تور دو فرانس ۲۰۱۶

تور دو فرانس ۲۰۱۶ یکصد و سومین دوره از مسابقات تور دو فرانس بود که در روز ۲ ژوئیه ۲۰۱۶ از مون سن میشل آغاز شد و در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۶ در پاریس پایان یافت. ۱۹۸ رکابزن در قالب ۲۲ تیم وارد مسابقه شدند تا در ۲۱ مرحله، مسافت ۳،۵۲۹ کیلومتری تور را طی کنند. در پایان، کریس فروم از فاتح مسابقه شد. رومن بارده از و نایرو کینتانا از نیز بر سکوهای دوم و سوم قرار گرفتند.
در نخستین مرحله، مارک کاوندیش از پیروز شد و پیراهن طلایی را بر تن کرد. پیتر ساگان از برنده مرحله دوم شد و پیراهن طلایی را به دست آورد. او این پیراهن را در اختیار داشت تا این که مرحله پنجم آن را به گرگ فن آورمیت از داد. در مرحله هشتم، فروم برنده شد و پیراهن طلایی را تصاحب کرد. او توانست با پیروزی در تایم تریل کوهستانی مرحله هجدهم موقعیت خود در صدر رده‌بندی اصلی را تثبیت کند. بارده در مرحله کوهستانی نوزدهم به پیروزی دست یافت و خود را به رتبه دوم رساند.
ساگان که در سه مرحله به پیروزی رسیده‌بود، توانست برنده رده‌بندی امتیازی شود. رافاو مایکا از برنده رده‌بندی کوهستان شد. آدام ییتس عضو فاتح رده‌بندی رکابزن جوان شد. عنوان نخست رده‌بندی تیمی به رسید و ساگان جایزه تهاجمی‌ترین رکابزن تور را به دست آورد. کاوندیش نیز بیشترین پیروزی در مراحل را با چهار پیروزی به دست آورد.
تیم‌ها
۲۲ تیم در تور دو فرانس ۲۰۱۶ شرکت کردند. همه ۱۸ تیم جهانی یوسی‌آی به صورت خودکار دعوت شدند و بایستی در مسابقه حضور می‌یافتند. در ۲ مارس ۲۰۱۶، برگزارکننده تور اعلام کرد که چهار تیم حرفه‌ای قاره‌ای شامل ، ، و با سهمیه اعطایی دعوت شده‌اند. مراسم معارفه تیم‌ها در ۲۸ ژوئن، دو روز پیش از برگزاری مرحله افتتاحیه در همان ناحیه، در سنت-مر-اگلیز نورماندی برگزار شد. تیم‌ها برای یادبود پیاده‌شدن نیروهای متفقین در نرماندی، با وسایل نقلیه نظامی جنگ جهانی دوم وارد شدند.
شمار رکابزنان مجاز هر تیم، نه نفر بود؛ بنابراین فهرست ورودی شامل ۱۹۸ رکابزن بود که ۳۳ نفر از آن‌ها برای نخستین بار در تور شرکت می‌کردند. ۱۷۴ رکابزن توانستند مسابقه را به پایان برسانند که رکورد پیشین را که ۱۷۰ نفر در تور دو فرانس ۲۰۱۰ بود، شکست و رکورد تازه‌ای به ثبت رسید. رکابزنانی از ۳۵ کشور در تور حضور داشتند که رکابزنان ۱۰ کشور موفق به پیروزی در مراحل شدند. میانگین سن رکابزنان ۳۰ سال بود که از سن ۲۲ سال تا ۴۲ سال را شامل می‌شد.
تیم‌های جهانی حاضر در تور:
بخت‌های قهرمانی
بسیاری کریس فروم () را دارای بیشترین بخت برای قهرمانی در تور دو فرانس ۲۰۱۶ می‌دانستند. نایرو کینتانا () و آلبرتو کونتادور () رقیبان اصلی او به شمار می‌رفتند. ریچی پورت ()، تیبو پینو ()، فابیو آرو ()، وینچنزو نیبالی ()، برنده تور ۲۰۱۴ و جیروی ۲۰۱۶، رومن بارده () و تیجی فن گاردرن () سایر رکابزنانی بودند که امکان دستیابی به قهرمانی را داشتند.
