سنگ‌های قیمتی

گردن‌بندهای ساخته‌شده از سنگ کهربا
سنگ‌های قیمتی () نمایانگر ثروت و تشخص بوده و فرمانروایان گذشته از نگین‌هایی که از این کانیها جواهر ساخته شده بود استفاده می‌کردند. استفاده از زیورهایی چون صدفها و سنگهای زیبا و رنگین از سوی زنان نیز جدا از باورها جادویی و پزشکی که داشتند سبب برانگیختن تحسین و جلب توجه مردان می‌شد.
سنگ‌های قیمتی در گذر تاریخ
تاریخ استفاده از زیورها و سنگ‌های گران‌بها به اندازه تاریخ پیدایش بشر است و پیشینه‌ای هفت هزار ساله دارد.
در زمان‌های دیرین و بسیار پیش از آنکه بشر وسائلی آماده کند یا مهارتی به دست آورد که بتواند سنگ‌های سخت را تراش داده و حک کند، سنگ‌های گرانمایه افزون بر ارزش مادی بیشتر جنبه سحر و جادو داشته و به عنوان طلسم برای دارندگان شان به‌شمار می‌رفته و به علت برخی باورها و اندیشه‌های راز آلود که نسبت به تاثیرات نهفته سنگ‌های رنگین داشتند، آن‌ها را ستایش کرده و به کار می‌بردند.
جواهر و آویز طلای اسپانیایی
باور بر این بوده که دارندگان طلسم می‌توانستند شیاطین، بیماری‌ها و دیگر رویدادهای ناخوشایند از خود دور کرده و فرشتگان آن‌ها را حمایت کرده و از تندرستی و خوشبختی برخوردار خواهند ساخت. از جمله این باورها این بود که عقیق انسان را در برابر گزیدن رتیل و برق زدگی نگه می‌دارد، یشم سبز می‌توانست باران بباراند و هر کس سنگ لاجوردی با خود داشت از حمله و نیش مار و افعی مصون می‌ماند.
تا آغاز قرن نوزدهم همچنان باور بر این بود که سنگ‌های قیمتی به عنوان شفا دهنده بیماریها و ناراحتی‌های جسمی کارساز هستند. گاهی وجود نگین یا تکه‌ای از سنگ گوهر در اتاق یا نزدیک بیمار برای القا باور به شفا برای بیمار کافی بود یا برای برطرف کردن درد بیمار آن را بر روی قسمت ناراحت بدن می‌گذاشتند و برای اطمینان بیشتر از شفا، نگین یا تکه سنگ جواهر را به پودر کرده و به بیمار می‌خوراندند.
اطلاعات لازم برای شناسایی اینکه چه جواهری کدام بیماری را معالجه می‌کند در کتابهای آن زمان وجود دارد. مسلم است که موفقیت در معالجه برخی بیماری‌های آسان و زودگذر بعلت پودر جواهر خورانده شده نبود. بلکه دلیل اصلی تاثیر تلقین این فکر به شخص بیمار بوده‌است ولی در صورتی که بیمار شفا پیدا نمی‌کرد دلیل آن را ارزش کم یا ناخالص بودن پودر جواهر به کار برده شده می‌پنداشتند.
امروزه حتی در کشور پیشرفته ژاپن نوعی از این‌گونه خرافات بشکل قرص‌های کلسیم ساخته شده از مروارید پودر شده نمودار است و دارای کاربردهای پزشکی است.
در نتیجه باور انسان‌ها به رابطه فرا طبیعی بین سنگ‌های جواهر و جهان ناشناخته آن‌ها را مثلا به ستارگان ربط داده و هر جواهر را به یک ستاره از مجموعه ستارگان زودیاک نسبت داده، برای هر ماه ستاره‌ای و جواهری مشخص را معین کرده بودند.
زاد روز هر انسان را با جواهر ویژه آن ستاره از مجموعه ستارگان مشخص می‌کردند و باور بر این بود که شخص متولد شده بوسیله نگین جواهری ویژه آن ستاره پشتیبانی می‌شود. انواع نگین‌های جواهر حتی برای آفتاب، ماه و دیگر کرات در نظر گرفته شده بود. به تازگی در برخی از کشورها گونه‌ای از سنگ‌های گران‌بها را که در معادن استخراج می‌شوند به عنوان نماد کشور خود برگزیده‌اند. در این راستا شایان ذکر است که از دیر باز اماکن مقدس، کلسیاها و پوشاک ویژه برگزاری آیین مذهبی توسط پاپ و استقف‌ها نیز با سنگ‌های گران‌بها آذین می‌شده‌اند.
سرانجام تحت تاثیر ساختمان پیچیده اجتماعات بشری و عوامل فردی و روانی و اجتماعی و حس رقابت و باور به جنبه‌های جادویی و پزشکی زیورها و گوهرها و مهره‌ها، به کار بردن زیور آلاتی چون گوشواره‌ها و خلخال‌ها که با نگین‌ها و سنگ‌های قیمتی گران‌بها و نیمه قیمتی آراسته می‌گردیدند شدت و اهمیت فراوانی یافته و با تبادل کالا و بازرگانی رواج و گسترش جهانی یافت چنان‌که رفته رفته بکار گرفتن این دست اشیا تجملی و زینتی جزو عادات و آیین عمومی جوامع بشری گردیده‌است.
به رحال امروزه جواهرات بیش از آنکه به عنوان نماد ماه‌ها یا کشورها یا برای آراسته‌سازی مطرح باشند به عنوان پشتوانه مالی و سرمایه‌گذاری دراز مدت مورد نظرند. جواهرات در حقیقت سرمایه‌هایی هستند که با آن که جای کمی را می‌گیرند ولی توانسته‌اند بیش از دیگر گونه‌های سرمایه‌گذاری‌ها در چند دهه گذشته تورم و کاهش ارزش نقدینگی‌ها را تاب آورند. امروزه بخش‌هایی از گوهرشناسی جنبه علمی به خود گرفته و گوهر تراشی و ساختن زیورهای گوناگون نیز جزو رشته‌های هنری به‌شمار می‌رود.
تاریخچه طلا و جواهر در ایران
با اندیشه در روند تکاملی تمدن‌ها، در می‌یابیم که انسان‌ها در دوره‌های گوناگون، همواره متناسب با سطح فرهنگ خود؛ به دنبال زیبایی و تزیینات بوده و برای ساخت این تزیینات، از طبیعت و محیط پیرامون، بهره گرفته‌اند.
در طی سده‌ها از فرهنگی به فرهنگ دیگر، مواد کمیاب و زیبا مانند: صدف، استخوان، سنگ ریزه، عاج، پنجه حیوانات، چوب، سنگ، مروارید، مرجان و مینا، مواد گران‌بها نامیده می‌شدند. از این مواد، متناسب با طبیعت جای زندگی و فرهنگ، در تزیینات، بهره گرفته می‌شد.
در این میان، ایران همواره سرد مدار فرهنگ و تمدن، بوده و دارای سنن ویژه خود در طراحی و به‌کارگیری جواهرات، سنت‌های ویژه خود را به کار برده‌است.
جواهرات در ایران، پیشینه‌ای کهن و پر فراز و نشیبی دارد. در ایران باستان، جواهرات افزون بر زیبایی برای رفع بلا و طلسم خدایان بد سرشت، به کار گرفته می‌شد همچنین جواهرات، نشان دهنده جایگاه اجتماعی شخص و اصالت خانوادگی او نیز بود.
در ایران برای ساخت گوهرها، از زر، نقره، و برنز و انواع سنگ‌های رنگی استفاده می‌شده‌است و از آن جا که ایرانیان اهمیت فراوانی به تجمل و آراستگی می‌دادند، از نظر جواهرات برای آراستگی پوشاک، آرایش مو و ساخت ظروف به کار می‌برند و از این دید، ایرانیان در هر دوره تاریخی، دارای شیوه و نقش و نگارهای ویژه‌ای شدند.
سرانجام از سده نوزدهم، با نفوذ اروپائیان به ایران، بسیاری از شگردها و سبک‌های ایرانی کمرنگ و کمرنگ‌تر شدند، اما ایران، همچنان فرهنگ سرشار خود را در دل اقوام و قبایل خود نگه داشته و بدین گونه برخی الگوهای سنتی، در میان قبایل، از جمله اقوام کرد، ماندگار شد.
متاسفانه امروزه نیز از طرح‌های غربی استقبال بیشتری می‌شود. فرهنگ نادرست غرب پرستی، دامن گیر صنعت گوهرسازی نیز شده و رو به گسترش است به گونه‌ای که بسیاری از طرح‌های ایرانی، در این صنعت رو به فراموشی رفته‌است. اکنون زمان آن فرا رسیده‌است که با بازنگری در طرح‌ها و فرهنگ سازی، از پیشرفت این روند نزولی جلوگیری شود و آفرینش شیوه‌ای ویژه را جایگزین تقلید از سبک‌های غربی نموده، فرهنگ ایرانی را از فراموش شدن بازداریم.
در این‌جا برای آشنایی با فرهنگ سنتی، کهن و اصیل ایرانیان در ساخت زر و جواهر و روند تکامل این صنعت در کشورمان از ادوار دور تا کنون، به بررسی کوتاه تاریخچه جواهرات در ایران می‌پردازیم.
ایران پیش از اسلام
هزاره دوم پیش از میلاد
ساکنان فلات ایران، در سال‌های ۳۰۰ تا ۱۳۰۰ پیش از میلاد، زیور آلات مسی و نیز رشته‌هایی از مهره‌های رنگارنگ به کار می‌بردند.
در نیمه نخست این هزاره، جواهراتی به صورت گردنبند و دست بند، با دانه‌هایی مانند دانه‌های خربزه و جداکننده‌های میان تهی طلایی ساخته شدند که هم مردان و هم زنان آن‌ها را به کار می‌برند. در شوشا شوشی در جمهوری آذربایجان نیز هنرمندان همان شگرد و طراحی را برای ساختن جواهرات به کار می‌گرفتند و در شهر سوخته، واقع در استان سیستان و بلوچستان جواهرات به دست صنعتگران بومی ساخته می‌شد.
هزاره اول پیش از میلاد
آمیختن گروه‌های قومی و گروه‌های تازه‌واردی که به دلیل برانداخته شدن سلسله پادشاهان در میان رودان (بین نهرین) به ایران آمده بودند و از شمال، آداب و سنت‌های غنی را ایجاد کردند، این سنت‌های هنرمندانه، در کند و کاوی‌های باستان‌شناسی کشف شده‌است.
برای نمونه، در استان آذربایجان، استخوان‌های دختری مربوط به سال‌های ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی کشف شد که با دیسک‌ها، پیشانی بند، دست بند، انگشتر، خلخال و رشته‌ای از هفت مهره برنزی، تزیین شده بود.
در این هزاره، در استان لرستان، گروهی از برنز کاران زندگی می‌کردند که سنجاق‌ها و زیور آلات دینی و تزیینی؛ همراه با نقش و نگارهایی از توتم ،(مانند خنجر، شمشیر و ابزار آلات جنگی) می‌ساختند. برای زدن طرح‌های افسانه‌ای (اژدها و دیوها)، و همچنین برای ساخت دیسک و تیر دان، رویه‌های فلزی را چکش کاری می‌کردند.
هخامنشیان
در زمان هخامنشیان، کار با زر و هنر گوهر سازی، دست‌آورد هماهنگی سنت‌های گوناگون، به روشی بسیار چیره دستانه بود.
شماری از اشیای الگو داده شده مربوط به این دوره، شامل بازوبند، پلاک، شمسه، دست بند، انگشتر، دکمه، مهره، گردنبند، سنگ‌های گران‌بها و … است.
پارتیان
پارتیان به آرایش و درخشان‌سازی اشیا که در شرق ایران؛ از سر زمین‌های دیگر فرا گرفته بودند، علاقه ویژه‌ای نشان می‌دادند. دیگر سرزمین‌ها نیز از روش‌های آرایشی پارتیان، پیروی می‌کردند.
در زمان پارتیان، جواهرات، زیباتر و با شکوه‌تر شدند. زر و جواهرات، در اندازه‌های کوچکتر و با طرح‌هایی ساده‌تر، ساخته می‌شدند. آن‌ها انواع گوناگون آذین‌ها، آویزها، سنجاق‌های کوچک، حلقه‌ها و سنگ‌های گران‌بها به کار می‌بردند. کمربندها و کلاه‌های آراسته شده با جواهرات، در این دوره پر کاربرد بود.
ساسانیان
در دوره ساسانیان، هنر زر و جواهر سازی، همانند سایر هنرها به شکوفایی رسید.
پیچیدگی مهر و نشان‌ها، کیفیت سکه‌ها، روکش‌های تزئینی بر روی تاج‌ها و چیره‌دستی به کار گرفته شده در نقره افزارها این دوره شگفت‌انگیز است.
عرب‌ها (مهاجمان)
پس از براندازی ساسانیان، جامعه ایرانی با وجود از بین رفتن استقلال سیاسی، با شگفتی بسیار، فرهنگ سرشار خود را نگه داشت و مانند همیشه، متجاوزان، فرهنگ غنی ایرانی و آیین و رسوم آن را پذیرفتند.
به بیان دیگر، بسیاری از نقش و نگارها و طرح‌های ایرانی و شگردهای آن بازماندند. در این دوره، نقره افزارها با پذیرش عمومی شگفت‌انگیزی رو به رو شد، اما برخی قطعات زر، تنها توسط زنان به کار برده می‌شد و صنف زرگرها را بیشتر افرادی از دیگر آیین‌ها، مانند یهودیان می‌ساختند.
ایران پس از اسلام
پس از چیره شدن اعراب بر ایران، هنر سنتی ایرانیان تحت تاثیر کانون‌های هنر اسلامی که در آن‌ها به کار بردن تصاویر ممنوع شد.
در این دوره، شیوه‌هایی، مانند برجسته کاری، ملیله دوزی با سنگ‌های گران‌بها و نیمه گران‌بها و مینا کاری (مینا سیاه) به کار گرفته می‌شد.
در دو دهه آغازی پس از اسلام، طرح‌ها و نقش و نگارها به طرح‌های سنتی مربوط به روم شرقی و سنت‌های آرایشی دوره ساسانی، محدود شد.
در سده‌های ۹تا ۱۲ الگوهای اسلامی به صورت آمیزه‌ای از طبیعت و شکل‌های هندسی، گسترش یافت.
در طی سده‌های ۱۲ و ۱۳، دست بندهای ایرانیان از زر، سیم و برنز، به صورت رویه‌های فلزی ساخته می‌شدند. گوشواره‌هایی هلالی شکل از زر، و آراسته با ملیله، روبان، پیچک، جوانه و مهره‌هایی با طرح‌های گوناگون، ساخته می‌شدند و گردنبندهای طلا از کنار یکدیگر قرار گرفتن، ساخته می‌شدند.
اشیایی چهار گوش یا استوانه‌ای شکل، به عنوان طلسم، ساخته شده از زر، نقره، برنز و سنگ‌های گران بها، که بر روی آن‌ها " نوشته " وجود دارد. در میان طلا و جواهرات این دوره یافت می‌شود، که آن‌ها به عنوان مهر حفاظت‌کننده، به کار برده می‌شده‌است.
نقش و نگارهای کنده کاری شده‌ای از این زمان بازمانده که دربردارنده معانی نمادین و حتی نقش‌های عربی – اسلامی و طرح‌هایی از جانوران است.
از سده چهاردهم به بعد، نسخه‌های خطی کشف شده، منابع معتبری برای آگاه‌سازی درباره جواهرات ایرانی، به‌شمار می‌آیند.
تیموریان
تیمور، حامی بزرگ انواع هنرها بود او علاقه بسیاری به سنگ‌های رنگی و روکش‌های فلزی داشت و این ویژگی او باعث شد که نقش نگارها و شگردها برای دوره‌های دیگر (صفوی و قاجار) زنده بمانند.
در زمان مغول و تیموریان، موهای آرایش شده با جواهرات برای زنان و نیم تاج‌هایی از جواهر برای مردان، پر کاربرد بوده‌است.
صفوی
مینیاتور، منبع اطلاعاتی با ارزشی در مورد جواهرات و سلیقه‌های این دوره است.
زنان و مردان صفوی، از یک مد یکسان در مورد زینت آلات پیروی می‌کردند و بیشتر ایرانیان به تزئین پوشاک و فنجان‌های مجلسی، آبخوری و کوزه‌ها با سنگ‌های گران بها؛ علاقه بسیاری نشان می‌دادند. در این دوره، جواهرات گران‌تر و ساخت آن‌ها تخصصی‌تر شد.
قاجار
جواهرات مربوط به این دوره، شدت تحت تاثیر طرح‌ها، نقش و نگارهای غربی بودند.
یکی از ویژگی‌های جواهرات این دوره، مینا کاری تکه‌های طلا و آرایش آن‌ها با سنگ‌های رنگی است.
در سده نوزدهم، سنت‌های اصیل و بومی به دلیل نفوذ اروپاییان کمرنگ‌تر شدند، اما طرج‌های سنتی اقوام کرد، همچنان پا بر جا ماندند. در پایان دوره قاجار و در قرن بیستم، جواهرات، بدلی و تکراری شدند الگوهای خارجی، به گونه‌ای کپی می‌شدند که طرح‌های ایرانی، نفوذ کمی بر روی آن‌ها داشتند.
غرب‌گرایی نادرست در جامعه، به صورت مد و پیروی از طرح و نقش‌های غربی در این دوره آغاز شد.
سنت‌های قبیله‌ای
در ایران، بخشی از جواهرات، توسط قبایل به کار برده می‌شد، مردمی که گستره بزرگی از الگوهای سنتی را با نفوذ پر قدرت در میان خود حفظ کرده‌اند.
ای الگوها غنی، زیبا و بسیار گوناگون در طرح و کارساز در زنده نگاه داشتن الگوهای باستانی هستند.
زنان قبیله‌ای با سلیقه‌های گوناگون و در جایگاه‌های مختلف اجتماعی، جواهرات هلالی شکل، گلابی مانند و قلبی شکل و همچنین انواع سنجاق‌ها، سنجاق سرها و دیگر جواهرات کوچک به کار می‌گرفتند.
در کردستان نیز جواهرات طرح‌ها و شکل‌هایی بسیار گوناگونی دارند. برخی طرح‌های نمادین در میان کردها پر کاربرد است.
سنگ در میان کردها محبوبیت چشمگیری ندارد؛ اما سکه و مهره‌ای کوچک، بسیار پر طرفدار هستند.
در تصویر بالا جواهرات مورد استفاده کردها نشان داده شده‌است.
نکته قابل توجه درباره جواهرات قبیله‌ای این است که:
این جواهرات، سال‌های دراز، هویت سرآمد و دست نخورده خود را در برابر سلیقه‌های گوناگون و زودگذر شهری حفظ کرده‌اند. همانگونه که مردم قومی و قبیله‌ای ویژگی‌های خاص خود را در طی سده‌ها نگاه داشته‌اند.
خواص سنگ‌های پر بها
جواهرات و سنگ‌ها پرتو و حرارت کیهانی را جذب نموده، سپس بر پایه خواص خود، پرتو را به هاله‌ها و چاکراهای فرد بازتاب کرده و به شخص نیرو می‌بخشد.
سنگ‌ها و جواهرات دارای
- خواص مغناطیسی
- خواص پزشکی
- خواص جادویی می‌باشد و باید دقیقا این خواص را شناخته و درباره طبع و مزاج و عنصر خود و همین‌طور برج و ستاره خود، سنگ‌ها و جواهرات را برگزیده و به کار بریم.
امروزه هر چند موارد کاربرد این سنگ‌ها به این شکل کاربردی و شناخته شده نیست لیک گاهی در گوشه‌هایی از جهان می‌بینیم این سنگ‌ها به عنوان داروهای تدریجی به کار برده می‌شوند. حتی افرادی که به این گونه درمان‌ها باور ندارند اگر یکی از این سنگ‌ها را دارا باشند و بر روی بدن یا در اتاق خود بگذارند به نیروهای سودآور آن پی خواهند شد. هر چند به روشنی اعلام می‌کنیم که این سنگ‌ها هرگز جایگزین علم پزشکی نمی‌شوند ولی بسیار سودمندند.
بسیاری از مدیتورها برای انجام عمل مدیتیشن نوعی کریستال ویژه که سرشار از سنگ سیلیس است به کار می‌برند. این ترکیب به اندازه فراوانی در شن‌های کویر لوت ایران یافت می‌شود که از هند و بسیاری از کشورهای اروپایی برای داشتن آن راهی ایران می‌شوند.
کلید اصلی درمان، یافتن طبیعت بیماری و دریافتن علت یا علل اصلی بیماری می‌باشد ضروری است که ابتدا ریشه و طبیعت بیماری را بیابیم.
بیماری‌ها معمولا از نگرانی یا تنش‌های درونی سرچشمه گرفته. است کشمکش میان روان و شخصیت فرد، موجب بهم خوردن تعادل و ناهماهنگی در بخش‌های بدن می‌شود مهمترین بخش درمان، آگاهی افراد، پیشگیری و شناخت علت بیماری است.
چنانچه فرد برای روان و جسم خود اهمیت ویژه قائل شود و روح و روان خود را تقویت کند می‌توان گفت که بیشتر بیماری‌ها را از خود دور کرده و زندگی تندرست و شادی خواهد داشت.
هنگامی که روح خسته و بی‌نشاط باشد امراض و بیماری‌ها به سراغ فرد آمده و او را از پای درمی‌آورد. در این میان برای شادی و توانمند ساختن روح، سنگ‌ها و جواهرات نقش ویژه و ارزنده‌ای دارند. کافی است که از خواص درمانی سنگ‌ها آگاه باشیم.
بیماری‌های روحی، روانی و درونی به سادگی و بدون نیاز به داروهای شیمیایی می‌توان پیشگیری و درمان کرد. گذشته از زیبایی ظاهری سنگ‌ها از دید شکل و رنگ طبیعی آن که آرامش ویژه‌ای به افراد می‌دهد، به کار بردن پیوسته از آن‌ها در پیشگیری و درمان بیماری، با توجه به انرژی‌های نهفته در درون سنگ‌ها و جواهرات انسان را نیرو مند می‌کند و در برابر بیماری‌ها و دشواری‌ها پایدار می‌سازد.
همیشه افرادی که در برابر دشواری‌ها و ناراحتیها مقاومت و پایداری می‌کنند نیازمند یک نیروی پشتیبان و تقویت‌کننده هستند تا بتوانند بر آن‌ها چیره و خود را پیروز معرفی کنند که در این میان سنگ‌ها (مواد معدنی) می‌توانند کمک شایانی به افراد بکنند و سلول‌های ضعیف را که بر اثر مقاومت بیش از حد در حال از بین رفتن هستند تقویت کرده و موجب زندگی دوباره آن‌ها می‌گردد.
کافی است که به توانایی اعجازآمیز سنگ‌ها در زمینه درمان پی ببریم:
هنگامی که روح فردی با دشواری‌ها دست به گریبان شد و نتوانست بر آن‌ها چیره گردد آزرده می‌شود و انرژی و امواج نا خوشایند (یا منفی) پخش می‌کند که همین کار در برخوردها و رویا رو شدن با دیگران موجبات ناخشنودی دیگران را فراهم می‌سازد و انرژی منفی ناخواسته به دیگران منتقل شده و شادی را از محیط پیرامون خود می‌گیرد. برای نمونه چنانچه در میان چند نفر، یکی از آن‌ها شاد و خنده‌رو باشد انرژی مثبت خود را به دیگران می‌دهد. وقتی دقت کنید می‌بینید که همه آن جمع بخودی خود درحال خندیدن و شادی هستند (جشنها و عروسی‌ها) و وارون آن (مراسم عزاداری و سوگواری). به نسبتی که از سنگ‌های گرانتری استفاده می‌کنید، به همان نسبت نیز خواص درمانی و ماورائی بیشتری را دریافت خواهید کرد و با نیروهای کیهانی نیرو مندتری در ارتباط خواهید بود و این اثرات را به محیط پیرامون خود پخش می‌نمایید. گاه سنگ‌های گران‌بها با توجه به خواص درمانی و ماورائی که دارند، بیماری‌ها، درد و ناخوشبختی موجود در تن فرد را به خود می‌گیرند.
در صورتی که فرد دچار کم خونی (آنمی) می‌باشد، باید یاقوت و مرجان را به کار گیرد، و در این صورت این دو سنگ رنگ خود را می‌بازند.
اگر فردی از دید جسمی یا روحی سلامت نباشد، سنگ‌هایی مانند فیروزه، رنگ خود را از دست داده یا رنگ آن‌ها دگرگون می‌شود. گاه برخی از سنگ‌ها چون توپاز، زمرد و الماس، نیرو خود را به، به کار گیرنده خود می‌دهند. سرعت ارتعاشی برخی از سنگ‌ها چون آمتیست و سفایر موجب بیداری روحی فرد می‌شود، یا پاسخ‌گویی فرد را در برابر دریافتن و فهمیدن افزایش می‌دهد.
فهرستی از گوهرها، جواهرات و سنگ‌های گران :
الماس
در کوهی
زبرجد هندی (توپاز)
زمرد
سنگ ماه (حجرالقمر)
شبق (شب، شبه) و JET
طلای کاذب
عقیق
عقیق سلیمانی (سنگ باباغوری)
فیروزه
کهربا
لاجورد
لعل (نارسنگ، حجر سیلان)
مرمر سبز (مالاکیت)
مروارید
یاقوت
یاقوت کبود
یشم
کانی‌شناسی
طلا
نگین
الماس‌ها