یئونگجو چوسان

یئونگجو چوسان () (زاده ۳۱ اکتبر ۱۶۹۴ - درگذشته ۲۲ آوریل ۱۷۷۶) بیست و یکمین پادشاه سلسله چوسان بوده‌است.
وی که از سال ۱۷۲۴ تا ۱۷۷۶ حکومت کرده است، جانشین برادرش گیئونگ‌جونگ چوسان شده بوده پس از مرگش نوه‌اش جئونگجو چوسان جانشین وی شده است.
تولد
یئونگجو متولد ۳۱ اکتبر ۱۶۹۴ ؛ بیست و یکمین پادشاه سلسله کره‌ای چوسان بود. او دومین پسر پادشاه سوکجونگ بود. مادر وی بانو سوک از طائفه چوئه بود. قبل از رسیدن به قدرت نام وی شاهزاده یونینگ بود.
جانشینی
در سال ۱۷۲۰ چندین ماه بعد از رسیدن برادر بزرگ ترش (پادشاه گیئونگ‌جونگ) به سلطنت به عنوان بیستمین پادشاه چوسان ، یونینگ به عنوان “شاهزاده سلطنتی جانشین برادر” منصوب شد. این موضوع باعث مشاجرات سنگینی بین احزاب سیاسی شد اما با این حال چهار سال بعد که پادشاه گیونگ جونگ از دنیا رفت ؛ یئونگ جو به پادشاهی رسید.
پادشاهی
دوران سلطنت یئونگجو ۵۲ سال طول کشید و این دوران با تلاش‌های سرسختانه وی برای اصلاح سیستم مالیاتی چوسان ، حکمرانی براساس اخلاقیات مکتب کنفسیوس و کم کردن نبردهای حزبی و آشتی بین احزاب توسط سیاست “سازگاری باشکوه” خود متمایز شده است. همچنین دوران سلطنت وی با اعدام بسیار بحث برانگیز پسرش ولیعهد سادو در سال ۱۷۶۲ عجین شده است.فارغ از مشاجرات و دشمنی‌ها ، دوران سلطنت یئونگجو به علت تلاش‌های صادقانه وی در حکمرانی بر اساس فضایل کنفسیوسی در تاریخ کره آوازه مثبتی داشته است.
پادشاه یئونگجو به معنای واقعی کلمه یک پادشاه کنفسیوس بود. گفته می‌شود اطلاعات وی در مورد سنت حتی بیشتر از درباریانش بود. در طول دوران سلطنت یئونگجو و نوه‌اش جئونگجو همزمان با بهبود اوضاع اقتصادی پس از جنگ‌های اواخر قرن ۱۶ و اوایل قرن ۱۷ ؛ پیروی از مکتب کنفسیوس در اوج خود بود.فرمانروایی یئونگجو به عنوان یکی از درخشان‌ترین دوران سلسله چوسان نامیده می‌شود.
شخصیت
یئونگ جو عمیقا نسبت به مردمش نگران بود.یادداشت‌های سالیانه سلسله چوسان اشاره می‌کند که روزی در چهارمین سال از سلطنت وی پادشاه یئونگ جو با صدای باران اول صبح از خواب بیدار شد و به ملازمان خود گفت: ” اوه عزیزم! ما در چهار سال گذشته به خاطر عدم شایستگی من با سیل خشکسالی و قحطی روبرو شدیم. حتی امسال توسط خائنی به نام یی این جوا دچار شورش بی‌سابقه‌ای شدیم. چگونه مردم فقیر من می‌توانند در این مشقت معاش خود را مدیریت کنند؟سخنی قدیمی وجود دارد ‘همیشه به دنبال یک سال کم حاصل جنگ به وجود می‌اید’. اما خوشبختانه قحطی بزرگی در طی دو سال اخیر نداشتیم و ما امیدهای زیادی برای یک برداشت خوب در این سال داریم.اما هنوز من عصبی هستم زیرا در حالی که فصل برداشت نزدیک است ؛ راهی برای دانستن اینکه آیا قبل از برداشت سیل یا خشکسالی خواهیم داشت یا نه وجود ندارد. هیچ کس در مورد باران سردی که خواهد بارید و سیلی که زمین‌های کشاورزی در انتظار برداشت را در خواهد نوردید ؛ نمی‌داند. فقدان صلاحیت من موجب وقوع این شرایط افتضاح بر ما شد زیرا من در جلب دلسوزی آسمان بر ملتم ناتوان بودم. چگونه می‌توانم دلسوزی آسمان را جلب کنم در حالی که در خود اندیشه‌ای نکرده‌ام و فقط برای خودم تلاش کردم؟من باید با اندیشه در خود شروع کنم.
