هوشنگ انصاری

هوشنگ انصاری (زاده ۱۱ دی ۱۳۰۴ اهواز) کارآفرین، دیپلمات، سیاست‌مدار، سرمایه‌دار، نیکوکار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی-آمریکایی است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت استیوارت اند استیونسن فعالیت می‌کند.
وی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد از دانشگاه تهران است و فعالیت شغلی خود را بعنوان عکاس و خبرنگار، در شهرهای اهواز و تهران، آغاز نمود. انصاری از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۵ سفیر ایران در پاکستان بود، سپس برای مدت یک سال، تا ۱۳۴۶ به عنوان وزیر اطلاعات و جهانگردی فعالیت نمود. او در فاصله سالهای ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۸ سفیر ایران در آمریکا بود. انصاری از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ وزارت امور اقتصاد و دارایی را برعهده داشت. آخرین سمت وی در ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران بود.
زندگی‌نامه
هوشنگ انصاری در سال ۱۳۰۶ در اهواز متولد شد، نام خانوادگی پیشین آنها مستمند شیرازی بود. پدر او عبدالرسول انصاری در بانک ملی ایران، سمت تحویلداری داشت. پسر خود را به مدرسه آمریکایی‌ها در اصفهان فرستاد. هوشنگ انصاری بعد از گرفتن دیپلم راهی آمریکا شد و بعد از ثبت نام در یکی از دانشگاه‌ها، به شغل عکاسی و خبرنگاری پرداخت و برای مطبوعات محلی، خبر و عکس تهیه می‌کرد. در آمریکا کارشناسی ارشد اقتصاد را به پایان رساند و بعد از آمدن به ایران در کنار یکی از بازرگانان معروف، به نام نمازی مشغول به کار شد. در سال ۱۳۳۴ به نمایندگی تجارتخانه نمازی که دفتری در ژاپن داشت، به توکیو رفت و در آنجا زبان ژاپنی را فرا گرفت. او ضمن کار در دفتر نمایندگی نمازی، با سفارت ایران نیز ارتباط داشت و در پی آن، با سفیر وقت ایران در ژاپن؛ غلام‌عباس آرام آشنا شد. این آشنایی باعث شد که وی بعنوان مترجم و راهنما در سفارت ایران در ژاپن مشغول بکار شود و افرادی را که برای ماموریت یا کار به ژاپن می‌رفتند را همراهی نماید، این نزدیکی باعث شد که غلام‌عباس آرام وی را به محمدرضا پهلوی معرفی نماید.
محمدرضا پهلوی در سفری که به ژاپن داشت، از طریق غلام‌عباس آرام با انصاری که در آن زمان، به عنوان وابسته اقتصادی سفارت ایران در ژاپن فعالیت می‌کرد، آشنا شد، که در پی آن، انصاری مسئولیت تنظیم روابط اقتصادی خارجی و سرمایه‌گذاری‌های خارجی کشور را برعهده گرفت. اندکی پس از بازگشت محمدرضا پهلوی از ژاپن، انصاری به ایران فرا خوانده شد و به سفارش او سریعا وارد مشاغل مهمی شد؛ از جمله عضویت شورای هواپیمایی کشوری، رئیس کمیسیون نظارت بر ذخایر عمومی، معاونت ضمانت صنعتی، عضویت شورای سرمایه‌گذاری، نیابت ریاست اتاق بازرگانی و صنایع تهران به او واگذار شد. او در کنار تمام اینها در کارخانه خصوصی «فخر ایران» فعالیت می‌کرد و توانست به یکی از شرکای با نفوذ آن کارخانه تبدیل شود و پس از تبدیل آن به یک شرکت سودده آن را به دولت بفروشد. وی سپس معاون فنی وزیر اقتصاد شد و از آنجا به وزارت خارجه منتقل گردید.
