علی‌اصغر صائم کاشانی

سیدعلی‌اصغر صائم کاشانی یا به اختصار صائم کاشانی از غزلسرایان و شاعران و نویسندگان معاصر ایران است.
زندگی‌نامه
صائم کاشانی در اول دی ماه ۱۳۳۱ در شهر کاشان به دنیا آمد. وی از دوران کودکی قریحه ادبی داشت به گونه‌ای که از سال سوم ابتدایی به سرودن شعر روی آورد. وی در دوران پهلوی جوانی اهل ادب بود و از فعالان عرصه شعر و ادب پارسی به شمار می‌آمد. صائم در اواخر دوره پهلوی شعرهای روشنگرانه‌ای سرود که موجب دستگیری وی شد.
وی حدود پنجاه سال است که به سرودن شعر، نویسندگی و تحقیق مبادرت می‌ورزد و علاوه بر مسئولیت‌های فرهنگی، سال‌ها به تدریس ادبیات در کلاس‌های فوق برنامه دانشگاه‌ها و دیگر مراکز فرهنگی و ادبی پرداخته است.
صائم کاشانی در سال ۱۳۶۴ به تاسیس انجمن ادبی سخن کاشان همت گمارد و تا کنون مسئولیت و اداره این انجمن را که یکی از کوشاترین مجامع ادبی کشور است، عهده‌دار بوده و می‌باشد.
مجموعه شعرهای صائم کاشانی پانزده جلد و آثار تحقیقی و ادبی وی شصت و دو اثر است که در مجموع به هفتاد و هفت اثر می‌رسد.
آثار و تالیفات
از آثار صائم کاشانی علاوه بر درج صدها شعر، مقاله و مصاحبه‌های ادبی در نشریات و سایت‌های اینترنتی می‌توان بدین موارد اشاره داشت:
مجموعه شعرها
فصل‌ها و یادها
شکوفه‌های انقلاب
شکار ستاره
بلور اشک
دیوان عشق
آهنگ پای گل
فروغستان عشق «اشعار آیینی»
دست در آغوش سکوت «اشعار سپید و نیمایی»
خدا کند که بیایی «غزل‌های مهدوی» / زمستان ۱۳۸۸
خدا کند که بیایی / بهار ۱۳۸۹
دریای عطش «اشعار عاشورایی»
دل هست اینجا کبوتر «اشعار رضوی» (کتاب منتخب سال ۹۰) از سوی بنیاد بین‌المللی پژوهش‌های آستان قدس رضوی
بر زلف کرشمه «مجموعه رباعیات»
عاشقانه‌ها
بر دوش آفتاب
شاعر گل‌های سرخ (آماده چاپ)
کتب و رسالات تحقیقی
رساله اقسام شعر پارسی
سیری در رباعیات حکیم افضل الدین محمد مرقی
عرفان در شعر شهریار
خورشید علم
گاهنامه سخن (شماره ۱)
گاهنامه سخن (شماره ۲)
خورشید سرایان
بهار سخن
مینای سخن
خورشید سخن
خانه دوست کجاست؟ (کتابی جامع درباره اشعار و زندگی سهراب سپهری که تا کنون به چاپ یازدهم رسیده است)
تاثیر مشروطه بر ادبیات و پیدایش شعر نو
از دادائیسم تا پست مدرن
شرحی بر احوال ریاضیدانان جهان
محتشم پدر شعر آیینی
خورشید اردهال
سیری در ادبیات فارسی
سیری در صناعات ادبی
نقدی کوتاه بر غزل معاصر
پیشینه ترانه‌سرایی در ادب پارسی
سیری در هنر خوشنویسی
نمونه شعر
چشم اهورایی
می‌خواستم که در تو شکوفا شوم، نشد در باغ عشق، همدم گل‌ها شوم نشد
می‌خواستم چو واژه به قاموس عاشقی با یک نگاه مهر تو معنا شوم نشد
می‌خواستم به سان نسیم سحرگهی در کوچه باغ زلف تو پیدا شوم نشد
می‌خواستم به ساحل آرام یاد تو همپای موج، غرق تماشا شوم نشد
می‌خواستم چو قامت خورشید صبحگاه گرم از فروغ آن رخ زیبا شوم نشد
می‌خواستم ز حال تو ای نوبهار عشق در کوچه سار خاطره جویا شوم نشد
می‌خواستم دو چشم اهورایی تو را آیینه دار غمزه و ایما شوم نشد
می‌خواستم به مسجد چشمان ناز تو صائم شوم، زلال تمنا شوم نشد
