باغو (بندر گز)

باغو ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر گز در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان انزان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۳ نفر (۱۷۳خانوار) بوده‌است.
شرح
روستای باغو یکی از قدیمی‌ترین روستاهای دهستان انزان شرقی بحساب می‌آید که در عرض جغرافیایی 36 درجه و46 دقیقه وطول جغرافیایی 54 درجه02 دقیقه مدار زمین ودر استان گلستان ونزدیک به دو کیلومتری جاده اصلی تهران- مشهد از سمت شمال واز جنوب به جاده قدیم شاه عباسی واز شرق به روستای کارکنده واز غرب به وسیله جاده میان روستای به روستای سرمحله میرسد این روستا جمعیتی معادل 700 نفر داشته ودر حدود 142 هکتار زمین زراعی دارد که تحت کشت محصولاتی مثل برنج وسویا ودرگذشته یکی از مراکز کشت پنبه محسوب می‌شد. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی و باغداری ودامداری بصورت سنتی می‌باشد. باغو بیشتر زمینهایش بصورت صاف هموار وجلگه‌ای که تا سواحل خلیج استراباد میرسد که عده‌ای از اهالی به بهانه‌هایی زمینهای خود را فروخته وروانه شهرهای بزرگ وکوچک اطراف شده‌اند این روستا دارای مردمی مهربان وخونگرم با اعتقادات مذهبی واسلامی ومتدین به دین اسلام وزبان رسمی مردم فارسی امابه گویش محلی مازندرانی وگیلک تکلم میکنند.این روستا 3 شهید بزرگوار به انقلاب تقدیم کرده است.
در حال حاضراین روستا از امکانات آب،برق،گاز،تلفن ونیز راه آسفالته ومدرسه وامکانات بهداشتی (خانه بهداشت و….)زمین و باشگاه ورزشی فوتبال بهرمند می‌باشند فاصله این روستا تاشهرستان بندر گز حدود 8 کیلو متر میباشد.در ضمن شهرک صنعتی بندرگز نیز جزی از زمینهای این روستا بوده است.
در این روستا طایفه‌هایی چون گرشاسبی.مسعودی ازطالقان وحسینی .منوچهری ازپل سفید ، امیری و بهمنی از دامغان.کندابی .میرشکارکه طایفه‌ای از هندوستان در زمان نادر شاه وکریمی . عقیلی.ایمانی رود بارکی. البرزی وهزارجریبی از روستای لند و پیته نو هزارجریب .میرزایی ازروستای بنفش تپه و طایفه روزه دارازکردکوی ساکنین این روستا را تشکیل و در حال حاضر دراین روستا سکونت دارند.
این روستا همچون روستاهای اطراف پذیرای مهاجرانی از روستا‌های هزار جریب واستان‌های شرقی کشور عزیز مان ایران به شمال کشور واز جمله این روستا عزیمت نموده وساکن شدن وطایفه دیگری که درصد کمی از جمعیت روستارا تشکیل میدهند بنام گودار که تقریبا”قشر فقیر وکم در امد روستا محسوب میشوند که در گذشته به کار نوازندگی ومطربی مشغول بوده‌اند و در کتاب جغرافیایی تاریخی گیلان مازندران واذربایجان نوشته ابوالقاسم طاهری چاپ سال 1347درص53 اینطور آمده است آنان را باید پارپای مازندران خواندواین طایفه بی‌شباهت به یکی از قبایل هندی (کولی)نمی‌باشندکه درگذشته به کشور عزیزمان ایران وبخصوص منطقه شمال کشور عزیمت نموده‌اند البته این قشر باهمه تنگ دستی مردمی زحمت کش می‌باشند.
