جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶

جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ که دهمین دوره از این جام بود با نام یورو ۹۶ شناخته شد و برای اولین بار از پیشوند یورو در این رقابت‌ها استفاده شد، انگلیس به عنوان میزبان رقابت‌ها معرفی شد.
سی سال از آخرین باری می‌گذشت که انگلیس میزبان رقابتی مهم بود و حتی در سرود رسمی یورو ۹۶ هم این جمله آمده بود که فوتبال به خانه برمی‌گردد! با وجود دغدغه‌های درباره هولیگانیسم احتمالی، سازمان‌دهی این رقابت‌های سه هفته‌ای به خوبی انجام شد.
برگزاری جام دهم در انگلیس
رقابت‌ها بسیار گسترده‌تر شده بود و ۱۶ تیم در آن شرکت داشتند، اما انگلیسی‌ها ورزشگاه‌های کافی برای برگزاری رقابت‌ها را در اختیار داشتند. تمامی بلیت‌ها به فروش نرفتند اما با این حال علاوه بر پوشش رسانه‌ای عالی، این تورنمنت با مجموع ۱۲۷۶۰۰۰ تماشاگر رکورد بیشترین تماشاگر را در تاریخ این رقابت‌ها کسب کرد. در هر بازی ۴۱۱۵۸ نفر تماشاگر حضور یافتند که این هم رکورد دیگری برای انگلیس بود.
تیم‌های راه یافته به دوره پایانی یورو ۹۶:
(اولین حضور)
(اولین حضور)***
(اولین حضور)*
(دارنده جام)
(میزبان)
(اولین حضور)**
(اولین حضور)
(اولین حضور)
ورزشگاه‌ها
هشت ورزشگاه ویمبلی (لندن)، اولدترافورد (منچستر)، آنفیلد (لیورپول)، ویلاپارک (بیرمنگام)، سنت جیمز پارک (نیوکاسل)، سیتی گراند (ناتینگهام)، هیلزبورو (شفیلد) و الند رود (لیدز) برای این رقابت‌ها در نظر گرفته شدند.
بازی‌ها
چهار گروه چهار تیمی تشکیل شد و دو تیم اول هر گروه به مرحله حذفی راه یافتند. قوانین جدیدی شکل گرفته بود؛ تیم‌ها در صورت هم‌امتیاز شدن بر اساس بازی که در مقابل یکدیگر انجام داده بودند به مرحله بعد صعود می‌کردند، و وقت اضافی از قانون گل طلایی استفاده می‌کرد. اگر در وقت اضافی گل به ثمر می‌رسید بازی همان‌جا به پایان می‌رسید.
بازی‌های چهار گروه جام دهم
انگلیس با تساوی یک بر یک مقابل سوییس بازی‌ها را آغاز کرد و اسکاتلند هم گروه A را با تساوی بدون گل مقابل هلند جذاب‌تر کرد. هلند سوییس را دو بر صفر برد و انگلیس همین نتیجه را مقابل اسکاتلند، رقیب سنتی به دست آورد؛ دیداری که باعث شد کل بریتانیا به شور بیاید، پل گاسکویین گلی دیدنی بزند و شادی مضحکی پس از آن داشته باشد.
آلن شیرر و تدی شرینگهام انگلیس را با نتیجه چهار بر یک مقابل هلند پیروز کردند. البته گل دیرهنگام هلندی‌ها مانع از آن شد که اسکاتلند که مقابل سوییس پیروز شده بود به دور بعد برسد و خود هلندی‌ها صعود کردند.
فرانسه و اسپانیا در گروه B شکست نخوردند و در دیدار رودررو هم با هم مساوی کردند. فرانسه رومانی و بلغارستان را شکست داد و در گروه اول شد و از رودررو شدن با انگلیس در یک‌چهارم نهایی اجتناب کرد. ایتالیا در دیدار آخر باید آلمان را می‌برد تا از گروه C صعود کند؛ آن‌ها به تساوی بدون گل رسیدند و در نتیجه جمهوری چک و آلمان صعود کردند.
