کریستوفر هیچنز

کریستوفر اریک هیچنز (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۴۹ – درگذشته ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱) نویسنده، منتقد و روزنامه‌نگار انگلیسی-آمریکایی و از صاحب نظران مکتب ضدخدایی بود.
اعتقادات و اظهار نظرهای بی‌پروا و خاص او سبب شهرتش شد؛ همچون اعتقاد به دخالت نظامی آمریکا در کشورهای دیگر برای پیشگیری از گسترش تروریسم یا انتشار مقالات و کتب ضدخدا و مذهب که شدیداللحن بودند و دیدگاه بسیاری از میانه‌روهای بیخدا را نیز معتدل جلوه می‌دادند.
او دانش‌آموخته دانشگاه آکسفورد بود. انگلیسی الاصل بود و از نظر سیاسی با محافظه کاران آمریکایی اغلب در یک گروه قرار داشت. هیچنز برای مجلاتی چون آتلانتیک، ونیتی فر، سلیت، ورلد افرز و نیشن مقاله می‌نوشت. او از تحسین گران افرادی چون جورج اورول، تامس پین، و تامس جفرسن و از منتقدان به نام مادر ترزا، بیل کلینتن و هنری کیسینجر محسوب می‌گشت. گرایشهای چپ گرایانه هیچنز پس از فتوای خمینی درباره نویسنده انگلیسی، سلمان رشدی و آنچه وی موضع‌گیری ملایم اروپا در رویارویی با آن فتوا نامید، رو به سردی گذاشت و همانگونه که اشاره شد، پس از حمله تروریستی یازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱ میلادی، نیز او به شکلی آشکار سیاست خارجی مداخله جویانه در مقابل آنچه او «فاشیسم با چهره‌ای اسلامی» نامید را پذیرا گشت. وی حدود یک سال با نوآم چامسکی به مناظره قلمی در این ارتباط پرداخت تا در نهایت از روزنامه «د نیشن» بیرون رفت و آنان را به ناآگاهی از وضعیت متهم نمود.
هیچنز خود را ضدخدا می‌نامید و می‌گفت: «فرد می‌تواند بی‌خدا باشد و در همان حال آرزو کند که‌ای کاش باور به خدا راست بود، حال آن که یک ضد خدا کسی است که بسیار از این موضوع که شاهدی بر وجود خدا وجود ندارد خرسند است.» او معتقد بود که موضوع خدا یا یک وجود برتر اعتقادی تمامیت خواهانه و ویرانگر آزادی‌های فردی است. او باور داشت که آزادی بیان و یافته‌های علمی باید جایگزین مذهب به عنوان تشریح‌کننده اخلاق و تمدن بشری گردند.
کتاب مشهور وی «خدا بزرگ نیست» (God is not Great: How Religion Poisons Everything) می‌باشد. درآن کتاب، وی به شکلی فراگیر به موضوع بی‌خدایی و ریشه و طبیعت مذهب پرداخته‌است. عنوان فرعی این کتاب «دین چگونه همه چیز را مسموم می‌کند؟» بود.
او در یک گفتگوی تلویزیونی در این‌باره گفت: «من عنوان این کتاب را برای خوشامد ناشرها انتخاب نکردم. به معنی کامل کلمه بر این باورم که دین زندگی ما را آلوده می‌کند. دین می‌خواهد به ما بگوید که نمی‌توانیم بدون یک آقابالاسر، آدم‌هایی اخلاقی باشیم. بدون او نمی‌توانیم با هم خوب باشیم و باید بترسیم.»
آخرین کتاب هیچنز «هیچ-۲۲ یک شرح حال» در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ منتشر گردید. تور تبلیغاتی کتاب در همان ماه به دلیل وضع بدنی هیچنز ناتمام ماند. در ژوئیه سال ۲۰۱۰، هیچنز در وبسایت خود اعلام کرد که او اخیرا مبتلا به بیماری سرطان مری شده‌است.
کریستوفر هیچنز در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۶۲ سالگی به دلیل ابتلا به سرطان مری در گذشت.
دیدگاه‌ها
همنشینی با دوستش ریچارد داوکینز
افراد خاص
یکی از ویژگی‌های شناخته شده هیچنز انتقادات تند و تیز وی از افراد معروف بود. او سه کتاب مجزا در انتقاد از بیل کلینتون، هنری کیسینجر و مادر ترزا نگاشت. از سوی دیگر وی مقالاتی طولانی و مثبت درباره اورول، پین و جفرسن نوشت. با این حال بیشتر انتقادات هیچنز به صورت ابراز عقیده‌های کوتاه می‌باشند. از افرادی که مورد انتقاد وی قرار گرفته‌اند می‌توان به جورج گالووی، مل گیبسن، مایکل مور، تنزین گیاتسو(دالایی لامای چهاردهم) و رونالد ریگان اشاره کرد.
در ابتدای کتاب خدا بزرگ نیست یک رباعی از خیام می‌آورد و در یکی از مناظره‌ها خیام را به عنوان مبارز علیه عقاید قدیمی آن دوران می‌ستاید.
مذهب
هیچنز انتقادات خود را به شکلی بی‌پرده در مورد ادیان ابراهیمی یا آنچه خود” سه یکتاپرستی بزرگ “می‌نامد بیان می‌کند. او انتقادات خود را در کتابش به نام خدا بزرگ مرتبه نیست به سایر ادیان همچون هندوئیسم گسترش داد. کتاب وی بازتابی گسترده داشت و طیفی از ستایش (نیویورک تایمز وی را به جهت «غنای منطقی و پیچیدگی» ستود) تا انتقاد شدید (فایننشال تایمز او را «دون‌مایه از جنبه ذهنی و اخلاقی» نامید) را دربر گرفت. هیچنز مذاهب سازمان یافته را «سرچشمه تنفر در جهان» می‌شناسد. کتاب وی او را در زمره صاحبنظران و مدافعین اصلی بی‌خدایی نوین قرار داده‌است. او کتاب خدا بزرگ مرتبه نیست را با ترجمه یکی از رباعیات عمر خیام نیشابوری آغاز کرده‌است. او در کتابش ذکر می‌کند که مذهب یکی از عوامل قتل‌عام است و در پاسخ به پرسش دنیس پراگر هنگامی که پرسید «فرض کنید که شب هنگام در یک شهر غریب، تنها در حال پرسه زدن در خیابان باشید و گروهی به شما نزدیک شوند. آیا دانستن این نکته که آن گروه از مراسمی مذهبی برمی گردند سبب می‌شود که شما بیشتر احساس امنیت کنید یا برعکس، سبب می‌شود که بیشتر احساس خطر کنید؟» چنین پاسخ می‌دهد: «اگر گزینه را تنها به شهرهایی که با حرف ب آغاز می‌گردند محدود کنیم، باید بگویم که من چنین تجربه‌ای را در شهرهای بلفاست، بیروت، بمبئی، بلگراد، بیت اللحم و بغداد داشته‌ام و در تمامی موارد آگاهی از این که گروه مردانی که در گرگ و میش غروب در حال نزدیک شدن به من بودند از مراسم مذهبی خود برمی‌گشتند، موجب احساس ناامنی شدید من می‌شد.»
از دیدگاه هیچنز هیچ سندی برای هیچ‌یک از دعاوی مربوط به معجزات نسبت داده شده به محمد پیامبر اسلام و منشا مافوق طبیعی قرآن وجود ندارد. او اسلام را مذهبی ساختگی از سوی محمد یا پیروانش می‌داند و حدیث را برگرفته از حکمت موجود در آن روزگار که در سراسر کشورهای عربی و ایران گسترش داشته‌است در نظر می‌گیرد.
او همچنین مذهب را مضر برای کودکان می‌داند و از شیوه بزرگسالان برای ایجاد وحشت در کودکان بوسیله مذهب انتقاد می‌نماید.
آثار
مقام میسیونری: مادر ترزا در نظر و عمل
محاکمه هنری کیسینجر
عشق، فقر و جنگ
توماس جفرسون، مولف آمریکا
خدا بزرگ نیست
هیچ-۲۲ یک شرح حال
زندگی شخصی
هیچنز در سال ۲۰۱۰، پس از آغاز شیمی‌درمانی برای درمان سرطان مری
هیچنز در شهر پورتسموث از شهرستان همپشر انگلستان به دنیا آمد.
همسران و فرزندان
در سال ۱۹۸۱ وی با النی ملیگرو ازدواج کرد و حاصل آن ازدواج دو فرزند به نامهای الکساندر و سوفیا است. در سال ۱۹۸۹ وی همسر نخستش را ترک کرد. همسر او تا زمان مرگ، نویسنده‌ای آمریکایی به نام کارول بلو است. هیچنز و بلو دختری به نام آنتونیا دارند.
روابط با برادر
برادر وی پیتر هیچنز نیز نویسنده و روزنامه‌نگار و بر خلاف کریستوفر فردی مذهبی است. دو برادر در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در تلویزیون بی‌بی‌سی حضور یافته و پیرامون موضوعاتی همچون وجود خداوند و حمله به عراق به مباحثه پرداختند. پیتر هیچنز درباره خود و برادرش می‌گوید: «ما در دو دنیای متفاوت زندگی می‌کنیم»
مصرف الکل و سیگار
کریستوفر هیچنز علاقه و گرایش زیادی به استعمال سیگار و مصرف الکل داشت تا جایی که خودش می‌گفت میزان الکلی که وی روزانه مصرف می‌کند می‌تواند یک گاو را از پای درآورد!
سرطان
هیچنز در تاریخ ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۰ در مجله ونیتی فر اعلام کرد که به توصیه پزشکان به دلیل سرطان مری خود تحت شیمی درمانی قرار خواهد گرفت و از ناتمام گذاشتن بسیاری از فعالیت‌هایش پوزش خواست. هیچنز در آگوست سال ۲۰۱۰ میلادی در مصاحبه تلویزیونی با شبکه سی ان ان درباره سرطان گسترش یافته مری خود اعلام کرد که پیش آگهی طولانی مدت افرادی که سرطان مری دارند به هیچ روی مثبت نیست.
در مقاله‌ای با موضوع سرطان در شماره سپتامبر ۲۰۱۰ در مجله ونیتی فر، او نوشته‌است: «در مسابقه زندگی (هر گونه مسابقه‌ای که باشد) من به سرعت به جمع فینالیست‌ها پیوستم.» هیچنز اعلام کرد که او باید خیلی خوش‌شانس باشد تا «۵ سال دیگر به زندگی ادامه دهد.»
مرگ
کریستوفر هیچنز در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۶۲ سالگی به علت ابتلا به سرطان مری در مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس آمریکا درگذشت.
هیچنز پیش از این در بخشی از خودزندگی‌نامه‌اش نوشته بود: «من شخصا می‌خواهم مرگ را «انجام بدهم»؛ به شکل فاعلی و نه منفعلانه. می‌خواهم که وقتی مرگ به سراغم می‌آید، آنجا باشم و به چشمش نگاه کنم و در حال انجام دادن کاری باشم.» هیچنز وصیت کرد بدنش برای تحقیقات پزشکی وقف شود.
سلمان رشدی پس از مرگ هیچنز، در توییتر خود نوشت: «بدرود، دوست عزیز من. صدای بزرگی ساکت شد. قلب بزرگی از تپش ایستاد.