mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
کوهنانی

کوهنانی (کورونی) یکی از شهرهای استان لرستان در جنوب غرب ایران است. این شهر مرکز بخش کوهنانی از توابع شهرستان کوهدشت است. جمعیت این شهردر سال1395، برابر با22000 نفر بوده‌است.
وجه تسمیه کوهنانی
کوهنانی از دو کلمه کوه+نان تشکیل شده‌است علت نام‌گذاری این نام رونق اقتصادی فراوران این منطقه در گذشته نسبت به مناطق اطراف بوده‌است.
شکل‌گیری و تاریخچه
با توجه به بیش از 120 اثر تاریخی و طبیعی ( تپه‌های باستانی ، آتشکده‌ها ، میل صید صفربگ، نقاشی غارها ، گنجینه‌های فراوان ، رودخانه ، زمین‌های حاصلخیز و…..) میتوان به این نتیجه رسید که از زمانی که انسان در غارها میزیسته شهر کوهنانی در حوالی رودخانه و زمین‌های حاصلخیز این منطقه وجود داشته‌است . از انجایی که این این منطقه و مردمش قدمتی پیش از تاریخ دارند نمی‌توان آن را به دوره خاصی از تاریخ نسبت داد در ادوار گذشته شهر کوهنانی رونق بسیار فراوانی نسبت به وضعیت کنونی داشته‌است.بناها و لوح‌های کشف شده مربوط به پیش از اسلام نشان از وجود سیستم‌های اقتصادی همچون بانک و خدماتی مانند وام را دارد. همچنین مدت طولانی شهر کوهنانی دارای حکومت محلی بوده‌است.
جغرافیا
اطراف کوهنانی کوه‌هایی قرار دارد که از شرق ماه کوه، از شمال کوه بازگیر (باج گیر)، از جنوب کوه نثار و از غرب کوه بزرگ گور هستند. بخش کوهنانی شامل روستاهای شورابه، روستای پای آستان، خسروآباد، حسین‌آباد، مرالی، حیدرخانی، خود شهر کوهنانی، روستای بساط بیگی، منار، زیر تنگ سیاب، نوم کولی، گرخشاب، رماوند، منطقه چشمه حیدر و بالاخره روستای سرسبز رودبار است که هرساله بخش بزرگی از میوه تولیدی در لرستان را تامین می‌کند. لازم است ذکر شود که روستای زیرتنگ سیاب توالی از روستاهای پشت سر هم است که همگی دارای باغ‌های انار می‌باشند. بیشتر این محصولات برای صادرات به استان‌ها و کشورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مردم‌شناسی
بخش کوهنانی (در زبان لکی کورونی(korouni) تلفظ می‌شود) شامل ۵ طایفه می‌باشد:۱- طایفه کورونی یا کوهنانی (شامل مرکز بخش کوهنانی، روستاهای حسین‌آباد، مرالی و کت کن که تعداد قابل توجهی از مردم این طایفه در شهرستان کوهدشت اقامت دارند)
۲- طایفه نورعلی (شامل روستاهای شورابه سفلی (رستم)، شورابه وسطی (مرحوم برانازار)، شورابه شاهمراد یاری، شورابه علیا (مرحوم کرم خان)، شورابه ابراهیم زارعی، شورابه بهرام بگ، خسروآباد، پشم و پای آستان)
۳- طایفه آدینه وند (شامل روستاهای زیر تنگ سیاب: ده کرمعلی، ده منتعلی، گرخشاب، رماوند و …)
۴- طایفه گراوند (شامل روستاهای توه خشکه، منار، وسکور و عالین آباد)
۵- طایفه دراویش (بیشتر در روستاهای رودبار (روارRowar صحیح‌تر است) سکونت دارند)
زبان مردم شهر کوهنانی لکی است.
درب گنبد

درب گنبد شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش درب گنبد از توابع شهرستان کوهدشت است.
جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲،۱۲۴ نفر بوده‌است. مرد این شهر به زبان لکی تکلم می‌کنند..
مومن‌آباد

مومن‌آباد یا مومن‌آباد می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره کند:
شهرها
مومن‌آباد (شهر)، شهری از توابع شهرستان ازنا استان لرستان ایران
مومن‌آباد (تاجیکستان)، شهری در کشور تاجیکستان
دهستان‌ها
دهستان مومن‌آباد (سربیشه)، دهستانی در شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی
دهستان مومن‌آباد (نرماشیر)، دهستانی در شهرستان نرماشیر استان کرمان
روستاها
مومن‌آباد (اندیکا)، روستایی در شهرستان اندیکا استان خوزستان
مومن‌آباد (تربت جام)، روستایی شهرستان تربت جام استان خراسان رضوی
مومن‌آباد (سرخه)، روستایی در شهرستان سرخه استان سمنان
مومن‌آباد (دامغان)، روستایی در شهرستان دامغان استان سمنان
مومن‌آباد (دلفان)، روستایی در شهرستان دلفان استان لرستان
مومن‌آباد (زاهدان)، روستایی در شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان
مومن‌آباد (قم)، روستایی است بخش مرکزی شهرستان قم استان قم ایران
مومن‌آباد (نرماشیر)، روستایی در شهرستان نرماشیر استان کرمان
فیروزآباد (سلسله)

فیروزآباد شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش فیروزآباد از توابع شهرستان سلسله بوده و مذهب مردم این شهر شیعه است. زبان مردم این شهر لکی می‌باشد. جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۲،۸۷۸ نفر بوده است.
جایزه گلدن گلوب

جایزه گلدن گلوب (به معنای گوی طلایی ) نام مجموعه جوایزی است که هرساله در ایالات متحده آمریکا توسط ۹۳ اعضا انجمن مطبوعات خارجی هالیوود به بهترین تولیدات سینمایی و تلویزیونی، هم داخلی و هم خارجی اهدا می‌گردد. این جایزه نخستین بار در سال ۱۹۴۴ به فیلم‌های تولیدی و محصولات تلویزیونی تعلق گرفت. مهم‌ترین جایزه آکادمی با نام «بهترین فیلم» یکی از مهم‌ترین رقابت‌های فیلم‌سازان محسوب می‌شود. همچنین جایزه «یک عمر فعالیت هنری» یکی از مهم‌ترین جوایز گلدن گلوب است که هر سال به یکی از بزرگان عرصه سینما و تلویزیون آمریکا داده می‌شود؛ گفتنی است که این جایزه به فیلم یا برنامه تلویزیونی خاصی تعلق نمی‌گیرد و تنها برای یک عمر فعالیت هنری بزرگان سینما و تلویزیون آمریکا اهدا می‌شود.
هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب در ۷ ژانویه ۲۰۱۸ (۱۸ دی ۱۳۹۶) آخرین مراسم برگزار شده‌است. مراسم اهدای جوایز اهدای جوایز هفتاد و پنجمین گلدن گلوب، تحت تاثیر اعتراض ستارگان سینما و دست‌اندرکاران فیلم قرار گرفته بود که با پوشیدن لباس سیاه به نشانه اعتراض به آزار جنسی در صنعت سینما، به این نکته واکنش نشان دادند.
دسته بندی جوایز
جوایز فیلم
بهترین فیلم درام: از سال ۱۹۴۳
بهترین فیلم موزیکال یا کمدی: از سال ۱۹۵۱
بهترین کارگردانی: از سال ۱۹۴۳
بهترین بازیگر مرد فیلم درام: از سال ۱۹۴۳
بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی: از سال ۱۹۵۱
بهترین بازیگر زن فیلم درام: از سال ۱۹۴۳
بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی: از سال ۱۹۵۱
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: از سال ۱۹۴۳
بهترین بازیگر نقش مکمل زن: از سال ۱۹۴۳
بهترین فیلم‌نامه: از سال ۱۹۴۷
بهترین موسیقی: از سال ۱۹۴۷
بهترین ترانه غیراقتباسی: از سال ۱۹۶۱
بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان: از سال ۱۹۴۸
بهترین فیلم پویانمایی: از سال ۲۰۰۶
سیسیل بی‌دمیل: از سال ۱۹۵۱
جوایز تلویزیون
بهترین مجموعه تلویزیونی – درام: از سال ۱۹۶۲
بهترین مجموعه تلویزیونی – کمدی یا موزیکال: از سال ۱۹۶۲
بهترین بازیگر مرد مجموعه تلویزیونی – درام: از سال ۱۹۶۱
بهترین بازیگر مرد مجموعه تلویزیونی – کمدی: از سال ۱۹۶۱
بهترین بازیگر زن مجموعه تلویزیونی − درام: از سال ۱۹۶۱
بهترین بازیگر زن مجموعه تلویزیونی − کمدی: از سال ۱۹۶۱
بهترین مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی: از سال ۱۹۷۱
بهترین بازیگر مرد مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی: از سال ۱۹۸۱
بهترین بازیگر زن مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی: از سال ۱۹۸۱
مقایسه گلدن گلوب و اسکار
جوایز گلدن گلوب معمولا معیار خوبی برای پیش‌بینی فیلم‌های راه‌یافتنی به جوایز اسکار است.
گلدن گلوب و سینمای ایران
در سینمای ایران تنها فیلم جدایی نادر از سیمین توانسته است به کارگردانی اصغر فرهادی در سال ۲۰۱۲ برای بهترین فیلم خارجی این جایزه را کسب کند.
گلدن گلوب سیسیل بی‌دمیل
جشنواره بین‌المللی فیلم برلین
جشنواره فیلم ونیز
جایزه ستلایت
بفتا
جایزه امپایر
جایزه سزار
جوایز گویا
دوسالانه ونیز
جشنواره فیلم لوکارنو
گلوگاه (بابل)

گلوگاه (به مازندرانی: گلیا) یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر مرکز بخش بندپی شرقی در شهرستان بابل است.
این شهر کوهپایه‌ای در جنوب شهرستان بابل قرار دارد. و از سه جهت به کوهپایه‌های سرسبز البرزمحدود می‌گردد و تنها از قسمت شمالی به زمین‌های هموار و جلگه و دشت راه پیدا می‌کند . رودخانه سجرو (سجادرود) از کناره شرقی آن می‌گذرد این شهر همانند گلوگاهی بوده که پل واسط میان دشت و کوه است و با عبور از این شهر وارد مناطق جنگلی و ییلاقی بخش بندپی شرقی می‌شویم که دارای ییلاق‌های زیاد با آب و هوا و پوشش گیاهی و منابع طبیعی متفاوت بوده و به ییلاق‌های مناطق هراز آمل مازندران و ییلاق‌های مناطق سواد کوه مازندران مرتبط است.گلوگاه از طرف جنوب به روستاهای جنگلی دهستان فیروزجاه ، از طرف شمال به شهر بابل ، از طرف غرب به بخش بندپی غربی و از طرف شرق به دهستان درازکلا ختم می‌شود و از این رو به این شهر ، گلوگاه نام نهاده‌اند . نام محلی این شهر گلیا و زبان مردم آن طبری ( مازندرانی )و مذهب آنان تشیع(دوازده امامی) است.
جمعیت شهر گلوگاه در سال ۱۳۹۳، برابر با ۱۵۱۴۲ نفر بوده‌است .
شهرستان گلوگاه

شهرستان گلوگاه از شهرستانهای ایران در استان مازندران است. شهر گلوگاه مرکز این شهرستان است. شرقی‌ترین شهرستان مازندران گلوگاه می‌باشد که در شمال با خلیج گرگان و در جنوب با رشته کوهای البرز احاطه شده‌است و شرق با استان گلستان هم‌مرز بوده و از جنوب با استان سمنان و از غرب با شهرستان بهشهر هم‌مرز است
جمعیت
جمعیت شهرستان گلوگاه در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۹٫۴۶۱ نفر بوده‌است. مردم این شهرستان به زبان مازندرانی و فارسی سخن می‌گویند.
اقوام شهرستان گلوگاه
ایل عمرانلو از اقوام ترک ساکن در این شهرستان می‌باشند. همچنین طوایف کلبادی و گلو که به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی (گلوگاه)
دهستان توسکا چشمه
دهستان آزادگان
شهر:گلوگاه
بخش کلباد
دهستان کلباد شرقی
دهستان کلباد غربی
رده:فیلسوفان علم

فیلسوفان علم
رده:حماس

حماس
مهاویرا

تندیسی از مهاویرا.
مهاویرا (वर्धमान महावीर به معنی بزرگ‌قهرمان)، بنیانگذار آئین جین و بیست و چهارمین پیشوا است.
مهاویرا در سده ۶ پیش از میلاد در یک خانواده اشرافی هندوستان زاده شد و معاصر بودا بود. وی در سی سالگی به طرد دنیای مادی کوشید و پس از ریاضت‌های طولانی به اندیشه‌های دینی خود دست یافت. او پس از گستردن آیین خود به سال ۵۲۶ قبل از میلاد درگذشت.
مهاویرا به پیروان عامی خود آموزش می‌داد تا کارمای خوب ایجاد کنند و به راهب‌ها می‌آموخت تا کارما را پایان ببخشند.
مهاویرا را در متون پالی بودایی، نیگانتا ناته‌پوته می‌نامند و در زمان خود بیشتر به این نام شناخته می‌شد.
سانتا روزا، کالیفرنیا

موقعیت شهر در ایالت کالیفرنیا
سانتا روزا (در انگلیسی: Santa Rosa) شهری در شمال ایالت کالیفرنیا ی آمریکا است. بر اساس سرشماری جمعیت در سال ۲۰۱۰ این شهر ۱۶۷،۸۱۵ نفر جمعیت دارد. سانتا روزا بزرگترین شهر در شمال کالیفرنیا و ۲۶مین شهر از لحاظ وسعت در ایالت کالیفرنیای آمریکا محسوب می‌شود.
رده:دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف

دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف
وج

وج ، اگیر ترکی یا سوسن صغیر با نام علمی Acorus calmus نوعی گیاه خودرو است که در کنار رودخانه‌ها و جریانهای آب می‌روید و دارای ریزوم افقی و استوانه‌ای شکل، برگ‌های متناوب و دارای غلاف، باریک و دراز به طول ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر و دارای ۲ لبه نسبتا تیز است. میوه‌های آن دارای ۳ سطح مشخص، محتوی ۳ دانه و محصور در کاسه گل است.
خواص دارویی و پزشکی
محرک، تقویت کننده، مقوی معده و از بین برنده نفخ.
رفع سوءهاضمههای ناشی از نارسایی عمل دستگاه گوارش.
تقویت دستگاه گوارش.
رفع کم خونی، زردی.
درمان بیماریهای کبدی و درد کلیه
جوشانده آن به صورت حمامهای موضعی برای اطفال مبتلا به نرمی استخوان توصیه شده‌است.
ترکیب آن با تخم شاهی و نارگیل و عسل به نسبت‌های زیر، در افزایش حجم منی موثر است:
تخم شاهی ۵۰ گرم
نارگیل ۲۰ گرم
آگیر ترکی ۱۰ گرم
عسل ۲۵۰ گرم
روزانه ۳ قاشق مرباخوری
گورو نانک

گورو نانک دیو (به پنجابی: ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ؛ ؛ ۱۵ آوریل ۱۴۶۹–۲۲ سپتامبر ۱۵۳۹)، بنیانگذار آئین سیک و نخستین گرو یا معلم این آیین است. او در قرن پانزدهم میلادی در نانکانا در پنجاب پاکستان کنونی زاده شد. گورو نانک ممکن است یا نام‌ها و عناوین دیگری مانند بابا نانک یا نانک شاه نیز نامیده شود.
گورو نانک در سال ۱۴۶۹ در خانواده‌ای از طبقه کشاتریاها در یکی از روستاهای لاهور به دنیا آمد. او از عرفای مسلمان و هندو استفاده کرد. سپس به کشورهای اسلامی و زیارت مکه رفت و سرانجام آئین سیک را که آمیزه‌ای از هندوئیسم و اسلام است، تاسیس کرد و در سال ۱۵۳۹ در گذشت.
زندگی
گرو نانک در ۱۵ آوریل ۱۴۶۹ میلادی در خانواده‌ای هندو از طایفه بیدی کاتری، در روستای رایی بهویی – که امروزه به نام نانک نامیده می‌شود- زاده شد. زادگاه او در حوالی لاهور در پاکستان کنونی است. پدر و مادر نانک هر دو هندو مذهب و از نسل شاهزادگان کشاتریا بوده‌اند، پدر نانک مهتا کالو، کشاورز و حسابدار روستای تالوندی بود و به باجگیری نیز می‌پرداخت. بر اساس برخی روایات، مادر نانک، تریبتا دیوی نام داشته‌است. فرمان‌روای تالواندی، رای بوهاد از اشراف هندی بود که اصالتا هندو بود و در ایام جوانی مذهب اسلام را اختیار کرده بود؛ نانک در جوانی مشاور رای بوهاد بود. نام گرو که دستخطی است که به فارسی درباره زندگی نانک نوشته شده‌است، نخستین آموزگار نانک را مسلمان دانسته‌است. نانک در باتالا با دختری هندو به نام سولاکنه ازدواج کرد، و از او صاحب دو پسر به نام‌های سریچند و لخمی‌چند شد.
آموزه‌های نانک
خداپرستی نانک
نانک به پروردگاری نادیدنی و به پوچی بت‌ها باور داشت:
نانک همچنین گفته‌است:
در گرانث صاحب آمده‌است:
نظام کاستی
در زمان نانک، نظام کاست در همه فرهنگ‌های شبه‌قاره هند نفوذ داشت، که بر اساس آن افراد بر اساس احترام اجتماعی مراتب مختلفی را داشتند، و گروه پاریا، نجس خوانده می‌شدند. اما نانک، بر برابری همه انسان‌ها تاکید کرد و نظام کاستی را باطل دانست.
زنان
در همان زمان، زنان نیز در موقعیت پست‌تری نسبت به مردان قرار داشتند و رسم ساتی در مورد ایشان به اجرا درمی‌آمد؛ نانک گفت اگر زن نبود، یکی بود و آن هاری بود.
نانک در افسانه‌ها و روایات سنتی
در روایت سنتی آمده‌است که مسلمانان و هندوها به نزاع برخاستند چون هر یک جسد نانک را از آن خود می‌دانست؛ مسلمین می‌خواستند جسد او را به خاک بسپارند. هندوها و سیک‌های هندونژاد می‌خواستند او را به آتش بسوزانند. پس داوری به نزد گرو بردند؛ گرو گفت که هر دو گروه گل‌ها بیاورند، هندوها در سمت راست و مسلمانان در سمت چپ کالبد او قرار دهند و روز دیگر ببینند که هر طایفه گل‌های آن‌ها پژمرده نیست، جسد از آن او باشد. روز دیگر، چون یاران بازآمدند، کفن گشودند، گل‌ها در هر دو سو تازه و شکفته بود ولی جسد استاد ناپدید گشته بود.
او به بت و بتخانه باوری نداشت و منکر حلول و اتحاد بود. وسیله نزدیکی به حق را کمک به جانداران و آزار نرساندن به آنان می‌دانست و باور به سیر و سلوک داشت. سیک‌ها معتقدند در حال سلوک باید از مشروبات و دخانیات دوری کنند، از روشنایی و صداها و خواب پرهیز کنند، دروغ نگویند، اندیشه بد نکنند و هر بامداد آب‌تنی کنند.
اسلام و آئین سیک
سیک (دین)
منابع و کتب
حسین توفیقی، آشنایی با ادیان بزرگ، سمت، شابک ۹۶۴۴۵۹۴۱۰x
ویکی‌پدیای انگلیسی
گورو

به آموزگاران و راهنمایان دینی در دین‌های هندوگرایی، بوداگرایی، سیک‌گرایی و جنبش‌های دینی دیگر گورو (سانسکریت: गुरू) گفته می‌شود.
گورو در اصل همان نقشی را در این دین‌ها دارد که مرشد در صوفی‌گری. در دین‌های آسیایی، به گورو به عنوان کانالی برای دریافت فرزانگی نگریسته می‌شود.
گوروهای آیین سیک
گورو نانک (۱۴۶۹–۱۵۳۹)
گورو انگد (۱۵۰۴–۱۵۵۲)
گورو امرداس (۱۴۷۹–۱۵۷۴)
گورو رام داس (۱۵۳۴–۱۵۸۱)
گورو ارجن (۱۵۶۳–۱۶۰۶)
گورو هر گوبیند (۱۵۹۵–۱۶۴۴)
گورو هررای (۱۶۳۰–۱۶۶۱)
گورو هری کریشن (۱۶۵۶–۱۶۶۸)
گورو تیغ بهادر (۱۶۲۱–۱۶۷۵)
گورو گوبیند سینگ (۱۶۶۶–۱۷۰۸)
فیلم کوتاه

فیلم کوتاه به گروهی از فیلم‌ها و آثار هنری گفته می‌شود که نسبت فیلم بلند، هم زمان بسیار کمتری دارد و هم با بودجه بسیار پایین و تجهیزات کم ساخته می‌شود.در تعریف آکادمی علوم و هنرهای سینما آمده است که فیلم کوتاه باید حداکثر 40 دقیقه یا کمتر، زمان داشته باشد.تیتراژ اول و آخر نیز جزو این زمان محسوب می‌شوند.
جشنواره‌های بزرگ دنیا نظیر، اسکار، کن، برلین و… در کنار نمایش فیلم‌های بلند، نمایش فیلم کوتاه دارند و این فیلم‌ها جوایز خاص خودشان را هم می‌گیرند.
نخستین فیلم‌های تاریخ سینما فیلم‌های کوتاه بودند. سینمای کوتاه امروزه نیز در جهان وجود دارد و اندیشه‌ها و داستان‌ها را به صورت موجز بیان می‌کند. فیلمسازان بزرگی نظیرجوزپه تورناتوره پیر پائولو پازولینی، کن لوچ، آلن رنه و… سینما را با فیلم کوتاه شروع کردند. در ایران نیز بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، عباس کیارستمی و… سینما را با فیلم‌های کوتاه آغاز کردند. سینمای کوتاه جهان امروز به وسیله جشنواره‌های متعدد و شبکه‌های هنری تلویزیون‌ها به حیات خود ادامه می‌دهد.
ˈخروج کارگران از کارخانهˈ را می‌توان نخستین فیلم برادران لومیر به حساب آورد که نخستین فیلم کوتاه تاریخ سینما نیز محسوب می‌شود.
در ایران
در ایران سینمای کوتاه در مهر ماه ۱۳۴۷ توسط بصیر نصیبی با نام سینمای آزاد ایران راه اندازی شد و به مرور شکل گرفت وی با تلاشهای بی‌وقفه خود توانست در سراسر ایران نمایندگی‌هایی را فعال کند هر چند تلویزیون آن دوران حمایتهای مادی از سینمای آزاد کرد اما فیلمسازان آن کوشش کردند که مستقل بمانند. بسیاری از فیلمسازان پس از انقلاب از سینمای آزاد وارد سینمای حرفه‌ای شدند از جمله کیانوش عیاری، مهدی صباغزاده، داریوش ارجمند، فریدون جیرانی و… سینمای کوتاه در حال حاضر گرچه از سویی به وسیله انجمن سینمای جوانان ایران حمایت می‌شود که سازمانی دولتی است و فیلمسازانی نظیر: بهمن قبادی، تورج اصلانی، آرش رصافی، داریوش غریب زاده، امید وفایی ، بهنام نجم الدین، امیرشهاب رضویان، ابوالفضل عطار، محمدرضا فرطوسی، شهرام مکری، امیرعلی اعلایی، ایرج سالاروند، وحید موسائیان، داریوش یاری، مسعود امینی تیرانی و… را پرورش داده‌است.
تشکیل انجمن صنفی فیلم کوتاه ایران در خانه سینما در شهریور سال ۱۳۸۲ از نقاط عطف فعالیتهای سینماگران فیلم کوتاه ایران است که توانستند به عنوان یک صنف مستقل مطرح شوند. برنامه‌ای به اسم ۸ میلیمتری در شبکه رادیو نمایش به فیلم کوتاه و سینمای مستند و تجربی اختصاص دارد. این برنامه به تهیه کنندگی و سردبیری قاسم اورنگی می‌باشد که خود مستندساز می‌باشد.
غلام‌حیدر یقین

غلام‌حیدر یقین (زاده ۱۳۳۲ خورشیدی) از پژوهندگان تاریخ و ادبیات فارسی اهل افغانستان است.
زندگی‌نامه
غلام‌حیدر (یقین) در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در روستای سروستان ولایت هرات بدنیا آمد. تحصیلات ابتدائی را در مکتب ابتدائی سروستان و لیسه را در لیسه جامی هرات به پایان رساند. در سال ۱۳۵۴ خورشیدی از رشته زبان و ادبیات دانشکده ادبیات دانشگاه کابل لیسانس گرفت. در سال ۱۳۶۷ خورشیدی ماستری را در رشته «تاریخ و فلسفه» گرفت. او مدت ۱۶ سال در موسسات عالی تربیه معلم هرات و انیستیتوت پیداگوژی کابل و مرکز تحقیقات علوم به صفت استاد زبان و ادبیات فارسی ایفای وظیفه نمود.
غلام‌حیدر یقین از بنیادگذاران انجمن فرهنگ هرات باستان و عضو هیئت اجرائیه و مسئول بخش فرهنگی این انجمن ادبی در کابل بوده و در داخل و خارج کشور در سمینارها و سمپوزیم‌های ملی و بین‌المللی در زمینه ادبیات سخنرانی کرده‌است.
غلام‌حیدر یقین در سال ۱۳۷۱ خورشیدی از انستیتو خاورشناسی آکادمی علوم جمهوری تاجیکستان از رشته زبان و ادبیات فارسی دری دیپلم دکترا گرفته‌است.
غلام‌حیدر یقین هم‌اکنون در کشور هلند زندگی می‌کند.
آثار
دکتر یقین مولف چندین کتاب در زمینه ادبیات فارسی است و کتاب‌ها و مقاله‌های پژوهشی وی در مطبوعات داخل و خارج افغانستان به چاپ رسیده‌است.
بازتاب آیین عیاری و جوانمردی در ادبیات فارسی دری.
اندیشه‌های رنگین (مجموعه مقالات).
تاریخ ادبیات دری دوره سامانی‌ها.
تاریخ ادبیات دوره غزنوی‌ها.
بازتاب منش‌های انسانی در شاهنامه فردوسی، چاپ آکادمی علوم افغانستان.
متن‌های منثور قدیم دری.
حماسه سرایی در روزگار سامانی‌ها.
برگزیده‌هایی از آثار مترقی جهان.
تراژدی رستم و سهراب.
عیاران و کاکه‌های خراسان در گستره تاریخ (این کتاب در سال ۱۳۶۷ خورشیدی از طرف وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان برنده جایزه ادبی گردیده‌است).
آئین عیاری و جوانمردی، به کوشش آرش یقین، چاپ (موسسه یقین آرت) کشور هالند.
برگزیده‌هایی از آثار منثور کلاسیک ادب فارسی دری.
اندرزنامه فردوسی، به کوشش آرش یقین، چاپ (موسسه یقین آرت) کشور هالند.
درگذرگاه تاریخ ادبیات. به کوشش آرش یقین. چاپ شرکت «یقین آرت» سال ۲۰۱۰ میلادی. کشور هلند
سروستان نامه، به ک. شش آرش یقین، چاپ مهر حبیب، هرات افغانستان، سال ۱۳۹۳ میلادی
متنهای منثور قدیم فارسی، به اهتمام آرش یقین، انتشارات قدس، هرات افغانستان، سال ۱۳۹۴.
کعبه گل و کعبه دل، به اهتمام آرش یقین، انتشارات مهر حبیب، هرات افغانستان، سال ۱۳۹۴.
رقص روی آتش به اهتمام آرش یقین، چاپ شرکت یقین آرت، سال ۱۳۹۴ خورشیدی.
کند و کاو تعلیم و تربیه افغانستان، به اهتمام آرش یقین، چاپ یقین آرت، سال ۱۳۹۴ خورشیدی.
شهرستان آشتیان

شهرستان آشتیان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی است. شهرستان آشتیان به مرکزیت شهر آشتیان و دارای یک بخش مرکزی و سه دهستان به نام‌های گرکان، سیاوشان و مزرعه نو است.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان آشتیان
دهستان گرکان
دهستان سیاوشان
دهستان مزرعه نو
شهر: آشتیان
جغرافیا
این شهرستان از شمال به تفرش و قم، از جنوب و جنوب شرق به شهرستان‌های دلیجان و اراک از غرب به شهرستان فراهان محدود گشته‌است.
شهرستان آشتیان در مرکز استان مرکزی و شمال شهرستان اراک قرار دارد و با مرکز استان ۸۰ کیلومتر فاصله دارد. شهرستان آشتیان با جمعیتی بالغ بر ۱۶،۳۵۷ نفر و مساحتی در حدود ۱۲۳۹ کیلومترمربع کوچکترین شهرستان استان مرکزی است.
تاریخچه
شهرستان آشتیان از شهرهای بسیار کهن ایران از متعلقات عراق عجم بوده و در ایران باستان جزء ماد سفلی یا ماد بزرگ بوده‌است که آیین زرتشتی داشته‌اند. آثار مادی در این شهرستان فراوان به چشم می‌خورد. اسامی اماکن آن ریشه اوستایی-پهلوی دارند. این اسامی، تعداد زیادی قلاع گبری و وجود آتشکده‌ها در این منطقه مانند (آتشکده فردجان و فراهان) ارتباط واژه آشتیان را با دین زرتشت قوی می‌سازد. این منطقه در زمان خلافت عمر توسط مالک بن عام اشعری فتح و مردم آن به دین اسلام گرویدند. در کتب جغرافیایی پس از اسلام این شهر جزء ولایت کوهستان یا جبال یا عراق عجم آمده‌است. بنا به تفسیر (دهگان) لغت آشتیان معرف معبد و قربانگاه است. کلمه آشتیان مرکب از دو جزء «یشت» به معنی پرستش، قربانی، دعا و سرود مذهبی و «یان» معرف مکان و جایگاه است. آشتیان در مختصرالبلدان و تاریخ قم ابرشتیجان آورده شده‌است و ابن فقیه آن را از متعلقات همدان ذکر نموده و صاحب تاریخ قم آن را از طموجهای قم برشمرده است.
آب و هوا
شهرستان آشتیان به سبب ارتفاع نسبتا زیاد، دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است. این شهر از لحاظ توپوگرافی در دامنه ارتفاعات کوه‌های مرکزی استان واقع شده و از جنوب به دشت فراهان و کویر میقان منتهی می‌شود. از ارتفاعات معروف آن می‌توان به کوه رف قاسم کش، کوه کلاهه و میرآب اشاره کرد.
مردم
زبان اهالی این شهرستان فارسی است و عده‌ای از آن‌ها به زبان ترکی تکلم می‌کنند.
اقتصاد
کشاورزی و دامپروری فعالیت غالب ساکنان این شهرستان را تشکیل می‌دهد.
از جمله سوغات شهرستان آشتیان می‌توان صابون، گردو و بادام را نام برد. کارگاه‌های صابون‌سازی یکی از جاذبه‌های مهم اقتصاد سنتی این شهرستان محسوب می‌شوند.
آشتیان
بخش مرکزی شهرستان آشتیان
فهرست شهرستان‌های ایران
استان مرکزی
بخش الوار گرمسیری

بخش الوار گرمسیری یکی از بخش‌های تابعه شهرستان اندیمشک در استان خوزستان در جنوب غربی ایران است. الوار جمع عربی لر و معادل عربی لرها است.
تقسیمات کشوری
بخش الوار گرمسیری
دهستان حسینیه
دهستان قیلاب
دهستان مازو
شهرها: حسینیه
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران جمعیت بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴،۷۸۳ نفر بوده است. ساکنین این منطقه شیعه مذهب و به زبان لری صحبت می‌کنند.
رده:شهرستان اندیمشک

شهرستان اندیمشک
حسینیه (خوزستان)

حسینیه شهری لرنشین در استان خوزستان است. این شهر در بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک قرار گرفته‌است. اکثریت مردم این شهر از طوایف بالاگریوه هستند.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱،۸۲۱ نفر (در ۵۳۳ خانوار) بوده‌است.
سد مخزنی بالارود حسینیه
پرندک (زرندیه)

پرندک از شهرهای استان مرکزی ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان زرندیه در مسیر آزادراه تهران–ساوه و راه‌آهن تهران–جنوب قرار گرفته‌است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۶٫۸۸۶ نفر بوده‌است؛ که از این میان ۳٫۵۰۱ نفر مرد و ۳٫۳۸۲ نفر زن بوده‌اند. این شهر ۲٫۱۹۳ خانوار دارد.
رودخانه شور از نزدیکی جنوب این شهر می‌گذرد و در اطراف آن ناحیه صنعتی پرندک قرار دارد.
شهرک صنعتی شهید مهدی پرندک بیش از ۱۲۰ واحد صنعتی دارد.
به هنگام احداث راه‌آهن تهران - جنوب ایستگاه پرندک در مجاورت روستای رحیم آباد احداث گردید و به همین دلیل این روستا بعدها به پرندک مشهور گشت و با افزایش جمعیت و تبدیل شدن این روستا به شهر به تصویب فرهنگستان رسما نام پرندک به آن اطلاق شد.
لغتنامه دهخدا واژه پرندک را «پشته و کوه کوچک در میان دشت» معنی می‌کند.
نمایند ولایت فقیه
حجت الاسلام والمسلمین سید حسن محمدی امام جمعه شهرپرندک.
مردم
زبان و گویش
مردمان این شهر به زبان فارسی وترکی گویش می‌کنند.
تاریخ
مشکویه بیانگر تاریخ کهن شهر پرندک زرندیه است. شهر پرندک زادگاه فیلسوف ابو علی مسکویه است. وجودمنطقه مشکویه که ازدوران اشکانی دارای اثرمی‌باشدواوج تمدن این منطقه ازقرن پنجم تاقرن هفتم بوده ودرزمان خودکه یک شهرصنعتی تولیدی سفال بامقیاس زیادبوده‌است. قدیمی‌ترین منبعی که به مشکویه اشاره کرده‌است کتاب الاعلاق النفسیه که درسال ۲۹۰هجری قمری توسط ابوعلی احمدابن رسته اصفهانی معروف به ابن رسته به رشته تحریر درآورده است.
جغرافیا
جاذبه‌های طبیعی
رود شور از استان زنجان سرچشمه گرفته و پس از عبور از استان قزوین و جنوب غرب استان تهران و شهرستان زرندیه شهر پرندک به شهرستان ری می‌رسد. شاخه‌های مشهور این رود عبارتند از خر رود، ابهررود، کردان، سرود (سه رود) در شهرستان زرندیه شهر پرندک. رود طولانی شور با جهت شمال غربی  جنوب شرقی، عرض شهرستان ری را طی می‌کند. این رود از شش کیلومتری جنوب حسن‌آباد فشاپویه عبور می‌کند و به شوره‌زار شرق دریاچه حوض سلطان قم می‌ریزد.
سوغات
شهر پرندک دارای پسته‌هایی مرغوب است
اماکن و گردشگری
امامزاده عبدالمطلب در روستا پیک در نزدیکی شهر پرندک قرار دارد.
باغ شورابک«عباس آباد» یکی از زیباترین باغ‌ها
سیاست
شهرداری پرندک
شهرپرندک درسال ۱۳۷۵باتصویب هیئت دولت به شهرتبدیل گردید.
اعضا شورای اسلامی پرندک
عباس حسنی
حامد سرمدیان
معصومه علیخانی
زهرا منیع
حمیدرضا صدرالدینی
دانشگاه
موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی پرندک
موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی پرندک در کیلومتر ۶۰ آزاد راه تهران ساوه و در شهر پرندک واقع شده‌است. این دانشگاه از سال ۱۳۸۹ اقدام به جذب دانشجو کرده‌است و هم‌اکنون دارای ۶۰۰ دانشجو کارشناسی در رشته‌های حسابداری، مدیریت صنعتی و مدیریت بازرگانی و ۱۰۰دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته‌های حسابداری، حسابرسی، حسابداری مدیریت، مالی گرایش مهندسی مالی ومدیریت ریسک، مدیریت بازرگانی می‌باشد.
شهرک صنعتی
شهرک صنعتی شهید مهدی پرندک در محور قدیم جاده تهران-ساوه در نزدیکی شهر پرندک واقع شده‌است. هم اینک ۸۸ واحد صنعتی شامل صنایع فلزی، سلولزی، غذایی، شیمیایی و خدماتی با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۵۵۹ هزار و ۱۶۶ میلیون ریال در شهرک صنعتی پرندک مشغول به فعالیت می‌باشند.
ایزدشهر

ایزدشهر از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است که در ۸ کیلومتری غرب محمودآباد و ۷ کیلومتری شرق نور واقع شده‌است. این شهر، در بخش مرکزی شهرستان نور در کنار دریای خزر قرار دارد.
جمعیت «ایزدشهر» در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶٫۸۸۸ نفر گزارش شده‌است.
شهرداری این شهر، جمعیت آن را در سال ۱۳۸۶ حدود ۹۰۰۰ نفر برآورد می‌کند که هزار نفر از آن‌ها را افراد غیر بومی تشکیل می‌دهند.
این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی از ادغام روستاهای بازارسر، ساروج‌محله و امیرآباد کناره از توابع دهستان ناتل کنار، بخش مرکزی شهرستان نور تشکیل شد.
و نام خود را از شهرک ییلاقی تفریحی ایزدشهر که در سال ۱۳۵۴ توسط شاهپور غلامرضا پهلوی ساخته بود گرفت. شهرداری آن نیز در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۴ تاسیس شد.
محلات اصلی شهر، امیرآباد کناره بازارسر و سادات‌محله در قسمت شرقی و ساروج‌محله (سراج‌محله) در قسمت غربی و شرقی است.
تاریخچه
بر اساس برآوردها، آغاز بنای روستای ایزده، به اوایل دوره قاجار می‌رسد. در زمان ناصرالدین شاه این روستا آنقدر بزرگ شده که قابل این باشد که به عنوان تیول به میرزا عبدالله نامی (یکی از کارمندان جزء دربار) برسد. در یکی از سفرنامه‌های ناصرالدین شاه به‌آبادی عزت ده اشاره‌ای شده‌است.
میرزا ابراهیم، در سال ۱۲۷۵ ه‌.ق در سفرنامه‌اش می‌نویسد: به رودخانه بزرگ ایزده که در دو طرف آن خانه و آبادی و یک باب حمام دارد رسیدیم.
بجز وی مالکونف روسی در سال ۱۸۵۸ میلادی، ابت انگلیسی در سال ۱۲۵۹ ه‌.ق مکنزی و رابینو نیز در سفرنامه‌های خود از آن یاد کرده‌اند.
مکنزی در سفرنامه خود می‌نویسد: یک فرسنگ بعد از رستم رود به رودخانه گل‌آلود عزت ده رسیدیم… در دوسوی رودخانه دهکده‌ای به همین نام قرار داشت. تقریبا صد خانه در قسمت غربی آن و نزدیک دریا بود. مالیات این دهکده ۸۰۰ تومان است.
نقاط دیدنی
حمام‌های قدیمی میرزا آقا خانی
بنای امامزاده قاسم
شهرک‌ها و مجموعه‌های مسکونی ایزدشهر، آرام‌شهر، آکام‌شهر، شهرک بهار نارنج، شهرک پزشکان، شهرک توسکا، شهرک زیباشهر، شیلاشهر، دلکده، شهرک امیرآباد، آبی‌کنار، آینده‌ساز و کاج‌محل
قبرستان شهر آقا، امزاده قاسم، آب‌بندانهای ایزده و امیرآباد، پارک چنگلی ایزدشهر، جاده ایزدشهر به چمستان و ساحل زیبای دریا
هتل‌ها و رستوران‌ها
هتل‌ها و رستوران‌های منطقه و پیرامون:
هتل نارنجستان
هتل مروارید خزر
متل دریای نور
هتل ناتل‌کنار
مجتمع اقامتی رویال
رستوران گردون نارنجستان
رستوران دریای نور
رستوران شالیزار
رستوران آسو
رستوران آلاچیق
اکبر جوجه ایزدشهر
فست فود باگت
کافه و رستوران کارا
زغالی برگر
مرزن‌آباد

مرزن‌آباد از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، در بخش مرزن آباد شهرستان چالوس قرار دارد.
جغرافی
شهر مرزن آباد که در کوهپایه‌های زیبای البرز در محل تلاقی دو رودخانه چالوس و براررود در دامنه تپه‌های کم ارتفاع منطقه بیرون بشم و کوهستان بخش مرزن آباد شهرستان چالوس قرار دارد به واسطه شرایط خاص اقلیمی و آب و هوایی از گذشته بسیار دور محل سکونت بوده‌است در کتاب البلدان در حدود ۱۲۰۰ سال قبل به شهر سعیدآباد مابین کلار ورویان اشاره شده‌است.
تاریخ
مرزن در زبان فارسی به معنای موش بزرگ است، واژه‌ای که در لغت مرزنگوش هم دیده می‌شود.
سعدآباد نام قدیمی شهر مرزن آباد بوده که در حال حاضر نام یکی از محلات شهر می‌باشد این نام برگرفته از نام حاکم عرب دوران عباسی این منطقه به نام سعید بن دعلج بوده‌است که به نام سعید آباد نامگذاری شده بود که به سعدآباد تغییر نام یافت، همچنین در کتاب تاریخ طبرستان، رویان، مازندران نوشته سید ظهیرالدین بن نصرالدین المرعشی و کتاب حبیب اسیر فی اخبار افراد بشر نوشته غیاث الدین بن همام، حسن بن زید بن اسماعیل از فرزندان امام حسن مجتبی (ع) که در ری زندگی می‌کرد به دعوت مردم رویان جهت دادخواهی و مبارزه با حکومت عباسی که با مردم منطقه بدرفتاری می‌کردند در سال ۲۵۰ هجری قمری در سعدآباد با نمایندگان اهالی کلار و رویان طبرستان بیعت نمودند و در طول بیست سال حکومت علویان طبرستان اعتبار فراوانی کسب کرد بر دیلمان، ری و گرگان دست یافت. در طول دوران ۱۰۰۰ ساله مرزن آباد به واسطه قرار داشتن در مسیر جاده باستانی شمال ایران همواره محل توفق و سکونت بوده‌است. به واسطه وجود امامزاده خلیل که راه قدیمی از کنار آن می‌گذشت همواره مورد توجه قرار داشته. در دوران معاصر از حدود سال ۱۳۰۰ هجری شمسی تا سال ۱۳۱۰ هجری شمسی با احداث جاده زیبای چالوس و عبور آن از مرکز مرزن آباد و همچنین تاسیس پادگان بر اهمیت استراتژیک شهر افزوده شد در سال ۱۳۳۵ با پیشگامی عده‌ای از بزرگان با تلفیق محله‌های قدیمی مرزبان آباد- سعدآباد (سیدوامحله)، بابوده، کشک و کوهستان محله شهر مرزان آباد تاسیس گردید. جمعیت شهر در زمان تاسیس حدود ۳۰۰۰ نفر بوده. «مرزان آباد» با تغییر زمان به «مرزن آباد» تبدیل شد در حال حاضر جمعیت شهر ۷۳۴۵ نفر می‌باشد که در سال ۱۳۸۹ با تشکیل کمیته‌ای تحت عنوان کمیته توسعه و آبادانی، تحت حمایت شورای اسلامی دوره سوم و شهرداری مرزن آباد طرح بخش شدن مرزن آباد را به تصویب هیئت دولت رساند و از آذر ماه ۱۳۸۹ بخش مرزن آباد مشتمل بر دو دهستان بیرون بشم به مرکزیت «گویتر» و کوهستان به مرکزیت «طویر» به مرکزیت شهر مرزن آباد تشکیل گردید در حال حاضر جمعیت بخش مرزن آباد حدود ۲۰ هزار نفر می‌باشد.
گردشگری
مرزن آباد با داشتن کوه‌هایی زیبا در اطراف خود یکی از جاذبه‌های گردشگری می‌باشد. مسجد مرزن آباد و نقاط کهن و باارزش دیگری مانند دریاچه ولشت و زمین‌های کشاورزی اطراف شهر در کنار امام زاده‌ها از نقاط عطف شهر می‌باشند.
از امام زاده‌های دیگر در این بخش می‌توان به امام زاده شاه علمدار که در شمال غربی بخش مرزن آباد وجود دارد و هم‌مرز با روستای گلامره و روستای مجل شهرستان کلاردشت می‌باشد. شجره نامه این امامزاده در اداره او قاف استان مازندران موجود نمی‌باشد. این امامزاده در ارتفاع ۲۵۰۰متری از سطح دریا قرار دارد؛ و همه روزه پذیرای کوهنوردان از مناطق مخلف استان و کشور می‌باشد که در همجواری با کوهای کیتو مله؛ و روستاهای مجل و گلامره بوده‌است.
مرزن‌کلاته
مرزن‌دهگاه
دابودشت

دابودشت از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، در بخش دابودشت شهرستان آمل قرار دارد.
جمعیت «دابودشت» در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۰۹۶ نفر گزارش شده‌است.
در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی روستای درویش خیل مرکز بخش دابودشت از توابع شهرستان آمل پس از تجمیع با روستاهای حلال‌خوار محله و وسکل از توابع همین بخش به شهر تبدیل و به عنوان شهر دابودشت شناخته شد.
دابودشت از شهرهای تاریخی است. دابو مقر پادشاهی اسپهبد دابو(۴۰–۵۶ ه‌. ق/۶۶۰–۶۷۶ م)(به معنی دابو یا بماناد) از پادشاهان نامی مازندران (عجم نهند) و گیلان است. فرخان یکم (ذوالمناقب) پسر اوست. دابو ولیعهد پدر در آمل و پس از پدر به پادشاهی رسید. در تبرستان استقلال یافت و تا نیشابور را مسخر خود کرد و معاصر بنی امیه بوده. هنوز شهر او (دابو) در مازندران (آمل) باقی است.
همچمین میربزرگ سر سلسله مرعشیان در دابو به دنیا آمد و ساکن دابو بود. دابو مقر میر بزرگ مرعشی در اوایل زندگی او بود.
سفرنامه رابینو در سفرنامه خود می‌گوید: از بلوکات ناحیه آمل به مازندران. عده قری ۹۱. مساحت آن ۱۵ فرسنگ و مرکز آن مرزنگو است. حد شمالی آن دریای خزر و شرقی آن جلال ازرک بارفروش و جنوبی آن دشت سه هزار و غربی آن هزارپی می‌باشد و جمعیت تقریبی آنجا صد و پانزده هزار است.
جاذبه‌های دیدنی دابودشت
تپه باستانی قلعه کش
روستای تاریخی و دیدنی بلیران
وجود بیش از بیست مقبره و امامزاده در روستا
برج هشتل پنج برج آرامگاهی
جاده دریا دابودشت - فریدونکنار
وجود مزرعه‌های زیبا برنج
تکیه روستای فیروزکلا مربوط به دوره قاجار - صفوی
پل فیروزکلا مربوط به دوره پهلوی
سقانفار هندوکلا و تکیه هندوکلا
خانه حاج مهدی سلطان
درگهان

درگهان یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر از توابع بخش مرکزی شهرستان قشم است. این شهر در بیست کیلومتری و غرب شهر قشم واقع شده است.
درگهان تا پیش از سال ۱۳۸۵ یک روستا بود.
از نقاط گردشگری این شهر اسکله قدیم آن است.
جمعیت
جمعیت درگهان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۸٫۰۰۲ نفر بوده‌است .
زیارت‌علی

زیارت‌علی (همچنین: زیارتعلی و زیارت علی) نام شهری است در بخش رودخانه از توابع شهرستان رودان در استان هرمزگان در جنوب ایران واقع است.
جمعیت
جمعیت زیارت‌علی در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۸۱۴ نفر بوده است.
کنفسیوس‌گرایی

تندیس کنفسیوس در شانگهای
آئین کنفوسیانیسم (Confucianism) توسط کنفوسیوس (Confucius) حکیم و سیاست‌مدار چینی بنیان‌گذاری شد که با وجود مقبولیت عامه، پس از چندی از رونق افتاد و جای خود را به آئین بودا داد.
تعالیم کنفوسیوس ترکیبی بود از اصول اخلاقی، سیاست مدن و مقداری مسائل دینی.
تعالیم
تعالیم کنفوسیوس این بود که خیر و شر باهم دیگر یک انسان را می‌سازد و انسان چه خود بداند چه نداند از هردو جنبه استفاده می‌برد. ودیگر تعلیم او اطاعت و مهربانی و اجرای عدالت بودو اینکه تشریفات مجلل و ادب و عبادت ارزش انسان را بیان می‌کند. کلا مردم باید نیک باشند و از جنبه‌های شیطانی در امان باشند وخود سرنوشت خود را با خوی نیکو بسازند.
قانون اخلاقی و پایه‌ای کنفسیوس این بود: آنچه را نمی‌پسندی در حق تو انجام دهند، تو نیز در حق دیگران روا مدار. او همچنین تاکید زیادی بر تعلم و برگزاری صحیح مراسم دینی به عنوان صور مختلفی از آموزش اخلاقی داشت. او معتقد بود که خداوند منبع انسان برای خیر و فعل صحیح است، ولی در عین حال گمان می‌کرد خداوند به ندرت مستقیما با مردم اذتباط برقرار می‌کند.
لی
وی معتقد بود که اجداد مردم طبق قاعده لی (Li) زندگی می‌کردند و به همین خاطر، از انواع نیکی‌ها و برکات برخوردار بودند، ولی مردم زمان وی بر اثر رها کردن آن شیوه، از آن امور محروم مانده‌اند. لی از دیدگاه کنفوسیوس معانی مختلفی داشت و برای پاکی، ادب، تشریفات و عبادت به کار می‌رفت. وی معتقد بود با پیروی از لی هر چیزی بسامان می‌آید و جامعه آرمانی تشکیل می‌شود.
اصول اخلاقی
معبد ونمایو، یک معبد کنفوسی در چین
وی پنج رابطه را مطرح کرد که هرگاه درست باشند، همه چیز درست می‌شود:
مهربانی در رابطه میان پدر و پسر
لطف برادر بزرگ‌تر به برادر کوچک‌تر و تواضع برادر کوچک‌تر در مقابل برادر بزرگ‌تر
عدالت شوهر با زن و اطاعت زن از شوهر
علاقه‌مندی زبردستان به زیردستان و اطاعت زیردستان از زبردستان
مهربانی فرمانروایان به رعایا و وفاداری رعایا به فرمانروایان
آرمانشهر
کنفوسیوس در مورد آرمانشهر و رابطه شهریار با رعایا تعلیم می‌داد که هرگاه کشور نیز مطیع قانون می‌شوند. وی درباره انسان کامل نیز سخن گفت و صفات پنجگانه وی را چنین نشان داد:
عزت نفس
علو همت
خلوص نیت
شوق به عمل
خوش رفتاری
پیروان
شاگردان کنفوسیوس که گفته می‌شود ۷۰ نفر بودند، به سراسر کشور چین رفتند و به تعلیم حاکمان و صاحب منصبان مشغول شدند و گروهی از آنان نیز گوشه‌گیری را برگزیدند. تعالیم این حکیم به وسیله شاگردانش تا یکی دو نسل پس از وی گسترش یافت.
برزول

برزول از شهرهای ایران در استان همدان است. این شهر در بخش زرین‌دشت شهرستان نهاوند قرار دارد. این شهر نسبت به نهاوند (مرکز شهرستان) از آب و هوای معتدل‌تری برخوردار است.
جمعیت برزول در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۷۲۹ نفر بوده است.
روستاهای هم‌جوار
در جهت شمال: فهرومند
در جهت شمال غربی: عنبرقنبر
در جهت شرق: روستای زرامین سفلی
در جهت جنوب شرقی: سردوران
در جهت جنوب: گیل‌آباد
در جهت غرب: بند امان
گویش
گویش محاوره‌ای مردم لری است. اما تفاوت‌هایی با گویش لری نهاوندی (ثلاثی) دارد.وهچنین مقداری با روستاهای اطراف متفاوت است.
سید اجل شمس‌الدین

سید اجل شمس الدین بخاری ، نخستین فرماندار ایالت یون‌نان چین بود و از سوی دودمان دودمان یوآن به این سمت گمارده شده‌بود. وی اهل بخارا بود.
سید اجل شمس الدین که عمر نام داشت در سال ۱۲۱۱ متولد و در سال ۱۲۷۹ درگذشت. در سال ۱۲۹۷ امپراتور دودمان یوان لقب «شاه جونگ هوی سیان یانگ» را به او بخشید و مردم او را «شاه سیان یانگ» خواندند.
گیان

گیان از شهرهای ایران در استان همدان است. این شهر در بخش گیان شهرستان نهاوند قرار دارد.
جمعیت شهر گیان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۸٫۰۶۵ نفر بوده‌است.
جنگل گیان نهاوند به عنوان تنها جنگل طبیعی استان همدان جز و یکی از مناطق حفاظت شده جنگلی به‌شمار می‌آید؛ و همچنین تپه باستانی گیان به تمدنی با قدمت بیش از سه هزار سال پیش از میلاد مسیح در شهر گیان واقع است
مردم گیان به لهجه لری سخن می‌گویند.
اقتصاد
گیان یکی از حاصلخیزترین اراضی کشاورزی استان همدان را تشکیل داده و از این جهت اقتصاد آن مبتنی بر کشاورزی می‌باشد
محلات
محلات گیان عبارتند از میان ده، کایان، محله چاله، قلعه بالا، سرکوچه، کاکول آباد، راه مهین آباد، خرم صحرا، تپه، سرچشمه، جوکله، کاکله و درب منزل.
شهرستان بافق

شهرستان بافق یکی از شهرستانهای استان یزد در مرکز ایران است. شهر بافق مرکز این شهرستان است.
جمعیت شهرستان بافق در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵۰،۸۴۵نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان بافق
دهستان مبارکه
دهستان سبزدشت
دهستان کوشک
شهر: بافق
فرمانداران
مهدی دهقان خاوری
سید مهدی طلایی‌مقدم
مشاهیر
از مشاهیر بافق می‌توان به شاعر دلسوخته وحشی بافقی، مجاهد نستوه محمدتقی بافقی، شرف الدین علی بافقی و ملا اسدالله قائمی بافقی اشاره کرد.
مکان‌های تاریخی
از مکان‌های تاریخی بافق می‌توان به قاضی میر جعفر، آب انبار، قلعه باقرآباد، خانه وحشی بافقی و… اشاره کرد.
جاذبه‌های طبیعی
شهرستان بافق هرچند آنچنان که باید و شاید جایگاهش را نیافته ولی از نظر جاذبه‌های طبیعی نیز دارای شن‌های روان حسن‌آباد، انواع قنوات زنده و سرو (یا چنار) باجگان، زیستگاه یوز آسیایی و… اشاره کرد.
مکان‌های مذهبی
از مکان‌های مذهبی این شهر نیز می‌توان به امام زاده عبدالله ابن موسی بن جعفر برادر امام رضا (ع) که به قرن ۴ هجری بر می‌گردد اشاره کرد. این امامزاده از نظر مکان در بهترین نقطه شهر واقع شده کرد بودن گنبد امامزاده عبدالله ازنظر معماری در دنیا کم‌نظیر است این بنای مذهبی به شماره ثبت ۹۰۱ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده
وضعیت معدنی
شهرستان بافق از لحاظ معدنی بسیار غنی بوده و اولین معدن سنگ آهن ایران یعنی معدن سنگ آهن چغارت که تغذیه کننده شرکت ذوب آهن اصفهان در زمان تاسیس آن بوده در ۱۰ کیلومتری این شهر واقع شده‌است.
ذخیره سنگ آهن بلوک معدنی بافق که از ساغند تا زرند ادامه دارد بالغ بر ۲ میلیارد تن می‌باشد که از آن جمله می‌توان به معادن چغارت با ۱۶۰ میلیون تن ذخیره (۱۰۰ میلیون تن برداشت شده و ۶۰ میلیون تن باقیمانده) سه چاهون آنومالی شمالی لکه سیاه میشدوان چاه گز زاغیا و… اشاره کرد.
لازم است ذکر شود که معادن سنگ آهن چغارت، آنومالی شمالی، سه چاهون ولکه سیاه به نام شرکت سنگ آهن مرکزی ایران خوانده می‌شوند و البته معدن چادرملو به لطف برخی با اعمال تغییر در نقشه‌ها از بخش بهاباد (سابق) شهرستان بافق جدا شده و به اردکان پیوسته‌است.
از دیگر معادن بافق می‌توان به معدن فسفات اسفوردی، سرب و روی کوشک و اورانیوم ناریگان اشاره کرد.
در حال حاضر شرکت ملی فولاد ایران طرح فولاد بافق (کارخانه احیای مستقیم و کارخانه فولاد سازی) رابا ظرفیت تولید یک میلیون تن شمش فولادی (بیلت و بلوم) با سرمایه ۳۲۵ میلیارد تومانی در دست اجرا دارد.
راه‌آهن
از نظر حمل و نقل ریلی نیز این شهرستان وضعیت استراتژیکی دارد که از آن جمله می‌توان به راه‌آهن بافق - تهران، بافق - مشهد، بافق - اصفهان، بافق - بندر عباس و بافق - کرمان اشاره کرد.
شهرستان طبس

شهرستان طبس یکی از شهرستان‌های استان خراسان جنوبی پهناورترین شهرستان کشور (با ۵۵۸۰۸ کیلومتر مربع مساحت) در مرکز ایران است. شهر طبس مرکز این شهرستان است.
جمعیت شهرستان طبس در سال ۱۳۹۵، برابر با 72617 نفر بوده‌است.
تاریخچه شهرستان
شهرستان طبس تا تیرماه سال ۱۳۳۹، یکی از بخش‌های سه‌گانه شهرستان فردوس بود که در این سال جدا شده و به‌صورت شهرستان درآمد.
در فرهنگ جغرافیایی در مورد آن گفته شده: «طبس نام یکی از بخش‌های سه‌گانه شهرستان فردوس، محدود است از شمال به بخش بردسکن و کویر نمک، از خاور به بخش بشرویه و بخش بجستان و خوسف و از باختر و جنوب به کویر لوت». همچنین در این فرهنگ، این بخش مشتمل بر هفت دهستان مرکزی، کریت، سنگردان، دیهوک، جوخواه، دستگردان، اصفهک و ۱۹۱ آبادی و ۲۷،۷۸۶ نفر جمعیت نام برده شده‌است.
تا سال ۱۳۸۰، شهرستان طبس، یکی از شهرستان‌های استان خراسان بود که در این سال با تصویب هیئت دولت از استان خراسان جدا شده و به استان یزد ملحق شد. در زمستان سال ۱۳۹۱، با تصویب هیئت دولت، شهرستان طبس از استان یزد جدا شده و به استان خراسان جنوبی پیوست.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان طبس
دهستان پیرحاجات
دهستان گلشن
دهستان منتظریه
دهستان نخلستان
شهر: طبس
بخش دستگردان
دهستان دستگردان
دهستان کوه یخاب
شهر: عشق آباد
بخش دیهوک
دهستان دیهوک
دهستان کویر
شهر: دیهوک
پوشش گیاهی
بیش از ۶۰ درصد مساحت شهرستان طبس، یعنی محدوده‌ای به وسعت ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار هکتار را بیابان‌ها تشکیل می‌دهند. ۱۰ درصد بیابان‌های کشور در این شهرستان واقع شده‌اند.
حوزه انتخابیه فردوس، طبس، سرایان و بشرویه
شهرستان میبد

شهرستان میبد یکی از شهرستان‌های استان یزد در مرکز ایران است. شهر میبد مرکز این شهرستان است. این شهرستان در حدود ۷۰۰۰ سال قدمت دارد و در جمع قدیمی‌ترین شهرهای دنیا قرار دارد.
مهمترین بنای تاریخی این شهر با بیش از ۷۰۰۰ سال قدمت نارین قلعه می‌باشد. این بنا توانسته عنوان قدیمی‌ترین بنای تاریخی را به خود اختصاص دهد و تاکنون هیچ کشوری نتوانسته ادعای بنایی قدیمی‌تر از آنرا داشته باشد. برخی از مردم محلی می‌گویند که این بنا متعلق به زمان سلیمان نبی می‌باشد و توسط یکی از دیوهای تحت سلطه ایشان ساخته شده‌است.
جمعیت این شهرستان طبق نتایج سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، برابر با ۹۹۷۲۷ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
نمایی از کاروانسرای میبد
بخش مرکزی شهرستان میبد
دهستان شهدا
شهر: میبد
بخش بفروئیه
دهستان سورک
شهر: بفروئیه
بخش ندوشن
دهستان ندوشن
دهستان صدرآباد
شهر: ندوشن
فرمانداران
حسین فلاح
شخصیت‌های مشهور
شخصیت‌های مهم آن چون ابوالفضل رشیدالدین میبدی، حاج عبدالکریم حائری مهرجردی (موسس حوزه علمیه قم)، آیت الله اعرافی، دکتر مسعود جندقی میبدی، رشیدالدین میبدی و محمد تقی فاضلی میبدی هستند.
شهرستان یزد

شهرستان یزد یکی از شهرستان‌های استان یزد در مرکز ایران است. شهر یزد مرکز این شهرستان است.
جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۲۶٫۲۷۶ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
بخش مرکزی شهرستان یزد
دهستان فجر
دهستان فهرج
شهرها: یزد، شاهدیه، حمیدیا
بخش زارچ
دهستان الله‌آباد
دهستان محمدآباد
شهر: زارچ
فرمانداران
عزیزالله سیفی
محمود شاکری شمسی
دیهوک

دیهوک یکی از شهرهای استان خراسان جنوبی در مرکز ایران است. این شهر در بخش دیهوک از توابع شهرستان طبس قرار دارد.
جغرافیا
شهر دیهوک در برخوردگاه جاده‌های اصلی کرمان به مشهد و یزد به مشهد قرار گرفته‌است. این دو جاده پس از رسیدن به دیهوک یکی شده و مسیر به سوی مشهد ادامه می‌یابد.
این شهر از توابع استان خراسان بود که در تقسیمات جدید کشوری، ابتدا به استان یزد و سپس به استان خراسان جنوبی ضمیمه شد.
فاصله دیهوک با یزد ۴۷۰ کیلومتر، تا کرمان ۴۴۰ کیلومتر و تا مرکز استان ۱۹۸ کیلومتر است. نزدیکی دو روستای مجاور دیهوک و بازک، که هم اکنون دو محله شهر هستند، از عوامل اصلی شکل‌گیری این شهر بوده‌است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲،۹۵۹ نفر (در ۸۶۷ خانوار) بوده است.
پیشینه
دیهوک در حدود ۱۵۰ سال پیش به نام دهک نامیده می‌شده‌است.دیه در دوره ساسانیان به روستاها گفته میشده…دیهوک به معنای روستای کوچک هم میتواند باشد. از محلات قدیمی اطراف دیهوک عباسیه (که بر اثر سیل از بین رفت و سپس بازسازی شد)، محلات خانیک و انتظامیه‌است که از بخش‌های مشهور و مشخص دیهوک و اطراف آن به شمار می‌رود.در حال حاضر محله انتظامیه از مناطق گردشگری این شهر می‌باشد که دارای اقامتگاه بومگردی نیز هست. دیهوک در سال ۱۳۵۷ بر اثر زمین‌لرزه به کلی ویران شد و اهالی روستا با کمک‌های دولت و احداث خانه‌های سازمانی در پائین‌دست روستا، حلقه اصلی این شهر را بوجود آوردند.
در پی استقرار یک پادگان نظامی در شهر، جمعیت زیادی از کارکنان پادگان به همراه خانواده‌هایشان در شهر سکونت یافته‌اند. به علت کمبود آب آشامیدنی این شهر با رکود رشد روبرو است.
در ۲۰ دی‌ماه ۱۳۸۶ نیز زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۴٫۷ ریشتر حوالی دیهوک را لرزاند.
عقدا

عقدا یکی از شهرهای استان یزد در مرکز ایران است. این شهر در بخش عقدا از توابع شهرستان اردکان قرار دارد.
جمعیت
جمعیت عقدا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۷۵۸ نفر بوده است.
مفاخر و مشاهیر
فاضل عقدایی
سید فضل‌الله طباطبایی یزدی
میرزا رضا کرمانی (عقدایی)
فرهاد آییش
علی افخمی
ملا اسماعیل عقدایی
سید جعفر طباطبایی عقدایی
سید عبدالعلی عقدایی مشهور به عقدایی بزرگ
زین العابدین عقدایی
خطایی عقدایی
غلامرضا خواجه سروی
سید روح‌الله عقدایی
اماکن دیدنی
برج خواجه نعمت
پیر پارس بانو (مزار شهدخت ساسانی)
مزرعه مهر (مزار شهدخت ساسانی)
برج ارجنان
قلعه چاه نو
برج چاه ریگ
آب انبار چاه ریگ
رباط انارستان
کاروانسرای چاه ریگ
حوزه علمیه عقدا
چهارطاقی عقدا (ساباط)
چاپارخانه عقدا
خانه کوچک عقدا
حسینیه کوچک عقدا
حسینیه علیا
حسینیه حضرت ابوالفضل سروسفلی
امامزاده سید محمد هفتادر
مکتب خانه حاجی فاطمه خانم
خانه حاجی ابراهیم
قلعه سامه
کاروانسرای رشتی
خانه خالومیرزا
خانه میرزا رضا کرمانی (عقدایی)
مسجد جامع عقدا
قلعه سرو سفلی
مسجد شمس
مسجد هلاکو
مسجد صلیب
مسجد جامع روستای سروسفلی
مسجد جامع هفتادر
مسجد چادک
خانه قاضی جلال الدینی
حصار خواجه نصیر الدین طوسی
بافت روستای سروسفلی
دروازه عقدا
آب‌انبار هفتادر
آب انبار حوض صفه
آب‌انبار شهریار
آب انبار حاج محمود
آب انبار رشتی عقدا
خانه فضلی عقدایی
برج حاج ابوالقاسم
خانه شیرین
باروق

باروق یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در بخش باروق شهرستان میاندوآب قرار دارد. روستای باروق در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۸۳ تبدیل به شهر شد.
باروق در سال‌های گذشته جزو استان آذر بایجان شرقی بود در آخرین تقسیمات کشوری که در منطقه صورت گرفت به آذربایجان غربی منتقل شد.
نظرکهریزی

نظر کهریزی از شهرهای ایران در استان آذربایجان شرقی است. این شهر در بخش نظرکهریزی ما بین شهرستان مراغه و شهرستان هشترود قرار دارد.جمعیت بسیار خونگرمو مهمانوازی داره دو سد در اطرف این شهر قرار دارد در قسمت شمال غرب این شهر سد سهند که یکی از جاذبه‌های گردشگری این شهر محسوب می‌شود ودر جنوب غرب ان سد ملاجیق قرار دارد داری ۱۰۳ روستا زیبا و توریستی می‌باشد که مهم‌ترین آن روستای آتشبیگ که در کنار رودخانه قرانقو قرار دارد
جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۸۸۷ نفر بوده است .
این شهر در سال ۱۳۸۳ با ارتقاء روستای نظر کهریزی به شهر، تاسیس شده‌است .
لئوپولد کرونکر

