mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
گیو

گیو یکی از سرشناس‌ترین پهلوانان ایرانی در حماسه ملی ایران در دوران‌های پادشاهی کیکاوس و کیخسرو است. بر پایه شاهنامه او پسر گودرز و پدر بیژن است. تبار گیو با میانجی پدربزرگش کشواد، به کاوه آهنگر می‌رسد. گیو احتمالا چهره‌ای تاریخی در دوران اشکانیان بوده‌است که برخلاف داستان‌های سنتی، پدر گودرز دوم اشکانی بوده‌است که در نیمه‌های سده نخست میلادی به همراه وردان اشکانی بر تخت شاهی اشکانیان نشسته بوده‌است.
گیو در منابع
طبری نام او را به گونه بی‌نوشته است و حسن بن محمد قمی که او را بنیان‌گذار یکی از روستاهای قم برشمرده، نام او را بیب نوشته است. بر پایه گفته نلدکه، بیب و بی‌گونه‌هایی از صورت کهن‌تر نام او هستند که نخست «ویو» بوده‌است و حمزه اصفهانی و نویسنده گمنام مجمل‌التواریخ این صورت را در نوشته‌هایشان ضبط کرده‌اند. برجسته‌ترین کار گیو جستجوی هفت‌ساله او در ترکستان برای یافتن کیخسرو و بازگردادن او به ایران است. به پاس این یاری گیو، زره ویژه سیاوش به او پیشکش شد. دیگر کارهای برجسته گیو خون‌خواهی کشته‌شدن برادرش بهرام است که به دست داماد افراسیاب که تژاو نام داشت، کشته شد. در نبرد یازده رخ نیز او کار برجسته دیگری انجام داد و گروی زره که کشنده سیاوش بود را در نبردی تن‌به‌تن شکست داده و کشت.
گیو همچنین داماد رستم (از طریق وصلت با بانو گشسپ) بود. در شاهنامه او تنها دارای یک فرزند به نام بیژن است. بروز احساسات پدرانه از گیو در جای جای شاهنامه صحنه‌های دل‌انگیزی می‌آفریند که خطوط شخصیت او را پررنگ می‌کند.
سرانجام کار گیو در شاهنامه فردوسی این است که او همراه چهار پهلوان دیگر همراه کیخسرو می‌شوند تا او را در سفر خود به سوی پروردگار همراهی کنند. علی‌رغم گوشزدهای کیخسرو که فقط کسانی که از فر ایزدی برخوردار باشند می‌توانند این راه را طی کنند وگرنه نابود یا ناپدید خواهند شد، پنج پهلوان (از جمله گیو) تصمیم گرفتند که با کیخسرو همراه شوند. سرانجام پس از برگذشتن کیخسرو بسوی عالم بالا، هر پنج پهلوان گرفتار برف و بوران شده و همانجا ناپدید شدند.
داستان بالا از مرگ گیو با آنچه که در بندهشن آمده اختلاف دارد. در بندهشن او را از جاویدانان برشمرده‌اند که در پایان سوشیانت را همراهی می‌کند. در بندهشن از او به گونه Beirazd i kūxšišn kardār (بیرزد کشتی‌گیر) یاد شده‌است. فردینان یوستی beirazd را یکسان با براز عربی می‌داند که ممکن است همان وراز باشد که در کتاب مجمل‌التواریخ به گستهم داده شده‌است.
هرچند که از گیو به عنوان سپهسالار ایران در دوران پادشاهی کیخسرو و کیکاوس نام برده شده است، چهره او در داستان تا اندازه‌ای زیر پرتو چهره‌های گودرز و بیژن پنهان است. به این دلیل، دادن یک نمای فراگیر از شخصیت او دشوار است. تنها در گفتگوی او با بیژن در داستان یازده رخ و بروز احساسات پدرانه در این گفتگو است که می‌توان نمایی از شخصیت او برداشت کرد.
تبارنامه
گیو در شاهنامه
برای نمونه در داستان دوازده رخ هنگامی که بیژن به نبرد با هومان رفته‌است.
چو دیوانگان گیو گشته نوان به هر سو خروشان و هر سو دوان
همی آگهی جست زان نیو پور همی ماتم آورد هنگام سور
چو آگاهی آمد ز بیژن بدوی دمان پیش فرزند بنهاد روی
چو چشمش به روی گرامی رسید ز اسب اندر آمد چنان چرو سون سزید
بغلتید و بنهاد بر خاک سر همی آفرین خواند بر دادگر…
چو رهام و گرگین جنگ آوران گرازه همی شد بسان گراز
برفتند با او بزرگان نیو چو طوس و چو گودرز و رهام و گیو
خبر شد به طوس و به گودرز وگیو به رهام و گرگین و گردان نیو
چو طوس و چو گودرز و گیو دلیر چو گرگین و بیژن چو رهام شیر
شاهنامه
گودرزیان
فهرست قبایل غز

جهت مشاهده فرزندان و نوه‌های اوغوزخان، و همچنین نحوه ارتباط آنها به قسمت شجرنامه اوغوزخان مراجعه کنید.
فهرستی از قبیله‌های قوم تاریخی اغوز یا غز . اغوزها از مردمان ترک‌تبار بودند که در آسیای میانه زندگی می‌کردند.
قایی (قیغ)
بیات (بایات)
آق اولی (آلقابلوک)
قره‌اولی (قرابلوک)
یازغیر (یزغر)
دوگر (توکر)
دوردورغا (توترقا)
یاپرلی
افشار
قیزیق
بیگدلی (بکتلی)
قارقین
بایندر
بچنه (بچنک)
چاوولدور (چولدر)
چبنی
سالغور (سلغر)
ایمور (ایمر)
آلایونتلی (اولایندلغ)
اوره‌گیر (یرگر)
ییغدیر (اکدر)
بوگدوز (بگدز)
ییوا (یقا)
قینیق (قنق)
سلطان سهاک

سلطان اسحاق یا سلطان سهاک (۶۷۵–۷۹۸) موسس مسلک یارسان که در ایران آن را با نام اهل حق می‌شناسند است. اهل حق وی را به نام‌های سلطان حقیقت و صاحب کرم نیز می‌شناسند. اهل حق او را مظهر جلوه ذات حق می‌دانند.
زندگی‌نامه
در اواخر سده ۷ هجری قمری در قریه برزنجه واقع در شهرستان سلیمانیه عراق چشم به جهان گشود. پدرش شیخ عیسی برزنجه‌ای رئیس قادری‌های آن زمان بوده‌است و خانقاه و مریدانی داشته‌است و مادرش خاتون دایراک ملقبه به خاتون رمزبار یا رضبارکه هردو صحیح می‌باشد دختر حسین بگ جاف بوده‌است، که یکی از هفت تن می‌باشد. بعد از درگذشت پدر مریدان او گرد سلطان سهاک جمع شدند و برادران بنای مخالفت را با او نهادند. از این رو از برزنجه به قریه شیخان در کردستان ایران هجرت کرد و در آنجا نیز از دنیا رفت.
سلطان اسحاق تمام دوران زندگانی‌اش در حال انزوا ودور ازقال وغوغا سپری شده، فقط اشخاص معدودی را در هرمکان بوده‌اند (ولو اقصی نقطه زمین) به شاگردی و یاری قبول نمود. کما این که خیلی از یارانش اهل چین وهند وبخار وسایر بلاد دور دست از ایران بوده‌اند به خدمت رسیده‌اند. مسلک اهل حق در زمان ایشان رواج یافت ورسمیت پیدا کرد. آن اسرار حقیقت وسر سینه امامت، به صورت قانون وارکان اهل حق وبه نام حق وحقیقت به یاران ابلاغ شد. روی همین اصل موسس مسلک اهل حق محسوب می‌شود وارکان مزبور را به زبان کردی اورامانی به نام بیابس پردیوری منعقد گشت. این بیابس به طوری که خود سلطان صریحا فرموده‌است. برای جماعت اهل حق، موبدا تغییر وتبدیل وتفسیر وتاویل ناپذیر است. هرکس از ارکان ان تجاوز نماید اهل حق خوانده نمی‌شود.
کلام سرانجام
گفتارهای سلطان اسحاق در سرانجام (دیوان گوره) که از کتب مقدس اهل حق به‌شمار می‌رود، جمع‌آوری شده‌است. سرانجام به معنی عاقبت و آخر کار است و شامل کلیه متونی است که سلطان اسحاق (۶۷۵–۷۹۸ هجری) و یارانش در قرن هشتم هجری بیان کرده‌اند. این متون سرودها و نیایش‌ها و ادعیه و آداب و رسوم مذهبی و مسلکی و نذر و نیاز و قربانی‌ها را در برمی‌گیرد و بیشتر مطالب آن سینه به سینه منتقل شده‌است. کلام سرانجام به گویش هورامی نوشته شده‌است.
خاندان‌های حقیقت
یکی از کارهای مهم سلطان اسحاق، تشکیل خاندان‌های حقیقت به نام‌های خاموشی، یادگاری، شاه‌ابراهیمی، عالی‌قلندری، میرسوری، مصطفایی و حاجی باویسی بوده‌است. بعد از سلطان نیز چهار خاندان دیگر به نام‌های ذوالنوری و آتش‌بیگی و شاه‌حیاسی و باباحیدری تاسیس شدند.
شهرستان پارسیان

