mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
اورشانابی

قایقرانی از اموات کشیده شده اثری از Félix Resurrección Hidalgo
اورشانابی در حماسه گیلگمش قایق‌ران اوتنپیشتیم و گیلگمش در آب‌های مردگان بود.
گیلگمش به اندرز سیدوری نزد اورشانابی قایق‌ران می‌رود و از او برای راندن کشتی در آب‌های مردگان تقاضای کمک می‌کند. اورشانابی از شاه می‌پرسد که کیست و در آنجا چه می‌کند، پادشاه نیز پاسخ می‌دهد که به دنبال دوست نزدیکی است که درگذشته است. قایق‌ران می‌گوید که باید نخست چند امتحان به انجام رساند و سپس بازگردد. گیلگمش پس از انجام آزمون‌هایش بازمی‌گردد و اوتنپیشتیم را به همراه می‌آورد.
نرگال

نرگل یا نرگال ، یکی از خدایان میان رودان (بین النهرین) باستانی بوده است.
در اسطوره‌ها او را خدای دوم دوزخ می‌دانند.
مظهر مریخ بوده و شکلی شبیه به تلفیق شکل یک مرد و یک شیر دارد به صورتی که که سر او مانند یک مرد و بدن او شبیه یک شیر است.
توپ مروارید

توپ مروارید در عهد ناصری
توپ مروارید در برابر باشگاه افسران وزارت جنگ در میدان مشق تهران
توپ مروارید در وزارت امور خارجه
توپ مروارید ، یک توپ نظامی بزرگی بوده که در میدان ارگ تهران قدیم، روبروی نقاره‌خانه قدیم جای گرفته بود. این توپ بعدها به محوطه ساختمان باشگاه افسران وزارت جنگ (ساختمان کنونی شماره ۷ وزارت خارجه) در شمال میدان مشق تهران جابجا شد.
نامگذاری
وجه تسمیه این توپ معلوم نیست اما برخی (کتیرائی، ۱۳۷۸) علت نامگذاری را چند رشته مروارید ذکر کرده‌اند که به دهانه توپ آویزان بوده‌است. نوشته برجسته حک شده در داخل ترنج روی توپ نام سازنده آن را یک ریخته‌گر نامدار اصفهانی به نام استاد اسماعیل ریخته‌گر و سال ساخت آنرا ۱۲۳۳ قمری به دستور فتحعلی شاه قاجار ذکر کرده‌است. این توپ هم اکنون در مدخل ساختمان شماره هفت وزارت امور خارجه قرار دارد.
فرهنگ شفاهی
درباره این این توپ داستان‌های بسیاری روایت شده است.از جمله این که شاه عباس آن را از پرتغالی‌ها در جزیره هرمز به غنیمت گرفته یا این که به دستور کریم خان زند در شیراز ساخته شده یا حتی در منابع دیگری آمده است که نادر شاه آن را از هندوستان به ایران آورده است.
این توپ در فرهنگ عامه حائز اهمیت بوده‌است به نحوی که در دوران قاجار خرافات بسیاری پیرامون آن شکل گرفت و مردم برای گرفتن حاجتهای خود به آن توسل می‌جستند.رواج خرافاتی از این قبیل ، باعث شده بود عده‌ای از زنان و دختران ، به نیت حاجت روایی و بخت گشایی به دورش جمع شوند و به آن دخیل ببندند، بخصوص در شبهای بیست و هفتم ماه رمضان و شبهای قدر . درشب چهارشنبه سوری نیز زنان و دختران پول و شیرینی و کله قند به نگهبانان توپ می‌دادند تا در اجرای مراسمشان آزاد باشند .
جعفر شهری در کتاب طهران قدیم آورده است:
«…دخترها و بیوه زن‌ها به طرف توپ مروارید که توپی مفرغی بزرگ بر روی دو چرخ و بر بالای سکوئی بود و در جای پیکره فعلی میدان ارک، مقابل وزارت اطلاعات، قرار داشت، رو می‌آوردند و جهت بخت گشایی از زیر آن رد شده، بر لوله سوار می‌شدند و سر می‌خوردند و این کار را مجرب‌ترین عملی می‌دانستند که با آن تا سال دیگر به خانه شوهر می‌روند و اشعاری از این قبیل داشتند که دو بیتی اول آن را هنگام سوار شدن و سر خوردن و دو بیتی دوم را موقع دخیل بستن می‌خواندند :
ای توپ تن طلایی، از غم بده رهایی بختی جوون و نون دار، روزی بکن زجایی
ای توپ چاره‌ها کن، کارم گره گشا کن صد تا گره به هر نخ، من می‌زنم تو واکن »
صادق هدایت کتاب توپ مرواری را در انتقاد از خرافات رایج میان مردم در باره این توپ با توجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی آن دوره نوشت.
میدان ارگ
میدان مشق
توپ مرواری
کافه رستوران گل رضائیه

سردر کافه رستوران گل رضائیه.
کافه گل رضائیه یکی از قدیمی‌ترین کافه رستوران‌های تهران است که نزدیک به هفتاد سال از گشایش آن می‌گذرد. این کافه در خیابان سی تیر و بالاتر از موزه آبگینه قرار دارد.
گل رضائیه از میکده‌های دهه ۴۰ و ۵۰ تهران بود و دکوراسیون داخلی آن فضای همان دهه‌ها را بازسازی می‌کند.
رده:کافه‌های تهران

کافه‌های تهران
تلویزیون آریانا افغانستان

تلویزیون آریانا افغانستان شبکه‌ای تلویزیونی‌است که برنامه‌های خود را از شهرستان اورنج کالیفرنیا برای آمریکا، اروپا و افغانستان پخش می‌کند.
نبیل غمین مسکینیار ریاست این تلویزیون را بر عهده دارد. او به گفته خودش قبلا معاون کتابخانه عامه کابل بوده‌است.
این شبکه تلویزیونی برنامه‌های مختلف از جمله سیاسی، دینی، مذهبی و هنری پخش می‌کند
فهرست شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان
علی بن حسین مسعودی

علی بن حسین مسعودی (نام کامل: ابوالحسن علی بن الحسین المسعودی؛ حدود ۲۸۳ هجری / ۸۹۶ میلادی – ۳۴۶ هجری / ۹۵۷ میلادی) تاریخ‌نویس و جغرافی‌دان و دانشمند و جهان‌گرد عرب بود. نسب وی به عبدالله بن مسعود یکی از یاران برجسته پیامبر اسلام می‌رسد.
مذهب
به گفته میکائیل کوپرسن، گرچه مسعودی در آثار به جای مانده‌اش مذهبش را اعلام ننموده‌است؛ ولی نحوه برخورد او با تاریخ صدر اسلام مخصوصا خلافت علی ابن ابی طالب، و نیز عنوان بعضی از کتاب‌هایی از او که اکنون از میان رفته‌اند. اندک شکی در مورد شیعه بودن او باقی می‌گذارد. مانند تعداد دیگری از عالمان شیعه معاصر مسعودی، رویکرد او نسبت به فقه، مکتب «ظاهری» بوده‌است. البته به نظر می‌رسد که وی حداقل مکتب یک فقیه شافعی را نیز درک کرده‌است. به گفته ابولقاسم پاینده، او شیعی مذهب بوده‌است.
دانشنامه اسلام، امامیه بودن مسعودی را غیر قابل انکار می‌داند. در عین حال مذهب فقهی او را به احتمال زیاد شافعی معرفی می‌کند. به گفته دانشنامه اسلام نویسندگان شیعه به اتفاق مسعودی را هم-مذهب خود می‌دانند. اما در میان نویسندگان سنی برخی وی را سنی معتزلی و برخی وی را شیعه می‌دانند.
به گفته جان هیوود، مسعودی به همه مذاهب از جمله هندو، زرتشتی، یهودیت و مسیحیت علاقه نشان داده‌است ولی در نگارش تاریخ خود به صورت غیر نقادانه آنچه را می‌شنیده نقل می‌کرده‌است.
زندگی
وی در بغداد دیده به جهان گشود و تعالیم در زادگاه خود فرا گرفت. در نوجوانی راه سفر والترحال و جهانگردی پیشه گرفتند. در این جهانگردی دور و دراز و پر رنج در آن گاه که سفر بر روی چهارپایان از قبیل اسب، الاغ، استر و شتر بود نویسنده از بعضی از سرزمینهای شناخته شده دوران خود دیدن می‌کند، نخست از: فلسطین، بلاد فارس، ارمنستان، بلاد قاف، هند، دریای چین، مدغشقر، زنگبار، عمان، و در سال ۹۴۳ میلادی به انطاکیه می‌رسد. بعد از دوسال دیگر یعنی در سال ۹۴۵ میلادی وارد دمشق می‌شود. سپس در ده سال اخیر از عمر خود مابین سوریه و مصر می‌گذراند، و سرانجام در سال ۹۵۶ میلادی که سفری به مصر داشته در شهر فسطاط مصر این دار فانی را به درود می‌گوید و در همان‌جا بخاک سپرده می‌شود.
مسعودی تالیفات گوناگونی داشته‌است که متاسفانه بیشتر آنها گم ویا نابود شده‌است. یکی از مهم‌ترین این تالیفات کتابی بنام اخبار الزمان ومن آباده الحدثان بوده، این کتاب در ۳۰ مجلد بوده‌است که متاسفانه درحال حاضر فقط یک جلد از آن باقی مانده‌است.
آثار
مروج‌الذهب
التنبیه والاشراف
ذخائر العلوم وماکان فی سالف الدهور
الرسائل والاستذکار لما فی مر فی سالف الاعصار
التاریخ فی اخبار الامم من العرب والعجم
خزائن الملک وسر العالمین
القضایا والتجارب
المقالات فی اصول الدیانات
الاستبصار فی الائمه
السیاحه المدنیه فی السیاسه والاجتماع
اخبار الخوارج
البیان فی اسماء الائمه
الابانه فی اصول الدیانه
المسائل والعلل فی المذاهب والملل
سر الحیاه
کتاب الاوسط
اخبار الزمان
فاشیسم اسلامی

فاشیسم اسلامی اصطلاحی تازه‌است که به تندروان مسلمان از طرف مخالفین آنها که طیفی از اصلاح طلبان مسلمان و سیاست‌مداران غربی و تندروان دیگر مذاهب را در بر می‌گیرد اطلاق می‌گردد. برخی فاشیسم اسلامی را به «جهادیسم مسلحانه» و «اسلام رادیکالی» توصیف کرده‌اند.
برخی واژه فاشیسم اسلامی را ساخته نویسنده فرانسوی ماکسیم رودینسون (۱۹۱۵-۲۰۰۴) برای توصیف انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران میدانند.
در سال ۲۰۰۷ برنامه‌ای بنام «هفته آگاهی از فاشیسم اسلامی» برگزار شد . اما در برخی دانشگاه‌ها نظیر هاروارد، نه تنها هیچ اجتماعی برای حمایت از این برنامه به راه نیفتاد بلکه در برابر برگزاری آن مقاومتهایی نیز به وجود آمد . برگزاری چنین مراسمی توسط گروه مسلمان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، برنامه‌ای اسلام‌هراسانه دانسته شد و در زمان برگزاری مراسم، گروه‌های مسلمان و غیرمسلمان بسیاری برای مخالفت با این برنامه و به نشانه اعتراض به آن در محوطه دانشگاه‌های مختلف اجتماع نمودند . همچنین در دانشگاه ویسکانسین، اجتماعاتی در پاسخ به این برنامه برگزار شد .
کاربرد
در ایران برای اولین بار شاهپور بختیار این واژه را برای مخالفان رادیکال مذهبی رژیم شاه بکار برد و امروزه ورد زبان محافظه‌کاران و تعدادی از سیاست‌مداران غربی است. آصفی سخنگوی پیشین دولت احمدی نژاد در واکنش به به کار بردن این اصطلاح از سوی جرج بوش آن را قبیحانه و توهین به اسلام و خارج از عرف دیپلماتیک خواند.
نورمن پادهورتز، نخبه محافظه‌کار آمریکا، هدف از فاشیسم اسلامی را «نابودی غرب و از میان برداشتن آزادیهایی که امریکا در دسترسی به آن می‌کوشد» عنوان کرده.
اسلامیسم
شیخلر

شیخلر یکی از روستاهای شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی است. این روستا در ۴٫۵ کیلومتری شهر بوکان واقع است.
شیخلر دارای جمعیتی 450 نفری می‌باشد. اهل روستا سنی مذهب هستند. روستا دارای کوهایی مثل «به ردی کچان»، «شوکرالی»، «کانی کوران» است. در کوه شوکرالی مرقد شیخی واقع است که بعضی وجود این مرقد را دلیلی برای نامگذاری روستا می‌دانند. روستا داری مزارع مانند «چراغ بگ»، «اوی مه رد»، «کانی ملا» می‌باشد. روستا دارای امکاناتی چون برق، تلفن و آب نیز است.
شغل مردم بیشتر کشاورزی است و عده‌ای هم مشغول دامداری هستند.
این روستا با حدود 100 خانوار جمعیتی در حدود 500 نفر داردو روز به روز به دلیل نزدیکی به شهر بر تعداد ساکنین آن افزوده می‌شود.
فهرست روستاهای شهرستان بوکان
وقتی یتیم بودیم

وقتی یتیم بودیم نام کتابی نوشته کازو ایشیگورو نویسنده انگلیسی-ژاپنی منتشر شده در سال ۲۰۰۰ است. این کتاب در سال انتشار جزو فهرست نهایی جایزه بوکر قرار گرفت.
ایشی گورو در این رمان نیمه پلیسی به کندوکاو در زندگی یک کارآگاه خصوصی ژاپنی الاصل که در انگلستان زندگی می‌کند پرداخته‌است.
نام شخصیت اصلی این رمان کریستوفر بنکس است. رمان در سال‌های دهه ۱۹۳۰ می‌گذرد و کریستوفر بنکس مشهورترین کارآگاه انگلستان است. همه مردم لندن درباره پرونده‌های او صحبت می‌کنند. ولی معمای حل نشده‌ای همواره ذهنش را مشغول کرده‌است: معمای ناپدید شدن اسرارآمیز پدر و مادرش در دوران کودکی او در شانگهای.
کاروانسرای سنگی (زنجان)

کاروانسرای سنگی به ترکی (داش کاروانسراسی) در جاده کمربندی زنجان-میانه روبروی ایستگاه قطار زنجان واقع شده است. قدمت این کاروانسرا به دوره صفویه باز می‌گردد و هم اکنون به عنوان رستوران سنتی مورد استفاده است.
پلان این کاروانسرا به سبک چهار ایوانی است، حجره‌های آن در یک طبقه قرار گرفته‌اند و سقف‌ها از نوع قوسی هستند. استفاده از سنگ به عنوان مصالح اصلی در ساخت کاروانسرا باعث شده است که این بنا با عنوان کاروانسرای سنگی و در زبان محاوره‌ای داش کاروانسرا معروف شود. این بنا از لحاظ این که تنها بنای باقی مانده از کاروانسراهای زنجان است دارای اهمیت فراوانی است.
رده:پایتخت‌های آمریکای جنوبی

پایتخت‌های آمریکای جنوبی
گاریسا، کنیا

گاریسا شهری در استان شمال شرقی کشور کنیا است.
مردم گاریسا در اصل سومالیایی‌تبار هستند.
گاریسا یکی از لوکیشن‌های فیلم سینمایی ایرانی فرزند چهارم بود که با تهدید الشباب به حمله انتحاری به درخواست پلیس مجبور به ترک این شهر شدند که این تهدیدات فیلم پشت صحنه فیلم را بسیار دیدنی نموده است
بخش‌ها
Biashara
Bulla
Jamhuri
Market
Mashambani
Stadium
راست
رده:شهرهای کنیا

شهرهای کنیا
افشین (نام کوچک)

افشین نام کوچک ایرانی پسرانه می‌باشد.
ریشه‌ی این نام در زبان پارسی میانی پیشین، و در اوستایی پیسینه یا پیسنه می‌باشد.
این نام علاوه بر ایران در ترکیه و جمهوری آذربایجان نیز متداول می‌باشد.
افشین می‌تواند اشاره به یکی از افراد زیر باشد:
افشین از سرداران تاریخ ایران
افشین مقدم
افشین بیابان‌گرد
آرش افشین
افشین قطبی
افشین نوروزی
افشین جعفری
دوکامیان

دوکامیان (Digenea) ( دومیزبانیان هم نامیده شده) نام یکی از زیررده‌های جانوری است.
این زیررده در رده بادکش‌داران (Trematoda)، شاخه پهن‌کرمان (Platyhelminthes) قرار دارد.
این زیررده شامل آن دسته از کرم‌های پهن انگلی است که پوش آنها از نوع پوسته یاخته است و معمولا دو مکنده دارند. مکنده‌های آنها یکی شکمی و دیگری دهانی است.
دوکامیان معمولا در مجاری گوارشی یافت می‌شوند.
اف‌ام ۲۰۳۰

180px
اف ام-۲۰۳۰ با نام اصلی فریدون م اسفندیاری (۲۳ مهر ۱۳۰۹ بروکسل- ۱۸ تیر ۱۳۷۹ نیویورک) نویسنده، معلم، فیلسوف، نظریه‌پرداز ترابشریت، مشاور و آینده‌پژوه بود. وی به عنوان نظریه‌پرداز ترابشریت با نگارش کتاب « : پیشرفت و کنترل رشد فردی در یک دنیای پر تغییر» که در سال ۱۳۶۸ به چاپ رسید، به شهرت رسید. او همچنین تعدادی کتاب با موضوع‌های تخیلی را با نام واقعی ف.م. اسفندیاری به چاپ رسانده‌است.
زندگی
فریدون اسفندیاری فرزند یک دیپلمات ایرانی بود. مسافرت‌های پی در پی و مستمر او در دوران کودکی باعث شد تا در سن یازده سالگی در هفده کشور مختلف زندگی کرده باشد. وی در دوران جوانی، به عضویت تیم ملی بسکتبال ایران در بازیهای المپیک ۱۹۴۸ لندن درآمد. همچنین در بین سالهای ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۴ عضو کمیسیون صلح فلسطین در سازمان ملل متحد بود.
فریدون اسفندیاری چهار خواهر و برادر داشت و یک فیلم مستند در باره وی با نام «آیا شما یک ترابشر هستید» ساخته شده‌است.
در هجدهم تیر ماه ۱۳۷۹، مصادف با هشتم ژوئیه سال ۲۰۰۰ میلادی، او بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت و جسد او تا به امروز به روش سرمازیستی در بنیاد ادامه حیات آلکور در سکاتزدیل، آریزونا نگه‌داری می‌شود. او در زمان مرگ توافق‌نامه‌ای برای انجام این کار نداشت، بنابراین هیچ‌کدام از اعضای تیم آلکور در زمان مرگ او، بر بالینش حاضر نبودند. او اولین فردی بود که از تکنولوژی جدید سرماسپاری با استفاده از موادمحافظ سرمازدگی سود برد.
او در نیواسکول، دانشگاه کالیفرنیا لس‌آنجلس و دانشگاه بین‌المللی فلوریدا به تدریس پرداخت و در سمت مشاور شرکت‌های لاک هید و جی سی پنی نیز به فعالیت مشغول بود
نظریات
فریدون م. اسفندیاری به دو دلیل نام خود را به ف.م. ۲۰۳۰ تغییر داد. اول آنکه این نام نشان دهنده امید و اعتقاد او به زندگی و برگزاری یکصدمین جشن تولد خود در سال ۲۰۳۰ میلادی است. دوم و مهم‌تر از آن، به جهت درهم شکستن شیوه‌های مرسوم نامگذاری که وی آنرا ریشه در ذهنیت جمعی، و تنها اثری از گذشته قومیتی افراد می‌دانست، است. او نام‌های سنتی را به عنوان برچسب‌های هویت جمعی می‌دانست که بر اساس جنسیت و ملیت از فردی به فرد دیگر تفاوت دارند؛ بنابراین نام‌های سنتی به عنوان عناصر فطری (ابتدایی) فرایندهای فکری ساختار فرهنگ بشری، به پیشداوری، جناح گرایی و تبعیض، تنزل می‌یابد،
به گفته خود او، اسامی رایج بیانگر گذشته اجدادی، قومیتی، ملیتی و مذهبی افراد هستند. "من همان آدم ده سال پیش نیستم و مطمئن‌ام کسی نیستم که در بیست سال آینده خواهم بود. نام ۲۰۳۰ نشانگر اعتقاد من به این است که سال‌های محدوده زمانی ۲۰۳۰ در قرن بیست و یکم، سالهایی جادویی خواهد بود. ۲۰۳۰ زمانیست که هیچ کس سالخورده نیست، و هر انسانی شانس بزرگی برای زندگی ابدی خواهد داشت. ۲۰۳۰ یک رویا و یک هدف است. , ,
بسیاری از پیش بینی‌های اف ام ۲۰۳۰ در مورد پیشرفت‌های اجتماعی از سال ۱۳۴۹ تا اوایل قرن بیست و یکم میلادی به طور چشمگیری به اثبات رسید. او اعتقاد داشت که علی‌رغم تلاش نخبگان محافظه‌کار برای اجرا و تلقین باورهای سنتی، پویایی ذاتی تمدن مدرن جهانی چنین تغییراتی را به وجود میآرود. او لقاح مصنوعی، و اصلاح نقایص ژنتیکی را در سال ۱۳۵۶ و در سال ۱۳۵۹، و گفتگوی جمعی از راه دور، پزشکی از راه دور، و خرید از راه دور را پیش بینی کرده بود,
وی یک گیاهخوار مادام العمر بود و می‌گفت هیچ‌گاه موجود زنده‌ای که مادری دارد را نخواهد خورد.
او می‌گفت: «من انسان قرن بیست و یکم هستم که به طور تصادفی در قرن بیستم فرود آمده‌ام. من نوستالژی عمیقی نسبت به آینده دارم.»
کتاب‌ها
تخیلی :
روزقربانی ۱۳۳۸
بگار ۱۳۴۴
کارت هویت ۱۳۴۵
غیرتخیلی :
آپ وینگرز- یک مانیفست آینده نگری ۱۳۵۲
1356
۱۳۴۹
۱۳۶۸
شیکوکو

جزیره شیکوکو در نقشه ژاپن.
شی. کو. کو (Shikoku / 四国) یکی از چهار جزیره اصلی کشور ژاپن است. جزیره شی. کو. کو کوچک‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین این چهار جزیره اصلی است.
جمعیت این جزیره در سال ۲۰۰۵ میلادی برابر با ۴،۱۴۱،۹۵۵ نفر بود.
استان قدیمی توسا
مازندرانی

مازندرانی ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد.
منسوب به استان مازندران
زبان مازندرانی
مردم مازندرانی
مراسم محلی مازندرانی
فهرست نام‌های مازندرانی
آرتور بوخوالد

آرت "آرتور" بوخوالد متولد ۲۰ اکتبر ۱۹۲۵ در یک خانواده یهودی فرزند ژوزف بوخوالد و درگذشته به تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷، طنزنویس مشهور آمریکایی، ستون‌نویس روزنامه اینترنشنال هرالد تریبون، واشینگتن پست، نیویورک هرالد تریبون، لس آنجلس تایمز، برنده جایزه پولیتزر (۱۹۸۲) که آثار وی در بیش از ۵۵۰ روزنامه محلی و کشوری در آمریکا به چاپ رسیده است.
آثار
نوشتارهای طنز
شوهر «مغز» خانه و زن «قلب» خانه است.
تنها علاج عشق، ازدواج است.
یک همسفر پیدا کردن خیلی آسان‌تر است از یکی را از دست دیگری خلاص کردن!
انسان کیسه‌های پلاستیکی، قوطی‌های آلومینیومی و سلفون‌های نایلونی را به وجود آورد تا بتواند با خیال راحت با ماشین‌اش در خیابان‌ها راه بیفتد و همه غذاهایش را از یک مغازه بخرد، آنهایی را که می‌خواهد در فریزر بگذارد و آنچه را که نمی‌خواهد دور بریزد. اما بزودی جهان ما از کیسه‌های پلاستیکی، قوطی‌های آلومینیومی، سلفون و بطری‌های یکبار مصرف پر خواهد شد و دیگر هیچ جایی برای نشستن یا راه رفتن نمی‌ماند. آنگاه است که انسان سرش را تکان می‌دهد و گریه را آغاز می‌کند.
کتاب‌ها
پاریس بعد از تیرگی (۱۹۵۴)
من فکر می‌کنم خاطرم نمیاد (۱۹۸۷)
ترک خانه (۱۹۹۴)
آثار ترجمه شده به فارسی
آمریکا به روایت آرت بوخوالد مترجم: پرویز ایران زاد تاریخ انتشار: ۱۳۶۴، ناشر و صاحب امتیاز در آمریکا: خانه گاهشمار کتاب آمریکا
من لوزه‌هایم را دوست دارم
لیموزین جدید پرزیدنت بوش
شوکران شیرین، گزیده طنز گیتی
(در این کتاب داستان‌هایی از آثار طنزپردازان جهان از جمله "وودی آلن" و "بوخوالد" و "تربر" ترجمه شده است)
خاطرات یک روزنامه‌نگار
حاصل تجربه‌های آرت بوخوالد که با ترجمه پرویز ایرانزاد ترجمه شده است. آشنایی مترجم با نثر و آثار بوخوالد و نیز زیست و زمانه وی سبب شده است، متن روان‌تر از ترجمه‌های این گونه به چشم بنشیند، ضمن آنکه مرحوم ایرانزاد در ترجمه سعی کرده است معادلهای مناسبی را برای برخی از ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات بوخوالد پیدا کند و در نهایت متنی را به دست خواننده برساند که حس کند، نویسنده (بوخوالد) در همین ایران خودمان است.
آرت بوخوالد در ایران
آرت بوخوالد در ۱۹۷۴ به ایران سفر کرد. او یکی از شدیدترین لحن‌های انتقادی-طنزپردازنه را نسبت به رئیس جمهورهای آمریکا از ریچارد نیکسون تا جرج بوش داشته است.
آرت بوخوالد و طنزهایش در ایران توسط پرویز ایرانزاد (پ. الف. بوخی) معرفی شد. ایرانزاد که مترجم و خبرنگار بخش بین‌الملل روزنامه اطلاعات بود، همان ذوقی را که بوخوالد در مقام طنزنویس به کار می‌برد، در مقام مترجم به کار برده است و متنی خواندنی از خاطرات این روزنامه نگار نامی و شهیر آمریکایی به دست داده است.
هادی خرسندی طنز پرداز شهیر و تبعید شده ایرانی با حضور بیش از پنجاه سال در طنز ایران لقب آرت بوخوالد ایران را به خود اختصاص داده است. آقای خرسندی در سال ۱۹۷۴ در تهران با آرت بوخوالد ملاقات داشته است.
.uy

.uy دامنه اینترنتی کشور اروگویه است.
.us

US
کشور
ایالات متحده آمریکا
متولی ثبت
پسوندهای عام
.us
.dni.us
.fed.us
.isa.us
.kids.us
.nsn.us
تعداد دامنه
بیش از یک میلیون
پسوند .us پسوند دامنه اینترنتی کشور آمریکا است. مسئول ثبت دامنه‌های با این پسوند نیو استار واقع در آرلینگتون کانتی ویرجینیا است طبق گزارش وب‌گاه این مرکز، تا اوایل آوریل ۲۰۰۸ بیش از یک میلیون دامنه با این پسوند در اینترنت ثبت شده است.
پسوندهای عام این پسوند
.us عمومی
.dni.us: بنیادهای ملی
.fed.us: دولت فدرال (هم‌معنی .gov)
.isa.us: فقط برای دامنه Interstate Mining Compact Commission, )
.kids.us: برای کودکان یا افراد زیر ۱۳ سال
.nsn.us: بنیادهای بومی / ایالتی
پسوندهای ایالتی
پسوندهای ایالتی در آمریکا با گذاشتن شناسه اختصاری دو حرفی نام ایالت (مانند MD برای ایالت مریلند) پیش از نقطه پسوند اینترنتی us درست می‌شود.
.ak.us: آلاسکا
.al.us: آلاباما
.ar.us: آرکانزاس
.az.us: آریزونا
.ca.us: کالیفرنیا
.co.us: کلورادو
.ct.us: کنتیکت
.de.us: دلاویر
.fl.us: فلوریدا
.ga.us: جورجیا
.hi.us: هاوایی
.ia.us: آیووا
.id.us: آیداهو
.il.us: ایلنوی
.in.us: ایندیانا
.ks.us: کانزاس
.ky.us: کنتاکی
.la.us: لویزیانا
.ma.us: ماساچوست
.md.us: مریلند
.me.us: ایالت مین
.mi.us: میشیگان
.mn.us: مینه‌سوتا
.mo.us: میسوری
.ms.us: می‌سی‌سی‌پی
.mt.us: مونتانا
.nc.us: کارولینای شمالی
.nd.us: داکوتای شمالی
.ne.us: نبراسکا
.nh.us: نیوهمپشایر
.nj.us: نیوجرسی
.nm.us: نیومکزیکو
.nv.us: نوادا
.ny.us: نیویورک
.oh.us: اهایو
.ok.us: اکلاهاما
.or.us: ارگون
.pa.us: پنسیلوانیا
.ri.us: رود آیلند
.sc.us: کارولینای جنوبی
.sd.us: داکوتای جنوبی
.tn.us: تنسی
.tx.us: تگزاس
.ut.us: یوتا
.va.us: ویرجینیا
.vt.us: ورمنت
.wa.us: واشنگتن
.wi.us: ویسکانسین
.wv.us: ویرجینیای غربی
.wy.us: وایومینگ
پسوندهای کشورهای وابسته
.as.us: ساموای آمریکا .as
.dc.us: منطقه کلمبیا (واشنگتن دی سی)
.gu.us: گوام .gu
.pr.us: پرتو ریکو .pr
.vi.us: جزایر ویرجین .vi
.uk

