ساندور کوچیس

ساندور کوچیس (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۹–۲۲ ژوئیه ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود. وی سابقه بازی در تیم‌هایی چون بارسلونا و تیم ملی فوتبال مجارستان را کارنامه خود دارد. همچنین در فهرست برترین گل زنان جهان رتبه چهارم را دارد.
دوران باشگاهی
ساندور کوچیس در هفده سالگی فوتبال حرفه‌ای را در تیم جوانان باشگاه کوبانیای شروع کرد که در واقع آمادگی برای انتقال به فرانس واروش بوده‌است. هنگامی که به تیم فرانس واروش آمد موفق به کسب اولین عنوان خود در لیگ مجارستان شد. او پس از پنج سال بازی در این تیم به مدت کوتاهی راهی تیم ادوژ شد و پس ازآن به ارتش پیوست و راهی تیم نظامی بوداپست هان ود شد که در آنجا با فرانس پوشکاش کبیر، جوزف بوسیچ، زولتان ژیبور آشنا شد. در هفت سال حضور در این باشگاه او موفق به کسب سه عنوان لیگ مجارستان و سه عنوان آقای گلی در لیگ و همچنین در بین این سه سال، دو بار در اروپا بیشتر از هر بازیکن در کل لیگ‌های اروپایی گلزنی کرد.
او پس از شکست قیام مردمی مجارستان، به سوییس گریخت و برای «یانگ فلوز زوریخ» بازی کرد. بعد از آن به هم تیمی سابقش در هان ود و تیم ملی مجارستان، زولتان ژیبور، به بارسلونا پیوست
دوران ملی
او در سال ۱۹۴۸ اولین بازی ملی خود را انجام داد و همراه چهار نفر (فرانس پوشکاش، زولتان ژیبور، ناندور هیده گوتی و جوزف بوسیچ) هسته تیمی قدرتمند و تهاجمی به نام «جادوگران» را بنیان نهادند و ۳۲ بازی ملی را بدون شکست در سطح اول بین‌المللی پشت سر گذاشتند که این رکورد هنوز پابرجا مانده‌است. او همچنین با مجارستان در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی موفق به کسب مدال طلای رقابتها شد.
او در جام ۵۴ خوش درخشید و دو هتریک مقابل کره جنوبی و آلمان غربی به ثبت رساند. او در ۵ بازی جام ۵۴ ،۱۱ گل زد که تنها «ژوست فونتین» فرانسوی چهار سال بعد رکورد او را با ۱۳ گل جابه‌جا کرد. او به دلیل بازی عالی و گلزنی‌های متعدد با سر به «سر طلایی» معروف شد. او در فینال جام ۵۴ بد شانس بود و جلوی همان آلمان غربی که به آن ۴ گل زده بود، پایش به گلزنی باز نشد.
پایان دوران فوتبالی
او در سال ۱۹۶۶ به عمر فوتبالی خود پایان داد و ترجیح داد در اسپانیا بماند و در بارسلون اقدام به تاسیس رستورانی به نام لقب خود (سرطلایی) کرد. او همچنین مقطع کوتاهی در تیم هرکولس در سال‌های ۷۲ تا ۷۴ به مربیگری پرداخت.
مرگ
دوران مربیگری او به دلیل ابتلا به سرطان خون و سپس معده متوقف شد. او حتی مجبور شد پای چپ خود را در یک عمل جراحی از دست بدهد. او پس از سال‌ها مبارزه با سرطان و عمل‌های متعدد که نیروی وی را به کلی به تحلیل برد، در سال ۱۹۷۹ و در سن ۴۹ سالگی، بر اثر سقوط از طبقه چهار بیمارستانی در بارسلون، جان باخت. خیلی‌ها دلیل این حادثه را یک خودکشی می‌دانند اما فرضیه‌ای دیگر می‌گوید احتمال اتفاقی بودن این قضیه نیز وجود دارد.
افتخارات
ساندور کوچیس توانست با تیم بوداپست هان ود به عناوین مختلفی همچون لیگ و آقای گلی دست یابد. او با تیم ملی مجارستان در اولین و آخرین جام جهانی او به مقام آقای گلی و نایب قهرمانی جام رسید. میانگین گلزنی او را حتی ژوست فونتین که رکورد بیشترین گلزنی او در جام را تغیر داد،نتوانست تغییر دهد. ساندور با پنج بازی و یازده گل میانگین ۲٫۲۰ گل در بازی را دارد اما فونتین در حقیقت با شش بازی و سیزده گل میانگین ۲٫۱۷ گل را دارد. او با مجارستان در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی موفق به کسب مدال طالای رقابتها شد.
تنها جامی که ساندور درگرفتن آن بازماند به غیر از جام جهانی، جام باشگاه‌های اروپا (لیگ قهرمانان اروپا) را نیز از دست داده‌است. در فینال، ورزشگاه وانک دورف برن که با او در فینال جام ۵۴ لج کرده بود، دورباره با او بد رفتاری کرد و بارسلونا آن بازی را با وجود گلزنی او و ژیبور جام را با نتیجه ۳–۲ به بنفیکای اوزه بیو واگذار کرد.