شوالیه‌های معبد

سربازان مسکین و یاور مسیح و هیکل سلیمان ()، یا به اختصار شوالیه‌های معبد (همچنین شوالیه‌های هیکل، شهسواران معبد یا شهسوران پرستشگاه)، گروهی نظامی-مذهبی در تاریخ مسیحیت بودند. این گروه در قرون وسطی فعالیت می‌کرد. شهسواران معبد گروهی نظامی بودند که در قرن ۱۲ میلادی برای محافظت از زائران مسیحی در مسیر اورشلیم، دور هم جمع شدند. اعضای این گروه به دلیل خدماتشان، امتیازهای ویژه‌ای داشتند و مورد حمایت کلیسا بودند. آن‌ها به داشتن ثروت و قدرت قابل توجه هم شهرت داشتند.
تاریخچه
این گروه در حدود سال ۱۱۲۹ میلادی توسط کلیسای کاتولیک روم به وجود آمد.
در سال ۱۰۹۵ میلادی، پاپ اوربان دوم وعده داد که اگر شوالیه‌های اروپا در جنگ‌های صلیبی شرکت و اورشلیم را برای مسیحیان فتح کنند، گناهان آن‌ها بخشیده خواهد شد. در آن زمان، بسیاری از شهسواران با پذیرش این وعده، روی لباس‌ها و شنل‌های خود علامت صلیب را دوختند و به نفع مسیحیان و کلیسا وارد جنگ‌های صلیبی شدند.
هدف این گروه ابتدا شرکت در جنگ‌های صلیبی بود سپس آن‌ها وظیفه خود را محافظت از زائران در سرزمین فلسطین دانستند اما پس از قتل‌عام آن‌ها در جنگی که مسلمانان به عکا دست یافتند عده کمی از آن‌ها با پول‌های فراوان ساکن نقاط اروپا شدند و با نوعی سیستم بانکداری ثروت زیادی اندوختند آنقدر قدرت این گروه زیاد شد که پاپ کلمنت پنجم و فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه آن‌ها را به بهانه بدعت‌گذاری در دستگاه تفتیش عقاید و در بین سال‌های ۱۳۰۷ میلادی تا ۱۳۱۴ محاکمه کردند و همراه با رهبرشان ژاک دو موله به قتل رسیدند.
زوال
در اواسط قرن ۱۲ام میلادی موفقیت‌های صلیبی‌ها رو به زوال گذاشت. مسلمانان به واسطه فرمانروایان خبره خود همانند صلاح‌الدین متحد‌تر و مسیحی‌ها نیز درگیر اختلافت داخلی بودند. اختلافت شوالیه‌های معبد با دو جناح دیگر یعنی شوالیه‌های هوسپیتالر و شوالیه‌های تتونیک طی دهه‌ها باعث تضعیف سیاسی و نظامی مسیحیان شده بود. بعد از شکست‌هایی که شوالیه‌های معبد در نبردهایی همانند جنگ حطین متحمل شدند، اورشلیم در سال ۱۱۸۷ توسط ارتش مسلمان صلاح الدین بازپس گرفته شد. فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم طی جنگ صلیبی ششم و بدون کمک شوالیه‌ها معبد در سال ۱۲۲۹ اورشلیم را دوباره تصرف کرد ولی در سال ۱۲۴۴ ارتش ایوبیان و خوارزمشاهیان شهر را پس گرفتند و اورشلیم تا سال ۱۹۱۷ که توسط بریتانیایی‌ها تصرف شد تحت سلطه مسلمانان باقی ماند.
طی این رویدادها شوالیه‌های معبد مجبور به انتقال مقر فرماندهی خود به بندر عکا شدند، شهری که مقر فرماندهی شوالیه‌های معبد طی صد سال بعد در آن قرار داشت؛ ولی این شهر هم در پی شکست‌های مسیحیان در طرطوس و عتلیت (شهری که اکنون بخشی از اسرائیل است) به تصرف مسلمانان درآمد. از این رو مقر فرماندهی شوالیه‌ها به لیماسول در قبرس منتقل شد. همچنین آن‌ها تلاش کردند جزیره کوچک ارواد که در نزدیکی ساحل طرطوس بود را حفظ کنند ولی در سال ۱۳۰۳ شوالیه‌ها طی محاصره ارواد این جزیره را تسلیم ممالیک مصری کردند. با سقوط این جزیره شوالیه‌های معبد آخرین پایگاه خود در سرزمین مقدس را از دست دادند.
بر اثر شکست‌های رخ داده حمایت‌ها از این گروه رو به کاهش نهاد. با این وجود شوالیه‌ها هنوز هم فعالیت‌های اقتصادی خود در اروپا را ادامه می‌دادند و بسیاری از اروپاییان از طریق کار در مزارع و تاکستان‌های شوالیه‌ها یا استفاده از بانک آن‌ها با شوالیه‌ها در ارتباط بودند.
دستگیری‌ها، اتهامات و انحلال
در سال ۱۳۰۵ کلمنت پنجم، به عنوان پاپ مسحیان انتخاب شد و نامه‌ای برای فرمانده ارشد شوالیه‌های معبد(ژاک دو موله) و شوالیه‌های هوسپیتالر نوشت و به آن‌ها پیشنهاد کرد تا با یکدیگر ادغام شوند. با وجود عدم رضایت هر دو فرمانده و پافشاری پاپ، او هر دو فرمانده را در سال ۱۳۰۶ برای گفتگو به فرانسه دعوت کرد. دو موله در ۱۳۰۷ نزد پاپ رفت و فرمانده هوسپیتالرها با چند ماه تاخیر به آنجا رسید. در این مدت دو موله با پاپ، فیلیپ چهارم فرانسه و وزیر او در مورد اتهاماتی که به چند عضو جدا شده از شوالیه‌های معبد زده می‌شد بحث و گفتگو کردند و به این نتیجه رسیدند که اتهامات نادرست بود. با این وجود پاپ نامه‌ای به فیلیپ نوشت و از او تقاضای انجام تحقیقات بیشتر را کرد. فیلیپ کلیسا را علیه شوالیه‌ها تحریک کرد.
اعدام شوالیه‌های معبد به روش سوزاندن
سرانجام در سحرگاه جمعه ۱۳ اکتبر ۱۳۰۷ فیلیپ چهارم دستور به دستگیری دو موله و تمامی شوالیه‌های معبد ساکن در فرانسه را صادر کرد. این حکم این‌گونه آغاز می‌شد:خدا خوشحال نیست ما دشمنان ایمان در پادشاهی داریم (Dieu nest pas content, nous avons des ennemis de la foi dans le Royaume) بر اساس اعترافات به دست آمده از شوالیه‌های معبد آن‌ها اعضای تازه‌وارد را مجبور به تف کردن بر روی صلیب، انکار کلیسا و بوسیدن یکدیگر می‌کردند همچنین گفته می‌شود آن‌ها متهم به بت‌پرستی و بروز دادن رفتارهای همجنسگرایانه بودند. بسیاری از آن‌ها در زیر شکنجه‌ها به اتهامات وارده اعتراف کردند. همچنین آن‌ها به بت‌پرستی، پرستش مجسمه‌های بافومت، سرهای مومیایی شده و اشیا دیگر اعتراف کردند.
بر اثر پافشاری‌های فیلیپ پاپ در ۲۲ نوامر ۱۳۰۷ به تمام کشورهای مسیحی دستور داد تا در صورت مشاهده شوالیه‌های معبد آن‌ها را دستگیر کنند؛ و در نهایت دستور انحلال این فرقه را صادر کرد.
ژاک دو موله آخرین فرمانده شوالیه‌های معبد پس از اعتراف در زیر شکنجه در ۱۸ مارس ۱۳۱۴ زنده زنده سوزانده شد. بر اساس روایات تاریخی او در لحضات آخر رو به کلیسای نوتردام کرده و دعا خوانده و در سخنان آخر خود گفته: «خدا می‌داند چه کسی اشتباه کرده و گناهکار است به زودی یک فاجعه برای کسانی که ما را به مرگ محکوم کرده‌اند، رخ خواهد داد». پاپ کلمنت یک ماه پس از این رخداد و فیلیپ چهارم نیز طی همان سال و در اثر حادثه‌ای در شکار مرد.
با اعدام شدن دو موله باقی‌مانده شوالیه‌های معبد نیز در سراسر اروپا دستگیر و در دادگاه‌های تفتیش عقاید محاکمه شدند. گفته می‌شود تعدادی از شوالیه‌های معبد بازمانده به فرقه‌های دیگری همانند شوالیه‌های هوسپیتالر پیوستند. باقی‌مانده این شوالیه‌ها با تغییر نام از شوالیه‌های معبد به نشان مسیح و نشان اعظم مسیح توانستند تا سال‌های سال به بقای خود ادامه بدهند.
میراث شوالیه‌های معبد
کلیسای تمپل، لندن. این کلیسا در ابتدا به عنوان بنایی جهت اجرای مراسم شوالیه‌های معبد ساخته شد. کلیسای تمپل به عنوان یکی از اماکن توریستی لندن شناخته می‌شود
شوالیه‌های معبد به واسطه قدرت و ثروت عظیم خود بناهای بسیاری را در سراسر اروپا و سرزمین مقدس باقی گذاشتند. بیشتر این سازه‌ها هنوز هم استوارند و در بسیاری از شهرهای اروپا هنوز هم نام "temple" به چشم می‌خورد. از این بین می‌توان دروازه تمپل بار، ایستگاه تمپل و کلیسای تمپل در شهر لندن را نام برد.
نشان ویژه شوالیه‌های معبد که در همه سازه‌های آن‌ها وجود دارد دو سوار کار می‌باشد که بر یک اسب سوارند. این نشان بیانگر فقر شوالیه هاست.
فرقه‌های امروزی
مبارزات جدی و خشن پاپ علیه شوالیه‌های معبد موجب شد بسیاری از اعضای آن به دیگر فرقه‌ها بپیوندند و اسرار خود را به شکلی مخفیانه بروز دهند. با این وجود هیچ مدرک قابل استنادی به ارتباط شوالیه‌ها با فرقه‌های زمان حال وجود ندارد.
فراماسونری
در بین نشان‌های فراماسونری شباهت‌های بسیاری با فرقه‌های قرون وسطایی به چشم می‌خورد. از این بین می‌توان فرقه معبد که از شوالیه‌های معبد و فرقه مالت که از شوالیه‌های هوسپیتالر تاثیر گرفته‌اند را نام برد. برخی از مخالفان فراماسونره اذعان می‌دارند عقاید فراماسونری برگرفته از شوالیه‌های معبدی که در قرن ۱۴ به اسکاتلند رفتند و رابرت یکم را در نبرد بانوکبرن یاری کردند می‌باشد. این اظهارات به دلیل کمبود مدارک همواره توسط سران فراماسونرها و مورخان تکذیب شده‌است.
در سینما و هنر
این گروه در ادبیات و در رمان‌هایی مانند راز داوینچی نیز مورد اشاره قرار گرفتند. گروه معبدنشینان در بازی کیش یک آدم‌کش نیز همین گروه هستند.
مقالات مرتبط
شوالیه‌های مالت
Convent of Christ (Tomar)