جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰

جام ملت‌های اروپا۲۰۰۰ در حالی در دو کشور بلژیک و هلند برگزار شد که این برای اولین بار بود که دو کشور مشترکا میزبانی این رقابت‌ها را به عهده می‌گرفتند، این دو کشور ۳۱ مسابقه را از ۱۰ ژوئن تا ۲ ژوئیه سال ۲۰۰۰ میلادی در هشت شهر مختلف برگزار کردند؛ چهار شهر در هلند و چهار شهر در بلژیک که در سال ۱۹۷۲ به تنهایی طعم میزبانی این رقابت‌ها را چشیده بود.
دور نهایی جام ملت‌های اروپا۲۰۰۰.
ورزشگاه‌های این دوره
روتردام
آمستردام
بروکسل
بروژ
ورزشگاه دکویپظرفیت: ۴۸،۵۰۰
ورزشگاه آمستردام آرناظرفیت: ۵۱،۵۰۰
ورزشگاه کینگ بودوئنظرفیت: ۴۸،۵۰۰
Jan Breydel Stadiumظرفیت: ۲۸،۵۰۰
150px
150px
آیندهون
آرنهم
Liège
شارلوا
استادیوم فیلیپسظرفیت: ۳۲،۰۰۰
استادیوم ژلدرومظرفیت: ۲۸،۵۰۰
استادیوم استد موریس دوفرنسظرفیت: ۲۹،۰۰۰
استادیوم شارلواظرفیت: ۲۸،۰۰۰
150px
150px
150px
150px
ورزشگاه‌هایی که هلند برای برگزای مسابقه‌ها آماده کرده بود از این قرار بودند: فاینورد (د کوییپ) در روتردام، آمستردامآرنا، فیلیپس در آیندهوون و گلردوم در آرنهم.
و چهار ورزشگاه بلژیک هم این‌ها بودند: یان بریدل در بروژ، موریس دوفرن در لیژ، دو پیز دو شارلروا در شارلروا و کینگ بادوان در بروکسل. این ورزشگاه آخری همان هیسل بود که بازسازی شده بود و دیدارهای افتتاحیه و فینال در همین ورزشگاه برگزار شد.
مرحله گروهی بازی‌ها
۱۶ تیمی که به دور نهایی این بازی‌ها راه پیدا کرده بودند:
(میزبان)
(میزبان)
(اولین حضور)
(اولین حضور)
گروه‌ای
مرحله گروهی با چند شگفتی همراه بود؛ یکی از آن‌ها عملکرد عالی پرتغال بود که هر سه بازی خود را در گروه A برد، از جمله برد سه بر دو مقابل انگلیس در حالی که دو بر صفر عقب افتاده بود و برد سه بر صفر مقابل آلمان که در آن سرجیو کونسیسائو هر سه گل را زد.
انگلیسی‌ها که آلمان را یک بر صفر برده بودند انتظار داشتند تیمشان بهتر شده باشد اما این بار سه بر دو به رومانی باختند، آن هم با یک پنالتی دیرهنگام. انگلیس هرچند به حذف در مرحله گروهی عادت دارد و این سومین بار در چهار تورنمنت گذشته بود که این اتفاق برایش می‌افتاد، اما این برای آلمانی‌ها غیرمنتظره بود. آلمان که سایه‌ای از تیم قدرتمند سابق بود تنها امتیاز خود را از تساوی یک بر یک با رومانی گرفت که به عنوان تیم دوم به مرحله بعد صعود کرد.
گروه بی
بلژیک دیدار اول گروه B را مقابل سوئد برد، اما به ترکیه و ایتالیا باخت و حذف شد و این مایه ناراحتی شدید هواداران میزبان شد. ایتالیا هم هر سه بازی خود را برد.
گروه سی
در گروه C نبردی به‌یادماندنی بین یوگسلاوی و اسپانیا درگرفت. اسپانیا باید می‌برد تا صعود کند اما هنگامی که اسلوبودان کوملیه‌نوویچ در دقیقه ۷۵ گل زد یوگسلاوی سه بر دو پیش افتاد. اسپانیایی‌ها البته دو گل در وقت‌های تلف‌شده زدند و چهار بر سه پیروز شدند. البته یوگسلاوی که با اسلوونی سه بر سه مساوی کرده و نروژ را یک بر صفر برده بود هم پس از تساوی نروژ و اسلوونی صعود کرد.
گروه دی
هلند، دیگر میزبان بهتر کار کرد و طبق انتظار از گروه D به همراه فرانسه صعود کرد. هلند با بردن فرانسه در آخرین دیدار گروهی با نتیجه سه بر دو تیم اول شد. دانمارک قهرمان یورو ۹۲ حتی یک بازی را هم نبرد و جمهوری چک فینالیست یورو ۹۶ فقط دانمارک را برد.
بازی‌های یک چهارم نهایی و نیمه نهایی
در یک‌چهارم نهایی ایتالیا و پرتغال به شکست‌ناپذیری خودشان ادامه دادند و رومانی و ترکیه را بردند. پنالتی دیرهنگامی که رائول از دست داد باعث شد اسپانیا دو بر یک به فرانسه ببازد. اما هلند بهترین عملکرد این دور را داشت و یوگسلاوی را شش بر یک برد.
هلند مقابل ایتالیا دو پنالتی را از دست داد (پاتریک کلایورت و فرانک دی‌بوئر) و برای چهارمین بار در هشت سال در ضربات پنالتی حذف شد. از ایتالیا هرچند جیان‌لوکا زامبروتا در دقیقه ۳۴ اخراج شد، اما فرانچسکو تولدو، بهترین بازیکن میدان ضربه پنالتی پل بوسولت را مهار کرد و مردان دینو زوف به فینال رسیدند.
فرانسه هم با یک پنالتی جنجالی پرتغال را در وقت اضافی برد. داور به دلیل هند آبل ژاویر در محوطه جریمه پنالتی گرفت و پرتغالی‌ها به پنالتی اعتراض داشتند. نونو گومش اخراج شد و چندین بازیکن پرتغال با محرومیت‌های بلندمدت روبرو شدند. زین‌الدین زیدان خونسردی خود را حفظ کرد و گل طلایی را زد و فرانسه را به فینال رساند.
File:Italy - France, 2 July 2000.jpg|thumb|چپ|The French and Italian teams preceding the final match on 2 July 2000.
فینال این دوره
ایتالیا در آستانه دومین قهرمانی خود بود که فرانسه شرایط را تغییر داد. آن‌ها به عنوان اولین تیمی شناخته شدند که پس از قهرمانی در جام جهانی بلافاصله قهرمان یورو هم می‌شوند.
روژه لومر و دینو زوف در ترکیب تیم‌هایشان دست برده بودند و یوری جورکائف و کریستف دوگاری در ترکیب اصلی فرانسه به میدان رفتند و مارکو دل‌وکیو در ایتالیا جانشین فیلیپو اینتزاگی شده بود.
بازی دو تیم به وقت اضافی کشیده شد و فرانسه مصمم بود که شکست را به پیروزی تبدیل کند. در دقیقه ۱۰۳ بود که ترزگه روی سانتر روبر پیرس با ضربه‌ای مهارنشدنی سقف دروازه ایتالیا را به لرزه درآورد و فرانسه با این گل طلایی قهرمان شد و دیدیه دشان جام را به فرانسه برد.
داوران این دوره
داوران
کمک داوران
داوران چهارم
Günter Benkö
Yury Dupanov
Michel Piraux
Kim Milton Nielsen
Roland Van Nylen
کایروس واساراس
Gamal Al-Ghandour
Ivan Lekov
Terje Hauge
گراهام پل
Jens Larsen
لوبوس میشل
Gilles Veissière
Philip Sharp
مارکوس مرک
Jacques Poudevigne
پیرلوئیجی کولینا
Kurt Ertl
Dick Jol
Sergio Zuccolini
Vítor Melo Pereira
Dramane Dante
Hugh Dallas
Emanuel Zammit
José García Aranda
Jaap Pool
Anders Frisk
Eddie Foley
Urs Meier
Nicolae Grigorescu
Igor Sramka
Carlos Martín Nieto
Leif Lindberg
Turgay Güdü
گروه بندی رقابت‌ها
سیدبندی رقابت‌ها
سید ۱
سید ۲
سید ۳
(مدافع عنوان قهرمانی)
(میزبان)
(best UEFA coefficient)
(میزبان)
نتایج
ساختمان اصلی شهر آمستردام هلند و تصویر ادگار داویس هک شده روی آن with "breakthrough" featuring ادگار داویدس.
