عبدالرحمن فرامرزی

عبدالرحمن فرامرزی (زاده ۲۱ مرداد ۱۲۷۶ خورشیدی در روستای گچویه، دهستان فرامرزان، بستک، هرمزگان - درگذشته ۲۰ تیر ۱۳۵۱ در تهران) روزنامه‌نگار و سیاست‌مرد ایران.
عبدالرحمن فرامرزی، نویسنده معاصر و استاد دانشگاه، وکیل پایه یک دادگستری و موسس و مدتی سردبیر روزنامه کیهان بود. او به همراه برادر بزرگ خود احمد فرامرزی چند دوره وکیل مجلس شورای ملی بود.
نامه‌های اعتراضی او در کیهان در مورد غائله آذربایجان خطاب به جعفر پیشه‌وری در کتابی به نام «استاد فرامرزی و قضیه آذربایجان» گردآوری و منتشر شده‌است.
زندگی
عبدالرحمن فرامرزی در گچویه یکی از دهستانهای بزرگ منطقه فرامرزان از توابع بخش جناح شهرستان بستک هرمزگان به دنیا آمد. پدر وی شیخ عبدالواحد نام داشت. در سنین جوانی عازم کشور بحرین شد و در مدارس آن کشور به تحصیل علم پرداخت. پس از مدتی دوباره به زادگاه خود برگشت. سپس به تهران کوچید و در آنجا به مراتب بالا رسید و از مشاهیر روزنامه‌نگاران آن دوران شد.
عبدالرحمان از کارچاق کن‌های به نام پایتخت بود و این عمل خود را با حرفه روزنامه نگاری مخفی میکرد از فرزندان او میتوان پروین و فریدون را نام برد که فریدون فرامرزی به بهانه ساخت مراکز خرید در شهر کیش و تجارت کلاهبرداری کرده و اموال بسیاری را بدست اورد. وی که چندین بار به جرم کلاهبرداری و غیره به زندان رفته بود از کلاهبرداران شرور و بد ذاتی شناخته شد که برای کلاهبرداری و پول دست به هر اقدام و دروغی میزند
در مجلس
او به ویژه در مجلس هفدهم که اکثریت آن و دولت در اختیار جبهه ملی بود، در فراکسیون اقلیت به مخالفت با دکتر مصدق پرداخت. در هنگام تصویب اعتبارنامه‌اش در خرداد ۱۳۳۱ شدیدترین حمله را از طرف ابوالحسن حائری‌زاده پذیرا شد. حائری زاده او را به همکاری را دیکتاتوری رضاشاه و سانسورچی شهربانی بودن و همچنین قاچاق در بنادر جنوب متهم کرد. با اینحال اعتبارنامه او با تنها یک رای مخالف، به تصویب رسید.
حائری زاده هرگز آنزمان تصور نمی‌کرد که به فاصله چند ماه مجبور می‌شود در کنار اقلیت مجلس که خودش آن‌ها را فاسد و درباری و انگلیسی می‌خواند، بنشیند، تا بتواند با خطر بزرگتر که به زعم او دیکتاتوری مصدق بود، مبارزه کند.
اوج این درگیری‌ها در هنگام انتخابات هیئت رئیسه مجلس در تیرماه ۱۳۳۲ بود که جداشدگان از جبهه ملی در ائتلاف با نمایندگان مخالف دولت، تلاش کردند آیت الله کاشانی را بار دیگر به ریاست مجلس برگزینند. حال آنکه نظر مصدق بر انتخاب دکتر عبدالله معظمی بود. با پیروزی شکننده جبهه ملی و انتخاب دکتر معظمی، عبدالرحمن فرامرزی در خطابه‌ای بر جایگاه مجلس تاکید کرده و به انتقاد از رویه عوامگرایانه مصدق پرداخت.
در واپسین جلسه مجلس هفدهم پیش از تعطیلی‌اش از سوی مصدق، فرامرزی در انتقاد از عملکرد هیئت رئیسه که اجازه نمی‌داد نخست وزیر به مجلس فراخوانده شده و استیضاح مصدق در دستور کار قرار گیرد می‌گوید: آنچه در این یک ساله می‌خواهیم به بعضی از رفقایمان حالی بکنیم و آن‌ها حاضر نیستند که حالیشان بشود این است که آیا آخر عمر دولت و مملکت ایران یا آخر عمر مشروطیت ایران با آخر عمر دکتر مصدق بسر می‌رود یا بعد از این هم ما باید یک مشروطیتی داشته باشیم و یک مملکتی داشته باشیم اگر آخر عمر ایران است ما قبول داریم این دولت هر کاری می‌خواهد بکند ما حاضریم ولی اگر می‌دانید که بعد از این هم باید مشروطیت ایران باقی بماند و اگر می‌دانید بعد از این هر کسی به خودش حق می‌دهد هر کاری دیگری کرده، بکند و بگوید فلانی هم کرده از همین‌جا جلویش را بگیرید که یک نفر آدم که طرف اعتماد شماست یا طرف محبت شما یا طرف رعب شما است همه کار نکند جناب آقای نخست‌وزیر می‌گویند مریضند دو سال است که می‌گویند مریضند آدم هم یک کلمه اظهار عقیده بکند می‌گویند مخالف است می‌گویند این خصم است، این خائن است آدمی وقتی یک مطلبی به خاطرش رسید نمی‌داند چه جور بگوید که این حرفها را بهش نگویند. آقای نخست‌وزیر دو سال است که به مجلس نمی‌آیند. این راه را باز نکنید که یک رئیس‌الوزرایی به خودش نپسندد که به مجلس بیاید این راه را بازنکنید که یک رئیس‌الوزرا خودش را بالاتر از مجلس بداند. اینطور است وقتی مشیرالدوله رئیس‌الوزرا بوده در کمیسیون خارجه موتمن‌الملک خودش رئیس کمسیون خارجه بود مشیرالدوله را خواسته بودند به کمیسیون خارجه برای یک قضیه‌ای یکی از سفرای خارجی که گمانم سفیر انگلستان بوده نزد مشیرالدوله بوده ایشان به کمیسیون دیر آمده همینکه آمده موتمن‌الملک راهش نداده گفتند سفیر خارجی پیشم بود گفتند اینجا مجلس شورای ملی است شما می‌بایست عذر بخواهید و بیایید به کمیسیون خارجه. شما در مجلس این راه را باز نکنید که نخست‌وزیر به مجلس نیاید والا به نخست‌وزیر بعدی که برخلاف نظر شما خواهدآمد نمی‌توانید حرفی بزنید. هیچ سابقه ندارد که یک کس دیگری بیاید ازطرف نخست‌وزیر جواب بدهد نخست‌وزیر و وزیر دفاع ملی تحت استیضاح هستند شما چه جور جواب می‌دهید از طرف او من غیر از این حرفی ندارم یا به ما بگویید که این آخر عمر ایران است و آخر عمر مشروطیت ایران است تا هر چه شما گفتید ما قبول کنیم یا اگر آخر عمر مشروطیت ایران نیست و آخر عمر ایران نیست مشروطیت ایران را فدای یک نفر آدم نکنید باید بیاید اینجا و جواب بدهد.
در نهایت با ادامه مخالفتها در مجلس، دکتر مصدق اقدام به تعطیل کردن مجلس کرد؛ که یکی از مهمترین وقایع مرتبط با کودتا ۲۸ امرداد بود.
هواداران دکتر مصدق، برادران فرامرزی را در این کودتا دخیل می‌دانند.