mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
استان مثنی

استان مثنی (یا المثنی ، تلفظ: مثنا) نام یکی از استان‌های هیجده‌گانه کشور عراق است.
تاریخچه
پیش از سال ۱۹۷۶ این منطقه به همراه مناطق نجف و قادسیه بخشی از منطقه دیوانیه بودند.
ویرانه‌های سومری اوروک که گفته شده نام عراق احتمالا از این نام گرفته شده در استان مثنی قرار دارد.
در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۶ نیروهای بریتانیایی، استرالیایی و ژاپنی مسئولیت امنیت این استان را به نیروهای عراقی واگذار کردند که نخستین واگذاری امنیت کل یک استان از سوی نیروهای بیگانه در عراق بود.
جغرافیا
این استان در جنوب عراق قرار دارد و با کشور عربستان سعودی هم‌مرز است.
مرکز این استان شهر سماوه است.
تقسیمات استانی
شهرستان سماوه
شهرستان سلمان
Al-Khidhir District
Al-Rumaitha District
راست
استان قادسیه

استان قادسیه یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است.
جغرافیا
این استان در مرکز عراق قرار گرفته و مرکز آن شهر دیوانیه است.
استان نجف

استان نجف نام یکی از استان‌های هیجده‌گانه کشور عراق است.
مرکز این استان شهر نجف است.
این شهر از مراکز شیعه‌نشین است و مرقد حضرت علی، مسجد کوفه، مسجد سهله و وادی‌السلام در این شهر قرار دارد.
نجف
نجف
استان اربیل

استان اربیل (به کردی سورانی: پاریزگای هه‌ولیر )
یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است و مرکز آن شهر اربیل است.
جغرافیا
این استان در شمال کشور عراق واقع شده و هم‌مرز با ایران و ترکیه است. (از این استان دو شهرستان چومان و سوران هم‌مرز با ایران هستند. )
استان اربیل جزئی از منطقه خودگردان کردستان عراق است.
مساحت استان اربیل ۱۵،۰۷۴ کیلومتر مربع است
جمعیت
جمعیت آن در سال ۲۰۰۳ میلادی ۱،۳۱۴،۰۰۰ نفر برآورد شد.
بیشتر مردم آن کرد هستند ولی اقلیتی از آشوری‌ها و ترکمانان عراقی نیز در اربیل سکونت دارند.
شهرستان‌ها و بخش‌ها
استان اربیل دارای ۸ شهرستان (عربی: قضاء، کردی: قه‌زا) است که هر یک به بخش‌هایی (عربی و کردی: ناحیه) تقسیم شده‌اند:
محل شهرستان‌ها و بخش‌ها:
شهرستان
مرکز
تعداد بخش‌ها
اربیل
اربیل
۴
چومان
چومان
۵
خبات
خبات
۴
دشت اربیل
بنه‌سلاوه
۵
رواندوز
رواندوز
۲
سوران
سوران
۴
شقلاوه
شقلاوه
۶
کوی‌سنجق
کوی‌سنجق
۶
مخمور
مخمور
۴
مرگه‌سور
مرگه‌سور
۶
اقتصاد
اقتصاد این استان بیشتر بر پایه کشاورزی است که این بخش در جریان ستیز میان دولت صدام حسین و کردهای عراق به شدت آسیب دید. قاچاق کالا در زمان تحریم‌های سازمان ملل متحد، تا مدتی یکی از منابع بزرگ درآمد برای مردم این منطقه بود.
روبل روسیه

اسکناس یکصد روبلی بندانگشتی
روبل یکای پول کشور روسیه است. یکای کوچک‌تر روبل کوپک نامیده می‌شود. هر روبل برابر صد کوپک است.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، به جای روبل شوروی روبل فدراسیون روسیه به جریان افتاد. در طی سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ چندین شکل اسکناس به چاپ رسید و به دلیل تورم موجود در آن زمان تعداد صفرهای حک شده بر کالاها حالت نجومی به خود گرفت. پس از ثبات نسبی روبل در سال ۱۹۹۶، دولت تصمیم گرفت برای حل مشکل روبل جدیدی را عرضه کند. ارزش این روبل جدید برابر ۱۰۰۰ روبل قدیم بود یعنی در واقع سه صفر آخر اسکناسها حذف شد.
روبل جدید در سال ۱۹۹۷ چاپ شد و از آغاز سال ۱۹۹۸ اعتبار پیدا کرد. روبل جدید در آغاز کار خوش شانس نبود و دقیقا با بحران اقتصادی سال ۱۹۹۸ و افت ارزش روبرو شد. در چند سال اخیر دولت ولادیمیر پوتین توانسته است با افزایش رشد اقتصادی روسیه ارزش روبل را افزایش دهد. نرخ برابری روبل از ۳۱ روبل و ۲۸ کوپک در مقابل یک دلار در سال ۲۰۰۲ میلادی به ۲۴ روبل در مقابل یک دلار در پایان سال ۲۰۰۷ میلادی افزایش پیدا کرده‌است.
در آغاز سال ۲۰۰۸ میلادی هر دلار آمریکا ۲۴ روبل و ۵۰ کوپک بوده‌است.
و در سال ۲۰۱۷ بانک مرکزی روسیه شروع به عرضه ۲۰۰ و ۲۰۰۰ روبلی کرده‌است . و در سال ۲۰۱۷ هردلار آمریکا ۵۷ روبل و ۳۳ کوپک بوده‌است.
اسکناس‌های رایج
روبل روسیه
نگار
ارزش
اندازه
رنگ
توضیحات
تاریخ
روی اسکناس
پشت اسکناس
روی اسکناس
پشت اسکناس
چاپ
در گردش از
از گردش خارج در
101x101پیکسل
101x101پیکسل
۵
۱۳۷ × ۶۱ mm
سبز
بنای یادبود هزاره روسیه در زمینه کلیسای سنت سوفیا در ولیکی نووگورود
دیوار قلعه کرملین نووگورود
۱۹۹۷
۱ ژانویه ۱۹۹۸
100x100پیکسل
100x100پیکسل
۱۰
۱۵۰ × ۶۵ mm
سبز تیره و قهوه‌ای تیره
پل کومنالنی بر روی رود ینی‌سئی در کراسنویارسک و کلیسای پرسکوا پیاتنیتسا.
سد کراسنویارسک
۱۹۹۷
۲۰۰۱
۲۰۰۴
100x100پیکسل
100x100پیکسل
۵۰
آبی و بنفش، به ترتیب
ستون نوک دار در پس زمینه دژ پتروپاولوفسکی در سنت پترزبورگ
بورس اوراق بهادار قدیمی، سنت پترزبورگ، و ستون‌های شاخک دار
جاری
100x100پیکسل
100x100پیکسل
۱۰۰
قهوه‌ای، سبز، کبود
ارابه در سردر تالار بولشوی در مسکو
تالار بولشوی
100x100پیکسل
100x100پیکسل
p۲۰۰
سبز
نمایش از سواستوپول و بنای یادبود کشتی‌های غرق شده
نمایی از خرسونسوس، کریمه
۲۰۱۷
۱۲ اکتبر
۲۰۱۷
100x100پیکسل
100x100پیکسل
۵۰۰
بنفش و آبی، به ترتیب
بنای یاد بود پتر بزرگ، کشتی دریانوردی سدوف و ب ندر آرخانگلسک
صومعه اسلووتسکی
۱۹۹۷
۲۰۰۱
۲۰۰۴
۲۰۱۰
۱ ژانویه ۱۹۹۸
101x101پیکسل
101x101پیکسل
۱۰۰۰
mm۱۵۷ × ۶۹
آبی و سبز
بنای یادبود یاروسلاو نخست و چپل بانوی کازان در یاروسلاول
کلیسای سنت جان باپتیست، یاروسلاول
۱ ژانویه ۲۰۰۱
100x100پیکسل
100x100پیکسل
p۲۰۰۰
آبی
پل روسکی
پایگاه فضایی وستوچنی
۲۰۱۷
۱۲ اکتبر
۲۰۱۷
101x101پیکسل
101x101پیکسل
۵۰۰۰
قرمز و نارنجی
بنای یادبود نیکلای موراویوو-امنوسکی در خاباروفسک
پل خاباروفسک بر روی رود آمور
۱۹۹۷
۲۰۱۰
۳۱۱ ژوئن ۲۰۰۶
اسکناسهای یادبود
اسکناسهای یاد بودی
نگار
ارزش
اندازه
رنگ
توضیحات
تاریخ
روی اسکناس
پشت اسکناس
روی اسکناس
پشت اسکناس
چاپ
در
گردش
از
از
گردش
خارج
در
150x150پیکسل
150x150پیکسل
۱۰۰
۱۵۰ × ۶۵ mm
آبی ، زرد
به ترتیب
اسنوکر و برخی از محل‌های المپیک
خوشه ساحلی سوچی
اولین استادیوم المپیک
در سوچی
۲۰۱۴
۳۰
اکتبر
۲۰۱۳
جاری
153x153پیکسل
150x150پیکسل
۱۰۰
۱۵۰ × ۶۵ mm
زرد و قهوای
و سبز به ترتیب
بنای یادبود کشتی‌های غرق در خلیج سواستوپول
آشیانه قلعه پرستو
۲۰۱۵
۲۳
دسامبر
۲۰۱۵
ارزها با بیشترین چرخش در بازار جهان
فهرست یکای پول رایج کشورها
بنیاد ویکی‌مدیا

alt=نمای بیرونی دفتر جدید بنیاد ویکی‌مدیا
بنیاد ویکی‌مدیا یک سازمان ناسودبر خیریه آمریکایی است، مستقر در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا است و بر اساس قوانین ایالت فلوریدا اداره می‌شود. بنیاد به دلیل میزبانی از دانشنامه اینترنتی ویکی‌پدیا و همچنین ویکی‌کتاب، ویکی‌سفر، ویکی‌گفتاورد، ویکی‌خبر، ویکی‌نبشته، ویکی‌داده، ویکی‌انبار، ویکی‌دانشگاه، ویکی‌گونه، انکوباتور ویکی‌مدیا (ویکی‌پرورش) و فراویکی شناخته شده است. بنیاد پیشتر مالک نیوپدیا نیز بود.
تاسیس این بنیاد توسط جیمی ولز در ۳۰ خرداد ۱۳۸۲ (۲۰ ژوئن ۲۰۰۳ میلادی) به‌طور رسمی اعلام شد. در سال ۲۰۱۵ بنیاد با هزینه سالانه‌ای بیش از ۷۵ میلیون دلار بیش از ۲۸۰ نفر را به خدمت گرفت. هم‌اکنون کاترین مار مدیر اجرایی و کریستوف هنر رئیس هیت اجرایی بنیاد هستند.
هدف
هدفی که بیناد ویکی‌مدیا برای خود بیان کرده است گسترش و نگهداری از محتوای باز، پروژه‌های مبتنی بر ویکی و در اختیار قرار دادن محتوای کامل این پروژه‌ها برای عموم مردم به صورت رایگان است.
تاریخچه
در سال ۲۰۰۱ یک کارآفرین اینترنت به نام جیمی ویلز به همراه لری سنگر فیلسوف در زمینه دانش و سازماندهی جوامع آنلاین ویکی‌پدیا و نیوپدیا را به عنوان دانشنامه‌های اینترنتی بنا نهادند. این پروژه در واقع توسط شرکت بومیس یک شرکت تجارتی متعلق به ویلز بنا نهاده شد. هر چه ویکی‌پدیا محبوب‌تر شد درآمد آن نیز افزایش یافت.
پروژه‌ها و انگیزه‌ها
این بنیاد پروژه‌های دسته‌جمعی ویکی‌پدیا، ویکی‌واژه، ویکی‌گفتاورد، ویکی‌نبشته، ویکی‌کتاب، ویکی‌انبار، ویکی‌خبر، ویکی‌گونه، ویکی‌دانشگاه و ویکی‌سفر به همراه فراویکی را اداره می‌کند.
نشان‌واره ویکی‌کتاب
نام: ویکی‌کتاب توصیف: مجموعه درسنامه‌ها نشانی:
نشان‌واره ویکی‌خبر
نام: ویکی‌خبر توصیف: روزنامه برخط نشانی:
نشان‌واره ویکی‌گونه
نام: ویکی‌گونه توصیف: آرایه‌شناسی گونه‌ها نشانی:
نشان‌واره ویکی‌داده
نام: ویکی‌داده توصیف: پایگاه دانش نشانی:
نشان‌واره ویکی‌پدیا
نام: ویکی‌پدیا توصیف: دانشنامه برخط نشانی:
نشان‌واره ویکی‌دانشگاه
نام: ویکی‌دانشگاه توصیف: مجموعه دوره‌های آموزشی برای هماهنگی نقطه پژوهش نشانی:
نشان‌واره ویکی‌انبار
نام: ویکی‌انبار توصیف: مخزن تصاویر، صداها، ویدئوها و رسانه‌های عمومی. نشانی:
ویکی‌گفتاورد
نام: ویکی‌گفتاورد توصیف: مجموعه گفتاوردها نشانی:
نشان‌واره ویکی‌سفر
نام: ویکی‌سفر توصیف: راهنمای سفر نشانی:
نشان‌واره فراویکی
نام: فراویکی توصیف: وبگاه مرکزی برای هماهنگ کردن پروژه‌های ویکی‌مدیا نشانی:
Wikisource نشان‌واره
نام: ویکی‌نبشته توصیف: کتابخانه دیجیتال نشانی:
نشان‌واره ویکی‌واژه
نام: ویکی‌واژه توصیف: فرهنگ لغت برخط نشانی:
ویکی‌پرورش
نماد ویکی پرورش
ویکی‌پرورش جایی است که پروژه‌های مستعد و بالقوه ویکی‌مدیا در زبان‌های گوناگون و در ویکی‌های خواهر، مثل ویکی‌پدیا، ویکی‌کتاب، ویکی‌خبر، ویکی‌گفتاورد و ویکی‌واژه سازماندهی، نوشته و بررسی می‌شوند. ویکی‌پرورش همچنین جایی است که پروژه‌های ویکی‌مدیا از لحاظ کارآمدی و شایستگی مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. در این پروژه ویکی‌ها متولد می‌شوند.
نگارخانه ترتیاکوف

خودنگاره‌ای از کازیمیر ماله‌ویچ در سبک آوانگارد سوپره‌ماتیسم. ۱۹۱۲ م.
نگارخانه دولتی ترتیاکوف (به روسی:   ) واقع در شهر مسکو، پایتخت روسیه، مهم‌ترین گنجینه هنرهای ظریفه روسی است.
پاول ترتیاکف از ۱۸۵۶ گردآوری تابلوهای نگارگران روس را آغاز کرد. این کار او به پدید آمدن گنجینه هنرهای ملی انجامید. طی نزدیک به یکصدوپنجاه سالی که از بنیاد این موزه می‌گذرد، بیش از ۱۳۰ هزار تابلوی نقاشی، پیکر و شمایل کار نقاشان نامی و هنرمند روس در سده‌های یازده تا ۲۰ در آن گرد آمده است. علاقه‌مندان برای بازدید کامل باید از ۵۲ تالار موزه که هریک به دوره زمانی ویژه‌ای تعلق دارد عبور کنند.
تابلوهای گنجینه هنری ترتیاکف نه تنها از دیدگاه هنری بلکه از نظر اجتماعی هم جالب توجه است. از روی تابلوها می‌توان با آداب و رسوم زندگی مردم روسیه در سده‌های گذشته آشنا شد.
تابلوهای نقاشی «بریولف» با دیدی روانشناسانه کشیده شده و از این لحاظ، ظرافت و دقت خاصی دارد.
کارهای نقاشانی مانند «ونتسیانف»، «تراپینین»، «فدوتف» و بسیاری آثار دیگر که در این گنجینه وجود دارد از بهترین آثار هنر واقع‌گرایانه جهان به شمار می‌روند.
آثار با عظمت رپین، آیوازوفسکی و شیشکین نیز از جمله ذخایر این محل است.
لیجه

لیجه نام یکی از شهرستان‌های استان دیاربکر (آمد) کشور ترکیه است.
جمعیت این شهرستان ۱۸۶۹۶ و مساحت آن ۱۰۸۳ کیلومتر مربع است.
شهرستان لیجه از هشت بخش تشکیل شده است.
حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) در ۲۷ نوامبر ۱۹۷۸ در روستای فیس در شهرستان لیجه بنیان گذارده شد.
سوسیال دموکراسی

سوسیال دموکراسی یا مردم‌سالاری جامعه‌خواه
یک ایدئولوژی سیاسی چپ در قالب سیاست کلاسیک است. حرکت سوسیال دموکراسی معاصر مسیر اصلاح نظام سرمایه داری را با در نظر گرفتن عدالت اجتماعی طی می‌کند.
ابتدا سوسیال دموکراسی شامل انواع گرایش‌های مارکسیستی از گرایش‌های انقلابی همچون رزا لوکزامبورگ و ولادیمیر لنین تا گرایش‌های مختلفی همچون کائوتسکی و برنشتاین را شامل بود، اما بخصوص پس از جنگ جهانی اول و انقلاب اکتبر در روسیه، سوسیال دموکراسی بیشتر و بیشتر به گرایشی غیرانقلابی بدل شد.
تا آن جا که گرایش رویزیونیستی که ادوآرد برنشتاین نمایندگی می‌کرد، مبنی بر اینکه سوسیالیسم نه از طریق انقلاب که از طریق اصلاحات تدریجی به دست می‌آید تقریبا بر کل سوسیال دموکراسی حاکم گشت. شعار بعضی سوسیال دموکرات‌ها «نه به انقلاب، آری به اصلاح» بوده‌است. (Evolution, not Revolution)
در میانه‌های سده بیستم سوسیال‌دموکرات‌ها از اعمال قوانین جدی‌تر کار، ملی کردن صنایع اصلی و ایجاد دولت رفاهی هواداری می‌کردند.
امروزه سازمان انترناسیونال سوسیالیستی مهم‌ترین سازمانی است که در سطح جهانی احزاب سوسیال دموکرات را (در کنار احزاب سوسیالیست دموکراتیک) دربر می‌گیرد.
تفاوت با سوسیالیسم دموکراتیک
گل رز قرمز معمولا به عنوان نماد مردم‌سالاری سوسیال به کار می‌رود. این نماد در دوره‌ای پس از جنگ جهانی دوم انتخاب شد.
سوسیال دموکراسی نباید با «سوسیالیسم دموکراتیک» اشتباه گرفته شود.
سوسیالیسم دموکراتیک در واقع انشعابی فکری از سوسیال دموکراسی است.
تفاوت این دو همیشه کاملا مشخص نیست اما سوسیالیسم دموکراتیک معمولا چپتر از سوسیال دموکراسی است.
احزاب سوسیال دموکرات به همراه احزاب سوسیالیست دموکراتیک در «انترناسیونال سوسیالیستی» گرد آمده‌اند.
در ایران
تنها احزاب ایرانی عضو انترناسیونال سوسیالیستی احزاب ذیل هستند که به عنوان عضو ناظر در «انترناسیونال سوسیالیستی» پذیرفته شده‌اند:
حزب دموکرات کردستان ایران
حزب دموکرات کردستان
کومله
کمونیسم
سوسیالیسم
فارسی‌سرایان تاجیکستان

