فهرست دانشمندان خداناباور

دانشمندان بی‌خدا یا دانشمندان خداناباور و یا دانشمندان آتئیست دانشمندانی هستند که به وجود هرگونه خدا اعتقاد ندارند. بی‌خدایی به معنای عدم باور به وجود هرگونه خالق، خلقت و خدای قادرمتعال است.
طبق پرسشی از دانشمندان آکادمی ملی علوم آمریکا، 46٪ به نوعی خداناباور (آتئیست و یا آگنوستیک) بودند و 54٪ به وجود خدا باور داشتند. از میان این 46٪ دانشمندان خداناباور، 36٪ دانشمندان آتئیست بوده و اصلا به وجود هرگونه خدا باور نداشتند و 10٪ خود را ندانم‌گرا (لاادری یا آگنوستیک) توصیف کرده‌اند.
طبق گزارشی از روزنامه دیلی میل افراد بی‌اعتقاد به وجود خدا از هوشمندی بیشتری نسبت به باورمندان برخوردارند اگر چه که تعداد مبتلایان به سایکوپاتی در افراد خداناباور بیشتر است. تحقیقات موسسه پیو از دانشمندانی که عضو انجمن علمی پیشرفته آمریکا هستند، نشان می‌دهد که ۵۹ درصد از دانشمندان این انجمن به وجود خدا اعتقاد ندارند.
برخی از دانشمندان آتئیست
نیلز بور
پل دیراک
ارنست ماخ
آلفرد نوبل
لینوس پاولینگ
جیمز چادویک
استیون واینبرگ
استیون هاوکینگ
ایوان پاولف
پیر کوری
جیمز واتسون
فرانسیس کریک
روزالیند فرانکلین
جرج بیدل
سوانت آرنیوس
کامیلو گلژی
اروین شرودینگر
ژوزف لویی گیلوساک
فرانسوا ژاکوب
ژاک مونو
ریچارد داوکینز
برتراند راسل
ژوزف لویی لاگرانژ
آندره ساخاروف
رابرت اوپنهایمر
ریچارد فاینمن
پرسی ویلیام بریجمن
فیلیپ وارن اندرسن
پل بروکا
ارنست کارل آبه
چارلز فرانسیس ریشتر
ژورس آلفروف
زیگموند فروید
اسکینر
ادموند هالی
پی‌یر سیمون لاپلاس
آلن تورینگ
ویلیام جیمز سیدیس
ارنست کارل آبه: فیزیک‌دان آلمانی که در زمینه فیزیک نور به فعالیت علمی می‌پرداخت و مقدار آبه را کشف کرد.
فی آجزنبرگ-سلوو: فیزیکدان آمریکایی.
ژورس آلفروف: فیزیکدان بلاروسی. وی در سال ۲۰۰۰ «برای توسعه نیمه رسانا هترواستراکچرز مورد استفاده در سرعت بالا واوپتو الکترونیک» برنده جایزه فیزیک نوبل گردید.
جیم الخلیلی: پروفسور عراقی-بریتانیایی در زمینه فیزیک تئوری.
فیلیپ وارن اندرسن: فیزیکدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک.
جیکوب اپلبام: هکر و پژوهشگر امنیت رایانه آمریکایی.
فرانسوا آراگو: ریاضیدان، فیزیکدان، اخترشناس و سیاست‌مدار فرانسوی.
سوانت آرنیوس: شیمیدان سوئدی و برنده جایزه شیمی نوبل. وی کاشف اثر گلخانه‌ای بود.
ابهی اشتکار: فیزیکدان هندی و از بنیان‌گذاران گرانش کوانتومی حلقه.
پیتر اتکینز: شیمیدان انگلیسی و استاد سابق دانشگاه آکسفورد.
جولیوس اکسلراد: شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی.
پاتریک بیتسون: زیست‌شناس بریتانیایی. استاد سابق دانشگاه کمبریج و رئیس انجمن جانورشناسی لندن.
جرج بیدل: پژوهشگر ژنتیک اهل آمریکا. او و ادوارد تیتوم، بخشی از جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۱۹۵۸ را، به خاطر نشان دادن چگونگی عمل ژن در فرایند دگرگشت و ارائه نظریه یک ژن  یک آنزیم به خود اختصاص دادند. نیم دیگر این جایزه را جاشوا لیدربرگ به خود اختصاص داد.
جان استوآرت بل: دانشمند ایرلندی. شهرت وی به خاطر قضیه بل رای تحقیق صحت اثر درهم تنیدگی کوانتومی در مکانیک کوانتوم است.
جان دزموند برنال :دانشمند ایرلندی تبار و از پیشگامان بلورشناسی با اشعه ایکس بود. او همچنین فعال سیاسی و عضو حزب کمونیست بریتانیا بود.
مارسلین بارتلت: شیمیدان و ترموشیمیدان فرانسوی.
کلود لویی برتوله: شیمیدان فرانسوی. مخترع آب ژاول. مطالعات او در زمینه واکنش‌های برگشت‌پذیر مفهوم تعادل شیمیایی را وارد شیمی کرد. کشف خاصیت رنگزدایی کلر و استفاده از آن برای سفید کردن منسوجات و تصفیه آب به وسیله زغال و خواص انفجاری کلرور پتاس از جمله کارهای او می‌باشد.
پرسی ویلیام بریجمن: فیزیک‌دان آمریکایی که در سال ۱۹۴۶ به خاطر اختراع دستگاه تولید فشار بسیار زیاد و کشف در زمینه فیزیک فشارهای زیاد موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید.
پل بروکا:پزشک، کالبدشناس و مردم‌شناس فرانسوی بود. بخش بروکا در لوب پیشانی را به افتخار وی نام گذارده‌اند.
لویی دو بروی: فیزیکدان فرانسوی و برنده جایزه فیزیک نوبل.
رادنی بروکس: دانشمند استرالیایی در زمینه روباتیک.
فرانک مک‌فارلن بارنت: ویروس‌شناس استرالیایی و برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی.
