کاش اینجا بودی

کاش اینجا بودی یک آلبوم مفهومی از گروه موسیقی پراگرسیو راک بریتانیایی، پینک فلوید، است.
این آلبوم نهمین آلبوم گروه است و موضوعاتی از قبیل «کسب و کار در موسیقی»، «عدم حضور یک فرد» و عضو گذشته گروه یعنی سید برت را بررسی می‌کند.
آلبوم درابی رود استودیوز در لندن ضبط شده و ایده اصلی آلبوم توسط راجر واترز داده شد که پیشنهاد کرد آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» به دو آهنگ تقسیم شود و در بین این دو بخش، سه آهنگ جدید قرار بگیرد.
در این آلبوم آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» به عضو سابق گروه پینک فلوید سید برت تقدیم شده‌است که در هنگام ضبط این اثر به‌طور اتفاقی از ابی رود استودیوز دیدن کرد و اعضای گروه از دیدنش حیران و اندوهگین شدند، زیرا تغییرات زیادی در ظاهر و شخصیتش به وجود آمده بود.
گروه همانند آلبوم قبل خود، نیمه تاریک ماه، در این آلبوم نیز از اثرات صوتی و سینث‌سایزر استفاده کرده‌است.
روی هارپر به عنوان خواننده مهمان در این آلبوم حضور دارد و در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن می‌پردازد. جلد این آلبوم توسط استورم تورجرسن، طراح جلد اکثر آلبوم‌های گروه، طراحی شده‌است.
آلبوم کاش اینجا بودی در سپتامبر سال ۱۹۷۵ منتشر شد و توانست در صدر چارت‌های بیلبورد و آلبوم‌های بریتانیا قرار گیرد.
فروش آلبوم به گونه‌ای بود که ئی‌ام‌آی رکوردز که یکی از ناشران این آلبوم بود نمی‌توانست پاسخگوی تقاضای زیاد مشتریان برای این آلبوم باشد.
آلبوم پس از انتشارش نقدهای مختلفی دریافت کرد و مجله رولینگ استون آن را در بین ۵۰۰ آلبوم برتر همه زمان‌ها قرار داد.
این آلبوم جزو آلبوم‌های مورد علاقه دو عضو پینک فلوید ریچارد رایت و دیوید گیلمور نیز است. درسال ۲۰۱۲ مستندی برای این آلبوم ساخته شد و مراحل ساخت آلبوم را مورد بررسی قرار داد.
زمینه اولیه
پینک فلوید در تورهای ۱۹۷۴، نسخه‌های اولیه از سه آهنگ «باید دیوانه باشی»، «گوسفند» و «بدرخش ای الماس مجنون» را در چند کنسرت در فرانسه و انگلیس به اجرا درآورد.
همان‌طور که گروه هیچ‌گاه روزنامه‌نگار و تبلیغاتچی برای خود استخدام نکرده بود و خود را از مطبوعات دور نگاه می‌داشت، ارتباطشان هم با مطبوعات ترش شده بود.
بدنبال انتشار یک نقد بدبینانه نسبت به آهنگ‌های جدید گروه در مجله ان‌ام‌ئی توسط نیک کنت (از هواخواهان سید برت) و پیت ارسکین، آن‌ها در هفته اول ۱۹۷۵ به استودیو بازگشتند.
مفهوم
کاش اینجا بودی دومین آلبوم پینک فلوید است که در آن از زمینه‌های مفهومی استفاده شده‌است. این زمینه‌های مفهومی توسط نوازنده گیتار بیس، خواننده و ترانه‌سرای گروه راجر واترز در آلبوم گنجانده شده و منعکس‌کننده احساس آن‌ها درآن زمان نسبت به سید برت عضو سابق گروه است که برای مدت زیادی از گروه دور بود و اعضای گروه از او بی‌خبر بودند.
