محمد میرزاوندی

محمد میرزاوندی (زاده ۱۳۳۳) در خرم‌آباد خواننده،چهره ماندگار موسیقی لری است. او از برگزیدگان جشنواره موسیقی فجر در بخش موسیقی فولکلوریک است. وی دارای مدرک لیسانس موسیقی از تالار وحدت تهران است. میرزاوند سال‌های ۶۴-۶۵-۶۶ به عنوان خواننده برتر در جشنواره موسیقی فجر انتخاب شد.
فعالیت
میرزاوند به گفته خودش از سال ۱۳۵۶ خوانندگی را به صورت غیر حرفه‌ای آغاز کرد و مدتی نزد هنگامه اخوان کار کرد و استاد او در فراگیری ردیف موسیقی درویش رضا منظمی بود در آغاز کار مجموعه‌ای به نام ای رفیق را خواند در سال‌های جنگ میان ایران و عراق تصنیف‌هایی همچون «تا نفس دارم می‌جنگم»، «سوار»، «کم بو دیره»، «می‌مانم»، «دایه دایه وقته جنگه» و «شوق جبهه» را اجرا کرد. ترانه «دایه دایه وقت جنگه» بارها از طریق رادیو و تلویزیون دولتی ایران پخش شد.
یکی از ترانه‌های او به اسم سنگر رزم بسیج در مورد آزادسازی شهر خرمشهر از دست عراقی هاست.
محمد میرزاوند در سال ۱۳۶۷ و در اثر سکته مغزی و عوارض آن که باعث ایجاد لکنت در گفتارش شد و نمی‌توانست به درستی صحبت و تکلم کند از خوانندگی دور شد.
میرزاوند بعد از سکته تا مدت‌ها نمی‌توانست صحبت کند و زبانش به‌طور کامل بند آمده بود و بدنش به‌طور کامل فلج شده بود اما با پی‌گیری‌ها و معالجات که در کشورهای آلمان و انگلیس و فرانسه روی او صورت گرفت سلامت جسمی خودش را به مرور به‌دست‌آورد اما در تکلم و صحبت کردن دچار مشکل شد که پزشکان توانایی معالجه آن را نداشتند و همین امر باعث شد توانایی خواندن را از دست دهد.
سبک خواندن و آلبوم‌ها
محمد میرزاوند بنیاگذار سبکی جدید در موسیقی لری بود. او با بهره‌گیری از دانش موسیقی و سبکی خاص در خواندن و صدایی دلنشین و حنجره‌ای قوی توانست تلفیقی از موسیقی سنتی ایرانی و موسیقی لری را به اجرا گذارد.
او در طی فعالیت خودش سه آلبوم سوار-تکسوار و تا نفس دارم می‌جنگم رو به جای نهاد.
آلبوم سوار که با آهنگسازی درویش رضا منظمی و تنظیم فریدون شهبازیان در سال ۶۶ روانه بازار شد آخرین آلبوم او بود.
آلبوم تا نفس دارم می‌جنگم در سال ۶۷ مقام نخست بخش فولکلوریک جشنواره موسیقی فجر را کسب کرد و او غائب بزرگ این جشنواره از آن سال به بعد بود و شهرام ناظری در آن سال مقام نخست بخش موسیقی ایرانی را کسب کرد.
اشعار ترانه‌ها
کم بو دیره
کم بو دیره کم بو دیره هنی هم مه جوونم مه میتونم یه عمری هنی واتو بمونم
«نگو دیره من هنوز جوانم من میتونم یه عمری هنوز با تو زندگی کنم»
ای دلم که چنینه، سه کو پر آه و خینه بیا نرو بی‌تو داره افتاو عمرم می‌شینه
«این دلم رو نگاه کن که پر از آه و خونه تو بیا نرو که بدون تو آفتاب عمرم غروب میکنه»
کم بو دیره میهام تا نفس آخر بجنگم سی تقاص برارونم مه چی زخمی پلنگم
«نگو دیر است من می‌خواهم تا آخرین نفس در سینه بجنگم و برای تقاص برادرانم مثل یک پلنگ زخمیم»
کم بو دیره ولا تازه عروسم یه شو میهام وجا لویات لویای خاکت ببوسم
«نگو دیر است من پیش تازه عروسم یک شب می‌خواهم به جای لبانت لبای آستان خاکت را ببوسم»
سنگر رزم بسیج
سنگر رزم بسیج سنگر آزادیه روز جنگ وا دشمنو سیمو روز شادیه
«سنگر رزم بسیج مثل سنگر آزادی است و روز جنگ با دشمنان برایمان روز شادی و نشاط است»
سنگر او دشمنو یک د یک بیه ویران دالکه افتخار کن تو و رزم دلیران
«سنگر دشمنان یک به یک ویران و نابود شده دایه تو به رزم و جنگ رزمندگان و دلیران افتخار کن»
وا قطار پر د شنگ براره شیرم شو و روز جنگ میکنه او نره شیرم
«با تفنگ پر از فشنگ و قطار به کمر بسته برادر شیرم شب و روز مثل یک شیر نر جنگ و مبارزه می‌کند»
ا خدا تو یاری به و وطنه مه بعد دشمن زندگی چنه قشنگه
«ای خدا تو به وطن من ایران یاری برسان چون بعد دشمن زندگی چقدر قشنگ و زیباست»
وا قطار پر د شنگ براره شیرم شو و روز جنگ میکنه او نره شیرم
«با تفنگ پر از فشنگ و قطار به کمر بسته برادر شیرم شب و روز مثل یک شیر نر جنگ و مبارزه می‌کند»
دسه حق یارش بوه زنده بمونه که د جونه دشمنش تقاص بسونه
«دست حق خدا یار و یاورش باشد و زنده باشه که از دشمناش تقاص بگیرد»
تا نفس دارم می‌جنگم
ای خبرن بورتو سی دشمنونم عشق ایران بسته سر و ریشه جونم
«این خبر را برای دشمنانم ببرید که عشق میهنم ایران سرتا پای وجودم را فرا گرفته»
وا قطار پر د شنگم تا نفس دارم می‌جنگم
«با تفنگ و قطار پر از فشنگم تا نفس در سینه دارم می‌جنگم»
رت بوت و دالکم شیرت حرومم ار د جون دشمنو تقاص نسونم
«برید به دایه‌ام بگویید که شیرت حرامم باشد اگر از دشمنان تقاص نگیرم»
وا قطار پر د شنگم تا نفس دارم می‌جنگم
«با تفنگ و قطار پر از فشنگم تا نفس در سینه دارم می‌جنگم»
ا مسلسل تو دونی مه دلم تنگه دشمنم شادی میکه یه سی مه ننگه
«ای مسلسل تو خودت میدانی که دلم چقدر تنگ شده چون دشمنم شادی می‌کند و این برایم مایه ننگ است»
خوشحال و کوری
خوشحال و کوری تو جبهه جنگه تفنگ قطارش هه پر د شنگه
«خوش به حاله پسری که در جبهه جنگ با دشمنان است و تفنگ و قطارش پر از فشنگه»
بیایید برارو همتو بکد حلالم که مه شو و روز و خدا پریشو حالم
«بیایید ای برادرانم همتون حلالم کنید که شب و روز به خدا حالم پریشان است»
تش‌ها د جونم میها روم تقاص بسونم
«سر تا پای وجودم را آتش فرا گرفته و می‌خواهم بروم و تقاص از دشمنان بگیرم»
خوشحال و کوری تو جبهه جنگه تفنگ قطارش هه پر د شنگه
«خوش به حاله پسری که در جبهه جنگ با دشمنان است و تفنگ و قطارش پر از فشنگه»
بی‌براری بی‌براری بی‌براری کشتمه بوه نه تش گوله ار برارت بمیره بوه شمشیرت کوله
«بی‌کسی و بی‌یاری و تنهایی مرا کشته‌ای پدر نه آتش گلوله تفنگ دشمنان ای پدر اگر برادرت بمیرد شمشیرت تیز و برنده نیست»
بیاید ای قومو همتو بکد حلالم که مه شو و روز و خدا پریشو حالم
«بیاید ای قوم و خویشانم همتون حلالم کنید که شب و روز به خدا حالم پریشان است»
تش‌ها د جونم میها روم تقاص بسونم
«سر تا پای وجودم را آتش فرا گرفته و می‌خواهم بروم و تقاص از دشمنان بگیرم»
خوشحال و کوری تو جبهه جنگه تفنگ قطارش هه پر د شنگه
«خوش به حاله پسری که در جبهه جنگ با دشمنان است و تفنگ و قطارش پر از فشنگه