قتل در بانک کشاورزی همدان

نمای بانک محل وقوع حادثه
جنایت بانک کشاورزی همدان جنایتی بود که در بهمن ۱۳۶۸ در بانک کشاورزی همدان رخ داد. در این حادثه رئیس بانک، همسر و دو فرزندش و نگهبان بانک به قتل رسیدند و سه سارق که یکی از آن‌ها کارمند اخراجی همان بانک بود به قتل اعتراف کردند بر اساس قوانین جزایی ایران مجازات شدند. بنا بر اظهارات دادستان پرونده، این جنایت از نظر عمق فاجعه، سرعت رسیدگی و مجازات از نمونه‌های کم‌نظیر یا بی‌نظیر در تاریخ قضایی ایران تا آن زمان به‌شمار می‌رفت.
شرح ماجرا
در سحرگاه ۲۲ بهمن ۱۳۶۸ سه نفر که به قصد سرقت وارد بانک کشاورزی همدان شدند پس از اینکه توسط رئیس بانک عبدالرحمان نفیسی شناسایی شدند او را به همراه همسرش، فاطمه طاهریان، و دو فرزندش به نام‌های پیمان ۱۲ ساله و ایمان ۴ ساله، و نگهبان بانک حسین شکری به قتل رساندند. یکی از فرزندان رئیس بانک در زمان حادثه در محل حضور نداشت.
دادستان عمومی وقت همدان «احمد بشیریه» در این زمینه گفت:
در سال ۱۳۶۸ بنده دادستان عمومی همدان بودم. قرار من با ضابطان دادگستری آن بود که در ایام تعطیل جرائم معمولی و عادی را به قاضی کشیک (دادیار و بازپرس) برای تعیین تکلیف اعلام نمایند و موارد مهم را که به امنیت جامعه مربوط می‌شد به اینجانب اعلام کنند؛ لذا به محض اعلام جنایت فجیع و کم‌نظیر بانک کشاورزی شخصا بلافاصله در محل جنایت انجام شده حاضر شدم. با ملاحظه ابعاد جنایت و تعداد مقتولان که به صورت بسیار وحشتناک به قتل رسیده بودند و سرقت پول‌ها و وجوه بانک از گاوصندوق بزرگ آن و دیگر جنبه‌های قضیه، جلسه اضطراری تشکیل دادیم. مقامات مسئول انتظامی، امنیتی و بازپرس کشیک حضور داشتند. همه مسئولان شدیدا متاثر شده بودند. در آنجا متعهد شدیم تا رسیدن به نتیجه و دستگیری عاملان جنایت دست از کوشش برنداریم. استانداری و شخص استاندار وقت هم آمادگی خود را برای کمک‌های جانبی اعلام کرد. یک اکیپ از ماموران زبده و ورزیده هم از تهران اعزام شد. کوشش همه‌جانبه نتیجه داد و با توفیق الهی، جنایتکاران که یکی از آن‌ها به خطه جنوب گریخته بود دستگیر شدند و پول‌های بانک کشف و تحویل بانک داده شد. خشونت و ددمنشی که در جنایت اعمال شده بود، رعب و وحشت اجتماعی به خصوص در دانش‌آموزان ایجاد نموده بود. همه رسانه‌ها و روزنامه‌ها و جراید به موضوع پرداخته بودند و در رادیوهای خارجی نیز موضوع انعکاس یافت. قوه قضائیه هم لحظه به لحظه در جریان پیشرفت رسیدگی قرار داشت.
مصطفی رحماندوست در این باره گفت:
من فکر می‌کنم اگر چنین حادثه‌ای در جای دیگری از دنیا اتفاق افتاده بود، تبدیل به خاطره بزرگی می‌شد که برای همیشه باقی می‌ماند. ما دهقان فداکار در داخل کشور و پتروس را در خارج داریم که افراد موثر و بزرگی بودند اما دست از سر آن‌ها برنداشتیم چون حافظه تاریخی اجازه نمی‌دهد که دیگران در این حیطه وارد شوند. وی اظهار داشت: در ماجرای بانک کشاورزی همدان مهم این است که فردی برای انجام وظیفه حاضر شد از جان خود و خانواده‌اش بگذرد و مقاومت کند، اما وقتی قاتلین اعدام شدند، گویی که ماجرا تمام شده‌است. وی افزود:آنچه بیشتر مرا آزار می‌دهد این است که ما در تاریخ و گذشته مان قهرمان‌هایی را داریم که آدم‌های کمی نبودند به ویژه وقتی خودمان را جای آن‌ها قرار می‌دهیم، اما این افراد خیلی زود فراموش می‌شوند، باید دید مثلا اگر از ساکنان اطراف بانک کشاورزی سوال کنیم، چند نفر عظمت و ابعاد و اهمیت کار شهید نفیسی را می‌دانند.
مقتولین حادثه
عبدالرحمان نفیسی درسال ۱۳۵۰ در بانک کشاورزی شعبه دزفول استخدام شد و در سال ۱۳۶۶ به همراه خانواده خود شامل همسر و سه فرزند به عنوان رئیس شعبه مرکزی بانک کشاورزی به همدان منتقل شد. حسین شکری جانباز بود که در جنگ یک چشم خود را از دست داده بود وی ازدواج کرده و یک فرزند داشت.
مجازات قاتلان
قاتلان پس از مدت کوتاهی بازداشت شدند و در دادگاه به سرقت و قتل اعتراف کردند. قاضی دادگاه آن‌ها را به علت شرکت در سرقت و قتل به ضربات شلاق و اعدام به عنوان قصاص بنا به درخواست اولیاء دم محکوم و به مجازات رسیدند. اسامی قاتلان (فقط نام) و ردیف محاکمه به شرح زیر است:
حسین … ۲۷ ساله کارمند اخراجی بانک کشاورزی همدان
حسن … ۲۸ ساله کارمند اخراجی شهرداری همدان
رضا … ۲۳ ساله کارگر میدان بار