mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
پازیکس

پازیکس (POSIX) که مخفف « P ortable O perating S ystem I nterface for Uni x » است، عبارت است از مجموعه استانداردهایی که برای نامگذاری و تعریف شمایل رابط برنامه‌نویسی کاربردی در محیط‌های شبه-یونیکس در آی‌تریپل‌ایی تعریف شده‌اند. این استانداردها تحت نام کلی IEEE 1003 و نام بین‌المللی ISO/IEC 9945 شناخته می‌شوند، امکان همسان‌سازی و ارتباط و پورت کردن آسان‌تر بین محیط‌های یادشده را فراهم می‌آورد. واژه پازیکس پیشنهاد بنیانگذار بنیاد نرم‌افزار آزاد، ریچارد استالمن بود.
این استاندارد را می‌توان در مورد هر سیستم‌عامل دیگری هم بکار گرفت. استاندارد اولیه پازیکس، IEEE Std 1003.1-1988 بود که مجموعه به روز شده آن این روزها ISO/IEC 9945 خوانده می‌شود.
این استاندارد شامل ۱۷ سند جداگانه است که استانداردهای خط فرمان، رابط اسکریپت‌نویسی، برنامه‌های سطح کاربر، سرویس‌های و ابزارهایی مثل awk و Echo و ویرایشگر ed را به همراه ورودی خروجی‌های استاندارد (فایل، ترمینال، شبکه) و threadها و غیره را تعریف کرده‌است.
اسناد پازیکس در حال در سه بخش تقسیم شده‌اند:
APIهای کرنل
دستورات و ابزارها
تست‌های مربوط به بررسی تطابق با پازیکس
برخی از سیستم‌عامل‌های کاملا سازگار با پازیکس عبارت هستند از BSD/OS, HP-UX، مک اواس ده، مینیکس و سولاریس و OpenSolaris. لازم است ذکر شود که سیستم‌عامل‌های فری بی‌اس‌دی، گنو/لینوکس، NetBSD, OpenBSD از جمله سیستم‌عامل‌هایی هستند که تا حد زیادی سازگاری با پازیکس را حفظ کرده‌اند.
در نهایت باید ذکر شود که سیستم‌عامل‌های دیگر هم از طریق لایه‌های مترجم و ابزارهای تطبیق دهنده، به سمت سازگاری با پازیکس حرکت کرده‌اند. از جمله این سیستم‌عامل‌ها می‌توان به سیمبین ۹، ویندوز NT و XP (پروفشینال با سرویس پک یک به بعد)، ویندوز سرور ۲۰۰۳ و ویندوز ویستا اشاره کرد.
رابط برنامه‌نویسی کاربردی

رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار کاربردی یا ای‌پی‌آی یا به صورت خلاصه رابط برنامه‌نویسی ، رابط بین یک کتابخانه یا سیستم‌عامل و برنامه‌هایی است که از آن تقاضای سرویس می‌کنند.
رابط کارکردهایی را تعریف می‌کند که کتابخانه یا سیستم‌عامل می‌تواند ارائه دهد و مفهومی مجرد است. این کارکردها سپس در قالب یک نرم‌افزار یا کتابخانه پیاده‌سازی می‌شوند. به عبارت ساده‌تر، رابط برنامه‌نویسی مجموعه توابعی است که یک برنامه می‌تواند از یک برنامه دیگر فرا بخواند.
برای مثال مایکروسافت برای APIهای ویندوز مرجع‌هایی استاندارد دارد که با استفاده از آن‌ها برنامه‌نویسان می‌توانند از قابلیت‌ها و سرویس‌های سیستم‌عامل در توسعه و نوشتن برنامه‌های کاربردی خود استفاده کنند.
به‌طور کلی به مجموعه‌ای از توابع و رویه‌ها که به برنامه‌های کاربردی دیگر اجازه دسترسی و استفاده از ویژگی‌ها یا داده‌های یک نرم‌افزار را می‌دهد، ای‌پی‌آی‌های آن نرم‌افزار گفته می‌شود. نرم‌افزار ارائه دهنده ای‌پی‌آی می‌تواند یک سایت اینترنتی، یک سیستم‌عامل یا هر سرویس دیگری باشد. در اینجا خدمات پایه نرم‌افزارهای تحت وب هستند که ای‌پی‌آی‌های متنوعی ارائه می‌دهند و برنامه نویسان و تولیدکنندگان دیگری می‌توانند از آن‌ها استفاده نموده و بنابراین هزینه‌های زیرساختی و برنامه‌نویسی آن‌ها کاهش پیدا کرده و سرعت برنامه‌نویسی آن‌ها افزایش پیدا خواهد کرد زیرا دیگر لازم نیست که برای ایجاد یک ویژگی خاصی مجددا برنامه‌نویسی کنند. همچنین امنیت برنامه‌های آن‌ها نیز افزایش خواهد یافت، چرا که ارائه دهندگان خدمات پایه امنیت خود را در بالاترین سطح ممکن قرار خواهند داد.
میانه‌سو

میانه‌سو از ییلاقهای شهر بره سر است و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا قراردارد.
کیت توسعه نرم‌افزار

کیت توسعه نرم‌افزار یا SDK مجموعه توابع و کتابخانه‌های کامپایل شده‌ای که تولیدکنندگان نرم‌افزار برای آسان کردن برنامه‌نویسی برای محیط یا سکوی خاصی فراهم می‌کنند و در اختیار برنامه‌نویسان کاربردی قرار می‌دهند.
نمونه‌ها
Microsoft Windows SDK
Xcode
Android SDK
رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار(API)
استان جوف (یمن)

جوف نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
جغرافیا
استان الجوف مابین دو کوه و در کناره (دره) وادی الجوف الکبیر واقع شده‌است.
منطقه «الجوف» یکی از غنی‌ترین مناطق آثاری یمن به‌شمار می‌آید.
وسعت این منطقه به طول ۶۰ کیلومتر، وعرض ۳ کیلومتر از شمال به جنوب می‌باشد.
چهار دره بزرگ (درواه) «رودخانه فصلی» از این منطقه عبور می‌کند.
در اطراف وکناره‌های این دره‌ها پر از جنگلهای انبوه‌است و حیات وحش گوناگونی در این دره‌ها وجود دارند.
دره‌های الجوف
چهار دره بزرگ الجوف به شرح زیر می‌باشند:
دره الخارد .
دره خبش .
دره مغربه .
دره المنبج .
مسیلات این دره‌ها به روستاهای قدیمی یام و مرهبه ملح و سران و مسوره و جبال نهم می‌ریزند.
محدوده الجوف
محدوده الجوف: از شمال صنعا، از جنوب بلاد الجدعان در «قبائل نهم»، از مغرب جبل یام، و از سمت مشرق به جبل هیلان محدود می‌گردد.
روستاهای الجوف
الجوف شامل روستاهای متعددی است، مشهورتیرن روستاهای این منطقه عبارت‌انداز:
الزاهر، حصن الدیمه، حصن آل احمد، حصن ابن سعد.
همچنین بلادهایی که تابع حکم حمیر بوده‌است: براقش، معین، السود، کمن، الخربه.
شهرستان‌ها
برط العنان
الحزم
الحمیدات
خب والشعف
خراب المراشی
الخلق
رجوزه
الزاهر
الغیل
المتون
المصلوب
المطمه
جمعیت
تعداد جمعیت استان الجوف در حدود ۳۱۵۵۰ نفر می‌باشد.
استان حجه

حجه به عربی ( محافظه حجه ) نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
جغرافیا
این استان در ۱۲۷ کیلومتری شمال غربی شهر صنعا واقع شده‌است.
ارتفاع «حجه» از سطح دریا ۱۹۰۰ متر می‌باشد و بروی تپه بلندی قرار دارد.
استان حجه شامل مناطق گوناگونی است که به شرح زیر می‌باشند.
دهستان‌ها وروستاهای حجه
ناحیه بنی العوام:
الطور
مبین
الجمیمه
الشغادره
کحلان عفار
نجر
شرس
المدان
ظلیمه
حبور
کشر
وشحه
کحلان الشرف
خیران
المحابشه
القفل
الشاهل
اسلم
افلح الشام
کعیدنه
عبس والمفتاح
حرض
میری (یمن)
شهاره
مستبا
بکیل المیر
افلح الیمن
دره‌های حجه
بنا به روایت الویسی: دره‌های حجه عبارت‌اند از:
دره عین علی .
دره بنی عکاب .
دره عیان .
دره مور .
دره شرس
مسیل این دره‌ها به مناطق حاصلخیز و دشت‌های: الخیر و الظفیر و صبابات شمال حجه و شرق الجاهلی می‌ریزند.
آثار
این استان شامل آثار باستانی و قلعه‌های تاریخی متعددی می‌باشد که در قلل کوه‌های اطراف آن ساخته شده‌است.
از مشهورترین قلعه‌های آن: «قلعه نعمان» و «قلعه القاهره» است که برفراز تپه‌ای در جنوب حجه بنا نهاده شده‌است.
مشاهیر
از مشاهیر این استان : حجه بن اسلم بن علیان بن زید بن جشم بن حاشد می‌توان نام برد. وی یکی از حکمرانان پیشین این منطقه بوده‌اند.
دگرپروردگی