UK
کشور
پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی
متولی ثبت
پسوندهای عام
.uk
ac.uk.
.co.uk
.gov.uk
.ltd.uk
.me.uk
.mod.uk
.net.uk
.nic.uk
.nhs.uk
.org.uk
.plc.uk
.police.uk
.sch.uk
تعداد دامنه
بیش از یک میلیون
پسوند .uk پسوند دامنه اینترنتی کشور پادشاهی متحد است. مسئول ثبت دامنه‌های با این پسوند موسسه نامینت واقع در شهر آکسفورد در انگلستان است. طبق گزارش وب‌گاه این مرکز، تا اوایل آوریل ۲۰۰۸ بیش از ۶،۱۲۶،۷۸۵ دامنه با این پسوند در اینترنت ثبت شده است.
پسوندهای عام این پسوند
.uk - فقط برای ثبت کنندگان اولیه مانند خود نامینت.
.ac.uk - ویژه موسسات آکادمیک و دانشگاهی
.gov.uk - ویژه موسسات و سازمان‌های دولتی داخل بریتانیا
.mod.uk - ویژه وزارت دفاع بریتانیا
.nhs.uk - ویژه سرویس ملی بهداشت بریتانیا، و تمامی اعضای رسمی تابع آن
.co.uk - برای هر نوع تجارت و شرکت
.plc.uk - شرکت‌های سهامی عام با مسئولیت محدود
.ltd.uk - شرکت‌های مسئولیت محدود
.me.uk - شخصی، برای هر فرد تبعه بریتانیا
.net.uk - سرویس دهندگان اینترنت در بریتانیا
.sch.uk - مدارس
.ug

.ug دامنه اینترنتی کشور اوگاندا است.
.ua

.ua دامنه اینترنتی کشور اوکراین است.
آندریا بوچلی

آندریا آنجل بوچلی خواننده نابینای تنور اهل ایتالیا است. برخی کارهای او در ایران نیز منتشر شده‌است.
زندگی
آندریا بوچلی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸ در روستایی در شهر لایاتیکو در توسکانی به دنیا آمد. او در همان کودکی از تنبلی چشم رنج می‌برد. آندریا در ۶ سالگی به دلیل علاقه فراوان به موسیقی در آموزشگاهی به یادگیری پیانو پرداخت و هم‌زمان به اپرا روی آورد. او در کنار علاقه‌اش به موسیقی، ورزش را نیز دنبال می‌کرد و طی بازی فوتبال در سن ۱۲ سالگی با اصابت توپ به چشمش بینایی خود را کامل از دست داد. او پس از این موضوع تصمیم می‌گیرد با اینکه به پیانو، فلوت و ساکسیفون تسلط داشت در مدرسه نابینایان ادامه تحصیل دهد. او در حقوق دکترای خود را نیز دریافت کرد. اما دوباره به موسیقی روی آورد.
افتخارها
230px
اولین جایزه خود را در سال ۱۹۶۸ در سن ده سالگی دریافت نمود.
در سال ۱۹۷۰ در سن دوازده سالگی برای اجرای اثری جایزه‌ای دریافت کرد.
مدتی با لوچیانو پاواروتی همکاری داشت.
در سال ۱۹۹۳ در جشنواره موسیقی سانرموی برنده رکورد جایزه تازه واردان شد.
آهنگ‌های او تا دو هفته متوالی در صدر پر فروش‌ترین آلمان، ایتالیا، فرانسه، هلند و بلژیک قرار گرفت.
او با اولین آلبوم حرفه‌ای خود برنده جایزه صفحه طلایی شد.
در سال ۱۹۹۷ جایزه اکو را با همکاری با سارا برایتمن دریافت کرد.
او با اجرای آهنگ در آمریکا به کاخ سفید دعوت شد.
او در سال ۱۹۹۸ جایزه بهترین موسیقی گر کلاسیک و خواننده ایتالیایی را در جشنواره موسیقی جهان در مونت کارلو دریافت کرد.
در مراسم جوایز گرمی و اسکار بهترین ترانه متن بود، ترانه The Prayer که در فیلم انیمیشن Quest for Camelot برادران وارنر از آن استفاده شد و جایزه گلدن گلاب را نصیب بوچلی کرد.
در رتبه اول تا سوم موسیقی جهان قرار گرفت.
در جشن هنر سالیانه سلطنتی در انگلیس به دعوت ملکه الیزابت برنامه اجرا کرد.
در مراسم سالیانه NIAF (انجمن ملی ایتالیا و آمریکا)، بوچلی همراه با ارکستر جوانان انستیتو بوچرینی برنامه‌ای به همین مناسبت اجرا کردند که این مراسم از طریق ماهواره پخش شد.
در سال ۲۰۰۲ جایزه بهترین هنرمند ایتالیایی و بهترین کلاسیک گر را تصاحب کرد.
آلبوم‌ها
بوچلی (۱۹۹۵)
رومانزا (۱۹۹۶)
آریا (۱۹۹۷)
سرود روحانی و ستایش برای جهان (۱۹۹۷)
سرود روحانی و ستایش برای جهان ۲(۱۹۹۸)
سونیو(۱۹۹۹)
سکرد آریا (۱۹۹۹)
وردی (۲۰۰۰)
احساس (۲۰۰۲)
آسمان توسکا (۲۰۰۳)
آندره‌آ (۲۰۰۴)
آمور (۲۰۰۶)
ویور: بهترین‌های آندریا بوچلی(۲۰۰۷)
اینسانتو (۲۰۰۸)
کریسمس من (۲۰۰۹)
سینما (۲۰۱۵)
یان شوانکمایر

یان شوانکمایر (زاده ۴ سپتامبر ۱۹۳۴ در پراگ) هنرمند فراواقع‌گرای چکی است. او که با رسانه‌های مختلفی کار می‌کند، بیشتر به خاطر پویانمایی‌های فراواقع‌گرایانه و فیلم‌های بلندش شناخته شده‌است که الهام‌بخش هنرمندان بزرگ دیگری از قبیل تیم برتون،‌تری گیلیام و برادران کوای بوده‌است.
شوانکمایر در دهه‌های اخیر به خاطر استفاده منحصر به فردش از تکنیک استاپ موشن و ساخت تصاویر فراواقع‌گرا، ترسناک و در عین حال مضحک مشهور شده‌است. او در حال حاضر نیز در پراگ مشغول فیلم‌سازی است.
از فیلم‌های بلند او می‌توان از فاوست (۱۹۹۴) که اقتباسی از اثر گوته است، و از فیلم‌های کوتاه به ابعاد مکالمه (عنوان اصلی: Moznosti dialogu) (۱۹۸۲) و غذا (عنوان اصلی: Jidlo) (۱۹۹۲) اشاره کرد.
فیلم‌های بلند
آلیس (۱۹۸۸)
فاوست (۱۹۹۴)
اوتیک کوچک (۲۰۰۰)
جنون (۲۰۰۵)
۱۹۳۴ (میلادی)

در این صفحه فهرستی از وقایع مهم سال ۱۹۳۴ میلادی ارائه می‌شود.
زادروزها
۳۰ مه: الکسی لئونوف کیهان‌نورد روسی که نخستین راهپیمایی فضایی را به انجام رساند.
۴ سپتامبر: یان اشونک‌مایر هنرمند اهل جمهوری چک.
۱۴ سپتامبر: کیت میلت مجسمه‌ساز، نویسنده و فیلمساز فمینیست آمریکایی.
آشر پرز، فیزیکدان اسرائیلی
عثمان طاها: کاتب سرشناس و پرآوازه کردی.
۱۳ ژانویه – ریپ تیلور، بازیگر آمریکایی
۳۰ ژانویه – تامی گریمز، بازیگر و خواننده آمریکایی
۵ فوریه – هنک آرون، بازیکن بیسبال و ورزشکار آمریکایی
۱۳ فوریه – جورج سگال، بازیگر آمریکایی
۱۵ فوریه – نیکلاوس ویرت، دانشمند علوم کامپیوتر و مهندس سوئیسی
۲۳ مارس – مارک رایدل، بازیگر و کارگردان آمریکایی
۲۶ مارس – آلن آرکین، موسیقی‌دان، بازیگر، نویسنده، و کارگردان آمریکایی
۱۱ آوریل – مارک استرند، مترجم، نویسنده، و شاعر آمریکایی (د. ۲۰۱۴)
۱۸ آوریل – جیمز دروری، بازیگر آمریکایی
۶ مه – ریچارد شلبی، سیاست‌مدار و وکیل آمریکایی
۹ مه – الن بنت، بازیگر و فیلمنامه‌نویس بریتانیایی
۲۷ مه – هارلن الیسون، فیلمنامه‌نویس آمریکایی
۵ ژوئن – بیل مویرز، ژورنالیست آمریکایی
۲۸ ژوئن – کارل لیون، سیاست‌مدار و وکیل آمریکایی
۸ ژوئیه – مارتی فلدمن، بازیگر و کمدین آمریکایی (د. ۱۹۸۲)
۱۰ ژوئیه – جری نلسن، خواننده آمریکایی (د. ۲۰۱۲)
۱۲ ژوئیه – ون کلایبرن، پیانیست آمریکایی (د. ۲۰۱۳)
۲۱ ژوئیه – جاناتان میلر، بازیگر بریتانیایی
۷ سپتامبر – لیدل میلتن، موسیقی‌دان و خواننده آمریکایی (د. ۲۰۰۵)
۲۸ سپتامبر – بریژیت باردو، بازیگر، خواننده، و مدل فرانسوی
۷ اکتبر – امیری باراکا، شاعر و نویسنده آمریکایی (د. ۲۰۱۴)
۱۳ اکتبر – نانا موسکوری، خواننده و سیاست‌مدار یونانی
۷ نوامبر – جکی ژوزف، بازیگر آمریکایی
۱۰ نوامبر – جوانا مور، بازیگر آمریکایی (د. ۱۹۹۷)
۱۲ نوامبر – چارلز منسن، خواننده-ترانه‌سرا و موسیقی‌دان آمریکایی
۱۷ نوامبر – جیم اینهاف، سیاست‌مدار آمریکایی
۲۴ نوامبر – آلفرد اشنیتکه، آهنگساز روسی (د. ۱۹۹۸)
۴ دسامبر – ویکتور فرنچ، بازیگر آمریکایی (د. ۱۹۸۹)
۲۴ دسامبر – استپان مسیچ، سیاست‌مدار اهل کرواسی
۲۹ دسامبر – اد فلاندر، بازیگر آمریکایی (د. ۱۹۹۵)
مرگ‌ها
۱۹۳۴ - گراتزیا دلددا (۱۸۷۱ - ۱۹۳۴) نویسنده ایتالیایی اهل ساردنی. برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۲۶.
۶ ژانویه – هربرت چاپمن، بازیکن فوتبال بریتانیایی (ز. ۱۸۷۸)
۲۹ ژانویه – فریتس هابر، شیمی‌دان، فیزیک‌دان، و مهندس آلمانی (ز. ۱۸۶۸)
۱ مارس – چارلز وبستر لیدبیتر، کشیش بریتانیایی
۲۱ مارس – لیلیان تاشمن، بازیگر آمریکایی (ز. ۱۸۹۶)
۱۷ مه – کاس گیلبرت، معمار آمریکایی (ز. ۱۸۵۹)
۲۱ مه – لو کودی، بازیگر آمریکایی (ز. ۱۸۸۴)
۲۵ مه – گوستاو هولست، آهنگساز بریتانیایی (ز. ۱۸۷۴)
۸ ژوئن – دورتی دل، بازیگر آمریکایی (ز. ۱۹۱۵)
۱۰ ژوئن – فردریک دلیوس، آهنگساز بریتانیایی (ز. ۱۸۶۲)
۲ ژوئیه – ارنست روم، سیاست‌مدار آلمانی (ز. ۱۸۸۷)
۱۴ اوت – ریموند هود، معمار آمریکایی (ز. ۱۸۸۱)
۵ اکتبر – ژان ویگو، کارگردان فرانسوی (ز. ۱۹۰۵)
۱۵ اکتبر – ریمون پوانکاره، سیاست‌مدار فرانسوی (ز. ۱۸۶۰)
۲۸ دسامبر – لاول شرمن، بازیگر و کارگردان آمریکایی (ز. ۱۸۸۵)
بیت حانون

