mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
شهرستان نمین

شهرستان نمین یکی از شهرستانهای استان اردبیل ایران است و مرکز آن شهر نمین است. مردم این شهرستان به زبان‌های ترکی و تالشی سخن می‌گویند.
تقسیمات کشوری
این شهرستان از ۳ بخش و ۷ دهستان تشکیل شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان نمین
دهستان دولت‌آباد
دهستان گرده
دهستان ویلکیج شمالی
شهرها: نمین
بخش ویلکیج
دهستان ویلکیج جنوبی
دهستان ویلکیج مرکزی
شهر: آبی بیگلو
بخش عنبران
دهستان عنبران
دهستان میناباد
شهر: عنبران
آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری
جاده کوهستانی و جنگلی حیران به طول ۳۵ کیلومتر
منطقه سرسبز و جنگلی شاله دره یا شغاله دره با آثار برجای مانده از شنیدان قلعه سی از خروجی تونل تا منطقه میناباد
آرامگاه باباروشن در ۶ کیلومتری شرق نمین و ۲ کیلومتری روستای خشه با دره‌ای سرسبز و جنگلی، چشمه آب معدنی و درخت بلوط کهنسال
مساکن اولیه انسانها به نام دلمن در یک کیلومتری شمال نمین حدفاصل روستاهای میناباد و میرزانق و همچنین منطقه قرمزلیق و چوپان یوردی تپه‌ای مشرف به خانقاه علیا
مقبره شیخ بدرالدین در شهر نمین
پیکره طبیعی انسانی به نام باباداود یا ده ده قورخو بالاتر از روستای عنبران
جنگل و منطقه توریستی فندقلو در حدود ۲۵ کیلومتری شمال اردبیل و ۶ کیلومتری نمین بااماکن تفریحی، استراحتی و پذیرائی و مناظر طبیعی جنگلی و مرتعی با پوشش گیاهی بیش از ۹۲ گونه
مقبره پیرلنگ در ننه کران
آبهای معدنی قره چناق در روستای قره چناق، مشه سوئی بعد از عبور از روستای گلیده و گذشتن از قوشادگرمان به مشه سوئی می‌رسد، گرده سوئی نزدیک روستای گرده در غرب نمین
روستای عنبران با آب و هوای خوب و طبیعت سرسبز و زیبا و مردمانی شافعی مذهب سنی و زبان تالشی که محل تولید و بافت عمده بهترین نوع گلیم می‌باشد.
تپه‌های باستانی مربوط به هزاره‌های قبل از میلاد در روستاهای حومه
طبق شواهد موجود در کتب تاریخی و آثاری باستانی که در این ناحیه کشف شده‌است، سابقه تمدن در این ناحیه به هزاران سال پیش می‌رسد.
نام‌شناسی
در خصوص نامگذاری این شهر چنین گفته می‌شود که این شهر در قدیم پوشیده از جنگل و درخت بوده و به دلیل فاصله اندک آن از دریای خزر هوایی مرطوب و پر باران داشته‌است و بر همین اساس آن را به زبان تالشی نمین یعنی نمناک نامگذاری کرده‌اند.
اشیاای که از اطراف موزه نمین پیدا شده قدمتی بالغ بر ۵۰۰۰ سال دارد.
اقتصاد و صنایع
صنایع دستی مانند گلیم از تولیدات شهرستان نمین دارای شهرت جهانی است
بیش از ۶۷هزار هکتار سطح زیر کشت
۴۰ واحد دامداری صنعتی (پرورش بیش از ۱۷۰ هزار راس گوسفند و بره، بز و بزغاله، تعداد ۴۶ هزار راس گاو و گاومیش)
۵۹ واحد پرورش مرغداری‌های صنعتی (تولید بیش از ۳/۱ تولیدات مرغ (گوشت سفید) استان اردبیل)
۷۰ واحد کارخانجات و کارگاه‌های تولیدی صنعتی و معدنی فعال، ناحیه صنعتی نوجه‌ده و شهرک صنعتی.
کارخانه‌های بزرگ سیمان –تولید لوله‌های پلی‌اتیلن و پروپلین-تصفیه روغن موتور-بتن آماده-آرتاسویول لوله‌های بزرگ فاضلاب‌پرکنی و بسته‌بندی و انجماد مرغ-کوره‌های آجرپزی-بلوک‌زنی و تیرچه بلوک
کارخانه‌های دردست اجرا: آجر ماشینی کیان‌بهساز-آرتاپلاست، تولید پلاستیک چندلایه-آرتاذوب، قطعات خودرو.
مردم‌شناسی
اکثر مردم شهرستان نمین به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند، در بخش عنبران نیز به زبان تالشی صحبت می‌کنند. کل جمعیت این شهرستان ۱۱۰۷۷۹ نفر است.
شهرستان اردبیل

اردبیل تلفظ راهنما·اطلاعات (نام باستان: آرتاویل ) یکی از کلان شهرهای ایران و مرکز استان اردبیل در شمال غربی این کشور است. و یکی از شهرستانهای استان اردبیل در کشور ایران است. مرکز این شهرستان شهر اردبیل است.
اردبیل یا آرتاویل واژه‌ای اوستایی است که از ترکیب دو کلمه «آرتا» به‌معنی «مقدس » که به «ارد» تبدیل شده‌است و «ویل» که به معنای «شهر» است تشکیل شده‌است.کلمه ویل در زبان فرانسوی به معنای شهر است.در انگلیسی با village به معنی روستا هم ریشه است. در مناطق تالش نشین استان، هنوز هم به اردبیل، «آردویل» می‌گویند که به معنای "ناحیه مقدس" است
تقسیمات کشوری
این شهرستان از ۳ بخش و ۱۰ دهستان تشکیل شده است:
بخش مرکزی شهرستان اردبیل
دهستان ارشق شرقی
دهستان بالغلو
دهستان سردابه
دهستان شرقی
دهستان کلخوران
شهرها اردبیل
بخش هیر
دهستان فولادلوی جنوبی
دهستان فولادلوی شمالی
دهستان هیر
شهرها: هیر
بخش ثمرین
دهستان غربی
دهستان دوجاق
عنبران

شهر عنبران یکی از شهرهای شهرستان نمین واقع در استان اردبیل می‌باشد.
مردم عنبران به زبان تالشی صحبت می‌کنند.
محلات این شهر تشکیل شده‌است از سه روستای سابق عنبران بالا، عنبران پائین و امین جان یا به زبان محلی (امجون).
عنبران بالا در گذشته پناهگاهی بوده برای چله‌نشینی درویشان وصوفیه. در محل امروزی عنبران پایین، زمین‌های کشاورزی و مراتع و چراگاه قرار داشته‌است که با گذشت زمان و کوچ عده‌ای از مردم عنبران بالا و روستاهای پیرامون به این منطقه روستای عنبران پایین شکل گرفته‌است. دین این شهراسلام و مذهب آن‌ها اهل سنت شافعی است.
شهر عنبران دارای باغات سرسبز و چشمه‌های آب فراوان است.
محصولات زراعی دارای تنوع زیادی میباشد ولیکن مهمترین آن‌ها عبارتند از : زردآلو ، گردو ، سیب ، گندم ، عدس ، نخود.
در عنبران گلیم بافی رونق فراوانی دارد تا جایی که گلیم بافان عنبرانی در کشور شناخته شده هستند.
از سوغاتی‌های مهم عنبران می‌توان به فطیر مخصوص عنبران (زرن) و گلیم اشاره کرد.
فطیر زرن مشابه فطیری است که در بخش شاهرود خلخال به نام زرین معروف است . این فطیر معمولا" گرد است و به نازکی حدود یک سانت و نیم و چون رویه آن با مخلوط تخم مرغ و آب زرد ، می‌شود ، لذا به زرین یا زرن یعنی طلایی رنگ معروف است .
هنگویه

هنگویه روستایی از توابع بخش جناح شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
هنگویه در ۶۰ کیلومتری جنوب غربی شهر بستک واقع است.
محدوده هنگویه
محدوده آن از شمال کوه، از جنوب رودخانه مهران، از مغرب به روستای عالی احمدان
از مشرق به روستای گزه منتهی می‌شود.
مردم
هنگویه سومین روستای پرجمعیت شهرستان بستک می‌باشد. مردم هنگویه به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند؛ که از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴،۲۹۵ نفر (۱،۱۴۰خانوار) بوده‌است.
امکانات
دارای لوله‌کشی آب، برق، تلفن، مرکز تقویت امواج تلفن همراه، دبستان، مدرسه راهنمائی، مدرسه استثنایی دبیرستان درمانگاه و خانه بهداشت است.
نه باب مسجد، ۷۵ باب آب‌انبار برکه، ۴۰۰۰ اصله نخل دیم، و زمین دیم ۵۰۰۰ من (۲۰۰۰ کیلوگرم) ۳ دستگاه پمپ آب دارد.
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد، «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
نگاره‌ها از: احمد سلمان گوده‌ای و محمد محمدیان کوخردی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
چمن پیرا، ناصر پاییز ۱۳۷۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
کوه هرمزان

کوه هرمزان در شرق شهر بستک قرار گرفته‌است.
وارتفاع آن از سطح دریا حدود ۱۵۰۰ تا ۱۶۰۰ متر است.
کوه هرمزان و کوه تنگ پیه تنها جایی است که احتمال دارد آب شیرین در آن پیدا شود.
دوحلقه چاه قدیمی در این کوه وجود دارد و آبش شیرین است.
این چاه‌ها خیلی قدیمی است و به نام چاه «گبری» معروف است. در قله و پایه کوه هرمزان درختان تنومند مانند: کور، کنار، کرت، سمر، کوهنگ، سلم وجود دارد، در زمان قدیم مردم از هیزم این درختان برای پخت و پز و برای تدفئه خانه‌هاشان استفاده می‌کرده‌اند.
توضیحات درباره کوه هرمزان یا هرمیزان یا هورمیزان یا هرمیزن (Hormozān , Hor mizān , Hour mizān)
در ذیل واژه «بستک» در کتاب شهرهای ایران‌شهر جلد دوم، پژوهش گروهی بنیاد ایران‌شناسی، انتشارات بنیاد ایران‌شناسی، چاپ اول: ۱۳۹۰
کوه هرمزان در دو کیلومتری مشرق شهر بستک واقع و از زیبایی و جلوه خاصی برخوردار است.
(غیرت بستکی)
استاد احمد حبیبی نویسنده و محقق تاریخ و فرهنگ خلیج فارس و هرمزگان در ذیل واژه بستک در توضیح کوه هورمیزان می‌نویسد: نام این کوه که امروزه، هرمزان و هرمیزان استعمال می‌شود، در اصل «هورمیزان: هرمیزن» بوده‌است. توضیح این که: هور به معنی خورشید و میزان به معنی: اندازه، مقدار، مقیاس و ترازو و نام هفتمین برج از بروج دوازده‌گانه سال شمسی، معادل مهر ماه است. چون در هنگام تماشای طلوع آفتاب در بامداد آغازین روز فروردین ماه (اعتدال ربیعی و بهاری) و در صبح‌گاه اول مهرماه (اعتدال خریفی و پاییزی)، اولین اشعه خورشید از بلندترین قله این کوه به شهر بستک می‌تابد، و گویی که، آن کره طلایی‌رنگ بر ستیغ کوه هرمزان، میزان است، به این دلیل نام این کوه را «هور میزان» نهاده‌اند. (حبیبی، احمد)
دعای مردمان بر آسمان است امید ما به دادار جهان است
زمین و کوه هرمیزان بستک نگاهش بر خدای انس و جان است
(احمد حبیبی)
برآمد آفتاب از کوه هرمیز فرو شد تیرگی از آسمان نیز
ز انوار طلایی رنگ خورشید ندا بر خفتگان آمد که برخیز!
(احمد حبیبی)
محصولات
انغوزه.
بنه.
آویشن.
مرو تلخ.
پونه.
اسطوقدوس (گیاهی خوشبو که با چای مصرف می‌شود).
خاکشیر.
مرو تلخ.
کیون.
بادام کوهی.
مرو خوش.
ویکی‌پدیای آلمانی

ویکی‌پدیای آلمانی نسخه زبان آلمانی دانشنامه ویکی‌پدیا است. این نسخه که در ماه مه سال ۲۰۰۱ به‌کار افتاد، در نوامبر ۲۰۰۵ به بیش از ۳۲۲،۰۰۰ مقاله دست یافت. این نسخه، با بیش از ۱،۸۶۷،۰۰۰ مقاله، پس از انگلیسی و سوئدی، سومین زبان ویکی‌پدیا از نظر شمار نوشتارها است.
در سپتامبر ۲۰۰۴، مجله س ت (Ct)، که مجله رایانه‌ای مشهوری است، مقایسه‌ای بین ویکی‌پدیای آلمانی، دانشنامه بروکهاوس مولتیمدیال و مایکروسافت انکارتا انجام داد، که در این میان، ویکی‌پدیا توانست با نمره ۴٫۳ از ۵ پیروز شود.
چند هفته بعد، هفته‌نامه دی تسیت، ویکی‌پدیا را با چند اثر مرجع مقایسه کرد و دریافت که ویکی‌پدیا باید «مقام پیشروی خود در رشته علوم طبیعی را به اشتراک بگذارد.»
در نوامبر ۲۰۰۴، انتشارات دیرکت‌مدیا (Directmedia Publishing GmbH) آغاز به انتشار یک لوح فشرده حاوی مقاله‌های ویکی‌پدیای آلمانی کرد. تعداد ۴۰،۰۰۰ لوح فشرده برای مشتری‌های ثبت‌نام‌شده دیرکت‌مدیا ارسال شد. پرونده iso. توسط ای‌میول (eMule) و بیت‌تورنت (BitTorrent) توزیع شدند. در ماه دسامبر، مجله رایانه‌ای چیپ (CHIP) این برنامه را بر روی دی‌وی‌دی عرضه کرد. یک دی‌وی‌دی هم توسط دیرکت‌مدیا در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۰۵ منتشر شد.
در ژانویه سال ۲۰۰۵، Google Zeitgeist اعلام کرد که "Wikipedia" هشتمین عبارت جستجو در "گوگل آلمانی" است و تنها بعد از کلیدواژه‌های سونامی، جورج بوش، فایرفاکس، رودولف موسهامر (Rudolph Moshammer) (یک طراح مد لباس)، اشناپی (Schnappi) (یک شخصیت کارتونی)، فروشگاه ساتورن (Saturn) و آنجلینا جولی قرار دارد. در ماه فوریه همان سال، ویکی‌پدیا به مقام سوم پس از کلیدواژه‌های فایرفاکس و روز والنتاین دست یافت.
در ۲۳ مه ۲۰۱۱، این دانش‌نامه با بیش از ۱،۲۳۳،۰۰۰ مقاله، دومین زبان ویکی‌پدیاها بوده‌است.
در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶، این دانش‌نامه با بیش از ۲ میلیون مقاله، در رده دوم زبان‌های ویکی‌پدیاها قرار داشت.
ایل عمارلو

عمارلو نام یکی از ایل‌های بزرگ کرد و قوم‌های باستانی خاورمیانه است. مردم این ایل اغلب به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند.
گفته می‌شود که، نادرشاه، در سال ۱۱۴۵، این قوم را، از قوچان به گیلان، کوچاند؛ تا، جلوی تاخت و تاز و تجاوز روسها دراین منطقه گرفته شود.
مناطق پراکنش عمارلو
نشیمن گاه ایشان، تدریجا، میان سه استان هم‌سایه، گیلان، قزوین، و زنجان تقسیم شده‌است؛ اما، منطقه سکونت ایشان، در این سه استان، هم چون آن منطقه عمارلو خوانده می‌شود. ایشان در استان خراسان نیز سکونت دارند. کرانه مدیترانه، نشیمن گاه نخستین ایشان است.
عمارلو نام ایلی در منطقه نیشابور ایران است.
عمارلو نام ایلی در منطقه طارم و آب بر ایران است.
عمارلو نام ایلی در منطقه رودبار ایران است.
عمارلو نام ایل کرمانجی است.
عمارلو نام یک بخش در شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
زبان‌های رایج ایل
هر چند زبان بیشتر قوم عمارلو کرمانجی شناخته می‌شود؛ اما، کاربرد زبان‌های دیگری نیز میان ایشان گسترش یافته‌است.
کرمانجی (در گیلان، قزوین، زنجان، و خراسان)
تاتی (در گیلان و قزوین)
ترکی (در گیلان، و زنجان)
فارسی (در گیلان، قزوین، زنجان و خراسان)
تلفظ‌های دیگر این نام
نام رایج این قوم در نوشتار عمارلو و در گفتار امارلو می‌باشد. این قوم به نام‌های هم آوای دیگری نیز خوانده می‌شود:
آمارلو (در گیلان، قزوین، زنجان و خراسان)
آماردلو (در گیلان)
انبارلو (در گیلان، قزوین و زنجان)
امبارلو (در گیلان)
آمبارلو (در گیلان)
عماری (در زنجان)
ئامار (در خراسان)
ئاماران (در خراسان)
اباضیه

اباضیه عمدتا در عمان، زنگبار، تونس، الجزایر و لیبی ساکنند.
شیخ احمد بن حمد بن سلیمان الخلیلی مفتی اباضیه در کشور عمان
اباضیه یا اباضی‌گری یکی از مذاهب اسلام است که از جریان خوارج نشات گرفته‌است. این فرقه از کهن‌ترین مذاهب اسلامی و تنها گروه باقی‌مانده از خوارج است.
نام این مکتب از نام عبدالله بن اباض تمیمی نخستین پیشوای آن گرفته شده‌است.
اباضیه که هم از تسنن و هم از تشیع جداست هرچند از نظر شمار پیروان در مقایسه با سنیان و شیعیان گروه کوچکی به حساب می‌آید اما از نظر تاریخی جریانی بسیار مهم است. امروزه اباضیان بیشتر در شمال آفریقا، شرق آفریقا (به‌ویژه جزیره زنگبار) و عمان سکونت دارند. عمان تنها کشور مسلمانی است که کیش اباضی در آن مذهب اکثریت است، پادشاه آن نیز این مذهب را دارد و بر پایه داده‌های کتاب واقعیت‌های جهان سیا حدود ۷۵٪ جمعیت آن اباضی مذهب به‌شمار می‌روند. البته در گذشته اباضیان در پهنه بسیار گسترده‌تری (حتی در اندلس) می‌زیستند.
اباضیه مذهب خود را الدعوه، مذهب الحق، فرقه المحقه و فرقه الناجیه می‌خوانند و آن را کهن‌ترین مذهب اسلامی، نزدیک‌ترین مذهب به عصر نبوت و نزدیک‌ترین مذهب به روح اسلام می‌دانند. اباضیه میانه‌روتر از دیگر گروه‌های خوارج به‌شمار می‌روند و به همین جهت نزدیکترین گروه خوارج به اهل سنت به‌شمار می‌آیند.
آنان بر این عقیده‌اند که نمی‌توان به کسی مومن یا کافر گفت، چرا که وحی منقطع شد؛ و ابوبکر و عمر از دنیا رفته‌اند و امروز کسی نیست که حقایق را بیان کند و کافر را از مومن تمیز دهد. بدان جهت ما به کسی نمی‌گوییم که او مومن است یا کافر.
اباضیان انتساب خود را به خوارج انکار کرده و مورخین برجسته اباضی همچون برادی در جواهر المنتقات و شماخی در کتاب السیر، تاریخ پیدایش این فرقه را به زمان خلافت عثمان می‌رسانند و آن را قدیم‌تر از خروج خوارج می‌شمارند. البته اصطلاح خوارج نزد اباضیه به کسانی که بر علی بن ابی‌طالب شوریدند گفته نمی‌شود بلکه خوارج را کسانی می‌دانند که از اسلام خارج شوند، و معتقدند خروج از اسلام یا با انکار یکی از احکام ثابت و قطعی دین یا با عمل به آنچه قطعا خلاف نصوص احکام دینی است، محقق می‌شود.
نخستین پیشوایان اباضی
جابر بن زید تمیمی.
عبدالله بن اباض
ابوعبیده مسلم بن ابی کریمه
ربیع بن حبیب فراهیدی
ابو بلال مرداس بن حدیر
پیشوایان دولت رستمی
عبدالرحمن بن رستم
افلح بن عبدالوهاب
بزرگان اباضی‌گری
شیخ علی یحی معمر
دکتر عمرو خلیفه نامی
شیخ ابراهیم بیوض
شیخ ابوالیقضان ابراهیم
مجاهد سلیمان بارونی
شیخ احمد خلیلی
شیخ ابواسحق ابراهیم اطفیش
رستمیان
س ت

س ت (Ct) یک گاهنامه رایانه‌ای به زبان آلمانی است که هر دو هفته یکبار توسط انتشاراتی هایزه منتشر می‌شود. نام Ct کوتاه شده واژه آلمانی Computertechnik به معنی فن رایانه است. نسخه‌ای از آن نیز برای هلند بطور ماهانه منتشر می‌شود.
نخستین شماره این مجله در دسامبر ۱۹۸۳ به چاپ رسید و فروش آن در ربع دوم سال ۲۰۰۲ به حدود ۳۸۵،۰۰۰ نسخه رسید.
مردم آمارد

آمارد ، امارد ، یا مارد (به زبان سکایی: آمارد، Āmārd؛ به زبان پهلوی: آمویی، Āmui)، نام یک تبار باستانی آریایی است که در شمال ایران، به‌ویژه از رودبار تا آمل و در کرانه سفیدرود، زندگی می‌کرده‌اند. آماردها، مردمی جنگجو و خودپا بوده‌اند.
آماردها، به گفته ریچارد فرای، آملی کورت و کریستوفر برونر، آریایی بوده‌اند، و به مردمان سکا و داهه پیوند داده شده‌اند. نام شهر امروزی آمل برمی‌گردد به زندگی آنان در آن گستره. همچنین آن که دو آمل، یکی در مازندران و دیگری در گستره آمودریا، جای داشته‌اند.
نام‌های «آمل» و «آمودریا»، از آماردها گرفته شده‌اند. نام گذشته سفیدرود در گیلان نیز، «آمرد» بوده‌است. زمانی آماردها با اسکندر ماکدونی جنگیدند، و زمانی به‌دست فرهاد یکم، کوچانده شدند به سوی قفقاز. از بازمانده‌های برجسته تاریخی ایران که پیوند دارند با مردم آمارد، تپه مارلیک و تخته‌سنگ‌های هرازرود هستند. هنر پیشرفته سفالگری و زرگری آماردها را در آن‌جا می‌توان دید.
پیشینه و سرگذشت
هرودوت، در کتاب «هیستوریای»، در زمینه پرداخت‌های ساتراپ‌های امپراتوری هخامنشی به داریوش، نام برده‌است از مردمان تیبارین، ماکروین، موزیکان، و مارد (آمارد).
یحیی ذکا، در کتاب «کاروند کسروی»، آورده‌است:
ایگور دیاکونوف، نام مردم آمارد را «آمرد» یا «آماردوس» می‌آورد، و می‌گوید گستره‌ای کوهستانی در جنوب شرقی ارس و بخش‌های نزدیک سفیدرود، که به‌دست کادوسیان و کاسپیان بوده‌است، فرمانبردار ماد نشده و بخشی از سرزمین آنان نبوده‌اند.
ابراهیم پورداوود نوشته‌است:
در نبرد گوگمل، در گرداگرد داریوش سوم و همه خانواده و بزرگزادگان هخامنشی او، جنگاوران هندی، کاری، آناپاست (Anapast) و آماردی بودند. نیروی جنگندگی آماردها همچنین دیده می‌شود در نبرد ترموپیل و دیگر نبردها با ساردها یا نیروهای بابل.
به نوشته کریستوفر برونر، آماردها، تا دوران فرهاد یکم اشکانی، در گستره آمل مازندران می‌زیستند؛ و آن‌که فرهاد یکم، بخشی از این مردم را می‌کوچاند به گستره دربند در قفقاز، و بازماندگان آنان آمیخته می‌شوند با سکایی‌تباران تپور—که از پارته (Parthyene) کوچانده شده بودند به بخش‌های میانی جنوب دریای کاسپین (مازندران کنونی)—و مردم مازندران (تپورستان) را تشکیل می‌دهند.
ژرژ راولینسون نیز می‌پردازد به یورش فرهاد یکم به گستره آماردها در مازندران امروزی و بخش‌های شرقی البرز، و همچنین به برونکرد و کوچ ناگزیر آماردها به‌دست او.
در کتاب «تاریخ طبرستان»، با یادکرد از یک دانشنامه از کتابخانه دانش همگانی (Library of General Knowledge)، چاپ ۱۸۸۲ میلادی، آمده‌است:
مارلیک
آمودریا
آمادا
اتحادیه قبایل ماد
غول رودس

در اینکه تندیس غول رودس، اینگونه که در تصویر مشاهده می‌شود، با پاهای گشوده بر ورودی لنگرگاه افراشته شده بوده، شک وجود دارد.
غول رودس نام تندیسی است از هلیوس (Helios) ‐ خدای خورشید ‐ که به قولی در ورودی بندر شهر رودس در یونان، قرار داشته است و به همین دلیل به غول رودس معروف گشته‌است. این تندیس، علی‌رغم اینکه پس از ساخته شدن تنها ۵۶ سال پابرجا بود، از سوی غربیان به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جهان اعلام شده است. بنا به گفته تاریخ نگاران این تندیس عظیم حتی در زمانی که بر روی زمین افتاده بود هم بسیار شگفت‌انگیز بود. این غول تنها یک تندیس عظیم نبود بلکه نماد اتحاد مردم رودس به شمار می‌رفت.
یونان باستان در بیشتر دوران تاریخی خود، شامل ایالاتی با قدرت محدود بوده است. جزیره رودس شامل سه ایالت یالیسوس (Ialysos)، کامیروس (Kamiros) و لیندوس (Lindos) بوده است. در ۴۰۸ پیش از میلاد، این شهرها با هم متحد شده و یک قلمرو با پایتخت واحد به نام رودس، به وجود آوردند. این شهر از نظر اقتصادی بسیار پیشرفته بود و با مصر مراودات تجاری داشت. در سال ۳۰۵ قبل از میلاد آنتیگونیهای مقدونیه، رودس را محاصره کرد تا این ارتباط تجاری را از بین ببرد.
آنها هرگز موفق نشدند به داخل شهر نفوذ کنند و پس از امضای قرارداد صلح در سال ۳۰۴ قبل از میلاد، آنتیگونی‌ها محاصره را ترک کردند و مقدار هنگفتی جنگ‌افزارهای گرانبها برجا گذاشتند. اهالی رودس این غنایم را فروختند و به افتخار اتحاد خود، با پول آن تندیس عظیم را بنا کردند. ساختن این تندیس ۱۲ سال طول کشید و در سال ۲۸۲ قبل از میلاد به پایان رسید. سالها این تندیس در ورودی بندر پابرجا بود تا زمین‌لرزه شدیدی در سال ۲۲۶ قبل از میلاد به شهر آسیب فراوان رساند و تندیس را از ضعیفترین بخش آن (زانوهای غول) شکست.
امپراتور مصر هزینه تعمیر آن را به عهده گرفت اما یک پیشگو، عمل بازسازی را منحوس خواند و در نتیجه پیشنهاد امپراتور پذیرفته نشد. باقی‌مانده تندیس بیش از ۸۰۰ سال بر خاک افتاده بود تا اینکه عربها به فرماندهی معاویه پسر ابوسفیان، در سال ۶۵۴ پس از میلاد مسیح به رودس هجوم بردند. آنها بقایای تندیس را از هم باز کردند و به یک بازرگان یهودی اهل سوریه فروختند. گفته شده است که ۹۰۰ شتر این بار عظیم را به سوریه حمل کردند.
شرح کوتاهی از تندیس
با توجه به ارتفاع تندیس و عرض دهنه بندر، تصور قرار گرفتن مجسمه با پاهای گشوده بر دو طرف ورودی بندر، دشوار به نظر می‌رسد و از آن جا که تندیس پس از سقوط موجب گرفتگی مسیر بندرگاه نشده‌است، به نظر می‌رسد که تندیس یا بر روی سمت شرقی دماغه بنا شده بوده یا اصولا بیش از آنچه گفته می‌شود از آب دور بوده‌است. به هر حال به نظر می‌رسد که غول با پاهای گشوده بر دو سمت ورودی بندر نایستاده بود.
پروژه ساخت تندیس به چارز اهل لیندوس (Chares of Lindos) تندیسگر سپرده شده بود. برای این کار، کارگران او قطعات برنزی روی تندیس را قالب ریزی می‌کردند. پایه تندیس از مرمر بوده و پاها تا مچ آن ابتدا ساخته و محکم شده‌است. ساختار تندیس به تدریج با قرار گرفتن قطعات برنز بر روی چهارچوبی از آهن و سنگ، پدیدار می‌شد. یک خاکریز بلند برای دسترسی پیدا کردن به بخش‌های بالایی تندیس، در اطراف آن ساخته شد که پس از پایان کار برچیده شد. تندیس در پایان ۳۳ متر ارتفاع داشت که بر روی پایه‌های مرمرین به بلندی ۱۵ متر قرار گرفت. گفته می‌شود عده کمی می‌توانستند دو دست خود را بر دور انگشت شست او حلقه کنند.
منابع این مقاله
منبع ۱: وب‌گاه سیمرغ (برداشت با ذکر نشانی وب‌گاه). باید به این نکته اشاره‌کرد که اصل این مقاله که ترجمه آن بدون ذکر منبع روی وب‌گاه سیمرغ آمده است، .
منبع ۲: همان.
اثر سالوادور دالی.
رده:تندیس‌ها

