فهرست برندگان جایزه صلح نوبل

موسسه نروژی نوبل (دفتر مرکزی آن در بالا نشان داده شده‌است) به کمیته نروژی نوبل در انتخاب دریافت کنندگان جایزه صلح نوبل و در سازماندهی مراسم این جایزه سالانه در اسلو، کمک می‌کند.
کمیته نروژی نوبل هر ساله جایزه صلح نوبل (به نروژی و سوئدی: نوبلز فردسپیریز) را به شخصی که بیشترین یا بهترین کار را برای دوستی بین ملت‌ها، به وسیله لغو یا کاهش ارتش ایستاده و برگزاری و ترویج کنگره صلح انجام داده، اهدا می‌کند. این جایزه یکی از پنج جایزه نوبل است که توسط آلفرد نوبل (که در سال ۱۸۹۶ درگذشت) در وصیت‌نامه‌اش در سال ۱۸۹۵ ذکر شده‌است، و برای مشارکت‌های برجسته در شیمی، فیزیک، ادبیات، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی تعلق می‌گیرد. همان‌طور که در وصیت‌نامه نوبل نوشته شده بود، جایزه می‌بایست توسط کمیته نروژی نوبل اداره و توسط کمیته‌ای از پنج نفر به انتخاب پارلمان نروژ اعطا شود. اولین جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۰۱ به فردریک پسی و آنری دونان اهدا شد. هر یک از دریافت‌کنندگان یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزه نقدی متفاوت در هر سال را دریافت می‌کند. در سال ۱۹۰۱، پسی و دونان جایزه نقدی ۱۵۰،۷۸۲ کرون سوئدی‌شان را به اشتراک گذاشتند، که برابر با ۷،۷۳۱،۰۰۴ کرون در سال ۲۰۰۸ بود. در سال ۲۰۱۳، جایزه به سازمان منع سلاح‌های شیمیایی اهدا شد. جایزه صلح نوبل هر ساله در شهر اسلو، در حضور پادشاه نروژ و در سالگرد مرگ نوبل در ۱۰ دسامبر ارائه شده، و تنها جایزه نوبلی است که در استکهلم داده نمی‌شود. بر خلاف دیگر جایزه‌ها، برنده جایزه صلح نوبل گاهی اوقات به یک سازمان (مانند کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، تنها دریافت‌کننده سه جایزه) به جای یک فرد تعلق می‌گیرد.
این جایزه از بحث‌برانگیزترین جوایز نوبل می‌باشد که انتقادهای زیادی را به همراه داشته‌است. ماهاتما گاندی باوجود پنج بار نامزدشدن برای دریافت این جایزه، اما هیچگاه آن را دریافت نکرد. پس از ترور او در سال ۱۹۴۸، کمیته در نظر گرفت که جایزه را پس از مرگش به او اهدا کند، اما در ادامه تغییر نظر داد و با توضیح نبود هیچ فرد زنده شایسته‌ای برای دریافت این جایزه، از دادنش در آن سال اجتناب کرد. در سال ۲۰۰۶ میلادی یکی از اعضای کمیته نوبل گفت: «بزرگترین غفلت ما در تاریخ ۱۰۶ ساله اهدای نوبل بدون تردید این بوده‌است که نوبل صلح هیچگاه به مهاتما گاندی اهدا نشد.» در سال ۱۹۶۱، داگ هامرشولد پس از نامزدی‌اش برای دریافت جایزه درگذشت، اما چند ماه پیش از اعلام، تنها برنده این جایزه شد که کمیته پس از مرگش جایزه را به او اهدا کرد. پس از این، قانون اهدای جایزه به افراد فوت‌شده تغییر کرد. در سال ۱۹۷۳، له دوک تو از دریافت جایزه امتناع کرد، چرا که با استناد به وضعیت جنگی ویتنام، خود را در موقعیتی برای دریافت این جایزه نمی‌دانست. لینوس پاولینگ، برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۶۲، تنها کسی است که نامزد بدون اشتراک دو جایزه نوبل شده‌است. او در سال ۱۹۵۴ جایزه نوبل در شیمی را دریافت کرد. ملاله یوسف‌زی که در سال ۲۰۱۴ و در ۱۷ سالگی موفق به دریافت جایزه صلح نوبل شد، جوان‌ترین دریافت‌کننده این جایزه می‌باشد.