بیت حانون شهری در نوار غزه با جمعیت ۳۵،۰۰۰ نفر است.
جغرافیا
«بیت حانون» مانند سایر بخش‌های نوار غزه در قلمرو حکومت خودگردان فلسطین قرار دارد.
این شهر در کناره شمال شرقی نوار غزه در کنار چشمه حانون قرار دارد و فقط ۶ کیلومتر از شهرک سدرت اسرائیل فاصله دارد.
برخلاف شهر غزه تقریبا همه جمعیت آن از اعراب بادیه‌نشین است.
بیشتر از ۵۰۰۰ نفر از ساکنان آن از قبیله «زانین» هستند.
تاریخچه
از آنجا که قبلا به علت عقب نشینی یک جانبه اسرائیل در سال ۲۰۰۵ از نوار غزه، بیت حانون پایگاه و مرکزی بود که حماس، موشک‌های قسام را به نواحی شمالی و ساکنان شهرهایی مانند سدیروت و گوش کاتیف قبل از تخلیه این مناطق شلیک می‌کردند. در نتیجه، اسرائیل گاهی این مناطق را با نیروی زرهی و توپ‌خانه و حملات هوایی در چندین عملیات مورد هدف قرار داده بود تا پرتاب راکت‌ها را از آنجا به اسرائیل متوقف کند.
حمله ناگهانی یکم نوامبر سال ۲۰۰۶
درحمله یکم نوامبر سال ۲۰۰۶ شش فلسطینی و یک سرباز اسرائیلی کشته و ۳۵ نفر در بیت حانون توسط نیروهای دفاعی اسرائیل زخمی شدند. این حمله شامل سه حمله هوایی، شصت تانک که توسط هلیکوپترهای توپدار و غیره پشتیبانی می‌شدند، بود. خبرگزاری فرانسه گزارش داد که سه خانه توسط بولدوزرهای اسرائیلی و تعدادی دخانه‌های دیگر هم توسط توپها و سلاحهای تانکها خراب و منهدم شدند. هم رئیس جمهور دولت فلسطین محمود عباس و نخست وزیر اسماعیل هنیه این حمله را مانند کشتار و قتل و عام توصیف کرده‌اند و از آن انتقاد نموده‌اند.
تیراندازیهای سوم نوامبر سال ۲۰۰۶
در سوم نوامبر سال ۲۰۰۶ یکی دو زن فلسطینی کشته و ده نفر دیگر توسط آتش نظامیان اسرائیلی مجروح شدند. زنها در خارج یک مسجد در بیت حانون بعد از درخواست ایستگاه رادیوی محلی گرد آمده بودند که از مبارزان فلسطینی که در داخل آنجا سنگر گرفته‌اند، حمایت کنند. نظامیان اسرائیلی گفتند که سربازان آنها دو شبه نظامی فلسطینی را که در میان ازدحام جماعت زنان مخفی شده بودند، هدف گرفته بودند. پانویس توضیحی تلویزیون رویترز شبه نظامیانی را که در میان ازدحام جماعت زنان مخفی شده بودند، نشان نداد و هنوز ارتش اسرائیل ادعا می‌کند چنین چیزی حقیقت داشته‌است.
نخست وزیر دولت فلسطینی اسماعیل هنیه این زنان را ستایش و تمجید کرد و گفت «… بگذارید این اعتراض به محاصره بیت حانون پایان دهد»
حمله ۲۴ ژوئیه سال ۲۰۱۴
در ۲۴ ژوئیه چهار تانک اسرائیلی به یک مدرسه تحت مدیریت آژانس کار و رفاه سازمان ملل در شهر بیت حانون در شمال غزه شلیک کردند که باعث کشته شدن ۱۶ انسان و جراحت ده‌ها شهروند دیگر شد که به آن مدرسه پناه برده بودند.
رده:ترجمه‌های پشتیبانی‌شده

ترجمه‌های پشتیبانی‌شده
رده:مقاله‌های ترجمه شده

مقاله‌های ترجمه شده
آکیناکه

آکیناکه زرین یافته‌شده در طلاتپه.
آکیناکه، (همچنین توسط یونانیان آکیناکا تلفظ شده‌است) یک گونه شمشیر یا خنجر بوده که توسط هخامنشیان بکار می‌رفته‌است. طراحی آن از طرف سکاها بوده اما توسط پارسیان مشهور شد و به‌سرعت در تمام جهان باستان گسترش یافت (حتی تاثیرش را در طراحی شمشیرهای بعدی چینی نیز می‌توان یافت). غالبا آکیناکه ۳۵-۴۵ سانتیمتر درازا داشته و دو لبه بوده‌است و از پهنای بین دو لبه برای کوبیدن و له کردن بکار می‌رفته‌است و یک غلاف به شکل B برای حفظ دست داشته‌است. غلافش منحصر به فرد و معرفش بوده و معمولا هلالی در یک سویش داشته که اجازه می‌داده از کفلسمت راست آویزان شود.
از آنجا که به دید می‌رسد آکیناکه یک جنگ افزار فروکردنی بوده، و از آنجا که قالبا به کفل راست آویزان می‌شده، پیداست که به یکباره بیرون کشیده می‌شده در هنگام خطرهای ناگهانی.
متون باستانی اندکی درباره آکیناکه در دست است، آکیناکس یک شمشیر پارسی بوده ولی مولفینی که به لاتین می‌نوشته‌اند این واژه را بجای هر جنگ افزار مشابه دیگری که خواسته‌اند بکار برده‌اند. به ویژه، واژه آکیناکه در متون عهد وسطی زیاد دیده می‌شود و معرف نوعی شمشیر اروپایی است؛ همچنین در متون بجای مانده از مولفین کاتولیک که درباره توصیف کشور و فرهنگ ژاپن است، آکیناکه برای «کتانا» که شمشیریست ژاپن بکار رفته‌است.
هرچند شمشیر پارسی کنونی (شمشیر هلالی شکل) شباهت‌هایی به آکیناکه دارد و در عهد باشتان وجود نداشته‌است. پارسیان عهد هخامنشی بیشتر از یک گونه شمشیر بکار برده‌اند: در آثار هنری پارسی باستان محافظان شاه و اشراف مهم، خنجرهای زیورگون و مورب دارند؛ و در آثار هنر یونان نیز سربازان پارسی مجهز به کپیس بارها دیده می‌شوند. بیشتر شمشیرهای پارسی بکار رفته بدست هخامنشیان شبیه هم بوده‌اند و درباره اینکه کدام یک آکیناکه بوده‌است باید پژوهید.
یک سرنخ سودمند این است که در متون یونانی و رومی آمده‌است که شاه پارسیان آکیناکه خود را به نشانه دوستی می‌فرستاده؛ این متون دال بر این است که خنجر شاه آکیناکه بوده‌است.
یک نقل قول از مورخ یهودی «ژوزفوس» بجا مانده که می‌گوید: سیکاریها که گونه‌ای راهزن بودند، در آن زمان به بیشترین تعداد رسیده بودند و از شمشیرهای کوچکی بهره می‌بردند، که از بهر اندازه شبیه آکیناکه پارسیان بود ولی به مانند سیکای رومی خمیده بود و این راهزنان نامشان را از آن داشتند.
این نقل قول هم دال بر این دارد که آکیناکه همان خنجر پارسیان می‌باشد.
لوئی پانزدهم

