تأثیرات کربن

توصیف مختصر تاثیرات کربن
تاثیر کربن به صورت خلاصه از لحاظ تاریخی، بدین صورت تعریف می‌شود: " میزان کل انتشار گاز گلخانه‌ای ایجاد شده توسط سازمان، رویداد، محصول یا شخص. "
به دلیل میزان بالای داده‌های مورد نیاز و این مطلب که دی اکسید کربن می‌تواند در اثر مسایل طبیعی نیز تولید شود، نمی‌توان میزان کل انتشار کربن را محاسبه کرد؛ به همین دلیل است که Wright، Kemp و Williams در مقاله‌ای در مجله مدیریت کربن تعریفی عملی‌تر برای انتشار کربن ارائه دادند. آن‌ها انتشار کربن را بدین صورت تعریف کردند:
اندازه‌گیری میزان انتشار کل دی‌اکسید کربن (Co2) و متان (CH4) در یک جمعیت، سیستم یا فعالیتی معین، با در نظر گرفتن تمامی منابع مرتبط و ذخیره‌ها در محدوده مکانی و دمایی جمعیت، سیستم یا فعالیت مورد نظر. محاسبه شده به عنوان معادل دی‌اکسید کربن (CO2e) با استفاده از پتانسیل گرمایش جهانی ۱۰۰-ساله.
گازهای گلخانه‌ای (GHGs) می‌توانند از طریق حمل و نقل، پاکسازی زمین و تولید و مصرف مواد غذایی، سوخت‌ها، کالای‌های تولید شده، مواد، چوب، جاده‌ها، ساختمان‌ها و خدمات منتشر شوند. به منظور سهولت در گزارش، اغلب به صورت میزان دی‌اکسید کربن یا معادل دیگر گازهای گلخانه‌ای منتشر شده (GHGs) بیان می‌شود.
بیشترین میزان انتشار کربن برای یک خانوار متوسط آمریکایی بیشتر از منابع «غیر مستقیم» حاصل می‌شود، برای مثال سوخت سوزانده شده برای تولید کالاهایی که دورتر از مصرف‌کننده نهایی است. این موارد متمایز از انتشارهای ناشی از سوختن سوخت‌ها در وسیله نقلیه یک شخص یا اجاق گاز یک خانه می‌باشد؛ به این موارد، منابع مستقیم انتشار کربن مصرف‌کننده می‌گویند
مفهوم نامگذاری تاثیر کربن از انتشار زیست محیطی نشات می‌گیرد، بحثی که توسط Rees و Wackernagel در دهه ۱۹۹۰ مطرح کردند، تعداد زمین‌های مورد نیاز را به لحاظ تئوریک تخمین زدند که اگر هر شخصی روی سیاره منابع را در همان سطحی مصرف کند که با شخصی که انتشار زیست‌محیطی اشان را محاسبه می‌کند، یکسان باشد. در هر حال با در نظر گرفتن اینکه تاثیر زیست محیطی، معیار شکست می‌باشد، Anindita Mitra (CREA, Seattle) انتشار کربنی را انتخاب کردند که راحتر قابل محاسبه بود تا بتوانند به راحتی مصرف کربن را اندازه‌گیری کنند، به عنوان نشانه‌ای از مصرف انرزی ناپایدار. در سال ۲۰۰۷، تاثیرات کربن به عنوان معیاری برای انتشار کربن برای گسترش طرح انرژی در شهر Lynnwood, Washington استفاده شد. تاثیرات کربن بسیار اختصاصی‌تر از تاثیرات زیست‌محیطی است، زیرا آن‌ها انتشار مستقیم گازها را اندازه‌گیری می‌کنند، گازهایی که تغییر آب و هوایی را در اتمسفر ایجاد می‌کنند.
اندازه‌گیری میزان انتشار کربن
انتشار کربن یک فرد، یک ملت یا یک سازمان می‌تواند بوسیله ارزیابی انتشار گلخانه‌ای یا دیگر فعالیت‌هایی محاسبه‌ای به نام محاسبه کربن اندازه‌گیری شوند. هنگامی که اندازه انتشار کربن مشخص شد، استراتژی‌ای برای کاهش آن می‌تواند در نظر گرفته شود، برای مثال بوسیله پیشرفت‌های تکنولوژی، مدیریت بهتر محصول و فرایندها، changed green public or Private Procurement (GPP)(فرایندی که مسئولان در جستجوی تامین کالاها و خدمات به صورتی که اثر محیطی شان از طریق چرخه زندگی آن‌ها کاهش یافته باشد)، جداسازی دی‌اکسید کربن و ذخیره آن، استراتژی‌های مصرف، کاهش کربن و دیگر روش‌ها.
چندین محاسبه گر انتشار کربن آنلاین وجود دارد. از جمله این وب سایت‌ها از شما می‌خواهند تا پاسخ‌هایی با جزییات در خصوص رژیم غذایی، گزینه‌های مورد استفاده برای حمل و نقل، اندازه خانه، فعالیت‌های مربوط به خرید و تفریحی، مصرف برق، گرمایش و وسایلی از قبیل خشک کن‌ها و یخچال‌ها و غیره را در اختیار آن‌ها بگذارید. این وب سایت‌های می‌توانند بر اساس پاسخ‌های شما میزان انتشار کربن مربوط به شما را تخمین بزنند. مطالعه‌ای اصولی برای تعیین بهترین راه برای محاسبه انتشار کربن فرد/ خانوار انجام شد. این مطالعه سیزده اصول محاسبه‌ای را شناسایی کرد و از همان اصول برای ارزیابی ۱۵ تا از مشهورترین محاسبه گرهای انتشار کربن آنلاین، استفاده کرد. این تحقیق کمبودهایی اساسی در اکثریت این محاسبه گرها را مشخص کرد.
کاهش انتشار کربن از طریق پیشرفت پروژه‌های جایگزین، از قبیل انرژی بادی یا خورشیدی یا احیای جنگل، یکی از روش‌های کاهش انتشار کربن است و اغلب به نام تعدیل کربن شناخته می‌شود.
مهمترین تاثیرات بر انتشار کربن شامل جمعیت، خروجی اقتصاد و انرژی و شدت کربن اقتصاد می‌باشد. این فاکتورها اهداف اصلی افراد یا تجارت‌ها به منظور کاهش انتشار کربن می‌باشد. دانشمندان این‌طور می‌گویند که مهمترین راه برای کاهش انتشار کربن یا پایین آوردن میزان انرژی مورد نیاز برای تولید یا کاهش اتکاء به سوخت‌های منتشرکننده کربن می‌باشد.
میانگین انتشار کربن توسط هر فرد در کشور
میانگین انتشار کرین در آمریکا در برابر جهان: میانگین انتشار کربن یک خانوار آمریکایی در حدود ۵۰ تن دی‌اکسید کربن در هر سال می‌باشد. بزرگترین منبع انتشار برای هر خانوار معمولی از رانندگی کردن به وجود می‌آید. (کاربرد بنزین) حمل و نقل به صورت یک واحد کل (رانندگی، پرواز و میزان کمی از حمل و نقل عمومی) بزرگترین دسته کلی می‌باشد، که بعد از آن مسائل مربوط به خانه (برق، گاز طبیعی، آب و ساختمان سازی) در جایگاه بعدی و به دنبال آن مواد غذایی (بیشتر گوشت قرمز، لبنیات و مواد دریایی است، اما انتشارهای کمی از دیگر مواد غذایی نیز وجود دارد) سپس محصولات و در آخر هم خدمات. انتشار کربن یک خانوار آمریکایی حدودا ۵ برابر میانگین جهانی است، که برای هر خانوار در هر سال حدود ۱۰ تن دی‌اکسید کربن می‌باشد. در بیشتر خانوارهای آمریکایی، کم کردن رانندگی یا تغییر وسیله نقلیه‌شان به موارد موثرتر می‌تواند مهمترین کار در کاهش انتشار کربن باشد.
انتشار مستقیم کربن
انتشار کربن از انرژی
جدول‌های زیر، برگرفته از مطالعات انتشارهای چرخه کامل زندگی و از مطالعات مختلف دیگر، میزان تاثیر کربن از شکل‌های مختلف تولید انرژی را مقایسه می‌کند: هسته‌ای، آبی، زغال سنگ، گازی، سلول خورشیدی، کود گیاهی و باد.
مطالعه Vattenfall نسلی قابل تجدید و هسته‌ای را پیدا کرد که دارای انتشار کربن کمتری نسبت به نسل سوخت‌های فسیلی است
الکتریسیته g(CO2-eq)/kW•he
میزان شدت انرژی W•hth/W•he
حرارت g(CO2-eq)/MJth
منابع سوخت
B:863–941
Br:1,175
۹۵۵
B:2.62–2.85
Br:3.46
۳٫۰۱
B:91.50–91.72
Br:94.33
۸۸
زغال سنگ
۸۹۳
۳٫۴۰
۷۳
نفت
cc:577
oc:751
۵۹۹
cc:68.20
oc:68.4
گازهای طبیعی
TL0–1
TH91–122
۳~
انرژی زمین گرمایی
WL60
WH65
WL0.18
WH0.20
انرژی هسته‌ای اورانیم
۱۵
۰٫۰۴۶
انرژی برق (تولید شده از آب یا بخار)
۴۰±۱۵#
انرژی خورشید
۱۰۶
۰٫۳۳
فتوولتاییک‌ها
۲۱
۰٫۰۶۶
انرزی باد
Note: 3.6 MJ = megajoule(s) == 1 kW·h = kilowatt-hour(s), ب 1 g/MJ = 3.6 g/kW·h
نشانه‌های اختصاری: B=زغال سیاه (بالای بحرانی) – (زیر بحرانی جدید)؛Br: زغال قهوه‌ای (زیر بحرانی جدید) ؛cc= چرخه ترکیبی ؛oc = چرخه باز TL= مدار بسته/ دماپایین ۲(چاه زمین گرمایی)؛ TH= مدار باز/دمای بالا ؛WL= رآکتورهای آب سنگین
بنابراین از این مطالعات نتیجه‌گیری شد که انرژی‌های هسته‌ای، باد و آبی حداقل سی او دو را در هر کیلو وات بر ساعت نسبت به هر منبع الکتریسته دیگری تولید می‌کنند. این ارقام انتشارها در نتیجه تصادفات یا تروریسم به حساب نیامده‌اند. انرژی باد و انرژی خورشیدی، هیچ کربنی در عملیات منتشر نمی‌کنند، اما در مرحله ساخت و ساز و نگهداری در طول عملیات انتشار کربن دارند. انرژی آب مخازن نیز انتشار بالایی در نتیجه از بین بردن اولیه پوشش گیاهی و متان جاری دارد. (جریان پسماند به صورت ناهوازی در پایین مخزن به متان تجزیه شده، تا اینکه به صورت هوازی به سی او دو تبدیل شوند، اگر در یک جریان محدود نشده باقی‌مانده بودند).
جدول بالا انتشار کربن در هر کیلو وات بر ساعت تولید برق را نشان می‌دهد که در حدود نیمی از خروجی co2 ساخته شده توسط بشر می‌باشد. انتشار co2 برای گرمایش نیز به همان اندازه اهمییت دارد و تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده از گرمای به هدر رفته از تولید انرژی در گرمایش بخش ترکیبی نیرو و گرما، chp/dh دارای کمترین میزان انتشار کربن می‌باشد، بسیار کمتر از میکرو نیرو یا پمپ‌های گرمایشی می‌باشد.
حمل و نقل مسافر
بندانگشتی این بخش اعداد مربوط به انتشار کربن حاصله از سوختن سوخت‌ها در انواع حمل و نقل را ارائه می‌دهد (به غیر از انتشار کربن حاصل از خود وسیله نقلیه یا خود زیر ساخت‌های مربوطه). اعداد دقیق بر اساس محدوده وسیعی از فاکتورها تغییر می‌کند.
پرواز
مقاله اصلی تاثیرات محیطی هواپیما
برخی از اعداد ارائه شده برای انتشار کربن توسط پژوهش LIPASTO برای میانگین انتشار مستقیم توسط خطوط هوایی به صورت CO2 و معادل CO2 برای هر مسافر در هر کیلومتر، فراهم شده‌است.
داخلی، فاصله کوتاه، کمتر از ۴۶۳ کیلومتر (۲۸۸ مایل): ۲۵۷ گرم/ کیلومتر CO2 یا ۲۵۹ گرم / کیلومتر (۱۴٫۷ اونس/ مایل) CO2e
پروازها با فاصله طولانی: ۱۱۳ گرم/ کیلومتر CO2 یا ۱۱۴ گرم/ کیلومتر (۶٫۵ اونس/ مایل) CO2 e
جاده
برخی از اعداد نمایانگر CO2 معادل هر مسافر در هر کیلومتر در جاده، توسط پژوهشگر فنلاندی LIPASTO فراهم شده‌است. (برای سال 2011).
میانگین برای ماشین: ۹۸ گرم/ کیلومتر co2e
میانگین برای اتوبوس شهری: ۵۸ گرم/ کیلومتر co2e
میانگین اتوبوس‌های بزرگراهی: ۴۹ گرم/ کیلومتر co2e
راه آهن
در سال۲۰۰۵، انتشار دی‌اکسید کربن هر مسافر در هر کیلومتر شرکت آمریکایی AMTRAK برابر با ۰٫۱۱۶ کیلو گرم بود، در حدود دو برابر بیشتر از میانگین راه اهن انگلیس (جایی که بیشتر سیستم برقی می‌باشد) و در حدود هشت برابر قطار بین شهری برقی فنلاندی.
دریا
میانگین انتشار کربن توسط کشتی‌های مسافر بری برای هر مسافر در هر کیلومتر ۰٫۱۲ کیلو گرم (۴٫۲ انس) بود، اما کشتی‌های ۱۸ گره‌ای میان فنلاند و سوییس ۰٫۲۲۱ کیلو گرم (۷. انس) CO2 تولید می‌کنند، با انتشار کلی برابر با ۰٫۲۲۳ کیلو گرم معادل CO2 (7.9 انس)؛ در حالیکه کشتی‌های ۲۷-۲۴ گره‌ای میان فنلاند و استونی ۰٫۳۹۶ کیلو گرم (۱۴٫۰ انس) CO2 تولید می‌کنند، با انتشار کلی برابر با ۰٫۴ کیلو گرم معادل CO2 (14 انس).
انتشار غیر مستقیم کربن:انتشار کربن از محصولات
چندین موسسه، پیشنهاد محاسبه انتشار کربن را برای مصارف عمومی و شرکتی ارائه کردند و چندین موسسه هم انتشار کربن را برای محصولات محاسبه کردند آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا این موارد را بررسی کردند: کاغذ، پلاستیک (پوست‌های شکلات)، شیشه، قوطی، کامپیوترها، فرش‌ها و تایرها. استرالیا الوار و دیگر مواد ساختمانی را مورد بررسی قرار داد. آکادمی‌ها در استرالیا، کره و آمریکا جاده‌های آسفالت شده را بررسی کردند. شرکت‌ها، مراکز غیر انتفاعی و دانشکده‌ها نامه‌های پستی و بسته‌های پستی را بررسی کردند. دانشگاه Carnegie Mellon میزان انتشار کربن ۴۶ بخش بزرگ اقتصاد در هر هشت کشور را بررسی کرد. Carnegie Mellon، سوئد و Carbon Trust غذاها در خانه و رستوران‌ها را بررسی کردند.
Carbon Trust با سازندگان انگلیسی غذا، پیراهن و مواد شوینده همکاری کرده و برچسب co2 را در مارچ ۲۰۰۷ معرفی کرد. این برچسب بر طبق British Publicly Available Specification می‌باشد. (برای مثال نه یک استاندارد)، PAS 2050، و به صورت فعالی توسط Carbon Trustو شراکای صنعتی مختلفش آزمایش می‌شود. برای مثال اگوست سال ۲۰۱۲، Carbon Trust اعلام کرد که میزان انتشار کربن۲۷ هزار محصول مجوز دار را اندازه‌گیری کرده‌است.
ارزیابی بسته برخی از محصولات، کلید فهمیدن میزان انتشار کربن می‌باشد. راه اصلی برای تعیین انتشار کربن، بررسی موادی است که برای ساختن آیتم مورد نظر استفاده شده‌است. برای مثال، یک قوطی ابمیوه از مقوای (پاکت) اسپتیک ساخته شده است، یک قوطی ابجو از الومینیوم ساخته شده و برخی بطری‌ها یا از شیشه یا پلاستیک ساخته شده‌است. هر چقدر اندازه آن‌ها بزرگتر باشد، انتشار کربن نیز بیشتر است.
غذا
در سال ۲۰۱۴ مطالعه‌ای توسط scarborough و همکاران، رژیم‌های حقیقی افراد انگلیسی، مورد تحقیق قرار گرفت و انتشار گازهای گلخانه‌ای آن‌ها تخمین زده شد. میانگین انتشار گازهای گلخانه‌ای برای هر فرد در هر روز (برابر با میزان دی‌اکسید کربن به کیلو گرم) به این صورت بود:
۷٫۱۹ برای افرادی که گوشت زیادی مصرف می‌کنند.
۵٫۶۳ برای افرادی که میزان متوسطی گوشت مصرف می‌کنند.
۴٫۶۷ برای افرادی که میزان کمی گوشت مصرف می‌کنند.
۳٫۹۱ برای افرادی که از ماهی تغذیه می‌کنند.
۳٫۸۱ برای کسانی که رژیم گیاهخواری دارند.
۲٫۸۹ برای گیاهخواران.(از محصولاتی که منشاء حیوانی هم دارند استفاده نمی‌کنند، برای مثال لبنیات)
نساجی
میزان دقیق انتشار کربن منسوجات مختلف بر اساس محدوده وسیعی از فاکتورها، متفاوت می‌باشد. اما مطالعات تولید پارچه در اروپا موارد ارائه شده در ادامه را برای میزان انتشار کربن در هر کیلو پارچه در لحظه خرید توسط مشتری را نشان داده است.
نخ: ۷
نایلون: ۵٫۴۳
PET (برای مثال پشم مصنوعی): ۵٫۵۵
پشم: ۵:۴۸
میزان انتشار کربن نگهداری و انرژی مورد نیاز برای شستن و خشک کردن محصولات نساجی، پارچه‌های مصنوعی عموما کمتر از انتشار کربن موارد طبیعی می‌باشد.
مواد
میزان انتشار کربن مواد (همچنین به نام کربن محتوایی شناخته می‌شود) به صورت گسترده‌ای متفاوت می‌باشد. انتشار کربن بسیاری از مواد متداول در پایگاه داده‌ای Carbon - Energy Inventory یافت می‌شود.
سیمان
تولیدات سیمان و انتشار کربن ناشی از آبندی خاک، 8.0 Mg person -۱ کل سرانه انتشار کربن بود (ایتالیا، سال ۲۰۰۳)؛ تعادل میان ضررC (کربن) در نتیجه ابندی خاک و C ذخیره شده در زیر ساخت‌های ساخته دست بشر منجر به ضرر خالصی به اتمسفر برابر با 10.6 Mg C ha -1 y -۱ می‌باشد.
انرژی هسته‌ای و انتشار کربن
بیشتر انرژی‌های موجود برای کاربرد روزمره از سوخت‌های فسیلی گرفته شدند و همان طور که می‌دانید سوخت‌های فسیلی حجم زیادی از انتشار کربن را دارند، که ما را به سمت راه حل سریع بعدی هدایت می‌کند؛ بدست آوردن انرژی از نیروی هسته‌ای و رآکتورها. متداول‌ترین رآکتور هسته‌ای، اورانیوم می‌باشد که باعث گرم شدن کره زمین تا حد زیادی شده و همچنین مقداری زیادی دی‌اکسید کربن تولید می‌کند که برای کاهش انتشار کربن اصلا موثر نیست؛ اما توریم راه موثرتری برای استفاده از نیروی هسته‌ای است. توریم ایمن، پاک‌تر و گزینه سوختی فراوان‌تری می‌باشد. این عنصر به نسبت اورانیوم، هزار برابر کمتر ضایعات در طول زنجیره تامین تولید می‌کند. همان طور که متوجه هستید توریم حجم بسیار کمتری از انتشار کربن را نسبت به اورانیوم دارد.
طرح‌هایی برای کاهش انتشار کربن:پروتکل Kyoto، کاهش کربن و گواهی‌ها
انتشار دی‌اکسید کربن به داخل اتمسفر و انتشار دیگر گازهای گلخانه‌ای اغلب با سوخت‌های فسیلی در ارتباط می‌باشد مانند گازهای طبیعی، نفت خام و زغال سنگ. در حالیکه این امر برای محیط زیست مضر می‌باشد، کاهش کربن می‌تواند در تلاشی برای جبران این اثرات مضر انجام شود.
پروتکل Kyoto به صورت قانونی اهداف و جدول‌های زمانبندی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کشورهای صنعتی شده‌ای که پروتکل Kyoto را تصویب کرده‌اند، تعریف می‌کند. بر همین اساس از دیدگاه بازار یا اقتصاد، باید تفاوت میان بازار Mandatory و بازار Voluntary تمیز داده شود. نرم هر دو بازار تجارت با گواهی‌های انتشار می‌باشد:
کاهش انتشار تایید شده (CER)
واحد کاهش انتشار (ERU)
کاهش انتشار تایید شده (VER)
مکانیسم‌های بازار دائمی
برای دستیابی به اهداف تعریف شده در پروتکل Kyoto، با کمترین هزینه اقتصادی، مکانیسم‌های انعطاف‌پذیر زیر به بازار Mandatory معرفی شد.
مکانیسم پیشرفت پاک CDM) (
اجرای مشترک JI)(
مبادله میزان انتشار.
مقررات مکانیسم‌های JI و CDM برای پروژه‌هایی که ابزارهای کاهش انتشار را تامین می‌کنند، در حالیکه تبادل انتشار امکان فروخته شدن آن ابزارها به بازارهای بین‌المللی را فراهم می‌کند.
- پروژه‌هایی که در تطابق با مقررات مکانیسم CDM کاهش‌های انتشار تایید شده را تولید می‌کنند ( ) (CER
-پروژه‌هایی که در تطابق با مقررات مکانیسم JI، واحدهای کاهش انتشار را تولید می‌کنند. (ERUها) (
این CERها و ERUها بعدا می‌توانند از طریق تبادل انتشار فروخته شوند. تقاضا برای CERها و ERUها تحت تاثیر موارد زیر می‌باشند:
- کمبودها در تعهدات کاهش انتشار ملی طبق پروتکل Kyoto
- کمبودها در میان اشخاص متعهد طبق طرح‌های کاهش انتشار محلی.
کشورهایی که در اجرای تعهدات کاهش انتشار Kyoto شکست بخورند، می‌توانند وارد برنامه تبادل انتشار شوند و CERS و ERUS برای جبران کمبودهایشان، خریداری کنند. کشورها و گروهها همچنین می‌توانند طرحهای کاهش انتشار محلی (منطقه‌ای) ایجاد کنند، که اهداف انتشار دی‌اکسید کربن نهادها را در محدوده ملیشان قرار دهند. اگر قوانین یک طرح اجازه دهد، نهادهای متعهد ممکن است با خرید CERS و ERUS از طریق تبادل انتشار، برخی یا تمامی کمبودهای کاهش را پوشش دهند. در حالیکه طرح‌های کاهش انتشار هیچ موقعیتی در خود پروتکل ندارد، نقش مهمی در ایجاد تقاضا برای CERS و ERUS ایفا می‌کنند، تبادل انتشار را بر می‌انگیزد و قیمتی بازاری را برای انتشارها تعیین می‌کند.
طرح معروفی برای تبادل انتشارهای محلی، (EU ETS) می‌باشد.
تغییرات جدیدی در طرح‌های تبادل ایجاد شده‌است. طرح تبادل انتشار EU برای ایجاد تغییراتی جدید در سال آینده اماده شده‌است. تغییرات جدید، انتشارهای تولید شده توسط سفرهای پروازی از / به اتحادیه اروپا را هدف گرفته‌است.
شرکت دیگر کشورها در طرح‌های تبادل انتشار برای چند سال اینده برنامه‌ریزی شده‌است. این کشورها شامل چین، هند و امریکا می‌باشد.
مکانیسم‌های بازار موقت
در مقایسه با قوانین سفت و سخت تعیین شده برای بازار دائمی، بازار موقت، شرکت‌هایی با گزینه‌های مختلف برای دستیابی به کاهش‌های انتشار فراهم می‌آورند. راه حل، قابل مقایسه با آنهایی که برای بازار دائمی ایجاد شده است،(Verified Emission Reduction (VER می‌باشد. این مقیاس دارای مزیتی است که پروژه هاو فعالیتها، بر اساس استاندارد کیفیتی تعیین شده برای پروژه‌های CDM/JI اداره می‌کنند، اما مجوزهای (گواهی‌های) ارائه شده توسط دولت‌های کشورهای میزبان یا هیئت اجرایی UNO ثبت نشده است. برای مثال، VERهای با کیفیت می‌توانند با هزینه کمتر برای کیفیت پروژه یکسانی بدست آید. اما در حال حاضر، VERها نمی‌توانند در بازار دائمی مورد استفاده قرار گیرند.
بازار Voluntary شمال آمریکا میان اعضای Chicago Climate Exchange و بازار(Over The Counter (OTC تقسیم شده‌است. Chicago Climate Exchange، موقتی می‌باشد اما در عین حال از لحاظ قانونی طرح انتشار cap and trade می‌باشد که در آن اعضا به کاهش‌های انتشار capped متعهد هستند و باید از دیگر اعضا سهمیه‌ها یا جبران انتشار اضافی را خریداری کنند. (cap به معنای محدوده مجاز یا قانونی در خصوص مقدار نوع خاصی از مواد شیمیایی است که یک اقتصاد می‌تواند هر ساله منتشر کند). بازار OTC دارای طرح الزام‌آور قانونی نمی‌باشد و مجموعه وسیعی از خریداران از بخش‌های عمومی و خصوصی می‌باشند بهمراه مواردی خاص که می‌خواهند از لحاظ انتشار کربن، خنثی باشند). خنثی بودن از لحاظ کربن به معنای دستیابی به انتشار کربن صفر بوسیله تعادلی میان میزان کربن اندازه‌گیری شده آزاده شده با میزان معادل جدا شده یا جبران شده یا خریدن میزان کافی اعتبار کربن برای جبران تفاوت موجوداست.
پیمان کاران، عمده فروشان، دلال‌ها و خرده فروشانی بهمراه تامین کنندگان کربن در بازارهای موقت حضور دارند. برخی از تجارت‌ها و مراکز آزاد در بازارهای موقت دارای بیشتر از یکی از این فعالیت‌های گفته شده در بالا هستند. گزارشی توسط Ecosystem Marketplace نشان می‌دهدکه قیمت‌های جبران کربن در امتداد زنجیره تامین افزایش می‌یابد- از پیمان کاران تا خرده فروشان.
در حالیکه برخی طرح‌های کاهش انتشار دائمی شامل پروژه‌های جنگل نمی‌شوند، این پروژه‌ها در بازارهای موقت توسعه پیدا می‌کنند. انتقادی مهم در خصوص طبیعت مبهم، روش کمیتی جداسازی گازهای گلخانه‌ای برای پروژه‌های جنگلداری می‌باشد. اما دیگر موارد، مزیت‌های موجود که پروژه‌های جنگلداری ایجاد می‌کنند را مورد توجه قرار می‌دهند. انواع پروژه‌ها در بازارهای موقت شامل اجتناب از جنگل زدایی، جنگل کاری، احیای جنگل، جداسازی گازهای صنعتی، افزایش بازده انرژی، تغییر دادن سوخت، جداسازی متان از دام‌ها و گیاهان و حتی انرژی‌های قابل تجدید می‌باشد. گواهی‌های انرژی قابل تجدید (RECs) که در بازار voluntary فروخته می‌شوند نیز در نتیجه نگرانی‌های ذینفعان، بحث انگیز می‌باشد. انتقادهایی بر پروژه‌های گازی صنعتی وارده شده به دلیل اینکه چنین پروژه‌هایی تنها برای کارخانه‌های صنعتی بزرگ که هزینه‌های ثابت بالایی دارند، اعمال می‌شود. انحراف گازهای صنعتی برای جداسازی همانند برداشت میوه‌های پایین در نظر گرفته می‌شود و به همین دلیل است که اعتبارها تولیده شده از پروژه‌های گاز صنعتی ارزانترین مورد در بازارهای موقت می‌باشد.
اندازه‌گیری اندازه و فعالیت بازار کربن موقت مشکل می‌باشد. جامع‌ترین گزارش در خصوص بازارهای کربن‌های موقت تا به امروز توسط Ecosystem Marketplace و New carbon Finance در ماه ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد.
EON ژاپن اولین موردی بود که موفق شد موافقت مسئولان ژاپنی را برای نشان دادن انتشار کربن سه برند خصوصی کالا در اکتبر سال ۲۰۰۹ را بدست آورد.
راه‌های کاهش انتشار کربن
متداولترین راه برای کاهش انتشار کرین توسط بشر، کاهش، دوباره استفاده کردن، بازیافت، رد کردن می‌باشد. در تولیدات صنعتی این کار می‌تواند بوسیله بازیافت مواد بسته‌بندی، فروش موجودی‌های قدیمی یک صنعت به صنایعی که به دنبال مواد استفاده نشده با قیمتی پایین‌تر برای رقابت کردن با دیگر صنایع هستند. هیچ چیزی نباید دور انداخته شود، تمامی مواد آهنی‌ای که مستعد تجزیه و زنگ زدن در طول زمان هستند، باید به قیمت پایین‌تر و تا آنجا که امکان دارد سریعتر فروخته شوند.
همچنین می‌توان از آیتم‌های چند بار مصرف مانند فلاسک‌ها برای قهوه روزانه یا ظرف‌های پلاستیکی برای آب و دیگر نوشیدنی‌هاهای سرد به جای ظروف یکبار مصرف استفاده کرد. اگر گزینه‌های بالا در دسترس نبود، بهترین گزینه این است که بعد از استفاده از آیتم‌های یکبار مصرف آن‌ها را بازیافت کنیم. هنگامی که یک خانوار حداقل نیمی از ضایعات خود را بازیافت کند، آن‌ها می‌توانند به‌طور سالانه ۱٫۲ تن دی‌اکسید کربن را ذخیره کنند.
گزینه دیگر کمتر رانندگی کردن است. با دوچرخه سواری کردن یا راه رفتن، نه تنها از لحاظ مالی به نفع یک فرد می‌باشد بلکه با کمتر سوزاندن سوخت‌ها، انتشار کربن کمتر را در پی خواهد داشت. اگر راه رفتن امکان‌پذیر نبود، می‌توانیم به صورت مشترک از یک اتومبیل یا از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم.
گزینه دیگر برای کاهش انتشار کربن توسط بشر، استفاده کمتر از کولر یا سیستم‌های گرمایشی است. با عایق کردن دیوارها و زیر شیروانی یک خانه، یا درزگیری کردن اطراف درها و پنجره‌ها، می‌توان تا ۲۵ درصد هزینه‌های گرمایش یک خانه را کمتر کرد. همچنین ساکنان یک خانه می‌توانند لباس‌های گرم مناسبتری بپوشند تا انرزی کمتری برای گرم کردن خانه مصرف شود. برای مثال، استفاده از پارچه‌های عایق و سبک مانند Microfleece (aka Polartec Capilene) می‌تواند گرمای بدن را تا حد ممکن به صورت لباس یک دست کامل حفظ کند، و اجازه می‌دهد شخص با دمای ۵ درجه ترموستات نیز گرم بماند. این اقدامات موثر هستند، زیرا میزان انرژی مورد نیاز برای گرم کردن و سرد کردن خانه را کاهش می‌دهند. هنگام خواب شبانه و زمان‌هایی که در منزل نیستیم، می‌توان درجه وسیله گرمایی خانه را پایین آورد و در کل درجه را در حد متوسط قرار دهیم. تنظیم ترموستات تنها ۲ درجه پایین‌تر در زمستان و بالاتر در تابستان می‌تواند در حدود ۱ تن دی‌اکسید کربن هر سال را ذخیره کند.
انتخاب رژیم تاثیر مهمی بر انتشار کربن توسط هر فرد دارد. منابع حیوانی پروتئین (به خصوص گوشت قرمز)، برنج (به خصوص آنهایی که در شالیزارهایی با میزان انتشار بالای متان تولید می‌شوند)، غذاهایی که با مسافت‌های دور منتقل می‌شوند یا با استفاده از سیستم حمل و نقل دارای سیستم سوخت ناکارآمد (برای مثال، کالای شدیدا فاسد شدنی که در طول یک مسیر طولانی به صورت هوایی فرستاده شود) و مواد غذایی‌ای که فرآوری شده و بسته بندی شده، در میان موارد اصلی در رژیم با کربن بالا می‌باشد. دانشمندان دانشگاه Chicago این‌طور تخمین زده‌اند که «متوسط رژیم یک آمریکایی- که ۲۸٪ کالری‌هایش را از غذاهای حیوانی بدست می‌آورد- مسئول تقریبا یک و نیم تن گازهای گلخانه‌ای می‌باشد – معادل میزان CO2- معادل یک رژیم کامل گیاهی هر شخص در یک سال است». محاسبات آن‌ها مبنی بر این است که حتی جایگزین کردن یک سوم پروتئین حیوانی در متوسط رژیم یک امریکایی با پروتئین گیاهی (برای مثال دانه‌های گیاهی یا غلات) می‌تواند رژیم انتشار کربن را تا نصف تن کاهش دهد. تعویض دو سوم پروتئین گیاهی با پروتئین گیاهی مانند تعویض تویوتای کمری با تویوتای Pirus می‌باشد. در نهایت، دور ریختن مواد غذایی نه تنها انتشار کربن مربوطه را به یک شخص یا خانوار اضافه می‌کند، بلکه انتشار ناشی از حمل و نقل ضایعات غذایی را به محل دفن زباله و انتشار ناشی از تجزیه مواد غذایی را اضافه کرده و بیشتر به شکل گاز گلخانه‌ای قدرتمند متان است.
جنبش carbon handprint بر اشکال فردی تعدیل کربن تاکید می‌کند، مانند استفاده بیشتر از سیستم حمل و نقل عمومی یا کاشت درخت در مناطق جنگل زدایی شده برای کاهش انتشار کربن فردی.
علاوه بر این، انتشار کربن در صنایع غذایی را می‌توان با بهینه‌سازی زنجیره تامین، کاهش دهند. مطالعه انتشار کربن چرخه زندگی یا زنجیره تامین می‌تواند داده‌های مفیدی را فراهم آورد، این داده‌ها به یک تجارت در شناسایی مناطق بحرانی برای پیشرفت کمک می‌کند. چنین مطالعاتی تعهد یک شرکت در کاهش انتشار کربن را نشان می‌دهد و همچنین شرکت را برای تنظیمات لازمه آماده می‌کند. علاوه برمزیت تجاری افزایش یافته و تمایز، کارایی زیست‌محیطی همچنین به کاهش قیمت‌ها در جایی که سیستم‌های انرژی جایگزین اجرا می‌شود، کمک کند.
انتشار گازهای گلخانه‌ای
نتشار GHG یا انتشار گازهای گلخانه‌ای به میزان گازهای گلخانه‌ای منتشر شده هنگام ساخت کالاها (محصولات) و خدمات می‌باشد. این امر بسیار جامع‌تر از انتشار کربن معمول می‌باشد که تنها دی‌اکسید کربن- یکی از چندین گاز گلخانه‌ای- را اندازه‌گیری می‌کند.