کردهای قزوین

کردهای قزوین از ایل‌های کرد ایران هستند که در سرزمین قزوین سکونت دارند و عبارتند از:
«درویشوند، باجلان، بهتوئی پاپلی، چگینی، جلیلوند، رشوند، غیاثوند، یعقوبخانی غیاثوند, برقی پور ,کاکاوند، کرمانی و ایل مافی».
«دسته دیگر طوایف شهرستان قزوین، بعضی عهد شاه عباس بزرگ و برخی دوران نادرشاه، گروهی نیز زمان آقامحمدخان قاجار را حدس می‌زنند. ظاهرا پیش از دوران قاجاریه در قزوین حضور داشته‌اند. در صورتی که اگر در زمان آقامحمدخان آنها را به این شهرستان آورده بودند هم در خاطر مردان آنها سینه به سینه محفوظ می‌ماند و هم در تاریخ قاجاریه ذکر می‌شد».
«طوایف اکراد فعلی را هم ممکن است تصور نمود که شاهنشاه صفوی بحدود قزوین حضور یافته‌اند و در دهستانهای غربی و شمال غربی در برابر شاهسونها مکان داده باشد که اگر طوایف مزبور بخیال خودسری و گردنکشی افتادند با نیروی اکراد آنها را سرکوب کند و اگر اکراد بیاغیگری برخاستند به کمک شاهسونها بتادیب آنها بپردازد. چون قسمتی از شاهسونهای اطراف قزوین به «شاهسون بغدادی» معروفند احتمال داده می‌شود آنها را از پیرامون بغداد به آنجا کوچ داده باشند».
«بالجمله طوایف کرد در دهستانهای تارم و قاقزان و دودانگه و رودبار و الموت و کوهپایه و فشاریات و فشگلدره، اکثر تخته قاپی و در دهات سکونت دارند. معذالک عده‌ای نیز به قشلاق _ ییلاق میروند. قشلاق آنها «تارم» و سواحل رودخانه شاهرود و خاک عمارلو است و ییلاقشان قاقزان و اطراف جاده رشت و دامنه البرز کوه و غیره‌است».
«طوایف اکراد در قزوین عبارتند از: باجلان، بهتوئی پاپلی، چگینی، جلیلوند، رشوند، غیاثوند، گودرزوند، کاکاوند، کرمانی و مافی و حبیب وند و گورانی. خوانین این طوایف جز کاکاوند تمامی در شهر مقیم بودند که اکنون نیز اولاد آنها در شهر ساکنند».
محله نواب قزوین
محله کردها، واقع در خیابان نواب جنوبی شهر قزوین در حاشیه جنوب غربی شهر قزوین واقع شده و در آن حدود ۶۲ خانوار (۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر) از کردهای سنی مذهب سکونت دارند. این افراد در زمان رضاشاه از ماکو واقع در آذربایجان غربی تبعید شده و به تدریج به قزوین آمده و این محله را تشکیل داده‌اند.
این محله تقریبا شکل یک مثلث است که از سه سو توسط رودخانه، آهنگر بازار و خیابان اسدآبادی محدود شده و از بن‌بست‌هایی مجاور هم تشکیل شده‌است.
محل زندگی طوایف کرد در اطراف قزوین
«در تاکستان و در دهات اسبوین، انجلیق، امیرآباد امیر امجد، پشام، توت چال، تیاندشت، تله جین، جرن چاک، چلک، خروس، خشگناد، داغدشت، سنگ چاله، غیاث آباد، قانشار بلاغ، قزقلعه (قره دره)،دهستان قاقزان و روستای شاه تپه، دهستان کاوند، ککه جین دره، کشکور قره‌چم، گشنه‌رود، گورد، گندم چال، گوراندشت بزرگ، گوراندشت کوچک، مزرعه زرد چشمه، مزرعه محمودی، میانج واقع در دهستانهای اقبال و رودبار و قاقزان سکونت دارند. عده‌ای از سکنه مزبور که ملتزم به ییلاق و قشلاق نیستند در آبادیهای ذیل ساکنند: پشام، تیاندشت، غیاث آباد، قنشار بلاغ، قزقلعه، کاکوهستان، ککه جین دره، کشکور قره چم، گشنه رود، گورد، مزرعه محمودی و میانج. بقیه سکنه دهات مذکور در فوق تغییر مکان می‌دهند. ییلاق آنها در فشال و تلمبه سر ۱۲ کیلومتری توت چال و سوخته چنار است. زمستانها نیز برای قشلاق به شیرین سو و قره دره (عمارلو) و شارلق، ارس آباد، چهار طاقی، گزوان (تارم)، کنار رودخانه شاهرود و کالوهستان، توت چال (رودبار)، پل انبوه و ملا علی (مقصود دره ملاعلی است در راه قزوین به منجیل) می‌روند. به عبارت دیگر از پل انبوه تا پل لوشان سکونت دارند یا در حرکتند».
روستاهای کرد نشین قزوین
در زیر نام تعدادی از روستاهای کرد نشین استان قزوین آورده شده است.
روستای کوندج آبیک
روستای میانکوه آبیک
روستای مالی آباد آبیک
روستای باقرآباد کرد آبیک
روستای زاغه آبیک
روستای حسین آباد کرد آبیک
روستای قزانچال آبیک
کردهای آبیک از ایل مافی هستند
روستای اکبرآباد قزوین(ایل باجلان)
روستای اسماعیل آباد قزوین(باجلان و مافی)
روستای نجم آباد قزوین(باجلان و کیماسی)
روستای امیرآبادقزوین(باجلان و کیماسی)
روستای همت آباد قزوین
روستای کاکوهستان الموت(کرمانج)
روستای احمدآبادلات الموت(کرمانج)
روستای طیاندشت الموت(کرمانج)
روستای کنگرین الموت(کرمانج)
روستای گشنه رود الموت(کردهای لک از طایفه یارکه سلخوری و تات‌ها ساکن این روستا هستند)
روستای قانشار بلاغ کوهین
روستای بک باغی کوهین
روستای میانج کوهین(سلخوری و باجلان)
روستای قیزیل دره کوهین(غیاثوند)
روستای خزران کوهین(در این روستا اقوام ترک و کرد غیاثوند به طور مشترک ساکنند)
روستای طرازان سفلی طارم
روستای طرازان علیا طارم
روستای حسنخانی طارم
روستای شیرین سو طارم
روستای کشکور طارم
روستای قره چم طارم