آن (فیلم ۲۰۱۷)

آن (همچنین با عنوان آن: بخش اول نیز شناخته می‌شود) یک فیلم فراطبیعی ترسناک به کارگردانی اندی موشیاتی است. فیلم‌نامه این فیلم توسط کری فوکوناگا بر اساس رمانی به همین نام، نوشته استیون کینگ به رشته تحریر درآمده‌است. اتفاقات فیلم در اواخر دهه هشتاد رخ می‌دهد و داستان هفت کودک از شهر دری در ایالت مین آمریکا را دنبال می‌کند که در اثر مواجهه با دلقکی ناشناس دچار وحشت شده‌اند. پیش‌تر نیز در سال ۱۹۹۰، مینی سریالی بر اساس این رمان ساخته شده بود که با واکنش‌های ضد و نقیضی همراه بود.
جیدن لیبرهر، بیل اسکارشگورد، فین ولفهارد، سوفیا لیلیس، چوزن جیکوبس، جک دیلن گریزر، جرمی ری تیلور، وایات اولف، نیکلاس همیلتون و جکسون رابرت اسکات از جمله بازیگران فیلم هستند. فیلمبرداری فیلم از تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ در تورنتو کانادا آغاز شد و در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۶ در اوشاوا به پایان رسید. انتاریو و پورت هوپ از دیگر لوکیشن‌های فیلمبرداری بودند. کمپانی نیو لاین سینما، کار ساخت و تهیه کنندگی فیلم را برعهده دارد و کمپانی برادران وارنر نیز مسئول اکران و پخش فیلم بوده‌است.
فرش قرمز فیلم در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۷ در شهر لس آنجلس برگزار شد. فیلم اکران گسترده خود را از تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۷، آغاز کرد. آن در هفته اول اکران خود به فروش ۱۷۹٫۲ دلار دست یافت و در صدر گیشه سینماهای آمریکا و کانادا، ایستاد. آن، در مجموع ۷۰۰٫۴ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که بودجه ساختش تنها ۳۵ میلیون دلار می‌باشد. این فیلم، پرفروش‌ترین فیلم ترسناک تاریخ سینماست. همچنین بعد از فیلم‌های ددپول، ، و ددپول ۲، چهارمین فیلم پرفروش درجه «آر» در تاریخ سینماست. همچنین فیلم نقدهای بسیار مثبتی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد و در زمینه‌های کارگردانی، شخصیت پردازی، موسیقی، فیلمبرداری و عملکرد تیم بازیگری ستایش شد. منتقدان فیلم آن را یکی از بهترین اقتباس‌های سینمایی از کتاب‌های استیون کینگ و یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک تاریخ سینما برمی‌شمارند.
دنباله این فیلم به کارگردانی موشیاتی، با نام آن (فیلم ۲۰۱۹) در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ اکران خواهد شد.
داستان
بیل اسکارشگورد در نقش پنی وایز در نمایی از فیلم.
زمستان سال ۱۹۸۸ در شهر دری، پسر بچه‌ای به نام جرجی به برادر خود بیل اصرار می‌کند که برای بازی در زیر باران به او ملحق شود اما بیل که مریض است و از لکنت زبان نیز رنج می‌برد قبول نمی‌کند و جرجی تنهایی بیرون می‌رود. هنگام بازی در زیر باران، جریان آب قایق کاغذی جرجی را از مسیر منحرف کرده و آن را به درون فاضلاب می‌برد. جرجی به دنبال قایق خود می‌رود اما ناگهان با دلقک عجیبی برخورد می‌کند که قایق او را در دست دارد. دلقک خود را پنی وایز معرفی می‌کند. جرجی که از ملاقات با دلقک هراسان شده، می‌خواهد از آن مکان برود ولی پنی وایز به جرجی حمله کرده و دستش را قطع می‌کند و سپس او را با خود به درون فاضلاب می‌برد.
چندین ماه از این اتفاق می‌گذرد و ماجراها از تابستان ۱۹۸۹ دنبال می‌شود. بیل به خاطر اتفاقی که برای برادرش افتاده از طرف خانواده‌اش طرد شده و او اوقات خوش را تنها در میان اعضای باشگاه بازندگان که دوستان بسیار صمیمی‌اش هستند تجربه می‌کند. بیل که هیچوقت مرگ برادرش را قبول نکرده و گمان می‌کند او گم شده‌است تصمیم می‌گیرد که در طول تابستان به دنبال برادرش برود و ناپدید شدن تعدادی دیگر از بچه‌های شهر نیز انگیزه او را بیشتر می‌کند که جرجی مثل هزاران بچه دیگر به طرز مرموزی ناپدید شده‌است. در ادامه با اضافه شدن دو پسر و یک دختر دیگر به نام‌های بن، مایک و بورلی گروه باشگاه بازندگان تکمیل می‌شود. نقطه مشترک همه این افراد غیر از خاص بودنشان این است که همه آن‌ها توسط دانش آموز جامعه ستیزی به نام هنری باورز و نوچه‌هایش مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.
بعد از گذشت مدتی هر کدام از اعضای باشگاه بازندگان غیر از ریچی به طرز عجیبی مورد حمله و تهدید پنی وایز قرار می‌گیرند و دچار وحشت می‌شوند. روز بعد همه آن‌ها اتفاقاتی را که برایشان افتاده را برای یکدیگر تعریف می‌کنند و متوجه می‌شوند که دلقکی ناشناس منبع ترس‌های آنهاست. بن که در حال انجام یک پروژه برای درس تاریخ است برای دیگران تعریف می‌کند که هنگام مطالعه متوجه شده پیش‌تر نیز گم شدن سریالی بچه‌ها در این شهر سابقه داشته‌است. تحقیقات بعدی آن‌ها مشخص می‌کند که پنی وایز (که باشگاه بازندگان به اسم آن صدایش می‌کنند) موجودی اهریمنی است که هر ۲۷ سال یکبار از خواب برمی‌خیزد و در طول حضور یک ساله‌اش بچه‌ها را شکار کرده و از ترس آن‌ها تغذیه می‌کند تا بتواند به حیات خود ادامه دهد. بیلی که با فهمیدن این موضوعات خود را به پیدا کردن برادرش بیشتر از همیشه نزدیک می‌بیند، تصمیم می‌گیرد که به خانه‌ای متروکه برود که به نظر محل زندگی پنی وایز می‌باشد. راضی کردن دیگر بچه‌های گروه برای وارد شدن به خانه ابتدا کمی طول می‌کشد اما آن‌ها در نهایت قبول می‌کنند که با بیلی وارد خانه شوند. اما کارها آنطور که بیلی پیش‌بینی کرده جلو نمی‌رود و تجربه‌ای ترسناک برای اعضای باشگاه بازندگان هنگام مواجه با پنی وایز رقم می‌خورد. بچه‌ها در نهایت با دردسر موفق به فرار از خانه می‌شوند. ریچی که حسابی ترسیده به بیلی می‌گوید که جرجی مرده و بیل باید این قضیه را قبول کند و بیلی نیز با ریچی درگیر می‌شود و بدین ترتیب گروه از هم می‌پاشد و بیلی تنها می‌ماند.
بعد از این اتفاق، بورلی به خانه خود بر می‌گردد و با پدرش رو به رو می‌شود. پدر بورلی که در تمام مدت از دختر خود سوءاستفاده جنسی می‌کرده‌است دوباره برای این کار به او حمله می‌کند اما بورلی با وسیله‌ای محکم به سر او زده و پدرش را می‌کشد. بورلی که ترسیده قصد فرار می‌کند اما ناگهان پنی وایز جلوی راهش قرار گرفته و او را با خود می‌برد. بیلی که متوجه این موضوع می‌شود به سراغ ریچی رفته و دوباره اعضای باشگاه بازندگان را دور هم جمع می‌کند تا بورلی را نجات دهند. باشگاه بازندگان دوباره وارد خانه پنی وایز می‌شوند و در آنجا با هنری باورز برخورد می‌کنند. هنری که تحت تاثیر پنی وایز پدر خود را که به شدت از او متنفر بوده را به قتل رسانده با مایکل درگیر می‌شود و مایکل او را به داخل چاهی پرتاب می‌کند و باعث مرگش می‌شود. دنبال کردن ردها، باشگاه بازندگان را به غار عجیبی می‌رساند که بورلی و همه بچه‌های گم شده به صورت معلق در آن قرار دارند. باشگاه بازندگان موفق می‌شوند بورلی را که فاصله چندانی با مرگ ندارد نجات دهند اما در هنگام فرار با پنی وایز رو به رو می‌شوند. پنی وایز که لحظات آخر حضورش بر زمین را می‌گذراند و قدرتش رو به زوال است، در مواجه و درگیری با باشگاه بازندگان گیج شده و در نهایت شکست می‌خورد و به خواب ۲۷ ساله خود فرومی‌رود و باشگاه بازندگان نیز از محل فرار می‌کنند.
در پایان فیلم، بیلی که با پیدا کردن لباس بارانی زرد جرجی مطمئن می‌شود او مرده، از دیگر بچه‌ها می‌خواهد که قول بدهند که ۲۷ سال بعد اگر پنی وایز دوباره برگشت آن‌ها هم برای مبارزه و دفاع از دری بازگردند و باشگاه بازندگان نیز این مسئله را قبول می‌کنند. سپس بچه‌ها از یکدیگر جدا شده و هرکدام به دنبال سرنوشت خودشان می‌روند.
