mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
تاج‌الملوک آیرملو

تاج‌الملوک آیرملو (۲۷ اسفند ۱۲۷۴ در باکو - ۱۹ اسفند ۱۳۶۰ در آکاپولکو مکزیک) معروف به «ملکه مادر»، ملکه ایران در دوران سلطنت رضاشاه پهلوی و مادر محمدرضا شاه پهلوی بود.
زندگی‌نامه
در روز ۱۷ دی ۱۳۱۴ تاج‌الملوک آیرملو، همسر رضاشاه و دخترانشان شمس و اشرف بدون حجاب به دانشسرای تربیت معلم رفتند. این نخستین‌بار بود که خانواده شاه بدون حجاب و روبنده در مجمعی عمومی ظاهر می‌شدند.از نزدیکان رضاشاه نقل شده‌است که فرمان کشف حجاب برای رضاشاه دردآور بود، اما برای اعتلای زنان ایرانی این فرمان را ضروری می‌دانست.
از راست: اشرف پهلوی، شهناز پهلوی، تاج‌الملوک، محمدرضا پهلوی و فرح دیبا در مراسم نامزدی محمدرضا و فرح پهلوی
نیم‌تاج خانم یا تاج‌الملوک دختر یاور (سرگرد) تیمورخان آیرملو و از سران قزاق بود. وی در سال ۱۲۹۵ خورشیدی به عقد رضاشاه پهلوی درآمد. تاج‌الملوک مادر محمدرضا و اشرف و علیرضا و شمس پهلوی است. وی پس از پادشاهی محمدرضاشاه پهلوی، «ملکه مادر» لقب گرفت.
ازدواج با رضا شاه پهلوی
او زمانی که هنوز رضاشاه پهلوی افسر آتریاد قزاق بود، با وی ازدواج کرد. رضا شاه پهلوی برای تشکیل خانواده خود در محله سنگلج خانه‌ای اجاره نمود و ظرف مدت ۵ سال، صاحب چهار فرزند (دو دختر و دو پسر) شد. این چهار فرزند شمس پهلوی، محمدرضا (محمدرضاشاه پهلوی)، اشرف پهلوی و علیرضا پهلوی نام دارند. تاج‌الملوک پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه پهلوی، به علت اینکه مادر ولیعهد محسوب می‌شد از اعتبار و نفوذ ویژه‌ای برخوردار شد که آن را در دوران سلطنت پسرش نیز حفظ کرد.
در دوران پادشاهی
تاج‌الملوک در دوران پادشاهی رضاشاه یک بانوی درباری و ملکه ایران بود و اجازه دخالت در مسائل سیاسی را نداشت و تنها در امور مالی فعالیت می‌کرد. وی در سال ۱۳۱۲ برای دیدار ولیعهد جوان محمدرضا شاه سفرهایی به آلمان، سوئیس و فرانسه داشت.
به دستور محمدرضاشاه، کاخی در منطقه مازوپشته زوات در جنوب غرب شهر چالوس برای سکونت و استراحت وی تحت مدیریت اسدالله علم ساخته شد. مادر محمدرضاشاه حدود یک ماه در سال به ویژه زمانی که پسرش در کاخ رامسر به سر می‌برد در این کاخ زندگی می‌کرد. این کاخ به کاخ مادر مشهور است.
تاج‌الملوک همچنین در روستای مردآباد کرج ویلایی ساخت و این روستا را شاه‌دشت (ماهدشت امروزی) نامید. این ویلا امروزه ساختمان شهرداری ماهدشت است. تاج‌الملوک آیرملو در زمان انقلاب ۱۳۵۷ به ویلای خود در آمریکا هجرت کرد و همراه فرزندش شمس در آن‌جا ساکن شد.
مرگ
او در آکاپولکو، مکزیک، در ۱۰ مارس ۱۹۸۲ (۱۹ اسفند ۱۳۶۰) پس از یک جنگ طولانی با سرطان خون هشت روز قبل از تولد ۸۶ سالگی خود، در گذشت.
دانستنی‌ها
به گفته اردشیر زاهدی، ملکه مادر دستپخت خوشمزه‌ای داشت و با وجود آن‌که ملکه ایران بود، برای همسر و فرزندانش خود آشپزی می‌کرد.
حبش حاسب

حبش حاسب زاده مرو (اکنون ماری، جمهوری ترکمنستان) در بغداد برآمد، و در اثنای ۸۶۴ تا ۸۷۴ میلادی در حدود صد سالگی درگذشت. منجم ایرانی زمان مامون و معتصم بود. (۱) ریاضی‌دان و اخترشناس.
نام کامل او احمدبن عبدالله مروزی حبش حاسب و در بعضی از منابع حبش‌بن حاسب نوشته شده‌است.
زندگی
از زندگی حاسب، حتی از سال تولد یا تاریخ دقیق درگذشت او اطلاعی در دست نیست. فقط می‌دانیم او در اوایل قرن سوم هجری خورشیدی در بغداد به عنوان ستاره‌شناس فعالیت می‌کرده‌است؛ و البته زیجهای فراوانی از او به دست آمده‌است؛ و در اواخر قرن نهم میلادی درگذشت است
ستاره‌شناسی
کار مجدد در مورد سند هند
زیج ممتحن، این اثر شناخته شده‌ترین کار او است، که بر پایه کار بطلمیوس قرار دارد و مبتنی بر رصدهای خود حبش است.
شاه زیج، کوتاه‌ترین او
زیج دمشق
زیج مامونی یا زیج عربی-زیج اخیر و زیج دمشق، به جای آن که بر مبنای گاه‌شماری یزدگردی یا سلوکی باشند، مبتنی بر تقویم هجری هستند
درباره رخامات و اندازه‌گیری‌ها
درباره کرات آسمانی
درباره اسطرلاب
درباره سطوح مورب و عمودی
درباره فواصل اختران.
کارهای دیگر حبش در زمینه اخترشناسی مشتمل بودند بر نظریه‌های مربوط به خورشید، ماه، و سیاره‌ها، عرض جغرافیایی ماه و سیاره‌ها؛ نظریه اختلاف منظر، و نظریه قابلیت رویت.
مثلثات
حبش برای حل مسائل اخترشناسی کروی، تبدیل مختصات، اندازه‌گیری‌های زمان، و بسیاری مسایل دیگر به مثلثات روی آورد و با تعریف جیب (سینوس) و تنظیم جدول مماس و ابداع نسبتی به نام ظل که امروزه تانژانت گفته می‌شود و سرانجام تهیه جداول معادلات اخترشناسی معیار به دست می‌دهد.
حاسب اولین کسی است که جداولی برای تابع‌های سینوس و تانژانت تهیه کرد او در حدود سال ۸۵۰ میلادی در زیج خود جدولی برای تابع‌های سینوس و تانژانت تهیه کرد. اختلاف بین دو درجه متوالی برای سینوس‌ها و تانژانت‌ها یک درجه بود و در هر دو مورد نتایج تا سه رقم شصت‌گانی درست بود.
کته

کته یک روش پخت برنج در آشپزی ایرانی و منسوب به استان‌های شمالی ایران است. در این روش، برنج با شعله آرام و بدون صاف‌کردن طبخ می‌شود.
کته معمولا با کباب و غذاهای اصلی مصرف می‌شود. کته آسان‌تر از پلو طبخ می‌شود و برای افرادی که شکم‌درد دارند، بسیار مناسب است.
پلو

پلو در تمبر جمهوری آذربایجان
پخت پلو در قزاقستان
لوبیا پلو
پلو در آشپزی ایرانی، آذربایجانی، ترکیه، ازبکستان و بسیاری از کشورهای خاورمیانه به برنجی گفته می‌شود که با مواد دیگری مانند انواع گوشت، سبزیجات، حبوبات و خشکبار و حتی انواع ادویجات، طبخ می‌شود که تهیه آن به هر دو صورت کته و آب‌کش ممکن است. در برخی غذاها نیز ممکن است پس از طبخ کامل چلو (برنج ساده) آن را با مواد دیگر مخلوط و پلو را تهیه می‌کنند. همچنین غذاهایی مانند آش و هریسه و جود دارند که با وجود برنج در آنها، با عنوان پلو یا چلو شناخته نمی‌شوند. در تعریف پلو در دهخدا آمده‌است: طعامی است که از برنج کنند و در آن گوشت و کشمش و خرما و مانند آن با ادویه کنند و آن را اقسام است.
موقعیت غذاهای پلویی در ایران
تنها نقاط خاصی از ایران قابلیت کشت برنج دارند و نزدیک به ۹۰٪ تولید برنج در ایران محدود به استانهای شمالی ایران می‌باشد. چنین امری با توجه به سختی حمل و نقل از استانهای شمال البرز به استانهای دیگر ایران تا همین چند دهه گذشته به‌طور قطع موجب سختی بسیار در دسترسی به برنج در بسیاری از نواحی ایران می‌شده‌است؛ ولی تنوع غذاهایی که همراه با برنج است محدود به استانهای شمالی ایران نمی‌شود و ده‌ها مورد پلو درست می‌شود؛ مانند: شوید پلو. جدا از این، تزیینات پلو توسط زعفران و زرشک و همچنین انواع ته‌دیگ، جزو مشخصات دیگر پلوهای ایرانی است.
انواع پلوهای ایرانی
از انواع پلوهای ایرانی می‌توان به باقلاپلو، سبزی پلو، مرصع‌پلو، شیرین پلو، زرشک پلو، آلبالو پلو، ماش پلو، رشته پلو، استانبولی پلو، لوبیا پلو، نخودپلو، کلم‌پلو و عدس پلو اشاره کرد.
در ژاپن
پیرافو نوعی غذا با برنج و گوشت و سبزیجات است. ریشه این کلمه، واژه فارسی «پلو» است. پلوی فارسی با تلفظ قدیمی pilaw در دوران عثمانی وارد زبان ترکی pilav شده‌است و از آنجا به زبان‌های اروپایی از جمله زبان انگلیسی pilaf و زبان فرانسه pilaf راه یافته‌است. pirafu امروز به عنوان غذایی خاورمیانه‌ای در ژاپن شناخته می‌شود.
ادویه پلو
این ادویه برای درست کردن لوبیا پلو و کلا پلوهای مخلوط مثل کلم پلو و هویج پلو و گاهی برای قیمه پلو هم به کار می‌رودو بهترست که آماده از بیرون خریده بشود ولی اگه دسترسی ندارید.
ترکیب آن: گل سرخ یا گل محمدی – زیره- دارچین -زنجبیل – جوز هندی – میخک و هل.
خورش
چلو
جو

جو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جو (گیاه) نوعی گیاه و از غلات
جو (سرده)
جو یا اتمسفر یا هواکره، فضای دور سیاره‌ها
جو (فیلم ۲۰۱۳)
جو یا جوی یا جوب به معنی راه آب
جو (بازیکن فوتبال) فوتبالیست برزیلی
آفتابه

لولهنگ سفالین، لالجین
آفتابه - پارچ وسیله‌ای است برای ریختن آب.
نام آفتابه دگرگون‌شده واژه آب‌تابه است. تابه به معنی گونه‌ای ظرف است (مقایسه کنید با ماهی‌تابه). از لحاظ شکل شبیه به کوزه است با این تفاوت که لوله‌ای اریبی به بدنه آن متصل است و طرز استفاده از آن هم به این شکل است که شخص روی سنگ توالت نشسته و آفتابه را با دست راست گرفته از پشت آب را جاری و با دست چپ عمل شستشو را انجام می‌دهد.
آفتابه‌ها در گذشته بیشتر به همراه لگن برای شستن دست پیش و همچنین پس از غذا خوردن استفاده می‌شده و امروزه بیشتر در برخی توالت‌های ایرانی کاربرد دارد. آفتابه را لولهنگو ابریق نیز نامیده‌اند.
آفتابه لگن
فهرست اصطلاحات آشپزی

فهرستی از اصطلاحات، واژگان و نام‌های مربوط به هنر آشپزی:
مربوط به آشپزی
آشپزخانه
ابزارها و وسائل آشپزی
فهرست لوازم آشپزی
کباب‌پز
اون (فر)
انواع غذا و روشهای آماده‌سازی
پلو
چلو
دم‌کردن
کته
خورش
قیمه
قرمه
افزودنی‌ها
چاشنی
ادویه
سس
سبزی آش
سبزی خوردن
سبزیجات معطر
بخش‌های یک وعده غذایی (معمولا) رسمی
پیش‌غذا
غذای اصلی
دسر
خوراکی‌های همراه غذا
ترشی
شور
لیته
زیتون پرورده
نوشیدنی‌ها
کیک، شیرینی و کلوچه
تارت
مافین
کیک
پای
کلوچه
بیسکوئیت
گاتا
فهرست غذاها
رده:غلات

غلات
راجستان

دژ عامر، کاخ و قلعه‌ای در راجستان، هند است. ورودی اصلی دژ عامر، «دروازه خورشید» نام دارد که به «جالبی چوک»، اولین حیاط اصلی منتهی می‌شود.این دژ از اماکن مهم گردشگری راجستان و جزء میراث جهانی یونسکو در هند است.
راجستان بزرگ‌ترین ایالت هندوستان است که به عنوان سرزمین پادشاهان شناخته شده و در گذشته راجپوتانا خوانده می‌شد.
ایالت راجستان در شمال غربی هند واقع شده. در غرب آن پاکستان، در جنوب غربی آن گجرات، در جنوب شرقی آن مادیا پرادش، در شمال شرقی آن اوتار پرادش و هاریانا و در شمال آن پنجاب قرار دارد.
مساحت راجستان ۳۴۲،۲۳۹ کیلومتر مربع و مرکز آن شهر جایپور است. بیابان تار گستره پهناوری از این ایالت را پوشانده است.
منطقه راجستان از ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد و پیش از آن مسکونی بوده‌است.
قبایل بهیل و مینا را نخستین ساکنان این منطقه می‌دانند. آریائیان در حدود ۱۴۰۰ پیش از میلاد به راجستان آمدند و با پس راندن بومیان پیشین به سوی جنوب، برای همیشه در راجستان نشیمن گزیدند.
پشتونها، ترکها، ایرانی‌ها و مغولها نیز بعدها به منطقه آمدند و با مردمان آن آمیختند.
علی ظهیرالدوله

از راست ظهیرالدوله و thumb
علی‌خان قاجار دولو یا علی‌خان ظهیرالدوله ملقب به صفاعلی (۱۲۴۳–۱۳۰۳) سیاستمدار و شخصیت مذهبی ایرانی بود.
او در ۲۹ مرداد ۱۲۴۳ شمسی، مصادف با ۱۲۸۱ هجری قمری، ۱۸۶۴ میلادی متولد شد. تحصیلات مقدماتی را نزد میرشفیعا ادیب و شاعر شیرازی انجام داد. زیرا در آن اوقات به همراه پدرش که مامور فارس بود در شیراز زندگی می‌کرد. پدرش محمدناصرخان ظهیرالدوله بود. پس از آنکه پدرش در سال ۱۲۹۴ قمری درگذشت به مناسبت اعتمادی که ناصرالدین شاه به این خاندان یافته بود، علی خان را با همان لقب ظهیرالدوله و با سمت وزیر تشریفات در دربار به خدمت گمارد و مرتبت او را چندان اهمیت گذارد که در ۱۶ سالگی یکی از دختران خود را با نام فروغ‌الدوله به عقد ازدواج او درآورد. او پس از آن در چند ولایت به حکومت رسید. در ۱۳۰۳ هجری قمری از پیروان صفی‌علی‌شاه شد و انجمن اخوت را تاسیس کرد. با شروع جنبش مشروطه به آزادی‌خواهان پیوست و در رویداد توپ بستن مجلس خانه‌اش ویران شد. ظهیرالدوله و فروغ‌الدوله دارای سه پسر و چهار دختر از جمله ولیه صفا (فروغ‌الملک، هنرمند، عارف و مشروطه‌خواه) و محمدناصر صفا شدند.
کارهای دولتی
۱۳۰۴ وزیر تشریفات ناصرالدین شاه
۱۳۱۹ حکمران مازندران
۱۳۲۴ حکمران همدان
۱۳۲۶ حکمران گیلان
۱۳۲۷ حکمران کرمانشاه
۱۳۳۳ حکمران تهران
حکومت همدان
دوران حکومت ظهیرالدوله در همدان از سال ۱۳۲۴ قمری آغاز شد. مهمترین اقدامات ظهیرالدوله در همدان که هر یک از آنها مظهری از طرز تفکر سیاسی ظهیرالدوله و منشا اثری انسانساز و مردمی بودند به چند مورد اساسی می‌توان اشاره کرد:
تشکیل مجلس فواید عمومی همدان و تشکیل صندوق عرایض و شکایات در همدان
ساختن سنگ‌های اوزان رسمی و جمع‌آوری اوزان نادرست
مبارزه با خوانین محتکر و عاملین گرانی گندم و قحطی
ریشه کن کردن اختلافات خونین حیدری نعمتی
مرگ
او به تاریخ ۸ تیر ۱۳۰۳ شمسی، در تهران درگذشت. مقبره او گورستان ظهیرالدوله نام دارد و میان امامزاده قاسم (شمیرانات) و تجریش شمیران واقع است و بعدها چندین تن از هنرمندان و دیگر سرشناسان ایران در جوار او مدفون شدند.
گورستان ظهیرالدوله
قحطی مصنوعی همدان در دوران حکومت علی ظهیرالدوله
کوه‌پایه

کوه‌پایه‌های رشته‌کوه راکی، نزدیک کلگری، ایالت آلبرتا، کانادا.
کوه‌پایه به معنی مناطق دامنه‌ای در کنار رشته‌کوه‌ها است.
دامنه و دشت و دمن از دیگر واژه‌ها برای توصیف کوه‌پایه است.
دامنه رو به صحرا در کوهستان را در ادبیات فارسی راغ نامیده‌اند.
گرشاسپ (پسر زو)

گرشاسپ یا گرشاسب ، پسر زو، از پادشاهان پیشدادی است. او را نباید با گرشاسپ پهلوان و نیای رستم اشتباه کرد.
نام گرشاسپ از اوستایی کرساسپ گرفته شده و به معنی «دارنده اسب لاغر» است.
گرشاسپ‌زو در شاهنامه
ایرانیان در دوران گرشاسپ‌زو و پدرش زوطهماسپ به سبب شکست سختی که در زمان نوذر از تورانیان خورده بودند و حتی نوذر به دست افراسیاب کشته گشته بود، هرگز نتوانستند قد راست نمایند. نوذر هنگام محاصره پایتخت کشور توسط افراسیاب، مستظهر به قارن شاه ری بود اما قارن نیز در آنزمان توان مقابله با افراسیاب را نداشت به همین سبب ایرانیان چشم یاری و کمک به زابلیان دوخته بودند.
زوطهماسپ که در گذشت و گرشاسپ‌زو بر تخت ایران جلوس نمود خبرش به توران رسید، افراسیاب که در آن زمان سپهسالار توران بود نه شاه توران، درنگ را جایز ندانست علی‌رغم بی‌میلی پشنگ نیایش، از طریق خوار ری به ایران هجوم آورد و ایرانیان نزد زال شتافتند زال از پیری و کهولت شکوه نمود اما نوید رستم را در مشارکت و دفاع به ایرانیان داد، ولی رستم نوجوانی است که هنوز لب‌اش بوی شیر می‌دهد.
پسر بود زو را یکی خویش کام پدر کرده بودیش گرشاسپ نام
بیامد نشست از بر تخت و گاه به سر برنهاد آن کیانی کلاه
چو بنشست بر تخت و گاه پدر جهان را همی داشت با زیب و فر
چنین تا برآمد برین روزگار درخت بلا کینه آورد بار
به ترکان خبر شد که زو در گذشت بر آنسان که بد تخت بی‌کاره گشت
بیامد به خوار ری افراسیاببخشید گیتی و بگذاشت آب
ولایت سغد

ولایت سغد
ولایت سغد در نقشه تاجیکستان
اطلاعات
کشور:
تاجیکستان 20px
نام رسمی:
ولایت سغد
مرکز:
خجند
استاندار:
قادر رسول‌زاده
جغرافیای طبیعی
مساحت:
۲۶،۱۰۰ کیلومتر مربع
تعداد شهرها:
۸
تعداد ناحیه‌ها:
۱۸
تعداد جماعت‌ها:
مردم
جمعیت (۱۳۸۶):
۲،۲۷۵،۰۰۰ نفر
تراکم جمعیت:
۸۷٫۱ نفر بر کیلومتر مربع
زبان رسمی:
فارسی تاجیکی
زبان‌های گفتاری:
فارسی تاجیکی، ازبکی،
روسی
مذهب:
سنت والجماعت، مسیحی
پیش‌شماره:
۳۴۲۲ ۹۹۲+
کد پست:
۷۳۵۷۰۰
وب‌گاه:
ولایت (استان) سغد نام یکی از ولایت‌های کشور تاجیکستان است و مرکز آن شهر خجند نام دارد.
مساحت این استان ۲۶،۱۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۱۳۸۵، ۲،۲۷۵،۰۰۰ نفر بوده‌است.
این استان ۳۰ درصد از جمعیت تاجیکستان و یک‌سوم از زمین‌های قابل کشت این کشور را در خود جای داده است. هم‌چنین دوسوم تولید ناخالص داخلی کشور در این استان تولید می‌شود.
تاریخ
این ولایت در سال ۱۹۲۴ به عنوان بخشی از جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی تاسیس شد و در سال ۱۹۲۹ در پی کوشش‌های شیرین‌شاه شاه‌تیمور به جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی پیوست.
این منطقه پیش از سال ۲۰۰ لنین‌آباد نامیده می‌شد. نام کنونی این ولایت از منطقه باستانی سغد گرفته شده‌است.
جغرافیا
ولایت سغد منطقه شمالی جمهوری تاجیکستان است. حدود این ولایت را اساسا کوه‌ها تشکیل می‌دهند. در شمال آن رشته‌کوه‌های قرمه (با بلندای ۳۷۶۹ متر) و مغول (۱۶۲۴ متر) قرار دارند، که به رشته‌کوه‌های تیان‌شان داخل می‌شود. این ولایت در سمت جنوب با رشته‌کوه‌های ترکستان (۵۵۰۹ م)، زرافشان (۵۴۸۹ م) و حصار محصور است که به سلسله‌کوه‌های حصار و آلای معروف است. بین رشته‌کوه‌های قرمه و ترکستان، بخش غربی دره فرغانه قرار گرفته که از آن سیردریا می‌گذرد. رشته‌کوه‌های ترکستان و زرافشان را دره فرغانه از هم جدا می‌کند.
اقلیم ولایت سغد خشک است. زمستانش نه چندان سرد (میانگین دمای ژانویه ۱ تا ۱-)، تابستانش گرم (میانگین دمای ژوئیه ۲۸+)، بارندگی سالانه ۱۵۰ میلی‌متر و در برخی نقاط ۳۰۰ میلی‌متر است.
در این ولایت بعضا باد گرم و خشک می‌وزد.
رودها: سیردریا که از رودهای اسفره، خواجه باقرغان، آق‌سو و غیره در این ولایت تغذیه می‌شود. همچنین زرافشان با شاخاب‌هایش فان‌دریا، کشتوت، مغیان، که دارای قله‌های برفی است ذخیره بزرگ برق‌آبی دارد و برای آبیاری زمین‌ها استفاده می‌شود.
بزرگ‌ترین دریاچه‌ها: اسکندرکول و آق‌سقان.
خاک‌ها: خاک‌های از نوع هموار با رنگ خاکستری باز، در کوه‌ها خاکستری تیره بیشتر است که تدریجا به خاک‌های ارغوانی‌رنگ، خاک‌های کوهی - جنگلی و خاک‌های مرغزاری کوهی تغییر می‌کند. رستنی‌های منطقه را گیاهان بیابانی و نیمه‌بیابانی تشکیل می‌دهند؛ آویشن (شباغ)، خار پای‌شتر، در دره رودها به مقدار کم توق‌زارها باقی مانده‌اند.
در دامنه رشته‌کوه‌ها تا بلندی ۱۰۰۰ متر رستنی‌های آویشن و شورگی و در بلندی ۱۵۰۰–۱۷۰۰ م و بیشتر از آن رستنی‌های گوناگون کوه هستند. گیاهان نیمه‌کوهستانی و کوهستانی در بلندی ۲۵۰۰–۳۰۰ متر قرار دارند.
از پستانداران، روباه، شغال، زرگوش، برسوک، خوک یابایی، بز کوهی، برس برفی دیده می‌شوند. در رودها و دریاچه‌های ولایت ماهیانی با نام‌های محلی گلاماهی، زغارماهی، لق‌ماهی و برت‌ماهی ترکی، شیرماهی، زندگی می‌کنند.
اقتصاد
اقتصاد ولایت سغد از سال ۲۰۰۰ به طور پیوسته در حال رشد بوده‌است، با میانگین نرخ رشد ۱۳٫۲٪ در سال ۲۰۰۸ و ۱۳٫۳ درصد در سال ۲۰۰۹. در سال ۲۰۰۹، تولیدات کشاورزی، تجاری و صنعتی به ترتیب سهمی به میزان ۲۸٫۲٪، ۲۵٫۸٪ و ۱۴٫۰٪ در تولید ناخالص منطقه‌ای سغد داشتند. از سال ۲۰۰۰، خروجی تولید صنعتی سغد دو برابر افزایش یافته و به طور متوسط نرخ رشد سالانه ۵ تا ۸٪ داشته است.
در این استان یک منطقه آزادی اقتصادی نیز برپا شده‌است.
آمدئو آووگادرو

تمبر یادبود آمادئو آووگادرو؛ انتشار در ۱۹۵۶، ایتالیا
آمدئو آووگادرو با نام کامل لورنزو رومانو کارلو آمدئو آووگادرو دی کوارنیا ا دی چرتو کنت کوارنیا و چرتو دانشمند ایتالیایی بود؛ که در ۹ اوت سال ۱۷۷۵ (میلادی) در شهر تورین در کشور ایتالیا چشم به جهان گشود. او در گسترش نظریه ملکولی سهم مهمی داشت و قانون آووگادرو را کشف کرد. به افتخار او شمار ملکول‌های یک مول از هر ماده را عدد آووگادرو می‌نامند که برابر است با ۲۳^۱۰ ×
وی در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. تورین در آن دوران بخشی از پادشاهی ساردینیا بود. وی در ۹ ژوئیه ۱۸۵۶ در شهر تورین چشم از جهان فروبست.
فلز

فلز ماده‌ای است که می‌توان آن را صیقل داده و براق کرد (بجز جیوه که در دمای اتاق بشکل مایع است) یا به طرح‌های گوناگون درآورد و از آن مفتول‌های سیمی ظریف تهیه کرد. فلز جسمی است که آزمایش‌های مربوط به گرما و مهم‌تر از همه جریان الکتریکی را به خوبی هدایت می‌کند. فلزات با یکدیگر فرق زیادی دارند، از جمله در رنگ و سختی و نرمی، تعدادی از آنها ممکن است به آسانی خم شده یا خیلی محکم و مقاوم باشند.
مقاومت مکانیکی فلزات
مقصود آن مقدار باری است که فلز می‌تواند تحمل کرده، نشکند. بسیاری از فلزات، وقتی گرم هستند، اگر تحت فشار قرار گیرند، شکل خود را زودتر از موقعی که سرد هستند، تغییر شکل می‌دهند. بسیاری از فلزات در زیر فشار متغیر مانند نوسانات، آسانتر از موقعی که سنگین باری را تحمل می‌کنند، می‌شکنند.
علت درخشش فلزات
دلیل اول آن است که با طرح‌ریزی و براق کردن صحیح می‌توان فلزات را به شکل خیلی صاف تهیه کرد. گر چه آنها نیز تصاویر را خوب منعکس می‌کنند، ولی ظاهر سفید و درخشان بیشتر قطعات فلزی صیقلی شده را ندارند. بطور کلی جلا و درخشندگی فلز بستگی دارد به گروه الکترون‌های آن دارد.
الکترون‌ها می‌توانند هر نوع انرژی را که به روی فلزات می‌افتد جذب کنند؛ زیرا در حرکت آزاد هستند. بیشتر انرژی الکترون‌ها از تابش نوری است که به آنها می‌افتد، خواه نور آفتاب باشد یا نور برق. اکثر فلزات همه انرژی جذب شده را پس می‌دهند، به همین دلیل، نه تنها درخشان بلکه سفید به نظر می‌آیند.
علت تغییر شکل فلزات
بسیاری از فلزات در حرارت ویژه‌ای، آرایش یون‌های خود را تغییر می‌دهند. با تغییر ترتیب آرایش یون‌های بسیاری از خصوصیات دیگر فلز نیز دگرگون می‌شود و ممکن است فلز کم و بیش شکننده، قردار، بادوام و قابل انحنا شود یا اینکه انجام کار با آن آسان گردد. بسیاری از فلزات در هنگام سرد بودن، به سختی تغییر شکل می‌پذیرند. بیشتر فلزات جامد را به زحمت می‌توان در اثر کوبیدن به صورت ورقه و مفتول‌های سیم درآورده، ولی اگر فلز گرم شود، انجام هر دو آسان است. در واقع وقتی شکل یک فلز را در اثر ضربه زدن به آن تغییر می‌دهیم یعنی با ضربه زدن به فلز اتم‌های آن روی هم سر خورده‌است.
تاریخچه فلزات
فلزات برای قرن‌ها توجه بشر را به خود جلب کرده‌است چرا که مردم با استفاده از فلزات قادر به ساخت ابزارهایی با قابلیت‌های بالا شدند که هم در جنگ و هم در تدارکات از آن استفاده می‌کردند. طلا و نقره با عیار بالا از عصر سنگی برای بشر شناخته شده بوده‌است. استخراج سرب و نقره از سنگ معدن‌هایشان از هزاره چهارم قبل از میلاد انجام می‌شده‌است.
فلزات و آلیاژهای آنها
پدرام

پدرام یک نام فارسی برای مردان است که معانی زیادی برای آن آمده‌است.
معانی دیگر پدرام
آرام، خرم. آراسته. نیکو. دلگشای. خوش
خوشدل. شاد. مبتهج. خرم
مبارک. فرخ. خجسته. به فال نیک. فرخنده (مقابل شوم)
منتظم (مقابل شوریده)
صحیح. درست
آسان. هموار. آورنده خبر خوش
پیروز. موفق. شادباش
شادی. خوشی. پیروزی
همیشگی. جاوید. پاینده
پدرام، برای نام فامیل هم در ایران رایج است.
نام نبیره سام.
ایرانی باستان: (آرامش، آسودگی، صلح) /phæt + ɾɒːmiʃn/ (آقا و سرور)
دیواندره

شهر دیواندره مرکز شهرستان دیواندره در استان کردستان در غرب ایران است.
این شهر که از طرفی رشته کوه‌های هوازو و از طرفی دیگر منطقه‌های بیجار گروس و تیله کو آن را احاطه کرده‌اند.
غارکرفتو با فاصله ۷۲ کیلومتر در شمال غربی شهرستان دیواندره قرار دارد که نمونه‌ای بارز از دوران زندگی پیشینیان مردمان کرد در این منطقه می‌باشد.
لهجه رایج کردی در استان کردستان لهجه اردلانی نام دارد که در سنندج و شهرهای اطراف رایج است اما مکریانی لهجه‌ای است که در شهرستان‌های سقز، پیرانشهر و مهاباد (مکریان) رایج است
وجه تسمیه
نام اصلی دیواندره در ابتدا (نیوان دره) به معنی شهری میان دو دره بوده که با گذشت مدت زمانی از زندگی قشرها و مردم‌های مختلف این نام از نیوان دره به دیواندره تغییر یافته‌است.
دیواندره از دو کلمه دیوان + دره تشکیل شده است، دیوان یعنی جایگاه و محل قانون، عدالت و جای حل اختلافات و چون این دیوان خانه معروف گشته است. در ضمن مردم دیواندره به لهجه سورانی صحبت می‌کنند.
آب و هوا
دیواندره از نظر موقعیت جغرافیایی و آب وهوایی شهری با آب و هوای کوهستانی می‌باشد که دارای زمستانهایی سرد و تابستانی ملایم و معتدل و در فصل بهار بارانی می‌باشد .
اماکن گردشگری
منطقه سارال
چهل چشمه
غارکرفتو
هه وازو (واقع در روستای تبریزخاتون)
شهرستان دیواندره

شهرستان دیواندره یکی از شهرستانهای استان کردستان در غرب ایران است که در شمال این استان قرار گرفته‌است. مرکز این شهرستان شهر دیواندره است. این شهرستان به علت وجود دشتهای بسیار وسیع اوباتو و سارال از مراکز اصلی تولید گندم و دامداری استان کردستان است و این فعالیتها در زندگی مردم این منطقه نقش اساسی دارد. این شهرستان از نظر آب و هوایی یکی از مناطق سردسیر و برفگیر کشور محسوب می‌شود. مردم این شهرستان به زبان کردی تکلم می‌کنند. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۸۱،۹۶۳ نفر بوده‌است
شهرستان دیواندره با مساحتی معادل ۴۲۰۳ کیلومتر مربع در حدود ۱۵ ٪ از وسعت استان کردستان را شامل می‌شود. این شهرستان بین ۳۴ درجه عرض شمالی و ۳۲ دقیقه و ۴۶ درجه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار گرفته‌است.
شهرستان دیواندره دارای سه بخش مرکزی، کرفتو و سارال و ۹ دهستان (حومه، قراتوره، چهل چشمه، اوباتو، کانی شیرین، زرینه، سارال، کوله و حسین‌آباد شمالی) است. تعداد کل روستاهای تابعه شهرستان دیواندره ۱۹۴ روستا می‌باشد.
دیواندره در فاصله ۹۸ کیلومتری شمال سنندج با وسعت ۴۲۰۳ کیلومتر مربع و با ۱۸۵۰ متر ارتفاع از سطح دریا، در ۴۷ درجه و یک دقیقه شرقی از نصف النهار گرینویچ و ۳۵ درجه و ۵۴ دقیقه عرض جغرافیایی قرار دارد، که از شمال با تکاب، از شرق با شهرستان بیجار، از شمال غربی با سقز، از غرب با مریوان و از جنوب با سنندج همسایه است.
در شهرستان دیواندره قومیت‌ها و طوائفی همچون گوران، ایل گلباغی، تیلکوئی، جاف، منمی (مندمی)، برازی، خواجه وند، ایل کلهر، طایفه زند و قاقالی وجود دارد. اخیرا این عناوین در منطقه پررنگ شده و نه تنها صرفا جنبه محلی نداشته بلکه از قدیم جنبه فراگیر در بین اکراد داشته‌است، اما هیچ گونه وجه تمایزی بین افراد وجود نداشته و تمام قشرها همزیستی مسالمت آمیزی با هم دارند.
تغییرات دمای سالانه دما از ۲۰ – تا ۳۲ + درجه می‌باشد. شهرستان دارای زمستان‌های سرد و طولانی و بهار و تابستان معتدل می‌باشد تعداد روزهای یخ بندان در سال برابر ۱۳۵ روز خواهد بود.
وجود آثار باستانی غار کرفتو نشانگر وجود تمدن و حیات تا دو هزار سال قبل از میلاد در این منطقه می‌باشد.
زبان گویش مردم کردی سورانی و دارای لهجه مخصوص هر منطقه می‌باشد.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان دیواندره
دهستان چهل چشمه
دهستان حومه
دهستان قراتوره
شهر: دیواندره
بخش کرفتو
دهستان اوباتو
دهستان زرینه
دهستان کانی شیرین
شهر: زرینه
بخش سارال
دهستان حسین‌آباد شمالی
دهستان سارال
دهستان کوله
جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری
غار کرفتو: این غار در فاصله ۷۲ کیلومتری از شمال دیواندره در نزدیکی روستای یوزش باش کندی قرار دارد و ازپر جاذبه‌ترین مکانهای گردشگری استان می‌باشد. کتیبه‌ای یونانی بر سر در یکی از اتاق‌های طبقه سوم وجود دارد که از این غار به عنوان معبد هراکلس نام برده‌است.
منطقه سارال یکی از مناطق بومگردی (اکوتوریستی) استان است که در غرب دیواندره واقع می‌باشد
منطقه چهل چشمه: در شمال غربی دیواندره کوه‌های چهل چشمه قرار دارد که هر ساله جمعیت زیادی از گردشگران و کوهنوردان از این منطقه دیدن می‌نمایند احی چهل چشمه مطلق به روستای آبباره می‌باشد که قدمتی کهن را دار است روستای خوش اب وهوااست که در تمام فصل‌های سال این منطقه زیبایی خاص خودرا دار می‌باشد
کردها
زبان کردی
موسیقی کردی
کردستان
شروین

شروین یک نام پسرانه ایرانی است؛ و با پسوند «دخت» برای دختران به کار می‌رود. «شروین» نام تعدادی از شاهزادگان تبرستان بوده‌است.
افراد سرشناس دارای نام «شروین»
شروین نام دو تن از پادشاهان باوندیان بوده‌است؛ شروین پسر سرخاب و شروین پسر رستم. نویسنده کتاب مرزبان‌نامه، از شاهزادگان تبرستان و به نام مرزبان پسر رستم پسر شروین بوده‌است (یعنی نیای او نامش شروین بوده‌است). به جز اسپهبدان تبرستان، که اولین نمونه ذکر شده از این نام بوده‌اند. افراد سرشناس تاریخی یا معاصر دیگری نیز این نام را داشته‌اند.
معنا
شروین به معنای کسی است که همه او را دوست دارند (معشوق مردمان) و همچنین به معنی همیشه پایدار و نامی است برای پسران. در سفینه تبریز، شروین به معنی «معشوق مردمان» آمده‌است.
شهاب‌سنگ شروین
در سال ۲۳۱ خورشیدی برابر با ۲۳۷ قمری شهاب‌سنگی در روستای رسکت واقع در بخش دودانگه در شهرستان ساری، سقوط کرد که به نام «شهاب سنگ اسپهبد شروین» خوانده شد. برخی پژوهشگران برج رسکت را یادمانی چندمنظوره در نزدیکی محل سقوط این شهاب‌سنگ می‌دانند.
فهرست نام‌های مازندرانی
شهرستان بانه

