mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
ژنو

ژنو دومین شهر پرجمعیت کشور سوئیس (پس از زوریخ) و پرجمعیت‌ترین شهر روماندی (بخش فرانسوی زبان سوئیس) و مرکز استان ژنو است. این شهر در ساحل دریاچه ژنو قرار دارد.
در این شهر سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی و اروپایی زیادی قرار دارد از این رو یک شهر بین‌المللی محسوب می‌شود و میزبان بیشترین تعداد نهادهای بین‌المللی در جهان می‌باشد. از مهم‌ترین سازمانهای بین‌المللی در این شهر مقر اروپایی سازمان ملل متحد می‌باشد. همچنین دومین قطب اقتصادی کشور سوئیس و نهمین مرکز اقتصاد رقابتی جهان و سومین در اروپا بعد از لندن و زوریخ است.
این شهر در سالهای اخیر، یکی از بهترین شهرهای جهان بر پایه کیفیت زندگی به شمار می‌رود.
تاریخ
این شهر ۱۲۱ سال قبل از میلاد مسیح به امپراتوری رم پیوست و درسال ۱۷۹۸ انقلابیون فرانسه آن را تحت سلطه خود درآوردند و پس از پایان جنگ‌های ناپلئونی در سال ۱۸۱۵ به کنفدراسیون سوئیس پیوست.
جغرافیا
ژنو در موقعیت جغرافیایی۱۲°۴۶ شمالی و۰۹°۶ شرقی و در جنوب غربی انتهای دریاچه ژنو قرار دارد و دارای مساحت ۱۵٫۹۳کیلومتر مربع است. این شهر توسط دو رشته کوه آلپ و ژورا محاصره شده‌است. آب و هوای ژنو به دلیل همجواری با دریاچه معتدل و قاره‌ای مرطوب است همچنین تحت تاثیر آب و هوای اقیانوسی نیز قرار دارد.
مردم و دین
بر طبق آمار ثبت شده در سال ۲۰۰۰ ۷۲/۳٪ فرانسوی و ۴/۴٪ انگلیسی و ۴/۲٪ اسپانیایی و۴/۱ ٪ ایتالیایی و۴٪ از مردم ژنو به زبان آلمانی صحبت می‌کنند. دین این شهر از نظر تاریخی مسیحی پروتستان بوده اما به دلیل مهاجرت‌هایی که از فرانسه و دیگر کشورها به ژنو انجام شده جمعیت کاتولیک‌ها دوبرابر شده به طوری که ۳۷/۴٪از مردم شهر کاتولیک و حدود ۵٪از مردم نیز مسلمان هستند اما با این حال اکثریت مردم را پروتستان‌ها تشکیل می‌دهند.
اقتصاد
ژنو دومین قطب اقتصادی سوئیس می‌باشد و اقتصاد آن یک اقتصاد خدماتی است و بانکداری خصوصی از ارکان آن محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۹ به عنوان چهارمین شهر گران جهان شناخته شد اما اخیرا به عنوان هشتمین شهر گران جهان شناخته می‌شود. شرکت‌های بزرگ بسیاری نظیر کاترپیلار-اچ پی-ویتول و… در این شهر دفتر دارند و نمایشگاه اتومبیل ژنو از مهم‌ترین نمایشگاه‌ها در جهان است. در سال ۲۰۱۱ رقم بیکاری در این شهر حدود۶/۳٪بوده‌است. بیش از ۲۲۰۰۰نفر (مارچ۲۰۱۲) در مقر نهادهای بین‌المللی کار می‌کنند.
حمل و نقل
حمل و نقل ژنو از سیستم پیشرفته‌ای برخوردار است. سیستم ریلی این شهر توسط خود کشور سوئیس و فرانسه پشتیبانی می‌شود بنابراین از قطار پیشرفته TGV نیز بهره می‌برد و به شهرهای پاریس و مارسله و… نیز ارتباط دارد. حمل و نقل عمومی توسط اتوبوس، تاکسی و تراموا تامین می‌شود. بر اساس قانون تاکسی‌ها می‌توانند از جابه جایی کودکان و نوزادان سر باز زنند.
ایرانیان مقیم ژنو
محمدعلی جمال زاده
دکتر محمود حسابی
مهندس مهدی بازرگان
اردشیر زاهدی
زوریخ

زوریخ (به آلمانی: Zürich) بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر در کشور سوییس و مرکز کانتون زوریخ می‌باشد. جمعیت شهر زوریخ ۴۰۲،۷۶۲ نفر است (تاریخ آخرین برآورد جمعیت ۱۱ دی ۱۳۹۵). این شهر در شمال مرکزی سوییس، در دامنه کوه‌های آلپ جای گرفته‌است. زوریخ، مهمترین قطب اقتصادی سوییس به‌شمار رفته و گاه از آن به عنوان پایتخت فرهنگی این کشور یاد می‌شود؛ حال‌آن‌که پایتخت سیاسی سوییس، شهر برن است. زوریخ شهری با بهترین کیفیت زندگی در جهان شناخته می‌شود. این شهردر تاریخ ۲۸ شهریور سال ۱۳۹۴ به عنوان گرانقیمت‌ترین شهر جهان شناخته شد.
تقسیم‌بندی شهری
شهر زوریخ از ۱۲ منطقه یا به آلمانی سوئیسی از ۱۲ حلقه (Kreis) تشکیل شده‌است. این منطقه‌ها به ترتیب از یک تا دوازده نامگذاری شده‌اند. منطقه یک بخش قدیمی شهر زوریخ می‌باشد.
مناطق شهر زوریخ به ترتیب شماره گذاری
دانشگاه‌های زوریخ
دانشگاه زوریخ، با بیش از ۲۵،۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف تحصیلی، بزرگ‌ترین دانشگاه در کشور سوئیس محسوب می‌شود. در حال حاضر این دانشگاه دارای دانشکده‌های هنر، اقتصاد، حقوق، علوم پزشکی، دام‌پزشکی، علوم کاربردی، الهیات و فلسفه است.
دانشگاه پلی تکنیک زوریخ، یکی از دانشگاه‌های مهم کشور سوئیس است که مرکز آن در شهر زوریخ قرار گرفته‌است.
دانشگاه پلی تکنیک زوریخ در سال ۱۸۵۴ تاسیس شد و در سال ۱۸۵۵ پذیرش دانشجو را آغاز کرد. در ابتدا دارای دانشکده‌های معماری، مهندسی عمران، مهندسی مکانیک، شیمی، جنگل داری بود.
این دانشگاه همچنین در فهرست «برترین دانشگاه‌های جهان» که توسط موسسه اروپایی تحقیقات دانشگاهی انجام شد، در رده ۲۴ جهان قرار دارد. جایگاه این دانشگاه در بین برترین‌های جهان، در رشته‌های مهندسی، رده ۱۳ جهان و در رشته‌های علوم و ریاضیات، رده ۱۵ جهان می‌باشد.
این دانشگاه ۲۱ برنده جایزه نوبل را در لوح افتخارات خود دارد که یکی از آن‌ها آلبرت اینشتین بوده‌است.
در حال حاضر، بیش از ۱۷۱۸۷ در مقطع کارشناسی، دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دکترا ثبت نام کرده‌است. پرسنل دانشگاه ۱۰۰۴۰ نفر می‌باشند.
دانوب

شکل‌گیری رود دانوب در شهر دونا اشینگن پس از ترکیب دو رودخانه بریگاخ در سمت راست و رودخانه «برگ» در سمت چپ
دانوب رودی است در اروپا که از جنگل سیاه در آلمان سرچشمه می‌گیرد و در ناحیه دلتای دانوب در کشور رومانی به دریای سیاه می‌ریزد.
رود دانوب با ۲۸۵۰ کیلومتر دومین رود طولانی اروپا پس از ولگا است. قرار داشتن ۱۲۰۰ کیلومتر از دانوب در رومانی، آن را تبدیل به طویل‌ترین رود در این کشور کرده‌است.
دلتای رود دانوب در اروپا، با بیش از ۳۵۰۰ کیلومتر مربع وسعت، زیست‌بوم بیش از ۳۰۰ نوع پرنده، ۱۹۰۰ گونه گیاهی و ۱۳۳ نوع ماهی است.
نام دانوب
نام دانوب ریشه در زبان سکاها دارد که در دوران باستان ساکن این منطقه بوده‌اند. سکاها مردمان ایرانی بودند که در جنوب اروپا نشیمن داشتند. به گفته دکتر «گرد گروپ» استاد دانشگاه هامبورگ در کتاب «زرتشت و آیین میترا»
دانوب از زبان باستانی ایرانی ریشه گرفته و در اصل دانو به معنی رودخانه می‌باشد.
امروزه نام دانوب در زبان‌های گوناگون اروپایی به شیوه‌های گوناگون تلفظ می‌شود از جمله:
آلمانی: Donau
مجاری: Duna
صربی:  (دوناو)
اسلوواکی: Dunaj (دونای)
کرواتی: Dunav
اوکراینی:  (دونای)
بلغاری:  (دوناو)
رومانیایی: Dunăre
لاتین: Danuvius
انگلیسی: Danube
پیشینه فرهنگی
رود دانوب در شهر چپ
در پیدایش، توسعه و انتقال تمدن در اروپا و روم، رود دانوب نقش بسیار مهمی را دارا بود. حوضه رود دانوب تا مدت‌ها مرکز فعالیت فرهنگی ابتدایی بود و پیش از آنکه فعالیت‌های تمدن‌های کارتاژ و اتروسک در سرزمین‌های مدیترانه غربی شناخته شود، راهبر سایر بخش‌های اروپا بود. اندیشه‌هایی که از راه پراکندگی فرهنگی از مراکز کهن‌تر فرهنگی مانند مصر و میان‌رودان رسیده بود زندگی در این منطقه را تغییر داد. حوضه رود دانوب که از قلب اروپا به سوی غرب تا دریای سیاه گسترش داشت راهی طبیعی برای نفوذ از غرب آسیا به بخش شمالی اروپا به وجود آورده بود.
فرهنگی که رود دانوب به آن معروف است فرهنگ هالشتات می‌باشد. این فرهنگ از سال ۹۰۰ ق. م در شمال رشته کوه‌های آلپ و در حوضه دانوب آغاز شد. مردمی که در حوضه رود دانوب می‌زیستند و پدیدآورندگان این فرهنگ بودند، در تجارت کهربا، (ماده‌ای که از سواحل بالتیک استخراج می‌شد) مس، آهن، قلع (که برای تولید کالاهای مفرغی مورد نیاز بود) فعالیت داشتند. فرهنگ هالشتات که نخستین فرهنگ عصر آهن اروپای مرکزی است، در فرانسه، اسپانیا، انگلستان و نیز حوضه رودهای راین و دانوب و سرزمین‌های شرقی گسترش داشت. دست‌ساخته‌های آهنی و مفرغی بسیاری در مناطق پهناور دور از هم به دست آمده‌است، که در این میان شمشیر، سنجاق سینه و همه گونه ظرف و ابزارهایی که غالبا با طرح‌های هندسی و با شکل جانوران زینت داده شده‌است، یافت می‌شود.
محیط زیست
سلامتی و طبیعت رودخانه دانوب که در نه کشور واقع شده در معرض خطر است. فعالیت‌های کشاورزی، صید بی‌رویه ماهی و مدیریت غلط فاضلاب در این کشورها تنها بخشی از دلایل تهدید موجودیت این زیست‌بوم غنی و حاصلخیز است. نهادهای طرفدار محیط زیست در برخی کشورها تلاش می‌کنند آن را برای نسل آینده محافظت کنند.
جزیره دانوب
آمریکای جنوبی

