mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
فال‌بینی

فال و فال‌گیری به معنای کوشش در پیشگویی آینده (معمولا آینده یک فرد) از راه روش‌های نهانی یا فراطبیعی است. فال‌گیری یکی از شاخه‌های نهان‌شناسی است.باید توجه داشت که فال را نباید با طالع بینی اشتباه گرفت. طالع بینی نوعی پیشگویی است که از اختیار فرد خارج است؛ یعنی فرد قدرت انتخاب و اختیاری در آن ندارد، همچنین پیشگویی در طالع بینی بر اساس وضعیت ستارگان در زمان تولد فرد می‌باشد (مانند طالع بینی چینی یا طالع بینی هندی). اما در فال پیشگویی با توجه انتخاب فرد بدست می‌آید و برخلاف طالع بینی به تاریخ تولد بستگی ندارد (مانند فال تاروت یا فال حافظ). بنابراین نباید واژه فال را با طالع بینی اشتباه گرفت پس واژه‌هایی مانند فال چینی، فال مصری، فال شخصی اشتباه می‌باشد.
فالگیر بغدادی اثر کمال‌الملک
روش‌های فالگیری
همان‌طور که طالع بین‌ها به ستاره‌ها رجوع می‌کنند تا پیشگویی کنند، فالگیران نیز روشها و راه‌های خاص خود را برای پیشگویی دارند.
برای مثال فالگیر در فال قهوه، پیشگویی درباره آینده فرد را با توجه به شکل ایجاد شده در فنجانی که از آن قهوه نوشیده شده‌است استخراج می‌کند.
و یا با اختراع و پیدایش ماشین چاپ، کارت‌های بازی بسیار ارزان در دسترس همگان قرار گرفت و از آن زمان فال با کارت نزد فالگیرها محبوبیت زیادی یافت. در این میان بخصوص کارتهایی موسوم به کارت تاروت که تصاویر و نقشهای رنگی عجیب و غریب دارند، از قدیم توجه طالبان رازها را به خود جلب کرده‌است. فالگیر با توجه به این که چه کارتهایی باز شده‌اند، چگونه و درچه محیطی قرار دارند؛ پس از بررسی کارتهای تاروت، سرنوشت او را از روی کارتها می‌خواند.
گونه‌های فال
محمد خاتمی در جشن شب چله ۱۳۸۶ چلچراغ همراه فاطمه معتمدآریا تفالی به دیوان حافظ می‌زنند.
فال حافظ
فال حافظ با دیوان حافظ در بین ایرانیان یک رسم عمومی است. دیوان شعر خواجه شمس الدین حافظ شیرازی از پر طرفدارترین کتبی است که در خانه هر ایرانی وجود دارد. ایرانیان برای تفنن و شاید برای تصمیم گیری با زدن فال به این دیوان فرصتی برای خواندن شعر و تفسیر آن به خیر و صلاح یا به شر و ناصواب پیدا می‌کنند.
ایرانیان به هنگام زدن فال، کتاب را در دست می‌گیرند و به بیان این جملات یا جملاتی از این دست می‌پردازند:
ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، ما طالب یک فالیم، بر ما بنما رازی
عده‌ای هم می‌گویند:
حافظ ای حافظ شیرازی، بر من نظر اندازی، من طالب یک رازم، تو کاشف هر فالی، قسم به شاخه نباتت قسم می‌دهم به قرآنی که در سینه داری، این فال مرا بگشای.
برخی دیگر می‌گویند:
ای حافظ شیرازی، تو کاشف هر رازی، به حق شاخ نباتت، به حق جام شرابت، منظور خودت را از مراد ما بیان کن.
بعد انگشت خود را لای دیوان می‌گذارند و باز می‌کنند. غزلی را که در صفحه سمت راست قرار دارد می‌خوانند و تفسیر می‌کنند. اگر مضمون غزل مثبت باشد فال را خوب و گرنه آن را بد می‌دانند.
از آن جا که عمده غزلیات حافظ دارای مضامینی عرفانی، عشقی، امیدوارکننده و مهربانی آفرین است زدن فال در مراسم خواستگاری، ازدواج، نوروز، تولد فرزندان و مانند آن بیشتر مرسوم است.
متقاضیان فال حافظ بیشتر دختران و پسران جوانی هستند که در طلب عشق و در جستجوی یافتن دلیلی برای ادامه عشق خود هستند.
برخی فال‌ها نیز مانند فال انبیاء الهی وجود دارند و به اعتقاد برخی افراد واقعی و قابل اعتمادتر هستند.
پیشگوی ایرانی
شاه نعمت‌الله ولی
ایل بگی جاف
تندیسک

یک تندیسک
تندیسک به تندیس‌ها (مجسمه‌ها)ی ساخته دست انسان گفته می‌شود که معمولا به شکل یکی از موجودات است. تندیسک معمولا به تندیسهای کوچک اطلاق می‌شود، یعنی در اندازه‌ای کوچک‌تر از قد واقعی موجود. البته این مسئله همیشه صادق نیست و مثلآ در مورد حشرات تندیسک‌ها می‌توانند در اندازه واقعی یا بزرگ‌تر ساخته شوند.
تندیس‌گری
نسک

واژه نسک، همسنگ (معادل) پارسی واژه کتاب است. امروزه واژه نسک به‌طور خاص برای اشاره به بخش‌ها (کتابها) ی پنجگانه اوستا به کار می‌رود.
کاربرد به صورت اسم خاص
مجموعه نوشته‌های زرتشت پیامبر بزرگ ایرانی که اوستا نام دارد از ۲۱ نسک (کتاب) فراهم آمده بود که امروزه پنج نسک از آن باقی است.
لغت‌نامه دهخدا درباره واژه «نسک» چنین می‌نویسد:
کاربرد به جای کتاب و پارسی میانه
از دیگر واژه‌های پارسی برای کتاب، که پیش از سرازیر شدن وام‌واژه‌های عربی به زبان پارسی بکار می‌رفته‌اند می‌توان از نیوه نام برد. نیوه با واژه نوشتن هم‌ریشه‌است.
گاه به‌غلط پارسی‌نویسان واژه ماتیکان را برای کتاب به کار می‌برند ولی باید توجه داشت که این واژه با مایه و مادیان هم‌ریشه‌است. مادیان یا همان مدین یا مدیانی یا مهدیانی به معنای حکم‌کننده به عدل وداد و رای است و تنها در عنوان کتاب‌هایی از جمله قرآن مجید به کار رفته‌است که به سوالاتی پاسخ داده شده‌است یا مسایلی در آن کتاب‌ها حل شده. مدانو مثل ماتیکان مینوی خرد که پاسخ‌های مینوی خرد به فردی به نام دانا است. یا ماتیکان یا مدین هزار دستان که به معنی همه‌کاره یا کار بلد که قضاوت یا (حکم یا رای) قضایی را خداوند در کتابی که نزد او قرار داده حکم می‌کند
تالشان ایران و زبان ترکی

دلایل گسترش زبان ترکی در محدوده زبان تالشی را می‌توان چنین بیان کرد:
کوچاندن ترک زبانان از سوی حاکمان ایرانی همچون دوره شاه عباس یکم و نادرشاه که با هدف جلوگیری از شورش تالشان به مناطق اسکان این قوم صورت گرفت.
پس از جنگهای ایران و روس، روسها با هدف چیرگی بر سرزمین تالش شمالی به کوچاندن قومهای گوناگون از جمله ترک زبانان اقدام کردند.
از دوره صفویان به این سو، بیشینه فرمانداران نواحی گوناگون تالش از ترک زبانان بودند و در گسترش این زبان کوشش می‌کردند. افراد بانفوذ تالش نیز برای رونق کار خود مخالفتی با گسترش زبان ترکی نداشتند.
بی‌علاقگی تالشان به امور بازرگانی موجب شد، بازرگانان بزرگ، خرده‌پا و دوره‌گرد از مناطق ترک‌زبان به سوی سرزمین تالش سرازیر شوند و پس از آشنایی با شرایط اقلیمی، به صورت دائمی در منطقه نشیمن گرفته و حتی به برپایی مغازه اقدام کنند. در اواخر سده نوزدهم همه اهالی ویلکیج به زبان ترکی صحبت می‌کردند و به تالش ترک مشهور شده بودند.
پس از سقوط اصفهان در سال ۱۱۳۵ ق. تا به تخت نشستن آقامحمد خان در سال ۱۲۱۰ ق. یک دوره ۷۵ ساله هرج و مرج و آشفتگی همراه با کشت و غارت طی شد که جمعیت ایران را با کاهش روبرو ساخت. در طاعون ۱۲۴۶ ق. / ۱۸۳۰ ترسایی و سال ۱۲۵۰ ق. دو سوم جمعیت تالش هلاک شدند و این سرزمین برای رفع نیاز متوسل به نیروی کار همسایه شد. از سال ۱۲۵۶ ق. / ۱۸۴۰ میلادی سالانه ۲۷ هزار نفر نیروی کار از بیرون از گیلان آمدند که کمابیش همه آن‌ها ترک‌زبان بودند. مهاجرت گروهی یا فردی به این منطقه به سبب تنگی گذران زندگی و نشیمن‌گزینی دائمی آن‌ها بافت تالشی منطقه را به هم ریخت.
آسیب‌پذیری زبان تالشی که فاقد الفباست موجب شد که به راحتی زیر رخنه زبان ترکی آذری که در دبستانها و دبیرستانها، مطبوعات، رسانه‌ها و ادارات دولتی تالش شمالی رایج شد قرار گیرد. پشتیبانی شدید حاکمیت موجود در تالش شمالی از گسترش زبان ترکی و محو آثار تالشی در توقیف و عدم انتشار هرگونه اثری از این زبان در به سستی کشانیدن زبان تالشی به شدت موثر بوده‌است.
گسترش زبان ترکی با گرایشهای مذهبی همراه بوده‌است، در نتیجه ایستادگی در برابر این هجوم صورت نگرفته‌است.
ترکی زبان ارزشی حاکم بر منطقه تالش شد در نتیجه عموم آموزش دیدگان و دانش آموختگان به زبان ترکی صحبت می‌کردند.
پس از آغاز جنگهای ایران و روس، فتحعلیشاه قاجار برای کاهش نفوذ میرمصطفی خان برخی از خاندانهای ترک‌زبان رده پایین و مهاجر در سرزمین تالش را به خانی ارتقاء داد. این خانها از آنجا که در میان تالشان نفوذی نداشتند، برای تثبیت خود به مهاجرت ترک زبانان به این منطقه دامن زدند.
کاخ شاپور

