جهره

جهره ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خنج در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیف‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
توزیع قومییت
حدود ۵۰ درصد از ساکنین روستا فارس و حدود۵۰ درصد از تیره‌های مختلف عشایر غیور قشقایی وترک زبان شامل: سهرابخانی، قره قانی، جویی، قزلو و … می‌باشند.
زبان
اهالی روستا به دو زبان فارسی و ترکی قشقایی صحبت می‌کنند.
تاریخچه
روستای جهره دارای سابقه تاریخی ده هزار ساله می‌باشد. ثبت تل قدیمی گورستان روستای جهره در آثار ملی کشور شاهدی بر این ادعاست. این تل که مربوط به دوره نوسنگی است ۱۸۰۰متر مربع وسعت و ۴ متر ارتفاع دارد. گورستان قدیمی که در سمت شرق این اثرتاریخی قراردارد دارای گورهایی متعلق به ادوار مختلف باستانی ومتاخر اسلامی است. این اثر بخشی از یک محوطه تاریخی وسیع شامل تپه تاریخی، قلعه و برج‌های دیده بانی و بقایای کانال‌های آبرسانی با ملات سنگ و ساروج در گورستان قدیمی است و به همین علت این تل بنام تل تاریخی گورستان جهره نامگذاری شده است. در سطح این تل تاریخی، آثار بنا شامل تیغه، تراشه وزیر تیغه مشاهده می‌شود.
این گورستان قدیمی دارای گورهائی متعلق به دوران مختلف است که بر روی برخی گورها کتیبه‌هایی منقوش به تصاویری از جانوران همچون شیر، آهو اسب و گاو و انسانهایی که بر اسب سوارند و حاکمانی که برتخت نشسته‌اند دیده می‌شود.ازافرادقدیمی روستامی توان به فرزندان شیخ حسن بحرینی محمدحسین وحسن بیگ وملاحسین کشاورزوحیدرقلی دیلمی اشاره کردشایان ذکراست جهره اقامتگاه زمستانی صولت الدوله قشقایی وسهرابخان بهادری وفرزندانش بوده است
امرار و معاش
شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و دامپروری می‌باشد. عده‌ای نیز در مشاغل دولتی در حال خدمت می‌باشند. باغات جهره همیشه شهره خاص و عام بوده است و همواره از جهره بعنوان یک مرکز تجاری در محصولات کشاورزی یاد می‌شود. حدود ۳۵ کیلومتر مربع معادل سه هزار و پانصد هکتار زمین حاصلخیز کشاورزی در محدوده روستا وجود دارد. از مهمترین محصولات می‌توان به خرما، مرکبات و انواع سیفی جات اشاره کرد. مهمترین گونه‌های دامی شامل گاو، گوسفند (بز و میش) و مرغ می‌باشد.
طبیعت
روستای جهره در یک منطقه کاملا کوهستانی واقع شده است. وجود ارتفاع بالاتر نسبت به روستاهای مجاور باعث خنک‌تر بودن نسبی هوا شده است. دشت‌های روستا غالبا پوشیده از درختان کنار می‌باشد که به علت تراکم بالا تبدیل به جنگل‌های زیبایی شده‌اند که خود باعث رونق گرفتن دامپروری در روستا گردیده است. مهمترین پوشش گیاهی دشت‌ها علفی به نام بهمن می‌باشد که مورد توجه دامپروران می‌باشد. از درختان کوهی نیز می‌توان به انجیر، کل انجیر، بادام کوهی و بنه اشاره کرد. همچنین می‌توان از گیاهان دارویی و غذلیی به گیاهان می‌یل، ترشک، جیکه، سیرموک، بوگنه (انقزه) اشاره کرد.
عسل کوهی به عنوان یک هدیه باارزش الهی به وفور در فصول بهار و پاییز یافت می‌شود. این محصول غالبا به کشورهای حوزه خلیج همیشگی فارس صادر می‌شود.
اطراف روستا توسط کوه‌های سربه فلک کشیده‌ای محصور گردید است. مهمترین کوه‌ها شامل: کوه میشی، جنگاه، چال سیاه و کلاه قاضی می‌باشد. کوه میشی یک کوه غیر سنگی می‌باشد که مناسب برای چرای میش می‌باشد. در روستای جهره سه رشته قنات وجود دارد دو عدد آز آنها همچنان زنده می‌باشد و همواره امید بخش حیات در روستا بوده است. آبیاری بخش عمده‌ای از باغهای نخل توسط قنات انجام می‌شود.
اخیرا توسط اداره جهاد کشاورزی شهرستان خنج یک گوراب در شمال غرب روستا جهت تقویت آب سفره‌های زیرزمینی و احیای قنات‌ها ایجاد گردیده که امید است در چند سال آینده اثر بخش بودن خود را نشان دهد. همچنین جهت رونق بخشیدن به و ضعیت اب چاه‌های کشاورزی یک سد درکناز تپه عزیزآباد (توپ عزیز آباد) درحوالی کوه جنگاه در حال احداث است.