باب راس

رابرت نورمن راس (زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۴۲ - درگذشت ۴ ژوئیه ۱۹۹۵) نقاش آمریکایی، معلم هنر و مجری تلویزیون بود. او بیشتر به عنوان سازنده و مجری برنامه لذت نقاشی که برای بیش از ۱۰ سال از شبکه پی‌بی‌اس در ایالات متحده و کانادا پخش شد، شناخته می‌شود.
زندگی شخصی
باب راس با شخصیت شکیبا و فروتن خود بعنوان آفریننده و اجراگر برنامه تلویزیونی «لذت نقاشی» که دوازده سال ادامه داشت معروف شد و مارک تجاری باب راس را برای کتابهای خود و وسایل هنری با موفقیت ایجاد کرد. وی زاده اورلاندو فلوریدا در آمریکا بود. پس از ده سال کار در نیروی هوایی آمریکا، به کار جانبی خود که نقاشی تجاری بود پرداخت و سبک عامه پسند موفقی را ارائه کرد، که نقاشی سبک مرطوب روی مرطوب بود. ناقدان سبک وی، به عدم توجه به جزییات، عدم توسعه و پیشرفت سبک، و تخیلی بودن آن ایراد می‌گیرند.
باب راس در سال ۱۹۴۳ در شهر ساحلی دایتونای فلوریدا به دنیا آمد. پدر باب یک نجار بود. در سن هفده سالگی پس از اتمام دوران دبیرستان در اورلاندو، به نیروی هوایی آمریکا پیوست. با انتقال او به انکوریج، آلاسکا از طرف ارتش، او برای اولین بار کوه‌های پوشیده از برف را از نزدیک می‌بیند که بعدها الهام بخش بسیاری از نقاشی‌های او می‌شود. پس از پایان دوران خدمتش بود که به مدارس زیادی برای یادگیری نقاشی رفت، اما از کندی رسم تابلوها با روشهای کلاسیک خسته و ناکام شد و تصمیم گرفت در روش «مرطوب روی مرطوب» در نقاشی تحولی ایجاد کند و آنرا بکار گیرد تا بتواند بسیار سریعتر نقاشی بکشد و نقاشی یاد بدهد و این دستمایه اصلی تکنیک او شد.
باب بعد از امتحان کردن روشهای بسیاری در نقاشی، از جمله نقاشی آبرنگ، توانست روش ویژه خود را که برگرفته از روش مرطوب روی مرطوب است ابداع کند. در روشهای کلاسیک رنگ روغن معمولا بعد از خشک شدن یک لایه رنگ، لایه بعدی و جزئیات بعدی را اضافه می‌کنند و به همین دلیل نمی‌توان یک اثر را یکباره خلق کرد. اما در روش مرطوب روی مرطوب می‌توان در کمتر از یک ساعت بطور کامل یک اثر را خلق کرد.
برنامه تلویزیونی
برنامه او تحت نام «لذت نقاشی با باب راس» از سال ۱۹۸۳ شروع به پخش شد و میلیونها نفر در سراسر دنیا این برنامه تلویزیونی را مشاهده می‌کنند. او در برنامه‌هایش به همه ثابت می‌کند که همه می‌توانند مانند او نقاشی بکشند! او با کلام شیوا و بسیار جذابش و استفاده از استعاراتی مانند: «این ابر کوچولو داره اونجا شادی می‌کنه»، «شاد باشی کوه کوچولو» و … قدم به قدم ما را با روح آرام و دیدگاه زیبای خود از زندگی آشنا می‌کند.
او با گفتن «این مخلوقات کوچک خدا دارن اونجا برای خودشون زندگی می‌کنن» به ما یادآوری می‌کند که هر چیزی و هر کسی به دوست نیاز دارد، حتی یک بوته. او علاقه زیادی به کشیدن درخت داشت و در همه نقاشی‌هایش درخت می‌کشید.
برنامه تلویزیونی باب راس در ایران از سال ۱۳۸۰ در شبکه چهارم صدا و سیما آغاز به پخش شد و هنوز در سال ۱۳۹۴ از کانال آموزش پخش می‌شد و در این مدت بینندگان بسیاری را با خود همراه کرده و سطح هنر نقاشی ایران را بالا برده . اینک نقاشی یک هنر همه گیر و بسیار جذاب شده‌است.
به این دلیل که کیکاووس یاکیده، دوبلر صدای باب در ایران، صدایی مشابه باب، نرم و آرام، دارد، بهنگام دیدن فیلم دوبله شده باب از صدا و سیما به ذهن بیننده ایرانی این می‌رسد که گزافه نیست اگر تصور کند این خود باب است که دارد به آرامی به فارسی سخن می‌گوید و این یکی از دلایل محبوبیت این برنامه در ایران است.
باب در سخنانش می‌گوید: ”هر روز، روز خوبی برای زندگی کردن است!“ و این جمله بسیاری از بینندگانش را به زندگی و آرامش تشویق می‌کند. به همین دلیل است که میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا احساس نزدیکی با روح این مرد می‌کنند و او عمق دوستی را با وجود خود نمایش می‌دهد.
در چهارم جولای ۱۹۹۵ باب راس در سن ۵۳ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان فوت کرد، اما براستی او را در برنامه‌هایش می‌توان زنده و شاد دید، گویی جاودانه مانده‌است.
بعد از فوت باب، یکی از دوستانش بنام آنیت کوالسکی روش باب را برای نقاشی گل‌ها توسعه داد.
او تمام برنامه‌های خود را به صورت رایگان انجام داد و همین برنامه شهرت او را بسیار بیشتر کرد.او درتمامی برنامه‌هایش بدون دیدن منظره یا عکس نقاشی‌های خود را می‌کشید و این را مدیون قدرت فوق العاده تصور وذهن خلاق خودش است.اما این باعث نمی‌شود که این حقیقت را کنار بگذاریم که ما می‌توانیم چرا که این حقیقتی بود که باب سعی داشت به دیگران نشان دهد