اسنوکر

اسنوکر شکلی از بیلیارد است که روی میز بزرگی پوشیده از پارچه فلانل که دارای شش حفره است بازی می‌شود. چهار سوراخ در چهارگوشه میز و دو سوراخ دیگر در وسط کناره میز قرار دارند. رنگ سبز رویه میز نشانی از دورانی‌ست که بازی بر روی چمن انجام می‌شده‌است؛ در آن زمان ضربه‌ها با عصا زده می‌شده و بعدها به میزهای کنونی و با چوب‌های حرفه‌ای‌تر تکامل یافته‌است.
میز اسنوکر
میزهای این بازی در اندازه‌های مختلفی تولید می‌شود از جمله 10 ft × 5 ft, 9 ft × 4.5 ft, 8 ft × 4 ft, 6 ft × 3 ft و 4 ft × 2 ft. معمولا درازای میز دوبرابر پهنای آن است.
اندازه میز استاندارد برای بازی‌های رسمی، ۱۱ فوت در ۵ فوت (معادل ۲۱۲ در ۲۵۰ سانتی‌متر) است که شامل ۶ سوراخ در کناره هاست. ۴ سوراخ در کنج‌ها و دو سوراخ در وسط باند طولی قرار دارند.
توپ‌ها
رنگ
امتیاز
قرمز
۱
زرد
۲
سبز
۳
قهوه‌ای
۴
آبی
۵
صورتی
۶
سیاه
۷
محل قرارگیری توپ‌ها
این بازی شامل ۲۱ توپ است. ۱۵ توپ قرمز رنگ، یک توپ مشکی، یک توپ صورتی، یک توپ آبی، یک توپ قهوه‌ای، یک توپ سبز و یک توپ زرد.
هر توپ قرمز یک امتیاز دارد. سایر توپ‌ها به ترتیب: توپ مشکی = ۷، توپ صورتی = ۶، توپ آبی = ۵، توپ قهوه‌ای = ۴، توپ سبز = ۳ و توپ زرد = ۲ امتیاز است.
در ایران به توپ‌ها یا گوی‌های این بازی شار اطلاق می‌شود.
قاعده بازی
داور در ابتدای بازی توپ‌ها را می‌چیند. به این صورت که توپ‌های قرمز به صورتی مثلثی چیده می‌شوند و توپ‌های رنگی در جایگاه مخصوص خود بر روی نقاط سفید رنگ مشخص شده بر روی میز چیده می‌شوند. محل توپ سفید (که به نام «کیو» نیز شناخته می‌شود) را بازیکن شروع کننده تعیین می‌کند. این محل نمی‌تواند نیم دایره مشخص شده (که به D معروف است) باشد.
قاعده کلی این بازی به این صورت است که بازیکنان بایستی ابتدا تمام توپ‌های قرمز را پاکت کنند (یعنی داخل سوراخ‌ها بیندازند) و سپس توپ‌های رنگی را پاکت کنند. برای پاکت کردن توپ‌های رنگی ترتیب خاصی وجود ندارد. البته باید توجه داشت که در صورتی که توپ رنگی پیش از پاکت شدن تمام توپ‌های قرمز وارد سوراخی شوند، آن توپ به محل اصلی خود در ابتدای بازی بازگردانده خواهد شد اما در صورتی‌که توپ‌های قرمز تمام شده باشند، پاکت کردن توپ‌های رنگی تا آخرین آن‌ها ادامه می‌یابد مگر آنکه حریف از ادامه رقابت انصراف دهد و باخت را بپذیرد.
بازیکنی که بیشترین امتیاز را بدست آورد برنده است.
در قوانین نسخه انگلیسی این بازی هر بازیکن پس از زدن هر توپ قرمز مجاز به زدن یک رنگی خواهد بود و حداکثر امتیازی که یک بازیکن قادر به گرفتن آن است ۱۴۷ امتیاز است.
خطاها
خطاها برای توپ‌های زرد، سبز و قهوه‌ای چهار واحد، آبی ۵، صورتی ۶ و مشکی ۷ واحد است. این خطاها در صورتی که بازیکن به اشتباه به آنها ضربه بزند (توسط توپ سفید، دست، چوب، رست) و همچنین بروز خطاهای دیگر در هنگام و در طول ضربه زدن به توپ‌های اعلام شده‌است.
اگر توپ سفید هنگام وارد شدن ضربه به هیچ‌یک از توپ‌ها برخورد نکند فول محسوب شده و ۴ امتیاز برای حریف محسوب خواهد شد.
خطای لمس
حالتی که توپ سفید با یک توپ دیگر به هم چسبیده باشند، به آن تاچ (یا لمس) گفته می‌شود و در تاچ با توپ قرمز بازیکنی که نوبت ضربه‌اش است می‌تواند توپ را به هر سمتی که می‌خواهد بزند چراکه در ابتدا ضربه‌ای برای او محاسبه خواهد شد، لازم است ذکر شود که در هنگام این جداسازی اگه توپی که سفید با آن تاچ شده تکان بخورد خطا (هل دادن) رخ داده وابسته به اینکه کدام توپ با سفید تاج بوده (قرمز، زرد، سبز و قهوه‌ای چهار امتیاز خطا، آبی=پنج امتیاز، صورتی =شش امتیاز و سیاه=هفت امتیاز) میزان خطا محاسبه می‌گردد.
تجهیزات
یک ضربه با کمک رست (چوبی که در دست چپ بازیکن قرار دارد و به عنوان تکیه گاه چوب اصلی از آن استفاده می‌شود)
گچ : به نوک چوب بیلیارد زده می‌شود تا تماس مناسبی بین چوب و شار سفید برقرار شود.
چوب : از جنس چوب یا فایبرگلاس بوده و از سر آن برای ضربه‌زدن به شار سفید استفاده می‌شود.
رست : از نظر ظاهری مانند چوب عادی با سر X مانند می‌باشد و هنگامی استفاده می‌شود که شار سفید در دسترس نباشد.
مثلث : برای چیدن شارهای قرمز در شروع بازی از آن استفاده می‌شود.
رست و چوب بلند : برای زدن شار (توپ) سفید هنگامی که توسط چوب ورست عادی قابل دسترسی نباشد استفاده می‌شود.
اکستنشن : یا همان ته چوب که جدیدا به جای چوب بلند استفاده می‌شود.
مگنت: وسیله‌ای است که برای نگه داری گچ از آن در حین بازی استفاده می‌شود.