mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
آواجیق

آواجیق یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر کوچک و مرزی در بخش دشتک شهرستان چالدران قرار دارد. آواجیق به معنای آبادانی کوچک، متشکل از آوا یا اووا، در زبان ترکی به مفهوم آبادانی یا محل سکونت می‌باشد و «جیق» پسوند تصغیر می‌باشد که در سایر مناطق ماکو مانند باخچاجیق، قالاجیق و به به جیق نیز وجود دارد. مردم این شهر بهزبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
آواجیق که دراصطلاح محلی به آن محال آواجیق گفته می‌شود بالغ بر۴۰ روستا بانام‌های کلیساکندی، عربدیزج، قلی دیزج، حالحال سفلی وعلیا، دیلک وردی، جنگ تپه، شادلوی علیاوسفلی، جمال کندی، سلمان آباد، سلیمان آغل، صوفعلی، قیان کند ی، نفطو، آغبلاغ، علوجنی، آرخاشان، بدولی، جوزر، سارمساقلو، ساری اجاق، سیران، قزل بلاغ، کشتاز، بیگ کندی، پیراحمدکندی و نادو اروج کندی، شگفتیک، شاه بنده لو، صفو، سازآغل، گول، گول سید، جبارلو و عربین کندی وطهماسب کندی ن… می‌شود که اکثراین روستاها با ترکیه هم‌مرز می‌باشند کلیساکندی بزرگ‌ترین روستای محال آواجیق ازنظر جمیعیت می‌باشد که به عنوان مرکز بخش آواجیق یا دستک انتخاب گردید؛ که فاصله آن با شهر ماکو ۳۰ کیلومتر و با شهر چالدران ۴۰ کیلومتر می‌باشد. از مناظرطبیعی آواجیق می‌توان آبشارشرشر وغارها سنگی وچشمه‌های داشبلاغ و زی سوی روستای عربدیزج را نام برد. ییلاقات آواجیق در بهار و تابستان با انواع گیاهان و گل‌های وحشی و چشمه‌های گوارا و هوایی خنک یکی از بی‌نظیرترین ییلاق‌های شمال غرب می‌باشد.در برخی از روستاهای آواجیق قبرستان‌هایی متروکه وجود دارد که به قبرستان ارامنه معروف است و در برخی صخره‌ها ی موجود در اطراف روستاها علامت صلیب بر روی آن‌ها کنده کاری شدهاست وتا چند سال پیش خرابه کلیسایی در روستای کلیساکندی موجود بود حفاری‌های غیر مجاز زیادی در اکثر روستاهای آواجیق انجام گرفته قطعا صدمات زیادی به آثار باستانی احتمالی مدفون زده شده‌است یکی از اماکنی که حفاری‌های غیر مجاز درآن انجام گدفته تپه قره قالای روستای عرب دیزج است که بقایای دیوارهایی که با سنگ ساخته شده هنوز در زمین قابل مشاهده است که وسعت قابل ملاحظه‌ای را پوشانده هم چنین بقایای ظروف سفالین رنگی وعمدتاغیررنگی زیادی در آن محدوده یافت می‌شودکه این محدوده شهرک یا روستای بزرگی در دوران قدیم بوده‌است شکل قبرهای تخریب شده در این محدوده با شکل قبرهای اورارتویی مطابقت دارداین تپه مشرف به روستاها ی پایین دستی یعنی عربدیزج کلیساکندی علوجنی قلی دیزج وحالحال سفلی ودیلک وردی می‌باشد و به نظر میرسد برخی از این خرابه‌های موجود کاربری نظامی داشته سواران مسلح یا (آتچی‌ها )ی آواجیق در خواباندن غائله‌ها در تاریخ معاصر نقش داشتند وعلاوه بر پاسداری از مرز آواجیق در مواقع نیاز به یاری مناطق همجوار می‌شتافتندکه نمونه بارز آن کمک آتچیلار آواجیق به اهالی خوی در غائله جیلوها بود
بازرگان (ماکو)

بازرگان یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان ماکو جای دارد و گذرگاه مرزی بازرگان در یک کیلومتری آن قرار دارد.
شهر بازرگان از توابع شهرستان ماکو و در ۱۵ کیلومتری شمال آن قرار گرفته‌است. بازرگان به عنوان نقطه خروجی مرز ایران و ترکیه در دامنه کوه آرارات واقع شده‌است؛ و نام دروازه اروپا را به خود گرفته‌است
شهر مرزی بازرگان در شمال غربی ایران و شمالی‌ترین نقطه آذربایجان غربی قرار گرفته و ازنظر موقعیت جغرافیایی واقتصادی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا از طرف شمال در یک کیلومتری کشور ترکیه و از طرف شمال شرقی با جمهوری خود مختار نخجوان هم مرزاست. گذرگاه مرزی بازرگان، مهمترین گمرک زمینی کشور در این شهر قرار دارد و به عنوان دروازه اروپا یا پیشانی ایران بشمار می‌رود که روزانه صدها مسافر داخلی و خارجی (توریست و گردشگر) و صدها کامیون ترانزیتی و سواری از این شهر مرزی و قدیمی دیدن و تردد می‌نمایند.
از جمله افرادی که به این شهر وارد شده و در سفر نامه خود از شهر بازرگان نام برده اوژل فلاندل سیاح معروف فرانسوی است که در زمان قاجاریه و در زمان حیات علی خان سردار ماکو به ایران سفر کرده و از بازرگان در کتاب خود یاد کرده‌است.
بازرگان که از سال ۱۳۶۵ از طریق نمایندگی شهرداری و زیر نظر شهرداری شهر ماکو اداره می‌شد.
با توجه به موقعیت حساس مرزی بودنش و گسترش عمران در این محل نمایندگی تکافوی نیاز منطقه نبود، به همین علت به جهت دارا بودن ظرفیت‌های بالقوه و قرار گرفتن مهمترین گمرک زمینی کشور در این منطقه و عبور جاده ترانزیت از وسط بازرگان و همچنین مکاتبات مکرر از سوی اهالی شریف منطقه، نمایندگی شهرداری بازرگان در نیمه دوم سال ۱۳۷۵ با مجوز رسمی وزارت کشور ایران به شهرداری مستقل با درجه ۲ شهرداری فعالیت خود را رسما آغاز نمود و در سال ۱۳۷۸ به دلیل گسترش فعالیت‌ها و حجم زیاد پروژه‌های عمرانی از درجه ۲ به درجه ۵ ارتقاء یافت.
بر پایه سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این شهر برابر با ۹،۰۴۷ نفر بوده‌است. گمرک بازرگان منبع اصلی درآمد مردم این منطقه بحساب می‌آید.
زبان
زبان گفتاری در این شهر مرزی ترکی آذربایجانی و کردی کرمانجی است و به جهت هم‌مرز بودن با کشور ترکیه غالب ساکنان آن به زبان ترکی استانبولی نیز مسلطند.
اقتصادی
شهر بازرگان با توجه به راه اندازی منطقه آزاد تجاری{ماکو از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده‌است. این سازمان به فاصله دو کیلومتری شهر بازرگان قرار دارد. به لحاظی که از جمله نقش‌های مهم این سازمان می‌توان به توسعه روابط و تجارت با سایر کشورها و اشتغال زایی اشاره کرد.
چهاربرج (میاندوآب)

چهاربرج یا چاربورج شهری در بخش مرحمت‌آباد شهرستان میاندوآب استان آذربایجان غربی، ایران است.
مقبره تاج‌الدین علی چهاربرجمقبره تاج‌الدین علی چهاربرج
جغرافیا
بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت این شهر برابر با ۸۶۵۱نفر بوده‌است این شهر در ۲۵ کیلومتری میاندوآب قرار دارد و از یک سو مرز بین آذربایجان شرقی و غربی است این شهر ازشمال به روستای قپچاق و از جنوب به روستای فیروزآباد (چره جلو) ختم می‌شود.
تقسیمات کشوری
تقسیمات کشوری این بخش، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
دهستان مرحمت آباد شمالی
دهستان مرحمت آباد میانی
شهر چهاربرج
آثار دیدنی
از مناطق دیدنی چهاربرج، امام زاده تاج الدین علی و منطقه شامات را می‌توان اشاره کرد.
ربط (سردشت)

ربط شهری است در بخش مرکزی شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
پیشینه تاریخی
ربط خاستگاه دولت شهر موساسیر یکی از مراکز مهم حکومتی فدراسیون ماناها می‌باشد، همچنین ربط نقطه اتصال تمدن آشور، اورارتو با دولت مانایی بوده‌است.
ربط تا سال ۱۳۴۲ همراه با شهر سردشت از بخش‌های تابعه شهرستان مهاباد بوده‌اند.
جغرافیا
ربط در بستر دشت زاب- که لوی - و در دامنه‌های کوه ترخان (Tarxan) گسترده شده‌است، گردنه زمزیران و کوه ابراهیم جلال در شمال غربی ربط قرار دارند.
مردم
زبان
مردم شهر ربط و منطقه گورک (Gawerek) به زبان کردی گویش (سورانی) و با لهجه موکریانی (مکریانی) صحبت می‌کنند.
ایلات
این شهر محل سکونت ایل گورک و دیگر عشایر مهم منطقه همچون مکری، فیض الله بیگی ، بیگزاده ،پژدری ،منگور و ایل بریاجی می‌باشد.
تقسیمات سیاسی
شهر ربط Rabat - (موساسیر) با جمعیت ۱۸۰۰۰ نفری در استان آذربایجان غربی و منطقه موکریان در مسیر سردشت به مهاباد و ارومیه و بوکان بانه واقع شده‌است. نزدیک‌ترین شهر به ربط، شهر سردشت است
این شهر محل سکونت ایل گورک مکری و دیگر عشایر مهم منطقه همچون منگور و بریاجی می‌باشد همچنین این شهر مرکز اصلی ایل گورک می‌باشد.
موقعیت ارتباطی
ربط از شمال با مهاباد، از شرق با بوکان، از جنوب شرق با بانه،
از شمال غرب با پیرانشهر و از غرب و جنوب غرب با رودخانه زاب و شهر سردشت همسایه است.
شهر ربط دارای فواصل زیر با شهرهای ذیل می‌باشد:
شهر
کشور
مسافت (کیلومتر)
ارومیه
۲۱۵ کیلومتر
مهاباد
۱۰۳ کیلومتر
نقده
۱۳۵ کیلومتر
سردشت
۱۵ کیلومتر
پیرانشهر
۹۰ کیلومتر
اشنویه
۱۳۰ کیلومتر
بانه
۶۵ کیلومتر
بوکان
۱۳۰ کیلومتر مسیر ربط-خلیفان-بوکان
بوکان
۹۰ کیلومتر مسیر شوسه ربط-بوکان
سقز
۱۲۵ کیلومتر
مرز کیله سردشت
۲۵ کیلومتر
-۰
مرز تمرچین پیرانشهر
۹۸ کیلومتر
تبریز
۳۱۵ کیلومتر
تهران
۷۳۵ کیلومتر
رویدادهای تاریخی
حمله اعراب به قلعه قیروان شاه در شهر ریپیتوا (ربط).
مهاجرت ایل گورک در اوائل دوره قاجاریه حدود ۲۰ سال پیش از منطقه اربیل (هولیر) به موکریان و شهر ربط و شروع دوران رونق و آبادانی ربط
اطلاق عنوان شهرک به ربط از اوائل سال ۳۵۰ شمسی برابر با ۱۹۷۲ میلادی و همزمان انجام خدمات شهری و برق‌رسانی و آبرسانی مدرن و احداث ادارات دولتی و مراکز رفاهی.
استقرار پناهندگان کرد بارزانی در شهرک بارزانی‌ها (ناحیه شبانه‌روزی و فرهنگیان کنونی ربط)
سفر صدام حسین به ربط در سال ۱۳۵۳ برای مذاکره با کردهای عراقی.
آزادسازی ربط از محاصره از گروه‌های معاند جمهوری اسلامی ایران.
بمباران هوایی و توپخانه‌ای ربط توسط هواپیماهای عراق.
حمله روس‌های تزاری به منطقه ربط در جنگ جهانی اول.
سرو (ارومیه)

سرو یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در بخش صومای برادوست شهرستان ارومیه جای دارد. مراکز خرید پوشاک ترک باعث شده که هرروزه مسافران زیادی از اقصی نقاط کشور برای خرید کالاهای موردنیاز خود به این شهر مرزی مسافرت کنند.
شهر سرو در ۵۵کیلومتری شمال غرب شهر ارومیه قرار گرفته‌است. سرو شهری مرزی است و حالتی گمرکی و ترانزیتی دارد و دارای بازارچه‌های متنوع برای خرید پوشاک اصل ترک است.
شهر سرو در سال ۱۳۷۹ با تصویب دولت و با ادغام چهار روستای سرو، کورآباد، بهیک و نوجوان با یکدیگر تشکیل شد و به‌دلیل قرارگرفتن در نزدیکی کوه‌های بلند مرزی، دارای آب‌وهوای سردسیر و کوهستانی است.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳
http://www.ziver.ir جایگاه و بلندا
کسب اطلاعات بیشتر:
وبگاه: http://www.shahresero.ir
تهیه‌کننده: سیامک کسرائی
(۰۹۱۹۰۳۹۷۷۰۱)
سیلوانه

سیلوانه یا سیلوانا شهری در بخش سیلوانه شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
موقعیت
این شهر در جنوب غربی استان آذربایجان غربی و در فاصله ۳۰ کیلومتری غرب شهرستان ارومیه و در دامنه ارتفاعات بلند مشرف بر خط مرزی ایران و ترکیه و در قسمت میانی ان واقع شده‌است. سیلوانا از شرق به شهر ارومیه و با دهستان باراندوز در روضه چای از توابع بخش مرکزی ارومیه و از غرب با شهر شمزینان ترکیه و از شمال با شهر سرو و دهستان برادوست از بخش صومای برادوست از سمت جنوب در داخل کشور با منطقه دشتبیل شهرستان اشنویه نیز با منطقه خاکورک کردستان عراق محدود می‌شود.
زبان و مذهب
مردم سیلوانه به زبان کرمانجی سخن می‌گویند و سنی شافعی مذهب می‌باشند.
وجه تسمیه
سیلوانه (سیلوانا) کلمه‌ای با ریشه‌ای ایتالیایی و به معنی جنگل و بیشه سبز و نیز به معنی مکانی از بهشت است.
محصولات کشاورزی
وجود زمین‌های آبی و دیمی مستعد در منطقه، آب‌های فراوان زیرزمینی و جاری، اقلیم کوهستانی، بارندگی مناسب سالیانه، طبیعت زیبا و همیشه سرسبز و وجود راه‌های ارتباطی متعدد با شهرستان‌ها و کشورهای همجوار زمینه مناسبی برای تولید محصولاتی همچون گندم، نخود و جو و لوبیا، عدس، سیب زمینی و سیفی جات، پیاز، گوجه فرنگی، توتون و… ایجاد کرده‌است.
با در نظر گرفتن شرایط آب و هوا و اقلیم سیلوانا، این شهر در زمینه باغداری نیز دارای ظرفیت‌های زیادی می‌باشد از جمله آن می‌توان به باغهایی همچون سیب، گلابی، گردو، زردآلو، گیلاس، آلوچه، هلو، به و همچنین درختانی نظیر سیب وحشی، گلابی وحشی، بوته سماق، گردو، بلوط، زالزالک، بادام وحشی، سنجد و … اشاره کرد.
صنایع دستی و محصولات دامی
صنایع دستی منطقه شامل فرش، گلیم، جاجیم، کلاه و جوراب پشمی و نیز انواع فرآورده‌های لبنی مانند ماست، پنیر، کره، روغن حیوانی و پشم از محصولات دامی اشاره نمود.
سیمینه

سیمینه شهری است در بخش سیمینه شهرستان بوکان استان آذربایجان غربی ایران.
نام شهر سیمینه از رودخانه سیمینه‌رود گرفته شده که در منطقه به «چومی ته‌ته‌هو» مشهور است. سیمینه بین شهرهای بوکان و میاندوآب قرار گرفته‌است، و جاده ترانزیتی از وسط آن عبور و شهر را به دو نیمه شرقی و غربی تقسیم می‌کند؛ ضمن اینکه عبور رودخانه سیمینه‌رود از ضلع غربی شهر نمای خاصی به شهر به‌ویژه در فصل بارندگی بخشیده‌است.
از جمله جاذبه‌های شهر، علاوه بر رودخانه سیمینه‌رود، پارک شهر واقع برروی تپه منبع آب شرب سابق شهر می‌باشد، و نیز کوه‌های ساری بابا و بدری در سمت جنوب شرق و شرق شهر از زیبایی‌های شهر به‌شمار می‌روند.
تا چند سال پیش، سیمینه روستای قره موسالیان (قه‌ره موسالو یا قه‌ره موسالی یا قه‌ره موسالیان) نامیده می‌شد.
مردم این شهر به زبان کردی سورانی تکلم می‌کنند و شافعی‌مذهب هستند.
در سال ۱۳۸۵ خورشیدی شهر سیمینه با جمعیت هزار نفر کم‌جمعیت‌ترین شهر استان آذربایجان غربی تاسیس شد و در سال ۱۳۸۲ شهرداری در آن دایر گردید.
قوشچی (ارومیه)

قوشچی تنها شهر بخش انزل شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی ایران است.
زبان مردم قوشچی مانند بیشتر مردم شهرستان ارومیه ترکی آذربایجانی می‌باشد .
قوشچی در فاصله حدود ۵۲ کیلومتری شمال غربی ارومیه واقع شده‌است. قوشچی مرکز بخش انزل بوده و جمعیت آن بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ حدود ۲۹۴۳ نفر با ۸۳۲ خانوار می‌باشد. جمعیت این شهر در سال ۱۳۷۵ برابر با ۳۰۹۳ نفر بوده‌است. از کل جمعیت شهر در سال ۱۳۸۵ تعداد ۱۵۹۳ نفر مرد و ۱۳۵۰ نفر زن می‌باشند.
بقایای خانه قدیمی کاظم خان قوشچی در شهر قوشچی
این شهر در کنار ساحل دریاچه ارومیه واقع شده و مجتمع تفریحی و توریستی باری در مجاورت این شهر یکی از زیباترین و مدرنترین مجموعه در نوع خود در کشور است.
کشاورز (شاهین‌دژ)

کشاورز شهری در بخش کشاورز شهرستان شاهین‌دژ استان آذربایجان غربی است.
مختصات
کشاورز در ۳۰ کیلومتری جنوب میاندوآب و ۳۰ کیلومتری شمال شاهین دژ قرار دارد.
جمعیت
جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۵۳۸ نفر و ۹۴۰ خانوار بوده است.
گردکشانه

گردکشانه شهری است در بخش لاجان شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
سروکانی یعنی روستای که بالای چشمه قرار گرفته باشه
چشمه‌های دیدنی روستای سروکانی شهرگردکشانه آذربایجانغربی
این شهر در میان شهرهای نقده و پیرانشهر واقع شده و جاده ارومیه به مهاباد از آن می‌گذرد.
شهر گردکشانه خود به تنهایی تاسیس شده‌است؛ و در آینده نزدیک با ادغام دو روستای مجاور یعنی سروکانی و اندیزه به لاجانشهر تغییر نام خواهد داد؛ و جمعیت آن به ۵۰۰۰ نفر افزایش خواهد یافت. گردک و گرده در گویش محلی به معنی تپه است و در نامگذاری روستاهای منطقه زیاد به‌چشم می‌خورد.
مردم گردکشانه کردزبان و از ایل مامش هستند.
در قدیم
فرهنگ جغرافیایی ایران در جلد چهارم خود می‌نویسد:
گردکشانه دهی است از دهستان لاهیجان بخش حومه شهرستان مهاباد، واقع در ۵۰ هزار گزی جنوب باختری مهاباد و ۱۰ هزار گزی شمال باختری راه شوسه خانه به نقده. هوای آن معتدل و دارای ۱۳۵ تن جمعیت است. آب آنجا از رودخانه آواجیر تامین می‌شود. محصول آنجا غلات، توتون و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله‌داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی و راه آن ارابه‌رو است.
مردم
زبان ساکنین کردی سوران و مذهب آنها سنی شافعی است
محمدیار

