نورالدین عافی

سید نورالدین عافی (زاده ۱۳۴۳ در محله خلجان تبریز) رزمنده و جانباز ۷۰٪ جنگ تحمیلی، که با روایت کتاب نورالدین پسر ایران وی باعث شناخته شدن در سطح کشور شد، وی در کتاب مذکور خاطرات نوجوانی خود در سال ۱۳۵۹ را توسط موسی غیور در سال ۱۳۷۳ طی ۴۰ ساعت مصاحبه به زبان ترکی و سپس به وسیله معصومه سپهری در سال ۱۳۸۳ به تحریر درآورده که از ۱۶ سالگی پس از ۳ سال از آغاز جنگ تحمیلی وارد جبهه شده و او حضور در گردان‌های لشکر ۳۱ عاشورا را به عنوان نیروی آزاد، غواص و فرمانده دسته در جبهه‌های مختلف تجربه کرده و بارها مجروح شده است؛ که ۸۰ ماه از عمر خود را در جبهه‌ها گذراند و در نهایت جانباز ۷۰٪ شد.
نورالدین پسر ایران
کتاب «نورالدین، پسر ایران» روایت بی‌نظیری از بدر، والفجر هشت و کربلای ۴ است. کتابی دقیق، صادقانه و عمیق؛ که خواننده را با خود به دل واقعه می‌برد و او را از گریستن و افتخار کردن و حسرت خوردن، به بهت زدگی می‌کشاند.
سید نورالدین عافی در گفتگو با سایت فرهنگ نیوز از انتشار جلد دوم کتاب «نورالدین پسر ایران» خبر داده و گفت:
جلد دوم کتاب «نورالدین پسر ایران» در چهار بخش منتشر خواهد شد. بخش اول ناگفته‌هایی که از کتاب «نورالدین پسر ایران» جا مانده است، و مسائلی که الان متناسب با جو جامعه می‌توان آنها را بیان کرد. بخش دوم به تاثیری که کتاب اول روی جوان‌ها گذاشته پرداخته می‌شود. بخش سوم در مورد نقش همسرم است و بخش آخر کتاب هم به قضایای بعد از جنگ و سختی‌های بعد از جنگ برمیگردد.
حرف دل نورالدین با جوانان ایران
دوست داشتم واقعیت‌های جنگ بازگو شود، و سختی‌هایی که دوستانم کشیدند را بیان کنم تا جوان‌ها بدانند این بچه‌ها ۸ سال چگونه جنگیدند و چه زحماتی کشیدند اما آنطوری که دلم می‌خواست نشد.
آن روز جنگ بود و اکثریت بچه‌ها به جبهه می‌رفتند. اما امروز جنگ عوض شده، جنگ امروز وارد عرصه‌های فرهنگی شده و به خانه‌های ما آمده است. جوان‌های امروز باید خوب درس بخوانند تا بتوانند عهده‌دار مسئولیت‌های کلیدی و مهم شوند، اگر جوان‌ها از همه نظر قوی باشند تا هزاران سال کسی نمی‌تواند آسیبی به کشور بزند.
بازگو کردن خاطرات جنگ را مدیون شهید آوینی هستیم
شهید آوینی جمله‌ای دارد و می‌گوید: «مکه برای شما، فکه برای من. بال نمی‌خواهم، همین پوتین‌های کهنه هم می‌توانند مرا به آسمان ببرند.» من اعتقاد دارم شهید آوینی به آسمان نرفت، شهید آوینی مستقیم به بهشت رفت.
شما ببینید شهید آوینی بعد از جنگ چه کار کرد. الان این کتاب‌هایی که می‌بینید نتیجه کار شهید آوینی است. کلید بازگو کردن خاطرات جنگ را شهید آوینی زد. ما خیلی مدیون ایشان هستیم.
هنوز بعد از ۳۰ سال، جانبازان برای هزینه‌های درمانشان با بیمه و بنیاد شهید مشکل دارند
نورالدین عافی در مصاحبه‌اش به مناسبت روز جانباز با فرهنگ نیوز گفت:
من معمولا هر ۳–۴ ماه عملی دارم، که سی و هفتمین عمل تمام شده و می‌روم برای سی و هشتمین عمل.
مظلومترین شهدای ما شهدای عملیات‌ها نیستند، شهدای گمنام نیستند. مظلومترین شان آنهایی هستند که در زمان جنگ زخمی شدندو ۱۵ سال، ۲۰ سال و حتی ۳۰ سال زجر کشیدند و بعد شهید شدند؛ و هیچ‌کسی هم سراغشان نرفت. ما بعد از ۳۰ سال هنوز نتوانستیم به بحث درمان اینها رسیدگی کنیم. من الان در دانشکده علوم پزشکی تبریز هستم، در واحد ایثارگران حدود ۹۰۰ جانباز و ۳۰۰ فرزند شهید داریم. اختلاف نظراتی که بین دولت و بنیاد شهید وجود دارد باعث می‌شود که ما نتوانیم هزینه درمان این بچه‌ها را از بیمه بپردازیم. یا بیمه قبول نمی‌کند یا بنیاد شهید قبول نمی‌کند، بعد از ۳۰ سال وضع اینگونه است.
واقعا کسانی که روی هدفشان ماندند خیلی کار سختی کردند. آنهایی که در جبهه شهید شدند، راحت رفتند. اما جانبازان ۳۰ سال زجر کشیدند. روزهای جنگ جو و فضا جور دیگری بود. بعد از جنگ فضا عوض شد. ما باید در این فضا زندگی کنیم، در این فضا کار کنیم، و این خیلی سخت است. دشوارتر از جنگ است؛ و ماندن روی همان هدفها خیلی سخت است به همین خاطر آقا می‌فرماید شرایط جانبازان سخت‌تر از شهداست.