فهرست برندگان جایزه صلح نوبل
تا سال ۲۰۱۴، جایزه صلح نوبل به ۱۰۳ نفر و ۲۲ سازمان تعلق گرفته‌است. پانزده زن موفق به کسب جایزه صلح نوبل شدند، که این رقم بیشتر از هر جایزه نوبل دیگری می‌باشد. تنها دو دریافت‌کننده کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان به ترتیب سه بار (سال‌های ۱۹۱۷ (میلادی)، ۱۹۴۴ (میلادی)، و ۱۹۶۳ (میلادی)) و دو بار (سال‌های ۱۹۵۴ (میلادی) و ۱۹۸۱ (میلادی)) موفق به کسب جوایز متعددی شدند. از زمان ایجاد این جایزه، در ۱۹ سال جایزه صلح نوبل به هیچ‌کسی اهدا نشد که بیشترین تعداد را در کل جوایز نوبل شامل می‌شود.
سال
برندگان نوبل صلح
کشور
براساس
۱۹۰۱
75px
ژان هانری دونان
برای تاسیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و مبتکر کنوانسیون ژنو
75px
فردریک پسی
بودن به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران اصلی اتحادیه بین المجالس و نیز مسئول اصلی اولین کنگره جهانی صلح
۱۹۰۲
75px
الی دوکامن
برای نقش خود به‌عنوان اولین دبیر افتخاری دفتر بین‌المللی صلح
75px
چارلز آلبرت گوبات
برای نقش خود به‌عنوان اولین دبیرکل اتحادیه بین المجالس
۱۹۰۳
75px
رندال کرمر
برای نقش خود به‌عنوان اولین پدر اتحادیه بین المجالس
۱۹۰۴
75px
انستیتوی حقوق بین‌الملل
برای تلاش‌های خود به‌عنوان یک نهاد غیررسمی برای تدوین و فرموله کردن اصول کلی علم حقوق بین‌الملل
۱۹۰۵
75px
برتا فن سوتنر
برای نوشتن اسلحه‌هایتان را زمین بگذارید و همکاری در ابداع جایزه نوبل
۱۹۰۶
75px
تئودور روزولت
برای میانجیگری موفقیت‌آمیز در پایان جنگ ژاپن و روسیه و علاقه شخصیش به داوری با ارائه اولین پرونده به دادگاه داوری لاهه
۱۹۰۷
75px
ارنستو مونتا
برای کارش به عنوان عضو اصلی حرکت صلح طلبانه ایتالیا
75px
لویی رنو
برای کارش به عنوان قاضی پیشرو و بین‌المللی فرانسوی و عضو دیوان دائمی داوری در لاهه
۱۹۰۸
75px
کلاس آرنولدسون
بخاطر کارش به عنوان بنیانگذار انجمن صلح و داوری سوئد
75px
فردریک بایر
فعال صلح در اسکاندیناوی و اولین رئیس دفتر بین‌المللی صلح هم‌زمان با عضویت در اتحادیه بین المجالس
۱۹۰۹
75px
اگوست برنارت
بخاطر سخنگویی دو کنوانسیون لاهه و نقش اساسی در اتحادیه بین‌المجالس
75px
پل دو کونستنت
برای تلاشهای دیپلماتیک چندگانه در ایجاد مفاهمه در روابط فرانسه با المان و بریتانیا و یک سابقه برجسته در حکمیت بین‌المللی
۱۹۱۰
75px
دفتر بین‌المللی صلح
برای عمل کردن به عنوان یک رابط بین اجتماعات صلح طلب کشورهای مختلف
۱۹۱۱
75px
توبیاس آسر
عضو دیوان دائمی داوری و همین‌طور مبتکر کنفرانس بین‌المللی حقوق خصوصی
75px
آلفرد فرید
برای کارش به عنوان بنیانگذار انجمن صلح آلمان
۱۹۱۲
75px
الیو روت
برای علاقه شدیدش به میانجیگری بین‌المللی و برنامه‌اش برای ایجاد دادگاه جهانی
۱۹۱۳
75px
هنری لافونتن
برای کارش به عنوان ریاست دفتر بین‌المللی صلح
۱۹۱۴
با توجه به جنگ جهانی اول اعطا نشد.
