جام جهانی فوتبال

مارادونا در حال به ثمر رساندن «گل قرن» در دیدار با تیم ملی فوتبال انگلستان در جام جهانی ۱۹۸۶
مراسم گشایش جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸
جام جهانی فیفا (که همچنین با نام جام جهانی فوتبال یا بطور خلاصه، با نام جام جهانی شناخته می‌شود)، مسابقات حرفه‌ای فوتبال است که در رده مردان و بین اعضای فدراسیون بین‌المللی فوتبال(فیفا) برگزار می‌شود. این مسابقات از سال ۱۹۳۰ بطور مرتب و هر ۴ سال یکبار برگزار می‌شود و تنها در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ و به علت جنگ جهانی دوم برگزار نشده‌است. قهرمان فعلی جهان، تیم ملی فوتبال فرانسه است که در سال ۲۰۱۸ قهرمان شد.
در حال حاضر، این دوره از مسابقات به پایان رسیده‌است. تیم‌ها برای ورود به مرحله نهایی جام، در طی ۳ سال قبل از آغاز آن، تلاش کرده و در نهایت به همراه کشور (های) میزبان در این مسابقات حضور پیدا می‌کنند.
تاکنون ۲۱ دوره جام جهانی برگزار شده‌است و تنها ۸ کشور موفق به فتح این مسابقات شده‌اند که کشور برزیل با ۵ قهرمانی، پرافتخارترین تیم این رقابت‌هاست. همچنین برزیلی‌ها تنها تیم در دنیا هستند که در تمام ۲۱ دوره رقابت‌ها حضور داشته‌اند. آلمان و ایتالیا با چهار قهرمانی، دومین تیم‌های پرافتخار دنیا هستند، آرژانتین، فرانسه و اروگوئه با ۲ قهرمانی و کشورهای انگلیس و اسپانیا دیگر کشورهایی هستند که تجربه کسب عنوان قهرمانی را دارند.
جام جهانی، پربیننده‌ترین رویداد ورزشی است، به طوری که بازی فینال جام جهانی سال ۲۰۰۶ را که در کشور آلمان برگزار شد، ۷۱۵٫۱ میلیون نفر در سرتاسر دنیا به صورت زنده تماشا کردند.
میزبان دوره بعدی جام جهانی در سال ۲۰۲۲ کشور قطر خواهد بود.این دوره از جام جهانی که از ۲۱ نوامبر (۳۰ آبان) تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲ م. (۲۷ آذر ۱۴۰۱ ه.ش) در کشور قطر برگزار خواهد شد، اولین باری خواهد بود که کشوری عربی از خاورمیانه میزبانی این مسابقات را برعهده خواهد داشت.
روز چهارشنبه ۱۳ ژوئن ۲۰۱۸ ایالات متحده آمریکا، مکزیک و کانادا به عنوان میزبانان مشترک جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ انتخاب شدند.
تاریخچه
مسابقات بین‌المللی قبلی
در سال ۱۸۷۲، نخستین مسابقه بین‌المللی فوتبال بین دو تیم انگلیس و اسکاتلند و در گلاسگو انجام شد که با نتیجه مساوی بدون گل به پایان رسید. نخستین جام برگزار شده نیز در سال ۱۸۸۴ و با نام مسابقات قهرمانی بریتانیا برگزار شد.
در قرن ۲۰ میلادی، فوتبال رو به رشد رفت و در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰، فوتبال بدون داشتن مدال و به عنوان یکی از ورزش‌های تیمی، برگزار شد. در سال ۱۹۰۴ بود که فیفا در سوئیس تاسیس شد. مسئولان وقت فیفا تلاش می‌کردند تا جدا از فوتبالی که در مسابقات المپیک برگزار می‌شود، مسابقات دیگری برگزار کنند اما چون سال‌های آغازین این رشته ورزشی بود، فیفا توفیقی کسب نکرد و شکست خورد.