کاخ شاپور از یادمان‌های شهر بابل در استان مازندران ایران است.
در جنوب بارفروش‌ده در عصر صفوی دریاچه‌ای وجود داشت که در میان آن جزیره‌ای بسیار زیبا واقع بود که آب آن از رودی به نام آقارود که شعبه‌ای از بابلرود بود تامین می‌شده است. شاه عباس اول که به مازندران عشق می‌ورزید در این جزیره، که آن را باغ شاه نامید، عماراتی عالی بنیان نهاد تا این نقطه تفرجگاهی برای وی و دولتخانه حاکم بارفروش‌ده باشد. همه سیاحان و سفرنامه نویسانی که از بارفروش دیدن کرده‌اند به وصف عمارات دلکش و باغات دلگشای این جزیره پرداخته‌اند. جزیره، پر از درختان نارنج و مرغزاری باشکوه و نخجیرگاهی مورد آرزو بود و سطح دریاچه پوشیده از گلهای نیلوفر آبی و انواع و اقسام پرندگان، به ویژه مرغابی بود. جزیره از عهد شاه عباس، به وسیله یک پل به شهر وصل می‌شد.
از آن پس شاهان دیگری چون شاه عباس دوم، آقا محمدخان قاجار، فتحعلیشاه و ناصرالدین شاه نیز به بارفروش آمدند تا در رویای بهشت عدن و باغ ارم دیگری چند روزی در جزیره و دریاچه گلهای نیلوفر بحر ارم (نامی که گویند از عهد فتحعلیشاه رایج شد) به شکار و عیش و نوش بپردازند. از آن سو جزیره بحر ارم می‌توانست امن‌ترین نقطه برای کاخ شاهی و مقر حکومتی بارفروش باشد.
کاخ شاه عباس در اواخر دوره فرمانروای خاندان زند مخروب و متروک شد. آقا محمدخان قاجار درجنوب جزیره کاخ دیگری بنا نهاد. چندی بعد فتحعلیشاه قاجار آن عمارات رفیع و فضاهای وسیع عهد شاه عباس را تعمیر نمود، اما از قرار معلوم تاثیر این مرمت دیری نپایید، چنانکه وقتی چارلز استوارت سیاح در ۱۷۳۵ میلادی و مدتی بعد ملگنوف به بحر ارم پا می‌نهند آن را خرابه‌ای بیش نمی‌یابند.
کاخ شاه آقامحمدخان قاجار به عهد ناصرالدین شاه تعمیر شد، اما اواخر عهد قاجاریه آب دریاچه رو به نقصان نهاد و به تدریج به صورت باتلاق درآمد بویژه ضلع شرقی آن با جزیره هم سطح و هموار شد.
در سال ۱۳۱۰ به دستور دولت رضاخان بقیه بخش‌های دریاچه خشک و هموار شد تا پس از این بخشی از شهر بابل را تشکیل دهد. امروزه ضلع شمالی دریاچه را محله بحر ارم (یا دزدکه چال، چنانکه در برخی منابع نسبتا متاخر نیز آمده است) شرقی و غربی، ضلع غربی آن را پارک شهید شکری، بازار روز و پایانه جنوب و ضلع جنوبی آن را روستای ملاکلا تشکیل می‌دهد.
رضاشاه پهلوی در وسط همین جزیره‌ای که از عهد شاه عباس اول صفوی به بعد محل تفرج و شکار شاهان و شاهزادگان و حکام این شهر بوده، کاخی بسیار زیبا بنیان نهاد. کاخی دو طبقه با اتاقها و تالارهای متعدد که مزین به گچبریهای بسیار زیبا هستند. این کاخ در سال ۱۳۶۲ به دانشگاه علوم پزشکی بدل شد.
دیوان غربی-شرقی

یادبود دیالوگ تلویحی گوته و حافظ در دیوان غربی-شرقی گوته، واقع در شهر وایمار آلمان
دیوان غربی-شرقی (دیوان باختری-خاوری) کتاب شعری است از گوته —شاعر، فیلسوف و دانشمند آلمانی— که در سال ۱۸۱۹ منتشر شد.
محتوا
این کتاب که گفتارهای گوناگون آن از حافظ و فرهنگ ایرانی الهام گرفته، از یکسو بازتاباننده باورها و اندیشه‌های ایرانی و به ویژه حافظ، و از سوی دیگر بازتاب‌دهنده نگاه منتقدانه گوته به آن هاست.
گفته‌ها و پندارها، اندیشه‌ها، شخصیت و نام حافظ در سراسر این دیوان مشاهده می‌شود؛ گویی، گوته برای سرودن بیشتر شعرهای دیوان غربی-شرقی از حافظ یاری جسته است. در این دیوان واژگان فارسی و عربی بسیاری یافت می‌شود که به همان وجه به کار رفته‌اند نظیر بلبل، ساقی، درویش، حوری، الله، مشک، میرزا، مفتی، فتوام‌پنبه وزیر، ترک و غیره.
آشنایی گوته با حافظ و فرهنگ ایرانی را باید گونه‌ای خوش‌اختری معنوی-تاریخی برای هر دو فرهنگ مغرب و مشرق زمین تلقی کرد که خود به آفرینش تعداد بی‌شماری از آثار ادبی در سده‌های نوزده و بیست میلادی انجامید. دیوان غربی-شرقی جزء واپسین آفریده‌های گوته بشمار می‌رود، وی آن را در جایی به عنوان «برآیند زندگی خود» معرفی می‌کند.
ترجمه به فارسی
دیوان غربی-شرقی گوته برای بار اول از سوی شجاع‌الدین شفا به صورت آزاد و حتی با اقتباس ترجمه شد. برای بار دوم نیز کورش صفوی دست به ترجمه‌ی آن زد که توسط انتشارات هرمس منتشر شده است. ترجمه سوم از «دیوان شرقی غربی» را انتشارات کتاب پارسه با ترجمه محمود حدادی و با مقدمه‌ای از برند اربل سفیر آلمان منتشر کرد.
گفتارها
دیوان غربی-شرقی ۱۲ گفتار به نامهای زیر دارد:
نواگر نامه (مغنی نامه)
حافظ نامه
مهرنامه
اندیشه نامه
رنج نامه
اندرز نامه
تیمور نامه
زلیخانامه
ساقی نامه
زبانزد نامه
پارسی نامه
پردیس نامه
گوته
حافظ
نامه‌های ایرانی

جلد یک کتاب فرانسوی نامه‌های ایرانی، چاپ کلن در سال ۱۷۵۴.
نامه‌های ایرانی (به فرانسوی Lettres persanes) یکی از آثار ادبی شارل دو مونتسکیو است و مضمون آن نامه‌هایی فرضی هستند که در اواخر سلطنت لوئی چهاردهم بین سالهای (۱۷۱۱ - ۱۷۲۰ میلادی)، نگارش یافته‌اند. مونتسکیو این نامه‌ها را از زبان دو ایرانی ثروتمند به‌نام‌های «ازبک» و «ریکا» که در مدت مسافرت خود به اروپا، برای مدتی طولانی در فرانسه اقامت گزیده‌اند، نوشته است. این کتاب پایه فکری اثر بعدی منتسکیو یعنی روح القوانین است.
این رمان که در سال (۱۷۲۱ میلادی) در آمستردام با نام مستعار منتشر شد، دربرگیرنده استنباط این دو ایرانی از اروپا و به‌خصوص فرانسه می‌باشد. نامه‌های ارسالی از ایران، عموما از طرف خواجه و زنان حرمسرای ازبک است که حوادث روز مملکت و اتفاقات بدیمن مانند خودکشی سوگلی حرمسرای او، «روشنک» را به‌اطلاع ارباب می‌رسانند. سبک دلنشین نگارش نامه‌های ایرانی که خواننده را مجذوب می‌نماید، مستور در نحوه طنزآمیز گزارش از آداب و رسوم رایج در پاریس و اروپا است. نامه‌های «ریکا» که از دیدگاه یک شرقی نگارش یافته است، لوئی چهاردهم را جادوگری می‌پندارد که پول‌های خزانه شاهی را با یک حرکت دست دوبرابر می‌کند یا پاپ به‌مردم چنین القا کرده است که «سه» برابر با «یک» است (کنایه از اعتقاد به تثلیث) یا این که، نان، نان نیست و شراب، شراب نیست (کنایه از گوشت و خون عیسی مسیح). در احوال آرایش پاریسی‌ها می‌گوید: آنها موهای خود را به‌حدی به طرف بالا جمع می‌کنند که صورتشان درست در وسط بدنشان قرار می‌گیرد. لیکن در پشت این طنز هنرمندانه، مونتسکیو آموزگار جدی اخلاق پنهان شده‌است تا دستگاهی را نقد کند که هیئت حاکمه آن با قدرت نامحدود و تجاوزکارانه‌اش حق حیات را از ملت سلب نموده است. مونتسکیو با نوشتن نامه‌های ایرانی گامی بلند در راستای جنبش روشنگری اروپا و برای پی‌ریزی طرحی نو براساس آزادی، حقیقت و تفاهم، به‌میدان گذاشت. به‌طنز کشیدن فرانسه و داستان غم‌انگیز حرمسرای ایرانی دو روی یک سکه‌ای است که آزادی‌های فردی و قابلیت‌های عمومی را در غیاب نظم و قاعده و قانون به تصویر کشیده است. بخشی از این نامه‌ها به‌تشریح مذاهب و تشابه آن‌ها به یکدیگر یا تضاد موجود در ادیان از دیدگاه ازبک، پرداخته است.
منتسکیو در قسمتی از این کتاب چنین می‌گوید که ایرانی نامبرده از سوی یکی از دوستان فرانسویش به یک نفر فرانسوی دیگر معرفی شد. هنگامی که آن شخص گفت: «این آقا ایرانی است» طرف با نهایت شگفتی اظهار داشت: «آقا ایرانی است، شگفتا! چطور می‌توان ایرانی بود؟» فکر کوچک آن مرد نمی‌توانست بپذیرد که غیر از فرانسویان کسان دیگری هم در گیتی هستند.
منتسکیو «نامه‌های ایرانی» (Lettres Persanes) را در سال ۱۷۲۱ در ۳۲ سالگی نوشت و هفت سال بعد در سال ۱۷۲۸ میلادی به خاطر این کتاب به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد. این کتاب در ابتدا شصت و چند نامه بوده که پسین‌تر نویسندگانی دیگر نامه‌هایی به سبک منتسکیو بدان افزوده‌اند. «یوهان ولفگانگ گوته» درباره این کتاب می‌گوید: «منتسکیو در «نامه‌های ایرانی» با ترغیب شایسته‌ترین احساسات، ملت فرانسه را به مبرم‌ترین و خطرناک‌ترین وظایف خود آگاه ساخت.
به‌سوی اصفهان

کتاب به سوی اصفهان نوشته «پییر لوتی» (Pierre Loti) نویسنده و جهانگرد نامدار فرانسوی است، که در سال ۱۹۰۴ (میلادی) به رشته نگارش درآورده است. این کتاب توسط بدرالدین کتابی، به فارسی ترجمه شده‌است.
لوتی در اواخر سده نوزدهم از سوی وزارت برون مرزی فرانسه مامور شده بود که به هند سفر کند تا مراتب دوستی فرانسه را به آگاهی مهاراجه هند برساند. وی آنگاه از هند به ایران وارد می‌شود و از اصفهان دیدار می‌کند. این کتاب که به صورت یک دفتر خاطرات نوشته شده، ماجرای این سفر را بیان می‌کند.
نویسنده در کتاب به سوی اصفهان، با قلمی شیوا فقط به شرح سفر پنجاه روزه خود به ایران و توصیف مناظر سر راهش و ثبت مشاهدات و رخدادهای روزمره اکتفا کرده و از پرداختن به مسایل جدی تاریخی، سیاسی و مانند آن پرهیز نموده‌است. این کتاب بر خلاف بیشتر دیگر آثارش، به معنای واقعی یک سفرنامه است، زیرا فاقد دسیسه و شخصیتهای داستانی است. سفر کوتاه او که در دوره سلطنت مظفرالدین شاه صورت گرفت، در ۱۷ آوریل ۱۹۰۱ با ورود به بندر بوشهر آغاز شد و در ۷ ژوئن با خروج از بندر انزلی به پایان رسید.
اینانا

اینانا (DINGIRINANNA) ایزدبانوی سومری عشق ، باروری و جنگاوری بود. اکدی‌ها او را ایشتار می‌نامیدند. این الهه همچنین با عشتروت فنیقی‌ها و افرودیته یونانی‌ها نیز هویت‌یابی می‌شود. او نمادی از ستاره درخشان صبحگاهی و شامگاهی ناهید نیز بوده است. به واسطه فعالیت‌ها انهدوآنا شاعر و کاهن اعظم شهر اور و دختر سارگن بزرگ اینانا از صورت یک الهه گیاهی محلی سومری به مقام ایشتار و ملکه آسمان و نامدارترین الهه بین النهرین ترفیع رتبه یافت.
سروده‌های انهدوآنا برای اینانا از باستانی‌ترین قطعات ادبی بشریت است. انهدوآنا از کاهنان بزرگ سومری بوده که سروده‌هایی برای اینانا، بانوی دل بزرگ سروده است.
مهرداد بهار، افسانه شناس در کتاب «از اسطوره تا تاریخ» درباره «اینانا» می‌نویسد:
«ایشتر یا اینانا خدای برکت بخشنده‌است. در کوه‌های لرستان روی کنده کاری‌های تیره‌های پیش از آریایی، نگاره‌های ایشتر چونان دارگونه (الهه) مادر و دارگونه جنگ موجود است. ارتش آشور وقتی به جنگ می‌رفت، «ایشتر» در برابر سپاهیان نمودار می‌شد و آنها را به جنگ بر می‌انگیخت.»
همچنین در کتاب «اساطیر جهان _ داستان‌ها و حماسه‌ها» درباره اینانا آمده‌است:
«اینانا: نخست دختر آنو و سپس سین؛ الهه بزرگ یا دارگونه مادر و دارگونه مهر و جنگ است
دارآباد

نمایی از بالای کوه دارآباد
دارآباد یکی از محله‌های شهر تهران است که در شمال این شهر قرار گرفته‌است. دارآباد پیش از این یکی از روستاهای پیرامون تهران به‌شمار می‌رفت. دارآباد از سوی شمال به رشته کوه توچال و از جنوب به زمین‌های اقدسیه و از سوی شرق به جایی به نام باقلی‌زار و از غرب به بازوی توچال و زمین‌های رحمن آباد مشرف است.
پارک ساحلی‌دارآباد یکی از زیباترین پارکهای تهران است
پیشینه
مردم قدیم دارآباد پیشتر در جایی دیگر در جنوب ازگل و شرق سوهانک سکونت داشتند و نام آن محل کهنه دارآباد می‌باشد، ولی در پی خشکسالی آن زمین‌ها را واگذاشتند و به جای کنونی دارآباد کوچیدند.
نام دارآباد پس از ساختن کاخی در زمان مظفرالدین‌شاه قاجار در این آبادی، به شاه‌آباد دیگرگون شد ولی بعدها دوباره نام پیشین به آن بازگردانده شد. هنوز کاریز (قنات) این محل به نام شاه‌آباد معروف است. گفته می‌شود پزشکان فرانسوی به خاطر بیماری آسم مظفرالدین‌شاه قاجار دارآباد را برای درمان بیماری به واسطه آب وهوای خوبش مناسب دانستند. در ساختمان و زمین‌های کاخ، در زمان رضاشاه در سال ۱۳۱۲ هجری خورشیدی بیمارستان مسلولین ساخته شد. از دیگر عمارت‌های قاجاری که نزدیک به کاخ شاهی ساخته شده‌است عمارت فخرالدوله می‌باشد.
بر پایه سرشماری سال ۱۳۳۵ هجری خورشیدی دهکده دارآباد ۲۰۴۱ تن جمعیت داشت که جمعیت آن در سال ۱۳۷۱ خ. سه هزار تن برآورد شده‌است. رشد جمعیت در سال ۱۳۷۱ بیشتر بخاطر مهاجرت غیربومیان از خلخال و اردبیل و استان لرستان و جوشقان) به دارآباد بوده‌است.
جغرافیا
در جنوب شرقی دارآباد تپه‌ای باستانی به نام سیمین قلعه قرار دارد که در آن کاوش‌های باستانشناختی نیز انجام گرفته‌است.
دارآباد دو قنات داشت که یکی از آن‌ها را به اقدسیه اختصاص داده‌اند و آب قنات دیگر به نام «سید آبگوشتی» که در شرق روستاست به تهران می‌رود.
کوه‌های دارآباد که دو سوی این دهکده را دربر گرفته‌اند رشته اصلی توچال است که از دامنه شرقی آن تا قوچک ادامه دارد. مرغزارها یا مراتع شمالی آن از توچال به این شرح است:
شهربانوکشک - کمردگور - تخت شاه - الش‌گا - چپ‌دره - کل‌نو - توپز بلند - چال مگس - بند چلچلا - فراخ‌سینه - سیردورو - درازلش - میردلو - پهنه خرگوش‌نو؛ و در بخش جنوبی:
پیازچال - دره وزوا - عرق‌چینک - خوش‌چال بالا - خوش‌چال پایین.
دارآباد دو رودخانه دارد به نام‌های «دارآباد» و «کهنه دارآباد» که در جایی به نام «سیر دورود پایین» به هم می‌پیوندند و رودخانه دارآباد را تشکیل می‌دهند.
میدان دارآباد تهران در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
موزه تاریخ طبیعی دارآباد که از موزه‌های خوب ایران است نیز در دارآباد واقع شده‌است.
سینه‌قلعه

سیمین قلعه یا «سینه‌قلعه» نام یکی از تپه‌های باستانی در جنوب شرقی دارآباد در شهر تهران است که بر آن آثار سازه‌ای قدیمی دیده می‌شود. در سال ۱۳۴۰ هجری خورشیدی اداره باستان‌شناسی ایران در این محل کاوش مختصری انجام داد که در آن وجود یک بنای کهن به اثبات رسید.
ضمنا ابن نام تعدادی از قلعه‌ها در شهرها و روستاهای ایران نیزبه صورت عمومی می‌باشد برای مثال در روستایی به نام وسفونجرد در حوالی تفرش نیز قلعه‌ای به این نام وجود داشته است که در حال حاضر فقط نامی از آن باقی مانده است و محل آن تبدیل به پارکینگ عمومی و مکانی برای گپ زدنهای عصرگاهی روستاییان شده است .
ناودانک

به زمینهای شمال سرپل تجریش، نودونک یا ناودانک می‌گویند. علت شهرت این زمین‌ها به این نام آنست که برای بردن آب قناتی که بر دست راست دره گلابدره آفتابی می‌شد، ناوی ساخته بودند که بر سر چارپایه چوبی درون دره اتکا داشت. آب قنات در آن ناو به سوی دیگر دره می‌رفت. ناودونک به رودخانه گلابدره و گورستان قدیم تجریش محدود می‌شد و از تجریش از کوچه محله بالا بدانجا می‌رفتند. باغی و زمین‌های کشتزاری و چند خانواری ساکن داشت. این زمینها اکنون بخشی از شهر تهران است.
گل‌بهار افغانستان.
لهجه گاپله‌ای

