mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
میگ

میگ یک شرکت هوانوردی، هوافضایی و دفاعی روسی است و دفتر اصلی آن در شهر مسکو قرار دارد. شرکت میگ در سال ۱۹۳۹ توسط آرتیوم میکویان و میخائیل گورویچ بنیان نهاده شد و پیش‌تر به عنوان دفتر طراحی شماره ۱۵۵، دفتر طراحی میکویان و گورویچ، و دفتر طراحی میکویان نیز شناخته می‌شده‌است. نام میگ از ترکیب نام‌های خانوادگی میکویان و گورویچ ساخته شده‌است.
هواپیماهای میگ بطور وسیعی در نیروهای دفاعی شوروی، کشورهای بلوک شرق سابق و متحدان آنها استفاده شده‌است. امروزه نیز هواپیماهای میگ بخش عمده‌ای از ساختار نیروهای دفاعی را در کشورهای گوناگون تشکیل می‌دهد.
در حال حاضر، شرکت هواپیمایی متحد مالک تمامی سهام شرکت میگ است.
تاریخچه
جنگنده چند منظوره میگ-۳۵
جنگنده رهگیر میگ-۳۱
جنگنده برتری هوایی میگ-۲۹ نیروی هوایی آلمان
جنگنده تهاجمی میگ-۲۷ با بال متحرک
جنگنده رهگیر میگ-۲۵ مدل آموزشی دوسرنشینه
جنگنده میگ-۲۳ با بال متحرک
جنگنده میگ-۲۱
جنگنده میگ-۱۷
شرکت هوانوردی میکویان و گورویچ در سال ۱۹۳۹ در مسکو توسط مهندس ارمنی‌تبار آرتیوم میکویان و مهندس روسی میخاییل گورویچ بنیان نهاده شد. نام میگ از ترکیب بخش اول نام خانوادگی میکویان و گورویچ ساخته شده‌است و به عنوان نام بیشتر هواپیماهای جنگنده ساخت این شرکت بکار می‌رود. در سال ۱۹۷۰ و پس از مرگ گورویچ، نام شرکت به «میکویان» تغییر یافت، گرچه شرکت به استفاده از نام مخفف «میگ» برای هواپیماهای خود ادامه داد.
شرکت میگ از طراحی، تولید و آزمایش گرفته تا بازاریابی، تعمیرات و ارائه خدمات پس از فروش، بر تمامی مراحل و چرخه ساخت و سرویس هواپیما نظارت دارد. این شرکت دارای سه کارخانه ساخت هواپیما در مسکو، لوخوبیتزه و کالیازین، مرکز آزمایش هواپیما در ژوکوفسکی، و کارخانه ساخت موتور هواپیما در سن پترزبورگ است.
نامگذاری هواپیماها
هواپیماهای نظامی ساخت شرکت میگ با نام مخفف میگ و یک شماره فرد نامگذاری می‌شوند (مثل میگ-۲۳ یا میگ-۲۹). مدل‌هایی که دارای شماره زوج هستند (مانند میگ-۸ یا میگ-۱۱۰) هواپیمای آزمایشی یا غیرنظامی محسوب می‌گردند.
هواپیماهای میگ
هواپیماهای تولید شده توسط میگ را می‌توان بر اساس نام به سه دسته تقسیم کرد.
سری میگ
میگ-۱ (۱۹۴۰)
میگ-۳ (۱۹۴۰)
میگ-۵ (۱۹۴۲)
میگ-۶ (۱۹۴۰) هواپیمای آزمایشی
میگ-۷ (۱۹۴۴)
میگ-۸ (۱۹۴۵) هواپیما آزمایشی و اثباتگر تکنولوژی
میگ-۹ (۱۹۴۷)
میگ-۱۱ (۱۹۴۷)
میگ-۱۳ (۱۹۴۵)
میگ-۱۵ (۱۹۴۸)
میگ-۱۷ (۱۹۵۴)
میگ-۱۹ (۱۹۵۵) نخستین جنگنده مافوق صوت میگ
میگ-۲۱ (۱۹۶۰)
میگ-۲۳ (۱۹۷۰)
میگ-۲۵ (۱۹۷۰)
میگ-۲۷ (۱۹۷۵)
میگ-۲۹ (۱۹۸۳)
میگ-۳۱ (۱۹۸۳)
میگ-۳۳ (۱۹۸۹)
میگ-۳۵ (۲۰۰۷)
میگ-۱۰۱ (۱۹۹۵)
میگ-۱۰۵ (۱۹۶۵)
میگ-۱۱۰ (۱۹۹۵)
میگ-۱۲۱
میگ آ-ت (۱۹۹۲)
سری ئی ()
میگ ئی-۲۱۱ (۱۹۴۲)
میگ ئی-۲۵۰ (۱۹۴۵)
میگ ئی-۲۷۰ (۱۹۴۷)
میگ ئی-۳۲۰ (۱۹۴۹)
میگ ئی-۳۵۰ (۱۹۵۱)
میگ ئی-۳۷۰ (۱۹۵۵)
میگ ئی-۲ (۱۹۵۶)
میگ ئی-۳ (۱۹۵۶)
میگ ئی-۵
میگ ئی-۷ و (۱۹۵۷)
مدل‌های دیگر
میگ ۱٫۴۴
میگ اسکات (هواپیمای نظامی تجسسی بی‌سرنشین)
میگ ی-۸
میگ ی-۱۵۲
میگ ت-۱۰۱
سوخو
توپولف
آنتونوف
ایلیوشین
آرتیوم میکویان
میخائیل گورویچ
میخائیل پاگاسیان
بوئینگ
ایرباس
نورثروپ
پانویس و منابع
نیکولای نیکولائوچ پولیکارپف

نیکولای نیکولائوچ پولیکارپف طراح هواپیماهای روسی و معروف به «پادشاه جنگنده‌ها» بود.
زندگی‌نامه
وی دو ۸ ژوئیه ۱۸۹۲ متولد شد و در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۴ درگذشت.
در اکتبر ۱۹۲۹ پولیکارپف دستگیر و به مرگ محکوم شد. بعد از دو سال انتظار مرگ به تیم طراحی ویژه یا OGPU (CKB-۳۹ OGPU) که در زندان بوتیرکا واقع بود منتقل شد و محکومیتش به ده سال کار اجباری تقلیل یافت. خوشبختانه، بعد از یک نمایش موفقیت‌آمیز محکومیت وی به آزادی مشروط بدل گردید و در ژوئیه ۱۹۳۱ بهمراه گروهی از محکومین مشمول فرمان بخشش عمومی گردید.
پولیکارپف طراح مجموعه جنگنده‌های I-۱۵ و جنگنده I-۱۶ Ishak معروف به «Little Donkey» است.
پولیکارپف شایسته دریافت جوایز بیشماری، از جمله جایزه دولتی استالین به سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۳ گردید.
قله پولیکارپف در پامیر به افتخار وی نامگذاری شده‌است.
رده:برنامه‌نویسان

برنامه‌نویسان
برهم‌کنش نور با ماده

اندرکنش(برهم‌کنش) نور با ماده (interaction of light with matter ) از آنجا که نور دارای میدان الکتریکی و مغناطیسی می‌باشد این میدانها با ماده بر هم کنش نشان می‌دهند. میدان مهم میدان الکتریکی است چون با الکترونهای کوچک که در ترکیبات مواد شرکت دارند بر هم کنش دارد. این الکترونها همصدا وهماهنگ باموج نور وارده نوسان می‌نمایند و می‌توانند تاثیر یا تغییر در عبور نور از میان یک ماده به چند طریق انجام دهند.
پخش کردن ( Scattering ) موج نور از مسیر اصلی منحرف می‌شود.
بازتاب( Reflection ) موج به داخل محیطی خارج از ماده برمیگردد.
تراگسیل ( Transmission ) موج از ماده با کمترین تغییر شدت عبور می‌نماید.
جذب(درشم) ( Absorption ) مهم‌ترین پروسه در خیلی جاها جذب می‌باشد که انرژی موج نور در ماده باقی می‌ماند. مقدار زیادی از انرژی باعث ایجاد حرارت و تغییر در خواص ماده می‌شود.
تولید نور

چندین فرایند تعیین کننده طیف نور باعث ایجاد تشعشع الکترومغناطیس می‌شوند.
طیف تشعشع
طیف نوری که از یک جسم ساطع می‌شود شامل رنگها یا نوارهای رنگی جدا از هم می‌باشد. این از طبیعت تولیدنور بر می‌خیزد و نشانه آن است که انرژی نورانی ساطع شده از آن جسم دارای مقداری مشخص می‌باشد.
انرژی تمام سیستم‌ها کوانتایی می‌باشد که این انرژی می‌تواند در بسته‌های جدا از هم جذب یا آزاد شود. انرژی سیستم پس از آنکه انرژی جذب آن سیستم شود افزایش می‌یابد و در مرحله بعدی آن انرژی آزاد می‌شود. مدتی که این انرژی آزاد می‌شود راندوم یا اتفاقی بوده که نشر خودبخودی نامیده می‌شود.
انرژی را می‌توان توسط جریان الکتریکی، نور از منبع خارجی، واکنش شیمیایی یا گونه‌های دیگربه سیستم وارد نمود. بهر حال مشخص شده‌است که یک موج وارده که دارای انرژی معینی است می‌تواتد آزاد شدن موجها را ازسیستم بر انگیخته تحریک کند و باعث آزاد نمودن دو موج شود. به این حالت نشر بر انگیخته می‌گویند. این موجها خواص مهمی دارند.
همدوس : موجها به صورت هماهنگ هستند.
تک رنگ : موجها دارای رنگ یکسانی هستند.
شدت بالا : اگر ما به مقدار کافی از این نورهای همدوس تولید کنیم شدت آن بسیار بالاتر از منابع نور غیر همدوس است.
واگرایی کم: لیزر را در مقایسه با نور غیر همدوس به‌وسیله لنز تا قطرهای خیلی کمتری می‌توان باریک نمود.
طبیعت ضربانی: چون انرژی ورودی را در لیزر می‌توان کنترل نمود انرژی خروجی نیز به دنبال آن تغییر می‌یابد. بنابراین اگر برانگیختگی لیزر با پالسهای کوچک انجام شود لیزر با پالسهای کوچک تولید خواهد شد. این خاصیت خیلی مهم است.
Coherent
Monochromatic
High Intensity
Low divergence
Plused nature
کلوتار یکم

