mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
مسجد چاله کوخرد

مسجد چاله کوخرد مسجدی تاریخی واقع در روستای چاله از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان
یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
«مسجد چاله کوخرد» در سمت قسمت جنوبی روستا و در لبه رودخانه مهران واقع شده‌است.
این مسجد از بناهای دوره قاجاریه است. مسجد مذکور چندبار تعمیر شده‌است. این مسجد نیز مانند سایر مساجد منطقه دارای شبستان زیر زمینی و ستون‌های آن از جهت به کار بردن قطعات و نقوش گل و بوته قابل ملاحظه‌است. پوشش تزئینی تاق و سردرها و زینت‌کاری رواق‌ها با قطعات سنگ‌تراشیده شده آهکی فوق‌العاده جالب و ظریف صورت گرفته‌است. نقوش این رواق‌ها، از سبک نقش و نگار هندی تاثیر گرفته‌است. سقف مسجد از چوب مخصوصی به نام صندل یا (چندل) که از هندوستان و مومباسا آورده می‌شد ساخته شده‌است.
بنای مسجد چاله کوخرد مشتمل بر صحن، ایوانی با دو ردیف ستون و شبستانی با یک ردیف ستون چهارتایی است. سردر ورودی دارای طاق و ایوان، تیر و چوبی است. اما پوشش شبستان برخلاف دیگر مساجد قدیمی شهرستان بستک به وسیله طاق و گنبد صورت گرفته‌است. به شیوه خاصی با تزیینات گچی به صورت مربع‌های متداخل تزیین و نماسازی شده‌است. مصالح مورد استفاده در بنا سنگ و گچ در مواردی از جمله پوشش بیرونی بایه‌ها ساروج است.
حوضچه وضوء در ناحیه جنوبی صحن واقع شده‌است. این مسجد در سال ۱۴۱۸ هجری قمری به‌طور کامل توسط بعضی از خیرین ساکنان کشورهای شیخ نشین‌های خلیج فارس تعمیر وبازسازی شده‌است. و مناره‌ای و منبر و محرابی جدید با تزیینات زیبا به مسجد اضافه شده‌است.
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد. (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد ، “ «به یاد کوخرد» “، . ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
قلعه میمون

قلعه میمون قلعه‌ای تاریخی واقع در دهستان فداغ از توابع شهرستان گراش در جنوب استان فارس، یکی از نقاط دیدنی استان فارس در جنوب ایران است.
در ۴ کیلومتری غرب فداغ کوهی گرد و مجزا از کوه‌های دیگر قرار دارد که تمدن و فرهنگ فداغ و منطقه بلکه ایران کهن را در دل خود به یادگار دارد. یادگاری که نشان از سخت‌کوشی و همت والای مردمان آن روز را دارد. «قلعه میمون» طبق شواهد و آثار بر جای مانده در حدود ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. گویند این قلعه تا ۲۵۰ سال پیش از رونق خاصی برخوردار بوده‌است، رونق اقتصادی و نظامی داشته بوده‌است. همچنین فعالیت کشاورزی نیز در پایین قلعه جریان داشته‌است. ارتفاع قلعه از سطح زمین در حدود ۴۵۰ متر می‌باشد که به وسیله پلکان و تونلهای مخفی پایین قلعه را به بالا متصل می‌کرد. در کتاب فارسنامه ناصری ازاین مکان یاد شده، همچنین در شاهنامه حکیم فردوسی نیز با این مضمون از آن یادشده:
به جایی برم کت نباشدنشان به میمون دژ وقلعه دیدبان
گویند که منظور از این بیت قلعه میمون فداغ است.
در نزدیکی و کوه‌های اطراف فداع قلعه‌های مماثلی نیز وجود دارد.
وزارت جهاد کشاورزی

وزارت جهاد کشاورزی از وزارت‌خانه‌های جمهوری اسلامی ایران است که در سال ۱۳۷۹ با ادغام دو وزارت‌خانه جهاد سازندگی و وزارت‌خانه کشاورزی تشکیل شد. تصدی این وزارت را محمود حجتی بر عهده دارد.
تاریخچه
به منظور رفع نابسامانی‌ها و نارسایی‌ها در بخش کشاورزی براساس قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در جهت اصلاح نظام اداری، کاهش تصدی‌های غیر ضروری، ارتقای بهره‌وری و کارایی نیروی انسانی و مدیریت دستگاه‌های اجرایی، حذف موازی کاری‌ها و تجمع امور کشاورزی، دام، توسعه و عمران روستایی لایحه ادغام وزارت جهاد سازندگی و وزارت کشاورزی و تشکیل وزارت جهاد کشاورزی توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی تهیه شد و در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۷۹ با قید یک فوریت به مجلس شورای اسلامی رفت . این لایجه در تاریخ ۶ دی ۱۳۷۹ به تصویب نمایندگان مجلس شورای اسلامی رسید و در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۷۹ توسط شورای نگهبان تایید شد.
آرم
ساختمان پیشین وزارت کشاورزی در بلوار کشاورز
نشان رسمی این وزارتخانه با الهام گرفتن از نشان جهاد سازندگی سابق، با تفاوت مختصری در شعار آن شکل گرفت.
قسمت بالای این نشان آیه شریفه «قل انما اعظکم بواحده ان تقوموا لله»، شعار مرکز این نشان، «همه با هم جهاد کشاورزی» و در قسمت زیرین این آرم، «۱۳۷۹» سال تشکیل این وزارتخانه آمده‌است.
آیه شریف قرآنی، نماد توجه به خداوند و یادآور این نکته است که گرچه کشاورز، دانه می‌کارد، ولی این خداوند است که آب از آسمان فرو می‌فرستد، زمین را سیراب می‌کند، حاصل آن را از دل زمین بیرون می‌کشد و مواد غذایی به شکل‌های گوناگون به انسان عطا می‌کند.
یال سمت راست آرم، یک خوشه گندم به شکل داس و یال سمت چپ آرم، داس به عنوان ابزار پایه جمع‌آوری دسترنج کشاورزان است.
شعار «همه با هم» این آرم نماد همدلی مردم و وحدت در خدمت‌رسانی از سوی این وزارتخانه است.
کلمه «جهاد» با تاکید بیشتر و با قلم درشت‌تر در وسط آرم درج شده‌است که نماد روحیه جهادی در آبادانی و تولید کشور است.
کل شاکله این نشان به شکل دایره، نمادی از کشاورزی در عرصه کره خاکی است .
وزیران
وزارت جهاد کشاورزی
ترتیب
نهمین وزارت‌خانه ایران
زمان آغاز
۱۳۸۰
ریاست
وزیر مربوطه
تحت نظارات
ریاست دولت جمهوری اسلامی ایران
وزیر کنونی
محمود حجتی
تغییر نام
۱۳۷۹
محل
تهران، بلوار کشاورز
جمهوری اسلامی ایران
۱- محمود حجتی (۱۳۷۹-۱۳۸۴)
۲- محمدرضا اسکندری (۱۳۸۴-۱۳۸۸)
۳- صادق خلیلیان (۱۳۸۸-۱۳۹۲)
۴- محمود حجتی (۱۳۹۲-اکنون)
سازمان‌های وابسته به وزارت جهاد کشاورزی
سازمان امور اراضی کشور
سازمان امور عشایر ایران
سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی
سازمان جنگلها مراتع و آبخیزداری کشور
سازمان دامپزشکی کشور
سازمان حفظ نباتات
سازمان شیلات ایران
سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران
قلعه دولاب (شهرستان لارستان)

قلعه دولو (dolow) دژی تاریخی واقع در روستای دیده‌بان از توابع بخش مرکزی شهرستان لار در جنوب استان فارس، یکی از نقاط دیدنی استان فارس در جنوب ایران است.
این قلعه از استحکامات دفاعی مهم ساکنان اولیه دیده‌بان که آئین زرتشتی داشتند در دوران گذشته‌است که موقعیت سوق الجیشی خاصی داشته بوده‌است، و مهم‌ترین انبار آذوقه محل بوده‌است. این قلعه در شمال شرقی دیده‌بان بر فراز تپه‌ای بلند به ارتفاع حدود۳۰۰۰ متر واقع شده و در ان آب انباری برکه وجود دارد که در مواقع خشکسالی یا جنگ ومحاصره دشمن از آن استفاده می‌کردند. هنوزآثاری ازمصالح به کاررفته ازجنس ساروج درآن مشاهده می‌شود. در وسط قلعه چاهی عمیق ومرموز وجود دارد که قطر ان ۶ مترمی باشد وعمق آن مشخص نبوده، و به مرور زمان قسمتی از دیواره هابش به داخل آن ریخته شده‌است.
مسجد بربار

مسجد بربار مسجدی تاریخی واقع در روستای بربار از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
در روستاهای کوهستانی مانند بار ، بربار و تخت گرو از سالهای اولیه هجری قمری وبا ورود اسلام به این مناطق مساجد ساخته شده‌است، قدیمی‌ترین آن‌ها مسجد بربار است که در «روستای بربار»
قرار دارد. این مسجد یک بار در اثر زلزله بطور کامل ویران شده اما بازسازی شده‌است. مسجد دارای صحن خارجی و شبستان است.
ستوهای مسجد دایره‌ای مانند و از تزیین وگچبری مخصوص وزیبا، با طاق‌های اکلیل و گچ بری‌های زیبا از نقاشی وگچبری خواصی برخوردار است. این بنای تاریخی در ضلع شمالی روستا و در پایه کوه بربار و
تپه
چشمه واقع شده‌است. «چشمه آب بربار» دقیقا از جلو مسجد می‌گذرد و به سوی نخلستان می‌رود، مصالح مورد استفاده در بنا از سنگ، گچ، چوب و شاخه نخل خرما استفاده شده‌است. ورودی صحن مسجد از جبهه خاوری است و در آن حوض جهت وضو تعبیه شده‌است. شبستان مسجد دارای دو ستون اصلی در میانه و دو نیم ستون در میانه اضلاع شمالی و جنوبی است. پوشش مسطح تیر و چوبی این شبستان بر روی ستون‌های میانی و جرزهای کناری قرار گرفته‌است. تزیینات منحصر به آرایه‌های گچی است. مسجد مانند سایر مساجد قدیمی فاقد مناره است. گویا تاریخ اولیه این بنا به دوره زندیه می‌رسد.
رده:صربستان

