عباس پژمان

عباس پژمان ، (زاده ۱۳۳۷ در خرمدشت قزوین) پزشک، مترجم و نویسنده ایرانی است.
عباس پژمان از زبان‌های انگلیسی و فرانسه ترجمه می‌کند و به زبان اسپانیایی هم آشناست. پژمان که همه مراحل تحصیلش را با درخشش طی کرده‌است مدت چهار سال در دوران دانشجویی مترجم ماهنامه پزشکی نسخه بود. او ترجمه آثار ادبی را در اویل دهه ۱۳۷۰ و ضمن اشتغال به طبابت شروع کرد و اولین اثرش در سال ۱۳۷۳ به چاپ رسید. اما بعد از ترجمه اثر اول خود به علت گرفتاری‌های شغلی و جو فرهنگی خاصی که در اوایل دهه هفتاد حاکم بود مدت شش سال از ترجمه دست کشید، تا اینکه مجددا، در سال ۱۳۷۸، ترجمه آثار خارجی را از سر گرفت. پژمان مقالات متعددی هم در نشریات مختلف به چاپ رسانده و سخنرانی‌های ادبی متعددی در مراکز فرهنگی و دانشگاهی و برنامه‌های تلویزیون ارائه داده و مدت یک سال هم در سرای عالی ترجمه اصول ترجمه را به دانشجویان تدریس کرده‌است. او همچنین داور یک دوره از جایزه گلشیری در بخش رمان و داور چندین دوره از جایزه کتاب سال و کتاب فصل و پروین اعتصامی در بخش ترجمه بوده‌است. ترجمه پژمان از کتاب من و پلاترو، اثر خوان رامون خیمنس، در دپارتمانهای زبان و ادبیات اسپانیایی در دانشگاه علامه طباطبایی و بعضی از واحدهای دانشگاه آزاد تهران تدریس می‌شود.
عباس پژمان تسلط کامل مترجم به زبان مقصد و متن اصلی اثر و سبک نویسنده را اساس ترجمه می‌داند و معتقد است که تا مترجم متن اصلی اثر را به‌طور کامل درک نکند در واقع ترجمه واقعی صورت نخواهد گرفت و مترجم حتی در بهترین حالت فقط تصورات خودش را به نام ترجمه به زبان مقصد خواهد نوشت. او در مصاحبه‌ای با روزنامه جام جم می‌گوید:
«… دانستن زبان در ترجمه، معنی خاصی دارد. دانستن زبان برای ترجمه ادبی به این معنی است که آن متنی را که می‌خواهی ترجمه کنی، خوب بفهمی. این موضوع متاسفانه در کشورما خیلی کمرنگ جلوه داده می‌شود و غالبا تسلط به زبان مقصد را مهم‌تر می‌دانند درحالی که اصلا این‌طور نیست. فهمیدن متن ادبی خودش یک نوع هنر است که امروزه یک تئوری مهم هم پشت سر آن هست… فقط چیزی که هست اگر مترجم به زبان مقصد مسلط باشد بسیاری از مواردی را که معنای آن‌ها را در متن اصلی متوجه نشده‌است به شکلی می‌نویسد که خیلی مشخص نباشد؛ هر چند بالاخره ردپاهایی هم از خودش باقی می‌گذارد و از روی همان متن فارسی هم می‌شود فهمید که مترجم نتوانسته‌است برخی مفاهیم را بفهمد. هرچقدر هم که مترجم روی متن فارسی کارکند، و بخواهد به آن مواردی که آن‌ها را نفهمیده صورت‌های منطقی بدهد، معمولا بازهم رد پاهایی ازخودش برجای می‌گذارد.»
عباس پژمان در ترجمه خود از شازده کوچولو، اثر مشهور آنتوان دو سنت اگزوپری، که چاپ اول آن در تابستان ۱۳۸۷ منتشرشد، این نکته را به‌طور مبسوط و مستدل طی توضیحات چهل صفحه‌ای خود در موخره کتاب شرح می‌دهد.
زندگی
تولد در خرمدشت قزوین، ۱۳۳۷
- فارغ‌التحصیل از دبیرستان در رشته ریاضی، ۱۳۵۶
- ورود به دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، ۱۳۵۶
- فارغ‌التحصیل پزشکی از دانشکده پزشکی تهران سال ۱۳۶۵
- مترجم رسمی ماهنامه پزشکی نسخه به مدت ۴ سال در دوران دانشجویی
- شروع به کار ترجمه ادبیات داستانی در اواخر دهه شصت.
آثار چاپ شده
رمان‌ها:
جوانی
من و بوف کور
ترجمه‌ها
نادیا / آندره برتون
شازده کوچولو / آنتوان دو سنت اگزوپری
کودکی / ژاک پرور
در جستجوی زمان از دست رفته (مارسل پروست) / باز نویسی برای تئاتر به قلم هارولد پینتر و دای ترویس
من و پلاترو / خوآن رامون خیمنس
سال مرگ ریکاردوریش/ ژوزه ساراماگو
همه نام‌ها / ژوزه ساراماگو/ ژوزه ساراماگو
تاریخ محاصره لیسبون / ژوزه ساراماگو
والس خداحافظی / میلان کوندرا
ماری / ولادیمیر ناباکف
باخت پنهان / گراهام گرین
بوی خوش عشق / گی یرمو آریاگا
بهار رم / امانوئل روبلس
موز وحشی / ژوزه مارو د واسکونسلوس
تولدی دیگر / ماری داریوسک
آلبوم خاطرات / هانس هرلین
کاناپه قرمز/ میشل لبر