باشگاه فوتبال اینتر میلان

نقشه کشور ایتالیا، قسمتی که با قرمز پررنگ مشخص شده‌است شهر میلان می‌باشد، باشگاه فوتبال اینتر در ۹ مارس ۱۹۰۸ در این شهر تاسیس شد.
جوزپه مئاتزا ورزشگاه خانگی باشگاه اینتر میلان
باشگاه فوتبال اینترناتسیوناله میلانو ( ) که معمولا با عنوان اینتر میلان یا اینتر شناخه می‌شود، یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در شهر میلان، ایتالیا است. این باشگاه در ۹ مارس سال ۱۹۰۸ میلادی به وسیله گروهی شامل پانزده نفر (جورجیو موجیانی، بوسارد، لانا، برتولونی، دالما، انریکو هینترمن، آرتورو هینترمن، کارلو هینترمن، پیترو دلورو، هوگو ریتمن، هانس ریتمن، وئلکل، مانر، وایپف و کارلو آردوسی) که اعتقاد به استفاده از بازیکنان خارجی داشتند، تاسیس شده‌است.
باشگاه اینتر میلان دارای افتخارات متعددی همچون ۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا
(دوبار به صورت متوالی در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ و دیگری در سال ۲۰۱۰)، ۳ قهرمانی در جام یوفا، ۱۸ قهرمانی در سری آ ایتالیا، ۷ قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا
، ۵ قهرمانی در سوپرجام فوتبال ایتالیا، ۲ قهرمانی جام بین قاره‌ای (فوتبال) و ۱ قهرمانی در جام باشگاه‌های فوتبال جهان را در کارنامه دارد و با کسب ۳۹ جام نهمین تیم پرافتخار در اروپا است. این باشگاه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، پنج عنوان لیگ به صورت متوالی به دست آورد.
ورزشگاه خانگی تیم اینتر میلان جوزپه مه آتزا (سن سیرو) نام دارد که با گنجایش ۸۰،۰۱۸ نفری یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های ایتالیا و اروپا است. در سال ۱۹۷۲ جوزپه مه آتزا (برترین گلزن تاریخ باشگاه اینتر میلان) در گذشت. از آن پس شهرداری میلان نام این ورزشگاه را به جوزپه مه آتزا تغییر داد. اینتر این استادیوم را با تیم میلان مشترکا استفاده می‌کند. آث میلان بزرگترین رقیب اینتر است و رقابت این دو تیم شهرآورد دلا مادونینا نام دارد که یکی از مهم‌ترین شهرآوردهای فوتبالی در جهان است. باشگاه اینتر از اعضای بنیانگذار گروه ۱۴ است که پس از فروپاشی توسط اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا جایگزین شد. از سال ۲۰۱۰، اینتر دومین تیم پر طرفداردر ایتالیا و ششمین تیم پر طرفداردر اروپا است. همچنین یکی از ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال در ایتالیا و جهان است.
اطلاعات اصلی باشگاه
جووانی پارامیتیونی اولین رئیس باشگاه اینتر
نام کامل باشگاه: باشگاه فوتبال اینترنازیوناله میلانو ایتالیا
تاسیس: ۹ مارس ۱۹۰۸ (۱۱۰ سال پیش)
موسس باشگاه: -
ورزشگاه: ورزشگاه جوزپه مئاتزا
کمپ تمرینی: آپیانو جنتیله
نام سابق: آمبروزیانا اینتر
مالک‌ها: گروه سانینگ (۷۰ درصد) -اریک توهیر(۳۰ درصد)
نایب رئیس: خاویر زانتی
مدیرعامل: اریک توهیر
سرمربی: لوچانو اسپالتی
دستیار:مارکو دومنیچ
مربی دروازه‌بانان:آدریانو بونااییوتی
مدیر ورزشی: پیرو آسیلیو
اسپانسر اصلی:شرکت تایرسازی ایتالیایی پیرلی
تولیدکننده و طراح لباس:نایکی
اولین قهرمانی در ایتالیا: ۱۹۱۰
قهرمانی در سری آ: ۱۸ دوره
اولین قهرمانی در سری آ: ۱۹۳۰(اولین دوره برگزاری سری آ)
قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا: ۳ دوره
تاریخچه
اولین قهرمانی باشگاه در فصل ۱۹۰۹–۱۹۱۰
Questa notte splendida darà i colori al nostro "
stemma: il nero e lazzurro sullo sfondo doro delle
stelle. Si chiamerà Internazionale, perchè noi siamo
".fratelli del mondo
9 March 1908, Milan
ترجمه :"این شب زیبا رنگ را به کت و شلوارهای ما می‌دهد:
سیاه و آبی در پس زمینه‌های طلایی ستارگان،
آن بین‌المللی نامیده می‌شود، زیرا ما برادران در جهان هستیم."
۹ مارس ۱۹۰۸,میلان
چگونگی تاسیس باشگاه
سال ۱۸۹۹ در شهر میلان باشگاه کریکت و فوتبال میلان تاسیس شد. این تیم تا سال ۱۹۰۸ توانست سه بار قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرد. در این سال، بین سران اصلی باشگاه بر سر استفاده از بازیکنان خارجی اختلاف افتاد تا اینکه طی یک جلسه رسمی، گروهی که اعتقاد به استفاده از بازیکنان خارجی داشتند از این باشگاه جدا شده و نام اینترنازیوناله (به معنای بین‌المللی) را برای باشگاه خود انتخاب کردند. سیاست اصلی باشگاه از همان ابتدا مبارزه با نژادپرستی بود. تیم اینتر ناتسیوناله برای قهرمانی در لیگ ایتالیا تنها ۲ سال صبر کرد و در سال ۱۹۱۰ اولین قهرمانی این باشگاه به ثبت رسید.
کاپیتان و مربی تیم در اولین قهرمانی در سال ۱۹۱۰ ویرجیلیو فوساتی بود که بعدها در جنگ جهانی اول هنگام خدمت در ارتش ایتالیا کشته شد.
روزهای پر فراز و نشیب اینتر
سالهای آغازین برای اینتر بسیار موفق بود. تیم دیگر شهر میلان (آث میلان)، پس از جدایی اینتری‌ها افت وحشتناکی کرد و بیش از ۴۰ سال در حسرت قهرمانی ایتالیا بود تا اینتر چند دهه بدون مزاحمت تیم اول شهر میلان باشد. اما اینتر نیز پس از کسب قهرمانی دوم در سال ۱۹۲۰ دچار افت شد و تا اواخر دهه بیست از کورس قهرمانی دور بود.
ظهور جوزپه مه آتزا
جوزپه مه آتزا
سال ۱۹۲۷ ستاره‌ای به نام جوزپه مئاتزا در میلان متولد شد. اینتر با اتکا به این فوق ستاره خود دوباره به اوج بازگشت و توانست بار دیگر قهرمانی ایتالیا را از آن خود کند. مه آتزا توانست در اولین دوره برگزاری لیگ کشور ایتالیا با نام سری آ، قهرمانی را به اینتر هدیه کند و خود با زدن ۳۱ گل آقای گل اولین دوره سری آ شود. مه آتزا بین سالهای ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۶ توانست ۴ بار آقای گلی کشور ایتالیا را بدست آورد. همچنین در دو جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا و جام جهانی ۱۹۳۸ فرانسه، جوزپه مه آتزا یکی از ارکان اصلی قهرمانی ایتالیا بود. او در جام جهانی ۱۹۳۴ بهترین بازیکن جام شد و در جام جهانی ۱۹۳۸ بازوبند کاپیتانی آتزوری‌ها را بر بازو بست. این بازیکن در سالهای آخر بازیگری خود از اینتر جدا شد و بازی در چند تیم دیگر ایتالیا را هم تجربه کرد ولی در سال آخر دوران بازی خود به اینتر بازگشت تا با پیراهن این تیم از دنیای فوتبال خداحافظی کند. جوزپه مه آتزا در ۴۰۸ بازی ۲۸۸ گل برای اینتر زد و بعد از گذشت چند دهه هنوز بهترین گلزن اینتر و چهارمین گلزن برتر تاریخ لیگ ایتالیاست. او در مقاطع مختلفی سرمربیگری اینتر را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۹ پس از مرگش، شهرداری میلان نام بزرگترین ورزشگاه کشور ایتالیا را از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر داد.
دهه چهل و آغاز دهه پنجاه
اینتر بین سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ همیشه یکی از مدعیان قهرمانی سری آ بود اما معمولا در رتبه‌های دوم و سوم قرار می‌گرفت و نمی‌توانست به قهرمانی برسد. تا اینکه در سال ۱۹۵۲ آلفردو فونی به عنوان سرمربی اینتر برگزیده شد و با متحول کردن تیم توانست اینتر را به قدرت اول ایتالیا تبدیل کند. او در همان دو سال اول حضور خود دو بار اینتر را صاحب اسکودتو کرد و نتایج جالبی را با اینتر رقم زد. اینتر در بسیاری از مسابقات با اختلاف گل فراوان پیروز می‌شد که از بین آن‌ها می‌توان به پیروزی ۶–۰ مقابل یوونتوس اشاره کرد. دوران نسبتا کوتاه فونی با موفقیت‌های چشمگیری برای اینتر همراه بود.
دوران طلایی
ترکیب تیم اینتر در سال ۱۹۶۵
آنجلو موراتی
در سال ۱۹۵۵، آنجلو موراتی که از افراد سرشناس ایتالیا بود اینتر را خریداری کرد و ریاست این تیم را بر عهده گرفت. حضور موراتی در اینتر با پایان دوران آلفردو فونی همراه بود. موراتی در ابتدای حضور خود چند مربی عوض کرد تا سرانجام تصمیم گرفت هدایت باشگاه را به یک تئوریسین آرژانتینی به نام هلنیو هرارا بسپارد. هرارا در سال ۱۹۶۰ اینتر را تحویل گرفت و شروع به ساختن تیمی جوان و منسجم کرد. تیم او سال اول در رتبه سوم ایتالیا ایستاد، سال دوم نایب قهرمان شد و در سال سوم اسکودتو رو بدست آورد تا تفکراتش به بار بنشیند. پس از اولین قهرمانی در سری آ، اینتر سال بعد جام باشگاه‌های اروپا را به دست آورد. فصل بعد هم هرارا برترین سال تاریخ اینتر را رقم زد و تمامی جامهای ممکن را به ارمغان آورد. در آن سال اینتر قهرمان اسکودتو، جام باشگاه‌های اروپا و جام بین قاره‌ای شد. در سال ۱۹۶۶ هم اینتر با هرارا به دهمین اسکودتو خود رسید. در کشور ایتالیا هر تیمی ۱۰ بار قهرمان لیگ داخلی کشور شود یک ستاره به پیراهن خود اضافه می‌کند. اینتر در سال‌های طلایی با بازیکنانی نظیر فاکتی، مازولا، سوارز و کورسو بر بام ایتالیا و اروپا قرار گرفت و دهه شصت میلادی به عنوان بهترین دوران این باشگاه ثبت شد. اینتر در آن سال‌ها ۳ اسکودتو و ۴ جام بین‌المللی را بدست آورد و به اینتر هرارا لقب اینتر بزرگ (Grande Inter) داده شد. دوران طلایی هرارا دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۸ با جدایی آنجلو موراتی پایان پذیرفت.
پاتزا اینتر (اینتر دیوانه)
تیم اینتر فصل ۷۱–۱۹۷۰
ترکیب اینتر قهرمان فصل ۱۹۸۹ سری آ
سال ۱۹۷۰ اینتر به نایب قهرمانی ایتالیا دست یافت، ولی فصل ۱۹۷۰–۱۹۷۱ برای اینتر وحشتناک آغاز شد. شکست‌های پیاپی ابتدای فصل و بازی‌های کابوس وار اینتر باعث شد هوادارن این تیم نگران سقوط به دسته پائین‌تر باشند. اما ورق برگشت و اینتر بردهای خود را آغاز کرد. در پایان فصل، اینتر قهرمانی لیگ را بدست آورد و لقب پاتزا اینتر به این تیم داده شد.
پس از آن سال بار دیگر اینتر دوران بسیار پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت، تا اینکه جووانی تراپاتونی به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد. تراپاتونی با داشتن بازیکنانی همچون لوتار ماتئوس، جوزپه برگومی، آندریاس برمه، والتر زنگا و نیکولا برتی توانست سال ۱۹۸۹ با ۵۸ امتیاز (در آن دوران هر برد ۲ امتیازی بود) قهرمان سری آ شود. قهرمانی که تا سال ۲۰۰۷، بهترین قهرمانی ادوار سری آ محسوب می‌شد. یک سال بعد هم تیم ملی آلمان با بازیکنان اینتری خود یعنی لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن و آندریاس برمه توانست یاران مارادونا را فینال جام جهانی شکست دهد و قهرمان جهان شود. در آن بازی‌ها لوتار ماتئوس کاپیتان و موثرترین بازیکن تیم ملی آلمان در جام جهانی بود. همان سال فیفا تصمیم گرفت هر سال بازیکن سال فوتبال جهان را انتخاب کند. لوتار ماتئوس اولین کسی بود که جایزه بهترین بازیکن سال جهان را از آن خود کرد.
سالهای سیاه اینتر
اسکودتوی سیزدهم برای اینتر نحس بود. پس از قهرمانی در سال ۱۹۸۹، اینتر تا سالیان زیادی نتوانست قهرمانی سری آ را بدست آورد. بدترین دوران اینتر طی این سال‌ها رقم خورد و اینتر در سال ۱۹۹۳–۱۹۹۴ با کسب عنوان سیزدهم در سری آ، بدترین رتبه تاریخ خود را بدست آورد و فقط ۱ امتیاز تا سقوط به دسته پایین‌تر فاصله داشت. البته اینتر در دهه ۹۰ سه بار جام یوفا را بدست آورد، ولی کسب این جام نمی‌توانست طرفداران اینتر را راضی نگه دارد. ماسیمو موراتی فرزند آنجلو موراتی پر افتخارترین رئیس اینتر، باشگاه را خریداری کرد و سعی داشت با جمع کردن انبوهی از ستارگان دنیای فوتبال نظیر رونالدو، ویری، باجو، زامورانو، باتیستوتا، تولدو، بلان و کاناوارو اینتر را به دوران با شکوه خود بازگرداند. اما تیم موراتی هم با وجود اینکه دو بار تا آستانه قهرمانی پیش رفت در فتح اسکودتو ناکام بود. نراتزوری‌ها اعتقاد داشتند دلیل این ناکامی، حمایت داوران ایتالیایی از یوونتوس و دیگر حریفان پرنفوذ آن‌هاست. یکی از پرحاشیه‌ترین داوری‌های ایتالیا در سال ۱۹۹۸ و در مصاف اینتر و یوونتوس رخ داد که داور مسابقه خطای پنالتی ایولیانو مدافع یوونتوس روی رونالدو را نگرفت و باعث پیروزی و در نهایت قهرمانی تیم تورینی شد. در سال ۲۰۰۲ هم اینتری‌ها اعتقاد داشتند داوران ایتالیایی در هفته‌های پایانی شرایط ناکامی اینتر و قهرمانی یوونتوس را محیا کرده‌اند. این وضعیت، تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت.
شروعی دوباره
پس از پایان سال ۲۰۰۶، دادگاه ایتالیا که ۲ سال به صورت مخفی مکالمات سران باشگاه‌های سری آ را ضبط می‌کرد به تحقیق در مورد فساد و تبانی در فوتبال ایتالیا پرداخت. مکالمات لوچانو موجی مدیر باشگاه یوونتوس با رئیس کمیته داوران و مدارک به دست آمده از بعضی باشگاه‌های ایتالیایی آن‌ها را به دردسر انداخت. در نهایت یوونتوس به جرم تبانی با داوران به دسته پائین‌تر سقوط کرد و ۲ قهرمانی آخر این تیم پس گرفته شد. باشگاه‌های میلان، لاتزیو و فیورنتینا هم با کسر امتیاز روبرو شدند. جدول ایتالیا در سال ۲۰۰۶ تغییر کرد و یوونتوس به انتهای جدول سقوط کرد. مدتی بعد یوفا از فدراسیون فوتبال ایتالیا خواست برای شرکت تیم‌های ایتالیایی در مسابقات فصل آینده لیگ قهرمانان، برای فصل ۰۶–۲۰۰۵ فهرمان جدیدی تعیین کند و فدراسیون فوتبال ایتالیا بر اساس جدول جدید بعد از اعمال مجازات‌ها، اینتر را به عنوان قهرمان لیگ ۰۶–۲۰۰۵ معرفی کرد.
پرواز نراتزوری
جاچینتو فاکتی
پس از پاک شدن نسبی فوتبال ایتالیا، ماسیمو موراتی که می‌خواست جا پای پدر بگذارد با کمک جاچینتو فاکتی و با مربیگری روبرتو مانچینی بار دیگر بسیاری از فوق ستاره‌های دنیای فوتبال را جمع‌آوری کرد. فاکتی همان سال درگذشت، ولی حاصل تلاش‌های او و ماسیمو موراتی قهرمانی‌های اینتر بود. ثبت رکورد ۱۷ پیروزی پیاپی و کسب ۹۷ امتیاز در یک فصل، دو رکورد ارزشمند برای اینتر به ارمغان آورد و نراتزوری‌ها توانستند با ۲۲ امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرند. یک فصل بعد هم اینتر در آستانه صد سالگی با پشت سر گذاشتن رقبا برای سومین سال پیاپی قهرمانی ایتالیا را از آن خود کرد. اینتر خود را به عنوان قدرت اول فوتبال ایتالیا مطرح کرد، اما در فتح لیگ قهرمانان اروپا ناکام بود. پس از پایان سال ۲۰۰۸ موراتی گرانقیمت‌ترین مربی جهان یعنی ژوزه مورینیو را به اینتر آورد تا شاید این مربی سرشناس، یک بار دیگر قهرمانی اروپا را برای اینتر و موراتی به ارمغان بیاورد.