آلبوم با یک مقدمه طولانی شامل ۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه موسیقی بیکلام که نوعی پیش‌درآمد برای ورود به اشعار آهنگ «بدرخش الماس مجنون» است آغاز می‌شود، آهنگی که گرامیداشتی برای عضو پیشین گروه سید برت است، کسی که گروه را به دلیل مشکلات روحی و روانی ترک کرد و کم‌کم به انزوا رفت. در این آهنگ برت با جملاتی نظیر «یادت می‌آید وقتی بچه بودی مثل خورشید می‌درخشیدی؟» و «تو زود به رازها دست یافتی و برای ماه گریستی» یادآور می‌شود.
این آلبوم به انتقاد از کسب و کار در صنعت موسیقی نیز می‌پردازد، آهنگ «بدرخش» با رفتن به سمت آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی» خاتمه می‌یابد که این آهنگ، با باز شدن یک درب آغاز می‌شود (راجر واترز ترانه‌سرای این آهنگ آن را نمادی برای گام برداشتن خیانت در صنعت موسیقی توصیف می‌کند و صنعت موسیقی آن دوره را بیشتر مشتاق و مایل به طمع و حرص و آز می‌داند) و با سر و صدای یک مهمانی به پایان می‌رسد. این آهنگ به «نبود ارتباط و احساس واقعی میان افراد» نیز تمرکز دارد.
همانند «به ماشین خوش‌آمدی»، آهنگ «دودی بگیر» هم به صنعت موسیقی می‌پردازد؛ در اشعار این آهنگ از جملاتی مانند «ما آنقدر خوشحالیم که نمی‌تونیم پولها رو درست بشماریم»، «ما به این بازی می‌گوییم قطار ثروت‌سواری»، «آها، راستی کدامتان پینک است؟» استفاده شده که این جمله آخر حداقل یک‌بار از گروه در جاهای مختلف پرسیده می‌شد.
آهنگ بعدی «کاش اینجا بودی» شامل اشعاری است که فقط مربوط به وضعیت سید برت نمی‌شود و به دوگانگی شخصیت راجر واترز به عنوان یک سلطه‌جو و آرمان‌خواه هم می‌پردازد. آلبوم با بخش‌های ششم تا نهم از آهنگ «بدرخش» به پایان می‌رسد که بیشتر شامل موسیقی بی‌کلام است و در متن آن نیز جملاتی مانند «کسی نمی‌داند الان کجا هستی و چقدر نزدیکی یا چقدر دور» در ارتباط با برت است، چون تا آن موقع از وی بی‌خبر بودند.
مراحل ضبط آلبوم
ابی رود استودیوز
پینک فلوید از آلن پارسونز (یکی از کارکنان ئی‌ام‌آی رکوردز) به عنوان مهندس صوت برای آلبوم قبل خود نیمه تاریک ماه استفاده کرده بود، اما به دنبال انتشار آن آلبوم مسیر به گونه‌ای رقم خورد که میل او برای ادامه کار با آن‌ها کاهش یافت، ولی درعوض به موفقیت‌هایی با پروژه شخصی خود، آلن پارسونز پراجکت، دست یافت.
گروه با برایان هامفریز در آلبوم بیشتر، که در «پای استودیوز» ضبط شده بود، پیشینه همکاری داشت و بار دیگر در سال ۱۹۷۴، او با یک مهندس کنسرت کم‌تجربه جایگزین شد. از این رو او یک انتخاب عادی برای کار با گروه به‌شمار می‌آمد، گرچه در روزهای نخست همکاری؛ او به عنوان یک غریبه تازه برای کار در ابی‌رود استودیوز دچار مشکلاتی بود؛ یک نمونه از خرابکاری‌های ناخواسته او در بخش‌هایی از آهنگ «بدرخش» بود که در یکی از قسمت‌های این آهنگ که واترز و نیک میسن وقت زیادی برای تکمیل آن کرده بودند، کل آن به صورت اکو ضبط شد و مجبور شدند دوباره آن را ضبط کنند.
گروه در ابتدا برای ساخت آلبوم جدید کار سختی را پیش رو داشت، چون که آلبوم قبلی آن‌ها نیمه تاریک ماه به عنوان پرفروش‌ترین کار آن‌ها تا آن زمان بود و هر چهار عضو از لحاظ جسمی و روحی تخلیه شده بودند.
ریچارد رایت این دوره را به «سقوط در یک دوره دشوار» و راجر واترز آن را «شکنجه» توصیف می‌کند. درامر گروه نیک میسن هم فرایند ضبط چند آهنگی را خسته‌کننده می‌دانست و دیوید گیلمور هم بیشتر به دنبال بهبود قطعات کنونی آلبوم بود، او همچنین از میسن به‌طور چشمگیری خشمگین شده بود، زیرا شکست در ازدواجش باعث به وجود آمدن نوعی حس بی‌علاقگی در او شده بود که در نحوه درام زدنش هم تاثیر گذاشته بود. گیلمور درباره این دوره می‌گوید:
با این حال پس از چند هفته راجر واترز به تجسم‌سازی مفهوم دیگری پرداخت. سه قطعه موسیقی جدید از تور ۱۹۷۴ («باید دیوانه باشی»، «گوسفند» و «بدرخش») می‌توانست دست کم نقطه شروعی برای یک آلبوم جدید باشند، و آهنگ «بدرخش» هم می‌توانست یک انتخاب معقول و یک محور برای ساخت آن آلبوم باشد، برای این‌کار می‌شد همانند آهنگ‌هایی نظیر «پژواک‌ها» عمل کرد و یک آهنگ بلند ساخت که بیشتر آن را موسیقی بی‌کلام تشکیل دهد.
راجر واترز ایده اصلی آلبوم را داد و تمام اشعار آلبوم را هم خود او نوشت.
گیلمور چهار نوت گیتار ابتدایی که در اوایل آهنگ «بدرخش» شنیده می‌شود را کاملا اتفاقی نوشته بود، اما واترز به آن واکنش مثبت نشان داد و کاملا نسبت به ساخت آلبوم جدید دلگرم شد. واترز می‌خواست آهنگ «بدرخش» را به دو قطعه تقسیم کند و بین آن دو، آهنگ‌های جدیدی را قرار بدهد. با اینکه گیلمور مخالف این کار بود اما نظر اعضای گروه درباره این پیشنهاد واترز، سه به یک به ضرر گیلمور بود و از این رو او نیز پذیرفت که آهنگ به دونیم و از هم جدا شود.
اشعار دو آهنگ «دودی بگیر» و «به ماشین خوش‌آمدی» حملات شدیدی به کسب و کار موسیقی بود و شعر «بدرخش» هم باید به گونه‌ای گفته می‌شد که ظهور و سقوط سید برت را بیان کند. واترز در این باره می‌گوید: «چون می‌خواستم شعر تا آنجا که ممکنه نسبت به آنچه که حس می‌کردم بیشتر نزدیک باشه… یک نوع مالیخولیای غیرقابل وصف و اجتناب ناپذیر از ناپدید شدن ناگهانی سید».
با مفهوم جدیدی که پایه‌ریزی شده بود دو قطعه آهنگ «باید دیوانه باشی» و «گوسفند» از آلبوم کنار گذاشته شدند چون در آن مسیری که واترز برای آلبوم جدید تعریف کرده بود قرار نمی‌گرفتند. از این دو آهنگ در آلبوم جانوران استفاده شد.
الماس مجنون
یکی از مهمترین نکات قابل ذکر در هنگام ضبط آلبوم کاش اینجا بودی در ۵ ژوئن ۱۹۷۵ رخ داد. گیلمور تازه ازدواج کرده بود و گروه در آستانه برگزاری دومین تور خود در آمریکا قرار داشت.
