mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
۳۰ مهر

۳۰ مهر - از آغاز سال در تقویم رسمی ایران ۲۱۶ روز گذشته و به پایان آن ۱۴۹ روز (در سال عادی) و ۱۵۰ روز (در سال کبیسه) مانده.
رویدادها
گاهنبار یا جشن چهارم از جشن‌های شش‌گانه سال نزد ایرانیان باستان، با نام اوستایی «ایا ثریمه»، به معنای آغاز سرما
۹۶۴ – اعزام شدن حمزه میرزای صفوی، با لشکریان محلی اصفهان، فارس، یزد و کرمان، به سمت مرزهای شمالی، برای جنگ با عثمانی
۱۳۰۴ – گسترش مخالف و تظاهرات ضد سلطنت قاجار، با حمایت رضا خان (سردار سپه) و فرماندهان نظامی او، در شهرهای ایران
۱۳۰۵ – آغاز استفاده از تلفن در عمارت جدید تلفنخانه تهران
۱۳۱۳ – تغییر نام خیابان علاالدوله تهران به خیابان فردوسی، برای تجلیل از خدمات حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر حماسه‌سرا
۱۳۳۱ – اعلام قطع روابط سیاسی ایران و انگلستان توسط دکتر سیدحسین فاطمی، وزیر امور خارجه دولت وقت ایران
۱۳۳۲ – تمدید حکومت نظامی به مدت ۳ ماه دیگر در استان‌های خوزستان، گیلان، اصفهان و فارس
۱۳۳۴ – تصویب لایحه الحاق ایران به پیمان دفاعی بغداد (شامل کشورهای انگلستان، ترکیه، عراق و پاکستان) توسط مجلس شورای ملی، به تبعیت از مجلس سنا
۱۳۴۲ – لغو حکومت نظامی در تهران، چهار ماه و نیم پس از قیام پانزده خرداد، در زمان نخست وزیری اسدالله علم
۱۳۶۴ – آغاز عملیات عاشورا ۴، در غرب دریاچه ام‌النعاج در هورالهویزه
۱۳۷۴ – آغاز فعالیت شبکه پیام سیمای جمهوری اسلامی ایران
زادروزها
۱۲۹۲ - بائو دای، آخرین پادشاه ویتنام
۱۳۵۷ - علی قربان‌زاده، بازیگر ایرانی
مرگ‌ها
۱۲۰۸ – درگذشت ملااحمد نراقی ، مجتهد، نویسنده و شاعر
۱۳۸۰ – درگذشت ساموئل خاچیکیان ، کارگردان
۱۳۸۴ – درگذشت فریدون گله ، کارگردان
۱۳۸۷ - درگذشت اسماعیل اکوع ، تاریخ‌نگار و سیاست‌مدار یمنی
تعطیلات
پیوندهای بیرونی
منابع و یادداشت‌ها
چهریق

چهریق به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
چهریق سفلی روستایی از توابع بخش کوهسار و در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی
چهریق علیا روستایی از توابع بخش کوهسار و در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی
دهستان چهریق دهستانی از توابع بخش کوهسار در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی
قلعه چهریق قلعه‌ای سنگی در نزدیکی روستای چهریق علیا در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی
کولوسئوم

نمای بیرونی
نمای بیرونی در شب
کولوسئوم (نام باستانی: Amphitheatrum Novum یا Amphitheatrum Flavium، به ایتالیایی: Colosseo، به لاتین: Colosseum) یک تماشاخانه در شهر رم در ایتالیا است. کولوسئوم بزرگترین تماشاخانه در امپراتوری روم بوده‌است. کولوسئوم ظرفیتی میان ۵۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ نفر و ۸۰ درب ورودی داشته‌است. ساخت کولوسئوم توسط وسپاسیان بین سالهای ۶۹ تا ۷۰ میلادی پایه‌گذاری شد. پس از آن پسرش تیتوس در سال ۸۰ میلادی کار ساخت آن را در زمین‌های باتلاقی میان تپه‌های اسکوئیلین و کائلین تمام کرد. البته پس از او دومیتیان (برادر تیتوس) در کولوسئوم تغییراتی اعمال کرد. به عنوان اولین آمفی تئاتر دائمی در روم کامل کرد.
امروزه بیش‌تر کولوسئوم را با تاریخ خونین نبرد گلادیاتورها در آن می‌شناسند. در کولوسئوم گلادیاتور با یکدیگر یا با حیوانات وحشی می‌جنگیدند و اسباب سرگرمی تماشاچیان خود را (که اغلب از اشراف بودند) فراهم می‌کردند. برخی اعدام‌ها (مانند اعدام با رهاسازی حیوانات وحشی) نیز در کولوسئوم انجام می‌شده‌است.
سازه
پلان این مجموعه به شکل بیضی با قطرهای ۱۸۸ متر و ۱۵۶ متر و زیر بنای ۶ جریب می‌باشد. ارتفاع آن حدود ۴۸ متر است. کف صحنه چوبی است و در زیر آن مجموعه‌ای از اتاق‌ها و گذرگاه‌ها برای عبور حیوانات وحشی و سایر تدارکات لازم جهت راه‌اندازی و اجرای نمایش قرار گرفته‌است. تعداد ۸۰ دیوار به عنوان تکیه‌گاه برای طاق‌های گنبدی شکل، گذرگاه‌ها، پلکان و ردیف‌های صندلی، روی صحنه قرار گرفته‌است. لبه بیرونی طاق‌های متوالی باعث اتصال طبقات مختلف و پلکان بین آن‌ها به یکدیگر شده‌است.
نمای داخلی کولوسئوم از بالا سه ردیف طاق‌های گنبدی شکل رو در روی ستون‌ها و سر ستون‌ها قرار گرفته‌اند، در ستون‌های طبقه اول سبک معماری سبک دوریکا، در طبقه دوم سبک ایونیک، و در طبقه سوم سبک قرنتی که نزدیک به سبک کلاسیک یونان بود، به کار رفته‌است. این بنا به دلیل عبور و مرور آسان جمعیت به داخل و خارج میدان یکی از شاهکارهای مهندسی است در بالای این سه طبقه اصلی، طبقه زیرشیروانی شامل ستون‌های مستطیل شکل سبک قرنتی قرار دارد، فضای بین ستون‌ها با ۴۰ عدد پنجره کوچک مستطیل شکل پر شده‌است. در قسمت بالا، دیوارکوب‌ها و بندگاه‌هایی وجود دارد که تیرک‌هایی را که سایه بان‌ها به آن‌ها آویزان است، نگه داشته‌اند.
در ساخت عمارت با دقت بسیاری از انواع ترکیبات ساختمانی استفاده شده، برای فونداسیون از بتون و برای ستون‌ها و طاق‌ها از سنگ آهک (تراورتن) استفاده شده، در ستون‌های به کار رفته برای دیوار دو طبقه زیرین، از نوعی سنگ متخلخل به نام توفا استفاده شده‌است. برای طبقات فوقانی و اکثر طاق‌ها از آجر بتونی استفاده شده‌است.
این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید به‌شمار می‌رود.
بانک مرکزی

ساختمان بانک مرکزی اروپا در فرانکفورت.
بانک مرکزی به نهادی اطلاق می‌شود که مسئولیت کنترل سیستم پولی کشور را عهده‌دار است. بانک مرکزی یک بانک تجاری نیست و نرخ بهره، میزان پول در گردش، تورم و حتی بیکاری و توزیع درآمد را می‌تواند در اهداف فعالیت خود قرار دهد. در برخی از کشورها (مثلا ایران) این بانک به عنوان بازوی پولی دولت عمل می‌کند، ولی در برخی از کشورها این بانک مستقل از دولت و سیاست‌های دوره‌ای دولت‌ها به اهداف کلان خود می‌پردازد. درجه استقلال بانک‌های مرکزی از کشوری به کشور دیگر متفاوت است.
بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
بانک مرکزی اروپا
بانک انگلستان
شهرستان سلماس

شهرستان سلماس (شاپور پیشین) یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی ایران است که در قسمت شمالی این استان قرار دارد. مرکز این شهرستان شهر سلماس است. این شهرستان به دو بخش کوهسار و مرکزی تقسیم شده‌است. مرکز بخش کوهسار شهر کتبان و مرکز بخش مرکزی شهر سلماس است. نام این منطقه در زمان هخامنشیان زاروند یا زروند بوده و کاوش‌های تپه بیان تاریخچه دوران مادی سلماس را روشن می‌سازد.
مردم
مردم سلماس به زبان ترکی سخن می‌گویند و شیعه هستند. گروهی نیز به زبان کرمانجی حرف می‌زنند و عده‌ای از یهودیان هم تا سده بیستم در این منطقه زندگی می‌کردند.
تقسیمات کشوری
تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
بخش‌ها
بخش مرکزی
بخش کوهسار
شهرها
شهر سلماس
شهر تازه شهر
دهستان‌ها
دهستان‌های بخش مرکزی
دهستان زولاچای (مرکز دهستان ملحم)
دهستان کره‌سنی (مرکز دهستان سیلاب)
دهستان کناربروژ (مرکز دهستان تمر)
دهستان لکستان (مرکز دهستان قره‌قشلاق)
دهستان‌های بخش کوهسار
دهستان چهریق (مرکز دهستان چهریق علیا)
دهستان شپیران (مرکز دهستان دلزی)
دهستان شناتال (مرکز دهستان کوزه‌رش)
سد بز

