mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
سورمق

سورمق یکی از شهرهای استان فارس ایران است. این شهر، در دهستان سورمق در بخش مرکزی شهرستان آباده قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۳،۰۵۰ تن است.
سورمق در یکی از چهار راه‌های مرکزی ایران قرار دارد بطوریکه این چهار راه ، چهار استان یزد ، فارس ، کهگیلویه و بویر احمد و اصفهان را به هم متصل می‌نماید. سورمق در ۱۸ کیلومتری اقلید، ۲۲ کیلومتری آباده، ۶۵ کیلومتری دهبید و ۲۴۵ کیلومتری شیراز قرار دارد.
روستاهای پیرامون آن عبارت‌اند از:
دشت بیضا، باقرآباد، جوشقان سورمق، ده بالا، فیض‌آباد ، امیر آباد ، چنار ، یعقوب آباد و بیدک .
محلی‌ها این شهر را سورمه می‌نامند.
اطلاعات قدیمی
در جلد هفتم فرهنگ جغرافیائی ایران آمده:
قصبه سورمق مرکز دهستان سورمق بخش مرکزی شهرستان آباده است. دارای ۴۳۶۰ تن سکنه. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، پنبه، انگور، بادام است.
قصر بهرام در این دهستان قرار دارد که امروزه به دلیل شرایط جوی اب و هوایی نظیر سیل و باران و غیره چیز زیادی از این قصر باقی نمانده است. از دیگر بناهای تاریخی آن عمارت کلاه فرنگی مربوط به دوران قاجاریه است همچنین وجود خانه‌های قدیمی حداقل با قدمت 200 ساله نیز از دیگر ابنیه تاریخی این روستا می‌باشد.
شهرستان البرز

شهرستان البرز یکی از شهرستانهای استان قزوین ایران است. مرکز این شهرستان، شهر الوند است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۸۲٫۱۲۶ نفر بوده‌است. فارس‌ها و تات‌ها و آذری‌ها ساکنان اصلی شهرستان البرز هستند.
تقسیمات کشوری
بخش محمدیه
دهستان حصارخروان
دهستان شریف‌آباد
شهرها: محمدیه و بیدستان
بخش مرکزی شهرستان البرز
دهستان پیریوسفیان
دهستان نصرت آباد
شهر: الوند
استان البرز
شهرستان بوئین‌زهرا

شهرستان بوئین‌زهرا یکی از شهرستان‌های استان قزوین ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بوئین‌زهرا است و دارای چهار بخش به نام‌های مرکزی، دشتابی، رامند و شال و نیز چهارده دهستان و ۳۲۰ آبادی دارای سکنه است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۶۴،۷۲۳ نفر در ۴۷،۰۲۹ خانوار بوده است. استان قزوین تقریبا زلزله‌خیزترین استان کشوراست و شهرستان بوئین زهرا نیز لرزه‌خیزترین شهرستان آن. در سال ۱۳۴۱، زلزله‌ای در آن رخ داد و ۲۰،۰۰۰ نفر جان باختند.
زبان اکثر ساکنین مرکز شهرستان آذری و تاتی است، اما اکثریت مردم شهرستان بوئین‌زهرا (۳ شهر از ۵ شهر شهرستان) تات هستند و به زبان تاتی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال‌غربی سخن می‌گویند .
این شهرستان با وسعتی حدود ۵۹۸۸ کیلومتر مربع از شمال به شهر قزوین و از جنوب به استان مرکزی و همدان و از شرق به استان تهران و از غرب با شهرستان تاکستان هم‌مرز است.
شهرستان بوئین زهرادر درجه اول از نظر پسته و سپس گردو و انگور کشت خوبی دارد. در این شهرستان پیاز و پنبه نیز کشت می‌شود. البته با توجه به آب و هوای بسیار مساعد بوئین زهرا برای کشت پسته ظرف چند سال گذشته سرمایه‌گذاری‌های بسیار عمده‌ای توسط بخش خصوصی برای توسعه اراضی زیر کشت پسته در این شهرستان صورت گرفته است. شهر بوئین زهرا در محل تلاقی راه‌های قزوین به ساوه و کرج به همدان قرار دارد. و ۳۰ کیلومتری بخش رامند در در شهرستان بوئین زهرا بخشی از طوایف ایل شاهسون نیز زندگی می‌کنند.
تقسیمات کشوری
شهرها:دانسفهان، شال، سگزآباد و ارداق
بخش مرکزی شهرستان بوئین‌زهرا
دهستان زهرای بالا
دهستان زهرای پائین
دهستان سگزآباد
شهرها: بوئین‌زهرا و سگزآباد،آراسنج
بخش رامند
دهستان ابراهیم‌آباد
بخش رامند جنوبی
دهستان یزن
شهرها: دانسفهان
بخش شال
دهستان زین‌آباد
دهستان قلعه هاشم
شهرها: شال
بخش دشتابی
دهستان دشتابی شرقی
دهستان دشتابی غربی
شهرها: ارداق
مرکز دهستان‌ها
زهرای پایین: رحیم‌آباد
زهرای بالا: عصمت‌آباد
سگز آباد: شهرسگز آباد
رامند جنوبی: دانسفهان
رامند شمالی: زین‌آباد
دشتابی شرقی: رحیم‌آباد
مراکز دیدنی
برج‌های دوگانه خرقان
کاروانسرای محمدآباد
کاروانسرای آوج
کاروانسرای هجیب
منطقه تاریخی سگزآباد
تپه کلنجین
تپه زاغه
تپه قبرستان
راه‌های شهرستان
جاده آسفالته بوئین زهرا-کرج
جاده آسفالته بوئین زهرا-زرندیه
جاده آسفالته بوئین زهرا-قزوین
جاده آسفالته‌ای که به رزن وتاکستان وابهر می‌رود
جاده آسفالته سه‌راه برزلجین-کلنجین-جاده ساوه
زمین‌لرزه‌های بوئین‌زهرا
بوئین‌زهرا منطقه‌ای زلزله‌خیز است و بر روی گسل قرار دارد و تاکنون زمین‌لرزه‌های شدیدی را به خود دیده است که تلفات بسیاری را بر جای گذاشته است. شدیدترین آن مربوط به زمین‌لرزه ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ می‌باشد. این زمین‌لرزه‌ها عبارتند از:
زمین‌لرزه سال ۵۵۶ (تلفات نامعلوم)
زمین‌لرزه ۱۶ فروردین ۱۲۹۲ (به روایتی ۱۲۰۰ کشته)
زمین‌لرزه ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ (حدود ۱۲ هزار کشته و ۲۷۰۰ زخمی)
زمین‌لرزه ۱ تیر ۱۳۸۱ (حدود ۲۹۱ کشته و ۱۵۰۰ زخمی)
سیردان

رودخانه شهر سیردان که در چهار فصل سال آب بسیار خنکی وسردی را دارد
سیردان یکی از شهرهای استان قزوین ایران است. این شهرمرکز بخش طارم سفلی در شهرستان قزوین قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۰۲۴ نفر بوده‌است.
مناطق دیدنی سیردان جنگل شامه دشت_ خرمابه_اخته_دربند_عینعین_چنار با قدمت هزار سال_واماکن مقدس مسجد جامع _ امامزاده یحیی و از مناطق تاریخی حمام قدیمی تکه سنگ‌های هزاران ساله و معدن زاج را میتوات نام برد سیردان دارای مناطق خوش آب و هوا و شهری سرسبز با مردمی خونگرم و مهمان نواز است.
جغرافیا:
سیردان شهری کوهستانی در دامنه شمال شرقی کوه‌های شامادشت واقع شده‌است. طبق تقسیمات کشوری شهر سیردان مرکز بخش طارم سفلی از استان قزوین می‌باشد. این شهر تنها شهر منطقه طارم سفلی در مرز مشترک سه استان قزوین، زنجان و گیلان واقع گردیده.
سیردان از شمال شرقی با شهرک کلج از شمال با روستای چلمبه و از جنوب غربی با روستای عمقین همسایه است.
آب و هوا:
شهر سیردان دارای آب و هوای نیمه کوهستانی با زمستان‌های تقریبا سرد و تابستان‌های خنک می‌باشد.
دمای هوا در زمستان گاهی به منفی هجده درجه سانتی گراد رسیده‌است.
بادهای همیشگی و موسمی از سمت شمال شرقی در تمام طول سال محسوس است.
از نکات مهم مسئله غروب روشن در این شهر است به‌طوری‌که تا ساعتی پس از غروب آفتاب نیز هوا کاملا روشن می‌باشد.
مناطق گردشگری:
چناران کهن: دو چنار کهن چند صد ساله در بافت شهری سیردان موجود است. یکی با سن حدودی ۱۰۰۰ سال و دیگری با سن حدودی ۶۰۰ سال. قطر تنه اصلی چنار بزرگتر به ۵ متر می‌رسد. چنار بزرگتر، بزرگترین چنار با چتر پوششی کامل در ایران است.
متاسفانه در چند سال اخیر به دلیل بی‌توجهی‌های فراوان این دو چنار در آستانه خشکیدن واقع گردیده
اند.
دره دربند:
دشت گل‌های لاله سیردان
دره دربند در جنوب شرقی سیردان واقع شده و از شهر سیردان تا کلج ادامه دارد. از این دره قزل رود می‌گذرد. این دره از لحاظ پوشش گیاهی و تنوع جانوری غنی‌ترین منطقه طارم سفلی محسوب می‌شود. حیواناتی از قبیل کل و بز، پلنگ، هما، روباه، گرگ، خرس سیاه و … در این منطقه یافت می‌شود.
کار و پیشه:
مردم سیردان از دیرباز عمدتا کشاورز و دامدار بوده‌اند. کشت سیر، عدس، لوبیا و … رونق بسیاری داشته و دارد. همچنین باغات گیلاس، آلبالو و گردو در سیردان وجود دارد.
مردم شناسی:
مردم سیردان به ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و دین مردمان این مردمان اسلام و از مذهب شیعه جعفری می‌باشند.
هر ساله در ایام محرم و صفر مراسم پر شکوهی برای امام حسین برگزار می‌گردد که در منطقه بی‌نظیر است.
فرهنگ:
از دیرباز سیردان دارای فرهنگ غنی و اصیلی بوده‌اند. این که از گذشته‌های دور سیردان در مرکزیت طارم بزرگ قرار داشته تاثیر به سزایی در ایجاد یک فرهنگ غنی و اصیل در این شهر داشته‌است، وجود مکاتبات و عالمان بی‌شمار خود دلیلی بر این سخن است. از عالمان سیردان می‌توان به آیت‌الله سردانی «سیردان» و حاج باقر سیردانی و از بزرگان و قدیمی‌های شهر سیردان می‌توان به مرتضی شیخ سیردانی که عمری درمسجد سیردان در روزهای تاسوعا وعاشورا به تعزیه می‌پرداخت می‌توان نام برد.
سگزآباد

سگزآباد (به تاتی: سزجوه) یکی از شهرهای استان قزوین است که در بخش مرکزی شهرستان بوئین‌زهرا قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴٫۹۵۸ نفر بوده‌است.
اهالی سگزآباد از قوم تات هستند و زبان‌شان تاتی است .
تپه سگزآباد واقع در دشت قزوین در منطقه بوئین زهرا یکی از تپه‌های باستانی ایران است که به اواخر هزاره دهم پیش از میلاد تا دوره هخامنشی بازمی‌گردد. آثار بدست آمده از این تپه به هزاره دوم پیش از میلاد تا دوره هخامنشی برمی‌گردد. همچنین در این دوره استقرار عصر آهن نیز مشهود است. تپه سگزآباد یکی از قدیمیترین مناطق سکونت و یکجانشینی انسان در فلات ایران است. انسان‌هایی که حتی با فناوری ذوب فلزات هم آشنایی داشتند. تپه سگزآباد یکی از تپه‌های سه‌گانه باستانی‌ای می‌باشد که در فاصله‌ای نزدیک به هم در منطقه بوئین زهرا در جنوب شرقی استان قزوین قرار گرفته‌اند. این سه تپه بنام‌های تپه زاغه، تپه قبرستان و تپه سگزآباد با قدمتی بین هفت تا نه هزار سال، یکی از قدیمیترین سایت‌های باستان‌شناسی دنیا می‌باشند.
تپه سگزآباد در فاصله هشت کیلوتری شمال سگزآباد و در بین مزارع گندم و جو قرار گرفته‌است. ارتفاع تپه زیاد نیست ولی در بین مزارع پست و کم ارتفاع منطقه به راحتی قابل تشخیص است. متاسفانه این تپه ارزشمند باستانی در وضعیت بسیار نامناسبی نگهداری می‌شود. راه رسیدن به آن بسیار ناهموار و خاکی است و دور تا دور تپه هیچ حصار و مانع و نگهبان یا حتی تابلویی که به بازدیدکنندگان تنها کمی اطلاعات بدهد، وجود ندارد. احتمالا این تپه بزودی شخم هم بخورد و برای کشت گندم و جوی دیم مورد استفاده قرار بگیرد. اگر از سمت شمال وارد تپه شوید تعداد بسیار زیادی سفال شکسته طرح دار و حتی تعدادی استخوان غیر قابل تشخیص بسیار فرسوده توجه شما را به خود جلب خواهد کرد.
«مطالعات باستان‌شناسی در منطقه‌ی فلات مرکزی ایران، نسبت به منطقه غرب به ویژه جنوب غربی بسیار جدید است و سابقه آن به سال ۱۹۳۰ می‌رسد. تا پیش از حفاری‌های دانشگاه تهران در دشت قزوین، آثار به دست آمده از تپه‌ی «سیلک» کاشان، شاخص ادوار مختلف دوران نوسنگی در فلات مرکزی ایران بود. ولی، با انجام حفاری‌ها در دشت قزوین و مطالعات انجام شده پسین بر روی آثار به دست آمده از تپه‌های سه‌گانه «زاغه»، «قبرستان» و تپه «سگزآباد» مشخص شد که تاریخ گونه گونی فرهنگ را در فلات مرکزی ایران از دوران نوسنگی تا میانه‌ی دوره هخامنشی می‌توان در این سه تپه باستانی مورد مطالعه دقیق قرار داد.»
مارکوپولو در سفرنامه خود از شهر سگزآباد نام برده و آن را سر راه جاده ابریشم خوانده‌است . جلال آل احمد نیز در کتاب معروف تات‌نشین‌های بلوک زهرا به معرفی سگزآباد و مقایسه آن با ابراهیم‌آباد پرداخته‌است.
خاکعلی

خاکعلی یکی از شهرهای استان قزوین ایران است. این شهر در بخش بشاریات شهرستان آبیک قرار دارد. جمعیت خاکعلی طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۳٫۱۴۶ نفر بوده‌است.
مردم
مردم این منطقه و مناطق اطراف آن به زبان تاتی صحبت می‌کنند. زبان تاتی یکی از کهن‌ترین زبانهای ایرانی است، که متاسفانه مطالعه علمی هر چند کوچکی در مورد آن در کشورمان صورت نگرفته و این زبان کهن در معرض از بین رفتن قرار دارد. این زبان، زبان رایج منطقه آذربایجان فعلی در دوران پیش از اسلام بوده‌است.
قنوات

قنوات یکی از ۶ شهر واقع در استان قم در مرکز ایران است.
شهر قنوات در بخش مرکزی از توابع شهرستان قم واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری رسمی سال 1395، برابر با 12000نفر بوده که بعد از شهر قم پرجمعیت‌ترین شهر استان می‌باشد و همچنین مساحت آن طبق طرح8 هادی مصوب ۳۰۸ هکتار است. فاصله قنوات با شهر قم هشت و نیم کیلومتر است و قنوات نزدیک‌ترین شهر به شهر قم محسوب می‌شود. شغل اصلی ساکنین آن دامداری و کشاورزی است.
جعفریه

جعفریه نام مکان‌های زیر است.
جعفریه (شهر) یکی از شهرهای استان قم در مرکز ایران است.
جعفریه (تربت جام) یکی از روستاهای شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی است.
دستجرد (قم)

دستجرد یکی از شهرهای استان قم در مرکز ایران است. این شهر در بخش خلجستان از توابع شهرستان قم قرار دارد. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۱۵۳ نفر بوده است.
دستجرد تغییر یافته دستگرد است که از دو بخش دست و گرد تشکیل شده است. از این رو نام این شهر از نظر ریشه‌شناسی با نام شهرهایی چون دارابگرد، بروجرد و سوسنگرد قابل قیاس است. معنی واژگانی واژه دستگرد، «دست‌ساخته» است و این واژه در معنی زمین‌های خالصه به کار می‌رفت. از طوایف قدیمی وبا اصالت این شهرستان می‌توان به خاندان شاه جمالی‌ها اشاره نمود که در صده‌های گذشته از تجار و بازرگانان این منطقه و در تردد بین شهر قم و دستجرد بودند.
بخش سلفچگان

بخش سلفچگان به مرکزیت شهر سلفچگان در مرکز کشور و در محدوده جغرافیائی استان قم قرار گرفته است. این بخش دارای یک نقطه شهری و چهل روستا می‌باشد.
بر اساس آمار رسمی شهر سلفچگان پذیرای ۳۰۰۰ نفر و بخش سلفچگان نیز میزبان ۱۵۰۰۰ نفر می‌باشد. ۹۰ درصد از مردم این بخش با سوادند.
در اهمیت استراتژیک این بخش می‌توان به قرار گرفتن بر سر شاهراه ارتباطی ۱۷ استان کشور، حضور فعال دو منطقه بزرگ صنعتی و اقتصادی (منطقه ویژه اقتصادی - شهرک صنعتی سلفچگان) و تردد ماهانه دو میلیون خودرو از این شهر و … اشاره کرد.
روستاهای تابعه بخش سلفچگان (به ترتیب حروف الفبا):
اسلام آباد
الله قلی
باباچنار
باغ یک
بشارت آباد
تاج خاتون
جنداب
چاله گنبد
چاهک
چشمه علی
حاجی آباد
حسن آباد
حسین آباد
حصار سرخ
خدیجه خاتون
خرم آباد
خلج آباد
دولت آباد
دیزیجان
راهجرد
زواریان
ساریه خاتون
سنجگان
شوراب
طایقان
طلاب
علی آباد نیزار
عنایت بیگ
فتح آباد
فریدون آباد
قاضی سفلی
قاضی علیا
قره سو
قلعه چم
گلستانه
مجید آباد
محمد بیگ
نصرتیه
نی‌چه
نیزار
یکه باغ
سلفچگان دارای دو دهستان راهجرد و نیزار است.
مرکز این بخش شهر سلفچگان است.
وب سایت بخشداری سلفچگان : http://salafchegan.ghom.ir
بخش نوفل لوشاتو

