ابراهیم یکم

ابراهیم یکم (۵ نوامبر ۱۶۱۵–۱۲/۱۸ اوت ۱۶۴۸) از سال ۱۶۴۰ تا ۱۶۴۸ سلطان امپراتوری عثمانی بود.
او پسر سلطان احمد یکم بود و در استانبول زاده شد. او یکی از مشهورترین سلطان‌های عثمانی بود.
بر خلاف اینکه مراد چهارم وصیت کرده بود که پس از مرگش، ابراهیم یکم باید کشته شود، پس از مرگ مراد چهارم، وی درسال (۱۶۴۰) با میانجی کردن کوسم سلطان به سلطنت رسید. نویسنده انگلیسی می‌گوید «او نه تنها در شجاعت، دلاوری و کشور داری با برادرش قابل مقایسه نبود بلکه وحشی گری او ده‌ها برابر از برادرش بیش‌تر بود. او تنها شهرتش مدیون عشق به زنان و عیش ونوش بود.»
کوسم سلطان به مدت هشت سال برای پسرش ابراهیم یکم نیز نایب السلطنه شد اگر هم رسما نشده باشد در آن دوران مانند یک نایبه رفتار می‌کرده‌است و تمام تصمیمات دولت را او می‌گرفته‌است ولی سلطان ابراهیم خان با تحریک همسرش ترخان خدیجه سلطان مادرش را تبعید نمود. از آن موقع دشمنی بین مادر و پسر شدت گرفت. در سال۱۶۴۸ سپاهیان شورششان را آغاز نمودند. از کوسم سلطان برای عزل و به قتل رساندن سلطان ابراهیم خان اجازه گرفتند. سپس پس از اجازه گرفتن از کوسم سلطان در ۱۲ اوت سلطان ابراهیم خان را عزل وسپس در ۱۸ اوت در قصر اورا خفه کردند. اورا در مسجد ایا صوفیه به خاک سپردند و پسر خردسالش رابه سلطنت نشاندند
خانواده
همسران
تورخان سلطان، اولین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر محمد چهارم بود.
معزز سلطان، دومین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر احمد دوم بود.
دلآشوب سلطان، سومین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر سلیمان دوم بود.
عایشه سلطان، چهارمین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر شاهزاده مراد بود.
ماه‌انور سلطان، پنجمین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر شاهزاده عثمان بود.
ساچبال سلطان، ششمین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر شاهزاده سلیم بود.
شویکر سلطان، هفتمین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر شاهزاده بایزید بود.
هماشاه سلطان، هشتمین خاصگی سلطان و همسر عقدی ابراهیم و مادر شاهزاده اورخان بود.
پسران
محمد چهارم (۲ ژانویه ۱۶۴۲ – ۶ ژانویه ۱۶۹۳)
سلیمان دوم (۱۵ آوریل ۱۶۴۲ – ۲۲ ژوئن ۱۶۹۱)
احمد دوم (۲۵ فوریه ۱۶۴۳ – ۶ فوریه ۱۶۹۵)
شاهزاده مراد (۲۲ مارس ۱۶۴۳ – ۱۶ ژانویه ۱۶۴۵)
شاهزاده سلیم (۱۶ مارس ۱۶۴۳ – اکتبر ۱۶۶۹)
شاهزاده عثمان (اوت ۱۶۴۴ – ۱۶۴۶)
شاهزاده بایزید (۱ می‌۱۶۴۶ – اوت ۱۶۴۸)
شاهزاده جهانگیر (۱۴ دسامبر ۱۶۴۶ – ۱ دسامبر ۱۶۴۸)
شاهزاده اورخان ( اکتبر ۱۶۴۸ – ژانویه ۱۶۵۰)
دختران
ام‌کلثوم سلطان، (۱۶۴۰ – ۱۶۵۵، استانبول در مقبره سلیم دوم در مسجد ایاصوفیا دفن شد) در سال ۱۶۵۲ با داماد اباضه احمد پاشا ازدواج کرد.
فاطمه سلطان (۱۶۴۲ – ۱۶۸۲، استانبول در مقبره ابراهیم یکم در مسجد ینی والده دفن شد) درسال ۱۶۴۵ با داماد سلاح‌دار یوسف پاشا ازدواج کرد و درسال ۱۶۴۸ با داماد فاضل پاشا ازدواج کرد.
گوهرخان سلطان (۱۶۴۳ – ۲۱ اکتبر ۱۶۹۴ ادرنه در مسجد شاهزاده دفن شد) وی درسال ۱۶۴۶ با جعفر پاشا ازدواج کرد، در سال ۱۶۶۰ با چاووش‌زاده محمد پاشا ازدواج کرد و برای اخرین‌بار با دریاسالار یوسف پاشا ازدواج کرد.
بیخان سلطان (۱۶۴۵ – دسامبر ۱۷۰۰، استانبول در مسجد سلیمانیه دفن شد) او درسال ۱۶۴۷ با هزارپاره احمد پاشا ازدواج کرد سپس با اوزان ابراهیم پاشا ازدواج کرد و در سال ۱۶۸۹ با بیکلی مصطفی پاشا ازدواج کرد
عاتکه سلطان (۱۶۴۶ – ۱۶۸۸، استانبول در مقبره ابراهیم یکم در مسجد ایاصوفیا دفن شد) در سال ۱۶۵۰ با داماد سری کنان پاشا ازدواج کرد، سپس در سال ۱۶۶۰ با داماد اسماعیل پاشا ازدواج کرد.
شایعه دیوانه بودن
سلطان ابراهیم از زمان شاهزاده بودنش مشکلات روحی داشت چراکه برادرش مراد چهارم او را زندانی کرده بود و او هر روز از اینکه برادرش او را خفه کند می‌ترسید و به همین دلیل دچار مشکلات روحی و روانی شده بود. اما همانند عمویش مصطفی یکم نیز به‌طور کامل عقلش را از دست نداده بود. در سال‌های آخر سلطنتش نیز به دلیل خرید بیشتر خز سمور و اسراف بیجای پول، بیشتر دیوانه خطاب شد اما همان‌طور که گفته شد او مانند عمویش دیوانه نبوده‌است. مهم‌ترین اثبات این موضوع این است که وقتی برادرش مراد چهارم مرد به او گفتند که دیگر تخت ازآن توست ولی او قبول نکرد و گفت من نیازی به تخت پادشاهی ندارم، ازآن برادرم باشد چراکه فکر می‌کرد همه اینها نقشه است و برادرش نمرده‌است. اگر به یک دیوانه بگویند تخت مال توست دوان دوان می‌رود به سوی تخت لکن یک عاقل اول می‌خواهد که مطمئن شود.