حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست

حزب کمونیست کارگری ایران - حکمتیست معروف به حزب حکمتیست حزبی سیاسی است که مخالف جمهوری اسلامی ایران است و برای سرنگونی آن و برقراری جمهوری سوسیالیستی مبارزه می‌کند.
این حزب در ماه اوت ۲۰۰۴ میلادی به عنوان انشعابی از «حزب کمونیست کارگری ایران» توسط بخش بزرگی از اعضای کمیته کردستان و بیش از نیمی از کمیته مرکزی وقت حککا که از این حزب جدا شده بودند، به رهبری معنوی کوروش مدرسی بنیان گذاشته شد.
رئیس دفتر سیاسی این حزب رحمان حسین‌زاده و دبیر کمیته مرکزی آن فاتح شیخ است. ارگان این حزب نشریه کمونیست است که سردبیر کنونی آن علی جوادی است.
گارد آزادی بال نظامی این حزب است که بیشتر در کردستان ایران فعالیت می‌کند. فرمانده سراسری کنونی گارد آزادی، عبدالله دارابی است.
مانند بقیه احزاب اپوزیسیون هرگونه فعالیت علنی این حزب در داخل ایران ممنوع است و مرکزیت آن در خارج کشور (عموما اروپای غربی و آمریکای شمالی) قرار دارد.
تلویزیون پرتو رسانه تصویری حزب کمونیست کارگری ایران - حکمتیست است.
رادیو پرتو نیز رسانه صوتی حزب کمونیست کارگری ایران حکمتیست می‌باشد.
اعضای کنونی ارگان‌ها
کمیته مرکزی، منتخب کنگره ششم، ماه مه ۲۰۱۳: عبداله دارابی، ابوبکر شریف‌زاده، افسانه زیجی، علی جوادی، علی مطهری، آزاد زمانی، آذر ماجدی، بهزاد جواهری، ابراهیم باتمانی، اسماعیل ویسی، فرهاد رضایی، فاتح شیخ، فخری جواهری، حسین مرادبیگی، همایون گدازگر، جمال کمانگر، کامیار احمدی، کریم نوری، کاروان درسید، محمود احمدی، محمود رهبری، ملکه عزتی، مریم افراسیاب پور، مریم کوشا، ناظر مرادی، نسرین محودی آذر، نسرین رمضانعلی، پروین کابلی، رحمان حسین‌زاده، رحمت فاتحی، رئوف افسایی،
دفتر سیاسی: رحمان حسین‌زاده، جمال کمانگر، سلام زیجی، صالح سرداری، عبدالله دارابی، بهزاد جواهری، سیاوش دانشور، علی جوادی، ابراهیم باتمانی، آذر ماجدی، علی مطهری، آزاد زمانی، سعید آرمان، نسرین رمضانعلی، ملکه عزتی، ناصر مرادی، رحمت فاتحی، اسماعیل ویسی.
رئیس دفتر سیاسی: رحمیان حسین‌زاده
کمیته رهبری: ناصر مرادی، رحمان حسین‌زاده، سلام زیجی، عبداله دارابی، جمال کمانگر، علی جوادی، صالح سرداری، رحمت فاتحی.
احزاب خواهر
عراق
حزب کمونیست کارگری عراق که توسط منصور حکمت موسس و بنیان‌گذار حزب کمونیست کارگری ایران تاسیس گشته بود همواره رابطه نزدیکی با حزب کمونیست کارگری ایران داشت و تا سال ۲۰۰۴ خواهر این حزب محسوب می‌گشت. اما پس از این سال و پس از انشعابی که در حککا صورت گرفت حزب کمونیست کارگری عراق به طرف داری از منشعبین از این حزب پرداخت و خود را حزبی از جنبش حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست اعلام کرد.
از این رو، از آن پس، باید «حزب کمونیست کارگری عراق» را خواهر عراقی «حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست» دانست.
تاریخچه
پس از مرگ منصور حکمت اختلافات در حزب کمونیست کارگری ایران بالا گرفت.
پس از جدال‌های طولانی در رهبری این حزب نهایتا در اوت ۲۰۰۴، ۲۴ نفر از کمیته مرکزی و اکثریت کمیته کردستان وقت حککا به رهبری کورش مدرسی از این حزب جدا شدند و حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست را بنیان گذاشتند. آنان خود را مدافعین واقعی خط منصور حکمت می‌دانستند و خود را «حکمتیست» نامیدند اما رهبری حککا مدام این ادعا را رد کرده و آن‌ها را «انشعابی از راست» خوانده‌است و گاه به کنایه «آنتی حکمتیست» نامیده‌است. از جمله اختلافات آنها با حزب کمونیست کارگری بحث بر سر قدرت سیاسی است.
در جریان همین اختلافات بخش دیگری از حزب کمونیست کارگری هم انشعاب کرده و حزب اتحاد کمونیسم کارگری را ساختند. این جمع مایل به ایجاد زمینه‌های وحدت با فعالین حزب حکمتیست بودند اما این مسئله هرگز بوقوع نپیوست. پس از آنکه در سال ۱۳۹۰ انشعابی در حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست به وقوع پیوست و تعدادی به رهبری کوروش مدرسی حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست (خط رسمی) را تاسیس کردند، در سال ۱۳۹۱ حزب اتحاد کمونیسم کارگری و حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست زیر نام دوم در یکدیگر ادغام شدند.