All times local (CEST/ )
گروه بندی
گروه‌ای
تیم
بازی
برد
مساوی
باخت
زده
خورده
تفاضل
امتیاز
۳
۳
۰
۰
۷
۲
+۵
۹
۳
۱
۱
۱
۴
۴
۰
۴
۳
۱
۰
۲
۵
۶
−۱
۳
۳
۰
۱
۲
۱
۵
−۴
۱
۱۲ ژوئن ۲۰۰۰
۱ – ۱
۳ – ۲
۱۷ ژوئن ۲۰۰۰
۰ – ۱
۱ – ۰
۲۰ ژوئن ۲۰۰۰
۲ – ۳
۳ – ۰
گروه بی
تیم
بازی
برد
مساوی
باخت
زده
خورده
تفاضل
امتیاز
۳
۳
۰
۰
۶
۲
+۴
۹
۳
۱
۱
۱
۳
۲
+۱
۴
۳
۱
۰
۲
۲
۵
−۳
۳
۳
۰
۱
۲
۲
۴
−۲
۱
۱۰ ژوئن ۲۰۰۰
۲ – ۱
۱۱ ژوئن ۲۰۰۰
۱ – ۲
۱۴ ژوئن ۲۰۰۰
۲ – ۰
۱۵ ژوئن ۲۰۰۰
۰ – ۰
۱۹ ژوئن ۲۰۰۰
۲ – ۰
۲ – ۱
گروه سی
تیم
بازی
برد
مساوی
باخت
زده
خورده
تفاضل
امتیاز
۳
۲
۰
۱
۶
۵
+۱
۶
۳
۱
۱
۱
۷
۷
۰
۴
۳
۱
۱
۱
۱
۱
۰
۴
۳
۰
۲
۱
۴
۵
−۱
۲
۱۳ ژوئن ۲۰۰۰
۰ – ۱
۳ – ۳
۱۸ ژوئن ۲۰۰۰
۱ – ۲
۰ – ۱
۲۱ ژوئن ۲۰۰۰
۳ – ۴
۰ – ۰
گروه دی
تیم
بازی
برد
مساوی
باخت
زده
خورده
تفاضل
امتیاز
۳
۳
۰
۰
۷
۲
+۵
۹
۳
۲
۰
۱
۷
۴
+۳
۶
۳
۱
۰
۲
۳
۳
۰
۳
۳
۰
۰
۳
۰
۸
−۸
۰
۱۱ ژوئن ۲۰۰۰
۳ – ۰
۱ – ۰
۱۶ ژوئن ۲۰۰۰
۱ – ۲
۰ – ۳
۲۱ ژوئن ۲۰۰۰
۰ – ۲
۲ – ۳
دور نهایی
یک چهارم نهایی
نیمه نهایی
فینال
آمار
گلزنان برتر
۵گل
پاتریک کلایورت
ساوو میلوشویچ
۴گل
نونو گومز
۳گل
تیری آنری
سرجیو کانسیسیو
زیاتکو زاهووی
۲گل
ولادیمیر اسمیچر
آلن شیرر
یوری ژورکائف
دیوید ترزگه
سیلوین ویلتورد
Zinedine Zidane
فیلیپو اینزاگی
فرانچسکو توتی
فرانک دی بوئر
مارک اورمارس
بودوین زندن
گایزکا مندیتا
آلفونسو پرز
هاکان شوکور
۱گل
بارت گور
امیل امپنزا
کارل پابورسکی
استیو مک‌منمن
مایکل اوون
پل اسکولز
لوران بلان
کریستوف دوگاری
مهمت شول
آنتونیو کونته
آلساندرو دل‌پیرو
مارکو دلوکیو
لوئیجی دی بیاجو
استفانو فیوره
رونالد دی بوئر
Steffen Iversen
کاستینا
لوئیس فیگو
João Pinto
کریستین چیوو
Ionel Ganea
ویورل مولدووان
Dorinel Munteanu
مارن پاولن
خوسبا اتکسبریا
پدرو مونیتیس
Raúl
هنریک لارشون
یوهان مجالبی
اوکان بروک
Ljubinko Drulović
Dejan Govedarica
Slobodan Komljenović
گل به خودی
Dejan Govedarica (بازی دوباره برای هلند)
میانگین گل زده برای هردیدار
۲٫۷۴ برای هر بازی
تیم منتخب جام
دروازه بان
مدافع
هافبک
مهاجم
فابین بارتز
فرانچسکو تولدو
لوران بلان
لیلیان تورام
مارسل دسایی
فابیو کاناوارو
پائولو مالدینی
الساندرو نستا
فرانک دی بوئر
دیمیتریو آلبرتینی
پاتریک ویه‌را
جوزپ گواردیولا
روی کاستا
ادگار داویدس
لوئیس فیگو
Zinedine Zidane
تیری آنری
ساوو میلوشویچ
Raúl
Patrick Kluivert
نونو گومز
Francesco Totti