۱۹۱۵
۱۹۱۶
۱۹۱۷
75px
صلیب سرخ جهانی
برای بعهده گرفتن تعهد عظیم سعی در حفاظت از حقوق بسیاری از زندانیان از تمامی طرفها (در جنگ جهانی اول) از جمله حق تماس برقرار کردن با خانواده‌هایشان
۱۹۱۸
با توجه به جنگ جهانی اول اعطا نشد.
۱۹۱۹
75px
وودرو ویلسون
برای نقش حیاتی در بنیانگذاری جامعه ملل
۱۹۲۰
75px
لئون بورژوآ
برای مشارکت در دو کنوانسیون ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ لاهه و تلاش در ایجاد آنچه به جامعه ملل با چنان ابعادی تبدیل شد که بارها از او به عنوان پدر معنوی آن نام برده شده‌است
۱۹۲۱
75px
یالمار برانتینگ
برای کارش در جامعه ملل
75px
کریستین لوس لانگه
برای کارش به عنوان اولین دبیر کمیته نروژی نوبل و دبیرکل انجمن بین المجالس
۱۹۲۲
75px
فریتیوف نانسن
برای کمک کردن به میلیون‌ها نفر برای مبارزه با قحطی در روسیه و پناهندگان در آسیای صغیر و تراکیه
۱۹۲۳
جایزه‌ای اعطاء نشد
۱۹۲۴
۱۹۲۵
75px
آستن چیمبرلن
برای کار کردن روی پیمان لوکارنو
75px
چارلز گیتس دویز
برای کار کردن روی معاهده دیو که مشتمل بر نحوه پرداخت غرامت توسط آلمان بود و به عنوان زیربنای اقتصادی پیمان لوکارنو در سال ۱۹۲۵ دیده شده بود
۱۹۲۶
75px
آریستی بریا
برای کار کردن روی پیمان لوکارنو
75px
گوستاف اشترزمان
۱۹۲۷
75px
فردیناند بویسون
برای نقش آفرینی در آشتی ملل آلمان و فرانسه
75px
لودویگ کویده
۱۹۲۸
جایزه داده نشد
۱۹۲۹
75px
فرانک بی. کلاگ
برای پیمان بریان-کلوگ که در آن کشورهای امضاکننده متعهد شدند تمام منازعات را از طریق صلح‌آمیز حل کنند و در آن متوسل شدن به جنگ به عنوان یک ابزار برای سیاست ملتها رد شد
۱۹۳۰
75px
نیتن زودربلوم
به خاطر تلاشهایش برای مشارکت کلیساها نه تنها در کار برای اتحاد همگانی بلکه همچنین برای صلح جهانی
۱۹۳۱
75px
جین آدامز
برای کار روی اصلاحات اجتماعی و رهبری اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی
75px
نیکولاس موری باتلر
برای ارتقا پیمان بریان-کلوگ و رهبری جناح استقرار گرای جنبش صلح آمریکایی
۱۹۳۲
جایزه داده نشد
۱۹۳۳
75px
نورمن آنجل
برای نوشتن کتاب توهم بزرگ و حمایت از جامعه ملل و همچنین به عنوان یک روزنامه‌نگار و معلم برای صلح
۱۹۳۴
75px
آرتور هندرسون
برای کارهایش در جامعه ملل مشخصا تلاشهایش برای خلع سلاح جهانی
۱۹۳۵
75px
کارل فون اوسیتزکی
برای مبارزه‌اش در مقابل بازسازی تسلیحاتی آلمان
۱۹۳۶
75px
کارلوس لاماس
به خاطر میانجیگری برای پایان جنگ چاکو بین بولیوی و پاراگوئه
۱۹۳۷
75px
رابرت سیسیل
به خاطر کارهایش برای جامعه ملل
۱۹۳۸
75px
دفتر بین‌المللی نانسن برای پناهندگان
جامعه ملل
برای کارهایش در کمک به پناهندگان
۱۹۳۹
با توجه به جنگ جهانی دوم اعطا نشد.
