mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
شرم‌الشیخ

نمایی از شرم‌الشیخ
شرم‌الشیخ شهری ساحلی در نوک جنوبی شبه‌جزیره سینا در مصر میان جبل‌الموسی و دریای سرخ قرار دارد.
شرم‌الشیخ در موقعیت مهمی و در دهانه خلیج عقبه قرار گرفته و میزبان پایگاهی برای نیروی دریای مصر است. این شهر در نیمه دوم قرن بیستم دو بار و در مجموع برای ۱۶ سال در اشغال اسراییل قرار داشت.
اقتصاد منطقه پیش‌تر به ماهی‌گیری و کشتی‌رانی و اکنون متکی به جهان‌گردی است.
در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۵ بسیاری در رشته‌ای بمب‌گذاری در این شهر کشته شدند. حسنی مبارک بعد از استعفا به این منطقه رفت
تاریخچه
اهمیت استراتژیک این شهر باعث شد تا شرم الشیخ از یک روستای ماهیگیری به یک بندر مهم و پایگاه نیروی دریایی تبدیل شود. در بحران سال ۱۹۵۶ توسط اسراییل اشغال شد و در سال ۱۹۵۷ به مصر بازگردانده شد. در بار دوم در سال ۱۹۶۷ توسط اسراییل اشغال شد و کنترل آن پس از صلح میان مصر و اسراییل در سال ۱۹۷۹ به مصر بازگردانده شد.
آب و هوا
دمای متوسط در طول زمستان بین ۱۵ تا ۳۵ درجه سانتیگراد متغیر است و در طول ماه‌های تابستان بین ۲۰ تا ۴۵ درجه می‌باشد. دمای دریای سرخ میان ۲۱ تا ۲۸ درجه به طور متوسط در کل سال می‌باشد.
فهرست مطالب تاریخی ایران

ایران در جنگ جهانی اول
پایتخت‌های ایران در طی تاریخ
تاریخ ایران
صنعت نفت ایران
تاریخچه بانکداری در ایران
تاریخچه روابط ایران و آلمان
تاریخچه صفویان
تاریخچه صنعت نشر ایران
تاریخچه فلزکاری در ایران
تاریخچه گرامافون در ایران
تاریخچه مهندسی شیمی در ایران
تاریخچه وبا در ایران
جنگ ایران و عراق
شهرهای ایران باستان
فهرست کتاب‌های تاریخ به فارسی
قهوه‌خانه در ایران
نخستین بایگانی ملی در ایران
نخستین‌ها در موسیقی ایران
گورکن

گورکن جانور مهره‌داری است همه‌چیزخوار از خانواده راسویان (Mustelidae). گورکن ۱۱ گونه مختلف دارد. ساختار آرواره گورکن چنان است که به آن امکان قفل کردن می‌دهد گر چه حرکت افقی آرواره‌اش نسبت به پستانداران دیگر محدود است. نوع اروپائی آن بزرگتر است. گورکن‌ها بدن کوتاه و چاق و پاهای کوتاه دارند که برای کندن مناسبند. سر آنها مثل راسو کشیده و گوشهایشان کوچک است. صورتشان سیاه است که چند لکه سفید دارد. بدنشان خاکستری رنگ است. خطوطی با رنگ روشنتر از سر تا دم را می‌پوشانند. پاهایشان تیره رنگ و شکمشان خاکستری روشن است. طول گورکن بالغ می‌تواند به ۹۰ سانتیمتر و وزنش به ۱۰ کیلوگرم برسد. گورکن‌ها روز را در لانه‌های زیرزمینی می‌گذرانند و شبها جهت شکار و تغذیه بیرون می‌روند. بعضی از این لانه‌ها بسیار بزرگ و پیچیده هستند. گورکن‌ها انفرادی یا گروهی (از ۲ تا ۱۵) زندگی می‌کنند. آنها از خود و بچه‌هایشان با سرسختی دفاع می‌کنند؛ حتی در مقابله با حیوانات بزرگتری مثل گرک یا خرس. سرعت دویدنشان می‌تواند به ۳۰ کیلومتر در ساعت برسد. این جانور پنجه‌های نیرومندش را برای نفوذ به لانه موریانه یا کندن زمین برای جستجوی غذا به کار می‌برد.
گورکن‌ها موجوداتی خجالتی و شبگردند. همه انواع گورکن‌ها مهارت زیادی در حفر کردن زمین دارند و با استفاده از چنگال‌های دراز پاهای جلوی خود، زمین را می‌کنند تا غذا به دست آورند یا نقب بزنند. گورکن‌ها بطور کلی موجوداتی بی‌آزارند و با وجود دندان‌های قوی بیشتر از طعمه‌های کوچک و گیاهان تغذیه می‌کنند. بینایی آن‌ها ضعیف است، ولی حس بویایی و شنوایی بسیار بالایی نیز دارند.
ماهی سیاه کوچولو

ماهی سیاه کوچولو یکی از داستان‌های کودکان، نوشته صمد بهرنگی نویسنده ایرانی است. او این داستان را در زمستان سال ۱۳۴۶ نوشت و انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آن را در سال ۱۳۴۷ با تصویرگری فرشید مثقالی منتشر کرد. قصه ماهی سیاه کوچولو در مورد ماهی کوچکی است که به عشق دیدن دریا خطر می‌کند و سفری دور و دراز را با تجربه‌های متفاوت برای رسیدن به رهایی آغاز می‌کند. ماهی سیاه کوچولو کتاب برگزیده کودک در سال ۱۳۴۷ شد. همچنین جایزه ۶ امین نمایشگاه کتاب کودک در بلون ایتالیا و جایزه بی‌ینال براتیسلاوای چک‌اسلواکی را در سال ۱۹۶۹ دریافت کرده‌است. این کتاب به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده‌است.
برداشت‌های سیاسی
داستان ماهی سیاه کوچولو در سال‌های پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به عنوان یک داستان علیه حاکمیت معرفی می‌شد و بسیاری ماهی سیاه کوچولو را نماد نسل جوان انقلابی و روشنفکر می‌دانستند. زبان نمادین قصه، الهام‌بخش بسیاری از نویسندگان و شاعران مختلف شد و اشعار و متون بسیاری در وصفش سروده شد.
متن
این داستان نخستین بار سال ۱۳۴۷ در سلسله انتشارات کتاب‌های کودک کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان - که سپس‌تر کتاب‌هایی از جمله از مهدی اخوان‌ثالث و مهرداد بهار و بهرام بیضایی و سیاوش کسرایی و داریوش آشوری و غلامحسین ساعدی برای کودکان منتشر می‌کرد - چاپ شد.
تصویرگری
تصویرگری کتاب ماهی سیاه کوچولو به دست فرشید مثقالی انجام شده و او را برنده جایزه‌های گوناگون کرده است، از جمله جایزه نخست نمایشگاه بین‌المللی کتاب کودک بولونیا و دیپلم افتخار دوسالانه تصویرگری براتیسلاوا.
داستان
این داستان، قصه ماهی سیاه کوچولویی است که عشق دیدن دریا را دارد. او تصمیم می‌گیرد تا انتهای جویباری که در آن زندگی می‌کند برود، اما در نهایت درون شکم یک مرغ ماهی خوار
سر در می‌آورد. ماهی سیاه کوچولو در راه رسیدن به هدف خود شجاعت و شهامت به خرج می‌دهد و در این راه فداکاری می‌کند.
جایزه‌ها
کتاب برگزیده کودک در سال ۱۳۴۷
جایزه ششمین نمایشگاه کتاب کودک در بلون ایتالیا و جایزه بی‌ینال براتیسلاوای چک‌اسلواکی در سال ۱۹۶۹
به دیگر زبان‌ها
این کتاب به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده‌است. از آن جمله به زبان پشتو توسط احسان‌الله آرینزی در مجموعه‌ای سه‌داستانه با نام «د مینی افسانه».
ترجمه ماهی سیاه کوچولو به زبان کرواتی در جمهوری کرواسی است که توسط عذرا عباجیچ نوایی و ابتهاج نوایی صورت گرفته و توسط انتشارات Znanje به بازار داستان کرواسی راه یافته است همچنین این کتاب به زبان آلمانی Der kleine schwarze Fisch ترجمه شده است.
حقیقت و مرد دانا
هری پاتر و تالار اسرار

هری پاتر و تالار اسرار دومین رمان از سری رمان‌های هری پاتر است که توسط جی. کی. رولینگ نگاشته شده‌است. ادامه داستان هری پاتر و سنگ جادو است و پیش از هری پاتر و زندانی آزکابان اتفاق می‌افتد و بیان دومین سال ورود هری پاتر به مدرسه هاگوارتز است که از لحاظ زمانی بین ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۲ تا ۲۹ مه ۱۹۹۳ قرار می‌گیرد. در این رمان لرد ولدمورت از طریق یکی از جان‌پیچ‌هایش که دفتر خاطراتش است هیولای باسیلیسک را در هاگوارتز آزاد می‌کند و موجب خشک شدن تعدادی از دانش‌آموزان می‌شود از جمله هرمیون گرنجر، کالین کریوی، سر نیکلاس و چند تن دیگر. یک بخش دیگر این کتاب داستان اخراج شدن روبیوس هاگرید و منع جادو کردن او است. در مدرسه جادوگری سال تحصیلی آغاز می‌گردد. طلسمی گربه سرایدار و چند نفر را خشک می‌کند، همه افراد به هری شک می‌کنند، او برای اثبات بی‌گناهیش و در نهایت نجات خواهر رون به دنبال مکان تالار اسرار می‌گردد.
این کتاب در انگلستان در ۲ ژوئیه ۱۹۹۸ توسط انتشارات بلومزبری و در آمریکا در ۲ ژوئن ۱۹۹۹ توسط اسکلاستیک منتشر گردید.
دارکوب