چهره کلوتار یکم بر روی یک نشان برنزی
کلوتار یکم ، خلوتار ، کلودریک یا کلوتر (۴۹۷-۵۶۱ (میلادی)) شاه فرانک‌ها و یکی از چهار پسر کلوویس یکم بود. گاهی در تاریخ به او لقب پیر هم داده‌اند.
او در شهر سوآسون (استان ان کنونی) در فرانسه کنونی زاده شد و پس از مرگ پدرش در سال ۵۱۱ وی پادشاه بخشی از سرزمین پدر گشت و زادگاهش را پایتخت خویش نمود. وی مرد جاه طلبی بود و می‌خواست مرزهایش را گسترش دهد. وی در ۵۲۴ توطئه‌ای ریخت و فرزندان برادرش کلودومر را کشتار کرد و شهرهای پواتیه و تور را تاراج کرد. او به بورگوندی لشکر کشید و پس از ویران نمودن آن پادشاهی به شهرهایی دست یافت.
هنگامی که گت‌های خاوری پرووانس را به فرانکها واسپردند، او بر شهرهای اورانژ، کارپنترا و گپ دست یافت. در ۵۳۱ وی همراه برادرش تویدریک یکم به جنگ با تورنژی‌ها پرداخت و در ۵۴۲ به همراه برادر دیگرش شیلدبرت یکم با ویزیگوت‌ها در اسپانیا به جنگ پرداخت. در ۵۵۵ که برادرزاده‌اش تئودبالد مرد وی سرزمینهای او را به کشورش افزود و پس از مرگ شیلدبرت در سال ۵۵۸ وی یگانه پادشاه فرانکها گردید.
او همچنین بر بخش بزرگی از آلمان فرمان می‌راند. وی با ساکسون‌ها به جنگ پرداخت و توانست از آنها سالانه پانصد گاو باج بگیرد.
وی در سالهای پایانی پادشاهیش از چنددستگی پیروانش رنج می‌برد. پسرش کرام بر او شورید و به بریتانی پناه برد. کلوتار بر او دست یافت و او و همسر و فرزندانش را در کلبه‌ای روستایی خفه نمود و کلبه را به آتش کشید ولی چندی پس از این از کار خود پشیمان شد و به افسردگی دچار گشت. او به دیر سنت مارتن رفت و برای آمرزش خویش به نیایش پرداخت و اندکی پس از آن درگذشت.
گردنه سیمپلون

گردنه سیمپلون
عقاب سنگی سیمپلون، این تندیس در جنگ جهانی دوم توسط سربازان سوئیسی ساخته شد.
گردنه سیمپلون (به ایتالیایی: Sempione، به انگلیسی: Simplon) یک گذرگاه کوهستانی در ارتفاع ۲،۰۰۸ متری در منطقه آلپ لپونتین است که سوئیس و ایتالیا را به هم می‌پیوندد.
این گردنه، بریگ در واله را به دومودوسولا در پیه‌مونته پیوند می‌دهد.
در سال ۱۹۰ میلادی یکی از راه‌های در دست ساخت رومیان از این گردنه گذشت.
رده:User fr-N

User fr-N
رده:User fr-3

User fr-3
رده:User fr-2

User fr-2
رده:User de-N

User de-N
رده:User de-4

User de-4
رده:User de-2

User de-2
رده:User de-1

User de-1
رده:نظریه اطلاعات

نظریه اطلاعات
رده:اطلاعات

اطلاعات
رده:دانش

دانش
هفت دبیرگ ساسانی

هفت دبیرگ ساسانی به هفت نوع دبیره‌ای گفته می‌شود که در زمان ساسانیان در ایران برای نوشتن روایی داشته‌اند.
این دبیره‌ها شامل:
۱- ام دبیره یا‌هام دبیره: دبیره‌ای همگانی بوده‌است و به ۲۸ شیوه نوشته می‌شد که از این دست بودند:
داد دبیره؛ برای حکمهای دادگستری
شهرآمار دبیره؛ برای حساب‌های شهر
گنج‌آمار دبیره؛ برای حساب‌های خزانه
کده‌آمار دبیره؛ برای حساب‌های کشور
آخورآمار دبیره؛ برای حساب‌های استرلاب
آتشان‌آمار دبیره؛ برای حساب‌های آتش
روانگان‌آمار دبیره؛ برای حساب‌های اوقاف
۲- گشته دبیره؛ این دبیره ۲۸ وات داشته که برای پیمان‌ها و بر روی دینار و درهم نوشته می‌شد.
۳- نیم‌گشته دبیره؛ این دبیره دارای ۲۸ وات بوده و باآن پزشکی و فرزان (فلسفه) را می‌نوشتند.
۴- فرورده دبیره؛ این دبیره دارای ۳۳ وات بوده و منشورهای پادشاهان را می‌نوشتند، نام دیگر این دبیره «نامه دبیره» است.
۵- راز دبیره؛ این دبیره دارای ۴۰ وات بوده و رازهای شاهان را با آن می‌نوشتند، نام دیگر این دبیره «شاه دبیره» یا «راز سهریه» است.
۶- دین دبیره؛ دارای ۶۰ وات بوده و سرودهای دینی را می‌نوشتند و از رساترین دبیرگان جهان است.
۷- ویسپ دبیره؛ این دبیره در بردارنده همه دبیرگان بوده و با این دبیره زبان‌های رومی، کپتی (قبطی)، بربری، هندی، چینی، ترکی، نبطی، تازی، حتی نمایگان و هر صدایی و صدای شرشر آب را نیز می‌نوشتند. دبیره نامبرده ۳۶۵ وات داشته‌است که ۱۶۰ وات آن برای زبان‌های ملت‌ها، ۲۰۵ وات آن برای آواهای نامردمی (ون‌مایه‌ها) بود.
جستار وابسته
خط پهلوی
بن مایه
بهروز، ذبیح/خط وفرهنگ/دیمه(ص) ۷-۱۳۸ /(ایران کوده شماره ۸، ج دوم فروهر ۱۳۶۳)
التنبیه و الاشراف؛ علی بن حسین مسعودی
مروج الذهب؛ علی بن حسین مسعودی
التنبیه علی حدوث التصحیف؛ حمزه اصفهانی
الفهرست؛ ابن ندیم
بقاره

thumb
بقاره نام گروهی از مردم بیابانگرد عرب‌تبار ساکن ناحیه میان دریاچه چاد و رودخانه نیل در آفریقا است.
زیستگاه آنها بخش‌هایی از کشورهای سودان، (بویژه منطقه دارفور)، نیجر، چاد، کامرون، نیجریه و جمهوری آفریقای مرکزی را در بر می‌گیرد. بقاره‌ها با نام عرب شوا نیز مشهورند زیرا گویش عربی ایشان گویش شوا نام دارد. مهم‌ترین تیره‌های بقاره در دارفور عبارت‌اند از رزیقات، هبانیه، تعایشه و بنی‌هلبه.
پیشه بیشتر بقاره‌ها گاوچرانی است و نام ایشان نیز در عربی به معنی گاوچران است (بقره به زبان عربی یعنی گاو). مردم بقاره بطور فصلی کوچ می‌کنند و فصل‌های بارانی را در چراگاه‌ها و فصل‌های خشک را در کنار رودخانه‌ها به‌سر می‌برند.
بقاره‌ها مسلمانند و تبار ایشان به عرب‌هایی از شاخه جهینه می‌رسد که در خلال سده‌های میانه از لیبی به دیگر مناطق پخش شدند. در سودان باختری در کل برای عرب‌های کوچ‌نشین بیشتر همین نام بقاره استفاده دارد.
بقاره‌های دارفور و کردفان نیروی اصلی خیزش مهدی‌گرایان در دهه ۱۸۸۰ م. علیه فرمانروایی ترک‌ها و مصری‌ها در سودان را تشکیل می‌دادند.
(روزنامه همشهری دیپلماتیک)
رده:شناخت‌شناسی

شناخت‌شناسی
جهینه

جهینه نام گروه بزرگی از عربهای بیابانگرد بود که در سده چهاردهم میلادی به شمال خاوری آفریقا کوچید و در راستای بخش نوبیه‌ای رود نیل (منطقه میان آبشارهای دوم و ششم) نشیمن گزید. برخی از جهینه‌ای‌ها دورتر رفته و در گله‌های خود را از بیابان باختری به چراگاه‌های پراکنده دارفور و کردفان در سودان امروزی بردند.
بعدها یکی از طایفه‌های جهینه به نام عبدالعبید به پادشاهی مسیحی سوبا در آفریقا حمله کرده آن پادشاهی را سرنگون کرد. مردم جهینه امروزه مسلمان و سنی هستند.
قبیله جهینه را جهینه ابن‌صحار یا ابناء صحار نیز نامیده‌اند، چون اولین افرادی بودند که از صحرا گذشتند و به حجاز مهاجرت کردند.
پیش از اسلام، قبیله جهینه با قبایل قحطانی‌تبار اوس و خزرج هم‌جوار بودند. این دو قبیله پس از مدتی شهرنشین شدند ولی جهینه صحرانشینی خود را حفظ کرد و زودتر از قبایل دیگر، بدون مقاومت به اسلام گروید و به مدینه مهاجرت کرد. آنها در مدینه مسجد و محله خاصی داشتند.
از تیره‌های معروف امروزی که تبارشان به جهینه می‌رسد عشیره‌های بقاره سودان هستند. بسیاری از مردم بقاره در قالب گروه جنجوید در آغاز سده ۲۱م به نسل‌کشی مردم مسیحی منطقه دارفور دست زده‌اند.
قوم فونج
قوم فنج

