mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
دوره یایویی

کوزه‌ای از دوره یایویی، قرن اول تا سوم، به دست آمده در حفاری‌های ناحیه کوگاهارا, اوتا، توکیو، موزه ملی توکیو.
دوره یایویی بخشی از تاریخ ژاپن است که از حدود سال ۵۰۰ قبل از میلاد تا سال ۳۰۰ میلادی را شامل می‌شود.
یایویی نام خود را از منطقه‌ای در همسایگی توکیو گرفته است که باستان‌شناسان برای اولین بار آثار و دست‌ساخته‌های بشری مربوط به این دوران را از خاک آن بیرون کشیده‌اند. ویژگی‌های قابل تشخیص دوره یایویی شامل ظهور نوع جدیدی از کوزه‌گری و آغاز متمرکز کشت برنج در شالیزار است. در این دوره به پرورش خوک و در مقیاس کمتر مرغ و خروس پرداختند.
فرهنگ یایویی به سرعت در سرزمین اصلی هون‌شو گسترش پیدا کرد و با فرهنگ بومی جومون درآمیخت.
خاستگاه فرهنگ یایویی
خاستگاه فرهنگ یایویی موضوع بحث‌هایی طولانی بوده است. تاثیر چین بر سلاح‌های مسی و برنزی این دوره و نیز بر برنج‌کاری و ناقوس‌های کوچک ژاپنی روشن است. سه نشانه مهم فرهنگ یایویی، آینه‌های برنزی، شمشیر برنزی و مهر سنگی شاهانه هستند. در سال‌های اخیر، باستان‌شناسان بیشتری مشغول مطالعه تطبیقی اشیای متعلق به این دوره با بازمانده آثار دوران اولیه سلطنت دودمان هان در چین شدند و نتیجه بررسی‌های آنان حاکی از شباهت جمجمه و اعضای بدن مردم یایویی با اهالی جیانگ‌سو بوده است.
نخستین اشاره نوشتاری به ژاپن در همین دوره در متن چینی بیست و چهار تاریخ دیده می‌شود.
دوره کوفون

گورپشته دای‌سن‌ریو، اوساکا، قرن پنجم
دوره کوفون دوره‌ای از تاریخ ژاپن است که از سال ۲۵۰ تا سال ۵۳۸ میلادی به طول انجامید.
کوفون به معنای گورپشته است و دلیل این نام‌گذاری، وجود گورپشته‌های بزرگی است که از آن دوران تاریخ ژاپن بر جای مانده‌است. گورپشته‌ها شکل‌های مختلفی داشتند که ساده‌ترین‌شان دایره و چهارگوش و متمایزترین آن‌ها به شکل سوراخ کلید بود. نشان قبیله که «هانی‌وا» نام دارد در اطراف کوفون‌ها دفن می‌شد. کوفون‌ها بین قرن‌های سوم تا هفتم میلادی برای دفن درگذشتگان طبقه مسلط جامعه ساخته شدند.
در دوره کوفون، ارتش‌های ایالتی پرتوانی پیرامون قبایل قدرتمند شکل گرفت و حکومتی تحت عنوان حکومت یاماتو بر نارا، که آن زمان یاماتو خوانده می‌شد، و بخش‌هایی از شرق استان اوساکا حاکم شد. سیاست یاماتو بر سرکوب قبایل و تصاحب زمین‌های کشاورزی آنان استوار بود و با چنین روش‌هایی نفوذ خود را بر مناطق غربی ژاپن حفظ می‌کرد. در طول دوره کوفون جامعه‌ای به غایت اشرافی با حاکمانی جنگ‌سالار گسترش پیدا کرد. این دوره برای تغییر شکل ژاپن به سمت کشوری منسجم و شناخته‌شده اهمیت به سزایی دارد. ناحیه کان‌سای و شرقی‌ترین بخش دریای درون‌مرزی ستو (瀬戸内海)، بیش از سایر مناطق پیشرفت کردند.
چینی‌ها و کره‌ای‌هایی که به ژاپن مهاجرت کرده بودند، بسیاری از جنبه‌های فرهنگ چین را به این کشور معرفی کردند.
دوره آسوکا

دوره آسوکا بخشی از تاریخ ژاپن است که از سال ۵۳۸ تا سال ۷۱۰ میلادی را در بر می‌گیرد. گاه از دوره آسوکا و دوره کوفون با عنوان مشترک دوره یاماتو نام می‌برند، چرا که در هر دوی این زمان‌ها، امور امپراتوری با مرکزیت نارا، که در آن هنگام یاماتو نام داشت، اداره می‌شد.
پاگودای پنج طبقه هوریوجی 法隆寺
نمای کلی
حاکمیت یاماتو که با به هم پیوستن شماری از خاندان‌های نیرومند بر گرد کانون پادشاهی کشور شکل گرفته بود، در دوره آسوکا رشد و نمو بسیاری کرد و سران محلی یاماتو در جایگاهی قرار گرفتند که دودمان امپراتوری را شکل می‌داد.
در آغاز این دوره آیین بودایی از باکجه، در شبه جزیره کره، به کشور ژاپن معرفی شد. این آیین از سوی طبقه حاکم پذیرفته شد و شروع به رشد کرد.
ظهور آیین بودایی سبب دگرگونی‌های هنری، سیاسی و اجتماعی قابل توجهی شد.
تغییرات سیاسی در دوره آسوکا بر اساس الگوی چینی بود و نیز خط چینی برای نگارش زبان ژاپنی، که به نظر می‌رسد پیش از آن دبیره بومی نداشت، برگزیده شد.
اصلاحات تایکا
خاندان سوگا یکی از پرنفوذترین خانواده‌های این دوران بود و تداوم خط جانشینی را در انحصار خود داشت. با این همه، این خانواده دیگر به نقش پشت پرده خود قانع نبود و شروع به ساختن قصرها و آرامگاه‌هایی برای خود کرد. در حدود بیست سال پس از مرگ شوتوکو تایشی (نایب السلطنه امپراتریس سویکو (در سال ۶۲۲)، دسیسه‌های دربار برای تعیین وضعیت جانشینی او سرانجام به کودتایی در درون کاخ انجامید. این کودتا قدرت انحصاری را از دست خاندان سوگا بیرون آورد و اصلاحات تایکا را معرفی کرد. تایکا به معنی تغییرات بزرگ (大化の改新, Taika no Kaishin) بود و با اصلاحات ارضی آغاز شد. در این دوران بود که نینجاها پدیدار شدند و تا دوران ادو همواره با سامورایی‌ها در حال جنگ و درگیری بودند.
دوره نارا

مجسمه بودای بزرگ (大仏) در معبد (تودای‌جی) در نارا، ۷۵۲ میلادی.
دوره نارا بخشی از تاریخ کشور ژاپن است که از سال ۷۱۰ تا ۷۹۴ میلادی را پوشش می‌دهد.
دوره نارا از هنگامی آغاز شد که ملکه گم‌مه‌ی پایتخت خود را هی‌جوکیو قرار داد که نام قدیم نارا بود. در این دوره حکومت ژاپن قدرت گرفت. ژاپن روابط دوستانه‌ای با پادشاهی کره‌ای شیلا و روابطی رسمی با امپراتوری چین داشت. نارا از شهر «چنگ‌آن» (شی‌آن امروزی) که پایتخت امپراتوری تانگ در چین بود الگوبرداری می‌کرد و با تمام توان در صدد وارد کردن تمدن چین بود. ژاپن هر بیست سال یک مرتبه نمایندگان سیاسی خود را به دربار تانگ اعزام می‌کرد. دربار تانگ چندان راضی نبود و در پاسخ هرگز نماینده رسمی به ژاپن نفرستاد، زیرا ژاپن به دنبال کسب مشروعیت از حکومت چین نبود. در این دوره بخش بزرگی از جامعه ژاپن پیرامون روستاها شکل گرفته بود و خوی کشاورزی داشت. بیشتر روستاییان پیرو آیین شینتو بودند و روح طبیعت و ارواح گذشتگان را ستایش می‌کردند. اما طبقات بالاتر جامعه خود را با الگوهایی که از چین میآمد منطبق می‌کردند. این گروه نحوه نگارش زبان چینی (کانجیها) را می‌آموختند و به آیین بودایی گرایش داشتند. تلاش متمرکز دربار امپراتوری برای ضبط و مستند کردن تاریخ، سبب پیدایش اولین آثار ادبی ژاپن شد. آثار مهمی همچون کوجیکی و نیهون‌شوکی، در دوره نارا نوشته شده‌اند. این آثار طبیعتی سیاسی داشتند و در جهت توجیه برتری و تقویت بنیان امپراتوری بودند. فعالیت‌های اقتصادی و اجرایی در دوره نارا افزایش یافت. نارا از طریق راه‌ها به مراکز استانی پیوند خورد و مالیات‌ها به صورت کارآمد و منظم دریافت شد. سکه در این دوران هنوز به شکل گسترده مورد استفاده قرار نمی‌گرفت، اما ضرب سکه نیز آغاز شد. با همه این‌ها بیرون از نارا فعالیت‌های بازرگانی چشمگیری به چشم نمی‌خورد.
دوره هی‌آن