صربستان
رده:سنگاپور

سنگاپور
سد گمپو

سد گمپو سدی تاریخی واقع در محمدزینا دهستان فداغ از توابع شهرستان گراش درجنوب استان فارس ،یکی از نقاط دیدنی استان فارس در جنوب ایران است.این سد تاریخی در چند کیلومتری جنوب شرقی محمدزینا واقع شده و از آثار دوره ساسانیان است.مصالح ساختمان سد از سنگ و ساروج می‌باشد .ارتفاع تاج سد حدود25متر و عرض آن20متر و ضخامت سد6متر میباشد.قدمت ساخت این سد بر طبق آثار به جامانده و برسیهای صورت گرفته به حدود800 سال قبل باز می‌گردد.و در جریان حمله افغان‌ها قسمتی از آن مورد تخریب واقع شده‌است.در پایین دشت سد چشمه‌ای واقع شده که آبش برای درمان بیماری پوستی و روماتیسم مفید است.این بنا در تاریخ 1378/1/9 باشماره 2288در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
شهرستان یاردیملی

Nature in Yardımlı Rayon
یاردیملی (به زبان ترکی آذربایجانی Yardımlı) بخشی در جنوب شرقی جمهوری آذربایجان و هم مرز با ایران در استان اردبیل و با مرکزی به همین نام است که در فاصله کمی از شهر گرمی قرار دارد.
قلعه حصار

قلعه حصار قلعه‌ای تاریخی واقع در روستای حصار بخش امام حسن شهرستان بندر دیلم بوشهر و یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. این قلعه در «قلعه حصار آقا خان لیراوی» دیلم قرار دارد. حدود ۱۱۰ سال پیش توسط آقا خان لیراوی و حاکم دهقان لیراوی ساخته شده است.
مساحت قلعه ۴۰۰۰ متر مربع است و دارای چهار برج است که محل نگهبانی تفنگ چیان خارک بوده است. قلعه دارای ۱۵ اتاق و یک حمام است که حمام دارای خزینه بوده و همیشه آب گرم داشته‌است.
پوشش سقف از بوریا و چوب بسیار محکمی به نام چندل جهت تیرپوش استفاده شده است. اتاق‌ها از چوب ساج بوده و از ملاطی محلی به نام چاری نیز استفاده شده است. در قسمت پایین ساختمان زیر زمین‌هایی درست شده که مخصوص مرغ و خروس و قسمتی مربوط به نگهداری گندم و جو برای سال آینده بوده است. این ساختمان که در حقیقت حیاط اندرون خان بوده، دارای چندین قسمت مختلف می‌باشد. قسمت آشپزخانه، نان پختن خدمت گزاران، قسمت مخصوص تهیه ماست و جمع آوری روغن و کره و قسمتی نیز مخصوص زندگی سپاهیان بوده‌است. ارتفاع ساختمان بیش از ۷ متر است. این بنا از قلاع زیبای حاشیه خلیج فارس است که در بزرگی و وسعت چشم گیر است.
رده:شاعران تاجیک

شاعران تاجیک
رده:دوکفه‌ای‌ها

دوکفه‌ای‌ها
رده:نرم‌تنان

نرم‌تنان
ساخت کیهان

ساخت کیهان نام کتابی است نوشته برایان گرین درباره نظریه ریسمان و کیهان‌شناسی که در سال ۲۰۰۴ پراکنش یافت.
چکیده مطالب
این کتاب دربردارنده جستارهای زیبایی درباره فیزیک نوین می‌باشد و پنج بخش دارد:
پهنه هستی: در بخش نخست او بیشتر به زمان و فضا می‌پردازد و کمی از تاریخ دانش و پیشرفت‌های فیزیک تا کنون را بررسی می‌کند.
زمان و آزمایش: این بخش با این فراز آغاز می‌شود که:" زمان یک پدیده بسیار آشنایی است ولی یکی از نادریافتنی‌ترین چیز هاست.
جهان‌زمان و کیهان‌شناسی: بخش ۳ به پدیده‌های بزرگ گیتی می‌پردازد و در آن از مه‌بانگ و ماده تاریک سخن می‌رود.
بنیاد و یگانه سازی: در اینجا بیشتر به فیزیک نو و نظریه ریسمان و ساخت کیهان می‌پردازد.
پنداشتن و هستی: نویسنده در بخش پایانی از سیاه‌چاله، کرم‌چاله و سفر در زمان سخن می‌گوید.
رده:ریشه واژه‌ها

ریشه واژه‌ها
رده:تاریخ ژاپن

تاریخ ژاپن
رده:بناهای تاریخی سوریه

بناهای تاریخی سوریه
سلم (درخت)

سلم نام درختی است از تیره مخروطیان. درختی بسیار زیبا با اندامی بلند که شکل خارجی آن (از دور) شباهت زیادی به «مظله» یا (چتر) دارد. این درخت از خانواده درخت سمر است، وتقربا شباهت زیادی نیز به درخت سمر دارد. خارش از
«خار سمر» بلندتر، وبرگش باریک وریز است.
شاخه‌های درخت سلم تو برهم و دور یگدیگر است. گویند که این درخت بین ۶۰ تا ۸۰ سال عمر می‌کند. چوب این درخت قرمز مایل به قهوه‌ای و بسیار محکم است. درخت سلم در برابر خشک سالی وکم آبی نسبتا مقاوم است، ولی سرانجام مانند سایر درختان در اثر بی‌آبی وتشنگی خشک می‌شود و می‌میرد.
سلم در منطقه هرمزگان
درخت سلم بیشترین پوشش جنلگلی کوهستانی منطقه هرمزگان را دربر گرفته‌است. برگ درخت سلم غذای مخصوص شتر است، همچنین چوب درخت سمر برای زغال از چوب کنار و چوب کور مرغوب‌تر است. ازدرخت سلم در فصل تابستان گلی زرد رنگ مایل به رنگ برتقالی می‌روید و بوی مطبوعی دارد.
رده:تاریخ سوریه

تاریخ سوریه
شهرستان زردآب

زرد آب (به زبان ترکی آذربایجانی Zərdab) نام بخشی در مرکز جمهوری آذربایجان است با مرکزی به همین نام. نام این شهر جمهوری آذربایجان هم کلمه‌ای فارسی است که احتمالا به سبب وجود گوگرد در آب‌های منطقه از این نام استفاده شده است.
روستاها
جهان زیبا

جهان زیبا کتابی است نوشته برایان گرین که در سال ۱۹۹۹ انتشار یافت.
توضیحات
کتاب با فیزیک کلاسیک آغاز می‌شود و نویسنده پس از بازگویی برخی رخدادهای تاریخی به نظریه ریسمان می‌پردازد. سپس گرین بزرگ‌ترین دشواری پیش روی فیزیک نو یعنی یگانه‌سازی و اتحاد مکانیک کوانتوم و نسبیت را بررسی می‌کند. در این کتاب برایان گرین نظریه ریسمان را، راه‌یافتن این نظریه می‌داند. در سال ۲۰۰۳ برنامه تلویزیونی این کتاب در برنامه‌های نوا از شبکه پی‌بی‌اس پخش شد که دوستداران فیزیک را بسیار شادمان کرد. این کتاب را مازیار نوعی ترجمه کرده و انتشارات پارسیک منتشر کرده است.
رده:تاریخ عراق

تاریخ عراق
رده:سومر

سومر
ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی

ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی در نقشه تاجیکستان
کشور :
20px تاجیکستان 30px
نام رسمی :
ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی
مرکز:
خاروغ
استاندار:
قادر قاسمی
جغرافیای طبیعی
مساحت :
۶۴،۲۰۰ کیلومتر مربع
تعداد شهرها :
۱
تعداد ناحیه‌ها (شهرستان) :
۷
تعداد جماعت‌ها (بخش):
۴۱
مردم
جمعیت (۱۳۸۶) :
۲۱۸،۴۰۰ نفر
تراکم جمعیت :
۳٫۴ نفر بر کیلومتر مربع
زبان رسمی :
فارسی تاجیکی
زبان‌های گفتاری :
اشکاشمی،شغنانی،
روشانی، وخانی، یزگلامی، قرقیزی
مذهب :
اسماعیلیه، سنت والجماعت
پیش‌شماره :
۳۵ ۹۹۲+
کد پست :
۷۳۶۰۰۰
وب‌گاه :
250px
ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی (به خط سرلیک :    ) یا استان خودمختار کوهستانی بدخشان یک ایالت خودگردان در جنوب شرق تاجیکستان است.
این ولایت از جنوب با افغانستان، از شرق با چین و از شمال با قرقیزستان همجوار است. این ولایت دارای مساحت ۶۳۷۱۰ کیلومتر می‌باشد و مرکز آن شهر خاروغ است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ حدود ۲۹ هزار نفر جمعیت دارد.
ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی ۴۴،۵ درصد از مساحت کشور تاجیکستان را در بر می‌گیرد اما تنها ۲۱۸ هزار نفر (سرشماری سال ۲۰۰۸) معادل ۳ درصد از جمعیت این کشور را در خود جای داده است. بیشتر اهالی این ولایت پامیری‌ها هستند که به زبان‌های مختلفی از گروه زبان‌های پامیری از شاخه ایرانی شرقی سخن می‌گویند. اقلیتی از قرقیزها هم در این ولایت سکنی دارند. مذهب اکثر مردم این منطقه نیز شیعه اسماعیلی از شاخه نزاری است.
دودمان چینگ در زمان حکومت خود که تا سال ۱۹۱۲ بر چین حکومت می‌کرد، بر تمامی کوهستان پامیر به عنوان بخشی از خاک خود ادعا داشت. در سال ۱۸۹۰ قراردادی مرزی میان روسیه، چین و افغانستان مرزهای سه کشور را در این ناحیه مشخص کرد اما پس از آن هم گاه این مرزها مورد اعتراض چین واقع می‌شدند تا اینکه در سال ۲۰۰۲ معاهده مرزی چین و تاجیکستان اختلاف این دو کشور را حل کرد.
تاریخچه
ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی رسما در ۲ ژانویه ۱۹۲۵ تشکیل شد و پس از تاسیس جمهوری تاجیکستان در سال ۱۹۲۴، منطقه بدخشان نیز جزئی از این جمهوری گشت.
طی دهه ۱۹۵۰ بسیاری از مردم بومی کوهستان بدخشان که به پامیری‌ها معروفند به اجبار به مناطق جنوب غربی تاجیکستان کوچانده شدند.
پس از استقلال تاجیکستان از شوروی، نام منطقه خودمختار کوهستان بدخشان به ولایت (استان) خودمختار بدخشان کوهستانی تغییر کرد.
در جریان جنگ داخلی تاجیکستان که از ۱۹۹۲ آغاز شد، حکومت محلی ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی در سال ۱۹۹۲ اعلام استقلال کرد. در جریان جنگ داخلی، بسیاری از پامیری‌ها هدف حملات کشنده گروه‌های رقیب قرار گرفتند و بدخشان یکی از دژهای گروه‌های مخالف دولت شد. مدتی بعد ایالت خودمختار بدخشان کوهستانی اعلام استقلال خود را ملغی کرد.
ناحیه‌ها
ناحیه درواز
ناحیه ونج
ناحیه روشان
ناحیه شغنان
ناحیه راشت‌قلعه
ناحیه اشکاشم
ناحیه مرغاب
جغرافیا
بلندترین کوه‌های رشته‌کوه پامیر و سه قله از پنج قله ۷۰۰۰ متری منطقه آسیای میانه شوروی پیشین در این ولایت قرار گرفته.
سه قله بلند بدخشان عبارت‌اند از قله اسماعیل سامانی (نام پیشین: قله کمونیسم) (۷۴۹۵ متر)، قله استقلال (نام پیشین: قله لنین) (۷۱۳۴ متر) در مرز قرقیزستان، و قله کورژنیوسکی (۷۱۰۵ متر).
بدخشان
ولایت بدخشان (افغانستان)
رده:تاریخ مصر

تاریخ مصر
خاروغ

خاروغ شهری است در کشور تاجیکستان.
خاروغ مرکز استان خودمختار کوهستان بدخشان است.
جمعیت این شهر بنا بر سرشماری سال ۲۰۰۰ برابر با ۲۸ هزار نفر است. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۱۱۸ متر است و در ریزشگاه دو رود غند و آمودریا (رود پنج) واقع شده‌است. خاروغ همچنین در نزدیکی مرز افغانستان قرار دارد.
مردم این شهر به زبان شغنی از زبان‌های ایرانی پامیری سخن می‌گویند.
تاریخچه
چشم‌اندازی از خاروغ.
در زمان سفر ناصرخسرو به منطقه، خاروغ تحت حاکمیت مستقلانه علی بن اسد، امیر بدخشان قرار داشته و یکی از مراکز مهم دعوت مذهب اسماعیلی بود.
تملک منطقه خاروغ تا اواخر سده نوزدهم میلادی از سوی امیر بخارا، شاه افغانستان و همچنین روسیه و بریتانیا مورد مناقشه بود. پس از دوره‌ای از سیاست و نزاع که به بازی بزرگ معروف است، روسیه در این مناقشه پیروز شد و منطقه را به‌دست آورد.
فرهنگ و اقتصاد
دانشگاه دولتی خاروغ در این شهر قرار دارد و امروزه یکی از سه شعبه دانشگاه آسیای مرکزی در خاروغ در دست ساخت است. این دانشگاه در محلی به نام دشت، در ۵ کیلومتری خاروغ ساخته می‌شود.
جاده‌ای اتوموبیل‌رو به نام جاده قلمه-قراقروم در سال ۲۰۰۴ احداث شده که از خاروغ به کاشغر در سین‌کیانگ چین می‌رود.
قلعه فتویه

قلعه فتویه قلعه‌ای تاریخی واقع در دهستان فتویه از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
آثار «قلعه فتویه» که قدمت بنای آن به دوره پیش از اسلام می‌رسد در دل کوه گاه‌بست و در جنوب دهستان فتویه، مشرف بر این دهستان واقع شده‌است،
ویکی از قلعه‌های تاریخی منطقه‌است. این قلعه در جنگهای محلی که بین خوانین بستک و نصیر خان لاری رخ داده‌است نقش مهمی داشته‌است.
مصالح به کاررفته، سنگ‌های بزرگ و ملاط آن گل و گچ است، واحیانا از ساروج در شالدهای اساسی قلعه نیز استفاده شده‌است. آثار این قلعه در جنوب شرقی دهستان فتویه در گوده شهرستان بستک باقی مانده‌است.
قلعه کوهیج

قلعه کوهیج قلعه‌ای تاریخی واقع در روستای کوهیج از توابع بخش جناح شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
«قلعه کوهیج» یکی از قلعه‌ها ومستحکمات دوران کذشته‌است. مصالح به کاررفته، سنگ‌های بزرگ و ملاط آن گل و گچ و ساروج است.
در زمان اغتشاش و شورش و نا امنی منطقه بستک وجهانگیریه، وخروج عده‌ای علیه حاکمان محلی چندین بار قلعه کوهیج مورد حمله قرار گرفته‌است.
در زمان حکم (محمد رفیع خان) که بیشتر توجه بامور شرعی داشت و به امور انتظامی وسیاست علاقه چندانی نمی‌ورزید، عده‌ای یاغی شدند وشورش وغوغا برپا نموده وباعث نا امنی در منطقه شده بودند. تاج الدین نامی
که سمت کدخدایی روستای کوهیج به عهده داشته بود بمخالفت محمد رفیع خان برخاست و قلعه کوهیج که سراخانه مستحفظین گماشتگان حکومتی محمد رفیع خان بود غفلتا اشغال نموده وتفنگداران محمد رفیع خان را بیرون رانده و از پرداخت مالیات وانجام مراجعات حکومتی خود داری نموده و از زیر فرمان محمد رفیع خان بیرون می‌رود، بعد از مدتی تمام اشغالگران ویاغی گران دستگیر ومحاکمه وزندانی می‌شوند.
این قلعه روی تپه‌ای در پایه کوه گاه‌بست واقع شده‌است.
رده:زادگان ۱۷۴۹ (میلادی)

زادگان ۱۷۴۹ (میلادی)
رده:رودهای استان مازندران

رودهای استان مازندران
رده:بناهای تاریخی ارمنستان

بناهای تاریخی ارمنستان
رده:تاریخ ارمنستان

تاریخ ارمنستان
رده:نویسندگان اهل مصر

نویسندگان اهل مصر
الیزه

الیزه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آلیزه ژاکوته
الیز نئال
رده:هندوراس

هندوراس
رده:کاستاریکا

کاستاریکا
رده:ویتنام

ویتنام
رده:بلیز

بلیز
رده:توکلائو

توکلائو
چیش‌پیش

چیش‌پیش (به پارسی باستان: ) (پارسی باستان: ČIŠPIŠ/چیش‌پیش؛ عیلامی: Zi-iš-pi-iš/زی-ایش-پی-ایش؛ بابلی: Ši-iš-pi-iš/شی-ایش-پی-ایش؛ یونانی: Teíspēs/تیس‌پیس یا Tíspēs/تیس‌پیس) ( ۶۷۵ پ.م - درگذشته ۶۴۰ پ.م) فرزند و جانشین هخامنش و شاه انشان می‌باشد.
تاریخچه هخامنشیان
چیش پیش دارای دو فرزند بود که بعد از او هر دو به حکومت رسیدند. یکی از این فرزندان آریارمنه و دیگری کورش یکم، پدربزرگ کورش دوم (کورش بزرگ) است. آریارمنه به حکومت پارسوماش و کورش یکم شاه انشان شد. بعدها آریارمنه جای خود را به فرزندش آرشام و کورش یکم جای خود را به کمبوجیه‌یکم، پدر کورش کبیر، داد. این درست در زمانی بود که مادها قلمرو خود را بسط داده و پارسیان از آنان فرمان‌برداری می‌کردند و به آن‌ها خراج می‌پرداختند.
به روایت کتیبه بیستون که تالیف هرودوت نیز موید آن است از قرن هفتم پ. م. در سرزمین پارس خاندان هخامنشیان حکومت می‌کردند بعد از هخامنش موسس خاندان هخامنشی و پسرش چیش پیش ، این خاندان بر دو شاخه منقسم گشت که هر دو در سرزمین پارس سلطنت داشتند. ظاهرا شاخه اول حاکمان انشان و شاخه دوم حاکمان پارسوماش بودند
کوروش یکم پسر چیش پیش و پسرش کمبوجیه‌یکم و نوه‌اش کوروش‌بزرگ از شاخه اول بودند. کوروش یکم فرزند خود آروکو را در حدود سال ۶۳۹ پ. م. به رسم گروگان نزد آشوربانی‌پال فرستاد و این عمل او موید انقیاد او به دولت آشور بود.
آریارمنه پسر دیگر چیش پیش و فرزند او آرشام و نوه او ویشتاسپ به شاخه دوم تعلق داشتند. در سال ۵۲۲ پ. م. وقتی که داریوش یکم پسر ویشتاسپ به تخت سلطنت نشت، آرشامم و ویشتاسپ هنوز زنده بودند. اراضی تحت فرمان این سلاله پارسوماش نامیده می‌شد و احتمالا قلمرو ایشان از تخت جمشید یا پارسه باستانی تا محل سنگ‌نبشته بیستون امتداد داشت یا بعدها تا این نواحی بسط یافت.
ویلیام دوبوآ

ویلیام ادوارد برگهارت دوبوآ ، (زاده ۱۸۶۸ - درگذشته ۱۹۶۳) نویسنده و اندیشمند آمریکایی و از مخالفان تبعیض نژادی در ایالات متحده آمریکا بود.
او تبار آمیخته آفریقایی، فرانسوی، هلندی و سرخ‌پوستی داشت، اما همواره خود را یک آمریکایی آفریقایی‌تبار به شمار می‌آورد:
او در دانشگاه‌های فیسک و برلن تحصیل کرد و سرانجام دوره دکتری را در دانشگاه هاروارد گذراند. او نخستین آفریقایی‌تباری بود که به این درجه نایل آمد. پایان‌نامه دکتری او، «منع بازرگانی بردگان آفریقایی» بود که نخستین پایان‌نامه این دانشگاه در زمینه پژوهش‌های تاریخی به شمار می‌رفت.
ویلیام دوبوآ فعالیت‌های خود را با نبردهای رسانه‌ای آغاز کرد. او دیدگاه‌های خود را در مقاله‌هایی هم‌چون «ارواح مردم سیاه» بازتاب می‌داد، در مقاله‌های دیگری نیز به صاحب‌منسبان آفریقایی‌تباری که ایشان را وابسته سفیدپوستان می‌دانست حمله می‌کرد.
در سال‌های پس از ۱۹۰۴ میلادی بسیاری از آفریقایی‌تباران تحصیل کرده، انجمن‌هایی تشکیل دادند و از او پشتیبانی نمودند. از جمله ایشان، ویلیام مونروئه تراتر، مدیر مجله بوستون گاردین و از هم‌دوره‌ای‌های ویلیام دوبوآ در دانشگاه هاروارد بود.
در تابستان ۱۹۰۵ میلادی، دوبوآ به همراه بیست و نه تن از نخبگان آفریقایی‌تبار به برگزاری همایشی در آبشار نیاگارا دست زد. در این همایش، او رسما هدف نبرد خود را اعلام کرد. مشارکت کنندگان همایش، بیانیه‌ای صادر کردند و خواهان برابری همه افراد در بهره‌مندی از حقوق انسانی و الغای تبعیض بر اساس رنگ پوست شدند.
وی در آتلانتا به خاک سپرده شد
رده:بحرین

بحرین
رده:شهرستان سرپل ذهاب

شهرستان سرپل ذهاب
رده:خوانندگان اهل تاجیکستان

خوانندگان اهل تاجیکستان
منیژه دولت

منیژه دولت خواننده‌ای اهل تاجیکستان است.
زندگی‌نامه
او در سال ۱۹۸۲ در کولاب به دنیا آمد. منیژه یکی از خوانندگان بسیار مشهور تاجیکستان به شمار می‌رود و اغلب او و شبنم ثریا را به عنوان دو خواننده اول زن تاجیکستان بر می‌شمرند. منیژه دولت در افغانستان بسیار محبوب است. او در سال ۲۰۰۵ میلادی سفری به افغانستان داشت و دو کنسرت نیز در شهرهای کابل و مزار شریف برگزار کرد. منیژه دولت دو آلبوم منتشر کرده است که هر دو در مزار شریف ثبت شده‌اند.
در سال ۲۰۰۶ او در یک کنسرت مشترک با خانم لیلا فروهر در دوشنبه، تاجیکستان شرکت کرد.
منیژه از سال ۲۰۰۶ به بعد هیچگونه اجرایی انجام نداده است. او ادعا می‌کند دلیل این کار فرهنگ پاپ تاجیک امروز و علاقه او به دین اسلام است، که در آن خوانندگی زن برای سرگرمی گناه محسوب می‌شود .
کمبوجیه یکم

کمبوجیه یکم (کامبیز یکم) (۶۰۰ تا ۵۵۹ پیش از میلاد) فرزند و جانشین کوروش یکم، شاه انشان و پدر کوروش بزرگ بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی بود.
ریشه نام کمبوجیه
کامبایسس (پارسی باستان:کمبوجیه، ایلامی کنبوزیه، آکدی کمبوزیه، آرامی کنبوزی) نام دو شاه از خاندان هخامنشی است. بر طبق برخی از دانش‌پژوهان ریشه این نام عیلامی است. در حالی که دیگر دانش‌پژوهان آن را با کمبوجه، نام مردمان ایرانی که در شمال‌غرب هند زندگی می‌کنند متصل می‌کنند.
حکومت
کمبوجیه از سال (۵۸۰ تا ۵۵۹ پیش از میلاد) شاه انشان بوده‌است. او پسر جوانتر کوروش یکم و برادر اروکو و پدر کوروش بزرگ بوده‌است. هیچ منبعی در مورد زمان حیاتش باقی نمانده‌است. مهمترین منبع اطلاعات در موردش حکاکی متعددی است که از کوروش بزرگ به جا مانده‌است:«پسر کمبوجیه، شاه بزرگ، شاه انشان، نوه کوروش، شاه بزرگ، شاه انشان» در حکاکی یافت شده در اور نوشته‌است: «پسر کمبوجیه، شاه بزرگ سرزمین انشان». در ساختمان خشتی اروک نوشته شده:«پسر کمبوجیه، شاه نیرومند». و در حکاکی در پاسارگاد نوشته شده:«پسر شاه کمبوجیه، شاه هخامنشی».
به گفته هرودوت، کمبوجیه شاه نبود بلکه مردی از «خانواده‌ای خوب» بود که با ماندانا دختر آستیاگس ازدواج کرده بود. از این پیوند کوروش بزرگ به دنیا آمد. گزنفون می‌گوید که کمبوجیه با ماندانا دختر آستیاگس ازدواج کرده بود و شاه پارسی‌ها نامیده می‌شد. او ادعا کرده‌است که حکمرانی کمبوجیه به عنوان «شاه پارس» محدود به شورای بزرگان بوده‌است. در اینجا هیچ تناقضی میان ادعای کوروش بزرگ که گفته بود پدرش شاه انشان است و گزارش گزنفون که گفته بود او شاه پارس است وجود ندارد، چرا که انشان و پارسه نام جایگزین یکدیگر برای یک سرزمین هستند.
سلف: کوروش یکم
کمبوجیه یکم شاه انشان
۵۸۰ تا ۵۵۹ پیش از میلاد
جانشین: کوروش بزرگ
چلیچه

چلیچه نام شهری است در بخش جونقان از توابع شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این ناحیه در سال ۱۳۹۱ از روستا به شهر تبدیل شده‌است.
جمعیت
چلیچه در ۳۰ کیلومتری شهرکرد قرار دارد. بر اساس آمار سال ۱۳۸۵ جمعیت چلیچه برابر با ۴/۶۵۶ نفر بوده‌است
قومیت
مردم این شهر از قوم بختیاری وطایفه دورکی وشاخه اوسیوند هستند و به زبان بختیاری تکلم می‌کنند.
وجه تسمیه شهر چلیچه
درباره وجه تسمیه این شهر اسناد معتبری در دست نیست. در یادداشت‌ها و خاطرات سردار ظفر بختیاری از چلیچه با نام «چلچه» نام برده شده‌است. (همان، ص. ۱۰، ۱۲، ۲۴۷، ۲۴۸).
در لغت‌نامه دهخدا اینگونه‌است:
چلیچه. چ  چ  (اخ) مولف مرآت البلدان نویسد: «قریه‌ای از قریه‌های چهارمحال اصفهان است». و در فرهنگ جغرافیایی آمده‌است: دهی از دهستان می‌زدج بخش حومه شهرستان شهرکرد که در ۲۷ هزارگزی جنوب باختر شهرکرد، کنار راه بردنجان به جونقان واقع است. دامنه کوه و هوایش معتدل است و ۱۷۰۴ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه می‌زدج و قنات. شغل اهالی زراعت، صنایع دستی زنان قالی بافی و راهش مالرو است. این آبادی یک دژ قدیمی به نام قلعه اسعد دارد.
نواختر

thumb
ریشه واژه
نواختر به معنی اختر یا ستاره نوین است و در زبان لاتین نیز نوا (به انگلیسی: nova) خوانده می‌شود. انگیزه کاربرد این واژه آن است که گذاشتگان می‌پنداشتند نواختر به راستی زایش یک ستاره است زیرا که این ستارگان ناگهان بیشتر از همیشه درخشان می‌شدند. هر چند امروزه ما می‌دانیم که نواختر و ابرنواختر نمودار مرگ یک ستاره‌اند.
تاریخچه
کهن‌ترین گزارش دیدن یک نواختر به ۱۳۴ سال پیش از زادروز باز می‌گردد و از آن سال تا ۱۹۰۰ میلادی، ۱۶۰ نواختر دیگر هم دفترینه شده است. با پیشرفت در فناوری نورشناسی و برنامه‌ریزی پایه‌ای شمار نواخترهای شناسایی شده به دو برابر افزایش پیدا کرده است.
نمایی پنداشتی از یک کوتوله سپید که هیدروژن را از یک همراه بزرگ‌تر می‌کشد
چکیده
زایش یک ستاره‌ی نو در یک ابر غول آسایی که از گاز و غبار ساخته شده رخ می‌دهد. این ابر با کشش گاز و غبار به درون با نیروی گرانش آغاز به فروپاشی می‌کند و صدها ستاره جوان را بنیاد می‌نهد. هر ستاره جوان یا پیش ستاره با ساخت انرژی هسته‌ای آغاز به درخشش می‌کند. سپس ستاره میلیاردها سال از سوخت هسته‌ای بهره می‌گیرد و پرتو افشانی می‌کند. ولی سرانجام گازها که به عنوان سوخت واکنش هسته‌ای ستاره عمل می‌کنند، پایان می‌یابد. برآیند اینکه ستاره داغ و داغتر می‌شود، تا جایی که ستاره به یک غول قرمز دگرش می‌یابد. هنگامی که همه سوخت ستاره پایان یافت، ستاره در خود کوچک می‌شود و تبدیل به یک کوتوله سفید می‌گردد که با گذر زمان کم نور و کم نور‌تر می‌شود. برخی از ستاره‌های بزرگ با چنان سرعتی کاهش حجم می‌یابند که به گونه یک ابرنواختر در می‌آیند و می‌پکند.
این پدیده در ستارگان کوچک مانند خورشید رخ نمی‌دهد ونکه آن‌ها سرانجام به کوتوله سپید تبدیل می‌شوند و میزان روشنایی نواختران از ابرنواخترها کمتر است. یک نواختر یک پکش هسته‌ای بزرگ است که به خاطر رشد هیدروژن در پوسته یک کوتوله سفید رخ می‌دهد.
ابرنواختر
عمر ستارگان
ستارگان
گل‌شهر (شاهنامه)

گل‌شهر در شاهنامه زن پیران سپهدار توران است. مناقشه‌های بین افراسیاب و کیکاووس پایانی نداشت هر دو در صدد غصب یا تصرف اراضی یکدیگر بودند و در اثنای یکی از این منازعه‌ها سیاوش که سپهسالار کیکاووس پناهنده به توران شد. سیاوش چون پا به مرز توران گذاشت مورد استقبال و احترام شایسته پیران وزیر افراسیاب قرار گرفت و پیران به او گفت شاهزاده ایران زنی از توران اختیار کند و متعاقب آن پیشنهادهایی داد منجمله جریره دختر خویش را چون رضایت ضمنی سیاوش را گرفت نزد همسرش گلشهر آمد:
چو پیران ز پیش سیاوش برفت به نزدیک گلشهر تازید تفت
جریره در شاهنامه
پیران خوشحال از اینکه سیاوش پادشاه آینده ایران و توران، داماد او خواهد شد به همسرش گلشهر گفت هر چه زودتر دخترش جریره را آماده عروسی با سیاوش کند که امروز روز شادیمان است چون نبیره کیقباد داماد ما خواهد بود. گلشهر دخترش با افسری از جنس دیبا مزیین به دینار و درم گوهر همراه با عطر رنگ و بوی از هر نوع آراست و او را چون یک روز خرم بهاری آماده وصلت با سیاوش نمود:
چو پیران ز پیش سیاوش برفت به نزدیک گلشهر تازید تفت
گفت کار جریره بساز به فر سیاووش خسرو به ناز
چگونه نباشیم امروز شاد که داماد باشد نبیره قباد
بیاورد گلشهر دخترش را نهاد از بر تارک افسرش را
رده:روستاهای شهرستان فارسان

روستاهای شهرستان فارسان
رده:شهرستان فارسان

شهرستان فارسان
فرشیدورد پسر ویسه

فرشیدورد از برادران پیران است که در جنگ دوازده رخ پس از کشته شدن پیران به همراه برادر دیگر خود لهاک گریخت. گستهم آندو را تعقیب کرد و کشت. لهاک و فرشیدورد آخرین افراد خانواده ویسگان بودند که بر سر جنازه کشتگان آمدند:
برفتند لهاک و فرشیدورد بدانجا که بد جایگاه نبرد
فرشیدورد در شاهنامه
چون نبرد یازده تن تورانی با یازده تن ایرانی پایان یافت و دیده‌بان تورانیان درفش را سرنگون دید به اردوگاه آمد و گزارش داد، در این زمان فقط دو تن از خانواده ویسه، لهاک و فرشیدورد باقی مانده بودند که به سپاهیان توران سه پیشنهاد نمودند. اول تسلیم شدن سپاه، دوم برگشت به خیمه‌گاه و ادامه جنگ ، سوم برگشت به موطن خویش. بزرگان لشکر تسلیم را برگزیدند و لهاک و فرشیدورد را بحال خود باقی گذاشتند تا برگردند، همراه ایشان ده تن دیگر متواری شدند ولی آنها در دام نگهبانان ایرانی گرفتار و هلاک شدند.
از فرار لهاک و فرشیدورد گستهم آگاه شد و از گودرز اجازه یافت تا آنها را تعقیب و به هلاکت برساند. از سوی دیگر چون او تنها به جنگ دو تورانی شتافت بیژن نیز به کمک گستهم روانه شد و زمانی به او رسید که گستهم آن دو را کشته و خود جراحت عمیق داشت بطوریکه اگر بیژن بداد او نرسیده بود او نیز مرده بود. جنگ دوازده رخ با رساندن گستهم مجروح نزد کیخسرو که او هم تازه به اردوگاه جنگ ملحق شده بود، پایان می‌یابد و متعاقب آن جنگ بزرگ کیخسرو آخرین جنگ ایران و توران آغاز می‌شود:
به زیبد ببد یک هفته نیز درم داد و دینار و هر گونه چیز
فرستاد هر سو فرستادگان به نزد بزرگان و آزداگان
چو از جنک پیران شدی بی‌نیاز یکی رزم کیخسرو اکنون بساز
شاهنامه
فهرست تورانیان در شاهنامه
نستیهن

نستیهن (نستهن) در شاهنامه پسر ویسه و برادر پیران پهلوان تورانی است. نستیهن در میدان چوگان یار افراسیاب بود. وی همچنین به فرمان برادرش پیران و به همراه جمعی دیگر از تورانیان در پی کیخسرو تاخت تا او را به توران برگرداند. نستیهن دومین فرد هلاک شده پس از هومان است. افراسیاب پس از آگاهی از قتل هومان، او را با ده هزار جنگجو به پیکار فرستاد:
سزد گر کنی جنگ را تیز چنگ به کین برادر نسازی درنگ
نستیهن در شاهنامه
نستیهن در جریان نبرد هماون، همراه با برادرش از جلو سپاه ایران گریخت. فردوسی در ابیاتی از شاهنامه، از نستیهن یاد کرده، که بیت زیر از آن جمله‌است:
چو پیران و نستیهن جنگجوی چو هومان که برداشتی زآب گوی
در جنگ جنگ دوازده رخ مترجم هوامان خبر کشته شدنش را به پیران داد و پیران نستیهن را به کین هومان فرستاد ولی او نیز بدست بیژن کشته شد. او با ده هزار نفر سپاهی علیه گودرز سپهسالار کیخسرو از کوه کنابد به کوه زیبد لشکر کشید. بیژن با دیدن درفش ویسه در دست نستیهن، اسب نستیهن را نشانه گرفت و روزگار این دلاور را به سر آورد.
صحنه رزم
بعد فرمان پیران به انتقام هومان، نستیهن گفت همان کنم که فرمان باشد و سپیده با لشکر شبیخون را آغاز کرد. دیده‌بانان گودرز با مشاهده سپاه عظیم ترکان به او گفتند لشکری عظیم که زبان را نمی‌فهمند نزدیک است سر برسند . گودرز آرام گفت بیدار باشید آنگاه که به تازه‌گی مستظهر به بیژن نوه‌اش شده بود او را به مقابله ترکان فرستاد . حکیم طوس به نکته جدید در باب اصالت این گروه از ترکان اشاره می‌نماید که اشاره از یک قوم ناشناخته است. بیژن بعد از قتل نستیهن به سپاهیانش می‌گوید: ترکان اگر چه پری‌چهره، یعنی قشنگ و زیبا هستند ولی در نبرد پاک از هنر رزم بی‌بهره می‌باشند.
چنین گفت بیژن به ایرانیان که هر کاو ببندد کمر بر میان
بجز گرز و شمشیر گیرد بدست کمان بر سرش بر کنم پاک پست
که ترکان به دیدن پری چهره‌اند به جنگ از هنر پاک بی‌بهره‌اند
دلیری گرفتند کندآوران کشیدند لشکر پرندآوران
ظاهرا ایرانیان در این میدان با افواج تیرانداز مواجه شدند به همین خاطر بیژن برای تقویت روحیه سپاه می‌گوید هر جنگنده که بدون گرز و شمشیر و مسلح به تیر و کمان باشد کمان را بر سرش خواهم شکست. پس از این رجزها جنگجویان ایرانی با شمشیرهای درخشان و با روحیه مضاعف قتل عام کردند. نمونه این جنگ را در زمان مادها از زبان هرودوت می‌شنویم، او گزارش می‌کند مادها تیرانداختن را از اسکیت‌ها آموختند.
پانویس
شغاد

شغاد (شغاد) برادر ناتنی رستم از مادری کنیز بود که موجب کشته شدن رستم و دیگر برادرش زواره و رخش‌رستم شد. زال پس از تولد شغاد از ستاره‌شماران خواست تا آینده او را پیش‌گویی کنند و ستاره‌شماران چوان زیج و اسطرلاب انداختند بر یکدیگر خیره ماندند و چون نزد زال آمدند اختر او بسیار شوم تعبیر کردند که او بانی و باعث نابودی دودمان نیرمیان خواهد شد، از ایران و زابل بسیار کشته خواهد شد.
شغاد در شاهنامه
زال او را به کابل فرستاد و شغاد چون پر و بال یافت داماد شاه کابل شد . شاه کابل باید هر سال به اندازه یک چرم گاو به رستم یا دولت او خراج می‌پرداخت و شاه کابل در اندیشه بود تا این خراج را نپردازد. چون هنگام اخذ خراج شد باجگیران کابلستان را بر هم زدند و از این کار شغاد آزرده شد خواست با ترفندی رستم را از حیات محروم و کابل را از دویون خلاص نماید.
طبق نقشه باید شغاد به زابل می‌آمد تا رستم به جنگ شاه کابل تحریک نماید و شاه کابل هم طبق نقشه باید در شکارگاه چاههای متعدد حفر می‌نمود و آنها را پر از تیغ و نیزه کرده با خار و خاشاک رویش را مستور می‌نمود آنگاه رستم و زواره را به بهانه شکار به آنجا برده تا در تاخت و تاز در گودال‌ها فرو افتند. . شاه کابل و شغاد در واپسین لحظات نزد رستم آمدند و رستم نقشه انتقام کشید و به شغاد گفت درندگان امشب از جسد من سور یابند تیر و کمانم را بمن ده تا هنگام حمله درندگان آنها را کشته یا متواری نمایم. شغاد بیدرنگ از چله دو تیر با کمان به او داد ولی زود متوجه خطایش شد پشت درختی پناه گرفت ولی رستم درخت و شغاد را با تیر بدوخت.
بزد گام رخش تکاور به راه چنین تا بیامد میان دو چاه
دل رستم از رخش شد پر ز خشم زمانش خرد را بپوشید چشم
یکی تازیانه بر آورد نرم بزد نیک دل رخش را کرد گرم
چو او تنگ شد در میان دو چاه ز چنگ زمانه همی جست راه
دو یایش فرو شد به یک چاهسار نبد جای آویزش و کارزار
بن چاره پر حربه و تیع تیز نبد جای مردی و راه گریز
نوش‌آذر

نوش آذر (آذرنوش) نام یکی از پسران اسفندیار است که در نبرد رستم و اسفندیار به دست زواره کشته شد.
نوش‌آذر در شاهنامه
وقتی که اسفندیار در نبردی سخت بدست رستم کشته شد رستم به جنازه او احترام نمود و او را به پشوتن سپرد و او جنازه را در تابوتی نهاده بطرف پایتخت ایران شهر بلخ به نزد پدرش گشتاسپ آورد. شور و فغان از دربار شاه برخاست همه لب به نفرین گشتاسپ و جاماسپ گشودند. چون باعث مرگ اسفندیار را به ایشان بودند. اینک خواهران اسفندیار در سوگ او گشتاسپ را مورد خطاب قرارد می‌دهند:
چو ارجاسپ آمد ز خلخ به بلخ همه زندگانی شد از رنج تلخ
چو ما را که پوشیده داریم روی برهنه بیاورد ز ایوان به کوی
چو نوش‌آذر زردهشتی بکشت گرفت آن زمان پادشاهی به مشت
تو دانی که فرزند مردی چه کرد برآورد از ایشان دم و دود و گرد
ز روئین‌دژ آورد ما را برت نگهبان کشور بد و افسرت
معانی نام‌های ایرانی
فهرست نام‌های ایرانی
مهرنوش پسر اسفندیار

مهرنوش نام یکی از پسران اسفندیار است که به دست فرامرز در داستان رستم و اسفندیار کشته شد. . در لغت‌نامه دهخدا درباره او آمده است: نام یکی از پسران اسفندیار که بدست فرامرز در جنگ زابل کشته شد.
مهرنوش در شاهنامه
چون به فرمان گشتاسپ، اسفندیار در دژ گنبدان در بند کشیده شد، مهرنوش، در کنار پدر بود. مهرنوش پس از رهایی اسفندیار از بند به کین خواهی لهراسپ، با سپاه ارجاسپ نبرد نمود. مهرنوش همچنین در جنگ رستم و اسفندیار حضور داشت. کشته شدن آذرنوش بر او گران آمد و با فرامرز درآویخت تا جانش را باخت.
فردوسی در شاهنامه اینگونه از او یاد کرده‌است:
یکی نام بهمن یکی مهرنوش سوم آذر افروز، گرد به‌هوش
پسر بود او را گزیده چهار همه رزم‌جوی و همه نیزه‌دار
یکی نام بهمن، دوم مهرنوش سیم نام او بد دل افروز طوش
چهارم بدش نام نوش‌آذرا نهادی کجا گنبد آذرا
امروزه نام مهرنوش همچون کیانوش و نوش آذر به اشتباه برای نامگذاری دختران هم به کار می‌رود.
پانویس
ارژنگ دیو

ارژنگ دیو در داستان هفت خوان رستم در شاهنامه، یکی از دیوان مازندران و از سرداران دیو سپید است. رستم در خوان ششم از هفت خوان رستم به اردوگاه او حمله کرد و او را کشت.
ارژنگ در شاهنامه
رستم در سفر مازندران یا همان هفت‌خوان رستم، در خان پنجم رخش را به دشت پر گیاه رها کرده خود بخواب رفت، در میانه خواب دشت‌بان اسب او را دیده و آمد تا رستم را تنبیه کند. اما رستم گوش‌های او را کف دستش گذاشت و روانه کرد. در آن سامان مرزبان اولاد بود که دشت‌بان پیش او آمده شکایت از رستم نمود و اولاد با سوارانش تک رستم آمد تا او را دستگیر نماید ولی خود گرفتار و بلد راه رستم گشت. در خوان ششم اولاد رستم را به اردوگاه ارژنگ‌دیو رهنمون ساخته است:
یکی مغفری خسروی بر سرش خوی آلوده ببر بیان در برش
به ارژنگ سالار بنهاد روی چو آمد بر لشکر نام‌جوی
یکی نعره زد در میان گروه تو گفتی بدرید دریا و کوه
برون آمد از خیمه ارژنگ‌دیو چو آمد به گوش اندرش آن غریو
چو رستم بدیدش بر انگیخت اسپ بیامد بر وی چو آذرگشسپ
تژاو

تژاو در شاهنامه پهلوانی تورانی و داماد افراسیاب شاه توران است. در اولین جنگی که به کین خواهی سیاوش درگرفت گیو او را زنده به کمند گرفت و به کین برادرش بهرام کشت.
تژاو در جنگ با ایرانیان
در حملات تلافی جویانه ایرانیان به رهبری طوس فرصت نبرد با تژاو پیش آمد که محل مرزبانی او دژ یا شهردژی بود بنام گروگرد. با نزدیک شدن سپاه ایران، تژاو شبانه چوپانی کبوده را به جاسوسی و شناسایی به اردوی ایرانیان فرستاد تا به استعداد و نفرات ایرانیان پی‌ببرد تا در نبرد پیش‌دستی کند. اما کبوده در این کار خبره نبود و همان شب بدام بهرام افتاد وکشته شد. تژاو از دیر کردن کبوده نگران شد:
غمی شد دل مرد پرخاشجوی بدانست کاو را بد آمد به روی
برآمد خروش خروس و چکاو کبوده نیامد به نزد تژاو
سپاهی که بودند با او بخواند وزان جایگه تیز لشکر براند
تژاو سپهبد بشد با سپاه به ایران خروش آمد از دیده‌گاه
که آمد سپاهی ز ترکان به جنگ سپهبد نهنگی درفشی پلنگ
ز گردنکشان پیش رفت گیو تنی چند با او ز گردان نیو
تژاو در حمله پیش‌دستی نمود و با درفش پلنگ نشان به اردوی ایرانیان زد، اما گیو دیگر سرداران به مقابل او آمدند و با تهدیدات همدیگر را مخاطب قرار دادند. از ایرانیان با خشم سرکرده سپاه پرسیده شد و جواب شنید: کنون خواهی دید رزم شیرسوار در جهان، نامم تژاو، نژادم از ایران، تخمه شیران. اکنون مرزبان این کشورم و داماد شاه .
به گیتی تژاوست نام مرا به هر دم بر آرند کام مرا
نژادم به گوهر از ایران بدست ز گردان وز پشت شیران بدست
کنون مرزبانم بدین تخت و گاه نگین بزرگان و داماد شاه
بدو گفت گیو این که گفتی مگوی که تیره شود زین سخن آبروی
از ایران به توران که دارد نشست مگر خوردنش خون بود گر کب‌ست
ساوت‌وست ایرلاینز

ساوت‌وست ایرلاینز (Southwest Airlines) یکی از بزرگترین شرکتهای هواپیمایی در ایالات متحده آمریکا است.
این شرکت هواپیمایی از جمله شرکت‌های بسیار بزرگ هواپیمایی است که خدمات حمل و نقل ارزان قیمت را در اختیار مشتریان قرار می‌دهد. مقر این شرکت در شهر دالاس قرار دارد. این شرکت هواپیمایی در سال ۱۹۶۷ تاسیس شده و نام کنونی آن در سال ۱۹۷۱ برای شرکت تصویب شده است.
این شرکت هواپیمایی در دسامبر ۲۰۱۴ حدود ۴۶۰۰۰ کارمند را در استخدام خود داشته است. این شرکت هواپیمایی در دسامبر ۲۰۱۴ در عمل بیش از ۳۴۰۰ پرواز در روز داشته است.
در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۱ این شرکت به عنوان عظیم‌ترین شرکت حمل و نقل مسافر در خطوط هوایی داخلی ایالات متحده شناخته شد. از ابتدای سال ۲۰۱۵ پروازهای این شرکت برای ۹۳ مقصد واقع در خاک ایالات متحده و ۵ کشور نزدیک به ایالت متحده برنامه‌ریزی شده است.
به جز برای چند سال در دهه هفتاد و چند سال در دهه هشتاد میلادی که این شرکت چند فروند بوئینگ ۷۲۷ را نیز اجاره و استفاده کرد؛ در حال حاضر این شرکت صرفا از انواع گوناگون بوئینگ ۷۳۷ برای حمل مسافر و بار استفاده می‌کند. از اوت ۲۰۱۲ این شرکت با بکارگیری بیش از ۶۵۰ فروند بوئینگ ۷۳۷ بزرگترین بکارگیرنده بوئینگ ۷۳۷ در سراسر جهان به شمار می‌رود. هر هواپیمای این شرکت بطور متوسط شش پرواز در روز انجام می‌دهد.
تاریخچه
فعالیت این شرکت هواپیمایی از ادغام چند شرکت کوچک در ۱۵ مارس ۱۹۶۷ آغاز شد. در ابتدا پروازهای این شرکت صرفا به داخل ایالت تگزاس محدود بود. نام کنونی این شرکت در ۲۹ مارس ۱۹۷۱ برای این شرکت تصویب شد؛ و دفتر مرکزی آن در شهر دالاس تعیین شد.
این شرکت پروازهای برنامه‌ریزی شده‌اش را در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۷۱ آغاز نموده است. این پروازها بین سه شهر دالاس، هیوستون و سن آنتونیو با سه فروند بوئینگ ۲۰۰–۷۳۷ برقرار شده است.
در اکتبر ۱۹۷۲ در هر هفته ۶۱ پرواز بین دالاس و هیوستون، ۲۳ پرواز بین دالاس و سن آنتونیو و ۱۶ پرواز بین سن آنتونیو و هیوستون برنامه‌ریزی شده بوده است. هیچ پروازی در روزهای شنبه برنامه‌ریزی نمی‌گردد.
ناوگان
تعداد هواپیماهای این شرکت در آخرین روز سال ۲۰۱۴ میلادی مطابق با اعلام وب سایت این شرکت به ۶۶۵ فروند رسیده که همگی از انواع گوناگون بوئینگ ۷۳۷ می‌باشد.
در جدول زیر که وضعیت ناوگان این شرکت در ماه مارچ سال ۲۰۱۵ را نشان می‌دهد مجموع هواپیماهای در حال سرویس به ۶۷۲ فروند رسیده است.
یک فروند بوئینگ این شرکت
نوع هواپیما
در حال سرویس
سفارش برای ساخت
ظرفیت مسافر
بوئینگ ۷۳۷–۳۰۰
بازنشسته
۱۴۳
بوئینگ ۷۳۷–۵۰۰
بازنشسته
۲۱۲
بوئینگ ۷۳۷–۷۰۰
508
1
۱۴۳
بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰
170
5
۱۷۵
بوئینگ ۷۳۷-ماکس ۷
۳۰
150
بوئینگ ۷۳۷-ماکس ۸
10
160
175
مجموع
688
196
ساوت‌وست ایرلاینز بزرگترین مشتری در جهان برای خرید هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ می‌باشد.
این شرکت پس از خریدن شرکت هواپیمایی ایرترن ایرویز، بویینگ‌های ۷۳۷–۷۰۰ شرکت ایرترن ایرویز را به ناوگان خود اضافه کرد؛ ولی بوئینگ‌های ۷۱۷ شرکت ایرترن ایرویز را وارد ناوگان خود نکرد و آنها را به شرکت هواپیمایی دلتا ایرلاینز انتقال داد.
دژ برازجان

دژ برازجان واقع در شهر برازجان مرکز شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
ویژگی‌ها
این بنای ارزشمند و استوار که به دژ برازجان یا کاروانسرای مشیرالملک برازجان بزرگ شناخته می‌شود، فراروی میدان شهید چمران شهر برازجان قراردارد، که از سازه‌های باشکوه دوره قاجاریان به شمار می‌رود و در سال ۱۲۸۸ قمری برابر با سال ۱۲۵۰ خورشیدی بنا به دستور یکی از نیکوکاران شیراز به نام حاج میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک شیرازی با هزینه‌ای برابر چهل هزار تومان به پول آن زمان ساخته شده است.
سازنده این ساختمان حاج محمد رحیم شیرازی سازنده پل مشیر و کاروان‌سرای دالکی است که به روش استادانه‌ای دست به ساخت این ساختمان به روال معماری زندیه زده است.
سازه‌های بکار رفته: سراسر سنگ و ساروج و تخته سنگ‌های بزرگ و کوچک در دیوار و کف
شمار برج: دارای چهار برج می‌باشد
مساحت: ۷۰۰۰مترمربع بازیربنایی برابر ۴۲۰۰مترمربع
بلندی هربرج: ۱۲٫۷۰متر
شمار اتاق‌ها: ۶۸ باب اتاق داراست
این دژ تا دیرگاهی به عنوان زندان کاربری داشت و در اصل کاروانسرایی از دوره قاجاریه است. در سال ۱۳۶۲ به شماره ۱۶۳۸ به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسیده‌است. این دژ دارای سنگرهای دیدبانی می‌باشد که در کانون شهر و برای رویارویی با دشمنان ساخته شده بود.
معماری درونی راهرو کاروانسرای مشیرالملک
کاروانسرای مشیرالملک رویهمرفته دارای ۶۸ باب اتاق و حجره بوده که به دلیل تغییر کاربری آن در دوره‌های بعدی، شمار اتاق‌ها کم یا زیاد شده‌اند.
مهندس مهدی بازرگان، شمس‌الدین امیرعلائی، احمد انهاری، دکتر یدالله سحابی، دکتر سید محمدمهدی جعفری، علی محمد عموئی و ده‌ها تن دیگر از جمله کسانی هستند که در این دژ، زندانی بوده‌اند.
کاروانسرای مشیرالملک در زمان پیش از انقلاب
لرد کرزن سیاستمدار و کهن نگار انگلیسی که زمانی سراسر ایران را درنوردیده وبنا به گفته خود بیشتر کاروانسراهای ایران را از نزدیک تماشا کرده بود، درباره استواری و شکوه کاروانسرای برازجان چنین می‌نویسد: در میان همه آنهایی که من دیده بودم این کاروانسرا بهتر ساخته شده بود و بهتر هم مانده بود.
نمای بیرونی این کاروانسرا در سال‌های اخیر مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته است.
بن مایه‌ها
کتاب دشتستان در گذر تاریخ نوشته استاد فخرایی
سایت وفاق
دکتر: رازی، عبدالله، (ازسلسله ماد تا انقراض سلسله قاجاریه) چاپ ششم، چاپخانه: اقبال، انتشار سال ۱۳۶۳.
غار چهل‌خانه

غار چهل خانه واقع در بخش سعداباد درکنار دهستان زیراهشهرستان دشتستان یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
در شمال شرق شهر سعداباد دشتستان بوشهر رشته کوهی است که مشرف به رودخانه شاپور است. در ارتفاعات این کوه تعدادی اتاق شبیه به
غارهای صخره‌ای و حجاری شده دیده می‌شود که یک مجموعه بسیار زیبا را تشکیل می‌دهند.
اندازه‌های داخلی اتاق‌های «غار چهل خانه» در ابعاد گوناگونی است. به دلیل ضعف نوع جنسیت سنگ کوه بر اثر عوامل طبیعی و فرسایش مثل سیل دچار تخریب شده‌است. ورودی این دخمه به شکل ذوزنقه بوده و در داخل آن طاقچه‌هایی در اشکال مختلف تعبیه شده‌است. طبق کارشناسی‌های مختلف به عمل آمده این مجموعه یکی از مراکز ادیان بوداگری در روزگار گذشته بوده ولی به علت اینکه ادیان غیر ملی مانند بودایی در ایران پیشرفتی نداشته‌اند و این دین در ماوراالنهر و خراسان و بلخ به طور مختصر رایج بوده احتمال صدق چنین نظری ضعیف است. اما با توجه به اشراف آن به رودخانه و قرار گرفتن چهره آن به سمت مجاور احتمال بیش‌تری وجود دارد که یکی از مراکز ادیان رسمی و ملی ایران در عهد ساسانیان باشد. برخی دیگر نیز عقیده دارند از این مجموعه به عنوان آسایشگاه ، قلعه فراموشی یا نگهداری متهمان سیاسی استفاده میشده است هرچند بررسی این عقاید نیازمند تحقیقات گستردهای در جهت کاربری این بنا می‌باشد.
کاخ بردک‌سیاه

کاخ بردک سیاه واقع در شهر برازجان از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
ویژگی‌ها
«کاخ بردک سیاه» کاخ زمستانی داریوش اول، مربوط به عصر هخامنشی است، و در ۱۲ کیلومتری شمال شهر برازجان میان نخلستانهای روستای درودگاه و محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالکی قرار دارد، و بعد از کاخ کوروش بنا شده و فاقد ظرافت‌ها و ترکیب خاص رنگ‌های سیاه و سفید کاخ‌های برازجان و پاسارگاد است.
ظاهری کاخ سنگ سیاه از لحاظ سبک هنر معماری و ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید و مشخصات ظاهری آن نشان می‌دهد که این کاخ بعد از کاخ برازجان ساخته شده‌است.
معماری
تالار مرکزی این کاخ شبیه به کاخ آپادانا است و دارای ۱۰ (بقولی ۳۶) ستون است، در دو ردیف پنج تایی که به سبک و پلان و نقشه‌های هخامنشی ساخته شده و مخصوصا قابل انطباق با پاسارگاد و برازجان می‌باشد، اما در رعایت رنگ پایه ستون‌ها با این دومحل تفاوت دارد و استفاده از بست‌های دم‌چلچله‌ای بر روی یکی از پایه ستون‌های این کاخ قدمت آن را بعد از پاسارگاد و برازجان نشان می‌دهد. هم چنین این کاخ ظرافت کاخ کوروش در پاسارگاد و برازجان را ندارد.
کاوش‌ها
این کاخ در سال ۱۳۵۴ از زیر خاک بیرون آورده شد. در این منطقه همچنین دو کاخ چرخاب و کاخ سنگ سیاه نیز از دوره هخامنشی وجود دارد. بعلت گسترش نیروی دریایی در زمان هخامنشی و اشراف بر آبراههای دریایی بدلایل نظامی و اقتصادی عامل برپایی این کاخها بوده است. در کاخ بردک سیاه کاوشگران علاوه بر بقایای کاخ اشیایی همچون یک خنجر زنانه از عاج و چند قطعه ابزار تزیینی برخوردند که نشان از سکونت زنان در کاخ باشد. علاوه بر آن ۴ قطعه سنگین طلا کلا بالای سه کیلوگرم که بنظر می‌رسد از مصالح در یا سنگ بنای کاخ بوده کشف شده است. همچنین در سال ۸۴ نقش برجسته حکاکی شده از شاه و ملازم وی همراه با سنگنوشته خط میخی و زبان بابلی نو وجود دارد. در میان قطعه طلاهای اکتشافی از این کاخ، قطعه‌ای کشف کشته است که به گفته کارشناسان احتمالا قسمت بالای یک جام زرین هخامنشی است که خطی ساده زیر لبه آن حک گردیده است و همچنین گفته می‌شود قطعات طلای هخامنشی کاخ بردک سیاه حالتی چین خورده دارد که در جنب پایه ستون تالار مرکزی کشف گردیده است.
رده:تاریخ اسرائیل

تاریخ اسرائیل
گدروزی

گدروزی (به یونانی: گدروزیا)، نامی که یونانیان به بلوچستان می‌داده‌اند. هرودت تاریخ‌دان یونانی گدروزی را یکی از ساتراپیهای هخامنشیان برشمرده است.
بلوچستان
ساتراپی‌های هخامنشیان
بی‌خواب (آلبوم)

اینسومنیاک ،(بی‌خواب) نام هشتمین آلبوم و چهارمین آلبوم انگلیسی انریکه ایگلسیاس است. در این آلبوم جان شنکز، کریستین لاندین، شون گرت، اندرس بگه، مارک تیلور، استار گیت و ماراتون با وی همکاری داشته‌اند. همچنین این آلبوم شامل اولین همکاری با یک رپر و یک بازخوانی از ترانه‌ای به نام Tired of being sorry (خسته از متاسف بودن) از گروه مستقل رینگ ساید است. گفته می‌شود که این آلبوم با کارهای پیشین انریکه متفاوت است و آمیخته‌ای بیشتری است از شیوه پاپ معاصر تا آلبوم‌های قبلی وی، علاوه بر همکاری هیپ هاپ یادشده، این آلبوم عناصری از موسیقی آر اند بی‌(ریتم اند بلوز) و لاتین را بکار می‌برد.
این آلبوم در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ در ایالات متحده و ۱۱ ژوئن در جهان توسط کمپانی گروه موسیقی یونیورسال منتشر شد.
بسیاری از فروشگاه‌ها آهنگ‌های ویژه‌ای را برای بارگذاری از اینترنت ( دانلود) پس از سفارش خریداران ارائه کردند. در میان آنها آهنگ تازه Baby hold on (عزیزم صبر کن) بود که با خرید از شرکت تارگت امکان ابتیاع آن وجود داشت.
نسخه‌های اروپایی آلبوم شامل آهنگ‌های برای پاداش به خریداران به نام‌های Hero (قهرمان) ویرایش تاندرپوس و Not in love (عاشق نیستم) با هم خوانی کلیس (میکس برای کلاب آرمند ون هلدن) بود، گرچه نسخ آسیایی تنها شامل آهنگ‌ها قبلی با یک آهنگ پاداشین بودند.
آهنگ‌ها
Ring My Bells
Push (Feat. Lil Wayne)
Do You Know (Ping Pong Song)
Somebodys Me
On Top Of You
Tired of Being Sorry
Miss You
Wish I Was Your Lover
Little Girl
Stay Here Tonight
Sweet Isabel
Dont You Forget About Me
Dímelo (Spanish version of Do You Know? (The Ping Pong Song))
Alguien Soy Yo (Spanish version of Somebodys Me)
Amigo Vulnerable (Spanish version of Tired Of Being Sorry)
کارمن لوانا

کارمن لوانا (در انگلیسی: Carmen Luvana) نام یکی از هنرپیشگان فیلم‌های پورنوی آمریکایی است که دارای شهرتی جهانی می‌باشد.
زندگی‌نامه
کارمن لوانا در منطقه بروکلین در شهر نیویورک از خانواده‌ای پورتوریکویی متولد شد. در سن پنج سالگی خانواده‌اش به همراه وی به کشور پورتوریکو بازگشتند. وی نهایتا در سن ۱۸ سالگی به آمریکا بازگشت و به عنوان «رقصنده برهنه» در یکی از کلوپ‌های استریپ‌تیز در شهر میامی در ایالت فلوریدا به رقصندگی مشغول شد.
کارمن لوانا در سال ۲۰۰۱ میلادی به صنعت پورن وارد شد. اولین ظهور وی در فیلم‌های پورنو در فیلم تازه‌کاران کثیف بیشتری ۲۱۱ (More Dirty Debutantes #211) بود. وی پس ازآن سریعا به استخدام شرکت دیجیتال سین درآمد اما در فوریه سال ۲۰۰۳ میلادی با کمپانی آدام و حوا برای الگوبرداری و شبیه سازی از مهبل وی برای آلت مصنوعی زنانه قرارداد بست.
وی در همان ابتدای ورود به صنعت هرزه‌نگاری، از داشتن سکس مقعدی در جلوی دوربین فیلمبرداری خودداری کرد. اما پس از علاقه‌مندی به داشتن سکس مقعدی در زندگی خصوصی‌اش، با داشتن سکس مقعدی در جلوی دوربین مخالفتی نکرد. اولین صحنه سکس مقعدی وی در یک فیلم پورنو به فیلم منشی تمام عیار (The Perfect Secretary) باز می‌گردد.
در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ کارمن جایزه هوارد استرن با عنوان ملکه زیبایی پورن از آن خود کرد. رقبای وی برای تصاحب لقب «ملکه زیبایی پورن در سال ۲۰۰۶» عبارت بودند از ستاره‌های پورنویی همچون تایلور وین و تارین تامس.
وی هم‌اکنون ساکن ایالت فلوریدای آمریکا است و تنها برای فیلمبرداری فیلم‌های پورنو به نقاط مختلف آمریکا پرواز می‌کند.
جوایز
۲۰۰۲ Adam Film World Best New Starlet
۲۰۰۲ CAVR Best New Starlet
۲۰۰۲ XRCO Award: Best New Starlet
۲۰۰۳ Night Moves Best New Starlet
۲۰۰۳ XRCO Award Best Girl-Girl Scene (with جینا جیمسون)
۲۰۰۴ Hottest Ksex Jockey "Naked" Listeners Choice Award Ksex radio
۲۰۰۶ Fans of Adult Media and Entertainment Awards for Favorite Oral Starlet
گنداره

گنداره (به فارسی باستان: گداره (Gadāra)𐎥𐎭𐎠𐎼) یا گندهارا (Gandhara). نام استانی از استان‌های شاهنشاهی ایران در زمان هخامنشیان بود.
محل گنداره در راستای رود سند، پیرامون شهرهای تاکسیلا و پوشکلواتی (چارسده امروزی) در شمال خاوری پیشاور پاکستان قرار داشت.
نام گنداره نخست در ریگ‌ودا ذکر شده و پس از آن در اترواودا. پانینی، زبان‌شناس هندی که خود احتمالا از اهالی گنداره بوده نیز از این منطقه نام برده و آن را یکی از استان‌های اصلی هند دانسته‌است.
در منابع ایرانی، نام گنداره نخستین بار در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و به عنوان یکی از استان‌های شاهنشاهی ایران آمده‌است.
به نام گنداره در سده یازدهم پس از میلاد نیز توسط ابوریحان بیرونی اشاره شده و وی شهر ویهند (احتمالا اوند امروزی نزدیک به اتوک) را پایتخت گنداره ذکر کرده‌است. نام گنداره در منابع کلاسیک بعدی برای اشاره به دره رود کابل استفاده شد.
گنداره گاه با سرزمین قندهار اشتباه گرفته می‌شود.
پس از یورش یونانیان باختر (۲۵۰ پ.م-۱۳۰ پ.م.) به گنداره و شبه‌قاره هند و تشکیل دولت هندویونانی (۱۸۰ پ.م.-۱۰ پ.م) در آنجا، هنر یونانی با هنر بودایی درهم تلفیق شده و هنر گنداره را بوجود آورد، که نمونه آن در پایگاه باستان‌شناسی هده در جنوب جلال‌آباد (گنداره عصر بودایی) قابل مشاهده‌است.
در سال ۴۷ میلادی گندفر از پادشاهان پارتی هند، سکاهای شمالی را از گنداره اخراج کرد.
هنر گنداره
پاراپامیز
ساتراپی‌های هخامنشیان
رده:User zh-N

User zh-N
رده:User zh

User zh
هالئاکالا

هالئاکالا (Haleakalā) یا آتشفشان مائوئی خاوری یک آتفشان بزرگ است که ۷۵ درصد از مساحت جزیره مائوئی در ایالات هاوایی آمریکا را پوشانده است.
بیت

واژه بیت در فارسی در معانی زیر بکار می‌رود:
بیت (شعر) در شعر و ادبیات
بیت (رایانه) به عنوان کوچک‌ترین واحد حافظه در رایانه
جنبش بیت جنبش هنری ادبی در قرن بیستم
موسیقی بیت، سبک موسیقی بریتانیایی اوایل دهه ۶۰
بیت (آهنگ)، در موسیقی و نظریه موسیقی
بیت، یک واژه زبان عربی به معنی خانه