سد بز نام سدی است تاریخی در جنوب شرقی کوخرد و در مشرق تنب جلالی، از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، ویکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران به شمار می‌آید.
این سد در شمال کوه خآب و در جنوب رودخانه مهران واقع می‌باشد. آب این سد به سوی نخلستان‌های باغ زرد و مزاجان و بک احمد و بشکرو و جابر لوز می‌رسیده است. در زمان آبادانی سد این مناطق را آبیاری می‌نموده‌است. از این سد آثاری در دهانه دره بست گز باقی مانده‌است.
در زمانی بسیار دور منطقه‌ای آباد وپر رونق بوده است، و نخلستان‌های گسترده‌ای داشته بوده است، که از آب این سد آبیاری می‌شده‌است؛ ولی بعلت شکسته شدن سد بز درسال ۱۳۰۱ هحری قمری تقریبا تمام نخلها می‌میرند وقمست کمی از نخلهای باغ زرد باقی می‌ماند.
تاریخ سد بز
«سد بز» در سال ۱۱۰۰ هجری قمری توسط یکی از خیرین منطقه ساخته شده‌است، و در حدود ۲۰۱ سال از آن بهره‌برداری شده‌است و نخلستانها ومناطق گسترده‌ای از زمین‌های پشت رودخانه را آبیاری می‌کرده است، تا اینکه در سال ۱۳۰۱ هجری قمری و در اثر هجرت مالکان سد به سوی امارت شارقه (شارجه) وبعلت تعمیر نشدن سد و در اثر بارش باران زیاد و سیل شدید، سرانجام سد شکست و بکلی منهدم شد.
آبخیز سد بز
آبخیز این سد از مناطق گسترده تشکیل می‌یافته است، ابتداء ازبون کوه زیر، و سرگرد نرگهای جنوب، نرگ بست گز، نرگ او شیرینو، نرگ مرخاو، نرگ دیوونی، نرگ اودون علی، نرگ گل مودونو، نرگ گری پان، وگری‌های کوه جنوب تماما ابتداء از گری امبرو، گری مد یوسفی، پشتخه گروهی و تمام دره‌های بلند وکوتاه اطراف تماما به دره بست گز می‌ریزد و در سد بز سرازیر می‌شود، ودریاچه‌ای زیبا و با طراوت به وجود می‌آورد، ولدخه‌هایی که از کوه‌هایی که در اطراف این سد بزرگ وجود دارد، به‌وسیله کوهستانها و نواحی به ارتفاع ۸۴۰۰ پا احاطه شده ومنطقه وسیعی را دربرگرفته‌است، آب این مناطق و کوهستانها تماما به سد بز ریخته می‌شده است، و سپس به سوی نخلستانها می‌رفته است، اما بعد از شکسته شدن سد، این آبها به رودخانه مهران ریخته می‌شده‌است. در سال گذشته سد جدیدی در وسط این دره که آثار سد بز قرار دارد ساخته شده‌است. این سد در دهانه دره عمیق بست گز ساخته شده‌است. این سد جدید است، بعد از شکسته شدن سد بز در سال ۱۳۰۱ هجری قمری بسیاری از آبهای درواه بست گز به رودخانه می‌رفته‌است، و قبل از ایجاد (سد جدید) تمام سیلابی که در این دره بزرگ و پهناور در جریان بوده به هدر می‌رفته‌است.
با احداث این سد سنگی ملاتی توسط جهاد کشاورزی، از این به بعد این آب‌ها مهار می‌شود و باعث تقویت شدن سفره آب زیر زمینی شده همچنین به مصرف حیواناتی می‌رسد که در کوه زیر زندگی می‌کنند.
بسیاری از این آب‌ها که تاکنون به رودخانه شور مهران سرازیر می‌شد، هم اکنون مهار شده و سفره‌های آب زیرزمینی را غنی‌تر می‌سازد. از جمله این آب‌ها، آب‌هایی بود که از کوه زیر وارد دره بست گز می‌شد و سپس به رودخانه می‌پیوست و بی‌استفاده به هدر می‌رفت.
سد
فهرست بلندترین سدهای جهان
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد. (وصف کوخرد) ج۱. چاپ دوم، دبی: سال انتشار ۱۹۹۸ میلادی.
درگاه
تصاویر: از محمد محمدیان.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
محمدیان، کوخردی، محمد، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی
کرامت‌الله دانشیان

کرامت‌الله دانشیان (۱۰ مهر ۱۳۲۵، شیراز - ۲۹ بهمن ۱۳۵۲، تهران) از فعالان سیاسی چپ‌گرا و از مبارزان شناخته‌شده قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود. وی در سال ۱۳۵۲ خورشیدی اقدام به برنامه‌ریزی برای ربودن فرح پهلوی و شاهزاده رضا پهلوی، ولیعهد وقت ایران را کرد، اما به هم‌راه ۱۱ نفر از هم‌فکران‌اش توسط ساواک دستگیر شد و در دادگاه به اتهام «خرابکاری و توطئه علیه امنیت کشور» محاکمه و به اعدام محکوم شد.
لو رفتن
امیرحسین فطانت، که در آن زمان ۲۲ سال داشت و مخفیانه با ساواک همکاری می‌کرد، از دوستان قدیمی کرامت‌الله دانشیان بود که نقش مهمی در دستگیری و اعدام دانشیان داشت. در جریان دادگاه، نام او به عنوان نفر سیزدهم و «فرد فراری» اعلام می‌شود تا امکان هرگونه اقدام و افشای تبانی او با ساواک ناممکن شود.
زندگی
کرامت‌الله فرزند پرویز و اعظم در ۱۰ مهر ۱۳۲۵ در شیراز به دنیا آمد. مادرش اهل شیراز و پدرش اهل سرحد داراب بود. کرامت در دوران کودکی مادرش را به سبب بیماری از دست داد و هنگامی که ده ساله بود همراه خانواده‌اش به تبریز نقل مکان کردند. او در تبریز بزرگ شد و درس خواند (از جمله در دبیرستان منصور ) و تا پایان دوره دبیرستان در آن‌جا ماند. وی پس از اخذ دیپلم و خدمت سربازی که به عنوان سپاهی دانش در یکی از روستاهای آمل با نام واسکس دابو انجام داده بود، مدتی در مدرسه هتل‌داری تهران، و پس از آن در مدرسه تازه تاسیس عالی سینما و تلویزیون به تحصیل پرداخت.
او که جزو اولین گروه قبول شدگان در دوره هنری و سینمایی تلویزیون ملی ایران بود پس از حدود یک سال به علت فعالیت‌های سیاسی و ساخت فیلم کوتاهی با مفهوم غارت نفت و مردم جنوب شهر تهران از دانشکده اخراج شد. او چند ماه بعد از خسرو گلسرخی در شهریور ۱۳۵۲ دستگیر شدو چند ماه بعد متهم شدند رهبری گروهی دوازده نفره را به عهده داشته‌اند که قصدشان ربودن شاهزاده پهلوی در فستیوال فیلم کودک سال ۵۲ به قصد آزادسازی زندانیان سیاسی بوده‌است.
قبر کرامت‌الله دانشیان در قطعه ۳۳ بهشت زهرا.
از این گروه به جز کرامت‌الله دانشیان و خسرو گلسرخی که اعدام شدند، سه تن به حبس ابد محکوم شدند (طیفور بطحایی، رضا علامه‌زاده، عباس سماکار) و مابقی افراد گروه هر کدام به نحوی با درخواست عفو از شاه و همسرش به یک تا چند سال زندان کوتاه مدت محکوم شدند. (افرادی نظیر: شکوه فرهنگ (میرزادگی)، ابراهیم فرهنگ رازی، رحمت‌الله جمشیدی، منوچهر مقدم سلیمی، مریم اتحادیه و …)
وی در سحرگاه روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ به جرم اقدام علیه امنیت کشور به همراه خسرو گلسرخی تیرباران شد.
در سال ۱۳۵۹، ویژه‌نامه‌ای برای کرامت‌الله دانشیان در مجموعه‌ای دو جلدی با عنوان «فرهنگ نوین» منتشر شد،
سرود بهاران خجسته باد
دانشیان سرودی بر شعری از عبدالله بهزادی ساخته بود که با نام بهاران خجسته باد مشهور هست.
نجد

منطقه نجد
نجد فلاتی است کوهستانی در کشور عربستان سعودی که ارتفاع آن بین ۷۵۰ تا ۱۵۰۰ متر می‌باشد، از شمال به عراق و کشور اردن، از جنوب به ربع الخالی، از مشرق به احساء و از مغرب به حجاز محدود است.
از این فلات چند وادی (درواه) عبور می‌کند که مهم‌ترین آنها «وادی رمه» و «وادی بنی حنیفه» است، و در آن واحه‌هایی وجود دارد که سکنه این فلات در کنار آن واحه‌ها بسر می‌برند. قبایل مهم ساکن نجد: عنیزه، و عنزه، عتیبه، حرب، بنی مره، و مطیر است.
بریده، عنیزه، سدیر، الخرج‌، دمام و ریاض پایتخت عربستان سعودی مهم‌ترین شهرهایی هستند که در فلات نجد قرار دارند.
جشنواره‌های سینمایی

جشنواره‌های فیلم عبارتند از:
ایران
جشنواره مردمی فیلم عمار
جشنواره فیلم فجر
جشن بزرگ سینمای ایران
جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران
جشنواره بین‌المللی فیلم رشد
جشنواره فیلم دانشگاه تهران
جشنواره فیلم کودک و نوجوان
جشنواره فیلم کوتاه نهال
جشنواره فیلم و عکس همراه تهران
جشنواره بین‌المللی فیلم بی‌کلام گلوب
جهان
جشنواره فیلم کن
جشنواره فیلم برلین
جشنواره فیلم ونیز
ربوه

ربوه پشته بلندی، توده بلند، قسمتی از زمین که از اطرافیان خود بلندتر باشد، و جمع آن " ربی " می‌باشد، گفتند در نزدیکی دمشق است، در لحف کوهی در دامنه آن نهری خلاب جایی است که " نهر بردی " می‌نامند، آبش بسیار شیرین و گوارا است. در نزدیکی این نهر مسجدی وجود دارد که عمده آن بلند و بسیار زیباست، در بغل این مسجد نهری جاری است بنام نهر یزید، آب این نهر در ساقیه " برکه " می‌ریزد، وسپس از بغل مسجد ادامه می‌یابد، در بغل مسجد از سمت شمال اشکفتی وجود دارد، مردم اعتقاد دارند که عیسی پیغمبر در این غار بدنیا آمده است.
بعضی از پیشنیان گفتند که " ربوه " در یک فرسخی بالای دمشق قرار دارد. و بهترین جای دنیاست، و گفتند که در دنیا جایی به خوش هوائی و آب شیرین و خضره که مانند ربوه باشد وجود ندارد.
فرانسوا والا

فرانسوا والا ، عضو گروه باستان‌شناسی فرانسه در کاوش‌های باستان‌شناختی شوش در استان خوزستان ایران، به سرپرستی ژان پرو Jean Perrot بود. وی اینک سرگروه پژوهش در مرکز مطالعات ملی فرانسه CNRS است.
آثار
F. Vallat, Suse et l’Élam, Recherche sur les grandes civilisations, Mémoire 1, Paris, 1980.
Idem, “Kidin-Hutran et l’époque néo-élamite,” Akkadica 37, 1984, pp. 1-17.
Idem, “Hutelutuš-Inšušinak et la famille royale élamite,” RA 79, 1985, pp. 43-50.
Idem, “The Most Ancient Scripts of Iran. The Current Situation,” World Archaeology 17/3, 1986, pp. 335-47.
Idem, “L’expression ADDA LUGAL an-šan ù MÙŠ.EREN dans un texte d’Atta-hušu,” Nouvelles assyriologiques brèves et utilitaires, 1989a, pp. 75-76 no. 101.
Idem, “Le scribe Ibni-Adad et les premiers sukkalmah,” Nouvelles assyriologiques brèves et utilitaires, 1989b, pp. 23-24 no. 34.
Idem, “Réflexions sur l’époque des sukkalmah,” in Contribution à l’histoire de l’Iran. Mélanges offerts à Jean Perrot, Paris, 1990, pp. 119-27.
Idem, “La géographie de l’Élam d’après quelques textes mésopotamiens” in L. De Meyer and H. Gasche, eds., Mésopotamie et Elam. Actes de la XXXVIème Rencontre Assyrio-logique Internationale, Mesopotamian History and Environment Occasional Publications 1, Ghent, 1991, pp. 11-21.
Idem, “Succession royale en Élam au IIème millénaire,” in Cinquante-deux réflexions sur le Proche-Orient ancien offertes à Léon De M*eyer, Mesopotamian History and Environment, Occasional Publications 2, 1994, pp. 1-14.
Idem, “Šutruk-Nahunte, Šutur-Nahunte et l’imbroglio néo-élamite,” Nouvelles assyriologiques brèves et utilitaires, 1995, pp. 37-38.
Idem, “Nouvelle analyse des inscriptions néo-élamites,” forthcoming.
Idem et al., Les noms géographiques des sources suso-élamites, TAVO, Beihefte, Répertoire géographique des textes cunéiformes 11, Wiesbaden, 1993.
دبیرستان

سردر دبیرستان علامه حلی
دبیرستان به محل تعلیم، مکتب و مدرسه‌ای گفته می‌شود که دانش‌آموزان در آن تحصیل کنند. دبیرستان در نظام آموزشی قدیم از راهنمایی بالاتر و پایین‌تر از دانشگاه بود. اما در نظام آموزشی جدید دبیرستان شامل سه سال تحصیلی متوسطه می‌باشد.
در ایران
از دبیرستان‌های مشهور و قدیمی تهران می‌توان به دبیرستان علامه حلی، دارالفنون، دبیرستان هدف، دبیرستان البرز، دبیرستان کمال اشاره کرد.
همچنین از مدارس معروف مذهبی تهران می‌توان به دبیرستان مفید، دبیرستان علوی، دبیرستان نیکان و دبیرستان صالح اشاره کرد.
در سیستم آموزش قدیم ایران، دبیرستان یک دوره ۴ ساله بود.
دبیرستان‌ها معمولا در چهار گروه ریاضی و فیزیک، علوم تجربی، علوم انسانی و معارف فعالیت می‌کنند.
علت نامیده شدن این دوره تحصیلی به متوسطه آن است که این دوره بین تحصیلات ابتدایی و عالی (دانشگاه) قرار می‌گیرد.
در افغانستان
لیسه واژه‌ای فرانسوی (Lycée) در افغانستان به معنای دبیرستان به کار می‌رود.
در افغانستان، به مقطع آموزشی دبیرستان ، لیسه گفته می‌شود که عبارت از صنف (کلاس)های نهم، دهم، یازدهم و دوازدهم است.
آموزش متوسطه
دانش‌آموز
دبیرستان هدف
دبیرستان غیردولتی پسرانه دانشگاه صنعتی شریف
دبیرستان علامه حلی
دبیرستان البرز
دبیرستان کمال
دبیرستان مفید
دبیرستان سرزمین پارس
دبیرستان امام صادق
صدف

انواع صدف‌های دریایی
چند نوع صدف که در خلیج فارس زندگی می‌کنند.
صدف ، صدف دریایی یا به فارسی گوش‌ماهی نام عامی است که به پوسته سخت کلیه جانوران نرم‌تنی که دارای پوشش خارجی هستند اطلاق می‌شود، از قبیل دوکفه‌ای‌ها و شکم‌پایان. البته گاهی به پوسته حلزون نیز صدف اطلاق می‌شود. جنس پوسته صدف از سیلیکات است.
این جانوران یک یا دو صدف (کفه) سفت آهکی دارند که تن نرمشان را دربر گرفته‌است.
برخی از انواع صدف، خوراکی هستند.
در ایران این موجود را به عنوان مروارید ساز می‌شناسند که در اصل همان دو کفه‌ای‌ها هستند.
رنگ صدفی همان رنگ براق درون صدفهای مروارید ساز است. یا همان رنگ مروارید.
دانشمندان بیش از ۶۰ هزار نوع نرم‌تن را مطالعه و شناسایی کرده‌اند. هر چه نرم‌تن بزرگتر شود، جسم خارجی آ ن نیز بزرگتر و سخت‌تر می‌شود. جنس صدف‌ها از کربنات کلسیم (آهک) است. نرم‌تن آهک مورد نیاز برای ساختن صدف را از آب دریا به دست می‌آورد. صدف پس از مرگ نرم‌تن در آب شناور می‌شود و به سطح آب می‌آید.
خواص صدف خوراکی
صدف سرشار از روی است. این ماده جهت ساخته شدن اسپرم و تستسترون (هورمون مردانه) ضروری است. علاوه بر این صدف حاوی دوپامین است، هورمونی که تمایل جنسی را افزایش می‌دهد.
یک برنامه غذایی سرشار از صدف‌های خوراکی با کمک به حفظ سطح کلاژن پوست، به شما کمک خواهد کرد تا پوستی صاف، انعطاف‌پذیر و جوان کسب کنید.
قندی که در صدف و پوسته موجودات دریایی یافت می‌شود، می‌تواند کلید درمان ضایعات نخاعی باشد.
اگر دچار مشکلات حافظه شده‌اید صدف خوراکی بخورید. صدف با داشتن روی مورد نیاز به بهبود عملکرد مغز کمک می‌کند.
کاربردهای دیگر
صدف تا ۱۹۳۳ پول رایج کشور پاپوا گینه نو بود.
واژه صدف در ایران برای نامگذاری دختران نیز بکار می‌رود.
صدف‌ها نقش مهمی در تصفیه آب دارند.
تصویر یک صدف دریایی به روایت مقطع‌نگاری رایانه‌ای.
(به انگلیسی)
مرجان
کازاک

نامه کازاک‌های زاپاروژی به سلطان محمد چهارم عثمانی اثری از ایلیا رپین
کازاکها در شهر گوریاچیی کلیوچ اردیبهشت ۱۲۹۵
کازاک‌ها یا کساک‌ها قومی از نژاد سفید اروپایی با تبار اسلاو هستند که زیستگاهشان اوکراین کنونی و جنوب غرب روسیه، به ویژه جلگه رود دن است. این قوم قرن‌ها در دوران روسیه تزاری از نوعی خودمختاری برخوردار بود، جنگاورانش زبانزد بودند و به همین دلیل، بخش مهمی از ارتش روسیه را به خود اختصاص دادند و در جنگ‌های توسعه طلبانه تزارها نقشی بسزا ایفا کردند.
کازاک نام واحدی نظامی در اوکراین بود. این نام را نباید با قوم قزاق که مردمانی در قزاقستان و دیگر مناطق آسیای میانه هستند اشتباه گرفت.
کازاک‌ها مردمانی از قوم‌های مختلف جنوب روسیه و اوکراین و لهستان بودند که با فرار از دست اربابان فئودال زندگی آزادی را در استپهای جنوبی و اطراف رودهای دان و دنیپر برگزیده بودند. در جریان جنگ‌های قدرت‌های حاکم بر آن نواحی به تدریج نقش مرزداری به کازاک‌ها داده شد. کازاک‌ها به شجاعت و مهارت‌های سوارکاری معروف بودند. نیروهای کازاک در جریان حمله ناپلئون به روسیه با جنگ‌های نامنظم و ایذایی هراسی در دل سربازان فرانسوی افکنده بودند. تا پایان حکومت تزاری واحدهای منظم نظامی با نام کازاک در ارتش امپراتوری روسیه تشکیل شده بود.
ریگ

ریگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
ماسه سنگ‌دانه‌های ریزتر از ۴٫۷۵ میلی‌متر و درشت‌تر از ۰٫۰۷۵ میلی متر
شن سنگ‌دانه‌های کوچکتر از ۷۵ میلی‌متر و درشت‌تر از ۴٫۷۵ میلی متر
ریگ (سنگ) (سنگ‌ریزه) سنگ‌دانه‌های بین ۲ تا ۶۴ میلی‌متر
ریگ (جغرافیا) پهنه‌های وسیع ماسه‌ای در بیابان‌ها
مکان‌ها
بخش ریگ
دهستان ریگ
ریگ (جاسک)
ریگ (لیردف)
بندر ریگ، شهری در استان بوشهر ایران
لوله‌کشی

نمایش نقاط تحت فشار لوله‌ها با رنگ‌های گوناگون
لوله‌کشی به نصب لوله‌های فلزی، پلاستیکی، سیمانی و غیره به منظور انتقال مایعات، گازها، و گاه جامدات کوچک گفته می‌شود.
در صنعت قطعات (درونی) لوله‌کشی می‌توانند از چوب، شیشه، فولاد، آلومینیم، پلاستیک و سیمان ساخته شوند. گاه در صنعت برای قطعات لوله‌کشی از تیتانیم، کروم، و دیگر آلیاژهای فولاد هم استفاده می‌شود.
قطعات درونی یک لوله‌کشی معمولا برای اندازه‌گیری و کنترل فشار، دما و مقدار جریان به‌کار می‌روند.
برای لوله‌کشی در خانه‌ها در قدیم از لوله‌های سربی بهره می‌گرفتند، ولی امروزه لوله‌های غیرسربی برای این منظور به‌کار می‌روند.
لوله‌کشی در خانه‌ها برای انتقال آب و گاز به منازل و باغچه‌ها و تخلیه فاضلاب به‌کار می‌رود. اخیرا از لوله‌های پلی‌پروپیلن (لوله سبز یا لوله سفید پلاستیکی) برای لوله‌کشی آب در منازل، تاسیسات و… استفاده می‌شود.
کاربرد
لوله‌کشی برای موارد زیر استفاده می‌شود:
لوله‌کشی سرد و گرم در تاسیسات ساختمانی
استفاده برای تاسیسات صنعتی
قابل استفاده جهت انقال مواد شیمیایی (بازی و اسیدی)
سامانه‌های پنوماتیک و هوای فشرده
شبکه‌های آبرسانی شهری، صنعتی، کشاورزی
لوله‌کشی صنعتی
لوله‌کشی صنعتی، شاخه‌ای است از فناوری‌های ساخت واحدهای فرایندی (پالایشگاه‌ها، کارخانه‌های پتروشیمی، نیروگاه‌ها و …) که به منزله رگهای درون بدن، اجزای تشکیل دهنده این واحدها را به هم متصل می‌کند. در یک واحد فرایندی مثل پالایشگاه، اجزای گوناگونی وجود دارد، شامل تجهیزات ثابت مثل مخازن، برج‌ها، مبدل‌های گرمایی؛ تجهیزات دوار مثل پمپ‌ها، کمپرسورها و دمنده‌ها؛ و پیوند دهنده دو جزء پیش گفته یا همان لوله‌های درون کارخانه که وظیفه اتصال اجزا را به دوش می‌کشد.
پیشینه
تخت‌جمشید ایران
چند سال پس از ۵۱۸ پ. م؛ که کارهای هموار کردن زمین برای ساخت تخت‌جمشید انجام شد به ساخت دستگاه آب درکنی تخت‌جمشید پرداختند. نخست در دامنه آن بخش از کوه رحمت که مشرف بر تخت است آبراهه‌هایی ایجاد کردند، و سر این آبراهه‌ها را در یک خندق بزرگ و پهن، که در پشت دیوار شرقی تخت کنده بودند، گذاشتند تا آب باران کوهستان از راه آن خندق به جویبارهایی در جنوب و شمال صفه راه یابد و به در رود. بدین‌گونه خطر ویرانی بناهای روی تخت ناشی از سیلاب جاری از کوهستان از میان رفت، اما بعدها که این خندق پر شد آب باران کوهستان قسمت اعظم برج و باروی شرقی را کند و به درون محوطه کاخ‌ها ریخت و آن‌ها را انباشت، تا این که در هفتاد سال گذشته؛ باستان‌شناسان این خاک‌ها را بیرون ریختند و چهره بناها را دوباره روشن ساختند. بر روی خود صفه، آبراهه‌های زیرزمینی کنده‌اند که از میان حیاط و کاخ‌ها می‌گذشت و آب باران سقف‌ها از راه ناودان‌هایی که مانند لوله بخاری و با آجر و ملاط قیر در درون دیوارهای ستبر خشتی تعبیه کرده بودند، وارد آبراهه‌های زیرزمینی می‌شد و از زیر دیوار جنوبی به دشت و خندقی در آن جا می‌رسید. هنوز بخش‌هایی از این آبراه‌های زیرزمینی و ناودان‌های درون دیوارها را در گوشه‌وکنار تخت‌جمشید می‌توان یافت. هم‌اکنون نیز آب باران‌های شدید زمستانی از این آبراه‌ها به در می‌رود.
رده:بوکسورها

بوکسورها
گله

به گروهی از چارپایان، از جمله گوسفند، گاو، بز، شتر ، اسب، خر، استر، آهو و غیره که با هم زندگی یا حرکت کنند گله یا رمه گفته می‌شود.
گله معمولا جمع چند حشم است.
به پرورش گله‌ها از سوی انسان به منظور استفاده اقتصادی، گله‌داری گفته می‌شود.
گله‌داری در ایران به طور عمده توسط عشایر کوچ‌رو صورت می‌گیرد اما روستاییان و عشایر یکجانشین هم دارای گله هستند.
در آمریکا گله‌های بزرگی را درون منطقه محصوری پرورش داده و نگهداری می‌کنند که به آن محدوده گله‌زار (ranch) گفته می‌شود.
دشتی

دشتی به موارد زیر اطلاق می‌شود:
منطقه دشتی یا (دشتی) منطقه‌ای تاریخی فرهنگی در میانه استان بوشهر.
گویش دشتی گویش مردم منطقه دشتی در استان بوشهر.
شهرستان دشتی یکی از شهرستان‌های استان بوشهر ایران است.
آواز دشتی ، یکی از مایه‌های آواز ایرانی، از متعلقات دستگاه شور.
روستاها
دشتی (لارستان) ، از روستاهای بخش صحرای باغ در شهرستان لارستان استان فارس.
دشتی (گاوبندی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی در استان هرمزگان ایران.
دشتی (سردشت) ، روستایی از توابع بخش وزینه در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
دشتی‌کلاته شرقی ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر گز در استان گلستان ایران.
دشتی‌کلاته غربی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر گز در استان گلستان ایران.
افراد
دشتی ، نام خانوادگی علی دشتی از نویسندگان و سیاسیون دوره پهلوی.
دشتی ، نام خانوادگی فایز دشتی از شاعران دوبیتی‌سرای دوره قاجاریان.
دشتی ، نام خانوادگی محمدخان دشتی از خوانین و شاعران دوره قاجاریان.
محمد صادقی (بازیکن فوتبال)

محمد صادقی (۲۵ اسفند ۱۳۳۰ - اهواز) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در باشگاه‌های پاس تهران، پرسپولیس و شاهین را دارد. صادقی در جام جهانی ۱۹۷۸ عضو تیم ملی فوتبال ایران بود.
شوت‌های سنگین، تکنیک بالا، دوندگی، قدرت بدنی بالا و تعصب از ویژگی‌های وی بود.
او به همراه علی پروین، خداد عزیزی و علی کریمی نامزد تکنیکی‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران شد که در آخر علی کریمی از همه بیشتر رای آورد.
وی در جریان دیدار دوستانه منتخب تهران و بایرن مونیخ در تیرماه ۱۳۵۱ که با پیروزی شش بر دو تیم منتخب به پایان رسید، هت تریک کرد.
افتخارات
افتخارات ملی: حضور در المپیک مونیخ (۱۹۷۲)، حضور در جام جهانی آرژانتین (۱۹۷۸)، قهرمانی در بازی‌های آسیایی (۱۹۷۴)
افتخارات باشگاهی:۲ بار قهرمانی لیگ با پاس (۱۳۵۶ و ۱۳۵۷)، قهرمانی جام حذفی با پرسپولیس (۱۳۵۸)، قهرمانی جام حذفی با شاهین (۱۳۶۰)
موارد دیگر: حضور در جام جهانی کوچک برزیل(۱۹۷۰)، حضور در جشنواره رئال مادرید (۱۹۷۷)، کسب عنوان بهترین بازیکن ایران (۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵)، گلزنی مقابل تیم آرژانتین ۱۳۵۶ در جشنواره رئال مادرید
ساعد

ساعد (برابر فارسی سره مصوب فرهنگستان پیشین: ارش ) نام بخشی از دست بدن است که میان بازو و مچ دست قرار گرفته است.
ساعد عضوی از اندام حرکتی جلویی بدن بین آرنج تا مچ است است که در بسیاری از پستانداران، پرندگان و خزندگان وجود دارد و از دو استخوان زند زیرین و زند زبرین تشکیل شده است.
شبستان

شبستان مسجد تبریز
شبستان قسمتی است از مسجدهای بزرگ که دارای سقف است. شبستان‌ها فضاهای سرپوشیده و دارای ستون‌های یک شکل و موازی‌اند که از یک طرف به صحن مسجد راه دارند.
همچنین شبستان مکانی بود در خانه پادشاهان قدیم که خلوت‌خانه و حرم‌سرا و خوابگاه آنان به‌شمار می‌آمد.
در دوره قاجار در ایران شبستان را اندرون، اندرونی و زنانه می‌گفتند.
شبستان (کلیسا)
شبستان زمستانی
معماری اسلامی
شوادون
دارالشتا
رده:بازاریابی

بازاریابی
ارشادالطالبین

ارشادالطالبین (یا انشاء هرکرن ) نام کتابی به فارسی نوشته هرکرن فرزند متهورا داس مولتانی درباره الگوهای نامه‌نگاری اداری است. هرکرن (هریکارنه) منشی اعتبارخان و از درباریان جهانگیر، پادشاه گورکانی هند بوده است.
این کتاب به ۷ باب به نام‌های زیر تقسیم شده است:
۱. (نامه‌نگاری) سلاطین به سلاطین ۲. در اصدار فرامین ۳. در شرح پروانجات ۴. در نوشتن عرایض ۵. در نوشتن مکتوبات که ابناء روزگار با یکدیگر نویسند ۶ در نوشتن خط و قباله شرعی ۷. در نوشتن دستک و سرنامه.
این کتاب در میان سال‌های ۱۶۲۴-۱۶۴۵ه / ۱۰۳۴-۱۰۵۵م نوشته شده و در ۱۷۸۱ توسط اف. بالفور با ترجمه انگلیسی در کلکته به چاپ رسیده است.
پیله‌رود

پیله‌رود منطقه‌ای روستایی است متشکل از ۱۴ روستا در استان اردبیل در دهستان گرده بخش مرکزی شهرستان نمین است. این روستا در مرز جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است. این روستا در نزدیکی نمین قرار دارد.
جغرافیا
پیله‌رودپیله چای منطقه‌ای کوهستانی بوده و کلیه روستاهای آن در ارتفاع بالای ۱۷۰۰ متر از سطح دریا واقع شده‌اند همچنین در این منطقه ویرانه‌های مربوط به آبادی‌های روزگار گذشته نیز مشهود است.
از کوه‌های پیرامون پیله‌رود می‌توان به قرخلر(چهل تن)، قلعه‌زنگی، چهل‌گز، هفتانی، زهوو، ساقو، لله، بورانی، گنبد، الگو، کلکلی، تنگ، بیوک، اوچ‌دره، و اسد اشاره کرد.
منطقه پیله‌رود در جوار روستاهای عنبران بالا، علی‌کمر، خواجه‌بولاغی و دلیکلی داش قرار دارد.
پیله‌رود خود شامل ۱۳ محله روستایی به نام‌های: ۱ - خوش‌آباد ۲ - هشنه ۳ - فتح مقصود ۴ - نظرعلی کندی ۵- آقایارلو ۶-مسجدمحله ۷-پیرزاده ۸- قلعه ۹-قاضی‌کندی ۱۰-گودلر ۱۱-صالح قشلاقی ۱۲- پیرجوار ۱۳- یوزباشی قلعه سی می‌باشد. در بین ۱۳روستا، روستای خوش آباد به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاع و محصور شدن در بین باغات از زیبایی خاصی برخوردار است.
همچنین روستای ولی‌آباد بدلیل مهاجرت اهالی مدتهاست که خالی از سکنه بوده و بصورت مخروبه‌ای در آمده است.
در روستای هشنه چشمه آب معدنی بسیار غنی و ویژه بنام زرده بره قرار دارد.
مردم
مردم این منطقه مسلمان و شیعه مذهب می‌باشند و با باغداری وکشاورزی و دامپروری گذران زندگی می‌کنند.
زبان بومی مردم پیله‌رود ترکی آذربایجانی است و برخی سالمندان به دلیل همجواری با عنبران به زبان تالشی نیز آشنایی دارند.
اهالی این روستاها بستگان بسیاری در جمهوری آذربایجان دارند و قبل از قوت گرفتن حکومت بلشویکی در شوروی سابق ضمن تردد در شهرهای جمهوری آذربایجان نسبت به خرید و فروش و کار اقدام می‌نمودند.
نام
روستاهای منطقه پیله‌رودپیله چای تقریبا در اطراف رودخانه قرار گرفته‌اند و نام منطقه الهام گرفته از نام این رود و به معنی رود بزرگ است. «چای» در ترکی به معنای رود است.
برخی پیله را بزرگ معنی می‌کنند. نام روستاهای دیگری ازجمله پیله‌سهران، پیله‌درق و پیله‌گلین که هر سه از توابع اردبیل‌اند نیز با همین واژه ساخته شده است. در گیلان نیز روستاهایی واژه پیله را در خود دارند هم‌چون پیله‌سرا، پیله‌محله، پیله‌داربن و پیله‌بازار (پیربازار).
در نزههالقلوب حمدالله مستوفی درباره شهر پیله‌سوار استان اردبیل نیز آمده است که آن را «امیری پیله‌سوار نام یعنی سوار بزرگ از امرای آل بویه ساخت و اکنون به‌قدر دیهی مانده است.
بیمارستان

نگاره‌ای از یک بیمارستان، چاپ ۱۶۸۲
بیمارستان بقیهالله
ICU
اتاق عمل بیمارستان مسیح
اتاق عمل
بیمارستان یا به فارسی افغانستان شفاخانه نهادی است برای تیمارداری و درمان بیماران.
بیمارستان معمولا یک ساختمان بزرگ یا چادر بزرگ است که در آن، انجام مراقبت و درمان از سوی پزشکان، جراحان، پرستاران، متخصصان و دیگر افراد انجام می‌گیرد.
معمولا بیمارستان از نظر بزرگی فضا، تعداد کارکنان، انواع خدمات و تنوع رشته‌های درمانی، وسیع‌تر از درمانگاه یا ساختمان پزشکان است.
واژه‌شناسی
در گذشته به بیمارستان، مریضخانه و خسته خانه هم گفته می‌شد. در منابع قدیم فارسی از واژه‌هایی چون دارالشفا و بیت‌الادویه و محکمه (مکان فعالیت حکیم یا همان طبیب) نیز برای نامگذاری بیمارستان استفاده می‌شده‌است.
معماری بیمارستان
شکل یک بیمارستان به شدت از چگونگی دسترسی به آن و مسیرهای رفت و آمد متاثر است؛ بنابراین، در این مورد تصمیم‌گیری شود که یک شکل مانند ستون فقرات با شعبات انتخاب شود یا مسیرهای رفت و آمد از یک هسته مرکزی به شکل شعاع‌ها خارج شوند. تنظیم ارتباطاتات عمودی در داخل یک بیمارستان باید طوری طراحی شود که قسمت‌های عملکردی، مراقبت، درمان، تامین، دسترسی به بیماران ممنوع الملاقات، حیاط سرویس به صورت کارامد به هم مرتبط و در دسترس باشند.
بخش‌های بیمارستان
بیمارستانها بر حسب ماموریت و وسعت آنها به سطح‌بندی‌های مختلفی تقسیم گشته‌اند. اما مهمترین بخشها شامل:
داخلی
جراحی
بخش_مراقبت‌های_ویژه
اورژانس
آزمایشگاه
رادیولوژی (شامل سی‌تی_اسکن،ام‌آرآی، پرتونگاری، سونوگرافی و…)
دیالیز
CCU
زنان
فیزیوتراپی (این نام استاندارد بین‌المللی است که در ایران گاهی از نامهایی دیگر مانند توان‌بخشی یا طب فیزیکی بصورت غیر علمی استفاده می‌گردد).
اطفال
عفونی
سوختگی
روانی
و…
در ایران
در ایران قاضی‌زاده هاشمی وزیر بهداشت در سال ۱۳۹۳ خطاب به روسای دانشگاه‌ها گفت، روسای دانشگاه‌های علوم پزشکی باید در امتیازدهی به بیمارستان‌ها موضوع ترویج زایمان طبیعی و تناسب میان زایمان‌های طبیعی و سزارین را لحاظ کند.
مطب

مطب عموما جایی است که پزشک در آن به معاینه و درمان بیماران می‌پردازد، البته تسامحا به محل فعالیت سایر شاغلین حرف پزشکی مانند روانشناس که دارای دفترکار می‌باشند نیز می‌توان مطب اطلاق کرد.واژه مطب اسم مکان از ریشه طب است و در پارسی به آن پزشکگاه هم می‌گویند.
طبق قوانین موجود تاسیس مطب در ساختمانهای مسکونی نیز مجاز است. هر پزشکی تنها پس از اخذ مجوزهای لازم مانند پروانه مطب از سازمان نظام پزشکی) مجاز به تاسیس مطب است و مسئولیت اقدامات درمانی انجام شده در مطب برعهده پزشک می‌باشد . نصب تابلو، چاپ سرنسخه، تعرفه دریافتی از بیماران، اقدامات درمانی قابل انجام در مطب، فهرست ملزومات مطب و شرایط فیزیکی آن تابع قوانین موجود می‌باشد .
رده:رمان‌ها