لهجه گاپله‌ای لهجه‌ای از گویش لری است که مردم منطقه جاپلق یعنی مردم بخش جاپلق ازنا و دهستان خمه الیگودرز و جنوب خمین در دشت جاپلق در استان لرستان به آن تکلم می‌کنند. این لهجه نزدیکی بسیاری با لری ثلاثی دارد اما در عین حال از لهجه اراکی نیز تاثیر گرفته است.
گاپله
تبعیض جنسیتی

تابلوی مخالفت با حق رای زنان بالای مرکز فرماندهی کل
تبعیض جنسیتی ، جنسیت‌زدگی یا سکسیزم به‌معنی هرگونه پیش‌داوری یا تبعیض بر اساس جنسیت یا جنس فرد است. پیامد این امر، تبعیض منفی نسبت به انسان‌ها و بر پایه هویت واقعی یا فرضی جنسیتی ایشان است. این مفهوم همچنین می‌تواند در اشاره به نفرت یا بدگمانی نسبت به یک جنس –زن‌ستیزی یا مردستیزی– یا کلیشه‌ای کردن مردانگی در رابطه با مردان و زنانگی در رابطه با زنان باشد. تبعیض جنسی به‌طور تاریخی و فرهنگی بیشتر در جهت فرودست کردن زنان و دختران به‌کار رفته‌است . پیامد تبعیض جنسیتی می‌تواند به‌گونه‌های آزار جنسی، تجاوز جنسی یا انواع خشونت جنسی خود را در جامعه نشان دهد. تاکنون زنان و مردان بسیاری برای رسیدن به برابری جنسی بیشتر، از فمینیسم بهره برده‌اند.
انواع
جنسیت‌زدگی خصمانه
جنسیت‌زدگی خصمانه به شکل سلطه‌جویی مردسالارانه و باورهای تحقیرآمیز خود را نشان می‌دهد و موضوع مرکزی آن صراحتا این است که مرد جنس برتر است و باید قدرت را در اختیار داشته باشد. به عبارت دیگر همان نگاهی که زن را «ضعیف» می‌بیند.
جنسیت‌زدگی خیرخواهانه
دستگیری یک سافراجت در لندن ۱۹۱۴. سافروجت‌ها برای بدست‌آوردن حق رای برای زنان بهم پیوسته بودند.
جنسیت‌زدگی خیرخواهانه نگاهی ملایم‌تر نسبت به زن دارد و زن را موجودی زیبا و شکننده می‌بیند که باید از او حمایت کرد. با این حال، زنان باید همان نقش‌های محدود و کلیشه‌ای را بپذیرند و دنباله‌رو باشند. به عبارت دیگر؛ همان نگاهی که زن را «جنس لطیف» می‌بیند. بهترین نمونه برای جنسیت‌زدگی خیرخواهانه، تصویرکردن زن ایدئال به‌عنوان همسر و مادر و سوژه عشق رمانتیک است. افرادی که چنین نگاهی دارند به زنان زیاد کمک می‌کنند و با آنها روابط صمیمانه و دوستانه دارند. جنسیت‌زدگی خیرخواهانه نگاهی مثبت‌تر از جنسیت‌زدگی خصمانه به زنان دارد، اما در یک نکته با آن شریک است. اینکه زن موجودی «ضعیف‌تر» است و برای حفظ ساختار قدرت مردانه این نگاه را توجیهی مناسب می‌بیند برای اینکه زن بهتر است به وظایف خانگی رسیدگی کند. دو استاد روانشناسی، پیتر گلیک و پروفسور سوزان فیسک با پرسش‌نامه خود جنسیت‌زدگی را در ۱۹ کشور بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که در تمام آنها جنسیت‌زدگی خصمانه در مردان بیشتر از زنان است، اما در جنسیت زدگی خیرخواهانه اینطور نیست.
روان‌شناسان فمینیست نگاهی بسیار منفی به جنسیت‌زدگی خیرخواهانه دارند. مثلا وقتی مردی زنی را غرق در عواطف می‌کند یا به او می‌گوید که نمی‌تواند بدون او زندگی کند، این رفتار را جنسیت‌زده می‌دانند. آنها معتقدند که این اعمال برای حفظ و دوام اجتماعی است که زنان در آن جنس آسیب‌پذیر باشند و در آن بی‌عدالتی و نابرابری برقرار باشد.
مجمع جهانی اقتصاد: شکاف جنسیتی در زمینه‌های بهداشتی، آموزشی، اشتغال و سیاست
تبعیض جنسی
مردبیزاری

مردبیزاری ( به انگلیسی : Misandry) به نفرت یا تعصب منفی نسبت به مردان یا پسرها اطلاق می‌شود. این نفرت را می‌توان نفرتی به موازات زن‌بیزاری درنظر گرفت. مردبیزاری به اشکال مختلف می‌توان بروز کند: از جمله تبعیض جنسیتی، کوچک انگاشتن مردان، خشونت علیه مردان، شی انگاری جنسی مرد یا به‌طور کلی‌تر به نفرت، ترس، خشم و تحقیر مردان.
زن‌بیزاری
مردم‌گریزی
فمینیسم
جنسیت
جنسیت‌گرایی
تراجنسیت
دگرجنس‌بیزاری

دگرجنس‌بیزاری زدگی بیمارگونه و افراطی از جنس مخالف است. بیزاری از جنس مرد را مردبیزاری و بیزاری از جنس زن را زن‌بیزاری می‌نامند.
فهرست سده‌های میلادی

border="1" align="center" border=1
۱۰۰٫۰۰۰–۱۰٫۰۰۰
هزاره دهم
هزاره نهم
هزاره هشتم
هزاره هفتم
هزاره ششم
۵۰۰۰-۴۵۰۰ (پیش از میلاد)
۴۵۰۰-۴۰۰۰ (پیش از میلاد)
۴۰۰۰-۳۵۰۰ (پیش از میلاد)
۳۵۰۰-۳۰۰۰ (پیش از میلاد)
۳۰۰۰–۲۹۰۰ (پیش از میلاد)
۲۹۰۰–۲۸۰۰ (پیش از میلاد)
۲۸۰۰–۲۷۰۰ (پیش از میلاد)
۲۷۰۰–۲۶۰۰ (پیش از میلاد)
۲۶۰۰–۲۵۰۰ (پیش از میلاد)
۲۵۰۰–۲۴۰۰ (پیش از میلاد)
۲۴۰۰–۲۳۰۰ (پیش از میلاد)
۲۳۰۰–۲۲۰۰ (پیش از میلاد)
۲۲۰۰–۲۱۰۰ (پیش از میلاد)
۲۱۰۰–۲۰۰۰ (پیش از میلاد)
۲۰۰۰–۱۹۰۰ (پیش از میلاد)
۱۹۰۰–۱۸۰۰ (پیش از میلاد)
۱۸۰۰–۱۷۰۰ (پیش از میلاد)
۱۷۰۰–۱۶۰۰ (پیش از میلاد)
۱۶۰۰–۱۵۰۰ (پیش از میلاد)
۱۵۰۰–۱۴۰۰ (پیش از میلاد)
۱۴۰۰–۱۳۰۰ (پیش از میلاد)
۱۳۰۰–۱۲۰۰ (پیش از میلاد)
۱۲۰۰–۱۱۰۰ (پیش از میلاد)
۱۱۰۰–۱۰۰۰ (پیش از میلاد)
۱۰۰۰–۹۰۰ (پیش از میلاد)
۹۰۰–۸۰۰ (پیش از میلاد)
۸۰۰–۷۰۰ (پیش از میلاد)
۷۰۰–۶۰۰ (پیش از میلاد)
۶۰۰–۵۰۰ (پیش از میلاد)
۵۰۰–۴۰۰ (پیش از میلاد)
۴۰۰–۳۰۰ (پیش از میلاد)
۳۰۰–۲۰۰ (پیش از میلاد)
۲۰۰–۱۰۰ (پیش از میلاد)
سده یکم
سده یکم
سده دوم
سده سوم
سده چهارم
سده پنجم
سده ششم
سده هفتم
سده هشتم
سده نهم
سده دهم
سده یازدهم
سده دوازدهم
سده سیزدهم
سده چهاردهم
سده پانزدهم
سده شانزدهم
سده هفدهم
سده هجدهم
سده نوزدهم
سده بیستم
سده بیست‌ویکم
دوره‌های زمانی دیگر
گذشته
گاه‌شمار تاریخ طبیعی
گاهشمار انسان پیش از تاریخ
هزاره دهم (پیش از میلاد) | هزاره نهم (پیش از میلاد) | هزاره هشتم (پیش از میلاد)
هزاره هفتم (پیش از میلاد) | هزاره ششم (پیش از میلاد) | هزاره پنجم (پیش از میلاد)
آینده
هزاره چهارم (میلادی) |
هزاره پنجم (میلادی) | هزاره ششم (میلادی) | هزاره هفتم (میلادی)
هزاره هشتم (میلادی) | هزاره نهم (میلادی) | هزاره دهم (میلادی)
گاهشمار آینده دور
فهرست هزاره
فهرست دهه‌های میلادی
فهرست زمانی وقایع
گاه‌نگاری
گاه‌شماری
تاریخ
گاه‌شمار مهبانگ
مقیاس زمانی زمین‌شناسی
سده ۲۰ (پیش از میلاد)

(سده ۲۱ - سده ۲۰ پیش از میلاد - سده ۱۹ - سده‌های دیگر)
رخدادها
۲۰۰۰-۱۰۰۰ (پیش از میلاد)؛ دودمان شانگ در چین، تمدن اولمک در آمریکای مرکزی.
۲۰۰۰؛ اسب رام شده و برای سوارکاری و آمدوشد به کار گرفته شد.
۲۰۶۴-۱۹۸۶ (پیش از میلاد)؛ جنگهای میان دو دودمان در مصر باستان
۱۹۹۱ (پیش از میلاد)؛ فرعون منتوهوتپ چهارم مرد و یازدهمین دودمان پادشاهی مصر باستان به پایان رسید، آغاز فرمانروایی فرعون آمنمهات یکم و دوازدهمین دودمان پادشاهی مصر باستان.
۱۹۹۱-۱۷۸۵ (پیش از میلاد)؛ نیایشگاه سنگی در بنی‌حسن ساخته شد، دودمان دوازدهم مصر
۱۹۶۲-۱۸۹۵ (پیش از میلاد)؛ تندیس کرگدن در نیایشگاه سنبی ساخته شد، دودمان دوازدهم. این تندیس اکنون در موزه هنر متروپولیتن در نیویورک نگاه داشته می‌شود.
۱۹۳۲ (پیش از میلاد)؛ اموری‌ها بر اور پیروز شدند.
۱۹۲۸-۱۸۹۵ (پیش از میلاد)؛ نمایش برداشت خرمن بر دیوار نیایشگاه خنومهوتپ کشیده شد، بنی‌حسن، دودمان دوازدهم مصر
۱۹۱۳-۱۹۰۳ (پیش از میلاد)؛ جنگ میان مصر باستان و نوبه
۱۹۰۰ (پیش از میلاد)؛ تازش پیشایونانیان به یونان.
۱۹۰۰ (پیش از میلاد)؛ برافتادن واپسین دودمان پادشاهی سومر.
نوآوری‌ها، یافته‌ها، آشنایی‌ها
۱۹۵۰ (پیش از میلاد)؛ برپایه یک میله مسی ویژه برای اندازه‌گیری که در نیپور یافت شده، یک ذرع سومری برابر با ۵۱٫۷۲ سانتیمتر بوده‌است.
پوشاک مردم لرستان

پوشاک سنتی مردان عشایر لرستان
نوع پوشش یک مرد لر، سال 1921 میلادی
شال : پارچه بلند و سفیدی است به عرض ۶0 تا90 سانتیمتر و به طول ۶ تا 9 متر و از جنس چلوار، که آن را چند دور به کمر می‌پیچند و علاوه بر آن در مواقع ضروری ازآن به عنوان کفن یا پیچاندن جای زخم یا طناب نیز استفاده می‌شود.
ستره : قبای مخصوصی است که اندازه آن تا زیر زانو بوده، بیشتر در مواقع رسمی از آن استفاده می‌شود و از قدیمی‌ترین نوع پوشاک ایران است.
کلاه نمدی : کلاه گرد بدون لبه‌ای است که از نمد ساخته شده است.
کپنک (فرجی) : یک نوع قبای پشمی محکم است که معمولا مورد استفاده چوپانان می‌باشد. در مواقع جنگ از آن به عنوان لباس رزم استفاده می‌شود، زیرا ترکیب بسیار فشرده‌ای درساخت آن به کار رفته است.
گیوه : نوعی کفش دست ساز محلی است که کف آن چرم یا پلاستیک ضخیم و محکمی است که رویه آن به وسیله نخ تابیده بافته می‌شود.
چوغا : نوعی بالا پوش مردانه است که بیشتر در منطقه بختیاری لرستان و چهارمحال بختیاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. جنس چوغا از پشم گوسفند است و معمولا توسط زنان بختیاری بافته می‌شود.
پوشاک سنتی بانوان عشایر لرستان
جومه : نوعی پیراهن زنان لرستان که بصورت آزاد، بلند و بدون یقه می‌باشد.
کلنجه : بالاپوش یراق‌دوزی شده‌ای است که در بسیاری از موارد رویه جلوی آن را سکه‌دوزی و تزیین می‌کنند.
تره و گل ونی : تره پارچه ابریشمی مخصوصی است که زنان لر به سر می‌بندند و به لری آن را ساوه می‌گویند. تره را در حالت عادی می‌بندند و برای شرکت در مراسم وجشن و سرور، نوعی از آن را به نام گل ونی که رنگین است روی تره می‌بندند.
نرم‌افزار

نرم‌افزار رایانه یا نرم‌افزار بخشی از رایانه است که دربرگیرنده داده‌ها یا دستورهای کامپیوتر است (بر خلاف سخت‌افزار که اجزای تشکیل دهنده کامپیوتر را می‌سازد). در دانش رایانه و مهندسی نرم‌افزار تمام اطلاعات فراوری شده به‌وسیله سیستم کامپیوتر، برنامه‌ها و داده‌ها را نرم‌افزار می‌نامند.
دو گروه کلی نرم‌افزارها
نرم‌افزار رایانه دو دسته است:
نرم‌افزار سیستم
نرم‌افزار کاربردی
نرم‌افزارهای کاربردی، برنامه‌های مورد استفاده کاربرند و نرم‌افزارهای سیستمی، مدیریت رایانه را برعهده دارند. مهم‌ترین نرم‌افزار سیستم، سیستم‌عامل است.
سیستم عامل
وقتی برنامه‌ای روی رایانه نصب می‌گردد، بعضی از اجزای سخت‌افزاری رایانه به فرمان آن برنامه در می‌آیند. برای نمونه هنگامی که با یک برنامه اجرای موسیقی کار می‌کنید، کارت صدای رایانه با برنامه پخش موسیقی همکاری می‌کند و یک آهنگ یا پرونده (فایل) صوتی را از طریق بلندگوی رایانه پخش می‌کند.
ارتباط میان نرم‌افزار و سخت‌افزار توسط سیستم عامل انجام می‌شود. این تنها قسمتی از کار سیستم عامل است.
سیستم عامل یک برنامه نرم‌افزاری است که چون تمام منابع و امکانات سخت‌افزاری در اختیار وی می‌باشد دارای ویژگی منحصر به فردی می‌باشد بنابراین آن را در رده نرم‌افزارهای سطح پایین (زبان ماشین) می‌خوانیم با این ویژگی که از اهمیت خاصی برخوردار است. به بیان دیگر سیستم عامل یک برنامه جامع است که اجازه در اختیار قراردادن منابع و امکانات سخت‌افزاری را برای نرم‌افزارها صادر می‌کند و این سیستم عامل است که مسئول صحت عملکرد سیستم و منابع آن است.
سیستم عامل شامل ۴ بخش مهم است:
مدیریت پردازش و پردازشگر
مدیریت حافظه
مدیریت دستگاه‌های ورودی و خروجی (I/O)
مدیریت فایل
سه گروه کلی نرم‌افزارهای معماری
از دیدگاه ساختاری (معماری)، نرم‌افزارها به دسته‌های زیر تقسیم می‌شوند:
کاربر بنیان
کارگزار بنیان
کاربر کارگزار بنیان
واژه نرم‌افزار را در معناهایی به جز معنی برنامه رایانه‌ای نیز به‌کار می‌برند. مثلا در دانش مدیریت برای اشاره به روش‌ها و دانش فنی (در برابر وسایل و تجهیزات و نیروی انسانی). نرم‌افزارها انواع گوناگونی دارند که مهم‌ترین دسته‌بندی آنها دسته تجاری و آزاد است. به ویژه با رویکردهای طرح‌های گنو و لینوکس معنای ژرف‌تری به نرم‌افزارهای آزاد داده شده تا آنجا که برخی نرم‌افزارها را نماد فرهنگ می‌دانند. نرم‌افزارها را برنامه‌نویسان تدوین کرده و انتشار می‌دهند. این برنامه نویسان ممکن است در یک شرکت مشغول کار باشند یا در خانه برنامه‌نویسی کنند مانند برنامه نویسان برخی نرم‌افزارهای لینوکس. امروزه بیشتر کاربران تنها با ظاهر گرافیکی این برنامه‌ها کار می‌کنند و اقدامات بسیاری از آنها از دید کاربر پنهان می‌ماند به عبارتی هر نرم‌افزار مجموعه‌ای از رمزها است که از الگوریتمی خاص پشتیبانی می‌کنند این رمزها خود با رمزهای گرافیکی آمیخته شده و بسیاری از اقدامات برنامه به دور از چشم کاربر عادی رخ می‌دهد. برنامه‌ها با رمزهایی نوشته می‌شوند که بعدا یک رمزخوان آن را در رایانه کاربر اجرا می‌کند.
مهندسی نرم‌افزار
نرم‌افزار آزاد
بدافزار
جاسوس‌افزار
سخت‌افزار
مناطق شهری تهران

تفسیر شهرداری از مناطق شهری تهران (سرخ) و تفسیر وزارت کشور از شهرستان‌های استان تهران (آبی)
مناطق ۲۲گانه شهر تهران.
شهر تهران به ۲۲ منطقه شهرداری بخش شده است.
منطقه ۱ شهرداری تهران
منطقه ۲ شهرداری تهران
منطقه ۳ شهرداری تهران
منطقه ۴ شهرداری تهران
منطقه ۵ شهرداری تهران
منطقه ۶ شهرداری تهران
منطقه ۷ شهرداری تهران
منطقه ۸ شهرداری تهران
منطقه ۹ شهرداری تهران
منطقه ۱۰ شهرداری تهران
منطقه ۱۱ شهرداری تهران
منطقه ۱۲ شهرداری تهران
منطقه ۱۳ شهرداری تهران
منطقه ۱۴ شهرداری تهران
منطقه ۱۵ شهرداری تهران
منطقه ۱۶ شهرداری تهران
منطقه ۱۷ شهرداری تهران
منطقه ۱۸ شهرداری تهران
منطقه ۱۹ شهرداری تهران
منطقه ۲۰ شهرداری تهران
منطقه ۲۱ شهرداری تهران
منطقه ۲۲ شهرداری تهران
منطقه ۲۱ شهرداری تهران

نقشه منطقه ۲۱ تهران
منطقه ۲۱ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران و از غربی‌ترین مناطق این شهر است.
این منطقه در امتداد و جنوب منطقه ۲۲ (در جنوب اتوبان تهران-کرج) و در غرب مناطق ۹ و ۵ می‌باشد.
مرکزیت منطقه ۲۱ تهرانسر می‌باشد که دارای نواحی مختلفی می‌باشد. تهرانسر محله‌ای است در غرب تهران در کیلومتر ۸ بزرگراه شهید لشگری. به طول تقریبا ۱ کیلومتر در راستای جاده مخصوص و ۳ کیلومتر به سمت جنوب. فی ما بین بزرگراه فتح و بزرگراه شهید لشگری. از غرب نیز به بزرگراه آزادگان منتهی و از شرق نیز به رودخانه کن منتهی می‌شود.
وردآورد نیز یکی از بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهرک‌های منطقه ۲۱ در کیلومتر ۱۹ بزرگراه شهید لشگری بوده و یکی از محله‌های قدیمی منطقه ۲۱ می‌باشد که نیمه شمالی آن در منطقه ۲۲ شهرداری واقع شده‌است.
از شهرکهای دیگر می‌توان به شهرک ۲۲ بهمن، شهرک آزادی، شهرک فرهنگیان غرب، شهرک دانشگاه تهران، شهرک چیتگر شمالی، شهرک شهرداری، شهرک ویلاشهر و شهرک غزالی نیز اشاره نمود.
کارگاه‌های صنعتی، شهرک سینمایی غزالی و کارخانه‌های داروسازی و چندین کارخانه خودروساز نیز در این منطقه واقع شده‌اند.
جمعیت
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۱۶۲،۶۸۱ نفر (۵۰،۳۸۱ خانوار) شامل ۸۲،۰۱۴ مرد و ۸۰،۶۶۷ زن می‌باشد.
مناطق شهری تهران
منطقه ۲۰ شهرداری تهران

موقعیت شهر ری در نقشه تهران. شهر ری در جنوب تهران و درداخل بافت شهر تهران است و در تقسیم‌بندی شهری منطقه ۲۰ تهران محسوب می‌گردد.
منطقه ۲۰ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در جنوب این شهر واقع شده‌است. شهر ری همان منطقه ۲۰ تهران است.
جمعیت
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۳۴۰،۸۶۱ نفر (۱۰۴،۲۷۵ خانوار) شامل ۱۷۰،۸۵۹ مرد و ۱۷۰،۰۰۲ زن می‌باشد.
سینماها
پردیس سینمایی راگا
ایستگاه‌های مترو
ایستگاه متروی جوانمرد قصاب
ایستگاه متروی شهرری
مناطق شهری تهران
دیرینه‌شناسی

نگاره‌ای از یک دیرینه‌شناس در حال کار در مرکز تحقیقاتی جان دی (به انگلیسی: John Day Fossil Beds National Monument)
دیرین‌شناسی یا دیرینه‌شناسی شاخه‌ای از زمین‌شناسی است که به بررسی آثار و بقایای موجودات گذشته می‌پردازد و برپایه پیدایش و نابودی این آثار که سنگواره نامیده می‌شوند سن نسبی لایه‌های زمین را تعیین کرده همچنین محیط زیست موجودات دیرینه را مشخص می‌کند. دانش دیرین‌شناسی به شاخه‌های گوناگونی (گیاهی وجانوری و زیرگروه‌های ماکروفسیل و میکروفسیل) تقسیم می‌شود.
فسیلها از دوره کامبرین دارای اهمیت بیشتری می‌شوند ولی ظهور ناگهانی آثار موجودات در دوره کامبرین بیانگر ریشه دار بودن آنها در زمانهای پیش از این دوره می‌باشد.
اما شواهد کمی در این رابطه وجود دارد که از جمله آنها می‌توان شبه باکتری‌هایی با سن ۳٫۸ میلیارد سال را نام برد.
منطقه ۱ شهرداری تهران

نقشه منطقه ۱ تهران
منطقه ۱ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در شمال شرقی شهر تهران واقع شده‌است.
این منطقه از شمال به رشته کوه البرز، از غرب به رودخانه درکه، از جنوب به بزرگراه‌های شهید چمران و آیت‌الله صدر و از شرق به جاده لشکرک و پارک جنگلی قوچک محدود می‌شود.
جمعیت
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۴۸۷،۵۰۸ نفر (۱۶۶،۸۸۱ خانوار) شامل ۲۳۸،۶۹۳ مرد و ۲۴۸،۸۱۵ زن می‌باشد.
مختصات جغرافیایی
این منطقه از طرف شمال محدود به ارتفاعات ۱۸۰۰ متری دامنه جنوبی کوه‌های البرز، از جنوب به بزرگراه چمران حد فاصل دو راهی هتل آزادی و بزرگراه مدرس و پل آیت‌الله صدر و از غرب به اراضی رودخانه درکه و از شرق نیز به انتهای بزرگراه ارتش – کارخانه آسفالت و منبع نفت شمال شرق تهران محدود می‌شود.
بافت منطقه
این منطقه به لحاظ طراحی شهری دارای بافتی شبه روستایی است و می‌توان آن را «باغ شهر» نامید. شمیرانات که در دامنه کوهپایه‌های البرز جنوبی واقع است، به دلیل نیمه کوهستانی بودن و ساختاری ویژه که آمیزه‌ای از شهرسازی مدرن و سنتی است، اگرچه عرصه مشکلات بیشتری در فعالیتهای عمرانی است، اما به عنوان ساختگاهی قدیمی، با اهمیت و دارای ویژگی‌های آب و هوایی، زمینه و اقتضای کارهای عمرانی بیشتری را داشته و دارد.
محله‌ها
آجودانیه
آبک
احتسابیه
اراج
ازگل
اسدآباد
اقدسیه
الهیه
امامزاده قاسم (شمیرانات)
باغ شاطر
تجریش
جعفرآباد
جماران
جمال آباد
جوستان
چیذر
حدادیه
حدیقه
حصارک
دارآباد
دربند
دزاشیب
رحمان آباد
رستم‌آباد بالا
زعفرانیه
سامیان
سعدآباد
سوهانک
شهرک ابوذر
شهرک البرز
شهرک پرواز
شهرک چمران
شهرک دانشگاه
شهرک شهید محلاتی
شهرک صدف
شهرک طالقانی
شهرک قائم
شهرک گلها
شهرک لاله
شهرک نفت
شهرک ولی عصر
صاحبقرانیه
عباسیه
فرمانیه
قیطریه
کاشانک
کامرانیه
گلاب دره
لارک
محمودیه
منظریه
نیاوران
ولنجک
مکان‌های مهم
از مهم‌ترین مراکز فرهنگی این منطقه حسینیه جماران فرهنگسرای نیاوران و نگارخانه جماران و فرهنگسرای ملل را نام برد.
همچنین کاخ موزه سعد آباد و کاخ ملت و کاخ نیاوران و امامزاده صالح و گورستان ظهیرالدوله تجریش نیز در این منطقه قرار دارند.
دربند، درکه، توچال، کلکچال، اوین درکه و پارک‌های جمشیدیه و قیطریه از مکان‌های تفریحی و مراکز جذب گردشگر این منطقه هستند.
میدان قدس
میدان قدس تهران.
میدان قدس میدانی است در شمال شهر تهران.
این میدان در منطقه ۱ شهرداری تهران و در نزدیکی و شرق میدان تجریش واقع شده‌است.
میدان قدس نقطه پایانی جاده قدیم شمیران (خیابان دکتر شریعتی) است.
بازار تجریش و بیمارستان شهدا در امتداد فاصله میدان تجریش و میدان قدس واقع شده‌اند.
سینماها
پردیس سینمایی ارگ
سینما آستارا
موزه سینمای ایران
سینما جوان
سینما دزاشیب
ایستگاه‌های مترو
ایستگاه متروی تجریش
ایستگاه متروی شهید صدر
ایستگاه متروی قائم
ایستگاه متروی قیطریه
ایستگاه متروی نوبنیاد
بالاشهر

در بیشتر شهرهای جهان مناطق مرفه‌تر شهر در زبان عامه با اصطلاح بالاشهر نامیده می‌شوند. برای نمونه در کشورهای انگلیسی زبان به چنین بخشی از شهر uptown می‌گویند.
و به همین طریق مناطق کم‌برخوردارتر پایین‌شهر نام دارند.
منطقه ۱۵ شهرداری تهران

نقشه منطقه ۱۵ تهران
منطقه ۱۵ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در جنوب شرقی شهر تهران قرار دارد.
مهم‌ترین بخش آن شهرک‌های مشیریه و افسریه و بروجردی و سیزده آبان و بزرگراهای بسیج و بعثت و امام علی و آزادگان و خاوران است.
شهرداری این منطقه در ضلع غربی پایانه اتوبوسرانی خاوران واقع گردیده است.
جمعیت
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۶۳۸،۷۴۰ نفر (۱۹۲،۶۱۰ خانوار) شامل ۳۲۵،۳۱۳ مرد و ۳۱۳،۴۲۷ زن می‌باشد.
مناطق شهری تهران
تئاتر خاوران
منطقه ۳ شهرداری تهران

نقشه منطقه ۳ تهران
بندانگشتی
منطقه ۳ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در بخش شمال شرقی شهر تهران قرار دارد.
این منطقه از جنوب تا اتوبان همت و بزرگراه رسالت، از غرب تا اتوبان چمران، از شرق تا خیابان پاسداران و بخشی از خیابان شریعتی، و شمال تا بزرگراه‌های مدرس، صدر و چمران گسترده شده‌است.
محله‌ها: امانیه، جردن، شهرک فجر، ونک، داوودیه، دروس، قلهک، اختیاریه، احتشامیه، کاووسیه
جمعیت
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۳۳۰،۶۴۹ نفر (۱۱۹،۰۵۲ خانوار) شامل ۱۵۸،۴۰۱ مرد و ۱۷۲،۲۴۸ زن می‌باشد.
مراکز فرهنگی
از مناطق فرهنگی آن می‌توان به نمونه‌های زیر اشاره کرد:
فرهنگسرای ارسباران
کتابخانه علامه امینی
کتابخانه استاد شهریار
پارک موزه آب
سینماها
پردیس سینمایی باغ کتاب
پردیس سینماگالری ملت
سینما پردیس قلهک
سینما فرهنگ
پارک‌ها
بوستان ملت
بوستان آب و آتش
بوستان طالقانی
مراکز ورزشی
مجموعه ورزشی انقلاب تهران
ورزشگاه شهید کشوری
مراکز تاریخی
گورستان متفقین در تهران
ایستگاه‌های مترو
ایستگاه متروی دکتر شریعتی
ایستگاه متروی شهید حقانی
ایستگاه متروی شهید همت
ایستگاه متروی قلهک
ایستگاه متروی میرداماد
مناطق شهری تهران
شمیران
پل مارنان