جان کارمک:برنامه‌نویس بازی و مهندس هوافضا و واقعیت مجازی آمریکایی است. او بنیان‌گذار شرکت بازی‌سازی آیدی سافتور است.
شان کارول: فیزیکدان آمریکایی در کالتک و عضو هیئت علمی دانشگاه شیکاگو است. زمینه کاری او نسبیت عام و ماده تاریک است. کارول یک آتئیست برجسته می‌باشد.
ریموند کاتل: روانشناس آمریکایی-انگلیسی بود که پرسشنامه ۱۶ عامل شخصیت ریموند کاتل را طراحی کرد.
جیمز چدویک: فیزیکدان انگلیسی. وی در سال ۱۹۳۲ نوترون را که رادرفورد در سال ۱۹۲۰ وجود آن را پیش‌بینی کرده بود، کشف کرد و به همین سبب، در سال ۱۹۳۵ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.
سوبرامانیان چاندراسخار: اخترفیزیکدان هندی-آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک.
فرانسیس کریک: زیست‌فیزیک‌دان انگلیسی و یکی از کاشفان ساختار دی‌ان‌ای است که به همراه جیمز واتسون و موریس ویلکینز، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را دریافت کرده‌است.
ریچارد داوکینز: استاد صاحب کرسی دانشگاه آکسفورد در «درک عمومی علم» از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸، رفتارشناس، زیست‌شناس فرگشتی و نویسنده کتاب‌های علمی برای عموم است. وی همچنین عضو انجمن سلطنتی علوم و انجمن سلطنتی ادبیات بریتانیا است، و در تفسیر و آموزش عمومی علم نقش برجسته‌ای در انگلستان دارد.
پیر کوری: فیزیک‌دان فرانسوی و از پیشگامان عرصه بلورشناسی، مغناطیس و رادیو اکتیویته بود. وی و همسرش ماری کوری موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گشتند.
پائول ارنفست: فیزیکدان نظری اتریشی-آلمانی بود که سهم عمده‌ای در شاخه مکانیک آماری و رابطه آن با مکانیک کوانتومی از جمله تئوری تغییر فاز و تئوری ارنفست داشت.
ژوزف لویی گیلوساک: شیمی‌دان مشهور فرانسوی است که برخی از قوانین مربوط به گازها از جمله قانون گیلوساک را کشف نمود.
زیگموند فروید:عصب‌شناس اتریشی است که پدر علم روانکاوی شناخته می‌شود.
پل اردیش: ریاضی‌دان مجار. او بیشتر از هر کسی در طول تاریخ مقاله ریاضی منتشر کرد و در این کار با عده زیادی از ریاضی‌دانان همکاری داشت.
پل دیراک: فیزیکدان و ریاضیدان برجسته بریتانیایی و از پایه‌ریزان مکانیک کوانتومی. وی در سال (۱۹۳۳) برنده جایزه نوبل شد. وی را تنها رقیب معاصر انیشتین نامیده‌اند.
اروین شرودینگر: فیزیکدان اتریشی. او در سال ۱۹۳۳ به همراه پل دیراک فیزیکدان انگلیسی به دلیل ایده مکانیک موج برنده جایزه نوبل در فیزیک شد و در سال ۱۹۳۵ به همراه آلبرت اینشتین نظریه گربه شرودینگر را ارائه داد.
برتراند راسل: فیلسوف، منطق‌دان، ریاضی‌دان، مورخ، جامعه‌شناس و فعال صلح‌طلب بریتانیایی بود که در قرن بیستم می‌زیست.
آندره ساخاروف: فیزیکدان هسته‌ای اهل شوروی و پدر بمب اتم شوروی و برنده جایزه صلح نوبل.
ایوان پاولف: عصب‌شناس، فیزیولوژیست، روان‌شناس و پزشک روس است. پاولف در سال ۱۹۰۴ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. شهرت وی بیشتر از کارهای او در زمینه بازتاب شرطی ناشی می‌شود.
لینوس پاولینگ: دانشمند، فعال صلح، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. پائولینگ دو بار برنده جایزه نوبل شد: یک بار در شیمی (۱۹۵۴) و یک بار در صلح (۱۹۶۲).
آلفرد نوبل: شیمی‌دان، مهندس، مبتکر و اسلحه‌ساز سوئدی است که به عنوان مخترع دینامیت شناخته می‌شود.
ارنست ماخ: فیلسوف مشهور و فیزیکدان برجسته اتریشی در قرون نوزدهم و بیستم میلادی.
استیون هاوکینگ: فیزیکدان نظری، کیهان‌شناس و نویسنده بریتانیایی و مدیر تحقیقات مرکز کیهان‌شناسی نظری در دانشگاه کمبریج.
فریتس تسوئیکی: اخترشناس سوئیسی.
یوجین ویگنر: فیزیکدان مجاری-آمریکایی. او در سال ۱۹۶۳ به همراه ماریا ژئوپرت مایر و جی.هانس.دی جنسن آلمانی بطور مشترک و بخاطر تحقیقات و فعالیتشان برای توضیح هسته اتم و همچنین بابت گسترش تئوری مکانیک کوانتوم در مورد طبیعت ذرات پروتون و نوترون برنده جایزه نوبل فیزیک شدند.
استیون واینبرگ: فیزیکدان مشهور آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک.
جیمز واتسون: زیست‌شناس مولکولی، زیست‌فیزیک‌دان، جانورشناس و متخصص علم ژنتیک آمریکایی. او به همراه فرانسیس کریک و موریس ویلکینز نقشی مهم در کشف ساختار مولکولی دی‌ان‌ای بازی کرد. واتسون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را در سال ۱۹۶۲ میلادی به همراه دو دانشمند دیگر دریافت کرد.
بی‌اف اسکینر: روان‌شناس، نویسنده، مخترع، پشتیبان اصلاحات اجتماعی و چامه‌سرای آمریکایی بود. شهرت وی بیشتر به دلیل آزمایش جعبه اسکینر می‌باشد.
