صنایع دفاعی ایران

صنایع دفاعی ایران کارخانه‌های بسیاری در زمینه ساخت انواع اسلحه و تجهیزات نظامی دارد. به گفته مسئولان عالی رتبه ایرانی، ایران تنها در سال ۲۰۰۳ به ارزش ۰ میلیون دلار، تجهیزات نظامی به کشورهای دیگر فروخته بطوریکه ایران در سال ۲۰۰۶ به ۰ کشور جهان جنگ‌افزار صادر نموده‌است. لازم است ذکر شود ایران دومین کشور در تولید صنایع دفاعی است. ایران که قبل از انقلاب از بزرگترین وارد کنندگان اسلحه بود بر اساس پیش‌بینی اندیشکده واشینگتن می‌تواند در آینده به یک صادر کننده پدافند هوایی تبدیل شود.
پیشینه
صنایع دفاعی ایران در دوران حکومت محمد رضا پهلوی پایه‌گذاری شد اما ایران تنها بخش ناچیزی از تسلیحات خود را تولید کرده و همچنین یکی از بزرگترین وارد کنندگان اسلحه بود. در سال ۱۳۵۴، صنایع الکترونیکی ایران تاسیس شد تا به کار جمع‌آوری و تعمیر سلاحهای وارداتی بپردازد. بیشترین جنگ‌افزارهای ایران قبل از انقلاب اسلامی، از آمریکا و اروپا وارد می‌شدند. بین سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۶، شاه سفارش ۸ میلیارد دلار جنگ‌افزار را به آمریکا داد و آمریکا تا انقلاب ایران (۱۳۵۷)، به ایران فروخت. در سال ۱۳۵۶، سازمان صنایع دفاعی ایران بطور مشترک با اسرائیل شروع به کار کردن روی انواع موشک کرد و ایران و اسرائیل بطور مشترک پروژه‌ای به نام پروژه شکوفه را پایه‌گذاری کردند و در همین راستا تقاضا داشتند که این پروژه روی موشکها گسترش یابد این پروژه به کلاه برداری اسراییل از ایران ختم شد.
صنایع دفاعی ایران پس از انقلاب
پس از انقلاب با مواجه شدن ایران با تحریم‌های گسترده از سوی کشورهای مختلف بلوک شرق و غرب که بعضا حتی از فروش سیم خاردار به ایران نیز ابا کرده یا حتی کالاهای غیرنظامی که ممکن است مصارف نظامی داشته باشند را نیز به ایران نمی‌فروختند، جنگ هشت ساله و تهدید روزافزون ایران از سوی اسراییل و آمریکا و سایر متحدین غربی ایران ساخت تسلیحاتی بومی را توسعه داد.
در سال ۱۳۵۸ ایران اولین گام‌ها را در زمینه ساخت و مهندسی معکوس جنگ‌افزارهای ساخت شوروی از جمله آر پی جی-۷، بی‌ام-۲۱ کاتیوشا و موشک دوش پرتاب سم-۷ آغاز کرد.
بعد از آغاز جنگ ایران و عراق و آغاز تحریم‌های اقتصادی و نظامی علیه ایران، ایران هیچ چاره‌ای جز تکیه به صنایع نظامی خودی برای تعمیر و ساخت جنگ‌افزار نداشت. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز با مداخله و بر عهده گرفتن برخی وظایف به این کار کمک کرد و پس از مدت‌ها صنایع دفاعی ایران بصورت رسمی شکل گرفت و وزیر دفاع ایران سرمایه زیادی را برای راه‌اندازی صنایع موشکی اختصاص داد و بعدها ایران مهمات موشکی بسیاری ساخت.
از سال ۱۳۷۱ به بعد ایران توانست که انواع محصولات مورد نیاز نظامی خود مانند تانک، نفربر، موشک، زیردریایی و هواپیمای جنگنده بسازد.
پدافند
روسیه با وجود عدم ممانعت فروش سلاح‌های دفاعی به ایران بر اساس قطعنامه‌های تحریمی سازمان ملل و دریافت یک میلیارد دلار با فشار اسراییل فروش سامانه اس ۳۰۰ را به تاخیر انداخت. از سوی دیگر اسراییل و آمریکا و متحدین هر روز از احتمال حمله به مراکز هسته‌ای ایران سخن می‌گفتند. در چنین شرایطی سید علی خامنه‌ای رهبر ایران از نیروهای نظامی ایران خواست با باور کردن توان داخلی خود سامانه‌ای مشابه اس ۳۰۰ تولید کنند. این سامانه که چندی بعد ساخته شد بر همین اساس باور ۳۷۳ نامیده شد. ۳۷۳ اشاره به نام پیامبر اسلام بر اساس حروف ابجد دارد. موسسه واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک در فروردین ۱۳۹۶ درباره توان ایران در عرصه پدافند می‌نویسد:
حوت،سریع‌ترین اژدر جهان
ایران در سال ۱۳۸۵ اعلام کرد که موفق به ساخت اژدر حوت شده‌است که سریع‌ترین اژدر جهان به شمار می‌رود و قابلیت هدف قرار دادن بسیاری از زیردریایی‌های امریکایی را دارد.ساخت این اژدر بازتاب وسیعی در رسانه‌های جهان داشت. در سال ۱۳۸۸ سپاه پاسداران طی رزمایشی دریایی از این اژدر رونمایی کرد.
نیروهای مسلح ایران
وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح