقدر که طرحواره‌های ناسازگار اولیه شدیدتر باشند، زمانی که طرحواره در موقعیت فعال می‌شود هیجانات منفی شدیدتر ی را فرد تجربه می‌کند و طولانی‌تر هم اثراتش باقی می‌ماند. هرقدر که طرحواره ناسازگار گسترده‌تر باشد، موقعیت‌های بسیار بیشتری آن را تحریک می‌کنند و فعال می‌شود.
حوزه‌های طرحواره‌ها
حوزه‌های طرحواره‌ها شامل ۵ طبقه‌بندی از نیازهای برآورده نشده هستند که به صورت ۱۸ گروه طرحواره ناسازگار اولیه درآمده‌اند و توسط یانگ، کلاسکو و ویشار تبیین شده‌اند.
الف) بریدگی و طرد که شامل ۵ طرحواره است:
طرد و رهاشدگی
بی‌اعتمادی / بد رفتاری
محرومیت هیجانی
نقص و شرم
بیگانگی و انزوای اجتماعی
ب) استقلال و عملکرد مختل شده که شامل ۴ طرحواره است:
وابستگی / بی‌کفایتی
آسیب‌پذیری نسبت به بیماری و ضرر
گرفتار / خود تحول نیافته
شکست
ج) محدودیت‌های مختل که شامل ۲ طرحواره است:
استحقاق / بزرگ منشی
خود کنترلی و خود انضباطی ناکافی
د) دیگر جهت‌مندی که شامل ۳ طرحواره است:
اطاعت
ایثار
تاییدطلبی
ه) گوش به زنگی بیش از حد و بازداری که شامل ۴ طرحواره است:
منفی گرایی / بدبینی
تنبیه گرایی
استاندارهای سفت و سخت / انتقاد جویی
بازداری هیجانی
ذهنیت طرح‌واره‌ای
حالات ذهنی هستند که هر انسانی ممکن است آنها را در عمر خود تجربه کند. ذهنیت‌های طرحواره‌ای از مجموعه‌ای از طرحواره‌ها و سبک‌های مقابله‌ای تشکیل شده‌است. موقعیت‌های زندگی که فرد آنها را آزار دهنده و نامطلوب می‌داند یا خاطرات بدی را در او برمی‌انگیزد، محرک نام دارند که طرحواره‌های هیجانی را فعال می‌کنند.
در افرادی که از نظر روانشناختی سلامت هستند طرحواره‌ها ملایم و انعطاف پذیرند و به راحتی توسط سایر حوزه‌های شخصیتی فرد تعدیل و مدیریت می‌شوند. اما در افرادی با اختلالات شخصیت طرحواره‌های هیجانی شدیدتر و وخیم‌تر و غیرقابل انعطاف هستند و به نظر جدا از سایر ابعاد شخصیتی فرد می‌آیند.
برنامه درمانی در طرحواره درمانی عموما شامل سه دسته اساسی از تکنیک هاست
شناختی، تجربی و رفتاری.
تکنیک‌های شناختی بر اساس درمان شناختی رفتاری کلاسیک و تکنیک‌هایش بسط پیدا کرده‌اند مثل بررسی سود و زیاد یک طرحواره و بررسی شواهد و اعتبار یک طرحواره یا طراحی یک گفتگو بین وجه طرحواره و وجه بدون طرحواره شخصیت فرد. استراتژی‌های رفتاری شکستن الگوهای معیوب بر اساس تکنیک‌های رفتار درمانی کلاسیک پایه‌گذاری شده‌اند مثل تمرین ایفای نقش در یک تعامل و سپس بررسی و ارزیابی تعامل به عنوان تکلیف خانگی.
استراتژی‌های هیجانی و تجربی بر اساس گشتالت درمانی سایکو در اما طراحی شده‌اند و همین‌طور تکنیک‌های تصویر سازی و تجسم.
تکنیک‌های خاصی معمولا به صورت فلش کارت‌هایی که پیام‌های درمانی مهمی دارند و در جلسه درمان نوشته می‌شوند، اجرا می‌شود، همچنین دفترچه خاطرات طرحواره محور که کتابچه ایست که توسط مراجع در بین جلسات پر می‌شود و پیشرفت مراجع را در رابطه با تمامی مفاهیم نظری در طرحواره درمانی گزار ش می‌کند.
یکی از کلیدی‌ترین تکنیک‌های طرحواره درمانی استفاده از رابطه درمانی در طی پروسه‌ای اثربخش به نام باز والدینی حد و مرز دار است.
طرحواره درمانی و روان تحلیلی
از دیدگاه روان درمانی یکپارچه نگر باز والدینی حد و مرز دار و تکنیک‌های تجربی، بخصوص در مورد تغییر ذهنیت‌ها را می‌توان به عنوان تغییرات فعال آنچه که در روان تحلیلی روابط شی نام دارد در نظر گرفت.
از نظر تاریخی، مسیر اصلی روان تحلیلی همواره تمایل به پس زدن تکنیک‌های فعال داشته اما روان تحلیلی مبتنی بر رابطه در عصر حاضر نسبت به تکنیک‌های فعال پذیراتر است.
این نکته قابل توجه است که در مقایسه‌ای هم سطح بین درمان روان تحلیلی با رویکرد روابط شی ء و طرحواره درمانی، طرحواره درمانی نتایج بهتری داشته‌است.
یادداشت