ریچارد استالمن: یک آمریکایی طرفدار آزادی نرم‌افزار و برنامه‌نویس کامپیوتر، ایجادکننده پروژه گنو و موسس بنیاد نرم‌افزار آزاد
لینوس توروالدز: یک مهندس نرم‌افزار فنلاندی-آمریکایی است که به خاطر آغاز و توسعه هسته لینوکس و همچنین نرم‌افزار گیت شناخته می‌شود.
والتر بردفورد کانن: فیزیولوژیست آمریکایی و رئیس مدرسه پزشکی هاروارد. .
جورج چرپک: فیزیک‌دان فرانسوی-لهستانی است که برنده جایزه نوبل فیزیک شده‌است. او این جایزه را در سال ۱۹۹۲ به خاطر ابداع «اتاقک تناسبی چند سیمی به منظور آشکارسازی ذرات» دریافت کرد.
فرانک کلوز: فیزیکدان بریتانیایی و استاددانشگاه آکسفورد.
ساموئل تی. کوهن: فیزیکدان آمریکایی و پدر بمب نوترونی
جان هورتون کانوی: ریاضی‌دان بریتانیایی که به خاطر فعالیت‌های شدر گروه متناهی، نظریه گره، نظریه اعداد و اختراع بازی زندگی کانوی شناخته می‌شود.
جان کارنفورت: شیمیدان انگلیسی-استرالیایی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۷۵ میلادی به خاطر کارهایش در زمینه شیمی فضایی و واکنش‌های کاتالیز شده توسط آنزیم.
جری کوین: دانشمند آمریکایی در زمینه بوم‌شناسی و فرگشت.
ژان لو رون دالامبر: ریاضی‌دان، فیلسوف، مکانیک دان و تئوریسین موسیقی اهل فرانسه بود. وی همچنین به همراه دنی دیدرو بنیانگذار آنسیکلوپدی می‌باشد. وی همچنین راه حلی را در معادله موج ارائه داده که به نام خودش ثبت شده‌است.
واندر یوهانس د هاس: فیزیکدان و ریاضی‌دان اهل هلند.
دیوید دویچ: دانشمند بریتانیایی-اسرائیلی در زمینه رایانه کوانتومی و برنده جایزه دیراک. وی نخستین فردی بود که برای ماشین تورینگ کوانتومی فرمولی ارائه کرد.
جارد دایموند: دانشمند آمریکایی. او در حال حاضر استاد جغرافیا و فیزیولوژی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس است. او را بیشتر به عنوان نویسنده کتاب‌های علمی عامه همچون سومین شامپانزه؛ اسلحه، میکروب و فولاد و سقوط می‌شناسند.
کریستین دو دوو: سلول‌شناس و بیوشیمیدان بلژیکی و کاشف دو اندامک پراکسی زوم و لیزوزوم. وی جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را در سال ۱۹۷۴ دریافت کرد.
کارل جراسی:شیمی‌دان، رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس بلغاری-آمریکایی زاده اتریش بود. وی در توسعه قرص ضدبارداری خوراکی شرکت داشت و برنده مدال ملی فناوری و نوآوری شده بود.
امیل دو بوآ ریمون: فیزیولوژیست و فیزیکدان آلمانی. وی کاشف پتانسیل واکنش عصبی بود. وی همچنین پدر الکتروفیزیولوژی تجربی نام دارد.
توماس آیزنر: حشره‌شناس و بوم‌شناس آمریکایی-آلمانی و مشهور به «پدر بوم‌شناسی شیمیایی»
آلبرت الیس: روان‌شناس آمریکایی که در زمینه رفتار درمانی معقول فعالیت می‌کرد.
ریچارد ارنست: شیمی‌فیزیکدان سوئیسی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۹۱برای «توسعه متدولوژی طیف نگاری با روزنانس مغناطیسی هسته‌ای با وضوح تصویر بالا».
هیو اورت: فیزیکدان آمریکایی و ارایه‌کننده نظریه دنیاهای چندگانه در مکانیک کوانتومی.
هانس ایسنک: روان‌شناس بریتانیایی که به خاطر کارهایش در زمینه هوش و شخصیت شناخته می‌شود.
ساندرا فابر: اخترفیزیکدان و ستاره‌شناس آمریکایی و برنده نشان ملی علوم.
گوستاو تئودور فخنر: فیزیولوژیست تجربی اهل آلمان و بنیان‌گذار روان.
لئون فستینگر: روان‌شناس آمریکایی که برای نظریه ناهماهنگی شناختی خود شناخته شده‌است.
ریچارد فاینمن: از تاثیرگذارترین فیزیکدان‌های آمریکایی قرن بیستم بود. او در گسترش نظریه الکترودینامیک کوانتومی سهم مهمی داشت و از دانشمندان پروژه منهتن، پروژه‌ای که به ساخت نخستین بمب اتمی انجامید بود. بعدها او یکی از اعضای کمیسیون راجرز بود که از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده وظیفه بررسی واقعه انفجار فضاپیمای چلنجر را بر عهده داشت. در سال ۱۹۶۵، فاینمن به دلیل پژوهش‌هایش در زمینه الکترودینامیک کوانتومی، جایزه نوبل فیزیک را به همراه جولیان شووینگر و سین‌ایترو تومونوجا دریافت کرد.
جیمز فرانک: فیزیکدان آلمانی و برنده جایزه فیزیک نوبل در سال ۱۹۲۵ «به خاطر کشف قوانین برخورد الکترونها به اتم».
جروم ایزاک فریدمان: فیزیکدان آمریکایی و برنده جایزه فیزیک نوبل در سال ۱۹۹۰ به علت بیان ساختار داخلی پروتون.
اریش فروم: روان کاو، جامعه‌شناس، فیلسوف و روان‌شناس اجتماعی اهل آلمان بود. وی از جمله مارکسیستهای سرشناس مکتب فرانکفورت و از برجسته‌ترین نمایندگان مکتب روانشناسی اومانیستی بود.
