نوح (سوره)

این سوره در مکه نازل شده و دارای ۲۸ آیه است.
محتوای سوره
این سوره چنانکه از نامش پیداست سرگذشت نوح پیامبر را بیان می‌کند، درسوره‌های متعددی از قرآن مجید به سرگذشت این پیامبر بزرگ اشاره شده، از جمله سوره‌های «شعرا»، «مومنون»، «اعراف»، «انبیا» و از همه مشروحتر در سوره «هود» آمده، ولی آنچه در سوره نوح آمده قسمت خاصی از زندگی اوست که در جائی دیگر به این سبک نیامده‌است، و این قسمت مربوط به دعوت مستمر و پی گیر اوبه سوی توحید، و کیفیت، و عناصر این دعوت است.
باتوجه به این که این سوره در مکه نازل شده، و پیامبر و مسلمانان اندک آن زمان در شرائطی مشابه شرائط زمان نوح و یارانش قرار داشتند، مسائل زیادی را به آنها می‌آموزد.
به آنها یاد می‌دهد که چگونه از طریق استدلال منطقی توام با محبت ودلسوزی کامل دشمنان را تبلیغ کنند.
به آنها می‌آموزد که هرگز در طریق دعوت به سوی خدا خسته نشوند.
به آنها می‌آموزد که در یک دست وسائل تشویق، و در دست دیگر عوامل انذار را داشته باشند، و از هر دو در طریق دعوت بهره گیرند.
آیات آخر این سوره هشداری است برای مشرکان لجوج که اگر در برابر حق تسلیم نشوند و به فرمان خدا گردن ننهند عاقبت دردناکی در پیش دارند.
به تعبیر دیگر این سوره ترسیمی است از بیان مبارزه دائمی طرفداران حق و باطل و برنامه‌هایی که طرفداران حق در مسیر خود باید به کار بندند
متن سوره با ترجمه فارسی
بسم الله الرحمن الرحیم
ما نوح را به سوی قومش فرستادیم که قومت را پیش از آنکه عذابی دردناک به آنان رسد هشدار ده (۱)
انا ارسلنا نوحا الی قومه ان انذر قومک من قبل ان یاتیهم عذاب الیم ۱
نوح گفت ای قوم من من شما را هشدار دهنده‌ای آشکارم (۲)
قال یا قوم انی لکم نذیر مبین ۲
که خدا را بپرستید و از او پروا دارید و مرا فرمان برید (۳)
ان اعبدوا الله واتقوه واطیعون ۳
تا برخی از گناهانتان را بر شما ببخشاید و اجل شما را تا وقتی معین به تاخیر اندازد اگر بدانید چون وقت مقرر خدا برسد تاخیر بر نخواهد داشت (۴)
یغفر لکم من ذنوبکم ویوخرکم الی اجل مسمی ان اجل الله اذا جاء لا یوخر لو کنتم تعلمون ۴
نوح گفت پروردگارا من قوم خود را شب و روز دعوت کردم (۵)
قال رب انی دعوت قومی لیلا ونهارا ۵
و دعوت من جز بر گریزشان نیفزود (۶)
فلم یزدهم دعایی الا فرارا ۶
و من هر بار که آنان را دعوت کردم تا ایشان را بیامرزی انگشتانشان را در گوشهایشان کردند و ردای خویشتن بر سر کشیدند و اصرار ورزیدند و هر چه بیشتر بر کبر خود افزودند (۷)
وانی کلما دعوتهم لتغفر لهم جعلوا اصابعهم فی آذانهم واستغشوا ثیابهم واصروا واستکبروا استکبارا ۷
سپس من آشکارا آنان را دعوت کردم (۸)
ثم انی دعوتهم جهارا ۸
باز من به آنان اعلام نمودم و در خلوت و پوشیده نیز به ایشان گفتم (۹)
ثم انی اعلنت لهم واسررت لهم اسرارا ۹
و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او همواره آمرزنده است (۱۰)
فقلت استغفروا ربکم انه کان غفارا ۱۰
تا بر شما از آسمان باران پی در پی فرستد (۱۱)
یرسل السماء علیکم مدرارا ۱۱
و شما را به اموال و پسران یاری کند و برایتان باغها قرار دهد و نهرها برای شما پدید آورد (۱۲)
ویمددکم باموال وبنین ویجعل لکم جنات ویجعل لکم انهارا ۱۲
شما را چه شده است که از شکوه خدا بیم ندارید (۱۳)
ما لکم لا ترجون لله وقارا ۱۳
و حال آنکه شما را مرحله به مرحله خلق کرده است (۱۴)
وقد خلقکم اطوارا ۱۴
مگر ملاحظه نکرده‌اید که چگونه خدا هفت آسمان را توبرتو آفریده است (۱۵)
الم تروا کیف خلق الله سبع سماوات طباقا ۱۵
و ماه را در میان آنها روشناییبخش گردانید و خورشید را چون چراغی قرار داد (۱۶)
وجعل القمر فیهن نورا وجعل الشمس سراجا ۱۶
و خداست که شما را مانند گیاهی از زمین رویانید (۱۷)
والله انبتکم من الارض نباتا ۱۷
سپس شما را در آن بازمیگرداند و بیرون میآورد بیرون‌آوردنی عجیب (۱۸)
ثم یعیدکم فیها ویخرجکم اخراجا ۱۸
و خدا زمین را برای شما فرشی گسترده ساخت (۱۹)
والله جعل لکم الارض بساطا ۱۹
تا در راههای فراخ آن بروید (۲۰)
لتسلکوا منها سبلا فجاجا ۲۰
نوح گفت پروردگارا آنان نافرمانی من کردند و کسی را پیروی نمودند که مال و فرزندش جز بر زیان وی نیفزود (۲۱)
قال نوح رب انهم عصونی واتبعوا من لم یزده ماله وولده الا خسارا ۲۱
و دست به نیرنگی بس بزرگ زدند (۲۲)
ومکروا مکرا کبارا ۲۲
و گفتند زنهار خدایان خود را رها مکنید و نه و د را واگذارید و نه سواع و نه‌ی غوث و نه‌ی عوق و نه ن سر را (۲۳)
وقالوا لا تذرن آلهتکم ولا تذرن ودا ولا سواعا ولا یغوث ویعوق ونسرا ۲۳
و بسیاری را گمراه کرده‌اند بار خدایا جز بر گمراهی ستمکاران میفزای (۲۴)
وقد اضلوا کثیرا ولا تزد الظالمین الا ضلالا ۲۴
تا به سبب گناهانشان غرقه گشتند و پس از مرگ در آتشی درآورده شدند و برای خود در برابر خدا یارانی نیافتند (۲۵)
مما خطییاتهم اغرقوا فادخلوا نارا فلم یجدوا لهم من دون الله انصارا ۲۵
و نوح گفت پروردگارا هیچ کس از کافران را بر روی زمین مگذار (۲۶)
وقال نوح رب لا تذر علی الارض من الکافرین دیارا ۲۶
چرا که اگر تو آنان را باقی گذاری بندگانت را گمراه میکنند و جز پلیدکار ناسپاس نزایند (۲۷)
انک ان تذرهم یضلوا عبادک ولا یلدوا الا فاجرا کفارا ۲۷
پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مومنی که در سرایم درآید و بر مردان و زنان با ایمان ببخشای و جز بر هلاکت‌ستمگران میفزای (۲۸)
رب اغفر لی ولوالدی ولمن دخل بیتی مومنا وللمومنین والمومنات ولا تزد الظالمین الا تبارا ۲۸
فضیلت تلاوت سوره
در حدیثی از پیغمبراسلام (ص) می‌خوانیم:
«کسی که سوره «نوح» رابخواند از مومنانی خواهد بود که شعاع دعوت نوح پیامبر او را فرا می‌گیرد».
ناگفته پیداست که هدف از تلاوت آن این است که انسان از راه و رسم این پیامبر بزرگ و استقامت و شکیبائی یاران او در راه دعوت به سوی حق‌الهام گیرد، وخود را در شعاع دعوت او قرار دهد، نه خواندن فاقد اندیشه و فکر و نه اندیشه‌ای خالی از عمل.
قرآن
سوره‌های قرآن
سوره‌های مکی