زبان فارسی طی سده‌های طولانی تنها زبان ادبی و فرهنگی آسیای میانه بود. با تسخیر آن مناطق بدست روس‌ها زبان فارسی در ورارود (ماوراءالنهر) بسیار محدود شد و از سال ۱۹۲۴ تنها در جمهوری تازه بنیاد تاجیکستان و با نامگذاری تازه «زبان تاجیکی» به حیات ادبی خود ادامه داد. فارسی (حالا با نام تاجیکی) در تاجیکستان زبان رسمی ماند ولی در جمهوری‌های دیگر مانند ازبکستان از صحنه دولتی و رسمی بیرون رانده شد و پس از فروپاشی شوروی و استقلال آن جمهوری‌ها فشار دولتی برای محدودیت فارسی بیش از اندازه زیاد شد.
در ازبکستان که پیرامون ۷ میلیون فارسی‌زبان ساکنند بتازگی همه کتاب‌های فارسی («تاجیکی») به آتش کشیده شده‌اند و همه انجمن‌های ادبی فارسی‌زبان تعطیل و سرکوب شده‌اند.
در اینجا فهرستی از شاعران فارسی‌زبان کشور تاجیکستان (که فارسی زبان رسمی آن است) می‌آید:
اسکندر ختلانی
اسیری خجندی (درگذشت ۱۹۱۶ م)
بازار صابر (زاده ۱۹۳۸ م)
باقی رحیم زاده
پیرو سلیمانی
خیرالدین خیراندیش
دولت رحمانیان
رحمت نذری
رستم وهاب نیا
زلفیه عطایی
سلیم شاه حلیم شاه
صدرالدین عینی (درگذشت ۱۹۵۴ م)
عبدالله رهنما
عبدالله قادری
عسکر حکیم (زاده ۱۹۴۶ م)
عطا میر خواجه
فرزانه خجندی
کمال نصرالله
گلرخسار صفی‌اوا (زاده ۱۹۴۷ م)
لایق شیرعلی (۱۹۴۱–۲۰۰۰ م)
مومن قناعت (زاده ۱۹۳۲ م)
محمد علی جنیدی (سیاووش)
محمد علی عجمی
نظام قاسم
شاعران پارسی‌گوی
شاعران معاصر افغانستان
فهرست مشاهیر تاجیکستان
اسکندر ختلانی

اسکندر ختلانی (عیدی‌زاده) (۲۰ مهر ۱۳۳۳، کولاب، تاجیکستان — ۳۱ شهریور ۱۳۷۹، مسکو، روسیه) — شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار برجسته فارسی زبان و فعال سیاسی و اجتماعی از کشور تاجیکستان بود.
زندگی‌نامه
نستعلیق
اسکندر ختلانی در ۲۰ مهر سال ۱۳۳۳ (۱۲ اکتبر ۱۹۵۴) در خانواده آموزگاران در شهر کولاب در تاجیکستان زاده‌شد. دبیرستان را در زادگاهش به پایان برد و سپس تحصیلاتش را در دانشگاه ادبی ماکسیم گورکی در مسکو به پایان رسانید. همزمان با دانشجویی، برای بخش برونمرزی رادیوی شوروی خبرنگاری می‌کرد.
پس از انجام تحصیل در مسکو، اسکندر مدتی در هفته نامه «ادبیات و صنعت» در شهر دوشنبه کار می‌کرد. آن زمان شوروی با افغانستان می‌جنگید و او را به کابل فرستادند، زیرا به گفته دوستانش، اسکندر نه تنها داننده زبان فارسی، بلکه یکی از بهترین مترجمان زبان روسی در اتحاد شوروی بود و گفتار رایزن روسی رئیس جمهوری افغانستان را به فارسی ناب و گفتار رهبران افغانستان را به روسی سره برگردان می‌کرد.
همزان با مترجمی، اسکندر عیدی زاده استاد دانشگاه علوم اجتماعی کابل نیز بود. در همین زمان بود که سومین مجموعه شعرش به نام «صدای پای واژه‌ها» در سال ۱۹۸۸ میلادی در کابل منتشر شد. نخستین شعرهای اسکندر ختلانی هنوز در زمان دانش آموزی وی در دبیرستان در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی در روزنامه‌های شهری، استانی و کشوری تاجیکستان منتشر شده بود.
اسکندر پس از خروج نیروهای شوروی از افغانستان در ۱۵ فوریه ۱۹۸۹، به مسکو برگشت و فعالیت خود را در زمینه خبرنگاری بین‌المللی ادامه داد و در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی خبرنگار بحش فارسی رادیوی بی‌بی‌سی شد.
در پایان دهه ۱۹۸۰ میلادی اسکندر که همواره در پی تشکیل محفل سیاسی روشنفکران تاجیکستان بود، یکی از بنیادگذاران نخسنین محفل سیاسی تاجیکستان به نام «رو به رو» (۱۹۸۸ میلادی) و جنبش مردمی «رستاخیز» (۱۹۸۹ میلادی) شد. وی در روند مبارزه روشنفکران برای مقام دولتی زبان فارسی تاجیکی از پیشگامان این جنبش بود. اسکندر یکی از انگشت شمار فعالانی بود که شهادت جوانان به دست حکومت کمونیستی تاجیکستان در بهمن ماه خونین ۱۹۹۰ میلادی در دوشنبه را محکوم کرده‌اند.
پس از بازگشت به مسکو در آغاز دهه ۱۹۹۰، اسکندر نخستین نشریه آزاد تاجیکی را تاسیس داد که به نام «مژده» و به خط تاجیکی و خط فارسی منتشر می‌شد. اسکندر از آن افتخار داشت که با این روزنامه توانسته‌است پلی میان پارسی زبانان جهان استوار کند.
اسکندر از سال ۱۹۹۵ میلادی تا دم مرگ خبرنگار بخش تاجیکی رادیو آزادی بود.
اسکندر عیدی زاده ختلانی ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۰ در منزلش در مسکو با تبر کشته‌شد. علت قتل او را پوشش خبری دومین جنگ روسیه در چچن بیان کرده‌اند که آن زمان موضوعی حساس برای روسیه بود. قاتلان وی تا کنون شناسایی و دستگیر نشده‌اند.
شعرها
اشعار اسکندر ختلانی در چهار مجموعه شعری منتشر شده که «پرواز» (۱۹۸۱)، «شکوفه» (۱۹۸۶)، «صدای پای واژه‌ها» (۱۹۸۸) و «کشایش» (دهه ۲۰۰۰) نام دارند. پس از مرگش برادرش علیشیر عیدی زاده مجموعه جدیدی را تهیه کرد که همه اشعار وی را از زمان دانش آموزی تا دم مرگش در بر می‌گیرد.
از نمونه اشعار اسکندر ختلانی شعری است که در کتاب ادبیات دوم دبیرستان چاپ شده‌است:
نستعلیق
زیرنویس
باقی رحیم‌زاده

باقی رحیم‌زاده , (۱۵ مه ۱۹۱۰–۳۰ ژانویه ۱۹۸۲) یکی از شاعران فارسی‌زبان از کشور تاجیکستان است.
رحیم‌زاده در روستای سارباغ در شهرستان غرم در تاجیکستان به دنیا آمد.
او از کودکی به شعر و شاعری گرایش زیادی داشت و پیوسته اشعار سعدی و حافظ را می‌آموخت.
باقی رحیم‌زاده از سال ۱۹۴۸ تا پایان عمر، رایزن انجمن نویسندگان تاجیکستان (اتفاق نویسندگان تاجیکستان) بود.
از شعرهای بارز او می‌شود به این اشعار اشاره کرد:
چشمه‌سار
بهار عمر
قصه کوهسار
رسپوبلیکای من
موسیچه و روباه
معلم
خلق بزرگوارم
زلفیه عطایی

زلفیه عطایی یکی از شاعران فارسی‌زبان از کشور تاجیکستان است.
زندگی‌نامه
زلفیه عطایی زاده در ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۴ میلادی در روستای قلعه‌عظیم ناحیه غانچی سرزمین سغد باستانی به دنیا آمد. دانش‌آموخته دانشگاه ماکسیم گورگی شهر مسکو روسیه است. (۱۹۷۷)
وی بیشتر در قالب غزل و قالب‌های کلاسیک شعر می‌گوید و در آن‌ها به مشکلات زنان در جامعه تاجیکستان می‌پردازد.
او مدت‌ها روزنامه‌نگار بوده‌است و هم اکنون سردبیر گاهنامه «فیروزه» برای زنان است.
آثار
مجموعه‌های چاپ شده‌اش عبارت‌اند از:
جهاز - (۱۹۷۷)
واخوری (دیدار) - (۱۹۸۰)
دیدار- (۱۹۸۲)میوه صبر- (۱۹۸۲)
زاچه خوشروی من - (۱۹۸۴)
دختر دریا - (۱۹۸۶)
عشق یک زن - (۱۹۹۲)
ستاره وحشی - (۱۹۹۷)
ستاره مشتری - (۱۹۹۸)
زن اگر عاشق شود - (۲۰۰۱)
داستان
غیر از شعر یک کتاب داستان نیز دارد به نام (غم را نمی‌فروشم) که در گاهنامه صدای شرق به چاپ رسیده‌است.
فهرست رشته‌های تحصیلی