محمدیار یکی از شهرهای شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی ایران است.
نالوس

نالوس شهری است در بخش نالوس شهرستان اشنویه استان آذربایجان غربی ایران.
شهر نالوس در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر اشنویه قرار دارد.
روستاهای پیروت‌آباد، چپرآباد، سوجه، ده گرجی،سردره،سرگیز،قره سقل،دم شمس کوچک،ده شمس بزرگ، بالاگیر،چهاربت،کهنه قلعه،دربند ، دنخه و حسن‌آباد در پیرامون نالوس قرار گرفته‌اند.
شهرنالوس دارای باغات زیبا واب سرشاری می‌باشدشغل اصلی مردم کشاورزی ودامداری هست. عمده محصولات باغی این شهر سیب-انواع هلو-گیلاس-البالو-زردالو-گلابی-انگور وگردو می‌باشد
اما محصول اصلی ان سیب وگیلاس وهلو هست.محصولات کشاورزی ان نیز گندم در دو نوع ابی ودیم-جو-لوبیا-نخود-چغندرقند-انوع کدو وذرت می‌باشد محصولات صیفی مختلفی در ان کشت می‌شود از جمله خیار-گوجه فرنگی -هندوانه-خربزه-سیر -پیاز-سیب زمینی ودیگر محصولات صیفی وسبزیجات می‌باشد.
در کوه‌های این شهر انواع گیاهان دارویی وخوراکی مختلف یافت می‌شود مثل قارچ کوهی بسیار مرغوب کنگر ریواس نعناع کوهی پیازچه کوهی وبسیلری دیگر از گیاهان خوراکی مختلف که از اوایل فروردین تا اواخر خرداد در کوه‌های ان برداشت می‌شود برای مصارف خانگی و همچنین عرضه به بازارهای داخلی
دامداری نیز در این شهر وبخش رواج زیادی دارد و پرورش انواع ماکیان وگاو وگوسفند در بین مردم این دیار رواج دارد
درگذشته، مسیحیان و به ویژه نسطوریان در این منطقه نفوذ داشته‌اند. گورستان ویرانی به نام قبرستان بدرالدین در شرق نالوس وجود دارد که ویژه مسیحیان بوده‌است. جنگلی نیز به نام جنگل شخال در پیرامون شهر واقع شده‌است.
چپرآباد واقع در یک کیلومتری شهر نالوس از نقاط دیدنی است که در دو سوی رودخانه‌ای قرار دارد. آب این رودخانه از کوه‌های روستای کانی‌رش سرچشمه می‌گیرد.
منطقه میرآباد با ۱۹۰ هکتار جنگل طبیعی با آبشار شطره و آب معدنی و چشمه هلوچه از دیگر دیدنی‌های پیرامون نالوس هستند.
مردم این شهر به زبان کردی تکلم می‌کنند.
در قدیم
فرهنگ جغرافیایی ایران در جلد چهارم خود می‌نویسد:
نالوس دهی است از دهستان حومه بخش اشنویه شهرستان ارومیه، در ۹ هزارگزی جنوب شرقی اشنویه بر سر راه ارابه رو اشنویه . در دره سردسیر با هوایی سالم واقع است و ۶۴۹ تن سکنه دارد. آبش از چشمه است . محصولش غلات، حبوبات و توتون، شغل اهالی زراعت و گله داری و صنعت دستی آنان جاجیم بافی است . راه ارابه رو دارد و در تابستان از راه اشنویه با ماشین می‌توان رفت.
مردم
زبان مردم کردی سورانی است
مطالعه بیشتر
شیرمحمد، نقیبی، توسعه کالبدی شهر نالوس با در نظر گرفتن اثرات زیست‌محیطی به کمک G.I.S، در: دوفصلنامه علمی - پژوهشی هویت شهر، دانشکده هنر و معماری واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، شماره ۱ سال اول پائیز و زمستان ۱۳۸۶.
نوشین‌شهر

نوشین‌شهر شهری است در بخش نازلو شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. زبان بیشتر مردم نوشین شهر ترکی آذربایجانی و اقلیتی کردی کرمانجی است. بیشتر مردم نوشین شهر، شیعه واقلیتی سنی شافعی شامل کردها و ترک‌ها هستند.
نوشین‌شهر در ۲۵ کیلومتری شهر ارومیه در جاده ارومیه به سلماس قرار دارد. این شهر تا پیش از سال ۱۳۷۵ محل کارخانه قند اورمیه بود و به همین نام شناخته می‌شد . این کارخانه در سال ۱۳۲۸ ساخته شده بود.
صنایع
چندین گاوداری و مرغداری، کارخانجات تولیدی تصفیه روغن، پنیرسازی، معادن سیمان سفید، سنگ گچ و سیلوی ۵۰۰ هزار تنی گندم و طرح شهرک صنعتی شماره ۳ در کنار دریاچه اورمیه از امکانات صنعتی این شهر است.
این شهر از شمال به مزارع گندم (که به صورت دیم و آبی آبیاری می‌شوند) از جنوب به جلگه رود نازلوچای (که عمدتا کشاورزی آبی داشته وچغندر، آفتابگردان، کدو و … می‌کارند) ختم می‌شود.
باغ‌های سیب، انگور، گیلاس، هلو، زرد آلو و … در دو سمت شرقی و غربی این شهر وجود دارد که تامین‌کننده نیاز کارخانجات موادغذایی آن است.
تعداد زیادی کارخانه فراورده‌های دامی، غذایی وانواع کمپوت و کنسروسازی در حومه این شهر وجود دارد.
آب‌پخش

آب پخش شهری در بخش آب پخش شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران است. شهر آب پخش مرکز بخش آب پخش می‌باشد.
این شهر با برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) ۲۰ کیلومتر فاصله دارد؛ و در هفتاد کیلومتری شهر بوشهر قرار گرفته‌است.
مهم‌ترین محصولات کشاورزی آب پخش ، خرما ، رطب ، خارک و دیگر فرآورده‌های درخت نخل است
مشخصات
آب پخش براساس سرشماری رسمی سال ۱۳۸۵ دارای ۱۵۳۰۲نفر (۳۲۱۶خانوار) جمعیت بوده است؛ و در سرشماری سال ۱۳۹۰ طی ۵ سال ۱۵ درصد رشد جمعیتی داشته و جمعیت آن طبق آخرین سرشماری رسمی (سال ۱۳۹۵) به ۱۹ هزار و ۵۶۸ نفر رسیده است. عامل اصلی در رشد جمعیتی این شهر مهاجرپذیر بودن این شهر می‌باشد
شهر آب پخش دارای سه محله (شهرک) می‌باشد که عبارتند از: «درواهی، بهرام آباد و قلایی».
آب باغات آن از رودخانه شاهپور از سد آب پخش (رئیسعلی دلواری ) تامین می‌شود. نهر بتنی گرفته شده از آن رودخانه در آب پخش به چند قسمت تقسیم شده و پخش می‌شود. علت نامگذاری شهر نیز همین است.
روز آب پخش
به پیشنهاد ، روز ۱۵ اسفند ، برابر با روز درختکاری و به دلیل نماد شهر آب پخش یعنی باغات و درخت نخل به نام روز آب پخش نامگذاری شده است.
قلعه کلم

قلعه کلم از جمله آثار باستانی دره کلم است که در جنوب شرقی رودخانه کلم ساخته شده‌است. رشته کوه کبیر کوه ارتفاعات غربی و جنوب غربی این منطقه را تشکیل می‌دهد. رودخانه کلم که از دامنه این رشته سرچشمه گرفته، عامل حیات و شکل گیری حیات استقراری در این مکان است، گر چه اقلیم و آب و هوای مناسب آن بر این موقعیت اثر مثبت داشته‌است. قلعه از شمال محدود به زمین‌های کشاورزی و روستای کلم، از جنوب به زمین‌های کشاورزی و آبکند، از غرب به آتشکده کلمه و از شرق به زمین‌های کشاورزی و ادامه محوطه باستانی پیرامون قلعه منتهی می‌شود.
تاریخچه بنا
در مورد قلعه اطلاعات مستندی در منابع ذکر نشده‌است. دلیل این مسئله عدم اجرای کارهای پژوهشی و تحقیقاتی است. اخیرا برخی از نویسندگان اطلاعات مختصری از این قلعه ارائه داده‌اند که بیشتر منحصر به شکل ظاهری آن است و بنابراین از حیث علمی قابل استناد نیست.
مشخصات بنا
از آنجا که این قلعه تا کنون مورد حفاری قرار نگرفته‌است، پلان اصلی آن کاملا مشخص نیست اما آنچه در ظاهر بنا نمایان است دو طبقه بودن آن است که ساختمان طبقه دوم به صورت چهار ضلعی مستطیل شکل با ابعاد ۱۵*۵/۲۲ متر متراژ شده‌است که طول آن جهت شرقی-غربی دارد. تراکم آوار سنگها و ضخامت دیوار در گوشه‌ها، مدور بودن ستون‌های اصلی بنا را می‌رساند. در جبهه شرقی دو بنا دیده می‌شود؛ یکی ۵*۶ و دیگری ۵/۳*۵ متر، اما در گوشه جنوب شرقی، بنای یک متری آثار دیوار به عمق بیش از دو متر ملاحظه می‌شود که کاربرد آن مشخص نیست.
نوع بهره برداری و خصوصیات بنا
در حال حاضر بهره برداری خاصی از قلعه نمی‌شود و تنها تحت حفاظت سازمان میراث فرهنگی قرار گرفته‌است
تاهیتی

