زیرآب

شهر زیرآب یکی از چهار شهر شهرستان سواد کوه در استان مازندران ایران است. زبان مردم شهر زیرآب زبان مازندرانی هست.
شهر زیرآب از جنوب به شهر پل سفید و از شمال به شهر شیرگاه راه دارد. جاده ارتباطی تهران-شمال از میان این شهر زیبا می‌گذرد. همچنین راه‌آهن تهران – شمال از این شهر می‌گذرد. شغل بیشتر مردم این شهر کشاورزی و دامداری و کار در معادن زغال‌سنگ است.
این شهر دارای شش کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی بالغ بر بیست هزار نفر می‌باشد که با در نظر گرفتن روستاهای همجوار، جمعیت ان به به حدود بیست و پنج هزار نفر می‌رسد.
قدیمی‌ترین اسمی که از زیرآب بجا مانده زو و دشت یا زیور و دشت است که زو یا زیو به معنی روشن یا آب روشن می‌باشد و عده‌ای معتقدند نام اولیه زیرآب امارت سر بوده سپس به رباط سر تغییر یافته و بعد از آن به عبدالحق معروف شده و پس از احداث ایستگاه راه آهن در این شهر به زیرآب تغییر یافته‌است. زیراب می‌تواند به عنوان یکی از قطبهای گردشگری کشور مطرح باشد زیرا نخستین نگاه از بیرون منطقه را منطقه‌ای کوهستانی و سرسبز و پر طراوت می‌نمایاند. منطقه‌ای بکر و دست نخورده که در بدو امر بیننده را مدهوش و سرگشته از دیدار تابلویی زیبا می‌نماید که دست طبیعت بر پهنه کوهستانی‌اش ترسیم کرده‌است. این شهر سرشار از منابع زیرزمینی و سطحی مانند زغال سنگ، سیلیس، فلورین، کوارتز، و نظایر آن می‌باشد.
مهم‌ترین مشکل مردم و جوانان این شهر، تعطیلی شرکت زغال سنگ البرز مرکزی است که موجب بیکاری و مهاجرت بسیاری از جوانان این شهر به شهرهای بزرگتر شده‌است.
شهر زیرآب علی‌رغم بهره‌مندی از مواهب خدادادی و طبیعت بسیار ناب و زیبا، به علت کم توجهی، محرومیت‌هایش را در پشت رخ سبز گونه‌اش پنهان کرده‌است. شهر زیرآب به علت پتانسیل بسیار قوی که در زمینه گردشگری دارد می‌تواند به یکی از قطب‌های گردشگری ایران تبدیل شود. این شهر یکی از مناطق محروم استان مازندران به‌شمار می‌آید.
از ابتدای سال ۱۳۹۲ با تبدیل شهر زیراب به بخش و تشکیل شهرستان سوادکوه شمالی به مرکزیت شیرگاه تقسیمات سیاسی شهرستان دچار تغییر شده‌است. امامزاده عبدالحق یکی از مکان‌های زیارتی شهر زیر آب می‌باشد
عوامل بوجود آمدن شهر زیرآب را می‌توان به دو پدیده نسبت داد:
۱- وجود بقعه مبارکه امامزاده عبدالحق که به عنوان یکی از اماکن متبرکه استان به‌شمار می‌رود و عامل جذب و توجه مردم به این منطقه گردید.
۲- وجود رودخانه تالار که به عنوان یک پدیده طبیعی عامل ثبات جمعیت و نیز تامین معشیت مردم بر پایه کشاورزی و دامداری بوده که پس از جذب و سکونت مردم در اطراف امامزاده عبدالحق و دیگر مناطق بر اساس تقسیمات کشوری در سال ۱۳۳۵ با تشکیل شهرداری در زیرآب به عنوان یک شهر قلمداد گردید.
زیرآب از نظر آب و هوا دارای شرایط بسیار عالی می‌باشد که دور تا دور آن محصور گردیده از جنگلهای سرسبز خدادادی و نیز عبور رودخانه تالار از وسط شهر و تقسیم آن به دو قسمت جنوبی و شمالی و عبور جاده ترانزیتی تهران- شمال از وسط شهر نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌نماید.
روستا‌های معروف حومه شهر زیراب :
سرخکلا - دراسله - سنگده-و…
نگاهی به روستای سرخکلا :
روستای سرخ کلا در (5) کیلومتری شهر زیراب قرار دارد در روستای سرخکلا سال ۱۳۹۲ سرشماری محلی صورت گرفته بالغ بر ۶۲۰ خانوار و ۲۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
مکان‌های دیدنی روستای سرخکلا: تپه بالا محل و امام زاده‌هایی که بروی این تپه قرار دارد در روستای زیراب تپه‌ی زیبا و معروفی دارد
یکی از بزرگان سرخکلا خانواده ولی پور هست که تمامی مراسم و جشن‌ها در منزل مسکونی ایشان به علت بزگ بودن اتاق‌های پذیرایی و مهمانی به اندازه 183 متر مربع میباشد اگثر مردم روستا برای جشن و مراسم به منزل ایشان میایند خانواده ولی پور سالن امفی تئاتر مینامند و این نوه و نتیجه‌گان درحال اداره‌ی این مکان میباشند