بخش کهک یکی از بخش‌های شهرستان قم است که در جنوب این استان قرار دارد و فاصله مرکز بخش (کهک) تا قم ۳۰ کیلومتر است. خاوه و فردو از معروف‌ترین روستاهای بخش کهک هستند. پیشینه بخشداری کهک به حدود دهه ۱۳۱۰ می‌رسد و از نظر جمعیت بعد از بخش مرکزی در مکان دوم قرار دارد. این بخش دارای دو دهستان کهک و فردو و ۱۸ روستا است. مرکز هسته‌ای فردو در این بخش قرار دارد.
جمعیت بخش کهک براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۴٫۶۴۴ نفر بوده است.
این بخش دارای دو دهستان فردو و کهک است. شهر کهک تنها نقطه شهری این بخش است. این شهر، اقامت‌گاه ملاصدرای شیرازی فیلسوف و حکیم بزرگ اسلامی بوده است و وی به دلیل تبعید توسط شاه عباس درس خود در مدرسه خواجهاصفهان را رها کرد و ۱۵ سال در کهک به تدریس، عبادت، و تفکر پرداخت.
همچنین نام این بخش مدتی نوفل لوشاتو بود که برگرفته از روستای نوفل‌لوشاتو در نزدیکی پاریس بوده که اقامگاه سید روح‌الله خمینی برای چند ماه بوده است.
مرکز هسته‌ای فردو
روستای خاوه
قبادبزن
گچین

گچین ممکن است نام یکی از مکان‌های زیر باشد:
دهستان گچین
گچین بالا
گچین پایین
بخش جعفرآباد

جعفرآباد یکی از بخش‌های شهرستان قم است. جمعیت این بخش بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۸٫۴۷۷ نفر بوده است.
این بخش دارای یک دهستان (جعفرآباد) و یک شهر (جعفریه) است.
بخش خلجستان

خلجستان یکی از بخش‌های شهرستان قم است. جمعیت بخش خلجستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۹٫۱۲۵ نفر بوده است.
خلجستان دارای دو دهستان دستجرد و قاهان و یک مرکز شهری (دستجرد) است.
جستار وابسته
ترکی خلجی
مسجد خمیس

مسجد خمیس به عربی ( مسجد الخمیس ) نام مسجدی تاریخی در کشور پادشاهی بحرین است، و از نقاط دیدنی بحرین به شمار می‌آیند. این مسجد در استان شمالی بحرین واقع می‌باشد. «مسجد الخمیس» یکی قدیمی‌ترین بناهای اسلامی در این کشور است.
تاریخ بنای این صرح معماری اسلامی به سده اول هجری قمری بر می‌گردد. گویند این مسجد در دوران خلافت خلیفه اموی عمر بن عبدالعزیز ساخته شده‌است.
وجه تسمیت
وجه تسمیه مسجد مذکور به مسجد خمیس به «منطقه الخمیس» نسبت داده‌اند که مسجد مذکور در آن ساخته شده‌است. بنا براین «مسجد الخمیس» نامگذاری کرده‌اند. منطقه باستانی «الخمیس» مابین ستره و رفاع واقع شده‌است.
مناره‌های مسجد خمیس
مسجد خمیس دارای دو مناره است. مناره غربی مسجد چنان‌که از سنگ نبشته‌ای که با خط کوفی نوشته شده‌است ودر مدخل ورودی آن وجود دارد، نشان می‌دهد که این مناره در نیمه دوم قرن یازده هم میلادی توسط شخصی بنام ابی سنان محمد بن الفضل عبدالله سومین حکمران از قبیله العوینیین ساخته شده‌است.
اما مناره دوم مسجد در قرن شانزده هم میلادی به مسجد اضافه شده‌است. مسجد خمیس باشکلی جذاب از فن معماری اسلامی ساخته شده‌است، ازآثار باقی‌مانده ستون‌ها، رواق‌ها و اقواص مداخل ومخارج از تزیین گچبری خاصی برخوردار بوده‌است. همچنین قسمتی از سقف مسجد نیز از تنه درخت خرما استفاده نموده بوده‌اند. قسمت غربی مسجد مدرسه علوم دینی وشرعی بوده، علماء علوم شرعی، فقه، حدیث، نحو و مسائل دینی ودنیوی به کودکان تعلیم می‌داده‌اند. همچنین قبرستانی در گوشه‌ای از صحن خارجی مسجد وجود دارد که به نظر می‌رسد این قبرستان متعلق به علماء این مدرسه بوده که در آنجا مدفون شده‌اند. وهمانطور که معلوم مردن بحرین توسط العلاء بن الحضرمی که فرستاد ه پیبغمبر برسر مردم بوده، بدون جنگ به اسلام گرویده‌اند.
آرمرده

آرمرده شهری است در استان کردستان در غرب ایران، این شهر در بخش آرمرده به همین نام در غرب شهرستان بانه قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۷۵۹ .
نفر بوده است.
بابارشانی

بابارشانی شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش چنگ الماس شهرستان بیجار قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۷۹ نفر بوده است.
این شهر در شرق استان کردستان و در نزدیکی استان‌های همدان و زنجان واقع شده است.
کوه چنگ الماس و کوه حمزه عرب از کوه‌های پیرامون بابارشانی هستند و رودخانه تلوار نیز از سمت خاوری آن می‌گذرد.
بابارشانی راه آسفالت ندارد. راهی شنی بیجار به گل‌تپه کبودرآهنگ از این شهر می‌گذرد.
بویین سفلی

بویین سفلی شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش ننور شهرستان بانه قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال 1396، برابر با 5167 نفر بوده‌است
جایگاه
هم چنین این شهر دارای منابع آبی فراوانی است. از چشمه‌های معروف آن نچیران و کانی بیدها و سوله می‌باشد که از اولی برای کشتزارها از دومی برای مصارف عمومی بانه و از سومی صرفا برای مصارف گله‌های این منطقه استفاده می‌شوند. این شهر در 5 کیلو متری بانه قرارگرفته. در مسیر جاده اصلی بانه مریوان واقع شده و از طرف جنوب به مرز بین‌المللی سیرانبند منتهی می‌شود. این مرز رابط بین اقلیم کردستان عراق و کردستان ایران می‌باشد. که به شهر سلیمانیه منتهی می‌شود. بویین با طبیعت زیبای که دارد گردشگران زیادی را به طبیعت خود می‌کشاند.
مناطق گردشگری
کانی نچیران ،کانی بید،به رده ره‌شان،گومه ته نوران ، تپه‌ی گرد قله، کانی کوپیته، وخیلی از جاهای دیگر
چناره

چناره شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش سرشیو شهرستان مریوان قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۹۳ نفر بوده است.
سدی به نام سد گاران در پیرامون چناره در دست ساخت است که آب مورد نیاز ۱۰ هزار هکتار از زمین‌های کشاورزی و آب آشامیدنی مریوان را تا ۳۰ سال آینده تامین خواهد کرد. ساخت این سد زیان‌های مالی به مردم روستای دوویسه زده است.
در قدیم
لغتنامه دهخدا به نقل از جلد پنجم فرهنگ جغرافیایی ایران می‌نویسد:
چناره دهی است از دهستان سرشیو بخش مریوان شهرستان سنندج که در ۳۲ هزار گزی شمال خاوری دژ شاهپور و ۶ هزارگزی شمال ویله واقع است. کوهستانی و سردسیر است و ۲۰۰ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه کویله. محصولش غلات، لبنیات و حبوبات. شغل اهالی زراعت و گله‌داری و راهش مالرو و سخت‌گذر است.
دزج

دزج شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش چاردولی شهرستان قروه قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۴۱۷ نفر بوده‌است.
دلبران

دلبران شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش مرکزی دلبران قرار گرفته‌است مردم شهر دلبران پیرو مذهب تشیع بوده و به زبان ترکی آذری تکلم می‌نمایند. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۰، برابر با ۷۰۷۶نفر بوده‌است.
مردم
مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند و پیرو دین اسلام و مذهب شیعه هستند.
زرینه

زرینه شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش کرفتو شهرستان دیواندره قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۴۴۶ نفر بوده‌است .
شهر زرینه در جاده دیواندره به سقز واقع شده‌است. زرینه با دمای میانگین ۷/۶ درجه سانتیگراد بالای صفر سردترین شهر ایران از لحاظ میانگین دما است.
زرینه در سال ۱۳۷۹ به شهر تبدیل شد.
سریش‌آباد

سریش آباد شهری در استان کردستان در غرب ایران است. این شهر در بخش سریش‌آباد شهرستان قروه و در شرق استان در ۷ کیلومتری شمال قروه و حاشیه رشته کوه زاگرس قرار گرفته‌است.
مردم شهر سریش آباد پیرو مذهب تشیع بوده و به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌نمایند.
این شهر دارای معادن بسیار غنی سنگ مرمر و معادن پوکه معدنی می‌باشد کشاورزی در این منطقه بیشتر گندم و همچنین دارای باغات کم انگور می‌باشد البته بیشتر باغات انگور در این منطقه به دلیل استفاده بی‌اندازه از چاهای عمیق خشک شده‌اند و کشاورزی در حال از بین رفتن است.
http://www.irantraveller.ir/iran-states/west-states/state-kordestan/917-شهر-سریش-آباد.html
http://www.parsi.wiki/fa/wiki/topicdetail/602af8578d5746128ed6337486e03b1c
شویشه

شویشه شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش کلاترزان شهرستان سنندج است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۲۲۹ نفر بوده‌است.
این شهر در جاده سنندج به مریوان واقع شده‌است.
صاحب (سقز)

صاحب شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش زیویه شهرستان سقز قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۷۰۳ نفر بوده‌است .
کار پژوهشی در مورد کشف کانسار آهن صاحب در سال ۱۳۷۹ خ. پایان یافت.
کانی‌سور

کانی‌سور شهری است در استان کردستان در غرب ایران. کانی سور در بخش نمشیر شهرستان بانه قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با 46 نفر بوده‌است.
موچش

موچش شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در شهرستان کامیاران قرار گرفته است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳٫۲۱۱ نفر بوده است .
یاسوکند

یاسوکند شهری است در استان کردستان در غرب ایران. این شهر در بخش کرانی شهرستان بیجار قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۷۴۶ نفر می‌باشد در حدود هفتاد کیلومتری شمال شهرستان بیجار گروس قرار گرفته یاسوکند از شهرستان بیجار ۶۵ کیلومتر فاصله دارد از جاده بیجار - زنجان حدود ۱۸ کیلومتر فاصله دارد که مردم آن بیشتر از طریق کشاورزی و صنایع دستی امرار معاش می‌نمایند.
زبان مردم یاسوکند زبان ترکی آذربایجانی می‌باشد.
نام این شهر در نقشه‌ها و مراجع رسمی "حسن‌آباد یاسوکند" نوشته می‌شوند هرچند مردم همچنان از لفظ "یاسوکند" (یاسی کند) استفاده می‌کنند.
به نظر می‌آید وجه تسمیه این نام "یاستی" به معنی مسطح و فراخ + "کند" به معنی روستا یا آبادی می‌باشد.
شهرستان رودبار جنوب

شهرستان رودبار جنوب یکی از شهرستان‌های استان کرمان است؛ که در منتهی‌الیه جنوب شرقی استان قرارگرفته‌است که از شمال با بم و عنبرآباد از شرق با استان سیستان و بلوچستان از جنوب با قلعه گنج و از غرب با کهنوج همسایه است. فاصله آن از مرکز استان ۳۳۳ کیلومترو با جیرفت ۸۵ کیلومتر و فاصله آخرین آبادی آن تا مرکز استان ۵۰۰ کیلومتر است.
مساحت این شهرستان ۱۳۲۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد و مرکز آن شهر رودبار است. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۰۴،۴۲۱ نفر بوده‌است.
کتاب جامع "روزگاری در رودبار جنوب "به قلم ساسان مهیمی
تاریخ این منطقه میباشد
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب
دهستان رودبار
دهستان نهضت آباد
بخش جازموریان
دهستان جازموریان
دهستان کوهستان
شهر‌ها: رودبار (رودبار جنوب)،زهکلوت
شهرستان قلعه‌گنج

شهرستان قلعه‌گنج یکی از شهرستان‌های استان کرمان است. این شهرستان در جنوب این استان قرار گرفته و مرکز آن شهر قلعه گنج است.
جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۷۶،۴۹۵ نفر بوده‌است.
جغرافیا
شهرستان قلعه گنج در جنوب استان کرمان به فاصله ۴۰۰ کیلومتری از مرکز استان واقع شده‌است. وسعت آن ۱۴ هزار و ۲۰۰ کیلومتر و طول آن ۳۹۰ کیلومتر می‌باشد و دارای ۳۹۰ پارچه آبادی و روستا است. این شهرستان دو بخش و ۵ دهستان دارد.
۸۰ درصد از روستاهای قلعه‌گنج در حاشیه تالاب جازموریان و کانون بحرانی فرسایش بادی قرار گرفته‌اند. شهرک صنعتی قلعه گنج دارای کارخانجاتی چون تولید روغن زیتون، فرآوری خرما، رب صنعتی، شیر و فرآورده‌های لبنی است.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان قلعه گنج
دهستان قلعه گنج
دهستان سرخ قلعه
شهر: قلعه گنج
بخش چاه دادخدا
دهستان چاه دادخدا
دهستان رمشک
دهستان مارز
شهر: چاه دادخدا
شهرستان کوهبنان

شهرستان کوهبنان یکی از شهرستانهای استان کرمان است. این شهرستان در شمال شرقی این استان قرار گرفته و مرکز آن شهر کوهبنان است. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۴٫۸۷۹ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان کوهبنان
دهستان جور
دهستان خرمدشت
شهر: کوهبنان
بخش طغرالجرد
دهستان طغرالجرد
شهر: کیان‌شهر
اندوهجرد

اندوهجرد در استان کرمان در جنوب شرقی ایران در منطقه کویری قرار دارد. این شهر در ۲۰ کیلومتری جنوب بخش شهداد شهرستان کرمان و ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق شهر کرمان واقع است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۹۱۵ نفر و در سال ۱۳۸۶ آن را در حدود ۴ هزار نفر تخمین زده شده‌است.
موقعیت
شهر اندوهجرد در سال ۱۳۸۳ خورشیدی از ادغام دو روستای اندوهجرد و گودیز تشکیل شد. اندوهجرد از سوی غرب در میان کوهپایه‌های کوهستان پلوار و از سوی شرق کویر لوت قرار گرفته‌است. این شهر تابستان‌ها با مشکل آب آشامیدنی روبرو است به‌طوری‌که به جیره‌بندی آب می‌انجامد. از محله‌های اندوهجرد می‌توان به گودیز و شریف‌آباد اشاره کرد.
در منطقه اندوهجرد سدی به نام سد اندوهجرد و یک گسل زمین‌شناختی نیز به نام گسل اندوهجرد قرار دارد. در تاریخ ۲۳ اسفند ۱۳۷۶ خورشیدی زمین‌لرزه‌ای در منطقه گلباف، روستای اندوجرد را نیز لرزاند.
از محصولات اندوهجرد می‌توان به خرما و مرکبات اشاره کرد.
فرهنگ
از سازهای بومی منطقه اندوهجرد می‌توان به گونه‌ای بوق صدفی به نام سفیدمهره اشاره کرد.
نودژ

نودژ شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. جمعیت این شهر به همراه بخش آسمینون در سال ۱۳۹۰، برابر با ۲۸،۷۲۶ نفر بوده‌است.
فاصله نودژ تا بندرعباس ۱۱۰ کیلومتر است.
نودژ دارای تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد و خشک می‌باشد و با میانگین بارندگی ۱۷۰ میلی‌متر در سال یکی از مناطق کم‌آب به‌شمار می‌آید.
یشینه سکونت در نودژ به پیش از اسلام بر می‌گردد. وجود دژی به اسم قلعه کافران و نیز گورستان غیر مسلمانان گواه بر این مدعا است. از مهم‌ترین مکان‌های مذهبی آن امامزاده سیف‌الدین است. از دیگر زیارتگاه‌های این شهر می‌توان زیارت حضرت بی‌بی طیبه (س) را نام برد که سالانه میزبان زائران زیادی است.
یکی از محصولات مهم کشاورزی نودژ پرتقال معروف آن است. نودژ همچنین دارای نخلستان‌های فراوانی می‌باشد که طی چند سال اخیر به علت خشکسالی‌های پی در پی به یک سوم مقدار اولیه کاهش یافته‌است. سرمای سوزان نیزباعث خشک شدن شمار زیادی از باغ‌های لیموترش و پرتغال آن منطقه شده‌است. یکی از قنات‌های معروف و قدیمی این شهر که قدمت دیرینه‌ای دارد. قنات دهنه ناییز است که طی سالهای اخیر به علت خشکسالی و احداث چاههای غیرقانونی اطراف آن به‌طور کامل خشک شده‌است. نودژ همچنین دارای یک معدن عظیم سنگ کرومیت است که پس از استخراج به صورت خام فروخته می‌شود
مردم
گویش مردم نودژ ترکیبی از گویش‌های بندری و منوجانی می‌باشد. از لحاظ جمعیتی معروف‌ترین طوایف ساکن در این شهر محمودی صالحی سالاری مرشدی می‌باشد.
مردهک

مردهک شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان عنبرآباد قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۱۷۷ نفر بوده‌است.
آبشار وروار با ارتفاع بیش از ۹۸ متر که بلندترین آبشار ایران و خاورمیانه است در نزدیکی مردهک واقع شده‌است.
ازگله

ازگله شهری در استان کرمانشاه ایران است. این شهر در بخش ازگله از توابع شهرستان ثلاث باباجانی قرار دارد.
شهر ازگله در خرداد ۱۳۸۱ مرکز بخش باباجانی شهرستان پاوه بود. این تقسیمات کشوری در سال ۱۳۸۱ تغییر کرد.
فاصله این شهر تا مرکز استان، حدود ۲۰۰ کیلومتر است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱،۵۰۲ نفر (۳۷۲ خانوار) بوده‌است.
زمین‌لرزه
در شامگاه یکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۲۱:۴۸:۱۶، زمین‌لرزه‌ای به قدرت ۷٫۳ در مقیاس ریشتر این شهر را لرزاند. این شهر نزدیک‌ترین شهر به کانون زلزله (به فاصله ۵ کیلومتر) بود. عمق زمین‌لرزه ۱۱ کیلومتر بوده که به علت عمق کم و مدت زیاد، کل منطقه شمال غرب غرب و جنوب غرب ایران این زمین‌لرزه را احساس کردند.
تعداد ۵۸ منزل روستایی از بخش ازگله با ۶۹ روستای بخش مرکزی مان دچار خسارت میان حداقل ۲۰–۶۰ درصد شده‌است.
کرم برگخوار پنبه

کرم برگخوار پنبه یا پرودنیا با نام علمی Spodoptera littoralis آفتی است با دامنه میزبانی وسیع که در مناطق گرمسیری انتشار دارد و علاوه بر پنبه گیاهانی از قبیل چغندر قند، گوجه‌فرنگی، نخود، پیاز، بادمجان، هویج، یونجه، شبدر، آفتابگردان، توتون، لوبیا و درختان میوه از قبیل سیب، انواع مرکبات را مورد تغذیه قرار می‌دهد.
مراحل رشد و نمو و دگردیسی
این آفت با اسامی لهه یا رهه نیز خوانده می‌شود. حشره کامل پروانه‌ای است به طول ۱۵ تا ۲۰ میلیمتر که رنگ عمومی بدن آن قهوه‌ای روشن بوده و در روی بال‌های جلویی نقوش درهم دیده می‌شود، روی بال‌های جلویی یک خط پهن مورب نیمه انتهایی به رنگ زرد روشن وجود دارد که این خط در افراد ماده تیره‌تر می‌شود.
این حشره زمستان را به صورت شفیره در داخل خاک سپری می‌کند و حشرات کامل در بهار موقعی که متوسط دمای محیط ۱۹ تا ۲۰ درجه سانتگیراد است، ظاهر می‌شوند. پروانه‌های نسل اول در اواخر اردیبهشت، نسل دوم اوایل تیرماه، نسل سوم اواخر مردادماه ظاهر می‌شوند.
کرم برگخوار پنبه دارای ۵ نسل لاروی است و دوره زندگی یک نسل کامل آفت در تابستان ۳۲ تا ۴۵ روز و در فصول متعدد ۵۰ تا ۶۵ روز است.
تغذیه
لاروهای این آفت در سنین اولیه به‌طور دسته‌جمعی از پارانشیم برگ‌ها تغذیه کرده و در سنین بالا موجب مشبک شدن برگ‌ها می‌شوند و در تراکم بالا فقط رگبرگ اصلی باقی می‌ماند. کرم برگخوار در مزارع پنبه، غنچه را معدود کرده و در مزارع گوجه‌فرنگی علاوه بر برگ از میوه نیز تغذیه می‌کند. در مزارع یونجه و شبدر، پس از برداشت محصول، لاروهایی که در سطح خاک افتاده‌اند، از برگچه‌های جوان و جوانه‌ها تغذیه می‌کنند.
کرم برگخوار پنبه در ایران
در ایران در استان‌هایی نظیر خوزستان و سایر استان‌های جنوبی پراکنش دارد.
در خوزستان که کشت چغندر قند در شهریور و مهرماه صورت می‌گیرد، حشرات ماده روی علف‌های هرز تخمگذاری می‌کند. لاروها پس از خروج از پوسته تخم‌ها، جوانه‌های چغندر قند را مورد حمله قرار می‌دهند. خسارت در مواردی بقدری شدید است که کشاورزان ناچار به واکاری مزرعه می‌شوند.
رده:مدیران

مدیران
رده:مقدونیه

مقدونیه
رایان‌ایر

هواپیمای بندانگشتی
رایان‌ایر ، شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت ایرلندی است، که بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت اروپا به شمار می‌آید و بطور روزانه در بیش از ۲۷۰ مسیر در ۲۱ کشور اروپایی پرواز می‌کند.
شرکت رایان ایر در سال ۱۹۸۵ توسط تونی رایان تاسیس شد و هم‌اکنون با مدیریت مایکل اولری، به‌عنوان یکی از سودآورترین خطوط هواپیمایی جهان محسوب می‌شود.
رایان‌ایر از روش‌های گوناگون، گاه با نوآوری و گاهی غیرعادی، سعی می‌کند هزینه‌هایش را پایین نگاه داشته و میزان درآمد خود را نیز افزایش دهد. برای مثال فضای خارجی بدنه برخی هواپیماها برای تبلیغ شرکت‌های گوناگون اجاره داده می‌شود. ناوگان رایان‌ایر را تنها هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ تشکیل می‌دهند که هزینه تعمیر و آموزش پرسنل را کاهش می‌دهد. رایان‌ایر با استفاده از هواپیماهای جدید و مجهز به موتورهای مدرن، سوخت مصرفی را کاهش داده، در هزینه سوخت صرفه‌جوبی می‌کند. هواپیماها کمترین وقت ممکن را روی زمین می‌گذرانند و فاصله زمانی بین فرود و پرواز مجدد هواپیماهای رایان‌ایر در شرایط عادی بیش از ۲۰ دقیقه نیست. در پروازهای رایان‌ایر غذا و نوشیدنی رایگان سرو نمی‌شود و مسافران در صورت نیاز باید هزینه آن را بپردازند. حمل بار دستی به داخل هواپیما رایگان است، ولی مسافران برای تحویل جامدان به بار، باید مبلغی پرداخت کنند.
برای صرفه جویی در خرج‌های برق، خدمه این شرکت از شارژ کردن موبایل خود هنگام کار منع شده‌اند. رایان‌ایر در سال‌های گذشته مدام در حال پیشرفت بوده و بحث و جدل علیه آن همیشه در جریان بوده‌است. این شرکت هم اکنون ناوگانی متشکل از 367 هواپیما دارد.
وبگاه
نشانی ryana.ir که در ایران ثبت شده است تغییرمسیری به وبگاه اصلی شرکت (ryanair.com) می‌باشد. برخی کاربران اینترنت خارجی ممکن است تصور کنند .ir دامنه کشور ایرلند (مقر رایان‌ایر) است که نیست. دامنه اختصاصی ایرلند .ie است.
انجدان (گیاه)

انجدان گیاهی است علفی و دارای ساقه ضخیم استوانه است به قطر سه تا چهار سانتیمتر و به ارتفاع یک تا دو متراست. این گیاه برگهایی ضخیم، گوشتدار، منقسم به برگچه‌هایی با ظاهر لوزی شکل و دندانه‌های نامساوی به رنگ سبز تیره و منتهی به دمبرگ استوانه‌ای مشخص دارد.
گلهای انجدان رومی بسیار کوچک به ابعاد سه میلی‌متر، به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مرکب به دوازده شعاع نابرابر هستند و زنبورعسل از گلهای آن، غذای پرارزشی به دست می‌آورد.
قسمت مورد استفاده گیاه ریشه آن است که بویی معطر و طعمی تلخ، گزنده و کمی شیرین دارد و دارای خواص دارویی بسیار است.
مصارف دارویی
ریشه انجدان رومی معده را تقویت می‌کند و هضم‌کننده غذاست و مصرف آن در نارسایی‌های کبدی و کلیوی موثر است.
این گیاه با نام دیگر کاشن در از بین بردن بیماریهای پوست مفید است و ضعف عمومی را برطرف می‌کند. مصرف انجدان رومی در آب آوردن بافت‌های بدن، آب آوردن قوزک پا، ورم کلیه، ورم مثانه، دفع ادرار، رماتیسم موثر ذکر شده‌است.
این گیاه درمیان سبزی‌های اروپایی‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد. مزه آن مانند کرفس است.
پراکنش جغرافیایی در ایران
انتشار جغرافیایی این گیاه در مناطقی مانند مازندران، گیلان، آذربایجان، تهران و خراسان ذکر شده‌است. مرکز پیدایش این گیاه انجدان اراک می‌باشد.
ستق

ستق روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی است.
جمعیت
این روستا که در دهستان بیات واقع شده شامل ۳۱۴ خانوار و جمعیت آن ۱۴۸۸ نفر است.
اشتغال
کار اصلی مردم این روستا کشاورزی و دامداری به شیوه سنتی می‌باشد. کشت عمده آن گندم و جو دیمی و آبی می‌باشد.
موقعیت جغرافیایی
این روستا در ۱۱۰ کیلومتری جاده ساوه به همدان قرار دارد. این روستا در سمت جپ اتوبان ساوه به همدان و در فاصله ۸ کیلومتری از آن قرار گرفته‌است. از جمله همسایه‌های آن می‌توان به روستاهای تجرک، تیمور قاش، طمچی و… اشاره کرد.
آب و هوا
آب و هوای این روستا کوهستانی بوده و زمستانی نسبتا سرد و تابستانی معتدل دارد.
آب این روستا توسط دریاچه‌های گوناگونی که در این روستا قرار دارد تامین می‌شود. دریاچه‌هایی مانند دیلیو گل، قری گل، و زندان گل وقمیشله گل
همچنین قسمتی از زمینهای کشاورزی این روستا در حاشیه رودخانه قره چای قرار دارد و تعدادی از اهالی برای آبیاری زمینهای خود از موتور آب در حاشیه این رودخانه استفاده می‌کنند.
شبدر ایرانی

شبدر ایرانی از شاخه پیدازادان، زیر شاخه نهاندانگان، رده دولپه ایها، زیر رده جدا گلبرگها، راسته گلسرخ، تیره بقولات، زیرتیره پروانه آسا، طایفه سه برگچه‌ای، جنس تریفولیوم، گونه ریسوپیناتوم است.
مشخصات سیستماتیک شبدر ایرانی
در شبدر ایرانی، تعداد ژنوم پایه جنس تریفولیوم برابر هشت (۸=x) است و از نظر ژنتیکی یک دیپلوئید خودگشن است. اگر چه در یکی از منابع مدارک محکمی درباره دگرگشن بودن گیاه ذکر شده است.
اکوتیپ‌های معروف شبدر ایرانی
شبدر ایرانی دارای اکوتیپ‌های زیادی است که نام هر اکوتیپ از نام منطقه کاشت آن گرفته شده است. از جمله این نامها می‌توان به هفت چین استان مرکزی (شاندز)، هفت چین اناج، یک چین و دوچین کرمانشاه، قورچی باشی، الشتر لرستان، هراتی بروجرد، سوریان آباده، اقلید فارس، لردگان چهارمحال و بختیاری و … اشاره نمود.
مشخصات زراعی شبدر ایرانی
شبدر ایرانی گیاهی است یکساله و پاییزه، که در زمستان رشد اصلی آن به صورت رویشی و خوابیده در روی زمین است و در بهار به صورت ایستاده رشد می‌کند. دارای ارتفاعی بین ۴۵ تا ۹۰ سانتیمتر است. در خاکهای قلیایی (خاکهایی با pH بیشتر از ۶)، مرطوب و سنگین بهتر رشد می‌کند. به صورت‌تر، خشک، سیلو، مرتع و چراگاه قابل مصرف است، به صورت تنها یا مخلوط با گرامینه‌ها مثل مرغ کشت می‌شود. وزن هر دانه آن حدد ۰/۷ گرم است. در اغلب مناطق سرد و نیمه سردسیر سازگاری یافته است. متوسط عملکرد علوفه خشک آن ۲ تا ۵ تن در هکتار است ولی در آزمایشها تا ۱۰ تن در هکتار گزارش شده است.
آفات و بیماری‌ها
از مهم‌ترین آفاتی که به شبدر حمله می‌کند و میزان محصول را کاهش می‌دهد، می‌توان به شته‌ها، سوسک سرخرطومی تخمدان شبدر و حلزون می‌توان اشاره نمود.
از بیماریهای مهم شبدر در ایران می‌توان به لکه سیاه بدر، سفیدک دروغی شبدر، سفیدک حقیقی شبدر، پوسیدگی ریشه و برگ اشاره کرد.
برداشت
بیماری پوسیدگی فیوزاریمی

