محمدعثمان نقشبندی

شیخ محمد عثمان سراج‌الدین ثانی مشهورترین مرشدمعاصر طریقت نقشبندی است.شیخ شیخ شیخ شیخ
زندگی‌نامه
شیخ محمدعثمان مشهورترین مرشد معاصر نقشبندی فرزند شیخ محمد علاءالدین است.
وی در سال ۱۳۱۴ هجری قمری مطابق با سال ۱۲۷۵ خورشیدی و ۱۸۹۶ میلادی در صفی‌آباد جوانرود کرمانشاه از مادری به اسم «نوریجان خانم» که دختر محمد صادق وزیری سروآباد ملقب به نایب الحکومت بود متولد شد.
از همان سنین کودکی به همراه برادرش شیخ مولانا خالد به تحصیل علوم دینی پرداخت و از پنج سالگی در حلقه ختم صوفیان نیز حاضر بود. ادبیات عرب و فارسی را در مدارس دینی بیاره و درود آموخت و قرائت قرآن را از قاری مشهور مصری، مصطفی اسماعیل و تفسیر قرآن را از ملاسید حسین طاربوغی ساوجبلاغی فرا گرفت. از استادان او می‌توان ملا عبدالکریم خانه شوری اشاره کرد.
شیخ محمدعثمان، در عرفان، بیشتر تحت نظر والد خویش بوده، اما چنان‌که خود گفته‌است، شیخ حسام‌الدین هم به او نظری داشته و ایشان، بودن خود را در یک ماه رمضان با شیخ علی حسام الدین، از بهترین اوقات عمرخود دانسته‌است.
وی پس از اتمام دوران تحصیل، به دستور والد خویش حضرت علاءالدین نقشبندی، به اداره امور خانقاه‌ها مشغول شد. تا اینکه شیخ علاءالدین بعلت ناتوانی و کسالت، در سال ۱۳۳۲ شمسی او را به بیاره بازخواند. شیخ علاءالدین در روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۱۳۷۲ قمری درگذشت و بنابر وصیت خود، شیخ محمدعثمان جانشین او شد.
در سال ۱۳۷۸ هجری قمری مطابق ۱۳۳۷ هجری شمسی و ۱۹۵۸ میلادی به علت آشفتگی اوضاع سیاسی عراق، شیخ دوباره به درود ایران بازگشت و تا سال ۱۴۰۰ هجری قمری به فعالیت پرداخت. شیخ محمدعثمان در این مدت، مسافرت‌های متعددی به اطراف داشت که یکی از آنها، در پائیز سال ۱۳۵۶ هجری شمسی به طوالش و ترکمان صحرا و دیدار وی از مریدان خود بود.
پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۸ هجری شمسی دوباره به بیاره عراق بازگشت. با شروع جنگ ایران و عراق، به بغداد و سپس به عمان اردن نقل مکان کرد. مدتی در اردن هاشمی بود. سپس به استانبول ترکیه سفر کرده و تا زمان وفات، در همان‌جا مشغول ارشاد مسلمانان بود. وی، در زندگی، چند بار به حج رفت. حضرت شیخ عثمان سراج الدین ثانی در طول حیات خویش در بسیاری از نقاط جهان به ارشاد و تبلیغ مشغول بودند که می‌توان به سفرهای ایشان به بسیاری از نقاط ایران، عراق، سوریه، عربستان، اردن، ترکیه، فرانسه، مصر، لبنان، و… اشاره نمود.
به موازات آن در بسیاری از نقاط جهان درشهرها وروستاهای مختلف خانقاه‌هایی تاسیس نمودند از خاورمیانه گرفته تا آمریکای شمالی و جنوبی اروپا و آسیای صغیر و آسیای میانه، آسیای شرقی، شمال اروپا، چین، شمال آفریقا که در تمامی آنها مراسم ختمه و حلقه‌های طریقت نقشبندیه برگزار می‌شود.
همچنین مدارس علوم اسلامی در بسیاری نقاط، علی‌الخصوص کردستان تحت حمایت و نظارت ایشان بود از میان آنان می‌توان به مدارس بیاره، دورود، دارالعلم مریوان، ترکمان صحرا، پیرانشهر، دهگلان و… اشاره نمود.
درگذشت
شیخ محمدعثمان، سرانجام در نخستین ساعات بامداد روز پنجشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۷۵ میلادی درگذشت و در حیاط خانقاه استانبول به خاک سپرده شد و اکنون زیارتگاه مریدان وسایر مسلمانان از سراسر گیتی می‌باشد.
مریدان در مرگ او مرثیه‌های سروده‌اند، برخی از این مراثی در کتاب «بر پهنه یاد» گردآوری شده‌است.
یکی از شعرا در سوگ وی چنین گفته‌است:
آثار
از آثار وی می‌توان به تفسیر سوره تین ، سراج القلوب ، دو دیوان شعر به زبانهای کردی و فارسی و اندرز نامه (وصیت نامه) اشاره کرد، لازم است ذکر شود که تفسیر سوره تین و سراج القلوب به زبان فارسی و ترکی استانبولی ترجمه شده‌است.
ایشان در طب سنتی و نوین ید طولایی داشت به طوری که معالجه بیماریهای صعب العلاج از امورات روزمره ایشان به‌شمار می‌آمد همچنین بعضی از نسخه‌های طبی ایشان منحصر به تجویز ایشان بود و بغض تجویزاتش هم جنبه عمومی داشت و در بسیاری از کتابها و مجلات و عطاریها آن را نوشته و از آن استفاده می‌کنند، از آن جمله می‌توان به کتاب کژ و گیا و . . . اشاره نمود.
پیروان
ایشان غیر از کردستان ایران و عراق و ترکمان صحرا وترکمنستان و تالش و قبرس، در لبنان، ترکیه، مصر، عربستان سعودی، اردن، سودان و دیگر کشورهای آسیایی، اروپایی وآمریکای شمالی و آفریقایی مریدان فراوانی دارد. شیخ محمدعثمان جانشینی برای خویش تعیین نکرده‌است.
ازمریدان و شاگردان برجسته ایشان می‌توان به مدرس کردستانی ماموستاملاباقر بالک، ماموستا ملاعبدالکریم مدرس مفتی کل عراق و مشهور به شافعی زمان، ماموستا ملا محمدامین کانی سانان ماموستا ملا سیدعلی حسینی (نی)، علامه حاج ماموستا ملا محمد زاهد ضیائی پاوه، عبدالقادر آخوند داغستانی، ماموستا ملا عبدالله حاجی اشنوی، ماموستا ملا عارف وله ژیر، ماموستا محمود عالی، سیدعطاءالله شیخ الاسلامی، ماموستا ملا صدیق مجتهدی شهیر به صدر الاسلام، ماموستا سعید رهنمون، ماموستا ملا احمد امام (ماموسای سقز)، ماموستا ملامحمد بداقی، حاج یار جان ترکمان صحرا، ماموستاملاعبدالله کاتب، ماموستاملاسید بهاالدین آرندان، ماموستا ملامحمدافراز، استاد سید عثمان ذبیحی طالش، صوفی کریم کمتارانی، خلیفه احمد بالک، ماموستا ملاعلی عبدالله ارومیه، ماموستاملاکریم سوره زی، ماموستاملامحمد عزیزی، ماموستا ملا عبدالرحمن احمدی چاغر، ماموستا ملا عبدالجبار زرگزوی اربلی، ماموستا شیخ محمدسعید روانسر و ماموستا عیسی اشنویه اشاره نمود.
شعرایی که مرید ایشان هستند و در مدح پیرشان اشعاری را سروده‌اند می‌توان به نام بعضی از آنها اشاره کرد:
۱. قانع شاعر نام آوازه کردستان (شاعر ستمدیدگان) ۲. ماموستا فنایی ۳. ماموستا ناری ۴. ماموستا بیخود ۵. دکتر عابد سراج الدینی متخلص به هیژا ۶. شیخ احمد شاکلی ۷. دکتر فرهاد شاکلی ۸. بهاءالدین شمس قریشی ۹. علامه ملا عبدالکریم مدرس متخلص به نامی۱۰. ملا عبدالکریم صائب متخلص به زاری ۱۱. شیخ محمدمعروف بردرشه ۱۲. عبدالرحمن تنگلی ترکمن ۱۳. سیدعثمان ذبیحی تالش ۱۴. خه‌مین ماموستا ملا شیخ علی سعدی (سنته‌ای) ۱۵. ماموستا شه‌پول ۱۶. ماموستا په‌ژار ۱۷. ناری (کاکه حه‌مه بیلو) ۱۸. طاهربیگ‌جاف ۱۹. ملاعبدالرحمن عینکی ۲۰. ملاسیدرضا حسینی سردشتی