mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
اسکندریه

(به عربی: الاسکندریه، به یونانی: ، به قبطی: Rakotə) شهر بندری مهم و دومین شهر بزرگ مصر است. نام شهر از نام اسکندر مقدونی گرفته شده‌است که پس از فتوحاتش دستور ساخت این شهر را داده بود. در دوره بطلمیوسیان پایتخت بود و بزرگ‌ترین شهر جهان یونانی شناخته می‌شد.
امروزه جمعیت این شهر ۴ تا ۵ میلیون نفر است و دومین شهر بزرگ مصر و پنجمین بندر بزرگ آن بشمار می‌آید. کتابخانه اسکندریه از کتابخانه‌های معروف جهان است.
اسکندریه همچنین بخاطر لوله‌های گاز و نفتی که از سوئز به آن ارتباط دارد منطقه صنعتی مهمی بشمار می‌آید.
کتابخانه جدید اسکندریه
کتابخانه قدیم اسکندریه
سان ستفانو، اسکندریه
عجمان

عجمان (به عربی: عجمان) یکی از شهرها و شیخ‌نشین‌های هفت‌گانه امارات متحده عربی است.
جغرافیا
امارت عجمان کوچک‌ترین امیر نشین امارات متحده عربی است که بین امارت شارجه و امارت ام‌القوین محصور شده و در ۵۱  ۶۰ طول شرقی و در ۲۲  ۲۶ درجه عرض شمالی از نصف‌النهار مبدا واقع شده‌است. مساحت امارت عجمان در حدود ۲۵۹ کیلومتر مربع است و در حدود ۳۳ر۰٪ از خاک کشور امارات متحده عربی را در بر می‌گیرد. عجمان کوچک‌ترین امارت از امارات هفت‌گانه امارات متحده عربی است. طول ساحل آن ۱۶ کیلومتر است. این امیرنشین دو قطعه جدا و دور افتاده به نامهای «مصفوت» و «منامه» دارد.
محدوده عجمان
محدوده امارت عجمان: از شمال خلیج فارس، از جنوب مورگوئن، راس‌الخیمه، و از شمال وشمال غرب شارجه و بعد از ارجه دبی، از شرق به ذید و فجیره محدود می‌شود.
وجه تسمیه
وجه تسمیه: عجمان از آنجاست که در سده دهم هجری قمری شاخه‌ای از قبیله بزرگ «العجمان» از بادیه نجد در شبه‌جزیره عربستان به این منطقه مهاجرت کردند و قبیله العجمان از سلاله نشوان بن مرزوق بن علی بن هشام المرزوقی از بطن یام هستند. نام منطقه پس از ورود قبیله « العجمان » به این منطقه (عجمان) گذاشته شد. قبل از ورود قبیله العجمان، منطقه خالی از سکنه بوده‌است. شاخه دیگری از همین قبیله (العجمان) به سر پرستی راشد بن نشوان به بر فارس رسیدند و در مغویه مستقر شدند ومدتها مناطق گسترده‌ای از شیبکوه شیبکوه رازیر نفوذ داشته‌اند. ازمشهورترین حکمرانان قبیله العجمان در بر فارس شیخ سلطان المرزوقی بود که آثار کاخ بزرگ او که به (قلعه شیخ سلطان) مشهور است در مغویه باقی است.
روستای مصفوت از توابع امارت عجمان است.
این روستا در حدود ۱۱۰ کیلومتر از امارت عجمان فاصله دارد و در وسط خاک سلطنت عمان قرار دارد، اما از طرف جنوب به روستای حتا متصل شده‌است که از توابع امارت دبی است و خود روستای حتا نیز در خاک عمان محصور شده‌است.
روستای منامه در شمال شرقی امارت عجمان واقع شده‌است و در حدود ۸۰ کیلومتر از امارت عجمان فاصله دارد، این روستا بین خاک راس‌الخیمه و خاک فجیره محصور شده‌است.
حاکم امارت عجمان شیخ حمید بن راشد النعیمی ویکی از اعضاء هفت‌گانه مجلس ملی اتحادی است.
او یکی از نوه‌های قبیله العجمان است.
مناطق گوناگون
مصفوت.
منامه.
الحلیو.
مزیرع.
الحمیدیه.
النعیمیه.
الزهراء.
المویهات.
الجرف.
الصبیغه.
البستان
الرمیله
النعیمیه
الکرامه
الراشدیه
مشیرف
السوان
الصناعیه القدیمه
الصناعیه الجدیده
کوه‌ها و دره‌ها
جبل دفتا.
جبل لیشن.
جبل الابیض
دره‌های مفصوت عبارت‌انداز :
وادی غلفا.
وادی الصوامر.
وادی مصفوت.
وادی الخنفریه.
وادی الضفدع.
وادی الصبیغه
وادی الاشیخره
فجیره

فجیره (به عربی: الفجیره) یکی از شهرها و شیخ‌نشین‌های هفت‌گانه امارات متحده عربی است.
جغرافیا
شهر فجیره در قسمت شرقی شبه‌جزیره عربستان واقع شده‌است، از سمت مغرب راس‌الخیمه و شارجه، و از سمت جنوب به کلباء محدود می‌گردد، و در ساحل دریای عمان قرار دارد بطول ۷۰ کیلومتر ابتداء از روستای اوصله تا نهایت دبا در شمال که نهایت حدود فجیره‌است در ساحل دریای عمان… فجیره یکی از مناطق مهم و تاریخی و باستانی امارات متحده عربی در این اماره واقع است، روستای مورد نظر «بدیه» به عربی «البدیه» نام دارد، در این روستا مسجدی با شکل بسیار عجیب وجود دارد، باستان‌شناسان تاریخ بنای این مسجد به ۵۰۰ سال قبل پیش‌بینی کرده‌اند، این مسجد تاریخی به نام «مسجد بدیه» معروف است. قلعه اوحله یکی از آثار مهم تاریخی این شهر است. فجیره قبل از به وجود آمدن کشور امارات تحت کنترل حکام جاسک(میرها)بوده است
فجیره بندری مهم نیز دارد. در سال ۲۰۱۰ میلادی، بیش از ۱۲ هزار کشتی عبوری از تنگه هرمز، برای سوخت‌گیری به بندر فجیره، که ۴۰ مایل با مسیر تردد کشتی‌ها فاصله دارد، گسیل می‌شدند.
نام
«فجیره» یعنی «تفجر الینابیع» بمعنای جایی که چشمهای آب جاری است، و چون در کوه‌های اطراف این منطقه چند چشمه آب روان جاری است منطقه فجیره نامگذاری کرده‌اند. حاکم امارت فجیره شیخ حمد بن محمد الشرقی ویکی از اعضاء هفت‌گانه مجلس ملی اتحادی هستند.
شهرها وروستاهای فجیره
دبا الفجیره.
مربح.
السیجی.
قدفع.
البدیه
طویین
الطیبه
مسافی الفجیره.
البثنه
صفد
العقه
فرفار
یبسا.
وادی‌ها
وادی حام.
وادی مسافی.
وادی الطویان.
آبشار وریعه
وادی زکت.
وادی دلم.
وادی سیجی.
وادی حیل.
بازار جمعه.
آثار باستانی
مسجد بدیه
قلعه اوحله.
قلعه بثنه.
قلعه فجیره.
فهرست منابع و مآخذ
دکتر:عبدالله، مرسی، محمد الامارات العربیه وجیرانها دارالقلم: کویت، چاپ اول، انتشار سال ۱۹۸۱ میلادی. (به عربی).
الشیخ، عارف، اسماء من الخلیج، چاپ اول، چاپخانه البیان، دبی: تاریخ انتشار ۱۹۸۲ میلادی.
دکتر: زاهیه، وهبه، (شبه الجزیره العربیه) دارالنهضه العربیه للطباعه والنشر، چاپ و انتشار سال ۱۹۷۷ میلادی.
ثیسجر، ویلفرد. ملقب به مبارک بن لندن، (الرمال العربیه) ، منشورات موتیف آیت للنشر چاپ وانتشار سال ۱۹۹۱ میلادی به (عربی).
رحمه، عبدالرحمن، عبدالله، «(الامارات فی ذاکره ابنائها)»، جلد دوم. چاپ القراءه للجمیع للنشر والتوزیع، ابوظبی:، انتشار سال ۱۹۹۰ میلادی.
رأس‌الخیمه