چرخه بین دگرپروردگی و خودپروردگی
خودپروردگی‌ها با استفاده از نور، کربن دی‌اکسید (CO 2 ), و آب، اکسیژن و ترکیبات آلی پیچیده تهیه می‌کنند و برای این کار عمدتا از راه فتوسنتز (فلش سبز) به نتیجه می‌رسند. هر دو گونه ارگانیسم به وسیله تنفس یاخته‌ای از چنین ترکیباتی برای تولید (آدنوزین تری‌فسفات ATP) استفاده می‌کنند و دوباره CO2 و آب تشکیل می‌دهند (دو فلش قرمز).
دگرپروردگی یا هتروتروفی فرایندی است که در آن، ارگانیسم برای تامین انرژی و رفع نیازهای غذایی خود از مواد آلی ساخته‌شده سایر موجوات زنده استفاده می‌کند.
متضاد این فرایند، خودپروردگی یا (اتوتروفی autotrophsy) است.
دگرخوار یا هترتروف (heterotroph؛ به یونانی ἕ heteros = "دیگری"، "متفاوت" و trophe  = "تغذیه") ارگانیسمی است که می‌تواند مولکول‌های کربنی ترکیبات آلی را جذب یا هضم کند؛ (بجای استفاده از فرایند تثبیت کربن از منابع غیر آلی مانند کربن دی‌اکسید)، و با استفاده از آن‌ها رشد و زندگی کند. فرایند متقابل با آن خودپروردگی (اتوتروف autotrophs) است؛ مانند گیاهان و جلبک‌ها، که می‌توانند با استفاده از انرژی نور خورشید (photoautotrophs)، یا ترکیبات معدنی (lithoautotrophs)، ترکیبات آلی مثل کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها و دی‌اکسید کربن غیر آلی را تولید کنند. نود و پنج درصد یا بیشتر از تمام انواع موجودات زنده دگرخوار هستند. برای مثال جانوران، قارچ‌ها، و برخی از باکتری‌ها و آغازیان همه دگرخوارند.
اصطلاح هتروتروف در میکروب‌شناسی در سال ۱۹۴۶ به عنوان بخشی از طبقه‌بندی میکروارگانیسم‌ها بر اساس نوع تغذیه آن‌ها بوجود آمد. این اصطلاح در حال حاضر در بسیاری از زمینه‌ها؛ مانند محیط زیست در توصیف زنجیره غذایی، استفاده می‌شود.
هتروتروف‌ها خود ممکن است بر اساس منبع انرژی آن‌ها تقسیم شوند. اگر هتروتروفی از انرژی شیمیایی استفاده کند، آن را یک هتروتروف شیمی‌پرورد (Chemoautotroph) می‌دانند؛ (مثلا انسان و قارچ). اگر از نور برای تامین انرژی استفاده کند، این یک فتوهتروتروف است (به عنوان مثال، باکتری‌های غیر گوگردی سبز).
خودپروردگی
ریگا

ریگا (لتونیایی: Rīga) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر جمهوری لتونی و یکی از مراکز مهم صنعتی، تجاری، فرهنگی و مالی منطقه بالتیک و یک بندر مهم در منطقه است.
ریگا با جمعیت ۷۰۶.۴۱۳ نفر در سال ۲۰۱۰ بزرگ‌ترین شهر کشورهای حوزه دریای بالتیک و سومین شهر کل منطقه بالتیک پس از سنت پترزبورگ و استکهلم است.
مساحت این شهر ۳۰۷.۱۷ کیلومترمربع است و مرکز تاریخی آن در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
آندورا لاولا

آندورا لاولا پایتخت کشور آندورا است.
این شهر که ۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۲٫۶۱۵ نفر جمعیت داشته است.
شهرهای خواهر خوانده
شهرهای زیر با آندورا لاولا به عنوان شهر خواهر خوانده محسوب میشوند.
مادرید, اسپانیا
آسونسیون, پاراگوئه
بوگوتا, کلمبیا
بوئنوس آیرس, آرژانتین
کاراکاس, ونزوئلا
گواتمالاسیتی, گواتمالا
هاوانا, کوبا
کیتو, اکوادور
لاپاز, بولیوی
لیسبون, پرتغال
ماناگوآ, نیکاراگوئه
مکزیکو سیتی, مکزیک
مونته‌ویدئو, اروگوئه
پاناماسیتی, پاناما
ریودو ژانیرو, برزیل
سان خوزه, کاستاریکا
سان خوآن, پورتو ریکو
سان سالوادور, ال‌سالوادور
سانتیاگو, شیلی
سانتو دومینگو, جمهوری دومینیکن
تگوسیگالپا, هندوراس
سنت پول ده مار, اسپانیا
والس, اسپانیا
نیکوزیا

نیکوزیا پایتخت قبرس است با جمعیت ۲۰۸،۰۰۰ نفر اولین شهر بزرگ جزیره است. در قلب جزیره جای گرفته و تنها شهر اصلی غیر ساحلی قبرس می‌باشد.
در خلال جنگ میان ترک‌ها و یونانی‌های قبرس این شهر به دو نیمه تقسیم شده‌است، که بخش جنوبی موسوم به نیکوزیا در اختیار یونانی‌ها و بخش شمالی موسوم به نیکوزیای شمالی در اختیار ترک‌ها است.
نیکوزیای امروزی شهری مدرن و تمیز می‌باشد که ادارات دولتی، سفارتخانه‌ها، بسیاری از شرکت‌های خارجی، کالج‌های آمریکایی، دانشگاه قبرس و مرکز اقتصادی و تجاری کشور در آن جمع شده‌اند.
هواشناسی
نیکوزیا دارای مناطق نیمه‌گرمسیری-اقلیم نیمه‌خشک (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن اقلیم نیمه‌خشک) با تابستان گرم و طولانی و زمستان بارانی است.
جدول هواشناسی دیگر.
خیابان لدرا
رده:سدهای استان فارس

سدهای استان فارس
امردادگان

امردادگان هفتمین روز از ماه امرداد است (امردادروز در امردادماه) (هفتمین روز از امرداد در گاه‌شمار زرتشتی برابر با سوم مردادماه در گاهشماری رسمی و کنونی ایران است)، یکی از جشن‌های دوازدگانه سالیانه ایرانی در روزهای هم‌نام‌شدن روز و ماه است؛ و برای گرامی‌داشت منش و کنش و خویش‌کاری امرداد (/ در گاهان زرتشت و اوستای پسین: امرتات به مفهوم بی‌مرگی/ جاودانگی) یکی از فروزه‌های شش‌گانه خرد و دانش فرمان‌روا بر فراروند هستی (نام‌بردار و شناخته به اهوره‌مزدا) است. امشاسپند جاودانگی امرداد همواره در کنار امشاسپند رسایی خرداد، نگهبان آب و گیاه هستند. ایرانیان در گذشته برای برگزاری این جشن به باغات و مزارع رفته و به شادی می‌پرداخته‌اند.
در یادگارهای کهن ایرانی، از این روز و جشن ویژه آن، سخن بسیار گفته‌شده‌است در متن پهلوی‌ی بندهش، می‌خوانیم:
امرداد بی‌مرگ، سرور گیاهان بی‌شمارست؛ زیرا او را به گیتی، گیاه، خویش است. گیاهان را رویاند و رمه گوسفندان را افزاید؛ زیرا همه دام‌ها از او خورند و زیست‌کنند. به فرشکرد ، نیز «انوش» را از امرداد آرایند. اگر کسی گیاه را رامش بخشد یا بیازارد، آن گاه امرداد از او آسوده یا آزرده بود…
(گزارش دکتر مهرداد بهار در پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ یکم، ص ۱۱۷)
با روی‌کرد به خویش‌کاری‌ی امرداد در جهان استومند (/ جهان مادی) که نگاهبانی از گیاهان روی زمین و سرسبز و بارورنگاه‌داشتن آنهاست، و نماد جاودانگی و بیمرگی و جوانی‌ی ی همیشگی به شمارمی‌آید، مسعود سعد  سلمان، چکامه‌پرداز سده پنجم هجری، می‌گوید:
روز مرداد مژده داد بدان
که جهان شد به طبع، باز جوان.
و همچنین می‌گوید:
مرداد مه است سخت خرم
می‌نوش پیاپی و دمادم
هریک از فروزه‌های دوازده‌گانه که جشن‌های هم‌نامی‌ی روز و ماه برای گرامی‌داشت آنها برگزارمی‌شود، گل ویژه‌ای دارد. گل ویژه امرداد، زنبق (/ چمبک) است.
در برگ ۲۵۰ برگردان فارسی آثارالباقیه ابوریحان بیرونی چنین آمده است که :
«… مرداد ماه که روز هفتم آن مرداد روز است و آن روز را به انگیزه پیش آمدن دو نام با هم، جشن می‌گرفتند. معنای امرداد آن است که مرگ و نیستی نداشته باشد. امرداد فرشته‌ای است که به نگهداری جهان و آراستن غذاها و داروها که اصل آن از نباتات است و بر کنار کردن گرسنگی و زیان و بیماری‌ها می‌باشد، کارگزاری یافته است…»
خیام در نوروز نامه می‌نویسد:
“مرداد ماه یعنی خاک، داد خویش بداد از برها ومیوهای پخته که در وی به کمال رسد و نیز هوا در وی مانند غبار خاک باشد و این ماه میانه تابستان بود و قسمت او از آفتاب، مر برج اسد را باشد. “
خیام به جای نام امرداد از واژه مرداد استفاده کرده است.
تغییر تلفظ نام
ماه امرداد و جشن امردادگان امروزه به نام مردادگان، در بین مردم رایج است. مرداد به معنی نیستی و مرگ است اما وقتیکه حرف الف در اول آن قرار می‌گیرد آن را نفی می‌کند و به بی‌مرگی و جاودانگی، تغییر معنی می‌دهد. زیرا امرتات در زبان اوستایی و امرداد در زبان پهلوی، از ششمین امشاسپندان و یکی از صفات اهورامزدا در گات‌ها است که دلالت بر بی‌مرگی و جاودانگی و زوال ناپذیری اهورامزدا دارد.
و در این باره در زراتشت نامه چنین سروده شده است:
چو گفتار خردادش آمد به سر
همان گاه امرداد شد پیش‌تر
چو گفتار خردادش آمد به سر
همان گاه امرداد شد پیش‌تر
سخن گفت درباره رستنی
که زرتشت گوید ابا هر تنی
نباید به بیداد کردن تباه
به بیهوده برکندن از جایگاه
کزو راحت مردم و چار پاست
تبه کردن او، نه راه خداست
شهریورگان

