سید مصطفی کیائی

دکتر سید مصطفی کیائی
سیدمصطفی کیائی پزشک و نماینده مردم تویسرکان در اولین دوره مجلس شورای اسلامی بود. او در انتخابات میاندوره‌ای سال ۱۳۶۰ با کسب ۱۹۷۵۹ رای برابر با ۷۳٫۸۰ درصد آراء به مجلس راه یافت. اعتبارنامه‌اش در دی ماه همین سال تصویب شد. پس از پایان دوران نمایندگی‌اش در مجلس، مشاغل بعدی او معاونت وزارت آموزش و پرورش، معاون دانشگاه شاهد، ریاست بیمارستان ساسان در تهران و معاونت بنیاد شهید بوده است. او قائم مقام کمیته پشتیبانی ستاد مرکزی مهندس میرحسین موسوی در انتخابات سال ۱۳۸۸ بود. در همین ایام انتخابات دقایقی پس از سخنرانی در جمع حامیان مهندس موسوی در مسجدی در تویسرکان درگذشت.
بخشی از مقاله‌ای که دکتر محمدرضا واعظ مهدوی در وصف ایشان پس از وفات نوشته است چنین است: «دکتر سیدمصطفی کیائی جزء مدیران فرهیخته، صادق و فداکار کشور ما بود. ایشان نماینده دور اول مجلس شورای اسلامی، معاون اداری مالی وزارت آموزش و پرورش، قائم مقام معاون مالی اداری وزارت بهداشت، رئیس سازمان پزشکی بنیاد شهید، معاون دانشگاه شاهد و دارای سمت‌های متعدد دیگر بود. به رغم مسئولیت‌های وسیع و گسترده‌ای که ایشان پس از پیروزی انقلاب اسلامی داشت، ساده زیستی را فراموش نکرده و فردی پرهیزکار و باتقوا بود. مسائل مربوط به حدود عالی، حساسیت نسبت به بیت المال و صرفه جویی و خودداری از اقدامات پرهزینه را به شدت رعایت می‌کرد. علاوه بر این دارای نگاهی درازمدت و استراتژیک بود و از انجام کارها و اقدامات عجولانه و اتخاذ تصمیمات شتاب‌زده به شدت پرهیز می‌کرد. به همین دلیل مدیریت ایشان نمونه‌ای از مدیریت پربازده و کم هزینه در کشور بود. به این معنا که با حداکثر صرفه جویی بیشترین بهره وری و بازده اجرایی حاصل می‌شد. طرح‌های عمرانی که ازمدیریت ایشان به جا مانده با حداقل هزینه‌ها به نتیجه رسیده است. علاوه بر این، ایشان بسیار در زندگی شخصی ساده زیست بوده و با حداقل‌ها می‌ساخت. دکتر کیائی هیچ‌گاه دنبال کار شخصی نرفت. در تمام این سی سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای دولت و بخش عمومی کار کرد و هیچ وقت به رغم این که در بعضی از موارد شاید با مشکلات مالی هم مواجه بود، اما از مقام خود سوء استفاده نکرد. به رغم این که کار درآمدی از راه حلال اشکال ندارد؛ ولی وقت و انرژی خود را صرف انقلاب می‌کرد. چون خود را مدیون آن می‌دانست. گویی تمام ظرفیت‌های خود را وقف آرمان‌های انقلاب کرده است». (هفته نامه سپید، 1388/3/7)
ابتدا که تصویب اعتبارنامه‌اش اندکی به تاخیر می‌افتد، آیه الله مومن نامه‌ای به این مضمون به مجلسیان می‌نویسد: «بسمه تعالی. عینا به حضور هیئت محترم رئیسه مجلس شواری اسلامی دامت تاییداتهم فرستاده می‌شود. نویسنده نامه از برادران متدین تویسرکان و صددرصد مورد تایید و اطمینان و اعتماد هستند و شهادت ایشان گرچه شهادت عدل واحد است، لکن نقل ایشان برای بنده قطع آور است. در هرحال خود بنده نیز برادر محترم‌مان آقای کیائی را از جوانان متدین و علاقه مند به انقلاب شکوهمند اسلامی می‌شناسم. که در پیشبرد اهداف انقلاب کوشش‌هایی داشته‌اند و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته. محمد مومن 60/10/6».
از اولین سخنان او در مجلس شورای اسلامی بخشی بدین شرح است: «… دو نکته را من خدمت سروران عزیزم عرض می‌کنم. نکته اول این که من بنا به تکلیف شرعی، در نفی رقیبم هیچ حرفی نمی‌زنم. و اگر خدایا در جهت اثبات خودم مجبور بشوم و نکته‌ای را بگویم، در پیشگاه تو استغفار می‌کنم. مساله بعدی این است که من اینجا از مسئولین امر، از شما نمایندگان محترم تقاضا می‌کنم که یک بذل توجه بیشتری نسبت به شهرهایی همچون تویسرکان بشود که از این استضعاف فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و فکری که دارند بیرون بیاید. تا اینها برای انقلاب خدای نکرده مساله ساز نشود».
