mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
نمایه‌سازی همارا

نمایه‌سازی همآرا روش ویژه در نمایه‌سازی مدارک است که در آن، به هنگام بازیابی در مراحل بعد، از ترکیب یا در واقع از همارایی اصطلاحات از پیش تخصیص یافته استفاده می‌شود و عمدتا بر مبنای نظریه مجموعه‌ها و منطق بول بوجود آمده است.
تاریخچه
افزایش سریع حجم اطلاعات بویژه پس از جنگ جهانی دوم موجب پیدایش یک روش جدید نمایه سازی بنام نمایه سازی همارا شد. در سال ۱۹۵۲ شخصی بنام دکتر مورتیمر تاب (Mortimer Taube) که تصدی مقامی را در مرکز اسناد وزارت دفاع آمریکا بر عهده داشت، روش نمایه سازی همارا را برای بررسی گزارشهای نظامی و مدارک دیگر ابداع کرد.
تاب دریافت که اگر دگرگونی جدیدی در تجزیه و تحلیل مدارک ایجاد کند به بعد تازه‌ای دست می‌یابد و آن، جایگزین کردن مفهوم حقیقی هر مدرک در جای قالب موضوعی است که بر مفهوم حقیقی مدرک تحمیل شده است. وی در سیستم خود از تکواژه‌ها یا واژه‌هایی که بیانگر یک مفهوم بودند، استفاده کرد.
فرض بر این است که محتوای مدارک را می‌توان در قالب چند مفهوم اصلی ریخت و مفاهیم بدست آمده را به کمک تکواژه‌ها بیان کرد. مدارک رسیده به جای آنکه بر پایه یک فهرست از پیش ساخته و مرکب از سرعنوانهای موضوعی تجزیه و تحلیل شوند یا مفاهیم واقعی مدارک در قالب داده‌های موضوعی از پیش ساخته بیان شود، بر اساس شناخت نمایه‌ساز یا متخصص موضوعی دیگری که مفاهیم مدارک را تجزیه و تحلیل می‌کند، استوار می‌شود. از این روی نیاز به فهرستهای از پیش ساخته نیست، بلکه قالب‌های مفاهیم به تدریج ساخته می‌شوند و زمینه‌ای قرار می‌گیرند برای انتخاب و وضع اصطلاحات دیگر.
مطابق این سیستم مدارکی که باید نمایه شود، اول به ترتیب خاصی شماره‌گذاری می‌شود و آنگاه مورد بررسی قرار می‌گیرد و موضوع آن بطور متوسط با حدود ۷ تا ۱۵ تکواژه توصیف می‌شود. سپس زیر هر تکواژه شماره ثبت مدرک قید می‌گردد. کسی که بخواهد موضوعی چند واژه‌ای را جستجو نماید باید تمام تکواژه‌های مربوط به موضوعش را پیدا کند و شماره‌های ثبت مدارک را باهم منطبق نماید. مدارکی که شماره آنها زیر تمام تکواژه‌ها ثبت شده باشد، مدارک مربوط به موضوع مورد نظر جوینده می‌باشند. بنابراین مرحله انطباق یا همارایی تکواژه‌ها در مرحله جستجو صورت می‌گیرد. وجه تسمیه این روش نمایه‌سازی هم ظاهرا در همین خاصیت همارایی است.
پس‌همارا و پیش همارا
نمایه سازی پس همارا شیوه‌ای از نمایه سازی برای منابع و مدارک کتابخانه‌ای است که در آن نمایه ساز سرشناسه‌ها را از مفاهیم بسیار ساده انتخاب می‌کند و تعدادی شناسه نیز زیر هر یک اضافه می‌نماید و نیز تدابیری برای پیوستن آنها با یکدیگر به دست می‌دهد تا به وسیله آنها جوینده بتواند موضوع مرکب مورد نظر خود را بیابد. پیکابو و نمایه‌سازی تک‌واژه‌ای از این نوع است.
نمایه سازی پیش همارا نظامی است که در آن واژه‌ها در زمان نمایه سازی مدرک با هم ترکیب می‌شوند و این ترکیب در سر عنوانها نشان داده می‌شود. این شیوه در نظام نمایه‌سازی پرسی به کار برده شده است و در کتابشناسی ملی انگلیس از آن استفاده می‌کنند.
دوآب (بندرلنگه)

دوآب روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
در دوازه کیلومتری شمال غربی دهستان دژگان واقع شده‌است.
جمعیت
دارای ۷۵۰ نفر (۱۲۶ خانوار) جمعیت است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی به لهجه محلی‌ای صحبت می‌کنند.
دارای مسجد، دبستان، برق، آب‌انبار (برکه) و خانه بهداشت است.
زمین حوکار
در حدود ۱۵۰ من زمین زیر کشت دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود؛ و در حدود ۶۵۰ اصله نخل دیم است.
پیشه
پیشه بیشتر مردم این روستا دامداری و کشاورزی و بازرگانی است.
مرباغ

مرباغ یا مرباخ روستای بزرگی از توابع بخش شیبکوه
شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
این روستا در دوران گذشته مقر حکم قبیله «بنی‌حماد» بوده‌است.
این روستا در شمال کوه سور بمسافت ۳ کیلومتر واقع شده‌است.
روستا در پایه کوه «سور» واقع شده‌است.
محدوده مرباغ
محدوده روستا: ازشمال روستای رستاق و لشتانی، از جنوب روستای بندرچیرویه و بندرکلات، از مغرب روستای گریشه، و از مشرق به روستای گزدان منتهی می‌شود.
آثار و امکانات
در روستا قلعه بزرگی وجود دارد که مقر حکم بنی حماد بوده در دوران گذشه، «شیخ احمد الحمادی» این قلعه را بنیان کرده بودند، این قلعه در سه قسمت بنا شده بود: قمست پائین قلعه مکان حیوانات از قبیل اسب، قاطر، و خدم قرار داده بوند، و قسمت وسط برای ذخیره و خوراکی جای گزین کرده بودند، اما قسمت بالا مقر حاکم بود.
آثار این قلعه بزرگ در ضلع جنوبی روستا باقی‌مانده‌است.
روستای دارای شش مسجد، دبستان، آب انبار برکه، خانه بهداشت ، دهیاری ، دارالقران ، مهد کودک ، بوستان روستایی ، پست بانک است.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۱۱۵۰نفر است.
شغل اهالی دامداری، کشاورزی و بازرگانی است، دارای ۱۰۰۰ اصله نخل دیم و ۵۰۰ من زمین زیر کشت دیم دارد، و در زمینهایش جو و گندم می‌کارند. این روستا در ۱۵ کیلومتری بندر کلات از جهت شمال واقع شده‌است.
متالورژی

گئورگیوس اگریکولا- نویسنده یکی از اولین کتاب‌های مهم در زمینه استخراج فلزات
متالورژی یا علم کار با فلزات شاخه‌ای از علم مواد است که به شناخت و استخراج فلزات و فناوری‌های کار با فلزات می‌پردازد. این علم جداسازی مواد معدنی از سنگ معدن آن‌ها، ذوب، تصفیه و تولید شمش، بهبود خواص و تهیه آلیاژها و فن کار بر روی فلزات و شکل دهی آن‌ها را دربر می‌گیرد. این رشته از منفکات رشته مکانیک جامدات است که از سال ۱۳۷۵ در دانشگاه‌های ایران تدریس می‌گردد.
به‌طور کلی علم مواد شامل بررسی خواص جامدات می‌شود و دربرگیرنده فلزات، سرامیک‌ها، پلیمرها و کامپوزیت‌ها است. علم متالورژی به‌طور عمده به فلزات و ساختار آن‌ها می‌پردازد و در تحصیلات تکمیلی خواص و کاربرد دیگر جامدات نیز بررسی می‌شود.
کلمه متالورژی از ترکیب دو کلمه یونانی "metallon" به معنی فلز و "ergon" به معنی کار ساخته شده‌است.
مقدمه
از زمانی که انسان فلز را شناخت، متالورژی را به عنوان یک هنر فرا گرفت. صنعت ریخته‌گری از دیر باز در جهان به عنوان یک صنعت مادر شناخته شده و با پیشرفتهای روزافزون تکنولوژی نقش آن آشکار می‌گردد.
تاریخچه
ریخته‌گری مفرغ
دوره فلزات بعد از عصر حجر و از حدود ۶ تا ۷ هزار سال قبل از هجرت آغاز شده‌است. شاید مس اولین فلزی است که بطور خالص و طبیعی و جدا از مواد معدنی مورد استفاده بشر قرار گرفته‌است. انواع سنگ‌های مس از ظاهری فلزی با رنگهای مختلف مانند نیلی، لاجوردی، سبز، طلایی و سرخ برخوردار هستند. این امر می‌تواند یکی از عوامل توجه بشر اولیه به ترکیبات حاوی مس باشد.
برخی معتقدند که گویا اولین بار ذرات طلا که در کنار ماسه‌های کنار رودخانه‌ها پراکنده بودند، توسط بشر شناسایی شدند. مصریان و شاید هندیان بیشتر از سایر ملل در استخراج طلا از سنگ‌های آن توفیق داشتند، اما در ایران از دوره هخامنشی، آثار متعددی از طلا و نقره خصوصا در کنار رود جیحون و در شهر همدان کشف شده‌است. با گذشت زمان فلزات دیگری مانند نقره، سرب، آنتیموان و قلع نیز کشف شدند و بشر توانست با استفاده از آتش، ذوب فلزات را تجربه نموده و آلیاژهای مختلف را بدست آورد. به عنوان مثال، از مخلوط کردن قلع و مس، مفرغ بدست آمد و به این ترتیب عصر مفرغ شروع شد.
در عصر حاضر می‌توان متالورژی را مادر صنعتها دانست. در دنیایی صنعتی امروز بی‌شک اگر آلیاژهای خاص و کاربر با کمک علم متالورژی به وجود نمی‌آمد هم‌اکنون ما شاهد خیلی از پیشرفت‌های بشر نبودیم!
گرایش‌های کارشناسی
متالورژی
گرایش‌های کارشناسی ارشد
جوشکاری
ریختگری
بیو مواد
نانو مواد
سرامیک
خوردگی
شکل دهی فلزات
شناسایی و انتخاب مواد مهندسی
گرایش‌های دکترا
بیومتریال
نانومواد
مهندسی مواد
روش‌های تولید مصنوعات فلزی
ریخته‌گری
متالورژی پودر
شکل‌دهی فلزات
جوشکاری
ماشین‌کاری
مهندسی مواد
متالورژی فیزیکی
آلیاژسازی
آهنگری
اکستروژن
جوشکاری ذوبی
جوشکاری زرد
جوشکاری فشاری
ذوب
شکل‌دهی الکترومغناطیسی
شکل‌دهی الکتروهیدرولیکی
لحیم کاری
مواد معدنی
نوردکاری
عرمکی

عرمکی روستای کوچکی از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
این روستا بر فراز کوه چیرو واقع شده‌است.
بیشینه
در دوران گذشته این روستا مقر حکم قبیله «العبیدلی» بوده‌است.
چون در آن دوران قبیله (آل عبیدل) براین منطقه حکمران بودند.
این روستا ۱۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، وفاصله‌اش تا ساحل بیشتر از چند کیلومتر نیست ولی رشته کوهی بین روستا وساحل دریا قرار دارد، این رشته کوه وصول اهالی به ساحل کمی بتاخیر می‌اندازد.
آثار
همچنین قلعه‌ای که مقر حاکم بوده در قله همین کوه قرار دارد که آثارش هنوز باقی‌مانده‌است.
محدوده عرمکی
محدوده روستا: از شمال روستای نخل جمال، از جنوب روستای مکاحیل، از مغرب روستای ار میله، و از مشرق به روستای چیرو منتهی می‌شود.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۲۵۰ نفر می‌باشد که از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند، وبزبان عربی و فارسی تکلم می‌کنند.
دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار برکه، و مدرسه راهنمایی می‌باشد.
جیمز مدیسون

جیمز مدیسون جونیور (زاده ۱۶ مارس ۱۷۵۱ - درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۸۳۶) متولد ایالت ویرجینیا سیاست‌مدار آمریکایی که چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۷ بود.
مدیسون به همراه جان جی و الکساندر همیلتون، نویسنده مقالات فدرالیست بود و از نویسندگان قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌رود. مدیسون سخت بر این عقیده بود که تعدیل و توازن قوا می‌تواند به حراست از آزادی در یک جمهوری بزرگ یاری رساند.
دوستی نزدیک مدیسون با رئیس جمهور پیش از خود باعث شده بود تا وی تجربه ریاست بر وزارت خارجه آمریکا را در کارنامه کاری خود به ثبت برساند. وی در سال ۱۸۰۹ به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شد. مدیسون در حالی اولین دور حضور خود را در این سمت به پایان رساند که کشورش به دلیل افزایش تنش‌ها با انگلیس در آستانه یک جنگ قرار داشت. او در سال ۱۸۱۲ با پیروزی بر «دی فیت کلینتون»، رقیب فدرالیست خود بار دیگر رئیس جمهور آمریکا شد، اما نتوانست در بسیج نیروهای مختلف آمریکا علیه حملات انگلیسی‌ها توفیقی حاصل کرده و در نهایت با ورود نیروهای بریتانیا به واشینگتن در سال ۱۸۱۴ مجبور به فرار به ویرجینیا شد. در سال ۱۸۱۴، معاهده گنت به جنگ پایان داد.
سابقه مدیسون همانند هموطنانش در ویرجینیا به سبب برده داری لکه دار بود. میراثی که او هرگز نمی‌توانست از آن بگریزد. او به هدف کسب درآمد کافی بدون برده داری چندین کار مخاطره‌آمیز را امتحان کرد اما هیچ‌یک کارگر نیفتاد در نهایت حتی در بستر مرگ هم برخلاف جورج واشینگتن، برده‌های خودش را آزاد نساخت.
ایالت‌های لوئیزیانا و ایالت ایندیانا در دوران او به ایالات متحده پیوستند.
میدان مدیسون (منهتن، نیویورک)
پلورالیسم سیاسی
اندرو جکسون

اندرو جکسون هفتمین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا از حزب دموکرات است. بین سالهای ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۷ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت.
این دوران همزمان با ۱۲۰۷ تا ۱۲۱۵خورشیدی، سالهای پایانی سلطنت فتحعلی شاه قاجار و مرگ او است.
زندگی‌نامه
اندرو جکسون، هفتمین رئیس جمهوری ایالات متحده
اندرو جکسون، هفتمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده، سال ۱۷۶۷ در کارولینا بدنیا آمد. او تحصیلاتی پراکنده داشت و در جوانی به مدت دو سال حقوق خواند و به عنوان یکی از وکلای برجسته تنسی شهرت یافت.
اندرو جکسون نسبت به شرافت خانوادگیش بسیار حساس بود و بر سرهمین مسئله، در چندین منازعه و دوئل شرکت کرد. وی مردی را که به همسرش «راشل» تهمت زده بود، در دوئلی کشت.
اندرو جکسون، نخستین مردی بود که از تنسی به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت. او همچنین مدت کوتاهی در سنا خدمت کرد.
اندرو جکسون درجنگ سال ۱۸۱۲ حضور داشت و توانست در نیو اورلئان بریتانیایی‌ها را شکست دهد. پس از این بود که جکسون به یک قهرمان ملی تبدیل شد.
در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۲۸و زمانیکه جمعیت ایالات متحده آمریکا ۱۲ میلیون و ۸۶۶ هزار و ۲۰ نفر بود، اندرو جکسون از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه به عنوان هفتمین ریاست جمهوری ایالات متحده انتخاب شد.
اندرو جکسون در نخستین سخنرانی سالانه‌اش در برابر کنگره، پیشنهاد حذف کالج الکتورال را مطرح کرد. او همچنین سعی کرد تا شیوه انتصاب و در اختیارگیری مشاغل فدرال را دموکراتیک کند. وضعیت در زمان پرزیدنت جکسون به گونه‌ای بود که دستگاه‌های دولتی بر اساس روابط استخدام می‌کردند و حتی یک سناتور نیویورک هم در آن زمان رسما به این مسئله اشاره کرده بود.
جکسون در قبال این مسئله، دیدگاه نسبتا متعادلی داشت. او کارمندانی را که تصور می‌کردند دوران تصدی شان دائمی است تقبیح می‌کرد و معتقد بود وظایف دولتی باید چنان ساده و واضح باشند که مناصب دولتی بتواند در میان متقاضیانی که شایستگی اشغال آن را دارند در گردش باشد.
سیاست داخلی در زمان اندرو جکسون
از نظر سیاست داخلی موضع‌گیری‌ها تقریبا شفاف بود، دو حزب از «حزب قدیمی جمهوری خواهان» انشعاب کرده بودند. جمهوری خواهان دموکرات یا دموکرات‌ها طرفدار جکسون بودند و جمهوری خواهان ملی یا ویگ با پرزیدنت جکسون مخالفت می‌کردند.
پشت پرده اتهاماتی که به جکسون زده می‌شد این نکته نهفته بود که جکسون بر خلاف روسای جمهوری پیشین در زمینه سیاست گذاری به خواست کنگره گردن نمی‌نهاد، اما در عوض از قدرت وتو و رهبری حزبش برای فرمان دادن استفاده می‌کرد.
انتخاب مجدد
جکسون در سال ۱۸۳۲ دوباره به عنوان ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. سال ۱۸۳۵ یعنی در دومین دور ریاست جمهوری اندرو جکسون، آمریکا برای نخستین و تنها بار بدهی خارجی نداشت. او همچنین نخستین رئیس‌جمهوری آمریکا بود که با قطار سفر می‌کرد.
اندرو جکسون در اواخر عمر
اندرو جکسون روز هشتم ژوئن سال ۱۸۴۵ در ملک شخصی‌اش در ایالت تنسی در گذشت.
مارتین ون بیورن