فروم که برنده دوره‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ تور شده‌بود، نمایش خوبی در طول فصل داشت و در دو مسابقه مرحله‌ای تور هرالد سان و کریتریوم دوفینه پیروز شد. کینتانا، نایب‌قهرمان تورهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵، فاتح سه مسابقه مرحله‌ای ووئلتا کاتالونیا، تور روماندی و روت دو سود شده‌بود. کونتادور، برنده تورهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ نیز در مسابقه مرحله‌ای تور باسک پیروز شده‌بود و رتبه دوم تورهای پاریس–نیس و ووئلتا کاتالونیا را کسب کرده‌بود.
رکابزنان سرعتی که بخت‌های کسب قهرمانی رده‌بندی امتیازی و پیروزی در مراحل مسطح و تپه‌ای به شمار می‌رفتند، پیتر ساگان ()، مارسل کیتل ()، آندره گرایپل ()، مارک کاوندیش ()، الکساندر کریستوف ()، جان دگنکولب () و مایکل متیوز () بودند. ساگان، برنده مسابقات قهرمانی جاده جهان و فاتح رده‌بندی امتیازی چهار دوره پیشین تور، در کلاسیک‌های یک‌روزه از جمله خنت–ویووخم و تور فلاندر و نیز دو مرحله از تور کالیفرنیا پیروز شده‌بود. کیتل نه پیروزی در مسابقات سرعتی به دست آورده‌بود؛ از جمله برنده دو مرحله از جیرو شده‌بود. گرایپل هشت پیروزی از جمله سه مرحله از جیرو را در طول فصل به دست آورده‌بود. کاوندیش بیشتر فصل خود را صرف تمرین برای مسابقات اومنیوم المپیک کرده‌بود.
مسیر و مراحل
در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ برگزارکننده اعلام کرد برای نخستین بار در تاریخ تور، مراحل افتتاحیه در دپارتمان مانش برگزار می‌شوند و جزئیات سه مرحله نخست در ۹ دسامبر همان سال منتشر شد. در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ نیز گذر تور از آندورا برای پنجمین بار در تاریخ تور، تایید شد و مقرر شد که میزبان پایان مرحله ۹، روز استراحت نخست و آغاز مرحله ۱۰ باشد. مسیر کامل مسابقه در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵ در کاخ کنگره پاریس رونمایی شد
دوچرخه‌سواران باید مسافت ۳،۵۲۹ کیلومتری را در ۲۱ مرحله طی می‌کردند که ۱۶۹ کیلومتر بیشتر از دوره پیشین بود. در میان مراحل دارای شروع گروهی، مرحله ۴ به مسافت ۲۳۷٫۵ کیلومتر بلندترین مرحله و مرحله پایانی به مسافت ۱۱۳ کیلومتر کوتاه‌ترین مرحله بودند. دو تایم تریل انفرادی به مسافت مجموع ۵۴٫۵ کیلومتر در مسیر گنجانده شدند. همچنین پایان چهار مرحله، در قله قرار داشت. ۶ سربالایی درجه استثنایی در مسابقه قرار گرفتند.
