هوشنگ اسدی

هوشنگ اسدی (زاده ۲۳ دی ۱۳۲۸ در تهران) نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم، فعال اجتماعی و حقوق بشر و عضو شورای سردبیری روز آنلاین است. آخرین کتاب او نامه‌هایی به شکنجه‌گرم، در تابستان ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) برنده جایزه جهانی حقوق بشر شد و به عنوان سند در اختیار گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل درامور ایران قرار گرفت.
زندگی‌نامه
هوشنگ اسدی رشته روزنامه‌نگاری را در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران به پایان برد. در سال اول دانشکده توسط دکتر صدرالدین الهی، به روزنامه کیهان معرفی شد. ابتدا عضو سرویس حوادث بود. سپس به عنوان دبیر سرویس گزارش، معاون سردبیر شب، سردبیر شب، معاون سر دبیر به فعالیت پرداخت. در سال ۱۳۵۷ به عنوان یکی از اعضای اولین و آخرین شورای سردبیری کیهان انتخاب شد. شورای سردبیری شامل رحمان هاتفی، محمد بلوری، هوشنگ اسدی، مجتبی راجی و مهدی سحابی، به اتفاق آرا رحمان هاتفی را به عنوان سردبیر انتخاب کرد و هوشنگ اسدی، نماینده شورای تحریریه در شورای عمومی کیهان و مسئول مذاکره با گروه‌های سیاسی شد. اعضای شورای سردبیری در سال ۱۳۵۸ به همراه عده زیادی از نویسندگان و خبرنگاران تحریریه پاکسازی شدند.
هوشنگ اسدی همراه با گروهی از اخراج‌شدگان از کیهان مجله آفتاب را تاسیس کردند. این مجله هم مورد هجوم قرار گرفت و تعطیل شد. هوشنگ اسدی به روزنامه مردم رفت و تا زمان دستگیری در ۱۷ بهمن ۱۳۶۱ در این روزنامه به عنوان خبرنگار فعالیت داشت. او بعد از آزادی، به نام مستعار بهار ایرانی سردبیر مجله گزارش فیلم ۱۳۷۰ تا ۸۰ شد. این مجله بعد از انتشار ویژه‌نامه بازجوئی سعید امامی از بهرام بیضایی و مسعود کیمیایی توسط قاضی سعید مرتضوی از فعالیت ماند.
هوشنگ اسدی در سال ۱۳۸۲ به همراه همسرش نوشابه امیری به پاریس مهاجرت کرد. او در سال‌های مهاجرت، عضو موسس و شورای سردبیری روزآنلاین، روزنامه سبز و انجمن بین‌المللی روزنامه‌نگاران ایرانی بوده‌است. او با رسانه‌های گوناگون فارسیزبان، از جمله گویا، گذار، خلیج فارس، صبح امروز و میهن، به عنوان روزنامه‌نویس، نویسنده و فعال اجتماعی همکاری دارد.
نامه‌هایی به شکنجه‌گرم
هوشنگ اسدی کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم را به زبان فارسی نوشت. این کتاب در سال ۲۰۱۰ به انگلیسی ترجمه شد و در سال ۲۰۱۱ جایزه کتاب حقوق بشر را برای نویسنده‌اش به ارمغان آورد. نامه‌هایی به شکنجه‌گرم که به شکل نامه‌هایی خطاب به بازجوی سابق اسدی در زندان جمهوری اسلامی نوشته شده، به شرح سال‌های زندان قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می‌پردازد.
هوشنگ اسدی در دستگیری سال ۱۳۵۳ با سیدعلی خامنه‌ای و مهدی کروبی دوتن از مقامات عالی رتبه آینده جمهوری اسلامی هم‌سلولی شد. بخشی از کتاب به شرح این دوران اختصاص دارد. در سایت رسمی آیت الله خامنه‌ای نیز از این خاطرات نقل قول‌هایی آمده‌است. در فیلم مستند خط و نشان رهبر که بخش فارسی تلویزیون بی‌بی‌سی در مورد سیدعلی خامنه‌ای تولید کرد با او، به عنوان مطلع درباره موضوع، مصاحبه شده‌است.
هوشنگ اسدی در سال ۱۳۶۱ بار دیگر دستگیر شد. او در کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم می‌نویسد که به مدت سه ماه در زندان جمهوری اسلامی زیر شکنجه بود. شکنجه‌گر او، برادر حمید، بعدا با نام حقیقی خود یعنی ناصر سرمدی پارسا به عنوان سفیر جمهوری اسلامی به تاجیکستان فرستاده شد.
بخش‌هایی از کتاب نیز به رحمان هاتفی (حیدر مهرگان) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی اختصاص دارد که در سال ۱۳۶۲ دستگیر شد و در همان سال در زندان درگذشت. علت مرگ او روشن نیست.
کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم به زبان‌های انگلیسی، هلندی و لهستانی منتشر شده و در نوبت برگردان به زیان‌های آلمانی، فرانسوی و اسپانیولی قرار دارد.
نسخه فارسی کتاب در تاریخ سوم فوریه ۲۰۱۳ توسط نشر اچ اند اس مدیا در لندن منتشر شد. این کتاب در ۶۰۰ صفحه و در قطع وزیری و به قیمت ۴۰ دلار به بازار روانه شد.
آثار
هوشنگ اسدی، علاوه بر کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم، آثار دیگری به این شرح دارد:
تالیفات
نان (مجموعه داستان) تهران: ۱۳۵۹
گربه (رمان) انتشارات باران، سوئد:۱۳۸۶
سه دفتر عاشقانه برای سه معشوقه خیالی (مجموعه شعر) نشر اچ اند اس مدیا، لندن، ۱۳۹۴
دختر مرضیه (دو داستان) نشر اچ اند اس مدیا، لندن، ۱۳۹۵
ترجمه
عصر قهرمان، ماریو وارگاس یوسا، انتشارات مهناز
ژنرال درهزار توی خود، گابریل گارسیا مارکز، دوچاپ نخست: انتشارات مهناز - چاپ سوم: نشرثالث
گردهمایی خانوادگی، تی. اس. الیوت، انتشارات اصفهان
مقالات
هوشنگ اسدی از شش سال پیش هر هفته در وبگاه روز آنلاین تحت عنوان نام نگاه هفته به شرح و تحلیل مسائل روز می‌پردازد. اسدی مقالات متعددی هم درباره موضوعات هنری دارد ازجمله مقاله جدایی نادر از جنبش که نگاهی متفاوت به فیلم جدایی نادر از سیمین دارد. برخی از مقالات او به این شرح است:
من شاهم
شاه رفت، خامنه‌ای آمد
ما همه سرباز توایم خامنه‌ای
آغاز خلافت اسلامی
جلادها هم می‌میرند…