دیدارهای یک چهارم نهایی
دو دیدار اول یک‌چهارم نهایی با تساوی بدون گل در وقت‌های قانونی و اضافی به پایان رسید و به پنالتی کشیده شد. انگلیس مقابل اسپانیا با درخشش دیوید سیمن چهار بر دو در پنالتی پیروز شد و فرانسه در پنالتی هلند را پنج بر چهار برد. آلمان و جمهوری چک اما در وقت معمول برنده شدند؛ اولی دو بر یک مقابل کرواسی و دومی یک بر صفر مقابل پرتغال.
دیدارهای نیمه نهایی
نیمه‌نهایی‌ها هم به پنالتی کشید. چک شش بر پنج فرانسه را پس از ۱۲۰ دقیقه بدون گل برد. اما در ویمبلی نبرد انگلیس و آلمان یک بر یک شد و آلمانی‌ها مانند جام جهانی ۹۰ ایتالیا انگلیس را در پنالتی بردند.
دیدار نهایی
فینال یورو ۹۶ علاوه بر اینکه تکرار فینال ۱۹۷۶ بود، تکرار دیدار این دو تیم در اولین دیدار گروه C همین رقابت‌ها هم بود که با برد دو بر صفر آلمان همراه شد. چک‌ها البته درخشان ظاهر شدند و کارل پوبورسکی، پاول ندود، پاتریک برگر و ولادیمیر اسمیچر دیدگان را خیره کردند.
برتی فوگتس که تیمش را سرشار از مصدوم می‌دید مجبور شد به یورگن کلینزمن و توماس هسلر ناآماده بازی بدهد. تیم او در دقیقه ۵۸ با یک پنالتی جنجالی عقب افتاد که ماتیاس سامر روی پوبورسکی انجام داد و برگر آن را به گل تبدیل کرد. اما آلمانی‌ها که مانند همیشه به بازگشت مشهور بودند این بار هم برگشتند. الیور بیرهوف جانشین مهمت شول شد و در دقیقه ۷۲ گل زد. بازی به وقت اضافی کشید و پس از تنها ۵ دقیقه بیرهوف پاس کلینزمن را گرفت و وارد دروازه پتر کوبا کرد. داور ابتدا به دلیل خطای احتمالی اشتفان کونتز با کمک‌داور صحبت کرد اما سپس گل را پذیرفت و آلمان قهرمان شد.
لندن
منچستر
لیورپول
بیرمنگهام
ویمبلی
اولدترافورد
آنفیلد
ویلاپارک
ظرفیت: ۷۶،۵۶۷
ظرفیت: ۵۵،۰۰۰
ظرفیت: ۴۲،۷۳۰
ظرفیت: ۴۰،۳۱۰
150px
150px
150px
150px
لیدز
شفیلد
الاند رود
هیلزبورو
ظرفیت: ۴۰٫۲۰۴
ظرفیت: ۳۹،۸۵۹
150px
150px
نیوکاسل
ناتینگهام
سنت جیمز پارک
سیتی گراند
ظرفیت: ۳۶،۶۴۹
ظرفیت: ۳۰،۵۳۹
150px
150px
داوران این دوره
اتریش
Gerd Grabher
بلژیک
Guy Goethals
بلاروس
Vadim Zhuk
بلغارستان
Atanas Uzunov
جمهوری چک
Václav Krondl
دانمارک
Peter Mikkelsen
Kim Milton Nielsen
انگلستان
دیوید الری
درموت گلگر
فرانسه
Marc Batta
آلمان
Bernd Heynemann
Hellmut Krug
مجارستان
ساندرو پل
ایتالیا
Piero Ceccarini
Pierluigi Pairetto
هلند
Mario van der Ende
روسیه
Nikolai Levnikov
اسکاتلند
Leslie Mottram
اسپانیا
Antonio López Nieto
Manuel Díaz Vega
سوئد
Anders Frisk
Leif Sundell
سوئیس
Serge Muhmenthaler
ترکیه
احمد چاکار
سیدبندی
گروه 1
گروه 2
گروه 3
گروه 4
(میزبان)
(مدافع عنوان قهرمانی)