زیرو کلاینت

زیروکلاینت vCloudPoint V1
زیروکلاینت (به انگلیسی: Zero Client) به سیستمی اطلاق می‌شود که برای تحقق وظایف محاسباتی خود به سرور (Server) وابسته است. این مفهوم در برابر فت کلاینت (به انگلیسی: Fat Client) و تین کلاینت (Thin Client) قرار می‌گیرد که طوری طراحی شده تا تمام نیازهای خود را خودش برآورده کند. وظایفی که توسط خدمات دهنده فراهم می‌شود مختلف است، از فراهم آوردن ساختار پایدار داده (برای مثال برای گره‌های بدون دیسک) گرفته تا پردازش اطلاعات.
زیرو کلاینت مانند جزئی از یک زیرساخت کامپیوتری گسترده است، که در این زیرساخت کلاینتهای زیادی قدرت محاسباتی خود را با یک سرور به اشتراک گذاشته‌اند.
در اصل زیرو کلاینت‌ها فاقد رم (Ram) و هارد (HDD) به شکل موجود در PCها و TCها هستند و به همین دلیل دارای ظاهری کوچک و سبک بوده و قیمت بسیار نازل‌تری نسبت به آنها دارد.
این سیستم‌ها صرفا در شبکه‌هایی قابل استفاده خواهند بود که دارای سرور بوده (Server Base) و از طریق سرور برای آنها محدوده کابری تعریف گردد.
لازم به ذکر است که یکی از معروف‌ترین تولیدکنندگان زیرو کلاینت‌ها شرکت بوده که نمایندگی رسمی آن در ایران توسط گرفته شده است.
زیرو کلاینت، تین کلاینت ، مینی پیسی و اکسس ترمینال چه هستند و چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند؟
مینی پی سی : یعنی یک کامپیوتر شخصی کوچک و ضعیف که میتواند به تنهایی کار کند و دارای رم و سی پی یو و فضای ذخیره سازی است فقط کوچک شده و ضعیف شده‌ی یک رایانه‌ی معمولی است.
تین کلاینت : همان مینی پی سی است ( اغلب، حتی کارشناسان امر و یا تولید کننده‌ها نیز این دستگاهها را با زیرو کلاینت اشتباه میگیرند)
زیرو کلاینت : یک درگاه (درب و پنجره) است برای متصل شدن به یک رایانه‌ی مرکزی ، در واقع تمامی برنامه‌ها و سیستم عامل‌ها روی رایانه‌ی مرکزی نصب میشوند و کاربران از طریق این درگاه‌ها به آن رایانه‌ی مرکزی وصل شده و از آنها استفاده میکنند و منابع سخت افزاری مورد نیاز خود مانند RAM و CPU و فضای ذخیره سازی را از رایانه‌ی مرکزی میگیرند.
- دقت داشته باشید که منظور از کلمه‌ی زیرو اینست که این دستگاهها قابلیت ارائه هیچگونه سرویس مناسب برای کاربر را در غیاب یک سرویس دهنده‌ی اصلی ندارند- و یا به عبارت دیگر بدون وجود سرور قادر نیستند به نیازهای کاربر پاسخ گویند.
تفاوت زیرو کلاینت‌ها با یکدیگر در چیست؟
زیرو کلاینتها بسته به نوع ارتباطی که با کامپیوتر مرکزی برقرار میکنند و نحوه‌ی عملکردشان در چند خانواده‌ی متفاوت قرار میگیرند :
انواع زیرو کلاینت
زیرو کلاینت‌های RDP : این زیرو کلاینت‌ها برای ارتباطشان با رایانه‌ی مرکزی از استاندارد مایکروسافتی اتصال از راه ادور به نام RDP استفاده میکنند، و میتوانند همگی به یک سیستم عامل یا چند سیستم عامل متصل شوند.
زیرو کلاینت‌های VDI : این زیرو کلاینت‌ها حتما به سرور و بستر سرور مجازی نیاز دارند و با استفاده از پروتکل‌های PCoIP , ICA , HDX به سرور مجازی متصل میشوند ( بستر مجازی سیتریکس و یا وی‌ام ور) و از این طریق میتوانند میز کار مجازی کاربر ( Virtual Desktop) و یا برنامه‌های مخصوص هر کاربر را برای وی ارائه دهند.
زیرو کلاینت‌های DDP : این استاندارد که جدید‌ترین استاندارد در حوزه‌ی مجازی سازی دسکتاپ میباشد، متعلق به کمپانی وی کلود پوینت است و به اینصورت است که میتوان به یک کاربر یا یک مجموعه از کاربران یک سیستم عامل اختصاص داد، با حداقل منابع سخت افزاری مورد نیاز (میتوان یک رایانه‌ی رومیزی را در اختیار بیش از ۳۰ کاربر قرار داد) و همینطور کمترین میزان مصرفف پنای باند شبکه.
( تفاوتهای بسیاری با استاندارد RDP دارد که به تفصیل در ادامه شرح داده خواهد شد)
زیرو کلاینت‌های رسیوری : این خانواده از زیرو کلاینت‌ها که خانواده‌ی پر جمعیتی هم هستند از نظر تنوع برند و امکانات به این صورت عمل میکنند که دستگاه زیرو کلاینت صرفا یکسری امکانات خاص را در اختیار کاربر قرار میدهد بعنوان مثال: فقط یک مرورگر اینترنت در ختیار کاربر قرار میدهد – یا : بر روی رایانه‌ی مرکزی یک نرم افزاری نصب میشود که آن نرم افزار صرفا تعدادیی برنامه را در اختیار هر کاربر قرار میدهد.