دوران طلایی آقای خاص
ژوزه مورینیو در همان سال اول ورود به ایتالیا توانست اینتر را برای چهارمین بار پیاپی به قهرمانی سری آ برساند، اما در لیگ قهرمانان ناموفق بود و در مرحله یک‌هشتم نهایی با شکست برابر منچستر یونایتد از دور رقابت‌ها کنار رفت. در پایان فصل بهترین بازیکن اینتر و یکی از برترین مهاجمین جهان یعنی زلاتان ابراهیموویچ در ازای ساموئل اتوئو به همراه چهل و نه میلیون یورو از اینتر جدا شد و به بارسلونا پیوست. علاوه بر ساموئل اتوئو، اینتر با پول بدست آمده از فروش ابراهیموویچ بازیکن دیگری مثل دیگو میلیتو، وسلی اسنایدر، لوسیو، تیاگو موتا و گوران پاندف را به خدمت گرفت. عملکرد اینتر در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ فوق‌العاده بود. شاگردان مورینیو با وجود مشکلات فراوان توانستند قهرمانی لیگ ایتالیا را بدست آورند. مورینیو طی دو فصل حضور خود در ایتالیا رکورد شکست ناپذیری خود در بازی‌های خانگی را حفظ کرد و نراتزوری‌ها هرگز در مسابقات خانگی طعم شکست را نچشیدند. در رقابت‌های جام حذفی هم اینتر با شکست لیورنو، یوونتوس و فیورنتینا به فینال رسید و در بازی فینال با تک گل دیگو میلیتو از سد رم گذشت و قهرمانی جام حذفی را به افتخارات خود اضافه کرد. اما مهمترین دستاورد تیم مورینیو در لیگ قهرمانان اروپا بود. نراتزوری‌ها در مرحله یک‌هشتم نهایی چلسی، قهرمان انگلستان را در هر دو بازی رفت و برگشت مغلوب کردند. در مرحله نیمه نهایی با نتیجه ۳–۲ از سد بارسلونا قهرمان اسپانیا و مدافع عنوان قهرمانی اروپا گذشتند و در مسابقه فینال نیز با پیروزی ۲–۰ برابر بایرن مونیخ قهرمان آلمان بار دیگر بر بام اروپا ایستادند. اینتر ۲۰۱۰–۲۰۰۹ با کسب هر سه قهرمانی ممکن، اولین تیم ایتالیایی لقب گرفت که توانست سه‌گانه (Treble) کند. پس از پایان فصل ژوزه مورینیو از اینتر جدا شد و رافائل بنیتز سرمربی اسبق لیورپول جای او را بر روی نیمکت اینتر پر کرد. بنیتز اولین جام خود را را با پیروزی ۱–۳ اینتر در برابر رم بدست آورد، هر چند در کسب سوپر جام اروپا ناکام ماند و بخاطر نتایج ضعیف خیلی زود از اینتر اخراج شد و لئوناردو به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد.
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۰
ترکیب دو تیم اینتر و بایرن در شروع بازی فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۰
دیدار پایانی این مسابقات معتبر به قضاوت " هاوارد وب " از انگلیس در ورزشگاه "سانتیاگو برنابئو "شهر مادرید برگزار شد که طی آن تیم اینتر با ارائه یک بازی حساب شده برابر حریف خود به پیروزی دو برصفر رسید. اینترمیلان و بایرن مونیخ پیش از رسیدن به فینال لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا فاتح لیگ و جام حذفی ایتالیا و المان شده بودند. مورینیو که با چلسی هرگز حضور در فینال را تجربه نکرد، در دومین فصل حضورش در اینتر به فینال لیگ قهرمانان رسید. او در فینال باید مقابل استاد سابقش، لوئیس فن خال قرار می‌گرفت که بار دیگر بایرن را به تیم اول بوندس لیگا تبدیل کرده بود. هر دو تیم با قهرمانی در لیگ و جام حذفی به دنبال تکمیل سه‌گانه‌شان بودند و در نهایت این اینتر بود که با درخشش دیه گو میلیتو، بهترین بازیکن فصل لیگ قهرمانان، جام قهرمانی را بالای سر برد.
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۰
ترکیب دو تیم در این مسابقه:
بایرن:بوت، لام، فن بویتن، باداشتوبر، فن بومل، شوآن اشتایگر، آلتین توپ، مولر، اولیچ
اینتر: سزار، مایکون، لوسیو، ساموئل، زانتی، چیوو، کامبیاسو، اسنایدر، اتوئو، میلیتو، پاندف
بحران مالی و فروش باشگاه
رافائل بنیتز
انتخاب بنیتز، آغاز مسیری بود که خیلی زود اینتر را از جمع مدعیان قهرمانی ایتالیا دور کرد. اینتر طی دو فصل، از ۵ مربی مختلف استفاده کرد و همه آن‌ها بعد از مدت کوتاهی اخراج شدند. اینتر بخاطر قانون فیرپلی مالی و نداشتن منابع مناسب مالی مجبور به فروش ستاره‌های خود شد و ساموئل اتوئو، وسلی اسنایدر، ژولیو سزار، لوسیو، مایکون، تیاگو موتا و گوران پاندف بخاطر حقوق بالایشان این تیم را ترک کردند. از بین ۵ مربی که در این مدت روی نیمکت اینتر نشستند بجز رافائل بنیتز، هیچ‌کدام سابقه قهرمانی در سطح اول اروپا را نداشتند. اینتر در سال ۲۰۱۱ دوم شد، سال ۲۰۱۲ در جایگاه ششم قرار گرفت و سال ۲۰۱۳ در رده نهم ایستاد. در نهایت اعتراضات هواداران تیفوسی اینتر ملقب به کوروا نورد باعث شد ماسیمو موراتی برای خروج اینتر از شرایط بحرانی تصمیم به فروش باشگاه بگیرد. ۱۵ اکتبر سال ۲۰۱۳ اریک توهیر سرمایه‌دار اندونزیایی و مالک باشگاه فیلادلفیا سونتی سیکسرز در لیگ ان بی‌ای و دی‌سی یونایتد در لیگ فوتبال ام‌ال اس آمریکا، هفتاد درصد سهام اینتر را با پرداخت بیش از ۵۰۰ میلیون دلار خرید تا دوران مالکیت ۱۸ ساله موراتی در اینتر به پایان برسد. یک ماه بعد یعنی ۱۵ نوامبر، توهیر به عنوان مدیرعامل اینتر جای موراتی را روی صندلی ریاست این باشگاه گرفت. البته هم‌اکنون مالک اصلی اینتر شرکت سانینگ چین به مدیریت استیون ژانگ هست که قسمت عمده سهام توهیر را خریدند و با اهداف بلند پروازانه سعی به برگرداندن اینتر به جمع مدعیان دارند.
آمار و رکوردهای باشگاه
آمار و رکوردهای باشگاه
تنها تیم سری آ که فاتح سه‌گانه شده‌است. (فصل ۲۰۱۰)
اینتر اولین تیم ایتالیایی است که دو بار به صورت متوالی فاتح جام باشگاه‌های اروپا شده (فصل ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵)
اینتر آخرین تیم ایتالیایی است که فاتح لیگ قهرمانان شده. (فصل ۲۰۱۰)
تنها تیم سری آ که به سری ب سقوط نکرده‌است. (با ۸۴ فصل حضور)
در زمان ۱۸ تیمی بودن و۲ امتیاز برای هر پیروزی اینترمیلان در فصل ۱۹۸۸–۸۹ با ۵۹ امتیاز رکورد تاریخی ثبت کرد.
در زمان ۲۰ تیمی بودن و۳ امتیاز برای هر بازی اینترمیلان در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ با ۹۷ امتیاز رکورد زد.
اینترمیلان رکورد تاریخی ۱۷ برد پیاپی در کالچو که در لیگ‌های دیگر هم غیرقابل تکرار بوده را با مانچینی در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ تکرار کرد.
پس از یوونتوس اینتر دارای بیشترین پیروزی در یک فصل است. (فصل ۲۰۰۶/۲۰۰۷ با ۳۰ پیروزی)
اینتر اولین تیمی است که قهرمان سری آ شده. ۱۹۳۰(اولین دوره برگزاری سری آ)
اینتر در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۴ به عنوان اولین تیم ایتالیایی تاریخ، جام قهرمانی بین قاره‌ای را بالای سر برد.
بهترین باشگاه فوتبال اروپا در سال به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (سال ۱۹۹۸ و ۲۰۱۰)
موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا با رتبه دوازدهم
خاویر زانتی رکورد داران بیشترین بازی با پیراهن اینتر (۸۴۵) است. پس از زانتی جوزپه برگومی و جاچینتو فاکتی به ترتیب با (۷۵۸) و (۶۳۴) بازی رکورد دار هستند.
برترین گلزن تاریخ باشگاه جوزپه مه آتزا با ۲۸۴ گل است. همچنین آلساندرو آلتوبلی با ۲۰۹ گل و روبرتو بونینسنیا با ۱۷۱ گل در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند.