شهرستان بانه یکی از شهرستانهای استان کردستان در غرب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بانه است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۳۲،۵۶۵ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
شهرها: بانه، آرمرده، کانی‌سور، بوئین سفلی.
بخش مرکزی شهرستان بانه
دهستان شوی (بانه)
روستای سبدلو - شوی - ساوان - رشید قلعه -
شهر: بانه
بخش آرمرده
دهستان پشت آربابا
دهستان بله که
شهر: آرمرده
بخش نمشیر
دهستان کانی‌سور
دهستان نمه شیر
دهستان بوالحسن
شهر: کانی‌سور
بخش ننور
دهستان بوئین
دهستان ننور
شهر: بوئین سفلی
آمار جمعیتی
نگاه آماری به شهرستان بر اساس آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ جمعیت کل شهرستان بانه برابر با ۱۱۶۷۷۳ نفر اعم از مرد و زن می‌باشد که از این میزان جمعیت شهرهای این شهرستان به قرار زیر می‌باشد:
ا. بانه: ۶۹۶۳۵
۲. آرمرده ۲۰۶۲
۳. بوئین سفلی: ۱۰۶۹
۴. کانیسور: ۱۱۳۱
جمعیت کل روستاهای شهرستان بانه نیز برابر با ۴۳۷۰۷ نفر می‌باشد.
کلیمیان بانه
مهاجرت یهودیان بانه:
با اعلام استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی و تقسیم فلسطین در سال ۱۳۲۷ شمسی، یهودیان بانه که حدودا چهل خانوار بودند و اکثرا به زرگری وبازرگانی مشغول بودند ومحله خاصی برای خود داشتند، به فکر مهاجرت به فلسطین افتادند و در اواخر بهار۱۳۲۸خورشیدی به کلی بانه را ترک وبه فلسطین مهاجرت کردند.
سرخدار

thumb
سرخدار ، زرنب نام گونه‌ای درخت سوزنی‌برگ است از تیره سرخداریان است.
این گونه را می‌توان میراث زنده و شاهکار جنگل‌های طبیعی شمال ایران دانست. از نظر تنوع زیستی و حفظ ذخائر ژنتیکی و بوم‌شناسی یکی از گونه‌های منحصربه‌فرد و مهم منطقه هیرکانی و باقی‌مانده از دوران سوم زمین‌شناسی است.
سرخدار درختی است سوزنی برگ، سایه پسند و دارای پوست فلس‌دار. چوب درون آن به رنگ قرمز شاه بلوطی و برگ‌های آن دائمی و همیشه سبز است که در قسمت پایینی درخشان و براق است و نیاز به خاک مرطوب دارد. بلندی درخت به ۹ تا ۳۰ متر و قطر آن به ۳ متر می‌رسد. رشد آن بسیار کند و رویش ارتفاعی آن سالانه ۱۰ سانتیمتر است. میوه نوع ماده آن به رنگ قرمز و نوع نر آن برنگ زرد که هر دو غیر سمی است.
بذر سرخدار توسط پرندگان از جمله قرقاول پخش می‌شود. سنجاب‌ها نیز به انتشار بذر سرخدار کمک می‌کنند.
مطالعات فسیل‌شناسی دیرینگی درختان سرخدار را بالغ بر ۱۹۰ میلیون سال می‌دانند. گفته می‌شود انسان‌های ماقبل تاریخ آن را می‌شناخته‌اند و از برگ آن نوعی ماده سمی تهیه و برای آلوده کردن نیزه‌هایشان استفاده می‌کردند. تصور می‌شود واژه Toxin به معنی زهر به این موضوع برمی گردد.
امروزه در فرانسه شرکتی وجود دارد که نهالستان‌های بزرگی از این گونه احداث کرده این شرکت وابسته به یک شرکت داروسازی است که در تولید ماده تاکسول دخالت دارد (ماده تاکسول این درخت در درمان برخی سرطان‌ها کاربرد دارد) سه شرکت بزرگ دیگر در آمریکا تنها به کاشت نهال سرخدار اشتغال دارند. در هر شرکت میلیون‌ها نهال تولید می‌شود.
این گونه در جنگل‌های شمال از بلندی‌های افرا تخته علی‌آباد کتول– پونه‌آرام گرگان، دامنه جنگل‌های قلعه میران رامیان، جنگل نهارخوران گرگان تا جنگل‌های سوادکوه و در دره‌ها و پرتگاه‌های گیلان، مازندران و گرگان همراه با سایر گونه‌های جنگلی یافت می‌شود. دکتر جزیره‌ای در سال ۱۹۶۵ جامعه Fageto-Taxetum – سرخدار، همراه با راش، توسکا، افرا، شیردار، ممرز، ملچ و جل – را در جنگل‌های مازندران و گرگان مطالعه کرد.
جامعه دیگری به نام Evonymo Taxetum (آل اسبی و سرخدار) توسط دکتر مصدق در سال ۱۹۷۷ با گونه‌های بلوط، بلندمازو، افرا، جل، نمدار، خاس، تمشک، ممرز در جنگل‌های افراتخته در استان گلستان معرفی شده‌است.
نام‌های محلی آن در مازندران و گرگان «سرخدار، سرخه‌دار و سخدار» است. در علی‌آباد کتول «سوختال» در رودسر و آستارا «سیردار» نامیده می‌شود.
ارتفاعات استان گلستان و سپس شرق استان مازندران مهمترین ذخیره گاه‌های این گونه در ایران به حساب می‌آیند.
رده:حماسه‌های فارسی

حماسه‌های فارسی
اسماعیل‌آباد (تهران)

اسماعیل‌آباد نام دو روستا است در حاشیه جنوبی شهر تهران اولی در دهستان غار واقع در جنوب غربی تهران و در مجاورت روستاهای یافت آباد و وصفنارد و نعمت آباد . ودیگری نزدیک به پالایشگاه نفت تهران. روستای اسماعیل آباد ۲۷۰ خانوار جمعیت و وجود ۴۰۰ هکتار زمین کشاوری دارد.
روستای دیگری در جنوب غرب تهران با همین نام (اسماعیل آباد) نیز وجود دارد که در قدیم جزو دهستان غار از شهرستان ری محسوب می‌گردید ولی هم اکنون در منطقه ۱۸ تهران واقع گردیده است که پس از انقلاب وبا مهاجرت سایر اقوام به آنجا بیشتر به شهرک ولیعصر شهرت دارد. روستای اسماعیل آباد از نام مشهدی اسماعیل پوربخت اقتباس گردیده که در زمان مظفرالدین شاه قاجار این قریه را پایه‌گذاری کرد. از قدیمی‌ترین خانواده‌های اسماعیل آباد می‌توان به خاندان پورتاجیک ،پوربخت، بهرامی، اسماعیل آبادی، پورزرندیان، پوربختیاری، غیاثی و… اشاره نمود. اهالی اسماعیل آباد دارای خویشاوندیهای زیادی با سایر روستاهای اطراف مانند یافت آباد، وصفنارد، قلیانی، چهار دانگه، احمد آباد مستوفی، فیروز بهرام و… هستند.
گرشاسپ‌نامه

گرشاسپ‌نامه چکامه یا منظومه‌ای از جمله آثار حماسی ملی ایران می‌باشد که در حدود ۷۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ بیت دارد و در بحر متقارب (همچو شاهنامه) سروده شده است. سراینده آن اسدی طوسی شاعر قرن پنجم هجری قمری است. این منظومه درباره دلاوری‌های گرشاسپ، پهلوان سیستانی (نیای بزرگ رستم) است. پایان سرایش نظم گرشاسپ‌نامه در سال ۴۵۸ هجری قمری بوده است.
جوهره محتوای گرشاسپ‌نامه، ارزش سخن، پند و اندرز، و اهمیت دین‌داری است.
گرشاسپ در شاهنامه
گرشاسپ برای اولین بار در دوران فریدون و زمانی‌که منوچهر نبیره او به کین ایرج آماده جنگ با سلم و تور هست یاد می‌گردد، گرشاسپ در کنار سایر نام‌آورانی چون قارن، سام‌، قباد یاد می‌شود که همه ایشان از نخستین پیشوایان اقوام و قبایل ایرانی هستند در سایه درفش کاویان به جنگ می‌پردازند.
بار دیگر از گرشاسپ در جنگ پشنگ یاد می‌شود، ولی حضور زابلیان چنانچه باید و شاید در این جنگ، پر رنگ نیست. جنگ پشنگ بعد از مرگ منوچهر بوقوع پیوست که در آن جنگ خانمان برانداز نوذر جانشین منوچهر هلاک شد و بخش عظیمی از قوای جنگی ایرانیان کشته شده کاملا کشور به تصرف سپاه توران تحت فرماندهی سپهسالار افراسیاب در آمد. البته گرشاسپ در نبرد مزبور حضور فیزیکی ندارد فقط از او به عنوان جنگجویی دلاور در ردیف سام و قارن یاد می‌شود تا بلکه شاه توران پشنگ از حمله به ایران منصرف شود:
چنین گفت کای کار دیده پدر ز ترکان به مردی بر آورده سر
منوچهر از ایران اگر کم شدست سپهدار چون سام‌نیرم شدست
چو گرشاسپ و چون قارن رزم‌زن جز این نامداران آن انجمن
تبارنامه گرشاسپ
جنبش ۲۶ ژوئیه

جنبش ۲۶ ژوئیه ، تشکیلات انقلابی‌ای بود که به‌رهبری فیدل کاسترو در سال ۱۹۵۹ حکومت ژنرال باتیستا در کوبا را برانداخت. نام این تشکیلات در اصل از حمله ناموفق به یک سربازخانه در سانتیاگو د کوبا که در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۳ اتفاق افتاد گرفته شد. این جنبش در سال ۱۹۵۵ در مکزیک توسط ۸۱ نفر از انقلابیون در تبعید از جمله فیدل و برادرش رائول کاسترو و چه گوارای آرژانتین‌ی، مجددا تشکیل یافت. هدف آن‌ها تشکیل دادن قدرتی تعلیم‌یافته برای سرنگونی باتیستا بود. بعضی از اعضای این جنبش که در کوبا اقامت داشتند با ایجاد کردن آشوب‌های مختلف سعی در ابراز نارضایتی خود به وضعیت سیاسی کوبا نمودند.
در ۲ دسامبر، ۱۹۵۶، این گروه پس از سفری طولانی با قایقی کوچک به نام گرانما، به قصد برپائی و رهبری انقلاب برای سرنگونی رژیم باتیستا، پا به خاک کوبا گذاشتند. ورود آن‌ها به کوبا در روز روشن صورت گرفته بود و به همین دلیل توسط نیروی هوایی کوبا شناسایی شدند. علاوه بر این، افراد گروه به دو قسمت تقسیم شده و دو روز در سرگردانی و گمشدگی به‌سر بردند. این باعث شد که بیشتر آذوقه و تدارکات‌شان در همان‌جایی که وارد خاک کوبا شده بودند باقی بماند.
پس از دو روز آن‌ها دوباره به‌هم پیوستند و به‌سوی کوه‌های سیه‌را مائسترا به‌راه افتادند. در آن‌جا با ارتش کوبا درگیر شدند و این سرآغاز جنگ انقلاب کوبا بود. این جنگ دو سال بعد، پس از این که باتیستا در روز سال نو کوبا را ترک کرد، در ژانویه‌ی ۱۹۵۹ پایان یافت. پس از پایان انقلاب، از ۸۱ نفری که در دوم دسامبر ۱۹۵۶ وارد کوبا شده بودند فقط ۱۲ نفر باقی‌مانده بودند که در سیه‌را مائسترا دوباره به‌هم بپیوندند.
پس از پیروزی انقلاب کوبا، افراد دیگری به جنبش ۲۶ ژوئیه پیوستند و حزب متحد انقلاب سوسیالیستی کوبا را تشکیل دادند که نهایتا در سال ۱۹۶۵ تبدیل به حزب کمونیست کوبا شد.
امانوئل ملیک اصلانیان