آمریکای جنوبی یا آمریکای لاتین بخش جنوبی قاره آمریکا است. آمریکای جنوبی را گاه به عنوان قاره‌ای جدا نیز در نظر می‌گیرند.
آمریکای جنوبی در نیم‌کره غربی زمین واقع شده و بیشتر مساحت آن در نیم‌کره جنوبی است. آمریکای جنوبی از سمت غرب به اقیانوس آرام و از سوی شمال و شرق به اقیانوس اطلس محدود می‌شود. آمریکای شمالی و دریای کارائیب در شمال غرب آن واقع شده‌اند. محدوده آمریکای جنوبی را معمولا از شمال کشور کلمبیا تا جنوب کشور شیلی در نظر می‌گیرند. خط استوا از این قاره می‌گذرد و رود بزرگ آمازون و جنگل‌های بارانی آمازون در این قاره قرار دارد.
آمریکای جنوبی ۱۷،۸۴۰،۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۲کشور را در خود جای داده و جمعیت این قاره در سال ۲۰۰۵ میلادی جمعا ۳۷۲ میلیون نفر بود. به‌جز دوازده کشور مستقل، دو منطقه غیرمستقل به نام‌های گویان فرانسه و جزایر فالکلند نیز در آمریکای جنوبی قرار دارند که اولی از مستملکات فرانسه است و دومی جزئی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا به‌شمار می‌آید. افزون بر این‌ها، در برخی تقسیمات، ترینیداد و توباگو، پاناما و شماری از جزایر آنتیل متعلق به پادشاهی هلند را نیز جزئی از آمریکای جنوبی به حساب می‌آورند.
کشورهای آمریکای جنوبی
300px
فهرست شهرهای قاره آمریکای جنوبی
شبه‌جزیره ایبری

موقعیت شبه جزیره ایبری در نقشه اروپا
شبه جزیره ایبری در جنوب غربی اروپا قرار دارد و کشورهای اسپانیا، پرتغال، آندورا و جبل‌طارق را در بر می‌گیرد.
پیشینه
تاریخ‌دانان بر این باورند که نخستین تمدن در ایبری مربوط به مینوسی‌ها بود و بنیاد شهری در اندلس که در داستان‌ها به نام تارتسوس از آن یاد شده را به‌دست مینوسی‌ها دانسته‌اند. پس از این مردم، سلتی‌های هند و اروپایی تبار به این منطقه آمدند که بازمانده‌های زیادی از این قوم بر جای مانده‌است. اما سلتی‌ها در ایبری نتوانستند چندان در آرامش به‌سر ببرند و کارتاژهای سامی‌نژاد که در جریان جنگ اول پونی سرزمین‌های زیادی را از دست داده‌بودند برای جبران این مافات، کوچ‌نشین‌های متعددی را در شبه جزیره ایبری بنیاد کردند.
رومی‌ها در سال ۲۰۷ پیش از میلاد بار دیگر با کارتاژها درگیر شدند و پس از آن توانستند کارتاژها را به طور کامل از ایبری رانده و همه این سرزمین را تسخیر کنند.
استان هیسپانیا یکی از ناآرام‌ترین استان‌های امپراتوری روم بود و رومیان ناچار بودند پیوسته به سرکوب شورش‌ها در این منطقه بپردازند.
پس از سرنگونی امپراتوری روم، اسپانیا در سده پنجم میلادی توسط ویزیگوت‌ها که قومی ژرمن بودند فتح شد و گروهی از الان‌های ایرانی‌تبار نیز به اسپانیا آمدند اما فرهنگ رومی هم‌چنان برتری خود را در این شبه جزیره حفظ کرد و ادامه یافت.
سیانور

ساختار سیانور
اسید سیاندریک و سیانور‌ها دسته‌ای از نیتریل‌ها هستند که از نظر شیمیایی جزء هیدروکربن‌های ازت‌دار با فرمول R- CN هستند که عامل CN آن‌ها به شدت سمی است و موجب خفگی نسجی می‌شود.
فراورده‌های سیانید در عکاسی، واکنش‌های آزمایشگاهی، صنعت، حشره‌کشها و جونده‌کش‌ها (HCN) استفاده می‌شوند و در برخی از میوه‌ها، از قبیل بادام تلخ، دانه سیب، هسته هلو و آلو و اکثر دانه‌های تلخ وجود دارد.
آثار
سیانیدها با چند سازوکار باعث هیپوکسی بافتی می‌شوند:
مرکز تنفس را مهار و عمق تنفس را کم می‌کند.
با سرکوب میوکارد، برون‌ده قلب را کاهش می‌دهد
جدا شدن O۲ را از هموگلوبین مشکل می‌کند.
برخی از سیانیدها برای اتصال به آهن هموگلوبین با اکسیژن رقابت می‌کنند.
با آهن سیتوکروم اکسیداز در میتوکندریها اتصال ایجاد کرده و تنفس سلول را مختل می‌کند.
مرگ سریع
بوی بد دهان
چند و چون
مقدار مکفی سیانور در حد کاملا خطرناک
سیانوژن گازی است بی‌رنگ با بوی بادام تلخ که در جنگها استفاده می‌شود.
اسید سیاندریک مایعی است با بوی بادام تلخ و بیرنگ که به راحتی بخار می‌شود. سیانورها ترکیبات فلزی بنیان سیانید هستند و از همه خطرناکتر در بین آنها سیانور دو سدیم و سیانور دو پتاسیم (سیانور پتاس) که در مجاورت هوا یا در معده تحت اثر اسید کلریدریک باعث ایجاد اسید سیاندریک می‌شوند.
یک عدد بادام تلخ دارای یک میلی گرم اسید سیاندریک است. مقدار سمی اسید سیاندریک ۰/۰۱ گرم و مقدار کشنده آن ۰/۰۵ گرم است.
مسمومیت از راه تنفس شدیدتر بوده و علایم بالینی آن بستگی به راه تماس، مقدار مصرف و تاخیر در شروع درمان دارد.
نشانه‌های مسمومیت
تظاهرات اصلی مسمومیت با آن به شرح زیر است:
علائم زودرس: تظاهرات CNS شامل کنفوزیون، سردرد، اضطراب، تاکی‌کاردی یا برادی‌کاردی، هیپرپنه، هیپرتانسیون خفیف و تپش قلب است.
علائم دیررس: شامل علائم گوارشی نظیر تهوع و استفراغ، تاکی‌کاردی یا برادی کاردی، هیپوتانسیون، تشنج ژنرالیزه، کما، آپنه، گشادی مردمک (مدیاز)، عدم پاسخ یا پاسخ کند مردمک به نور، آریتمی، ایسکمی یا اسیستول، ادم ریوی است.
درمان آن هم مانند سایر مسمومیت‌ها استفاده از پادزهر اختصاصی است که شامل سه داروی آمیل نیتریت، سدیم نیتریت و سدیم تیوسولفات است.
یکی از علائم برای تشخیص سریع مسمومیت با سیانور، بوی بد بادام تلخ است که از دهان مصدوم یا هوای بازدمی او به مشام می‌رسد
در برخی کشورها محکومین به اعدام را در اتاق گاز با سیانور می‌کشند. آنها را به صندلی در اتاق گاز می‌بندند و مامور اعدام از بیرون دسته‌ای را می‌کشد. به این ترتیب بسته‌ای حاوی سیانور پتاس به درون ظرفی محتوی جوهر لیمو که در زیر صندلی تعبیه شده است، می‌افتد و گاز سیانور حاصله، باعث مرگ سریع محکوم می‌شود.
آراگون

آراگون یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن ساراگسا است. اهالی آراگون به زبان آراگونی تکلم می‌کنند
تقسیمات
این بخش از سه استان تشکیل شده‌است که عبارتند از:
استان ساراگوسا
استان هوئسکا
استان تروئل
آستوریاس

آستوریاس (به اسپانیایی: Asturias) یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. این بخش خود یکی از پنجاه استان اسپانیا است. پایتخت آن ابیه‌دو است. این استان ۷۸ دهستان دارد.
تاریخ
زمین نگاری و آب و هوا
زبان‌ها
تنها زبان رسمی در استان زبان اسپانیایی است.در این استان علاوه بر اسپانیایی زبان بومی منطقه بنام زبان آستوریایی نیز رواج دارد که در حدود چهارصد هزار تن گویشور دارد.در مناطق شرقی این استان زبان اوناویایی نیز بکار گرفته میشود .
جاذبه‌های گردشگری
کاستیا-لامانچا

کاستیا-لا مانچا یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن تولدو است.
استان کوئنکا
استان آلباسته
استان سیوداد رئال
استان گوادالاخارا
استان تولدو
کاستیا و لئون

کاستیا و لئون یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا و بزرگ‌ترین آن‌ها است.
این بخش بر پایه منطقه‌های تاریخی کاستیا قدیم و لئون تشکیل شده‌است.
این بخش مساحت ۹۴۲۲۳ کیلومترمربع از خاک اسپانیا را پوشش می‌دهد و دارای ۲/۵ میلیون نفر جمعیت (سال ۲۰۰۵) می‌باشد.
پایتخت آن بالادولید است.
تقسیمات
این بخش از نه استان تشکیل شده‌است که عبارتند از:
استان لئون
استان والنسیا
استان بورگس
استان سویا
استان زامورا
استان والادلید
استان سگوبیا
استان سالامانکا
استان آویلا
thumb
اکسترمادورا

اکسترمادورا (Extremadura) یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن مریدا است. مردم این منطقه به زبان اکسترامادورایی تکلم می‌کنند.
این بخش از دو استان کاسرس و باداخس تشکیل شده‌است.
right
گالیسیا

گالیسیا (به اسپانیایی: Galicia) یکی از بخش‌های خودمختار اسپانیا است و در شمال غرب شبه‌جزیره ایبری واقع شده‌است. پایتخت آن شهر باستانی و مذهبی سانتیاگو د کمپوستلا است. گالیسیا از سوی شرق با مناطق خودمختار "کاستیا و لئون" و "آستوریاس" و از سوی جنوب با کشور "پرتغال" هم مرز می‌باشد.
زبان‌های رسمی گالیسیا زبان اسپانیایی و زبان گالیسی هستند و زبان‌های دیگری مانند فالا و لئونی نیز در این منطقه رواج دارند.
گالیسیا کشوری با فرهنگ و آداب "سلتی" است.
از هنگام به دست آوردن خودمختاری در سال ۱۹۷۸ گالیسیا توسط دولت این منطقه (Xunta de Galicia) اداره می‌شود.
آب و هوا
آب و هوای این منطقه با شرایط جوی اقیانوس اطلس پیوندی مستقیم دارد؛ معتدل و به شدت مرطوب است. بارانهای شدید از ویژگی‌های خاص این منطقه می‌باشد. میانگین دمای هوا در ساحل دریا در لاکرونیا ۱۳،۸ درجه سانتیگراد و در ویگو ۱۴،۷ درجه است. در کوهپایه میانگین دمای هوا در سال حدود ۱۴ درجه و در مناطق کوهستانی مانند "پدرافیتا دو کابریرو" ۸ درجه است. میانگین میزان بارش سالیانه در گالیسیا حدود ۱۴۰۵ لیتر بر هر متر مربع بر آورد شده‌است. شمال غرب گالیسیا با داشتن میانگین ۱۵۰ روز بارندگی در سال پر باران‌ترین بخش کل اسپانیا می‌باشد.
تقسیمات
این بخش از چهار استان تشکیل شده‌است که عبارتنداز:
استان لاکرونیا
استان لوگو
استان اورنسه
استان پونتودرا
اقتصاد
گالیسیا یک منطقه با کنتراست اقتصادی بسیار بالاست. ساحل غربی گالیسیا با شهرهای بندری بزرگ مانند "ویگو" و صنایع دریائی و ماهیگیری مرفه و جمعیت آن رو به افزایش است. با این حال مناطق داخلی گالیسیا ("اورنسه" و "لوگو") با زمین‌های کوچک کشاورزی از نظر اقتصادی وابستگی کامل به کشاورزی دارند و از نظر اقتصادی ضعیف هستند. با این همه صنایع گردشگری رو به رشد، جنگلداری پایدار و کشاورزی ارگانیک توانسته‌اند بدون به خطر انداختن منابع طبیعی و فرهنگ‌های محلی در رشد اقتصادی گالیسیا سهیم باشند.
اقتصاد گالیسیا به صورت سنتی بر ماهیگیری و کشاورزی استوار است و در مقایسه با مناطق دیگر اسپانیا مهم‌ترین منبع درآمد گالیسیا ماهیگیری است.. بر همین اساس در "ویگو" مستقر است.
با این همه از سال ۲۰۰۲ بخش خدمات با شاغل کردن بیش از ۵۸۲۰۰۰ نفر از کل جمعیت کارگری (۱۰۷۲۰۰۰ نفر) بزرگترین بخش اقتصادی گالیسیا به‌شمار می‌رود.
صنایع بزرگ گالیسیا شامل کشتی‌سازی ("ویگو" و "فرول")، صنایع نساجی و سنگ (کارخانجات گرانیت در "لاکرونیا") می‌باشند.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴ جمعیت گالیسیا ۲۷۴۸۶۹۵ نفر می‌باشد که ۵۱،۷% آن را زنان و ۴۸،۳% را مردان تشکیل می‌دهند.
استان
مرکز استان
جمعیت
نام به لاتین
لاکرونیا
آکرونیا
۱۱۲۷۱۹۶
A Coruña
لوگو
لوگو
۳۳۹۳۸۶
Lugo
اورنسه
اورنسه
۳۱۸۳۹۱
Ourense
پونتودرا
پونتودرا
۹۴۷۳۷۴
Pontevedra
مورسیا

مورسیا یا مورثیا یا مرسیه یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است و یکی از ۵۰ استان آن است.
جغرافیا
پایتخت بخش خودمختار و مرکز استان مورسیا است.
این استان ۴۶ دهستان دارد.
نام کامل رسمی این منطقه جامعه خودمختار بخش مورثیا است.
برخلاف دیگر بخش‌های خودمختار اسپانیا که چندین استان را دربرمی‌گیرند، این بخش از یک استان تشکیل شده‌است.
بخش خودمختار مورسیا
مورسیا (شهر)

مورسیا شهری در منطقه خودمختار مورسیا در کشور اسپانیا است.
وجه تسمیه
منابع عربی و اسلامی نام این شهر را مرسیه گفته‌اند. بنیادگذار این شهر عبدالرحمن داخل نام داشت.
مشاهیر
محی‌الدین ابن عربی (۱۱۶۵-۱۲۴۰)، اندیشمند صوفی.
دیگو دساودرا فاخاردو (۱۵۸۴-۱۶۴۸)، نویسنده و دیپلمات.
فرانسیسکو سالزیو (۱۷۰۷-۱۷۸۳)، پیکرتراش در سبک باروک.
خوزه مونیینو، کنت فلوریدابلانکا (۱۷۲۸-۱۸۰۸)، سیاست‌مدار و وزیر شارل سوم شاه اسپانیا.
خوآن دلا سیروا (۱۸۹۵-۱۹۳۶) مخترع هواچرخ.
فرانسیسکو سانچز باوتیستا (۱۹۲۵-) شاعر.
نابارا

نابارا (به اسپانیایی: Navarra) یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا و یکی از ۵۰ استان آن است.
پایتخت بخش خودمختار و مرکز استان، پامپلونا است.
این استان ۲۷۲ دهستان دارد.
جشن‌های ۱۰ روزه سن فرمین یکی از معروف‌ترین جشن‌های دنیاست که همه ساله از ۱۷ ژوئیه شروع و به مدت ۱۰ روز ادامه پیدا می‌کند.
در این جشن با رها کردن گاو در خیابان‌های شهر به جشن و پایکوبی می‌پردازند.
طبق آمار به دست آمده از سال ۱۹۲۴ تا سال ۲۰۰۸، ۱۳ نفر بر اثر برخورد با گاوهای خشمگین جان خود را از دست داده‌اند.
مادرید (بخش خودمختار)

مادرید (تلفظ اسپانیایی: کمونیداد د مادرید Comunidad de Madrid)یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن مادرید است. مادرید پایتخت اسپانیاست
http://www.madrid.org/cs/Satellite?pagename=ComunidadMadrid/Home
جزایر بالئاری

جزایر بالئاری ، مجمع‌الجزایری در غرب دریای مدیترانه و نزدیک به ساحل شرقی شبه‌جزیره ایبری است
یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا و یکی از ۵۰ استان آن به‌شمار می‌آید.
پایتخت این استان پالما دمایورکا و ۶۷ دهستان دارد.
این منطقه شامل جزیره‌های مایورکا و مینورکا، ایبیزا، فورمنترا و چند جزیره کوچک دیگر است که همه از مناطق گردشگری مشهور اروپا هستند.
جزایر بالئاری
جزایر قناری

جزایر قناری (; ، ) مجمع‌الجزایری است مرکب از هفت جزیره در اقیانوس اطلس، نزدیک به ساحل مراکش و یکی از ۱۷ منطقه خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن لاس پالماس است.
سیاست
مراکش نیز بر این جزایر ادعای مالکیت دارد.
نام‌گذاری
قناری یا کاناری از ریشه لاتین به معنی سگ است و «گران کاناریا» سگ‌های بزرگ معنی می‌دهد (سومین جزیره بزرگ در بین جزایر قناری).
نام پرنده قناری از نام این جزیره‌ها گرفته شده، چراکه این پرنده بومی این منطقه (و نیز منطقه مادیرا) است. نام منطقه از نام لاتین آن Insularia Canaria گرفته شده که به معنی «جزیره سگ‌ها» است. این نام را رومیان به خاطر سگ‌های وحشی‌ای که در آن‌جا پراکنده بودند به این جزایر دادند.
«جزایر قناری» را در متن‌های فارسی میانه «جاودان کث» می‌نامیدند که به معنای شهر جاودان است. ایرانیان این جزایر را نقطه آغاز نیمروز (نصف‌النهار) می‌شمردند. پس از ظهور اسلام و ترجمه کتاب‌های پهلوی به زبان عربی، این اصطلاح نیز به گونه «جزایر خالدات» به عربی ترجمه شد.
دین
بسیاری از مردم مسیحی، در درجه اول کاتولیک هستند. مذهب کاتولیک، از زمان فتح مجمع الجزایر قناری دین اکثریت (برای بیش از پنج قرن پیش) بوده‌است. پطرس بتانکوری و ژوزه د آنچیتا دو قدیس کاتولیک عمده در جزایر قناری به دنیا آمده‌اند. هر دو در جزیره تنریف به دنیا آمدند؛ به ترتیب مبلغان در گواتمالا و برزیل. کندلاریا مرکز زیارتی کاتولیک شهرستان در این مجمع‌الجزایر است، چرا که در این مکان کلیسای ویرجین از کندلاریا قرار دارد که مکان حامی مقدس در جزایر قناری است.
سایر ادیان شامل اسلام، مسیحیان پروتستان، آیین هندو، ادیان چینی، بودیسم، بهائی و یهودیت در اقلیت هستند.
همچنین یک دین غیرمسیحی بومی، کلیسای گوانچه پوئبلو وجود دارد.
جغرافیا
نام هفت جزیره این مجمع‌الجزایر و مراکز آن‌ها بدین شرح است:
تنریف (مرکز سانتا کروس د تنریفه);
گرن کاناریا (مرکز لاس‌پالماس گرن کاناریا);
لانزاروته (مرکز آرسیفه);
لاپالما (مرکز سانتا کروز لاپالما);
لا گومرا (مرکز سان سباستیان لا گومرا);
ال هیرو (مرکز والورده);
فوئرته‌ونتورا (مرکز پوئرتو دل روساریو).
نزدیکترین جزیره ۱۰۸ کیلومتر از کرانه شمال غربی آفریقا فاصله دارد.
این بخش از دو استان سانتا کروس و لاسپالماس تشکیل شده است
پارک
جزیره
Parque Nacional de la Caldera de Taburiente
La Palma
پارک ملی گاراجونای
La Gomera
Teide National Park
Tenerife
Timanfaya National Park
Lanzarote
جدول زیر مرتفع‌ترین کوه‌های هر یک از جزایر را مشخص کرده‌است:
Hacha Grande، کوهی در جنوب لانزاروته
کوه
ارتفاع
جزیره
متر
فوت
تید
تنریف
Roque de los Muchachos
لا پالما (جزیره)
Pico de las Nieves
گران کاناریا
Pico de Malpaso
El Hierro
پارک ملی گاراجونای
لا گومرا
Pico de la Zarza
فوئرته‌ونتورا
Peñas del Chache
لانزاروته
Aguja Grande
La Graciosa
Caldera de Alegranza
Alegranza
Caldera de Lobos
Lobos
La Mariana
Montaña Clara
جمعیت
Population history
جمعیت هر کدام از جزایر به صورت جداگانه طبق آمار سال ۲۰۱۰ به شرح زیر است:
تنریف - ۹۰۶،۸۵۴
گران کاناریا - ۸۴۵،۶۷۶
لانزاروته - ۱۴۱،۴۳۷
فوئرته‌ونتورا - ۱۰۳،۴۹۲
لا پالما (جزیره) - ۸۶،۳۲۴
لا گومرا - ۲۲،۷۷۶
El Hierro - ۱۰،۹۶۰
آب و هوا
نگارخانه گیاهان بومی
افتتاح موزه زیرآبی در جزایر قناری
هنر مند بریتانیایی در اعماق آب‌های لانزاروت جزایر قناری، تندیس‌هایی از انسان با اندازه‌های واقعی ساخته و اولین موزه زیرآبی در اروپا را به وجود آورده است.
مالاگا

مالاگا شهری است در بخش خودمختار اندلس در جنوب کشور اسپانیا مرکز شهرستانی به همین نام.
با جمعیت ۵۶۱۲۵۰ خود در سال ۲۰۰۷ ششمین شهر پرجمعیت سراسر اسپانیاست.
در منتهی‌الیه غرب دریای مدیترانه و در ۱۰۰ کیلومتری تنگه جبل الطارق واقع شده‌است.
منابع عربی و اسلامی نام این شهر را ملاقه و مالقه گفته‌اند.
مالاگا یکی از بنادر بزرگ (هاب پورت) اروپا می‌باشد.
نیم‌کره جنوبی

150pxتصویر عمودی لامبرت از نیم‌کره جنوبی زمین
نیم‌کره جنوبی نیمی از سطح هر سیاره است که از استوای سیاره در طرف جنوب قراردارد.
در نیم‌کره جنوبی زمین خشکی‌ها و جمعیت بسیار کمتر از نیم‌کره شمالی است.
کشورهای نیم‌کره جنوبی
کشورهای آفریقای
کاملا در نیم‌کره جنوبی
آفریقای جنوبی
آنگولا
بوتسوانا
بوروندی
تانزانیا
رواندا
زامبیا
زیمبابوه
سوازیلند
سیشل
کومور
لسوتو
ماداگاسکار
مالاوی
موریس (جزیره)
موزامبیک
نامیبیا
بیشتر در نیم‌کره جنوبی
جمهوری دموکراتیک کنگو
جمهوری کنگو
گابن
قسمتی در نیم‌کره جنوبی
اوگاندا
سائوتومه و پرینسیپ
سومالی
کنیا
گینه استوایی
کشورهای آسیایی
کاملا در نیم‌کره جنوبی
تیمور شرقی
بیشتر در نیم‌کره جنوبی
اندونزی
قسمتی در نیم‌کره جنوبی
مالدیو
کشورهای اقیانوسیه‌ای
کاملا در نیم‌کره جنوبی
نیوزلند
استرالیا
پاپوآ گینه نو
تونگا
نیوکالدونیا
جزایر سلیمان
ساموآ
فیجی
ناورو
تووالو
وانواتو
بیشتر در نیم‌کره جنوبی
کیریباتی
کشورهای آمریکای جنوبی
کاملا در نیم‌کره جنوبی
اوروگوئه
آرژانتین
بولیوی
پاراگوئه
پرو
شیلی
بیشتر در نیم‌کره جنوبی
اکوادور
برزیل
قسمتی در نیم‌کره جنوبی
کلمبیا
پرت (استرالیا)

پرت مرکز ایالت استرالیای غربی در کشور استرالیا است. جمعیت ۲،۰۲۱،۲۰۰ نفری پرت، این شهر را به بزرگترین شهر استرالیای غربی تبدیل کرده‌است. همچنین این شهر چهارمین شهر بزرگ استرالیا نیز محسوب می‌شود که فاصله آن تا سیدنی نزدیک به ۳۸۰۰ کیلومتر است.
تاریخچه
این شهر در سال ۱۸۲۹ توسط کاپیتان اسکاتلندی نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا «جیمز استرلینگ» (James Stirling) بنیان‌گذارده شد.
دانشگاه استرالیای غربی
مریدا

مریدا (در اسپانیایی: Mérida) مرکز ناحیه خودگردان اکسترمادورا در کشور اسپانیا است. شهر مریدا در استان باداخوس واقع شده و در سال ۲۰۰۲ میلادی ۵۰،۷۰۰ نفر جمعیت داشت.
شهر مریدا در سال ۲۵ میلادی با نام امریتا آگوستا بنا به فرمان سزار آگوستوس بنا شد. بنای این شهر برای پاسبانی از یک گردنه و پل بر روی رودخانه گوادیانا بود.
استوا

