مهاجرت هندوآریایی‌ها

Indo-Iranian migrations (after EIEC).
در دست ترجمه
مهاجرت آرییایان به منطقه هندو ایرانی
فرضیه مهاجرت و کوچ اقوام آریایی که گاهی به آنها ایندو ایرانی نیز گفته می‌شود مربوط به داستان مهاجرت اقوام آریایی یا اقوام سفید پوست در دوره ماقبل تاریخ از مناطقی در شمال شرق اروپا و شمال غرب دریای کاسپین به داخل فلات ایران و غرب و جنوب دامنه رشته کوههای هیمالیا و کشمیر و فلات حوزه تمدن رود سند(پاکستان) می‌باشد.
با توجه به سوء استفاده نازی‌ها از قوم یا نژاد آریایی امروزه بیشتر از واژه کوکیژیا(قفقازی) بجای نژاد آریایی استفاده می‌شود. یکی از نمادهای مهم آریایی سواستیکا یا صلیب شکسته است که از آن به عنوان نماد و سمبل خورشید(ایزد) استفاده می‌کرده ند.
Cluster of Indus Valley Civilization site along the course of the Indus River in
. genetic Vedic religion, rituals, poetics, as well as some aspects of social organization and گردونه technology. According to Shaffer, archaeological evidence for a mass population movement, or an invasion of South Asia in the pre- or proto- historic periods, has not been found.
-ss-, *-tt-> -st-, and m-endings.
باتوجه به اینکه لهجه محلی میتانی مربوط به قبیله هوری می‌تواند مدارکی دال بر وجود متکلمان هندوآریایی در سال ۱۵۰۰ قبل از میلاد در منطقه میانرودان را یافت؛ به نظر می‌رسد متکلمان این لهجه از قوانین زبان هندوآریایی در زبان خود استفاده کرده‌اند. هندوآریایی‌هایی را که با تمدن ودیک گره خورده‌اند، گاهی آریایی‌های ودیک می‌نامند.
متکلمین فعلی زبان‌های هندوآریایی در بخش وسیعی از مناطق شمالی شبه قاره هند زندگی می‌کنند. تنها شاخه‌ای از زبان‌های هندوآریایی که درخارج از شبه قاره هند و هیمالیا قرار دارند زبان رومایی است که زبان کولیان اروپا است.
همچنین از کلمه "آریا به عنوان اسم دختر و اسم پسر در بسیاری از زبان‌های ایرانی و هندی استفاده می‌شود. همچنین نام خانوادگی آریا به صورت آرورا هم به کار می‌رود.
انسان شناسی ژنتیکی
در سالهای پیشین موسسه نشنال جغرافی پژوهش‌های ارزشمندی پیرامون مهاجرت‌ها بر اساس انسان شناسی ژنتیکی انجام داده است بر اساس پژوهش‌های موسسه نشنال جغرافی و تلویزیون نشنال جغرافی انسان‌های اولیه 50 میلیون سال قبل از شرق آفریفا وارد دریای سرخ و خلیج فارس - شده‌اند و از آنجا به سایر مناطق پراکنده شده‌اند..
متن‌های تاریخی
متن میتانی
کتاب ریگ ودا
وداها نام کتاب مقدس هندو‌ها است
Geography of the ریگ‌ودا, with river names; the extent of the Swat and Cemetery H cultures are indicated.
ریگ ودا (Rigveda = یکی از چند کتاب ودا) کتاب مقدس هندوان و اوستا کتاب دینی زردشتیان، هر دو از باستانی‌ترین آثار مکتوب اقوام آریایی هستند. از نوشته‌های این هردو کتاب دینی، به ویژه اوستا این معنی به روشنی خود را می‌نمایاند که خاستگاه نخستین خانمان‌های آریایی در پهنه‌ی خوارزم، سند، بلخ، هرات، مرو، و … میان بلندی‌های پامیر و سواحل شرق دریای مازندران (= دریای کاسپین) گسترده بوده است. در این میان دودمان‌هایی به سوی غرب رفتند و در پهنه‌ی اروپا مسکن گزیدند و دودمان‌هایی به سمت جنوب سرازیر شدند، از سند گذشتند و در هند نشتسند. اما دودمان‌هایی نیز دل از نخستین نیاخاک باستانی نکندند، بلکه به تدریج رو به جنوب و غرب خاستگاه خود،در گستره‌ای که بعد به نامشان «ایران زمین» خوانده شد گسترش یافتند؛ از سیر دریا تا حاشیه‌ی جنوب خلیج‌فارس و از سند تا فرات.