۱۹۴۰
۱۹۴۱
۱۹۴۲
۱۹۴۳
۱۹۴۴
75px
کمیته بین‌المللی صلیب سرخ
برای کار بزرگی که در دوران جنگ جهانی دوم از طرف انسانیت انجام دادند
۱۹۴۵
75px
کوردل هال
تلاشهایش علیه انزوا گرایی در خانه، تلاشهایش برای ایجاد یک بلوک صلح در قاره آمریکا و کارهایش برای سازمان ملل متحد
۱۹۴۶
75px
امیلی گرین بالچ
استاد سابق تاریخ و جامعه‌شناسی و ریاست افتخاری اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی
75px
جان مت
رئیس هیئت مدیره شورای بین‌المللی مبلغین و رئیس انجمن مسیحی مردان جوان
۱۹۴۷
75px
سازمان صلح و دیده بان اجتماعی کواکر
رحم و شفقت نسبت به دیگران و اشتیاق برای کمک به آنان
کمیته آمریکایی خدمات دوستانه
۱۹۴۸
جایزه داده نشد چرا که هیچ نامزد زنده مناسبی وجود نداشت. (ادای احترام به گاندی که به تازگی به قتل رسیده‌است، و جایزه نمی‌توانست پس از مرگش به او تعلق گیرد)
۱۹۴۹
75px
جان بوید اور
فیزیکدان، سیاستگذار تغذیه، سازمان دهنده برجسته و مدیرکل سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، رئیس شورای ملی صلح و اتحادیه جهانی سازمان‌های صلح
۱۹۵۰
75px
رالف بانچ
پروفسور دانشگاه هاروارد، ریاست شورای قیمومت سازمان ملل متحد و میانجی گر سازمان ملل در فلسطین در سال ۱۹۴۸
۱۹۵۱
75px
لئون ژوهو
رئیس کمیته بین‌المللی شورای اروپایی، نایب رئیس کمیته بین‌المللی اتحادیه تجارت آزاد، نایب رئیس فدراسیون جهانی اتحادیه‌های تجاری و عضو شورای سازمان بین‌المللی کار به نمایندگی از سازمان ملل
۱۹۵۲
75px
آلبرت شوایتزر
جراح و مبلغ مسیحی، بنیانگذار لامبرنی (جمهوری گابن)
۱۹۵۳
75px
جرج مارشال
رئیس صلیب سرخ آمریکا، وزیر سابق خارجه و دفاع، نمایندگی سازمان ملل، بنیانگذار برنامه مارشال
۱۹۵۴
کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان
سازمان ملل متحد
سازمان امداد بین‌المللی، بنیانگذاری شده توسط سازمان ملل در سال ۱۹۵۱
۱۹۵۵
جایزه داده نشد
۱۹۵۶
۱۹۵۷
75px
لستر بولز پیرسون
وزیر خارجه سابق کانادا، رئیس سابق هفتمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، برای نقشش در پایان دادن به بحران سوئز و تلاش برای حل کردن بحران خاورمیانه از طریق سازمان ملل
۱۹۵۸
75px
دومینیک پیر
روحانی فرقه دو مینیکن، رهبر یک سازمان امدادی برای پناهندگان به نام: «اروپا قلب خدمت به جهان»
۱۹۵۹
75px
فیلیپ بیکر
عضو پارلمان و فعال مادام العمر صلح و همکاری بین‌المللی
۱۹۶۰
75px
آلبرت لوتولی
22px آفریقای جنوبی
رئیس کنگره ملی آفریقا که در خط مقدم مبارزه با آپارتاید در آفریقای جنوبی بود
۱۹۶۱
75px
داگ هامرشولد
دبیرکل سازمان ملل، اهدا شده بخاطر تقویت کردن سازمان
۱۹۶۲
75px
لینوس پاولینگ
برای کمپینش علیه تست سلاح‌های هسته‌ای
۱۹۶۳
75px
کمیته بین‌المللی صلیب سرخ
برای کارهایشان در حمایت از حقوق بشر در صدمین سال تاسیس
75px
فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر
۱۹۶۴
75px
مارتین لوتر کینگ
پویشگر حقوق مدنی و سیاسی، اولین کسی در غرب که به ما نشان داد مبارزه می‌تواند بدون خشونت باشد. کینگ وقت خود را برای شاخه‌های مختلف حقوق مدنی صرف کرد: از برابری در تحصیل تا تبعیض اقتصادی اقلیتها. کینگ همچنین راهپیمایی واشینگتن را سازماندهی و در آنجا سخنرانی معروف «من یک رویا دارم» را ایراد کرد.
۱۹۶۵
یونیسف
سازمان ملل متحد
سازمان امداد بین‌المللی
۱۹۶۶
جایزه داده نشد
۱۹۶۷
۱۹۶۸
75px
رنه کسن
رئیس دادگاه حقوق بشر اروپا
۱۹۶۹
75px
سازمان بین‌المللی کار
سازمان ملل متحد
۱۹۷۰
75px
نورمن بورلاگ
از پژوهشگران «سازمان بین‌المللی بهبود ذرت و غله» و بخاطر مشارکتش در انقلاب سبز که تاثیر بسیاری در تولید غذا بخصوص در آسیا و آمریکای لاتین داشته‌است.
۱۹۷۱
75px
ویلی برانت
صدر اعظم جمهوری فدرال آلمان برای اجرای سیاست عادی‌سازی روابط بین آلمان غربی و شرقی
۱۹۷۲
جایزه داده نشد
۱۹۷۳
75px
هنری کیسینجر
برای توافق ۱۹۷۳ پاریس که در نظر دارد آتش‌بس را در جنگ ویتنام برقرار و زمینه خروج نیروهای آمریکایی را برقرار سازد (له دوک تو از دریافت جایزه امتناع کرد)
75px
له دوک تو
22px ویتنام شمالی
۱۹۷۴
75px
ایساکو ساتو
نخست وزیر ژاپن، برای انصرافش از گزینه هسته‌ای برای ژاپن و تلاشهایش برای همبستگی بیشتر منطقه‌ای
75px
شان مک‌براید
رئیس دفتر بین‌المللی صلح و رئیس کمیسیون نامیبیا. برای علاقه شدیدش به حقوق بشر، رهبری انجمن اروپایی حقوق بشر از طریق شورای اروپا، کمک به بنیان نهادن و سپس رهبری سازمان عفو بین‌الملل و خدمت به عنوان دبیرکل کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان
۱۹۷۵
75px
آندره ساخاروف
برای مبارزه‌اش در راه حقوق بشر، برای خلع سلاح و برای همکاری بین تمامی ملتها
۱۹۷۶
75px
بتی ویلیامز
بنیانگذاران جنبش صلح ایرلند شمالی (بعدا به عنوان جامعه مردم صلح جو شناخته شد)
75px
مایرید ماگوایر
۱۹۷۷
عفو بین‌المللی
برای حفاظت از حقوق انسانی زندانیان عقیدتی
۱۹۷۸
75px
انور سادات
برای پیمان کمپ دیوید که صلحی پایدار میان اسرائیل و مصر را به ارمغان آورد
75px
مناخیم بگین
۱۹۷۹
75px
مادر ترزا
بنیانگذار جمعیت مبلغان خیریه
۱۹۸۰
75px
آدولفو اسکیبل
رهبر حقوق بشری، بنیانگذار سازمان‌های حقوق بشری نفی خشونت برای مبارزه با گروه‌های نظامی که بر کشورش (آرژانتین) حکومت می‌کردند
۱۹۸۱
کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان
سازمان امدادی بین‌المللی که در سال ۱۹۵۱ توسط سازمان ملل بنیانگذاری شده‌است
۱۹۸۲
75px
آلوا میردال
برای کار خارق‌العاده شان در مذاکرات خلع سلاح سازمان ملل جاییکه هردو نقش حیاتی داشتند و تایید بین‌المللی را بدست آورد
75px
آلفونسو گارسیا روبلس
۱۹۸۳
75px
لخ والسا
کنشگر حقوق بشر و بنیانگذار اتحادیه همبستگی سولیدارنوشچ
۱۹۸۴
75px
دزموند توتو
اسقف ژوهانسبورگ؛ دبیرکل سابق شورای کلیساهای آفریقای جنوبی
۱۹۸۵
سازمان بین‌المللی پزشکان طرفدار جلوگیری از جنگ هسته‌ای
برای اطلاعات معتبر و ایجاد آگاهی از پیامدهای فاجعه بار جنگ‌افزار هسته‌ای؛ کمیته اعتقاد دارد که این جایزه به نوبه خود کمک می‌کند به افزایش فشار افکار عمومی برای مقابله با تکثیر سلاح‌های هسته‌ای و باز تعریف اولویت‌ها با توجه بیشتر به سلامت و دیگر مسائل بشری
۱۹۸۶
75px
الی ویزل
رئیس کمیسیون ریاست جمهوری در مورد هولوکاست
۱۹۸۷
75px
اسکار آریاس
بخاطر کارهایش برای صلح در آمریکای مرکزی؛ تلاشهایی که به امضای معاهده گواتمالا در ۷ آگوست امسال منجر شد
۱۹۸۸
75px
عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد
سازمان ملل متحد
برای تلاشهایشان که سهم مهمی در شناخته شدن یکی از اساسی‌ترین اصول سازمان ملل داشته‌است
۱۹۸۹
75px
دالایی لاما
22px تبت
در مبارزه‌اش برای آزادی تبت او مسرانه در مقابل استفاده از خشونت ایستادگی کرده و در مقابل از راه حلهای مبتنی بر رواداری و احترام متقابل به منظور حفظ میراث تاریخی و فرهنگی مردمش حمایت کرده‌است
۱۹۹۰
75px
میخائیل گورباچف
دبیر کل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی و رئیس جمهور اتحاد جماهیر شوروی برای رهبری کردن رویه صلح آمیزی که امروزه نقش مهمی در جامعه بین‌الملل داشته‌است
۱۹۹۱
75px
آنگ سان سو چی
بخاطر مبارزه غیر خشونت آمیزش برای دموکراسی و حقوق بشر
۱۹۹۲
75px
ریگوبرتا منچو
بخاطر کارش برای عدالت اجتماعی و آشتی قومی فرهنگی بر اساس احترام به حقوق بومیان
۱۹۹۳
75px
نلسون ماندلا
بخاطر کارشان برای نابودی صلح‌آمیز رژیم آپارتاید و برای بنیانگذاری نهادهایی برای یک آفریقای جنوبی دموکراتیک جدید
75px
اف. دبلیو. کلرک
۱۹۹۴
75px
یاسر عرفات
22px فلسطین
برای افتخار به یک حرکت سیاسی که در هر دو طرف یک شجاعت بزرگ نامیده شد و راه را برای فرصتهای جدید پیشرفت به سمت برادری در خاورمیانه باز کرد
75px
اسحاق رابین
75px
شیمون پرز
۱۹۹۵
75px
ژوزف روتبلات
بخاطر تلاشهایشان برای کاهش نقش سلاخهای اتمی در سیاست بین‌الملل و در گام بعدی نابودی چنین سلاح‌هایی
75px
کنفرانس پاگواش در زمینه علم و امور جهانی
۱۹۹۶
75px
کارلوس فیلیپه خیمه‌نز بلو
22px تیمور شرقی
بخاطر کارشان در راستای یک راه حل عادلانه و صلح‌آمیز برای درگیریها در تیمور شرقی
75px
خوزه راموس
22px تیمور شرقی
۱۹۹۷
75px
کمپین بین‌المللی برای ممنوعیت استفاده از مین
سوئیس
بخاطر کارشان برای ممنوعیت و پاکسازی مینهای ضدنفر
75px
جودی ویلیامز
۱۹۹۸
75px
جان هیوم
ایرلند شمالی
بخاطر تلاشهایشان برای یافتن یک راه حل صلح‌آمیز در درگیریهای ایرلند شمالی
75px
دیوید تریمبل
ایرلند شمالی
۱۹۹۹
پزشکان بدون مرز
برای به رسمیت شناختن کارهای پیشگامانه انساندوستانه در چندین قاره
۲۰۰۰
75px
کیم دای جونگ
بخاطر کارش برای دموکراسی و حقوق بشر در کره جنوبی و شرق آسیا بطور کل و خصوصا برای صلح و آشتی با کره شمالی
۲۰۰۱
75px
سازمان ملل متحد
بخاطر کارشان برای سازماندهی بهتر و صلح آمیزتر جهان
75px
کوفی عنان
۲۰۰۲
75px
جیمی کارتر
