سیامک آقایی

سیامک آقایی نوازنده سنتور و آهنگساز ایرانی است.
زندگی‌نامه
سیامک آقایی زاده ۱۳۵۲در اهواز است. او فراگیری ساز سنتور را ابتدا نزد «رویا حلاج» در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی آغاز کرد و سپس نزد هنرمندانی همچون: مسعود شناسا، پرویز مشکاتیان، محمدرضا لطفی، حسین ملک، ناصر فرهنگفر، مجید کیانی و رامبد صدیف فراگیری موسیقی را ادامه داد.
وی فارغ‌التحصیل رشته موسیقی در مقطع کارشناسی از دانشکده هنرهای زیبا - دانشگاه تهران است. وی در دوران تحصیل از آموزه‌های پژوهشگران موسیقی همچون: محمدتقی مسعودیه، تقی بینش، فرهاد فخرالدینی، خسرو مولانا، آذین موحد و محمدرضا درویشی بهره برد.
فعالیت‌های هنری و پژوهشی
از جمله فعالیت‌های هنری و پژوهشی سیامک آقایی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
گردآوری موسیقی مقامی، فرهنگ واژگان و مجموعه سازهای منطقه شمال خراسان با همکاری آرشیو مرکز اسناد سازمان میراث فرهنگی (۱۳۷۴)
اجرا و ساخت «قیچک بم» با تغییراتی در طرح اولیه و معرفی قابلیت‌های گوناگون آن
تکنوازی در گروه عارف به دعوت پرویز مشکاتیان
ضبط و انتشار قطعه «مناجات نامه» - اولین نمونه تکنوازی «قیچک بم»
پژوهش در عرصه هنر بداهه نوازی از طریق بررسی مکاتب اساتیدی همچون: مرتضی نی داوود، حبیب سماعی، مرتضی محجوبی، رضا ورزنده، جلیل شهناز و حسن کسائی
بازسازی و اجرای مجموعه سبک‌های سنتورنوازی از دوره قاجار تا کنون
سلسله بحث‌های متعدد در زمینه «سبک شناسی و مکاتب سنتور» به دعوت رادیو فرهنگ
همکاری با گروه بین‌المللی «SilkRoad» و نوازنده برجسته ویلنسل «یویوما» (YoYo Ma) و اجرای کنسرت‌های متعدد در کشورهای: آمریکا، کانادا، آلمان، فرانسه، بلژیک، هلند، سوئیس، چین، ژاپن، تایوان، هنگ کنگ، امارات، تاجیکستان، ارمنستان، ازبکستان، قرقیزستان و …
آهنگسازی و تنظیم قطعاتی برای گروه «جاده ابریشم» - قطعه Where The Wind Will Take Us برای سنتور و گروه جاده ابریشم و Ascending Bird و اجرای آن در تورهای آمریکا و اروپا به همراهی «یویوما»
همکاری با گروه بین‌المللی Atlas (هلند) و برگزاری مجموعه کنسرت‌های «موسیقی معاصر» (Contemporary Music)
همکاری با گروه بین‌المللی Labyrinth Modal و Ross Daly (نوازنده و محقق یونانی) و اجرای کنسرت‌هایی در اروپا
همکاری با گروه Oriental Ensemble و نصیر شماء (نوازنده عود عرب)
برگزاری کلاس‌های تخصصی سنتور ایرانی، سمینار و مسترکلاس ردیف دستگاهی و مبانی موسیقی ایران و نقش زمان و مکان در بداهه نوازی موسیقی ایرانی در کشورهایی همچون هلند، یونان، سوئیس، آمریکا و …
تاسیس موسسه فرهنگی هنری «گوشه»
برگزاری کنسرت «یاد باد» به یاد استاد پرویز مشکاتیان (۱۳۸۸)
طراحی و سفارش و نظارت بر ساخت بیش از یکصد سنتور در ابعاد متفاوت و جدید به منظور گسترش حیطه تکنیکال، وسعت صوتی (زیر و بمی)، حجم صدا و تنوع سونوریته (جنس صدا) و استفاده از برگزیده‌ای از آن‌ها برای اولین بار در پروژه‌هایی همچون SilkRoad Project , Atlas Ensemble , Knights , New Ensemble , Labyrinth , Oriental و …
طراحی و سفارش ساخت سنتورهای ۱۱، ۱۲، ۱۴، ۱۵، ۱۷ و ۲۱ خرک، سنتور سوپرانو، سنتور آلتو و سنتور باس برای اولین بار، ویژه اجرای قطعات آثاری همچون: زبعدما، یادباد، باز عشق، سفر سنتور و …
برگزاری کنسرت و مستر کلاس تخصصی بداهه نوازی در کنسرواتوار مسکو
همکاری با ارکستر Knights در ایالات متحده آمریکا و آهنگسازی و تنظیم قطعه «کنسرتو برای ویولن و سنتور» با همکاری کالین جیکوبسن
تدریس ردیف موسیقی دستگاهی ایران - دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
تدریس ساز تخصصی سنتور - مقطع کارشناسی ارشد - دانشگاه هنر تهران
دریافت نشان درجه یک هنری در رشته موسیقی
برگزاری مجموعه کنسرت‌های «باز عشق» (دونوازی سنتور و تمبک) به همراهی کامران منتظری در شهرهای تبریز، همدان، یزد، رشت، بندرعباس، خرم‌آباد، سمنان، مشهد و …(۱۳۹۲-۱۳۹۶)
آثار
از جمله آثار موسیقی سیامک آقاییی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
تکنوازی سنتور؛ سه‌گاه، ابوعطا، کرد بیات
ضبط و ارائه پنج شب اجرای زنده کنسرت گروه جاده ابریشم در پنج ایالت آمریکا (۲۰۰۶)
همنوازی سنتور و شاکوهاچی (نی سنتی ژاپن)، به همراهی کو اومزاکی، ژاپن (۲۰۰۴)
آهنگسازی و انتشار آلبوم موسیقی «سفر سنتور» (۱۳۹۳)
انتشار آلبوم صوتی و تصویری «یادباد» به همراه پدرام خاورزمینی و سالار عقیلی (۱۳۹۰)
همکاری با گروه جاده ابریشم در ضبط آثار
آهنگسازی و انتشار آلبوم موسیقی «بیگاه شد» گروه روزنه به خوانندگی: پروین جاویدان و زهره بیات (۱۳۸۲)
ضبط آثاری برای گروه سنتورنوازان (۱۳۸۰–۱۳۸۱)
آهنگسازی و انتشار آلبوم موسیقی «ز بعد ما» (۱۳۸۴)
همکاری در ضبط آلبوم «می‌شنیدم از پرنده» (موسیقی کودکان) (۱۳۸۰)
همکاری در ضبط آلبوم «درگذر» با آهنگسازی رضا فیاض، به همراهی گروه آفتاب (۱۳۷۸)
همکاری در ضبط آلبوم «کوتاه» (طرحی برای سازهای کوبه‌ای) (۱۳۷۸)
همکاری در ضبط آثاری از سعید کامجو؛ سه‌گاه – شوشتری (۱۳۷۷)