سه مغ

سه مغ (یونانی :) سه مجوس ، سه مجوس شرقی ، سه شاه ، سه پادشاه مقدس و سه فرزانه نام هائی‌اند برای سه خارجی که بر اساس انجیل متی برای ارج نهادن به عیسی به دیدارش شتافتند؛ و برای زادروزش زر، مر و کندر به ارمغان بردند. این داستان در داستان تولد عیسی نقش بسیار مهمی دارد. بر اساس انجیل متی که تنها انجیلی از اناجیل چهارگانه است که آمدن سه مغ را گزارش کرده‌است. این سه مغ اولین شخصیتهای مذهبی بودند که عیسی را پرستش کردند. در نوشته انجیل ذکر شده‌است که آنها از شرق آمدند و گفتند که آمده‌اند مسیح پادشاه یهودیان را پرستش کنند. با اینکه تعداد این افراد در انجیل نیامده است بر اساس سه هدیه تصور می‌شود که سه نفر بوده‌اند.
در نقاشیهای بیزانس معمولا سه مغ در لباسهای پارسی هستند، نقاشی سال ۵۶۵ میلادی.
Natal-Reis-Magos ناتال ریز ماجوس یا همان مجسمه شاهان مجوس در بندانگشتی
در زبان‌هایی غیر از پارسی (در متون مسیحی) نام ایشان ذکر شده است: کاسپار؛ ملکیور و پالتازار. بی‌شک این سه تن پارسی بوده و در سفرنامه مارکوپولو مقبره و آرامگاه این سه تن در مکانی مربعی شکل در ساوه نزدیکی تهران بوده و در اثری از استاد حسین بهزاد نگارگر ایرانی بدان اشاره شده‌است.
در عهد جدید
بر اساس انجیل متی در عهد جدید، پس از زاده شدن عیسی، سه مرد فرزانه از شرق به دیدار هرودیس آمدند تا درباره خبر زاده شدن پادشاه یهود از او پرسش کنند، چرا که اختر وی را در شرق دیده بودند. هرود، پیش از آن از کاهنان و کاتبان شنیده بود که کریستوس یا مسیح یهودیان در بیت لحم یهودیه زاده می‌شود؛ پس مردان مغ را به بیت لحم فرستاد و از آن‌ها خواست که هرگاه آن بچه را یافتند، به وی آگاهی دهند؛ اما مردان مجوس بر اساس رویایی که دیده بودند، هرود را آگاه نکردند.
left
همچنین در عهد جدید آمده‌است که یوسف پدر عیسی، در خواب دید که هرود قصد کشتن عیسی را دارد و به همین دلیل به مصر هجرت کرد. همچنین بر اساس انجیل، هرود تمام نوزادان پسر زیر دو سال را در بیت لحم، کشت.
سه مغ بالتازار، کسپار و ملچوار.
اعتبار تاریخی این رویداد مشخص نیست، زیرا هیچ منبع تاریخی به چنین کشتاری اشاره نکرده‌است.
متن آیه مربوط چنین است:
left
مفهوم
لغت یونانی مورد استفاده شده در انجیل متی  با تلفظ مجوس است که از ریشه پارسی به معنی روحانی زرتشتی است. در دین زرتشتی روحانیون توجه خاصی به وضعیت ستاره‌ها داشتند که در آن زمان علم مهمی محسوب می‌شد. این ارتباط آنان با اخترشناسی و علوم خفیه باعث شده‌است که واژه انگلیسی Magic به معنی سحر استفاده شود. با اینکه استفاده از سحر در دین زرتشتی بسیار مذموم است. این لغت در کتاب اعمال رسولان معمولا به عنوان ساحر ترجمه می‌شود و در مورد شمعون مجوسی نیز استفاده شده‌است. بعضی ترجمه‌های کتاب مقدس سه مغ را به عنوان سه اخترشناس ترجمه کرده‌اند.
جیمز تیسوت، سفر مغها، موزه بروکلین.
نامها
در مسیحیت غربی این سه مغ به عنوان سنت شناخته می‌شوند و نامهای زیر را دارند:
ملچوار، یک دانشمند پارسی
کسپار، یک دانشمند هندی
بالتازار، یک دانشمند عربی (یمن)
در دانشنامه بریتانیکا نام آنها به عنوان پادشاه پارسیان، پادشاه هندیان و پادشاه عربها آورده شده‌است؛ ولیکن مسیحیان سوریه نامهای سه مغ را سه نام لرونداد، گشناساف و هرمیزداز می‌دانند. این نامها که بیشتر به نامهای پارسی شبیه هستند احتمال صحت بیشتری دارند. در بین مسیحیان اتیوپی نام سه مغ حر، کرسودان و باسانتر است. در بین ارمنیان نام آنها کگفا، بادادخریدا و بادادیلما است.
کشور مبدا
در انجیل متی کشور مبدا مغها ذکر نشده‌است و تنها ذکر شده‌است که آنها از شرق آمدند. به صورت سنتی معمولا این شرق سرزمین بابل، پارس یا یهودیان یمن در نظر گرفته می‌شود. در متون ارمنی سه مغ از کشورهای پارس، هند و عربستان هستند. وعده مغها از زاده شدن پادشاه یهودیان باعث خشم و ترس هرود شد و باعث شد که او مانند فرعون دستور به قتل تمامی فرزندان پسر بدهد؛ ولیکن چون عیسی و خانواده‌اش به مصر فرار کرده بودند از این اتفاق مصون ماندند. در داستان تولد عیسی، او مانند موسی به دنیا می‌آید و مانند موسی دشمنانش در هنگام خردسالی قصد جانش را می‌کنند.
محل دفن
محل دفن مغها به صورت کامل مشخص نیست اما نقاط گوناگونی به صورت کلی جای دفن آنان در نظر گرفته می‌شود. مارکو پولو در سفرنامه خود نوشته‌است که او از مقبره سه مغ در ساوه در جنوب تهران در سال ۱۲۷۰ میلادی بازدید کرده‌است:
مقبره دیگری در فلسطین به نام مقبره سه پادشاه وجود دارد که گاهی محل دفن سه مغ در نظر گرفته می‌شود. این جسدها توسط سنت هلنا به کنستانتینوپولیس آورده شدند و از آنجا به میلان برده شدند.
سفر مغها، نقاشی سال ۱۲۰۰ میلادی در پاریس.
هرود بزرگ
هدیه مغان