احمدمحمودی

احمدمحمودی ، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.
براساس اطلاعات موجود در مرکز آمار ایران در ۴۳٫۵، ۳۶ ،۵۳ طول شرقی و در ۵٫۲، ۱۵، ۲۸ عرض شمالی از نصف‌النهار مبدا واقع شده‌است. ارتفاع متوسط این روستا از سطح دریا ۸۲۰متر می‌باشد، و میزان بارندگی درسال ۲۴۰ میلی‌متر گزارش شده‌است، این روستا در ناحیه گرم و خشک لارستان واقع شده‌است.
جمعیت
این روستا در دهستان هرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱،۰۷۸ نفر (۲۲۱خانوار) بوده‌است.
پیشه مردم روستا
پیشه عمده مردم روستا کشاورزی و دامداری است. تعداد ۳۵ حلقه چاه در روستا وجود دارد که از آب‌های آنها برای امور کشاورزی استفاده می‌شود، آب چاه‌ها و قنات‌ها حداکثر قابلیت کشت جو و گندم، کنجد، پنبه، جو، هندوانه و به صورت نادر برخی دیگر از صیفی جات و نخل خرما را دارند. عده زیادی نیز از ساکنان روستا در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به کار اشتغال دارند.
پیشینه تاریخی
تا قبل از ۲۵۰ سال پیش، ظاهرا روستایی به این نام وجود نداشت است، زیرا که در حدود ۲۵۰ سال قبل شخصی بنام «پاسلا رشید» به این روستا آمده‌است و
روستای احمدمحمودی
را بنیادگذاری نموده‌است. پاسلار رشید از ناحیه بیدشهر به اینجا کوچیده‌است. گویند در اثر درگیری و عدم سازش با خان بیدشهر «پاسلا رشید» به کاریان آمده و پس از چندی از کاریان به احمدمحمودی نقل مکان نموده‌است، و به تدریج مردم از روستاهای اطراف عمدتا به عنوان زارع و کشاورز به این محل آمده و در پی کوچ و گرد همایی نهایتا «روستای احمدمحمودی» شکل گرفته یافته‌است.
لازم به یادآوری است که از مطالب بالا نباید این مطلب به ذهن متبادر شود که ماقبل از ۲۵۰ سال هیچ گونه آثار و شواهدی از این محل وجود نداشته‌است، و به عکس وجود قنات جر و جت که تا گذشته بسیار نزدیک فعال بوده و آثار سایر قناتهای دیگر که تعدادشان اندک نیست به همراه سایر چاه‌هایی که در سنگهای سخت آهکی حفر شده‌اند و همچنین آثارهای قلعه وبرج وبارو واقع در اطراف
و در دره جعفری بسیار قدیمی بوده که قدمتی معادل با دوره گبر گبرنشین دراند که کسی از تاریخ آن آگاه نیست و شاید باستان شناسان از عهده تاریخ یابی آن برآیند. آثار قلعه‌ای که در قسمت غربی روستا واقع شده‌است از آثار دوره گبرها است. این قلعه توسط پاسلار رشید تعمیر و مرمت گردیده‌است و مدتی خود در آنجا سکونت داشته‌است.
وضعیت توپوگرافی
توپوگرافی روستای احمدمحمودی در منطقه ناهمگون از ناهمواری واقع است. بدین معنی که قسمت‌های در غربی، شمالی و شرقی آن بطور پیوسته با ارتفاعاتی
تپه‌های گوناگون و هموار و ناهموار، و قسمت‌های داخلی وجنوبی آن هموار بوده وبه نواحی پست جلگه‌ای منتهی می‌گردد. از نظر زمین‌شناسی جزء سلسله جبال زاگرس با چین خوردگیهای ساده می‌باشد. تشکیلات زمین‌شناسی منطقه مربوط به دوران سوم زمین‌شناسی (نوزیستی) و عمدتا از سنگهای آهکی و گچی می‌باشند. متاسفانه به علت شوری بسیار بالای دشت و بسته بودن حوزه آبریز، آب زیرزمینی منطقه بسیار شور و فقط رگه‌های باریکی از آب لب شور در حاشیه ارتفاعات یافت می‌شوند که توسط ۳۵ حلقه چاه کشاورزی حداکثر قابلیت کشت یافت می‌شود.
آثار تاریخی و مناطق دیدنی
در روستای احمدمحمودی آثار تاریخی و مناطق دیدنی گوناگونی وجود دارد که عبارت‌انداز:
آرامگاه سید عدالغفور، متوفی در سال (۱۳۴۵ هجری قمری) از شیوخ والا مقام قرن ۱۴ هجری قمری و دارای کرامات که هم اکنون گنبدی سبز و زیبا بر آن قرار دارد.
«بی‌بی غار»: دره‌ای زیبا در یال جنوبی طاقدیس کوه آهکی شمال روستا، دارای آثار خشت خام، حوض‌های متعدد، چشمه سارهای زیبا و غارهایی در طول شیب دیواره‌ها که به لحاظ زیبایی مورد توجه مردم سراسر منطقه تا حد بندر لنگه و بندرعباس است. این منطقه در فاصله یک کیلومتری غرب روستا واقع است.
«قلعه جعفری»: واقع در دره جعفری در ۵ کیلومتری غرب روستا که به جهت موقعیت مکانی آن واقع در پرتگاه دیواره دره، فوق‌العاده زیبا و دارای اهمیت ویژه‌ای است.
«قلعه قلات»: چسبیده به روستا و دارای آثار منحصر به فردی از جمله چاه‌های درون آن که به درستی کسی از عمق آنان اطلاعی ندارد. این چاه‌ها همگی در سنگهای سخت آهکی حفر شده‌اند.
«قلعه تمب»: در ۵۰۰ متری جنوب روستا و محل سکونت پاسلار عبدالرشید که در حدود صد سال قبل می‌زیسته‌است. (این شخص غیر از پاسلار رشید می‌باشد که در سطور قبل به او اشاره گردید).
«کاروانسرای دشت»: واقع در ۶ کیلومتری شرق روستا، از بناهای دوره صفویه که در مسیر کاروانهای گذشته قرار داشته‌است.
«راه اهلر»: راه تاریخی و معروف اهلر واقع در ۸ کیلومتری غرب روستا که از گذشته محل عبور کاروانهای مسیر خنج-جهرم بوده‌است. قسمت‌هایی از این مسیر در زمان رضا قلی خان (اوایل قرن ۱۴ هجری شمسی) با گچ و سنگ هموار گردیده‌است. این مسیر در راس کوه دارای قلعه و آب انبار می‌باشد.
«چاه حفر شده در سنگ» :چاه تمام سنگی که به طرز عجیبی در سنگ حفر شده است که هنوز آثار تیشه و ابزارهای به کار رفته بر دیواره چاه می‌شود. این چاه در دامنه سنگی کوه کم ارتفاعی واقع در شرق روستا (دشت) قرار دارد.
«دریاچه فصلی»: بزرگترین دریاچه فصلی استان فارس با ۱۳۰ کیلومتر مربع مساحت در ۲کیلومتری روستای احمد محمودی (معروف به دریاچه فصلی احمد محمودی) واقع است. این دریاچه هم اکنون حدود۲۸ کیلومترطول و۱۱کیلومترعرض داردو ارتفاع سطح آب آن نسبت به سطح آب خلیج فارس ۷۵۰ متر محاسبه شده است. روستاهای سرگاه، خرده دره، هرم، کاریان، بلغان، لاغران، چغان. پیرامون طول وعرض این دریاچه قرار گرفته‌اند. دریاچه احمدمحمودی درفصل زمستان درسالهای پربارندگی به حداکثر میزان آبگیری می‌رسد.
نگاره