میزان حمایت از فرگشت

میزان حمایت از نظریه تکاملی موضوعی است که به طور متناوب در مناقشه آفرینش‌گرایی-تکامل و همچنین در بحثهای دینی و فلسفی و علمی و آموزشی مطرح می‌شود.
این موضوع معمولا در آمریکا در جریان است با این حال در سایر کشورها نیز موضوع مهمی است. چرا که آفرینش گرایان طرفدار این هستند که نظریه آفرینش را به عنوان جایگزینی برای نظریه تکامل در مدارس تدریس کنند؛ یا می‌خواهند نشان دهند که نظریه تکامل یک نظریه علمی کامل و کافی نیست.
اکثریت قاطع انجمنهای علمی نظریه تکامل را به عنوان نظریه علمی برتر در توضیح گوناگونی حیات پذیرفته‌اند. همچنین تقریبا همه جوامع علمی، به عنوان نماینده صدها هزار دانشمند، خلقت گرایی را رد کرده‌اند. هفتاد و دو آمریکایی برنده جایزه نوبل درخواست آموزش نظریه تکامل را امضا کرده‌اند. به علاوه دادگاه‌های ایالات متحده در موارد متعدد به نفع تدریس نظریه تکامل و علیه تدریس نظریه خلقت حکم صادر کرده‌اند. به عنوان نمونه در این موارد قضایی: Edwards v. Aguillard, Hendren v. Campbell, McLean v. Arkansas و Kitzmiller v. Dover Area School District.t.
اگرچه خلقت گرایی و طراحی هوشمند در جامعه علمی به عنوان شیادی علمی و شبه علم شناخته شده‌اند، اعتقاد گسترده‌ای به خلقت گرایی در میان توده مردم در ایالات متحده، در جهان اسلام ، در هند، آفریقای جنوبی، برزیل و کره جنوبی و با شدت کمتر در اسرائیل و استرالیا و نیوزلاند و کانادا وجود دارد. مهم‌ترین سازمانی که این حرکت را حمایت می‌کند انستیتو دیسکاوری است که نیروی محرکه حمایت از آفرینش هوشمند است. این موسسه گروهی از کمپین‌ها و نیز روابط عمومی را با هدف اثر گذاری بر عموم مردم و بر قانونگذاران به خدمت گرفته تا موقعیت خود را در جوامع علمی تقویت کنند.
موسسه دیسکاوری بیان می‌دارد از آنجایی که حمایت عموم مردم از نظریه تکامل به شدت کم است بنابراین مدارس عمومی می‌بایست مناقشه را تدریس کنند، بدین معنی که معلمان نظریه تکامل را نقد کنند.
حمایت علمی
اکثریت گسترده‌ای از جامعه علمی و آکادمیک از تکامل به عنوان تنها توضیح کاملی که می‌تواند مشاهدات گوناگون در زمینه‌های زیست‌شناسی، ژنتیک، زیست‌شناسی مولکولی، دیرین شناسی، انسان‌شناسی و… را توضیح دهد، حمایت می‌کنند.
تخمینی در سال ۱۹۸۷ بیان کرد که تنها ۷۰۰ نفر از مجموع ۴۸۰۰۰۰ نفر دانشمندان علوم زیستی و زمین‌شناسی به خلقت گرایی اعتقاد دارند.".
پروفسور برایان الترز نویسنده و متخصص در زمینه مناقشه بین خلقت گرایی و تکامل بیان می‌دارد که ۹۹٫۹ درصد از دانشمندان تکامل را قبول دارند.".
نظرسنجی که توسط موسسه گالوپ در سال ۱۹۹۱ انجام شد نشان داد حدود ۵ درصد از دانشمندان آمریکایی شامل آنهایی که خارج از زمینه علوم زیستی آموزش دیده‌اند به خلقت گرایی اعتقاد دارند.
به علاوه جامعه علمی، نظریه طراحی هوشمند را به عنوان شعبه‌ای از آفرینش گرایی جدید، غیرعلمی، یا شبه علم یا علم غیرمفید میدانند
آکادمی ملی علوم ایالات متحده بیان کرده است که نظریه طراحی هوشمند یا هر نظریه دیگری مبنی بر دخالت داشتن یک نیروی فراطبیعی در پیدایش منشا حیات، علمی نیست. زیرا که نمی‌تواند توسط آزمایش بررسی گردد؛ و همچنین هیچ نوع پیش بینی یا فرضیه‌ای از خود ارائه نمی‌دهد.
در سال ۲۰۰۵ تعداد ۳۸ تن از برندگان برجسته جایزه نوبل بیان داشتند که نظریه طراحی هوشمند از پایه غیر علمی است. این نظریه نمی‌تواند به عنوان یک تئوری علمی در معرض آزمایش گذاشته شود زیرا که نتیجه‌گیری اصلی آن بر پایه اعتقاد به نیروی فراطبیعی است.
در اکتبر سال ۲۰۰۵ ائتلافی شامل هفتادهزار دانشمند و مدرس استرالیایی عنوان کردند که طراحی هوشمند نظریه‌ای علم نیست؛ و از همه مدارس خواستند که طراحی هوشمند را به عنوان یک نظریه علمی تدریس نکنند زیرا که هیچ‌کدام از شرایط یک نظریه علمی را تامین نمی‌کند.
در سال ۱۹۸۲ میلادی، ۷۲ نفر از برندگان جایزه نوبل، ۱۷ فرهنگستان علوم دولتی به همراه ۷ جامعه علمی دیگر با امضای یک توصیه نامه (به انگلیسی amicus curiae brief) از دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در مورد قضایی ادواردز وی. اگیلارد خواستند تا قانون ایالت لوئیزیانا مبنی بر آموزش نظریه آفرینش—که در توصیه نامه، تجسم عقاید مذهبی خوانده شده بود—را ملغی کند. این بزرگترین اجماع برندگان جایزه نوبل در امضای چیزی تا آن زمان بود، و "آشکارترین اعلامیه دانشمندان در طرفداری از نظریه تکامل تاکنون" بوده است.
تعداد بسیار زیادی سازمان‌های علمی در سراسر جهان اعلامیه‌هایی در طرفداری از نظریه تکامل منتشر کرده‌اند. انجمن پیشبرد علوم آمریکا، بزرگترین جامعه علمی عمومی با ۱۳۰۰۰۰ عضو و ۲۶۲ جامعه وابسته و فرهنگستان علوم شامل ۱۰ میلیون شخص حقیقی، در طرفداری از نظریه تکامل بیانیه‌های متعددی انتشار داده و بارها اعلامیه‌های مطبوعاتی به طبع رسانده است. سازمان معتبر آکادمی ملی علوم ایالات متحده کتاب‌های متعددی در حمایت از نظریه تکامل و نکوهش نظریه آفرینش و طراحی هوشمند منتشر نموده است.
اختلاف برجسته‌ای بین نظر دانشمندان و عموم مردم در ایالات متحده وجود دارد. یک نظر سنجی که توسط مرکز تحقیقات پو در سال ۲۰۰۹ انجام شد نشان داد " تقریبا تمام دانشمندان (۹۷ درصد) می‌گویند انسان و دیگر موجودات زنده در طی زمان تکامل یافته‌اند – ۸۷ درصد می‌گویند این تکامل به علت فرایندهای طبیعی مانند انتخاب طبیعی روی داده است. نظر غالب در بین دانشمندان – که موجودات زنده به علت فرایندهای طبیعی تکامل یافته‌اند – مورد قبول تنها یک سوم (۳۲ درصد) مردم عادی می‌باشد."."
آراء، بیانیه‌ها و اعلامیه‌های دانشمندان قبل از سال ۱۹۸۵ میلادی
یکی از اولین آراء منتشر شده در حمایت از نظریه تکامل در سال ۱۹۲۲ میلادی به وسیله انجمن پیشبرد علوم آمریکا انتشار یافت و در سال ۱۹۲۹ بار دیگر مورد تایید قرار گرفت.
یکی دیگر از اولین تلاش‌ها برای حمایت از نظریه تکامل توسط زیست‌شناس آلمانی برنده جایزه نوبل هرمان ج. مولر در سال ۱۹۶۶ میلادی سازماندهی شد. مولر در ماه می‌سال ۱۹۶۶ سندی با عنوان " آیا تکامل زیستی اصلی از طبیعت است که توسط علم کاملا مورد قبول می‌باشد؟" منتشر ساخت:
هیچ فرضیه جایگزینی برای اصل تکامل و «درخت حیات» آن، وجود ندارد که یک زیست‌شناس با صلاحیت امروزه آن را جدی بگیرد. علاوه براین، این اصل آنچنان برای درک جهانی که در آن زندگی می‌کنیم و نیز درک خودمان مهم است که عامه مردم شامل دانش آموزانی که درس زیست‌شناسی را در دبیرستان می‌گذرانند باید از آن مطلع شوند و بدانند که این اصل همانند کروی بودن زمین، اصلی کاملا محرز است.
۱۷۷ نفر از زیست شناسان سرشناس آمریکا این بیانیه را امضا کردند. جورج ج. سیمپسون از دانشگاه هاروارد، برنده جایزه نوبل پیتر آگره از دانشگاه دوک، کارل سیگن از کورنل، جان تایلر بونر از پرینستون، برنده جایزه نوبل جورج بیدل، رئیس دانشگاه شیکاگو و همچنین دونالد ف. کندی از دانشگاه استنفورد و رئیس سابق اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا.
پس از این قضیه در پاییز سال ۱۹۷۲ میلادی انجمن پیشبرد علوم آمریکا (AAAS) بیانیه‌ای را تصویب کرد که در آن می‌خوانیم «نظریه خلقت… نه اساس علمی دارد و نه قادر است قواعد مورد نیاز نظریات علمی را برآورده کند». آکادمی ملی علوم ایالات متحده نیز بیانیه مشابه‌ای را در پاییز سال ۱۹۷۲ میلادی تصویب نمود. اعلامیه‌ای در مورد تکامل که با عنوان «بیانیه‌ای در تایید تکامل به عنوان یک اصل عملی» خوانده می‌شود، در سال ۱۹۷۷ توسط برنده جایزه نوبل لینوس پاولینگ، ایزاک آسیموف و جورج سیمپسون، نرمن هورویتز استاد زیست‌شناسی کالتک، ارنست مایر و دیگران به امضا رسید و منتشر شد. هیئت مدیره موسسه آمریکایی علوم زمین در نوامبر سال ۱۹۸۱ و کمی پس از آن انجمن پیشبرد علوم آمریکا بیانیه دیگری در حمایت از تکامل تدریجی و بی‌اعتبار دانستن آموزش نظریه خلقت در کلاس‌های علوم منتشر نمودند.
تا به امروز هیچ مقاله تحقیقی داوری همتا شده (به انگلیسی peer-reviewed) که تکامل را رد کند در لیست موتور جستجوی ژورنال‌های علمی و پزشکی پاب مد وجود ندارد.
پروژه استیو
انستیتو دیسکاوری اعلام کرد بیش از ۷۰۰ دانشمند تا تاریخ ۸ فوریه ۲۰۰۷ حمایت خود را از نظریه طراحی هوشمند اعلام داشته‌اند. این کار سبب شد مرکز ملی آموزش علوم برای ایجاد یک بیانه غیررسمی در حمایت از تکامل به نام پروژه استیو اقدام کند. تنها دانشمندانی می‌توانستند در امضای این بیانیه شرکت داشته باشند که نام آنها "استیو" (و یا موارد مشابه استیو مثل Lاستفان" و …) می‌بود.
این بیانیه در واقع یک کار طنز و تبلیغاتی است که در پاسخ به "لیستی که موسسات حامی خلقت گرایی از اسامی دانشمندان حامی خلقت گرایی نوشته‌اند،" این بیانیه نشان می‌دهد تعداد دانشمندانی که اسم کوچکی شبیه Steve دارند و از تکامل حمایت می‌کنند (بیش از ۱۳۷۰ نفر ) بیشتر از کل دانشمندانی است که طرفدار طراحی هوشمند هستند. این دلیل دیگری است که بر اساس آن برایان الترز درصد دانشمندانی که از تکامل حمایت می‌کنند را حدود ۹۹٫۹ تخمین می‌زند.
ایراداتی بر نظریه‌ی تکامل
درگاه زیست‌شناسی تکاملی
مقدمه‌ای بر فرگشت یا تکامل