mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
ویرجینیای غربی

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت ویرجینیای غربی در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه با کشور آذربایجان بوده‌است.
ویرجینیای غربی ایالتی است در شرق آمریکا و یکی از ایالت‌های جنوبی آمریکا به‌شمار می‌رود. پایتخت و شهر مهم آن چارلستون است.
پل نیو ریور گرج در این ایالت قرار دارد.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که قابل مقایسه با تولید ناخالص داخلی کشور آذربایجان ( میلیارد دلار) بود.
دولت و سیاست
ویرجینیای غربی در سطح ایالتی وسیعا در سیطره حزب دمکرات است که فرمانداری، هر دو کرسی سنا و هر دو مجلس قانونگذاری را در اختیار دارند. این میراثی از سنت بسیار قوی عضویت در اتحادیه‌های صنفی در این ایالت است. به هر روی، از ۲۰۰۰ جمهوریخواهان در انتخابات‌های ملی خوب ظاهر شده‌اند. آنان در حال حاضر دو کرسی از سه کرسی این ایالت در مجلس نمایندگان را در اختیار دارند.
ویرجینیایی‌های غربی از سال ۲۰۰۰، در همه انتخابات‌های ریاست جمهوری از نامزدهای جمهوریخواه پشتیبانی کرده‌اند. در سال ۲۰۱۲ میت رامنی با کسب ۶۲٪ آرا باراک اوباما را که ۳۵٪ آرا را کسب کرد، شکست داد. پیش از ۲۰۰۰، ویرجینیای غربی در سطح ملی دژ مستحکمی برای دمکرات‌ها شناخته می‌شد.
مسیحیان انجیلی ۵۲ درصد از رای دهندگان ایالت را در ۲۰۰۸ تشکیل می‌دادند. نظرسنجی‌ای در ۲۰۰۵ نشان داد ۵۳ درصد رای دهندگان حامی حیات، هستند که در سطح ملی هفتمین ایالت است.
مراکز علمی
دانشگاه ویرجینیای غربی
رادیو تلسکوپ گرین بنک
300px
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان سایروس ونس (در سازمان ملل) را نام برد.
وب‌گاه به خارج
نیوجرسی

نیوجرسی یا نیوجرزی () (به انگلیسی: New Jersey) ایالتی است در شرق ایالات متحده آمریکا و یکی از ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس آمریکا.
پایتخت آن ترنتون و شهرهای مهم آن نیوآرک و جرزی سیتی هستند.
نیوجرسی یک ایالت صنعتی است.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور سوئد ( میلیارد دلار) بود.
همچنین نیوجرسی قطب صنعت داروسازی آمریکا محسوب می‌شود.
مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت نیوجرسی در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه کشور سوئد بوده‌است.
مراکز مهم علمی
دانشگاه پرینستون یکی از اعضای آیوی لیگ در این ایالت قرار دارد. دانشگاه راتگرز نیز از اعضای لیگ آیوی عمومی است؛ و دانشگاه موسسه فناوری استیونز در حومه شهر نیویورک قرار دارد.
آزمایشگاه‌های بل نیز در این ایالت قرار دارند.
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان وودی شاو، ادوین آلدرین (فضانورد)، جان بان جوی (ستاره راک)، دیوید کاپرفیلد (شعبده باز)، ویتنی هوستون، آیس تی (ستاره رپ)، آلفرد کینسی (جانورشناس نامی)، جری لوئیس (کمدین)، جک نیکلسون، نورمن شوارتسکوف (فرمانده ارتش)، و پیتر آیزنمن، بروس اسپرینگستین را نام برد.
پنسیلوانیا

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت پنسیلوانیا در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه کشور سوییس بوده‌است.
پنسیلوانیا ایالتی است در شرق آمریکا و یکی از ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس آمریکا. پایتخت آن هریسبورگ و شهرهای مهم آن پیتسبورگ و فیلادلفیا است.
شهر فیلادلفیا در دهه آخر قرن هجدهم به مدت ده سال پایتخت ایالات متحده بود. تالار استقلال در این شهر قرار دارد.
اطلاعات عمومی
از مشاهیر این ایالت اقلیت مسیحی ضد فناوری به نام آمیش‌ها می‌باشد.
همچنین بندر مشهور «پنز لندینگ»، جایی که اولین بار ویلیام پن به آن قدم نهاد در این ایالت می‌باشد. به همین سبب شهر فیلادلفیا را شهر «عشق برادرانه» گویند.
لقب ایالت کویکرها (Quaker State) که برای این ایالت به‌کار می‌رود به فرقه مسیحی کویکرها (انجمن دینی دوستان) اشاره دارد.
جنگل ملی الگینی در این ایالت قرار دارد.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی‌ای برابر با میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور سوییس ( میلیارد دلار) بود.
مراکز علمی و فرهنگی
دانشگاه پنسیلوانیا
دانشگاه کارنگی ملون
دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا
دانشگاه درکسل
دانشگاه پیتسبورگ
دانشگاه تمپل
دانشگاه لیهای
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان فرد راجرز، تامی دورسی، ارول گارنر، احمد جمال، جیمی اسمیت، مک‌کوی تاینر، آرت بلیکی، تینا فی، والاس استیونز، استن گتز، مری مکدانل وتیلور سویفت را نام برد.
اوهایو

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت اوهایو در این سال تولید ناخالصی‌اش تقریبا برابر با کشور ایران بوده‌است.
اوهایو ایالتی است در شرق آمریکا و از نظر فرهنگی یکی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به‌شمار می‌رود.
مرکز اوهایو کلمبوس است و دیگر شهرهای مهم آن کلیولند، سینسیناتی، تولیدو و دیتون می‌باشند.
جمعیت ایالت اوهایو یازده و نیم میلیون نفر است که بیش از ۹۳ درصد از آنان انگلیسی‌زبان و ۲ درصد اسپانیایی‌زبان هستند. حدود ۴٫۵ درصد نیز به دیگر زبان‌ها سخن می‌گویند.
در یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۸ انجام شد ۷۶ درصد از مردم اوهایو خود را فردی معتقد به دین مسیح توصیف کردند.
اوهایو ایالتی صنعتی است و دفاتر اصلی صنایعی چون تایرسازی گودیر و فست‌فود زنجیره‌ای وندیز در این ایالت واقع است. با این حال پس از بروز بحران‌های اقتصادی در جهان، اوهایو با افزایش نرخ بیکاری روبه‌رو شده‌است.
اطلاعات عمومی
لقب این ایالت «ایالت شاه‌بلوط» (The Buckeye State) است که به نام درخت شاه‌بلوط اوهایو (Aesculus glabra) که در این ایالت بطور بومی می‌روید اشاره دارد.
برادران رایت از این ایالت بودند. به همین جهت لقب دیگر این ایالت را نیز «خاستگاه هوانوردی» گفته‌اند.
نیروی دریایی آمریکا به افتخار این ایالت چندین ناو دریایی با نام‌های «یواس‌اس اهایو» را به آب انداخته‌است.
پارک ملی دره کویاهوگا در این ایالت قرار دارد.
تاریخچه
پیشینه نام اوهایو به واژه‌ای در زبان سرخ‌پوستان ایروکی بازمی‌گردد که به معنی «نهر بزرگ» است. اوهایو در اصل جزئی از «منطقه شمال غرب» بودو اوهایو بعدا به عنوان هفدهمین ایالت در تاریخ ۱ مارس ۱۸۰۳ به ایالات متحده پیوست. رودخانه اوهایو مرز میان ایالت اوهایو و ایالت‌های ویرجینیای غربی و کنتاکی را تشکیل می‌دهد.
در سال ۱۸۳۵ میان اوهایو و میشیگان بر سر مالکیت ناحیه کوچکی معروف به باریکه تولیدو، کشمکش روی داد.
نخستین طاعون خوک‌ها در جهان در حدود سال ۱۸۳۰ در اوهایو رخ داد.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که تقریبا برابر تولید ناخالص داخلی کشور ایران ( میلیارد دلار) بود.
شهرهای مهم
پرجمعیت‌ترین شهرهای این ایالت به ترتیب عبارت‌اند از:
کلمبوس
کلیولند
سینسیناتی
تولیدو
اکران
دیتون
پارما
کانتون
یانگزتاون
لورین
همیلتون
اسپرینگفیلد
کترینگ
الیریا
لیما
منسفیلد
دانشگاه‌های مشهور اوهایو
دانشگاه ایالتی اوهایو
دانشگاه اوهایو
دانشگاه ایالتی رایت
دانشگاه ایالتی کنت
دانشگاه کیس وسترن رزرو
دانشگاه سینسینتی
دانشگاه ایالتی بولینگ گرین
دانشگاه میامی
دانشگاه دیتون
دانشگاه تولیدو
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان برادران رایت، شروود اندرسن، تریسی چپمن، فیلیپ جانسون، دنیس کوسینیچ، نیل آرمسترانگ٫ کلارک گیبل٫ جان آیزمن، استیون اسپیلبرگ٫ جان گلن٫ آرتور هالی کامپتون، پل نیومن و
لبران جیمز را نام برد.
رودخانه اوهایو
پیوندهای وابسته
ویسکانسین