فونج‌ها یکی از اقوام کشور سودان هستند.
اصل و تبار ایشان چندان روشن نیست ولی منابع تاریخی گزارش داده‌اند که قوم چادرنشین و رمه‌دار فونج در آغاز سده شانزدهم میلادی از منطقه باتلاقی سد در مرزهای حبشه در راستای نیل به سوی جنوب رفته و وارد نوبیه شدند. علت این کوچ جمعی گریختن از فشار قوم شیلوک بود. فونج‌ها در این زمان از نظر مذهبی جان‌گرا بودند. در جریان کوچ فونج‌ها، میان ایشان و عرب‌های عبدالعبید (یکی از قبایل جهینه) ستیز و درگیری پیش آمد.
پس از رسیدن به نوبیه، فونج‌ها پادشاهی عبدالله جما را جذب کرده و خود یک قلمرو به نام پادشاهی فونجی سنار برپا کردند. ایشان چندین سده بر منطقه فرمانروایی کردند.
اعراب عبدالعبید که در پایان سده پانزدهم سوبا را فتح کرده بودند در سال‌های آغازین سده شانزدهم میلادی از فونج‌ها شکست خوردند. میان نایب‌السلطنه عبدالعبید که بر نیمه شمالی پادشاهی فونج حکومت می‌کرد و سلطان فونج در جنوب موازنه برقرار شد. در پی آن گرویدن فونج‌ها به اسلام به منسجم کردن این حکومت دوگانه کمک کرد.
در حدود ۱۷۵۰م یکی از سلطان‌های فونج به کردفان تاخت و آن را در پادشاهی خود جای داد. این کار به اسلامی‌تر شدن کردفان انجامید.
به هنگام فروپاشی این پادشاهی فونج یعنی در ۱۸۲۱ میلادی، قوم فونج عرب‌زبان شده بوده و به عنوان عرب بشمار آمدند.
شیلوک

نیمرخ یک شیلوک، 1914
شیلوک‌ها یکی از اقوام مهم نیلوتی در جنوب سودان هستند که در کرانه باختری رود نیل در پیرامون شهر مالاکال زندگی می‌کنند.
شیلوک‌ها پس از دینکا و نوئر سومین اقلیت بزرگ در جنوب سودان هستند.
رهبر قوم شیلوک یک شاه (reth) است که تبار خود را به قهرمان فرهنگی این قوم یعنی نییکانگ می‌رساند. شیلوک‌ها بر این باورند که وضعیت تندرستی این شاه بر سلامت و تندرستی قوم تاثیر مستقیم دارد.
بیشتر شیلوک‌ها به مسیحیت گرویده‌اند ولی برخی هنوز به دین و باور کهن پایدارند.
زبان شیلوک متعلق به شاخه لو از زبان‌های نیلوتی باختری است که خود از خانواده زبان‌های نیلی‌صحرایی می‌باشد.
گویش‌های عربی

گویش‌های زبان عربی در بیشتر موارد چنان از هم دورند که بر پایه تعریفات زبانشناختی در اصل بایستی آنها را به عنوان زبان‌های جداگانه بشمار آورد.
مقوله زبان عربی بر مجموعه زیادی از گویش‌ها و لهجه‌های گوناگون دلالت می‌کند که به طور کلی به سه بخش تقسیم می‌شود:
عربی کلاسیک یا قرآنی،
عربی استاندارد یا فصیح یا کتابی
عربی گفتاری یا جلفی یا دارجه
در تمام کشورهای عربی گویش استاندارد جهت تدریس در مدارس و تالیف کتاب‌ها و جراید به کار برده می‌شود.
اما هر منطقه از جهان عرب، گویش محلی ویژه خود را دارد که گاه تفاوت‌های میان آنها به اندازه‌ای است که عرب‌ها مجبور به تکلم به عربی کتابی با هم می‌شوند. یکی از دلایل وجود تعدد گویش‌ها و لهجات در زبان عربی را تاثیر زبان‌های پیشین موجود در آن مناطق پیش از چیرگی زبان عربی بر آن منطقه‌ها دانسته‌اند. در حالت کلی عربی محاوره‌ای را به دو بخش خاورمیانه‌ای و مغربی تقسیم می‌کنند اما به طور دقیق‌تر عربی دارای گویش‌های زیر است:
رده‌بندی گویش‌ها
گویش‌های خاوری:
گویش‌های نیلی
مصری: گویش صعیدی، گویش اسکندرانی
سودانی
بقاره
گویش‌های مشارقی (شامی):
لبنانی
سوری: گویش دمشقی، گویش حمصی، گویش حلبی
مارونی قبرسی
فلسطینی: گویش خلیلی
گویش‌های عراقی:
خوزستانی
گویش‌های شبه‌جزیره عربستان:
گویش عربی خلیج فارس
گویش نجدی
حجازی
یمنی
گویش‌های مغاربی:
گویش‌های اصلی مغاربی:
گویش مغربی
گویش جزایری
گویش تونسی
پیشا-هلالی:
جبلی
جیجل
گویش صقلی عربی (مرده)
مالطی
گویش‌های بدوی:
صحرایی
لیبی
حسنی
اندلسی (مرده)
آمیخته:
عربی نوبی
عربی جوبی
سنجش میان گویش‌ها
+ نمونه‌ای از واژه‌های عربی در گویش‌های گوناگون:
معنی فارسی
عربی استاندارد
تونس
مراکشی
الجزایر
مصر
اردن
شامی
عراقی
حجازی
جیزانی
اکنون
الآن
توه
داب/ضروک
ضروک
دلوئتی
هلا، هسا
هلا
هسه
دحین
ذحینه
گفتار
تکلم
تکلم، احکی
تکلم، هدر
هدر
اتکلم
احکی
حکی
احچی
اهرج
تهرج
لاک‌پشت
سلحفاه
فکرون
فکرون
فکرون
زلحفه
کرکعه
سلحفاه
رگه/سلحفاه
سلحفه
سلحفه
باران
مطر
مطر
شتا
شتا
مطر
شتا
مطر، شتی
مطر
مطره
مطر
تنبل
کسول
بخلی
کسول، معکاز
فنیان
کسلان
کسلان
عجزان
کسلان
تنبل
کسل
چه
ماذا
شنوه
اشنو
ای
ای
ایش
شو
شنو
ایش
ماهو
می‌خواهد
یرید
ایحب
یبغی
یبغی، ایحب
عایز/عاوز
بدو
بدو
یرید
یبغی
یبغی
گربه ماده
قطه
قطوسه
مشه
چط
ئطه
بزونه
بسه
بسه
چطوری؟
کیف حالک؟
اشنی احوالک؟
کی دایر؟ لا باس؟
کیف حالک؟
ازایک؟
کیفک؟
کیفک؟
شلونک؟
کیفک؟
ایش حالک
زبان‌های عربی
اصناف و قیام تنباکو

قیام تنباکو نام جنبشی اجتماعی در ایران دوره قاجار بود.
قیام اصناف و بازاریان بر ضد امتیاز تنباکو در حقیقت مبارزه با استبداد داخلی و استعمار خارجی بود و موفقیت آنها در این راه زمینه همکاری و همگامی دو نیروی بزرگ ضد استبدادی و بازاریان و علمای دینی دارای یک سابقه دیرینه و از مشخصات این همبستگی وجود مسئولیتهای شرعی مشترک و متقابل میان آنان بود. مطابق دستورهای اسلامی همه مسلمانان در حفظ و رعایت موازین و نیز راهنمائی و هدایت یکدیگر مسئول هستند از این رو علما و مجتهدان به حکم وظیفه دینی خود سعی دارند با افتا و ارشاد و تبلیغ از جان و مال مردم در برابر تعدیهای حکومت و عمال دیوانی دفاع کنند در مقابل مردم که مطیع اسلام هستند و خود را در برابر اجرای دستورهای اسلامی مسئول می‌دانند، نمی‌توانند نسبت به سازمان رهبری آن، یعنی حوزه‌های علمیه، احساس مسئولیت نکنند یا در رفع مشکلات و نابسامانیهای آن نکوشند. علاوه بر این سپردن وجوه به مرجع تقلید دینی، سبب تجمیع و تمرکز سهم امام و در نتیجه تحکیم و تقویت زعامتها و قدرتهای بزرگ دینی شد. نخستین شخصیت که در قرن اخیر، ریاست و زعامت پیدا کرد، آیت‌الله العظمی حاج میرزا حسن شیرازی و اولین مظهر این قدرت و ریاست، فتوای معروف او درباره قرارداد معروف تنباکو بود که حکومت وقت را از پای در آورد.
بدین گونه پیروزی جبهه متحد اصناف، بازاریان و علما در جنبش تنباکو به عنوان مقدمه‌ای برای قیام بزرگ‌تری در انقلاب مشروطیت ثبت شد.
اصناف ایران و نهضت ضد جمهوری

در اوایل سال ۱۳۰۰ خورشیدی هنگامی که رضاخان در سمت نخست وزیری کوشید تا با کسب سلطنت قاجاریه، نظام حکومتی را به جمهوری تبدیل کند، بازاریان به پیروی از علما، بخصوص سید حسن مدرس، که از رهبران و یکی از سیاست‌مداران برجسته مجلس بود بر ضد اقدامات رضاخان و جلوگیری از تاسیس نظام جمهوری در ایران دست به تظاهرات زدند. رضاخان نیز در مقابل کوشید تا با کمک گروهی مدور، تظاهراتی به نفع جمهوری در بازار به راه اندازد؛ و گروه مدور به مغازه‌ها حمله کنند و در نتیجه با مداخله نظامیان بازار بسته شود و آنگاه شایع نماید که بازار به حمایت از جمهوری تعطیل شده‌است. با این دسیسه در ۲۹ اسفند ۱۳۰۲، به دستور رئیس نظمیه، مساجد را بستند و آن گروه را به تظاهرات در بازار، اعزام داشتند تا با سر دادن شعار و تیراندازی ماموران، بازاریها مجبور به بستن دکانهای خود شوند و از مبارزه بگریزند. اما بزار تسلیم نشد و گروه بسیاری از بازاریان در بطو بازار به امامت یکی از علمای مبارز به نماز جماعت ایستادند. در این اجتماع چند نفر از وعاظ به سخنرانیهای سیاسی بر ضد حکومت پرداختند و هزاران بازاری با امضای طومارهایی طویل، اعتراض خود را نسبت به جمهوری رضاخانی اعلام کردند.
سپس هیئتی را به نمایندگی از طرف بازار و علما انتخاب کردند و نزد میرزا حسین خان پیرنیا (موتمن الملک) رئیس مجلس فرستادند تا ناخشنودی بازار را از جمهوری رضا خانی به اطلاع برساند. در دوم فروردین ۱۳۰۳ ش. چندین هزار بازاری بهمراه جمعی از طلاب در صحن و اطراف مجلس، جمع شدند و علیه جمهوری و له آیت‌الله سید حسن مدرس شعار دادند و خواستار دریافت پاسخ به اعتراضهای خود شدند. نخست وزیر به اتفاق گروهی از افسران سعی کرد جمعیت را پراکنده کند، ولی مردم مقاومت کردند. خشونت و تشنج رو به تزاید، سبب شد که موتمن الملک، رضا خان را تهدید به رای عدم اعتماد کند. رضا خان مجبور شد که عملیات خود را متوقف سازد.
در پائیز سال ۱۳۰۴ ش. درست زمانی که رضاخان در تدارک تغییر سلطنت قاجار به نفع خود بود، مراسمی عمومی در مدرسه نظام برپا کرد، در این مراسم اصناف و بازاریها شرکت نکردند و رضاخان ناچار گروه کوچکی (حدود ۳۰تا۴۰نفر) از تجار را که امکان وادار کردن آنها به شرکت در این مراسم بود، برای شرکت به اقامتگاه نخست وزیر دعوت کرد و سپس آنها را روانه مدرسه نظام کرد تا در مراسمی که به افتخار رضاخان تشکیل یافته بود، شرکت کنند.
صنف
اتاق بازرگانی ایران
شیرکوه (یزد)