لوئی پانزدهم (۱۷۱۰–۱۷۷۴)، مشهور به «لوئی محبوب» از ۱۷۱۵ تا زمان مرگش شاه فرانسه بود.
سلطنت لوئی پانزدهم پس از لوئی چهاردهم طولانی‌ترین ادوار تاریخ سلطنتی فرانسه است. وی ۵۹ سال سلطنت کرد. در دوران حکومت لوئی پانزدهم زمام امور کمتر در اختیار وی بود، در دورانی که او صغیر بود دوک اورلئان نیابت سلطنت را داشت و پس از آن نیز اختیارات یا در کف کاردینال فلوری صدراعظم بود یا معشوقگان وی نظیر مادام پمپادور و کنتس باری قدرت را بدست داشتند.
در امور داخلی مملکت این پادشاه از قدرت مطلقه سوءاستفاده می‌نمود و به علت اسراف و تبذیر فراوان، مشکلات زیادی در امر مالیه ایجاد می‌کرد و همین امر باعث شد که مفاسد و معایب حکومت مطلقه بر عموم مردم ظاهر و ثابت گردد. در این دوران مستعمراتی چون کانادا و هندوستان از دست فرانسه خارج شد. نتیجه این اعمال برای مقام سلطنت نیز بسیار بد بود و در اثر جنگهای لوئی ۱۴ و شرکت لوئی ۱۵ در جنگ جانشینی لهستان، جنگ جانشینی اتریش و جنگ‌های هفت ساله پیش آمده بود، مقدماتی فراهم آورد تا انقلابی عظیم ایجاد گردید و دودمان سلطنتی فرانسه را نابود کند.
وی پادشاهی هوسران بود و قریب به نیم قرن کشور فرانسه را بازیچه معشوقه‌های خود قرار داد. در زمان وی حکومت فرانسه که در عهد سلفش لوئی ۱۴ یگانه قدرت اروپا بود به کشوری معمولی تبدیل شد و عرصه را برای انگلستان و به خصوص پروس باز گذاشت. در جنگی که میان فرانسه با پروس به رهبری فردریک دوم شاه ان کشور روی داد فرانسه شکست خورد و با این شکست معادلات سیاسی اروپا به نفع پروس عوض شد. در زمان وی مهم‌ترین مستعمرات فرانسه در آمریکا و کانادا و هندوستان از این کشور منتزع شدند. وی از آغاز سلطنت تا ۱۷۴۴ که برای جنگ با پروس به متز لشکر کشید لوئی محبوب نامیده می‌شد ولی بعد از آن که حکومت را تفویض معشوقه‌هایش کرد بسیار مورد نفرت مردم قرار گرفت به طوری که وقتی در ۱۷۷۴ وفات یافت نتوانستند وی را برای دفن در سن دنی از پاریس عبور دهند و شبانه وی را با کالسکه از کنار حصار شهر عبور داده تا به مدفن برسانند.
در زمان لوئی ۱۵ فعالیت‌های فراماسون انگلیسی در این کشور ریشه دواند و آرام آرام شروع به جویدن بنیان‌های حکومت سلطنتی فرانسه نمود. در ابتدای زمامداری وی فرانسه هر چند در سال‌های آخر حکومت لوئی ۱۴ سیر قهقرایی طی کرده بود با این حال هنوز پیشتاز اروپا بود و در معادلات سیاسی قاره سبز حرف اول را می‌زد. اما سیر نزولی نفوذ فرانسه در اروپا در زمان وی بسیار تسریع شد و پس از شکست از پروس از نظر اعتبار و قدرت به کشوری کاملا معمولی تبدیل شد.
درنا

درنا یا کلنگ پرنده‌ای است از خانواده درنایان (Gruidae).
درناها پرندگانی هستند بزرگ، با پاها و گردن دراز، دم نسبتا کوتاه، بالهای دراز و منقاری بلند و کلفت، ظاهر شبیه لک‌لک، شاهپرهای ثانوی داخلی بالهای آن‌ها خیلی بلند شده، روی دم را می‌پوشاند. در پرواز گردن وپاهای خودرا کشیده نگه می‌دارد. گله‌های آن‌ها هنگام مهاجرت دریک خط به شکل هفت پرواز می‌کنند. نر وماده آن‌ها همشکل هستند. روی زمین آشیانه می‌سازند. این پرنده را در هنگام پرواز می‌توان از مرغ ماهیخوار، حواصیل تشخیص داد. بزرگ‌ترین درنا در آمریکای شمالی بسر می‌برد. این پرنده حدود ۵/۱ طول دارد وبلندی قامتش از ۵/۱ تا ۲/۱ می‌باشد. بالهای گسترده‌اش از ۸/۱ تا ۲ متر است. بالهایش سفید باخط سیاه می‌باشد. درناها، زمستانها را در جاهای گرم وتابستانها را در نواحی سرد می‌گذرانند.
تغذیه
درناها، گیاهان کوچک، حشره، قورباغه‌ها، کرم‌ها، خزندگان وماهیان کوچک، وتخم جانوران آبی را می‌خورند.
جفت‌گیری
گروه‌های درناها هنگام فصل جفت گیری، گرد می‌آیند و به رقص می‌پردازند. درناها هنگام رقص با هیجان می‌رقصند. در اوقات دیگر درناها روی یک پا می‌ایستند. این پرنده دربوته زارها یا مردابها بسر می‌برند. هر درنای ماده در فصل یک تخم می‌گذارد.
ای‌بی‌سی آفریقا

ای‌بی‌سی آفریقا فیلمی ساخته عباس کیارستمی کارگردان ایرانی است که در سال ۱۳۷۹ خورشیدی توزیع شد.
موضوع داستان
ای‌بی‌سی آفریقا فیلمی است مستند با ساختار داستانی که به ماجرای سفر گروه عباس کیارستمی به قاره آفریقا می‌پردازد. آن‌ها طی این سفر قصد دارند فیلمی درباره بیماری ایدز و کودکان آفریقایی مبتلا به این بیماری بسازند.
ساج (درخت)

سطح برش خورده چوب ساج
درخت ساج درختی از تیره نعناعیان و بومی کشورهای هندوستان، اندونزی و برمه است. چوب آن از نوع چوب‌سخت بوده و به «چوب سخت هند شرقی» معروف است و از آن برای قاب‌بندی و روکش بدنه قایق، میزوصندلی و اثاث خارج از منزل، یا داخل حمام، و همچنین کشتی‌های چوبی استفاده می‌شود. علت استفاده از این چوب روغنی بودن، فشردگی، و سخت بودن آن است که در مقابل پوسیدگی و کرم خوردگی در شرایط آب و هوایی سخت بسیار مقاوم است.
ساج که در بوشهر «سای» یا چوب سای تلفظ می‌شود، معرب واژه «ساگ» است که به هندی آن را «ساگون» و «ساکهو» گویند درختی است بسیار بزرگ و بیشتر در هندوستان می‌روید. این درخت بسیار بزرگ و مقاوم است و در ساختن کشتی‌ها به کار می‌رود.
در شعر فارسی کلمه ساج بسیار دیده می‌شود. ناصر خسرو در سفرنامه خود گفته است: در گعبه دری است از چوب ساج به دو مصراع «دو لنگه» ستون‌ها که در خانه است و در زیر سقف زده‌اند همه چوبین است چهارسو تراشیده از چوب ساج.
و همچنین فخرالدین اسعد گرگانی نیز در بیتی از مجموعه ویس و رامین گفته: «دهد او را شب و روز آب و دانه/کند او را ز عود و ساج خانه.
رنزو پیانو

رنزو پیانو (در ایتالیایی: رنتسو Renzo Piano) معمار برجسته ایتالیایی ست.
زندگی‌نامه
رنزو پیانو معمار و مهندس مطرح ایتالیایی می‌باشد که در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۳۷ در شهر جنوا به دنیا آمده‌است. در مدرسه ابتدایی چیزی نمانده بود که از مدرسه اخراج شود.
از جمله ساختمان‌های مشهور وی می‌توان به مرکز ژورژ پمپیدو (به همراه ریچارد راگرز در سال ۱۹۷۷ میلادی)، ساختمان the shard در لندن (۲۰۱۲) و موزه هنر آمریکایی ویتنی در نیویورک سیتی (۲۰۱۵) اشاره داشت.
وی در سال ۱۹۹۸ برای طراحی فرودگاه بین‌المللی کانسای در ژاپن موفق به دریافت جایزه پریتزکر شده‌است.
وی در مدرسه ابتدایی چیزی نمانده بود که از مدرسه اخراج شود.
ابتدا برای تحصیل معماری به دانشگاه فلورانس رفت. در دوره اشغال دانشگاه‌های ایتالیا بوسیله دانشجویان در میلان نزد فرانکو البینی به یادگیری عملی حرفه معماری پرداخت.
در ۱۹۶۴ تحصیلات خود را در رشته معماری در پلی‌تکنیک میلان با پایان‌نامه‌ای درباره ساختمان‌های عربی در قسمت‌های داخلی لیگوریا به پایان برد و به همکاری با استادش مارکو تسانوسو پرداخت.
به لطف پدر، که مانند چهار عمو و برادرش همه پیمانکار ساختمانی بودند، بی‌درنگ امکان آشنایی با زندگی کارگاهی و تجربه حرفه‌ای را به دست آورد و اولین روابط حرفه‌ای خود را با مشتریان پایه گذاشت.
از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ بین انگلستان و ایالات متحده در سفر بود تا تحصیلات خود را تکمیل کند.
در همین دوران با ژان پرووه (۱۹۰۱–۱۹۸۴)، معمار فرانسوی آشنا می‌شود و دوستی پایدار و پر ثمری را با او آغاز می‌کند. ژان پرووه بعدها رئیس ژوری گزینش طرح پروژه مرکز پمپیدو شد.
از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ با ریچارد راجرز در طراحی مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو همکاری داشت.
پروژه‌های به اتمام رسیده
ولت‌اشتادهاوس در کلن آلمان.
ساختمان‌های اداری B-B italia در نووه دراته، کومو (Novedrate, Como)
منازل شخصی در کوزاگو (Cusago)، میلان
مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو (Centre Pompidou) در پاریس آغاز از ۱۹۷۱
ساختمان تاسیسات شرکت اتومبیل‌سازی فیات در شهر تورینو ایتالیا
استادیوم فوتبال شهر باری ایتالیا
Potsdamer Platz پوتز دامر پلاتز در شهر برلین آلمان
مجموعه برج‌های سیدنی استرالیا
ساختمان مرکز علم و تکنولوژی ملی هلند در شهر آمستردام
ساختمان آکادمی علوم ایالت کالیفرنیا در سانفرانسیکو آمریکا
مجتمع ورزشی راوانا
ایستگاه مترو جنوا
پایانه مسافربری کانسای
برج شارد لندن
جوایز
«مرکز پاول کله» از آثار رنزو پیانو در برن سوئیس
عضویت افتخاری جامعه معماران آمریکا، آمریکا، ۱۹۸۱
مدال طلای انستیتو سلطنتی معماران بریتانیا، انگلستان، ۱۹۸۹
نشان نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا از هیئت دولت ایتالیا، رم، ایتالیا، ۱۹۸۹
جایزه کیوتو، بنیاد ایناموری، کیوتو، ژاپن، ۱۹۹۰
عضویت افتخاری دانشکده هنر و تحقیقات آمریکا، آمریکا، ۱۹۹۴
سفیر حسن نیت یونسکو، ۱۹۹۴
جایزه میکل آنجلو رم، ایتالیا، ۱۹۹۴
جایزه اریز موز، آمستردام، هلند، ۱۹۹۵
جایزه معماری پریتزکر، کاخ سفید، واشینگتن، آمریکا، ۱۹۹۸
معمار دانشکده ملی سن لوکا، رم، ایتالیا، ۱۹۹۹
سلطان معماری، ونیز، ایتالیا، ۲۰۰۰
جایزه لئوناردو، رم، ایتالیا، ۲۰۰۰
جایزه وکسنر، مرکز هنر وکسنر، کلومبوس، اوهایو، آمریکا، ۲۰۰۱
مدال طلای‌ای آی‌ای، ۲۰۰۸
وکیل تسخیری

