ترانیل سیپرومین

ترانیل سیپرومین
رده درمانی: مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز MAOI
اشکال دارویی: قرص
نوع بیماری
اختلالات دیگری که ممکن است با داروهای ضدافسردگی درمان گردند عبارتند از :
افسرده‌خویی. شکل مزمن از افسردگی. معمولا SSRI‌ها برای درمان آن تجویز می‌گردند.
اختلال دوقطبی. نوعی اختلال خلق و خو که مشخصه‌اش الگوهای متناوب شیدایی (مانیا) و افسردگی است. داروهای ضدافسردگی ممکن است بعد یا هم‌زمان با داروهای تثبیت‌کننده خلق و خو، مورد استفاده قرار گیرند.
اختلال عاطفی فصلی. نوعی اختلال خلق و خو که مشخصه‌اش الگوهای تکرار شونده افسردگی در خلال برخی فصل‌های خاص سال، به ویژه اواخر پائیز و زمستان است. بوپروپیون (با نام تجاری ولبوترین) اخیرا مجوز اداره دارو و غذای آمریکا را برای مصرف در مورد این اختلال به دست آورده است. این دارو جزء NDRI هاست.
اختلال اضطراب. انواع گوناگونی از اختلالات اضطراب شامل اختلال وسواس (OCD)، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال اضطراب تعمیم یافته (GAD) و اختلال هراس، با داروهای ضدافسردگی درمان می‌شوند. این اختلالات معمولا با داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای (TCAها) و SSRI‌ها درمان می‌شوند.
پراشتهایی روانی. نوعی اختلال تغذیه که مشخصه‌اش مصرف دوره‌ای، کنترل نشده و سریع مقادیر زیاد غذا در مدتی کوتاه و به دنبال آن احساس گناه، افسردگی یا بیزاری از خود و روی آوردن به روش‌های غیرمعمول برای تخلیه (مثل استفاده از مسهل یا ایجاد استفراغ) است. این اختلال با TCAها، SSRIها و MAOIها درمان می‌گردد.
اختلال نقص توجه/ بیش‌فعالی (ADHD). از بوپروپیون که جزء NDRI هاست ممکن است برای درمان ADHD استفاده شود.
اوتیسم. این اختلال رشد که مشخصه‌اش تمایل به مجذوب خود بودن و وجود مشکلات در ارتباطات و رفتار است، به وسیله SSRI‌ها درمان می‌گردد.
اختلال مرزی شخصیت. این اختلال شخصیت که مشخصه‌اش رفتار تکانشی (رفتار ناگهانی و برنامه‌ریزی نشده) و فرایندهای ناسالم فکری است توسط SSRI‌ها درمان می‌شود.
بی‌اختیاری ادرار. معمولا TCA‌ها برای درمان این مورد تجویز می‌گردند.
اختلالات درد مزمن. بسیاری از اختلالات دردهای مزمن (مثل درد عصبی و سردردهای میگرنی) با TCAها و SNRI‌ها درمان می‌شوند.
موارد مصرف
کاربرد اصلی آن در درمان افسردگی شدید است. MAOIها معمولا به عنوان داروهای خط دوم برای افرادی که با سایر داروهای ضد افسردگی بهبود نیافته‌اند، به‌ویژه مبتلایان به افسردگی‌های غیرعادی (آتیپیک) و شدید تجویز می‌شوند. این دارو در درمان اختلال هراس ، اختلالات خلق و اختلالات اضطرابی نیز موثر است.
مکانیسم اثر
ترانیل سیپرامین از مشتقات آمفتامین است و با مهار غیرانتخابی و غیرقابل برگشت آنزیم مونو آمین اکسیداز در مغز موجب مهار تجزیه دوپامین، سروتونین، اپینفرین و سایر مونوامینها می‌شود.
عوارض جانبی و رژیم غذایی
این داروها اصولا به علت خطر تداخل با سایر داروها وغذاها مانند پنیر پرعارضه‌اند. سایر عوارض مانند سرگیجه، حشکی دهان، دردهای عضلانی ، تهوع واستفراغ ، خواب آلودگی، افزایش اشتها و وزن، تاری دید، اختلال در فعالیت جنسی، یبوست، اشکال در ادرارکردن، عوارض قلبی. .درصورت مصرف هم‌زمان داروهای وقفه‌دهنده مونوآمینو اکسیداز با غذاهای حاوی تیرامین مانند پنیر، کالباس، سوسیس، کنسرو ماهی، لوبیا، انگور، موز، نوشابه‌های حاوی کولا، کاکائو و آبجو فشار خون بیمار به‌طور خطرناکی افزایش می‌یابد زیرا تیرامین باعث آزاد شدن ذخایر مونوآمینی مانند دوپامین، نوراپی نفرین و اپی نفرین می‌شود.
ترانیل سیپرومین را می‌توانید همراه غذا یا با معده خالی میل کنید. در مدت درمان با ترانیل سیپرومین و تا دو هفته پس از پایان درمان، از نوشیدن مقادیر فراوان الکل، ماءالشعیر، مایعات حاوی کافئین (همچون چای، قهوه و نوشابه) و خوردن غذاهای مقابل پرهیز کنید: موز، پنیر، جگر، غذاهای دودی یا نگهداری شده (مثل ترشیجات)، سوسیس، فراورده‌های سویا، ماست و در ضمن شکلات. در هر حال، با پزشک خود در خصوص اینکه چه موادی نباید بخورید، مشورت کنید.
استفاده از این داروها نیازمند رعایت رژیم غذایی بدون تیرامین(tyramine) (مواد غذایی که در بالا ذکر شد) است در غیر اینصورت به عوارض جانبی بسیار خطرناکی مثل افزایش ناگهانی فشار خون و مرگ منجر می‌شوند.
مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز
آمفتامین