در المپیک سال ۱۹۰۸ بود که فوتبال برای نخستین بار، به عنوان ورزشی رسمی در المپیک مورد استفاده قرار گرفت و فیفا مسئولیت برگزاری آن را به عهده داشت. البته در آن زمان تنها تیم ملی انگلیس یک تیم حرفه‌ای بود و سایر تیم‌ها دارای بازیکنان آماتور بودند که به همین دلیل در طی ۲ دوره بعدی المپیک، انگلیس مدال طلا را کسب کرد.
در سال ۱۹۰۹ و در کنار مسابقات المپیک که برای تیم‌های آماتور برگزار می‌شد، سر توماس لیپتون، جام توماس لیپتون را در شهر تورین برگزار کرد. البته در این رقابت‌ها، تیم‌های ملی شرکت نداشتند بلکه از هر کشور، یک تیم باشگاهی و به عنوان نماینده آن کشور در این مسابقات حضور پیدا می‌کرد. زمانی جام توماس لیپتون به عنوان نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی شناخته می‌شد. در این رقابت‌ها، موفق‌ترین تیم‌های ایتالیا، آلمان و سوئیس حضور داشتند اما مسئولین فوتبال انگلیس، حاضر نشدند تا یک تیم حرفه‌ای به این مسابقات بفرستند که لیپتون از باشگاه «آکلند غربی» به نمایندگی از انگلیس، برای شرکت در این رقابت‌ها دعوت کرد که در نهایت همین تیم هم قهرمان شد.
در سال ۱۹۱۴، فیفا مسابقات فوتبال المپیک را با عنوان جام جهانی فوتبال برای افراد آماتور به رسمیت شناخت و مسئولیت برگزاری این رقابت‌ها را پذیرفت. این حرکت فیفا در سال ۱۹۲۰، منجر به برگزاری نسختین جام بین قاره‌ای فوتبال شد که در آن یک کشور غیر اروپایی نیز شرکت کرد. مصر به همراه ۱۳ تیم اروپایی دیگر در این رقابت‌ها شرکت کرد که در نهایت مسابقات با قهرمانی تیم ملی بلژیک به پایان رسید. ۲ دوره بعدی رقابت‌ها نیز در سال‌های ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ با قهرمانی تیم ملی اروگوئه به پایان رسید.
نخستین دوره رقابت‌ها
با توجه به موفقیت در برگزاری مسابقات المپیک، فیفا و رئیس وقت آن زمانش؛ ژول ریمه، مجددا تلاش خود را برای برگزاری یک جام رسمی بین‌المللی آغاز کردند تا بتوانند مسابقات مربوط به خود را برگزار کنند. در می‌سال ۱۹۲۸ بود که فیفا در شهر آمستردام تصمیمش را برای برگزاری مسابقات رسمی خود، اعلام کرد. آن‌ها کشور اروگوئه را که در ۲ دوره قبلی جام جهانی و در آستانه جشن ۱۰۰ سالگی استقلالش بود، به عنوان میزبان رقابت‌ها، انتخاب کردند.
کمیته‌ای برای دعوت تیم‌های ملی برای حضور در این رقابت‌ها تشکیل شد اما انتخاب اروگوئه به عنوان میزبان رقابت‌ها، به منزله افزایش هزینه‌ها و سخت شدن آمدن تیم‌ها به رقابت‌ها بود که همین مسئله باعث شد که تا قبل از ۲ ماه مانده به آغاز رقابت‌ها، هیچ تیم اروپایی، اعلام آمادگی نکرده باشد. هر چند در نهایت بلژیک، فرانسه، رومانی و یوگسلاوی از اروپا در این رقابت‌ها حضور پیدا کردند. ۷ تیم از آمریکای جنوبی، ۲ تیم از آمریکای شمالی به همراه ۴ تیم اروپایی، ۱۳ تیم حاضر در نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی فوتبال بودند.
دو بازی اول در تاریخ رقابت‌های جام جهانی، در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۰ برگزار شد. جاییکه فرانسه موفق شد با نتیجه ۴–۱ تیم مکزیک را شکست دهد و آمریکا نیز با ۳ گل تیم بلژیک را شکست داد. لوسین لورنت فرانسوی، زننده نخستین گل تاریخ رقابت‌های جام جهانی شد.
در بازی فینال نیز اروگوئه میزبان توانست در حضور ۹۳ هزار تماشاگر، با نتیجه ۴–۲ آرژانتین را شکست داده و به عنوان نخستین قهرمان جام جهانی فوتبال شناخته شود. جامی که با نام جام ژول ریمه نیز از آن یاد می‌شود.
جام‌های جهانی قبل از جنگ جهانی
پس از برگزار شدن نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی، بازی‌های المپیک سال ۱۹۳۲ در لوس آنجلس برگزار شد که در آنجا فوتبال محبوبیت بسیار کمی داشت و به جای آن، فوتبال آمریکایی بسیار محبوب شده بود. به همین دلیل بود که مسئولین فیفا و المپیک، تصمیم گرفتند مسابقات فوتبال را در آن دوره از رقابت‌ها برگزار نکنند. فوتبال دوباره در المپیک سال ۱۹۳۶ جزو یکی از رشته‌ها شد اما بیشتر از گذشته تحت شعاع جام جهانی فوتبال قرار گرفته بود.
مسابقات سال ۱۹۳۴، در کشور ایتالیا برگزار شد. جاییکه برای اولین بار مسابقات دارای مرحله گروهی شدند. ۱۶ تیم در این دوره حضور داشتند که تا سال ۱۹۸۲، این تعداد تغییری نکرد. اروگوئه‌ای‌ها که از گسترش فاشیسم در ایتالیا ناراضی بودند، این مسابقات را تحریم کردند. بولیوی و پاراگوئه نیز به دلیل مسائل مالی، در این مسابقات حضور پیدا نکردند تا برزیل و آرژانتین بدون برگزاری هیچ بازی مقدماتی، در مسابقات حضور پیدا کنند. مصر نیز در این دوره، به عنوان نخستین تیم آفریقایی حضور پیدا کرد. ایتالیایی‌ها نیز خود توانستند در این دوره از رقابت‌ها قهرمان شوند و تبدیل به نخستین تیم اروپایی شوند که قهرمان جام جهانی می‌شود.
دوره بعدی رقابت‌ها نیز مجددا در اروپا و این بار در فرانسه برگزار شد که موجب اعتراض کشورهای آمریکایی شد و اروگوئه و آرژانتین مسابقات را تحریم کردند. همچنین برای نخستین بار اعلام شد که تیم‌های میزبان و قهرمان دوره قبل رقابت‌ها، بدون نیاز به برگزاری مسابقات مقدماتی، می‌توانند در این رقابت‌ها حضور یابند. فرانسوی‌ها که میزبان بودند، تبدیل به نخستین میزبانی شدند که موفق به کسب جام نشد. تیم ملی ایتالیا در نهایت موفق شد تا برای دومین بار پیاپی، قهرمان این رقابت‌ها شود
برگزار نشدن دو جام جهانی بخاطر جنگ جهانی
دوره‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ جام جهانی، به دلیل جنگ جهانی دوم برگزار نشد. جام جهانی ۱۹۴۲ قرار بود تا در کشور آلمان برگزار شود. این خبر در ۲۳مین سالگرد فیفا در سال ۱۹۳۶ و در برلین اعلام شده بود. اما جنگ جهانی در سال ۱۹۳۹ آغاز شد و میزبانی آلمان منتفی شد. در جوئن همین سال، قرار شد برزیل میزبان رقابت‌ها باشد هرچند که با گسترش جنگ جهانی، برگزاری مسابقات منتفی شد آنهم در حالیکه حتی میزبان رقابت‌ها هم مشخص نشده بود.
بعد از پایان جنگ جهانی نیز، مسابقات سال ۱۹۴۶ به دلیل خرابی‌های حاصل از جنگ، برگزار نشد.
