ویلهلم رایش

ویلهلم رایش
(به آلمانی: Wilhelm Reich ) متولد ۲۴ مارس سال ۱۸۹۷ (میلادی) در شهرستان دوبتساو Dobzau واقع در منطقه گالیتسین Galizien مابین کشورهای اتریش و مجارستان امروزی بود. فعالیت شغلی وی در رشته‌های پزشکی، روانشناسی، روانکاوی، محقق در زمینه بیماری‌های جنسی و جامعه‌شناسی بود. به عنوان یک شهروند اتریشی آمریکایی تحقیقات گسترده‌ای در زمینه‌های فوق داشته و به یافته‌های نسبتا ارزشمندی رسید.
رایش موفق به کشف ارتباط مستقیم ما بین گرفتگی‌های عضلانی و گرفتگی‌های روحی روانی شد که از نظر وی نام لاک لاکپشت را گرفت. در این زمینه تحقیقات گسترده و راه کارها و تراپی‌های مخصوص با نام‌های آنالیز روحی Psychoanalyse , آنالیز شخصیتی Charakteranalyse و تراپی موضعی Vegetotherapie را معرفی نمود.
بعدها تراپی موضعی Vegetotherapie زمینه‌ساز علوم تراپی جسمی-روحی‌درمانی Körperpsychotherapie شد.
در مجاورت یافته‌های نامبرده تحقیقات وی در زمینه میکروبیولوژی Mikrobiologie وی را موفق به کشف بیونها Bione و سپس انرژی اورگون Orgon نمود. یک نوع انرژی ریشه‌ای لطیف Primordial که عمر وی در اثبات این انرژی کفاف نداده و در نتیجه این علم فقط در دایره شاگردان وی باقی ماند.
رایش در آلمان می‌زیست و در سال ۱۹۳۴ پس از روی‌کار آمدن هیتلر ناچار به مهاجرت به اسکاندیناوی و بعد در سال ۱۹۳۹ به آمریکا شد. دولت نازی او را یهودی کمونیست می‌خواند.
در آمریکا با انتشار مقالاتی به ترویج نظر خود درباره وجود نوعی انرژی کیهانی که او آن را «اورگون» می‌نامید، پرداخت. اداره داروها و مواد غذایی دولت آمریکا علیه او شکایت کرد. بسیاری از آثار او به عنوان دخالت در امور پزشکی به دستور دادگاه سوزانده شد. دادگاه حکم بازداشت او را صادر کرد.
وی در تاریخ ۳ نوامبر سال ۱۹۵۷ در لویسبورگ (Lewisburg) پنسیلوانیا در آمریکا Pennsylvania ایالات متحده آمریکا درگذشت.
زندگی ویلهلم رایش
زندگی ویلهلم رایش، یکی از جنجالی‌ترین اندیشمندان دوران معاصر، به داستانی تراژیک می‌ماند. این زندگی اکنون بر پرده سینما جان گرفته‌است.
ایستادگی در برابر سلطه
رایش هرگز در برابر حاکمیت اقتدار سر تسلیم فرود نیاورد. همین ایستادگی انسانی هوشمند و فرهیخته در برابر نظامی قدرتمند و مجهز به تمام سلاح‌های مادی و تبلیغاتی است که از رایش شخصیتی گیرا و دلنشین می‌سازد، و درست همین نکته است که در فیلم «قضیه ویلهلم رایش» مورد تاکید قرار می‌گیرد.
در قرن بیستم کمتر اندیشمندی مانند ویلهلم رایش در معرض داوری‌های افراطی قرار گرفته‌است، از کسانی که او را به عنوان دانشمندی نابغه می‌ستایند تا کسانی که او را یک «دیوانه خطرناک» می‌دانند. امروزه بیش از اندیشه و کار علمی، شخصیت استوار ویلهلم رایش است که توجه و احترام همگان را جلب می‌کند.
رایش در سال ۱۸۹۷ در اتریش به دنیا آمد. در وین پزشکی خواند و در ۲۳ سالگی در کلاس‌های درس «دکتر زیگموند فروید» حاضر شد.
