چستر بنینگتون

چستر چارلز بنینگتون (انگلیسی: Chester Bennington ، ۲۰ مارس ۱۹۷۶ در فینیکس آمریکا - ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۷ کالیفرنیا) خواننده، موزیسین، آهنگساز و بازیگر آمریکایی، عضو کلیدی گروه متال/رپ آمریکایی لینکین پارک بود. او همچنین به عنوان خواننده اصلی در گروه راک دد بای سانرایز و خواننده گروه راک استون تمپل پایلتز از سال ۲۰۱۳ الی ۲۰۱۵ شناخته می‌شد. پیشتر خواننده گروه‌های Sean Dowdell And His Friends و Grey Daze بوده‌است. همچنین به عنوان تهیه‌کننده برای گروه‌ها و خوانندگان دیگر عمل می‌کرد. چستر رتبه #۴۶ از لیست «۱۰۰ بهترین خواننده‌های متال تمام زمان‌ها» ی «هیت پریدر» را دارد.
زندگی‌نامه
سال‌های نخستین
چستر در شهر فینیکس در ایالت آریزونای آمریکا به دنیا آمد. مادرش یک پرستار بود، در حالیکه پدر او یک کارآگاه پلیس بود که در دو شیفت روی پرونده‌های تجاوزهای جنسی به کودکان کار می‌کرد. او در کودکی به موسیقی علاقه نشان داد و از گروهای دپش مد و استون تمپل پایلتز به عنوان گروه‌های مورد علاقه‌اش نام می‌برد. چند سال بعد او به کوکایین و شیشه اعتیاد پیدا کرد. او سرانجام بر اعتیاد خود غلبه کرد و بعدها در مصاحبه‌های خود مصرف مواد مخدر را کاری بد می‌شمرد. او پیش از آغاز موسیقی حرفه‌ای در یک رستوران برگر کینگ کار می‌کرد.
موسیقی
از آهنگ‌های معروف او در گروه لینکین پارک می‌توان به(Numb)،(یک نور دیگر)، (در پایان)، (جایی که به آن تعلق دارم)، (ضعیف)، (شکستن عادت)، (آنچه من انجام داده‌ام)، (سنگین)، (همه‌اش را بسوزان)، اشاره کرد.
سردرگمی خاکستری
او پیش از پیوستن به گروه لینکین پارک، خواننده‌ی گروه منحل شده گری دیز (انگلیسی: Grey Daze، سردرگمی خاکستری) در زادگاهش فینیکس بود. Sean Dowdell «گری دیز» گروه سبک «پست گرانج» را در سال ۱۹۹۲ با دوستانش تاسیس کرد و پس از آن گروه که به دنبال خواننده می‌گشت، چستر را معرفی کرد. گروه تا سال ۱۹۹۸ به ساخت دموها پرداخت تا اینکه درون گروه اختلاف سلیقه به وجود آمد و چستر که از گروه ناراضی بود، جدا شد و به لینکین پارک پیوست. از سال ۱۹۹۸ این گروه دیگر فعالیت ندارد.
گروه ۱۲ اجرای زنده داشت. در سال ۲۰۰۲ برای یک اجرای دوباره برنامه‌ریزی شد. درآمد این اجرا قرار بود برای درمان Bobby Benish گیتاریست گروه که مبتلا به تومور مغزی بود صرف شود اما این اجرا به دلیل مخالفت مدیر لینکین پارک کنسل شد چون هم‌زمان با کار ضبط آلبوم متئورا بود و بعد از آن هم‌زمانی برای اجرا تعیین نشد. چستر برای این موضوع بسیار ناراحت شد و تصمیم گرفت خودش به بابی و خانواده‌اش کمک کند اما بابی در سال ۲۰۰۴ درگذشت.