پل مارنان نام پلی در شهر اصفهان واقع در خیابان مطهری وبین پل فلزی و پل وحید واقع شده است. این پل در اصل ماربین نام داشته‌است که خود ماربین دیگرگون شده «مهربین» از فرهنگ اوستایی است و چون قرنها قبل از ظهور زرتشت معبد مهرپرستان بر فراز کوهچه آتشگاه از تمام روستاهای اطراف آن مشاهده می‌شده است، نام این بلوک هم مهربین بوده که با تصحیف این نام در زبان پهلوی ساسانی به «ماربین» در دوره ساسانیان و به دنبال آن در طول مدت ۱۵ قرن تاریخ اسلامی ایران پیوسته با همین نام شناخته شده‌است و قدمت ساختمان این پل که از زمانهای بسیار دور همچنان که پل جی یا پل شهرستان واسطه اتصال شمالی‌ترین ساحل شهری زاینده‌رود به جنوبی‌ترین ساحل مقابل بوده است، پل مارنان نیز وجود داشته و واسطه اتصال دو ساحل شمالی و جنوبی رودخانه در غربی‌ترین قسمت شهر اصفهان بوده است و روستاهای ماربین از طریق پل مارنان (پل ماربانان و پل ماربین) به روستاهای مقابل آن در ساحل جنوبی رود خانه متصل می‌شده است شکل امروزی پل مارنان با نمای ساختمانی آن در عصر صفویه تغییری نکرده ولی تعمیرات مکرر داشته است.
چهار فرسنگ مانده به شهراصفهان رودخانه زاینده رود به شکل مارپیچی راست خم گردیده و وارد اصفهان می‌گرددبه همین دلیل گفته‌اند قریه مارنان راماریانان گفته‌اند و در همین محل پل مارنان راساخته‌اند وجلفا را به قریه مارنان متصل می‌کند. پل مزبور اکنون دارای هفده دهانه است ولی در پیش بیش از این دهانه داشته است که اکنون بسته شده است
مدتی هم نام این پل سرفراز نام داشت، دلیل این نام گذاری راچنین بیان می‌کنندکه در زمان شاه سلیمان صفوی یکی از ثروتمندان ارامنه این پل را ساخت وبه لقب سرفراز نائل گردیدومدتی هم به نام سرفراز مشهور بود.
لازم است ذکر شود ثبت تاریخی این پل در مرحله گردش اداری است.
عکس
خیابان چهارباغ اصفهان

چهارباغ یکی از خیابان‌های تاریخی و اصلی اصفهان است و به دو بخش چهارباغ بالا و چهارباغ عباسی بخش می‌شود. چهارباغ عباسی یکی از خیابان‌های تاریخی شهر اصفهان است که بین دروازه دولت و سی و سه پل قرار دارد.
تاریخچه
منظره چهارباغ در اواخر دوره صفویه (سفرنامه کرنلیوس لوبرون)
منظره چهارباغ و مدرسه چهارباغ در اوایل دوره قاجار اوژن فلاندن
دو قسمت چهارباغ عباسی و چهارباغ بالا در عصر شاه عباس یکم طراحی و اجرا شد و تاریخ تقریبی ساخت آن به سال ۱۰۰۰ هجری قمری (۱۵۹۱ میلادی) برمی‌گردد. چهارباغ پایین (چهارراه تختی تا دروازه دولت) در دوره رضا شاه پهلوی و با همان طرح به چهارباغ دوره صفوی افزوده گردید.
در گذشته یک جوی آب از میان این خیابان تا زاینده رود جاری بوده که درمحل تقاطع‌ها به حوض‌هایی می‌ریخته‌است. در خیابان مسیری خاص برای افراد سواره تعیین شده بوده و در اطراف آن باغ‌هایی بوده که میان امرا برای ساخت عمارت تقسیم شده بوده اما عموم مردم نیز می‌توانستند از آنها استفاده کنند. پل الله وردی خان یا سی و سه پل، خیابان چهارباغ را به دو قسمت (خیابان چهارباغ بالا و چهارباغ عباسی) تقسیم می‌کرده و راه ارتباط چهار باغ بالا و چهارباغ عباسی بوده‌است.
یکی از آثار تاریخی که ظل السلطان حاکم قجری اصفهان قصد تخریب آن را داشت درختان چهارباغ بوده‌است. روزی به حاج آقا نورالله نجفی اصفهانی خبر می‌رسد که عده‌ای به دستور ظل السلطان مشغول کندن درختان چهارباغ هستند حاج آقا نورالله به طلاب مدارس دینی دستور می‌دهد که جلوی این کار را بگیرند آنها هنگامی به چهارباغ می‌رسند که تعدادی از درختان قطعه قطعه شده بود. طلبه‌ها جلوی آنها را می‌گیرند و کتک مفصلی به عمال ظل السلطان می‌زنند و از قطع سایر درختان جلوگیری می‌کنند.
توصیف چهارباغ در متون تاریخی عصر صفوی
از میان متون تاریخی عصر صفوی که به توصیف چهارباغ پرداخته‌اند سه اثر بیش از سایر متون دارای اهمیت است؛ تاریخ عالم آرای عباسی نوشته اسکندر بیگ منشی، روزنامه ملا جلال یا تاریخ عباسی نوشته ملا جلال منجم‌یزدی و نهایتا روضه‌الصفویه نوشته جنابدی. جنابدی در مورد این خیابان چنین نوشته‌است:
(جنابدی، ۱۳۷۸، ۷۶۱)
سایر چهارباغ‌ها در اصفهان
چهارباغ خواجو، خیابان چهارباغ تاریخی دیگر اصفهان است که به موازات چهارباغ عباسی و بین پل خواجو تا چهارراه نقاشی قرار دارد.
چهارباغ عباسی نیز در دوران معاصر ادامه یافته‌است که توجه به این امتداد این خیابان از میدان شهدا در شمال شروع و پس از عبور از زاینده رود به دروازه شیراز اصفهان در دامنه کوه صفه در جنوب اصفهان ختم می‌شود.
دو بخش اضافه شده به چهارباغ عباسی عبارتند از:
چهارباغ پایین در شمال: حد فاصل میدان شهدا تا دروازه دولت
چهارباغ بالا در جنوب: حد فاصل سی و سه پل تا دروازه شیراز اصفهان
چهارباغ‌ها شامل دو باند سواره رو، دو باند ویژه دوچرخه و سه باند پیاده‌رو می‌باشد که چهار ردیف درختان چنار و نارون آن‌ها را از هم جدا می‌کند.
سی‌وسه‌پل

ایران - اصفهان - زاینده رود و سی و سه پل
پل تاریخی الله وردی خان یا سی و سه پل - اصفهان - ایران
"type": "FeatureCollection",
"features":
سی‌وسه‌پل یا پل الله‌وردی‌خان پلی است با ۳۳ دهانه، ۲۹۵ متر طول و ۱۴ متر عرض، که توسط الله‌وردی‌خان اوندیلادزه بر روی زاینده‌رود در شهر اصفهان و همزمان با حکومت شاه عباس صفوی ساخته شده و محل برگزاری مراسم جشن آب‌پاشان و همچنین مراسم خاج‌شویان ارامنه اصفهان در دوره صفویه بوده‌است. اندیشه بنای سی‌وسه‌پل در سال ۱۰۰۸ هجری قمری و در دوازدهمین سال سلطنت شاه عباس یکم به وجود آمد و در سال ۱۰۱۱ هجری قمری، الله‌وردی‌خان اوندیلادزه گرجی، سردار مشهور او مامور اتمام ساختمان پل گردید. در سفرنامه‌های سیاحان اروپایی آن دوران؛ به برگزاری این جشن اشاره‌هایی شده‌است. در این جشن که در ۱۳ تیرماه هر سال برگزار می‌شد مردم با پاشیدن آب و گلاب روی یک‌دیگر در این مراسم شرکت می‌کرده‌اند. ارامنه جلفای اصفهان هم مراسم خاج شویان خود را در محدوده همین پل برگزار می‌کرده‌اند. این پل یکی از شاه‌کارهای معماری و پل‌سازی ایران محسوب می‌شود و از زیبایی و عظمت منحصر به فردی برخودار است.
پرسی سایکس، سی‌وسه‌پل را یکی از پل‌های درجه اول جهان خواند، شاردن آن را شاه‌کار معماری و شگفت‌آفرین و دن گارسیا آن را از بهترین آثار معماری ایران خواند. و به قول لرد کرزن «انسان هیچ انتظار ندارد برای دیدن آنچه که روی هم رفته می‌توان آن را باشکوه‌ترین پل دنیا نامید، ناچار از مسافرت به ایران باشد». دن گارسیا در این باره می‌نویسد: «این پل نیز از بناهای الله‌وردی‌خان اوندیلادزه گرجی است و با این‌که دشمنان و حاسدانش می‌گویند این بنا با پول ساخته شده‌است، نمی‌توانند انکار کنند که بانی شخص اوست. اما باور عموم مردم این است که الله‌وردی‌خان پل را به خرج خود ساخته‌است».
یکی از شعرای دوره صفویه به نام شیخ علی نقی کمره‌ای تاریخ بنای پل را در شعری به گونه ماده تاریخ، سال ۱۰۰۵ هجری به حساب آورده‌است و این سال، درست هم‌زمان با روزهایی است که خیابان بی‌همتای چهارباغ هم ساخته شده‌است. سی‌وسه‌پل، چهارباغ عباسی را به چهارباغ بالا متصل می‌کند.
این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بر اساس نظر کارشناسان زمین‌شناسی و میراث‌فرهنگی مصالح، پایه و فونداسیون این پل به گونه‌ای طراحی شده که استحکام آن تنها در رطوبت است و خشکی ادامه‌دار رودخانه در درازمدت امکان خطر برای سی‌وسه‌پل را بسیار فراوان می‌نماید.
سی و سه پل اصفهان
اصفهان - پل تاریخی الله وردی خان یا سی و سه پل
اصفهان - سی و سه پل
پل جویی