رایش به زودی تلاش کرد، آموزه‌های فروید را با نظریات اجتماعی کارل مارکس پیوند بزند و به نوعی «روانکاوی اجتماعی» برسد. او در سال ۱۹۳۱ در برلین به عضویت «حزب کمونیست آلمان» درآمد، اما تنها چند سال بعد به خاطر مخالفت با استالینیسم، حزب را ترک گفت.
مهاجرت
رایش پس از به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیسم به رهبری آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳ از آلمان گریخت و پس از چند سال آوارگی در اروپا، سرانجام در سال ۱۹۴۰ به آمریکا مهاجرت کرد.
رایش در فلوریدا مستقر شد و پژوهش‌های خود را در زمینه روانکاوی بالینی ادامه داد. روش‌های خاص و برخی نوآوری‌ها و «کشفیات علمی» او به زودی هم بدگمانی همکارانش را برانگیخت و هم مقامات را با او دشمن کرد.
سردمداران که در فضای نفوذ مک‌کارتیسم به پیشینه «کمونیستی» رایش نیز نظر داشتند، برای درهم شکستن او کارزاری مخوف و بیرحمانه راه انداختند: او را در رسانه‌های جمعی به انواع ناهنجاری‌های اخلاقی و جنسی متهم کردند، درحالیکه بستگان و آشنایان رایش جز مهربانی و پاکدلی از او چیزی ندیده بودند.
ویلهلم رایش از متخصصان گرایش بالینی در روانکاوی بود که افزون بر عارضه‌های روانی، به واکنش‌های جسمی نیز توجه دارد. او را معمولا در کنار هربرت مارکوزه، دوپایه‌گذار اصلی «فرویدیسم چپ» تلقی می‌کنند، زیرا کوشیدند نگره‌های روانکاوی فروید را با اندیشه کارل مارکس پیوند بزنند.
تحقیقات و کشف آرگون
ویلهلم رایش تقریبا تمامی وقت اقامت خود در اسلو یا آمریکا را وقف تحقیقات در زمینه بییونها و انرژی ارگون و همچنین انرژی معکوس آن یعنی آرگون مرگبار (DOR=deadly orgone energy) نمود. با ساخت اکومولاتورهای آرگون آزمایشات زیادی جهت بهبود بیماری سرطان به انجام رسند ولی همین امر باعث تشکیل درگیری‌های حقوقی وی با سازمان دارو و تغذیه آمریکا گردید.
اولین منتقد وی در زمینه انرژی ارگون آلبرت اینشتاین بود که حتی افزایش دما در اکومولاتور آرگون را در تاریخ ۱۳ ژانویه ۱۹۴۱ اندازه‌گیری نمود ولی این افزایش دما را به پارامترهای دیگری وابسته دانست.
به دلیل درگیری‌های حقوقی با سازمان دارو و تغذیه آمریکا FDA و رفتن وی به زندان، رایش موفق به ادامه تحقیقات خود نشد.
وی که نتایج تحقیقات خود را در کتابهای متعدد خود مکتوب کرده بود نتوانست در مقابل لابی نسبتا قدرتمند سازندگان دارو و تغذیه در آمریکا ایستادگی کرده و در دادگستری آمریکا محکوم شد.
کتاب‌سوزان
اگر بتوان موردی از «کتاب‌سوزان» در آمریکای مدرن پیدا کرد، به کتاب‌های ویلهلم رایش مربوط می‌شود که در سال ۱۹۵۵ به فرمان دادگستری و به دست ماموران «اداره تغذیه و دارو» به کومه آتش افکنده شدند.
رایش در دادگاه سرسختانه از باورهای خود دفاع کرد، اما به دو سال زندان محکوم شد. او در سوم مارس ۱۹۵۷ به زندان رفت و چندی بعد در ۱۲ نوامبر همان سال درگذشت.
پلیس ایالات متحده مرگ رایش را در زندان، «طبیعی» و بر اثر «ایست قلبی» گزارش داد، چیزی که دوستان و ستایشگران رایش تا امروز آن را مشکوک تلقی کرده‌اند.
