mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
خامنه

خامنه یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که با ۳۰۵۶ نفر جمعیت(مطابق با سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی) در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. این شهر در ۵ کیلومتری شمال‌غرب شبستر و ۷۲ کیلومتری شمال‌غرب تبریز قرار گرفته‌است.
پیشینه
خامنه در گذشته محل تولید پارچه و پشم بوده و نام قدیم آن «خومنا» بوده‌است. این شهر در دوره‌های صفویان و قاجاریان از شهرهای مهم منطقه ارونق بوده و در میان شهرهای آذربایجان شهرت خاصی داشته و از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده‌است. مدرسه معرفت نخستین مدرسه منطقه شبستر بوده که پیش از پیروزی انقلاب مشروطه و در سال ۱۲۷۸ هجری در خامنه بنا شده‌است.
خامنه در گذشته مرکز تجاری منطقه بوده و بازارهای هفتگی و بازارهای کاروان‌ها در آن برقرار می‌شده‌است. هم اکنون نیز در روزهای پنجشنبه بازار هفتگی در شهر خامنه برپا می‌شود که بسیاری از مردم خود شهر خامنه و مردم شهرها و روستاهای اطراف، مایحتاج هفتگی خود را از این بازار تهیه می‌نمایند. حمام تاریخی، درخت چنار کهنسال، قلعه هراتی، مساجد تاریخی (متعلق به سده‌های پنجم و ششم هجری) و مسجد میرپنج (متعلق به دوره قاجاریان) از مهم‌ترین بناهای تاریخی این شهر محسوب می‌شوند. همچنین در سال ۱۳۸۶ خورشیدی در محل حمام تاریخی خامنه، موزه هدایای این شهر تاسیس شد.
جغرافیا
خامنه در پنج کیلومتری شمال جاده تبریز-شبستر-سلماس واقع شده و ۱۳۸۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. شهرداری خامنه در سال ۱۳۱۴ خورشیدی تاسیس شد. این شهر تا سال ۱۳۶۹ خورشیدی تابعه شهرستان تبریز بود که در این سال با ارتقای درجه شبستر و ایجاد شهرستان شبستر به این شهرستان پیوست.
خامنه در کوهپایه‌های کوهمیشو (میشوداغی) گسترده شده و شیب عمومی آن از شمال به جنوب است. این شهر از سمت شمال به شهر دریان و از شرق به شهر شبستر، از سمت جنوب به شوره‌زارهای بندر شرفخانه، شندآباد و دریاچه ارومیه و از سمت غرب به تسوج و کوزه‌کنان محدود شده‌است. رود کف‌دره‌لی از بخش غربی آن عبور می‌کند و دارای چشمه‌ها و قناتهای متعددی می‌باشد.
مردم
خامنه با افت شدید جمعیت روبه‌رو بوده‌است؛ به گونه‌ای که جمعیت این شهر از ۴،۸۰۰ نفر در سال ۱۳۳۵ خورشیدی به ۳۰۵۶ نفر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی کاهش یافته‌است. علت اصلی افت جمعیت، مهاجرت ساکنان این شهر به شهرهای دیگر بوده‌است. مردم خامنه پیرو مذهب شیعه دوازده‌امامی بوده و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.
شیخ محمد خیابانی، اسدالله معرفت، سید جواد خامنه‌ای، میرزا فتحعلی آخوندزاده، صمد صمدیان‌پور، میر حسین موسوی، میرزا جعفر خامنه‌ای و طاها شریعتی از اهالی شناخته شده شهر خامنه هستند.
اماکن گردشگری
از اماکن گردشگری این شهر میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
موزه هدایای خامنه
درختان ۱۷۰۰ ساله چنار
مسجد تاریخی میرپنج
خانه شیخ محمد خیابانی
مقبره شیخ نجم الدین گیلانی
آب انبار قیرخ ایاخ
منطقه گردشگری قره کهریز
خداجو

خداجو (پیش‌تر: خراجو) یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر مرکز بخش سراجو شهرستان مراغه است.
شهر خداجو، مرکز بخش سراجو و در حدود ۳۰ کیلومتری شرق مراغه و ۲۶ کیلومتری جنوب کوه سهند واقع شده است؛ و با روستاهایی چون: ملاقاسم، شیخ جان، بلوک آباد، گلستان سفلی، گلستان علیا، صومعه سفلی و تازه کند همسایه می‌باشد.
جمعیت
بر اساس آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن آمار سال ۱۳۹۰در حدود ۱۵۸۴ و در سرشماری آمار نفوس و مسکن در سال 1395 ، 1824 نفر (574 خانوار، 872 مرد و 952 زن) بوده‌است. شهر خداجو (روستای خراجو) تا سال ۱۳۷۳ تابع بخش مرکزی شهرستان مراغه بوده که در سال ۱۳۷۴ طی تصمیمات هیئت دولت به بخش و در سال ۱۳۷۷ به شهر ارتقا یافت.
نام شهر
در سال ۱۳۹۰ نام شهر از خراجو به خداجو تغییر کرد. سابقا اسم نوشتاری شهر «خراجو» بوده‌است.
آثار تاریخی
برخی آثار تاریخی شهر خداجو عبارت اند از:
کوه قره بابا: این محوطه در کنار پل راه آهن مراغه به میانه واقع شده‌است.
محوطه خرابلر (خرابالار) و تپه زینال (زینال تپه سی)
وجه تسمیه بعضی از جای‌ها:
۱- آغ قایا اوستو: به خاطر وجود تخته سنگ‌های سفید بزرگ (قیه=صخره)
۲- آغ یئرلر: سفید بودن خاک زمین
۳- چتین دره: به خاطر وجود پیچ‌ها و ارتفاع زیاد دره (چتین=سخت، دشوار)
۴- داش بولاغ: سنگی بودن چشمه
و از سایر اسامی طبیعت خداجو می‌توان به: بالی درسی، ایلاتلار یولی، مشه آرخی، داش بلاغی، قارقا درسی، دیمان درسی، جادا درسی و… اشاره کرد.
خمارلو

خمارلو (خداآفرین) شمالی‌ترین شهر استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری شهرستان خداآفرین است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۱،۹۰۲ نفر بوده و ۵۸ امین شهر استان محسوب می‌شود.
اطلاعات بیشتر
پل تاریخی خدا آفرین در نزدیکی خمارلو
نخستین اشاره به خمارلو در نوشته‌ها توصیفی است که رابرت میگنان ارائه کرده‌است، «.. روستای خمارلو، در دامنه کوه‌های شیبدار قرار گرفته است. منازل ساکنین در شیب کنده شده‌اند به نحوی که خانه‌ها فقط یک دیوار گلی دارند که در آن دریچه‌ای ۳–۴ فوت مربعی نقش پنجره را دارد و چند تکه تخته پاره شکسته بجای در نصب شده است… ساکنین فقیرترین مردمی بودند که تاکنون دیده‌ام. مردان و زنان کهنه‌ای به تن کرده بودند و کودکان تا هفت ساله لخت بودند. آنها تعداد کمی گوسفند و بز، و ذخیره‌ای کافی انگور داشتند که بخوبی تا زمستان نگاه داشته بودند…»
در اواخر دهه ۱۳۲۰، بر اساس جلد چهارم فرهنگ جغرفیایی ایران، خمارلو ۳۹۶ تن سکنه داشت. در آستانه انقلاب سفید، که نقشی عمده در فروپاشی نهایی ساختار ایلی ایران داشت، تیره‌ای از ایل محمد خانلو ، شامل ۶۰ خانوار، از روستای خمارلو به عنوان قشلاق استفاده می‌کردند. اهمیت ده صرفا به خاطر استقرار مرزبانی و نماینده آمار در آنجا بود.
خمارلو، در سال ۱۳۷۷، با تصویب هیئت وزیران به شهر تبدیل شد.
جاذبه‌های گردشگری
سد خدا آفرین قبل از آبگیری در نزدیکی خمارلو
از آثار قدیمی و مهم شهرستان خداآفرین پل‌های قدیمی و تاریخی خداآفرین هستند که در نزدیکی شهرخمارلو قرار دارند.
خواجه (هریس)

