خرابات

خرابات ، اصطلاحی عرفانی‌ست که معنایی چون شراب‌خانه، عبادت‌گاه، و ویرانه را دربردارد.
در لغت‌نامه این معانی را برای واژه خراب ذکر نموده‌اند: مست لایعقل، بی‌خود از شراب، و مست مست
شرح
با آن که برخی را عقیده بر این است که کلمه خرابات را اولین بار حکیم سنائی (متوفای حدود ۵۳۰ ق) به‌کار برده‌است، منوچهری (۴۳۲ ق)، ناصر خسرو (۴۸۱ ق)، خواجه عبدالله انصاری (۴۸۱ ق)، امام غزالی (۵۰۵ ق)، و دیگر استادان سخن فارسی، قبل از سنایی، آن را در کارهای خود آورده‌اند. بزرگان ادبیات پارسی عرفانی در پیشاپیش آن‌ها مولوی این واژه را به یک اصطلاح عرفانی تبدیل نمودند.
از دیدگاه ریشه‌شناسی و واژه‌شناسی برخی معتقدند اصطلاح خرابات از دو واژه متخاصم خراب و آباد ساخته شده‌است. ابتکار ساختن واژه‌های متضاد را همین بزرگواران ادبیات فارسی داشتند. چنین واژه‌های متخاصم را شاعر سرزمین هند عبدالقادر بیدل ساخته‌است. بیدل چندین بار در غزلیات خرابات خود به گونه خراباد نوشته‌است.
عده‌ای دیگر از محققین نظیر بهار و همایی ممکن است این اصطلاح از «خور» یعنی خورشید و آباد ساخته شده باشد. در ایران، تاجیکستان، افغانستان، و دیگر کشورهای آسیای مرکزی و شبه قاره هند نام بسیاری از شهرها با پسوند آباد خاتمه می‌یابد.
احمد فردید نیز خرابات را هم‌ریشه با Korybas یونانی می‌داند که در انگلیسی Corybant نامیده می‌شود. کوریبانت‌ها در اسطوره‌های شرقی و یونانی-رومی به ملازمان الهه مادر گفته می‌شود که با رقص‌های سرمستانه و موسیقی پر سروصدا وی را نیایش می‌کردند و محل مراسم آن‌ها Corybantation نامیده می‌شد.
بزرگان ادبیات پارسی در هند این واژه را در ادبیات خود هم بکار بردند. موسیقی جزء جداناپذیر عبادت در فلات ایران زمین و هندوکش در دوران باستان بود و در هند هنوز می‌باشد.
خرابات در ادبیات عرفانی کهن
در ادبیات عرفانی کهن فارسی، واژه خرابات معنایی متعالی را دربرمی‌گیرد. درواقع، خرابات به مقام وحدت اشاره دارد، که درآن‌جا، عارف به سیر و حرکت در مسیر نیل به مرتبه والای محو، درباختن، و فنای همه نقوش و اشکال ظاهری و غیر خدایی در وجود خویش همت می‌گمارد.
حافظ و خرابات
خرابات یکی از واژه‌های کلیدی عمده در دیوان حافظ است و در بیان و زبان او تمامی ابعاد و جنبه‌های گوناگون این نهاد عرفانی باهم جمع آمده‌است.
یاد باد آن‌که صبوحی‌زده در مجلس انس جز من و یار نبودیم و خدا با ما بود
یاد باد آن که خرابات‌نشین بودم و مست وانچه در مسجدم امروز کمست آن‌جا بود
واژه‌های در پیوند با خرابات
پیرمغان‌
پیرخرابات
می‌خرابات‌
می‌مغان
افغان مغان
میدان خرابات‌
دیر مغان
کوی خرابات‌
گذر خرابات‌
عریان خرابات
جان خرابات‌
خرابات و واژه‌های در پیوند با خرابات در اشعار پارسیگو
نام شاعر فارسی
قرن
خرابات
مغان
مگان
رودکی
9th and 10th
فرخی سیستانی
9th 10th
ابوسعید ابوالخیر
10th
۳
فردوسی
10th and 11th
۴
۲
اسدی طوسی
11th
مسعود سعد سلمان
11th
۲
منوچهری دامغانی
11th
فخرالدین اسعد گرگانی
11th
ناصرخسرو
11 th
۲
مهستی گنجوی
11th and 12th
۷
سنایی
11th and 12th
۷۷
۱۲
انوری
12th
۳
خاقانی
12th
۵
۲۷
نظامی گنجوی
12 th
۹
۱۷
عطار
12 th13th
۹۵
۲۸
امیرخسرو دهلوی
13 th 14th
۲۲
۱۸
سعدی
13th
۱۸
۲
مولوی
13 th 14th
۱۱۳
۵۳
حافظ
14th
۳۹
۴۳
عبید زاکانی
14th
۴
محتشم کاشانی
16th
۲
صائب تبریزی