ترکیب تیم اول
شماره
نام بازیکن
ملیت
تاریخ تولد (سن)
دروازه‌بان‌ها
۱
سمیر هاندانوویچ
۲۷
دانیله پادلی
۴۶
توماسو برنی
دفاع‌ها
۶
استفان د فرای
۱۳
آندریا رانوکیا (کاپیتان دوم)
۱۸
کوادوو آساموا
۲۵
میراندا
۲
شیمه ورسایکو
۲۹
دالبرت
۳۳
دنیلو دمبروزیو
۳۷
میلان اشکرینیار
هافبک‌ها
۵
روبرتو گالیاردینی
۱۵
ژوآئو ماریو
۸
ماتیاس وسینو
۱۴
رجا ناینگولان
۲۰
بورخا والرو
۷۷
مارسلو بروزویچ
مهاجمان
۷
یان کارامو
۹
مائورو ایکاردی پیوند=کاپیتان (فوتبال)
۱۰
لوتارو مارتینس
۱۶
ماتئو پولیتانو
۴۴
ایوان پریشیچ
۸۷
آنتونیو کاندروا
۱۱
کیتا بالده
کادر فنی
لوچانو اسپالتی
پست
ملیت
مسئول
سرمربی
25px
لوچانو اسپالتی
دستیار مربی
25px
مارکو دومنیچ
رئیس تیم فیزیوتراپی
25px
جیان نیکولا بیسکیوتی
مربی دروازه‌بان‌ها
25px
آدریانو بونااییوتی
مربی بدنساز
25px
فرانکو فررینی
دستیار فنی
25px
جووانی مارسیلو
آنالیزور
25px
مایکل سالزارولو
رئیس تیم پزشکی
25px
پیرو ولپی
پزشک تیم
25px
الساندرو کورسینی
پزشک تیم
25px
الساندرو کوآگلیا
روسای باشگاه
ماسیمو موراتی
آنجلو موراتی
جاچینتو فاکتی
نام
سال
جووانی پارامیتیونی
۱۹۰۸–۱۹۰۹
اتور استرائوس
۱۹۰۹–۱۹۱۰
کارلو ده مدیکی
۱۹۱۰–۱۹۱۲
امیلیو هیرزل
۱۹۱۲–۱۹۱۴
لوئیجی هانسبچر
۱۹۱۴
جوزپه ویسکونتی دی مادرونه
۱۹۱۴–۱۹۱۹
جورجیو هالس
۱۹۱۹–۱۹۲۰
فرانچسکو مائورو
۱۹۲۰–۱۹۲۳
انریکو اولیوتی
۱۹۲۳–۱۹۲۶
سناتور بورلتی
۱۹۲۶–۱۹۲۹
ارنستو توراسیو
۱۹۲۹–۱۹۳۰
اورسته سیمونوتی
۱۹۳۰–۱۹۳۲
فردیناندو پوتزانی
۱۹۳۲–۱۹۴۲
کارلوس ماسرونی
۱۹۴۲–۱۹۵۵
آنجلو موراتی
۱۹۵۵–۱۹۶۸
ایوانوئه فرایزولی
۱۹۶۸–۱۹۸۴
ارنستو پلگرینی
۱۹۸۴–۱۹۹۵
ماسیمو موراتی
۱۹۹۵–۲۰۰۴
جاچینتو فاکتی
۲۰۰۴–۲۰۰۶
ماسیمو موراتی
۲۰۰۶–۲۰۱۳
اریک توهیر
تا کنون-۲۰۱۳
لیست روسای باشگاه اینتر بر پایه جام‌های کسب شده
پر افتخارترین روسای باشگاه اینتر به ترتیب عبارت اند از:۱-ماسیمو موراتی(۱۱ جام) ۲-آنجلو موراتی(۷ جام) ۳-جاچینتو فاکتی(۵ جام)
نام
سری آ
کوپا ایتالیا
سوپر جام ایتالیا
لیگ قهرمانان اروپا
جام یوفا
جام بین قاره‌ای
جام باشگاه‌های فوتبال جهان
مجموع
کارلو ده مدیکی
۱
۱
جورجیو هالس
۱
۱
ارسته سیمونوتی
۱
۱
فردیناندو پوزانی
۲
۱
۳
کارلو ماسرونی
۲
۲
۳
۲
۲
۷
ایوانوئه فرایزولی
۲
۲
۴
ارنستو پلگرینی
۱
۱
۲
۴
۴
۲
۲
۱
۱
۱
۱۱
۱
۲
۲
۵
مجموع
۱۸
۷
۵
۳
۳
۲
۱
۳۹
مربیان باشگاه
از آغاز به کار باشگاه اینترمیلان تا کنون، مربیان مختلفی در این تیم کار کرده‌اند. لیست زیر تمام مربیان باشگاه اینتر از ابتدا تا به حال را نشان می‌دهد :
جووانی تراپاتونی
روبرتو مانچینی
ژوزه مورینیو
هلنیو هررا
ویرجیلیو فوساتی
نام
ملیت
سال
ویرجیلیو فوساتی
۱۹۱۵–۱۹۰۹
نینو رسوگوتی فرانچسکو مائورو
۱۹۲۰–۱۹۱۹
باب اسپاتیسوود
۱۹۲۴–۱۹۲۲
پائولو شیدلر
۱۹۲۶–۱۹۲۴
آرپاد ویز
۱۹۲۸–۱۹۲۶
جوزف ویولا
۱۹۲۹–۱۹۲۸
آرپاد ویز
۱۹۳۱–۱۹۲۹
ایستوان توث
۱۹۳۲–۱۹۳۱
آرپاد ویز
۱۹۳۴–۱۹۳۲
جیولا فلدمان
۱۹۳۶–۱۹۳۴
آلبینو کارارو
۱۹۳۶
آرماندو کاستلازی
۱۹۳۸–۱۹۳۶
تونی کارگنلی
۱۹۴۰–۱۹۳۸
جیوسپه پروکتی ایتالو زامبرلتی
۱۹۴۰-۱۹۴۱
ایوو فیورنتینی
۱۹۴۲–۱۹۴۱
جووانی فراری
۱۹۴۳–۱۹۴۲
کارلو کارکانو
۱۹۴۶–۱۹۴۵
نینو نوتریزیو
۱۹۴۶
جوزپه مئاتزا
۱۹۴۸–۱۹۴۷
کارلو کارکانو
۱۹۴۸
دای آستلی
۱۹۴۸
جولیو کاپلی
۱۹۵۰–۱۹۴۹
آلدو اولیویری
۱۹۵۲–۱۹۵۰
آلفردو فونی
۱۹۵۵–۱۹۵۲
آلدو کامپاتلی
۱۹۵۵
جوزپه مئاتزا
۱۹۵۶–۱۹۵۵
آنیباله فروسی
۱۹۵۶
لوئیجی فررو
۱۹۵۷
جوزپه مئاتزا
۱۹۵۷
جسی کارور
۱۹۵۸–۱۹۵۷
جوزپه بیوگنو
۱۹۵۸
آلدو کامپاتلی
۱۹۶۰–۱۹۵۹
کامیلو آچیلی
۱۹۶۰
جولیو کاپلی
۱۹۶۰
هلنیو هررا
۱۹۶۸–۱۹۶۰
آلفردو فونی
۱۹۶۹–۱۹۶۸
هریبرتو هررا
۱۹۷۱–۱۹۶۹
جووانی اینورنیتسی
۱۹۷۳–۱۹۷۱
انه آ ماسیه رو
۱۹۷۳
هلنیو هررا
۱۹۷۳
انه آ ماسیه رو
۱۹۷۴
نام
ملیت
سال
لوییز سوارز
۱۹۷۵–۱۹۷۴
جوزپه کیاپلا
۱۹۷۷–۱۹۷۶
اجنیو برسلینی
۱۹۸۲–۱۹۷۷
رینو مارکسی
۱۹۸۳–۱۹۸۲
لویجی رادیچ
۱۹۸۳–۱۹۸۴
لاریو کاستاگنر
۱۹۸۶–۱۹۸۴
ماریو کورسو
۱۹۸۶
جووانی تراپاتونی
۱۹۹۱–۱۹۸۶
کورادو اوریکو
۱۹۹۱
لوییز سوارز
۱۹۹۲
اوسوالدو باگنولی
۱۹۹۴–۱۹۹۲
جیامپیرو مارینی
۱۹۹۴
اوتاویو بیانکی
۱۹۹۵–۱۹۹۴
لوییز سوارز
۱۹۹۵
روی هاجسون
۱۹۹۷–۱۹۹۵
لوچانو کاستلینی
۱۹۹۷
لوئیجی سیمونی
۱۹۹۸–۱۹۹۷
میرچا لوچسکو
۱۹۹۹–۱۹۹۸
لوچانو کاستلینی
۱۹۹۹
روی هاجسون
۱۹۹۹
مارچلو لیپی
25px
۲۰۰۰–۱۹۹۹
مارکو تاردلی
25px
۲۰۰۱–۲۰۰۰
هکتور کوپر
25px
۲۰۰۳–۲۰۰۱
کوررادو وردلی
25px
۲۰۰۳
آلبرتو زاکرونی
25px
۲۰۰۴–۲۰۰۳
روبرتو مانچینی
25px
۲۰۰۸–۲۰۰۴
خوزه مورینیو
25px
۲۰۱۰–۲۰۰۸
رافائل بنیتز
25px
۲۰۱۰
لئوناردو
25px
۲۰۱۱–۲۰۱۰
جیان پیرو گاسپرینی
25px
۲۰۱۱
کلودیو رانیری
25px
۲۰۱۲–۲۰۱۱
آندره آ استراماچونی
25px
۲۰۱۲–۲۰۱۳
والتر ماتزاری
25px
۲۰۱۴–۲۰۱۳
روبرتو مانچینی
25px
۲۰۱۶–۲۰۱۴
فرانک دی بوئر
25px
۲۰۱۶
استفانو پیولی
25px
۲۰۱۷–۲۰۱۶
لوچانو اسپالتی
25px
–۲۰۱۷
لیست مربیان باشگاه اینتر بر پایه جام‌های کسب شده
نام
سری آ
کوپا ایتالیا
سوپر جام ایتالیا
لیگ قهرمانان اروپا
جام یوفا
جام بین قاره‌ای
جام باشگاه‌های فوتبال جهان
مجموع
۳
۲
۲
۷
۳
۲
۲
۷
۲
۱
۱
۱
۵
۱
۲
۳
۱
۱
۱
۳
۱
۱
۲
۲
۲
۱
۱
۲
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
بازیکنان تاریخی
بازیکنان بزرگ زیادی تا امروز برای اینتر به میدان رفته‌اند. جاچینتو فاکتی، جوزپه مه آتزا، لوتار ماتئوس، رونالدو، روبرتو باجو، لوئیز سوارز، ساندرو مازولا، روبرتو کارلوس، لوئیس فیگو، خاویر زانتی، آدریانو و… تنها بخشی از این بازیکنان را تشکیل می‌دهند.
بیشترین بازی
خاویر زانتی
جوزپه مه آتزا
رکورد داران بیشترین بازی با پیراهن اینتر
شماره
نام
ملیت
تعداد بازی
۱
خاویر زانتی
25px
۸۵۸
۲
جوزپه برگومی
25px
۷۵۶
۳
جاچینتو فاکتی
25px
۶۳۴
۴
ساندرو مازولا
25px
۵۶۵
۵
جوزپه بارسی
25px
۵۵۹
۶
ماریو کورسو
25px
۵۰۳
۷
والتر زنگا
25px
۴۷۳
۸
تارچسیو بورنییک
25px
۴۶۷
۹
آلساندرو آلتوبلی
25px
۴۶۶
۱۰
ایوان کوردوبا
25px
۴۵۴
برترین گلزنان
برترین گلزنان تاریخ باشگاه
شماره
نام
ملیت
تعداد گل
۱
جوزپه مه آتزا
25px
۲۸۴
۲
آلساندرو آلتوبلی
25px
۲۰۹
۳
روبرتو بونینسنیا
25px
۱۷۱
۴
ساندرو مازولا
25px
۱۶۱
۵
لویجی چونینیIII
25px
۱۵۸
۶
بنیتو لورنزی
25px
۱۴۳
۷
ایستوان نیرز
25px
۱۳۳
۸
کریستین ویری
25px
۱۲۳
۹
مائورو ایکاردی
25px
۱۰۷
۱۰
ارمانو آئبی
25px
۱۰۶
۱۱
ماریو کورسو
25px
۹۴
۱۲
آتیلیو دماریا
25px
۸۶
۱۳
آلدو سرنا
25px
۷۹
۱۴
لئوپولدو کونتی
25px
۷۵
۱۵
جاچینتو فاکتی
25px
۷۵
۱۶
خولیو کروز
25px
۷۵
۱۷
دیگو میلیتو
25px
۷۵
۱۸
آدریانو
25px
۷۴
ورزشگاه‌های باشگاه اینتر میلان
ورزشگاه‌های سابق
سیویکا آرنا (۱۹۴۰)
اولین محل برگزاری بازی‌های اینتر، سالهای ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۳، در ورزشگاه کامپو اسپورتیوو در ویا ریپا تیسینسه بود.
از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۰ ورزشگاه کمپو گلدونی و از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۷ سیویکا آرنا محل برگزاری بازی‌های اینتر میلان بود.
ورزشگاه جوزپه مه آتزا
ورزشگاه جوزپه مه آتزا شهر میلان، بزرگترین ورزشگاه این کشور و یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های اروپاست. در سال ۱۹۲۵ شهرداری میلان شروع ساخت این ورزشگاه را آغاز کرد و کار ساخت آن یک سال به طول انجامید. گنجایش ابتدایی این ورزشگاه ۷۰ هزار نفر بود و سن سیرو نام داشت. تیم‌های اینتر میلان و آث میلان از همان ابتدا اجاره‌نشین این ورزشگاه بودند و بازی‌های خود را در آنجا برگزار می‌کردند. در سال ۱۹۷۲ برترین گلزن تاریخ باشگاه اینتر میلان یعنی جوزپه مه آتزا درگذشت. شهرداری میلان برای تجلیل از این ستاره ورزشگاه سن سیرو را به ورزشگاه جوزپه مه آتزا تغییر نام داد. در سال ۱۹۸۹ این ورزشگاه برای نوسازی مدت کوتاهی تعطیل شد و پس از بازگشایی ظرفیت آن به حدود ۸۳ هزار نفر رسید. بیشتر بازی‌های تیم ملی ایتالیا در همین ورزشگاه برگزار می‌شود.
یوفا به تمامی ورزشگاه‌های اروپا بر اساس کیفیت آن‌ها امتیاز می‌دهد. ورزشگاه جوزپه مه آتزا نمره ۵ از ۵ را دریافت کرده‌است.
فینال لیگ قهرمانان اروپا در ورزشگاه جوزپه مه آتزا
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۶ () دیدار نهایی شصت و یکمین دوره مسابقات لیگ قهرمانان اروپا در فصل لیگ قهرمانان اروپا ۱۶–۲۰۱۵ است. این مسابقه در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۶ میلادی در ورزشگاه جوزپه مه آتزا، شهر میلان مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید برگزار شد و در نهایت تیم فوتبال رئال مادرید در ضربات پنالتی موفق شد با نتیجه ۵ بر ۳ تیم فوتبال اتلتیکو مادرید را شکست دهد و یازدهمین بار به عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا برسد.
تصویر پانوراما از جوزپه مه آتزا
تیفوسی‌های اینتر
طرفداران اینتر
در سال ۱۹۶۹، اولین گروه رسمی تیفوسیهای اینتر به نام پسران سن سیرو (Boys San) شکل گرفت. هواداران تیفوسی اینتر درضلع شمالی ورزشگاه جوزپه مه آتزا و هواداران میلان در ضلع جنوبی این ورزشگاه مستقر می‌شوند. به همین دلیل به تیفوسی‌های اینتر را با نام کوروا نورد یعنی ضلع شمالی ورزشگاه می‌شناسند. در تمامی بازی‌های اینتر، این گروه به ورزشگاه می‌روند و از تیمشان حمایت می‌کنند. اینتر هر سال در زمینه تعداد تماشاگران معمولا رتبه اول یا دوم را در ایتالیا بدست می‌آورد.
کمپ آپیانو جنتیله
کمپ ورزشی آپیانو جنتیله در دهکده آپیانو جنتیله واقع شده‌است. این کمپ به صورت اختصاصی به باشگاه اینتر تعلق دارد. دهکده آپیانو جنتیله شامل چندین زمین تمرین، باشگاه بدنسازی، اتاق ویژه کنفرانس مطبوعاتی و سالن سر پوشیده ورزشی می‌باشد.
هواداران و رقیبان سنتی
از لحاظ تاریخی، بزرگترین بخش طرفداران اینتر از، طبقه متوسط بورژوازی میلان بود، در حالی که طرفداران میلان به‌طور معمول طبقه کارگر بودند. طبق یک تحقیق در ماه اوت ۲۰۰۷ توسط روزنامه ایتالیایی لا رپوبلیکا، اینتر یکی از محبوب‌ترین باشگاه‌های ایتالیا است.
شهرآورد دلا مادونینا :
شهرآورد دلا مادونینا () یا شهرآورد میلان () مسابقه فوتبال بین دو باشگاه برجسته شهر میلان یعنی آ.ث. میلان و اینتر میلان می‌باشد.
این دو تیم اولین بار در تاریخ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۸ در مقابل یکدیگر قرار گرفتند که در آن بازی تیم آ.ث. میلان با نتیجه دو بر یک تیم اینتر میلان را شکست داد. اولین دیدار رسمی این دو تیم در تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۹۰۹ برگزار شد که با برتری سه بر دو تیم آ.ث. میلان همراه بود.
این شهرآورد به افتخار تندیس مادونینا، مجسمه زرین و نمادین مریم مقدس در بالای کلیسای جامع میلان، که یکی از نمادهای شهر میلان می‌باشد، «شهرآورد دلا مادونینا» نام‌گذاری شده‌است. دو تیم آ.ث. میلان و اینتر میلان در هر سال حداقل ۲ بار در قالب مسابقات سری آ به مصاف یکدیگر می‌روند.
جوزپه مه آتزا
بزرگترین پیروزی‌های اینتر در مسابقات رسمی
بردهای تیم اینتر میلان با ۴ گل یا بیشتر:
آ.ث. میلان ۰–۵ اینتر میلان در ۲ فوریه ۱۹۱۰ در سری آ
اینتر میلان ۵–۱ آ.ث. میلان در ۱۷ فوریه ۱۹۱۰ در سری آ
اینتر میلان ۵–۲ آ.ث. میلان در ۲۲ فوریه ۱۹۱۴ در سری آ
آ.ث. میلان ۱–۴ اینتر میلان در ۱۹ مارس ۱۹۳۱ در سری آ
اینتر میلان ۵–۲ آ.ث. میلان در ۲۸ مارس ۱۹۶۵ در سری آ
اینتر میلان ۴–۰ آ.ث. میلان در ۲ آوریل ۱۹۶۷ در سری آ
آ.ث. میلان ۱–۵ اینتر میلان در ۲۴ مارس ۱۹۷۴ در سری آ
آ.ث. میلان ۰–۴ اینتر میلان در ۲۹ اوت ۲۰۰۹ در سری آ
اینتر میلان ۴–۲ آ.ث. میلان در ۶ مه ۲۰۱۲ در سری آ
دربی ایتالیانو، جانپیرو کامبی و جوزپه مئاتزا ۱۹۳۳
شهرآورد ایتالیانو :
دربی ایتالیانو () بازی فوتبالی است میان دو تیم مطرح فوتبال ایتالیا یعنی باشگاه فوتبال یوونتوس و اینتر میلان. دربی ایتالیانو، میان یوونتوس و اینتر میلان، بی‌نیاز از قرابت جغرافیایی، بزرگترین بازی فوتبال در ایتالیا به‌شمار می‌رود. ریشه دربی ایتالیا را به جیانی بررا، با نفوذترین روزنامه‌نگار قرن گذشته ایتالیا نسبت می‌دهند، زمانی که در اواخر دهه شصت و مشخصا در فصل ۱۹۶۷–۶۸ کلید واژه دربی دی ایتالیا (ایتالیانو) را برای نخستین بار وارد ادبیات ورزشی کشور ایتالیا می‌کند.
ریشه‌های جدال یوونتوس و اینتر از ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ کلید خورد. دو تیم در جریان رقابت شانه به شانه برای قهرمانی در بازی فینال گونه فصل رو در روی هم قرار می‌گیرند، اما شورش تماشاگران بازی را نیمه کاره می‌گذارد. مسئولان بازی‌ها در ابتدا یوونتوس را مقصر می‌دانند و اینتر را با نتیجه ۲ بر صفر پیروز بازی قلمداد می‌کنند. اما دو ماه بعد و زمانی که فصل به مقطع حساس خود می‌رسد، رای قبلی به واسطه اعتراض باشگاه یوونتوس باطل و دستور به تکرار بازی می‌شود. آنجلو موراتی، پدر ماسیمو موراتی که در آن زمان مالک باشگاه اینتر بود، عنوان می‌کند که نفوذ خانواده آنیلی باعث این تغییر ناگهانی در رای شده‌است و او در واکنش و اعتراض به این موضوع، به سرمربی تیمش می‌گوید که تیم آکادمی باشگاه را به مصاف یوونتوس بفرستد.
۱۰ ژوئیه ۱۹۶۱، یووه با نتیجه ۹–۱ تیم جوانان اینتر را در می‌برد و ضمن رقم زدن پرگل‌ترین دربی تاریخ دو باشگاه، از عنوان قهرمانی‌اش دفاع می‌کند. سال‌ها بعد در آوریل ۱۹۹۸ جرقه دیگری زده می‌شود، اینتر بازی رفت را با تک گل یوری ژورکائف در خانه برده و حالا در هفته سی و یکم دو تیم در برابر هم قرار می‌گیرند. گل دقیقه ۲۱ آلساندرو دل‌پیرو نتیجه بازی و بعدها جام قهرمانی را برای یووه رقم می‌زند اما این بازی یک تاریخ نانوشته هم دارد. ضربه آشکار مارک ایولیانو به سینه رونالدو در محوطه جریمه یووه از سوی داور به هیچ انگاشته می‌شود، پنالتی واضحی که بعدها بارها دست مایه کمدین‌های خوش ذوق ایتالیایی قرار می‌گیرد. پیروزی‌های متوالی یووه در سال‌های ابتدایی دهه ۲۰۰۰ ادامه دارد، (دو پیروزی ۳–۱ و ۳–۰ در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳). و سرانجام آتش جنگ که در جریان رسوایی‌های معروف فوتبال ایتالیا موسوم به کالچو پولی شعله‌ور می‌شود. یوونتوس دو قهرمانی سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ خود را از دست می‌دهد و به سری بی‌فوتبال ایتالیا تبعید می‌شود و اینتر با تصاحب یکی از این دو قهرمانی، وارد برهه‌ای پر از افتخارات می‌شود.
افتخارات
تیم اینتر برنده جام باشگاه‌های جهان ۱۹۶۵
اینتر یکی از پرافتخارترین تیم‌های ایتالیا و نهمین تیم پر افتخار اروپا با کسب ۳۹ جام است.
تیم اینتر تاکنون ۱۸ قهرمانی در سری آ ایتالیا، ۷ قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، ۵ قهرمانی در سوپرجام فوتبال ایتالیا را کسب کرده‌است.
این باشگاه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، پنج عنوان لیگ به صورت متوالی به دست آورد که پس از یوونتوس با ۶ بار قهرمانی پیاپی رکورد دار است.
باشگاه اینتر میلان تاکنون ۳ بار فاتح لیگ قهرمانان اروپا (دوبار به صورت متوالی در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ ودیگری در سال ۲۰۱۰)، ۳ بار قهرمان جام یوفا و… شده‌است.
اینتر تنها تیم سری آ که فاتح سه‌گانه شده‌است. (فصل ۲۰۱۰)
داخلی
اروپایی
سری آ
قهرمانی: ۱۸
۱۰–۱۹۰۹؛ ۲۰–۱۹۱۹؛ ۳۰–۱۹۲۹؛ ۳۸–۱۹۳۷؛ ۴۰–۱۹۳۹؛ ۵۳–۱۹۵۲؛ ۵۴–۱۹۵۳؛ ۶۳–۱۹۶۲؛ ۶۵–۱۹۶۴؛ ۶۶–۱۹۶۵؛ ۷۱–۱۹۷۰؛ ۸۰–۱۹۷۹؛ ۸۹–۱۹۸۸؛ ۰۶–۲۰۰۵؛ ۰۷–۲۰۰۶؛ ۰۸–۲۰۰۷؛ ۰۹–۲۰۰۸؛ ۱۰–۲۰۰۹
نایب قهرمانی: ۱۳
۳۸–۱۹۳۹؛ ۵۰–۱۹۴۹؛ ۵۱–۱۹۵۲؛ ۵۵–۱۹۵۶؛ ۵۸–۱۹۵۹؛ ۶۰–۱۹۶۱؛ ۸۲–۱۹۸۳؛ ۸۴–۱۹۸۵؛ ۸۹–۱۹۹۰؛ ۹۰–۱۹۹۱؛ ۹۶–۱۹۹۷؛ ۰۱–۲۰۰۲؛ ۰۴–۲۰۰۵
جایگاه سومی: ۶
۵۹–۱۹۵۸؛ ۶۵–۱۹۶۴؛ ۷۷–۱۹۷۶؛ ۰۰–۱۹۹۹؛ ۱۷–۲۰۰۶؛ ۰۸–۲۰۰۷
28px کوپا ایتالیا
قهرمانی: ۷
۳۹–۱۹۳۸؛ ۷۸–۱۹۷۷؛ ۸۲–۱۹۸۱؛ ۰۵–۲۰۰۴؛ ۰۶–۲۰۰۵؛۱۰–۲۰۰۹؛۱۱–۲۰۱۰
نایب قهرمانی: ۵
۱۹۷۲–۷۳ ۱۹۹۱–۹۲ ۲۰۰۱–۰۲ ۲۰۰۳–۰۴ ۲۰۱۱–۱۲
21px سوپر جام ایتالیا
قهرمانی: ۵
۱۹۹۵; ۱۹۸۹; ۲۰۰۵; ۲۰۰۶; ۲۰۰۸; ۲۰۱۰
نایب قهرمانی: ۴
۲۰۰۰; ۲۰۰۷; ۲۰۰۹; ۲۰۱۱
32px لیگ قهرمانان اروپا
قهرمانی: ۳
۱۹۶۳–۶۴; ۱۹۶۴–۶۵; ۲۰۰۹–۱۰
نایب قهرمانی: ۲
۱۹۶۷– ۶۸; ۱۹۷۲–۷۳
30px جام یوفا
قهرمانی: ۳
۱۹۹۱–۹۲; ۱۹۹۴–۹۵; ۱۹۹۸–۹۹
نایب قهرمانی: ۱
۱۹۹۷–۹۸
جام میتروپا
نایب قهرمانی: ۱
۳۳–۱۹۳۲
بین‌المللی
30x60px جام باشگاه‌های فوتبال جهان
قهرمانی: ۱
۲۰۱۰
30x60px جام بین قاره‌ای
قهرمانی: ۲
۶۳–۱۹۶۴؛ ۶۴–۱۹۶۵
افتخارات فردی
26px توپ طلای اروپا :
رونالدو در سال ۱۹۹۷
لوتار ماتئوس در سال ۱۹۹۱
- عنوان دومی:
رونالدو در سال ۱۹۹۸
- عنوان سومی:
دنیس برکمپ در سال ۱۹۹۳
26px بازیکن سال فوتبال جهان از اینتر :
لوتار ماتئوس در سال ۱۹۹۱
رونالدو در سال ۱۹۹۸; ۱۹۹۷
دروازه‌بان سال سری آ از اینتر :
ژولیو سزار = ۲ دوره = ۲۰۰۹; ۲۰۱۰
سمیر هاندانوویچ = ۱ دوره = ۲۰۱۳
بهترین دروازه‌بان جهان به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال :
والتر زنگا در سال‌های ۱۹۸۹، ۱۹۹۰، ۱۹۹۱
بازیکن ایتالیایی سال سری آ از اینتر :
کریستین ویری در سال ۲۰۰۲
بازیکن خارجی سال سری آ از تیم اینتر :
رونالدو در سال ۱۹۹۸
زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۸
زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۹
دیگو میلیتو در سال ۲۰۱۰
بازیکن سال سری آ از تیم اینتر :
رونالدو در سال ۱۹۹۸
زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۸
زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۹
دیگو میلیتو در سال ۲۰۱۰
بازیکنان اینتر برنده جایزه گائتانو شیره‌آ :
جوزپه بارسی در سال ۱۹۹۲
جوزپه برگومی در سال ۱۹۹۷
خاویر زانتی در سال ۲۰۱۰
بهترین بازیکن سال یوفا :
رونالدو در سال ۱۹۹۷
دیگو میلیتو در سال ۲۰۱۰
بهترین فوتبالیست سال جهان از سوی مجله ورلد ساکر :
لوتار ماتئوس در سال ۱۹۹۰
رونالدو در سال ۱۹۹۷
رونالدو در سال ۲۰۰۲
برندگان جایزه توپ زرین جام جهانی فوتبال از اینتر :
جوزپه مئاتزا در سال ۱۹۳۴
رونالدو در سال ۱۹۹۸
جایزه براوو :
رونالدو در سال ۱۹۹۸
جایزه پسر طلایی اروپا :
ماریو بالوتلی در سال ۲۰۱۰
حضور بازیکنان اینتر در تیم سال یوفا :
کلارنس سیدورف / رونالدو در سال ۲۰۰۲
زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۷
زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۹
پاول ندود در سال ۲۰۰۵
مایکون / وسلی اسنایدر در سال ۲۰۱۰
حضور بازیکنان اینتر در تیم سال فیفا : (FIFPro)
لوسیو / مایکون / وسلی اسنایدر در سال ۲۰۱۰
حضور بازیکنان اینتر در تیم سال سری آ :
آندریا رانوکیا / تیاگو موتا در سال ۲۰۱۱
سمیر هاندانوویچ در سال ۲۰۱۳
مائورو ایکاردی در سال ۲۰۱۵
حضور بازیکنان اینتر در فیفا ۱۰۰ :
روبرتو باجو / جاچینتو فاکتی / کریستین ویری / خاویر زانتی / هرنان کرسپو / گابریل باتیستوتا / خوان سباستین ورون / دانیل پاسارلا / رونالدو / روبرتو کارلوس / دنیس برکمپ / ادگار داویدس / لوتار ماتئوس / پاتریک ویرا / لوئیس فیگو / ایوان زامورانو
مربی سال سری آ از باشگاه اینتر :
ژوزه مورینیو در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰
آمار و ارقام اینتر در رقابت‌های اروپایی و بین‌المللی
فقط بازی‌های رسمی شامل (لیگ قهرمانان اروپا (جام اروپا سابق)، لیگ اروپا (جام یوفا سابق)، جام برندگان جام اروپا، سوپرجام اروپا،
جام بین قاره‌ای و جام باشگاه‌های فوتبال جهان)
تا ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۸
نام رقابت
مجموع بازی‌ها
برد
مساوی
باخت
گل زده
گل خورده
تفاضل گل
درصد پیروزی
لیگ قهرمانان اروپا
۱۶۷
۸۳
۴۴
۴۰
۲۴۱
۱۵۹
+۸۲
۴۹٫۷۰
لیگ اروپا
۱۸۱
۸۹
۴۳
۴۹
۲۷۸
۱۶۸
+۱۱۰
۴۹٫۱۷
جام برندگان جام اروپا
۱۲
۶
۲
۴
۲۲
۹
+۱۳
۵۰٫۰۰
سوپرجام اروپا
۱
۰
۰
۱
۰
۲
−۲
۰٫۰۰
جام بین قاره‌ای
۵
۳
۱
۱
۶
۱
+۵
۶۰٫۰۰
جام باشگاه‌های فوتبال جهان
۲
۲
۰
۰
۶
۰
+۶
۱۰۰٫۰۰
مجموع
۳۶۸
۱۸۳
۹۰
۹۵
۵۵۳
۳۳۹
+۲۱۴
۵۱٫۴۷
نتایج فینال‌های اروپایی و بین‌المللی
دومین قهرمانی پیاپی اینتر در لیگ قهرمانان اروپا ۶۵–۱۹۶۴
فینال لیگ قهرمانان اروپا فصل ۷۲–۱۹۷۱ میان اینتر و آژاکس
اینتر قهرمان لیگ اروپا در فصل ۹۴–۱۹۹۳
تیم اینتر تا کنون در ۱۳ فینال اروپایی و بین‌المللی به میدان رفته‌است که حاصل آن ۹ قهرمانی و ۴ نایب قهرمانی است. اینتر اولین تیم ایتالیایی است که در فصول ۶۴–۱۹۶۳ و ۶۵–۱۹۶۴ دو بار به صورت متوالی فاتح جام باشگاه‌های اروپا شده‌است. اینتر میلان در فصل ۹۷–۱۹۹۶ برای سومین بار به فینال لیگ اروپا راه یافت که پس از تساوی ۱–۱ در مجموع دو دیدار رفت و برگشت، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۱ مغلوب تیم شالکه شد و به مقام نایب قهرمانی رسید. تیم اینتر در فصل ۶۴–۱۹۶۳ در فینال جام بین قاره‌ای به مصاف تیم ایندپندینته رفت که در بازی رفت ۱–۰ مغلوب این تیم شد اما در بازی برگشت ۲–۰ این تیم را شکست داد اما به این دلیل که هر تیم یک برد و یک باخت به دست آورده بودند (قانون گل شماری وجود نداشت) کار به بازی سوم کشیده شد که این تیم اینتر بود که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ۱–۰ این تیم را شکست داد و به مقام قهرمانی دست یافت. تیم اینتر در فصل بعد در فینال باز هم به مصاف این تیم رفت که در بازی رفت در ورزشگاه جوزپه مه آتزا، اینتر با نتیجه ۳–۰ به برتری رسید و در بازی برگشت در ورزشگاه این تیم به نتیجه ۰–۰ دست یافت و در مجموع دو دیدار رفت و برگشت با نتیجه ۳–۰ برای دومین بار به مقام قهرمانی دست یافت.
لیگ قهرمانان اروپا
۶۴–۱۹۶۳
اینتر میلان
۳–۱
رئال مادرید
۶۵–۱۹۶۴
اینتر میلان
۱–۰
بنفیکا
۶۷–۱۹۶۶
اینتر میلان
۱–۲
سلتیک
۷۲–۱۹۷۱
اینتر میلان
۰–۲
آژاکس
۱۰–۲۰۰۹
اینتر میلان
۲–۰
بایرن مونیخ
لیگ اروپا
۹۱–۱۹۹۰
اینتر میلان
۲–۰، ۱–۰
آ.اس. رم
۹۴–۱۹۹۳
اینتر میلان
۱–۰، ۱–۰
ردبول
۹۷–۱۹۹۶
اینتر میلان
۱–۰، ۰–۱
شالکه ۰۴
۹۸–۱۹۹۷
اینتر میلان
۳–۰
لاتزیو
سوپرجام اروپا
۲۰۱۰
اینتر میلان
۰–۲
اتلتیکو مادرید
جام بین قاره‌ای
۱۹۶۴
اینتر میلان
۱–۲
ایندپندینته
۱۹۶۵
اینتر میلان
۰–۳
ایندپندینته
جام باشگاه‌های فوتبال جهان
۲۰۱۰
اینتر میلان
۰–۳
مازمبه
اینتر و تیم ملی فوتبال ایتالیا
تیم ملی فوتبال ایتالیا - ۱۹۸۲
باشگاه اینتر همیشه نقش مهمی در تیم ملی فوتبال ایتالیا داشته‌است. بازیکنان بزرگی چون مه آتزا، آلتوبلی، برگومی، آلماندی، ماتراتسی و … در ادوار مختلف برای تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده‌اند. باشگاه اینتر با ۱۴ بازیکن ایتالیایی (جوزپه مه آتزا دو مرتبه جام جهانی را در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ به صورت پیاپی بالای سر برده‌است) قهرمان جام جهانی در ۴ دوره‌ای که ایتالیا قهرمان جام جهانی فوتبال شده تاثیر بسیار زیادی در تیم ملی ایتالیا داشته‌است. در مجموع ۴۷ بازیکن از تیم اینتر برای حضور در مسابقات جام جهانی فوتبال به تیم ملی ایتالیا دعوت شده‌اند. همچنین در تیم ایتالیا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸، ۴ بازیکن از باشگاه اینتر حضور داشت.
جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ (۴ بازیکن): مه آتزا، آتیلیو دماریا، لویجی آلماندی، آرماندو کاستلازی
جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ (۵ بازیکن): جووانی فراری، اوجو لوکاتلی، مه آتزا، پیترو فرراریس، رناتو اولمی
جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ (۵ بازیکن): آلساندرو آلتوبلی، جوزپه برگومی، ایوانو بوردون، جیامپیرو مارینی، جابریله اوریالی
جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ (۱ بازیکن): مارکو ماتراتسی
جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸ (۴ بازیکن): جاچینتو فاکتی، ساندرو مازولا، تارچسیو بورنییک، آنجلو دومنگینی
بازیکنان اینتر برنده جام جهانی
بازیکنان اینتر تاکنون ۲۰ مرتبه جام جهانی را بالای سر برده‌اند.
جوزپه مئاتزا اسطوره باشگاه اینتر با دو بار قهرمانی در جام جهانی در زمان حضورش در باشگاه اینتر رکورد دار است.
۱۵ بازیکن اینتر که قهرمان جام جهانی شده‌اند ملیت ایتالیایی دارند.
شماره
ملیت
نام
سال قهرمانی
۱
لویجی آلماندی
۱۹۳۴
۲
آرماندو کاستلازی
۱۹۳۴
۳
آتیلیو دماریا
۱۹۳۴
۴
جوزپه مئاتزا
۱۹۳۴
۵
جووانی فراری
۱۹۳۸
۶
پیترو فرراریس
۱۹۳۸
۷
اوجو لوکاتلی
۱۹۳۸
۸
جوزپه مئاتزا
۱۹۳۸
۹
رناتو اولمی
۱۹۳۸
۱۰
آلساندرو آلتوبلی
۱۹۸۲
۱۱
جوزپه برگومی
۱۹۸۲
۱۲
ایوانو بوردون
۱۹۸۲
۱۳
جیامپیرو مارینی
۱۹۸۲
۱۴
جابریله اوریالی
۱۹۸۲
۱۵
آندریاس برمه
۱۹۹۰
۱۶
یورگن کلینزمن
۱۹۹۰
۱۷
لوتار ماتئوس
۱۹۹۰
۱۸
یوری ژورکائف
۱۹۹۸
۱۹
رونالدو
۲۰۰۲
۲۰
مارکو ماتراتسی
۲۰۰۶
آقای گل‌های سری آ از باشگاه اینتر
روبرتو بونینسنیا آقای گل اینتر در فصول ۱۹۷۰–۷۱ و ۱۹۷۱–۷۲
بازیکنان اینتر ۱۴ مرتبه توانسته‌اند جایزه کاپوکانونیره یا همان آقای گلی سری آ را به دست بیاورند.
آنتونیو آنجلیلو با زدن ۳۳ گل در فصل ۱۹۵۸–۵۹، رکوردار بیشترین گل زده تاریخ باشگاه اینتر در یک فصل می‌باشد.
ساندرو مازولا در فصل ۱۹۶۴–۶۵ به صورت مشترک با آلبرتو اورلاندو از فیورنتینا به عنوان آقای گلی دست پیدا کرده‌است.
مائورو ایکاردی در فصول ۲۰۱۴–۱۵ و ۲۰۱۷–۱۸ به صورت مشترک به ترتیب با لوکا تونی از هلاس ورونا و چیرو ایموبیله از لاتزیو به عنوان آقای گلی دست پیدا کرده‌است.
شماره
سال
تعداد گل
نام
۱
۱۹۲۶–۲۷
۲۲
23x23پیکسل آنتون پوولنی
۲
۱۹۲۹–۳۰
۳۱
23x23پیکسل جوزپه مئاتزا
۳
۱۹۳۵–۳۶
۲۵
23x23پیکسل جوزپه مئاتزا
۴
۱۹۳۷–۳۸
۲۰
23x23پیکسل جوزپه مئاتزا
۵
۱۹۴۸–۴۹
۲۶
23x23پیکسل ایستوان نیرز
۶
۱۹۵۸–۵۹
۳۳
23x23پیکسل آنتونیو آنجلیلو
۷
۱۹۶۴–۶۵
۱۷
23x23پیکسل ساندرو مازولا
۸
۱۹۷۰–۷۱
۲۴
23x23پیکسل روبرتو بونینسنیا
۹
۱۹۷۱–۷۲
۲۲
23x23پیکسل روبرتو بونینسنیا
۱۰
۱۹۸۸–۸۹
۲۲
23x23پیکسل آلدو سرنا
۱۱
۲۰۰۲–۰۳
۲۴
23x23پیکسل کریستین ویری
۱۲
۲۰۰۸–۰۹
۲۵
23x23پیکسل زلاتان ابراهیموویچ
۱۳
۲۰۱۴–۱۵
۲۲
23x23پیکسل مائورو ایکاردی
۱۴
۲۰۱۷–۱۸
۲۹
23x23پیکسل مائورو ایکاردی
تمام کاپیتان‌های باشگاه اینتر
در لیست زیر نام تمام کاپیتان‌های باشگاه اینتر از سال ۱۹۰۹ قرار دارد.
خاویر زانتی به مدت ۱۳ سال از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴ کاپیتان باشگاه اینتر بوده که طولانی‌ترین زمان کاپیتانی یک بازیکن در باشگاه اینتر به حساب می‌آید.
خاویر زانتی به مدت ۱۳ سال از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴ کاپیتان باشگاه اینتر بوده‌است.
جوزپه بارسی کاپیتان باشگاه اینتر از سال ۱۹۸۸تا۱۹۹۲
شماره
نام
سال
۱
هرنست مارکتی
۱۹۰۹
۲
ویرجیلیو فوساتی
۱۹۰۹–۱۹۱۵
۳
ارمانو آئبی
۱۹۱۵–۱۹۲۲
۴
لئوپولدو کونتی
۱۹۲۲–۱۹۳۱
۵
جوزپه مئاتزا
۱۹۳۱–۱۹۴۰
۶
آتیلیو دماریا
۱۹۴۰–۱۹۴۳
۷
آلدو کامپاتلی
۱۹۴۳–۱۹۵۰
۸
آتیلیو جووانینی
۱۹۵۰–۱۹۵۴
۹
جینو آرمانو
۱۹۵۴–۱۹۵۶
۱۰
جووانی جاکوماتسی
۱۹۵۶–۱۹۵۷
۱۱
جووانی اینورنیتسی
۱۹۵۷–۱۹۵۸
۱۲
آنتونیو آنجلیلو
۱۹۵۸–۱۹۶۱
۱۳
برونو بولکی
۱۹۶۱–۱۹۶۲
۱۴
آرماندو پیکی
۱۹۶۲–۱۹۶۷
۱۵
ماریو کورسو
۱۹۶۷–۱۹۷۰
۱۶
ساندرو مازولا
۱۹۷۰–۱۹۷۷
۱۷
جاچینتو فاکتی
۱۹۷۷–۱۹۷۸
۱۸
گراتزیانو بینی
۱۹۷۸–۱۹۸۵
۱۹
آلساندرو آلتوبلی
۱۹۸۵–۱۹۸۸
۲۰
جوزپه بارسی
۱۹۸۸–۱۹۹۲
۲۱
جوزپه برگومی
۱۹۹۲–۱۹۹۹
۲۲
رونالدو
۱۹۹۹–۲۰۰۱
۲۳
خاویر زانتی
۲۰۰۱–۲۰۱۴
۲۴
آندریا رانوکیا
۲۰۱۴–۲۰۱۵
۲۵
مائورو ایکاردی
۲۰۱۵–تاکنون
نقل و انتقالات
گرانقیمت‌ترین خریدهای تاریخ اینتر
کریستین ویری (عکس در سال ۱۹۹۲) , در ژوئن ۱۹۹۹ به مبلغ ۴۹ میلیون یورو از باشگاه لاتزیو خریداری شد که گران‌قیمت‌ترین خرید تاریخ اینتر می‌باشد .
نام
مبدا
سال
مبلغ
منبع
لاتزیو
۴۹ میلیون یورو
اسپورتینگ
۴۰ میلیون یورو
لاتزیو
۳۱٫۵ میلیون یورو
موناکو
۳۱ میلیون یورو
سانتوس
۲۹٫۵ میلیون یورو
فیورنتینا
۲۸٫۵ میلیون یورو
جنوا
۲۸ میلیون یورو
بارسلونا
۲۸ میلیون یورو
یوونتوس
۲۴٫۸ میلیون یورو
پورتو
۲۴٫۶ میلیون یورو
گران‌قیمت‌ترین فروش‌های تاریخ اینتر
زلاتان ابراهیموویچ گران‌قیمت‌ترین فروش تاریخ اینتر
نام
مقصد
سال
مبلغ
منبع
بارسلونا
۶۶ میلیون یورو
رئال مادرید
۴۶ میلیون یورو
رئال مادرید
۲۹ میلیون یورو
آنژی مخاچ‌قلعه
۲۱٫۸ میلیون یورو
منچستر سیتی
۲۱٫۸ میلیون یورو
چلسی
۲۱٫۲ میلیون یورو
پارما
۲۰٫۶ میلیون یورو
لاتزیو
۱۷٫۹ میلیون یورو
آ.ث. میلان
۱۷ میلیون یورو
استوک سیتی
۱۷ میلیون یورو
شماره‌های بایگانی شده
شماره ۴ باشگاه اینتر متعلق به خاویر زانتی
شماره
بازیکن
ملیت
پست
اولین مسابقه
آخرین مسابقه
منبع
3