mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
زبان‌های فریسی

زبان‌های فریسی زبان فریسی‌ها است که در شمال غربی هلند و در شمال مرکزی آلمان زندگی می‌کنند.
خانواده زبان‌های فریسی از زبان‌های هندواروپایی و عضوی از شاخه غربی خانواده زبان‌های ژرمنی است. نسبت به زبان‌های دیگر ژرمنی به زبان انگلیسی -که خود هم ژرمنی است- نزدیکتر است.
این زبان در استان فریسلند هلند و در در مناطقی از استان اشلسویگ-هولشتاین آلمان و شهرستان ساترلند آلمان تکلم می‌شود. در ضمن در هلند به عنوان یکی از دو زبان رسمی به شمار می‌آید. حدود نیم میلیون نفر گویشوران بومی این زبان هستند.
فهرست زبان‌ها
زبان فریسی ساترلند - زبان فریسکی (فریسی غربی) - زبان فریسی شمالی
فریسی
فریسی
فریسی
فریسی
فریسی
اشکنازی

اشکنازی گروهی از یهودیان هستند که اصلیتی از اروپای شرقی و مرکزی دارند. محققان می‌گویند اکنون بیش از ۱۱ میلیون نفر از دودمان اشکنازی در ۶۷ کشور زندگی می‌کنند و ۸۰ تا ۹۰ درصد جمعیت یهودیان امروزی را تشکیل می‌دهند. (۲)
به جز اشکنازی، گروه‌های دیگر یهودی وجود دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به سفاردی (یهودیان اندلس) و مزراحی (یهودیان خاورمیانه، آسیای مرکزی و قفقاز) اشاره کرد. در اسراییل امروزی معمولا به همه غیر اشکنازی‌ها، سفاردی گفته می‌شود. معدودی از غیر اشکنازی‌ها یا اشکنازی ستیزهای اسرائیل مدعی هستند که اشکنازی‌ها علیه‌شان تبعیض نژادی صورت می‌دهند. (۴)
اصلیت
گمان می‌رود اشکنازی‌ها در قرون اول یا دوم از خاورمیانه به ایتالیا نقل مکان کرده باشند و سپس به اروپای شرقی مهاجرت کرده و همان‌جا، به گفته دانشمندان، جمعیت آن‌ها در قرن سیزدهم میلادی به شدت رشد کرد. در اروپای مرکزی و شرقی، بسیاری از آن‌ها به زبان یدیشی سخن می‌گویند.
تصویر این زوج، تفاوت ظاهری یک اشکنازی، با یک مزراحی (یهودیان خاورمیانه، آسیای مرکزی و قفقاز) را نشان می‌دهد
اما برخی از پژوهشگران مانند آرتور کستلر اعتقاد دارند که اشکنازیان نوادگان یهودی‌های خزر هستند که پس از سقوط امپراتوری خزر در قرن سیزدهم میلادی، به اروپا نقل مکان کردند. بر این اساس آن‌ها معتقدند که اشکنازی‌ها با بنی‌اسرائیل رابطه‌ای ندارند. (۳) این باور از نظر بسیاری از پژوهشگران در زمره باورهای یهودستیزانه می‌باشد. در این زمینه برنارد لوئیس می‌گوید:
اخیرا طبق برخی تحقیقات ژنتیکی مشخص شد که اشکنازی‌ها با مردم شمال غربی خاورمیانه و اطراف کوه‌های قفقاز ارتباط نزدیک ژنتیکی دارند. (۵)
چون در سده‌های آغازین اسلام، مسلمانان باور داشتند که «یاجوج و ماجوج»، نیاکان خزرها هستند، امروزه گروهی اشکنازی‌ها را نوادگان «یاجوج و ماجوج» می‌نامند که ذوالقرنین آن‌ها را در پشت کوه‌های قفقاز محصور نمود. آن‌ها مهاجرت گسترده اشکنازی‌ها از اروپا را برآورده‌شدن ابلاغ حزقیال در تصرف اسراییل توسط «یاجوج و ماجوج»، و همچنین انجام آیات ۹۶ و ۹۷ سوره انبیاء قرآن می‌دانند. (۱)
در تورات
اصطلاح اشکنازی برگرفته از اشکناز است که در عبری قرون وسطی تا به امروز به معنی آلمان است. همچنین در تورات (سفر پیدایش)، «اشکناز» فرزند گومر، نوه یافث و برادرزاده ماجوج است؛ و سپس در کتاب ارمیا، «اشکناز» به مناطق نزدیک آرارات و قفقاز گفته شده‌است. (۲)
تقسیم‌های قومی یهودی
حزب سومکا

سومکا که کوتاه شده حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران است نام حزبی با عقاید ناسیونال سوسیالیسم بود که در طول جنگ جهانی دوم در ایران پایه‌گذاری شد. رهبر این حزب داوود منشی‌زاده بود. او و تنی چند از سران این حزب تا پیش از شکست آلمان نازی عضو حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان بودند. اما پس از شکست آلمان نازی به ایران بازگشتند.
بنیان‌گذاری
داوود منشی‌زاده استاد ادبیات دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ است. وی همچنین به دلیل همکاری با نیروهای اس اس در نبرد برلین زخمی شد. داوود منشی‌زاده عامل موثری در ارتباط بین آلمان نازی و ایران بود. حزب سومکا علاوه بر عضوگیری از دانشگاههای ایران دوام زیادی نداشت، گفته می‌شود رضاشاه نیز در یک دوره به این حزب کمک مالی کرده‌است.
توسعه
گروه به‌طور عمده از ملی‌گرایان تشکیل شده بود. اما بسیاری از رفتارهای اعضای حزب از حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان برگرفته شده بود، مانند سلام به سبک حزب نازی. نشان سواستیکا و رنگ‌های سیاه و سفید به عنوان رنگ‌ها و نشان حزب برگزیده شده بودند، با این حال اعضای حزب به شاه نیز احترام می‌گذاشتند. با این تفاوت که بجای صلیب شکسته نازیسم، نماد فر کیانی ایران باستان در وسط آن نقش بسته‌است. حزب آریا شاخه‌ای از حزب سومکا بود.
روزنامه رسمی حزب سومکا در دهه ۴۰ خورشیدی
منش حزب سومکا
ایدئولوژی سومکا برپایه همان شعارهای نازی‌ها بود. حزب در ایران و در مرحله اول بر ضد متفقین اشغالگر فعالیت می‌کرد ولی هدف اصلی حزب برضد ایدئولوژی کمونیسم و بها دادن به ارزش‌های پارسی باستان بود. سرانجام این حزب در برابر رژیم پهلوی ایستاد و رهبرش به بیرون از کشور رفت. پس از آن چندی یک دگرگونی بنیادی در حزب صورت گرفت و اعضای باقی‌مانده به همراهی با نیروهای بهرام آریانا پرداختند و بر ضد جمهوری اسلامی فعالیت کردند. نفرت از اعراب و کمونیست‌ها و جذب روشنفکران از ویژگی‌های حزب سومکا بود. هارون یشایایی، تهیه‌کننده باسابقه سینمای ایران، در مصاحبه‌ای در گفتگو با «تاریخ ایرانی» از گرایشها و اقدامهای ضد یهودی این حزب یاد کرده‌است.
به گفته داریوش همایون که زمانی در حرب سومکا عضویت داشت:
حزبی بود که از یک جهان‌بینی بسیار شدید ناسیونالیستی و نژادی حتی، طرفداری می‌کرد. البته نژادی نه باز به این معنی که نژاد سیاه یا قهوه‌ای را نژاد مادون بداند ولی روی آریایی بودن نژاد ایران خیلی تکیه می‌کرد به عنوان یکی از مایه‌های غرور ملی چون معتقد بود که ایرانیان فاقد غرور ملی هستند و به این دلیل تحت تاثیر خارجی‌ها قرار می‌گیرند، به این دلیل ایدئولوژی کمونیستی در آنها رخنه پیدا کرده و به همین دلیل از تسلط شوروی یا انگلستان بر کشور خودشان چندان نگران و ناراحت نیستند…
سید عبدالرحیم اصفهانی

سید رحیم اصفهانی در سال ۱۲۳۲ خورشیدی در اصفهان بدنیا آمد و در کتابهای گوناگون پیرامون آواز و موسیقی در عصر قاجار نام این استاد درویش مسلک به عنوان یکی از استادان نامدار و تاثیرگذار نام برده شده است
سید رحیم به قول معاصران خود، اشعاری بسیار از حفظ داشت و در مناسب خوانی دارای ذوق و سلیقه بی‌همتا بود و تا شعر را در پیش استادان تصحیح نمی‌کرد هیچ کجا نمی‌خواند و اعتقاد داشت که خواننده باید مناسب هر وضع و هر مقام بهترین اشعار را از برداشته و خود اهل شعر و شاعری بوده یا با شاعری نکته سنج، پیوسته ارتباط داشته باشد.
از ویژگیهای هنری «سید رحیم»، می‌توان به استفاده بردن از هنر آواز در کاربردهای گوناگون از جمله «آواز همراه با موسیقی»، مداحی، قرائت قرآن، آواز زورخانه‌ای و غیره اشاره کرد. سید رحیم در کنار نایب اسدالله نی زن چیره دست، قطعاتی بسیار در محافل آنزمان اجرا کرد که یادگارهای متعددی از آن دوره بر جای مانده است.
از شاگردان برجسته آواز این استاد می‌توان به تاج اصفهانی، ادیب، حبیب شاطر حاجی، سید حسین طاهرزاده، سید محمد طاهرزاده و از نوازندگان می‌توان به اکبرخان حسین آقا پسر شعبان خان (پدر جلیل شهناز )" اشاره کرد.
آیین بزرگداشت وی پس از هفتاد سال انزوا و غربت توسط عده‌ای از دوستدارانش مورخ دی ماه ۱۳۸۴ برگزار شد
آهن آلفا