امانوئل ملیک اصلانیان (زاده ۱۲۹۴ در روستوف - درگذشته ۲۳ تیر ۱۳۸۲ در تهران)، موسیقی دان، آهنگساز و نوازنده پیانو ارمنی ایرانی بود.
زندگی‌نامه
اصلانیان در شهر روستوف روسیه به دنیا آمد ولی پدر و مادر او اهل تبریز بودند.
او در سال ۱۳۰۴ خورشیدی به تبریز نقل مکان می‌کند؛ ولی اصلانیان به علت موقعیت کاری پدرش که در تجارت خشکبار اشتغال داشت در سال ۱۳۰۸ خورشیدی به هامبورگ نقل مکان می‌کند و در آنجا مشغول تحصیل و آموزش موسیقی شد. وی پس از دریافت دیپلم پیانو از کنسرواتوار هامبورگ، رهسپار برلین شده با این نیت که در مدرسه عالی موسیقی این شهر، شیوه‌های علمی آهنگسازی و رهبری ارکستر را نیز فراگیرد. بخت یار امانوئل بود که یکی از موسیقیدانان نام‌آور و نوآور آلمانی، پل هیندمیت، در آن مدرسه تدریس می‌کرد. امانوئل از آموزه‌های هیندمیت بهره‌های فراوان برد سپس وارد کنسرواتوار شد و در سال ۱۳۱۷ خورشیدی فارغ‌التحصیل و موفق می‌شود در بحبوحه جنگ جهانی دوم اولین کنسرتش را در سال ۱۳۱۹ خورشیدی در برلین برگزار کند. در سال‌های تحصیل در آکادمی برلین، اصلانیان تحقیق در زمینه ملودیهای فولکلور ایرانی و ارمنی را آغاز نمود که حاصل آن چند اثر برای ارکستر و پیانو است که اغلب از رادیو برلین پخش می‌شد. او پس از پایان رساندن دوره آهنگسازی، به ایران بازگشت (۱۳۳۲ خورشیدی).
فعالیت هنری
وی بعد از بازگشت به ایران مدتی نزد ابوالحسن صبا به فراگرفتن موسیقی ایرانی پرداخت و اثری برای تار و تنبک و سنتور ساخته‌است. اصلانیان مدتها استاد دانشگاه تهران و هنرستان عالی موسیقی بود.
آثار ساخته‌شده توسط امانوئل ملیک اصلانیان بارها توسط ارکسترهای بزرگ جهان و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فرهاد مشکات، حشمت سنجری و علی رهبری اجرا شده‌است. اصلانیان آثاری بر اساس ملودی‌های ایرانی ساخته که به عنوان نمونه می‌توان از «نغمه دشتی» او یاد کرد که با رعایت نیم پرده (به جای ربع پرده) تنظیم شده‌است.
اصلانیان خالق آثاری چون «منظومه سمفونیک گلبانگ» بر اساس داستان کوتاهی از غلامحسین غریب، «افسانه آفرینش»، «پروانه»، «فانتزی برای تار»، «تنبک»، «سنتور و ارکستر»، و «آذربایجانی کنسرتو پیانو» بوده‌است.
اصلانیان می‌گوید:
ملیک اصلانیان می‌گوید:
ملیک اصلانیان معتقد بود که:
امانوئل ملیک اصلانیان دوشنبه شب ۲۳ تیر ۱۳۸۲ در سن ۸۸ سالگی در بیمارستان آراد تهران در گذشت. پیکر وی پس از تشییع جنازه در تالار وحدت در «آرامستان بوراستان» به خاک سپرده شد.
آثار
از معروف‌ترین ساخته‌های او:
باله آفرینش
چهارگاه (برای پیانو)
افسانه آفرینش
گلبانگ
پروانه
فانتزی (برای تار)
تنبک
سنتور و ارکستر
آذربایجانی کنسرتو پیانو
بورلسک
سپیده
سوپرانو
باریتون و دکلمه
وحید دستگردی

حسن وحید دستگردی (۱۲۵۸–۱۳۲۱)، متخلص به وحید و معروف به وحید دستگردی یکی از شاعران و سخنوران اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم ایران است. او از احمد شاه قاجار لقب سلطان الشعراء دریافت کرده بود.
زندگی‌نامه و تحصیلات
وحید دستگردی در ۱۲۹۸ قمری برابر با ۱۲۵۸ خورشیدی در روستای دستگرد اصفهان متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش فراگرفت و در پانزده سالگی به اصفهان رفت و در مدرسه میرزا حسن علوم ادبی و علوم دینی را آموخت. او با سید زهرا دستگردی فرزند میرزا سید محمد صادق ازدواج کرد و حاصل این ازدواج سه پسر بنام‌های محمود ، بهرام، هوشنگ ( تیمسار وحید دستگردی-رئیس وقت شهربانی ایران در سال ۱۳۵۹ و یک دختر بنام فاطمه بود.
فعالیت‌های ادبی
در آغاز نهضت مشروطیت به جرگه آزادی‌خواهان پیوست و شعرهای و مقاله‌هایی در این زمینه در روزنامه‌های اصفهان منتشر می‌کرد. دستگردی در آغاز جنگ بین‌الملل اول، روزنامه درفش کاویان را در اصفهان منتشر نمود. او همچنین با روزنامه‌های پروانه، زاینده‌رود و مفتش ایران نیز همکاری می‌کرد. در ۱۳۳۸ قمری به تهران آمد و انجمن ادبی ایران و انجمن ادبی حکیم نظامی را تاسیس کرد و همچنین درسال ۱۲۹۸ خورشیدی مجله ادبی ارمغان را در تهران تاسیس کرد که مدت بیست و دو سال (با فواصل) منتشر می‌شد. در همین دوران جلسات درس و بحث دایر کرد و کتاب‌های بسیاری تصحیح و تحشیه و چاپ کرد. وحید در اوایل ورود خود به تهران در حلقه مریدان صفی علی شاه درآمد. وی مدتی در اداره «انطباعات وزارت معارف» مشغول کار شد. وحید دستگردی در شعر ابتدا «لمعه» تخلص می‌کرد، ولی بعدها تغییر تخلص داد. در ۸ دی ۱۳۲۱ در ۶۴ سالگی در تهران درگذشت و در امامزاده عبدالله شهرری دفن شد.
نمونه شعر
بخشی از قصیده معروف وحید دستگردی که در وصف اصفهان سروده‌است:
به زاد و بوم جی اندر شتافتم از ری چنان به شوق، که کودک به جانب مادر
سواد شهر صفاهان چو گشت سرمه چشم به هرچه دید دگرگونه آمدش به نظر
شکسته‌باره از این پیش بود و تنگ فضای کنون درست و قوی‌باره‌است و پهناور
همیشه بوده هنر کودک اصفهان مادر اگر نبود صفاهان نبود فضل و هنر
آثار
تصحیح و تحشیه خمسه حکیم نظامی
تصحیح و تحشیه دیوان جمال‌الدین
تصحیح و تحشیه دیوان بابا طاهر
تصحیح و تحشیه دیوان هاتف اصفهانی
تصحیح و تحشیه دیوان ادیب‌الممالک
تصحیح و تحشیه دیوان قائم‌مقام فراهانی
تصحیح و تحشیه تذکره نصرآبادی
تصحیح و تحشیه تحفه سامی
کتاب سرگذشت اردشیر بابکان
ره اورد وحید (دو جلد)
زبان و نثر
صد اندرز وحید
سخن دلنشین
انقلاب ادبی
شعرای پارسی و تازی
وحید دستجردی
رادیو بی‌بی‌سی

