هوشنگ امیراحمدی

هوشنگ امیراحمدی (متولد ۱۳۲۶، شاندرمن ) از دانشگاهیان و تحلیلگران سیاسی ایرانی آمریکایی است. او استاد دانشگاه راتگرز (دانشگاه ایالتی نیوجرسی) و مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه این دانشگاه است. وی بنیانگذار و رئیس شورای آمریکا-ایران نیز هست. این شورا مرکزی برای پژوهش و سیاست‌گذاری است و تلاش دارد ادراک متقابل مردم ایران و ایالات متحده آمریکا را نسبت به یکدیگر بهبود بخشد. وی همچنین از بنیانگذاران و مدیران مرکز تجزیه و تحلیل مسائل ایران است. وی از سال ۱۹۷۵ در آمریکا اقامت دارد. امیراحمدی در سال‌های ۱۳۸۴، ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ در انتخابات ریاست جمهوری ایران نامزد شده‌است.
تحصیل و حرفه
او ابتدا در ایران و در دانشگاه تبریز در رشته مهندسی کشاورزی تحصیلات عالی خود را آغاز کرده‌است. سپس به آمریکا رفته و در دانشگاه دالاس مدرک کارشناسی ارشد خود را به‌دست آورده‌است. او دکترای خود را در رشته برنامه‌ریزی و توسعه بین‌المللی از دانشگاه کرنل در ایالت نیویورک دریافت کرده‌است.
امیراحمدی موسس و رئیس شورای آمریکا-ایران است. او استاد مدرسه برنامه‌ریزی و سیاستگذاری عمومی ادوارد بلاوستاین در دانشگاه راتگرز است. او به عنوان اداره‌کننده مرکز مطالعات خاورمیانه، رئیس و اداره‌کننده تحصیلات تکمیلی دانشکده‌اش در مدرسه بلاوستاین و هماهنگ کننده برنامه فلوشیپ هیوبرت هامفری در این دانشگاه فعالیت کرده‌است. امیراحمدی همچنین موسس مرکز تحلیل و پژوهش ایران بوده و رئیس کاسپین اسوسییتس، یک شرکت مشاوره استراتژیک بین‌المللی مستقر در پرینستون، نیوجرسی است.
انتخابات ریاست جمهوری
وی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ از ناطق نوری و در انتخابات سال ۱۳۸۸ از کروبی حمایت کرد.
خشت خام
بندانگشتی
انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲
وی برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۹۲) رسما ثبت نام کرد. وی صرف نظر از رئیس‌جمهور شدن یا نشدن در پایان انتخابات، هدف خود را تلاشی جدی در جهت شکل‌دهی ایرانی بهتر عنوان کرده و خود را یک اپوزوسیون مخالف حکومت نمی‌داند. وی بعد از اعلام اسامی نامزدهای تایید صلاحیت‌شده، این رویه انتخاب شورای نگهبان را مورد سرزنش قرار داد و انتخابات ایران را فرایندی کم‌فایده توصیف کرد و از نبود اسامی افراد سرشناسی همچون خود، اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم‌مشایی، به رهبر ایران انتقاد کرد.
انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶
امیر احمدی در انتخابات ۱۳۹۶ اعلام نامزدی کرده کرد اما از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد. او اهدافش را «کمک به ساختن یک اقتصاد ملی و مقاوم از طریق تجهیز منابع داخلی و افزایش تولید و کار برای جوانان» و «بهسازی محیط زیست بحرانی کشور» اعلام کرده‌است.
تالیفات
تالیفات وی شامل بیش از بیست و پنج کتاب، از جمله پانزده عنوان در مورد رابطه ایران و آمریکا، و بیش از دویست مقاله علمی و مردمی است که به صورت عمده به زبان‌های انگلیسی و فارسی در خارج و داخل کشور منتشر شده‌اند. از جمله این نوشته‌ها عبارتند از:
انقلاب و گذار اقتصادی: تجربه ایران
منطقه دریای خزر بر سر چند راهی: عرصه‌ای نو برای انرژی و توسعه
جزایر کوچک، سیاستهای بزرگ: تنب و ابوموسی در خلیج فارس
ایالات متحده و خاورمیانه: جستجو برای یافتن افقهای جدید
ایران پس از انقلاب
ایران و جهان عرب
بازسازی و دیپلماسی منطقه‌ای در خلیج فارس
توسعه شهری در جهان اسلام
جامعه سیاسی، جامعه مدنی، و توسعه ملی
ابزارهای توسعه صنعتی
تداوم و گسست
Revolution and Economic Transition: The Iranian Experience
The Caspian Region at a Crossroad: Challenges of a New Frontier of Energy and Development
Small Islands, Big Politics: The Tonbs and Abu Musa Islands in the Persian Gulf
The United States and the Middle East: A Search for New Perspectives
Post-Revolutionary Iran
Iran and the Arab World
Reconstruction and Regional Diplomacy in the Persian Gulf