لئوپولد کرونکر (۷ دسامبر ۱۸۲۳-۲۹ دسامبر ۱۸۹۱) ریاضی‌دان و منطق‌دان آلمانی بود، او بر این باور بودکه حساب و آنالیز باید بر پایه‌ی عددهای درست بنا شوند. او در یک جمله معروف می‌گوید: خداوند عددهای درست را آفرید، همه چیزهای دیگر ساخته‌ی آدمی است. کرونکر از دانشجویان و دوستان قدیمی ارنست کومر بود.
اهمیت کارهای او بیشتر در جبر و منطق ریاضی است. همچنین او از مخالفان سرسخت کانتور و از پیشگامان شهودگرایی ریاضی بود. برخی نمادها و معادله‌های ریاضی همچون دلتای کرونکر به نام او نامگذاری شده‌اند.
عورت

عورت واژه‌ای عربی است و در زبان عربی، به هر چیز آسیب‌پذیر که مورد نگرانی است اطلاق می‌شود. در فرهنگ اسلامی، به نقاطی از بدن انسان که پوشش آن در برابر نامحرم ضروری است، عورت می‌گویند. حدود عورت، در مذاهب مختلف اسلامی متفاوت است.
عورت مرد، بنا به اعتقاد علمای اهل سنت، از ناف تا زانو را در بر می‌گیردو به اعتقاد شیعیان تنها شامل بخش خصوصی بدن می‌شود.
بنا به اعتقاد مالک بن انس، سفیان ثوری، جعفر صادق، تمام بدن زن جز چهره و کف دست‌ها عورت محسوب می‌شود. ابوحنیفه معتقد است که پای زن نیز تا مچ عورت محسوب نمی‌شود. احمد بن حنبل معتقد است که تمام بدن زن بدون استثناء عورت است و باید در برابر نامحرم پوشیده بشود. بعضی از علمای سلفی معاصر چون شیخ ابن عثیمین، شیخ عبدالعزیز بن باز، یوسف بن حکیم، عبدالکریم قلعاد، صدای زن را نیز عورت می‌دانند و معتقدند که شنیدن صدای زن توسط نامحرم حرام است.
آنوبیس

نگاره ساده شده آنوبیس، خدای مرگ مصر باستان
آنوبیس (Anubis) خدای مرگ و مردگان و تدفین در مصر باستان بود. آنوبیس پیش از اوزیریس خدای مردگان خوانده می‌شد و به مرور زمان به نام پسر اوزیریس شناخته شد. در اساطیر مقدمتر او را فرزند ست و نفتیس می‌دانستند.
مانند دیگر خدایان مصری، آنوبیس هم صورت حیوانی داشته و هم انسان‌واره بوده است. آنوبیس با سر شغال یا سگ وحشی (اینکه کدام مورد دقیق است مشهود نیست) تصویر می‌شد. به هر صورت آنچه هست گوشت‌خوار بودن جانور مد نظر بوده است. شاید مصریان باستان از مشاهده این قبیل جانوران در کناره صحرا و رابطه صحرا با مومیایی به این قرینه دست یافته باشند. به هر صورت او اکثرا به صورت سگ‌سانی سیاه رنگ یا انسان‌واره‌ای با سری سگ‌سان و سیاه و در موارد معدودی (معبد رامسس دوم در ابی‌دوس) کاملا شبیه انسان به تصویر کشیده شده است.
آنوبیس یکی از خدایان بسیار کهن است و در قدیمی‌ترین طومارها از او نام به میان آمده. او در اوج شکوهش به عنوان نگاهبان مردگان تصویر شده است. پیکره او که مقبره فرعون توت‌عنخ‌آمون یافت شد، گواهی بر این مدعا است.
اشارات در فرهنگ عامه
در بازی عصر اسطوره شرکت مایکروسافت، آنوبیس در طی کوئست اصلی بازی یکی از خدایان نیک است و در جبهه یاریگران آرکانتوس و یارانش قرار می‌گیرد. در فیلم سینمایی دروازه ستاره‌ای آنوبیس یکی از افسران رع و نیرومندترین آنها است و به دست کلنل اونیل با دستگاه انتقال کشته می‌شود.
در سریال استارگیت اس‌جی-۱ که ادامه فیلم مزبور محسوب می‌شود، آنوبیس یک سیستم لرد و از نژاد گوائولد است.
پاولانا

پاولانا از معروفترین مارک‌های آبجو در جهان است شرکت پاولانا در سال ۱۶۰۰ توسط راهب مونیخی سان فرانسیسکو دی پاولا بنیاد گذاشته شد.
آبجو پاولانا
نی

نی ساقه نی (گیاه) را گویند و نیز ابزارهایی که از آن می‌سازند یا شبیه آن باشد از جمله ممکن است به یکی از موارد زیر اطلاق شود:
نی (ساز)، نوعی ساز بادی
نی (خوشنویسی)، قلمی که از ساقه گیاه نی (گیاه) ساخته می‌شود.
نی نوشیدنی ابزاری است برای آشامیدن نوشیدنی‌ها
نی (مریوان) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مریوان در استان کردستان
دشتانستان

دشتانستان به معنی محل دشتان یا قاعدگی، واژه‌ای پهلوی است. بر اساس قوانین دین زردشت، زنان در هنگام قاعدگی از فعالیت‌های روزانه نظیر آشپزی، رفت و روب، و تماس با آتش منع شده‌اند. زنانی که در دوره قاعدگی به آمیزش جنسی بپردازند سزاوار مجازات مرگ هستند. بر اساس وندیداد، زنان در زمان قاعدگی، از هر دوره دیگری خطرناک‌تر و آلوده‌تر هستند و مردان باید از ایشان بپرهیزند. بر اساس وی دیوداد، زنان می‌بایست در این دوره در محوطه محصوری به نام دشتانستان محبوس شوند. هم چنین در این کتاب در مورد پاک سازی زنان، پس از سپری شدن این دوره و نیز ظروفی که باید در اختیارشان قرار بگیرد بحث شده‌است. این احکام قانونی، احتمالا از بیم آلودگی و دیده شدن خون، سرچشمه گرفته‌اند. در روستاهای زرتشتی کرمان، کلبه‌های کوچکی وجود دارد که در قدیم به عنوان دشتانستان به کار می‌رفته‌است.
نی (ساز)

نی یا نی هفت بند از سازهای بادی ایرانی است و از دسته سازهای بدون زبانه است. ساز نی قابل کوک نبوده و نوازنده در همنوازی‌ها و تکنوازی‌ها از انواع مختلف نی استفاده می‌کند. وسعت صدای نی دو اکتاو و نیم است و در انواع آن با کوک‌های متفاوت، فاقد یک تا دو نت است. مانند نی «لا کوک» که فاقد نت دو، نی «سل کوک» فاقد نت سی بمل و نی «فا کوک» فاقد نت لا بمل است. نی از سازهای محلی است و در اکثر نقاط ایران وجود دارد.
ساختار
نی هفت‌بند از گیاه نی ساخته می‌شود. برای ساخت این گونه نی آن را طوری برش می‌دهند که از سر تا ته آن شامل هفت بند شود و اخیرا به صورت مصنوعی (نی اصلاح شده مصنوعی) نیز ساخته شده‌است. نی هفت بند یا به اصطلاح نی متشکل از ۵ سوراخ در جلو و یک سوراخ در پشت آن است که توسط انگشتان دوم و چهارم از یک دست و انگشتان اول تا چهارم از دست دیگر پوشیده می‌شوند.
به‌طور کلی نی را با جا گرفتن بین دو دندان نیش و گرد کردن زبان در پایین و پشت آن می‌نوازند همچنین جمشید عندلیبی زبان را در بالا می‌گذارد.
سخت‌ترین کار در ساز نی درآوردن صدای آن است و انگشت گذاری آن ساده است. از استادان می‌توان حسین یاوری، حسن کسایی، حسین عمومی، جمشید عندلیبی، محمد موسوی، حسن ناهید، محمد علی کیانی نژاد و عبدالنقی افشارنیا را نام برد.
نت‌ها در ساز نی
تصویر یک زن در حال نواختن نی اثر جبار بیگ. بر دیواره هتل عباسی اصفهان.
وسعت صدای آن به دو اکتاو و نیم می‌رسد. نی پنج منطقه صوتی (رجیستر) دارد که هر یک از آن‌ها با نحوه دمیدن هوا در نی قابل انتخاب است. این مناطق صوتی عبارتند از:
بم
نت‌های دو (دست بسته)، ر (سوراخ ۱ سر نی آزاد)، می‌(سوراخ ۱ و ۲ آزاد)، فا (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ آزاد)، فا# (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ آزاد)، سل (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵) لا (دست باز). نت سی در این اکتاو وجود ندارد ولی نوازنده‌ها قادر به اجرای سی بمل با لب هستند.
اوج
دقیقا همانند بم اما یک اکتاو بالاتر. دو نت آخر (سل و لا) با غیث مشترک است.
غیث
نت‌های سل (دست بسته)، لا (سوراخ ۱ سر نی آزاد)، سی (سوراخ ۱ و ۲ آزاد)، دو (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ آزاد)، دو# (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ آزاد)، ر (سوراخ ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵)، می‌(دست باز).
پس غیث (تا فا)
دقیقا همانند بم و اوج اما یک اکتاو بالاتر از اوج و دو اکتاو بالاتر از بم. سه نت اول (دو، ر و می) با غیث مشترک است. امکان اجرای نت آخر (لا = دست باز) معمولا وجود ندارد و حتی نت سل نیز در نی‌های کوچک نامفهوم شنیده می‌شود.
برعکس سازهای دیگر، نی کوک ندارد و برای کوک‌های مختلف سازهای متفاوت ساخته می‌شود. به‌طوری‌که Do بلندترین و Do با هفت فاصله کوتاهترین نی هستند. کوک نی به این معناست که اگر در حالت بم اگر سوراخ پشت نی را بگیریم و بدمیم. . صدای حاصله بر اساس دیاپازون هر نتی که بود آن نت کوک نی است. مثلا اگر صدای حاصله نت سل باشد می‌گوییم این نی «سل کوک» است.
فهرست سازهای موسیقی