بازیگران
جیدن لیبرهر در نقش ویلیام/بیلی دنبرا :
رهبر گروه «باشگاه بازندگان» است که بسیار به سلامت دوستانش اهمیت می‌دهد. نوجوانی باهوش و تاحدودی منزوی که بعد از مرگ برادر کوچک خود سوگند انتقام خورده و تمام تلاش خود را می‌کند تا از رازهای تاریک دلقک آگاه شود. بیلی خود را به نوعی مسئول مرگ برادرش می‌داند. او همچنین لکنت زبان دارد و به خصوص در مواقعی که می‌ترسد قادر نیست به درستی صحبت کند. از دست دادن برادرش باعث می‌شود تا او از هر شخص دیگری برای مبارزه با هیولا مصمم‌تر باشد و برای همین هم است که دیگر اعضای گروه او را عنوان رهبر خود قبول دارند. موشیاتی، کارگردان فیلم درباره این شخصیت گفته‌است: «بیل در خانه خودش همچون یک روح می‌ماند. هیچ‌کس او را نمی‌بیند زیرا والدینش هرگز نمی‌توانند حادثه تلخی که برای جرجی رقم خورد را فراموش کنند.» تای سیمپکینز اولین گزینه‌ای بود که برای این نقش مطرح شد اما او این نقش را رد کرد و کارگردان فیلم جیدن لیبرهر را که بازیش در فیلم تحسین شده ویژه نیمه‌شب مورد توجه قرار گرفته شده بود برای این نقش انتخاب کرد.
بیل اسکارشگورد در نقش آن/پنی وایز :
موجودی اهریمنی و باستانی که هر بیست و هفت سال یکبار برمی‌خیزد. او توانایی‌های ویژه‌ای همچون تغییر شکل دارد ولی بیشتر خود را به صورت یک دلقک به بچه‌ها نشان می‌دهد. ترفندهای او باعث می‌شود تا تقریبا هیچ فرد بزرگسالی با او کاری نداشته باشد. در عوض بچه‌ها به راحتی به او جذب می‌شوند و او با حیله‌هایش آن‌ها را به دام می‌اندازد. ویل پولتر اولین انتخاب برای ایفای نقش بود ولی پولتر حاضر نشد در این فیلم بازی کند. مارک رایلنس، بن مندلسون، کرک اسودو، ریچارد آرمیتاژ، هوگو ویوینگ و حتی تیلدا سوئینتن نیز برای این نقش در نظر گرفته شدند اما هرکدام به دلایلی نتوانستند بازی در فیلم را قبول کنند. در نهایت اسکارشگورد برای این نقش انتخاب شد. اسکارشگورد بعد از گرفتن نقش در طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که می‌خواهد از بازی در این نقش لذت ببرد. او می‌خواست که پنی وایز بسیار متفاوت‌تری را نسبت به نسخه سریال که تیم کوری نقشش را ایفا کرده‌است، خلق کند. او در این باره گفته‌است: «کاری که تیم در سریال انجام داد، فوق‌العاده بود اما برای من مهم است که چیزی متفاوت‌تری را به تصویر بکشم.» عوامل فیلم می‌گویند که اسکارشگورد بعد از گریم شدن و قرار گرفتن در ظاهر پنی وایز گفته‌است: «پسر این واقعا بامزه است.» کارگردان فیلم تصمیم گرفت ظاهر شخصیت دلقک را با الهام از شخصیت جوکر در فیلم شوالیه تاریکی با بازی هیث لجر بسازد تا بهتر بتواند وجود نیروی شر موجود در شهر را به بیننده نشان دهد.
فین ولفهارد در نقش ریچارد/ریچی توزیر :
بهترین و صمیمی‌ترین دوست ویلیام است. ریچارد عجیب‌ترین و بازیگوش‌ترین عضو باشگاه بازندگان است. او موهای بلندی دارد و عینک بزرگی به صورت می‌زند که باعث می‌شود شبیه به عقب مانده‌ها به نظر برسد. به خاطر صدای بلند و نوع مبهم حرف زدنش که اغلب هم او را به دردسر می‌اندازد در مدرسه به او لقب «دهن زباله» داده‌اند. از جمله عقاید عجیب ریچی این است که او معتقد است تعداد افراد باشگاه بازندگان دقیقا باید هفت نفر باشد زیرا ریچی معتقد است هفت یک عدد جادویی است. همچنین کنایه‌های او به هنری باورز یکی از دلایل دشمنی گروه باورز با باشگاه بازندگان است. فین ولفهارد ستاره سریال چیزهای عجیب این نقش را برعهده دارد. ولفهارد تنها بازیگر نوجوان فیلم است که حضورش از زمان فوکوناگا در فیلم قطعی بود. ولفهارد نخستین کسی بود که اولین عکس رسمی از فیلم را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد و در زیر آن نوشت: «تورنتو در تسخیر باشگاه بازندگان». شخصیت ریچی به خاطر ظاهر و خصوصیات جالبش از محبوب‌ترین شخصیت‌های کتاب محسوب می‌شود.
جرمی ری تیلور در نقش بنجامین/بن هنسکوم :
در نگاه اول کسل‌کننده‌ترین عضو باشگاه بازندگان است. پسری چاق که که ظاهرا توانایی ویژه‌ای ندارد اما به مرور، ثابت می‌کند که همچون بقیه بازندگان خصوصیت‌های خاص خود را دارد. بن بسیار باهوش است و به شدت به مطالعه علاقه دارد. در بعضی از مواقع، این هوش و و دانش بن است که باشگاه بازندگان را از خطر نجات می‌دهد. بن در داخل و خارج مدرسه بیشتر از هر شخصی دیگری مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد و موقعیت‌هایی که در آن‌ها قرار می‌گیرد اغلب ناامیدکننده هستند. جرمی ری تیلور ایفای این نقش را بر عهده دارد.
سوفیا لیلیس در نقش بورلی/بو مارش :
تنها دختر باشگاه بازندگان است و همین نکته کافی است که نشان دهد با دخترهای دیگر به شدت فرق دارد. رابطه او با شخصیت بنجامین در طول داستان یک رابطه چندوجهی و پیچیده‌است. بورلی در فقیرترین قسمت شهر دری زندگی می‌کند. او توسط پدرش مورد سوءاستفاده جنسی قرار می‌گیرد و حتی در مدرسه هم مدام تحقیر می‌شود و همین اتفاقات است که باعث می‌شود یکی از اعضای باشگاه بازندگان شود. سوفیا لیلیس ایفاگر این نقش است.
وایات اولف در نقش استنلی/استن یوریس :
استنلی یکی از اعضای اصلی باشگاه بازندگان است. فردی یهودی است که به شیطان و جادو اعتقاد دارد و برای همین عقایدش نیز دردسرهای زیادی را تحمل می‌کند. استن فردی منطقی است و برخلاف بیشتر اعضای باشگاه بازندگان در هنگام رویارویی با خطر بیشتر از ذهن و منطقش کمک می‌گیرد تا از احساسات. او شخصیتی تاثیرگذار در داستان محسوب می‌شود.."
چوزن جیکوبس در نقش مایکل/مایک هنلن :
تنها عضو سیاه‌پوست گروه است و همین رنگ پوست بودنش باعث می‌شود هنری باورز او را مدام مورد آزار قرار دهد. مایکل فردی آفریقایی-آمریکایی و البته متفکر است. او در سنین کودکی و خیلی زود یتیم شد و والدین خود را در یک حادثه آتش‌سوزی از دست داد. مایکل از طریق خانواده خود و همچنین مطالعاتش اطلاعات بسیار زیادی درباره تاریخ دری دارد و اصلا او کسی است که گذشته ترسناک شهر را برای دوستانش فاش می‌کند. مایکل آخرین نفری است که به باشگاه بازندگان می‌پیوندد. چوزن جیکوبس بازیگر این نقش است.
جک دیلن گریزر در نقش ادوارد/ادی کسبراک :
شخصیت ادوارد حتی در میان اعضای عجیب باشگاه بازندگان نیز بسیار عجیب است. او به خودبیمارانگاری مبتلاست و همچنین بیماری آسم دارد. پدرش را زمانی که بچه بود از دست داد که این اتفاق تاثیر خیلی زیادی روی او گذاشته‌است. مادرش به خاطر خصوصیات او بسیار نگران سلامتیش است. ادوارد پسر عجیب و بیماری است که تنها با دوستان خود قادر است ارتباط برقرار کند و غیر از اعضای باشگاه بازندگان دوست دیگری ندارد. جک دیلن گریزر وظیفه بازی در نقش ادوارد را برعهده دارد. او از فیلم‌های بتمن و اسلحه مرگبار ۲ به عنوان منابع الهام بخشش برای ایفای این نقش در فیلم نام برد.
نیکلاس همیلتون در نقش هنری باورز :
یک جوان جامعه گریز و مردم ستیز که رهبری گروه باورز را برعهده دارد. باورز گروهی متشکل از هفت دانش آموز دوازده سال به بالاست که بعد از آن ؛ خطرناک‌ترین دشمن باشگاه بازندگان محسوب می‌شوند. گروه باورز در طول داستان بارها با اعضای باشگاه بازندگان درگیر می‌شوند و آن‌ها را به دردسر میندازند. نیکلاس همیلتون ایفاگر این نقش است. همیلتون برای نزدیک شدنش به نقش رمان را خواند و همچنین اقتباس‌های قبلی را نگاه کرد و با کینگ درباره این نقش حرف زد تا بتواند بهترین تصویر ممکن را از این کاراکتر نشان دهد.
جکسون رابرت اسکات در نقش جورج/جورجی دنبرا :
برادر کوچک هفت ساله و بی‌گناه ویلیام است که بدست آن کشته می‌شود. جکسون رابرات اسکات ایفای این نقش را برعهده دارد.
علاوه بر بازیگران اصلی، اوون تیگ در نقش پاتریک هاکستر، لوگان تامپسون در نقش ویک کریس و جیک سیم در نقش رجینالد هاگینز ظاهر شدند. از دیگر بازیگران نقش مکمل فیلم نیز می‌توان به خاویر بوتت و تیتوم لی اشاره کرد.