اعضای گروه مشغول ویرایش و کامل کردن میکس‌های پایانی آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» بودند که در این هنگام یک مرد چاق با ابروان و موهای تراشیده وارد اتاق شد، در دستان او یک کیسه پلاستیکی بود. واترز که مشغول کار در استودیو بود در ابتدا او را نشناخت، ریچارد رایت هم هویت او را تشخیص نداد، حدس زد که از دوستان واترز باشد و با او کاری دارد، اما پس از لحظه‌ای متوجه شد که او سید برت است. گیلمور هم حدس زد که وی از کارکنان ئی‌ام‌آی رکوردز است و نیک میسن هم نتوانست او را به جای آورد و هنگامی که گیلمور به او گفت، او وحشت زده شد.
سید برت در حین بازدید از ابی رود استودیوز در سال ۱۹۷۵
واترز پس از شناختن برت گریه‌اش گرفت. آن روز برت در کنار آن‌ها نشست و با هم صحبت کردند، ولی استورم تورجرسن طراح جلد گروه در این آلبوم در این باره می‌گوید: «او واقعا در بین ما نبود». میسن در کتاب خود با نام پشت و رو مکالمه برت را در آن روز «غیر معقول و بی‌قاعده» به خاطر می‌آورد. اندرو کینگ از او پرسید که چرا اینقدر چاق شده‌است؟ و او هم این‌گونه پاسخ داد:
او نسخه میکس شده «بدرخش» را هم گوش داد ولی هیچ نشانه‌ای از فهمیدن ارتباط آن با خودش نشان نداد. سید برت به عنوان مهمان در غذاخوری جشن عروسی گیلمور هم شرکت کرد، ولی بدون خداحافظی آنجا را ترک کرد. هیچ‌یک از اعضای گروه دیگر او را ندیدند و در سال ۲۰۰۶ از دنیا رفت.
اگرچه اشعار آهنگ «بدرخش» قبلا گفت شده بود اما حضور برت در آن روز شاید بر بخش‌های پایانی این آهنگ تاثیر گذاشته باشد، یک اشاره زیرکانه از آهنگ «نواختن امیلی را ببین» توسط ریچارد رایت در بخش پایانی آلبوم قابل شنیدن است.
تنظیم آهنگ‌ها
تصویر سینث‌سایزر EMS VCS3
گروه همانند آلبوم نیمه تاریک ماه از ترکیب‌کننده‌های نظیر «ای‌ام‌اس وی‌سی‌اس ۳» استفاده کرد (در آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی»)، اما توسط گیتار آکوستیک گیلمور و سازهای کوبه‌ای نیک میسن ملایم‌تر از آب درآمد. شروع آهنگ «بدرخش» شامل قطعاتی ناکامل از آلبومی که از قبل ضبط شده بود و به نام هاوس‌هولد آبجکتز شناخته می‌شود است.
در هنگام ضبط آلبوم دو نوازنده ویولن در سبک جاز و کلاسیک به نام‌های استفان گراپلی و یهودی منوهین در حال اجرا در استودیوی دیگری بودند که از آن‌ها برای مشارکت در قطعه‌ای دعوت به عمل آمد و آن‌ها نیز آمدند که گراپلی نواخت و منوهین تنها نظاره‌گر بود. هرچند که بعد از آن گروه تصمیم گرفت که از آن همکاری در آلبوم استفاده نکند و آن را برای آلبوم نامناسب خواند.
روی هارپر، کسی که در آلبوم کاش اینجا بودی به عنوان خواننده مهمان حضور دارد.
با اینکه برای این آلبوم از قطعه مشارکتی گراپلی استفاده نشد و گروه فرض بر این برد که وی این عدم استفاده از آثارش را یک جور توهین بداند، از این رو به وی ۳۰۰ پوند پرداخت کردند که تا سال ۲۰۱۳ به ۲۱۰۰ پوند رسید. تا سال ۲۰۱۱ گمان می‌رفت که این قطعه مشارکتی از بین رفته‌است.
آغاز آهنگ «کاش اینجا بودی» که با صدای رادیو شروع می‌شود از رادیوی خودروی گیلمور ضبط شده‌است که با چرخش درجه ایستگاهای رادیویی تغییر می‌کند که در این میان قسمتی از سمفونی چهارم چایکوفسکی شنیده می‌شود.