آهن آلفا یکی از آلوتروپ‌های آهن است. این آلوتروپ از دمای ۲۷۳- درجه سانتیگراد تا ۹۱۰ درجه سانتیگراد پایدار است. این آلوتروپ دارای ساختمان بلوری مکعبی مرکزپر (bcc) است.
ثابت شبکه آهن آلفای فرومغناطیس، ۲/۸۶ آنگستروم است.
فریت
آهن بتا
آهن بتا

در دمای ۷۶۸ درجه سانتیگراد، آهن آلفای فرومغناطیس به آهن آلفای پارامغناطیس تبدیل می‌شود. این تحول، تحول آلوتروپیک نیست.
گاهی این آهن آلفای پارامغناطیس، آهن بتا خوانده می‌شود.
ثابت شبکه این نوع آهن، ۲/۹ آنگستروم است.
فریت
آهن آلفا
دگرشکلی‌های آهن

نمودار فازی آهن خالص در فشار پایین.
آهن احتمالا نمایش‌دهنده بهترین نمونه دگرشکلی در یک فلز است.
آهن دلتا
آهن دلتا یکی از آلوتروپ‌های آهن است که از دمای ۱۴۰۱ درجه سانتیگراد تا ۱۵۳۹ درجه سانتیگراد (نقطه ذوب آهن) پایدار است.
آهن دلتا دارای ساختمان بلوری مکعبی مرکزپر (bcc) است. آهن دلتا دارای خاصیت پارامغناطیس بوده و ثابت شبکه‌ی آن بزرگ‌تر از آهن آلفا است.
ثابت شبکه آهن دلتا، ۲/۹۳ آنگستروم است.
محمود پاینده لنگرودی

محمود پاینده لنگرودی (۱۳۱۰–۱۳۷۷) شاعر و مولف ایرانی بود.
او در سال ۱۳۱۰ در لنگرود متولد شد و به گیلکی و فارسی اشعار جالبی سروده‌است. وی کتاب مثل‌ها و اصطلاحات گیل و دیلم و فرهنگ فارسی به گیلکی گیل و دیلم را تالیف نموده و «خونینه‌های تاریخ دارالمرز» را گردآوری و تنظیم نموده‌است. شعرهای معروف وی لیله‌کوه و «یه شو بشوم روخونه» است.
این شاعر محقق لنگرودی آثار فراوانی در زمینه‌های گوناگون ادبی و هنری دارد که بدین قرار است:
گل عصیان (مجموعه اشعار فارسی).
مثلها و اصطلاحات گیل و دیلم.
خونینه‌های تاریخ دارالمرز، گیلان و مازندران.
گیلان در شعر شاعران.
فرهنگ گیل و دیلم.
وی شعر بلند (یه شو بوشئوم روخئونه) را در سال ۱۳۳۸ ه‌.ش سروده، که در سال ۱۳۵۸ ه‌.ش به چاپ رسیده او در این منظومه بگویش گیلکی، از صداقت مردمان لنگرود و بی‌ریایی و مهربانی آنان سروده‌است.
نمونه شعر
آخ یه وختی مو، ای دنیا جی شونم پیستم. پوچ آبونم. خاک آبونم
جغلئن هنده هین مرد آبوئن می‌موسون گرما بونن. سرد ابونن
زندگی دوست و گیننا پسر کس کسه بال گینن
وختی خوشهر بوشه مرد مانه یاد ابئنن نیشنن گردکله زئنن آمه حرفه زئنن
موکه نیسئم لیله کوه تو بگو تو می‌دیل درده بگو
آخ، زئکئن مردابونین مردانی حال بگیرین دی کی دئنین بکته آدمی بال بگیرین
مردمه شاداکونین زندگه، ننگ جی، آزاد کونین
لیله کوه. لیله کوه تو او دوره گیله مردانه بگو
که مو، ای مردمی همرا، بموتم زنده بو بوم بسوتم شاعرابوم. محمود پاینده، بوبوم
برگردان فارسی
لیله کوه وسیله کوه، روز آید من از دنیا بروم. بپوسم و پوک شوم، خاک شوم
بچه‌ها بازرسند، مرد شوند، همچون من گرم شوند، سرد شوند
زندگی دوست شوند دست هم را گیرند
مرده و زنده شهر خود را چون بیارند به یاد گرد هم حلقه زنند می‌کنند از ما یاد
مردمان شادی کنید زندگی را از ننگ همه آزاد کنید
لیله کوه، لیله کوه تو در آن روز از من گیله مردان را گو
من به همراه همین مردم خویش ماندم و گشت زدم، زنده شدم
سوختم شاعر محمود شدم شاعر مردم و پاینده شدم
مهدی اخوان لنگرودی

مهدی اخوان لنگرودی به سال ۱۳۲۴ در شهر لنگرود به دنیا آمد. پدرش صاحب کارخانه چای بود.
وی دوران کودکی، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در لنگرود گذرانید. در سال ۱۳۵۱ از دانشگاه ملی ایران
در رشته جامعه‌شناسی فارغ التحصیل و برای اخذ مدرک دکتری راهی وین شد.
زندگی‌نامه
نخستین دفتر شعرش با عنوان سپیدار در سال ۱۳۴۵ با مقدمه محمود پاینده لنگرودی چاپ شد. از دیگر آثار
شعری وی می‌توان به چوب و عاج ۱۳۶۹، آبنوس بر آتش ۱۳۷۰،خانه ۱۳۷۵، سالیا ۱۳۷۸، گل یخ (برگزیده اشعار)
۱۳۷۸ اشاره کرد.
از داستان‌ها و رمان‌های اخوان لنگرودی می‌توان آنوبیس ۱۳۷۴، درمان ۱۳۷۵، پنجشنبه سبز ۱۳۷۵،
ارباب پسر ۱۳۷۷، در خم آهن ۱۳۷۹، الا تی تی ۱۳۷۸ و توسکا ۱۳۹۲ را نام برد.
سایر آثار: یک هفته با شاملو ۱۳۷۳، خدا غم را آفرید، نصرت را آفرید ۱۳۸۰،
از کافه نادری تا کافه فیروز ۱۳۹۲، ای دل بمیر یا بخوان (ترجمه اشعار خوان رامون خمینس)۱۳۷۳،
ببار اینجا بر دلم (گفتگوی بهزاد موسایی با مهدی اخوان لنگرودی) ۱۳۸۴
آثار
خواننده
نام ترانه
ترانه سرا
آهنگساز
تنظیم
کوروش یغمایی
گل یخ
مهدی اخوان لنگرودی
کوروش یغمایی
کوروش یغمایی
حسن ابراهیم‌زاده معبود

دکتر حسن ابراهیم‌زاده معبود از استادان باسابقه دانشگاه تهران در رشته زیست‌شناسی می‌باشد. رشته تخصصی وی فیزیولوژی گیاهی است. وی همچنین ریاست انجمن زیست‌شناسی ایران را نیز بر عهده دارد. او عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است و ریاست شاخه زیست‌شناسی گروه علوم پایه فرهنگستان علوم را به عهده دارد. او در سال (۱۳۱۴) خورشیدی در لنگرود متولد شد. پس از طی تحصیلات متوسطه (از دانشسرای مقدماتی تهران) به تدریس در مدارس گیلان پرداخت. در سال (۱۳۳۶) در رشته زیست‌شناسی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. پس از اخذ مدرک کارشناسی (۱۳۳۹ ه. ش) و کارشناسی ارشد (در سال ۱۳۴۴) از دانشگاه تهران در سال (۱۳۴۳) برای تکمیل معلوماتش به فرانسه رفت و در سالهای ۱۳۴۵ و ۱۳۴۸ مدرک کارشناسی ارشد و دکترای دولتی رشته زیست‌شناسی را از دانشگاه پاریس اخذ کرد. او پس از مراجعت به ایران به امر تدریس پرداخت. دکتر ابراهیم‌زاده معبود در کنار تدریس و تحقیق، بعنوان رئیس دانشکده علوم دانشگاه تهران (برای دو بار) و معاون آموزشی، قائم مقام دانشگاه تهران انتخاب شد. او در سال ۱۳۸۰ درنخستین همایش چهره‌های ماندگار معرفی گردید. فیلم مستندی از زندگی و آثار علمی وی با عنوان «مثل برگ» به تهیه کنندگی هادی حسنعلی و کارگردانی مهران فیروزبخت ساخته شده است.
حقوق بین‌الملل

صفحه عنوان تصویری «هوگو مسیحی بزرگ واقعی از خدمات خدا». هوگو گروتیوس، همراه با آثار قبلی فرانسیسکو دییتوریا و آلبریکو جنتیلی، اساس قوانین بین‌المللی را بر اساس قانون طبیعی گذاشت.
حقوق بین‌الملل مجموعه قوانینی است که به‌طور کلی در رابطه بین دولت‌ها و بین ملت‌ها مورد پذیرش قرار می‌گیرند. این یک چارچوب برای انجام روابط بین‌المللی با ثبات و سازمان یافته‌است. حقوق بین‌الملل از نظام‌های قانونی دولتی متفاوت است، زیرا در درجه اول برای کشورها و نه برای شهروندان خصوصی قابل اجرا است. قوانین ملی ممکن است در زمانی که معاهدات صلاحیت ملی را به دادگاه‌های بین‌المللی مانند دادگاه اروپایی حقوق بشر یا دادگاه بین‌المللی واگذار نماید، قانون تبدیل به قانون بین‌المللی می‌شود. پیمان‌هایی مانند کنوانسیون ژنو ممکن است به قوانین ملی احترام بگذارند تا به بخش‌های مربوطه برسند. بسیاری از قوانین بین‌المللی حکومت مبتنی بر رضایت است. این بدان معنی است که یک عضو دولتی موظف به رعایت این نوع قوانین بین‌المللی نیست، مگر اینکه به صراحت با یک دوره خاص موافقت کند. این مسئله حاکمیت دولتی است. با این وجود، جنبه‌های دیگر حقوق بین‌الملل بر اساس رضایت نیستند، اما همچنان در مورد بازیگران دولتی و غیردولتی مانند قوانین بین‌المللی عرفی و هنجارهای قانونی (قواعد آمره) واجب است.
موضوعات
حقوق بین‌الملل موضوعات متنوعی را موضوع کار خود قرار داده‌است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:
حقوق بشر بین‌المللی
حقوق سازمانهای بین‌المللی
حقوق بین‌الملل اقتصادی
حل و فصل مسالمت‌آمیز منازعات بین‌المللی
حقوق معاهدات
مسئولیت بین‌المللی دولتها و سازمانهای بین‌المللی
حقوق دریاها
حقوق بین‌الملل کیفری
انواع حقوق بین‌المللی
حقوق بین‌المللی عمومی
حقوق بین‌الملل عمومی به مجموعه قواعد و مقرراتی که بر روابط حقوقی کشورها و سازمان‌های بین‌المللی حاکم است، گفته می‌شود. حقوق بین‌الملل دارای دو دسته منابع اصلی و فرعی می‌باشد. طبق ماده ۳۸ اساسنامه دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی، دیوان دارای منابع ذیل می‌باشد که در مقام حل و فصل اختلافات، طبق این منابع: حکم خواهد داد، که منابع اصلی نام دارند.
حقوق بین‌المللی خصوصی
شاخه‌ها
قوانین ملل
توافقات ملل
شمس

شمس می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
شمس (سوره)
شبکه مطالعات سیاست‌گذاری عمومی
افراد
شمس تبریزی
محمد شمس لنگرودی
شمس پهلوی
هنرها
تنبور شمس، گروه موسیقی ایرانی-کردی
دیگر موارد
آبجو شمس
آبجو شمس

آبجو شمس یکی از مارک‌های پرطرفدار آبجوی ایرانی در دوره پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بود. آبجوی شمس از تولیدات کارخانه‌های ارمنیان ایران بود. بهای این آبجو در مدتی طولانی به طور نسبی شانزده تا هجده ریال بود که باعث وفور آن در بازار شد. کارخانه آبجوسازی شمس یکی از قدیمی‌ترین کارخانه‌های شرق تهران واقع در خیابان مجیدیه بوده است و ساختمان آن مربوط به دهه ۱۳۱۰ می‌شود. این کارخانه و بسیاری از مغازه‌های مشروب فروشی در بحبوحه انقلاب به آتش کشیده شدند.
در سال ۱۳۷۵ در محل پیشین آن، مرکز تهران‌شناسی بر پاشد و موزه‌ای به نام موزه هنر زمان در سردابه‌های کارخانه تشکیل شد. این سردابه‌ها در ژرفای بیش از ۱۲ متری زیر زمین قرار دارد.
سوزاندن در انقلاب
در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۵۷ ساعت یک و نیم بعد از ظهر در خیابان مجیدیه - سه راه آبجوسازی - گروه کثیری از اسلامگرایان افراطی در حالی که شعارهای مذهبی می‌دادند به کارخانه آبجوسازی شمس حمله کردند و این کارخانه را طعمه حریق ساختند. در این آتش‌سوزی انبار کارخانه، شرکت تعاونی، سه کامیون حمل و نقل، دو اتومبیل سواری و دفتر کارخانه سوخت. آتش‌سوزی تا ساعت شش بعد از ظهر ادامه داشت.
شراب خیام ارومیه
آبجوهای عراقی
فریسلاند

فریسلند یکی از ۱۲ استان هلند است. این استان در شمال غربی این کشور قرار دارد. نام این استان به زبان فریسی Fryslân تلفظ می‌شود.
لیوواردن مرکز این استان است. ساکنان فریسلاند فریسی و هلندی هستند. در فریسلند در کنار هلندی زبان فریسی نیز به عنوان زبان رسمی شناخته شده‌است. سرزمین فریسلند در سده‌های میانه بسیار بزرگ‌تر بوده واقع در شمال هلند و شمال آلمان کنونی.
تور یازده‌شهر
تور یازده‌شهر (به فریسی: Âlvestêdetocht) توری از مسابقه سنتی اسکیت روی یخ رودخانه‌ها و نهرها است که از قدیم در فریسلاند انجام می‌شده‌است. این مسابقه استقامتی، در سال‌هایی برگزار می‌شود که ضخامت یخ نهرهای فریسلاند به اندازه کافی باشد. تور یازده‌شهر که آغاز آن از سال ۱۹۰۹ بوده تا ۱۹۹۷ پانزده بار انجام شده است. طول این تور حدود ۲۰۰ کیلومتر است و از تمامی یازده شهر قدیمی فریسلاند می‌گذرد.
نقشه مسیر تور یازده‌شهر
فریدون نعیمی اکبر

فریدون نعیمی اکبر وکیل دعاوی و نماینده بندر پهلوی در دوره بیستم مجلس شورای ملی بود.
او فرزند حسن خان عمیدالسلطان (از زعمای گیلان در عصر مشروطیت و عضو کمیته سری ستار) بود. برادر توامان او به نامانوشیروان نعیمی اکبر از کارمندان عالی رتبه و از مدیران کل آموزش و پرورش در دوره پهلوی بود.
نعیمی از دانش آموختگان رشته قضائی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران بود.
آتشگاه

آتشگاه که در لغت به معنی آتشکده است در معانی زیر نیز کاربرد دارد:
آبشار آتشگاه، آبشاری در فاصله ۴۰ کیلومتری شهر لردگان در شهرستان لردگان.
آتشگاه (اردبیل)، روستایی از توابع شهرستان سرعین در استان اردبیل.
آتشگاه (رشت)، روستایی از بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان.
آتشگاه (کرج)، روستایی از توابع دهستان کمال‌آباد از بخش مرکزی شهرستان کرج در استان تهران.
آتشگاه (لردگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری.
آتشگاه باکو، ساختمانی قلعه‌مانند در منطقه سوراخانی شهر باکو در جمهوری آذربایجان.
آتشگاه بزرگ، روستایی از توابع بخش لنده شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد.
آتشگاه طوالش، محوطه‌ای تاریخی در روستای مکش بخش مرکزی شهرستان طوالش در استان گیلان.
آتشگاه تفلیس در بخش تاریخی پایتخت گرجستان قرار دارد.
آتشگاه قصران، آتشگاهی در روستای آهار از توابع بخش لواسانات و رودبار شهرستان شمیرانات در استان تهران.
آتشگاه کل‌کنگ، مربوط به دوره اشکانیان-دوره ساسانیان، در شهرستان زهک از توابع استان سیستان و بلوچستان.
آرامگاه آتشگاه کل کنگ، مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام، در شهرستان زهک استان سیستان و بلوچستان.
آتشگاه مشکین‌شهر، مربوط به دوره ساسانیان-سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل.
حاجی‌آباد آتشگاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرمسار در استان سمنان.
آتشگاه اصفهان، یا کوه آتشگاه، از بناهای تاریخی دوران ساسانیان و آتشگاهی باستانی در شهر اصفهان از توابع استان اصفهان.
رشته‌کوه آتشگاه، کوهی در شهرستان پاوه و بقایای آتشکده‌ای باستانی که به مدت ۸۰۰ سال روشن بوده است.
قنات آتشگاه، قنات در روستای آجقان از توابع بخش مرکزی، شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی.
مجموعه آتشگاه طوالش، مجموعه آتشگاه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در روستای مکش شهرستان طوالش در استان گیلان.
سلوکوس یکم

سلوکوس یکم ملقب به نیکاتور (در یونانی:  ، تلفظ: سلئوکس نیکاتر) از افسران مقدونی اسکندر مقدونی بود.
پس از مرگ اسکندر و در خلال جنگ‌های دیادوخوی، سلوکوس دودمان سلوکی و سپس امپراتوری سلوکی را بنیاد نهاد.
سلوکوس یکم نیکاتور، پس از اعلام پادشاهی خود در آسیا، به نیرومندترین پادشاه مقدونی در امپراتوری پیشین اسکندر تبدیل شد و نفوذ او حتی از بتلمیوس (بطلمیوس) هم بیشتر بود. پس از فتوحات اولیه، بیشتر وقت سلوکوس به گسترش امپراتوری و تنظیم اداری گذشت. نظام ساتراپهای هخامنشی دست نخورده باقی ماند و تنها ماموران مالیاتی از هرگونه پاسخگویی به شسبها آزاد شدند و تنها در برابر خزانه‌دار کل مسئول بودند.
سیستم «پولیس» که در آن، شهرها به صورت واحدهای مستقل از شسب‌ها اداره می‌شدند و خودمختاری داشتند، در سرزمین‌های شرقی نیز پیاده شد. در این نظام، شهرها و زمین‌های اطراف آنها، تنها در برابر شخص پادشاه پاسخگو بودند و طبقه حاکمه آنها که از اشراف تشکیل می‌شد، در امور داخلی شهر و اداره زمین‌های کشاورزی اطرافشان استقلال داشتند. شسب‌ها و حاکمان تحت اختیار آنها عامل اداره زمین‌های کشاورزی در بقیه مملکت بودند و درآمد آنها را به خزانه مملکت می‌ریختند. نظام پولیس در ایران بی‌سابقه نبود و شهرهایی مانند بابل و شوش عملا از این سیستم بهره می‌بردند، اما رسمی شدن این نظام در زمان سلوکیان منجر به رشد طبقه اشرافی در شهرها شد و آنها را به عنوان مراکز فرهنگی، علمی، و اقتصادی مستقل از روستاها درآورد.
نقشه ایران، در زمان سلوکوس یکم
سکه سلوکوس یکم
از سال ۲۹۴ تا ۲۸۶ پ.م. سلوکوس به جنگ با دمتریوس، پسر آنتیگون پرداخت و پس از شکست دمتریوس در جنگ و اسیر شدن او به دست سلوکوس در کیلیکیا، دمتریوس تا دم مرگ شراب خورد! در همین زمان، مردم آناتولی از سلوکوس دعوت کردند که برای خلع لیسیماخوس به آنجا لشکرکشی کند. لیسیماخوس در سال ۲۸۱ پ م در جنگ کوروپدیون شکست خورد و کشته شد. سلوکوس به این ترتیب توانست تمام آناتولی را نیز تحت اختیار خود بگیرد. به نظر می‌آمد که سلوکوس قادر خواهد بود امپراتوری اسکندر را احیا کند.
اما دست سرنوشت از آستین بتلمیوس کرانوس، پسر مغضوب بتلمیوس یکم و برادر بتلمیوس دوم فیلادلفوس، که در دربار سلوکوس به سر می‌برد، درآمد و در سواحل تراکیه، سلوکوس را به ضرب خنجر کشت (۲۸۱ پ. م). بتلمیوس کرانوس برای مدت کمی تاج سلطنت را به سرگذاشت، اما به‌زودی، پسر سلوکوس، آنتیوخوس یکم، جای پدر را گرفت.
آنتیوخوس یکم فرزند ارشد سلوکوس و آپامه، دختر یکی از اشراف سغد بود. آنتیوخوس در جنگ‌های اولیه پدرش علیه دمتریوس و آنتیگون شرکت کرده بود، اما در زمان قتل سلوکوس، به عنوان حاکم شرق، در پایتخت خود در بلخ به سر می‌برد. قتل سلوکوس ضربه سنگینی به امپراتور جوان بود و سال‌ها وقت او را برای استحکام دوباره سلطنت سلوکی در غرب گرفت.
سالشمار
در حدود ۳۲۰ پیش از میلاد پادشاهی سلوکیان به وسیله سلوکوس یکم بنیانگذاری می‌گردد.
در سال ۳۰۵ پیش از میلاد سلوکوس یکم تاجگذاری کرده و سلطنتش آغاز می‌گردد.
در سال ۲۸۱ پیش از میلاد سلوکوس یکم کشته می‌شود.
آرمین

آرمین یک نام کوچک برای مردان و نیز نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قراراند:
نام کوچک
آرمین (شاهنامه)، نام یکی از شخصیت‌های شاهنامه
آرمینیوس، یا آرمین سرکرده شروسک‌ها و از قهرمانان ملی آلمان
آرمین وگنر، پزشک نویسنده و فعال حقوق بشر آلمانی
آرمین ماهبانوزاده، ورزش‌کار اسکیت روی یخ ایرانی-آمریکایی
آرمین ون بورن، تهیه کننده و دی جی هلندی در سبک ترنس
آرمین توای‌اف‌ام، خواننده ایرانی رپ
آرمین تشکری، والیبالیست ایرانی
آرمین سهرابیان، بازیکن فوتبال ایرانی
آرمین جردن، رهبر ارکستر سوئیسی
آرمین رومشتت، بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان شرقی
آرمین فه، بازیکن سابق و سرمربی اهل آلمان
آرمین مولر-اشتال، هنرپیشه و صداپیشه اهل آلمان
آرمین هری، ورزشکار اهل آلمان
آرمین وایس، دانشمند شیمی معدنی اهل آلمان
آرمین ون بورن، تهیه کننده و دی جی هلندی
نام خانوادگی
محسن آرمین، سیاست‌مدار ایرانی
لزگی

لزگی ممکن است در یکی از این معانی به کار رود:
لزگی‌ها که در قفقاز سکونت دارند.
زبان لزگی زبان مردم لزگی و از مهمترین زبانهای جمهوری داغستان روسیه است و جزء زبانهای قفقازی محسوب می‌شود.
رقص لزگی یک نوع رقص بسیار پر تحرک منطقه قفقاز است
ماری آنتوانت

ماری آنتوانت ، معروف به اتریشی (۱۷۵۵ تا ۱۷۹۳ میلادی) واپسین ملکه پیش از انقلاب کبیر فرانسه است.
زایش و همسری
وی در سال ۱۷۵۵ در شهر وین در کشور اتریش زاده شد. ماری آنتوانت، دختر فرانتس یکم امپراتور امپراتوری مقدس روم و ماریا ترزا فرمانروای اتریش بود و در سال ۱۷۷۰ به همسری شاهزاده لویی درآمد. چهار سال پس از آن لویی به پادشاهی فرانسه رسید و ماری آنتوانت شهبانوی فرانسه شد.
زندگی و ویژگی‌ها
لوئی شانزدهم، عمارت پتی تریانو در کاخ ورسای را به عنوان اقامت‌گاه اختصاصی، به ماری آنتوانت، هدیه کرد.
آنتوانت یک بانوی اشراف‌زاده، ولخرج و خوشگذران بود که از روند جامعه آگاهی چندانی نداشت. گفته شده که زمانی که صدای انقلاب فرانسه بلند شده بود وی از کسی پرسید: که مردم چه می‌خواهند؟ آن شخص پاسخ داد: گرسنه‌اند و نان می‌خواهند. و شهبانو گفته بود: اکنون که نان ندارند چرا شیرینی نمی‌خورند! اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ماری آنتوانت این سخنان را بر زبان رانده باشد. وی به زبان فرانسه و آلمانی تسلط داشت. در کتاب غرش توفان اشاره شده است که یکی از افسران در مورد او گفته است هرگز زنی را ندیده بودم که با این فصاحت فرانسوی تکلم کند و با این روانی آلمانی صحبت کند. ملکه فرانسه به زبان انگلیسی نیز آشنایی داشت.
در کل مردم فرانسه از او بیزار بودند و این بیزاری را در روزنامه‌های بومی آن زمان به نمایش می‌گذاشتند.
انقلاب و مرگ
ماری آنتوانت، دقایقی قبل از اعدام با گیوتین. اثر ژاک لوئی داوید.
در کوران انقلاب ماری آنتوانت از برادرش لئوپولد دوم پادشاه اتریش درخواست یاری کرد. با اعلام جنگ اتریش به فرانسه در حال انقلاب، مردم خشمگین در ۱۰ اوت ۱۷۹۲ به پادشاهی لویی شانزدهم بر فرانسه پایان دادند. خانواده پادشاهی به زندان افتادند و کوشش شاه و شهبانو برای گریز نافرجام ماند و سرانجام در ۱۶ اکتبر ۱۷۹۳ میلادی، در میدان کنکورد در پاریس، گردن‌زده شد.
با بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه و به قدرت‌رسیدن لویی هجدهم، جسد ماری آنتونت و همسرش لوئی شانزدهم به کلیسای سلطنتی سن‌دنی منتقل و پس از طی مراسم تشریفاتی، در آن‌جا دفن شد.
زندان

چپ
زندان یا به فارسی افغانستان حبس خانه مکانی است که اشخاص از نظر فیزیکی، محدود و توقیف و معمولا از آزادی‌های شخصی محروم می‌شوند. زندانها به طور قراردادی، سازمان‌هایی هستند که بخشی از نظام قضائی یک کشور محسوب می‌شوند و به منظور اجرای کیفر حبس، به‌عنوان یک مجازات قانونی که به صورت حکم از سوی دادگاه صادر شده‌است، به دلیل ارتکاب جرم بکار می‌روند.
در بیان عامیانه در خیلی از کشورها، واژه زندان به عنوان یک مترادف برای بازداشتگاه یا به فارسی افغانستان نظارت خانه نیز بکار می‌رود. در حالی که از نظر قانونی این واژه‌ها به دو نهاد مختلف اختصاص دارند. بازداشتگاه‌ها ویژه نگهداری اشخاصی هستند که در انتظار محاکمه‌اند یا هنوز احکام به آنها ابلاغ نشده‌است، برای کمتر از یک سال. در صورتی که زندان‌ها میزبان افرادی هستند که دارای محکومیت قطعی می‌باشند.
واژ
به کسی که در زندان خدمت می‌کند و وظیفه حفاظت از زندانیان را بر عهده دارد، زندانبان و به کسانی که در زندان محبوس هستند زندانی می‌گویند. گاهی اوقات واژه زندانبان به تمام افرادی که در زندان یا سازمان زندانها کار می‌کنند اطلاق می‌شود. شناخته شده‌ترین زندان امروز ایران، زندان اوین است.
شمار زندانیان در هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت در کشورهای جهان.
زندان‌های بزرگ به بخش‌هایی تقسیم می‌شوند که هر بخش، یک بند نام دارد. در زندان‌های بزرگ قسمت‌هایی مانند اندرزگاه، سلول انفرادی، و بهداری نیز وجود دارد.
ریشه‌شناسی
ه زندان در لغت‌نامه دهخدا: زندان جایی است که متهمان و محکومان را در آن نگاهدارند. این کلمه در فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای حبس پذیرفته شده‌است. در زبان پهلوی «زیندان»، ارمنی «زندن»، اوستی «زیندون» … محبس، جایی که گناهکاران را در آنجا توقیف کنند. بندی‌خانه. سجن. دوستاخ. دوستاقخانه. بند. حصیر. محبس. سجن. دوستاق.
این واژه در فرهنگ عمید به معنای بندیخانه، محبس خانه و قیدخانه، جایی که محکومان و تبهکاران را در آنجا نگهداری می‌کنند و محبس است.
زندانی
زندان اوین
در قانون به افرادی که در زندان به‌عنوان یک مجازات قانونی که به صورت حکم از سوی دادگاه صادر شده‌است، که به دلیل ارتکاب جرم بکار می‌روند، از نظر فیزیکی محدود و توقیف و معمولا از آزادی‌های شخصی محروم می‌شوند، زندانی گفته می‌شود.
در قانون ایران عفو و مرخصی‌ها به زندانی‌هایی تعلق می‌گیرد که مجددا به کارهای خلاف روی نمی‌آورند و می‌توانند از مرخصی خود استفاده کنند.
به گفته معاون منابع انسانی قوه قضاییه (تا ابتدای سال ۱۳۹۵) حدود ۲۰۰ هزار زندانی در ایران وجود دارد.
تعریف زندان و بازداشتگاه در قانون جمهوری اسلامی ایران
در آیین‌نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور (مصوب ۱۳۸۴/۹/۲۰) در تعریف زندان آمده‌است:
در همین آیین‌نامه بازداشتگاه اینگونه تعریف شده‌است:
نگهداری کودکان در زندان‌های زنانه در ایران به همراه مادران
در ایران بر اساس قانون زندان‌ها مادران مجرم مجازند کودکان و نوجوانان خود را تا۱۴سالگی به همراه خود به زندان ببرد.
ممنوعیت حبس زیر ۳ ماه
طبق رای دیوان عالی کشور بایست برای مجازات‌های با حبس کمتر از ۳ ماه مجازات جایگزین درنظر گرفته شود.
با هر شرایطی مجازات زیر ۳ماه باید با مجازات دیگری جایگزین شود که حبس و جرائم غیر عمد دیگر نیاز به گذشت شاکی خصوصی وجود نداشته و همه دادگاه‌ها موظف هستند مجازاتی را جایگزین مجازات حبس کنند.
بازداشتگاه
ندامتگاه
دارالتادیب
اندرزگاه
جمهوری دمکراتیک آلمان

جمهوری دموکراتیک آلمان (DDR) که به‌طور غیررسمی « آلمان شرقی » نیز خوانده می‌شد دولتی کمونیستی جزو بلوک شرق در طول جنگ سرد بود که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ در منطقه‌ای از آلمان که تحت اشغال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود حکومت می‌کرد.
در سال ۱۹۹۰ با پیوستن به آلمان غربی، جمهوری فدرال آلمان تشکیل شد.
تاریخ
جمهوری دموکراتیک آلمان در ۷ اکتبر ۱۹۴۹ در برلین شرقی اعلام موجودیت کرد. این اتفاق پنج هفته پس از اعلام موجودیت جمهوری فدرال آلمان در آلمان غربی بود. در سال ۱۹۵۴ این کشور کاملا مستقل اعلام شد اما بنا به توافقات چهار قدرت جهانی در نشست پستدام نیروهای نظامی شوروی هنوز در این کشور مستقر بودند. این بیش از هر چیز به علت حضور گسترده نیروهای آمریکایی در آلمان غربی و شرایط دوران جنگ سرد بود. آلمان شرقی از اعضای پیمان ورشو بود.
در ۱۸ مارس ۱۹۹۰ برای اولین بار انتخاباتی آزاد در این کشور برگزار شد و نتیجتا حزب اتحاد سوسیالیستی که حاکم بود اکثریت را در فولکس‌کامر (مجلس آلمان شرقی) از دست داد. (پیش از این اکثریت این حزب در انتخابات تضمین شده بود).
در ۲۳ اوت فولکس کامر رای به پیوستن آلمان شرقی به جمهوری فدرال آلمان را داد و در نتیجه با اتحاد دوباره دو آلمان، جمهوری دموکراتیک آلمان ملغی شد.
سیاست
تجارت (قاچاق) انسان
کسانی که در طول جنگ سرد سعی می‌کردند از آلمان شرقی فرار کنند ممکن بود کشته، زندانی یا شکنجه شوند ولی دولت این کشور به‌قدری با بی‌پولی مواجه بود که برخی از این افراد را پنهانی به آلمان غربی می‌فروخت، کشوری که بیشتر این افراد در وهله نخست سعی داشتند به آنجا فرار کنند. پس از آنکه اقتصاد آلمان شرقی به نوعی در حال سقوط آزاد بود. بسیاری از کارگران متخصص و روشنفکران فرار کرده بودند، همچنین اتحاد جماهیر شوروی در حال بالا کشیدن منابع این کشور بود. در سال ۱۹۶۴ وضعیت مالی به‌قدری خراب شده بود که مقامات این کشور طرحی را آماده کرده بودند برای فروختن زندانیان سیاسی به آلمان غربی. این طرح “häftlingsfreikauf” (خون‌بهای زندانیان) نام داشت. آندریاس آپلت، مولف و تاریخ‌دان، می‌گوید: «بین سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۸۹ حدود ۳۳ هزار و ۷۵۵ زندانی سیاسی و ۲۵۰ هزار نفر از بستگان آن‌ها، در ازای مجموعا ۳٫۵ میلیارد مارک آلمان، به آلمان غربی فروخته شدند.» او می‌گوید: «هر دو طرف از این معامله سود می‌بردند، آلمان شرقی بخاطر اینکه به ارز آلمان غربی نیاز داشت و آلمان غربی بخاطر اینکه می‌خواست مردم را از زندان‌های ضدبشری آلمان شرقی نجات دهد.» زندانیان در مقابل کالاهایی مانند قهوه، مس و نفت نیز مبادله می‌شدند. با این حال، هیچ‌کدام از طرفین علاقه‌ای به علنی کردن این موضوع نداشت، آلمان شرقی بخاطر اینکه نمی‌خواست ضعیف به نظر برسد و آلمان غربی بخاطر اینکه نمی‌خواست به چشم حامی مالی رژیم کمونیستی دیده شود. از همین رو این عملیات پنهان ماند، افراد در راهروهای تاریک راه‌آهن زیر زمینی، او-بان (U-Bahn)، مبادله می‌شدند یا در اتوبوس‌هایی با پلاک قابل تعویض از مرز رد می‌شدند. این پلاک‌ها را در پست بازرسی مرزی تعویض می‌کردند تا اتوبوس‌ها در سوی دیگر مرز شبهه‌ای ایجاد نکنند.
رئیس شورای دولت
ویلهلم پیک
والتر اولبریخت (والتر اولبریشت)
ویلی استوف
اریش هونکر
اگون کرنتس
مانفرد گرلاخ
رئیس شورای وزیران
اوتو گروتوول
ویلی استوف
هورست زیندرمان
ویلی استوف
هانس مودرو
لوتار دو مایتسیر
تقسیمات کشوری
300px
روستوک
نئوبراندنبورگ
شورین
فرانکفورت (اودر)
پوتسدام
ماگدبورگ
کوتبوس
هاله
درسدن
لایپزیگ
ارفورت
کارل
کارل مارکس اشتات
گرا
زوئل
ایالات
براندنبورگ
مکلنبورگ-فورپومرن
ساکسونی
زاکسن-آنهالت
تورینگن
دیوار برلین
قیام ۱۹۵۳ در آلمان شرقی
فولکس‌پولیتزای
یورگن کولر

یورگن کوهلر (زاده ۶ اکتبر ۱۹۶۵ در لامبشیم) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال آلمانی است. او بیش از ۲۰ سال فوتبال بازی کرد و علاوه بر بوندسلیگا در سری آ (لیگ ایتالیا) نیز ظاهر شد و افتخارات بسیاری من‌جمله قهرمانی هردوی آن لیگ‌ها را در کارنامه دارد. پس از پایان دوره بازی‌گری او به مربی‌گری روی آورد و از ۳۱ مارس ۲۰۰۳ تا ۲۹ ژوئن ۲۰۰۴ مدیر ورزشی بایر لورکوزن بود.
او در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۵ به عنوان مربی باشگاه دویسبورگ منصوب گشت.
حزب سوسیال دموکرات آلمان

حزب سوسیال دموکرات آلمان دیرپاترین حزب سیاسی آلمان و احتمالا پس از حزب محافظه کار انگلستان، دومین حزب قدیمی جهان است (ادعای اولین بودن هم هست. دعاوی بین دو حزب فراوان است) و در تاریخ ۲۳ ماه مه ۲۰۱۳ سال‌گرد ۱۵۰ سالگی‌اش را جشن گرفت. سازمان‌های پیشین و بنیان‌گذار این حزب «انجمن عمومی کارگران آلمان»، تاسیس ۱۸۶۳ و «حزب سوسیال دموکراتی کارگران»، تاسیس ۱۸۶۹ بودند. این حزب با برنامه‌های تقریبا ده سالانه فعالیت می‌کند که معمولا به اسم شهری نامیده می‌شوند که کنگره عمومی آن سال در آنجا برگزار شده… برنامه آیزناخ، برنامه گوتا، برنامه هامبورگ و غیره. در این برنامه‌ها خط مشی حزب برای سالهای آینده معرفی می‌شود. این حزب نقش بسیار موثری در براندازی دستگاه سلطنت آلمان و اعلام جمهوری در سال ۱۹۱۸ ایفا کرد.
حزب سوسیال دموکرات آلمان در دوران پس از جنگ جهانی دوم سه صدر اعظم در راس کشور آلمان داشته: ویلی برانت، هلموت اشمیت و گرهارد شرودر.
این حزب که تشکیل آن ریشه در حرکت‌های کارگری دارد، سابقا حزبی با سیاست‌های کاملا سوسیالیستی به‌شمار می‌آمد (و هنوز عضوی از انترناسیونال سوسیالیست است)، اما در گذشته نزدیک و به خصوص در دوره صدارت گرهارد شرودر تا حدودی سیاست‌های نئولیبرالیستی را اتخاذ کرد، اما همچنان به اصول سوسیال دموکراسی پایدار است. اعضای زیر ۳۵ سال این حزب می‌توانند در سازمان جوانان سوسیال دموکرات عضو بوده و فعالیت کنند.
هم‌اکنون دبیرکل این حزب یک ایرانی‌تبار بنام یاسمین فهیمی است.
مسجد نگارا

مسجد نگارا در مالزی
مسجد نگارا ، یا مسجد ملی مالزی، از مساجد شهر کوالالامپور پایتخت مالزی است.
این مسجد گنجایش ۵۰۰۰ نیایشگر را دارد و در میان ۱۳ هکتار باغ واقع شده‌است.
این مسجد در ۱۹۶۵ تاسیس شد اما اخیرا بازسازی‌هایی در آن صورت گرفت و کاشی‌های مرمر و حوضچه‌های زیبا و مناره جدید ۷۳ متری به شکوه آن افزوده‌است.
سقف این مسجد به صورت ستاره‌ای ۱۸ پر به نشانه ۱۳ ایالت مالزی و پنج اصل دین اسلام طراحی شده‌است.
در نزدیکی این مسجد آرامگاه بزرگان مالزی به نام مقام پهلوان قرار دارد.
گیدو وستروله