نمای ده بالا از شیرکوه یزد
ارتفاعات شیرکوه در جنوب شهر یزد در مرکز ایران واقع شده است.
گرچه از نظر تقسیم‌بندی کوه‌های منفرد ایران از آن یاد شده لیکن در حقیقت بخشی از رشته‌کوه مرکزی می‌باشد. ارتفاع بلندترین نقطه آن از سطح آب آزاد در حدود ۴۰۷۵ متر است.
این رشته کوه سه بخش در شهرستان تفت یزد را بوجود اورده که عبارت اند از :
پیشکوه(نصرآباد و روستای حاجی زینل و حومه)
میانکوه(ده بالا و طزرجان و…)
پشتکوه(بخ و گاریزات)
مسیرها
برای صعود به آن مسیرهای گوناگونی وجود دارد از جمله:
دره سوسن
دره شمس
لابیدشیر
بیدکبکان
لابیدسرخ
لایخچال
لاگردو
آب‌ریز
آب‌ریز دارای دو مسیر فرعی به نامهای دره نجیب و لاسرگون می‌باشد. وجه تسمیه آن نیز وجود تنگه‌ای است با شیب تند و طولانی به نام دره نجیب که مشکل‌ترین بخش صعود می‌باشد.
برای رسیدن به شیرکوه باید به شهر تفت در سی کیلومتری یزد و از آنجا به منطقه‌ای ییلاقی به نام ده بالا رفت که ۲۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و حدود ۲۰ کیلومتر از شهر تفت فاصله دارد و این مسیر حدود یک ساعت و نیم طول می‌کشد. شیرکوه بلندترین ارتفاع استان یزد را داراست و در بیشتر فصول سال پوشیده از برف است و یکی از منابع تامین آب روستاهای اطراف تفت، یزد ومهریز می‌باشد. شیرکوه همچنین یکی از نقاط سردسیر و خوش آب وهوای استان محسوب می‌شود و بیشتر توانمندان یزدی ویلایی در روستاهای اطراف این کوه بویژه در ده بالا(هدش)، طزرجان و بنادک سادات و منشاد و سانیج دارند. به نظر می‌رسد وجه تسمیه این کوه به دلیل شباهت آن به یک شیر خفته از فاصله دور می‌باشد.
زمین‌شناسی
شیرکوه از یک زیربنای گرانیتی تشکیل یافته است که سن آن در بین زمین شناسان پیوسته مورد بحث و گفتگو بوده است. بر روی این زیربنای گرانیتی بیش از ۱۰۰۰ متر سنگ آهک و دولومیت که به دوره کرتاسه تعلق دارند قرار گرفته است. بخش بزرگی از این تشکیلات آهکی، به ویژه در نواحی جنوبی شیرکوه فرسایش یافته و از بین رفته است. در نتیجه زیربنای گرانیتی در پهنه وسیعی نمایان گشته و در دسترس مطالعه قرار گرفته است. جابه‌جا، در زیر رسوبات دولومیتی و آهکی کرتاسه چند لایه سرخ رنگ (Red Beds) دیده می‌شود که از جنوب به شمال مرتبا بر ضخامت آنها افزوده می‌شود. در حاشیه جنوبی این کوهستان، تشکیلات آذرین خروجی که به اواخر دوران سوم و دوران چهارم تعلق دارند ظاهر می‌گردند. در کنار این تشکیلات، موادی که از فرسایش سطحی حاصل شده‌اند و به دوره پلئیستوسن تعلق دارند رفته رفته در بستر سفلای دره‌ها و در دشتهای اطراف کوهستان ته‌نشین شده‌اند. همزمان با تشکیل این رسوبات، لایه‌هایی از تراورتن نیز در این منطقه به وجود آمده است. مواد فرسایشی و تراورتن‌های فوق‌الذکر جوان‌ترین تشکیلات زمین‌شناسی این منطقه محسوب می‌شوند و مخصوصا در حاشیه شمالی شیرکوه نمایانند.
ژئومورفولوژی
هوازدگی بر اثر یخبندان هر چند که امروزه خفیف‌تر از دوره پلئیستوسن است، با وجود این هنوز در این منطقه موثرتر و مهمتر از هوازدگی شیمیایی است. فرسایش رودخانه‌ای، در اغلب فصول سال اثر مهمی بر این منطقه ندارد. در این منطقه فرسایش بادی نیز در ارتفاعات زیاد در مقایسه با سایر پدیده‌ها اهمیت چندانی ندارد. آثار پدیده‌های مربوط به فعالیتهای دوریخچالی یا حاشیه یخچالی از ارتفاع ۲۵۰۰ متری به بالا ظاهر می‌گردند. مهمترین این آثار، از اثر پدیده‌های سلیفلوکسیون به وجود آمده‌اند. از بین پدیده‌های ژئومورفولوژی شیرکوه، تراسهای رودخانه‌ای از مناظری است که بیش از سایر پدیده‌ها جلب نظر می‌کند.
میگ-۵

میگ-دی-ای-اس
میگ-۵ مشهور به میگ دی‌ئی‌اس-۲۰۰ یکی از نخستین جنگنده‌های شوروی در طی جنگ جهانی دوم بود که توسط دفتر طراحی میگ طراحی و ساخته شد. در ابتدا تصمیم بر آن بود که از آن برای انجام عملیاتهای تصویر برداری و بمباران مواضع دشمن استفاده شود، اما این طرح هرگز عملی نشد. هواپیمایی که دارای بدنه‌ای بسیار صیقلی ،دو موتور، دو باله بود و در کل ساختار پیچیده‌ای داشت. و تنها دو نمونه از آن تولید گردید.
نخستین آنها که توسط تیم طراحی T نام نهاده شد، به یک موتور Mikulin AM-۳۷ مجهز گردید. اولین بار در اواخر ۱۹۴۱ به پرواز در آمد و تستهای پروازی را به خوبی پشت سر نهاد. دومین هواپیما که IT نام داشت مجهز به یک موتور Shvetsov M-۸۲F بود و در اکتبر ۱۹۴۱ کامل شد اما نتوانست تا قبل از آنکه پروژه بطور کامل منحل شود از عهده تستهای پروازی بر آید. با این وجود از حواشی اینچنین به گوش می‌رسید که این پروژه شباهت بسیاری به پروژه در حال تولید Petlyakov Pe-۲ دارد.
تیم طراحان میگ-۵ حقوق استفاده از طرح این هواپیما را بدست آورده بودند اما هرگز نتوانستند از آن بهره‌ای ببرند. طرحی مشابه در هواپیمای میکویان-گروویچ ای-۲۱۱ اسفاده شد،هواپیمایی که اصلا ارتباطی با این مدل نداشت.
مشخصات مدل T
مشخصات عمومی
خدمه : یک نفر
طول :۱۰٫۸۷ متر
طول بالها : ۱۰٫۱۵ متر
ارتغاع : ۳٫۴ متر
مساحت بال : ۹٫۳۸ متر مربع
وزن خالص : ۵،۴۴۶ کیلوگرم
وزن کل : ۷،۶۰۵ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام بر خواستن : ۸۰۰۰ کیلوگرم
نیروی محرک : دو موتور Mikulin AM-۳۷ V-۱۲ به قدرت هرکدام ۱۰۴۵ کیلو وات یا ۱۴۰۰ اسب
بخار
مشخصات فنی
حداکثر سرعت : ۶۱۰ کیلومتر بر ساعت
برد : ۲۲۸۰ کیلومتر
سقف سرویس دهی : ۱۰۹۰۰ متر
نرخ بر خواستن : ۲/۱۵ متر بر ثانیه
بار اعمالی بر روی بال : ۱۹۶ کیلوگرم بر متر مربع
قدرت / جرم : ۲۷/۰ کیلو وات بر کیلو گرم
جنگ افزار
یک توپ ۲۳ میلیمتری VYa , ۲۰۰ الی ۳۰۰ دور
دو مسلسل ۷/۱۲ میلیمتری BS, ۳۰۰ الی ۶۰۰ دور به ازای هر اسلحه
چهار مسلسل ShKAS, ۱۰۰۰ الی ۱۵۰۰ دور
مارگراف

مارگراف یا مارک‌گراف (به آلمانی:Markgraf، انگلیسی:Marquess یا Margrave، فرانسوی:Marquis) لقبی برای اشراف‌زادگان درباری در آلمان است که بر یک مارک حکمرانی می‌کردند.
مارک‌ها سرزمینی‌هایی در مناطق مرزی فرانسه (که خطر حمله دشمنان خارجی به این مناطق وجود داشت) در زمان پادشاهی کارولنژی‌ها بودند.
وظیفه اصلی مارگراف‌ها دفاع از این مناطق بود.
جفری چاسر

جفری چاسر (۱۳۴۳ میلادی - ۲۵ اکتبر ۱۴۰۰) شاعر، نویسنده، فیلسوف و سیاست‌مدار انگلیسی بود. او متولد لندن بود هرچند به‌طور دقیق محل و زمان تولد او در دست نیست. وی نخستین نویسنده برجسته انگلیسی پس از سلطه نرمن‌ها بود. نام او فرانسوی و به معنی «کفاش» است.
ار چه از وی آثار زیاد نام‌آوری برجای مانده‌است، اما او را با کتاب سترگش افسانه‌های کنتربری می‌شناسند که اثر زیادی بر زبان‌آوران و سرایندگان پس از وی نهاد.
سیارکی به افتخار چاسر به نام چاسر ۲۹۸۴ نامیده شده‌است.
زندگانی و مرگ
جفری چاسر در حدود سال ۱۳۴۰ میلادی در لندن متولد شد. در کودکی مدتی نوکر و غلام همسر لیونل، دوک کلارنس بود. به سال ۱۳۵۹ در نهضتی که در فرانسه پدید آمد، شرکت جست و دستگیر گردید، ولی سال بعد آزاد شد. در ۱۳۶۶ با فیلیپا روت ازدواج کرد، سپس به مدت ده سال در ماموریتی سیاسی در ایتالیا، فلاندر (در بلژیک امروزی)، فرانسه و لمباردی خدمت کرد و با بوکاچیو، پترارک و دانته آلیگیری آشنا شد. در ۱۳۷۴ مقرری مخصوصی از طرف ادوارد سوم و جان گانت برای وی معین شد.
پس از اینکه چاسر مدتی دیگر وقت خود صرف کارهای دولتی کرد، روی به جانب ادبیات آورد. وی در اثر پیش آمدهای مختلف مدتی را در فقر و بدبختی به سر برد و با ناملایمات بسیاری از جمله مرگ همسرش مواجه شد، تا اینکه ریچارد دوم و هنری چهارم توجهی به او مبذول داشتند و زندگی نسبتا آرامی برایش تهیه دیدند.
چاسر در سال ۱۴۰۰ درگذشت و جسدش در محل مخصوص شعرا در کلیسای وست مینستر مدفون شد.
آثار
چاسر زایر، برگرفته از پایگاه طومارهای Ellesmere
به‌طور کلی می‌توان آثار چاسر را به سه دسته تقسیم کرد:
دوران نفوذ فرانسه (۱۳۷۲-۱۳۵۹ م) که از خصوصیاتش ابیات هشت هجایی است. از این دوران آثاری مانند ترجمه داستان گل سرخ، کتاب گمشده‌ای به نام کتاب شیر، کتاب دوشس و اشعار کوچکی به جا مانده‌است.
نفوذ ایتالیا (۱۳۸۶-۱۳۷۲ م) که خصوصیت آن قطعات رزمی و مدحی و سیاسی ۷ خطی موزون می‌باشد. اشعار خانه شهرت، پارلمان ماکیان، قطعه منثور تسلیت بوئیتوس، افسانه پالامون و آرسیته، افسانه زن نیک از جمله آثار وی در این برهه زمانی می‌باشد.
دوره انگلیس (۱۴۰۰-۱۳۸۶ م) که خصوصیت ابیات حماسی است. کتاب حکایت‌های کنتربری شامل ۲۳ داستان از زائرین مجتمع در میکده تابارد واقع در ساوت وارک است.
سرعت موج

سرعت موج: سرعت جابجایی موج در ماده، که به خواص کشسانی و جرم حجمی بستگی دارد و برای هر ماده مقدار معینی است.(واحد آن m/s است)
=c/f
سرعت موج معانی مختلفی دارد:
سرعت فاز
سرعت تپ موج
سرعت گروه
سرعت سیگنال یا سرعت اطلاعات
سرعت جبهه
مالک بن انس

مالک بن انس بن مالک بن انس بن الحارث بن غیمان بن خثیل بن عمرو بن الحارث الاصبحی مشهور به مالک ابن انس (۹۳ – ۱۷۹ ه.ق) دومین امام از ائمه اهل سنت و از شاگردان جعفر بن محمد صادق بود. مادرش العالیه بنت شریک بن عبدالرحمان بن شریک اسدی و یکی از فضلای عصر خود بود.
وی در سال ۹۳ هجری قمری در واحه‌ای به نام «ذو المروه» (در شمال مدینه) که در حدود ۳۲ فرسخ از مدینه فاصله دارد، متولد شد. به ترتیب زیر وی دومین امام از ائمه اهل سنت است:
ابوحنیفه نعمان بن ثابت
مالک ابن انس
محمد ادریس شافعی
احمد ابن حنبل
پیروان مالک ابن انس به مالکی مشهورند.
شیوخ
عبدالرحمان بن هرمز متوفی ۱۱۷ ه.ق.
نافع مولی بن عمر متوفی ۱۱۷ ه.ق.
محمد بن شهاب الزهری متوفی ۱۲۴ ه.ق.
یحیی بن سعید الانصاری متوفی ۱۴۳ ه.ق.
ربیعه بن ابی عبدالرحمان متوفی ۱۳۶ ه.ق.
شاگردان
عبدالله بن وهب بن مسلم متوفی ۱۷۹ ه.ق.
عبدالرحمان بن قاسم متوفی ۱۹۱ ه.ق.
اسد بن الفرات بن سنان متوفی ۲۱۳ ه.ق.
محمد بن دینار متوفی ۱۸۲ ه.ق.
عبدالعزیز ابن ابی حازم
عثمان بن عیسی بن کنانه
عبدالرحیم بن خالد الاسکندرانی
تالیفات
الموطا (مهم‌ترین اثر وی)
تفسیر غریب القرآن
رساله الی ابن وهب فی الرد علی القدریه
رساله فی الاقضیه
رساله فی الفتوی الی ابی غسان
کتاب السرور
رساله الممتهه الی اللیث بن سعد
مهوش

معصومه عزیزی بروجردی یا مهوش یکی از خوانندگان زن ایرانی در سبک موسیقی کوچه‌بازاری (عامیانه یا لاله‌زاری) در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی بود. این هنرمند از خوانندگان لاله‌زاری به‌شمار می‌آمد و از چهره‌های کابارهای تهران بود. مهوش در آغاز در محافل و مجالس خصوصی و عروسی‌ها برنامه داشت ولی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در نخستین کاباره مدرن تهران یعنی کافه جمشید به روی صحنه رفت و در بعد به موازات آن در باغ-کاباره بهشت تهران فعالیت می‌کرد.
خوانندگی مهوش شمار زیادی از مردم عادی و افراد معروف به داش‌مشدی یا جاهل‌ها (اوباش) را به خود جذب می‌کرد که در بسیاری مواقع رقابت بین جاهل‌ها باعث جنگ و جدال میان این افراد نیز بود. از جمله، بزرگ‌ترین دعوا در کافه جمشید میان گروهی به نام هفت‌کچلان با دیگر اوباش بر سر مهوش اتفاق افتاد. مهوش در چند فیلم سینمایی نیز علاوه بر رقص و خوانندگی بازی نیز کرد. برخی از کارگردانان سینمای آن روز ایران برای تضمین موفقیت فیلم‌های خود حتما صحنه‌ای از رقص و آواز مهوش را در فیلم خود می‌گنجاندند. عباس شباویز در آخرین سال زندگی مهوش چهار ترانه از او را در فیلم گل گمشده جای داد.
بسیاری از ترانه‌های مهوش تا مدت‌ها سر زبان مردم ایران بود و هنوز نیز گاه اشاراتی به آن‌ها می‌شنوید که نسل‌های بعدی نمی‌دانند این اشاره‌ها به چیست. مانند ترانه «مادر شوهر، دشمنته» یا «این دست کجه؟ کی می‌گه کجه» یا «وقتی که از هند اومدم، این‌قده بودم و این‌قده شدم» یا «غلطه، آی غلطه، غلط‌غلوط و غلطه».
زندگینامه
معصومه عزیزی بروجردی در زمستان سال ۱۲۹۹ خورشیدی در بروجرد به دنیا آمد. کودکی را در همین شهر گذراند اما در نوجوانی به همراه خانواده به تهران رفت. وی در تهران به یکی از بنگاه‌های موسیقی شاد و محفلی پیوست که به اجرای موسیقی زنده در مجالس عروسی و کافه‌ها می‌پرداخت. مهوش بعدها با یکی از اعضای همین گروه به نام حسن‌زاده ازدواج کرد. حسن‌زاده نوازنده ویولون بود او تا پایان زندگی مهوش او را در کافه‌های مختلف همراهی می‌کرد. صدای خوش و رقص هنرمندانه مهوش و تصنیف‌های ساده و اشعار همه‌فهم عامل معروفیت و شهرت او شده بود. این شرایط پای وی را به کابارههای معروف تهران باز کرد. مهوش بعدها به هنرپیشگی در فیلم‌های آن زمان نیز پرداخت که برای وی شهرتی در سطح کشور به ارمغان آورد.
مهوش در شهرهای مختلف ایران به اجرای کنسرت پرداخت و برای اجرای آخرین کنسرتش به اراک رفته بود، او در اراک در چندین کاباره و مجموعه فرهنگی، هنری باغ فردوس اراک به اجرای کنسرت پرداخت. وی در شب ۲۶ دی ماه در حال رانندگی یک اتومبیل فولکس واگن Karmann Ghia در خیابان شاه تهران بود که در تصادف با یک تاکسی کشته شد و این خبر رکورد جدیدی از فروش روزنامه در ایران آن زمان را به جای گذاشت. در مراسم تشییع جنازه مهوش جمعیت عظیم و قابل توجهی از دوستدارانش شرکت داشتند.
پس از درگذشت مهوش، معلوم گشت که وی بخش اعظم درآمد خود را صرف نیکوکاری می‌کرده و هزینه ده‌ها کودک یتیم را تقبل کرده بود.
آرامگاه مهوش در گورستان ابن‌بابویه، شهر ری
آرامگاه مهوش در گورستان ابن‌بابویه شهر ری واقع شده‌است. بر روی سنگ قبر وی سال فوت را ۱۳۴۰ نوشته در حالی که وی در دی ۱۳۳۹ در گذشته‌است.
فیلم‌شناسی
بازیگری
دختری از اصفهان (۱۳۳۹)
از پاریس برگشته (۱۳۳۸)
دو عروس برای سه برادر (۱۳۳۸)
یکی بود یکی نبود (۱۳۳۸)
شاباجی خانم (۱۳۳۷)
برهنه خوشحال (۱۳۳۶)
نردبان ترقی (۱۳۳۶)
لیلی و مجنون (۱۳۳۵)
آواز
گل گمشده (زمان اکران: ۱۳۴۱)
یکی بود یکی نبود (۱۳۳۸)
رقص
گل گمشده (۱۳۴۱)
احمد بن حنبل

ابوعبدالله احمد بن محمد بن حنبل متکلم و فقیه مسلمان در ۷۸۰ میلادی در بغداد زاده شد؛ پدر و مادرش از اعراب ساکن مرو بودند. نام کامل وی ( احمد بن محمد بن حنبل بن هلال بن اسد بن ادریس بن عبدالله الشیبانی المروزی البغدادی ). سفرهای زیادی کرد؛ در بغداد برآمد، و در ۸۵۵ در همان‌جا درگذشت. مکتب فقه حنبلی، یکی از فرق اربعهء سنت، پس از مرگ وی به وسیلهء شاگردانش ایجاد شد. این مکتب جریان متقابلی بود که تفسیر تحت‌اللفظی قرآن و احادیث، و تقلیل ارزش قیاس و اجماع را مورد توجه قرار می‌داد.
احمد بن حنبل مسند را تالیف کرد، که مجموعه‌ای بود بالغ بر ۳۰،۰۰۰ حدیث. این احادیث نه به ترتیب موضوعی، بلکه برحسب اسامی صحابه‌ای که بدیشان استناد شده، تنظیم شده‌است. این بهترین و بزرگ‌ترین مجموعه در نوع خودش است. ابوحنیفه، مالک بن انس، شافعی و احمد بن حنبل را، که موسسان فرق اربعهء سنت بودند، ائمهء اربعه می‌نامند.
او در زمینه بررسی راوی بسیار سخت گیر بوده. تا جایی که ابو حنیفه را هم تضعیف کرده عطار نیشابوری در تذکره الاولیا او را در زمره مشایخ طریقت آورده و تجلیل بسیار از وی کرده است.
پیروان احمد ابن حنبل به حنبلی مشهورند.
تالیفات
المسند.
التفسیر.
الناسخ.
المنسوخ.
حدیث شعبه.
المقدم والموخر فی القرآن.
جوابات القرآن.
المناسک الکبیر.
المناسک الصغیر.
المصدر.
کتاب السنه.
کتاب الورع.
کتاب مسائل الامام احمد.
رساله الرد علی الجهمیه.
فضائل الصحابه.
شیوخ ابن حنبل
القاضی ابویوسف متوفی ۱۸۲هجری قمری.
هشیم بن بشیر ابی حازم الواسطی متوفی ۱۸۳ هجری قمری.
سفیان بن عیینه متوفی ۱۹۸هجری قمری.
محمد ادریس شافعی متوفی ۲۰۴هجری قمری.
عبدالرزاق بن همام متوفی ۲۱۱ هجری قمری.
الولید بن مسم.
عبدالرحمان بن مهران.
یحیی القطان.
شاگردان
از مشهورترین شاگران احمد بن حنبل:
پسرش صالح
احمد بن محمد بن هانی الاثرم متوفی ۲۶۰هجری قمری.
ابوبکر احمد بن محمد بن هانی البغدادی متوفی ۲۷۳هجری قمری.
عبدالملک بن عبدالحمید بن مهران المیمونی متوفی ۲۷۴هجری قمری.
احمد بن محمد بن الحجاج المروزی متوفی ۲۷۵هجری قمری.
عبدالله بن احمد بن حنبل متوفی ۲۹۰هجری قمری.
مالکی

مالکی نام یکی از شاخه‌های مذهب سنی از دین اسلام است. شاخه مالکی از مذاهب فقهی و پیرو ابوعبدالله مالک بن انس از پیشوایان چهارگانه اهل سنت و جماعت است. او امام دارالهجره و امام المدینه می‌گویند.
وی در سالهای ۹۰ تا ۹۵ هجری قمری در مدینه متولد شده‌است. وفات وی را در فاصله سالهای ۱۷۴ تا ۱۷۹ می‌دانند.
حنبلی

حنبلی نام یکی از شاخه‌های کیش سنی از دین اسلام، و از مذاهب فقهی و پیرو ابو عبدالرحمان احمد ابن حنبل از ائمه چهار گانه سنت و جماعت است.
او به ترتیب زیر، چهارمین امام از ائمه اهل سنت است.
وی در سال ۱۶۴ هجری قمری در بغداد زاده شد و در سال ۲۴۱ درگذشت.
ابن حنبل اهل حدیث بود و توجهی به رای نداشت. استناد او صرفا به قرآن و حدیث پیامبر اسلام بود. محمد پسر عبدالوهاب، موسس وهابیت نیز مذهب حنبلی داشته‌است.
اصول
مذهب حنبلی بر پنج اصل استوار است:
کتاب‌الله (قرآن)
سنت رسول‌الله (محمد)
فتوای صحابه پیامبر اسلام
قول برخی از صحابه که موافق با کتاب باشد
تمام احادیث مرسل و ضعیف
از مواردی که حنابله به آن اهمیت زیاد می‌دهند امر به معروف و نهی از منکر است.
فقه و اصول حنبل
فقه او از ویژگی‌های ذیل برخوردار است:
الف - فتواهای احمدبن حنبل به احادیث و اخبار و آثار سلف صالح مستند بود. او براساس قول پیامبر و داوری‌های آن حضرت و همچنین فتواهای صحابه - در مواردی که از نظرمخالفی اطلاع نیابد - فتوا می‌داد و آن چه را هم در آن اختلاف کرده بودند می‌آورد.
او گفته‌های تابعین یا دیگران را که به آگاهی داشتن از روایات وآثار مشهور بودند بر فتوای خویش ارجحیت می‌داد.
ب - او از فرضها دوری می‌گزید و تنها درباره آن چه عملا رخ داده‌است فتوا می‌داد. چرا که از نظر او فتوا و رای چیزی است که تنها در صورت ضرورت باید به سراغ آن رفت.
ج - این که او در درجه نخست به اخبار و روایات استناد داشت سبب نشد فقه او محدود یا اززندگی عملی مردم دور شود، چون مذهب او بیش از هر مذهب دیگری در امر تعاقد ومعاملات و تعهداتی که هر یک از طرفین برعهده دارند آزادی و سعه قائل است.
او در مذهب خود دو اصل را مبنا گرفته و پذیرفته‌است:
اصل اولیه در عبادات بطلان است مگر آن که دلیلی بر صحت آمده باشد.
اصل اولیه در معاملات و عقود صحت است مگر آن که دلیلی بر تحریم و بطلان رسیده باشد.
بنابراین اساس شیوه احمد ابن حنبل احترام نهادن و ملتزم شدن به هر شرطی است که طرفهای معامله بنهند مگر آن که از سوی شارع دلیلی بر حرمت آن شرط برسد.
اکثریت مسلمانان عربستان سعودی، و قطر پیرو مذهب حنبلی هستند، اما در امارات از پیرو مذهب مالکی می‌باشند.
د - او در جایی که به نصی یا اثری پذیرفته شده دست نمی‌یافت براساس مصلحت فتوا می‌داد. او هر حکمی را که برای هدف هست به وسیله‌های آن، و هر حکمی را که برای نتیجه هست به مقدمه‌های آن می‌داد و به این مسئله آن اندازه دامنه و گسترش داد که در فقه پیش از او سابقه نداشت.
او برخلاف شافعی که در باب معاملات و عقود دیدگاهی ظاهری دارد و آن‌ها را تنها به همان عبارتهایی که حاکی از آنهاست تفسیر می‌کند و به انگیزه‌ها و اهداف آن‌ها نمی‌نگرد، تنها به ظواهر و صورت مادی این پدیدارها نمی‌نگریست و براساس انگیزه‌ها و اهداف و نتایجی که برای این عقود و معاملات هست درباره آن‌ها حکم می‌کرد.
شاباجی خانم (فیلم)

شاباجی خانم فیلمی به کارگردانی صادق بهرامی و نویسندگی مهدی سهیلی ساخته سال ۱۳۳۷ است و جزء فیلم‌هایی که به فیلم‌فارسی معروف هستند، محسوب می‌شود.
بازیگران
علی زرندی
محمدعلی سخی
اشرف کاشانی
مهوش
جواد تقدسی
ویکی مونتس
منصور والامقام
سایر مشخصات
کارگردان: صادق بهرامی
تهیه‌کننده: دکتر اسماعیل کوشان
فیلمنامه: مهدی سهیلی
فیلمبردار: ایرج خواجه نصیری
امور فنی: استودیو پارس فیلم
تدوینگر: موسب افشار
آهنگها: بهرام حسن زاده، مجید وفادار
اشعار: مهدی سهیلی
خواننده: مهوش
رقص: مهوش
چاپ و لابراتوار: واهان بیجانیان
تیتراژ: حمید خواجه نصیری
طراح پوستر: میشا گراگوسیان
محصول: استودیو پارس فیلم
سال نمایش: اول فروردین ۱۳۳۷
سینماهای نمایش دهنده: ایران، متروپل، زهره و تخت جمشید
گونه: کمدی
خلاصه داستان
شاباجی خانم و خان عمو که بشدت خرافی و پای‌بند معتقدات سنتی هستند، ناگهان عروس فرنگی را بین خود می‌بینند، ماجراهای متعددی از درگیری دو نسل، دو طرز فکر پیش می‌آید و سرانجام این جوان‌ها هستند که اعتقادات خود را به آدم‌های نسل گذشته تحمیل می‌کنند.
ذخیره خوارزمشاهی

