مدولاسیون فرکانس (FM)

اف‌ام نوعی از پخش رادیویی است. این حروف مخفف لغات به معنای مدولاسیون (محفظه‌بندی) بسامد هستند. اینها سیگنال‌هایی هستند که توسط ایستگاه‌هایی رادیویی ایجاد می‌شوند و نواحی مختلف پخش می‌شوند.
FM به مدولاسیون بسامد اشاره می‌کند که در امواج هوایی (رادیویی) VHF در هرجای دیگر جهان (به غیر از ژاپن در حوزه فرکانس‌های بین ۸۸ تا ۱۰۸ مگاهرتز استفاده می‌شود. ژاپن از باند ۷۶ تا ۹۰ مگاهرتز استفاده می‌کند. ایستگاه‌هاD FM بیشتر در مناطق و کشورهای توسعه یافته از نظر اقتصادی مانند اروپا و ایالات متحده آمریکا مخصوصا بخاطر کیفیت صدای بهتر وپخش استریو در این فرمت بیشتر معمول ومورد استفاده هستند
رادیوی FM توسط ادوین اچ آرمسترانگ در سال ۱۹۳۰ به منظور جلوگیری از مشکل تداخل ثابت در رادیوی AM اختراع شد که در مقابل تداخل مصونیت داشت. درهمین زمان، کیفیت بهتر امکان قرار گرفتن فضای ایستگاه‌هارا در فواصل بیشتری فراهم کرد. به جای ۱۰ کیلوهرتز فضا، فضای آن‌ها ۲۰۰ کیلوهرتز، شد و تفاوت بین پایین‌ترین فرکانس کنونی FM در ایالات متحده، ۸۸٫۱ و پایین‌ترین مقدار بعدی ۸۸٫۳ مگاهرتز مگاهرتز شد. این مورد قبلا در تجهیزات صوتی در سال ۱۹۴۰ وجود نداشت، اما این فضاگذاری بین کانالی بیشتر که برای کاهش مشکل سیستم‌های موجود AM استفاده شد..
در حقیقت ۲۰۰ کیلوهرتز به هم آئی یک سیگنال صوتی و نیاز نداشت، ۲۰ کیلوهرتز تا ۳۰ کیلوهرتز برای یک باند کم عرض و باریک FM کافی بود که فضای لازم برای کنار گذاشتن سیگنال ۷۵+/- کیلوهرتزی از فرکانس اختصاص داده شده به‌علاوه باند محافظ ۵۰ کیلوهرتز برای حذف تداخل کانال‌های نزدیک و مجاور هم را فراهم می‌کرد. پهنای باند عریض‌تر امکان پخش سیگنال صوتی با پهنای باند ۱۵ کیلوهرتز به‌علاوه ۳۸ کیلوهرتز «حامل فرعی» فراهم می‌کرد، ودراین شرایط یک سیگنال ذخیره‌ای و کمکی از سیگنال اصلی منشعب می‌شود. ظرفیت اضافی استفاده نشده برای پخشهایی که عملکردهای مورد استفاده مانند موسیقی زمینه، برای موارد عمومی و همگانی، سیگنالهای GPS یا اطلاعات و دیتای بازار بورس و تجاری را ارسال می‌دارند، استفاده می‌شود.
مشکلات رادیوی AM در مورد تداخل هنگام شب به روش‌های مختلفی معرفی و شناخته شده‌است. در زمانی که سیستم FM راه اندازی شد، فقط فرکانس‌هایی موجود که از حوزه طیف فرکانس‌های رادیوی AM بیشتر بودند، استفاده می‌شدند. استفاده از این فرکانس‌ها حتی با میزان قدرت برق بیشتر، فرکانس‌های FM پایین‌تری تولید می‌کرد، که این عمل باعث می‌شد که بازار آن از بازار رادیوی AM محلی‌تر ومحدودتر باشد. حوزه دریافت سیگنالها در موقع شب مانند روزها بود و چون مشکلات تداخل بین ایستگاه‌ها از بین نرفت، استفاده از آن خیلی کمتر شد.
اولین سرویس رادیوی FM در ایالات متحده، شبکه یانکی‌ها بود که در نیو انگلند واقع شده بود، لینکهای را ببینید. صنعت پخش در اوایل سال ۱۹۴۰ شروع شد ولی برخورد رضایت بخشی با صنعت پخش AM نداشت. برای استفاده از آن خرید گیرنده مخصوص آن لازم بود. فرکانس‌هایی که آن زمان استفاده می‌شدند: ۴۲ تا ۵۰ مگاهرتز حالا استفاده نمی‌شوند. عوض شدن به فرکانس‌های فعلی، ۸۸ تا ۱۰۸ مگاهرتز، در اواخر جنگ جهانی دوم شروع شد و مانند ادامه ضعف‌ها و ایراداتی برمالکان و صاحبان رادیوی AM به عنوان نقطه ضعف‌ها بود که تا حالا ادامه داشته و مشکل بالقوه وجدی به حساب می‌آمد.
رادیوی FM در باند جدید بایستی از مرحله اول شروع به کار می‌کرد. به عنوان یک ریسک و مسئله حساس تجاری تا سال ۱۹۶۰ کمتر به عنوان مدیای صوتی قوی و نیرومند مورد استفاده قرار گرفت. بیشتر ایستگاه‌های موفق و معروف AM، یا صاحبان آن‌ها برای پخش همان برنامه بر روی ایستگاه FM مانند ایستگاه AM (پخش آزمایشی) اخذ مجوزهای FM ضروری شد. FCC این عمل را در سال ۱۹۷۰ محدود کرد. تا سال ۱۹۸۰، که تقریبا همه رادیوها شامل تیونرهای AMوFM (بدون هیچ الزام دولتی) بودند. رادیوی FM یک مدیای دائمی و ضروری مخصوصا در شهرها شد. چون حوزه پوشش آن بزرگتر و بیشتر بود و رادیوی AM در محیط‌های روستایی و حومه شهرها به عنوان سیستم عمومی و همگانی باقی ماند.
اختراع‌ها در ایالات متحده (۱۸۹۰–۱۹۴۵)