کریستر فوگلسانگ: فیزیک‌دان و فضانورد سوئدی.
جرج گاموف: فیزیک‌دان تئوی و کیهان‌شناس روس. وی کاشف واپاشی آلفا در تونل زنی کوانتومی بود.
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ: فیزیکدان نظری و اخترفیزیکدان اهل شوروی. وی برنده جایزه نوبل فیزیک و یکی از پدران بمب هیدروژنی شوروی بود.
کامیلو گلژی: پزشک، زیست‌شناس وآسیب‌شناس ایتالیایی. وی در سال ۱۹۰۶ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی «به خاطر مطالعه دستگاه عصبی» شد. او توانست با بهره‌گیری از میکروسکوپ نوری، جسم موسوم به گلژی (گلژی) را که از اندامک‌های غشادار درون‌سلولی است کشف کند. به افتخار این دانشمند، نام اندامک تازه کشف‌شده را گلژی (با تلفظ فرانسوی: گلژی) نامیدند.
گوردون گلد: فیزیک‌دان آمریکایی و از افراد مهم در اختراع لیزر بود.
سوزان گرینفیلد: فیزیولوژیست و عصب‌شناس بریتانیایی و عضو مجلس اعیان بریتانیا.
دیوید گراس: فیزیکدان نظری و کیهان‌شناس آمریکایی. او در سال ۲۰۰۴ به همراه دیوید پولیتزر و فرانک ویلچک، جایزه نوبل فیزیک را به خاطر کشف آزادی مجانبی در نظریه نیروی هسته‌ای قوی دریافت کرد.
ژاک آدامار: ریاضی‌دان فرانسوی که کارهای زیادی در رمینه نظریه اعداد، آنالیز مختلط، هندسه دیفرانسیل و معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای انجام داد.
جان هالدین: متخصص ژنتیک و زیست‌شناسی تکاملی اهل بریتانیا و از دانشمندان مارکسیست و کمونیست بود. او از پایه‌گذاران رشته علمی ژنتیک جمعیتی و مبدع «اصل هالدینی» بود.
گرانویل استنلی هال: روان‌شناس آمریکایی و بنیان‌گذار انجمن روان‌شناسی آمریکا. وی همچنین نخستین رئیس دانشگاه کلارک بود.
ادموند هالی: ریاضی‌دان، مترولوژیست، فضانورد و ژئوفیزیک دان بریتانیایی. شهرت وی به دلیل محاسبه مدار دنباله دار هالی است.
ویلیام همیلتون: زیست‌شناس فرگشتی اهل انگلیس بود که او را به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین نظریه دانان فرگشت در سده بیستم میلادی می‌دانند. بیشتر کارهای وی در زمینه شرح پایه ژنتیکی برای انتخاب خویشاوندی، نوع‌دوستی، نسبت جنسی و تکامل تولید مثل بودند.
گرهارد آرمور هانسن: پزشک نروژی. وی کاشف مایکوباکتریوم لپره عامل جذام بود.
گادفری هارولد هاردی: ریاضی‌دان انگلیسی که به خاطر کارهایش در نظریه اعداد و آنالیز ریاضی به ویژه تعادل هاردی-وینبرگ معروف است.
هربرت هاپتمن: ریاضی‌دان آمریکایی که در سال ۱۹۸۵ به همراه جروم کارل «به خاطر دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش‌های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.
پیتر هیگز: فیزیکدان نظری بریتانیایی و برنده جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۳. وی همچنین مدال دیراک را به علت بوزون هیگز یا ذره خدا دریافت کرد.
داوید هیلبرت: ریاضی‌دان آلمانی و یکی از مشهورترین ریاضی‌دانهای قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم. او یکی از تاثیرگذارترین ریاضی‌دانان در گسترش و پیدایش مکانیک کوانتومی و نظریه نسبیت می‌باشد. از کارهای دیگر او، بنیان ریزی و گسترش آنالیز تابعی است. وی بنیان‌گذار نظریه نامتغیر، اصول هیلبرت، نظریه برهان و منطق ریاضی بود. وی همچنین فضای هیلبرت را که از پایه‌های آنالیز تابعی است محاسبه کرد.
رولد هافمن: شیمی‌دان آمریکایی، کاشف ایزولوب و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۸۱.
فرد هویل: ستاره‌شناس انگلیسی که در تئوری هسته زایی ستاره‌ای فعالیت می‌کرد. شهرت وی به دلیل دیدگاه‌های وی در رد نظریه مهبانگ می‌باشد.
راسل هالس: فیزیکدان آمریکایی که برنده جایزه نوبل فیزیک با مشارکت مشاور تزش جوزف تیلور در سال ۱۹۹۳ است. آن‌ها این جایزه را به خاطر تحقیقاتشان در مورد «پژوهش درباره نیروهای گرانشی ناشی از تپ‌اخترها» دریافت کردند. او یک متخصص در مطالعات تپ اختر و امواج گرانشی بود.
جولیان هاکسلی: زیست‌شناس و فیلسوف بریتانیایی بود. او نقش به سزایی در دانش رویان‌شناسی داشت. وی نخستین رئیس سازمان یونسکو و دبیر انجمن جانورشناسی لندن بود. وی همچنین از بنیان‌گذاران صندوق جهانی طبیعت بود.
فرانسوا ژاکوب: زیست‌شناس فرانسوی که به همراه ژاک مونو نظریه یک ژن یک آنزیم را ارائه کردند. وی به همراه ژاک مونو و آندره لووف در سال ۱۹۶۵ میلادی جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را دریافت کردند.
ژاک مونو: زیست‌شناس فرانسوی که در سال ۱۹۶۵ میلادی جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را به همراه فرانسوا ژاکوب و آندره لووف دریافت کرد.
فردریک ژولیو کوری: فیزیک‌دان و شیمی‌دان برجسته فرانسوی بود که در سال ۱۹۳۵ به اتفاق همسرش ایرن ژولیو کوری موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ایرن ژولیو کوری: همسر فردریک ژولیو کوری و دختر پیر کوری و ماری کوری. وی فیزیک‌دان و شیمی‌دان فرانسوی بود که به خاطر کشف رادیواکتیویته مصنوعی در سال ۱۹۳۵ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.
