دودمان بوربون

دودمان بوربون از خانواده‌های مهم پادشاهی اروپا و کشور فرانسه و اسپانیا بود.
خاستگاه این خاندان فرانسه است و یک شاخه فرعی از خاندان کاپتی به‌شمار می‌آید.
شاهان بوربون ابتدا در سده شانزدهم میلادی بر ناوار و فرانسه فرمان می‌راندند. سپس در سده ۱۸، افرادی از این خاندان بر اسپانیا و جنوب ایتالیا (سیسیل و پارما) چیره شدند و افرادی دیگر از بوربون‌ها دوک‌نشین‌های مهمی را در دست گرفتند. دودمان سلطنتی اسپانیا از دودمان بوربون هستند.
پادشاهان بوربون از ۱۵۵۵ بر ناوار و از ۱۵۸۹ بر فرانسه فرمان راندند تا اینکه در ۱۷۹۲ در پی انقلاب فرانسه نظام پادشاهی ملغی شد.
پیشینه
نام بوربون از نام دژی قدیمی گرفته شده که امروزه به نام بوربون لارشامبو (Bourbon lArchambault) معروف است. این دژ در استان قدیمی بوربونز در مرکز فرانسه قرار داشت. سردودمان خاندان بوربون، آدمار (Adhémar) نام داشت. یکی از اخلاف آدمار به نام بئاتریس بورگوندی در سال ۱۲۶۸ با دوک روبرت کلرمان، ششمین پسر شاه لویی نهم ازدواج کرد. پسر ایشان به نام لویی، در سال ۱۳۲۷ دوک بوربون شد.
به قدرت رسیدن
در تاریخ بیست و پنجم مارس ۱۵۸۹ میلادی و همزمان با به قدرت رسیدن هانری چهارم، حکومت سلسله بوربون‌ها در کشور فرانسه آغاز شد. بوربون‌ها یکی از خاندان‌های مقتدر و نیرومند اروپایی بود که در برخی از کشورهای اروپا نظیر اسپانیا، فرانسه و… حکمرانی کردند. نام این خاندان از قلعه بوربون در فرانسه اخذ شده‌است. موسس این خاندان، روبر، پسر لویی چهارم بود. دو قرن پس از وی، این خاندان در نیمه قرن شانزدهم میلادی بار دیگر احیا شد و هانری چهارم به تخت پادشاهی نشست. هانری چهارم، خود، پروتستان مذهب بود، ولی برای سلطنت بر کشوری که اکثریت مردم آن کاتولیک بودند، مذهب کاتولیک را پذیرفت و در سال ۱۵۹۴ میلادی تاج گذاری کرد. دوران سلطنت برخی از سلاطین بوربون، بسیار طولانی بود به طوری که تنها نوه هانری چهارم با عنوان لویی چهاردهم و پس از وی، لویی پانزدهم، مجموعا بیش از ۱۳۰ سال از طول دوران دویست ساله حکومت بوربون‌ها را به خود اختصاص دادند. آخرین پادشاه این سلسله لویی شانزدهم بود که در جریان انقلاب فرانسه در ۲۱ ژانویه سال ۱۷۹۳ میلادی، اعدام شد. با اعدام لویی شانزدهم، پادشاهی بوربون‌ها در فرانسه خاتمه یافت و جمهوری اول فرانسه شکل گرفت.
بازگشت به قدرت
از آن زمان تا ۱۸۱۴ میلادی، سلطنت فرانسه بدست ژنرال‌های ارتش خصوصا ژنرال برجسته فرانسوی – ناپلئون بناپارت – افتاد. در ۱۸۱۴ با سقوط ناپلئون، متفقین (اتریش، بریتانیا، روسیه و پروس) از خاندان بوربون خواستند که به فرانسه بازگردند و قدرت را بدست گیرند.
لویی هجدهم – نوه لویی پانزدهم که به مدت ۲۰ سال در گوشه و کنار اروپا در تبعید به سر می‌برد – به پاریس آمد و آخرین مرحله سلطنت بوربون‌های فرانسه آغاز شد. بوربون‌ها تا ۱۸۳۰ میلادی در فرانسه بر سر کار بودند تا این که در این سال، شارل دهم – برادر لویی شانزدهم و جانشین لویی هیجدهم- توسط انقلابیون فرانسوی سرنگون شد.
از لویی چهارم تا هنری چهارم
شجره‌نامه خاندان بوربون
فهرست فرمانروایان بوربون
تاریخ‌ها نمایانگر زمان فرمانروایی است (نه زندگی):
شاهان فرانسه
۱۶۱۰-۱۵۸۹: هانری چهارم فرانسه
۱۶۴۳-۱۶۱۰: لویی سیزدهم
۱۷۱۵-۱۶۴۳: لویی چهاردهم
۱۷۷۴-۱۷۱۵: لویی پانزدهم
۱۷۹۳-۱۷۷۴: لویی شانزدهم
۱۸۲۴-۱۸۱۴: لویی هجدهم
۱۸۳۰-۱۸۲۴: شارل دهم
شاهان اسپانیا
۱۷۴۶-۱۷۰۰: فیلیپ پنجم اسپانیا
۱۷۲۴: لویی نخست (کمتر از یک سال حکومت کرد)
۱۷۵۹-۱۷۴۶: فرناندو ششم اسپانیا
۱۷۸۸-۱۷۵۹: کارلوس سوم اسپانیا
۱۸۰۸-۱۷۸۸: کارلوس چهارم اسپانیا
۱۸۳۳-۱۸۱۳: فرناندوی هفتم اسپانیا
۱۸۶۸-۱۸۳۳: ایزابل دوم اسپانیا
۱۹۷۰-۱۸۷۳: آمادئوی نخست اسپانیا
۱۸۸۵-۱۸۷۴: آلفونسو دوازدهم اسپانیا
۱۹۳۱-۱۸۸۶: آلفونسوی سیزدهم اسپانیا
۲۰۱۴-۱۹۷۵: خوآن کارلوس اول اسپانیا
۲۰۱۴-تا کنون: فلیپه ششم اسپانیا
شاخه‌های دیگر خاندان بوربون
شاهان دو سیسیل
بزرگ‌دوک‌های لوکزامبورگ
دوک‌های بوربون
دوک‌های مون‌پنسیه
دوک‌های وندوم
دوک‌های اورلئان
دوک‌های پارما
شهریاران کنده
شهریاران کنتی