توالت

توالت شرقی
توالت فرنگی
توالت ، که به آن دستشویی یا سرویس بهداشتی نیز می‌گویند (فارسی افغانستان: تشناب، که در به آن یا مستراح نیز می‌گفتند)، سازه‌ای ساختمانی است که در درون اماکن مسکونی، اداری و غیره به منظور دفع مدفوع و پیشاب انسان تعبیه می‌شود. هدف اصلی از ساخت دستشویی توسط بشر، ایجاد امکان دفع به‌طور بهداشتی بوده‌است.
هنوز ۸۹۲ میلیون نفر در جهان از فضای باز و طبیعت برای دفع استفاده می‌کنند و دسترسی به توالت ندارند. همچنین، ۴٫۵ میلیارد نفر در جهان توالتی که پسماند آن به‌طور امن و بهداشتی دفع شود در خانه ندارند.
واژه‌شناسی
هم‌اکنون در ایران واژه‌های دستشویی و سرویس بهداشتی بسیار رایج است. واژه توالت نیز که از فرانسوی وارد زبان فارسی شده نیز توسط برخی استفاده می‌شود.
در قدیم واژه‌هایی مثل خلا یا مستراح رایج بوده‌اند. واژه مستراح از ریشه عربی «ر.و. ح»، بر وزن مستفعل به‌معنی «محل راحت شدن» گرفته شده‌است که در زبان عامیانه فارسی، گاهی بدان «مستراب» نیز می‌گویند. مبال یا موال از دیگر لغات عامیانه‌ای است که درمورد آن به‌کار رفته‌است. «مبال» از ریشه «بول»، که عربی و اسم مکان است، آمده‌است و به‌معنی «محل ادرار» است.
در ایران باستان به دستشویی آبریزگاه می‌گفته‌اند. پس از اسلام خروجی فاضلاب‌ها که نادانسته به سمت قبله بودند تخریب و به سمتی دیگر تغییر جهت یافتند.
سابقه
تا صد سال پیش، دستشویی در ایران در داخل اتاق جداگانه در گوشه‌ای از سرا و به دور از اتاق‌های نشیمن وجود داشت. دستشویی خانه در واقع بدون چاه بود؛ یعنی فضای نشستن و سنگ دستشویی در روی بلندی قرار داشت و مدفوع به داخل محوطه شیب‌دار و گودالی در همان اتاق هدایت می‌شد و روی محوطه گودالی شکل خاک می‌ریختند. بعد از هر چند مدت، مدفوع‌ها را برای مصارف کشاورزی بر بار خران حمل می‌کردند و به مزارع می‌بردند. با زندگی شهرنشینی مدرن و تغییر سبک سراها به خانه‌های کوچک و آپارتمان، حفر چاه سرپوشیده دستشویی در خانه‌ها مرسوم شد. از سال ۱۳۴۳ خورشیدی و با ایجاد سپاه بهداشت و سپاه دانش، ایجاد چاه سرپوشیده برای دستشویی‌ها در روستاها نیز اجباری شد. علمای دینی در ابتدا با تغییر کاربری مستراح‌ها به چاه سرپوشیده و همچنین تغییر حمام‌های خزانه به حمام دوش گرمابه مخالفت می‌کردند. این مخالفت‌ها در مناطق سنی نشین و روستاها شدیدتر بود، به‌طوری‌که مردان در روستاهای شرق خراسان و هم‌مرز با افغانستان، حاضر به استفاده از دستشویی‌هایی که زنان از آن استفاده می‌کنند نمی‌شدند. در روستاهای افغانستان هنوز هم دستشویی‌ها بیشتر حالت سرباز دارد و استفاده از چاه‌های سرپوشیده را مخالف شرع می‌دانند. در ایران، تعداد دستشویی‌های همگانی کم است؛ به همین دلیل، باوجود مراکز تاریخی و دیدنی فراوان در ایران، گردشگران برای استفاده از سرویس بهداشتی دچار مشکل می‌شوند. ازجمله مشکلاتی که برای استفاده مسافران از دستشویی‌های همگانی پیش می‌آید، نبودن آویز مناسب است. هرچند در بعضی از پایانه‌های مسافربری، فرودگاههاو یا ایستگاه‌های راه‌آهن نوعی جالباسی، که به آن توشه نگهدار می‌گویند، دیده می‌شود، امید می‌رود با توجه‌به نیاز جامعه و همراه با گسترش دستشویی‌های همگانی، استفاده از توشه نگهدار هم فراگیرتر شود.
محل استقرار
در هر خانه معمولا یک دستشویی نزدیک ورودی و در بخش عمومی خانه ویک حمام در بخش خصوصی و نزدیک اتاق خوابها طرح می‌شود و این دو فضا حداقل امکاناتی است که می‌توان برایسرویس بهداشتی یک خانه در نظر گرفت؛ ولی در خانه‌های بزرگتر با امکانات بیشتر می‌توان حمام اتاق خواب والدین را مستقل از حمام خانه در نظر گرفت حتی نیز ممکن است که برای اتاق خواب مهمان و تک تک اتاق خواب‌ها نیز سرویس‌هایی مجزا پیش‌بینی شود. در حمام دستشویی‌های باهم می‌توان همان‌طور که WC از حمام در دارد از راهرو هم قابل دسترسی باشد و حمام هم می‌تواند همان‌طور که به دستشویی راه دارداز داخل اتاق خواب قابل دسترسی باشد. برای صرفه جویی در هزینه و به دلایل فنی، حمام، دستشویی وآشپزخانه بهتر است طوری طراحی شوند که بتوانند از یک لوله‌کشی و تاسیسات استفاده کنند.