ظاهرا این گروه از پرندگان با توکانها تفاوت دارند اما جزو خانواده‌های نزدیک به هم هستند هر دوی این پرندگان دارای پاهایی هستند که ۲ چنگال به سمت جلو و ۲ چنگال به سمت عقب دارند وقتی پرواز می‌کنند بال‌هایشان را به سرعت به هم می‌زنند و در نتیجه در هنگام حرکت در هوا بالا و پایین می‌شوند.
در حدود بیش از ۲۰۰ گونه دارکوب در جهان وجود دارد. دارکوب‌ها تقریبا در هر جا که درخت باشد دیده می‌شوند.
دارکوبها منقارهای نیرومندی دارند که برای سوراخ کردن پوست درختان و جستجوی حشرات به کار می‌برند آن‌ها طعمه‌های خود را به وسیله زبان بلند که دارای نوک چسبناکی است از مخفیگاهشان بیرون می‌کشند.
محققان چینی دریافته‌اند بدن دارکوب ۹۹ درصد انرژی ناشی از ضربه‌ها را به عنوان «انرژی کرنشی» (ارتجاعی) ذخیره می‌کند.
گونه‌ها
از انواع دارکوب:
دارکوب اوکیناوا Sapheopipo noguchii
دارکوب بال سفید Dendrocopos leucopterus
دارکوب بلوچی (دارکوب سند) Dendrocopos assimilis
دارکوب بلوطی Celeus elegans
دارکوب تاج‌طلایی (دارکوب کاکل‌زرد) Dendropicos xantholophus
دارکوب پیاوی Celeus obrieni
دارکوب جیلا Melanerpes uropygialis
دارکوب خالدار بزرگ (دارکوب بزرگ) Dendrocopos major
دارکوب دم‌طلایی Campethera abingoni
دارکوب راه‌راه (دارکوب قهوه‌ای) Jynx torquilla
دارکوب زیتونی Mesopicos griseocephalus
دارکوب ژاپنی (دارکوب سبز ژاپنی) Picus awokera
دارکوب سبز Picus viridis
دارکوب سبز راه‌راه (دارکوب سبز شکم پولکی) Picus squamatus
دارکوب سبز کوچک (دارکوب پشت‌طلایی) ampethera maculosa
دارکوب سبز کوبایی Xiphidiopicus percussus
دارکوب سر سرخ Dendrocopos medius
دارکوب سفید Melanerpes candidus
دارکوب سوری (دارکوب باغی) Dendrocopos syriacus
دارکوب سیاه Dryocopus martius
دارکوب کاکل‌دار Dryocopus pileatus
دارکوب کله‌سرخ Celeus spectabilis
دارکوب کوچک Dendrocopos minor
دارکوب ماژلان Campephilus magellanicus
برخی از تیره‌ها و سرده‌ها:
تیره دارکوبیان
سرده دارکوبان راه‌راه
دارکوب جیلا

دارکوب جیلا (نام علمی: Melanerpes uropygialis) یکی از بیش از ۱۲ گونه مختلف دارکوبهاست که در غرب آمریکا پیدا می‌شوند. بر خلاف انواع دیگر دارکوبها این پرنده در مناطق خیلی خشک زندگی می‌کند و لانه خود را به جای آنکه در تنه درختان بسازد آن را در بدنه کاکتوسها درست می‌کند تعداد زیادی از پرندگان دیگر مثل جغد از لانه‌هایی که دارکوب جیلا از خود به جا گذاشته است استفاده می‌کنند.
دارکوب سبز

Picus viridis
دارکوب سبز (نام علمی: Picus viridis) یکی از پرندگان خانواده دارکوب‌ها است. این دارکوب اروپایی آسیایی بر خلاف بسیاری از دارکوبها بیشتر وقت خود را روی زمین می‌گذراند او از حشرات تغذیه می‌کند و در شکار مورچه به‌وسیله زبان خیلی بلندش متخصص است او زبان خود را در زمانی که به آن احتیاج ندارد در داخل جمجمه‌اش می‌پیچاند و جمع می‌کند اما وقتی زبانش را بیرون می‌آورد و دراز می‌کند طول زبانش چهار برابر طول بدنش می‌شود.
دارکوب بلوطی

دارکوب بلوطی (نام علمی: Celeus elegans) گونه‌ای از دارکوب‌هاست. این دارکوب کوچک به دلیل روش خاصی که برای انبار کردن غذا دارد معروف است او هر چیز چوبی از قبیل درخت، ساختمانها یا تیرها را سوراخ می‌کند و بعد هر سوراخ را با بلوط پر می‌کند دارکوبهای بلوطی در گروههای اجتماعی کوچک تا ۱۶ پرنده زندگی می‌کنند و هر گروه از نواحی اطراف محل انبار غذایش در مقابل گروههای دیگر دفاع می‌کند.
رده:دارکوب‌ها

دارکوب‌ها
شبه‌نهنگ تک‌شاخ

شبه‌نهنگ تک‌شاخ یا ناروال پستانداری آبزی است از راسته آب‌بازسانان خانواده تک‌دندانان (Monodontidae)؛ عضو دیگر این خانواده نهنگ سفید است. این پستاندار دریایی متعلق به گروه نهنگ‌های دندان‌دار است و در آب‌های سرد قطبی زندگی می‌کند. شبه‌نهنگ تک‌شاخ سر کوچک و پیشانی مدور دارد که فاقد پوزه و باله پشتی است و با اینکه فاقد دندان است از نهنگ‌های دندان‌دار به شمار می‌آید. عجیب‌ترین مشخصه شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخ، عاج (دندان) پیچ خورده نیزه مانند بلند آنهاست که فقط در جنس نر مشاهده می‌گردد.
به علت وجود باور کهن به تکشاخ درمیان اروپاییان و تشابه عاج ناروال به شاخ این موجود افسانه‌ای، شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخ در معرض صید بی‌رویه قرار داشتند. کمیاب بودن این جانور و دوری محل زندگی آن‌ها بر باورهای مربوط به تک‌شاخ بودنشان تاثیر زیادی گذاشته است.
نام و رده‌بندی
فرهنگ معین معادل نیزه ماهی را پیشنهاد کرده است. ناروال توسط لینه، در کتاب خود با نام «سیستما ناتوره» رده‌بندی و شناسایی شد. نام «ناروال» تشکیل شده از دو بخش «نار»، به معنای جسد در زبان نروژی کهن، و «وال» به معنای صفحه شاخی در زبان نروژی است. نام دوجمله‌ای این جانور (Monodon monoceros) نیز از زبان یونانی گرفته شده است و به معنای «دندان تک، شاخ تک» می‌باشد.
توصیف ظاهری
طول بدن و سر، بی‌در نظر گرفتن عاج، میان ۳۶۰ تا ۶۲۰ سانتی‌متر است. وزن میانگین در نرها ۱،۶۰۰ کیلوگرم و در ماده‌ها ۹۰۰ کیلوگرم است. نزدیک به یک سوم وزن بدن چربی است.
رنگ بدن با بالا رفتن سن کم‌رنگ می‌شود. رنگ بخش‌هایی بالایی بدن بالغ‌ها قهوه‌ای یا خاکستری تیره است و بخش زیرین بدن سفید. خال‌های متعددی نیز بر روی پوست وجود دارند. سر به نسبت کوچک و پوزه ضخیم است. شبه‌نهنگ تک‌شاخ باله پشتی ندارد.
تنها دو دندان در دهان این جانور وجود دارند که هر دو در فک بالاییند. در ماده‌ها، دندان‌ها معمولن کارایی ندارند و درون استخوان می‌مانند. در نرها دندان سمت راست در استخوان می‌ماند اما دندان چپ به جلو می‌آید و با الگویی پادساعت‌گرد همچون عاجی بلند و دراز به دور خود می‌گردد. عاج میان یک سوم تا نیمی از طول بدن را دارد و وزن آن گاه به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد. در بعضی موارد نادر، دندان سمت راست نیز همانند چپی دراز می‌شود ولی در هر دو صورت عاج‌ها پادساعت‌گرد به دور خود می‌گردند.
گستره
شبه‌نهنگ تک‌شاخ درمناطق گسترده‌ای از قطب شمال یافت می‌شود، به ویژه در شمال شرقی کانادا، گرینلند، دریای بارنتز در °۸۵–۶۵ شمالی.
این جانوران به ندرت در آب‌های روسیه، سیبری، بخش غربی کانادا در قطب شمال نیز دیده شده‌اند.
احتمال دارد جمعیت آن‌ها بیش از ۵۰،۰۰۰ عدد باشد که ۳۵،۰۰۰ تای آن در خلیج بافین وجود داشته باشند.
کالاهای اقتصادی

کالای اقتصادی به تمام کالاهای مادی یا معنوی اطلاق می‌شود که ارزش پولی داشته و قابلیت خرید و فروش داشته باشند. به‌عبارتی هر کالا یا خدمتی که فرد، حاضر به پرداخت مبلغی برای کسب آن باشد کالای اقتصادی محسوب می‌شود.
تقسیمات
کالای اقتصادی به کالاهای خوب و بد تقسیم می‌شوند. کالاهایی که فرد برای کسب آن حاضر به پرداخت مبلغی باشد کالای خوب و کالا یا خدمتی که فرد برای دور شدن از آن حاضر به پرداخت باشد کالای بد می‌باشد. مثلا آشغال یا درد دندان.
کالاهای اقتصادی از دیدگاه مصرف نیز قابل تقسیم می‌باشند:
تقسیم بندی کالاهای اقتصادی
قابلیت جلوگیری از مصرف
بله
خیر
رقابت مصرف‌کنندگان
بله
کالاهای خصوصی: غذا، لباس، خودرو و …
کالاهای مشترک: محیط زیست
خیر
کالاهای گروهی: باشگاه‌های ورزشی، کافه‌ها و …
کالاهای عمومی: امنیت عمومی پلیس، ارتش و تلویزیون‌های آنتنی
مثال
برای نمونه اگر دعای خیر گدا برای فردی با ارزش باشد و برای وی مطلوبیت و خوشآیندی داشته باشد، آن دعای خیر یا رضایتمندی گدا برای شخص یک کالای اقتصادی می‌باشد. ولی راهنمایی یک پدر در زمینه‌های اقتصادی ویا سایر زمینه‌ها در صورتیکه برای فرد رضایتمندی نداشته باشد، کالای اقتصادی محسوب نمی‌شود.
استان خنشله

