مؤسسه مطالعات پیشرفته

موسسه مطالعات پیشرفته ( IAS ) واقع در پرینستون، نیوجرسی در ایالات متحده، یک موسسه مستقل مربوط به تحقیقات پسا دکترا و پژوهش‌های نظری و روشنفکرانه است که در سال ۱۹۳۰ توسط آبراهام فلکسنر، پژوهشگر آمریکایی به کمک دوستان بشردوستش، لوئیز بامبرگر و کارولین بامبرگر فولد بنیان نهاده شد. مهمترین پژوهشگرانی که در این بنیاد مشغول به کار بودند، می‌توان از آلبرت انیشتین، یوهان فون نیومن و کورت گودل را نام برد که بعد از مهاجرتشان به ایالات متحده، به این موسسه پیوستند. اگرچه این موسسه بسیار به دانشگاه پرینستون نزدیک است و همکاری زیادی با آن دارد اما بخشی از آن دانشگاه نیست و هیچ‌گونه بودجه‌ایی از آن دریافت نمی‌کند.
فلکسنر در اصل قصد گسترش دانش را از اهداف موسسه خود اعلام کرد. در این موسسه هیچ گونه مدرک تحصیلی اعطا نمی‌شود یا هیچ گونه دوره آموزشی تجربی وجود ندارد. پژوهشگران نیز تحت قرارداد یا ملزم به انجام دادن تحقیقات مورد نظر بنیاد نیستند و می‌توانند اهداف پژوهشی خود را دنبال کنند. این بنیاد در طول قدرت‌گیری فاشیسم در اروپا نقش کلیدی داشت در انتقال سرمایه‌های فکری از اروپا به آمریکا و از همین رهاورد اعتبار آکادمیکی به دست آورد که این بنیاد را به شهرت رساند و این اعتبار تاکنون نیز پابرجا مانده‌است.
این بنیاد تمام بودجه خود را طریق وقف، هدیه و بخشش تامین می‌کند، و یکی از هشت بنیاد ریاضی آمریکاست که بنیاد ملی علوم برایش بودجه تخصیص می‌دهد. این مدل برای دیگر هشت نفر از اعضای کنسرسیوم برخی از موسسه مطالعات پیشرفته.
این موسسه متشکل شده از چهار کارگروه–مطالعات تاریخی ریاضیات، علوم طبیعی و علوم اجتماعی، همچنین طرحی برای تاسیس زیست‌شناسی نظری در بنیاد نیز وجود دارد.
تاریخچه
موسسان
ابراهام فلکسنر
لوئیس بامبرگر
کارولین بامبرگر فولد
بنیاد در سال ۱۹۳۰ بدست آبراهام فلکسنر با همرهی خیرینی بنام لوئیس بامبرگر و کارولین بامبرگر فولد تاسیس شد. فلکسنر بیشتر به عنوان یکی از چهره‌های مهم تاریخ پزشکی آمریکا شناخته می‌شود که نقش مهمی در اصلاحات آموزش پزشکی این کشور داشت. وی در دهه ۱۸۹۰ به خاطر علاقه‌ای که به امر آموزش داشت مدرسه‌ای تجربی را بنا نهاد که در آن هیچ برنامه درسی خاص وجود نداشت و امتحانی گرفته نمی‌شود، بدنبال موفقیت این برنامه که هدفش آماده‌سازی دانش آموزان برای ورپو به کالج‌های سطح اول بود انگیزه ایی شد که بعدها وی بنیاد مطالعات پیشرفته را بنیان نهد. فلکسنر در دانشگاه‌های اروپایی همانند دانشگاه هایدلبرگ، کالج ال سنتز، آکسفورد و کلژدو فرانس تحصیل کرده بود و می‌خواست موسساتی تحقیقاتی همانند آن‌ها در ایالات متحده تاسیس کند.
