پری بلنده

سکینه قاسمی مشهور به پری بلنده ، روسپی ایرانی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و به آتش کشیده شدن محله شهرنو، دستگیر و در ۲۱ تیر ۱۳۵۸ به اتهام «فساد فی‌الارض»، همراه با ۲ تن‌فروش دیگر اعدام شد. شهرت وی تا بدآنجاست که در فرهنگ عامه و ادبیات معاصر راه یافته‌است.
زندگی
اطلاعات دقیقی از زندگی او در دسترس نیست. طبق بعضی از منابع متولد قزوین بود و در محله شهرنو در تهران روسپی‌گری می‌کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و با غیرقانونی شدن روسپی‌گری و به آتش کشیده شدن خانه‌های محله شهرنو و دستگیری بعضی از تن‌فروشان، به جرم دایر کردن روسپی‌خانه و تن‌فروشی، در دادگاه انقلاب محاکمه و به حکم قاضی شرع، به اعدام محکوم شد. طبق گزارش‌های رسمی در ساعت ۱ بامداد روز ۲۱ تیر ۱۳۵۸ همراه با دو روسپی دیگر اعدام شد.
ظاهرا به دلیل داشتن قد بلند، ابتدا به « پری قد بلنده » و بعدها به « پری بلنده » شهرت پیدا کرد.
زندان قبل از انقلاب
طبق آنچه در خاطرات زندانیان سیاسی قبل از انقلاب منتشر شده‌است. پری بلنده در بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲ در زندان قصر در بخش جنحه و جنایی بوده‌است. عاطفه جعفری که عضو سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود و در خانه تیمی دستگیرشده بود در خاطرات زندان‌اش می‌نویسد:
دستگیری و اعدام
سکینه قاسمی در ۲۱ تیر ۱۳۵۸ همراه با دو تن‌فروش دیگر اعدام شد.
روزنامه کیهان
روزنامه کیهان مورخ ۲۱ تیر ۱۳۵۸.
روزنامه کیهان پنج‌شنبه ۲۱ تیر ۱۳۵۸ در تیتر درشتی نوشته‌است: «به‌حکم دادگاه انقلاب اسلامی ۳ زن و ۴ مرد تیرباران شدند» در تیتر کوچک‌تر این خبر آمده‌است: «اسامی زنان اعدام شده: پری بلنده، ثریا ترکه و اشرف چهارچشم بود» عکسی از پری بلنده با چادر زیر این خبر چاپ شده‌است. در صفحه دوم ستون پنج شرح کامل‌تری آمده‌است و بخشی از حکم دادگاه هم نوشته شده‌است.
دادگاه
هیچ اطلاع یا گزارشی در مورد چگونگی محاکمه و دفاعیات متهم و نحوه بازداشت ارائه نشده‌است. در گزارش کوتاه روزنامه کیهان، که تنها منبع رسمی موجود است، آمده‌است که وی در «شعبه اول دادگاه انقلاب» محاکمه شد.
رای صادره
طبق گزارش روزنامه کیهان صدور حکم در شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی تهران پس از چندین جلسه رسیدگی سری به پرونده صورت گرفته‌است. بخشی از حکم صادره در این گزارش آمده‌است:
«… به‌جرم یک عمر فحشا و فساد و خرید و فروش دختران خردسال و زنان گول‌خورده و اغفال شده و دائر کردن مراکز فحشا و عشرت‌کده‌های مختلف که موجب انحراف نسل جوان این مملکت گردیده‌اید مفسدفی‌الارض شناخته شده به اعدام محکوم می‌گردید…»
نحوه اعدام
قطعه ۴۱ بهشت زهرا ۱۹ بهمن ۱۳۸۶.
طبق گزارش روزنامه کیهان چهار متهم از جمله سکینه قاسمی در ساعت یک بامداد ۲۱ تیر ۱۳۵۸ اعدام شده‌اند. در گزارش خبرنگار روزنامه کیهان محل و نحوه اعدام ذکر نشده‌است. در تیتر خبر نوع اعدام تیرباران ذکر شده‌است اما از محل اعدام هیچ خبری ارائه نشده‌است. طبق بعضی گزارش‌های غیررسمی سکینه قاسمی جلوی کافه شکوفه‌نو به دار آویخته شده‌است.
در کتاب پشت پرده انقلاب - اعترافات حسین بروجردی نوشته بهرام چوبینه صفحه ۱۴۶ نوشته شده‌است که سکینه قاسمی به دست پسر یا پسرخوانده خود اعدام می‌شود، در حالی که سکینه قاسمی و اشرف چهار چشم در گونی گذاشته شده بودند و سر گونی‌ها را هم گره زده بودند (چون پسرش می‌خواست اعدام کند این کار را کرده بودند که راحتتر انجام شود)، سکینه قاسمی آخرین حرفش این بوده که در جایی مقداری پول و طلا پنهان کرده‌است و از جلاد خود خواسته تا آنها را به پسرش بدهند، بی‌خبر از اینکه جلاد، همان پسر خود اوست.
وی در همان روز اعدام به تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۵۸ در گورستان بهشت زهرا خاک شد. جسد وی در «قطعه ۴۱، ردیف ۸۷، قبر ۳۵» مدفون شده‌است.
عفو بین‌الملل
قطعه ۴۱ محدوده آثار به‌جا مانده از قبر سکینه قاسمی در بهشت زهرا. ۱۹ بهمن ۱۳۸۶.
نام سکینه قاسمی در بین ۴۳۸ نفری است که اعدامشان در گزارش اسفند ۱۳۵۸ سازمان عفو بین‌الملل اعلام شده‌است.
ادبیات
«پری بلنده» در زبان عامیانه و روزمره و حتی ادبیات معاصر راه یافته‌است. برای نمونه در رمانی از هوشنگ گلشیری، در ولایت هوا، می‌خوانیم: «پری بلنده چه تن و بدنی داشت. پشت به او استکان را می‌گذاشت روی پیشانیش و ریزریز چینهای دامنش را می‌لرزاند و دستهایش را در هوا می‌چرخاند و کمرش را رو به او خم می‌کرد و حلقه به حلقه موهایش می‌آمد پایین تا پیشانیش می‌رسید به جلو سینه میرزا.» یا در نمایش‌نامه هاملت با سالاد فصل نوشته اکبر رادی نام یکی از شخصیت‌ها «پری بلنده» است. در رمان «قبیله من» می‌خوانیم: «-میگن تو خیابون جمشید خیلی‌هارو دار زدن، گفتن قاچاقچی بودن و پااندازهای شهر نو، چندتا زنم توشون بوده. -آره یکیشون میگن پری بلنده بوده، اونم شهید شد.» چند نمونه دیگر:
زبان لرزه، ناصر نجفی
شعری از حسین شرنگ.