شهریورگان یا آذر جشن از جمله جشنهای دوازدگانه سال ایران باستان بوده‌است و از شمار جشن‌های آتش بوده‌است. روز چهارم از هر ماه به نام شهریور می‌باشد و چهارم ماه شهریور جشن شهریورگان می‌باشد. امروزه زرتشتیان این جشن را به عنوان روز پدر درنظر می‌گیرند.
به موجب یزدان‌شناسی اوستایی شهریور میان امشاسپندان یا ملائک و ایزدان شش‌گانه از لحاظ مرتبت و مقام دومین است. نخست بهمن و دوم شهریور. این نام در اوستا خشتر وئیریه آمده که جزء اول به معنی کشور و پادشاهی و جزء دوم به معنی آرزو شده می‌باشد پس رویهم به معنی پادشاهی یا کشور آرزو شده و مجازا به مفهوم عام از آن بهشت نیز اراده شده‌است.
چنان‌که همه امشاسپندان دارای دو وجه مینوی و زمینی هستند این امشاسپند در جهان مینوی نماینده
قدرت و شهریاری مطلقه اهورامزدا و در زمین نگاهبانی و سرپرست فلزات و جنگ ابزارها و سلاح‌ها بدو محول است. ما نمی‌دانیم چرا شهریورگان از شمار جشنهای آتش به‌شمار می‌رفته‌است.
این جشن آتش‌های خانگی محسوب می‌شد. مردم در خانه‌ها آتش می‌افروختند و ستایش خداوند و شکر نعمت‌های او می‌گزاردند. در خانه‌ها اغلب میهمانی برپا کرده و خوراک‌های متنوع و ویژه تدارک می‌بینند و به مناسبت تغییر هوا شب هنگام در بام‌ها نیز آتش می‌افروزند اما متاسفانه بقایای این جشن نیز میان زرتشتیان فراموش شده و فقط برخی از خانواده‌های قدیم در کرمان به گونه محدودی این جشن را برگزار می‌نمایند. در دوران اخیر زرتشتیان جشن شهریورگان را به عنوان روز پدر انتخاب کرده‌اند چرا که شهریور از امشاسپندان مردگونه؛ و به معنای شهریاری بر اراده و نفس است.
آبانگان

آبانگان (به پارسی: آپانگان به معنای جشن آپ که به صورت معرب در آمده و به جشن آب و آبانگان تبدیل شده است) یکی از جشن‌های ایرانی است که در ستایش و نیایش ایزدبانو آناهید که ایزد آب‌های روان بوده است، برگزار می‌شده است. زمان برگزاری این جشن در آبان، روز دهم آبان بوده است.
آبان (نام  دیگر  اردوی سور انهیته/اناهیتا) ایزدبانوی  آبهای روی زمین و نگاهبان  پاکی و بی‌آلایشی در جهان هستی است. اناهیتا در اسطوره‌های ایرانی، یکی از تابناک‌ترین چهره‌ها و یکی از کارآمدترین نقش ورزان است و در اوستا، سرود بلند و زیبایی به نام آبان یشت با خیال نقش‌هایی دل پذیر، ویژه نیایش و ستایش اوست:
در اسطوره‌های ایرانی گفته می‌شود که در این روز زو پادشاه ایران بر افراسیاب پیروزی یافته و او را از سرزمین خویش راند و نیز در این روز پس از پنج یا هفت سال خشکی باران آمده‌است.
«در جشن آبانگان، پارسیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانه‌ها، فرشته آب را نیایش می‌کنند. ایرانیان کهن آب را پاک (مقدس) می‌شمردند و هیچ گاه آن را آلوده نمی‌کردند و آبی را که ویژگی سه گانه‌اش (رنگ- بو- مزه) دگرگون می‌شد برای آشامیدن و شستشو به کار نمی‌بردند. زرتشتیان نیز در این روز همانند سایر جشن‌ها به آدریان‌ها (آتشکده‌ها) می‌روند و پس از آن برای گرامی داشت مقام فرشته آب‌ها، به کنار جوی‌ها و قنات‌ها رفته و با خواندن اوستای آبزور (بخشی از اوستا که به آب و آبان وابسته است) و به دستیاری موبد خوانده می‌شود، اهورامزدا را ستایش کرده و درخواست فراوانی آب و نگهداری آن را کرده و پس از آن به شادی می‌پردازند.»
برخی کسان زمان این جشن را در چهارم آبان می‌دانند که به نظر استادان ایران‌شناس نظر استادان ایران‌شناس در باره زمان درست برگزاری جشن‌های ایرانی نادرست است.
سی روز ماه

هر سال ایران باستان به ۱۲ ماه و هر ماه به سی روز که هرکدام دارای نام ویژه‌ای می‌باشند و هر ماه به ۴ بخش تقسیم می‌گردد. دو قسمت اول دارای هفت روز و دو قسمت دوم دارای هشت روز می‌باشند. در این گونه تقسیم بندی روزهای نخست به نام آفریدگار که به ترتیب اورمزد و دی بآذر و دی بمهر و دی بدین می‌باشند جای دارد. جدول زیر چگونگی قرار گرفتن روزها را نشان می‌دهد:
۱.اورمزد، وهمن، اردیبهست، شهریور، سپندارمزد، خورداد، امرداد.
۲.دی بآذر، آذر، آبان، خور (خیر)، ماه، تیر، گوش
۳.دی بمهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، ورهرام، رام، باد
۴.دی بدین، دین، ارد، اشتاد، آسمان، زامیاد، مانتره سپند، انارام
نام‌های سی روز ماه که از اوستا سرچشمه گرفته با چم (معنی) هر یک از آنها:
اورمزد: ساده شده اهورا مزدا
بهمن: اندیشه نیک
اردیبهشت: بهترین راستی و پاکی
شهریور: شهریاری نیرومند
سپندارمزد: فروتنی و مهر پاک
خورداد: تندستی و رسایی
امرداد: بی‌مرگی، جاودانی
دی بآذر: آفریدگار
آذر: آتش، فروغ
آبان: آبها، هنگام آب
خور: آفتاب، خورشید
ماه: ماه
تیر: ستاره تیر، ستاره باران
گوش: جهان، هستی
دی بمهر: دوستی
مهر: دوستی، پیمان
سروش: فرمانبرداری
رشن: دادگری
فروردین: فروهر، نیروی پیشرفت
ورهرام: پیروزی
رام: رامش، شادمانی
باد: باد
دی بدین: آفریدگار
دین: بینش درونی
ارد: خوشبختی، دارایی و خواسته
اشتاد: راستی
آسمان: آسمان
زامیاد: زمین
مانتره سپن:گفتار نیک
انارام: فروغ و روشنایی بی‌پایان
خرم‌روز

خرم روز (زادروز خورشید) روز اول از ماه دی است و به مناسبت برخورد نام روز با نام ماه که نام خداوند نیز بود در ایران باستان جشن گرفته می‌شد. روزی بزرگ بود مشحون از آداب و مراسم دینی و غیر دینی. زرتشتیان به ویژه پارسیان این روز را بسیار محترم شمرده و آنرا دی دادار جشن می‌نامند. ابوریحان بیرونی می‌گوید دی ماه را خورماه نیز می‌گویند و روز اول ماه را خره‌روز یا خوره‌روز نامند.
دی صفت می‌باشد از مصدر «دا» به معنی دادن و ساخت و آفریدن و به معنای دادار و آفریدگار است و در نامه‌های اوستایی اغلب به جای واژه اهورامزدا به کار رفته است. اگر با نام سی روز ماه توجه کنید، مشاهده می‌نمایید که روزهای هشتم، پانزدهم و بیست و سوم هر ماه به نام دی (روز) نام‌گذاری شده که برای تمیز آن‌ها از یکدیگر، هر یک به نام روز بعدش خوانده شده‌است و اورمزد که آن هم نام خداوند می‌باشد. بدین گونه اورمزد، دی به آذر، دی به مهر و دی به دین بنابراین در ماه دی چهار روز به نام خدا نامیده شده‌است. کسانی چون نیبرگ و کریستن سن بر آنند که این تقسیم و نام‌گذاری دلالت بر آن دارد که در گاه‌شماری و تقویم اوستایی نیز هفته وجود داشته‌است یا به هر حال ماه را به چهار بخش تقسیم می‌کرده‌اند در مواضعی که نام خداوند یا صفت وی تکرار می‌شده اما به این نظر ایرادات و انتقادهای بسیاری شده و مورد قبول نگرفته‌است.
آخرین شب آذر ماه بلندترین شب سال و آخرین روز آذر در سال درست شمسی و کوتاه‌ترین روز سال است. پیروان آیین مهر روز اول دی را روز تولد خورشید می‌دانستند چون از این روز به تدریج خورشید بیشتر در آسمان می‌پاید و شب‌ها کوتاه‌تر و روزها بلندتر می‌شود. ایرانیان سال را در دوره‌ای از ادوار تاریخی خود از آغاز زمستان و ماه دی یا روز خورشید و ماه خداوند آغاز می‌کردند و در واقع نوروزشان بود.
درشت‌مولکول