خنشله نام استان چهلم کشور الجزایر است.
استان تیپازه

تیبازه نام استان چهل و دوم کشور الجزایر است.
مرکز استان تی‌پازه، شهر تاریخی تی‌پازه است.
تیبازه
استان نعامه

استان نعامه نام یکی از استان‌های کشور الجزایر است.
جغرافیا
بر پایه شماره‌گذاری استان‌ها در الجزایر نعامه استان ۴۵ام بشمار می‌آید.
استان نعامه در شمال غربی الجزایر و در مرز مراکش قرار دارد.
مرکز آن شهر نعامه، مساحت آن پیرامون ۳۳،۸۵۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۰۴ هزار نفر است (آمار ۲۰۰۶).
تقسیمات کشوری
این استان دارای سه شهرستان است:
شهرستان نعامه
شهرستان مشریه
شهرستان عین الصفراء
عین تموشنت

عین تموشنت یکی از شهرهای الجزایر و مرکز استان عین تموشنت این کشور است.
استان غردایه

غردایه نام استان چهل و هفتم کشور الجزایر است.
جغزافیا
مرکز این استان، شهر غردایه است.
مردم آن بیشتر از قبیله‌های عرب بنو سلیم، مزابی‌ها و آمازیغ‌ها هستند.
گدایی

گدایی
گدا ، متکدی یا دریوزه‌گر به شخصی اطلاق می‌شود که از طریق درخواست کمک مادی با ایجاد حس ترحم از مردم پول می‌ستاند و این کار حرفه وی محسوب می‌شود.
در گفتار عامیانه ایرانیان به شخص سمج و ضعیف‌نما اصطلاحا «مثل گداهای سامره» گفته می‌شود. این به این خاطر است که گداهای شهر سامره عراق در میان ایرانیان مسافر در قدیم بخاطر سماجت و مزاحمت‌آفرینی زبانزد شده بودند.
در ادبیات
معروفترین اثر ادبی شاهزاده و گدا اثر مارک توین است.
رده:دانش اقتصاد

دانش اقتصاد
مرتضی نی‌داوود

مرتضی نی‌داوود (۱۲۷۹ اصفهان – ۲ امرداد ۱۳۶۹ سان فرانسیسکو) از نوازندگان برجسته ایرانی بود. او در خانواده‌ای یهودی و دوستدار موسیقی پرورش یافت.
زندگی‌نامه
مرتضی نی داوود در شهر اصفهان به دنیا آمد؛ ولی در سن ۳ سالگی به همراه خانواده‌اش به تهران رفت و در آنجا ساکنشد. در کودکی استعداد موسیقی وی آشکار شد و پدرش «بالا خان» که خود اهل موسیقی بوده و با تار و تنبک آشنایی داشت، او را نزد رمضان ذوالفقاری (از شاگردان آقا حسینقلی) برد. مرتضی خان به مدت هفت ماه تحت تعلیم رمضان ذوالفقاری قرار گرفت و سپس نزد آقا حسینقلی رفت و به مدت دو سال و نیم نیز از آموزش‌های این استاد بهره جست.
وی بعد از آقا حسینقلی، نزد شاگرد برجسته او درویش خان ردیف موسیقی و تار نوازی را آموخت و پس از سه سال موفق به دریافت نشان «تبرزین طلایی»، که به شاگردان ممتاز داده می‌شد، گردید.
در اوایل ۱۳۰۴ اقدام به تاسیس کلاسی برای تدریس تار و ردیف موسیقی ایرانی نمود و اسم آن را به احترام استادش، درویش نام‌گذاری کرد که پس از مرگ نابهنگام استاد درویش خان ادامه آموزش شاگردان استادش را نیز در آنجا برعهده گرفت.
آشنایی او با قمرالملوک وزیری در یک محفل خصوصی منجر به کشف یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای آواز ایرانی می‌شود که در ادامه به همکاری آن دو انجامیده و قمر با آموختن از او بسیاری از ترانه‌های مشهور خود را اجرا کرد. بیشتر تصنیف‌ها و آوازهای قمر از سال ۱۳۰۶ به بعد با تار مرتضی خان نی‌داوود همراه بوده‌است.
نی داوود پس از تاسیس رادیو مانند هنرمندان دیگری چون رضا محجوبی، علی اکبر شهنازی، حبیب سماعی، ابوالحسن صبا و موسی معروفی، به همکاری با رادیو پرداخت. او برای خوانندگان معروفی چون قمرالملوک وزیری، ملوک ضرابی، روح‌انگیز، ادیب خوانساری، جواد بدیع زاده و غلامحسین بنان تصنیف ساخته یا با آوازشان تار نواخته‌است.
وی در سال ۱۳۴۸ اقدام به اجرا و ضبط در حدود ۳۰۰ گوشه از ردیف موسیقی ایرانی نمود که توسط انتشارات ماهور چاپ و نشر شده‌است. مرتضی حنانه در سال‌های پس از انقلاب ۵۷، پیش‌درآمد اصفهان را برای ارکستر بزرگ تنظیم نمود که موسیقی اصلی هزاردستان (مجموعه تلویزیونی) به حساب می‌آید.
مرتضی نی داوود، سال‌ها در خیابان منوچهری تهران مغازه لوازم خانگی داشت، ولی بعد از حدود ۳۰ سال در سال ۱۳۵۵ تقریبا دو سال قبل از انقلاب اسلامی ایران به همراه فرزندان اش به آمریکا مهاجرت کرد.
وی در ۲ مرداد سال ۱۳۶۹ در سن نود سالگی در آمریکا درگذشت.
آثار
تصنیف مرغ سحر
تصنیف شاه من، ماه من
تصنیف مرغ حق
تصنیف آتش دل
پیش‌درآمد اصفهان
اجرای مفصل گوشه‌ها که توسط موسسه ماهور منتشر شده‌است.
رده:دایناسورها

دایناسورها
گون

Astragalus hamosus
نمونه گون‌های روستای زالی
گون نام یک سرده از تیره باقلاییان است. گون‌ها گیاهانی یک‌ساله یا دائمی هستند. در ایران بیش از ۸۰۰ گونه گون می‌روید.
گون گیاهی است چندساله که ارتفاع آن تا ۷۵ سانتیمتر می‌رسد. از خانواده باقلاییان که تولید مثل آن از طریق بذر صورت می‌گیرد. ساقه‌های رشد یافته آن به رنگ بنفش تیره‌است. برگ‌های آن مرکب از برگچه‌هایی است که به صورت متقابل به تعداد ۱۱ تا ۳۰ جفت در محور هر برگ قرار گرفته‌اند. گل‌های آن معمولا به رنگ ارغوانی، گاهی آبی یا سفید بوده، نزدیک به انتهای شاخه‌های گل دهنده قرار دارند.
این گیاه در برابر خشکی مقاوم و در خاک‌های شور به خوبی رشد می‌کند و دارای بوی تند سلنیوم است. بسیاری از گون‌ها سمی هستند و باعث مسمومیت گاوها، گوسفندان و اسب‌ها می‌شوند. در طول فصل رویش گون، ماده سمی گلوکوزید تولید می‌شود که باعث ایجاد اختلالات تنفسی و فلج حیوانات می‌شود. از گونه‌های دیگر این جنس می‌توان A.alpinus ,A.cicer ,A.pendulilorus ,A.arenarius ,A.norvegicus را نام برد.
گون از علف‌های هرز مناطق کویری، زمین‌های بایر، مزارع چغندر قند، نیشکر، است.
کتیرا محصول اصلی گیاه گون است. کتیرا عبارت است از ترشحات صمغی خشک شده حاصل از گیاه آستراگالوس گومی فرا که آن را تحت عنوان گوم تراگاکانت یا گون می‌شناسند. گیاه مولد کتیرا نبات کوچکی است به ارتفاع یک متر بومی آسیای صغیر، ایران، سوریه و یونان. در اثر خراش دادن ساقه گیاه جدار سلول‌های اشعه مرکزی و سلول‌های پارانشیمی با جذب آب به تدریج بدل به صمغ می‌شود، فشار تولید شده سبب رانده شدن صمغ به طرف شکاف می‌گردد. صمغ در مجاورت هوا در اثر تبخیر آب به تدریج سخت می‌گردد. شکل محصول خشک شده بستگی به نوع شکافی که بر روی ساقه ایجاد شده‌است دارد.
گونه‌ها
گون سفید Astragalus gossypinus
گون قشلاقی Astragalus arpilobus
گون گزی Astragalus brachycalyx
گون کتیرا
خیزران

خیزران یا بامبو با نام علمی (Bambusa Vulgaris) که در زبان فارسی نی گفته می‌شود. گیاهی است چندساله از تیره گندمیان. بامبو درخت نیست بلکه علفی غول پیکر است. ساقه‌های نی در ردیفهای متراکم رشد می‌کند و می‌تواند تا ارتفاع ۴۰ متر (۱۳۰ پا) برسد.
بامبو در ساختمان‌سازی
از چوب‌های بامبو در مصارف ساخت سازه‌های مدرن می‌توان استفاده کرد. به عنوان مصالح ساختمانی، بامبو به عنوان پوشش بام، سازه سقف و دیوار و عناصر باربر سازه ساختمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. هر کدام از کشورهایی که در آن‌ها بامبو رشد می‌کند دارای نوع خاصی از روش‌های سنتی استفاده از بامبو هستند.
خصوصیات بامبو
در مناطق گرمسیری رشد می‌کند تاکنون بیش از ۱۰۰۰ نوع در ۹۰ گروه متفاوت شناسایی و نام‌گذاری شده‌است. وجود چوب‌های بامبو باعث ترمیم خاک می‌شود. بامبو به صورت استوانه‌ای که به وسیله دیافراگمی عرضی در گروه‌ها تقسیم می‌شود بامبو با محور اصلی عمودی است.
جنگل‌های بامبو در چین
در چین اکثر جنگلهای کم ارتفاع، قرنها پیش از بین رفتند. با این وجود، هنوز نیزارهایی که بامبو در خود دارند سراشیبی تپه‌ها را در غرب کشور می‌پوشانند. بامبو در کوه‌های استان ساچوان برای آخرین پانداهای باقی‌مانده که در حیات وحش زندگی می‌کنند خوراک تامین می‌کند. این ناحیه احتمالا دارای ۱۳۰۰ پاندا است.
بامبوی خوش قدم
حرا

درخت حرا در ساحل سریلانکا
حرا درختی از جامعه گیاهی مانگرو است. کلمه مانگرو اسم مرکبی است معرف اکوسیستم خاص در مناطق استوایی، حاصل از تجمع بسیار ویژه‌ای از گیاهان و جانوران در سواحل پست خورها، دلتاها، برکه‌ها و سواحل دریاها و در عین حال نشانگر و معرف درختان و درختچه‌های این گونه اکوسیستم‌ها نیز می‌باشد. این گیاهان در گروه گیاهان شوره‌زی قرار دارند.
حرا، گیاهی از تیره شاه پسند است. دانه آن روی درخت مادر می‌روید و نهال تولید می‌کند. سپس از درخت جدا می‌شود و داخل مرداب می‌افتد. جنگل حرا بر دریا و آب شور قرار دارد و این سازش با آب شور و شرایط نامناسب، از حرا یک گیاه استثنایی ساخته‌است.
گیاهان حرا برگهایی با ظاهر بیضی شکل و قاعده‌ای باریک (دوکی شکل رویه سبز و براق دارند و پشت برگ‌ها نیز سفید یا خاکستری رنگ است. طول این برگ‌ها حدود ۵ تا ۵/۷ سانتی‌متر است. میوه حرا، بادامی شکل است و به یک خامه باریک منتهی می‌شود. ریشه‌های زانویی، شکل منظمی ندارند، اما گل حرا که از فرط کوچکی ناپیدا و غیر محسوس است. گلی به رنگ طلایی با ۴ گلبرگ، که هر گلبرگ بیشتر از چند میلی‌متر طول ندارد با عطری شیرین و خنک، که تا شعاع چند متری اطراف آن پراکنده می‌شود.
حرا نام درختی است در اندازه‌های ۳ تا ۶ متر با شاخ و برگ‌های سبز و روشن که در آبهای شور زندگی می‌کند و نام علمی‌اش (Avicennia Marina) منسوب است به ابوعلی سینا دانشمند ایرانی جنگل حرا بر دریا و آب شور قرار دارد و این سازش با آب شور و شرایط نامناسب، از حرا یک گیاه استثنایی ساخته‌است
فواید
یک درخت بزرگ در تیمور شرقی
دالان سبزی از درختان حرا در تایوان
میوه درخت حرا
گیاه حرا که گاه به عنوان علوفه خشک برای خوراک چهارپایان استفاده می‌شود، فواید شگفت‌انگیزی دارد. بافت ساقه، تنه و ریشه این درخت به گونه‌ای است که آب شور دریا را تصفیه و مواد مورد نیاز آن را جذب و بقیه مواد را دفع می‌کند. پوست حرا بر باسیل هانزن که موجب جذام می‌شود، موثر است. شیره درون آوندهای آن بر بیماری خشکی که بیماری پوستی (شایع در منطقه هرمزگان) تاثیری قابل توجه دارد. در صنعت از تانن موجود در حرا، برای تولید جوهر مازو استفاده می‌شود. چسب تخته و خمیر چوب از دیگر مصارف صنعتی آن است.
رویشگاه‌ها
به روایتی این گیاه اسطوره‌ای که از اشک چشم آدم روییده‌است، حرا نام دارد و به افتخار دانشمند شهیر ایرانی، بوعلی سینا این نام را بر آن نهاده‌اند. این درختچه در سواحل و مرداب‌های ساحلی مصر، عربستان و سواحل جنوب ایران، دیده می‌شود.
در ایران
حرا در ۸ منطقه حفاظت شده ایران مدر سواحل خلیج فارس و دریای عمان می‌روید که کناره‌های شمالی و غربی جزیره قشم و جنگل نای‌بند استان بوشهر از مهمترین آن‌ها هستند. به این گیاه در بندرعباس حرا، در بلوچستان تمر، در بوشهر گرم و در بعضی از نقاط تول گفته می‌شود. به عربی نیز آن را شوری و شوره می‌نامند.
جنگل حرا در سواحل جنوبی ایران، مهد انواع گوناگون آبزیان، پرندگان و دوزیستان است. از پرندگان می‌توان به مرغ ماهیخوار یا حواصیل، لک لک، مرغ سقا، مرغابی و مرغ دریایی و از آبزیان به خرچنگ، مار دریایی، شیلو، کلینگ (نوعی از صدف) و انواع مختلف قورباغه اشاره کرد.
جنگل‌های حرای خلیج نای بند گسترده‌ترین نواحی پراکنش این اجتماعات درختی کمیاب با وسعت ۳۹۰ هکتار، آخرین مجموعه انبوه و وسیع این درختان ساحلی در جنوب غربی آسیا محسوب می‌شود. جنگل‌های حرای عسلویه بوشهر به عنوان ذخیره گاه بیوسفری ساحلی آب‌های جنوب کشور در پارک ملی دریایی نای‌بند یکی از مناطق حساس ساحلی به‌شمار می‌آید که در اکوسیستم خود گیاهان شور پسند دریایی، جانداران کف زی و پرندگان مهاجر اقیانوسی را پناه داده‌است.
مصطفی عزیزی

مصطفی عزیزی (۲۹ شهریور ۱۳۴۱ در اراک) نویسنده و تهیه‌کننده سابق برنامه‌های تلویزیونی ایرانی است.
وی در دهه ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ مسابقه تلاش و مجموعه تلویزیونی مسافر را که هر دو از برنامه‌های پربیننده تلویزیون بودند تهیه کرد.
زندگی
از سال ۱۳۶۵ نویسنده و سردبیر برنامه‌های علمی و آموزشی شبکه سراسری رادیو ایران بود.
از سال ۱۳۶۹ به تلویزیون رفت و مدیر انیمیشن کامپیوتری شد. در عین حال مدیریت گروه مهندسی نرم‌افزار صدا و سیما نیز بعهده وی بود. تولید برنامه‌های تلویزیونی را در همین سال‌ها آغاز کرد و به عنوان تهیه‌کننده با تلویزیون هم‌کاری دارد.
با استعفاء از تلویزیون در سال ۱۳۷۳، شرکت کلک خیال را تاسیس کرد و تاکنون مدیرعامل این شرکت است.
عزیزی عضو آسیفای بین‌المللی است و چهار سال مدیرعامل آسیفای ایران بود.
در سال‌های ۱۳۸۵–۱۳۸۶ مجموعه تلویزیونی راه بی‌پایان را تهیه کرد که در جلب نظر مخاطبان و منتقدان تلویزیون بسیار موفق بود.
تهیه‌کنندگی
در سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ طراحی و تهیه مسابقه تلاش که با ۷۲ درصد بیننده برنامه پربیننده‌ای بود و توسط خوانندگان مجله سروش بهترین مسابقه تلویزیونی سال ۱۳۷۷ و خوانندگان هفته‌نامه سینما به عنوان بهترین برنامه تلویزیونی سال ۱۳۷۸ شناخته شد. اولین مجموعه تلویزیونی خود را در سال ۱۳۷۹ به نام مسافر برای شبکه تهران تهیه کرد. این مجموعه با ۷۳ درصد بیننده، و مطلوبیت، ۸۸ درصد در حد زیاد و خیلی زیاد. عزیزی را به عنوان فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده مجموعه تلویزیونی موفق مطرح کرد.
بازداشت
عزیزی که ساکن کشور کانادا است، برای دیدار با خانواده خود و مهیا کردن شرایط بازگشت و اقامت مجددش در ایران، به ایران سفر کرده بوده که یک ماه پس از بازگشت، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده‌است. وی در ۱۲ بهمن سال ۹۳ بازداشت و به انفرادی‌های بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد و پس از تحمل حدود یک ماه انفرادی در بند ۲ الف تحت مدیریت سپاه پاسداران، اواسط اسفندماه به بند ۸ سالن ۷ زندان اوین منتقل شده‌است. عزیزی به توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی، تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی متهم شده‌است. باقیمانده حبس او در فروردین ۹۵ شامل عفو عمومی سالانه رهبری شد و در تاریخ ۲۱ فروردین آزاد شد.
آثار
برنامه‌های تلویزیونی
۱۳۷۲ - مسابقه دانش و هوش - شبکه سوم.
۱۳۷۵ - رایانه در زندگی - شبکه دو.
۱۳۷۷ - مسابقه گزینه‌ها - شبکه تهران.
۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ - مسابقه تلاش. شبکه یک.
۱۳۷۹ - مسابقه کمتر از ۵ دقیقه. شبکه تهران.
۲۰۱۱ - مسابقه تلویزیونی «وقت طلاست» با اجرای: نازنین آذری در شبکه آی‌تی‌سی تورنتو
۲۰۱۰–۲۰۱۳ - دریچه‌های روبه‌رو با اجرا و تهیه‌کنندگی: امیر مهیم در شبکه آی‌تی‌سی تورنتو
مجموعه‌های تلویزیونی و تله‌فیلم
۱۳۸۰ - سریال مسافر. شبکه تهران.
۱۳۸۶ - راه بی‌پایان. شبکه سه.
۱۳۸۷ - تله‌فیلم بازی. شبکه سه.
۱۳۸۷ - تله‌فیلم انتقال. شبکه سه.
۱۳۸۷ - بیگانه - شبکه سه (نویسنده و تهیه‌کننده)
۱۳۸۸ - گاوصندوق - شبکه سه (نویسنده و تهیه‌کننده)
کتاب‌شناسی
من ریموند کارور هستم. تهران: افق‌‫، ۱۳۸۹.  شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۶۹-۶۴۸-۱
عاشقانه‌های شمردنی: مجموعه داستان. تهران: نیلا، ‫۱۳۹۵.  شابک ‫‭‫‭۹۷۸-۶۰۰-۱۲۲-۱۹۶-۵
روزگار شیرین. تهران: نشر علم، ‫۱۳۹۵‌. شابک ‫‭‫‭۹۷۸-۶۰۰-۱۲۲-۱۹۶-۵
قمیش (موسیقی)