سفیر ایران در پاکستان
غلامعباس آرام وزیر امور خارجه آن موقع انصاری را برای یک ماموریت کوتاه سیاسی، به عنوان سفیر فوق‌العاده به کشورهای آفریقایی فرستاد، که سفرش بیش از دو ماه طول نکشید و از آنجا بود که به مقام سفارت ایران در پاکستان منصوب شد. در همان روزها بود که جنگ هند و پاکستان شروع شده بود. او در این جریان نقش مهمی به عهده داشت و واسطه مذاکرات بین ایوب خان و شاه شد و هفته‌ای دو بار با هواپیمای خصوصی به تهران می‌آمد و مستقیما با شاه ملاقات و آخرین اطلاعات مربوط به اوضاع جنگ را گزارش می‌داد و پیغام‌های محرمانه ایوب خان؛ ریس جمهور پاکستان را به شاه بازگو می‌کرد.
وزیر اطلاعات و جهانگردی
هوشنگ انصاری در سال ۱۳۴۵ به ایران احضار شد و در پی استعفای حسن پاکروان از وزارت اطلاعات و جهانگردی، انصاری بعنوان وزیر اطلاعات و جهانگردی منصوب شد. اندکی بعد به عنوان سفیر ایران در آمریکا معرفی گردید.
سفیر ایران در آمریکا
دوران سفارت هوشنگ انصاری در آمریکا؛ مانند وزارتش در اطلاعات و جهانگردی زود به پایان رسید؛ یعنی کمتر از دو سال از ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ تا ۲۵ تیر ۱۳۴۸ در این جایگاه فعالیت نمود.
وزیر امور اقتصاد و دارایی
انصاری در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۴۸ در کابینه امیرعباس هویدا، به عنوان وزیر امور اقتصادی که حوزه‌های صنایع و بازرگانی را مدیریت می‌نمود، معرفی شد. در اردیبهشت ۱۳۵۳ بمنظور ترمیم کابینه هویدا، دو وزارتخانه امور اقتصادی و دارایی در هم ادغام شدند، که وزارتخانه جدید تحت عنوان وزارت امور اقتصاد و دارایی تشکیل گردید و در پی آن، هوشنگ انصاری در راس این وزارتخانه منصوب گردید. انصاری تا ۵ شهریور ۱۳۵۷ بیش از ۹ سال در این جایگاه فعالیت نمود، که در دوران وزارت وی، کشور پیشرفت محسوسی را در حوزه صنعت و بازرگانی تجربه نمود. از مهم‌ترین اقدامات انصاری در این دوره می‌توان به امضای قرارداد با هنری کیسینجر وزیر امور خارجه وقت آمریکا، بمنظور ساخت ۸ نیروگاه هسته‌ای در ایران، اشاره نمود.
کاندیدای نخست‌وزیری
انصاری از سال ۱۳۵۵ از کاندیداهای اصلی پست نخست‌وزیری بود و به این دلیل بین او و جمشید آموزگار اختلاف پیش‌آمد و از هم انتقادات زیادی می‌کردند. در سال ۱۳۵۶ که شاه زیر فشارهای خارجی و داخلی ناچار شد، خود را با برنامه‌های کارتر رئیس‌جمهور آمریکا همراه کند و در ایران فضای باز سیاسی به وجود آورد، دو نفر کاندیدای اجرای این برنامه بودند و با استعفای هویدا همه او را نخست‌وزیر آینده ایران می‌دانستند؛ ولی در لحظات آخر جمشید آموزگار از رقیب خود پیش افتاد و انصاری در کابینه آموزگار در همان سمت وزیر اقتصاد باقی ماند و در حزب رستاخیز رهبری جناح سازنده که اپوزیسیون جناح پیشرو به رهبری آموزگار بود را نیز عهده‌دار شد.
مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران
پس از درگذشت منوچهر اقبال در سال ۱۳۵۶ انصاری به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران انتخاب شد. در ابتدا کارشناسان بر این باور بودند، که وی در راس شرکت ملی نفت، قراردادهای بزرگی با شرکتهای نفتی جهان منعقد خواهد کرد؛ اما ابتکار او در مورد بستن قرارداد با شرکت نفتی آمریکایی اکسون، با شکست رو به رو شد. ریشه‌های انقلاب ۱۳۵۷ در حال شکل‌گیری بود و شرکت‌های خارجی اعتمادی به ثبات وضع ایران نداشتند. انصاری در اوایل سال ۱۳۵۷ در خانه شخصی خود در حصارک شمیران زندگی می‌کرد و در آن روزها از بیماری قلبی رنج می‌برد. در آبان ۱۳۵۷ در حالیکه بمنظور امضای قراردادی نفتی در پاریس بسر می‌برد، بعلت عارضه قلبی در بیمارستان بستری شد، سپس برای ادامه معالجه به آمریکا نقل مکان کرد.
مهاجرت به آمریکا
در پی وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، انصاری در ایالات متحده ماندگار شد. وی در سال ۱۹۸۶ بطور رسمی شهروند آمریکا گشت. پس از سکنی گزیدن در آمریکا، او گروه پرمن که یک شرکت هلدینگ برای صنایع تفریحی، منسوجات، تجارت بین‌الملل و املاک بود را ایجاد کرد، که شرکت آی‌آرآی اینترنشنال را بعنوان زیرمجموعه، در بر می‌گرفت، این شرکت در زمینه ساخت تجهیزات میادین نفتی فعالیت می‌نمود. شرکت آی‌آرآی اینترنشنال در سال ۲۰۰۵ به نشنال اویل‌ول وارکو فروخته شد. انصاری هم‌اکنون رئیس هیئت مدیره استیوارت اند استیونسن می‌باشد.
هوشنگ انصاری از بنیانگذاران و حامی مالی چندین موسسه پزشکی و تحقیقاتی مانند دانشگاه سنت مارتین و موسسه جیمز بیکر در تگزاس است. هوشنگ انصاری و همسرش همچنین از حامیان مالی و موسس قسمت ذخایر اسلامی موزه هنرهای عالی هیوستون بوده‌اند. در سال ۲۰۰۴، وی با اهدای ۱۵ میلیون دلار، مرکز پژوهشهای سلول‌های بنیادین را در مرکز پزشکی ویل کرنل تاسیس نمود. وی همچنین در فوریه ۲۰۱۴ از حامیان برگزاری نمایشگاه «هزار سال کتاب پارسی» در کتابخانه کنگره آمریکا بود.
انصاری از پشتیبانان حزب جمهوری‌خواه آمریکا است. او که دوست سابق و شریک تجاری هنری کیسینجر، جیمز بیکر و الکساندر هیگ بوده، در کمیته مالی کمپین ۲۰۰۴ جورج بوش فعالیت می‌کرد و از اعضای هیئت امنای کتابخانه ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش است. گالری انصاری از تاریخ آمریکا، در این مجموعه در سال ۲۰۰۴ به افتخار او نامگذاری شد.
در سال ۲۰۱۵ اعلام شد که هوشنگ انصاری با اعطای دو میلیون دلار به کمپین انتخاباتی ناموفق جب بوش از نامزدان حزب جمهوریخواه برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ در رده دوم جدول حامیان مالی وی قرار گرفت. انصاری همچنین از اعضای هیئت امنای کمیته جمع‌آوری کمک‌های مالی کمیته ملی جمهوریخواه برای انتخاب دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده بشمار می‌رفت.
هوشنگ انصاری هم‌اکنون بهمراه همسرش شهلا، در شهر هیوستون، تگزاس زندگی می‌کنند و دارای دو فرزند به نام‌های نینا و نادر می‌باشند.
جوایز و افتخارات
انصاری از دریافت کنندگان مدال افتخار جزیره الیس (۲۰۰۳) و جایزه وودرو ویلسون است.
کالج پزشکی ویل کرنل در سال ۲۰۰۴ به افتخار کمک مالی انصاری و همسرش شهلا مرکز درمانشناسی سلول بنیادی انصاری را راه اندازی کرد.
آکادمی دیپلماسی آمریکا برنامه انصاری را از سال ۲۰۰۴ در خصوص سیاست خارجی آغاز کرد.
گالری تاریخ آمریکای انصاری در کتابخانه ریاست جمهوری جرج بوش در سال ۲۰۰۴ به افتخار او نامگذاری شد.
جایزه رهبری جیمز بیکر (2013)