ساموئل کارلین: ریاضی‌دان آمریکایی که پژوهش‌های بسیاری در زمینه ژنتیک جمعیت انجام داده‌است. وی برنده نشان ملی علوم شده‌است.
استوارت کافمن: زیست‌شناس و پژوهشگر سامانه‌های پیچیده که بر وی منشا زندگی بر وی زمین تحقیق می‌کند.
آلفرد کینزی: زیست‌شناس، سکسولوژیست و استاد حشره‌شناسی و جانورشناسی اهل آمریکا.
ملانی کلاین: روان‌شناس بریتانیایی-اتریشی که مبتکر تئوری رابطه اشیاء بود.
لاورنس کراوس: فیزیکدان کانادایی-آمریکایی است که در شاخه فیزیک نظری فعالیت می‌کند. او استاد فیزیک در مدرسه تحقیقات زمین و فضا است و در دانشگاه آریزونا نیز مدیر پروژه است. او مولف چندین کتاب است که همگی جز پرفروشترین‌ها بوده‌اند. از معروفترین کتاب‌های او «هستی (گیتی) از هیچ چیز» است. بیشتر فعالیت او به فیزیک نظری معطوف می‌شود و مقالات متعددی در این زمینه منتشر کرده‌است. او یکی از اولین فیزیکدانهایی است که در شاخه کیهان‌شناسی فعالیت کرده و ایده‌ای که هم‌اکنون تحت عنوان انرژی تاریک شناخته می‌شود ماحصل فعالیت‌های اوست.
هربرت کرومر: استاد مهندسی رایانه و برق الکترونیک در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا است. در سال ۲۰۰۰ کرومر و ژورس آلفروف باهم موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شدند. آن‌ها این جایزه را برای «توسعه ساختار نیمه رساناهای رابط مورد استفاده در ابزارهای نور-الکترونیک با سرعت بالا» دریافت کردند. آن‌ها جایزه نوبل را به صورت مشترک با جک کیلبی بدست آوردند.
هارولد کروتو: شیمی‌دان انگلیسی بود که در سال ۱۹۹۶ به همراه روبرت کرل و ریچارد اسملی «برای کشف فولرنها» جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.
ری کرزویل:مخترع، آینده پژوه و نویسنده آمریکایی است. وی کتاب‌هایی را در زمینه‌های سلامت، هوش مصنوعی، ترابشریت، تکینگی فناوری، فوتوریسم نوشته‌است.
ژاک لاکان: پزشک، فیلسوف و روانکاو برجسته فرانسوی بود که به خاطر ایده «بازگشت به فروید» و رساله‌ای که در آن ناخودآگاه را به صورت یک زبان ساختاربندی کرده معروف شد.
ژوزف-لویی لاگرانژ: ریاضی‌دان و منجم ایتالیایی-فرانسوی بود. او از بزرگترین ریاضیدانان تاریخ می‌باشد. وی مشارکت‌های چشم‌گیری در زمینه‌های آنالیز ریاضی، نظریه اعداد، مکانیک کلاسیک و مکانیک سماوی انجام داد.
ژروم لالاند: اخترشناس و نویسنده‌ی فرانسوی.
لو لانداو: فیزیکدان اهلشوروی و برنده جایزه نوبل فیزیک بود که خدمات با ارزشی در مباحث مختلف فیزیک نظری انجام داد. از جمله کارهای او می‌توان به تئوری کوانتومی دیامغناطیس، نظریه ابرمیعان و نظریه گذار فاز درجه دو، نظریه گینزبورگ-لانداو در ابررسانایی، اصطکاک لانداو در نظریه پلاسما و همچنین قطب لانداو در الکترودینامیک کوانتوم اشاره کرد. در سال ۱۹۶۲ به خاطر «پژوهش‌های با ارزشش در مورد ابرمیعان و فعالیت‌هایش در تئوری ریاضی ابرشارگی» جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.
پیر سیمون لاپلاس: ریاضی‌دان، فیزیک‌دان، اخترشناس و فیلسوف فرانسوی بود، که برای تکمیل مکانیک سماوی بسیار همت گذاشت. وی در زمینه‌های اخترشناسی، ریاضیات، فیزیک و آمار فعالیت می‌کرد. او کشف کهکشان‌های دیگری به جز کهکشان راه شیری و سیاه‌چاله را انجام داد. وی همچنین معادله لاپلاس و تبدیل لاپلاس را محاسبه کرد. وی به نیوتن فرانسه شهرت دارد و یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان تاریخ می‌باشد.
پال لاتربور: شیمی‌دان آمریکایی و یکی از مخترعین سیستم‌های نوین ام آر آی. وی در سال ۲۰۰۳ به همراه پیتر منسفیلد جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را دریافت کرد.
چارلز لاورن: زیست‌شناس فرانسوی برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ۱۹۰۷ به خاطر مطالعه پروتوزوآهای انگلی بود.
ریچارد لیکی: دیرین‌مردم‌شناس، سیاستمدار و فعال حفاظت از محیط زیست اهل کنیا.
لئون لدرمن: فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک ۱۹۸۸ «به خاطر پژوهش‌هایش روی نوترینو» است.
ژان ماری لن:شیمیدان فرانسوی است که در سال ۱۹۸۷ به‌طور مشترک به همراه دونالد کرام و چارلز پدرسون «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.
جان لزلی: فیزیک‌دان و ریاضی‌دان اسکاتلندی. شهرت وی به دلیل پژوهش‌هایش بر روی گرما می‌باشد.
نیکلای لوباچفسکی: ریاضی‌دان روس. وی کارهای مهمی در هندسه هذلولویانجام داد. وی مخترع هندسه نااقلیدسی می‌باشد.