لینکین پارک
چستر در سال ۱۹۹۸ از Grey Daze بیرون آمد و تلاش کرد تا گروه دیگری پیدا کند. پس از مدتی جف بلو، نایب رئیس شرکت زومبا موزیک لس آنجلس به چستر و دیگر اعضای آینده لینکین پارک پیشنهاد آزمایش صدا کرد. او از کارش استعفاء داد و خانواده‌اش را به کالیفرنیا برد، جایی که حضوری موفق در گروه لینکین پارک داشت. بنینگتون و مایک شینودا، دیگر خواننده گروه، از خود عملکرد قابل توجهی نشان دادند اما پیشنهادهای گروه به شرکت‌های ناشر پی در پی رد می‌شد، بالاخره جف بلو که آن زمان در شرکت برادران وارنر بود به آن‌ها کمک کرد تا با شرکت برادران وارنر قرارداد ببندند. نام چستر بنینگتون و لینکین پارک در سال ۲۰۱۷ در میان فهرست بیشترین کلمان جستجو شده در گوگل وجود دارد.
دد بای سانرایز
دد بای سانرایز از سال ۲۰۰۵ شروع به فعالیت کرد. در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۹ تنها آلبوم استودیویی دد بای سانرایز به نام Out of Ashes در سبک پست گرانج، الترنتیو و الکترونیک راک تحت لیبل برادران وارنر منتشر شد. این آلبوم توانست رتبه ۲۹ بیلبورد ۲۰۰ آلبوم برتر را کسب کند.
استون تمپل پایلتس
در ۱۹ می، چستر بنینگتون با گروه استون تمپل پایلتس همکاری تازه‌ای را شروع کرد. EP این گروه به نام High Rise در ۲۹ اوت در صفحه فیس بوک گروه منتشر شد.
چستر بنینگتون
زندگی شخصی
چستر دو فرزند به نامهای جیمی و ایزیا به ترتیب متولد ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ از الکا برند (متولد ۱۹۷۶) دوست دوران دبیرستان خود دارد.
چستر در سال ۱۹۹۶ با سامانتا مری الیت (متولد ۱۹۷۲) ازدواج کرد. فرزند آن‌ها به نام دریون سباستین در سال ۲۰۰۲ به دنیا اومد. در سال‌های اولیه پیوستن چستر به لینکین پارک رابطه او با سامانتا به سردی کشید و در سال ۲۰۰۵ از هم جدا شدند.
تالیندا بنتلی (در حال حاضر: تالیندا بنینگتون) متولد ۱۹۷۶، در روز آخر سال ۲۰۰۵ با چستر ازدواج کرد. رایان شاک (عضوی از دد بای سانرایز و دوست صمیمی چستر) این دو را به هم معرفی کرد. فرزند اول تایلرلی در سال ۲۰۰۶ و دوقلوها به نامهای لی لی و لی لا در سال ۲۰۱۱ به دنیا آمدند.
با وجود موفقیت شگفت‌انگیز و مورد توجه بودن بنینگتون در سالهای نخستین دهه ۲۰۰۰ میلادی، او در این مدت با چندین بیماری دست و پنجه نرم کرده‌بود. در سال ۲۰۰۱ در حالی که او در جشنواره اوزفست (جشنواره موسیقی‌های هارد راک و متال) شرکت داشت یک عنکبوت سمی (عنکبوت گوشه گیر) او را گزید. او در تابستان ۲۰۰۳ بیمار شد و مورد عمل جراحی قرار گرفت. در اکتبر ۲۰۰۷، مچ او درحالی که در کنسرتی در ملبورن استرالیا از روی سن به پایین می‌پرید سر خورد و مچ دستش شکست، اما او با همان حال کنسرت را ادامه داد و پس از پایان نمایش به اورژانس منتقل شد.
بنینگتون و همسر دومش حدود یک سال توسط یک هکر به نام دون تاونسند مورد حمله قرار گرفته بودند. تاونسند به جرم دسترسی بی‌اجازه به ایمیل آنان و فرستادن ایمیل‌های تهدیدآمیز به دو سال حبس محکوم شد.
بنینگتون به خالکوبی علاقه زیادی
داشت. اولین تتوی خودش را در سن ۱۸ سالگی زد و تعداد زیادی خالکوبی روی بدنش داشت. این علاقه باعث شد که با دوست دوران دبیرستان خود «شان دادل»، «کلاب تتو» را گسترش دهد.
