زنان کوچک

زنان کوچک نام رمان بلندی از لوییزا می‌الکات (زاده ۱۸۳۲، درگذشت ۱۸۸۸)، نویسنده آمریکایی است. زنان کوچک داستانی است که به بیش از ۵۰ زبان ترجمه شده و موفق شده‌است از میان مرزهای فرهنگی و مذهبی عبور کند. اقتباسی از این داستان در اپرا، نمایش موزیکال، برنامه‌های تلویزیونی، هالیوود، بالیوود و انیمه‌های ژاپنی استفاده شده‌است. داستان در مورد زندگی ۴ خواهر -مگی، جو، بتی و ایمی مارچ- است که با الهام از زندگی واقعی نویسنده با سه خواهرش نوشته شده‌است. جلد اول، زنان کوچک ، به اندازه‌ای موفق بود که نوشتن جلد دوم، همسران خوب را موجب شد که به اندازه جلد اول موفق بود. چاپ کتاب در یک نسخه اول بار در سال ۱۸۸۰ با عنوان زنان کوچک انجام شد. الکات ادامه این داستان را با دو کتاب به نام‌های مردان کوچک و پسران جو ادامه داد.
شخصیت‌های داستان
چاپ دوجلدی برادران رابرتز، اوایل دهه ۱۸۷۰
زنان کوچک, ۱۸۶۸
جو (Jo)
شخصیت محوری داستان، دختری است ۱۵ ساله لاغر و قد بلند که مغرور، رک، جسور، اصولی و وفادار است. علاقه‌مند به خواندن و نوشتن، که صفحه به صفحه کتاب و نمایشنامه می‌نویسد. او خود را به شکل یک پسر در می‌آورد و دوست ندارد که به علت دختر بودن در همه کارها محدودیت داشته باشد. بهترین و صمیمی‌ترین دوست او تئودور (لاری) لارنس است که جو او را تدی صدا می‌زند. جو معلم اخلاق و محرم راز خواهر خود، بت می‌باشد. اسم کامل او ژوزفین است و به عنوان همدم در خانه عمه پیر خود کار می‌کند.
مگ (Meg)
مگ بزرگترین دختر خانواده است و به بچه‌های مردم درس می‌دهد. او زیباست و چون بیش‌تر ازهمه زندگی مجلل گذشته‌شان را به خاطر می‌آورد بیش‌تر
از سه خواهر خود طرفدار تجمل و ثروت است و دوست دارد ثروتمند شود. او معلم اخلاق ایمی است. نام کامل مگ، مارگارت است.
بت (Beth)
بت دختر سوم خانواده است و به پیانو علاقه زیادی دارد ولی در خانه‌شان پیانوی خوبی نیست و خودش در خانه درس می‌خواند و کمک زیادی در تمیز کردن خانه انجام می‌دهد. او خواهر خود، جو را از بقیه خواهرها بیش‌تر دوست دارد.
ایمی (Amy)
ایمی کوچکترین دختر خانواده و البته زیباترین آنهاست.او مو‌هایی طلایی و چشمانی آبی و پوستی سفید رنگ دارد.در کل کمی مغرور است و سعی می‌کند بزرگتر از سنش رفتار کند
خانم مارچ (Mrs. March)
خانم مارچ که مادر این ۴ دختر است خانمی بسیار عاقل و زیبایی است که همواره به بچه‌هایش کمک می‌کند و درس‌هایی از زندگی را به آن‌ها می‌آموزد
لاری (Laurie)
لاری نوه همسایه آن هاست که به دلیل از دست دادن والدینش پیش پدربزرگ پدری‌اش زندگی می‌کند و در داستان دوست مورد علاقه جو خواهد شد. او به
نواختن موسیقی  به خصوص پیانو  علاقه زیادی دارد ولی پدربزرگ او دوست ندارد که لاری هنرمند شود و می‌خواهد او را وادار کند تا بازرگان شود
و عشق خود به موسیقی را فراموش کند. لاری ایتالیایی است و بسیار خوش قیافه و ثروتمند می‌باشد ولی شیطان و کمی عجول و فوضول است. او به همسایه‌های خود، به خصوص جو، علاقه زیادی دارد. نام واقعی او تئودور است ولی چون دیگران او را دورا صدا می‌زنند که یک اسم دخترانه است  نام خود
را به لاری تغییر داده است و هیچ‌کس به جز جو او را تدی صدا نمی‌زند.
