کلاوس شولتز

کلاوس شولتز آهنگ‌ساز و نوازنده گیتار، درامز، کیبورد و عضو سابق گروههای تنجرین دریم و اش را تمپل است.
شولتز که با نام مستعار ریچارد وانفراید نیز شناخته می‌شود زاده ۴ آگوست ۱۹۴۷ در برلین آلمان است. او تابه‌حال بیش از ۴۰ آلبوم شخصی منتشر کرده است.
تاریخچه
دهه ۱۹۷۰
در سال ۱۹۷۰، کلاوس شولتز که بعنوان نوازنده درامز بهمراه ادگار فروسه و کنراد شنیتزلر در گروه تنجرین دریم بود، پس از انتشار اولین آلبوم گروه با نام «الکترونیک مدیتیشن»، گروه را ترک کرد و بهمراه مانوئل گوتشنیگ گروه‌اش را تمپل را تشکیل داد. اما او پس از انتشار اولین آلبوم، این گروه را نیز ترک کرد تا به صورت انفرادی به آهنگسازی بپردازد.
شولتز اولین آلبوم انفرادی خود را در سال ۱۹۷۲ تحت عنوان «ایرلیشت» منتشر کرد. در این آلبوم او از ارگ و صدای ضبط و فیلتر شده یک ارکستر -به طوری که قابل تشخیص نیست- بهره جست. آلبوم بعدی او «سایبرگ» نام داشت که بسیار شبیه اولین آلبوم اوست، ولی اینبار او از سینت سایزر ای‌ام اس سینتی آ نیز استفاده کرد.
آثار او از این مقطع بسیار پیشرو و متعالی شد. از مهمترین آلبومهای او می‌توان به «سحرگاه ماه» در سال ۱۹۷۶ (اولین آلبومی که در آن، شولتز از سینت سایزر موگ مدولار استفاده کرد)، «سراب» در سال ۱۹۷۷ و «شن روان» در سال ۱۹۷۹ (با همکاری آرتور براون به عنوان خواننده در آهنگ «سایه‌های جهالت» ) اشاره کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۶ به گروه آهنگساز و نوازنده پرکاشن ژاپنی، سومو یاماشتا پیوست. (در این گروه نوازنده‌های دیگری نیز از جمله مایکل شرایو، استیو وین وود و ال دی مئولا حضور داشتند)
در موسیقی شولتز، بیشتر از هر موسیقیدان الکترونیک دیگری در آن عصر، صداهای آلی شنیده می‌شود، حتی هنگامی که از سازهای غیر الکترونیکی استفاده می‌کند، مانند گیتار آکوستیک و صدای خواننده مرد در آلبوم "رقص سیاه" یا ویولن سل در آلبومهای "شن روان" و "ترنسفر" در سال ۱۹۸۱. او صدای سینت سایزر مینی موگ را در آهنگهای خود به گونه‌ای توسعه داد که به صدای گیتار الکتریک شبیه می‌شد، که این صدا به صدای تاثیر گذاری در اجراهای زنده و آلبومهای استودیویی او تبدیل شد. در سال ۱۹۷۸ آلبوم "X" را منتشر کرد (نام آلبوم بیانگر دهمین آلبوم او نیز هست)، آلبومی که به اشخاص مهمی ارجاع داده شده است. از جمله: فردریش نیچه، لودویک دوم باواریا و ویلهلم فریدمن باخ. در سال ۱۹۷۹ او نام مستعار ریچارد وانفرید را نیز برای خود برگزید که بیانگر علاقه او به موسیقیدان آلمانی ویلهلم ریچارد واگنر است.
دهه ۱۹۸۰
در این دهه او از سازهای آنالوگ دور شد و به سازهای دیجیتال روی آورد و کمتر از دهه قبل به تجربه گرایی پرداخت. گرچه نشانه‌های این تغییرات در آلبوم «این را حفر کن» که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد به چشم می‌خورد، اما با انتشار آلبوم «ترنسفر» بود که در آهنگسازی او فراگیر شد. این آلبوم متکی بر تکنیک سیکوانسینگ بود که نتیجه آن اوج گرفتنهای متناوب و پایان ناپذیر است. این سبک جدید در آلبوم «آودنتیتی» به شکل متعالی خود شنیده می‌شود (بخصوص در دو آهنگ اول آلبوم). این روند در سال ۱۹۸۴ با آلبوم «بیم» که برای موسیقی متن فیلمی به همین نام، به کارگردانی جرالد کارگل ساخته شد، ادامه یافت. در این آلبوم شولتز از صداهای خشن دوری ورزید و بر پایه سیکونسر ، صداهایی بیشتر شبیه صداهای آلی سالهای اولیه فعالیت خود، تولید کرد.
دهه ۱۹۹۰
در دهه ۱۹۹۰ کلاوس شولتز به سمپلینگ روی آورد و از صداهای از پیش ضبط شده، همچون صدای «زار زدن زنانه» در آلبومهای استودیویی و همچنین اجراهای زنده خود استفاده کرد. در سال ۱۹۹۵ با بهره‌گیری از این تکنیک و با همکاری مانوئل گوتشینگ به عنوان نوازنده گیتار، آلبوم «در غم» را منتشر کرد. در این دهه او تعداد زیادی از قطعات منتشر نشده استودیویی و زنده خود را بر روی چند مجموعه سی دی منتشر کرد.
دهه ۲۰۰۰
در این دهه شولتز بیشتر به ترکیب عناصر موسیقی جز، کلاسیک، ترنس و تکنو پرداخت. او همچنین به همراه لیزا جرارد به عنوان خواننده، یک آلبوم استودیویی و دو آلبوم اجرای زنده را منتشر کرد.
ریچارد وانفرید
ریچارد وانفرید (به انگلیسی: Richard Wahnfried) یا به اختصار «وانفرید» (بعد از سال ۱۹۹۳)، تنها نام مستعار هنری شناخته شده کلاوس شولز است، که بعنوان پروژه جانبی، بین سالهای ۱۹۷۹ و ۱۹۹۷، هفت آلبوم را منتشر کرده است.
از مشخصه‌های اصلی موسیقی وانفرید (بر خلاف آثار معمول شولتز) می‌توان به:
گرایش به به سبکهای معمول موسیقی راک، ترنس و تکنو
همکاری بیشتر با نوازنده‌های شناخته شده و گاه نا شناخته، در کنار نوازندگی سینت سایزر شولتز
نام "ریچارد وانفرید" نشان از علاقه اوست به موسیقیدان آلمانی ویلهلم ریچارد واگنر:
ریچارد، (که ناگفته مشهود است) نام میانی واگنر است. شولتز، همچنین این نام را برای نام اولین فرزند پسر خود برگزید.
وانفرید (در آلمانی به معنی "آرامش در نتیجه توهم یا جنون" می‌باشد) نامیست که واگنر برای ویلای خود واقع در بایرویت، آلمان برگزید، جایی که بعدها واگنر در آن به خاک سپرده شد. علاقه شولتز نسبت به واگنر، به سالهای قبل از شروع پروژه "وانفرید" برمیگردد. او در آلبوم "باد زمان" که در سال ۱۹۷۵ به بازار آمد، آهنگی بانام "وانفرید ۱۸۸۳" ساخته بود (اشاره به مرگ و محل خاک سپاری واگنر در سال ۱۸۸۳). آهنگ دیگر این آلبوم نیز "بازگشت بایرویت" نام دارد. بعد از سال ۱۹۹۳ آلبومهای ریچارد وانفرید، تنها تحت عنوان "وانفرید" منتشر شدند، با اشاره به نام "کلاوس شولتز" به عنوان تهیه کننده یا آهنگساز افتخاری.