خواجه یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر مرکز بخش خواجه شهرستان هریس می‌باشد.
شهر خواجه در دلتای تلخه‌رود و در مسیر استراتژی جاده اصلی تبریز-اهر قرار گرفته‌است.
در سال‌های اخیر خواجه پیشرفت خوبی داشته و الان شهردار آن عباس عادل است. خواجه دارای شورای شهر بوده و تعداد اعضای این شورا ۵ نفر اصلی و ۲ نفر علی‌البدل می‌باشد.
از مهم‌ترین محصولات کشاورزی آن می‌توان به هندوانه، گندم و جو اشاره کرد.
می‌توان گفت ۹۰ درصد سطح زیر کشت خواجه به صورت کاملا دیم بوده و کمبود آب مشکل اصلی کشاورزان در این منطقه می‌باشد، و همین موضوع باعث تنوع کم محصول در خواجه با وجود خاک بسیار با کیفیت شده‌است.
مردمان خواجه در بافت قالی مهارت خاصی دارند و درآمد اکثر مردم این شهر از طریق کشاورزی، قالی‌بافی و دامداری است. البته در کنار این‌ها، عده‌ای به‌فعالیت‌های متفرقه‌ای مثل رانندگی و تجارت هم مشغول شده‌اند.
از جاهای دیدنی شهر خواجه می‌توان به «مسجد جامع خواجه» و «مزار خواجه محمد خوشنام» (معروف به سلطان خوجا) اشاره کرد.
از جمله مناظر طبیعی دیدنی منطقه خواجه می‌توان به آلاداغ لار اشاره کرد.
شهر خواجه هم‌اکنون دارای بخشداری، شهرداری، کتابخانه عمومی، سه عدد سالن ورزشی و دادگاه عمومی، سازمان‌های بهزیستی، کمیته امداد امام خمینی و آموزش و پرورش می‌باشد.
آلاداغ لار
«آلاداغ لار» یا کوه‌های رنگی یکی از شگفتی آفرینش که نام محلی کوه‌ها و تپه‌های رنگارنگی است، که در بخش‌هایی از آذربایجان قرار گرفته‌اند. اگر مسیرتان به شهرستان خواجه خورده باشد حتما کوه‌های رنگی یا آلاداغ لار را مشاهده کرده‌اید. در نگاه اول کوه‌های رنگی را شاید یک دفنر نقاشی فرض کنید، اما وقتی با دقت به مناظر و کوه‌ها و تپه‌ها می‌نگرید جز زیبایی که خداوند خلق کرده نخواهید دید. کوه‌های رنگی یا آلاداغ لار یکی از مناظر زیبا روی زمین به‌شمار می‌آید. این مناظر آنقدر نادر و عجیب اند که گاهی ما تصور می‌کنیم در حال دیدن منظره از یک سیاره دیگر هستیم. وجود رنگهایی همچون قرمز، زرد، سفید و نارنجی چشم‌های انسان خیره می‌کند.
خیلی از مردم ایران و گردشگران خارجی از وجود این چنین طبیعت زیبا و عجیب و دیدنی و بکر آگاهی ندارند. این کوه‌ها به سبب رنگی بودن شان به ویژه رنگ مسی و زرد در شرایط نور مناسب و هوای گرم سوژه مناسبی برای عکاسی طبیعت به‌شمار می‌رود.
جمعیت شهرهای استان آذربایجان شرقی
دوزدوزان

دوزدوزان یکی از شهرهای بخش مهربان شهرستان سراب استان آذربایجان شرقی ایران است.
موقعیت جغرافیایی
شهر دوزدوزان ۳۲ کیلومتری شهرستان سراب و ۳۷ کیلومتری شهرستان بستان آباد، در قسمت شمال جاده اصلی تبریز – اردبیل که بصورت غربی – شرقی کشیده شده‌است قرار دارد.
این شهر یکی از شهرهای چهارگانه شهرستان سراب می‌باشد و از طرف غرب به شهرستان بستان آباد، از طرف شرق به شهرستان سراب، از طرف شمال به شهر مهربان و از طرف جنوب به شهر شربیان محدود می‌شود.
همسایه‌های دیوار به یوار شهردوزدوزان از طرف غرب روستای خاکی، از طرف شرق روستاهای ارزنه، دولت‌آباد و داراب، از طرف شمال روستاهای زنگیل آباد و آردالان و از طرف جنوب شهر شربیان و روستای ایوق می‌باشد.
آب و هوا
شهر دوزدوزان بواسطه قرارگرفتن در منطقه کوهستانی (نزدیکی به رشته کوه بزقوش و ارتفاعات سبلان دارای آب وهوایی سردوکوهستانی است که در تابستان معتدل و در زمستان‌ها دارای آب و هوای سرد می‌باشد و یکی ازنقاط سردسیر کشور به شمارمی رود. تعداد روزهای یخبندان در شهر دوزدوزان حدود ۵ ماه درسال می‌باشد. مقداربارندگی سالانه از ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر متغیر می‌باشد، بارش در جوی‌ها و رودهای فصلی جاری شده و به سمت تلخه‌رود سرازیر و توسط آن ازمنطقه خارج می‌شود.
وضعیت شغلی اهالی
باتوجه به کارو تلاش مضاعف اهالی دوزدوزان باوجود رونق کشاورزی و کشت گندم و جو و سیب زمینی برای دوران سرما به جهت وضعیت مالی خوب اهالی کامیونداری و پرداختن به امور ساختمانی و عمرانی از اصلی‌ترین شغل‌های دوزدوزان به شمار می‌رود.
تپه پیردیکی دوزدوزان
تپه پیردیکی دوزدوزان مربوط به سده‌ها میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، شهر دوزدوزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۲۳۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گادفری هارولد هاردی

گادفری هرلد هاردی (۱۸۷۷–۱۹۴۷) ریاضی‌دان انگلیسی که به خاطر کارهایش در نظریه اعداد و آنالیز ریاضی معروف است.
زندگی
در ۱۲۵۶ خورشیدی برابر ۱۸۷۷ میلادی در کرنلی انگلستان متولد شد و در سال ۱۳۲۶ خورشیدی برابر ۱۹۴۷ میلادی در کمبریج درگذشت.
وی از کالج ترینیتی کمبریج فارغ‌التحصیل و در (۱۲۷۹ خورشیدی/ ۱۹۰۰ میلادی) به عنوان عضو وابسته برگزیده شد. دیوید هیلبرت در باره او گفته‌است: «هاردی نه تنها بهترین ریاضیدانان ترینیتی، بلکه بهترین ریاضیدان انگلستان است.» هاردی در سال‌های پایانی عمر دست به خودکشی ناموفق زد.
فعالیت ریاضی
بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۲ مقاله‌های علمی متعدد درباره همگرایی سلسله‌ها و انتگرالها و موضوع‌های وابسته به آن‌ها منتشر کرد. در ۱۲۸۷/۱۹۰۸ A course of pure Mathematics (دوره‌ای از ریاضیات محض) نخستین نمایش مستدل عدد، تابع، حد و مانند آن به زبان انگلیسی را، برای دانشجویان انتشار داد و آموزش دانشگاهی را متحول کرد.
هاردی از سال ۱۹۱۱ تا سی و پنج سال بعد با ج. ا. لیتل‌وود در زمینه علمی مشارکت کرد و با همکاری وی حدود یک‌صد مقاله علمی درباره موضوعاتی از قبیل دیوفانتوسی، نظریه جمع و ضرب اعداد و تابع زتای ریمان، نابرابرها، رشته‌ها و انتگرال‌ها به‌طور عموم و سلسله‌های مثلثاتی نوشت. او اثبات کرد تابع زتای ریمان بی‌نهایت صفر دارد. در۱۹۱۳ هاردی با ریاضی‌دانی هندی به نام سرینیوسه رمنوجن(سرینیواسا رامانوجان) آشنا شد و وی را به انگلستان برد. آن‌دو با هم به راه‌حل‌های جالب مسائل مربوط به دسته‌بندی اعداد رسیدند. «هاردی به‌طور عام به‌عنوان دانشمند ممتاز انگلیسی زمان خود در ریاضیات محض شناخته شده‌است.
عقاید سیاسی
هرچند هاردی ریاضی‌دانی ناب بود و کمتر در موضوعی غیر از ریاضیات علاقه نشان می‌داد و تنها شاید بازی کریکت و اظهار نظرهای حرفه‌ای او در باره این بازی را بتوان مستثنا کرد اما او در زمینه عقاید سیاسی صلح‌طلبی رادیکالی بود و در زمان جنگ جهانی دوم علیه جنگ موضع گرفت و دانش‌مندان را مقصر می‌دانست او در اثری که در زمان جنگ جهانی دوم منتشر کرد می‌نویسد: «در مورد جنگ علمی جدید دو نظر دقیقا متضاد وجود دارد. اولین نظر و واضحترین نظر این است که اثر علم بر جنگ افزایش مصایب آن است، زیرا هم رنجها و آلام اقلیتی را که باید بجنگد بیشتر می‌کند و هم اینکه جنگ را به سایر قشرها جامعه گسترش می‌دهد. این نظر، طبیعی‌ترین نظر و دیدگاه متعارف است.»
اشتهار او به رادیکال بودن چنان بود که در هنگام تدریس در نیوکالج شایعه شده بود در آپارتمان محل زندگی‌اش عکس بزرگی از لنین را نصب کرده‌است.
چالرز پرسی‌اسنو فیریک‌دانی که دوست صمیمی هاردی بود در دیباچه کتاب «دفاعیه یک ریاضی‌دان» می‌نویسد: «او به آسانی با افراد فقیر، کمرو، و کسانی که به خاطر نژادشان مورد تبعیض بودند (بدون اینکه سرپرستی آنها را به عهده بگیرد) دمخور می‌شد. (کشف رامانوجان، بازی نمادین سرنوشت او بود) هاردی این قبیل افراد را به شکم‌گنده‌ها ترجیح می‌داد. منظورش از شکم‌گنده‌ها، افراد معروف و مغرور، بورژوا، و طرفدار امپریالیسم بود. این عنوان شامل بیشتر اسقف‌ها، روسا و مدیران، قاضیان، و همه سیاست‌مداران، به استثنای لوید جورج، می‌شد.
زرنق

زرنق (هریس) که در قدیم به زرنک معروف بوده‌است در لغت به معنی یک جرعه آب است. شهر زرنق در اوایل سال ۱۳۷۲ از روستا به شهر تبدیل شد وبا مختصات جغرافیایی ۵۰ درجه شرقی و ۳۶٫۱۶ درجه شمالی در استان آذربایجان شرقی قراردارد. این شهر تا مرکز استان یعنی تبریز ۸۹ کیلومتر فاصله دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، زرنق جمعیتی معادل ۵۳۴۳ نفر دارد که چهارمین شهر پرجمعیت شهرستان هریس محسوب می‌شود مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و ره آورد این شهر فطیر (نوعی کلوچه سنتی) و شیرین دن (نوعی خیار) می‌باشد. از مناطق دیدنی زرنق می‌توان به مسجد جامع زرنق و تپه باستانی دوزده باغیر اشاره کرد.
در قسمت غربی شهر ناحیه صنعتی به نام ناحیه صنعتی زرنق وجود دارد. در این ناحیه صنعتی ۲۴ کارخانه با تولید گل مصنوعی پلی اتیلنی، گل کاغذی، شانه تخم مرغ، بسته‌بندی حبوبات، ظروف یخ مصنوعی و غیره وجود دارد.
از لحاظ تاریخی قدمت این شهر بسیار زیاد بوده و قدمتی بیش از۶۰۰۰ سال دارد. یکی از آثار قدیمی در این شهر مسجد حاجی است که قدمت ۱۳۰۰ ساله دارد. زرنق دارای منابع آبی بسیار خوبی می‌باشد منابع آبی این شهر پنج چشمه و بیش از ۱۵ حلقه چاه، می‌باشد. این منابع آبی علاوه بر تامین آب شرب شهری زرنق و روستاهای اطراف توانایی آبرسانی به تمامی زمین‌های کشاورزی را دارا می‌باشد. زرنق از لحاظ تولیدات کشاورزی در حد مناسبی است.
مناطق دیدنی
مسجد جامع
مسجد حاجی
تپه باستانی دوزده باغیر
تالاب دیدنی زرنق
قنات موروخ (موروق)
قنات داخل شهر معروف به چشمه
قبرستان باستانی
آجی چای (تلخه رود)
بازار هفتگی (پنج شنبه)
میدان فوتبال با چمن طبیعی
سیس

سیس یکی از شهرهای شهرستان شبستر است.
کلمه سیس کلمه‌ای پهلوی است که به معنی :اسب به‌ویژه اسب تندرو، جهنده، و چالاک (فرهنگ فارسی عمید)
همچنین به معنی مه و چم می‌باشد. این شهر در بخش مرکزی شهرستان شبستر قرار دارد. این شهر در ۱۴ کیلومتر شبستر واقع شده‌است. سیس یر پایه سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیتی برابر با ۱۰۹۰۰ نفر داشته‌است.
سنگ قیزیل‌داشن، مزار پیر رجب و مسجد محمد حنیفه از دیدنی‌های تاریخی سیس است. دامنه میشو و چشمه‌های آن و طبیعت ظهرآباد نیز از دیدنی‌های طبیعی آن است؛ و مقبره شیخ اسماعیل سیسی در سیس از دیدنیهای دیگر شهر می‌باشد و بابانورالدین سیسی از عارفان نامدار اهل سیس می‌باشد.
یک غار با اتاقکهایی، مربوط به قبل از میلاد، درنزدیکی مقبره شیخ اسماعیل سیسی قرارداردکه مردم آن زمان از آن به عنوان پناهگاهی در مواقع حمله دشمنان استفاده می‌کردند.
آلبرت آیلر

آلربت آیلر (زاده ۱۹۳۶ - درگذشته ۱۹۷۰) نوازنده ساکسوفون، آهنگ‌ساز، و خواننده آمریکایی بود.
او از سردمداران فری جز در دهه ۱۹۶۰ بود و می‌توان سبک پرهیاهوی تک‌نوازی‌های او را متاثر از موسیقی کلیسایی دانست. او در کنار رهبری گروه خود با دیگر موسیقی‌دانان جز از جمله دان چری همکاری داشت.
مرگ او در سال ۱۹۷۰ خود موضوعی جنجالی بود. عده‌ایی آن را خودکشی و عده‌ایی آن را قتلی به خاطر فعالیتهایش در مبارزات سیاهپوستان برای حقوق اجتماعی خوانده‌اند.
سیه‌رود

سیه‌رود یا سیاری یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش سیه‌رود شهرستان جلفا واقع شده‌است. بخش سیه رود سابقا بعنوان دهستان تابع بخش دیزمار ارسباران (خاروانا) بود که در سال ۱۳۷۲ از آن جدا و به بخش تابع جلفا درآمد. این شهر در کناره جنوبی رودخانه ارس و در شمال کوه کیامکی‌داغ قرار گرفته‌است. این شهر مرکز اداری بخش سیه‌رود بوده و صاحب بخشداری می‌باشد. در آن سوی ارس و در مقابل سیه‌رود، شهر اردوباد که یکی از شهرهای جمهوری آذربایجان می‌باشد، قرار گرفته‌است. جاده مرزی جلفا-پارس‌آباد از سیه‌رود می‌گذرد.
جمعیت شهر سیه‌رود برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۱۳۵۴ نفر بوده‌است که از این جهت سومین شهر کم‌جمعیت استان آذربایجان شرقی پس از شهرهای نظرکهریزی و خمارلو محسوب می‌گردد. بر همین اساس شمار خانوارهای ساکن این شهر در این سال بالغ بر ۳۶۶ خانوار بوده‌است. همچنین شمار افراد باسواد سیه‌رود بالغ بر ۹۸۳ نفر و شمار افراد بی‌سواد بالغ بر ۲۲۹ نفر بوده‌است.
اهالی سیه‌رود مسلمان و پیرو مذهب شیعه دوازده‌امامی هستند. زبان آنان همانند ساکنان سایر نواحی منطقه آذربایجان، زبان ترکی آذربایجانی می‌باشد. همچنین اهالی زبان فارسی را به‌دلیل رسمی‌بودن و تدریس آن در مدارس به‌راحتی درک کرده و قادر به سخن‌گفتن به این زبان می‌باشند؛ البته پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به‌دلیل نفوذ نیروهای این حکومت در منطقه و رفت‌وآمد روزانه آن‌ها در سطح شهرها و روستاها، اهالی سیه‌رود و به‌خصوص افراد مسن، به زبان روسی نیز تا حدودی آشنایی دارند. شغل اکثر اهالی شهر کشاورزی و دامداری می‌باشد؛ به‌طوری که زردآلوی سیه‌رود در سراسر آذربایجان شهرت پیدا کرده‌است و قسمتی از این محصول جنبه صادراتی دارد و به خارج از کشور صادر می‌شود.
جمعیت شهرهای استان آذربایجان شرقی
شربیان

مسجد شربیان
باریدن برف در شربیان - تاریخ: ۲۰۱۴-۰۳-۱۳
باریدن برف در شربیان - تاریخ: ۲۰۱۴-۰۳-۱۳
باریدن برف در شربیان - تاریخ: ۲۰۱۴-۰۳-۱۳
شربیان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است. این شهر در بخش مهربان شهرستان سراب قرار دارد. شربیان از تبریز مرکز استان، حدود ۱۰۰ و از سراب ۴۰ کیلومتر فاصله دارد. شربیان در"۵۲، ۵۸، ۳۷ درجه شمالی کره زمین و عرض جغرافی "۰۶، ۱۱، ۴۷°، قرار دارد.
مردم
زبان گفتاری مردم شربیان زبان ترکی آذری است.
صنعت
فرش از جمله مهم‌ترین صنایع دستی شربیان است. فرش شربیان در بازار داخل و همچنین در خارج از کشور شناخته شده می‌باشد.
کشاورزی
عمده محصولات کشاورزی شربیان به ترتیب سیب زمینی، گندم و حبوبات می‌باشد.
موقعیت
شربیان در سال ۱۳۷۷ بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیئت دولت به شهر تبدیل شده و به عنوان شهر شناخته می‌شود.
دانشگاه‌ها
دانشگاه پیام نور واحد شربیان تنها دانشگاه این شهر است که در جاده دوزدوزان - شربیان قرار دارد و در ۹ رشته دانشجو می‌پذیرد.
ورزش
تیم شهرداری شربیان در سال ۹۱ به مسابقات لیگ برتر استان راه یافت. هر ساله تیم‌هایی در رشته‌های مختلفی مثل کشتی، والیبال، فوتسال و پرورش اندام در مسابقات استانی، شربیان را نمایندگی می‌نمایند.
شرفخانه

بندر شرفخانه یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است.
این شهر در بخش مرکزی شهرستان شبستر قرار دارد.
ویژگی‌های جغرافیایی
از توابع شهرستان شبستردر جوار دریاچه ارومیه و رشته‌کوه میشو واقع است و از نظر آب‌وهوا تحت تاثیر این ارتفاعات آب هوای آن نسبت به اطراف به دلیل رطوبت حاصل از تبخیر دریا معتدل‌تر می‌باشد. و از نظر کشاورزی نیز حائز اهمیت است. بندرشرفخانه در حدود ۲۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
امکانات
این بندر دارای ایستگاه راه آهن و همچنین اسکله برای رفت‌وآمد کشتی‌ها (نه چندان بزرگ) بود که بعد از خشکی دریاچه، عملا استفاده‌ای از آنها نمی‌شود.
همچنین در این بندر هتل به نسبت بزرگی وجود دارد که از امکانات رفاهی نسبتا خوبی برخوردارست اما بدلیل عدم مراجعه گردشگران، این هتل نیز رو به اضمحلال است.
البته تمامی این اطلاعات مربوط به قبل از خشک شدن دریاچه ارومیه است. در حال حاضر اسکله و پلاژها و هتل به دلیل خشکی آب دریا مورد استفاده‌ای ندارند.
در قدیم
فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۴ در مورد بندرشرفخانه می‌نویسد:
بندرشرفخانه قصبه مرکز دهستان بندرشرفخانه بخش شبستر شهرستان تبریز واقع در ۱۸ کیلومتری باختری بخش است. سکنه آن ۱۴۳۶ تن و آب آن از چشمه و رودخانه‌های محلی تامین می‌شود. محصول عمده آنجا غلات و حبوب و بادام و زردآلو، آلبالو، گیلاس، گلابی، آلوچه و سیب است. این قصبه در ساحل خاوری دریاچه رضائیه واقع و دارای اسکله برای راه آهن و اداره دریانوردی و مدرسه و شعبه پست و مرکزمخابرات و نیروی انتظامی، مرکز بهداشت و ایستگاه هواشناسی بوده است. این شهر در سالهای حمله ارتش روسیه به ایران محل ذخیره غلات ارتش روس بوده است.
غروب زیبای ساحل دریاچه ارومیه در بندر شرفخانه شهرستان شبستر، استان آذربایجان شرقی ایران (عکس از قاسم حبیبی بی‌بالانی)
شندآباد

شندآباد یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. برپایه آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته‌است، این شهر با جمعیتی بالغ بر ۸،۷۹۷ نفر، بیست و ششمین شهر استان آذربایجان شرقی و دومین شهر شهرستان شبستر -پس از مرکز شهرستان- محسوب می‌گردد. شندآباد در ساحل شمالی دریاچه ارومیه و در جنوب کوه‌های میشو واقع شده‌است. این شهر در ۵ کیلومتری جنوب غرب شبستر، ۷۱ کیلومتری شمال غرب تبریز و ۶۹۵ کیلومتری شمال غرب تهران واقع شده‌است.
پیشینه
باتوجه به وجود آثاری چون قوچ سنگی کنار مسجد جامع باقی‌مانده از دوران قراقویونلوها، وجود محله سادات، آرامگاه امامزاده داود شندآباد، مسجد جامع سابق شندآباد (معماری این مسجد براساس الگوی مسجدالقصی طراحی شده بود که بر اثر سهل‌انگاری مسئولان میراث فرهنگی تخریب و نوسازی گردید) و محله‌های قدیمی شهر شندآباد، تاریخ آن را می‌توان تا قبل از دوران گورکانی و قرون هشتم و نهم هجری تخمین زد.
وجه تسمیه
در زبان محلی قدیم به آن «شیندیوار» یا «شن دیوار» یا «شنی وار» اطلاق می‌شد، (مکانی که خاک آن و دیوارهای آن شنی می‌باشد). علت آن نیز این بود که در خاک آن شن زیادی وجود داشت که برای کشاورزی خوب بود و بر روی دیوارها بر اثر شست و شوی باران شن زیادی به چشم می‌خورد به‌طوری‌که باعث جلب توجه کسانی که از خارج به آن وارد می‌شدند، می‌گردید.
مردم
مردم این شهر اکثرا به شغل کشاورزی مشغول هستند. طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، از مجموع ۸،۷۹۷ نفر جمعیت این شهر، ۴،۲۴۴ نفر مرد و ۴،۵۵۳ نفر زن بوده‌اند که در قالب ۲،۲۲۰ خانوار ساکن این شهر بوده‌اند. براساس همین آمار ۷۱ درصد از جمعیت این شهر باسواد و ۲۹ درصد بی‌سواد بوده‌اند.
فرهنگ
در سال‌های اخیر بی‌کاری سبب مهاجرت بسیاری از جوانان این خطه به شهرهای بزرگ به‌خصوص تهران گردیده‌است. البته در کنار این، شندآباد مهاجرپذیر نیز بوده و در سال‌های اخیر تعدادی از ساکنان جزیره اسلامی سکنی گزیده‌اند.
شندابادی‌ها در تهران دارای یک حسینیه واقع در خزانه بخارایی (تاسیس ۱۳۴۰) و یک خیریه واقع در طرشت می‌باشند و برای مراسم‌های مختلف در این دو مکان گردهم می‌آیند.
محصولات
از مهم‌ترین محصولات آن می‌توان به میوه‌های سردرختی در انواع مختلف اشاره نمود که مهم‌ترین آن‌ها میوه هلو با بیش از صد نوع تنوع می‌باشد. مرغوبیت هلوی شندآباد به‌حدی است که شهرت کشوری یافته و به بازارهای اقصی‌نقاط کشور و کشورهای همجوار صادر می‌شود.
البته در کنار محصولات باغی، محصولات جالیزی و صیفی‌جات شندآباد هم مرغوبیت و محبوبیت خاص خود را در میان مردم شهرستان شبستر داراست.
اقتصاد
در سال‌های اخیر با رونق‌گرفتن کار باغداری در شندآباد، وضعیت اقتصادی و معاش ساکنان آن بهبود یافته و باعث نوسازی اماکن و منازل شهری و مسکونی گردیده‌است. البته مشکلاتی همچون خشکیدگی عمومی درختان هلو از جمله عواملی است که بر روند رونق و شکوفایی شندآباد تاثیر منفی می‌گذارد. از دیگر مشکلاتی که برامر توسه شندآباد تاثیر می‌گذارد، فرار سرمایه‌ها به سمت مرکز شهرستان می‌باشد.
کشکسرای

کشکسرای یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است.
این شهر در بخش مرکزی شهرستان مرند قرار دارد.
کشکسرای در ۱۵ کیلومترشهرستان مرند نه شهر بلکه یکی از باغ شهرهای ایران دارای موقعیت ارتباطی بالا و دروازه آذربایجان شرقی به اروپا محسوب می‌شود و آخرین شهر استان در مسیر اروپا و نزدیک‌ترین شهر استان به مرز ترکیه و از کشکسرای به بازرگان ۱۷۰ کیلومتر است.
اطلاعات قدیمی
لغتنامه دهخدا به نقل از جلد چهارم فرهنگ جغرافیایی ایران می‌نویسد:
کشک‌سرای شهری است که در بخش مرکزی شهرستان مرند واقع در ۱۸هزار گزی باختری مرند و پانصد گزی شوسه خوی به مرند دارای ۲۸۹۲ تن سینه. آب آن از رودخانه و قنات و راه شوسه است.
کوشکه در ترکی به معنای ویلا و سارای هم به معنای کاخ است.
کلوانق

کلوانق یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است.
این شهر در بخش مرکزی شهرستان هریس قرار دارد.
کلوانق شهری است از شهرهای شهرستان هریس که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ به عنوان دومین شهر پرجمعیت شهرستان هریس، دارای ۶۳۴۴ نفر جمعیت بوده است ؛ در حال حاضر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر بالغ بر ۷۴۶۵ نفر میباشد.
اهالی این شهر مردمانی دیندار و خونگرم میباشند.
اکثر قریب به اتفاق مردمان این شهر به کشاورزی، آرماتوربندی، قالب بندی بتنی ساختمان و تعداد اندکی نیز به دامداری اشتغال دارند.
وسعت زمین‌های حاصلخیز این شهر در بین سایر شهرهای شهرستان هریس بی‌همتا و از لحاظ مرغوبیت خاک و مقدار آبهای زیرزمینی موقعیتی استثنایی را دارا می‌باشد.
کلوانق دارای یک قبرستان قدیمی است که وجود سنگ‌های بزرگ که دارای خطوط عربی و اسلامی فراوانی است، نشان از قدمت بلند این شهر دارد.
گوگان

گوگان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش گوگان شهرستان آذرشهر واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۰ خورشیدی بالغ بر ۱۲۶۵۳ نفر بوده‌است که از این لحاظ نوزدهمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی و سومین شهر پرجمعیت شهرستان-بعد از مرکز شهرستان- محسوب می‌گردد.
نام قدیم این شهر «گاوگان» بوده‌است که بعدها به «گوگان» تغییر نام داده‌است. شهر گوگان در ۴ کیلومتری غرب آذرشهر، ۴۵ کیلومتری جنوب غرب تبریز و ۶۹۴ کیلومتری شمال غرب تهران واقع شده‌است. این شهر در ساحل شرقی دریاچه ارومیه واقع شده‌است و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۴۰ متر می‌باشد.
از محصولات تولیدی گوگان می‌توان به گردو اشاره کرد که به نقاط مختلف کشور صادر می‌شود. پیش‌شماره تلفنی این شهر ۰۴۱۳ می‌باشد. شهر گوگان در سال ۱۳۳۶ خورشیدی با ارتقای درجه از روستا به شهر، صاحب شهرداری دولتی شده‌است و هم‌اکنون یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی محسوب می‌گردد.
همچنین شیرینی سنتی گوگان به نام باقلوا نیز شهرت بسیار زیادی دارد و از آن به عنوان سوغات گوگان یاد می‌شود.
این شیرینی به شکل لوزی و از بادام یا گردو تهیه می‌شود که طرفداران بسیار زیادی در سطح استان و کشور دارد. اهالی شهرستان معمولا این شیرینی را در ایام عید نوروز و در سفره‌های هفت سین قرار می‌دهند.
مسجد جامع گوگان از آثار مربوط به دوره قاجار است. این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۵۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.این شهر دارای چشمه آب گرم که در کوه قزل داغ گوگان واقع است می‌باشد که خاصیت درمانی دارد.
وایقان

وایقان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی ایران است.
این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان شبستر است.
جغرافیا
شهر وایقان در ۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر شبستر واقع شده‌است.
جمعیت
جمعیت آن بالغ بر ۵ هزار نفر و در فصل کاری (خرداد-تیر-مرداد-شهریور) حدود ۴۵۰۰ نفر جمعیت شناور به آن اضافه می‌شود.
کار و فعالیت اکثریت مردم وایقان، آجرپزی بوده و اکثر خانواده‌ها دارای کوره آجرپزی هستند و برخی نیز به کشاورزی و دامپروری مشغول می‌باشند.
نامگذاری
محمدحسین خلف تبریزی در جلد چهارم برهان قاطع صفحه ۲۵۵۵ در ریشه یابی واژه وایقان آن را در زبان فارسی به دو بخش جداگانه وای و قان تقسیم می‌نماید و می‌نویسد: قان کلمه فارسی باستان و همردیف کلمه کند، گند، جنگ، جان به معنای آبادی و شهر است و وای به معنی چاه بوده‌است؛ و علت ان چاه‌ها و قنات‌های فراوان بوده‌است که در این منطقه وجود داشته‌است.
وایقان دگرگون شده واژه پارسی بایگان می‌باشد.
دربرخی منابع علت نامگذاری این شهر راکه از ۲ واژه وای و قان به معنی وای و خون تشکیل شده، حمله قشون شوروی به این منطقه بوده که باعث جنگ و کشتار مردم بوده به نحوی که در آبراهه‌های این شهرکه هنوز برخی ازآنها در محله‌های قدیمی موجوداست خون مردمان این شهر جاری بوده و به همین جهت نام این شهر وایقان به معنی ایوای جنگ و کشتار و خون‌ریزی گذارده شده‌است.
جاذبه‌های گردشگری
مسجدجامع وایقان
کوره‌های آجرپزی
مقبره وایقانلی آدم
هادیشهر (جلفا)

هادیشهر (علمدار و گرگر) غربی‌ترین شهر در بین مراکز شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری شهرستان مرزی جلفا است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان جلفا واقع شده و جمعیت آن در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۳۴،۳۴۶ نفر بوده و ۱۰ امین شهر استان محسوب می‌شود.
گرگر. گ  گ  (ص ، ا) نامی است از نام‌های خدای تعالی و معنی آن صانع الصنائع باشد. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ) (غیاث ) :
چو بیچاره گشتند و فریاد جستند
بر ایشان ببخشود یزدان گرگر.
هادیشهر در گذشته شامل ۲ روستای علمدار و گرگر بود و از پیوستن این روستاها به یکدیگر، شهر فعلی تاسیس شد. این شهر دارای قدمت زیادی است. حدود آن در شرق تا بخش سیه‌رود، در غرب تا شهرستان خوی و کلیسای سنت استپانوس، در جنوب تا شهرستان مرند (محال هرزند) و در شمال تا رود ارس است. وجود تپه تاریخی کول‌تپه، حکایت از تاریخ کهن هادیشهر دارد و به زمان زرتشت برمی‌گردد. بیشتر مردم این شهر آذربایجانی بوده و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
راه‌های دسترسی
زمینی: از طریق جاده جلفا – مرند
ریلی: از طریق راه‌آهن جلفا – تبریز
هوایی: از طریق فرودگاه خوی و فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز
هوراند

هوراند یکی از شهرهای شمال‌شرقی استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری شهرستان هوراند است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۴،۶۵۸ نفر بوده و ۴۴ امین شهر استان محسوب می‌شود.
وجه تسمیه
درمورد ریشه واژه هوراند عقاید مختلفی وجود دارد.
بسیاری از محققان نامهای زیر را از یک ریشه می‌دانند:
اهر - هوری بره - هووای - هوراند - هریس - هومای - هورمان - و …
برخی نام هوراند را برگرفته از نام قوم هوری می‌دانند، هوری‌ها یا خوری‌ها مردم باستانی آسیای صغیر و شرق و غرب میانرودان شمالی و سوریه بودند، که (تقریبا ۲۵۰۰ ق. م) از کوه‌های جنوب دریای خزر به سرزمین بین هیتیان و آشور، شرق دجله و منطقه کوهسار زاگرس و از آنجا آنها در مناطق بین‌النهرین شمالی و سوریه و حتی ساحل مدیترانه پخش شدند.
برخی نیز معتقدند واژه هوراند، از واژه فارسی اهوراوند ساخته شده که در طول سالیان دراز به هوراند تبدیل شده‌است. گفته می‌شود که معنی واژه اهوراوند، خدای زیبایی‌ها است که شاید به‌دلیل زیبایی کم‌نظیر این شهر، به این نام خوانده شده‌است.
فرهنگ
زبان رایج اهالی این منطقه ترکی ترکی آذربایجانی بوده و در بعضی از نقاط لهجه‌های تاتی و هرزندی نیز وجود دارد. مذهب اهالی این شهرستان شیعه اثنی عشری می‌باشد.
جغرافیا
شهر هوراند در ۴۷ درجه و۳۷ دقیقه طول شرقی و ۳۸ درجه و ۸ دقیقه عرض شمالی قرار گرفته‌است و ارتفاع آن از ۱۰۲۴ متر در مرتفعترین نقاط شهر تا ۸۶۰ متر در نقاط پست شهر متغیر است.
شهردار مهدی‌زاده و نماینده شهر مشترک با کلیبر و داافرین قلی اله قلی‌زاده) می‌باشد.
گردشگری
هوراند به دلیل قرار گرفتن در موقعیت خاص جغرافیایی یکی از نقاط بکر و خوشایند برای شکارچیان و صیادان در فصل شکار است. برخی از اماکن دیدنی منطقه عبارتند از:
تپه باستانی اژدها داش
در دشت لشگرگاه هوراند تپه بسیار کوچکی به شعاع تقریبی ۱۵ و ارتفاع ۵/۱ متر وجود دارد که در اصطلاح محلی به اژدها داش (سنگ اژدها) معروف است. از این تپه آثاری مختلف از قبیل قطعات سفال و سنگ چخماق مربوط به قرون اولیه هزاره اول قبل از میلاد به دست آمده‌است.
جمعیت شهرهای استان آذربایجان شرقی
آبسرد (تهران)

ساختمانی به نام زیارت در آبسرد.
آبسرد یکی از شهرهای شهرستان دماوند در استان تهران است.
آبسرد مرکز دهستان جمع‌آبرود است.
مردم شهر آبسرد تات‌زبان هستند. همچنین ساکنین دیگر شهرهای شهرستان (مانند شهر دماوند و کیلان) را هم تات‌ها تشکیل می‌دهند که اصلی‌ترین و قدیمی‌ترین ساکنان شهرستان دماوند می‌باشند.
این شهر در همسایگی شهرهای کیلان و دماوند قرار دارد.
یکی از محصولات ممتاز کشاورزی آبسرد میوه سیب می‌باشد.
شهریار (تهران)

شهریار یکی از شهرهای استان تهران در ایران است.
این شهر یکی از شهرهای غرب استان تهران و مرکز شهرستان شهریار و غرب استان تهران است.
واژه شناسی
واژه (شهریار) ازلحاظ اصطلاح شناسی (واژه شناسی) برخلاف تصور همگان به معنای یاری دهنده شهر نمی‌باشد بلکه این لغت از واژه شهردار در دستور زبان پهلوی به معنای دارنده و مالک کشور یعنی فرمانروا و پادشاه می‌باشد به دست آمده است همچنین در فرهنگنامه‌های بزرگ زبان فارسی معنای واژه شهریار را برابر با (کلان شهر یا بزرگ شهر یا فرمانروای شهر) آورده‌اند.
پیشینه شهرداری شهریار
شهرداری شهریار در سال ۱۳۳۱ تاسیس گردید که در بدو تاسیس جمعیت شهر قریب ۵۰۰۰ نفر بوده و پرسنل آن با (۴ کارمند، ۷ کارگر خدماتی و یک نفر سرمکانیک موتورهای آب خدمات شهری) خدمت به شهروندان را عهده‌دار بودند. از سال تاسیس تاکنون جمعا ۲۹ نفر در سمت شهردار شهریار بوده‌اند. ۱۳ نفر قبل از انقلاب اسلامی و ۱۶ نفر در دوران انقلاب اسلامی. طولانی‌ترین دوران خدمت را «احمد وزیری» ۵ سال و کوتاهترین دوره تصدی را «داود موثقی» با ۷۳ روز انجام وظیفه نموده است.
تقسیمات شهری
شهر شهریار یکی از هفت شهر شهرستان شهریار و مرکز شهرستان می‌باشد. ساختمان فرمانداری شهرستان شهریار و ادارات مرکزی در این شهر قرار دارند و از نظر موقعیت در غرب استان تهران و در قسمت شمال غربی با شهرهای ملارد و اندیشه، در شرق و شمال شرقی با شهرهای باغستان و شهرستان قدس، در جنوب و جنوب شرقی با شهرهای فردوسیه و صباشهر و در جنوب غربی با شهر وحیدیه همسایگی دارد.
محله‌های شهر
شهر شهریار دارای مناطق و نواحی پنج‌گانه می‌باشد؛ و همچنین مساحت شهر شهریار: بالغ بر۸۰۰۰ هکتار است.
(منطقه مرکزی)
علیشاه عوض، کرشته، عباس‌آباد، محمدآباد، شهرک مخابرات فاز۱ و فاز۲، شهرک کمیته
(منطقه کهنز)
کهنز، اسدآباد، شهرک پارسیان
(منطقه وائین)
شهرک وائین، شهرک کاروان، شهرک صدف، شهرک اداری
(منطقه امیریه)
شهرک امیریه، حصارزیرک، شهرک بهاران، شهرک جانباز
(منطقه جعفریه)
شهرک جعفریه، شهرک تیسفون، شهرک صنعتی والفجر، مسکن‌مهر شهریار
آب و هوا
شهریار دارای باغات میوه متنوع و فراوان و آب و هوای فرحبخش و مطبوعی است. این شهر به دلیل وجود درختان و فضای سبز بسیار به عنوان نگین سبز و ریه استان تهران نامیده می‌شود.
شهریار دارای یک (جریان هوائی) ست که به نام (باد شهریار) شهرت یافته است. جهت وزش این باد در منطقه از غرب به شرق با اندکی تمایل به سمت جنوب است.
همچنین در تاریخ آمده است که بادهای موسمی شهریار، دارای شدت بوده و با برخورد با چهره افراد آن را سیاه می‌نموده است اما امروزه نه از آن بادها خبری است و نه از مردمی که چهره‌هایشان بر اثر وزش باد سیاه شده باشد.
اقتصاد و کسب و کار
کشاورزی و دامداری:
بیشتر ساکنان بومی این شهر در باغات و مراتع به کشاورزی و دامداری مشغول هستند که در اطراف خارج از شهر گسترده است و این شهر از دیر باز یکی از قطب‌های اصلی در تولید انواع میوه و محصولات کشاورزی، دامی و لبنی به شمار می‌آید.
صنعت و معدن:
وجود شهرک‌های صنعتی بسیار و کارگاه‌های تولیدی در این شهر مهاجران بسیاری را به خود جذب نموده که در بخش تولید و صنعت مشغول هستند. همچنین در بخش شمالی این شهر نیز معادن شن و ماسه دایر و شرکت‌های بسیاری فعالیت می‌نمایند.
ساخت و ساز و مسکن:
نوسازی و شهرک سازی نیز یکی دیگر از فعالیت‌های ساکنان این شهر در بخش مسکن و تجاری است و وجود شهر بزرگ اندیشه با فازهای ۶ گانه بستر مناسبی برای فعالیت در این بخش فراهم نموده است.
فرهنگسرای شهریار
شاه‌چای
صباشهر

صباشهر یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان شهریار قرار دارد.
صباشهر در مسیر جاده جاده قدیم ساوه به شهریار واقع شده‌است.
صباشهر از ادغام روستاهای قاسم‌آباد، قندیشاد، کبودین و اسلام‌آباد تشکیل شده‌است.
تصویب‌نامه تاسیس این شهر در تاریخ ۱۳۷۵٫۶٫۲۶ به تایید ریاست جمهوری وقت رسید.
نخستین شهردار این شهر اسماعیل بیرجندیان و شهردار پس از او کبیری نام داشت. شهردار این شهر در سال ۱۳۸۲ مهندس هوسی بود.
این شهر ورزشگاهی به نام ورزشگاه شهید درخشان دارد و کریم طالشی و مهدی مهدوی زاده این شهر هستند.
در جریان زمین‌لرزه بم تیم امدادرسانی شهرداری صباشهر بیشترین حجم آوار منطقه پنج بم را به خارج از شهر انتقال داد.
دیدنی‌ها
بقعه امامزاده عبدالله در صباشهر، شهریار بنا شده‌است. گفته شده که وی از نوادگان موسی بن جعفر است.
ساختمان بقعه قدیمی و دارای دیوارهای آجری و همچنین گنبد آجری رنگ‌آمیزی شده‌است. نمای داخلی آن نیز سفیدکاری و فاقد تزیینات است. دارای ضریحی فلزی است و اطراف بقعه نیز به صورت چهار دیواری است. بنا دارای الحاقات جانبی شامل مسجد، دفتر هیئت امنا و آبدارخانه ولی فاقد گلدسته است. قبرستانی در بخشی از محوطه وجود دارد.
اندیشه (شهریار)

شهر جدید اندیشه یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان شهریار قرار دارد. این شهر دارای ۶ فاز می‌باشد و در ۳۰ کیلومتری تهران، ۳ کیلومتری شمال غربی شهریار و ۷ کیلومتری جنوب شرقی کرج قرار دارد.
فاز ۳ شهر اندیشه بر اساس قوانین جدید شهرسازی طراحی و ساخته شده است.
و بازار ایرانی اسلامی یکی از بزرگترین و بهترین مکان‌های تجاری و تفریحی آن است
محلات
فاز ۱
یکی از محلات اندیشه است و دارای اصول شهرسازی سنتی است. جمعیت این فاز بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر می‌باشد که از مجموع جمعیت سایر فازهای شهر اندیشه بیشتر است.
از سال ۱۳۶۷ به بعد , واگذاری قطعات زمین در متراژهای پانصد و هزارمتری به فرهنگیان شاغل درآموزش و پرورش آغاز گردید , اما طی سالهای اخیر روند رو به رشد جمعیت مهاجر به اندیشه سبب شده است تا زمینها و منازل مذکور از حالت ویلایی سابق به شهرکی آپارتمان ساز جهت سکونت جمعیت رو به رشدش تبدیل گردد.
فاز ۲
طراحی این فاز در زمینی به مساحت ۱۲۰ هکتار از سال ۱۳۷۰ آغاز و قطعات آن در دوبخش ویلایی و آپارتمانی از سال ۱۳۷۱ به متقاضیان واگذار شد. فاز ۲ فاصله نسبتا زیادی با سایر فازها دارد.
فاز ۳
فاز ۳ اندیشه در سال ۱۳۷۰ در زمینی به مساحت ۳۶۰ هکتار طراحی و بر اساس کاربری مصوب در مراحل مختلف واگذار شده است. این فاز از نظر دارا بودن زیر ساخت‌های شهری شرایط بهتری نسبت به فاز ۱ دارد.
در این فاز مجتمع بزرگ تجاری نگارستان به بهره‌برداری رسیده و از پر بازدیدترین و شیک‌ترین مکانهای خرید در اندیشه می‌باشد. در فاز ۳ یک سینما نیز وجود دارد.
فاز ۴
مساحت این فاز ۳۳۰ هکتار بوده که از سال ۱۳۷۵ آماده‌سازی اراضی و واگذاری آن آغاز گردید. فاز ۴ متصل به فاز ۳ است و تداومی است بر روند گسترش فاز ۳ که در کنار جاده کرج- شهریار واقع شده‌است.
بازار بزرگ ایرانی اسلامی که به سبک نقش جهان اصفهان طراحی شده است، در این فاز در حال ساخت است و همچنین مجتمع تجاری و اداری ارغوان که با مساحت زمینی بالغ بر ۴۲۰۰ متر مربع و زیربنای حدود ۴۸۰۰۰ متر مربع، به صورت مشارکت با بخش خصوصی در فاز ۴ اندیشه، در آذر ماه سال ۹۲ افتتاح شده است.
بازار ایرانی اسلامی که نماد معماری ایرانی اسلامی است در این فاز واقع شده است.
فاز ۵
مساحت این فاز ۱۹۴ هکتار است. فاز ۵ در کنار جاده کرج- شهریار در قسمت شمالی فاز ۴ شکل گرفته‌است.
مانند سایر فازها دارای مجتمع‌های تجاری، مدارس، فرهنگسرای سعدی و مسجد است.
خانه‌های مسکونی در این فاز به دو صورت آپارتمانی و ویلائی، با متراژ بالاتر ساخته شده است و محله‌های آن به نسبت فاز ۱ و ۳ و… دارای فضای آرامتری است.
فاز ۶
این فاز به مساحت ۴۰۰ هکتار می‌باشد که عمده زمین‌های آن در مالکیت بخش خصوصی می‌باشد و شهرداری مجوز ساخت نمی‌دهد
صفادشت

صفادشت یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش صفادشت شهرستان ملارد قرار دارد. صفادشت از ادغام روستاهای یوسف آباد قوام-کهریزک-ارسطو- گله کهریز- شهرآباد – حصار طهماسب – عبادیه – نصیر آباد تشکیل شده‌است.
از غرب به کرج (شهرهای محمدشهر و ماهدشت)، از شرق به بخش مرکزی ملارد و از جنوب به ساوه محدود شده‌است. این بخش جزو شهرستان ملارد است. شهرستان ملارد با وسعتی معادل ۹۰۰ کیلومتر مربع به لحاظ داشتن ساختار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … شامل دو بخش ملارد و صفادشت است. بخش صفادشت در مسیر اصلی محور چیتگر (جاده تهران- اشتهارد) قرار دارد و از ۳ دهستان اختر آباد، بی‌بی سکینه و یوسف آباد قوام، شهر صفادشت، ۷ دهیاری و ۵۲ روستا، مزرعه و مکا ن تشکیل شده‌است. بر اساس آمار سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر صفادشت ۳۲،۴۷۶ نفر است.
روستای کهریزک صفادشت بنا به تحقیقات باستانشناسان از تپه قدیمی قدمت یازده هزار ساله دارد و روستای ارسطو هم‌اکنون قطب محصولات کشاورزی بویژه تولید گندم و ذرت دامی در بخش صفادشت شده‌است.
مراکز علمی
دانشگاه آزاد - تربیت بدنی - پیام نور و علمی کاربردی دانشگاه‌های صفادشت می‌باشد
شاهدشهر

شاهدشهر یکی از شهرهای استان تهران در ایران است.
این شهر در بخش مرکزی شهرستان شهریار قرار دارد.
جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۸،۸۵۵ نفر بود.
این شهر با پیوستن سه روستای علی‌آباد درازه، درازه و شهسواری تشکیل شده و اکنون روستاهای محمودآباد و خلج‌آباد هم در محدوده شهری شاهدشهر قرار دارند.
برات‌آباد، فردوس، ویره، رامین، دروازه عباس‌آباد فردوس از روستاهای پیرامونی این شهر هستند.
شهر شاهدشهر در سال ۱۳۸۲ کم‌ترین درصد اعتبارات عمرانی را در میان ۹ شهر شهرستان شهریار دریافت کرد.
این شهر هم‌چنین با معضل مهاجرت بی‌رویه و رشد بالای جمعیت روبروست.
تاریخ روستای علی آباد درازه
علی آباد درازه . ع  د د ز (اخ ) دهی است جزء بخش شهریار شهرستان تهران واقع در 10 هزارگزی جنوب علیشاه عوض . دارای 229 تن سکنه . این ده در مسیر سیاه آب ، قلمستان زیادی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1). (لغت‌نامه دهخدا) - با توجه به متن متوجه میشویم که این روستا در آن زمان در مسیری به نام مسیر سیاه آب، قلمستان زیادی داشته. این بدان معنا است که در آنجا، زمین پر از قلمه‌های درختان بوده و نشان می‌دهد که تعداد باغ‌ها و درختان در این روستا بالا بوده‌است.
تاریخ روستای درازه
درازه . د ز (اخ ) دهی است جزء بخش شهریار شهرستان تهران ، واقع در یکهزارگزی جنوب شهریار با 227 تن سکنه . آب آن از قنات تامین می‌شود و راه آن از طریق آدران ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1). (لغت‌نامه دهخدا)
وحیدیه

وحیدیه یکی از شهرهای استان تهران در ایران است.
این شهر در بخش مرکزی شهرستان شهریار قرار دارد. شهر وحیدیه در ۱۰ کیلومتری شهر شهریار واقع شده‌است.
شهروحیدیه به مرکزیت محله قصطانک متشکل شده از چنداقوام تبعیدی دوره قاجاربه نام‌های قورت، ،قره داغی ، حاجی قاسم خانی ، ششدهی و بغدادی بوده که از این محل بعنوان تبعیدگاه و دارای آب و هوای نامناسب درزمان تبعید نام میبردند
این شهر از ادغام روستاهای شفیع‌آباد، جوقین، اسماعیل‌آباد، قصبه و قصطانک تشکیل شده‌است.
از مکان‌های تاریخی موجود در آن می‌توان به قلعه یزدگرد سوم اشاره کرد و از مکان‌های زیارتی آن می‌توان امامزاده قاسم و مهدی و جعفر را نام برد.
شهر وحیدیه دارای آب‌وهوای معتدل در بیشتر ماه‌های سال می‌باشد.
ملارد

ملارد یکی از شهرهای استان تهران در ایران است.
این شهر مرکز شهرستان ملارد است.
از آثار باستانی ملارد می‌توان به تخت رستم و امامزاده ابراهیم ملارد اشاره کرد.
آثار قدیمی دیگر در این شهر تخت کیکاووس و بقعه امامزاده ابراهیم است.
فاصله بین ملارد و شهریار که در امتداد شرق ملارد است، ۶ کیلومتر می‌باشد
فاصله بین ملارد و کرج که در امتداد شمال ملارد است، ۲۲ کیلومتر می‌باشد
خط مترو تهران  کرج قرار است تا ملارد نیز ادامه یابد.
در قدیم
فرهنگ فارسی معین می‌نویسد:
ملارد دهی جز بخش شهریار شهرستان تهران در ۶ کیلومتری باختر علی‌شاه‌عوض، هوایش معتدل، دارای ۵۹۷۰ تن سکنه، از قنات و رود کرج مشروب می‌شود.
نام ملارد را می‌توان تخلیص از ملار-ده شمرد. ملار عبارت از دستگاهی است متشکل از سه عدد چوب که از یک سر به هم بسته می‌شوند و به صورت هرمی روی زمین قرار می‌گیرند و مشک دوغ را به آن آویزان می‌کنند. نام‌های فردیس و جوقین را به ترتیب می‌توان دارای باغ حصاردار و دارای جوی‌های آب زیاد در نظر گرفت.
اشتهارد

اشتهارد (به تاتی: اشتارده) مرکز شهرستان اشتهارد استان البرز و از شهرهای باستانی ایران است که در ۵۰٫۳۷۲۲ طول شرقی و ۳۵٫۷۲۰۸ عرض شمالی قرار دارد. با شهر تهران حدود ۱۰۰ کیلومتر و با شهر کرج حدود ۶۳ کیلومتر فاصله دارد. این شهر در یک منطقه با آب و هوای نیمه خشک واقع شده‌است. مساحت آن متجاوز از ۸۰۰ کیلومتر مربع و در مسیر جاده تهران به استان‌های غربی ایران واقع است. از طرف شمال به ارتفاعات حلقه‌دره و محدوده شهرستان نظرآباد و از طرف جنوب به ارتفاعات «قزل‌باش» و محدوده شهر ملارد و از طرف شرق به رودخانه شور و محدوده شهر کرج و از طرف غرب به محدوده شهر بوئین زهرا محدود می‌شود. شهرداری این شهر در سال ۱۳۳۱ تاسیس شده است.
کرج دارای آب و هوای معتدل و خشک می‌باشد و شهرستان اشتهارد نیز در استان البرز واقع است و آب و هوای این استان تحت تاثیر سلسله کوه‌های البرز، دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است. جنوب استان به دلیل مجاورت با دشت، آب و هوای بسیار خشک دارد و این ویژگی خاص این منطقه به شمار می‌رود که از یک سو به رشته کوه‌های البرز می‌رسد و از سوی دیگر به حاشیه یکی از خشک‌ترین بیابان‌های ایران منتهی می‌شود. دارا بودن بزرگترین شهرک صنعتی ایران در منطقه اشتهارد و وجود مجتمع‌های صنعتی لیا، آراسنج، دانسفهان و چندین کارخانجات بزرگ مختلف دیگر در سطح شهرستان و نیز همجواری شهرک صنعتی بزرگ اشتهارد با شهر بوئین زهرا رونق خاصی به صنعت و اشتغال زایی منطقه بخشیده است.
تات‌ها ساکنین شهر اشتهارد و روستاهای پیرامون آن هستند که به زبان تاتی سخن می‌گویند.
اشتهارد دارای یک دانشگاه به نام دانشگاه پیام نور واحد اشتهارد است که در سال ۱۳۸۵ تاسیس شد و در رشته‌های مهندسی صنایع، حقوق، حسابداری، روانشناسی، کامپیوتر و … دانشجو می‌پذیرد.
وجه تسمیه
اشتهارد به معنی سرزمین مقدس است.
درباره نام اشتهارد نظریات زیادی وجود دارد ولی بیشتر نظر بر این است که واژه اشتهارد از دو بخش اشته و ارد تشکیل شده که در زبان تاتی اشتهاردی، اشته به معنی ایستادن و ایستگاه و سرزمین است و ارد در زبان اشتهاردی به معنی مقدس است و در نتیجه به معنای سرزمین مقدس می‌شود و با توجه به اینکه در اشتهارد علمای بزرگ و چندین امامزاده سکونت داشته‌اند، این معنا صحیح‌تر است. نظر دیگری بر این است که اشتهارد در اصل «اشته ده» یعنی ده شما که به مرور زمان و ابدال حروف، اشتهارد نامیده می‌شود. همچنین گفته می‌شود که نام اشتهارد در اصل «اشترده» بوده که صورتی است از واژه «استرده» و «سترده» به معنی صاف و هموار و بی‌درخت.
مردم اشتهارد بیشتر نام شهرشان را «اشتارد» تلفظ می‌کنند که معنی آن برای عموم مردم نا شناخته می‌باشد.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲۹،۹۹۳ نفر (در ۹،۳۵۷ خانوار) بوده است.
باقرشهر

باقرشهر یکی از شهرهای کلان‌شهر تهران می‌باشد که در محور ارتباطی تهران -قم و در حوزه سرزمینی شهرستان ری واقع شده‌است.
این شهر با مساحتی در حدود ۳/۴۴ کیلومتر مربع و با جمعیتی بالغ بر ۵۹۰۹۱ نفر براساس مصوبه شماره ۴۳۹۷/۱۶۳۶۹ مورخ ۱۳۷۵/۰۴/۰۴ هیئت وزیران از شهر تهران (مناق۱۹ و۲۰) جدا و به یک شهر مستقل تبدیل شد. در تاریخ ۴/۱۲/۷۵ شهرداری این شهر با درجه ۴ رسما افتتاح و حریم استحفاظی آن با ۵۵ کیلومترمربع مساحت در تاریخ ۱۶/۴/۷۶ به تصویب وزیر کشور رسید که با انتزاع قسمتی از آن در سال ۱۳۸۰ و ایجاد شهر کهریزک، حریم آن کاهش یافت.
این شهر از شمال به حریم منطقه۱۹و۲۰ شهرداری تهران  از جنوب به شهر کهریزک، از جنوب شرقی با جلگه ورامین، از جنوب غربی با بهشت زهرا و حرم سید روح‌الله خمینی همجوار است.
طول جغرافیایی این شهر ۵۱ درجه و ۲۴ دقیقه و عرض جغرافیایی آن ۳۵ درجه و ۳۲ دقیقه است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۰۹۰/۵۰ متر است. متوسط حرارت ماکزیمم ۴۳ درجه سلسیوس و مینیمم آن ۹ درجه سلسیوس و رطوبت نسبی آن ۵۵٪ بوده و وزش باد در این منطقه بادهای غربی، جنوب شرقی به شرق و در نهایت شمالی است.
روستاهای قوچ‌حصار، قمصر، دهنو، اسماعیل آبادمعین، عظیم‌آباد، سلمبر، خیرآباد، درسون آباد از مراکز مهم جمعیتی این شهر هستند.
محدوده خدماتی باقرشهر براساس جلسه موخ ۶/۳/۸۵کارگروه شهرسازی وشورای برنامه‌ریزی وتوسعه استان از حدود۳۰۰هکتار (طرح هادی مصوب) به ۵۴۶هکتار (طرح جامع) افزایش پیدا کرده‌است.
در سال۱۳۸۳ به لحاظ پیگیری‌های فراوان وحجم وسیع پروژه‌های عمرانی براساس مصوبه شماره ۳۴/۳/۱/۱۲۲۵۰۳مورخ۲۰/۱۱/۸۳وزارت کشور از تاریخ ۱/۱۲/۸۳ این شهرداری از درجه ۴ به درجه۵ و در سال ۸۹ نیز براساس مصوبه شماره ۳۴/۳/۱/۶۵۴۵۹مورخ۳۰/۴/۸۹از درجه ۵ به درجه ۶ ارتقاء پیداکردو در نهایت طبق آخرین تغییرات در اسفند ماه سال ۹۵ درجه این شهرداری طی نامه وزیر محترم کشور به درجه ۷ارتقا پیدا کرد.
این منطقه در ابتدا باقراف نامیده می‌شد که سپس به باقرآباد تغییر نام یافت. پس از تشکیل شهرداری در سال ۱۳۷۵ خورشیدی، این منطقه باقرشهر نام گرفت.
از مراکز مهم صنعتی آن می‌توان شرکت پالایش نفت شهید تندگویان  پژوهشگاه صنعت نفت، شرکت پالایش نفت بهران  شرکت ایرانول  شرکت سایپا پرس  شرکت ایران گاز  شرکت ایران سیلندر  منطقه ۳ عملیات گاز  شرکت انرژی  نیروگاه گازی ری  شهرک صنعتی شهرسنگ  مجتمع صنعتی تجریشی وده‌ها صنعت کوچک دیگر از مراکز مهم صنعتی این شهر هستند.
این شهر در دوران جنگ ایران و عراق، ۱۵۴ کشته داشته‌است.
باقرشهر دارای ۳ فرهنگسرا با نام‌های: فرهنگ‌سرای عطر نرگس، فرهنگ‌سرای شهریار و فرهنگ‌سرای فرهنگ آفتاب است.
تنها پایگاه رسمی در باقرشهر پایگاه خبری تحلیلی باقرشهرنیوز می‌باشد که تمامی اخبار این شهر را پوشش میدهد و مدیر مسئول این پایگاه خبری جاوید حبیب زاده است.
آدرس این پایگاه خبری می‌باشد .
پاکدشت

پاکدشت شهری در جنوب شرقی استان تهران در ایران است. این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان پاکدشت است. نماینده شهرستان پاکدشت در مجلس شورای اسلامی، محمد قمی است. فرماندار پاکدشت هادی تهمیدی است. پاکدشت به مامازند نیز معروف است. پاکدشت کنونی شامل مجموعه‌ای روستا و شهر است که در دوران باستان دهکده‌هایی در دشت ری بوده‌اند.
برخی از این روستاهای پاکدشت عبارتند از: قوهه یا کوهک، زواره بید، پاکدشت، آفرین، پارچین، جی تو، فردیس، ارمبو و حصار امیر.
آداب و رسوم
در پاکدشت اقوامی چو لر ،عرب بیرجندی، فارسی زبانان|فارس، کرد، وجود دارد که هر کدام نیز دارای برخی آداب خاص هستند، اما در مجموع به دلیل وحدت فرهنگی که رسانه‌های همگانی نیز در ایجاد آن بسیار موثرند آداب و رسوم خاصی دیده نمی‌شود. این نظر بر اساس مشاهدات ابراز می‌گردد و خود می‌تواند به عنوان یک سر فصل پژوهشی مورد مطالعه قرار گیرد.
پردیس (تهران)

پردیس مرکز شهرستان پردیس در ۱۷ کیلومتری شمال‌شرق شهر تهران است. جمعیت این شهر براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۷۳،۳۶۳ نفر (۲۳،۹۳۸ خانوار)، شامل ۳۶،۹۳۳ مرد و ۳۶،۴۳۰ زن است. جمعیت پردیس در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۵،۳۶۰ نفر و در سال ۱۳۹۰ برابر با ۳۷،۲۵۷ نفر بوده‌است.
«بنابر این گزارش، شورای عالی شهرسازی ایران در جلسه امروز خود پیرو جلسات قبلی در تاریخ‌های ۱۳۹۲/۳/۲۷ و ۱۳۹۲/۱۰/۲۳ و ۱۳۹۲/۱۱/۷ موضوع احداث مجموعه مسکونی در اراضی موسوم به واقع در جنوب‌شرق شهر جدید پردیس را پیرو صورت‌جلسه مورخ ۱۳۹۳/۵/۵ مورد بررسی قرار داد و ضمن تایید نظرات کمیته فنی، به چهار دلیل ازجمله مغایرت با مصوبات طرح مجموعه شهری تهران، مصوب شورای عالی شهرسازی و هیئت وزیران، احداث مجموعه مذکور را فاقد جنبه‌های فنی و قانونی تشخیص داد و با آن مخالفت کرد. دیگر دلایل مخالف با این طرح، قرارگیری در منطقه حفاظت‌شده جاجرود و مغایرت با ماده ۵ آیین‌نامه اجرایی قانون منع فروش، قرارگیری به‌عنوان یک کانون آلاینده بالقوه در بالادست سد ماملو و مغایرت با اهداف ماده ۴۶ قانون توزیع عادلانه آب و قرارگیری در حریم مصوب پایتخت و مخالفت با احکام طرح جامع مصوب تهران در کنترل استقرار جمعیت و فعالیت است.
افشار، رئیس سازمان اراضی کشور، تصریح کرد: «برخی طرح‌ها، که حق اجازه ساخت‌وساز در منابع ملی و کشاورزی را نداشته‌اند، به‌صورت کامل متوقف و ضمن جریمه مجری طرح، پروژه به‌صورت کامل تخریب شده‌است، اما برخی دیگر از پرونده‌ها، مانند پدیده شاندیز، به‌دلیل انجام ندادن مراحل اداری و پرداخت نکردن حقوق بیت‌المال به‌صورت موقت متوقف شده‌اند. رئیس سازمان امور اراضی تاکید کرد: حفظ کاربری اراضی کشاورزی و جلوگیری از خردشدن آنها، یکی از وظایف سازمان امور اراضی به‌عنوان یک ارگان حاکمیتی است و درصدد هستیم بتوانیم استان‌های در معرض این تخلف قانونی، مانند خراسان رضوی، تهران، مازندران، قزوین، قم، اصفهان، شیراز، البرز، گیلان و گلستان را از تغییر کاربری اراضی کشاورزی نجات دهیم.
جوادآباد (ورامین)

جوادآباد یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر مرکز بخش جوادآباد شهرستان ورامین است.
حسن‌آباد (ری)

حسن‌آباد یکی از شهرهای جنوبی استان تهران است.
این شهر مرکز بخش فشاپویه شهرستان ری است.
این شهر در ۵ کیلومتری فرودگاه بین‌المللی امام خمینی قرار دارد و یکی از مهم‌ترین شهرک‌های صنعتی کشور، شهرک صنعتی شمس‌آباد در این منطقه واقع شده است.
رباط‌کریم

رباط‌کریم مرکز شهرستان رباط کریم در استان تهران است که در فاصله ۴۵ کیلومتری جنوب غربی از پایتخت ایران قرار دارد.
جمعیت
این شهر در سال ۱۳۹۰ دارای ۷۸،۰۹۷ نفر جمعیت بوده که شامل ۲۲۷۴۲ خانوار، ۳۹۵۳۱ مرد و ۳۸۵۶۶ زن بوده‌است.
بقاع رباط‌کریم
امامزاده عمادالدین در شهر رباط‌کریم
امامزاده محمد تقی در شهر رباط‌کریم
لوط پیغمبر در پیغمبر از بخش منجیل آباد
امامزاده علی اصغر در آلارد
امامزادگان هادی و مهدی در یقه از بخش منجیل آباد
امامزاده عین و غین در وهن آباد
امامزاده ابوطالب آدران
اماکن تاریخی
تپه‌های تاریخی کیکاور
قلعه سنگی
کاروانسرای حاج کمال
یخدان‌های رباط‌کریم
آسیاب آبی رباط‌کریم
تپه‌های تاریخی منجیل آباد
منزل بشر شیرازی
کرر مشی ممد
امکانات
راه‌آهن
تهران- ساوه، جاده قدیم تهران-ساوه
دسترسی مستقیم به ماشینهای همدان، ساوه و پرند.
مراکز آموزشی
دانشگاه آزاد اسلامی - واحد رباط‌کریم
دانشگاه علمی کاربردی علوم و فنون هوایی
دانشگاه آزاد اسلامی - واحد پرند
دانشگاه پیام نور- واحد رباط‌کریم
دانشگاه علمی کاربردی تلاونگ
افراد سرشناس
ستار بهشتی
حسن قشقاوی
مجتبی جباری
سام درخشانی
نرگس آبیار
حسن ولی پور
شریف‌آباد

شریف‌آباد یکی از شهرهای استان تهران در ایران است.
این شهر مرکز بخش شریف‌آباد شهرستان پاکدشت است.
شهر شریف‌آباد در جاده تهران به ایوانکی و پس از شهر پاکدشت واقع شده‌است.
در دروازه ورودی شریف‌آباد فرهنگسرایی در دست ساخت است. شهرشریف آباد، با وسعت حدود۵۲۷۱ هکتار در فاصله ۳۵ کیلومتری پایتخت به عنوان دروازه ورودی شرق استان تهران در ارتفاع ۱۵۹۶ متری از سطح دریا در محل اتصال شهرستان ورامین و شهرهای پیشوا و جوادآباد و شهرستان‌های پاکدشت به استان سمنان در زمین‌های آبرفتی جنوب رشته کوه‌های البرز و دماوند واقع شده‌است. از نظر جغرافیایی از شمال به دامنع وسیع منابع طبیعی و منطقه خوش آب و هوا سرخه حصار و منطقه پارچین، از شرق به شهر ایوانکی، از غرب به شهرستان پاکدشت وا ز جنوب به روستاهای واقع در بخش شهرستان ورامین منتهی می‌شود. این شهر با حومه آن بیش از ۲۵ هزار نفرجمعیت دارد که در قالب ۶۲۵۰ خانواربه صورت پراکنده در شهر و شهرک‌های همجوار و روستاهای حریم وتابعه ساکن هستند. این شهربه دلیل دارا بودن اراضی مستعداز لحاظ کشاورزی بسیارغنی و در زمینه‌های مختلف تولیدی از قبیل کشت گندم وجودر درجه اول قراردارد و همچنین از لحاظ تولید گل بخش مهمی را به خود اختصاص داده است. شهر شریف‌آباد، به لحاظ صنعتی رشد خوبی داشته و با وجود شهرک صنعتی عباس‌آباد، علی‌آباد و خوارزمی، زمینه اشتغال فراوانی را برای جوانان شهرستان فراهم آورده است. از نظر شهرسازی نیز به لحاظ نوپا بودن و تاسیس شهرداری در سال ۱۳۸۰، اصول فنی و اصلاح هندسی شهر، روزبه روز بهتر و فنی‌تر می‌شود.