فرانک زاپا

فرانک وینسنت زاپا (بیست و یک دسامبر ۱۹۴۰، بالتیمور، مریلند، ایالات متحده آمریکا - ۴ دسامبر ۱۹۹۳، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا) آهنگساز، نوازنده گیتار الکتریک و کارگردان فیلم آمریکایی بود؛ که حضوری بیش از
۳۰ ساله در حرفه خود داشت. زاپا در سبکهای مختلفی از جمله راک، جز، و موزیک کنسرت آهنگسازی کرده‌است. او همچنین فیلم و میوزیک ویدئو کارگردانی کرده
و تعدادی کاور نیز برای آلبومهای موسیقی نیز طراحی نموده‌است. زاپا در طول فعالیتش بیش از ۶۰ آلبوم در پوشش گروه مادران خلاقیت یا فعالیت تک نفره خود
منتشر کرد. او زمانی که نوجوان بود به آثار موسیقیدان‌های کلاسیک قرن بیستمی مانند ادگار وارز، ایگور استراوینسکی و آنتون وبرن و همچنین موسیقی ریتم اند بلوز دهه ۱۹۵۰ علاقه پیدا کرد. زاپا در همان دبیرستان شروع به نوشتن موسیقی کلاسیک کرد و هم‌زمان هم در گروه‌های ریتم اند بلوز درام می‌نواخت. او بعدا گیتار الکتریک را به عنوان ساز اصلی خود را انتخاب کرد.
فرانک در سن هجده سالگی به گیتار دلبستگی یافت و نخستین گیتار زندگی‌اش را در سال ۱۹۵۷ هدیه گرفت. او بی‌آنکه از کسی کمک بگیرد، در نواختن گیتار چیرگی فراوان پیدا کرد. سپس، همه وقت خود صرف آموختن موسیقی سیمفونیک کرد و به آهنگسازی پرداخت. بسیاری از آثار او به دلیل تاثیراتی متفاوتی که از هنرمندان دیگر دریافت کرده غیرقابل دسته‌بندی بوده و اطلاق نام یک سبک خاص به آن‌ها دشوار یا ناممکن است. زاپا در آلبوم آغازینش ترسیدن!، که به همراه گروهش مادران خلاقیت آن را تهیه کرد، موسیقی راک اند رول را با بداهه نوازی‌های دستچین شده و انواع صداهای مختلف استدیویی ترکیب کرد. زاپا در آلبوم‌های بعدی‌اش همین رویه اکسپریمنتال و خلاقانه را ادامه داد، بدون در نظر گرفتن این موضوع که موسیقی‌اش جاز، کلاسیک یا راک باشد. اشعار او، که اغلب هم آمیخته با طنز بودند، نمای شمایل‌شکنی از فرایندها، ساختارها و جنبش‌های سیاسی و اجتماعی ارائه می‌دادند. او منتقد سرسخت جریان آموزشی دوره خود و مخالف مذاهب سازمان یافته بود و در مقابل از آزادی بیان، سیستم آموزشی نیمه شخصی، مشارکت سیاسی و لغو سانسور حمایت می‌کرد.
او یک هنرمند بسیار پرکار بود و توانست نظر بسیاری از منتقدان را نیز به آثارش جلب کند. آلبوم‌های او در برخی نقاط مانند اروپا توانست موفقیت‌های تجاری کسب کند اما او در تمام مدت فعالیتش به عنوان هنرمندی مستقل شناخته می‌شد. موسیقی زاپا همچنین تاثیرات بسیاری بر روی موسیقیدان‌ها و آهنگسازها گذاشت.
فرانک در سن هجده سالگی به گیتار دلبستگی یافت و نخستین گیتار زندگی‌اش را در سال ۱۹۵۷ هدیه گرفت. او بی‌آنکه از کسی کمک بگیرد، در نواختن گیتار چیرگی فراوان پیدا کرد. سپس، همه وقت خود صرف آموختن موسیقی سمفونی کرد و به آهنگسازی پرداخت. او در گفتگویی با مجله Rockwell چنین می‌گوید:
«بیشتر آهنگسازها کار خود را با گوش دادن به آلبوم‌های پیشکسوتان و الهام گرفتن از آن‌ها یادمی‌گیرند، ولی آن زمان که ما شروع به کار کردیم فقط چاک بری را داشتیم.»
حوالی سال ۱۹۶۳ فرانک زاپا به لس آنجلس رفت؛ وی در سال ۱۹۶۴ کار خود را با تشکیل گروه‌هایی بلوز-راک همچون Captain Glasspack,Muthers,Soul Giants، و His Magic Mufflers پی گرفت؛ گروهی که نامش اندکی بعد، به مادرز آو اینونشن (مادران نوآوری) تبدیل شد.
در ۴ دسامبر سال ۱۹۹۳، زاپا سرانجام پس از سه سال دست-و-پنجه نرم کردن با بیماری سرطان درگذشت و در بوستان-گورستان یادمان‌های دهکده وست وود لس آنجلس به خاک سپرده شد.
سیاست
فرنک زاپا در توصیف دیدگاه‌های سیا خود، خود را «محافظه کاری عملی»، یا مستقل طبقه‌بندی کرد. او دوستدار دولت محدود و مالیات‌های کم بود؛ ولی همچنین می‌گفت که موافق دفاع ملی، تامین اجتماعی و دیگر برنامه‌های فدرال است، ولی فقط اگر دریافت کنندگان چنان برنامه‌هایی مشتاق آن‌ها باشند و قادر باشند پولش را پرداخت کنند. او دوستدار سرمایه داری، کارافرینی، و کسب و کار مستقل بود و می‌گفت موسیقیدانان می‌توانند از کسب و کار خود بیشتر دریافت کنند تا از جمع‌آوری حق‌العمل. او با کمونیسم مخالف بود و می‌گفت «نظامی که اجازه مالکیت را ندهد یک طراحی ناقص مهلک است.» برخی از ترانه‌ها مناظرات عمومی و مصاحبه‌های او در دهه ۱۹۸۰ منتقد جمهوریخواهان و سیاستهایشان، پرزیدنت رونالد ریگان، تلونجلیسم، و راست مذهبی بود و هشدار می‌داد دولت آمریکا در خطر تبدیل شدن به یک دین‌سالاری فاشیستی است.
ترانه‌شناسی