پادشاهی ریوکیو

پادشاهی ریوکیو (به ریوکیویی: 琉球國، روچو کوکو) (نویسه‌های چینی سنتی 琉球國) (نویسه‌های چینی ساده‌شده 琉球国) (به پین‌یین: Liúqiú Guó) که با نام تاریخی انگلیسی Lewchew یا Luchu شناخته می‌شود یک پادشاهی مستقل بوده که بر بیشتر جزایر ریوکیو از قرن پانزدهم تا قرن نوزدهم میلادی فرمانروایی می‌کرده‌است. پادشاهان ریوکیو مردمان جزیره اوکیناوا را متحد کرده و قلمرو خود را تا جزایر آمامی (امروزه متعلق به استان کاگوشیمای ژاپن است) و جزایر ساکیشیما نزدیک تایوان گسترش دادند. با وجود اندازه کوچک، این پادشاهی نقش مهمی در تجارت دوران قرون وسطی شرق و جنوب‌شرق آسیا بر عهده داشت.
تاریخچه
سرچشمه پادشاهی
در قرن چهاردهم میلادی، قلمروهای پراکنده جزایر اوکیناوا در سه قلمرو شاهزاده‌نشین متحد شدند: هوکوزان (北山، کوهستان شمالی)، چوزان (中山، کوهستان میانی) و نانزان (南山، کوهستان جنوبی). از این سه شاهزاده‌نشین با نام کلی دوران سه پادشاهی یا سانزان (三山، سه کوهستان) نام برده می‌شود. هوکوزان که بیش از نیمی از جزیره اوکیناوا را در اختیار داشت از لحاظ زمین و قدرت نظامی قویترین اما از لحاظ اقتصادی ضعیفترین بود. چوزان در مرکز و با پایتختی شوری قویترین از لحاظ اقتصاد بود. نانزان در جنوب نیز شامل بندرهای مهم ناها و کانه‌مورا بود که مرکز تحصیلات کلاسیک چینی بودند.
در این دوران چینی‌های زیادی برای تجارت یا خدمت به دولت به این جزایر نقل مکان کردند. بنا به درخواست پادشاه ریوکیو از دودمان مینگ، امپراتور هونگ‌وو در سال ۱۳۹۲ میلادی، ۳۶ خاندان چینی را برای ساماندهی به امور دریایی از فوجیان به ریوکیو انتقال داد. بسیاری از افسران ریوکیو از این خانواده‌های چینی بوده یا نسبشان به آنها می‌رسید. آنها به پیشرفت روابط دیپلماتیک و تکنولوژی ریوکیویی‌ها کمک کردند. پادشاه هاشی شاه چوزان در ۱۴۱۶ موفق به شکست هوکوزان و در ۱۴۲۹ موفق به شکست نانزان شد و برای اولین‌بار با ایجاد دودمان اول شو، توانست این جزایر را با یکدیگر متحد کند. در سال ۱۴۲۱ امپراتور مینگ به او لقب شو را داد (و با نام شوهاشی یا 尚巴志 شناخته شد) و پیروزی او را به رسمیت شناخت.
شوهاشی سیستم سلسله‌مراتبی بارگاه چینی‌ها را برای خودش بکار برد و قلعه شوری و بندرگاه ناها را ساخت. در سال ۱۴۶۹، شو توکو، نوه شوهاشی، که جانشین مذکری نداشت مرد؛ یکی از خدمتکاران اربابان منطقه خود را فرزندخوانده شاه درگذشته نامید و توانست با گرفتن موافقت چینی‌ها به پادشاهی رسیده و دودمان دوم شو را پایه‌گذاری کند. دوره طلایی ریوکیو با به قدرت رسیدن دومین پادشاه دودمان دوم شو با نام شو شین آغاز شد که از ۱۴۷۸ تا ۱۵۲۶ بر سر کار بود.
در پایان قرن پانزدهم، پایین‌ترین جزیره‌های مجمع‌الجزایر ریوکیو به پادشاهی ریوکیو پیوستند. در سال ۱۵۷۱ جزایر آمامی-اوشیما در شمال و در نزدیکی کیوشو به این پادشاهی پیوستند.
رخدادهای مهم
۱۳۷۲ میلادی - فرستادگان دودمان مینگ از اوکیناوا که به سه پادشاهی تقسیم شده بود، دیدن کردند. دادن خراج به امپراتوری چین شروع شد.
۱۴۱۶ میلادی - چوزان به رهبری شو هاشی، ناکیجین گوسکو، پایتخت هوکوزان را به تصرف خود درآورد.
۱۴۲۹ میلادی - چوزان، شیماجیری اوساتو گوسوکو، پایتخت نانزان را به تصرف خود درآورد.
۱۴۷۰ میلادی - شو ان (کانمارو)، دومین دودمان شو را بنیان نهاد.
۱۴۷۷ میلادی - شو شی، پادشاه سوم بر تخت نشست و دوران طلایی پادشاهی شروع شد.
۵ آوریل ۱۶۰۹ میلادی - ارباب قلمروی ساتسوما، در جنوب کیوشو پادشاهی ریوکیو را شکست داده و آنرا خراجگزار ژاپن کرد.
۱۶۲۴ میلادی - حاکم ساتسوما جزایر آمامی را به خاک خود ضمیمه کرد.
۱۸۴۶ میلادی - دکتر برنارد ژان بتلهیم (فوت شده در ۱۸۷۰)، یک مبلغ آیین پروتستان، به پادشاهی ریوکیو آمد و اولین بیمارستان خارجی را در معبد نامینو گوکوکوجی ساخت.
