شیر طلایی

شیر طلایی ، بزرگترین جایزه‌ای است که در جشنواره فیلم ونیز به یک فیلم داده می‌شود.
شیر طلایی در سال ۱۹۴۹ توسط کمیته سازماندهی معرفی شد و اکنون به عنوان یکی از برجسته‌ترین جوایز
صنعت فیلم شناخته می‌شود.
در سال ۱۹۷۰، شیر طلایی دوم معرفی شد؛ این جایزه افتخاری برای افرادی که سهم مهمی برای مشارکت در سینما دارند است.
شیر طلایی در سال ۱۹۴۹ به عنوان شیر طلایی سنت مارک معرفی شد (شیربالداری که روی پرچم جمهوری نیز نمایان است). سابقا، نام جایزه معادل جایزه بین‌المللی بزرگ ونیز بود، اهدا شده در سال ۱۹۴۷ و ۱۹۴۸. قبل از آن، از سال ۱۹۳۴ تا
۱۹۴۲ بزرگترین جایزه برای بهترین فیلم ایتالیایی و فیلم خارجی جام موسولینی بود.
بین سالهای ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ هیچ شیر طلایی اهدا نشد.
جایزه بزرگ بین‌المللی ونیز
سال! نام فیلم! کارگردان
۱۹۴۶
جنوبی
ژان رنوار
۱۹۴۷
سیرنا
کارل استکلی
۱۹۴۸
هملت
لارنس الیویه
بررسی آمار شیر طلایی
به چهارده فیلم فرانسوی شیر طلایی اهدا شده است که بیشتر از هر ملیتی دیگر است. قابل توجه است که جوایز شیر طلایی گرایش به مردان اروپایی دارد: ۳۳ تا از ۵۴ جایزه متعلق به مردان اروپایی بود (شامل روسیه و اتحاد جماهیر شوروی). این گرایش به قبل از سال ۱۹۸۰ برمی‌گردد، قبل از این سال ۳ تا از ۲۱ جایزه متعلق به غیر اروپایی‌ها بود. از سال ۱۹۴۹ تنها چند زن موفق به دریافت شیر طلایی برای کارگردانی شدند مانند میرا نایر کارگردان هندی‌تبار، سوفیا کوپولا، مارگارته فون تروتا آلمانی و آنیس واردا بلژیکی که هر دو بیشتر از دو دهه پیش برنده این جایزه شدند. آمریکایی‌های بی‌شماری برنده جایزه افتخاری در جشنواره شدند، آنها تنها ۴ بار موفق به دریافت شیر طلایی شدند با جوایزی برای جان کاساوت و رابرت آلتمن (در هر دو بار جوایز با برندگان دیگر به طور مشترک بود)، به علاوه دارن آرونوفسکی (اولین آمریکایی که به تنهایی جایزه را برد) و سوفیا کوپولا (اولین زن آمریکایی برنده جایزه) و در سال ۲۰۰۰ جعفر پناهی از ایران به خاطر فیلم دایره برنده این جایزه شد.