وکیل تسخیری (Public Defender or law officer) یک وکیل مدافع (یا در مواردی هئیت وکلای مدافع) است برای دفاع از کسانی که از عهده دفاع از خود یا گرفتن وکیل خصوصی در امور کیفری بر نمی‌آیند. وکیل تسخیری همچنین می‌تواند از منافع ملی، حقوق بازداشت شدگان تبعه یک کشور در کشور دیگر و در موارد خاص از حقوق اساسی و منافع یک کشور دفاع کند.
در ایران برای دسترسی یکسان عامه به دادرسی عادلانه در اصل ۳۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی آمده است: «در همه دادگاه‌ها طرفین دعوی حق دارند برای خود وکیل انتخاب نمایند واگر توانائی وکیل را نداشته باشند باید برای آنها امکانات تعیین وکیل فراهم شود»
شرایط دادگاه
در دعاوی کیفری شاکی و متهم حق دارند که از وکیل استفاده کنند و اگر متهم توانائی مالی برای انتخاب و معرفی وکیل نداشته باشد می‌تواند از دادگاه درخواست کند تا برای او وکیلی تعیین نماید. اگر دادگاه تشخیص دهد که متهم قادر به انتخاب وکیل نیست با استفاده از بودجه دادگستری برای متهم وکیل تعیین می‌کند، البته درجرائمی که مجازات آنها حسب مورد اعدام یا قصاص نفس یا سنگسار یا حبس ابد است چنانچه متهم شخصا وکیل معرفی نکند دادگاه مکلف است برای او وکیل تسخیری تعیین نماید حتی اگر شخص متهم چنین درخواستی را به عمل نیاورد. البته در جرائم منافی عفت متهم حق دارد از حضور یا معرفی وکیل برای خودش امتناع کند.
وکیل تسخیری که از سوی دادگاه برای متهم انتخاب می‌شود از سوی متهم قابل تغییر نیست مگر در مواردی که وکیل تسخیری یا همسر یا فرزند او دارای نفع شخصی در قضیه باشند یا رابطه خویشاوندی بین وکیل یا یکی از اصحاب پرونده وجود داشته باشد و مواردی از این دست که بی‌طرفی و امانت وکیل را دچار شائبه نماید (موارد مذکور صریحا در قانون قضایی شمارش شده است).
وکیل معاضدتی
منوچهر مزینی

منوچهر مزینی (۱۳۱۳–۱۳۸۱) از پژوهشگران ایرانی معماری و شهرسازی است.
تحصیلات و پیشینه کاری
او که متولد شهر ساری بود تحصیلات مهندسی معماری را در دانشگاه تهران به پایان رساند و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته برنامه‌ریزی شهری از موسسه فنی ایلینوی (۱۹۶۶) دریافت نمود. موضوع پروژه کارشناسی ارشد او با عنوان پیشنهادی برای تقسیم اراضی روستایی در آذربایجان تحت هدایت لودویگ هیلبرزایمر تکمیل گردید. او سپس دکترای شهرسازی خود را از دانشگاه فنی مونیخ دریافت نمود. منوچهر مزینی در طی حرفه آکادمیک خود به تدریس در دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی)، دانشگاه تهران، دانشگاه بوستن، دانشگاه ملک عبدالعزیز جده، دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه سهند تبریز پرداخت.
از وی مقالات و کتب متعددی به صورت تالیف و ترجمه در زمینه معماری و شهرسازی بر جا مانده است از جمله: از زمان و معماری، مقالاتی در باب شهر و شهرسازی، واسازی، و فضا زمان معماری. از مهمترین آثار ترجمه او می‌توان به کتاب فضا زمان معماری نوشته زیگفرید گیدئون اشاره کرد.
ناب‌گرایی

سره‌گرایی یا "پیوریسم" یا پوریسم سبکی از حجم‌گری بود که با زیبایی‌شناسی نوین هنر ماشینی پیوند داشت. پیروان این سبک به دنبال کاهش و گاه حذف تزئینات و ریزه‌کاری‌های موجود در حجم‌گری بودند تا به هنری ناب دست یابند. لوکوربوزیه و اوزان فان دو تن از برجسته‌ترین هنرمندان این سبک هستند که بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۵ فعال بودند.
کارمینا بورانا

دست‌نوشته‌ای از کارمینا بورانا در سده ۱۳ تا ۱۴ میلادی
کارمینا بورانا قطعه آهنگی اثر کارل ارف است که از جمله زیباترین آثار موسیقی کلاسیک آوازی جهان به‌شمار می‌رود. این قطعه مجموعه‌ای در قالب یک کتاب خطی است که در سال ۱۸۰۳ میلادی در ایالت «باواریا»ی آلمان امروز پیدا شده‌است. نسخه اصلی این مجموعه ۱۱۹ صفحه داشته و گویا سه شاعر مختلف آن را سروده‌اند. کارمینا بورانا (سروده‌های بورانا) توسط کارل ارف در بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۶ ساخته شده‌است.
این قطعه براساس ۲۴ شعر که در مجموعه اشعار کارمینا بورانا مربوط به قرون وسطا، به دست آمده، ساخته شده‌اند. نامی که ارف روی سرودها گذاشت، عبارت زیر بود:
«سرودهای روحانی برای خواننده و کر که باید به‌صورت گروهی با ارکستر و تصاویر جادویی اجرا شوند.»
واژه‌شناسی
کارمینا یعنی سروده‌ها و بورانا برابر لاتین واژه ژرمنی بویرن Beuern است که از ریشه bur به معنی «خانه کوچک» می‌آید.
نام دقیق‌ترش کانتات (کانتاتا) Cantata کارمینا بورانا است.
معروفترین بخش این اپرا، قطعه آغازین و همچنین پایانی آن با نام او فورتونا است.
در واقع کارمینا بورانا مجموعه‌ای در قالب یک کتاب خطی است که در سال ۱۸۰۳ میلادی در ایالت Bavaria «باواریا» ی آلمان امروز پیدا شده، نسخه اصلی این مجموعه ۱۱۹ صفحه داشته و گویا سه شاعر مختلف آنرا سروده است. مجموعه فوق شش فصل داشته و فصل اول آن که مربوط به سرودهای مذهبی است گم شده است.
کارمینا بورانا سمفونی نیست و چنانچه به اشتباه نوشته‌اند، اپرا هم نیست. قطعه‌ای است که می‌توان به آن نام کانتات (کانتاتا ) داد ولی بهتر است طبق نظر خود کارل ارف آن را تنها «کارمینا بورانا» بنامیم.
متن
کارل ارف در ابتدا با متن اشعار در انتشارات جان آدینگتون سیموندز آشنا شد. شراب، زن، و ترانه که شامل ترجمه انگلیسی ۴۶ شعر از مجموعه می‌شد. میشل هافن یک دانشجوی جوان حقوق و علاقه‌مند به زبان‌های لاتین و یونانی، کارل ارف را در انتخاب و سازماندهی ۵۴ شعر از این اشعار، یاری کرد؛ تا آنها را به زبان‌های لاتین و آلمانی قرون وسطا تبدیل کند. این گزیده، محدوده وسیعی از موضوعات دنیوی را شامل می‌شود. آن دو ابیاتی را انتخاب کردند که در قرن سیزدهم به اندازه امروزه ملموس و آشنا هستند: بی‌ثباتی دارایی و ثروت، بی‌دوام بودن طبیعت زندگی، خوشحالی برگشت بهار، لذات و خطرات شرابخواری، شکم پرستی و قماربازی.
ساختار
کارمینا بورانا بر اساس ۵ بخش بزرگ که هر کدام دارای موومان‌های خاص خود هستند، تشکیل شده‌است. کارل ارف بین موومان‌ها از نشانه آتاکا استفاده کرده است.
او فورتونا، ملکه جهان
بهار – شامل بخش درونی در میان چمنزار
در میخانه
بارگاه عشق
بلانزیفلور و هلنا
بسیاری از قطعات بر اساس باور چرخش چرخ فرچونا (سرنوشت و تقدیر) پایه‌گذاری شده‌اند. نقش چرخ که در صفحه اول مجموعه بورانا است شامل ۴ عبارت می‌شود که در اطراف چرخند:
من حکم رانی می‌کنم، من حکم رانی کرده‌ام، من بدون سلطنت هستم، من حکمرانی خواهم کرد.
در هر صحنه، و گاهی در یک حرکت جزئی، چرخ فورتونا می‌چرخد: خوشحالی به ناراحتی تبدیل می‌شود، و امید به رنجش. ای فورتونا، اولین شعر در نسخه اسچملر، دایره را کامل می‌کند؛ با شکل دادن یک قاب برای نمایش به وسیله حرکات شروع کننده و پایان بخش.
سبک موسیقی وار
سبک کارل ارف تمایل به صریح‌گویی دارد. بسط و گسترش (دولوپمان) به روش کلاسیک بسیار کم است یا اصلا وجود ندارد. همچنین نبود پولی فونی کاملا مشهود است.
بهاءالدین املشی