مقاله‌ها
Der sexuelle Kampf der Jugend (PDF). (1932) Verlag für Sexualpolitik
Der triebhafte Charakter (1925). In: Frühe Schriften I, Kiepenheuer - Witsch, Köln 1977
Die Funktion des Orgasmus (1927). Revidierte Fassung: Genitalität in der Theorie und Therapie der Neurose/Frühe Schriften II, Kiepenheuer - Witsch, Köln 1982
Dialektischer Materialismus und Psychoanalyse (1929)
Der Einbruch der Sexualmoral (1932). Erweiterte und revidierte Fassung: Kiepenheuer - Witsch, Köln 1972
Die Massenpsychologie des Faschismus (1933). Erweiterte und revidierte Fassung: Kiepenheuer - Witsch, Köln 1971
Charakteranalyse (1933). Erweiterte Fassung: Kiepenheuer - Witsch, Köln 1970
Was ist Klassenbewusstsein? (1934) – (Pseudonym „Ernst Parell“)
Die Sexualität im Kulturkampf (1936), rev. Neuauflage: Die sexuelle Revolution, Europäische Verlagsanstalt, Frankfurt am Main 1966
Die Bione (1938)
The Function of Orgasm (1942). Deutsches Original: Die Funktion des Orgasmus (völlig verschieden von dem Buch gleichen Titels 1927), Kiepenheuer - Witsch, Köln 1969
The Cancer Biopathy (1948). Deutsches Original: Der Krebs, Kiepenheuer - Witsch, Köln 1974
Listen, Little Man! (1948). Deutsches Original: Rede an den kleinen Mann, Fischer Taschenbuch, Frankfurt am Main ۱۹۸۴
Ether, God, and Devil (1949). Deutsches Original: Äther, Gott und Teufel, Nexus, Frankfurt am Main 1983
Cosmic Superimposition (1951)
The ORANUR Experiment – First Report (1951)
People in Trouble (1953). Deutsches Original: Menschen im Staat. Nexus, Frankfurt am Main 1982; verbesserte Auflage: Stroemfeld, Frankfurt am Main 1995
The Murder of Christ (1953). Übersetzt von Bernd A. Laska als Christusmord, Walter, Olten/Freiburg 1978
Contact with Space, The ORANUR Experiment – Second Report (1957)
Im Verlag und Vertrieb Zweitausendeins erschienen 1995–1997 Reichs „Späte Schriften“ in deutscher Übersetzung in sechs Bänden: 1) Die Bionexperimente; 2) Orop Wüste (Artikelsammlung), 3) Das ORANUR-Experiment – Erster Bericht; 4) Das ORANUR-Experiment – Zweiter Bericht; 5) Die kosmische Überlagerung; 6) Christusmord
Postum erschienen außerdem einige Bücher mit (auto-)biografischem Material:
Reich speaks of Freud, New York 1967. Deutsch auszugsweise (Raubdruck) als Wilhelm Reich über Sigmund Freud, o. O. /o. J. (Schloß Dätzingen 1976)
Beverley A. Placzek (Hrsg.): Record of a Friendship (Correspondence Wilhelm Reich/Alexander S. Neill), New York 1981. Deutsch als Zeugnisse einer Freundschaft. Der Briefwechsel zwischen Wilhelm Reich und A. S. Neill 1936–1957. Hrsg. und eingeleitet von Beverley R. Placzek. Aus dem Englischen von Bernd A. Laska, Kiepenheuer - Witsch, Köln 1986.
Leidenschaft der Jugend. Eine Autobiographie 1897–1922 (frühe Arbeiten und autobiographische Manuskripte), Kiepenheuer - Witsch, Köln 1994
Beyond Psychology (Letters and Journals 1934–1939), New York 1994. Deutsch als Jenseits der Psychologie, Kiepenheuer - Witsch, Köln 1996
An American Odyssey (Letters and Journals 1940–1947), Farrar, Straus - Giroux, New York 1999
Wheres the Truth? Letters and Journals 1948–1957, Farrar, Straus - Giroux, New York 2012
مطبوعات
In: Der sozialistische Arzt
Erfahrungen und Probleme der Sexualberatungsstellen für Arbeiter und Angestellte in Wien. V (1929), Heft , 3 (September), S. 98–102
Die seelischen Erkrankungen als soziales Problem (Teil 1). VII (1931), Heft 4 (April), S. 111–115
Dazu auch der Artikel von B. (Totis-Budapest). Freudismus und Sozialismus. VII (1931), Heft 4 (April), S. 115–120
Die seelischen Erkrankungen als soziales Problem (Teil 2). VII (1931), Heft 5–6 (Mai–Juni), S. 161–165
اسناد مرتبط
Reich starb dort im Hochsicherheitsgefängnis United States Penitentiary, Lewisburg
Hochspringen↑ Unter diesem Obertitel (Discovery of the Orgone) veröffentlichte Reich 1942 und 1948 zwei Bände, in denen er seine Arbeiten beschrieb (siehe unter Schriften).
Hochspringen↑ Bernd A. Laska: Wilhelm Reich in Selbstzeugnissen und Bilddokumenten. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1981
Hochspringen↑ Weil in den Zeitschriften der Psychoanalytiker nur kurz sein „Austritt“ gemeldet wurde, veröffentlichte Reich 1935 einen ; für eine neuere Darstellung des verwickelten Konflikts siehe: Bernd Nitzschke: „Ich muss mich dagegen wehren, still kaltgestellt zu werden. “ Voraussetzungen, Umstände und Konsequenzen des Ausschlusses Wilhelm Reichs aus der DGP/IPV in den Jahren 1933/34. In: Der „Fall“ Wilhelm Reich. Hg. von Karl Fallend und Bernd Nitzschke, Suhrkamp, Frankfurt am Main 1997, S. 68–130.
Hochspringen↑ Wilhelm Reich: Die vegetative Urform des Libido-Angst-Gegensatzes. In: Zeitschrift für Politische Psychologie und Sexualökonomie, Band 1 (1934), S. 211; zit. n. Bernd A. Laska: Wilhelm Reich. Rowohlt, Reinbek 1981, S. 90
Hochspringen↑ Beschreibung in seinem Buch Die Bione (1938), nachgedruckt als Die Bionexperimente. Zweitausendeins, Frankfurt am Main 1995, S. 78.
Hochspringen↑ James E. Strick: Wilhelm Reich, Biologist. Harvard University Press, Cambridge MA (USA) 2015
Hochspringen↑ Wilhelm Reich: Menschen im Staat. (1937/1953), Stroemfeld, Frankfurt Main 1995, S. 42
Hochspringen↑ Vgl. die Dokumentation dazu in den .
Hochspringen↑ Vgl. Wilhelm Reich: Erfahrungen und Probleme der Sexualberatungsstellen für Arbeiter und Angestellte in Wien. In: Der sozialistische Arzt, 5 (1929), S. 98–102
Hochspringen↑ Hier ist zu beachten, dass die seit 1971 im Handel befindliche Version der Massenpsychologie des Faschismus (Verlage k-w, Fischer-TB) eine von Reich terminologisch stark veränderte (Umwandlung marxistischer Begriffe) und um einige später, zwischen 1935 und 1945, geschriebene Kapitel erweitert ist.
Hochspringen↑ Neuveröffentlichung 1966 ff. unter dem Titel Die Sexuelle Revolution
Hochspringen↑ Vgl. auch den kritischen in Reichs Zeitschrift für Politische Psychologie und Sexualökonomie.
Hochspringen↑ Zvi Lothane: Wilhelm Reich revisited: Die Rolle der Ideologie in der Charakteranalyse des Individuums versus in der Charakteranalyse der Massen, in: Ulrike Kadi, August Ruhs, Karl Stockreiter, Gerhard Zenaty (Hrsg.): texte. psychoanalyse. ästhetik. kulturkritik, Passagen Verlag Wien Heft 03/2015, 35. Jg. , S. 8–29.
Hochspringen↑ Für eine Zusammenfassung der Kritik an Fromm vom Standpunkt Reichs mit ausführlichen Zitaten aus mehreren Rezensionen siehe
Hochspringen↑ Vgl. die ausführliche Studie über Reich und die Psychoanalyse zur Zeit des Nationalsozialismus: Andreas Peglau:Unpolitische Wissenschaft?, Psychosozial-Verlag, Gießen 2013.
Hochspringen↑ David Boadella: Wilhelm Reich. …; a. a. O. ; (Ausgabe 1981); S. 253 ff.