راس‌الخیمه یکی از شهرها و شیخ‌نشین‌های هفت‌گانه امارات متحده عربی است.
جغرافیا
راس الخیمه در ساحل خلیج فارس قرار دارد و طول ساحل آن ۶۴ کیلومتر است؛ و از سمت جنوب و شمال شرقی سلطنت عمان قرار دارد، طول داخل راس الخیمه ۱۲۸ کیلومتر و مجموعه مساحت آن ۱۶۸۴ کیلومتر مربع می‌باشد. از سمت مغرب سهل ساحلی، و اما قسمت شمال صخری وکوهستانی است و این رشته کوه در نزدیکی دهستان شعم به آبهای خلیج فارس می‌پیوندد؛ و شعم منطقه‌ای حاصلخیز و زراعتی است. یک زبان آبی شهر راس الخیمه به دو قسمت نموده‌است، قسمت غربی این لسان آبی بنام راس الخیمه معروف است اما قسمت شرقی این لسان ازچند منطقه تشکیل یافته‌است.
نام قدیم راس الخیمه جلفار بوده‌است.
مناطق و روستاهای توابع راس الخیمه
شعم.
الرمس.
العربی.
النخیل.
الحدیبه.
المعیرض.
المعموره.
خور الخویر.
خت.
جزیره الحمراء.
دقداقه.
الحویلات.
الخران.
صفنی.
شوکه.
المنیعی.
مسافی
صخیبر.
ظیت.
جلفار
آثار باستانی
آثار حصن الزباء (قصر الزباء).
قبرستان وآثار شهرتاریخی جلفار.
قلعه ضایه.
قلعه راس الخیمه (موزه ملی).
منطقه تاریخی شمل.
وادی‌ها
وادی البیح.
وادی الغاف.
عین خت
کوه‌ها
کوه جیص
گردشگاه عین خت در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر راس الخیمه واقع شده‌است، سرچشمه آب معدنی (آبگرم) در شمال روستای عین خت قرار دارد، هرساله صدها نفر برای درمان بیماری‌های پوستی و روماتیسم به این آبگرم رو می‌آورند.
حاکم امارت راس الخیمه شیخ سعود بن صقر القاسمی ویکی از اعضاء هفت‌گانه مجلس ملی اتحادی هستند؛ ولی عهد و نائب حاکم شیخ محمد بن سعود بن صقر القاسمی هستند.
حمله به راس الخیمه
در سال ۱۸۰۹ حکومت بمبئی دسته‌ای از افراد نیروی دریایی را به این ناحیه اعزام داشت تا با همکاری حکمران مسقط به مهاجمین دریازن یورش بزند. این نیرو در حمله اول خود راس الخیمه یعنی مرکز دریا زنان را ویران کرد و چون این نقطه مرکز عمده مقاومت دزدان دریایی بود عمل آن‌ها تاثیر قابل ملاحظه‌ای در قلع و قمع و تفرقه دریازنان باقی گذاشت بخصوص که توانستند بندر لنگه را نیز از دست آنان خارج سازند و آن را به ویرانی بکشانند.
این اقدامات موقتا سبب ناامیدی و وحشت دزدان شد ولی اگر ادامه پیدا نمی‌کرد اثر آن منتفی می‌گردید بنابراین لازم بود در اولین فرصت ممکن گوشمالی سخت‌تری به آن‌ها داده شود به همین جهت در سال ۱۸۱۶ مجددا مراکز دریازنان مورد حمله قرار گرفت و راس الخیمه برای بار دیگر ویران شد و سایر پایگاه‌های آن‌ها به صورت مخروبه‌ای درآمد.
ام‌القیوین

ام‌القیوین (به عربی: ام‌القیوین) یکی از شهرها و شیخ‌نشینهای هفت‌گانه امارات متحده عربی است.
حاکم امارت ام‌القیوین شیخ سعود بن راشد بن احمد المعلا ویکی از اعضاء هفت‌گانه مجلس ملی اتحادی هستند.
جغرافیا
ام‌القیوین در ساحل خلیج فارس واقع می‌باشد بطول ۲۴ کیلومتر، از مغرب امارت عجمان و از سمت مشرق به امارت راس الخیمه محدود می‌گردد. اما عرض خاک ام‌القیوین در داخل صحرا تا حدود ۳۲ کیلومتر است. مساحت کلی امارت ام‌القیوین ۷۷۷ کیلومتر مربع می‌باشد.
چند مناطق آباد از توابع امارت ام‌القیوین است که عبارت‌اند از: فلج المعلا در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر ام‌القیوین واقع شده‌است، و جزیره السینیه در یک کیلومتری شمال شرقی ام‌القیوین قرار دارد، مساحت این جزیره ۹۰ کیلومتر مربه می‌باشد.
تاریخچه
شیخ مجید المعلی، سردودمان خاندان امیران المعلی از قبیله العالی در سال ۱۷۷۲ شیخ‌نشین ام‌القیوین را بنیاد نهاد.
جمعیت
طبق آمار سال ۲۰۰۰ میلادی جمعیت ام‌القیوین ۶۲ هزار نفر پیش بینی شده‌است. آب زیر زمینی ام‌القیوین شور است بنا براین آب آشامدنی در گذشته از شارجه تامین می‌شده‌است، اما حالا مدت چند سال است که از فلج المعلا به وسیله لوله کشی آب به‌ام‌القیوین رسانده‌اند.
مناطق توابع ام‌القیوین
فلج المعلا.
جزیره السینیه.
الراشدیه
الراعفه
السلمه
الدرر
سویحات
تل الابرق
الرمله
اللبسه
الراشدیه
بیاته
العذیب
خور البیضا
السره
مهذب
کابر
جزیره الاکعاب
جزیره الغله
کف‌بینی

طالع‌بین، اثر کاراواجو (۱۵۹۴–۹۵؛ رنگ روغن روی بوم؛ لوور)، کف‌بینی را به تصویر کشیده است.
بعضی از خطوط دست در کف بینی 1: خط زندگی - 2: خط سر - 3: خط قلب - 4: کمربند زهره - 5: خط خورشید - 6: خط عطارد - 7: خط سرنوشت
کف‌بینی گونه‌ای طالع‌بینی است که افرادی ادعا می‌کنند با استفاده از آن می‌توانند با دیدن خطهای کف دست کسی، از سرنوشت، آینده، گذشته و اخلاق شخص آگاهی یابند.
در نظر بسیاری از پژوهشگران دانشگاهی این عقیده‌ای خرافی است.
به کسی که کارش کف‌بینی است کف‌بین می‌گویند.
خطوط کف دست در دست راست و چپ با هم متفاوتند و هرکدام معنای خاص خودش را دارد.
بیلبائو

بیلبائو شهری است در شمال اسپانیا. این شهر بزرگ‌ترین شهر سرزمین باسک و پایتخت استان بیسکای با ۳۵۳،۹۵۰ نفر (۲۰۰۶) جمعیت و ۴۱٫۳ کیلومترمربع مساحت است. یکی از موزه‌های گوگنهایم در این شهر قرار دارد. بنای این موزه که فرانک گری آن را طرح کرده از دیدنی‌ترین کارهای معماری قرن بیستم است
مترو
متروی بیلبائو در سال ۱۹۹۵ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۴۰ ایستگاه می‌باشد.
موزه گوگنهایم بیلبائو، اثر معمار آمریکایی فرانک گری
سرزمین باسک (منطقه خودمختار)

باسک بخشی است خودمختار، در دامنه کوه‌های پیرنه غربی، در کشور اسپانیا قرار دارد.
این ناحیه سرزمین تاریخی مردم باسک است.
جمعیت
تقریبا نیمی از ۲،۱۵۵،۵۴۶ نفر از ساکنان منطقه خودمختار باسک در بیلبائو بزرگ زندگی می‌کنند، ۲۸٫۲٪ جمعیت باسک در خارج از این منطقه متولد شده‌است.
سیاست
استقلال‌طلبی
در روز یکشنبه ۱۰ ژوئن ۲۰۱۸، ۱۷۵ هزار نفر از ساکنان باسک و سیاستمداران منطقه باسک و کاتالونیا با ساختن زنجیره انسانی بطول ۲۰۲ کیلومتر از شهر سن سباستین در شمال باسک تا روبروی پارلمان منطقه در شهر بیتوریا، مرکز باسک خواستار برگزاری رای‌گیری استقلال در این منطقه شدند.
باسکی (زبان)
گروه ملی باسک
اتا
تقسیمات
left
این بخش از سه استان تشکیل شده‌است که عبارتند از:
استان آلابا
استان بیسکای
استان گیپوسکوا
ساراگوسا

ساراگوسا پایتخت بخش خودمختار آراگون در کشور اسپانیا است.
تلفظ نام
نام این شهر در زبان اسپانیایی Zaragoza است و در زبان اسپانیایی در لهجه بیشتر بخش‌های اسپانیا حرف «Z» مانند «ث» در زبان عربی تلفظ می‌شود و در بقیه لهجه‌های اسپانیایی (مانند اسپانیایی آمریکای لاتین و جنوب اسپانیا) مانند «س» تلفظ می‌شود و هرگز مانند «ز» تلفظ نمی‌شود. بنابراین تلفظ درست نام این شهر در زبان فارسی می‌شود «ساراگوسا» و نه «زاراگوزا».
منابع عربی و اسلامی نام این شهر را سرقسطه گفته‌اند.
سویا (شهر)

سبیا یا سویا یا سویل ( مرکز بخش خودمختار اندلس و استان سبیا در کشور اسپانیا است.
منابع عربی و اسلامی نام این شهر را اشبیلیه گفته‌اند. از جاذبه‌های توریستی آن کلیسای جامع سبیا است.
کوردوبا (اسپانیا)

کوردوبا یا قرطبه (به اسپانیایی: Córdoba به انگلیسی: Cordova ) شهری در منطقه اندلس در جنوب اسپانیا و مرکز استان کوردوبا در اسپانیا است.
تاریخچه
«قرطبه» یکی از شهرهای معروف «اندلس» (اسپانیا) و پایتخت حکومت امویان در اندلس بود.
از این شهر همواره به عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز تمدن و فرهنگ اسلامی یاد می‌شود.
مسلمانان در این شهر مسجدهای بزرگی را بنا کردند که مهم‌ترین آن مسجد قرطبه در همین شهر بود. بنای این مسجد جامع را عبدالرحمن الداخل موسس دولت اموی اندلس در سال ۱۷۰ هجری قمری به سبک جامع دمشق آغاز نمود.
اقتصاد
این شهر همچنین یکی از مراکز صنایع چرم‌سازی، کاغذسازی، روغن کشی، قندسازی و مواد شیمیایی بوده‌است.
شهر خواهر
بخش خودمختار والنسیا