مارتین ون بیورن (مرگ ۱۸۶۲- زاده ۱۷۸۲) هشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۸۴۱–۱۸۳۷) از حزب دموکرات بود. این دوران همزمان با ۱۲۱۵ تا۱۲۱۹خورشیدی و زمان سلطنت محمد شاه قاجار بر ایران است.
زندگی‌نامه
مارتین ون بیورن، هشتمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده
مارتین ون بیورن مردی خوش قیافه با ظاهری آراسته و بسیار خوش لباس بود. نیاکان او هلندی بودند. مارتین در سال ۱۷۸۲در کیندرهوک نیویورک متولد شد. هشتمین رئیس‌جمهوری آمریکا فرزند یک نگهبان برج و کشاورز بود.
مارتین ون بیورن در نیویورک حقوق خواند و پیش از آنکه به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شود به کار وکالت مشغول بود. او همچنین فرماندار نیویورک، سفیر آمریکا در بریتانیای کبیر، وزیر امور خارجه آمریکا، سناتور و معاون ریاست جمهوری بود.
زمانی‌که ون بیورن به ریاست جمهوری آمریکا رسید، جمعیت ایالات متحده ۱۷ میلیون و ۶۹ هزار و ۴۵۳ نفر بود. در مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری، ون بیورن نطق خود را به این مبحث اختصاص داد که تجربه آمریکایی‌ها می‌تواند الگویی برای دیگر کشورهای جهان باشد. آمریکا در آن زمان آباد و موفق بود اما در کمتر از سه ماه، بحران اقتصادی سال ۱۸۳۷ شروع شد و بر وضعیت کشور تاثیر منفی گذاشت و در روند امور اشکال ایجاد کرد.
مشکل در اصل چرخه‌های ادواری رکود و شکوفایی اقتصادی قرن نوزدهم میلادی بود که در آن دوره پدیده‌ای معمول بود. اما سیاست‌های مالی و اقتصادی که ون بیورن در پیش گرفت به فروپاشی اقتصادی انجامید.
بحران اقتصادی
انحلال دومین بانک ایالات متحده سبب شد تا محدودیت اقدامات تورم زای برخی از دیگر بانک‌های آمریکا برداشته شود. به دلیل سهولت در اخذ اعتبار بانکی زمین بازی در غرب شایع شد. سال ۱۸۳۶ ون بیورن برای آنکه به این وضعیت خاتمه دهد دستوری را صادر کرد که بر اساس آن خرید زمین تنها با مسکوکات طلا و نقره امکان‌پذیر بود.
در سال ۱۸۳۷ دوران وحشت آغاز شد. صدها بانک و موسسه ورشکست شدند، هزاران نفر زمین‌هایشان را از دست دادند و برای مدت پنج سال ایالات متحده با بدترین رکود اقتصادی مواجه شد که تا آن زمان در تاریخ آمریکا سابقه نداشت.
تدابیری که ون بیورن در پیش گرفت، یعنی ادامه سیاستهای ضد تورمی جکسون، تنها باعث شد تا رکود اقتصادی عمیق‌تر و طولانی‌تر شود.
چندین دهه طول کشید، تا با برنامه‌های اقتصادی و تدابیر سنجیده و مناسب اثرات این بحران اقتصادی کاهش یافته و از بین برود.
در شرایطی که مستعد مخالفت با گسترش برده داری بود، ون بیورن مانع ضمیمه کردن تگزاس (به خاک آمریکا) شد. زیرا چنین اقدامی باعث می‌شد به سرزمین‌های برده‌دار افزوده شود که پیامد احتمالی آن جنگ با مکزیک بود.
اوکی
در سایت اینترنتی کاخ سفید در مورد این رئیس‌جمهور آمریکا آمده‌است: «از ون بیورن برای آمریکایی‌ها و جهان کلمه اوکی به یادگار مانده‌است. گفته می‌شود اوکی حروف اول old kinderhook، زادگاه ون بیورن است. در زمان ون بیورن باشگاهی به نام اوکی کلاب تشکیل شد و از آن زمان کلمه اوکی به معنای «کاملا صحیح» و درست به کار می‌رود».
مارتین ون بیورن اولین رئیس‌جمهوری آمریکا بود که در ایالات متحده بدنیا آمد. تمامی روسای جمهوری قبلی زمانی در این سرزمین متولد شده بودند که هنوز آمریکا مستعمره بریتانیای کبیر بود.
سال ۱۸۴۰ ون بیورن در انتخابات از حزب ویگ شکست خورد و نتوانست برای بار دوم به‌عنوان ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شود. ون بیورن در سال ۱۸۶۲ در نیویورک درگذشت.
ویلیام هنری هریسون

ویلیام هنری هریسون (زاده ۹ فوریه ۱۷۷۳ - درگذشته ۴ آوریل ۱۸۴۱) متولد ایالت ویرجینیا. وی رهبر ارتش آمریکا، سیاست‌مدار و نهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب ویگ در سال ۱۸۴۱ بود. این تاریخ هم‌زمان است با نوروز سال ۱۲۲۰ خورشیدی. در این زمان محمد شاه قاجار بر ایران سلطنت می‌کرد.
زندگی‌نامه
ویلیام هنری هریسون، نهمین رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا
حزب ویگ، سال ۱۸۴۰ ویلیام هریسون را به عنوان نامزد حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد. ویلیام هریسون افسر ارتش آمریکا در جنگ با سرخپوستها بود که در کلبه‌ای ساده زندگی می‌کرد و آب سیب می‌نوشید. شیوه زندگی ساده هریسون با زندگی اشرافی ون بورن که شامپاین می‌نوشید، در تضاد کامل بود. هریسون در واقع فرزند خانواده‌ای اشرافی در ویرجینیا بود و سال ۱۷۷۳ در برکلی ویرجینیا به دنیا آمد. در کالج، تاریخ و هنر و ادبیات کلاسیک خواند. سپس به دانشکده پزشکی ریچموند رفت و در آنجا شروع به تحصیل در رشته پزشکی کرد. اما همان سال ناگهان تغییر عقیده داد، وارد ارتش شد و به سوی شمال غربی آمریکا رفت.
هریسون در ارتش
ویلیام هریسون در مبارزه با سرخپوست‌ها، دستیار ژنرال وین بود. سال۱۷۹۸ از ارتش استعفا داد ومسوول سرزمین‌های شمال غربی شد و توانست اراضی آن منطقه را به دو بخش شمال غربی و ایندیانا تقسیم کند. سال ۱۸۰۱ فرماندار منطقه ایندیانا شد و بمدت ۱۲ سال در همین پست ماند.
مهمترین کاری که هریسون در مقام فرماندار انجام داد تصرف سرزمین‌های سرخپوستان بود. سرخپوستها نیز به عنوان تلافی به شهرکها حمله کردند و هریسون مامور دفاع از شهرک‌ها شد.
سال ۱۸۰۹ تهدید علیه شهرک نشینان جدی شد، با ورود تکومسه به کنفدراسیون سرخپوستها، ائتلاف آن‌ها قویتر شد ه بود. سال ۱۸۱۱ هریسون اجازه حمله به کنفدراسیون سرخپوستها را دریافت کرد و طی چندین نبرد نیروهای سرخپوستها را که با بریتانیایی‌ها متحد شده بودند، شکست داد. از پنجم اکتبر ۱۸۱۳ به بعد هیچگاه مقاومت جدی‌ای از سوی سرخپوستها در منطقه شمال غربی آمریکا مشاهده نشد.
قهرمان ملی، نامزد حزب ویگ
هریسون پس از پیروزی در این نبردها به زندگی غیرنظامی بازگشت. حزب ویگ که در جستجوی نامزدی برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۴۰ بود، هریسون را که قهرمانی ملی بود برگزید. هریسون هرچند که در انتخابات عمومی رای کمتری نسبت به رقیبش آورده بود اما توانست با برتری قابل توجه در آرای الکتورال مارتین ون بورن را شکست دهد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده ۱۷ میلیون و ۶۹ هزار و ۴۵۳ نفر بود.
ویلیام هریسون فوریه سال۱۸۴۱ وارد واشینگتن شد، او از دنیل وبستر خواست تا سخنرانی مراسم ادای سوگندش را ویرایش کند، از نظر ادبی متنی زیبا فراهم آورد و آن را با امثال و کنایه‌های قدیمی بیارآید. در حالیکه هریسون چهره‌ای ملی‌گرا داشت در متن سخنرانی آمده بود هریسون مطیع خواست مردم است که از طریق کنگره بیان می‌شود. دنیل وبستر از متن سخنرانی راضی بود. مراسم سخنرانی هریسون ۱۰۵ دقیقه طول کشید. این طولانی‌ترین نطق ادای سوگند یک رئیس جمهوری آمریکا بوده‌است.
ویلیام هریسون کمتر از یک ماه در مقام ریاست جمهوری آمریکا باقی‌ماند. روز چهارم آوریل سال ۱۸۴۱ در اثر ابتلا به بیماری سینه پهلودرگذشت. ویلیام هریسون نخستین رئیس جمهوری آمریکا بود که در دوره ریاست جمهوری‌اش درگذشت.
فرانکلین پیرس

فرانکلین پیرس (زاده ۲۳ نوامبر ۱۸۰۴ - درگذشته ۸ اکتبر ۱۸۶۹) چهاردهمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۷ بود.
فرانکلین پیرس زمانی رئیس جمهوری آمریکا شد که آرامش در آمریکا حکمفرما بود و به نظر می‌رسید مصالحه سال۱۸۵۰، خطر توفان جدایی طلبی را برطرف ساخته است. پیرس با عمل به توصیه‌های مشاوران جنوبی‌اش سعی داشت مانع بروز توفان دیگری شود، اما سیاست‌های او نه تنها کمکی به برقراری آرامش نکرد بلکه سبب برهم خوردن ثبات کشور نیز شد.
زندگی‌نامه
ورود به سیاست
فرانکلین پیرس، سال ۱۸۰۴ در نیوهمپشایر بدنیا آمد، در جوانی حقوق خواند و وارد سیاست شد. بیست و چهار ساله بود که به عضویت مجلس قانونگزاری نیوهمپشایر درآمد و دو سال بعد رئیس آن شد. در سال‌های دهه ۱۸۳۰ به واشینگتن رفت، ابتدا به عنوان نماینده کنگره و سپس در مقام سناتوری خدمت کرد. پیرس در جنگ مکزیک حضور داشت و دوستان نیو همپشایری پیرس، پیشنهاد نامزدی او را برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ مطرح کردند. در کنوانسیون دموکرات‌ها پس از ۴۸ بار رای‌گیری و حذف تمامی چهره‌های سرشناس پیرس را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کردند.
فرانکلین پیرس توانست ژنرال وینفیلد اسکات، نامزد حزب ویگ را شکست دهد و به عنوان چهاردهمین رئیس جمهوری آمریکا انتخاب شود. در آن زمان جمعیت ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. فرانکلین پیرس دوران ریاست جمهوری‌اش را با داغی بزرگ آغاز کرد، دو ماه پس از انتخابات، همسر و پسر یازده ساله پیرس در تصادف قطار کشته شدند.
فرانکلین پیرس در نطق مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری، اعلام کرد دوران صلح و شکوفایی در کشور و نمایش قدرت در روابط با دیگر کشورها فرارسیده است. پیرس همچنین می‌گفت احتمال دارد ایالات متحده برای امنیتش، درصدد تصرف مستعمراتی برآید.
مسئله گسترش برده داری زمانی که فرانکلین پیرس به بریتانیا فشار آورد تا از منافع ویژه خود در بخش‌هایی از سواحل آمریکای مرکزی چشم پوشی کند و حتی زمانیکه قصد داشت اسپانیا را به فروش کوبا ترغیب کند، نگرانی ایجاد کرد.
موج جدیدی از تجزیه طلبی زمان ارائه لایحه کانزاس–نبراسکا براه افتاد. با تصویب این لایحه مصالحه میسوری لغو می‌شد و بحث در مورد برده داری در غرب از سر گرفته می‌شد. این لایحه که توسط سناتور داگلاس تدوین شده بود در حقیقاز تمایل او را برای ایجاد خط آهنی نمایان می‌کرد که از شیکاگو تا کالیفرنیا امتداد یابد و از نبراسکا نیز عبور کند.
پیش از آن جفرسون دیویس، وزیر جنگ، رئیس‌جمهور پیرس را متقاعد ساخته بود تا هیاتی را برای خرید زمین به منظور تاسیس خط آهن جنوب، به مکزیک به فرستد. نماینده آمریکا اراضی را که اینک حد واسط جنوب آریزونا و بخشی از جنوب نیومکزیکو است، به مبلغ ۱۰ میلیون دلار خرید.
آشوب در کانزاس
پیشنهاد داگلاس برای ساماندهی سرزمین‌های غرب، که امکان داشت یک خط آهن نیز از آنها بگذرد، اشکالات فراوانی ایجاد کرد. در لایحه پیشنهادی داگلاس آمده بود که ساکنان مناطق جدید خود می‌توانند در مورد برده داری تصمیم بگیرند. نتیجه آن هجوم مردم به سوی کانزاس بود، شمالی‌ها و جنوبی‌ها در رقابت با یکدیگر و برای در دست گرفتن کنترل این منطقه، به سوی کانزاس روانه شدند؛ تیراندازی، خشونت و خونریزی‌های آن روزها در کانزاس، مقدمه‌ای برای بروز جنگ داخلی آمریکا شد. در پایان دوره ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، آرامش به کانزاس بازگشته بود، اما دموکراتها دیگر حاضر نشدند پیرس را برای ریاست جمهوری نامزد کنند و به جای او به بوکانن روی آوردند که در فضای آن دوران گزینه‌ای مناسبتربه نظر می‌رسید.
فرانکلین پیرس پس از پایان دوره ریاست جمهوری به نیوهمپشایر برگشت و سال ۱۸۶۹ در شهر کنکورد در نیوهمپشایر درگذشت.
رادرفورد بیرچارد هیز

رادرفورد بیرچارد هیز (۴ اکتبر، ۱۸۲۲ - ۱۷ ژانویه ۱۸۹۳)، نوزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. این دوران همزمان است با ۱۲۵۵ تا ۱۲۵۹ خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران است.
انتخاب هیز برای سومین بار به عنوان فرماندار اوهایو زمینه جلب توجه جمهوریخواهان را به وی فراهم آورد. انتخاب وی به عنوان رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۸۷۶ با بحث و شبهات زیادی همراه بود. او با اختلاف یک رای الکترال بر رقیبش پیروز شد. اما وعده‌های هیز برای مصالحه با جنوب باعث شد تا افکار عمومی آمریکا نسبت به نتایج این انتخابات سختگیری نکرده و آن را بپذیرد.
زندگی‌نامه
راترفورد هایس، نوزدهمین رئیس جمهوری آمریکا
راترفورد هایس در یکی از بحث برانگیزترین انتخابات در تاریخ آمریکا و با اختلاف یک رای الکتورال، رقیبش ساموئل تیلدن را شکست داد و به عنوان نوزدهمین رئیس جمهوری آمریکا انتخاب شد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود.
هایس برشکوه و جلال نهاد اجرایی آمریکا افزود ودست به اصلاحات معتدلی در آن زد.
راترفورد هایس، سال ۱۸۲۲ در اوهایو بدنیا آمد، در کنیون کالج و هاروارد حقوق خواند، پس از ۵ سال وکالت به سینسیناتی رفت و در آنجا بعنوان یک وکیل جوان در حزب ویگ رشد کرد.
در جریان جنگهای داخلی زخمی شد و به او درجه افتخاری سرلشکراعطا شد. زمانیکه هنوز در ارتش بود جمهوری خواهان سینسیناتی از اوخواستند که نامزد عضویت در مجلس نمایندگان آمریکا شود، او پذیرفت و در انتخابات پیروز شد.
راترفورد هایس پیش از ریاست جمهوری، نماینده کنگره و سه دوره نیز فرماندار اوهایو بود.
انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۸۷۶
راترفورد هایس مردی آزادمنش، وفادار به حزب وبا سوابق خوب جنگی بود، این امتیازات سبب شد تا جمهوری خواهان او را برای انتخابات سال ۱۸۷۶ به عنوان نامزد خود معرفی کنند. رقیب او از حزب دموکرات ساموئل تیلدن، فرماندار نیویورک بود. با وجود آنکه شماری از سرشناس‌ترین سخنرانان جمهوری خواه و حتی مارک توین برای هایس تبلیغ می‌کردند، هایس امیدی به پیروزی نداشت. نتیجه انتخابات بسیار نزدیک بود، تیلدن ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار رای عمومی و هایس ۴ میلیون و ۳۶ هزار رای عمومی را از آن خود کرد، اما سرنوشت انتخابات در گرو نتیجه آرای الکتورال بود. در سه ایالت لوییزیانا، کارولینای جنوبی و فلوریدا در زمینه آرای الکتورال اختلاف وجود داشت وهایس برای پیروزی به رای الکتورال هر سه ایالت نیاز داشت، پس از چندین ماه مجادله در ژانویه سال ۱۸۷۷ کنگره، یک کمیسیون انتخاباتی را مسوول رسیدگی به این جریان کرد. این کمیسون متشکل از ۸ جمهوری خواه و ۷ دموکرات بود، کمیسون با رای ۸ بر ۷ به نفع هایس رای داد و نتیجه نهایی انتخابات سال ۱۸۷۶ را چنین اعلام کرد: ۱۸۵ رای الکتورال برای هایس و ۱۸۴ رای برای تیلدن.
جمهوری خواهان شمالی به دموکراتهای جنوبی وعده دستکم یک پست کابینه، حمایت فدرال، یارانه‌های داخلی و خروج سربازان از لوییزیانا و کارولینای جنوبی را داده بودند. هایس از سوی دیگر اصرار داشت که انتخابش بر پایه شایستگی باشد و نه ملاحظات سیاسی. او مردانی بسیار کاردان را برای کابینه‌اش انتخاب کرد.
راترفورد هایس، قول داد که از حقوق سیاهان در جنوب محافظت کند و همزمان طرفدار استقرار دولتهای خودگردان محلی بود که با دانایی، صداقت و آرامش اداره شوند.
راترفورد هایس از ابتدا اعلام کرده بود که بیش از یک دوره در مقام ریاست جمهوری خدمت نخواهد کرد. او سال ۱۸۸۱ پس از پایان دوره ریاست جمهوری به خانه‌اش در فرمونت اوهایو بازگشت. راترفورد هایس سال ۱۸۹۳ درگذشت.
یادبودها
مرکز ریاست جمهوری رادرفورد بی‌هیز
جیمز آبرام گارفیلد

جیمز آبرام گارفیلد (زاده ۱۸۳۱ - درگذشته ۱۸۸۱) بیستمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. از چهارم مارس تا نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران هم‌زمان با اسفند ۱۲۵۹ تا شهریور ۱۲۶۰ خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران است.
زندگی‌نامه
جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا
جیمز گارفیلد سال ۱۸۳۱ درشهر کویاهوگا در اوهایو به دنیا آمد، دو ساله بود که پدرش را از دست داد، گارفیلد برای آنکه هزینه تحصیلش را فراهم کند مدتی راننده قایقهای مسافری بود. او سال ۱۸۵۶ از کالج ویلیامز در ماساچوست فارغ‌التحصیل شد.
ورود به دنیای سیاست
جیمز گارفیلد سال ۱۸۵۹ به عنوان سناتور جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو به سنا راه یافت. در دوران بحران داخلی طرفدار سرسخت بازگشت ایالتهای تجزیه طلب به ایالات متحده آمریکا بود. سال ۱۸۶۲ و در زمان جنگ داخلی به ارتش داوطلبان پیوست و به دلیل لیاقتی که در نبردها از خود نشان داد درعرض دو سال چندین بار ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر نیروهای داوطلب ارتقا یافت.
هم‌زمان در سال ۱۸۶۲ مردم اوهایو، جیمز گارفیلد را برای نمایندگی در کنگره انتخاب کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که از ارتش کناره گیرد استدلال لینکلن این بود که پیدا کردن یک نظامی برای جانشینی او به مراتب آسانتر از یافتن جمهوری‌خواهی توانا برای کنگره است. گارفیلد به مدت ۱۸ سال به‌طور متوالی به نمایندگی کنگره انتخاب شد.
سال ۱۸۸۰ در کنوانسیون جمهوری خواهان، گارفیلد نتوانست نظر سایر جمهوری خواهان را برای نامزدی دوستش، جان شرمن جلب کند. در نهایت در سی و ششمین دور رای‌گیری، به صورت غیرمنتظره و بدون آنکه از قبل در این باره گفتگویی صورت گرفته باشد، خود گارفیلد به عنوان نامزد جمهوری خواهان برای انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شد.
دوران ریاست جمهوری
جیمز گارفیلد با اختلاف تنها ۱۰ هزار رای عمومی، ژنرال وینفیلد اسکات هنکاک، نامزد دموکراتها را شکست داد و به عنوان بیستمین رئیس جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود.
جیمز گارفیلد در دوران ریاست جمهوری اختیارات دولت فدرال را در زمینه اداره گمرک نیویورک افزایش داد. درزمینه سیاست خارجی، وزیر امور خارجه دولت گارفیلد از تمام جمهوری‌های آمریکای لاتین دعوت کرد تا سال ۱۸۸۲ در کنفرانسی در شهر واشینگتن شرکت کنند
ترور و مرگ
روز دوم ژوئیه سال ۱۸۸۱ در ایستگاه راه آهن شهر واشینگتن به جان جیمز گارفیلد سوءقصد شد. وکیل جوانی که نتوانسته بود درشغل دلخواه خود استخدام شود به رئیس جمهوری تیراندازی کرد. گارفیلد بشدت زخمی شد و چندین هفته در کاخ سفید تحت درمان قرار گرفت. الکساندر گراهام بل، مخترع تلفن، به کاخ سفید آمد و تلاش کرد گلوله را در بدن رئیس جمهوری با دستگاه الکتریکی که خود طراحی کرده بود ردیابی کند، اما موفق نشد.
روز ششم سپتامبر گارفیلد را به کنار دریا در نیوجرسی منتقل کردند. با آنکه پس از چند روز به نظر رسید حال گارفیلد رو به بهبود است، اما روز نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس جمهوری آمریکا از عفونت و خونریزی داخلی درگذشت.
تاثیر در ریاضیات
جالب است بدانید یکی از اثبات‌های رابطه‌ی فیثاغورس به نام وی است .(منبع:کتاب اثبات بدون کلام )
چستر آلن آرتور

چستر آلن آرتور (زاده ۵ اکتبر ۱۸۲۹ - درگذشته ۱۸ نوامبر ۱۸۸۶)، بیست و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.
زندگی‌نامه
چستر آلن آرتور در سال ۱۸۷۱ از سوی گرانت به سمت تحصیل دار بندر نیویورک منصوب شد. این سمت زمینه حمایت گسترده گروه نیویوریکی‌ها را به نفع وی فراهم آورد، اما هیس در سال ۱۸۷۷ خواستار تحقیق در فعالیت‌های این گروه شد و یک سال بعد آرتور از سمت خود معلق شد. پس از مرگ کارفیلد آرتور که معاونت وی را بر عهده داشت، رئیس جمهور آمریکا شد. وی در پی از دست دادن حمایت گروه نیویورک و ناکامی در جلب حمایت اصلاح طلبان از نامزدی برای انتخابات سال ۱۸۸۴ بازماند. او دو سال پس از برگزاری این انتخابات در نیویورک درگذشت.
گروور کلیولند

استیون گروور کلیولند (زاده ۱۸ مارس ۱۸۳۷ - درگذشته ۲۴ ژوئن ۱۹۰۸) وکیل و سیاستمدار آمریکایی و بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. او در سه دوره از انتخابات در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۸ و ۱۸۹۲ برنده آرای مردمی شد و یکی از دو دمکراتی (در کنار توماس وودرو ویلسون) است که در دوره سیطره جمهوریخواهان از ۱۸۶۱ تا ۱۹۳۳ به قدرت رسیده‌است. او همچنین اولین و تا به امروز تنها رئیس‌جمهور در تاریخ آمریکاست که در دو دوره غیر متوالی به این منصب رسیده‌است. او عضو حزب دموکرات بود.
کلیولند رهبر دمکرات‌های بوربونی حامی کسب‌وکاری بود که با تعرفه‌های بالا، نقره رایگان، تورم، امپریالیسم، یارانه دادن به کسب‌وکارها، کشاورزان یا کهنه‌سربازان مخالف بودند. نبرد او برای اصلاح سیاسی و محافظه‌کاری مالی او را تبدیل به نمادی برای محافظه کاری آمریکایی در آن دوران کرد. کلیولند به خاطر صداقت، اتکای به نفس، راست‌کرداری و تعهد به اصول لیبرالیسم کلاسیک تحسین برانگیخت. او با فساد سیاسی، جانبداری حزبی و سردمداری سیاسی مبارزه کرد. کلیولند به عنوان یک اصلاحگر از چنان اعتباری برخوردار بود که جناح هم نظر با او در حزب جمهوریخواه، موسوم به «ماگوامپ»‌ها از او در انتخابات ۱۸۸۴ حمایت کرد.
با شروع دولت دوم او، دوره وحشت ۱۸۹۳ کشور را فراگرفت و باعث بروز یک رکود ملی شد که کلیولند از جلوگیری آن ناتوان ماند. این فاجعه حزب دمکرات را نابود کرد و راه را برای پیروزی سهمگین حزب جمهوریخواه در انتخابات ۱۸۹۴ و در دست گرفتن حزب دمکرات از سوی نقره خواهان و زراعت کاران شد. نتیجه یک تغییر راستای سیاسی بود که به نظام حزبی سوم پایان داد و نظام حزبی چهارم و عصر ترقی‌خواهی را شروع کرد.
کلیولند سیاستگذاری نیرومند بود، و هدف انتقاد نیز قرار می‌گرفت. مداخله او در اعتصاب پولمن در ۱۸۹۴ و فعال نگه داشتن راه‌آهن خشم سندیکاها را در سطح کشور و نیز حزب را در ایلینوی برانگیخت؛ حمایت او از استاندارد طلا و مخالفت با نقره رایگان جناح زراعت کار حزب دمکرات را دشمن او کرد. منتقدان شکایت کردند که کلیولند در دور دوم خود ابتکار اندکی داشته و به نظر می‌رسد منکوب فجایع اقتصادی کشور—رکود اقتصادی و اعتصاب ها— شده‌است. با این وجود شهرت او به خاطر پاکدامنی و شخصیت نیکو با وجود دشواری‌های دور دوم او باقی ماند. الن نوینس زندگینامه نویس نوشت «در مورد گروور کلیولند، بزرگی در ویژگی‌های معمولی است تا غیرمعمولی. او ویژگی نداشت که هزاران نفر دیگر از آن بی‌بهره باشند. او از صداقت، شجاعت، سرسختی، استقلال و عقل سلیم بهرمند بود؛ ولی آن‌ها را به درجه‌ای داشت که دیگران ندارند.» امروزه بیشتر مورخین او را رهبری موفق می‌دانند و عموما در بین سطح دوم روسای جمهور آمریکا طبقه‌بندی می‌کنند.
زندگی‌نامه
کلیولند در سال ۱۸۸۴ توانست حمایت دموکرات‌ها را برای نامزدی در انتخابات جلب کند. او اگرچه در میان افکار عمومی آمریکااز محبوبیت بالایی برخوردار نبود، اما در انتخابات ۱۸۸۴ با جلب نظر جمهوریخواهان مستقل به ریاست جمهوری آمریکا رسید. وی ۴ سال بعد رقابت برای کسب مجدد این جایگاه را به «بنیامین هریسون»، از حزب جمهوریخواه، واگذار کرد اما در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر توانست وارد کاخ ریاست جمهوری شود. پیروزی در نزاع مرزی با انگلیس در ونزوئلا از جمله دستاوردهای وی در سیاست خارجی بود.
بنجامین هریسون

بنجامین هریسون بیست و سومین رئیس جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.
وی نوه ویلیام هنری هریسون، نهمین رئیس جمهور آمریکا بود. بنیامین هریسون در انتخابات ۱۸۸۸ به عنوان نامزد جمهوری‌خواهان شرکت کرد و با کسب ۲۳۳ رای در الکترال کالج بر «کله ولند» چیره شد. بزرگ‌ترین دستاورد سیاست خارجی هریسون حمایت وی از «بلین»، وزیر امور خارجه وقت بود که ایده‌هایش در اداره امور وزارت خارجه آمریکا زمینه‌های قدرت امپریالیستی این کشور را نوید می‌داد.
تئودور روزولت

تئودور روزولت (مرگ ۱۹۱۹ -زاده ۱۸۵۸) بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.
درخشان‌ترین دستاورد روزولت در میان سایر رئیس‌جمهورهای آمریکا این بود که وی توانست اولین جایزه نوبل را برای آمریکایی‌ها به ارمغان آورد. وی که در دور دوم ریاست ویلیام مک‌کینلی در کاخ سفید آمریکا معاونت وی را بر عهده داشت، پس از ترور او قدرت را در این کشور به دست گرفت.
روزولت در تاریخ سیاست خارجی آمریکا نیز دستاوردهای بی‌سابقه‌ای را به ثبت رساند. وی اجازه تحریک شورش در پاناما را صادر کرد تا از اعتراض‌ها و کارشکنی‌های کلمبیا در کانال پاناما خلاصی یابد. او همچنین با میانجیگری در جنگ روسیه و ژاپن به حفظ توازن قدرت در شرق کمک کرد. همین موضوع باعث شد تا وی اولین آمریکایی باشد که جایزه نوبل را دریافت می‌کند.
تئودور روزولت در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۰۴ بر رقیب دموکرات محافظه‌کار خود پیروز شد. روزولت در سال ۱۹۱۲ بار دیگر تلاش کرد تا نامزدی حزب جمهوریخواه را برای سومین دور ریاست بر کاخ سفید از آن خود کند. اما «ویلیام هووارد تافت» وزیر جنگ وی، در دور دوم ریاست جمهوری‌اش گوی سبقت را از وی ربود و توانست برای بار دوم از حزب متبوعش برای شرکت در رقابت‌های انتخابات سال ۱۹۱۲ کاندید شود.
وی یکی از نخستین آمریکایی‌هایی است که در رشته ورزشی جودو فعالیت داشت و به کمربند قهوه‌ای در این رشته دست پیدا کرد.
ویلیام هووارد تفت

ویلیام هاوارد تفت (۱۹۳۰ - ۱۸۵۷)، بیست و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۱۳–۱۹۰۹) از حزب جمهوری‌خواه و دهمین قاضی ارشد ایالات متحده (۱۹۳۰–۱۹۲۱) و تنها کسی است که هر دو این مناصب را بر عهده داشته است.
مک کینلی ریاست کمیسیون فیلیپین را پس از استیلای آمریکا بر این کشور به تفت سپرد. تفت در آرام کردن مردم این کشور مهارت خاصی داشت. وی توانست اوضاع اقتصادی این کشور را سامان دهد و مشکل زمین‌های متعلق به کلیسا را حل و فصل کند. وی که دست پرورده روزولت بود، توانست در انتخابات ۱۹۰۸ رقیب دموکرات خود که سه دور شکست در برابر جمهوریخواهان را تجربه کرده بود، مغلوب کند.
با وجود پایبندی تفت به سیاست‌های روزولت، وی از حمایت جناح ترقی خواهان در حزب متبوعش محروم شد. این وضعیت زمینه تردیدهای وی را در تصمیم‌گیری‌هایش فراهم آورد و موجب شکست وی در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۱۲ شد.
وارن جی. هاردینگ

وارن گامالیل هاردینگ (زاده ۲ نوامبر ۱۸۶۵ - مرگ ۲ اوت ۱۹۲۳)، سیاست‌مدار آمریکایی و بیست‌ونهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.
او از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ در سمت ریاست جمهوری بود و در ۱۹۲۳ ششمین رئیس جمهوری شد که در دفتر کار خود درگذشت. وی حزب جمهوریخواه از ایالت اوهایو بود.
کالوین کولیج

جان کالوین کولیج ; (زاده ۴ ژوئیه ۱۸۷۲ - درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۳۳) سی‌امین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۲۳) بود.
کولیج که وکیلی جمهوری‌خواه و اهل ورمانت بود، در سلسله مراتب سیاست ایالتی ماساچوست ترقی کرد و نهایتا فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیس بوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدام‌های قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مین معاون رئیس‌جمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانی وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳ به ریاست جمهوری رسید. او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یک محافظه‌کار حامی دولت کوچک و نیز شخصی که بسیار کم حرف می‌زده، گرچه حس طنز خوبی داشته، مشهور شد.
کولیج اعتماد عمومی به کاخ سفید را پس از رسوایی‌های سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگی‌نامه نویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهای طبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کننده‌ترین برهان بر قوت اوست.» متاسفانه بازنشستگی کولیج نسبتا کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش، هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیس‌جمهور از پنج رئیس‌جمهوری است که در دوره جانشین مستقیمشان درگذشته‌اند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولت لسه فر انتقاد کردند. در دوره دولت رونالد ریگان محبوبیت او دچار تحولی مجدد شد، ولی ارزیابی نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش اندازه برنامه‌های دولتی توسط او را تایید می‌کنند و آنانی که معتقدند دولت فدرال باید بیشتر در تنظیم و کنترل کردن اقتصاد درگیر باشد، دودسته است.
یادبودها
کتابخانه و موزه ریاست جمهوری کلوین کولیج
رده:موسیقی الکترونیک

موسیقی الکترونیک
هربرت هوور

بندانگشتی
هربرت هوور (زاده ۱۰ اوت ۱۸۷۴ - مرگ ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴) سی و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.
وابستگی سیاسی هوور به یکی از دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکا تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۲۰ تا آن حد روشن نبود که این دو حزب اصلی وی را به عنوان نامزد بالقوه خود در نظر بگیرند. اما پس از این انتخابات گرایش سیاسی وی با عهده دار شدن ریاست وزارتخانه بازرگانی آمریکا در دوران تصدی هاردینگ و کولیج مشخص شد. جمهوریخواهان هوور را در سال ۱۹۲۸ به عنوان کاندیدای حزب خود برای رقابت با «آلفرد اسمیت» از حزب دموکرات معرفی کردند. وی در این رقابت پیروز شد، اما در انتخابات سال ۱۹۳۲ از تکرار این پیروزی بازماند.
هربرت هوور و همسرش لو هنری هوور، چندین سال در چین زندگی کرده بودند و هر دو زبان چینی را آموخته بودند.
کتابخانه و موزه ریاست جمهوری هربرت هوور
دوایت آیزنهاور

دوایت دیوید آیزنهاور معروف به «آیک» (زاده ۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ در تگزاس - درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۶۹) ژنرال پنج ستاره و سیاست‌مدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ به عنوان سی و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا مشغول به فعالیت بود.
او در طول جنگ جهانی دوم عنوان «ژنرال ارتش» را دارا بود و فرمانده عالی نیروهای متفقین در اروپا بود. آیزنهاور از حزب جمهوری‌خواه بود. در سال ۱۹۵۰ هری ترومن از ژنرال آیزنهاور که سمت‌های نظامی متعددی را تا آن زمان تجربه کرده‌بود، خواست تا ریاست نیروهای ناتو را در اروپا بپذیرد. وی دو سال بعد در کنوانسیون حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد. وی سپس «آدلای استیونسون»، رقیب خود در انتخابات ۱۹۵۲ را شکست داد و رئیس‌جمهور آمریکا شد.
دوایت آیزنهاور در ساعات بامدادی روز دی، در حال صحبت با تکاوران واحد ۵۰۲ چترباز لشکر صد و یکم هوابرد دستور «پیروزی کامل و هیچ‌چیز کمتر از آن» را می‌دهد. فرماندهی کل این عملیات بزرگ برعهده ژنرال دوایت آیزنهاور بود.
آیزنهاور طی دو دوره تصدی مقام ریاست جمهوری آمریکا، سیاست‌های داخلی را تعدیل کرد. وی معتقد بود که در عصری که ملی‌گرایی نوین، تکثیر موشک‌های اتمی و سفرهای فضایی رواج پیدا کرده‌است، باید در جستجوی صلح بود. او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با کشورهای هم‌پیمان تقویت کرده و واشینگتن را برای مقاومت در برابر تهاجم «سرخ» به اروپا، آسیا و آمریکای لاتین آماده نگه دارد. مطابق با دکترین آیزنهاور در سال ۱۹۵۷، سطح تعهدات آمریکا به امور کشورهای خاورمیانه افزایش یافت.
آیزنهاور در ۲۹ نوامبر ۱۹۵۲ در نخستین مصاحبه‌اش پس از انتخاب شدن به سمت رئیس‌جمهور آمریکا در خصوص ایران گفت:
آیزنهاور در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ میلادی، ریاست‌جمهوری آمریکا را در دست گرفت.
چرچیل نخست‌وزیر وقت انگلستان از این مصاحبه آیزنهاور استفاده کرد. چرچیل به واشینگتن رفت و به استناد این اظهارات آیزنهاور، آنقدر در گوش آیزنهاور خواند تا آیزنهاور موافقت کرد که در براندازی دکتر مصدق به انگلستان کمک کند. چند ماه بعد ماجرای ۲۸ مرداد روی داد. چرچیل به آیزنهاور گفته‌بود: اگر حکومت مصدق یکسال دیگر دوام یابد، پیش‌بینی آیزنهاور (کنار آمدن تهران و مسکو) عملی خواهد شد.
مفسران غربی در دو دهه نخست قرن ۲۱ میلادی نیز از توجه ایران به نیروهای مسلح خود یاد کرده و گفته‌اند که احتمال نظامی‌گر شدن ایران وجود دارد. دوایت آیزنهاور در ۲۸ مارس ۱۹۶۹ در سن ۷۸ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.
مرکز ریاست جمهوری آیزنهاور
ژنرال
لیندون بی. جانسون