خواننده‌ها
جلسات ضبط دوبار به دلیل تور آمریکا قطع شده بود. (یکی در آوریل و دیگری در ژوئن ۱۹۷۵). ضبط در این آلبوم و آهنگ «بدرخش» برای واترز هم مشکلاتی بوجود آورد و وی نتوانست در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن بپردازد، از گیلمور خواست که خواندن در این آهنگ را بر عهده بگیرد که او نیز نپذیرفت، از این رو از روی هارپر که در ابی رود مشغول ضبط آلبوم سولوی خود بود دعوت کردند که در این آلبوم نیز مشارکت داشته باشد و در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن بپردازد.
واترز بعدا ابراز تاسف کرد و اعتقاد داشت که خودش باید این آهنگ را می‌خواند. گیلمور نیز در دو آهنگ «کاش اینجا بودی» و «به ماشین خوش‌آمدی» به عنوان خواننده حضور دارد.
بخشی از مجموعه استودیوهای برادران وارنر در کالیفرنیا، جایی که عکس برای جلد آلبوم گرفته شد.
بسته‌بندی
آلبوم کاش اینجا بودی در یک بسته‌بندی وقت‌گیر که توسط استورم تورجرسن طراحی شده بود فروخته شد.
استورم تورجرسن کسی بود که طراحی جلد اکثر آلبوم‌های پینک فلوید را بر عهده داشت و در تور ۱۹۷۴ نیز همراه با گروه بود؛ از این رو می‌توانست در طراحی جلد این آلبوم نیز از مفهوم‌هایی که در ارتباط با ترانه‌های آلبوم بود استفاده کند. وی در معنی‌دادن به اشعار این آلبوم پینک فلوید نقش تاثیرگذاری داشت و در نهایت تصمیم گرفته شد که موضوع «حضور تحقق نیافته» را جایگزین موضوع مرتبط با برت کنند. این تم «غیاب و نبودن» از هم‌اندیشی او در طی ساعت‌ها همراهی با اعضای گروه منعکس می‌شد.
تصویر جلد روی آلبوم از این موضوع الهام گرفته شده که افراد تمایل دارند احساسات واقعی خودشان را از ترس سوخته‌شدن پنهان کنند. ازاین رو دو تاجر در حال دست‌دادن هستند که یکی در حال سوختن است.
سوختن یک اصطلاح رایج در صنعت موسیقی هم بود و بیشتر برای هنرمندانی به کار گرفته می‌شد که از دریافت حق امتیاز کارهای خود محروم بودند. دو مردی که در کاور آلبوم هستند و در طراحی جلد از آن‌ها استفاده شده (رونی راندل و دنی راجرز) هستند.
این عکس در محل استودیوی برادران وارنر که در لس‌آنجلس قرار دارد گرفته شده‌است.
تصویر پشت جلد آلبوم نیز یک «فروشنده بی‌چهره فلویدی» را نشان می‌دهد که در صحرا ایستاده‌است. به بیان استورم تورجرسن «فروش روح» در صحرا.
انتشار و بازخوردها
بخش عمده‌ای از آلبوم کاش اینجا بودی در ۵ ژوئیه در جشنواره موسیقی نب‌ورث به نمایش درآمد. خواننده روی هارپر هم در این مراسم حضور داشت و بعد از اینکه فهمید لباس صحنه‌اش گم شده‌است اقدام به خراب کردن یکی از ون‌های پینک فلوید کرد که البته خودش را در این اقدام زخمی کرد و در راه‌اندازی سیستم‌های صوتی پینک فلوید تاخیر ایجاد کرد. دو عدد هواپیما هم که از دوره جنگ جهانی دوم بودند در حال پرواز بر فراز جمعیت بودند و اجرای گروه هم نمی‌توانست به تاخیر بیفتد. گروه در تامین برق کیبورد ریچارد رایت هم دچار مشکلاتی بود که این باعث می‌شد صداهای خروجی بسیار نامتعارف باشد و از این مسئله رنج می‌بردند.