خط استوا.
کشورهایی که خط استوا از آن‌ها می‌گذرد (رنگ قرمز) و کشورهایی که نصف‌النهار مبدا از آن‌ها می‌گذرد (آبی).
استوا (عامیانه: استوا) یا نیمگان نام خطی فرضی است که کره زمین را به دو بخش نیمکره شمالی و نیمکره جنوبی بخش می‌کند.
فاصله نقاط بر روی خط استوا از قطب‌های شمال و جنوب به یک اندازه‌است.
خط استوا مبدا عرض جغرافیایی و درجه آن صفر می‌باشد. ۹۰ درجه عرض جغرافیایی به سوی شمال خط استوا و ۹۰ درجه دیگر آن به سوی جنوب خط استوا کشیده شده‌است. در کره زمین، هر یک از این عرض‌ها به فاصله‌های برابر قرار گرفته و به طور میانگین هر درجه آن معادل ۰۴۲/۱۱۱ کیلومتر یا ۶۹ مایل محاسبه شده‌است.
خط استوای زمین هم‌چنین بزرگ‌ترین محیط را با درازای ۴۰۰۷۶ کیلومتر دارا می‌باشد. هر اندازه به سوی شمال یا جنوب خط استوا برویم، محیط عرض جغرافیایی کوچک می‌شود تا این که در نقطه قطب به درجه صفر نزدیک می‌شود.
سطح کره زمین در خط استوا به مقدار ۴۰۰۰۰ کیلومتر در شبانه‌روز حرکت می‌کند. این به معنای سرعتی برابر ۱۶۷۰ کیلومتر بر ساعت است. این سرعت از تقسیم محیط کره زمین در خط استوا (حدود ۴۰۰۷۰ کیلومتر) بر تعداد ساعات شبانه‌روز (۲۴) محاسبه می‌شود.
نام خط استوا در فارسی کاربردی دیرینه دارد و در اشعار فارسی نیز دیده می‌شود: نمونه از خاقانی:
مرکب همت بتاز یک‌ره و بیرون جهان از سر طاق فلک تا به حد استوا
نظامی خمسه
سعدی
کشاورزی در مناطق استوایی
در مناطق استوایی بیشتر کشت قهوه و کائوچو رواج دارد. چرا که این مناطق محیط بسیار مناسبی برای کشت این محصولات هستند و می‌توان گفت که مواد اولیه بیشتر شرکت‌های مشهور تولید قهوه جهان، در این مناطق وجود دارد و این کارخانه‌ها در مناطق استوایی دارای مزارع انحصاری هستند.
در آغاز قرن نوزدهم میلادی هم کشورهای استعمارگر از این مسئله و سود زیادی که در کشت قهوه و کائوچو در این مناطق وجود دارد، با خبر بودند. از همین رو در آن سال‌ها بخش زیادی از جنگل‌های استوایی را با آتش زدن یا قطع کردن درختان از بین بردند و به مزارع تبدیل کردند.
گذر از مناطق
مختصات‌ها
کشور، قلمرو یا دریا
توضیحات
اقیانوس اطلس
خلیج گینه
Ilhéu das Rolas
اقیانوس اطلس
خلیج گینه
Passing 9 km south of central Butembo
Passing 32 km south of central کامپالا
دریاچه ویکتوریا
Passing through some islands of
Passing 6 km north of central کیسومو
اقیانوس هند
Passing between Huvadhu Atoll and Fuvahmulah of the
The Batu Islands, سوماترا and the Lingga Islands
Karimata Strait
بورنئو
تنگه ماکاسار
سولاوسی
Gulf of Tomini
دریای ملوک
Kayoa and هالماهرا islands
دریای هالماهرا
Gebe Island
اقیانوس آرام
Passing 570 m north of Waigeo island, Passing 13 km south of آرانوکا atoll, Passing 21 km south of جزیره بیکر،
Isabela Island in the گالاپاگوس
اقیانوس آرام
Passing 24 km north of central کوئیتو، near Mitad del Mundo
Passing 4.3 km north of the border with پرو
آمازوناسرورایماAmazonasپاراآماپاPará - islands in the mouth of the آمازون (رود)
اقیانوس اطلس
رده:شهرهای باستانی ایران

شهرهای باستانی ایران
پیرنه

دریاچه آرتوست در پیرنه
پیرنه رشته‌کوهی است در جنوب غربی اروپا و مرز طبیعی بین فرانسه و اسپانیا است.
این کوه‌ها شبه جزیره ایبری را از فرانسه جدا می‌کنند و امتداد آن حدود ۴۳۰ کیلومتر از خلیج بیسکای در اقیانوس اطلس تا دماغه کرئوس در دریای مدیترانه‌است.
نام آن به فرانسوی Pyrénées، به اسپانیایی Pirineos، به کاتالانی Pirineus و به باسکی Pirinioak تلفظ می‌شود.
کشور کوچک آندورا تماما درون این رشته‌کوه قرار دارد. بلندترین قله پیرنه، آنتو (۳۴۰۴ متر) نام دارد که در گوشه شمال شرقی منطقه آراگون اسپانیا واقع شده‌است.
این رشته‌کوه در اثر برخورد شبه جزیره ایبری با قاره اروپا در حدود ۵۰ میلیون سال پیش یعنی در مرحله کوهزایی آلپی پدید آمده‌است و این برخورد همچنان ادامه دارد.
هندوچین

سبز تیره: همیشه جزء هندوچین به‌شمار می‌آید. سبز روشن: معمولا به‌شمار می‌آید، قرمز: گاهی به‌شمار می‌آید.
هندوچین در سال ۱۸۸۶
هندوچین منطقه‌ای است در جنوب شرقی آسیا و شامل کشورهای ویتنام، کامبوج، لائوس، سنگاپور، میانمار (برمه)، تایلند و بخشی از مالزی است.
از دید تاریخی، کشورهای جنوب شرق آسیا زیر نفوذ فرهنگی هند و چین بوده‌اند، البته درجات این نفوذ تفاوت‌های دارد.
بیشتر کشورهای منطقه هندوچین بیشتر از هندوستان نفوذ فرهنگی پذیرفته‌اند ولی در مورد کشور ویتنام این مسئله به‌وارونه است و این کشور بیشتر تحت نفوذ فرهنگی چین بوده‌است. نفوذ کم‌تر هندی بر فرهنگ ویتنام زمانی پدید آمد که ویتنام به هنگام گسترش روبه‌جنوب، بر تمدن چامپا نیز چیره شد.
جغرافیا
ویتنام، تایلند، میانمار، لائوس، سنگاپور، کامبوج و مالزی کشورهای تشکیل دهنده این منطقه هستند.
این منطقه از جنوب شرقی به دریای چین جنوبی و خلیج تایلند از جنوب به شبه جزیره مالزی و از غرب به دریای اندامان متصل می‌شود.
آب و هوای این منطقه گرم و شرجی است و همواره زمین لرزه‌ها و سیل‌های زیادی در این منطقه رخ می‌دهد.
همچنین این منطقه در معرض بادهای موسمی قرار دارد.
این شبه جزیره، در کنار شبه جزیره عربستان، شبه جزیره هند و شبه جزیره کره، از بزرگترین شبه جزایر آسیا می‌باشند. سیل در تایلند
مجمع‌الجزایر مالایی

مجمع‌الجزایر مالایی
مجمع‌الجزایر مالایی نام گروه بزرگی از جزیره‌ها در جنوب شرقی آسیا، بین هندوچین و استرالیا است.
این مجمع‌الجزایر بزرگ‌ترین گروه از جزیره‌ها در جهان است و بیش از ۱۳ هزار جزیره از اندونزی و در حدود ۷ هزار جزیره از فیلیپین را شامل می‌شود.
در محل، این منطقه را بیشتر با نام «هند شرقی» می‌نامند.
گاه گینه نو را نیز بخشی از این مجمع‌الجزایر به‌شمار می‌آورند.
ایرلند

جزیره ایرلند سومین جزیره بزرگ اروپا و بیستمین جزیره بزرگ دنیاست که در شمال غربی اروپا قرار دارد و شامل جمهوری ایرلند و ایرلند شمالی است. در شرق جزیره‌ی ایرلند، بریتانیای کبیر قرار دارد و دریای ایرلند در میان این دو قرار دارد. نام کشور در زبان اصلی شان "ایر Eire" است و همچنین از ملیت شان با عنوان "ایرین Eireann" یاد می‌شود.
جمعیت این جزیره کمی بیشتر از ۶ میلیون نفر است و از این تعداد ۴ میلیون نفر در جمهوری ایرلند ساکن‌اند.
از دیدگاه سیاسی جمهوری ایرلند پنج ششم از جزیره را در اختیار دارد. یک ششم بقیه جزیره را ایرلند شمالی تشکیل می‌دهد که جزئی از کشور پادشاهی متحده است.
بورنئو

جزیره بورنئو سومین جزیره بزرگ جهان است که حدود ۷۴۳۳۳۰ کیلومتر مربع وسعت دارد و در مرکز شبه جزیره مالایا و اندونزی واقع است. بورنئو بخشی از منطقه آسیای جنوب شرقی به شمار می‌رود.
جزیره بورنئو از نظر سیاسی بین کشورهای اندونزی، مالزی و برونئی تقسیم شده است، و تنها جزیره‌ای در جهان است که بین سه کشور تقسیم شده است.
کوه کینبالو
سنگ‌نگاری

سنگ‌نگاری یا پتروگرافی شاخه‌ای از سنگ‌شناسی (پترولوژی) است که در آن منشا سنگ‌ها، به‌ویژه فرایند تشکیل آن‌ها، مورد مطالعه علمی قرار می‌گیرد. سنگ‌نگاری بخشی از سنگ‌شناسی است که به توصیف ویژگی‌های سنگ‌های سازنده زمین می‌پردازد و به منشا و خاستگاه آن‌ها کاری ندارد. این مطالعات در واقع آغازگر سنگ‌شناسی است که در ادامه به دلیل و نحوه تشکیل سنگ‌ها منتهی می‌شود که در سنگ‌زایی مورد مطالعه قرار می‌گیرد. در مقایسه، می‌توان سنگ‌شناسی را به علم مکانیک تشبیه کرد که به دو شاخه سینماتیک و دینامیک تفکیک می‌شود. در این مقایسه، سنگ‌نگاری معادل سینماتیک، و سنگ‌زایی معادل دینامیک است.
تیمز

