mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
مخلوط‌کن

یک دستگاه مخلوط‌کن برقی
دستگاه مخلوط‌کن برای مخلوط کردن مایعات و همچنین جهت خرد یا آسیاب کردن گوشت، سیب زمینی، پیاز، مغز گردو، برنج، ادویه و اجسام سخت به کار می‌رود.
دستگاه‌های مخلوط کن ممکن است پارچ شیشه‌ای یا پلاستیکی داشته باشند. برخی آن‌ها دکمه یخ دارند که می‌توان از آن برای تهیه انواع نوشیدنی‌های خنک استفاده نمود.
شرکتهای سازنده این گونه لوازم برقی گاهی دستگاه‌های متنوع و جداگانه به بازار عرضه می‌کنند که بعضی از آنها فقط یک کار خاص را انجام می‌دهد و بعضی با استفاده از لوازم یدکی چند کار مختلف را انجام می‌دهند.
قطعات تشکیل دهنده
درپوش آسیاب: این درپوش از بیرون ریختن مواد آسیاب شده جلوگیری می‌کند و مجهز به یک جز فشاری می‌باشد که شستیهای آسیاب را حل نموده و موتور را به کار می‌اندازد.
تیغه آسیاب: تیغه آسیاب شامل دو نیم تیغه‌است که فقط یک طرف آن تیز و برنده‌است روی تیغه دکمه‌ای قرار دارد که با فشار دادن آن تیغه ابر می‌دارند.
کائوچویی زیر تیغه: این کاسه مواد آسیاب شده را در خود نگه داری می‌کند و زیر تیغه، روی بدنه دستگاه، قرار می‌گیرد.
دکمه کائوچویی: این دکمه جهت نگه داری تیغه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
قسمت مخلوط کن: این قسمت از دستگاه شامل اجزایی به شرح زیر است:
درپوش پلاستیکی که از ریختن مواد مخلوط شده به بیرون جلوگیری می‌کند.
تیغه مخلوط کن که در وسط مخزن نصب می‌شود.
قسمت آب پرتقال گیری: قسمت آب پرتقال گیری دستگاه از اجرای زیر تشکیل شده‌است:
درپوش کلاهکی که روی بازوی مخلوط کن سوار می‌شود و قسمت وسط آن گردان است.
مخزن که روی دکمه سر موتور سوار می‌شود و بازوی بلندی که با کلاهک درپوش درگیر می‌شود در آن قرار دارد. روی دسته دکمه فشاری قرار دارد.
بدنه اصلی دستگاه که موتور محرک در آن قرار دارد و دکمه‌ای که زیر دسته مخلوط کن آن قرار می‌گیرد.
قسمت الکتریکی دستگاه: قسمت الکتریکی آسیاب برقی از قطعات زیر تشکیل شده‌است:
موتور آسیاب و مخلوط کن برقی: موتور از نوع یونیورسال است و وظیفه آن به حرکت درآوردن تیغه‌است به منظور عملیات خرد کردن یا مخلوط کردن مواد می‌باشد. دور موتور حدود ۱۲۰۰۰ دور در دقیقه و سرعت تیغه نیز همان سرعت محور موتور است. این دستگاه باید به صورت لحظه‌ای حدود ۳ ثانیه روشن و استفاده شود تا نسوزد.
کلیدهای شستی: کلیدهای شستی در مسیر جریان الکتریکی قرار می‌گیرند و با فشار دادن درپوش آسیاب این کلیدها عمل نموده و موتور الکتریکی به کار می‌افتد.
پایانه: پایانه محل اتصال سیم‌های رابط می‌باشد و از جنس پلاستیکی است.
کابل رابط: کابل رابط که از نوع ۲x۰٫۷۵ یا ۲x۱ می‌باشد از نوع افشان است.
دوشاخه: برای اتصال کابل رابط دستگاه به پریز از دوشاخه استفاده می‌شود.
نکات ایمنی در بکارگیری دستگاه
هیچ وقت قطعات آسیاب مخلوط کن برقی را با آب جوش پاک تمیز نکنید.
قطعات را با شعله آتش خشک نکنید.
هرگز دستگاه اصلی را که موتور در آن تعبیه شده داخل آب نکنید.
دستگاه را نزدیک شعله آتش، اجاق گاز، و وسایلی که با گرما در ارتباط هستند و نیز اشعه مستقیم آفتاب نگذارید.
هرگز به طور طولانی از دستگاه استفاده نکنید این دستگاه باید ۳ ثانیه کار کند و ۳ ثانیه استراحت داشته باشد.
از ریختن مواد سخت داخل آسیاب جدا خودداری نماید.
موقع باز و بسته کردن دستگاه دوشاخه را از پریز بیرون آورید.
اختراع‌ها در ایالات متحده (۱۸۹۰–۱۹۴۵)
رده:وسایل خانگی

وسایل خانگی
فهرست زنان شاهنامه

در بخش پهلوانی و اسطوره‌ای:
آرزو
آزاده
آزرمی دخت
ارنواز
اسپنوی
بانوی گازرگازر
بانوی گردوی
بانوی مهبود
پوراندخت
تهمینه:دختر شاه سمنگان (از سرزمین‌های توران)، همسر رستم و مادر سهراب
جریره
رودابه
سودابه
سهی
سیندخت
شهرناز
فرانک
فرنگیس
کتایون
گردآفرید: یکی از ساکنان و جنگجویان دژ مرزی ایران به نام سپیددژ بود که با سهراب جنگید و شکست خورد و با هوشمندی از چنگ او گریخت.
گلشهر
ماه‌آفرید
منیژه
همای
زنان شاهنامه
زنان شاهنامه
شاهنامه
ارنواز

ارنواز یکی از دو دختر جمشید است که در ابتدا به همسری ضحاک درآمد و پس از پیروزی فریدون بر ضحاک، همسر فریدون شد.
ارنواز در شاهنامه
پادشاهی جمشید به سبب تغییر اخلاق و رویه در حکومت بخت و اقبال از او برگشت و فره‌ایزدی از سیمای پر کشید. اکابر و بزرگان کشور از وی روی برتافته به جانب ضحاک رو آوردند. چون ضحاک بر تاج و تخت کیان جلوس نمود عمده فعالیت او یافتن جمشید و کشتن او بود چون مادامی که جمشید متواری بود، جلوس او قانونی محسوب نمی‌شد مگر اینکه نسل پادشاهی ایران از روی زمین محو شود.
ضحاک چون بر تخت پادشاهی نشست، گرد او اجتماع کردند و سالیان زیاد حکومت کرد ولی عمده خصائص حکمرانی دوران ضحاک ترویج آئین دروغ و محو راستی در قلمرو او بود جادوگران و دیوان صاحب منصب و اختیار فرزانگان و نیکوکاران در خفا و خطر قرار گرفتند. طبق رسم باستان پادشاه جدید تا ملکه یا بانوی سلطان پیشین را به عقد خود درنمی‌آورد حکومت او رسمیت نداشت فلذا ضحاک دو دختر پادشاه متواری را به عقد خویش درآورد و رسما پادشاه ایرانیان و تازیان شد.
شده بر بدی دست دیوان دراز به نیکی نرفتی سخن جز به راز
دو پاکیزه از خانه جمشید برون آوریدند لرزان چو بید
که جمشید را هر دو دختر بدند سر بانوان را چو افسر بدند
ز پوشیده رویان یکی شهرناز دکر پاک‌دامن به نام ارنواز
ارنواز در اوستا
در اوستا نام ارنواز به دیسه «ارنوک» (اوستایی: 𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐 /arənavak/) در بندهای ۱۳ و ۱۴ گوش‌یشت (درواسپ یشت) دیده می‌شود. آمده ست که فریدون برای ایزد گوش قربانی نموده و از او درخواست که به ضحاک غلبه کند و دو زنش را به نام‌های «سنگهوک» (اوستایی:𐬯𐬀𐬢𐬵𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐 /saŋhavak/) و «ارنوک» (اوستایی:𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐 /arənavak/) را که برای زادآوری دارای بهترین بدن و از برای خانه‌داری برازنده هستند؛ از وی برباید. در بندهای ۲۳ از رام‌یشت و در بندهای ۳۳ تا ۳۵ از ارد یشت باز فریدون از برای فرشتگان ویو (هوا) و ارد (دارایی) فدیه می‌آورد تا بر ضحاک چیرگی یافته و دو زنش را برباید. برای نمونه در بند ۱۴ گوش‌یشت آمده ست:
kazki. me. vaŋuhi. səvište. drvāspe. taț. āyaptəm.
«این کامیابی را بمن ده‌ای نیک ای تواناترین درواسپ که من به اژی دهاک (ضحاک) سه‌پوزه سه‌کله، شش چشم هزار چستی و چالاکی دارنده پیروزی یابم. باین دیو دروغ بسیار قوی که آسیب مردمان است باین خبیث و قوی‌ترین دروغی که اهریمن بر ضد جهان مادی بیافرید تا جهان راستی را از آن تباه سازد و که من هر دو زنش را بربایم هر دو را سنگهوک و ارنوک که ازبرای زادآوری دارای بهترین بدن می‌باشند هر دو را که از برای خانه‌داری برازنده هستند. »
شهرناز
فهرست زنان شاهنامه
شهرناز

