نوذر پرنگ

نوذر پرنگ ، (زاده ۲۰ اسفند ۱۳۱۶ در تهران - درگذشت ۲۲مرداد ۱۳۸۵ در تهران)، شاعر و ترانه سرای ایرانی است که نام او بیشتر به خاطر سرودن شعر ترانه مشهور «تولد، تولد، تولدت مبارک!…» شنیده می‌شود، اما نزد علاقه‌مندان به شعر و ادبیات فارسی، وی به خاطر غزلیات بسیار زیبا و دلپذیری با در هم آمیختن مضامین تازه با مفاهیم کلاسیک سروده‌است، شهرت دارد. نوذر پرنگ شاعری است که در چندین قالب شعرهای عالی سروده است. قالب‌هایی که او به کار گرفته غزل، مثنوی، چارپاره و شعر نو هستند. او همچنین با مبانی زبان‌شناسی و ریشه‌شناسی واژه آشنائی کامل داشت و در زمینه زبانهای باستانی و زبان پهلوی و اوستایی در آمریکا تحصیل کرده بود.
زندگی‌نامه
«نوذر پرنگ» در ۲۰ اسفندماه ۱۳۱۶ در تهران دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی خود را در همین شهر انجام داد و برای دبیرستان به مدرسه دارالفنون وارد شد. وی همچنین یک سال هم در دبیرستان ابوریحان تحصیل کرد.
«پرنگ» سرودن شعر را از همان دوران دبیرستان آغاز کرد و کم‌کم برخی از اشعار خویش را برای صفحات ادبی نشریات مختلف دوران خویش فرستاد. شعرهای «پرنگ» که به زودی شهرت و محبوبیت برای او به ارمغان آورد، نخستین بار در روزنامه‌های آن هنگام و بعدها در صفحه ادبی هفته نامه روشنفکر که «ترانه‌های بهشتی» نام داشت و فریدون مشیری این صفحه را اداره می‌کرد، چاپ شد.
در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۴۰ شعرهای «پرنگ» علاوه بر نشریه روشنفکر در ماهنامه سخن نیز چاپ می‌شد و خوانندگان بسیار داشت. او می‌خواست تنها به نام نوذر پرنگ نامیده شود.
در نوجوانی و برای طبع‌آزمایی وی ترانه‌سرایی برای خوانندگان مرد و زن رادیو را آغاز کرد و برای خوانندگانی همچون ویگن، پوران، الهه، منوچهر سخائی، گوگوش، مهتاب و دیگر هنرمندان، بیش از یکصد ترانه سرود که معروف‌ترین آنها ترانه بسیار مشهور تولدت مبارک (با آهنگی از انوشیروان روحانی که نخستین بار توسط ویگن اجرا شد)، «غروبا که میشه روشن چراغا» (با آهنگ و صدای منوچهر سخایی)، اسب سم طلا (با آهنگ عطاءالله خرم و صدای ویگن) می‌باشند.
«پرنگ» در سرودن شعرهای کلاسیک (غزل، مثنوی) به اعتقاد صاحب‌نظران سبک منحصر به فرد خود را داشت که از ویژگی‌های این سبک پیوند مضامین معاصر با سبک‌های عراقی و هندی است. وی همچنین از دوران جوانی خویش آشنایی نزدیکی با علی اسفندیاری (نیما یوشیج) پیدا کرد و با او رفت‌وآمد داشت که همین آشنایی موجب شد که وی در عرصه شعر نو نیز به طبع‌آزمایی بپردازد.
در سال ۱۳۴۹ «نوذر پرنگ» به دعوت برادرش راهی آمریکا شد و در آنجا نخست به تحصیل در رشته ادبیات پرداخت و سپس در دانشگاه رایس در حوزه ادبیات تطبیقی و زبان‌شناسی باستان نیز تحصیل کرد.
حد فاصل سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ موفق‌ترین سال‌های زندگی هنری و ادبی «نوذرپرنگ» بود، چرا که او، بهترین و زیباترین شعرهایش را در همین سال‌ها سرود و در ماهنامه سخن و همین‌طور هفته‌نامه‌هایی همچون روشنفکر، سپید و سیاه، امید ایران، هفته‌نامه فردوسی و ماهنامه سخن منتشر کرد.
درباره سبک و سیاق اشعار کلاسیک و غزلیات «نوذر پرنگ» می‌توان گفت که در شعر او همه چیز صمیمی و بی‌تصنع بود. وی در عین وفادار ماندن به زبان کلا سبک شعر و به‌خصوص غزل فارسی، تکنیک‌های ناب و مدرن سرودن را نیز با مهارت تمام، در لایه‌های زیرین اشعار و غزلیات خویش وارد می‌ساخت؛ و به عبارت بهتر او همواره سعی داشت که زبان کلاسیک غزل را به روز نماید و البته در این سعی موفق هم بود. در زمینه اشعار نو و نیمائی او نیز باید گفت شعرهایی که وی به سبک نیما سروده بود، تشویق نیما را برمی‌انگیخت و مورد توجه او قرار می‌گرفت.
تیزبینی حیرت‌انگیز و گرایش‌های پوچ‌گرایانه و نیهیلیستی، از ویژگی‌های شاخص اشعار نیمائی «پرنگ» می‌باشد.
«پرنگ» سال‌ها از آسم و سیروز کبدی رنج می‌برد و سرانجام در روز ۲۲ مردادماه سال ۱۳۸۵، درگذشت. وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
ترانه‌شناسی
نام خواننده
نام ترانه
ترانه سرا
آهنگساز
تنظیم
ویگن
فنجون طلا
نوذر پرنگ
عطاالله خرم
عطاالله خرم
ویگن
غزال
نوذر پرنگ
عطاالله خرم
عطاالله خرم
ویگن
اسب سم طلا
نوذر پرنگ
عطاالله خرم
عطاالله خرم
ویگن
تولدت مبارک
نوذر پرنگ
انوشیروان روحانی
انوشیروان روحانی
کوروش یغمایی
تفنگ دسته نقره
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
قصه
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
سرنوشت
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
غمناک
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
خیابان
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
باغ
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
دنیاها و فاصله‌ها
نوذر پرنگ
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
منوچهر سخایی
کلاغ‌ها
نوذر پرنگ
پرویز مقصدی
پرویز مقصدی
عارف
خواستگاری
نوذر پرنگ
عطاالله خرم
عطاالله خرم
رامش
خواب بیداری
نوذر پرنگ
عطاالله خرم
عطاالله خرم
گوگوش
خواب بیداری
نوذر پرنگ
عطاالله خرم
عطاالله خرم
آثار
فرصت درویشان ، مجموعه اشعار «نوذر پرنگ» به کوشش: سعید نیاز کرمانی، انتشارات پاژنگ، چاپ سال ۱۳۶۵
آن سوی باد ، مجموعه‌ای از سروده‌های «نوذر پرنگ» (شامل غزل‌ها، شعرهای نیمایی، شعرهای سپید، مثنوی‌ها و چهار پاره‌های به هم پیوسته او)، به کوشش: بیژن ترقی، انتشارات سنائی، چاپ سال ۱۳۸۲
مقالاتی در حوزه ادبیات و نقد ادبی همچون «نظری بر مقدمه حافظ سایه