مارک نافلر

مارک نافلر آهنگ‌ساز، گیتاریست و خواننده نامدار بریتانیایی است.
او بیشتر به‌عنوان گیتاریست و خواننده گروه راک دایر استریتس که در سال ۱۹۷۷ توسط او و برادرش دیوید بنیان‌گذاشته شد شناخته می‌شود. در پی فروپاشیدن گروه از سال ۱۹۹۵ به این سو، نافلر به کارهای تکی و انتشار آلبوم‌های شخصی روی آورده است.
درباره
مادر مارک نافلر انگلیسی و پدرش یک معمار یهودی تبار اهل مجارستان بود. به خاطر شرایط سیاسی و گرایش‌های کمونیستی پدرش آن‌ها مجبور شدند ابتدا به اسکاتلند مهاجرت کنند. مدتی بعد و زمانی که مارک نافلر ۹ ساله بود خانواده‌اش به منطقه‌ای در شمال شرقی انگلستان که زادگاه مادرش بود نقل مکان کردند.
در ده سالگی اولین گیتارش را که یک هافنر با پیکاپ‌های جفت بود به قیمت ۵۰ پاوند خریداری کرد.
مانند دیگر همسالانش به کارهای خوانندگانی چون الویس پرسلی و نوازندگانی همچون جیمی هندریکس، چت اتکینز، اسکاتی مور و… علاقه نشان می‌داد. در ۱۶ سالگی به همراه یکی از دوستانش مدتی در یک تلویزیون محلی به اجرای برنامه پرداختند.
نافلر در سال ۱۹۶۷ به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری پرداخت و بعد از پایان این دوره در روزنامه عصر یورک‌شایر مشغول بکار شد. دو سال بعد برای دستیابی به درجه بالاتر علمی به ادامه تحصیل در دانشگاه لیدز پرداخت. در همین زمان بود که با کیتی وایت (دوست دختر قدیمی‌اش از زمان مدرسه) ازدواج کرد هرچند این رابطه دوام زیادی نیاورد و بعد از مدتی به جدایی انجامید. مارک در آن زمان با یک نوازنده و خواننده سبک بلوز به نام «استیو فیلیپس» آشنا شد. این دو در کنار هم به مدت ۵ سال ساز می‌زدند. مارک در برخی آلبوم‌های شخصی استیو نیز با او همکاری کرد. سپس نافلر به لندن نقل مکان کرد، جایی که فعالیت حرفه‌ای موسیقی‌اش را آغاز نمود.
سال ۱۹۷۷ را می‌توان سال شهرت " مارک نافلر" دانست زیرا در این سال او پس از آشنایی اتفاقی با "جان ایلسلی" و "آلن کلارک" گروه دایر استریتس را بوجود آورد. اعضای گروه "دایر استریتس" شامل برادرش دیوید (نوازنده گیتار)، جان ایلسلی (نوازنده بیس) و پیک ویترز (نوازنده درامز) بودند. این گروه موفق در اواخر دهه ۷۰ با ترکیب موسیقی راک، بلوز، جز و حتی کانتری و اشعاری که اغلب خود نافلر تهیه می‌کرد به شهرت زیادی رسیدند.
مارک نافلر ترانه سرا، گیتاریست و خواننده اصلی دایر استریتس بود، گروه راکی که دیگر وجود ندارد، این گروه در دوره بعد از پانک راک وارد میدان شد و موسیقی بی‌پیرایه، صیقل نخورده و مینیمالیست داشت و کار خود را با الهام از بلوز راک جی‌جی کیل شروع کرد اما از جاز و کانتری هم مایه می‌گرفت و از پراگرسیو راک هم متاثر بود.
زندگی حرفه‌ای
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، مارک نافلر را در رتبه ۲۷ قرار داد.
تجهیزات موسیقی و شیوه نوازندگی
نافلر گیتارهای متعددی دارد از میان آن‌ها می‌توان به فندرهای تلکستر و استرتوکستر، گیبسون لس پال، دن‌الکترو، رامیرز اسپانیش اشاره کرد.
او بیشتر اوقات از یک استرتوکستر قرمز رنگ مدل ۱۹۵۴ استفاده می‌کند. نافلر به این ساز که یکی از اولین فندرهای تولید شده از این سری است لقب ژوراسیک استرت داده است.
از نکات جالب درباره مارک نافلر این است که با وجود این‌که او فردی چپ‌دست است با گیتارهای معمولی (راست‌دست) می‌نوازد. نافلر به خاطر شیوه منحصربه‌فرد پیکینگ‌اش شهرت دارد. در واقع تکنیک ابداعی وی تلفیقی از کلاوهمر و پیکینگ گیتار آکوستیک است.
آلبوم‌ها
آلبوم‌های شخصی
نام آلبوم
تاریخ پخش
۱. Golden Heart
۲۶ مارس ۱۹۹۶
۲. Sailing to Philadelphia
۲۶ سپتامبر ۲۰۰۰
۳. The Ragpickers Dream
۳۰ سپتامبر ۲۰۰۲
۴. Shangri-La
۲۸ سپتامبر ۲۰۰۴
۵. One Take Radio Sessions
۲۱ ژوئن ۲۰۰۵
۶. The Trawlermans Song EP
۲۰۰۵
۷. The Best of Dire Straits - Mark Knopfler: Private Investigations
۲۰۰۵
۸. Kill to Get Crimson
۱۷ سپتامبر ۲۰۰۷
۹. Get Lucky
۳۰ سپتامبر ۲۰۰۹
۱۰. Privateering
۳ سپتامبر ۲۰۱۲
11. Tracker
2015
آلبوم‌های مشترک
نام آلبوم
سال انتشار
همراه با
۱. Missing…Presumed Having a Good Time
۱۹۸۳
The Notting Hillbillies
۲. Neck and Neck
۱۹۸۴
چت اتکینز
۳. The Booze Brothers
۱۹۸۴
بریورز دروپ
۴. All the Roadrunning
۲۰۰۶
امیلو هریس
۵. Real Live Roadrunning
۲۰۰۶
امیلو هریس
آلبوم‌های موسیقی فیلم/Soundtrack
نام آلبوم
سال انتشار
۱. Local Hero
۱۹۸۳
۲. Music from Cal
۱۹۸۴
۳. Comfort and Joy
۱۹۸۴
۴. The Princess Bride
۱۹۸۷
۵. Last Exit to Brooklyn
۱۹۸۹
۶. Screenplaying
۱۹۹۳
۷. Metroland
۱۹۹۸
۸. Wag the Dog
۱۹۹۸
۹. A Shot at Glory
۲۰۰۱
جوایز و افتخارات
۱۹۸۶
برنده گرمی بهترین اجرای دونفره یا گروهی همراه با آواز برای آهنگ Money for nothing
برنده گرمی بهترین اجرای کانتری بدون کلام برای آهنگ Cosmic Square Dance(همراه با چت اتکینز)
۱۹۹۱
برنده گرمی بهترین هم‌آوایی کانتری برای آهنگ Poor Boy Blues(همراه با چت اتکینز)
برنده گرمی بهترین اجرای کانتری بدون کلام برای آهنگ So Soft, Your Goodbye(همراه با چت اتکینز)
۱۹۹۳
دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه نیوکاسل
۱۹۹۹
دریافت نشان افتخار پادشاهی بریتانیا
۲۰۰۷
دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه ساندرلند
دایر استریتس