بخاطر دهه‌ها تلاش خستگی ناپذیر برای یافتن راه حلهای صلح‌آمیز در درگیریهای بین‌المللی برای تقویت دموکراسی و حقوق بشر، ارتقا اقتصادی و پیشرفت اجتماعی
۲۰۰۳
75px
شیرین عبادی
تلاش برای ترویج مردم‌سالاری و رعایت حقوق بشر در ایران به ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان
۲۰۰۴
75px
وانگاری ماتای
بخاطر مشارکتش برای توسعه پایدار، دموکراسی و صلح
۲۰۰۵
75px
آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
برای تلاشهایشان برای جلوگیری از استفاده نظامی از انرژی هسته‌ای و اطمینان از اینکه انرژی هسته‌ای برای مقاصد صلح‌آمیز در ایمن‌ترین حالت ممکن بکار گرفته شود
75px
محمد البرادعی
۲۰۰۶
75px
محمد یونس
برای پیشبرد فرصتهای اقتصادی و اجتماعی برای فقرا بخصوص زنان از طریق پیشگامی در کارهای سرمایه‌گذاری خرد
گرامین بانک
۲۰۰۷
75px
ال گور
بخاطر تلاشهایشان برای ساختن و منتشر کردن آگاهی بیشتر نسبت به تغییرات آب و هوایی ساخته دست انسان و بخاطر بنیانگذاری نهادهایی که برای محاسبات مورد نیاز برای مقابله با این تغییرات مورد نیاز است
75px
مجمع بین‌المللی تغییرات آب‌وهوایی
۲۰۰۸
75px
مارتی آهتیساری
برای سه دهه تلاش برای برقراری صلح در جهان و حل مناقشات بین‌المللی
۲۰۰۹
75px
باراک اوباما
برای «تلاش فوق‌العاده در تقویت دیپلماسی بین‌المللی و ترغیب به همکاری میان مردمان».
۲۰۱۰
75px
لیو شیائوبو
به دلیل مبارزه طولانی غیر و خشونت‌آمیز برای حقوق اساسی بشر در چین
۲۰۱۱
75px
الن جانسون سیرلیف
بخاطر مبارزه غیر خشونت آمیزشان برای امنیت زنان و حق زنان برای مشارکت کامل در ایجاد صلح
75px
لیما گبوی
75px
توکل کرمان
۲۰۱۲
75px
اتحادیه اروپا
بخطر بیش از شش دهه مشارکت در پیشرفت صلح همکاری دموکراسی و حقوق بشر در اروپا و به دلیل اقدامات موثر این اتحادیه در روند تغییر چهره اروپا از «قاره‌ای در حال جنگ» به «قاره‌ای در صلح»
۲۰۱۳
75px
سازمان منع گسترش سلاح‌های شیمیایی
بین‌المللی
به خاطر تلاش‌های گسترده این سازمان برای از بین بردن سلاح‌های شیمیایی
۲۰۱۴
75px
ملاله یوسف زی
به خاطر مبارزه علیه سرکوب کودکان و جوانان و برای حق تحصیل تمامی کودکان
75px
کایلاش ساتیارتی
۲۰۱۵
75px
هیئت چهارگانه گفتگوی ملی تونس
به خاطر مشارکت تعیین‌کننده در ساختن دموکراسی چند حزبی در تونس در هنگامه انقلاب یاسمن در سال ۲۰۱۱
۲۰۱۶
75px
خوان مانوئل سانتوس
به دلیل تلاش برای پایان‌دادن به ۵ دهه جنگ با شورشیان فارک، جنگی چریکی که تاکنون دست‌کم ۲۲۰ هزار قربانی گرفته و باعث جابجایی اجباری حدود ۶ میلیون نفر از مردم کلمبیا شده‌است.
۲۰۱۷
کمپین بین‌المللی برای نابودی تسلیحات هسته‌ای
به دلیل تلاش برای جلب توجه به نتایج وحشتناک هرگونه استفاده از سلاح‌های اتمی و تلاش‌های پیشگام در جهت رسیدن به یک توافق برای عدم استفاده از این سلاح‌ها.