رمان‌ها
هوهانس شیراز

هوهانس (اونیک) تادئوسی کاراپتیان متخلص به هوهانس شیراز شاعر برجسته اهل ارمنستان در سده بیستم (میلادی) می‌باشد.
حماسه اندوه یکی از شعرهای برجسته این شاعر است.
زندگی‌نامه
آرامگاه هوهانس شیراز در پانتئون کومیتاس
هوهانس شیراز در ۲۷ آوریل ۱۹۱۵ در شهر گیومری در استان شیراک به دنیا آمد. مادرش آستقیک کوتاه مدتی پیش از تولد وی به علت نسل‌کشی ارمنی‌ها بیوه شده بود.
دوران کودکی‌اش در پرورشگاه سپری گردید. در سال ۱۹۳۲م در کارخانه نساجی زادگاهش به کار پرداخت. هوهانس شیراز در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۴۱ در رشته تاریخ و ادبیات دانشگاه دولتی ایروان به تحصیل پرداخت و پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه همه نیرویش را صرف خلاقیت‌های ادبی کرد.
هوهانس شیراز در مجموع شاعری غزل سرا است و آثارش که برخی از آن‌ها برای شاعر شهرت فراوانی به ارمغان آورد در حدود ۴۰ کتاب به چاپ رسیده‌است.
وی در ۱۴ مارس ۱۹۸۴ درگذشت.
شعری از هوهانس شیراز به نام (من و تو)
من گلی خواهم شد تو شبنم قلبم باش
من ستاره خواهم شد تو سوی چشمم باش
جنگلی خواهم شد من تو بیا برگم باش
تو اگر آفتاب من باشی من آسمان خواهم شد
شعری از هوهانس شیراز به نام (عشق را مرگی نیست)
اگر که باید خاک شوم بعد از مرگ بگذار با جاده‌های عشق مجاور باشم
تا به خاطر عشق دوباره به دنیا آیم در حیات گلی رخشان روئیده از دل خاک
جوانی نو رسیده‌ام ز شاخه بر چیند بر سینه معشوق خویش بنشاند
آنگاه من در بوسه‌های خوشبخت آنان احساس خواهم کرد عشق را مرگی نیست
شعری از هوهانس شیراز به نام (ای گل‌ها)
ای گل‌ها! بر گور من بشکفید که اشک‌های من هنوز در قلبتان سوسو خواهد زد
ای گل‌ها! بر گور من مویه کنید که من به زندگی، بی‌گل فراوان گریستم
ای گل‌ها! بر گور من آواز سر دهید ورنه از تنهائی دل من می‌گیرد
شعری از هوهانس شیراز به نام (عشق)
آه… اگر که من بگریم و از اشک‌های من عطشان گلی تک افتاده حتی سیراب گردد
من چنان از ژرفنای دل گریه سر خواهم کرد که تشنه نماند هیچ گلی دیگر
من از چشمه قلبم دریائی خواهم ساخت تنها برای آن که عشق تو تشنگی را نبیند هرگز
فهرست نویسندگان ارمنی
فهرست کارگردانان ارمنی

فهرست زیر شامل کارگردان‌های ارمنی تباری است که در سرتاسر جهان به حرفه کارگردانی فیلم اشتغال داشته‌اند
ارمنستان
آرا آروش
آرتاوازد پلشیان
آرمان ماناریان
آرمن مازمانیان
آماسیا مارتیروسیان
ادموند کئوسیان
ارازم کارامیان
استپان کوورکوف
پاتواکان بارخوداریان
تیگران خزمالیان
خورن آبراهامیان
داویت باباخانیان
سرگئی پاراجانف (سارکیس پاراجانیان)
سورن بابایان
فرونزه دولاتیان
گریگور ملیک-آواگیان
گنادی ملکونیان
مانوئل ماروتیان
میکائیل وارطانوف
نرسس هوهانیسیان
ویگن چالدرانیان
هاروتیون خاچاتریان
هامو بیک-نازاریان
هراچیا کشیشیان
هنریک مالیان
هوهانس گالستیان
یوری ارزنکیان
ایالات متحده
دیران سارافیان
روبن مامولیان
ایران
آرامائیس آقامالیان (ارمنستانی-ایرانی)
آربی اوانسیان
آناهید آباد
اوانس اوگانیانس
رایموند هواگیمیان
روبرت اکهارت
روبرت صافاریان
روبیک زادوریان
ساموئل خاچیکیان
موشق سروری
واروژ کریم-مسیحی
هراند میناسیان
هنریک استپانیان
فرانسه
انری ورنوی (آشوت مالاکیان)
روبرت کشیشیان
سرژ آزاریان
کانادا
آتوم اگویان
سینمای ارمنستان
وندال‌ها

خط آبی‌رنگ، خط سیر مهاجرت وندال‌ها را نشان می‌دهد.
وندال‌ها یکی از قبیله‌های ژرمنی شرقی بودند که در سده پنجم میلادی به سرزمین امپراتوری روم وارد شدند.
وندال‌ها در همان سده به مناطق گل‌ها، اسپانیا، رم و شمال آفریقا تاختند و بخشی از تمدن‌های آن سامان‌ها را نابود ساختند.
وندال‌ها پیش از ورود به آفریقا چندی در جنوب اسپانیا نشیمن گزیدند و گفته شده که نام اندلس در اسپانیا برگرفته از نام وندلوسیا (سرزمین وندال‌ها) است.
از آنجا که وندال‌ها در سال ۴۵۵ تحت فرمانروایی شاه گایسریک، شهر رم را ویران کردند، به هنگام انقلاب فرانسه که رم را مکانی آرمانی ترسیم می‌کردند، واژه وندالیسم هم‌معنی با «ویرانگری» گرفته شد و وارد زبان فرانسه و دیگر زبان‌های اروپایی شد.
شاهان وندال
گودیگیسل (—۴۰۷)
گوندریک (۴۰۷–۴۲۸)
گایسریک (۴۲۸–۴۷۷)
هونریک (۴۷۷–۴۸۴)
گونتهاموند (۴۸۴–۴۹۶)
تراساموند (۴۹۶–۵۲۳)
هیلدریک (۵۲۳–۵۳۰)
گلیمر (۵۳۰–۵۳۴)
بورگوندی‌ها
سوئبی‌ها
فرانک‌ها
گوت‌ها
لمباردها
توتون‌ها

راهی که توتن‌ها و کیمبرها در کوچ خود درپیش گرفتند
توتن‌ها (به آلمانی: teuton؛ نیاژرمنی: Þeudanōz) برپایه نوشته‌های کهن تاریخ‌نگاران یونانی و رومی، ژرمن‌تبارانی بودند که در شبه‌جزیره یوتلاند (گوت‌لند) می‌زیسته‌اند. اگرچه برخی چنین می‌پندارند که وابستگی نژادی آن‌ها به آلمانی‌ها درست نیست. بر پایه نقشه بطلمیوس آن‌ها در شبه‌جزیره یوتلاند در دانمارک زندگی می‌کردند که با دیدگاه پوپنیوس ملا که زادگاه آن‌ها را در اسکاندیناوی می‌دانست همسو بود. به هر روی آن‌ها بر این باور بودند که نام توتن‌ها از گستره‌ای در شمال دانمارک به نام تی برگرفته شده‌است.
بیشتر از یک سده پیش از زایش مسیح بسیاری از توتن‌ها و تبارهای کیمبری به سوی جنوب و باختر دره رود دانوب کوچیدند. جایی که با امپراتوری رومی‌ها روبرو شدند. در سال‌های پایانی سده دوم پیش از میلاد گذر توتن‌ها و کیمبری‌ها از میان سرزمین گول‌ها و یورش آن‌ها به رومی‌ها در ایتالیا نگاشته شده‌است. پس از چندین پیروزی پشت سر هم برای ارتش یورش آورنده ،کیمبری و توتن ارتش‌های خود را از هم جدا کردند و پس از آن جداگانه از گائوس ماریوس سردار رومی در ۱۰۱ و ۱۰۲ سال پیش از میلاد شکست خوردند. پس از شکست توتن‌ها پادشاه آن‌ها به زنجیر کشیده می‌شود و همه زنان دربند شده آن‌ها خودکشی می‌کنند. از این رخداد در افسانه‌های رومی نیز به پاس دلاوری ستودنی آن‌ها بدست ژروم یاد شده‌است. گفته شده که ۳۰۰ تن از زنان شوهردار توتن که به بردگی رومی‌ها درآمده بودند پس از این که از پذیرش درخواست رومی‌ها سرباز می‌زنند برای رهایی از دست آن‌ها نخست کودکان کوچک شان را می‌کشند و سپس در شب با دست‌های خود همدیگر را خفه می‌کنند.
نگاره‌ای از پایداری زنان توتنی از واگن فورت ۱۸۸۲
یکله

یکله . ی  ل  (اخ) به معنای یکه و یگانه است. به عقیده برخی زبان شناسانان واژه یکله ریشه باستانی فارسی-پهلوی واژه یکه است. در حال حاضر این شکل باستانی کاربردی ندارد.
یکله نام یکی از روستاهای شهرستان قهاوند واقع در استان همدان ایران نیز می‌یاشد.
عرض جغرافیایی آن ۳۴ درجه و ۵۲ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی آن ۴۹ درجه شمالی است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۶۰۲ متر است. فاصله آن از همدان حدود ۴۵ کیلومتر و از قهاوند ۱ کیلومتر است. جمعیت آن حدود ۱۵۰۰ نفر است. شغل اکثریت مردم آن کشاورزی یا رانندگی کامیون سنگین است.
عمارلو (گیلان)

