برنامه جهانی غذا

شاخه کمک غذایی سازمان ملل متحد بزرگترین نهاد انسانی جهان است. این سازمان از طریق اداره مرکزی خود در رم و بیش از ۸۰ دفتر در کشورهای دیگر، جهت کمک به مردمی که قادر به تامین غذای کافی جهت اعضای خانواده خود نیستند تلاش می‌کند.
اهداف و راهبردها
برنامه جهانی غذا در راستای رسیدن به اهداف اصلی خود یعنی ریشه کن کردن گرسنگی و سوء تغذیه بواسطه رفع نیازهای غذایی تلاش می‌کند.
برنامه جهانی غذا پنج هدف استراتژیک دارد که عبارت است از:
نجات جان افراد و حمایت از امرار معاش در مواقع اضطراری
جلوگیری از گرسنگی حاد و سرمایه‌گذاری برای آمادگی در مقابل بلایای طبیعی و کاهش اثرات آن
بازگرداندن و بازسازی زندگی و امرار معیشت‌ها بعد از جنگ و بلایای طبیعی یا در شرایط گذار
کاهش گرسنگی مزمن و کمبود تغذیه‌ای
تقویت توانائی ملت‌ها برای مهار گرسنگی از طریق سیاست‌های واگذاری و خرید محلی
از مجموعه فعالیت‌های برنامه جهانی غذا می‌توان موارد زیر را نام برد:
مقابله با کمبود ریز مغذی‌ها
سعی در کاهش مرگ و میر کودکان
بهبود سلامتی مادران
مبارزه با بیماری‌هایی از قبیل اچ آی وی
پروژه‌های غذا در ازای کار که به ارتقاء محیطی و ثبات اقتصادی و فرهنگی محصولات کمک می‌نماید.
فعالیت‌ها
در سال ۲۰۰۶، برنامه جهانی غذا ۴ میلیون تن غذا را بین ۸/۸۷ میلیون نفر از مردم در ۷۸ کشور توزیع نمود؛ در عملیاتهای اضطراری ۴/۶۳ میلیون نفر از بهره برداران، شامل قربانیان جنگ‌ها، حوادث طبیعی و ورشکستگان اقتصادی در کشورهایی همچون سومالی، لبنان و سودان مورد کمک واقع شدند. هزینه‌های مستقیم با ۲/۹ میلیارد دلار آمریکا، بیشترین میزان صرف هزینه بر روی عملیات نجات بلند مدت و عملیات ترمیمی را بخود اختصاص داد. بزرگترین عملیات کشوری برنامه جهانی غذا در سال ۲۰۰۶ در کشور سودان بود. در دارفور، سطح پوشش برنامه به ۴/۳ میلیون نفر رسید.
برنامه جهانی غذا با هدف خاتمه گرسنگی کودکان، بیش‌تر کمک‌های خود را بر روی زنان و کودکان متمرکز می‌کند. در سال ۲۰۰۵، مساعدت‌های غذایی جهت ۵۸ میلیون نفر کودک، که ۳۰ درصد آن‌ها زیر پنج سال بودند، تدارک دیده‌شد. برنامه‌های غذایی مدرسه‌ای در ۷۴ کشور به دانش‌آموزان مبنی بر مطالعات آن‌ها و ترغیب والدین ایشان به فرستادن بچه‌های‌شان، مخصوصا دختران به مدرسه کمک می‌کند.
تامین بودجه
عملیات‌های برنامه جهانی غذا توسط کمک‌های بلاعوض از دولت‌های جهان، شرکت‌ها و اعطاکنندگان خصوصی تامین
می‌شود. در سال ۲۰۰۵ اعانات برنامه به ۸/۲ میلیارد دلار رسید. تمامی هدایا کاملا داوطلبانه بودند. هزینه‌های مجریان سازمانی تنها هفت درصد - یکی از پایین‌ترین و بهترین میزان‌ها در زمره آژانس‌های کمکی می‌باشند. برنامه‌ای همچون ۶ نوامبر، سال ۲۰۰۶ توسط جوزت شییران شاینر، کسی که سابقا در مجلس ایالتی آمریکا تحت عنوان منشی اقتصادی، بازرگانی، و فعالیت‌های فرهنگی و به عنوان ویراستار واشنگتن تایمز فعالیت نموده‌بود، سرپرستی شده‌است.
تلاش‌های گراسروتز
در سال ۲۰۰۴، برنامه جهانی غذا آبوران یونیورسیتی را با عنوان سرپرستی اولین مقابله برنامه‌ریزی دانشجویان بر ضد گرسنگی به کار گماشت. آبوران کمیته نوزده را تاسیس کرد که نه تنها انجمن‌ها و اجتماعات وقایع هشدار دهنده گرسنگی را رهبری کرده‌است، بلکه همچنین تقابلی را مبتنی بر مدل‌سازی گرسنگی جهت استفاده در دانشگاه‌های سراسر کشور گسترش داده‌است.
برنامه جهانی غذا اقدام به جلب یک حمایت جهانی و جمع‌آوری وجوه نموده که پیاده‌روی جهان نامیده‌شد. هرساله، در یک روز خاص، هزاران نفراز مردم مناطق جغرافیایی نقاط مختلف سراسر جهان جهت اقامه دعوی خاتمه گرسنگی کودکان، پیاده‌روی می‌کنند. در سال ۲۰۰۵، بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر از مردم در ۲۹۶ منطقه پیاده‌روی کردند. در سال ۲۰۰۶، ۷۶۰۰۰۰ شرکت‌کننده در ۱۱۸ کشور سراسر جهان وجود داشت. این عمل بخشی ازیک سلسله عملیات جهت دستیابی به گسترش اهداف هزاره، به‌ویژه نصف کردن شماری از مردم خواهد بود که پیش‌بینی می‌گردد در سال ۲۰۱۵ از فقر و گرسنگی رنج برند، می‌باشد.
در سال ۲۰۰۶، کمیته نوزده اقدام به برگزاری نشستی جهت مقابله گرسنگی نمود که در آن نمایندگانی از ۲۹ دانشگاه شرکت نمودند. در این نشست، نوعی مدل تقابل دانشجوئی ارائه گشت که با حمایتی قاطع روبرو شد.
ایران دارای ششمین جمعیت پناهجو در جهان است
جمهوری اسلامی ایران قریب به ۲۹ سال است که پذیرای پناهندگان افغان می‌باشد. اولین موج پناهجویان افغان در نتیجه اشغال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۸ هجری شمسی) به سمت ایران روان گردید و با ادامه جنگ تا سال ۱۹۹۳ میلادی (۱۳۷۲ هجری شمسی) تداوم داشت. دومین سیل پناهندگان افغان در جریان حکومت طالبان از سال ۱۹۹۴ میلادی (۱۳۷۳ هجری شمسی) تا سال ۲۰۰۱ میلادی (۱۳۸۰ هجری شمسی) به ایران سرازیر شد.
جمهوری اسلامی ایران از زمان برقراری صلح و امنیت نسبی در افغانستان از سال ۲۰۰۳ میلادی (۱۳۸۲ هجری شمسی) همواره تاکید بر بازگشت پناهندگان به موطن‌شان نموده و مکررا یادآور بار مالی پناهندگان بر اقتصاد کشور بوده و خواستار مشارکت بیشتر جامعه بین‌المللی برای کاهش این فشار می‌باشد.
بسیاری از پناهندگان عراقی نیز درخلال درگیری‌های مختلف آن کشور طی دهه ۱۹۸۰ میلادی (۱۳۶۹-۱۳۵۹ هجری شمسی) به ایران پناه آوردند. عده کثیری از کردهای عراقی درطول جنگ اول و دوم خلیج فارس به شمال غربی ایران گریخته و درخواست پناهندگی نمودند. کمیساریای عالی در امور پناهندگان و برنامه جهانی غذا سازمان ملل متحد کمک خود را از دهه ۱۹۸۰ میلادی برای پناهندگان افغان و از سال ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۷۰ هجری شمسی) برای پناهندگان عراقی آغاز نمودند. عملیات کنونی برنامه جهانی غذا (۱۰۲۱۳.۱) ادامه پروژه پیشین برنامه جهانی غذا به شماره ۱۰۲۱۳.۰ می‌باشد.
اخیرا و به واسطه نا آرامیهای سوریه، همسایگان این کشور از جمله اردن، ترکیه و لبنان پذیرای خیل پناهجویان سوری گشته‌اند و شمار پناهجویان افغان مقیم ایران در حال کاهش است.
اهداف برنامه جهانی غذا در ایران
در راستای رسالت جهانی برنامه جهانی غذا و مشروط بر دسترسی به منابع، پروژه عملیات گسترده امداد و بازسازی ایران می‌کوشد تا نیازهای غذایی اصلی پناهندگان را برآورده نموده، مکانیسم مقابله‌ای آنان را تقویت و هم‌چنین از تلاش ایشان برای دستیابی به امنیت غذایی حمایت کند.
اهداف این پروژه عبارتند از :
حصول اطمینان از تامین نیازهای اولیه غذایی پناهندگان در مهمان شهرها.
تثبیت نرخ ثبت‌نام و تکمیل دوره برای دختران پناهنده در مقطع ابتدایی و هم‌چنین افزایش نرخ ثبت‌نام دختران در مقطع راهنمایی، ضمن اطمینان از حضور معلمین زن در کلاس‌ها
کمک‌های مردمی آنلاین
امکان ارسال کمک به برنامه جهانی غذا از تمامی کارت‌های عضو شبکه شتاب به وسیله سامانه پرداخت اینترنتی بانک تجارت وجود دارد.
امنیت غذائی
قدرت غذا، یک بازی فرهنگی
شورای جهانی غذا
مبارزه علیه گرسنگی: راهپیمایی در جهان
سازمان واکنش اضطراری آسیا