ویتوریو دسیکا

ویتوریو دسیکا کارگردان و بازیگر ایتالیایی و از پیشگامان نئورالیسم سینمای ایتالیاست.
زندگی‌نامه
در ۷ ژوئیه ۱۹۰۱ در سورای ایتالیا متولد شد و در۱۳ نوامبر ۱۹۷۴ از سرطان ریه در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
اندک زمانی بعد از تولدش خانواده‌اش به ناپل نقل مکان کرد. پدرش امبرتو دسیکا کارمند بانک و بیمه گذار بود و رابطه بسیار نزدیکی با پسرش داشت و فیلم اومبرتو دی را بر اساس زندگی پدرش ساخت. با آغاز جنگ جهانی اول خانواده به فلورانس نقل مکان می‌کند جایی که ویتوریو ۱۴ ساله اولین نقش‌هایش را در نمایشهای کوچکی که برای سربازان زخمی بیمارستان ترتیب می‌دادند بازی کرد. برای ادامه تحصیل در رشته حسابداری به رم می‌رود و یه واسطه یک دوست خانوادگی بازی در یک فیلم صامت از آلفردو دی آنتونی را در سال ۱۹۱۷ تجربه می‌کند.
از سال ۱۹۲۳ کار در تئاتر را آغاز می‌کند. سال ۱۹۳۰ با ماریو کامرینی آشنا می‌شود و بار دیگر در فیلم سینمایی ظاهر می‌شود اما همچنان کار در تئاتر را ادامه می‌دهد و در سال ۱۹۴۹ به همراه همسرش جودیتا ریسونه و سرجیو توفانو گروه تئاتری خود را تشکیل می‌دهند که بیشتر در نمایش‌های کمدی فعالیت داشت.
در سال ۱۹۴۴ با فیلمنامه‌ای از چزاره زاواتینی و بازی مارچلو ماسترویانی فیلم بچه‌ها نگاهمان می‌کنند را کارگردانی می‌کند که آغازگر فیلمهای نئورالیسم اوست. چهار فیلم دیگر در همین سبک می‌سازد که همگی شاهکارهای جهانی می‌شوند. واکسی ۱۹۴۶،دزد دوچرخه ۱۹۴۸، معجزه در میلان ۱۹۵۱ و اومبرتو دی ۱۹۵۲.
از دیگر فیلمهای پر افتخارش می‌توان به طلای ناپل ۱۹۵۴، دو زن ۱۹۶۰، دیروز امروز فردا ۱۹۶۳ و باغ فینزی کوینتینی ۱۹۷۱ اشاره کرد.
عامل دیگر موفقیتهایش بازی سوفیا لورن در فیلمهایش است که حاصل آن جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن و اسکار برای فیلم دو زن است همچنین بخاطر بازی در فیلمهای دیروز امروز فردا، معجزه در میلان و گل‌های آفتابگردان از سوفیا لورن تقدیر شد.
به عنوان بازیگر بار دیگر با فیلم نان، عشق و فانتزی از لوئیجی کومنچینی و ژنرال دلا روور از روبرتو روسلینی در کنار جینا لولوبریجیدا به نقش آفرینی پرداخت.
از دیدگاه عاطفی و خانوادگی از ازدواج اولش با جودیتا ریسونه در سال ۱۹۳۷ صاحب دختری بنام امی شد اما سال ۱۹۴۲ با هنرپیشه اسپانیایی ماریا مرکاده که در فیلمی از خود او مشغول بازی بود آشنا شد و بالاخره در مکزیک از همسر اولش جدا شد و با مرکاده ازدواج کرد. چون قانون ایتالیا طلاق را به رسمیت نمی‌شناخت برای گذر ازاین مانع ملیت فرانسوی گرفت و بار دیگر با مرکاده در پاریس ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های مانوئل ۱۹۴۹ است که آهنگساز فیلم شد و دیگری کریستین ۱۹۵۱ است که راه پدر را دنبال کرد و بازیگر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینما شد. ماریا مرکاده دختر عموی رامون مرکادر قاتل تروتسکی است.
فیلم‌شناسی
گل‌های ارغوانی ۱۹۴۰
مادلتا نمره اخلاق صفر ۱۹۴۰
ترزای جمعه ۱۹۴۱
سرباز گاریبالدی در صومعه ۱۹۴۲
بچه‌ها نگاهمان می‌کنند ۱۹۴۳
در آسمان ۱۹۴۵
واکسی ۱۹۴۶
دزد دوچرخه ۱۹۴۸
معجزه در میلان ۱۹۵۱
اومبرتو دی ۱۹۵۲
ایستگاه آخر ۱۹۵۳
طلای ناپل ۱۹۵۴
نان، عشق و … ۱۹۵۵
وداع با اسلحه ۱۹۵۷
دو زن ۱۹۶۰
آخرین قضاوت ۱۹۶۱
از عجایب علاءالدین ۱۹۶۱
گوشه‌گیران آلتونا ۱۹۶۲
دیروز، امروز، فردا ۱۹۶۳
ازدواج به سبک ایتالیایی ۱۹۶۴
شکار روباه ۱۹۶۶
جهانی نو ۱۹۶۶
زن ضربدر هفت ۱۹۶۷
مکانی برای عشاق ۱۹۶۸
باغ فینزی کوینتینی ۱۹۷۰
گل آفتابگردان ۱۹۷۰
شوالیه مالت ۱۹۷۱
سفر ۱۹۷۴
جوایز
۱۹۴۶: جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان برای واکسی
۱۹۴۹: جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان برای دزد دوچرخه
۱۹۴۹: جایزه ویژه داوران جشنواره فیلم لوکارنو برای دزد دوچرخه
۱۹۵۱: نخل طلا جشنواره فیلم کن برای معجزه در میلان
۱۹۶۳: جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان برای دیروز امروز فردا
۱۹۷۱: جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان برای باغ فینزی کوینتینی
۱۹۷۱: خرس طلایی بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای باغ فینزی کوینتینی