منوچهر آزمون

منوچهر آزمون (۱۳۰۹–۱۳۵۸) متولد تهران، از سیاستمداران ایران در دوران پهلوی، نماینده مردم تهران در مجلس شورای ملی سال ۱۳۵۴، وزیر کار و امور اجتماعی کابینه هویدا از سال ۱۳۵۵ به مدت یک سال، پس از سقوط دولت هویدا؛ استاندار فارس در کابینه جمشید آموزگار از سال ۱۳۵۶ و پس از آن وزیر مشاور در امور اجرایی در کابینه شریف امامی بود که در فروردین ماه سال ۱۳۵۸ اعدام شد.
منوچهر آزمون فرزند ابوالقاسم (نام کامل و اصل نام فامیلی و نام پدر و مادر و محل تولد و سال تولد محل و جواز دفن نامشخص - فاقد هرگونه مدرک و سند و شماره شجره نامه‌ای) و عصمت نبوی (نام کامل و اصل نام فامیلی و نام پدر و مادر و محل تولد و سال تولد محل و جواز دفن نامشخص - فاقد هرگونه مدرک و سند و شماره شجره نامه‌ای) بود که پس از انقلاب سال ۵۷ اعدام شد.
شبکه نامشخصی او را بطور جعلی به شیخ فضل‌الله نوری نسبت می‌دهد. ادعای خواهرزاده شیخ بهاءالدین نوری بودن منوچهر آزمون ربطی به شیخ فضل‌الله نوری ندارد. شیخ بهاءالدین نوری فرزند شیخ عبدالنبی نوری (۱۲۵۴–۱۳۴۴ ق: ۱۲۱۴–۱۳۰۴ ش) فرزند میرزا ابوالقاسم کلانتری نوری می‌باشد که ان محترم ارتباط فامیلی با شیخ فضل‌الله نوری ندارد. در منابع معتبرتر حتی مسئله «شیخ بهاءالدین نوری فرزند حاج شیخ عبدالنبی نوری» بودن نوشته نشده.
او فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد سیاسی و علوم اجتماعی از دانشگاه «کلن» آلمان بود.
زندگی‌نامه
نوه دختری شیخ فضل‌الله نوری بود.
منوچهر آزمون پس از پایان دوره متوسطه برای ادامه تحصیل روانه آلمان شد و مدتی در آلمان غربی تحصیل کرد و در پی آن به آلمان شرقی رفت و در آن جا دکترای اقتصاد گرفت. او همچنین دوره‌های تخصصی در علوم سیاسی را نیز به پایان رساند و پس از اتمام تحصیلات به آلمان غربی بازگشت و حدود یکسال به تحقیق در فلسفه مارکسیسم-لنینیسم و اصول اقتصاد سوسیالیستی پرداخت و سپس دوره‌های آموزش اطلاعات و مطبوعات را در مونیخ گذراند.
منوچهر آزمون در سال ۱۳۳۷، کارمند سازمان اطلاعات و امنیت کشور شد و جزو کارمندان ساواک در آلمان بود که با افرادی چون محمد لواسانی، فریبرز درافشار، ایوب غمامی، منصور قدر، علی شائق، رفیع بهزادپور، عبدالعظیم ولیان، منوچهر پاکروان و… به فعالیت مشغول بودند.
آزمون سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت و در اداره کل هفتم ساواک (بررسی اطلاعات خارجی) منصوب شد. او در سال ۱۳۴۶ به عنوان معاون سیاسی سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران انتخاب شد. سپس، سال ۱۳۴۷ مدیرکل خبرگزاری پارس و پس از آن معاون فنی وزارت اطلاعات و جهانگردی گردید. با این انتصاب منوچهر آزمون از ساواک به این وزارتخانه انتقال یافت و درسال ۱۳۵۰ در پستهای معاونت امور اجتماعی وزارت کشور، معاونت نخست‌وزیری و سرپرست سازمان اوقاف خدمت نمود.
آزمون، مدتی مسئولیت تبلیغات حزب ایران نوین را عهده‌دار بود و مدتی بعد به عضویت هیئت اجرایی حزب رستاخیز ملت ایران انتخاب شد.
او سال ۱۳۵۴ از تهران کاندیدای نمایندگی مجلس شورای ملی شد و در سال ۱۳۵۵ در آخرین ترمیم کابینه امیرعباس هویدا به سمت وزیر کار و امور اجتماعی معرفی گردید. بیش از یکسال از وزارت وی نگذشته بود که دولت هویدا سقوط کرد و در سال ۱۳۵۶ جمشید آموزگار به نخست‌وزیری رسید و آزمون در این کابینه به سمت استاندار فارس منصوب شد. سال بعد با اوج‌گیری حوادث انقلاب اسلامی در کابینه شریف امامی به عنوان وزیر مشاور در امور اجرایی به دولت راه یافت. با سقوط کابینه فوق از وزارت استعفا داد و اقدام به تاسیس حزب جدیدی به نام اتحاد خلق ایران نمود که عمر چند روزه آن حزب با بازداشت وی پایان یافت.
سال ۱۳۵۷ با روی کار آمدن دولت ازهاری، رژیم شاه مبادرت به دستگیری عده‌ای از مقامهای مملکتی از جمله منوچهر آزمون نمود. آزمون پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل دادگاه‌های انقلاب، محاکمه و محکوم به اعدام و همچنین مصادره اموال شد. در متن کیفرخواست دادستان انقلاب وی به فساد در ارض، حیف و میل عواید اوقاف و اموال وقفی، فعالیت در سانسور اخبار و … متهم گردید. آزمون در ۲۰ فروردین ۱۳۵۸ تیرباران شد.
ازدواج و خانواده
منوچهر آزمون در ۱۳۳۶، یعنی در آستانه عزیمتش به آلمان غربی، با یک خانم آلمان شرقی متولد لایپزیگ به نام کارین هوفمیستر ازدواج کرد و یک سال بعد، از او صاحب دختری به نام مریم یا (کارنلیا) شد. در پی بازگشت آزمون به ایران همسرش از او جدا و به زادگاهش بازگشت. آزمون در ایران در سال ۱۳۴۱ با خانم شهناز مستوفی ازدواج و با دو فرزند خود به نام‌های آزاده و نوشینه در شمال شهر تهران زندگی می‌کرد.
سمت‌ها
وزیر اوقاف
وزیر مشاور کابینه جعفر شریف‌امامی
وزیر کار و امور اجتماعی کابینه امیرعباس هویدا
نماینده دوره ۲۴ مجلس شورای ملی
رئیس خبرگزاری پارس