دکتر سیدرضا اکرمی نماینده وقت بهار و کبودرآهنگ درباره ایشان مینویسد: «من کم کم کشف کردم که ایشان آدم بااستعدادی است. مسائل را خوب درک می‌کند. خوب تشخیص می‌دهد. و علاوه بر این آدمی است که از جنجال کردن و اختلاف انگیزی و اینگونه مسائل هیچ در روحش نیست. بلکه یک مسیر واحد و یگانه و اسلامی را می‌خواهد دنبال کند… من برادر بسیار خوبمان آقای کیائی را آدمی بسیار بی‌تظاهر یافتم. بی‌تکلف، متدین… به هر صورت آنچه دیده‌ام یک فرد مسلمان انقلابی ارزنده به دردبخور فعال دلسوز و طرفدار مردم محروم و مستضعفی است؛ که تا آنجا که در توانش است در خط امام است واز یاری کنندگان انقلاب اسلامی».
غلامحسین نادی نماینده مردم نجف آباد در مجلس اول شورای اسلامی میگوید: «آقای کیائی اهل کار است بیشتر تا حرف. فرد مناسب و فعالی است هم در کمیسیون برنامه و بودجه که تقریبا رگ حیاتی کل کشور در دستش است و هم به درد مجلس خوب می‌خورد… در عین حالی که یک فرد حزب اللهی و فعال است، به دنبال حق است و تلاش دارد که مستضعفین به نوایی برسند و حقوق از دست رفته شان را دریابند».
رهامی نماینده مردم خدابنده : «از زمان تغییر و تحولات بعد از هفتم تیر، کمیسیون برنامه و بودجه که مورد توجه بود، سعی شد که افراد حزب اللهی بیشتر آنجا بروند. در مجموع نظر هیئت رئیسه و نمایندگان این بود که به دلیل نقش بنیادی و کار زیاد و مهم این کمیسیون، کسانی را انتخاب کنند که وقتی در کمیسیون رای می‌دهند، دیگر نمایندگان روی آن وسواس نداشته باشند. و لذا خود این قضیه نشان می‌دهد که ایشان اینقدر صلاحیت داشتند که از طرف بقیه آقایان انتخاب شوند… از نظر جهت‌گیری سیاسی و سخنرانی ایشان جزء جریان حزب الله بود و از طرف دیگر از آن‌هایی بود که دائم در مجلس می‌آمد و غیبت‌ش خیلی کم بود. حتی یک مدتی بستری بود و ناراحتی‌ش طوری بود که باید استراحت می‌کرد؛ نماینده‌ها هم اعتراض می‌کردند که شما پاشید بروید استراحت کنید. آقای کیائی می‌گفت با رفتن من جلسه از اکثریت می‌فتد. و این نشان می‌داد به هرحال دلسوز و مخلص است…»
سید احمد زرهانی نماینده دزفول : «دکتر کیائی را یک انسان وارسته بدون تمایل به دنیا و در حد یک انسان باایمان تشخیص دادم؛ که هیچ‌گاه حس ریاست طلبی و برتری جویی در ایشان وجود ندارد. همواره در صحبت‌هایش مدافع منافع طبقات ضعیف به ویژه روستایی‌ها و اقشاری بود که تحت فشار هستند. عشق بسیار زیادی به نظام ارزشی اسلام داشت. ارتباط بسیار معنوی با روحانیت داشت. روحانیتی که در خط امام بوده و از سال 42 مبارزه کرده… نکته دیگر این که کمیسیون برنامه و بودجه از پرمشغله‌ترین کمیسیون‌هاست. خصوصا در طول دو ماه پایانی سال جلسات فشرده و سنگینی دارد. و معمولا نماینده‌ها یا غیبت دارند یا خسته می‌شوند و یا چند روزی را برای استراحت مرخصی می‌گیرند. ولی برادرمان دکتر کیائی با این که به نظر جثه‌ی ضعیفی داشت، خیلی کمتر از بقیه غیبت می‌کرد و از دیگران تحرک بیشتری هم داشت. بسیار مسئولیت پذیر بود و به اصطلاح خودمانی نفس خوبی برای کار و فعالیت و خدمت داشت».
محمد دانش آشتیانی. نمیانده تفرش و آشتیان : «اگرچه در اثر اشتباه کاری بعضی از افراد ابتدا با اعتبارنامه ایشان مخالفت کردم، اما در این مدت جز خیر و نیکی و راستی و درستی از ایشان ندیدم. موضع ایشان نوعا در خط نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی از لحاظ سیاسی و از نظر اقتصادی نیز در مقام حمایت محرومین و مستضعفین بود».