تاهیتی بزرگ‌ترین جزیره در گروه جزیره پلی‌نزی فرانسه از کشور فرادریایی است که در جزایر سوسایتی در اقیانوس آرام قرار دارد.
تاریخچه
نخستین آدمیان ساکن این جزیره پولینزیایی‌ها هستند که بین سال‌های ۲۱۶ تا ۷۵۹ میلادی از فیجی، ساموآ یا تونگا به آن وارد شدند.
تاهیتی از سال ۱۸۸۰ مستعمره فرانسه شد و در ۱۹۴۶ بخشی از کشور فرانسه گردید و بومیان آن شهروندان قانونی فرانسه شدند.
جغرافیا
تاهیتی بر اثر فعالیت‌های آتشفشانی ایجاد شده و جزیره‌ای مرتفع و کوهستانی است که تپه‌های مرجانی آن را فرا گرفته‌اند.
پایتخت تاهیتی و پولینزی فرانسه شهر پاپیته در ساحل شمال غربی جزیره است که تنها فرودگاه بین‌المللی منطقه در آن جای دارد.
مساحت تاهیتی ۱،۶۷۸۹
کیلومتر مربع است.
مردم
تاهیتی مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی پولینزی فرانسه است و جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ بالغ بر ۱۸۳،۶۴۵ بود که آن را پرجمعیت‌ترین جزیره پولینزی فرانسه با ۶۸٫۶٪ کل جمعیت منطقه می‌سازد.
هم‌اکنون حدود ۷۰٪ جمعیت تاهیتی را پولینزی‌ها تشکیل می‌دهند و بقیه اروپایی، چینی و چندرگه هستند.
پاپیته

پاپیته (Papeete) مرکز پلی‌نزی فرانسه در اقیانوس آرام است.
پلی‌نزی فرانسه از نواحی فرادریا (ماوراءبحار) فرانسه است.
پاپیته بر روی جزیره تاهیتی قرار دارد و جمعیت منطقه شهری آن ۱۳۱،۶۹۵ نفر است.
تاهیتی بخشی از جزایر بادگیر جزیره‌های سوسایتی است و پاپیته مرکز اداری این جزایر به‌شمار می‌آید.
پاپیته مرکز دولتی، بازرگانی، گردشگری و خدماتی پلی‌نزی فرانسه است و کمیساریای عالی فرانسه نیز در پاپیته سکونت دارد.
کته کلویتس

کته اشمیت کلویتس (۸ ژوئیه ۱۸۶۷ - ۲۲ آوریل ۱۹۴۵) طراح، چاپگر و مجسمه‌ساز آلمانی بود. او در آغاز به ناتورالیسم گرایش داشت و بعدها به اکسپرسیونیسم رو آورد. موضوع آثار او بیشتر فقر، گرسنگی و جنگ بود.
زندگی و کار
او در کونیگزبرگ که آن زمان بخشی از پادشاهی پروس بود، متولد شد و فرزند پنجم خانواده بود. پدرش، کارل اشمیت، شغل بنایی داشت و سوسیال‌دموکراتی مبارز بود. مادرش دختر کشیشی بود که بخاطر داشتن عقاید سوسیالیستی از کلیسای رسمی لوتری اخراج شده بود و خود کلیسای مستقلی راه انداخته بود. او در دوران کودکی و نوجوانی از آموزش‌های مذهبی و سیاسی پدربزرگش تاثیر زیاد گرفت.
پدرش که استعداد او را در نقاشی دید او را به کلاس نقاشی فرستاد. مدتی نیز به مونیخ رفت و نقاشی آموخت.
کته در ۱۸۹۱ با کارل کلویتس ازوداج کرد. شوهر او پزشکی بود که از مردم فقیر برلین پرستاری می‌کرد. کته کلویتس در بسیاری از آثارش از چهره‌ها و شرایط زندگی بیماران فقیر شوهرش الهام می‌گرفت. بین سال‌های ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۶ او مجموعه‌ای از کار با الهام از نمایشنامه گرهارد هاپتمان با نام «بافندگان» خلق کرد. کار او در نمایشگاه بزرگ هنر برلین نامزد دریافت مدال طلایی شد، اما قیصر ویلهلم دوم با دادن مدال طلایی به او مخالفت کرد. مجموعه بافندگان مشهورترین کار او به شمار می‌رود.
جوان‌ترین پسرش پیتر در هفته اول جنگ جهانی اول کشته شد و پس از آن کته به افسردگی طولانی دچار شد.
کته کلویتس سوسیالیستی متعهد و صلح‌جو بود. او عضو شورای هنری کارگران شد که به حزب سوسیال دموکرات آلمان وابسته بود.
او در ۱۹۲۰ به عضویت فرهنگستان هنرهای پروس درآمد و نخستین زنی بود که به این مقام رسید.
با روی کار آمدن حزب نازی در ۱۹۳۳، او را مجبور به استعفا از جایگاهش در هیئت علمی آکادمی هنرها کردند. اگر چه او از نمایش دادن کارهایش منع شده بود، بعضی از کارهایش را نازی‌ها برای تبلیغات به کار گرفتند.
شوهر کته در سال ۱۹۴۰ از بیماری در گذشت. نوه او نیز در جبهه روسیه در جنگ دوم کشته شد.
او برلین را در ۱۹۴۳ ترک کرده و به موریتزبورگ، نزدیک درسدن، نقل مکان کرد و درست قبل از پایان جنگ جهانی دوم در همانجا درگذشت.
زن با بچه مرده، سیاه‌قلم، ۱۹۰۳، نمایشگاه ملی هنر، D.C.
پل زمان‌خان

پل زمان خان
پل تاریخی زمانخان رئیس طایفه نفر بر روی زاینده رود و واقع در شهرستان سامان در باغات روستای ایل بیگی استان چهارمحال و بختیاری.
ویژگی‌ها
پل زمان خان یکی از بناهای با ارزش و قدیمی شهر سامان واقع در شهرستان سامان است که دارای دو دهانه، ۳۰ متر طول و ارتفاع ۱۲ متر است. پل زمانخان بر روی رودخانه زاینده رود بر روی سه‌پایه سنگی طبیعی بنا شده و در ۲۲ کیلومتری شمال شهرکرد قرار دارد. ورودی پل از سمت روستای ایلبیگی می‌باشد که در این مسیر به دهکده سیاحتی زاگرس قرار دارد.
کاربرد
در ادوار گذشته ایلات و عشایر قشقایی و بختیاری از روی آن آمد و شد می‌کردند. در حال حاضر این پل بیشتر جنبه گردشگری دارد. قرار گرفتن پل زمانخان بر روی آبهای زاینده رود و وجود مناظر طبیعی چشمگیر اطراف در کنار اقدامات عمرانی انجام شده، این منطقه را به یکی از قطب‌های گردشگری استان چهارمحال و بختیاری تبدیل کرده است. اطراف پل مملو از باغ‌های فراوان با درختان گوناگون میوه می‌باشد که مناظر زیبایی را بوجود می‌آورند. منطقه‌ای که پل زمانخان در آن قرار دارد دارای آب و هوای معتدل و بسیار پاکیزه است و در روزهای تعطیل پذیرای سیل گردشگران می‌باشد. بیشتر ماهیان این رودخانه ماهی قزل آلای وحشی (گوشت صورتی) می‌باشد و جریان آب رودخانه بسیار تند است.
پیشینه تاریخی
این پل به دستور زمان‌خان رئیس طایفه نفر از خاندان ایل بیگی ایلات ترک زبان قشقایی استان فارس و از سرداران معروف شاهان صفوی که زمانی دامنه کوچ آن‌ها تا منطقه سامان می‌رسید و در روستای ایلبیگی سکنی می‌کنند. بر روی رودخانه زاینده‌رود احداث گردید. لازم است ذکر شود که عشایر ترک زبان جنوب را بیش‌تر به نام ایل بزرگ قشقایی می‌شناسند و «زمان خان نفر» جزئی از مردان این ایل بزرگ به شمار می‌رفت. طایفه نفر امروزه در شهرستان مرودشت واقع در استان فارس در محله نفر زندگی می‌کنند.
خاندان زمان خان نفر ایل بیگی
در فارسنامه ناصری به صراحت ذکر شده است که سلسله خوانین طایفه نفر از تیره «زمان خان لو» قشقایی می‌باشند و در کتاب فارسنامه ناصری درباره نوادگان زمان خان نفر آمده است که «حاج حسین خان نفر در زمان دولت نادرشاهی و سلطنت کریم خان اعتباری تمام در مملکت فارس داشت، راتق و فاتق امور دیوانی بود و حکومت طایفه بهارلو و نفر در کف کفایتش به اقتدار می‌گذشت و بعد از وفات او خلف الصدقش محمد تقی خان نفر به جای پدر برقرار گردید و بعد از وفات او خلف الصدقش علی اکبر خان نفر شاعر «انجم» تخلص بعد از وفات پدر به حکومت بهارلو و نفر برقرار گردید»
مرمت و بازسازی
پل زمان خان سه بار یکی در سال ۱۲۰۲ توسط کارگزاران حکومت صفوی، بار دوم توسط خوانین روستای ایلبیگی در سال ۱۳۲۹ هجری قمری و بار سوم در سال ۱۳۲۱ شمسی به وسیله حاج عبدالحسین قزوینی مالک قریه «چم عالی» به طور کامل تعمیر و مرمت شد. استحکام این پل با احداث دیوار سنگی در طرفین آن، دو چندان شد.
پل زمان خان - تابستان ۱۳۹۲
نمای سر پایین از روی پل به خروجی آب از پل تابستان ۱۳۹۲
نمای روبرویی از پل زمان خان تابستان ۱۳۹۲
میوه اژدها

حالت برش خورده و کامل
میوه اژدها، از غذاهای مورد علاقه پروانه‌ها است.
میوه اژدها (دیگر نام‌ها: پیتایا، پیتاهایا، هو لونگ گو، گلابی توت فرنگی، نانتیکافروت ، یا تان لانگ) به میوه چندین نوع کاکتوس اطلاق می‌شود. این میوه بومی مکزیک و آمریکای مرکزی و جنوبی است و نیز در کشورهای آسیای جنوب شرقی همچون ویتنام، تایوان، جنوب چین، جزیره اکیناوا (ژاپن)، فیلیپین و مالزی هم کشت می‌شود، و در اسرائیل نیز موجود است. میوه اژدها تنها در شب شکوفه می‌کند؛ شکوفه‌های آن بزرگ و سفید هستند و معمولا «گل شب» یا «ملکه شب» نامیده می‌شوند.
ویژگی
درختی که این میوه از آن بوجود می‌آید پیتایا نام دارد که ۳۰ تا ۵۰ روز بعد از شکوفه دادن میوه می‌دهد و در بعضی حالات ۵ تا ۶ بار در سال میوه می‌دهد. این میوه در پنج رنگ وجود دارد که بسیار آبدار هستند و هر رنگ طعم و مزه مخصوص به خود را دارد. دانه‌های درون این میوه مانند سیاه دانه هستند و از کاشت و پرورش آنها می‌توان درخت جدیدی بوجود آورد.
از میوه این درخت مربا و شربت هم درست می‌کنند و شربت درست شده از این میوه دراگونیتی نام دارد.
این میوه در صورت خراب شدن همانند موز و سایر میوه‌های گرمسیری ابتدا لکه‌های قهوه‌ای پیدا کرده و سپس سیاه می‌شود.
رنگ‌های میوه
این میوه در ۵ رنگ وجود دارد:
رنگ میوه سفید با پوسته قرمز
رنگ میوه قرمز با پوسته قرمز
رنگ میوه سفید با پوسته زرد (کمیاب)
رنگ میوه صورتی با پوست قرمز
رنگ میوه سفید با پوست صورتی
رنگ میوه قهوهای با پوست سفید (بسیارکمیاب)
خواص درمانی
میوه اژدها دارای انواع ویتامینها است و در جلوگیری از سرطان روده بزرگ و دیابت موثر است. همچنین سرشار از املاح معدنی است که باعث کاهش کلسترول و تنظیم فشار خون می‌شود. مصرف دائم آن می‌تواند آسم و سرفه‌های شدید را بهبود دهد و دارای آنتی اکسیدان قابل توجهی است.
رده:نوروز

نوروز
رده:استان‌های هلند

استان‌های هلند
جوزر

جوزر معروف‌ترین فرعون مصر باستان از دودمان سوم است. معروفیت او به خاطر فرمانش به یکی از مقامات آن روزگار به نام ایمهوتپ برای ساختن هرم پلکانی در سقاره بود.
نام او در متن‌های هم‌روزگارش نچریخت (Netjerikhet) است که «بدن خدایان» معنا می‌دهد. منابع پس از او از جمله منبعی در دوران پادشاهی نو که اشاره به بناهای ساخته شده توسط او می‌کنند، به فهمیدن اینکه نچریخت و جوزر یکی بوده‌اند، کمک کردند. او با نام‌های زوسر ، زوزر ، دسر ، جسر ، و هوروس نچریچت نیز شناخته می‌شود.
بررسی‌ها با تاریخ‌سنجی کربنی نشان می‌دهند که آغاز فرمانروایی جوزر میان ۲۶۹۱ تا ۲۶۲۵ پ. م. بوده‌است.
دوران فرمانروایی
طول
مان‌تو طول دوران فرمانروایی جوزر را ۲۹ سال ذکر می‌کند. در فهرست تورین اما این زمان ۱۹ سال ذکر شده. به دلیل وسعت و تعداد بناهای ساخته شده به دست جوزر، بعضی مصرشناسان بر این باورند که او شاید نزدیک به سه دهه حکمرانی داشته‌است. با توجه به نوشته‌های سنگ پالرمو، به نظر می‌آید که عدد ۲۸ سال برای طول دوران او به واقعیت نزدیک‌تر باشد.
رویدادها
در آغاز پادشاهی، جوزر در نزدیکی ابیدوس زندگی می‌کرد؛ جایی که در آن برای خود گوری در بیت خلاف ساخت. در هنگام او شهبانو نیماثاپ که در زمان خسه‌خموی «مادر فرزندان پادشاهی» خوانده می‌شد با نام «مادر پادشاه» صدا زده شد. دوران جوزر نخستین هنگامی است که نام وزیر معروف منه‌کا دیده می‌شود.
جوزر، که خود به معنای «قدیس» در زبان مصر باستان است، آغازگر انقلاب اصلاحی بزرگی در آیین مصر کهن شد. جوزر به عنوان «سازنده» پادشاهی کهن می‌دانند و این نه برای بناهایی که در مصر ساخت که اصلاحاتی است که به کمک وزیرش ایمهوتپ انجام داد. در هنگام او فرهنگ و اقتصاد پیشرفت کردند و داد و ستد با شرق رونق یافت.
آثار
نامدارترین اثر جوزر هرم پلکانی او بود که برآمده از ساخت چندین مصطبه بر روی هم است. شکل این هرم بعدها باعث پدید آمدن گور-هرم‌های معمول در پایان پادشاهی کهن شد.
با آنکه جوزر آغازگر ساخت گوری در ابیدوس (مصر علیا) بود که نتوانست آن را به پایان برساند، پس از مرگ او را در همان هرم پلکانی معروفش در سقاره (مصر سفلا) به خاک سپردند. از آنجا که خسه‌خموی - که پادشاهی از دودمان دوم بود - واپسین فرعونی بود که در ابیدوس به خاک سپرده می‌شد، بعضی مصرشناسان بر این باورند که گرایش به پایتخت شمالی‌تر در هنگامه جوزر کامل شد.
رده:گرافیست‌ها

گرافیست‌ها
رده:هنرمندان ایرانی

هنرمندان ایرانی
معجم البلدان

معجم البلدان کتابی در جغرافیا نوشته ابوعبدالله یاقوت حموی رومی بغدادی است، وی جغرافی‌دان و تاریخ‌نویس مشهور و یکی از علما و فلاسفه و جغرافی‌دانان قرن هفتم هجری قمری است. معجم البلدان از دیدگاه شماری از مورخین و خاورشناسان کتابی ارزشمند در عصر خوداست.
در این کتاب موضوعات زیر که شش بخش کتاب را تشکیل داده مطرح شده است:
شکل زمین و نظریه‌های دانشمندان مختلف درباره آن
معرفی سرزمین‌ها و صورت‌های فلکی و سرزمین‌های متعلق به آن‌ها
معرفی و تفسیر اصطلاحات جغرافیایی از جمله برید، فرسخ، میل
فهرست سرزمین‌های تسخیر شده توسط مسلمانان و مالیات آن‌ها
توضیح کوتاه در اخبار سرزمین‌ها و مردم نواحی مختلف و طبقه‌بندی کشورها از دید ارزش و جایگاه
قسمت ششم کتاب که بزرگترین قسمت کتاب است واژه‌نامه شروع می‌شود که بر اساس حروف ابجد نوشته شده از جمله مکان‌ها و شهرها و آبادی‌ها و قلعه‌ها و توضیح در مورد آن‌ها
کتاب معجم البلدان در میزان دانشمندان
از دانشمندان و محدثان عصر نو که از اهمیت این کتاب سخن گفته‌اند، و یکی از کتاب‌های ارزشمند شمرده‌اند، می‌توان از چند تن از مشهورترین و معروفترین آنان نام برد که عبارت‌اند از:
جرجی زیدان
حسین مونس
نفیس بن احمد
همچنین عمر کحاله در کتابش التاریخ و الجغرافیه فی العصور الاسلامیه می‌گوید که کتاب معجم البلدان یکی از کامل‌ترین کتاب‌هایی است که در وصف جغرافیا و تاریخ جهان‌گردی و گردشگری تصنیف شده‌است. در این مورد نیز مصطفی السقا در کتابش معجم ما استعجم می‌نویسد که کتاب معجم البلدان گنجینه‌ای است از علم و ادب و آثار ممالک و مسالک، و عظیم‌ترین معاجم گردشگری آن دوران است. ناگفته نماند که کتاب معجم البلدان به چند زبان زنده دنیا ترجمه شده‌است.
کلج

کلج روستایی است در بخش طارم سفلی استان قزوین، دارای باغ‌های درهم تنیده زیتون و قلعه تاریخی شمیران.
این روستا از روستاهای گردشگری ایران است.
دهی از دهستان طارم پایین است که در بخش طارم سفلی شهر قزوین واقع است ۴۰۰ خانوار در آن ساکن می‌باشند. زبان مردم روستای کلج ترکی آذربایجانی و پیرو مذهب شیعه هستند.
از مشاهیر این خطه می‌توان به حبیب‌الله کشاورز مکافاتی (اولین شخصی که زیتون را در بازگشت از سفر فلسطین به ایران آورد و دارای سواد و معلومات فراوانی بوده‌است)؛ سید حسین موسوی؛ سید کاظم موسوی (کدخدا و بزرگ کلج)؛ رحیم کشاورز قدیمی و چایخانه ایشان که قدمت طولانی دارد: پل قدیمی کلج و حمام قدیمی کلج (یکی از موقوفات حیدر کشاورز طالبی) که با یک شمع روشن بود وخانواده معتمدی و کشاورز طالبی که خدماتی نوین مدنی برای این روستا داشته‌اند مثل ورود اولین خودرو به روستا توسط خانواده معتمد صورت گرفته و خانه بزرگ معتمدی که ترکیبی است از صخره‌های طبیعی و مصالح دستی با قدمت بیش از ۳۰۰ سال با آینه کاری و منبت کاری و نقاشی‌های قدیمی نیز از نقاط گردشگری است اشاره نمود.
لغت «کلج» به معنای «مردان درشت و توانا» می‌باشد.
شهرستان قزوین
بخش طارم سفلی
حبیب رضایی

حبیب رضایی - ۱۳۸۷
حبیب رضایی (زاده ۱۲ بهمن ۱۳۴۸) بازیگر و کارگردان ایرانی است.
زندگی
رضایی در ۱۲ بهمن ۱۳۴۸ در تهران بدنیا آمد و تحصیلات خود را تا مقطع لیسانس ادامه داد.
وی نوه دختری «دکتر محمد متولی» از شخصیت‌های بنام و سرشناس سبزوار است.
او با بازی در فیلم آژانس شیشه‌ای و کسب جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد مکمل در سینمای ایران مطرح شد.
جوایز
جشنواره فیلم فجر
برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد (اینجا چراغی روشن است) دوره ۲۱ (مسابقه سینمای ایران) سال ۱۳۸۱
برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آژانس شیشه‌ای) دوره ۱۶ (مسابقه سینمای ایران) سال ۱۳۷۶
جشن خانه سینما
کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد (اینجا چراغی روشن است) دوره ۷ (مسابقه) سال ۱۳۸۲
کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (بمانی) دوره ۶ (مسابقه) سال ۱۳۸۱
سایر
سومین بازیگر نقش مکمل مرد سال (بمانی) دوره ۱۷ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترین‌های سال) - سال ۱۳۸۱
سینما
سال
نام فیلم
سمت
کارگردان
توضیحات
۱۳۹۶
بمب؛ یک عاشقانه
بازیگر
پیمان معادی
۱۳۹۵
یک قناری، یک کلاغ
بازیگر
اصغر عبداللهی
۱۳۹۲
آرایش غلیظ
بازیگر
حمید نعمت‌الله
۱۳۹۲
طبقه‌ی حساس
بازیگردان
کمال تبریزی
۱۳۹۱
همه‌چیز برای فروش
بازیگر
امیر ثقفی
۱۳۹۰
کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه
مدیر هنری
ایرج طهماسب
آخرین قسمت از سه گانه کلاه قرمزی
۱۳۹۰
بغض
امور بازیگران
رضا درمیشیان
۱۳۸۹
خیابان‌های آرام
انتخاب بازیگر
کمال تبریزی
فیلم توقیف است
۱۳۸۹
اسب حیوان نجیبی است
بازیگر
عبدالرضا کاهانی
۱۳۸۹
من مادر هستم
بازیگر
فریدون جیرانی
۱۳۸۸
تهران ۱۵۰۰
بازیگر، مشاور فیلمنامه
بهرام عظیمی
اولین انیمیشن سینمایی ایران
۱۳۸۷
پاداش
بازیگردان
کمال تبریزی
فیلم توقیف است
۱۳۸۷
بی‌پولی
بازیگر
حمید نعمت‌الله
۱۳۸۷
بیست
بازیگر
عبدالرضا کاهانی
۱۳۸۶
همیشه پای یک زن در میان است
نویسنده، بازیگر، بازیگردان، انتخاب بازیگر
کمال تبریزی
۱۳۸۵
پاداش سکوت
انتخاب بازیگر
مازیار میری
۱۳۸۳
به رنگ ارغوان
انتخاب بازیگر، بازیگردان
ابراهیم حاتمی‌کیا
فیلم پنج سال توقیف بود
۱۳۸۳
یک تکه نان
انتخاب بازیگر، بازیگردان
کمال تبریزی
۱۳۸۲
مارمولک
انتخاب بازیگر، بازیگردان
کمال تبریزی
۱۳۸۱
اینجا چراغی روشن است
بازیگر
رضا میرکریمی
۱۳۸۰
ارتفاع پست
دستیار کارگردان، بازیگردان
ابراهیم حاتمی‌کیا
۱۳۸۰
من، ترانه ۱۵ سال دارم
انتخاب بازیگر، بازیگردان
رسول صدرعاملی
۱۳۸۰
بمانی
بازیگر
داریوش مهرجویی
۱۳۷۸
شوخی
بازیگر
همایون اسعدیان
۱۳۷۶
آژانس شیشه‌ای
بازیگر
ابراهیم حاتمی‌کیا
تلویزیون
سال
نام برنامه
سمت
کارگردان
۱۳۹۱
گپ
مشاور کارگردان
رامبد جوان
۱۳۹۱–۱۳۹۰
کلاه‌قرمزی ۹۱
مشاور هنری
ایرج طهماسب
۱۳۸۷
کلاه‌قرمزی ۸۸
مدیر هنری
ایرج طهماسب
۱۳۸۷
شهریار
انتخاب بازیگر
کمال تبریزی
۱۳۸۱
خاک سرخ
بازیگر
ابراهیم حاتمی‌کیا
۱۳۷۵
خانه سبز
بازیگر
بیژن بیرنگ، مسعود رسام
۱۳۷۷–۱۳۷۶
هفت‌سنگ
بازیگر
سید عبدالرضا نواب‌صفوی
تاتر
سال
نام نمایشنامه
سمت
کارگردان
توضیحات
۱۳۹۵
آدامس خوانی
بازیگر
محمد رحمانیان
ایرانشهر - سالن استاد سمندریان
نمایش فنز؛ کارگردان: محمد رحمانیان
رده:بخش هرمز

بخش هرمز
رده:نقاشان هلندی

نقاشان هلندی
رده:محکومین هلندی

محکومین هلندی
متون بهائی

بهاءالله
بهائیان معتقدند تمامی آثار بهاءالله وحی منزل از سوی خدا بر وی بوده‌است:
کتاب اقدس (ام الکتاب دین بهائی، کتاب شریعت و احکام)
کتاب ایقان (در حل معضلات و مشکلات کتب آسمانی و استدلال) به فارسی
کلمات مکنونه فارسی
کلمات مکنونه عربی
هفت وادی (در مجاهدت و سیر و سلوک) به فارسی
چهار وادی
کتاب بدیع (در جواب شبهات ازلیان)
سوره هیکل
الواح خطاب به سلاطین و روسای جمهور و پاپ و غیرهم
رساله سوال و جواب (متمم کتاب اقدس به فارسی)
اشراقات
طرازات
تجلیات
فردوسیه
اقتدارات (مجموعه الواح فارسی و عربی)
مجموعه بزرگ (الواح مهمه فارسی و عربی)
لوح ابن ذئب (خطاب به شیخ نجفی اصفهانی)
ادعیه محبوب (مناجات‌ها و ادعیه) (به فارسی و عربی)
سوره الملوک (خطاب به همه سلاطین)
لوح مقصود (به فارسی)
کتاب مثنوی مبارک
کتاب عهدی (وصیت نامه)
جواهر الاسرار (ایقان عربی)
و الواح و آثار بسیاری که هنوز با چاپ عکسی منتشر نشده.
عبدالبهاء
مقاله شخص سیاح (تاریخ دوره اول دین بهائی) (به فارسی)
رساله مدنیه (به فارسی)
کتاب سیاسیه (در سیاست مدن) (به فارسی)
کتاب مفاوضات (مشتمل بر رسائل مهمه و فلسفه و روحانی و تفسیر و غیرها)
کتاب مکاتیب (در ۴ جلد) (مشتمل بر الواح به فارسی و عربی)
تذکره الوفا (مشتمل بر شرح احوال نفوس زکیه)
مجموعه مناجات‌ها به فارسی
مجموعه مناجات‌ها به عربی
جواب نامه جمعیت لاهای (برای اجرای صلح عمومی)
دراری الملکوت (الواح به افتخار اطفال شرق و غرب)
جواب دکتر پروفسور دکتر فورل
خطابات مبارکه در ۲ جلد به فارسی و عربی
مجموعه الواح به زبان آذری
لوح امریک
الواح وصایای مبارکه (وصیت نامه)
الواح و آثار متعدد دیگری نیز موجود است که هنوز به چاپ عکسی نرسیده‌است.
آثار نوشته شده توسط عبدالبهاء را می‌توان این گونه دسته‌بندی نمود:
آثاری نظیر مفاوضات، تذکره الوفا، مکاتیب برای جامعه بهائی.
مفاوضات جواب به سئوالات خانمی آمریکایی است در زمینه تاریخ ادیان و مباحث فلسفی، تاریخی و علمی.
تذکره الوفا شرح حال برخی از بهائیان.
مکاتیب، نامه هائی است که به سئوالات بهائیان جواب داده و آنها را راه نمائی کرده‌است.
آثاری نظیر رساله مدنیه، رساله سیاسیه و مقاله شخص سیاح.
این سه اثر بدون امضای او منتشر شده‌است.
مقاله اصلی: رساله مدنیه
عبدالبهاء رساله مدنیه را به دستور بهاءالله و در سال ۱۸۷۵ تحت عنوان اسرارالغیبیه لاسباب المدنیه می‌نویسد. این نوشته به طور خطی درایران منتشر می‌شود اما بعدا و در سال ۱۸۸۲ در بمبئی بدون ذکر نام نویسنده چاپ می‌شود.
شوقی افندی
کتاب نظم بدیع (مشتمل بر ۷ رساله مهمه به انگلیسی)
کتاب نظم اداری دین بهائی (مشتمل بر دستورهای تشکیلات بهائی به انگلیسی)
کتاب ظهور عدل الهی به انگلیسی و ترجمه به فارسی
لوح قرن (مشتمل بر تاریخ مختصر یک قرن) (به فارسی)
کتاب قرن بدیع (گاد پاسز بای به انگلیسی)
هذا القرن الابدع البدیع (به عربی)
روز موعود فرا رسید (به انگلیسی و ترجمه به فارسی)
نظامات بهائی (به انگلیسی و ترجمه به فارسی و عربی)
امر بهائی
ترجمه کتاب تاریخ نبیل زرندی به زبان انگلیسی
ترجمه کتاب نبیل زرندی به زبان عربی به نام مطالع الانوار
آثار بسیاری از شوقی افندی به زبان انگلیسی صادر و موجود است که خلاصه آن‌ها ذکر گردید.
متون بابی
مزارعه

