تباهی‌ناپذیری

Incorrupt body of ماریا د لئون، صومعه St. Catherine of Siena (تنریف، اسپانیا).
تباهی ناپذیری یا سالم ماندن جسد باور به دخالت فراطبیعی برای جلوگیری از فرایند تجزیه طبیعی جسد پس از مرگ است. بر پایه این باور نیروهای فراطبیعی اجساد افرادی که ایمان مذهبی قوی داشته باشند را از تجزیه شدن محافظت می‌کنند. باور به دخالت فراطبیعی در سالم نگه داشتن اجساد افراد مذهبی خاص، در اسلام و مسیحیت وجود دارد.
در اسلام
در منابع اسلامی بدنهای سالم مانده را « بدنهای متروح » می‌نامند؛ و در آیات قرآن بدن افرادی چون اصحاب کهف در خواب ۳۰۰ساله و خوراک و نوشیدنی عزیر پیامبر پس از صدسال سالم مانده بود و طبق احادیث متعدد و اجمالی بدن «پیامبران و اهل بیت پیامبر اسلام» و بعضی از صالحین از «علماء و دوستدارانشان، جهادگران، شهیدان، موذنین، قاریان قرآن، زنان برسر زایمان مرده، کشته شدگان به ستم، درگذشتگان روز و شب جمعه» و «ماواگران در مسجد، مداومت کنندگان غسل جمعه،» در قبر نمی‌پوسد و نشانه کرامت صاحب جسد است.
اجساد متروح
بعضی افراد مشهور که در منابع اسلامی (به نقل کتاب اجساد جاویدان) ادعا می‌شود که جنازه آن‌ها سالم مانده‌است:
دانیال نبی؛ ۱۲۰۰ سال پیش درگذشته و ادعا می‌شود جسد تازه وی به مدت سیصد سال تا زمان فتح ایران به دست اعراب مسلمان در بقعه‌اش در شوش بطور مشهود بر تختی قرار داشته‌است و همانزمان همان‌جا دفن شده‌است.
حیقوق نبی؛ ۲۶۰۰ سال پیش درگذشته و ادعا می‌شود در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۷۲ خورشیدی در پی بررسی مسئولین آثار باستانی از حفاری‌های غیرمجاز بقعه وی در تویسرکان جسد تازه وی مشاهده گردیده و رسانه‌ای شده‌است.
شعیب نبی همراه با دو دخترش (نقل اخبار اجساد تازه آن‌ها در زمان هشام بن عبدالملک در حشام آباد شوشتر بوده‌است)
طالوت؛ پادشاه بنی اسرائیل که جسد تازه وی در عهد ولید بن عبدالملک در اردن مشاهده شده‌است.
عبدالله بن عبدالمطلب؛ پدر پیامبر اسلام که بدنبال توسعه خیابان (یا تخریب قبور) توسط آل سعود جسد تازه وی در سال ۱۳۹۴ قمری در جوار مسجدالنبی مشاهده شده‌است که سپس به قبرستان بقیع منتقل گردید.
عمرو بن جموح و عبدالله انصاری (پدر جابر انصاری) از کشته شدگان جنگ احد که هر دو در یک قبر دفن شدند و ادعا می‌شود ۴۶ سال پس از دفن بر اثر تخریب سیل قبرشان آشکار و جسد تازه اشان مشاهده گردید.
حمزه بن عبدالمطلب و عده دیگری از کشته شدگان جنگ احد ادعا می‌شود که پس از ۴۶ سال بدنشان تازه بود.
حذیفه بن یمان از صحابی پیامبر اسلام که ضمن انتقال جسدش از کنار شط به مداین در زمان سید محمد صدر ادعا می‌شود جسد وی و حتی کفنش نیز تازه بود.
حر بن یزید ریاحی از شهدای واقعه کربلا که در پی تجدید بنای بقعه او توسط شاه اسمعیل صفوی در سال ۹۱۴ قمری ادعا می‌شود جسد وی تازه بوده و پس از باز کردن دستمالی که بر زخم داشت از بدنش خون جاری شد. همچنین بار دیگر در زمان سلطان سلیم عثمانی قبر وی نبش شد.
حبیب بن مظاهر از شهدای واقعه کربلا که نادرشاه برای امتحان قبر او را نبش کرد و ادعا می‌شود جسد تازه وی آشکار شد.
شهدای کربلا در حرم امام حسین؛ یک قرن پیش بدنبال ایجاد فرورفتگی در پایین قبر علی اکبر و بررسی آن ادعا می‌شود اجساد تازه شهدا مشاهده شد.
رقیه بنت حسین؛ در حدود ۱۲۸۰ قمری، ادعا می‌شود بدنبال خوابهای صادقانه مکرر قبر وی برای جلوگیری از نفوذ آب بررسی می‌شود و به استنادهای متعدد جسد تازه دختربچه حسین بن علی آشکار می‌شود.
کشته شدگان مشهد اردهال از یاران علی بن محمد باقر که ادعا می‌شود در عهد ناصرالدین شاه اعتضادالسلطنه جسد تازه آن‌ها را در سرداب مشاهده کرد و بار دیگر ۹ صفر ۱۳۸۱ قمری آیت‌الله مرعشی نجفی اجساد تازه و خون آلود آن‌ها را در سرداب مشاهده کرد.
علی بن شاذان از موالی علی بن موسی الرضا که ادعا می‌شود جسد تازه وی در سه دهه قبل در قزوین مشاهده شد.
شاهچراغ (احمد بن موسی و برادر امام رضا)؛ ادعا می‌شود قبر و جسد تازه و خون آلود وی در نیمه دوم قرن هفتم قمری در عهد مقرب الدین مسعود بن بدر در شیراز مکشوف شد.
سید علاءالدین حسین (حسین بن موسی و دیگر برادر امام رضا)؛ ادعا می‌شود قبر و جسد تازه وی در نیمه قرن هفتم قمری در عهد ابوبکر بن سعد زنگی در شیراز مکشوف شد.
مامزاده علی اصغر در زرآباد همجوار چنار خونبار، که خبر از رویت جنازه سالم آن در ۸۰ سال پیش بوده‌است.
امامزاده طاهر شهر ری، در پی تجدید بنای مزار در زمان قاجار ادعا می‌شود جنازه وی سالم بوده‌است.
بی‌بی حیات از زنان مسلمان در فتح ایران که قبر وی در فهرج یزد ۳۰ مرداد ۱۳۵۳ توسط سارقان شکافته شد که به گزارش روزنامه کیهان همانروز (شماره ۹۳۱۹) ادعا می‌شود جسد سالم وی مشاهده شد.
امامزاده سید جمال‌الدین از احفاد امام دهم شیعه در شهر بردستان (استان بوشهر) که طبق ادعای برخی رسانه‌ها در دی ۱۳۶۶ در پی بازسازی بقعه، جنازه وی سالم بوده‌است.
امامزاده ریحان (عبدالله بن علی) سه کیلومتری شهر خمین، گفته شده در ۱۳۹۵ قمری در پی بازسازی جسد تازه وی نمایان شده‌است و ۳۰هزار نفر از اهالی و نواحی خمین آن را مشاهده کردند.
کلینی، درباره او آمده که توسط یکی از خلفای بغداد نبش قبر شد و بدنش تازه بوده‌است.
شیخ صدوق، گفته شد در سال ۱۲۳۸ قمری بر اثر طغیان سیل بدن تازه او نمایان شد و مردم بسیاری آن را شاهد بودند. فتحعلی شاه نیز در کنار بقعه حاضر شده بود و آن را تجدید بنا کرد. افرادی چون ملا علی کنی و آغا علی مدرس زنوزی از جمله شاهدان عینی بدن تازه شیخ بودند که در آثار خود آن را نقل کردند.
سید مرتضی، گفته شده پس از پانصد سال از درگذشتش قبرش بوسیله قضات روم نبش شد و جسد تازه‌اش نمایان شد. جنازه‌اش را از بغداد به کربلا منتقل کردند.