قارچ جیبرلا
بیماری پوسیدگی فیوزاریمی یا جیبرلا فوجی‌کوروئه از بیماری‌های قارچی مهم است، قارچ عامل بیماری با نام علمی Fusarium moniliforme قادر است پوسیدگی بذر، ریشه، ساقه، بلال و مرگ گیاهچه را در ذرت ایجاد کند.
کشف
این قارچ اولین بار توسط دانشمندان ژاپنی کشف شد در ضمن پژوهشگران متوجه شدند که قارچ عامل بیماری قادر است ترکیبات سمی مانند فوزارین‌ها، اسید فوزایک و منو لیفورمین را تولید کند.
شرایط ایجاد بیماری
شرایط مساعد برای بیماری آب و هوای گرم و مرطوب یا گرم و خشک است. دمای ۳۰ درجه سانتیگراد برای رشد قارچ عامل بیماری مناسب است. در مناطق مرطوب به‌ویژه زمانی که بارندگی بیش از حد طبیعی رخ می‌دهد و در مرحله ظهور تارهای ابریشمی تا زمان برداشت طول می‌کشد، شدت بیماری افزایش می‌یابد. تنش‌هایی نظیر خشکی و صدمات ناشی از حشرات، پرندگان و کمبود نیتروژن باعث تشدید بیماری می‌شوند.
مشخصه‌های ظاهری
علائم آلودگی روی بلال در ابتدا به‌صورت لکه‌ها و مناطق تغییر رنگ یافته صورتی، عنابی تا قرمز متمایل به قهوه‌ای روی نوک دانه ظاهر می‌شود. این لکه‌ها ممکن است به‌صورت پراکنده یا پیوسته روی دانه‌ها در قسمت نوک بلال مشاهده شود. با پیشرفت بیماری یک کپک پودر مانند یا پنبه‌ای صورتی رنگ در روی دانه‌های آلوده رشد می‌کند. رشد و استقرار قارچ عامل بیماری بیشتر در اطراف کانال‌های ایجادشده توسط کرم‌های خوشه‌خوار ذرت است. این حشرات مهم‌ترین عامل پخش و شیوع بیماری‌های پوسیدگی بلال در ذرت هستند. در دانه‌هایی که اواخر فصل آلوده می‌شوند، پوشش کپک پنبه‌ای به صورت نوارهای کوتاه دیده می‌شود.
مرتضی علوی

مرتضی علوی برادر بزرگ‌تر بزرگ علوی و نجمی علوی و یکی از رهبران حزب کمونیست ایران از سال ۱۳۰۰ بود که در تسویه کبیر استالینی کشته شد. وی در سال ۱۹۳۸ میلادی در تاشکند به اتهام واهی جاسوسی تیرباران شد. هر چند که در برائت‌نامه‌ای که سال‌ها پس از مرگ استالین صادر شد، تاریخ مرگ او را ژوئیه ۱۹۴۱ و آن هم به دلیل ابتلا به بیماری مالاریا در زندان ذکر کردند.
کسانی چون بزرگ علوی در کنار تقی ارانی و ایرج اسکندری که نخستین دوره مجله دنیا را منتشر می‌کردند از شاگردان مرتضی علوی بودند. آنها از اعضای برجسته گروهی بودند که به گروه ۵۳ نفر معروف شدند.
بره‌موم

بره موم
بره موم
بره‌موم ماده‌ای شبیه موم و از تولیدات زنبور عسل است، حالت آن خمیری شکل و چسبناک با بوی مطبوع که رنگ آن از سبز تا قهوه‌ای تیره متغیر است. رنگ و عطر بره موم در مناطق مختلف متفاوت بوده و خصوصیات آن بستگی به نوع گیاهان موجود در هر منطقه دارد. بره موم، در هوای سرد، ترد و شکننده و در هوای گرم، نرم و چسبناک می‌شود.
مشخصات شیمیایی و فیزیکی
نقطه ذوب بره موم ۸۳ درجه سانتیگراد و نقطه ذوب موم خالص زنبور عسل ۶۳ درجه سانتی‌گراد است. بنابراین با کمک حرارت می‌توان آن دو را از یکدیگر تفکیک نمود. موم از نظر استحکام هفت برابر سخت‌تر از بره موم است.
بره موم در الکل اتیلیک، استن و بنزن حل می‌شود و الکل می‌تواند مواد قابل حل آن جدا نماید.
بره موم حاوی حدود ۵۰ درصد صمغ یا رزین گیاهان، ۳۰ درصد موم، ۱۰ درصد اسیدهای چرب ضروری، ۵ درصد گرده گل و ۵ درصد دیگر آن از ترکیبات آلی، ویتامینها و عناصر معدنی مانند نقره، سدیم، جیوه، مس، منگنز، آهن، کلسیم، وانادیم و سیلیس است. مقدار و نوع ترکیبات بره موم بسته به مکان، زمان جمع آوری و روش تولید آن متفاوت است.
روش تولید به‌وسیله زنبور
زنبور ابتدا تکه‌های رزین یا صمغ تراوش شده از جوانه یا تنه برخی درختان را به وسیله پاهای عقب و قطعات دهانی جدا می‌کند و سپس آن‌ها را به کمک بزاق دهان نمناک و شکل حبه مانند به آن می‌دهد و در نهایت به وسیله آروارهها و به کمک پاها حبه‌ها را در داخل سبد گرده در پاهای عقبی قرار داده و به کندو حمل می‌نماید.
مصارف بره موم در کندو
بره موم به عنوان ماده ضدعفونی کننده و عاملی موثر در پیشگیری از ورود و شیوع بیماری‌ها در کندو به شمار می‌آید.
بره موم در محل ورود زنبوران به داخل کندو قرار دارد و به دلیل این که زنبورها پیش از ورود به کندو از روی آن عبور خواهند کرد، احتمالا می‌تواند نقش ضدعفونی کننده دست و پای زنبوران را در بدو ورود به کندو ایفا نمایند. همچنین پر کردن شکاف‌ها، تنگ کردن سوراخ‌های تهویه، تنگ کردن دریچه پرواز در زمستان، ترمیم شکستگی‌ها، جلا دادن و ضد عفونی کردن جدار داخلی کندو و قاب‌ها، محکم کردن محل اتصال قاب‌های عسل به کندو و به یکدیگر از دیگر کاربردهای بره موم است.
خواص پزشکی بره موم
این ماده خارق العاده خواصی شامل اثر : ضد تومور و ضد سرطان،ضد باکتریایی، ضد قارچی، ضد انگلی، آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد پوسیدگی دندان دارد، همچنین به عنوان تقویت کننده سیستم ایمنی بدن، بهبود دهنده اختلالات دهان و لثه، بی‌حس کننده موضعی، کاهش دهنده فشار خون کاربرد دارد.در طب سنتی از بره موم در درمان بیماری‌های عفونی استفاده شده‌است بر این اساس در تحقیقی که در سال 2015 توسط دکتر شاهین گوانجی انجام شد اثر عصاره بره موم زنبور عسل بر روی پاتوژن‌های بیماری زاد بررسی شد که نتایج این طرح نشان داد عصاره بره موم دارای خاصیت آنتی میکروبیا قوی در غلظت 30 % بر روی Candida albicans میباشد و نتایج این طرح در سال ۲۰۱۵ در مجله Chinese Journal of Integrative Medicine منتشر شد.
مرکبات

مرکبات یکی از مهم‌ترین سرده میوههای نیمه‌گرمسیری هستند، که خاستگاه اصلی آن ایران، هند، چین، ژاپن و برخی از کشورهای آسیای جنوب شرقی می‌باشد. مرکبات مهم‌ترین سرده از تیره سدابیان هستند. از مهم‌ترین مرکبات می‌توان به پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، گریپ فروت، بطاوی، نارنج، ترنج، بکرایی، بالنگ و کام کوات اشاره کرد.
کشور ایران مقام هفتم را در میان کشورهای تولیدکننده مرکبات کسب کرده است، که در این میان استانهای گیلان و مازندران بیشترین سهم در تولید مرکبات را دارا می‌باشند و پس از آن استان‌هایی نظیر خوزستان، فارس، کرمان و هرمزگان از دیگر تولیدکنندگان مهم مرکبات می‌باشند.
لیموی پیوندی عمل‌آمده در گلدان در ایتالیا
دریاچه سد ارس