قمیش‌های ساکسوفون تنور و ساکسوفون آلتو
قمیش یا زبانه قطعه‌ای که در بعضی از سازهای بادی مانند سرنا، ابوا، فاگوت، کلارینت و ساکسوفون بکار می‌رود و آلت اصلی تولید صدا در این‌گونه سازها است. در سرنا قمیش از دو تیغه متکی به هم تشکیل شده و انتهای آن دو در حلقه‌ای مسطح محصور شده است.
این قطعه از ساقه گیاه قمیش یا مواد مصنوعی ساخته می‌شود و زبانه سازهای قابل کوک نیز فلزی است.
قمیش‌های دوتیغه فاگوت
قمیش (گیاه)

قمیش (Arundo donax L) گیاهی است از خانواده نی‌ها و تیره گندمیان. قمیش گونه‌ای علف دراز و بزرگ است (نباید آن را با خیزران اشتباه گرفت)
«قمیش» واژه‌ای ترکی و به معنای «نی» است.
گیاهی است پایا، روینده در تمام نقاط مرطوب، دارای ریزوم متورم و رونده، دارای ساقه ضخیم بدون کرک، گل آذین پانیکول بزرگ، گل‌ها سبزفام کوچک و ریز، تحقیقات نشان داده که از آن می‌توان در ساخت خمیر کاغذ بهره گرفت.
شرق

شرق یکی از چهار جهت اصلی در جغرافیا است. خاور واژه‌ای پارسی برابر با شرق عربی است.
کاربردهای قدیمی
البته در اصل خاور در زبان پارسی بازمانده واژه خوربران یا «خوروران» (جای بردن خورشید، جای غروب خورشید) یعنی غرب است. در پارسی به شرق «خوراسان» (که همین نام را روی استان خراسان گذاشتند زیرا شرق ایران بزرگ بود) و به شمال «اپاختر» (واژه امروزی باختر نیز که به غرب گویند بازمانده اپاختر است) گویند.
فرهنگ فارسی عمید و لغت‌نامه دهخدا این را تایید می‌کند. مثلا در بیتی از رودکی، «مهر دیدم بامدادان چون بتافت، از خراسان سوی خاور می‌شتافت» یا در بیتی از خاقانی «چون پخت نان زرین اندر تنور مشرق، افتاد قرص سیمین اندر دهان خاور» به معنی اصیلش آمده‌است.
خاور در بعضی از لغت‌نامه‌های قدیمی‌تر، از جمله برهان قاطع و آنندراج، به هر دو معنی ذکر شده‌است.
غرب

غرب یا باختر یکی از چهار جهت اصلی در جغرافیا است که در نقشه‌ها معمولا در سمت چپ نقشه است.
باختر محل فروشدن یا غروب خورشید و بنابراین جهت مخالف گردش زمین است. به هنگام ناوبری برای رفتن به سوی باختر باید سمت قطب‌نما را روی °۲۷۰ قرار داد.
کاربرد امروزی
لغت‌نامه‌هایی که مشخصا به فارسی امروز می‌پردازند درباره واژه «باختر» چنین آورده‌اند:
فرهنگ معاصر فارسی (صدری افشار و دیگران:۱۳۸۱) «باختر» را ادبی می‌داند و به مدخل غرب (که مفصلتر است) ارجاع می‌دهد.
فرهنگ روز سخن (انوری:۱۳۸۳) «باختر» را «مغرب» (که باز مدخل مفصلتری است) معنی می‌کند.
با توجه به این که هر دوی این فرهنگها مدخل مفصلتری تحت «مغرب» یا «غرب» دارند، به نظر می‌رسد که باید فرض کرد واژه «باختر» به نظر این فرهنگ‌نویسان از واژه‌های «غرب» و «مغرب» مهجورتر است.
کاربرد قدیمی‌تر
«باختر» در ادبیات فارسی به معنی شمال و شرق هم استفاده می‌شده‌است.
در لغتنامه دهخدا دو مدخل برای «باختر» وجود دارد: یکی به عنوان جهت جغرافیایی و دیگری به عنوان سرزمین باکتریا (بلخ). در مورد مدخل اول (که موضوع این صفحه است)، برای معنی شمال (برای این کلمه)، تنها به اوستا اشاره شده‌است (و برای آن نیز باختر را با واژه اوستایی «اپاختر» - apãxtar - یعنی آنطرف‌تر یکی گرفته‌است).
در بعضی از مثالهایی که از متون قدیمی فارسی برای این کلمه آورده شده‌است، باختر متضاد خاور است. همچنین در جایی (به نقل از شرفنامه منیری) اشاره شده‌است:
«تحقیق آنست که باختر مخفف با اختر است و اختر ماه و آفتاب هر دو را گویند پس باختر مشرق و مغرب را توان گفت ازین جهت متقدمین بر هر دو معنی این لفظ را استعمال کرده‌اند لیکن خوار به معنی خور بیشتر آمده از این جهت خاور به معنی مشرق بیشتر استفاده می‌شود …»
در یکی از پاورقیهای مربوط به این کلمه نیز آمده‌است:
«شاید اختلافاتی که در معنی باختر روی داده از باختریان (بلخ) باشد که مردم در همسایگی جنوب او، او را شمال و در شمال جنوب، و در مغرب مشرق و در مشرق مغرب می‌نامیده‌اند.»
در نمونه‌هایی از اشعار شاعران فارسی‌زبان (از فردوسی و ناصرخسرو گرفته تا خاقانی و نظامی و سعدی)، باختر به معنای مغرب به‌کار رفته‌است. البته مثالهایی نیز از کاربرد عکس آن وجود دارد (در اشعار فرخی و عنصری و سوزنی و دو بیت در بعضی از نسخ شاهنامه).
شرق
خاورشهر

خاورشهر نام شهرکی است واقع در بزرگراه امام رضا (ع) و در فاصله ۱۱ کیلومتری از جنوب شرقی شهر تهران. این شهرک از سه فاز تشکیل شده و جمعیت آن هم طی آخرین آمار ۳۵۰۰۰ نفر اعلام شده‌است که اکثر آن‌ها را شاغلین و بازنشستگان ارتش تشکیل می‌دهند. باشگاه شهدای خاورشهر، کتابخانه صاحب بن عباد، زمین چمن مصنوعی و… از جمله امکانات این شهرک می‌باشند.
خاورشهر نوزدهمین محله منطقه ۱۵ می‌باشد که در محدوده حریم منطقه و در ناحیه ۸ واقع شده‌است.
این ناحیه ازشمال به کوههای لپه زنک، از جنوب به کانال آب ورامین، ازغرب به جاده محمودآباد و از شرق به جاده قاسم‌آباد منتهی می‌گردد و دارای مساحت حدود ۷۳۳ هکتار بوده و شامل ۳ بخش شهری و روستایی و صنعتی می‌باشد. بخش شهری آن مربوط به شهرک خاورشهر و بخش روستایی آن مربوط به روستای توتک و بخش صنعتی آن شامل کارگاههای توتک ولپه زنک می‌باشد. خاور («خورآور») جایی که خورشید برآید (شرق).
سابقه پیدایش خاورشهر
تا سال ۱۳۵۴ از سه راه افسریه تهران تا سه راه تنباکویی نزدیک قبرستان ارمنی‌ها که جاده خاوران نامیده می‌شدهیچگونه محله مسکونی یکپارچه وجود نداشت. اما در بیابانهای جنوب این جاده حد فاصل کارخانه سیمان تا پلشت (پاکدشت) دهها کوره ه آجرپزی میلی یا هوفمان و آجر دستی دو روستای محمودآباد و خاتون آباد و روستای پلشت وجود داشت. که کارگران فصلی مهاجر در خانه‌های حاشیه کوره‌ها سکونت داشتند و بازارهای فصلی نیز در آنجا شکل می‌گرفت.
در سال ۱۳۵۴ پایگاه هوایی و پدافند هوایی خاوران تاسیس شد و در کنار آن، این خانه‌های مسکونی برای شاغلین سازمان صنایع دفاع وزارت دفاع ایجاد شد.
بعد از انقلاب موج مهاجرت روستاییان به تهران فزونی یافت و در کنارهای جاده خاوران و شهرک‌ها و روستاهای محمودآباد و توسعه یافت.
خاورشهر ۲۲ بهمن ۱۳۵۷
خاور شهر محل زندگی شاغلین سازمان صنایع دفاع بود و بطور طبیعی در بهمن ماه ۵۷ به محلی برای نافرمانی تبدیل شده بود.
خاورشهر بعد از انقلاب
جمعیت شهرک روز به روز در حال زیاد شدن و چند درمانگاه و مدرسه در حال ساخت است. کمیته‌های مردمی، از جان و مال مردم شهرک دفاع می‌کنند، فروشگاه‌های تعاونی، رونقی دوباره گرفته‌اند، خانه‌ها باز هم در حال ساخته شدنند و شهرک، از نو جان گرفته‌است؛
گل گندم

گل گندم گیاه یک‌ساله یا چندساله‌ای از تیره مینا است.
left
این گیاه از گیاهان دارویی یک یا دوساله‌است که دارای ساقه منشعب و به ارتفاع ۲۵ تا ۸۰ سانتیمتر است.
ساقه این گیاه سبز مایل به سفید است، گل‌های این گیاه اغلب آبی پر رنگ هستند. بیشتر در مزارع گندم و غلات می‌روید و به همین علت به گل گندم معروف است.
ترکیب شیمیایی
گل‌های این گیاه دارای لیزاب، مواد مومی و تانن می‌باشد. همچنین در این گیاه مقداری پتاس، اسید فسفریک و منگنز وجود دارد.
خواص درمانی
گل‌های این گیاه دارای اثر مدر(ادرارآور) است و برای سرماخوردگی، رفع سرفه و بیماری‌های سینه استفاده می‌شود.
محل رویش
محل رویش این گیاه در آسیا و اروپا می‌باشد و همچنین در نواحی شمالی ایران، منطقه البرز، اطراف تهران، بلوچستان، خراسان، کرمانشاه می‌روید.در آذربایجان هم در هر زمین بایری میتوان دید.
بندانگشتی
گل مینا

