محمدحسین اشنی

محمد حسین قودجانی اشنی (در بعضی متون محمد حسین اشنی قودجانی ) فرزند ملا محمد قودجانی، است که در حدود سال ۱۲۸۵ (هجری قمری) در قودجان خوانسار متولد شد.
زندگی
آرامگاه محمد حسین قودجانی اشنی و پسرش
وی که در یک خانواده روحانی به دنیا آمده بود، مانند پدر و پدربزرگش به تحصیل در حوزه دین و عرفان پرداخت و در این زمینه شاگردان مشهوری داشته‌اند.
حوزه علمیه اصفهان
او که آوازه حوزه علمیه اصفهان و پیشینه کهن آن را بارها شنیده بود راهی اصفهان شد و از محضر رجال علمی و دانشمندان نامی این شهر بهره‌های فراوان برد.
حوزه علمیه نجف
و بعد از کسب علم در اصفهان، راهی عتبات عالیات و نجف اشرف شد و با نظرات و دیدگاه‌های فقها و دانشمندان آن دیار نیز آشنا گشت.
ورودی تکیه کلباسی
آرامگاه محمد حسین اشنی در تکیه کلباسی
هجرت به قودجان و اشن
محمدحسین قودجانی پس از بازگشت از نجف، به خواهش یار و دوست صمیمی‌اش مرحوم بروجردی راهی روستای اشن در شمال غربی نجف آباد شد تا به تبلیغ و ترویج احکام آیین اسلام بپردازد. ایشان سالیان سال در قریه اشن سکونت اختیار می‌کند و از همین رو به «اشنی» نیز شهرت می‌یابد.
بازگشت به اصفهان
سرانجام در ده سال آخر عمر خود، به اصرار برخی از علما به اصفهان بازگشت و در مدرسه درب کوشک، به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت.
فوت
محمدحسین قودجانی در ۲۴ رمضان سال ۱۳۷۵ (قمری) (۱۶ اردیبهشت ۱۳۳۵ شمسی) جهان فانی را بدرود گفت و در داخل بقعه‌ی استادش میرزا ابوالمعالی کلباسی مدفون گردید.
فرزندان
نورالدین، جلال، فاطمه، مهدی و خانم تاج فرزندان او بودند
اساتید
اساتید و هم مباحثه‌ای‌های ایشان به دو بخش تقسیم می‌شود:
اساتید اصفهان
ابوالمعالی کرباسی
سید محمدتقی مدرس
سید محمدباقر درچه‌ای
آقانجفی
جهانگیرخان قشقایی
آحوند کاشی
اساتید نجف
آخوند خراسانی
سید محمدکاظم یزدی طباطبایی
شیخ الشریعه اصفهانی
دوستان و معاصران
از معاصران، دوستان و یاران نزدیک ایشان می‌توان به سید حسین طباطبایی بروجردی و حاج آقا رحیم ارباب اشاره کرد. آنها در دروس اساتیدی مانند میرزا ابوالمعالی کلباسی، سید محمدباقر درچه‌ای، سید محمد تقی مدرس و دیگر اساتید وقت اصفهان، با یکدیگر آشنا شده و تا آخر عمر با یکدیگر مراوده و مکاتبه داشته‌اند.
شاگردان
از معروفترین شاگردان او می‌توان به نورالدین اشنی، سید حسن مدرس اصفهانی اشاره کرد.
مدرس نقل کرده‌است: «درس ایشان عمیق و تحقیقی بود و افاضل وقت در درس معظم‌له شرکت می‌کردند.»
ویژگی‌های اخلاقی، روحی و علمی
مدرس بارها از مراتب علمی و فضایل اخلاقی محمدحسین اشنی سخن می‌گفت و سلامت نفس و پاکی روح او را می‌ستود.
به ویژه حاج آقا رحیم ارباب که تقوی و خدا ترسی ایشان و اعراض او از هوای نفسانی را بسیار می‌ستود.
ایشان مهارت بسزایی در فقه و اصول داشت و بعضی از علما وی را اعلم فقهای اصفهان و مجتهد طراز اول شهر می‌دانستند.
مرحوم شیخ صدر کوهپایی به فقاهت ایشان معتقد بود.
سید مصلح الدین مهدوی از او به: ((علامه فقیه، عالم عامل، مجتهد کامل و جامع المعقول و المنقول)) تعبیر نموده‌است.
قودجانی با اینکه از علمای طراز اول اصفهان بود و محل عنایت و توجه خاص زعیم بروجردی داشت، اما به خاطر سال‌ها گوشه گیری و انزواء و نیز بواسطه اینکه امام جماعت نبود، اغلب مردم او را نمی‌شناختند و جز خواص، کسی با او مراوده نداشت.
وفات و مدفن
سنگ قبر محمد حسین قودجانی اشنی
حاج شیخ محمد حسین اشنی در ساعت ۳ بعد از ظهر یکشنبه ۲۴ رمضان سال ۱۳۷۵ (قمری) جهان فانی را به درود گفت و فردایش در داخل بقعه‌ی استادش میرزا ابوالمعالی کلباسی مدفون گردید.
گفته می‌شود روز وفات وی در اصفهان غوغایی بر پا بود و مراسم تشییع با شکوهی در تجلیل از مقام شامخ علمی و معنوی او برگزار شد. آیت الله حاج آقا رحیم ارباب در روز وفات این دوست صمیمی‌اش، مسجد خود را تعطیل نمود و به جمع تشییع کنندگان پیوست و بر خلاف سنت همیشگی‌اش عمامه بر سرش نهاد و بر پیکر او نماز خواند.
عبارت زیر بر روی سنگ قبر آن مرحوم نوشته شده‌است:
تخت فولاد
تکیه کلباسی (ابوالمعالی)
نورالدین اشنی