در این صفحه، فهرستی از رشته‌های تحصیلی دانشگاهی آمده است.
علوم
ریاضیات
ریاضی محض
ریاضی کاربردی
آموزش ریاضی
ریاضی مالی
محاسبات نرم
رمز
علوم کامپیوتر
نظریه محاسبه
هوش مصنوعی
محاسبات علمی
فیزیک
حالت جامد یا ماده چگال
اتمی و مولکولی
هسته‌ای
ذرات بنیادی و نظریه میدان‌ها
فیزیک نجومی
فیزیک بنیادی
اتمسفر
لایه‌های نازک
شیمی
شیمی آلی
شیمی معدنی
شیمی تجزیه
شیمی فیزیک
شیمی کاربردی
شیمی دارویی
فیتوشیمی
شیمی رنگ
شیمی دریا
شیمی پلیمر
آموزش شیمی
شیمی پیشرانه‌ها
شیمی فناوری اسانس
زیست‌شناسی
ژنتیک
بیوشیمی
بیوفیزیک
میکروبیولوژی
زیست فناوری دریا
زیست فناوری میکروبی
علوم سلولی و مولکولی
زیست فناوری- صنعت و محیط زیست
زمین شناسی
پترولوژی
زمین شناسی اقتصادی
زمین ساخت (تکتونیک)
آب زمین شناسی
چینه نگاری و دیرینه شناسی
رسوب شناسی و سنگ شناسی رسوبی
زمین شناسی نفت
زمین شناسی مهندسی
زمین شناسی زیست محیطی
زمین شناسی و سنجش از دور زمین شناختی
مهندسی فنی
مهندسی برق
مهندسی الکترونیک
مهندسی مخابرات
مهندسی کنترل
مهندسی قدرت
بیوالکتریک
مکاترونیک
مهندسی مکانیک
ساخت و تولید
طراحی کاربردی
تبدیل انرژی
سازه بدنه خودرو
سیستم محرکه خودرو
طراحی سیستم‌های دینامیکی خودرو
مکاترونیک
بیومکانیک
گرایش سلاح
مهندسی کامپیوتر
نرم‌افزار
گرایش شبکه
هوش مصنوعی و رباتیکز
معماری سیستم‌های کامپیوتری
مهندسی الگوریتم‌ها و محاسبات
گرایش رایانش امن (امنیت)
مهندسی عمران
سازه
زلزله
حمل و نقل
مدیریت ساخت
خاک و پی (ژئوتکنیک)
راه و ترابری
محیط زیست
خطوط راه آهن
سازه‌های دریایی
پدافند غیر عامل
مدیریت منابع آب
آب و سازه هیدرولیکی
مهندسی هوافضا
آیرودینامیک
جلوبرندگی
دینامیک پرواز و کنترل
سازه‌های هوایی
مهندسی فضایی
مهندسی صنایع
برنامه‌ریزی و تحلیل سیستم
تولید صنعتی
تکنولوژی صنعتی
ایمنی صنعتی
مهندسی نفت
مهندسی مخازن
مهندسی اکتشاف
مهندسی بهره‌برداری
مهندسی حفاری
مهندسی شیمی
سینتیک و کاتالیز سطح
فرآیند
کنترل
محیط زیست
مهندسی پزشکی
ترمودینامیک
صنایع غذایی
آب و فاضلاب
بسپار (پلیمر)
فن‌آوری‌های زیستی (بیوتکنولوژی)
گاز
پالایش
مهندسی مواد
مهندسی معدن
مهندسی استخراج معدن
اکتشاف
فرآوری
مکانیک سنگ
مهندسی دریا
مهندسی هسته‌ای
مهندسی کشاورزی
مهندسی علوم دامی
مهندسی گیاه‌پزشکی
مهندسی علوم و صنایع غذایی
مهندسی زراعت و اصلاح نباتات
مهندسی خاک‌شناسی
مهندسی باغبانی
مهندسی مکانیزاسیون کشاورزی
مهندسی مکانیک ماشین‌آلات کشاورزی
مهندسی منابع طبیعی
مهندسی محیط زیست
مهندسی آب
مهندسی علوم کشاورزی
علوم انسانی
مدیریت
MBA
مدیریت استراتژیک
مدیریت منابع انسانی
مدیریت بازاریابی و بازرگانی
رهبری و رفتار سازمانی
کنترل
سازماندهی
دینامیک سیستم‌ها
مدیریت و بازرگانی دریایی
مدیریت جهانگردی
جامعه‌شناسی
جمعیت‌شناسی
فلسفه
تاریخ
جغرافی
علوم پزشکی
پزشکی
دندان پزشکی
داروسازی
دامپزشکی
علوم آزمایشگاهی
پرستاری
فیزیوتراپی
شنوایی‌شناسی
بینایی‌سنجی
گفتاردرمانی
رادیولوژی
مامایی
اتاق عمل
هوشبری
رادیوتراپی
کاردرمانی
مهندسی بهداشت حرفه‌ای
مهندسی بهداشت محیط
بهداشت عمومی
مدارک پزشکی
مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی
زبان و ادبیات
زبان‌شناسی
زبان و ادبیات فارسی
انگلیسی
آلمانی
فرانسوی
روسی
چینی
ژاپنی
هنر
معماری
نقاشی
موسیقی
نمایش
تئاتر
بازیگری
سینما
طراحی
طراحی صنعتی
رشته‌های تحصیلی
جلال‌آباد

جلال‌آباد (به پشتو: جلالکوت) مرکز ولایت ننگرهار افغانستان و مهمترین شهر بین کابل تا پیشاور است. به اساس اسناد هوسان تسنگ در قرن هفتم م نام قدیمی این شهر آدینه پور بود. دومین شهر بزرگ افغانستان بوده مرکز تجارت بین افغانستان و پاکستان می‌باشد.
جغرافیا
این شهر در ۱۵۵ کیلومتری خاور کابل در نزدیکی گردنه خیبر قرار و ارتفاع آن از سطح دریا ۵۷۰ متر است. جلال‌آباد در زمستان دارای آب و هوای معتدل و زمین‌های حاصلخیزی است. آب وهوای این شهر در تابستان الی ۵۰ درجه سانتی گراد می‌رسد. شهریست بارانی و پس از ۱۸ یا ۲۰ سال یکبار برف باری دارد.
کشاورزی
شغل مردم جلال‌آباد تجارت دکانداری و کشاورزی می‌باشد. تولیدات صنعتی این شهر روغن زیتون و کارتن‌سازی می‌باشد. محصولات زراعتی این شهر عبارتند از جواری نیشکر مالته لیمو نارنج برنج باریک زیتون تمامی انواع سبزیجات می‌باشد. در زمان پادشاهی محمدظاهرشاه سد آبی درونته، کانال جلال‌آباد فارم نارنج مالته هده فارم ماهی درونته فارم ستروس غازی آباد در این ناحیه ساخته شد. خاک جلال‌آباد سال ۳ بار حاصل می‌دهد. معمولا در زمستان سبزیجات شهر کابل را مرفوع می‌نماید.
تاریخ
یک راهب بودایی سده هفتمی به نام هوان زانگ (در پارسی ژوان زانگ هم نوشته‌اند) در سال ۶۳۰ میلادی به منطقه جلال‌آباد رسید و پنداشت که به هندوستان رسیده‌است. خود شهر جلال‌آباد شهر نسبتا تازه‌ای است و در سده شانزده، در دوره سلطنت اکبرشاه، نواده بابر شاهنشاه گورکانی هند ساخته شده‌است.
این شهر در زمان حمله انگلیس‌ها بدست آنان افتاد ولی انگلیس‌ها در هر دو حمله شکست خورده و واپس نشستند.
پس از استقلال افغانستان بزرگ‌ترین لویه‌جرگه (انجمن بزرگ) افغانستان در سال ۱۳۰۱ژ۱۹۲۰ در جلال‌آباد برپا شد.
آثار تاریخی
از آثار مهم این شهر، سراج‌العمارت، نشستگاه امیر حبیب‌الله و امان‌الله شاه، بود که در سال ۱۹۲۹ میلادی نابود شد. باغ‌های آن ولی هنوز برپا هستند و فضایی دلپذیر دارند. آرامگاه هر دو فرمانروای نامبرده در درون باغی در روبروی سراج‌العمارت قرار دارد. در زمان حمله روس‌ها بیشتر آثار بودایی جلال‌آباد ویران شد.
مردم‌شناسی
جمعیت نفوس این شهر ۳۵۶۲۷۴ نفر بوده دارای ۶ ولسوالی می‌باشد. جمله مساحت این شهر ۱۲،۷۹۶ هکتار می‌باشد. بیشینه شهروندان این شهر را پشتون‌ها تشکیل می‌دهند. به اساس روابط نیک که از هزاران سال بین پشتونها و سیکها وجود دارد جلال‌آباد با امن‌ترین شهر برای مردمان هندو و سیک می‌باشد.
۹۰٪ مردم این شهر پشتون هستند. ۷٪ پشه‌ای، ۳٪ تاجیک و ۲٪ هندو هستند.
پی‌نوشت‌ها
زار

زار در زبان فارسی به معنی حالت آشفته و نزار و خراب است، اما به صورت اصطلاحی نام یکی از مراسمات درمانی در میان مردم بلوچ می‌باشد. احتمالا ریشه آیین زار از قاره آفریقا ست.
برگزارکنندگان مراسم زار اگر مرد باشد بابازار و اگر زن باشد مامازار خوانده میشود و با نواختن طبل‌ها، دهل‌ها یا دمام‌هایشان، به صورتی از خلسه وارد میشوند و شروع به درمانگری می‌نمایند.
آیین‌های دیگر شبیه به این مراسم را میتوان به پرخان ترکمن و گوات بلوچ، اشاره کرد.
سبالو

سبالو یکی از شکلهای معمول محلی موسیقی جنوب ایران است که آوازی است که با دایره همراهی می‌گردد و به وسیله خوانندگانی که دایره‌وار کنار هم می‌نشینند، اجرا می‌شود. خوانندگان هم زمان با اجرای سبالو، شانه‌های خود را به طرف راست و چپ منظما حرکت می‌دهند. رقص و موسیقی سبالو متاثر از موسیقی آفریقایی است.
جستارهای مرتبط
لیوا
یزله
موسیقی جنوب ایران

موسیقی جنوبی ایران ملهم از طبیعت تفتیده و گرم این منطقه، سرشار از شور و نیرو و حرارت است. این موسیقی در استانهای هرمزگان، بوشهر و خوزستان رایج است.این نوع موسیقی ریتمی شاد دارد .
آنچه بیش از همه برای بررسی موسیقی جنوب بخصوص هرمزگان دارای اهمیت به نظر می‌رسد، ترکیب جمعیتی این منطقه است. در این منطقه به جز ساکنان محلی، تیره‌های دیگری از جمله مهاجرین بسیار قدیمی آفریقایی نیز زندگی می‌کنند. موسیقی کرانه‌های جنوب ایران، بخصوص آواز بندری به باور برخی از شناسندگان، با موسیقی بومیان آفریقایی پیوندی ژرف و ریشه دار یافته است.
شکلهای موسیقی جنوب ایران:
بندری
سبالو
یزله
لیوا
موسیقی زار
شروه
چاوشی
لالایی بندری
نیمه خوانی
علاوه بر این در جنوب ایران عزاداری مذهبی و نوحه سرایی خود دارای آواز و شیوه‌های متمایزی است. مناجات و شاهنامه خوانی، رباعی خوانی، مثنوی خوانی و دوبیتی خوانی یا شروه همه اشکال متمایزی از موسیقی جنوبند. مشهورترین شیوه اجرای موسیقی در جنوب آواز بندری بندری است؛ که بسیار شبیه موسیقی آفریقایی و متاثر از موسیقی مهاجران آفریقایی به جنوب ایران است.
در موسیقی عزاداری جنوب از سازهای منحصر بفردی مانند سنج و دمام استفاده می‌شود.
یزله

یزله یا هوسه یکی از گونه‌های رایج موسیقی محلی جنوب ایران است. یزله به وسیله گروهی از خوانندگان غیر حرفه‌ای اجرا می‌شود و فقط با دست زدن همراه است. در این موسیقی، نغمه بیش از همه حائز اهمیت است و به متن چندان اهمیتی داده نمی‌شود .
در بوشهر، این مراسم در شادیها و عروسی‌ها یا عزاداری ( خصوصا در ماه محرم )اجرا می‌شود.
نحوه انجام آن بدین صورت است که : افراد با گرفتن کمر فرد جلو ( مانند قطار بازی بچه‌ها )، تشکیل یک قطار انسانی داده و با ضرب آهنگ شعر یزله، به نرمی قدم برداشته و به جلو می‌روند
در مراسم عزاداری، گروه پس از طی مسافتی ایستاده و دایره وار و خمیده به سمت مرکز، با ریتم یزله شروع به سینه زنی می‌کنند
که اشعار و نوحه‌هایی که در این مراسم می‌خوانند بستگی به زمان آن مراسم دارد مثلا در شب تاسوعا همه با هم می‌خوانند: "شب تاسوعاست امشب" و تک خوان در جواب می‌گوید: "کربلا غوغاست امشب" حتی به این مراسم در گفتار عامیانه ( هیامظلوم ) هم گفته می‌شود.
جستارهای مرتبط
سبالو
لیوا
لیوا

لیوا گونه‌ای از موسیقی بومی ناحیه جنوب ایران به‌ویژه هرمزگان و بوشهر است که نوعی از اجرای موسیقی محلی بندری بوده که از موسیقی عربی و آفریقایی به ویژه کرانه‌های زنگبار متاثر شده و به این دیار آمده‌است. در این نوع اجرای موسیقی از دهل‌های بزرگ و کوچک همچون پیپه، جفه، پونکه و تویری استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن رقص فردی و جمعی با ضرب آهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد.
لیوا را می‌توان یکی از قدیمی‌ترین انواع موسیقی در هرمزگان نامید. لیوا در اصل نام یک نوع دهل بود که به همراه ساز (مزمار) و انواع دهل‌های دیگر نواخته می‌شد. بعدها مجموعه این مراسم، که به نوعی شادمانی و پایکوبی پس از اجرای مراسم زار است به‌نام لیوا معروف شد.
جستارهای مرتبط
سبالو
یزله
پیپه

پیپه نام گونه‌ای از دهل بومی هرمزگان است که در موسیقی استان هرمزگان و در گونه از موسیقی به نام لیوا استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن رقص فردی و جمعی با ضرباهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد. پیپه رابا دو طرف پوست که معمولا در یک طرف آن با چوب می‌نوازند. پیپه ضربانهای ریتم را هدایت می‌کند. ظاهرا نظر بر این است که پیپه بعدها به جمع دهل و کسر پیوست است. این سه سازکوبه‌ای (دهل، کسر و پیپه) در عمل مکمل یکدیگرند. ریتم اصلی رادهل هدایت می‌کند. پیپه ضربانهای اصلی ریتم را هدایت می‌کند و کسر با ایجاد واریاسیونهای مختلف ریتمیک و خرد کردن ریتم اصلی، به تزیین فضای ریتمیک می‌پردازد و حاصل این ترکیب نوعی پلی ریتمی است. همنشینی چند ریتم با آکسانها یا تاکیدهای مختلف را پلی ریتمی می‌نامند.
جفه

جفه نام گونه‌ای از دهل است که در موسیقی بومی ناحیه جنوب ایران و بویژه در گونه از موسیقی به نام لیوا استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن رقص فردی و جمعی با ضرباهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد.
پونکه

پونکه نام گونه‌ای از دهل است که در موسیقی بومی ناحیه جنوب ایران و بویژه در گونه از موسیقی به نام لیوا استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن رقص فردی و جمعی با ضرباهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد.
تویری

تویری نام گونه‌ای از دهل است که در موسیقی بومی ناحیه جنوب ایران و بویژه در گونه از موسیقی به نام لیوا استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن رقص فردی و جمعی با ضرباهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد.
دهل

دهل نام یکی از سازهای کوبه‌ای موسیقی است. دهل طبلی بزرگ و دورویه‌ای که هر دو طرف آن پوستی از گاو یا گاومیش دارد، است. در متن‌های مختلف نام آن، داول ، تاول و داوول آمده‌است.
ویژگی
شکلی از آن به همراه سرنا در مناطق روستایی نواخته می‌شود. نوازنده، دهل را با ریسمانی که از شانه‌ها می‌گذرد به خود آویخته و با دو مضراب مختلف می‌نوازد. برخی گفته‌اند انتهای مضراب دهل، پارچه‌ای گلوله‌ای شکل دارد ولی دهل را از یک طرف با چوب کلفتی به نام چنگال و از یک طرف با چوب باریکتری به نام دیرک نوازند. البته در نواحی جنوبی ایران مانند هرمزگان و اطراف آن دهل را با دو دست می‌نوازند.در سیستان و خراسان دهل را به کمک یک دست که به دو انگشت آن دو قطعه چوب نسبتا بلند بطول حدودا ده سانتیمتر بسته شده و در دست دیگر به کمک یک چوب قوس دار مخصوص می‌نوازند. این ساز به همراه سرنا به ویژه در مراسم عروسی و شادی استفاده شده و بسیار اهمیت دارد.
تاریخچه
دهل در خاورمیانه و به ویژه ایران دارای گونه‌های فراوان محلی است. برای نمونه در جنوب ایران گونه‌های زیادی از دهل وجود دارد مانند پیپه، جفه، پونکه و تویری.
دهل یا دول در بین سیستانی‌ها به گفته کارشناسان موسیقی فولکلور ومقامی بنیادفرهنگی نیمروز همواره با ساز یا سرنا نواخته می‌شود که پوست استفاده شده در دهل زابلی یک طرف از پوست گوسفند ویک طرف از پوست بز است وسرنا نیز از چوب گردو بیشتر استفاده می‌شود البته سرنا و دهل که در شب نواخته می‌شود با ان که در روز استفاده می‌شود تفاوت‌هایی در نوع پوست وچوب است.
ویکتور یوشچنکو

ویکتور آندریوویچ یوشچنکو (به اوکراینی:   )، (زاده ۲۳ فوریه ۱۹۵۴)، رئیس جمهور کشور اوکراین. نخست‌وزیر اوکراین از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۱، دارای گرایش‌های غرب گرایانه، در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۰۵ با ادای سوگند در مجلس نمایندگان اوکراین رسما کار خود را به عنوان رئیس جمهور اکراین آغاز کرد.
انتخابات سال ۲۰۰۴
یوشچنکو در اکتبر سال ۲۰۰۴ برای به دست آوردن مقام ریاست جمهوری، با نخست‌وزیر وقت ویکتور یانوکویچ به رقابت پرداخت. انتخابات روز۳۱ اکتبر ۲۰۰۴ با پیروزی خفیف نخست‌وزیر یانوکویچ که مورد حمایت مقامات کشور روسیه بود به پایان رسید؛ ولی با اعتراض گسترده یوشچنکو و هوادارانش مبنی بر تخلف و تقلب انتخاباتی حزب حاکم و حضور یک هفته‌ای میلیون‌ها اکراینی به ویژه شهروندان کیف در خیابان‌های شهر که به انقلاب نارنجی نامگذاری شد، باعث شد تا نتیجه انتخابات با نظر دیوان عالی اکراین باطل اعلام گردد و دو نامزد در تاریخ ۲۶ دسامبر مرحله سوم انتخابات را با حضور ناظران بین‌المللی از سراسر جهان از جمله با حضور سناتور ریچارد لوگار رئیس کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا برگزار کردند. در این مرحله کاندیدای مستقل ویکتور یوشچنکو با کسب ۵۲ درصد آرا به عنوان سومین رئیس جمهور اکراین انتخاب شد.
استان آدانا

آدانا نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری با عنوان آدانا است.
جغرافیا
این استان در ساحل مدیترانه واقع شده و مرکز آن یعنی شهر آدانا دارای ۱،۷۰۰،۰۰۰ نفر جمعیت بوده و بعد از استانبول، آنکارا، ازمیر و بورسا پنجمین شهر بزرگ ترکیه می‌باشد.
محل استان آدانا
سایت‌های مربوطه
استان قوجاایلی

قوجاایلی یا یا قوجاالی یا کوجاالی نام یکی از استان‌های ترکیه به مرکزیت شهر ازمیت است.
محل استان قوجاایلی
استان بالیکسیر

بالیکسیر نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام.
نام یونانی این منطقه پالئوکاسترون (Palaeokastron) به معنی «کاخ قدیمی» بود. ترکمن‌ها پس از ورود به منطقه آن را بالاک‌حصار خواندند که جزء اول نام آن شکلی از همان واژه یونانی پالئو(ک) و جزء دوم آن حصار عربی است. این نام بعدا به صورت بالک‌حصار درآمد.
محل استان بالیکسیر
استان ختای

استان ختای (یا حاتای یا هاتای ) نام یکی از استان‌های ترکیه است به مرکزیت شهر انتاکیه. این استان با کشور سوریه هم‌مرز است.
سنجاق اسکندرون یکی از مناطق سوریه در زمان معاصر بوده که با وجود اینکه در سال ۱۹۳۹ به ترکیه الحاق شد برای سوری‌ها استان پانزدهم به شمار می‌رود.
در سال ۱۹۳۹ قیمومت فرانسه بر سوریه منطقه اسکندرون که سرزمینی با ساکنان عربی بود و جمعیت ترک‌ها فقط ۳۹٫۴٪ از جمعیت تشکیل می‌داد را به دولت ترکیه واگذار کرد و نیروهای خود را از این منطقه بیرون کشید و نیروهای ترک وارد این منطقه شدند و آن را جزء ترکیه تحت نام استان ختای خواندند. این اقدام موجب خشم عرب زبان‌های جهان و بویژه مردم سوریه و اهالی اسکندرون شد. کشورهای عربی در نهایت ضعف قرار داشتند و نتوانستند اقدامی انجام دهند. ترکیه زبان عربی را در طول سالهای بعد از جنگ جهانی دوم ممنوع کرد. سوریه همواره در نقشه‌های کشوری اسکندرون را جزو اراضی لاینفک سوریه محسوب می‌کند.
محل استان ختای
افیون قره‌حصار

افیون قره‌حصار یکی از شهرهای ترکیه است. این شهر مرکز استان افیون قره‌حصار است.
این شهر در ۳۵۵ کیلومتری آنکارا و در همسایگی شهرهای قونیه و آنتالیا می‌باشد.
جمعیت این شهر ۱۷۴،۰۰۰ می‌باشد.
افیون یکی از بزرگترین تولیدکننده‌های سنگ مرمر در ترکیه می‌باشد و همچنین به شهر خامه و سوجوک و شیرینی معروف هست.
شهرهای خواهرخوانده
هام، آلمان، از سال ۲۰۰۶
مسقط، عمان، از ۵ اوت ۲۰۱۱
خرم‌آباد، ایران از ۲۰۱۵
استان آغری

آغری یکی از استان‌های ترکیه است که دارای مرکزی به همین نام است. اکثریت ساکنان استان را کردها تشکیل می‌دهند.
جغرافیا
قله آرارات واقع در فلات قفقاز، در حد فاصل شهرهای ماکو (ایران)، ایروان (ارمنستان) و ناحیه آغری ترکیه نیز در ترکیه آغری نامیده می‌شود.
محل استان آغری
استان آق‌سرای

آق‌سرای یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر آق‌سرای است. استان‌های همجوار آن عبارتند از: قونیه در غرب و جنوب، نیغده در جنوب شرقی و قرشهر در شمال.
محل استان آق‌سرای.
»نبع
آق‌سرای
استان آماسیه

آماسیه نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر آماسیه است. پیمان آماسیه در این شهر بسته شد.
محل استان آماسیه در نقشه ترکیه.
استان آنکارا

نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن شهر آنکارا است
شهر آنکارا پایتخت کشور ترکیه هم هست.
استان آنکارا در دشت‌های بزرگ آناتولی مرکزی واقع شده که جنگل‌های کوهستانی در شمال آن و دشت خشک قونیه در سمت جنوب آن قرار دارد.
دشت آنکارا توسط رودخانه‌های قیزیل‌ایرماق (Kızılırmak) و ساکاریا و شاخه‌های آن‌ها آبیاری می‌شود.
۵۰ ٪ از زمین‌های این استان برای کشاورزی کاربرد دارد، ۲۸ درصد جنگل است و ۱۰ ٪ دیگر چراگاه دام‌ها است.
بخشی از دریاچه نمک بزرگ، توز گولو در این استان قرار گرفته‌است. بلندترین نقطه استان کوه ایشیک‌داغی (Işık Dağı) با ۲٫۰۱۵ متر ارتفاع است.
آب و هوای آن گرم و خشک است در تابستان، و سرد و برفی در زمستان است. شمال استان مرطوب‌تر و جنوب آن خشک‌تر است.
شهرستان‌ها
آک‌یورت (Akyurt)
التینداگ (Altındağ)
عایاش، آنکارا (Ayaş)
بالا (Bala)
بی‌پازاری (Beypazarı)
چاملی‌دره (Çamlıdere)
چانکایا (Çankaya)
چوبوک (Çubuk)
ایلماداگ (Elmadağ)
اتیمسگوت (Etimesgut)
اورن (Evren)
گلباسی، آنکارا (Gölbaşı)
گودول (Güdül)
هیمنه
کاله‌جیک (قلعه‌جیق Kalecik)
کازان (Kazan)
کچی‌اورن (Keçiören)
قزلچه‌حمام (Kızılcahamam)
ماماک (Mamak)
ناللی‌حان (نعل‌لی‌خان Nallıhan)
پولاتلی (Polatlı)
پورسکلر، آنکارا (Pursaklar, Ankara)
سینجان (Sincan)
ینی‌محله (Yenimahalle)
شرفلی قوچ‌حصار (Şereflikoçhisar)
یونیس (unus)
محل استان آنکارا در نقشه ترکیه.
استان اردهان

اردهان نام یکی از استان‌های شمالشرقترکیه است که مرکز آن شهر اردهان است.
جغرافیا
مساحت این استان ۵۴۹۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۳٫۷۵۶ نفر بود.
پیشینه
سکاهای ایرانی‌تبار در ۶۸۰ پیش از میلاد از قفقاز گذشته و از سوی شمال وارد این منطقه شدند و این حدود را که در دست شاهان اورارتو بود تصرف کردند. بعدها ایرانیان هخامنشی این منطقه را ضمیمه ایران کردند و پس از آن اسکندر مقدونی با لشکر خود از این ناحیه گذشت.
مردم منطقه از دیرباز گرجی‌تبار بودند و پادشاهی‌های گرجی در میان تصرفات دیگران در دوره‌هایی بر اردهان حکومت کردند.
ترک‌های سلجوقی به رهبری آلپ‌ارسلان در سال ۱۰۶۸ میلادی قبیله‌های کومان و پچنک را برای زندگی در این ناحیه به اردهان کوچاندند.
محل استان اردهان
شهرستان‌ها
شهرستان اردهان Ardahan
شهرستان چیلدیر Çıldır
شهرستان دامال Damal
شهرستان گوله Göle
شخرستان هاناک Hanak
شهرستان پوسوف Posof
استان آرتوین

آرتوین نام یکی از استان‌های ترکیه است.
این استان در ناحیه دریای سیاه واقع شده و مرکز آن شهر آرتوین است.
شهرستان‌ها
این استان ۷ شهرستان (به ترکی: İlçe) دارد:
آردانوچ Ardanuç
آرهاوی Arhavi
بورچکا Borçka
هوپا Hopa
شاوشات Şavşat
مورگول Murgul
یوسفلی Yusufeli
محل استان آرتوین
استان بارتین

استان بارتین نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر بارتین است.
محل استان بارتین در نقشه ترکیه.
استان آیدین

آیدین نام یکی از استان‌های ترکیه است.
مرکز آن شهر آیدین است.
شهرهای مهم دیگر این استان عبارتند از دیدیم و کوشاداسی.
این استان مرکز تولید انجیر ترکیه است.
محل استان آیدین در ترکیه.
استان بایبورد

بایبورد یا بایبورت نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر بایبورد است.
این استان در قسمت جنوبی دریای سیاه در شمال شرقی ترکیه قرار گرفته و مشتمل بر سه شهرستان (ایلچه) و چهار دهستان (بوجاق) است که اکثر آنها در دشت قرار دارد. رود چوروخ و کلکیت (Kelkit) از آن می‌گذرد و رشته کوه چرمن قوب (Cirmen-Kob) در جنوب آن امتداد دارد. دشتهای بایبورد در مغرب و هرت یا خرت (Hart) در شمال آن قرار گرفته است و چندین چشمه دارد. محصولات عمده آن عسل و حبوبات است و پارچه‌های پشمی، گلیم و فرش در آن بافته می‌شود. دامداری و مجتمع صنعتی گوشت و ماهی دارد. در گذشته از صنایع دستی، زرگری آن مشهور بود و عسل و موم آنجا به بندر مارسی فرانسه صادر می‌شد. در اواخر قرن نوزدهم میلادی گروه‌هایی از ارامنه در آنجا زندگی می‌کردند. مردم عمدتا به ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. راه اصلی عبوری ایران-ترکیه که قسمت شرقی آناتولی را به دریای سیاه می‌پیوندد از آن می‌گذرد.
شهرستان‌ها
این استان سه شهرستان دارد:
آیدین‌تپه
بایبورد
دمیراوزو
250px
استان بیله‌جک

بیله‌جک نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام.
محل استان بیله‌جک
بیله‌جک
استان بینگول

استان بینگول (به ترکی: Bingöl، به زازاکی: Çolig) یکی از استان‌های ترکیه واقع در ناحیه آناتولی شرقی است.
مرکز این استان شهر بینگول است.
جغرافیا
مساحت این استان ۸۱۲۵ کیلومتر مربع، جمعیت آن ۲۵۵،۷۴۵ نفر و زبان‌های رایج در آن ترکی و زازاکی است.
تاریخچه
این استان در سال ۱۹۴۶از بخش‌هایی از استان‌های الازیغ و ارزنجان تشکیل شد.
بینگول تا سال ۱۹۵۰ به نام چاباق‌جور معروف بود.
نام چاباق‌چور از نام ارمنی این شهر یعنی  (جاپاق‌جور) گرفته شده که به معنای «آب خروشان و چابک» است.
محل استان بینگول
شهرستان‌ها
این استان هشت شهرستان دارد:
آداکلی (Adaklı)، به زازاکی: آذرپیرته: Azarpêrte
بینگول (Bingöl)، به زازاکی: چولگ: Çolig
گنچ (Genç)، به زازاکی: دره هینی: Dara Hêni
قارلی‌اوا (Karlıova)، به زازاکی: قارلی‌یوا: Qarliova
کغی (Kiğı)، به زازاکی: گغیه: Gêğiye
سلهان (Solhan)، به زازاکی: بنگلان: Bongılan
یایلادره (Yayladere) به زازاکی: خورخول: Xorxol
یدیسو (Yedisu)، به زازاکی: چیرمه: Çêrme
استان بیتلیس

بتلیس نام یکی از استان‌های کردنشین ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام می‌باشد.
جغرافیا
این استان در ساحل دریاچه وان واقع شده و در سرشماری ۲۰۰۰ واجد ۳۸۸۶۷۸ نفر جمعیت بوده‌است.
تاریخچه
نام بتلیس از بدلیس است. بدلیس فرمانداری بود که دژ کهن این سرزمین را به فرمان اسکندر مقدونی ساخت.
تاریخ بتلیس به ۲۰۰۰ پ.م. می‌رسد و در این شهر آثاری از دوره‌های اورارتو، آشور، مادها، مقدونی‌ها، رومی‌ها و بیزانس دیده می‌شود.
استان بتلیس
شهرستان‌ها
تاتوان
گورویماک
موتکی
هیزان
عادل‌جواز
اخلاط
بتلیس
استان بولی

استان بولی (به ترکی عثمانی: بولی، به ترکی: Bolu) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به نام بولو.
این استان در میان استانبول و آنکارا قرار گرفته و زمین‌های آن بیشتر کوهستانی و جنگلی است و کشاورزی کمی دارد.
تا پیش از باز شدن تونل بولی، کوهستان بولی به عنوان بزرگ‌ترین پدیده جغرافیایی در جاده استانبول به آنکارا به‌شمار می‌آمد.
آشپزی محلی بولی معروفیت دارد و هر ساله مسابقه آشپزی در ناحیه منگن این استان برگزار می‌شود. دریاچه آبانت از نقاط دیدنی این استان است.
بخشی از قشقاییان استان فارس از این ایالت آمده‌اند.
شهرستان‌ها
بولو
دورت‌دیوان
گرده
گوینوک
قبرسجیک
منگن
مودورنو
سبن
ینی‌چاغا
استان بولی.
استان بوردور

بوردور یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به نام بوردور.
جغرافیا
مساحت این استان ۶،۸۸۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۴۶،۱۳۴ نفر است.
این استان در منطقه دریاچه‌ها در ترکیه قرار گرفته و دریاچه‌های بزرگ و کوچک زیادی دارد.
بزرگ‌ترین دریاچه این استان دریاچه بوردور و دومین دریاچه دریاچه سالدا نام دارد.
شهرستان‌ها
آق‌لاسون Ağlasun
آلتین‌یایلا Altınyayla
بوجاک Bucak
بوردور Burdur
چاودیر Çavdır
چلتیکچی Çeltikçi
گل‌حصار Gölhisar
کارامانلی Karamanlı
کمر Kemer
تفنی Tefenni
یشیلووا Yeşilova
محل استان بوردور در نقشه ترکیه.
استان بورسا

استان بورسا نام یکی از استان‌های ترکیه است. مرکز آن شهر بورسا است.
استان بورسا در بخش جنوب منطقه مرمره جمهوری ترکیه قرار دارد.
بر اساس آمار سال ۲۰۰۷ این استان چهارمین استان پرجمعیت ترکیه بوده است.
بورسا از شمال به دریای مرمره و یال اوا، از شمال شرقی به استانبول و ساکاریا، از شرق به بیله جیک، از جنوب به کوتاهیه و از غرب به بالیکسیر ختم می‌شود.
شهرستان‌ها
محل استان بورسا
استان چناق‌قلعه

چاناق‌قلعه نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام است.
این استان در شمال غربی ترکیه و در بخش آسیای این کشور واقع شده است و نام خود را از قلعه‌ای به همین نام گرفته است.آثار باستانی مربوط به شهر تروی در این استان یافت شده است.
محل استان چاناق‌قلعه
چاناق‌قلعه
استان چانقری

چانقری نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن شهر چانقری است.
چانقری منطقه‌ای کشاورزی است که گندم، بنشن، ذرت و گوجه فرنگی از رستنی‌های اصلی کشاورزی آن است.
استان چانقری دارای تابستان‌های بسیار گرم و خشک و زمستان‌های بسیار سرد و بارانی و گاه برفی است.
شهرستان‌ها
این استان به ۱۲ شهرستان بخش می‌شود:
آتکاراجالار (Atkaracalar)
بایرام‌اورن (Bayramören)
چانقری (Çankırı)
چرکش (Çerkeş)
الدیوان (Eldivan)
ایلگاز (Ilgaz)
قزل‌ارماق (Kızılırmak)
کورگون (Korgun)
کورشونلو (Kurşunlu)
اورتا (Orta)
شابان‌اوزو (Şabanözü)
یاپراقلی (Yapraklı)
محل استان چانقری در نقشه ترکیه.
استان چوروم

نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر چوروم است.
محل استان چوروم در نقشه ترکیه
استان دنیزلی

دنیزلی نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام.
محل استان دنیزلی در نقشه ترکیه
استان دوزجه

استان دوزجه یکی از استان‌های ترکیه است. مرکز این استان شهر دوزجه است.
محل استان دوزجه در نقشه ترکیه.
ادرنه

ادرنه (به ترکی: Edirne، به یونانی: Ἁ تلفظ: آدریانوپولیس، به بلغاری:  تلفظ: ادرین) نام یکی از شهرهای ترکیه است.
این شهر مرکز استان ادرنه ترکیه است.
شهر ادیرنه در ناحیه تراکیه در منتهی‌الیه غربی ترکیه و در نزدیکی مرز یونان و بلغارستان واقع شده‌است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ برابر با ۱۲۸۴۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان ارزروم

ارزروم که سابقا به‌صورت ارض‌روم یا ارزن‌الروم یا ارزنهالروم هم نوشته‌می‌شد یکی از استان‌های مهم ترکیه است که مرکز آن هم شهری به همین نام است.
در تاریخ ایران و در دوره قاجاریه یک دوره مذاکرات مهم تاریخی برای تعیین حدود مرزی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت عثمانی در شهر ارض‌روم (ارزنهالروم) برگزار شد که سرپرستی هیئت اعزامی از ایران به عهده میرزا تقی خان امیرکبیر بود.
این مذاکرات در ابتدا با کارشکنی دولت عثمانی و در مواردی حتی حمله به ساختمان محل اقامت هیئت ایرانی همراه بود که در پایان با درایت امیر بدون از دست دادن امتیازی به عثمانیها به پایان رسید.
محل استان ارزروم
استان اسکی‌شهر

اسکی‌شهر نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر اسکی‌شهر است.
شهرستان‌ها
استان اسکی‌شهر ۱۴ شهرستان دارد:
آبپو (Alpu)
بیلیکووا (Beylikova)
چفته‌لر (Çifteler)
ادون‌پازاری (Odunpazarı)
تپه‌باشی (Tepebaşı)
گون‌یوزو (Günyüzü)
خان (Han)
اینونو (İnönü)
محمودیه (Mahmudiye)
محال قاضی (Mihalgazi)
محالیچ‌چیک (Mihalıççık)
ساریجه‌کایه (Sarıcakaya)
سیدقاضی (Seyitgazi)
سیوری‌حصار (Sivrihisar)
محل استان اسکی‌شهر در نقشه ترکیه.
استان گره‌سون

گره‌سون (ترکی: Giresun ili) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر گره‌سون است .
مهاجرانی از گره سون به ایران
شهر گیره سون خاستگاه ترکان کره سنیدر طول تاریخ بخش اعظمی از جمعیت این استان به دلیل انجام مبادلات اقتصادی و تجاری به کشور جمهوری آذربایجان مهاجرت کردند ولی به دلیل تاخت و تازهای بی‌امان و نا امنی‌های منطقه‌ای که در نتیجه‌ی حمله‌ی ارمنی‌ها به وجود آمده بود، ناچار به ترک و مهاجرت از آن کشور به سمت کشور ایران شدند و در نواحی شمال غربی ایران اسکان یافتند ، امروزه این اقوام را با عنوان کره سنی می‌شناسند که شامل چند شهر و روستا در شهرستان‌های ارومیه ، خوی ، سلماس ، ماکو و چالدران می‌باشد ، یزدکان و سیلاب از مهمترین مناطق کره سنی نشین می‌باشد.
تلفن

نمونه‌ای از یک دستگاه تلفن در سال ۱۸۹۶ میلادی
تلفن از دستگاه‌های ارتباط از دور است که برای انتقال صدا بکار می‌رود. نخستین تلفن توسط الکساندر گراهام بل اختراع شد. تلفن فرستادن پیام و دریافت آن را بدون آن که نیاز به جدولی مانند الفبای مورس باشد ممکن ساخت. با استفاده از تلفن، مردمی که فرسنگ‌ها از یکدیگر دورند می‌توانند با هم صحبت کنند. امروزه از خطوط تلفن سایر سیگنالها مانند فرکانسهای اینترنت نیز انتقال داده می‌شود. هر چند که امروزه غالب استفاده از تلفن همراه صورت می‌پذیرد که از نظر مکانیسم عمل با نوع اولیه آن تفاوتهای زیادی دارد.
تاریخچه
بعد از ظهر روز دوم ژوئن سال ۱۸۷۵ میلادی مصادف با ۱۱ خرداد ۱۲۵۴ شمسی، الکساندر گراهام بل با همکاری دوستش واتسن موفق به اختراع تلفن شد، و در ژانویه ۱۸۷۶ میلادی دستگاه تلفن بل به کار افتاد. دهم مارس ۱۸۷۶ میلادی بل از اتاق خود به‌وسیله این دستگاه به دستیارش در اتاق دیگر گفت: «آقای واتسن بیایید با شما کار دارم».
تلفن، پس از اختراع کامل توسط بل به سرعت اشاعه یافت و سیم‌های آن از شهری به شهر دیگر کشیده شد. چهارده سال بعد از اختراع تلفن یعنی در سال ۱۸۹۰ میلادی آلمون براون استروجر سیستم تلفن خودکار را بنا نهاد. در سال ۱۸۹۱ ارتباط تلفنی بین شهرهای لیون و تهران برقرار گردید. دو قاره اروپا و آمریکا تحت محاصره شبکه‌ای درآمدند که روز به روز گسترش می‌یافت. روزی که بل درگذشت (سال ۱۹۲۲)، به احترام او ارتباط تلفنی بر روی شبکه وسیعی که دارای هفده میلیون تلفن بود به مدت یک دقیقه قطع شد. تلگراف و تلفن ارتباط سریع و فوری از راه دور را میان نقاطی که می‌توانند سیم‌کشی بشوند، ممکن ساخت. اما از سال ۱۸۹۶ دانشمندان توانستند میان دو نقطه که حتی سیم‌کشی نشده بود ارتباط سریع و فوری برقرار سازند (تلگراف بی‌سیم)
تلفن اینترنتی
تلفن اینترنتی نوعی ارتباط تلفنی است که از طریق اینترنت و با استفاده از فناوری «صدا روی پروتکل اینترنت» صورت می‌پذیرد و عبارت است از انتقال صوت از طریق بسته‌های آدرس پروتکل اینترنت (IP) و با استفاده از زیرساختار اینترنت. در واقع یک مجموعه از سخت‌افزار و نرم‌افزار است که ما را قادر می‌کند تا از اینترنت به عنوان واسط انتقالی برای تماس‌های تلفنی استفاده کنیم. این روش به علت حذف مراکز تلفن راه دور از دایره تماس، از نظر هزینه بسیار به صرفه‌است، همچنین سرعت بیشتری در برقراری ارتباط دارد. در این فناوری، صوت به بسته‌های داده تبدیل می‌شود و همانند سایر انواع داده، بر روی بستر ارتباطی داده‌ای منتقل می‌شود.
تلفن همراه
تلفن هوشمند
تلفن خودرو
تلفن‌خانه
تلفن ثابت
تلفن رادیویی همراه
تلفن رادیویی خودرو
تلفن در ایران
ویدئوفون
پیامگیر
بیژن نجدی

بیژن نجدی (زاده ۲۴ آبان ۱۳۲۰ در خاش - درگذشت ۴ شهریور ۱۳۷۶ در لاهیجان)، شاعر و داستان‌نویس بود. او در ۲۴ آبان ۱۳۲۰ از پدر و مادر گیلانی در خاش زاهدان متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در رشت گذراند. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۳۹ وارد دانشسرای عالی تهران شد و در سال ۱۳۴۳ از همان دانشکده در رشته ریاضی فارغ‌التحصیل و با سمت دبیر در دبیرستانهای لاهیجان مشغول به تدریس شد. پدرش از افسران مبارزی بود که در قیام افسران خراسان نقش داشت و در مسیر رفتن به گنبد کاووس به دست تعدادی ژاندارم کشته شد. در سال ۱۳۴۹ با پروانه محسنی آزاد ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک دختر و یک پسر است. از سال ۱۳۴۵ فعالیت ادبی خود را آغازکرد.
بیژن نجدی در چهارم شهریور ۱۳۷۶ به علت بیماری سرطان ریه درگذشت. آرامگاه او در شهر لاهیجان در جوار بقعه شیخ زاهد گیلانی قرار دارد.
نجدی در زمان زندگی خود تنها مجموعه داستان «یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» را در سال ۷۳ منتشر ساخت که در سال ۷۴ جایزه قلم زرین جایزه گردون را به خود اختصاص داد. بقیه آثارش پس از درگذشتش توسط همسرش به چاپ رسید. مجموعه داستان «دوباره از همان خیابانها» در سال ۷۹ نیز برگزیده نویسندگان و منتقدان مطبوعات شد. نجدی همچنین در کارنامه ادبی خود، تندیس یادمان بنیاد شعر فراپویان به خاطر برگزیده اشعار دهه هفتاد و لوح افتخار به پاس جانسروده‌ها در پاس داشت آیین‌های ملی و میهنی را دارد. از وی اشعار گیلکی کمی نیز باقی‌مانده‌است.
همچنین پس از مرگ وی داستانهای «تاریکی در پوتین»، «سپرده در زمین»، «گیاهی در قرنطینه» و «استخری پر از کابوس» از مجموعه داستانهای «یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» و نیز داستانهای «مرثیه‌ای برای چمن» و «بیمارستان، نه قطار» از مجموعه «دوباره از همان خیابان‌ها» به فیلم درآمده است.
سبک نگارش
بیژن نجدی نویسندهای با ذوق ادبی است که داستان‌هایش در سبک‌های واقع‌گرایی و فراواقع‌گرایی نوشته شده‌است. وی از پیشگامان داستان‌نویسی پست مدرن در ایران به‌شمار می‌آید. نشانه‌های سبک واقع گرایی از زندگی ملموس شخصیت‌ها در بخش‌های مختلف برخی از این داستان‌ها و نشانه‌های سبک فراواقعیت گرایی از هم ذات پنداری با اشیای بیجان در تعداد دیگری از داستان‌ها است که به‌طور بارز به ذهن خواننده کتاب منعکس می‌شود. بیژن نجدی از قریحه شاعری خود در متن داستان‌ها بهره برده و استعاره‌ها و تشبیه‌های فراوانی در متن کتاب موجود است. اما متاسفانه در زمان حیات او شعرها و داستان‌هایش مورد بررسی قرار نگرفت.
برخی از آثار
یوزپلنگانی که با من دویده‌اند
دوباره از همان خیابان‌ها
داستان‌های ناتمام
خواهران این تابستان
واقعیت رویای من است
پسرعموی سپیدار
استان گوموش‌خانه

گوموش‌خانه نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر گوموش‌خانه است.
گوموش در ترکی به نقره می‌گویند. ترکیب گوموش با خانه یعنی نقره‌خانه. (مانند گمیش‌تپه در ایران که به معنای نقره‌تپه است.)
شهرستان‌ها
این استان ۶ شهرستان دارد:
گوموش‌خانه
کلکیت
کوسه
کورتون
شیران
ترول
استان قره‌بوک

قره‌بوک (Karabük) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر قره‌بوک است.
280px
این استان در شمال مرکز ترکیه واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۱۰ برابر با ۲۲۷،۶۱۰ نفر بود. شهر قره‌بوک، که مرکز این استان است در ۲۰۰ کیلومتری شمال آنکارا و حدود ۱۰۰ کیلومتری جنوب ساحل دریای سیاه واقع شده‌است.
استان قره‌بوک در سال ۱۹۹۵ تاسیس شد. چهار شهرستان قره‌بوک، افلانی، زعفران‌بلو و ینیجه این استان پیش از آن تاریخ جزئی از استان زنگولداغ بودند و دو شهرستان اسکی‌بازار و اواجیق آن نیز پیش از آن جزئی از استان چانقری به‌شمار می‌آمد.
قره‌بوک در مسیر شاهراه بارتین به آنکارا قرار گرفته و راه آهن آنکارا به زنگولداغ نیز از آن می‌گذرد.
شهرستان
این استان ۶ شهرستان دارد:
افلانی (Eflani)
اسکی‌بازار (Eskipazar)
قره‌بوک (Karabük)
اواجیق (Ovacık)
زعفران‌بلو (Safranbolu)
ینیجه، قره‌بوک (Yenice)
استان ایغدیر

ایگدیر نام یکی از استان‌های ترکیه است. که مرکز آن هم شهری است به همین نام.
ریشه نام ایگدیر
واژه ایگدیر از نام یکی از طوایف اوغوز به نام ایغدیر اوغلو آمده است.
جغرافیا
استان ایگدیر در شرق ترکیه و در امتداد رود ارس قرار گرفته و با کشورهای ایران، ارمنستان و جمهوری آذربایجان(نخجوان) و استانهای قارص و آغری مرز مشترک دارد.
در شمال غربی ایگدیر، استان قارص و در غرب و جنوب آن استان آگری قرار دارد.
جمعیت
اکثریت اهالی این استان را ترکهای آذربایجانی تشکیل می‌دهند.
محل استان ایگدیر
استان حکاری

حکاری نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام. استان حکاری از شرق با آذربایجان غربی و شهرستان ارومیه ،از غرب با استان شیرناک ،از شمال با استان وان و از جنوب با اقلیم کردستان عراق همسایه است. به نام حکاری.
شهرستان‌ها
چوکورجه (Çukurca)
شهرستان حکاری (Hakkâri)
شمدینان (Şemdinli)
یوکسکووا (Yüksekova)
استان حکاری
استان اسپارتا

اسپارتا نام یکی از استان‌های ترکیه است که در جنوب غربی این کشور واقع شده‌است. مرکز آن شهر اسپارتا است.
استان‌های همسایه آن عبارتند از افیون در شمال غرب، بوردور در جنوب غربی، آنتالیا در سمت جنوب، و قونیه در شرق. مساحت استان اسپارتا ۸۹۹۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۴۴۸،۲۹۸ نفر است. این استان به خاطر محصولات سیب، آلبالو، انگور، گل سرخ و فرش خود معروف است. حاصلخیزترین زمین‌های استان در منطقه‌ای به نام اولوبورلو قرار دارند. استان اسپارتا در منطقه دریاچه‌خیز (Göller Bölgesi) ناحیه مدیترانه‌ای ترکیه واقع شده و دریاچه‌های آب شیرین زیادی دارد.
شهرستان‌ها
استان اسپارتا ۱۳ شهرستان دارد:
آق‌سو Aksu
آتابی Atabey
اغیردیر Eğirdir
گلن‌دوست Gelendost
گونن Gönen
اسپارتا Isparta
کچی‌بورلو Keçiborlu
شرقی‌قره‌آقاج Şarkikaraağaç
سنیرکند Senirkent
سوتچولر Sütçüler
اولوبورلو Uluborlu
یالواچ Yalvaç
ینی‌شاربادملی Yenişarbademli
استان زونگولداغ

زونگولداغ (به ترکی استانبولی: Zonguldak؛ به ترکی عثمانی: زونغولداق) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهر زونگولداغ است.
محل استان زنگولداغ در نقشه ترکیه
استان قیصریه

نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام.
محل استان قیصریه
استان الازیغ

استان الازیغ نام یکی از استان‌های کشور ترکیه در ناحیه آناتولی شرقی است.
جغرافیا
مرکز این استان شهر الازیغ است.
استان الازیغ در سال ۲۰۰۶ جمعیتی برابر با ۵۹۵،۳۰۷ نفر داشت. مساحت کل این استان ۹،۱۵۳ کیلومتر مربع است.
سرچشمه رود دجله در این استان قرار دارد.
شهرستان‌ها
استان الازیغ ۱۱ شهرستان دارد.
آغین Ağın
آلاجه‌کایه Alacakaya
آریجاک Arıcak
باسکیل Baskil
الازیغ Elâzığ
کاراکوچان Karakoçan
کبان Keban
کوونجیلار Kovancılar
معدن Maden
پالو Palu
سیوریجه Sivrice
محل استان الازیغ