چستر ۳ تتو روی انگشتانش داشت: روی انگشت کوچک دست راست، تتوی سنگ ماه تولدش
روی انگشت ازدواج دست چپ، تتوی حلقه نامزدی که از زمان طلاقش پوشانده می‌شد و یک تتوی نماد ژاپنی روی همان انگشت
روی مچ دست، تتوی شعله‌های آبی و قرمز که نمادی از ماه تولد اوست.
دزد دریایی روی آرنج سمت راست
پشت آرنج سمت چپ، تتوی زن کولی
جمجمه‌ای با چشمهای الماس همراه با تار عنکبوت اطرافش روی آرنج سمت چپ
روی هر دو بازو، تتوی نماد برج حوت (ماهی)/ تتوی کوی فیش که نماد برج حوت است، نماد دلاوری و ایستادگی و پشتکار هم بود. چستر خودش این تتو را طراحی کرده بود.
روی کمر :قسمت بالایی کمر، اریفیس ۶ بازو
دو طرف کمر و تتوی ۶ بازو، دو تتوی اژدها که مثل هم بودند و فقط رنگشان با هم تفاوت داشت.
تتوی «لینکین پارک»، در قسمت پایینی کمر
روی پا: روی ساق پای چپ، سرباز بالدار کاور آلبوم «هایبرید تئوری»
روی ساق پای راست، یک تتوی اژدهای سبز
روی شانه: شانه سمت چپ، تتوی یک اژدهای سبز
شانه سمت راست، تتوی یک اژدهای زرد
نماد خانوادگی روی قفسه سینه: روی سینه تتوی حروف اول اسامی خانواده، چستر / همسرش و همه پسرانش
تتوی شعله‌های آبی و قرمز و تتوی «لینکین پارک»، معروف‌ترین تتوهای چستر بودند.
مرگ
چستر بنینگتون در سن ۴۱ سالگی در اثر خودکشی به وسیله حلق آویز کردن خویش در خانه‌اش در شهر پالوس وردس ایالت کالیفرنیا درگذشت.
پیکر وی حدود ساعت ۹:۰۰ صبح در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۷ در محل اقامتش توسط نگهبان خانه‌اش پیدا شد. مایک شینودا با گذاشتن پستی در توییتر مرگ چستر را تایید کرد و نوشت: «بسیار تکان دهنده است اما حقیقت دارد. به زودی یک بیانیه رسمی این خبر را تایید خواهد کرد.»
در ۲۱ جولای برایان الایس رئیس مرکز معاینه پزشکی تایید کرد که در صحنه یک بطری نیمه پر الکل یافت شده اما در حال حاضر اثری از مواد مخدر نیست.
به دنبال این واقعه کنسرت تور لینکین پارک One More Light Tour لغو شد و بلیط‌های کنسرت پس گرفته شدند.
مرگ بنینگتون در سالگرد ۵۳ سالگی کریس کورنل رخ داد. کورنل یکی از دوستان نزدیک چستر بود که او نیز دو ماه قبل از مرگ چستر بر اثر حلق آویز کردن خود، خودکشی کرده بود
مایک شینودا همچنین اشاره کرد که چستر برای آهنگ One More Light که توسط گروه در حال ساخت بود بسیار هیجان زده بود اما با نبود چستر ساخت این آهنگ ناتمام ماند و به افتخار چستر احتمالا آن را در یک اجرای زنده اجرا خواهند کرد.
چستر همچنین آهنگ Hallelujah لئونارد کوهن را در مراسم تشییع جنازه کریس کورنل خوانده بود و نیز سرپرستی پسر کورنل را برعهده داشت.
مراسم تشییع جنازه چستر در باغ سوت کوست واقع در پالوس وردس ایالت کالیفرنیا برگزار شد. علاوه بر اعضای خانواده و دوستان نزدیکش، بسیاری از موسیقیدانانی که با لینکین پارک تور یا همکاری داشتند نیز حضور داشتند.
فیلم‌شناسی
چستر بنینگتون در تور همیاری آسیا ام‌تی‌وی
سال
عنوان
نقش
۲۰۰۶
کرانک
مرد در داروخانه
۲۰۰۹
مرد در پارک هالیوود
۲۰۱۰
اره سه بعدی
ایون