mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
سرود ملی عراق

سرود ملی عراق، موطنی (به فارسی «میهن من») نام دارد. این سرود در سال ۱۹۳۴ توسط ابراهیم طوقان نوشته شد و با سرود دوران رژیم بعث سابق متفاوت است.
متن سرود به زبان عربی
موطنی، موطنی،
الجلال والجمال والسناء والبهاء
فی رباک، فی رباک والحیاه والنجاه
والهناء والرجاء فی هواک فی هواک
هل اراک، هل اراک سالما منعما
و غانما مکرما هل اراک فی علاک
تبلغ السماک تبلغ السماک.
موطنی، موطنی، موطنی، موطنی،
الشباب لن یکل همه ان تستقل او یبید
نستقی من الردی ولن نکن للعدی
کالعبید کالعبید
لانرید لانرید دلنا الموءبدا
وعیشنا المنکدا لانرید بل نعید
مجدا التلید مجدا التلید
موطنی، موطنی موطنی، موطنی
الحسام والیراع لاالکلام والنزاع
رمزنا، رمزنا مجدنا و عهدنا
و واجب من الوفا یهزنا یهزنا
عزنا عزنا غایه تشرف
و رایه ترفرف یا هناک
فی علا قاهرا عداک قاهرا عداک
موطنی، موطنی
برگردان به فارسی
میهن من، میهن من!
درخشش و زیبایی، :سرافرازی و نیکی، در کوه و دشت توست!
زندگی و رستگاری، شادکامی و امید، در آسمان توست!
آیا روزی خواهد رسید که ببینم تو را در صلح و آسایش؟
و در رفاه و پیشرفت؟!
آیا خواهم دید تو را، در اوج آسمان‌ها، آنقدر که به ستارگان برسی؟!
میهن من، میهن من!
فرزندان تو خستگی‌ناپذیرند، آرمانشان یا استقلال توست
ویا اینکه بمیرند و زنده نباشند!
ما شربت مرگ را خواهیم نوشید، اما هرگز برده دشمنان خود نخواهیم شد.
ما به یقین نمی‌خواهیم، ذلت و خواری ابدی را
و نه زندگی مالآمال از سیه‌روزی را
ما چیزی را نمی‌خواهیم، جز اینکه عظمت و شکوهمان را بازگردانیم
میهن من، میهن من!
شمشیر و قلم نماد و مظهر ماست، و نه نزاع و اختلافات!
افتخار و پیمان ما، و خدمتی که به انجام برسانیم
ما را به تکاپو وامی‌دارد!
افتخار ما دلیلی شرافتمندانه است و پرچمی برافراشته
ای که تو همه نیکی هستی!
بر بلندمرتبگی تو و چیرگی بر دشمنانت
میهن من، میهن من!
قتبان

بندانگشتی
شیر برنزی و سوارش، ساخته‌شده توسط قنبانی‌ها حدود ۵۰-۷۵ پیش از میلاد.
دولت قتبان از حکومت‌های باستانی عرب‌های جنوبی واقع در یمن بوده است.
این دولت در جنوب غربی سرزمین یمن و جنوب دولت " سبا " و مشرق ربع الخالی و در نزدیکی حضرموت قرار داشته است.
پایتخت دولت قتبان شهر (تمنع) یا " تمنا " که در وادی بیحان واقع است بوده که در نزدیکی (باب‌المندب) قرار داشته که اکنون بنام " کحلان " معروف است.
مملکت قتبان
مملکت قتبان در جنوب دولت معین و شمال حضرموت واقع و تا نزدیک سواحل اقیانوس هند ممتد و شاید قسمتی از سواحل اقصای جنوب غربی را نیز شامل بود.
این مملکت یکی از دول عمده متمدن عربستان جنوبی بوده وخاک سلطنت قدیم اوسان (یا قسمت اعظم آن) نیز که در جنوب غربی آن واقع و شهر معروفش دثینه جزو این مملکت بود و همچنین نواحی که مملکت حمیر و قلمرو خداوندان قصر و قلعه ریدان " ظفار کنونی در سلطان نشین عمان در آنجا بر پاشد.
آغاز تاریخ این دولت هم از سبا قدیمتر و با دولت معین معاصر است یا قدری بعد از ابتدای این دولت اخیر است وانقراض آن در سده دوم پیش از میلاد و به ظن قوی در حدود ۱۱۵ پیش از میلاد که مبدا تاریخ دوره جدیدی در مملکت سبا است می‌باشد.
گلازر از کاشفین عمده آثار یمن صورت قریب صد فقره کتیبه قتبانی را بدست آورده و از آنها نام بیست پادشاه قتبان
را پیدا کرده است.
ولی قبل از دوره سلاطین دوره فرمانروایان کاهن بود که به مکرب (با ضم میم) با مکرب (با فتح میم) معروف بودند و نام هشت نفر از آنان نیز بدست آمده است.
قتبان قبل از اقتدار دولت سبا مملکتی قوی و نخست متحد دولت معین بود و با دولت سبا جنگ کرد ولی بعدها متحد دولت سبا شده و متفقا دولت معین را منقرض ساخته و باتفاق دولت حضرموت هرسه بر ضد دولت اوسان جنگیده و او را مغلوب ساختند.
پایتخت مملکت تمنع " با کسر تاء وسکون میم و فتح نون " در جنوب شرقی مارب پایتخت سبا واقع بوده و در تعیین نقطه تحقیقی آن بحث زیاد شده و بعقیده بعضی کحلان حالیه است؛ و از شهرهای عمده آن ناجیه (یانجیه) بود که مورخین رومی از آن سخن می‌راندند.
رده:هندسه

هندسه
بالکان

بالکان
بالکان شبه جزیره‌ای است در جنوب شرقی اروپا که از شرق به دریای سیاه و دریای اژه؛ از غرب به دریای یونان و دریای آدریاتیک؛ از جنوب به دریای مدیترانه و از سوی شمال به کوه‌های آلپ دینار و آلپ ترانسیلوانی و جلگه مجارستان مرزبندی می‌شود.
کشورهای که خاک بالکان را پر کرده‌اند عبارتند از:
22px بوسنی و هرزگوین
(بخش اروپایی)
پهنه منطقه بالکان ۷۲۸،۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن بیش از ۶۰ میلیون نفر است.
ریشه نام
نام بالکان از رشته‌کوه‌های بالکان گرفته شده که از مرکز بلغارستان تا بخش شرقی صربستان کشیده شده‌است. باور بر این است این رشته کوه نیز نام خود را از زبان ترکی گرفته‌است. در ترکی «بالکان» به معنی رشته کوه‌های پوشیده از درخت است و باید زمانی که قبایل ترک در قرن ۱۱ و ۱۲ میلادی به این ناحیه وارد شدند اطلاق شده باشد این نام هنوز در آسیای مرکزی در رشته کوه‌های بلخان و استان بلخان در ترکمنستان حفظ شده‌است.
جغرافیای محیطی
شبه جزیره بالکان واقع در جنوب شرقی اروپا و شمال غربی کشور ترکیه و جنوب غربی روسیه است. شبه جزیره بالکان با دریای آدریاتیک در شمال غربی، دریای یونان در جنوب غربی، دریای اژه در جنوب و جنوب شرقی و دریای سیاه در شرق و شمال شرقی احاطه شده‌است. مرز شمالی شبه جزیره به‌طور متفاوت تعریف شده و معمولا گفته می‌شود که شبه جزیره بالکان در شمال توسط کوه‌های آلپ و جلگه مجارستان مرزبندی شده‌است. بالاترین نقطه بالکان قله مصلی با 2925 متر (۹،۵۹۶ فوت) ارتفاع در کوه ریلا است.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دارای چند کشور دیگر شد. امروزه این شبه جزیره عبارت است از:
آلبانی، یونان، بلغارستان، مجارستان، بوسنی و هرزگوین، کرواسی، اسلوونی، مقدونیه، صربستان، مونته‌نگرو، رومانی و ترکیه (بخش اروپایی).
زبان
این شبه جزیره دارای ملت‌هایی با زبان ترکی، مقدونی، روسی و یونانی است.
وسعت و مساحت
شبه جزیره بالکان دارای وسعتی به اندازه ۷۲۸ هزار کیلومتر مربع است.
مساحت هر یک از کشورهای شبه جزیره بالکان عبارتند از:
یونان ۱۳۱ هزار کیلومتر مربع
آلبانی ۲۸ هزار کیلومتر مربع
بلغارستان ۱۱۰ هزار کیلومتر مربع
بوسنی و هرزگوین ۵۱ هزار کیلومتر مربع
کرواسی ۵۶ هزار کیلومتر مربع
اسلوونی ۲۰ هزار کیلومتر مربع
مقدونیه ۲۸ هزار کیلومتر مربع
صربستان ۸۸ هزار کیلومتر مربع
مونته‌نگرو ۱۳ هزار کیلومتر مربع
مجارستان ۹۳ هزار کیلومتر مربع
رومانی ۲۳۸ هزار کیلومتر مربع بزرگ‌ترین کشور شبه جزیره بالکان
رده:کشورها و سرزمین‌های اسلاوی‌زبان

کشورها و سرزمین‌های اسلاوی‌زبان
رود

رودخانه‌ای در استان گیلان
رودخانه‌ای در شهرستان جویبار
رود که در زبان پارسی میانه هم رود گفته می‌شد، آبی است روان که از به هم پیوستن آب چند چشمه در دره‌های کوهستانی به وجود آمده و جریان می‌یابد تا به دشت‌ها، دریاچه‌ها یا دریاها و اقیانوس‌ها بریزد.
رودخانه به بستر و مسیر حرکت «رود» گفته می‌شود که معمولا عبارت «رودخانه» با «رود» اشتباه می‌شود و جای آن استفاده می‌شود. رودخانه‌ها معمولا در اولین مرحله در پای کوه‌ها، تشکیل مخروط افکنه‌ها را داده و پس از طی مسیری با انباشت مواد آبرفتی خود به توسعه دشتها کمک می‌کنند.
مخروط افکنه و دلتا
گاه در برخی از رودهای بزرگ در طی مسیر طولانی که دارند، به پیچان رودها (مئاند) برخورد می‌کنیم که در اثر شیب کم زمین به وجود می‌آیند. در ادامه زمانی که رود به مصب (محلی که رود به دریا می‌ریزد) می‌رسد، در دهانه خود دلتا را تشکیل می‌دهد. بنابراین مخروط افکنه‌ها در پای کوه‌ها و دلتاها در دهانه رود (مصب) به وجود می‌آیند.
بین مخروط افکنه و دلتا تفاوت‌های دیگری نیز وجود دارد:
شیب در مخروط افکنه‌ها بیشتر است.
مواد مخروط افکنه‌ها درشت‌تر هستند، در صورتی که شیب در دلتا بسیار کم و نزدیک به صفر است.
دبی آب
گلرودبار، لاهیجان - گیلان
به حجم آبی که در واحد زمان از مقطع عرضی یک رودخانه عبور می‌کند «دبی» رود گفته می‌شود که معمولا آن را به مترمکعب در ثانیه بیان می‌کنند. مقدار دبی در واقع برابر است با حاصلضرب سرعت جریان آب در سطح مقطع رودخانه. دبی یک رودخانه در طول سال تغییر می‌کند و معمولا در فصل بهار، به علت ذوب یخ و زیاد شدن بارندگی و جاری شدن سیلاب، افزایش می‌یابد. در ایام گرما سال دبی رودخانه به حداقل می‌رسد.
برای اندازه‌گیری دبی جریان‌هایی مثل رودخانه، قنات و چشمه، راه‌های مختلفی وجود دارد ولی معمولیترین آن‌ها استفاده از «پروانه آبی» است. تعیین دبی عامل مهم در بررسی‌های آب‌شناسی از جمله برآورد زمان پر شدن یک سد یا مخزن، تعیین احتمال وقوع سیل جهت طراحی سازه‌های مهارکننده و ارزیابی میزان فرسایش سطحی است.
طولانی‌ترین رودهای جهان
رودهای نیل، آمازون، یانگتسه، می‌سی‌سی‌پی، هوانگهو، آمودریا و مکونگ جزو طولانی‌ترین رودهای جهان هستند.
طولانی‌ترین رودهای ایران
کارون، سفیدرود و زاینده‌رود.
موجودیت آب در کره زمین
رود فصلی
دریا
فهرست شهرهای استان خوزستان

جمعیت شهرهای استان خوزستان بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰
اهواز، هشتمین شهر پرجمعیت ایران
ردیف
شهر
بخش
شهرستان
جمعیت (۱۳۹۰)
۱
اهواز
مرکزی
اهواز
۱،۱۱۲،۰۲۱
۲
دزفول
مرکزی
دزفول
۲۴۸،۳۸۰
۳
آبادان
مرکزی
آبادان
۲۱۲،۷۴۴
۴
ماهشهر
مرکزی
ماهشهر
۱۵۳،۷۷۸
۵
خرمشهر
مرکزی
خرمشهر
۱۲۹،۴۱۸
۶
اندیمشک
مرکزی
اندیمشک
۱۲۶،۸۱۱
۷
ایذه
مرکزی
ایذه
۱۱۷،۰۹۳
۸
بهبهان
مرکزی
بهبهان
۱۰۷،۴۱۲
۹
شوشتر
مرکزی
شوشتر
۱۰۶،۸۱۵
۱۰
مسجدسلیمان
مرکزی
مسجدسلیمان
۱۰۳،۳۶۹
۱۱
بندر امام خمینی
بندر امام خمینی
ماهشهر
۷۲،۳۵۷
۱۲
رامهرمز
مرکزی
رامهرمز
۶۹،۸۶۹
۱۳
امیدیه
مرکزی
امیدیه
۶۰،۴۶۱
۱۴
شوش
مرکزی
شوش
۵۹،۱۶۱
۱۵
شادگان
مرکزی
شادگان
۵۲،۷۸۶
۱۶
سوسنگرد
مرکزی
دشت آزادگان
۴۴،۴۶۹
۱۷
چمران
مرکزی
ماهشهر
۳۱،۱۳۸
۱۸
هندیجان
مرکزی
هندیجان
۲۶،۹۲۹
۱۹
شیبان
ویس
باوی
۲۴،۹۶۸
۲۰
باغ‌ملک
مرکزی
باغ‌ملک
۲۳،۳۵۲
۲۱
رامشیر
مرکزی
رامشیر
۲۳،۰۰۸
۲۲
گتوند
مرکزی
گتوند
۲۲،۸۲۲
۲۳
حمیدیه
حمیدیه
اهواز
۲۰،۹۸۲
۲۴
لالی
مرکزی
لالی
۱۷،۷۴۵
۲۵
هویزه
مرکزی
هویزه
۱۶،۱۵۴
۲۶
ویس
ویس
باوی
۱۵،۱۰۵
۲۷
هفتکل
مرکزی
هفتگل
۱۴،۸۷۷
۲۸
ملاثانی
مرکزی
باوی
۱۴،۸۱۳
۲۹
شرافت
مرکزی
شوشتر
۱۰،۸۸۱
۳۰
دزآب
مرکزی
دزفول
۱۰،۸۳۶
۳۱
قلعه‌تل
مرکزی
باغ‌ملک
۱۰،۰۵۲
۳۲
صفی‌آباد
مرکزی
دزفول
۹،۰۴۶
۳۳
شاوور
شاوور
شوش
۹،۳۳۰
۳۴
میانرود
مرکزی
دزفول
۹،۰۳۳
۳۵
اروندکنار
اروندکنار
آبادان
۸،۹۰۹
۳۶
حر
مرکزی
شوش
۸،۶۲۴
۳۷
صالح شهر
مرکزی
گتوند
۷،۷۷۹
۳۸
بستان
بستان
دشت آزادگان
۷،۲۵۸
۳۹
چویبده
مرکزی
آبادان
۷،۲۵۲
۴۰
الوان
شاوور
شوش
۷،۰۲
۴۱
صیدون
صیدون
باغ‌ملک
۶،۵۸۸
۴۲
سردشت
زیدون
بهبهان
۶،۲۳۹
۴۳
جنت مکان
مرکزی
گتوند
۶،۰۲۰
۴۴
حمزه
سردشت
دزفول
۵،۸۵۰
۴۵
دارخوین
مرکزی
شادگان
۵،۷۵۹
۴۶
ترکالکی
عقیلی
گتوند
۵،۶۵۴
۴۷
دهدز
دهدز
ایذه
۴،۹۲۰
۴۸
رفیع
نیسان
هویزه
۳،۶۹۰
۴۹
میداوود
میداود
باغ‌ملک
۳،۵۹۰
۵۰
گوریه
شعیبیه
شوشتر
۲،۹۹۱
۵۱
صالح مشطت
فتح المبین
شوش
۲،۷۶۹
۵۲
جایزان
جایزان
امیدیه
۲،۴۰۱
۵۳
قلعه خواجه
مرکزی
اندیکا
۲،۲۷۲
۵۴
چغامیش
چغامیش
دزفول
۲،۱۱۳
۵۵
سالند
سردشت
دزفول
۲،۰۸۵
۵۶
مشراگه
مشراگه
۵۷
حسینیه
الوارگرمسیری
اندیمشک
۱،۹۶۳
۵۸
سماله
عقیلی
گتوند
۱،۶۰۶
۵۹
مینوشهر
مینو
خرمشهر
۱،۲۸۹
۶۰
زهره
چم خلف عیسی
هندیجان
۱،۲۷۷
۶۱
سیاه منصور
مرکزی
دزفول
۹،۰۰۰
فهرست شهرهای ایران بر پایه جمعیت
شهرستان‌های ایران
استان‌های ایران بر پایه جمعیت
سیلانت

سیلانت (Fissure sealant) یا شیارپوش یکی از مواد مورداستفاده در دندان‌پزشکی می‌باشد.
سیلانت‌ها از مواد پلاستیکی بی‌رنگ یا به رنگ سفید ساخته شده‌اند و برای محافظت سطوح دندانهایی که دارای شیارهای عمیق و منافذ می‌باشند، بخصوص برای سطح جونده دندانهای خلفی که بیشترین پوسیدگیها در آنها یافت می‌شوند، بکار می‌روند. بعبارت دیگر سیلانت‌ها از پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کنند.
دلتای اوکاوانگو

تصویر ناسا از دلتای اوکاوانگو
دلتای اوکاوانگو واقع در کشور آفریقایی بوتسوانا بزرگ‌ترین دلتای درون‌سرزمینی جهان است.
این دلتا با ۱۳ هزار کیلومتر مربع مساحت از مجموعه درهم‌پیچیده‌ای از تالاب‌ها، نهرها و جزیره‌ها تشکیل شده و به همین خاطر به آن لقب "رودی که هیچ‌وقت به دریا نمی‌رسد" داده‌اند.
در آب‌های این دلتا گردشگران با ماکورو (کانوهایی با تنه درخت) سفر می‌کنند.
مکتب شهرسازی اصفهان

مکتب اصفهان (سده یازدهم تا آغاز سده سیزدهم ه .ق.) یکی از مکاتب معماری و شهرسازی ایرانی است.
پیشینه
با انقراض حکومت مغولان، رشد مذهب شیعه نخست با نهضت سربداران شروع شد و سپس با استقرار دولت صفوی به بار نشست. حکومت صفوی با تکیه بر مفاهیم عرفانی از سویی، و تکیه بر تعابیر و تفاسیر شریعت از دیدگاه مذهب شیعه از سویی دیگر، موفق شد تا پایگاه اجتماعی بسیار گسترده‌ای را در پهنه‌ای وسیع به دست آورد و بدین‌سان متمرکزترین دولت ایرانی دوره اسلامی را بعد از دولت قاهر ساسانی شکل دهد.
دولت صفوی بنا به سنتهای کهن، سازماندهی، راه‌اندازی و ایجاد تاسیسات و تجهیزات زیرساختی را بر عهده گرفت و رشد این تاسیسات، رونق شهرگرایی و شهرنشینی را نیز به دنبال داشت. در این دوره مفهوم شهر مجددا ابداع شد و شهر ترکیبی بود از فعالیتهای کشاورزی، صنعتی و بازرگانی، در عین حال مقر دیوانی و حضور دولت نیز به شمار می‌آمد.
در این دوره، جمع‌بندی ماهرانه از هنر، معماری و شهرسازی روزگاران کهن به گونه‌ای بود که خود سبک جدیدی را در این عرصه‌ها سبب گردید (حبیبی، 1374).
سبک اصفهان، تحقق آرمانشهر دولت صفوی، شهر  قدرت، شهر  نمایش، شهر  بازار، شهر سرمایه و شهر  ایوان بود. علاوه بر اینها، شهر در مکتب اصفهان با منطقه تحت نفوذ ارتباط مستقیم و دو سویه داشت، از اینرو شهر  منطقه نیز بود.
ویژگیهای کالبدی شهرهای مکتب اصفهان را می‌توان به اختصار به صورت زیر بیان کرد:
یک محور جدید و وسیع شهری (چهارباغ) که تا این زمان در شهرسازی و شهر ایرانی سابقه نداشت طراحی شد.
میدانی وسیع و گسترده با تعریفی روشن و صریح در شهرها ایجاد شد که در اطراف آن گرمابه، مسجد و مدرسه، خانقاه و مسجد، آب‌انبار و بازارچه و امثال آن، وجود داشت.
برای اولین بار منطقه‌بندی شهری معنا پیدا کرد.
مجموعه‌های شهری جدید در کنار شهرهای کهن به عنوان یک دستورالعمل در همه جا به کار گرفته شد و بدین طریق مهر و نشان مکتب اصفهان را بر شهرهای موجود وارد کرد.
هر مجموعه زیستی (شهر یا روستا) از این پس دارای یک میدان یا مرکز ثقل شد و عناصر اصلی حکومتی و دیوانی، دینی و اقتصادی در کنار آن قرار گرفتند.
طراحی مجموعه شهری و نه بنای منفرد معماری بنیان نهاده شد.
شهرسازی مکتب اصفهان ویژگیهای دیگری را نیز همچون سلسله مراتب فضایی، تعادل و توازن، فضای انسانی و مردم‌وار، فقدان نقطه گریز، وحدت در عین کثرت و کثرت در عین وحدت و ویژگیهایی از این قبیل را دارا بود. (حبیبی، 1374)
تعویذ

یک تعویذ در ایران برای دوری از چشم‌زخم
یک تعویذ مصری.
در میان بسیاری اقوام از دیرباز باور به جن و موجودات افسانه‌ای آسیب‌رسان رواج داشته و برای احساس امنیت در قبال آن‌ها برخی افراد ورد و ذکرهایی را نوشته و با خود همراه می‌کنند که به این وردها و نوشته‌ها بلاگردان (تعویذ) گفته می‌شود. گاه نیز برای دفع شر، گوهر، تکه سنگ، نگاره، تندیس، سکه، آویزه، انگشتر، گیاه یا جانور هم به کار می‌رود.
واژه عوذه یعنی چیز یا کسی که به آن پناه برده شود، و «تعویذ» یعنی در پناه درآوردن.
خون‌شناسی

thumb
خون‌شناسی یا هماتولوژی به مطالعه یاخته‌های خونی، انعقاد خون و فرایند خونسازی می‌پردازد. این علم مقدار و ساختمان و عمل سلولهای خونی، پیش سازهای سلولهای خونی را در مغز استخوان، ساختارهای شیمیایی پلاسما و عمل پلاکتها و پروتئین‌هایی که در سیستم انعقادی دخالت دارند را بررسی می‌کند.
خون‌شناسی با رشته‌های مختلف پزشکی و علوم پایه از جمله ایمنی‌شناسی، ژنتیک مولکولی و ژنتیک پزشکی و انسانی ارتباط نزدیک دارد.
بانک خون

بانک خون مخزنی است که در آن انواع گوناگون گروه‌های خونی اهداشده را پس‌انداز کرده‌اند تا هرگاه بیماری به خون نیاز پیدا کرد، بی‌درنگ از آن برگیرند. در بسیاری از بیمارستان‌ها بانک خون وجود دارد. افراد تندرست همواره خون خود را در اختیار این بانک قرار می‌دهند تا پس‌اندازهای مصرف شده دایما جایگزین شود. معمولا خون را در دمای پایین نگهداری میکنند و برای جلوگیری از انعقاد خون کامل به ان سیترات می‌افزایند تا یون کلسیم جذب شود.
تاریخچه
الکساندر بوگدانف, پزشک بلاروسی در سال ۱۹۲۵ میلادی، مرکزی را در مسکو برای تحقیق در مورد چگونگی انتقال خون تاسیس کرد.
سرهنگ اسوالد رابرتسون، پزشک ارتش آمریکا، اولین بانک خون را در سال ۱۹۱۷ تاسیس و از سیترات سدیم برای جلوگیری از انعقاد خون استفاده کرد.
اهدای خون
کلسیم
یون
پتاسیم
رده:خون

خون
سولاوسی

سولاوسی (Sulawesi) یکی از جزایر بزرگ کشور اندونزی است.
این جزیره یازدهمین جزیره بزرگ جهان است و ۱۷۴٫۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
در غرب آن بورنئو، در شمال آن فیلیپین، در خاور آن جزایر ملوک و در جنوب آن فلورس و جزیره تیمور قرار دارد.
منطقه مرکزی سولاوسی بسیار کوهستانی است به طوری که ساحل‌نشینان آن رفت‌وآمد از راه دریا را به تماس زمینی ترجیح می‌دهند.
این جزیره به شش استان گورونتالو، سولاوسی باختری، سولاوسی جنوبی، سولاوسی مرکزی، سولاوسی جنوبی و سولاوسی شمالی بخش شده‌است.
بزرگ‌ترین شهرهای آن ماکاسار، در کرانه جنوب باختری و مانادو، واقع در نوک شمالی جزیره، هستند.
ماکاسار

ماکاسار مرکز استان سولاوسی جنوبی کشور اندونزی است. نام این شهر طی سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۹ میلادی اوجونگ پاندانگ بود.
مساحت آن ۱۷۵٫۷۷ کیلومتر مربع و جمعیتش ۱٫۲۵ میلیون نفر است.
تاریخچه
right
نخستین کوچ‌نشینان اروپایی در این منطقه، ملوانان پرتغالی بودند. در آغاز سده شانزدهم، ماکاسار کانون اصلی بازرگانی در اندونزی خاوری بود و به سرعت تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین شهرها در جزایر جنوب شرق آسیا شد.
پادشاهان ماکاسار سیاست بازرگانی آزاد را در پیش گرفتند و از کوشش هلندی‌ها برای در انحصار گرفتن بازرگانی جلوگیری کردند.
گذرنامه

گذرنامه یا پاسپورت یکی از مدارک شناسایی رسمی است که از سوی دولت‌ها برای شهروندانشان صادر می‌شود.
با این مدرک دولت مربوطه از دیگر دولت‌ها اجازه می‌خواهد تا به شهروندان مربوطه اجازه گذر از یا ورود به خاک آن کشورها را بدهند. به اجازه‌ای که به این منظور از دیگر دولت‌ها گرفته می‌شود روادید یا ویزا گفته می‌شود.
در قدیم به گذرنامه «تذکره مرور» گفته می‌شد.
گذرنامه از یک سو مجوز خروج از کشور است که تابع سیاست داخلی آن کشور است. زیرا مردم بعضی کشورها مانند کره شمالی و در گذشته شهروندان کوبا و کشورهای بلوک شرق حق سفر به بیرون از کشور را نداشتند. از سوی دیگر، گذرنامه، تضمین کننده امنیت و حقوق مسافر در قلمرو دیگر کشورها به معنی پذیرش آن از سوی کشور مبدا است. این موضوع، تابع قدرت سیاسی و بین المللی کشور صادر کننده گذرنامه است.
تعریف قانونی گذرنامه
بر طبق ماده ۱ قانون گذرنامه، گذرنامه سندی است که از طرف مقامات دارای صلاحیت مذکور در این قانون برای مسافرت اتباع ایران به خارج یا اقامت در خارج از کشور یا مسافرت از خارج به ایران داده می‌شود.
تاریخچه
یکی از اولین اشاره‌ها به کاغذهایی که به عنوان گذرنامه مورد استفاده قرار می‌گرفته است به ۴۵۰ سال پیش از میلاد مسیح و در کتاب مقدس یهودیان است. بنا بر عهد عتیق (تورات) نحمیا از یهودیان شناخته شده که در کاخ شوش مباشر اردشیر یکم هخامنشی بود، برای سفر به یهودیه از اردشیر یکم نامه‌ای دریافت می‌کند تا تضمینی برای به سلامت عبور کردن از اراضی تحت سلطه دیگر فرمانروایان باشد.
اما گذرنامه به معنای امروزی آن، در اواخر قرن نوزدهم میلادی رایج شد. کشورهایی مانند امپراتوری بریتانیا برای تسهیل سفر اتباع خود در سراسر قلمرو خود، گذرنامه‌ای ایجاد کرد که تنها یک برگ داشت.
گذرنامه ایرانی
فهرست گذرنامه‌های کشورهای جهان
خوشه ستاره‌ای

ابرخوشه ستاره‌ای آر۱۳۶، تصویری با تلسکوپ هابل
خوشه ستاره‌ای ان‌جی‌سی ۲۴۶۷ که در سپتامبر ۲۰۱۲ در رصدخانه جنوبی اروپا این تصویر گرفته شده‌است.
خوشه ستاره‌ای مجموعه‌ای از ستارگان است که با نیروی گرانشی دوجانبه به یکدیگر پیوسته‌اند.
ستارگان هر خوشه، هم‌زمان و از یک ابر غبار و گاز زاده شده‌اند و بنابراین سن و ترکیبشان مشابه‌است، ولی نوع این ستارگان متفاوت است چون جرم‌های متفاوتی دارند. چرخه حیاتی ستاره را جرم آن تعیین می‌کند. دو نوع خوشه وجود دارند: خوشه کروی و خوشه باز. خوشه‌های کروی پیرترند و در هاله‌ای کروی پیرامون هسته کهکشان راه شیری قرار دارند ولی خوشه‌های جوانتر باز، در قرص کهکشان قرار گرفته‌اند.
خوشه‌های باز
خوشه باز مجموعه‌ای از ستارگان سست‌پیوند است که تعدادشان از کمتر از صد ستاره تا بیش از چند هزار متغیر است. تقریبا ۱۲۰۰ خوشه باز شناخته شده در کهکشانمان وجود دارند که همگی در قرص کهکشان واقعند. معمولا آنها چند سال نوری پهنا دارند و شامل ستارگان گروه اول اند که جوان و فوق العاده درخشان هستند. سرانجام ستارگان خوشه‌های باز بخاطر اختلالات گرانشی ناشی از سایر اجرام موجود در کهکشان از یکدیگر دور می‌شوند.
خوشه‌های کروی
خوشه کروی مجموعه‌ای از ستارگان فشرده به یکدیگر است که تعدادشان از دهها هزار تا صدها هزار ستاره متغیر است. خوشه‌های کروی معمولا دایره‌ای شکل بوده و تقریبا ۱۰۰ سال نوری پهنا دارد. ستارگانشان در مرکز خوشه متمرکز شده‌اند. تقریبا ۱۵۰ خوشه کروی شناخته شده در کهکشان ما وجود دارد، که اکثرشان در هاله پیرامون هسته کهکشان قرار دارند. ستارگان خوشه‌های کروی، پیر و از ستارگان گروه دوم هستند.
خوشه‌های کروی زمانی تشکیل شدند که کهکشان ابری کروی بود. هنگامی که کهکشان ما به شکل قرص درآمد، خوشه‌های کروی درون‌هاله‌ای، پیرامون هسته باقی‌ماندند سپس خوشه‌های باز در داخل قرص تشکیل شدند.
این خوشه‌ها سوژه‌های مناسبی برای عکاسی نجومی می‌باشد.
نمونه‌هایی از خوشه‌ها
خوشه ستاره‌ای پروین (هفت خواهران): قدمت این خوشه باز ۵۰ میلیون سال است. با چشم غیر مسلح، بصورت مجموعه‌ای از ۶ یا۷ ستاره به نظر می‌آید. تلسکوپ آشکار می‌کند که آن شامل صدها ستاره‌است.
مسیه ۱۳ در صورت فلکی هرکول: عرض این خوشه ۱۶۰ سال نوری است، شامل صدها هزار ستاره‌است که با جاذبه در کنار همدیگر نگه داشته شده‌اند. دیرینگی بسیاری از ستارگانش به ۱۰ م. می‌رسد.
شته

شته‌ها نوعی حشره مکنده هستند. در بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع به عنوان شپش بوته یا مگس سفید هم شناخته می‌شوند، این گونه خاص حشرات کوچکی هستند که مکنده شیره گیاهان می‌باشند و عضو طبقه آرایه‌شناختی Aphidoidea هستند، بسیاری از گونه‌ها سبز هستند اما معمولا در برخی گونه‌ها یا سیاه و سفید هم وجود دارد همانند ، شته از مخرب‌ترین آفات گیاهان کشت شده در مناطق معتدله است، آسیب آنها به گیاهان باعث شده که در سراسر جهان تبدیل به بزرگترین دشمن باغبان‌ها و کشاورزان شوند، از دیدگاه جانورشناسی آنها یک گروه بسیار موفق از موجودات زنده هستند، موفقیت‌های آنها نتیجه بخشی از زندگی آنها مثلا قابلیت تولید مثل غیرجنسی در برخی از گونه‌ها است
در حدود ۴۴۰۰ گونه از شته‌ها شناخته شده که همگی در خانواده شته‌ها جای می‌گیرند، در حدود ۲۵۰ گونه از این حشره به عنوان آفات جدی برای کشاورزی و جنگل‌داری شناسایی شده که طول آنها از ۱ تا ۱۰ میلی‌متر متفاوت است، دشمنان طبیعی شته‌ها عبارت هستند از کفشدوزک‌ها و عمدتا کفشدوزک شکارگر، همچنین لارو مگس گلزار، یا پاراتیزوئید، ، عنکبوت، خرچنگ، و مانند و از دیگر نابود کنندگان شته‌ها هستند
از انواع شته می‌توان به شته گردو، شته پشت‌شناکن معمولی و شته آبی اشاره کرد.
شته گردو

شته گردو نام یک گونه از خانواده شتگان از راسته نیم‌بالان است. این شته‌ها دارای بدنی نسبتا دراز و پهن هستند. شاخک‌ها از قسمت زیرین چشم‌های مرکب خارج می‌شوند. خرطوم کوتاه و بال‌ها نسبتا عریض هستند و اکثر دارای لکه‌های سیاه‌رنگ روی آن هستند.
گونه‌های این خانواده در روی گیاهان زندگی کرده و از آنها تغذیه می‌کنند. این حشرات با چالاکی بیشتری جهیده و در مسافت کوتاهی به پرواز اقدام می‌کنند. این حشرات در بیشتر نقاط دنیا از جمله ایران، ترکیه و روسیه انتشار دارند. این گونه در ایران با تغذیه از برگ و ساقه‌های درختان بید، تبریزی، مو، انجیر و گردو به باغات آسیب می‌رسانند.
فهرست حشرات
پشت‌شناگران

پشت‌شناگران (Notonectidae) خانواده‌ای از حشرات آبزی در راسته نیم‌بالان هستند.
پشت‌شناگران همگی از درندگان هستند و اندازه آن‌ها در حدود ۲ سانتی‌متر است. پشت آن‌ها خمیده و دارای رنگ روشن و فاقد نواربندی صلیبی‌شکل است.
شته آبی

شته آبی یکی از گونه‌های شته است.
وقتی حشرات پرنده روی سطح آب می‌نشینند طعمه شته شکارچی می‌شوند بعضی شته‌ها مثل پشه پا بلند مرداب در سطح آب گردش می‌کنند و حشرات غوطه ور شده را می‌خورند شته‌های دیگر توی آب زندگی می‌کنند و به حیوانات کوچکی مثل بچه قورباغه و بچه وزغ حمله می‌کنند و همچنین ماهی‌های کوچک را مورد حمله قرار می‌دهند شته آبی مثل تمام حشرات دیگر دارای دو جفت بال بوده و بیشتر آنها پرواز کنندگان خوبی هستند.
تیرهای سراسری

تیرهای سراسری سازه‌هایی هستند که در پل‌سازی، بناهای مسکونی و غیره به وفور مورد استفاده قرار می‌گیرند. از این‌رو تحلیل این نوع تیرها، از اهمیت زیادی برخوردار است. دو روش متداول برای تحلیل دستی تیرهای سراسری، قضیه سه‌لنگر و روش پخش لنگر است.
رده:جشن‌ها و اعیاد

جشن‌ها و اعیاد
مهرگان (پارسیان)

دهستان مهرگان از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی
در استان هرمزگان ایران.
دارای تاسیسات زیر است: دبستان، دبیرستان، خانه بهداشت، آب‌انبار (برکه)، برق، ودارای چهار مسجد است.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۲۳۰۰ نفر است، و به زبان‌های عربی و فارسی تکلم می‌کنند.
آثار
آثار خانه‌های قدیمی در روستا وجود دارد که از سنگ وکاه وگل ساخته شده‌است.
کار ودرآمد
شغل مردم تجارتی و کشاورزی است، وجود آب شیرین در این روستا کشاورزی مناسبی در روستا رایج است و جو و گندم و ذرت و انواع گیاهان صیفی و شتوی زراعت می‌شود، در حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم وجود دارد، قسمتی از مردم این دهستان به اضافه کشاورزی به دامداری نیز اشتغال دارند.
شروین دوم

شروین پسر رستم (درگذشته‌ حدود ۳۱۸ (قمری)/۹۳۰ (میلادی)) از پادشاهان آل باوند (شاخه کیوسیه) طبرستان بوده است.
پس از کشته شدن رستم یکم، پسرش شروین همچنان در بند بود تا آن که «رافع بن هرثمه» از عمرو لیث شکست خورد و کشته شد و این یکی نیز اسیر اسماعیل سامانی گشت. امیر سامانی، لشکری به سرکردگی «محمد بن هارون» برای سرکوب «محمد بن زید» به طبرستان روانه کرد. محمد بن زید به سال ۲۸۷ قمری (۹۰۰ میلادی) شکست خورد و کشته شد و شروین از بند رست و با اطاعت از سامانیان در قلمروی پدر به فرمانروایی نشست.
آن گاه که محمد بن هارون با «ناصر کبیر» هم‌داستان شد و بر امیر سامانی شورید، شروین به یاری «ابو العباس عبدالله بن محمد نوح» که از سوی سامانیان امارت طبرستان یافته بود، برخاست. در پیکاری که در ۲۹۰ قمری (۹۰۳ میلادی) روی داد، عبدالله بن محمد نخست شکست خورد، اما سرانجام محمد بن هارون و ناصر کبیر را عقب راند . این اقدام، ارتباط شروین را با امیران سامانی استحکام بیشتری بخشید، چنان که وقتی همان «ابوالعباس عبداله»، خواست بر احمد سامانی بشورد (به سال ۲۹۷ ق/۹۱۰ م)، شروین او را از این کار باز داشت. پس از مرگ ابوالعباس (۲۹۸ ق/۹۱۱ م) و شکست جانشین او - «محمد بن صعلوک» - از سپاه ناصر کبیر، شروین از «نصر بن احمد سامانی»، سپاه خواست تا به پیکار ناصر رود. نصر بن احمد، سپاهی به سرکردگی «الیاس بن الیسع» به طبرستان فرستاد، اما این سپاه در برابر ناصر کبیر تاب نیاورد و کار به صلح انجامید (۳۰۱ ق / ۹۱۴ م) و طبرستان به تصرف ناصر کبیر درآمد.
شروین نیز به ناچار و از بیم ناصر کبیر با او صلح کرد و پیمان خود را تا روزگار «حسن بن قاسم»، داعی صغیر و جانشین ناصر کبیر، همچنان نگاه داشت. اما داعی بر آن شد که شروین را از میان بردارد و بر سراسر طبرستان چیره شود. از سوی دیگر، ابوالحسین - پسر ناصر کبیر - که با داعی صغیر پنهانی کینه می‌ورزید، شروین را از عزم داعی مطلع ساخت. شروین گریخت و داعی به ولایت او تاخت و خرابی‌های بسیار به بار آورد. جالب آن که زمانی که ماکان بن کاکی به یاری ابوالقاسم و ابوالحسین - پسران ناصر کبیر - بر داعی تاختند، شروین جانب داعی را گرفت . با این همه، پس از مرگ داعی (۳۱۶ ق/۹۲۸ م) به ماکان کاکی پیوست تا قلمرو خود را حفظ کند.
آخر بار از شروین در وقایع سال ۳۱۷ قمری (برابر با ۹۲۹ میلادی) آن گاه که «ابو زکریا یحیی سامانی» از بند گریخت و بر «نصر بن احمد» شورید، یاد شده است ، اما تاریخ دقیق درگذشت شروین دانسته نیست.
اسپهبد شروین
دارا پسر رستم پسر شروین
شهریار پسر شروین
جبال شروین
شهریار یکم

شهریار پسر شروین (درگذشته ۲۱۰ ق / ۸۲۵ م) از فرمانروایان سلسله باوندیان بود.
شهریار پسر شروین پسر سرخاب که به رسم گروگان نزد هارون الرشید می‌زیست، پس از بیماری خلیفه، به نزد پدر بازگشت و با مرگ شروین، رشته کارها را در دست گرفت. پس از مرگ ونداد، پسر او قارن یار دیرین دوران اسارتش، نیز رشته دوستی را نگسست و خود را فرمانبردار شهریار دانست. در ۲۰۱ ق / ۸۱۶ م عبدالله بن خردادبه، والی طبرستان از سوی عباسیان، بسیاری ارتفاعات طبرستان را تصرف کرد و شهریار را وا پس راند. ظاهرا پس از این پیروزی‌ها، مامون از شهریار و قارن خواست که برای پیکار با رومیان در رکابش حاضر شوند. شهریار نپذیرفت، ولی قارن دعوت او را لبیک گفت و از خلیفه نیکویی‌ها دید. شهریار ناخشنود از رفتار قارن، بسیاری از املاک او را مصادره کرد. مازیار پسر قارن، تجاوز شهریار را بر خود گران یافت و به مقابله پرداخت، ولی شکست خورد و به نزد پسر عم خود وندامید رفت. شهریار او را از وندامید طلب کرد، این نیز مازیار را به بند کشید، ولی مازیار زندانبان را فریفت و از بن گریخت و به بغداد رفت. چندی بعد شهریار درگذشت.
برخی جانشین او را جعفر می‌دانند «میر خواند: حبیب السیر، ج ۲، ص ۴۱۷»، ولی ابن اسفندیار از جفعر یاد نکرده و شاپور را جانشین او دانسته است. گذشته از این نام جعفر در این روزگار که باوندیان هنوز به اسلام گردن ننهاده بودند، با واقعیت فرهنگی و دینی منطقه همخوانی ندارد.
شهریارکوه
باو

باو (درگذشته ۶۰ ق / ۶۸۰ م) پسر شاپور و نواده کیوس، بنیانگذار دودمان باوندیان شاخه کیوسیان است که در طبرستان فرمانروایی می‌کردند. نخستین بار، پدربزرگ باو یعنی کیوس از سوی قباد یکم به فرمانروایی طبرستان رسید ولی زمانیکه قباد یکم درگذشت و پسرش انوشیروان به تخت نشست، شاه جدید برادر خود کیوس را (که تاج‌وتخت را از آن خود می‌دانست) از میان برداشت و «قارن» را به فرمانروایی طبرستان گمارد. ولی پس از روی کار آمدن ۴ پادشاه یعنی در زمان شاهی خسرو پرویز خاندان کیوس دوباره مورد توجه قرار گرفت بدین ترتیب که باو در رکاب خسرو پرویز، چند بار به پیکار رفت و از توجه شاه برخوردار شد و به فرمانروایی طبرستان و آذربایجان گماشته شد.
چون شیرویه بر تخت نشست، باو را به اصطخر تبعید کرد. وی در آتشکده آن سامان گوشه عزلت گزید تا آن که آزرمیدخت او را به سپهسالاری برگزید. اما باو نپذیرفت تا نوبت به یزدگرد رسید و باو، این بار به درخواست شاه نزد وی رفت. پس از شکست سپاه ایران از اعراب، باو در راه خراسان از یزدگرد اجازه گرفت که به طبرستان رود و پس از زیارت آتشکده کوسان، در گرگان به وی بپیوندد . باو در آنجا خبر قتل یزدگرد را شنید و سر بتراشید و در آتشکده مقام گرفت. بعید نیست که همین معنی باعث شده باشد تا برخی، نیاکان آل‌باوند را از موبدان بدانند.
باو چندی بعد به درخواست مردم از حملات ترکان به تنگ آمده بودند، با این شرط که «مردان ولایت و زنان به بندگی او را خط دهند » بیرون آمد و با بسیج سپاه توانست مهاجمان را از آن سامان براند و دولتی محلی تاسیس کند. وی پس از پانزده سال حکومت، سرانجام به دست «ولاش» (استاندار تبرستان از سوی یزدگرد) که فرمانروایی را از آن خود می‌دانست کشته شد و ولاش بر جای او نشست.
دلدار

دلدار نام مستعار شاعر کرد یونس رئوف (۱۹۱۷-۱۹۴۸) است. وی در شهر کویه در نزدیکی اربیل در کردستان عراق به دنیا آمد. بعد از پایان دبیرستان در شهر کرکوک، تحصیلات خود را در دانشکده حقوق در بغداد به پایان رساند.
وی علاقه خاصی به شعر و ادبیات داشت و از آنجا که بیشتر کارهای وی حماسی و میهن پرستانه بودند از جانب حکومت همواره تحت تعقیب و آزار بود و مدت‌های زیادی را در زندان به سر برد. از آثار معروف دلدار سرود "ای رقیب" است که به عنوان سرود ملی کرد به رسمیت شناخته شد.
فهرست مشاهیر کرد
رده:بخش شیبکوه

بخش شیبکوه
رده:شهرستان گاوبندی

شهرستان گاوبندی
رده:بخش کوشکنار

بخش کوشکنار
رده:بخش مرکزی بندر لنگه هرمزگان

بخش مرکزی بندر لنگه هرمزگان
رده:بخش کیش

بخش کیش
آمنه لاوال

آمنه لاوال (زاده ۱۹۷۲) مادری مجرد اهل نیجریه است که در مارس ۲۰۰۲ از جانب دادگاه موسوم به شریعت به سنگسار محکوم شد.
حکم سنگسار نمودن وی تنش‌های بسیار شدیدی را بین جامعه مسیحیان و مسلمین نیجریه به وجود آورد. همچنین صدور این حکم موجب بروز حساسیت‌های گسترده‌ای در کشورهای مختلف غربی شد و کمپین‌های متعددی جهت وادار نمودن دولت نیجریه به لغو این حکم به راه انداخته شد. این حکم مخالفت و اعتراض ملکه‌های زیبایی جهان را نیز که قرار بود در آن سال در نیجریه برگزار شود به دنبال داشت. سرانجام در سپتامبر ۲۰۰۳ یک دادگاه اسلامی حکم برائت آمنه را ابلاغ نمود.
سنگسار
اعدام
بخش صومای برادوست

بخش صومای برادوست یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی در شمال غربی ایران است.
زبان گفتاری مردم این منطقه کردی کرمانجی با لهجه شکاکی و بادینی میباشد.
مردم ساکن در این بخش از تبار ایل‌های شکاک ، گورک ، بیگ زاده ، هناره و کاردار می‌باشند که در این میان ایل گورک اصالتا دارای زبان کردی سورانی میباشند و دارای خویشاوندی با ایل گورک در سردشت ، مهاباد و بوکان و گورک ترکیه و عراق هستند .
بزرگ‌ترین روستاهای آن عبارت‌اند از : گنگچین، هشتیان، باوان ، جوهنی و هورسین.
تقسیمات کشوری
دهستان‌های بخش صومای برادوست
دهستان برادوست
دهستان صومای جنوبی
دهستان صومای شمالی
شهرها: سرو
روستاهای بزرگ منطقه صومای برادوست عبارتند از گنگچین_ ممکان_باوان_سیدان_قونی_کوران
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش صومای برادوست شهرستان ارومیه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۰۱۸۹ نفر بوده است.
نبرد نرماندی