در اتوبیوگرافی آبراهام فلکسنر، خود یادآور می‌شود که در سال ۱۹۲۹ طی تماس تلفنی از جانب خواهر و برادری بنام برامبرگر که مشتاق به مشارکت در طرح وی بودند منجر به تاسیس IAS شد:
من یک روز بی‌سرو صدا مشغول کار بودم که تلفن زنگ زد هنگامی که تلفن زنگ زد و از من خواسته شد برای دیدن دو نفر که ممکن بود مبلغ قابل توجهی پول که برای طرحم لازم داشتم به من پرداخت کنند، بروم. در ملاقاتمان من به آن‌ها اطلاع دادم که حوزه کاری من محدود به آموزش است و وقت آن رسیده که در ایالات متحده یک موسسه در زمینه تولید دانش همانند موسسه راکفلر در زمینه پزشکی که توسط برادرم سیمون توسعه پیدا کرد، نیاز دارد - اما این یک موسسه آموزشی صرف نیست که دانشجویان در ان آموزش ببیند و فارغ‌التحصیل شوند بلکه مکانی است که در آن هرکس بتواند روش‌های پژوهش خود را بسط دهد چه اعضای هیئت علمی و چه دانشجویان، و این راه تلاشی باشد برای پیشبر مرزهای دانش.
خانواده برامبرگر می‌خواستند پول فروش فروشگاه خود در نیوارک، نیوجرسی را به تاسیس دانشکده دندانپزشکی در ایالت نیوجرسی اختصاص دهند. فلکسنر آن‌ها را متقاعد کرد که پول خود را در پژوهشای بنیادی‌تر سرمایه‌گذاری کنند. جغرافی‌دان برجسته‌ای بنان اسوالد وبلن سال‌ها بود که تلاش می‌کرد تا موسسه‌ای تحقیقاتی سطح بالا در ریاضیات تاسیس کند وی با فلکسنر دیدار کرد و برای مکان موسسه جایی نزدیکی دانشگاه پرینستون را پیشنهاد کرد که به مرکز یادگیری و کتابخانه دانشگاه نزدیک باشد. در سال ۱۹۳۲ وبلن از دانشگاه پرینستون استعفا کرد و اولین استاد در موسسه مطالعات پیشرفته شد. بیشتر تسهیلات بنیاد توسط وی انتخاب شدند و همچنین وی کمک زیادی کرد برای به دست آوردن زمین در پرینستون برای ساخت تاسیسات و گسترش بنیاد در آینده.
فلکسنر و وبلن بهترین ریاضی‌دان‌ها و فیزیکدانهایی که می‌توانستند پیدا کنند را استخدام کردند. هم‌زمان با ظهور فاشیسم در اروپا و با همکاری گروه‌های ضد سامی با آن‌ها بسیاری از ریاضی‌دانهای فراری از اروپا همانند انیشتین و هرمان وایل (که همسری یهودی داشت) این موسسه به خانه جدیدشان تبدیل شد. همچنین با پافشاری وایل دانشمند جامع العلومی اتریش -مجارستانی بنام یوهان فون نیومن نیز به استخدام بنیاد درآمد. در واقع این بنیاد تبدیل شده بود به مامنی برای دانشمندان فراری از اروپا. جذب انیشتین اولین موفقیت فلکسنر بود و پس از آن شاگرد با استعداد وبلن بنام جمیز الکساندر و سپس جوان موفق منطق دانی بنام کورت گودال جذب شدند. فلکسنر بسیار خوش شانس بود که این مشاهیر و افراد پیرامون آن‌ها را جذب کرد. بدین سان در سال۱۹۳۴ بنیاد با عضویت شش تن از ریاضی‌دانهای برجسته تاسیس شد. در سال ۱۹۳۵ فیزیکدان پیشرو در فیزیک کوانتوم بنام ولفگانگ پائولی عضو موسسه شد. با تاسیس بنیاد مطالعات پیشرفته پرینستون جای گوتینگن را به عنوان دانشگاه پیشرو در ریاضیات در قرن بیستم گرفت.
سالهای اولیه
برای شش سال از هنگام تاسیس بنیاد در سال ۱۹۳۳ تا زمانی که ساختمان فولد هال در سال ۱۹۳۹ بنایش تمام شد دفتر مرکزی بنیاد در دانشکده ریاضی دانشگاه پرینستون قرار داشت. دانشکده علوم دانشگاه پرینستون کمتر از دو مایل از ساختمان موسسه فاصله داشت و تحقیقات مشترک بسیاری بین این دو نهاد صورت گرفت. این همکاری‌های اولیه در سالهای اولیه تاسیس بنیاد این فکر غلط را که بنیاد بخشی از دانشگاه پرینستون است را جا انداخت که هم‌اکنون نیز این فکر غلط کامل ریشه کن نشده‌است.
