فهرست نام‌های کردی

فهرستی از نام‌های کردی که برای نامگذاری افراد به‌کار گرفته می‌شوند. این نام‌ها ریشه کردی دارند. بعضی از این نام‌ها در زبان پارتی (زبان پهلوی اشکانی) هم رایج بوده‌اند.
نام‌های دختران
ی
ئادان: زمین حاصلخیز)
ئادار (آدار)
ئاران (آران: قشلاق)
ئاردا (آردا: نام فرشته‌ای در آیین زرتشت)
ئارژه‌ن (آرژن)
ئاروا (آروا: نام فرشته‌ای در آیین زرتشت)
ئاریمان (آریمان)
ئارینا (آرینا: آریایی)
ئاسکی (آسکی:آهو، زیبا و دلفریب)
ئاسو (شفق، هنگام طلوع خورشید)
ئاشتی (آشتی)
ئاگرین (آگرین: آتشین)
ئالند (آلند: اولین پرتو خروشید)
ئالووس (آلوس)
ئالین (آلین)
ئاقان (آوان: نام کوهستانی در کردستان)
ئاقات (آوات: آرزو، خواسته)
ئاقزه‌ن (آوزن)
ئاقبین (آوبین)
ئاقشین (آوشین)
ئاقین (آوین)
ئارگون (آرگن: به رنگ آتش)
ئاژار (آژار: محصول زمین)
ئاژنا (آژنا)
ئاژین (آژین: زبر)
ئاساره (آساره: ستاره)
ئاسکول (آسکل: بچه آهو)
ئاسمین (آسمین: یاسمین)
ئاشناو (آشناو)
ئالشک (آلشک: شب‌بو)
ئالیا (آلیا: غنچه گل)
ئالا (آلا: پرچم)
ئاماژه (آماژه: اشاره)
ئامیز (آمز: آغوش)
ئایرین (آیرین: آتشین)
ئایگین (آیگین: ایل زیبا)
ئه‌توون (اتون)
ئه‌دگار (ادگار)
ئه‌رده‌لان (اردلان: نام ولایتی در کردستان)
ئه‌رده‌م (اردم)
ئه‌رمین (ارمین)
ئه‌رنه‌واز (ارنواز)
ئه‌زموون (ازمون: امتحان)
ئه‌ژین (باهم زیستن)
ئه‌سرین (اسرین: اشکین)
ئه‌ستی (استی)
یهستیلان (استیلان)
ئه‌له‌گه‌ز (الگز)
ئه‌نوا (انوا: پناه)
ئه‌ورین (اورین)
ئه‌وین، ئه‌قین (اوین: عشق)
ئورامان (اورامان)
ئیرینا (ارینا)
ئیلیان (الیان)
ئینانا (اینانا: الهه عشق)
ئیوان (ایوان: تراس)
ب
بابان (خانه پدری)
بابوس (نام پدر اورونت پادشاه سکایی)
بابیلان (نوازش دختر کوچک از روی محبت)
باپیو (باد سنج)
باتوف (گیاهی با گل‌های قرمز)
باتینک (غنچه تاز شکفته)
باتینوک (آلاله)
بادا (بادا)
بادر (حرکت باد، فرشته مامور باد)
بارزان (نام بارزیا بارجان)
بارنگ (ریزش باران همراه باد)
باروشه (بادبزن)
باریز (میوه‌ای که به وسیله باد از درخت کنده می‌شود)
باریزان (رواج، برکت)
بارین (بارین: باریدن، بارندگی، بارش)
بازان (جمع باز پرنده شکاری)
بازنه (النگو)
بازور (پرنده کوچک خاکستری رنگ)
بازیان (بازیان)
بازین (بازین)
باژوران (جنوبیها)
باژیر (شهر)
باژیلان (محل وزش باد)
باستینک (گل نو شکفته)
باسکار (قدرتمند، توان مند در بحث و استدلال)
باشن (خوب است، عالی است)
* باشوک (نوعی شاهین شکاری)
باشیلا (خانه به دوش)
باغان (جمع باغ)
باکوت (میوه‌هایی که توسط باد ریخته باشند)
بالین (ستون، کلون)
بانواز (با خبر ساختن مردم با صدای بلند)
بانوورام (بانورام)
بانه (بانه: فلات، نام شهری در استان کردستان)
بانیا (بانیا)
باوان (باوان)
باوشین (پنکه)
باوند (اصیل)
باویژان (باوژان)
باوین (صاحب)
بایخ (پایداری)
بتمان (بتمان)
بتین (پرحرارت، قدرتمند)
بچکول (کوچک)
بختان (بد شانسی)
بختوان (مدینه فاضله)
بختور (بهروز، کامران)
بخشین (عفو کردن)
برزی (بلند قامت)
برزین (با شکوه)
برژان (کار)
برژانگ (مژه)
برژنگ (مژه)
برژول (برژول)
برسیل (برسیل)
برشیو (عصرانه)
برف آب (برافاب)
برقه (برقه)
بریا (بریا: کاش)
بریوان (بریوان)
بزان (شکست دهنده)
بزین (بهزان)
بژدار (سهامدار، شریک)
بژن (قد و بالا)
بژول (برژانگ)
بژوین (بژوار)
بژیو (قوت، مایه زندگی)
بفران (معصوم و روپاک مانند برف)
بفرانبار (هنگام باریدن برف)
بلار (آدم شوخ‌طبع)
بلنجه (خرامان، صاحب خرام)
بلواژ (آبگینه)
بلیسه (لهیب، شراره)
بلین (عهد، قرار)
بناز (نازنین)
بناوان (کدبانو، خانهدار)
بنرخ (قیمتی)
بنین (نوعی گیاهی خوراکی که در بهار می‌روید)
بوژانه (بژانه: گلی خوشرنگ)
بوکان (زیبارویان، عروس‌ها، نامی شهری کردنشین در کردستان ایران)
بوکبویانی (نو عروس)
بوین (خوشبو)
بونه (بنه: مناسبت)
بووژان (بوژان: احیا)
به‌ده‌و (بدو: زیبا)
به‌رافین (برافین)
به‌رامه (برامه: بوی خوش)
به‌دل (بردل: محبوب)
به‌ربانگ (بربانگ: افطار)
به‌رسنا (بسنا:)
به‌رسین (برسین:)
به‌رکه‌ن (برکن)
به‌رما (برما)
به‌روار (بروار: نام کوهستانی در کردستان)
به‌ژنا (بژنا)
به‌ژین (بژین)
به‌سیله (بسیله)
به‌فران (بفران: برفان)
به‌فرین (بفرین: برفی)
به‌ناز (بناز: نازنین)
به‌نه‌ده‌ن (بندن: کوه)
به‌وران (بوران)
به‌هیا (بهیا)
به‌یان (بیان: بامداد)
بیاره (بیاره)
بی‌خم (بیخم: آرامش)
بیری (بری: شیردوش)
بیریقان (بریوان: شیردوش)
بیژا (بژا)
بیژان (بژان)
بیژین (بژین)
بیستان (بستان: بوستان)
بیکن (یگانه)
بیشه‌نگ (بشنگ)
بی‌قینه (بیوینه: بی‌نظیر)
بهلین (بهلین: خوش قول)
پ
پاراو (پاراو)
پاکان (پاکان: نیکان)
پاکانه (پاکانه: تبرئه، مبری)
پاکاو (پاکاو)
پاکینه (پاکینه)
پرووشه (پروشه: دانه‌های ریز برف)
پرژین (پرژین)
پرشنگ (اشعه خورشید)
پرناز (پرناز)
پژال (پژال: جوانه نازک)
په‌رژین (پرژین: پرچین)
په‌رگول (پرگل)
په‌روه (پروه)
په‌ره‌نگ (پرنگ)
په‌ژنا (پژنا)
په‌سار (پسار: نسار)
په‌سنو (پسنو)
په‌سیره (پسیره)
په‌له‌ک (پلک)
په‌لشین (پلشین)
پیتو (پیتو)
پیفوک (پیفک)
پیلوو (پلو: پلک)
په یمان (به یه که وه بون)
ت
ترووسکه (براق)
ترلال (زیبا، نوعی اسب)
مامه‌نی (منشا خوبی) کلمهای بسیار قدیمی و رایج بین هورامانی‌ها
توار (نوعی ریسمان و کردی به معنای پرنده)، نام محلی در دوسیور کشور فرانسه)
تووشیار (اشعه خورشید)
تانیا
تارا (اسمی بین‌المللی؛ کردی: پارچه‌ای نازک و عمدتا قرمز بر سر عروس، فارسی: ستاره و مردمک چشم، در اسکاتلندی و ایرلندی: ملکه، محل دیدار پادشاهان)
ج
جیهان
چاوجوان (زیباچشم)
چاوره‌ش (سیه‌چشم)
چکاوک (نام پرنده‌ای)
چنور (نام گلی خوشبو)
چیا (اسم دخترانه و پسرانه، کوهستان بلند، سرد و خنک، اسم چشمه‌ای در شهر نودشه)
چیاکو (کوه بلند)
چرو (جوانه)
چیمه‌ن (سبزه و طبیعت)
چوپی (نوعی رقص کردی)
خ
خه‌زال (غزال)
خه‌زیم
خوزگه (آرزو، حسرت، اسم مشترک)
خوناو (باران آهسته و دلپذیر)
د
دامینه (دامنه کوه)
دایان (مادر، جمع مادران، دایه)
دلژین (باصفا زندگی کردن)
زانا (دانا)
دیلان (نوعی رقص کردی)
دلنیا (دلگرم و مطمئن)
دلوقان (مهربان)
دیانا (اسم دخترانه نام شهری درعراق، نام الهه رومی)
دیمه‌ن (چشم‌انداز)
دژئاگر (آتش قلعه)
دلدار (عاشق-زنده دل)-تخلص شاعر
دینا (پسندیده)
دلکو (مهد و مرکز دل)
ر
رازاوه (آراسته، تروتمیز)
راژانه (نام گیاهی داروی)
راژیس (درست کارترین)
رسپینا (پاییز)
روجا (آفتاب، در پارسی میانه مورد استفاده قرار می‌گرفت)
روجیار (جمع آفتاب)
روژآوا (غروب، غرب)
روژا (روزها)
روژان (دارای دو چشم رنگی زیبا همانند دو خورشید)
روژانو
روژبین (راهنما و هدایت‌کننده روز)
روژدا (مادر زندگی)
روژه (الماس)
روژیار (میانجی روز و روشنایی)
روژیا (یکی از روزها، اسم مشترک)
روژیتا (مانند روز و روشنی)
روژینا (چشم‌انداز روشنایی، روژین)
روژ (خورشید) Roj
روژین (خوروش)
روناو (آب زلال)
روناک (روشنا)
ریژنه (باران تند در هنگام آفتاب)
روناهی (تابناک)
رونیاس (روناس)
رویسا (چشمه آب زلال)
ریژین (هوش)
ز
زارا (پسندیده)
زانیار (بسیار دانا)
زریان (بادجنوب)(بهمن)
زورزان (ییلاق)
زیرین
ژ
ژوان (میعاد گاه عاشق و معشوق)
ژیا (زنده)
ژیانا (زندگی، حیات)
ژین (زندگی)
ژینا (زندگی)
ژیلا
ژینو (زنده)
ژینوس
ژه نیار
ژاله
ژیله
ژیله مو (اخگر زیر خاکستر)
ژیوا (زندگی) دارای ریشه کردی هورامی
ژیندا (زندگی داد)
ژیکال زیبای کوچک. زندگی جدید)
روژین(مثل روز،روشن تابان
س
سارینا
ساریژ
سامال (هرکیانی: آسمان صاف و بدون ابر)
سانا (آسان)
سایدا
سروه
سادیا
سوژین
سازان
سه‌یران
سکالا
سرکوت:سربلند. پیروز
سروشت (طبیعت)
سروه (نسیم)
ستران
سنور (مرز)
سوزان
سوکار (نام کوهستانی در کردستان)
سوما (روشنایی)
ساریسا (کوشا -افق-کوهستانی در ترکیه-دختر زیبارو
ش
شاین (شاهدانه)
شاهین (پرنده شکارچی)
شاهو (نام کوه)
شاه زنان (زن زیبا- زن شاه- زیباترین زن)
شنیان (وزیدن نسیم، آرزو کردن، خنده نوزاد)
شونا (نوعی گیاه، اثر)
شیلان (نسترن کوهی)
شلیر (۱. سوسن ۲. لاله)
شوخان (=شوخ و شنگ)
شنو (نسیم / اشنویه)
شنه (نسیم آرام و دلپذیر بهاری)
شه‌پول (موج، آبخیز)
شه‌مام (طالبی کوچکی که بسیار زیبا و خوش‌بو است)
شه‌مال (توفان)
شه‌رمین (شرمگین، با شرم و حیا)
شه‌وبو (شب بو، نام گل)
شه وین
شیلان (نام نوعی درخت)
شیروان
ف
فرنگیز
فرمیسک (=اشک)
فوژان (=فریاد بلند، بانگ عظیم)
فینک (=خنک و دلچسب)
فرزانه (= بسیار دانا)
ق
قاسپه(=آواز کبک)
ق
قیان (=عشق)
ک
کازیوه (سپیدی صبح تا آنجا که همه افق را فراگیرد)
کیژان (جمع دختران)
کالی (=دختر چشم آبی با گیسوان طلایی)
کانی (=چشمه)
کانیاو (چشمه اب)
که‌ژال (=آهو، گونه‌ای از واژه خه‌زال=غزال، اصل این واژه عربی است)
کویستان (=کوهستان)
کوردستان (=کردستان)
کامیار
که‌ویار(= یار کوهستان)
گ
گلاریس (زلف تابیده، موی بافته شده به زیبایی و آراستگی)
گیوا (جذاب و گیرا)
گلاره (چشم، حبه انگور)
گه‌لاویژ (ستاره شباهنگ، نوعی ستاره که درشبهای تابستان نمایان می‌شود)
گولاله (لاله، گل)
گزنگ (پرتو خورشید)
ل
لاوک (آهنگی کردی)
لاله (اسم گلی کوهی)
لاوین (نوازش دهنده)
لاویا (نوازش شده، اسم دخترانه در زبان هورامی)
لاوه (نوازش)
لوسیانا (نور، روشنی)
لورکی (طناز، نازنین)
م
مژان (مژگان، مژه)
میدیا (سرزمین ماد)
مزگین (مژده)
مهرایین
ن
نظیر
نینا (اینها)
نازار (دوست داشتنی)
نالین
ناسکی
ناسکول
نساره
نه‌شمیل (زیبا و دلکش، خوشگل، زیبا اندام)
نه شمین
نه‌رمین (دلپذیر، مهربان)
نیاز (دعا)
نیان (لطیف، دلپذیر)
نیشتمان (میهن، دیار)
و
وریا (آگاه)
وارش (بارش)
وینه (تصویر، عکس، منظره)
وه نه وشه (نوعی گل)
ویانا (فرزانگی)
ویناس (خودشناس. واژه‌ای به زبان هورامی و به صورت مجازی برای نامگذاری اسامی فرزندان)
ویوین (شادی اور، پایان دهنده غم‌ها)
ه
هالان (ویژیگی دختر به لخاظ زیبایی، سروصدا)
هانا (امید، بینایی، خواهش)
هانه (تحریک کردن، سرچشمه، اینک)
هایا (به هورامی هوشیار، زیرک و باهوش، دانا. اسم دختر هم هست)
هایکا:آرام، مرموز
هراله، هلاله (آلاله)
هورا (درکردی غوغا و در اوستایی به معنایی نوشیدنی مست‌کننده یادشده‌است)
هورین (صدای جریان شدید آب)
هیدی (آرام، صبور)
هیژین (ابدی جاودانه)
هیدیکا (به آهستگی)
هاوین (تابستان)
هتاو، هه‌تاو (آفتاب، خورشید)
هیرو (گل ختمی)
هیشو (خوشه)
هیوا (اگر روی پسرگذاشته بشه به معنی امید و اگر روی دختر گذاشته بشه به معنی آرزو هست. (تلفظ: hivā) (کردی، hiwā) امید)
هه نیسک (آرامش)
نام‌های پسران
ئا
ئاراز (آراز: ارس)
ئاراس (پاک و زلال، اشک، یکی از سرداران کرد زعفرانلو)
ئاسو (افق)
ئاسوس
ئاکار
ئاکام (عاقبت، سرانجام)
ئاکو (قله کوه)
ئاگرو (آگرو، همانند آتش، آتشین، نگهبان آتش)
ئاگرین (آتشین، نام یک کوهستان)
ئالان بلند، با حرمت، سخن دلنشین (نام کوهستانی در کردستان)
ئاوات (امید)
ئارتین (شعله و گرمای آتش)
ئارژین (آتش زندگی، گرمای زندگی)
ئارمین (منسوب به آرام-پسر کیقباد)
ئازا (دلاور، همریشه با آزاد)
ئاژوان (نماینده، مدیر)
ئه‌گید (دلاور، اصل این واژه ترکی است)
ئه‌له‌ند (تیغ آفتاب، نخستین پرتو بامدادی خورشید)
ئه‌رده‌لان (اردلان)
ئه‌رده‌وان (اردوان)
ئه‌ژده‌ر (اژدر)
ئه‌ویندار (عاشق)
ئاهورا
اهون (ئه‌هوه‌ن به معنای آرام)
آ
آرتین(گرمای آتش)
آریوس (جاویدان-نامیرا-نام یک کشیش)
آروین (آتش عشق-اوین: به معنی عشق)
آرشین
آستیاگ (آخرین پادشاه ماد- پدربزرگ کوروش)
آمیار
آوات (امید -آرزو)
افران
هورامان
آسو (افق)
ی
ئادان: زمین حاصلخیز)
ئادار (آدار)
ئاران (آران: قشلاق)
ئاردا (آردا: نام فرشته‌ای در آیین زردشت)
ئارژه‌ن (آرژن)
ئاریمان (آریمان)
ئارینا (آرینا: آریایی)
ئاشتی (آشتی)
ئاگرین (آگرین: آتشین)
ئالووس (آلوس)
ئالین (آلین)
ئاقان (آوان: نام کوهستانی در کردستان)
ئاقزه‌ن (آوزن)
ئاقبین (آوبین)
ئاقشین (آوشین)
ئاقین (آوین)
ئارگون (آرگن: به رنگ آتش)
ئاژار (آژار: محصول زمین)
ئاژنا (آژنا)
ئاژوان (آژوان)
ئاژین (آژین: زبر)
ئاساره (آساره: ستاره)
ئاسکول (آسکل: بچه آهو)
ئاسمین (آسمین: یاسمین)
ئاشناو (آشناو)
ئالشک (آلشک: شب‌بو)
ئالیا (آلیا: غنچه گل)
ئالا (آلا: پرچم)
ئاماژه (آماژه: اشاره)
ئامیز (آمز: آغوش)
ئایرین (آیرین: آتشین)
ئه‌توون (اتون)
ئه‌دگار (ادگار)
ئه‌رده‌لان (اردلان: نام ولایتی در کردستان)
ئه‌رده‌م (اردم)
ئه‌رمین (ارمین)
ئه‌رنه‌واز (ارنواز)
ئه‌زموون (ازمون: امتحان)
ئه‌ژین (اژین)
ئه‌سرین (اسرین: اشکین)
ئه‌ستی (استی)
ئه‌له‌گه‌ز (الگز)
ئه‌نوا (انوا: پناه)
ئه‌ورین (اورین)
ئه‌وین، ئه‌قین (اوین: عشق)
ئینانا (اینانا: الهه عشق)
ئیلیان (الیان)
مهران
پ
پیمان (عهد) {یک شخصیت مهم بوده
پژمان (هراسان و افسرده دل «همریشه با پ ه شیو»)
پارسیا (اهالی پارس)
په‌ژار (افسرده‌دل)
په‌شیو (هراسان و افسرده‌دل «همریشه با پژمان»)
پشتیوان (پشتیبان)
پشکو (شکوفه)
پیشه‌نگ
خ
خوشناو (نامدار، نیک نام)
د
داژیار (روزی، قدرت)
داوین (دامنه کوه)
دالاهو (برگرفته از کوهی در کرمانشاه)
دانیار (بخشنده)
دارا
ده‌رسیم (برگرفته از منطقه درسیم در ترکیه)
دیار (دیار، پیدا)
دیاری (هدیه)
دیلمان (برگرفته از سرزمینی که مابین گیلان و مازندران قرار دارد)
دیمه‌ن (چشم‌انداز)
دیاکو (سرزمین، فردی پرهیزکار، لقب اولین پادشاه ماد)
ر
راژور (جایی بالا، حاکم)
روژیار (آفتاب، زمانه)
روژمان (اندیشه نورانی، مانند روز)
روژهات (روزها)
راژان
راویژ (تدبیر)
راویار (رهرو، رهگذر) کردی هورامی
روژند (نور خورشید)
رامان (فکور. از خدایان بابل)
ریبوار (رهگذر)
ریوان (رهگذر)
ریباز (راه و شیوه)
ریناس (رهشناس)
ریبین (رهشناس، دورنگر، راهبین، دوراندیش، آینده نگر)
ریکه‌وت (کردی)
ریزان (وارد، ماهر)
رزگار (رستگار، آزاد)
روژان
ریبین (راهنمای راه- بیننده راه)
ریژوان (راه عاشقان)
ز
زاگروس (زاگرس) کردی-یونانی «ز یونانی + ئاگر کردی (آتش) + س یونانی»
زال (حکمران، چیره)
زانا (دانشمند)
زانیار (دانشور)
زمناکو (نام کوهستانی در کردستان)
زیلان (کردی)
زانکو (دانشکده؛ دانشگاه، دانش طلب)
زوران (تلاش، کشتی)
زوراب (کردی)
زریان (نام یک نوع باد)
زیبار
زه‌رده‌شت
زه مه ند
ژ
ژیار (زندگی شهرنشینی. به هورامی مدنیت)
ژیکان (قطره باران)
ژیوار (زندگی) نام روستایی در منطقه اورامانات (وجه تسمیه روستا یعنی مکانی برای گذران بهتر زندگی)
ژاوه‌رو (ژاورود)
ژوان (گفتگوی عاشقانه)
ژیار (تمدن- شهرنشینی)
ژیر (هوشمند، همریشه با واژه «زیرک»)
ژیله‌مو (اخگر)
ژیوار (مایه حیات، زندگی، گذر زمان یا زندگی)
ژیوان (نگهبان زندگی)
ژیهات (کاردان، ماهر)
ژیهات (شایسته، لایق)
س
سامیار (ثروتمند)
سانیار (حامی- پرستار- همدم - دوست)
سامان (دارا بودن)
ساکو (کوه بدون گیاه، ساده و بی‌آلایش)
سایمان (مانند سایه)
سوران (نام یکی از منطقه‌های وسیع کردستان همچنین با اضافه شدن+ی=سورانی؛ نام یکی از لهجه‌های معروف در کردی)
سیپان (بلندی مانع باد، نام دوکوه در کردستان)
سارو
ساکار (پاک و ساده)
ساکو (بی‌آلایش)
سامال (آسمان بی‌ابر)
سه یوان (کوهی در ایلام)
سامره‌ند
سه‌ردار (سردار)
سه‌نگاو
سه‌رکه‌وت (پیروز)
سه‌رکو
سیامه ند (برگرفته از افسانه کردی «خج و سیامند»، سیامند عاشق خج (خدیجه) می‌شود و در راه این عشق هر دو جان می‌سپارند)
سیروان (نام رودی در منطقه هورامان تخت - کردستان)
سوران (نام نوعی لهجه مادری کردی سورانی - کرد سوران)
سردشت (به مکانی رویایی گفته می‌شود همانند بهشت سرسبز، نام شهری کردنشین در آذربایجان غربی)
سیوان (سایبان، چادر)
سیروان
ش
شالیار (همدم شاه)
شاهو (نام یک رشته کوه، که بلندترین قسمت آن در روستای شمشیر از توابع شهرستان پاوه است)
شیروان
شمال
شیرکو
شورش
شیوان
شوان (چوپان)
شقان
ف
فریبرز (کسی که بسیار بلند است، بلند بالا، بلند قد)
ک
کاردو (کرد)
کاوه (برهان)
کاویار (مراد، آرزو)
کژوان، کشوان (کوهنورد)
کواژین (کو زندگی؟) به نظر می‌رسد این "کوژین" باشد که تشکیل شده از "کو"+"ژین" یعنی "باهم زندگی کردن".
کیومرث (اسم اولین پادشاه ماد)
م
ماردین (نام یکی از شهرهای کردستان ترکیه)
مامش (نام طایفه‌ای بزرگ در مکریان کردستان)
مامه‌دی (منشا خوشی‌ها، افسانه‌ای قدیمی)
ماژان (بزرگان، همچنین مکانی در شهرستان بیرجند)
میتا (دوست)
میتاپاد (دوست افسانه‌ای)
میدیا (سرزمین ماد)
میشا (گل همیشه بهار)
ن
نارین
نیان (نازک و لطیف)
نیها (نیت، قصد)
نیهاد (نهاد، هدف و مسیری)
نوژن (درخت کاج)
نودشه (نام شهری در هورامان که علمای بزرگی از آن برخاسته انداسم مردانه)
و
وریا (هوشیار)
وانیار (باسواد)
وارو (می‌بارد)
واریان/ قاریان (باریده شده‌است. رحمت نازل شده از آسمان: اسمی پسرانه هورامی)
ویوین (شادی آور، پایان دهنده غم)
ه
هزار مچید (نام کوهی درشرق کشور)
هژیر (زیرک و باهوش، ساکت و آرام، فقیر)
هژار (بینوا، فقیر، تنگ دست. آزاده)
هژیان (ارزنده، شایان ارزش)
هیرش (یورش، هجوم و حمله)
هیژا (گرامی)
هیمن (آرام)
هیوا (امید)
هاوری (همراه)
هاوراز (همراز)
هه‌لمه‌ت (هجوم ناگهانی، دگرگون‌شده واژه عربی حمله)
هه‌ژار (ندار و فقیر)
هیمن (متین، نجیب)
هه‌لکه‌وت (فراز-رونده، چیره)
هه‌لگورد
هوله (آله، عقاب)
هه‌ردی
هه‌ورام (برگرفته از اورامانی، نام مردمی از سرزمین دیلمان که به غرب ایران مهاجرت نموده‌اند) اسم دیگر حضرت ابراهیم
هه‌وراز (فراز و نشیب)
هیژا (گرامی، محترم)
هیرش (یورش)
هیرو (نام یک نوع گل)
هیوا (امید)
هوزان (آوازه‌خوان) هو به معنای خدا و زان مخفف دانش است این اسم بهتر است به معنای خدای دانش و زانیاری تعبیر شود (همچون:شاهو=شا مخفف شاخ و هو به معنای خداپس شاهو یعنی کوه بلند یا خدای کوه‌های اطراف)
هومه‌ر
هیدی (آرام، ساکت) باوقار، خوش رفتار
هه‌ندرین (نام کوهستانی در کردستان)
هووخشتره (نام سومین پادشاه ماد)
هوگر (علاقه‌مند)
هوال (دوست، رفیق)
ی
یاشین (آذرخش)
یارمه ت (کمک‌کننده، یاری دهنده)
فهرست نام‌های سیستانی
فهرست نام‌های بکاررفته برای افراد در ایران
فهرست نام‌های مازندرانی