ساخت
پرونده ساخت این فیلم از سال ۲۰۰۹ باز شد اما هربار به دلایلی ساختش با مانع مواجه شد. از زمان مطرح شدن پیشنهاد ساخت فیلم سه نفر درگیر تهیه و ساخت فیلم شدند. ابتدا دیوید کاجگانیچ به عنوان فیلمنامه‌نویس استخدام شد. سپس کری فوکوناگا جای او را گرفت و در آخر هم اندی موشیاتی به پروژه پیوست.
پروژه کاجگانیچ (۲۰۱۰–۲۰۰۹)
در سال ۲۰۰۹ ورایتی گزارش کرد که برادران وارنر برای اقتباس و نوشتن فیلم‌نامه بزرگی از روی رمان آن نوشته استیون کینگ با دیوید کاجگانیچ وارد مذاکره شده‌است و روی لی نیز به عنوان تهیه‌کننده پروژه انتخاب شده‌است. کاجگانیچ در ملاقاتش با برادران وارنر گفت که از این بابت خوشحال است و برنامه‌های خوبی نیز برای کار دارد. کاجگانیچ می‌خواست تولید یک مجموعه فیلم آینده ساز و در عین حال مستقل را بر اساس رمان آن را شروع کند. کاجگانیچ رمان را خواند تا بتواند راهی برای گفتن داستان عظیم و پر از جزئیات کینگ پیدا کند. او بر اساس رمان، یک فیلم‌نامه ۱۲۰ صفحه‌ای به عنوان نسخه اولیه نوشت و آن را به برادران وارنر ارائه داد. کاجگانیچ به همراه لی و داگ دیویسون که پیش‌تر تجربه ساخت و تهیه فیلم تهاجم را داشتند بر روی پروژه کار کردند. کاجگانیچ می‌خواست تغییراتی در داستان بدهد. از جمله اینکه داستان به جای دهه هشتاد در زمان حال اتفاق بیفتد تا تماشاگران بهتر بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند اما این مسئله نبود که استفن کینگ بتواند آن را قبول کند. همچنین کاجگانیچ عقیده داشت که فیلم حتما با درجه سنی R ساخته شود اما برادران وارنر در آن موقع زیاد تمایل چندانی به این کار نداشت. کاجگانیچ معتقد بود ذات کتاب و لحن تلخ، خشن و گزنده آن طوری است که اگر بخواهند با درجه PG-13 آن را بسازند بخشی از روح داستان را حذف کرده‌اند. در نهایت او فیلم‌نامه خودش را در سال ۲۰۱۰ تکمیل کرد اما برادران وارنر چندان از کار راضی نبودند و برای همین پروژه برای مدتی کنسل شد تا مدیران بتوانند چاره بهتری برای حل مشکل پیدا کنند.
پروژه فوکوناگا (۲۰۱۵–۲۰۱۲)
ابتدا قرار بود کری فوکوناگا در کنار نوشتن فیلم‌نامه وظیفه کارگردانی را نیز بر عهده بگیرد اما او از کارگردانی فیلم انصراف داد و موشیاتی جایگزین او شد.
در ۷ زوئن ۲۰۱۲؛ هالیوود ریپورتر در طی گزارشی فاش کرد که کری فوکوناگا، کارگردان سریال تحسین شده کارآگاه حقیقی به عنوان بازنویس‌کننده فیلم‌نامه و کارگردان به پروژه پیوسته‌است. روی لی به همراه ست گراهام اسمیت هم به عنوان تهیه‌کنندگان کار انتخاب شدند. فوکوناگا فکرهای متفاوت و زیادی درباره پروژه داشت. او قصد داشت همه چیز را از اول شروع کند. از آنجا که کتاب استفن کینگ در دو بخش به زندگی شخصیت‌های اصلی می‌پردازد مهمترین نکته نحوه روایت فیلم بود و اینکه داستان کدام دوره را به تصویر بکشد. فوکوناگا تصمیم گرفت به بخش بزرگسالی شخصیت‌ها کاری نداشته باشد و مستقیم به سراغ بخش اول و زندگی بچه‌ها برود و داستان را در آن برهه تعریف کند. در ۲۱ مه ۲۰۱۴ برادران وارنر اعلام کرد که نیو لاین سینما هم برای ساخت فیلم به آن‌ها ملحق شده‌است. استودیو از بازنویسی فیلم‌نامه بسیار راضی بود و برای همین کار جلو افتاد و جدی‌تر از قبل دنبال شد. فوکوناگا که خودش را به صندلی کارگردانی نزدیک‌تر می‌دید کارهایی را که لازم بود انجام داد و حتی به مرحله انتخاب لوکیشن و بحث درباره انتخاب بازیگران نیز رسید. همه چیز آماده بود و قرار شد تا بعد از مرحله پیش تولید در تابستان ۲۰۱۶ فیلمبرداری آغاز شود.
در فوریه ۲۰۱۵، فوکوناگا در طی مصاحبه‌ای با مجله اسلیت درباره فیلم و ایده‌های خود توضیح داد. او گفت بازیگرانی را برای بازی در نقش آن در ذهنش دارد و فعلا باید بررسی کند تا گزینه نهایی را اعلام کند. در مارس ۲۰۱۵ فوکوناگا دوباره اعلام کرد در حال پیدا کردن «بهترین فرد ممکن» برای بازی در نقش دلقک است. او همچنین گفت بعضی از اسامی و تاریخ‌ها را در بازنویسی جدید خود تغییر داده‌است. او در مصاحبه‌ای گفت: «می‌خواهم همان چیزی را نشان بدهم که مخاطب می‌خواهد در سینما ببیند.» سرانجام در مه ۲۰۱۵ فوکوناگا فاش کرد که ویل پولتر گزینه اصلی و اول او برای بازی در نقش دلقک خواهد بود. فوکوناگا گفت با دیدن تست‌های بازیگری پولتر فهمیده او بهترین گزینه برای ایفای این نقش است. فوکوناگا همچنین اعلام کرد که او تای سیمپکینز را برای بازی در نقش یکی از اعضای باشگاه بازندگان در نظر دارد که بعدا معلوم شد، فوکوناگا دوست داشته که سیمپکینز نقش بیلی را بازی کند.
در ۲۵ مه ۲۰۱۵؛ فوکوناگا از کارگردانی فیلم انصراف داد. او در گفتگویی که با درپ انجام داد دلیل این جدایی را کاهش بودجه فیلم عنوان کرد. استودیو بودجه ساخت فیلم را به ۳۰ میلیون دلار کاهش داد و فوکوناگا هم به دلیل اینکه معتقد بوده با این پول تمام دیدگاه و ایده‌های هنری او در ساخت فیلم غیرقابل انجام است از پروژه کنار کشیده‌است. با این حال این اختلاف نظر چیزی نبود که فوکوناگا را به‌طور کامل از پروژه جدا کند. او همچنان در مقام نویسنده و مشاور در پروژه ادامه داد و فقط از کارگردانی کار انصراف داد. فوکوناگا خودش درباره این موضوع می‌گوید: «من مشکلی با فیلم‌نامه و خط داستانی آن نداشتم. من می‌خواستم یک فیلم ترسناک غیرمعمول و جذاب بسازم و برای همین هم به بهترین امکانات نیاز داشتم اما بودجه پایین این توانایی را از من گرفت. البته بودجه فیلم چندان بد نیست اما آنقدرها هم نیست که من بتوانم حق مطلب را درباره آن ادا کنم.» فوکوناگا همچنین در طی گفتگویی درباره فیلم‌نامه و نحوه روایت داستان هم صحبت کرد. «ما در طی سال‌ها با داستان‌های عجیب و جذابی رو به رو شدیم. من و چیس هردو کودکی خود را در داستانی که استفن کینگ نوشته حس می‌کردیم. خب راستش مهمترین ترس من این بود که استودیو فیلم‌نامه ما را بگیرد و آن را خراب کند؛ بنابراین خیلی خوشحال بودم که خودم فیلم‌نامه را می‌نویسم و قرار است در روند ساخت آن همکاری کنم. من روحیه کینگ را ستایش می‌کنم اما نیاز این بود که داستان را به روز کنم و این کار را هم کردم.»."
استفن کینگ بعد از خواندن فیلم‌نامه به فوکوناگا زنگ زد و از او تشکر کرد و گفت بسیار از خواندن فیلم‌نامه و تغییرات آن لذت برده‌است.
پروژه موشیاتی (۲۰۱۷–۲۰۱۵)
اندی موشیاتی با کارگردانی این فیلم، پرفروش‌ترین فیلم ترسناک تاریخ سینما را بنام خود ثبت کرد.
در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۵؛ خبر رسید که اندی موشیاتی سازنده فیلم تحسین شده ماما به پروژه پیوسته و جایگزین فوکوناگا در صندلی کارگردانی شده‌است. موشیاتی پیشنهاد کارگردانی را با این شرط پذیرفت که بتواند فیلم‌نامه را تغییر داده و نگاه خاص خودش را به فیلم داشته باشد. موشیاتی برای اینکه راحت‌تر بتواند ایده‌های خود را عملی کند پیشنهاد داد که خواهرش باربارا و چند نفر از افراد دیگری که پیش از این سابقه همکاری با او داشته‌اند نیز به پروژه اضافه شوند که در نهایت نیز این اتفاق افتاد. موشیاتی تقریبا تمام افرادی را که فوکوناگا به پروژه آورده بوده را بیرون گذاشت و همه عوامل از جمله بازیگران را خودش یک به یک انتخاب کرد. همچنین در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۱۶ استودیو اعلام کرد که آن:بخش اول در نهایت روز ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ به صورت جهانی اکران خواهد شد. بعد از اعلام رضایت استودیو از برنامه‌های موشیاتی، این کارگردانی آرژانتینی رسما پیش تولید فیلم را شروع کرد.
