کمال‌الدین میرحبیب‌اللهی

میرکمال‌الدین میرحبیب‌اللهی (۱۲ بهمن ۱۳۰۸ آستارا - ۲۳ مهر ۱۳۹۵ بتزدا، مریلند ) معروف به کمال حبیب‌اللهی نظامی ایرانی بود. او آخرین فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی ایران از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ ه‌جری شمسی بود. حبیب‌اللهی در دولت ارتشبد ازهاری کفالت وزارتخانه‌های فرهنگ و هنر، آموزش و پرورش و فرهنگ و آموزش عالی را بر عهده داشت.
تحصیلات و نظامی‌گری
میرحبیب‌اللهی در ۱۲ بهمن ۱۳۰۸ در خانواده‌ای آذری در آستارا در نزدیکی مرز ایران و شوروی زاده شد. پدر او «میر کتاب‌الله» یک خیر آستارایی بود که در سال ۱۳۲۸ قمری (۱۹۱۰ میلادی) زمینی را برای احداث مسجد «غریب‌الغربا» وقف کرده بود. وی پس از درگذشت، در حیاط همان مسجد به خاک سپرده شد.
میرکمال‌الدین دوره ابتدایی را در زادگاهش و دوره متوسطه را در تهران سپری کرد و در ۱۳۲۷ از دارالفنون فارغ‌التحصیل شد. سپس در کنکور دانشکده افسری پذیرفته شد و به نیروی دریایی پیوست. وی می‌گوید پس از واقعه سوم شهریور ۱۳۲۰ و اشغال ایران، نیروی دریایی به خاطر رشادتی که به خرج داد و در حد توان به وظیفه‌اش عمل کرد، مورد احترام مردم بود. او که در ۱۹۴۹ م وارد نیروی دریایی شاهنشاهی شده بود، آموزش‌های ابتدایی نیروی دریایی را در ۱۹۵۳ در انگلستان دید. در سال ۱۹۶۱ از مدرسه عالی نیروی دریایی ایالات متحده در مونتری کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۶۹ دوره فرماندهی نیروی دریایی را در دانشکده جنگ نیروی دریایی ایالات متحده (Naval War College) در نیوپورت، رودآیلند گذراند.
سیر ارتقای رتبه:
ارتقا به درجه ناوسروانی در ۱۹۶۴
فرماندهی یک واحد اسکورت (مرکب از سه ناوچه) در سال ۱۹۶۵
معاون عملیاتی ناحیه دریایی جنوب و ناوگان خلیج فارس در سال ۱۹۶۶
درجه ناخدا یکمی در سال ۱۹۶۸
رئیس ستاد نیروی دریایی در سال ۱۹۶۹
درجه دریاداری در سال ۱۹۷۰
فرماندهی پایگاه دریایی ۱ بوشهر، ۴ بوشهر در ماه مه ۱۹۷۲
فرماندهی ناوگان خلیج فارس در همان سال (۱۹۷۲)
درجه دریابانی در سال ۱۹۷۴
درجه دریاسالاری در سال ۱۹۷۸
پیش از سقوط شاه در سال ۱۳۵۷، اسرائیل در پروژه‌هایی چند میلیارد دلاری برای فروش موشک‌های پیشرفته سطح به سطح به ایران درگیر بود. حبیب‌اللهی در این زمینه با فرمانده نیروی دریایی اسرائیل در گفتگو بود و در تلاش برای ایجاد نیروی زیردریایی بود.
زندگی شخصی
حبیب‌اللهی فردی خوش‌سیما، خوش‌صحبت و از نظر لباس و شخصیت بی‌نهایت مرتب توصیف شده‌است و گفته شده تنیس، شنا و رقص از علایق اویند. او غذاهای ایرانی را ترجیح می‌دهد از اسکاچ، شامپاین و مشروب BB لذت می‌برد و سیگار نمی‌کشد. او زبان‌های انگلیسی و ترکی را عالی، زبان فرانسه را خوب و ایتالیایی را نسبتا خوب صحبت می‌کند. با لادن (متولد ۱۹۴۴)، که در انگلیس در رشته باله تحصیل کرده‌است و انگلیسی را سلیس صحبت می‌کند، ازدواج کرده‌است. آنان یک پسر به نام کاوه دارند. اندام او متوسط است (پنج فوت و شش اینچ قد، ۱۴۰ پوند وزن)، مسلمان است؛ و در نیروی دریایی شاهنشاهی بسیار مورد احترام بوده‌است.
او در سال ۱۳۵۷ در کابینه ارتشبد غلامرضا ازهاری به سرپرستی وزارتخانه‌های فرهنگ و هنر، آموزش و پرورش و علوم و آموزش عالی رسید.
دوران انقلاب
حبیب‌اللهی در سال ۱۳۵۷ و با تشدید اعتراضات تنها راه مقابله با انقلاب را در مشورت با شاه سرکوبی معترضان می‌دانست ولی شاه به دلیل مغایرت این کار با قانون اساسی با آن موافقت نکرد. او می‌گوید از همان ابتدا همه می‌دانستند که در صورت پیروزی انقلاب، ممکن است اعدام شوند، کما این که شماری از آن فرماندهان شدند. روزی که پس از پیروزی انقلاب به ستاد فراخوانده شد، با جامه‌دان رفت چون احتمال می‌داد بازداشت شود و شد. اما چند ساعت بعد به طرز عجیبی آزاد می‌شود. سرلشکر محمدولی قرنی، اولین رئیس ستاد ارتش پس از انقلاب، از او خواسته بود که در سمت خود بماند، ولی او می‌دانست که نمی‌تواند با تشکیلات جدید همکاری کند.