تیمز رودی است در جنوب انگلستان به طول ۳۴۶ کیلومتر که عمده شهرتش به دلیل عبور از شهر لندن است. این رود از شهرهای آکسفورد، ریدینگ و ویندزور نیز گذشته و در انتها به دریای شمال می‌ریزد.
این رود شاه‌راه اصلی بین لندن و وستمینستر در سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی بوده‌است. تا قبل از سال ۱۸۱۴ در طی عصر یخبندان کوچک این رود بارها در فصل زمستان دچار یخ‌زدگی می‌شده‌است ولی پس از آن و به دنبال گرم شدن هوا دیگر هیچ گاه به‌طور کامل یخ نزده‌است. در سال ۱۸۲۵ و به دنبال ساختن پل لندن به دلیل کمتر بودن تعداد پایه‌های پل جدید جریان آب در این رود سریعتر شده‌است و بیش از پیش مانع یخ زدن آب این رود شده‌است. در سده ۱۸ و به دنبال تبدیل لندن به یک مرکز مهم اقتصادی امپراتوری بریتانیا، این رودخانه یکی از پر رفت‌وآمدترین شریان‌های آبی در جهان بوده‌است.
Puente de la Torre, Londres, Inglaterra, 2014-08-11, DD 092
پل‌ها و تونل‌های بسیاری از عرض این رود گذشته و شمال و جنوب لندن را به هم پیوند می‌دهند.
شبه‌قاره هند

بازیابی = ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳
شبه‌قاره هند بخش شبه جزیره‌ای جنوب آسیا است. این شبه قاره در برگیرنده کشورهای هند، پاکستان، بنگلادش، نپال، بوتان و گاه میانمار (برمه) است.
از دید جغرافیایی شبه قاره بودن آن به‌خاطر این است که بر صفحه زمینساختی که در شکل قابل مشاهده است، جدا از قاره آسیا قرار دارد.
نحوه جابه‌جایی شبه قاره هند بین ۲۰ تا۵۰ میلیون سال پیش
Orthographic projection of Indian subcontinent
داهومی

داهومی نام قدیمی کشوری است که اکنون بنین نام دارد.
کویته

کویته () (به اردو: کوئثه) مرکز استان بلوچستان در کشور پاکستان است.
کویته که در نزدیک مرز افغانستان در قندهار است، دارای جمعیت مختلط قومی بوده که عمدتا اقوام هزاره، پشتون و بلوچ دران زندگی نموده و تعداد اقوام هزاره که در زمان امیر عبد الرحمان خان از افغانستان مهاجرت نموده بودند، نیز درآنجا سکونت داند که تا امروز به زبان فارسی تکلم می‌نمایند. نظام حکومتی به شکل فدرالی بیشتر بدست بلوچها بوده و پشتو زبانان از اختیارات کمی برخوردار اند.
اما در سالهای اخیر دهه ۹۰ میلادی اتحاد پشتونها به‌وسیله تحرک پشتون‌گرایی که در راس آن محمود خان اچگزی قرار دارد، تا اندازه آنها حضور خودشان را متجلی نموده‌اند. البته این حزب سیاسی قومی موسوم به پشتونخواه ملی عوامی پارتی، از حکومت افغانستان به رهبری حامد کرز به علت پشتون بودن آن حمایت می‌نماید. بزرگ‌ترین اغتشاشات را در بلوچستان در این اواخر پشتون‌ها و به دنبال آن در سال ۲۰۰۶ بلوچها داشتند که حکومت مشرف را به چالشهای سختی درگیر ساخت. قتل رهبر بلوچها توسط ارتش پاکستان در درگیریهای اخیر در این ولایت، خشم این طایفه را نسبت به نخبگان پنجاب برانگیخته‌است.
بلوچستان دارای شهرستان‌های کوچک و بزرگ است که عمده‌ترین آنها، پشین، مستونگ، کچلاک، نورالهی است.
خیبر پختونخوا

خیبر پختونخوا (، ) با نام پیشین ایالت مرزی شمال غربی یکی از ایالت‌های کشور پاکستان است. مرکز این ایالت شهر پیشاور است.
بیشینه ساکنان این ایالت پشتون هستند.
در زبان اردو بیشتر، این ایالت را سرحد می‌نامند و قوم‌گرایان پشتو از آن با نام پختون‌خوا (به معنی ناحیه پشتون) یاد می‌کنند.
+ Provincial symbols of KPK (unofficial)
Provincial animal
Straight-horned Markhor
90px
Provincial bird
White-crested Kalij pheasant
90px
Provincial tree
Indian date
90px
Provincial flower
Apple of Sodom
90px
Provincial sport
Pashtun archery
90px
شهرستان‌ها
شهرستان‌های (به اردو: اضلاع) این ایالت عبارتند از:
شهرستان نوشهره
سوات
شهرهای مهم
ایبت‌آباد
Bannu
Balakot
Besham
Batagram
Daggar
چارسده
چیترال
دیره اسماعیل‌خان، پاکستان
Dir
Hangu
Haripur
Havelian
کوهات
Kulachi
Lakki Marwat
Latamber
Malakand
Mansehra
مردان
نوشهره
Martung
الپوری
پیشاور
صوابی، پاکستان
مینگوره
Tank
آناتولی

ترکیه کنونی. آناتولی به بخش آسیایی ترکیه گفته می‌شود.
آناتولی (از ، «برآمدن خورشید»، «شرق») یا ترکیه آسیایی، شبه جزیره آناتولی یا فلات آناتولی، هم می‌نامند.
منطقه کنونی آناتولی از شمال به دریای سیاه از جنوب به دریای مدیترانه و از غرب به دریای اژه محدود می‌شود؛ این منطقه از طریق تنگه بسفر و داردانل از سرزمین اصلی اروپا جدا می‌شود. پاره خاوری ترکیه از زمان رومیان «آسیای صغیر» یا آسیای کوچک گفته شده‌است؛ و منطقه شرقی ترکیه سرزمین کوهستانی ارمنستان می‌باشد.
نام‌شناسی
نقشه ۱۹۱۱ میلادی.
آناتولی واژه یونانی آناتول به معنی شرق یا طلوع آفتاب است. مرجع این نام‌گذاری در طول تاریخ متغیر بوده‌است. شاید در اصل تنها برای نامیدن مستعمرات ایونیان در ساحل آسیای صغیر کاربرد داشته‌است. در امپراتوری بیزانس نیز آناتولیکا به بخش‌های میانی و غربی ترکیه امروزی گفته می‌شده‌است.
شرق ترکیه
ویلیام روبرت، در کتاب اطلس تاریخی
ارمنستان غربی به بخشی از سرزمین کوهستانی ارمنستان و منطقه‌ای از کرانه رودخانه کورا و ساحل دریای سیاه، به سمت ارمنستان کوچک و کوهستانهای پونتیک، به طرف دشتهای شمال میان رودان، گفته می‌شود و تغییر این نام به آناتولی شرقی از سوی حکومتها و منابع ترک در راستای نادیده انگاشتن جغرافیای تاریخی این منطقه از جهان است در صورتی که آناتولی، در واقع، به منطقه‌ای از آسیای صغیر گفته می‌شود که فلات ارمنستان به هیچ وجه در آن قرار نمی‌گیرد.
کلمه کوهستانها یا فلات ارمنستان کلمه‌ای کاملا علمی است که از لحاظ زمین‌شناسی به مناطق خاص جغرافیایی، که دارای شرایط یکسان از لحاظ جغرافیایی و زمین‌شناسی هستند، گفته می‌شود. فلات ارمنستان از لحاظ علمی عبارت است از برجستگیهایی در سطح زمین که پیدایش آن‌ها معلول شرایطی خاص در آسیا بوده. این برجستگیها را زمین‌شناس معروف آلمانی، اتو ویلهلم هرمان فن آبیش بلندیها یا کوهستانهای ارمنستان نامیده‌است.
تاریخ آسیای کوچک
مناطق باستانی آسیای صغیر
در سال ۲۰ پیش از میلاد، درفش رومیان بازگردانده می‌شود. آناتولی و سوریه توسط دولت اشکانی به روم پس داده می‌شود.
این منطقه از زمان غلبه کورش بزرگ بر پادشاه لیدی تا آمدن اسکندر، همواره بخشی از شاهنشاهی ایران هخامنشی بود.
در سال ۱۹۶ میلادی امپراتوری روم براین سرزمین تسلط یافت. در سال ۳۹۵ میلادی با تجزیه دولت روم به دو امپراتوری روم شرقی و امپراتوری روم غربی، سرزمینی که شامل ترکیه کنونی است قسمتی از روم شرقی یا بیزانس گردید. پایتخت این دولت شهر بیزانس بود؛ که در زمان کنستانتین امپراتور روم و با رسمیت یافتن مذهب مسیح تغییر نام یافت و به «کنستانتینوپولیس» نامور شد. اما ترکان مهاجر که آرام آرام وارد شبه جزیره آناتولی شده بودند توانستند پس از دو قرن با قدرت تمام این سرزمین را از آن خود کنند تا سرانجام سپاهیان محمد دوم در سال ۱۴۵۳ شهر مسیحی «کنستانتینوپولیس» را گشودند و به عمر روم شرقی در این منطقه پایان دادند.
پادشاهان امپراتوری عثمانی همواره سیاست پان‌ترکیسم گره خورده با پان اسلامیسم را دنبال می‌کردند و تشکیل یک حکومت ترک بزرگ از غرب آناتولی تا دشت ترکستان چین که همه اقوام ترک‌زبان را شامل شود و تحت حمایت و رهبری ترکیه عثمانی باشد را در سر می‌پروراندند.
تاریخ ترکیه
سرزمین کوهستانی ارمنستان
جزیره (میانرودان)
یادداشت
رومیان از دست دادن درفش خود را ننگی شوم و شکستی سنگین می‌دانستند.
دریای کارائیب

نقشه آمریکای مرکزی و دریای کارائیب
نقشه دریای کارائیب: آبی = اقیانوس کارائیب سبز = آنتیل
دریای کارائیب دریائی است در غرب اقیانوس اطلس، منطقه کارائیب در آمریکای مرکزی. نام این دریا را در متون قدیمی‌تر دریای غرائب نیز نوشته‌اند.
تاریخچه
نام کارائیب از نام قوم سرخ‌پوست «کاریب» گرفته شده که در زمان رسیدن اروپائیان به این منطقه، یعنی در اواخر سده پانزدهم، قوم چیره بر منطقه را تشکیل می‌دادند.
پس از کشف منطقه هند غربی توسط کریستف کلمب در ۱۴۹۲ میلادی، اصطلاح اسپانیایی آنتیلاس برای نامیدن این مناطق رواج یافت و هنوز هم در تعدادی از زبان‌های اروپایی دریای کارائیب را «دریای آنتیل» می‌نامند.
تونس (شهر)

شهر تونس پایتخت کشور جمهوری تونس می‌باشد.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ برابر با ۶۹۹،۷۰۰ بوده و مرکز استان تونس نیز هست.
شهر تونس در انتهای خلیج تونس قرار گرفته‌است.
تاریخچه
شهر تاریخی کارتاژ (غرطاجنه در منابع عربی و اسلامی) نزدیک این شهر بوده‌است.
شهر تونس در سده پنج هجری (۱۳ میلادی) پایتخت دولت حفصی شمال آفریقا شد و تبدیل به یک کانون بازرگانی در دریای مدیترانه گشت.
در سال ۱۵۳۴ میلادی عثمانیان به سرکردگی بارباروس خیرالدین پاشا تونس را اشغال کردند ولی از سال ۱۵۹۱ حکومت محلی به گونه‌ای مستقل از استانبول عمل می‌کرد.
در سال ۱۸۸۱ شهر تونس بدست فرانسویان افتاد و در معماری آن دگرگونی بزرگی پیش آمد. از پایان ۱۹۴۲ تا میانه‌های ۱۹۴۳ شهر تونس در دست نیروهای متفقین بود.
کوی‌ها و اماکن مهم
170px
خیابان حبیب بورقیبه، اصلی‌ترین خیابان پایتخت
دانشگاه و مسجد زیتونه
دروازه علیوه
دروازه الفله
دروازه سعدون
دروازه سویقه
بلودر (Belvédère)، از حومه‌های شمال شهر، دارای باغ وحش
کرانه دریاچه تونس
کوی گل‌ها
کوی باغچه‌ها
المنازه و المنار
العمران
لکانیا
"صیقلیه کوچک"
مونفلوری (Montfleury)
مونپلزیر (Montplaisir)
موتولویل (Mutuelleville)
دماغه طابیه
سیدی حسین
موزه ملی باردو
هیسپانیولا

هیسپانیولا دومین جزیره از لحاظ وسعت و جمعیت از جزایر آنتیل در دریای کارائیب است که بین کوبا در غرب و پورتو ریکو در شرق واقع شده‌است.
کریستف کلمب در ۵ دسامبر ۱۴۹۲ و در سفر دومش در ۱۴۹۳ به این جزیره قدم گذاشت و با کشف دنیای جدید، اولین مستعمره اسپانیا در آمریکا را بنیان گذاشت. در تمامی چهار سفر او تنها از این جزیره بازدید کرد. واسکو نونز ده بالبوآ نیز اینجا زندگی می‌کرد.
این جزیره بطور مشترک متعلق به هائیتی و جمهوری دومینیکن است. یک سوم غربی متعلق به هائیتی است و دو سوم شرقی متعلق به جمهوری دومینیکن.
نام بومی این جزیره آییتی («سرزمین کوه‌های بلند») است که به رشته کوه هیسپانیولا و قله‌های بلند آن اشاره دارد. اما در عصر معاصر، این ژان ژاک دسالین، انقلابی هائیتی، بود که این نام را برای اشاره به جمهوری هائیتی به کار برد.
جیبوتی (شهر)

شهر بندری جیبوتی پایتخت جمهوری جیبوتی است.
تاریخچه
شهر جیبوتی در سال ۱۸۸۸ به عنوان یک بندر توسط فرانسوی‌ها بنیاد شده
در سال ۱۸۹۱ یکی از سفرنامه‌ها گزارش می‌دهد که شهر جیبوتی دچار بحران هویت بوده است زیرا «پایتختی سکونتی و یکجانشینی برای قومی کوچ‌نشین است، شهری آفریقایی که مانند یک شهر اروپایی طراحی شده، نوعی هنگ‌کنگ فرانسوی در کنار دریای سرخ».
جغرافیا
امروزه ۸۲۰،۸۱۴ نفر جمعیت دارد.
این شهر در شبه جزیره‌ای قرار دارد که خلیج عدن را از خلیج تاجوره جدا می‌کند.
خلیج گینه

310px
خلیج گینه خلیج بزرگی از اقیانوس اطلس در جنوب غربی قاره آفریقا است.
این خلیج مرکز جغرافیایی زمین بشمار می‌آید زیرا طول و عرض جغرافیایی در آن هر دو صفر هستند. (خط استوا و نصف‌النهار مبدا در اینجا به هم می‌رسند).
دریاچه لمان

نگاره ماهواره‌ای دریاچه ژنو
دریاچه ژنو در مونترو
دریاچه ژنو یا دریاچه لمان (به فرانسوی: Lac Léman ,le Léman یا Lac de Genève، به آلمانی: Genfersee) در کنار شهر ژنو و در دو کشور سوئیس و فرانسه قرار دارد.
این دریاچه از زیباترین جاذبه‌های گردشگری در مرز دو کشور سوئیس و فرانسه به‌شمار می‌رود. قسمتی از شمال کوه‌های آلپ از دریاچه ژنو به‌خوبی دیده می‌شود.
دو شهر ژنو و لوزان در نزدیکی این دریاچه قرار دارند.
دجله

دجله رودی است که از دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه توروس در شرق ترکیه سرچشمه می‌گیرد پس از ورود به کشور عراق از میان شهرهای بزرگی چون بغداد و موصل عبور کرده به فرات و سرانجام هر دو به کارون می‌پیوندد که اروندرود را تشکیل می‌دهند و در پایان به خلیج فارس سرازیر می‌شوند. این رود با ۱۸۵۰ کیلومتر طول، سی و هشتمین رود جهان از این حیث می‌باشد.
بر اساس یکی از نظریه‌های تاریخی، یکی از قدیمی‌ترین، یا شاید قدیمی‌ترین، تمدن جهان بین دو رود دجله و فرات پدید آمد و به همین سبب تمدن میان‌رودان نام گرفت.
این رود مرز تاریخی فلات ایران است که همواره چون مرزی طبیعی میان ایران و سرزمین‌های غرب فلات ایران روان بوده‌است. با هجوم اعراب و گذر آن‌ها از این رود، پایتخت ساسانی در کناره این رود به تسخیر اعراب مسلمان در آمد.
دجله رود پر آب و بزرگی است، به گونه‌ای که میان بغداد و موصل کشتی‌هایی در آن حرکت می‌کنند که از نظر بازرگانی اهمیت بسیار دارد.
نام‌گذاری
شکل قدیمی کلمه در یونان باستان به فرم Tigris به معنی ببر (tiger) از کلمه Tigrā در فارسی باستان اقتباس شده که خود آن نیز از کلمه ایلامی Tigra گرفته شده و آن نیز از کلمه سومری Idigna اقتباس شده‌است. کلمه سومری اصلی Idigna یا Idigina احتمالا از id (i)gina به معنی " آب روان" گرفته شده‌است؛ که معنی آن در مقایسه با همسایه‌اش، فرات، که حرکت آرام آن منجر به ته نشین شدن بیشتر گل و لای و بالاتر بودن بستر آن نسبت به دجله می‌شود، می‌تواند به عنوان "رودخانه سریع" تفسیر شود. در زبان پارسی باستان هخامنشی نام این رود "تیگره"(= آب تند و تیز) بود که پس از تازش عرب‌ها به تیزپن (تیسفون)، پایتخت ساسانیان و تصرف میان رودان به دلیل نبودن صدای "گ" در زبان عربی، واژه پارسی "تیگره" به ریخت "دجله" به کار رفت. این در حالی است که در زبان انگلیسی همچنان این رود را با نام اصلی آن یعنی Tigris می‌شناسند و واژه tiger در زبان انگلیسی نیز هم ریشه با همین نام است.
در زمان ساسانیان به این رود اروند نیز گفته می‌شده که همان معنی تیزرو را می‌دهد. در شاهنامه آمده‌است که:
اگر پهلوانی ندانی زبان به تازی تو اروند را دجله خوان
رویدادهای تاریخی
در سال ۵۳۹ پیش از میلاد بابل ثروتمندترین شهر غرب آسیا توسط کوروش بزرگ آزاد می‌گردد. سقوطی که با پایداری کم سپاه بابل در کرانه ساحلی رود دجله به وقوع پیوست.
حوزه رودی دجله و فرات
دریای سرخ