تندیس‌ها
ویکی‌پدیای فرانسوی

ویکی‌پدیای فرانسوی نسخه زبان فرانسوی دانشنامه آزاد ویکی‌پدیا است. این نسخه که در ماه اوت سال ۲۰۰۱ به کار افتاد در نوامبر ۲۰۰۵ به بیش از ۲۰۰،۰۰۰ مقاله دست یافت. شمار مقالات این دانش‌نامه در روز ۲۲ آوریل سال ۲۰۰۷ میلادی بیش از ۴۷۹ هزار و ۸۵۵ مقاله بوده‌است. این نسخه پس از انگلیسی و آلمانی سومین زبان ویکی‌پدیا از نظر شمار نوشتارها است.
شمار مقالات ویکی‌پدیای فرانسوی در ۲۸ می‌۲۰۰۷ میلادی به ۵۰۰ هزار رسید. در ماه ژوئن همین سال تعداد مقالات آن به رقم ۵۰۴ هزار رسید.
در ۲۳ مه ۲۰۱۱، این دانش‌نامه با بیش از ۱ میلیون و ۱۰۶ هزار مقاله در رده سومین زبان ویکی‌پدیاها بوده‌است.
ویکی‌پدیای فرانسوی
الدار جانگیروف

الدار جانگیروف از نوازندگان پیانوی موسیقی جاز است.
او در خانواده ولگا تاتار متولد شد
الدار، زاده قرقیزستان است و از کودکی در کانزاس سیتی، میزوری در آمریکا بزرگ شده است. از سه سالگی استعداد او در پیانو آشکار شد و اکنون یکی از مطرح‌ترین نوازندگان پیانوی جاز است. سبک نواختن سریع و در عین حال احساسی او یادآور نوازندگان بزرگی مثل آرت تیتوم و آسکار پیترسن است.
نام خانوادگی جانگیروف، روسی‌شده واژه جهانگیرزاده فارسی است.
آزمون تورینگ

آزمون استاندارد تورینگ، که در آن بازیکن C به عنوان قاضی سعی دارد تشخصی دهد کدام یک از A یا B انسان است.
آزمون تورینگ روشی برای سنجش میزان هوشمندی ماشین است. آزمون به این صورت انجام می‌گیرد که یک شخص به عنوان قاضی، با یک ماشین و یک انسان به گفتگو می‌نشیند، و سعی در تشخیص ماشین از انسان دارد. در صورتی که ماشین بتواند قاضی را به گونه‌ای بفریبد که در قضاوت خود دچار اشتباه شود، توانسته است آزمون را با موفقیت پشت سر بگذارد.
برای اینکه تمرکز آزمون بر روی هوشمندی ماشین باشد، و نه توانایی آن در تقلید صدای انسان، مکالمه تنها از طریق متن و صفحه کلید و نمایشگر کامپیوتر صورت می‌گیرد.
آزمون تورینگ
تست تورینگ یک تست از توانایی ماشین است برای نمایش دادن رفتاری هوشمندانه شبیه به انسان.
آزمون تورینگ در سال ۱۹۵۰ توسط آلن تورینگ، ریاضیدان انگلیسی مطرح گردید. از نظر تورینگ، پرسش «آیا ماشین‌ها می‌توانند تفکر کنند» بی‌معنی‌تر از آن بود که بتوان پاسخ روشنی به آن داد. چرا که نمی‌توان تعریف مشخصی برای تفکر ارائه داد. بنابراین تورینگ پرسش را به این گونه مطرح نمود: آیا می‌توان ماشینی ساخت که آزمون تورینگ را پشت سر بگذارد؟
هم اکنون دو نسخه مختلف از این آزمون وجود دارد: آزمون استاندارد تورینگ، و آزمون تقلید.
آزمون تقلید
در این آزمون، دو شخص با جنسیت‌های متفاوت، از طریق یادداشت با شخص سومی که قاضی است گفتگو می‌کنند. قاضی این دو بازیکن را نمی‌بیند، و با پرسش و پاسخ سعی دارد تشخیص دهد کدام یک مرد و کدام یک زن هستند. نقش بازیکن اول این است که قاضی را به نحوی بفریبد که در تشخیص جنست آن دو اشتباه کند.
تورینگ نقش بازیکن فریبکار را به ماشین سپرد، و در صورتی که این ماشین موفق شود که قاضی را بفریبد، از آزمون موفق بیرون آمده است و می‌توان آن را ماشین هوشمند نامید.
مشکلات آزمون تورینگ
آزمون تورینگ فرض می‌کند که انسان‌ها می‌توانند با مقایسه میان رفتار ماشین و انسان، پی به میزان هوشمند بودن آن ببرند. به دلیل این فرض، و تعدادی پیش فرض‌های دیگر، دانشمندان حوزه هوش مصنوعی صحت آزمون تورینگ را مورد تردید قرار دادند.
اولین نکته‌ای که مطرح می‌گردد این است که تعدادی از رفتارهای انسان هوشمندانه نیستند. به عنوان مثال، توانایی توهین به دیگران، یا اشتباه‌های تایپی مکرر هنگام نوشتن با صفحه کلید.
نکته دومی که به آن اشاره می‌گردد این است که بعضی از رفتارهای هوشمندانه، انسانی نیستند. به عنوان مثال، کامپیوترها بسیار سریع‌تر از انسان محاسبه می‌کنند.
تورینگ پیشنهاد داده است که ماشین می‌تواند به صورت اتفاقی در خروجی خود اشتباهاتی را وارد کند، یا مدت زمان زیادی را صرف محاسبات کرده و در انتها پاسخی اشتباه دهد که قاضی را بفریبد، تا «بازیکن» بهتری باشد.
فراواقع‌گرایی

فراواقع‌گرایی یا سوررئالیسم یکی از جنبش‌های هنری قرن بیستم است. سوررئالیسم به معنی گرایش به ماورای واقعیت یا واقعیت برتر است. زمانی که دادائیسم در حال از بین رفتن بود، پیروان آن به دور آندره برتون که خود نیز زمانی از دادائیست‌ها بود گرد آمدند و طرح مکتب جدیدی را پی ریزی کردند. این شیوه در سال ۱۹۲۲ به‌طور رسمی از فرانسه آغاز شد و فراواقع‌گرایی نامیده شد. این مکتب بازتاب نابسامانیها و آشفتگی‌های قرن بیستم است.
سوررئالیسم را می‌توان یک جنبش هنری_اجتماعی بنیاد ستیز به‌شمار آورد. میل به ایجاد دگرگونی در زندگی روزمره از طریق آشکارسازی امر شگفت‌انگیز و تصادفی عینی نهفته در نظم ظاهری واقعیت دانست.
این جنبش در عمل با انتشار مجله انقلاب فراواقع‌گرا توسط برتون آغاز شد. سالوادور دالی، رنه ماگریت و لویی آراگون از جمله سوررئالیست‌های مشهور هستند.
تاریخچه
فراواقع‌گرایی (سوررئالیسم) محصول تغییرات بعد از جنگ جهانی اول و فراموشی دادائیسم بود که از سال ۱۹۲۱ آغاز شد. ظهور سوررئالیسم زمانی بود که نظریه‌های فروید روانکاو اتریشی درباره ناخودآگاه و رویا و واپس‌زدگی (سرکوب)، فرهیختگان اروپا را به خود مشغول کرده بود.
آندره برتون و لویی آراگون که هر دو پزشک بیماری‌های روانی بودند از تحقیق‌های فروید الهام گرفتند و پایه مکتب جدید خود را بر فعالیت ضمیر ناخوداگاه بنا نهادند.
نخستین کتاب سوررئالیستی با عنوان میدان‌های مغناطیسی در سال ۱۹۲۱ به قلم آندره برتون و یکی از همکارانش منتشر شد.
اصول فراواقع‌گرایی
اشرف بزنانی
سوررئالیسم با جایگزینی مفهوم واقعیت برتر به جای عصیان و نفی موجود در دادائیسم شکل گرفت.
«سوررئالیسم مشکل پر توقعی است که فقط عضویت دربست و پیروی کامل را می‌پذیرد»
این مسلک در حوزه‌های مختلف فلسفی رویکردهای زیر را اختیار کرده‌است:
فلسفه علمی که همان رویکرد فروید به روانکاوی است.
فلسفه اخلاقی که با هرگونه قرارداد مخالف است.
فلسفه اجتماعی که می‌خواهد با ایجاد انقلاب سوررئالیستی بشریت را آزاد کند.
شعر در سوررئالیسم مرتبه ویژه‌ای دارد و پیروان این مکتب کوشیده‌اند که جهان بینی خود را از طریق شعر انتقال دهند. در واقع شعر را، رکن اساس زندگی می‌دانند زیرا عقیده دارند که شعر باید و می‌تواند مشکل زندگی را حل کند.
فلسفه اجتماعی سوررئالیسم، شعار سعادت بشری را دارد و می‌خواهد آدمی را از قید تمدن سودجوی کنونی نجات بخشد، در عین اینکه بازگشت به گذشته را هم نمی‌پذیرد.
در اصل از مواد مرام نامه این مکتب به خوبی می‌توان دریافت که بنیان‌گذاران این مکتب در اندیشه رهایی از هر نوع اسارتند و هدف آن‌ها در وهله اول پاشیدن آبی بر جنگ بوده‌است.
نوفوویسم
هنر خام
موقعیت‌گرای بین‌الملل
خودکاری
اپیکتت

200 پیکسل
اپیکتت یا اپیکتتوس (به یونانی: ، ح۵۵-ح۱۳۵) فیلسوف رواقی یونان بود.
اودر حدود سال ۵۵ میلادی در فریقیه به دنیا آمد. او که غلام زاده و خود تحت رقیت و بندگی بود توسط صاحب ستمگری ناقص‌العضو شده اما در هر حال نمونه یک روح آزاده نحیف و متکی به نفس بود و چون به یکی از درباریان نرون فروخته شد صاحبش به او اجازه داد که دروس رواقی کالیوس موسونیوس روفوس را تعلیم بگیرد و نزد او بود که فن استخراج فلسفه‌ای جامع و عمومی را از تجارب شخصی فرا گرفت.
با مرگ رووس، اپبکتت که در خلال این احوال قانونا آزادی هم یافته بود؛ در روم به تدریس فلسفه پرداخت. اما می‌سین که از آزادی زبان این برده قدیمی وحشت داشت از شهر اخراجش نمود. آنگاه به نیکوپولیس رفت که در آنجا بین مستمعین فراوانش هادریان امپراتور آینده هم بود. او نفوذ فوق العاده‌ای بر امپراتور دیگری یعنی مارک اورل اعمال نمود.
از اپیکتتوس اثر نوشته‌ای در دست نیست و آنچه که از تعلیمات او باقی‌است نوشته شاگردش آریان است.
اپیکتت در حدود سال ۱۳۵ درگذشت.
اپیکور

اپیکور (یونانی: Ἐ؛ در منابع اسلامی: ابیقور یا ابیقورس ) فیلسوفی در یونان باستان و بنیان‌گذار نظام فکری اپیکوری بود. فلسفه اپیکوری یکی از مکاتب فکری مهم دوران هلنیسم به‌شمار می‌آید. اپیکور، فلسفه لذت، پرهیز از پریشان‌خاطری دنیوی، جستجوی آرامش نفس (آتاراکسیا) و رهایی از تشویش و رنج (آپونیا) را تبلیغ می‌کرد.
اپیکور در ۳۴۱ پیش از میلاد در ساموس واقع در دریای اژه زاده شد. پدر و مادرش از خانواده‌های بینوای این شهر بودند ولی اپیکور با اینهمه در زادگاه خود به تحصیل مشغول گشت.
در ۱۲ سالگی شیفته فلسفه شد و در شهر تئوس نزد نوزیفانس شاگردی کرد و با حکمت دموکریت آشنا شد. در ۱۹ سالگی به آتن رفت و در آکادمی افلاطون به مدت یک سال به فراگرفتن فلسفه اشتغال داشت پس از آن در شهرهای کولوفن و موتیلنه و لامپساکوس به تدریس پرداخت. تا آن که خود مکتبی را پایه‌ریزی کرد به نام «اپیکوریسم» یا طرفداران زیبایی و لذت. در کلاس او زن و مرد از هر طبقه حضور به هم می‌رساندند. عزیزترین شاگرد او برده‌ای به نام میس بود.
او را از اولین فیلسوفان مادی شمرده‌اند. بعد از چندی باغی را در حومه آتن مرکز نشر عقاید خود قرار داده و برای همیشه همان‌جا ماند و کم‌کم طرفداران زیاد پیدا نموده و خود شهرت فوق‌العاده‌ای کسب کرد و بعد از مرگش نیز مکتب فلسفی او مورد توجه عده زیادی قرار گرفت.
اپیکور ۳۰۰ جلد کتاب، رساله‌ها و طومارهای زیادی برشته تحریر درآورده که به جز چند نامه از آنها اثری باقی نمانده‌است. بیش‌تر اطلاعات درباره وی از طریق شاگردان، پیروان و مفسران پس از او به دست آمده‌است. علتش هم آن بود که تعالیم اپیکور تمایل به ماتریالیسم داشته و روحانیون و مخالفان ماتریالیسم آثار او را نابود کرده‌اند. فلسفه اپیکور حول مسئله لذت دور می‌زند و این موضوع به حدی مهم بود که گویند بر روی در باغ اپیکور این جمله نوشته شده بود:
ولی منظور اپیکور از لذت، لذات جسمانی نبود، بلکه لذت در اطاعت از عقل و زندگی بر طبق موازین خرد بود.
به عقیده اپیکور بالاترین لذت نبودن درد است و آنچه درد را برطرف می‌کند، خردمندی است و خردمندی هم در این است که ما خود را از شر شهوت، پرخوری، خرافات مذهبی و ترس از مرگ برهانیم و از رقابت، حسادت و شهرت‌طلبی بپرهیزیم و فقط به فکر تحصیل آرامش ضمیر باطن باشیم.
اپیکور خود خلاصه و فشرده‌ای از فلسفه آزادسازی خویش از طریق آنچه که آن‌ها را «چهار گیاه طبی» نامیده‌است ارائه داده‌است:
در کشورهای مذهبی به دلیل تناقض میان نظرات او و مذهب بر این عقیده‌اند که نمی‌توان او را مانند ارسطو یک فیلسوف قانون‌گذار خواند، اما در کشورهای آزاد او یکی فیلسوف‌های بنیادی و ریشه‌ای به حساب می‌آید.
وی یکی از چهره‌های کلیدی در ظهور علم، علمی نگری و انقلاب‌های علمی-تجربی، نفی ماورا طبیعه و تشویق شناخت دنیا بر اساس آزمایش علمی به حساب می‌آید.
اپیکور به سال ۲۷۱ پیش از میلاد در ۷۱ سالگی بدرود حیات گفت.
تاثیر بر فلاسفه ایران
بسیاری بر این نظر هستند که فلسفه خیام متاثر از فلسفه اپیکور (فلسفه لذت) است. به واسطه خیام، حافظ را نیز متاثر از فلسفه اپیکور می‌دانند
آنها به اشعار زیر استناد می‌کنند:
خیام اگر ز باده مستی خوش باش/ با ماهرخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است/ انگار که نیستی چو هستی خوش باش
از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن / فردا که نیامده ست فریاد مکن
برنامده و گذشته بنیاد مکن / حالی خوش باش و عمر بر باد مکن
نامداران فلسفه غرب
فیلسوفان یونان باستان
اسوالد اشپنگلر

اسوالد اشپنگلر O. Spengler (تولد ۲۹ می‌۱۸۸۰ - درگذشت ۸ می‌۱۹۳۶) از فلاسفه بزرگ آلمانی
به سال ۱۸۸۰ در شهر بلاکنبرگ آلمان متولد شد. تحصیلات خویش را در رشته‌های ریاضیات فلسفه و تاریخ در اساس و ساختمان تمدن مشرق زمین پرداخت و شاهکار تاریخی و فلسفی خود را به نام انحطاط غرب در سال ۱۹۱۸ به جهان عرضه داشت.
اشپیگلر بیشتر دوران زندگی خود در گوشه آرامی در شهر مونیخ به سر آورد و نتیجه بررسیها و مطالعات و اندیشه‌های خویش را در قالب کتاب‌های ارزنده‌ای به چاپ رسانید و سرانجام در ۵۶ سالگی به سال ۱۹۳۶ جهان را بدرود گفت.
اشپینگلر اثر بزرگ و برجسته خود را در زمینه فلسفه تاریخ نگاشته و در آن با بررسی‌های تاریخی و اجتماعی می‌کوشد تمدن‌های جهان را از ابتدای پیدایش تا قرن معاصر تجزیه و تحلیل نماید. او می‌کوشد مسیر مشخص تمام فرهنگ‌ها را روشن سازد و از روی آن تحول‌های فرهنگها و تمدنهای کنونی را پیش بینی نماید.
«سالهای تصمیم» یکی دیگر از آثار باارزش این فیلسوف است.
آناکسیمنس

آناکسیمنس یا آناکسیمن سومین فیلسوف مکتب ملطی بود.
زندگی
آناکسیمنس در حدود سال ۵۸۵ پیش از میلاد زاده شد ؛ حدود ۵۴۵ پیش از میلاد به شهرت رسید؛ و در ۵۲۸ پیش از میلاد درگذشت.
اوضاع اجتماعی ملطیه در زمان او بسیار نامساعد بود. آناکسیمنس در یکی از نامه‌هایش به فیثاغورس می‌نویسد: «چقدر بخت یارت بود که به ایتالیا رفتی. کروتونی‌ها نظر خوبی درباره‌ات دارند و مردم بسیار به دیدار تو می‌آیند، حتی از سیسیل. این جا برعکس، شاه مادها ما را تهدید می‌کند. چگونه می‌خواهی آناکسیمنس شوق مطالعه درباره ستارگان را داشته باشد در حالی که هر لحظه در وحشت مرگ یا بردگی به سر می‌برد؟»
آرا و اندیشه‌ها
آناکسیمنس مفهوم ماده بی‌کران آناکسیماندروسی را رها کرد و به اندیشه عنصر یگانه تالسی بازگشت؛ اما به جای آب، هوا را ماده اصلی سازنده جهان قرار داد. البته رای آناکسیمنس از جهتی نیز مشابه نظریه آناکسیماندروس است، زیرا هوا نیز چون ماده بی‌کران آناکسیماندروسی نامرئی است.
آناکسیمنس دگردیسی هوا را به درجه تراکم آن نسبت داد. می‌گفت آتش، هوایی رقیق شده و آب و خاک، هوایی تراکم یافته‌است. در اندیشه او جهان از هوا ساخته شده و تابع دو پدیده مکانیکی است: انبساط و انقباض. انبساط، تولید گرما می‌کند (آتش) و انقباض تولید سرما (آب) بنابراین سرما و گرما معلول تغییر هواست نه علت آن.
نوآوری این اندیشه در چگونگی و روشی است که عنصری می‌تواند به ماده دیگری تغییر شکل دهد: یعنی زیاد و کم شدن تراکم. به عقیده آناکسیمنس، هوا برای جهان، سرچشمه زندگی است.
وی همچون طالس تصور می‌کرد که زمین مسطح است. زمین در هوا مانند یک برگ شناور است. به گفته برنت«ایونیا هیچگاه قادر نبود که نظریه علمی زمین رابپذیرد. و حتی دوکریتس به این باور که زمین مسطح است ادامه داد.» آناکسیمنس تبیین دقیقی از رنگین کمان ارائه کرد. وقوع رنگین کمان به سبب آن است که اشعه خورشیدبرابر ضخیمی می‌افتدو نمی‌تواند در آن نفوذ کند. (منبع: تاریخ فلسفه فردریک کاپلستون جلدیک صفحه۳۶ و37 آناکسیمنس می‌خواست بگوید تمام طبیعت نفس می‌کشد.
رده:فیلسوفان

فیلسوفان
اسکات اریژن

جوهانس اسکوتوس اریجینا (Johannes Scotus Eriugena) (۸۱۵ یا ۸۱۰ میلادی - ۸۷۷ میلادی) دین‌شناس، فیلسوف نوافلاطونی و شاعر ایرلندی سده نهم میلادی بود. وی بیشتر بخاطر ترجمه و تفسیر اثر شبه دنیس (Pseudo-Dionysius) معروف است.
زندگی
وی در حدود سال ۸۱۰ در ایرلند زاده شد و در صومعه‌های ایرلند تحصیل کرد. حدود سی سالگی به فرانسه رفت و هنگامی که بیش از ۵۰ سال داشت، مهم‌ترین کتابش را با عنوان «درباره تقسیمات طبیعت» نوشت و در حدود ۶۵ سالگی نیز فوت کرد. از زندگی اریژن اطلاعات دقیقی در دست نیست و تنها کتاب‌های او در دسترس هستند. علاوه بر کتاب «درباره تقسیمات طبیعت»، ترجمه‌هایی از آثار یونانیان به ویژه دیونیسوس و تفسیر انجیل یوحنا نیز از وی باقی‌مانده است. او به وسیله چارلز تاس به ریاست فرهنگستان ایرلند انتخاب گردید. آلفرد بزرگ او را رئیس خانقاه مامسبری کرد. اریجینا توسط راهبان خانقاه مزبور در سال ۸۷۷ کشته شد.
ترجمه انجیل
او از میان انجیل‌ها، انجیل یوحنا را برای ترجمه انتخاب کرد، زیرا طبق سنت مسیحیان، این انجیل آخرین روایت از زندگی مسیح(ع) به حساب می‌آید و از معقولیت و استدلال بیشتری نسبت به سایر روایت‌ها برخوردار است. اریژن چهار عنصر خاک، آب، هوا و آتش را در تفسیر انجیل یوحنا مبنا قرار می‌دهد. برای او، آب و خاک مربوط به علم تاریخ و خلقیات است. هوا نیز مربوط به طبیعیات می‌شود. آتش نیز با الهیات مرتبط است
دیدگاه‌ها
فلسفه او شاعرانه‌است. به نظر او خدا جوهر همه اشیاء است و هیچ کس قادر نیست او را مستقیما بشناسد. طبق عقیده اریژن، وحی در فهم دین اهمیت بسیار دارد، اما این وحی نیز باید به عقل منجر شود و عقل و وحی باید با یکدیگر همکار شوند. هنگامی که درجه انسان در خداشناسی بالا می‌رود، عقل و وحی به اوج همکاری می‌رسند. اریژن نیز مانند افلاطون و ارسطو، شناختن و علم را سعادت می‌داند. منظور اریژن از شناخت، شناخت عقلی است. عقل واقعی جستجوگر و پژوهشگر است که در مراحل پیشرفته‌تر دست به ابداع می‌زند. برای او حکمت واقعی با علم تحصلی امروزی ما فرق دارد. او در برابر این علم کاربردی، حکمتی را قرار می‌دهد که از آن با عنوان «حکمت واقعی» یاد می‌کند و معتقد است همین حکمت ما را به خدا می‌رساند.
او را نخستین حکیم اسکولاستیک می‌دانند. او مدعی‌ست که حکمت حقیقی با دیانت مخالف نیست و حکم خدا آن است که عقل به آن حکم می‌کند و در باب حقیقت خلقت متمایل به نظر افلاطون و وحدت وجود است. به مثل افلاطونی قائل و آنها را صادر اول و مخلوق بی‌واسطه خداوند و خلاق موجودات می‌شمارد. مخلوق را ناشی از ذات باری و مظهر او می‌داند. انسان را عالم صغیر و مرکز و خلاصه عالم خلقت می‌پندارد و می‌گوید در آغاز تن انسان، پاک و شبیه به ذات الوهیت خلق شده بود، سپس جدایی افتاد و از شباهت دور شد و باید با طی مراحل چند دوباره به خدا بازگشت.
دسیدریوس اراسموس

دسیدریوس اراسموس (تولد ۲۷ اکتبر ۱۴۶۶ - درگذشته ۱۲ ژوئیه ۱۵۳۶) دانشمند و فیلسوف و ادیب هلندی و یکی از علمای مشهور قرن پانزدهم میلادی است که به سال ۱۴۶۶ در رتردام زاده شد. پس از اتمام تحصیلات داخل سلسله رهبانان گردید و در بعضی مدارس به تدریس پرداخت.
سپس او را به تعلیم پسر ژاک چهارم پادشاه سلاطین وقت به جلب او به دربارهای خویش کوشیدند و چون در آن وقت اصلاح و تعدیل دین مسیحی لازم به نظر می‌آمد او در این معنی با لوتر به مکاتبه پرداخت و آنگاه که لوتر دست به کار دعوت زد وی از مکاتبه با لوتر خودداری کرد و بر ضد وی چیزهایی نوشت و چون در همه تالیفات او حریت فکر و آزادی عقیده مشهور بود بیشتر تالیفات او از طرف واتیکان ممنوع و سوخته شده مخصوصا با نوشتن کتاب «در ستایش دیوانگی» که با همه اصناف بشری سروکار دارد و انتقاد می‌کند.
طایفه رهبانان با او دشمنی سختی پیدا کردند. وی به سال ۱۵۳۶ در شهر بازل بدرود حیات گفت.
رالف والدو امرسون

رالف والدو امرسون ، فیلسوف و نویسنده آمریکایی در روز ۲۵ مه ۱۸۰۳ در بوستن ماساچوست زاده شد و در ۲۷ آوریل ۱۸۸۲ در کنکورد ماساچوست درگذشت. امرسون را پدیدآورنده مکتب تعالی‌گرائی آمریکا می‌دانند.
زندگی
دوران جوانی
رالف والدو امرسن در روز ۲۵ مه ۱۸۰۳ در شهر بوستن در ایالت ماساچوست زاده شد. پدرش کشیشی از فرقه یونیتاریست‌ها بود و هنگامی که رالف والدو ده‌سال بیشتر نداشت، درگذشت. پس از مرگ پدر، عمه روشنفکر او، «مری مودی امرسن» به تعلیم و تربیت وی همت گماشت. امرسن در سال ۱۸۲۵ از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل و در سال ۱۸۲۶ موفق به دریافت مجوز کشیشی برای تبلیغ فرقه یونیتارین‌ها شد. امرسن در سال ۱۸۲۹ به همکاری با کلیسای یونیتاری دعوت شد و درهمان سال با «الن لوییزا تاکر» ازدواج نمود. «الن لوییز» دوسال پس از ازدواج درگذشت.
سفر به اروپا
امرسن پس از مرگ همسرش راهی اروپا شد و طی سال‌های ۱۸۳۲ و ۱۸۳۳ با فلاسفه و نویسندگان و شاعران برجسته اروپایی مانند: توماس کارلایل، ویلیام وردزورث و ساموئل تایلر کلریج آشنا شد. امرسن در این سفر، تحقیقاتی پیرامون ایده‌آلیسم آلمانی و فلسفه هندی به‌عمل آورد که در نگارش‌های بعدی او موثر بود.
او در زمینه تغییر و تحول در تاریخ هم عقیده با توماس کارلایل بود مبنی بر اینکه تغییر در تاریخ و اجتماع توسط اشخاص بزرگ ایجاد می‌شود نه توده مردم.
او می‌گوید شما شخصیتهای بزرگی را مثل محمد پیامبر اسلام به من بشناسانید تا تاثیر آنهارا درتحول در تاریخ برای شما بازگو کنم. راست
فعالیت‌های ادبی
پس از بازگشت از اروپا در سال ۱۸۳۵ با «لودیا جکسون» ازدواج کرد و در شهر کنکورد واقع در ایالت ماساچوست اقامت گزید. اولین کتاب او به نام «طبیعت»، در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. این کتاب مجموعه‌ای از رسالات کوتاه فرهنگی-اجتماعی است که در آن به تشریح و تبلیغ زندگی بی‌آلایش و سازگار با سرشت انسان و محیط زیست او پرداخته‌است.
تدریس رسالات «دانشمند آمریکایی» در سال ۱۸۳۷ و «خطاب به کالج الهیات» در سال ۱۸۳۸، به اخراج وی از دانشگاه هاروارد انجامید. برکناری وی از دانشگاه، سبب شهرت بیشتر و افزایش پیروان او شد. امرسن به عنوان رهبر ترانسندنتالیستها مورد قبول و احترام طرفدارانش قرار گرفت. وی با همکاری آموس برانسن الکوت، مارگرت فولر و هنری دیوید تورو در سال ۱۸۴۰ به نشر مجله میزان، ارگان ترانسندنتالیست‌ها، به‌عنوان مرکز پرورش و ارتباط عقاید پیشرو متفکران جدی در هر جامعه‌ای، اقدام نمود. این نشریه تا سال ۱۸۴۴ منتشر شد. از سال ۱۸۵۰ به بعد نوشتارهای امرسون با موفقیت بیشتری روبرو شد. مانند: روش زندگی - ۱۸۶۰ (میلادی) و جامعه و فرد - ۱۸۷۰ (میلادی). امرسون استعداد ادبی و دوراندیشی فرهنگی خود را در تقریظ بر کتاب والت ویتمن به‌نام «برگ‌های علف»، به ثبوت رساند؛ او درباره ویتمن اشتهار جهانی وی را پیش‌بینی کرد. امرسن بارها در مقام پیشوای ادبی و مشوق فرهنگی نسل جوان شناخته شده‌است. وی به دانشمندان آمریکایی توصیه می‌کند که خود را از نفوذ عقاید اروپاییان حفظ نمایند. امرسون بانی مکتب جدیدی در فرهنگ آمریکا محسوب شده و آثار او تاثیر به‌سزایی بر مشاهیر رنسانس آمریکایی مانند: والت ویتمن، امیلی دیکنسون، ناتانیل هاوثورن، ادگار آلن‌پو و هرمان ملویل داشته‌است.
نظرات
امرسون از یونیتاریست‌های معروف و بانفوذ آمریکا است.
امرسون به سعدی علاقه زیادی داشت، تا جایی که نوشته‌های وی را با انجیل متی مقایسه نمود. امرسون در مدح حافظ شیرازی نیز مقالاتی نوشت.
آثار
۱۸۳۶ طبیعت (این کتاب توسط مرضیه خسروی ترجمه و توسط نشر روزگار نو راهی بازار شده‌است)
۱۸۳۷ دانشمند آمریکایی
۱۸۳۸ جنگ
۱۸۴۸ اتکای به‌خود
۱۸۶۰ روش زندگی
۱۸۶۷ می-دی و داستان‌های دیگر
۱۸۷۰ جامعه و فرد
خاطرات
نمایندگان بشریت
ویلیام اکام