آلبوم در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۵ در بریتانیا و بدنبال آن در روز بعد در آمریکا منتشر شد. آلبوم در بریتانیا با بیش از ۲۵۰،۰۰۰ فروش مستقیما به صدر جدول فروش رفت. تقاضا به گونه‌ای بود که ئی‌ام‌آی رکوردز به خرده‌فروشان خود اطلاع داد که تنها ۵۰ درصد از تقاضاها تحقق خواهد یافت. برای کلمبیا رکوردز از قبل ۹۰۰،۰۰۰ سفارش خرید آلبوم رسید که برای این ناشر بیشترین به حساب می‌آمد. آلبوم در هفته دوم به صدر آلبوم‌های آمریکا هم دست یافت به‌طوری‌که تا سال ۱۹۹۱ آلبوم سریعترین فروش را داشت. اما نقدهای گوناگونی دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۳ مجله رولینگ استون کاش اینجا بودی را در بین ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار در رده ۲۰۹ام قرار داد. درسال ۱۹۹۸ خوانندگان مجله کیو کاش اینجا بودی را، ۳۴امین آلبوم برتر تمام زمان‌ها انتخاب کردند، همین مجله در سال ۲۰۰۰ این آلبوم را در رده ۴۳ام صد آلبوم برتر انگلیسی برای همیشه قرار داد. در سال ۲۰۰۷ یکی از بزرگترین ایستگاه‌های رادیویی آلمان وی‌دی‌آر۲ از شنودگانش خواست که ۲۰۰ آلبوم برتر همه زمان‌ها را انتخاب کنند و در این لیست، کاش اینجا بودی در صدر آلبوم‌ها قرار گرفت. در سال ۲۰۰۴ آلبوم کاش اینجا بودی در ردیف ۳۶ام صد آلبوم برتر ده ۷۰ میلادی از نگاه پیچفورک مدیا قرار گرفت. IGN هم کاش اینجا بودی را هشتمین آلبوم کلاسیک راک انتخاب کرد.
با وجود اینکه در مراحل تولید این آلبوم مشکلاتی جود داشت اما این آلبوم جزو آلبوم‌های مورد علاقه نوازنده کیبورد گروه ریچارد رایت باقی ماند:
گیلمور هم این آلبوم را بسیار زیاد دوست می‌دارد.
فروش
پینک فلوید و مدیرشان از ناشر آثارشان ئی‌ام‌آی رکوردز در ایالات متحده ناراضی بودند و آلبوم کاش اینجا بودی، اولین همکاری گروه با کلمبیا رکوردز است که وابسته به سی‌بی‌اس بود. با این حال گروه با هاروست رکوردز ئی‌ام‌آی هم در اروپا به همکاری‌اش ادامه داد.
آلبوم توانست گواهی نقره‌ای و طلایی (به ترتیب با فروش ۶۰،۰۰۰ و ۱۰۰،۰۰۰ نسخه) را در اول اوت ۱۹۷۵ در بریتانیا دریافت کند، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۵ نیز در ایالات متحده گواهی طلایی را دریافت کرد و شامل شش بار گواهی پلاتین در ۱۹۹۷ شد.
تخمین زده شد که تا سال ۲۰۰۴ آلبوم نزدیک به ۱۳ میلیون نسخه در جهان فروخته‌است. کلمبیا رکوردز آهنگ «دودی بگیر» را به عنوان تک‌آهنگ برای انتشار در ایالت متحده در نظر گرفت که در پشت ان آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی» قرار گرفت.
انتشار مجدد و ریمسترینگ
جلد مستند داستانی از کاش اینجا بودی
کاش اینجا بودی در چند فرمت مختلف انتشار مجدد یافت و ریمستر شد. آلبوم در سال ۱۹۸۳ به صورت لوح فشرده در آمریکا و ۱۹۸۵ در بریتانیا منتشر شد، و دوباره در سال ۱۹۹۴ با طرح جلدی متفاوت‌تر از طرح جلد اصلی ریمستر شد.