والنسیا یا بالنسیا یا بالنثیا (در اسپانیایی: Valencia) یکی از بخش‌های خودمختار اسپانیا است. شهر والنسیا پایتخت این بخش خودمختار در اسپانیا است.
وحشی بافقی

کمال‌الدین یا شمس‌الدین محمد وحشی بافقی یکی از شاعران نام‌دار سده دهم ایران است که در سال ۹۳۹ هجری قمری در شهر بافق از توابع یزد چشم به جهان گشود. دوران زندگی او با پادشاهی شاه تهماسب صفوی و شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده هم‌زمان بود.
وی تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش سپری نمود. وحشی در جوانی به یزد رفت و از دانشمندان و سخنگویان آن شهر کسب فیض کرد و پس از چند سال به کاشان عزیمت نمود و شغل مکتب‌داری را برگزید. وی پس از روزگاری اقامت در کاشان و سفر به بندر هرمز و هندوستان، در اواسط عمر به یزد بازگشت و تا پایان عمر (سال ۹۹۱ هجری قمری) در این شهر زندگی کرد.
آثار وحشی
این شاعر بزرگ روزگار خود را با اندوه و سختی و تنگدستی و تنهایی گذراند و دراشعار زیبا و دلکش او سوز و گداز این سال‌های تنهایی کاملا مشخص است. وی غزل‌سرای بزرگی بود و در غزلیات خود از عشق‌های نافرجام، زندگی سخت و مصائب و مشکلات خود یاد کرده‌است.
کلیات وحشی متجاوز از نه هزار بیت و شامل قصیده، ترکیب بند و ترجیع بند، غزل، قطعه، رباعی و مثنوی است.
وحشی دو منظومه عاشقانه دارد. یکی ناظر و منظور که عشق همجنس‌گرایانه پسران شاه و وزیری را بر یکدیگر روایت می‌کند، و دیگری فرهاد و شیرین یا شیرین و فرهاد به استقبال از خسرو و شیرین نظامی گنجه‌ای. مثنوی نخستین به سال ۹۶۶ به پایان رسید و ۱۵۶۹ بیت است و اما مثنوی دوم که از شاهکارهای ادب دراماتیک پارسی است، هم از عهد شاعر شهرت بسیار یافت لیکن وحشی بیش از ۱۰۷۰ بیت از آن را نساخت و باقی آن را وصال شیرازی شاعر مشهور سده سیزدهم هجری (م ۱۲۶۲) سروده و با افزودن ۱۲۵۱ بیت آن را به پایان رسانیده‌است. شاعری دیگر به نام صابر شیرازی بعد از وصال ۳۰۴ بیت بر این منظومه افزود.
مثنوی معروف دیگری که وحشی به پیروی از نظامی سرود، خلد برین است که بر وزن مخزن‌الاسرار نظامی گنجه‌ای می‌باشد. مثنوی‌های کوتاهی از وحشی در مدح و هجو و نظایر آن‌ها بازمانده که اهمیت منظومه‌های یادشده را ندارد.
دیوان اشعار او شامل ۹۰۷۶ بیت غزل، قصیده، قطعه، رباعی، ترکیب بند، ترجیع بند، مخمس و مثنوی با تصحبح عزیزالله علیزاده در نشر فردوس در تهران در سال ۱۳۹۲ در ۶۷۲ صفحه منتشر شده‌است.
نمونه‌ای از قطعه‌های وحشی
نستعلیق
نمونه‌ای دیگر
نستعلیق
ترانه‌سرایی
سال
اثر
خواننده
آهنگساز
تنظیم‌کننده
توضیحات
۱۳۹۵
ناآشنا
علی همایون
علی همایون
۱۳۹۴
همخواب
محسن چاوشی
بهروز صفاریان
اولین قطعه برای سریال شهرزاد
۱۳۹۳
پریشانی
امیر بهمنش
امیرحسین کهنسال
آلبوم شهریور ۹۳ منتشر شد
۱۳۹۲
عبور از مه
علی زند وکیلی
علی زند وکیلی
آلبوم در سال ۹۲ منتشر شد
۱۳۹۱
غلط کردم غلط
محسن چاوشی
امیرجمال فرد
اولین قطعه آلبوم من خود آن سیزدهم
۱۳۹۱
رمیدیم
محسن چاوشی
کوشان حداد
قطعه‌ای از آلبوم من خود آن سیزدهم
آواز جدایی
معین
انوشیروان روحانی
انوشیروان روحانی
از آلبوم ترانه سال
شرح پریشانی
حنظله بادغیسی

حنظله بادغیسی ، شاعر قرن سوم هجری قمری و از نخستین شاعران و گویندگان زبان پارسی است که در عهد طاهریان می‌زیسته‌است. نظامی عروضی از قول احمد بن عبدالله خجستانی «دیوان» شعری به وی نسبت می‌دهد. از اشعار وی تنها پنج بیت شامل یک قطعه دو بیتی و یک مفرد به دست آمده‌است.
در مجمع الفصحا آمده‌است که وفات حنظله در سال ۲۱۹ هجری قمری بوده‌است.
شعری از حنظله بادغیسی به روایت از کتاب چهار مقاله اثر نظامی عروضی سمرقندی:
عوفی نیز شعر زیر را به وی منسوب کرده‌است:
نستعلیق
پیشگامان شعر فارسی
شاعران پارسی‌گو
بادغیس
کوهیچ

کوهیج
کوهیج: به لهجه محلی «کهه» می‌نامند. یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان بستک، با جمیتی بر ۹۰۰ خانوار و ۴۳۰۰ نفر، مسافتش با شهرستان بستک ۱۸ کیلومتر می‌باشد ودر سمت مغرب بستک واقع شده است. از شمال به کوه کاه بست و از جنوب به روستای فاریاب کوهیج و از غرب به لاور میستان منتهی می‌شود. روستا دقیقا زیر کوه کاه بست (دربایه کوه) قرار دارد. این روستا دارای قدمتی جندساله بوده ودر دوران قاجاریه به عنوان دار العلم در منطقه جنوب ایران وحوزه‌های جنوبی خلیج فارس شهرت فراوانی داشته است.
طالبان علوم دینی و شرعی از راه‌های دور ونزدیک به این محل «دار العلم» می‌شتافتند تا از این سفره بربار توشه‌ای بر کیرند. مدرسه علوم دینی کوهیج عالمان بسیاری را به جامعه اسلامی تحویل داده است که از جمله: شیخ شافعی، شیخ حسن، مرحوم احمد کبیر، شیخ عبدالله نقشبندی عالمی متبحر وفقیهی بزرک محسوب می‌شوند، علم شان در سطحی بالا وکتب دینی علامه النقشبندی در دانشکاه‌های عربستان و کشورهای اسلامی تدریس می‌دهند، ایشان نه فقط در ایران، بلکه در بسیاری از ممالک اسلامی شناخته شده‌اند.
کوهیج دارای دبستان، دبیرستان، ۸ باب مسجد، خانه بهداشت، آب لوله کشی و برق وتلفن می‌باشد. از جند سال بیش و با همت خیرین که در آن سوی خلیج فارس مقیم هستند روستا کوهیج متحول شده است.
مرکز بهداشتی و درمانی کوهیج یکی از مجهزترین مراکز درمانی است که به‌وسیله خیرین مقیم آن سوی خلیج فارس ساخته شده است برای کمک به مردم کوهیج و روستاهای اطراف.
تایپه ۱۰۱

200px
تایپه ۱۰۱ در مقایسه با سایر سازه‌های بلند قاره آسیا
برج تایپه ۱۰۱ آسمانخراشی ۱۰۱ طبقه‌ای در بخش خینیی تایپه در کشور تایوان است. نام اصلی این برج پیشتر «مرکز مالی تایپه» بود. این برج پس از برج خلیفه در دبی بلندترین برج جهان است.
این بزرگترین برج مسکونی جهان در منطقه‌ای زلزله‌خیز ساخته شد تا میزان مقاومتش را به نمایش بگذارد. «تایپه ۱۰۱» نام برج ۱۰۱ طبقه‌ای است که ۵۰۸ متر ارتفاع دارد.
راز مقاومت این برج در کره فولادی است به وزن ۶۶۰ تن که در بین طبقه ۸۷ تا ۹۲ «تایپه ۱۰۱» به ۱۶ بازوی فولادی آویخته شده‌است. این پاندول غول پیکر تعادل ساختمان را در برابر زلزله‌های بسیار شدید و توفان‌های مهیب که در این منطقه امری عادی و همیشگی است، حفظ می‌کند.
سرعت بعضی از توفان‌های این منطقه بیش از ۲۵۰ کیلومتر در ساعت است و گاهی در این منطقه سالی ۲۰۰ بار زلزله می‌آید.
جزیره عباسک