ژاک لوب: فیزیولوژیست و زیست‌شناس آمریکایی متولد آلمان.
اچ. کریستوفر لانگت-هیگینز:شیمیدان نظری و متخصص علوم شناختی اهل انگلستان.
آندری مارکوف: ریاضی‌دان روس. شهرت وی بیشتر برای کارهایش راجع به احتمالات است.
آبراهام مازلو: روان‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه براندیس. شهرت وی به دلیل هرم مازلو می‌باشد.
پی‌یر لوئی موپرتوئی: یک دانشمند در زمینه ریاضیات، فیزیک، زیست‌شناسی، متافیزیک، فلسفه اخلاق، اخترشناسی، و جغرافیا اهل فرانسه بود.
جان مینارد اسمیت: نسل‌شناس و زیست‌شناس فرگشتی اهل بریتانیا. شهرت وی به دلیل نظریه بازی‌ها می‌باشد.
ارنست مایر: زیست‌شناس آمریکایی آلمانی‌تبار است که برای آثارش در زمینه آرایه‌شناسی پرندگان، ژنتیک جمعیتی و فرگشت (تکامل) مشهور است. به عنوان یکی از زیست‌شناسان برجسته دنیا، او را گاه «چارلز داروین سده بیستم میلادی» خوانده‌اند. مایر در ۱۹۹۹ موفق به دریافت جایزه کرافورد زیست‌شناسی شد.
پیتر مداوار: زیست‌شناس برزیلی/بریتانیایی بود که در سال ۱۹۶۰ میلادی، به‌طور مشترک برای کارهایش در زمینه پس زدن پیوند برنده جایزه نوبل در زمینه فیزیولوژی پزشکی گردید.
جان مک‌کارتی: دانشمند آمریکایی علوم رایانه و علوم شناختی بود که در سال ۱۹۷۱ به خاطر خدماتش به پیشرفت علوم کامپیوتر در زمینه هوش مصنوعی، جایزه تورینگ را دریافت کرد.
سیمون ون درمیر: فیزیکدان هلندی است که در سال ۱۹۸۴ به همراه کارلو روبیا «به خاطر سهم تعیین‌کننده‌اش در پروژه بزرگ که به کشف ذرات میدانی Wوz منجر شد» جایزه نوبل فیزیک به او اهدا شد.
ایلیا مچنیکو: زیست‌شناس، جانورشناس و آسیب‌شناس جانوری اهل روسیه. وی در سال ۱۹۰۸ «به خاطر پژوهش‌هایش روی سیستم ایمنی» به همراه پل الریخ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.
جاناتان میلر: پزشک و هنرپیشه انگلیسی.
ماروین مینسکی:دانشمندی آمریکایی در حوزه علوم شناخت و هوش مصنوعی بود. او از بنیان‌گذاران آزمایشگاه هوش مصنوعی در موسسه فناوری ماساچوست بود و جایزه تورینگ را در سال ۱۹۶۰ دریافت کرد.
پیتر دی میچل:زیست‌شیمی‌دان انگلیسی که در سال ۱۹۷۸ «برای درک انتقال انرژی زیستی از طریق فرمولاسیون تئوری کیمیوسماتیک» برنده جایزه نوبل شیمی گشت. وی همچنین کاشف مکانیسم سنتز آدنوزین تری‌فسفات بود.
گاسپار مونژ: ریاضی‌دان فرانسوی که به پژوهش در بعضی از شاخه‌های هندسه، نظریه معادلات دیفرانسیل جزئی و مسائل فیزیک، شیمی و فناوری پرداخت. وی ابداع‌کننده هندسه ترسیمی می‌باشد.
ریتا لوی مونتالچینی: عصب‌شناس ایتالیایی. وی در سال ۱۹۸۶ به همراه استنلی کوهن به خاطر «کشف عامل رشد عصب» جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را دریافت کرد.
ژوزف میشل مون‌گلفیه: مخترع فرانسوی بالون هوای گرم.
توماس هانت مورگان: زیست‌شناس فرگشتی، نسل‌شناس و رویان‌شناس آمریکایی. وی در سال ۱۹۳۳ به خاطر «پی بردن به نقش کروموزم‌ها در وراثت» برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.
دزموند موریس: جانورشناس، رفتارشناس و همچنین انسان‌شناس بریتانیایی است.
فریتس مولر: زیست‌شناس آلمانی که به برزیل مهاجرت کرد تا در جنگل‌های آمازون به پژوهش درباره فرگشت بپردازد.
پی‌زی مایرز: زیست‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه مینه‌سوتا موریس. او منتقد صریح طراحی هوشمند و آفرینش‌گرایی است. همچنین از فعالان در زمینه مناقشه میان خلقت-فرگشت در آمریکا است. مایرز در سال ۲۰۰۹ جایزه انسان‌گرای سال و در سال ۲۰۱۱ جایزه بین‌المللی انسان‌گرا را دریافت کرد. سیارک پل‌مایرز ۱۵۳۲۹۸ به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
جان فوربز نش: ریاضی‌دان نابغه و برجسته آمریکایی و برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۴. وی کارهایی در زمینه‌های نظریه بازی‌ها، هندسه دیفرانسیل و معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای انجام داد.
یووال نیمان:فیزیک‌دان، دانشمند نظامی و سیاست‌مدار اهل اسرائیل. دست‌آورد مهم وی طبقه‌بندی هادرون می‌باشد.
تئودور هولم نلسون: دانشمند آمریکایی در زمینه نوآوری، فیلسوف و جامعه‌شناس. وی مبتکر واژگان ابرمتن و ابررسانه بود.
پائول نرس: نسل‌شناس و زیست‌شناس یاخته‌ای اهل انگلستان است. وی در سال ۲۰۰۱ به خاطر کشف اینکه مولکول‌های پروتئین بر تقسیم سلول‌ها کنترل دارند، به‌همراه تیم هانت و لیلند هارتول برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.
مارک اولیفانت:فیزیک‌دان اهل استرالیا. وی در زمینه همجوشی هسته‌ای و گسترش جنگ‌افزار هسته‌ای فعالیت می‌کرده‌است.
الکساندر اپارین: زیست‌شیمیدان اهل شوروی و از صاحب‌نظران درباره منشا حیات بود.
فرانک اوپنهیمر: فیزیک‌دان آمریکایی و استاد دانشگاه کلرادو. وی از فعالین پروژه منهتن بوده‌است.
رابرت اوپنهایمر: فیزیکدان نظری آمریکایی و استاد دانشگاه برکلی. وی همراه با انریکو فرمی، به خاطر نقشش در پروژه منهتن، پروژه‌ای در زمان جنگ جهانی دوم که به ساخت اولین بمب اتمی منجر شد، در جهان به عنوان «پدر بمب اتمی» شناخته شده‌است.
ویلهلم اوستوالد: شیمیدان و از ساکنان آلمانی کناره‌های شرقی دریای بالتیک است که در سال ۱۹۰۹ «به خاطر کارهایش بر روی کاتالیزور، تعادل‌های شیمیایی و سرعت واکنش» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
باب پارک: استاد بازنشسته فیزیک در دانشگاه مریلند در کالج پارک و مدیر سابق اطلاعات عمومی دفتر واشینگتن انجمن فیزیک آمریکا است. پارک به سبب نظرهای انتقادی‌اش از شبه‌علم و طب جایگزین شناخته شده‌است. او همچنین منتقد تحریف یا نادیده گرفتن علم مشروع توسط رسانه‌ها، برخی دانشمندان و فعالان سیاست عمومی بوده و این دیدگاه را در کتاب‌اش به نام علم وودو Voodoo Science تبیین کرده‌است.
جان آلن پائلوس: پروفسور و استاد ریاضی دانشگاه تمپل فیلادلفیا.
روبی پاین-اسکات: دانشمند استرالیایی پیشگام در رادیوفیزیک و ستاره‌شناسی رادیویی و نخستین زن ستاره‌شناس رادیویی.
جودیا پرل: دانشمند علوم کامپیوتر و فیلسوف اسرائیلی آمریکایی است که بیشتر به خاطر فعالیت در زمینه برخورد آماری با هوش مصنوعی و توسعه شبکه‌های بیزی مشهور است.
کارل پیرسون: ریاضیدان اهل بریتانیا بود. عمده فعالیت او در زمینه روش‌های تحلیل داده‌های آماری با ریاضیات از جمله روش تحلیل مولفه‌های اصلی بود.
راجر پنروز: فیزیکدان و ریاضیدان برجسته انگلیسی است. وی نظریه جدید، فرضیه تویستر، را مطرح کرده‌است. در صورت اثبات این نظریه، باید شاهد بازنویسی بعضی از قوانین اولیه فیزیک از جمله قانون جاذبه و نسبیت عام باشیم. بسیاری از دانسته‌های بشر در مورد سیاهچاله‌ها مدیون کشفیات پنروز است. پنروز شخصا و با کمک دیگران از جمله فیزیکدان نظریه پرداز استیون هاوکینگ توانسته‌است قضایایی را در توصیف سیاهچاله‌ها ارائه دهد. او ثابت کرده‌است، ستاره‌ای که جرم زیادی دارد، پس از نابودی به یک سیاهچاله تبدیل خواهد شد. پنروز در زمینه فلسفه ذهن و خودآگاهی نیز نظریاتی (همانند نظریه ارک-آر) ارائه نموده‌است.
فرانسیس پرن: فیزیکدان فرانسوی. وی در زمینه واکنش‌های زنجیره هسته‌ای و تولید انرژی هسته فعالیت می‌کرد.
ماکس پراتز: شیمیدان انگلیسی زاده کمبریج است. او در سال ۱۹۶۲ به‌طور مشترک به همراه جان سی کندرو «برای مطالعات خود به روی ساختارهای پروتئین‌های کروی» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
رابرت فلپس: ریاضی‌دان آمریکایی است که به خاطر دستاوردهایش در آنالیز ریاضی به خصوص در آنالیز تابعی و نظریه اندازه شهرت دارد. او از سال ۱۹۶۲ استاد دانشگاه واشینگتن بوده‌است.
ماسیمو پیلیوچی: رئیس گروه فلسفه در کالج لهمن دانشگاه شهری نیویورک است.
استیون پینکر: زبان‌شناس، روان‌شناس تجربی، دانشمند علوم شناختی کانادایی-آمریکایی و نویسنده کتاب‌های معروف علمی است.
روزالیند فرانکلین: شیمی‌دان و بلورشناس پرتو ایکس اهل بریتانیا. وی نقش بسیار مهمی در کشف ساختار دی ان ای ایفا نمود.
آنری پوانکاره: ریاضیدان، فیزیکدان نظری، مهندس و فیلسوف علم فرانسوی بود. او مشارکت‌های اساسی و پیشگامانه در ریاضیات محض، ریاضیات کاربردی، فیزیک ریاضی و مکانیک سماوی انجام داد. او حدس خود با نام حدس پوانکاره را فرمول‌بندی کرد که تا سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ یکی از مشهورترین مسائل حل نشده در ریاضیات بود. پوانکاره نخستین کسی بود که در پژوهش خود در مورد مسئله سه جسم، یک سیستم مشخصه آشوبی را کشف کرد که موجب شد نظریه مدرن آشوب را پایه‌گذاری کند. پوانکاره همچنین یکی از بنیان‌گذاران توپولوژی شناخته می‌شود.
کارولین پورکو: سیاره‌شناس آمریکایی. وی به خاطر کارهایش در زمینه اکتشافات فضایی خارج از منظومه شمسی شناخته می‌شود.
ایزیدور ایزاک رابی: فیزیک‌دان لهستانی‌تبار بود. وی در سال ۱۹۴۴ «به خاطر ابداع روش تشدید برای ثبت خواص مغناطیسی هسته‌های اتمی» موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک گردید.