ویلیام اکام (ویلیام اوکامی، ویلیام اهل اوکام) منطق‌دان و فیلسوف انگلیسی بود. او در سال ۱۲۸۵، در دهکده اوکام، در ساری (انگلستان) در جنوب لندن زاده شد. او به احتمال قوی شاگرد دانس اسکوتوس بود. اکام مدتی در پاریس به تدریس مشغول بود و در مبارزه‌ای که میان کلیسا و دولت در جریان بود، به طرفداری از ناسیونالیسم برخاست و در نتیجه مغضوب کلیسا شد و ناچار شد به حاکم باواریا پناه ببرد. در حقیقت دوره اسکولاستیسم (حکمت مدرسی) با اکام پایان می‌پذیرد.
در آغاز دسامبر سال ۱۳۲۷ میکائیل چزنایی، رهبر فرانسیسی‌ها، وارد آوینیون شد؛ شهری که پاپ یوهانس بیست‌ودوم او را به آن جا احضار کرده بود تا در مورد حملات خود به تشکیلات پاپ در حمایت از فقر اهل انجیل پاسخ دهد. «به خواست چزنایی، اوکام هم به بحث فقر علاقه نشان داد. در سال ۱۳۲۸ میکائیل چزنایی به همراه چندین نفر از جمله ویلیام اوکام از آوینیون گریخت. در حالی که او و همراهانش به امپراتور لودویگ باواریایی پیوسته و به مونیخ رفته بودند، پاپ این افراد را تکفیر کرد.»
اکام از پیش‌گامان نام‌گرایی است. او حقیقت را در افراد می‌دانست نه در کلیات و علم را محصول تجربه و مشاهده می‌دانست نه تخیلات. اکام علم الهیات را یکسره از فلسفه جدا کرد و کوشید علم را از چنگال کلیسا برهاند. مهم‌ترین اثر اوکام در فرهنگ روشنفکری نوین به خاطر اصل ایجاز در توصیف و الگوسازی است. این اصل با نام تیغ اوکام معروف است.
ویلیام اوکام در سال ۱۳۴۹ (میلادی)، که مرگ سیاه اروپا را فراگرفته بود، به علت بیماری طاعون درگذشت.
شهرستان ماکو

مرکز شهرستان (شهر ماکو)
شهرستان ماکو در شمال غرب ایران (استان آذربایجان غربی) قرار گرفته‌است که از شمال به رودخانه قره سو و کشور ترکیه، از شرق به رودخانه ارس و جمهوری آذربایجان و از مغرب به کشور ترکیه و از جنوب به شهرستان شوط محدود است. منطقه آزاد ماکو به عنوان جوانترین منطقه آزاد کشور از نظر جغرافیایی بزرگترین منطقه آزاد ایران و دومین منطقه آزاد جهان بعد از منطقه شانگهای چین است و این منطقه به تنهایی بیش از ۷۵ درصد کل مساحت مناطق آزاد کشور را به خود اختصاص داده‌است. قره کلیسا، قدیمی‌ترین کلیسای جهان و نماد همزیستی ادیان در نزدیکی شهر ماکو و در دشت چالدران قرار دارد. این منطقه به دلیل برخورداری از تمدن کهن، جاذبه‌های تاریخی فراوان، زیبایی‌های طبیعی به همراه پوشش گیاهی، رودها، چشمه‌ها، غارها، آبشارها، آب و هوای مناسب، صنایع دستی و دست بافته‌های عشایر یکی از قطب‌های گردشگری شمالغرب کشور محسوب می‌شود.
ماکو در طول شرقی ۴۴درجه و ۲۰ دقیقه و عرض شمالی ۳۹ درجه و ۱۸ دقیقه قرار گرفته‌است و ارتفاعش از سطح آب ۱۶۳۴ متر است.
طبق آمار آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن شهرستان ماکو در سال ۱۳۷۵ تعداد ۲۰۲۹۳۹ نفر جمعیت داشته که ۱۳/۸ درصد از جمعیت کل استان را شامل می‌شود، از این تعداد جمعیت ۷۱۵۸۶ نفر شهری (۲۷/۳۵ درصد) و ۱۳۱۳۵۳ نفر روستایی (۷۳/۶۴) درصد می‌باشد.
مردم
اکثریت مردم ماکو شیعه بوده و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند. همچنین اقلیتی از اهل سنت نیز ساکن این شهرستان هستند که به لهجه کرمانجی سخن می‌گویند.
تقسیمات کشوری
تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابر آنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
بخش‌ها
بخش مرکزی
بخش بازرگان
شهرها
شهر ماکو
شهر بازرگان (شهر)
دهستان‌ها
دهستان‌های بخش مرکزی
دهستان قلعه درسی
دهستان قره سو
دهستان چایباسار جنوبی
دهستان‌های بخش بازرگان
دهستان چایباسار شمالی
دهستان ساری سو
جغرافیا
شهر ماکو در میان دو کوه قه یه در شمال و سبد داغی قرار دارد. رودخانه زنگمار از کوه‌های مرزی ایران و ترکیه سرچشمه گرفته، از داخل شهر ماکو گذشته و در شهرستان پلدشت به رودخانه ارس می‌پیوندد. سد مخزنی ماکو (بارون) در ۱۲ کیلومتری جنوب شهرستان ماکو بر روی رودخانه زنگمار در نزدیکی روستای بارون احداث شده‌است. این سد حدود ۱۵ هزار هکتار از زمین‌های حاصلخیز پلدشت را آبیاری می‌کند.
آثار باستانی
کلیسای طاووس در دره قره کلیسای بخش چالدران
کلیسای عظیم سن استپانوس در دره شام ارسکنار
معبد سنگی دردشت زنگنه
برج و بارو و کتیبه در ساری قه یه و صخره ماکو
خرابه‌های تعدادی کلیساهای ارمنی در دهات مختلف
آثار تاریخی شهر دامبات
خرابه‌های قدیمی گزلو در دره مخند
آثار و علایم منقوش در سنگ درده قزلجه قلعه دهستان قره قویونلو
دالان‌ها و غارهای زیر زمینی در اطراف آرارات
قلعه جم خور در ده بسطام چای پارا
اتاق سنگی در ده چیره کنده چای پارا
گورستان تاریخی پیر احمد کتدی در دهات آواجیق
پل بئش گوز در نزدیک ماکو
خرابه‌های سه گوش در دره قزلداغ
اتاق سنگی در ده دلیک داش
کلیسای زور زور در ده بارون
دیری متعلق به فرقه دمنیکن در پای کوه قه یه
اتاق سنگی در ده سنگر
کلیسای مریم ننه در شمال ماکو
بنای باشکوه کلاه فرنگی در بیمارستان ماکو
کاخ باغجه جوق در ۶ کیلومتری ماکو
روستای زیبای باغچه جوق و یعقوبعلی کندی
تپه باستانی کشمش تپه که در روستای کشمش تپه واقع در جاده ماکو بازرگان
کوه سنگ ریزه تیمور لنگ واقع در مرز پلدشت و نخجوان (نقاط صفر مرزی)
سد بداولی ماکوبیز بر روی رودخانه آق سو بسته شده‌است و گنجایش کل آن ۲۱ میلیون متر مکعب آب است.
مه (ماه)

مه یا می‌پنجمین ماه سال در گاهشماری گریگوری و گاه‌شماری ژولینی است همچنین سومین ماهی است که ۳۱ روز دارد، بعلاوه، این ماه کوتاه‌ترین اسم را در میان دیگر ماه‌ها دارد.
در نیم کره شمالی، مه یکی از ماه‌های بهار و در نیم کره جنوبی یکی از ماه‌های پاییز است؛ بنابراین ماه مه در نیم کره جنوبی از دیدگاه فصلی متناظر با نوامبر در نیم کره شمالی است و برعکس.
پیشینه
نام این ماه از روی مایا ایزدبانوی یونان گرفته شده‌است. مایا در دوران روم باستان به عنوان ایزدبانوی زایش شناخته می‌شد. جشن بونادئا در همین ماه برگزار می‌شد.
اووید، شاعر رومی نظر دیگری داشت او می‌گفت مه یا می‌از واژه لاتین maiores به معنی «سالخوردگان» گرفته شده و متناظر است با ماه بعدی یعنی June یا ژوئن که از واژه iuniores به معنی «جوانان» گرفته شده.
بزرگداشت ویژه‌ای برای مریم مقدس در این ماه گرفته می‌شود.
بارش شهابی اتا دلوی در ماه مه رخ می‌دهد که از ۲۱ آوریل تا حدود ۲۰ مه هر سال قابل دیدن است اما اوج آن در حدود ۶ مه روی می‌دهد.
نمادها
گل برف
سنگ زاده شدگان این ماه، زمرد است و نشانه‌ای است از عشق و موفقیت.
گل این ماه گل برف و زالزالک برگ‌ریز است.
برج ثور (تا ۲۰ مه) و جوزا (از ۲۱ مه به بعد) در این ماه جای دارند.
رویدادها
۱ مه، روز جهانی کارگر.
ژوئن

ژوئن یا جون ششمین ماه سال میلادی در گاه‌شمار ژولینی و گاه‌شمار گریگوری است و یکی از چهار ماه ۳۰ روزه سال است. اووید شاعر رومی، در چکامه‌هایش برای نام ژوئن، دو ریشه آورده است: نخستین آن یونو (juno)، خدایگان رومی و همسر ژوپیتر است که هم ردیف هرا خدایگان یونانی در افسانه‌های یونان باستان است. دوم: گفته است که این نام از واژه لاتین iuniores به معنی «جوانترها» گرفته شده که در برابر maiores به معنی «بزرگترها» یا «پیرترها» قرار می‌گیرد. اووید بر این باور بود که ریشه ماه مه، ماه پیش از ژوئن، از واژه maiores گرفته شده‌است.
نه در سال‌های معمولی و نه در سال‌های کبیسه هیچ ماهی وجود ندارد که با همان روزی از هفته آغاز شود که ژوئن آغاز می‌شود. ماه مه و ژوئن تنها دو ماهی‌اند که از این ویژگی برخوردارند. ژوئن در همان روزی از هفته به پایان می‌رسد که مارس به پایان می‌رسد.
در نیم‌کره شمالی ژوئن بلندترین روزهای سال و در نیم‌کره جنوبی کوتاه‌ترین روزها را دارد. از نظر فصلی ژوئن در نیم‌کره شمالی برابر با دسامبر در نیم‌کره جنوبی است و برعکس. در نیم‌کره شمالی ۱ ژوئن آغازگر تابستان است و در نیم‌کره جنوبی آغازگر زمستان.
ژوئن در ساعات خوش دوک دوبری
رزهای سفید و سرخ
در آغاز ژوئن، صورت فلکی گاو و در پایان آن صورت فلکی دوپیکر را داریم. البته به دلیل حرکت تقدیمی در اعتدال بهاری ژوئن با نشان ستاره‌بینی برج جوزا آغاز می‌شود و با برج سرطان پایان می‌یابد.
چون نام ژوئن یا جون از نام خدایگان یونو (juno) (یا هرا) گرفته شده‌است و یونو خدای ازدواج و زوج‌های ازدواج کرده بود، برخی این مطلب را به فال نیک می‌گیرند و آن را عاملی موثر در خوشبختی می‌دانند برای همین در این ماه بیشترین شمار ازدواج دیده می‌شود.
افسانه‌ای ایسلندی می‌گوید که اگر در ۲۴ ژوئن، برهنه در شبنم‌های سحرگاه تنی به آب بزنی، آنگاه تا هنگامه پیری در ساحل چنین خواهی کرد.
رویدادهای ژوئن
Festa della Repubblica روز جمهوری در ایتالیا در دوم ژوئن هر سال جشن گرفته می‌شود. این روز یادآور همه‌پرسی برگزار شده در سال ۱۹۴۶ است.
جشنواره اجور در دو هفته نخست ژوئن در انگلستان.
در بیشتر سال‌ها جام جهانی فوتبال در این ماه برگزار می‌شود.
نمادها
سنگ زاده شدگان این ماه کریزوبریل، سنگ ماه و مروارید است. به معنی سلامتی و طول عمر.
گل زاده شدگان این ماه پیچ امین‌الدوله و رز است.
طالع بینی این ماه، برج‌های جوزا یا سرطان است.
ژوئیه

ژوئیه یا جولای (به انگلیسی: July) هفتمین ماه سال میلادی در گاهشماری گریگوری و گاه‌شماری ژولینی (میان ژوئن و اوت) است این ماه، چهارمین ماهی است که ۳۱ روز دارد. نام این ماه از سوی سنای روم برای بزرگداشت ژولیوس سزار که در این ماه به دنیا آمده بود، برگزیده شده است. پیش از آنکه چنین نامگذاری صورت گیرد نام این ماه کوئینتیلیس بود.
به صورت میانگین این ماه گرم‌ترین ماه در نیم کره شمالی است (چون اولین ماه تابستان است) و سردترین ماه در نیم کره جنوبی است (چون اولین ماه زمستان است). در نیم کره جنوبی از دیدگاه فصلی ژوئیه متناظر با ژانویه در نیم کره شمالی است.
در نیم کره شمالی عبارت «روزهای سگی» برای روزهای آغازین ژوئیه بکار می‌رود چون هوای طاقت فرسای تابستان آغاز شده است. گوسفندان بهاری در اواخر زمستان و آغاز بهار به دنیا می‌آیند و معمولا پیش از ۱ ژوئیه به فروش می‌رسند.
در روم باستان جشن پاپلیفوگیا در ۵ ژوئیه و لودی آپولینارس در ۱۳ ژوئیه و چند روز پس از آن برگزار می‌شد اما امروزه این جشن‌ها مطابق گاه‌شماری میلادی امروزی دیگر با این تاریخ‌ها متناظر نیستند.
نمادها
سنگ زاده شدگان در این ماه، یاقوت سرخ است که نمادی است از شادمانی
گل این ماه، گل شویدی یا نیلوفر آبی است.
برج سرطان تا ۲۱ ژوئیه و برج اسد از ۲۲ ژوئیه به بعد در ماه قرار دارد.
رویدادهای ژوئیه
۱ ژوئیه ۱۹۶۱ تولد پرنسس دایانا .
۷ ژوئیه تاناباتا، یکی از جشن‌های ژاپنی.
۲۰ ژوئیه ۱۹۷۶ - فضاپیمای وایکینگ ۱ پس از یازده ماه سفر فضایی بر سطح مریخ فرود آمد.
تصویر ماه ژوئیه در کتاب ساعات خوش دوک دوبری.
آتش‌بازی ۴ ژوئیه در واشینگتن دی‌سی به فراخور روز استقلال آمریکا.
تعطیلات
۱ ژوئیه روز کانادا (پیشتر روز قلمرو نامیده می‌شد)
۱ ژوئیه روز استقلال سومالی
۳ ژوئیه روز استقلال بلاروس
۴ ژوئیه روز استقلال ایالات متحده آمریکا
۵ ژوئیه روز استقلال ونزوئلا
۵ ژوئیه روز استقلال الجزائر
۹ ژوئیه روز استقلال آرژانتین
۱۰ ژوئیه روز استقلال باهاما
روز دریایی از تعطیلات ژاپن در دوشنبه سوم ماه.
۲۰ ژوئیه روز استقلال کلمبیا
۲۳ ژوئیه روز انقلاب در مصر
۲۴ ژوئیه روز مهاجران پیش‌گام در ایالت یوتا، آمریکا
۲۶ ژوئیه روز استقلال مالدیو
۲۸ ژوئیه روز استقلال پرو
۳۰ ژوئیه روز استقلال وانوآتو
رده:رباتیک

رباتیک
سپتامبر

سپتامبر نهمین ماه سال میلادی در گاهشماری گریگوری و ژولینی است، همچنین یکی از چهار ماه گاهشمار گریگوری است که ۳۰ روز دارد.
سپتامبر در نیم‌کره شمالی از نظر فصلی برابر با مارس در نیم‌کره جنوبی است. نخستین روز سپتامبر در نیم‌کره شمالی آغازگر پاییز و در نیم‌کره جنوبی آغازگر بهار است. سپتامبر در همان روزی از هفته آغاز می‌شود دسامبر در سال‌های معمولی آغاز می‌گردد همچنین هیچ ماهی نیست که در همان روزی از هفته تمام شود که سپتامبر تمام می‌شود.
عبارت septem در زبان لاتین به معنی هفت است. در حقیقت تا سال ۴۶ پیش از میلاد، سپتامبر هفتمین ماه گاه‌شمار رومی بود زیرا سپتامبر همزمان با هفتمین ماه از تقویم خورشیدی(مهرماه) است و رومی‌ها تقویم خود را براساس تقویم خورشیدی ساخته بودند ، تا آنکه نخستین ماه سال از Kalendas Martius یا مارس به Kalendas Januarius ژانویه تغییر پیدا کرد. سپتامبر در گاه‌شمار ستاره‌شناسی، که با مارس (March/Mars/Aries) آغاز می‌شود، ششمین ماه سال است.
رویدادهای سپتامبر
۱۱: حمله به برج‌های دوقلوی تجارت جهانی در نیویورک.
۲۷: مرگ رضاشاه پهلوی در جزیره موریس
۲۸: درگذشت الیا کازان کارگردان شاهکارهایی مانند اتوبوسی به نام هوس.