آی‌پی موبایل

موبایل IP یا IP متحرک، یک پروتکل ارتباطی است که توسط IETF (کارگروه مهندسی اینترنت) طراحی شده‌است تا کاربرهای ابزارهای متحرک (موبایل)، در حالی‌که آدرس IP آنها ثابت و بی‌تغییر می‌ماند، بتوانند از یک شبکه به دیگری حرکت کنند.
Mobile IPv4 در IETF RFC 5944 شرح داده شده‌است و تغییرات بعدی در IETF RFC 4721 بیان گردیده‌است. Mobile IPv6 در IETF RFC 6275 شرح داده شده‌است.
مقدمه
موبایل IP مکانیسمی مفید است که امکان جابجایی فیزیکی یک دستگاه متصل به شبکه یا اینترنت را فراهم می‌کند. با استفاده از Mobile IP، اتصال فیزیکی گره‌ها (دستگاه‌های متصل به شبکه) به اینترنت بدون تغییر آدرس IP شان جابجا می‌شود. این امر به آنها اجازه نگهداری رابط‌های لایه بالاتر و حمل و نقل (Transport layer) را می‌دهد در حالی که محل فیزیکی اتصال آنها از شبکه‌ای به شبکه دیگر حرکت می‌کند. حرکت گره، بدون نیاز به مسیریابیهای خاص میزبان در بستر مسیریابی اینترنتی ممکن می‌گردد.
کاربردها
Mobile IP اغلب در محیط‌های سیمی و بی‌سیمی یافت می‌شود که کاربران نیاز به حمل ابزارهای موبایلشان میان چند LAN با بازه آدرس IP متفاوت دارند. به‌طور مثال، این سیستم در جابجایی بین سیستم‌های بیسیم هم پوشان استفاده می‌شود مثلا IP over DVB, WLAN, BWA و WiMAX.
Mobile IP در سیستم‌های تلفن همراه همانند 3G نیاز نمی‌باشد. چون این سیستم‌ها از مکانیزم انتقال رابط اطلاعاتی ویژه خود در جابجایی‌های اتصالات دستگاه‌های موبایل از یک دکل به دکل دیگر استفاده می‌کنند. هرچند از Mobile IP در جابجایی بی‌وقفه IP میان قلمروهای PDSN استفاده می‌گردد.
چگونه Mobile IP کار می‌کند؟
به‌طور خلاصه موبایل IP به صورت زیر کار می‌کند:
یک گره موبایل دارای دو آدرس داخلی ثابت و آدرس حفاظتی می‌باشد که مرتبط با شبکه گره موبایلی است که مشاهده می‌شود.
دو نوع موسسه در MOBILE IP وجود دارد:
اطلاعات ذخیره‌های عامل خانگی درباره گره‌های متحرکی که آدرس ثابت در شبکه عامل داخلی می‌باشد.
یک سری اطلاعات ذخیره‌ای عامل درباره گره‌های موبایل نشان دهنده شبکه آن وجود دارد. عامل‌های خارجی همچنین مراقبت از آدرسی را نشان می‌دهند که توسط MOBILE IP بکار برده می‌شوند.
یک گره عامل تمایل به ارتباط با گره متحرکی دارد که از آدرس داخلی گره موبایل به بسته‌های ارسالی استفاده می‌کند. این بسته‌ها توسط عامل داخلی تفسیر می‌شوند و از جدول و تونل‌های بسته‌ها به آدرس مراقبتی گره با هدرIP جدید استفاده می‌کند و از هدر اصلی حفاظت می‌کند. این بسته‌ها از کپسول در پایان تونل خارج مسشوند و هدر IP اضافه شده برداشته می‌شود و به گره موبایل نقل می‌شود.
زمانی که بصورت فرستنده عمل می‌کند گره موبایل بسته‌ها را به‌طور مستقیم به گره ارتباطاتی دیگر در عامل خارجی می‌فرستد. اگر مورد نیاز باشد عامل خارجی دارای رزرو تونلسازی توسط تونلسازی بسته گره‌های موبایل به عامل داخلی می‌باشد و این به جهت آنها برای برقراری ارتباط گره می‌شود.
پروتکل MOBILE IP به صورت زیر تعریف می‌شود:
یک فرایند ثبت موثق توسط گره موبایلی ایجاد می‌شود که عامل‌های داخلی آدرسش را اطلاع می‌دهند.
یک توسعه به ICMP ROUTER DISCOVERY که به گره‌های موبایل اجازه کشف عامل‌های داخلی و خارجی را می‌دهد.
قانونها برای مسیریابی بسته‌ها و از گره‌های متحرک شامل ویژگی یکی از مکانیسم‌های تونل زنی و چندین مکانیسم تونل زنی بهینه می‌شود.
آینده
افزایش به تکنیک موبایل IP و همانند MOBILE IP و MOBILE IPV 6 HIREARCHICAL که برای بهبود ارتباطات موبایل در شرایط خاص با ایجاد فرایند محافظ‌تر توسعه می‌یابند.
محققان در حال کار برای ایجاد حمایت به منظور شبکه‌ای کردن موبایل بدون نیاز به زیر بنای ساختاری همانند MIP می‌باشند. در چنین مثالی پروتکل تعاملی وجود دارد که بیان گر حمایت از تحرک بر شبکه IP همانند لبه‌های شبکه توسط سیگنا لها هوشمند بین IP و نقاط نهایی می‌باشند و ماژول با مقدار سرویس بهبود یافته ایجاد می‌شود.