از زمان آغاز بکار بنیاد تاکنون دارای یک سیاست عدم تبعیض است. در ۴ ژوئن ۱۹۳۰ خانواده برامبرگر طی نامه ایی با هیئت امنای موسسه یاآور شدند:
اصلی‌ترین هدف ما مایلیم آن را شرح دهیم در ملاقات با پرسنل و اعضای هیئت علمی همانند کارگران و دانشجویان هیچگونه تبعیضی روا داشته نشود چه به صورت مستقیم چه به صورت غیر مستقیم برپایه نژاد، دین یا جنسیت. یکی از ویژگی‌های نخبگان آمریکایی فراتر از هدف آموزشی که مطرح باشد این است که نمی‌توان شرایط سایر اعضاء را در نظر نگرفت، سایرین اشیایی برای نردبان ترقی ما یا بنیاد نیستند بدون در نظر گرفتن نژاد، عقید ویا جنسیت شان.
بنیاد IAS یکی از پیشگامان برابر جنسیتی در آموزش عالی بود حتی زمانی که دانشگاه پرینستون دانشجویان دختر را برای تحصیلات تکمیلی نمی‌پذیرفت. در سال ۱۹۳۴ به دعوت فلکسنر و وبلن ریاضی‌دانی مونث بنام امی نوثر عضو و سخنران بنیاد شد.
از چپ به راست: آلبرت اینشتین، ابراهام فلکسنر، جان آر. هاردین و هربرت ماس در IAS در ۲۲ مه ۱۹۳۹
فلکسنر با موفقیت توانسته بود اعتبار زیادی برای بنیاد کسب کند. دانشکده ریاضیات در سال ۱۹۳۳ تاسیس شد به دنبال این موفقیت او کار به مراتب مشکل‌تر تاسیس دانشکده اقتصاد و علوم انسانی را به ثمر رساند. دانشکده مطالعات انسانی و دانشکده اقتصاد و سیاست در سال۱۹۳۵ تاسیس شدند. هر سه این دانشکده تحت یک مدیریت به ساختمان جدید فولد هال در سال ۱۹۳۹ منتقل شدند .(اگرچه بعدها دانشکده علوم انسانی و دانشکده اقتصاد و سیاست در دانشکده مطالعات تاریخی که در سال ۱۹۴۹ تاسیس شد، ادغام شدند). در ابتدای کار دانشکده ریاضیات شامل ریاضی‌دانها و فیزیکدانها می‌شد؛ و دانشکده مستقل علوم طبیعی تا سال ۱۹۶۶ تاسیس نشد. دانشکده علوم اجتماعی در سال ۱۹۷۳ تاسیس شد.
اهداف بنیاد
فولد هال
در سال ۱۹۳۹ فلکسنر طی مقاله‌ای تاکید کرد که چگونه جیمز کلارک ماکسول صرفا برای دانستن طرزکار میدانهای مغناطیسی و جریان برق چگونه محاسباتش باعث توسعه جریان برق در عصر جدید شود. با اتکا به ماکسول و دانشمندان نظری چون گووس، فارادی، ارلیش و انیشتین، فلکسنر گفت: «در طول تاریخ علم بیشتر اکتشافات مهم که سودمندیشان برای نوع بشر ثابت شده توسط مردان و زنانی ساخته شده‌اند که بدنبال سودمندی اکتشافشان نبودند بلکه صرفا بدنبال ارضاء میل کنجکاویشان بودند».
فلکسنر در کتاب آبی بنیاد گفته‌است، «بنیاد پژوهشهای پیشرفته یکی از معدود بنیادهایی در جهان است که هدف نهایی‌اش تلاش برای تولید دانش بخاطر ارزشمند بودن خود دانش است. تحقیقات نظری از آن جمله تحقیقاتی هستند که هدفشان رسیدن به درک بهتری از انسان و طبیعت است نه به عنوان محصولی که برای سفارشی ساخته شده باشد. همانند خلاقیت هنری که در محیط خاصی پرورش پیدا می‌کند». این عقاید آبراهام فلکسنر موسس و رئیس بنیاد، این شور و شعف هم امروزه الهام بخش این بنیاد است