هماگونه که رایانه‌های با یکدیگر از نظر قدرت و ظرفیت و اندازه و شکل ظاهری متفاوت هستند، همین تفاوت‌ها در تین کلاینت‌ها نیز میباشد
– در واقع تین کلاینت یا مینی پی سی هم همان رایانه‌ی معمولی هستند که فقط کوچکتر و ضعیف‌تر شده‌اند.
و همگی در خانواده‌ی رایانه‌های شخصی قرار میگیرند و مقایسه بین آنها همانند مقایسه بین رایانه‌های رومیزی میباشد یعنی مواردی از قبیل نوع و توان پردازنده، میزان و سرعت رم و مواردی از این دست در آنها مقایسه میشود و کاربری آنها یکسان است.
برای استفاده از راهکار VDI بهتر است از زیرو کلاینت‌های مبتنی بر ARM استفاده شود یا Tradici ؟
تفاوت پردازنده‌های ARM و Teradici
– در ابتدا به اختصار به معرفی دو کمپانی مذکور میپردازیم:
کپانی ترادیسی در سال ۲۰۰۴ در زمینه فشرده سازی صوت و تصویر و انتقال آن فعالیت خود را شروع کرده و در سال ۲۰۰۸ اولین چیپست خود را مبتنی بر پروتکل PCoIP به بازار ارائه نمود
که برای اولین بار توسط کمپانی‌های HP, Dell-Wyseدر تین کلاینتها و زیرو کلاینتها به کار برده شد.
کمپانی آرم از سال ۱۹۸۰ تا کنون مشغول به گسترش پردازنده‌های مبتنی بر تکنولوژی آرم است
که به دلیل مصرف انرژی پایین بیشتر در دستگاههای قابل حمل استفاده میشود
که با رشد روز افزون دستگاههای موبایل و نیاز به پردازنده‌های گرافیکی قویتر در آنها، این کمپانی از سال ۲۰۱۴ اقدام به مجتمع سازی پردازنده‌های قدرتمند گرافیکی در سی پی یو‌های خود کرده است،
که کمپانی‌هایی همچون APPLE در تراشه‌های اختصاصی خود، SAMSUNG در پردازنده‌های اگزینوس، NVIDIA در پردازشگرهای تگرا و Qualcomm در پردازنده‌های اسنپ‌دراگون خود از معماری قدرتمند آرم استفاده میکنند.
مقایسه پردازنده‌های ARM و Teradici
با پیشرفتی که در عرصه‌ی مجازی سازی در دهه‌ی اخیر شاهد آن بودیم
و همینطور پیشرفت دستگاههای موبایل، معماری آرم که به جرات میتوان گفت از نظر تعداد فروش، رتبه‌ی اول در بین تولید کننده‌های پردازنده‌ها را به خود اختصاص داده است،
(بیش از ۹۷ درصد از تلفن‌های هوشمند، بیش از ۹۰ درصد از هارد دیسک‌ها، بیش از ۶۰ درصد از تلوزیون‌ها و ستاپ باکس‌ها و …)
بر روی این موارد مصرف (مجازی سازی و سرور) متمرکز شده است
به طوریکه تا قبل از سال ۲۰۱۴ از نظر کیفیت صوت و تصویر ارسالی کمپانی ترادیسی پیشرو عرصه مجازی سازی دسکتاپ بود
اما پس از آن کمپانی آرم با قرار دادن قاابلیت نئون بر روی پردازنده‌های خود در کنار پردازش ۳۲ بیتی و استفاده از پردازنده‌های قدرتمند گراافیکی مالی ( Mali) بصورت مجتمع در پردازنده‌های خود موفق شد
گوی سبقت را در پردازش و فشرده سازی تصویر، از کمپانی ترادیسی برباید
و عملکرد بسیار خوبی حتی در تصاویر سه بعدی و همچنین صدای با کیفیت از خود نشان دهد،
البته ناگفته نماند که انتظاری غیر از هم این نبود، یعنی با توجه به سایز و قدرت کمپانی آرم چنانچه بازار هدف مناسبی پیدا کند
سعی در تصاحب آن بازار خواهد کرد
که با پیشینه‌ای که از این کمپانی وجود دارد، سعی آن منجر به نتیجه خواهد شد
، البته لازم بذکر است که در مصرف پهنای باند و فشرده سازی صوت و تصویر همچنان کمپانی ترادیسی با اندک فاصله‌ای پیشرو است،
یعنی در خصوص فشرده سازی تصویر چند درصدی بهتر عمل میکند، اما نه آنقدر ملموس است و نه آنقدر مهم که از کیفیت بالاتر تصویر آرم بگذریم
و همچنین قیمت بسیار پایین‌تر پردازنده‌های آرم که معلول بازار بسیار گسترده آنهاست نیز غیر قابل اجتناب است.
به طوریکه کمپانی مطرح HP در مدل پایین‌تر خود یعنی T310 از پردازنده Teradici
و در مدلهای بالاتر خود یعنی T410 از پردازنده‌های ARM استفاده کرده است
تا بتواند به لحاظ گرافیکی تجربه‌ای بهتر در اختیار مشتریان خود قرار دهد.
طبق گفته‌ی کمپانی وی‌ام ور پردازنده‌های خانواده ARM (دارای ویژگی NEON) و Teradici هر دو میتوانند با بالاترین کیفیت در بستر هورایزن (Horizon) استفاده شوند.