کوه پدری

پدری یا کوه پردیس (padri) ، کوهی است در حومه شهرستان جم از توابع استان بوشهر که در نیمه‌راه سیراف به جم قرار دارد.
وجه تسمیه پدری
رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت در ذکر وجه تسمیه «پدری» و «تل چگاسه» می‌نویسد: پوزپدری در جم از نقاط دیدنی جغرافیای تاریخی ایران می‌باشد. پدری احتمالا از کلمه پد + ری یا پادری به‌معنای محافظ شهر سلطنتی می‌باشد. پاد حفاظت‌کننده و ری و راگا و راگس نیز شهر سلطنتی معنا می‌دهد. از جمله نام‌های زیبای دیگر کوه‌های جم می‌توان به تل چگاسه اشاره کرد که امروزه بام جم خوانده می‌شود. گاث یا گات یا گاثه در ادبیات کهن ایرانی به‌معنای سرود می‌باشد. گاس همان لغت پهلوی «گاه» است که به سین ختم می‌شده به‌معنی تخت و سریر، و مراد «مملکت السریر» است که دولتی مستقل بود و در قفقاز شمالی و مقابله آن با «زنگ» و مترادف بودن با روم مناسب است. در پارسی باستان گاثو به‌معنی جا و مکان و تخت آمده، در اوستا گاتو به‌معنی جا و تخت، در پهلوی گاس، در هندی باستان (سنسکریت) گاتو آمده‌است. ذیل «گاه» با این همه به گمان نگارنده چگاثه از چکاد یا چکاث و چگاث و چگاس ساخته شده‌است به‌معنای قله یا بلندی و تل نیز به‌معنای تپه می‌باشد و روی‌هم‌رفته تل چگاسه به‌معنای تپه بلند است.
تاریخچه و باستان‌شناسی
پژوهش‌ها نشان می‌دهد در کوه‌های مشرف بر ناحیه جم، دیوارهای صیقل‌زده‌شده بزرگی در نقاط گوناگون با زاویه‌هایی خاص وجود دارد که افسانه‌ها و روایات قومی جم در لهجه محلی آن را «چرم آینه» می‌خوانند. به گفته بزرگ‌سالان ناحیه جم، آن‌ها قطعه‌های کوچکی از شیشه سیاه را در زیر این «چرم آینه»ها می‌یافته‌اند که فرضیه پادشاهی جم در این ناحیه را قوی‌تر می‌کند.
مجسمه‌های «جمشید جم» و «غار آدم» در نزدیکی کوه پدری، به‌دلیل فعالیت‌های شرکت‌های نفتی و گازی در عسلویه در معرض خطر قرار دارند.
هرچند که پیشینه روستاهای چاهه و دره پلنگی، که در شمال کوه قرار دارند، به‌درستی روشن نیست، ولی نشانه‌هایی از غارنشینی و وجود فسیل‌های بسیار قدیمی در منطقه دیده شده‌است.
ویژگی‌های جغرافیایی
این منطقه با قرارگیری در ارتفاع ۷۰۰متری از سطح دریا و در نزدیکی خلیج فارس، آب‌وهوای مطلوبی جهت پرورش گیاهان و درختان فراهم آورده‌است. اختلاف دمای هوا با کنار ساحل خلیج فارس، که در برخی از روزهای سال تا ۱۰ درج سانتیگراد می‌رسد، و همچنین رطوبت ملایم آن، این منطقه را به یکی از خوش‌آب‌وهواترین مناطق جنوب ایران تبدیل کرده‌است.
ویژگی‌های انسانی
بومیان جم از طوایف فارس و لر هستند.
محصولات کشاورزی
یکی از شگفتی‌های منطقه جم تنوع بی‌نظیر محصولات کشاورزی آن است. بخش وسیعی از زمین‌های کشاورزی اطراف جم زیر کشت درختان خرما، مرکبات و زیتون قرار دارد. پرتقال، نارنگی و لیموی این منطقه معروف‌اند.
منطقه جم دارای خرمای مخصوصی است که به «خرمای خاصه» معروف است. خرمای خاصه کوچک‌تر از دیگر نمونه‌های خرما و بسیار لذیذ است.
صیفی‌جات جم نیز با کیفیت مطلوب از دیگر محصولات این ناحیه‌اند.
بازدید و گردشگری
پس از گشایش جاده فیروزآباد به جم، مسافرت به این منطقه تسهیل شده‌است. همچنین شرکت‌های ملی نفت، گاز و پتروشیمی، با ساخت سه شهرک بزرگ در این منطقه، به گسترش فضای مسکونی این شهر کمک شایانی کرده‌اند. فرودگاه توحید جم نیز توسط شرکت نفت ساخته شده که امکان پرواز به این منطقه از شهرهای تهران و اصفهان را برای کارکنان شرکت‌های ملی نفت و گاز میسر نموده‌است.
شایعه و طنز
درمورد کوه پردیس شایعه‌های متعددی بر سر زبان‌هاست و خواص عجیبی به این کوه نسبت داده می‌شود؛ ازجمله این‌که این کوه نزدیک‌ترین نقطه زمین به خورشید است (!)، و به همین دلیل ویروس اچ‌آی‌وی برروی آن رشد نمی‌کند (!)؛ کوهنوردی در این کوه باعث درمان مبتلایان به بیماری‌های سرطان و ایدز می‌شود (!)؛ از عسل به‌دست‌آمده از اطراف این کوه برای ساختن داروی ادویل (Advil) استفاده می‌شود؛ قدرت مغناطیسی این کوه به‌قدری است که خودروهایی را که از کنار آن رد می‌شوند به‌سوی خود جذب می‌کند و باعث تصادم آنها به کوه می‌شود (!)؛ و این‌که منبع بزرگی از آب در لایه‌های زیرین این کوه وجود دارد. این شایعه‌ها در وب‌گاه‌ها و رسانه‌های متعددی تکرار شده‌است؛ درحالی‌که همگی آن‌ها به‌وضوح بی‌معنی و طنزآمیزند و اثبات علمی ندارد. فقط جذب خودروها به‌سوی کوه ممکن است به نوعی خطای دید مربوط باشد که به‌دلیل پنهان شدن افق به‌وجود می‌آید و بجز این منطقه، در مناطق جغرافیایی زیادی دیده شده‌است.