پیش تولید
در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۵ موشیاتی در گفتگویی که با ورایتی انجام داد از برنامه‌های خود برای ساخت فیلم گفت. او گفت که به زودی کار انتخاب بازیگران را تمام می‌کند زیرا می‌خواهد از تابستان شروع به فیلمبرداری کند. تصمیم او برای فیلمبرداری در فصل تابستان به این دلیل بود که بیشتر بازیگران اصلی فیلم دانش آموز و نوجوان هستند و برای اینکه بتوانند مدت بیشتری در هر روز را کار کنند فیلمبرداری باید در این فصل انجام می‌گرفت. موشیاتی همچنین گفت که که قرار است دنیای شگفت‌انگیزی که کینگ آفریده را تغییر و آن را به روز کند و کاری کند که مخاطب از کشف یک دنیای جدید لذت ببرد. او در این باره گفته‌است: «در فیلم ما هیچ خبری از مومیایی و گرگینه‌ها یا موجودات کلیشه‌ای دیگر نیست. تهدیدات و خطرات این دنیا قرار است شگفت‌انگیز‌تر از چیزی باشد که تصور می‌کنید.» در ۱۹ فوریه ۲۰۱۶ روی لی به عنوان یکی از تهیه‌کنندگان اصلی فیلم اعلام کرد که فیلم‌نامه فوکوناگا بازنویسی و تغییر داده شده‌است. لی در طی مصاحبه‌ای در این مورد اعلام کرد: «ما امیدواریم در طی کی سال آینده فیلمبرداری را آغاز کنیم. قرار است به زودی برای انتخاب بازیگران و عوامل و شروع پیش تولید به کالیفرنیا سفر کنم. اندی موشیاتی فیلم‌نامه را بازنویسی کرده و حتی فکرهایی هم برای قسمت دوم دارد.» موشیاتی بر روی انتخاب بازیگران به خصوص نوجوانان فیلمش دقت و وسواس خاصی به خرج داد. در مجموع از بیش از ۳۰۰ نوجوان تست بازیگری گرفته شد تا گروه بازیگران «باشگاه بازندگان» شکل بگیرد. در ۲ زوئن ۲۰۱۶ خبر رسید که جیدن لیبرهر برای بازی در نقش اصلی انتخاب شده‌است. مدتی بعد هم هالیوود ریپورتر خبر از حضور بیل اسکارشگورد در نقش دلقک داد. فین ولفهارد، جک دیلن گریزر، وایات اولف، چوزن جیکوبس و جرمی ری تیلور نیز دیگر بازیگرانی بودند که برای بازی در فیلم قرارداد امضا کردند. در ۲۱ زوئن ۲۰۱۶ اعلام شد که نیکلاس همیلتون نیز به گروه بازیگران اضافه شده‌است. خاویر بوتت نیز مدتی بعد به پروژه پیوست. در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۶، خبر رسید سوفیا لیلیس برای بازی در نقش بورلی مارش انتخاب شده‌است. لیلیس اولین انتخاب موشیاتی برای این نقش بود.
در ژوئیه ۲۰۱۶ باربارا موشیاتی در مصاحبه‌ای درباره لوکیشن‌ها و محل فیلمبرداری صحبت کرد. او در طی مصاحبه و در پاسخ به سوال خبرنگار درباره دلایل انتخاب شهر پورت هوپ واقع در کشور کانادا به عنوان یکی از مهمترین لوکیشن‌های فیلم، ابتدا اشاره به زیبایی این شهر کرد و سپس گفت: «ما به دنبال یک شهر دوست داشتنی و جذاب بودیم زیرا این مسئله از قدرتمندترین و مهم‌ترین بخش‌های داستان محسوب می‌شود. پورت هوپ شهری است که هر بچه‌ای دوست دارد در آن زندگی کند و بزرگ شود. آنجا همه چیزهایی را که ما می‌خواهیم دارد:تابستان‌های طولانی و بچه‌هایی که با دوچرخه اشان این‌طرف و آن‌طرف می‌روند، پیاده‌روهای زیبا و دریاچه‌های وسیع، خیابان‌های طولانی و جذاب، خانه‌های بزرگ و البته مردمانی خونگرم و دوست داشتنی.»
در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۶ دن لین به عنوان یکی از تهیه‌کنندگان فیلم در گفتگویی که با شبکه تلویزیونی سی دابلیو انجام داد در مورد فیلم و بعضی از حاشیه‌های آن گفتگو کرد. او در مورد برخی شباهت و مقایسه‌هایی که از لحاظ فضاسازی و ادای دین به فیلم‌های دهه ۸۰ میلادی بین فیلم آن و سریال محبوب نت‌فلیکس یعنی چیزهای عجیب صورت گرفته بود اظهار کرد: «من بسیار به کاری که در سریال چیزهای عجیب صورت گرفته احترام می‌گذارم. سینمای دهه هشتاد بخش بزرگی از زندگی خیلی از ما و همچنین عاشقان سینماست و ادای دین کردن نسبت به آن طبیعی است. چیزی که ما در حال حاضر شاهد اتفاق افتادنش در نتفلیکس هستیم واقعا تحسین‌برانگیز است. ما از فیلم‌ها و کتاب‌های دهه هشتاد زیادی برای ساخت فیلم الهام گرفتیم. از خود استیون کینگ و کارهای او که بگذریم، فیلم‌های استیون اسپیلبرگ و همچنین فیلم‌هایی مثل کنار من بمان ساخته راب رینر تاثیرات زیادی بر فیلم ما گذاشته‌است اما نوع این تاثیر با سریال چیزهای عجیب متفاوت است. در آنجا ما با یک ادای دین ستایش‌آمیز طرف هستیم اما در فیلم ما یک عنصر بسیار ترسناک همچون آن وجود دارد.»
تنها چند روز بعد از اکران موفقیت‌آمیز فیلم لگو بتمن به تهیه کنندگی دن لین، این تهیه‌کننده اعلام کرد که که با توجه به صحبت‌های انجام گرفته شده با انجمن سینمایی آمریکا و همچنین اعلام رسمی سیستم درجه‌بندی فیلم‌ها توسط انجمن تصاویر متحرک آمریکا فیلم آن قطعا با درجه سنی R اکران خواهد شد. استودیو چندان با این قضیه راحت نبود و بیشتر مایل بود تا فیلم با درجه سنی PG-13 اکران شود تا اکرانی پرفروش داشته باشد اما لین معتقد بود که چنین اتفاقی با توجه به سوژه فیلم هرگز رخ نخواهد داد. لین درباره این موضوع اعلام کرد: «وقتی که قرار است فیلمی با درجه‌بندی R بسازید باید تمام جوانب را در نظر بگیرید و نیازهای اولیه آن را تامین کنید. این فیلم داستان یک دلقک ترسناک است که بچه‌ها را به قتل می‌رساند. در این فیلم قتل داریم، ترس داریم، حرف‌های رکیک و بزرگسالانه داریم و همچنین یک سری مسائل جنسی. پس اگر می‌خواهیم به فیلم آسیبی نرسد و زحمت چند ساله امان از بین نرود چاره‌ای نداریم جز اینکه فیلم را با درجه R اکران کنیم. شک نکنید آن‌ها که می‌توانند، فیلم را خواهند دید.» مسئله درجه سنی فیلم بحث‌های بسیار زیادی را به خود اختصاص داد. آن در نهایت با درجه سنی R (غیرمناسب برای زیر هفده سال) ساخته و اکران شد و این مسئله در حالی اتفاق افتاده‌است که بازیگران اصلی فیلم همگی زیر هفده سال سن دارند. بعد از اکران فیلم نسبت به حجم استفاده از کلمات رکیک و صحنه‌های ترسناک و خشونت‌آمیز و همچنین بعضی از مسائل و اشاره‌های جنسی فیلم انتقاداتی مطرح شد اما موشیاتی به طول کامل از این مسئله حمایت کرد. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۶ و زمانی که به‌طور قطعی اعلام شد فیلم با درجه سنی R اکران خواهد شد، موشیاتی در مصاحبه‌ای با مجله فرانسوی مد موویز در این باره صحبت کرد. او در این مصاحبه از وجود مواردی همچون صحنه‌های خشن و مسائل جنسی در فیلمش دفاع کرد و مدیران استودیو را که شجاعت این کار را داشتند تحسین کرد. او در این باره اظهار داشت: «اگر قرار بود ما با درجه سنی PG-13 فیلم بسازیم هیچوقت به چیزی که می‌خواستیم نمی‌رسیدیم. برای همین من از مدیران استودیو بسیار تشکر می‌کنم که شجاعت داشتند و اجازه دادند ما این کار را انجام دهیم. در حقیقت این همان قطب اخلاقی ماست. این فیلم به ما و دیگران نشان می‌دهد که بعضی چیزها جایی قرار دارند که اصلا دوست نداریم سمتش برویم و فیلم ما در مورد همین چیزهای ممنوعه است.» خواهر موشیاتی، یعنی باربارا نیز که یکی از تهیه‌کنندگان فیلم است نظر مشابهی نسبت به برادرش دارد. او در مصاحبه‌ای اعلام کرد که صحنه‌های فیلم آنقدرها هم که مردم فکر می‌کنند غیراخلاقی و بد نیست و فقط یک صحنه بسیار خشن در فیلم وجود دارد. او اعلام کرد که صحنه‌های ترسناک و خشن فیلم به هیچ وجه ضد انسانی نیست و کاملا سینمایی و ویژه ساخته شده‌است.
در جریان برگزاری فستیوال جنوب از جنوب غربی اندی موشیاتی، کارگردان فیلم در گفتگویی اعلام کرد که در مراحل پیش تولید، بیل اسکارشگورد را از دیگر بازیگران نوجوان فیلم به کلی جدا کرده و حتی محل جدایی برای غذا و خواب او در نظر گرفته‌است زیرا می‌خواهد بچه‌ها برای اولین بار او را در ظاهر دلقک و هنگام فیلمبرداری ملاقات کنند. موشیاتی درباره اولین برخورد نوجوانان با اسکارشگورد در سر صحنه خاطره جالبی را به خبرنگاران نقل کرد: «این مسئله‌ای بود که من، بیل و بچه‌ها بر سرش توافق کردیم و آن را به عمل رساندیم. وقتی که بیل وارد صحنه شد بچه‌ها از ترس فریاد زدند. بیل همچون موجودی هفت پا می‌ماند. واقعا نمی‌توانم توضیح بدهم که دقیقا چکار می‌کرد. او حقیقتا مرد عجیبی است. او صخره‌نوردی می‌کند، صداهای ترسناک از خود درمیاورد، خود را در آب غرق می‌کند، صحبت می‌کند و همه این کارها را طوری‌که انجام می‌دهد که سر صحنه نه فقط بچه‌ها که حتی خود من هم دچار وحشت می‌شدم.» موشیاتی همچنین در این گفتگو اعلام کرد که وقایع داستان نسبت به رمان ۳۰ سال جلوتر آمده و وقایع به جای دهه ۵۰ در اوایل دهه ۸۰ رخ می‌دهد. او اقتباس خود را نسبت به مینی سریالی که در دهه نود بر اساس این رمان ساخته شده‌است را، بسیار «بزرگتر و عظیم‌تر» می‌داند.
در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷، موشیاتی کارگردان در مصاحبه‌ای با ورایتی درباره تفاوت‌های فیلم و کتاب صحبت کرد. او در پاسخ به سوالی که مبنی بر نگرانی طرفداران کتاب نسبت به نسخه اقتباسی آن پرسیده شده بود جواب داد که جای نگرانی نیست و طرفداران کتاب استفن کینگ حتما از دیدن فیلم لذت خواهند برد. موشیاتی ادامه داد: «بگذارید خیالتان را راحت کنم که داستان فیلم ما همان داستان کتاب است و تغییرات زیادی در آن انجام نشده‌است. ما فقط آن را به روز‌تر کرده‌ایم و سعی کردیم ترس موجود در فیلم را متناسب با حال روز جهان در بیاوریم. در کتاب، شخصیت‌های داستان بچه‌هایی هستند که در دهه ۵۰ زندگی می‌کنند و در آن موقع ترس از موجوداتی همچون گرگینه، دراکولا و فرانکشتاین طبیعی بود اما رویکرد من متفاوت بود. من می‌خواستم ترس‌های عمیق‌تری را در فیلمم به تصویر بکشم. ترسی که ربطی به وجود هیولا ندارد بلکه مربوط به دوران کودکی و وجه تاریک درون همه ماست.» اما با این وجود موشیاتی می‌گوید که حواسش هست فیلمش تبدیل به یک اثر خسته‌کننده درباره «کشف ترس‌های درونی» نباشد. او در همین مصاحبه عنوان کرد: «اصلا دوست ندارم فیلم بیش از حد پیچیده و فلسفی و برای بچه‌ها غیرقابل درک باشد. فیلم ما همانقدر که درباره ترس‌های درونی بچه هاست درباره یک نیروی شر بسیار ترسناک نیز هست. شخصیت آن/پنی وایز یک عنصر کلیدی ترسناک در فیلم ماست و ما از وجود او نهایت استفاده را می‌کنیم.» موشیاتی همچنین اشاره کرد که بیل اسکارشگورد کمک بسیار زیادی به او در خلق شخصیت پنی وایز کرده‌است. موشیاتی اشاره می‌کند که اسکارشگورد در پشت صحنه تا آنجا که می‌توانست از همه و به خصوص بازیگران نوجوان فاصله می‌گرفت و با کسی حرف نمی‌زد. او حضور اسکارشگورد را یکی از مهمترین برگ برنده‌های فیلمش می‌داند.موشیاتی نسبت به رابطه بازیگران نوجوانش با اسکارشگورد مسئولیت زیادی حس می‌کرد. او در این باره گفت:«شاید بی‌رحمانه و غیر منطقی باشد اما نمی‌توانستم بگذارم بچه‌ها با بیل صمیمی شوند. تا آنجا که توانستم آن‌ها را از هم دور نگه داشتم. این مسئله برایم مهم بود. هر چقدر بچه‌ها کمتر بیل را می‌شناختند بیشتر به موفقیت نزدیک می‌شدیم. روزی که قرار بود اولین سکانس رویارویی بچه‌ها با بیل را بگیریم برایم اهمیت خاصی داشت. همه منتظر بودیم نتیجه این همه دردسر را ببینیم و بگذارید بگویم که نتیجه‌اش فوق‌العاده بود. بچه‌ها هنگام مواجه با او واقعا ترسیده بودند و این همان چیزی بود که من می‌خواستم.» موشیاتی درباره ظاهر پنی وایز نیز مطالبی را مطرح کرد:«ما سعی کردیم چهره آن را تهدیدآمیز از کار دربیاوریم و برای همین هم بود که گریم بیل هربار چهار تا شش ساعت طول می‌کشید.»
بعد از انتخاب بازیگران و عوامل و انجام مراحل پیش تولید، فیلم وارد مرحله فیلمبرداری شد.
فیلمبرداری
پورت هوپ لوکیشن اصلی فیلمبرداری بود.
مدیر تولید فیلم یعنی مارا لپری پیشنهاد داد که لوکیشن اصلی فیلم همچون کتاب، ایالت بنگر، مین باشد. لپری در گفتگویی اعلام کرد که مناطق مختلف این ایالت دقیقا همان چیزی است که آن‌ها احتیاج دارند و او واقعا امیدوار است که بتوانند حداقل بخش‌هایی از فیلم را در آنجا فیلمبرداری کنند. در ۳۱ می‌۲۰۱۶ اعلام شد که لوکیشن اصلی فیلم به‌طور قطعی در منطقه پورت هوپ استان انتاریو واقع در کانادا خواهد بود. گرفتن نماهای ابتدایی از این شهر و شناسایی مناطق آن و فیلمبرداری اولیه در این مکان از تاریخ ۱۱ ژوئیه تا ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶ طول کشید و برخی سکانس‌های کوتاه با حضور برخی بازیگران گرفته شد اما کار فیلمبرداری به صورت رسمی
مدتی بعد و در تاریخ ۲۷ ژوئیه در تورنتو آغاز شد. کار فیلمبرداری تا ۶ سپتامبر ۲۰۱۶ به طول انجامید.
در ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ و مدت کوتاهی قبل از آغاز رسمی فیلمبرداری، موشیاتی رسما اعلام کرد که منطقه پورت هوپ را به عنوان لوکیشن اصلی فیلم یعنی شهر دری انتخاب کرده‌است. موشیاتی همچنین اعلام کرد که طراحان صحنه برای خلق شهری طبیعی در دهه هشتاد در ابعاد وسیع شروع با ساخت دکور کرده‌اند و این تغییرات حتی شامل بعضی از ساختمان‌های شهر نیز می‌شود.از جمله تغییراتی که در شهر انجام شد؛ نصب پرچم آمریکا به جای پرچم کانادا در بالای ساختمان‌ها بود. موشیاتی تقریبا از تمام پورت هوپ برای فیلمبرداری سکانس‌ها استفاده کرد. خیابان کوئین ، خیابان والتون ، خیابان رابرتسن ، پارک محلی مموریال ، تئاتر کپیتول ، ساختمان شهرداری پورت هوپ، کتابخانه ملی پورت هوپ، خیابان هیوارد ، محله ویکتوریا و خیابان سالیوان تنها بخشی از لوکیشن‌های فیلم واقع در پورت هوپ هستند. کار فیلمبرداری در پورت هوپ به صورت کامل در گاردین دراگز به پایان رسید.
شهر اوشاوا یکی دیگر از نقاط اصلی فیلمبرداری بود و گروه بخشی از صحنه‌ها را در این شهر گرفتند. این شهر انتخاب یکی از تهیه‌کنندگان به عنوان لوکیشن بود و فیلمبرداری در آن تا تاریخ ۸ اوت ادامه داشت. تیم تولید در این شهر نیز مجبور شد برخی لوکیشن‌ها از جمله یک خانه خرابه را بازسازی کند. همچنین برخی دیگر از جزئیات نیز که برای نزدیک‌تر شدن به فضای دهه هشتاد لازم بود به صورت دکور دستی ساخته شد. به‌طور کل در ساخت لوکیشن‌ها کمتر از جلوه‌های ویژه دیجیتالی استفاده شد.
محله ریور دیل واقع در تورنتو، مقصد بعدی گروه بود. مهمترین دلیل انتخاب این شهر برای فیلمبرداری، قدمت آن و معماری قدیمی‌اش بود. در ریور دیل ساختمان‌های زیادی وجود دارد که عمر آن‌ها به قبل از دهه هشتاد میلادی برمیگردد و همچنان بافت قدیمی خود را حفظ کرده‌اند. بیشتر صحنه‌های داخلی فیلم در این خانه‌ها گرفته شد. کار فیلمبرداری در اواخر ماه سپتامبر
در کانادا به پایان رسید. بعد از آنکه با نظر موشیاتی بعضی از صحنه‌ها دوباره گرفته شدند، فیلمبرداری به پایان رسید و فیلم رسما وارد مرحله پس از تولید شد.
پس از تولید
طراحی لباس و گریم شخصیت پنی وایز با الهام از تصاویر و نقاشی‌های دوران رنسانس خلق شده‌است.