درشت‌مولکول یا ماکرومولکول در دانش شیمی به طور کلی به مولکولهایی گفته می‌شود که از نظر تعداد اتمهای تشکیل‌دهنده، جرم مولکولی (و جرم مولکولی نسبی) و وزن مولکولی دارای مقادیر بالایی باشند. در مقابل، دیگر ملکول‌ها را با نام ریزمولکول می‌شناسند، هر چند این اصطلاح چندان کاربرد ندارد.
در تعاریف هیچ مقدار مشخص و همگانی برای سه ویژگی بالا تعیین نشده‌است و اطلاق واژه درشت‌مولکول به یک مولکول خاص بیشتر به صورت عرفی و قراردادی است؛ به این معنی که ممکن است مولکول خاصی را درشت‌مولکول بدانند در حالی که مولکول دیگری را (از خانواده‌ای متفاوت) علی‌رغم بزرگ‌تر یا سنگین‌تر بودنش؛ درشت‌مولکول به حساب نیاورند. با وجود این برای برخی از خانواده‌های مواد شیمیایی مرزهایی قراردادی به منظور جداسازی ریزمولکول‌ها و درشت‌مولکول‌ها تعیین شده‌است برای نمونه اگر چندین اسید آمینه به یکدیگر متصل شوند، ایجاد یک الیگوپپتید می‌نمایند. اگر تعداد اسید آمینه‌ها زیاد شود ترکیب یک پلی‌پپتید خواهد بود اما اگر وزن مولکولی بیش از۱۰،۰۰۰ شود ترکیب را پروتئین می‌نامند. (با این وجود پلی‌پپتید و پروتئین در بیشتر موارد به جای هم به کار می‌روند.)
ساختار
به طور کلی دو ویژگی را برای درشت‌مولکول‌ها می‌توان برشمرد. نخست جرم (مولکولی یا مولکولی نسبی) و وزن آن‌هاست که عموما بدون ذکر میزان معینی، باید زیاد باشد. دومین ویژگی تعداد اتم‌های تشکیل دهنده آن‌هاست که می‌بایست به طور قابل توجهی بالا باشد.
تعداد بالای اتم‌ها در درشت‌مولکول‌ها به دو صورت فراهم می‌گردد :
در گروهی از درشت‌مولکول‌ها که با عنوان چندزیرواحدی، بسپار یا پلیمر * شناخته می‌شوند، ابتدا تعداد کمی از اتم‌ها با پیوند با یکدیگر، ریزمولکولی را ایجاد می‌کنند که هویتی مخصوص به خود دارد. در گام بعدی این ریزمولکول به عنوان زیرواحد، تک‌واحد یا تک‌پار * تشکیل‌دهنده درشت‌مولکول، به دیگر ریزمولکول‌هایی از خانواده خودش اتصال یافته و مولکولی به مراتب بزگ‌تر از هرکدام از زیرواحدها را به وجود می‌آورد که همان درشت‌مولکول است. زیرواحدهای یک درشت‌مولکول از این دست (که از یک خانواده‌اند) می‌توانند از لحاظ شیمیایی یکسان باشند یا این‌که تنها دارای شباهت (اساسی) باشند. از این دسته می‌توان به پروتئین‌ها و دی‌ان‌ای اشاره کرد که به ترتیب زیر واحدهای آنها عبارت‌اند از انواع اسیدهای آمینه و دی‌اکسی نوکلئوتیدها.
گروه دیگر درشت‌مولکول‌ها آن‌هایی هستند که نمی‌توان در آنها بخش‌هایی را به عنوان تکپار یافت که با تکرارشان درشت‌مولکول را به وجود آورده باشند. ساختار مولکولی این دسته از ترکیبات دارای بخش‌هایی است که هر یک خارج از مولکول مورد نظر، یک ریزمولکول به حساب می‌آیند و دارای هویت مجزایی هستند اما برای ایجاد درشت‌مولکول با ریزمولکول‌هایی پیوند دارند که هریک متعلق به خانواده‌ای متفاوت از ترکیبات شیمیایی است. از این گروه می‌توان لیپیدها را نام برد.
انواع زیستی
درشت‌مولکول زیستی * درشت‌مولکولی است که توسط زیاگان ساخته می‌شود. این مواد جزئی از زیست‌مولکول‌ها هستند.درشت مولکولهای زیستی همگی ترکیباتی آلی هستند.
دست‌کم سه خانواده از زیست‌مولکول‌ها، درشت‌مولکول زیستی محسوب می‌شوند که عبارت‌اند از پروتئین‌ها، اسیدهای نوکلئیک و پلی‌ساکاریدها. برخی از منابع لیپیدها را نیز در زمره درشت‌مولکول‌ها می‌دانند.
انواع غیرزیستی
هر درشت‌مولکولی که جزء انواع گفته شده نباشد، غیرزیستی به حساب می‌آید. این مواد ترکیبات آلی هستند که برای انواع کاربردها (صنعتی، درمانی، پژوهشی و …) در کارخانجات یا آزمایشگاه‌ها ساخته می‌شوند، مانند بسپارهای آلکن‌ها: پلی‌اتیلن.
به طور کلی ساخت درشت‌مولکول غیرزیستی از لحاظ شیمیایی بسیار ساده‌تر از ساخت درشت‌مولکول زستی در آزمایشگاه است.
دایرةالمعارف فارسی

فارسی غلامحسین مصاحب، جامع‌ترین دانشنامه عمومی به زبان فارسی
فارسی (معروف به مصاحب ) عنوان دانش‌نامه‌ای سه جلدی است که به ابتکار موسسه انتشارات فرانکلین، به سرپرستی غلامحسین مصاحب و با مشارکت گروهی از نویسندگان و ویراستاران در ایران به زبان فارسی تدوین شده‌است.
منابع دانشنامه
در سال ۱۳۳۵، موسسه فرانکلین، به مدیریت همایون صنعتی‌زاده، تصمیم به تهیه ترجمه فارسی از یک‌جلدی کلمبیا وایکینگ (چاپ نیویورک) گرفت. سرپرستی این کار به غلامحسین مصاحب سپرده شد. اما غلامحسین مصاحب، پس از بررسی آمریکایی، ترجمه کامل آن را پاسخگوی نیازهای جامعه ایرانی و فارسی‌زبان ندانست، و طرحی نو درانداخت که براساس آن بیش از ۱۰،۰۰۰ مقاله جدید درباره جنبه‌های مختلف تاریخ و فرهنگ ایران و اسلام تالیف شد و تعدادی از مقالات دانشنامه اسلام را عینا ترجمه و در خود قرار داده‌بود و در شناسنامه جلد اول، این اثر را کار مشترک تهران و نیویورک دانسته‌است.
نشر دانشنامه
جلد اول فارسی (از حرف «الف» تا پایان «س») در سال ۱۳۴۵ ه‌.خ منتشر شد. در سال ۱۳۵۰، زمانی که بخش بزرگی از مقاله‌های جلد دوم تا حرف «ع» حروفچینی شده و آماده چاپ بود، غلامحسین مصاحب از کار سرپرستی فارسی کناره‌گیری کرد. از آن زمان، سرپرستی به رضا اقصی محول گشت و بخش اول از جلد دوم (از «ش» تا پایان «ل») در سال ۱۳۵۶ خورشیدی منتشر شد. بخش دوم جلد دوم (از «م» تا پایان «ی»)، با ویرایش مجدد و پاره‌ای اصلاحات، در سال ۱۳۷۴ ه‌.خ انتشار یافت.
ساختار
در فارسی، از آغاز کار، قواعد دقیقی برای انتخاب مدخل‌ها و حجم آن‌ها، تنظیم مقاله‌ها، معادل‌گذاری اصطلاحات، نحوه ضبط و آوانگاری نام‌های خاص و اصطلاحات، ضبط علامت‌های اختصاری، ارجاع‌ها، رسم‌الخط فارسی و علائم نقطه‌گذاری وضع شد که در سراسر رعایت گردید. این‌گونه روش‌مندی در دانشنامه‌های فارسی بی‌سابقه بود و سرمشقی برای تهیه‌کنندگان آثار مرجع در زبان فارسی قرار گرفت.
دانشنامه شامل مقدمه‌ای است که اصول و روش کار و نحوه استفاده از دانشنامه در آن به‌طور مبسوط توضیح داده شده‌است.
این دانشنامه ۴۳،۰۰۰ مدخل دارد که از آن میان ۲۳،۰۰۰ مدخل خارجی، ۱۱،۰۰۰ مدخل مربوط به ایران و اسلام، و بقیه مدخل‌های ارجاعی است. مدخل‌های خارجی عموما ترجمه و اقتباس است، اما مدخل‌های مربوط به ایران تماما تالیفی است.
فهرست پدیدآورندگان
سرپرست‌های پروژه در ابتدا غلامحسین مصاحب و سپس رضا اقصی بودند.
دکتر مصاحب، با همکاری هیئت تحریریه خود ازجمله احمد آرام، مصطفی مقربی، محمود مصاحب، فریدون بدره‌ای، و ابراهیم مکلا درواقع پدیدآورندگان اصلی دانشنامه هستند.
نام‌های نویسندگان، مترجمان و مولفان فارسی در دیباچه به ترتیب زیر آمده‌است:
ترجمه‌ها
این کتاب توسط صاحب‌نظرانی همچون فواد کامل و جلال العشری و عبدالرشید الصادق به زبان عربی، همراه با افزودن موضوع اضافی و کمی دخل و تصرف، با عنوان الموسوعه الفلسفیه المختصره منتشر شد.
شهرستان دهلران