مزارعه یکی از روش‌های تامین مالی کوتاه مدت در بخش کشاورزی است، که به موجب آن یکی از طرفین در زمین دیگری به کشاورزی می‌پردازد و محصول را آن طور که در عرف رایج است تقسیم می‌کنند. یکی از شرایط شرعی مزارعه آن است که تمام محصول به یکی از طرفین اختصاص داده نشود. این «عقد» در ماده ۵۱۸ قانون مدنی ایران آمده است.
حداکثر طول مدت مزارعه یک سال است و اگر موعد محصول دهی زراعتی خاص بیش از یک سال باشد مدت مزارعه یک دوره زراعی است، همچنین اگر در طول زراعت به دلیل پیش‌آمد مشکلی ادامه کشت ممکن نباشد هرآنچه تا آن روز به دست آمده باید تقسیم گردد.
به بیان دیگر اسلام مزارعه را به عنوان اسلوبی در جهت انعقاد شرکت بین دو عامل کار و سرمایه قرار داده‌است که در اینجا کشاورز متعهد می‌گردد در زمین کار کند، شخم بزند، آبیاری کند و مالک متعهد می‌شود که زمین و بذر و در صورت نیاز حتی کود در اختیار کشاورز قرار دهد و در نهایت محصول بدست آمده به نسبت معینی بین آن دو تقسیم شود.
شیخ طوسی در کتاب «خلاف» می‌گوید:صاحب زمین مجاز است زمینش را در ازای قسمتی از محصول در اختیار دیگری قرا دهد. بدین صورت زمین و بذر از او زراعت و آبیاری و مراقبت به عهده عامل باشد.
از این گفته می‌توان نتیجه گرفت که مزارعه شرکت میان دو عنصر است، یکی عنصر کار و دیگری سرمایه (زمین و بذر). اگر مالک زمین را در اختیار زارع قرار دهد ولی بذر به او ندهد، به این عمل مخابره گفته می‌شود. پیامبر از مخابره نهی کرده و حتی در صورت نیاز زمین به کود مالک باید آن را تهیه کند و در اختیار عامل قرار دهد. علامه حلی در کتاب «قواعد» می‌نویسد:
در بستن قرارداد مزارعه مالک و عامل باید عاقل و بالغ باشند و با اختیار قرارداد را امضاء کنند و زمان قرارداد نسبت سهم هر یک معین و مشخص باشد.
حق ریشه
در حقوق ایران عقدی بنام مزارعه وجود دارد این در ماده ۵۱۸ قانون مدنی ایران تعریف شده‌است در این عقد چون زارع ریشه کشت خود را با اذن و اجازه مالک در زمین ایجاد نموده‌است و از طرفی مطابق قاعده فقهی-(حقوقی الزع لزارع و لو کان غاصب)، ریشه موجود در زمین متعلق به زارع است حتی بعداز اتمام عقد مزارعه، ریشه حقی را برای زارع درزمین مالک ایجاد می‌نماید که اصطلاحا بدان حق ریشه می‌گویند.
توحید (چرداول)

توحید شهری است در بخش هلیلان شهرستان چرداول استان ایلام ایران. در سال ۱۳۹۱ شهر کهره به این شهر الحاق شد .
چوار

چوار شهری در استان ایلام ایران است.
چوار مرکز بخش چوار شهرستان ایلام است و نیز دارای طبیعتی بسیار زیبا است.
سرابله

سرابله شهری است در استان ایلام در غرب کشور ایران.
این شهر مرکز شهرستان چرداول است و در بخش مرکزی این شهرستان جای گرفته‌است. اواسط سال۹۱ طبق تصمیم هیئت وزیران دو بخش شیروان و چرداول به شهرستان‌های مستقل تبدیل شده. سرابله یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای استان ایلام است که در قسمت شرقی به شهر شباب و از قسمت غرب به شهر آسمان آباد و شهرستان گیلانغرب در استان کرمانشاه منتهی می‌شود.
وجه تسمیه
واژه «سرابله» از سراب+له تشکیل شده که پسوند «له» در زبان لکی برای تصغیر به کار می‌رود. این واژه که در زبان کردی به صورت (سه‌راوله، Serawle) تلفظ می‌شود به معنای «سراب» است که در مرکز شهر قرار گرفته و از این سراب یک دریاچه و مجتمع تفریحی زیبا به وجود آوردن که باعث زیبای شهر سرابله شده.
(البته سراوله) اسم محلی سرابله می‌تواند ریشه‌ای دیگر هم داشته باشد، (سراو) به معنی سراب و (له) که علاوه بر توضیح متن بالا که آن را پسوندی برای تصغیر، توصیف نموده، می‌تواند ریشه دیگری هم داشته باشد، مثلا:(له) احتمالا ابتدا (لا: به معنی، کنار) بوده و در گذر زمان مثل خیلی از کلمات دیگر دچار تغییرات شده است.
سرابله بر گرفته از حاصل اسم مصدر چشمه‌سرابی(سراب_سراو) است، که در کوه‌پایه برندک کوهی با نام(لنه) که حرف (..ن..) اسم لنه با استفاده از تصغیر و اسم مصدر خورده شده(له) و در آخر این ویرایش زبانی حاصل شده، در واقع مالکیت یا همان تعلق داشتن سراب به برندکی‌ست که (لنه) نام دارد، و همین شناساندن سراب با کوه برندک لنه را نشان می‌دهد ، و در پایان موجب نام‌گذاری سراب+له (سرابله) به این نام شده است.
وجه تسمیه شهرستان چرداول
نام چرداول بیش از۹۵۰ سال قدمت دارد که به معنی سرزمین آباد است و علت نامگذاری چرداول به این نام این است که کلمه چرداول از چهاردول گرفته شده که دول در زبان کردی به معنی سرزمین آباد و هموار است که بعبارت دیگر چرداول از چهار دول ۱- دول آسمان آباد ۲- دول زنجیره تا سرابله ۳- دول ریزه‌وند ۴- دول لکستان تشکیل شده‌است.
اقتصاد
عمده کار مردم این شهر کشاورزی است و بیشترین کشاورزی آنان را کشت گندم، جو، نخود، عدس و کشت برنج تشکیل می‌دهد. برنج سرابله به نام برنج عنبربو (خوش‌بو) معروف است.
زبان
زبان بیشتر ساکنان سرابله کردی است.
ارتفاع
ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۰۵۰ متر است. آب و هوای این شهر کوهستانی است.
جمعیت
طبق سایت آمار ایران جمعیت این شهر ۲۰،۰۰۰نفر است که ترکیب آن‌ها از ایل خزل، ایل ریزه وند و ایلات مختلف هستند..
آثار تاریخی
۱- مقبره ، از نوادگان امام موسی بن جعفر (ع)- مربوط به سده‌های آغازین دوره اسلامی
۲-آتشکده موشکان که قدمت آن به دوران ساسانیان می‌رسد.
صالح‌آباد (مهران)

صالح‌آباد شهری است در استان ایلام ایران. صالح‌آباد مرکز بخش صالح‌آباد شهرستان مهران است.وجه تسمیه این شهر به خاطر وجود مقبره امام زاده علی صالح(خاص علی) نوه امامسجاد و جد آیت‌الله سید محسن اعرجی است.
جاده ایلام، صالح‌آباد به شهر مرزی مهران با طول ۸۰ کیلومتر مهمترین و نزدیک‌ترین محور ارتباطی ایران برای انتقال زائران به عتبات عالیات و ارسال کالا به کشور عراق است و کمترین مسافت را به عتبات نسبت به سایر مرزهای کشور دارد.
در سال ۱۳۷۸ خورشیدی روزانه به طور میانگین یک هزار و ۵۰۰ دستگاه کامیون کالا، ۴۰ کاروان زیارتی و صدها دستگاه وسایل نقلیه دیگر در این محور ارتباطی رفت‌وآمد می‌کنند.
لومار

لومار
اطلاعات
کشور :
ایران 20px
استان :
ایلام
شهرستان :
سیروان
بخش :
بخش مرکزی
جمعیت :
۲۷۳۲
ارتفاع از سطح دریا :
۸۱۲ متر
پیش‌شماره تلفنی :
۰۸۴۲۴۷۲
وب‌گاه :
لومار شهری است در استان ایلام ایران. لومار مرکز بخش مرکزی شهرستان سیروان است.
مردم لومار کرد زبان و شیعه دوازده‌امامی هستند.
میمه (دهلران)

میمه شهری است در استان ایلام ایران. میمه در بخش سراب میمه شهرستان دهلران قرار دارد این شهر دارای آب و هوایی معتدل کوهستانی است و دارای روستاهایی دیدنی به نام تختان ،آگره بید ، گوراب بالا، گوراب پایین ، فرخ آباد و بهرام آباد است.
علت نام گذاری میمه: یکی از روایاتی که نسبت به نامگذاری میمه هست این است که میمه از مای مای یعنی آب گرفته شده‌است و به علت آب فراوان و چشمه‌ها و رودخانه‌های دائمی این نام را به خود اختصاص داده است
گردشگری
میمه به علت ارتفاع 1،193متری از سطح دریا دارای آب و هوای معتدل می‌باشد که د رتابستان‌های داغ پذیرای مهمانان و گردشگران از اقصی نقاط شهر مخصوصا شهرهای جنوب استان ایلام است این شهر سومین شهر استان ایلام است که دارای شهرداری بوده‌است .
تپه میمه با دیرینگی ۴،۵۰۰ تا ۴،۱۰۰ سال پ.م. از مکان‌های باستانی منطقه است.
آبشار آبتاف در مسیر میمه به پهله زرین آباد در زمره مکان‌های گردشگری استان ایلام است.
«میمه» دارای طبیعتی سرسبز وباغات زیبامیباشد ا
چک دوسلی (دوستعلی ) که به روایت کاوشگران اروپایی در قبل از انقلاب منطقه‌ای مسکونی است که در زیر خاک رفته‌است
قلعه به جای منده از دوران قبل از اسلام در محله پشت قلعه
سنگ نوشته دوران قاجار
باغات انجیر و گردو و…
امامزاده سید فلک الدین ع
امامزاده سید اکبر تختان
منطقه طبیعی گردشگری میانه وار تختان
آبشار زیبای چپی راسی تختان
چشم اندازهای طبیعی رشته کوه کبیر کوه در شمال این شهر
جنگل‌های انبوه بلوط
رمکو کامپرت

