آدری هپبورن

آدری هپبورن (زاده ۴ مه ۱۹۲۹ – درگذشته ۲۰ ژانویه ۱۹۹۳) هنرپیشه، مدل، رقصنده و بشردوست بریتانیایی هلندی‌تبار متولد بلژیک بود.
وی با فیلم‌هایی چون «بانوی زیبای من» و «صبحانه در تیفانی» شناخته شده‌است. این هنرپیشه باریک‌اندام و خوش‌پوش، به‌خاطر زیبایی فریبنده، ایفای نقش ماهرانه و در عین حال معصومانه‌اش در فیلم‌ها و اقدامات بشردوستانه‌اش برای کودکان نیازمند، شهرت داشت. هپبورن همچنین چهار بار نامزد جایزه اسکار شد و در سال ۱۹۵۳ موفق به بردن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی در فیلم تعطیلات رومی شد.
ابتدای زندگی
آدری هپبورن با نام اصلی آدری کاتلین راستن در ۴ مه ۱۹۲۹ در شهر بروکسل پایتخت بلژیک به دنیا آمد. پدرش جوزف ویکتور آنتونی راستن ، بانکدار ثروتمند بریتانیایی و مادرش بارونس الا فون همسترا هلندی بود. او از ازدواج قبلی مادرش دو برادرخوانده نیز داشت. دوران کودکی‌اش را در زمان جنگ جهانی دوم، در هلند سپری کرد. شانزده ساله بود که برای همیشه هلند را ترک کرد و به انگلستان رفت.
زندگی هنری
استعداد او در دوران مدرسه توسط یک بالرین کشف شد ولی به دلیل جنگ جهانی دوم نتوانست به کار خود ادامه دهد اما این عشق نسبت به باله همیشه در وجود او بود تا بالاخره از همان طریق نیز وارد عالم سینما شد.
استعداد بازیگری آدری هپبورن روی صحنه تئاتر و با نمایش «ژی‌ژی» شکوفا شد. این اثر نویسنده فرانسوی کولت قبلا در سینما و تئاتر اجرا شده بود، اما در صحنه تئاتر برادوی نیویورک و با بازی هنرمندانه آدری هپبورن بود که سیمای دخترکی ساده‌دل و مهربان به نام ژی‌ژی به‌طور واقعی جان گرفت. وی روزی در لابی یک هتل با چند موزیسین در حال رقص بود که کارگردان تئاتر ژی‌ژی که هنوز به دنبال بازیگر نقش اولش بود او را می‌بیند و با وجود رد درخواست توسط آدری او با اصرار او را وارد نمایش خود می‌کند. این نمایش درآمد و شهرت نسبتا خوبی برای وی به دنبال داشت.
پس از نقش‌هایی کوتاه در چند فیلم بریتانیایی، توسط ویلیام وایلر برای ایفای نقش «پرنسس آن» انتخاب شد. هپبورن در سال ۱۹۵۳ در اولین فیلم آمریکایی خود به نام تعطیلات رومی به کارگردانی ویلیام وایلر شرکت کرد و در کنار گریگوری پک بازی دلنشین و ماهرانه‌ای ارائه داد که برای او یک جایزه اسکار به ارمغان آورد. تهیه‌کنندگان این فیلم در ابتدا الیزابت تیلور را برای این نقش در نظر داشتند، اما کارگردان این فیلم سخت تحت تاثیر تست‌های صحنه آدری هپبورن قرار گرفت و نقش را به او واگذار کرد. آدری هپبورن، بخاطر بازی در فیلم تعطیلات رومی، موفق به دریافت سه جایزه اسکار، گلدن گلوب و بفتا شد، تا پیش از وی هیچ بازیگر زنی موفق به دریافت هم‌زمان این سه جایزه مهم سینمایی برای یک نقش‌آفرینی نشده‌بود.
در سال ۱۹۵۴ با بازی در فیلم «سابرینا» به کارگردانی بیلی وایلدر، در کنار دو غول سینمایی، هامفری بوگارت و ویلیام هولدن، بار دیگر درخشید.
آدری هپبورن در سال ۱۹۵۴ با مل فرر ازدواج کرد. این زوج هنری در فیلم «جنگ و صلح»، اقتباسی ادبی از اثری هم‌نام از تولستوی، نیز بطور مشترک در صحنه ظاهر شدند. آدری هپبورن در سال ۱۹۵۷ باز هم برای بیلی وایلدر در فیلم عشق در بعدازظهر نقش‌آفرینی کرد. به باور برخی منتقدان، هپبورن در این فیلم‌ها وجه تازه‌ای از اروتیسم را به تماشاگران سینما معرفی کرد.
آدری هپبورن سه ماه از تولد پسرش نگذشته بود که در سال ۱۹۶۱ بازی در فیلم صبحانه در تیفانی به کارگردانی بلیک ادواردز را شروع کرد. شمایلی که هپبورن از یک زن آزاد ساخت، بعدها به عنوان زن دهه شصتی شهرت پیدا کرد. هپبورن با این فیلم برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد. بسیاری از دوستداران فیلم و سینما، چهره هپبورن را در پیوند با صبحانه در تیفانی در ذهن دارند. این فیلم بر اساس داستانی به همین نام از ترومن کاپوتی ساخته شده‌است.
هپبورن در طول فعالیت‌های هنری خود با هنرپیشگان صاحب‌نامی همکاری داشت، از جمله با کری گرانت در فیلم «معما». این فیلم در سال ۱۹۶۳ به پرده سینماها راه یافت و کارگردانی آن را استنلی دانن برعهده داشت. گرانت پیشتر بازی در مقابل آدری در فیلم‌های تعطیلات در رم و سابرینا را رد کرده بود.
دیدار با رونالد ریگان (۱۹۸۱)
بهترین جلوه این تیپ سینمایی تازه در فیلم موزیکال «بانوی زیبای من» دیده می‌شود که در سال ۱۹۶۴ به کارگردانی جرج کیوکر ساخته شد. این فیلم با فضای رنگین، لحن شاد و آهنگ‌های زیبایش یکی از بهترین موزیکال‌های تاریخ سینما به‌شمار می‌رود. آدری هپبورن با مهارتی خیره‌کننده در نقش دخترکی عامی و فقیر ظاهر می‌شود که به محافل اشرافی راه پیدا می‌کند. آهنگ‌هایی که او در این فیلم خواند، همه جا ورد زبان شد.
«رابین و ماریان» یکی از دو فیلمی است که در دهه ۱۹۷۰ با بازیگری آدری هپبورن ساخته شد. هپبورن در این فیلم که داستانی کم و بیش متفاوت از ماجرای رابین هود را به تصویر می‌کشد، در کنار شان کانری نقش‌آفرینی کرد.
جملات آدری هپبورن
لحظات سختی داشته‌ام، اما همیشه، آخر هر سختی یک جایزه هم گرفتم
یادتان باشد اگر به دستی برای کمک نیاز داشتید در انتهای بازویتان قرار دارد.
همین جور که دارید پیرتر می‌شوید یادتان باشد که یک دست دیگر هم دارید: یکی برای اینکه به خودتان کمک کنید و دومی برای کمک به دیگران.
هر چیزی یاد گرفتم، از فیلم دیدن بوده‌است.
به اعتقاد من، زنان شاد، زیباترین زن‌ها هستند.
به باور من، فردا روز دیگری ست … من به معجزه اعتقاد دارم.
هیچ چیز غیر ممکنی وجود ندارد، خود واژه می‌گوید من ممکن هستم.
زیبایی یک زن به لباس‌هایی که می‌پوشد، نیست. زیبایی زن باید در چشمانش دیده شود، آنجا که منزلگاه عشق و مسیر رسیدن به قلب اوست.
دیگر فعالیت‌ها
آدری هپبورن از اوایل دهه ۱۹۷۰ که هنوز جوان و پرآوازه بود، هرچه کمتر به کار در سینما و بیشتر به فعالیت‌های نیکوکارانه پرداخت. در ماه مارس سال ۱۹۸۸ سازمان یونسکو آدری هپبورن را به عنوان فرستاده ویژه برای یاری به کودکان فقیر و گرسنه تعیین کرد. او بارها به مناطق بحرانی و قحطی‌زده آفریقا سفر کرد تا اندکی از رنج محرومان بکاهد.
آدری هپبورن در عرصه مدل مو و به ویژه مد لباس نیز الگوی بسیاری از دختران و زنان بود. درخور توجه آنکه طراحی و دوخت لباس‌های او در فیلم‌ها را همواره ژیوانشی، طراح پرآوازه مد، برعهده داشت. لباسی که هپبورن در ابتدای فیلم صبحانه در تیفانی بر تن دارد، در سال ۲۰۰۶ در حراج کریستی به مبلغ ۶۹۲ هزار دلار به فروش رفت.
از سال ۱۹۸۳ تا پایان زندگی‌اش سفیر یونیسف بود و مدال آزادی ریاست جمهوری را به سبب کمک‌های خیرخواهانه‌اش دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۹، بنیاد فیلم آمریکا (American Film Institute)، وی را سومین ستاره بزرگ بازیگران زن در همه دوران معرفی کرد.
پیتر باگدانویچ فیلمساز شهیر آمریکایی او را آخرین معصوم سینما می‌داند.
زندگی خصوصی
آدری هپبورن در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ با مل فرر ازدواج کرد. این ازدواج نزدیک به پانزده سال به طول انجامید. آدری هپبورن و مل فرر در سال ۱۹۶۰ از این ازدواج صاحب فرزندی به نام «شان» شدند. وی در ۵ دسامبر ۱۹۶۸ از مل طلاق گرفت. در ۱۸ ژانویه ۱۹۶۹ با آندره دوتی ازدواج نمود و در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۲ از وی جدا شد. وی از ازدواج دوم خویش نیز صاحب یک فرزند پسر به نام «لوکا» (زاده ۱۹۷۰) شد.
درگذشت
آدری هپبورن در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۳ در اثر ابتلاء به بیماری بسسیار نادر سرطان آپاندیس در سن ۶۳ سالگی در تولوشنا، وو، سوئیس درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
جوایز
+ فهرست جوایز آدری هپبورن
جایزه
برنده
نامزدی‌ها
جایزه اسکار
جایزه بفتا
جایزه امی
جایزه گلدن گلوب
جایزه گرمی
جایزه انجمن بازیگران فیلم
جایزه تونی
در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰، یکی از بازیگران مطرح نقش اول زن در هالیوود بود و چهار بار نامزد اسکار شد.
برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن بخاطر فیلم تعطیلات در رم (۱۹۵۴)
برنده جایزه بشردوستانه ژان هرشولت (۱۹۹۴)
برنده جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن بخاطر فیلم تعطیلات در رم (۱۹۵۴)
برنده جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن بخاطر فیلم داستان راهبه (۱۹۵۹)
برنده جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن بخاطر فیلم معما (۱۹۶۵)
برنده جایزه امی (۱۹۹۳)
برنده جایزه هنریتا برای World Film Favorite – Female (۱۹۵۵)
برنده جایزه گلدن گلوب سیسیل ب دومیل (۱۹۹۰)
برنده جایزه گرمی در سال (۱۹۵۳)
برنده حلقه منتقدان فیلم نیویورک بهترین بازیگر زن بخاطر فیلم داستان راهبه (۱۹۵۹)
برنده حلقه منتقدان فیلم نیویورک بهترین بازیگر زن بخاطر فیلم تعطیلات در رم (۱۹۵۳)
برنده جایزه انجمن بازیگران فیلم در سال (۱۹۹۳)
برنده جایزه تونی (۱۹۵۴)
برنده جایزه تونی ویژه (۱۹۶۸)
برنده جشنواره فیلم سن‌سباستین برای بهترین بازیگر زن بخاطر فیلم داستان راهبه (۱۹۵۹)
فیلم‌شناسی
فیلم
سال
نقش
توضیحات
منابع
هلندی در هفت جلسه
۱۹۴۸
Stewardess
بی‌بندوبار
۱۹۵۱
Hotel receptionist
Uncredited
داستان همسران جوان
۱۹۵۱
خنده در بهشت
۱۹۵۱
Cigarette girl
تبهکاران لاوندر هیل
۱۹۵۱
Chiquita
مردم مرموز
۱۹۵۲
کودک مونت کارلو
۱۹۵۲
Melissa Farrell (French version)
تعطیلات در رم
۱۹۵۳
Princess Ann
سابرینا
۱۹۵۴
UK: Sabrina Fair
جنگ و صلح
۱۹۵۶
عشق در بعدازظهر
۱۹۵۷
مضحک‌روی
۱۹۵۷
عمارت‌های سبز
۱۹۵۹
Rima
داستان راهبه
۱۹۵۹
نابخشوده
۱۹۶۰
صبحانه در تیفانی
۱۹۶۱
ساعت بچه‌ها
۱۹۶۱
معما
۱۹۶۳
پاریس در تب و تاب
۱۹۶۴
بانوی زیبای من
۱۹۶۴
چگونه یک میلیون بدزدیم
۱۹۶۶
دو همسفر
۱۹۶۷
تا تاریکی صبر کن
۱۹۶۷
رابین و ماریان
۱۹۷۶
وراثت
۱۹۷۹
آنها همه می‌خندیدند
۱۹۸۱
همیشه
۱۹۸۹
Hap