mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
توره

توره شهری است در بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران. این شهر در بزرگراه اراک به بروجرد پس از رودخانه شراء قرار گرفته‌است. کوه آلاداغ (۳۲۱۰ متر) نیز در باختر این شهر قرار گرفته‌است. شهرداران توره از آغاز تاسیس تاکنون احمد الیاسی، مرتضی میرزاجانی، علی حیدری و محرم قربانی و اکبر رضایی هستند.
نامگذاری
«تور» نام قبیله‌ای از طایفه آریایی‌ها بوده‌است. توران به معنای سرزمین تور می‌باشد و کلمه «توره» نیز با پسوند «ه» به معنی سرزمین منتسب به تور می‌باشد.
از آن‌جا که کاروانسرای قدیمی این شهر در مسیر کاروانرو قدیم، به «توی راه» شهرت داشته نام این شهر را برگفته از همین لقب می‌دانند.
گردشگاه‌ها
تفرجگاه و پارک سراب پنجعلی از نقاط دیدنی این شهر است.
غار صادق‌علی نیز در رشته‌کوه غازک در نزدیکی توره (پشت پلیس راه توره) و در جنوب غربی اراک واقع شده‌است.
از مکانهای دیگر دیدنی و گردشگری کوه غازک است که سالیانه کوهنوردان زیادی را به این منطقه می‌کشاند.
همچنین دربند توره که تفرجگاه‌های بسیار دارد از مکانهای تفریحی شهر توره است.
اقتصاد و امکانات
مردم این شهر به صورت عمده در دو بخش کشاورزی و ترابری اشتغال دارند، به‌طوری‌که ۱۳۰ دستگاه تریلر شبکه حمل و نقل کشور مربوط به مردم این شهر است.
همچنین تعداد فرهنگیان شهر توره به نسبت زیاد است و از مفاخر این شهر به‌شمار می‌روند.
در شهر توره ادارات شهرداری، بخشداری زالیان، پاسگاه انتظامی، جهاد کشاورزی، اداره برق، کمیته امداد، پست، آب و فاضلاب شرکت گاز، کمیته امداد، کتابخانه عمومی، بهزیستی، سالن ورزشی اداره ثبت احوال و ۳ شعبه بانک دایر است.
جمعیت هلال احمر استان مرکزی نیز یک پایگاه ثابت امداد جاده‌ای در توره دارد که در ۴۰ کیلومتری جاده اراک به ملایر قرار گرفته و در سال ۱۳۸۰ تاسیس شده‌است.
خنداب

خنداب شهری است در شهرستان خنداب استان مرکزی ایران. جمعیت شهر خنداب طبق آمارگیری جامع سال ۱۳۹۰ بالغ ۷،۷۵۳ نفر بوده‌است.
این بخش در سال ۱۳۸۶ به شهرستان ارتقا یافت وهم اکنون یازدهمین شهرستان استان مرکزیمی‌آید.
شغل اصلی ساکنان این منطقه کشاورزی وباغداری می‌باشد کارخانه تولید آب سنگین خنداب در ۵ کیلومتری این شهرستان واقع شده‌است.
در گذشته‌ای نچندان دور یک رود خانه به نام قره چای از میان این شهر عبور می‌کرده که به دلیل استفاده‌های بیش از حد روستاییان و آب سنگین، سطح آب زیر زمینی کاهش یافته و به یک رود خانه فصلی تبدیل شده است.
خنداب از سه محله تشکیل شده‌است خنداب، قلعه خنداب و حصار خنداب که اکثرا به زبان ترکی تکلم می‌کنند منطقه شراء که وجه تسمیه آن به معنی شاه راه وچراء به معنی چراگاه وچهار راه می‌باشد که در گذشته جاده‌ای از شرق به غرب این بخش وجود داشته که جاده خرم‌آباد، بروجرد بوده‌است.
مهمترین محصول این منطقه انگور می‌باشد که به صورت کشمش فراوری شده و به کشورهای دیگر صادر می‌شود. باغات سیب وگوجه وهلواز دیگر محصولات این منطقه است. همچنین لوبیا، گندمو یونجه کشت می‌شود.
دراین منطقه اکثر باغداران انگور محصولات خود را به صورت تیزاب کشمش می‌کنند و به کارخانه‌های غربال گری و تولید کشمش جهت صادرات به کشورهای دیگر می‌فرستند.
درگذشته نچندان دورمردم این منطقه معمولا به صورت خود کفا امرار معاش می‌کردند از کشت تمام محصولات صیفی جات، غلات و گندم تا پخت نان و پرورش حیوانات خانگی برای استفاده از لبنیات و گوشت و پشم
در گذشته زنان علاوه بر خانه دارو نگهداری حیوانات خانگی به بافتن فرش دستی نیز علاقه می‌ورزیدند اما با گذشت زمان، صنعتی شدن، و ارتقا این بخش به شهرستان فقط در بعضی از مناطق کوچک این شهرستان می‌توان بافت قبلی و زندگی روستایی را مشاهده کرد.
این شهرستان هم اکنون دارای مراکز عالی و دانشگاهی معتبر نیز می‌باشد.
این شهرستان از ۴دهستان و دو شهر تشکیل شده است شهرهای خنداب و جاورسیان
و دهستان‌های
جاورسیان
سنگ سفید
اناج
خنداب
دهچال
و پیش از اینکه به مرکز شهر تبدیل شود چندسالی جزو بخش وفس
وپیش از آن سالهای زیادی جزو بخش اناج بوده است.
سه زبان لری، ترکی، فارسی، در خنداب گویشورانی را دارا می‌باشند.
مسافت شهر خنداب با شهرهای پر رفت آمد
شهر مقصد
فاصله(KM)
زمان تقریبی سفر
تهران
۳۶۴
۴:۳۰ ساعت
ملایر
۳۷
۳۰ دقیقه
اراک
۸۸
۱:۱۵ ساعت
شهردارها:
اکنون: رحیم سلیمی
1384-1390: سید امیر مرتضوی
دلیجان

تصویری از یک دلیجان متعلق به قرن ۱۸ میلادی در موزه سلطنتی هنر و تاریخ در بروکسل
دلیجان به معنی یک کالسکه بزرگ است که برای حمل مسافر از آن استفاده می‌شود. این وسیله نقلیه، از اوایل قرن هجدهم میلادی در اروپا متداول گردید. دلیجان‌های اولیه را چهار یا شش اسب می‌کشیدند که در فواصل معینی با اسب‌های تازه‌نفس جایگزین می‌شدند. در اوایل قرن نوزدهم میلادی، دلیجان‌ها متداول‌ترین وسیله حمل مسافر بودند و از آن‌ها برای حمل محموله‌های پستی نیز استفاده می‌شد.
رازقان

رازقان شهری است در بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران. از جنوب طی جاده‌ای به غرق‌آباد متصل می‌شود.
این شهر بر اساس کتاب «تاریخ مردم ایران - ایران قبل از اسلام» اثر عبدالحسین زرین‌کوب از سرزمین کهن مادها بوده‌است.
زاویه (زرندیه)

زاویه شهری است در بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران.
شهر زاویه شهری کوچک اما با قدمت بسیار بالا که در مرکز ایران یعنی استان مرکزی واقع شده‌است. پیشه بیشتر مردم این شهر در گذشته کشاورزی و دامداری بوده‌است اما امروزه با وجود شهرک‌های صنعتی در پیرامون این شهر دیگر کشاورزی مثل گذشته در این شهر رونق ندارد.
از مشاهیر زاویه می‌توان به شیخ علی زرندی ملقب به ناطق المله اشاره کرد که از مبارزین مشروطه می‌باشد نام ایشان دراسناد تاریخی موجود است. از دیگر مشاهیر این شهر می‌توان به حاج محمد حسن صفایی از شعرای آئینی و غزل سرا را نام برد. از دیگر افراد سرشناس می‌توان از آیت‌الله میرمحمدی نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان نام برد.
شهر زاویه در استان مرکزی، ۴۵ کیلومتری شهر ساوه و تقریبا ۷۰ کیلومتری تهران واقع شده‌است از این رو شهرک صنعتی این شهر مکان مناسبی برای سرمایه‌گذاری و اشتغال زایی می‌باشد. شهرک صنعتی بزرگی که کارخانه‌هایی مثل اتوبوس‌سازی و آمبولانس‌سازی در آن فعالیت می‌کنند.
زبان و گویش
مردم شهر زاویه به فارسی و ترکی سخن می‌گویند اما بیشتر جوانان به زبان فارسی صحبت می‌کنند.
شهرک صنعتی
شهرک صنعتی زاویه با مساحت ۴۰۰ هکتار در سمت شمال جاده قدیم تهران–ساوه در کیلومتر ۶۵ تهران بزرگ و در ۴۱کیلومتری شهر ساوه در اراضی عمومی منطقه‌ای به نام هاشم‌آباد با شیب ملایم ۱ الی ۲ درصد واقع شده‌است.
غرق‌آباد

غرق‌آباد شهری است در شهرستان ساوه استان مرکزی ایران. غرق‌آباد در بخش نوبران این شهرستان و در مسیر جاده همدان به ساوه قرار دارد.
غرق‌آباد در فاصله ۵۵ کیلومتری جاده ساوه به همدان واقع شده و دارای آب وهوایی معتدل و مطبوع است.این شهر کوچک بعد از انقلاب ۵۷ از نظر تقسیمات سیاسی از روستا به شهر تبدیل شده است.
قورچی‌باشی (خمین)

