هنرهای رزمی ترکیبی

هنرهای رزمی ترکیبی تا حدی یادآور مسابقات پانکریشن است که در المپیک باستانی یونان انجام می‌شد و در آن هم از ضربات دست و پا و هم از فنون کشتی استفاده می‌شد.
هنرهای رزمی ترکیبی
یا (Mixed Martial Arts (MMA یک ورزش رزمی کامل است که مبارزان می‌توانند از ضربه‌های مشت، آرنج، زانو، پا، فنون درگیری و گلاویزی ایستاده، در خاک، فنون پرتابی و قفل مفاصل استفاده کنند؛ که شامل ترکیبی از تمام ورزش‌های رزمی می‌باشد؛ و بزرگترین و معتبرترین سازمان‌های برگذاری این مسابقات، سازمان‌های یواف‌سی، استریک‌فورس و ریزین میباشند.
قوانین
مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی با حداقل قوانین محدودکننده انجام می‌شود، اجرای فنون تقریبا تمام رشته‌های رزمی در آن آزاد است و به همین دلیل خشونت بالایی در مسابقات آن وجود دارد. این مسابقات به‌طور معمول بر روی یک سکوی هشت ضلعی که دور آن با توری‌های فلزی پوشیده شده‌است، برگزار می‌شود.
قوانین کلی MMA
حمله به بیضه، فروکردن انگشت در چشم، فروکردن انگشت به هرکدام از منافذ بدن،ضربه زدن به قسمت گلو، نیشگون گرفتن و با پا ضربه زدن به حریفی که بیهوش است یا به زمین افتاده‌است خطا محسوب می‌شود.
مکمل‌های MMA
به منظور حرفه‌ای شدن در این رشته می‌توان از دیگر رشته‌های رزمی بهره گرفت.
بهترین رشته‌های مکمل برای هنرهای رزمی ترکیبی عبارت اند از: بوکس، تکواندو، کیک بوکسینگ ،موی تای، کیوکوشین، ووشو یا کونگ‌فو، کشتی، جودو، جوجیتسو برزیلی
از بوکس به عنوان ضربات مشت و نحوه گارد و دفاع
از موی تای به عنوان ضربات آرنج و زانو و ساق
از کیوکوشین به عنوان محکم کردن بدن در برابر ضربات
از تکواندو به عنوان ضربات سرعتی و متفاوت پا
از کیک بوکسینگ به عنوان ترکیب دست و پا
از ووشو ساندا به عنوان جواب دادن به ضربات با استفاده از فنون درگیری و گول‌زدن با استفاده ترکیب دست و پا و کشتی
از کشتی به عنوان زیرگیری و خاک کردن‌ها
از جودو به عنوان فنون پرتابی
از جوجیتسو برزیلی به عنوان فنون در خاک و قفل مفاصل.
تاریخچه MMA
رقابت‌های MMA در کل شیوه جدیدی از رقابت‌های رزمی محسوب می‌شود اما اگر به گذشته نگاه کنیم می‌توان رگه‌هایی از رقابت‌های «وال تودو» که از سال ۱۹۲۰ در برزیل برگزار می‌شود را در MMA امروزی مشاهده کرد و اگر خیلی به عقب برگردیم شاید «پانکریشن» این نقش را برعهده بگیرد.
به‌طور کلی تفکر ترکیب رشته‌های مختلف رزمی، بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ رشد پیدا کرد که نقش اصلی را در این مورد بروس لی بازی کرد. او معتقد بود یک مبارز خوب، یک بوکسور، یک کاراته کا، یک جودوکار یا یک کونگ‌فو کار نیست. یک مبارز خوب کسی است که خودش را با هر سبکی وفق داده و توانایی مبارزه در هر استایلی را دارد. در واقع با هر نوع تکنیکی که یادمی‌گیرد و تمرین می‌کند با استفاده از آن حریفش را از هر استایلی زمین گیر کند.
این حرف بعدها توسط دانا وایت به صورت عملی وارد عرصه رقابت‌های رزمی شد. دانا وایت رئیس UFC و کسی است که امروز وی را به عنوان گسترش دهنده MMA می‌شناسند.
MMA نوین از سال ۱۹۹۳ با برگزاری مسابقات UFC در ایالات متحده و به دنبال آن رقابت‌های PRIDE در سال ۱۹۹۷ در ژاپن کلید خورد. این رقابت‌ها از آن زمان تا به حال از نظر قوانین تغییرات زیادی را شاهد بوده‌است؛ با این هدف که این تغییرات بتواند رقابت‌های MMA را به عنوان یک ورزش به جامعه معرفی کرده و گسترش دهد. مسابقات MMA هم‌اکنون در سراسر جهان کاملا شناخته شده و در ایالات متحده و ژاپن از محبوبیت شگرفی برخوردار است، در اصل می‌توان گفت پدر هنرهای رزمی ترکیبی همان بروسلی افسانه‌ای است که نظریه آن را داده و ایجاد کرده‌است او محدودیت و کلاسیک بودن را از هنرهای رزمی برداشت وسنت شکنی کرددر واقع او هنرهای رزمی را به شکلی موثر و مفید به کار می‌برد و تابع سبک خاصی نبود و به گفته خودش مثل آب بود -(روان و منعطف)-روحش شاد. /
۲. #هنرهای رزمی ترکیبی