یئونگجو نگران بود که باران موجب نابودی محصولات شده و باعث گرسنگی مردم بد اقبال او شود. یئونگجو به درباریان خود دستور داد تا مالیات دریافتی از مردم را کم کنند و تعداد بشقاب‌های موجود در وعده‌های غذایی خود را کاهش دهند. کاهش مقدار غذایی که می‌خورد؛ تصمیمی بود که به علت نگرانی موجود وی در مورد مردم بد اقبالش گرفته شده بود.
در صبح زود حدود ۲۰ سال بعد (۱۷۵۳) باران‌های ممتد به یئونگ جو سیل‌های چهارمین سال سلطنتش و زمانی که او غذای کمتری می‌خورد را یادآوری کرد :” اوه! به درستی سیل و خشکسالی به دلیل عدم کفایت من اتفاق می‌افتد.من از آن سال بسیار پیر‌تر شدم اما چگونه دلسوزی من برای مردم و اراده برای تلاش سخت برای آنان می‌تواند کمتر از گذشته باشد؟”. مجددا یئونگجو دستور کاهش بشقاب‌ها در میز ناهارخوری خود را داد. مردم اطراف او وی را پادشاهی رک ،تیز هوش ، سخاوتمند و مهربان توصیف می‌کردند.اظهار نظرهای وی نافذ و فهم و درک وی سریع بود.
سیاست و اصلاحات
یئونگجو در نیمه دوم قرن هفدهم متوجه اثرات زیان بخش نبردهای حزبی بر اداره‌ی کشور شد و بلافاصله بعد از رسیدن به پادشاهی سعی در پایان نبردهای حزبی داشت. یئونگجو دوباره قانون مالیات بر خدمت سربازی همگانی را که قبلا عمری کوتاه داشت؛ احیا کرد. سپس او حتی به خارج از دروازه قصر رفت و با مقامات ، ادیبان (اساتید) ، سربازان و کشاورزان به تبادل نظر پرداخت. یئونگجو مالیات بر خدمت سربازی را به نصف کاهش داد و دستور داد اختلاف مذبور به وسیله مالیات بر شیلات ، نمک ، کشتی‌ها و مالیات بر زمین‌های اضافی جبران شود. یئونگجو همچنین سیستم مالیاتی عایدات و مخارج کشور را به وسیله‌ی ایجاد یک سیستم حسابداری منظم کرد. در طی ۵۲ سال سلطنت یئونگجو ؛ تعدادی اصلاحات در ابعاد مختلفی مانند سازماندهی سیاسی؛ فرهنگی و صنعتی انجام شد. او تدابیری عملی مانند اجازه پرداخت مالیات مناطق دوردست و سرد گیونگ سانگ بر طبق غلات از طریق بندرگاه‌های نزدیک و مناطق کوهستانی بر طبق پنبه یا معادل پولی غلات را اتخاذ کرد. در همان زمان چوسان به دلیل رشد تجارت ، کشاورزی و استخراج معادن تحرک اقتصادی مناسبی را تجربه می‌کرد. گردش پول نیز بوسیله‌ی افزایش ضرب سکه‌های رایج تحریک شد. توجه یئونگجو در بهبود زندگی رعیت‌هایش در اشتیاق وی برای آموزش مردم از طریق توزیع کتاب‌های مهمی به زبان کره‌ای (هانگول) مخصوصا کتاب‌های کشاورزی مشهود است. باران سنج‌ها به صورت انبوه تولید شدند و به مراکز حکومت محلی فرستاده شدند. یئونگ جو مقام اجتماعی نوادگان مردم عادی را بهبود بخشید و امکان تغییر