ایل عمارلو
عمارلو به کرمانجی ( emarlû/amarlû/omerlû)
از ایل‌های بزرگ کردکرمانج و از قوم‌های باستانی خاورمیانه است. مردم این ایل به زبان کرمانجی سخن می‌گویند. سرزمین اصلی و نخستین ایشان ایالت وان در کردستان باکور ( یعنی کردستان ترکیه ) میباشد ؛ و، امروزه در سوریه، ترکیه، و ایران سکونت دارند. در پی اتحاد با صفویان، طایفه‌هایی از ایشان به همراه دیگر ایل‌ها از کردستان به خراسان کوچیدند. ایل عمارلو یک توقف ۱۳۰ ساله در هجرت تاریخی خود را در سرزمین خراسان سپری کرد. نادرشاه افشار، در سال ۱۱۴۵/ ۱۱۴۱، این قوم را به سرپرستی ولی خان بزرگ از قوچان به گیلان، کوچاند؛ تا، جلوی تاخت و تاز و تجاوز روسها در این منطقه گرفته شود. بارزترین نوادگان خان‌های این ایل از همین منطقه هستند.
فرزندان ولی خان عمارلو عبارتند از:
قربانعلی خان
محمد خان
حیدر خان
نوروز خان
محراب خان
آدینه خان
شریف خان،
خوانین و نوادگانشان ساکن شهر جیرنده و روستای داماش می‌باشند. بقیه طوایف این ایل در روستاها یا شهرهای اطراف ساکن هستند. بیشتر ساکنان شهرستان رودبار از ایل عمارلو می‌باشند. ایشان پس از ورود نام خود را بر روی مناطقی که حکومت می‌کردند نهاده‌اند. هنوز هم اسم عمارلو نام یک بخش (با دهستان‌هایی چون جیرنده - کلیشم _خورگام - و بلوکات) در شهرستان رودبار عمارلو می‌باشد.
متاسفانه طی این چند سال توسط مسئولین از وسعت جغرافیایی اسم عمارلو به عنوان یک بخش کمتر شده‌است. در پی این تغییرها در منطقه عمارلو، بخش عمارلو به دوبخش عمارلو به مرکزیت جیرنده و بخش خورگام به مرکزیت بره سر تقسیم شده‌است. بیشترین روستاهای که به زبان کردی کرمانجی صحبت می‌کنند در بخش خورگام قرار دارند که عبارتند از برارود سرمل چره چلکاسر شیرکده دوسالده طالکوه قسمتی ازلیاول علیا گردویشه قسمتی ازبره سر پشتاکلاه سیبن چهیش پس طالکوه چمل لیاول سفلیرشی سی دشت ماشمیان گوفل حاجیده می‌باشد اما خیلی از کرمانج‌ها در بخش عمارلو هستند که به گویشی از ترکیب (تاتی_کرمانجی) گپ می‌زنند (شهر جیرنده و روستای داماش و بیورزن و اطراف) یا کرمانجی هم می‌دانند یا هنوز کاملا به زبان کردی کرمانجی (برخی روستاهای دهستان جیرنده از جمله سنگرود) گپ می‌زنند.
نکته قابل توجه این است که این ایل لهجه خاص خود را در زبان کردی کرمانجی دارد. مردم ایل عمارلو برای رقص کردی به صورت حلقه و دست تو دست هم می‌رقصند و بهترین رقصنده (مرد) نقش هدایت و اولین نفر گروه رقصندگان است (سرچوپی کش). مردمان ایل عمارلو پس از دوسری هجرت تاریخی، هنوز زبان و آداب و رسوم خود را به خوبی حفظ کرده‌اند. مردمان این ایل نزدیک به ۴۴۰ سال است که از سرزمین نخستین خود یعنی کردستان ترکیه دور هستند .
عمارلو در نقاط دیگر
عمارلو - خراسان
عمارلو - زنجان
بخش مرکزی شهرستان سیروان

بخش مرکزی شهرستان سیروان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان سیروان در استان ایلام در غرب ایران است. مرکز آن نیز شهر لومار است.
از عواملی که به حاصلخیزی این منطقه کمک کرده عبور رود سیمره از این منطقه است که در تمام فصول سال دارای آب فراوانی است. این بخش دارای دو دهستان می‌باشد: ۱) دهستان لومار که بزرگترین دهستان این بخش می‌باشد. اکثر اهالی دهستان لومار مهاجر هستند و در طول دهه‌های گذشته از استان‌های مجاور مانند؛ کرمانشاه، لرستان، همدان و تا حدودی خوزستان به این بخش کوچ نموده‌اند، زبان مردم این دهستان کردی می‌باشد که ترکیبی از لهجه‌های کلهری و تا حدودی سورانی می‌باشد، البته سه روستا از این بخش (چم شیر، چم روته، داربلوط) به زبان عربی تکلم می‌کنند. ۲) دهستان رودبار.
تقسیمات کشوری
دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان سیروان:
دهستان لومار
دهستان رودبار
نقاط شهری: لومار.
مروارید

گردنبندی از مروارید سفید
مروارید یا در ، گوهری است معمولا سفید و درخشان که در اندرون برخی از نرم‌تنان دوکفه‌ای مانند صدف مروارید به وجود می‌آید.
وقتی جسمی خارجی مانند ذره‌ای شن بین صدف و پوسته او قرار بگیرد جانور لایه‌هایی مرکب از ماده آلی شاخی کونچیولین و بلورهای کلسیت یا آراگونیت را به دور جسم خارجی ترشح می‌کند. از این لایه‌های هم‌مرکز رفته رفته مروارید شکل می‌گیرد. مروارید با جنس دیواره درون صدف یکسان است. شکل مروارید اغلب نزدیک به کره است هرچند به شکل‌های دیگر مانند گلابی و دکمه و حتی شکل‌های نامنظم هم دیده می‌شود. درشتی آن به درشتی دانه خشخاش تا تخم کبوتر است. رنگ مروارید اغلب سفید است ولی ممکن است به رنگ‌های صورتی و زرد و سبز و آبی و قهوه‌ای و سیاه نیز دیده شود. در خلیج فارس و اقیانوس هند و استرالیا صید می‌شود.
در قرن بیستم پرورش مروارید نیز رایج شد. برای تهیه مروارید پرورشی (که گاه مروارید مصنوعی نیز نامیده می‌شود) با سوراخ کردن پوسته صدف، یک قطعه مروارید بسیار کوچک را در درون صدف قرار می‌دهند تا جانور لایه‌هایی به دور آن ایجاد کند.
مروارید در ایران
رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت به شرح کارنامه اقتصادی مروارید در خلیج فارس می‌پردازد و فروش بالای مروارید را بیان‌گر اهمیت مروارید در زندگی ساحل‌نشینان خلیج فارس بر می‌شمارد. وی نقش مروارید در دوران گذشته را همچون نفت برای مردم این منطقه می‌داند. تاریخ اولین صید مروارید مشخص نشده ولی صید آن در دوره هخامنشیان رایج بوده است. در نوشته‌ها و ادبیات ایرانی هزارساله اخیر شاعران و نویسندگان ایرانی بسیار به صید مروارید اشاره شده‌است. استخری در قرن چهارم در کتاب مسالک الممالک بیان می‌کند که مرواریدها را از سواحل خلیج فارس به داخل کشور می‌بردند و مروارید خلیج فارس بی‌همتا است. ابی عبدالله ادریسی در نزهه المشتاق که در قرن ششم نوشته‌شده‌است به شرح روش سنتی صید مروارید در خلیج فارس می‌پردازد: «در این خلیج، همه مکان‌های غواصی وجود دارد، سیصد مکان مورد توجه است که همه آن‌ها معروف و مشهورند.» و ابوعبدالله ادریسی در همان کتاب ذکر می‌کند: «غواصی در سرزمین ایران نوعی صنعت است که آموخته می‌شود و در آموزش آن پول فراوانی خرج می‌گردد؛ و آن به این‌گونه‌است که آن‌ها خارج کردن نفس از گوش را تمرین می‌کنند و می‌آموزند تا جایی که یک مرد در آغاز یادگیری‌اش دچار گوش درد می‌شود و از گوش‌هایش ماده‌ای جاری می‌شده و پس از آن معالجه کرده و آن را از درد و ملامت تبری می‌بخشند. گران‌ترین غواص کسی است که بیش از همه در زیر آب بماند.» در حال حاضر تنها در جزیره لاوان به میزان محدود صید مروارید انجام می‌گیرد؛ هرچند توسعه و احیای این صنعت تحت بررسی است.
رده:راست‌بالان

راست‌بالان
شمد لاوری

شیخ محمد لاوری مشهور به شمد لاوری فرزند عبدالرحمان (۱۲۹۵ چاه قیل-۱۳۲۴)
شجره‌نامه
نام کامل وی شیخ محمد بن شیخ عبدالرحمان بن شیخ مصطفی بن شیخ حسن ثانی بن شیخ محمد بن شیخ راشد بن شیخ مصطفی بن شیخ حسن مدنی می‌باشد.
زندگی
مادرش از روستای بست قلات بود. ابتدا طلبه علوم دینی بود وچند سالی این علوم را تحصیل کرده بود، و گاهی اوقات پیشنماز هم می‌شد وخطبه عربی نیز می‌خواند. به دلایلی در برابر ماموران دولتی قیام می‌کند و پس از دستگیری به لار و سپس شیراز اعزام می‌شود. مدتی در زندان کریمخانی زندانی می‌شود، ولی مدتی بعد فرار کرده و ماه‌ها منطقه را ناامن نمود.
فهرست منابع و مآخذ
پور محمد، عبدالله، شیخ محمد لاوری (عقاب جنوب) ناشر: چاپخانه مصطفوی، شیراز: چاپ اول، ۱۳۷۴ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
محمدیان، کوخردی، محمد، (مشایخ مدنی) ، چاپ دوم، دبی: سال انتشار ۲۰۰۲ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
دکتر: ویلیم، فلور، (صنعتی شدن ایران و شورش شیخ احمد مدنی) «ترجمه دکتر:ابوالقاسم سری».
بردال، حسن، و عباسی، داریوش. (هرمزگان) ناشر:اداره کل فرهنگ وارشاد اسلامی استان هرمزگان، چاپ: مبینا، بندرعباس، سال ۱۳۸۸ خورشیدی.
شنبلیله