شهرناز یا شهرنواز یا شه‌نواز یکی از دو دختر جمشید است که در ابتدا به همسری ضحاک درآمد و پس از پیروزی فریدون بر ضحاک، همسر فریدون شد.
شهرناز در شاهنامه
طبق متون شاهنامه به نظر می‌رسد ارنواز خواهر بزرگتر است چون در مصاحبت و گفتگوها این ارنواز است که مشارکت دارد و شهرناز اگر هم در جمع حضور دارد ساکت و خاموش فقط می‌شنود. بار اول مباحثه ارنوار با ضحاک آن زمانی است که ضحاک از خوابی که دیده بود هراسان بیدار گشت و نعره برآورد و از بانگ هولناک آن هر دو خورشیدرو نزد او آمده و ارنواز به طعنه به پادشاه هفت کشور می‌گوید چه شده که شاه جهان چنین هراسان گشته است.
بار دیگر زمانی که فریدون بر پایتخت ضحاک بابل سیطره یافت داخل کاخ صد ستون شد همه نگهبانان و نره دیوان ضحاک را با گرز نقش زمین کرد چهار نعل به درون کاخ تاخت کلاه کیانی را گرفته بر سر نهاد آنگاه دختران جم به استقبال او آمدند از اصل و نسب فریدون پرسیدند نشان او را یافتند و فهمیدند که خواب‌های پریشان ضحاک بی‌سبب نبود. فریدون مخفیگاه ضحاک را پرسید و باز این ارنواز است که پاسخ آورد و شهرناز خاموش است.
چو بشنید ازو این سخن ارنواز گشاده شدش بر دل پاک راز
بدو گفت شاه آفریدون تویی که ویران کنی تنبل و جادویی
ز پوشیده رویان یکی شهرناز دگر پاک دامن به نام ارنواز
به ایوان ضحاک بردندشان بر آن اژدها فش سپردندشان
بپروردشان از ره جادویی بیاموختشان کژی و بد خویی
ندانست جز کژی آموختن جز از کشتن و غارت و سوختن
شهرناز در اوستا
در اوستا نام ارنواز به دیسه‌ی «سنگهوک» (اوستایی:𐬯𐬀𐬢𐬵𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐 /saŋhavak/) در بندهای 13 و 14 گوش‌یشت (درواسپ یشت) دیده می‌شود. آمده ست که فریدون برای ایزد گوش قربانی نموده و از او درخواست که به ضحاک غلبه کند و دو زنش را به نام‌های «سنگهوک» (اوستایی:𐬯𐬀𐬢𐬵𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐 /saŋhavak/) و «ارنوک» (اوستایی:𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐 /arənavak/) را که برای زادآوری دارای بهترین بدن و از برای خانه‌داری برازنده هستند؛ از وی برباید. در بندهای 23 از رام‌یشت و در بندهای 33 تا 35 از ارد یشت باز فریدون از برای فرشتگان ویو (هوا) و ارد (دارایی) فدیه می‌آورد تا بر ضحاک چیرگی یافته و دو زنش را برباید . برای نمونه در بند 14 گوش‌یشت آمده ست:
kazki. me. vaŋuhi. səvište. drvāspe. taț. āyaptəm.
«این کامیابی را بمن ده‌ای نیک ای تواناترین درواسپ که من به اژی دهاک (ضحاک) سه‌پوزه سه‌کله، شش چشم هزار چستی و چالاکی دارنده پیروزی یابم. باین دیو دروغ بسیار قوی که آسیب مردمان است باین خبیث و قوی‌ترین دروغی که اهریمن بر ضد جهان مادی بیافرید تا جهان راستی را از آن تباه سازد و که من هر دو زنش را بربایم هر دو را سنگهوک و ارنوک که ازبرای زادآوری دارای بهترین بدن می‌باشند هر دو را که از برای خانه‌داری برازنده هستند. »
ارنواز
فهرست زنان شاهنامه
تهمینه

سمنگان به دیدار رستم
تهمینه در شاهنامه، دختر شاه سمنگان، همسر رستم و مادر سهراب است. فردوسی، درباره این بانو چنین می‌سراید، که روزی رستم برای نخجیر به مرز سمنگان رسید، گوری را شکار کباب کرده و خورد، آنگاه رخش را در بیشه‌زار رها بخواب و استراحت پرداخت. عده‌ای از سواران ترک در آن شکارگاه رخش را بی‌صاحب یافته آن را با خود به سمنگان بردند. رستم که از خواب برخاست به اطراف نظر افکند، رخش را ندید دلگیر شد به ناچار از جای بلند شد زین را کول کرده پی اسب را گرفته به شهر سمنگان رسید:
چو نزدیک شهر سمنگان رسید خبر زو به شاه و بزرگان رسید
تهمینه در شاهنامه
تنی چند از اهالی سمنگان ورود رستم دستان را به شاه سمنگان خبر می‌دهند، مرزبان سمنگان به محض آگهی با چند تن از خاصان و بزرگان به استقبال رستم آمده او را با احترام به ارگ دعوت و به افتخار او بزم شایسته‌ای برپا می‌کنند. رستم از گم شدن رخش اظهار نگرانی می‌کند، شاه سمنگان و اعیان آن جا به رستم اطمینان می‌دهند رخش پیدا خواهد شد نگران نباشد. تهمتن شاد گردیده، تا پاسی از شب به می‌گساری پرداخت سپس در بستری که برایش آماده شده بود به خواب رفت ولی در امتداد شب مهمان ناخوانده بر او وارد می‌شود:
یکی بنده شمعی معنبر به دست خرامان بیامد به بالین مست
پس پرده اندر یکی ماهروی چو خورشید تابان پر از رنگ و بوی
دو ابروکمان و دو گیسو کمند به بالا به کردار سرو بلند
روانش خرد بود و تن جان پاک تو گفتی که بهره ندارد ز خاک
آمدن تهمینه به نزد رستم
چون پاسی از شب گذشت و رستم بخواب فرورفت در اتاق به آرامی باز شد و تهمینه با شمعی در دست آهسته بر بالین مست آمد، رستم از خواب بیدار گشت خیره به تهمینه نگریست و نام و سبب مراجعه او را در آن موقع نا به هنگام پرسید که در جواب شنید: من دختر شاه سمنگان از پشت شیران و پلنگان هستم که در جهان جفتی لایق من نیست، از تو افسانه‌ها شنیده‌ام که هیچ ترسی از شیر و نهنگ و پلنگ نداری، شب تیره تنها به مرز توران شدی از تفحص در آن مرز هیچ هراسی در دل نداری، گوری را به تنهایی بریان کرده می‌خوری، چون اینگونه آوازه تو را شنیدم به پیشت آمده‌ام:
چنین داد پاسخ که تهمینه‌ام تو گویی که از غم به دو نیمه‌ام
یکی دخت شاه سمنگان منم ز پشت هژبر و پلنگان منم
رستم که از زیبایی تهمینه خیره مانده بود، نام یزدان جهان آفرین را بخواند و آن نیک رو آهسته پهلوی رستم نشست. چون رستم پری‌چهره را بر آنگونه دید و هیچ راهی جز فرهی، فرجام را ندید، گفت باید موبدی حاضر گشته تا از شاه بخواهد تو را به عقد من درآورد و تهمینه از پیشنهاد او بسیار شاد شد:
به گیتی ز شاهان مرا جفت نیست چو من زیر چرخ کبود اندکیست
کس از پرده بیرون ندیده مرا نه هرگز کس آوا شنیدی مرا
تهمینه در ادامه می‌گوید چون وصف پهلوانی تو را شنیدم ندیده عاشق تو گشته‌ام و بدان که من عقلم را فدای عشق تو کرده‌ام و از خدای جهان آرزو دارم از تو فرزندی به من عطا فرماید که مانند تو باشد، از این گذشته من آمده‌ام که خبر یافتن رخش را نیز به تو بدهم. تهمتن چون سخنان تهمینه را شنید، همان شب او را به عقد خویش درآورد. نه ماه پس از آن شب وصل، سهراب یل چشم به جهان گشود. شاه سمنگان از این وصلت بسیار شادمان شد و بزرگان و اکابر سمنگان همه به رستم تبریک گفتند و جشن بزرگی به افتخار عروس و داماد برپا کردند.
سودابه

سودابه (سوداوه) شخصیتی در حماسه پارسی شاهنامه است. او دختر شاه هاماوران بود. کیکاووس پس از جنگ مازندران و بسط مرزهای کشور خویش این بار متوجه تسخیر کشور هاماوران شد و پس از پیروزی بر شاه هاماوران، از دختر او سودابه خواستگاری کرد:
ازان پس به کاووس گوینده گفت که او دختری دارد اندر نهفت
که از سرو بالاش زیباترست ز مشک سیه بر سرش افسرست
سودابه در شاهنامه
گذر سیاوش از آتش
شاه هاماوران از شکستی که از دولت نه چندان قدرتمند متحمل می‌شود به ناچار به این وصلت رضایت می‌دهد، اما او نقشه‌ای داشت تا کاووس را هلاک نموده بلکه به وضعیت سابق برگردد. پس از این ازدواج شبی به بهانه جشنی کیکاووس و ایرانیان را به کاخ خویش دعوت می‌کند و در آنجا با نیرنگ کیکاووس و دیگر سپاهیان ایران را به بند کشیده اسیر خود می‌کند. این بار نیز برای بار دوم خبر به رستم پهلوان رسیده با عجله به کمک کیکاووس می‌شتابد.
سودابه زنی زیبا، باخرد و مهربان توصیف شده که در تمام مدت اسارت کاووس به یاری او برخاسته علیه پدر موضع می‌گیرد. سودابه شهبانوی ایران و نامادری شاهزاده سیاوش است، او بیشتر به خاطر نقش منفی در دربار کاووس و تبعید سیاوش مشهور است. وقتی سیاوش پس از سپری کردن دوران کودکی و نوجوانی در زابل نزد پدر باز می‌گردد ، سودابه شیفته او می‌شود و او را به حرم به بهانه ملاقات با نزدیکان دعوت کرده تا نیاتش را که همان ابراز عشق بود به او بفهماند.
سیاوش نیز از قصد او و دامی که پهن کرده بود آگاه شد و مقاومت کرده از خیانت به پدرش احتراز می‌کند. سودابه بالاجبار می‌خواست با سیاوش هم‌آغوش شود اما در این کش و قوس جز تکه پیراهنی از سیاوش چیزی در دستش نماند. سودابه از ترس برملا شدن موضوع و رسوایی، با مکر زنانه کیکاووس را علیه سیاوش تحریک می‌کند و به او القاء می‌کند که سیاوش قصد تجاور به او را داشت.
سیاوش چو از پیش پرده برفت فرود آمد از تخت سودابه تفت
بیامد خرامان و بردش نماز به بر در گرفتش زمانی دراز
همی چشم و رویش ببوسید دیر نیامد ز دیدار آن شاه سیر
سیاوش بدانست کان مهر چیست چنان دوستی نه از راه ایزدیست
عبور از آتش
کیکاووس نیز برای بیگناهی هر دو، دستور داد آن‌ها از میان آتش بگذرند. سیاووش ناگزیر شد برای اثبات بیگناهی خود و به جای قسم یاد کردن از میان شعله‌های آتش بگذرد که بدون هیچ آسیبی از میان شعله‌های مهیب آتش گذشت. اما سودابه به آتش نزدیک نشد. آنگاه سیاوش پیش پدر رفت وساطت نمود که سودابه را ببخشد و پدر نیز قبول کرد.
چون سودابه متوجه موقعیت سیاوش گشته و قدرت را از کفش رفته می‌دید دوقلوهای یک زن زائو را کشته خودش مادر کودکان مرده جا می‌زند و مرگ آنان را به سبب تجاوز سیاوش وانمود می‌کند و کم‌کم جایگاه پیشین خود را نزد کاووس بازمی‌یابد. سیاوش نیز برای پایان ماجرا به توران پناهنده شده و پس از رویدادهایی به فرمان افراسیاب به قتل می‌رسد. انتشار خبر قتل سیاوش رستم را سوگوار و خشمگین کرده به پایتخت آمد پس از مذمت بسیار به کیکاووس، سودابه را از شبستان بیرون کشیده با شمشیر به دو نیم می‌کند.
تهمتن برفت از بر تخت اوی سوی خان سودابه بنهاد روی
ز پرده به گیسوش بیرون کشید ز تخت بزرگیش در خون کشید
به خنجر بدو نیم کردش به راه نجنبید بر جای کیکاووس شاه
مرداس

مرداس شاه دشت نیزه وران که از نژاد تازی بوده و قلمروش در منطقه امروزی کشور سوریه قرار داشت. تاریخ پادشاهی مرداس همزمان با پادشاهی جمشید در ایران بود. ریشه اسمی مرداس و ضحاک به زبان آرامی نزدیکتر است.ضحاک به کمک ابلیس پدر خود مرداس را از پای دراورد
قلعه ضحاک
از گنجینه‌ها و آثاری که از قلعه ضحاک در آذربایجان ایران بدست آمده احتمال عرب بودن ضحاک را بیشتر می‌کند. بهرحال مرداس پدر ضحاک است که با نیرنگ او کشته می‌شود. مرداس بنابر روایت فردوسی مردی نیک و گرانمایه بود که دادگری می‌کرد و از خدای جهان‌دار می‌ترسید و شاید بخاطر همین خصائص مردم ایران که از ظلم و بیداد خسته شده بودند به استقبال پسرش ضحاک شتافتند و او را بجای جمشید برای پادشاهی ایران ترجیح دادند. باز هم بنابر روایتی از شاهنامه روزی ابلیس به وسوسه کردن ضحاک یا (آژی دهاک) آمد و ضحاک را به کشتن پدر برانگیخت.
یکی مرد بود اندر آن روزگار ز دشت سواران نیزه گذار
گرانمایه هم شاه و هم نیک مرد ز ترس جهاندار با باد سرد
که مرداس نام گرانمایه بود به داد و دهش برترین پایه بود
مر او را دوشیدنی چارپای ز هر یک هزار آمدندی بجای
آبتین

آبتین (آتبین) نام پدر فریدون، پادشاه پیشدادی است. او دومین کسی است که گیاه مقدس هوم را می‌فشرد و به پاس آن فرزندی شایسته‌ای چون فریدون به او عطا می‌شود. آبتین توسط سربازان ضحاک گرفتار و کشته شده مغز سرش را خوراک ماران ضحاک می‌کنند.
نام
نام او در اوستا به صورت آثویه و در سانسکریت آپتیه آمده‌است. در برخی از کتب اوستایی و پهلوی و عربی و فارسی نیز به شکل اثوی، اسپیان یا اثفیان آمده‌است که هم نام او و هم لقب خاندانش است. برخی نیز نام او را «پرگاو» نوشته‌اند.
در لغتنامه دهخدا این نام به معنای روح کامل و انسان نیکوکار آمده‌است. همچنین آبتین به معنای کسی است که به تعالیم زردشت عمل می‌کند و خوش‌کردار، خوش‌گفتار و خوش‌پندار است. صاحب برهان قاطع، معنی آن را نفس کامل و نیکوکار و صاحب گفتار و کردار نیک و اسعدالسعداء آورده‌است.
نام همسر آبتین، فرانک بود. آبتین نام یکی از فرماندهان و پهلوانان ایرانی نیز بوده‌است. .
نسب آبتین در منابع
در کتاب مجمل التواریخ و القصص، نام پدر آبتین، همایون ذکر شده‌است. نسب همایون به تهمورث می‌رسد.
در آثار الباقیه عن القرون الخالیه، اثر ابوریحان بیرونی، در خصوص نسب فریدون (و به‌تبع آن آبتین) چنین آمده: «افریدون بن اثفیان بن گاو بن اثفیان نیکاو بن اثفیان بن شهرکاو بن اثفیان».
فرانک بدو گفت ای نامجوی بگویم تو را هرچه گفتی بگوی
تو بشناس کز مرز ایران‌زمین یکی مرد بد نام او آبتین
ز تخم کیان بود و بیدار بود خردمند و گرد و بی‌آزار بود
ز طهمورث گرد بودش نژاد پدر بر پدر بر، همی داشت یاد
برزین
کیقباد
جاماسپ
هوم
شهرستان چالوس

شهرستان چالوس از شهرستان‌های استان مازندران ایران است. مرکز این شهرستان شهر چالوس است.
جمعیت این شهرستان طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۱۱۶،۵۴۲ نفر بوده که متشکل از ۳۹،۱۰۵ خانوار است. این شهرستان دارای دو بخش، پنج دهستان و سه شهر تابعه‌است.
بخش‌ها
بخش کلاردشت
دهستان بیرون بشم
دهستان کلاردشت
دهستان کوهستان
شهرها: کلاردشت و مرزن‌آباد
بخش مرکزی شهرستان چالوس
دهستان کلارستاق شرقی
دهستان کلارستاق غربی
شهرها: چالوس
در شرق بخش کلاردشت شهر دیگری به نام مرزن‌آباد نیز قرار دارد.
این شهرستان از شمال به دریای مازندران از مشرق به شهرستان نوشهر، از جنوب شرقی به شهرستان نور، از جنوب به استان قزوین و از غرب به شهرستان تنکابن محدود و دارای دو بخش مرکزی و کلاردشت است. چالوس که در متون تاریخی از آن به نام‌های «شالوس» و «سالوش» نیز یاد شده بخشی از سرزمین رویان و از آبادی‌های معتبر طبرستان محسوب می‌شد و دارای پادگان نظامی و قلعه و استحکاماتی برای دفع حمله دیلمان بود که البته مدتی نیز تحت نفوذ دیلمان بوده و مدت زیادی (کلارستاق) بخشی از محال ثلاث تنکابن بوده‌است.
اکثر جنگها در این منطقه صورت می‌گرفت. مقدسی در آثار خود از قلعه سنگی و مسجد جامع چالوس یاد کرده‌است. از این آثار اکنون چیزی باقی نمانده‌است. نخستین بیعت‌هایی که مردم طبرستان در سال ۲۵۰ ه‌.ق با سادات نمودند در همین مسجد جامع انجام شد. تاریخ این شهر حکایت از نشیب و فرازهای فراوان به ویژه در زمان حکومت سادات علوی در طبرستان دارد.
مراکز دیدنی
تپه باستانی کلاردشت
هتل بنیاد و کاخ چایخوران چالوس
سواحل چپکرود پارک جنگلی فین
تله کابین نمک آبرود
ییلاق کلاردشت
دریاچه ولشت
دره رودبارک
علم کوه
کاخ اجابیت
پارک اوجابیت
آب معدنی دلیر
غار یخ مراد
پارک ورگاویج
پارک بنفشه
یخچال طبیعی حصار چال
کلاردشت
بخش کلاردشت دارای امامزاده‌های بسیاری می‌باشد. از جمله: امامزاده زکریای شکرکوه که از نوادگان امام حسین می‌باشد. امامزاده سه تن (سه امامزاده) در کردیچال. امامزاده خلیلی واقع در حسنکیف از نوادگان امام سجاد می‌باشد.
کلاردشت دارای آب و هوای کوهستانی و ارتفاع حدودا ۱۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریای خزر می‌باشد.
از دیگر گردشگاه‌های کلاردشت می‌توان به اینها اشاره کرد: ارتفاعات سنگ لاش. گردنه قلعه گردن؛ و جنگل زیبا و رویایی تارک‌دره و به ارتفاعات یاقوب سره (قلعه حسین دژ کلاردشتی، که در اثر تخریب فقط بقایایی از آن بجا مانده) و ولدره. همچنین شمالی‌ترین و جنگلی‌ترین و زیباترین نقطه کلاردشت روستای پی‌ام بور می‌باشد.
شهرستان بوانات

شهرستان بوانات یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بوانات است. جمعیت این شهرستان بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۰،۴۱۸ تن بوده است.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی
دهستان باغستان
دهستان سیمکان
شهرها: بوانات
بخش مزایجان
دهستان مزایجان
دهستان سروستان
شهرها: مزایجان
بخش سرچهان
دهستان باغ صفا
دهستان توجردی
دهستان سرچهان
شهرها: کره‌ای، حسامی
موقعیت جغرافیایی
شهرستان بوانات در شمال شرقی استان فارس و در فاصله ۲۴۰ کیلومتری شهر شیراز قرار دارد که مساحت آن ۲/۴۹۹۲ کیلومترمربع می‌باشد. از شمال به استان یزد و شهرستان آباده، از جنوب به شهرستانهای ارسنجان و نی ریز، از غرب به شهرستانهای خرم بید و شهرستان پاسارگاد و از سمت شرق به شهرستان خاتم از استان یزد منتهی می‌گردد.
ریشه نام بوانات
در مورد واژه بوانات دو وجه نام گذاری وجود دارد. یکی بون به معنی بهره‌است که بعدها با ات تازی جمع شده‌است و دیگری به معنی بوان (بهشت) است که به مکان سر سبز دلالت دارد.
جمعیت
جمعیت شهرستان ۴۸،۴۱۶ نفر است که در قالب ۱۳،۶۳۶ خانوار می‌باشد و میانگین بعد خانوار شهرستان برابر ۳٫۵۵ نفر است. ۲۰٪ جمعیت شهرستان شهرنشین و ۸۰٪ آن روستانشین اند. ۳۴٪ جمعیت شهرستان را فعالان اقتصادی تشکیل داده و نرخ بیکاری در این شهرستان ۱۴٪ است و حدود ۸۰٪ جمعیت شهرستان باسواد هستند . بوانات دارای سه بخش مرکزی، مزایجان و سرچهان است که شامل دهستانهای باغستان، سروستان، مزایجان، توجردی، باغ صفا، سیمکان و سرچهان است و در کل دارای ۱۱۰ روستا است. جمعیت شهرستان بوانات طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۴٫۰۶۹ نفر بوده‌است .
زبان اکثریت قریب به اتفاق مردم شهرستان بوانات فارسی است و لغات و اصطلاحات فراوانی در ان استعمال می‌شود که حاکی از اصالت این زبان است. معدود روستاهای کوچکی (چنار سوخته، لقمان‌چشمه، دفر، بنک و چنار زاهدان) به زبان عربی و روستای کوپان به زبان ترکی هم صحبت می‌کنند. اما زبان اصلی کاربردی آنان فارسی است.
جاهای دیدنی
تفرجگاه چشمه پیرکدو گودعبدال
دشت کهکویه مزایجان
جنگل مزایجان
رستمی مزایجان
امامزاده بی‌بی مزایجان
دشت شیر مزایجان
امامزاده شاهزاده علی اکبر جیان
رودخانه مزایجان
کوه سرسپید
چهل چشمه
قنات نیم افراز
امامزاده شاهزاده ابوالقاسم
آبشار روستای منج
غار و کوه دیدنی کان گوهر به طول ۴۰۰ متر
امامزاده شاه میرحمزه
تفریح‌گاه محمد حنفیه
کاروانسرای برده شیراز
پروتکل ارتباطات

قرارداد ارتباطات یا پروتکل ارتباطات در شبکه‌های رایانه‌ای به مجموعه قوانینی گفته می‌شود که چگونگی ارتباطات را قانونمند می‌کند. نقش پروتکل در کامپیوتر مانند نقش زبان برای انسان است. برای مطالعه یک کتاب نوشته شده به فارسی باید خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی داشته باشد. برای ارتباط موفقیت‌آمیز دو دستگاه در شبکه ، باید هر دو دستگاه از یک پروتکل یکسان استفاده کنند.
در علوم رایانه و ارتباطات، پروتکل عبارت است از استاندارد یا قراردادی که برای ارتباط میان دو گره برقرار می‌شود. پروتکل اتصال بین دو گره ، انتقال داده بین آن دو و تبادلات میان را ممکن کرده و آن را کنترل می‌کند. پروتکل در ساده‌ترین حالت می‌تواند به عنوان قوانین اداره‌ی منطق، ترکیب و همزمانی ارتباطات در نظر گرفته شود. پروتکل‌ها ممکن در سخت‌افزار یا نرم‌افزار یا ترکیبی از این دو پیاده‌سازی شوند. پروتکل در پایین‌ترین سطح رفتار اتصال سخت‌افزاری را تعریف می‌کند. معنی لغوی پروتکل مجموعه قوانین است.
کارکردها
از آن جا که پروتکل‌ها در کارکرد و پیچیدگی بسیار متفاوتند و انواع زیادی دارند، بیان کردن تعریف یا توصیفی عام در مورد آن‌ها دشوار است. بیشتر پروتکل‌ها یک یا چند مورد از ویژگی‌های زیر را دارا هستند:
شناسایی بستر فیزیکی اتصال (سیمی یا بی‌سیم) یا تشخیص وجود نقطه مقصد یا نود (node) مقصد
توافق مراوده اتصال (هندشیکینگ)
مذاکره در مورد ویژگی‌های مختلف اتصال
شروع کردن و پایان دادن به پیام‌های رد و بدل شده و برآوری نیاز ناشی از آن
پایان دادن به جلسه گفتگو یا اتصال
قالب بندی پیام‌ها
برآوردن نیاز ناشی از پیام‌های دریافتی ناقص یا بدقالب بندی شده (تصحیح خطا)
دریافتن قطع ناگهانی ارتباط یا اتصال
برخی انواع پروتکل‌ها
برخی انواع شناخته شده پروتکل‌ها عبارتند از:
SNMP (اس‌ان‌ام‌پی)
TCP (تی‌سی‌پی)
UDP (یودی پی)
IP (آی‌پی)
FTP (اف‌تی‌پی)
SNMP
TelNet (تل‌نت)
قرارداد ساده نامه‌رسانی
HTTP (اچ‌تی‌تی‌پی)
HTTPS (اچ تی تی پی اس)
NNTP (ان‌ان‌تی‌پی)
POP۳ (پاپ‌تری)
تبادل بسته بین‌شبکه‌ای
IPX/SPX
صنعت چسب‌سازی

چسب‌ها دسته‌ای از بسپار و ماکرومولکولی‌ها می‌باشند که قابلیت متصل کردن اشیا به یکدیگر را دارند.
مقدمه
از چسب برای چسباندن قطعات چوبی یا کاغذی و فلزی استفاده می‌شود. ولی کاربرد آن گسترش یافته به طوری که امروزه به جای استفاده از میخ، پیچ، اسباب بازی، صنایع مونتاژ و برخی از قسمت‌های هواپیماهااز چسب‌های مخصوص استفاده می‌شود.
انواع چسب
استفاده از چسب توسط بشر از دوران عصر سنگ و همچنین غارنشینی دیده شده‌است. به تدریج انسان به وجود مواد چسب دار طبیعی پی برد. رومیان از نوعی ماده چسب دار به نام سقز در صنعت کشتی سازی استفاده می‌کردند. کم کم مواد دیگری مانند موم، عسل به عنوان چسب استفاده به عمل آمد.
چسب گیاهی : نشاسته، دکسترین، سرشیم، دکسترین، صمغ عربی که از آنها در چسبانیدن تمبر، پاکت، کاغذ، مقوا، چوب استفاده می‌کنند.
چسب حیوانی : نوعی ژلاتین است که از اعضای بدن حیوانات تهیه می‌شود و قدرت چسبانندگی آن زیادی دارد.
سریشم حیوانی : از استخوان، پوست و شیر حیوانات تهیه می‌شود. و در نجاری، کارتن سازی، کبریت سازی، تهیه کاغذ سنباده استفاده دارد.
لاک : نوعی چسب است که از نوعی حشره به نام قرمزدانه به دست می‌آید
چسب کانی : فسفات‌ها و سیلیکات‌های قلیایی که در چسباندن اشیای سرامیکی، کوارتزی و شیشه‌ای بکار می‌روند.
چسب سنتزی :
۱- الاستومرها :شامل چسب‌های کائوچویی مصنوعی و در صنعت کشتی سازی و صنایع هواپیماسازی کاربرد دارند.
۲- ترموپلاست‌ها : شامل پلی اکریل و سیانواکریلات‌هااند که به «چسب فوری» معروف‌اند.
۳-چسب اپوکسی:از تراکم دی فنیلو پروپان و اپیکلرهیدرین بدست می‌آید. و به نام چسب دوقلو معروف است. بطور کلی چسبهای دوجزیی جزو خانواده رزینهای ترموست یا گرما خشک هستند که با گرما بیشتر سریعتر سخت میشوند. اطلاعات بیشتر در صفحه اختصاصی اپوکسی موجود است.
۴-نوار چسب‌ها: جنس آن از پارچه، کاغذ، طلق، یا پلاستیک پلی کلرید وینیل (p.v.c) می‌باشد.
5-چسب سیلیکون و پلی اورتان: یا خمیر سیلیکون علاوه بر پر کردن درزها عامل چسبنده نیز دارد. از این نوع چسب میتوان بهخمیر پلی اورتان نیز اشاره کرد که بیشتر در صنعت اتومیبل برای چسباندن بدنه و شیشه جلو و عقب مورد استفاده قرار میگیرد.
چسب بتونه‌ای :بتونه‌ها، خمیرهای نرم و چسبناکی‌اند که به کندی در هوا خشک می‌شوند و برای پرکردن شکاف‌ها و منافذ بکار می‌رود و شامل انواع زیر است:
بتونه شیشه :از مخلوط پودر کربنات کلسیم و روغن کتان بدست می‌آید.
بتونه آبی : در تهیه آکواریم کاربرد دارد و از مخلوط کردن پودر اکسید سرب (Pbo) با روغن کتان بدست می‌آید.
بتونه گلسیرین و اکسید سرب : از مخلوط اکسید سرب و گلسیرین تهیه می‌شود.
گرد بتونه : به صورت آرد سفید رنگ، شامل چهار قسمت گچ پخته و یک قسمت صمغ عربی است و در موقع استفاده، آن را در آب یا محلول اسید بوریک به صورت خمیر در می‌آورند.
استون

استون
Acetoneاستون
شناسنامه
نام‌گذاری آیوپاک
پروپانون
نام‌های دیگر
دی متیل کتون، -کتوپروپان
فرمول مولکولی
CH 3 COCH 3
SMILES
CC(=O)C
جرم مولی
58.09 g/mol
نما (ظاهر)
مایع بی‌رنگ
CAS number
۶۷-۶۴-۱
ویژگی‌ها
چگالی و فتن (حالت) فیزیکی
0.79 g/cm 3 , آبگونه (مایع)
حلالیت در آب
حل شدنی
دمای ذوب
-94.9 °C (178.2 K)
دمای جوش
56.3 °C (329.4 K)
توان اسیدی (pK a )
توان بازی (pK b )
چرخش دستگردی D
گران روی
0.32 cP در20 °C
ساختار
نمای مولکولی
سه گوش با دو راستا بر روی C=O
گشتاور دوقطبی
۲٫۹۱ D
ترکیب‌های وابسته
کتون‌های وابسته
بوتانون
حلالهای وابسته
آباتانولایزوپروپانولتولوئن
به جز بخش‌های گفته شده، داده‌های داده شده درباره یماده‌ها در سامه‌های استاندارد (در ۲۵°C، ۱۰۰ کیلو پاسکال)بسته داده‌های شیمیایی وسرزدنی‌ها (مرجع‌ها) ی ویکی‌پدیا
استون (دی متیل کتون ؛ پروپانون ؛ دی متیل کربونیل ، دی متیل فرمالدهید) (1) ساده‌ترین کتون با فرمول مولکولی CH 3 ) 2 CO) و یکی از لکه‌برها است. این ماده توسط حییم وایزمن کشف شده‌است. این ماده فرار، بی‌رنگ و به شدت آتش گیر است و مصرف بسیار زیادی در صنعت به عنوان حلال دارد.
یکی از ساده‌ترین روش‌های ساخت این ماده تقطیر استات کلسیم است.
سنتز استون
جالب‌ترین فرآیند برای تهیه پروپانون، فرآیند واکر هوخست است که از 1964 در مقیاس صنعتی به بهره برداری رسیده است. طبق این روش پروپن با اکسیژن هوا در مجاورت یک سیستم کاتالیستی دارای PdCl 2 در فاز مایع در دمای 120-110 درجه سانتیگراد و فشار 14-10 بار به‌طور مستقیم به دی متیل کتون اکسیده می‌شود. برای تولید دی متیل کتون از فرآیند کیومن و فرآیند هوک نیز استفاده می‌شود. در سطح جهانی فرآیند کیومن با محصول همراه دی متیل کتون در مکان اول تولید این ماده قرار گرفته‌است.(2)
آبرانتس

شهر ابرانتس در ابرانتس در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۸،۶۰۰ نفر است. در تاریخ ۱۴ ژوئن ۱۹۱۶ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
آگوئدا

آگوئدا (Águeda) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
آلبوفیرا

آلبوفیرا (Albufeira) یکی از شهرستان‌های کشور پرتغال است. آلبوفیرا از اماکن گردشگری این کشور است.
نام این شهر دگرگون‌شده واژه عربی البحیره (به معنای دریاچه)است.
پلاژها
پلاژ اورا (Praia da Oura)
ساحل ماهیگیران
سانتا ائولالیا (Santa Eulália)
آلکوباسا

محل شهر آلکوباسا در پرتغال.
آلکوباسا (Alcobaça) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر در بخش لیریا قرار گرفته.
منطقه شهرداری آلکوباسا که ۵۵،۲۶۹ نفر جمعیت دارد در راستای دو رود آلکوآ و باسا رشد کرد و نام آن نیز از نام این دو رودخانه گرفته‌شده.
جمعیت خود شهر آلکوباسا ۱۶،۲۳۰ نفر است.
آلمادا

آلمادا (به پرتغالی: Almada) یک شهر و شهرستان در پرتغال است که در آلمادا واقع شده‌است.
آلمادا در فاصله ۳٫۵۵ کیلومتری از شهر لیسبون (پایتخت کشور پرتغال) قرار دارد.
خصوصیات
آلمادا ۱۷۴،۰۳۰ نفر جمعیت بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ دارد.
خواهرخوانده
شهرهای Sal، Regla و پورتو امبیم، آنگولا خواهرخوانده‌های آلمادا هستند.
فهرست شهرهای پرتغال
آلمیریم

آلمیریم (Almeirim) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
آلورکا دو ریباتژو

آلورکا دو ریباتژو یکی از شهرهای پرتغال است.
آمادورا

آمادورا (Amadora) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
منطقه شهرداری آمادورا در شمال غربی لیسبون واقع شده‌است.
جمعیت محدوده شهرداری آمادورا ۱۷۵،۸۷۲ نفر است.
آمادورا متراکم‌ترین منطقه شهرداری در پرتغال از نظر جمعیت است.
شهر آمادورا یکی از شهرهای اقماری لیسبون به شمار می‌آید.
آمارانته

آمارانته (Amarante) یکی از شهرستان‌های کشور پرتغال است.
آمورا، پرتغال

شهر آمورا در سئیشال در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵۳،۶۳۸ نفر است. در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۹۳ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
آنگرا دو هروئیسمو

آنگرا دو هروئیسمو یکی از شهرها و شهرداری‌های کشور پرتغال است.
باریرو

باریرو (به پرتغالی: Barreiro) یک شهرستان پرتغال است که در Setúbal District واقع شده‌است.
خصوصیات
باریرو ۳۶٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸،۷۶۴ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای ووچ و استارا زاگورا خواهرخوانده‌های باریرو۲۲ هستند.
فهرست شهرهای پرتغال
بژا (پرتغال)

Town view from above the city tower
تخته‌بند in the Republic square (Praça da República).
بژا (Beja) یکی از شهرهای کشور پرتغال در شهرستان بژا در منطقه Alentejo است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ برابر با ۲۱،۶۵۸ نفر بود.
براگانسا

براگانسا یکی از شهرداری‌ها در شمال شرقی کشور و یکی از شهرهای پرتغال است. شواهد باستان شناسی سکونت انسان در این منطقه را به دوران پارینه سنگی می‌رساند.
خصوصیات جغرافیایی
براگانسا ۱،۱۷۳٫۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۵،۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۶۷۴ متر بالاتر از سطح دریا ارتفاع دارد
چشم‌انداز شهر به طرف قلعه قرون وسطایی براگانسا. قلعه دیده می‌شود
کالداس داراینیا

کالداس داراینیا (Caldas da Rainha ) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
کامارا دلوبوس

کامارا دلوبوس (Câmara de Lobos ) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
کانتانیئده

کانتانیئده (Cantanhede) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
کاستلو برانکو

کاستلو برانکو (Castelo Branco) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
شاوس

پلی در شهر شاوس
شاوس (Chaves) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
کوویلیا

کلیسای سانتا ماریا در شهر کوویلیا، یکی از از قدیمی‌ترین کلیساهای جهان است.
کوویلیا (Covilhã) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر در سال ۲۰۰۱، ۳۴٫۷۷۲ نفر جمعیت داشته است و طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ جمعیت شهر حدود ۵۱،۷۹۷ نفر بوده است.
تاریخ و مکان‌های دیدینی
این شهر
الواس

الواس (Elvas) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
انترونکامنتو

انترونکامنتو (Entroncamento) یکی از شهرهای کشور پرتغال واقع در استان سانتارم است.
جمعیت آن ۲۰،۰۶۵ نفر است و دارای دو ناحیه کلیسایی است.
تعطیلات شهری آن ۲۴ نوامبر است.
ناحیه‌های کلیسایی
تعمیدگران یوحنای مقدس (São João Baptista)
بانوی ما از فاتیما (Nossa Senhora de Fátima)
ارمسینده

ارمسینده (Ermesinde) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
اسپینیو

اسپینیو (Espinho) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر میزبان جشنواره سینانیما (جشنواره بین‌المللی سینمای پویانمایی) است.
اسپوسنده

اسپوسنده () یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
اوورا

اوورا (Évora) یکی از شهرهای کشور پرتغال است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۴ میلادی، ۴۶،۴۱۷ بوده‌است.
فاتیما

فاتیما (Fátima) یا فاطیما یکی از شهرهای کشور پرتغال است. شهرت آن به خاطر واقعه بانوی ما فاتیما است که در سال ۱۹۱۷ رخ داد. سه کودک روستایی در آن سال ادعا کردند که مریم (مادر عیسی مسیح) در دشتی در بیرون این شهر بر آن‌ها ظاهر شد. از نام «بانوی فاتیما» نیز برای اشاره به آن بانو استفاده می‌شود. از آن به بعد هر ساله هزاران نفر از شهر کوچک فاتیما زیارت و بازدید می‌کنند.
نام شهر برگرفته از نام یکی از پرنسس‌های قرن دوازدهم میلادی مورو اندلسی است که پس از اسارت توسط مسیحیان، به مذهب کاتولیک گروید و در سال ۱۱۵۸ میلادی به ازدواج کنت اوریم درآورده شد.
بانوی فاتیما
فیانس

فیانس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فیایس (سانتا ماریا دا فیرا)
فیایس (ملگاچو)
فیگوئرا دافوش

محل بخش فیگوئرا دافوش در نقشه پرتغال.
فیگوئرا دافوش (Figueira da Foz) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
فیگوئرا دافوش یک شهر ساحلی در کرانه اقیانوس اطلس است و چندین دریاکنار و لنگرگاه دارد. این شهر یک شهر گردشگری است و به خاطر قانونی بودن قمار در منطقه‌ای از آن، بزرگ‌ترین کازینوهای شبه جزیره ایبری در فیگوئرا دافوش قرار گرفته‌اند.
فرئامونده

فرئامونده در کشور پرتغال است.
ورزش
اولین ورزش در فرئامونده فوتبال است.
گافانیا دانازاره

گافانیا دانازاره (تلفظ پرتغالی: ɡɐˈfɐɲɐ dɐ nɐzɐˈɾɛ) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
گوندومار

یکی از شهرهای کشور پرتغال است که در شرق آن واقع شده‌است و جمعیت آن ۱۶۸،۰۲۷ نفر می‌باشد.
فهرست شهرهای پرتغال
گوویا

گوویا (Gouveia) یکی از شهرهای کشور پرتغال است که در محدوده شهرداری‌ای به همین نام قرار گرفته‌است.
شهرداری گوویا در بخش گوآردا، شهرستان سرا دا استرلا و در ناحیه سنترو واقع شده‌است.
حوزه شهرداری گوویا ۳۰۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت و جمعیت کل آن ۱۵،۷۹۲ نفر است. جمعیت خود شهر گوویا ۳،۷۵۹ نفر است.
شهرداری گوویا از ۲۲ محله تشکیل شده‌است.
شهردار کنونی آن آلوارو دوس سانتوس آمارو نام دارد که توسط حزب سوسیال دموکرات منتخب شده‌است.
تعطیلات شهرداری دوشنبه بعد از یکشنبه دوم ماه اوت است.
گوآردا

گوآردا () یکی از شهرهای کشور پرتغال است. این شهر بیش از ۳۲۰۰۰ نفر جمعیت دارد و تاریخ بنانهادن آن به سال ۱۱۹۹ میلادی بازمی‌گردد.
لاگوآ

یکی از شهرهای کشور پرتغال است. لاگوا در زبان پرتغالی به معنای مرداب است.
لامگو

لامگو (Lamego) نام شهری در شمال کشور پرتغال است که ۲۷،۰۵۴ نفر ساکن دارد و ۱۷،۰۰۰ آن در منطقه شهری زندگی می‌کند.
لیریا

لیریا یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
لوله (شهر)

یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
ماکدو د کاوالیروس

شهر ماکدو د کاوالیروس در ماکدو د کاوالیروس در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷،۸۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۹۹۹ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ماشیسو

شهر ماشیسو در ماشیسو در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۳،۷۰۰ نفر است. در تاریخ ۲ اوت ۱۹۹۶ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
مارکو دکاناوسس

مارکو دکاناوسس یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر که در دهستانی به همین نام واقع شده در بخش پورتو در شمال پرتغال قرار دارد. جمعیت این شهر ۹،۰۴۲ نفر است. کارمن می‌راندا، خواننده سامبا و هنرپیشه پرتغالی در این شهر زاده شد.
مارینا گراند

شهر مارینا گراند در مارینا گراند در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۹،۱۰۰ نفر است. در تاریخ ۱۹ آوریل ۱۹۸۸ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ماتوسینوس

شهر ماتوسینوس در ماتوسینوس در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۴۷،۷۰۳ نفر است. در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
میلادا

شهر میلادا در میلادا در کشور پرتغال واقع شده‌است.
جمعیت این شهر ۵،۵۰۰ نفر است.
در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۳ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
میراندا دودوئورو

میراندا دودوئورو یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
مساحت این شهر ۴۸۸ کیلومتر مربع است.
میراندلا

میراندلا یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
اودیولاس

نشان شهرستان اودیولاس
اودیولاس (Odivelas) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر در استان لیسبون و در شمال غربی پایتخت پرتغال، شهر لیسبون، قرار گرفته است و بخشی از حومه لیسبون به شمار می‌آید.
جمعیت این شهر 53,448 نفر است و شهرستان اودیولاس دارای 7 بخش و 133,894 نفر چمعیت است.
مهم‌ترین مکان تاریخی اودیولاس، کروزئیرو (Cruzeiro) نام دارد که بیش از 600 سال پیش، در زمان شاه دون دینیس ساخته شده است.
نام اودیولاس از به هم چسبیدن واژه عربی عوذی (جوی آب) و velas لاتین (پره‌های آسیاب بادی) درست شده است.
اولیویرا د آزمیس

شهر اولیویرا د آزمیس در اولیویرا د آزمیس در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۵،۰۰۰ نفر است. در تاریخ ۱۶ مه ۱۹۸۴ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
اولیویرا دو بایرو

شهر اولیویرا دو بایرو در اولیویرا دو بایرو در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵،۰۰۵ نفر است. در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۳ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
اورم

اورم () یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
پاسوس د فریرا

شهر پاسوس د فریرا در پاسوس د فریرا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۹،۰۰۰ نفر است. در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۹۳ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
پسو دا رگوا

شهر پسو دا رگوا در پسو دا رگوا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۰،۰۰۰ نفر است. در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۸۵ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
پرتیمانو

نشان شهر پرتیمانو
پرتیمانو (به پرتغالی: Portimão) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر در آلگارو واقع در کرانه جنوبی پرتغال قرار گرفته است. پیش از اینکه در سال ۱۹۲۴ به سطح شهر ارتقاء یابد نام آن «ویلا نووا دپرتیمانو» بود.
پرتالگره

پرتالگره (به پرتغالی: Portalegre) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
جمعیت این شهر ۱۵۲۳۸ نفر و جمعیت حوزی شهرداری (بخش) آن ۲۴۷۵۶ نفر است.
نام پرتالگره از واژه‌های لاتین Portus Alacer به معنی "دروازه شاد" آمده.
پووا د سانتا ایریا

شهر پووا د سانتا ایریا در ویلا فرانکا د شیرا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۸،۰۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۹۹۹ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
پووا دوارزیم

جای پووا دوارزیم بر روی نقشه پرتغال.
یک قایق ماهیگیری محلی به نام لانچا پوویرا (Lancha Poveira).
پووا دوارزیم (Póvoa de Varzim) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی برابر با ۶۳،۴۶۹ نفر بوده‌است.
در سال ۲۰۰۶ شهردار این شهر، ماسدو ویرال از حزب سوسیال دموکرات بود.
این شهر در قدیم به خاطر دختران تریکانا که جامه‌های به سبک تریکانا پوویرا می‌پوشیدند معروف بود.
پرایا دا ویتوریا

شهر پرایا دا ویتوریا در پرایا دا ویتوریا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶،۵۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۸۱ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ربوردوسا

شهر ربوردوسا در پارادس مونیسیپالیتی در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲،۱۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۳ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ریبیرا گرانده

ریبیرا گرانده (به پرتغالی: Ribeira Grande) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
تنها محل در اروپاست که درآن ۲ منطقه تولید چای وجود دارد بنام‌های Chá Gorreana و Chá Porto Formoso. شهر ریبیرا گراند در ریبیرا گراند در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶،۳۵۰ نفر است. در تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۹۸۱ به عنوان شهر شناخته شد.
ریو مایور

ریو مایور یکی از شهرستانهای کشور پرتغال است
این شهرستان دارای مساحت کیلومترمربع و جمعیت ۲۱۶۲۱ نفر است.
مورا (سوئد)

مورا ، نام یکی از شهرهای کشور سوئد است.
این شهر در
استان دالارنای سوئد قرار دارد.
بر اساس آمار سال ۲۰۰۵ جمعیت این شهر کوچک برابر با ۱۰،۹۴۰ نفر بوده است.
سانتا کومبا داو

شهر سانتا کومبا داو در سانتا کومبا داو در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۳،۲۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۹۹۹ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
سانتا ماریا دا فیرا (شهر)

یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
سانتانا (مادئیرا)

thumb
thumb
سانتانا شهری است در شمال جزیره مادئیرا، در پرتغال. جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی، ۸۸۰۴ تن بود.
سانتاری

سانتاری (به پرتغالی: Santarém ، تلفظ: sɐ̃tɐˈɾɐ̃ĩ) یکی از شهرهای کشور پرتغال است. این شهر تاریخی در کنار رود تاگوس واقع شده‌است.
این شهر مرکز بخش سانتاری است و جمعیت این شهر ۲۸۷۶۰ نفر می‌باشد.
سانتیاگو دو کاکم

شهر سانتیاگو دو کاکم در سانتیاگو دو کاکم در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷،۷۵۳ نفر است. در تاریخ ۱۶ اوت ۱۹۹۱ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ساو ژواو دا مادیرا

شهر ساو ژواو دا مادیرا در ساو ژواو دا مادیرا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۱،۱۰۲ نفر است. در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
سئیا

سئیا یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
سئیشال

200px
سئیشال یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
سرپا (شهر)

سرپا یکی از شهرهای کشور پرتغال است که مساحت آن ۱۱۰۴٫۰ km2 و جمعیت آن ۱۶،۱۷۸ است.
ستوبال

محل حوزه شهرداری ستوبال در نقشه پرتغال.
ستوبال (پرتغالی: Setúbal) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
شهر ستوبال بر کرانه شمالی خور رودخانه سادو و در ۴۰ کیلومتری لیسبون واقع شده‌است.
ستوبال در آغاز سده بیستم مرکز مهم صنعت ماهی‌گیری پرتغال بویژه ساردین بود.
افراد مشهور
ژوزه مورینیو یکی از سرشناس‌ترین مربیان فوتبال جهان در ستوبال به دنیا آمده است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ستوبال ستوبال
شهر با 5800 جمعیت (2001). Sesimbra چ(۲۱ کیلومتر)
شهر با 16 100 جمعیت (2001). پالملا چ(۶ کیلومتر)
شهر با 20 993 جمعیت (2001). Pinhal Novo چ(۱۲ کیلومتر)
شهر با 26 500 جمعیت (2001). مونتیژو، پرتغال چ(۲۱ کیلومتر)
شهر با 16 700 جمعیت (2001). Moita چ(۱۷ کیلومتر)
شهر با 40 859 جمعیت (2001). باریرو چ(۲۲ کیلومتر)
شهر با 31 100 جمعیت (2001). سئیشال چ(۲۳ کیلومتر)
شهر با 101 500 جمعیت (2001). آلمادا چ(۲۹ کیلومتر)
شهر با 489 563 جمعیت (2008). لیسبون چ(۳۵ کیلومتر)
شهر با 5 457 جمعیت (2001). Praias do Sado چ(۴ کیلومتر)
شهر با 13 354 جمعیت (2001). Alcácer do Sal چ(۳۵ کیلومتر)
شهر با 3 586 جمعیت (2001). Marateca چ(۱۸ کیلومتر)
تاویرا

تاویرا یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
تومار (پرتغال)

تومار (به پرتغالی: Tomar) یک شهر در پرتغال است که در شهرستان تومار واقع شده‌است.
خصوصیات
تومار ۳۵۱٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰،۶۷۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر ونسن خواهرخوانده تومار هست.
فهرست شهرهای پرتغال
توندلا

توندلا () یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
تورس نواس

تورس نواس () نام یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
معنی نام آن «سرزمین نو» است.
والپاسوس

والپاسوس یکی از شهرهای کشور پرتغال است که ۵۴۸٫۷۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۹،۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
ویلا بالیرا

ویلا بالیرا () یکی از شهرهای کشور پرتغال است. که در استان پورتو سانتو واقع شده‌است و همچنین دارای ۴،۴۷۵ نفر جمعیت است و در تاریخ ۲ اوت ۱۹۹۶ به عنوان شهر شناخته شد.
گاندرا (پاردس)

شهر گاندرا در پاردس مونیسیپالیتی در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵،۲۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۳ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ویزلا

یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
ویزئو

ویزئو (Viseu) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
ویلا دو کنده

یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
ویلا نوا دسانتو آندره

ویلا نوا دسانتو آندره (Vila Nova de Santo André) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
ویلا رئال

ویلا رئال (Vila Real) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
ویلا فرانکا د شیرا

شهر ویلا فرانکا د شیرا در ویلا فرانکا د شیرا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۹،۰۰۰ نفر است. در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ویلا نوا دگایا

ویلا نوا دگایا یکی از شهرهای کشور پرتغال است با جمعیتی حدود ۲۸۸ هزار نفر.
ویلا نوا د فامالیساو

شهر ویلا نوا د فامالیساو در ویلا نوا د فامالیساو در کشور پرتغال واقع شده‌است.
جمعیت این شهر ۳۰،۱۰۰ نفر است.
در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۸۵ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
ویلا نوا د فوز کوا

شهر ویلا نوا د فوز کوا در ویلا نوا د فوز کوا در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۳،۳۰۳ نفر است. در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ به عنوان شهر شناخته شد.
پرتغال
فهرست شهرهای پرتغال
فهرست جنگ‌افزارها

فهرست سلاحها بر حسب زمان پیدایش
فهرست سلاحهای باستانی
فهرست سلاحهای عصور میانه
فهرست سلاحهای مدرن
فهرست سلاحهای جنگ جهانی دوم
فهرست سلاحها بر حسب مدل
فهرست سلاحهای سرد
فهرست سلاحهمخخای گرم
فهرست سلاحهای انفرادی
فهرست سلاحهای توپ ای
خانه
فهرست سلاحهای هوایی
فهرست سلاح‌های کشتار جمعی
فهرست سلاح‌های شیمیایی
فهرست سلاح‌های میکروبی
فهرست سلاح‌های هسته‌ای
فهرست سلاح‌های بودار
بمب
مین
تانک
نفربر
خودروهای سبک
خودروهای سنگین
سکوهای موشکی
موشک
تفنگ
آرپی‌جی
فهرست اسلحه‌های باستانی

سلاح‌های دروه برنز، یافته‌شده در رومانی
آکیناکه (خنجر بلند هخامنشی)
برج متحرک
برگستوان (زره اسب)
بیش‌افکن Polybolos
بیغال (نیزه دستی چوبی)
پیکان
پیکان‌افکن Springald
تبر
تبرزین
تخته‌حمله Sambuca
ترکش (تیردان)
ترگ
تکمار (پیکان‌های سرگرد)
تیر
کمان Oxybeles
تیردان
تیرکمان شکمی Gastraphetes
تیغ
جوشن
چرخ (گونه‌ای کمان)
خدنگ
خرکمان ballista
خشت (گونه‌ای جنگ افزار بوده)
خفتان
خنجر
دژکوب (باره‌کوب)
زره‌پوش
زنجیر
زین
ژوبین
سپر
سپرگذر Catapulta
ستام (افسار و مهار اسب)
سنگ‌افکن
سوفار (نوک نیزه)
شمشیر
شهرگیر Helepolis
فلاخن (قلابسنگ)
قداره
کشکنجیر
کلاهخود
کمان فولادی Arbalest
کمان
کماندان (تنها در دوره هخامنشی دیده شده. )
کمند
گرز
گوپال
منجنیق
نیزه
دیگر فرهنگ‌ها
خاورمیانه باستان
خوپش (شمشیر داس‌شکل کنعانی-سومری)
ژاپنی
کتانا
سرخ‌پوستی
نیزه‌انداز (آتلاتل)
معلمان

معلمان نام روستایی کویری واقع در استان سمنان در ایران است.
این روستا از توابع امیرآباد واقع در شهرستان دامغان است.
جمعیت
روستای معلمان در دهستان قهاب رستاق قرار گرفته و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۹۶ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است.
موقعیت
منطقه معلمان در ۱۲۸ کیلومتری جنوب شهرستان دامغان و ۱۱۰ کیلومتری شمال جندق، در حاشیه شمالی ساحل کویر بزرگ نمک قرار دارد. این منطقه از شمال به کوه‌های دزینا، انارو، تبرکوه، و دوگوش، از شرق به روستای بیدستان، از غرب به کلاته رشم، و از جنوب به چاله کویر محدود می‌شود.
این منطقه در زمان‌های گذشته در مسیر کاروان‌گذر جندق به بیدستان قرار داشته‌است. در هنگام گذر از جاده ارتباطی جندق به معلمان، نام‌هایی بر روی نقشه مشاهده می‌شوند که عملا حضور فیزیکی ندارند. علت نامگذاری این مناطق آگاهی از میزان راه باقی‌مانده بوده‌است. مکان‌هایی مانند بارانداز سر نمک، بارانداز میانه و سر کویر از جمله این نامگذاری‌ها بوده‌اند. بارانداز سرنمک به معنای ابتدای مسیر کویر، بارانداز میانه به معنای نیمه‌راه و سر کویر به معنای پایان مسیر قلمداد می‌شده‌اند. کاروان‌ها این مسیر را به سرعت و در مدت زمان تقریبی ۳ روز طی می‌کردند تا دچار باران‌های ناگهانی و در نتیجه باتلاقی‌شدن زمین‌های کویر نگردند.
سون هدین کویرنورد سوئدی یک بار مسیر جندق به معلمان را به همراه یک کاروان طی کرد و در سفرنامه خود به نام کویرهای ایران به آن اشاره کرده‌است. هدین در این سفرنامه اشاره می‌کند که در نزدیکی معلمان دچار رگبار شده‌است و زمین‌ها به‌شدت باتلاقی شدند به نحوی که بلند کردن پا به علت چسبندگی زیاد گل با دشواری زیادی همراه بوده و شترها در گل فرومی‌رفته‌اند و قادر به برخاستن نبوده‌اند.
مسیر معلمان به جندق کوتاه‌ترین مسیر عبور از عرض کویر بوده‌است و کاروان‌ها برای آن‌که مسافت کمتری را در کویر طی کنند ابتدا از جندق به معلمان و سپس به بیدستان یا ورامین عزیمت می‌کرده‌اند. معلمان در حال حاضر دارای یک پمپ بنزین و یک پاسگاه انتظامی می‌باشد و نقطه ارتباطی محورهای دامغان-جندق و شاهرود-جندق است.
مسیرهای دسترسی
مسیر اول، محور آسفالته دامغان به معلمان است.
مسیر دوم، مسیر سمنان به آهوان و سپس معلمان است.
مسیر سوم، مسیر خور به جندق و سپس معلمان است.
مسیر چهارم، مسیر شاهرود بیدستان و سپس معلمان است.
کاروانسرای سفیدآب

کاروانسرای سفیدآب از بناهای تاریخی درون کویر مرکزی ایران است.
در پارک ملی کویر در فاصله ۵۰ کیلومتری شرق مرنجاب و در ۷۵ کیلومتری جنوب قصر بهرام کاروانسرای قدیمی قرار دارد که زمانی استراحتگاه کاروان‌ها بوده است. این کاروانسرا در حدود ۴۰۰ سال پیش توسط شاه عباس صفوی در جنوب شرقی دریاچه نمک آران و بیدگل ساخته شده و جزو ۴ کاروانسرای حاشیه این دریاچه است. شاه عباس برای سفر از اصفهان به فرح‌آباد ساری از این کاروانسراها استفاده می‌کرده است. نمای ظاهری این کاروانسرا آجری است و ساخت آن به شیوه معماری اسلامی می‌باشد. در حاشیه جنوبی کاروانسرا کوه سفیدآب و چشمه سفیدآب قرار دارد که آب کاروانسرا از این چشمه تامین می‌شده است.
کاروانسرای سفیدآب در ابتدای حوزه استحفاظی پارک ملی کویر و محیط‌بانی سفیدآب قرار دارد.
راه‌های ورود به منطقه
مسیر اول مسیری است که از کاشان به آران و بیدگل و سپس جاده کویری مرنجاب می‌باشد. شایان ذکر است که حد فاصل کاروانسرای مرنجاب تا سفیدآب مسیری بسیار ناهموار است که فقط اتومبیلهای شاسی بلند قادر به عبور از آن هستند.
مسیر دوم مسیر ورامین - پیشوا - مبارکیه (محیط بانی) - دو راهی قصر بهرام و سفیدآب و سپس کاروانسرای سفیدآب است که نسبت به مسیر قبلی بسیار هموارتر است ولی نیاز به کسب مجوز از اداره محیط زیست سمنان دارد.
نکات ایمنی: برای رسیدن به کاروانسرا از هر دو مسیر، بنزین کافی به همراه داشته باشید چون با احتساب مسیر رفت و برگشت تا اولین پمپ بنزین مسافتی در حدود ۲۰۰ کیلومتر باید طی شود. (از مسیر بالا اولین پمپ بنزین در پیشوا و از مسیر پایین اولین پمپ بنزین در آران قرار دارد)
چشمه سفیدآب
کویر مرنجاب
پارک ملی کویر
کویر حاج علی‌قلی

کویر حاج علی‌قلی ( کویر دامغان ، کویر چاه جم ) کویر و نمکزاری در جنوب شرقی دامغان است. گستره این کویر از کوه آهواند در شرق تا روستای فرات در غرب است. کوه‌های ترکمن‌گدار، خرس و دولت‌دیار در کرانه جنوبی، و کوه پنج و سرخ‌کوه در کرانه جنوب غربی این کویر جای‌دارند. رود فصلی کر از جنوب غرب به سوی دریاچه نمک سرازیر می‌شود.
این کویر با مساحت ۲۳۹۱ کیلومتر مربع دارای %۴۷ پهنه رسی، %۳۴ پهنه باتلاقی و %۱۹ آن نیز نمکزار است.
محوطه چاه جم
یکی از زیستگاههای انسان نئاندرتال دوران پارینه‌سنگی است. این محوطه در شش کیلومتری جنوب دامغان آغاز و تا ۸٫۵ کیلومتر به سوی جنوب شرق گسترده شده‌است.
گائو

گائو مرکز استان گائو و پایتخت کشور ازواد است.
این شهر بر کرانه رودخانه نیجر واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ برابر با ۵۷،۹۷۸ نفر بود.
کیدال

کیدال نام شهر و مرکز استان کیدال در شمال کشور مالی است. این شهر در ۱۵۰۰ کیلومتری شمال باماکو، پایتخت مالی، واقع شده است.
شهر کیدال دارای جمعیتی در حدود ۴۰ هزار نفر است. از امکانات این شهر می‌توان به فرودگاه کیدال اشاره کرد.
استان کایس

یکی از استان‌های کشور مالی است. مرکز آن شهر کایس است.
کایس
کولیکورو

شهر کولیکورو (Koulikoro) مرکز استان کولیکورو در کشور مالی است.
استان تومبوکتو

تومبوکتو یکی از استان‌های کشور مالی است.
این استان بزرگ‌ترین و شمالی‌ترین استان مالی است و بیشتر زمین‌های آن زمنین‌های بخش جنوب غربی صحرای بزرگ آفریقا هستند.
شهرت این استان به خاطر وجود شهر تاریخی تیمبوکتو در آن است.
سیکاسو

شهر سیکاسو مرکز استان سیکاسو در کشور مالی است.
موپتی

شهر موپتی (Mopti) مرکز استان موپتی در کشور مالی است.
این شهر بر روس سه جزیره واقع شده که با خاکریزهایی به هم پیوسته‌اند. به این خاطر به موپتی، ونیز مالی نیز گفته می‌شود.
سگو

شهر سگو مرکز استان سگو در کشور مالی است.
right
باماکو

باماکو پایتخت کشور مالی است.
جغرافیا
250px
جمعیت باماکو ۱،۶۹۰،۴۷۱ نفر است (۲۰۰۶) و بزرگ‌ترین شهر مالی است.
باماکو در جنوب غربی مالی و در کنار رود نیجر قرار گرفته‌است.