و افزایش مقام اجتماعی را برای مردم شایسته ایجاد کرد. در آن زمان پایتخت از طریق سیستم عمده فروشی و انحصار طلبی کالاها تجمیع شد. به دلیل وجود چندین مغازه کوچک ؛ تقاضای روز افزون برای کالاهای عمده به وجود آمد. دولت شروع به صادر کردن جواز حق انحصاری برای صادرکنندگان و تولید کنندگان کرد و این موضوع برای تولیدکنندگان حق انحصاری را برای تولیداتشان ایجاد کرد.بازرگانی مجاور رودخانه‌ها حق انحصاری کالاهای مناطق گیونگ گی و چونگ چئونگ را گرفتند اتحادیه بازرگانان به خاطر جستجوی فرصت‌هایی برای تجارت کاغذ ، یال اسب و موی سمور آبی فرستاده‌هایی به چین فرستادند. تقاضای زیاد برای مس و نقره صنعت معدن را تحریک کرد. فعالیت‌های عمده فروشی باعث تقاضای زیادی برای نقره و مس شد و این موضوع به نوبه خود موجب تحرک صنعت معدن شد.بسیاری از یانگبان‌ها (فرزندانی که از زنان صیغه‌ای اشراف زادگان به دنیا امدند) برای افزایش درآمد خود در فعالیت‌های مربوط به بازرگانی،کشاورزی و اهدای وام شرکت کردند. “باک جی وون” و ” باک جگا” که با هیئت سیاسی چوسن از ژینگ(چین) بازدید کرده بودند ؛ پیشرفت سریع تجاری و صنعتی آنجا را مشاهده کردند و طرز فکر سنتی کنفسیوسی که فعالیت‌های اقتصادی و بازرگانی برای یانگبان‌ها را شرم آور و حاشیه‌ای می‌دانست ؛ شروع به تغییر کرد. او همچنین فرصت‌های تحرک اجتماعی برای فرزندان بازرگانان را افزایش داد. تقاضا برای صنایع دستی و محصولاتی نظیر چاقو ، کلاه‌هایی با موی اسب ، میز ناهارخوری و ظروف برنجی ؛ پیوسته در حال افزایش بود. منع پوشیدن کلاه با موی اسب که نشانی برای طبقه اجتماعی یانگبان بود نیز به طور تقریبی برداشته شد.
ادبیات
به دلیل گسترش رقابت بین یانگبان‌های ثروتمند که در کار نشر شاهکار‌های ادبی گرد آوری شده اجداد مشهور شان بودند؛ حتی سرقت ادبی نیز به کاری سود آور تبدیل شد. این موضوع حتی باعث چاپ داستان‌های تخیلی و شعرها شد. در آن زمان خصوصا مردم قادر به درک هجو نامه‌ها و نقد اجتماعی شدند. یک نمونه در این مورد “چانگ هیانگ جئون” (داستان چانگ هیانگ)بود. این کتاب در مورد وفاداری دختر یک کیسانگ (خدمتکاران قصر) بود و به طور گسترده‌ای در کشور خوانده شد.این هجو نامه با هدف آشکار کردن حرص و فخر فروشی مقامات دولتی منتشر شدند.
فعالیت‌های ضد فساد
پادشاه یئونگجو همچنین به علت ارج نهادن به “پارک مون سو” که بازرس مخفی دولت و پادشاه بود؛ مشهور شد. پارک که شایستگی خود را در سرکوب شورش “یی این جا” نشان داده بود به نقاط مختلف کشور سفر کرد و افسران فاسد محلی را با نام پادشاه دستگیر کرد.
