سنگ کر (دلفان)

sangkar.delfan
سنگ‌کر (دلفان) ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
این روستا سرسبزترین روستای طایفه اولادقباد است که به خاطر باغات زیادش معروف می‌باشد. این روستا از جنوب به روستای وناب و از شمال به ناحیه و روستای خاتون‌بان مرتبط می‌شود.
فاصله سنگ‌کر از شهر دلفان حدود ۱۸کیلومتر است. مردم آن به مانند تمامی مردم دلفان به زبان لکی سخن می‌گویند. شغل عمده مردم کشاورزی، باغ‌داری و دامپروری است.
درباره نامگذاری این روستا افسانه‌هایی وجود دارد که غالبا به تخته سنگ بزرگی که در حاشیه روستا قرار دارد مرتبط می‌شود. این تخته سنگ به سنگ‌کر معروف است.
این روستا دارای ۲ بخش علیا و سفلی است؛ که در سخن عامی مردم هوز اوختی و هوز دیاره نامیده می‌شوند و هرکدام به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شوند.
موقعیت روستای سنگ کر از ارتفاع میانه کوه گل اندام (گووله ناوو)روستا
سطح فرهنگی روستا
روستا فقط دارای دبستان است و دانش‌آموزان برای ادامه تحصیل می‌توانند تا سطح سیکل را در روستای وناب بگذرانند، ولی برای ادامه تحصیل در دوره دبیرستان باید به شهر عزیمت کنند.
از خانوارهای روستا که در شهر زندگی می‌کنند افراد زیادی راهی دانشگاه‌های استان لرستان و اطراف و حتی استان‌های دورتر شده‌اند و برخی از آن‌ها به مدارج بالای علمی رسیده‌اند و در دانشگاه‌های اطراف مشغول به کار هستند که به لحاظ بار علمی برای روستا امتیاز محسوب می‌شود، از جمله افراد تحصیلکرده از سنگ‌کر علیا (هوز آوختی) می‌توان علی اکبر مرادیان قبادی، عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان و از سنگ‌کر سفلی (هوز دیاره) می‌توان نبی احمدی، عضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه و سجاد رحمتیان، دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی را نام برد.
جمعیت
این روستا در شهرستان نورآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۱خانوار) بوده است .
پوشش گیاهی و منابع طبیعی روستا
پوشش گیاهی :
روستای سنگ کر در ارتفاعات پایین دارای زمین‌های کشاورزی بوده و در ارتفاعات بالاتر دارای مراتع ، درختچه‌های چغاله بادام ، ارجن و … گون ،انواع استپ مانند کنگر و خار و گیاهان مختلفی با اسامی لکی مانند : سورپا ، زرشک کوهی ، گهنمه داری ،هولیره ،گول هیروو (ختمی) ، شنگ (گیاهی است بهاره)، پهغازه (گیاهی است بهاری)، یهزگوویه (آویشن) و … همچنین بالاتر از زمین‌های کشاورزی در موقعیت جنوب غربی ( در ارتفاع پایین کوه گل اندام) به تعداد کمی درخت بلوط می‌باشد .
منابع آب این روستا عبارتند از :
۱_سراب وناب:
این سراب از روستای وناب و از ارتفاعات کوه گل اندام سرچشمه می‌گیرد و در سالهای اخیر با مشکل کم آبی مواجه شده‌است و آب دهی آن به کمترین میزان در سال ۹۷ رسیده‌است بنابراین پیگیری و جدیت مسئولان ذیربط را برای ایجاد آب‌بند و سد و … جهت نگهداشت و آموزش روستاییان جهت صرفه جوییدر مصرف آن به صورت ایجاد کشاورزی مکانیزه (آبیاری قطره‌ای و … )میطلبد.
۲_رودخانه بادآور :
رودخانه یادشده از شهر نورآباد گذشته و در مسیرخود از چشمه‌ها و منابع آبی کوچک پر شده و به سمت رود گیزه رود در بخش غربی این شهرستان رسیده و از انجا نیز به آبهای جاری مانند قره سو و … میپیوندد. این رودخانه در میانه مسیر از روستای سنگ مر عبور کرده و به صورت چهم ( رودخانه‌های کوچک در زبان لکی) و بیشه زار
از روستا خارج می‌شود .مهمترین استفاده از این رودخانه آبیاری بیشه درخت زارها و گیاهان علوفه‌ای مانند یونجه و شبدر می‌باشد و دلیل اصلی عدم استفاده همه جانبه از آن آلودگی این رود می‌باشد که تمامی آب و فاضلاب شهری نوراباد را در هود جای داده است هرچند که در سالهای اخیر با ایجا منبع بزرگ ذخیره آب روستای خاتون بان به هصورت قطره‌ای زمین‌های زیادی را به زیر کشت کلزای دانه‌ای و … رفته است .
پوشش گیاهی کوه گل اندام(گوله ناوو) در زمان خشکسالی فروردین ماه سال ۹۷