عباسک (نام پیشین شاه زنگی ) جزیره‌ای کوچک و خالی از سکنه است در خلیج فارس. این جزیره ایرانی در نزدیکی بندر بوشهر و در میان آن بندر و جزیره شیف قرار گرفته است. این جزیره به عنوان یک پهنه گلی درون خلیج بوشهر واقع شده و بافت زمین و جنس خاک آن برای کشاورزی مناسب نیست. مساحت جزیره عباسک ۱۴.۷ کیلومتر مربع و زمین آن ماسه‌ای است.
طول جغرافیایی این جزیره ۲۹.۰۴۱۱۱۱۱ و عرض جغرافیایی آن ۵۰.۸۷۶۶۶۶۷ است.
موزه‌ای به نام موزه بزرگ خلیج فارس در این جزیره در دست ساخت است.
طرحی برای ایجاد یک دهکده گردشگری در این جزیره نیز در دست تهیه است.
فهرست جزایر خلیج فارس
تشتو

تشتو دهکده کوچکی است از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
تشتو در ۲۷ کیلومتری شمال شرقی دهستان کوخرد و روی تپه بلندی و در زیر کوه لاور واقع شده‌است.
محدوده تشتو
از شمال راه کمبرده، از جنوب روستای چارون، از مغرب دره آب غنی، و از مشرق به کوه محدود می‌گردد.
مردم‌شناسی
مردم این روستا به دامداری اشتغال دارند. و از کوه‌های اطراف گیاهان داروئی جمع می‌کنند و می‌فروشند و از این راه گذران زندگی می‌کنند.
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸ نفر (۷ خانوار)
بوده است.
راه کمبرده
در شمال آن کمبرده و راه مالرو روستای لاور شیخ قرار دارد. در شرق آن دره تشتو واقع است.
ته دره در حدود ۱۵۰ اصله نخل وجود دارد، و چشمه کوچکی که آبش شیرین است سبزیجات زمستانه و نخل‌ها را آبیاری می‌کند.
(ملای تشتو) یکی علمای معروف این ناحیه بود و چندین سال در کوخرد یک مدرسه دینی دایر کرده بود و کودکان را آموزش می‌داد ولی در اواخر زندگانی به تشتو برگشته در همان‌جا درگذشت. .
نگاره
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد ، “ «به یاد کوخرد» “، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
نگاره‌ها از: محمد محمدیان.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه»، چاپ اول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd، an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
مهندس:، حاتم، محمد ، غریب“ «تاریخ عرب الهوله Huwala Arab History » “، دوله الکویت، ج۱. چاپ سوم، القاهره، مصر ، دارالامین للطباعه والنشر والتوزیع، ۸ شارع ابوالمعالی، سال انتشار ۱۹۹۷ میلادی، Engineer: Mohammed gharhb Hatem , third edition : Egypt (Cairo),1997 - 2013
بختیاری، سعید، ، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱ )، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
محمدیان، کوخردی، محمد ، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
چارون

چارون روستای کوچکی است از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی دهستان کوخرد واقع است.
محدوده چارون
از طرف شمال کوه لاور و تشتو، از طرف جنوب کوه، از طرف مغرب بار ترک، و ازسمت مشرق به دره آب غنی آب غنی محدود می‌گردد.
چارون ولاور شیخ
در زمان قدیم و حتی چند سال پیش و قبل از اینکه راه جیپ‌رو به لاور درست شود از آنجا با الاغ و شتر و اسب و قاطر بار مسافرانی که قصد زیارت شیخ لاور داشته‌اند برده می‌شد، اما بعد از اینکه راه شوسه لاور درست شد، دیگر ساکنین این ده به علت نبودن کار بجای دیگر نقل مکان کردند.
همجنین روستا بحالت مخروبه ومتروک دیده می‌شود.
جمعیت
اما در سمت شرقی درواه دره آب غنی فقط (یک خانوار) با جمعیت ۶ نفری سکونت دارند که به دامداری اشتغال دارند. در کوه‌های اطراف این روستا گیاهان دارویی متعددی وجود دارد.
تصاویر
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
نگاره‌ها از: محمد محمدیان.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
مهندس:، حاتم، محمد، غریب“ «تاریخ عرب الهوله Huwala Arab History» “، دوله الکویت، ج۱. چاپ سوم، القاهره، مصر، دارالامین للطباعه والنشر والتوزیع، ۸ شارع ابوالمعالی، سال انتشار ۱۹۹۷ میلادی، Engineer: Mohammed gharhb Hatem , third edition: Egypt (Cairo),1997 - 2013
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰–۵۱)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
محمدیان، کوخردی، محمد، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
زادالمسافرین

زادالمسافرین ، مهم‌ترین اثر ناصر خسرو قبادیانی بلخی، سخنور، متکلم و حجت نامدار اسماعیلی است که نزدیک به ۱۰۰۰ سال پیش از این (۴۵۳ (قمری)) تالیف شده و معتبرترین و عمده‌ترین منبع در شناخت اندیشه‌ها و باورهای او به شمار می‌آید.
این کتاب، یکی از مهم‌ترین آثار کلامی فلسفی اسماعیلی و حاوی واپسین باورهای مذهبی و ایده‌های کلامی و جهان‌شناختی رسمی فاطمیان در دوره امپراتوری دینی آنان است، پیش از آن که دعوت فاطمی دچار دودستگی نزاری و مستعلوی شود.
زادالمسافرین در زمره متون منثور کهن فارسی است و به جهت روزگار تالیف و روش نگارش، از دیرباز موردتوجه سبک شناسان نثر فارسی بوده‌است. زادالمسافرین سرشار از واژه‌های نادر و کهن فارسی است و افزون بر آن، برابرنهاده‌های فارسی ارزشمندی برای اصطلاحات فلسفی عربی در آن آمده که سخت در خور توجه‌است.
دستنوشته‌ها و انتشار
زادالمسافرین به سبب محتوای کلامی فلسفی و زبان ویژه و کهن، متنی آسان نیست. همین موضوع موجب شده که دستنوشته‌های بر جای مانده از آن آکنده از اغلاط و تصحیفات باشد، جدای از آن که نسخه‌های اصیل و کهن آن بس اندک است.
سیدمحمد عمادی حائری، پس از نسخه‌شناسی تطبیقی زادالمسافرین و برگزیدن کهن‌ترین، اصیل‌ترین و صحیح‌ترین نسخه‌ها، با تامل در مفاهیم کلامی فلسفی اسماعیلی از سویی و دقت‌های واژه‌پژوهانه و سبک‌شناسانه از دیگر سو، به تصحیح انتقادی این اثر پرداخته و برای نخستین بار متنی صحیح و اصیل از آن عرضه کرده‌است.
او همچنین تعلیقاتی پیرامون اثبات متن و ضبط نسخه‌ها، بر متن ویراسته خود افزوده‌است. مرکز نشر میراث مکتوب این پژوهش را منتشر کرده‌است.
برگرفته از (برداشت آزاد)
تولوز

تولوز شهری در جنوب غربی فرانسه بر ساحل رود گارون و یکی از مراکز صنایع پیشرفته اروپا است.
این شهر در حد فاصل دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس قرار گرفته‌است. فاصله این شهر تا پاریس ۷۳۰ کیلومتر است. تولوز چهارمین شهر بزرگ فرانسه و مرکز منطقه میدی پیرنه نیز می‌باشد.
در چند دهه گذشته، تولوز از خود نماد شهری فعال را به نمایش گذارده‌است. علاوه بر صنایع هوایی و فضایی مانند ایرباس، فعالیت در بخش‌هایی چون الکترونیک، صنایع پزشکی، علوم غذایی، فناوری اطلاعات، میکروبیولوژی و فناوری زیستی در جریان است که البته در گذشته نه چندان دور در بخش‌هایی مثل الکترونیک و الکتروتکنیک دانشکده برق آن جزو دانشکده‌های تراز اول اروپا محسوب می‌شد.
چنین رشد و پیشرفتی همواره در تعامل و همگونی با زندگی ساکنین بوده‌است. این شهر میراث فرهنگی گذشته و حال خود را که دوستداران فراوان دارد، پاس می‌دارد.
در تولوز بیش از ۱۱۰،۰۰۰ دانشجو در سه دانشگاه و چهارده موسسه آموزش عالی بزرگ مشغول به تحصیل هستند، این شهر رکورد بیشترین تعداد دانشگاه‌های شهرستان‌های فرانسه را دارا است. شهر تولوز گنجینه‌ای از میراث فرهنگی بی‌بدیل را در خود حفظ می‌کند، از جمله: موزه‌ها، سالن‌های نمایش و تئاترهای گوناگون.
ترابری
متروی تولوز در سال ۱۹۹۳ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۳۷ ایستگاه می‌باشد، همچنین تراموا این شهر در سال ۲۰۱۰ تاسیس شده که دارای ۲ خط و ۲۷ ایستگاه می‌باشد.
شهرهای خواهر خوانده در ایران
نیشابور
هانوی

هانوی ، پایتخت کشور ویتنام و دومین شهر بزرگ این کشور است.
هانوی از سال ۱۰۱۰ تا ۱۸۰۲ میلادی مهمترین مرکز سیاسی ویتنام به‌شمار می‌رفت.
جمعیت
کلانشهر هانوی در سال ۲۰۰۹ میلادی حدود ۶٫۵ میلیون نفر جمعیت داشت که از این تعداد ۲٫۶ میلیون نفر آن در محدوده شهری هانوی ساکن بودند.
زالتسبورگ

زالتسبورگ (Salzburg) () چهارمین شهر بزرگ اتریش و مرکز ایالت زالتسبورگ در غرب اتریش است.
زالتسبورگ شهری دانشگاهی است که در دامنه کوه‌های آلپ قرار دارد. این شهر زادگاه ولفگانگ آمادئوس موتسارت است.
جشنواره موسیقی زالتسبورگ هرسال در این شهر برگزار می‌شود.
زالتسبورگ نامزد برگزاری المپیک‌های زمستانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ بود ولی برنده نشد.
صحنه‌هایی از فیلم آوای موسیقی در این شهر و اطراف آن تهیه شده و از این نظر گردشگرانی به این شهر می‌روند.
این شهر همچنین خاستگاه نوشیدنی انرژی‌زای ردبول است.
موقعیت جغرافیایی
زالتسبورگ در کناره‌های رودخانه زالتساخ و مرزهای شمالی کوه‌های آلپ قرار دارد.
این شهر در ۱۵۰ کیلومتری شرق مونیخ، ۲۸۱ کیلومتری شمال غربی لیوبلیانا، اسلونی و ۳۰۰ کیلومتری غرب وین واقع شده است.
تاریخچه
اولین اقامت در زالتسبورگ به حدود ۵ قرن ق. م به حدود دوره سلت‌ها برمی گردد.
این شهر در قرن ۱۴ میلادی از باواریا اعلام استقلال کرد.
زالتسبورگ در سال ۱۹۱۴
در سال ۱۹۱۸ بعد از جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراطوری اتریش-مجارستان بخش از آلمان-اتریش جدید شد و بخش آلمانی زبان آن موقع اتریش را نمایندگی می‌کرد. در سال ۱۹۱۹ و پس از معاهده ورسای جمهوری اول اتریش جایگزین آن شد.
مشاهیر
موتزارت
کریستیان دوپلر
هربرت فون کارایان
استفان تسوایگ
توماس برنهارد
فلیکس باومگارتنر
خواهر خوانده‌های زالتسبورگ
رنس، فرانسه، از سال ۱۹۶۴
آتلانتا، ایالات متحده، از سال ۱۹۷۳
ورونا، ایتالیا از سال ۱۹۷۳
لیون، نیکاراگوئه، از سال ۱۹۸۴
ویلنیوس، لیتوانی، از سال ۱۹۸۹
درسدن، آلمان، از سال ۱۹۹۱
کاوازاکی، ژاپن، از سال ۱۹۹۲
مرانو، ایتالیا، از سال ۲۰۰۰
شانگهای، چین، از سال ۲۰۰۴
ساو ژواو دا مادیرا، پرتغال، از سال ۲۰۰۷
گراتس

Graz, Georg Matthäus Vischer (1670)
گراتس دومین شهر بزرگ اتریش و پایتخت استان اشتایرمارک است.
تاریخچه
قدیمی‌ترین سکونتگاه انسانی در محل گراتس امروزی به عصر مس برمی‌گردد.
با این‌حال این محل تا پیش از سده‌های میانه به‌طور پیوسته مسکونی نبوده‌است.
نام شهر و برخی یافته‌های باستان‌شناسی نمایانگر وجود یک دژ کوچک ساخته‌شده توسط اسلاوهای جنوبی (به‌ویژه اسلوونی‌ها) در محل است که بعدها تبدیل به برج و بارویی استوار شد.
واژه اسلوونیایی گرادتز (gradec) هم به معنی دژ کوچک است.
نام آلمانی گراتس نخستین بار در سال ۱۱۲۸ به‌کار رفت و در این دوره دوک‌های تحت فرمانروایی بابنبرگ این شهر را تبدیل به یک مرکز مهم بازرگانی نمودند.
آدلاید

آدلاید مرکز و پرجمعیت‌ترین شهر ایالت استرالیای جنوبی و پنجمین شهر پرجمعیت استرالیا است. جمعیت این شهر در ژوئن ۲۰۱۴ حدود ۱/۳ میلیون نفر تخمین زده شد. به ساکنان شهر آدلاید «آدلایدین» می‌گویند.
موقعیت
آدلاید شهری ساحلی است که در ساحل شرقی خلیج سنت وینسنت در «آدلاید پلین» بنا شده‌است. این شهر در شمال شبه جزیره «فلوریو» مابین خلیج «سنت وینسنت» و رشته کوه‌های کم ارتفاع «لافتی» قرار گرفته‌است. نواحی شهری حدودا بیست کیلومتر از ساحل به سمت رشته کوه‌ها گسترش یافته‌اند در حالیکه حدود ۱۰۰ کیلومتر از «گاولر» و حدود شمالی آن در ساحل «سلیکس» فاصله دارند.
به عنوان مرکز دولتی و تجاری استرالیای جنوبی، آدلاید موسسات دولتی و اقتصادی بسیاری را در خود جای داده‌است. بیشتر این مراکز در مرکز شهر و در امتداد بلوار «نورث تراس» خیابان «کینگ ویلیام» و محلات مختلف مرکزی شهر جای گرفته‌اند. امروزه آلاید به خاطر جشنواره‌های گوناگون و رویدادهای ورزشی مختلف، غذا، شراب، فرهنگ، خط ساحلی طولانی و صنایع نظامی گوناگون شهرت دارد. این شهر در فهرست مجله «اکونومیست» برای قابل سکونت‌ترین شهرهای دنیا جزو ده شهر اول در سال ۲۰۱۰ شناخته شد و در سال ۲۰۱۱ توسط «شورای املاک استرالیا» بهترین شهر قابل سکونت نامیده شد.
تاریخچه
این شهر در سال ۱۸۳۶ به عنوان مرکز اسکان مهاجرین آزاد بریتانیایی بنا نهاده شد و نام آن به افتخار ملکه آدلاید، همسر آلمانی شاه ویلیام چهارم برگزیده شد. سرهنگ ویلیام لایت شهر را طرح‌ریزی کرد و موقعیت آن را در نزدیکی رودخانه «تورنز»، محلی که زیستگاه اصلی مردم «کاورنا» بود انتخاب کرد. لایت نقشه آدلاید را به صورت شبکه‌ای طرح‌ریزی کرد که در آن بلوارهای عریض و میادین بزرگی در نظر گرفته شده‌است که با پارک احاطه شده‌اند. آدلاید در بدو تاسیس بر مبنای آزادی مذهبی و پایبندی به پیش‌رویی سیاسی و آزادی‌های مدنی شکل گرفت و به همین جهت به آن «شهر کلیساها» می‌گویند.
دانشگاه آدلاید
دانشگاه استرالیای جنوبی
حیفا

نماهایی از شهر حیفا.
حیفا (به عبری: ) بزرگ‌ترین شهر در شمال اسرائیل، مرکز استان حیفا و سومین شهر بزرگ اسرائیل است. شهر حیفا از یک سوی در کرانه دریای مدیترانه و از سوی دیگر در دامنه کوه کرمل واقع شده‌است.
تاریخچه
شهر حیفا در طول تاریخ توسط امپراتوری‌های قدرتمند و حکومت‌هایی چون فنیقی‌ها، شاهنشاهی ایران، حشمونی‌ها، پادشاهی یهودا، امپراتوری روم شرقی، اعراب مسلمان، صلیبی‌ها، امپراتوری عثمانی، بریتانیایی‌ها و نهایتا اسرائیل دست به دست شده‌است.
شهر حیفا از نخستین شهرها در خاورمیانه بود که از طریق وصل شدن به خط راه‌آهن حجاز، متصل به شبکه راه‌آهن ریلی شد.
فرهنگ
مراکز آموزشی
دفتر مرکزی شرکت البیت سیستمز، در شهر حیفا واقع شده‌است.
دانشگاه حیفا یکی از دانشگاه‌های اصلی اسرائیل است. از دیگر دانشگاه‌های مهم اسرائیل که در شهر حیفا واقع‌شده، می‌توان به تخنیون - دانشگاه صنعتی اسرائیل اشاره کرد که در فناوری هوافضا و علوم مهندسی، دارای شهرت جهانی است.
ورزش
مکابی حیفا نام تیم فوتبال شهر حیفا است.
مناطق
منطقه پل پاز، در شمال شرقی حیفا واقع شده‌است.
حومه
دروزها در بسیاری از روستاهای اطراف حیفا زندگی می‌کنند.
باغ‌های بهائی
باغ‌های بهایی که در اسرائیل به باغ ایرانی معروف هستند، در فهرست میراث فرهنگی جهانی جای دارند.
باغ‌ها و ساختمان‌های مرکز جهانی بهایی در شهر حیفا واقع شده‌اند. در وسط شهر حیفا و بر دامنه کوه کرمل، مقبره سید علی‌محمد باب قرار دارد.
بیت‌العدل اعظم، عالی‌ترین مقام تصمیم‌گیری در دین بهایی از سال ۱۹۶۳ میلادی، در شهر حیفا مستقر است.
امکانات شهری
متروی حیفا نقش مهمی در ترابری شهر حیفا را برعهده دارد. متروی کابلی حیفا اولین قطار شهری در خاورمیانه بود که در سال ۱۹۵۹ میلادی، به بهره‌برداری رسید.
فرودگاه بین‌المللی حیفا، یکی از فرودگاه‌های بین‌المللی اسرائیل است که در شرق شهر حیفا واقع شده‌است.
ژوهانسبورگ

ژوهانسبورگ یا یوهانسبورگ بزرگترین شهر کشور آفریقای جنوبی است و در نزد مردم به شهر طلا شهرت دارد. یوهانسبورگ پایتخت اقتصادی و صنعتی محسوب شده و مرکز استان گائوتنگ، ثروتمندترین استان آفریقای جنوبی است.
این شهر یکی از ۵۰ شهرهای بزرگ دنیاست
و بزرگترین شهر دنیا است که هیچ رودخانه، دریاچه یا ساحل دریا ندارد.
جمعیت
بر اساس آمار سال ۲۰۰۷ جمعیت بخش مرکزی شهر ۴،۴۳۴،۸۲۷ نفر و شهر با حومه‌هایش ۷،۱۵۱،۴۴۷ نفر بود.
آب‌وهوا
اشتوتگارت

اشتوتگارت (به آلمانی: Stuttgart) () پایتخت ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی کشور آلمان است.
اقتصاد
کارخانه‌های خودروسازی مرسدس بنز، پورشه و نیز کارخانه تولید لوازم الکترونیکی بوش در اشتوتگارت مستقر هستند و سهم عمده‌ای را در ایجاد اشتغال در این شهر را ایفا می‌کنند.
پژوهشگاه دولتی در اشتوگارت ۱۱٪ از کل بودجه تحقیق و توسعه R-D دولت فدرال را به خود اختصاص داده است که این خود رقمی بالغ بر ۱٫۲ میلیارد یورو می‌باشد.
کارخانه مرکزی پورشه در منطقه زوفن‌هاوزن و کارخانه مرکزی شرکت مرسدس بنز در منطقه زیندل فینگن اشتوتگارت قرار دارند.
درسدن

درسدن مرکز ایالت زاکسن در کشور آلمان است. این شهر از پایان جنگ جهانی دوم تا زمان اتحاد آلمان شرقی و غربی جز آلمان شرقی بود
بمباران
حمله‌ای به شهر درسدن، مرکز ایالت زاکسن آلمان بود که در واپسین ماه‌های جنگ جهانی دوم در جبهه اروپا به وقوع پیوست. در چهار یورش بین ۱۳ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۵، ۷۲۲ بمب افکن نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و ۵۲۷ بمب افکن نیروهای هوایی ایالات متحده بیش از ۳٫۹۰۰ تن بمب انفجاری قوی و بمب‌های آتش‌زا را بر این شهر فروریختند. طوفان آتش ناشی از آن پانزده مایل مربع (۳۹ کیلومتر مربع) از مرکز شهر را نابود کرد. بین ۲۲،۰۰۰ تا ۲۵،۰۰۰ نفر کشته شدند.
پس از جنگ، بحث در خصوص موجه بودن یا نبودن حملات باعث شده بمباران یکی از موضوعات اخلاقی بود که بسیار محل مباحثه بود.
این حادثه پس از آن بسیار مورد بحث و اختلاف نظر بوده‌است.
در این بمباران شهر تاریخی درسدن که پایتخت ایالت زاکسن آلمان و معروف به «فلورانس بر کرانه الب» بود بکلی ویران شد و شمار زیادی از مردم غیرنظامی در آن کشته شدند. شمار کشتگان غیرنظامی بین ۱۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ تخمین زده شده‌است، البته بسیاری از جمله کورت وانگات که از نزدیک شاهد بمباران درسدن بوده آمار کشته‌ها رادر کتاب سلاخ‌خانه شماره پنج ۱۳۴۰۰۰ نفر ذکر کرده‌است. یک گزارش نیروی هوای آمریکا در سال ۱۹۵۳ از عملیات به عنوان بمباران توجیه شده یک هدف نظامی و صنعتی، که ۱۱۰ کارخانه و ۵۰۰۰۰ کارگر را در پشتیبانی از اقدامات نظامی آلمان در خود جای داده بود، توجیه کرد. برخلاف این، پژوهشگران متعدد این گونه استدلال کرده‌اند که زیرساختهای مخابراتی، پلها و مناطق وسیع صنعتی خارج از شهر هیچ‌یک به طور کامل هدف قرار نگرفتند این طور استدلال شده که درسدن یک مرکز مهم تاریخی و فرهنگی و بدون اهمیت نظامی یا با اهمیت نظامی کم بود، و حملات بمباران مناطق بدون هیچ فرقی بین نظامی بودن یا نبودن آنها و بی‌هیچ تناسبی با اهداف نظامی بود. تا نسخه ۱۹۵۸ دانشنامه بریتانیکا هیچ ارجاعی به بمباران درسدن در مدخل مربوط به این شهر نکرده بود.
شهرهای خواهر
درسدن دارای ۱۳ شهر خواهر است:
۱۹۵۹ کاونتری، بریتانیا
۱۹۶۱ سن پترزبورگ، روسیه
۱۹۶۳ وروتسواف، لهستان
۱۹۶۷ اسکوپیه، مقدونیه
۱۹۷۱ استراوا، جمهوری چک
۱۹۷۵ برازاویل، کنگو
۱۹۷۸ فلورانس، ایتالیا
۱۹۸۷ هامبورگ، آلمان
۱۹۸۸ رتردام، هلند
۱۹۹۰ استراسبورگ، فرانسه
۱۹۹۱ زالتسبورگ، اتریش
۱۹۹۲ کلمبوس، ایالات متحده آمریکا
۲۰۰۹ هانگژو، چین
بمباران درسدن
فرانکفورت

فرانکفورت (به آلمانی: Frankfurt am Main)، با جمعیت ۶۹۱،۵۱۸ نفر، بزرگ‌ترین شهر ایالت هسن در آلمان و پنجمین شهر بزرگ آلمان می‌باشد.
این شهر به مدت پنج قرن شهر آزاد فرانکفورت نام داشت و یکی از مهمترین شهرهای امپراتوری مقدس روم بود که در سال ۱۸۶۶ حاکمیت مستقل خود را از دست داد.
اقتصاد و موقعیت
فرودگاه فرانکفورت
فرانکفورت امروزه یکی از ثروتمندترین مراکز اروپا و مرکز فرهنگ، ادبیات و همچنین بانکها است. فرانکفورت با حومه‌اش راین-ماین، بعد از راین-روهر بزرگ‌ترین مرکز حومه‌ای آلمان به شمار می‌رود.
فرانکفورت قرارگاه بانک مرکزی اروپا و مهم‌ترین شهر اقتصادی قاره اروپا است. این شهر همچنین به دلیل دارا بودن نمایشگاه در جهان شهرت پیدا کرده‌است. در عین حال یکی از بزرگ‌ترین مناطق حمل و نقل اروپا نیز است. موقعیت مرکزی فرانکفورت در اروپا نیز باعث رشد فرودگاه فرانکفورت نیز شده‌است.
بدون همتا در کل اروپا، آسمانخراش‌های فرانکفورت نیز هستند که به Frankfurter Skyline شهرت یافته‌اند.
دانشگاه گوته فرانکفورت به نام گوته نام‌گذاری شده و فرانکفورت از این گذشته دارای یک دانشسرای عالی صنعتی، دانشگاه هنر‌های تجسمی (اشتدل)، دانشگاه فلسفه و الهیات، دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی و مدرسه بین‌المللی اقتصاد و مدیریت نیز است.
تاریخ
نام فرانکفورت بر ماین از Franconofurt مشتق می‌شود. که Franco به قوم ژرمن فرانک‌ها برمی‌گردد. furt نیز به معنی منطقه کم‌عمق رود یا نهری است که گذر از آن برای انسان میسر است (پایاب). در این منطقه آلمان‌ها و فرانک‌ها باهم زندگی می‌کردند. نام فرانکفورت بر ماین نخستین بار در یکی از متن‌های رسمی شارلمانی ۲۲ فوریه ۷۹۴ استفاده شد.
منظره فرانکفورت سال ۱۹۰۰
در امپراتوری مقدس روم، فرانکفورت یکی از مهم‌ترین شهرها بود. امپراتور آلمان، از سال ۸۵۵ در فرانکفورت انتخاب می‌شد و در آخن تاج‌گذاری می‌کرد. از سال ۱۵۶۲ نیز تاج‌گذاری امپراتور، حتی در شهر فرانکفورت انجام می‌گرفت. این سنت در سال ۱۷۹۲ و با انتخاب فرانس دوم پایان پذیرفت.
در جنگ سی‌ساله (جنگ داخلی بین دو مذهب در آلمان)، فرانکفورت بی‌طرف ماند، ولی با اپیدمی طاعون در خود و حومه‌اش مواجه شد. بعد از پایان جنگ، فرانکفورت سلامت خود را بازیافت.
در جنگهای ناپلئونی، فرانکفورت توسط نیروهای فرانسوی اشغال شد. بعد از انقلاب مارس ۱۸۴۸ فرانکفورت مرکز اولین مجمع ملی آلمان (پارلمان آلمان) بود.
فرانکفورت استقلال خود را در جنگ اتریش-پروس از دست داد، هنگامی که پروس به چند ایالت کوچک‌تر تقسیم‌بندی شد که یکی از آنها شهر آزاد فرانکفورت بود.
سال ۱۹۱۴ شهروندان فرانکفورت دانشگاه آن را تاسیس کردند که بعدها نام دانشگاه یوهان ولفگانگ گوته را بر خود گرفت.
در جنگ جهانی دوم فرانکفورت بارها بمب‌باران شد و حدود ۵۵۰۰ شهروند آن جان خود را از دست دادند. پس از جنگ جهانی، مانند سایر شهرهای دیگر آلمان، فرانکفورت شکوفایی خود را باز به دست آورد.در دوران آلمان تحت اشغال متفقین این مرکز منطقه اشغال نظامی ایالات متحده بود.
اماکن دیدنی
فرانکفورت دارای آسمان خراش‌های بلند، خانه اپرا، سالن‌های تئاتر، باغ وحش، مراکز خرید و پارک‌های متنوع می‌باشد و بیش از ۵۰ موزه را در خود جای داده‌است.
شهرهای خواهر
فرانکفورت با شهرهای زیر خواهر است:
1960 لیون، فرانسه
1966 بیرمنگام، بریتانیا
1971 میلان، ایتالیا
1979 قاهره، مصر
1988 گوانگ‌ژو، چین
1989 تورنتو، کانادا
1990 پراگ، جمهوری چک
1990 بوداپست، مجارستان
1991 لایپزیگ، آلمان
1991 گرانادا، نیکاراگوئه
2005 دوبی، امارات متحده عربی
2011 یوکوهاما، ژاپن
موزه سنکنبرگ
فرودگاه فرانکفورت
سیاتل، واشینگتن

سیاتل شهری در ایالت واشینگتن در کشور آمریکا است. این شهر بزرگ‌ترین شهر منطقه شمال غربی اقیانوس آرام در آمریکا است.
تلفظ درست نام شهر سیتل است.
سیاتل (به انگلیسی:Seattle) در شهرستان کینگ (به انگلیسی:King County)، ایالت واشینگتن قرار دارد و جمعیتش ۷۲۵٫۰۰۰ نفر است. سیاتل بین دریاچه واشینگتن و پوجیت ساوند (به انگلیسی:Puget Sound) است. سیاتل در یک صد و شصت کیلومتری جنوب مرز آمریکا و کانادا قرار دارد. آب و هوای سیاتل خیلی فصلی است. در فصل تابستان، خشک است، اما در فصل زمستان خیلی بارانی است.
اقتصاد
دفتر اصلی شرکت‌های کامپیوتری مایکروسافت و آمازون، اولین کافه و دفتر مرکزی استارباکس، و دفتر اصلی شرکت هواپیماسازی بوئینگ در این شهر قرار دارد.
ساوند ترانزیت لینک لایت ریل نام قطار شهری سیتل است.
ورزش
تیم سیتل سوپرسانیکز، سیتل ساوندرز اف‌سی، و تیم سیتل سیهاوکز از این شهر هستند.
مراکز علمی-فرهنگی
دانشگاه واشینگتن
کتابخانه مرکزی شهر سیتل
این شهر شهرستان توریستی بزرگی است. جاذبه‌هایی مانند برج سوزن فضایی (به انگلیسی:Space Needle)، چرخ فلک (به انگلیسی:Seattle Great Wheel)، موزه هنر سیاتل و ورزشگاه سنچریلینک (به انگلیسی:CenturyLink Field)، که تیم فوتبال آمریکایی سیهاکس سیاتل (به انگلیسی:Seattle Seahawks) آنجا بازی می‌کند در سیاتل قرار دارند.
مشاهیر
از مشاهیر این شهر می‌توان بیل گیتس، کریس کرنل (گروه ساوندگاردن)، دیو گرول (فو فایترز)، جف تیت (کوئینزرایک)، و ادی ودر (پرل جم) را نام برد.
ایرانیان در سیاتل
علاقه‌مندان به غذای ایرانی ایستاده در صف، در مراسم جشن نوروزی در سیتل.
چندین هزار ایرانی در سیاتل و حومه ساکن هستند که از سال ۲۰۱۳ سالانه یک جشنواره فرهنگی در شهر برگزار می‌کنند.
نگاره‌ای سراسرنما از شهر سیاتل و کوه ماونت رینیر (Mount Rainier)
شهرستان کینگ
ریو دو ژانیرو

ریو دو ژانیرو که به اختصار ریو نام برده می‌شود، مرکز ایالت ریو دو ژانیرو، دومین شهر بزرگ برزیل و سومین منطقه شهری بزرگ آمریکای جنوبی است که با جمعیت ۶٫۳ میلیون نفری ۶امین شهر بزرگ آمریکا و ۲۶امین شهر بزرگ جهان نیز به حساب می‌آید. این شهر در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ به عنوان یکی از مناظر فرهنگی میراث جهانی یونسکو با نام «ریو د ژانیرو: منظر کاریوکا در بین کوه و دریا» به ثبت رسیده‌است.
این شهر توریستی در کنار کوه‌های انبوه از جنگل و سواحل و خلیج‌های اقیانوس اطلس قرار گرفته‌است. شهر ریو دوژانیرو، میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بوده‌است.
سواحل شهر ریو
شهر ساحلی ریو دارای ۳ ساحل به نامهای ساحل کپاکابانا، ایپانما و لبلان است. این سواحل به بهشت موج‌سواران معروف هستند. در «سواحل آزاد» شناگران و موج‌سواران می‌توانند به صورت برهنه به شنا و گرفتن حمام آفتاب بپردازند. قسمتی از معروفیت این سواحل مربوط به این قانون است.
تاریخچه
اولین اروپائیان رسیده به خلیج گوانابارا، در تاریخ ۱ ژانویه ۱۵۰۲ به این منطقه قدم گذاشتند و به همین دلیل این منطقه را «ریو دو ژانیرو» به معنای رودخانه ژانویه نامگذاری کردند.
ریو دو ژانیرو نزدیک به دو قرن از ۱۷۶۳ تا ۱۸۱۵ میلادی در دوره استعمار پرتغالی‌ها، در سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۱ میلادی در دوره پادشاهی متحده پرتغال، برزیل و آلگارو و در نهایت در سال‌های ۱۸۲۲ تا۱۹۶۰ به عنوان پایتخت کشور برزیل بوده‌است که در سال ۱۹۶۰ برازیلیا به عنوان پایتخت برزیل انتخاب شد.
مجسمه مسیح
تندیس مسیح در ۷۱۰ متری بالای کوه کورکووادو بزرگ‌ترین مجسمه دنیا بعد از مجسمه‌های بودا و آزادی قرار دارد. این مجسمه ۳۸ متر ارتفاع دارد که شمایل عیسی مسیح را با آغوش باز به تصویر کشیده‌است.
ترابری
فرودگاه‌ها
فرودگاه بین‌المللی ریو دوژانیرو گالیائو
فرودگاه سانتوس دومنت: used mainly by the services to سائو پائولو
فرودگاه ژاکاره‌پاگوآ
فرودگاه‌های نظامی:
پایگاه نیروی هوایی گالیاو: یک فرودگاه نظامی متعلق به نیروی هوایی برزیل
پایگاه نیرو هوایی سانتا کروز
پایگاه نیروی هوایی افونسوس: یک فرودگاه قدیمی در شهر ریو دو ژانیرو است که محل دانشگاه نیرو هوایی نیز می‌باشد
قطار شهری
شهر ریو دو ژانیرو دارای سیستم حمل‌ونقل مترو و قطار شهری زمینی می‌باشد، متروی این شهر دارای ۴۱ کیلومتر طول و ۳۵ ایستگاه می‌باشد که در سال ۱۹۷۹ به بهره‌برداری رسیده‌است. همچنین قطار شهری دارای ۲۵۲ کیلومتر طول و ۱۰۰ ایستگاه می‌باشد.
Places to Go and Tourist Attractions
تنبک

تنبک (تمبک، دمبک، دندونک و ضرب) یکی از سازهای کوبه‌ای ایرانی است. این ساز پوستی، از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد.
ساختمان
تمبک با نقاشی بر بدنه از سده نوزدهم میلادی در موزه لوور
تنبک و زن قاجاری
بدنه تنبک را در گذشته از جنس چوب، سفال و گاهی هم فلز می‌ساختند، لیکن امروزه از جنس چوب می‌سازند. تنبک از بخش‌های زیر تشکیل شده است:
پوست
دهانه بزرگ
تنه
پا
گلویی (نفیر)
دهانه کوچک (کالیبر)
از حلقه در انگشت‌های وسطی دستان می‌توان با زدن روی پوست دهانه بزرگ چسبیده به تنه و شیارهای روی تنه با کشیدن حلقه‌ها اصوات و شیرین کاری‌های متنوع و جالبی اجرا کرد
پیشینه
پیشینه تنبک با نام‌های پهلوی دمبلک به پیش از اسلام می‌رسد و بنابر نظر دکتر معین دمبک صورت دگرگون‌شده همین نام است.
تنبک در چند دهه اخیر پیشرفت چشم‌گیری کرده و حتی به عنوان سازی تکنواز و مستقل نیز مطرح شده‌است.
ریشه نام
درباره وجه تسمیه این ساز، هنوز یک رای نهایی حاصل نشده‌است. بهمن رجبی معتقداست که نام این ساز در اصل تنبک بوده و تبدیل آن به تمبک به دلیل قلب حرف «ن» ساکن به «م»، قبل از حرف «ب» است؛ مثل اتفاقی که در تلفظ واژه «شنبه» می‌افتد. (تنبک و نگرشی به ریتم از زوایای مختلف نوشته بهمن رجبی) اما گروهی دیگر اعتقاد دارند که صورت «تنبک» منشاء منطقی نداشته و به همین دلیل به اشتباه در میان مردم رواج یافته است. اما در نوازندگی این ساز از تکنیک‌هایی به نام‌های «تم»، «بک»، «پلنگ» و «ریز» استفاده می‌شود؛ بنابراین چندان بعید نیست اگر نامگذاری «تمبک» بر اساس همین اسامی صورت گرفته باشد. از دیدگاه زبان‌شناسان واژه Tambourine که در زبان‌های اروپایی برای تمبک به کار می‌رود از واژه تنبور پهلوی وام گرفته شده‌است.
نوازندگان شاخص (قدما و معاصر)
حسین تهرانی در حال تنبک نواختن
از قدما می‌توان از حاجی خان ضرب گیر ، عیسی آقا باشی، رضاقلی خان نوروزی، ابوالحسن صبا (معلم حسین تهرانی)، مسعود خان، شعبان قناری ،مهدی قیاسی، رضا روانبخش و عبدالله دوامی نام برد.
و از معاصرین:
حسین تهرانی
جهانگیر ملک
امیر ناصر افتتاح
بهمن رجبی
ناصر فرهنگ فر
محمد اسماعیلی
مرتضی اعیان
داریوش رفیعی
امیر بیداریان نژاد
ملوک ضرابی
جمشید محبی
داریوش زرگری
نوید افقه
همایون شجریان
پژمان حدادی
محسن کثیرالسفر
موسیقی ایرانی
عباس شیرخدا (شعرخوان)
منچستر

منچستر شهری است در شمال غربی انگلستان در بریتانیا.
اغلب «حوزه شهری منچستر بزرگ» را دومین شهر بزرگ بریتانیا می‌دانند، هر چند بسته به تعاریف و سرشماری شهرهای گلاسگو و لیورپول نیز در این مقام مدعی هستند. در ضمن این شهر از نواحی فوتبال خیز اروپا بوده و تیم‌های مشهور منچستر یونایتد و منچستر سیتی از این شهر است. این شهر دارای ۲۶ ورزشگاه فوتبال است. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۰۸، ۴۶۴،۲۰۰ نفر تخمین زده شده، که با این آمار هفتمین شهر پرجمعیت انگلستان شناخته شد. البته شهر منچستر در درون یک حوزه بزرگ شهری قرار دارد که جمعیت این حوزه شهر بالغ بر ۲،۲۴۰،۲۳۰ نفر می‌باشد.
تاریخچه
در کشتار پیترلو در سال ۱۸۱۹ پانزده تا بیست نفر کشته شدند و صدها تن دیگر زخمی گردیدند.
در اواخر سال ۱۷۰۰ میلادی، منچستر روستایی کوچک با جمعیت کم بود. این روستا با آغاز انقلاب صنعتی شروع به رشد و تبدیل شدن به یک شهر کرد. در طول این دوران کارگران از وضعیت معاش خود راضی نبودند و شورشهایی انجام شد. در یکی از این شورشها به نام کشتار پیترلو در حدود پانزده تا بیست نفر کشته شدند و صدها تن دیگر زخمی گردیدند. در سال ۱۷۸۰ میلادی ریچارد آرک رایت اولین کارخانه ریسندگی را در این منطقه راه اندازی کرد.
بعد از سالها در دهه ۱۸۰۰ میلادی منچستر به یکی از قطب‌های ریسندگی تبدیل گشت.
فرهنگ و هنر
ارکستر سمفونیک هیل در شهر منچستر دارای شهرت است.
آب و هوا
رده:جنبش‌های ادبی

جنبش‌های ادبی
زبان قرقیزی

زبان قرقیزی (به قرقیزی: ØŒ ØŒ ) زبان رسمی کشور قرقیزستان است. این زبان که دارای حدود ۷ میلیون گویش‌ور در قرقیزستان و افغانستان و … می‌باشد و از خانواده زبان‌های ترکی بوده و با زبان قزاقی نزدیکی بسیاری دارد.
قرقیزی در قزاقستان و قرقیزستان با الفبای سیریلیک (دارای سه حرف بیشتر از سیریلیک روسی) و در چین با الفبایی برگرفته از الفبای عربی نوشته می‌شود. پیش‌تر با الفبای لاتین نوشته می‌شد.
قرقیزی
قرقیزی
مختاران بی‌بی

مختاران بی‌بی یا مختاران مایی (زاده ۱۹۷۲) یک زن روستایی اهل پاکستان است که در سال ۲۰۰۲ مورد تجاوز دسته‌جمعی قرار گرفت.
بنا به گزارش‌ها، شورای این روستا حکم به تجاوز به این زن را صادر کرده بوده به این دلیل که برادرش با یک دختر دیگر رابطه نامشروع داشته‌است.
مختاران بی‌بی برخلاف دیگر زنان پاکستانی که در این موارد معمولا دست به خودکشی می‌زنند پیگیر مورد قانونی خود شد و پس از طی سه سال روند دشوار حقوقی و دادگستری توانست توجه رسانه‌های جهانی را به مشکل خود جلب کند.
او همچنین در روستای خود با پولی که به خاطر جبران این حادثه به او پرداخت شد دو مدرسه راه انداخته و اکنون در سطح بین‌المللی برای حقوق زنان فعالیت می‌کند. او می‌گوید: «وجود این مدرسه‌ها و پسران و دخترانی که در آن درس می‌خوانند رنگ تازه‌ای به زندگی من داده‌است.»
مختاران بی‌بی یا مختاران مایی زن معروف پاکستانی که در سال ۲۰۰۲ در یک اقدام بدوی از سوی یک دادگاه محلی در پنجاب به تجاوز گروهی توسط پنج مرد متهم شده بود روز گذشته مادر شد، مختاران بی‌بی بر خلاف زنانی که قربانی این موضوع می‌شوند و دست به خودکشی می‌زنند توانست با مبارزه حقوقی در دادگاه عالی توجه جهانی را به این موضوع جلب کند و بعدها موسسه خیره‌ای برای کمک به آگاهی بخشی به بانوان پاکستانی تشکیل داد، این مادر ۴۰ ساله همواره نماد شجاعت و مبارزه شناخته می‌شود و در سراسر جهان مورد احترام است.
رده:پاکستان

پاکستان
پر درو

پر درو (تلفظ: Pare droo) دهکده کوچکی است از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
این دهکده در پای کوه پر درو قرار دارد.
محدوده پر درو
از طرف شمال کوه پر درو، از طرف جنوب جاده لاور شیخ و بار ترک، ازطر ف مغرب روستای بار، و از طرف مشرق به دره درو منتهی می‌شود.
جمعیت
جمعیت این روستا ۳۰ نفر (دو خانوار) است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند.دارای یک باب مسجد، یک باب آب‌انبار برکه است.
این روستا در جنوب شرقی بربار واقع شده‌است.
گذران زندگی
ساکنان این روستا به دامداری اشتغال دارند.
مردم پر درو از کوه‌های اطراف خود هیزم آورده و در مناطق اطراف می‌فروشند و از این راه گذران زندگی می‌کنند.
گیاهان دارویی
در کوه‌های اطراف این روستا گیاهان داروئی متعددی وجود دارد. .
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد ، “ «به یاد کوخرد» “، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
نگاره‌ها از: محمد محمدیان.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه»، چاپ اول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
مهندس:، حاتم، محمد ، غریب“ «تاریخ عرب الهوله Huwala Arab History » “، دوله الکویت، ج۱. چاپ سوم، القاهره، مصر ، دارالامین للطباعه والنشر والتوزیع، ۸ شارع ابوالمعالی، سال انتشار ۱۹۹۷ میلادی، Engineer: Mohammed gharhb Hatem , third edition : Egypt (Cairo),1997 - 2013
بختیاری، سعید، ، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱ )، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
محمدیان، کوخردی، محمد ، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
یرد

300px
اصطلاحا به اردوگاه‌های بادیه‌نشینان در اطراف روستاها در بخش‌هایی از جنوب ایران یرد می‌گویند.
یرد
یرد واژه‌ای برگرفته از یورت ترکی است که معنی چادر کوچ‌نشینی می‌دهد.
یرد به جائی اطلاق می‌شود که ایل نشینان و عشایر در آنجا خیمه می‌زنند و ساکن می‌شوند.
این خیمه‌ها را از پشم گوسفند درست می‌کنند که البته رنگ آنها سیاه است و شکل این خیمه‌ها مستطیل است و سقف و اطراف آن از موی بز ساخته می‌شود وطول هر خیمه از جهار تا پنج متر است.
این خیمه‌ها روی چند پایه اساسی بالا برده می‌شود و هر خیمه با چند طناب در اطراف آن با میخ در زمین نصب می‌شود.
غالبا سوی خیمه رو به مشرق است بویژه در فصل زمستان برای دریافت آفتاب در درون خیمه. همچنین در فصلهای دیگر برای برپایی خیمه به عواملی چون جهت وزش باد، دمای هوا، موقعیت زمین و روشنی دقت کامل می‌شود.
در فصل تابستان برای تهویه و ورود باد به درون خیمه اطراف خیمه را بالا می‌زنند، اما در زمستان اطراف (جوانب) خیمه را پائین می‌آورند و روی آن خاک می‌ریزند تا اینکه از ورود باد سرد و هوا و آب باران جلوگیری شود.
یردهای غرب هرمزگان
از اردوگاههای صحرانشین در بادیه کوخرد و مشهورترین یرد منطقه می‌توان از « یردعلی زینل » و « یردعلی مد عالی » نام برد که در (پس رود گپ) رودخانه مهران در جنوب غربی دهستان کوخرد واقع هستند.
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، محمد. به یاد کوخرد ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۱ میلادی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd، an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد ، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
دکتر:جبرائیل، جبور، سلیمان، (البدو والبادیه) دار العلم للملایین: بیرت، چاب اول، انتشار سال ۱۹۸۸ میلادی. (به عربی).
رده:شهرستان بستک

شهرستان بستک
رده:استان فارس

استان فارس