دریاچه سد ارس یک دریاچه مصنوعی در ۴۰ کیلومتری شهرستان جلفا واقع در شمال غربی ایران است که بین دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان پشت سد ارس واقع شده است. مخزن دریاچه به طول ۵۲ کیلومتر، دارای عمق متوسط ۲۰ متر، مساحتی حدود ۱۴۵ کیلومتر مربع و حجم کل آن ۱۲۵۴ میلیون مترمکعب است.
حداکثر درجه حرارت هوا در تابستان ۴۰ درجه سانتی گراد و در زمستان ۲۰- درجه سانتی گراد اندازه گیری شده‌است. وسعت حوزه آبریز آن ۱۰۰۲۲۰ کیلومتر مربع بوده که ۳۸ درصد آن در خاک نخجوان و ۲۳ درصد در خاک ترکیه و ۳۹ درصد آن در خاک ایران قرار دارد. حداقل دبی رودخانه در این منطقه ۳۳۹ مترمکعب در ثانیه و حداکثر ۲۲۴۰ مترمکعب در ثانیه‌است.
آب مخزن دریاچه سرشار از مواد بیوژن است و به همین دلیل زنجیره غذایی آن شامل پلانکتونها، موجودات بنتیکی می‌باشد.
سوروف

سوروف ( دژگال ) با نام علمی Echinochloa crus-galli نوعی علف هرز خزانه برنج است. این علفها با جذب آب و مواد غذایی و همچنین نور و اشغال فضا، موجب ضعیف شدن نشاها می‌شوند. به علاوه، علفهای هرز موجود در خزانه، همراه نشاهای برنج به زمین اصلی راه یافته و باعث مشکلات بیشتر در مزرعه می‌شوند. زیرا در این مرحله، علف‌کش‌ها روی آن‌ها بی‌اثر بوده و باید با دست وجین شوند.
گل آذین سوروف، سنبله باز است.
عکس گیاه سوروف (دژگال) با نام علمی Echinochloa crus-galli شالیزارهای روستای خلیفه محله شلمان، استان گیلان
علف‌های هرز دیگری مانند انواع جگن‌ها از جمله اویارسلام یک ساله، انواع پیرز، بعضی از پهن برگ‌ها ماند قاشق واش، با نشاهای برنج رقابت می‌کنند.
وجین‌کن مخروطی

وجین‌کن مخروطی برای ریشه‌کنی و دفن علفهای هرز استفاده می‌شود.
ساختمان و طرز عمل
وجین‌کن مخروطی از گردندههای مخروطی شکل برای ریشه‌کنی و دفن علف‌های هرز استفاده می‌کند. با حرکت افقی به صورت عقب و جلو گردنده مخروطی در لایه ۳ سانتیمتری بالایی خاک، جایی که بیشتر علفهای هرز می‌رویند؛ عمل وجین را انجام می‌دهد. توان مورد نیاز نیز کم است زیرا در طی کاری تنها بر روی مقدار کمی از خاک کار می‌شود. وجین کن مخروطی در حدود دو برابر سریعتر از وجین‌کن‌های دوار عمل می‌کند.
وجین‌کن دارای دو گردنده مخروطی شکل است که پشت سر هم و در جهت مخالف نصب شده‌اند. تیغه‌های صاف و دندانه‌ای شکل به طور یک در میان بر روی گردنده‌های مخروطی نصب شده‌اند تا عمل ریشه‌کنی و دفن علف‌های هرز انجام دهند. این اجزای تیغه‌ها در انتهای قاعده بزرگ‌تر مخروط‌ها، سبب حرکت افقی بیشتری از خاک می‌شوند. قرارگیری دو گردنده در خلاف همدیگر، وجین کاری یکنواختی را در تمام عرض دستگاه به وجود می‌آورد. یک حایل اسکی مانند که در جلوی گردنده‌ها تعبیه شده، شناوری کامل را در شالیزارهای غرقابی تامین می‌کند.
مشخصات فنی
تعداد اپراتور: یک نفر
برداشت میانگین: ۰/۸ هکتار در روز
نیروی فشاری میانگین: ۴/۴ کیلوگرم
وزن: ۷/۳ کیلوگرم
ابعاد: طول ۱۶۵ سانتیمتر  عرض ۴۵ سانتیمتر
مواد ساختمانی: کل بدنه از لوله فولادی و گردنده‌ها از ورق آهنی است.
هجدک

هجدک شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان راور قرار گرفته‌است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱،۰۰۷ نفر (۳۱۳ خانوار) بوده‌است.
زمین لرزه
صبح ۱۰آذر ۱۳۹۶در این مکان زمین‌لرزه ۶٫۱ ریشتری اتفاق افتاد.
طبق گفته مدیرکل ستاد بحران استان کرمان در مورد زلزله هجدک گفت در بررسی‌های اولیه تلفات جانی مشاهده نشده‌است ولی خسارات مالی واردشده که درحال برآورد هستیم.
گزارش اولیه زمین‌لرزه هجدک
بزرگی: ۶٫۱ محل وقوع: استان کرمان - حوالی هجدک (کرمان)
تاریخ و زمان وقوع به وقت محلی: ۱۳۹۶/۰۹/۱۰ ۰۶:۰۲:۴۴
طول جغرافیایی: ۵۷٫۳۹
عرض جغرافیایی: ۳۰٫۷۳
عمق زمین‌لرزه: ۱۰ کیلومتر
نزدیک‌ترین شهرها:
۳۷ کیلومتری هجدک (کرمان)
۴۶ کیلومتری شهداد (کرمان)
۴۸ کیلومتری چترود (کرمان)
نزدیکترین مراکز استان:
۵۸ کیلومتری کرمان
۲۹۳ کیلومتری بیرجند
دو زمین لرزه دیگر در تاریخ و زمان ۱۳۹۶/۰۹/۲۱ ۱۲:۱۳:۱۷ و ۱۳۹۶/۰۹/۲۲ ۰۱:۱۱:۲۹در هجدک اتفاق افتاد که شدت این زمین لرزه به بزرگی: ۶٫۲ و ۶٫۱ بر مقیاس ریشتر گزارش شد. این زمین لرزه تلفات جانی نداشت.
یزدان‌شهر

یزدان‌شهر شهری در شمال استان کرمان در جنوب شرقی ایران می‌باشد. این شهر در شمال شهرستان زرند قرار گرفته‌است. فاصله از مرکز بخش تا شهرستان زرند ۱۸ کیلومتر است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵٫۶۰۷ نفر بوده‌است.
این شهر در سال ۱۳۸۳ خورشیدی با ادغام روستاهای سلسبیل، ده فیاض، اکبرآباد کهنوج، شهرک شهید رجایی، خالق‌آباد، طاهرآباد و محمدآباد تشکیل شد.
ریحان‌شهر

ریحان‌شهر شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان زرند و در شمال خاوری شهر زرند قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴٫۴۶۷ نفر بوده‌است.
این شهر در سال ۱۳۸۳ خورشیدی با ادغام روستاهای باب تنگل سفلی و اسلام‌آباد تشکیل شد.
چشمه آب معدنی باب تنگل از نقاط دیدنی آن است که در ۳۰ کیلومتری شمال آبادی باب تنگل واقع شده‌است. اطراف منطقه را زمین‌های کویری احاطه کرده‌است.
لرزه‌خیزی
با توجه به همجواری شهرستان زرند با گسل کوهبنان زمین‌لرزه‌های متعدد و شدیدی در منطقه ریحان‌شهر رخ داده‌است.
روز دوشنبه، ۳۰ بهمن ۱۳۸۵ در ساعت ۰۶:۱۵:۵۸ زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۴٫۵ ریحانشهر را لرزاند.
موقعیت رومرکز این زمین‌لرزه ۳۱٫۱۳ شمالی و ۵۶٫۷۷ شرقی و عمق آن ۱۵ کیلومتر بود.
در سال ۱۳۸۵ باقی‌مانده واحدهای مسکونی خشت و گلی روستاهای حتکن، اسلام‌آباد و باب تنگل هم که پس از زلزله سال ۸۳ در وضعیتی نامطلوب بر جای مانده بودند نیز فروریخت. با تداوم زمین لرزه‌ها در سال ۱۳۸۵ حتی ساختمان‌های مقاوم شهر نیز دچار شکستگی و شکاف شده‌اند.
امکانات فرهنگی
کتابخانه عمومی شهید کرموند، در سال ۱۳۶۲ در منطقه معدنی ریحان‌شهر در قالب مجتمع فرهنگی و هنری در ساختمانی به مساحت ۶۸۰ متر مربع متعلق به شرکت زغال سنگ تاسیس شد.
این کتابخانه در زمین‌لرزه سال ۱۳۸۳ شهرستان زرند، آسیب جدی دید. کتابخانه عمومی شهید کرموند ریحان‌شهر در سال ۱۳۸۶ بازسازی شد و در همان سال گشایش یافت.
این کتابخانه تنها کتابخانه فعال در ریحان‌شهر است و ۸۰ متر زیربنا دارد.
در سال ۱۳۸۶ سالن چند منظوره ورزشی غدیر ریحانشهر از محل اعتبارات سفر ریاست جمهوری به استان کرمان تاسیس شد.
رودبار (رودبار جنوب)

رودبار شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر مرکز شهرستان رودبار جنوب است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، ۲۵٫۸۴۰ نفر بوده است .
کوهبنان

کوهبنان شهرستانی است در شمالی‌ترین نقطه استان کرمان، در جنوب شرقی ایران. این شهر مرکز شهرستان کوهبنان است. جمعیت این شهر برابر با ۱۰٫۷۶۱ نفر بوده‌است.
نام‌گذاری
واژه کوهبنان از واژه کوهبانان می‌آید. چون بلندترین نقطه مرزی کرمان، کوهبنان است، در زمان قدیم افرادی از طرف حاکمان مامور می‌شدند در بالای کوه مستقر شده و دیده‌بانی انجام دهند. آن گروه را کوهبانان می‌نامیدند و محلی که آنها در آن به کوهبانی می‌پرداختند را کوهبنان نامگذاری کردند.
واژه کوهبنان در کتب مختلف به صورت گوناگون آمده‌است از جمله: کوبنان، کوبونان، کهبنان، کبینان و کهنبان.
برخی دیگر بنان را به معنای پسته کوهی دانسته و معنی کوهبنان را کوه پسته می‌دانند که این احتمال موجه است زیرا در گویش محلی این منطقه واژه بنه به معنی پسته کوهی است.
دلیل دیگر به وجود کوهبانان بر اطراف شهر است که کوهبنان نامگذاری شده ویا وجود گیاه بنه روی کوهای آن است که به کوه بنه معروف بوده که بعدها به کوهبنان تغییر پیدا می‌کند.
تاریخچه
از آن‌جا که کوهبنان در قدیم مرز میان محدوده کرمان و یزد بوده، حاکمان این دو منطقه همواره بر سر آن نزاع داشته‌اند.
آثار تاریخی
کوهبنان آثار تاریخی زیادی از جمله مسجد کهنسال شهر و آرامگاه برهان الدین کوهبنانی داشت که به عنوان سندی معتبر از فرهنگ و تمدن آن باقی بود توسط شهرداری وقت ویران گردیده‌است.
خانقاه شیخ ابوسعید: خانقاهی قدیمی است که تحقیقات نشان داده‌است قبل از زمان شاه نعمت‌الله ولی هم بوده‌است. عوام آن را مدرسه و آرامگاه شیخ ابوسعید می‌دانند که به علت کم توجهی مخروبه گشته‌است.
تخت امیر (تخت لطیفی) در دامنه کوهی نزدیک کوهبنان تخت صافی از سنگ و گچ ساخته شده و گویا متعلق به زمان شاه نعمت‌الله ولی است و نشست‌های صوفیان بر بالای آن انجام می‌شده‌است. در بالای آن اتاقک کوچکی قرار دارد که می‌گویند پس از آن که صوفیان گرد می‌آمده‌اند شاه نعمت‌الله از آن بیرون می‌آمده و در جلسه شرکت می‌کرده‌است.
قلعه دختر: مشرف بر شهر در بالای تخت امیر قلعه‌ای است که از برجهای آن تنها یکی بر جای مانده‌است
آرامگاه محمد شهید کوهبنانی (گنبد آخوند): محمد شهید کوهبنانی معروف به هدایتعلی شاه در کوهبنان متولد شد و تحصیلات تکمیلی خود را در کرمان انجام داد. وی نزد مولانا عبدالصمد همدانی و حسینعلی شاه کسب فیض کرد و سر انجام در راه مشهد بوسیله تعدادی بلوچ کشته شد مزار وی در کوهبنان به گنبد آخوند مشهور است. آرامگاه او یک بار به وسیله اداره کل فرهنگ وهنر استان مرمت شد.
قلعه رتک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کوهبنان، بخش مرکزی، دهستان خرمدشت، روستای تاریخی رتک واقع شده. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۲۱۴۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
برج رتک مربوط به سده‌های ۱۰ تا ۱۳ - دوره صفوی است و در شهرستان کوهبنان، بخش مرکزی، دهستان خرمدشت، روستای تاریخی رتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۲۵۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
برج تاریخی رتک مربوط به دوره صفویه
دانشگاه‌ها
دانشگاه آزاد اسلامی کوهبنان
نگار (بردسیر)

نگار شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان بردسیر قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۹،۳۰۵ نفر بوده‌است.
ویژگی‌های انسانی
بیشتر فعالیت ساکنین این شهر کشاورزی بوده و به دلیل قرار گیری در مسیر کرمان-بافت محل مناسبی جهت فروش تولیدات دامی می‌باشد.
جاذبه‌های گردشگری
قلعه محصور به خندق
مناره با جای مانده از دوران سلجوقی واقع در مسجد جامع شهر
تپه مه نگار
گلزار (بردسیر)

گلزار قریت العرب دهتازیانشهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان بردسیر قرار گرفته‌است.
شهر گلزار در ۵۹ کیلومتری شهر بردسیر واقع شده‌است. گلزار از مناطق اصلی تولید فرش شهری (در تقابل با فرش عشایری) در منطقه کرمان است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵،۴۴۵ نفر (در ۱،۷۱۱ خانوار) بوده‌است.
جاذبه‌های گردشگری
قلعه گلزار (قلعه قریهالعرب)،
آسیاب آبی گلزار که مربوط به دوران قاجار است،
مناره گلزار،
مسجد جامع گلزار از دوره سلجوقی که در مرکز شهر گلزار قرار دارد
امکانات
این شهر یک ناحیه صنعتی، سد انحرافی و ۱۲ کیلومتر کانال آب دارد.
طرح آبرسانی از گلزار به شهر کرمان که یکی از مهم‌ترین طرح‌های زیربنایی آبرسانی جنوب شرق ایران بوده‌است.
شمس الدین سعید، شمس الدین، سعید و سلیمانی از فامیل‌های معروف آن هستند. ابراهیم‌آباد «ابرام آباد»، کثیر آباد، آتشون، شیرینک ،چهارطاق،راسک،اردیکان،باب شمیل،باب بیدویه، باب کهنویه،باب چنزوییه،صاحب اباد از توابع آن است.
فاریاب (کرمان)

فاریاب شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر مرکز شهرستان فاریاب می‌باشد. شهر فاریاب، در جنوب شرقی استان کرمان قرار دارد.
جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴٫۸۶۹ نفر بوده است در امار جدید جمعیت شهری حدود ۹۰۰۰ نفر و جمعیت کل این شهرستان حدود ۳۰۰۰۰ نفر می‌باشد این شهر، مرکز شهرستان فاریاب است که ۶۰۲۵ نفر درسال ۱۳۹۰ براساس آخرین سرشماری، جمعیت دارد و رتبه بیست و سومین مرکز شهرستان را در استان به خود اختصاص داده است.
این شهر از شمال به روستای هزاربوته، از جنوب به روستای گلاشکرد، از شرق به روستای دره شور و از غرب روستای شورانی منتهی می‌شود.
کشاورزی این شهر شامل محصولات جالیزی: هندوانه، خیار سبز، غلات: گندم و جو، ذرت، نخل خرما، گوجه، پیاز و مرکبات: پرتقال، لیمو، گریپ فروت، نارنج می‌باشد.
دهج

دهج یکی از بخش‌های بزرگ شهرستان شهر بابک در استان کرمان می‌باشد. این شهر با روستاهای اطراف که دهستان دهج را تشکیل می‌دهد یکی از۹دهستان شهرستان شهربابک می‌باشد. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷،۷۶۰ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
شهر دهج از شهرهای شهرستان شهر بابک از توابع استان کرمان است که در نیمه غربی استان کرمان و شمال شهرستان شهربابک واقع شده‌است. این شهر از شمال و غرب به شهرستان مهریز و خورمیز (استان یزد) و شمال شرق و شرق به انار (رفسنجان) و جوزم و از جنوب به جوزم و آبادی‌های آن، مزارع و شهر بابک و از جنوب غربی به خبر و آبادیهای آن محدود می‌گردد.
این شهر در طول جغرافیایی ۵۴ درجه و ۴۵ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۰ درجه و ۳۰ دقیقه شمالی تا ۳۱ درجه شمالی واقع شده‌است.
وجه تسمیه
نظریاتی که در ارتباط با نام دهج مطرح می‌شود، شامل موارد زیر است:
پاره‌ای عقیده دارند که نام دهج از دو شخصیت که هر دو «حاجی» بوده‌اند گرفته شده است؛ لذا این شهر (ده آنروزی) ابتدا به «دو حاج» یا «ده حاج» نامیده شده و به مرور زمان و بر اثر تحریف این نام به «دهج» تغییر نام داده است. به نظر می‌رسد که این استدلال ضعیف باشد.
پاره‌ای دیگر بر این عقیده‌اند که نام دهج از دو کوه آتشفشانی به نام «عاج» که در کنار یکدیگر واقع هستند گرفته شده‌است. بنا به این عقیده نام دهج از این دو کوه برگرفته شده‌است که به نام «دوعاج» معروف بوده که به مرور زمان ابتدا به «دعج» و سپس به علت سادگی در تلفظ به دهج تغییر نام داده است. این نظر هم نمی‌تواند صحت داشته باشد. چرا که بین دهج و دوکوه ذکر شده رشته‌ای از تپه‌ها و کوه‌های دیگری که به «کولوت» (کوه لوت) معروفند واقع است.
آب وهوا واقلیم
شهری است در حاشیه بیابان مرکزی ایران که در طرف جنوب آن منطقه کوهستانی قرار دارد و کشتزارهای تابع این شهر بیشتر حالت ییلاقی دارد. در سمت شمال دهج، منطقه گرم بیابانی مرکزی ایران واقع شده‌است. در مجموع این شهر بسیار خوش اب و هوا است که این اب وهوا در منطقه‌ای کویری جای تعجب دارد. تابستان‌های دهج خنک و زمستان‌های بسیار سردی در این منطقه وجود دارد.
جاذبه‌های گردگشری
حمام تاریخی حاج آخوند
مکتب حکومتی
غار ایوب