رادیو بی‌بی‌سی ، بخشی از بنگاه خبررسانی بریتانیا است و از طریق اینترنت نیز قابل دریافت است. فعالیت اصلی این رسانه شهیر جهانی تولید برنامه‌های خبری و سرویس‌های مربوط به این حوزه است. انواع موسیقی و برنامه‌های سرگرم‌کننده نیز از این رسانه پخش می‌شود.
ساختمان مرکزی رادیو بی‌بی‌سی، واقع در خیابان رجنت لندن
تاریخچه
گستره پخش
رادیوهای داخلی
بی‌بی‌سی رادیو ۱: بهترین‌های موسیقی و سرگرمی
بی‌بی‌سی رادیو ۲: پرشنونده‌ترین رادیوی بریتانیا با ۱۲٫۹ میلیون شنونده در هفته
بی‌بی‌سی رادیو ۳: پوشش دهنده سبک‌های خاص موسیقی ازجمله موسیقی کلاسیک، موسیقی ملل، موسیقی جاز و هنرهای نمایشی
بی‌بی‌سی رادیو ۴: اخبار روز، نمایش و طنز
بی‌بی‌سی رادیو ۵: رادیوی ۲۴ ساعته ویژه اخبار و میزگردهای سیاسی و اخبار ورزشی
رادیوهای خارجی
برنامه‌های سرویس جهانی رادیو بی‌بی‌سی به ۳۳ زبان پخش می‌شود.
بخش فارسی
رادیوی فارسی بی‌بی‌سی، در تاریخ ۲۹ دسامبر ۱۹۴۰ میلادی (۸ دی ۱۳۱۹ خورشیدی) در اوایل جنگ جهانی دوم و برای رقابت با رادیو برلن راه اندازی شد و آماج برنامه‌های خود را به سود پادشاهی بریتانیا و ضد حکومت ناسیونال سوسیالیست آلمان گذارد. اولین گوینده رادیوی بی‌بی‌سی فارسی حسن موقر بالیوزی بود.
برنامه‌های فارسی رادیو بی‌بی‌سی:
چشم‌انداز بامدادی
نیمروزی
شامگاهی
آسیای میانه
روز هفتم
برنامه‌ها به صورت زنده بر روی سایت فارسی قابل دریافت هستند.
دانشگاه باث

دانشگاه باث دانشگاهی واقع در شهر باث، در کشور انگلستان است. این دانشگاه از بهترین دانشگاه‌های انگلستان به شمار می‌رود و در فهرست کنونی گاردین و تایمز به عنوان «نهمین دانشگاه برتر پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی» شناخته می‌شود.
دانش‌آموختگان نام‌آور
منصور حکمت، رهبر کمونیست اسراییلی
جاستین کینگ، رئیس سنزبری
فاتحه (سوره)

این سوره اولین سوره قرآن است.
برای این سوره بیش از ۲۰ نام گوناگون یاد شده که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:
سوره حمد : زیرا با کلمه حمد شروع می‌شود و پیام اصلی و اولین آیه آن درباره حمد یعنی پرستش خداست.
فاتحه : از ریشه فتح آمده و به معنای آغازگر و گشاینده‌است و به آن «فاتحه الکتاب» نیز می‌گویند.
سبع من المثانی : چون این سوره از ۷ آیه تشکیل شده و در هر نماز واجب و مستحب دو بار خوانده می‌شود آن را سبع المثانی نیز می‌خوانند.
ام‌الکتاب یا ام‌القرآن : یعنی (مادر کتاب خدا) یا (مادر قرآن) این دو نامگذاری بدین جهت است که اولا قرآن با این سوره شروع می‌شود و آغاز هر چیز را ام آن می‌نامند. ثانیا زیرا آن را اصل و عصاره قرآن می‌دانند.
کنز : این سوره را با گنج مقایسه کرده‌اند. یا اینکه گنج قرآن است.
تفسیر سوره حمد
سوره حمد به‌خط میرعماد
ساگوارو

left
ساگوارو (نام علمی: Carnegiea gigantea) نوعی کاکتوس شبیه به درخت می‌باشد که می‌تواند تا ۲۵۰ سال عمر کند ساقه بشکه‌ای شکل آن دارای پره‌های موازی که روی آنها توسط تیغه‌هایی پوشانده شده‌است می‌باشد. در هنگام بارندگی بدنه این گیاه پر ازآب شده و بزرگ می‌شود و پره‌ها به طرفین گسترش پیدا می‌کنند در فصل بهار گیاه ساگوارو گلهای سفید مایل به کرم فنجانی شکل درمی‌آورد این گلها توسط حیوانات زیادی گرده افشانی می‌شوند که از جمله آن حیوانات می‌توان فاخته که در روز روی آن می‌نشیند و خفاش که در شب روی آن می‌نشیند را نام برد.
درخت ساگوارا بومی بیابان سونورا واقع در جنوب غربی ایالات متحده آمریکا و شمال مکزیک است. دنده‌های این کاکتوس توسط سرخ‌پوستان بومی برای ساختمان‌سازی استفاده می‌شده‌است.
گل این درخت گل ایالتی ایالت آریزونای آمریکاست. شایان گفتن است که طبق قوانین کیفری اریزونا کندن یا معدوم سازی کاکتوس ۲۵ سال حبس مجازات دارد.
بیابان سونورا

بیابان سونورا
بیابان سونورا بیابانی است در آمریکای شمالی که در دو سوی مرز ایالات متحده آمریکا و مکزیک قرار گرفته‌است.
این بیابان بخش‌های بزرگی از ایالت‌های آریزونا و کالیفرنیا در آمریکا و ایالت سونورا در مکزیک را می‌پوشاند. سونورا با مساحت ۳۱۱،۰۰۰ کیلومتر مربع یکی از بزرگ‌ترین و گرمترین بیابان‌های بخش شمالی قاره آمریکا است. این بیابان گونه‌های زیادی از گیاهان و جانوران کمیاب را در خود جا داده‌است از جمله کاکتوس ساگوارو.
شهرستان دماوند

شهرستان دماوند نام یکی از شهرستان‌های استان تهران در ایران است. این شهرستان، منطقه‌ای سرسبز و خرم است که نام اسطوره‌ای کوه دماوند را با خود به همراه دارد. قرار گرفتن منطقه دماوند در محل پیوستن مرزهای سه منطقه پراهمیت کشور در ایران در گذشته (ری، قومس، طبرستان) و اکنون (تهران، مازندران، سمنان) اهمیت این سامان را دو چندان کرده‌است. اعتدال کم‌نظیر آب و هوا، تنوع آب و هوایی منطقه، هر ساله عده زیادی گردشگر، مسافر و مهاجر را از اطراف به این شهرستان جلب می‌کند.
تقسیمات کشوری
بنابر آخرین تقسیمات کشوری، این شهرستان به ۲ بخش به نام‌های بخش مرکزی و بخش رودهن به مرکزیت شهر دماوند تقسیم می‌گردد. این دو بخش در مجموع شامل ۵ دهستان، ۵ شهر و ۱۱۱ روستا می‌باشند.
این پنج شهر عبارتند از:
شهر دماوند
شهر رودهن
شهر آبسرد
شهر آبعلی
شهر کیلان
پیشینه
دماوند یکی از کهن‌ترین مناطق و اولین شهرهای اسطوره‌ای تاریخ ایران است به صورتی که بنای آن هم‌زمان با اصطخر فارس و بلخ به کیومرث نخستین پادشاه ایران می‌رسد.
طی کاوش‌های اخیر در قلعه عسگر کیلان نشانه حضور انسان و آثاری از دوران سنگ متعلق به ۱۴۰۰۰ قبل از میلاد مسیح در این ناحیه به دست آمده‌است.
این منطقه پس از حمله اعراب به ایران تحت حکومت مستقل مسمغان دماوند قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۴۱ هجری به‌طور کامل توسط سپاه اعراب به فرماندهی مهدی پسر منصور خلیفه عباسی فتح و به تابعیت خلافت عباسی درآمد.
مردم‌شناسی
اکثر قریب به اتفاق مردم مسلمان و مذهب آن‌ها تشیع می‌باشد و زبان مردم نیز تاتی و فارسی و ترکی است. همچنین در بعضی نقاط آن نیز زبان‌های مازندرانی و کردی رواج دارد.
طبیعت و گردشگری
در گذشته‌ای نه چندان دور این شهرستان یکی از مراکز مهم کشاورزی و دامداری بوده‌است با تولیداتی همچون: سیب، گیلاس، آلبالو، گردو، سیب زمینی، خیار، زردآلو و دیگر میوه‌ها و سبزیجات. علاوه بر آن فراورده‌های دامی گوناگونی در این شهرستان تولید می‌شدند. از سال ۱۳۸۴ بخاطر ساخت‌وسازهای گسترده در زمین‌های این شهرستان، کشاورزی و دامداری در این منطقه کاهش یافته‌است. عسل از مهمترین تولیدات این شهرستان است. بسیاری از مردم بومی این شهرستان به شکل حرفه‌ای به تولید عسل اشتغال دارند. به علت وجود گیاهانی همچون آویشن و گون در کوه‌های این شهرستان که خواص دارویی گوناگونی دارند؛ تولید عسل آویشن و عسل گون با خواص دارویی در این شهرستان رواج دارد.متن صفحه.
انواع گونه‌های کمیاب در این شهرستان وجود دارند. جانورانی همچون کل، بز، میش و پلنگ به عنوان عمده‌ترین حیوانات موجود در حیات وحش این شهرستان شناخته می‌شوند. علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر زاغ، کبک، تیهو، کبک دری، پرندگان شکاری مانند عقاب طلایی، قرقی، دلیجه در این شهرستان حیات دارند. این درحالی است که گذرگاه قشلاقی پرندگان نایاب شکاری همچون بالابان – شاهین و بحری است. خطراتی همچون احداث معادن در کنار زیستگاه‌های طبیعی و تخریب انسانی این اماکن همچون احداث غیرکارشناسی راه‌ها در این شهرستان از عمده دلایل تهدیدهای زیست‌محیطی است.
از جاذبه‌های توریستی مهم این شهرستان می‌توان به چشمه اعلاء، برج شبلی، مسجد جامع، پیست اسکی و چشمه آبعلی، دریاچه تار و هویر، غار رودافشان، آبشار تیزاب، امامزادگان، ولیران، کوه‌ها، روستاهای اطراف و… اشاره کرد.
بخش تقسیمات کشوری از وب‌گاه
شهر دماوند
مسمغان دماوند
دماوند
مشا

