آزادی‌های چهارگانه (نقاشی)

آزادی‌های چهارگانه یک مجموعه چهارتایی از نقاشی‌های رنگ روغن روی بوم اثر نورمن راکول هنرمند آمریکایی است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شده‌اند. این چهار اثر عبارتند از آزادی بیان، آزادی پرستش، آزادی از فقر و آزادی از ترس. این چهار نقاشی تقریبا از نظر ابعاد با یکدیگر برابرند و اندازه‌شان است و هم‌اکنون در موزه نورمن راکول در استوکبریج ماساچوست نگهداری می‌شوند. راکول برای کشیدن این نقاشی‌ها از سخنرانی رئیس‌جمهور وقت آمریکا فرانکلین دلانو روزولت مشهور به سخنرانی آزادی‌های چهارگانه که در ششم ژانویه ۱۹۴۱ در برابر کنگره آمریکا ایراد شده، الهام گرفته‌است. روزولت در این سخنرانی از حقوقی صحبت می‌کند که در همه‌جای جهان باید از آن‌ها محافظت شود. این چهار حق لازم و اساسی عبارتند از آزادی بیان، آزادی پرستش، آزادی از فقر و آزادی از ترس. او همه دنیا را به رعایت آن‌ها فراخواند و آن را انگیزه‌ای برای شرکت ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی دوم دانست. این حقوق توسط نیروهای متفقین در منشور آتلانتیک گنجانده شده و مبدل به بخشی از منشور ملل متحد شدند.
چهار نقاشی راکول برای اولین‌بار در سال ۱۹۴۳ در مجله ستردی ایونینگ پست و در چهار هفته متوالی و با همراهی جستارهایی از متفکران برجسته آن روز به چاپ رسید. نویسندگان این جستارها به ترتیب انتشار عبارت بودند از بوث تارکینگتن (آزادی بیان)، ویل دورانت (آزادی پرستش)، کارلوس بلوسان (آزادی از فقر) و استیون وینسنت بنت (آزادی از ترس). این نقاشی‌ها آثار برجسته نمایشگاه‌هایی شدند که با حمایت مجله پست و وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا برگزار شد و توانستند طی آن‌ها بیش از ۱۳۲ میلیون دلار اوراق قرضه جنگی بفروشند.
این مجموعه نقاشی سنگ بنای نمایشگاهی هنری شدند که تمام آثار نورمن راکول در آن به نمایش درآمده است. راکول مشهورترین و شناخته‌شده‌ترین هنرمند تجاری میانه سده بیستم میلادی است که تحسین و نظر مساعد منتقدان را کسب نکرده‌است. این نقاشی‌ها، بهترین آثار او به حساب می‌آیند و براساس برخی گزارش‌ها، پرتیراژترین نقاشی‌ها هستند؛ آن‌ها در دورانی به صورت عمومی در ادارات پست، مدرسه‌ها، کلوب‌ها، ایستگاه‌های راه‌آهن و ساختمان‌های مختلف عمومی و نیمه‌عمومی به نمایش درآمدند.
بررسی‌های انتقادی این نقاشی‌ها مانند بیشتر آثار راکول، کاملا مثبت نبوده‌اند. نگاه سرخوش و نوستالژیک راکول به دیارگرایی، در طول زندگی‌اش از او تصویرگری محبوب اما نه‌چندان در زمره هنرمندان هنرهای زیبا ساخته‌است؛ دیدگاهی که امروز نیز متداول است. بااین‌همه او با نقاشی آزادی از فقر چنان اثری در ساختار اجتماعی ایجاد کرده که این نقاشی با نام «شکرگزاری نورمن راکول» شناخته می‌شود.
