مرق (کاشان)

مرق (کاشان) ، روستایی از توابع بخش برزک شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بابا افضل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱،۳۰۰ نفر (۴۲۵خانوار) بوده‌است.
درباره روستا
روستای مرق (زادگاه افضل الدین مرقی کاشانی) در۴۲ کیلومتری شمال کاشان از توابع استان اصفهان روستایی خوش آب وهوا با مناظری بسیار زیباو چشم نواز وجود دارد به نام مرق، مرق درلغتنامه دهخدا به معنای آواز کنیزکان گفته شده، روستای مرق در دامنه کوه‌های سر به فلک کشیده کرکس قرار دارد، منطقه‌ای بکرو زیبا، کوهستانی با مردمانی که بیشترآنها کشاورزو کارگر هستند که به شغل دامداری وکشاورزی وباغداری مشغول می‌باشند. دراین روستاضمن طبیعت بسیاردیدنی ومناظر دلنواز اعم از رودخانه، چشمه، باغات سرسبز و بقعه حکیم وادیب باباافضل الدین مرقی کاشانی وجوددارد. آنچه ازنظرمحققان نزدیک به یقین می‌باشداین است که باباافضل درقرن ششم دراین روستابدنیاآمده ودرقرن هفتم بدرودحیات گفته‌است، مدفن آن مرحوم دربلندترین نقطه منتهی‌الیه غرب روستاواقع است آرامگاه حکیم افضل الدین مرقی ازبناهای عهد مغولی است، در داخل این بقعه دوقبردیده می‌شودکه یکی مرقد افضل الدین است ودیگری به نام پادشاه زنگ شهرت دارد. بنابه روایات پادشاه زنگ هنگام سیروسیاحت در برخورد با باباافضل مجذوب ومرید وی شده وتاآخرعمر در خدمت بابا افضل زیسته و پس ازمرگ درجوار او دفن گردیده‌است. این حکیم بزرگوارپژوهشگری راستین درشیوه عرفان، اندیشه‌های نوآیین اوهمچون آذرخشی بودکه جهان فلسفه راروشنی بخشید. روستای مرق در فاصله ۴۰ کیلومتری غرب شهر واقع شده‌است. این روستا در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد… در این منطقه کشاورزی بیشتر به صورت باغداری انجام می‌شود. بیشتر آب موجود در رودخانه ناشی از آبدهی چشمه‌های اشردون، سپر، لنج لواده و سارمون است. دسترسی به روستای مرق از طریق کاشان و از مسیر جاده کاشان – راوند – سادیان – مرق از طریق یک جاده آسفالته امکان‌پذیر است. پیشینه تاریخی روستا در خصوص قدمت روستا اقوال گوناگونی وجود دارد که هر یک حکایت از سابقه طولانی سکونت در این روستا دارد. عده‌ای قدمت روستا را به زمان اسکندر مقدونی نسبت می‌دهند و دلیل آن را سکه‌های طلای مکشوفه از قبرستان متروکه محله دروازه می‌دانند. وجود مدفن شاعر صاحب نام و پر آوازه قرن هشتم هجری، حکیم افضل‌الدین مرقی معروف به (بابا افضل) در این روستا از دیگر دلایل قدمت روستاست. زمان تولد این شاعر را سال ۵۸۳ و درگذشت آن را سال ۶۶۶ هجری قمری ذکر کرده‌اند. او تمام عمر خود را در این روستا گذرانده‌است. نقل شده این شاعر در عصر خواجه نصیرالدین طوسی هلاکو می‌زیسته و بعضی خواجه نصیر را شاگرد باباافضل دانسته‌اند، در کتاب بوستان مرق به نقل از استاد نفیسی آمده، «خواجه نصیر نام او را شیخ‌افضل‌الدین محمدبن‌حسن‌المرقی‌المعروف بالقاشی آورده‌است» مدفن او دارای بقعه‌ای است که زمان ساحت بقعه و مجموعه آن، شامل گنبد هرمی شکل، ایوان و فضاهای جانبی آن، را به زمان صفویه نسبت می‌دهند. وجود درخت سرو کهنسال در حیات مسجدجامع که سابقه آن را به پیش از دوران زندگی باباافضل برمی‌گردد، گواه دیگری بر قدمت این روستاست. اعتقاد بر این است که درهای مقبره باباافضل را از چوب‌های این درخت ساخته‌اند. محصولات عمده باغی این روستا به ترتیب شامل گردو، بادام و گل‌محمدی است که باغ‌های آن به صورت مختلط و سنتی است. منبع اصلی درآمد ساکنان از این سه نوع محصول است. سایر محصولات باغی روستا عبارتند از زردآلو، گیلاس، آلوچه، سیب درختی، انگور، خرمالو، آلو، آلبالو، قیصی و شاه‌توت است و عمدتا جنبه خود مصرفی دارد که در این میان تنها محوصل زردآلو به خشکبار تبدیل می‌شود. محصولات عمده زراعی روستا شامل گندم و جو است؛ که در سطحی معادل ۴۰ هکتار کشت می‌شود. دیگر محصولات زراعی عبارتند از لوبیا، نخود، شبدر، یونجه و سیب‌زمینی که جنبه خود مصرفی دارد.