سال
نام فیلم
کارگردان
کشور
۱۹۴۹
منون
آنری-ژرژ کلوزو
۱۹۵۰
عدالت اجرا شد
آندره کایات
۱۹۵۱
راشومون
آکیرا کوروساوا
۱۹۵۲
بازی‌های ممنوعه
رنه کلمان
۱۹۵۳
بدون جایزه
۱۹۵۴
رومئو و ژولیت
رناتو کاستلانی
۱۹۵۵
اردت
کارل تئودور درایر
۱۹۵۶
بدون جایزه
۱۹۵۷
آپاراجیتو
ساتیاجیت رای
۱۹۵۸
ریکشا ران
هیروشی ایناگاکی
۱۹۵۹
ژنرال دلا رورهجنگ بزرگ
روبرتو روسلینیماریو مونیچلی
۱۹۶۰
فردا نوبت من است
آندره کایات
۱۹۶۱
سال پیش در مرین‌بد
آلن رنه
۱۹۶۲
خاطرات خانوادهکودکی ایوان
والریو زورلینیآندری تارکوفسکی
۱۹۶۳
دست‌ها روی شهر
فرانچسکو رزی
۱۹۶۴
صحرای سرخ
میکل‌آنجلو آنتونیونی
۱۹۶۵
ساندرا
لوکینو ویسکونتی
۱۹۶۶
نبرد الجزیره
جیلو پونته‌کوروو
۱۹۶۷
زیبای روز
لوئیس بونوئل
۱۹۶۸
بهت زده
آلکساندر کولگه
۱۹۸۰
شهر آتلانتیکگلوریا
لویی مالجان کاساوتیس
۱۹۸۱
ماریان و ژولیان
مارگارته فون تروتا
۱۹۸۲
وضعیت چیزها
ویم وندرس
۱۹۸۳
ژان-لوک گدار
۱۹۸۴
سال خورشید آرام
کژیشتف زانوسی
۱۹۸۵
خانه بدوش
آنیس واردا
۱۹۸۶
پرتو سبز
اریک رومر
۱۹۸۷
خداحافظ بچه‌ها
لویی مال
۱۹۸۸
افسانه مشروب خور مقدس
ارمانو اولمی
۱۹۸۹
شهر اندوه
هو شیائو-شین
۱۹۹۰
رزنکرانتز و گویلدنسترن مرده‌اند
تام استوپارد
۱۹۹۱
نزدیک به بهشت
نیکیتا میخالکوف
۱۹۹۲
داستان کیو جو
ژانگ ییمو
۱۹۹۳
برش‌های کوتاه
رابرت آلتمنکریشتوف کیشلوفسکی
۱۹۹۴
زنده باد عشقپیش از باران
تسای مینگ لیانگمیلچو مانچفسکی
۱۹۹۵
سیکلو
تران آن هونگ
۱۹۹۶
مایکل کولین
نیل جوردن
۱۹۹۷
آتش بازی
تاکشی کیتانو
۱۹۹۸
آن‌طور که ما خندیدیم
جیانی آملیو
۱۹۹۹
نه یکی کمتر
ژانگ ییمو
۲۰۰۰
دایره
جعفر پناهی
۲۰۰۱
عروسی مانسون
میرا نایر
۲۰۰۲
خواهران مگدالن
پیتر مولان
۲۰۰۳
بازگشت
آندری زویاگینتسف
۲۰۰۴
ورا دریک
مایک لی
۲۰۰۵
کوهستان بروکبک
انگ لی
۲۰۰۶
طبیعت بی‌جان
جیا ژانگکه
۲۰۰۷
شهوت، احتیاط
انگ لی
۲۰۰۸
کشتی‌گیر
دارن آرونوفسکی
۲۰۰۹
لبنان
شمولیک ماعوز
۲۰۱۰
یک جایی
سوفیا کوپولا
۲۰۱۱
فاوست
الکساندر سوکوروف
۲۰۱۲
پیتا
کیم کی-دوک
۲۰۱۳
سکرو جی.ئه‌ره.آ
جانفرانکو رزی
۲۰۱۴
کبوتری برای تامل در باب هستی روی شاخه نشست
روی آندرشون
۲۰۱۵
از راه دور
لورنزو ویگاس
۲۰۱۶
زنی که رفت
لاو دیاز
۲۰۱۷
شکل آب
گی‌یرمو دل تورو
۲۰۱۸
رم
آلفونسو کوارون
برندگان چندگانه
آندره کایات (۱۹۶۰;۱۹۵۰)
لویی مال (۱۹۸۷;۱۹۸۰)
ژانگ ییمو (۱۹۹۹;۱۹۹۲)
انگ لی (۲۰۰۷;۲۰۰۵)
نخل طلا، بالاترین جایزه که تعلق می‌گیرد در جشنواره فیلم کن
خرس طلایی، بالاترین جایزه که تعلق می‌گیرد در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین