گاسترکتومی آستینی

معده برداری آستینی یکی از انواع روش‌های جراحی چاقی محسوب می‌شود که در آن قسمت بزرگی از معده (حدود ۸۵٪) توسط لاپاروسکوپ خارج می‌گردد و قسمت باقی‌مانده همانند یک لوله است و حجم کمی دارد، در نتیجه کاهش حجم معده سبب جلوگیری از پرخوری فرد و سبب کاهش وزن وی می‌گردد.
چه کسانی گزینه‌های انجام این عمل‌اند؟
افرادی که دارای BMI (شاخص توده بدنی) ۳۵ تا ۴۰ هستند و مشکل اصلی آن‌ها احساس گرسنگی مکرر می‌باشد.
افرادیکه BMI خیلی بالایی دارند (بین ۵۰ تا ۶۰) برای رسیدن به وزن مناسب باید عمل دو مرحله‌ای داشته باشند، پس از مرحله اول (عمل آستین) که کاهش وزن قابل توجهی در این بیماران ایجاد شد و BMI آن‌ها به زیر ۵۰ رسید مرحله دوم که سوئیچ دوازدهه است، انجام می‌پذیرد.
افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای نظیر آنمی، کرون و آسم شدید دارند یا بیمارانی که از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی استفاده می‌کنند بدلیل آنکه مستعد زخم‌های حاشیه آناستوموز (محل اتصال) هستند، بجای آنکه تحت عمل بای پس معده قرارگیرند، بهتر است گاسترکتومی آستینی شوند.
بیمارانی که مایل بداشتن جسم خارجی مانند حلقه نیستند و از مراجعات مکرر برای تنظیم حلقه پرهیز دارند.
شرح عمل
این عمل جراحی با انجام گاسترکتومی بطور عمودی از فاصله ۲-۳ سانتی متری دریچه پیلور شروع شده و تا زاویه هیس می‌رسد. در این روش جراحی که به طریق لاپاروسکوپی صورت می‌گیرد قسمت عمده سمت چپ معده بیمار برداشته می‌شود و معده به شکل لوله باریکی باقی می‌ماند. در این روش ۸۵ درصد معده بطور عمودی به کمک استاپلرهای خطی یا آندواستاپلر برداشته می‌شود. شاخه‌های عصب واگ که از انحنای کوچک وارد معده می‌شوند حفظ می‌گردد؛ بنابراین عملکرد دریچه پیلور و حرکات پریستالسیسم معده به قوت خود باقی می‌ماند و بدون آنکه آناستوموزی (اتصال) بین روده باریک و معده انجام شود و تنها با کاهش حجم معده که مسئول انباشته شدن غذا است اشتها کاهش می‌یابد. از این بخش از معده که برداشته می‌شود هورمونی به نام گرلین (Gherelin) ترشح می‌شود که مسئول ایجاد گرسنگی و اشتها است و در غیاب آن احساس سیری و بی‌اشتهایی برای فرد حاصل می‌شود.
در این روش بیمار پس از ۶ ماه نصف اضافه وزن خود را از دست داده و ظرف ۲ سال به وزن نرمال می‌رسد.
مزایای استفاده از گاسترکتومی آستینی لاپاروسکوپی (LSG)
در این عمل عوارض اعمال بزرگی چون بای پس وجودندارد؛ مانند زخم حاشیه آناستوموز، انسداد رودهو غیره
بدون سندرم دامپینگ است
همچنین مشکلات ناشی از وجود جسم خارجی (یعنی حلقه)، وجود ندارد؛ مانند سر خوردن و رسوخ حلقه و انسداد معده که اینها در عمل باندینگ ممکن است ایجاد شود و نیز مراجعات مکرر پس از عمل نیز ضرورتی ندارد.
مسیر عبور غذا کاملا طبیعی بوده و در کاهش وزن موثرتر از روش باندینگ است.
عمل به روش لاپاراسکوبی انجام می‌شود که روشی ساده‌تر و زمان آن کوتاه است.
در صورت عدم پاسخ مناسب به درمان، قابل تغییر به روش‌های دیگر نظیر بای پس و دئودنال سوئیچ است.
معایب LSG
احتمال کاهش وزن ناکافی
احتمال نیاز به عمل دوم در افراد با BMI>۵۵
خط استاپلر بلند و احتمال عوارض ناشی از آن (خونریزی لیک)
غیر قابل برگشت
مراقبتهای پس از عمل
در روز دوم پس از عمل از بیماران در بخش رادیولوژی، عکسبرداری با ماده حاجب خوراکی به عمل می‌آید و چنانچه معده موزی شکل، بدون نشت از محل استاپلرها مشاهده گردد، درن شکمی که در مجاورت آن قرار دارد خارج و رژیم مایعات صاف شده و رقیق شروع می‌شود.
بیماران تا دو هفته پس از عمل فقط بایستی از مایعات صاف شده با حجم کم و جرعه جرعه استفاده کنند؛ ازهفته دوم به بعد رژیم سبک و نرم شروع شده و به تدریج به شکل عادی به خوردن غذاهای معمولی می‌پردازند.
بیماران بایستی از مصرف غذاها با حجم زیاد و نیز نوشابه‌های گازدار (بدلیل ایجاد ناگهانی حجم) خودداری کنند، در این صورت خصوصا در روزهای اول پس از عمل منجر به ایجاد عارضه نشت معده و به‌طور دیررس منجر به دردهای معده و افزایش تدریجی حجم آن می‌شود و کاهش وزن را با کندی یا توقف مواجه می‌نماید.
جستارها وابسته
جراحی چاقی
گاستریک باندینگ
گاسترکتومی