در قطعاتی از سرودهای ودایی که قبل از ورود اقوام آریایی هند به شبه قاره سروده شده و فضای زمانی چندین قرنی دوران مهاجرت از نغمه‌های آن به خوبی پیداست، نمادهایی وجود دارند که شاخصه‌های جغرافیایی هستند. در بخشی از فضای داستانی  اساطیری نخستین سرودهای ودایی، می‌توان محیط جغرافیایی خوارزم و فرارود را به عنوان میدان حماسی‌ترین نبردهای پهلوانی قهرمانان مشترک ایرانی و هندی شناسایی کرد. همان‌گونه که این نخستین سرزمین ورجاوند آریایی، در اصیل‌ترین و آرمانی‌ترین حماسه‌های ملی تاریخ داستانی ایران نیز که اساس آن‌ها هم بر روایات دینی و ملی آریایی ماقبل زردشتی استوار است،جایگاهی بس بلند دارد و میدان اصلی رزم و نام‌آوری پهلوانان پیکار جوی ایرانی است.
در پاره‌ای از قطعات متاخرتر سرودهای ودایی دوران مهاجرت که صورت تاریخی‌تری دارند، اقوام آریایی هند پس از ترک نخستین سرزمین نیاکانی که دشت‌هایی در دامنه‌های آن سوی کوه‌ها (در سمت شمال) یاد شده‌اند، در حالی که پیوسته با جنگ جویان سرزمین‌های پیش‌رو در نبرد هستند، از گذرگاه‌های کوهستانی به سوی دره رود سند ره می‌سپارند. امروز در این که «گذرگاه خیبر» یکی از اصلی‌ترین معابر در مسیر مهاجرت اقوام آریایی هند به سوی جنوب و سرزمین پاکستان امروزی بوده است، جای تردید وجود ندارد.
متن‌های زرتشتی و اوستایی
متن کتابهای مقدس در خصوص مهاجرت اقوام آری مطالبی نوشته‌اند که به این مطالب بیشتر از بعد میثولوژی نگاه می‌شود.
آریائیان (در نقشه به صورت منطقه ایرانیان و هندوآریائیان نشان داده شده) در محدوده پراکنش اصلی هندواروپائیان. در این نقشه تمایز زبانی ستم (قرمز) و کنتوم (آبی) در میان زبان‌های هندواروپایی نشان داده شده‌است.
سخن اوستا درباره‌ی خاستگاه اقوام آریایی، نام و موضع جغرافیایی آن بسیار روشن‌تر از اشارات غیر صریح ودایی است. خاستگاه اقوام آریایی در اوستا «آریاویج»(= ائیرینه ویجه) خوانده شده است که به معنی سرزمین آریایی است.
در "وندیداد"، فرگردیکم، نام شانزده سرزمین آریایی آمده است. ائیریه ویجه، سوغده (=سغد)، مورو (=مرو)، باخذی (=بلخ)، نیسایه(=نسا یا نیشابور)، هرایوه (=هرات)، ویه کرته (=کابل)، اورو(=اورغنج در ازبکستان)، وهرکان (=هیرکانیا = گرگان باستانی در شرق دریای مازندران)، هرهواتی (=رخج ) و به طور کلی تمام سرزمین‌های حوزه رود هیلمند (=هلمند = هیرمند) و رغه (=ری) و چخره (=شاهرود) و ورنه (=گیلان) و هپته هیندو(=پنجاب)و رنها (=سرزمینی در قفقاز) . این سرزمین‌ها، نخستین منزلگاه‌های اقوام آریایی هستند. آریاویج سرزمین اصلی و کشت ورهای پیرامون در «وندیداد» با توجه به گسترش محیط جغرافیایی آن‌ها در پهنه‌ی ایران شرقی، که یکی پس از دیگری از شمال به جنوب دنباله‌ی طبیعی سرزمین خوارزم می‌باشند.