فرانک رمزی: فیلسوف، ریاضی‌دان و اقتصاددان بریتانیایی. وی کارهای قابل توجهی را در علم اقتصاد انجام داد.
گروته ریبر: ستاره‌شناس آمریکایی. از پیشگامان ستاره‌شناسی رادیویی.
مارتین ریس: کیهان‌شناس و اختر فیزیکدان انگلیسی. او بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ رئیس انجمن سلطنتی بوده.
ویلهلم رایش: روان‌پزشک و روان‌کاو اتریشی.
چارلز فرانسیس ریشتر: زلزله‌شناس آمریکایی است. شهرت او بیشتر به سبب پدیدآوردن مقیاس لرزه‌نگاری ریشتر است که تا هنگام پدید آمدن بزرگای گشتاوری در ۱۹۷۹ میلادی مقیاس معمول اندازه‌گیری قدرت زمین لرزه به‌شمار می‌رفت.
ریچارد رابرتس: بیوشیمیست و زیست‌شناس مولکولی اهل انگلستان. وی که در سال ۱۹۹۳ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را «به خاطر کشف اینترونها در دی ان ای یوکاریوت‌ها و مکانیسم ویرایش ژن» دریافت کرد.
کارل سیگن: اخترشناس آمریکایی، اخترشیمیدان، مشاور سازمان ناسا و مروج موفق اخترشناسی، اخترفیزیک و سایر علوم طبیعی بود. او پیشگام اخترزیست‌شناسی و بنیادگذار طرح جستجوی هوش فرازمینی معروف به «ستی» بود.
آلن تورینگ: ریاضی‌دان، دانشمند رایانه، منطق‌دان، فیلسوف، زیست-ریاضیدان و رمزنگار بریتانیایی بود. وی به عنوان پدر علم محاسبه نوین و هوش مصنوعی شناخته شده‌است و مهم‌ترین جایزه علمی رایانه به افتخار وی جایزه تورینگ نام گرفته‌است. وی دارای نشان ویژه سلطنتی انگلستان و نیز عضو پیوسته کالج سلطنتی بود.
کارل راجرز: روانشناس آمریکایی. وی به عنوان یکی از پدرهای تحقیقات روان‌درمانی شناخته می‌شود و به دلیل تحقیقات پیشرویی که انجام داده‌است، نشان مشارکت علمی برجسته از سوی انجمن روان‌شناسی آمریکا در سال ۱۹۵۶ به او تعلق گرفت.
الیور ساکس: پزشک، عصب‌شناس و نویسنده بریتانیایی بود. وی استاد عصب‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک بود. در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ ساکس در دانشگاه کلمبیا در زمینه عصب‌شناسی و روان‌پزشکی تدریس کرد.
مقناد ساها: اخترفیزیکدان هندی. شهرت وی به دلیل معادله یونیزاسیون ساها می‌باشد.
رابرت ساپولسکی: دانشمند علوم اعصاب، انسان‌شناسی زیستی و نخستی‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین نویسنده و استاد دانشگاه استنفورد است.
هانس جوچیم شلنهوبر: فیزیک‌دان نظری اهل آلمان.
دنیس ویلیام سیاما: فیزیکدان بریتانیایی که نقش برجسته‌ای در پیشرفت فیزیک بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم داشت.
کلود شانون: ریاضی‌دان، مهندس الکترونیک و رمزنگار معروف آمریکایی است که به عنوان پدر نظریه اطلاعات شناخته می‌شود. معروفیت وی بدان جهت است که با مقاله‌ای که در سال ۱۹۴۸ منتشر کرد، نظریه اطلاعات را بنیان نهاد. اما همچنین معروف است که شانون در سال ۱۹۳۷، هنگامی که در سن ۲۱ سالگی به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه ام‌آی‌تی مشغول به تحصیل بوده‌است، نظریه رایانه‌های دیجیتال و مدارهای دیجیتال را پایه‌گذاری کرده‌است.
دن شختمن: استاد علوم مواد در تخنیون است. وی جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۱۱ را «به خاطر کشف شبه‌کریستال» از آن خود کرد.
ویلیام شاکلی: فیزیک‌دان و مخترع آمریکایی بریتانیایی الاصل بود. او به همراه جان باردین و والتر هاوسر براتین در آزمایشگاه بل ترانزیستور را اختراع کردند و هر سه باهم جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۵۶ را به خود اختصاص دادند. تلاش‌های شاکلی برای اقتصادی کردن ترانزیستور در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ منجر به این شد که سیلیکون ولی در کالیفرنیا به عنوان مهد اختراعات الکترونیکی مطرح شود.
ویلیام جیمز سیدیس: ریاضی‌دان، کیهان‌شناس و زبان‌شناس نابغه آمریکایی بود که توانایی خارق‌العاده‌ای در یادگیری زبان‌ها و ریاضیات داشت. وی با ضریب هوشی معادل ۲۵۰ تا ۳۰۰ به عنوان یکی از باهوش‌ترین انسان‌های تمام اعصار شناخته می‌شود.
هربرت الکساندر سیمون: سیاستمدار، جامعه‌شناس، روانشناس و همچنین اقتصاددان اهل آمریکا و استاد دانشگاه کارنگی ملون بود که تحقیقات زیادی بر روی مدیریت، فلسفه علوم، اقتصاد ،علوم رایانه‌ای. انجام داد. او یکی از تاثیر گذارترین دانشمندان علوم اجتماعی در قرن بیستم بود. وی در سال ۱۹۷۸ جایزه نوبل اقتصاد را «به خاطر پیشرو بودن وی در تحقیقات تصمیم‌گیری در سازمان‌های اقتصادی» را دریافت کرد.
استیو اسمیل: ریاضی‌دان آمریکایی. او در ۱۹۶۶ برنده مدال فیلدز شد و بیش از ۳ دهه عضو هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود.
مایکل اسمیت: زیست شیمیدان بریتانیایی متولد کانادا بود که «برای اختراع روش واکنش زنجیره پلیمراز» برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۹۳ شد.
منابع و پانویس