آناتومیک از اعضای بدن یک زن با جنینی در رحمش که در نسخه‌ای از ذخیره خوارزمشاهی منتشر شده‌است.
ذخیره خوارزمشاهی کتابی‌است به زبان فارسی در پزشکی نوشته اسماعیل جرجانی. آغاز تالیف آن ۵۰۴ قمری بوده‌است. کتاب تقدیم به قطب‌الدین محمد خوارزمشاه است. ذخیره خوارزمشاهی بزرگ‌ترین کتاب پزشکی به زبان فارسی بود که تا بدان تاریخ نوشته می‌شد. جرجانی خود در باب تفصیل کتاب در مقدمه اثر گوید:
و خاصیت این کتاب تمامی است از بهر آنکه قصد کرده آمده‌است تا اندر هر بابی آنچه طبیب را اندر آن باب بباید دانست از علم و عمل به تمامی یاد کرده آید و معلوم است که بر این نسق هیچ کتابی موجود نیست. و این کتاب چنان جمع کرده آمده‌است که طبیب را اندر هیچ باب به هیچ کتاب دیگر حاجت نباشد و به سبب بازگشتن به کتابهای بسیار، خاطر پراکنده نشود.
ذخیره خوارزمشاهی در نه بخش و یک تتمه است که هر یک کتابی است. محتوای کتاب‌ها به بیان نویسنده چنین است:
اندر شناختن حد طب و منفعت آن و شناختن گوهر تن مردم و چه چیزی و چگونگی او و شناختن مایه‌ها و خلط‌ها و مزاجها و احوال و عادتها و تشریح اندامها و یادکردن قوتهای اندامها
اندر شناختن حالهای تن مردم از تندرستی و بیماری و انواع و اعراض و اسباب آن و شناختن نبض و تفسره و شناختن احوال هر چه از تن مردم بیرون آید چون عرق و نفث و بول و غایظ.
اندر نگاه داشتن تندرستی و تدبیر هوا و مسکن و شناختن احوال آبها و تدبیر آنها و تدبیر طعام و شراب و تدبیر خواب و بیداری و تدبیر حرکت و سکون شناختن احوال کسوتها و عرها و افرم‌ها و به کار داشتن روغن‌ها و تدبیر قی کردن و داروی مسهل خوردن و تدبیر فصل و حجامت و دیوجه و حقنه و شیاف و تدبیر اعراض نفسانی چون شادی و اندوه و اندیشه و غیر آن و همچنین تدبیر حالهای که اندر تن مردم پدید آید و پدید آمدن آن نشان بیماری باشد … و تدبیر پروردن طفلان و تدبیر پیران و تدبیر مسافران. …
اندر استخراج مرض یعنی شناختن هر بیماریی که کدام بیماری‌است و همچنین شناختن نضج و بحرانها و شناختن حال بیمار که چگونه خواهد شد…
اندر یادکرد نتب و احوال و اسباب و علامات و اقسام و انواع آن و علاج آن
اندر علاج بیماریهای اندامها از سر تا پای
اندر علاج آماسها و ریشها و تدبیر شکافتن و داغ کردن و علاج اندامی که تباه شود و تدبیر شکستگی و آزردگی و زخم و مانند آن
اندر تدبیر پاکیزگی و آراستگی ظاهر تن و بشره مردم که آن را زینت گویند
اندر انواع زهرها و پادزهرها
اندر آغاز کردن قرابادین که تتمه ذخیره‌است.
تا کنون دست کم ۴ چاپ حروفی (۳ چاپ نیمه کاره و یک چاپ کامل) از ذخیره خوارزمشاهی منتشر شده‌است اما هیچ‌یک از آنها ویژگیهای چاپی مناسب را ندارد.
وضعیت کتاب
خوارزمشاهی به کوشش سعیدی سیرجانی
کتاب، به کوشش سعیدی سیرجانی به چاپ رسیده‌است (در واقع چاپ عکسی از روی نسخه‌ای خطی است). وی مقدمه‌ای ارزنده بر کتاب نگاشته و در آن، مفصلا از قطب الدین محمد خوارزمشاه، سید اسماعیل جرجانی و کتاب ذخیره سخن گفته‌است.
خفی علائی
اسماعیل جرجانی

زین‌الدین ابوالفضائل اسماعیل بن حسین جرجانی معروف به سید اسماعیل پزشکی ایرانی بود که به عربی و فارسی می‌نوشت. او در ۴۳۴ قمری از جرجانیه در جنوب دریایچه آرال و ساحل جیحون بدنیا آمد و در دربار خوارزم برآمد و در ۱۱۳۵–۱۱۳۶میلادی مطابق با ۵۳۱ قمری، در مرو درگذشت.
اهمیت آثار سید اسماعیل جرجانی در این است که پس از چند سده که مجموعه‌های بزرگ پزشکی همچون کامل الصناعه علی بن عباس مجوسی اهوازی و الحاوی و المنصوری محمد بن زکریای رازی و قانون ابن سینا به زبان عربی در دسترس جویندگان علم پزشکی بود آثار جرجانی با زبان فارسی جلوه‌ای خاص به خود گرفت و آنان که عربی نمی‌دانستند به آسانی می‌توانستند از این آثار بهره‌مند گردند.
جرجانی برای اینکه امر را بر جویندگان علم دشوار نسازد کوشید تا اصطلاحات عربی را هم همپایه مصطلحات فارسی در آثار خود بیاورد و در آغاز ذخیره تصریح می‌کند به اینکه: «اگرچه این خدمت به پارسی ساخته آمده است لفظ‌های تازی که معروف است و بیشتر مردمان معنی آن دانند و بتازی گفتن سبک‌تر باشد آن لفظ هم بتازی یاد کرده آمد تا از تکلف دورتر باشد و بر زبان‌ها روان‌تر».
معرفی اجمالی
برای او القاب و کنیه‌های متفاوتی ذکر کرده‌اند: زین الدین، شرف الدین، ابوابراهیم، ابوالفتح، ابوالفضائل، الامیر السید الامام، علوی حسینی، سپاهانی گرگانی، و طبیب علوی. متاسفانه درباره سیر زندگی او آگاهی چندانی در دست نیست. برخی محل تولد وی را به اشتباه گرگان دانسته‌اند در حالی که محل تولد وی باید گرگانج (اورگانج) و با توجه به اینکه او خود در مقدمه ذخیره خوارزمشاهی از ورود خویش به دربار خوارزم در ۵۰۴ ق یاد کرده و در مقدمه ویرایش عربی ذخیره سن خود را هنگام نگارش آن کتاب ۷۰ سال گفته است، می‌توان تولد وی را در ۴۳۴ ق، یا اندکی پس از آن دانست. او احتمالا مقدمات طب را در گرگانج فراگرفت، زیرا که در این کتاب اصطلاحات زبان مادری‌اش که زبان خوارزمی می‌باشد بسیار فراوان است. برخی از محققان او را از شاگردان ابن ابی صادق نیشابوری دانسته‌اند؛ حال آن که جرجانی در ذخیره تنها از ابن ابی صادق نقل کرده است و از عبارت او پیداست که ابن ابی صادق را شخصا نمی‌شناخته است.
ذخیره خوارزمشاهی
وی رساله طبی مفصلی به فارسی نوشت به نام ذخیره خوارزمشاهی، که احتمالا اندکی پس از ۱۱۱۰میلادی، برای قطب‌الدین محمد (پادشاهی‌اش از ۱۰۹۷ تا ۱۱۲۷میلادی)، تالیف شده است. احتمالا این نخستین دائرهالمعارف طبی بود که به جای عربی به فارسی نوشته می‌شد و از کتب پایه و جامع در پزشکی سنتی امروز است.
ذخیره شامل قریب ۷۵۰۰۰۰ واژه، در نه کتاب (۷۵ باب، ۱۱۰۷ فصل) است، و کتاب دهمی به نام کتاب قرابادین بعدا بدان ضمیمه شده است. برای جانشین قطب‌الدین، اتسز (پادشاهی‌اش از ۱۱۲۷ تا ۱۱۵۶میلادی)، رساله دیگری نوشت به نام اغراض الطب که (بیشتر براساس ذخیره بود) و در حدود ۱۱۲۷–۱۱۳۵میلادی، به اتمام رسید. خلاصه‌ای از ذخیره را مترجم ناشناسی به عبری ترجمه کرد. این امر بسیار مهم است، چون از آثار طبی فارسی عملا هیچ ترجمه دیگری به عبری وجود ندارد.
سایر آثار
مشخص نیست سایر آثار جرجانی ابتدا به فارسی نوشته شده، یا عربی یا به هر دو زبان یا به چه زبانی. در زیر نام و مشخصات چند اثر دیگر وی ذکر شده است:
التذکره االاشرفیه فی‌الصناعه الطبیه: مجموعه‌ای است طبی که آن را به علاءالدین پسر ایل ارسلان اهدا کرد.
خفی علایی: در ۱۱۱۳میلادی، خلاصه فشرده‌ای از التذکره را در دو کتاب تکمیل کرد و آن را خفی علایی نام نهاد.
المنبه: یک رساله فلسفی که در آن پوچی تمایلات دنیوی را بیان کرده است.
الاغراض الطبیه و المباحث العلائیه.
یادگار، در دانش پزشکی و داروسازی
ترینیداد

ترینیداد بزرگترین جزیره کشور ترینیداد و توباگو است. این جزیره جنوبی‌ترین جزیره دریای کارائیب است که تنها ۱۱ کیلومتر با کرانه‌های ونزوئلا فاصله دارد. ترینیداد ۴،۷۶۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
می‌نماید که نام نخستین این جزیره اییره بوده باشد که به زبان مردمان آراواک معنای پرنده پر سر و صدا می‌دهد. کریستوف کلمب در سومین سفرش به ینگه دنیا در ۱۴۹۸ میلادی آنجا را کشف نمود و نام جزیره را به ترینیداد که نامی‌است مذهبی و اشاره به سه‌گانه‌باوری مسیحی دارد برگرداند.
ترینیداد در دوره پس از استعمار میان اسپانیاییان، فرانسویان، انگلیسیان و هلندی‌ها دست به دست شد ولی برنده پایانی انگلستان بود. ترینیداد سرانجام در قالب کشور ترینیداد و توباگو در سال ۱۹۶۲ از انگلستان استقلال یافت و در ۱۹۷۶ دارای حکومت جمهوری گشت.
رده:امامان اهل سنت