گیدو وستروله (زاده ۲۷ دسامبر ۱۹۶۱ - درگذشته ۱۸ مارس ۲۰۱۶) سیاست‌مدار لیبرال آلمانی و دارای دکتری حقوق بود که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ رهبری حزب دموکرات آزاد آلمان را به عهده داشت.
وی از ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹ تا دسامبر ۲۰۱۳، وزیر امور خارجه آلمان بود.
وی همچنین تا ماه می‌۲۰۱۱ معاون صدر اعظم آلمان آنگلا مرکل بود. وی در تابستان سال ۲۰۰۴ بطور رسمی همجنسگرا بودن خود را اعلام کرد.
او سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۱) در ارتباط با آزادی دو خبرنگار آلمانی که در ایران در بازداشت بودند غیرداوطلبانه به ایران سفر کرد و در آنجا گرچه کشورهای غربی به دیدار با احمدی‌نژاد تمایلی نداشتند، با احمدی‌نژاد دیدار کرد.
گیدو وستروله برای سال‌های متمادی رئیس حزب لیبرال دمکرات‌های آلمان بود.
وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ قائم مقام صدراعظم و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ نیز وزیر خارجه آلمان بود.
در ژوئن سال ۲۰۱۴ پزشکان ابتلای بیماری وستروله را سرطان خون تشخیص دادند. از اواخر ماه نوامبر ۲۰۱۵ به دلیل وخامت وضع جسمانی، وی در بیمارستانی در شهر کلن بستری شد. گیدو وستروله در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۶ در سن ۵۴ سالگی پس از یک دوره طولانی بیماری و مبارزه با سرطان در شهر کلن آلمان درگذشت.
کنراد آدناور

کنراد آدناور (زاده ۵ ژانویه ۱۸۷۶ در کلن- درگذشته ۱۹ آوریل ۱۹۶۷) در شهرک "روهندورف" دولت‌مرد محافظه‌کار آلمانی از حزب اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان بود.
گرچه دوره فعالیت سیاسی او ۶۰ سال ( از ۱۹۰۶ ) را در بر می‌گرفت اما مردم او را بیشتر به عنوان اولین صدر اعظم جمهوری فدرال آلمان می‌شناسند که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ بر آن کشور حکم راند.
او از ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۶ رئیس حزب اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان بود. کنراد آدناور در ۱۹ آوریل ۱۹۶۷ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
سردیس کنراد آدناور در برلین-شارلوتن‌بورگ
سفر آدناور به ایران
کنراد آدناور در سال ۱۹۵۷ م به همراه دخترش سفری شش روزه به ایران داشت و از تهران و اصفهان دیدن کرد. در تارنمای آرشیو دولت آلمان (Bundesarchiv) موجود است.
اتحاد آلمان

جمهوری فدرال آلمان و جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی).
اتحاد آلمان یا بازیگانگی آلمان در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ با پیوستن نواحی جمهوری دموکراتیک آلمان به جمهوری فدرال آلمان و اتحاد رسمی آلمان شرقی و غربی اتفاق افتاد.
اتحاد آلمان فرایند انقلاب مسالمت‌آمیز DDR در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ می‌باشد که به ادغام دو آلمان شرقی و غربی و تشکیل آلمان جمهوری فدرال در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ انجامید.
از آن پس آلمان متحد شد و هر ساله در ۳ اکتبر را به عنوان روز اتحاد آلمان جشن می‌گیرند که به چهار دهه تقسیم به دلیل جنگ جهانی دوم و بعد از آن جنگ سرد، خاتمه داد.
در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۸۹ دیوار برلین فرو ریخت و سیستم سیاسی DDR به‌طور کلی از بین رفت.
آلمان عضو اتحادیه اروپا و ناتو می‌باشد.
دریای جنوبی چین

محل دریای جنوبی چین (به رنگ سرمه‌ای) در جنوب شرق آسیا. ناحیه‌ای در حدود ۳ و نیم میلیون کیلومتر مربع
دریای جنوبی چین دریایی حاشیه‌ای است که بخشی از اقیانوس آرام به‌شمار می‌آید و ناحیه‌ای در حدود ۳ و نیم میلیون کیلومتر مربع از سنگاپور تا تنگه تایوان را دربر می‌گیرد. پس از پنج اقیانوس جهان این دریا بزرگ‌ترین ناحیه دریایی جهان است. جزیره‌های واقع بر دریای جنوبی چین که با هم یک مجمع‌الجزایر را تشکیل می‌دهند بالغ بر صدها عدد هستند. این جزیره‌ها که عمدتا خالی از سکنه هستند و همچنین خود دریا مورد جدال کشورهای مختلف بوده‌اند. به همین علت حتی نام‌های متفاوتی برای اشاره به این دریا به کار می‌رود که البته «دریای جنوبی چین» نام پذیرفته شده بین‌المللی، حداقل در انگلیسی و زبان‌های اروپایی است.
نام‌های دیگر
ویتنامی‌ها بعضا این دریا را «دریای شرق» می‌نامند و در فیلیپین بعضا از اصطلاح «دریای لوزون» (اشاره به جزیره لوزون در کشور فیلیپین) استفاده می‌شود.
قلمرو آبی
جمهوری خلق چین تقریبا بر کل دریا و کشورهای ویتنام، فیلیپین، مالزی، برونئی و تایوان هریک بر بخش‌هایی از آن ادعای مالکیت دارند. همچنین این کشورها بر سر جزایر غنی از نفت و گاز اسپراتلی و پارسل اختلاف دارند. ایالات متحده این دریا را از آب‌های بین‌المللی می‌داند و بر حق قانونی کشتی‌ها و زیردریایی‌هایش در رفت‌وآمد در این دریا تاکید می‌ورزد.
جزایر دریای جنوبی چین
در این دریا بیش از ۲۰۰ جزیره موجود است. بعضی از آن‌ها از این قرارند:
جزایر اسپرتلی (پراکنده)
هاینان (ساحل چین)
لوزون (ساحل فیلیپین)
پالاوان (ساحل فیلیپین)
جزایر ناتونا (ساحل اندونزی)
کو چانگ (در خلیج تایلند)
آموی (در تنگه تایوان)
لابوآن (ساحل مالزی شرقی)
تیومان (ساحل مالزی غربی)
ردانگ (ساحل مالزی غربی)
جزایر پرهنتیان (ساحل مالزی غربی)
چیانگ کای‌شک

چیانگ کای شک (زاده ۳۱ اکتبر ۱۸۸۷ - درگذشته ۵ آوریل ۱۹۷۵) رهبر سیاسی و نظامی چینی بود که پس از فوت سون یات سن در ۱۹۲۵ مدعی رهبری کومینتانگ شد و این رهبری را در اختیار گرفت.
او «کوچ شمال» را رهبری کرد و چین را علیه رهبران جنگی بسیج کرد و در سال ۱۹۲۸ با پیروزی به عنوان رهبر عملی جمهوری چین شناخته شد. چیانگ در جنگ دوم چین و ژاپن نیروهای چینی را رهبری کرد در این جنگ موقعیت بین‌المللی او بهبود یافت اما موقعیت داخلی‌اش بدتر شد. در طول جنگ داخلی چین از ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۹ چیانگ سعی در شکست دادن حزب کمونیست چین به رهبری مائو تسه دون داشت اما موفق به این کار نشد
او برای شکست دادن مائو او را به صلح دعوت کرد و بدین منظور قرارداد صلحی بین او و مائو امضا شد اما چندی بعد چیانگ کای شک مفاد قرارداد صلح را زیر پا نهاد و نهایتا خود به سختی شکست خورد و رهبری سیاسی چین به دست حزب کمونیست چین افتاد. در نتیجه جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی چین تاسیس شد و چیانگ و یارانش مجبور به عقب‌نشینی به تایوان شدند. در آن‌جا او تا پایان عمر به عنوان رئیس جمهور جمهوری چین و فرمانده کومینتانگ فعالیت کرد.
حزب کمونیست مالایا (جناح انقلابی)

حزب کمونیست مالایا (جناح انقلابی) حزبی سیاسی بود که از حزب کمونیست مالایا منشعب شد. این حزب مانند حزب کمونیست مالایا در مبارزه مسلحانه نقش داشت.
حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان

حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان از تاسیس آلمان شرقی در ۱۹۴۹ تا انتخابات سال ۱۹۹۰ حزب حاکم دراین کشور بود. این حزب در سال ۱۹۴۶ و تحت نفوذ اتحاد شوروی تشکیل شد. در واقع اعضای حزب سوسیال دموکرات آلمان و حزب کمونیست آلمان که در منطقه تحت اشغال شوروی در آلمان و بخش تحت اشغال شوروی در شهر برلین زندگی می‌کردند در هم ادغام شدند و این حزب را بنیان گذاشتند.
در سال ۱۹۹۰ این حزب نام خود را به «حزب سوسیالیسم دموکراتیک» تغییر داد و بعدها در سال ۲۰۰۵ نام «حزب چپ» را برگزید و امروز حزب چپ نیروی قابل توجهی در آلمان، بویژه در منطقه آلمان شرقی پیشین، بشمار می‌آید.
منابع و پیوند به بیرون
لاینه

رودخانه لاینه در هانوفر
لاینه (آلمانی: Leine) رودخانه‌ای است در ایالت‌های تورینگن و نیدرزاکسن آلمان.
لاینه شاخه‌ای است از رود آلر و ۲۷۱ کیلومتر طول دارد.
سرشاخه لاینه نزدیک به شهر لاینه‌فلده قرار دارد. شهرهای مهم مسیر آن عبارت‌اند از گوتینگن، کلاوستال-تسلرفلد آلفلد و گروناو.
آلودگی این رود باعث شده که از آن نتوان برای آشامیدن بهره برد ولی ماهی‌ها قادر به زندگی در آن هستند.
چپ (آلمان)

چپ که به آن حزب چپ () گفته می‌شود (سابقا: حزب سوسیالیسم دموکراتیک) حزبی سوسیالیست و دست چپی در آلمان است. این حزب خلف قانونی حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان (SED) است که تا ۱۹۹۰ حاکم آلمان شرقی بود.
این حزب تا پیش از این‌که تغییر نام دهد و در زمانی که با نام «حزب سوسیالیسم دموکراتیک» فعالیت می‌کرد تا حدود زیادی به عنوان «حزب شرق» شناخته می‌شد و در غرب آلمان نفوذ اندکی داشت. با این حال معمولا از ۱۵ تا ۲۵ درصد آرا در شرق آلمان را کسب می‌کرد و دولتی ائتلافی (با حزب سوسیال دموکرات) در بعضی ایالات شرق آلمان تشکیل می‌داد.
در ۲۰۰۵ با اتحاد نام «حزب چپ» و شرکت در ائتلافی انتخاباتی با «حزب کارگر و عدالت اجتماعی» (که بیشتر در آلمان غربی پایه داشت) بیش از ۸٫۷ درصد آرا در انتخابات فدرال آلمان را به دست آورد. (این دو برابر آرای حزب سوسیالیسم دموکراتیک در انتخابات ۲۰۰۲ بود)
حزب سوسیالیسم دموکراتیک از موسسان حزب چپ اروپا بود. امروز، حزب چپ بزرگ‌ترین حزب در گروه پارلمانی «چپ متحد اروپا و چپ سبز اسکاندیناوی» در مجلس اروپا است.
منبع و پیوند به بیرون
برلین شرقی

پرچم برلین شرقی.
برلین شرقی یا برلن شرقی نامی بود که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ به بخش شرقی برلین گفته می‌شد و پایتخت جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) به شمار می‌رفت.
این منطقه شامل منطقه تحت نفوذ شوروی در شهر برلین پس از پایان جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۵ بود. مناطق تحت نفوذ آمریکا، بریتانیا و فرانسه در این شهر به برلین غربی معروف شدند که از نظر دوفاکتو بخشی از آلمان غربی به شمار می‌آمد.
تشکیل برلین شرقی
این شهر از تاریخ ۱۳ اوت ۱۹۶۱ تا ۹ نوامبر ۱۹۸۹ با دیواری به نام «دیوار برلین» از برلین غربی جدا شده بود. منابع رسمی آلمان شرقی از اصطلاح «برلین شرقی» استفاده نمی‌کردند و معمولا آن را تنها «برلین» یا «برلین، پایتخت جمهوری دموکراتیک آلمان» می‌خواندند. در ضمن تا آغاز و میانه‌ی دهه ۶۰ برلین شرقی را «بخش دموکرات» نیز می‌خواندند.
متحدان غربی (ایالات متحده، بریتانیای کبیر و فرانسه) هرگز حاکمیت آلمان شرقی بر برلین شرقی را به رسمیت نشناختند. پروتکل رسمی متفقین تنها حاکمیت اتحاد شوروی در برلین شرقی را به رسمیت می‌شناخت. در واقع و در عمل این سه کشور همواره به حضور ارتش ملی خلق (ارتش آلمان شرقی) در برلین شرقی اعتراض داشتند، به خصوص وقتی رژه‌های نظامی در این شهر برگزار می‌شد.
با این حال و علی‌رغم همه این‌ها هر سه این کشورها به آرامی و در دهه ۷۰ سفارت‌های خود را در برلین شرقی تاسیس کردند.
در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ آلمان غربی و شرقی متحد شدند و در نتیجه برلین شرقی نیز منحل شد.
بخش‌ها و محلات برلین شرقی
فریدریشسهاین
هلرسدورف (از سال ۱۹۸۶)
هوهن شونهاوزن (از سال ۱۹۸۵)
کوپنیک
لیشتنبرگ
مارتسان (از سال ۱۹۷۹)
میته
پانکو
پرنتسلاور برگ
ترپتو
وایسن‌زه
برلین
برلین غربی
دیوار برلین
آلمان شرقی
آلمان غربی
جنگ سرد
ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان

ارتش ملی خلق ، ارتش رسمی آلمان شرقی (جمهوری دموکراتیک آلمان) بود. این ارتش رسما در ۱ مارس ۱۹۵۶ بنیان گذاشته شد. این ارتش ابتدا ارتشی رسمی و داوطلبانه بود اما در ۲۴ ژانویه ۱۹۶۲ نظام وظیفه اجباری اعمال شد. دوره خدمت اجباری حداقل ۱۸ ماه بود و مردان بالغ از ۱۸ تا ۲۶ سال مشمول محسوب می‌شدند. در ۱۹۸۷ این ارتش با حدود ۱۷۵۳۰۰ نفر نیروی مسلح در اوج قدرت خود بود.
خیزش ۱۹۵۳ آلمان شرقی

خیزش ۱۹۵۳ در آلمان شرقی در ژوئن و ژوئیه ۱۹۵۳ اتفاق افتاد. این قیام از اعتصاب کارگران ساختمانی برلین در ۱۶ ژوئن آغاز شد و این اعتصاب در عرض یک روز به اعتراضی سراسری به حکومت آلمان شرقی بدل شد. این قیام در برلین توسط تانک‌های «گروه نیروهای شوروی در آلمان» و با مشارکت فولکس‌پولیتزای (پلیس خلق) شدیدا سرکوب شد. اما حتی با وجود دخالت شوروی موج اعتصابات و اعتراضات به آسانی سرکوب نشدند و حتی پس از ۱۷ ژوئن نیز تظاهرات‌ها در بیش از ۵۰۰ شهر و روستا ادامه یافتند. نقطه اوج این اعتراضات در اواسط ماه ژوئیه بود.
انقلاب آرام
فولکس‌پولیتزای

نشان فولکس‌پولیتزای فولکس‌پولیتزای (به آلمانی: Volkspolizei به معنی: پلیس خلق) نیروی ملی پلیس آلمان شرقی بود که سران آن را معمولا «فو-پوس» می‌خواندند. این نیروی پلیس پس از پایان جنگ جهانی دوم تاسیس شد و با اتحاد دو آلمان منحل شد.
نیروهای این پلیس مثل نیروهای ارتش آموخته می‌شدند و در اجرای سیاست‌های سرکوب آلمان شرقی نقش عمده‌ای داشتند.
حزب کمونیست آلمان (۱۹۶۸)

حزب کمونیست آلمان در ۱۹۶۸ در آلمان غربی به عنوان جانشینی برای حزب کمونیست سابق که در ۱۹۵۶ ممنوع شده بود تاسیس شد. پس از اتحاد دو آلمان بسیاری از اعضای این حزب آن را ترک کردند و به حزب چپ (در آن هنگام: حزب سوسیالیسم دموکراتیک) پیوستند.
در انتخابات سال ۲۰۰۵ این حزب در ائتلافی انتخاباتی با حزب چپ شرکت کرد.
منبع و پیوند به بیرون
حزب کمونیست آلمان (۱۹۱۸)

حزب کمونیست آلمان حزبی سیاسی بود که در دسامبر ۱۹۱۸ از دل اتحادیه اسپارتاکیست تشکیل شد. اتحادیه اسپارتاکیست فراکسیونی درون حزب سوسیال دموکرات آلمان بود.
این حزب با جنگ جهانی اول مخالف بود. علت این مخالفت این بود که این جنگی امپریالیستی است که طبقه کارگر در آن هیچ منفعتی ندارد. رهبران اتحادیه اسپارتاکیست رزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنخت بودند که در ۱۹۱۹ به قتل رسیدند.
در دوران نازی حزب کمونیست شدیدا سرکوب شد و طرفداران شناسایی شده آن به اردوگاه‌های هولوکاست فرستاده شدند. پس از پایان جنگ جهانی دوم و تحت نفوذ نیروهای اشغالی شوروی در آلمان شرقی، حزب کمونیست با حزب سوسیال دموکرات ادغام شد تا حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان تشکیل شود که حزب حاکم بر آلمان شرقی بود.
پس از اتحاد دو آلمان حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان به حزب سوسیالیسم دموکراتیک (و بعدها به حزب چپ) تغییر نام داد و این حزب (حزب چپ) هنوز، بخصوص درشرق، از قدرت قابل توجهی برخوردار است.
در آلمان غربی دادگاه مشروطه فدرال آلمان در ۱۹۵۶ این حزب را ممنوع کرد اما بخشی از اعضای آن بعدها در ۱۹۶۸ حزب کمونیست آلمان را بنیان گذاشتند. (نام این حزب جدید که در ۱۹۶۸ تشکیل شد در آلمانی متفاوت است اما در فارسی همان حزب کمونیست آلمان خوانده می‌شود)
منبع و پیوند به بیرون
ولفگانگ کلمنت

ولفگانگ کلمنت (به آلمانی: Wolfgang Clement) (زاده ۷ ژوئیه ۱۹۴۰ در بوخوم) سیاست‌مداری آلمانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان است. او از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ رهبر ایالت نوردراین-وستفالن و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ وزیر فدرال اقتصاد و کار آلمان بود.
هانلوره رونش

هانلوره رونش (زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۴۲) از سیاست‌مداران محافظه‌کار آلمان است.
از او از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۲ عضو مجلس آلمان بود و از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ در کابینه هلموت کوهل وزیر خانواده بود.
کلاوس توپفر

کلاوس توپفر (زاده ۲۹ ژوئیه ۱۹۳۸) مدیر اجرایی اونپ (برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد) بود. او تحصیلات خود را دانشگاه مونستر انجام داده است.
هاینریش آلبرتز

هاینریش آلبرتز (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۱۵-درگذشته ۱۸ مه ۱۹۹۳) سیاست‌مداری آلمانی بود.
او با نازی‌ها مخالف بود و از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ شهردار برلین غربی بود.
گرهارد شرودر

گرهارد فریتز کورت شرودر ، (زاده ۷ آوریل ۱۹۴۴)، سیاست‌مداری آلمانی است که از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ صدراعظم آلمان بود.
او که از اعضای حزب سوسیال دموکرات آلمان است دولتی ائتلافی با سبزها را به پیش می‌برد. او پیش از وارد شدن به دنیای حرفه‌ای سیاست وکیلی موفق بود و پیش از رسیدن به صدراعظمی رئیس ایالت نیدرزاکسن بود.
پس از انتخابات فدرال ۲۰۰۵ حزب او در انتخابات شکست خورد و پس از سه هفته مذاکره، او مقام صدراعظمی را به آنگلا مرکل از اتحادیه دموکرات مسیحی واگذار کرد.
ویلی برانت

هربرت ارنست کارل فراهم (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۱۳ - درگذشته ۸ اکتبر ۱۹۹۲) سیاست‌مدار آلمانی، از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ صدراعظم آلمان بود.
او که عقایدی سوسیال دموکراسی داشت در ۱۹۷۱ به خاطر پیشرفت روابط آلمان غربی با آلمان شرقی، لهستان و اتحاد شوروی جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
او در سال ۱۹۷۰ عنوان مرد سال مجله تایم را کسب کرد.
وی در سال ۱۹۷۴ پس از یک رسوایی جاسوسی استعفا داد.
وی در اکتبر ۱۹۷۱ در جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران شرکت داشت. ویلی برانت در ۸ اکتبر ۱۹۹۲ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
هلموت اشمیت

هلموت هاینریش والدمار اشمیت (زاده ۲۳ دسامبر ۱۹۱۸ - درگذشته ۱۰ نوامبر ۲۰۱۵) سیاست‌مدار، اقتصاددان و نظریه‌پرداز آلمانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. او بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲ (میلادی) صدراعظم آلمان غربی بود و سابقه وزارت دفاع، وزارت دارایی، وزارت اقتصاد و وزارت خارجه را نیز دارد. اشمیت در ابتدای دوران فعالیت سیاسی خود شهردار اعظم هامبورگ شد (شهر هامبورگ ایالت محسوب می‌شود). اشمیت در سال‌های آخر عمر چندین کتاب در رابطه با سیاست و اقتصاد نوشت که اکثر آن‌ها به زبان‌های دیگر، بخصوص انگلیسی ترجمه شده‌اند. وی طبق نظرسنجی‌های مختلف محبوب‌ترین صدراعظم و محبوب‌ترین سیاستمدار آلمان پس از جنگ جهانی دوم در بین مردم آلمان است.
250px
اشمیت در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۵، در سن ۹۶ سالگی در هامبورگ درگذشت.
سمت‌های قبلی
وزیر دفاع
وزیر امور مالی
وزیر اقتصاد
وزیر امور خارجه
هورست کوهلر

هورست کوهلر (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۴۳) سیاست‌مدار آلمانی است. او در ۲۳ مه ۲۰۰۴ توسط مجمع فدرال به مقام ریاست‌جمهوری آلمان انتخاب شد، در ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ رسما آغاز به کار کرد.
وی روز ۳۱ مه ۲۰۱۰ به‌طور غیرمنتظره از مقام خود استعفا داد. کوهلر دلیل استعفای خود را انتقادهایی که اظهارات وی درباره دلیل ماموریت‌های خارجی ارتش آلمان برانگیخته بود اعلام کرد. او چند روز پیش‌تر، بعد از دیدار با نظامیان آلمانی مستقر در افغانستان، هنگام بازگشت به برلین، در هواپیما به خبرنگار یک شبکه رادیویی گفته‌بود که استقرار نیروهای آلمان در خارج می‌تواند در خدمت حفظ منافع اقتصادی آلمان نیز باشد. این سخنان انتقاد بسیاری از سیاستمداران و رسانه‌های آلمان را در پی داشت.
او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ مدیر اجرایی و رئیس هیئت اجرایی صندوق بین‌المللی پول بود.
اتو زور

اتو زور (زاده ۱۷ اوت ۱۸۹۴ - درگذشته ۳۰ اوت ۱۹۵۷) سیاست‌مداری آلمانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان بود.
زندگینامه
او در ۱۸۹۴ در اولدنبورگ به دنیا آمد و در ۱۹۵۷ در برلین درگذشت.
او از ۱۹۵۵ تا۱۹۵۷ شهردار برلین غربی بود.
به افتخار او خیابانی در شهر تولدش، الندبورگ، و برلین به نام او نام‌گذاری شده است.
گور اتو سوهر در برلین.
حزب التحریر

حزب التحریر حزبی اسلامگرا و تاسیس شده در سال ۱۹۵۳ در بیت‌المقدس توسط روحانی فلسطینی تقی‌الدین النبهانی است. این سازمان خود را در پی خلافت می‌داند و دموکراسی را فریب می‌خواند.
این حزب ادعا می‌کند برای بازگشت زندگی اسلامی در سرزمین‌های اسلامی از طریق تاسیس دوباره «خلافت» تلاش می‌کند.
برخی کشورها این سازمان را تروریستی دانسته و در برخی کشورها فعالیت آن به دلیل اتهام دست داشتن در خشونت ممنوع است. این درحالیست که فعالیت‌های تروریستی توسط این گروه به اثبات نرسیده‌است.
گسترش فعالیت‌ها
این حزب در سال ۱۹۵۳ توسط شیخ تقی الدین النبهانی یک قاضی و عالم دینی که از دانشگاه الازهر مصر فارغ گردیده بود در فلسطین تاسیس شد. از آن زمان تا کنون حزب فعالیتش را در بیش از پنجاه کشور گسترش داده‌است و گفته می‌شود که بیش از یک میلیون عضو دارد. حزب علاوه بر کشورهای اسلامی و عربی، در اکثر کشورهای اروپایی و آمریکایی نیز فعال است.
هدف کلی این حزب وحدت امت اسلامی و ایجاد خلافت اسلامی در جهان است
ابو حمزه المصری

تصویری از ابوحمزه المصری پیش از آن‌که یکی از چشمانش را از دست بدهد.
شیخ ابو حمزه المصری (زاده ۱۵ آوریل ۱۹۵۸ در اسکندریه، مصر) روحانی مسلمان مصری با تابعیت بریتانیایی است که از مه ۲۰۰۴ تاکنون در زندان بلمارش در بریتانیا به سر می‌برد. او در ۷ فوریه ۲۰۰۶ به ۱۱ جرم مختلف که اکثرا شامل کشتن غیرمسلمانان و برانگیختن نفرت قومی بودند به ۵۷ سال و ۱۱ ماه زندان محکوم شد.
او سابقه زندانی شدن در یمن و شرکت در جنگ بوسنی و افغانستان را نیز دارد و مدتی پیش‌نماز مسجد فینزبری پارک در شمال لندن بود. دولت‌های آمریکا و یمن خواهان استرداد او بودند و ابوحمزه المصری پس از طی شدن هشت سال روند قضایی، سرانجام شامگاه ۱۴ مهر ۱۳۹۱ (۵ اکتبر ۲۰۱۲) به همراه چهار متهم دیگر از سوی بریتانیا به ایالات متحده مسترد شد.
زندگی
ابوحمزه در خانواده کارمند طبقه متوسطی در اسکندریه مصر به دنیا آمد. در ۱۹۷۹ با روادید تحصیلی به بریتانیا رفت و به تحصیل در رشته مهندسی اجتماعی در دانشکده فنی برایتون پرداخت. او در ۱۶ مه ۱۹۸۰ با والری تاوارسو (در حال حاضر فلمینگ) یک کاتولیک مسلمان‌شده ازدواج کرد و از او صاحب یک فرزند شد . این در حالی بود که والری تا سال ۱۹۸۲ از همسر سابقش طلاق نگرفته بود و ازدواج آن‌ها باطل بود. به همین دلیل او در ۱۹۸۴ همسرش را طلاق داد. این درحالی بود که او سه سال بعد از ازدواج با توجه به قوانین بریتانیا تابعیت این کشور را کسب کرد. مشخص نیست آیا او از شوهر داشتن همسرش باخبر بوده یا خیر. اگر او از این موضوع اطلاع داشته باشد، تابعیت او قابل بازپس‌گیری است.
ابوحمزه سپس به مصر بازگشت و بعدا در یمن به جرم شرکت در یک عملیات بمب‌گذاری به سه سال زندان محکوم شد.
او در دهه ۱۹۹۰ با نام مستعار آدم امان در بوسنی به همراه مجاهدین عرب علیه صرب‌ها می‌جنگید. در سال ۱۹۹۳ در افغانستان هر دو دست و چشم چپش را از دست داد. او سانحه‌ای که منجر به معلولیت او شد را انفجار مین در هنگام خنثی‌سازی مین‌هایی که توسط شوروی‌ها کاشته شده بودند، ذکر می‌کند. اما در یک برنامه خبری ویژه بی‌بی‌سی در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۶ یک جاسوس مراکشی-فرانسوی با نام مستعار عمر نصیری روایت دیگری را در این مورد نقل کرده‌است. نصیری گفت که از یکی از استادانش در افغانستان شنیده‌است که ابوحمزه بر اثر انفجار نیتروگلیسرین (نوعی ماده منفجره) در یک اردوگاه تمرینی القاعده در افغانستان دستانش را از دست داده و خود او (استاد عمر نصیری) در هنگام انفجار یادشده در آن‌جا بوده‌است .
وی در جلسه دادگاه خود که در مه ۲۰۱۴ در ایالات متحده برگزار شد ادعا کرد که پیش از اینکه یک مسلمان تندرو شود، مدیر یک باشگاه رقاصی برهنه در محله سوهو لندن بوده و برای سرویس اطلاعات داخلی بریتانیا یا ام آی ۵ کار میکرده است. المصری ادعا کرده است که ماموریت وی "امن نگاه داشتن خیابان‌های لندن" بوده است.