17th
۱۰۰
بیدل
17th
۳۷
اقبال لاهوری
19th-Died ۱۹۳۸
۲
۱۲
پروین اعتصامی
19th/died ۱۹۴۱
Counted according to sources from these Internet sites
خرابات کابل
گذر خرابات در بین دژ بالای کوه شیر دروازه و هندو گذر بارانه در شهر باستانی کابل قرار دارد. آبادی شهر کابل از سوی دارا به لاتین دری Darii بنا شده‌است. همچنان گفته می‌شود که در همین بخش شهر گرز رستم داستان پسر رودابه کابلی در کنار ژولیبا فروشی کابل در چند فرسنگی تخت اش به سه کریسه بند بوده و هر سال بر زمین فرومی‌رود. پیران خرابات شعرای فارسی زبان از آذربایجان تا شیراز، از فلات ایران تا هند اند. در همین‌جا اشعار فارسی با آهنگ و ساز و سرود و رباب نواخته می‌شود. اشعار بزرگان مانند صائب تبرزی، سعدی، حافظ، امیرخسرو دهلوی، و بیدل از سوی اجداد استادان نامور خرابات با آلات موسیقی تاریی زهی و آرشه‌ای یا هندوایرانی و تورانی گورکانی و خراسانی سراییده می‌شوند. موسیقی کابلستان در نکته تقاطع حوزه‌ها و حلقه‌های فرهنگی، زبانی و هنری و دینی هند و توران وایران قرار دارد. این سبکهای موسیقی بایکدیگر شالوده و آگین شده‌اند. در خرابات کابل مهتر اشعار بزرگان فارسی و فارسی زبانان هندی نواخته می‌شود. استاد سرآهنگ، استاد امیر محمد، استاد رحیم‌بخش و دیگر خراباتیان در تاریخ زرین زادگاه رودابه کابلی، مادر رستم، نجات دهنده ایران‌زمین و داماد توران درج است.
خرابات کابل شهرک صنعتی ساخت انواع و اقسام آلات موسیقی بود. گروه طالبان پس از به گرفتن قدرت نه تنها انسانها را به دار آویختند بلکه کلیه آثار هنری و ادبی و موسیقی هندوایران وتوران. همچنانکه اروپا همه‌شان اقسام گوناگون آلات موسیقی مشترک دارند ایران و هند و ترکستان (توران) در کل از همین میراث مشترک فناوری هنر موسیقی استفاده می‌کنند. البته که بنابر شرایط اقتصادی و به ویژه تفکرات ناسیونالیستی کشورهای تجزیه و مرزکشی شده از ایران می‌خواهند به این ویا آن ساز و سرود جنبه ملیتی و قبیله‌ای دهند. به گونه مثال رباب کابلستان و آریا و بلخ و پیشاور وهند و کشور ایران تاجکستان و کاشغر و پامیر از نگاه ظرافت، شیکی، سلیقه رنگارنگ گوناگون اند ولی در و ریشه و کنده یکی‌اند.
خرابات باکو
خرابات ویا میخانه در آن زمان در آذرپادگان و امروز در باکو قرار دارد. در میخانه‌ها رسم بران بود که شاعر مهتر سروده‌های خود را دکلمه می‌کرد. در این خرابات که میخانه هم نامیده می‌شد بانو بزرگ ادبیات فارسی و نویسنده چندین شعر پیرامون خرابات در مشاعرات شرکت می‌کرد و اشعار خود را دکلمه می‌کرد. گویند تفاوت خرابات و میخانه در همین خوانش شعر خودی ودیگران بود. میخانه مانند میدان دیگر معنی ریشه‌ای واژه را باخته‌است و از آن موسیقی میخانه‌ای آذربایجانی فهمیده می‌شود.
برای اولین بار گردشگر آلمانی قرن ۱۷ بنام آدام اولئاریوس (۱۶۰۳–۱۶۷۱) پژوهشگر، ریاضیدان، جغرافیدان و کتاب‌دار آلمانی واژه خرابات را در آلمان آشنا کرد. وی دیوانهای گلستان و بوستان را از فارسی به آلمانی برگردان کرد. او در سفر اش به ایران‌زمین (کشورهای ایران زمین هنوز مرزکشی نشده بود) از طریق دریای مازندران به شرق ایران به آذربایجان رفته بود.
خرابات سلطان
این خرابات در شهرستان در ۴۰ کیلومتری موسل ایرانیان نشین کرد عراق قرار دارد. خرابه مفرد خرابات است.
آهنگهای خرابات ایران زمین
پانوشته‌ها