مسعود عربشاهی

مسعود عربشاهی (زاده ۱۳۱۴) نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی است.
وی یکی از نقاشان پیشرو و از شاخص‌ترین هنرمندان مفهومی ایران است.
زندگی‌نامه
این نقاش پرکار معاصر ایران در ۱۹ شهریور سال ۱۳۱۴ در تهران متولد شد، گرچه اجداد او و زادگاه پدرش کهک، روستایی کوهستانی میان قم و کاشان است. او تک فرزند خانواده بود و در دوره نوجوانی و بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۵ تحت نظر محمود اولیا شروع به آموختن نقاشی کرد و سپس برای تحصیل بین سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۷ در رشته نقاشی به هنرستان تجسمی پسران تهران رفت، یکی از اساتید او خانم شکوه ریاضی بود که دانش‌آموخته مدرسه بوزار فرانسه و نقاشی نوگرا بودند که نقشی تعیین‌کننده‌ای برای بسیاری از هنرجویان خود از جمله عربشاهی و همکلاسی‌های او داشت از جمله: صادق تبریزی، منصور قندریز، فرامرز پیل‌آرام و …داشت. او در این سال‌ها از روی اشیا و نقوش در موزه‌ها نسخه‌برداری می‌کرده است و از مفرغ‌های لرستان، هنر ایلام و بین‌النهرین که به آن‌ها بیشتر علاقه‌مند شده بود بیشتر در نقاشی‌هایش تاثیر می‌گرفته است.
صادق تبریزی درباره‌ی این بخش از زندگی عربشاهی این چنین می‌گوید: «دوران نوجوانی را در محضر محمود اولیا به شناخت نقاشی واقعگرا و رنگ‌های طبیعت و دست‌یابی به طراحی دقیق اشیا و انسان سپری کرد. کسانی که شاهد این دوره از کوشش او بوده‌اند، تعهد وی را برای پایه‌ریزی یک نقاشی حساب شده می‌ستایند.»
بعد از گرفتن دیپلم، دو سال در اداره‌ی فرهنگ و هنر به عنوان طراح گرافیک، مشغول به کار شد. در همین دوره بود که در کارگاه‌های سفال و سرامیک وزارت فرهنگ و هنر، با نحوه‌ی کار با این مواد و رنگ‌های لعابی آشنا شد.
وی در سال ۱۳۴۰ وارد هنرکده‌ی هنرهای تزئینی شد و در همان سال ازدواج کرد اساتید این سال‌های او کسانی مانند حسین کاظمی، کریم امامی و تعدادی اساتید فرانسوی بودند.
او اولین نمایشگاه خود را در سال ۱۳۴۱ برگزار کرد.
عربشاهی در سال ۱۳۴۷ با مدرک فوق لیسانس معماری داخلی از دانشگاه هنر فارغ‌التحصیل شد. او همراه با تحصیلات دانشگاهی در رشته نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری، موفق شد به شیوه‌ای خاص، با درهم‌آمیختگی سمبل‌های اساطیری در کتیبه‌ها، خطوط و نقش‌های اسرارآمیز، بیان‌گر یگانگی و القای جهتی باشد که با شناخت در مسیری ماهرانه دنبال شده‌است.
او با داشتن دهه‌ها تجربه کار در زمینه نقش برجسته و کارهای اجرایی بر نمای ساختمان‌ها، همراه با تکنیک منحصر به‌فرد خود در اجرای سالن‌های کنفرانس که شهرت جهانی دارد، تاکنون در ایران و سایر کشورها کارهای اجرایی بزرگی را انجام داده‌است. نقش برجسته سردر اتاق صنایع و معادن در خیابان طالقانی، سالن کنفرانس شیروخورشید (هلال احمر) در میدان ارگ، نقش برجسته‌های دیوارهای پارک طالقانی در بزرگراه حقانی و مجموعه «نور و گیاه» بر دیوار مجلس از جمله این آثار هستند.
در دهه هشتاد شمسی و در جریان بازسازی ساختمان مجلس، مجموعه نور و گیاه که با ابعاد ۴ در ۹ متر بر دیوار مجلس نصب بود، آسیب دید و بیشتر لته‌های آن از بین رفت.
سبک
عربشاهی در دوران تحصیل در هنرکده بیشتر تحت تاثیر هنر دوران باستان بود. در این دوران او همچنان کار گچ و سفال را ادامه می‌دهد و خطوط و نقش‌ها را بر نقاشی‌هایش اضافه می‌کند و زیربنای آثارش را فرم‌های خاصی تشکیل می‌دهد که به ساختار و طرز تفکرش برمی‌گردد. بنایی در زمینه‌هایی از معنویت و مفهوم که به واکاوی و ریشه‌یابی و تغییراتی منجر می‌شود..
جوایز
مسعود عربشاهی جایزه‌ی نخست چهارمین بی‌ینال تهران (جایزه‌ی اول هنرهای زیبای کشور) را در فروردین ۱۳۴۳، جایزه‌ی اول در نمایشگاه بین‌المللی موناکو  فرانسه را در سال ۱۳۵۲، جایزه‌ی اول در نمایشگاه روز مادر ۱۳۵۲ و همچنین جایزه‌ی اول در مسابقه‌ی مجسمه‌سازی تهران را در سال ۱۳۵۳ به دست آورده‌است.
نمایشگاه‌ها
۱۹ نمایشگاه انفرادی در ایران، آمریکا و فرانسه از آثار او برپا شده است و همچنین در بیش از ۴۰ نمایشگاه گروهی در ایران، آمریکا، فرانسه، سویس، تونس، ایتالیا، مغرب و انگلستان شرکت داشته است.