شهرستان دهلران از شهرستان‌های استان ایلام ایران است. مرکز آن شهر دهلران است.
این شهرستان دارای سه بخش و شش دهستان است:
دهستان:بیشه دراز
دهستانهای بخش مرکزی:
دهستان اناران
نقاط شهری: دهلران
دهستانهای بخش زرین‌آباد:
دهستان سید ابراهیم
دهستان سید ناصرالدین
نقاط شهری: پهله
دهستانهای بخش سراب میمه:
دهستان گوراب
دهستان تختان
نقاط شهری: میمه
دهستانهای بخش موسیان:
دهستان ابوغویر
دهستان دشت عباس
دهستان نهر عنبر
نقاط شهری: موسیان
جمعیت
دهلران بزرگترین شهر استان ایلام به لحاظ وسعت با ۶۵۶۳۰ نفر جمعیت و دومین شهرستان استان به لحاظ جمعیت می‌باشد که بیشترین مرز مشترک با کشور عراق را در استان داراست زبانهای کرمانجی جنوبی یا کردی پهله‌ای، عربی و لری از زبانهای متداول این شهرستان می‌باشد. مردم این شهرستان شیعه مذهب هستند.
چشمه قیر، خون اژدها
این اثر طبیعی در منطقه حفاظت شده بوستان جنگلی آبگرم شهرستان دهلران قرار گرفته‌است.نیازمند منبع
نفت و گاز دهلران
میدان نفتی دهلران یکی از میادین نفتی ایران است، که در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی دهلران در استان ایلام قرار دارد. میزان نفت خام این میدان ۴،۲۱۲ میلیون بشکه برآورد می‌شود. از این مقدار ۶۳۵ میلیون بشکه آن قابل استحصال می‌باشد. این میدان دارای کلاهک گازی می‌باشد. این میدان در سال ۱۳۵۱ و توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و اولین چاه آن، در عمق ۶۷۵ حفاری شد. یک سال بعد دومین چاه، در فاصله ۱۰ کیلومتری مرز ایران و عراق تا عمق ۴،۳۰۰ متر حفاری شد. تا پاییز ۱۳۸۸ مجموعا ۳ حلقه چاه بر روی این میدان زده شده‌است.
در طول جنگ ایران و عراق این میدان مورد حمله قرار گرفت و آسیب دید که موجب قطع تولید نفت آن شد. امتداد ایران در خاک عراق، میدان ابوغریب قرار دارد.
در سال ۱۳۹۰روزانه ۱۵۰،۰۰۰ بشکه نفت خام از طریق ۲۲ چاه فعال این میدان، استخراج می‌شد. نفت خام دهلران دارای ۴۳٫۳ درصد آ.پی. آی و ۷٫۲ درصد وزنی گوگرد است.
زبان
در دهلران ساکنین به زبان کردی پهله‌ای و همچنین به زبان لری و اقلیت به زبان عربی تکلم می‌کنند.
مترجم

مترجم یا برگرداننده کسی یا ویژگی کسی است که در صنعت یا هنر ترجمه مهارت دارد و عهده‌دار درک و تفسیر موضوعات، معانی، و مفاهیم پدیدآمده در یک زبان (زبان مبدا)، و سپس انتقال، معادل‌یابی، و بازسازی آنها در زبانی دیگر (زبان مقصد) است.
مترجمان کم‌تجربه در این فن ظریف، ممکن است براین باور باشند که در زبان و ترجمه، درست همانند علمی دقیق، می‌توان هر واژه و مفهومی را هم به‌طور دقیق تعریف و درک کرد و هم آنها را به شیوه‌ای شفاف با پیوندهای متقابل و کاملا ثابت، از دو حوزه زبانی متفاوت به هم اتصال داد. هرچند چنین برخوردی ممکن است در مورد زبان‌های برنامه‌نویسی رایانه‌ای و زبان‌های ماشینی دیگر (همچون هوش مصنوعی) تا اندازه‌ای میسر باشد، در خصوص زبان‌های طبیعی انسانی دور از واقعیت و امکان است.
ترجمه
مترجم هم‌زمان
خفاش بینی‌برگه‌ای ایرانی

خفاش بینی‌برگه‌ای ایرانی گونه‌ای خفاش با جثه کوچک دندانه‌های بالای برگه بینی بلندتر و تیزتر است. یک زائده استخوانی نیز در انگشت چهارم دست آن مشاهده می‌شود.
این خفاش در ساختمان‌های قدیمی، قنات‌ها و دیگر مناطق تاریک واقع در نواحی گرم و خشک با بوته زارها و درختان زندگی می‌کند. طول سر و تنه آن ۳۵ تا ۵۰ میلی‌متر و وزن آن میان ۸ تا ۱۵ گرم است.
استان حدیده

حدیده نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. مرکز این استان شهر حدیده است.
تاریخچه
شهر حدیده در جنگ و نبردهای قوای مختلف تقش مهمی داشته‌است در ساحل دریای سرخ، این شهر در گذر تاریخ بارها تحت نفوذ قوای اشغالگران افتاده‌است.
در سال ۸۵۹ هجری قمری قوم چرکس لنگرگاه کشتی‌های جنگی خود قرار می‌دهند هنگام نبرد با اشغالگران پرتغالی.
در سال ۱۲۶۴ هجری قمری عثمانی‌ها این بندرگاه را مرکز عملیات خود قرار دادند و از آنجا به سوی صنعا پیش رفتند.
درسال ۱۳۴۱ هجری قمری شیخ محمد الادریسی این شهر را از انگلیسها تحویل گرفت.
در سال ۱۳۴۲ هجری قمری یحیی بن زید این شهر را اشغال نمود.
جغرافیا
حدیده یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تهامه بوده‌است، و تاریخ بنای آن به دوران بسیار دور بر می‌گردد، و مشهورترین بندرگاه ماهی‌گیری قرن هشتم هجری در کرانه دریای قلزم به‌شمار می‌آمده‌است.
این استان در ۲۲۶ کیلومتری شمال غربی شهر صنعا، پایتخت یمن واقع شده‌است.
شهرستان‌های حدیده
استان حدیده به ۲۰ شهرستان تقسیم شده‌است.
حدیده شامل بیست شهرستان است که به شرح زیر می‌باشند:
المراوعه.
براع.
الصلیف.
زبید.
جبل راس.
بیت الفقیه.
الزیدیه.
المیراه.
اللحیه.
المنصوریه.
کمران.
حیس.
الخوخه.
الدیهمی.
القناوص.
المغلاف.
الزهره.
باجل.
الدیهمی الکبیر.
بزرگان
از مشاهیر حدیده : ادیب و شاعر معروف یمنی جابر بن احمد رزق متوفی در سال ۱۳۱۸ هجری قمری یکی از شعراء خوش قریحه این دیار بوده‌اند. وی دارای دیوانی دست‌نوشته بنام «زهر البستان» می‌باشند.
همچنین از علماء بیشین حدیده:
«بنو مطیر من عبس» و «بنو عاموه» و از «بنو الآهدل» می‌توان نام برد.
ستاره پنج‌پر

یک پنتاگرام
ستاره پنج‌پر یا پنتاگرام شکلی هندسی است که از پنج خط تشکیل شده و به شکل ستاره است.
پنتاگرام شکلی از ستاره دارای پنج نقطه است توسط پنج خط کشیده می‌شود. کلمه «پنتاگرام» از کلمه یونانی  منشا گرفته‌است که به معنی پنج خط است.
پنتاگرام به عنوان سمبل دینی‌ای ارزشمند توسط بابلی‌ها و نیز یونانی‌ها در یونان باستان استفاده می‌شده است. بسیاری از کسانی که پیرو نوپگانیسم هستند از این سمبل استفاده می‌کنند.
پنتاگرم ید طولایی در رابطه با سیاره ونوس (زهره)♀ دارد و آن را سمبل این سیاره می‌شمارند، سیاره زهره نماد مادینه مقدس است که در مسیحیت آن را مریم مجدلیه (که بعد از گفته‌های کتاب راز داوینچی اثر دن براون بیشتر مرسوم شد) و در ایران باستان آناهیتا (که بعضی به صورت کلی آن را ننه یا ننه خاتون نیز می‌نامند) و همچنین سیاره ونوس هر هشت سال شکل ستاره پنج پر را می‌پیماید یعنی چرخشش چنین شکلی را به وجود می‌آورد.
اولین استفاده از ستاره پنج پر به پنج هزار سال پیش در بین‌النهرین در نزد سومریان بر می‌گردد. سومریان آن را به عنوان شکل تصویر (Pictogram) کلمه UB به معنی گوشه به کار می‌بردند. در شکل تصویر سومریان ستاره پنج پر در شماره ۳۰۶ بود، پنج گوشه ستاره پنج پر به معنی جوپیتر، عطارد، مریخ♂، ساترن، و زهره♀ است به معنی ملکه بهشت (Ishtar).
ادیان
در قرون وسطا مسیحی‌ها ستاره پنج پر را به عنوان طلسم ضد شیطان و عجوزه‌ها به کار می‌بردند ستاره پنج پر در زمانی نشانه شهر اورشلیم بوده‌است همچنین شیطان‌پرست‌ها نیز آن را با یک بز که ریشش در ضلع پایین گوش‌هایش در دو ضلع وسط و شاخهایش در دو ضلع بالا بود به کار می‌برده‌اند. در نوپگانیسم نیز به عنوان سمبل اصلی شناخته شده‌است و به عنوان نشانه‌ای از پنج عنصر الهام، آب، باد، آتش و زمین (خاک) است.
لگو آیین بیانی که سید علی محمد باب آنرا با متن‌های گوناگون نوشته و دست خط‌های گوناگون آن موجود است نیز شبیه همین ستاره پنج پر است که بنام لوح هیکل شناخته می‌شود. لوح هیکل در آیین بیانی مقدس بوده و نام‌های مقدس الله، محمد، علی، حسن، حسین و فاطمه در گوشه‌ها و مرکز آن نگاشته شده است.
لوح هیکل، دستخط باب، لگو آیین بیانی
استان ریمه

ریمه نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
جغرافیا
استان ریمه در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی حدیده واقع می‌باشد.
نام ریمه به روی چندین منطقه وروستا در مناطق مختلف یمن گذارده شده‌است: «ریمه الآشیاط» و «ریمه جبران» و «ریمه المناخی».
اما بارزترین آنها استان ریمه‌است که در گذشته از توابع لواء صنعا بوده‌است، و به چهار فرمانداری تقسیم می‌شود.
فرمانداری‌های ریمه
استان ریمه شامل چهار فرمانداری می‌باشد:
Al Jabin District فرمانداری الجبین.
Al Jafariyah District فرمانداری الجعفریه.
Kusmah District فرماندتری کشمه.
As Salafiyah District فرمانداری السلفیه.
Bilad At Taam District
Mazhar District
وادی‌های ریمه
چهار وادی (دره) از این استان می‌گذرد و مسیل این وادی‌ها به دشت‌های حاصلخیر یمن می‌ریزد:
وادی علوجه.
وادی کلابه.
وانی الحمام.
وادی الصفد.
روستاهای استان ریمه
روستاهایی که از توابع این استان هستند و به همین نام معروف هستند به شرح زیر می‌باشند:
ریمه حمید، ریمه صغری، ریمه کحلان، ریمه بنی قیس، حصن ریمه، ریمه صعده، ریمه جبران، ریمه الناخی، ریمه الاشیاط.
جمعیت
جمعیت استان ریمه در حدود ۲۵۳۰۷۳ نفر می‌باشد.
مشاهیر
از مشاهیر ریمه شاعر: محمد بن عیسی الریمی وقاضی محمد بن عبدالله الریمی قاضی القضاء در ایام الملک الآشرف، دارای چندین تالیفات است که مشهورترین آنها «التفقیه فی شرح التنبیه» شامل ۲۴ مجلد می‌باشد.
همچنین کتاب: «بغیه الناسک فی المناسک»، وقاضی علامه: حسن بن عبدالله الریم دادستان عالی ذمار در ایام حکم:منصور بن الحسین بن القاسم در سال ۱۱۴۹ هجری قمری.
عبدالله دوامی

