روبرتو باجو

روبرتو باجو بازیکن فوتبال نامدار ایتالیایی و از مشهورترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان است.
باجو در سال ۱۹۹۳ به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد و جایزه توپ طلای اروپا را کسب کرد.
ظرافت بازی و تکنیک‌های نرم باجو هر فوتبالدوستی را به تحسین او وامی‌داشت.
نام مستعار: دم‌اسبی آسمانی، بودای کوچک
مسئولیت فعلی: رئیس کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا
شماره پیراهن: ۱۰
رده باشگاهی
باجو برای بسیاری از تیم‌های ایتالیایی از جمله فیورنتینا، یوونتوس، آ.ث. میلان، اینتر میلان، بولونیا و برشا بازی کرد.
تیم ملی
باجو در ۳ جام جهانی نیز در تیم ملی ایتالیا بازی کرد. اوج درخشش او در جام جهانی ۱۹۹۴ بود. ایتالیا به لطف بازی درخشان باجو و نه قدرت تیمی، به فینال مسابقات جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا رسید. اوج درخشش روبرتو بازی یک‌هشتم نهایی در مقابل تیم قدرتمند نیجریه بود. جایی که هنوز هم فریادهای آریگو ساچی سرمربی تیم ملی ایتالیا در آن بازی در اذهان بسیاری باقی‌مانده‌است. گل بیادماندنی باجو در دقیقه ۸۹ آن دیدار کار را به تساوی و در نهایت پیروزی لاجوردی‌ها کشاند.
با وجود اینکه او به خبره بودن در ضربات کاشته مشهور بود، آخرین پنالتی تیمش در فینال جام جهانی ۱۹۹۴ مقابل برزیل را هدر داد تا ایتالیا جام را از دست بدهد. آن پنالتی را می‌توان سیاه‌ترین نقطه ورزشی باجو دانست. هرچند که فرانکو بارسی و دانیله ماسارو دو ضربه پیش از پنالتی باجو را از دست داده بودند.
باجو در جام جهانی ۱۹۹۸ هم نقش پررنگ و تاثیرگذاری در تیم ملی ایتالیا داشت. حتی در آن جام هوش بالای باجو در بازی مقابل شیلی ایتالیا را از باخت نجات داد؛ به‌طوری‌که تیم ایتالیا درحالیکه تا دقیقه ۸۵، ۲–۱ از تیم شیلی (که در آن سال خیلی قدرتمند بود) عقب بود، این روبرتو باجو بود که با هوشمندی خاصی توپ را در محوطه جریمه به دست مدافع شیلی زد و داور نیز اعلام پنالتی کرد که خود باجو ضربه پنالتی را به گل تبدیل کرد. در جام ۹۸، ایتالیا در دور یک‌چهارم با ضربات پنالتی مغلوب فرانسه میزبان شد که البته ایتالیا در آن مسابقه بازی خوب و پایاپایی را با تیم قهرمان یعنی فرانسه به نمایش گذاشت. همچنین یکی از ضربات پنالتی در آن بازی را روبرتو باجو با ظرافت خاصی به گل تبدیل کرد.
در سال ۲۰۰۲ با اینکه خیلی از کارشناسان فوتبال ایتالیا و دنیا اعتقاد داشتند که باجو باید به تیم ملی دعوت شود و در جام جهانی بازی کند اما سرمربی وقت ایتالیا (جووانی تراپاتونی) وی را به تیم ملی ملی دعوت نکرد و ایتالیا نیز جام ناموفقی را تجربه نمود. در ظاهر، سن باجو دلیل اصلی سرمربی ایتالیا بود اما کارشناسان، خصومت شخصی تراپاتونی و بودایی بودن باجو را از دلایل لجبازی سرمربی ناکام ایتالیایی عنوان کردند.
باجو در سال ۲۰۰۴ از فوتبال کناره‌گیری کرد و چندی بعد به عنوان رئیس کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا مشغول به کار شد ولی پس از مدتی از این سمت استعفا داد.
در سال ۲۰۱۶ فدراسیون جهانی ۴۸ اسطوره تاریخ فوتبال جهان را معرفی کرد که نام روبرتو باجو نیز در این لیست قرار داشت. در این لیست ۴۸ نفره نام بازیکنان بزرگی همچون پله، زیکو، مارادونا، زیدان و… به چشم می‌خورد.
