محسن آرمین

محسن آرمین (۱۳۳۳ خورشیدی در کاشان )سیاست‌مدار اصلاح‌طلب و پژوهشگر دینی ایرانی است. او از اعضای بنیان‌گذار، عضو شورای مرکزی، و نیز سخنگوی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران است. او پیش‌تر در دوره ششم مجلس شورای اسلامی نماینده تهران بوده است.
تحصیلات
وی فارغ‌التحصیل مهندسی الکترونیک از دانشگاه علم و صنعت بود و برای مدتی دوره دکترای خود را در دانشگاه تربیت مدرس گذراند.
زندگینامه سیاسی
سازمان مجاهدین انقلاب
آرمین پیش از انقلاب عضو هسته مرکزی گروه توحیدی صف بود که به مبارزه نظامی و سیاسی با حکومت پهلوی می‌پرداخت. این گروه یکی از هفت گروهی (در کنار گروه‌های امت واحده، توحیدی بدر، فلاح، فلق، منصورون، موحدین) بود که پس از انقلاب در سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ادغام شدند. آرمین یکی از بنیانگذاران سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بود و در ابتدای فعالیت مسئول واحد ایدئولوژی سازمان بود که با نام مستعار «برادر امین» به اعلام مواضع سازمان می‌پرداخت. این سازمان خود را به سید روح‌الله خمینی و انقلاب ایران (۱۳۵۷) وفادار می‌دانست و از ابتدای کار، در بیانیه‌هایشان اعلام کردند که به منظور مبارزه با دشمنان، مخفی خواهند ماند.
محسن آرمین همراه با مصطفی تاجزاده در آغاز انقلاب به سازماندهی کمیته‌های انقلاب می‌پرداختند و با قدرت گرفتن سپاه و کمیته‌ها در آن زمان، سازمان مجاهدین در هر دو نهاد حضوری فعال داشت. گرایش بخشی از نیروهای تازه‌جذب‌شده به فقهایی چون احمد آذری قمی، محمدعلی شرعی، و حسین راستی کاشانی باعث شد تا یک انشعاب راست‌گرا در سازمان شکل بگیرد که در ۱۳۶۱ شرایط را بحرانی کرد و زمینه خروج ۳۷ نفر از اعضای جناح چپ‌گرای سازمان از جمله محسن آرمین از سازمان را فراهم کرد، تا اینکه در سال ۱۳۶۵ این سازمان منحل شد. سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران در ۱۶ مهر ۱۳۷۰ خورشیدی، با کوشش برخی از اعضای جناح چپ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی تاسیس شد که در اینجا نیز محسن آرمین در کنار کسانی چون محمد سلامتی، بهزاد نبوی، مصطفی تاج‌زاده، هاشم آقاجری، ابوالفضل قدیانی، فیض‌الله عرب‌سرخی و صادق نوروزی یکی از اعضای موسس آن بود. او همچنین سردبیری دوهفته‌نامه عصر ما، نشریه رسمی مجاهدین انقلاب اسلامی ایران را بر عهده داشت. بر خلاف کسانی چون بهزاد نبوی و محمد سلامتی که سال‌ها در دولت کار کردند و برخلاف تاج‌زاده که به دولت خاتمی وارد شد، محسن آرمین هرگز به دولت وارد نشد و تنها به فعالیت در سازمان پرداخت. او تا پیش از جدایی گروه کیان و زنان از کیهان فرهنگی، مدتی در حلقه کیان و از جمله گروه نویسندگان کیهان فرهنگی بود که بیش‌ترشان از شاگردان فکری عبدالکریم سروش به شمار می‌رفتند.
دوران اصلاحات و نمایندگی مجلس ششم
بار روی کار آمدن دولت اصلاحات نیز او چه به عنوان یکی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب و چه با حضور فعال در نشریات اصلاح‌طلب، کار خود را در مجموعه اصلاح‌طلبان ادامه داد. در انتخابات مجلس ششم به عنوان نماینده چهارم تهران وارد مجلس شد و برای مدتی سخنگوی مجلس ششم و یکی از برجسته‌ترین اعضای آن بود. آرمین یکی از نمایندگان مجلس ششم بود که از لوایح دوقلو که سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت به مجلس ارائه کرده بود، دفاع کرد. او در ماجراهایی چون تحصن و استعفاء جمعی از نمایندگان مجلس ششم و پرونده زهرا کاظمی از شخصیت‌های محوری بود.
زندان پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸
وی در آستانه سالگرد انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ ایران در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۹ بازداشت شد.
محسن آرمین در تاریخ ۲۱ دی ماه ۱۳۹۰، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی به جرم اجتماع، تبانی، اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت تبلیغی علیه نظام به تحمل ۶ سال حبس و ۵ سال دوری از فعالیت‌های سیاسی – تبلیغی و عضویت در احزاب و گروه‌ها محکوم شد.