تالار ققنوس در بیودو-این 平等院) Byodoin)، متعلق به قرن یازدهم، دوره هی‌آن
دوره هی‌آن در تاریخ ژاپن فاصله زمانی سال‌های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی را در بر می‌گیرد.
با دوره هی‌آن دوران تاریخ باستانی ژاپن به آخر می‌رسد و عصر فئودالی آغاز می‌شود. نام این دوره از پایتخت آن هی‌آن‌کیو می‌آید که امروز کیوتو نامیده می‌شود. از دوره نارا تا به امروز، قدرت واقعی هیچگاه در دستان امپراتور نبوده‌است و سران نظامی (شوگونها) و نجبای دربار اقتدار حقیقی را در دست داشته‌اند. خاندان فوجی‌وارا قدرتمندترین خانواده در دوره هی‌آن بود.
خاندان فوجی‌وارا
خاندان فوجی‌وارا برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خانواده امپراتور و با تصرف مقام‌های مهم سیاسی، صحنه سیاسی کشور را اداره می‌کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی‌وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن‌ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات نظامی را تقویت کنند و اینچنین بود که آرام آرام نظامی‌ها به دربار راه یافتند و طبقه سامورایی ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی‌وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی‌هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین‌داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی‌ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق ژاپن، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت.
مذهب و زبان
در این دوران تائوئیسم و آیین بودایی، به ویژه شاخه مهایانه آن، گسترش بیشتری پیدا کرد. هر چند که زبان چینی زبان رسمی دربار بود، اما معرفی سیستم هجانمای کانا که هیراگانا و کاتاکانا از آن ریشه گرفت، سبب پیشرفت روزافزون ادبیات ژاپنی شد.
زیبایی
در این دوره مظهر خوبی زیبایی بود، نه بخشندگی و صداقت. زیبایی برای مردان داشتن ریش کوتاه نوک‌دار بود. زنان صورت خود را با پودر سفید می‌کردند و گونه‌ها را سرخاب می‌زدند. زنان همچنین لب‌ها را ماتیک سرخ می‌زدند، به گونه‌ای که کوچکتر به نظر بیاید و خط ابرو را بالا می‌بردند.
دوره کاماکورا

میناموتونو یوریتومو (源頼朝)، بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا و اولین شوگون.
دوره کاماکورا دوره‌ای از تاریخ ژاپن است که از سال ۱۱۸۵ تا ۱۳۳۳ میلادی را در بر می‌گیرد. دوره کاماکورا در سال ۱۳۳۳ با نابودی شوگون‌سالاری و برقراری دوران کوتاه مدت سلطنت امپراتور گودای‌گو به پایان رسید.
میناموتونو یوریتومو
در سال ۱۱۸۵ میناموتونو یوریتومو طایفه رقیب را شکست داد و در سال ۱۱۹۲ از سوی امپراتور به عنوان سردار یا شوگون منصوب شد و استبداد نظامی خود یا باکوفو (幕府, bakufu) را در شهر کاماکورا پایه گذاشت. در دوره کاماکورا، ژاپن وارد «قرون وسطای» خود شد که نزدیک به هفتصد سال طول کشید و در آن امپراتور، دربار و حکومت مرکزی سنتی به نهادهایی تشریفاتی مبدل شدند. موضوع‌های قضایی، نظامی و مدنی به دست جنگ‌آوران آریستوکرات (طبقه بوشی، Bushi) اداره می‌شد و قدرتمندترین کاست در میان آنان، حاکمان واقعی جامعه، یعنی شوگون‌ها بودند.
حمله مغول
پس از زوال سلسله تانگ در چین در میانه قرن نهم، روابط ژاپن با این کشور قطع شد. در زمانی که شوگون‌ها علاقه چندانی به گسترش روابط خارجی نداشتند، خبر از حکومت جدید مغول‌ها در پکن رسید. قوبلای‌خان فرمان داد که ژاپن یا خراج پرداخت کند یا آماده انتقام باشد. ژاپن زیر بار نرفت و شروع به آماده‌سازی خود برای دفاع نظامی کرد. مغول‌ها دو بار در سال‌های ۱۲۷۴ و ۱۲۸۱ به جزیره کیوشو در جنوب غربی ژاپن حمله کردند. به نظر می‌رسد که هر بار توفان شدید و نقصی در طراحی کشتی مغولان، لشکر مهاجم را با وجود برتری نظامی، از رسیدن به پیروزی بازداشت. توفان شدیدی که کشتی مهاجمان را در هم کوبید، باد خداوندی یا کامی‌کازه نامیده شد.
پایان دوره کاماکورا
پیامد سال‌ها تدارک نظامی به منظور جنگ با مغولان برای حکومت کاماکورا مصیبت‌آمیز بود. بسیاری از وفادارانی که برای پاسداری از حکومت جنگیده بودند، اینک در انتظار پاداش بودند و انجام این خواسته از توان حاکمان خارج بود. این موضوع به فروپاشی حکومت کاماکورا کمک کرد.
در نهایت شهر کاماکورا در یک جنگ داخلی که بر علیه حکومت شکل گرفته بود سقوط کرد و دوران حاکمیت شوگون‌ها به پایان رسید. پس از این، دوران کوتاه اصلاحات کن‌مو آغاز شد.
تجدید حیات کن‌مو

تجدید حیات کن‌مو (建武の新政, Kenmu no shinsei) (۱۳۳۶–۱۳۳۳) یا اصلاحات کن‌مو به دوران سه ساله بین دوره‌های کاماکورا و موروماچی و اتفاق‌های سیاسی آن زمان گفته می‌شود. این بازسازی از سوی امپراتور گودای‌گو (۱۳۳۶–۱۳۳۳) نودوششمین امپراتور تاریخ ژاپن انجام گرفت که تلاش کرد نجبای وابسته به خاندان پادشاهی را دوباره بر سر کار آورد و به نزدیک به یک‌ونیم قرن حکومت نظامیان در دوره کاماکورا پایان دهد. این تلاش‌ها در نهایت به نتیجه نرسید و با شوگون‌سالاری آشی‌کاگا (۱۳۳۶–۱۵۷۵) جایگزین شد. پس از این دوره کوتاه، امپراتوران ژاپن تا سال ۱۸۶۷ و آغاز دوران تجدید حیات می‌جی صاحب هیچ گونه قدرتی نبودند.
امپراتور گودای‌گو 後醍醐天皇 Go-Daigo
دوره موروماچی

کین‌کاکوجی (نیایشگاه کلاه فرنگی طلایی) به فرمان آشی‌کاگا ساخته شد. کین‌کاکوجی دو بار در آتش سوخته و بازسازی شده‌است.
دوره موروماچی که با نام دوره آشی‌کاگا نیز شناخته می‌شود، به‌طور تقریبی فاصله سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی را در بر می‌گیرد. ویژگی دوره موروماچی استبداد نظامی شوگونها بود که تحت عنوان موروماچی باکوفو نیز از آن نام برده می‌شود.
شوگون‌سالاری آشی‌کاگا
در دوران تجدید حیات کن‌مو، امپراتور گودای‌گو تلاش کرد با به کار گماردن نجبای دودمان امپراتوری، حکومتی غیرنظامی بر پا دارد. این موضوع مورد پسند کاست سامورایی نبود و آشی‌کاگا تاکااوجی با استفاده از حمایت سامورایی‌ها امپراتور را عزل کرد. امروزه گروهی از کارشناسان باور دارند که امپراتور گودای‌گو هرگز امپراتوری واقعی نبود و تنها وانمود می‌کرده که در جایگاه پادشاهی قرار دارد.
استبداد نظامی موروماچی (شوگون‌سالاری آشی‌کاگا) در سال ۱۳۳۶ به دست آشی‌کاگا تاکااوجی بنیان نهاده شد. او در سال ۱۳۳۸ خود را فرمانده کل یا شوگون خواند و شهر نارا را به عنوان پایتخت برگزید. این دوره در سال ۱۵۷۳ هنگامی که آخرین شوگون عصر موروماچی از کیوتو پایتخت کشور بیرون رانده شد، به پایان رسید. تفاوت شوگون‌سالاری کاماکورا با شوگون‌سالاری آشی‌کاگا در این بود که در حکومت کاماکورا، دربار کیوتو به‌طور موازی به کار خود ادامه می‌داد؛ حال آنکه آشی‌کاگا بر باقیمانده دربار امپراتوری نیز چنگ انداخت.
دوره‌های نان‌بوکو-چو و سن‌گوکو
سال‌های آغازین این دوران (۱۳۳۶–۱۳۹۲) به سبب دوپاره بودن دربار پادشاهی، با نام دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نیز شناخته می‌شود. همچنین از سال ۱۴۶۷ تا پایان این دوره تاریخی را دوره سن‌گوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند.
مذهب
بین قرن‌های هشتم تا چهاردهم، آیین شینتو به تدریج جایگاه خود را در برابر بودیسم از دست می‌داد. اما در این دوران با نسخه‌برداری از مراسم و کتاب‌های مقدس آیین بودایی، توجه دوباره مردم را به خود جلب کرد. دین تازه مسیحیت نیز آرام آرام راه خود را در جامعه ژاپن باز می‌کرد.
دادوستد نان‌بان
دوره تجاری نان‌بان از هنگامی آغاز شد که اولین اروپاییها در سال ۱۵۴۳ پا به خشکی‌های ژاپن گذاشتند. یک کشتی پرتغالی که به سمت ساحل چین در حرکت بود، راه خود را گم کرده و به کرانه‌های ژاپن رسید. با معرفی سلاح‌های آتشین از سوی پرتغالی‌ها، تغییر و نوآوری شگرفی در جنگ داخلی ژاپن پدیدار شد. در سال‌هایی که از پی می‌آمد، بازرگانان هلندی، انگلیسی و اسپانیایی هم از راه رسیدند.
دوره نانبوکوچو

دوره نان‌بوکو–چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی، بخشی از تاریخ ژاپن بود که در درون دوران تعیین‌کننده موروماچی و بین سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۹۲ اتفاق افتاد. در این دوران، دربار امپراتوری شمالی به دست آشی‌کاگا تاکااوجی در کیوتو، و دربار امپراتوری جنوبی از سوی امپراتور گودای‌گو در یوشینو بنیان گذاشته شدند. دربار جنوبی سرانجام در سال ۱۳۹۲ تسلیم شمال شد.
دوره سنگوکو

دوره سن‌گوکو دوران جنگ‌های داخلی، آشوب‌های اجتماعی و دسیسه‌های سیاسی در ژاپن بود. رویارویی‌های نظامی در این دوران به ندرت قطع می‌شد. دوره سن‌گوکو از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. با اینکه استبداد نظامی آشی‌کاگا از همان ساختار نظامی حکومت کاماکورا استفاده می‌کرد و دولتی جنگ‌سالار را بر اساس همان حقوق و وظایف اقتصادی و اجتماعی بنا نهاده بود، در جلب وفاداری دودمان‌های منطقه‌ای دای‌میوها، به ویژه آن‌ها که قلمروشان با کیوتو فاصله داشت، موفقیتی کسب نکرد. از همان آغاز قرن ۱۵، رنج و مکنتی که از بلایای طبیعی همچون زلزله و خشکسالی ریشه می‌گرفت، اغلب باعث شورش‌های مسلحانه کشاورزان بیزار از قرض و مالیات بود.
زمان شروع و پایان دوره سنگوکو مورد توافق همه منابع نیست. برای زمان شروع دوره سنگوکو دو نظریه وجود دارد:
سال ۱۴۵۴ و آغاز شورش کیوتوکو
سال ۱۴۶۷ و آغاز جنگ اونین
برای پایان دوره سنگوکو نیز پنج نظریه وجود دارد.
۱۵۹۰ پایان محاصره اوداوارا و وحدت کامل ژاپن به دست تویوتومی هیده‌یوشی
۱۶۰۰ پایان نبرد سکیگاهارا
۱۶۰۳ آغاز شوگونی توکوگاوا ایه‌یاسو
۱۶۱۵ پایان محاصره اوساکا و نابودی خاندان تویوتومی
۱۶۳۸ پایان شورش شیمابارا
دوره آزوچی–مومویاما

دوره آزوچی-مومویاما از حدود سال‌های ۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰ میلادی از تاریخ ژاپن را شامل می‌شود. این دوره در پایان جنگ‌های داخلی ژاپن آغاز شد.
ثبات سیاسی
در نیمه دوم قرن شانزدهم، شماری از دای‌میوها چنان قدرت گرفته بودند که می‌توانستند از روش استبداد نظامی آشی‌کاگا یا موروماچی باکوفو در جهت خواسته‌های خود بهره برده یا در صورت لزوم آن را براندازند. اودا نوبوناگا تلاش کرد تا از لحاظ سیاسی کشور را دوباره یکپارچه کند و پس از مرگش جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی در تحقق این آرزو موفق شد. در دوره هیده‌یوشی، یک بار دیگر ژاپن تحت یک فرماندهی واحد سیاسی قرار گرفت و ثبات پیدا کرد.
نام‌شناسی
عنوان دوره آزوچی-مومویاما از نام قصرهای این دو تن گرفته شده‌است. قصر آزوچی متعلق به نوبوناگا بود و قصر مومویاما به هیده‌یوشی تعلق داشت.
یورش به کره
آخرین جاه‌طلبی بزرگ هیده‌یوشی پیروزی بر سلسله مینگ در چین بود. هنگامی که کره‌ای‌ها از دادن اجازه عبور به او خودداری کردند، هیده‌یوشی در آوریل ۱۵۹۲ سپاهی دویست هزار نفری به کره فرستاد تا با زور راه خود را بگشاید. هیده‌یوشی سئول و پیونگ‌یانگ را تصرف کرد اما سرانجام موفق به پیشروی نشد و مذاکرات صلح آغاز شد. خواسته‌های هیده‌یوشی در این مذاکرات مورد قبول چین و کره قرار نگرفت و او جنگ دوم را تنها با هدف کین‌خواهی آغاز کرد.
در نبرد دوم نیز هیده‌یوشی موفق نبود و پس از دو بار ناکامی علیه نیروهای متحد کره و چین و به دنبال مرگ وی، نیروهایش در سال ۱۵۹۸ از شبه جزیره کره عقب‌نشینی کردند. هیده‌یوشی در بستر مرگ شورایی پنج نفره از قدرتمندترین فرمانده‌هان خود تشکیل داد. این شورا می‌بایست اداره کشور را تا به سن قانونی رسیدن پسر خردسال او به عهده بگیرد. اما پیش از آن در جنگ‌هایی که در گرفت، توکوگاوا ایه‌یاسو که یکی از اعضای شورای پنج نفره بود، پیروز شد و به دوران هیده‌یوشی پایان داد.
دوره ادو

موج بزرگ کاناگاوا از هوکوسای ۱۷۶۰–۱۸۴۹ میلادی
دوره ادو بخشی از تاریخ دوران پیشامدرن ژاپن است که از سال ۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی را در بر می‌گیرد. این دوره همچنین با نام دوره توکوگاوا نیز شناخته می‌شود.
حکومت شوگون‌ها و دای‌میوها
چندین قرن پیش از آن، شوگون‌سالاری کاماکورا شانه‌به‌شانه دربار امپراتوری ژاپن به حکمرانی مشغول بود. اما در شگون‌سالاری توکوگاوا دیگر رقیبی برای جنگسالاران (طبقه بوشی bushi) باقی نمانده بود. در پایه‌گذاری شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌یاسو بیشترین بهره را از تلاش‌های اودا نوبوناگا و تویوتومی هیده‌یوشی برد و حکومتی را سامان داد که پانزده نسل قدرت را در اختیار داشت. او مرکز فرمانروایی خود را ادو (توکیوی امروزی) قرار داد. در این دوره کشور در میان دویست دای‌میو تقسیم شده بود. در دوره ادو ساموراییها بالاتر از کشاورزان و صنعتگران و بازرگانان، که مردم عادی به‌شمار می‌آمدند، قرار گرفتند. شوگون‌سالاران ادو تحت عنوان تجمل‌ستیزی قانون‌هایی را علیه مدل مو، لباس و آویزه‌های اضافی به تصویب رساندند. برای جلوگیری از شورش دای‌میوها، از آن‌ها خواسته شد تا خانه‌هایی پرهزینه و تجملاتی در ادو دایر کنند و به صورت نوبتی در این منزل‌ها اقامت گزینند.
از سیاست درهای باز تا انزوا
ایه‌یاسو نیز همچون تویوتومی هیده‌یوشی دادوستد با خارجیان را تشویق می‌کرد. با این همه نسبت به آنان بدگمان بود. ایه‌یاسو مایل بود ادو را به بندرگاهی عمده تبدیل کند اما وقتی متوجه شد که اروپاییها بندر کیوشو را ترجیح می‌دهند و چینی‌ها نیز تمایلی به برقراری ارتباط تجاری رسمی با ژاپن ندارند، تصمیم به اداره دادوستد موجود گرفت و تنها به بعضی از بندرها اجازه داد تا شماری از کالاهای تعیین‌شده را خرید و فروش کنند.
آغاز دوره ادو هم‌زمان با آخرین دهه از دوره تجاری نان‌بان بود. در طول دوره نان‌بان رابطه تجاری و مذهبی با قدرت‌های اروپایی قوی‌تر از همیشه بود. در این زمان استبداد نظامی توکوگاوا با مشکل تازه‌ای به نام مسیحیت روبرو شد و در صدد کنترل دای‌میوهای مسیحی و روابط تجاری آن‌ها با اروپایی‌ها برآمد. به خدمتکاران و ساکنان زمین‌های توکوگاوا فرمان داده شد تا مسیحیت را انکار کنند. رفته‌رفته تجارت خارجی با محدودیت‌های بیشتری روبرو شد و سرانجام سیاست ساکوکو (بستن مرزها) اعمال شد.
فرهنگ و هنر
در این دوران برای نخستین بار جماعت شهرنشین قادر به حمایت از فرهنگ عمومی بودند. تلاش آنان برای لذت بردن از زندگی تحت نام اوکی‌یو (جهان گذران) شناخته می‌شد. نقاشی‌های باسمه‌ای یا اوکی‌یوئه (نقاشی جهان گذران) که نام‌های مشهوری چون هیروشیگه، هوکوسای و کونی‌یوشی آن را نمایندگی می‌کردند، در این دوران پیشرفت زیادی کرد. تئاتر کابوکی در این دوره متولد شد و ماتسوئو باشو، هایکوسرای برجسته ژاپنی، شعرهای خود را در این روزگار سرود.
پایان دوره ادو
دوره ادو با آغاز دوران تجدید حیات می‌جی به پایان رسید. دوره ادو را آغازی برای فرایند مدرن‌گرایی در ژاپن می‌شناسند.
دوره میجی

دوره میجی دورانی چهل‌وپنج ساله از تاریخ ژاپن را در بر می‌گیرد که در آن امپراتور می‌جی (بیست‌وسوم اکتبر ۱۸۶۸ تا سی‌ام ژوئیه ۱۹۱۲) قدرت را در دست داشت. پس از مرگ امپراتو می‌جی در سال ۱۹۱۲، امپراتور تای‌شو بر تخت نشست و دوره تای‌شو آغاز شد.
سوگندنامه پنج‌ماده‌ای
امپراتور می‌جی در دهه پنجاه زندگی
در سوم فوریه ۱۸۶۷ موتسوهیتو در سن چهارده سالگی جانشین پدر شد و دوران می‌جی آغاز گردید. در طول این دوره ژاپن مدرن‌گرایی خود را آغاز کرد. سرآغاز این اصلاحات سوگندنامه‌ای پنج‌ماده‌ای بود که در هفتم آوریل ۱۸۶۸ و در هنگام تاج‌گذاری امپراتور می‌جی اعلام شد. این سوگندنامه هدف از دگرگونی‌های دوران امپراتور می‌جی را روشن کرد و بنیانی قانونی برای مدرن‌گرایی ژاپن بنا نهاد. پنج ماده این سوگندنامه به شرح زیر بود:
۱- برپایی شورای مشورتی.
۲- دخالت همه طبقات در اداره امور مملکتی.
۳- الغای قانون‌های تجمل‌ستیز و حذف محدودیت‌های طبقاتی در استخدام.
۴- جایگزین کردن قانون‌های منصفانه طبیعی به جای سنت‌های نادرست.
۵- جستجوی جهانی دانش به منظور تقویت بنیاد حکومت امپراتوری.
نمای کلی
با وجود مخالفت‌ها، رهبران می‌جی به مدرن‌سازی ژاپن ادامه دادند. آن‌ها با حمایت‌های دولتی به تمام شهرهای مهم کشور سیم تلگراف کشیدند. صنعت کشتی‌سازی، راه‌آهن، کارخانه‌های مهمات‌سازی، معدن و دیگر صنایع نیز از این حمایت‌ها برخوردار شد. نگرانی از امنیت ملی باعث توجه بسیار به نوسازی ارتش شد. به این ترتیب ارتشی کوچک با یک سیستم بزرگ پشتیبانی شکل گرفت و نظام سربازی برای همه مردان اجباری شد. سامانه‌های نظامی ارتش‌های خارجی و به ویژه سیستم فرانسوی مورد مطالعه قرار گرفت و در سیستم نظامی ژاپن به کار برده شد.
نظامی گری و روابط خارجی
هنگامی که نیروی دریایی آمریکا به سیاست انزوا یا ساکوکو در ژاپن پایان داد، ژاپنی‌ها خود را در برابر فشار نظامی و بهره‌کشی اقتصادی قدرت‌های غربی بی‌دفاع یافتند. اگر ژاپن می‌خواست از دوران فئودالی بیرون بیاید و همچون دیگر کشورهای آسیایی به یکی از مستعمرات اروپایی‌ها تبدیل نشود، لازم بود که پایه‌های یک استقلال ملی واقعی را بنا گذارد. ژاپن پس از شکست دادن چین و کره و سپس پیروزی بر روسیه در منچوری به یک قدرت جهانی مبدل شد.
اصلاحات میجی

اصلاحات میجی یا احیای میجی زنجیره‌ای از رویدادها بود که به دگرگونی‌های عظیمی در ساختار سیاسی و اجتماعی ژاپن منجر شد. تجدید حیات می‌جی به مثابه انقلابی بود که در نیمه دوم قرن نوزدهم، در پایان دوره ادو یا باکوماتسو و آغاز دوره می‌جی، رخ داد. نظریه پردازان دوران میجی ژاپن می‌گفتند ما می‌توانیم تکنیک ساختن پلهای فلزی را به ژاپن وارد کنیم اما این کار کمکی به ما نمی‌کند بلکه ما باید چیزی را به ژاپن بیاوریم که باعث دست یافتن به تکنیک ساختن پلهای فلزی شده است یعنی فرهنگ و اندیشه صنعتی شدن را.
اصلاحات می‌جی سبب سرعت گرفتن روند صنعتی‌سازی ژاپن شد و این امر نیز به نوبه خود، به رشد میلیتاریزم انجامید. واژه ترکیبی می‌جی به معنای قانون روشن‌بینی است.
دوره تایشو

امپراتور تای‌شو
عصر تایشو از ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۲ تا ۲۵ دسامبر ۱۹۲۶ را در بر می‌گیرد و دوره‌ای از تاریخ ژاپن است که امپراتور تای‌شو قدرت را در دست داشته‌است. امپراتور تای‌شو از سلامتی چندانی برخوردار نبود و همین موضوع سبب شد که انتقال قدرت سیاسی از سیاستمداران سالخورده وابسته به اولیگارشی دیرپا، به مجلس قانون‌گذاری ژاپن و احزاب دموکراتیک آسان‌تر صورت پذیرد. به همین سبب، این دوره به عنوان دوران جنبش لیبرالی ژاپن نیز شناخته می‌شود.
جنگ جهانی اول
ژاپن در جنگ جهانی اول به نیروهای اتفاق سه‌گانه که شامل بریتانیا، فرانسه و روسیه می‌شد پیوست. این فرصتی بود برای ژاپن تا قلمرو نفوذ خود را در چین گسترش داده و در جغرافیای سیاسی بعد از جنگ به منزله یک قدرت بزرگ به رسمیت شناخته شود. در هفتم اوت ۱۹۱۴، ژاپن از دولت بریتانیا درخواستی رسمی دریافت کرد که برای انهدام نیروی دریایی مهاجم آلمان در آب‌های چین و اطراف آن، وارد عمل شود. پس از آن که اولتیماتوم ژاپن به آلمان بی‌پاسخ ماند، این کشور در بیست‌وسوم اوت سال ۱۹۱۴ به طور رسمی به امپراتوری آلمان اعلام جنگ داد. ژاپن به سرعت سرزمین‌های استیجاری آلمان در استان شان‌دونگ چین و جزایر مارشال را در اقیانوس آرام اشغال کرد و در حالی که متحدان غربی به شدت مشغول جنگ در اروپا بودند، ژاپن با ارائه ۲۱ فرمان به طرف چینی، در صدد تحکیم موقعیت خود برآمد.
نفوذ بیشتر
هژمونی ژاپن در شمال چین و بخش‌های دیگری از آسیا با توافق‌های بین‌المللی آسان‌تر شد. توافق ۱۹۱۶ با روسیه به نفوذ بیشتر ژاپن در منچوری و مغولستان داخلی منجر گردید و توافق با دولت‌های فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۱۷ سبب به رسمیت شناخته شدن منافع سرزمینی ژاپن در چین و اقیانوس آرام شد.
پس از جنگ
بعد از جنگ، ژاپن به عنوان یکی از پنج قدرت بزرگ نظامی و صنعتی به کنفرانس صلح در ورسای رفت. توکیو صاحب کرسی دائم در شورای جامعه ملل شد و بر اساس معاهده صلحی که به امضا رسید، تمام حقوق آلمان در استان شان‌دونگ چین به ژاپن منتقل شد. سیستم دو حزبی که پایه‌های آن از آغاز قرن بیستم گذاشته شده بود، سرانجام بعد از جنگ جهانی اول به ثمر نشست و باعث پیدایش دوره‌ای شد که از آن تحت عنوان «دموکراسی تای‌شو» یاد می‌شود.
پایان دموکراسی تای‌شو
در طول دهه ۱۹۲۰، ژاپن کمابیش به سمت سیستم حکومت دموکراتیک حرکت می‌کرد. با این همه، ریشه‌های دولت پارلمانی آن قدر قوی نبود که در برابر فشارهای سیاسی و اقتصادی دهه بعد، که رهبران نظامی روز به روز بر نفوذ خود می‌افزودند، مقاومت کند. آنچه این جابجایی قدرت را بیش از پیش امکان‌پذیر می‌کرد، گنگی و بی‌دقتی قانون اساسی می‌جی، به ویژه در مورد جایگاه امپراتور، بود.
ژاپن در جنگ جهانی اول

واکامیا، نخستین ناو هواپیمابر ژاپن
ژاپن از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ در جنگ جهانی اول شرکت داشت. این کشور به نیروهای اتفاق سه‌گانه که شامل بریتانیا، فرانسه و روسیه می‌شد پیوست و نقشی اساسی در تامین امنیت خطوط دریایی اقیانوس آرام و اقیانوس هند، در برابر نیروی دریایی آلمان داشت. از لحاظ سیاسی، این فرصتی بود برای ژاپن تا قلمرو نفوذ خود را در چین گسترش داده و در جغرافیای سیاسی بعد از جنگ به منزله یک قدرت بزرگ به رسمیت شناخته شود.
در ۷ اوت ۱۹۱۴، ژاپن از دولت بریتانیا درخواستی رسمی دریافت کرد که برای انهدام نیروی دریایی مهاجم آلمان در آب‌های چین و اطراف آن وارد عمل شود. در روز ۱۴ اوت، ژاپن اولتیماتومی برای آلمان فرستاد که بی‌پاسخ ماند. ژاپن در ۲۳ اوت سال ۱۹۱۴ به طور رسمی به امپراتوری آلمان اعلام جنگ داد. ایالات متحده آمریکا نیز در ۶ آوریل ۱۹۱۷ وارد جنگ جهانی اول شد. آمریکا و ژاپن با وجود روابط تیره‌ای که بر سر چین و کنترل اقیانوس آرام داشتند، در این جنگ در یک جبهه قرار گرفتند.
دوره شووا

دوره شووا از ۲۵ دسامبر ۱۹۲۶ تا ۷ ژانویه ۱۹۸۹ که دوران پادشاهی امپراتور هیروهیتو بود، به درازا انجامید. دوره سلطنت امپراتور هیروهیتو، از دوران همه امپراتورهای قبلی ژاپن طولانی‌تر بود.
ملی‌گرایی افراطی
انفجار مشکوک در بخشی از ریل‌های متعلق به شرکت راه‌آهن جنوب منچوری، باعث خشم ژاپن و حمله این کشور به منچوری چین شد. هنگامی که جامعه ملل به این رفتار اعتراض کرد، ژاپن این سازمان را ترک کرد. ترک جامعه ملل به معنای تنهایی ژاپن بود و این موضوع به گسترش بیشتر ملی‌گرایی افراطی در این کشور یاری رساند. تا پیش از ۱۸۶۸، بیشتر ژاپنی‌ها هویت خود را با قلمرو فئودال‌نشینی که به آن وابسته بودند تعریف می‌کردند و کمتر در اندیشه ژاپن به منزله یک کل واحد بودند. با معرفی آموزش عمومی، خدمت نظام وظیفه و تمرکزگرایی و با رشد روزافزون صنایع، ناسیونالیسم ژاپنی، و به دنبال آن ملی‌گرایی افراطی، به منزله یک نیروی قدرتمند اجتماعی سر برآورد. ژاپن در مسیر تمامیت‌خواهی، ملی‌گرایی افراطی و فاشیسم گام نهاد و حاصل چنین رویه‌ای در نهایت، تهاجم به چین در سال ۱۹۳۷ بود. ورود ژاپن به جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱، در حقیقت نقطه آغازی بر پایان امپراتوری ژاپن بود.
جنگ جهانی دوم
با شروع خصومت بین ژاپن و چین در سال ۱۹۳۷، گفتگوها برای اتحاد ژاپن و آلمان آغاز شد. سرانجام در سال ۱۹۴۰ اتحادی سه‌جانبه شکل گرفت و رم، توکیو و برلین در کنار هم قرار گرفتند. در ۱۳ دسامبر ۱۹۳۷، ارتش امپراتوری ژاپن نانجینگ و سپس پایتخت چین را تصرف کرد. حاصل جنگی که ژاپن آغاز کرد، کشتار وسیع و تجاوز بود. هنگامی که ژاپن حاضر به عقب‌نشینی از چین نشد، دولت‌های آمریکا و فرانسه ژاپن را تحریم نفتی کردند. ژاپن این موضوع را مستمسک قرار داد و در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ به پرل هاربر حمله غافلگیرکننده کرد. در اوت ۱۹۴۵ شهرهای هیروشیما و ناگاساکی هدف حمله اتمی آمریکا قرار گرفت. در ۱۴ اوت ۱۹۴۵، دولت ژاپن خبر تسلیم مقدماتی این کشور را به متفقین اعلام کرد و فردای آن‌روز، امپراتور هیروهیتو در یک نطق رادیویی، تسلیم بی‌قید و شرط ژاپن را به اطلاع مردم رساند.
شکست و اشغال ژاپن
سند تسلیم ژاپن
با شکست ژاپن، نیروهای متفقین این کشور را اشغال کردند. اتحاد جماهیر شوروی مسئولیت کره شمالی و جزیره‌هایی را که در جنگ با ژاپن از دست داده بود به عهده گرفت. بقیه تصرفات ژاپن در اقیانوسیه و چین، زیر نظر آمریکا قرار گرفت. ژنرال داگلاس مک‌آرتور از سوی هری ترومن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به کار نظارت بر ژاپن اشغالی منصوب شد. نیروهای مسلح ژاپن به طور کامل خلع سلاح شدند. قانون اساسی ۱۹۴۷ ژاپن، این کشور را از آغاز هر جنگی باز داشت. امپراتور از دعوی خداگونگی صرف‌نظر کرد و از دخالت در سیاست منع شد. دادگاهی برای رسیدگی به جرائم جنگی، به سان آنچه که در نورنبرگ جریان داشت، در توکیو تشکیل شد. تعدادی از اعضای برجسته کابینه ژاپن و شخص نخست‌وزیر هیدکی توجو اعدام شدند. اما امپراتور و اعضای خانواده او محاکمه نشدند.
بعد از جنگ
شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم باعث دگرگونی‌های بنیادی در این کشور شد. این نخستین و تنها باری بود که این کشور به اشغال نیروهای خارجی در می‌آمد.
این اشغال هفت ساله، اصلاحات سرتاسری دموکراتیک را در این کشور به دنبال آورد و به منزلت امپراتور به عنوان خدایی در میان انسان‌ها پایان داد. حکومت ژاپن به مشروطه سلطنتی تغییر یافت و این کشور صاحب نظام سیاسی دموکراتیک شد. با پیمان صلح سان‌فرانسیسکو در سال ۱۹۵۲، ژاپن استقلال خود را دوباره به دست آورد. دوران بعد از جنگ به معجزه اقتصادی ژاپن منتهی شد.
نظامی‌گری ژاپن

نظامی‌گری ژاپن از منظر تاریخی به آرمانی در امپراتوری ژاپن اشاره می‌کند که بر اساس آن نیروهای نظامی باید بر ارکان سیاست و زندگی اجتماعی مردم مسلط شوند. این دیدگاه، نیروی نظامی قدرتمند را مساوی با ملت قدرتمند می‌دانست. در طول دهه ۱۹۲۰، ژاپن به سمت برقراری حکومتی دموکراتیک حرکت می‌کرد که تحت عنوان «دموکراسی تای‌شو» از آن یاد می‌شد. با این حال، دولت پارلمانی به آن اندازه ریشه ندوانده بود که بتواند در برابر فشارهای سیاسی و رکود اقتصادی دهه ۱۹۳۰ و رهبران نظامی پرنفوذ این دهه مقاومت کند. نظامی‌گری راهی بود که ژاپن و بعضی از کشورهای اروپایی برگزیدند. این راه در نهایت به جنگ جهانی دوم منجر شد. آنچه این جابجایی قدرت به سمت نظامیان را بیش از پیش امکان‌پذیر می‌کرد، گنگی و بی‌دقتی در متن قانون اساسی می‌جی، به ویژه در مورد جایگاه امپراتور بود. این قانون بدنه قانون‌گذاری را نه در برابر مردم، بلکه در برابر پادشاه پاسخ‌گو می‌دانست.
هیدکی توجو نخست‌وزیر ژاپن در هنگام جنگ جهانی دوم
اشغال ژاپن

در پایان جنگ جهانی دوم، ژاپن از سوی نیروهای متفقین اشغال شد. این نخستین و تنها باری بود که این کشور به اشغال نیروهای خارجی در می‌آمد.
در ۱۴ اوت ۱۹۴۵، دولت ژاپن خبر تسلیم مقدماتی این کشور را به متفقین اعلام کرد. فردای آن‌روز، امپراتور هیروهیتو در یک نطق رادیویی، تسلیم بی‌قید و شرط ژاپن را به اطلاع مردم رساند. این نخستین باری بود که امپراتور ژاپن از طریق رادیو با مردم سخن می‌گفت و اولین بار بود که مردم این کشور صدای پادشاه را می‌شنیدند. هری ترومن رئیس‌جمهور ایالات متحده، ژنرال داگلاس مک‌آرتور را به کار نظارت بر ژاپن اشغالی منصوب کرد. تلاش شد تا در قانون اساسی جدید ژاپن که زیر نظر نیروهای پیروز نوشته می‌شد، شکلی از لیبرال دموکراسی جایگزین نظام سلطنت مشروطه شود. در قانون اساسی جدید ژاپن، جنگ محکوم شد. با امضای پیمان صلح سان‌فرانسیسکو در ۸ سپتامبر ۱۹۵۱ و اجرایی شدن آن در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲، ژاپن بار دیگر استقلال خود را بازیافت. با این حال، ایو جیما تا سال ۱۹۶۸ و اوکیناوا تا سال ۱۹۷۲ تحت کنترل آمریکا باقی‌ماندند. امروز نیز ۴۷۰۰۰ پرسنل نظامی آمریکا در ژاپن حضور دارند که بر اساس معاهده همکاری امنیتی دوجانبه، از سوی دولت ژاپن دعوت شده‌اند.
دوره هیسه‌ای

نمای شهر توکیو
دوره هیسه‌ای نام دوران کنونی حکومت ژاپن است.
آغاز دوره هیسه‌ای
دوره هیسه‌ای از ۸ ژانویه ۱۹۸۹، نخستین روز پس از مرگ امپراتور هیروهیتو آغاز شد و آکی‌هیتو پسر او به جانشینی رسید. بر طبق سنت‌های ژاپنی، امپراتور هیروهیتو پس از مرگش به امپراتور شووا تغییر نام داد. بر این اساس، سال ۱۹۸۹ تا هفتم ژانویه، برابر است با شصت و چهارمین سال شووا و از روز هشتم ژانویه، سال اول هی‌سه‌ای آغاز می‌شود.
استقلال دوباره
بعد از پایان جنگ و اشغال ژاپن از سوی نیروهای متفقین، گروهی از مسئولان حکومت، از جمله نخست‌وزیر دوران جنگ هیدکی توجو، در دادگاه توکیو محاکمه و به دار آویخته شدند. با این حال امپراتور و اعضای خانواده او به دادگاه فراخوانده نشدند. با آغاز جنگ کره و ورود به دوران جنگ سرد، ژاپن به متحدی پراهمیت برای آمریکا تبدیل شد. مجلس قانون‌گذاری این کشور شکل گرفت و قانون اساسی ژاپن در ۳ مه ۱۹۴۷ وارد مرحله اجرایی شد. ایالات متحده آمریکا و ۴۵ کشور هم‌پیمان او، در سپتامبر ۱۹۵۱ پیمان صلح با ژاپن را امضا کردند و این پیمان در ۲۰ مارس ۱۹۵۲ به تصویب مجلس سنای آمریکا رسید. بر اساس مفاد این پیمان، ژاپن در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲ بار دیگر استقلال کامل خود را به دست آورد.
سیاست و اقتصاد
بعد از یک رشته سازماندهی مجدد در حزب‌های سیاسی، حزب لیبرال دموکرات ژاپن، که حزبی محافظه‌کار است، و حزب سوسیال دموکرات با گرایش‌های چپ‌گرایانه در سال ۱۹۵۵ شکل گرفتند. نقشه سیاسی ژاپن تا اوایل دهه ۹۰ میلادی تغییر چندانی نکرد و ال‌دی‌پی بزرگترین حزب سیاسی در عرصه سیاست ملی بود.
سیاست‌مداران این حزب و دیوان‌سالاران دولتی بر سیاست‌های اقتصادی تمرکز کردند. ژاپن از دهه ۵۰ تا دهه ۸۰ میلادی، رشد سریعی را تجربه کرد و به یک قدرت اقتصادی عمده تبدیل شد. از این فرایند گاه به عنوان معجزه اقتصادی ژاپن در دوران بعد از جنگ یاد می‌شود. پس از جنگ کره، که طی آن ژاپن یکی از تدارک‌دهندگان اصلی نیروهای سازمان ملل بود، اقتصاد ژاپن رشدی برق‌آسا و طولانی را در بخش تولید آغاز کرد. این کشور در بسیاری از زمینه‌های اقتصادی همچون صنایع فولاد، خودرو و کالاهای الکترونیک به یک قدرت بزرگ جهانی مبدل شد. در سال ۱۹۸۹ ژاپن شاهد یکی از سریع‌ترین میزان‌های رشد اقتصادی در تاریخ خود بود. بالا رفتن قدرت ین و سودآور بودن آن در مبادلات دلاری، به اضافه پایین بودن میزان بهره سبب هجوم سرمایه‌گذاران شد. این موضوع باعث افزایش ۶۰ درصدی ارزش املاک در توکیو شد. در سال ۱۹۹۱ ارزش سهام ژاپن سقوط کرد و دوران اقتصاد حبابی ژاپن به پایان رسید. ژاپن هم‌اینک نیز پس از ایالات متحده آمریکا و چین، سومین اقتصاد بزرگ جهان است.
فرانکنشتاین (فیلم ۱۹۹۴)

فرانکنشتاین عنوان فیلمی است محصول سال ۱۹۹۴ که توسط کنت برانا کارگردانی شده‌است. از جمله بازیگران این فیلم می‌توان به رابرت دنیرو، تام هولس، هلنا بونهام کارتر و کنت برانا اشاره کرد. این فیلم اقتباس گرفته شده از رمان معروف نویسنده انگلیسی مری شلی به نام فرانکشتاین می‌باشد.
خلاصه داستان
فیلم در سال ۱۷۹۴ شروع می‌شود. کاپیتان رابرت والتون (آیدان کوئین) سفر اکتشافی شجاعانه‌ای را هدایت می‌کند تا به قطب شمال دست پیدا کند. در حالی که کشتی شان در یخ‌های دریای آرتیک گیر کرده‌است، والتون و همراهانش مردی را می‌یابند که به تنهایی در حال سفر است. در دور دست صدای زوزه بلندی به گوش می‌رسد. هنگامی که مرد مذکور والتون را ناراحت برای کشف قطب شمال می‌بیند به او می‌گوید «تو هم می‌خوای توی حماقت با من شریک بشی؟» و بعد از آن شروع به تعریف کردن داستان خود برای کاپیتان می‌کند. وی بازگو می‌کند که نامش ویکتور فرانکشتاین است و داستان خود را شروع می‌نماید…
جوایز
این فیلم کاندیدای ۱ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین چهره پردازی) در سال ۱۹۹۵ شد.
پس‌لرزه

زمین‌لرزه ۲۰۰۸ سیچوآن چین.
پس‌لرزه به زمین‌لرزه کوچک‌تری گفته می‌شود که پس از یک زمین‌لرزه بزرگ‌تر قبلی، و در همان منطقه روی می‌دهد.
اگر یک پس‌لرزه از زمین‌لرزه پیش از خود بزرگ‌تر باشد، نام پس‌لرزه به زمین‌لرزه اصلی تغییر می‌کند و زمین‌لرزه اولیه، پیش‌لرزه نام می‌گیرد.
پس‌لرزه‌ها لرزش‌های کوچک‌تر زمین هستند که در اثر جابه‌جا شدن و جاافتادن پوسته زمین پس از وقوع زمین‌لرزه پدید می‌آیند.
پس‌لرزه‌ها ممکن است ساعت‌ها، روزها و حتی ماه‌ها به‌درازا بکشند.
پس‌لرزه‌ها می‌توانند بسیار خطرناک باشند زیرا قابل پیش‌بینی نیستند و می‌توانند باعث فروریختن ساختمان‌هایی بشوند که در جریان زمین‌لرزه اصلی تنها هنوز فرونریخته‌بودند.
عبدالرحیم صاحب‌الفصول

عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی)) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است.
وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال کرد. صاحب الفصوص از پادشاه خواست صورت قبور معلوم گشته و تجدید شود که طی توافق‌نامه‌ای مورد پذیرش پادشاه عربستان واقع شد، چنان‌که تا حال همانگونه باقی است.
وی در جنوب غرب تهران، خیابان کارون جنوبی تقاطع خیابان هاشمی مدفون است.
تالیفات
«هدایه العامه فی اثبات الامامه»، «منظومه موجز المقال در علم درایه» و «منظومه ادربیع فصولی»
جد
جد اعلای وی احتمالا شیخ محمدحسین اصفهانی (متوفای ۱۲۶۱ ه. ق) صاحب کتاب الفصول الغرویه در علم اصول فقه است که خاندانش به «صاحب‌الفصول» مشورند.
یکی از پسران وی به نام مهدی دارای جلسات درسی اخلاق و عرفان است.
http://www.haery.net
رده:دانشگاه‌های امارات متحده عربی

دانشگاه‌های امارات متحده عربی
بیت‌کامت

بیت‌کامت که پیش‌تر (از نگارش ۰.۱۱ تا نگارش ۰.۳۷)، سیمپل‌بی‌تی کلاینت نامیده می‌شد، یکی از برنامه‌های دانلود تورنت می‌باشد که به دلیل ساختار چند پروتکله‌اش علاوه بر مدیریت دانلود و آپلود فایل‌های تورنت، امکان پشتبانی از پروتکل‌های اچ‌تی‌تی‌پی و اف‌تی‌پی را نیز دارا می‌باشد. این برنامه به زبان سی++ برای ویندوز مایکروسافت نوشته شده‌است و به ۵۲ زبان دنیا در دسترس می‌باشد.
همچنین این برنامه به دلیل شیوه‌ عملکردش در رابطه با مواردی همچون دسترسی بی‌اجازه به ترکرهای خصوصی از طریق DHT و جایگزینی فایل‌های خالی به صورت padding که باعث بهبود عملکرد بیت‌کامت شده و پس از دریافت فایل اصلی پاک خواهد شد اما وجودشان برای برنامه‌های تورنت دیگر ایجاد دردسر می‌کند، بحث‌ها و انتقاداتی را باعث شده‌است.
لوح دوسویه

نشان دوآل دیسک
دوآل‌دیسک ، نوعی دیسک نوری دوطرفه است که توسط گروهی از شرکت‌های صفحه پرکنی، تولید و توسعه یافته است. گروه سازنده این دیسک شامل شرکتهای ای‌ام‌آی رکوردز، یونیورسال میوزیک گروپ، سونی میوزیک، وارنر میوزیک گروپ و ۵٫۱ اینترتیمنت گروپ است. این دیسک اکنون تحت پشتیبانی انجمن صنفی ضبط آمریکا قرار دارد.
دیسکوگرافی

دیسکوگرافی یا اثرشناسی یا آلبوم‌شناسی نوعی مطالعه و فهرست‌بندی بر روی جزئیات آثار موسیقی منتشر شده توسط هنرمندان یا گروه‌های موسیقی است که معمولا برای یک هنرمند خاص یا در شناسایی یک سبک ویژه موسیقی انجام می‌گیرد.
اطلاعاتی که در دیسکوگرافی عرضه می‌شوند به شکل کلی دربرگیرنده عنوان اثر یا آلبوم، نام ناشر، تاریخ ساخت یا نشر کار، نوازنده یا گروه اجرا کننده، محل ضبط اثر و رتبه‌های بدست آمده در جدول‌های موسیقی است.
دریاچه اشکل

دریاچه اشکل
دریاچه اشکل دریاچه‌ای است در شمال کشور تونس در نزدیکی دریای مدیترانه.
دریاچه و تالاب پارک ملی اشکل مکان مهمی در راه مهاجرت سالانه صدها هزار پرنده مهاجر است.
اردک‌ها، غازها، لک‌لک‌ها و مرغ‌های آتشی از پرندگان اشکل هستند.
این پارک از سال ۱۹۸۰ در لیست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است.
ساخت سد بر سر راه سرچشمه‌های اشکل باعث ایجاد دگرگونی‌های اساسی در توازن زیست‌بوم دریاچه و تالاب اشکل شده‌است.
ژرسه

نمای جلو از ژرسه بافته‌شده، نمای بزرگ‌نمایی‌شده.
نمای پشت از ژرسه بافته‌شده، نمای بزرگ‌نمایی‌شده
ژرسه گونه‌ای پارچه ماشینی است که از آن لباس یا اشیای دیگر دوخته می‌شود.
پارچه‌های ژرسه به راحتی شسته می‌شوند و تنها مشکل آنها اتو کردن است، چرا که این پارچه‌ها به دلیل داشتن حالت ارتجاعی، شکل خود را از دست می‌دهند.
اطلس (پارچه)

اطلس استفاده‌شده در رخت خواب
سازه اطلس و ابریشم
اطلس پارچه‌ای است پنبه‌ای با سطحی صاف و کمی شفاف و پشت مات.
اطلس دیبای ستبر و پرنیان ساده است.
پارچه اطلس از ابریشم بافته می‌شود و جامه اطلسی جامه ابریشمی پرزداری است که روی آن پرزدار و پشتش بی‌پرز است و پرزش کمتر از مخمل است. پارچه اطلس نقشی ساده دارد و یک سوی آن براق است.
طبیعت انسان (ترانه)

طبیعت انسان » ترانه‌ای در سبک آر اند بی‌اثر خواننده آمریکایی، مایکل جکسون است که در سال ۱۹۸۲ منتشر و در آلبوم دلهره‌آور قرار گرفت. شعر این ترانه توسط استیو پرکارو و جان بتیس نوشته شده. در ابتدا استیو پرکارو این موسیقی را برای دخترش ساخته بود و دمویی از آن را روی نواری ضبط کرده و به کوینسی جونز داد. جونز از این آهنگ لذت برد و تصمیم گرفت آن را در آلبوم دلهره‌آور مایکل جکسون بگنجاند. سپس جان بتیس ترانه را بازنویسی کرد و شعر طوری تغییر داد که در مورد یک رهگذر نیویورک باشد. «طبیعت انسان» آخرین ترانه‌ای بود که تصمیم گرفته شد در آلبوم دلهره‌آور قرار داده شود.
این ترانه در ۳ ژوئیه ۱۹۸۳ به عنوان ششمین تک‌آهنگ آلبوم دلهره‌آور منتشر شد. با این‌که «طبیعت انسان» در بریتانیا منتشر نشد اما در جدول آثار موسیقی ایالات متحده آمریکا جزو ۱۰ تک آهنگ برتر شد و رتبه دوم ترانه‌های بزرگ‌سالان در مجله بیلبورد و در مجموع رتبه هفتم در همان مجله را به دست آورد. طبیعت انسان توسط هنرمندان بسیاری از جمله استیوی واندر، ویجی آیر، جان مایر، مایلز دیویس، اس‌دبلیووی، اریک لوئیس، ناز، توچلوز، پیتر بنت، جیسون نوینز، دانی!، دیوید مید، تورو یی موی و کریس براون مورد بازخوانی و نمونه برداری قرار گرفت.
طبیعت انسان