شک نیست که دودمان‌های آریایی، پس از ترک نخستین سرزمین نیاکانی در خوارزم، در قسمتی از مسیر طولانی مهاجرت خود به سوی جنوب و دره‌ی رود سند، که به تدریج و منزل به منزل انجام می‌شد، زمانی دراز هم‌چنان در کنار آن دسته از دودمان‌های آریایی (=ایرانی) که ایران شرقی و همینطور ایران غربی (مهاجرت مادها و پارس‌ها) تا حوزه رود هیرمند را منزلگاه‌های خود ساخته بودند، طی طریق می‌کردند. بنابراین می‌توان گفت که دودمان‌های آریایی در نخستین مرحله مهاجرت از خوارزم، پیش از آن که متوجه سرزمین سند شوند، تا قرن‌ها در منزلگاه‌های آریایی مشرق ایران با دودمان‌های ایرانی در یک جا «بود و باش» داشتند. حتی دور نیست اگر گفته شود که دودمان‌های آریایی هند در آغاز پیکره‌ی شرقی‌تر دودمان‌های ایرانی را در مشرق ایران زمین تشکیل می‌دادند. اما این هم خانمانی، سرانجام پس از زمانی طولانی بر اثر بعضی پیشآمدهای تاریخی، به ویژه با تحول بنیادینی که با ظهور زردشت در باور دینی دودمان‌های آریایی ایران شرقی رخ نمود و سبب طرد خدایان کهن آریایی از سوی بخشی از آنان شد، به پایان آمد. در نتیجه، باورمندان آیین کهن به ناچار هم‌خانمانان آریایی خود را در مشرق ایران ترک کردند و در دومین مرحله مهاجرت خود، به سرزمین‌های آن سوی رود سند رفتند. به یقین، ظهور زردشت، اقوام آریایی را در مناطق اولیه‌ی گسترش آیین مزدایی، از خوارزم تا سیستان، به دو گروه بزرگ دودمانی، هندی و ایرانی، نخست در دو سوی مرز باورهای دینی و سپس مرزهای جغرافیایی تقسیم کرد. آنان که در فلات ایران مانذگار شدند و خانمان آریایی خود را پاس داشتند و به ترک آن راضی نشدند، ایرانی و آنان که ترک خانمان کردند و از آب سند گذشتند، هندی (= سندی) خوانده شدند.
ودیک هندویی
متن پوراناس
دی پارتای (حزب) تندیس نئوکلاسیک آرنو برکر در ۱۹۳۹، که در جلوی ورودی صدارت عظمای رایش سوم طراحی شده توسط آلبرت اشپر قرار داشت، در برگیرنده ایده‌آلهای نژاد برتر آریایی رایش سوم بود، و دی پارتای تجسم فیزیکی روح حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان بود. نازیها که معتقد به به‌نژادی یا نژاد برتر بودند سعی کردند یک نژاد برتر آریایی نوردیک یا ابر نژاد بیافرینند.
همچنین نگاه شود به
نژاد برتر
وداها
The Arctic Home in the Vedas by B G Tilak
هندوآریان
آریایی
آریایی
آریانا
آریاورته
زبان‌های هندوآریایی
هندوایرانیان
زبان‌های هندوایرانی
تمدن آمودریا
فرهنگ آندرونوو
کورگان
Genetics and archaeogenetics of South Asia
آریاییان بومی
کتابها و ارجاع‌ها
خط سیر مهاجرت اقوام آریایی در سروده‌های ودایی و یشت‌ها.ویسنده: مرادبیگی،عبدالله
نشریه: علوم انسانی » گزارش » دی و بهمن 1379 - شماره 119
The Archaeology of Early History South Asia: The Emergence of Cities and States .