سخنرانی فرانکلین روزولت
"در روزهای آتی، روزهایی که در جستجوی ایجاد امنیت هستیم، به جهانی می‌نگریم که براساس چهار آزادی اساسی انسانی، بنا شده باشد. ساولین آزادی، آزادی بیان و عقیده است، در همه‌جای جهان.دومین آزادی، آزادی پرستش خدا برای هر فرد به روش خودش است، در همه‌جای جهان.سومین آزادی، آزادی از فقر و نیاز است که به زبان اصطلاحات جهانی، به معنای فهمی اقتصادی است که برای هر ملتی، یک زندگی سالم و صلح‌آمیز را تضمین کند، در همه‌جای جهان.چهارمین آزادی، آزادی از ترس است که به زبان اصطلاحات جهانی، به معنای کاهش جهانی جنگ‌افزارهاست، به گونه و تا اندازه‌ای که هیچ ملتی در موقعیتی قرار نگیرد که دست به تجاوز فیزیکی به همسایگانش بزند، در همه‌جای جهان.این تصویری از هزاره‌ای دور نیست. این مبنایی قطعی برای نوعی از جهان است که در زمان و نسل خود ما قابل دستیابی است. این نوع از جهان، ضد وضعیتی از نظم به اصطلاح جدید استبدادی است که دیکتاتورها به دنبال ایجاد آن از طریق بمباران هستند."|source=—فرانکلین روزولت
سخنرانی وضعیت کشور (آزادی‌های چهارگانه) (۶ ژانویه ۱۹۴۱)
روزولت، در طول فعالیت‌های سیاسی‌اش از جنبش حقوق بشر دفاع می‌کرد. در سخنرانی سالانه وضعیت کشور خطاب به کنگره آمریکا در ۶ ژانویه ۱۹۴۱، که هنگام اشغال بیشتر سرزمین‌های اروپای غربی به دست آلمان نازی ایراد شد، او از شهروندان آمریکایی خواست تا از تلاش‌های جنگی به روش‌های مختلف حمایت کنند. او اظهار داشت تصویر او از آینده‌ای بهتر بر «آزادی‌های چهارگانه» بنا شده‌است: «در روزهای آتی، روزهایی که در جستجوی ایجاد امنیت هستیم، به جهانی می‌نگریم که براساس چهار آزادی اساسی انسانی، بنا شده باشد» و دو آزادی سنتی و دو آزادی جدید آن عبارتند از: آزادی بیان، آزادی پرستش، آزادی از فقر و آزادی از ترس که باید به صورت جهانی از آن‌ها محافظت کرد. بعدتر موضوعات طرح‌شده در این سخنرانی به منشور آتلانتیک راه‌یافت و مبدل به بخشی از منشور سازمان ملل متحد شد.
سخنرانی وضعیت کشور آمریکای روزولت در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ به سخنرانی «آزادی‌های چهارگانه» او مشهور شد تا نتایج آن بتواند دیدگاه روزولت نسبت به انتشار جهانی ایدئال‌های آمریکایی آزادی مدنی را در این چهار آزادی، خلاصه کند. به بیان دیگر، سخنرانی روزولت به این علت مشهور است که «ویژگی‌های عینی جنگ را مشخص کرده و نظرگاه امیدوارانه او را به جهان پس از جنگ آشکار می‌کند.» سخنرانی او به آگاه شدن کنگره و ملت از وضعیت وخیم جنگی که آن‌ها را به خود می‌خواند، کمک کرد و هدف‌های ایدئولوژیک از درگیری‌های مسلحانه لازم را بیان کرده و از آن‌ها، باور جهانی آمریکایی به آزادی را درخواست می‌کرد. آزادی‌های چهارگانه در داخل کشور آمریکا، چیزی نبود که روزولت بتواند آن را از طریق قانون‌گذاری ایجاد کند. بااین‌همه این آزادی‌ها هدفی برای نیروهای نظامی آمریکایی در جنگ به وجود آورد. از میان این آزادی‌ها، تنها دو آزادی پرستش و بیان در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ذکر شده‌اند.