لیندون جانسون سی و ششمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات است.
جانسون معاون جان اف کندی رئیس‌جمهور آمریکا بود و در پی قتل او در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ به ریاست جمهوری رسید و پس از پایان دوره کندی در دور بعدی انتخابات مقابل بری گلدواتر با اختلاف بالا پیروز شد. جانسون در مقام ریاست جمهوری مورد حمایت قوی حزب دمکرات بود. او مسئول طراحی جامعه بزرگ بود که قوانینی را ایجاد کرد که جنبش حقوق مدنی، سخن پراکنی عمومی، مدیکر، مدیکید، حفاظت محیط زیست، کمک به آموزش و «جنگ با فقر» را در بر می‌گرفت. جانسون به دلیل شخصیت سلطه جوی خود و «شیوه جانسونی» خود، مجبور کردن سیاستمداران قدرتمند به منظور پیشبرد قوانین معروف بود.
جانسون دخالت آمریکا در جنگ ویتنام را از ۱۶،۰۰۰ سرباز/مستشار در ۱۹۶۳ به ۵۵۰،۰۰۰ سرباز در ۱۹۶۸ رساند و تلفات آمریکا افزایش یافت و روند صلح متوقف شد. این مداخلات منجر به شکل‌گیری یک جنبش بزرگ ضد جنگ در دانشگاه‌ها و خارج از کشور شد. پس از ۱۹۶۵ در بیشتر شهرهای بزرگ شورش‌های تابستانی شکل گرفت و نرخ جنایت افزایش یافت. در ۱۹۶۸ پس از عملکرد ناموفق در انتخابات مقدماتی نیوهمپشر برای انتخاب مجدد تلاشی نکرد. مورخین دوره او را اوج لیبرالیسم در آمریکا پس از نیودیل می‌دانند.
او دانش‌آموخته دانشگاه ایالتی تگزاس است.
سرگذشت سیاسی
جانسون پس از کسب افتخاراتی چند در زمینه دفاع از کشور آمریکا در برابر دشمنان این کشور و ارتقا در مجلس سنای آمریکا در سال ۱۹۶۰ تلاش برای دریافت عنوان نامزدی دموکرات‌ها را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری همین سال، آغاز کرد. هنگامی که از جان اف کندی در این مبارزه شکست خورد، بسیاری از دوستان نزدیک خود را پس از پذیرش پست معاونت در کابینه کندی به تعجب و شگفتی واداشت.
زمانی که کندی در دالاس مورد سوءقصد قرار گرفت، جانسون در اتومبیلی دیگر در کاروان ریاست جمهوری شاهد اصابت گلوله به وی بود. جانسون پس از مرگ کندی در هواپیمای جت مخصوص رئیس‌جمهور در فرودگاه دالاس سوگند ریاست جمهوری ادا کرد.
در دوران زمامداری جانسون مجلس سنای آمریکا قوانین متعددی را در زمینه حقوق مدنی، آموزشی و رفاهی به تصویب رساند. سنا همچنین تلاشی را برای مبارزه با فقر که جانسون از آن با عنوان «جنگ علیه فقر» یاد کرد، در دستور کار قرار داد. لیندون جانسون در سال ۱۹۶۴ به عنوان نامزد دموکرات‌ها در انتخابات شرکت کرد و گوی سبقت را از «بری گلدواتر» رقیب اصلی‌اش ربود. تراژدی جنگ جنوب شرق آسیا و شورش‌های خیابانی در داخل از جمله وقایع مهم تاریخی دو سال پایانی دوران تصدی جانسون هستند. لیندون جانسون در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳ در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
جرالد فورد

جرالد رادولف فورد جونیور (با نام اصلی: لزلی لینچ کینگ جونیور ) (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۳ - درگذشته ۲۶ دسامبر ۲۰۰۶)، معاون ریاست جمهوری در کابینه ریچارد نیکسون و به عنوان سی و هشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ بود. وی قبل از آن از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ چهلمین نایب رئیس‌جمهور این کشور بود. جرالد فورد در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۶ در سن ۹۳ سالگی درگذشت. اگر افرادی که در خلال دوره ریاست جمهوری فوت کرده‌اند را در نظر نگیریم، جرالد فورد با تنها ۸۹۵ روز ریاست جمهوری، کوتاه‌ترین دوره را در بین روسای جمهور آمریکا داشته‌است.
زندگی‌نامه
فورد نخستین کسی بود که طبق متمم ۲۵ قانون اساسی به نیابت ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد.
فورد نخستین (و تا امروز تنها) کسی است که بدون شرکت در انتخابات به عنوان نایب رئیس‌جمهور، به ریاست جمهوری رسیده‌است.
او تا پیش از ۱۹۷۳ بیش از هشت سال، رهبر اقلیت حزب جمهوری‌خواه در پارلمان نمایندگان بود.
نخستین بار در ۱۹۴۸ به عنوان نماینده منطقه پنجم انتخاباتی میشیگان به کنگره راه یافت.
در ۱۹۷۶ فورد با کمی برتری رونالد ریگان را برای نامزدی حزب جمهوری‌خواه شکست داد اما در انتخابات به نامزد حزب دموکرات‌ها، جیمی کارتر، باخت.
یادبودها
کتابخانه ریاست جمهوری جرالد فورد
جرج اچ دابلیو بوش

جرج هربرت واکر بوش (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۲۴) چهل و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ بود. بوش اول در دوران زمامداری ریگان در سمت معاون وی مشغول به فعالیت بود. وی در طول سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ در زمان ریاست جمهوری ریچارد نیکسون سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، و مدیر سازمان سیا در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ بود و قبل از آن در سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ میلادی سفیر ایالات متحده در جمهوری خلق چین بود. او در سال ۱۹۹۲ انتخابات را به بیل کلینتون واگذار کرد. جرج هربرت واکر بوش در سن سالگی پیرترین رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده آمریکا است که در قید حیات می‌باشد. وی در تاریخ ایالات متحده آمریکا بیش از همه روسای جمهور این کشور عمر کرده‌است.
او فرزند پرسکات بوش، سناتور ایالات متحده در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۳ و دوروتی واکر بوش است و جرج بوش پسر، رئیس‌جمهور سابق آمریکا و جب بوش چهل و سومین فرماندار فلوریدا از فرزندان وی هستند.
کودکی و جوانی
جرج هربرت واکر بوش در خیابان آدامز واقع در میلتون در ایالت ماساچوست به دنیا آمد. خانواده وی مدتی کوتاه پس از به دنیا آمدن وی به گرینویچ مهاجرت کردند و او تحصیلات ابتدایی را در همان‌جا گذراند و در سال ۱۹۳۶ به آکادمی فلیپس در ایالت ماساچوست رفت.
جنگ جهانی دوم
جرج بوش پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی فلیپس در هیجده سالگی با عنوان خلبان به نیروی دریایی ارتش ایالات متحده پیوست و به جنگ جهانی دوم رفت.
ازدواج و فرزندان
در دسامبر ۱۹۴۴ با باربارا پایرس ازدواج کرد و صاحب شش فرزند شد: جرج واکر بوش، پائولین رابینسون بوش (او در سال ۱۹۵۳ به علت سرطان خون از دنیا رفت)، نیل مالون بوش، ماروین بوش، جان الیس (جب) بوش و دوروتی بوش.
دانشگاه ییل
در سال ۱۹۴۵، جرج بوش پدر وارد دانشگاه ییل شد و در آن جا به عضویت محفل مخفی جمجمه و استخوان درآمد. بعضی عقیده دارند که عضویت وی در این گروه باعث شد که با خانواده‌های بانفوذی آشنا شود که شغل آینده وی را تحت تاثیر قرار دادند.
ریاست جمهوری
وی در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا سال ۱۹۸۸ به عنوان نامزد جمهوری‌خواهان مطرح شد و توانست مایکل دوکاکیس رقیب خود از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا را مقهور کند و رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا شود.
بحران لبنان
بوش پدر در اولین سال زمامداریش با بحران گروگانگیری لبنان مواجه شد.
جنگ خلیج فارس
در سال ۱۹۹۱ بوش پدر در راس ائتلافی بین‌المللی متشکل از برخی از کشورهای غربی - آفریقایی و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس برای آزادی کویت از اشغال عراق وارد عمل شد.
پس از ریاست جمهوری
بوش پدر پس از مشکلات نسبی اقتصادی آمریکا، توسط بیل کلینتون نامزد دموکرات در انتخابات ۱۹۹۲ شکست خورد.
از سال ۱۹۹۲ وی از مشاغل سیاسی بازنشسته شده‌است. کتابخانه ریاست جمهوری جرج بوش مخزنی از وقایع دوران ریاست جمهوری وی است. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۷ بوش پدر به دلیل مشکلات تنفسی در بیمارستان بستری شد و در ۱۸ ژانویه به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد. وی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ از بیمارستان مرخص شد.
تالیفات
تالیفات وی به شرح زیر است:
Looking Forward به سال ۱۹۸۷
A World Transformed به سال ۱۹۹۸
Heartbeat به سال ۲۰۰۱
برندی کاستین

برندی دنیز کاستین (انگلیسی: Brandi Denise Chastain) (زاده سال ۱۹۶۸ میلادی در سان خوزه کالیفرنیا) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده است.
زندگینامه
او از سال ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۰۴ در تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده آمریکا بازی می‌کند.
برندی کاستین از مشهورترین فوتبالیست‌های زن در تاریخ فوتبال است و تا بحال چندین بار در جام جهانی فوتبال زنان برای تیم ملی آمریکا به میدان رفته است.
در فینال جام جهانی ۱۹۹۹ او بود که آخرین پنالتی تیم آمریکا را درون دروازه تیم ملی چین جای داد تا آمریکا جام جهانی را به خانه ببرد.
وی هم چنین درسال ۲۰۰۷ ، در سینمایی بهترین حرکت او ، در نقش خودش حاضر شد.
رخداد سینه‌بند
در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۹ پس از آن‌که پنالتی پنجم تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده آمریکا را به گل تبدیل کرد و سبب پیروزی تیمش در برابر تیم ملی زنان چین در بازی نهایی جام جهانی زنان شد، وی برای ابراز شادمانی پیراهن ورزشی‌اش را از بدن درآورد و در حالی‌که سینه‌بند ورزشی بر تن داشت بر زمین زانو زد.
در پی آن تصویر این صحنه بر روی جلد مجلات تایم، نیوزویک و اسپرتز ایلوستریتد قرار گرفت.
در پاسخ به علت این کار وی گفت «جنون آنی، نه بیشتر نه کمتر. من در آن زمان به هیچ چیز فکر نمی‌کردم. با خودم گفتم این مهمترین لحظه از زندگی ورزشی من است». .
استان نینوا

استان نینوا از استانهای کشور عراق است که در شمال غربی این کشور واقع است.
جغرافیا
مساحت این استان ۳۷،۳۲۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲،۵۰۹،۸۰۰ نفر است.
مرکز این استان شهر موصل است.
مردم
نزدیک به ۶۰ درصد اهالی استان نینوا را عربهای سنی تشکیل می‌دهند اما آسوریها ترکمنهای عراق و کردها از اقلیتهای قابل توجه این استان می‌باشند.
آسوریها در شهرستانهای تلکیف و حمدانیه در اکثریت هستند و اکثریت قریب به اتفاق اهالی شهرستان تلعفر که پس از موصل دومین شهرستان پرجمعیت استان نینوا می‌باشد ترکمنهای عراق می‌باشند.
شهرستان عقره و قسمت شمالی شهرستان شیخان کرد نشین بوده و تحت اداره دولت محلی کردستان عراق قرار دارد. کردها و آسوری‌های مسیحی در شهر موصل بصورت اقلیت زندگی می‌کنند. همچنین اکثر اهالی شهرستان سنجار در غرب استان نینوا کردهای یزیدی می‌باشند.
شهرستان‌ها
شهرستانهای آن عبارتند از:
350px
موصل: کردها در این شهرستان و شهر موصل نیز بصورت اقلیت زندگی می‌کنند
تلعفر
تلکیف
قیاره
سنجار: اکثر اهالی این شهرستان کردهای یزیدی می‌باشند و تحت اداره دولت محلی کردستان عراق قرار دارد.
زمار: اکثریت اهالی این منطقه را کردها تشکیل می‌دهند.
شیخان: قسمت شمالی این شهرستان شیخان کردنشین بوده و تحت اداره دولت محلی کردستان عراق قرار دارد.
حضر
ربیعه
پائولا عبدل

پائولا عبدل زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۶۲ در سن‌فرناندوی کالیفرنیا، رقصنده، خواننده و چهره مشهور تلویزیونی در آمریکاست.
پدر او سوریه‌ای و مادرش اهل کانادا و هردو یهودی‌تبار بوده‌اند.
او به مدت ۸ سال یکی از ۳ داور برنامه استعداد یابی آمریکن آیدل بوده‌است.
ابتدای زندگی
او از والدینی یهودی متولد شد. پدرش هری عبدل در سوریه متولد شده و در برزیل بزرگ شده بود و سپس به ایالات متحده مهاجرت کرده‌است. مادرش لورین اصالتا کانادایی است با رگه‌هایی از نژادهای روسی و اکراینی. او خواهری به نام وندی دارد که هفت سال از خود او بزرگ‌تر است. او هنگام فارغ‌التحصیلی از دبیرستان لقب با نمک‌ترین لبخند را طبق آرا نصیب خودش کرده بود.
او در کودکی به رقص باله می‌پرداخته. او هم چنین عضو گروه چیرلیدرهای دبیرستان محل تحصیلش هم بده؛ و همچنین یک دانش آموز مفتخر. در ۱۵ سالگی او بورسیه‌ای برای کمپ رقصی که نزدیک پالم اسپرینگز بود دریافت کرد. در سال اول تحصیلش در دانشگاه او از بین ۷۰۰ نفر برای چیرلیدری تیم لوس آنجلس لیکرز انتخاب شد و بعد از گذشت ۳ ماه به عنوان سر دسته چیرلیدرها ی تیم انتخاب شد شش ماه بعد او دانشگاه را رها کرد تا بتواند روی رقص و رقصپردازی تمرکز کند.
زندگی حرفه‌ای
۱۹۸۲تا۱۹۸۶دوران رقص و رقص پردازی
پائولا توسط جکسون‌ها کشف شد بعد از این که تعدادی از اعضای باند او را هنگامی که برای دیدن بازی‌های لیکرز رفته بودند دیدند؛ و بعد او به عنوان رقص پرداز برای تک‌آهنگ آن‌ها انتخاب شد.
خود او در این مورد می‌گوید: تنها مشکل من این بود که به آهن‌ها بگویم که چگونه برقصند!. و ادامه می‌دهد:مرا تصور کنید که کارهای روتین را به آن‌ها توضیح می‌دهم! من جوان بودم و مقداری هم ترسیده بودم و مطمئن نبودم که از پس این کار بر می‌آیم یا نه.
عبدل در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) ویدئوهای خوانندگان زیادی را رقص پردازی کرد. از جمله تعداد زیادی از ویدئوهای جنت جکسون.
او همچنین صحنه‌های از فیلم زیبای آمریکایی را نیز رقص پردازی کرده.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم نمی‌توانید عشق مرا بخرید اشاره کرد.
۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸
در سال ۱۹۹۸او اولین آلبوم خود با نام forever your girl به بیرون داد. آلبوم ۶۲ هفته شماره یک ۲۰۰ آهنگ برتر بیلبورد بود. آلبوم مولتی پلاتین شد و برای او یک جایزه گرمی به ارمغان آورد برای ویدئو ی opposite attract یا جذابیت مخالف.
ویلیام مورتون ویلر

ویلیام مورتون ویلر (زاده ۱۹ مارس ۱۸۶۵- درگذشته ۱۹ آوریل ۱۹۳۷) دانشمند، حشره‌شناس و مورچه‌شناس آمریکایی بود. ویلر از استادان دانشگاه هاروارد بود.
پروانه عمومی همگانی گنو

پروانه عمومی همگانی گنو یکی از مجوزهای بسیار رایج نرم‌افزارهای آزاد است که ضمانت می‌کند کاربران حق مطالعه، ویرایش، اشتراک‌گذاری و انتشار نرم‌افزار را خواهند داشت. به ادعای وب‌گاه گنو مورد استفاده بیش از نیمی از نرم‌افزارهای آزاد قرار گرفته است. عموما این پروانه را به نام جی‌پی‌ال که صورت خلاصه شده عبارت جنرال پابلیک لایسنس است می‌خوانند. آخرین نسخه این مجوز نسخه ۳ است که در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شده است.
از معروف‌ترین سیستم‌عامل‌ها و نرم‌افزارهای تحت مجوز گنو می‌توان سیستم‌عامل‌های گنو/لینوکس و بسته‌های نرم‌افزاری گنو اشاره کرد.
گنو ال‌جی‌پی‌ال (یکی دیگر از مجوزهای نرم‌افزارهای آزاد)
مجوز ام‌آی‌تی (یکی دیگر از مجوزهای نرم‌افزارهای آزاد)