جام‌های جهانی بعد از جنگ جهانی
۱۹۵۰
نخستین جام، پس از جنگ جهانی دوم شدند،
در سال ۱۹۵۰ بود که مسابقات دوباره از سر گرفته شد. مسابقات به میزبانی برزیل برگزار شد و انگلیس برای نخستین بار در این رقابت‌ها حضور پیدا کرد. انگلیسی‌ها که فوتبال را ورزشی انگلیسی می‌دانستند، دوست نداشتند تا در رقابت با تیم‌های غیرانگلیسی شرکت کنند تا بتوانند فوتبال را انگلیسی نگه دارند اما سرانجام در سال ۱۹۴۶ بود که دعوت فیفا را پذیرفتند و در این رقابت‌ها شرکت کردند. هر چند در نهایت آن‌ها با شکست برابر آمریکا، از گردونه رقابت‌ها حذف شدند و نتوانستند به فینال راه پیدا کنند. انگلیسی‌ها آن بازی را با ۱ گل به آمریکا واگذار کرده بودند هرچند در ابتدا اخبار به اشتباه مخابره شد. بنابر اخبار، انگلیسی‌ها بازی را ۱–۰ برده بودند و البته به علت اشتباه تایپی، نتیجه بازی ۱۰–۰ به نفع انگلیس خوانده شده بود. همچنین اروگوئه‌ای که دو دوره قبلی را تحریم کرده بود، مجددا به این بازی‌ها آمد. کشورهای اروپای شرقی چون شوروی سابق نیز به‌دلایل سیاسی در مسابقات حضور نداشتند. ایتالیا، قهرمان دوره قبل نیز با وجود سقوط هواپیمای خود که باعث کشته شدن اکثر بازیکنانش شد، در این رقابت‌ها شرکت کرد. همچنین این تنها دوره از رقابت‌ها بود که پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی برگزار نشد و در این دور هم مسابقات به شکل گروهی برگزار شد. در نهایت نیز اروگوئه‌ای‌ها، برزیل میزبان را شکست دادند و قهرمان شدند.
۱۹۵۴
جام جهانی ۱۹۵۴ در کشور سوئیس برگزار شد و مسابقات برای اولین بار از طریق تلویزیون پخش شدند. شوروی که در مسابقات المپیک شگفتی ساز شده بودند، در این رقابت‌ها موفق نبودند. در مرحله یک چهارم نهایی مسابقات نیز پرگل‌ترین بازی تاریخ رقابت‌ها رقم خورد. جاییکه اتریش با وجود آنکه با ۳ گل از سوئیس عقب افتاده بود، در نهایت با نتیجه ۷–۵ موفق شد سوئیس را شکست دهد. در نهایت نیز آلمان غربی با برتری ۳–۲ برابر قهرمان المپیک، یعنی مجارستان موفق شد قهرمان مسابقات شود. این قهرمانی در حالی بدست آمد که آلمانی‌ها ابتدا با ۲ گل از حریف عقب افتاده بودند. به همین دلیل این مسابقه در آلمان، با نام «معجزه برن» معروف شده‌است.
۱۹۵۸
پله و ژیلمار، اعضای تیمی از برزیل بودند که نخستین قهرمانی جهان را برای برزیل به ارمغان آوردند
جام جهانی ۱۹۵۸ در سوئد برگزار شد و برزیل توانست قهرمان شود. برزیلی‌ها تبدیل به نخستین تیم تاریخ مسابقات شدند که در حالی قهرمان می‌شدند که مسابقات در یک قاره دیگر برگزار می‌شد. همچنین برای اولین بار، هر چهار تیم بریتانیایی موفق به حضور در مرحله نهایی مسابقات شدند. اتفاقی که دیگر هرگز رخ نداد. همچنین در این مسابقات، پله به جهان فوتبال معرفی شد. وی در فینال ۲ بار گلزنی کرد. جاست فونتین نیز با زدن ۱۳ گل، بهترین گلزن رقابت‌ها شد. رکوردی که تاکنون دست نخورده باقی مانده‌است.
