نظرلو

نظرلو (و یا نادارلی ) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
مذهب این مردم شیعه است و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند و مردمی مهمان نواز و دوست داشتنی هستند.
جمعیت و وسعت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال 1390 شمسی مرکز آمار ایران ، 4405 نفر می‌باشد و پرجمعیت‌ترین روستای بخش صوفیان می‌باشد که در دهستان میشو جنوبی واقع شده‌است وسعت این روستا نزدیک به 8000 هکتار می‌باشد(از وسیعترین اراضی بخش صوفیان می‌باشد) و از شمال با روستاهای زنگی ، گل آباد(کول آوا) و سرکندیزج و نمت الله و از شرق با صوفیان ، قوم تپه ، سهلان(ساغالان) از جنوب با قیزیل دیزج ، الوار علیا(یوخاری آلوار) ، از غرب با علیشاه(عالیشا) ،زیناب(زینوو) و زنگی هم مرز می‌باشد .
خیل عظیمی از مردم این روستا به شهرهای بزرگتر مانند شبستر و صوفیان و تبریز و تهران مهاجرت نموده‌اند.
تاریخچه و نقاط تاریخی
نظرلو از دوره قاجار به مسکن و آبادی مطرح در بخش صوفیان تبدیل گردید. اهمیت نظرلو برای زمین داران و اربابان پیشین به حدی بود که در برهه‌هایی چند زمین دار به طور مشترک اداره زمین‌های نظرلو را برعهده داشته‌اند. حاجی حسینقلی خان نظام الدوله دنبلی حاکم تبریز این آبادی را با ۴ روستا از توابع مرند تعویض نموده است که سند آن در کتابخانه ملی موجود است. با توجه به نقل قول‌های معمرین و ریش سفیدان این محل در جوار نظرلوی کنونی خانه‌ها و باغ‌های کهنی قرار داشته‌اند که به تدریج متروکه گشته‌اند از جمله زمین‌های مشهور به کده در جانب شرقی که اکنون مسکونی می‌باشد خانه‌های متروک بوده‌است که محدوده نظرلوی قدیم در دوره قاجار را به خیابان مطهری کنونی و مسجد حاج رضا از جانب شرق و سه راه سیدلر از شمال محدود می‌کند. آثاری از دو قبرستان بسیار کهن در ناحیه زمین‌های پیرموسی اشاره شده‌است.در روایتی شگفت چنین گفته می‌شود که قبور موجود در قبرستان مخروبه دبستان شهید مدنی اموات به شکل طبقاتی بر روی هم و در زیر زمین‌هایی دفن شده‌اند. از جمله آثار باقی‌مانده از دوره اسلامی می‌توان به دو امامزاده کوچک و بزرگ در جانب غربی نظرلو اشاره کرد که از تاریخ دقیق دفن آن‌ها اطلاعی در دست نیست. یک امامزاده نیز در زمین‌های قنات کره مالی در مجاورت راه نظرلو زیناب وجود دارد که زمانی همراه با دیوار دور تا دور گلی بوده و هنوز نوسازی آن به سامان نرسیده‌است. زمانی دو قوچ سنگی در کنار امامزاده‌ها وجود داشته‌است که احتمال زیاد مربوط به نظیر موارد مشابه این نمادهای سنگی یادگارانی از دوره آق قویونلوها و قراقویونلوها بوده‌اند که در قلمرو سرزمینی این سلسله گسترده شده و یافت می‌شوند.
نادارلی و ندرلو و ندیرلو هم در بین بومیان منطقه مصطلح است ما پرکاربردترین اصطلاح فعلی همان نادارلی می‌باشد. تیول داران دوره قاجار هم در آبادی نظرلو (نادارلی ) نقش زیادی داشته‌اند. اراضی قیلیچ بیگ و سلطان آباد در شمال شرقی روستا قرار دارند و حالا هم به این نام مشهورند. از قیلیچ بیگ فقط گول(استخر) در نزدیکی موتور عباس آباد نزدیک مرز اراضی قریه سرکندیزج(سارگن دیزه) باقی مانده‌است. و از سلطان آباد قبرستان به یادگار مانده‌است.
از نقاط تاریخی اطراف نظرلو می‌توان مسجد از اوبا نام برد به گفته اهالی این مسجد مربوط به ایلات و اقوام کوچ رو بوده‌است که زمانی در آن نواحی تردد داشته‌اند. نام دو آبادی متروکه و اکنون از بین رفته با نام‌های ساراباد و کهنه کند از قدیم به عنوان آبادی‌هایی یاد شده‌است که برخی از اهالی نظرلو از این آبادی‌ها به نظرلوی کنونی کوچ کرده‌اند. طبق برآوردهای اولیه این آبادی‌ها قبل از ۱۳۰۰ شمسی و در دوره قاجار کاملا متروکه گشته‌اند. ساراباد یا سراباد حدودا در زمین‌های زراعتی کنونی بین نظرلو و زیناب قرار دارد و کهنه کند که اکنون یک موتور آبیاری با نام آن موجود است در نواحی زراعتی جنوبی نظرلو قرار دارد. یکی از اسناد تاریخی مربوطه به نظرلو در اواخر دوران قاجار مربوط به دفترچه حساب و کتاب املاک و آبادی‌های خانم نزهت الدوله (زن حاجی حسینقلیخان نظام الدوله فوق‌الذکر) می‌باشد که در آن مباشران و حسابداران وی گزارشی از مالیات آبادی‌ها و مسائل مربوط به آن از جمله نظرلو در آن آورده‌اند.
ارتقا به شهر
فرماندار شبستر در مراسم بازگشایی خیابان آسفالت شده مطهری گفت که بزودی نظر لو به شهر تبدیل خواهد شد که با تبدیل آن، تعداد شهرهای این شهرستان به ۱۰ شهر خواهد رسید. لازم به ذکر است از اوایل دهه هفتاد شمسی بحث شهر شدن نظرلو به صورت جدی طرح شد اما به دلیل تغییر بخشنامه‌های تقسیمات کشوری به حالت تلیق در آورده شد واما تا به حال بعد ازگذشت 25 سال به دلایل واهی از شهر شدن وسعیترین و پرجمیت‌ترین روستای بخش صوفیان جلوگیری شده‌است. شایع است که شهر نشدن نظرلو دلایل سیاسی و امنیتی دارد .
آب و هوا
این روستای دارای آب و هوای مدیترانه‌ای و اقلیم قاره‌ای است. به‌طوری‌که زمستان در این روستا بسیار سرد و تابستان بسیار گرم و خشک است.
اقتصاد
محصول اصلی این روستا در صنعت کشاورزی گوجه فرنگی می‌باشد و همه ساله به استانهای دیگر اعم از تهران و سایر نقاط کشور صادر می‌گردد. در کنار گوجه فرنگی کاشت پیاز و گندم نیز انجام می‌پذیرد.
دسترسی
این روستا در حاشیه جاده ما بین شهرستان‌های شبستر و صوفیان که یک جاده ترانزیتی است واقع شده‌است.