عبدالله خان دوامی (۱۲۷۰ روستای طاد، تفرش - ۲۰ دی ۱۳۵۹) از استادان و ردیف‌دانان موسیقی اصیل ایرانی بود.
زندگینامه
دوامی در ۱۲۷۰ در روستای طاد از توابع تفرش به دنیا آمد. پدرش ابوالقاسم‌خان دوامی از خرده مالکین آن منطقه بود. عبدالله در ۸ سالگی به تهران مهاجرت کرد. در نوجوانی به شاگردی علی‌خان نایب‌السلطنه در آمد و ردیف آوازی راست‌پنجگاه را از او فراگرفت. بعدها نزد اساتید دیگری نظیر میرزا عبدالله، آقاحسینقلی، درویش‌خان و حسین‌خان اسماعیل‌زاده نیز تعلیم دید. شغل اصلی دوامی مربوط به موسیقی نبود؛ او ۷ سال در اداره پست مشغول بود و پس از آن در وزارت دارایی کار می‌کرد تا زمانی که بازنشسته شد.
سبک و تاثیر هنری
به گفته روح‌الله خالقی وی استاد برگزیده نواهای ضربی و تصنیف بوده‌است. شاگردانی نظیر محمدرضا شجریان، فاخره صبا، محمود کریمی، نصرالله ناصح‌پور، رضوی سروستانی، فرامرز پایور، مجید کیانی، محمدرضا لطفی و شهرام ناظری و همچنین داریوش طلایی نوازنده تار و سه تار در آموختن ردیفهای آوازی در محضر دوامی پرورش یافته‌اند.
تحریرهای چکشی، غلت، آکسان، ملودی پردازی زیبای گوشه‌ها و تلفیق موسیقی‌سازی و آوازی برخی از ویژگی‌های آوازی اوست.
ضبط موسیقی
عبدالله دوامی همراه با ابوالحسن اقبال‌آذر، درویش خان، سید حسین طاهرزاده و باقرخان رامشگر برای ضبط موسیقی اصیل ایرانی روی صفحه گرامافون در سال ۱۲۹۳ به تلفیس سفر کردند. با این حال به دلیل رخ دادن جنگ جهانی اول نسخه‌های زیادی از این صفحه‌ها به ایران نرسید. پس از آن دوامی تا مدت‌ها آثارش را ضبط نکرد، و تنها به‌طور خصوصی ردیف موسیقی خودش را برای شاگردانش ضبط می‌کرد. ردیف آوازی دوامی بعدا به‌طور کامل توسط فرامرز پایور جمع‌آوری و منتشر شد.
نبرد ترموپیل

نبرد ترموپیل در (۴۸۰ پیش از میلاد) نام اولین جنگ از دومین دوره جنگ‌های ایران و یونان در زمان خشایارشا است که بین ارتش شهرهای متحد شده یونان به فرماندهی لئونیداس، پادشاه اسپارت و امپراتوری هخامنشی به فرماندهی خشایارشا در طول دومین لشگرکشی خشایارشا به یونان به وقوع پیوست. این جنگ در اوت یا سپتامبر سال ۴۸۰ قبل از میلاد مسیح در گذرگاه ساحلی و باریک ترموپیل به وقوع پیوست. لشگرکشی هخامنشیان پاسخی به پیروزی آتنی‌ها در نبرد ماراتون در طول لشگرکشی اول هخامنشیان به یونان، در سال ۴۹۰ قبل از میلاد بود. خشایارشا ارتش زمینی و دریایی عظیمی برای فتح تمام یونان تدارک دید.
تحری حقیقت

تحری حقیقت یکی از ۱۲ تعلیم اجتماعی دین بهائی است.
در دین بهائی یکی از وظایف هر فرد این است که، پس از رسیدن به سن بلوغ (پسر و دختر در سن ۱۵ سال تمام)، باید خود و بدون تقلید از دیگران حتی پدر و مادر خود، به جستجوی حقیقت پرداخته و عقاید خود مانند دین را انتخاب نمایند.
بهاییان معتقدند که با فرا رسیدن دوران بلوغ بشر هر انسانی از نظر قوای ذهنی توانایی جستجو و کشف حقیقت را دارد. هر فردی باید با ادراکات و احساسات خود در هر امری از امور جستجو و تحقیق نماید و جویای حقیقت باشد. با گوش خود بشنود و با چشم خود ببیند و با احساسات و ادراکات خود درک نماید.
اگر افراد بشر هر یک با فلبی خالی از حب و بغض خواهان حقیقت شوند و برای وصول به آن جد و جهد نمایند، جمیع به وحدت و یگانگی خواهند رسید.
معنی لغوی
تحری حقیقت درباره موضوعی یعنی بررسی و تحقیق و درک حقایق راجع به آن مطلب.
شرایط تحری حقیقت
بهاءالله شارع دین بهائی در کتاب ایقان شرایط تحری حقیقت را این چنین می‌گوید:
تعالیم بهائی
لئونیداس

لئونیداس یکم نام پادشاه اسپارتی (۴۹۰ تا ۴۸۰ ق. م.)، پسر آناکساندرید دوم (Anaxandride) پادشاه اسپارت، بود. لئونیداس در لغت به معنای فرزند شیر است. وی نژاد خود را به هرکول (پهلوان داستانی یونانی‌ها که پس از مرگش او را نیم خدا خواندند) می‌رسانید. در اسپارت بطور ناگهانی شاه شد. چه دو برادر بزرگ‌تر از خود داشت. ولی چون امن (برادر وی) مرد و پسری نداشت و دریه (Doriee) (برادر دیگر) نیز در سیسیل فوت کرد پادشاهی به وی رسید. لئونیداس یکم را به خاطر رهبری نبرد ترموپیل می‌شناسند.
استان صنعا

صنعا نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
استان صنعا از بزرگ‌ترین استانهای یمن است.
تاریخچه
گویند:سام بن نوح صنعا را بنیادگذاری نموده‌است. بنا براین شهر «سام» نیز نامیده شده‌است.
همچنین به نام «آزال» نیز می‌خوانده‌اند، نسبتا الی ازال بن قحطان. مورخ یمنی مشهور «شرف الدین» می‌گوید: از سنگ نبشته‌های موجود نشان می‌دهد که صنعا یکی از مراکز مهم قوم سبا و حمیر بوده‌است، اما به عنوات پایتخت برگزیده نشده‌است، تا قرن پنجم میلادی هنگامی که ابرهه بن اشرم حبشی به امر نجاشی پادشاه حبشه یمن را اشغال می‌کند، صنعا پایتخت حکم خود قرار می‌دهد وکلیسای مشهور خود که به نام القلیس معروف بود در صنعا می‌سازد.
سنگ نبشته‌ها و نقوش تاریخی
در سنگ نبشته‌ها و نقوش تاریخی صنعا به چند نام مختلف شناخته شده‌است. در برخی از نقوش‌ها به نام «صنعاو» نوشته شده‌است.
در جای دیگر به نام «قرناو» و «صنعن» نیز یافت شده‌است.
در شبام سخیم قعطه سنگ‌هایی بدست آمده‌است که بر روی آن‌ها نام «صنعن» حک شده‌است. مورخین و تاریخ نویسان می‌گویند «صنعن» نام یکی از معبدهای متعددی می‌باشد که در آن دوران در شبام منتشر بوده‌است، به اضافه نام «ذهبان» ویا صنعا، همچنین نام «رئام» در ارحب و حاز و الحقه و ناعط و ظفار، و مانند آن عثتر و المقه نیز آمده‌است. و این دلیلی می‌تواند باشد که صنعا به نام «صنعن» نیز نامیده می‌شده‌است. امروزه در یمن کسانی هستند که صنعا با نام «صنعن» نیز تلفظ می‌کنند.
در بعضی از مخطوطات آمده‌است که «صنعن» به زبان مردم سبا و قوم تبع بمعنی «الصانع» است، یعنی (سازنده). درجای دیگر نیز نبشته شده که سبئیون نامهای مختلفی مانند: «الصانع» و «المقه» و «ذسموی» به رو یمن نیز گذاشته بوده‌اند.
جمعیت
جمعیت استان صنعا در حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر می‌باشد.
استان صنعا در وسط (دره) ای عمیق و پهناور واقع شده‌است، و ارتفاعش از سطح دریا یک متر می‌باشد.
دور تا دور شهر قدیم صنعا حصار بند «سور» کشیده شده‌است، قسمتی از این دیوار (سور) در ایام حکم «آیوبیین» ساخته شده‌است.
محدوده استان صنعا
از شمال به کوه مرتفع تقم، و از جنوب به کوه عیبان، از مغرب به راه صنعا _ صعده، و از مشرق به راه صنعا _ عدن در ساحل خلیج عدن محدود می‌گردد.
شهرستان‌ها
Al Haymah Ad Dakhiliyah District
Al Haymah Al Kharijiyah District
Al Husn District
Arhab District
Attyal District
Bani Dhabyan District
Bani Hushaysh District
Bani Matar District
Bilad Ar Rus District
Hamdan District
Jihanah District
Khwlan District
Manakhah District
Nihm District
Safan District
Sanhan District
ابوالقاسم مقانعی

ابوالقاسم مقانعی ، طاهربن محمدبن ابراهیم (بخاری) از شاگردان محمد زکریای رازی بوده‌است.
ابوبکر اخوینی در کتاب هدایه المتعلمین فی الطب از ابوالقاسم مقانعی به عنوان استاد یاد می‌کند و او را از شاگردان رازی برمی‌شمرد: «آنچه که در این‌جا ذکر می‌کنم از ابوالقاسم مقانعی استادم است که نامش طاهر و او شاگرد محمدبن زکریای رازی بود
ابن قارن رازی

ابن قارن رازی ، پزشک و از شاگردان محمد زکریای رازی بوده‌است.
زندگی
ابن‌ابی اصیبعه در کتاب عیون الانباء از او به عنوان پزشکی حاذق نام می‌برد و روایت داستان سفر رازی به خراسان برای درمان بیماری امیر سامانی و معاینه پسر رئیس نیشابور از او است و شاید همان شاگردی باشد که از طبرستان برای درمان چشم رازی به ری آمد.
رقیه چهره‌آزاد

رقیه چهره‌آزاد (۱۲۸۶ خورشیدی در تهران – ۱۳۷۳ خورشیدی) هنرپیشه سینمای ایران بود.
او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۱۰ با بازی در تئاتر آغاز کرد. سال ۱۳۴۴ در نخستین نمایش پهلوان اکبر می‌میرد در تالار بیست‌وپنج شهریور نقش مادر را بازی کرد. سپس‌تر در دو فیلم از علی حاتمی بازی کرد (مادر (۱۳۶۸) و سوته‌دلان).
در سال ۱۳۴۱ از انجمن دوستداران تئاتر، به مناسبت روز جهانی تئاتر، دیپلم افتخار گرفت. همچنین برای بازی در فیلم مادر، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن در ۸۱ سالگی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به وی اعطا شد. او سالدارترین بازیگری است که برنده این جایزه شده‌است. هنگام درگذشت رقیه چهره آزاد؛ روزنامه‌ها، نقل قولی از نقش غلامرضا (اکبر عبدی) را در فیلم، در تیتر خود نوشتند: «مادر مرد. از بس که جان ندارد.»
فیلم‌شناسی
آرامگاه چهره آزاد
سینما
طوفان زندگی (۱۳۲۷)
دستکش سفید (۱۳۳۰)
پریچهر (۱۳۳۰)
فرشته وحشی (۱۳۳۸)
سایه (۱۳۳۸)
آقا جنی شده (۱۳۳۸)
عروسک پشت پرده (۱۳۳۹)
بچه‌ننه (۱۳۳۹)
کی به کیه؟ (۱۳۳۹)
دختر همسایه (۱۳۴۰)
آهنگ دهکده (۱۳۴۰)
علی واکسی (۱۳۴۰)
دخترها اینطور دوست دارند (۱۳۴۰)
طلای سفید (۱۳۴۱)
نصیب و قسمت (۱۳۴۱)
ساحل دور نیست (۱۳۴۱)
مسافری از بهشت (۱۳۴۲)
عروس فرنگی (۱۳۴۳)
دختر ولگرد (۱۳۴۳)
مرخصی اجباری (۱۳۴۴)
آقای هالو (۱۳۴۹)
شاهنامه آخرش خوشه (۱۳۴۵)
رگبار (۱۳۵۱)
سوته‌دلان (۱۳۵۶)
زنده‌باد… (۱۳۵۸)
ارثیه (۱۳۶۷)
مادر (۱۳۶۸)
راز کوکب (۱۳۶۸)
عروس (۱۳۶۹)
سکوت (۱۳۶۹)
عشق من شهر من (۱۳۷۰)
دلشدگان (۱۳۷۰)
آنها هیچ‌کس را دوست ندارند (۱۳۷۲)
الو! الو! من جوجوام! (۱۳۷۲)
سه مرد عامی (۱۳۷۲)
زمین آسمانی (۱۳۷۳)
طهران روزگار نو (۱۳۷۸)
تلویزیون
سال
نام
سمت
کارگردان
توضیحات
۱۳۷۰–۱۳۷۴
این خانه دور است
بازیگر
بیژن بیرنگمسعود رسام
۱۳۷۲
خانواده حمزه‌علی خان
بازیگر
محمدباقر خسروی
شبکه ۱
۱۳۷۱
مزد ترس
بازیگر
حمید تمجیدی
شبکه ۲
۱۳۷۰
آهنگ پنهان
بازیگر
ایرج کریمی
شبکه ۲
۱۳۷۰
قابیل (مجموعه تلویزیونی)
بازیگر
حمید تمجیدی
۱۳۷۰
مش‌خیرالله صندوقچه اسرار
بازیگر
داریوش مودبیانحسین فردرو
بازی در اپیزود «شتر و پنبه دانه»
۱۳۶۹
آرایشگاه زیبا
بازیگر
مرضیه برومند
شبکه ۲
۱۳۵۸–۱۳۶۶
هزاردستان
بازیگر
علی حاتمی
۱۳۵۶
مستنطق
بازیگر
عباس جوانمردشاپور قریب
نمایش داده نشد.
۱۳۵۵
مرد اول
بازیگر
پرویز کاردان
۱۳۵۴
تخت ابوالنصر
بازیگر
مرتضی علوی
۱۳۵۳
تله‌تئاتر «عشاق و بقیه غریبه‌ها»
بازیگر
حسین پرورش
کارگردان تلویزیونی: «فرانک دولت‌شاهی»نویسندگان: «رنه تیلور» و «جوزف بولونیا
استان مهره

مهره نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
استان مهره یکی از استان‌های تاریخ یمن است. این استان در پایه «کوه مهره» واقع شده‌است.
چند قلعه تاریخی برفراز کوه شمالی آن وجود دارد که تاریخ بنایش به دوران قبل از اسلام بر می‌گردد.
قلعه بزرگ مهره در دوران گذشته مقر حاکم مهره بوده‌است. همچنین روایت است که مهره مدتی پایتخت «دولت الحضریه» بوده‌است در دوران پیش از اسلام.
استان مهره منطقه‌ای کوهستانی سرسبز وخلاب است، کوهای آن مملوء از جنگلهای انبوه‌است. آب وهوایش از سایر مناطق یمن لطیف‌تر است.
400px
یوسف بن یعقوب (پزشک)

یوسف بن یعقوب از شاگردان محمد زکریای رازی بوده‌است.
ابن‌ابی اصیبعه در کتاب «عیون الانباء» آورده‌است که رازی رساله «فی ادویهالعین و علاجها و مداواتها و ترکیب الادویه لما یحتاج الیه من ذلک» را که در باب درمان چشم و داروهای آن است، برای شاگردش یوسف بن یعقوب نوشته‌است.
استان محویت

محویت نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
جغرافیا
استان محویت در فاصله ۱۰۰ کیلومتری شهر صنعا پایتخت یمن واقع شده‌است، وارتفاعش از سطح دریا در حدود ۲۱۰۰ متر می‌باشد.
مورخ الویسی می‌گوید: محویت یکی از زیباترین شهرهای یمن است نسبتا به موقعیت جفرافیایی آن، ودارای چشم اندازهایی زیبا و از طبیعت بی‌نظیری برخوردار است. این استان برفراز کوه «جبل بلاد غیل» واقع شده‌است.
جمعیت
جمعیت استان محویت در حدود ۵۵,۵۰۳ نفر می‌باشد، وپیشه آن‌ها کشاورزی است.
کشاورزی در محویت
استان محویت به زراعت قهوه و حبوب و بقولات مشهور است.
همچنین چشمه‌های آب معدنی فراوانی در این استان وجود دارد. مشهورترین آن‌ها چشمه آب معدنی «الحمضه» است که در ۲۰ کیلومتری غرب محویت واقع شده‌است.
رده‌بندی مردمی

رده‌بندی مردمی به عنوان برابر نهاده فارسی، برای "نظام رده‌بندی منابع وب توسط کاربران"، موسوم به فوکسونومی، انتخاب شده است. رده‌بندی مردمی نظام رده‌بندی نوینی برای طبقه‌بندی محتوای وب می‌باشد که توسط توماس واندر وال، مطرح شده است. این واژه در اصل از دو واژه (Folks) (مردم) و (Taxonomy) (رده‌بندی) مشتق شده است. به همین دلیل آن را رده‌بندی مردمی نامگذاری کرده‌اند.
در واقع، "رده‌بندی مردمی" نظام جدیدی برای سازماندهی اطلاعات، طبقه‌بندی و بازیابی منابع اطلاعاتی در محیط وب است. رده‌بندی مردمی، نوعی رده‌بندی است که عامه مردم (کاربران) در فرایند سازماندهی اطلاعات مشارکت دارند. این نوع رده‌بندی، از طرح‌های رده‌بندی موجود مانند رده‌بندی دهدهی دیویی و رده‌بندی کتابخانه کنگره یا اصطلاحنامه‌ها و واژگان‌های موضوعی خاص استفاده نمی‌کند.
رده‌بندی مردمی به روندی اطلاق می‌شود که طی آن فرمت‌های مختلف اطلاعاتی در وب اعم از متن، داده، صوت و تصویر در قالب کلیدواژه‌های معمولی و توسط کاربران عادی برچسب‌گذاری می‌شوند. این کلیدواژه‌ها که در اصطلاح به آنها برچسب گفته می‌شود امکان بازیابی و جستجوی منابع دانش، اطلاعات مختلف و پیوندهای وب را برای همه کاربران فراهم می‌کنند. این نظام رده‌بندی بااستفاده از نرم‌افزارهای نوینی مانند Social Bookmarking ،Collaborative tagging ،Social Software و با کمک فناوری‌های جدید نسل جدید و پویای وب، موسوم به وب ۲، مانند RSS، AJAX و Tagging راه‌حلی جدید برای ساماندهی و رده‌بندی محتوای وب محسوب می‌شود.
نمونه‌های مشهور از رده‌بندی مردمی، عبارتند: از Del.icio.us (وبگاهی برای به اشتراک‌گذاری منابع و پیوندهای وب)، Flickr (وبگاهی برای به اشتراک‌گذاری و بازیابی تصاویر)، Technorati(وبگاهی برای جستجو و بازیابی محتوای وبنوشت‌ها)، Myweb2 یاهو (خدمتی برای به اشتراک‌گذاری و جستجوی برچسب‌ها در موتور جستجوی یاهو)، Citeulike (وبگاهی برای به اشتراک‌گذاری پیوندها به منابع و مقالات علمی در وب) و Connotea (وبگاهی جهت جستجو و به اشتراک‌گذاری دانش در وب).
ویکی
استان لحج

لحج نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
جفرافیا
استان لحج در ۲۵۰ کیلومتری شهر صنعا پایتخت یمن واقع شده‌است.
همچنین لحج نام سدی است در یمن از دوران حکم دولت حمیر در غربی عراس یریم.
شهرستان‌ها
Al Hawtah District
Al Had District
Al Madaribah Wa Al Arah District
Al Maflahy District
Al Maqatirah District
Al Milah District
Al Musaymir District
Al Qabbaytah District
Habil Jabr District
Halimayn District
Radfan District
Tuban District
Tur Al Bahah District
Yafaa District
Yahr District
مشاهیر
از مشاهیر لحج در دوران قدیم: لحج بن وائل بن الغوث بن قطن بن عریب بن زهیر بن ایمن بن الهسیع بن حمیر بن سبا ابن یشجب بن یعرب بن قحطان ، به همینجهت این شهر را لحج نامگذاری کرده‌اند.
شاعر یمنی (عیس) در مورد لحج چنین می‌کوید:
تقول عیسی وقد وافیت مبتهلا «لحجا» وبانت لنا «الآعلام» من عدن
امنتهی الآرض یاهذا ترید لنا؟. فقلت: کلا، ولکن منتهی الیمن
ترجمه ابیات :
عیسی می‌گوید باشادی آمدم
به «لحج» برایم آشکار شد «اعلام» از عدن
پرسیدم: آیا انتهای زمین برما تمنی دارید؟.
گفتم: نه، ولاکن، دوست داریم منتهای یمن
استان عمران

عمران نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
جغرافیا
استان عمران در فاصله ۴۸ کیلومتری شهر صنعا پایتخت یمن واقع شده‌است.
مورخ یمنی «شرف الدین» می‌گوید که شهر عمران در دوران قدیم حصار بند (سور) بوده‌است ودارای دو «باب» (دروازه) ورودی و خروجی بوده‌است، دروازه قسمت غربی شهر «باب الآعلا» می‌نامیده‌اند، و دروازه قسمت شرقی «باب الآسفل» می‌خوانده‌اند.
جمعیت
جمعیت استان عمران در حدود ۲۲۵۹۲ نفر می‌باشد.
ارتفاع این استان از سطح دریا در حدود ۲۳۰۲ متر می‌باشد.
زمین‌های حاصلخیز و آب‌های زیر زمینی‌اش بسیار شیرین است.
چند حلقه چاه قدیمی وجود دارد و بنام‌های «چاه بنوباکر» و «چاه المدینه» و «چاه ناعط» معروف هستند.
آب این چاه‌ها برای آبیاری مزروعات و آشامیدنی مورد استفاده‌است. تعدادی در حدود ۱۰۰ اصله نخل خرما در اطراف این چاه‌ها دیده می‌شوند. شغل مردم آیت استان کشاورزی است.
آثار
left
در گوشه و کنار شهر عمران آثار مختلفی از دوران بسیار دور باقی مانده‌است وبه چشم می‌خورد.
در وسط این استان آثار بنای عظیمی وجود دارد که اهالی منطقه آن را «قصر» می‌نامند، می‌گویند در زمانهای بسیار دور شخصی بنام «غفار» در آن زندگی می‌کرده‌است وبه داد و ستد مردم رسیدگی می‌کرده‌است.
همچنین در قسمت شرقی استان عمران آثار قصر بزرگی باقی مانده‌است که به «قصر ظللی» معروف است. در روی تپه‌ای در شمالی استان عمران آثار و خرابه‌های بنای عظیمی از دور پیداست مردم آن را «قعله صللی» می‌خوانند.
امامزاده داوود

داخل امامزاده - فطر ۹۶
امامزاده داوود با یازده پشت به دومین امام شیعیان می‌رسد. گفته می‌شود که وی و برخی دیگر از بستگانش در همراهی امام هشتم شیعیان به ایران آمده و کشته شدند.
بقعه این امام زاده در دوران صفویه ساخته شدو در دوران فتحعلی شاه توسعه یافته‌است.
در دره‌های مجاور امام‌زاده داوود در سمت مغرب و جنوب غربی در آبادی‌های رندان و سنگان بقعه‌هایی به نام امام‌زاده عمادالدین پدر امام‌زاده داوود و امام‌زاده علاءالدین و امام‌زاده قاسم و امام‌زاده عقیل برادران امام‌زاده داوود وجود دارد.
آرامگاه امامزاده داوود واقع در شمال غرب تهران و در انتهای جاده امام زاده داوود در بخش کن و در ارتفاع ۲۶۰۰ متری از سطح دریا می‌باشد.
جاده امامزاده داوود در بخش کن از آبشار هریاس آغاز شده و پس از گذشتن از روستای سولقان وسپری کردن مسافتی به طول ۲۵ کیلومتر به امام زاده داوود می‌رسد.
اما مسیر دیگری که برای رسیدن به امامزاده داوود وجود دارد، مسیری است که از کنار دره فرحزاد گذشته و بعد از طی مسافتی به طول ۱۵ کیلومتر به امامزاده داوود می‌رسد. البته این مسیر، مسیر کوهپیمایی بوده و فاقد جاده آسفالته می‌باشد.
روستای امامزاده داوود، از مسیر کن
امامزاده داوود از فراز ارتفاعات پلنگ‌چال
مزایده

مزایده ماهی تن در بازار ماهی تسوکیجی
جگانتیا

نقشه معابد جگانتیا
تکنیک پتکین در فضای داخلی جگانتیا در این تصور قابل تشخیص است.
طرح سیاه‌قلم از معابد جگانتیا در سال ۱۸۴۸
جگانتیا (به زبان مالتی:Ġgantija) یک نیایشگاه خرسنگی پیچیده در جزیره غودش (بخشی از مالت) در مدیترانه است.
دو نیایشگاه جگانتیا در جزیره غودش از برای ساختار تنومند نوسنگی خود نامورند.
زمان ساخت این سازه در دوره نوسنگی (۳۶۰۰-۲۵۰۰ (پیش از میلاد)) می‌باشد.
نیایشگاه‌های گجانتیا کهن‌ترین سازه بی‌پی و نیز کهن‌ترین سازه آیینی پیش از اهرام مصر و استون‌هنج می‌باشد.
با در نگر داشتن پیکرکها و تندیس‌های یافته شده می‌بایست این پرستشگاه‌ها در پیوند با یک آیین باروری از پرستندگان زنخدای مادر زمین بوده‌باشند.
در زبان مالتی جگانتیا به معنای برج غول‌ها ست.
نیایشگاه‌های جگانتیا در ۱۸۲۷ (میلادی) به دست سرهنگ جان اتو بایر جانشین فرماندار جزیره گوزو یافته‌شد.
نیایشگاه‌های جگانتیا در ۱۹۸۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو جای‌گرفت.
روزه بهائی

در تقویم بهائی هر سال دارای ۳۶۵ روز (۳۶۶ روز در سالهای کبیسه) است. یک سال شامل ۱۹ ماه ۱۹ روزه است است که جمعا ۳۶۱ روز می‌شود و چهار روز باقی‌مانده که در سالهای کبیسه پنج روز می‌گردد، به ایام هاء مشهور است. آخرین ماه از این سال، شهرالعلاء است که بهائیان در این ماه از طلوع تا غروب خورشید از خوردن و آشامیدن پرهیز کرده و روزه می‌گیرند. در دیانت بهائی روزه مبارزه با هوای نفس است. کشیدن سیگار و کلا استعمال دخانیات نیز در حین روزه حرام است.
تقویم بهائی بنابراین بر اساس این تقویم ثابت، این ماه یعنی ماه صیام، همه ساله مطابق ۱۱ اسفند تا عید نوروز است. بدین صورت عید صیام و عید نوروز در یک روز است. البته در مورد روزه در آخرین روز سال کبیسه اختلاف نظر وجود دارد. روزه در دیانت بهائی بر هر بهائی‌ای که ۱۵ سال تمام (سن بلوغ در دیانت بهائی) دارند، واجب است.
در این بین افرادی از گرفتن روزه معافند:
مسافرین
مشروط بر اینکه سفر بیش از ۹ ساعت به طول انجامد.
کسانی که پیاده سفر می‌کنند به شرط اینکه بیش از ۲ ساعت پیاده‌روی کنند.
کسانی که در محلی کمتر از ۱۹ روز اقامت کنند.
کسانی که به قصد اقامت ۱۹ روز یا بیشتر در محلی وارد شوند فقط برای ۳ روز اول بعد از ورود از روزه گرفتن معافند.
کسانی که در ایام روزه به خانه خود مراجعت می‌کنند از روز ورود باید روزه بگیرند.
بیماران
نفوسی که سنشان متجاوز از ۷۰ سال است. این سن در دیانت بهائی به حد هرم معروف است.
زنان باردار
زنان شیرده
زنان در موقع عادت ماهیانه
شاغلین به مشاغل شاقه یا سخت. بهاءالله شارع آئین بهائی در اینباره می‌گوید: «ولکن در آن ایام قناعت و ستر لاجل احترام حکم الله و مقام صوم اولی و احب»
روزه برای نذر و عهد در غیر ماه شهرالعلاء جایز است، «ولکن حق جل جلاله دوست داشته که عهد و نذر در اموری که منفعت آن به عبادالله می‌رسد واقع شود