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت ویسکانسین در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه با کشور شیلی (طبق نقشه) بوده‌است.
ویسکانسین ایالتی است در آمریکا و یکی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به‌شمار می‌رود. مرکز آن مدیسون و بزرگترین شهر آن میلواکی است.
تاریخچه
قلمرو ویسکانسن در تاریخ ۳ ژوئیه سال ۱۸۳۶ تاسیس شد و در تاریخ ۲۹ مه ۱۸۴۸ به عنوان سی‌امین ایالت به ایالات متحده آمریکا پیوست.
معادن سرب در جنوب ویسکانسین باعث تراکم جمعیت در این منطقه شد و ویسکانسن نیمی از سرب کشور را تولید می‌کرد؛ ولی تا دهه ۱۸۴۰ معدنچیان این معادن را فرسوده ساختند و عده زیادی از معدنچیان با تجربه این ایالت را به قصد معادن تازه کشف شده طلای کالیفرنیا ترک کردند.
فرهنگ
نمایی از داخل موزه هنر شهر میلواکی
ایالت ویسکانسین که ملقب به «سرزمین لبنیات آمریکا» است در تولید پنیر شهرت فراوان دارد. علاوه بر تولید پنیر این ایالت به تولید مشروبات الکلی و به خصوص آب جو مشهور است.
موزه هنر شهر میلواکی برای معماری یکتایش شهره دارد و شهر مدیسون علاوه بر پایتخت بودن ایالت شهریست دانشجویی.
دانشگاه ویسکانسین-مدیسون (با جمعیت ۴۱۴۸۰ دانشجو در ترم پاییزی سال ۲۰۰۵) در شهر مدیسون واقع شده‌است.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور شیلی ( میلیارد دلار) بود.
مشاهیر
از مشاهیر این ایالت می‌توان وودی هرمن و استیو جابز را نام برد.
دانشگاه‌های مشهور ویسکانسین
منظره دریاچه ویسوتا در ایالت ویسکانسین
دانشگاه ویسکانسین
دانشگاه ویسکانسین در میلواکی
داکوتای شمالی

داکوتای شمالی ، () سی‌ونهمین ایالت آمریکا است که در ۲ نوامبر ۱۸۸۶ به ایالات متحده پیوسته‌است.
داکوتای شمالی یکی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به‌شمار می‌رود که با کانادا نیز مرز مشترک دارد به‌گونه‌ای که این ایالت از شمال با استان ساسکاچوان کانادا مرز دارد و از شرق با ایالت مینه‌سوتا و از غرب با ایالت مونتانا و از جنوب با ایالت داکوتای جنوبی همسایه است. پایتخت این ایالت شهر بیسمارک و بزرگترین شهر آن فارگو می‌باشد.
این ایالت از نظر مساحت رتبه ۱۹ و از نظر جمعیت رتبه ۳ و از نظر تراکم رتبه ۴ را از ۵۰ ایالت آمریکا دارد. داکوتای شمالی در قرن ۲۱ با رونق زیادی از منابع طبیعی و نفت روبه روست. که باعث توسعه کار و شغل و رشد جمعیت و پایین راندن نرخ بی‌کاری شده‌است.
نامگذاری
داکوتا به معنی «دوستان» است که از نام یک قبیله سرخپوستی گرفته شده‌است. القاب دیگر این ایالت، بوستان آزادی و ایالت سوارکار قهار است.
تاریخچه
داکوتای شمالی در تاریخ دوم نوامبر سال ۱۸۸۹ به ایالات متحده پیوسته‌است.
تقسیمات ایالتی
آدامز
بانز
بنسو
بوتینیو
بومن
بورک
بارلی
کاس
کاوالیر
دیکی
دیواید
دون
ادی
امونس
فاستر
گولدن ولی
گرند فورکس
گرانت
گریگز
هتینگر
کیدر
لامور
لوگان
مک‌هنری
مک‌اینتاش
مک‌کنزی
مک‌لین
مذسر
مورتون
ماونتریل
نلسون
اولیور
پمبینا
پیرس
رامزی
رانسوم
رنویل
ریچلند
رولت
سارجنت
شریدن
سیروس
اسلوپ
استارک
استیل
استاتسمن
تاونر
تریل
والش
وارد
ولز
ویلیامز
جغرافیا
بندانگشتی
این ایالت نوزدهمین ایالت پهناور و سومین ایالت کم جمعیت آمریکا محسوب می‌گردد. جمعیت داکوتای شمالی در سال ۲۰۱۲، قریب به ۷۰۰ هزار نفر بوده‌است که جزو کم‌تراکم‌ترین ایالت‌های آمریکا به‌شمار می‌رود. با این حال بیشترین نرخ رشد جمعیت در سال ۲۰۱۱ مربوط به این ایالت بوده‌است. در داکوتای شمالی حدود ۹۸٪ جمعیت را سفید پوستان تشکیل می‌دهند.
شهرهای مهم: مینوت، فارگو
دریاچه‌ها: دریاچه ساکاکاویا، دریاچه اوهه
رودخانه‌ها: رود جیمز، رودخانه میزوری، رود لیتل، رود سیروس، رودخانه رد شمال
اقتصاد
مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت داکوتای شمالی در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه با کشور سودان بوده‌است.
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که تقریبا برابر با تولید ناخالص داخلی کشور کرواسی ( میلیارد دلار) بود:
در حدود ده سال است که داکوتای شمالی رشد اقتصادی مداومی دارد. کشاورزی در این ایالت حرف اول را می‌زند. نرخ بیکاری آن پایین‌تر از متوسط کشور بوده و کارآفرینی آن بسیار زیاد شده‌است. رشد اقتصاد در این ایالت مرهون صنعت تولید روغن پخت‌وپز و نیز تکنولوژی است. البته لازم است ذکر شود که کمترین نرخ توریسم در ایالات متحده مربوط به داکوتای شمالی است چرا که جذابیت‌های توریستی کمی دارد. نرخ مالیات فروش نیز در این ایالت ۵٪ می‌باشد.
پرنده این ایالت مرغ اقیانوس غربی و گل ایالت نیز رز وحشی چمنزار است. بیشترین گل‌های آفتابگردان نیز در این ایالت می‌رویند.
مراکز علمی
از مراکز علمی فرهنگی مهم داکوتای شمالی می‌توان به دانشگاه داکوتای شمالی و دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی اشاره کرد. پارک ملی تئودور روزولت نیز در این ایالت قرار دارد.
مشاهیر
رکسانا صابری
مراکز علمی-فرهنگی
دانشگاه داکوتای شمالی
دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی
یک فستیوال در شهر گراند رپیدز این ایالت.
ایالت داکوتای شمالی
پیوندهای وابسته
داکوتای جنوبی

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت داکوتای جنوبی در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه با کشور اسلوونی بوده‌است.
داکوتای جنوبی ایالتی است در آمریکا و یکی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به‌شمار می‌رود. مرکز آن پییر و شهر مهم آن سو فالز است.
واقعه کشتار زانوی زخمی در این ایالت رخ داد.
پارک ملی غار بادی و پارک ملی بدلندز در این ایالت قرار دارند.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که تقریبا برابر تولید ناخالص داخلی کشور اسلوونی ( میلیارد دلار) بود.
دانشگاه‌های مشهور داکوتای جنوبی
دانشگاه آبردین
دانشگاه داکوتای جنوبی
دانشگاه ایالتی داکوتای جنوبی
نمایی از دریاچه پاکتولا ایالت داکوتای جنوبی.
کنده کاری چهره‌های شخصیت‌های تاریخی آمریکا بر روی کوه راشمور در یادبود ملی کوه راشمور در این ایالت
پیوندهای وابسته
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان اسب دیوانه، گاو نشسته، تام بروکا (مجری سراسری) و ارنست لارنس (فیزیکدان) را نام برد.
نبراسکا

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت نبراسکا در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه با کشور مراکش بوده‌است.
نبراسکا ایالتی است در آمریکا و یکی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به‌شمار می‌رود. پایتخت آن لینکلن و شهر مهم آن اوماها است.
اقتصاد
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که بیشتر از تولید ناخالص داخلی کشور مراکش ( میلیارد دلار) بود.
پارک پلات ریور نمونه‌ای از دشت‌های پهناور نبراسکا است.
دانشگاه‌های مشهور
دانشگاه نبراسکا در لینکلن
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان ابر سرخ، هوارد باسکرویل، وارن بافت، مارلون براندو، هنری فاندا، جرالد فورد، و ملکوم ایکس را نام برد.
شهر اوماها در نبراسکا
شهرهای بزرگ
جمعیت بیش از ۱۰۰ هزار
جمعیت بیش از ۱۰ هزار
اوماها - ۴۲۷،۸۷۲
لینکلن - ۲۴۱،۱۶۷
بلوو - ۴۷،۵۹۴
گرند آیلند - ۴۴،۶۳۲
کیرنی - ۲۹،۳۸۵
فرمونت - ۲۵،۴۱۷
هستینگز - ۲۵،۱۴۴
نورث پلتی - ۲۴،۳۸۶
نورفولک - ۲۳،۸۹۶
کولومبوس - ۲۱،۴۱۴
پاپیون - ۲۱،۲۷۱
لا ویستا - ۱۶،۰۴۱
اسکاتس‌بلاف - ۱۴،۷۳۸
بئاتریس - ۱۲،۹۲۱
ساوث شو سیتی - ۱۲،۱۳۷
لکسینگتون - ۱۰،۲۵۱
ایندیانا

مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت ایندیانا در این سال تولید ناخالصی‌اش قابل مقایسه با کشور کلمبیا بوده‌است.
ایندیانا ایالتی است در آمریکا و یکی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به‌شمار می‌رود. پایتخت و شهر مهم آن ایندیاناپولیس است. شهر دوم آن فورت وین است. ایندیانا پولیس پایتخت فعلی ایندیانا سومین پایتخت در تاریخ این ایالت است. ایالت ایندیانا به ۹۲ شهرستان تقسیم شده‌است.
نام
نام این ایالت از واژه «سرزمین سرخ‌پوستان» گرفته شده.
اقتصاد
در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۳۲۶،۹۳۳ میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور دانمارک (۳۱۵،۱۶۳ میلیارد دلار) بود.
دانشگاه‌های مشهور ایندیانا
دانشگاه ایندیانا
دانشگاه پردیو
دانشگاه ایالتی بال
دانشگاه نوتردام
دانشگاه ایندیاناپولیس
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان کورت وانگات، فرید مراد، لری برد (قهرمان بسکتبال)، دیوید لی راث، سیدنی پولاک، هوارد هاکس، مایکل جکسون و دیوید لترمن (مجری تلویزیونی) را نام برد.
جنگل ملی هوزیر
میشیگان

