ژیلت

ژیلت ، شرکت محصولات مراقبت‌های شخصی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۱ توسط کینگ سی. ژیلت تاسیس شد و هم‌اکنون یکی از برندهای شرکت پروکتر اند گمبل به‌شمار می‌آید، که برای تولید تیغ خودتراش و سایر محصولات بهداشتی استفاده می‌شود.
دفتر مرکزی شرکت ژیلت که در بوستون در ایالت ماساچوست، واقع است، در سال ۲۰۰۵ در شرکت پروکتر اند گمبل ادغام شد و دیگر شرکت ژیلت موجودیت ندارد. در اثر این اقدام، بزرگترین شرکت تولیدکننده محصولات بهداشتی و خانواده بوجود آمد. محصولات ژیلت بین دو بخش زیبایی و خانواده در شرکت پروکتر اند گمبل تقسیم شدند. در ایران، شرکت تهران بوران ، به عنوان نماینده انحصاری پروکتر اند گمبل ، توزیع انواع محصولات ژیلت را به عهده دارد.
محصولات قدیمی‌تر
خودتراش ژیلت مدل آریستوکرات که در سمت راست تصویر با دسته نقره‌ای دیده می‌شود
خودتراش قابل تنظیم جیلت، تولید ۱۹۶۱
اولین تیغ خودتراش جیلت که از تیغ یکبار مصرف استفاده می‌کرد در سال ۱۹۰۳ معرفی شد. در سال ۱۹۳۴ جیلت مدل جدیدی با نام «آریستوکرات» ، به معنی اشرافی، را ارائه کرد که سر تیغ از دسته قابل جدا شدن بود. پس از آن در سال ۱۹۴۷ مدل «سوپر اسپید» ، به معنی سرعت فوق‌العاده، را برای تیغ خودتراش معرفی کرد. این مدل در سال ۱۹۵۴ با معرفی مدل‌های دیگری که قادر بودند با دقت و کیفیت بیشتری اصلاح کنند، به‌روز شد. درجه‌بندی دقت این مدل‌ها با رنگ انتهای دسته مشخص می‌شد.
در سال ۱۹۵۸ اولین خودتراش قابل تنظیم تولید شد. این خودتراش امکان تنظیم تیغه را جهت اصلاح بهتر فراهم می‌کرد. تولید این مدل تا سال ۱۹۸۶ ادامه یافت. مدل «سرعت فوق‌العاده» در سال ۱۹۶۶ طراحی مجدد شد و رزین مشکی روی دسته فلزی آن را پوشش داد که تولید این مدل نیز تا سال ۱۹۸۶ ادامه یافت. مدل دیگری به‌نام «نک» ، به معنی استعداد، که دسته پلاستیکی بلندتری داشت از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ تولید می‌شد.
محصولات جدیدتر
ترک۲ اولین مدل خودتراش دوتیغه جیلت بود که در سال ۱۹۷۱ ارائه شد. جیلت ادعا کرد تیغ دوم سرعت اصلاح را افزایش و سوزش صورت را کاهش داده‌است. مدل اروپایی این مدل به‌نام GII معروف بود.
ترک۲ پلاس مدل بعدی جیلت بود که از نوار روان‌کننده در بالای تیغه‌ها استفاده کرده بود. مدل اروپایی این مدل به‌نام GII Plus معروف بود.
خودتراش یکبار مصرف جیلت مدل Blue II
گود نیوز! اولین مدل خودتراش‌های یکبارمصرف دو تیغه‌ای بود که در سال ۱۹۷۶ ارائه شد. این مدل در سه نام اوریجینال ، گود نیوز! پلاس و گودنیوز! پاوت پلاس معرفی شد.
آترا مدل بعدی خودتراش جیلت بود که در سال ۱۹۷۷ و با سر محوری برای اصلاح بهتر گردن معرفی شد.
آترا پلاس با نوار روان‌کننده در بالای تیغ‌ها ارائه شد.
خودتراش جیلت مدل مچ‌تری
جیلت سنسور که در سال ۱۹۹۰ معرفی شد اولین خودتراش دارای تیغه‌هایی با قابلیت فنری بود. جیلت ادعا کرد این نوع تیغه از بریده شدن پوست هنگام اصلاح جلوگیری می‌کند. مدل زنانه این مدل نیز با نام Sensor for Women با تیغه‌ای با پهنای بیشتر ارائه شد.
سنسور اکسل مدل بعدی خودتراش جیلت بود که در سال ۱۹۹۵ و با تعبیه لاستیکی شکاف‌دار بر روی سر تیغ ارائه شد. جیلت ادعا کرد این کار باعث بلند کردن موی صورت و انجام اصلاحی بهتر می‌شود.
بلو II مدل دیگری از خودتراش‌های دو تیغه یک‌بارمصرف بود.
مچ‌تری ، اولین خودتراش سه تیغه بود که در سال ۱۹۹۸ معرفی شد. جیلت ادعا کرد این مدل زمان اصلاح را کاهش داده و همچنین در این مدل قابلیت فنری و انعطاف‌پذیری سر تیغه افزایش یافته‌است. در این مدل از نوار روان‌کننده آبی رنگ در بالای تیغه‌ها استفاده شده بود که پس از مدتی از بین می‌فت و نشانه‌ای برای زمان تعویض تیغه بشمار می‌رفت.