مرگ شاهزاده سادو سجا
تنها اتفاق حزن انگیز چشمگیری که در دوران سلطنت پادشاه یئونگجو رخ داد ؛ مرگ پسرش شاهزاده سادو بود. هفت سال بعد از مرگ بزرگ‌ترین پسر پادشاه یئونگجو ، “شاهزاده “سادو سجا”متولد شد. پادشاه فورا تصمیم گرفت تا پسر تازه متولد شده را ولیعهد اعلام کند. او از ولیعهد فاصله گرفت و به دلیل اینکه میخواست ولیعهد پادشاه آینده باشد تربیت وی را در دربارش به دیگران سپرد.در نتیجه روابط بین پادشاه یئونگجو و پسرش کمی متفاوت بود. سادو سجا به طور مکرر از پدرش می‌ترسید و مورد پرخاش وی قرار می‌گرفت. ظاهرا این موضوع باعث بیماری ذهنی وی شده بود. هر زمان که پادشاه یئونگجو وی را سرزنش می‌کرد ؛ سادو سجا برای تسکین استرس خود به طرز بی‌هدفانه‌ای در قصر مردم را می‌کشت یا کتک می‌زد. همچنین وی انحراف جنسی نیز داشت. بنا بر قوانین دربار پادشاه یئونگ جو نمی‌توانست با دستان خودش پسرش را بکشد؛ بنابراین به سادو دستور داده شد تا در یک روز گرم از ماه جولای سال ۱۷۶۲ در داخل یک مخزن برنج بزرگ چوبی قرار بگیرد. بعد از هشت روز سادو بر اثر خفگی فوت کرد. در قرن نوزدهم میلادی شایعاتی وجود داشت که شاهزاده سادو بیماری ذهنی نداشت و این یک پاپوش بود که برای وی دوخته شده بود اما این شایعات به طور گسترده‌ای توسط همسر وی در کتاب” خاطرات بانو هه گیونگ” و “یادداشت‌های سالیانه سلسله چوسان” نقض شده است. پسر سادو (جئونگجو) در زمان مرگ پدرش ۱۱ ساله بود اما مادرش(بانو هونگ) به پسرش آموخت که برعلیه پدربزرگش موضع گیری نکند.
کاتولیسم
یئونگ جو اولین کسی بود که به فعالیت‌های مربوط به کلیسای کاتولیک در کشور واکنش نشان داد.در قرن هیجدهم مذهب کاتولیک مخصوصا در مناطق ” گانگ وون” و “هوانگ هه” شروع به جذب طرفدارانی کرد. در سال ۱۷۵۸ یئونگجو به طور رسمی کاتولیسم را یک فعالیت شیطانی نامید و از لحاظ قانونی ممنوع کرد.
خانواده
پدر: سوکجونگ چوسان (숙종)
مادر: سوک-بین چو (숙빈 최씨)
همسرها:
ملکه جئونگ‌سئونگ (정성왕후 서씨, دسامبر ۱۶۹۲ – ۱۵ فوریه ۱۷۵۷) (Married November 1703)
بدون فرزند
ملکه جئونگ‌سون of the Gyeongju Kim clan (정순왕후 김씨, ۱۰ نوامبر ۱۷۴۵ – ۱۲ ژانویه ۱۸۰۵)
بدون فرزند
Royal Noble Consort Jeong of the Lee clan (정빈 이씨)
Crown Prince Hyojang (효장세자, ۱۷۱۹–۱۷۲۸).
A Daughter
Princess Hwasoon (화순옹주)
Royal Noble Consort Yeong of the Lee clan (영빈 이씨, ۱۶۹۶ –۲۳ اوت ۱۷۶۴)
Princess Hwapyong (27 آوریل ۱۷۲۷ – ۲۴ ژوئن ۱۷۴۸) (화평옹주)
Unnamed daughter (۳ اوت ۱۷۲۸ – ۱۸ فوریه ۱۷۳۱)
Unnamed daughter (۱۲ دسامبر ۱۷۲۹ – ۲۱ مارس ۱۷۳۱)
Unnamed daughter (۱ ژانویه ۱۷۳۲ – ۱۲ آوریل ۱۷۳۶)
Princess Hwahyeop (۷ مارس ۱۷۳۳ – ۲۷ نوامبر ۱۷۵۲) (화협옹주)
Yi Seon, Crown Prince Sado (۱۳ فوریه ۱۷۳۵ – ۱۲ ژوئیه ۱۷۶۲) (이선 사도세자)
Jo Gwi-in (귀인 조씨)
Princess Hwayoo (화유옹주, ۱۷۴۱–۱۷۷۱)
Moon Suk-ui (숙의 문씨)
Princess Hwaryeong (화령옹주, ۱۷۵۲–۱۸۲۱)
Princess Hwagil (화길옹주, ۱۷۵۴–۱۷۷۲)
فرزندان دیگر:
Hwa Sun (second daughter of the king and royal concubine Jeong Bin Lee; 1720-1758) She committed suicide after her husband, Kim Han Shin (Wol Sung Wee), died unexpectedly.
فهرست پادشاهان کره
چوسان
دونگ یی