شیخ بهاءالدین املشی معروف به «میزان» شاعر، نویسنده، مشروطه‌خواه و جنگلی معروف و نماینده رشت در مجلس موسسان اول و مجلس موسسان دوم.
زندگی
او در سال ۱۲۹۹ ه.ق رانکوه از توابع لنگرود گیلان به دنیا آمد. پس از تحصیل مقدمات به نجف رفت و پس از تحصیل نزد ملا محمدکاظم خراسانی و شریعت اصفهانی درجه اجتهاد گرفت.
او پس از بازگشت به ایران وارد جریانات مشروطه خواهی شد (۱۳۲۲ - ۱۳۳۰ه.ق )و و در سال ۱۳۳۳ ه.ق به نهضت جنگل به زعامت میرزا کوچک خان جنگلی پیوست و از سال ۱۳۳۵ ه.ق از طرف کمیته اتحاد اسلام مامور تشکیل سازمان‌های قضایی در حوزه تحت امر جنگلی‌ها شد و پس از چندی رسما عضو کمیته اتحاد اسلام شد.
املشی با پایان یافتن کار جنگلی‌ها در سال ۱۳۴۰ ه.ق (۱۳۰۰ ه.ش) به فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی و ادبی روی آورد و خاطرات خود را به صورت یادداشت و مقاله در جراید کشور منتشر می‌نمود.
او درسال ۱۳۰۴ ه.ش به نمایندگی از اهالی رشت در مجلس موسسان اول حضور یافت که کار آن تغییر سلطنت از قاجاریه به پهلوی بود. وی همچنین مقارن با جنگ جهانی دوم به نهضت مقاومت ملی پیوست و به فعالیت‌های پارتیزانی روی آورد.
نامبرده بار دیگر در سال ۱۳۲۸ ه.ق از رشت به نمایندگی مجلس موسسان دوم برگزیده شد که کار این مجلس افزایش اختیارات محمدرضا شاه پهلوی و اعطای حق انحلال مجلسین به وی بود.
شغل اصلی شیخ بهاءالدین املشی تصدی دفتر اسناد رسمی بود و در ضمن عضو شورای فرهنگ گیلان و رئیس هیات امنای کتابخانه ملی رشت بود و در سمت اخیر با تهیه و ابتیاع کتب خطی خدمات ارزنده‌ای ارائه نمود.
وی در سال ۱۳۳۹ ه.ش در سن ۷۸ سالگی بدرود حیات گفت. یکی از آثار او با نام "گوشه‌هایی از تاریخ گیلان" در سال ۱۳۵۲ به کوشش محمدهادی میزان به چاپ رسید.
سید عبدالوهاب صالح

آیت‌الله سید عبدالوهاب صالح ضیابری مجتهد معروف، استاد فقه و اصول، مشروطه‌خواه فعال، عضو کمیته اتحاد اسلام و نماینده رشت در مجلس موسسان اول.
زندگی
او فرزند حجه الاسلام آقا سید صالح ضیابری بود و در سال ۱۲۹۴ ه. ق در ضیابر گیلان چشم به جهان گشود و مقدمات علوم دینی را در زادگاهش و نیز در رشت نزد حاج میرزا علی مجتهد رشتی فراگرفت. سپس برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۱۰ ه. ق به نجف اشرف رفت و نزد آخوند ملا محمدکاظم خراسانی و ملا علی نهاوندی و ملا علی شربیانی بهره‌های علمی فرا گرفت و پس از ۱۲ سال در اواخر سال ۱۳۲۲ ه. ق به رشت مراجعت نمود.
وی در رشت به تدریس فقه و اصول پرداخت. از شاگردان مشهورش شیخ علی ناصرانی و شیخ یونس (میرزا کوچک خان جنگلی) و سید رضی رودباری بودند. وارد جریانات مشروطه خواهی شد و از فعالان این جنبش در گیلان بود و به عضویت انجمن ایالتی گیلان نیز برگزیده شد. پس از به توپ بسته شدن مجلس شورای ملی در سال ۱۳۲۶ ه. ق توسط محمدعلی شاه قاجار، مدتی در مشهد بعد از مدت سه ماه با پادرمیانی عده‌ای از اعاظم اجازه بازگشت یافت به این شرط که مقیم رشت نشود. لاجرم به ضیابر زادگاه خود عزیمت کرد. بعد از قیام مشروطه طلبان رشت و قتل آقا بالاخان سردار افخم حاکم مستبد گیلان و تشکیل مجدد انجمن ایالتی، آقا سید الوهاب صالح به رشت منفصل و قوای روس در شهرهای تبریز، رشت و انزلی به تعرض مسلحانه پرداختند، بسیاری از آزادیخواهان دستگیر و برخی از آنها بر اثر محاکمات قلابی در رشت و انزلی از طرف نکراسف کنسول وقت روس در رشت به دار آویخته شدند. در این جریان آقا سید عبدالوهاب صالح و جمعی از سران را مغلولا به بادکوبه فرستاده و در شهر گرداندند که پس از پایان ماجرا و رهایی از زندان، آقای صالح و فرزند ارشدش سید صالح صالح (ایشان از دانشمندان گیلان و رییس یکی از شعب دیوان کشور بودن) پس از تسلط روس‌ها بر گیلان در سال ۱۳۲۹ ه. ق و پس از تحمل سختی‌های بسیار و حبس و تبعید از راه بادکوبه عازم استانبول شدند و از آنجا از طریق حلب و بغداد راهی عتبات عالیات گردیدند.
آیت‌الله ضیابری پس از سه سال؛ یعنی در ایامی که جنگ جهانی اول آغاز شد، به ایران بازگشت و در کمیته اتحاد اسلام که هیات مدیره نهضت جنگل بود، عضویت یافت و خیلی زود به ریاست آن برگزیده شد. لیکن با ورود بلشویک‌ها به گیلان و تغییر مسیر مبارزات جنگلی‌ها، پس از پایان کار جنگل، کماکان در رشت به امور اجتماعی مشغول بود و مرجعیت داشت. در این زمان و با شروع به کار کتابخانه عمومی شهر رشت این مجتهد اکثر کتابهای خود را وقف این کتابخانه کردند.
نامبرده در سال ۱۳۰۴ ه. ش از رشت به نمایندگی مجلس موسسان اول برگزیده شد و عاقبت نیز در سال ۱۳۱۷ ه. ش (۱۳۵۷ ه. ق) در رشت درگذشت و در گورستان مدیریه در مقبره خانوادگی آقا سید شرف الدین فرزند سید عبدالله (شاه شرف یا شرف شاه) و به بیست و نه واسطه به حضرت امام موسی کاظم (ع)منتهی می‌گردد به خاک سپرده شد. مرحوم صالح ضیابری داماد آقا شیخ جواد مجتهد رشتی بود. از این خانواده، شخصیت‌های فقهی، علمی و … برخاسته‌اند.
چاه‌مبارک

چاه‌مبارک روستایی است از توابع بخش چاه‌مبارک واقع در شهرستان عسلویه استان بوشهر در جنوب ایران.
این روستا تابع دهستان چاه‌مبارک است و در ۶ کیلومتری شرقی روستای بساتین واقع می‌باشد.
محدوده چاه مبارک
از شمال بستانو، از جنوب مروع، از مغرب دریا، و از سمت مشرق به کوه محدود می‌گردد. این روستا در ۲۰کیلومتری جنوب شرقی عسلویه واقع گردیده و از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه می‌باشد.
جمعیت
طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۴۳نفر بوده‌است.
اکثر مردم این روستا ازاهل تسنن بوده وجمعیت شیعه به نسبت کمتر در این روستا زندگی می‌کنند.
شغل اکثریت مردم درقدیم ماهیگیری بوده ولی با گسترش پارس جنوبی درشرکت‌ها مشغول به کار شده ومعدود افرادی نیز با دامداری و کشاورزی ارزاق می‌کنند.
شهر پارس
ولوو

ولوو شرکت صنایع سنگین سوئدی است، که سازنده خودروهای سنگین و قطعات مربوط به آن می‌باشد. از جمله تولیدات این شرکت تریلی، کامیون، اتوبوس، تجهیزات ترابری و سازه‌ای، سامانه‌های پیش‌رانش دریایی و صنعتی، تجهیزات هوافضا و ارائه خدمات مالی است.
شرکت ولوو در سال ۱۹۲۴ با مشارکت مدیر امور مالی کمپانی اس‌کااف؛ اسار گابریلسن و یکی از مهندسان ارشد این شرکت بنام؛ گوستاو لارسون، به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از گروه اس‌کااف راه‌اندازی شد. هدف از تاسیس این شرکت، ساخت خودروهایی بود، که در مقابل سرمای هوای سوئد مقاومت داشته باشند و برای جاده‌های یخ‌زده و ناهموار این کشور بهینه شده باشند.
شرکت ولوو در نهایت در سال ۱۹۲۷ به عنوان یک شرکت خودروسازی، در شهر گوتنبورگ آغاز به کار کرد. این شرکت در آغاز شاخه‌ای از شرکت بلبرینگ‌سازی اس‌کااف به‌شمار می‌آمد، که در سال ۱۹۳۵ در پی ورود ولوو به بازار بورس اوراق بهادار سوئد، اس‌کااف سهامش در این شرکت را واگذار نمود.
گروه ولوو در سال ۱۹۹۹ اقدام به فروش بخش خودروهای سبک خود، تحت نام ولوو کارز، به ارزش ۶٫۴۵ میلیارد دلار، به شرکت آمریکایی فورد نمود. در سال ۲۰۱۰ فورد نیز ولوو کارز را با قیمت ۱٫۸ میلیارد دلار به شرکت چینی جیلی فروخت. در حال حاضر شرکت ولوو تنها تولیدکننده خودروهای سنگین شامل کامیون و اتوبوس می‌باشد، که بخش خودروسازی آن، توسط شرکت جیلی مدیریت می‌شود.