دریای سرخ
دریای سرخ
مساحت
۴۳۸،۰۰۱
مجموعه خطوط ساحلی
متوسط عمق
۴۹۰ متر
کشورهای ساحلی
24px عربستان سعودی24px یمن24px جیبوتی24 px سودان24 px مصر24 px اردن24pxاسرائیل
دریای سرخ (به عربی: البحرالاحمر) خلیجی از اقیانوس هند است که بین شبه‌جزیره عربستان و شمال شرقی قاره آفریقا قرار دارد. دهانه باب‌المندب آن را به اقیانوس هند می‌پیوندد. کانال سوئز در شمال آن را به دریای مدیترانه وصل می‌کند. همسایگان این دریا کشورهای عربستان سعودی، یمن، جیبوتی، اتیوپی، سودان، مصر، اسرائیل و اردن می‌باشند. این دریا حد فاصل میان دو قاره آسیا و آفریقا است.
مساحت آن ۴۳۸۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد که از این حیث پانزدهمین دریای جهان به‌شمار می‌رود. دریای سرخ حدود ۲۲۵۰ کیلومتر طول دارد و پهن‌ترین قسمت آن ۳۵۵ کیلوتر پهنا دارد. عمیق‌ترین نقطه آن حدود ۲۲۱۱ متر عمق دارد و عمق متوسط این دریا ۴۹۰ متر می‌باشد. دریای سرخ از طریق کانال سوئز به دریای مدیترانه و از طریق باب‌المندب (تنگه مندب) با خلیج عدن و اقیانوس هند ارتباط دارد. همچنین خلیج ایلات در دریای سرخ واقع شده‌است.
پیشتر به این دریا، دریای قلزم گفته می‌شد. آن را خلیج عربی (به عربی: الخلیج العربی) و دریای حجاز نیز می‌نامیدند. برخی بر این باورند که داستان گذشتن بنی‌اسرائیل و موسی از دریا که در تورات آمده به دریای سرخ اشاره دارد.
نام
300px
بیشتر دریاها به دلیل بازتابش رنگ آسمان به رنگ آبی هستند و به همین دلیل وقتی دریا طوفانی است برنگ خاکستری دیده می‌شوند. اما دو دریا در حالت عادی برنگ آبی نیستند یکی دریای سیاه که تقریبا سیاه دیده می‌شود و یکی هم دریای سرخ است. در دریای سرخ مقادیر زیادی از نوعی جلبک به نام Trichodesmium erythraeum وجود دارد که مرگ آن‌ها رنگ دریا را به رنگ قهوه‌ای مایل به سرخ درمی‌آورد. هرچند که معمولا دریا به رنگ آبی–سبز تیره است.
با توجه به اینکه رنگ هر شیئی بر اثر بازتابش نور مشخص می‌شود، بنابراین ترکیبات موجود در آب می‌توانند طیف‌های خاصی از نور را باز تابانند. از اینرو چون آب خالص بی‌رنگ است، رنگ آن تابع مواد معلق در آن است.
دریای سرخ
سرخ
آناکوندا

مار آناکوندا
آناکوندا (یا بوای آبی ) گونه‌ای مار آبزی از خانواده اژدرماران (مارهای بوآ) است که در رودها و مرداب‌های جنگل‌های انبوه آمریکای جنوبی زندگی می‌کند.
آناکوندا سمی نیست ولی قربانیان خود را با پیچیدن بدن به دور آنها و درهم فشردن می‌کشد. درازای بدن این خزنده بین هفت‌ونیم تا نه متر است. از لحاظ وزن سنگین‌ترین مار جهان است که حدود 270 کیلوگرم وزن دارد به عبارتی 120 کیلوگرم سنگین‌تر از پایتون. بزرگترین گونه آناکوندا، آناکوندای سبز می‌باشد.
مار آناکوندا تنها نمونه از اژدرماران است که بچه‌زا می‌باشد.
گونه‌ها
مار آناکوندا دارای سه گونه‌است:
آناکوندای سبز (Eunectes murinus)
آناکوندای زرد (Eunectes notaeus)
آناکوندای خال‌خالی (Eunectes deschauenseei)
استان سلیمانیه

استان سلیمانیه از استان‌های کردنشین کشور عراق است
جغرافیا
استان سلیمانیه در شمال شرقی عراق قرار گرفته‌است. مرکز آن شهر سلیمانیه می‌باشد. از شهرهای دیگر این استان می‌توان از پنجوین، حلبچه و رانیه را نام برد.
شهرستان‌ها و بخش‌ها
شهرستان‌ها (به کردی سورانی: مهلبه‌ند) و بخش‌های (به کردی سورانی: ناوچه) استان سلیمانیه:
وضعیت اقتصادی
در این استان تعداد ۸۷ شرکت اقتصادی ایرانی فعالیت دارند. اخیرا سوری‌ها به عنوان پناهنده به این کشور وارد شدند که بازار اقتصادی آنجا را آشفته کرده‌اند.
مراکز تجاری
این مرکز توسط و با حمایت و مجوز ه است.
بخش مرکزی سلیمانه
استان سلیمانیه
کمشک

کمشک روستایی در دهستان فرامرزان بخش جناح شهرستان بستک استان هرمزگان ایران است.
در ۷۲ کیلومتری جنوب غربی بستک واقع شده‌است.
محدوده کمشک
محدوده کمشک از شمال به گری رودخانه (کال و پس بند) و گردنه خنجو وزین الدینی و سپس بخش اشکنان شهرستان لامرد استان فارس، از جنوب به کوه دوک، از مغرب به کوه کمشک و کوه شرکی، و از سمت مشرق به روستای گچویه و کنارسیاه محدود می‌گردد.
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳،۶۳۵ نفر (۹۳۲ خانوار)
بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان لارستانی با گویش محلی صحبت می‌کنند.
ودارای دفتر پست، برق، لوله‌کشی آب، تلفن، بانک، آب‌انبار برکه، دبستان مدرسه راهنمایی ودبیرستان است، نه باب مسجد دارد.
قنات
دارای دو رشته قنات جاری یکی قنات کوران ۳۰۰ من (۱۲۰۰ کیلو) و از دیگری قنات لاور لب شور ۲۰۰ من (۸۰۰۰ کیلو) زراعت می‌شود. آب زیر زمینی‌اش شرین است.
حدود ۸۰۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰۰۰ من (۴۰۰۰۰کیلو) زمین دیم دارد.
قناتهای کمشک از قدیمیترین قنات‌های استان هرمزگان می‌باشد.
آرامگاه
آرامگاه سید محمد سیدکامل پیر در کمشک واقع است.
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد، «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه»، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
نگاره‌ها از: احمد سلمان گوده‌ای و محمد محمدیان کوخردی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
چمن پیرا، ناصر پاییز ۱۳۷۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
کنارسیاه (بستک)

روستای کنار سیاه از توابع بخش جناح شهرستان بستک هرمزگان است.
این روستا در دو کیلومتری شرقی دهستان کمشک واقع است.
محدوده کنار سیاه
از شمال عالی احمدان،{روستای زین الدین از جنوب کوه، از مغرب کمشک، و از مشرق به داربست{روستای خمر محدود می‌گردد.
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱،۰۲۹ نفر (۱۸۵ خانوار)
بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند.
دارای ۱۰۰۰ اصله نخل و ۱۰۰۰ من زمین کشت دیم است، و چند باب برکه (آب‌انبار) دارند.
دارای دبستان، متوسطه اول پسرانه و دخترانه مهد کودک. سه مسجد و دوازده باب آب‌انبار برکه و خانه بهداشت و (بانک صادرات) و پست برق و اورژانس جاده‌ای ۱۱۵و پارک و مرغداری است.
رودخانه گری از کنار این روستا می‌گذرد که سپس به رودخانه مهران می‌پیوندد.
ساکنین روستای کنار سیاه
ساکنین این روستا از «اصل کوخردی».
هستند که در زمانی بسیار دور از کوخرد مهاجرت کرده‌اند و در این روستا «کنار سیاه» سکونت گزیده‌اند.
روایت است که مردمان کنار سیاه در دوران سیبه به این منطقه مهاجرت کرده‌اند، مهاجرت این قوم به این مکان بعد از ویرانی شهرسیبه.
صورت گرفته‌است. همچنین ساکنین روستای یرد کوخردی در پارسیان نیز در زمان خیلی دور از کوخرد «سیبه» مهاجرت کرده‌اند و در آن مکان سکنا شده‌اند.
هجرت این دو گروه از کوخرد به این مناطق بعلت خرابی شهر سیبه بوده در ایام شورش و حمله صادق خان به این منطقه و اشغال و خرابی سیبه از جانب قوای مهاجم صادق خان، و همچنین گروه دیگر نیز از کوخردیان «سیبه» به عمان و زنگبار و مومبای (بمبئی) مهاجرت کرده‌اند بعد از خرابی سیبه در آن دوران، بنا براین نام این مناطق بنام محله اصلی خودشان نامگذاری کرده‌اند. در عمان و زنگبار از نوه‌های کوخردیان مهاجر باقی هستند. شهرسیبه (کوخرد) یکی از شهرهای باستانی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این شهر تاریخی (ساسانی) در بخش کوخرد واقع می‌باشد. بخشی از این شهر تاریخی در حال حاضر زیر دهستان کنونی «کوخرد» مدفون است و روی بخش دیگری از آن گورستان، دهستان کوخرد قرار گرفته است. باستان‌شناسان از آن به عنوان شهر فراموش شده ساسانیان یاد می‌کنند، وسعت شهر باستانی سیبه از جانب باستان‌شناسان به ۴۰ هکتار تخمین شده است…
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد، «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
نگاره‌ها از: احمد سلمان گوده‌ای و محمد محمدیان کوخردی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd، an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
چمن پیرا، ناصر پاییز ۱۳۷۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )