mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
صوفیه

صوفیه پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور بلغارستان است. صوفیه یکی از قدیمی‌ترین پایتخت‌های اروپا می‌باشد. تاریخ این شهر به سده ۸ میلادی برمیگردد. این شهر در حال حاضر ۱٫۲۷ میلیون نفر جمعیت دارد که بر این اساس دوازدهمین شهر بزرگ در اتحادیه اروپاست. شهر صوفیه در غرب بلغارستان و جوار ناحیه‌ای کوهستانی واقع شده‌است.
خاستگاه نامگذاری
این شهر نخستین بار در سده نخست پیش از میلاد سردیکا نامیده شد که بنای آن به کراسوس سردار رومی بازمی‌گشته و در زبان یونانی باستان و لاتین کاربرد داشته‌است. احتمالا ریشه این نام از سلت‌ها بوده که اقوامی هندواروپایی‌زبان بودند و در گذشته در این محدوده می‌زیستند. این نام برای آخرین بار در یک دست‌نوشته بلغاری مربوط به سده نوزدهم میلادی مشاهده شد. به دلیل وجود کلیسای هاگیا سوفیا در این شهر در زبان ترکی عثمانی این شهر را با املای صوفیه نوشته و می‌خواندند. به دلیل حکومت طولانی عثمانی‌ها بر این شهر این نام در میان اهالی و مردم مناطق اطراف رواج یافت.
جاذبه‌های گردشگری
ساختمانهای تاریخی صوفیه
یادبود اعدام قهرمان ملی بلغاری
نشان قدرت و آزادی
بنای سرباز گمنام
موزه ملی تاریخ بلغارستان (National Museum of History):این موزه بزرگترین موزه واقع در بالکان است.
مترو
متروی صوفیه در سال ۱۹۹۸ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۳۴ ایستگاه می‌باشد.
روابط بین‌المللی
شهرهای خواهرخوانده
الجزیره، الجزایر
آنکارا، ترکیه
برلین، آلمان
براتیسلاوا، اسلواکی
بروکسل، بلژیک
بخارست، رومانی
بورسا، ترکیه
هلسینکی، فنلاند
کارلواتس، کرواسی
کی‌یف، اوکراین
لندن، بریتانیا
مادرید، اسپانیا
قهرمان‌مرعش، ترکیه
میلان، ایتالیا
مسکو، روسیه
پیتسبرگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا
ایلوو، پرتغال
پراگ، جمهوری چک
سن پترزبورگ، روسیه
صلاله، عمان (از سال ۲۱۰۱۱)
تل‌آویو، اسرائیل
تیرانا، آلبانی
وین، اتریش
ورشو، لهستان
ایروان، ارمنستان
توافق‌نامه‌های همکاری
بوداپست، مجارستان
پاریس، فرانسه
لیسبون، پرتغال
گابورون

گابورون پایتخت کشور بوتسوانا است.
جغرافیا
جمعیت آن به برآورد ژانویه ۲۰۰۵ برابر با ۲۰۸،۴۱۱ نفر است و یکی از پررشدترین شهرهای آفریقا است .
گابورون در گوشه جنوی شرقی بوتسوانا، ۱۵ کیلومتر از مرز آفریقای جنوبی و در دره‌ای تخت میان تپه‌های کگاله و اودی واقع شده است.
رودخانه نوتوانه از میان این شهر می‌گذرد.
پیشینه
گابورون پیش از سال ۱۹۶۹ به نام گابرونس (Gaberones) معروف بود .
گابرونس در سال ۱۹۶۵ بجای مافکینگ به عنوان پایتخت منطقه تحت‌الحمایه بچوآنالند برگزیده شد.
شهرهای خواهر خوانده
بربنک - ایالات متحده
چجیانگ - چین
وستروس - سوئد
پورت مورزبی

پورت مورزبی پایتخت کشور پاپوآ گینه نو است.
جغرافیا
جمعیت آن در سال ۲۰۰۰ میلادی ۲۵۵،۰۰۰ نفر بود.
این شهر در کرانه خلیج پاپوآ و در کناره جنوب شرقی جزیره گینه نو واقع شده‌است.
تاریخچه
از آنجا که نخستین اروپایی‌ای که این منطقه را رویت کرد (در سال ۱۸۷۳) ناخدا جان مورزبی نام داشت، این منطقه را به نام پدر او دریاسالار سر فیرفکس مورزبی، پورت مورزبی (بندر مورزبی) نامیدند.
نگاره‌ها
پرت آو اسپاین

پرت آو اسپاین ، به معنی بندر اسپانیا پایتخت جمهوری ترینیداد و توباگو و سومین شهر بزرگ این کشور پس از سن فرناندو و چاگواناس است.
جغرافیا
این بندر بر کرانه خلیج پاریا در جنوب شرقی دریای کارائیب جای گرفته‌است.
جمعیت این شهر پر پایه آمار سال ۲۰۰۰ برابر با ۴۹،۰۳۱ نفر بوده‌است.
جمعیت منطقه شهری پرت آو اسپاین با احتساب حومه طبق آمار غیررسمی سال ۱۹۹۰ در حدود ۱۲۸،۰۲۶ نفر بوده که با در نظرگرفتن جمعیت گذرای روزانه به ۲۵۰،۰۰۰ نفر رسیده‌است.
ورزش
این شهر در سال ۲۰۰۷ میزبان جام جهانی کریکت بود.
نوکوآلوفا

نوکوآلوفا پایتخت کشور تونگا است.
right
پایتخت تونگا جزیره‌ای است در جنوب اقیانوس آرام.
نوکوآلوفا یک بندر طبیعی است و بندعمده‌ی تونگا می‌باشد.
این شهر بندری یک مرکز دانشگاهی در جنوب اقیانوس آرام است.
فعالیتهای عمده اقتصدادی این سهر شامل عمل آوری نارگیل.
توریسم ویک فرودگاه بین‌المللی است.
جمعیت 40000 نفر
فونافوتی

فونافوتی پایتخت کشور کوچک جزیره‌ای تووالو است.
جغرافیا
جمعیت فونافوتی بر پایه آمار سال ۲۰۰۲ برابر با ۴۴۹۲ نفر است و با این حساب پرجمعیت‌ترین آبسنگ این کشور بشمار می‌رود.
فونافوتی یک نواره باریکی از خشکی است به پهنای ۲۰ تا ۴۰۰ متر که به دور یک مرداب بزرگ حلقه زده است.
یک نوار کوچک فرودگاهی هم در این خشکی وجود دارد.
خانه‌های فونافوتی به سبک بومی و با برگ نخل درست شده‌اند.
جزایر فونافوتی
دست کم ۳۳ جزیره در آبسنگ فونافوتی وجود دارد.
بزرگ‌ترین آنها فونگافاله نام دارد و در رتبه دوم فونافالا است.
در کل سه جزیره مسکونی آن فونگافاله، فونافالا و موتولوآ هستند.
آماتوکو
آوالاو
فالائویگو
فاله فاتو
فاتاتو
فونگافاله
فوآفاتو
فوآگه‌آ
فوالیفکه
فوآلوپا
فونافالا
فونامانو
لوآموتو
ماتئیکا
موتوگیه
موتولوآ
مولیتفالا
نوکوساواله‌واله
فونانگونگو
پوکاساویلی‌ویلی
ته آفوآفو
ته آفوآلیکو
تفالا
تلله
تنگاکو (شبه جزیره جزیره فونگافاله)
تنگاسو
تپوکا
تپوکا ویلی‌ویلی
توتانگا
واسافوآ
و حدود ۵ جزیره دیگر
کینگستون، جامائیکا

کینگستون پایتخت کشور جامائیکا است.
شهرهای خواهر
میامی, فلوریدا, ایالات متحده
کالامازو, میشیگان, ایالات متحده
کاونتری, انگلستان, بریتانیای کبیر
گوادالاخارا, مکزیک
شن ژن, جمهوری خلق چین
کپنهاگ

292x292px
کپنهاگ (, ; () ) پایتخت کشور دانمارک است.
حمل و نقل
پیاده‌روی
کپنهاگ، یکی از بزرگترین شهرهای پیاده دنیاست. اگرچه این شهر با شاخصه‌های میراث تاریخی ویژه‌اش همچون یک شبکه خیابانی قرون وسطایی باریک اعتبار یافته‌است اما به صورت مداوم در جهت بهبود کیفیت زندگی خیابانی خود در حال فعالیت بوده‌است.
در ۴۰ سالی که خیابان اصلی کپنهاگ -استروگت به یک محدوده کاملا پیاده تبدیل شده‌است، برنامه‌ریزان شهری گام‌های کوچک بی‌شماری در جهت تغییر شکل شهر از یک مکان اتومبیل‌مدار به یک محیط شهروندگرا برداشته‌اند. فضاهای پیاده‌مدار مرکزی این شهر در طی یک برنامه ۴۰ساله از ابتدای دهه ۱۹۶۰ تا اواخر قرن گذشته به بیش از ۶ برابر افزایش یافته‌اند. همین اقدامات سبب شد که کپنهاگ به‌عنوان یکی از موفق‌ترین شهرهای پیاده جهان در ژوئن سال ۲۰۰۴ پذیرای پنجمین کنفرانس بین‌المللی Walk 21 با شعائر شهرهایی برای مردم باشد.
کاهش ترافیک
جهت ثابت نگه‌داشتن حجم ترافیک، مسئولان مدیریت شهری کپنهاگ، شمار اتومبیل‌ها را در مرکز شهر ازطریق حذف فضاهای پارکینگ به میزان ۲–۳ درصد در سال کاهش دادند. بین سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۶، شهر در حدود ۶۰۰ فضای پارکینگ را حذف کرد.
مترو
متروی کپنهاگ در سال ۲۰۰۲ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۲۲ ایستگاه می‌باشد.
گردشگری
از گردشگاه‌های اصلی این شهر می‌توان از استروگت (Strøget) نام برد که یک مرکز خرید به‌صورت خیابان‌های پیاده‌رو بسیار طولانی است. طولانی‌ترین Shopping Street در دنیا؛ که رکورد طولانی‌ترین CatWalk یا نمایش مد دنیا هم در همین خیابان شکسته شد.
«معروف‌ترین تندیس دانمارک» به نام پری دریایی، برروی صخره‌ای در کنار ساحل کپنهاگ نصب شده‌است.
منطقه آزاد
در شهر کپنهاگ منطقه آزادی وجود دارد به نام کریستیانیا که درواقع یک منطقه خودگردان هیپی‌ها است که در آنجا ساختمان‌های قدیمی و جدید با معماری متفاوت وجود دارد و ساکنین آن جا نوعی زندگی اجتماعی اشتراکی بر پایه عدالت اجتماعی و احترام به محیط زیست دارند. مصرف و فروش مواد مخدر سبک از جمله حشیش و ماری جوانا در آنجا آزاد است، گرچه برای مصرف و فروش مواد مخدر سنگین‌تر مانند کوکائین، اکستازی، هروئین و غیره منع قانونی وجود دارد. بسیاری از تحلیلگران وجود این منطقه را نشانه وجود دموکراسی آزاد در دانمارک می‌دانند. عکس‌برداری در این منطقه ممنوع است.
جغرافیا
این شهر با ۱،۹۳۵،۷۴۶ (شهر و حومه در سرشماری ۱ آوریل ۲۰۱۲) نفر جمعیت بزرگ‌ترین شهر دانمارک نیز هست. نام این شهر از نام دانمارکی Køb-en-havn به‌معنی «بندر بازرگانی» گرفته شده‌است.
آب و هوا
بخارست

بخارست بزرگ‌ترین شهر و پایتخت کشور رومانی است.
بخارست بر کرانه رودخانه دامبوویتا قرار دارد.
مترو
متروی بخارست در سال ۱۹۷۹ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۵۱ ایستگاه می‌باشد.
شهرهای خواهر
امان -
آنکارا -
آتن -
آتلانتا -
پکن -
کیشینف -
دمشق -
مونترال -
نیکوزیا -
لوساکا

لوساکا پایتخت کشور زامبیا و بزرگ‌ترین شهر این کشور است.
این شهر در بخش مرکزی جنوب زامبیا و در فلاتی به بلندی ۱۳۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد.
تاریخچه
در آغاز در این محل دهکده‌ای وجود داشت که به نام کدخدای آن لوساآکا نامیده می‌شد.
مستعمره‌نشینان اروپائی در سال ۱۹۰۵ این دهکده را گسترش دادند و بعدا بخاطر مرکزیت مکان آن، این شهر به عنوان پایتخت مستعمره بریتانیایی رودزیای شمالی جانشین شهر لیوینگستون شد.
پس از تشکیل فدراسیون رودزیای شمالی و جنوبی در سال ۱۹۵۳، لوساکا مرکز جنبش نافرمانی مدنی شد و همین جنبش بود که به ایجاد کشور مستقل زامبیا انجامید.
لوساکا در سال ۱۹۶۴ پایتخت کشور تازه‌مستقل زامبیا شد.
آوکلند

آوکلند (به انگلیسی: Auckland) پرجمعیت‌ترین شهر در کشور نیوزیلند است. پایتخت این کشور ولینگتون (به زبان مائوری ته وهانگانوئی-آ-تارا یا پونکه) می‌باشد. جمعیت آوکلند با احتساب حومه بیش از یک میلیون و پانصد هزار نفر است. جمعیت مرکز شهر آوکلند خود به تنهایی قریب به چهارصد و پنجاه هزار نفراست. ماناکائو، نورت شور و وایتاکره از حومه‌های مهم شهر آوکلند هستند که هر یک به تنهایی جز پر جمعیت‌ترین شهرهای نیوزیلند هستند.
بیشتر ایرانیان مقیم نیوزیلند در این شهر اقامت دارند. در کل میزان مهاجرهای خارجی در آوکلند بیشتر از سایر شهرهای نیوزیلند است. در این شهر زیبا بیشترین میزان مردمانی از تبار پلی‌نزیایی (بومیان جزایری در اقیانوس آرام مانند جزایر ماریانس، گوام، فیلیپین، هاوایی و حتی جزایر مارشال) نسبت به بقیه نقاط جهان زندگی می‌کنند.
شهر آوکلند دارای بزرگترین بندر در نیم کره جنوبی است. این شهر بالاترین سرانه قایق‌های بادبانی در جهان را داراست و یکی از امن‌ترین شهرهای جهان است.
تاریخ
right
قبل از اینکه اروپاییان (اغلب انگلیسی‌ها) در اوایل قرن ۱۹ مهاجرت به نقاط مختلف زلاندنو را آغاز کنند جمعیت مائوری‌ها در این شهر به حدود ۲۰ هزار نفر می‌رسید.
اروپاییان با ورودشان سیاست جنگ با بومیان را در پیش گرفتند و به وسیله اسلحه‌های گرم خود تلفات سنگینی به بومیان وارد کردند ولی نتیجه‌ای از این سیاست نگرفتند. تا اینکه فردی به نام جوزف بروکز ولر در ژانویه ۱۸۳۲ با خرید مناطق زیادی از مرکز و شمال ناحیه آوکلند و ایجاد کارخانه‌های ساخت مواد منفجره عملا باعث تقویت بیشتر استعمار و تضعیف مائوری‌ها شد.
سرانجام در فوریه ۱۸۴۰ میلادی قراردادی میان مائوری‌ها و فرماندار جدید نظامیان بریتانیایی ویلیام هابسون امضا شد. بر طبق قرارداد نه تنها آوکلند که به تدریج تا سال ۱۸۷۶ سرتاسر خاک ۲ جزیره شمالی و جنوبی نیوزلند تحت تسلط دولت مرکزی تحت حمایت بریتانیا قرار گرفت. (البته نیوزیلند از آغاز یعنی ۱۸۴۰ از یک خودمختاری نسبی سود می‌برد و به مانند بقیه مستعمرات بریتانیا تحت تسلط کامل این کشور نبود)
آب و هوا
آوکلند دارای اب و هوای معتدل و بسیار خوبی می‌باشد
میانگین دما در این شهر بین ۱۲ تا ۱۹ درجه سانتیگراد می‌باشد
گرمترین ماه‌های سال ۲ ماه ابتدای تابستان یعنی ژانویه و فوریه با میانگین ۲۳ درجه و سردترین ماه‌های سال ۲ ماه ابتدایی زمستان یعنی ماه‌های ژوئیه و اوت با ۷ درجه سانتی گراد می‌باشد
میانگین بارش در این شهر سالیانه ۱۲۴۰ میلی‌متر می‌باشد.
پربارش‌ترین ماه سال ژوئیه با ۱۴۶ میلی‌متر و کم‌بارش‌ترین ماه سال فوریه با ۶۵ میلی‌متر است.
برج آسمان (Sky Tower) با ۳۲۸ متر ارتفاع بلندترین بنای ساختمانی این شهر و به عبارتی نماد این شهر می‌باشد.
800px
سائوتومه

سائوتومه پایتخت کشور سائوتومه و پرینسیپ است.
باستر

باستر پایتخت کشور جزیره‌ای سنت کیتس و نویس در دریای کارائیب آمریکای مرکزی است.
جغرافیا
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۵،۵۰۰ نفر برآورد شده‌است.
بندر باسه‌تر در کرانه جنوب غربی سنت کیتس و نویس واقع شده و از انبارگاه‌های اصلی بازرگانی برای جزایر بادپناه به‌شمار می‌آید.
لوبامبا

لوبامبا (Lobamba) پایتخت سلطنتی و قانونی کشور سوازیلند است.
پایتخت اداری سوازیلند شهر مبابانه است.
لوبامبا با ۵۸۰۰ نفر جمعیت در دره ازولوینی در استان ههوهو (Hhohho) قرار گرفته‌است.
فری‌تاون

فری‌تاون پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور سیرالئون است.
این شهر دارای ۳۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱،۰۵۰،۳۰۱ نفر جمعیت در سال ۲۰۱۵ میلادی بوده‌است.
فری‌تاون یک بندر عمده در اقیانوس اطلس است و در منطقه غربی کشور سیرالئون واقع شده‌است. فری‌تاون مرکز عمده شهری، اقتصادی، مالی، فرهنگی، آموزشی و سیاسی سیرالئون است.
اقتصاد شهر عمدتا در اطراف بندرگاه آن متمرکز شده‌است که بخشی از خور رودخانه سیرالئون را تشکیل می‌دهد. این بندرگاه سومین بندرگاه طبیعی بزرگ در جهان است.
جمعیت فری‌تاون از لحاظ نژادی، فرهنگی و مذهبی متنوع است. این شهر دارای جمعیت قابل توجهی از تقریبا تمام گروه‌های قومی سیرالئون است، اما هیچ گروه قومی خاصی اکثریت جمعیت را در این شهر تشکیل نمی‌دهد. مانند تقریبا تمام مناطق سیرالئون، زبان کریو، زبان اصلی ارتباطی مردم در فری‌تاون است و در کل شهر به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود.
شهر فری‌تاون در ۱۱ مارس ۱۷۹۲ توسط ستوان جان کلارکسون و بردگان سابق آفریقایی‌آمریکایی و افراد آزادی به نام ماندگاران نوا اسکوشیا که در سال ۱۷۹۲ توسط شرکت سیرالئون به این منطقه آورده شده بودند، تاسیس شد.
شهر فری‌تاون پناهگاهی برای مهاجران آفریقایی‌آمریکایی آزادشده از بردگی و بردگان سابق آفریقایی و کارائیبی بود. نوادگان این مردمان با عنوان مردم کریول شناخته می‌شوند. فری‌تاون قدیمی‌ترین پایتختی است که توسط آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار تاسیس شده‌است. این شهر سی سال پیش از مونروویا (در لیبریا) تاسیس شده و معماری منحصر به فرد کریولی آن که از سبک‌های آمریکایی و کارائیبی تاثیر گرفته حائز اهمیت است.
رانش زمین ۲۰۱۷ سیرالئون
سووا

سووا پایتخت کشور فیجی است.
جغرافیا
شهر سووا ۱۴۱،۰۰۰ نفر جمعیت دارد و در جنوب شرقی کرانه جزیره ویتی لوو در بخش فیجی مرکزی واقع شده‌است.
تاریخ
سووا در سال ۱۸۷۷ پایتخت فیجی شد؛ علت آن هم این بود که وضع جغرافیایی پایتخت پیشین یعنی شهر لووکا دارای محدودیت‌های زیادی بود. لووکا واقع در جزیره اوالائو در اصل یک اقامتگاه اروپایی بود. سووا مرکز سیاسی و بازرگانی کشور فیجی است و بزرگ‌ترین شهر در کل منطقه اقیانوس آرام جنوبی (با نادیده گرفتن استرالیا و زلاند نو) است. سووا همچنین بندر اصلی فیجی است و بازی‌های اقیانوس آرام جنوبی نیز در سال ۲۰۰۳ در همین شهر برگزار شد.
مردم
باشندگان شهر بیشتر از بومیان فیجی و فیجیایی‌های هندی‌تبار (هندی-فیجی‌ها) هستند.
زبان
زبان‌های رایج در شهر به ترتیب انگلیسی، فیجیایی و هندوستانی هستند.
بیشکک

بیشکک (به زبان قرقیزی و روسی: ) پایتخت کشور قرقیزستان است. جمعیت آن بر اساس آمار سال ۲۰۰۵ میلادی ۸۰۹ هزار نفر بوده است که با احتساب حومه آن تا یک میلیون نفر نیز می‌رسد. بیشکک کنونی، در محل نقطه‌ای بسیار کوچک در مسیر جاده ابریشم واقع شده است.
بافت شهر بیشکک کنونی به گونه‌ای است که باعث تصفیه هوا بوسیله هوای کوهستانی می‌شود. بیشکک دارای ۲۶۲ خیابان است. مهمترین خیابان‌های شهر مناس، چوئی، عبدالرحمان اف، بایتیک باتیر، مسکوسکی است. در بلوارهای ارکیندیک و مولودایا گواردیا نیز کافه‌های تابستانی و زمین بازی کودکان وجود دارد. بیشتر نواحی مسکونی مانند شهرک‌های مسکونی شماره ۶ تا ۲۶، در جنوب شهر قرار گرفته‌است.
نامگذاری
در فاصله زمانی ۱۹۲۶ تا ۱۹۹۱ نام این شهر بر اساس نام یکی از رهبران انقلاب بولوشویکی روسیه، میخائیل فرونزه که از نزدیکان لنین و متولد بیشکک کنونی بود و در جریان انقلاب ۱۹۰۵ و انقلاب ۱۹۱۷ و شورش‌های داخلی دهه ۱۹۲۰ نقش بسیار چشمگیری داشت، به نام «فرونزه» نامیده می‌شد.
تاریخچه
کاوش‌های باستانی نشان می‌دهد انسان‌های اولیه در هزاره‌های پنجم و چهارم پیش از میلاد در منطقه‌ای که هم اکنون شهر بیشکک واقع شده ساکن بوده‌اند شاخه شرقی بیشکک از دره چوئی عبور می‌کرد و در مسیر دیگری به رشته‌کوه‌های تیان‌شان مرکزی منتهی می‌شد. در چهارراه این جاده‌ها کاروان‌سرایی متعلق به قوم عشایری ترک زبان به نام سولتو وجود داشته‌است. گفته می‌شود در سده‌های ۷ تا ۱۲ میلادی یک شهر قدیمی ترک‌نشین به نام جول در منطقه بیشکک کنونی قرار داشته‌است. دره چوئی که شهر بیشکک در آن قرار گرفته در میان رودهای آلاارچا و الامدین، چراگاه زمستانی قبیله سولتو یکی از چهل قبایل قرقیزی بود.
بارتولد «جول» در مآخذ اسلامی را با «چول» در زبان ترکی که به معنای دشت و صحراست، یکی می‌داند و این به نظر درست می‌رسد، زیرا در شمال آن بلافاصله دشتی ریگزار آغاز می‌شود. در ناحیه جول کهن در ۱۰ کیلومتری بیشکک چند اثر بودایی کشف شده است. در مشرق بیشکک از یک معبد بودایی دیگر خاک‌برداری شده که ظاهرا متعلق به سده‌های ۲ و۳ق/۸ و۹م است.
خانات خوقند
در سال ۱۸۲۵ در قلمرو شهر با دستور مدعلی خان ازبک دژ بیشپک بنیانگذاری شد که بزرگترین پادگان نظامی در دره چوئی درآن مستقر بود. این نقطه یکی از ۳۵ دژ نظامی این حکومت در منطقه بود.
در داخل دژ علاوه بر پادگان، مسجد، بازار، کشتارگاه، زندان، انبار و سایر ساختمان‌ها وجود داشته‌است. در پیرامون این دژ خانه‌های صنعتگران و بازرگانان، کاروان‌سراها و کارگاه‌های صنعتگری دایر بود. این دژ در مرکز راه‌های قبایل عشایری برای جابجایی آنها از چراگاه‌های زمستانی به چراگاه‌های تابستانی و در مسیر جاده منتهی به دریاچه ایسیک کول و منطقه هفت‌رود قرار داشت. امیران خوقند از این دژ به عنوان محل جمع‌آوری مالیات‌ها از کاروان‌های گذری استفاده می‌کردند.
۱۶ سال پس از تصرف این منطقه توسط روس‌ها که در سال ۱۹۶۲ اتفاق افتاد، در این مکان بنایی جدید ساخته شد.
بنای اولیه شهر کنونی بیشکک در سال ۱۸۷۸ به‌عنوان یک دژ نظامی متعلق به روسیه تحت نام «پیشپک» گذاشته شده است.
thumb
رونق واقعی شهر بیشکک نیز از این تاریخ آغاز شد چون تا پیش از این سال مرکزیت منطقه شمال قرقیزستان در شهر تخماق قرار داشت؛ ولی در این سال بسیاری از تاسیسات اداری و مسکونی این شهر بر اثر سیل‌های متعدد تقریبا تخریب شد و به‌اجبار مرکزیت سیاسی و اداری منطقه شمال قرقیزستان به بیشکک منتقل گشت.
شهرهای خواهرخوانده
آلماتی - قزاقستان
آستانه - قزاقستان
کلرادو اسپرینگز، کلرادو - ایالات متحده آمریکا
مریدان، کنتیکت - ایالات متحده آمریکا
آنکارا - ترکیه
ازمیر - ترکیه
اورومچی - جمهوری خلق چین
مینسک - بلاروس
قزوین - ایران
آستانه

واژه آستانه معانی گوناگون دارد:
آستانه در به معنی در ورودی
آستانه به معنی ورودی آرامگاه بزرگان مذهبی
استانه یا هوشتانه، کیمیاگر و فیلسوف مغ ایرانی هخامنشی
آستانه (قزاقستان) پایتخت جدید قزاقستان پس از آلماتی
آستانه اشرفیه شهری در استان گیلان در شمال ایران
آستانه (مرکزی) شهری در جنوب غربی استان مرکزی ایران
آستانه (شیراز) محله بسیار کهن در مرکز شیراز
آستانه روستایی ولایت پنجشیر
پنوم‌پن

پنوم‌پن پایتخت کشور کامبوج و بزرگ‌ترین شهر این کشور است. جمعیت پنوم‌پن یک و نیم میلیون نفر است.
پنوم‌پن از سال ۱۴۳۴ میلادی در کنار رود مکونگ بنا شده و از زمان استعمار فرانسه در کامبوج، پایتخت این کشور بوده‌است. این شهر از دهه ۱۹۲۰ یکی از زیباترین شهرهای ساخته‌شده توسط فرانسویان در هندوچین به‌شمار می‌آمد و «مروارید آسیا» لقب گرفته بود. امروزه تعدادی از ساختمان‌های استعماری فرانسوی در بلوار اصلی شهر پابرجا هستند.
شاخص توسعه انسانی پنوم‌پن از میانگین کشوری بالاتر است. با این وجود بسیاری از ساکنان شهر پنوم پن، پایتخت کامبوج در واقع مهاجرین نواحی روستایی این کشور هستند که در جریان چندین دهه جنگ خانه و مزارع خود را از دست داده و به این شهر پناه آورده‌اند. وجود میلیون‌ها مین ضد نفر که در جای جای خاک این کشور کار گذاشته شده عملا مانع از زندگی مردم در مزارعی که ده‌ها سال به حال خود رها شده‌اند، است. بخشی از این مهاجران زندگی خود را با فروش زباله و یافتن وسایل دست دوم از میان زباله‌های شهر پنوم‌پن می‌گذرانند. حلبی‌آبادهایی که آنها ساکن آن هستند نیز در مجاورت محل تخلیه زباله شهر پنوم پن قرار دارد.
پیشینه
در هفدهم آوریل ۱۹۷۵ نیروهای «خمر سرخ»، به رهبری پول پوت، شهر دو میلیون و سیصد هزار نفری پنوم پن را اشغال کردند و «جمهوری دمکراتیک کامبوج» را به جای نظام هوادار غرب نشاندند. چهل و هشت ساعت بعد، تمامی جمعیت پایتخت، به فرمان فاتحان، خانه و کاشانه خود را رها کرده و بدون کمترین آمادگی، به سوی روستاها و جنگل‌ها رانده شدند. بدین سان شهر بسیار گسترده پنوم پن به شهر ارواح بدل شد و تنها شماری از صاحب منصبان ارشد نظام تازه، همراه با چند شکنجه‌گاه، در آن منزل گزیدند.
مهم‌ترین «بنای تاریخی» پول پوتیسم، مدرسه بزرگی است در قلب پنوم پن که در سال‌های سلطه خمر سرخ به یک شکنجه گاه بزرگ با نام «توئول سلنگ» یا «اس ۲۱» بدل شد.
در این مدرسه پیشین، که امروز «موزه کشتار عام» نام گرفته، حدود بیست هزار نفر بازجویی و شکنجه شدند که نزدیک به پانزده هزار نفر آنها ناپدید شدند. شمار زیادی از شکنجه‌شدگان «توئول سلنگ» در کشتارگاهی موسوم به «چونگ اک»، در پانزده کیلومتری پنوم پن، نابود شدند.
در هفتم ژانویه ۱۹۷۹ در پی یک هجوم سراسری به کامبوج، ارتش ویتنام شهر پنوم پن را اشغال کرد، نظام خمر سرخ فرو ریخت و جمهوری دمکراتیک کامبوج (به رهبری پول پوت) جای خود را به جمهوری خلق کامبوج (که گوش به فرمان ویتنام است) سپرد.
در این زمان یک دوران بازسازی در پنوم‌پن آغاز شد.
یائونده

یائونده (Yaoundé) پایتخت کشور آفریقایی کامرون است.
یائونده پس از دوالا دومین شهر بزرگ کامرون است. شهر یائونده در مرکز کشور کامرون و در ارتفاع ۷۵۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است.
تاریخچه
یائونده در سال ۱۸۸۸ توسط بازرگانان آلمانی و به عنوان پایگاهی برای تجارت عاج و ایستگاه تحقیقات کشاورزی بنیاد شد.
این شهر به هنگام جنگ جهانی اول تحت اشغال نیروهای نظامی بلژیک درآمد و پس از جنگ، پایتخت کامرون فرانسه شد.
از آن زمان تاکنون این شهر همچنان پایتخت جمهوری کامرون بوده‌است.
زاگرب

زاگرب (Zagreb) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کرواسی است. این شهر در شمال غربی کرواسی در امتداد رود ساوا در دامنه‌های جنوبی کوه مدودنیتسا واقع شده‌است. زاگرب در ارتفاع تقریبی ۱۲۲ متر (۴۰۰ فوت) بالای سطح دریا قرار دارد.
جغرافیا
این شهر مرکز فرهنگی، علمی، اقتصادی و حکومتی جمهوری کرواسی است.
جمعیت آن قریب ۸۰۰ هزار نفر است و بین دامنه‌های جنوبی کوه مدودنیکا و کرانه‌های شمالی و جنوبی رودخانه‌های ساوا بنا شده و حدود ۱۲۲ متر از سطح دریاهای آزاد ارتفاع دارد.
right
برازاویل

برازاویل پایتخت کشور جمهوری کنگو است.
این شهر در کنار رود کنگو قرار گرفته و بزرگ‌ترین شهر جمهوری کنگو نیز هست.
جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱،۱۷۴،۰۰۰ نفر بوده‌است.
برازاویل در سال ۱۸۸۰ توسط پیر ساورنیان د-برازا ، کاشف فرانسوی، در محل روستایی به نام نکونا بنا شد.
نام برازاویل از نام او گرفته شده و به معنی «شهر برازا» است.
تاراوای جنوبی

تاراوای جنوبی (به زبان جیلبرتی: تئیناینانو) پایتخت کشور کیریباتی است.
این شهر بر روی آبسنگ تاراوا قرار گرفته.
معنی واژه تئیناینانو، بخش پائین دکل (کشتی) است که اشاره به شکل آن آبسنگ دارد.
لیبرویل

لیبرویل (به فرانسوی: Libreville) پایتخت کشور گابن است.
جغرافیا
جمعیت این شهر در یکم ژانویه ۲۰۰۵ برابر با ۵۷۸۱۵۶ بود.
شهر لیبرویل یک شهر بندری بر روی رودخانه گابن در نزدیکی خلیج گینه است و به عنوان مرکز یک منطقه تولید الوار به شمار می‌آید.
تاریخچه
مدتها پیش از چیرگی فرانسویان بر این ناحیه در سال ۱۸۳۹، قبیله‌ای به نام مپونگوه در آنجا زندگی می‌کرد .
در سال ۱۸۴۳ شهری با نام گابن به عنوان یک ایستگاه تجاری در این مکان بنیاد شد.
بردگان آزادشده از کشتی للیزیا (LElizia) را به این شهر می‌فرستاندند و به این خاطر لیبرویل یعنی «آزادشهر» نام گرفت.
این شهر از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۶ بندر اصلی آفریقای استوایی فرانسه بود.
بانجول

بانجول (نام پیشین باتهورست ) پایتخت کشور گامبیا است.
شهرهای خواهرخوانده
اوستنده، بلژیک
گریمسبی، بریتانیای کبیر
ینا، آلمان
نیوآرک، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا
تایپه، تایوان
داکار، سنگال
سینت‌جورجس

سنت جورجس پایتخت کشور گرنادا است.
جرج‌تاون

جرج‌تاون پایتخت کشور گویان است.
جغرافیا
این شهر در کرانه اقیانوس اطلس واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ میلادی برابر با ۲۱۳،۷۰۵ نفر بوده‌است.
جرج تاون بزرگ‌ترین شهر گویان نیز هست و لقب "باغ‌شهر کارائیب" به آن داده بودند.
این شهر در منطقه دمرارا-ماهائیکا و در ریزشگاه رودخانه دمررا قرار دارد.
شهر جرج‌تاون یک مرکز خدمات مالی است.
مالابو

مالابو پایتخت کشور گینه استوایی است.
اقتصاد
جزیره بیوکو
کشف نفت تاثیر بزرگی بر اقتصاد این شهر داشت چنان که با دستیابی این کشور به تولید ۳۶۰ هزار بشکه نفت در روز، جمعیت شهر مالابو نیز دو برابر شد.
ولی به طور کل مقدار کمی از این درآمد در زمینه پیشرفت شاخص‌های انسانی هزینه شده‌است.
بیسائو

بیسائو (به لاتین: Bissau) پایتخت کشور گینه بیسائو است.
خصوصیات
بیسائو ۷۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۵،۹۵۴ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اقتصاد
بادام زمینی، سخت‌چوب، مغز نارگیل، روغن نخل و لاستیک طبیعی محصولات اصلی بیسائو هستند.
خواهرخوانده
شهرهای تایپه، آگوئدا، داکار، لیسبون، پرایا، چونگ‌کینگ، آنکارا و سینترا خواهرخوانده‌های بیسائو هستند.
فهرست شهرهای گینه بیسائو
تایپه

تایپه پایتخت کشور تایوان (جمهوری چین) است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲،۷۰۲،۳۱۵ نفر بوده و به همراه توکیو به عنوان یکی از بزرگترین مراکز اقتصادی آسیا به شمار می‌رود.
مترو
متروی تایپه در سال ۱۹۹۶ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۱۱۷ ایستگاه می‌باشد.
آب و هوا
سراسرنما
جمعیت شناسی
تغییر جمعیت شهر تایپه از ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۵
ساختار جمعیت شهر تایپه
توزیع سن
مرد
زن
۰–۴
۷۳۶۸۰
۶۹۵۷۴
۵–۹
۵۷۷۰۱
۵۳۰۰۴
۱۰–۱۴
۶۷۳۴۵
۶۱۴۹۱
۱۵–۱۹
۷۷۹۷۴
۷۲۱۱۰
۲۰–۲۴
۷۸۵۵۲
۷۳۱۰۳
۲۵–۲۹
۷۸۴۴۷
۸۰۸۸۲
۳۰–۳۴
۱۰۵۲۴۵
۱۱۸۷۱۹
۳۵–۳۹
۱۰۷۹۵۱
۱۲۳۸۵۲
۴۰–۴۴
۹۶۲۲۲
۱۱۱۷۲۹
۴۵–۴۹
۹۶۵۳۵
۱۱۲۰۴۹
۵۰–۵۴
۹۸۴۱۱
۱۱۲۳۲۲
۵۵–۵۹
۹۶۰۹۲
۱۱۰۶۳۵
۶۰–۶۴
۸۷۶۹۱
۱۰۰۴۷۲
۶۵–۶۹
۵۵۸۶۷
۶۴۹۴۹
۷۰–۷۴
۴۰۰۸۷
۵۰۰۱۸
۷۵–۷۹
۲۸۴۱۳
۳۹۱۲۳
۸۰–۸۴
۲۳۳۱۴
۲۶۷۶۰
۸۵+
۲۶۱۰۹
۲۵۸۸۷
آبیجان

آبیجان (Abidjan) بزرگ‌ترین شهر و پایتخت پیشین کشور ساحل عاج است.
این شهر سومین شهر بزرگ فرانسوی‌زبان پس از پاریس و کینشاسا به‌شمار می‌آید.
آبیجان تا سال ۱۹۸۳ پایتخت ساحل عاج بود که از آن سال به بعد شهر یاموسوکرو به عنوان پایتخت این کشور انتخاب شد.
آبیجان در کرانه خلیج گینه واقع شده و در حدود ۲٫۸۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت دارد. جمعیت آبیجان و حومه در حدود ۵ میلیون نفر برآورد می‌شود.
صنایع شهر بیشتر مربوط به بخش چوب، نساجی و قهوه هستند و این شهر دارای یک پالایشگاه بزرگ و یک بندر بزرگ نیز هست.
آبیجان در سال ۱۹۳۴ پایتخت ساحل عاج که در آن زمان مستعمره فرانسه بود شد. جمعیت آن از ۶۵ هزار نفر در سال ۱۹۵۰ به شدت رشد کرد و به سطح کنونی رسید.
در این شهر هم‌چنان فرانسویان زیادی سکونت دارند که بسیاری از منصب‌های مهم را در امور اقتصادی بر عهده دارند. ساکنان اروپایی شهر بیشتر در شبه جزیره زندگی می‌کنند و تمرکز سکونت جمعیت آفریقایی در روستاهای عظیم ترشویل و آجام است.
آپیا

آپیا پایتخت کشور ساموآ در اقیانوس آرام است.
جغرافیا
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۱ برابر با ۳۸،۸۰۰ نفر بوده‌است و بخشی از شهرستان توآماساگا بشمار می‌آید.
شهر آپیا در کرانه شمالی جزیره اوپولا واقع شده‌است.
اقتصاد
آپیا بندر اصلی و تنها شهر کشور ساموآ است.
صادرات اصلی این کشور ماهی و مغز (خشک‌شده) نارگیل است و واردات آن کالاهای پنبه‌ای، وسائط نقلیه، گوشت و شکر است.
خانه‌ها و ساختمان‌های آپیا بیشتر به سبک استعماری اروپایی هستند که در میان آنها گاه خانه‌هایی به سبک بومی ساموآیی (فاله) هم دیده می‌شود.
بندرگاه آپیا به هنگام جشن‌های استقلال در سال ۲۰۰۳.
وینتیان