شهرستان پارسیان یکی از شهرستان‌های استان هزمزگان
در جنوب ایران است. مرکز آن شهر پارسیان است که فاصله آن تا بندر لنگه ۲۲۰ کیلومتر است. با توجه به اینکه این ناحیه گرم و مرطوب است، اما آب و هوای پارسیان از سایر نقاط استان معتدل‌تر است.
شهرستان پارسیان یکی از بخش‌های تابع شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان بوده‌است که در سال ۱۳۸۳ به شهرستان ارتقاء یافت.
طی سال‌های اخیر پیشرفت‌های قابل توجهی در منطقه بوجود آمده‌است که به‌وسیله نهادهای دولتی و همچنین نیکوکاران بوده‌است.
محدوده پارسیان
شهرستان پارسیان از سمت شمال به شهرستان لامرد (استان فارس)، از سمت جنوب به خلیج فارس، از مغرب به شهرستان عسلویه (استان بوشهر) و از سمت مشرق به بخش شیبکوه از توابع شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان محدود می‌شود.
جمعیت
جمعیت شهرستان پارسیان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵۰،۵۹۶ نفر بوده‌است.
تعدادی از مردم این شهرستان در کشورهای حوزه خلیج‌فارس مشغول به کار هستند. درصد سواد در این منطقه نسبت به دیگر نقاط استان در سطح بالاتری است.
زبان مردم این منطقه زبان فارسی است که به صورت لهجه‌های مختلف به کار می‌رود.
مردم این منطقه، از نظر کشاورزی بسیار فعال بوده و محصولات خود را به سایر شهرستان‌ها ارسال می‌کنند و عمده محصولات کشاورزی این منطقه گوجه‌فرنگی، تنباکو، سبزیجات و خرما است.
پیشه مردم شهرستان پارسیان
شغل اهالی صید، ماهی‌گیری و کشاورزی است، تجارت و سفر و کار در منطقه پارس جنوبی است. صادرات پارسیان در گذشته خرما و غله بوده‌است.
غذاها
این منطقه دارای غذاهای ویژه‌ای است که از میان آنها می‌توان مجبوس، رنگینک، لگیمات، خمفروش، گیویده، حل، حلیم، بدوه، برنج سرخ، ته‌چین ماهی را نام برد.
مناطق مختلف پارسیان
این منطقه دارای قسمت‌های زیادی است که از این میان می‌توان به باغستان، دشتی، بستانو، بهده، بوچیر، جهواز، شیوو، مغدان، ستلو، کوشکنار، فومستان، میلکی، خوزوو برکه دکا، سروباش، یرد خردو، یردخلف، یرد قاسمعالی، یرد کوخردی، کناردان، روستای عمانی، روستای هشنیز اشاره کرد.
تقسیمات جغرافیایی
شهرستان پارسیان شامل ۲ بخش به نام‌های زیر است:
بخش مرکزی
دهستان‌ها:
دهستان بوچیر
دهستان مهرگان
بخش کوشکنار
دهستان‌ها:
دهستان کوشکنار
دهستان بهدشت
دره‌های پارسیان
در منطقه پارسیان دره‌های متعدی وجود دارد که به صورت مسیل یا رودخانه فصلی در جریان است، مشهورترین دره‌های منطقه عبارت‌ند از:دروای سگی، دروای لییو، درواه گبری، رودخانه، درواه حلوای، درواه گز آبدین، درواه چا درواه، دروای پیاله‌ای، درواه پندنی، دروای بوگال، درواه تنگ بردول، و درواه آبیار.
در گوشه و کنار بعضی از این درواه‌ها زمین‌های (جوکار) وجود دارد که بعضی اوقات کشاورزان در آن جو و گندم می‌کارند و در سال‌هایی که شهرستان با خشکسالی روبه رو شده‌است دیگر این دره‌ها آبگیری نمی‌شود.
نخلستان‌های پارسیان
در منطقه پارسیان نخلستان وسیعی وجود دارد و در زمان پیشین محصولات خرما و غله از این منطقه به هند ومومباسا برده می‌شده‌است و مردم منطقه از راه تجارت و سفر به هند و آفریقا امرا معاش می‌نموده‌اند، نخلستان پارسیان به شرح زیر است:
نخل فولاد، نخل جنگل غربی، نخل خلفانی، نخل ملا خنجیها، نخل خجه کش (هیزم کش)، نخل درواه، نخل خواجه، نخل علی قاسم، نخل ملا اسحاق، نخل باقر حافظی، زریبه میر، زریبه ملا احمد وهزارها باغها و نخلستان‌هایی که در دوران گذشته در منطقه وجوده داشته‌است که متاسفانه به‌علت ایجاد سدهای کوچک در مسیر آبخور این زمین‌ها و کمبود آب شیرین، بیشتر نخل‌ها مرده و نابود شده‌اند. از زمان ایجاد این سدها اکثر نخلستان‌های منطقه خشک شده‌اند.
مثنوی

مثنوی قالبی از شعر فارسی است که دارای ابیات زیادی بوده و برای سرودن داستان‌ها و مطالب طولانی کاربرد دارد. در این قالب هر بیت دارای قافیه‌ای جداگانه است و به همین دلیل به آن مثنوی (دو تا دو تا) گفته می‌شود. از بزرگترین سروده‌های ادبیات پارسی که در قالب مثنوی سروده شده‌اند، شاهنامه‌ی فردوسی می‌باشد. کلیله و دمنه رودکی و آفرین نامه ابوشکور بلخی نیز از اولین نمونه‌های مثنوی است. از جمله دیگر سرایندگانی که از این قالب استفاده کرده‌اند می‌توان از مولانا جلال‌الدین بلخی نام برد که مطالب عرفانی خود را در قالب مثنوی سروده‌است. نظامی، سعدی، عطار و جامی نیز از دیگر شاعران بزرگ این قالب‌اند. این قالب شعری خاص زبان فارسی است.
ساختار و نحوه قرارگیری قافیه در مثنوی
# #
* *
+  +
^  ^
°  °
~  ~
• •
نمونه‌هایی از مثنوی
از فردوسی با مطلع:
به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه بر نگذرد
خداوند نام و خداوند جای خداوند روزی ده و رهنمای
خداوند کیوان و گردان سپهر فروزنده ماه و ناهید و مهر
ز نام و نشان و گمان برترست نگارنده برشده گوهرست
از ابوشکور بلخی با مطلع:
بدان کوش تا زود والا شوی چو دانا شوی زود والا شوی
نه داناتر آن کس که والاتر است که والا‌تر آن کس که داناتر است
نبینی ز شاهان ابرتخت و گاه ز دانندگان بازجوید راه؟
از اسدی توسی با مطلع:
ستیز آوری کار اهریمن است ستیزه به پرخاش آبستن است
همیشه در نیک و بد هست باز تو سوی در بهتری شو فراز
چه رفتن ز پیمان چه گشتن ز دین که زین هردو به ز آسمان و زمین
چو یار گنه کار باشی به بد به جای وی ار تو بپیچی سزد
شاعران بزرگ قالب مثنوی
نظامی
مولانا
عطار
فردوسی
سعدی
پروین اعتصامی
دوبیتی
مارک ویوین فو

مارک ویویان فو ، بازیکن فوتبال کامرونی بود.
او بسیاری از شهرت خود را هنگامی به دست آورد، که در سن ۲۸ سالگی، در میانه یک بازی از جام کنفدراسیون‌ها، در زمین فوتبال جان سپرد.
فهرست مشاهیری که در اوج شهرت درگذشتند
میلان باروش

میلان باروش
میلان باروش (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است که به عنوان مهاجم بازی می‌کند. او در باشگاه گالاتاسرای و تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی می‌کند. وی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ با ۵ گل به مقام آقای گلی این مسابقات دست یافت. همچنین در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹ در سوپر لیگ فوتبال ترکیه به عنوان آقای گلی دست یافت. باروش ۹۰ بازی ملی و ۴۱ گل ملی دارد.
این بازیکن سابقه بازی در ۳ دوره حضور در جام ملت‌های اروپا و ۱ دوره جام جهانی فوتبال را دارد. او در سال ۲۰۰۲ به همراه تیم زیر ۲۱ سال جمهوری چک به مقام قهرمانی جوانان اروپا دست یافت.
پاندلیس پولیوپولوس

پاندلیس پولیوپولوس (۱۹۰۰ - ۱۹۴۳) (به یونانی:  ) از دبیر کل‌های حزب کمونیست یونان بود.
این تروتسکیست یونانی آثار بسیاری در مورد تروتسکی، انقلابی شهیر روس، نوشته است.
او در زندان توسط فاشیست‌ها کشته شد.
ژرژ پولیتزر

ژرژ پولیتزر (زاده ۳ مه ۱۹۰۳ - مرگ ۲۳ مه ۱۹۴۲) فیلسوف فرانسوی و نظریه‌پرداز مارکسیست مجارتبار بود.
زندگینامه
او در شهر اورادآ که اکنون بخشی از کشور رومانی است به دنیا آمد. از نوجوانی به فعالیت‌های مبارزاتی و انقلابی می‌پرداخت و در قیام ۱۹۱۹ مجارستان شرکت داشت. در هفده سالگی پس از شکست جمهوری شورایی مجارستان به رهبری بلا کون ناچار به مهاجرت شد. پس از دیدارهایی که با برخی از روشنفکران اروپایی، از جمله فروید در وین، داشت در ۱۹۲۱ در پاریس ساکن شد. در پاریس به مطالعه پرداخت و در ۱۹۲۹، یا کمی پس از آن، در حزب کمونیست فرانسه عضو شد. در آن سال‌ها حزب کمونیست فرانسه دانشگاهی برای کارگران به نام دانشگاه کارگری پاریس برپا کرده بود که تا سال ۱۹۳۹ که در اثر اشغال فرانسه تعطیل شد دایر بود. ژرژ پولیتزر در این دانشگاه ماتریالیسم دیالکتیک درس می‌داد. هم‌زمان با این کار او به تدریس فلسفه در دبیرستانی در سن مور دفوسه در جنوب شرقی پاریس می‌پرداخت.
پس از اشغال فرانسه او به فعالیت مخفی در حزب کمونیست ادامه داد. مدتی در رهبری مخفی حزب فعال بود. بعد مسول انتشار خبرنامه‌ای مخفی شد. در ۱۹۴۰ پس از دستگیر شدن دوستش پل لانژون که استاد دانشگاه و فیزیک‌دانی نامدار بود نخستین شماره نشریه‌ای به نام «دانشگاه آزاد» را منتشر کرد و در آن خواستار اقدام محافل علمی برای آزادی لانژون شد. در ۱۹۴۲ در حمله‌ای که منجر به دستگیری بیش از صد کمونیست شد همراه همسرش دستگیر شد. پلیس دولت ویشی او را به گشتاپو تحویل داد. او را پس از شکنجه تیرباران کردند. همسرش چند سال بعد در اردوگاه آشویتس درگذشت.
آثار
پولیتزر به روانشناسی توجه داشت و مدتی نیز نظرات فروید را مطالعه و تایید می‌کرد، گر چه بعدها انتقاداتی بر آن وارد کرد. چند رساله در زمینه روانشناسی از او به جا مانده است. مشهورترین اثر او کتابی است به نام اصول مقدماتی فلسفه. این کتاب یادداشت‌هایی است که یکی از شاگردان او از درس‌های او در دانشگاه کارگری پاریس جمع‌آوری کرده است و پس از مرگ او منتشر شد. این کتاب را جهانگیر افکاری به فارسی ترجمه کرد و بدون نام مترجم در دهه ۱۳۳۰ در تهران منتشر شد. این ترجمه فارسی به زودی از کتاب‌های ممنوعه شد و تا آستانه انقلاب ایران به صورت مخفی منتشر و دست به دست می‌شد. در دوران انقلاب چند چاپ مختلف از همین ترجمه با نام مترجم منتشر شد.
در زیر فهرستی از آثار پولیتزر به نقل از ویکی‌پدیای انگلیسی آمده است:
انتقادی از مبانی روانشناسی،۱۹۲۸
برگسونیسم، چشم‌بندی فلسفی
خون و طلا، ۱۹۴۰
انقلاب و ضد انقلاب در قرن بیستم، ۱۹۴۱
اصول مقدماتی فلسفه، ۱۹۳۵-۱۹۳۶
نوشته‌ها ۱ فلسفه و افسانه
نوشته‌ها ۲ مبانی روانشناسی
آلکسی لئونتیف

الکسی نیکلایویچ لئونتیف (زاده ۱۹۰۳- درگذشته ۱۹۷۹) روان‌شناس روس که آثار مهمی در زمینه‌های روان‌شناختی دارد و ابداعگر نظریه فعالیت است.
لئونتیف تحت تاثیر نظریه تاریخی فرهنگی ویگوتسکی، نظریه‌ای که بر حسب آن «اگر انسانها تاریخ را می‌سازند تاریخ نیز تعیین کننده آنهاست» قرار داشت.
لئونتیف که در دوران شوروی، فعالیت‌های علمی خود را انجام می‌داد، خود را پیرو اندیشه‌های کارل مارکس، فیلسوف آلمانی می‌دانست.
مکس شکتمن

مکس شکتمن (۱۹۷۲-۱۹۰۴) (Max Shachtman) از اعضای حزب کمونیست آمریکا بود که بعدها از بنیان‌گذاران جنبش تروتسکیستی در این کشور شد. او در اواخر عمر به سوسیال دموکراتی شدیدا ضدشوروی بدل شد و به صهیونیست‌های کارگری پیوست.
او از حزب کارگر سوسیالیست جدا شد و به حزب سوسیالیست آمریکا پیوست.
اولین رید

اولین رید * () نویسنده و مبارز فمینیست و مارکسیست آمریکایی بود. او از رهبران حزب کارگران سوسیالیست آمریکا و از پایه‌گذاران ائتلاف حرکت ملی سقط جنین زنان بود .
اولین در ژانویه ۱۹۴۰ به قصد دیدار لئون تروتسکی و همسرش ناتالیا سدوا به مکزیک رفت. آن‌جا در خانه تروتسکی در کویوآکان با رهبر تروتسکیست آمریکایی، جیمز پ.کانن آشنا شد.
او همان سال به عضویت حزب کارگران سوسیالیست (آمریکا) درآمد و تا آخر عمر از اعضای کلیدی آن باقی ماند. او بیش از چهل سال برای دموکراسی و حقوق اتحادیه‌های کارگری مبارزه کرد و برای همبستگی با مبارزه انقلابی سراسر جهان فعالیت نمود .
او در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از فعالان جنبش آزادی زنان بود و در ۱۹۷۱ از بنیان‌گذاران «ائتلاف حرکت ملی سقط جنین زنان»* برای کسب حق سقط جنین اختیاری برای زنان بود. در همین سال‌ها او در شهرهای متعددی در آمریکا، کانادا، استرالیا، نیوزلند، ژاپن، ایرلند، بریتانیا و فرانسه در دفاع از حقوق زنان سخنرانی و بحث و گفتگو می‌کرد .
رید کتاب‌های بسیاری در مکتب «فمینیسم مارکسیستی» و ریشه سرکوب زنان و نبرد آن‌ها برای رهایی نوشته‌است.
او ابژه جنسی بودن زنان را ناشی از سلطه نظام اقتصادی سرمایه‌داری می‌دانست .
کتاب‌شناسی
جلد کتاب تکامل زن
۱۹۶۹ - مسائل آزادی زنان: رویکردی مارکسیستی ()
ترجمه به فارسی:
۱۹۷۱ - آیا زیست‌شناسی سرنوشت زن است؟ ()
ترجمه به فارسی:
۱۹۷۵ - تکامل زن: از قبیله مادرشاهی تا خانواده پدرشاهی ()
ترجمه به فارسی:
۱۹۷۸ - جنسیت‌زدگی و علم ()
ترجمه به فارسی:
۱۹۸۶ - آرایش، مد و استثمار زنان () (با همکاری جوزف هنسن و ماری آلیس واترز)
ترجمه به فارسی:
پانویس و منابع
provides a bio-bibliographical sketch of Evelyn Reed
جرج نواک

جرج نواک (زاده ۵ اوت ۱۹۰۵-درگذشته ۳۰ جولای ۱۹۹۲) نویسنده تروتسکیست آمریکایی است. وی دبیر سراسری کمیته آمریکایی برای دفاع از لئون تروتسکی و کمیته دفاع از حقوق مدنی بود.
از او آثاری درباره فلسفه مارکسیستی به جا مانده است.
نیکوس پولانزاس

نیکوس پولانزاس (به ؛ زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۶-درگذشته ۳ اکتبر ۱۹۷۹) نویسنده و جامعه‌شناس یونانی-فرانسوی مارکسیسم بود.
پولانزاس، که ابتدا به لنینیسم گرایش داشت، بعدها به گروید و به همراه آلتوسر از چهره‌های اصلی مارکسیسم ساختارگرا گشت. مشاجرات او با رالف میلیبند بر سر ماهیت دولت سرمایه‌داری به صورت یکی از مباحث کلاسیک نظریه‌پردازی در این زمینه درآمده است.
لوئی آلتوسر، دوگانه «ساده» زیربنا – روبنا را به چالش می‌کشد. به عقیده وی روبناهای جامعه تنها اساس اقتصادی را بازتاب نمی‌کنند، بلکه از «استقلال نسبی» نیز برخوردارند و حتی در زمانی می‌توانند عامل مسلط گردند. به‌طور کلی پولانزاس کوشید، اندیشه‌های ساختگرایانه آلتوسر را در تحلیل طبقات اجتماعی و رابطه آن‌ها با دولت به کار بگیرد. اما چرخش‌های نظری محسوسی از نظریات آلتوسر در آثار او وجود دارد، به‌ویژه آثار متاخر مانند «دولت، سوسیالیسم و قدرت» که به «عمل و روابط نیروهای اجتماعی» توجه بیشتری دارد. درحالی که آلتوسر از همه بیشتر به خاطر نقد متون مارکسیستی شهرت دارد، پولانزاس بیشتر بر تحلیل جهان واقعی و قضایایی چون طبقه اجتماعی، دولت سرمایه‌داری و دیکتاتوری تاکید می‌ورزد.
شهرت او بیش‌تر به خاطر آثار او در مورد تئوری دولت است. اما، او همچنین آثاری در مورد تحلیل فاشیسم، تقسیم طبقات اجتماعی در دنیای معاصر و فروپاشی دیکتاتوری‌های اروپای جنوبی در دهه ۷۰ (حکومت فرانکو در اسپانیا، سالازار در پرتغال و پاپادوپولوس در یونان)، دارد.
کتابشناسی
قدرت سیاسی و طبقات اجتماعی (۱۹۶۸)
فاشیسم و دیکتاتوری: انترناسیونال سوم و مشکل فاشیسم (۱۹۷۰)
طبقه در سرمایه‌داری معاصر (۱۹۷۳)
بحران دیکتاتوری‌ها:پرتغال، یونان، اسپانیا (۱۹۷۶)
دولت، قدرت، سوسیالیسم (۱۹۷۸)
کریستین راکوسکی

کریستیان راکوسکی (زاده ۱۳ اوت ۱۸۷۳ - درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱) انقلابی سوسیالیست بلغاری و رئیس جمهور اوکراین شوروی، که برای استقلال اوکراین شوروی از روسیه تلاش می‌کرد.
او از بنیان‌گذاران «اپوزیسیون چپ»، بود و به بسیاری او را به عنوان رهبر ایدئولوژیک این جریان می‌شناسند.
از او آثاری در زمینه اقتصادیات سوسیالیستی به جا مانده‌است.
راکوسکی، در زمان استالین، زندانی سیاسی شد و در زندان جان سپرد.
آریگو سروتو

آریگو سروتو (۱۹۹۵-۱۹۲۷) مبارز ایتالیایی که خود را مارکسیست می‌دانست و بعد از جنگ جهانی دوم، در اتحادیه‌های کارگری فعال بود.
او لوتا کمونیستا جریان مستقلی که خود را کمونیست می‌دانست، را در سال ۱۹۶۵ پدید آورد.
میشل پابلو

میخالیس ان. راپتیس ملقب به میشل پابلو (به یونانی:  ) (۱۹۱۱-۱۹۹۶) دبیر بین‌المللی "انترناسیونال چهارم" پس از جنگ جهانی دوم بود.
میشل پابلو، یک تروتسکیت یونانی‌تبار بود و در حکومت سوسیالیست الجزایر به رهبری احمد بن بلا، وزیر بود.
کریستوفر هیل

جان ادوارد کریستوفر هیل (زاده فوریه ۱۹۱۲ در یورک - درگذشته ۲۳ فوریه ۲۰۰۳) تاریخ‌نویس انگلیسی و متخصص تاریخ قرون جدید
هیل خود را مارکسیست می‌دانست.
هل دریپر

هل دریپر (زاده ۱۹۱۴- مرگ ۱۹۹۰) روزنامه‌نگار و فعال کارگری مارکسیست اهل آمریکا و از اعضای موسس حزب کارگران سوسیالیست (ایالات متحده) بود. باورهای او در چارچوب اردوی سوم می‌گنجند.
مهم‌ترین اثر او کتاب چهار جلدی نظریه انقلاب مارکس است.
زندگی
هل دریپر در سال ۱۹۱۴ به دنیا آمد. والدین او کارگران مهاجر بودند. وی در ۱۹۳۲ به حزب سوسیالیست (ایالات متحده) پیوست. در ۱۹۳۸، از اعضای موسس حزب کارگران سوسیالیست (ایالات متحده)، شاخه ایالات متحده بین‌الملل چهارم بود. دو سال بعد در ۱۹۴۰، این حزب دچار انشعاب شد و دریپر به همراه مکس شکتمن، حزب کارگران (ایالات متحده) را بنیان نهادند. در ۱۹۴۹ این سازمان به لیگ مستقل سوسیالیستی معروف شد. پس از کناره‌گیری مکس شکتمن از سوسیالیسم انقلابی، دریپر هم به او پیوست و بین‌الملل سوسیالیست‌ها را بنیاد نهادند.
هل دریپر در اوایل دهه ۱۹۷۰ از فعالیت‌های سازمانی کناره گرفته و به نویسندگی پرداخت.
آثار
برخی از کتب و مقالات هل دریپر به شرح زیر اند:
کتاب‌ها
نظریه انقلاب مارکس
برکلی: شورش دانشجویی حاضر، ۱۹۶۵.
دو روح سوسیالیسم، ۱۹۶۶.
مارکسیسم و اتحادیه‌های کارگری، ۱۹۷۰.
مقالات
آزادی‌های مدنی در مبارزه با فاشیسم، دسامبر ۱۹۴۵.
اقلیت عرب اسرائیل: آغاز یک تراژدی، ۱۹۵۶.
کارل مارکس و سیمون بولیوار، ژوئیه ۱۹۷۰.
نظرات مارکس و انگلس درباره آزادی زنان، ژوئیه ۱۹۷۰.
نظرات مارکس درباره صورت‌های دموکراتیک دولت، ۱۹۷۴.
زنان مارکسیست در برابر فمینیسم بورژوایی، (به همراه ان جی. لیپو)، ۱۹۷۶.
دیوید کورنر

دیوید کورنر ، معروف به بارتا (زاده ۹ اکتبر ۱۹۱۴ - درگذشته ۶ سپتامبر ۱۹۷۶) مبارز کمونیست رومانیایی بود که گرایش‌های تروتسکیستی داشت و از ۱۹۳۶ در فرانسه فعالیت می‌کرد.
در ۱۹۳۹، او از گروه‌های بین‌الملل چهارم در فرانسه جدا شد و «گروه کمونیست» را تشکیل داد. این تشکل بعدها به «اتحاد کمونیست(تروتسکیست)» تغییر نام داد.
امروز تشکل «مبارزه کارگران» خود را ادامه دهنده راه بارتا و «اتحاد کمونیست(تروتسکیست)» می‌داند.
تونی کلیف

تونی کلیف (زاده ۲۰ مه ۱۹۱۷ - درگذشته ۹ مه ۲۰۰۰) تئوریسین و نویسنده اسرائیلی که دارای گرایش‌های تروتسکیستی بود. او از منتقدان روسیه استالینیستی بود و آن را نوعی «سرمایه‌داری دولتی بوروکراتیک» می‌دانست.
وی در یک خانواده یهودی معتقد به جنبش صهیونیسم متولد شده بود. او از بنیان‌گذاران گرایش سوسیالیست بین‌المللی بود.
یوجین کامنکا

یوجین کامنکا (زاده ۴ مارس ۱۹۲۸ در کلن آلمان - ۱۹ ژانویه ۱۹۹۴) مبارز استرالیایی که گرایش‌های مارکسیستی داشت.
از او آثاری در مورد بنیان‌های اخلاقی مارکسیسم به جا مانده است.
کتابشناسی
Marxism and Ethics (1969) مارکسیسم و اخلاق
A World in Revolution? (1970)
The Philosophy of Ludwig Feuerbach (1970)
Nationalism: The Nature and Evolution of an Idea (1976)
The Portable Karl Marx (1983)
Bureaucracy (1989) دیوانسالاری
دانیل ال-کونین

دانیل بوریسوویچ ال-کونین ، روان‌شناس روس است که در دولت شوروی فعالیت می‌کرد و خود را مارکسیست می‌دانست. نظریات وی غالبا متاسی از پیاژه بود تا با نظریات مارکس درباره انسان در تضاد نباشد.
وی در ۱۶ فوریه ۱۹۰۴ در پولتاوا به دنیا آمد و در ۴ اکتبر ۱۹۸۸ میلادی در مسکو درگذشت.
جیم هیگینز

جیم هیگینز (زاده ۱۹۳۰ در هرو لندن - درگذشته ۲۰۰۲) کارگر پست بریتانیایی بود که از فعالان مهم اتحادیه‌های کارگری شد.
مایکل کیدرون

مایکل کیدرون درگذشت ۲۰۰۳- زاده ۱۹۳۰ تئوریسین و رهبر «گروه بازنگری سوسیالیست بریتانیا» و جانشین آن «سوسیالیست‌های بین‌المللی» است.
مایکل کیدرون، سردبیر چندین نشریه از جمله «پلوتو پرس» بود.
کریستوفر کادول

کریستوفر کادول با نام اصلی کریستوفر سنت جان اسپریگ (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۰۷ - درگذشته ۱۲ فوریه ۱۹۳۷) فیلسوف، متفکر، شاعر و نویسنده انگلیسی، که در دهه ۳۰ به مارکسیسم گروید و در نزاع برای جمهوری‌خواهی در ۱۹۳۷، در اسپانیا، کشته شد.
آثار او در زمینه تحلیل مارکسیستی از ادبیات و هنر، آثار کلاسیکی به شمار می‌روند.
کتابشناسی
فریب و واقعیت
بحران در فیزیک (۱۹۳۹)
مطالعاتی بیش‌تر در فرهنگی در حال احتضار
والتر هلد

والتر هلد (Walter Held) (زاده ۱۹۱۰-درگذشته ۱۹۴۱) مبارز و فعال سیاسی یهودی و آلمانی بود.
او به جرم حمایت از لئون تروتسکی از حزب کمونیست اخراج شد. او به فرانسه و بعدها نروژ گریخت.
ناهوئل مورنو

ناهوئل مورنو (زاده ۲۴ آوریل ۱۹۲۴-درگذشته ۲۵ ژانویه ۱۹۸۷) مبارزی آرژانتینی بود که گرایش‌های تروتسکیستی داشت که از پیش از جنگ جهانی دوم تا زمان مرگش فعال بود.
«لیگا ده انترناسیونال ده تراباخادور» و «جنبش برای سوسیالیسم» ، که که خود آنها را بنیان نهاد از مهم‌ترین جریانات انقلابی در آمریکای لاتین بودند و با اعتقاد به اهمیت طبقه کارگر شهری، حتی پس از انقلاب کوبا، با چریکیسیم مخالف بودند.
دانکن هالاس

دانکن هالاس (زاده ۲۳ دسامبر ۱۹۲۵-مرگ ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۲) مبارز بریتانیایی که گرایش‌های تروتسکیستی داشت و از بنیان‌گذاران سازمان "گرایش سوسیالیست بین‌المللی" و از رهبران حزب کارگران سوسیالیست بریتانیا، بود.
اوالد ایلینکوف

اوالد ایلینکوف (۱۹۷۹–۱۹۲۴) فیلسوف مارکسیست روس بود.
از او آثاری در زمینه دیالکتیک، متافیزیک تجربه‌گرا و دیالکتیک محض و انتزاعی در کتاب سرمایه مارکس، به جا مانده‌است.
ایلینکوف در رژیم شوروی زندگی و فعالیت می‌کرد.
فیلمون لاگمن

فیلمون لاگمن (۲۰۰۱–۱۹۵۳) (Filemon Lagman) مشهور به کا پوپوی (Ka Popoy) مبارز سوسیالیست فیلیپینی و رهبر جنبش کارگران با اندیشه‌های مارکسیست-لنینیستی بود. در سال ۱۹۹۱، در جریان دعواهایی که بر سر استراتژی چریکی در حزب کمونیست فیلیپین در جریان بود، او رهبری جریان منشعب در این حزب را به عهده داشت.
کارلوس ماریگلا

کارلوس ماریگلا (زاده ۱۹۱۱ - درگذشته ۱۹۶۹) انقلابی برزیلی بود که رهبر حرکت آزادی‌بخش ملی بود.
تاکتیک‌های او بعدها الهام بخش بریگادهای سرخ ایتالیا، ارتش سرخ آلمان، و ارتش جمهوری‌خواه ایرلند شد. او به جرم «هواداری از حکومت کوبا» از حزب کمونیست برزیل اخراج شد. در سال ۱۹۶۹ در عملیات کمین پلیس برزیل کشته شد.
آثار
کتاب‌دستی کوچک چریک شهری
برای آزادی برزیل
فلیکس مارو

فلیکس مارو با نام اصلی Felix Mayrowitz (زاده ۳ ژوئن ۱۹۰۶ - درگذشته ۲۸ مه ۱۹۸۸) نویسنده آمریکایی که گرایش‌های تروتسکیستی داشت و اثر کلاسیک او در مورد تاریخ عینی انقلاب اسپانیا، مشهور است.
پیتر سجویک

پیتر سجویک (۱۹۸۳–۱۹۳۴) تئوریسین چپ بریتانیایی در دهه ۵۰ و معرفی کننده و مترجم آثار ویکتور سرژ بود.
دکارت تا دریدا: مروری بر فلسفه اروپایی
رایا دونایوسکایا

رایا دونایفسکایا (۱ مه ۱۹۱۰ - ۹ ژوئن ۱۹۸۷) مبارز روسی-آمریکایی بود که گرایش‌های تروتسکیستی و اومانیستی داشت. وی پایه‌گذار فلسفه اومانیسم مارکسیستی است.
زندگی
دونایوسکایا در ۱۹۱۰ در اوکراین به دنیا آمد. در ده سالگی به همراه والدین‌اش برای فرار از قحطی به شیکاگو مهاجرت کردند. او در ۱۴ سالگی به اتهام تروتسکیسم از حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا اخراج شد.
دونایوسکایا از ۱۹۳۷ منشی روسی‌زبان تروتسکی در زمان تبعیدش در مکزیک بود. این هم‌کاری تا ۱۹۳۹، قرارداد صلح استالین-هیتلر، ادامه یافت. مطالعه اقتصاد روسیه و هم‌چنین آثار اولیه مارکس (که بعدها به دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴ معروف شد) وی را در سال‌های ۱۹۴۱–۴۲ به این نتیجه‌گیری رساند که نه تنها روسیه شوروی یک جامعه سرمایه‌داری دولتی است، بلکه این (سرمایه‌داری دولتی) مرحله جدیدی در رشد مناسبات اقتصادی خواهد بود.
دونایوسکایا اولین کسی بود که دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴ مارکس را تفسیر و به انگلیسی ترجمه نمود. وی هم‌چنین مترجم دفترچه‌های فلسفی لنین را به انگلیسی است.
دونایوسکایا در سال‌های آخر عمر خود منتقد نظریه حزب لنین شد.
آثار
برخی از کتب و مقالات رایا دونایوسکایا به شرح زیر اند:
کتاب‌ها
تحلیلی بر اقتصاد روسیه، ۱۹۴۲.
یادداشت‌هایی درباره منطق هگل، ۱۹۶۱.
فلسفه و انقلاب از هگل تا مارکس و از مارکس تا مائو، ۱۹۷۳.
رزا لوکزامبورگ
آزادی زنان
فلسفه مارکس و انقلاب - ۱۹۸۲
مارکسیسم و آزادی از ۱۷۷۶ تا امروز ۱۹۵۸
مقالات
اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی یک جامعه سرمایه‌داری است، ۱۹۴۱.
بازنگری جدیدی در اقتصاد مارکسی، ۱۹۴۴.
تغییرات اخیر در روسیه استالین، اکتبر ۱۹۴۶.
نظریه انباشت لوکزامبورگ و تفاوت آن با نظریات مارکس و لنین، ۱۹۴۶.
سوسیالیسم یا بربریت، ۱۹۵۴.
ریشه‌های یهودستیزی، ۱۹۶۰.
تراژدی دوگانه چه گوارا، ۱۹۶۷.
دیالکتیک: جبر انقلاب، ۱۹۷۸.
چه بر سر انقلاب ایران آمده‌است؟، ۱۹۸۱.
پگی فلمینگ

پگی گیل فلمینگ ، (۱۹۴۸ -) پاتیناژباز آمریکایی است که در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۸ در گرنوبل فرانسه، مدال طلا دریافت کرد.
سارا هیوز

Sarah Hughes
— سارا هیوز —
O سارا هیوز
— اطلاعات شخصی —
نام کامل
سارا الیزابت هیوز
ملیت
تاریخ تولد
محل تولد
گریت نک نیویورک
قد
۱٫۶۵ متر
مربی سابق
رابین واگنر
بازنشستگی
۲۰۰۳
سارا هیوز (زاده ۲ مه ۱۹۸۵) پاتیناژباز شهیر آمریکایی
وی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ موفق به کسب مدال طلای المپیک برای کاروان آمریکا شد.
سارا هیوز، در مسابقات المپیک، تنها ۱۶ سال داشت و نمایش بی‌نظیر او، که اولین مقام بین‌المللی را برایش به ارمغان می‌آورد، ورزش‌دوستان و منتقدان را شگفت زده کرد.
هیوز در سال ۲۰۰۲ موقع به دریافت جایزه سولیوان شد
250px
دیک باتون

دیک باتون (زاده ۱۹۲۹)، پاتیناژباز آمریکایی که دو بار در بازی‌های المپیک سال ۱۹۴۸ و ۱۹۵۲، موفق به کسب مدال طلا شد.
از افتخارات دیگر او می‌توان به کسب عنوان "قهرمانی ایالات متحده" برای هفت سال پیاپی (۱۹۵۲-۱۹۴۶) و عنوان "قهرمانی جهان" برای پنج سال پیاپی (۱۹۵۲-۱۹۴۸) اشاره کرد.
هلیفکس، نوا اسکوشیا

هلیفکس ، شهری است در کانادا و مرکز استان نووا اسکوشیا است. این شهر حول «لنگرگاه هلیفکس»، دومین لنگرگاه طبیعی بزرگ در جهان، ساخته شده‌است.
هالیفاکس از شلوغ‌ترین بندرهای کانادا به شمار می‌رود.
شهر هلیفکس بزرگترین شهر آتلانتیک کانادا و از پر ترددترین بنادر شرق آمریکای شمالی می‌باشد که به واسطه همجواری آن با اقیانوس اطلس، طبیعت بسیار زیبایی دارد.
این شهر بواسطه انفجار عظیمی که در سال ۱۹۱۷ در این شهر روی داد، که بزرگترین انفجار تولید شده توسط انسان در تاریخ قبل از ساخت بمب اتمی بود تا حد بسیار وسیعی ویران شد و بعدها قسمت‌های بسیاری از شهر دوباره ساخته شد.
همان طور که از اسم ایالت، نوااسکوشیا، قابل حدس است، اکثریت ساکنین این شهر اصالتا اسکاتلندی (Scottish) می‌باشند.
بنجامین هریسون پنجم

بنجامین هریسون پنجم (زاده ۱۷۲۶ - درگذشته ۱۷۹۱) دولت مردی آمریکایی و از رهبران انقلاب آمریکا بود.
پسر او ویلیام هنری هریسون و نتیجه‌اش که او نیز بنجامین هریسون نام داشت هر دو بعدها رئیس جمهور آمریکا شدند.
انقلاب اسلامی (روزنامه)

روزنامه پیام رئیس جمهور و خبر توقیف روزنامه انقلاب اسلامی
روزنامه انقلاب اسلامی ، روزنامه‌ای است که با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی ابوالحسن بنی‌صدر و به‌سردبیری علیرضا نوبری منتشر می‌شد. پس از انتخاب ابوالحسن بنی‌صدر به‌ریاست جمهوری، علیرضا نوبری از طرف او به‌ریاست کلی بانک مرکزی منصوب و محمد جعفری به‌مدیر مسئولی و سید جمال‌الدین موسوی به‌سردبیری روزنامه انقلاب اسلامی انتخاب شدند.
نخستین شماره این روزنامه، روز سه‌شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۵۸ منتشر شد. انتشار این روزنامه تا ۱۷ خرداد سال ۱۳۶۰ ادامه داشت.
نام روزنامه
نام‌های متعددی برای روزنامه پیشنهاد شد. از جمله توحید، انقلاب اسلامی، طلوع فجر، عدالت، آزادی و رسالت. سه نام توحید، انقلاب اسلامی و رسالت انتخاب شدند و بنی‌صدر برای احترام به‌نظر آیت‌الله خمینی، این سه نام را به‌وی پیشنهاد کرد و نظر او را برای انتخاب روزنامه جویا شد. آیت‌الله خمینی نام انقلاب اسلامی را پسندید.
توقیف روزنامه
این روزنامه به‌دستور آیت‌الله بهشتی و با حکم اسدالله لاجوردی توقیف شد. آخرین شماره این روزنامه، که پانصد و پنجاه و هفتمین شماره آن بود، به‌تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۶۰ منتشر شد.
کوشکنار

کوشکنار یکی از شهرهای بخش کوشکنار شهرستان پارسیان در استان هرمزگان ایران است. نام قدیم این شهر «قصر کنار» بوده‌است.
این شهر در شش کیلومتری شمال بندرتبن، و در هشت کیلومتری جنوب بنی دکان، و در هفت کیلومتری مغرب اغویرزه، ودر هفت کیلومتری مشرق روستای سروباش واقع شده‌است. این شهر در دوران گذشته مقر حکم قبیله «آل حرم» بوده، چون در آن دوران قبیله آل حرم بر این منطقه حکمران بودند.
مردم
تقریبا تمام مردم به زبان فارسی گویش محلی کوشکناری لاری تکلم می‌کنند. ۹۰٪ از مردم سنی مذهب هستند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳،۲۶۰ نفر (۸۴۷ خانوار) بوده‌است.
آثار باستانی
آثار قلعه‌ای بسیار قدیمی در وسط شهر باقی‌مانده‌است که گویا مقر حاکم وقت بوده‌است، این قلعه بنام «قلعه شیخ محمد احمد خلفان الاحرمی» مشهور است. همچنین آثار خانه‌های قدیمی در شهر وجود دارد که از سنگ و کاهگل ساخته شده‌است. در ضمن در نزدیکی مسجد جامع این شهر آرامگاه شخصی به نام شیخ انصار است که امروزه تنها ویرانه‌ای از آن به جا مانده‌است.
جداسازی بخش‌هایی از استان هرمزگان و الحاق آن به استان فارس
فهرست دهستان‌های ایران
هوشنگ عطاریان

سرهنگ هوشنگ عطاریان از فرماندهان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ ایران و عراق و فرمانده قرارگاه عملیاتی آن نیرو در غرب کشور؛ به اتهام عضویت در حزب توده ایران در اردیبهشت ۱۳۶۲ دستگیر و در اسفند ۱۳۶۲ اعدام شد.
در میان واحدهای نیروی زمینی ارتش ایران در هفته اول حمله عراق به ایران، تنها ارتش ایران در جبهه غرب کشور به فرماندهی سرهنگ هوشنگ عطاریان بود که با اتخاذ و تاکتیک عملیاتی ضد حمله در روز هشتم از شروع جنگ توانست ارتش عراق را از خاک ایران بیرون نمایند. در گزارش جنگی جمهوری اسلامی در آن ایام آمده‌است: «بعد از ظهر امروز سرهنگ عطاریان قصر شیرین را باز پس ستاند و در جبهه غرب کشور ۸۰ تانک دشمن را نابود کردند و نیروهای ما رادیو و تلویزیون را باز پس گرفتند».
پس از اعدام سرهنگ عطاریان فرمانده نظامی در جبهه جنگ با عراق، به اتهام عضویت در سازمان مخفی حزب توده و جاسوسی، سرهنگ عبدالحسین مفید، جایگزین وی شد.
حسین الله‌کرم ادعا می‌کند در سال ۱۳۶۰، عطاریان عامل توزیع فشنگ‌های اشتباهی در میان نیروهای ایرانی در جبهه مطلع الفجر بوده‌است. درآن دوران وی یکی از فرماندهان عالی‌رتبه جنگ، فرمانده جبهه غرب و مشاور ویژه وزیر دفاع به‌شمار می‌آمد، که با اتخاذ و تاکتیک عملیاتی ضدحمله در روز هشتم از شروع جنگ توانست ارتش عراق را از خاک ایران بیرون نمایند.
دو دهه بعد هاشمی رفسنجانی در مصاحبه با روزنامه همشهری گفت
نکا

نکا شهری صنعتی توریستی در استان مازندران در شمال ایران. این شهر مرکز شهرستان نکا است. و در اندک منابع و سفرنامه‌های قدیمی نام این شهر مشاهده می‌گردد. اما چنانکه در کتیبه‌ای چوبی که بر در معصوم زاده نکا سید عبدالله میر ترابی که در منطقه آرامگاه نکا واقع است و چیزی حدود ششصد و اندی قدمت دارد شهر نکا با‌ها نوشته شده‌است. بنابراین شکل صحیح نوشتاری آن (نکاه) بوده‌است به هر تقدیر این قرائن بیشتر تاکید می‌نماید که نام این شهر با گذشت زمان به صورت زیر از آناهایتگاه به نکا در آمده‌است.
آناهیتگاه، ناهیدگاه، ناهیکاه، نایکاه، نکاه، نکا
در سفرنامه مازندران رضاشاه که در سال ۱۳۰۵ به رشته تحریر در آمده به آن چنین اشاره می‌کند. "بعد از تجن، رودخانه‌ای که در سر راه واقع است نیکا نام دارد که از شاه کوه شروع شده، در چهار فرسخی شمال جاده به دریا می‌ریزد. پل بلندی بر آن زده شده، که هرچند به بزرگی پل تجن نیست، ولی قشنگی آن به مراتب بیشتر است. در کنار رودخانه آبادی‌ای است موسوم به نارنجه باغ….. قدم به قدم اتومبیل‌ها می‌ایستند و با زحمت هرچه تمامتر، آن‌ها را با دست و شانه حرکت می‌دهند."
چارلز فرانسیس مکنزی، اولین کنسول تجاری بریتانیا در رشت نیز که همین مسیر را در بین سالهای ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۰ پیموده است در سفرنامه خود چنین می‌گوید. "هفتم فوریه (۱۸۵۹) از پلی گذشته وارد بلوک میان رود شدیم. در سمت چپ ما نارنج باغ و عمارت سر قرار داشتند و کمی بعد راه از پل خطرناکی می‌گذشت."
نیروگاه شهید سلیمی نکا از بزرگترین نیروگاه‌های حرارتی در خاورمیانه است که به منظور تامین بخش قابل توجهی از برق کشور طراحی و نصب گردیده است. ظرفیت اصلی نیروگاه جمعا 2213 مگاوات است. قسمت‌های اصلی نیروگاه عبارتند از: دیگ بخار، ساختمان میانی، سالن توربین، مبدل‌ها و ساختمان‌های کمکی. سوخت اصلی نیروگاه، گاز طبیعی و سوخت دوم آن نفت کوره یا مازوت است.
بر اساس منابعی نام قدیم نکا، نیکاب بوده‌است یعنی دارای آب بسیار نیک که هم‌اکنون نیز این شهر بزرگترین منبع آب زیر زمینی در استان مازندران را دارا می‌باشد و چشمه‌های بسیار زیبا و شفا بخشی مانند قرمرض دارد
جنگل (روستا)

جنگل روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
محدوده روستای جنگل
از شمال باورد، از جنوب بستانه، از مغرب گارستانه، و از سمت مشرق به شناس محدود می‌کردد.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۷۰ نفر است که از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
دارای مسجد، آب‌انبار ( برکه ) و دبستان است.
کشاورزی و دامداری
مردم این روستا به کشاورزی دامداری اشتغال دارند.
و همچنین از کوه‌های اطراف هیزم می‌آورند و در روستاهای اطراف می‌فروشند، و از این راه گذران زندگی می‌کنند.
مهرکان

مهرکان روستای آبادی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
محدوده مهرکان
حدودا: از شمال روستای گارستانه، و از جنوب به روستای گزیر، و از مغرب به روستای جنگل، و از مشرق به چمبه منتهی می‌شود.
جمعیت
جمعیت آن ۸۵۰ نفر (۵۳ خانوار) است که از اهل سنت و از توابع امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای ۲ مسجد، دبستان، آب‌انبار به گویش محلی (برکه) وخانه بهداشت است.
رده:فناوری هسته‌ای

فناوری هسته‌ای
همگن

همگن یک ویژگی است که اندازه‌گیری آن در هر نقطه‌ای از فضا به نتیجه‌ای یکسان منجر شود.
یعنی اگر یک آزمایش فیزیکی در نقطه خاصی از فضا اجرا شود، همان نتیجه‌ای را خواهد داشت که همان آزمایش را در چند نقطه یا چندمتر دورتر انجام داده باشند.
به عبارت دیگر، یک خاصیت (یا قانون) همگن با جابه‌جا شدن ما (یا با عوض کردن مبداء مختصات) تغییر نمی‌کند. به زبان فنی‌تر (به زبان نظریه گروه‌ها)، یک خاصیت همگن نسبت به گروه انتقال‌های فضایی تقارن دارد.
در مخلوط همگن مواد خواصیت خود را حفظ می‌کنند، برای مثال در آب نمک ؛ آب مایع بودن خود ونمک شوری خود راحفظ کرده است. همچنین در مخلوط همگن اجزای مخلوط با مشاهده قابل تشخیص نیست .
همسان‌گردی

خاصیتی را همسانگرد یا ایزوتروپ می‌نامیم که اندازه‌گیری آن در هر جهت فضایی به نتیجه‌ای یکسان منجر شود. یعنی اگر آن خاصیت را رو به سمت خاصی از فضا اندازه‌گیری کنیم، همان نتیجه‌ای را بگیریم که همان خاصیت را رو به سمت دیگری اندازه گرفته باشیم. به زبان فنی‌تر (به زبان نظریه گروه‌ها)، یک خاصیت همسانگرد نسبت به گروه دوران‌های فضایی تقارن دارد.
ناهمسانگرد (انیزوتروپ)
همگن
یرد کوخردی

یرد کوخردی روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی
در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
یرد کوخردی در چهار کیلومتری یرد خردو واقع شده‌است.
وجه تسمیه
ساکنین این روستا در زمان خیلی دور از کوخرد «سیبه» مهاجرت کرده‌اند و در پارسیان سکنا شده‌اند.
همچنان با مهاجرت گروه دیگر از کوخردیان که در آن دوران از کوخرد (سیبه) مهاجرت کرده بودند و در منطقه فرامرزان و در روستایی به نام کنار سیاه در منطقه فرامرزان ساکن شده‌اند.
هجرت این دو گروه از کوخرد به این مناطق بعلت خرابی سیبه بوده در ایام شورش و حمله صادق خان به این منطقه و اشغال وخرابی سیبه از جانب قوای مهاجم صادق خان، و همچنین گروه دیگر نیز از کوخردیان «سیبه» به عمان و زنگبار و مومبای (بمبئی) مهاجرت کرده‌اند بعد از خرابی سیبه در آن دوران، بنا براین نام این مناطق به نام محله اصلی خودشان نامگذاری کرده‌اند. در عمان و زنگبار از نوه‌های کوخردیان مهاجر باقی هستند.
شهرسیبه (کوخرد) یکی از شهرهای باستانی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این شهر تاریخی (ساسانی) در بخش کوخرد واقع می‌باشد. بخشی از این شهر تاریخی در حال حاضر زیر دهستان کنونی «کوخرد» مدفون است و روی بخش دیگری از آن گورستان، دهستان کوخرد قرار گرفته‌است. باستان‌شناسان از آن به عنوان شهر فراموش شده ساسانیان یاد می‌کنند، وسعت شهر باستانی سیبه از جانب باستان‌شناسان به ۴۰ هکتار تخمین شده‌است…
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۲۵۹ نفر (۲۷خانوار) است، دارای مسجد، آب‌انبار (برکه)، دبستان، وخانه بهداشت است. از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند، همچنین دارای ۱۵۰ اصله نخل دیم و ۵۰ من زمین زیر کشت دیم دارد.
پیشه
پیشه مردم روستا دامداری وکشاورزی است و از این راه امرار معاش می‌کنند.
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخری، محمد، به یاد کوخرد ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، «تاریخ لنجه»، چاپ دوم، دبی: دارالامه للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوه الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) چاپ سوم، دبی: سال انتشار ۱۹۹۷ مبلادی به (عربی).
العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثه، ۱۴۱۸ هجری قمری.
حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهوله، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعه والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجه) مکتبه دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی. (به عربی).
مریم نمازی

مریم نمازی فعال سیاسی کمونیست در عرصه‌هایی همچون مبارزه برای حقوق زنان، مبارزه برای حقوق پناهندگان، مبارزه علیه جمهوری اسلامی و اسلام سیاسی است. وی در حال حاضر مسئولیت کمیته مسلمانان سابق هلند را بر عهده دارد.
Namazie opening the 2014 Secular Conference in London.
مریم نمازی، دبیر سابق کمیته ارتباطات بین‌الملل حزب کمونیست کارگری ایران و عضو کنونی کمیته مرکزی و دفتر سیاسی و هیئت هماهنگی این حزب، از مسئولان فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، عضو کنونی شورای مرکزی سازمان آزادی زن و از برنامه سازان تلویزیون کانال جدید بود. او مسئول و مجری برنامه دو زبانه فارسی و انگلیسی نان و گل سرخ در تلویزیون کانال جدید که با فعالان سیاسی و اجتماعی برجسته هم چون تسلیمه نسرین، ریچارد داوکینز، پی زی مایرز و اینا شوچنکو رهبر فمن مصاحبه کرده است. او سردبیر کنونی نشریه «بریفینگ»، ارگان انگلیسی حککا، است.
او در ۸ اکتبر ۲۰۰۵ موفق به دریافت جایزه «سکولاریست سال» از «انجمن ملی سکولار» انگلستان شد نیک کوهن، مقاله‌ای به نام «نبرد یک زن» را در مورد او در نشریه آبزرور انگلستان نوشت و درباره او گفت: «مریم نمازی تجسم فاصله، میان لیبرال‌های شرمنده و خواستاران حقیقی برابری، است.»
او پس از ماجرای کاریکاتورهای محمد به همراه یازده نفر دیگر همچون سلمان رشدی، تسلیمه نسرین و آیان هیرسی علی بیانیه‌ای به نام « » را انتشار داد که در آن نسبت به ظهور اسلامیسم به عنوان یک «توتالیتریسم نوین» هشدار داده شده بود.
استعفا از حزب
مریم نمازی در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ به همراه فریبرز پویا از عضویت در حزب کمونیست کارگری ایران استعفا داد. حمید تقوایی دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری استعفای او را پذیرفته، اما حزب را کماکان حامی فعالیت‌های اجتماعی او دانست و ابراز امیدواری کرد که نمازی همچنان همکاری خود را با کانال جدید و تهیه و پخش برنامه «نان و گل سرخ» ادامه دهد.
رده:کمیته مرکزی حککا

کمیته مرکزی حککا
رده:دفتر سیاسی حککا

دفتر سیاسی حککا
اینانلو

اینانلو ایلی ترک‌زبان از ایلات خمسه می‌باشد که در نواحی آذربایجان و فارس زندگی می‌کنند.
صاحب فارسنامه ناصری درمورد پیشینه تاریخی آنان می‌نویسد:اصل این اینانلو از «ترکستان است که در زمان سلاطین مغول به فارس آمده، توقف نموده‌اند و در بیشتر اوقات چندین هزار نفر لشکر سواره و پیاده ازاین ایل در رکاب سلاطین خدمت نموده‌اند اکثریت قریب به اتفاق ایل بزرگ اینانلو در شهرستان فسا وبخش ششده و قره بلاغ سکنی گزیده‌اند و همچنین یک روستا در بخش شیبکوه فسا به نام هارون سکز نیز از اینانلو هستند. جمعیت ایل بزرگ اینانلو در شهرستان فسا ۵۵۰۰۰نفر می‌باشد که اکثریت در بخش کشاورزی باغداری در دشت‌های شیبکوه و قره بلاغ مشغول به کشاورزی هستند و بسیار پررونق می‌باشد به‌طوری‌که دشت قره بلاغ حاصل خیزترین و پربارترین دشت استان فارس می‌باشد
زنان ایل نیز در صنایع دستی قالی بافی گلیم جاجیم گبه و… پیشرو وفعال هستند اندک جمعیتی نیز در شهرستان فسا از این ایل کوچ نشین درون شهرستان هستند ییلاق ارتفاعات و مناطق سردسیر شهرستان فسا تودج و زیتونک و داراکوه و قشلاق در دشت‌ها هستند
تاریخچه
غلامحسین‌خان شاهسون سرتیپ توپخانه مبارکه ولدالصدق حسین‌خان شهاب‌الملک می‌گفت: در زمان شاه عباس که بعضی از ایلات شاهسون شدند اجداد من با طایفه خود ازاین کوگ‌پر برخاسته شاهسون شدند؛ یعنی شاه‌دوست؛ محمود بگلو، یا عزلو.
آگاهی‌های بیشتر در این زمینه حاکی از آن است که پنج‌هزار خانوار از ایل اینانلو «از سنه ۱۲۹۵ زندگانی چادرنشینی را ترک گفته و به زراعت (پرداخته‌اند) و محل اقامت آن‌ها بیشتر در مشرق و جنوب‌شرقی ایالت فارس است ….»
دین و زبان
اینانلوها؛ همانند اکثر ایلات ترک‌زبان ایران به زبان ترکی سخن گفته؛ مسلمان و شیعه دوازده امامی می‌باشند.
طوایف
این ایل دارای ۲۱ طایفه می‌باشد که اسامی آن‌ها عبارتند از:
ابوالوردی
اسلام‌لو
افشار اوشاغی
امیرحاجی
ایران‌شاهی
بلاغی
بیات
چهارده‌چریک
چایان
رادبگلو
دهو
دیندارلو
بیگ اینالو
زرندقلی
سرکلو
سکز
قورت
قره‌قره
چغی‌لو
کرائی
گوک‌پر
جرغه (حسین آبادجرغه)
زنگنه
قزلباش (غلباش)
ترک‌های ایران
ترکستان

منطقه ترکستان در نقشه‌ای مربوط به سال ۱۹۱۴ میلادی
نقشه محمود کاشغری از دیوان لغات ترک در قرن یازدهم میلادی قبایل ترک در آسیای میانه را نشان می‌دهد.
ترکستان به معنی سرزمین ترکان لفظی فارسی است که هیچ‌گاه به یک منطقه واحد اطلاق نشده‌است. این نام اولین بار توسط جغرافی‌دانان فارسی‌زبان برای اشاره به منطقه زندگی ترک‌ها استفاده شده‌است. پس از تضعیف ایران در پی شکست‌های پیاپی از امپراتوری روسیه در سال ۱۸۶۰ روسیه برای تحت تسلط درآوردن کل آسیای میانه از نفوذ ایران و رفتن به سمت جنوب اقدام به تصرف شهر ترکستان (واقع در قزاقستان امروزی) نمود و به اشتباه نام این شهر را برای کل منطقه جدیدی که تحت تصرف درآورده بود گذاشت.
محدوده
ترکستان امروزه منطقه‌ای از آسیای میانه است که شامل ایالت خودمختار سین‌کیانگ چین، قرقیزستان، ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان و شمال افغانستان فعلی می‌شود.
این منطقه سرزمین اصلی ایل‌های ترک است که از آنجا به طرف غرب تا منطقه بالکان در اروپا، ایران در جنوب و شمال دریای خزر مهاجرت کرده‌اند.
این نام اصولا به سرزمینی اطلاق می‌شده که مسکن اصلی قوم ترک در آنجا بوده و تقریبا ایالت سین کیانک یا ترکستان چین کنونی است ولی بر اثر مهاجرت مستمر این قوم بطرف شرق و غرب، رفته رفته قسمت اعظم آسیای مرکزی نام ترکستان بخود گرفت چنان‌که دامنه‌های جبال تیانشان و دره‌های علیای جیحون و سیحون یعنی حوضه دریاچه‌های بالخاش و قره گول و ایسی گول و دره وانهار ایلی و چوو قزلسو که در عهد باستان توران می‌گفتند، بتدریج ترکستان نامیده شده و هم اکنون ترکستان غربی نام دارد.
ایالت خودمختار سین‌کیانگ در چین، ترکستان شرقی نیز نامیده می‌شود.
ترکستان شرقی
ترکستان شرقی: سرزمین وسیعی است که در غرب چین قرار دارد و سلسله جبال تیانشان آنرا دو قسمت کرده‌است. رود تاریم از آن می‌گذرد و وارد دریاچه لب نر می‌گردد. شهرهای معروف آن کاشغر و یارکند و زونگاری است. این ناحیه که ایالت سین کیانک چین را تشکیل می‌دهد به اندازه خاک ایران وسعت دارد و در قسمت زونگاری معادن نفت و آهن دارد. مسلمانان این ناحیه را به اسم کاشغر و ختن می‌شناسند.
ترکستان غربی
ترکستان غربی یا ترکستان روس منطقه پهناوری است که قسمت اعظم آن در قدیم به‌نام سرزمین تور، توران و خوارزم معروف بود که امروز بین افغانستان و شمال شرقی ایران و قزاقستان روس و ترکستان شرقی و مغولستان خارجی قرار دارد؛ و جمهوری‌های ترکمنستان و ازبکستان در این ناحیه است. رود سیحون و جیحون در آن جاری است و در حقیقت می‌توان آن را حوضه دریاچه ارال و دو رود یاد شده دانست. قسمت شمال غربی این سرزمین را پیش از مغول، ترکستان و قسمت جنوب شرقی آنرا فرغانه می‌نامیدند.
این منطقه خود به دو منطقه ترکستان جوزجان یا ترکستان جنوبی و ترکستان خوارزم یا ترکستان شمالی تقسیم می‌شود.
ترکستان جوزجان یا ترکستان جنوبی
ترکستان جنوبی یا ترکستان جوزجان (که به صورت ترکستان گوزگان، ترکستان گوزگانان و ترکستان جوزجانان نیز به کار می‌رفته‌است) در منطقه شمال افغانستان، جنوب رود جیحون و در غرب سرزمین بلخ قرار داشته‌است. ولایت‌های جوزجان، سرپل و فاریاب در شمال افغانستان بخشی از این منطقه محسوب می‌شوند.
ترکستان خوارزم یا ترکستان شمالی
ترکستان شمالی یا ترکستان خوارزم شامل مناطقی از ماوراءالنهر و خوارزم می‌شده‌است که هم اکنون در کشورهای ترکمنستان، ازبکستان و … قرار گرفته‌است. این منطقه در شمال رود جیحون، شرق دریاچه خزر و جنوب دریاچه آرال واقع شده‌است.
زبان اویغوری
اویغوری
اویغورها
اویغورستان
ترکستان شرقی
ترکستان غربی
رده:سیاستمداران کشته‌شده

سیاستمداران کشته‌شده
دهستان حومه (بندر لنگه)

دهستان حومه لنگه از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
مرکز این دهستان «بندر کنگ» است (بندر نقطه‌ای است در کرانه دریا که کشتی‌ها در کنار آن پهلو می‌گیرند یا لنگر می‌اندازند تا در آنجا بارگیری یا بار خود را تخلیه نمایند.)
جمعیت
جمعیت دهستان حومه لنگه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۹۸۴۸ نفر بوده‌است.
کنگ
شهری آباد وپر رونق است، در زمان قدیم کنگ یکی از مراکز مهم دولت برتغال بوده، در زمانی که پرتغالیها تسلط بر خلیج فارس و منطقه داشته‌اند، پرتغالی‌ها لنگرگاهی در کنگ ساخته بودند که کشتی‌های بزرگ خودرا در آن لنگر می‌کردند، همچنین قلعه بزرگی ساخته بودند که مقر حکم آن‌ها بود، آثار این قلعه در کنار دریا باقی مانده‌است، وقتی که آب دریا مد می‌یابد آب اطراف بقایای این قلعه فرامی گیرد، اما وقتی که آب دریا جزر است قسمتی بزرگی از قلعه نمایان می‌شود، این قلعه در پیش مردم کنگ به قلعه پرتغالی‌ها معروف است.
راه قلعه لشتان
روایت است که از قلعه پرتغالی‌ها تا قلعه لشتان که بر فراز کوه‌های بار چاه واقع است راهی زیر زمینی که قسمتی از این راه مانند تونل ساخته بودند و از کنگ به قلعه لشتان می‌رفتند، مخصوصا در ایام جنگ و شورش و آشوب، از این راه نیز ذخیره و مهمات برای کسانی که در قلعه لشتان سنگر گرفته بودند، می‌رساندند.
دریانوردان کنگ
در دوران قدیم در بندر کنگ ۳۰ کشتی بزرگ وجود داشته که به سرپرستی ملاحان برجسته کنگی به وسیله آن‌ها بر دریا سوار می‌شده‌اند و سفرهای دراز به سوی هند، آفریقا، بصره، مومباسا، و خرمشهر سفر می‌کردند، و کالاهای بازرگانی مانند: خرما، ورد، مستکی، جوز، و لوز، سجاده، به هند و آفریقا و مومباسا می‌بردند، و از آنجا چوب و چای و پارچه به بندر کنگ می‌آوردند، گاهی این کشتیها در منطقه‌ای بنام «کوران» در راس جزیره قشم لنگر می‌انداختند و بعد از مدتی توقف واستراحت به سفر خودشان ادامه می‌دادند، و گاهی هم برای اصلاح کشتیهای خود در آنجا می‌رفتند.
بندر کنگ و اطراف آن جزو حومه بندر لنگه به‌شمار می‌آید، در کنگ مساجد متعددی و مغازه‌های گوناگونی وجود دارد. بیشتر اهل کنگ از پیروان امام شافعی هستند و به زبان فارسی تکلم می‌کنند اما نوشته آن‌ها به زبان عربی است و نامه‌ها و سندها بزبان عربی تدوین می‌نمایند.
دارای تاسیسات چونی برق، لوله‌کشی، بانک، مسجد، آب‌انبار (برکه)، دبستان و دبیرستان است.
برکه دریا دولت
در بیرون از شهر کنگ از سمت شمال یک برکه‌ای بسیار بزرگ وجود دارد که آن را «برکه دریا دولت» می‌گویند، به خاطر بزرگی غیر قابل تصور این برکه «دریا دولت» نامیده شده‌است، به خاطر وسعت این برکه فقط نیم سقف دارد و سقفش کامل نیست مانند سایر برکه‌ها که سقف کامل دارند.
خانه‌های قدیمی کنگ از سنگ و گچ ساخته شده‌است و در بالای آن‌ها بادگیر وجود دارد، به ویژه خانه‌های بازرگانانی که در آن دوران در بندر کنگ زندگی می‌کردند.
شناس (بندر لنگه)

شناس روستای بزرگی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. این روستا در ده کیلومتری جنوب شرقی روستای ملو و در ۹ کیلومتری غرب بندر لنگه واقع شده‌است.فرودگاه بندرلنگه در شمال شناس واقع است.
محدوده شناس
محدوده روستای شناس از شمال: «دشت وبلندیهای مشرف به روستای جنگل»، از جنوب خلیج فارس، از سمت مغرب روستای ملو، و از سمت مشرق به روستای جشه منتهی می‌شود.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۱۷۱۷(سال ۱۳۸۶) نفر هستند که تماما از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
دارای شش مسجد: مسجد جامع بزرگ که نمازجمعه در آن منعقد می‌گردد، مسجدعلی بن ابیطالب ، مسجد ابوبکر-مسجدایوب، مسجد ملاعبدالکریم ومسجد متروکه حاج احمدومسجد فاطمه الزهراءاست برق، لوله کشی آب، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت، مرکز مخابرات، مهدکودک، دبستان، مدرسه راهنمائی، دبیرستان پسرانه معراج و دبیرستان شبانه‌روزی دخترانه می‌باشد.
شغل مردم روستا
شغل مردم این روستا ماهی گیری وزراعت است، ولی اکنون معلم وکارمندادارات دولتی نیزدراین روستایافت می‌شود. چاه‌هایش کم عمق و آبش بسیار شیرین است. امادرپانزده سال اخیر بعلت کم بود بارش بیشتر چاه‌هاشور گردیده است. در زمینهای آن کشت جو و گندم، خربزه، هندوانه، پیاز، رواج دارد. لازم بذکراست که پیازسفیدشناس درمنطقه وکشورهای حوزه خلیج فارس مشهوراست.
آرامگاه راشد مدنی در این روستا واقع است. نام قدیمی روستا «شناص» بوده که بعدا حرف س جای حرف ص را گرفته‌است.
باتمان

باتمان از شهرهای جنوب شرقی کشور ترکیه و واقع در استان باتمان است. نام باتمان کوتاه شده نام کوه‌های «باتی رامان» است.
ملو

ملو روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
روستای ملو در ۱۸ کیلومتری شهر بندر لنگه واقع شده‌است.
محدوده ملو
محدوده روستا: از جهت شمال روستای جنگل، از جنوب روستای بستانه، از مغرب روستای دیوان، و از سمت مشرق به روستای شناس منتهی می‌شود.
نامگذاری
واژه ملو تحریف ام اللولو است، این روستا پیشتر «ام اللولو» نام داشته‌است، و علت اصلی نام‌گذاری این روستا به‌ام اللولو صید مروارید می‌باشد که در دیر باز مردم این روستا برای امرار معاش زندگی خود به صید مروارید می‌پرداخته‌اند که همین نام بر گرقته از کار آن‌ها می‌باشد، از سوی دیگر پرنده‌هایی پرنده‌ها در دسته‌های بزرگ از سوی دریا به ساحل می‌آیند و در این منطقه و در صحرای ملو برای بدست آوردن جیره ودانه پراکنده می‌شوند، بنا براین این منطقه و روستا به نام (ام اللولو) نامگذاری شده‌است؛ که بعدا به (ملو) تبدیل شده‌است.
جمعیت
روستای ملو روستایی به صورت طولی که به وسعت و پهنایی زیادی دیده می‌شود که تعداد جمعیت آن در حدود ۷۰۰–۸۰۰ نفر است
که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان عربی و فارسی با گویش محلی تکلم می‌کنند.
دارای مسجد، آب‌انبار به گویش محلی (برکه)، دبستان و برق، مخابرات است.
مردم این روستا به شغل ماهی‌گیری و کشاورزی و دامداری اشتغال دارند.