مشا یا مشاء نام یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان دماوند واقع در استان تهران است.
در اواخر سال ۱۳۹۲ نماینده دماوند و فیروزکوه در مجلس شورای اسلامی از وارد شدن این روستا به محدوده شهری شهر دماوند خبر داد و به صورت رسمی از سال ۱۳۹۴ تحت پوشش خدمات شهرداری دماوند قرار گرفت.
جمعیت
جمعیت این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۵۴۲ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
این روستا در ۶ کیلومتری شمال‌غربی شهر دماوند و در کنار جاده هراز قرار دارد. ارتفاع این روستا بطور متوسط ۲۲۵۰ متر است و در دره‌ای به همین نام قرار دارد. رودخانه «بار» از جنوب‌غربی این آبادی می‌گذرد. کوه «میان‌رود» در شمال و غرب و «گردنه امامزاده هاشم» در ۴ کیلومتری غرب این روستا است. بقعه امامزاده هاشم در ضلع شمال غربی جاده هراز در بلندی ۲۷۲۰ متر از سطح دریا و مشرف به دشت مشا است. دره "پشت بن" در ۳ کیلومتری شمال شرق این روستا می‌باشد.
محمدحسن‌خان قاجار

محمد حسن خان قاجار
محمدحسن خان قاجار فرزند فتحعلی‌خان قاجار بود. فتحعلی خان وکیل‌الدوله شاه تهماسب دوم صفوی بود که در پی بدگمانی شاه و به تحریک نادرقلی خان افشار، دیگر سردار شاه، کشته شد.
محمدحسن خان پس از پدر ریاست طایفه اشاقه‌باش قاجار را که در استرآباد (گرگان امروزی) ساکن بودند بر عهده گرفت و نادر علی‌رغم تلاش‌هایی که کرد بر وی دست نیافت. با مرگ نادر، عادل شاه که نتوانسته بود بدو دست یابد فرزندش آقامحمد خان را مقطوع‌النسل کرد. در پی برکناری شاهرخ شاه و به قدرت رسیدن شاه سلیمان دوم، محمدحسن‌خان به سمت ایشیک‌آقاسی گری و بیگلربیگی گری استرآباد گماشته شد. اندکی پس از برکناری شاه سلیمان دوم سه تن از سرداران (علیمردان خان بختیاری، ابوالفتح خان بختیاری و کریم خان زند) در اصفهان شاه اسماعیل سوم را به قدرت رساندند. در پی درگیری میان این سه سردار، کریم خان توانست قدرت را به دست بگیرد و وکیل‌الدوله شاه شود. او با شاه اسماعیل سوم عازم جنگ با محمدحسن خان شد و استرآباد را محاصره نمود. محمدحسن خان توانست کریم خان را شکست داده، به تهران بگریزاند و شاه اسماعیل سوم نیز به محمدحسن خان پناه برد و او را وکیل‌الدوله خود نمود.
محمدحسن خان توانست دیگر سرداران را شکست دهد. آزاد خان افغان را که بر اصفهان حکومت می‌کرد فراری داد، و بار دیگر کریم خان زند را در هم کوفت و اصفهان را متصرف شد. وی برای تامین آذوقه سپاه خود، به تاراج مردم پرداخت و به قول رستم‌الحکما نویسنده رستم‌التواریخ از شدت ظلم خان قاجار فریاد دادخواهی ستمدیدگان به سما می‌رسید.
وی در محاصره شیراز به دلیل پایداری کریم خان و اختلاف سران قاجار مجبور به عقب‌نشینی شد و بعدها اصفهان را نیز از کف داد و به بارفروش (بابل امروزی) گریخت. شاه اسماعیل سوم نیز بار دیگر به زندیان پناه برد و کریم خان برای بار دوم وکیل‌الدوله گردید. بنا به نوشته پرویز رجبی در کتاب «کریم خان زند و زمان او» محمدحسین قاجار (از یاران محمدحسن خان) که از سوی او حکومت اصفهان را داشت، با شکست خان قاجار اصفهان را ترک کرده، به مازندران، شهر بابل، رفت تا خود قدرت را در دست بگیرد و بعد از تسخیر اصفهان توسط سپاه زند، برای تسریع در نابودی خان قاجار به همراه یاران و کسان خویش به شیخعلی خان زند که در تعقیب محمدحسن خان بود، پیوست. محمدحسن خان که به‌سرعت به طرف شمال پیش می‌رفت در نزدیکی اشرف به دست دشمن افتاد و به‌سختی شکست خورد و هنگام فرار پای اسبش در شکافی گیر کرد، علی آقا خان قاجار (برادر محمدحسین خان) سر رسیده، وی را کشت. رستم بیک کردلو، نوکر محمدحسن خان نیز سر ارباب خود را بریده و نزد شیخعلی خان برد.
در کتاب تاریخ اجتماعی ایران نوشته مرتضی راوندی آمده که سر وی برای کریم خان فرستاده شد اما خان زند از مشاهده سر متاثر شد و دستور داد که آن را برگردانده با بدنش در مقبره خانوادگی آن خاندان به خاک سپارند.
کریم خان آن گاه با دختر (و به روایتی با خواهر) محمدحسن خان ازدواج کرده، آقامحمد خان، بزرگ‌ترین فرزند او را به نزد خود آورد و با مهربانی از او پذیرایی کرد و با خانواده خان مقتول محبت کرد و حکومت دامغان را نیز به حسینقلی خان جهانسوز فرزند دوم خان قاجار داد. سایر فرزندان محمدحسن خان عبارت بودند: مرتضی‌قلی‌خان، رضاقلی‌خان، جعفرقلی‌خان، مصطفی‌قلی‌خان، مهدی‌قلی‌خان و علی‌قلی خان
آرگوس صد چشم

آرگوس صد چشم ، در اسطوره‌های یونان، از قهرمانان یونانی بود که چشمان بسیاری در بدن داشت.
او را آرگوس مشاهده‌گر می‌گفتند به دلیل آن‌که چشمان فراوانی داشت. در بسیاری از داستان‌ها و نقاشی‌ها ۱۰۰ چشم برای او ذکر کرده‌اند که در سراسر بدن او قرار داشتند. این خاصیت، آرگوس را به یک نگهبان آرمانی مبدل کرده بود و هرا، همسر زئوس، او را برای نگهبانی زئوس و معشوقه‌اش یو، گماشته بود. اما زئوس به هرمس، پیغامبر خدایان، دستور داد تا یو را برباید. هرمس خود را به شکل چوپانی درآورد و با حکایتهای طولانی و آوای نی خود، آرگوس را به خواب برد و یو را دزدید. در بعضی از داستان‌ها، آرگوس در آخر به دست هرمس کشته می‌شود.
اکیدنا

اکیدنا (به معنی گرزه‌مار) یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان است. برطبق آپولودروس اکیدنا فرزند تارتاروس و گایا بود، اما هزیود او را فرزند ستو و فورسیس معرفی کرده‌است.
اکیدنا هیولای مونثی بود که نیمی پری و نیمی مار بود و در غاری زندگی می‌کرد. اکیدنا همسر زشت تایفون و دختر ستو بود. او تنها هنگام شکار غار را ترک می‌کرد و هر موجودی را که از آن حوالی می‌گذشت می‌خورد. او را مادر تمام هیولاها می‌دانستند، چراکه بسیاری از موجودات نام‌دار اساطیر یونان توسط او به وجود آمده‌اند. فرزندان اکیدنا عبارتند از شیر نیمیان، سربروس، ارثروس، لادون، کایمرا، اسفینکس و هایدرا. این موجود فانی اما دارای عمری طولانی بود و توسط آرگوس کشته شد.
هکاتونکایر

هکاتونکایر (سمت چپ)، در یکی از کاریکاتورهای معاصر.
هکاتونکایر یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان است.
هکاتونکایر به معنی «صددست» است. این موجودات با ۵۰ سر و ۱۰۰ دست قدرتمند، فرزندان گایا و اورانوس بودند. این سه موجود صد دست، از پدر خود متنفر بودند و اورانوس آن‌ها را به رحم مادرشان باز گرداند. آن‌ها بعدها در شورشی علیه اورانوس شرکت کردند، اما کرونوس (برادرشان) باز هم آن‌ها را به زندان انداخت و بعد توسط زئوس آزاد شدند و به نبرد با تایتان‌ها پرداختند. آن‌ها می‌توانستند در آن واحد چندین تخته‌سنگ عظیم را به سمت دشمنان خود پرتاب کنند.
گورگون

گورگون
گورگون‌ها یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان باستان بوده‌اند.
در اساطیر یونان، گورگون‌ها هیولاهایی مونث، با بدنی پوشیده از فلس‌هایی نفوذ ناپذیر، موهایی از مارهای زنده، دندان‌هایی تیز و چهره‌ای چنان زشت بوده‌اند که هر کس به آن‌ها نگاه می‌کرد به سنگ تبدیل می‌شد. آن‌ها سه تن بودند: ائورائله و Sthenno که جاودان بودند و سومی که مدوسا نام داشت فانی بود. آن‌ها دختران فورسیس و ستو هستند. یونانیان از تصویر سر این هیولا برای آراستن سپرهای خود استفاده می‌کردند تا دشمنان خود را وحشت زده کرده و خود را از قدرتهای شیطانی محافظت کنند.
سربروس

هرکول سربروس را به بند می‌کشد. حکاکی سده ۱۶ میلادی
سربروس یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونان باستان و یکی دیگر از فرزندان تایفون و اکیدنا است. سربروس سگی بود با سه سر (در برخی تفاسیر پنجاه تا صد سر)، پنجه‌هایی چون شیر و ماری به‌جای دم که نگهبان دروازه جهان زیرین (جهان مردگان) بود و به ارواح اجازه ورود می‌داد و مانع خروجشان از جهان زیرین می‌شد. تنها چند تن از زندگان توانستند به طریقی از این سد بگذرند و به جهان مردگان بروند و بازگردند. یکی از این افراد اورفئوس بود که توانست سربروس را با آوازخوانی خواب کند و به نجات همسرش ائورودیکه برود. هرکول نیز در آخرین (دوازدهمین) ماموریت خود موفق شد سربروس را از جایگاه خود خارج سازد و به شاه ائوروستئوس پیشکش کند.
فهرست شخصیت‌ها، مکان‌ها و رویدادهای افسانه‌ای یونان باستان