سعید قهاری

سردار شهید سعید قهاری سعید (۵ فروردین ۱۳۳۱ در اسدآباد همدان - ۵ اسفند ۱۳۸۵ در ارومیه) از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران ایران (فرمانده لشکر ۳ مخصوص نیروی زمینی سپاه) بود. او بر اثر سقوط بالگرد به شهادت رسید.
زندگی‌نامه
در ۵ فروردین ۱۳۳۱ در روستای چنار علیا در اسدآباد همدان زاده شد. او که از خانواده‌ای مذهبی بود با اتمام تحصیلات ابتدایی در روستا به همدان رفت و دیپلم خود را در این شهر گرفت. او هم‌زمان با انجام خدمت سربازی برای ۲ سال و فراگیری فنون نظامی در حکومت پهلوی، با شرکت در تظاهرات‌ها مبارزات خود را هم آغاز کرد. با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران او از نخستین پاسدارانی بود که در سال ۱۳۵۸ به سپاه پیوست و فرمانده بسیج همدان شد.
مسئولیت‌ها در سپاه
او که فرمانده بسیج همدان بود بعدتر جانشین فرمانده سپاه همدان گشت و پس از آن فرمانده سپاه نهاوند شد و سپس به فرماندهی سپاه در سنقر که در آن زمان به درگیری با ضدانقلاب مشغول بود منصوب شد. در سال ۱۳۶۵ پس از سه سال خدمت در سنقر به تیپ جوانرود منصوب شد و بعد فرماندهی پاوه را عهده‌دار گشت. او در آن زمان بود که با شرکت در عملیات والفجر ۱۰ در جریان جنگ ایران و عراق توسط سلاح‌های شیمیایی دچار مصدومیت شد.
پس از پاوه به جانشینی تیپ انصار الرسول در شاخ شمیران و اورامانات منصوب شد و با گذران یک دوره فشرده فنون عالی نظامی دگربار به مریوان فرستاده شد و برای فرماندهی سپاه و تیپ مریوان تعیین شد. با گذشت سه سال به قائم‌مقامی قرارگاه شهید شهرامفر در سنندج منصوب شد که بعد از ۶ ماه به توصیه سردار شهید احمد کاظمی (فرمانده وقت قرارگاه حمزه که بعدها در اثر سقوط هواپیما به شهادت رسید) برای فرماندهی قرارگاه شهید کاوه در بانه رفت. پس از آن جانشین لشکر ۳ ارومیه شد که در جریان درگیری با اشرار جدایی طلب در اشنویه در یک خانه در سال ۱۳۷۳، برای بار پنجم از ناحیه پا زخمی شد. سپس مسئول ستاد قرارگاه حمزه سید الشهدا گشت و در کل برای ۹ سال همراه با شهید احمد کاظمی فعالیت کرد. سپس با توجه به شرایط وقت، جانشین قرارگاه نجف در کرمانشاه شد و سه سال در آنجا خدمت کرد. سپس به فرماندهی ارشد یزد و تیپ مستقل الغدیر تعیین شد و نزدیک به سه سال تیپ را آماده و عملیاتی ساخت. در همان زمان کنگره شهدای دارالعباده یزد را تاسیس کرد. در آبان ۱۳۸۵ به فرماندهی لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه سید الشهدا منصوب شد.
حاج سعید از همان روزهای آغازین مسئولیت در لشکر 3 با درایت و مدیریت منحصر به فردی که داشت صرفا مسئولیت فرماندهی نظامی لشکر را برای خود پیشه نساخت بلکه همزمان با این مسئولیت سنگین به مسائل معیشتی کارکنان، امورات فرهنگی و تقویت صف و ستاد تواما پرداخت؛ چرا که ایشان پیشرفت یگان را همه جانبه می‌پسندید و ضعف در هر یک از آنها را تاثیرگذار بر دیگری می‌دانست.
ایشان سرکشی به خانواده‌های شهدا و ایثارگر و جانباز و پاسدار را در ارومیه نیز مانند دیگر شهرهای محل خدمتش آغاز کرد. او هنگام سرکشی از خانواده‌ها با تمام اعضای خانواده صحبت می‌کرد و با صبر و حوصله فراوان به حل و فصل مشکلات آنها می‌پرداخت. وی هنگام سرکشی برای یکایک فرزندان شهدا و خانواده‌ها هدایایی از قبیل اسباب بازی و لوازم التحریر به همراه می‌برد و باعث خوشحالی بچه‌ها می‌شد.
وی حتی به دورترین روستاهای ارومیه جهت سرکشی به خانواده‌های شهدا مراجعه می‌کرد به نحوی که ساعت 12 شب به بعد به منزل خود باز می‌گشت.
دوره کوتاه خدمت حاج سعید در سمت فرماندهی لشکر 3 نیروی مخصوص حمزه سید الشهدا با تمام صداقت و خلوص پس از گذشت چهار ماه در تاریخ 4 اسفند 1385 در ارومیه و در ارتفاعات جهنم دره مرز بین ایران و ترکیه در درگیری با اشرار و گروهک پژاک همراه با 14 تن دیگر از پاسداران لشکر3 به پایان رسید و حاج سعید به همراه یاران ارتشی و سپاهی خود دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار معبودش شتافت.
شهادت
با گذشت حدود ۴ ماه از فرماندهی لشکر ۳ نیروی مخصوص سپاه، در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۸۵ در ارومیه همراه با ۱۳ تن دیگر در راه آرمانهای انقلاب اسلامی شربت شهادت نوشید. گفته شد که وی بر اثر سقوط بالگرد ۲۱۴ هوانیروز در جریان بازدید از عملیات علیه حزب پژاک در منطقه شمال‌غرب ایران جان باخت. بنابه نوشته خبرگزاری فارس وی «در حادثه درگیری با اشرار در شمال غرب کشور و سقوط بالگرد در شهر خوی به همراه جمعی از نیروهای سپاه و ارتش» به شهادت رسیده است. یک روز پس از این حادثه در اطلاعیه‌ای که توسط سپاه منتشر شد علت حادثه «شرایط بد آب و هوایی» اعلام شد.
پیکر او در تاریخ ۸ اسفند ۱۳۸۵ در همدان تشییع شد. اخبار درگیری‌های گسترده در شمال‌غرب کشور، نخستین بار پس از سقوط این بالگرد بود که منتشر شدند.
خانواده
او دارای پنج خواهر و چهار برادر بود. همسرش فرحناز رسولی، در خصوص سال‌های زندگی با شوهرش گفته بود: «زمستان سال ۶۳ بود که با هم ازدواج کردیم، از همان موقع برحسب نیاز به همراه حاج سعید به شهرهای مرزی کردستان رفتم، ۲۳ سال زندگی مشترک را در فضایی آکنده از معنویت و در خانواده پاسداری در کنار هم تجربه کردیم، هر کدام از فرزندان مان در یکی از شهرهای مرزی متولد شده و با توکل برخدا و یاری خدا و با مشکلات جنگ و جبهه بزرگ شدند.» از سعید قهاری دو پسر به نام‌های عباس (عضو سپاه) و احمد و دو دختر به نام‌های بنت‌الهدی و فاطمه به جا مانده‌است.
در سال ۱۳۸۷ کتاب خاطرات او در شمارگان ۲۰۰۰ نسخه توسط بنیاد شهید و امور ایثارگران استان همدان منتشر شد.