۱۸۵۳ میلادی - ناخدا متیو پری از نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا از پادشاهی ریوکیو دیدن کرد. بتلهیم با او رفت.
۱۸۶۶ میلادی - آخرین هیئت اعزامی دودمان چینگ از این پادشاهی دیدن کرد.
۱۸۷۲ میلادی - دولت ژاپن بطور یکجانبه، پادشاهی ریوکیو را منحل اعلام کرده و شو تای (尚泰، آخرین پادشاه ریوکیو) را به عنوان سرپرست قلمروی ریوکیو (藩王 با تلفظ هان او) منصوب کرد.
۱۸۷۴ میلادی - آخرین مامور خراجگزاری چین از ناها مرکز منطقه ریوکیو خارج شد.
۱۸۷۹ میلادی - ژاپن، منطقه ریوکیو را با استان اوکیناوا جایگزین کرده و این جزیره را بطور رسمی به خاک خود ضمیمه کرد. عنوان مارکیز (侯爵) را به آخرین شاه ریوکیو، شو تای دادند و او را مجبور به رفتن به توکیو کردند.
فهرست پادشاهان ریوکیو
+ پادشاهان جزایر ریوکیو
نام
کانجی
دوره
نسب یا دودمان
توضیح
Shunten
舜天
۱۱۸۷–۱۲۳۷
دودمان تنسون
Shunbajunki
舜馬順熈
۱۲۳۸–۱۲۴۸
دودمان تنسون
Gihon
義本
۱۲۴۹–۱۲۵۹
دودمان تنسون
Eiso
英祖
۱۲۶۰–۱۲۹۹
دودمان اسو
Taisei
大成
۱۳۰۰–۱۳۰۸
دودمان اسو
Eiji
英慈
۱۳۰۹–۱۳۱۳
دودمان اسو
+ پادشاهان چوزان
Tamagusuku
玉城
۱۳۱۴–۱۳۳۶
دودمان اسو
Seii
西威
۱۳۳۷–۱۳۵۴
دودمان اسو
Satto
察度
۱۳۵۵–۱۳۹۷
Bunei
武寧
۱۳۹۸–۱۴۰۶
Shō Shishō
尚思紹
۱۴۰۷–۱۴۲۱
اولین دودمان شو
Shō Hashi
尚巴志
۱۴۲۲–۱۴۲۹
اولین دودمان شو
به عنوان شاه چوزان
+ پادشاهان ریوکیو
نام
کانجی
دوره
نسب یا دودمان
توضیحات
Shō Hashi
尚巴志
۱۴۲۹–۱۴۳۹
اولین دودمان شو
به عنوان شاه ریوکیو
Shō Chū
尚忠
۱۴۴۰–۱۴۴۲
اولین دودمان شو
Shō Shitatsu
尚思達
۱۴۴۳–۱۴۴۹
اولین دودمان شو
Shō Kinpuku
尚金福
۱۴۵۰–۱۴۵۳
اولین دودمان شو
Shō Taikyū
尚泰久
۱۴۵۴–۱۴۶۰
اولین دودمان شو
Shō Toku
尚徳
۱۴۶۱–۱۴۶۹
اولین دودمان شو
Shō En
尚円
۱۴۷۰–۱۴۷۶
دومین دودمان شو
با نام کانامارو اوشیما هم شناخته می‌شود
Shō Seni
尚宣威
۱۴۷۷
دومین دودمان شو
Shō Shin
尚真
۱۴۷۷–۱۵۲۶
دومین دودمان شو
Shō Sei
尚清
۱۵۲۷–۱۵۵۵
دومین دودمان شو
Shō Gen
尚元
۱۵۵۶–۱۵۷۲
دومین دودمان شو
Shō Ei
尚永
۱۵۷۳–۱۵۸۶
دومین دودمان شو
Shō Nei
尚寧
۱۵۸۷–۱۶۲۰
دومین دودمان شو
ruled during Satsuma invasion; first king to be Satsuma vassal
Shō Hō
尚豊
۱۶۲۱–۱۶۴۰
دومین دودمان شو
Shō Ken
尚賢
۱۶۴۱–۱۶۴۷
دومین دودمان شو
Shō Shitsu
尚質
۱۶۴۸–۱۶۶۸
دومین دودمان شو
Shō Tei
尚貞
۱۶۶۹–۱۷۰۹
دومین دودمان شو
Shō Eki
尚益
۱۷۱۰–۱۷۱۲
دومین دودمان شو
Shō Kei
尚敬
۱۷۱۳–۱۷۵۱
دومین دودمان شو
Shō Boku
尚穆
۱۷۵۲–۱۷۹۵
دومین دودمان شو
Shō On
尚温
۱۷۹۶–۱۸۰۲
دومین دودمان شو
Shō Sei (r. ۱۸۰۳)
尚成
۱۸۰۳
دومین دودمان شو
Shō Kō
尚灝
۱۸۰۴–۱۸۲۸
دومین دودمان شو
Shō Iku
尚育
۱۸۲۹–۱۸۴۷
دومین دودمان شو
Shō Tai
尚泰
۱۸۴۸–۱۱ مارس ۱۸۷۹
دومین دودمان شو
آخرین شاه ریوکیو
+ سیاستمداران مشهور ریوکیو
Shō Shōken
向象賢
۱۶۶۶–۱۶۷۳
سسی (نخست‌وزیر)
اولین تاریخدان ریوکیو، زندگی:۱۶۱۷–۱۶۷۵
Sai On
蔡温
1711–1752
State instructor/regent
محقق و تاریخدان بزرگ اهل ریوکیو زندگی:۱۶۸۲–۱۷۶۱
تاریخ جزایر ریوکیو