رمکو کامپرت ، (۱۹۲۹—) نویسنده و شاعر هلندی.
زندگی
Remco Wouter Campert شاعر و نویسنده. از نسل نویسندگان معروف به پنجاهی‌ها (دهه پنجاه میلادی). او درسال ۱۹۲۹ در شهر لاهه متولدشد. فرزند نویسنده و شاعر Jan Campert و بازیگر Joekie Broedelet بود. وقتی که سه ساله بود پدر و مادر او از هم جداشدند، و او تا مدتی با پدربزرگ و مادربزرگ خود زندگی می‌کند. پدر او در سال ۱۹۴۳ در اردوگاه کار اجباری نازی‌ها در Neuengamme درگذشت. Remco سپس با مادرش زندگی می‌کند. بعد آنها در سال ۱۹۴۵ به آمستردام پس از جنگ جهانی دوم نقل مکان می‌کنند، پس از سه سال اقامت در شهر Epe.
در آمستردام، او تحصیلات متوسطه را گذراند و به نوشتن مقالات یا کشیدن نقاشی و کمیک استریپ برای روزنامه مدرسه روآورد و بعدها اوقات خود را بیشتر در سینما و کلوب‌های‌های جز یا میخانه میگذراند، به نحوی که پیش از موعد مدرسه را ترک کرد. او در ۱۹۵۰ با یکی از دوستان مدرسه، نشریه Braak را منتشر کرد.
رمکو کامپرت در طی سالیان آینده چندبار ازدواج کرد، از جمله یا یک زن نویسنده، یا زوج عوض کرد. با آنها در آمستردام، آنتورپن (بلژیک) و پاریس سکونت گزید. حتا صاحب دو فرزند شد اما این هم او را به ازدواج پایبند نکرد. پیش از موفقیت ادبی‌اش مدتی برای گذران زندگی به کارهای دیگر از جمله ویرایش متون تجاری و ترجمه رو آورد.
تا دهه ۱۹۷۰، او بیشتر شعر می‌سرودو کم داستان نوشته بود. اما بعد داستانسرایی را با جدیت بیشتر دنبال کرد. Sombermans actie را در ۱۹۸۵ نوشت. یکی از پرفروش‌ترین رمانهای او Het leven is vurrukkulluk است که آن را در برنامه رادیویی روخوانی هم کرده.
کتابشناسی:
برای مشاهده فهرست آثار او به لینک صفحه انگلیسی یا هلندی رمکو کامپرت در ویکی‌پدیا نگاه کنید.
در فارسی
مفقود شدن برچه، س، ترجمه نسیم خاکسار در مجموعه داستان کوتاه جلد چهارم
یه وامونده تن لش Een ellendige nietsnut، مجموعه داستان کوتاه در دست ترجمه توسط رامین فراهانی
آبدان

آبدان نام شهری در استان بوشهر ایران است. شهر آبدان مرکز بخش آبدان در شهرستان دیر است.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر آبدان ۶،۸۲۷ نفر (۱،۸۱۹ خانوار) می‌باشد.
وجه تسمیه
آبدان یعنی جایی که آب فراوان دارد. چنین اسمی برای این منطقه چندان هم بی‌مسمی نیست زیرا آبدان دره‌ای به نام دره جاشک دارد که سیلاب‌ها و حوضه آبریز دو رشته کوه که باهم دوازده کیلومتر فاصله دارند، به سوی این دره جاری می‌شود و پس از آبیاری کردن زمین‌های کشاورزی که در دو طرف جاده بوشهر کنگان در شمال آبدان قرار دارد، به خور بردستان و سپس به خلیج زیبای فارس می‌ریزد.
بومشناسی
مردم آبدان فارسی زبانند اما با گویش یا گونه زبانی منحصربه‌فرد آبدانی صحبت می‌کنند.
آبدان طایفه‌های سرشناسی چون سبزی‌ها، شجاعی‌ها، حاجیانی‌ها، حسینی‌ها، منصوری‌ها ،تنگستانی‌ها، سلمانی‌ها. خوانین و کرمی‌ها و فخرایی‌ها دارد که همگی با حکومت مرکزی مبارزه می‌کرده‌اند.
تاریخچه
آبدان قدمتی ۳۰۰ ساله دارد. البته آثار و بناهایی مربوط به قبل از اسلام در اطراف وجود دارد که نیاز به حفاری و کارشناسی دقیق دارد اما اصل اینکه چه زمانی آبدان دارای سکنه بوده و به عنوان یک روستای متمرکز وجود داشته و داد و ستد در آن رونق داشته مربوط به دوره افشاریه می‌باشد.
آبدان در سال ۱۳۷۹ از دهستان به شهر تبدیل شد.
آثار تاریخی
آبدان آثار تاریخی نیز دارد که عبارتند از:
سد ساروجی که از ملاط ساروج ساخته شده و امروز مخروبه است و در کوه گلی قرار دارد که در شمال شرقی آبدان است.
قلعه پشمه که از چند اتاق تودرتو ساخته شده و در ارتفاع ۸۰۰ متری کوه پشمه در شمال شرقی آبدان قرار دارد. بردن مصالح ساختمانی تا چنین ارتفاعی، امروز نیز کار دشواری است.
کلات منقلی در ۱۰ کیلومتری غرب آبدان در روستای خرگونه (احمد آباد) قرار دارد. ارتفاع این کلات ۸۰ متر است و باد و باران درحال تخریب منقل‌های سفالی این کلات است.
قلعه شیرین نیز در کوه‌های غربی آبدان، نزدیک روستای خرگونه (احمد آباد)است. از این قلعه چشمه‌ای‌آب و چند اتاق مخروبه باقی‌مانده‌است.
تل کچاوه، تل گنبدان، تل اردو، ساروج‌های تنگ نخل، برکه دی‌نظر و سیل‌بند کوه‌نی از دیگر آثار قدیمی آبدان است که تقریبا همگی درحال تخریبند و کاش تا کاملا نابود نشده‌اند، سازمان میراث فرهنگی برای مرمت این آثار تاریخی اقدام کند.
شغل
شغل بیشتر مردم آبدان کشاورزی و تولید گوجه فرنگی است.
آبدان، از نخستین مناطقی است که سال‌ها پیش در جنوب ایران، در فصل زمستان و در زمانی که در هیچ نقطه کشور امکان تولید گوجه فرنگی نبود در این نقطه کشور گوجه فرنگی کاشت، داشت و برداشت شده و روانه شهرها و روستاهای کشور شد. هر چند اکنون در بیشتر مناطق همجوار و حتی استان‌های همسایه گوجه فرنگی کشت می‌شود اما بازار سراسر کشور و حتی بازارهای صادراتی کماکان گوجه تولید آبدان را به دلیل برخورداری از طعم و مزه خاصش می‌پسندد.
راه‌های ارتباطی
جاده ارتباطی کشوری بوشهر - بندر عباس از شهر آبدان می‌گذرد.
اماکن مذهبی
بقعه بی‌بی دولت: مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دیر، شهر آبدان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۳۳۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است و هنمچنین امامزاده میر بهزاد و امامزاده سید عبدالله
آبدان
آبدان
امام حسن (دیلم)

امام حسن شهری است در استان بوشهر در جنوب ایران. شهر امام حسن مرکز بخش امام حسن از توابع شهرستان دیلم است.
این شهر محل دفن امامزاده حسن از نوادگان امام موسی کاظم می‌باشد. این شهر بین بندر گناوه و بندر دیلم و در محل بندر باستانی سینیز در کناره خلیج فارس قرار گرفته‌است.
بهرگان یکی از چهار مناطق نفتی ایران نیز در شهر امام حسن قرار دارد.
جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۱۹۲ نفر بوده‌است .
نمایی از خلیج فارس و درختان نخل (بندر امام حسن)
اهرم (تنگستان)

اهرم ، شهری است واقع در استان بوشهر در کشور ایران.
اهرم مرکز شهرستان تنگستان است.
موقعیت
شهر اهرم بر ۲۸ درجه و ۵۳ دقیقه عرض شمالی و ۵۱ درجه ۱۵ دقیقه طول شرقی قرار دارد.
شهر اهرم در فاصله ۵۵ کیلومتری جنوب شرق بوشهر واقع است.
اهرم ۵ هزار اصله نخل دارد. شمار زیاد نخلستان‌ها باعث کندی در گسترش ساخت‌وساز در این شهر شده‌است و دارای بیمارستانی ۳۲ تخت خوابی (امام حسین) می‌باشد.
گردشگری
چشمه آب گرم اهرم به عنوان یکی از مهمترین جاذبه‌های گردشگری این شهر است و همه ساله مسافران بسیاری از اقصی نقاط کشور به دیدن این جاذبه تفریحی می‌آیند. گفتنی است که در سال ۱۳۸۶، چشمه آبگرم اهرم بوشهر به‌عنوان دهکده نمونه آب درمانی در ایران انتخاب شد.
دیگر جاذبه‌های گردشگری این شهر عبارتند از: قلعه زائر خضر خان تنگستانی (قلعه کلات)، امامزاده ابراهیم، امامزاده جعفر، منطقه خائیز، سد انحرافی اهرم و آب درمانی قوچرک واقع در امامزاده زین الشهدا می‌باشد. دلوار و ساحل زیبای آن از دیگر جاذبه‌های اهرم است.
زبان و گویش
مردم این شهر به زبان فارسی جنوبی با گویش تنگسیری یکی از گویش‌های بوشهری تکلم می‌کنند.