تار عشق
امشب به تار عشق من، گلنغمه‌ای دیگر بزن شوری به پا کن از طرب، یک پرده بالاتر بزن
ای ساقی فرخنده جان! امشب به بزم عاشقان با ساغری آتش‌فشان، آتش به خشک وتر بزن
مینو اگر خواهی چو من، با یاد آن سیمین بدن بشکن بزن، بالا بزن، مینا بزن، ساغر بزن
با نغمه تن‌تن تتن، ای مطرب شیرین‌دهن! رقصی بکن، سازی بزن، بر جان غم آذر بزن
ای زاهد دور از خدا، امشب بیا در بزم ما با یاد آن دیرآشنا، خود را به بام و در بزن
خواهی اگر وصل نگار، دیر و حرم را واگذار از نرگس چشمان یار، پیمانه باور بزن
از مهر والای ولی، مینای دل کن منجلی هو یا علی، هو یا علی، می‌از کف حیدر بزن
سرمست جامش دائم ام، شیدایی او صائم ام بر عشق ساقی قائم ام، با من می‌از کوثر بزن
انگورهای باغ غزل
حالا که برده چشم تو از دل قرار را مشکن به رسم عاطفه، قول و قرار را
چشمان هر غزال غزل، آفریده است در سایه سار امن حرم، شاهکار را
وقتی بر آستان تو سر آورم فرود بر تن کنم به جای زمستان بهار را
آهو نگاه من! ز نگاهت فروغ بخش چشمان خیس و منتظر روزگار را
خورشید ناب خاک خراسان! نظاره کن جاری ز چشم زائر خود آبشار را
شمس الشموس هستی و چشم تو داده است در دست ماه، آینه اعتبار را
انگورهای باغ غزل، گریه می‌کنند شب‌های غربت و سحر انتظار را
صائم شدم که شعر بگویم برای تو قند غزل برم سفر قندهار را
شب‌های شعر
دارم نفس برای سخن، کم می‌آورم حالا که شعرهای تو باشد برابرم
هر شب به یاد چشم تو در خواب می‌روم هر صبح با خیال تو از خواب می‌پرم
کوتاه مدتی ست که دل با تو آشناست اما هزار سال برایت کبوترم
بر من ببخش گر به تو نزدیک می‌شوم بر من ببخش گر ز گلیمم فراترم
از باغ گونه‌هات نچیدم گلی، ولی وقتی کنی نگاه به رویم، معطرم
مثل تو شاعری نشوم این همه لطیف اما ادای شعر تو را درمی‌آورم
قامت دل
تا که از سینه برآریم به راحت نفسی نیست بر قامت دل جامه آز و هوسی
پیش ارباب زر و زور خدا داند و بس که نبودیم چو کوته نظران ملتمسی
ما که داریم به درگاه خدا روی نیاز چشم امید نداریم به احسان کسی
دل ما هست زلال نفس آینه‌ها رنجه از ما نشود خاطر مور و مگسی
لب به حسرت نگشاییم، که در شهر شما هر چه فریاد کند دل، نبود دادرسی
آب ما با تو به یک جو نرود ای زاهد زان که این مسئله را تجربه کردیم بسی
غافل از قافله عمر نبودیم، که بود آشنا گوش دل ما به نوای جرسی
ای کبوتر پر پرواز تو را ارزانی صائم و دانه خال لب و کنج قفسی
خدا کند که بیایی
تو آفتاب وفایی، خدا کند که بیایی فروغ دیده مایی، خدا کند که بیایی
زلال چشمه نوری، صفای جام حضوری بهشت عاطفه‌هایی، خدا کند که بیایی
تو قله سار صفایی، تو چشمه سار وفایی طلوع سبز ولایی، خدا کند که بیایی
تو آفتاب امیدی، تو ماهتاب نویدی سفیر صبح صفایی، خدا کند که بیایی
تو یوسفی که نداری به ملک حسن نظیری عزیز مصر وفایی، خدا کند که بیایی
تو کوثری، تو بهشتی، تو کعبه‌ای، تو کنشتی تو مروه‌ای، تو صفایی، خدا کند که بیایی
تو مهر قائم و دائم، غزل سرای تو صائم خدا کند که بیایی، خدا کند که بیایی