قورچی‌باشی شهری است در بخش کمره شهرستان خمین استان مرکزی ایران.
این شهر تا شهر خمین ۱۸ کیلومتر فاصله دارد.
در قدیم گروهی از ساکنان قورچی‌باشی را ارمنیان تشکیل می‌دادند.
نامگذاری
قورچی‌باشی از مقامات نظامی ایران در دوره صفویه و قبل از آن می‌باشد که پس از وزیر اعظم، بالاترین جایگاه نظامی را داشته‌است.
قورچی‌باشی واژه‌ای ترکی است که از دو جزء «قور» به معنی سلاح و «چی» (علامت فاعلی) و «باش» به معنی سر و «ی» (حرف اضافه) ترکیب شده‌است.
به نقل از ولادیمیر مینورسکی تلفظ صحیح «قورچی» در زبان مغولی به صورت «کورچی» می‌باشد که به معنی تیرانداز یا کماندار و از ریشه «کر» به معنی ترکش‌دار است. جزء دوم لغت که همانا «باش» می‌باشد نیز ترکی و به معنی سر و رئیس است. ترکیب این دو جزء حاوی مفهوم سر همچو قزلباش یا سرخ سر و راس جماعت است که معنی آن می‌شود رئیس کمانداران یا سرپرست غلامان تیرانداز. به احتمال زیاد یکی از قورچی‌باشی‌یان آنجا را بنیان نهاده‌است.
شهرسازی
این شهردرسال ۱۳۸۲ از تجمیع دوروستای قورچی باشی وسیبک تبدیل به شهر شد؛ و بسیار سریع چهره زیبای روستایی خود را با عبور راه اصلی خمین به شازند از وسط روستا از دست داد و به شهری کوچک تبدیل شد در سال ۱۳۸۶ ساکنان آن از شبکه گاز خانگی بهره‌مند گردیدند و ساخت میدان بزرگ امام، بلوار امام وبیش ۳۰ خیابان جدید، آسفالت کوچه‌ها، ساخت دوپارک از اقدامات مهم این شهر است. پمپ بنزین، سالن ورزشی، کتابخانه‌ای عمومی، کانون پرورش فکری، مرکز قرآنی، ساختمان جدید شهرداری وبخشداری، اینترنت پرسرعت وشبکه ایرانسل در دو سال اخیر افتتاح شده وخانه عالم، پایگاه مقاومت، بازسازی گلزار شهدا، دوبانده شدن محور خمین قورچی باشی، طرح آبرسانی جدید، زمینی شدن شبکه مخابرات در حال اجرا می‌باشد. همچنین کانون بانوان، زمین چمن، دانشگاه آزاد، نمایندگی ادارات، مسکن مهر، شبانه‌روزی شدن درمانگاه، گورستان جدید، نوسازی مدارس راهنمایی ومتوسطه دخترانه، ایستگاه امداد جاده‌ای، نیروگاه برق، طرح فاضلاب شهری در حال پیگیری می‌باشد.
اغلب ساکنان این شهر تازه تاسیس به فعالیت کشاورزی می‌پردازند و کشت عمده محصولات ایشان گندم و لوبیا است که به جرات می‌توان گفت که در کشور به عنوان یک قطب تولید لوبیا مطرح می‌باشد میزان باسوادی در این شهر بالا بوده و اغلب ساکنان باسواد و دارای تحصیلات دانشگاهی می‌باشند.
کرهرود

کرهرود شهری است در بخش مرکزی شهرستان اراک استان مرکزی ایران. جمعیت این شهر، بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر ۲۳،۳۹۹ بوده‌است. قابل ذکر است که در سرشماری سال ۱۳۹۰، کرهرود به عنوان یکی از نواحی شهر اراک در نظر گرفته شده‌است.
این ده با دو ده دیگر به‌نام سنجان و فیجان متصل به یکدیگر و هر سه به نام سه ده پیوسته به شهر فعلی اراک و در طرف جنوب آن واقع است - قریه کرهرود از قرای قدیمی و گاهی هم جنبه شهری داشته‌است. فضلا و دانشمندان زیادی به این شهرک منتسب بوده‌اند (۳) و در این اواخر هم مردانی فاضل در مهد تربیت‌خود پرورانده و آنان هم بر حسب موقعیت زمان، خدمتی به این آب و خاک کرده‌اند. شاه طهماسب صفوی در زمان حکومت‌اش شمس‌الدین بدلیسی را به حکومت کرهرود گماشت.
وجه تسمیه
کرهرود اسم بوده از برای رودی که از کرج سابق می‌گذشته و اکنون هم آن رود به نام رودخانه آستانه که لغت دوم کرج است معروف می‌باشد و رودخانه کرهرود هم از ناحیه قره کهریز یعنی سرزمین کرج سابق منشا می‌گیرد لذا آن را کرهرود یعنی رود کرج خوانده‌اند و ده واقع در کنار آن رود را هم کرهرود نامیده‌اند.
در لغت‌نامه دهخدا در باره این شهر آمده قصبه‌ای است میان اصفهان و همدان و ظاهراکرج ابودلف همین قصبه‌است. (یادداشت مولف). مغولان آن را ترکان موران گویند.
در نواحی کره رود آن دو لشکر (لشکر ملک ارسلان عزالدین قیماز والی اصفهان و حسام الدین اینانج حاکم ری) به یکدیگر رسیدند و مانند بحر اخضر در جوش و خروش آمدند. چون از قنقر اولانک بگذشت و به کره رود رسید که مغول ترکان موران گویند…
این شهر که در گذشته کرج نام داشته مرکز حکومت آل ابی دلف بوده و ساخت آن را به ابودلف نسبت می‌دهند. به نظر می‌رسد که ابودلف در واقع مترادف خود نام کرج به معنی مساکن واقع در دامنه بالایی کوه بوده‌است که به غلط سازنده اساطیری آن محسوب شده‌است.
این شهر در گذشته نوعی مرکزیت داشته‌است به گونه‌ای که جلسه‌ای که در آن مکان مرکز ایالت تازه تاسیس عراق عجم (قلعه سلطان آباد) تعیین شد در این شهر برگزار شده‌است.
نمایی از اسل کرهرود
الحاق شهر به اراک
در تاریخ ۵ تیر ۱۳۹۱ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به دلیل اتصال کامل نقاط شهری مذکور به شهر اراک، کارکردهای مستقیم جمعیت ساکن در شهرهای کرهرود و سنجان با شهر اراک و مراکز خدماتی آن، استقرار مراکز شهری مهم اراک از جمله پردیس دانشگاهی و دانشگاه اراک، دانشگاه علوم پزشکی اراک، بیمارستان امیرالمومنین و دانشگاه پیام نور در امتداد بلوار ورودی شهر اراک و مقابل شهر سنجان، عدم بضاعت مالی شهرداریهای کرهرود و سنجان برای ارائه خدمات مناسب به شهروندان و جلوگیری از مدیریت چندگانه بر اراضی و املاک متصل به شهر، توسعه ناموزون پیرامون شهر و یکپارچگی مدیریت شهری با الحاق این دو شهر به شهر اراک موافقت کرد.
در تاریخ ۱۰ فروردین ماه ۱۳۹۲، هیات دولت با پیشنهاد وزارت کشور و تایید رئیس جمهور از الحاق شهرهای کرهرود و سنجان به شهر اراک و تصویب آن به عنوان کلانشهر اراک خبر داد. بر این اساس شهرهای کرهرود و سنجان به عنوان مناطق چهار و پنج شهر اراک شناخته شده و از خدمات شهرداری بهرمند می‌گردند.
ابودلف عجلی
آل ابی دلف
سنجان (مرکزی)
وفس
مأمونیه

مامونیه شهری است در بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران.
در خصوص نام مامونیه نیز وجه تسمیه این شهر دقیقا مشخص نیست؛ ولی به احتمال زیاد به دلیل اینکه در سابق محل امنی بوده و مامن و پناهگاه مردم به‌شمار می‌رفته و دارای برج و بارو و قلعه بوده، به این نام نامگذاری شده‌است. هر چند که عده‌ای نیز می‌گویند محل ییلاق مامون عباسی بوده که صحت نظریه اول بیشتر است.
جغرافیا
مامونیه مرکز شهرستان زرندیه می‌باشد و فاصله آن تا شهر اراک ۱۹۵ کیلومتر است.
این منطقه توسط راه‌آهن و آزادراه به شهرهای تهران، همدان، قزوین، قم، ساوه متصل است. آب‌وهوای آن در قسمت‌های شرقی، کویری و از غرب کوهستانی می‌باشد.
زبان مردم این شهر فارسی است.
در نزدیکی این شهر مکان تاریخی قرار دارد که به نام پینیگرد مشهور است. این مکان در حدود ۳۰۰ سال پیش مرکز این منطقه بوده و تبادلات تجاری در این منطقه انجام می‌شده‌است. این مکان بر اثر سیل از بین رفته و ساکنان آن به مکانهایی از قبیل روستای کریم آباد، روستای اکبر آباد گلچهره و زرند کهنه مهاجرت کرده‌اند. بقایای این مکان تاریخی قابل مشاهده‌است.
میلاجرد

میلاجرد شهری است در بخش میلاجرد شهرستان کمیجان استان مرکزی قرار دارد. این شهر در ۲۱ کیلومتری جنوب غربی کمیجان واقع است و همچنین جمعیت شهر میلاجرد طبق آخرین سرشماری ۸۷۲`۱۲ نفر می‌باشد.
نامگذاری
حسن بن محمد قمی در کتاب تاریخ قم می‌نویسد: «میلاذبن جرجین (میلاد گرگین) آن موضع را بنا کرده‌است و آنچنان بوده‌است که میلاد بدان موضع فرود آمده‌است.» این شهر را «میلادگرد» نام نهادند که ترکیبی از دو کلمه «میلاد» و «گرد» است. میلاد نام یکی از پهلوانان ایرانی است و او را پدر گرگین می‌دانند. این عنوان به مرور زمان به میلاجرد تغییر پیدا کرده‌است.
تاریخچه
طبق مطالعات انجام شده بر روی تپه‌های باستانی قلعه تپه میلاجرد تاریخچه این شهر به ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح یعنی دوره حکومت مادها در محدوده هگمتانه بر می‌گردد.
قلعه تپه میلا جرد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در میلاجرد، غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۲۸۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موقعیت جغرافیایی
میلاجرد در شمال غربی استان مرکزی و از غرب به استان همدان متصل و در صد کیلومتری اراک و هفتاد کیلومتری همدان درطول جغرافیایی ۴۹ درجه ۱۲ دقیقه ۰ ثانیه نیم‌کره شرقی و عرض جغرافیایی ۳۴ درجه ۳۷ دقیقه ۰ ثانیه نیمکره شمالی با مساحتی به وسعت ۶۰ کیلومتر مربع و بخش میلاجرد با ۵۷۵ کیلومتر مربع می‌باشد.
آب و هوا
میلاجرد آب و هوای معتدل مایل به سرد و نیمه خشک دارد. بر اساس نتایج به دست آمده از ایستگاه کلیماتولوژی میلاجرد میزان بارندگی ۲۸۰ میلی‌متر در سال است. دمای این شهر نوسانات بسیار زیادی دارد به‌طوری‌که در تابستان دمای هوا به ۳۵ و در زمستان به صفر و چندین درجه زیر صفر هم می‌رسد. توده‌های هوایی که از سمت غرب وارد کشور می‌شوند این شهر را تحت تاثیر قرار می‌دهد به‌طوری‌که بارش نسبتاخوبی در فصل پاییز داریم.
ناهمواری
از نظر زمین‌شناسی بیشتر دشت میلاجرد در دوره گواترنر بوجود آمده و از نظر زمین‌ریخت‌شناسی، شهر در یک دشت صاف و هموار واقع شده و فقط طرف شرق آن در منطقه کوهستانی واقع می‌باشد که ارتفاع بلندترین قله آن «زردکوه» در زبان محلی «ساری‌داغ» ۱۹۴۹ متر از سطح دریا می‌باشد؛ ولی در کل ارتفاع میلاجرد از سطح دریا۱۶۷۵ متر می‌باشد. خاکهای دشت میلاجرد مرغوب بوده و قسمت اعظم آن را خاکهای قهوه‌ای تشکیل می‌دهد که برای کشاورزی بسیار مناسب می‌باشد اما در بخشهایی از غرب میلاجرد نزدیک به رودخانه قره چای خاک شور که در زبان محلی به آن (آق یر) یعنی جای سفید یا خاک سفید که خاک نامرغوبی از نظر کشاورزی است نیز وجود دارد.
زرد کوه میلاجرد
زبان مردم میلاجرد
زبان مردم میلاجرد ترکی می‌باشد ولی پیش از آن به زبان تاتی که فارسی اصیل می‌باشد تکلم می‌کردند، که هنوز هم تعدادی از روستاهای منطقه مانند وفس، چهرقان، گورچان، به دلیل واقع شدن در منطقه کوهستانی و دور از دسترس بودن این زبان را حفظ کرده‌اند و با این زبان صحبت می‌کنند.
شهدای میلاجرد
پوستر شهدای میلاجرد
میلاجرد بیش از شصت شهید در جنگ ایران و عراق داده است.
اوقات شرعی میلاجرد
ایستگاه هواشناسی میلاجرد
نقشه هوایی میلاجرد : شما با استفاده از این برنامه می‌توانید با کلیک کردن روی + از فاصله ۵۰ متری جزئیات بیشتری را مشاهده فرمائید.
سایت میلاجرد
لغت‌نامه دهخدا
نوبران

نوبران شهری است در بخش نوبران شهرستان ساوه استان مرکزی ایران. جمعیت این شهر در سرشماری ۱۳۹۵ برابر با ۲،۱۷۰ هزارنفر بوده‌است.
نوبران شهری زیبا واقع در ۶۰ کیلومتری ساوه در مسیر همدان است با اب هوایی معتدل در بهار و تابستان و سرد خشک در زمستان و پاییز می‌باشد.
از زیبایی‌های نوبران می‌توان به باغات گردو، باغات مداواه (که در گذشته دور به ماد آباد شهرت داشته که در واقع قدمت منطقه را نشان می‌دهد که به زمان مادها برمیگردد) و اماکن تفریحی آن می‌توان به پارک شهدا، پارک ملت اشاره کرد.
محصولات و سوغات نوبران از جمله گردو، بادام، باسلوق، نان دستی (سنتی)، قیماق است.
شهرک صنعتی نوبران به فاصله حدودا ۳ کیلومتری از شهر نوبران واقع شده و مساحت آن معادل ۱۰۰ هکتار و سطح کاربری اراضی صنعتی آن تقریبا ۵۶ هکتار می‌باشد. این شهرک در مجاورت جاده اصلی ساوه -همدان واقع و فاصله آن با ساوه ۶۵ کیلومتر، غرق‌آباد ۱۳ کیلومتر، همدان ۱۲۵ کیلومتر، اراک ۲۲۵ کیلومتر و تهران ۱۸۵ کیلومتر می‌باشد همچنین این شهرک در فاصله ۵۵ کیلومتری از خط راه‌آهن سراسری و ایستگاه راه‌آهن شهر صنعتی کاوه، ۱۳۵ کیلومتری فرودگاه همدان و ۶۵ کیلومتری گمرک ساوه قرار گرفته‌است.
آبگرم (آوج)

آبگرم ازشهرهای شهرستان آوج استان قزوین و ایران است.
این شهر دارای آبگرم طبیعی است؛ یکی از سایت‌های آب معدنی استان به نام حمام ارشیا در این شهر قرار دارد که پذیرای مسافران می‌باشد.
آبگرم یکی از نواحی خوش آب و هوای استان است. از روستاهای مهم پیرامون آبگرم می‌توان: عباس‌آباد، کلنجین، آسیان، قمشلو ، ساغران، ارتش آباد، شینگیل، حصار ولیعصر، اردلان، دشتک ، بهشتیان و یمق را نام برد. مردم شهر آبگرم به زبان ترکی آذربایجانی تکلم دارند و شیعه هستند.
ازجاذبه‌های گردشگری این شهرمی توان به برجهای دوگانه قاراقان در حصار ولیعصر ، حمام آبمعدنی آبگرم ، تفرجگاه علی بولاغو در حد فاصل روستای مصرآباد و ارتش آباد ، روستای قیرخ بولاغ ، غار قلعه کرد ، غار عباس آباد اشاره کرد.
آبیک

آبیک
اطلاعات
کشور:
ایران 20px
استان:
قزوین
شهرستان:
آبیک
بخش:
مرکزی
جمعیت: (سال ۲۰۱۱)
۱۰۴،۴۱۷
ارتفاع از سطح دریا:
۱۰۰۸ متر
پیش‌شماره تلفنی:
۰۲۸۳۲۸
وب‌گاه:
آبیک شهری در بخش مرکزی شهرستان آبیک استان قزوین ایران است.
آبیک شهری صنعتی و مهاجرنشین است و اقوام این شهر را می‌توان از آذری، تات، لر و گیلک نام برد. زبان زرگری نام یکی از شاخه‌های زبان‌های هندو آریائی در ایران است که در روستای زرگر واقع در شهرستان آبیک قزوین و روستای قشلاق زرگرها واقع در شهریار استان تهران بدان تکلم می‌شود. نصرت‌الله زرگر، از ساکنان روستای قشلاق زرگرها از جمله کسانی است که برای اولین بار اشعاری را به این زبان سرود و اشعار چندین شاعر بزرگ آذری‌زبان را، از جمله تیلیم خان و ماذون قشقایی، به زبان زرگری ترجمه کرد و از سال ۱۳۷۲ فعالیت خود را در رادیو تهران در برنامه «فرهنگ و مردم» آغاز کرد.
زبان زرگری زبان کاملی است و دارای دستور زبان می‌باشد. حسن رضایی باغ‌بیدی بررسی زبان‌شناختی جامعی از زبان روستای زرگر کرده‌است.
در منابع آمده که اهالی روستای وسمق شهرستان زرندیه در استان مرکزی نیز به زبان زرگری سخن می‌گویند. در استان لرستان و شهر خرم‌آباد طایفه‌ای به نام رومیانی وجود دارد.
از صنایع معروف آن کارخانه سیمان آبیک و کارخانه اکسیژن طاها است. عملیات اجرایی شهر صنعتی آبیک نیز در سال ۱۳۸۵ خورشیدی آغاز شده‌است.
محله‌های تازه‌ساز شهر آبیک عبارت‌اند از شهرک خرم، شهرک قدس، کوی فرهنگیان، محله اداره برق و محله سپاه، شهرک بعثت، کوی سازمانی آمادگاه اصلی و عمومی آبیک(مسکن مهر).
زلزله
آبیک شهری است زلزله‌خیز که در مسیر توسعه آتی مترو کرج - تهران قرار دارد. بزرگ‌راه تهران به قزوین و خط راه‌آهن تهران به تبریز نیز از کنار آبیک می‌گذرد.
اماکن دیدنی
دیگر اماکن دیدنی پیرامون آبیک عبارت‌اند از مقبره رئیس‌المجاهدین امام‌زاده علی شکرناب
آلودگی
آلودگی شدید هوا (۵ برابر استاندارد) در نتیجه فعالیت کارخانه سیمان آبیک از مشکلات این شهرستان است.
جمعیت
+ جدول زمانی جمعیت آبیک
سال
۱۳۵۵
۱۳۶۵
۱۳۷۵
۱۳۹۰
جمعیت
۲،۵۶۸
۱۷،۰۷۴
۳۲،۸۴۳
۱۰۴،۴۱۷
رشد جمعیت شهر آبیک از دهه ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵ برابر ۶۶۰٪ و از سال ۱۳۶۵ ۱۳۷۵ برابر ۱۹۰٪ اعلام شده‌است.
این شهرستان از قطب‌های کشاورزی استان قزوین به‌شمار می‌آید و بالغ بر ۲۴ هزار هکتار کشت محصولات مختلف زراعی از جمله گندم، جو، ذرت (دانه‌ای و علوفه‌ای)، کلزا، یونجه و سایر محصولات دیگر در این شهر به عمل می‌آید. علاوه بر این، یکی از مراکز مهم برای پرورش دام و طیور در استان و حتی کشور به‌شمار می‌رود.
کارخانه اکسیژن طاها نیز در سال ۱۳۸۴در این شهر پایه‌گذاری و در نیمه دوم سال ۱۳۸۶به بهره‌برداری رسید.
این شهرستان از لحاظ ورزشی بیشتر در زمینه کشتی موفق می‌باشد
شهر ابیک نیز از ابیک علیا و ابیک سفا شرچشمه و در گذر زمان با توجه به ساکن شدن مهاجرین استانهای شمالی. غربی رشد و ابیک امروز شکل گرفته‌است
وجود سد انتقالی اب طالقان به این شهرستان در دوران گذشته موجب شده‌است این شهرستان به عنوان یکی از قطب‌های کشاورزی استان قزوین و کشور تبدیل شود
از دیگر قابلیت‌های این شهرستان وجود شهرک صنعتی کاسپین. واحدهای صنعتی ممتاز کشور مستقر در این شهرستان و وجود واحدهای پرورش طیور که موجب شده شهرستان ابیک بیش از ۸ درصد تخم مرغ و گوشت سفید مورد نظر کشور را تامین کند
شهرستان ابیک در بحث اطلاع‌رسانی نسبت به شهرستان‌های استان قزوین و همجواز در زمینه اطلاع‌رسانی و چاپ توزیع مطلبوعت محلی جایگاهی را به خود اختصاص دهد که وجود فعالیت دفتر خبری صدا و سیما مرکز قزوین از ابتدای سال ۸۴ شمسی با ۴ خبرنگار. گزارشگر و تصویر بردار و فعالیت ۴۵ خبرنگار حرفه‌ای در مطبوعات کشوری از دیگر ویژگی‌های این شهرستان می‌باشد
اسفرورین

اسفرورین (به تاتی: سپرورین و اسبپرورین) نام شهری در مرکز بخش اسفرورین در شهرستان تاکستان، استان قزوین، کشور ایران است.
معنی نام ایرانی، باستانی اسفرورین
نظر به وجود تپه باستانی داخل شهرک اسفرورین می‌توان آن را مرکب گرفت از سپر (حفاظ) و ور (دژ) و علامت نسبت فارسی «ین». یعنی نام اسفرورین به معنی محل منسوب به دژ دفاعی بوده‌است. بر این اساس نام دو شهر اسفرورین و اسفراین را می‌توان مرکب از سپر (حفاظ) و یئون اوستایی (یعنی جا) یا علامت نسبت «این» به‌شمار آورد. یعنی در مجموع یعنی محل دارای حفاظ و سپر؛ گرچه نگارنده قبلا با توجه به نامهای کهن دیگر اسفراین، آن را شکست دهنده ذلت و خواری گرفته‌است.
وضعیت شهر
اسفرورین شهری در مرکز دشت قزوین و در فاصله ۶۲ کیلومتری از مرکز استان واقع شده‌است. که از دید آب و هوایی نسبتا سردسیر و پربارش است و در پیرامون آن زمین‌های کشاورزی (از جمله کدخدازمین) وجود دارد که بیشتر تاکستانهای انگور و جنگل‌های میوه هستند. در باختر این شهر کوه‌های رامند و سیاه‌کوه واقع شده و رودخانه خررود از آن منطقه می‌گذرد. لازم است ذکر شود بخش اسفرورین با مرکزیت شهر اسفرورین بزرگترین بخش استان قزوین می‌باشد. آیین‌های بسیار زیبای محلی در مورد اعیاد و جشنهای برداشت محصول در منطقه اسفرورین وجود داردکه حکایت از ریشه در قدمت و فرهنگ و اصالت مردم دارد. تپه باستانی اسفرورین در مرکز شهر گویای پیشینه تاریخی این شهر می‌باشد. مردمی با حس خونگرمی و صمیمیت و مهماندوستی و دارای حسن همجواری با دیگر ساکنان منطقه اسفرورین را متمایز نموده‌است.
انگور رهاورد این شهر است؛ و به علت آب و هوای مناسب یکی از شیرین‌ترین انگورهای دنیا در شهر اسفرورین به بار می‌نشیند و کشمش اسفرورین نیز از بالاترین درصد شهد در سطح کشور برخوردار است.
تپه باستانی اسفرورین.|333x333پیکسل
مردم
اسفرورین یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تات‌نشین جهان است و مردم آن به زبان تاتی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال‌غربی سخن می‌گویند.
تقسیم اراضی
در پنجشنبه ۳ خرداد ۱۳۴۱، اولین قسمت از املاک مالکان بزرگ قزوین در روستای اسفرورین توسط محمدرضا پهلوی تقسیم شد و اسناد مالکیت ۹۵۰ نفر از کشاورزان به نمایندگان آن‌ها داده شد. شاه در این مراسم اظهار خوشوقتی کرد که اصلاحات ارضی ایران، باعث پیشرفت اصول کشاورزی و ازدیاد تولید و عدالت اجتماعی شده‌است.
بخش اسفرورین
زبان تاتی ایران
تات‌های ایران
تاتی
اقبالیه

اقبالیه شهری است در بخش مرکزی شهرستان قزوین استان قزوین ایران.
این شهر پیشتر به سلطان‌آباد بعدها به اسلام‌آباد معروف شد و اکنون این شهر را با نام اقبالیه می‌شناسند. این شهر در آخرین سر شماری در سال ۱۳۹۵ که جمعیتی ۷۰،۰۰۰ نفری را دارا می‌باشد یکی از شهرهای قدیمی استان قزوین می‌باشد. بیشتر جمعیت این شهر را افراد غیر بومی تشکیل می‌دهد، که بیشتر شامل، استان‌ها، همدان، زنجان، گیلان و پناهنده‌های افغان می‌شود.
اقبالیه سومین شهر بزرگ استان قزوین است که در ۳۶ و ۱۳ عرض شمالی و ۴۹ و ۵۵ طول شرقی واقع شده‌است و حدود ۴۷/۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. اقبالیه دارای موقعیتی دشتی است و در دهستان اقبال غربی از بخش مرکزی شهرستان قزوین و ۱۰ کیلومتری جنوب غربی شهر قزوین، بر سر راه اصلی این شهر به همدان و زنجان قرار دارد.
پیشینه
این شهر که یکی از شهرهای ۱۲ گانه استان قزوین به‌شمار می‌رود پیش از این سلطان‌آباد خوانده می‌شد و بعد از انقلاب توسط حکومت به اسلام‌آباد معروف شد که در ۱۳۷۰ش به نام اقبالیه درآمد.
اقتصاد
فعالیت اقتصادی ساکنان این شهر تا یک دهه پیش عمدتا و به ترتیب اهمیت عبارت بود از کشاورزی، باغداری و دامداری. زمین‌های کشاورزی این محل برابر ۲۰۷، ۱هکتار بود که حدود ۶۱٪ آن (۷۳۶ هکتار) آبی و مابقی به صورت دیم بود. محصولات عمده کشاورزی عبارت بود از گندم (۳۸۴ هکتار)، جو (۱۹۲ هکتار)، چغندرقند (۲۴ هکتار)، نباتات علوفه‌ای (۴۸ هکتار)، حبوبات (۲۹ هکتار) و سیب‌زمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات این منطقه بود. این منطقه در ۱۳۶۷ش دارای ۴۵۴ خانوار بهره‌بردار کشاورزی بود که از یک رشته قنات و ۷ چاه عمیق به عمق متوسط ۱۰۰ متر استفاده می‌کردند. امروزه بخش قابل توجهی از اهالی اقبالیه در فعالیت‌های صنعتی و خدماتی شرکت دارند.
گردشگری
در این شهر تپه‌ای تاریخی وجود دارد که سفالهای یافت شده در آن را به حدود سده ۸ تا ۱۰ق نسبت داده‌اند. . اقبالیه دارای ۴ پارک عمومی جمعا به مساحت ۱۳ هزار م ۲ است. لازم بذکر است در این شهر کاروانسرای بود که در سال ۱۳۵۵ بدون اینکه آثاری از خرابی در آن بوجود آید توسط بعضی از اهالی تخریب شد.
پارک‌ها و بوستان‌ها
پارک محمدعلی رجائی ورودی شهر
پارک مسافر در خروجی شهر به طرف تاکستان
پارک ولایت (تپه باستانی) در مرکز شهر جنب مصلای آیت الله خمینی
پارک معلم خیایان معلم
پارک ولیعصر
تپه باستانی و پارک ولایت
تپه اقبالیه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، شهر اقبالیه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۳۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. همچنین پارک ولایت نیز در کنار این تپه قرار دارد که به تفریحگاهی برای ساکنین این شهر تبدیل شده‌است.
الوند (قزوین)

الوند شهری است در شهرستان البرز در استان قزوین.
شهر الوند دومین شهر بزرگ استان قزوین و مرکز شهرستان البرز در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی شهر قزوین واقع شده. شهر صنعتی البرز بعنوان یکی از بزرگترین شهرهای صنعتی ایران در محدوده مستقیم شهر الوند بوده و شهرک صنعتی لیا در نزدیکی این شهر قرار گرفته‌است. این شهر یکی از شهرهای مهاجر پذیر به علت تداخل با کار در شهر صنعتی است. شهر سرسبز الوند دارای خاک بسیار حاصلخیزی بوده و اطراف شهر پر از باغها و کشتزارهای زیبا می‌باشد. شعبه‌ای از دانشگاه پیام نور و موسسه آموزش عالی کار در این شهر قرار دارد. الوند زادگاه موسیقیدان و خواننده شهیر ایرانی استاد ابوالحسن خان اقبال آذر می‌باشد. مسجد قدیمی الوند، خانه اربابی (عمارت اربابی) و تپه‌های تاریخی از آثار قدیمی و تاریخی این شهر می‌باشند.
آوج

آوج مرکز شهرستان آوج در استان قزوین و کشور ایران است.
شهر آوج در حد فاصل استان‌های قزوین و همدان در ۱۲۰ کیلومتری شهر قزوین و در سمت جنوب غربی استان قزوین واقع شده‌است.
شهر آوج به جهت قرار گرفتن در موقعیت ارتباطی مناسب و همجواری با پایتخت‌های دولت مادها، ایلخانان و صفویان دارای تاریخی طولانی و قدیمی است. در دوره حکومت سلجوقیان که سنی مذهب بودند آوج (آوا) به همراه ری و قم ۳ منطقه شیعه نشین بوده‌است و در همان دوره در آوج مدارسی به نام مدارس علی شاهی وجود داشته که در آن طلاب علوم دینی مشغول به تحصیل بوده‌اند. در حال حاضر این مکان به نام محله علم شاه تغییر نام یافته‌است.
مردم شناسی اهالی شهر و شهرستان آوج
آوج در اصل مرکز سرزمین خرقان یا در زبان محلی(قاراقان) میباشد این سرزمین که موقعیت ممتازی از لحاظ داشتن منابع طبیعی از مناطق همجوار خود میباشد و تمامی مردم این منطقه ترک هستند وبه زبان ترکی صحبت میکنند و دینشان اسلام و پیرو شعیه ۱۲ امامی میباشند ، واهالی ان در برگزاری مراسم‌های مذهبی بسیار فعالیت دارند و تعزیه امام حسین همه ساله در بسیاری از روستا‌های آوج و جغرافیای قاراقان برگزار میشود از روستای شهید اباد در شهرستان آوج و در گزین که در گذشته برای آوج بوده و جزوی از خرقان میباشد نیز تعزیه خوان‌های معروفی دارند.
بوئین‌زهرا

بوئین‌زهرا شهری است در بخش مرکزی شهرستان بویین‌زهرا استان قزوین ایران. این شهر در جنوب دشت قزوین و در ۵۰ کیلومتری مرکز استان واقع شده‌است. بوئین‌زهرا در کنار جاده پرترافیک اصفهان به تهران قرار گرفته‌است.
وجه تسمیه
بویین‌زهرا از ترکیب واژگان «بو» (چشمه) «یین» (خدا) «زر و بعدها زرا و زهرا » (مقدس) به معنی «چشمه خدای مقدس» تشکیل یافته و مربوط به ایزدبانوی آناهیتا بوده که معبدی در این منطقه به نام «ناهید» (و بعدها خاتون، بی‌بی، دختر) وجود داشته‌است.
مشخصات جغرافیایی
شهر بویین زهرا از نظر جغرافیایی در ۵۰ درجه و ۴ دقیقه درازای خاوری و ۳۵ درجه و ۴۶ دقیقه پهنای شمالی و در ارتفاع ۱۲۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد. آب و هوای این منطقه؛ معتدل مایل به گرم و خشک است.
مردم
مردم بوئین‌زهرا به زبان تاتی و زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.
اقتصاد
شهرستان بوئین زهرا دارای زمین‌های کشاورزی و باغات بسیاری می‌باشد. از مهم‌ترین محصولات زراعی آن می‌توان به پسته، بادام، گردو، جو و گندم، چغندر قند، میوه‌های سردرختی و نهال که در روستای امیرآباد نو کشت می‌شود نام برد. این شهرستان داری ۴ شهرک صنعتی فعال و نیمه از جمله آراسنج، دانسفهان، شال و سگزآباد می‌باشد. هم چنین این شهرستان دارای مجتمع‌های بزرگ صنعتی مانند شرکت آپاداناسرام (تولید کاشی و سرامیک)، آرین فولاد (تولید مقطعات فلزی و آهن)، پاکنام (بهداشتی و شوینده) و … می‌باشد. متاسفانه در سال‌های اخیر به دلیل عدم توجه مسئولین به تولیدملی و اقتصاد مقاومتی، برخی کارخانجات و شهرک‌ها در حالت تعطیل یا نیمه تعطیل به سر می‌برند. همچنین شهرستان بوئین زهرا دارای بزرگترین جمعیت دامی ( گاو ، گوسفند و بز) در استان قزوین و واحدهای بزرگ پرورش مرغ ( سیمرغ ، آرزوی بهار ، دشت ارم و …) و بیش از پنجاه واحد بزرگ و کوچک و پرورش گاو (شیری و پرواری) است.
تقسیمات کشوری
بویین زهرا در سال‌های گذشته بخشی از استان زنجان محسوب می‌شد، وطی درگیری‌ها برای استان شدن قزوین جزی از تهران شد، اما هم‌زمان با استان شدن قزوین، یکی از شهرهای این استان به‌شمار آمد. درگذشته شهرستان آوج نیز جزئی از این شهرستان محسوب می‌شد اما با توجه به تصویب هیئت وزیران در سال ۱۳۹۱ بخش آوج و آبگرم از این شهرستان جدا شد.
ترابری
جاده آسفالته بوئین زهرا کرج
جاده آسفالته بوئین زهرا-زرندیه
جاده آسفالته بوئین زهرا-قزوین
جاده آسفالته‌ای که به رزن و تاکستان و ابهر می‌رود
زمین‌لرزه بوئین‌زهرا (۱۳۸۱)
زمین‌لرزه بوئین‌زهرا (۱۳۴۱)
بیدستان (البرز)

بیدستان شهری در شهرستان البرز از استان قزوین ایران است.
بیدستان در سال ۱۳۸۱ خورشیدی شهر شده است.
بیدستان دارای سفره‌های آب زیرزمینی قابل توجهی است که در حال حاضر تامین بخشی زیادی از آب شهر مهرگان و قزوین از این محل تامین می‌شود.مردم به ترکی آذربایجانی و گیلکی و فارسی تکلم می‌کنند.
خرمدشت (تاکستان)

خرمدشت شهری است در بخش خرمدشت شهرستان تاکستان استان قزوین ایران است.
نام قدیمی خرمدشت نهاوند می‌باشد زبان مردم تاتی و ترکی اذربایجانی و شغل مردم کشاورزی می‌باشد از جمله محصولات کشاورزی خرمدشت می‌توان به انگور گوجه فرنگی هندوانه و غیره اشاره نمود.
شهر خرمدشت در کیلومتر 60 جاده ترانزیت قزوین همدان واقع شده است.
رازمیان

رازمیان شهری است در بخش رودبار الموت غربی، شهرستان قزوین و استان قزوین و درکشور ایران. از همسایگان رازمیان می‌توان به بهرام آباد و شهرستان‌های علیا و سفلی اشاره نمود.این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۰۶ ۹۶۵ نفر جمعیت دارد. مردم شهر رازمیان تات هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند .
معلم‌کلایه

539x539پیکسل
معلم‌کلایه شهری است در بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین استان قزوین ایران.
این شهر در منطقه کوهستانی استان قزوین واقع شده و الموت‌رود در فاصله‌ای از جنوب آن می‌گذرد.
اهالی معلم‌کلایه تات بوده و به زبان تاتی صحبت می‌کنند .
مناطق دیدنی پیرامون
دژ حسن صباح
دره اندج
قلعه شهرک
قلعه شمس‌کلایه
امامزاده حسن سپهسالار
شال (بوئین‌زهرا)

شال (به تاتی: چال) شهری است در بخش شال شهرستان بوئین‌زهرا استان قزوین ایران در بستر رودخانه خرود واقع شده که این رودخانه اسفرورین و شال را از هم منفک می‌کند. این رودخانه در سالهای گذشته از اوایل پاییز وتا اوایل تابستان جریان داشته اما کمی بیشتر از یک دهه پیش به علت خشکسالی‌های دایم و احداث سد در بالادست کاملا خشک و بی‌آب شده‌است.
مردم شال به زبان تاتی صحبت می‌کنند
صنعت این شهر به حدود ۲۰ واحد کوره آجرپزی هوفمن و سفال طوری که این شهر به قطب تولید آجر استان‌های قزوین، زنجان، همدان، گیلان و بخش‌های از البرز، تهران و مازنداران تبدیل شده‌است اختصاص دارد. انگور رهاورد این شهر است؛ و به علت آب و هوای مناسب یکی از شیرین‌ترین انگورهای دنیا در شهر به بار می‌نشیند و کشمش شال نیز از بالاترین درصد شهد در سطح کشور برخودار است.
گوسفند و قوچ نژاد شال بهترین نژاد سنگین وزن دنیا می‌باشد..
برای توصیف زبان تاتی شال نگا.
آل احمد، جلال، تات نشین‌های بلوک زهرا، تهران: ۱۳۳۷ خ.
کوهین (قزوین)

کوهین شهری است در بخش کوهین شهرستان قزوین استان قزوین ایران.زبان مردم کوهین ترکی آذربایجانی است و مردم این شهر شیعه مذهب می‌باشند.عدس و ادویه کوهین از شهرت جهانی برخوردار است.
روستای کوهین در سال ۱۳۸۱ به سطح شهر ارتقاء یافت.
محمدیه (قزوین)

محمدیه (زیباشهر) شهری، در بخش محمدیه شهرستان البرز استان قزوین ایران است.
این شهر دارای ۷ منطقه و سه ناحیه شهری به نامهای شریفیه،امیدیه و مهرگان می‌باشد و روستاهای شترک، باورس، حصار، کبریتمیان، ورس از توابع آن هستند که در مسیر تهران قزوین قرار دارد؛ و حدود ۱۲ کیلومتر از شهر قزوین و۱۲۵ کیلومتری تهران می‌باشد.
این شهر در سال ۱۳۸۵ دارای ۴۱۷۶۶ نفر جمعیت می‌باشد، جمعیت حال حاضر در حدود ۹۰,۰۰۰ نفر است در حال حاضر سه دانشگاه علمی کاربردی علوم و فنون قزوین و دانشگاه البرز و موسسه آموزش عالی اکباتان در این شهر فعالیت دارند
و دارای مسجد جامع، بازارچه، پارک تمدن، پارک بانوان، سرای محله و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و… می‌باشد.
زبان عموم مردم فارسی و ترکی آذری است و گیلک‌ها نیز در محمدیه سکونت دارند.
ارتقای این شهرک به شهر و تغییر نام آن به محمدیه در سال ۱۳۷۴ خورشیدی صورت گرفت. (نام زیباشهر مربوط به پیش از انقلاب است)
ضیاءآباد

ضیاءآباد یکی از شهرهای استان قزوین می‌باشد که در فاصله ۶۰ کیلومتری جنوب غربی این استان واقع شده و جمعیت آن بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران بالغ بر ۲۱۴۹۹ می‌باشد. زبان اصلی مردم این شهر ترکی آذربایجانی می‌باشد.
آثار تاریخی
از آثار تاریخی شهر ضیاءآباد می‌توان به امامزاده ولی به شماره ثبت ۲۶۲۱مربوط به دوران صفویه و امامزاده کمال به شماره ثبت ۳۳۱۶ متعلق به دوران تیموری در قرن ۹ قمری اشاره نمود.
حمام تاریخی پیر نیز یکی از آثار تاریخی می‌باشد
قیزقلعه نیز یکی از آثار تاریخی در فاصله ۱۵ کیلومتری ضیاءاباد است. متعلق به دوران قبل از ساسانیان.
سوغاتی از سوغاتی‌های ویژه این شهر می‌توان به انگور، گردو، کشمش و شیره انگور اشاره نمود، گرچه محصولات لبنی آن نیز قابل توجه می‌باشد
گفتنی است این شهر در اولین تقسیمات سیاسی کشوردرسال ۱۳۱۶دارای بخشداری شدواز کهن‌ترین بخش‌ها وشهرهای استان قزوین میباشد.
اب (شهر)

اب شهری است کوهستانی در یمن، که در جنوب یریم ودر استان
اب واقع شده است. باغ‌ها وکشتزارهای محصولات زراعتی مانند: قهوه، القات، النیله، و حبوب، و بقولات در این شهر فراوان است و بیشتر ساکنانش به کشاورزی اشتغال دارند.
جمعیت
جمعیت این شهر کوهستانی در حدود ۶۰ هزار نفر می‌باشد. ارتفاعش از سطح دریا (۲۰۵۰ متر) است ودر قله‌ی کوه بلندی قرار دارد. چند مسجد تاریخی در شهر وجود دارد. همچنین قسمتی از شهر نیز در دوران گذشته دارای حصار بند بوده است، به نحوی که قسمتی از دیوار شهر در ضلع شمالی آن هنوز پابرجاست.
فهرست شهرهای یمن
رده:داروها

داروها
رده:داروسازی

داروسازی
رده:دبی

دبی
رده:درگذشتگان ۱۳۳۰

درگذشتگان ۱۳۳۰
رده:اقیانوس هند

اقیانوس هند
رده:تنگه‌های دریایی

تنگه‌های دریایی
تهی‌روده

در کالبدشناسی دستگاه گوارش، تهی‌روده یا ژژنوم بخش میانی از سه بخش روده باریک است. تهی‌روده ، دوازدهه را به درازروده (ایلئوم) متصل می‌کند.
در یک انسان بالغ، طول روده باریک معمولا بین ۲ تا ۸ متر است که ۱ تا ۲ متر از آن مربوط به تهی‌روده است.
رده:دستگاه گوارش

دستگاه گوارش
درازروده

در کالبدشناسی دستگاه گوارش، درازروده یا ایلئوم بخش انتهایی از سه بخش روده باریک است. در اکثر مهره‌داران، درازروده بخش نهایی روده باریک به شمار می‌رود: از جمله در پستانداران، خزندگان و نیز پرندگان.
درازروده در زیر دوازدهه و تهی‌روده قرار گرفته و توسط دریچه‌ای به نام دریچه ایلئوسکال (دریچه دراز-کوری) از روده کور جدا شده‌است. در محل این سوراخ مخاط روده دارای دو چین فوقانی و تحتانی می‌باشد که به یکدیگر متصل شده و مانع برگشت مواد از روده بزرگ به داخل روده باریک می‌شود.
طول درازروده در انسان‌ها در حدود ۲ تا ۴ متر است.
در درازروده، مقدار PH معمولا بین ۷ و ۸ (خنثی یا کمی قلیایی) است.
کارکرد
اصلی‌ترین کارکرد درازروده، جذب ویتامین ب۱۲ و نمک‌های صفراوی و فرآورده‌هایی است که توسط تهی‌روده جذب نشده‌اند. دیواره درازروده چین‌دار است و هر کدام از چین‌ها از شمار بسیار زیادی پرزهای روده‌ای کوچک پوشیده شده‌است.
ایلئوستومی
در جراحی، گاه در دیواره شکم با وسایل جراحی سوراخی ایجاد می‌کنند که در نتیجه آن محتویات درازروده به بیرون راه پیدا می‌کند. به این عمل ایلئوستومی گفته می‌شود.
دوازدهه

دستگاه گوارش انسان
دوازدهه در روده کوچک.
دوازدهه یا اثناعشر ، در کالبدشناسی دستگاه گوارش، لوله‌ای توخالی و شبیه به یک لوله خمیده است که معده را به تهی‌روده می‌پیوندد. دوازدهه نخستین و کوتاه‌ترین بخش از روده باریک است.
در ابتدای دوازدهه، حباب دوازدهه‌ای قرار دارد و در انتهای آن رباط ترایتز.
علت نام‌گذاری
نام دوازدهه ترجمه واژه یونانی است که توسط پزشک یونانی هروفیلوس نامیده شده، زیرا طول آن در حدود دوازده انگشت است. سپس این واژه توسط ابوعلی سینا در کتاب قانون در طب به صورت اثنی عشر به کار رفته و از آنجا به زبان لاتین راه یافته‌است.
کارکرد
کارکرد دوازدهه، بیشتر، تجزیه مواد خوراکی در روده کوچک است.
آنزیم‌ها، بیکربنات سدیم از پانکراس و نمکهای صفراوی-که از کیسه صفرا ترشح می‌شوند-به این ناحیه می‌ریزند.
Jejunum
duodenal bulb
ligament of Treitz
رده:روده‌ها

روده‌ها
رده:دریای سرخ

دریای سرخ
رده:جهان عرب

جهان عرب
رده:عرب‌ها

عرب‌ها
درختستان

رنگ‌های پائیزی در درختستان وستانبرت در گلاچسترشایر انگلستان.
یک باغ گیاه‌شناسی یا جایگاهی که در آن شمار زیادی درخت و درختچه برای نمایش و پژوهش کاشته شده باشد درختستان نام دارد. به درختستان‌هایی که ویژه کاشت و رویش ناژویان هستند کاجستان گفته می‌شود.
در زبان فارسی به‌طور کلی پسوند -ستان را می‌توان برای هرگونه درختزار که درختان آن از یک گونه باشند به‌کار برد. برای نمونه: چنارستان، نخلستان، سروستان و غیره.
به جایگاهی که در آن درختان قلمه‌ای رویانده می‌شود تا از آن‌ها قلمه گرفته شود، قلمستان گفته می‌شود. به محلی که درختان تازه رویانده می‌شود تا بعدا در محل اصلی خود کاشته شوند نهالستان می‌گویند.
نخستین درختستان اروپا درختستان ترستنو در نزدیکی دوبروونیک در کرواسی بود. تاریخ دقیق ساخت آن آشکار نیست ولی از منابع تاریخی مشخص است که در سال ۱۴۹۲ وجود داشته‌است.
در انگلیسی: pinetum
در انگلیسی
چنارستان (سربند)

چنارستان روستایی است در جنوب غربی استان مرکزی ایران. از توابع شهرستان شازند می‌باشد. جمعیت روستا طبق سرشماری 1395 به تعداد 303 نفر می‌باشد.
A

A نخستین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن ای‌است.
تاریخچه
حرف A به گونه یک تصویرنگاری سر یک گاو نر در هیروگلیف‌های مصری یا الفبای نیا-سامی آغاز شد.
در سال ۱۶۰۰ پ.م. این حرف در الفبای فنیقی شکلی خطی پیدا کرده بود و همین شکل بود که پایه و اساس شکل‌های بعدی را تشکیل داد. نام این حرف یعنی الف در عبری، عربی و فارسی و آلفا در یونانی نیز بایستی نامی باستانی باشد.
سر گاو در هیروگلیف مصری
سر گاو در خط نیا-سامی
الف فنیقی
آلفای یونانی
A اتروسکی
A رومی
Egyptian hieroglyphic ox head
Proto-semitic ox head
Phoenician aleph
Greek alpha
Etruscan A
Roman A
B

B دومین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن بی‌است.
یک نشان تزیینی بنتلی (حرف بی‌پرنده)
تاریخچه
کلبه در هیروگلیف مصری
خانه در خط نیا-سامی
حرف بت در فنیقی
بتای یونانی
اتروسکی
B رومی
Egyptian hieroglyphic house
Proto-semitic house
Phoenician beth
Greek beta
Etruscan B
Roman B
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / ب / در الفبای فارسی می‌باشد.
D

D چهارمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن دی است.
نام یک زبان برنامه‌نویسی هم هست
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / د / در الفبای فارسی می‌باشد.
E

E پنجمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «ئی» است.
تاریخچه
حرف q در هیروگلیف مصری
حرف H در نیا-سامی
H فنیقی
E اتروسکی
اپسیلون یونانی
A28
پرونده:Proto-semiticE-01.png
پرونده:PhoenicianE-01.png
پرونده:Alfabeto_camuno-e.svg
64px
F

F ششمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی و فرانسه آن «اف» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / ف / در الفبای فارسی می
G

G هفتمین حرف از حروف اfلفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «جی» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / گ / و / ج / در الفبای فارسی می‌باشد.مانند واژه‌ی:گلبرگ / G olbar g /و جرمن(آلمان) /german/
معمولا بصورت gh معادل حرف / غ / در الفبای فارسی می‌باشد.
H

H هشتمین حرف از حروف الفبای لاتین است.
نام و شیوه‌های تلفظ
نام انگلیسی این حرف «ایچ» (aitch) است، و به صورت /eɪtʃ/ و در زبان فارسی به صورت /yč?/ (ایچ) خوانده می‌شود. البته تلفظ رایج و غلط در میان ایرانی‌ها /č?/ (اچ) است. نام دیگر این کلمه که کاربرد بسیار کمی در برخی از مناطق دارد «هبچ» (haitch) است که به صورت /heɪtʃ/ (هیچ) تلفظ می‌شود؛ که در زبان فارسی «هاش» هم خوانده می‌شود که برگرفته از گویش فرانسوی «اش» است. آلمانیها به این حرف «ها» می‌گویند.
گویندگان با لهجه انگلیسی بریتانیایی با کاهش سن تمایل بیشتری به تلفظ این حرف به صورت (هیچ) نشان می‌دهند. این تمایل از کمتر از ۱۰ درصد در افراد مسن به بیش از ۲۰ درصد در افراد جوان افزایش پیدا می‌کند.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / ه و ح/ در الفبای فارسی می‌باشد.
I

I نهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «آی» است.
این حرف معادل مصوت یا صدای / ای / یا شکل کوتاه آن (که سریع ادا می‌شود و کوتاه‌تر است)، در زبان فارسی است. مانند واژه ایران. / I ran
J

J یا "j"دهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «جی» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / ج/ و گاهی مواقع /ژ/ در الفبای فارسی می‌باشد.
فهرست حروف لاتین
K

K یازدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «کی» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / ک / در الفبای فارسی می‌باشد.
معمولا بصورت kh معادل حرف / خ / در الفبای فارسی می‌باشد.
L

L دوازدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «ال» است.
در نگارش فارسی از این استفاده می‌شود
این حرف معادل حرف / ل / در الفبای فارسی می‌باشد.و فونتیک یا همان تلفظ آواییش بصورت / el / است.
M

M سیزدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «ام» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / م / در الفبای فارسی می‌باشد. این حرف تاریخچه یونانی دارد
فهرست حروف لاتین
N

N چهاردهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «ان» است.
روند شکلگیری حرف N
هیروگلیف مصری برای حرف J
N نیا-سامی
N فنیقی
N اتروسکی
حرف Nu یونانی
D
پرونده:Proto-semiticN-01.png
پرونده:PhoenicianN-01.png
پرونده:EtruscanN-01.png
64px
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / ن / در الفبای فارسی می‌باشد.
O

O پانزدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «ا» است.
P

P شانزدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «پی» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / پ / در الفبای فارسی می‌باشد.
Q

Q هفدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «کیو» است.
در نگارش فارسی
این حرف بطور معمول معادل فارسی ندارد ولی اکثریت مردم حرف / ک / در الفبای فارسی گرفته‌اند.
R

R هجدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «آر» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / ر / در الفبای فارسی می‌باشد.
S

S نوزدهمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «اس» است:
تاریخچه تغییرات حرف S
š نیاسامی
S فنیقی
S اتروسکی
سیگمای یونانی
پرونده:Proto-semiticS-01.png
پرونده:PhoenicianS-01.png
پرونده:EtruscanS-01.png
64px
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / س و ص و ث/ در الفبای فارسی می‌باشد.
معمولا بصورت sh ییی+یط@ حروف / ش / در ظیالفبای فارسی می‌باشد.
T

T بیستمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «تی» است.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / ت و ط / در الفبای فارسی می‌باشد.
U

U بیست و یکمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «یو» است.
این حرف در شیمی نماد عنصر اورانیوم است مانند UF-6.
در نگارش فارسی
این حرف بطور معمول در فارسی معادل واکه‌ی (مصوت) /او/ است. (مانند بوستان Bustān)
البته گروهی آن را معادل دو واکه‌ی / واو / در فارسی گرفته‌اند.(مانند : روشن Roushan ، اوت Out)
V

V بیست و دومین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «وی» است. به فرانسوی «و» و به آلمانی «فاو» خوانده می‌شود.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حرف / و / در الفبای فارسی می‌باشد. مانند ورزش
فهرست حروف لاتین
W

W بیست و سومین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «دابلیو» است و در فارسی ایران معمولا دبلیو نوشته و خوانده می‌شود.
در نگارش فارسی
این حرف بطور معمول معادل فارسی ندارد
البته گروهی آن را معادل دو واکه‌ی / او / در الفبای فارسی گرفته‌اند.(مانند : فردوسی Ferdowsi)
فهرست حروف لاتین
X

X بیست‌وچهارمین حرف از حروف الفبای لاتین است. تلفظ انگلیسی آن «اکس» است.
در نگارش فارسی
در بیشتر موارد (بجز زبان‌ها غربی)، این نویسه برای نمایش آوای /خ/ بکار برده شده‌است. به نمونه‌های زیر دقت کنید:
در الفبای روسی، معادل نویسه /خ/ به کار می‌رود. مانند .
در الفبای ترکی آذربایجانی، معادل نویسه /خ/ به کار می‌رود. مانند خورتان Xortan (لولو).
در الفبای تاجیکی، معادل نویسه /خ/ به کار می‌رود. مانند مختری Moxteri (خودمختار).
در آوانگاری و لاتین نویسی فارسی، معادل نویسه /خ/ در الفبای فارسی به کار می‌رود مانند xāk (خاک).
همچنین در الفبای آوانگاری بین‌المللی، نیز برای نمایش آوای /خ ز س/ و همچنین بعضی مواقع با صداری کس مانند کلمه proxi به کار می‌رود.
تحت تاثیر کاربرد این حرف در ریاضیات، در برخی ترکیبها به معنای ناشناخته یا مجهول نیز به کار می‌رود مانند x-ray:اشعه مجهول.
Y

Y بیست‌وپنجمین حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «وای»، نام فرانسوی آن «ایگرک»، و نام آلمانی آن «اوپسیلون» است.
Z

Z بیست‌وششمین (آخرین) حرف از حروف الفبای لاتین است. نام انگلیسی آن «زد» است. اما در گویش انگلیسی آمریکایی به آن «زی» گفته می‌شود.
در نگارش فارسی
این حرف معادل حروف / ز، ذ، ض و ظ/ در الفبای فارسی می‌باشد.
معمولا بصورت zh معادل حروف / ژ / در الفبای فارسی می‌باشد.
فهرست حروف لاتین
آبی‌بیگلو

آبی‌بیگلو شهری است در بخش ویلکیج شهرستان نمین استان اردبیل ایران. این شهر مرکز بخش ویلکیج است.
موقعیت
این شهر در ۲۰ کیلومتری اردبیل واقع شده‌است و از لحاظ موقعیت می‌توان گفت بین سه ضلع مثلث شهری اردبیل، نمین وآستارا قرار دارد.
جنگل فندق‌لو در حاشیه غربی این شهر قرار گرفته که برای گردشگران محیط جذابی است. در یک کیلومتری این شهر یکی از انشعابات رودخانه آجی چای وجود دارد که رودخانه‌ای فصلی می‌باشد.
آبی‌بیگلو از شمال به روستاهای مهدی پستی و دورجین و دگرماندرق و سعیدآباد مشرف گشته و از طرف جنوب شرقی به روستای محمودآباد و از جنوب غربی به روستای آغبلاق مصطفی خان متصل شده و از مشرق به روستای آلادیزگه و در امتداد آن به جنگل فندق لو مشرف می‌گردد، همچنین این شهر از مغرب نیز به قریه تازه کند لقمان آباد منتهی می‌شود. آبی بیگلو در سال ۱۳۷۷ خورشیدی از روستا به شهر ارتقاء یافت.
مردمشناسی
زبان شهروندان آبی بیگلو ترکی است و به دین اسلام گرایش داشته و شیعه می‌باشند.
طبق سرشماری نفوس مسکن در سال ۱۳۹۰، این شهر ۵۹۹۹ نفر جمعیت دارد.
پیشینه تاریخی
بر اساس نظرات مختلف تاریخ اولیه پیدایش این منطقه را حدودا به۸۰۰سال پیش عنوان می‌کنند که در ابتدا بروی تپه‌ای مرتفع (البته در آن زمان) به دلیل مشرف بودن بر منطقه اطراف شکل گرفته‌است.
در کتاب تاریخ اردبیل و دانشمندان آمده‌است: ” طبق سندهای قدیمی ۷۰۰ سال پیش، چند نفر از اهالی آبی بیگلو کوچ کرده و آن ده (آلادیزگه) را آباد نموده‌اند و این ده در ۲۲ کیلومتری خاور اردبیل واقع شده “۱و در نزدیکی شهر آبی بیگلو قرار دارد. مطلب فوق این مسئله را به اثبات می‌رساند که آبی بیگلو بیش از ۷ قرن قدمت داشته‌است و اهالی آن بانیان دیگر آبادیها بوده‌اند.
این شهر فاصله‌ای حدودا یک کیلومتری با دو رودخانه مهم قره سو و سقزچی که در دو جهت مخالف روستا واقع شده، قرار دارند. همچنین آبی بیگلو فاصله‌ای در حدود ۲ کیلومتر با جنگل فندق لو که یکی از طبیعت‌های بسیار زیبا و بکر استان اردبیل بلکه ایران است، دارا می‌باشد که در گذشته، زندگی اولیه روستائیان از طریق همین جنگل و رودخانه و کشاورزی تامین می‌شده‌است. عمده مردم روستا در قدیم به کشاورزی و دامداری مشغول بوده‌اند؛ ولی رفته رفته چهره روستا به شهر تبدیل شده و در حال حاضر دارای بخشداری و شهرداری و چندین اداره مختلف می‌باشد.
شهرآبی بیگلو از سه محله اصلی بنام «اودولوی»، «خانلاری» و «پریم جوجه» تشکیل شده که محله خانلاری حدودا ۳ برابر محله اودولوی و پریم جوجه وسعت و جمعیت دارد. در حال حاضر عمده مردم آن به شغل‌هایی مانند سنگ کاری نمای ساختمانها و آرماتوربندی، جوشکاری و سایر مشاغل ساختمانی و عده‌ای نیز در اداره جات مختلف استان شاغل هستند. این شهر دارای سه مسجد می‌باشد. مسجد جامع در محله اودولوی، مسجد امام خمینی (ره) در محله خانلاری و مسجد ولیعصر (عج) در محله پریم جوجه واقع می‌باشد. همچنین این شهر دارای یک حسینیه بانوان می‌باشد.
اصلاندوز

اصلاندوز یکی از شهرهای استان اردبیل و مرکز بخش اصلاندوز شهرستان پارس‌آباد است. اصلان درزبان ترکی شیر و دوز به معنی دشت است و اصلان دوز یعنی دشت شیر و این بدان خاطر است که در روزگاران گذشته شیرهای زیادی در آن جا یافت می‌شد و بعدها نسلشان منقرض شد. اصلاندوز در قسمت جنوب غربی شهرستان پارس‌آباد در استان اردبیل واقع شده‌است که، از شمال به رود ارس و مرز ایران و کشور جمهوری آذربایجان، از جنوب به شهرستان بیله سوار وگرمی، از شرق به بخش مرکزی شهرستان پارس‌آباد وبخش اسلام‌آباد و از غرب به شهرستان کلیبراستان آذربایجان شرقی محدود است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶،۳۴۸ نفر (در ۱،۷۶۰ خانوار) بوده‌است.
دانشگاه آزاد اسلامی
دانشگاه آزاد اسلامی اصلاندوز در سال ۱۳۸۶ واحد خود را در اصلاندوز ایجاد نموده است اکنون این دانشگاه ۲۷۱ نفر دانشجو دارد که سی نفر استاد به تدریس آنان مشغولند و از این سی نفر سه نفر زن هستند..
اطلاعات بیشتر
جیمز موریر، مولف «ماجراهای حاجی بابای اصفهانی»، که دویست سال پیش از اصلاندوز دیدن کرده شهر را چنین توصیف می‌کند، "وقتی به اصلاندوز رسیدیم، به جای روستا، مکانی را یافتیم شامل مجموعه‌ای از سرپناه‌هایی که تعدادی ایلات بدبخت فرار کرده از اراضی روسیه با نی و نمد برپا کرده بودند. در اینجا تپه‌ای مصنوعی مخروطی شکلی بود منسوب به تیمور لنگ، که ایرانیان با کشیدن نرده‌ای در اطراف آن را به صورت سنگری برای دفاع از سواحل ارس آماده می‌کردند. …"
در اواخر دهه ۱۳۲۰، بر اساس جلد چهارم فرهنگ جغرفیایی ایران، اصلاندوز ۲۵ تن سکنه داشت.
نبرد اصلاندوز میان ایران و روسیه (اکتبر ۱۸۱۲) که به شکست ایران و امضای عهدنامه گلستان انجامید در این مکان انجام یافته‌است.
تازه‌کند انگوت

تازه‌کند انگوت شهری است در بخش انگوت شهرستان گرمی استان اردبیل ایران.
جعفرآباد (بیله‌سوار)

جعفرآباد شهری در بخش قشلاق دشت شهرستان بیله سوار استان اردبیل ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸،۲۲۶ نفر (در ۲،۸۲۷ خانوار) بوده است.
گیوی

گیوی شهری است در بخش مرکزی شهرستان کوثر استان اردبیل ایران.
شهر گیوی شامل دو منطقه بنام‌های گیوی علیا و گیوی سفلی می‌باشد. اهالی شهر "کیوی" و روستاهای اطراف، این شهر را «کویو- Küyü» تلفظ می‌کنند اما در اسناد رسمی پنجاه سال گذشته بصورت‌های کیوی- گیوی- سنجبد- کوثر ثبت شده‌است که اسم کوثر هیچ گونه بیشینه‌ی تاریخی ندارد. اسم این شهر در برخی کتب تاریخی از جمله «نزهه القلوب» حمدلله مستوفی به صورت «کوی» ذکر شده‌است.
زبان اهالی ترکی آذربایجانی و جمعیت گیوی در سال ۱۳۸۳ خورشیدی برابر با ۶۸۰۵ نفر بوده‌است. طبیعت بی‌نظیر این منطقه مخصوصا در فصل بهار و تابستان سبب ورود بیشمار گردشگر به این منطقه در جنوب استان اردبیل از مسیر جدیدالاحداث اتوبان اردبیل-زنجان-تهران گردیده است. از جاذبه‌های تاریخی این منطقه می‌توان به حمام سنگی شهر گیوی، آبگرم گیوی و ژئوپارک دربندمشکول (شهرستان کوثر) اشاره کرد.