انجمن فیلارمونیک تهران

ارکستر فیلارمونیک تهران
ارکسترفیلارمونیک تهران
انجمن فیلارمونیک تهران در آبان ماه ۱۳۳۲ به همت ادوارد ژوزف بنیان نهاده شد و از سال ۱۳۴۲ به ریاست عالیه فرح پهلوی برای پشتیبانی از ارکستر فیلارمونیک تهران درآمد. انجمن فیلارمونیک تهران نهادی بود غیرانتفاعی و مردمی و همه درآمدهای آن برای گسترش و همگانی‌کردن موسیقی علمی از راه سازمان دادن به کنسرت‌های ارکستر فیلارمونیک تهران استفاده می‌شد.
حشمت سنجری از سال ۱۳۴۲ریاست انجمن فیلارمونیک تهران و رهبری ارکستر فیلارمونیک تهران را برعهده‌گرفت.
هدف
فیلارمونی واژه‌ای یونانی است به معنی عشق به هارمونی یا موسیقی می‌باشد. موسیقی در آغاز ویژه دربار پادشاهان بود بدین ترتیب از قرن نوزدهم میلادی مردم عادی خود، ارکسترهای فیلارمونیک را بنیان‌گذاشتند. برای نمونه مردم وین در قرن هیجدهم می‌خواستند که موسیقی درباری را بشنوند از این رو، یک انجمن فیلارمونیک بنیان کردند. یکی از نخستین اپراهایی که در تاتر مردمی به‌نمایش درآمد «فلوت سحرآمیز» موتزارت بود. در سال‌های پایانی قرن هیجدهم موسیقی به صورت کنسرت درآمد و هزینه برپایی تاترها و کنسرت‌ها را مردم عادی از جیب خود پرداختند. در قرن نوزدهم به وسیله مردم انجمن‌های فیلارمونیک بنیان شدند تا پیوسته کنسرت‌ها را سازمان دهند. این انجمن‌های فیلارمونیک خود ارکستری داشتند که اعضای آن مانند کارمندان دایمی آن انجمن بودند و حقوق ماهانه دریافت می‌کردند و آنها را ارکستر فیلارمونیک نامیدند. معمولا نام ارکسترها واژه فیلارمونیک را در برداشت مانند ارکستر فیلارمونیک درزدن که ۱۸۷۰ بنیان شد. ساختمانی که در آن ارکستر فیلارمونیک کنسرت می‌دهد را فیلارمونی می‌گویند مانند ساختمان فیلارمونی برلین که هانس شارون آنرا در سال ۱۹۶۳ ساخت.
هدف انجمن فیلارمونیک تهران گسترش موسیقی علمی و ایجاد انگیزه و راهنمایی دوستداران این هنر از راه دادن کنسرت ارکستر فیلارمونیک تهران، نشست‌های گوش دادن به صفحه‌های موسیقی و برگزاری سخنرانی‌ها درباره جنبه‌های علمی و فنی و تاریخی و فلسفی موسیقی و بنیان کتابخانه و چاپ مجلات موسیقی و غیره بود.
انجمن فیلارمونیک تهران در از تاریخ آغاز به کار در سال ۱۳۳۲ کوشش کرد تا فعالیت‌های خود را برای آشنایی دوستداران هنر و جوانان و دانشجویان همواره گسترش دهد و برای رسیدن به این هدف، استفاده از برنامه‌های کنسرت ارکستر فیلارمونیک تهران را برای دوستداران این موسیقی، بسیار ساده و ارزان کرد.
سازمان
انجمن فیلارمونیک زیر نظر هیئت مدیره با یک رئیس و چهار عضو و دو بازرس اداره می‌شد.
فعالیت‌ها
فعالیت‌های انجمن فیلارمونیک تهران به ویژه کنسرت‌های ارکستر فیلارمونیک تهران مورد توجه دوستداران این موسیقی به ویژه دانشجویان قرار گرفت. انجمن برای ادامه فعالیت‌های هنری خود و پرداخت هزینه‌ها از عضوهای خود، حق عضویت دریافت می‌کرد که هرسال یرای هر نفر ۱۰۰۰ ریال، برای یک زوج ۱۸۰۰ ریال و برای دانشجویان ۳۰۰ ریال بود.
دریافت حق عضویت و درآمدهایی که با برگزاری کنسرت‌های ارکستر فیلارمونیک تهران به دست می‌آمد همه بر اساس تصمیم‌های هیئت مدیره برای برگزاری برنامه‌های هنری و کنسرت‌های دیگر استفاده می‌شد.
انجمن کوشش می‌کرد که از هنرمندان پرآواره داخلی و خارجی برای برگزاری برنامه‌های خود استفاده‌کند و در این راه توانست کنسرت‌های بزرگی با هنرمندان نامی در ایران و ارکستر فیلارمونیک تهرانبیش از پیش برگزار کند.
انجمن فیلارمونیک در شهرستان‌ها، آبادان و شیراز و سپاهان فعالیت‌های خود را گسترش داد. ارکستر فیلارمونیک تهران با موسیقیدانان و نوازندگان و رهبران موسیقی پرآوازه جهان چون هربرت فون کارایان، یهودی منوهین، زوبین مهتا و ایزک اشترن کنسرت‌های خود را اجرا کرد.
در درازای سال‌های پنجاه تا انقلاب اسلامی انجمن فیلارمونیک بیش از ۹۰۰ کنسرت برای ارکستر فیلارمونیک تهران سازمان داد که نزدیک به ۳۵ در صد آنها با همکاری هنرمندان ایرانی و ۶۰ درصد هنرمندان خارجی بودند و ۵ درصد نیز ایرانی و خارجی بود.
انقلاب اسلامی
پس از انقلاب اسلامی بیشتر موسیقیدانان ارکستر فیلارمونیک تهران را ترک کردند و ده نفر از اعضای آن در ایران ماندند.
انجمن فیلارمونیک ایران با پشتیبانی و پیگیری‌های دکتر عبدالحسین مستوفی از سال ۱۳۷۳ مجددا آغاز به فعالیت نمود و متعاقبا ارکستر فیلارمونیک تهران با عزم ایجاد محیط کارآفرین و کارآمد برای فارغ التحصیلان رشته‌های نوازندگی در هنرستان‌های موسیقی و مراکز آموزش عالی موسیقی، به مدیریت هنری و رهبری ارکستر شریف لطفی و مدیریت اداری فریده ثمربخش در سال ۱۳۷۹ زیر نظرانجمن مذکور، تشکیل گردید.
ارکستر فیلارمونیک تهران در شروع، با عضویت ۳۰ نفر از نوازندگان جوان آغاز به کار نمود و در پایان فعالیت خود به تعداد ۵۵ نفر نوازنده افزایش یافته بود.
ارکستر فیلارمونیک تهر ان با حمایت‌های مالی اندک و درآمد حاصل از کنسرت‌های خود توانست آثار برجسته‌ای را، بعضا برای نخستین بار بر روی صحنه تالار وحدت به شرح زیر اجرا نماید:
۱- سمفونی شماره ۵ (اثر: لودویگ فان بتهوون)
۲- دانس ریتم (اثر: والینگفور ریگر)
۳- بیژن و منیژه (اثر: حسین دهلوی)
۴- موومان سمفونیک (اثر: حمیدرضا دیبازر)
۵- کنسرتو برای پیانو و ارکستر شماره ۱۹ (اثر: ولفگانگ آمادئوس موتزارت (تکنواز پیانو: هوشیار خیام))
۶- کاپریچیو آذربایجانی (اثر: فکرت امیراف)
۷- سمفونی شماره ۳۵ (اثر: ولفگانگ آمادئوس موتزارت )
ارکستر فیلارمونیک تهران به علت عدم پشتیبانی‌های مالی لازم در سال ۱۳۸۰ تعطیل و فعالیت مجدد آن موکول به تامین اعتبارات لازم گردید.
ارکستر سمفونیک تهران
ارکستر فیلارمونیک تهران
ارکستر ملی ایران