ژرژ باتای

ژرژ آلبر موریس ویکتور باتای (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۸۹۷ - درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۲) از فیلسوفان فرانسوی‌ای است که پیشگام و الهام‌بخش بسیاری از فیلسوفان پساساختارگرا و پسامدرن فرانسوی در سال‌های پس از جنگ جهانی .دوم شد
ژرژ باتای گرایش مارکسیست ضداستالینیسم داشت(دست‌کم در سالهای ۱۹۳۱–۳۴) و مدتی همکاری فکری با سوررئالیست‌ها داشت و بعدتر از آن‌ها گسست و راهش را جدا کرد، و طیف علایق و توجهات‌اش فلسفه، اقتصاد، نظریه ادبی، رمان‌نویسی، زیبایی‌شناسی و سیاست را در بر می‌گیرد. موضوع محوری کار او انهدام سوژه، مرگ خود، نابودی اگو، یا براندازی هرگونه تصوری در باب تمامیت، کلیت، یا انسجام در «من» است. متون او قطعه‌وار، هزارتوگون، شدت‌مند، هذیانی، رازآلود، غیرتعقل‌گرا، و در عین حال دشوار هستند. بسیاری فلسفه او را پاسخی در برابر فاشیسم زمانه‌اش تلقی می‌کنند: تلاش برای نابودی هرگونه سلسله مراتب بالا به پایین، قطع هرگونه سر، پیشوا، رهبر، رئیس، قانون، یا ایده مسلط هنجارگذار همچون خدا، و ساخت فضایی مشترک میان بیسرها، یا «دوست»‌ها. انتشار مکاتبات جالب توجه میان کالج سوشیولوژی در فرانسه، که زیر نظر باتای، کولاکوفسکی، لیریس، مسون، و دوستانشان فعالیت می‌کرد، و فرانکفورت اسکول در آلمان، که زیر نظر آدورنو، هورکهایمر، و بنیامین فعالیت داشت، نشانگر نقاط نزدیکی و دوری دو اندیشه انتقادی معاصر در رویارویی با یورش فاشیسم به پهنه میدان اجتماعی نیروهاست.
باتای در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ ماتریالیسم پایه را به عنوان تلاشی برای شکستن مادی گرایی جریان یافت. او برای مفهوم یک ماده پایه فعال استدلال می‌کند که باعث مخالفت با بالا و پایین و بی‌ثبات شدن همه پایه‌ها می‌شود. به یک معنا، این مفهوم شبیه مورمون بی‌نظیر اسپینوزا از ماده‌ای است که ذهن و ماده‌ای را که توسط رنه دکارت در نظر گرفته شده‌است، در بر می‌گیرد؛ با این حال، آن را از تعریف دقیق جلوگیری می‌کند و در حوزه تجربه به جای عقلانیت، باقی می‌ماند. ماتریالیسم پایه تاثیر مهمی بر دفاعی سازی دریدا داشت، و هر دو اندیشمند تلاش می‌کردند تا مخالفت‌های فلسفی را با استفاده از «اصطلاح سوم» ناممکن کنند. مفهوم ماتریالیسم بتایل نیز ممکن است به عنوان پیش‌بینی کردن مفهوم لوئی آلتوسر از ماتریالیسم عرفانی یا «ماتریالیسم روابط» را ببیند، که بر روی استعاره‌های مشابه اتمی متمرکز است تا جهان را که در آن علیت و واقعیت به نفع امکانات بی‌حد و حصر عمل رها شده‌اند،
ترجمه آثار
«کافکا»، در: «نگاه خیره منتقد: هشت تک‌نگاری ادبی»، ژرژ باتای و دیگران، ترجمه امیر احمدی آریان (تهران: چشمه، ۱۳۸۸)
«ساختار روان‌شناختی فاشیسم» در: «ساختار روان‌شناختی فاشیسم»، ژرژ باتای، ترجمه سمانه مرادیانی (تهران: رخ‌داد نو، ۱۳۹۰)
«اقتصاد عام»، ژرژ باتای (به انضمام یادداشتی از ژان بودریار)، ترجمه زهره اکسیری، پیمان غلامی (تهران: به‌نگار، ۱۳۹۱)
«بی‌شکلی»، در: «نشانه‌های شر»، فرد باتینگ، ژرژ باتای، استفان اشنایدر، و دیگران، ترجمه شهریار وقفی‌پور (تهران: به‌نگار، ۱۳۹۲)
«باتای و فاشیست‌ها» و «باتای و کمونیسم» در: «بازگشت نیچه»، ژرژ باتای و دیگران، ترجمه گروهی (تهران: رخ‌داد نو، ۱۳۹۳)
«قهقهه شهریاری: مقالاتی درباره سیاست» (به انضمام دو مقاله تشریحی)، ژرژ باتای، ترجمه محدثه زارع، پویا غلامی، ایمان گنجی (تهران: چشمه، ۱۳۹۳)
«مادام ادواردا»، ژرژ باتای، ترجمه سمیرا رشیدپور
«ابژه میل و تمامیت امر واقع»، ژرژ باتای، ترجمه محمد مهدی نجفی
«داستان چشم» (ده بخش اول)، ژرژ باتای، ترجمه امید نیک‌فرجام
«مصاحبه با باتای درباره ادبیات و شر»، ژرژ باتای، ترجمه سمانه مرادیانی
«ون گوگ در مقام پرومته»، ژرژ باتای، ترجمه سمانه مرادیانی
«ملک مقرب‌وار»، ژرژ باتای، ترجمه حسین مکی زاده
«خود را میان مردگان می‌افکنم»، ژرژ باتای، ترجمه پیمان غلامی
«دسیسه مقدس»، ژرژ باتای، ترجمه امید شمس
«پیش به سوی انقلاب واقعی»، ژرژ باتای، ترجمه محدثه زارع، ایمان گنجی
«مسخ»، «دودکش»، «بی‌فرمی»، ژرژ باتای، ترجمه سمانه مرادیانی
«مرده»، ژرژ باتای، ترجمه حسین نوش‌آذر
«یازده شعر منتخب از آرک آنژلیک»، ژرژ باتای، ترجمه سمیرا رشیدپور
«انگشت شست پا»، ژرژ باتای، ترجمه سارا خادمی
«اسلام: دین فاتح»، ژرژ باتای، ترجمه پروشات باغداساریان