آثار تاریخی از گذشته در این روستا بجای مانده است که متاسفانه مورد بی‌رحمی عده‌ای سود جو ونیز کم لطفی مسولین آثار باستانی وتاریخی از بین رفته یا کم رنگ شده است البته اهالی روستا وبه خصوص شورای محترم باید در این زمینه پیگری و در جهت مرمت وباز سازی تلاش نماید که این خود شناسنامه مردم روستا به حساب می‌آید ومردم نیز از کنار این موضوع راحت عبور نکنند .از جمله این آثار
1.قله دختر که درمجاورت آن آبشاری زیبا وجود دارد که زیبایی خاصی به آن میدهد
2.قلعه پیرزن این قلعه نیز در نزدیکی‌اش آبشاری وجود دارد که نقاش بزرگ به آن زیبایی خاصی داده است
3.آبشار خزه‌ای دالان در قلعه پیرزن قرار دارد
4.آبشار “چلم رز” که در مجاورت دختر قله می‌باشد
6.شیشار تپه درشهرک صنعتی وروبروی کارخانه سم قرار دارد.
7.تپه لتکایی که شاید همان لوتکا به زبان روسی قایق کوچک باشد
8.پارک زیبای جنگل باغو که پروانه ساخت آن نیز صادر شده است.ساختش نیز آغاز شده که امیدواریم مسولین موارد زیست محیطی رادرزمان احداث بطور دقیق در نظر داشته باشند.
9.قنات آبی که شاید حدود بیشتر از دو قرن از احداث آن توسط شخصی بنام حاج رضا گرشاسب جهت مصرف آب شرب وکشاورزی روستا احداث شده بود که در حال حاضر یکی از دو قنات، آب در آن جاری می‌باشد امید واریم که شورای محترم با مساعدت مالی این دو قنات تاریخی نیز ترمیم شود.
10. حمام خزانه‌ای که در چندین سال قبل تخریب گردید که توسط خانمی بنام کربلایی زهراگشتاسب جهت استفاده عموم احداث شده بود.
11.رودخانه‌ای که از مجاورت این روستا می‌گذرد واز کوه میرانلو سر چشمه گرفته واز از جنگل‌های زیبای کوه جهان مورا عبور کرده واز کنار این روستا عبور کرده وبه خلیج استراباد میریزدروایت است که در زمانی که روسها در این منطقه تجارت داشتند از این رودخانه برای حمل الوار استفاده می‌شده به این صورت که الوار را در جنگل به آب انداخته وآن را در سواحل خلیج استراباد از آب گرفته ودر میان کشتی بارگیری می‌کردند.
قدمت روستای با غو به سال 711 هجری قمری میرسد این مطلب بنابه کتابی که دراختیار آقای حاج شیخ محمدشهسوار(از معتمدین و بزرگان و شاعر منطقه) قرار دارد و در این کتاب از باغو با نام طاغو یاد شده است. جالب این که نقلی ازاین کتاب آمده است .سید شریف جرجانی یکی از عالمان وقت تا سن 19 سالگی در این روستا می‌زیسته از این روستا به جهت کسب علم وعلوم به مصر سفر کرده وپس ازآن به شیراز باز گشته وخواجه شیراز نیز از شاگردان وی بوده است ودر شیراز نیز ازدنیا رفت ودرمحله سردزک شیراز مدفون است.
این روستا از نظر امکانات تحصیلی از جمله نادر‌ترین روستا‌ها به حساب می‌آید به این صورت که درابتدا شاید مربوط به سالهای قبل از 1340 باشد که خانمی به نام ملا صدیقه که همسر حاج اصغر روزه دار بود جهت تحصیل کودکان مکتب خانه‌ای را دراین روستا راه اندازی نمود که تا چندین سال جای خالی مدرسه را دراین روستا پر میکرد.این خود نشان ان است که زنان روستا در آن موقعیت زمانی از بینش بازی بر خوردار بوده‌اند ودرسال 1347 نیز مدرسه ابتدایی دراین روستا احداث شد که در حال حاضر نیز مورد استفاده کودکان روستا می‌باشد نام این مدرسه امیر کبیر است.