راکول و جنگ جهانی دوم
نورمن راکول (پیش از ۱۹۲۳)
راکول بین سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ که تاریخ طراحی جلد یادبود جان اف. کندی است، برای مجله ستردی ایونینگ پست ۳۲۲ جلد طراحی کرد که از جمله پرمخاطب‌ترین مجلات آمریکایی به حساب می‌آید. در دوران پیش از الکترونیکی شدن چیزها، که تولید انبوه تصویرسازی رنگی مجلات، عمومی‌ترین شکل از رسانه بود، نام راکول را همه مردم می‌دانستند و در دهه ۱۹۵۰، از لحاظ شهرت عمومی در میان هنرمندان هنرهای بصری، تنها رقیبش والت دیزنی بود. در خلال جنگ جهانی اول و در دوران سردبیری جرج هوراس لوریمر بر پست، راکول کمتر توانست تصویرگر ثابت مجله باشد. پس از مرگ لوریمر در ۱۹۳۷، راکول که از بند محدودیت‌های او رسته بود، فرصت خلق آزادی‌های چهارگانه را که فرصتی بی‌نظیر برای تمام عمرش بود، از دست نداد.
جلدهایی که راکول طراحی کرده‌است، زوایای انسانی تلاش‌های جنگی آمریکا را برجسته کرده. این تصاویر حامی تلاش برای ترویج اوراق قرضه جنگی بوده‌است و زنان را به کار و مردان را به نام‌نویسی در ارتش تشویق کرده‌است. تصویرهای او موضوعاتی چون میهن‌دوستی، اشتیاق، تغییر نقش‌های معین جنسیتی، همبستگی، عشق، کار، اجتماع و خانواده را به خدمت گرفته‌اند. راکول به عنوان تصویرگر مجله در طول جنگ، طرح‌هایی شبیه آثار وینسلو هومر، تصویرگر مجله هارپرز ویکلی در طول جنگ داخلی آمریکا، می‌کشید. به نظر می‌رسد که نقاشی‌های چهارگانه راکول بر پذیرفته‌شدن آزادی‌های چهارگانه روزولت به عنوان یک هدف، موثر بوده‌است.
آزادی‌های چهارگانه به سوژه مهمی برای کنسرسیوم «هنرمندان برای آزادی» ، تبدیل شد. این کنسرسیوم یکی از سازمان‌های هنرمندان بود که برای دولت، آثار هنری ترویجی جنگی تهیه می‌کرد و حامی نمایشگاه‌هایی با موضوع صلح جهانی نیز بود.
راکول شخصیتی غیرسیاسی شناخته می‌شد که با این وجود از «تحمل تفاوت‌ها، حسن نیت، مهربانی و آزادی‌هایی که روزولت تقسیم‌بندی کرده بود» حمایت می‌کرد. او بر این باور بود که آزادی‌هایی که روزولت به آن‌ها رهنمون شده، ارزش مبارزه دارند و بنابراین جدا از آزادی‌های چهارگانه، مشارکت‌های زیادی در زمینه فعالیت‌های تبلیغی جنگی انجام داد. او به صورت گسترده برای خلق شخصیت خیالی و ایدئال دوران جنگ خود ویلی گیلیس و تصویرگری رزی پرچ‌کن شناخته شده‌است. برخی از دیگر آثار دوران جنگ او به نام شناخته می‌شوند مانند اخبار جنگ و سرباز به‌خانه‌بازگشته. او همین‌طور مسئول تشویق حمایت‌های فردی از جنگ از طریق خلق پوسترهایی چون سریع به‌خانه‌برگشتن (۱۹۴۳) نیز بوده‌است.
آفرینش
«این کار برای من زیادی بزرگ بود… میکل‌آنژ باید با آن درمی‌افتاد.»