جنی براینت، طراح لباس و گریم فیلم در مصاحبه‌ای با انترتینمنت ویکلی درباره خلق شخصیت پنی وایز صحبت کرد. او گفت که برای طراحی لباس دلقک ترسناک فیلم از نمونه‌های پوشش بسیار قدیمی عصر الیزابت، رنسانس و دوره ویکتوریا الهام گرفته‌است. براینت در این مصاحبه اشاره کرد که لباس و پوشش پنی وایز به نوعی نشانگر طول عمر طولانی اوست و برای همین سعی کرده از هر دوره تاریخی نشانه‌ای در لباس او بگذارد. با آنکه لباس و گریم پنی وایز به صورت دستی انجام شده بود اما در برخی از نماها به ناچار از جلوه‌های تصویری برای خلق جزئیات استفاده شد. براینت با وسواس زیادی بر روی ساخت لباس آن نظارت داشت و از کوچکترین جزئیات نیز غافل نشد. او معتقد بود که ظاهر این شخصیت باید به خوبی نشانگر شخصیت او باشد. موشیاتی از آثار آمادئو مودیلیانی به عنوان یکی از منابع الهام بخش در طراحی و تصویر کردن پنی وایز نام برد. او تعریف می‌کند که در دوران کودکی، یکی از نقاشی‌های مودیلیانی در خانه پدر و مادرش وجود داشته که او را می‌ترسانده‌است و او تصمیم داشته تا همان فضا را در فیلم خود خلق کند.
موشیاتی وقت زیای صرف تدوین و مراحل پس از تولید فیلم کرد. او از فیلم قبلی خود یعنی ماما به عنوان تجربه‌ای الهام بخش در ساخت فیلم نام برد. او در این باره می‌گوید: «ماما هم در مورد بچه‌هایی بود که هم‌زمان با نیروی شر درونی و بیرونی در حال مبارزه هستند. تجربه ساخت ماما هنگام کار کردن بر روی آن بسیار به کارم آمد و باعث شد کارم را بهتر از قبل انجام دهم.»جیسون بالانتاین تدوینگر فیلم بود.
نیکلاس بروکز از کمپانی رادو اف ایکس مسئولیت جلوه‌های ویژه فیلم را بر عهده داشت. جدا از سکانس‌هایی همچون تغییر شکل شخصیت پنی وایز و سکانس‌های حادثه‌ای فیلم، بروکز بیشتر برای تکمیل جزئیات صحنه همچون حذف عناصر امروزی و اضافه کردن عناصر دهه هشتاد به سکانس‌های خارجی از جلوه‌های دیجیتالی استفاده کرد. همچنین برای بخشی از گریم شخصیت آن نیز از جلوه‌های ویژه کامپیوتری استفاده شد.
موسیقی
در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۱۷ اعلام شد که بنجامین والفیش موسیقی این فیلم را خواهد ساخت. والفیش پیش از این نیز برای فیلم‌های ترسناکی همچون در تاریکی و موسیقی ساخته بود. والفیش برای فیلم ۳۸ قطعه موسیقی ساخت که در غالب یک آلبوم در اوت ۲۰۱۷ منتشر شد.
قطعه‌ها
درون مایه
به گفته موشیاتی کتاب آن و فیلم اقتباسی او درون مایه و موضوعات یکسانی دارند و او سعی کرده به کتاب وفادار بماند. موشیاتی می‌گوید همچون کتاب، داستان فیلم هم درباره تقابل آدم‌های بی‌گناه و ترس‌های درونشان است. همچنین فیلم ویژگی‌هایی از ژانرهای گذر عمر و بقا را نیز در خود دارد. موشیاتی همچنین درباره پرداختن به موضوعات غم‌انگیزی نظیر مرگ و سرنوشت در فیلمی که بازیگران اصلیش کودک هستند نیز صحبت کرد و گفت که این موارد چیزهای هستند که عناصر اصلی رمان کینگ را تشکیل می‌دهند و او نمی‌توانست آن‌ها را حذف کند. موشیاتی در این باره می‌گوید: «در واقع اگر بخواهیم صادق باشیم باید گفت که واقعیت به مراتب بدتر و تلخ‌تر از چیزی است که ما در این فیلم می‌بینیم. این قصه زندگی همه ماست. زمانی که بچه هستیم یادمی‌گیریم که برای زندگی به عنوان یک نوجوان آماده شویم و هنگامی که نوجوان می‌شویم باید یاد بگیریم که چگونه مرگ را بپذیریم.»
موشیاتی همچنین درباره فلسفه وجود اهریمنی همچون پنی وایز نیز در داستان صحبت کرد. موشیاتی گفته او و همه کسانی که در دوران کودکی رمان آن را خوانده‌اند همیشه در پس ذهنشان از دلقک‌ها می‌ترسند: «پنی وایز واقعا شخصیتی الهام بخش در زندگی من است و راستش هیچوقت فکر نمی‌کردم روزی برسد که بتوانم فیلمی با حضور این شخصیت را بسازم. دوباره داشتم با ترس‌های دوران بچگی خودم رو به رو می‌شدم و برای همین است که احساس می‌کنم فیلمی به شدت شخصی ساخته‌ام. من نمی‌خواستم پنی وایز شبیه به موجوداتی باشد که پدر و مادرها برای ترساندن بچه‌های خود از آن استفاده می‌کنند زیرا موجود متفاوتی است. او ماهیت اصلی ترس است و برای همین هم باید به او توجه کرد.» موشیاتی البته معتقد است فیلمش صرف یک فیلم روانشناسانه ترسناک نیست: «اشتباه است اگر این فیلم را فقط در ژانر ترسناک قرار دهیم. این فیلم همانقدر که درباره ترس است درباره عشق و وفاداری و دوستی نیز هست و احساسات انسانی در آن جایگاه ویژه‌های دارد.»
از دیگر نکاتی که موشیاتی به آن اشاره کرد بحث حذف بعضی از محتوای جنسی کتاب در فیلم بود.او در این باره توضیح دهد: «ما تا همین‌جا هم فشارهای زیادی را برای ساخت فیلمی با درجه سنی R که بچه‌ها نقش اصلی آن هستند تحمل کردیم. مسائل جنسی از مهمترین مضامین رمان کینگ هستند که به خوبی وجه تاریک انسانی را نشان می‌دهد اما به ما اجازه ندادند خیلی وارد این موضوعات بشویم و فکر می‌کنم که خود بچه‌ها نیز این‌گونه راحت‌تر بودند. از همان اول هم که کری فوکوناگا فیلم‌نامه را نوشت بسیاری از مضامین جنسی کتاب را کنار گذاشت.»
انتشار
بر اساس برنامه‌ریزی صورت پذیرفته فیلم آن در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ در آمریکای شمالی اکران گردید.
اکران فیلم در اروپا نیز از ۶ سپتامبر شروع شد. در ۷ سپتامبر اکران فیلم در کشور بلژیک آغاز شد و سپس در تاریخ ۸ سپتامبر نیز اکران فیلم در کشورهای دانمارک، هلند، نروژ و فنلاند آغاز گردید.
در ۷ مارس ۲۰۱۷، عنوان این فیلم توسط استفن کینگ، «آن: بخش اول - باشگاه بازندگان» اعلام شد. فیلم اکران سه بعدی نداشت زیرا موشیاتی معتقد بود فرمت سه بعدی اصلا با فضای فیلم سازگار نیست و هزینه بالایی نیز دارد. علاوه بر فرمت همیشگی ۲ بعدی، فیلم در فرمت آی‌مکس در ۶۱۵ سینما در جهان اکران شد که از این عدد؛ ۳۸۹ سینما مربوط به داخل آمریکا بوده‌اند.
شبکه خانگی
توزیع دیجیتال فیلم با کیفیت‌های تصویری بلوری و همچنین در قالب دی‌وی‌دی در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷ صورت گرفت. نسخه بلوری نهایی و نسخه کارگردان که شامل صحنه‌های حذف شده فیلم می‌باشد به همراه پشت صحنه و مراحل مختلف ساخت فیلم نیز در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۸ در دسترس عموم قرار گرفت.
بازاریابی
در ۳۱ زوئن موشیاتی در اینستاگرام خود تصویری از یک چهره شبیه به پنی‌وایز قرار داد تا راه افتادن پیش‌تولید فیلم را جشن بگیرد.
سپس در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶ موشیاتی تصویری از شخصیت ریچی توزیر را منتشر کرد و در آن رسما اخبار و اطلاعاتی جدید را درباره فیلم به اشتراک گذاشت. اولین عکس رسمی از فیلم که بیل اسکارشگورد را با گریم پنی وایز و بادکنک‌های قرمز نشان می‌داد در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶ منتشر شد که بازخوردهای مثبتی داشت. توماس فریمن در مجله ماکسیم نوشت: «فیزیک و چهره اسکارشگورد به خوبی بر روی گریم نشسته و او را تبدیل به بهترین انتخاب ممکن برای دلقک ناخوشایند کینگ کرده‌است.» کریس اگرتسن در وبسایت هیت فیکس از گریم پنی وایز تعریف کرد و نوشت: «ظاهر اسکارشگورد در این نقش به اندازه پنی وایز تیم کوری رادیکال نیست اما به جرئت می‌توان گفت که نسخه اسکارشگورد نسبت به کوری، بسیار اغواکننده‌تر است.»
در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۶، موشیاتی چند استوری‌برد از فیلم منتشر کرد که در آن‌ها صحنه‌هایی از فیلم از جمله صحنه بازی جرج با قایق کاغذی‌اش در زیر باران به چشم می‌خورد. استوری‌بردهای بعدی نیز به ترتیب شخصیت‌های بورلی و بیل را در موقعیت‌های مختلف نشان می‌دادند.
در تاریخ ۱۶ اوت ۲۰۱۶،انترتینمنت ویکلی تصویر کاملی از بیل اسکارشگورد در نقش پنی وایز منتشر کرد. در این شماره، مصاحبه‌ای هم با جینی برانت، طراح صحنه فیلم چاپ شده بود. وبسایت جوبلو که مطالب مختلفی درباره صنعت سینما منتشر می‌کند، در مقاله‌ای به ظاهر پنی وایز در فیلم انتقاد کرد. در بخشی از این نوشته آمده‌است: «طراحی جدید شخصیت پنی وایز جذاب است اما مهم‌ترین مشکل آن این است که ظاهرش به‌طور خودکار ترسناک است. این در صورتی است پنی وایز خود را به شکل دلقک ظاهر می‌کند تا بچه‌ها را جذب کند نه اینکه آن‌ها را از همان وهله اول بترساند.» دیو ترابمور در کلایدر نوشت: «اینکه مردم پنی وایز اسکارشگورد را خواهند پسندید تا تیم کوری؛ چیزی است که خود آن‌ها باید درباره‌اش نظر بدهند اما چیزی که مشخص است، این است که در نسخه جدید فکر، ایده و خلاقیت بسیار بیشتری به کار رفته‌است.» جاناتان بارکن در بلادی دیسگاستینگ نیز در نوشته‌ای از ظاهر پنی وایز تعریف کرد و نوشت که می‌توان به آن امیدوار بود.
در ۹ مارس ۲۰۱۷، و در جریان برگزاری فستیوال جنوب از جنوب غربی، نیها عزیز اعلام کرد که موشیاتی قرار است در بخش «صورت ترس‌های شما» درباره فیلم آن و آثار الهام بخش در ساخت فیلم صحبت کند. در ۱۱ مارس ۲۰۱۷، تیزر تریلی از فیلم به همراه یکی از سکانس‌های آن در این بخش از فستیوال به نمایش درآمد که واکنش‌های بسیاری به دنبال داشت. تریس تورمن در بلادی دیسگاستینگ نوشت: «این شاید فقط ۹۰ ثانیه از فیلم باشد اما ۹۰ ثانیه‌ای است که به طرز عجیبی چشم گیر است. تا جایی که می‌توانم بگویم، این یکی از بهترین تیزرهایی است که تا به حال دیده‌ام.» وبسایت درد سنترال نوشت: «گروه بازیگران نوجوان فیلم به وضوح از همتایان خود در اقتباس کلاسیک بهتر هستند، شیمی بین آن‌ها فوق‌العاده از کار درآمده و می‌توان فهمید که موشیاتی تا چه حد سخت کار کرده تا آن‌ها به این بارو برسند که از پس این کار بر می‌آیند.» اریک وسپ در ای آی سی ان نیز از گروه بازیگران باشگاه بازندگان و نوع پرداخت به کاراکترهای آن‌ها تمجید کرد.
در ۲۸ مارس ۲۰۱۷، نیو لاین سینما اولین تریلر رسمی فیلم را به مدت ۱۳۹ ثانیه منتشر کرد. به همراه تریلر چندین عکس و پوستر جدید نیز برای فیلم انتشار یافت. , تریلر موفق شد با ۱۹۷ میلیون بازدید، رکورد پربازدیدترین کلیپ در یوتیوب در مدت ۲۴ ساعت را بکشند. پیش از این تریلر فیلم سرنوشت خشمگین با ۱۳۹ میلیون بازدید رتبه اول را در اختیار داشت. هشت ماه بعد و در نوامبر ۲۰۱۷، تریلر نخست فیلم با ۲۳۰ میلیون بازدید این رکورد را شکست. واکنش‌های در فضای مجازی به تریلر بسیار مثبت بود و همچنین منتقدین نیز از آن تعریف کردند. همچنین این تریلر موفق شد نامزدی دریافت جایزه تریلر طلایی را برای بهترین فیلم ژانر وحشت را کسب کند؛ و در نهایت آن را به دست آورد.
تریلر دوم رسمی فیلم در تاریخ ۷ مه ۲۰۱۷ و با مدت ۱۳۷ ثانیه منتشر شد. تریلر دوم اولین بار در مراسم جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی در شهر لس آنجلس به نمایش درآمد و با استقبال بسیار خوب تماشاچیان همراه شد. همراه با تریلر جزئیات بیشتری نیز از داستان منتشر شد و همچنین چند عکس جدید در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت. منتقدین دیجیتال اسپای و همچنین رولینگ استون یادداشتی درباره تریلر نوشته و آن را ستودند. این تریلر هم با استقبال خوبی در فضای اینترنت مواجه شد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۷، انترتینمنت ویکلی مجموعه عکس‌هایی از فیلم و شخصیت پنی وایز را منتشر کرد. به مرور و با نزدیک شدن به زمان اکران فیلم عکس‌ها و اطلاعات بیشتری درباره فیلم منتشر شد. همچنین بازیگران نوجوان فیلم با گذاشتن پست‌هایی در صفحه‌های اینستاگرام خود خبر از اکران فیلم دادند و مردم را به تماشای آن دعوت کردند. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ و در طی مراسم کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو، نیو لاین سینما به تبلیغ آثار پیش روی پرداخت که در بخشی از این برنامه، دو فیلم ترسناک آن و نیز حضور داشتند.
بازخورد
آن هم در جلب نظر منتقدین موفق عمل کرد و هم موفق شد در گیشه به فروش خوبی برسد.
باکس آفیس
فیلم آن در گیشه عملکرد بسیار خوبی داشت و توانست رکوردهای مختلفی را بشکند.
فیلم تاکنون ۳۲۷٫۵ میلیون دلار در آمریکا و کانادا و ۳۷۲٫۹ میلیون دلار نیز در باقی نقاط دنیا فروش کرده و جمع فروش را به ۷۰۰٫۴ میلیون دلار رسانده‌است. بدین ترتیب آن با پشت سر گذاشتن جن‌گیر لقب پرفروش فیلم ترسناک تمام تاریخ سینما را به خود اختصاص داد.آن همچنین اکنون یازدهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۷ و پرفروش‌ترین فیلم ترسناک این سال است. ددلاین.کام در مقاله‌ای اعلام کرد که فیلم ۲۹۳٫۷ میلیون دلار سود خالص برای سازندگانش به ارمغان آورده که آن را تبدیل به پنجمین فیلم سودآورد سال ۲۰۱۷ و سودآورترین فیلم ترسناک تاریخ سینما می‌کند.
فیلم در افتتاحیه خود و در شمال آمریکا موفق شد ۶۰ میلیون دلار فروش کند. فروشی که برای یک فیلم ترسناک رده «آر»، رقم بسیار خوبی محسوب می‌شود. فیلم اکران گسترده خود را در ۴،۱۰۳ سالن سینما آغاز کرد.فیلم در پایان هفته اول خود با فروش ۱۶۰ میلیون دلار موفق شد رکورد پرفروش‌ترین افتتاحیه فیلم‌های درجه «آر» را که پیش از این به فیلم لوگان تعلق داشت را بشکند. همچنین با پشت سر گذاشت فیلم فعالیت فراطبیعی ۳، آن پرفروش‌ترین افتتاحیه فیلم‌های ترسناک را نیز به خود اختصاص داد. فیلم در ادامه اکران خود موفق شد با پشت سر گذاشتن فیلم ددپول، رکورد بیش‌ترین فروش فیلم‌های درجه «آر» در یک روز را بشکند. . آن موفق شد در هفته اول اکران، ۸٫۸ میلیون دلار در روز دوشنبه، ۱۱٫۴ میلیون دلار در روز سه شنبه و ۷٫۹ در روز چهارشنبه بفروشد که باتوجه به اکران آن در ماه سپتامبر رقمی بسیار خوب برای سه روز اول هفته محسوب می‌شود. در هفته دوم اکران جهانی، فیلم ۶۰ میلیون دلار دیگر بلیط فروخت که بر اساس آمارها ۵۱٪ از فیلم‌های ترسناک دیگر در هفته‌های دوم اکران بهتر است.پیش‌تر فقط فیلم فعالیت فراطبیعی ۳ موفق شده بود به این موفقیت دست پیدا کند.
آن، فیلم موفق شد سه هفته در رتبه اول باکس آفیس آمریکا شمالی قرار بگیرد.با اکران شدن فیلم ، فروش آن کاهش یافت و فیلم در رتبه دوم باکس آفیس قرار گرفت اما با این حال بازهم ۲۹ میلیون دلار فروش داشت. در هفته چهارم و با اکران فیلم‌های جدید همچون ساخت آمریکا، فروش فیلم روندی نزولی پیدا کرد اما بازهم در میان ده فیلم پرفروش باکس آفیس آمریکای شمالی باقی ماند. فیلم در هفته‌های پنجم و ششم، به ترتیب ۱۰و ۶٫۱ میلیون دیگر به فروش خود اضافه کرد.
منتقدین
بازی بیل اسکارشگورد در نقش آن تحسین منتقدان را در پی داشته‌است.
آن با استقبال بسیار خوبی از سوی منتقدین و طرفداران سینما مواجه شد. سایت راتن تومیتوز گزارش کرد که ۸۵٪ منتقدین؛ نظر مثبتی نسبت به فیلم داشته‌اند که این میانگین از روی ۳۱۷ نقد بدست آمده و در مجموع نمره ۷٫۲/۱۰ را نصیب فیلم می‌کند که به معنای تحسین جهانی است.منتقدین راتن تومیتوز کارگردانی موشیاتی و شخصیت پردازی را مهم‌ترین عامل موفقیت فیلم می‌دانند.در جمع بندی نظرات منتقدان راتن تومیتوز آمده است:«آن به طرز فریبنده‌ای ترسناک است، فیلم بازی‌های قوی دارد و موفق می‌شود داستان کلاسیک استیون کینگ را تقویت کند بدون آنکه عناصر اصلی داستان را از دست بدهد.» منتقدین متاکریتیک نیز به فیلم نمره ۶۹ از ۱۰۰ را دادند که این نمره از روی ۴۸ نقد بدست آمده‌است. متاکریتیک اعلام کرد که نظرات پیرامون فیلم «اغلب مثبت» است. تماشاگران سینمااسکور نیز به فیلم درجه +B دادند که امتیاز متوسطی محسوب می‌شود.
ریچارد روپر در شیکاگو سان-تایمز ۴ ستاره کامل به فیلم داد. او توانایی موشیاتی در خلق صحنه‌های ترسناک را ستود و در بخشی از نقد خود نوشت: «آنچه که بیشتر از هر چیز باعث می‌شود که موهای بدنتان هنگام دیدن فیلم سیخ شود صحنه‌هایی است که در آن‌ها شخصیت‌های نوجوان فیلم از یکدیگر جدا افتاده و در حمام یا دفتری تاریک گیر افتاده‌اند. کارگردان به خوبی موفق شده موقعیتی ترسناک و پر از تعلیق را خلق کند.آن بدون شک جزو بهترین فیلم‌های اقتباسی از رمان‌های استفن کینگ است.» اندرو بارکر در ورایتی از فیلم تعریف کرد و فیلم‌نامه را از مهمترین فاکتورهای موفقیت فیلم دانست. او در بخشی از نقد خود این‌گونه نوشته‌است: «آن مجموعه‌ای از تصاویر کابوس وار؛ وحشتناک و هذیان‌آور است که به خوبی بیننده را می‌ترساند. شخصیت‌ها در طول داستان به خوبی به بلوغ می‌رسند و موشیاتی به کمک افکت‌های صوتی پر سر و صدا و یک بیل اسکارشگورد بی‌نظیر بیننده را تا سر حد مرگ وحشت زده می‌کند.» مارک کرمد در گاردین ۴ ستاره از ۵ ستاره به فیلم داد و آن را اثری پرجوش و خروش دانست. او در نقد خود نوشت: «نکته خوب در مورد فیلم این است که در عین ترسناک بودن داستان جذابی برای گفتن دارد. فیلم به خوبی موفق می‌شود جا را برای شخصیت‌ها باز کند تا ما شاهد یک درام هراس‌آور باشیم.» کریستوفر اور در آتلانتیک نظر متوسطی درباره فیلم داشت و صحنه‌های ترسناک فیلم را جذاب توصیف کرد و در بخشی از نقد خود نوشت: «آن از دسته فیلم‌های ترسناک قابل احترام است که به شیوه‌ای کلاسیک بیننده را می‌ترساند و برای ایجاد این صحنه‌ها از جلوه‌های ویژه کامپیوتری استفاده نمی‌کند. برای همین است که حس تعلیق فیلم این چنین واقعی از آب درآمده‌است.»
با این حال همه منتقدان از فیلم راضی نبودند و در نوشته‌های خود آن را یک اثر کلیشه‌ای در ژانر ترسناک دانستند. مایکل فیلیپس در شیکاگو تریبون از جمله منتقدینی است که چندان از فیلم خوشش نیامده است. فیلیپس دو و نیم ستاره از چهار ستاره به فیلم داده و درباره‌اش نوشته: «صحنه‌های ترسناک فیلم همه شبیه به هم هستند. مثل هم شروع شده و مثل هم پایان می‌یابند. ترفندهای موشیاتی برای ترساندن تنها در دو سه صحنه کوتاه جواب داده و او بیشتر با ایجاد شوک و ترس‌های ناگهانی و افکت‌های صوتی پر سر و صدا سعی دارد ترس را به وجود آورد که اغلب نیز ناامیدکننده است.» اریک کوهن از ایندی‌وایر نوشت:«به نظر می‌رسد که کارگردان باید در روش‌های خود برای ایجاد ترس، تجدید نظر کند.»کوهن در بخش دیگری از نقد خود، فیلمبرداری فیلم را مهم‌ترین نقطه قوت آن دانست. کریس ناشاواتی از انترتینمنت ویکلی؛ عملکرد بازیگران نوجوان فیلم را ستود اما از از صحنه‌های ترسناک فیلم انتقاد کرد و نوشت:«هر چقدر پنی وایز را بیش‌تر در فیلم می‌بینیم، کمتر در نظرمان ترسناک جلوه می‌کند.»
جوایز
فیلم آن نامزد و برنده چندین جایزه از جشنواره‌ها و انجمن‌های سینمایی مختلف شد.
جایزه
تاریخ
رشته
برنده/نامزد
نتیجه
منبع
جایزه گزینش منتقدان فیلم
۱۱ ژانویه ۲۰۱۸
بهترین فیلم علمی خیالی یا ترسناک
آن
جوایز تریلر طلایی
۶ ژوئن ۲۰۱۷
بهترین فیلم ترسناک
آن
انجمن منتقدین فیلم هیوستون
۶ ژانویه ۲۰۱۸
بهترین پوستر
آن
جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی
۱۸ ژوئن ۲۰۱۸
جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای بهترین فیلم
آن
جایزه سینمایی ام‌تی‌وی بهترین نقش منفی
بیل اسکارشگورد
بهترین نمایش ترس
سوفیا لیلیس
بهترین تیم بازیگری
فین ولفهارد, سوفیا لیلیس, جیدن لیبرهر, جک دیلن گریزر, وایات اولف, جرمی ری تیلور و چوزن جیکوب
جایزه ساترن
۲۸ ژوئن ۲۰۱۸
جایزه ساترن بهترین فیلم ترسناک
آن
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
بیل اسکارشگورد
بهترین بازیگر نوجوان
سوفیا لیلیس
انجمن منتقدین جشنواره فیلم سنت لوئیس
۱۷ دسامبر ۲۰۱۷
بهترین فیلم‌نامه اقتباسی
فیلم‌نامه آن نوشته چیس پالمر، گری دوبرمن، کری فوکوناگا با اقتباس از رمان استیون کینگ
جوایز برگزیده نوجوانان
۱۲ اوت ۲۰۱۸
بهترین نقش منفی
بیل اسکارشگورد
بهترین بازیگر تازه وارد
سوفیا لیلیس
بهترین زوج دو نفره
سوفیا لیلیس و جرمی ری تیلور
جایزه منتقدین فیلم جشنواره واشینگتن
۸ دسامبر ۲۰۱۷
بهترین تیم بازیگری
آن
بهترین بازیگر نوجوان
سوفیا لیلیس
دنباله
در ۱۶ فوریه ۲۰۱۶؛ روی لی تهیه‌کننده فیلم در مصاحبه‌ای با وبگاه کلایدر برای اولین بار درباره جزئیات قسمت دوم فیلم صحبت کرد. او در جریان این گفتگو فاش کرد که موشیاتی طرح اولیه قسمت دوم را که به زندگی بزرگسالی شخصیت‌ها و بخش دوم کتاب می‌پردازد نوشته‌است و همه چیز بستگی به موفقیت فیلم دارد. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ موشیاتی رسما اعلام کرد که در حال تدارک‌های اولیه برای ساخت قسمت دوم است. موشیاتی در طی مصاحبه‌ای جزئیاتی درباره قسمت دوم را بیان کرد: «ما احتمالا تا زوئن ۲۰۱۸ کار فیلم‌نامه را به پایان خواهیم رساند و از ماه مارس کارها را جدی‌تر دنبال خواهیم کرد. قسمت اول فقط درباره بچه‌ها بود و به بخش اول کتاب می‌پرداخت اما در قسمت دوم ما به سراغ بزرگسالی شخصیت‌ها و بخش دوم کتاب رفته‌ایم. داستان ۳۰ سال بعد از قسمت اول اتفاق می‌افتد.» از آنجا که گروه بازیگران نوجوان فیلم با استقبال بالایی در میان مردم همراه بودند موشیاتی قصد ندارد آن‌ها را حذف کند. موشیاتی در این باره می‌گوید: «ما همه عاشق بچه‌ها هستیم. آن‌ها در جلوی دوربین فوق‌العاده بودند. ما در قسمت دوم فلش بک‌هایی به گذشته و قسمت اول داریم و برای همین بچه‌ها در فیلم حضور خواهند داشت.» بعد از موفقیت تجاری و انتقادی قسمت اول؛ موشیاتی درباره ساخت قسمت دوم بیشتر اظهار نظر و امیدواری کرد. موشیاتی معتقد است که عنوان «دنباله» چندان برای کاری که او در نظر دارد مناسب نیست.او در این باره گفته‌است: «به نظرم کاری که ما می‌کنیم چندان به دنباله‌سازی شبیه نیست. دنباله‌ها اساسا در پی موفقیت قسمت پیشین خود می‌آیند اما برنامه ما از اول این بود که دو فیلم بسازیم. ما شخصیت‌هایی داریم که قرار است در دو بخش بزرگسالی و کودکی به تصویر کشیده شوند. برای همین معتقدم این بیشتر بخش دوم پروژه است تا یک دنباله با اهداف تجاری.» موشیاتی همچنین گفت که احتمالا دو صحنه حذف شده از قسمت اول در قسمت دوم نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. او همچنین اعلام کرد که قسمت دوم تفاوت‌هایی با کتاب خواهد داشت.
در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷ اعلام شد که کار نوشتن فیلم‌نامه شروع شده‌است. نیو لاین سینما تاریخ رسمی اکران آن:بخش دوم را ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ تعیین کرد. کار نوشتن فیلم نامه برعهده گری دوبرمن و جفری جورگنسن
گذاشته شد و موشیاتی همچون قسمت اول، فقط وظیفه کارگردانی را برعهده گرفت و در نگارش مستقیم فیلم نامه دخالتی نداشت.همچنین خواهر اندی موشیاتی، یعنی باربارا همچون فیلم اول به عنوان یکی از تهیه کنندگان به گروه همکاری کرد. در فوریه ۲۰۱۸،خبر رسید که جسیکا چستین برای بازی در نقش بزرگسالی بورلی مارش به پروژه پیوسته است.چستین نخستین بازیگری بود که حضورش در فیلم قطعی شد و بدین ترتیب بعد از فیلم ماما، او دومین همکاری خود را یا موشیاتی تجربه می‌کند. جیمز مک‌آووی و بیل هیدر دیگر بازیگرانی بودند که به پروژه پیوستند و به ترتیب در نقش بیل و ریچی ظاهر خواهند شد.
فیلم برداری قسمت دوم به‌طور رسمی از ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸ آغاز شد و قرار است برای اکران در اوایل سپتامبر ۲۰۱۹ آمده شود.
توضیحات
واژه‌نامه