امامان اهل سنت
شهرستان رضوانشهر

شهرستان رضوانشهر یکی از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان شهر رضوانشهر است. این شهرستان در شمال غربی این استان، بین سواحل دریای خزر و رشته کوه‌های تالش قرار دارد و از دو بخش جلگه‌ای و کوهستانی تشکیل شده‌است. این شهرستان از شمال به دریای خزر و شهرستان طوالش، از غرب به شهرستان خلخال، از جنوب به شهرستان‌های صومعه سرا و ماسال و از شرق با شهرستان بندر انزلی مرز مشترک دارد.
امروزه روستاهایی مانند پونل، روشنده، بگزادمحله و الله بخش محله که در حومه این شهر قرار دارند از محلات این شهر به‌شمار می‌رود.
شهرستان رضوانشهر در گذشته با نام رضوانده شناخته می‌شد و زیر مجموعه تالش قرار داشت، نام دیگر این شهر طالشدولاب می‌باشد. این شهرستان بعد از تقسیم شهرستان طوالش به سه شهرستان مجزا ایجاد شد و از نظر زیباییهای طبیعی شهرستانی غنی است. آبشار ویسادار و منطقه توریستی دوران از گردشگاه‌های زیبای منطقه‌است.
کارخانه تولید کاغذ به نام شرکت صنایع چوب و کاغذ ایران چوکا نیز در این شهرستان است این کارخانه که زمانی حدود ۷۰ درصد کاغذ کارتن کشور را تولید می‌کرد اکنون دارای وضع نابسامانی است.
زبان مردم شهرستان رضوانشهر تالشی و گیلکی است. زبان تالشی بیشتر از زبان فارسی به زبان پهلوی (ایرانیان باستان) نزدیک است.
تقسیمات کشوری
این شهرستان شامل دو بخش پره سر و مرکزی و شهرهای رضوانشهر و پره سر، و دارای چهار دهستان به نام‌های دیناچال، ییلاقی ارده، خوشابر و گیل دولاب می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان رضوانشهر
دهستان خوشابر
دهستان گیل دولاب
شهر: رضوانشهر
بخش پره‌سر
دهستان دیناچال
دهستان ییلاقی ارده
شهر: پره‌سر
جمعیت
جمعیت شهرستان رضوانشهر بر پایه آمار سال ۱۳۸۵، نزدیک به ۷۰ هزار نفر برآورد می‌گردد که با این احتساب ۶/۲ درصد کل جمعیت استان گیلان را دارا می‌باشد.
اقتصاد
اقتصاد شهرستان زیبای رضوانشهر بر پایه کشاورزی، دامداری است و مردم مهربان و زحمتکش این شهر از این راه امرارمعاش می‌کند. مهم‌ترین محصولات کشاورزی رضوانشهر: برنج، گندم، جو و ذرت است که به صورت سنتی و نیمه سنتی کشت می‌شود. از دیگر فعالیت‌های رایج در منطقه می‌توان به باغداری، تکثیر گیاهان دارویی و زینتی و پرورش ماهیان سردآبی، گرم آبی و خاویاری، به زنبور داری و پرورش کرم ابریشم و توتون کاری اشاره نمود. از نظر صنایع می‌توان کارخانه چوب و کاغذ ایران چوکا که مهم‌ترین کارخانه چوب در سطح خاورمیانه است را نام برد. پرورش دام به دلیل دارا بودن مراتع مناسب (۲۲ هزار هکتار در شهرستان رضوانشهر) از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد.
مادیای سکایی

مادیای سکایی (یا مادیوس) یکی از شاهان سکایی بود. در زمان مادها سکاها فراوان با حکومت‌های داخلی ایران زمین می‌جنگیدند و بعضا با آشور همپیمان می‌شدند و زمانی زیر فرمان خود مادها با آشوریان می‌جنگیدند. به دنبال حمله مجدد آشور به مادها خشتریته برای پایان دادن به حملات آشور با ماننا و سکاها پیمان دوستی بست و عملا با آشور وارد جنگ شد. پدر او پارتاتوآ و مادرش دختر اسرحدون، پادشاه آشور بود.
میگ-۹

میگ-۹ یک هواپیمای جنگنده جت ساخت شرکت میگ و اولین نسل از جنگنده‌های توربوجت شوروی بود که در سالهای پس از جنگ جهانی دوم به سرعت توسعه یافت.
تحولات و پیشرفت‌ها
ساختار میگ-۹ از روی مدل I-۳۰۰که نخستین بار در ۲۴ آوریل ۱۹۴۶ به پرواز در آمد، نسخه برداری شد. نیروی محرک آن ترکیبی بود از دو موتور جت RD-۲۰ که در واقع این موتور هم از روی مدل آلمانی زمان جنگ آن یعنی BMW ۰۰۳ ساخته شده بود، که در پشت کابین خلبان به صورت موازی و در دو طرف آن نصب شده بود. جنگ افزار اصلی آن یک توپ ۳۷ میلی متری نودلمن NL-۳۷ بود. نمونه نهایی و تولیدی میگ-۹ معمولا مجهز به یک توپ ۳۷ میلی‌متری منفرد و دو توپ ۲۳ میلی‌متری NS-۲۳ بود.
I-۳۰۰ توانسته بود در طی آزمایش‌ها به سرعت ۹۱۰ کیلومتر در ساعت برسد، و پس از بازبینی‌های متعدد سرانجام با عنوان میگ-۹ در زمستان ۴۷-۱۹۴۶ وارد چرخه کاری شد. این جت مشکلات عملکردی و هدایتی بسیاری داشت، با این حال به علت توجیهات و رقابت‌های سیاسی وارد چرخه کاری شد.
میگ-۹ به تعداد بسیار زیاد در انواع متعدد برای استفاده در عملیات‌های هوا به زمین تولید گشت و تا سال ۱۹۴۸ که سال آخر تولید آن بود ۵۵۰ فروند از آن تولید گردید.
ناتو میگ-۹ را فارگو و تیم طراح شوروی آن را I-۳۰۱ نام نهادند. بعدها جنگنده میگ جدیدی تولید شد که نمونه توسعه یافته میگ-۳ بود که آن را نیز میگ-۹ نام نهادند اما هیچوقت به تولید نرسید.
نمونه‌های تولیدی
I-۳۰۰ : نمونه اولیه
MiG-۹
MiG-۹F
MiG-۹FF
MiG-۹FR
MiG-۹UTI : هواپیمای آموزشی دو نفره
کشورهای بکار گیرنده
مشخصات (MiG-۹FS)
left
غلامرضا ازهاری

ارتشبد غلامرضا ازهاری (زاده: ۱۲۸۸ شیراز - مرگ: ۱۴ آبان ۱۳۸۰ فرفکس) یکی از فرماندهان ارشد ارتش شاهنشاهی ایران در دوره سلطنت محمدرضا شاه پهلوی بود. وی از ۱۵ آبان ۱۳۵۷ تا ۱۱ دی ۱۳۵۷ نخست‌وزیر ایران بود.
زندگی‌نامه
پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۱۲ به دانشکده افسری راه یافت. دو سال بعد با درجه ستوان دومی وارد ارتش شاهنشاهی شد و در سال ۱۳۲۶ با ارتقاء به درجه سرهنگی به معاونت فرماندهی دژبان مرکز منصوب شد. ازهاری در سال ۱۳۲۸ برای گذراندن یک دوره آموزش عالی به آمریکا اعزام شد. پس از بازگشت در سال ۱۳۳۰ دوره یک ساله فرماندهی ستاد را در دانشگاه جنگ گذراند و در سال ۱۳۳۶ به درجه سرتیپی ارتقاء یافت. دو سال بعد مجددا برای طی دوره کوتاه مدت عالی ستاد به آمریکا رفت.
ازهاری در سال ۱۳۳۶ به فرماندهی لشکر کرمان و پس از آن به فرماندهی لشکر سبزوار و دو سال بعد با ارتقاء به درجه سرلشکری ارتقاء یافت و سپس به فرماندهی دانشکده جنگ منصوب شد. پس از چندی در ۱۳۴۱ به ستاد فرماندهی نیروی زمینی منتقل شد و سال بعد با درجه سپهبدی به فرماندهی سپاه غرب ارتقاء یافت. ازهاری در سال ۱۳۴۵ نماینده نظامی ایران در گروه نمایندگان پیمان نظامی سنتو بود. وی به مدت دو سال از ۱۳۴۸ جانشین رئیس ستاد بزرگ‌ارتشتاران شد وی در دوران ریاست ارتشبد فریدون جم بر ستاد بزرگ‌ارتشتاران خود را بازنشسته نمود ولی در ۲۸ تیر ماه سال ۱۳۵۰ با برکناری ارتشبد فریدون جم با درجه ارتشبدی مجددا به خدمت دعوت و تا ۱۳ دی ۱۳۵۷ ریاست این ستاد را بعهده داشت.
در طول خدمت نظامی، مدالهای متعددی مانند نشان درجه یک و دو همایون، نشان لیاقت، افتخار، خدمت، کوشش، ورزش، سپاس، پاس و بیست و هشت مرداد و یک نشان از سنتو دریافت کرد.
دوران نخست‌وزیری
با شکست دولت‌های متعدد در مقابله با انقلاب، و بدنبال حوادث ۱۳ آبان ۱۳۵۷ در پایتخت محمدرضا شاه تصمیم گرفت با انتصاب یک نظامی به ریاست دولت جریان انقلاب را متوقف کند. به همین منظور در ساعت ده صبح روز ۱۴ آبان ۱۳۵۷ ارتشبد غلامرضا ازهاری به کاخ نیاوران احضار شد و پس از مذاکرات مختصری پادشاه به وی تکلیف نخست‌وزیری را نمود و او نیز این ماموریت را پذیرفت. نخست‌وزیر جدید در ۱۵ آبان ۱۳۵۷ منصوب شد و همان روز کابینه نظامی خود را معرفی کرد. در این دولت غلامعلی اویسی به سرپرستی وزارت کار و امور اجتماعی، سپهبد امیرحسین ربیعی به سرپرستی وزارت مسکن و شهرسازی و ارتشبد عباس قره‌باغی به وزارت کشور منصوب شدند.
از اقدامات دولت نظامی ازهاری، دستگیری نویسندگان مطبوعات، بازداشت دولتمردانی چون ارتشبد نعمت نصیری، منوچهر آزمون، عبدالعظیم ولیان، داریوش همایون، غلامرضا نیک‌پی و امیرعباس هویدا بود. او سرانجام در اوایل دی ۱۳۵۷ دچار حمله قلبی و بستری شد و با عذر بیماری از مقام خود کناره گرفت و بلافاصله راهی آمریکا شد.
او در خارج از کشور فعالیت سیاسی نداشت اما با هژبر یزدانی در تاسیس یک بانک همکاری نمود. او در سال ۱۳۸۰ در آمریکا درگذشت.
آردهه

آردهه یکی از روستا‌های شهرستان ساوجبلاغ استان البرز است.
جغرافیای آردهه
این روستا در شرق روستای فشند (پشند)، در شمال شرقی شهر جدید هشتگرد در ۷۵ کیلومتری غرب تهران و ۳۵ کیلومتری غرب کرج و در دامنه جنوبی رشته کوه البرز(البرز غربی)واقع شده است.
مردم و جمعیت
زبان مردم روستا پارسی کوهپایه البرز می‌باشد. در حدود ۲۵۰ خانواده در این روستا زندگی می‌کنند.
جغرافیای کشاورزی-اقتصاد روستا
محصول اصلی این روستا گیلاس وگردو می‌باشد. در واژه نامه دهخدا آمده است که :"از اعمال تهران است و دارای معادن زغال سنگ "
رده:سدهای شهرستان بستک

سدهای شهرستان بستک
رده:کوه‌های شهرستان بستک

کوه‌های شهرستان بستک
رده:دره‌های شهرستان بستک

دره‌های شهرستان بستک