آزادی‌های چهارگانه (آزادی بیان، آزادی پرستش، آزادی از فقر و آزادی از ترس) نورمن راکول، اولین بار در تاریخ‌های ۲۰ فوریه، ۲۷ فوریه، ۶ مارس و ۱۳ مارس ۱۹۴۳، به همراه جستارهایی از نویسندگان و مورخان سرشناس آمریکایی، (به ترتیب بوث تارکینگتن، ویل دورانت، کارلوس بلوسان و استیون وینسنت بنت) منتشر شدند. ابعاد آن‌ها × است به جز آزادی پرستش که ابعادی برابر با × دارد. راکول برای کشیدن تمام این نقاشی‌ها از مدل‌های زنده استفاده کرده‌است. راکول از ۱۹۳۵ دست به استفاده گسترده از عکاسی سیاه‌وسفید از این مدل‌های زنده زد اما این مسئله را تا سال ۱۹۴۰ آشکار نکرد. استفاده از عکاسی به راکول اجازه داد از مدل‌هایش در حالت‌هایی عکس‌برداری کند که نمی‌توانستند برای مدت طولانی در آن بمانند. او همین‌طور توانست با این کار، آثارش را با زوایای جدیدی خلق کند؛ در آزادی‌های چهارگانه، «آزادی بیان دارای نقطه ثقل در پایین است، در آزادی پرستش، نمای نزدیک به کار گرفته شده، آزادی از ترس، نمای میانه را به نمایش می‌گذارد و آزادی از فقر، زاویه باز دارد.»
راکول در ۱۹۳۹ به آرلینگتن نقل مکان کرد که محیطی دوستانه برای هنرمندان داشت و میزبان افرادی چون رابرت فراست، راکول کنت و دوروتی کانفیلد فیشر بود. راکول پس از نقل مکان از نیو راشل گفت «بی‌قرار بودم… شهر نیو راشل با هرچه به سرم می‌آمد، رنگ می‌باخت.» او در نیو راشل هم فرایند طلاق را از سر گذراند و هم مجبور بود هم‌پای جمعیت پرجنب‌وجوش آن‌جا شود. پس از استقرار راکول در آرلینگتن، هنرمندان دیگری نیز همچون جان آثرتون، مید شفر و جرج هیوز نیز به آن‌جا نقل مکان کردند. این هنرمندان به اضافه راکول، متقابلا از هم حمایت می‌کردند و افراد محلی را به عنوان مدل آماتور به کار می‌گرفتند. راکول با استفاده از عکاسی و مدل‌های محلی توانست آن‌چه «انسان‌هایی شکل خودشان»، کسانی که از طبقه کارگر بودند، می‌نامید را به جای یک روز استفاده از مدل‌های حرفه‌ای، در یک ساعت به دست بیاورد. راکول در ازای کار مدل‌ها دستمزد مناسبی به آن‌ها می‌داد. برای نمونه رز هویت برای سه نشست عکس‌برداری آزادی بیان و آزادی پرستش ۱۵ دلار (برابر ۲۲۴ دلار در سال ۲۰۱۷) دریافت کرد.
هنگامی که آمریکا در ۱۹۴۱ وارد جنگ شد، سه۹ آژانس مسئول پروپاگاندا بودند: دفتر آمار و ارقام (اواف‌اف)، بخش اطلاعات دفتر مرتبط با مدیریت بحران (اوایی‌ام) و دفتر گزارش‌های دولتی (اوجی‌آر). دفتر اواف‌اف مسئول سفارش آثار هنری برای تشکیل گروهی از نویسندگان بود که تحت مدیریت کتابدار کنگره، آرچیبالد مک‌لیش قرار داشت. در میانه سال ۱۹۴۲، دفتر اطلاعات جنگی اعلام کرد باوجود تلاش‌های اواف‌اف در توزیع جزوه‌ها، پوسترها، نمایش‌ها و دیگر رسانه‌ها، تنها یک سوم عموم مردم با آزادی‌های چهارگانه روزولت آشنا هستند و یک پنجاهم آن‌ها قادرند این چهار آزادی را برشمرند. کارزار معرفی آزادی‌های چهارگانه «کارزار آگاهی‌بخشی به آمریکایی‌ها در مورد شرکت آمریکا در جنگ جهانی دوم» نام داشت.
آزادی بیان
آزادی پرستش
آزادی از فقر
آزادی از ترس
واژه‌ها