استانداردهای سرویس بهداشتی
طبق استانداردهای بین‌المللی فاصله سرویس بهداشتی از محل کار باید ۱۰۰ سانتی‌متر باشد.
اگر تهویه ازطریق پنجره و فقط از یک طرف صورت گیرد و مساحتی حدود ۱۷۰۰ سانتیمتر مربع نیاز است. درصورت محدودیت فضا، این مساحت حدود ۱۰۰ سانتیمتر مربع است.
کف نباید لغزنده باشد و باید در برابر آب مقاوم باشد و به‌آسانی نیز تمیز شود. همچنین کف باید بدون درز و شکاف و قابل شستشو باشد.
دیوارها حداقل باید تا ارتفاع ۲متری کاشی باشد و نیز قابل شستشو باشد.
دمای مناسب برای سرویس‌های بهداشتی ۲۱ درجه سانتیگراد است.
برای هر دو دستشویی، حداقل یک آینه نصب شود.
حداقل ارتفاع مخصوص می‌تواند ۲۰/۲ متر باشد.
حداقل عرض اتاقک هر توالت باید ۸۵ سانتیمتر باشد.
حداقل عرض اتاقک هر توالت باید بیش از ۱۱۰ سانتیمتر باشد.
حداقل طول اتاقک هر دستشویی باید ۱۵۰ سانتیمتر باشد.
فاصله مرکز دو دستشویی باید ۶۰ سانتیمتر باشد.
فاصله دستشویی از کنار دیوار ۴۵ سانتیمتر باشد.
حمام محیطی مرطوب است؛ به همین دلیل، درصورتی‌که تاریک باشد، محیط مناسبی برای رشد قارچها خواهد بود؛ بنابراین، بسیار ضروری است که به‌گونه‌ای طراحی شود که حتما نور طبیعی به داخل آن بتابد.
عرض در دستشویی باید ۶۰ سانتیمتر و حداکثر ۷۵ سانتیمتر باشد.
اهمیت نورپردازی در سرویس بهداشتی
نورپردازی در سرویس‌های بهداشتی نیز مانند سایر مکانها نیز دارای اهمیت است. دراطراف آینه سرویس بهداشتی از جمله قسمت‌هایی است که باید نور کافی برای اصلاح و آرایش صورت وجود دارد بهترین روش نصب نورهای متعدد در اطراف آینه استواگر فضا این اجازه را به شما نمی‌دهد توصیه می‌شود از یک چراغ بالای آینه استفاده شودو تنها نصب یک چراغ در سرویس بهداشتی مناسب نیست.
منطقه‌ای درحمام که دوش در آن قرار گرفته نیز از جمله قسمت‌هایی است که به یک نور پردازی کافی ومناسب نیاز دارد تا ایمنی فرد بیشتر شود. حتی نیز برحسب سبک دکوراسیون سرویس بهداشتی خود، لوستری مناسب نیز می‌توان انتخاب کرد. نصب یک چراغ یا لوسترسقفی در مرکز سرویس بهداشتی، نور لازم برای قسمت‌های دیگرسرویس بهداشتی را تامین می‌کند.
محل قرارگیری پنجره درسرویس بهداشتی
در طراحی سرویس بهداشتی محل قرارگیری پنجره‌ها اهمیت زیادی دارد زیرا نه تنها در نور پردازی موثر است بلکه در داشتن تهویه مناسب به دلیل رفع بوی بد و بخار آب تاثیر دارد جا دارد که طراح برای کلیه سرویس‌های بهداشتی امکان برقراری تماس وای بیرون و حضور پنجره مناسب را در نظر بگیرد برای حفظ محرمیت در فضا و قطع دید مزاحم به درون طراحی شکستگی مناسب درپلان و انتخاب شیشه‌های مات می‌تواند کارساز باشد
نور در سرویس بهداشتی
علاوه بر نصب و استفاده از از لامپ‌ها و چراغ‌های کافی در قسمت‌های مختلف سرویس بهداشتی موارد و نکات دیگری نیز وجود داردکه با رعایت آن‌ها می‌توانید میزان نور موجود در این فضا را افزایش دهید این نکات عبارتند از:
استفاده نکردن ازرنگ‌های تیره در سرویس بهداشتی
استفاده از آینه‌های بزرگ در سرویس بهداشتی برای انعکاس بیشترنور
اجتناب از بهم ریختگی و شلوغی در دکوراسیون
استفاده کردن از انواع شیشه هابرای ظروف و عناصر
دمای مناسب
برای راحتی دمای حمام بین۲۲ تا ۲۴درجه سانتیگراد خوب است. دمای ۲۰درجه سانتیگراد برای توالت‌های داخل منازل مناسب است این میزان دما نسبت به دمای توالت‌ها در ساختمان‌های اداری که بین ۱۵ تا ۱۷درجه سانتیگراد می‌باشد بسیار بالاتراست. تمام مناطق حمام به دلیل رطوبت بالا در این مناطق باید به خوبی درزگیری شوند.
توالت فرنگی
یکی از انواع توالت هاست که مانند صندلی استفاده می‌شود. با توجه به این نکته که فشار زانوها به روی ناحیه تحتانی شکم در زمان دفع هاضمه نخواهد بود، این نوع توالت به نسبت توالت آسیایی دارای استانداردهای بهداشتی برتری است.
توالت سرپایی
توالت در ژاپن
توالت ایرانی