گل مینا (Chrysanthemum leucanthemum L)، گیاه چندساله‌ای از خانواده پاناسه آ و از تیره مینا است.گل مینا در شمال ایران رویش فراوانی دارد. طول گیاه ۳ تا ۶ اینچ، با گل‌های زرد لیمویی که میوه‌ای با روپوش مودار می‌باشد.
کاربردهای دارویی
این گیاه دارای خاصیت دارویی است و در درمان سردردهای میگرنی بسیار موثر است.از دانه این گیاه روغن گل مینا یا EPO تهیه کرده در کشورهای اروپایی در داروخانه بنام کپسول اپو به فروش می‌رسد. اپوکپسول حاوی ۲۵۰ میلی گرم یا ۵۰۰ میلی گرم روغن گل مینا است. علاوه بر این مخلوط روغن گل مینا + ویتامین E به نام Efamol و نیز مخلوط روغن گل مینا + روغن ماهی را به نام Marin cap به فروش می‌رسانند.
روغن گل مینا حاوی اسیدهای چرب ضروری ازنوع اسید لینولئیک (۷۰ درصد) و اسید گامالینوئیک (۹ درصد) می‌باشد.اسیدهای چرب ضروری برای رشد و تکثیر سلول‌های بدن ضروری هستند.
این داروها در موارد زیر کاربرد دارند:
در سندرم پیش قاعدگی
درمان درد پستان = ماستالژی
درمان مالتیپل اسکلروز
درمان بی‌اشتهایی و بی‌اشتهایی شدید که در مالیخولیا دیده می‌شود.
درمان اگزمای آتوپیک صبح و شب
پماد آن در آلرژی پوستی و هر نوع تحریک پوستی مفید است.
روش استفاده دارویی
بصورت دم کرده: با دم کردن یک قاشق چایخوری از پودر گیاه را دریک استکان آب جوش
تهیه تنطور
اویارسلام

مقطع ساقه آبیارسلام
اویارسلام یا آبیارسلام گیاهی است یکساله از خانواده جگنیان که بیشتر در کشتزارهای آبی به‌ویژه در شالیزارها یافت می‌شود. ارتفاع گیاه به ۷۰ سانتی‌متر می‌رسد. ساقه اویارسلام مقطع سه‌گوش شکل دارد و کلفتی آن نزدیک به ۴ میلی‌متر است.
میوه اویارسلام گندمه بیضی‌شکل و به رنگ قهوه‌ای است. اویارسلام با بذر تکثیر می‌شود.
اویارسلام به جنس اویارسلام ارغوانی cyperus rotundus و اویارسلام زرد cyperus esculanthus
اویارسلام از خانواده cyperaceae هستند.
اویارسلام ارغوانی :ریشه تولید اندام هوایی و ریزوم می‌کند. گل آذین خوشه‌ای - دم گل باریک و طویل و غیر یکسان، بذر سه گوش و به رنگ قهوهای تا سیاه
با اویارسلام زرد: ریزوم در نوک ریشه ظاهر می‌شود. گل زرد یا زرد مایل به قهوهایی، دانه قهوه‌ای
مایل به زرد
مبارزه با این علف هرز بسیار مشکل است استفاده ازسموم سیستماتیک مثل گلیفوزیت که در هنگام گل دادن گیاه استفاده می‌گردد مفید است البته یک سم غیر انتخابی است و در موقع استفاده به این نکته باید توجه داشت. این علف هرز در مزارع برنج گسترش زیادی دارد و در این مزارع با علف کش بازاگران تا حدودی قابل کنترل است. این علف هرز با توجه به خصوصیات خاصش برای مزارع استانهای شمالی، اصفهان، شیراز، لرستان وسایر مناطق کشور که برنج وسایر محصولات نیازمند آب زیاد را پرورش می‌دهند، یک خطر بزرگ است.
خاکشی

خاکشی {نام عمومی: Flixweed {نام علمی|Descurainia sophia، که با نام خاکشیر نیز شناخته می‌شود، گیاهی یکساله یا دوساله از تیره شب بویان است.
خاکشی در دشت و کوهستان می‌روید و بلندی ساقه آن تا یک متر نیز می‌رسد. پائین گیاه کرک دارست در حالیکه بالای آن بدون کرک می‌باشد.
تخم این گیاه که همان خاکشیر است ریز و کمی دراز و معمولا به دو رنگ وجود دارد یکی از آنها قرمز که دارای طعم کمی تلخ است و دیگری برنگ قرمز تیره می‌باشد.
ترکیبات شیمیایی
خاکشی دارای تعدادی اسید چرب مانند اسید لینوئیک، اسید لینولنیک، اسید اولئیک، اسید پالمتیک و اسید استئاریک می‌باشد. ضمنا در خاکشی اسانس روغن فراری وجود دارد که دارای مواد بنزیل و ایزوسیانات است
شربت خاکشیر
خوشاریزه

کراوی (کراویا) یا خوشاریزه یا خوشاروزه یا خار کلبه ( Echinophora sibthorpiana ) گیاهی از تیره چتریان است. این گیاه دارای طبع گرم و خشک و خاصیت ضد قارچی و همچنین ضد باکتری می‌باشد. در مناطق کوهستانی و سرد غرب ایران از جمله استان‌های چهارمحال و بختیاری، فارس، کردستان، کرمانشاه، همدان و لرستان بصورت وحشی(خودرو) می‌روید که نوع مرغوب آن به دلیل ارتفاع بالاتر از سطح دریا در استان چهارمحال و بختیاری می‌روید.و نوع کم یاب آن در استان کرمانشاه شهرستان گیلانغرب نزدیک به مرز عراق می‌روید
از گذشته با کشف خاصیت ضد کپک این گیاه برای جلوگیری از کپک زدن و همچنین خوشبو کردن، آن را داخل دوغ و ماست و روی ترشی و پنیر می‌ریخته‌اند.
شکرتیغال

شکرتیغال سرده‌ای از گیاهان چندساله‌است.
نام‌های دیگر آن در قدیم شکرتیار، خارشکر و تیغ قندک بوده‌است.
شکرتیغال که براحتی در آب حل می‌شود دارای ۲۳ درصد قند ترهالوز، طعمی شیرین و لعاب‌دار است و بعنوان لینت‌بخش و برطرف‌کننده سرفه و نیز پائین آورنده تب مصرف می‌شود.
گیاهان این سرده را خارشکرها و قندرونک‌ها هم نامیده‌اند.
این سرده در ایران ۵۴ گونه گیاه علفی چندساله خاردار دارد که معمولا انحصاری ایران‌اند.
شکرتیغال گیاهی است خاردار بشکل خارخسک که گل‌هایش به‌شکل گلوله‌ای خاردار و آبی‌رنگ در انتهای ساقه قرار دارند. این گیاه در سراسر بر قدیم می‌روید. بر روی برگ‌ها و ساقه  این گیاه حشره‌ای از راسته  قاب‌بالان بنام خزوکک برای نگهداری تخم‌ها و نوزاد خود پیله‌ای می‌تند به اندازه یک فندق که سفیدرنگ است. نوزاد پس از آن‌که به حشره بالغ بدل شد پیله را سوراخ می‌کند و از آن خارج میشود. جنس پیله  این حشره که از ترشحات گیاه شکرتیغال ساخته شده ترکیبی از مواد سلولزی و نشاسته و مواد ازته و به‌مقدار زیاد (در حدود ۲۵ درصد) قند مخصوصی بنام ترهالوز است. در پزشکی قدیم از این پیله که بنام شکرتیغال یا گل تیغال می‌نامند بعنوان ملین و متعادل کننده دستگاه گوارش استفاده می‌کردند. در بازار منظور از شکرتیغال همین گل تیغال پیله  خزوکک است و خود گیاه را بنام تیغال می‌نامند.
گیاهان مولد شیرابه‌های قندی (مان) شکرتیغال در اغلب استان‌های ایران به ویژه یزد (مهریز) خراسان، فارس(جهرم)، اصفهان، کرمان، کرمانشاه، همدان، لرستان، شاهرود مازندران و تهران در بلندای ۱۸۰۰ متری از سطح دریا رویش و پراکندگی داشته و جمع‌آوری محصول نیز کم و بیش در این مناطق صورت می‌گیرد. در بسیاری از مناطق ایران به رغم وجود و وفور گیاه شکرتیغال آثاری از فعالیت و وجود حشره مشاهده نمی‌شود. این دارو برای تارهای صوتی مفید است و در رفع خش صدا موثر است. توصیه می‌شود مقداری از آن را در نصف لیوان آب جوش بریزید یک قاشق غذا خوری عسل به آن اضافه کنید و به مدت ۲۰ دقیقه منتظر بمانید بعد آن را در فواصل زمانی مختلف جرعه جرعه میل کنید.
گل شمعدانی