آلبوم به عنوان یکی از بخش‌های مجموعه جعبه‌ای بدرخش منتشر شد و ۵ سال بعد کلمبیا رکوردز آن را با ۱۷ ثانیه بیشتر نسبت به نسخه ریمستر شده توسط ئی‌ام‌آی رکوردز در سال ۱۹۹۴ دوباره منتشر کرد. همچنین آلبوم در سال ۲۰۰۰ در ۲۵امین سالگرد انتشارش توسط کپیتال رکوردز در ایالات متحده منتشر شد. آلبوم در سال ۲۰۱۱ به عنوان بخشی از مجموعه جعبه‌ای ایمرژن (Immersion) به صورت استریو و دیجیتال توسط جیمز گاتری در لوح فشرده رمستر شد.
مستندسازی آلبوم و نماهنگ‌ها
پینک فلوید تنها برای یک آهنگ این آلبوم نماهنگ ساخت. «به ماشین خوش‌آمدی» برای ساخت نماهنگ برگزیده شد و برای ساختش از یک انیمیشن‌ساز به نام جرالد اسکارف دعوت شد، کسی که بعدها در فیلم دیوار نیز با گروه مشارکت می‌کند.
همانگونه که در سال ۲۰۰۳ برای آلبوم نیمه تاریک ماه مستندی ساخته شد در سال ۲۰۱۲ نیز مستندی به‌نام «داستانی از کاش اینجا بودی» درباره آلبوم کاش اینجا بودی ساخته شد و در آن مراحل ساخت آلبوم مورد بررسی قرار گرفت. این مستند شامل مصاحبه‌هایی با اعضای گروه شامل راجر واترز، دیوید گیلمور، نیک میسن، ریچارد رایت و سایر مشارکت‌کنندگان مانندمهندس صوت آلبوم برایان هامفریز است. از برخی تصاویر و کلیپ‌های مرتبط با سید برت نیز در این مستند استفاده شده‌است.
فهرست آهنگ‌ها
جایگاه در جدول فروش
سال
جدول
مکان
توضیح
منبع(ها)
۱۹۷۵
جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا
۱
Harvest SHVL 814
بیلبورد آلبوم‌های راک
۱
Columbia PC 33453
جدول موسیقی آلبوم‌های اتریش
۲
جدول موسیقی آلبوم‌های سوئد
۱۴
Harvest 062-96918, 1C 064-96 918
جدول موسیقی آلبوم‌های نروژ
۲
دست‌اندرکاران
پینک فلوید
دیوید گیلمور – خواننده، گیتار، لپ استیل گیتار، سینث‌سایزر ای‌ام‌اس ثینسی ای‌کی‌اس، کیبورد، تپ افکت
راجر واترز – خواننده، گیتار بیس، گیتار، سینث‌سایزر ای‌ام‌اس وی‌سی‌اس ۳، تپ افکت
ریچارد رایت – کیبورد، سینث‌سایزر ای‌ام‌اس وی‌سی‌اس ۳، کلاوینت، خواننده زمینه
نیک میسن – درام، سازهای کوبه‌ای، تپ افکت
سایر مشارکت کنندگان
دیک پری – ساکسفون در «بدرخش ای الماس مجنون»
روی هارپر – خواننده در «دودی بگیر»
ونتا فیلدز و کارلنا ویلیامز – خواننده زمینه
گروه تولید
برایان هامفریز – مهندسی صوت
پیتر جیمز – مهندسی، دستیار مهندس
فیل تیلور – عکاس اضافی (رمستر)
هیپ‌نسیس – طرح، عکاسی
پیتر کریستوفرسن، جف اسمیت، هاوارد بارتروپ و ریچارد مانینگ – دستیار طراح
گئورگی هاردی – گرافیک
جیل فرمانوسکی – عکاس اضافی (رمستر)
جیمز گاتری (مدیر ضبط) – مسترینگ
دوگ ساکس – ریمسترینگ
یادداشت