Birth of the Chariot .
Genetic Evidence on the Origins of Indian Caste Populations
Archaeology and Language .
Aryan and Non-Aryan in South Asia: Evidence, Interpretation, and Ideology
The Quest for the Origins of Vedic Culture: The Indo-Aryan Migration Debate .
The Indo-Aryan Controversy: Evidence and inference in Indian history .
Genes, Peoples, and Languages .
Chakrabarti, D.K. The Early use of Iron In India. Dilip K. Chakrabarti.1992. New Delhi: The Oxford University Press.
Chakrabarti, D.K. 1977b. India and West Asia: An Alternative Approach. Man and Environment 1:25-38.
Peopling of South Asia: investigating the caste-tribe continuum in India .
Dhavalikar, M. K. 1995, "Fire Altars or Fire Pits?", in Sri Nagabhinandanam, Ed V Shivananda and M. K. Visweswara, Bangalore.
Two Recent Studies of Indo-Iranian Origins .
Update on the Aryan Invasion Debate .
The Indo-Aryans of Ancient South Asia: Language, Material Culture and Ethnicity .
Indo-European Language and Culture: An Introduction .
Principles of Historical Linguistics
Head to head with Boas: Did he err on the plasticity of head form?
Review of Harvcoltxt | journal=Journal of Indo-European Studies |volume=34 | year=2006 | url=http://www.safarmer.com/Indo-Eurasian/Bryant_Patton.review.pdf.
The Genetic Heritage of the Earliest Settlers Persists Both in Indian Tribal and Caste Populations
The Vedic People: Their History and Geography
? (Whence came the Indo-Aryans) .
Lal, B.B., (1984) Frontiers of the Indus Civilization.1984.
Lal, B.B., (1998) New Light on the Indus Civilization, Aryan Books, Delhi 1998
Lal, B.B. 2005. The Homeland of the Aryans. Evidence of Rigvedic Flora and Fauna - Archaeology, New Delhi, Aryan Books International.
Lal, B.B. 2002. The Saraswati Flows on: the Continuity of Indian Culture. New Delhi: Aryan Books International
In Search of the Indo-Europeans: Language, Archaeology, and Myth .
The Tarim Mummies: Ancient China and the Mystery of the Earliest Peoples from the West .
Pargiter, F.E. 1922 1979. Ancient Indian Historical Tradition. New Delhi: Cosmo.
The Bronze Age and Early Iron Age Peoples of Eastern and Central Asia
Transactions of the 50th International Conference of Eastern Studies .
S.R. Rao. The Aryans in Indus Civilization.1993
Reconstructing Indian population history
A prehistory of Indian Y chromosomes: Evaluating demic diffusion scenarios
Selected Writings in Language, Culture, and Personality .
Polarity and temporality of high-resolution y-chromosome distributions in India identify both indigenous and exogenous expansions and reveal minor genetic influence of Central Asian pastoralists
Human mtDNA hypervariable regions, HVR I and II, hint at deep common maternal founder and subsequent maternal gene flow in Indian population groups
The Rigveda: A Historical Analysis .
Aryan Invasion Theory and Indian Nationalism .
Thapar, Romila. 1966. A History of India: Volume 1 (Paperback).
The Aryan Debate .
Language Contact, Creolization, and Genetic Linguistics .
Archaeology and Language .
The Journey of Man: A Genetic Odyssey .
Substrate Languages in Old Indo-Aryan (Ṛgvedic, Middle and Late Vedic) .
Archaeological Fantasies: How Pseudoarchaeology Misrepresents the Past and Misleads the Public .
(pdf)
Articles by Nicholas Kazanas
Archaeology
By Archaeologist B.B. Lal
Article by Michel Danino
By D.P. Agrawal (pdf)
Genetics
Religious and political aspects
Related Video