میشیگان (به انگلیسی: Michigan) ایالتی است در ایالت‌های غرب میانه آمریکا. مرکز آن لنسینگ و بزرگ‌ترین شهر آن دیترویت است. جمعیت میشیگان ۹ میلیون و ۹۰۰ هزار نفر است. شهر لنسینگ ۱۱۴ هزار نفر و دیترویت ۷۰۶ هزار نفر جمعیت دارد.
میشیگان واقع در منطقه دریاچه‌های بزرگ غرب میانه ایالات متحده است. میشیگان نهمین ایالت پرجمعیت ایالات متحده، و یازدهمین ایالت بزرگ این کشور است.
میشیگان در ۲۶ ژانویه ۱۸۳۷ به عنوان بیست‌وششمین ایالت به ایالات متحده پیوست.
میشیگان با چهار دریاچه از پنج دریاچه بزرگ و هم‌چنین با دریاچه سنت کلیر مرز دارد و با این حساب دارای طولانی‌ترین خط ساحلی آب شیرین در میان تمامی واحدهای تقسیمات کشوری در جهان است. این ایالت ۶۴۹۸۰ دریاچه داخلی و آبگیر دارد و از مکان‌های اصلی برای قایقرانی تفریحی در آمریکا است.
نام این ایالت شکل فرانسوی‌شده واژه «میشیگامی» است که در زبان اوجیبوا (تباری از سرخ‌پوستان بومی منطقه) به معنای «دریاچه بزرگ» است.
منطقه میشیگان در قدیم تحت کنترل فرانسه بود و بخشی از فرانسه نو به‌شمار می‌آید تا این‌که در سال ۱۷۶۳ کنترل آن را بریتانیا به دست گرفت. جاینام‌های فرانسوی چون دیترویت و بوآ بلان یادآور این دوره هستند.
جغرافیای طبیعی
این ایالت از دو شبه جزیره تشکیل شده که میشیگان پایین و میشیگان بالا نامیده می‌شوند.
آب و هوای میشیگان سرد و زمستانی است و در مرز با کشور کانادا قرار دارد.
تنها پارک ملی این ایالت پارک ملی آیل رویال است، اما جنگل ملی هیوران-منستی و جنگل ملی هایاواتها نیز در این ایالت قرار دارند.
موزه ملی اعراب آمریکا. این ایالت جمعیت قابل توجهی مهاجر عرب و مسلمان مذهب دارد. مرکز اسلامی آمریکا در همین جا قرار دارد.
اقتصاد
مقایسه تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت میشیگان از نظر تولید ناخالصی در این نقشه با کشور نیجریه قابل مقایسه است.
در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور اتریش ( میلیارد دلار) بود.
میشیگان مقر جنرال موتورز، فورد، و دیگر شرکت‌های خودروسازی بزرگ آمریکایی است که سالها باعث پیشرانی اقتصاد آمریکا بوده‌اند. شرکت کرایسلر نیز در این ایالت مستقر است.
دانشگاه‌های معتبر
دانشگاه میشیگان
دانشگاه ایالتی میشیگان
دانشگاه صنعتی میشیگان
دانشگاه میشیگان غربی
دانشگاه مدونا
دانشگاه میشیگان شرقی
دانشگاه تکنولوزی میشیگان
مشاهیر
میشیگان یک ایالت تجاری-صنعتی است.
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان امینم، آرتور میلسپو، آلبرت کان، فرانسیس فورد کاپولا، هنری فورد، مدونا، استیون سیگال، لری پیج، مایکل مور، دایانا راس، و چارلز لیندبرگ (از پیشروان تاریخ صنعت هوانوردی) را نام برد.
پوئبلو

پوئبلوی تاوس، سال ۱۹۹۹
پویبلو گونه‌ای دهکده سرخ پوستی با خانه‌های خشتی و کاهگلی است که توسط برخی از قبایل در جنوب غربی ایالات متحده آمریکا پدید آمده بود. پوئبلو یک محل زیست اجتماعی بزرگ بود که به اتاقهای زیادی تقسیم شده و تا ۵ طبقه ارتفاع داشت و معمولا از خشت ساخته شده بود. مردمی که هنوز در پوئبلوها زندگی می‌کند مردم خشت‌نشین یا مردم پوئبلو نام دارند. این مردم امروزه در ۲۰ پوئبلو که از سوی دولت آمریکا به رسمیت شناخته شده ساکن هستند.
واژه پوئبلو همچنین در اسپانیایی به معنی دهکده است.
پوئبلوهای مردم آناسازی
آناسازی‌ها پوئبلوهای جالب توجه خود را از خشت (آجرهای گلی که در آفتاب خشک می‌شوند)، چوب و گل می‌ساختند. این خانه‌های چند-اشکوبه، ارتفاعی برابر با یک ساختمان ۴ طبقه داشتند. پشت بام مسطح خانه‌ای که در ردیف اول واقع شده بود، بشمار می‌آمد. دیوارهای پوئبلوها، بویژه در طبقه همکف غالبا فاقد در یا پنجره بود. این امر باعث می‌شد که آسانتر در برابر دشمنان از آن دفاع کرد. در خرابه‌های به جای مانده از قوم آناسازی، هیچ نشانی از اینکه خانواده‌های توانگر، خانه‌های بزرگ‌تری داشته‌اند، وجود ندارد. همه خانه‌ها به یک اندازه بوده و از وسایل و امکانات برابر برخوردار بودند.
مردمان باستانی پوئبلو
اعداد مرکب

عدد مرکب عددی طبیعی بجز یک است که اول نباشد.
اعداد مرکب از حاصلضرب دو عدد طبیعی بزرگتر از یک حاصل می‌شود.و هر عددی که دو شمارنده و یا بیش از دو شمارنده داشته باشد مرکب است.
(1 <Y و 1 <X)
عدد مرکب = X * Y <=
پانزده عدد مرکب اول عبارت‌اند از:
۴، ۶، ۸، ۹، ۱۰، ۱۲، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۸، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۴ و ۲۵
قانون برای تمام اعداد مرکب و بزرگ‌تر از ۵(فقط ۴ از این قاعده پیروی نمی‌کند) صدق می‌کند.عدد137 نیز در آزمون‌ها زیاد مطرح میشود که اول میباشد
سیسوس (سرده)

پیچ کانگورو یکی از گل‌های باغی است. یکی از پیچ‌های همیشه سبز و رونده، پیچ کانگورو یا سیسوس در حدود سیصد و پنجاه گونه و زیرگونه دارد. شاخه‌های آن‌ها چوبی از نوع چوب انگور به نام ویتاسه‌آئه Vitaceae می‌باشد. برگ‌ها اغلب گوشتی و گاهی آبدار هستند. گونه C.incisa از شناخته شده‌ترین گونه‌های آن می‌باشد. گونه C.Antarctica که به آن پیچ کانگورو می‌گویند، از رایج‌ترین گونه‌ها است. خاستگاه و سرزمین اصلی این گیاه مناطق حاره و معتدل تا گرم و مناطق حول خط استوا مانند استرالیا، آمریکای مرکزی و آفریقای شمالی و مرکزی می‌باشد. همه گونه‌های این خانواده رونده نیستند ولی همگی با روش قلمه زدن تکثیر می‌شوند. درازای برخی از آنها تا بیست متر هم می‌رسد. اما درازای پیچ کانگورو سه یا چهار متر می‌باشد. سرعت رشد آن بسیار خوب است و توسط پیچک‌های خود به جلو می‌رود و خود را به بدنه سایر گیاهان و اشیا می‌چسباند. رشد خوب گیاه و نیز بی‌توقع بودن گیاه موجب شده در نزد مردم محبوبیت خاصی به دست آورده و همه جا خود را دوست داشتنی جای دهد.
این گیاه با آنکه بومی مناطق گرمسیر است، آب و هوای خنک را بیشتر دوست دارد و رشد خوبی را در آن نشان می‌دهد. هم در آفتاب و هم در سایه رشد دارد. اما سایه روشن را بیشتر دوست دارد و به جز در زمان قلمه زدن، به آب زیادی احتیاج ندارد. زمان قلمه زدن در اوایل فصل بهار و ترجیحآ اواخر فصل زمستان است. در برخی از آپارتمان‌ها از آن به صورت آویز استفاده می‌کنند که شکل زیبایی به آپارتمان می‌دهد.
آلالگان

گل آلاله، از اعضای خانواده آلالگان است.
آلالگان یا تیره آلاله‌ها (Ranunculaceae) یکی از تیره‌های گیاهی است.
آلالگان گل‌هایی چند ساله و بیشتر علفی هستند.
از اعضاء این خانواده می‌توان از آلاله و تاج‌الملوک نام برد.
رقم‌ها
تاج‌الملوک (گیاه) L.
Actaea L.
آدونیس (گیاه) L.
Anemoclema (Franch.) W.T.Wang
شقایق نعمانی (سرده) L.
Anemonopsis Siebold - Zuccarini
تاج‌الملوک (سرده) L.
Asteropyrum J.R.Drumm. - Hutch.
Barneoudia Gay
Beesia Balf.f. - W.W.Sm.
Calathodes Hook.f. - Thomson
Callianthemum C.A.Mey.
همیشه بهار باتلاقی L.
Ceratocephala Moench
Cimicifuga Wernisch.
کلماتیس L.
زبان در قفا (سرده) Gray
Coptis Salisb.
زبان پس قفا L.
Dichocarpum W.T.Wang - P.K.Hsiao
Enemion Rafinesque
گل بهار (سرده) Salisb.
Glaucidium Siebold - Zuccarini
Halerpestes Greene
Hamadryas Comm. ex Juss.
خربق L.
Hydrastis L.
Isopyrum L.
Knowltonia Salisb.
Laccopetalum Ulbr.
Leptopyrum Reichenbach
Metanemone W.T.Wang
Miyakea Miyabe - Tatew.
دم‌موشک (سرده) L.
Naravelia Adans.
سیاهدانه (سرده) L.
Oreithales Schltdl.
Oxygraphis Bunge
Paraquilegia J.R.Drumm. - Hutch.
Paroxygraphis W.W.Sm.
آلاله L.
Semiaquilegia Makino
Souliea Franch.
برگ سدابی (سرده) L.
Trautvetteria Fisch. - C.A.Mey.
گل کره‌ای (سرده) L.
Urophysa Ulbr.
Xanthorhiza Marshall
Anemonella Spach → Thalictrum
جگرواش Mill.
پولساتیلا Mill. → شقایق نعمانی (سرده)
همیشه بهار باتلاقی (DC.) Bercht. - J.Presl → همیشه بهار باتلاقی
پامچال

پامچال ، از گیاهان علفی و ماندنی تیره پامچالیان (Primulaceae) است که بیشتر گونه‌های آن توسط بشر با انجام عمل لقاح به وجود آمده‌اند. دمای معمولی اتاق را یعنی دمای متوسط در حد ۲۰ درجه سانتی گراد را دوست دارد. ارتفاع گیاه بین ۲۵ تا ۶۰ سانتی‌متر متفاوت است و باید در فواصلی بین ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر کاشته شوند. محل آفتابی و سایه آفتاب را دوست دارد و خاک آن باید غنی و زه‌کشی شده باشد.
مدت گل دهی پامچال تقریبا در تمام مدت سال می‌باشد. اگر چه تمامی گونه‌های پامچال از طریق تقسیم پاجوش‌ها و انتقال آنها به محل جدید می‌توان تکثیر نمود با این حال گلکاران علاقه دارند آنها را توسط بذر تکثیر نمایند. شاید علت آن به دست آوردن گونه‌های جدیدی از گیاه باشد. به هر حال برای تکثیر گیاه از طریق بذر باید از اواخر فروردین اقدام نمود و پس از بزرگ شدن بوته‌ها، آنها را به صورت نهال در محل مناسب نشا کرد. برای گل دهی آن در فصل زمستان، باید درفصل پائیز بوته‌های آن را با ارتفاعی در حدود بیست و پنج سانتی‌متر به گلدان منتقل نمود و در گلخانه نگهداری نمود. خاک نرم حاوی خاکبرگ و شن برای آن کفایت می‌کند ولی کود باید دو هفته‌ای یک بار داده شود.
گونه‌ها
برخی از گونه‌های مهم:
پامچال چینی P.sinensis
پامچال گوشی P.nuricula
پامچال گل‌درشت P.grandflora
پامچال باغی P.gardenia
پامچال زرد P.macrocalyx
پامچال سرمادوست P.algida
پامچال هفت‌رنگ P.heterochroma.
پای شیر

پای شیر گیاهی است از تیره گلسرخیان (Rosaceae)، سرده پای شیریان (Alchemilla) و دائم گل که فصل گل دهی آن بهار است. در انگلیسی به آن علاوه بر نام پای شیر، شنل بانو نیز می‌گویند. تقریبا در همه نواحی و مناطق قابل کشت است ولی سرزمین اصلی آن کوه‌های شرق آفریقا است که توسط توفان‌های اقیانوسی هند و اطلس به سایر نقاط دنیا سفر کرده است.
نوعی از این گیاه به نام پای شیر زمخت دارای برگ‌هایی بزرگ‌تر بوده و در مناطق معتدل رشد می‌کند. از آنجایی که برگ‌های نرم دارد، در مناطق بارانی طرفداران زیادی پیدا کرده است زیرا برگ‌های آن ساعت‌ها پس از باران مانند جواهر درخشش دارند. تقریبا از اوایل تابستان تا اوایل پائیز دسته‌هایی از شاخه‌های گل زرد رنگ می‌آورد.
گونه‌های مختلف پای شیر، اغلب سالی دو بار گل می‌دهند. به طور شگفت انگیزی در زمین و خاک رس رشد کرده و زمین را پوشش می‌دهد. در فصل پائیز شاخه‌ها و سر گل‌ها با رنگ بسیار جالبی که ترکیبی از رنگ‌های نارنجی و قرمز است، جلوه گری می‌کنند. تکثیر آن به وسیله قلمه انجام می‌شود.از پای شیر بیشتر در حاشیه باغچه و نیز پوشش زمین استفاده می‌شود. محل سایه آفتاب را بیشتر دوست دارد و قد آن تا حدود سی و پنج سانتی متر می‌رسد.
از لحاظ دارویی خواص فراوانی دارد به‌ویژه برای بیماران تصلب رگها و التیام انواع زخم‌ها مانند زخم‌های مربوط به اندام‌های حساس بدن، زخم‌های چرکین، قانقاریا، واریس، حساسیت‌ها و بیماری‌های عفونی دهان بسیار موثر است و به شکل انواع غرغره یا جوشانده و شربت مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مجموعه میدان امیرچخماق

میدان امیرچخماق نام میدانی در شهر یزد است. مجموعه امیرچخماق یزد شامل بازار، تکیه، مسجد و دو آب‌انبار که قدمت‌شان به دوره تیموریان می‌رسد. تکیه امیر چخماق در سال ۱۳۳۰ و مسجد امیر چخماق در سال ۱۳۴۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدند. میدان امیرچخماق، یکی از شاخص‌ترین مجموعه‌های تاریخی و گردشگری در شهر یزد محسوب می‌شود.
امیرجلال‌الدین چقماق، از سرداران و امرای شاهرخ تیموری در سده ۸ خورشیدی در زمانی که حاکم یزد بود، مجموعه‌ای متشکل از تکیه، میدان، حمام عمومی، کاروان‌سراها، خانقاه، قنات‌خانه و چاه آب سرد را ساخت تا یزد را رونق بخشد و در این کار فاطمه خاتون همسرش(معروف به ستی فاطمه) که مقبره‌اش در ضلع شمالی ارسن امیر چقماق قرار دارد ، او را یاری کرد.
ثبت ملی
تکیه امیر چخماق در سال ۱۳۳۰ هجری شمسی و با شماره ۳۸۳ و مسجد امیر چخماق در سال ۱۳۴۱ با شماره مستقل ۲۴۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیدند. همچنین این بناها و دیگر الحاقات به عنوان مجموعه امیرچخماق نیز با شماره ۲۴۱۶ به ثبت ملی رسیده‌است.
دفن جنجال‌برانگیز «شهدای گمنام» در میدان امیر چخماق
در پی دو سال کشمکش بر سر موضوع دفن ۸ نفر از شهدای جنگ ایران و عراق در میدان امیر چخماق یزد، در تاریخ ۱ دی ۱۳۹۳، در نهایت جنازه شهدای گمنام در میدان تاریخی امیرچقماق دفن شد.
مقامات استانداری یزد، حفر قبرها را «غیرقانونی» اعلام کردند و سازمان میراث فرهنگی ایران، تدفین کشته‌شدگان را بدور از موازین قانونی و «به ضرر ثبت‌شدن پرونده شهر تاریخی یزد در فهرست میراث جهانی یونسکو» اعلام کرد.
مجموعه میدان امیرچخماق
گالری عکس
آدیس آبابا

آدیس آبابا (در زبان امهاری: አዲስ አበባ به معنی نوگل) پایتخت و بزرگترین شهر اتیوپی است که ۳٫۳۸۴٫۵۸۹ نفر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۷ جمعیت داشته‌است.
مقر اتحادیه آفریقا در این شهر است و دفتر اصلی نهادهای متعدد بین‌المللی و قاره‌ای از جمله کمیسیون اقتصادی ملل متحد برای آفریقا در آن قرار دارد؛ و از همین رو و با توجه به اهمیت تاریخی، دیپلماتیک، و سیاسی که این شهر در عرصه این قاره ایفا می‌کند به «پایتخت سیاسی قاره آفریقا» شهرت یافته‌است.
اهالی این شهر از اقوام و طوایف گوناگون ساکن اتیوپی هستند. کشوری که هشتاد قومیت یا ملیت با ۸۰ زبان متفاوت و پیرو مکاتب مذهبی متعدد را در خود جای داده‌است. آدیس آبابا در تقسیمات کشوری اتیوپی هم شهر و هم ایالت محسوب می‌شود.
تاریخچه
محل این شهر از سوی شهبانو تایتو بتول برگزیده شد و خود شهر در سال ۱۸۸۶ میلادی توسط شوهر او شاهنشاه منلیک دوم بنیاد گشت
جمعیت
مرکز شهری آدیس آبابا که پایتخت و بزرگترین شهر اتیوپی است ۳،۳۸۴،۵۸۹ نفر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۷ جمعیت داشته‌است. اما کل محدوده متروپولیتن آدیس آبابا در همین سرشماری ۴،۵۶۷،۸۵۷ جمعیت داشته‌است. مساحت آن نیز ۵۳۰ کیلومتر مربع و تراکم جمعیتی آن ۵۱۶۵ نفر است.
جغرافیا
این شهر در عین حال یکی از ایالتهای اتیوپی نیز بشمار می‌آید.
مردم
در آدیس آبابا بیش از ۸۰ قوم با ۹۰ زبان گوناگون سکونت دارند و گروه‌هایی از مسلمانان و مسیحیان در آن حضور دارند.
تاشکند

تاشکند (نام‌های دیگر: تاشکنت ، چاچ ، شاش ) (به ازبکی؛ لاتین: Toshkent، سیریلیک: ́) پایتخت کشور ازبکستان است. جمعیت آن ۱،۹۷۸،۰۰۰ تن (برآورد ۲۰۰۵) است.
مردم
زبان مردم تاشکند، ازبکی و فارسی بخاری است.
بیشتر مردم تاشکند مسلمان و سنی مذهب و پیرو فقه حنفی هستند. محل استقرار مرکز روحانی آسیای میانه در تاشکند است.
مکان جغرافیایی
این شهر در کشور ازبکستان و در ۴۰ درجه و ۱۶ دقیقه عرض شمالی و ۶۹ درجه و ۱۳ دقیقه طول خاوری واقع شده است.
چاچ باستان در گستره چیرچیک و در میان دو شاخه از رودخانه سیردریا، رود ایگران در باختر و رود پرگ در خاور، که چند فرسنگ از یکدیگر فاصله دارند و کم و بیش موازی هستند، نهاده بود و جنوبی‌ترین نقطه آن به رودخانه سیردریا می‌رسید. چاچ در واقع در کران راست رودخانه سیردریا قرار داشت.
تاریخچه
در ۷۵۱م کاوسی‌ان چی فرمانروای چینی، پادشاه چاچ را کشت و دختر او از عرب‌ها کمک خواست. ابومسلم سردار ایرانی، زیاد بن صالح را با لشکری به آن سرزمین روانه کرد. وی چینی‌ها را در ۱۳۳ق شکست داد و کاوسی‌ان چی در میدان نبرد کشته شد. به سبب این نبرد، اسلام به آسیای میانه راه یافت و چینیها دیگر نتوانستند در آن سامان حکمرانی کنند. در دوره کائونچی دوم (سده چهارم و سده پنجم میلادی) تاشکند گسترش یافت و به شکل شهر درآمد و دارای اجزای شهری، مانند دژ و کاخ گردید.
در ۱۸۶۵ روس‌ها تاشکند را که بخشی از خان‌نشین خوقند بود تسخیر کردند و در ۱۸۶۷ تاشکند به مرکز جدید اداری، بازرگانی، سیاسی و صنعتی تبدیل شد.
در ۱۹۱۷ برای نخستین بار حکومت بولشویکی در این شهر برقرار شد. در زمین لرزه سال ۱۹۶۶ ویران شد و جاذبه‌های تاریخی شهر که روزگاری آبادی‌ای بر سر راه کاروان‌های جاده ابریشم بود از بین رفت. تاشکند پس از این حادثه به کمک ۳۰،۰۰۰ هزار نیروی داوطلب بازسازی شد.
وجه تسمیه
چاچ نام باستانی شهر و ناحیه تاشکند در آسیای میانه است.
تاشکند در واقع از دو جزء تاش و کند تشکیل میشود که جزء اول یعنی تاش به معنی سنگ یا سنگی در زبان ترکی میباشد و جزء دوم یعنی کند به معنی شهر ، آبادی و یا دژ میباشد که البته پسوند کند بر روی نام اغلب شهرها و آبادی‌های خراسان قدیم قرار دارد که برخی معرب شده‌اند مانند سمرقند ، بیرجند ، نوقند ، شواکند و غیره .
نام چاچ در ادبیات فارسی به‌ویژه در شاهنامه فردوسی بسیار بکار رفته. کمان‌هایی که در قدیم در چاچ ساخته می‌شدند از شهرت فراوانی برخوردار بوده‌اند چنانچه اصطلاح «کمان چاچی» در ادب فارسی معنی بهترین کمان به‌خود گرفته است.
مترو
متروی تاشکند در سال ۱۹۷۷ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۲۹ ایستگاه می‌باشد.
فرارود
براتیسلاوا

براتیسلاوا پایتخت کشور اسلوواکی و بزرگترین شهر آن با جمعیت ۴۶۰ هزار نفر است.
براتیسلاوا در جنوب غربی اسلواکی در دو کرانه رود دانوب و نیز کرانه شرقی رودخانه موراوا گسترده است. براتیسلاوا با واقع شدن در مرز مجارستان و اتریش، تنها پایتخت در جهان است که با دو کشور مستقل مرز مشترک دارد.
تاریخ این شهر قویا تحت نفوذ مللی چون اسلوواک‌ها، آلمانی‌ها، مجارها، چک‌ها، اتریشی‌ها و یهودی‌ها بوده‌است.
در براتیسلاوا جشنواره‌های زیادی برگزار می‌شود و زندگی شبانه و گردشگاه‌های آن معروفند.
لیوبلیانا

لیوبلیانا پایتخت کشور اسلوونی و با حدود ۲۷۰ هزار نفر جمعیت بزرگ‌ترین شهر این کشور است.
نام آن به زبان اسلوونیایی Ljubljana، به آلمانی Laibach (لایباخ)، به ایتالیایی Lubiana، و به لاتین Labacum یا Aemona است.
محدوده لیوبلیانا از زمان‌های باستان مسکونی بوده ولی این سکونتگاه در سال ۱۲۲۰ میلادی رسما عنوان شهر یافت.
شهر لیوبلیانا در مرکز اسلوونی و در حوضه آبریز لیوبلیانا واقع شده و در طول تاریخ به عنوان چهارراهی برای برخورد فرهنگ جهان اسلاو با فرهنگ‌های ژرمنی و لاتین بوده‌است.
لیوبلیانا طی سده‌های پیاپی پایتخت منطقه تاریخی کارنیولا بود و در سده بیستم مرکز فرهنگی، آموزشی، اقتصادی، سیاسی و اداری اسلوونی شد، کشوری که از سال ۱۹۹۱ مستقل شده‌است.
ریشه نام
ریشه نام لیوبلیانا آشکار نیست اما به احتمال زیاد از نام رودخانه لیوبلیانیتسا که از میان آن می‌گذرد گرفته شده‌است. برخی پژوهندگان ریشه نام آن را از واژه اسلاوی کهن Ljubovid دانسته‌اند و برخی آن را با واژه لاتین alluviana از ریشه eluvio به معنی «آب‌گرفتگی» هم‌ریشه می‌دانند.
در سده‌های میانه هم رودخانه و هم شهر لایباخ نامیده می‌شد که از زبان آلمانی قدیم آمده که معنی آن «آب ایستاده‌ای که سیلاب به راه می‌اندازد» است. نام لایباخ تا سال ۱۹۱۸ نام رسمی این شهر بود.
بانگی

بانگی پایتخت کشور جمهوری آفریقای مرکزی است.
در سال ۲۰۱۲ پس از بغداد، بانگی در میان بدترین شهرهای جهان برای زندگی در رتبه ۲۲۰ قرار گرفت که رتبه یکی‌مانده به آخر بود. هرچند که جمهوری آفریقای مرکزی دارای ذخایر الماس و اورانیوم است، اما پایتخت این کشور یکی از فقیرترین شهرهای جهان است .
افراد سرشناس
ناتالی توزیا
سان سالوادور

سان سالوادور (San Salvador) پایتخت کشور السالوادور است. سان سالوادور با ۵۶۷،۶۹۸ نفر جمعیت پنجمین شهر بزرگ در آمریکای مرکزی است. جمعیت سان سالوادور با حومه آن (منطقه کلان‌شهری سان سالوادور) ۲،۴۴۲،۰۱۷ نفر است.
این شهر در سده شانزدهم بنیاد شده و به طور متناوب با وقوع زمین‌لرزه روبه‌رو است. معنی نام این شهر به زبان اسپانیایی «ناجی مقدس» است. این شهر دومین جامعه یهودیان متسقر در آمریکای مرکزی از نظر تعداد را دارد.
تاریخچه
تاریخچه این شهر به دوره پیش از تصرفات اسپانیایی‌ها می‌رسد.
نزدیک به محل کنونی سان سالوادور قبیله پیپیل، از نوادگان آزتک‌های مکزیک پایتخت خود به نام کوسکاتلان را مستقر کردند اما بعدها از بیم تصرف آن به‌دست اسپانیایی‌ها ساکنان این شهر آن را رها کردند.
بعدها فاتح اسپانیایی «پدرو ده آلواردو» به همراهان خود «گونزالو ده آلواردو» و «دیه‌گو ده هولگوئین» دستور داد تا این سکونتگاه را تصرف کرده و توسعه آن را آغاز کنند.
شهر سان سالوادور در این مکان در تاریخ ۱ آوریل ۱۵۲۵ بنیاد شد و نخستین شهردار آن «دیه‌گو ده هولگوئین» بود.
thumb
کامپالا

