مارکو فان باستن

مارسل (مارکو) فان باستن بازیکن سابق تیم ملی فوتبال هلند است.
او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ برای تیم فوتبال آژاکس آمستردام بازی کرد و سپس به تیم میلان ایتالیا رفت و به سبب مصدومیت در دوران اوج خود در آن تیم مجبور به خداحافظی از فوتبال شد.
او در کل ۲۸۰ بازی باشگاهی انجام داد و موفق به زدن ۲۱۸ گل شد. فان باستن همچنین ۵۸ بار برای تیم ملی هلند به میدان رفت و ۲۴ گل برای این تیم به ثمر رساند.
پس از بازنشستگی به حرفه مربیگری روی آورد و در ابتدا به عنوان سر مربی تیم ملی هلند رهبری این تیم را در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ بر عهده داشت و سپس کار خود را با سر مربی گری تیم فوتبال آژاکس آمستردام ادامه داد.
او در طول دوران بازیگری خود یکی از بزرگترین بازیکنان دوران خود بود و توانست ۳ بار توپ طلای اروپا را از آن خود کند و همچنین در دومین دوره انتخاب بهترین بازیکن جهان نیز به عنوان برترین بازیکن سال جهان انتخاب شد.
در الینکویک بازی می‌کرد، تا این که در سال ۱۹۸۲ به آژاکس آمستردام پیوست. وی اولین حضور خود در تیم حرفه‌ای را در آوریل ۱۹۸۲ در پیروزی ۵ بر ۰ مقابل نیژمگن تجربه کرد که توانست اولین گل خود را نیز برای قرمز- سفیدپوشان به ثمر برساند. او در آن بازی به جای اسطوره فوتبال هلند، یوهان کرایف، وارد زمین شد. وی در فصل ۸۳/۱۹۸۲ هم در سایه ویم کیفت قرار داشت که در فصل بعدی به باشگاه پیزا کالچو در سری A ایتالیا رفت.
فان باستن در سال‌های ۱۹۸۴، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ آقای گل لیگ فوتبال هلند شده و تبدیل به یکی از برترین گلزنان دهه ۸۰ شد. این مهاجم ۱۸۸ سانتی‌متری در سال ۱۹۸۶، همچنین آقای گل اروپا شد. وی در آن فصل ۳۷ گل در ۲۶ بازی زد. در سال ۱۹۸۷، در دیدار فینال جام در جام باشگاه‌های اروپا در مقابل اف.ث. لایپزیگ گل پیروزی‌بخش تیمش را زد.
میلان
بعد از کسب این افتخار به آ.ث. میلان پیوست، تیمی که در آن به همراه هم‌وطنانش، رود گولیت و فرانک ریکارد، بهترین مثلث فوتبال اروپا را شکل داد. میلان با فان باستن در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. تقریبا در اواخر دوران بازی‌اش، به دلیل مصدومیتی جدی در ناحیه قوزک پا، مجبور به استراحت شد. آخرین بازی رسمی برای میلان را در فینال جام باشگاه‌های اروپا در برابر المپیک مارسی در تاریخ ۲۶ مه سال ۱۹۹۳ انجام داد. بلافاصله بعد از آن، به دلیل همان مصدومیت، دوباره مجبور به استراحت و عدم بازی شد، اما با وجود زحمات زیاد، دیگر نتوانست به فعالیتش ادامه دهد و بالاخره درسال ۱۹۹۵ از فوتبال خداحافظی کرد.
تیم ملی
فان باستن در بین سپتامبر ۱۹۸۳ و اکتبر ۱۹۹۲، ۵۸ بار پیراهن تیم ملی فوتبال هلند را به تن کرد و ۲۴ گل نیز وارد دروازه حریفان این تیم کرد. او با این تیم در سال ۱۹۸۸ به قهرمانی جام ملت‌های اروپا رسید و با ۵ گل زده نیز آقای گل این رقابت‌ها شد. وی در دیدار فینال مقابل تیم ملی شوروی، زیباترین گل تمام تاریخ فوتبال را به ثمر رساند. او توپ را از زاویه‌ای کاملا بسته، در کنار خط عرضی زمین، از بالای سر رینات داسایف، یکی از بهترین دروازه‌بان‌های آن زمان دنیا به تور دروازه شوروی دوخت.
به عنوان بازیکن تیم ملی
قهرمانی در جام ملت‌های اروپا: ۱۹۸۸
به عنوان بازیکن باشگاهی
قهرمانی در جام در جام اروپا: ۱۹۸۷
قهرمانی در باشگاه‌های هلند: ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۵
قهرمانی در جام آمستل: ۱۹۸۳، ۱۹۸۶، ۱۹۸۷
قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
قهرمانی در سوپر جام اروپا: ۱۹۸۹، ۱۹۹۰
قهرمانی در باشگاه‌های ایتالیا: ۱۹۸۸، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳
قهرمانی در سوپر جام ایتالیا: ۱۹۸۸، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳
افتخارات شخصی
آقای گل باشگاه‌های هلند: ۱۹۸۴، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶، ۱۹۸۷
مرد سال فوتبال هلند: ۱۹۸۵
برنده کفش طلای یوفا به عنوان بهترین گلزن اروپا: ۱۹۸۶
آقای گل و بهترین بازیکن جام ملت‌های اروپا: ۱۹۸۸
مرد سال فوتبال اروپا: ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۲
آقای گل سری A ایتالیا: ۱۹۹۰، ۱۹۹۲
مرد سال فوتبال جهان: ۱۹۹۲
مرد سال فوتبال به انتخاب ورد ساکر: ۱۹۸۸، ۱۹۹۲
فعالیت به عنوان مربی
فان باستن در فصل ۰۴/۲۰۰۳ مربیگری را در تیم جوانان آژاکس آمستردام آغاز کرد.
تیم ملی هلند
وی از تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۴ مربی تیم ملی بزرگسالان هلند شد. دستیارش هم یان فان شیپ بود که در آژاکس نیز با یکدیگر همکاری می‌کردند.