جان بروک (John Brook)
آقای بروک معلم خصوصی لاری است که به مرور عاشق مگ می‌شود و از او درخواست ازدواج می‌کند.
آقای لارنس پیر(Mr laurence)
او پدربزرگ لاری است که با وجود ظاهر خشنش قلبی مهربان دارد و لاری را بسیار دوست می‌دارد. او دوست صمیمی پدربزرگ جو بوده است و چون جو
خیلی شبیه به پدربزرگش است آقای لارنس خیلی او را دوست دارد. آقای لارنس نوه‌ای داشته که او را از دست داده است؛ و پیانو ی نوه‌اش را به بت
می‌بخشد تا بتواند تمرین کند.
پروفسور بهاآر (Professor Bhaer)
پروفسوری آلمانی که جو در کتاب دوم با او آشنا می‌شود و با او دوست می‌شود و بعد از لاری او را بهترین دوست خود می‌داند.
داستان
داستان در مورد خانواده مارچ است که قبلا پولدار بوده‌اند ولی الان وضعیت خوبی ندارند و پدرشان برای کمک به سربازان وطن به جنگ رفته است و و حالا آن‌ها سعی می‌کنند زندگی خود را اداره کرده و در کنارش به مردم محتاج کمک کنند. آن‌ها همگی زندگی نسبتا سختی دارند و از یکدیگر حمایت می‌کنند و ماجراهای جالبی برایشان پیش می‌آید. در کتاب دوم، ماجراهای جالبی پیش می‌آید که از برجسته ترینشان می‌توان به این ماجراها اشاره کرد:
لاری عاشق جو می‌شود و جو هم که این موضوع را فهمیده است سعی می‌کند از او دوری کند؛ ولی یک روز وقتی برای قدم زدن به بیرون می‌روند لاری
درخواست خود را به زبان می‌آورد و از جو می‌خواهد با او ازدواج کند. لاری به او می‌گوید که از اولین لحظه‌ای که او را دیده است عاشقش شده
است. جو درخواست او را رد می‌کند و به او می‌گوید که با وجود این که سعی کرده است، نتوانسته است عاشق لاری باشد.
لاری که افسرده شده است به همراه پدربزرگ خود به اروپا می‌رود و در آن جا ایمی را ملاقات می‌کند و چون ایمی خیلی با او مهربان بوده است،
عاشق ایمی می‌شود (و می‌فهمد که هیچ زنی برای او بهتر از ایمی پیدا نمی‌شود حتی جو) و ایمی هم عاشق او می‌شود با او ازدواج می‌کند.
بت مریض می‌شود و خود این را می‌داند ولی از مرگ نمی‌ترسد و شجاعانه با آن روبه رو می‌شود و سرانجام می‌میرد. جو که از مرگ خواهر خود بسیار اندوهگین شده است کتابی به نام "بت من"(My Beth) می‌نویسد و آن را برای دوست خود پروفسور می‌فرستد. پروفسور با خواندن
کتاب عاشق جو می‌شود و جو هم با وجود این که به لاری گفته است هرگز ازدواج نمی‌کند، عاشق پروفسور می‌شود و وقتی پروفسور بعد از ازدواج
ایمی و لاری به آمریکا می‌آید، جو را ملاقات می‌کند و سرانجام به او می‌گوید که دوستش دارد و آن‌ها با هم ازدواج می‌کنند.
مگ صاحب دوقلو و جو هم صاحب دو پسر می‌شود و ایمی هم صاحب یک دختر زیبا می‌شود؛ و این گونه است که داستان پایان می‌یابد.
فیلم‌های زیادی براساس این کتاب ساخته شده است که معروف‌ترین آن‌ها فیلم " Little Women " محصول سال ۱۹۹۴ آمریکاست.