۱۹۶۲
در حالی شیلی میزبان جام جهانی ۱۹۶۲ بود که قبل از آغاز مسابقات، زلزله ویرانگر و ۹٫۵ ریشتری شیلی رخ داد و خسارات زیادی وارد کرد. این دوره از مسابقات بخاطر خشونت زیادش و بازی‌های تدافعیش بسیار مشهور شد. برای مثال بازی ایتالیا با شیلی که با برد ۲–۰ شیلی همراه بود، به نام نبرد سانتیاگو معروف شد. دو روزنامه‌نگار ایتالیایی، مقاله‌ای تند درباره کشور میزبان نوشتند و در مسابقه نیز بازیکنان دو تیم به قصد مصدوم کردن بازیکنان حریف بازی می‌کردند و در نهایت دو بازیکن از تیم ایتالیا نیز از بازی اخراج شدند. در نهایت و برای دومین بار پیاپی، برزیل موفق شد در فینال و با نتیجه ۳–۱ تیم چکسلواکی را شکست دهد و قهرمان مسابقات شود. مارکوس کول کلمبیایی نیز تبدیل به نخستین و تنها بازیکن تاریخ شد که از روی نقطه کرنر، موفق به زدن گل در جام جهانی شد. لو یاشین این گل را دریافت کرده بود.
وضعیت کشورهای مختلف در مسابقات
در بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۸، مسابقات با حضور ۱۶ تیم برگزار می‌شد. البته در مسابقات سال ۱۹۳۸ کشور اتریش جزوی از آلمان شده بود و به همین دلیل بود که مسابقات با حضور ۱۵ تیم برگزار شد. همچنین در مسابقات سال ۱۹۵۰ بود که به علت انصراف تیم‌های هند، اسکاتلند و ترکیه، مسابقات با شرکت ۱۳ تیم برگزار شد. در آن سال‌ها اکثر تیم‌های شرکت‌کننده، از اروپا و آمریکای جنوبی بودند و تیم‌های کمی از قاره‌های آمریکای شمالی، آسیا، آفریقا و اقیانوسیه در این رقابت‌ها بودند و اکثر آن‌ها نیز به راحتی از تیم‌های اروپایی و آمریکایی جنوبی، شکست می‌خوردند. در واقع تا سال ۱۹۸۶، تنها آمریکا بود که جزو قاره اروپا و آمریکای جنوبی نبود اما توانسته بود از دور نخست رقابت‌ها صعود کند و در رقابت‌های سال ۱۹۳۰، به دور نیمه نهایی رسیده بود. همچنین تیم‌های ملی کوبا در سال ۱۹۳۸، کره شمالی در سال ۱۹۶۶ و مکزیک در سال ۱۹۷۰ بود که توانسته بودند به مرحله یک چهارم نهایی برسند.
در دوران جنگ جهانی دوم جام در ایتالیا بود و معاون رئیس فیفا، «اوتورینو باراسی» آن را در یک جعبه کفش در زیر تختخواب خود مخفی کرده بود. برزیل در سال ۱۹۶۶ به روال عادی پس از چهار سال جام را به فیفا بازگرداند. این جام در همین سال و قبل از شروع بازیها، بخشی از نمایشگاه «فوتبال در دنیای تمبر» بود که در «وستمینستر سنترهال» لندن برگزار شده بود. در روز ۲۰ مارس ۱۹۶۶ برابر ۲۹ اسفند ۱۳۴۴ خورشیدی، زمانی که در قسمت دیگری از ساختمان نمایشگاه مراسم عبادت برگزار شده بود، ربوده شد. اما یک هفته بعد سگی ضمن بازی در باغچه جلوی خانه‌ای آن را پیدا کرد. جام ژول ریمه پس از مسابقات ۱۹۷۰ برای همیشه به برزیل رفت ولی در دسامبر سال ۱۹۸۳ دوباره و این بار از ویترین فدراسیون فوتبال برزیل به سرقت رفت. در تحقیقات پلیس معلوم شد که دزدان جام را ذوب کرده‌اند. به این خاطر فدراسیون برزیل بدل جام را نزد یک شرکت آلمانی در شهر «هانائو» نزدیک فرانکفورت سفارش داد که اکنون در برزیل نگهداری می‌شود.
پس از این رویداد، فیفا از میان ۵۳ طرح که هنرمندان در رقابتی جهانی برای جام جهانی فراهم آورده بودند، جام فعلی را که طراحی تندیس ساز و سنگتراش ایتالیایی «سیلویو گازانیگا» اهل میلان است را برگزید. جنس جام طلای ۱۸ عیار، وزن آن ۶۱۷۵ گرم و ارتفاع آن ۳۶۸ میلی‌متر است. تیم برنده جام را دریافت می‌کند و پس از پایان مسابقات می‌بایستی آن را قبل از بازگشت به کشور خود تحویل فیفا دهد. تیم قهرمان یک نسخه بدل با روکش آب طلا دریافت می‌کند که آنهم متعلق به فیفا می‌ماند.
نتایج
سال
میزبان
بازی فینال
بازی مقام سومی
قهرمان
امتیاز
نایب قهرمان
مکان سوم
امتیاز
مکان چهارم
۱۹۳۰مشروح
اروگوئه
اروگوئه
۴–۲
آرژانتین
ایالات متحده آمریکا
برگزار نشد
22x20pxیوگسلاوی
۱۹۳۴مشروح
ایتالیا
ایتالیا
۲–۱ پس از وقت اضافه
چکسلواکی
22x20pxآلمان
۳–۲
اتریش
۱۹۳۸مشروح
فرانسه
ایتالیا
۴–۲
مجارستان
برزیل
۴–۲
سوئد
۱۹۵۰مشروح
برزیل
اروگوئه
۲–۱
برزیل
سوئد
۱–۳
اسپانیا
۱۹۵۴مشروح
سوئیس
آلمان غربی
۳–۲
مجارستان
اتریش
۳–۱
اروگوئه
۱۹۵۸مشروح
سوئد
برزیل
۵–۲
سوئد
فرانسه
۶–۳
آلمان غربی
۱۹۶۲مشروح
شیلی
برزیل
۳–۱
چکسلواکی
شیلی
۱–۰
22x20pxیوگسلاوی
۱۹۶۶مشروح
انگلستان
انگلستان
۴–۲ پس از وقت اضافه
آلمان غربی
پرتغال
۲–۱
شوروی
۱۹۷۰مشروح
مکزیک
برزیل
۴–۱
ایتالیا
آلمان غربی
۱–۰
اروگوئه
۱۹۷۴مشروح
آلمان غربی
آلمان غربی
۲–۱
هلند
لهستان
۱–۰
برزیل
۱۹۷۸مشروح
آرژانتین
آرژانتین
۳–۱ پس از وقت اضافه
هلند
برزیل
۲–۱
ایتالیا
۱۹۸۲مشروح
اسپانیا
ایتالیا
۳–۱
آلمان غربی
لهستان
۳–۲
فرانسه
۱۹۸۶مشروح
مکزیک
آرژانتین
۳–۲
آلمان غربی
فرانسه
۴–۲ پس از وقت اضافه
بلژیک
۱۹۹۰مشروح
ایتالیا
آلمان غربی
۱–۰
آرژانتین
ایتالیا
۲–۱
انگلستان
۱۹۹۴مشروح
آمریکا
برزیل
۰–۰ (۳–۲) ضربات پنالتی
ایتالیا
سوئد
۴–۰
بلغارستان
۱۹۹۸مشروح
فرانسه
فرانسه
۳–۰
برزیل
کرواسی
۲–۱
هلند
۲۰۰۲مشروح
کره جنوبیو ژاپن
برزیل
۲–۰
آلمان
ترکیه
۳–۲
کره جنوبی
۲۰۰۶مشروح
آلمان
ایتالیا
۱–۱ (۵–۳) ضربات پنالتی
فرانسه
آلمان
۳–۱
پرتغال
۲۰۱۰مشروح
آفریقای جنوبی
اسپانیا
۱–۰ پس از وقت اضافه
هلند
آلمان
۳–۲
اروگوئه
۲۰۱۴مشروح
برزیل
آلمان
۱–۰ پس از وقت اضافه
آرژانتین
هلند
۳–۰
برزیل
۲۰۱۸مشروح
روسیه
فرانسه
۴–۲
کرواسی
بلژیک
۲–۰
انگلستان
تیم‌هایی که به جمع چهار تیم برتر راه یافته‌اند
رتبه
تیم
قهرمان
نایب قهرمان
سوم
چهارم
۱
۵ (۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴، ۲۰۰۲)
۲ (۱۹۵۰*، ۱۹۹۸)
۲ (۱۹۳۸، ۱۹۷۸)
۲ (۱۹۷۴، ۲۰۱۴*)
۲
۴ (۱۹۵۴، ۱۹۷۴*، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴)
۴ (۱۹۶۶، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۲۰۰۲)
۴ (۱۹۳۴، ۱۹۷۰، ۲۰۰۶*، ۲۰۱۰)
۱ (۱۹۵۸)
۳
۴ (۱۹۳۴*، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲، ۲۰۰۶)
۲ (۱۹۷۰، ۱۹۹۴)
۱ (۱۹۹۰*)
۱ (۱۹۷۸)
۴
۲ (۱۹۷۸*، ۱۹۸۶)
۳ (۱۹۳۰، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴)
۵
۲ (۱۹۹۸*، ۲۰۱۸)
۱ (۲۰۰۶)
۲ (۱۹۵۸، ۱۹۸۶)
۱ (۱۹۸۲)
۶
۲ (۱۹۳۰*، ۱۹۵۰)
۳ (۱۹۵۴، ۱۹۷۰، ۲۰۱۰)
۷
۱ (۱۹۶۶*)
۲ (۱۹۹۰,۲۰۱۸)
۸
۱ (۲۰۱۰)
۱ (۱۹۵۰)
۹
۳ (۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۲۰۱۰)
۱ (۲۰۱۴)
۱ (۱۹۹۸)
۱۰
۲ (۱۹۳۴، ۱۹۶۲)
۱۱
۲ (۱۹۳۸، ۱۹۵۴)
۱۲
۱ (۱۹۵۸*)
۲ (۱۹۵۰، ۱۹۹۴)
۱ (۱۹۳۸)
۱۳
۱ (۲۰۱۸)
۱ (۱۹۹۸)
۱۴
۲ (۱۹۷۴، ۱۹۸۲)
۱۵
۱ (۱۹۵۴)
۱ (۱۹۳۴)
۱ (۱۹۶۶)
۱ (۲۰۰۶)
۱ (۲۰۱۸)
۱ (۱۹۸۶)
۱۸
۱ (۱۹۳۰)
۱ (۱۹۶۲)
۱ (۲۰۰۲)
۲۱
۲ (۱۹۳۰، ۱۹۶۲)
۲۲
۱ (۱۹۶۶)
۱ (۱۹۹۴)
۱ (۲۰۰۲*)
= میزبان
= از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۰ عناوین آلمان مربوط به آلمان غربی است.
= کشورهایی که به دو یا چند کشور تقسیم شدند
بازی رسمی ب حک شد قام سوم در مسابقات ۱۹۳۰ انجام نشد؛ ایالات متحده آمریکا و پادشاهی یوگسلاوی هر دو در نیمه نهایی شکست خوردند. با این حال، بعدها فیفا عطف به ماسبق کرد و ایالات متحده آمریکا و پادشاهی یوگسلاوی را به ترتیب سوم و چهارم اعلام کرد، احتمالا بر اساس اختلاف گل، ضابطه‌ای که تا پیش از مسابقات ۱۹۶۲ سابقه نداشت.
جام کنفدراسیون‌ها
جام جهانی فوتبال زنان