کامپالا پایتخت کشور اوگاندا است و به همراه انتبه دومین شهر بزرگ اوگاندا به‌شمار می‌آید.
این شهر ۱،۴۲۰،۰۰۰ هزار نفر جمعیت دارد و در کنار دریاچه ویکتوریا قرار گرفته‌است.
پیشینه
موتسای یکم، شاه بوگاندا منطقه‌ای که بعدها کامپالا در آن ساخته شد را به عنوان شکارگاه محبوب خود برگزید. این منطقه از تپه‌ماهورهای بسیار و مرداب‌های زیادی تشکیل شده‌بود و محلی بسیار مناسب را برای زندگی گونه‌ای از بز کوهی به نام ایمپالا را تشکیل می‌داد. بریتانیایی‌ها نیز زمانی که به این منطقه رسیدند آن را «تپه‌های ایمپالا» نامیدند.
ترجمه نام «تپه‌های ایمپالا» در زبان محلی (زبان لوگاندا) «کاسوزی کا امپالا» بود و با گذر زمان تنها بخش دوم این نام به‌جا ماند و به صورت کامپالا درآمد.
کامپالای امروزی در حدود سال ۱۸۸۰ و به عنوان پایتخت بوگاندا شکل گرفت. از آن دوران چند ساختمان هنوز بر جا مانده‌است از جمله گورهای کاسوبی (ساخته‌شده در ۱۸۸۱)، پارلمان بوگاندا، ساختمان دادگستری بوگاندا و محل تاج‌گذاری ناگالبی بودو.
کامپالا در جریان جنگ اوگاندا-تانزانیا به‌سختی آسیب دید ولی در جریان بازسازی، ساختمان‌های نو از جمله هتل‌ها، بانک‌ها، مراکز خرید، نهادهای آموزشی، بیمارستان‌های گوناگونی در آن ساخته شد.
کامپالا سنتا از هفت تپه تشکیل شده بود اما با گذر زمان تپه‌های بسیار دیگری را دربر گرفته‌است.
شهر کامپالا با مشکل بزرگ ابتلا با بیماری ایدز روبه‌روست. به گفته وزارت بهداشت اوگاندا، ۹٫۲ درصد از بزرگسالان شهر و ۴۷ درصد از روسپیان این شهر به ویروس ایدز دچار شده‌اند.
ریکیاویک

ریکیاویک پایتخت کشور ایسلند و بزرگ‌ترین شهر این کشور است. جمعیت ریکیاویک در حدود ۱۲۳ هزار نفر است (با احتساب حومه یعنی ناحیه پایتختی ریکیاویک جمعیت آن به ۲۱۷ هزار نفر بالغ می‌شود).
ریک‌یاویک در جنوب غربی ایسلند، در ساحل جنوبی خلیج فاکسا واقع شده‌است. این شهر مرکز فعالیت‌های فرهنگی، اقتصادی و دولتی ایسلند و یک مقصد گردشگری محبوب است.
باور بر این است که ریکیاویک نخستین محل سکونت دائمی است که در ایسلند برپا شد. این سکونتگاه در ۸۷۴ میلادی بنا شد اما تا سده نوزدهم هیچ توسعه شهری در محل آن انجام نشد. ریکیاویک به عنوان یک شهر تجاری در سال ۱۷۸۶ تاسیس شد و طی دهه‌های آینده به‌طور پیوسته رشد کرد و به مرکز ملی بازرگانی، جمعیتی و فعالیت‌های دولتی تبدیل شد. ریکیاویک یکی از پاک‌ترین، سبزترین و امن‌ترین شهرهای جهان است.
جغرافیا
شهر ریکیاویک شمالی‌ترین پایتخت جهان است و در مدار۰۸°۶۴ شمالی قرار گرفته که با مدار قطبی (در۳۳°۶۶ شمالی) فاصله چندانی ندارد.
این شهر در زمستان تنها چهار ساعت در روز نور خورشید دارد و شب‌های تابستانی آن به روشنی روز هستند.
مردم محلی برای این شهر لقب Stærsta smáborg í heimi را بکار می‌برند که معنی آن می‌شود «بزرگ‌ترین شهر کوچک دنیا».
ریکیاویک ۴۰ درصد جمعیت ایسلند را در خود جا داده‌است. منطقه ریکیاویک بزرگ دربرگیرنده شش شهرداری دیگر به نام‌های زیر است:
آلفتانس: Álftanes) ۱،۸۷۶)
گارذابایر: ۸،۸۶۳ (Garðabær)
هافنارفیورذور: ۲۱،۱۹۰ (Hafnarfjörður)
کوپافوگور: ۲۵،۲۹۱ (Kópavogur)
موسفلس‌بایر: ۶،۵۷۳ (Mosfellsbær)
سلتیارنارنس: ۴،۵۶۶ (Seltjarnarnes)
تاریخ
نخستین سکونت‌گاه دائمی مردم نوردیک در ریکیاویک بدست شخصی به نام اینگولفور آرنارسون در حدود ۸۷۰ پایه‌ریزی شد.
این آگاهی در کتابی ایسلندی به نام لاندنامابوک (Landnámabók به معنی کتاب اقامت) پیدا شده‌است.
از آبگرم‌های منطقه ریکیاویک بخارهایی به هوا بلند می‌شود و همین موضوع باعث نامگذاری آن از سوی نخستین ساکنان شد زیرا واژه ریک‌یاویک به معنی «خلیج بخار» است.
مکان جالب:
کلیسای هالگریم
پرلان
موزه آربایر
دره لاگاردالور (دره چشمه داغ)
نگاره‌ها
بریج‌تاون

بریج‌تاون پایتخت کشور باربادوس در آمریکای شمالی است.
تاریخ
محل کنونی شهر در سال ۱۶۲۸ از سوی بریتانیایی‌ها بنیاد شد.
بریتانیایی‌ها پس از استقرار در جیمزتاون، بریج‌تاون را نیز بنیاد کردند.
جمعیت
جمعیت این شهر ۹۶۵۷۸ نفر است (سال ۲۰۰۶).
اقتصاد و هنر
بریج‌تاون از مراکز عمده گردشگری در هند غربی (در دریای کارائیب) و از مراکز مالی و همایشی ناحیه کارائیب است.
بریج‌تاون ژانویه هر سال میزبان جشنواره جاز باربادوس است.
مینسک

مینسک پایتخت کشور بلاروس است. این شهر که ۱٫۸ میلیون جمعیت دارد مقر ادارات سازمان کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) است. شهر مینسک همچنین مرکز شهرستان و بخشی به همین نام است.
این شهر در میان سالهای ۱۹۱۹–۱۹۹۱ پایتخت جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس بود.
مینسک در کنار رودهای سویسلاچ و نیامیها در ۳۳°۲۷′ شمالی و ۵۵°۵۳′ شرقی قرار گرفته‌است.
تاریخ
گمان بر اینست که نام مینسک از نام رودخانه منکا گرفته شده‌است.
در سده دهم میلادی شاهزاده راهوالود (در نروژی راگنوالد) که از تبار وایکینگ‌ها بود بر ولایتی به نام پولوتسک فرمان می‌راند که آن ولایت شامل مینسک نیز می‌شد.
نخستین اشاره به شهر مینسک در کتب تاریخی از سال ۱۰۶۷ میلادی است، یعنی سالی که جنگی خونین میان ولایات پولوتسک و کیف بر کرانه رود نیامیها درگرفت.
مینسک در سال ۱۷۹۳ به عنوان بخشی از لهستان به خاک روسیه ضمیمه شد. و در ۱۷۹۶ به عنوان مرکز استان مینسک شناخته شد. نام تمامی خیابان‌ها به نام‌هایی با زبان روسی تغییر کرد هرچند اسم شهر بدون تغییر باقی ماند. مینسک در سال ۱۸۱۲ در طی حمله فرانسه به روسیه به اشغال ارتش ناپلئون درآمد.
دین
بلاروس سال‌ها تحت سیطره شوروی بوده و آمار دقیقی از جمعیت مذهبی مینسک وجود ندارد. مسیحیان مینسک معمولا پیرو کلیسای ارتدکس بلاروسی یا کلیسای ارتدکس روسی هستند. همچنین اقلیت یهودی نیز در مینسک زندگی می‌کنند.
اقتصاد
مینسک مرکز اقتصادی بلاروس است. خدمات اقتصادی مینسک نه تنها به خود شهر، بلکه به کل کشور است. نزدیک به ۴۶ درصد بودجه اقتصادی بلاروس به مینسک تعلق دارد.
بیکاری
آمارهای رسمی بیکاری را در مینسک ۰٫۳٪ اعلام کرده‌اند. درحالی که درسال ۲۰۰۹، ۵٫۶٪ از شهروندان مینسک که در سن کار بوده‌اند، وضعیت شغلی خود را بیکار اعلام کردند.
امنیت اجتماعی
مینسک دارای بالاترین نرخ جرم و جنایت در بلاروس به میزان ۱۹۳٫۵ جنایت به ازای ۱۰،۰۰۰ شهروند است.
۲۰–۲۵٪ از همه جرایم اصلی در بلاروس، ۵۵ درصد از رشوه‌گیری و ۶۷٪ از دزدی تلفن‌های همراه در مینسک اتفاق می‌افتند.
نرخ جرم و جنایت در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ به‌طور قابل توجهی رشد کرد. به‌طور مثال در سال ۲۰۰۹ فساد در مینسک ۳۶ درصد رشد را تجربه کرده‌است. تشخیص جرم از ۱۳٪ در سرقت تا ۹۲٪ در قتل بوده‌است. شهری بسیار امن و زیبا که در تمامی ساعات و مکان‌ها در شب میتوان گردش کرد.
مترو
متروی مینسک در سال ۱۹۸۴ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۲۹ ایستگاه می‌باشد.
آب و هوا
آب و هوای مینسک سرد است. از اواسط پاییز تا اوایل بهار دمای هوا منفی است. در تابستان نیز دمای هوا ملایم است.
شهرهای خواهر خوانده
ناتینگهام
سندای
بنگلور
لیون
بلو هوریزونته
چانگچون
ووچ،
بن،
آیندهوون
دوشنبه (تاجیکستان)
کیشیناو،
هاوانا
تهران
ابوظبی
آنکارا
بیشکک
هوشی‌مین
نووسیبیرسک
شنژن
اسلام‌آباد
تفلیس
میدان پیروزی مینسک
دیلی