طبیعت انسان اشاره دارد به ویژگی‌های مشخصه انسان، از جمله روش‌های اندیشیدن، احساس‌نمودن و عمل‌کردن، که انسان‌ها معمولا به صورت طبیعی، بدون تاثیرگیری از فرهنگ انجام می‌دهند. سوالاتی مثل: این ویژگی‌های طبیعی چه هستند، علت آنها چیست و چگونه می‌توان طبیعت انسان را بهبود داد از جمله قدیمی‌ترین و مهم‌ترین پرسش‌های تاریخ فلسفه هستند. این سوالات پیامدهای ویژه اخلاقی، سیاسی و الهیاتی دارند. این تا بخشی به علت آن است که طبیعت انسان می‌تواند منشا هنجارهای رفتاری، و همچنین تا حدی مانع زندگی خوب انگاشته شود. پیامدهای بغرنج این گونه سوالات، در انواع هنرها و ادبیات بررسی شده‌اند. درحالیکه شاخه‌های متعددی از علوم انسانی، دامنه مهمی از پرسش‌گری درباره طبیعت انسان، و بررسی مفهوم انسان‌بودن را تشکیل داده‌اند.
شاخه‌های علوم معاصر که به مطالعه طبیعت بشر اختصاص دارند شامل: انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی، زیست‌شناسی اجتماعی و روان‌شناسی، به طور خاص روان‌شناسی فرگشتی و روان‌شناسی رشد هستند. پرسش «طبیعت یا تربیت» از گسترده‌ترین و شناخته‌شده‌ترین بحث‌ها درباره طبیعت انسان در علوم طبیعی است.
انسان
اناگرام
انسان‌گرایی
جبرگرایی
رفتارگرایی
روان‌شناسی تکاملی
سازوکار دفاعی
طبیعت
فرهنگ‌پذیری
مکتب کلبیون
هنجار (فلسفه)
هنجار
فصل برداشت (بازی)

فصل برداشت محصول اولین بازی از مجموعه بازی‌های فصل برداشت محصول است. این بازی اولین بار در ژاپن با عنوان Bokujou Monogatari به معنی داستان مزرعه برای کنسول سوپر نینتندو در اوت ۱۹۹۶ انتشار یافت. سپس در ژوئن ۱۹۹۷ توسط شرکت ناتسوم برای آمریکا و در تاریخ ۲۹ ژانویه ۱۹۹۸ برای اروپا ارائه شد.
این بازی بعدها با همین عنوان برای سامانه مجازی نینتندو وی در اروپا و استرالیا در ۴ ژاونیه ۲۰۰۸ و در آمریکای شمالی در ۱۱ فوریه همان سال عرضه شد.
فصل برداشت در رده‌بندی ای‌اس‌آربی دارای علامت KA به معنی کودکان یا E به معنی همه رده‌های سنی بوده و سبک آن شبیه‌سازی مزرعه و راهبردی (استراتژی) است.
نمای بازی
بازی از نظر تصویری دارای زیبایی خاص خود است در حالی که به علت فناوری زمان خود و ویژگی‌های کنسول سوپر نینتندو دارای گرافیک بالا نیست. داستان این بازی در مورد پسری است که به روستا رفته و به نوسازی یک مزرعه قدیمی و بایر می‌پردازد.
روند
روند این بازی و بیشتر بازی‌های این مجموعه، در مورد فعالیت‌های روزانه روستا است. بازی‌کن می‌تواند علاوه بر پرورش گیاهان و حیوانات، داخل روستا گردش کرده و با اهالی صحبت کند، دادوستد داشته باشد یا با دختر مورد علاقه‌اش ازدواج کند. هر سال در بازی به چهار فصل ۳۰ روزه تقسیم شده‌است. زمان شبانه‌روز در این بازی کوتاه است و به همین علت بازی‌کننده باید با زمان‌بندی درست کارهای روزانه خود را انجام دهد تا با بیشترین کارایی بازی کرده و در آخر با بیشترین درآمد بازی را به پایان برساند.
دنیای داخل بازی
خانه شهردار
جهان داخلی در این بازی تشکیل شده از سه بخش مزرعه، روستا و جنگل است. مزرعه علاوه بر زمین اصلی و یک خانه نیمه ویران، دارای دامداری، مرغداری و یک چاه آب خشک است. بخش روستا تشکیل شده است از خانه‌های اهالی و شهردار، فروشگاه‌های بذر، مرغ و دام، میدان اصلی و کلیسا است.
قرن

قرن می‌تواند به موارد زیر اطلاق شود:
قرن به معنای صد سال سده
قرن به فتح قاف و راء یک نوع ناهنجاری قرن (ناهنجاری)
خاک‌ورزی

خاک‌ورزی یا شخم یا پای‌کن (به انگلیسی: Tillage) به آن دسته تلاشهای مکانیکی که برای بهم زدن خاک در راستای آماده‌سازی خاک برای پرورش گیاهان کشاورزی انجام می‌گیرد خاک ورزی می‌گویند. ابزارهای خاک‌ورزی شامل بیل، کلنگ، کج‌بیل، شن‌کش و همچنین به شکل مکانیکی شامل گاوآهن دیسک و غیرو می‌گردد.
خاک‌ورزی حفاظتی
خاک‌ورزی حفاظتی (Conservative tillage) روشی است برای جلوگیری از بهم خوردن خاک. در این روش به کشاورزان پیشنهاد می‌شود دستکم ۳۰٪ کشت پیشین را به خاک برگردانند. خاک ورزی حفاظتی روشی برای مدیریت خشکسالی در راستای نگهداری آب در زمین و همچنین کاهش هزینه‌های تولید در کشاورزی و افزایش مواد آلی خاک است.
این کوشش سبب می‌شود که بقایای گیاهان پیشین درون خاک، به شکل یک کود گیاهی خوب برای زمین درآید و زمین را به شکل یک اسفنج ظرفشویی درآورد. در نتیجه آب باران و شبنم راحت‌تر در زمین فرومی‌رود و کمک بسیار بزرگی برای مقابله با خشکسالی و کم‌آبی است و این بقایا از تبخیر آب بوسیله تابش آفتاب نیز جلوگیری می‌کند؛ و از سوی دیگر فرورفتن سریع آب در زمین از بروز سیلاب‌ها جلوگیری می‌کند. این حالت اسفنجی باعث می‌شود که هوا (اکسیژن، نیتروژن و…) نیز راحت‌تر در زمین نفوذ کند؛ و شاید مهمترین سود آن تقویت خاک و خوراک رسانی به میکروارگانیسم‌ها و جانداران ریز خاک زی است.
روش‌های خاک‌ورزی حفاظتی
بی‌خاک‌ورزی No-till در این روش هرگز زمین شخم زده نمی‌شود.
کم خاک‌ورزی Minimom-till در روش تمام عملیات‌های خاکورزی به حداقل خود می‌رسد.
خاک‌ورزی نواری (خطی) Strip-till در روش تنها روی نوار کشت، خاکورزی می‌شود.
خاک ورزی پوشش دار Mulch-till
خاک ورزی پشته‌ای Ridge-till
کمپوست
گیاخاک (Humus)
خاک
کرم خاکی
فاصله در گراف

thumb
فاصله دو راس: کمینه تعداد یالهایی که باید طی شود تا از راس i به راس j برویم را فاصله i و j گویند و با (D(i,j نشان می‌دهند.
برای مثال فاصله ۱ و ۳در گراف فوق ۲ است.
خروج از مرکز راس i: به فاصله i از دورترین راس نسبت به i خروج از مرکز i گویند. خروج از مرکز i را با (ecc(i نمایش می‌دهند
قطر گراف: به بزرگترین خروج از مرکز راس‌های گراف قطر گراف گویند.
شعاع گراف: به کوچکترین خروج از مرکز رئوس گراف شعاع گراف گویند.
ژول فری

ژول فرانسوا کامیل فری (زاده ۵ آوریل ۱۸۳۲ - درگذشته ۱۷ مارس ۱۸۹۳) دولتمرد و جمهوری‌خواه فرانسوی و از توسعه‌دهندگان لائیسیته و حامیان استعمارگری بود.
دو کار مهم به ژول فری نسبت داده شده است. یکی مدیریت غیرمذهبی آموزش و پرورش عمومی و دیگری بازآغاز توسعه کولونی‌های فرانسه.
نشانگان آرسکوگ-اسکات

نشانگان آرسکوگ-اسکات
بیماری ارثی نادر با مشخصات قامت کوتاه، اختلالات صورت، اسکلتی و ناهنجاریهای دستگاه تناسلی است. این سندرم یکی از علل عقب ماندگی ذهنی است. از جمله ناهنجاریهای این سندرم هیپرتلوریسم، پل بینی عریض، پره‌های پهن و برآمده بینی، شلی مفاصل، جدابودن لبه داخلی پلکها و دست‌ها و پاهای کوچک است.
انتقال ژنتیکی این بیماری وابسته به X مغلوب است لذا اصولا این بیماری نادر در مردها بیشتر دیده می‌شود.
تشخیص، پیش آگهی، درمان
تشخیص احتمالی با معاینه بالینی است. تشخیص افتراقی مهم آن کودکان مادران الکلی است. تشخیص قطعی با تستهای ژنتیکی ممکن است.
پیش آگهی بسته به فنوتیپ بیمار متفاوت است و می‌تواند ضعیف تا خوب باشد.
مانند سایر بیماریهای ژنتیکی درمان این بیماری هم دشوار است ولی برخی از عوارض اسکلتی و عضوی با جراحی قابل اصلاح است.
بیماری ارثی وابسته به کروموزوم X
ایالت ملاکا

مالاکا یا ملاخ نام ایالتی‌است در کشور مالزی.
تاریخچه
پیشه بومیان مالاکا ماهیگیری است. در پیرامون ۱۴۰۰ میلادی شاهزاده‌ای به نام پارامسوارا از سوماترا بدینجا گریخت و یک سلطنت را بنیاد نهاد.
در ۱۴۱۴ این شاهزاده به اسلام می‌گرود و نام خود را به راجه اسکندر شاه می‌گرداند.
نظر به جای استراتژیک ملاکا این منطقه به زودی به گذری معتبر بدل می‌گردد و کوچندگانی چینی نیز در آنجا سکنی می‌گزینند. با مرگ راجه اسکندر شاه پسرش سلطان محمد شاه جای پدر را می‌گیرد.
موزه کشتی پرتغالی در ملاکا
جایگاه برجسته ملاکا برمهای‌ها را در دهه‌های ۱۴۴۰ و ۱۴۵۰ میلادی اندیشه دست‌یازیدن بدان سامان افکند ولی تازش‌های آنان به جایی نرسید. فرمانروایان ملاکا روابطی نزدیک با چین داشتند و پیوندهایی نیز میان خاندان پادشاهی دو کشور برپا می‌گشت.
در ۱۵۱۱ میلادی آلفونسو د آلبوکرک پرتغالی بر ملاکا چیره شد و این سامان به استعمار پرتغالیان درآمد. سلطان محمود شاه واپسین شاه ملاکا به مناطق درونی شبه جزیره پناه برد و به جنگ با پرتغالی‌ها پرداخت. ولی سرانجام شکست خورد و با خانواده‌اش به سوماترا گریخت و همانجا درگذشت.
در ۱۶۴۱ هلندی‌ها ملاکا را از پرتغالیان با جنگ گرفتند. در ۱۸۲۴ هلند ملاکا را به بریتانیا تسلیم نمود. و سرانجام ملاکا به اتحاد مالایی یا مالزی آینده پیوست.
جغرافیا
450px
ملاکا پس از پرلیس و پنانگ سومین ایالت کوچک مالزی‌است .
ملاکا از شمال به ایالت نگری سمبیلان و از جنوب به ایالت جوهور محدود می‌شود.
ملاکا در جنوب شبه جزیره مالایا و در کرانه تنگه مالاکا جای گرفته‌است.
مرکز ملاکا شهر ملاکا است که مرکز تاریخی آن از تاریخ ۷ ژوئیه ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
فرماندار این ایالت به صورت سنتی در واقع یک سلطان است.
750px
تاریخ مالزی
شبه جزیره مالایا
بی‌نهایت بالفعل

در فلسفه ریاضیات از دو مفهوم بی‌نهایت صحبت می‌شود:
بی‌نهایت بالقوه، که عبارت است از فرآیندی که هیچ گاه متوقف نمی‌شود مانند فرآیند شمارش فوق نویمان.
بی‌نهایت بالفعل، که موجودی کامل ایستا و مجرد تصور می‌شود در حالی‌که به‌طور تجربی هیچ چیزی که بی‌نهایت باشد در دست نداریم.
پیشینه
از دیدگاه ارسطو بی‌نهایت، امکان بالقوه‌ای است که هرگز بالفعل نمی‌گردد زیرا تعداد دفعاتی که میتوان یک مقدار را به دو نیمه تقسیم کرد، بی‌نهایت است. بنابراین، تعداد اجزایی را که می‌توان به دست آورد، همیشه از هر عدد معینی بیشتر است.
ارسطو با این استدلال که هیچ چیز نامتناهی نیست (زیرا در غیر این صورت از خدا بزرگتر خواهد بود) وجود بینهایت بالفعل مانند کل مجموعه اعداد طبیعی را منکر شد. با این حال، با پیدایش آنالیز ریاضی و مفهوم حد و دنباله در سده‌های هجدهم و نوزدهم، اجتناب از بی‌نهایت (بالفعل) دشوار شد.
بی‌نهایت بالفعل در فلسفه ریاضی امروز به ایده‌ای گفته می‌شود که اعداد یا برخی دیگر اشیای ریاضی را دارای قابلیت تشکیل کلیت‌های کامل و واقعی یعنی مجموعه‌ها می‌داند.
در فلسفه ریاضی، برای مجرد دانستن بی‌نهایت بالفعل، پذیرفتن موجودیت‌های نامتناهی (برای نمونه مجموعه‌ای از همه اعداد طبیعی) به عنوان اشیای تعریف‌شده الزامی می‌شود.
رده:پویانماها

پویانماها
رده:پویانماها بر پایه ملیت

پویانماها بر پایه ملیت
رده:پویانماهای اهل ایالات متحده آمریکا

پویانماهای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:پویانماهای اهل ایتالیا

پویانماهای اهل ایتالیا
رده:پویانماهای اهل ایران

پویانماهای اهل ایران
رده:پویانماهای اهل بریتانیا

پویانماهای اهل بریتانیا
رده:پویانماهای اهل فرانسه

پویانماهای اهل فرانسه
رده:پویانماهای اهل جمهوری چک

پویانماهای اهل جمهوری چک
رده:پویانماهای اهل ژاپن

پویانماهای اهل ژاپن
رده:پویانماهای اهل کانادا

پویانماهای اهل کانادا
دریای ابرها

محل دریای ابرها در کره ماه.
نمای نزدیک‌تر از دریای ابرها.
دریای ابرها (به لاتین: Mare Nubium) نام یکی از دریاوارهای کره ماه است.
دریای ابرها در سمت پیدای ماه و در جنوب خاوری اقیانوس توفان‌ها واقع شده‌است.
دایانا دورس

دایانا دورس (۲۳ اکتبر ۱۹۳۱ – ۴ مه ۱۹۸۴) یک بازیگر زن و نماد سکس انگلیسی بود. او با نام دایانا مری فلاک در سویندون انگلستان زاده شد و در کالویل هاوس سویندون به تحصیل پرداخت. دورس به‌عنوان یک پدیده بلوند انگلیسی در هالیوود ظهور کرد.
دورس در سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود (۱۹۴۷ تا ۱۹۸۴) در بیش از ۷۰ فیلم و ۷ سریال تلویزیونی نقش‌آفرینی کرد. او در برخی از فیلم‌ها با نام دایانا دی‌ارس ظاهر می‌شد.
فیلم‌شناسی
مخمصه (۱۹۷۰)
الیور توئیست (۱۹۴۸)
گوگل‌پدیا

گوگل‌پدیا از افزونه‌های رایگان مرورگر فایرفاکس و مرورگر کروم است که پس از نصب، این امکان را فراهم می‌آورد که در صفحه نتایج جستجوی گوگل، مقاله مربوط به مورد جستجو در دانشنامه آزاد ویکی‌پدیا را نیز در همان صفحه نمایش می‌دهد.
زمین‌لرزه ۲۰۱۰ هائیتی

تصویری از کاخ ریاست جمهوری هائیتی که پس از وقوع زلزله ویران شد.
زمین‌لرزه هائیتی در ۲۰۱۰ ، زمین‌لرزه‌ای در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ (در ساعت ۱۶:۵۳:۰۹ به وقت محلی) با قدرت هفت ریشتر بود که کانون آن در ۱۵ کیلومتری جنوب پورتو پرنس، پایتخت کشور هائیتی، واقع شده بود و خسارات بسیاری را به این شهر وارد کرد. این زمین‌لرزه که کشور هائیتی را لرزاند و در جمهوری دومینیکن نیز احساس شد، بدترین زلزله هائیتی طی دو سده اخیرش بود. رنه پروال، رئیس‌جمهوری هائیتی، گفت مجموع قربانیان این حادثه احتمالا به ۳۰۰ هزار نفر بالغ می‌شود، که در اینصورت زمین‌لرزه هائیتی مرگ‌آورترین فاجعه در تاریخ مدرن بشر خواهد بود.
گروه‌های امدادی زیادی از کشورهای گوناگون وارد هائیتی شدند ولی نبود زیرساخت‌های مناسب و از میان رفتن تاسیسات موجود در این کشور کمک‌رسانی به قربانیان را با دشواری روبه‌رو ساخت.
دولت هائیتی به دنبال زمین‌لرزه مهیب این کشور، کنترل موقت فرودگاه اصلی این کشور را به آمریکا واگذار کرد.
سازمان ملل این زمین‌لرزه را بدترین فاجعه‌ای خوانده‌است که تا سال ۲۰۱۰ با آن روبرو بوده‌است. آنچه کمک‌ها را دشوار می‌کرد آسیب دیدن ساختارهای مدیریت این کشور است که استفاده از کمک‌های خارجی را نیز با مشکل روبرو کرد.
کمک‌های بشردوستانه کشورهای مختلف
: آمریکا در روزهای نخست پس از فاجعه با ارسال ۱۶۰۰۰ پرسنل نظامی به هائیتی مشغول به پخش غذا، برقراری فرودگاه و بیمارستانها و بنادر گردید. چندین ناو جنگی و کمکی نیز در عملیات کمک‌رسانی شرکت کردند، و اوباما قول اعطای ۱۰۰ میلیون دلار کمک را همچنین داد.
: دولت اسرائیل با ارسال ۲۲۰ پزشک یک بیمارستان صحرایی دایر کرد چندین سازمان دیگر نیز از اسرائیل به ارسال تیمهای مجهز پزشکی به منطقه سریعا مبادرت ورزیدند و ارتش اسرائیل نیز با دایر کردن امکانات ماهواره‌ای برای این بیمارستانهای سیار اسرائیلی در هائیتی، امکان برقراری ارتباطات اینترنتی را فراهم نمود. سازمان ملل متحد از اسرائیل درخواست کرد که نیروهای پلیس و بازرس به هائیتی اعزام کند.
: جمهوری اسلامی ایران یک فروند هواپیمای حامل کمکهای اولیه، خوراک، و دارو به هائیتی فرستاد.
، خبر آن لاین
گائتانو دونیزتی

گائتانو دونیزتی
گائتانو دونیزتی یا گائتانو دونیتستی (زاده ۲۹ نوامبر ۱۷۹۷ در برگامو - درگذشته ۸ آوریل ۱۸۴۸ در برگامو) آهنگساز ایتالیایی بود. مشهورترین اثر او اپرای لوچیا دی لامرمور است.
برخی از اپراها
یک دیوانگی
عروسی در شهر
دون گرگوریو
دختر هنگ
دون پاسکوآل
لوچیا دی لامرمور
اکسیر عشق
شنیدن آثار
جاده ۳۲ (ایران)

جاده ۳۲ ، جاده‌ای در شمال غرب ایران است. این جاده به موازات و همراستا با آزادراه ۲ از تهران به زنجان و از زنجان به تبریز و از آن به بازرگان و مرز ترکیه می‌رود.