شنبلیله یا شینبل گیاهی است از تیره باقلائیان (Fabaceae) و به همین دلیل توانایی هم‌زیستی با باکتری‌های تثبیت‌کننده ازت را داشته و می‌تواند بخش زیادی از از نیتروژن مورد استفاده خود را تولید کند.
گیاهی است علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر با گل‌هایی منفرد و به رنگ روشن که رنگ میوه‌های آن زرد تا قهوه‌ای است.
این گیاه بومی ایران بوده و در بیشتر نواحی ایران از جمله آذربایجان، اصفهان، فارس، خراسان، سمنان و دامغان می‌روید و به عنوان سبزی خوراکی کاشته شده و مصرف می‌شود.
شنبلیله در کنار راه‌ها نیز می‌روید و به این خاطر در قدیم به آن گل راه‌رو هم می‌گفتند.
خواص دارویی
شنبلیله دارای خواص اثر تقویتی، ملین، اشتهاآور، خلط‌آور و ضدتب، محرک جریان شیر و کاهنده قندخون است. همچنین این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن، فسفر و ویتامین دی است. شنبلیله یک داروی گوارشی تلخ است و می‌توان آن را در بیماری قند و به صورت موضعی در التهابات پوستی مصرف کرد. جوشانده دانه‌های این گیاه برای نرمی پوست و همچنین رفع تحریکات جلدی به کار می‌رود. به این منظور می‌توان جوشانده آن را به شکل کمپرس به کار برد. دانه‌های شنبلیله به لحاظ دارا بودن برخی عناصر همچون آهن در درمان ضعف عمومی بدن بسیار موثر است. جوشانده دانه‌های این گیاه اگر به صورت غرغره مصرف شود و در رفع ورم لوزه‌ها بسیار مفید و موثر است، همچنین از جوشانده آن برای افزایش میزان شیر در دوران شیردهی می‌توان استفاده کرد. پودر گیاه را می‌توان به صورت خمیر درآورده و روی کورک و دملهای چرکی پوست قرار داد.
دانه‌های شنبلیله که مهم‌ترین قسمت دارویی این گیاه است با باز کردن مجاری عروق خون، از بروز سکته قلبی جلوگیری می‌کند.
این گیاه سرشار از آهن است. پزشکان مصرف این گیاه را به افرادی که مبتلا به کم خونی، کمبود آهن و کمبود هموگلوبین خون اند، توصیه می‌کنند
این گیاه علاوه بر ایران در هند ایتالیا و اسپانیا کشت می‌شود.
شنبلیله را بعد از شستن خشک کرده خرد کنید روزی ۳ بار به مقدار یک قاشق مربا خوری با ماست مخلوط کرده میل نمایید برای پایین آوردن قند خون بسیار موثر می‌باشد.
شنبلیله از زمان‌های دور به عنوان بزرگ‌کننده سینه شناخته شده و حاوی دایوسگنین است که به استروژن مصنوعی نیز معروف است.
کاربردهای خوراکی
شنبلیله به عنوان یکی از سبزیها در تهیه خوراک‌های ایرانی مثل قرمه سبزی و کوفته برنجی استفاده می‌شود.
لردگان

چشمه برم
لردگان یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر مرکز شهرستان لردگان بوده و در بخش مرکزی این شهرستان واقع شده‌است. اقلیم لردگان نیمه مرطوب گرم با زمستانهای نیمه سرد است.
مردمان لردگان از لران بختیاری هستند. شهر لردگان مرکز شهرستان لردگان با هزار و هفتصد متر ارتفاع از سطح دریا در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی مرکزیت استان چهارمحال و بختیاری قرار گرفته‌است. جوشش چشمه برم در مرکز شهر لردگان گردشگاه باهمین نام را به وجود آورده‌است. این چشمه پرآب علاوه بر تامین آب کشاورزی و آشامیدنی یکی از سرشاخه‌های کارون به‌شمار می‌آید.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۰،۵۲۸ نفر (در ۱۰،۴۸۲ خانوار) بوده‌است. در استان چهارمحال و بختیاری بغیر از شهرکرد، مرکز استان، شهر لردگان دارای بالاترین رشد جمعیتی شهرهای استان است به‌طوری‌که از روستایی کوچک با ۹۵۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۳۵ به سومین شهر پرجمعیت استان با ۴۰۵۲۸ نفر در سال ۱۳۹۵ رسیده‌است.
زبان
مردم لردگان به زبان لری گویش بختیاری سخن می‌گویند.
سوغات
قالی بختیاری، گلیم، لباس‌های محلی، چنته، نمکدان، مفرش کشک و قارا-بنه یا پسته وحشی.
پانویس و منابع
تاریخ بختیاری، عبدالعلی خسروی، ۱۳۷۸
را ببینید.
چوپانی

یک چوپان در کوه‌های فاگاراش رومانی.
چوپان، سرپرست گله چارپایان را می‌گویند.
به رمه‌بان گاوها، گاویار یا گاوبان گفته می‌شود. به کار یک گاویار، گاویاری گفته می‌شود.
چوپانی یکی از قدیمی‌ترین پیشه‌های انسانی است و در حدود ۶ هزار سال پیش در آسیای کوچک آغاز شد.
ریشه شناسی
چوپان هم ریشه با واژه‌ی شبان است. در زبان فارسی میانه شوپان بوده و به معنی نگهبان گاوان و گوسپندان است. در زبان کردی هم شیوان (Şivan) گفته می‌شود.
دشتبان
شیخعلی‌خان زنگنه

شیخعلی‌خان زنگنه (زاده ۹۹۰ - درگذشته ۱۰۶۸) سیاستمدار ایرانی بود، که در فاصله سالهای ۱۰۴۸ تا ۱۰۶۸ هجری شمسی، برای نزدیک به ۲۰ سال، بعنوان وزیر اعظم شاه سلیمان صفوی فعالیت نمود.
شیخعلی خان فرزند علی بالی بیک زنگنه، از بزرگان ایل زنگنه بود. شیخعلی خان در سال ۱۰۴۹ق به امارت ایل زنگنه رسید و در زمان شاه عباس دوم به سال ۱۰۶۴ق/۱۶۵۳م به عنوان حاکم کرمانشاه منصوب شد.
شیخعلی خان در طول بیست سال وزارت خود کارهای بزرگی انجام داد و کشور را از لحاظ اداری، اقتصادی، نظامی و سیاست خارجی، حیاتی نو بخشید و سرانجام پس از حدود بیست سال وزارت در سال ۱۱۰۰ق درگذشت.
شیخعلی‌خان در فرهنگ عامه مردم کرد
ضرب‌المثلی مشهور در زبان کردی وجود دارد که «شا بهخشی، شیخعهلیخان نیهبهخشی»، یعنی «شاه می‌بخشد، شیخعلی‌خان نمی‌بخشد»، به سختگیری شیخعلی‌خان زنگنه اشاره دارد. شاه سلیمان صفوی اقدام به پرداخت برخی انعام‌ها و بخشش‌ها می‌کرد و بار سنگینی بر بودجه مملکت وارد می‌کرد، اما شیخعلی خان زنگنه از پرداخت چنین ارقامی سرباز می‌زد. به همین دلیل این ضرب‌المثل در میان مردم بر سر زبان افتاد.
همچنین قله کوه پراو در کرمانشاه به نام شیخعلی‌خان زنگنه، قله شیخعلی‌خان نام گرفته‌است.
مسجد شیخ علیخان زنگنه
مدرسه شیخ علیخان زنگنه
کاروانسرای شیخ علی خان زنگنه
وقف‌نامه شیخ علیخان زنگنه
محله شیخ علیخان اصفهان
قله شیخعلی‌خان
قلعه دختر و پس‌بند فداغ

قلعه دختر و پس‌بند فداغ نام جایی است در صحرای باغ جلگه‌ای بلوکی در جنوب فارس که امروز در تقسیمات کشوری ایران جزو آخرین مرز استان فارس به استان هرمزگان است.
پیشینه
بیش از هزار سال قبل از اسلام قلعه‌ای وجود داشته که آن را «قلعه دختر» می‌نامیدند، روایت است که دختر پادشاهی که حاکم این منطقه بوده‌است در آن قلعه سکونت داشته‌است. بنا براین نام قلعه، قلعه دختر گذاشته شده‌است. در نزدیکی این قلعه سد بزرگی وجود داشته بود که بنام (سد پس‌بند فداغ) معروف بود. در پشت این سد دریاچه بزرگی وجود داشت که آن را دریاچه صحرای فداع می‌نامیدند.
مردمان آن زمان در پایه دریاچه مذکور سکونت داشته‌اند.
وقتی که آب دریاچه کم کم پائین می‌رفته مردم شروع به کشت جو و گندم می‌کردند. با مرور زمان آن سد شکسته می‌شود و کسی آن را تعمیر نمی‌کند، آثار آن سد هنوز برجای مانده‌است.
مردم کم کم از دامنه کوه به پائین می‌آیند، و در دشت و صحرا خانه می‌سازند وساکن می‌شوند.
قنات‌ها و چاه‌ها دایر می‌کنند و در تمام صحرا کشت‌وکار می‌کنند.
قناتهای قدیمی و قناتهایی که تاکنون دایر هستند تماما از دوران زرتشتی می‌باشد، و در زمان بعد از اسلام کسی قنات نه ساخته.
بلوز (پوشاک)

بندانگشتی
بلوز نوعی لباس گشاد است برای پوشش بالاتنه که در گذشته توسط کارگران ،دهقانان، هنرمندان، زنان و کودکان پوشیده می‌شد گفته می‌شود.
این لباس به گونه‌ای بود که در کمر به وسیله‌ی تسمه یا کمربند بسته می‌شد و حالتی شل و اویزان به خود می‌گرفت.امروزه بلوز عموما برای لباس زنان کاربرد دارد اما برای بعضی از لباس‌های مردانه گشاد و لباس‌های نظامی نیز به کار برده می‌شود
پیدایش کلمه
بلوز (blouse) وامواژه‌ای فرانسوی است که احتمالا از بازگشت جنگجویان صلیبی به وجود امده است. این سربازان لباسی به نام پیراهن لوئیزیانا که آبی رنگ بود وانها را در برابر گرد و غبار محافظت می‌کرد و تغییر نام آن به خاطر شهر پلوزیوم در مصر که محل استفاده ان بوده‌است
توضیحات و تاریخچه
بلوز مورد استفاده مردم (که عموما زنان بودند) فرمی شبیه بشکه و لباس پستچیان داشت وتا سال ۱۸۹۰ مورد استفاده بود.