شمعدانی سرده‌ای از گیاهان گل‌دار است و حدود ۲۰۰ گونه می‌دارد.
شمعدانی‌ها در واقع، گیاهانی هستند با خاستگاه آفریقایی و استرالیایی. بعضی گونه‌های آن در شمال آمریکا و استرالیا انتشار دارند و عده‌ای نیز به مناطق مدیترانه‌ای وارد شده‌اند. گونه‌های مختلفی نیز به صورت زینتی در پارکها کاشته می‌شوند که باغبانان معمولا آن را، به جای پلارگونیوم و به غلط، ژرانیوم می‌نامند. گلها در این جنس کاملا صفات ویژه خود را دارند و در بخشی از نهنج آنها که با سطح پشتی گل ارتباط دارد منفذ و دهانه‌ای یافت می‌شود که آغاز حفره‌ای ممتد و لوله‌ای شکل در داخل دمگل است و در واقع جانشین دیسک به شمار می‌رود.
گیاهانی علفی، یکساله یا چندساله و پایا هستند. به ندریت برخی از آنها (به جز پلارگونیوم) به صورت بوته‌های پیچان با ساقه گوشتی وجود دارند. برگها منفرد یا متقابل، غالبا گوشوارک‌دار، پهنک برگهات همیشه منقسم، دارای بریدگی‌های بسیار، بطور کلی پنجه‌ای و پوشیده از کرکهای غده‌ای و اسانس‌دار هستند.
گلبرگهای جلویی معمولا از دیگر گلبرگها رشد بیشتری دارند و از ۱۰ پرچم که در قاعده بهم پیوسته‌اند، فقط ۷ پرچم زایاست. کاسه، شامل کاسبرگهایی است که در پایین بهم پیوسته‌اند و قطعه عقبی آن به صورت مهمیز با دمگل متحد می‌شود و حفره لوله مانند درون دمگل را بوجود می‌آورد. خامه گوشتی است و هنگام رسیدن میوه از بالا به پایین خم می‌شود. میوه این گیاهان مشابه میوه جنس ارودیوم است. از دیرباز گونه‌ای از آن به نام شمعدانی (پلارگونیوم زوناله) با واریته‌های گوناگون و به رنگهای مختلف به عنوان گیاه زینتی در بیشتر نقاط ایران کاشته می‌شود.
انتخاب نام شمعدانی برای این گیاهان بیشتر مربوط به شکل میوه آنهاست که در داخل کاسبرگهای پایا و روی دمگلهای بلند و در انتهای دمگل مشترک به صورت شمعدان چند شاخه قرار می‌گیرند. به تازگی گونه‌ای از این جنس به نام پلارگونیوم کرسه تورم در دره قاسملوی ارومیه گزارش شده است.
این صفحه از دانشنامه رشد نوشته شده است.
شمعدانی عطری
نام علمی: Pelargonum graveolens
نام انگلیسی: Rosageranium
نام فارسی: شمعدانی عطری،ژرانیوم،عطرچای
رده: دولپه ای‌ها Dicotyledonae
راسته: شمعدانی Geraniales
تیره: شمعدانی Geraniacea
جنس: Pelargonium
نحوه تکثیر
گل‌های شمعدانی به راحتی تکثیر می‌شوند، فقط کافی است بخشی از گل را جدا کنید و درون آب قرار دهید تا ریشه جدید بدهد و شما می‌توانید دوباره آن را بکارید.
خیارک

خیارک یکی از گونه‌های سرده خیارک است.
مابع
پنیرک قرمز

پنیرک قرمز یا پنیرک یا به کوردی کلهری گولیرو
گیاهی است دو ساله تا پایا و ندرتا یک ساله، بوسیله بذر تکثیر و انتشار می‌یابد. گیاه هرز مکان‌های خشک و آفتابی است. به خاک‌های غنی از مواد غذایی و غنی از هوموس، لومی و شنی احتیاج دارد.
دوره رویش : بهار تا پاییز
برگ‌ها کوتیلدونی :قلبی شکل، پایه بلند، لبه پایینی قلبی در قسمت پایه
برگ‌های شاخه : متناوب، مدور-قلوه‌ای شکل، لوب دار پنجه‌ای، ۷–۳ لوب با چین‌های بی‌قاعده، در رگبرگ‌ها دارای کرک، برگ دم بلند
ساقه : افراشته، راست، منشعب، کرک دار، قسمت پایین ساقه چوبی، بلندی ساقه ۱۲۰–۲۵ سانتی‌متر
گل : مجتمع در دسته‌های ۶–۲ عددی جانبی، جام گل بلند ۵/۲–۳ سانتی‌متر، ۴–۳ برابر درازتر از کاسه گل، عمیقا حاشیه دار، به رنگ ارغوانی با نوارهای طولی تیره
دوره گلدهی : اواخر بهار تا پاییز
مشخصات دانه :گرد با یک شکاف ضعیف، سطح پشتی راست، لبه‌ها پهن گرد، سطوح جانبی صاف تا برآمده، دانه خاکستری قهوه‌ای با شیارهای ظریف، درازای دانه ۶/۱–۹/۱میلی‌متر، دانه‌ها به تعداد ۹ تا ۱۱ عدد در میوه‌ای با شکل ظاهری گرد دیسک مانند با یک شکاف که سطح پشتی آن پوشیده از حفره‌های مشبک و دندانه‌ای، سطوح جانبی دارای دندانه‌های صاف تا ضعیف.
مناطق انتشار در ایران:
اطراف تهران، آذربایجان، اراک، فارس، کرمان، ارومیه، اصفهان، تربت حیدریه، بروجرد، کبیر کوه ایلام
پنیرک گیاهی است یک ساله زمستانه یا دوساله با ساقه‌های نیمه خوابیده به ارتفاع ۵۰–۱۰ سانتیمتر، برگهای آن دارای دمبرگ طویل و پهنک قلبی شکل به طول ۸–۲ سانتیمتر بوده و دارای ۷–۵ لوب غیر واضح است. جام گل گلبرگهای پنیرک پیوسته بوده به رنگ سفید تا صورتی کمرنگ و به درازای دو برابر کاسه گل است.
میوه پنیرک فندقه‌است که به شکل تیوپ قاچدار (برچه دار) بوده و در مرحله رسیدن باز شده و بذر خود را رها می‌کند.
گونه‌های دیگر پنیرک که به عنوانه علف هرز مطرح هستند شامل:
M.sylvestris و M.montana و M.parviflora و M.rotundifolia
پنیرک از علفهای هرز مزارع پنبه، چغندر قند و سبزی و صیفی است.
خواص درمانی
مداوای مجاری فوقانی تنفسی. درمان معده و روده. ملین و خلط‌آور می‌باشد.
فهرست گیاهان
گزنه دو پایه

گزنه دوپایه یا گزنه معمولی نام یک گونه از سرده گزنه است. این گیاه به صورت خودرو در بسیاری از مناطق مرطوب می‌روید.
دم‌نوش
فرمان مشروطیت

فرمان مشروطیت به قلم و انشای قوام‌السلطنه و امضای مظفرالدین شاه.
فرمان مشروطیت در اصل فرمان تشکیل مجلس شورای ملی ست که مظفرالدین شاه قاجار در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ خورشیدی امضا کرد. مظفرالدین شاه با امضای این فرمان، درخواست متحصنین در جنبش مشروطه ایران را پذیرفت و با مشارکت مردم در امر حکومت موافقت کرد و بدین ترتیب در سرزمین ایران برای نخستین بار حکومت مشروطه تاسیس شد.
خطاب فرمان به صدراعظم یعنی میرزا نصرالله‌خان مشیرالدوله است که خود در تهیه آن و راضی کردن شاه به امضای آن کوشش کرده‌بود. اصل فرمان به خط و انشای احمد قوام است.
متن فرمان
جناب اشرف صدراعظم -- از آن جا که حضرت باری تعالی جل‌شانه سررشته ترقی و سعادت ممالک محروسه ایران را بکف کفایت ما سپرده و شخص همایون ما را حافظ حقوق قاطبه اهالی و رعایای صدیق خودمان قرار داده لهذا در این موقع که اراده همایون ما براین تعلق گرفت که برای رفاهیت و امنیت قاطبه اهالی ایران و تشیید مبانی دولت،اصلاحات مقننه به مرور در دوائر دولتی و مملکتی به موقع اجرا گذارده شود چنان مصمم شدیم که مجلس شورای ملی از منتخبین شاهزادگان قاجاریه, علماء, اعیان, اشراف, ملاکین و تجار و اصناف به انتخاب طبقات مرقومه در دارالخلافه تهران تشکیل و تنظیم شود که در مهام امور دولتی و مملکتی و مصالح عامه مشاوره و مداقه لازمه را به عمل آورده به هیئت وزرای دولت خواه ما در اصلاحاتی که برای سعادت و خوشبختی ایران خواهد شد اعانت و کمک لازم را بنماید و در کمال امنیت و اطمینان عقاید خود را در خیر دولت و ملت و مصالح عامه و احتیاجات قاطبه اهالی مملکت به توسط شخص اول دولت به عرض برساند که به صحه همایونی موشح و به موقع اجرا گذارده شود. بدیهی است که به موجب این دستخط مبارک نظامنامه و ترتیبات این مجلس و اسباب و لوازم تشکیل آن را موافق تصویب و امضای منتخبین از این تاریخ معین و مهیا خواهد نمود که به صحه ملوکانه رسیده و بعون‌الله تعالی مجلس شورای ملی مرقوم که نگهبان عدل است افتتاح و به اصلاحات لازمه امور مملکت و اجراء قوانین شرع مقدس شروع نماید و نیز مقرر می‌داریم که سواد دستخط مبارک را اعلان و منتشر نمایند تا قاطبه اهالی از نیات حسنه ما که تماما راجع به ترقی دولت و ملت ایران است کماینبغی مطلع و مرفه‌الحال مشغول دعاگوئی دوام این دولت و این مجلس بی‌زوال باشند -- در قصر صاحبقرانیه به تاریخ چهاردهم جمادی‌الثانیه ۱۳۲۴ هجری در سال یازدهم سلطنت ما
چون در این فرمان با ذکر «شاهزادگان قاجاریه و علماء و اعیان و اشراف و ملاکین و تجار و اصناف» ذکری از دیگر طبقات مردم نشده بود، به در خواست نمایندگان بست‌نشینان در باغ سفارت بریتانیا، فرمان دیگری صادر شد:
جناب اشرف صدراعظم -- در تکمیل دستخط سابق خودمان مورخه چهاردهم جمادی‌الثانیه ۱۳۲۴ که امر و فرمان صریحا در تاسیس مجلس منتخبین ملت فرموده بودیم مجددا برای آنکه عموم اهالی و افراد ملت از توجهات کامله ما واقف باشند امر و مقرر می‌داریم که مجلس مزبور را به شرح دستخط سابق سریعا دایر نموده بعد از انتخابات اجزاء مجلس فصول و شرایط نظام مجلس شورای اسلامی را مطابق تصویب و امضای منتخبین به طوری که شایسته مملکت و و ملت و قوانین شرع مقدس باشد مرتب بنمایید که به شرف عرض و امضای همایونی ما موشح و مطابق نظامنامه مزبور این مقصود مقدس صورت و انجام پذیرد
در این فرمان عبارت «منتخبین ملت» آمده و نیز به جای «مجلس شورای ملی» از «مجلس شورای اسلامی» نام برده شده‌است.
محمدشاه

محمدشاه در سلطنت
محمدشاه قاجار (۱۴ دی ۱۱۸۶ تبریز – ۱۴ شهریور ۱۲۲۷ تجریش) نوه فتحعلی‌شاه و فرزند عباس‌میرزا و سومین شاه از دودمان قاجار در ایران بود. محمد شاه تا پیش از رسیدن به تاج و تخت محمدمیرزا نامیده‌می‌شد و معروف به ولیعهد ثانی بود؛ دوران کودکی و ولیعهدی محمدشاه در تبریز سپری شد.
تحولات فرهنگی
محمدشاه قاجار از اولین زمامداران ایرانی بود که به اعزام محصل به خارج برای یادگیری علوم جدید دست زد. در زمان پدرش عباس میرزا اولین دستگاه چاپ وارد ایران شد و نهضت ترجمه متون علمی و ادبی از زبان‌های فرانسوی و انگلیسی به فارسی ادامه یافت. همچنین، نخستین مدارس اروپایی به سبک مدرن در زمان سلطنت این پادشاه در شهرهایی چون خوی، سلماس و اصفهان بوجود آمد.
چشم‌پوشی از حاکمیت سلیمانیه
در ۱۲۶۳ق/۱۲۲۶ش/۱۸۴۷م محمدشاه قاجار، به دنبال چهار سال گفتگو با دولت عثمانی که در ارزنه الروم در خاک عثمانی برگزار شد و سرپرستی گروه ایرانی با امیرکبیر بود، از حاکمیت ایران بر سلیمانیه (در عراق امروز) چشم پوشید و آن را به دولت عثمانی واگذار کرد. در برابر آن عثمانی نیز از ادعای مالکیت بر اروندرود و بندر خرمشهر و جزیره آبادان چشم پوشی کرد.
زمان حکومت در مقایسه با دیگر شاهان قاجار
فرزندان
ردیف
نام
تولد/وفات
نام مادر
تصویر
توضیحات
۱
ناصرالدین شاه
۲۵ تیر ۱۲۱۰/ ۱۲ اردیبهشت ۱۲۷۵
مهدعلیا
100px
ولیعهد محمدشاه و سپس شاه ایران
۲
عباس میرزا
۶ آذر ۱۲۱۸/ ۲۵ فروردین ۱۲۷۶
خدیجه‌خانم چهریقی
100px
ملقب به ملک‌آرا
۳
محمدتقی میرزا
۱۲۱۹/ ۱۲۸۰
زینب‌خانم افشار ارومی
100px
ملقب به رکن‌الدولهحاکم فارس و خراسانجد خاندان رکنی قاجار
۴
عبدالصمد میرزا
۱۳ اسفند ۱۲۲۲/ ۱۳۰۸
اقل‌بیگه سالور
100px
ملقب به عزالدولهجد خاندان سالور
۵
عزت‌الدوله
۱۲۱۱/ ۱۲۸۰
مهدعلیا
100px
ابتدا همسر امیرکبیر، سپس همسر میرزا کاظم خان نظام‌الملک (پسر میرزا آقاخان نوری) پس از او همسر یحیی خان مشیرالدوله و سپس همسر انوشیروان خان عین‌الملک شد. صاحب هشت فرزند بود، از جمله ام‌الخاقان.
۶
عزیزالدوله
؟ /۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری
خدیجه‌خانم چهریقی
او بنا به وصیت محمدشاه به ازدواج شاهزاده کیومرث میرزا عمیدالدوله درآمد و صاحب سه فرزند شد: تاج‌الدین میرزا، شعاع‌الدین میرزا و جمیل‌الدوله (عزیزالدوله ثانی). مدتی بعد طلاق گرفت و با معین‌السلطنه ازدواج کرد. سرانجام از او نیز جدا شد.
۷
عفت‌الدوله
؟ /۱۳۱۰ قمری
بلورخانم از نوادگان زندیه
ابتدا با یوسف‌خان سرتیپ پسر خان بابا خان سردار ازدواج کرد. پس از او به ازدواج ابراهیم‌خان نظام‌الدوله درآمد. از همسر اول دختری یافت که پس از او ملقب به عفت‌الدوله شد و به ازدواج نظم‌الدوله خواجه‌نوری درآمد. از همسر دوم دارای یک دختر به نام طوبی شد که پیش از ازدواج درگذشت.
۸
احترام‌الدوله
؟ /۱۲۸۹ قمری
اقل‌بیگه سالور
او را به همسری موتمن‌الدوله پسر میرزا سعیدخان انصاری دادند. از این ازدواج دو فرزند متولد شد: خانم بالا که پیش از ازدواج درگذشت و خانم شاهزاده که با عمادالسلطنه پسر عزالدوله ازدواج کرد.
مرگ
سرانجام محمدشاه قاجار در ۴۲ سالگی بعد از ۱۴ سال و ۳ ماه سلطنت در ششم شوال سال ۱۲۶۴ هجری قمری به بیماری نقرس درگذشت و در حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
محمدقاسم غازی مازندرانی
هلو

هلو میوه آبدار درخت هلو (نام علمی: Prunus Persica در لاتین به معنی آلوی ایرانی) و دارای هسته سخت، گوشت زرد، یا نسبتا سفید و پوستی مخملی است. بر اساس چسبیدن گوشت به هسته، این میوه به دو دسته هسته‌جدا و هسته‌چسب تقسیم می‌شود.در افغانستان به هلو شفتالو میگویند(به دری: شفتالو) ولی در فارسی رایج در ایران شفتالو به میوه دیگری غیر از هلو گفته می‌شود که از هلو شیرین‌تر است, به بزرگی هلو نیست, هسته‌اش همیشه چسبیده است و پوست آن از هلو کرک کمتری دارد, رنگش کمی متفاوت‌تر از هلو است, و برگه آن مرغوب‌تر از هلو می‌باشد ) یکی دیگر از میوه‌هایی که تا حد زیادی با هلو ارتباط دارد شلیل است. ارتباط شلیلها با هلو تا حدی است که در واقع گاهی اوقات محصولات هلو حاوی تعداد کمی شلیل است و برعکس. شلیل در واقع نوعی هلو با ژن مغلوب است که میوه‌های بدون کرک تولید می‌کند. گزارش آمار جهانی نشان دهنده این امر است که هلو پرطرفدارترین میوه در کل جهان از نظر طعم و مزه است.
درخت هلو سه نوع شاخه ساده، مرکب و کاذب تولید می‌کند. شاخه‌های ساده فقط جوانه رویشی تولید می‌کنند. شاخه مرکب، جوانه رویش و زایشی و شاخه کاذب در طول شاخه جوانه زایش و در نوکم جوانه رویشی تولید می‌کند که در هنگام هرس نوک شاخه کاذب حذف می‌شود.
جوانه گل هلو ساده است و در جانب شاخه‌های یک ساله تشکیل می‌شود.)
خواص
هلو مثل تمام میوه‌ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت هلو دارای سلولوزهای نرم است و کاملا هضم می‌شود. هلو میوه‌ای نسبتا کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته‌ای آن به آسانی هضم می‌شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می‌کند.
هلو سرشار از انواع ویتامین هاست، به خصوص ویتامین‌های ب۱، ب۲ و آ.
انواع
هلو داری انواع مختلف با گونه‌ها و طعم‌های متفاوت است. از انواع مختلف این میوه می‌توان به بلخی، کاردی، زعفرانی (که دارای دو نوع هسته جدا وهسته چسب موجود است و مورد استفاده قرار می‌گیرد)، هلو انجیری، هلو هلندری (که شباهت فریبنده‌ای به زرد آلودارد) نام برد. از استان‌های تولیدکننده عمده هلو می‌توان به استان چهار محال و بختیاری و به صورت عمده شهر گردشگری و زیبای سامان و استان البرز و شهرکرج اشاره کرد. هلوی بلخی، که بسیار بزرگ و شیرین است، از تولیدش بسیار کاسته شده‌است، زیرا بلافاصله بعد از تماس لک می‌شود و چهره بدی به خود می‌گیرد.
توکان

توکان توکو (Ramphastos toco)
ظاهرا این گروه از پرندگان با دارکوب‌ها تفاوت دارند اما جزو خانواده‌های نزدیک به هم هستند؛ هردوی این پرندگان دارای پاهایی هستند که ۲ چنگال به سمت جلو و ۲ چنگال به سمت عقب دارند؛ وقتی پرواز می‌کنند بال‌هایشان را به سرعت به هم می‌زنند و درنتیجه در هنگام حرکت در هوا بالا و پایین می‌شوند.
توکان منقار بسیار بزرگی دارد که ممکن است تا دو سوم طول کل بدنش را شامل شود. دانشمندان هنوز نمی‌دانند چرا توکان چنین منقار بلندی دارد یا چرا رنگ این پرنده این قدر زیباست. رنگ توکان باعث می‌شود هم‌نوعان خود را به خوبی تشخیص دهد و جفت خود را جذب کند.
توکان منقارتیز پرنده‌ای زیبا و یکی از بزرگ‌ترین اعضای خانواده توکان هاست. هرچند منقارش به نظر زشت می‌آید توکان برای خوردن میوه‌های روی شاخه‌های بلند درختان آن را بسیار دقیق به کار می‌برد.
این پرنده در حالت پرواز منقار بزرگ، بال‌های پهن و دم کوتاه و چهره منحصربه‌فردی دارد. توکان‌ها معمولا در گروه‌های کوچک زندگی می‌کنند.
توکان به‌وسیله پرت کردن سر خود به سمت عقب غذا را به داخل گلویش پرت می‌کند.
در حدود ۳۵ گونه از توکانها امروزه در جهان زندگی می‌کنند. توکان‌ها را می‌توان فقط در نقاط مرکزی و جنوبی آمریکا یافت.