Hochspringen↑ David Boadella: Wilhelm Reich. S. 277
Hochspringen↑ Zit. in David Boadella: Wilhelm Reich, a. a. O. , S. 279 ff.
Hochspringen↑ David Boadella: Wilhelm Reich. S. 290 ff.
Hochspringen↑ Zit. nach: Beverley R. Placzek: Einleitung, in: Zeugnisse einer Freundschaft. Der Briefwechsel zwischen Wilhelm Reich und A. S. Neill 1936–1957. Hrsg. und eingeleitet von Beverley R. Placzek. Aus dem Englischen von Bernd A. Laska, Kiepenheuer - Witsch, Köln 1986, S. 24.
Hochspringen↑ Ausführlich dazu: Jerome Greenfield: USA gegen Wilhelm Reich. Zweitausendeins, Frankfurt am Main 1995, 486 S.
Hochspringen↑
Hochspringen↑ Karl-Heinz Ignatz Kerscher, Taini Kerscher: Wilhelm Reich – die theoretischen Grundlagen der Sexualpädagogik. Grin, München u. a. 2008, S. 36 ff.
Hochspringen↑ Helmut Johach: Von Freud zur humanistischen Psychologie. Therapeutisch-biographische Profile: Sigmund Freud, Lou Andreas-Salome, Sándor Ferenczi, Georg Groddeck, Wilhelm Reich, Erich Fromm, Fritz und Laura Perls, Ruth C. Cohn. Transcript, Bielefeld 2009, S. 189.
Hochspringen↑ Friedrich Koch: Sexualität und Systemveränderung? Zur Bedeutung Wilhelm Reichs für die Sexualpädagogik. In: Hans-Jochen Gamm/Friedrich Koch (Hrsg.): Bilanz der Sexualpädagogik. Frankfurt am Main/New York 1977, S. 39 ff. – Friedrich Koch: Sexualpädagogik und politische Erziehung. München 1975.
Hochspringen↑ Walter Leitmeier: Kompetenzen fördern: Gestalttherapeutisches Lehrertraining für Religionslehrer. Lit Verlag, Berlin/Münster 2010, S. 157.
Hochspringen↑ Gustl Marlock: Handbuch der Körperpsychotherapie. Schattauer, Stuttgart/New York 2006, S. 898.
Hochspringen↑ Vgl. Bernd A. Laska: . In: wilhelm-reich-blätter. Heft 2/81, S. 96–100
Hochspringen↑ Christian Rudolph: Über Wilhelm Reichs Oranur-Experiment (II). Zweitausendeins 1997. S. 6.
Hochspringen↑ Dokumentiert in der Broschüre The Einstein Affair. Orgone Institute Press, Rangeley 1953
Hochspringen↑ Vgl. Albrecht Götz von Olenhusen/Christa Gnirss: Handbuch der Raubdrucke 2. Verlag Dokumentation, Pullach bei München 1973, S. 335–353
Hochspringen↑
Hochspringen↑ Bernd Bocian: Fritz Perls in Berlin. Wuppertal: Peter Hammer 2007, S. 200 ff. , 248 ff.
Hochspringen↑ Paul Edwards: Wilhelm Reich. In: Encyclopedia of Philosophy. MacMillan, New York 1968; 2. Auflage ebd. 2006.
Hochspringen↑ , dort auch Seiten der einstigen
Hochspringen↑ Michel Odent: Die Natur des Orgasmus. C. H. Beck, München 2010, S. 9
Hochspringen↑ (Abstract of Papers; PDF; 441 kB) 1. Wilhelm-Reich-Symposion Mainz des „Arbeitskreises Wilhelm Reich“ (Univ. Mainz) der deutschen Wilhelm-Reich-Gesellschaft
Hochspringen↑
Hochspringen↑
Hochspringen↑ Have You Ever Heard of Wilhelm Reich? Erding 2009, ISBN 978-3-939444-70-1.
Hochspringen↑ Dazu die gedruckte Dokumentation Digne Meller Marcovicz: Über Wilhelm Reich - Viva, kleiner Mann: das Buch zum Film. Nexus-Verlag, Frankfurt am Main 1987
Hochspringen↑ Viennale 2012