دو خاطره از زندان

دو خاطره از زندان نام کتابی است که شامل خاطرات دو زندانی سیاسی ملی مذهبی پیرامون دوران بازجویی در سال ۱۳۶۹ بود. کتاب در سال ۱۳۸۲ و در تیراژ ۲۰۰۰ نسخه توسط انتشارات امید فردا منتشر گردبد و شامل دو بخش با نامهای «در مهمانی حاجی آقا» که خاطرات حبیب‌الله داوران است و «داستان یک اعتراف» که خاطرات فرهاد بهبهانی است می‌باشد. این کتاب اندکی بعد جمع آوری و هر دو نویسنده به اتهام نشر اکاذیب تحت تعقیب قرار گرفتند. بررس و سربررس کتاب و همچنین مجید صیادی (مدیرکل مراکز فرهنگی وزارت ارشاد) به اتهام معاونت در توهین، افترا و نشر اکاذیب تحت تعقیب قرار گرفتند. محاکمه آنان تا سال ۱۳۸۶ نیز در جریان بود اما نتیجه آن اعلام نشد.
پیش زمینه
«جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران» در سال ۱۳۶۴ توسط جمعی از چهره‌های شناخته شده سیاسی و مذهبی چون مهندس مهدی بازرگان و علی اردلان با هدف دفاع از آزادی‌های مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی بنیان گذارده شد.
اعضای این جمعیت به همراه برخی چهره‌های مستقل در سال ۱۳۶۹ اقدام به تهیه و انتشار نامه‌ای خطاب به علی اکبر هاشمی رفسنجانی نمود که به نامه ۹۰ امضایی مشهور شد. برخی از کسانی که این نامه را امضا کرده بودند در مدت کوتاهی مجبور به پس گرفتن امضای خود شدند و سپس ۲۳ نفر از امضا کنندگان نامه دستگیر شدند که در میان آنها ابوالفضل بازرگان (برادرزاده مهندس بازرگان) و ابراهیم یزدی حضور داشتند.
برخی از دستگیرشدگان پس از چندی بر صفحه تلویزیون ظاهر شدند و علیه خود و دیگر اعضای جمعیت اعترافاتی نمودند. دادگاه دستگیرشدگان پس از چندی تشکیل و دستگیرشدگان به تدریج آزاد شدند. دو تن از دستگیر شدگان مدت کوتاهی پس از آزادی بر اثر آنچه بر آنها در زندان گذشته بود از دنیا رفتند.
کتاب
حبیب‌الله داوران، دکترای داروسازی و فرهاد بهبهانی، دکترای شیمی نویسندگان کتاب از جمله ۲۳ نفر دستگیر شده بودند.
دکتر داوران در بخش اول کتاب ضمن شرح شکنجه‌های شدید جسمی و روحی در دوران حضور در بازداشتگاه توحید شرح می‌دهد که چگونه با یاد خداوند توانسته در برابر آنها دوام بیاورد.
و اما دکتر بهبهانی نیز به شرح شکنجه‌های زندان می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چگونه در هم شکسته‌است و حاضر به پذیرش انجام مصاحبه تلویزیونی شده‌است و همچنین می‌گوید که به همین دلیل بعد از زندان چگونه توسط همه همفکران طرد شده‌است.
در بخشی از این کتاب آمده‌است که دکتر بهبهانی با وجود داشتن چشم بند توانسته‌است حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه کیهان را به عنوان یکی از بازجوها شناسایی نماید. حبیب الله داوران نیز بعدها در مصاحبه‌ای با بخش فارسی رادیو بی‌بی سی اظهار داشت هنگام ضبط اعترافاتش حسین شریعتمداری را دیده است که در پشت پرده‌ای نشسته و از امیرفرشاد ابراهیمی هم به عنوان ضبط کننده و فرد پشت دوربین اسم برد .
انتشار
این کتاب در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۲ در تهران از سوی انتشارات امید فردا با قیمت پشت جلد ۲۰۰۰۰ ریال چاپ و پخش شد. ظرف ۲ ماه کتاب به چاپ دوم رسید که با توقیف مواجه شد.
در سال ۲۰۰۴، چاپ سوم این کتاب در آلمان از سوی انتشارات آیدا انجام شد.
پس از انتشار
این کتاب تنها یک بار پخش شد و چاپ دوم بلافاصله توقیف شد و نسخه‌های فروش نرفته چاپ اول کتاب از قفسه کتاب فروشی‌ها جمع آوری شد.
محاکمه نویسندگان و مسئولان وزارت ارشاد
نویسندگان کتاب، دو بررس وزارت ارشاد که مجوز انتشار کتاب را صادر کرده بودندو یک مدیر کل وزارت ارشاد به اتهام نشر اکاذیب، توهین و افترا و… مورد محاکمه قرار گرفتند. در این میان یکی از نویسندگان کتاب اندکی بعد درگذشت اما محاکمه سایرین تا سال ۱۳۸۶ در جریان بود اما نتیجه آن روشن نشد.
مجید صیادی در آخرین جلسه دادگاه خود گفت:«زمانی که ما مجوز چاپ این کتاب را صادر کردیم معیار ممیزی، مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی بود که بر اساس آن از نظر ما چاپ کتاب مشکلی نداشت اما الان گویا بنده را با قانون مجازات اسلامی متهم به معاونت در افترا، توهین و نشر اکاذیب کرده‌اند. در آن زمان باید با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی عمل می‌کردیم اما هم اکنون و در مقام پاسخ گویی این مصوبه را به عنوان استدلال ما نمی‌پذیرند.» وی همچنین گفت که این پرونده فاقد شاکی خصوصی است: ««این کتاب افرادی را متهم به بدرفتاری کرده‌است اما خود این افراد شاکی پرونده نیستند و مدعی العموم به عنوان شاکی پرونده شناخته شده‌است.