آلبوم‌ها
استودیو و اجرای زنده
نام آلبوم
سال انتشار
۱. Irrlicht
۱۹۷۲
۲. Cyborg
۱۹۷۳
۳. Blackdance
۱۹۷۴
۴. Picture Music
۱۹۷۵
۵. Timewind
۱۹۷۵
۶. Moondawn
۱۹۷۶
۷. Body Love-soundtrack
۱۹۷۷
۸. Mirage
۱۹۷۷
۹. Body Love Vol. 2
۱۹۷۷
۱۰. "X"
۱۹۷۸
۱۱. Dune
۱۹۷۹
۱۲. …Live…
۱۹۸۰
۱۳. Dig It
۱۹۸۰
۱۴. Trancefer
۱۹۸۱
۱۵. Audentity
۱۹۸۳
۱۶. Dziekuje Poland Live 83
۱۹۸۳
۱۷. Angst-soundtrack
۱۹۸۴
۱۸. Inter*Face
۱۹۸۵
۱۹. Dreams
۱۹۸۶
۲۰. En=Trance
۱۹۸۸
۲۱. Miditerranean Pads
۱۹۹۰
۲۲. The Dresden Performance-live
۱۹۹۰
۲۳. Beyond Recall
۱۹۹۱
۲۴. Royal Festival Hall Vol. 1-live
۱۹۹۲
۲۵. Royal Festival Hall Vol. 2-live
۱۹۹۲
۲۶. The Dome Event-live
۱۹۹۳
۲۷. Le Moulin de Daudet-soundtrack
۱۹۹۴
۲۸. Goes Classic
۱۹۹۴
۲۹. Totentag
۱۹۹۴
۳۰. Das Wagner Desaster-Live
۱۹۹۴
۳۱. In Blue
۱۹۹۵
۳۲. Are You Sequenced?
۱۹۹۶
۳۳. Dosburg Online
۱۹۹۷
۳۴. Live @ KlangArt 1-Live
۲۰۰۱
۳۵. Live @ KlangArt 2-Live
۲۰۰۱
۳۶. Moonlake
۲۰۰۵
۳۷. Vanity of Sounds
۲۰۰۵
۳۸. The Crime of Suspense
۲۰۰۶
۳۹. Ballett 1
۲۰۰۶
۴۰. Ballett 2
۲۰۰۶
۴۱. Ballett 3
۲۰۰۷
۴۲. Kontinuum
۲۰۰۷
۴۳. Ballett 4
۲۰۰۷
۴۴. Farscape
۲۰۰۸
۴۵. Rheingold
۲۰۰۸
۴۶. Dziekuje Bardzo
۲۰۰۹
۴۷. Big In Japan: Live In Tokyo 2010
۲۰۱۰
با نام ریچارد وانفراید
نام آلبوم
سال انتشار
۱. Time Actor
۱۹۷۹
۲. Tonwelle
۱۹۸۱
۳. Megatone
۱۹۸۴
۴. Miditation
۱۹۸۶
۵. Trancelation
۱۹۹۴
۶. Trance Appeal
۱۹۹۶
۷. Drums n Balls (The Gancha Dub)
۱۹۹۷
مجموعه سی دی‌ها
نام آلبوم
تعداد سی دی‌ها
سال انتشار
۱. Siver Edition
۱۰
۱۹۹۳
۲. Historic Edition
۱۰
۱۹۹۵
۳. Jubilee Edition
۲۵
۱۹۹۷
۴. The Ultimate Edition
۵۰
۱۹۹۳
۵. Conetmporary Works I
۱۰
۲۰۰۰
۶. Conetmporary Works II
۵
۲۰۰۲
یادداشت:
شامل Siver Edition ،Historic Edition ،Jubilee Edition و ۵ سی دی دیگر.
بعلاوه یک سی دی جایزه که تنها ۳۳۳ کپی رسمی از آن منتشر شده است.
نیمه تاریک موگ
این پروژه محصول همکاری مشترک کلاوس شولتز و پیت نملوک است (و بیل لسول در شماره‌های ۴ و ۷ این پروژه). اسامی آلبومها تغییر یافته اسامی آلبومها و آهنگهای گروه پینک فلوید هستند.
نام آلبوم
سال انتشار
نام پینک فلویدی
The Dark Side of the Moog: Wish You Were There
۱۹۹۴
Wish You Were Here
The Dark Side of the Moog II: A Saucerful of Ambience
۱۹۹۴
A Saucerful of Secret
The Dark Side of the Moog III: Phantom Heart Brother
۱۹۹۵
Atom Heart Mother
The Dark Side of the Moog IV: Three Pipers at the Gates of Dawn
۱۹۹۶
A Piper At the Gates of Dawn
The Dark Side of the Moog V: Psychedelic Brunch
۱۹۹۶
Alans Psychedelic Breakfast
The Dark Side of the Moog VI: The Final DAT
۱۹۹۷
The Final Cut
The Dark Side of the Moog VII: Obscured by Klaus
۱۹۹۸
Obscured by Clouds
The Dark Side of the Moog VIII: Careful With the AKS, Peter
۱۹۹۹
Careful with That Axe, Eugene
The Dark Side of the Moog IX: Set the Controls for the Heart of the Mother
۲۰۰۲
Set the Controls for the Heart of the SunAtom Heart Mother
The Dark Side of the Moog X: Astro Know Me Domina
۲۰۰۵
Astronomy Domine
The Dark Side of the Moog XI: The Heart of Our Nearest Star
۲۰۰۸
Set the Controls for the Heart of the Sun
همکاری با دیگران
سال انتشار
نام آلبوم
همکارها
۱۹۷۰
Electronic Meditation
تنجرین دریم
۱۹۷۱
Ash Ra Tempel
Ash Ra Tempel
۱۹۷۳
Tarot
Walter Wegmüller
۱۹۷۳
Lord Krishna von Goloka
Sergius Golowin
۱۹۷۴
The Cosmic Jokers
The Cosmic Jokers
۱۹۷۴
Planeten Sit-In
The Cosmic Jokers
۱۹۷۴
Galactic Supermarket
The Cosmic Jokers
۱۹۷۴
Sci Fi Party
The Cosmic Jokers
۱۹۷۴
Gilles Zeitschiff
The Cosmic Jokers
۱۹۷۴
Planet of Man
Code III
۱۹۷۶
Go
Go
۱۹۷۶
Go Live from Paris
Go
۱۹۷۷
Go Too
Go
۱۹۷۹
French Skyline
Earthstar
۱۹۸۴
Aphrica
Rainer Bloss و Ernst Fuchs
۱۹۸۴
Drive Inn
Rainer Bloss
۱۹۸۴
Transfer Station Blue
Michael Shrieve و Kevin Shrieve
۱۹۸۷
Babel
Andreas Grosser
۲۰۰۰
Friendship
Ash Ra Tempel
۲۰۰۰
Gin Rosé at the Royal Festival Hall
Ash Ra Tempel
۲۰۰۹
Come Quietly
لیزا جرارد
آهنگهای تکی
این آهنگها در هیچ‌یک از آلبومهای کلاوس شولتز منتشر نشده‌اند.
نام آهنگ
سال انتشار
Macksy
۱۹۸۵
Berlin 1
۱۹۸۶
Unikat
۱۹۸۹
Face of Mae West
۱۹۹۰
Große Gaukler Gottes
۱۹۹۴
Vas Insigne Electionis
۱۹۹۴
Conquest Of Paradise
۱۹۹۴
Soirée Académique
۱۹۹۶
Les Bruits des Origines
۱۹۹۶
Dédié à Hartmut
۱۹۹۶
Ooze Away
۱۹۹۶
Ein würdiger Abschluß
۱۹۹۶
Dreieinhalb Stunden
۱۹۹۶
Himmel und Erde
۱۹۹۶
Der vierte Kuss
۱۹۹۶
The Schulzendorf Groove
۱۹۹۸
Manikin Jubilee
۲۰۰۲
Schrittmacher
۲۰۰۴
Zenit
۲۰۰۸
Invisible Musik
۲۰۰۸
Hommage à Polska
۲۰۰۹
یادداشت
در آلبوم Sehnsucht از گروه شیلر
بهمراه لیزا جرارد
پاورقی‌ها
Tangerine Dream
Ash Ra Tempel
Edgar Froese
Conrad Schnitzler
Electronic Meditation
Manuel Göttsching
Irrlicht
Cyborg
EMS Synthi A
Moondawn
Moog Modular
Mirage
Dune
Arthur Brown
Shadows of Ignorance
Stumo Yamashta
Michael Shrieve
Steve Winwood
Al DiMeola
Blackdance
Trancefer
Minimoog
Dig It
Sequencing
Audentity
Angst
Gerald Kargl
Sequencer
Sampling
In Blue
TImwind
Wahnfried ۱۸۸۳
Bayreuth Return
Pete Namlook
Bill Laswell
Schiller