وینتیان پایتخت کشور لائوس است. این شهر در دره مکونگ واقع شده است.
جغرافیا
وینتیان پایتخت لائوس شهر نهفته در ساحل سمت چپ رودخانه مکونگ، در نزدیکی مرز با تایلند است
آب و هوا
بالاترین حد متوسط دما در شهر وین‌تیان (Vien Tiaen) مرکز لائوس در ماه آوریل ۳۶ درجه سانتی‌گراد می‌باشد. متوسط بارندگی در وین‌تیان ۱،۶۲۰ میلی‌متر می‌باشد
شهرهای خواهر خوانده
بانکوک, تایلند
شهرستان چیتاگونگ, بنگلادش
پنوم‌پن, کامبوج
اورلندو، فلوریدا, ایالات متحده
هوشی‌مین, ویتنام
سیریبون, اندونزی
جستارهای ویژه
فرودگاه بین‌المللی واتایی
thumb
لوکزامبورگ (شهر)

شهر لوکزامبورگ (به زبان لوکزامبورگی: Lëtzebuerg و به فرانسوی: Luxembourg) پایتخت دوک‌نشین لوکزامبورگ است.
این شهر در جنوب کشور لوکزامبورگ و در هم‌ریزشگاه دو رود آلزت و پتروس قرار دارد.
لوکزامبورگ در قلب اروپا جای گرفته است؛ به طوری که فاصله‌ی آن از پاریس ۲۸۹ کیلومتر، از بروکسل ۱۸۸ کیلومتر و از کلن ۱۹۰ کیلومتر می‌باشد.
لوکزامبورگ یکی از ثروتمندترین شهرهای جهان بوده و به صورت یکی از مراکز مهم بانک‌داری و اداری درآمده‌است. این شهر مقر چندین نهاد مربوط به اتحادیه اروپا است از جمله دادگستری اروپا، دیوان حسابرسی اروپا و بانک سرمایه‌گذاری اروپا در این شهر قرار گرفته‌اند.
جغرافیا
محدوده شهر لوکزامبورگ در اصل یک بخش شهرستان است که رسما عنوان شهر هم یافته و پایتخت دوک نشین بزرگ لوکزامبورگ اعلام شده‌است.
سیاست
دیوارهای دژ تاریخی بزرگی در شهر لوکزامبورگ به چشم می‌خورد که در اوایل سده‌های میانه توسط فرانک‌ها ساخته شده‌است.
جمعیت شهر لوکزامبورگ در سال ۲۰۰۹ میلادی ۹۰ هزار نفر بود که تقریبا سه برابر بیشتر از جمعیت شهر دوم این کشور است.
شهر لوکزامبورگ به اضافه مناطق حومه آن یعنی هسپرانژ، سندوایلر، اشتراسن، والفردانژ ۱۰۳،۹۷۳ نفر جمعیت دارد.
تاریخچه
در روزگار رومیان یک برج و بارو در محل کنونی شهر لوکزامبورگ ساخته شده‌بود تا پیوندگاه دو جاده رومی را در این محل پاسبانی کند.
در سال ۹۶۳ میلادی، زیگفرید یکم آردن که از خویشاوندان نزدیک لوئی دوم، پادشاه فرانسه بود توانست صاحب زمین‌های لوکزامبورگ شود. او در این مکان و بر فراز صخره بوک فیلس قصری برای خود ساخت به نام لوسیلین‌بوروک (قصر کوچک).
در سال ۹۸۷ سراسقف تری‌یر پنج مذبح به کلیسای رستگاری (امروز به نام کلیسای سان میشل) در لوکزامبورگ پیشکش کرد که بر اهمیت آن افزود. پس از آن در پیوندگاه دو جاده رومی که در نزدیکی این کلیسا قرار داشت بازارچه‌ای توسعه یافت که شهر به مرور در پیرامون این بازارچه شکل گرفت.
به مرور زمان مهندسان گوناگون از جمله وبان دیوارهای دفاعی زیادی در این شهر ساختند که آن را تبدیل به حفاظ‌ترین شهر اروپا کرد. این باعث شد که شهر لوکرامبورگ لقب جبل‌الطارق شمال را به خود بگیرد.
در پی کنگره لندن که در سال ۱۸۶۷ برگزار شد لوکزامبورگ بی‌طرف اعلام شد و قرار شد تمامی برح و باروها و دیوارهای دفاعی آن ویران شود. پس از این تخریب تنها ۱۰ درصد از آن سازه‌ها باقی‌ماند.
مونروویا

مونروویا پایتخت کشور آفریقایی لیبریا است.
این شهر به نام جیمز مونرو، یکی از روسای جمهور ایالات متحده آمریکا نام‌گذاری شده است.
جغرافیا
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ برابر با ۵۷۲ هزار نفر بوده است.
اقتصاد
محور اصلی اقتصاد مونروویا را فعالیت‌های بندری تشکیل می‌دهد.
صادرات اصلی مونروویا لاتکس (شیرابه) و سنگ آهن است.
گردشگری
موزه ملی لیبریا از جاذبه‌های گردشگری این شهر است.
تاریخچه
محل امروزی مونروویا از دهه ۱۵۶۰ میلادی مسکونی بوده است. در آن زمان دریانوردان پرتغالی در آن سکونت داشتند و آن را «کیپ مسورادو» می‌نامیدند.
به دلیل حمایت‌های جیمز مونرو، پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، برای کلونی شدن لیبریا، مونروویا را به افتخار او نام‌گذاری کردند.
بندر مونروویا در جنگ جهانی دوم به طور گسترده از سوی نیروهای آمریکایی گسترش پیدا کرد.
شهرهای خواهر
تایپه، تایوان
دایتون، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
مونروویا در دهه ۱۸۰۰ (میلادی).
نقشه‌ای تاریخی از شهر مونروویا در دهه ۱۸۰۰.
فادوتس

فادوتس یا وادوز ، پایتخت کشور لیختن‌اشتاین است.
این شهر در کنار رود راین واقع شده و جمعیت آن ۵۲۴۸ نفر است. مردم آن بیشتر پیرو مذهب کاتولیک رومی هستند.
این شهر محل استقرار دولت و پارلمان لیختن‌اشتاین و از سال ۱۹۳۹ نیز سکونت‌گاه شاه لیختن‌اشتاین است.
جاذبه اصلی فرهنگی در شهر، موزه هنر نوین است که به خاطر سبک جالب معماری ساختمانش گردشگرانی را به خود جلب می‌کند. نمایشگاه‌های مجموعه‌های شخصی خاندان پادشاهی لیختن‌اشتاین نیز که از قدیمی‌ترین و فراگیرترین مجموعه‌های شخصی در اروپا به‌شمار می‌رود از دیدنی‌های این شهر است. در موزه اسکی فادوتس نیز تاریخ صدساله ورزش اسکی به نمایش درآمده‌است.
کوالا لامپور

کوالا لامپور پایتخت رسمی کشور مالزی و بزرگ‌ترین شهر این کشور است.
این شهر یکی از سه قلمرو فدرال مالزی به حساب می‌آید که مستقیما زیر نظر دولت اداره می‌شود.
کوالا لامپور و مناطق اطراف آن به عنوان منطقه‌ای مستقل در دل ایالت سلانگور قرار دارند.
قدمت مالزی به اواسط قرن نوزدهم میلادی می‌رسد که در آن هنگام، حاکم مالای عده‌ای را برای کار در معادن قلع به این منطقه فرستاد.
پایتخت اداری و حکومتی مالزی، شهر پوتراجایا است.
مترو
متروی کوالا لامپور در سال ۱۹۹۶ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۸۰ ایستگاه می‌باشد.
دیدنی‌ها
برجهای دوقلوی پتروناس
مناره کوالالامپور
میدان استقلال Dataran Merdeka
مسجد نگارا
مسجد جامع کوالالامپور
مرکز تجارت جهانی پوترا
حمل و نقل
فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور
برجهای دوقلوی پتروناس
پیوندها
بوداپست

تصویری از پل چاین (بوداپست) در شب
بوداپست پایتخت کشور مجارستان و بزرگترین شهر این کشور است. این شهر بعلاوه مرکز فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و صنعتی مجارستان نیز می‌باشد. بوداپست از دو بخش بودا و پست تشکیل شده که اولی در کرانه باختری (سمت راست) رود دانوب و دومی در سمت خاوری این رود واقع شده‌اند. جمعیت بوداپست در سال ۲۰۱۱ برابر با ۱،۷۲۱،۵۵۶ نفر بوده‌است. مساحت شهر حدود ۵۲۵ کیلومتر مربع است و یک واحد مستقل در تقسیمات کشوری مجارستان است.
پیشینه
در دوران باستان، در محل کنونی بوداپست سکونتگاه سلتی آکوئینکوم واقع بود که بعدها مرکز ایالات رومی پانونیای سفلی شد. این شهر را دارای پیشینه سلتی دانسته‌اند. پس از آن مدتی بوداپست بدست رومی‌ها افتاد تا سرانجام در قرن نهم میلادی مجارها وارد این سرزمین شدند. از آن زمان تا زمان حمله مغول در نیمه‌های سده سیزدهم میلادی شهر بوداپست در اختیار مجارها باقی‌مانده بودپس از آن بوداپست مجددا رونق خود را بازیافت و بلافاصله به یکی از اصلی‌ترین مراکز رنسانس در اروپا تبدیل شد. چندی بعد درپی نبرد موهاچ شهر بوداپست بمدت یکصدوپنجاه سال بدست دولت عثمانی افتاد. این شهر در میانه‌های قرون هجدهم و اوایل نوزدهم از دست عثمانی‌ها خارج شد و از سال ۱۸۷۳ تا سال ۱۹۱۷ بعنوان پایتخت امپراتوری اتریش-مجار بعنوان یکی از مهمترین مراکز اروپایی مطرح شد. در دوره جنگ جهانی این شهر اشغال شد و در پی انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان دوره جدیدی در این شهر آغاز شد که تا کنون ادامه دارد.
مترو
متروی بوداپست در سال ۱۸۹۶ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۵۲ ایستگاه می‌باشد. این متروی از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود.
خواهر خوانده
شهرهای خواهرخوانده تاریخی
نیویورک (ایالات متحده آمریکا) 1992
فورت وورث، تگزاس (ایالات متحده آمریکا) 1990
شانگهای (چین) 2013
پکن (چین) 2005
تهران (ایران) 2015
برلین (آلمان) 1992
فرانکفورت (آلمان) 1990
وین (اتریش) 1990
لیسبون (پرتغال) 1992
تل‌آویو (اسرائیل) 1989
زاگرب (کرواسی) 1994
سارایوو (بوسنی) 1995
فلورانس (ایتالیا) 2008
سن آنتونیو (ایالات متحده آمریکا) ۲۰۱۵
شرکا در سراسر جهان
پراگ (جمهوری چک) 2010
روتردام (هلند) 1991
ورشو (لهستان) ۲۰۰۵
کراکوف (لهستان) 2005
بانکوک (تایلند) 2007
جاکارتا (اندونزی) 2009
دائجون (کره جنوبی) 1994
ناپل (ایتالیا) 1993
استانبول (ترکیه) 1985
ازمیر (ترکیه) ۱۹۸۵
غازی عینتاب (ترکیه) ۲۰۱۰
آنکارا (ترکیه) 2015
تهران (ایران) ۲۰۰۹
صوفیه (بلغارستان) ۲۰۰۹
ویلنیوس (لیتوانی) 2000
کوشیتسه (اسلواکی) 1997
لووف (اوکراین) 1993
رباط (مراکش)

رباط نام شهر و پایتخت کشور مراکش است و در کنار سواحل اقیانوس اطلس واقع شده است. این شهر فاقد بندر تجاری است و مرکز حکومتی است و تمامی سفارتخانه‌های خارجی در شهر رباط قرار دارند. مرکز تجاری مراکش، کازابلانکا است.
مقر آیسسکو - سازمان علمی فرهنگی یکی از سازمانهای وابسته به سازمان کنفرانس اسلامی - در رباط است. 40 کشور اسلامی از جمله ایران عضو این سازمان هستند.
شهرهای خواهر خوانده
بیت‌لحم - حکومت خودگردان فلسطین
تونس - تونس
هونولولو - ایالات متحده آمریکا
استکهلم - سوئد
آتن - یونان
استانبول - ترکیه
مادرید - اسپانیا
سویل - اسپانیا
نواکشوت

نواکشوت (در عربی: نواکشوط، به فرانسوی: Nouakchott) پایتخت کشور موریتانی است. این شهر از دیگر شهرهای موریتانی بسیار بزرگ‌تر است و در صحرای بزرگ آفریقا نیز یکی از شهرهای بزرگ به‌شمار می‌آید. نواکشوت در باختر موریتانی در کرانه اقیانوس اطلس واقع شده و مرکز اداری و اقتصادی موریتانی است.
جمعیت نواکشوت حدود یک میلیون نفر است و ساختمان‌های این شهر تقریبا همگی یک طبقه هستند. آب‌وهوای شهر خشک و بیابانی است و تابستان‌های بسیار گرم و زمستان‌های نسبتا گرم دارد.
پیشینه
معنی نام نواکشوت، در زبان بربر «جای بادخیز» است. نواکشوت در سال ۱۹۵۸ یک دهکده کوچک ماهیگیری بود اما پس از استقلال موریتانی از فرانسه گسترش یافت و در سال ۱۹۶۲ پس از استقلال، به عنوان پایتخت این کشور برگزیده شد. خشکسالی شدید دهه ۷۰ میلادی در منطقه کناره‌ای صحرای بزرگ آفریقا باعث مهاجرت زیاد به نواکشوت و گسترش زیاد این شهر شد.
نواکشوت در سال ۱۹۷۶ مورد هجوم جبهه پولیساریو قرار گرفت که برای استقلال صحرای غربی مبارزه می‌کند. در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ ستیز نژادی میان اعراب و سیاه‌پوستان در منطقه نواکشوت بالا گرفت.
زیرساخت
نواکشوت دارای بندر است که ۹۶،۴ از تاسیسات آن برای واردات استفاده می‌شود. از نواکشوت راه‌هایی به نمه، بوتیلیمیت و کیفا می‌رود. شهر نواکشوت هم‌چنین یک فرودگاه بین‌المللی دارد. امروزه چین سرمایه‌گذاری زیادی در زیرساخت‌های شهر نواکشوت انجام می‌دهد.
شهر نواکشوت پیرامون یک خیابان وسیع پردرخت به نام خیابان عبدالناصر ساخته شده‌است که از میان مرکز شهر به سمت شمال شرق و فرودگاه می‌رود. بقیه خیابان‌های اصلی شهر نیز به نام چهره‌های سرشناس موریتانیایی و جهانی دهه ۱۹۶۰ نام‌گذاری شده‌اند برای نمونه: خیابان‌های شارل دوگل، کندی، و لومومبا.
خیابانی در نواکشوت.
شهر به مناطقی تقسیم و شماره‌گذاری شده‌است و این مناطق نیز به محله‌هایی با نام‌هایی با ترتیب الفبایی بخش شده‌اند. در منطقه ۵ شهری مجتمع تجاری و فروشگاه‌های زیادی قرار دارند.
نواکشوت در آغاز در سال ۱۹۷۳ به پنج منطقه بخش شد ولی از سال ۱۹۸۶ نه منطقه (محله) دارد. ۹ محله اصلی امروزه این شهر عبارتند از: الریاض، عرفات، السبخه (سینکیم)، المیناء (سیزییم)، توجونین (انبیت عشره)، دارالنعیم، تفرغ زینه، لکصر، و تیارت (بریمییر).
شهرهای خواهر
مادرید، اسپانیا
توسان، آریزونا، ایالات متحده آمریکا
لانژو، جمهوری خلق چین
امان، اردن
پورت‌لوئیس

پورت لوئیس (تلفظ محلی:پاو-لوئی) پایتخت کشور موریس است.
جغرافیا
پورت لوئیس یک شهر بندری در کرانه اقیانوس هند است و بزرگ‌ترین شهر و بندر اصلی کشور موریس بشمار می‌آید.
این شهر با جمعیت ۱۴۷۶۸۸ (سرشماری ۲۰۰۳) در شهرستان پورت لوئیس واقع شده است.
تاریخچه
پورت لوئیس را فرانسویان در حدود ۱۷۳۵ بنیاد کردند تا ایستگاهی باشد در راه سفر کشتی‌های فرانسوی رهسپار دماغه امید نیک.
این شهر به افتخار لوئی پانزدهم فرانسه، پورت لوئیس (بندر لوئی) نامیده شد.
ماپوتو

ماپوتو پایتخت کشور موزامبیک است. ماپوتو شهری بندری است که بر کرانه اقیانوس هند قرار گرفته‌است.
شهر ماپوتو ۱.۲ میلیون نفر جمعیت دارد و با احتساب حومه جمعیت آن ۱.۸ میلیون نفر برآورد می‌شود. شهر ماپوتو مرکز استان ماپوتو نیز هست و اسقف‌نشین کلیساهای کاتولیک و انگلیکن نیز در این شهر قرار گرفته است. نخستین دانشگاه موزامبیک به نام دانشگاه ادواردو موندلانه نیز در ماپوتو قرار دارد.
پیشینه
ماپوتو در سده هیجدهم بنیاد شد و نخست لورنسو مارکز نام داشت که نام خود را از کاشف پرتغالی لورنسو مارکز گرفته بود. این کاشف کسی بود که منطقه را در سال ۱۵۴۴ کشف کرده‌بود. در سال ۱۸۹۵ خط آهنی تا پرتوریا در آفریقای جنوبی ساخته شد که این امر باعث افزایش جمعیت ماپوتو شد. شهر لورنسو مارکز در سال ۱۸۹۸ پایتخت کشور موزامبیک شد و پس از استقلال کشور در سال ۱۹۷۵ نام آن تغییر کرده و ماپوتو نامیده شد. این شهر پس از رفتن پرتغالی‌ها با رکود مواجه شد اما امروزه بار دیگر رو به رونق نهاده است.
موناکوویل

موناکو-ویل شهر اصلی کشور موناکو و یکی از چهار ناحیه ("استان") این کشور است.
این شهر دارای برج و بارو است و کاخ شاهزاده موناکو (Palais Princier)، کلیسای جامع سان نیکولاس و موزه اقیانوس‌نگاری در این شهر قرار دارند.
جمعیت آن ۱,۱۵۱ نفر برآورد شده است.
محلی‌ها این شهر را صخره (le rocher) هم می‌نامند زیرا این شهر بر روی صخره بزرگی ساخته شده که در درون دریای مدیترانه فرو رفته است.
right
thumb
یانگون

جنوب یانگون.
یانگون (به زبان برمه‌ای: ရန္ကုန္မ္ရုိ့) (نام پیشین: رانگون ) پایتخت پیشین کشور میانمار (برمه سابق) بود.
یانگون با ۵ میلیون جمعیت بزرگ‌ترین شهر میانمار است.
شهر یانگون در هم‌ریزشگاه رودخانه‌های یانگون و باگو قرار گرفته و ۳۰ کیلومتر با خلیج مارتابان فاصله دارد.
یک کودتای نظامی باعث انتقال پایتخت از یانگون به نایپیداو شد.
ویندهوک

ویندهوک در پایان از ۱۹ قرن
تمبر پست امپریال آلمانی جنوب غرب آفریقا postmarked ویندهوک
ویندهوک پایتخت و بزرگترین شهر کشور نامیبیا است.
این شهر در منطقه خماس قرار دارد و ۲۳۳٫۵۲۹ نفر جمعیت دارد.
پورتو پرنس

پورتو پرنس پایتخت کشور هائیتی است.
با گذشت سال‌ها پس از زمین‌لرزه در هائیتی، وضعیت بهداشتی در پورتوپرنس همچنان فاجعه‌بار است. احتمال ابتلا به بیماری‌های واگیردار در این شهر از همه شهرهای دیگر دنیا بالاتر است. و این یکی از دلایل عمده‌ای است که باعث شد پورتو پرنس در سال ۲۰۱۲ در میان بدترین شهرهای جهان برای زندگی قرار بگیرد و رتبه ۲۱۸ را در فهرست شهرهای قابل زندگی داشته‌باشد.
زمین‌لرزه سال ۲۰۱۰
زمین‌لرزهای در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ (در ساعت ۱۶:۵۳:۰۹ به وقت محلی) با قدرت هفت ریشتر بود که کانون آن در ۱۵ کیلومتری جنوب پورت او پرنس، واقع شده بود، و خسارات بسیاری را به این شهر وارد کرد.
این زمین‌لرزه که کشور هائیتی را لرزاند و در جمهوری دومینیکن نیز احساس شد، بدترین زلزله هائیتی طی دو سده اخیرش بود.
thumb
آستانه (قزاقستان)

آستانه پایتخت کشور قزاقستان است. جمعیت آستانه در نوامبر ۲۰۰۸ حدود ۶۳۳۷۰۰ نفر بود. این شهر به‌دلیل واقع‌شدن در منطقه‌ای سردسیر، یکی از شهرهای سرد دنیا به‌شمار می‌آید؛ به‌طوری‌که در زمستان، دمای هوا در بعضی از روزها به ۴۰- درجه سانتی‌گراد می‌رسد.
آستانه شهری نوساز است که به‌دلایل امنیتی در مرکز قزاقستان بنا شده و درسال ۱۹۹۸ میلادی به‌جای آلماتی به‌عنوان پایتخت قزاقستان معرفی شده‌است چون شهر آلماتی به‌مرزهای سه کشور همجوار قزاقستان بسیار نزدیک است.
پیشینه
شهر آستانه تا ۱۹۶۱ آق‌مالینسک و تا ۱۹۹۲ تسلینوگراد نام داشت. این شهر تا سال ۱۹۹۸ آق‌مولا نام داشت که به معنی «مزار سفید» است. این نام‌گذاری به خاطر مدفون بودن یکی از محترمان مذهبی در این مکان صورت گرفته‌بود و نام آستانه نیز اشاره به همین مزار دارد.
ششم ژوئن ۱۹۹۶میلادی «نورسلطان نظربایف» رئیس جمهوری قزاقستان درحالی فرمان انتقال پایتخت را از آلماتی به آستانه صادر کرد که بسیاری از کارشناسان و مقامات دولتی آن را غیرعملی و ناممکن می‌دانستند. کمبود اعتبار مالی، هوای سرد و بادهای شدید آستانه از سبب‌های عمده این عدم اطمینان بود.
رئیس جمهوری قزاقستان، قرار گرفتن آلماتی در منطقه زلزله خیز و نبود زمینه‌های جغرافیایی برای رشد مرکز کشور را از دلایل انتقال پایتخت از آلماتی به آستانه توصیف کرده و گفته بود با انتقال پایتخت به آستانه، مرکز کشور توسعه خواهد یافت.
گروه‌هایی از ملی‌گرایان روس در روسیه و داخل قزاقستان نیز خواهان پیوستن دوباره شمال قزاقستان به روسیه بودند، که انتقال پایتخت به شهری در مرکز کشور و نزدیک به روسیه، باعث شد که بسیاری از قزاق‌ها به این شهر منتقل شوند و این خواسته عملی نشود.
برخی از روشنفکران قزاق علت پایه‌ای انتقال پایتخت را این گونه عنوان کرده‌اند که نورسلطان نظربایف می‌خواهد در تاریخ قزاقستان نقش پتر بزرگ در روسیه را داشته باشد. همچنان که پتر بزرگ با بنیاد «سن پترزبورگ» نام خود را جاودانی کرد، نظربایف هم می‌خواهد با ساخت پایتخت جدید، نام خود را جاودانی کند. در آغاز پیشنهادهایی شده بود که پایتخت جدید را «نورسلطان» نامگذاری کنند، ولی نظربایف نام «آستانه» را برای آن برگزید.
نظربایف تاکید کرده بود که آستانه پایتخت اورآسیا است و به این دلیل در معماری آن دو سبک شرقی و غربی با هم آمیخته‌است. افزایش قیمت نفت در بازار جهانی، به قزاقستان امکان داد تا با فراخوانی از بهترین معماران جهان، شهر آستانه را نوساز کند. در طی ۱۰سال، جمعیت آستانه از حدود ۳۰۰هزار نفر به حدود ۷۰۰هزار نفر افزایش پیدا کرد.
ساختمان‌سازی در پایتخت جدید قزاقستان با سرعت ادامه دارد، صدها شرکت داخلی و خارجی، ده‌ها هزار کارگر قزاق، ترک، ازبک، روس، تاجیک، قرقیز و چینی در ساخت بیش از ۶۵۰مجموعه مسکونی، اداری و تفریحی در این شهر مشغول هستند.
یکی از نارسایی‌های آستانه آب و هوای نامساعد آن بویژه بادهایی است که تقریبا همه‌روزه می‌وزد، با هدف جلوگیری از این بادها، در چند سال قبل درختکاری در ۴۰هزار هکتار از اطراف شهر آغاز شده‌است.
نگاره
رده:رودهای یونان

رودهای یونان
کم‌رضوان

کم رضوان روستای کوچکی است در بخش مرکزی شهرستان خمیر در شهرستان خمیر در استان هرمزگان در جنوب ایران.
این روستا زیر پر ناصر واقع شده‌است.
محدوده روستا
از شمال کوه لاور شیخ، از جنوب بهر رضوان، از مغرب روستای پرپاتنگ و روستای چارون، و از مشرق به کوه محدود می‌شود.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۱۰۰ نفر است که به دامداری مشغول هستند.
روستای کم رضوان دارای ۲ باب آب‌انبار و ۲ باب مسجد ویک مدرسه است.
چند اصله نخل ته دره به چشم می‌خورد.
چشمه کوچکی است که این نخلها را آبیاری می‌کند. دره عمیقی وجود دارد که این روستا را به دو بخش می‌کند، بخش غربی روستا ته دره قرار دارد و بخش شرقی آن روی بهر رضوان واقع شده‌است.
این روستا در ۱۵ کیلومتری شرق روستای گری آب باد واقع شده‌است.
در سرگرد (ورودی) این دره عمیق و در داخل کوه آثاری در سنگ حفر شده‌است که به آثار «شمد لاوری» معروف است.
روایت است که این آثار از «شمد لاوری» به جا مانده‌است.
شمد لاوری
شیخ محمد لاوری مشهور به شمد لاوری از جوانمردان دلیر منطقه بوده‌است که به حیله‌گری کدخدایان منطقه توسط سرهنگ پالار در «روستای ایلود» کشته شد.
این روستا چند سال پیش از بستک جدا شده و به بخش خمیر پیوند داده‌اند.
ایلود

ایلود یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
ایلود در ۹ کیلومتری شرق روستای چاه بنارد واقع است.
محدوده ایلود
از شمال مورد، از جنوب چاه دزدان، از مغرب چاه بنارد، و از سمت مشرق به برکه لاری محدود می‌گردد.
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱،۲۵۷ نفر (۲۸۴ خانوار)
بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند دارای دبستان، لوله‌کشی آب، آب‌انبار برکه، مسجد وبرق است.
چشمه‌ای تقریبا بزرگ در ایلو جاری است که ۱۰۰۰ من (۴۰۰۰ کیلو) زراعت را آبیاری می‌کند.
دارای باغات ومزارع متعددی است.
۱۰۰۰۰ اصله نخل آبی دارد.
از سمت شمال غربی روستا مخدان ایلود قرار دارد.
۱۷ هزار اصله نخل دیم دارد و ۵۰۰۰ من (۲۰۰۰۰ کیلوگرم) زمین دیم دارد. چند دستگاه پمپ آب وجود دارد که باغات و صیفی جات را آبیاری می‌نماید.
در جنوب شرقی روستا چشمه کوچکی به نام داربست با ۵۰۰ اصله و در جنوب غربی چشمه دیگری به نام دمب دمبی با ۵۰۰ اصله نخل و نیز چشمه بنک زار با ۵۰۰ اصله نخل و در مغرب نخلستان کوچکی است به نام موراک معروف است، با حدود ۲۰۰ اصله نخل وجود دارد.
خرمای خواصوئی و خنیزی باغات ایلود در نوع خود در محل بی‌نظیر است.
در روستای ایلود تمام منتوجات نخیل ساخته می‌شود از مشب رنگی و باد بزن و حصیر وپدی خرما تمام این‌ها از پش نخل می‌سازند.
قلعه ایلود (بستک هرمزگان)
در ارتفاعات شمال ایلود آثار قلعه‌ای بزرگ و مفصل دیده می‌شود و چندین آب‌انبار برکه مربوط به دوره زرتشتیان (در لهجه محلی گورها) در آنجا باقی‌مانده‌است.
روستای ایلود زادگاه مرحوم حاجی ملا احمد ایلوئی عالم معروف است.
شیخ محمد لاوری و روستای ایلود
شیخ محمد لاوری مشهور به شمد لاوری در این روستا کشته شده‌است.
در تابستان سال ۱۳۲۴ خورشیدی جوانی ۲۹ ساله به نام «شمد لاوری» توسط سرهنگ پالار در این روستا در نیمه شب بقتل می‌رسد.
شمد لاوری یا شیخ محمد لاوری از نوادگان (شیخ حسن مدنی) بودند، علامه شیخ حسن بن سید محمد بن سید عبدالحمید الشناوی المدنی یکی از علماء ناحیه جنوب بودند.
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد. «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
بنی عباسیان، بستکی، محمد اعظم، «تاریخ جهانگیریه» چاپ تهران، سال ۱۳۳۹ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
نگاره‌ها از: محمد محمدیان.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
محمدیان، کوخری، محمد، “ (به یاد کوخرد) “، ج۱. ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد، (مشایخ مدنی)، چاپ دوم، دبی: سال انتشار ۲۰۰۲ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
بخش مرکزی
مزگت

مزگت واژه‌ای ایرانی به معنی مسجد است و ریشه آن در زبان آرامی است.منظور از مز در مزکد یا مزگت همان خدا و کد به معنی خانه ست.
معادل این واژه در آرامی هخامنشی، سریانی و مندائی مسگداء است، و از آرامی وارد زبان عربی شده است.
در زبان کردی به مسجد ، مزگت یا مزگوت گفته می‌شود و در تمامی کردستان ایران ، عراق ، ترکیه و سوریه این واژه کاربرد دارد .
در انگلیسی نیز Mosque و در ارمنی Maskit باز هم ریشه در مزگت دارد.
هنوز برخی از مسجدهای کهن ایران با نام مزگت نامیده می‌شود مانند «ایسپیه مزگت» (مسجد سپید) در گیلان «دزگامزگت» مازندران و در تمامی مناطق کردنشین مانند مزگت طوبی خانم.
در رامسر
در روستاهای رامسر چون گذشته این واژه هنوز به معنای مسجد به کار می‌رود. در جواهرده مسجدی قدیمی را به نام مزگت می‌نامند. مسجد آدینه نیز که مسجد تاریخی و کهن است به این نام خوانده شده‌است. گویا پیش از اسلام در این مکان نیایشگاه آناهیتا بوده‌است و پس از اسلام به نام مسجد تبدیل و به مزگت آدینه معروف شده‌است. گورهای بزرگ زرتشتیان در پیرامون آن خود دلیل بر این است که در گذشته و دوره‌های مختلف این مکان به عنوان معبد و نیز آتشکده زرتشتی مورد توجه بوده‌است.
در بخشی دیگر از جواهرده رامسر که در کنار چکاد سماموس است مسجدی بود که مردمان آن را به عنوان مزگت مزگتا می‌خواندند و در توصیف آن آمده‌است: مسجد بزرگ و جامع.
سانتو دومینگو

سانتو دومینگو پایتخت کشور جمهوری دومینیکن است.
پیشینه
پیش از رسیدن کریستف کلمب به این ناحیه در سال ۱۴۹۲، سرخ‌پوستان تائینو ساکنان این منطقه بودند.
در آن زمان جزیره هیسپانیولا توسط روسای قبیله (کاسیکازگو) اداره می‌شد و به ۵ قسمت بخش شده بود.
مترو
متروی سانتو دومینگو در سال ۲۰۰۸ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۳۰ ایستگاه می‌باشد.
جزایر مارشال

جمهوری جزایر مارشال کشوری است جزیره‌ای در اقیانوس آرام. پایتخت آن ماجورو است.
مساحت جزیره مارشال ۱۸۱ کیلومتر مربع می‌باشد.
تاریخ
آلمان در قرن نوزدهم کنترل جزایر را از اسپانیا گرفت و خود بر آن حکومت کرد. در طی جنگ جهانی دوم تا سال ۱۹۴۴، ژاپن این جزایر را اشغال کرد. سپس نیروهای آمریکایی این جزایر را تصرف کردند. در سال ۱۹۸۶ پیمان اتحادیه آزاد بین جزایر مارشال و آمریکا منعقد شد. در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰ جزایر مارشال از آمریکا اعلام استقلال کرد
ایالات متحده، از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ میلادی، ۶۷ آزمایش مرتبط با جنگ‌افزار هسته‌ای را در جزایر مارشال انجام داد.
سیاست
در سال ۲۰۰۰، کسای نوت به مقام ریاست جمهوری جزایر مارشال رسید.
در قرون ۱۶ و ۱۷ که اسپانیا با کشورگشایی توانست به بزرگترین کشوراستعمارگر جهان تبدیل شود و سیاحان زیادی برای دیدن از مناطق مختلف جهان از اعزام شدند جزایر زیادی در این دوران کشف شد یا در حال کشف بود جزایر مارشال با وجود کشف در حدود ۲۰۰ سال قبل و با دارا بودن قبایل بومی که مشابه با قبایل بومی استرالیا بود بدست نیروهای اسپانیا افتاد و تحت حاکمیت این کشور درآمد
جغرافیا
پایتخت این کشور شهر ماجورو (Majuro) با ۲۰ هزار نفر جمعیت می‌باشد. مساحت جزایر مارشال ۱۸۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۶۱،۹۶۳ نفر است.
از مهمترین شهرهای جزایر مارشال می‌توان، ابیه ۹ هزار نفر، لورا ۲ هزار نفر، آجلتاکه ۱۲۰۰ نفر و انه وتاک ۸۰۰ نفر را نام برد. جزایر مارشال از اتحادیه کشورهای مستعمره آمریکا در قاره اقیانوسیه‌است. جزایر مارشال از دو جزیره عمده به نام‌های بیکینی و انواتک تشکیل شده‌است
تقسیمات کشوری
جزایر مارشال دارای ۳۰ ایالت می‌باشد:
نقشه جزایر مارشال
نام جزیره
مساحت
به فارسی
به انگلیسی
Ailinglaplap Atoll
آیلوک
Ailuk Atoll
آب‌سنگ حلقوی ارنو
Arno Atoll
آب‌سنگ حلقوی آئور
Aur Atoll
آب‌سنگ حلقوی ابون
Ebon Atoll
آب‌سنگ حلقوی انوتاک
Enewetak Atoll
جزیره جابات
Jabat Island
آب‌سنگ حلقوی جالوئیت
Jaluit Atoll
جزیره کیلی
Kili Island
آب‌سنگ حلقوی کواجالین
Kwajalein Atoll
آب‌سنگ حلقوی لائه
Lae Atoll
جزیره لیب
Lib Island
Likiep Atoll
Likiep Atoll
ماجورو
Majuro Atoll
آب‌سنگ حلقوی ماولاپ
Maloelap Atoll
آب‌سنگ حلقوی میجیت
Mejit Island
آب‌سنگ حلقوی میلی
Mili Atoll
آب‌سنگ حلقوی نامداریک
Namdrik Atoll
آب‌سنگ حلقوی نامو
Namu Atoll
آب‌سنگ حلقوی رونگلاپ
Rongelap Atoll
آب‌سنگ حلقوی اوجائه
Ujae Atoll
آب‌سنگ حلقوی اوتیریک
Utirik (Utrik) Atoll
ووتوو
Wotho Atoll
آب‌سنگ حلقوی ووتجه
Wotje Atoll
مردم‌شناسی
اقوام
۸۸ ٪ نژاد جزایر مارشال را بومیان این جزایر تشکیل می‌دهند، سفید پوستان نیز ۶ ٪ جمعیت را شامل می‌شوند.
ادیان
دین ۶۲ ٪ مردم جزایر مارشال پروتستان، ۷ ٪ کاتولیک و ۳ ٪ مورمون است. ز
زبان‌ها
بانهای رسمی جزایر مارشال، مارشالی (با لهجه‌های کاجین و ماجول) و انگلیسی هستند.
اقتصاد
واحد پول جزایر مارشال، دلار آمریکا با واحد جزء (سنت) نام دارد. صادرات جزایر مارشال را موز و آناناس تشکیل می‌دهند، توریسم نیز از جمله صنایع مهم این کشور است.
هونیارا

هونیارا پایتخت کشور جزایر سلیمان است.
جغرافیا
جمعیت آن در سرشماری ۱۹۸۶ برابر با ۳۰،۴۱۳ بود.
این شهر بر روی جزیره گوادال‌کانال بنا شده و در پایان جنگ جهانی دوم به عنوان جانشینی برای پایتخت پیشین یعنی شهر تولاگهی بازسازی شد.
هونیارا دارای یک لنگرگاه، ساختمان حکومتی بازسازی‌شده و یک موزه ملی است.
ماجورو

ماجورو پایتخت کشور جمهوری جزایر مارشال است.
شهر ماجورو در سال ۲۰۰۴ دارای ۲۵،۴۰۰ نفر جمعیت بوده است.
این شهر بر روی آبسنگی حلقوی (آتولی) به نام آتول ماجورو بنا شده که خود آن آتول از ۶۴ جزیره تشکیل یافته است.
مرکز تجاری این شهر را محله‌ای به نام اولیگا تشکیل می‌دهد.
در خلال جنگ جهانی دوم نظامیان آمریکایی در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۴ به ماجورو که در آن زمان در دست ژاپنی‌ها بود حمله کردند.
شهر خواهر
گوام -
کاوایی, نارا -
تایپه -
روسو (دومینیکا)

روسو (Roseau) پایتخت کشور دومینیکا است.
کشور دومینیکا یکی از کشورهای جزیره‌ای در دریای کارائیب در قاره آمریکا است (با جمهوری دومینیکن اشتباه نشود).
جمعیت شهر روسو در سال ۲۰۰۱ برابر با ۱۴،۸۴۷ نفر بود. این شهر بر روی دهکده‌ای قدیمی از سرخ‌پوستان کالیناگو به نام «سایری» بنا شده است.
کاتماندو

کاتماندو (به زبان نپالی: काठमाडौं) پایتخت کشور نپال و بزرگ‌ترین شهر این کشور است .
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، جمعیت شهر کاتماندو ۱،۰۰۳،۲۸۵ نفر است.
جغرافیا
این شهر با مساحت ۵۰٫۶۷ کیلومتر مربع در بلندی ۱،۴۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است و در مرکز نپال در دره کاتماندو و در کنار رودخانه بگماتی قرار گرفته‌است. کاتماندو با دو شهر پاتان و بهاکتاپور یک مجموعه شهری را تشکیل می‌دهد.
مناطق شهری
کاتماندو به ۳۵ منطقه تقسیم می‌شود. بزرگترین منطقه این شهر، منطقه ۱۶ با مساحت ۴٫۴ کیلومتر مربع است که در شمال شهر قرار دارد. از سوی دیگر، منطقه ۲۶ که در مرکز شهر قرار دارد، با مساحت ۰٫۰۴ کیلومتر مربع کوچکترین منطقه شهر است.
ریشه نام
نام کاتماندو از ترکیب واژه‌های سانسکریت «کاسث» (काष्ठ) به معنی چوب و «مانداپ» (मंडप/मण्डप) به معنی سایه‌سار پدید آمده.
واژه کاسث‌مانداپ پس از سال‌ها استفاده در زبان‌های محلی به‌صورت کاتماندو تلفظ شده است.
گفته می‌شود بخاطر فراوانی ساختمان‌های چوبی زیاد که باعث گسترده بودن سایه‌های فراوان در سطح شهر می‌شده این نام را بر آن شهر گذارده بودند.
مناظری از زندگی روزمره در کاتماندو