نمای شرقی پل جویی
تصویری رسم شده در دوران صفویه در کتاب ژان شاردن. در این تصویر پل جوبی، سمت راست آن کاخ سعادت‌آباد، بالای کاخ عمارت آیینه‌خانه، سمت راست آیینه‌خانه عمارت نمکدان، تصویر شده است.
پل جویی یا پل چوبی نام پلی در اصفهان و بر روی زاینده رود است. این پل راه اختصاصی برای رفت‌وآمد کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه بوده و روی این پل جوی آبی روان بوده به این مناسبت آن را پل جویی می‌نامیدند. پلی است با عرض کم وطول ۱۴۷ متر در شهر اصفهان میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو قرار دارد. این پل به دستور شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ قمری بنا گردید.
معماری
این پل که با پهنا کم و درازای نزدیک ۱۴۷ متر بر بستر زاینده رود، میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو ساخته شده‌است از سازه‌های دوره شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ هجری است.
برج شش گوشه وسط پل با چشمه‌های آب جاری فرح بخش حال امیران، اشراف، مهمانان و سفیرانی بود که به حضور شاه شرفیاب می‌شدند.
در قسمت غربی این پل آب رودخانه به صورت دریاچه‌ای درمی‌آمد به همین لحاظ به آن «پل دریاچه» نیز می‌گفتند. نام دیگر آن پل سعادت‌آباد است. این پل هم‌اکنون در خیابان کمال اسماعیل قرار دارد.
این پل مسیر اختصاصی کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه بوده است.
کاربرد
این برای آمدوشد عامه مردم نبوده‌است بلکه تنها وسیله ارتباط باغهای سلطنتی دو کناره شمالی و جنوبی رودخانه یعنی باغ معروف به «باغ دریاچه» با باغهای گسترده سعادت آباد میان پل الله‌وردی خان و پل خواجو و بناهای با شکوه کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه و کشکول و نمکدان بوده‌است و در اصل محل عبور خانواده شاه صفوی و امرا و بزرگان و مهمانها و سفرایی بوده‌است که اجازه دیدار با شاه عباس دوم را داشته‌اند.
نام
وجه تسمیه این پل «جوبی» را به فراخور جوی کوچک ظریفی از سنگ پارسی بوده که آب را از سوی دیگر به طرف دیگر پل جاری می‌کرده‌است و آن در عهد صفویه بر روی پل تعبیه کرده بودند، می‌دانند. با این حال شاردن در کتابش به صراحت این پل را از جنس چوب بر پایه‌های سنگی ذکر کرده است و نمی‌توان قاطعانه گفت که عنوان «پل چوبی»، نادرست است.
نام اصلی آن پل «سعادت‌آباد» بوده و به فراخور مجاورت با هفت کاخ از کاخهای سلطنتی عصر شاه عباس دوم «پل هفت دست» نیز نام داشته‌است.
در بخش شرقی و غربی این پل، آب رودخانه بر روی هم انباشته می‌شده و به گونه دریاچه‌ای درمی‌آمده به آن «پل دریاچه» نیز می‌گفته‌اند. در کتاب فواید الصفویه که از مآخذ تاریخ عهد صفویان است به روشنی نام این پل «پل سعادت‌آباد» یاد شده و نویسنده آن کتاب در روزگار صفوی بنای «شهر تازه‌ای» را به محاذات باغ سعادت آباد در سال ۱۰۶۹ هجری و هم‌زمان با هفدهمین سال سلطنت شاه عباس دوم متذکر می‌گردد.
حوادث تاریخی
با گذشت از یک سال از استبداد صغیر و به توپ بسته شدن مجلس و در پی دعوت آقانجفی و حاج آقا نورالله نجفی اصفهانی از ضرغام السلطنه نیروهای بختیاری خود را به اردوگاه باغ ابریشم رساندند. در شب نهم ذی حجه ۱۳۲۶ گروهی از بختیاری‌ها به سرپرستی ضرغام السلطنه از پل جویی گذشته خود را به مجاهدین شهری در مسجد امام رساندند و گروهی نیز از دروازه مارنان به مجاهدین شهری ملحق شدند جنگ در میدان نقش جهان میان حکومت قاجاری و سواران بختیاری به اوج خود رسید و سرانجام با شکست سربازان حاکم و فرار اقبال الدوله کاشی خاتمه یافت. در پی این واقعه مجاهدان مشروطه خواه بختیاری کنترل شهر اصفهان را به دست گرفتند.
پل جویی در شب
هنرفر.
بهنیا.
هنرفر.
همان.
جنگ‌افزار

سلاح
سلاح یا جنگ‌افزار ، وسیله‌ای است که برای کشتار و تخریب به‌کار می‌رود. از بعضی سلاح‌ها برای کاربردهای غیرنظامی مانند ورزش، تفریح و شکار نیز استفاده می‌شود.
پیشینه
بهرام چوبین سردار ایرانی دوره ساسانی، هنگام بازدید از محل فوران نفت خام در ناحیه بادکوب (باکو) با توجه به قدرت اشتعال‌زایی این ماده، بر آن شد تا نوعی جنگ‌افزار ساخته شود و این کار را به مهندسان ارتش ایران واگذار نمود. در مدتی کم‌تر از یک سال، پیکانی ساخته شد شبیه به موشک‌های امروزی که حامل گوی دوکی شکلی بود که به نفت خام آغشته شده بود و از روی تخته‌ای که بر پشت قاطر قرار داشت با کشیدن زه پرتاب می‌شد. این دستگاه از یک زه (روده خشک شده) و چوب گز ساخته شده بود که بر تخته سوار می‌شد و دارای ضامن بود که دارای پنج خدمتکار بوده‌است که دو نفر از آن‌ها کمانکش بودند و نفر سوم نشانه‌گیری می‌کرده‌است. نفر چهارم مسئول افروختن بخش آغشته به نفت خام بوده و نفر پنجم قاطر را نگه می‌داشته‌است.
طبقه‌بندی جنگ‌افزارها
جنگ‌افزار متعارف
جنگ‌افزار سرد
جنگ‌افزار انفرادی (شمشیر، خنجر، تیر و کمان، …)
جنگ‌افزار جمعی (منجنیق)
جنگ‌افزار گرم
انفرادی (سلاح کمری، تفنگ، نارنجک‌انداز، …)
جمعی (توپ، تانک، هواپیمای جنگی، …)
رباتیک (هوش مصنوعی ، کنترل از راه دور)
سیستم جنگ‌افزار متعارف
جنگ‌افزار نامتعارف
جنگ‌افزار شیمیائی
جنگ‌افزار میکروبی
جنگ‌افزار هسته‌ای
فهرست جنگ‌افزارها
ورزشگاه المپیک رم

این ورزشگاه در شهر رم و در کشور ایتالیاست و حدود ۸۲ هزار نفر گنجایش دارد این ورزشگاه صحنه رقابت ۲ تیم آ اس رم و لاتزیو در مقابل حریفانشان است.
مسابقات میزبانی شده
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰
فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۷۷
فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۴
مسابقات جهانی دو و میدانی ۱۹۸۷
جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۶
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۹
جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰
کرسی ریاضیات لوکاسی

ایزاک بارو
کرسی ریاضیات لوکاسین نام یک کرسی معروف علمی در جهان است. این کرسی در سال ۱۶۶۳ به وسیله هنری لوکاس در دانشگاه کمبریج انگلستان بنا نهاده شد.
پیشینه
دارندگان این کرسی عبارت‌اند از:
ایزاک بارو ۱۶۶۴
ایزاک نیوتن ۱۶۶۹
ویلیام ویستون ۱۷۰۲
نیکولاس ساندرسون ۱۷۱۱
جان کولسون ۱۷۳۶
ادوارد وارینگ ۱۷۶۰
ایزاک میلنر ۱۷۹۸
رابرت وودهاوس ۱۸۲۰
توماس تورتون ۱۸۲۲
جرج بیدل ۱۸۲۶
چارلز ببیج ۱۸۲۸
جاشوا کینگ ۱۸۳۹
جورج گابریل استوکس ۱۸۴۹
جوزف لارمر ۱۹۰۳
پل دیراک ۱۹۳۲
جیمز لایتیل ۱۹۶۹
استیون هاوکینگ ۱۹۷۹
مایکل گرین ۲۰۰۹
چینه‌شناسی

لایه‌های زمین شناسی و اکتشافات معدنی در ایالت سالتا (آرژانتین)
چینه‌شناسی ، شاخه‌ای از دانش زمین‌شناسی است که درباره چگونگی پیدایش، ترتیب توالی، ساختمان، سنگواره‌ها و سنگ‌شناسی و چینه‌های پوسته زمین بررسی می‌کند.
منبع
پانویس‌ها و منابع
چینه

فارسی
چینه در کل به معنی لایه و قشر است. این واژه، نام ابزار از فعل چیدن است به معنی چیزی که بر روی چیز دیگر چیده می‌شود.
در زمین‌شناسی به لایه مشخصی از پوسته زمین مانند لایه‌ای از سنگ‌های رسوبی که کلفتی آن میان چند سانتیمتر تا چند متر باشد چینه می‌گویند. بدیگر سخن: چینه عبارت است از لایه‌ای از سنگ که سراسر آن لایه کمابیش یکسان تشکیل یافته و نسبت به لایه‌های بالایی و پائینی خود، مشخص و دیگر(متفاوت) باشد.
به دانش بررسی چینه‌ها، چینه‌شناسی گفته می‌شود.
چینه‌بندی
چین (زمین‌شناسی)
چینه‌بندی

در زمین‌شناسی به ته‌نشین شدن و انباشته گردیدن مواد رسوبی بصورت یک لایه یا چینه، چینه‌بندی گفته می‌شود.
پاره‌ای دانشمندان زمین‌شناس این واژه را به مفهوم سنگ‌هایی که بصورت لایه‌لایه یا مطبق درآمده باشد نیز بکار می‌برند.