امین الاسلام طبرسی گفته شده در سال ۱۳۹۲ قمری جسد تازه‌اش هنگام تخریب قبرستان آشکار شده‌است.
قطب راوندی، نقل شده حدود ۹۰ سال پیش جسد تازه او بدنبال تخریب سیل آشکار شد. آیت الله اراکی در نوجوانی از شاهدان عینی بوده‌است.
عمو عبدالله که زیر طاق منارجنبان دفن است نقل شده بارها پیکر تازه‌اش رویت شده.
شیخ عبدالله شوشتری، متوفای ۱۹۲۱ قمری مدفون در اصفهان، به نقل مجلسی اول (شاگردش) و شیخ آقا بزرگ یکسال بعد هنگام انتقال جسدش به کربلا بدنش تازه بوده‌است.
آقا جمال خوانساری گفته شده جسد تازه‌اش هنگام دفن یکی از علما در جوار وی به سال ۱۴۱۵ قمری نمایان شده‌است.
ملا مهدی و پسرش ملا احمد نراقی؛ گفته شده جسد تازه هر دو در ۱۳۱۲ قمری در سرداب دیده شده‌است.
سید محمدمهدی بحرالعلوم از آیت الله ناصری در ۱۴۱۵ قمری نقل شده هنگامی که در نجف بوده‌است در تجدید بنای قبر او پس از دو و نیم قرن جنازه‌اش تازه بوده‌است.
سید مهدی شهیدی گفته شده هنگام دفن نوه‌اش در کنار وی، به سال ۱۲۶۹ قمری جنازه‌اش تازه بوده‌است.
ملا محمدتقی برغانی (شهید ثالث)، که بسال ۱۲۶۴ قمری به دست بابی‌ها کشته شد. گفته شده جسد وی موقتا در قزوین مدفون بود هنگام انتقال جسد وی به کربلا پس از یکی دو سال تازه بوده از اینرو مردم اجازه انتقال جسد ندادنداست.
سید محمدتقی قزوینی (۱۱۹۵ق - ۱۲۷۰ق) مدفون در آرامگاه رکن الدین کربلا، بدنبال
محمدحسن آشتیانی (۱۲۴۸ق، آشتیان - ۱۳۱۹ ق، تهران)، بعد از دو سال از مرگش هنگام انتقال جنازه‌اش به نجف بدنش تازه بوده‌است.
میرزا حسین نوری متوفای ۱۳۲۰ قمری، پس از ۴۰ سال هنگام دفن شاگردش شیخ عباس قمی در کنار وی، بدنش سالم بود.
فاضل شربیانی متوفای ۱۳۲۲ قمری، از زعمای شیعه پس از ۳۵ سال، بدنبال عملیات عمرانی اطراف حرم امام علی، بدن و حتی کفنش تازه بود.
محمدحسن ممقانی متوفی ۱۳۲۳ قمری، از مراجع شیعه که بدنبال توسعه مقبره وی در نجف پس از ۶۵ سال بدنش تازه بود، حتی رنگ کفنش متغیر نشده بود.
آخوند خراسانی متوفای ۱۳۲۹ قمری، صاحب کفایه، هنگام دفن دخترش در قبله قبر وی در نجف بدنش پس از ۴۶ سال تازه بود.
شریعت اصفهانی متوفای ۱۳۲۹ قمری، به هنگام دفن آقا حسین قمی در جوار او در نجف، پس از ۲۵ سال بدنش‌تر و تازه مشاهده شد.
سید موسی زرآبادی متوفای ۱۳۵۳ قمری، هنگام دفن پسرش سید جلیل در کنار وی در شاهزاده حسین قزوین، بدنش پس از ۶۲ سال تازه بود.
سید حسن صدر متوفای ۱۳۵۴ قمری، از مراجع شیعه هنگام دفن سید محد صدر در جوار وی در کاظمین پس از ده‌ها سال بدنش تازه بود.
سید حسین حمامی متوفای ۱۳۷۹ قمری، از مراجع شیعه که بدنبال توسع خیابان در نجف، ۲۰ سال پس از مرگش بدنش تازه آشکار شد.
سید نصرالله بنی‌صدر متوفای ۱۳۹۱ قمری در بیروت که در نجف (مقبره کمپانی - ایوان طلای حرم امام علی) دفن شد و هنگام دفت مصطفی خمینی در کنار وی پس از هفت سال بدنش آشکر شد و تازه بود.
فاضل لنکرانی متوفای ۱۳۹۲ قمری، پدر محمد فاضل لنکرانی هنگام دفن جوانی در کنار وی پس از ۷ سال بدنش تازه بود.
در مسیحیت
تباهی ناپذیری باوری است در کلیسای کاتولیک رومی و ارتدوکس شرقی که مداخله الهی اجازه می‌دهد کالبد افرادی (مخصوصا نیکان و قدیسان) که از فرایند طبیعی تجزیه پس از مرگشان جلوگیری شود و این نشانه‌ای از تقدس آن‌ها است.
قدیسان
Saint Agatha
Saint Agnes of Montepulciano
Saint Albert the Great
Saint Alphege of Canterbury
Saint Alphonse Mary of Liguori
Saint Andrew Bobola
Saint Angela Merici
Saint Anthony Maria Zaccaria
Saint Anthony of Padua
Saint Antoninus
Saint Benedict the Moor
Saint Benezet
Saint Bernadette Soubirous
Saint Bernardine of Siena
Saint Camillus de Lellis
Saint Catherine Labouré
Saint Catherine of Bologna
Saint Catherine of Genoa
Saint Catherine de Ricci
Saint Catherine of Siena
Saint Cecilia
Saint Charbel Makhluf
Saint Charles Borromeo
Saint Clare of Montefalco
Saint Coloman
Saint Cuthbert
Saint Diego of Alcalá
Saint Dominic Savio
Saint Edmund Rich of Canterbury
Saint Edward the Confessor
Saint Etheldreda
Saint Eustochia Calafato
Saint Frances of Rome
Saint Francis of Paola
Saint Francis de Sales
Saint Francis Xavier
Saint Frances Xavier Cabrini
Saint George Preca
Saint Germaine Cousin
Saint Guthlac
Saint Annibale Maria di Francia
Saint Herculanus of Piegaro
Saint Hugh of Lincoln
Saint Idesbald
Blessed Imelda Lambertini
Saint Isidore the Farmer
Saint Jane Frances de Chantal
Saint John-Mary-Baptist Vianney (The Curé of Ars)
Saint Jeanne de Lestonnac
Saint Joaquina de Vedruna
Saint John Bosco
Saint John Neumann
Saint John of God
Saint John of the Cross
Saint John Southworth
Saint Josaphat
Saint Julie Billiart
Saint Louis Bertrand
Saint Louise de Marillac
Saint Luigi Orione
Saint Lucy Filippini
Saint Madeleine Sophie Barat
Blessed Mafalda of Portugal
Saint Margaret of Cortona
Venerable Mary of Jesus of Ágreda
Venerable María de León Bello y Delgado
Saint Maria Goretti
Saint Martin de Porres
Saint Mary Magdalene of Pazzi
Blessed Mary of the Divine Heart
Saint Narcisa de Jesús
Saint Nicholas of Tolentino
Saint Pacifico of San Severino
Saint Paula Frassinetti
Saint Pascal Baylon
Saint Peregrine Laziosi
Saint Philip Neri
Saint Philomena
Saint Pierre Julien Eymard
Saint Pio of Pietrelcina
Saint Rafael Guízar Valencia
Saint Rita of Cascia
Saint Romuald
Saint Rose of Lima
Saint Rose of Viterbo
Saint Rose Philippine Duchesne
Saint Silvan
Saint Sperandia
Saint Stanislaus Kostka
Saint Teresa of Ávila
Saint Teresa Margaret of the Sacred Heart (Anna Maria Redi)
Saint Therese of the Child Jesus
Saint Ubald of Gubbio
Saint Veronica Giuliani
Saint Vincent de Paul
Saint Vincent Pallotti
Saint Waltheof
Saint Werburgh
Saint Withburga
Saint Wunibald
Saint Zita
پاراماهانزا یوگاناندا
تصوف