باورها
روبرتو باجو پیرو مکتب بوداست و در ایتالیا به او لقب «بودای کوچک» را داده بودند. او همیشه بازوبند کاپیتانی سه‌رنگ و خاصی مرتبط با بودا به همراه داشت که در تیمهای مختلف بر بازو می‌بست.
افتخارات
باشگاهی
یوونتوس
قهرمانی جام یوفا: 1992–93
قهرمانی سری آ: 1994–95
قهرمانی کوپا ایتالیا: 1994–95
آث میلان
قهرمانی سری آ: 1995–96
ملی
تیم ملی ایتالیا
سومی جام جهانی: 1990
نایب قهرمانی جام جهانی: 1994
فردی
گورین طلایی (بهترین بازیکن سری سی یک): 1985
جایزه براوو ( بهترین بازیکن اروپایی زیر 23 سال) : 1990
بهترین گلزن جام در جام اروپا: 1990–91
توپ پلاتینی: 1992–93
بازیکن سال ورلد ساکر: 1993
توپ طلای اروپا: 1993; (جایگاه دوم): 1994; (جایگاه هشتم): 1990
بازیکن سال فوتبال جهان: 1993; (جایگاه سوم): 1994; (جایگاه پنجم): 1995
توپ طلای اونز : 1993; توپ برنزی اونزه: 1994; توپ نقره ایی اونزه: 1995
بهترین بازیکن مجله اونز: 1993, 1994, 1995
بهترین بازیکن اروپایی فصل یونیسف: 1992–93
توپ نقره ایی جام جهانی: 1994
تیم منتخب جام جهانی: 1994
بهترین بازیکن مجله دون بالون: 1994
توپ طلای ویژه اونزه (جایگاه چهارم): 1995
گلدن گورین دوستی با آث میلان (جایزه ایی که توسط هواداران به بهترین بازیکن فصل باشگاه‌ها داده میشود): 1996
پنجاه بازیکن برتر جهان: 1996
یکصد بازیکن تمام دوران مجله ونردی #32: 1997
یکصد بازیکن برتر قرن 20 مجله ورلد ساکر #16: 1999
پنجاه بازیکن برتر قرن 20 مجله گورین #27: 1999
بهترین بازیکن ایتالیایی قرن 20 از نگاه فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال #9: 1999
بهترین بازیکن اروپایی قرن 20 از نگاه فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال #53: 1999
بهترین بازیکن قرن 20 از نگاه فرانس فوتبال #18: 1999
یکصد بازیکن برتر قرن 20 از نگاه مجله برزیلی پلاکار #91: 1999
بازیکن قرن ایتالیا: 2000
بهترین تیم فیفا: 2000, 2002
گورین طلایی با برشیا (جایزه ایی که به بهترین بازیکن سری آ داده میشود): 2001
بهترین کار ملی "جائتانو اسکیره آ": 2001
اسکار بهترین بازیکن کالچو توسط اتحادیه بازیکنان ایتالیا: 2001
تیم رویایی فیفا: 2002
اسکار دوست داشتنی‌ترین بازیکن ایتالیایی کالچو: 2002
پای طلایی: 2003
فیفا ۱۰۰: 2004
نظرسنجی جوبیلی طلایی یوفا #24: 2004
جایزه جوزپه پریسکو: 2004
یکصد جام مجله برزیلی پلاکار #24: 2005
یکصد بازیکن برتر تمام دوران از دید انجمن آمار فوتبال #79: 2007
تالار افتخارات آث میلان
مرد صلح: 2010
پنجاه اسطوره باشگاه یوونتوس
تالار افتخارات فوتبال ایتالیا: 2011
جنتلمن پلاتینی: 2015
پیاده روی شهرت ورزش ایتالیا: 2015
بهترین تیم تمام دوران باشگاه فوتبال فیورنتینا
اسطوره‌های فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال
بهترین تیم تمام دوران یوونتوس: 2017
سایر
پنجمین کلاس / شوالیه: شوالیه افتخار از جمهوری ایتالیا: 1991