نبرد نرماندی نام یکی از نبردهای جنگ جهانی دوم است. در این نبرد نیروهای متفقین در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ در کرانه ساحل نرماندی پیاده شدند و به آزادسازی فرانسه اشغالی از نیروهای آلمان نازی پرداختند. این نبرد، بزرگترین عملیات آبی خاکی تاریخ محسوب می‌شود. این نبرد به شکست آلمان نازی در جبهه نرماندی انجامید.
روزهای قبل از نبرد
پس از پایان کنفرانس تهران بنا شد که ژنرال آیزنهاور به فرماندهی کل نیروهای متفقین که می‌بایستی در نرماندی پیاده شوند منصوب گردد و مارشال مونتگمری انگلیسی به فرماندهی نیروهای زمینی یگانهای تازشگر به کرانه نرماندی با آیزنهاور همکاری نماید. «ژاک پیرن» در کتاب جنگ جهانی دوم می‌نویسد: «دولت آمریکا تا ۱۹۴۳ اقلام تجهیزات نظامی به این شرح تولید کرده بود: ۲۳۸۰ کشتی جنگی، ۱۳۰۰۰ کشتی باربری، ۸۶۰۰۰ هواپیمای جنگی و ترابری اما در ۱۹۴۴ که مقرر شد متفقین در کرانه نرماندی فرانسه پیاده شوند، تولیدات جنگی آمریکا از این اندازه نیز گذشت به‌طوری‌که یکصد و شصت هزار هواپیما و یکصد و سی هزار تانک آماده برای نبرد در اختیار داشت. در صورتی که آلمان بیش از چهارهزار هواپیما در اختیار نداشت؛ بنابراین همه چیز آماده بود تا در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ نیروهای تازه‌نفس آمریکایی همراه با تجهیزات بسیار زیاد به همراه نیروهای انگلیسی و کانادایی در کرانه فرانسه پیاده شوند.»
آغاز حمله
نیروهای متفقین به رهبری آمریکا و بریتانیا در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۴۴ میلادی برای آزادسازی اروپای اشغالی بزرگترین عملیات آبی-خاکی جهان را اجرا کردند. در این روز که به روز دی (D-Day) هم مشهور است، قوای دریایی متفقین که از حمایت هوایی نیز برخوردار بودند، تحت فرماندهی ژنرال دوایت آیزنهاور نفرات خود را به ساحل شمالی فرانسه رساندند. پس از رسیدن قوا به سواحل فرانسه، ژنرال آیزنهاور این پیام را فرستاد:
«مردم اروپای غربی! امروز صبح سربازان نیروی اعزامی متفقین در ساحل فرانسه فرود آمدند. اعزام این سربازان بخشی از طرح ملل متحد برای آزادسازی اروپاست که با همکاری متحدین روس ما صورت گرفته‌است. پیام من به همه شما این است: ساعت آزادسازی شما فرا رسیده‌است. حتی اگر این حمله از کشور شما آغاز نشده باشد.»
گستره عملیات
طرح‌ریزی این حمله سه سال زمان برد و نتیجه آن عملیاتی بود که گستره آن سابقه نداشت.
ژنرال جولیان پیرامون گستردگی این عملیات می‌گوید: «عملیات عظیمی بود. فقط در روز D-Day به تنهایی یکصد و پنجاه و شش هزار سرباز وارد خاک فرانسه شدند. یکصد و سی هزار نفر از طریق دریا و بیست و سه هزار نفر از راه هوا. طبیعی است که برای انتقال این همه سرباز به کشتی و هواپیمای زیادی نیاز است. چیزی حدود شش هزار ناو و هواپیما در عملیات این روز شرکت داشت.»
نیروهای بریتانیا و آمریکا در این حمله علیه آلمان نازی تنها نبودند و سربازان کانادایی و نیروهای لهستانی، نروژی، بلژیکی، فرانسوی و چک نیز از آن‌ها حمایت می‌کردند.
در جبهه مقابل اما جمع کثیری از افسران ارشد آلمانی در حال انجام تمرینات جنگی بودند و فیلد مارشال اروین رومل که کارآمدترین فرمانده نظامی نازی‌ها بود برای جشن تولد همسرش به آلمان بازگشته بود. همچنین سیستم ارتباطاتی آلمان بخاطر بمباران شدیدا آسیب دیده و مختل شده بود.
جنگ جهانی دوم
آلمان نازی
نجات سرباز رایان
وضعیت قوای آلمانی مستقر در نرماندی

آلمان به سبب تجربه جنگ جهانی اول که آمریکا در ۱۹۱۷ از طریق فرانسه در اروپا نیرو پیاده کرد و باعث شکست آلمان گردید، برای جلوگیری از تکرار چنین اتفاقی، تصمیم گرفته شد که بعد از اشغال فرانسه دیواری بتونی در ساحل فرانسه ایجاد کند که به «دیوار آتلانتیک» معروف شد. این خط دفاعی بتونی دیواری بود به طول ۳۲۰ کیلومتر. به ارتفاع ۳ متر از روی زمین آشیانه‌های بتونی توپ و مسلسل وجود داشت. ابتدای این خط بتونی، دماغه «هاگ» (Hag) در مغرب بندر «شربورگ» (Cherburg) واقع در شبه جزیره «کوتانیتی» (Cotentin) بود و انتهای آن تا بندر کاله که نزدیک‌ترین منطقه در ساحل فرانسه به انگلستان بود، امتداد داشت. در طول این خط دژهای زیرزمینی وجود داشت که درون آن مهمات و غذا برای مدت سه ماه ذخیره شده بود. فاصله هر آشیانه توپ و مسلسل که مشرف به دریا جهت گیری شده بود، تقریبا صد متر بود. در جلوی آنها در نزدیکی ساحل شبکه سیم‌های خاردار حامل جریان برق، مین‌های ضدنفری و مین‌های مغناطیسی شناور در ساحل دریا، مانع مهمی برای دستیابی به آشیانه‌های بتونی بود. در پشت این خط در حدود سی لشکر زرهی و پیاده مستقر شده بود.
جنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم
قانون وام و اجاره

قانون وام و اجاره قانونی بود که طبق آن دولت ایالات متحده می‌توانست به دولت‌هایی که با آلمان و متحدان او در حال جنگ هستند، محصولات تولید شده جنگی را به عنوان وام در عوض پول نقد بپردازد یا آنکه آن وسایل را به آنها اجاره دهد.
ارتش آلمان نازی

ارتش آلمان نازی به معنای لغوی نیروی دفاعی، نام ارتش آلمان از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵ بوده و شامل نیروی زمینی هی یر، نیروی دریایی کریگسمارینه و نیروی هوایی آلمان نازی لوفت وافه است.
تاریخچه
پس از جنگ جهانی اول و امضای پیمان آتش‌بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ و سپس امضای پیمان ورسای، ارتش آلمان موظف به محدود نگاه داشتن شمار نیروهای زمینی به صد هزار نفر و نیروی دریایی پانزده هزار نفر شد. ناوگان جدید مجاز برای آلمان متشکل از حداکثر شش ناو جنگی، شش رزم‌ناو و دوازده ناوشکن می‌شد. در اختیار داشتن توپخانه سنگین برای ارتش آلمان ممنوع شده و نیروی هوایی و خدمت وظیفه عمومی نیز منحل شدند. آلمان با محدودیت شمار نیروهایش مجبور شد ارتشی با فرماندهی هانس فون زکت و بهترین و خبره‌ترین نیروهایش تشکیل دهد. آلمان طبق پیمان ورسای از داشتن نیروی هوایی منع شده بود، اما فون زکت که از مزایای نبرد هوایی کاملا آگاه بود در ابتدای سال ۱۹۲۰ یک کادر مخفی از افسران نیروی هوایی تشکیل داد.
در سال ۱۹۲۲ آلمان بطور مخفیانه دور زدن این شرایط و محدودیت را آغاز کرد و همکاری محرمانه با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پس از پیمان راپالو آغاز شد. آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در صنعتی شدن کمک کرده و افسران شوروی در آلمان آموزش داده می‌شدند. متخصصین تانک و نیروی هوایی آلمانی می‌توانستند در اتحاد جماهیر شوروی تمرین و پژوهش انجام دهند. در حدود سیصد خلبان آلمانی در لیپتسک آغاز آموزش نموده و آموزش کاربردی تانک در نزدیکی قازان و پروژه گازهای سمی در ساراتوف برای ارتش آلمان انجام می‌گرفت.
استخدام سرباز
publisher=accessdate=24 June 2013
استخدام در ورماخت از طریق نام‌نویسی داوطلبانه (۱۹۴۵–۱۹۳۳) و خدمت سربازی (۱۹۳۵–۱۹۴۵) انجام گرفت. مردان برای خدمت توسط نامه‌های شخصی فراخوانی می‌شدند. پیش‌از جنگ، ثبت‌نام شدگان مسن‌تر فقط لازم بود برای حضور در تمرین‌های گاه‌به‌گاه و دوره محدود شرکت کنند.
دست‌آوردها
بمب
آلمان اقدام برای دستیابی به بمب اتمی را در ۱۹۳۳ آغاز کرد اما مجازات و تبعید یهودیان، این طرح را ناکام گذاشت. به هر روی عملیات بر روی ساخت بمب اتم با نام آب سنگین در نروژ پس از چیرگی آلمانها بر این کشور پیش می‌رفت که با از دست رفتن این کشور این عملیات نیز بازایستاد. دانشمندان آلمانی بعدها در پروژه بمب اتم آمریکا موسوم به «منهتن» به کارگرفته شدند و کمتر از یک دهه بعد ۲بمب اتمی آمریکا ژاپن را وادار به تسلیم کرد.
هواپیما
آلمانها در اواخر دهه ۳۰ بمب افکن‌های هاینکل را ساختند. این بمب افکن دارای سرعتی برابر با۵۰۰ کیلومتر در ساعت بود و بعدها مشخص شد اگر آلمان‌ها پروژه جت‌های شکاری را دنبال می‌کردند به چنان برتری قابل توجهی در هوا دست می‌یافتند که نه تنها می‌توانستند در هر تهاجم هوایی موفق شوند بلکه مانع حملات مخوف هواپیمای سنگین متفقین به شهرها و صنایع آلمان می‌شدند.
هنگامی که در ۱۹۴۴ هیتلر دوباره مجددا دستور ادامه پروژه را صادر کرد، «زمان» از دست رفته بود.
بمب‌های صوتی
دانشمندان آلمانی در آزمایشگاه‌های خود موفق به اختراع بلندگوهای غول پیکری شده بودند که قادر بود با امواج مادون صوت به تخریب سازه‌های شهری بپردازد. این سلاح در صورت تکمیل قادر بود خرابی‌هایی به بار آورد.
موشک‌های پرنده
در ژوئن ۱۹۴۴ هنگامی که مردم لندن با انفجارهایی از خواب پریدند گمان بردند که نیروی هوایی آلمان مجددا توان حمله را پیدا کرده‌است حال آنکه این انفجارها در اثر اصابت موشک وی-۲ (اصطلاح آلمانی 2 Vergeltungswaffe به معنی «سلاح انتقامی ۲») آلمان بود. این موشک‌ها توانایی هدایت رادیویی داشتند و با استفاده از بالک‌های که روی آن نصب شده بود می‌توانستند با دقت بالا به هدف اصابت کنند
جنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم
دهستان برادوست

برادوست در ایران یکی از دهستان‌های استان آذربایجان غربی ایران است. این دهستان در بخش صومای برادوست در شهرستان ارومیه جای دارد.
جغرافیا
حق‌الحقایق

حق‌الحقایق یا «شاهنامه حقیقت» از تالیفات منظوم حاج نعمت‌الله جیحون‌آبادی (۱۲۵۰- ۱۲۹۸شمسی) به زبان فارسی است که اولین بار در سال ۱۳۴۵ شمسی توسط انجمن فرهنگی فرانسه در ایران تحت نظر هانری کوربن، خاورشناس و اسلام‌شناس فرانسوی منتشر شد. هانری کربن، منظومه شاهنامه حقیقت را، کتابی در جای خود، کتاب مقدس نامیده است.
شاهنامه حقیقت، شامل تاریخ روحانی انسان از دوران پیش از خلقت عالم تا روزگار شخص مصنف است. در این کتاب حاج نعمت‌الله به کاوش در اسطوره‌های مسلک اهل حق می‌پردازد و تاریخ منظوم بزرگان و جهان‌بینی این مسلک را توضیح می‌دهد. او همچنین جایگاه هر یک از این شخصیت‌ها را در حوزه فرشته‌شناسی اهل حق بیان می‌کند. در کتاب شاهنامه حقیقت، حاج‌نعمت‌الله به شرح و توصیف رویدادهای تاریخی نمی‌پردازد. بلکه واقعیت‌های معنوی‌ای را که در باطن، مسبب آن رویدادها بوده است تشریح می‌کند.
کتاب حق‌الحقایق شامل ۱۵۰۴۲ بیت است که در پنج جزو یا بخش تنظیم شده است. آخرین بخش کتاب، جزو پنجم نعیم می‌باشد که شامل۲۲۳۱ بیت است. در این بخش حاج نعمت‌الله احوالات خود و حوادث اطراف آن را تشریح می‌کند. در این کتاب علاوه بر شرح حال بزرگان معنوی، مطالب دیگری از جمله پند و نصیحت، مناجات و … بیان شده است.
حق‌الحقایق با ویرایش و پیشگفتار دکتر محمد مکری در سال ۱۳۶۱ شمسی در تهران و از سوی انتشارات طهوری به چاپ رسید. او در مقدمه کتاب می‌گوید: «چاپ و انتشار حق‌الحقایق سهم بزرگی در شناسایی آداب مذهبی اهل حق دارد … ».
پس از اولین چاپ کتاب، توضیحاتی در مورد بعضی از اصطلاحات آن در رساله‌ای به نام «حاشیه بر حق‌الحقایق» توسط استاد الهی فرزند حاج نعمت‌الله نگاشته شده است که ضمیمه‌ی کتاب می‌باشد.
در چاپ‌های بعدی ۳۹۰۰ بیت دیگر که در زمان چاپ اول در دسترس ناشر نبود، به کتاب اضافه شده است.
نمونه اشعار
بی‌وفایی دنیا و شکوه از چرخ گردون
گله دارم از چرخ گردون گله همی خیزد از گردشش غلغله
همان چرخ چپ‌گرد عالم‌فریگهی برفراز است و گه بر نشیب
ندانم چه گویم به آن کوژپشت گهی نیک روی‌است و گه روی زشت
یکی را دهد قوت با خون دل کند بسترش جفت با خاک و گل
یکی را دهد ذوق در جشنگاه یکی را به ماتم نشاند به گاه
ندانم رهش چیست چرخ کهن که نالند از وی همه مرد و زن
ندیده کس از دهر یک جو وفا نبد راحتی بهر کس جز جفا
زمانه بدین‌سان گرفته قرار گهی چون خزان است گه نوبهار
که هر لحظه یک رنگ دارد به سر ندارد به کس سود الا ضرر
گذر کرده از وی بسی مردمان که بی‌کام در خاک گشته نهان
مشو غافل ای دل از این چرخ پیر که باشد همیشه در این دار و گیر
ز انسان به جز نام نبود نشان به نیک و بدی ماند اندر جهان
اگر نیک بوده شود نیک نام وگر نه بدی بد، بد است تا قیام
دلا تا توانی به نیکی گذر که نیکی رهاند ترا در دو سر
ز دنیا به نیکی بمانی به یاد ز عقبا به جنت شوی قلب شاد
گرامافون

گرامافون استوانه‌ای ادیسون، پیرامون ۱۸۹۹.
گرامافون یا فونوگراف پرکاربردترین دستگاه برای پخش صدای ضبط‌شده از دهه ۱۸۷۰ تا دهه ۱۹۸۰ میلادی بود.
اواخر عصر ناصری به ایران آمد و آن را در آن زمان دستگاه «حافظ الصوت» یا «حبس الصوت» می‌خواندند و می‌نوشتند.
گرامافون اختراع توماس ادیسون بود. یک گرامافون (یا فونو گراف) با دستگاه‌های مدرن و مجهز کنونی بسیار متفاوت است. با این وجود از اصول فنی مشترکی پیروی می‌کنند، یعنی اصول ضبط کردن صدا همان است که در زمان ادیسون بود.
صدا، خواه از دهان انسان بر آید و خواه از آلات موسیقی، همه در هوا ارتعاش‌هایی پدیدمی‌آورند. برای ضبط صدا باید بتوان که آن ارتعاش‌ها را بر روی چیزی ثبت کرد.
برای این کار چند چیز لازم است: ۱) یک لوله که مانند میکروفن در برابر دهان قرار می‌گیرد تا ارتعاش‌های صوتی بتوانند در آن جمع شوند و عبور کنند. ۲) یک صفحه گردان که به راحتی و نرمی بر جای خود می‌لغزد. ۳) یک سوزن یا چیز ی شبیه به آن. البته این سوزن و صفحه گردان هر دو در انتهای «لوله» قرار می‌گیرند. ۴) یک صفحه مومی و نرم که بر روی «صفحه گردان» نشسته، در زیر یک سوزن پیوسته می‌چرخد.
اکنون اگر کسی در برابر آن لوله یا میکروفن حرف بزند یا آواز بخواند، ارتعاش‌های صوتی‌اش از درون آن گذشته، به صفحه گردان برخورد می‌کند و آن را می‌لرزاند. آنگاه همراه با این صفحه گردان، صفحه مومی نیز می‌لغزد و سوزنی که بر رویش قرار گرفته، پیوسته شیارهایی بر روی آن نقش می‌زند. بدین گونه، سوزن پیوسته شیارهایی منظم و دایره وار پشت سر هم روی صفحه مومی ایجاد می‌کند و با حک کردن ارتعاش‌های صوتی، صدای گوینده یا خواننده را در گرامافون ضبط می‌کند. البته مسیر این شیارها، حلزون وار، از پیرامون صفحه به داخل و به سوی مرکز آن می‌باشد.
برای این که صدای ضبط‌شده را دگر بار بشنویم سوزن نرم‌تری به جای سوزن اولی قرار می‌دهیم. اکنون صفحه مومی را زیر این سوزن به گردش درمی‌آوریم، خواهیم دید که سوزن درست در لای شیارهایی که سوزن قبلی ایجاد کرده، گردش می‌کند. بر اثر گردش سوزن، دوباره صفحه گردان نیز به ارتعاش در می‌آید. آن گاه بر اثر این ارتعاش است که صدایی که قبلا ضبط شده در لوله طنین می‌افکند و بدین گونه دوباره صدای ضبط شده را خواهیم شنید.
البته دستگاه‌های مدرن کنونی، ساختمانی بس مفصل و پیچیده دارند. از این رو، مثلا می‌توانند «امواج صوتی» را به «جریان‌های برقی» تبدیل کنند. یعنی آن که به وسیله امواج نوسان دار صوتی، جریان‌های نوسان دارالکتریکی پدیدمی‌آورند. سپس این جریان را نیز تقویت کرده به آهن‌ربایی منتقل می‌کنند که سوزن ضبط، برسر آن وصل شده‌است. آن گاه سوزن بر روی یک صفحه مومی گردش و با انداختن شیارهایی، صدا را در آن ضبط می‌کند. اکنون، برای شنیدن همان صدایی که قبلا بر روی صفحه پر شده، باید سوزنی را که در بازوی پیکاپ نصب گردیده، بر روی شیارهای صفحه عبور دهیم، تا بدین وسیله بر بلورهای درون «پیکاپ» فشار آورده، بلندگو را تحت تاثیر قرار می‌دهند، و آن گاه ارتعاش‌هایی را در هوا پدیدمی‌آورند که قادر می‌شویم صدای ضبط شده، را بشنویم.
داربست

داربست فلزی و توری حفاظتی
داربست یک سازه چوبی یا فلزی موقتی است که برای دسترسی به نقاط دشوار به هنگام ساخت یا تعمیر ساختمان‌ها و دیگر سازه‌ها بکار می‌رود.
داربست‌ها که از میله‌های فلزی و چوبی ساخته می‌شوند گاه به عنوان تکیه‌گاه برای بخشی از دیگر سازه‌ها هم استفاده می‌شوند.
ساخت داربست‌ها مهارت ویژه‌ای نیاز دارد زیرا در صورت فروریختن یک داربست خطر تلفات جانی بسیار زیاد است.
استان حسکه

حسکه (به کردی: حه‌سیچا Hesiça و به عربی: الحسکه ) یکی از استان‌های کشور سوریه و بزرگترین قسمت کردستان غربی در شمال شرقی این کشور است. شهر حسکه مرکز استان حسکه است و شهرهای قامشلی، دیرک، راس العین و عمودا از مهمترین شهرهای این استان هستند. شهرهای عمودا، دیرک، تربه سپی و گرگی لگی از شهرهای کردنشین اطراف شهر حسکه هستند که از سوی شورای عالی کردهای سوریه اداره می‌شوند.
جغرافیا
رود دجله از ترکیه وارد این استان شده و از آنجا به کشور عراق جاری می‌شود.
این استان دارای طبیعتی بسیار زیبا و کشتزار‌های حاصلخیز در قیاس با دیگر استان‌های سوریه می‌باشد.
جمعیت
جمعیت این استان (سال ۲۰۰۵) حدود ۱،۲۰۴،۴۲۷ نفر می‌باشد.
اکثر ساکنین این استان کرد زبان می‌باشند. این استان همواره میدان تنش بین کردها و حکومت سوریه بوده است.
در این استان اقلیت‌های آشوری و عرب نیز زندگی می‌کنند.
اقتصاد
بخش عمده نفت سوریه در استان حسکه تولید می‌شود.
شهرها
از شهرهای مهم این استان می‌توان به قامشلی و حسکه اشاره کرد.
همچنین شهر نفتخیز شدادی در شرق شهر حسکه واقع شده است.
حافظ ابرو

شهاب‌الدین عبدالله (یا نورالله) بن لطف‌الله بن عبدالرشید خوافی معروف به حافظ ابرو (درگذشته ۸۳۳ ه. ق) تاریخ‌نگار و جغرافیدان مشهور ایرانی در عصر تیموری صاحب آثاری در تاریخ اسلام و ایران؛ به ویژه مربوط به دوره تیمور و شاهرخ است. حمله بهمن پسر اسفندیار به سیستان و شکست فرامرز پسر رستم در کتاب مجمع التواریخ نوشته حافظ ابرو - حدود ۱۴۲۵ میلادیمحل نگهداری موزه متروپولیتن نیویورککتاب جغرافیای او که به ویژه در فصول مربوط به ایران و فرارود (ماوراءالنهر) آکنده از اطلاعات مهم تاریخی است، از مهم‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود. بخشی از اطلاعاتی که حافظ ابرو از خصوصیات جغرافیایی سرزمینهای اسلامی به دست داده چنان‌که خود اشاره کرده، محصول مشاهدات خود اوست. چه، در سفرهای جنگی تیمور از فرارود و ایران تا شام همه جا حضور داشته و از این جهت آگاهی‌های بی‌همتایی گردآورده که امروز برای بررسی جغرافیای طبیعی و انسانی شهرهای کهن سرزمینهای اسلامی بسیار مهم می‌نماید.
این کتاب همچنین برای اطلاع از نام و نشان و مضمون بعضی آثاری که از منابع حافظ ابرو بوده و اینک در دست نیست، بسیار مهم است.
آثار
مینیاتوری از کتاب مجمع التواریخ حافظ ابرو که درباره کشتی نوح و نجات جانوران است (هرات ۱۴۲۵ میلادی). ابعاد این صفحه ۳۲٫۶ در ۴۲٫۳ می‌باشد. شاهرخ فرزند تیمور به حافظ ابرو سفارش کرد تا ادامه جامع التواریخ نوشته رشیدالدین فضل‌الله همدانی (کتاب مشهوری در خصوص تاریخ جهان) را بنگارد. تیموریان به پیرو ایلخانیان، علاقه و توجه زیادی به مشروع کردن قوانین سلطنتی خود داشتند. مجمع التواریخ حافظ ابرو شامل دوره‌ای است که حکمرانی شاهرخ را نیز شامل می‌گردد.
ذیل جامع التواریخ
ذیل ظفرنامه سامی
تاریخ شاهرخی
تاریخ حافظ ابرو
مجموعه حافظ ابرو
مجمع التواریخ
در کتاب جغرافیای حافظ ابرو، او توصیف دریاها و خلیج هارا در چند فصل شرح داده‌است. فصل اول:
خلیج چین
گفتار دوم: «بحر الاخضر و هو بحرالهند». از نظر او بحر اخضر و بحر هند و بحر فارس یک دریا حساب می‌شوند. (او این دریا را شرح داده‌است همان محلی که امروزه دریای عرب نام دارد)
بحر فارس و کرمان… که شامل خلیج عمان و خلیج فارس امروزی می‌شود.
بحر قلزم (دریای سرخ)
بحر بربر (مدیترانه)
بحر اوقیانوس (اقیانوس اطلس یا بحر ظلمات)
آثار حمدالله مستوفی
اگر حافظ ابرو را دزد آثار دیگران، بویژه آثار حمدالله مستوفی، بنامیم به هیچ وجه سخنی به گزافه یا نامنصفانه بیان نشده چرا که او از آثار حمدالله مستوفی مشخصا و بلاتردید استفاده مستقیم کرده بدون اینکه کوچکترین اعتباری به مستوفی بدهد یا حتی نامی از او بیاورد. همه را به نام خودش و با وانمود اینکه همه کار نتیجه پژوهش و اهتمام خود او بوده تدوین و به دیوان ممدوح و ولی نعمتش تقدیم کرده‌است.
فرارود

300px
فرارود یا ورارود یا ماوراءالنهر به سرزمینی گفته می‌شود که در میان دو رود آمودریا (جیحون) و سیردریا (سیحون) جای دارد. در واقع معنی اصلی آن، آن سوی رود آموی (جیحون یا آمودریا) است. این سرزمین بخشی از آسیای میانه است.
سرزمین‌های واقع در حوضه آبریز دو رود آمودریا و سیردریا، دربرگیرنده ایالات چغانیان، ختلان، کش، نخشب، بخارا، سمرقند، اسروشنه، فرغانه، چاچ و اسپیجاب، پس از فتوحات اعراب به ماوراءالنهر معروف شد. این سرزمین از دیر باز شرقی‌ترین ایالت ایران و از دوره هخامنشی زیر تابعیت امپراتوری ایران بود و سکنه آن عمدتا ترک بودند. این سرزمین در دوران هخامنشیان جزو ساتراپی سغد بوده‌است.
پس از اسلام
چون اعراب از خراسان به این ناحیه تاختند، پس از غلبه بر آنجا، آن را ماوراءالنهر نامیده و ضمیمه خراسان ساختند. حملات اعراب به ماوراءالنهر از سال ۴۷ ه‌.ق در زمان حکومت زیاد بن ابیه در عراقین آغاز شد. با مهاجرت جمع زیادی از اعراب کوفه و بصره به خراسان، علاوه بر اینکه امنیت حمله‌کنندگان تامین شد، ادامه فتوحات نیز ممکن گردید. اگرچه از آن پس تا زمان قتیبه بن مسلم، تلاش برای فتح ماوراءالنهر ادامه یافت، عملا فعالیت اعراب مسلمان در آن ناحیه از تاخت و تازهای پراکنده فراتر نرفت. با انتصاب قتیبه بن مسلم به حکومت خراسان در سال ۸۲ قمری بر موفقیت اعراب در ماوراءالنهر بسیار افزوده شد. با تلاش‌ها و حملات متعدد وی، بالاخره تا سال ۹۶ ه‌.ق سلطه اعراب بر بیشتر فرارود تا سیردریا گسترده شد. مهاجرت تعداد زیادی از اعراب و اسکان آنها در نقاط مختلف ماوراءالنهر از جمله بخارا فتح این ناحیه قطعی به نظر می‌رسید؛ اما با مرگ قتیبه و شورشهایی که در پی آن رخ داد شاهزادگان و امیران بومی آن ناحیه با یاری گرفتن از امپراتوری ترک سر به شورش برداشتند و دوباره مستقل شدند. چنان‌که تا دو دهه بعد، والیان عرب خراسان ناچار به جدال و کشمکش در این منطقه بودند و تنها در زمان امارت نصر بن سیار، آخرین امیر اموی خراسان، در سال ۱۲۱ ه‌.ق این ستیزه‌ها پایان یافت. از آن پس تا پایان عصر اموی، این منطقه پیوسته ضمیمه خراسان بود و از طریق حکمران عرب مستقر در مرو اداره می‌شد.
نام
نام این منطقه در فارسی باستان «پردری» و در پهلوی «فرارود» بود. در سده اول هجری فاتحان عرب این منطقه را ماوراءالنهر نام نهادند. فردوسی در مورد این تغییر نام می‌سراید:
شهرها
برخی از شهرهای تاریخی این سرزمین عبارتند از:
در ازبکستان کنونی: سمرقند، بخارا، چاچ (تاشکند)، نخشب (نسف یا قرشی)، ترمذ، خیوه، شهر سبز (کش)، اندگان (اندیجان)، جیزخ (دیزک یا دزک)، خوقند (قوقان)، کاث (ویرانه‌های این شهر نزدیک شهر بیرونی در استان قره‌قالپاقستان است)، نمنگان، گرگانج.
در تاجیکستان کنونی: خجند، کولاب، استروشن (اراتپه یا اسروشنه)، پنجکنت (زادگاه رودکی)، دوشنبه، قرغان تپه.
در قزاقستان کنونی: یسی (حضرت ترکستان)، تراز و پاراب (اترار)، اسپیجاب (سیرام در نزدیکی شیمکنت).
در قرقیزستان کنونی: اوش، بلاساغون و اوزگند.
در ترکمنستان کنونی: کهنه‌گرگانج.
تارت

تارت کدو حلوایی
تارت نوعی شیرینی است که معمولا از مواد پرکننده برای پوشش آن استفاده می‌شود. روی تارت‌ها باز است و از ماده اصلی شیرینی (خمیر) تشکیل نشده است. در تارت‌ها خمیر شیرینی، خمیر بریزه است. ماده روکش یا پرکننده تارت‌ها ممکن است شیرین (مثل میوه‌جات) یا نمکی و غیرشیرین (مثل مرغ و میگو) باشد. تارت‌های امروزی معمولا" بر پایه میوه و مایع کاستارد هستند. تارت‌های ریزه نیز به تارت‌های کوچک اطلاق می‌شود. به عنوان مثال می‌توان از تارت ریزه تخم مرغ نام برد. مثالی دیگر که در خصوص تارت‌ها می‌توان زد تارت‌های مربایی هستند که رنگ آنها بسته به مزه‌ای است که در مربا (به عنوان پرکننده) استفاده می‌شود. از میان تارت‌ها می‌توان به تارت خوش‌پخت نیز اشاره کرد که خاستگاه بریتانیایی دارد. از تارت‌های نمکی می‌توان به پای کیش اشاره کرد.
تفاوت اصلی تارت با انواع کیک در آن است که نان تارت بدون پف عمل می‌آید حال آنکه در دسته کیک‌ها پف از موارد غیر قابل حذف است. در صورتی که در خمیر تارت شکر وجود داشته باشد برای شیرینی‌جات و در صورت عدم استفاده از شکر برای غذاها به کار برده می‌شود
مواد تشکیل دهنده خمیر تارت
مواد تشکیل دهنده خمیر تارت به شرح زیر است:
۶ قاشق غذاخوری کره بدون نمک
۳ قاشق غذاخوری آب
۱ قاشق غذاخوری شکر
۱ قاشق غذاخوری روغن گیاهی
به قدر یک سر انگشت نمک
یک فنجان آرد چندمنظوره (معمولی)
فهرست انواع پای و تارت
تارت نورمن
تارت کره
تارت کاستارد
تارت کولی
تارت منچستر
تارت نینیش
تارت شیره
تارت پاپ