اولیور هاردی

الیور هاردی با نام اصلی نورویل هاردی (۱۸ ژانویه ۱۸۹۲–۷ اوت ۱۹۵۷) هنرپیشه کمدی سینمای آمریکا بود. وی همراه استن لورل گروه دو نفره تشکیل دادند که به مدت سی سال فیلم‌های کمدی بسیاری را تولید کردند.
زندگی‌نامه
الیور نورول هاردی در هجدهم ژانویه ۱۸۹۲ در هارلم جورجیا آمریکا به دنیا آمد. او در دانشگاه ایالتی جورجیا در رشته حقوق تحصیل کرد و در هنگام تحصیل، به دلیل صدای خوبی که داشت (امتیازی که بعدها در برخی فیلم‌ها مورد استفاده قرار گرفت) در کنسرواتوی موسیقی آتلانتا آواز می‌خواند. البته در خانواده او هیچ‌کس تا آن زمان وارد عرصه هنر نشده بود اما هنر بازیگری در خون الیور بود. او پس از فراغت از تحصیل به‌طور جدی آواز را دنبال کرد تا در سال ۱۹۱۰ با افتتاح یک سالن تئاتر در میلد گویل جورجیا به سینما علاقه‌مند شد و سپس با کمپانی لوسین فلوریدا شروع به کار کرد. یکی از نقش‌های دو نفره متعددی که او در آن ظاهر شد سگ خوش شانس بود که نقش کوچکی در مقابل لورل داشت. این ماجرا تقریبا یک دهه قبل از آن بود که این دو دوباره با هم همبازی شوند. او در نقش‌های چاق بسیاری بازی کرد و در سال ۱۹۲۶ به استخدام هال روچ در آمد. در فیلم‌های اولیه‌اش با نام‌های نورول هاردی، بیب هاردی لقبش در کودکی، الیور بیب هاردی و الیور نورول هاردی بازی می‌کرد و پس از پیوستن به روچ نام الیور هاردی برای او تثبیت شد.
شخصیت
شخصیت سینمایی هاردی به قول خودش کمی برآمده از شخصیت واقعی او و کمی نیز متاثر از داستان مصور هلپ فول هنری بود. هاردی از شخصیت خود، خلق و خوی جنوبی و ویژگی هیکلش را گرفت. درون شخصیت تنومند او قلبی مهربان قرار داشت. دیگر مشهور است که لورل مغز متفکر آثار بود و هاردی پس از بازی معمولا به سراغ گلف می‌رفت) و البته نصف لورل نیز حقوق می‌گرفت. (شخصیت‌ها و روابط سینمایی آن دو در خلال ۲۷ فیلم کوتاه بین ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ شکل گرفت. بعد از بازی در فیلم سوپ اردک این دو به بهترین زوج کمدی تاریخ سینما تبدیل شدند. بعد از بیش از دو دهه موفقیت‌آمیز در کنار استنلی، الیور بدون استن در فیلم‌های Riding High و Fighting Kentuckian ظاهر شد. الیور هاردی در ۷ آگوست ۱۹۵۷ درگذشت. بدون شک علاقه‌مندان سینما نام زوج معروف تاریخ سینما؛ لورل و هاردی را هرگز از یاد نخواهند برد.
مرگ
قبر اولیور هاردی در پارک یادبود والهالا
در می‌سال ۱۹۵۴، هاردی دچار یک حمله قلبی خفیف شد. در طول سال ۱۹۵۶، هاردی شروع به مراقبت از سلامتی خود برای اولین بار در زندگی‌اش کرد. او بیش از ۶۸ کیلوگرم از وزنش را طی چند ماه از دست داد، که به‌طور کامل ظاهرش را تغییر داد. نامه‌های نوشته شده توسط لورل اشاره به آن دارد که هاردی سرطان لاعلاج داشته‌است. برخی از خوانندگان نامه فکر می‌کردند این دلیل واقعی برای کاهش وزن سریع هاردی بوده‌است. لورل و هاردی هر دو به شدت سیگاری بودند. هال روچ گفته است که آن‌ها یک زوج "دودکش قطار باری" بودند.
در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۶، هاردی دچار یک سکته مغزی شدید شد که او را زمین گیر و محدود به تخت کرد و برای چند ماه قادر به صحبت کردن نبود. او در خانه باقی ماند و معشوقه‌اش لوسیل از او مراقبت می‌کرد. در اوایل آگوست ۱۹۵۷ او دچار دو سکته مغزی دیگر شد و به کمایی فرو رفت که دیگر هرگز از آن بیرون نیامد.
اولیور هاردی بر اثر ترومبوز مغزی در ۷ آگوست ۱۹۵۷ (۱۶ مرداد ۱۳۳۶) در سن ۶۵ سالگی درگذشت. بقایای سوزانده شده جسد اولیور هاردی در قبرستان پارک یادبود والهالا در نورث هالیوود، لس‌آنجلس واقع شده‌است.
استن لورل بیمارتر از آن بود که به تشییع جنازه دوست و هم‌بازی‌اش برود. او در همین رابطه اظهار داشت "بچه (لقب اولیور هاردی در زمان کودکی) درک خواهد کرد."
گزیده فیلم‌شناسی
۱۹۳۹ - زنوبیا (در نقش خودش)
۱۹۲۶ - گردباد ملایم
۱۹۲۶ - برومو و ژولیت
۱۹۲۶ - مادام میستری
۱۹۲۵ - زود باش!
۱۹۲۵ - جادوگر شهر از
۱۹۲۱ - بیگانه‌ای در دهکده
۱۹۲۱ - طوفان برف
۱۹۲۱ - گردشگر
۱۹۲۱ - سگ خوشبخت (اولین فیلم مشترک با استن لورل بود)
۱۹۲۰ - حیاط خلوت
۱۹۱۸ - پیام‌رسان
۱۹۱۷ - برده
۱۹۱۷ - بز
۱۹۱۶ - مرغان
۱۹۱۶ - بیبی دال
۱۹۱۶ - همه چیز برای یک دختر
۱۹۱۶ - اسپاگتی
۱۹۱۶ - گناهکاران
۱۹۱۵ - نوزاد
۱۹۱۴ - پلیس زن
۱۹۱۴ - جشن تولد کیسی
لورل و هاردی
استن لورل
فیلم‌شناسی لورل و هاردی