در بارانداز

در بارانداز نام فیلمی به کارگردانی الیا کازان محصول سال ۱۹۵۴ است که نگاهی با جرات و انتقادی به فساد در اتحادیه بارانداز هوبوکن نیوجرسی دارد.
فیلمنامه فیلم با اقتباسی آزاد از رویدادهای واقعی نوشته شده‌است.
داستان
شخصیت اصلی فیلم‌تری مالوی (مارلون براندو)، یک بوکسور سابق که شغل عجیب و نخاله‌ای دارد و دستورهای جانی فریندلی (لی جی. کاب) را اجرا می‌کند. جانی فراندلی رئیس اتحادیه کارگران بارانداز است که فردی حقه باز و نادرست می‌باشد. چارلی (راد استایگر) برادر‌تری یکی از اعضای داخلی دار و دسته جانی می‌باشد و بخاطر نفوذ زیاد او‌تری مورد اعتماد گروه جانی می‌باشد. زمانی که یکی از کارگران بارانداز موقعیت جانی را تهدید می‌کند، جانی باهمکاری غیرعمدی‌تری آن کارگر را می‌کشد. در این بین پدر باری (کارل مالدن)- کشیش محلی- سعی می‌کند کارگران بندر را با صحبت علیه فساد موجود در اطراف آن‌ها با رفتن نزد پلیس جنایی سازماندهی کند. پس از این‌تری بین وفاداری به جانی و برادر خودش و وجدان ناراحتش و همچنین علاقه روزافزونش به خواهر کارگر کشته شده ادیک (اوا ماری سنت) وامانده و دچار تردید شده‌است. سرانجام، او به وضعیتی دچار می‌شود که فرار از آن در گروی خیانت به دیگریست.
حواشی فیلم
ابتدا قرار بود نام فبلم را «بارانداز» بگذارند اما پس از این که مشخص شد مجموعه تلویزیونی به این نام ساخته شده ترجیح دادند نام فیلم را «در بارانداز» بگذارند.
نقش‌تری مالوی را در اصل برای «جان گارفیلد» نوشته شده بود اما او مدتی پیش از آغاز فیلمبرداری از دنیا رفت.
«الیا کازان» بعد از ساخت این فیلم اعلام کرده بود که بزرگترین مشکلش این بود که بازیگرانش را به موقع سر محل فیلمبرداری حاضر کند زیرا به دلیل سردی هوا، همگی آن‌ها از زیر کار درمی‌رفتند!
«در بارانداز» اولین فیلم سینمایی بود که «اوا ماری سنت» در آن بازی می‌کرد. او در همین اولین تجربه سینمایی‌اش توانست اسکار نقش مکمل زن را دریافت کند.
«الیا کازان» شخصا علاقه‌مند بود تا از «فرانک سیناترا» برای نقش‌تری مارلوی استفاده کند اما تهیه‌کننده معتقد بود که «مارلون براندو» به دلیل اینکه باعث افزایش فروش فیلم خواهد شد، گزینه بهتری است. در نهایت هم حرف تهیه‌کننده به کرسی نشست.
سکانس معروف‌تری و چارلی در درون تاکسی، برخلاف اعتقاد بسیاری اصلا فی البداهه اجرا نشده‌است. ظاهرا اولین بار که براندو و استایگر فی البداهه این سکانس را پیش بردند، «الیا کازان» به قدری عصبانی می‌شود که به ۲ بازیگرش اعلام می‌کند که حتما باید پایبند به فیلمنامه باشند!
اسکاری که «مارلون براندو» برای این فیلم دریافت کرده بود به طرز مشکوکی گم یا دزدیده شد. البته مدتی بعد از یک حراجی در لندن تماس گرفتند و گفتند که اسکار جناب «براندو» اینجاست!
«گریس کلی» قرار بود نقش ایدی دایل را ایفا کند اما او ترجیح داد تا در «پنجره عقبی» به کارگردانی «آلفرد هیچکاک» بازی کند.
«باد شولبرگ» که بخاطر فیلمنامه «در بارانداز» برنده اسکار شده بود، در سال ۱۹۵۵ کتابی منتشر کرد و در آن دلایل فساد در باراندازها را تشریح نمود.
شخصیت‌تری مالوی که «مارلون براندو» آن را ایفا می‌کرد براساس داستان واقعی فردی به نام "آنتونی دی ویچنزو" نوشته شده بود.
به دلیل آنکه «براندو» در جریان فیلمبرداری این فیلم مکررا نزد یک روانپزشک می‌رفت، عوامل تصمیم گرفتند تا بعضا محل فیلمبرداری را به محلی منتقل کنند که نزدیک محل کار روانپزشک «براندو» در منهتن باشد!
نقش " ایدی دویل " در اصل نقش اول زن محسوب می‌شود اما تهیه‌کننده فیلم عمدا نام «اوا ماری ساینت» را به عنوان بازیگر نقش مکمل زن به آکادمی اسکار فرستاد زیرا فکر می‌کرد در این حالت وی شانس بیشتری برای دریافت اسکار دارد و همین‌طور هم شد!
انجمن فیلم آمریکا در سال ۲۰۰۷ نام این فیلم را در رده هفتمین فیلم برتر تاریخ سینما قرار داد.
جوایز
این فیلم با هنرنمایی مارلون براندو توانست ۸ اسکار اصلی را تصاحب کند.
بهترین فیلمنامه (باد شولبرگ)
بهترین کارگردان (الیا کازان)
بهترین بازیگر نقش اول مرد (مارلون براندو)
بهترین بازیگر نقش مکمل زن (اوا ماری سنت)
بهترین تدوین (جین میلفورد)
بهترین فیلمبرداری -سیاه و سفید- (بوریس کافمن)
بهترین طراحی صحنه (ریچارد دی)
بهترین تصویر فیلم (سم اسپیگل - تهیه‌کننده)