دکتر سید منصور گتمیری در ستون "با فاتحان فاو" روزنامه جمهوری اسلامی مورخ 1374/7/25 از خاطرات عملیات والفجر 8 چنین مینویسد: «دکتر کیائی مرده سیه چرده‌ای بود با قامتی کوتاه و صورتی آفتاب خورده و چهره‌ای که لبخند جزء لاینفک آن بود. از زمانی که جنگ آغاز شده بود، بیشتر در جبهه‌ها به سر برده تا پشت جبهه؛ و همیشه در خطوط مقدم و در سنگرهای اورژانس حضور فعال داشته؛ در چشم به هم زدنی کات دان می‌کرد و با جراحی، رگ‌های ناپیدای رزمندگان مشرف به شهادت را باز و جان آنها را حفظ می‌نمود. بسیار متواضع بود و همواره آماده شهادت. چهره آفتاب سوخته‌اش بیانگر حضور پی در پی در آفتاب سوزان خوزستان و شرایط سخت جنگی بود. می‌گفتند در دور اول مجلس نماینده یکی از شهرستان‌ها بوده؛ ولی حالا سنگر دفاع را بر سنگر مجلس ترجیح داده بود. کم صحبت می‌کرد؛ اما گاهی که لب به سخن باز می‌کرد، مشخص می‌شد که بسیار صاحب نظر و دارای رای و تحلیل مستدل و منطقی است. در مورد بسیاری از امور جاری کشور اطلاعات دقیق و تحلیل‌های کارشناسانه داشت. با این همه، تواضع شاید بارزترین صفت در میان صفات پسندیده‌اش بود. در زندگی جمعی داخل سنگر، در شستن ظروف، در برخورد با اطرافیان، با لبخند و گشاده رویی همیشه دیگران را بر خود ترجیح می‌داد».
دکتر محمداسماعیل اکبری از همشهریان او میگوید: «بنده قریب به پنجاه سال است که مرحوم دکتر سید مصطفی کیائی را می‌شناختم. خاطرم هست زمانی که نوجوان بودیم، در مغازه خیاطی پدر ایشان کار تکثیر کتاب حکومت اسلامی حضرت امام ره را انجام می‌دادیم. این تکثیر ابتدا با دستخط نوشتن بود. و بعد که پیشرفت کردیم، به صورت استنسر این کار را انجام می‌دادیم. به هر حال اینطور فعالیت‌ها ادامه پیدا کرد تا در سال‌هایی که به حدود جوانی رسیدیم، بنیانی را بنا نهادند با عنوان انجمن دینی و علمی جوانان تویسرکان. این انجمن منشا بسیاری از خیراتی شد که الآن بیش از 90 درصد از اعضای آن از دلسوزان نظام جمهوری اسلامی و از کارگزاران بزرگوار نظام هستند. دکتر سید مصطفی کیائی از همان روزهای اول که این انجمن در مسجد مرغاب آن روز که به مسجد امام سجاد ع نامگذاری شده است، بنا نهاده شد، محور و گرداننده انجمن اسلامی دینی و علمی جوانان تویسرکان بود. در زمانی که به پیروزی انقلاب رسیده بودیم، در آن انجمن‌های علمی، گروه پزشکی شکل گرفت و در قبال شکل گیری هیات‌های انجمنی گروه پزشکی، دکتر کیائی محور خدمات شایانی شد. بعدها در جایگاه دانشگاه شاهد هم به عنوان معاون دانشگاه از بنیانگذاران این دانشگاه بود. و هم در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از افراد موثر به حساب می‌آمد. امروز هم که می‌دانید؛ به محض این که احساس خطر کرد و فکر کرد که ممکن است لطمه‌ای و صدمه‌ای بر خط امام ره وارد شود، دوباره به صحنه آمد و در ستاد آقای مهندس میرحسین موسوی شروع به فعالیت کرد. در حدی که به دلیل همین سخنرانی که در محامع مختلف مردمی داشت و صحبت می‌کرد، به فوت شهادت گونه‌اش منجر شد و به دلیل اضطراب و استرسی که از نقصان‌های قعلی در رابطه با خط امام ره داشت، به جوار حق شتافت. مبانی اندیشه‌ای مرحوم دکتر کیائی از نوجوانی، مبانی قرآنی و رفتارهایش رفتارهای ولایی و معتقد به ائمه اطهار و پیر معصومین ع و استراتژی زندگی او هم استراتژی تبعیت از خط امام ره بود. حتی یک روز ندیدم که از این مسیر منحرف شده باشد». (هفته نامه سپید 1388/3/7)
فهرست نمایندگان مجلس شورای اسلامی
منابع