ریچارد تیتموس

ریچارد تیتموس (؛ – ) بریتانیایی پیشگام در تحقیقات اجتماعی و آموزش آن بود. او رشته دانشگاهی مدیریت اجتماعی (که در حال حاضر تا حد زیادی در دانشگاه به عنوان سیاست اجتماعی شناخته می‌شود) را تاسیس کرد و جایگاه موسس این مبحث را در مدرسه اقتصاد لندن به دست گرفت.
کتاب‌ها و مقالات او در ۱۹۵۰ به تعریف ویژگی‌های دولت رفاه بریتانیا بعد از جنگ جهانی دوم و یک جامعه رفاه جهانی، در راه همکاری با گونار میردال سوئدی موثر بود.
زندگی‌نامه
تیتموس در ۱۹۰۷ متولد شد. به عنوان فرزند دوم خانواده‌ای کشاورز، در حومه شهر بزرگ شد و در ۱۴ سالگی بدون هیچگونه مدرک رسمی مدرسه را ترک کرد. به عنوان یک خودآموخته، به مدت ۱۶ سال برای یک شرکت بزرگ بیمه کار کرد در حالی که بطور همزمان به دنبال علاقه به موضوعات اجتماعی از طریق مطالعه، بحث کردن و نوشتن بود. نگرانی‌های اولیه‌اش مسائلی مانند بیمه و ساختار سنی جمعیت، مهاجرت، بیکاری و تجدید تسلیحات، سیاست خارجی و جنبش صلح بودند. در سال ۱۹۳۸ فقر و جمعیت را که بر تفاوت‌های منطقه‌ای بین شمال و جنوب متمرکز بود منتشر کرد. در سال ۱۹۳۹، مشکل مواد غذایی ما را به چاپ رساند. در این زمان، تیتموس در جامعه اصلاح نژاد بریتانیا نیز فعال بود.
در ۱۹۴۲، برای نوشتن قسمتی از سری مدنی تاریخ رسمی جنگ، با عنوان مشکلات سیاست اجتماعی استخدام شد. کاری که اعتبار او را برای تاسیس کرسی جدید در مدرسه اقتصاد لندن به خوبی حفظ کرد. در این فرایند، به شدت از سوی تامس هامفری مارشال جامعه‌شناس حمایت می‌شد.
در LSE (مدرسه اقتصاد لندن)، آموزش مددکاری اجتماعی را دگرگون کرد و سیاست گذاری اجتماعی را به عنوان یک رشته دانشگاهی تاسیس کرد. او به تعدادی از کمیته‌های دولت در خدمات بهداشت و سیاست گذاری اجتماعی کمک کرده است. او همچنین مشاوره‌هایی را در آفریقا به همراه پروفسور برایان آبل-اسمیت انجام داد. کسی که بعدها جانشین او در صندلیش شد. نگرانی‌های او عمدتا بر مسائل مربوط به عدالت اجتماعی متمرکز بود.
آخرین و شاید مهمترین کتاب وی رابطه هدیه‌ای فلسفه ایثار او را در جامعه و سیاست گذاری اجتماعی بیان می‌کند و مانند بسیاری از کارهای او، بر اولویت وی بر ارزش‌های خدمات عمومی بیش از اشکال شخصی یا تجاری ازموضوع مراقبت تاکید می‌کند. کتاب تاثیر گذار بود و منجر به قانون تنظیم بازار خصوصی در ایالات متحده شد. وی برای خوانش ضعیف آثار کلاسیک جامعه شناختی مانند آثار امیل دورکیم مورد انتقاد قرار گرفت (هرچند او هرگز ادعا نمی‌کرد که یک جامعه‌شناس است)درحالی که ممکن است این موضوع تا حدودی منعکس کننده آموزش دانشگاهی نا کافی وی باشد. در واقع این نتیجه بی‌علاقگی تیتموس به جامعه‌شناسی غیر مشارکتی و علاقه‌اش به تعامل با مسائل مربوط به سیاست گذاری اجتماعی معاصر و حتی برخی موسسات خطاپذیر این حیطه می‌باشد. برای مثال، او برای نقش خود به عنوان یک نایب رئیس کمیسیون مزایای تکمیلی دولت بسیار مورد انتقاد قرار گرفت. در مقابل تلاش برای تغییر وضعیت موسسات ناکارآمد به نفع فقرا را استدلال کار خود قرار داد که درگیری با آن‌ها باعث لکه دار شدن اعتبار او شد.
تیتموس صندلی خود در مدرسه اقتصاد لندن را از ۱۹۵۰ نگه داشت و پس از مدت کوتاهی و تا زمان مرگش در ۱۹۷۳ در کابینه دولت و واحد تحقیق پزشکی اجتماعی مشغول به کار شد.
تاثیرات وی
برخی آثار او هنوز خوانده می‌شوند و برخی نیز در ویرایش‌های جدید و با کشف ارتباطات آن‌ها با دوره معاصر تجدید چاپ شده‌اند. در واقع بسیاری از نوشته‌هایش به عنوان سخنرانی‌های او در مدرسه اقتصاد لندن و پیش سخنرانی‌های عمومی شناخته شده می‌شوند. اگرچه بعدها بسیاری از این‌ها با عنوان خوانندگان یا مقالات جمع‌آوری شدند، او هرگز خلاضه کار و فلسفه خود را در قالب یک شاهکار در سیاست گذاری اجتماعی کامل نکرد.
پروفسور ریچارد تیتموس بعد از مرگش شناخته شد. مانند تیتموس، جانشین فعلی او، پروفسور جولیان لو گراند مشاور دولت در سیاست‌های بهداشتی است. اگرچه، تاکید او بر بازار خصصوصی در سرویس سلامت همگانی (ان‌اچ‌اس) به‌طور قابل توجهی باعث تمایز او از آنچه تیتموس به شدت به آن اعتقاد داشت شد. اعتقاد تیتموس بر اختصاص خدمات جهانی بر اساس نیازهای اساسی بود.(به جای درآمد یا اعتبار)
زندگی شخصی
تیتموس با یک ممدکار اجتماعی به نام کاتلین میلر ازدواج کرد.
تنها دختر آن‌ها آن اکلی برخی آثارش را برای انتشار مجدد ویرایش کرده است و زندگی‌نامه‌ای از والدینش با عنوان Richard and Kay Titmuss: My Parents Early Years نوشته است.
آثار مهم
آثار مهم او عبارتند از:
(Titmuss, Richard, The Gift Relationship: From Human Blood to Social Policy (1970
Commitment to Welfare, 1968
Income Distribution and Social Change, R. M. Titmuss, 1962
Essays on the Welfare State, R. M. Titmuss, 1958
Problems of Social Policy, R. M. Titmuss, 1950
Welfare - Wellbeing: Richard Titmusss contribution to Social Policy, P. Alcock, H. Glennerster, A. Oakley - A. Sinfield
Private Complaints - Public Health: Richard Titmuss on the National Health Service, Ann Oakley - Jonathan Barker