بلک متال

پنتاگرام، یا پنج پر منتظم، از کلیشه ای‌ترین نمادهای موسیقی متال.
بلک متال یکی از زیرشاخه‌های نهایی موسیقی هوی متال است. ضرب‌آهنگ بالا و سریع، اشعار بیمار گونه، کلام هارش، همراه با جیغ‌های گوش‌خراش، صدای کمپرس نشده دیستورشن مازاد بر ساز و استفاده زیاد از تکنیک‌های غیر مسترینگ، مانند ترمولوپیکینگ، فیدبک گیتار الکتریک، دابل کیک درامینگ، ریتم‌های زوج بلاست ، گام‌های کمتر استفاده شده و بکر، فواصل رعب‌آور و ساختار کلی غیر متعارف آهنگ‌ها از
مشخصه‌های این سبک هستند.
بلک متال دارای سبک هارو زیر شاخه‌های مختلفی می‌باشد که در ادامه تعدادی از سبکهای مشتق شده از بلک متال بهمراه گروه‌های مربوط به ا Forrest silence- Sun of the sleepless- Coldworld
اتمسفریک بلک متال (Atmospheric Black Metal)
Ajattara- Azuth- Dantalion- Evilfeast- Naeblis- Skogen Swe- Summoning- Tyhjyys- Wolves in the throne room
اوینتگریدیس بلک متال (Avantgradise Black Metal)
Amesoeurs- Arcturus Nor - Celtic Frost- Deathspell Omega- Lantlos- Life Lover- Notre Dame- *Shining*_ Sigh
بلک متال (Black Metal)
Burzum- Immortal- Darktrone- Carpathian forest- Dark funeral- Gorgoroth- Mayhem- Satyricon- Taake- Watain- 1349- Peste Noire- Nargaroth- Satanic Warmaster- Horna-Urghehal
بلک اند دث متال (Blacken Death Metal)
Belphegor (Aut)- Behemoth- Hate Forest- Arkhon Infaustus- Svart crown- Dunkelnacht- Old Funeral- Diabolic
دپرسیو بلک متال (Depressive Black Metal)
Beshenitar -Acedi- Acid Enema- Ah ciliz- Anti- Apati- Beatrik- Black hate- Defuntos- Depressive years- Wedard- Zakhm- Xasthur- Triste- Thy Light- Thranenkind- Silencer- Nazhand- P.H.T.O
دووم بلک متال (Doom Black Metal)
Nortt- Gris- Forgothen Tomb- Nocturnal Depression- Gallhammer- Make a change…kill yourself- Streband- Trist- Funeral mourning
فولک بلک متال (Folk Black Metal)
Adorned brood- Drudkh- Equilibrium- Fintroll- Moonsorrow
فانرال دووم بلک متال (Funeral Doom Black Metal)
Abyssmal sorrow- Atreus- Blood of the black owl- Chaos moon- Deinos masterma- Senthil
گاثیک بلک متال (Gothic Black Metal)
Cadaveria- Celestial Crown- Cradle Of Filth- Enslavement of beauty- Graveworm- Moonspell- Rotting christ
اینداستریال بلک متال (Industrial Black Metal)
Ad hominem- the cosa nostra klub- Aborym- thorns- Mysticun- Blacklodge- Reverence FRA- Diabolicum
ملودیک بلک متال (Melodic Black Metal)
Dark fortress- Agathodaimon- catamenia- Illnath- Keep of kalessin- Melechesh- Naglfar- Old mans child- Woods of ypres
پاگان بلک متال (Pagan Black Metal)
Nokturnal Mortum- Drudkh- Kampfar- Belenos
Graveland- Arckanum- Wolfchant- Kroda- Wyrd- Black Messiah- Menhir GER- Hellveto
پست بلک متال (Post Black Metal)
Alcest- Deafheaven- Amesoeurs- Ulver- Ghost bath- Caina- Fen- Les discrets- Liam GER
راو بلک متال (Raw Black Metal)
Abime- Akrethion- Beherit- Gorduw- World funeral- Misanthropic BRA
سمفونیک بلک متال (Sypmhonic Black Metal)
Dimmu Borgir- Emperor- Gloomy grim- Limbonic art- Nokturnal mortum- Tvangest- Bal-sagoth- Anorexia nervosa- Abigial williams- 13 winters- Alghazanth
ترش بلک متال (Trash Black Metal)
Absu- Ancient Sorrow- Aura noir- Bathory- Destroyer- Divinity- I- Hellhammer- Venom- Sarke- Occult- Ofermod- Inquisition
وایکینگ بلک متال (Viking Black Metal)
Enslaved- Moonsorrow- Windir- Falkenbach- Manegram- Thyrfing- Varg GER- Einherjer- Ancient rites- Helheim NOR- Himinbjorg- King of asgard
منبع (Voidcold)
تاریخچه
در طول دهه ۸۰ میلادی برخی گروه‌های ترش متال نمونه‌های اولیه بلک متال را خلق کردند. این گروه‌ها که اصطلاحا به آن‌ها «موج اول» هم گفته می‌شود ونوم، بثری، هل‌همر و سلتیک فراست بودند. «موج دوم» که در اوائل دهه ۹۰ میلادی پدیدار شد عمدتا شامل گروه‌های نروژی میهم، بورزوم، دارک‌ثرون، ایمورتال و ایمپرر بود. در واقع این گروه‌های موج دوم بودند که بلک متال را به عنوان یک سبک مشخص و متمایز توسعه دادند و به‌زودی بلک متال از اروپا به آمریکای شمالی راه یافت.
بلک متال همواره در تضاد با جریان‌های روتین فرهنگی بوده‌است. به‌خصوص دو خصیصه انسان‌گریزی و مسیح ستیزی که در میان بیشتر هنرمندان این سبک به چشم می‌خورد. برخی از هنرمندان بلک متال در به آتش کشیدن کلیساها، حمل آلات قتاله سرد و عجیب و غریب، قتل و برخی «جریان‌های ملی/اجتماعی‌گرایانه افراطی» نقش داشته‌اند یا محکوم شده‌اند. غالب هنرمندان این سبک با پوشیدن لباس‌های سیاه رنگ، استفاده از نقوش و سمبل‌های مربوط به مرگ و گریم‌های ترسناک، چهره‌ای شیطانی و تهدیدآمیز از خود ارائه می‌کنند.
ریشه و مصدر
در دهه ۸۰ میلادی، اروپای شمالی و حوضه دریای شمال، کشورهای اسکاندیناوی با موجی که ابتدا توسط آنتوان لاوی در سالهای گذشته‌اش در ایالات متحده به راه افتاد بود، مواجه شد و بیشتر وارونه کردن دین مسیحی بود تا هر چیز دیگر، حالا تبدیل به دین ستیزی گشته بود. جوانان منطقه اسکاندیناوی در حالی خواهان بازگشت به تاریخ کهن اسکاندیناوی بودند که تمام پرده‌های موجود توسط انحرافات بعد از مرگ لاوی دریده شده بود. دیگر اهانت به مسیح و کلیسا چیز جدیدی نبود. در آن سال‌ها بهترین شیوه بیان عقاید ناهنجار و اعتراضی استفاده از موسیقی بود. بندهای متعددی، طرفدار پیگنیزم به وجود آمدند. آن جوانان احساساتی همگی به سبک نو ظهور بلک متال رو آوردند. سبکی بسیار عمیق و کاملا غیر تجاری و زیرزمینی. موسیقی قدرمندی که مخالفان و متعصبان را می‌هراساند.
محوریت فعالیت در بلک متال، لزوما پرستش شیطان نیست (ابهام زدایی).
به دلیل آنچه که شرح داده شد و برخی دلایل دیگر، این گونه موسیقی (و سررده‌های مرتبط) اغلب «موسیقی زیرزمینی» به‌شمار می‌آیند. (با موج موسیقی زیرزمینی در ایران اشتباه نشود)
بلک متال در ایران
در طول سالهای ۲۰۰۰ به بعد در ایران نیز همچون سایر کشورهای خاورمیانه بندهایی تشکیل شدند که اغلب خصوصیات نیهیلیستی دارند با موسیقی دپرسیو، امبینت و مینیمال. از گروههای اولیه این سبک در ایران می‌توان به سکرت ، ارس، اوینار، اکوه افریتز، سورگ اینکللس ،نژند، بشنیتار و غیره اشاره کرد که بعضی ازانها هنوز فعالیت می‌کنند یا تغییر نام داده یا دیسبند شده‌اند.به دلیل محدودیت‌هایی که جمهوری اسلامی ایران برای موسیقی هوی متال در نظر گرفته‌است" خصوصا بلک متال’ بیشتر پرژه‌های تک نفره در بلک متال با حداقل امکانات فعالیت می‌کنند به‌طوری‌که بسیاری از انها ایران را ترک کرده و در خارج از کشور به فعالیت می‌پردازند.
فهرست گروه‌های بلک متال
گریم مردگان