دیلی پایتخت کشور تیمور شرقی است.
دیلی بندر اصلی و مرکز تجاری تیمور شرقی است و حدود ۱۵۰،۰۰۰ ساکن دارد.
200px
بندر سری بگاوان

بندر سری‌بگاوان پایتخت کشور سلطان‌نشین برونئی است.
جمعیت
این شهر با جمعیت ۴۶،۲۲۹ (سرشماری ۱۹۹۱) از مراکز تولید مبلمان، منسوجات، صنایع دستی و الوار محسوب می‌گردد.
جغرافیا
مشخصه ویژه این شهر این است که بخشی از آن به‌صورت دهکده‌ای برروی آب ساخته شده‌است.
این بخش از شهر که کامپونگ آیر نام دارد، از خانه‌هایی تشکیل شده که بر روی تیرهای چوبی کوبیده‌شده در دریا قرار گرفته‌اند. این دهکده تا ۵۰۰ متر در درون دریا ادامه دارد.
ریشه نام
به عقیده برخی، واژه اول نام این شهر یعنی «بندر» از زبان پارسی گرفته شده‌است.
این عده معتقدند که این واژه از راه دادوستدهای بازرگانان ایرانی خلیج فارس به‌جنوب شرقی آسیا (اندونزی و مالزی) راه یافته و از آنجا به برونئی رسید.
آثار تاریخی
اماکن معروف این بندر عبارت‌اند از: تالار مراسم پادشاهی، ساختمان نشانهای پادشاهی و مرکز تاریخ برونئی.
هوشی‌مین (شهر)

هوشی‌مین بزرگ‌ترین شهر ویتنام است.
پیش از پایانجنگ ویتنام و یکی شدن ویتنام شمالی و ویتنام جنوبی در سال ۱۹۷۵ میلادی این شهر سایگون نام داشت و پایتخت ویتنام جنوبی بود.
و با نام پری نوکور مهمترین بندر کامبوج پیش از ضمیمه شدن به خاک ویتنام در سده ۱۷ میلادی بود.
هوشی مینه در ساحل رود سایگون قرار دارد.
در ۶۰ کیلومتری دریای چین جنوبی و ۱۷۶۰ کیلومتری هانوی پایتخت ویتنام.
بر اساس آمار سال ۲۰۰۶ جمعیت این شهر برابر با ۶،۴۲۴،۵۱۹ نفر بوده‌است.
البته جمعیت شهر به همراه حومه بیش از ۹ میلیون نفر است.
Right
لاگوس

لاگوس شهری بندری و پایتخت سابق نیجریه است. لاگوس دومین سرعت رشد را در میان شهرهای قاره آفریقا دارد. جمعیت منطقه شهری آن بالغ بر ۲۱ میلیون نفر می‌باشد. لاگوس پرجمعیت‌ترین شهر نیجریه و قاره آفریقا است.
لاگوس در آغاز دهکده کوچکی از قوم یوروبا بود و دو دوره تسلط نیروهای اروپایی را بخود دید و به مرور به مرکز بازرگانی و جمعیتی نیجریه تبدیل شد.
آنکارا

آنکارا (در قدیم: آنقره ) پایتخت و پس از استانبول دومین شهر بزرگ کشور ترکیه است. این شهر هم‌چنین مرکز سیاسی استان آنکارا است.
آنکارا شهری جدید و نسبتا مدرن با ۴،۳۱۹،۱۶۷ نفر جمعیت است (آمار ۲۰۰۵). از مراکز دیدنی آن می‌توان آرامگاه آتاتورک و برج گردان خرید آتاکوله را نام برد.
نام شناسی
نام آنکارا از واژه سلتی آنسیرا (Ancyra) به معنای لنگر (anchor) ریشه گرفته است. چرایی اصلی این کاربرد روشن نیست.
پیشینه
آنکارا از زمان هیتی‌ها (قومی کهن که در هزاره دوم پیش از میلاد بر قسمت اعظم آسیای صغیر و سوریه فرمانروایی داشت) اهمیت داشت. در دوره رومی‌ها کرسی ایالتی شد. خسرو پرویز ساسانی آن را گرفت (سال ۶۲۰ م). هارون الرشید و معتصم خلفای عباسی آن را محاصره و تاراج کردند. در این شهر امیر تیمور، بایزید یکم (سلطان عثمانی) را مغلوب و دستگیر کرد (۱۴۰۲م). در ۱۹۲۳ پایتخت ترکیه شد.
مردم
اکثریت جمعیت آنکارا را مردمان ترک آناتولی تشکیل می‌دهند.
آناتولی مرکزی و زمین‌شناسی
شهر آنکارا یکی از آن شهرهایی است که نزدیک به گسل آناتولی مرکزی بزرگ‌ترین گسل از آناتولی مرکزی است که از شمال غربی ۵ کیلومتری اسکی شهر کشیده شده وتا آق سرای - قونیه - قرشهر- نوشهر- آنکارا-قرق قله - بیلجیک - چروم و منطقه خیلی کوچکی از شرق ۲۰ کیلومتری بورسا را در بر می‌گیرد تا حالا هزار زلزله از آنکارا گذشته در قرن ۶ جان ۱۲۴۵نفر را از دست داد و دومین زلزله بزرگ در قرن ترکیه شد.
مترو
متروی لوزان در سال ۱۹۹۶ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۴۵ ایستگاه می‌باشد.
سه شه‌پدر

بندانگشتی
سه شه‌پدر ، معروف به شلوشت هاآوت در زبان عبری، ابراهیم، پسرش اسحاق و نوه‌اش یعقوب هستند.
سه شه‌مادر که زنان اصلی سه شه‌پدر، سارا (زن ابراهیم)، رفقه (زن اسحاق)، لیه و راحیل (زنان یعقوب)، چهار شه‌مادر یهودیت کلاسیک هستند.
درخت خاندان
عشق‌آباد

عشق‌آباد یا اشک آباد (ترکمنی: Aşgabat) پایتخت کشور ترکمنستان است. این شهر در پایه کوه کوپه داغ در بیابان قره قوم و در نزدیکی مرز این کشور با ایران واقع شده‌است. این شهر در عین اینکه پایتخت سیاسی ترکمنستان بوده، مرکز استان آخال نیز می‌باشد.
این شهر در سال ۱۸۸۱ میلادی توسط نیرهای اشغالگر روسیه به اشغال درآمد.
ریشه نام
این شهر در نزدیکی پایتخت باستانی اشکانیان (شهر نسا) قرار دارد. نام عشق‌آباد در قدیم «اشک‌آباد» بوده‌است و آن را برگرفته از نام ایرانی «اشک یکم» (سردودمان سلسله اشکانیان) به همراه واژه فارسی «آباد» دانسته‌اند.
تاریخچه
عشق‌آباد در سال ۱۸۱۸ تنها روستای کوچک جهت استراحت کاروانیان جاده ابریشم بوده که در نزدیکی شهر باستانی نسا قرار داشته‌است. شهر نسا که در زمانی پایتخت اشکانیان بوده که در حمله مغول کاملا ویران شده‌است. آثار این شهر در نزدیکی عشق‌آباد کشف شده‌است. در حال حاضر اینطور حدس زده شده‌است که عشق‌آباد بر روی خرابه‌های شهر باستانی نسا بنا گردیده‌است.
در سال ۱۸۸۱ روسیه یک پایگاه نظامی به منظور پشتیبانی حمل و نقل ریلی (قطار سراسری) که از دریای خزر شروع و در کشورهای قزاقستان و ازبکستان عبور می‌کرد در آن منطقه احداث نمود؛ که در نتیجه گسترش آن در سال ۱۸۸۵ شهری بنام پولتوراسک در آن منطقه تاسیس گشت.
در سال ۱۹۱۹ اولین معبد بهاییان در عشق‌آباد تاسیس و لزوما تا سال ۱۹۳۸م یکی از آثار هنری عشق‌آباد به‌شمار می‌رفت که در سال ۱۹۶۳ توسط شوروی تخریب و ویران گردید.
در سال ۱۹۲۴ عشق‌آباد رسما پایتخت ترکمنستان شوروی شد. در سال ۱۹۴۸ میلادی زلزله ویرانگری این شهر را تخریب کرد که سپس بازسازی گردید.
در سال ۱۹۶۲ طرح کانال قره قوم که در نوع خود طولانی‌ترین کانال جهان به طول ۶۰۰ کیلومتر بود و قره قوم را به آمودریا متصل می‌نمود، شروع شد.
جغرافیا
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی ۹۰۹ هزار نفر بود. ارتفاع عشق‌آباد از سطح دریا ۲۱۴ تا ۲۴۰ متر است.
عشق‌آباد در جنوب ترکمنستان، در دشت توران، و در ۲۵ کیلومتری شمال مرکز ایران واقع شده‌است. این شهر در وادی آخال-تکه در دشت کوه‌پایه‌ای کوهستان کپه‌داغ قرار دارد. کوه‌های کپه‌داغ از سمت جنوب به شهر نزدیک می‌شوند و بیابان قره‌قوم نیز از سمت شمال تا نزدیکی‌های شهر می‌آید. در سال ۱۹۶۲ کانال آبیاری قره‌قوم به عشق‌آباد رسید.
شهر شیروان در استان خراسان نزدیک‌ترین شهر ایران به عشق‌آباد است و از مرز این شهرستان تنها ۲۲ کیلومتر فاصله تا پایتخت ترکمنستان می‌باشد. فاصله عشق‌آباد از مشهد، دومین شهر بزرگ ایران ۲۵۰ کیلومتر می‌باشد.
شهرها و شهرستانهای خواهرخوانده
عشق‌آباد با این شهرها خواهرخوانده است:
آتن، یونان
البوکرکی، ایالات متحده آمریکا
باکستر، ایالات متحده آمریکا
آنکارا، ترکیه
کی‌یف، اوکراین
پکن

پکن (تلفظ در زبان ماندارین: بیچینگ) پایتخت جمهوری خلق چین و یکی از پرجمعیت‌ترین شهرها جهان است. این شهر در سال ۲۰۱۴ بیش از ۲۱،۵۱۶،۰۰۰ میلیون نفر سکنه داشته‌است. پکن دومین شهر پرجمعیت چین پس از شانگهای و مرکز سیاسی، فرهنگی و آموزشی کشور است. فرودگاه بین‌المللی پکن دومین فرودگاه شلوغ جهان از نظر ترافیک مسافران است.
سابقه تاریخی شهر به حدود سه هزار سال پیش می‌رسد و در هشت قرن اخیر در اغلب دوره‌ها پایتخت چین بوده‌است. کمتر شهرهائی در دنیا هستند که برای دوره‌ای چنین دراز مرکز سیاسی و فرهنگی باقی مانده باشند به همین جهت آثار تاریخی زیادی در شهر وجود دارد.
پکن میزبان المپیک ۲۰۰۸ بود و برای برگزاری المپیک زمستانی ۲۰۲۲ هم انتخاب شده و به این ترتیب اولین شهری است که هم المپیک تابستانی و هم المپیک زمستانی را برگزار خواهد کرد.
نام
در جای شهر کنونی پکن در ابتدا شهری به نام چونگدو بود که مغول‌ها آن را سوزاندند و ویران‌کردند. قوبیلای قاآن در جای پکن کنونی شهری ساخت و آن را پایتخت خود کرد. آن شهر را در مغولی خانبالق (به معنای شهر خان) و در چینی دادو (به معنای پایتخت بزرگ) می‌خواندند. در متون فارسی دوران مغول نیز این شهر به صورت خانبالق و خانبالغ ذکر شده‌است. پس از برپایی سلسله مینگ در سال ۱۳۶۸ میلادی، این شهر نام بیپینگ (به معنای صلح شمالی) گرفت و در سال ۱۹۴۹ در نخستین کنفرانس حزب کمونیست چین نامش به بیجینگ (به معنای پایتخت شمالی) تغییر کرد. پکینگ و پکن گونه‌های دیگری از نگارش همان واژه چینی بیجینگ اند. در واقع، روش‌های متفاوتی برای نوشتن واژه‌های چینی به خط لاتین وجود دارد. در لاتین‌نویسی نقشه پستی چین، این نام به صورت Peking نوشته می‌شود و در روش پینیین، این نام به شکل Beijing نشان داده می‌شود. تلفظ معیار این واژه (در گویش معیار چینی ماندارین) نزدیک به بیچینگ است.
مترو
متروی پکن در سال ۱۹۶۹ تاسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱۸ خط و ۳۳۴ ایستگاه می‌باشد. این مترو پررفت‌وآمدترین مترو در جهان است.
شهرهای خواهر
به دلیل اینکه شهر پکن، ناحیه نیز محسوب می‌شود، بنابراین برخی از خواهر خواندگان پکن نیز از نواحی و استان‌های دیگر کشورها نیر می‌باشند.
+شهرها خواهر پکن
توکیو، ژاپن (۱۹۷۹) ° نیویورک، ایالات متحده (۱۹۸۳) ° بلگراد، صربستان (۱۹۸۰) ° لیما، پرو (۱۹۸۳) ° واشینگتن دی‌سی، ایالات متحده (۱۹۸۴) ° 18px مادرید، اسپانیا (۱۹۸۵) ° کلن، آلمان (۱۹۸۷) ° 18px ایل-دو-فرانس، فرانسه (۱۹۸۷) ° الجزیره، الجزایر (۱۹۸۹) ° آنکارا، ترکیه (۱۹۹۰) ° قاهره، مصر (۱۹۹۰) ° اسلام‌آباد، پاکستان (۱۹۹۲) ° جاکارتا، اندونزی (۱۹۹۲) ° بانکوک، تایلند (۱۹۹۳) ° بوئنوس آیرس، آرژانتین (۱۹۹۳) ° سئول، کره جنوبی (۱۹۹۳) ° کیف، اوکراین (۱۹۹۳) ° برلین، آلمان (۱۹۹۴) ° بروکسل، بلژیک (۱۹۹۴)° اخیصار، ترکیه (۱۹۸۸) ° آمستردام، هلند (۱۹۹۴)° تل‌آویو، اسرائیل (۱۹۹۵) ° مسکو، روسیه (۲۰۰۳) ° پاریس، فرانسه (۱۹۹۷)° روم، ایتالیا (۱۹۹۸) ° گاتنگ، آفریقای جنوبی (۱۹۹۸) ° اتاوا، کانادا (۱۹۹۹)° تهران، ایران (۱۹۹۹) ° کانبرا، استرالیا (۲۰۰۰) ° بخارست، رومانی (۲۰۰۵) ° هاوانا، کوبا (۲۰۰۵)° مانیل، فیلیپین (۲۰۰۵) ° آتن، یونان (۲۰۰۵) ° لندن، بریتانیا (۲۰۰۶) ° ولینگتون، (۲۰۰۶) ° مکزیکوسیتی، مکزیک ° جینجو، کره جنوبی
آندورا

موقعیت آندورا (مرکز دایره سبز) در اروپا (خاکستری تیره)
آندورا (به کاتالان: Andorra) کشور کوچک و مستقلی است که در کوه‌های پیرنه بین دو کشور فرانسه و اسپانیا قرار دارد. پایتخت آن آندورا لاولا است. جمعیت این کشور
در حدود ۸۵،۴۷۰ نفر است. واحد پول آندورا، یورو است هرچند که این کشور در اتحادیه اروپا عضو نیست. از شهرهای آندورا می‌توان از اسکالدز-انگوردانی، انکمپ و سنت حولیا ده لوریا نام برد.
تاریخ
سیاست
حکومت آندورا میان رئیس‌جمهور فرانسه و اسقف اعظم ناحیه اورخل کشور اسپانیا مشترک است. نمایندگانی دائمی از سوی این دو مرجع، کشور را اداره می‌کنند. سیاست‌های آندورا در چارچوب دموکراسی پارلمانی جهت‌گیری می‌شوند که برابر این سیاست‌ها، نخست‌وزیر در جایگاه نخست دولت قرار می‌گیرد و نظام چندحزبی بر این کشور حاکم می‌گردد. قانون‌گذاری بر عهده دولت و پارلمان است و دولت به تنهایی قوای اجرایی کشور را در دست دارد. کشور آندورا قوه قضائیه و دادگستری مستقل دارد. آندورا نیروی نظامی ندارد و دو کشور فرانسه و اسپانیا مسئولیت پشتیبانی از خاک این کشور را بر عهده دارند. پایتخت آندورا مرتفع‌ترین پایتخت اروپا و در کوچکی ششمین کشور اروپاست. آندورا کشوری است شکوفا و مرفه که عمده درآمدش از گردشگری است. سالانه بیش از ده میلیون تن از این کشور مناسب اسکی و ورزشهای زمستانی دیدن می‌کنند. از این گذشته آندورا به اتحادیه اروپائی نپیوسته و مطبوع کسانی است که نمی‌خواهند مالیات پردازند.
تقسیمات کشوری
آندورا به هفت استان (در اصطلاح آندورا: comuns) بخش شده است:
آندورا لاولا
کانیلو
انکمپ
اسکالدز-انگوردانی
لا ماسانا
اوردینو
سنت حولیا ده لوریا
جغرافیا
آندورا در کوه‌های پیرنه قرار گرفته و ۴۶۸ کیلومتر مربع مساحت دارد. در میان دو کشور فرانسه (از شمال) و اسپانیا (از جنوب) محصور است.
تقسیمات کشوری آندورا
اقتصاد
جهانگردی، ۸۰٪ تولید ناخالص ملی را تشکیل می‌دهد. تنها دو درصد از زمینهای کشور قابل کشت است. غلات و سبزیجات از فراورده‌های مهم کشاورزی آندورا هستند. محصولات چوبی و توتون از این کشور صادر می‌شود.
جهانگردی
کوهستانهای آندورا دارای مراکز اسکی هستند و سالانه ۵۰۰،۰۰۰ نفر را به سوی خود جلب می‌کنند.
مردم
اسپانیولی ۴۳٪، آندورایی ۳۳٪، پرتغالی ۱۱٪، فرانسوی ۷٪، بقیه ۶٪.
زبان
مردم آندورا به زبانهای اسپانیایی، کاتالان، پرتغالی و فرانسوی سخن می‌گویند. زبان رسمی آندورا کاتالان است.
دین
بیشینه مردم پیرو کلیسای کاتولیک رم هستند.
در حدود ۱۰۰۰ مسلمان در آندورا زندگی می‌کنند. تعداد زیاد آنها مراکشی می‌باشند مگر یک تعداد آن از کشورهای مختلف مانند الجزایر، تونس، افغانستان و حتی فرانسه می‌باشند. فعلا در آندورا دو مسجد کوچک وجود دارد.
فرهنگ
رده:سلامت جنسی

سلامت جنسی
وصایاء قدسیه

وصایاء قدسیه نام کتابی است به زبان عربی در جستارهای صوفیانه نوشته شده توسط ابی بکر محمد بن محمد با علی شیخ زین‌الدین خوافی.
یکی از دستنوشته‌های موجود این کتاب متعلق به اواخر ربیع‌الاول سال ۹۵۴ برابر با آوریل ۱۵۴۷ است.