+مشخصات و برندگان مراحل
مرحله
تاریخ
مسیر
مسافت
نوع
برنده
۱
۲ ژوئیه
مون سن-میشل به Utah Beach (سن ماری دو مون)
۱۸۸ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۲
۳ ژوئیه
سن-لو به Cherbourg-en-Cotentin
۱۸۳ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۳
۴ ژوئیه
گرانویل به آنژه
۲۲۳٫۵ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۴
۵ ژوئیه
سومور به لیموژ
۲۳۷٫۵ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۵
۶ ژوئیه
لیموژ به Le Lioran
۲۱۶ کیلومتر
20px
مرحله نیمه کوهستانی
۶
۷ ژوئیه
Arpajon-sur-Cère به مونتوبان
۱۹۰٫۵ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۷
۸ ژوئیه
LIsle-Jourdain به Lac de Payolle
۱۶۲٫۵ کیلومتر
20px
مرحله نیمه کوهستانی
۸
۹ ژوئیه
پو به بانیر-د-لوشون
۱۸۴ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۹
۱۰ ژوئیه
ویلا Val dAran (اسپانیا) به آندورا آرکالیس (آندورا)
۱۸۴٫۵ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۱۱ ژوئیه
آندورا
روز استراحت
۱۰
۱۲ ژوئیه
اسکالدز-انگوردانی (آندورا) به رول
۱۹۷ کیلومتر
20px
مرحله نیمه کوهستانی
۱۱
۱۳ ژوئیه
کارکاسون به مون‌پلیه
۱۶۲٫۵ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۱۲
۱۴ ژوئیه
مون‌پلیه به Chalet Reynard
۱۷۸ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۱۳
۱۵ ژوئیه
بورگ-سن-آندئول به Caverne du Pont-dArc
۳۷٫۵ کیلومتر
20px
تایم تریل انفرادی
۱۴
۱۶ ژوئیه
مونتلیمر به ویار-ل-دمب (Parc des Oiseaux)
۲۰۸٫۵ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۱۵
۱۷ ژوئیه
بورگ-آن-برس به کولوز
۱۶۰ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۱۶
۱۸ ژوئیه
Moirans-en-Montagne به برن (سوئیس)
۲۰۹ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
۱۹ ژوئیه
برن (سوئیس)
روز استراحت
۱۷
۲۰ ژوئیه
برن (سوئیس) به Finhaut-اموسون (سوئیس)
۱۸۴٫۵ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۱۸
۲۱ ژوئیه
سالانش به مگوو
۱۷ کیلومتر
20px
تایم تریل کوهستانی
۱۹
۲۲ ژوئیه
آلبرت‌ویل به Saint Gervais-les-Bains
۱۴۶ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۲۰
۲۳ ژوئیه
مگوو به Morzine
۱۴۶٫۵ کیلومتر
20px
مرحله کوهستانی
۲۱
۲۴ ژوئیه
شانتیئی به پاریس (شانزه‌لیزه)
۱۱۳ کیلومتر
20px
مرحله مسطح
مجموع
۳،۵۲۹ کیلومتر
رهبری رده‌بندی
در تور دو فرانس چهار رده‌بندی انفرادی و یک رده‌بندی تیمی وجود دارد. مهم‌ترین آن‌ها، رده‌بندی اصلی است که بر پایه جمع‌بندی زمان هر مرحله یک رکابزن محاسبه می‌شود. رکابزن دارای کمترین زمان، رهبر تور است که با پیراهن زرد (طلایی) شناخته می‌شود. برنده این رده‌بندی، برنده تور محسوب می‌شود. به جز دو مرحله تایم تریل، برای سه نفر اولی که به خط پایان برسند، جایزه زمانی در نظر گرفته می‌شود. این جایزه برای نفر اول تا سوم به ترتیب ۱۰، ۶ و ۴ ثانیه است. به جز تایم تریل و پایان گروهی، اگر در سه کیلومتر پایانی، حادثه‌ای برای یک یا چند رکابزن رخ دهد، زمان گروهی که رکابزنان همراهی می‌کردند، برای آن‌ها ثبت می‌شود.
+امتیازات رده‌بندی امتیازی برای ۱۵ نفر نخست بر پایه نوع مسیر
نوع
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱۱
۱۲
۱۳
۱۴
۱۵
20px
مرحله مسطح
۴۵
۳۵
۳۰
۲۶
۲۲
۲۰
۱۸
۱۶
۱۴
۱۲
۱۰
۸
۶
۴
۲
20px
مرحله نیمه کوهستانی
۳۰
۲۵
۲۲
۱۹
۱۷
۱۵
۱۳
۱۱
۹
۷
۶
۵
۴
۳
۲
20px
مرحله کوهستانی
۲۰
۱۷
۱۵
۱۳
۱۱
۱۰
۹
۸
۷
۶
۵
۴
۳
۲
۱
20px
تایم تریل انفرادی
۲۰
۱۷
۱۵
۱۳
۱۱
۱۰
۹
۸
۷
۶
۵
۴
۳
۲
۱
20px
اسپرینت میانی
۲۰
۱۷
۱۵
۱۳
۱۱
۱۰
۹
۸
۷
۶
۵
۴
۳
۲
۱
رهبر رده‌بندی امتیازی با پیراهن سبز شناخته می‌شود. رکابزنانی که در خط‌های پایان یا خط‌های اسپرینت میانی هر مرحله، جزء نفرات اول باشند، امتیازاتی را کسب می‌کنند. امتیازات اعطا شده در پایان هر مرحله، بر پایه نوع آن مرحله تعیین می‌شوند. رهبر رده‌بندی امتیازی پیراهن سبز را به تن می‌کند.
در رده‌بندی کوهستان، امتیازات به رکابزنانی که توانایی رسیدن به بالای سربالایی‌ها را داشته‌باشند، داده می‌شود. در تور دو فرانس سربالایی‌ها بر پایه سختی‌شان به ترتیب کاهش سختی، به صورت درجه استثنایی، درجه یک، دو، سه و چهار درجه‌بندی می‌شوند. با افزایش سختی سربالایی، امتیازات توزیع شده و تعداد رکابزنانی که امتیاز می‌گیرند، افزایش می‌یابد. در تور ۲۰۱۶ برای خط پایان مراحل ۹، ۱۲، ۱۷ و ۱۹ امتیاز دو برابر در نظر گرفته شد. رهبر رده‌بندی کوهستان، پیراهن خالدار را به تن می‌کند.
رده‌بندی رکابزنان جوان مشابه رده‌بندی اصلی محاسبه می‌شود؛ ولی تنها رکابزنان کمتر از ۲۵ سال (زادگان ۱ ژانویه ۱۹۹۱) به بعد را در نظر می‌گیرد. رهبر این رده‌بندی با پیراهن سفید مشخص می‌شود.
رده‌بندی تیمی بر پایه زمان عبور از خط سه نفر اول هر تیم در هر مرحله محاسبه می‌شود. تیمی که کمترین زمان را داشته‌باشد، رهبر رده‌بندی است. در صورت تساوی زمانی، تعداد پیروزی‌های مرحله‌ای تعیین‌کننده است. رکابزنان تیمی که رهبر رده‌بندی تیمی است، با کلاه و شماره‌های زرد شناخته می‌شوند.
افزون بر رده‌بندی‌ها جایزه تهاجمی بودن در پایان هر مرحله بر پایه تصمیم‌گیری هیئت داوری به رکابزنی که بیشترین تلاش را داشته و بیشترین کیفیت ورزشکاری را نشان داده، داده می‌شود. این جایزه در مراحل تایم تریل و مرحله آخر داده نشد. تهاجمی‌ترین رکابزن هر مرحله، در مرحله بعدی از شماره قرمز استفاده می‌کند.
جمعا ۲،۲۹۵،۸۵۰ یورو جایزه در مسابقه پرداخت شد. سه نفر اول رده‌بندی اصلی، ۵۰۰ هزار، ۲۰۰ هزار و ۱۰۰ هزار یورو دریافت کردند. هم‌چنین به همه کسانی که مسابقه را به پایان رساندند، جایزه‌ای نقدی داده شد. برندگان رده‌بندی امتیازی و کوهستان ۲۵ هزار و برنده رده‌بندی جوانان و ابرتهاجمی‌ترین رکابزن ۲۰ هزار یورو به دست آوردند. در هر مرحله، به برنده مرحله ۱۱ هزار یورو و به دارنده هر پیراهن نیز جایزه‌ای داده شد. افزون بر این ۵۰ هزار یورو به تیم برنده رده‌بندی تیمی داده شد.
+رهبری رده‌بندی در مراحل
مرحله
برنده
رده‌بندی اصلیalt=A پیراهن طلایی.
رده‌بندی امتیازیalt=A پیراهن سبز.
رده‌بندی کوهستانalt=پیراهن خالدار.
رده‌بندی رکابزن جوانalt=پیراهن سفید.
رده‌بندی تیمیalt=پیراهن سفید با شماره زرد.
جایزه تهاجمی‌ترینalt=پیراهن سفید با شماره قرمز.
۱
مارک کاوندیش
مارک کاوندیش
مارک کاوندیش
Paul Voss
ادوارد تیونز
Anthony Delaplace
۲
پیتر ساگان
پیتر ساگان
پیتر ساگان
Jasper Stuyven
Julian Alaphilippe
Jasper Stuyven
۳
مارک کاوندیش
مارک کاوندیش
توما ووکلر
۴
مارسل کیتل
پیتر ساگان
Oliver Naesen
۵
گرگ فن آورمیت
گرگ فن آورمیت
Thomas De Gendt
Thomas De Gendt
۶
مارک کاوندیش
مارک کاوندیش
Yukiya Arashiro
۷
Steve Cummings
آدام ییتس
وینچنزو نیبالی
۸
کریس فروم
کریس فروم
رافاو مایکا
تیبو پینو
۹
تام دیمولن
تیبو پینو
تام دیمولن
۱۰
مایکل متیوز
پیتر ساگان
پیتر ساگان
۱۱
پیتر ساگان
Arthur Vichot
۱۲
Thomas De Gendt
Thomas De Gendt
Thomas De Gendt
۱۳
تام دیمولن
داده نشد
۱۴
مارک کاوندیش
Jérémy Roy
۱۵
Jarlinson Pantano
رافاو مایکا
رافاو مایکا
۱۶
پیتر ساگان
Julian Alaphilippe و تونی مارتین
۱۷
Ilnur Zakarin
Jarlinson Pantano
۱۸
کریس فروم
داده نشد
۱۹
رومن بارده
روی کاستا
۲۰
Jon Izagirre
Jarlinson Pantano
۲۱
آندره گرایپل
داده نشد
نهایی
کریس فروم
پیتر ساگان
آدام ییتس
رده‌بندی نهایی
راهنما
پیوند=رده‌بندی اصلی در تور دو فرانس
برنده رده‌بندی اصلی
پیوند=رده‌بندی امتیازی در تور دو فرانس
برنده رده‌بندی امتیازی
پیوند=رده‌بندی کوهستان در تور دو فرانس
برنده رده‌بندی کوهستان
پیوند=رده‌بندی رکابزن جوان در تور دو فرانس
برنده رده‌بندی رکابزنان جوان
پیوند=رده‌بندی تیمی در تور دو فرانس
برنده رده‌بندی تیمی
پیوند=Combativity award in the Tour de France
برنده جایزه تهاجمی‌ترین رکابزن
رده‌بندی اصلی
+ رده‌بندی اصلی نهایی (۱–۱۰)
رتبه
رکابزن
تیم
زمان
۱
alt=پیراهن طلایی.
۸۹:۰۴:۴۸
۲
۴:۰۵+
۳
alt=پیراهن سفید با شماره زرد.
۴:۲۱+
۴
alt=A پیراهن سفید.
۴:۴۲+
۵
۵:۱۷+
۶
alt=پیراهن سفید با شماره زرد.
۶:۱۶+
۷
۶:۵۸+
۸
۶:۵۸+
۹
۷:۰۴+
۱۰
۷:۱۱+
رده‌بندی امتیازی
+ رده‌بندی امتیازی نهایی (۱–۱۰)
رتبه
رکابزن
تیم
امتیاز
۱
alt=A پیراهن سبز. alt=پیراهن سفید با شماره قرمز.
۴۷۰
۲
۲۲۸
۳
۱۹۹
۴
۱۷۸
۵
۱۷۲
۶
۱۵۶
۷
۱۵۴
۸
۱۳۶
۹
alt=پیراهن طلایی.
۱۳۱
۱۰
alt=پیراهن سفید خالدار.
۱۲۰
رده‌بندی کوهستان
+ رده‌بندی کوهستان نهایی (۱–۱۰)
رتبه
رکابزن
تیم
امتیاز
۱
alt=پیراهن سفید خالدار.
۲۰۹
۲
۱۳۰
۳
۱۲۱
۴
۸۴
۵
۷۶
۶
۶۲
۷
۵۳
۸
۳۶
۹
۳۶
۱۰
۳۳