مچ‌تری یکبار مصرف (Mach3 disposable)، نیز از مدل‌های سری مچ‌تری بود که به بازار عرضه شد.
مچ‌تری توربو ، مدل دیگری از سری مچ‌تری بود که در آن ۱۰ میکروفین کارگذاشته شده بود و دسته جدید داشت. همچنین جیلت ادعا کرد که در این مدل از روان‌ننده بهتر و تیغه‌های ضد اصطکاک استفاده شده‌است.
مچ‌تری توربو چمپیون ، مدل دیگری از سری مچ‌تری بود که طراحی دسته آن کمی متفاوت بود.
مچ‌تری پاور ، مدل پیشرفته مچ‌تری توربو بود که قابلیت استفاده از باتری برای حرکت تیغه‌ها را داشت. این مدل بدون باتری نیز کار می‌کرد. روان‌کننده و میکروفین‌ها در این مدل مشابه مدل توربو بود ولی تیغه‌های این مدل با مدل نوربو متفاوت بود و جیلت ادعا کرد از پوشش جدیدی به‌نام پاور گلاید در روی تیغه‌ها استفاده کرده‌است.
ونوس ، مدل زنانه خودتراش‌های مچ‌تری بود که به بازار عرضه شد. امکان استفاده تیغه مچ‌تری با دسته مدل ونوس وجود داشت و به‌عکس.
ونوس دیواین ، مدل زنانه خودتراش‌های مچ‌تری توربو بود.
ونوس وایبرنس ، مدل زنانه خودتراش‌های مچ‌تری پاور بود.
ونوس امبریس ، خودتراش پنج تیغه مدل زنانه بود که در اطراف تیغه‌ها نوار مرطوب‌کننده قرار داشت.
ونوس بریز ، خودتراش سه‌تیغه مدل زنانه بود که در سر آن میله ژل اصلاح وجود داشت.
ونوس اسپا بریز ، مشابه مدل ونوس بریز بود که میله ژل آن حاوی عطر چای سفید بود.
خودتراش جیلت مدل فیوژن پاور
تیغه قابل تعویض خودتراش مدل فیوژن
ونوس پرو اسکین مویسچر ریچ ، مدل کامل شده خودتراش ونوس بریز بود که در ژانویه ۲۰۱۱ معرفی شد. در این مدل میله ژل اصلاح با ترکیب سه‌گانه مرطوب‌کننده‌های بادی باتر تقویت شده بود.
بلو ۳ خودتراش‌های سه تیغه یک‌بارمصرف بود.
سنسور ۳ مدل دیگری از خودتراش‌های سه تیغه یک‌بارمصرف بود که نسبت به بلو ۳ گران‌تر بود.
جیلت فیوژن ، خودتراش‌های پنج تیغه‌ای بودند که در سال ۲۰۰۶ معرفی شدند.
جیلت فیوژن پاور ، مدل موتوردار جیلت فیوژن بود که با باتری کار می‌کرد. جیلت ادعا کرد در این مدل لغزش تیغ روی صورت آسان‌تر شده‌است.
فیوژن پاور فانتوم ، در سال ۲۰۰۷ ارائه شد و در آن طراحی دسته تغییر کرده بود و رنگ آن کمی تیرهتر شده بود.
فیوژن پاور فنوم ، در سال ۲۰۰۸ ارائه شد و دسته آن به رنگ آبی و نقره‌ای طراحی شده بود.
فیوژن پرو گلاید و فیوژن پرو گلاید پاور در ۶ ژوئن ۲۰۱۰ در آمریکای شمالی عرضه شدند. جیلت ادعا کرد تیغه‌ها مهندسی مجدد شده‌اند و نازک‌تر از مدل فیوژن هستند. همچنین تیغه‌ها با پوششی با مقاومت کم ساخته شده بودند تا بتوانند براحتی در میان مو بلغزند.
فیوژن پاور گیمر ، نیز مدل دیگری از سری فیوژن است.
انتقادات
دان زیمر در تبلیغ جیلت در دهه پنجاه میلادی
ادعاهای جیلت در مورد کارایی محصولاتش همواره مورد بحث بوده‌است. در سال ۲۰۰۵ دادگاه منطقه‌ای کنتیکت، ادعاهای مطرح شده در تبلیغ خودتراش مچ‌تری پاور را «بی‌اساس و نادرست» و «اغراق‌آمیز» دانست. همچنین روزنامه دیلی‌میل ادعا کرد قیمت تولید تیغ‌های فیوژن تنها ۰،۰۵ پوند است درحالیکه در بازار ۲،۴۳ پوند فروخته می‌شود.
ارزش نام تجاری
در سال ۱۹۹۹ ژیلت به‌عنوان یک شرکت، ارزشی معادل ۴۳ میلیارد دلار آمریکا را داشت، که از این میزان، در حدود ۱۶ میلیارد دلار آن، یعنی در حدود ۳۷٪ درصد، تنها ارزش نام تجاری ژیلت بود.