mainkilora/Persian-Wikipedia-Corpus huggingface dataset:
کیفیت

واژه کیفیت به معنای چگونگی است که معادل فارسی آن چونی است.
در فلسفه و در نظریه شناخت منظور از کیفیت" ، چگونگی یک چیز است. مثال: خواص کمی یا خواص کیفی یا چونی .
در زمینه‌های اقتصادی: مرغوبیت و مطلوبیت: مجموعه ویژگی‌های یک کالا و عرضه‌کننده آن (نه تنها از لحاظ کیفی بلکه از دیدگاه کمی، بها و غیره) که باعث می‌شوند آن کالا مورد تقاضا قرار گیرد و فروش رود.
در زمینه‌های اجتماعی و فردی: شایستگی، صلاحیت، لیاقت – شایستگی و لیاقت یک شرکت و فراورده‌هایش برای ورود و دوام و پیشرفت در بازار.
صفت نسبی این واژه «کیفی» و جمع آن «کیفیت‌ها» و گهگاه «کیفیات» است. به اصطلاح «کم و کیف» در فارسی چندوچون گفته می‌شود. کیفیت در مقابل کمیت (چندی) نیز قرار دارد. چگونگی و ماهیت یک پدیده یا شئی را کیفیت شئی یا پدیده مینامند و همچنین محتوا نیز شامل کیفیت می‌باشد.
"کیفیت " در فیزیک به معنی غیر قابل اندازه‌گیری است.
مفهوم کیفیت
{کیفیت یک محصول یا خدمت همان چیزی است که مشتری طلب می‌کند. اگر محصول یا خدمت ارائه شده در جنبه‌هایی خاص، کیفیت بسیار بالایی داشته باشد، اما مشتری بدان نیاز نداشته باشد، تنها هزینه‌ای است که پرداخته شده ولی ارزش افزوده‌ای ایجاد نکرده است. در نگاه نوین به{ کیفیت می‌توان گفت: کیفیت ضرری است که از لحظه ورود محصول به بازار به وجود می‌آید. این تعریف در نگاه اول نامفهوم به نظر می‌آید اما یک محصول زمانی می‌تواند ارزش افزوده ایجاد نماید که خواسته‌های مشتریان را برآورده سازد.
در فرایندهای تولیدی کیفیت در مقابل پراکندگی قرار می‌گیرد. به صورتی‌که برای دستیابی به یک فرایند با کیفیت باید پراکندگی فرایند تا حد امکان کاهش دهیم. توجه به این نکته ضروری است که کاهش پراکندگی گام دوم بهبود یک فرایند می‌باشد. در گام اول می‌بایست تا میانگین فرایند را در کنترل خود درآورده و از تولید محصولات حول میانگین اطمینان حاصل کنیم. برای کنترل یک فرایند و دستیابی به یک فرایند با کیفیت مدل‌ها و تئوری‌های فراوانی ارائه شده و برای هر کدام از این مدل‌ها، ابزارهای کنترلی ایجاد شده که به وسیله آن‌ها می‌توانیم کیفیت فرایند را زیر نظر بگیریم.
کنترل کیفیت
وانواتو

وانواتو () به طور رسمی جمهوری وانواتو کشوری جزیره‌ای و کوچک می‌باشد که در جنوب اقیانوس آرام واقع شده‌است.
تاریخ
وانواتو در ابتدا سکونت گاه مردم ملانزی بود و اروپایی‌ها در قرن ۱۸ میلادی به آنجا رفتند. در سال ۱۸۸۰ دو کشور انگلستان و فرانسه بر سر این جزایر جنگ‌هایی را داشتند که در ۱۹۰۶ آن‌ها به توافق با یکدیگر مبنی بر مالکیت مشترک انگلیسی-فرانسوی را در چارچوب مدیریت مشترک تخت عنوان هیبرید جدید پذیرفتند. در ۱۹۷۰ جنبش آزادی‌خواهی وانواتو برپا شد که نتیجه آن ایجاد جمهوری وانواتو در سال ۱۹۸۰ بود.
وانوآتو از سال ۱۸۸۷ به وسیله بریتانیا و فرانسه به طور مشترک اداره می‌شد. وانوآتو در ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۰ از بریتانیا و فرانسه اعلام استقلال کرد.
سیاست
ژان ماری لیه از اتحادیه احزاب میانه‌رو در سال ۱۹۸۴ به ریاست جمهوری رسید. ماکسیم کارلوت نیز در سال ۱۹۹۱ نخست وزیر شد. در سال ۲۰۰۴ نیز کالکوت ماتاسکلکله به عنوان رئیس جمهور و‌هام لینی به سمت نخست وزیر وانوآتو برگزیده شدند.
جغرافیا
دشت سیندر (Cinder) مشرف به آتشفشان یاسور (Yasur) در جزیره تانا (Tanna)
این کشور یک مجمع‌الجزایر آتشفشانی است که در فاصله ۱،۷۵۰ کیلومتری از شرق استرالیا شمالی، ۵۰۰ کیلومتری شمال شرقی کالدونیای جدید و در غرب فیجی و جنوب جزایر سلیمان قرار دارد.
پایتخت این کشور پورت ویلا (Port-Vila) با ۳۴ هزار نفر جمعیت می‌باشد. مساحت وانوآتو ۱۲،۱۸۹ کیلومتر مربع و جمعیت ۲۱۵،۰۰۰ نفر است.
مهمترین شهر وانوآتو، لوگان ویل با ۱۲ هزار نفر جمعیت است.
وانوآتو از بیش از ۸۰ جزیره تشکیل شده‌است که مهمترین آنها عبارتند از: افاته، اسپیریتو سانتو، مالکولا و تانا، که نیو هیبرید نیز خوانده می‌شدند.
تقسیمات کشوری
300px
وانوآتو دارای ۶ ایالت می‌باشد:
۱ - مالامپا (Malampa)
۲ - پناما (Panama)
۳ - سانما (Sanma)
۴ - شفا (Shefa)
۵ - تافیا (Tafea)
۶ - توربا (Torba)
جزایر
نقشه جزایر وانواتو
نام جزیره
توضیح
آمبریم
آناتوم
آئوبا
افاته
ارومانگو
اسپیریتو سانتو
فوتونا
هانتر
مورد ادعای فرانسه و وانوآتو
ایل بنکس
ایل تورس
مائه‌وو
متیو
مورد ادعای فرانسه و وانوآتو
مالاکولا
پنتکوته
تانا
اقتصاد
واحد پول وانوآتو، واتو نام دارد. تولید ناخالص داخلی این کشور ۸۹۷ میلیون دلار است. ۷۶ هزار و ۴۱۰ نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.
نرخ بیکاری در وانواتو 7/1 درصد است. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم 9/3 درصد بود.
محصولات صادراتی این کشور شامل مغز نارگیل، گوشت قرمز، کاکائو، الوار و قهوه است که به کشورهای تایلند (6/59 درصد)، هند (8/16 درصد) و ژاپن (5/11 درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد غذایی و سوخت است که از کشورهای استرالیا (6/20 درصد)، ژاپن (7/19 درصد)، سنگاپور (1/12 درصد)، نیوزیلند (8/8 درصد)، فیجی (7/7 درصد)، چین (4/7درصد)
و کالدونیای جدید (3/4 درصد) وارد می‌شود.
مردم
۹۰ ٪ نژاد وانوآتو را وانواتویی تشکیل می‌دهند، همچنین دین ۵۳ ٪ وانواتویی‌ها پروتستان، ۱۸ ٪ انگلیکان و ۱۵ ٪ کاتولیک هستند. بیسلاما، انگلیسی و فرانسوی از زبانهای رسمی وانوآتو به حساب می‌آیند.
فرهنگفرهنگ بومی. رودانی سلیس
بی‌بی‌سی
گینه بیسائو

جمهوری گینه-بیسائو (به پرتغالی: Guinea-Bissau) کشوری است در غرب آفریقا در کناره اقیانوس اطلس شمالی، بین گینه و سنگال. پایتخت آن بیسائو است.
تاریخ
زمانی گینه بیسائو به عنوان پادشاهی گابو بخشی از امپراتوری مالی بود. بخش‌هایی از این پادشاهی تا زمان استعمار پرتغالی‌ها در قرن ۱۸ باقی‌مانده بود.
پرتغالی‌ها در قرن ۱۷ آغاز به تجارت برده در این کشور کردند. باوجود این که این کشور از نخستین مستعمرات پرتغال بود، بخش‌های داخلی آن تا قرن ۱۹ مورد اکتشاف قرار نگرفت.
این کشور که یکی از مستعمرات پرتغال بود و گینه پرتغال نام داشت، پس از استقلال در ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۳ نام پایتخت خود، بیسائو را به نام رسمی خود اضافه کرد تا از اشتباه گرفته شدن با جمهوری گینه جلوگیری کند.
سیاست
این کشور دارای حکومت جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری است.
تقسیمات کشوری
جغرافیا
گینه بیسائو سرزمینی گرم و مرطوب است با مناطق سرسبز و باتلاقی در سمت ساحلی که برای کشت برنج و بادام زمینی اختصاص دارد و سرزمین‌های به نسبت خشک‌تر خاوری که برای گله داری و پرورش چهارپایان استفاده می‌شود. رودهای مهم آن کوروبال، گبا و کاشئو است. این کشور به نسبت سرزمین همواری به‌شمار می‌آید. تنها ناهمواری‌های این سرزمین کوه‌های کم ارتفاعی در قسمت شرقی آن است که حداکثر ارتفاع آن‌ها به ۲۶۲ متر می‌رسد. نفت، آهن و بوکسیت مهمترین منابع طبیعی گینه بیسائو است. این کشور همچنین دارای جزایر فراوانی در سمت ساحلی است که مجمع الجزایر بیژاگوس مهمترین آنهاست.
مساحت:
مساحت کل: ۳۶،۵۴۴ کیلومتر مربع
مساحت خشکی: ۲۸۰۰۰ کیلومتر مربع
مساحت آب: ۸۱۷۵ کیلومتر مربع
منابع طبیعی
ماهی، الوار، فسفاتها، بوکسیت، ذخایر دست نخورده نفت
اقتصاد
واحد پول: فرانک سی اف آ=۱۰۰ سانتیم-
یک فرانک سی اف آ=۷۰ ریال ایران
مردم
جمعیت کشور: ۱،۶۴۷،۰۰۰ نفر
جمعیت پایتخت (بیسائو): ۳۳۶۰۰۰ نفر
فرهنگ
گینه استوایی

جمهوری گینه استوایی در غرب قاره آفریقا کنار خلیج بیافرا، بین کامرون و گابون واقع است و وسعت آن ۲۸،۰۵۱ کیلومتر مربع است. پایتخت این کشور مالابو است. اسپانیایی زبان رسمی گینه استوایی هست. واحد پول این کشور فرانک ث‌اف‌آ است.
گینه استوایی از اواسط دهه ۱۹۹۰ به یکی از تولیدکنندگان بزرگ نفت خام در آفریقای جنوب صحرا تبدیل شده‌است. این کشور که تنها ۶۲۲ هزار نفر (برآورد ۲۰۱۲) جمعیت دارد از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی ثروتمندترین کشور آفریقاست و در رتبه ۶۹ دنیا قرار می‌گیرد. اما توزیع ثروت بسیار نامتوازن صورت گرفته‌است و عده کمی از مردم از درآمد نفتی بهره‌مند شده‌اند. این کشور از نظر شاخص توسعه انسانی در رتبه ۱۴۴ دنیا قرار گرفته و به گفته سازمان ملل بیش از نیمی از جمعیت آن به آب سالم دسترسی ندارند و ۲۰ درصد کودگان پیش از رسیدن به ۵ سالگی می‌میرند.
حکومت گینه استوایی همواره در گزارش‌های حقوق بشری سازمان‌های مختلف بین‌المللی یکی از بدترین کشورها معرفی شده‌است. گزارشگران بدون مرز، تئودور اوبیانگ رئیس‌جمهور این کشور از سال ۱۹۷۹ تاکنون را یکی از «شکارچیان آزادی رسانه‌ها» معرفی کرده‌است. قاچاق انسان هم یکی از معضلات مهم این کشور است. گزارش سال ۲۰۱۲ سازمان ملل در مورد قاچاق انسان بیان می‌دارد که «گینه استوایی یکی از منابع و مقاصد قاچاق زنان و کودگان برای روسپی‌گری و کار اجباری است» و دولت این کشور نیز تلاش موثری برای رعایت حداقل استانداردهای انسانی صورت نمی‌دهد.
تاریخ
گینه استوایی از سال ۱۷۷۸ مستعمره اسپانیا گشت و در روز ۱۲ اکتبر ۱۹۶۸ از اسپانیا اعلام استقلال کرد.
سیاست
رئیس‌جمهور اوبیانگ
سرتیپ تئودور اوبیانگ انگوئما از حزب دموکراتیک گینه استوایی طی کودتایی در سال ۱۹۷۹ به قدرت رسید که هنوز هم بر این کشور حکومت می‌کند.
در سال ۱۹۹۲ احزاب سیاسی به رسمیت شناخته شدند، در همین سال سیلوستره سیاله بیلکا به سمت نخست‌وزیر منصوب شد، در سال ۲۰۰۶ میلادی ریکاردو مانگوئه اوباما نخست‌وزیر گینه استوایی شد.
جغرافیا
thumb
پایتخت این کشور شهر مالابو (Malabo) با ۹۳ هزار نفر جمعیت می‌باشد.
مساحت گینه استوایی ۲۸٫۰۵۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵۰۴ هزار نفر است.
مهمترین شهرهای گینه استوایی، باتا ۶۶ هزار نفر، مبینی ۱۱ هزار نفر، اببیین ۱۰ هزار نفر و لوبا ۶ هزار نفر را می‌توان نام برد. گینه استوایی شامل جزایر، بیوکو (فرناندو پیو) *، کورسیکو، جزایر الوبی بزرگ و کوچک و آنوبین (پاگالو) نیز می‌شود.
تقسیمات کشوری
بندانگشتی
کشور گینه استوایی دارای ۷ استان می‌باشد:
آنوبون (Annobon)
بیوکو نورته (Bioko-Norte)
بیوکو سور (Bioko-Sur)
سنترو سور (Centro-Sur)
کی انتم (Kie-Ntem)
لیتورال (Litoral)
وله انزاس (Wele-Nzas)
مردم
۸۳ ٪ از نژاد گینه استوایی را قبایل فانگ و ۱۰ ٪ را بوبیان تشکیل می‌دهند. ۸۵ درصد مردم این کشور کاتولیک، ۷ درصد پروتستان، ۲ درصد مسلمان و پنج درصد بقیه نیز پیرو باورهای آنیمیستی، بهائیت و ادیان دیگر هستند.
اسپانیایی زبان رسمی گینه استوایی هست.
اقتصاد
thumb
واحد پول گینه استوایی، فرانک سی‌اف‌آ با واحد جزء سانتیم نام دارد.
اقتصاد گینه استوایی در دوران استعمار اسپانیا به صادرات کاکائو، قهوه و الوار متکی بود که بیشتر آن به اسپانیا و مقداری هم به بریتانیا و آلمان صادر می‌شد. کشف ذخایر بزرگ نفت در سال ۱۹۹۶ و استخراج متعاقب آن درآمدهای دولت را به طرز دراماتیکی افزایش داد. گینه استوایی از سال ۲۰۰۴ به‌طور پیوسته سومین تولیدکننده بزرگ نفت خام در آفریقای جنوب صحرا پس از آنگولا و گابن بوده‌است.
گرنادا

گرنادا کشوری جزیره‌ای است در شرق دریای کارائیب.پایتخت آن سینت‌جورجس است.
تاریخ
این کشور از سال ۱۷۶۲ تا زمان استقلال (۷ فوریه ۱۹۷۴) مستعمره بریتانیا بوده‌است. در سال ۱۹۸۳ و در پی ترور نخست وزیر، مائوریس بیشاپ، با رهبری آمریکا و همراهی سایر کشورهای دریای کارائیب به گرانادا حمله شد. پس از این ماجرا در سال ۱۹۹۰ نیکلاس برتوایت از کنگره دموکرات ملی نخست وزیر گرانادا شد، در سال ۱۹۹۵ کیت میچل به نخست وزیری رسید، در سال ۱۹۹۶ نیز سر دانیل ویلیامز به سمت فرماندار کل منصوب شد.
سیاست
مجلس سنا با ۱۳ عضو انتصابی و مجلس نمایندگان با ۱۵ عضو برای مدت پنج سال
کرسی‌های مجلس نمایندگان:
کنگره دموکراتیک ملی
حزب کارگران متحد گرنادا
حزب ملی نوین
حزب ملی
جغرافیا
thumb
دولت گرانادا جزیره‌ای است در دریای کارائیب و شمال ترینیداد و توباگو و پایتخت این کشور شهر سنت جورجز (Saint Georges) با ۳۳،۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.مساحت گرانادا ۳۴۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۱۰،۰۰۰ نفر می‌باشد.
شهرهای مهم
از شهرهای مهم گرانادا می‌توان به، گویاوه ۴۳۷۸ نفر، گرنویل ۲۴۰۰ نفر و ویکتوریا ۴۰۰۰ نفر اشاره کرد.
تقسیمات کشوری
250px
سنت پاتریک
سنت مارک
سنت اندرو
سنت جان
سنت دیوید
سنت جورج
اقتصاد
واحد پول گرانادا نیز دلار کارائیب شرقی با واحد جزء (سنت) نام دارد.از نظر صادرات گرانادا دومین تولیدکننده محصول درخت جوز در جهان است.توریسم نیز از گسترش یافته‌ترین صنایع گراناداست
صادرات
جوز هندی، موز، کاکائو، میوه و سبزیجات
واردات
مواد غذایی، ماشین آلات و وسایل نقلیه، کالاهای اساسی
مردم
thumb
سیاهپوست (۸۲ %)، دورگه (۱۳ %)، سرخ‌پوست (۵ %) و سفید پوست
همچنین دین ۵۷ % از مردم کاتولیک و ۳۷ % پروتستان است.
انگلیسی زبان رسمی مردم گرانادا است.
رده:بیماری‌های آمیزشی

بیماری‌های آمیزشی
ترینیداد و توباگو

جمهوری ترینیداد و توباگو کشوری متشکل از دو جزیره در دریای کارائیب واقع در شمال آمریکای جنوبی است. پایتخت آن پرت آو اسپاین است.
تاریخ
این کشور جزو مستعمرات بریتانیا بود و در سال ۱۹۶۲ توانست استقلال خود را به دست آورد.
سیاست
رئیس حکومت در این کشور رئیس‌جمهور است که با رای نمایندگان مجلس سنا برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود. رئیس دولت نخست‌وزیر است که ریاست کابینه را به عهده دارد. معمولا رئیس‌جمهور رهبر حزب اکثریت در انتخابات مجلس قانونگذاری را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب می‌کند. مجلس سنا در این کشور ۳۱ کرسی دارد که نمایندگان آن برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شوند.
مجلس نمایندگان ۴۱ کرسی دارد که اعضای آن با رای مردم برای دوره‌ای پنج ساله تعیین می‌شوند.
جغرافیا
جمهوری ترینیداد و توباگو با توجه به تولید ناخالص داخلی بالایش یکی از ثروتمندترین کشورهای این منطقه به‌شمار می‌رود.
این کشور در شمال شرق ونزوئلا و جنوب گرانادا قرار دارد. این کشور از دو جزیره اصلی ترینیداد و توباگو و چند جزیره کوچک تشکیل شده‌است.
این کشور منابع زیادی از نفت و گاز دارد که باعث رونق و شکوفایی اقتصادی آن شده‌است.
مردم
جمعیت این کشور حدود یک میلیون نفر با میانگین سنی ۳۲ سال است. امید به زندگی برای زنان ۶۸ و برای مردان ۶۶ سال است.
۳٫۲ درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. ادیان مسیحیت، هندو و اسلام اصلی‌ترین ادیان آن است.
زبان رسمی مردم این کشور انگلیسی است.
اقتصاد
ترینداد و توباگو به عنوان موقعیت جهانی برای سرمایه‌گذاری موسسه‌های بین‌المللی، اعتبار و آوازه شگرفی از آن خود کرد. در آخرین چهار سال، بخش گاز طبیعی اقتصاد این کشور را بسیار رونق بخشید. صنعت جهانگردی در حال رویش ولی هنوز بدان اهمیتی که در بقیه جزایر کارائیب است نرسیده‌است. تورم اقتصادی اندک و تراز بازرگانی به اقتصاد ترینداد و توباگو کمک می‌دهد. در سال ۲۰۰۲ اقتصاد شاهد رشد استوار صنعت نفت بود. بیم از این است که اگر رشد اقتصاد به این نسبت بسیار تند و با گسترش تورم اقتصادی و همچنین نرخ بالای بنزین و نفت، در آینده به اقتصاد لطمه زند.
تولید ناخالص داخلی این کشور ۷۹/۲۳میلیارد دلار است. ۶۱۵ هزار نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند.
نرخ بیکاری در ترینیداد و توباگو ۵/۶ درصد است و ۱۷ درصد از مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن ۹/۷ درصد بود.
محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و مشتقات آن، گاز طبیعی مایع، متانول، آمونیاک، اوره، فراورده‌های استیل، نوشیدنی، غله، شکر، کاکائو، قهوه، مرکبات، سبزیجات و گل است که به کشورهای آمریکا (۵۸ درصد)، جامائیکا (۹/۵ درصد) و اسپانیا (۴ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل سوخت‌های فسیلی، روان‌کنندههای صنعتی، ماشین‌آلات، تجهیزات حمل و نقل، کالاهای تولیدی کارخانهای، مواد غذایی، احشام زنده و جو است که از کشورهای آمریکا (۳/۲۸ درصد)، برزیل (۵/۱۲ درصد)، ونزوئلا (۹/۶درصد)، گابن (۵ درصد)، کلمبیا (۸/۴ درصد) و چین (۲/۴ درصد) وارد می‌شود.
ارتباطات
در این کشور ۳۲۵ هزار و ۵۰۰ خط تلفن ثابت و یک میلیون و ۶۵۵ هزار خط تلفن همراه وجود دارد.
ترینیداد و توباگو ۲۴ هزار و ۶۹۱ میزبان اینترنتی و ۱۶۳ هزار کاربر اینترنت دارد.
پیوندها
تووالو

تووالو کشوری است جزیره‌ای در اقیانوس آرام است و پایتخت آن فونافوتی است. این جزیره که در گروه جزایر پلی‌نزی قرار دارد، سابقا جزایر الیس نامیده می‌شده‌است.
این کشور شامل سه جزیره صخره‌ای و شش جزیره مرجانی است. از نزدیک‌ترین همسایگان این کشور می‌توان از کیریباتی، نائورو، ساموآ و فیجی نام برد.
تووالو ۱۰۸۳۷ نفرجمعیت دارد. مساحت جزایر تووالو ۲۶ کیلومتر مربع (۱۰ مایل) است.
اولین ساکنان تووالو پولینزی‌ها بودند. اعتقاد بر این است که پولینزی‌های از جزایر ساموآ و تونگا به تووالو آمده‌اند.
ساختار سیاسی
این کشور در قرن نوزدهم میلادی مستعمره انگلیس شد و در سال ۱۹۷۸ این کشور استقلال خود را به دست آورد.در تووالو که به صورت پادشاهی اداره می‌شود، ملکه انگلیس رئیس حکومت است و نمایندگی از او را یک حکمران در این کشور به عهده دارد.
حکمران را ملکه انگلیس با پیشنهاد نخست وزیر تووالو انتخاب می‌کند.
در این کشور نخست وزیر رئیس دولت است. او و معاونش با رای اعضای مجلس و از میان آن‌ها انتخاب می‌شوند.
آپیسای للمیا نخست وزیر تووالو (۲۰۱۰–۲۰۰۶)
مجلس نمایندگان این کشور ۱۵ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند.
جغرافیا
یک روز آفتابی در ساحل تووالو
این کشور در میانه راه جزایر هاوایی و استرالیا قرار دارد و با کیریباتی، فیجی و ساموآ همسایه است.
از نظر مساحت پس از واتیکان، موناکو و ناورو، کوچکترین کشور جهان است.
تووالو که در شمال فیجی قرار دارد، از ۹ جزیره مرجانی در اقیانوس آرام تشکیل شده‌است.
آب و هوای آن، گرمسیری بوده و میزان بارش سالانه آن به ۳۰۰ سانتی‌متر می‌رسد.
منبع تغذیه اصلی مردم این کشور، ماهی می‌باشد. همچنین، میوه و نارگیل در این کشور کشت می‌شود.
به جز ماهی، صادرات دیگری ندارد و تقریبا کلیه کالاهای مصرفی را از کشورهای خارجی، خریداری می‌کند.
این کشور که تماما مسطح است، هیچ نقطه‌ای با ارتفاعی بیش از ۴٫۵ متر ندارد. به همین دلیل مسئله گرم شدن جهانی به معضلی مهم برای این کشور تبدیل شده‌است.
در این کشور هیچ رودخانه‌ای جریان ندارد، به همین دلیل زندگی مردم به باران بسیار وابسته‌است.
جزایر
نقشه جزایر تووالو
نام جزیره
توضیح
فونافوتی
آبسنگی با دست کم ۳۰ جزیره
نانومانگا یا نانوماگا
نانومئا
آبسنگی با دست کم ۶ جزیره
نیولاکیتا
نیوتائو
نوئی
آبسنگی با دست کم ۲۱ جزیره
نوکوفتائو
آبسنگی با دست کم ۳۳ جزیره
نوکولائه‌لائه
آبسنگی با دست کم ۱۵ جزیره
وایتوپو
آبسنگی با دست کم ۹ جزیره
اقتصاد
تولید ناخالص داخلی در این کشور ۱۴٫۹۴ میلیون دلار است. سه هزار و ۶۱۵ نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.
زندگی بخش زیادی از مردم آن با ماهی‌گیری یا پولی که افراد فامیل از خارج از کشور می‌فرستند تامین می‌شود. نرخ تورم در آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۳٫۸ درصد بود.
170px
محصولات صادراتی این کشور شامل نارگیل و ماهی است که به کشورهای آلمان (۶۰٫۵ درصد)، ایتالیا (۲۰٫۱ درصد) و فیجی (۲۰٫۱ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل غذا، احشام، سوخت‌های فسیلی، ماشین‌آلات و کالاهای تولید شده‌است که از کشورهای فیجی (۴۶٫۱ درصد)، ژاپن (۱۸٫۹ درصد)، چین (۱۸٫۲ درصد)، استرالیا (۷٫۷ درصد) و نیوزیلند (۴٫۱ درصد) وارد می‌گردد.
مردم
جمعیت این کشور حدود ۱۲ هزار نفر با میانگین سنی ۲۵ سال است. امید به زندگی برای زنان ۷۱ و برای مردان ۶۸ سال است. در این کشور زبان‌های تاووالویی و انگلیسی رایج است.
ارتباطات
در این کشور ۹۰۰ خط تلفن ثابت و یک هزار و ۳۰۰ خط تلفن همراه وجود دارد. تووالو ۳۰ هزار و ۲۰۰ میزبان اینترنتی و یک هزار و ۳۰۰ کاربر اینترنت دارد.
سان مارینو

جمهوری سان مارینو کشوری است در جنوب اروپا که در شبه‌جزیره ایتالیا و در بخش شرقی کوه‌های آپنین واقع شده‌است. پایتخت آن شهر سان مارینو است.
شهرت سان مارینو به قانون اساسی این کشور است. قانون اساسی سان مارینو که در سال ۱۶۰۰ میلادی تدوین شده، قدیمی‌ترین قانون اساسی ملی در جهان است و هنوز اجرا می‌شود.
این کشور اولین کشور با حکومت جمهوری در جهان می‌باشد.
تاریخ
این کشور کوچک به دلیل انزوایش و رودر رو قرار دادن همسایگان قومی، خود مختاری‌اش را حفظ کرده‌است. استقلال کشور را ناپلئون (۱۷۹۷)، کنگره وین (۱۸۱۵) و پادشاهی جدید ایتالیا (۱۸۶۲) به رسمیت شناختند. در ۱۹۵۷ «انقلابی» روی داد که دولت کمونیست – سوسیالیستی را که از ۱۹۴۵ بر سر کار بود برکنار کرد.
سیاست
پارلمان سان مارینو (که شورای بزرگ و عمومی Consiglio Grande e Generale نامیده می‌شود)، با رای مستقیم مردم و برای یک دوره پنج‌ساله تشکیل می‌گردد.
دو نفر از اعضای پارلمان، برای یک دوره شش‌ماهه به ریاست حکومت برگزیده می‌شوند. این دو نفر (که در سان مارینو Capitani Reggenti نامیده می‌شوند) به همراه اعضای کابینه، قوای اجرایی کشور را در دست می‌گیرند.
پارلمان در هر پنج سال فعالیت خود، اعضای هیئت قوه قضائیه به نام شورای دوازده نفره (Consiglio dei XII) را انتخاب می‌کند، که دوره فعالیت پنج‌ساله این هیئت با دوره فعالیت پارلمان هم‌زمان است.
قانون اساسی سان مارینو
قدیمی‌ترین قانون اساسی ملی که هنوز اجرا می‌شود در سال ۱۶۰۰ میلادی نوشته شده و متعلق به جمهوری سان مارینو است. قانون اساسی سان مارینو (Leges Statutae Republicae Sancti Marini) با زبان لاتین نوشته شده و شامل ۶ دفتر است. نخستین دفتر آن شامل ۶۲ بخش است که شوراها، دادگاه‌ها و ادارات اجرایی دولت و شرح کار آنها را تعریف می‌کند. سایر دفترها قوانین مدنی، جنایی و دادگستری و سلسله مراتب اداری را شرح می‌دهند.
تقسیمات کشوری
کشور سان مارینو به نه استان (که در سان مارینو Castello نامیده می‌شوند) بخش می‌شود
که بزرگ‌ترین شهر سان مارینو به نام دوگانا در استان سراواله قرار دارد.
استان‌های کشور سان مارینو عبارت‌اند از:
تقسیمات کشوری سان مارینو.
سان مارینو
آکوآویوا
بورگو ماجوره
کیه‌سانوئووا
دومانیانو
فائتانو
فیورنتینو
مونته‌جاردینو
سراواله
جغرافیا
نمایی از سان مارینو بر فراز کوه تیتانو.
سان مارینو سومین کشور کوچک اروپاست. (پس از واتیکان و موناکو.)
این کشور کاملا در درون ایتالیا قرار گرفته، و در میان دو استان امیلیا رومانیا و مارکه محصور شده‌است. کوه تیتانو با بلندای ۷۴۹ متر، بلندترین مکان این کشور است. سان مارینو آب و هوای مدیترانه‌ای، تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل دارد.
اقتصاد
اگرچه سن مارینو عضو اتحادیه اروپا نیست، ولی با هماهنگی با شورای اتحادیه اروپا، مجاز به استفاده از یورو به عنوان پول خود است.
صنایع کلیدی شامل بانکداری، الکترونیک، و سرامیک و محصولات اصلی کشاورزی شراب و پنیر هستند.
جهانگردی
مردم
مردم سان مارینو از نژاد ایتالیایی هستند. کشور سان مارینو ۳۰۵۰۰ نفر جمعیت دارد که در حدود هزار نفر از آنان خارجی و بیشتر شهروند کشور ایتالیا هستند.
زبان
زبان ایتالیایی زبان رسمی سان مارینو است.
دین
بیشتر مردم سان مارینو پیرو آیین کاتولیک رم هستند.
فرهنگ
همانند ایتالیایی‌ها هستند
سنت کیتس و نویس

فدراسیون سنت کیتس و نویس ، کشوری است جزیره‌ای در دریای کارائیب، غرب آنتیگوا و باربودا و شرق جزایر ویرجین آمریکا و با جمعیتی حدود ۵۲،۰۰۰ نفر. پایتخت آن باستر است. حکومت آن پادشاهی و زبان رسمی آن انگلیسی است. نام آن تا سال ۱۹۸۶ سنت کریستوفر و نویس بود.
تاریخ
این کشور از سده ۱۷ از مستعمرات بریتانیا به‌شمار می‌رفت در سال ۱۶۲۳ انگلیسی‌ها وارد آنجا شدند و تا زمان کسب استقلال در سال ۱۹۸۳ به حکومت در این مستعمره مشغول بودند. سنت کیتس و نویس در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۳ بریتانیا اعلام استقلال کرد.
سنت کیتس و نویس یکی از اعضای اتحادیه کشورهای همسود است.
سیاست
دکتر کندی آلفونس سیمونز از حزب جنبش مردمی سنت کیتس در سال ۱۹۸۳ حائز سمت نخست‌وزیری شد. از سال ۱۹۹۶ سر کاتبرت سباستین به عنوان فرماندار کل و در سال ۱۹۹۵ دنزیل داگلاس نخست‌وزیر سنت کیتس و نویس شدند.
جغرافیا
پایتخت این کشور شهر باسه‌تر با ۱۵۵۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. مساحت سنت کیتس ۲۶۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵۲،۰۰۰ نفر است. این کشور از دو جزیره کوچک تشکیل شده که در دریای کارائیب قرار گرفته‌اند.
تنها شهر مهم سنت کیتس، چارلز تاون با ۱۵۰۰ نفر جمیعت می‌باشد.
نام سنت کیتس در ابتدا سنت کریستوفر، نام کاشف آن کریستوف کلمب بوده که برای مخفف کردن و کوتاه‌سازی از عنوان «سنت کیتس» استفاده می‌شود. سنت کیتس از دو جزیره سنت کیتس (جزیره بزرگتر) و جزیره نویس (جزیره کوچکتر) تشکیل شده‌است.
تقسیمات کشوری
450px
کشور سنت کیتس و نویس شامل ۱۴ ایالت می‌باشد:
تلفظ فارسی
تلفظ انگلیسی
موقعیت
کرایست چرچ نیکولا تاون
Christ Church Nichola Town
جزیره سنت کیتس
سنت آن سندی پوینت
Saint Anne Sandy Point
جزیره سنت کیتس
سنت جورج باسه‌تر
Saint George Basseterre
جزیره سنت کیتس
سنت جورج گینگرلند
Saint George Gingerland
جزیره نویس
سنت جیمز ویندوارد
Saint James Windward
جزیره نویس
سنت جان کاپیستره
Saint John Capisterre
جزیره سنت کیتس
سنت جان فیگتری
Saint John Figtree
جزیره نویس
سنت ماری کایون
Saint Mary Cayon
جزیره سنت کیتس
سنت پل کاپیستره
Saint Paul Capisterre
جزیره سنت کیتس
سنت پل چارلزتاون
Saint Paul Charlestown
جزیره نویس
سنت پتر باستر
Saint Peter Basseterre
جزیره سنت کیتس
سنت توماس لاولند
Saint Thomas Lowland
جزیره نویس
سنت توماس میدل آیلند
Saint Thomas Middle Island
جزیره سنت کیتس
ترینیتی پالمتو پوینت
Trinity Palmetto Point
جزیره سنت کیتس
اقتصاد
واحد پول سنت کیتس و نویس، دلار کارائیب شرقی با واحد جزء (سنت) نام دارد. صادرات سنت کیتس و نویس را شکر تشکیل می‌دهد، صنعت گردشگری نیز در این کشور رواج گسترده‌ای دارد. سنت کیتس و نویس از اعضای کشورهای همسود به‌شمار می‌آید.
مردم
۹۰٪ نژاد مردم سنت کیتس را سیاهان و ۵٪ را دورگه سیاه و سفید تشکیل می‌دهد،
همچنین دین ۸۴٪ سنت کیتسی‌ها پروتستان و ۶٪ کاتولیک است. انگلیسی زبان رسمی مردم این کشور است.
ساموآ

ایالت مستقل ساموآ (Samoa Independent State) که معمولا با نام ساموآ شناخته می‌شود و تا ۱۹۹۷ میلادی ساموآی غربی نامیده می‌شد، کشوری است واقع در قاره اقیانوسیه، اقیانوس آرام جنوبی، شمال تونگا و شرق والیس و فوتونا. پایتخت ساموآ آپیا است.
این جزیره همچون هاوایی در یک نقطه دور افتاده از اقیانوس آرام واقع شده‌است و یک جزیره گردشگری به‌شمار می‌آید.
تاریخ
نام قدیم این منطقه برای نخستین بار توسط یک فرد هلندی در سال ۱۷۲۲ کشف شد و نام قدیم این منطقه ساموآن بوده‌است.
نیوزیلند در زمان جنگ جهانی اول و در سال ۱۹۱۴، ساموآ را ضمیمه خود کرد و تا سال ۱۹۶۲ این کشور را اداره می‌کرد.
ساموآ در ۱ ژانویه ۱۹۶۲ از نیوزیلند اعلام استقلال کرد.
ساموای باختری یکی از کشورهای همسود و بخشی از مجمع الجزایر ساموا است.
سیاست
پس از استقلال در سال ۱۹۶۲، مالیتوآ تانومافیلی دوم با عنوان پادشاه بر تخت سلطنت تکیه زد و از آن پس تاکنون ساموآ توسط نظام پادشاهی اداره شده‌است، توفیلائو اتی آله سانا از حزب حراست حقوق بشر در سال ۱۹۸۸ نخست وزیر ساموآ شد، در سال ۱۹۹۸ نیز توئیلا سایلله مالیه لگویی به سمت نخست وزیر و مامور تشکیل دولت منصوب شد.
جغرافیا
این کشور شامل دو جزیره آتشفشانی -ساوایی و اپولو- و چند جزیره کوچک‌تر است
پایتخت این کشور شهر آپیا (Apia) با ۵۸، ۸۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.
مساحت ساموآ ۲، ۸۳۱کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۸۸،۵۴۰ نفر است.
از شهرهای مهم ساموآ می‌توان به، وایتله ۵۲۰۰ نفر، فاله آسیو ۳۲۰۰ نفر، وایله ۳ هزار نفر و له آئووآ ۲۸۰۰ نفر اشاره کرد.
بزرگ‌ترین و مهم‌ترین جزایر کشور ساموآ، آپولو (Upolu) و ساوای (SavaI) نام دارند.
تقسیمات کشوری
ساموآ شامل ۱۱ ایالت می‌باشد:
450px
1 - توآماساگا (Tuamasaga)
2 - آنا (Aana)
3 - آیگا ایله تای (Aiga-i-leTai)
4 - آتوا (Atua)
5 - واآئو فونوتی (Vaa-o-Fonoti)
6 - فاآساله له آگا (Faasaleleaga)
7 - گاگا امائوگا (Gagaemauga)
8 - گاگاایفومائوگا (Gagaifomauga)
9 - وایسیگانو (Vaisigano)
10 - ساتوپاایتا (Satupaitea)
11 - پالایولی (Palauli)
اقتصاد
واحد پول ساموآ، تالا با واحد جزء (سنه) نام دارد.
صادرات ساموآ را کاکائو، موز، نارگیل، گوش فیل (گیاه) و سیب زمینی هندی تشکیل می‌دهند.
توریسم نیز از جمله صنایع مهم ساموآ است.
مردم
۹۲ % نژاد ساموآ را ساموآیی، ۷ % را ارونزیایی و ۱ % را را نیز اروپاییان تشکیل می‌دهند،
همچنین دین ۷۴ % مردم ساموآ پروتستان و ۲۱ % کاتولیک است.
زبانهای رسمی ساموآ، انگلیسی و ساموآیی است.
ورزش
ورزش اصلی آن راگبی است.
اطلاعات کلی
ساموای غربی
نوع حکومت:دموکراسی پارلمانی
مساحت:۲۸۴۲ کیلو متر مربع
جمعیت۱۹۰٫۰۰۰:نفر
زبان:ساموایی-انگلیسی
واحد پول:تالا
ایدا لاولیس

آگوستا ایدا کینگ، کنتس لاولیس (۱۸۱۵-۱۸۵۲) متولد با نام آگوستا ایدا بایرون ریاضی‌دان، نویسنده و نخستین برنامه‌ساز رایانه بود.
وی بیشتر برای همکاریش با چارلز ببیج در زمینه رایانه همه منظوره به اسم «موتور تحلیلی» مشهور است. یادداشت‌های او درباره این ماشین شامل آنچه به عنوان اولین الگوریتم شناخته می‌شوند است که قرار بود توسط یک ماشین استفاده شوند؛ به همین دلیل، او غالبا به عنوان اولین برنامه ساز رایانه شناخته شده‌است.
لاولیس در ۱۰ دسامبر ۱۸۱۵ میلادی به عنوان تنها فرزند قانونی لرد جورج بایرون و ان ایزابلا نوئل زاده شد. بقیه فرزندان لرد بایرون خارج از چهارچوب ازدواج و از زنان دیگر متولد شده بودند. بایرون یک ماه پس از تولد ایدا از نوئل جدا شد و چهار ماه بعد برای همیشه انگلستان را ترک کرد و سرانجام به دلیل یک بیماری در جنگ استقلال یونان درگذشت. آن هنگام ایدا هشت سال داشت. مادر ایدا از لرد بایرن که به شعر علاقه‌مند بود کینه دار ماند و علاقه ایدا را برای ریاضیات و منطق را تشویق کرد و سعی کرد مانع پرورش آنچه او دیوانگی پدرش می‌پنداشت شد ولی علی‌رغم این موضوع ایدا علاقه‌مند پدرش در شعر باقی ماند (و حتی با درخواست وی در کنار پدرش دفن شد)
ایدا روش خود را «علوم شاعرانه» توصیف می‌کرد و خودش را به عنوان یک تحلیلگر و دانشمند علوم ماوراء طبیعی معرفی کرده‌است. علاقه و استعداد او در ریاضیات باعث یک رابطه کاری و دوستانه با چارلز ببیج، ریاضیدان بریتانیایی، شد که عمدتا در زمینه طراحی‌های ببیج برای ماشین تحلیلی صرف شد. بین ۱۸۴۲ و ۱۸۴۳ ایدا مقاله مهندس ارتشی ایتالیایی، لوییجی منابریا را که در مورد این ماشین بود ترجمه کرد و به همراه یادداشت‌ها و افزوده‌های خود به نام «یادداشت‌ها» تکمیل کرد.
این یادداشت‌ها شامل آنچه یک عده به عنوان اولین برنامه رایانه می‌شناسند بود که یک الگوریتم که برای پردازش توسط یک رایانه طراحی شده بود. یادداشت‌های ایدا در تاریخ رایانه‌ها بسیار مهم است. وی ایده قابلیت استفاده رایانه‌ها را برای کارهایی غیر محاسبات را هم گسترش داد که ببیج هم در این مورد تاکید زیادی کرده‌است. طرز فکر ایدا که به گفته خودش «علوم شاعرانه» بود باعث شد که او از خودش در مورد رایانه تحلیلی سوال‌هایی بپرسد (همان‌طور که در یادداشت‌هایش مشاهده می‌شود) که قابلیت استفاده مشترک از رایانه‌ها را به چالش می‌کشید.
زندگی‌نامه
آگوستا ایدا (آدا) دختر لرد بایرون  شاعر بود و در ۱۰ دسامبر ۱۸۱۵ در لندن انگلستان زاده شد. ایدا از دوستان نزدیک و همکاران و مشوقان چارلز ببیج بود و چند برنامه برای ماشین تفاضلی و ماشین تحلیلی ببیج (صورتی از ماشین حساب) تهیه کرد.
وزارت دفاع آمریکا در سال ۱۹۷۹ به افتخار این دانشمند، نام وی را بر زبان برنامه‌نویسی ایدا (آدا) گذاشت.
جامعه کامپیوتر بریتانیا نیز از سال ۱۹۹۸ جایزه‌ای با نام او به برگزیدگان این رشته اهدا می‌کند. همچنین در سال ۲۰۰۸ مسابقات سالانه‌ای برای زنان دانشجوی علوم رایانه با نام وی برگزار می‌شود.
فیلم Conceiving Ada و رمان The Difference Engine درباره آدا لاولیس ساخته و نوشته شده‌است.
پرسپر اکرت

جان آدام پرسپر اکرت (۱۹۱۹-۱۹۹۵) از پیشگامان رایانه. بسیاری او و همکارش جان ماکلی را سازندگان نخستین رایانه رقمی می‌دانند.
جان ماکلی

جان ویلیام ماکلی
فیزیکدان و مهندس رایانه آمریکایی. او و پرسپر اکرت را بخاطر طراحی و ساخت انیاک (ENIAC) نخستین سازندگان رایانه رقمی الکترونیک می‌دانند.
همکار پرسپر اکرت و گروه ۵۰ نفره پدیدآورنده نخستین ماشین حساب الکترونیکی مقیاس بزرگ همه منظوره (که با عنوان انیاک (ENIAC) شناخته می‌شود)، فیزیکدانی زاده اوهایو در دانشکده مهندسی الکترونیک مور دانشگاه پنسیلوانیا بود. برخی انیاک را به‌عنوان نخستین کامپیوتر می‌شناسند. در این پروژه، ماکلی مدیر مشاور برنامه‌نویسی و نرم‌افزار بود، در حالی که اکرت سرمهندس بخش سخت‌افزار بود.
جان آتاناسف

جان وینسنت آتاناسف (۱۹۰۳ - ۱۹۹۵) استاد دانشگاه و مهندس رایانه آمریکایی بلغاری تبار بود. جان ماکلی در جریان کوشش‌های او در ساخت ماشین محاسبه خودکار الکترونیک بود و همین امر بعدها کار این دو را بر سر امتیاز اختراع رایانه به دادگاه کشاند. در سال ۱۹۷۳ دادگاه به سود آتاناسف رای داد و در حکم ذکر کرد که بسیاری از اندیشه‌های ماشین انیاک در اصل از آتاناسف بوده‌است.
سیارک ۳۵۴۶ به نام اوست.
ازگیل

ازگیل که در زبان گیلکی به آن کونوس , کنوس می‌گویند، و در زبان مازندرانی به آن کنس و کندس می‌گویند، نام درخت و میوه‌ای است از خانواده گلسرخیان از سرده ازگیل (سرده)، هم خانواده با سیب، گلابی، به، زالزالک و گلابی وحشی.
میوه کروی شکل و قهوه‌ای رنگ درخت ازگیل
میوه ازگیل بسیار سخت و اسیدی است و تا زمانی که خوب رسیده نشود قابل خوردن نیست. گوشت ازگیل پس از رسیدن از رنگ سفید به قهوه‌ای تغییر می‌یابد و کاملا نرم و شیرین می‌شود و مردم به آن خرمای گیلان نیز می‌گویند. ازگیل را به صورت خام به عنوان میوه‌ای لذیذ، مطبوع و تقویت‌کننده مصرف می‌کنند. از ازگیل جهت تهیه شربت و کنسرو ازگیل نیز استفاده می‌شود.
ازگیل در مکانی سایه روشن در جنگل‌های آفتاب‌گیر رشد می‌کند و خاک مرطوب، سبک و شنی با خاک برگ یا خاک سنگین رسی و به خوبی زهکشی شده برای کشت آن مناسب است.
تاریخچه
ازگیل ده هزار سال پیش در جنوب دریای مازندران در مناطق گیلان و مازندران در ایران کشت می‌شد. ۷۰۰ سال پیش از میلاد به یونان و در ۲۰۰ پ. م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومی‌ها در بقیه اروپا گسترش یافت.
در حال حاضر ازگیل در همه جنگل‌های شمال ایران از ارسباران تا چناران (بجنورد) و در همه بلندی‌های کرانه‌های دریا در دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی می‌روید.
خواص
گل‌های سفید رنگ درخت ازگیل
ازگیل سرشار از ویتامین‌های «ب» و «ث» است. خواص دارویی ازگیل نیز از روزگاران بسیار دور مورد توجه بوده. بقراط ازگیل را برای مبتلایان به ترشی معده و مدفوع سوزان و عوارض تب نافع می‌پنداشت.
ازگیل برای فشار خون و چربی خون و قند خون مفید است. درمان آبسه دهان و گلو با جوشانده برگ ازگیل -درمان آنژین با جوشانده برگ آن -درمان برفک با برگ آن-منظم کردن قاعدگی -درمان سالک با جوشانده برگ -درمان اسهال بچه‌ها با جوشانده برگ -منظم‌کننده کار روده‌ها -جوشانده برگ ازگیل ورم گلو و ناراحتیهای حلق را از میان می‌برد.
هم‌چنین به‌طور سنتی در گیلان از «آب کونوس» برای درمان دهان درد استفاده می‌شده است.
در درمان اسهال ساده-خونریزی داخلی -ورم روده-زخم دهان -تورم مخاط گلو با مضمضه آب برگ درخت ازگیل سودمند است.
ترکیبات شیمیایی
ازگیل شامل آب، قند ،اسیدهای آلی (اسید مالیک -اسید سیتریک - اسید تارتاریک)، تانن، لعاب، اسید بوریک است.
هسته ازگیل به علت داشتن اسید سیانیدریک (Acid cianhidric)، عنصری سمی است و باید از خوردن آن اجتناب کرد.
ازگیل ژاپنی
لاور میستان

لاور میستان (یا لاور میسان) نام روستا و دشت کوچکی در غرب استان هرمزگان ایران از توابع بخش جناح شهرستان بستک است.
این ناحیه در حدود ۹ کیلومتری غرب میستان واقع است و محل دیم‌کاری می‌ستانی‌ها و گرکوهی‌ها است.
مردمان لاور میسان از راه زراعت دیم و دامداری امرار معاش می‌کنند. در آن دشت حدود ۱۵۰۰۰ من (۴۰۰۰۰ کیلوگرم) فراورده کشاورزی به دست می‌آید.
آب زیرزمینی‌اش بسیار شیرین و ژرفای آن به علت کوهستانی بودن زیاد است.
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۵۷ نفر (۱۵۶ خانوار)
بوده است. بتازگی آب لوله کشی شهر جناح از لاور میسان تهیه شده‌است. پیشتر آب لوله کشی جناح از دهستان هرنگ تامین می‌شده‌است ولی بعلت شور شدن آب چاه‌های هرنگ، آب شهر جناح را از لاور میستان تامین کرده‌اند.
جوانها مانند سایر اهل نقاط جنوب عادت به مسافرت آن سوی خلیج فارس دارند.
محدوده لاور میسان
از شمال کوه گاه‌بست، از جنوب فاریاب، از مغرب گرکوه، و از مشرق به کوهیج محدود می‌گردد.
پیرامون لاور میستان
در ۹ کیلومتری مشرق لاور میسان وگره‌کوه‌است. جمعیتی پراکنده دارد که برخی ساکن روستای کوهیج و برخی هم در میستان سکونت دارند.
سرتپه از دیرباز برجی بوده که همیشه در آن نگهبانان مستقر بودند و از منطقه پاسداری می‌کردند.
پس ازگرکوه به طرف کوهیج حدود ۹ کیلومتری گردنه کوچکی است با ارتفاع تقریبی ۴۰ متر که به نام بلشت معروف است. در شرق کوهیج برکه‌ای وجود دارد که به برکه لاوردشتک معروف است.
از کوهیج به طرف بستک نخلستانی دیم است به نام تسقی (تزگو).
فهرست منابع و مآخذ
محمدیان، کوخردی، محمد، «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
نگاره‌ها از: احمد سلمان گوده‌ای و محمد محمدیان کوخردی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کوخرد حاضره اسلامیه علی ضفاف نهر مهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعه الثالثه، دبی: سنه ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ موسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
چمن پیرا، ناصر پاییز ۱۳۷۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰  ۵۱  ۵۲  ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran ( )
ابوظبی

ابوظبی (به عربی: ابوظبی) یکی از شهرها و شیخ‌نشین‌های هفت‌گانه امارات متحده عربی است.
وجه تسمیه
وجه تسمیه این امارت به « ابوظبی » از آنجاست که بعلت وجود آب شیرین در دوران قدیم، گله‌ای از (ظباء) یعنی آهو، قبل از ورود انسان به این منطقه در آنجا وجود داشته‌است. در سال ۱۷۶۱ قبیله بنی یاس بعد از پیدا کردن آب شیرین در منطقه ساکن می‌شوند و نام منطقه را به خاطر وجود آهو « ظباء » ابوظبی می‌گذارند.
جغرافیا
امارت ابوظبی بین خط عرض ۲۲٫۵ شمالی، و خط طول ۵۱ و ۵۵ درجه شرقی از نصف النهار مبدا واقع شده‌است.
و بزرگ‌ترین امارت هفت‌گانه کشور امارات متحده عربی است.
مساحت آن حدود ۶۷۳۴۰ کیلومتر مربع است، و در حدود ۸۶٫۷ ٪ از مساحت خاک امارات متحده عربی را دربردارد و در ساحل جنوبی خلیج فارس واقع شده‌است.
نام قدیم ابوظبی «ام‌النار» است.
پایتخت دولت امارات متحده
شهر « ابوظبی » پایتخت کشور امارات متحده عربی است و در سال ۲۰۰۹ با پیشی گرفتن از نیویورک و پاریس به عنوان دومین شهر گران جهان برای مسافران اعلام شد ابوظبی در سال ۲۰۰۸ پنجمین شهر گران جهان محسوب می‌شد که یکی ازهفت امیر نشین (امارت) می‌باشد: ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین، راس‌الخیمه، فجیره.
مناطق ابوظبی
شهر ابوظبی مرکز این امارت است و از سه منطقه اصلی تشکیل شده‌است:
۱: «منطقه ابوظبی» شامل شهر ابوظبی، پایتخت کشور امارات.
۲: «منطقه شرقی» شامل شهر العین و توابع.
۳: «منطقه غربی» شامل شهر بدع زاید و توابع.
جزیره‌های توابع ابوظبی
thumb
جزیره ارزنه
جزیره الفییی
بزم غربی
بوکشیشه
جزیره ابوظبی
جزیره داس
جنانه
حاله المبرز
حاله حیل
دلما
زرکوه
سعدیات
شویهات (مشهت)
صیر بنی یاس
قفای
مروح
یاسات سفلی و علیا
شهرها و روستاهای توابع
شهر المرفاء
شهر غیاثی.
شهر مدینه زاید.
شهر الرویس.
شهر لیوا.
ام النار.
شهر العین
شهر بدع زاید.
الظفره.
مدینه بنی یاس.
طریف.
خصیفه.
المفرق.
مدینه الرحبه.
السمحه.
مدینه خلیفه.
الشهامه.
الختم.
رماح.
الخزنه.
سیح شعیب.
جبل الظنه.
بینونه.
الحمره.
القفاء.
الرباض.
منادر الرباض.
البطین.
عراره.
الماریه.
المغرب.
سبخه مطی.
المجن.
بدع المطاوعه.
بدع زاید.
حاکمان ابوظبی
حاکم امارت ابوظبی «شیخ خلیفه بن زاید بن سلطان آل نهیان» و رئیس دولت امارات عربی متحده است.
ولیعهد امیرنشین ابوظبی، «شیخ محمد بن زاید آل نهیان» است.
خانواده آل نهیان بر ابوظبی حکمرانی می‌کنند
آثار تاریخی
در امارت ابوظبی جاهای تاریخی زیادی وجود دارد که شامل قلعه‌های تاریخی و موزه‌های ملی در سراسر منطقه هستند:
قصر الحصن.
حصن جسر المقطع.
قریه التراث.
کورنیش ابوظبی.
قصر الامارات.
فهرست نیروگاه‌های امارات متحده عربی
فهرست منابع و مآخذ
دکتر:عبدالله، مرسی، محمد الامارات العربیه و جیرانها دارالقلم: کویت، چاب اول، انتشار سال ۱۹۸۱ میلادی. (به عربی).
الشیخ، عارف، اسماء من الخلیج، چاپ اول، چاپخانه البیان، دبی: تاریخ انتشار ۱۹۸۲ میلادی.
دکتر: رحمه، عبدالله، بن عبدالرحمن، “ (الامارات فی ذاکره ابنائها) “، ج۳. سال انتشار ۱۹۹۰ میلادی به (عربی).
دکتر: زاهیه، وهبه، (شبه الجزیره العربیه) دارالنهضه العربیه للطباعه والنشر، چاپ و انتشار سال ۱۹۷۷ میلادی.
ثیسجر، ویلفرد. ملقب به مبارک بن لندن، (الرمال العربیه) ، منشورات موتیف آیت للنشر چاپ وانتشار سال ۱۹۹۱ میلادی به (عربی).
دکتر:ادوارد، هندرسون، “ (ذکریات عن دوله الامارات و سلطنه عمان) “، چاپ موتیف آیت للنشر، مطبعه راشد، عجمان ۱۹۸۸ میلادی.
پرتوریا

پرتوریا پایتخت اجرائی و اداری کشور آفریقای جنوبی است.
شهر پرتوریا درسال ۱۸۵۵ به وسیله شخصی به نام پرتوریوس ساخته شد و به نام او پرتوریا نام گرفت.
جغرافیا
شهر پرتوریا در استان گائوتنگ قرار دارد.
بیت لحم, فلسطین
ژوهانسبورگ, آفریقای جنوبی
واشنگتن دی سی, ایالات متحده امریکا
تایپه, تایوان
تهران, ایران
باکو, آذربایجان
امان, اردن
دلفت, هلند
پورتو نووو

پرتو نووو پایتخت کشور بنین است که جمعیت آن در سال ۱۹۹۲ میلادی ۱۷۹،۱۳۸ تن بوده و در سال ۲۰۰۵ میلادی جمعیت آن به ۲۳۴،۱۶۸ نفر رسیده‌است.
واگادوگو

واگادوگو (Ouagadougou) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور بورکینافاسو است.
جغرافیا
با جمعیتی ۱،۴۷۵،۲۲۳ که در سال ۲۰۰۶ گرفته شده‌است.
تاریخ
نام واگادوگو به سده پانزدهم میلادی یعنی زمانی که قبیله‌های یویونسه و نینسی در منطقه ساکن شدند برمی‌گردد. آن‌ها همواره در جنگ و جدال به‌سر می‌بردند تا سال ۱۴۴۱ که ووبری یک قهرمان قبیله یویونسه و از چهره‌های مهم تاریخ بورکینافاسو قبیله خود را به سوی پیروزی رهنمون شد.
وی این منطقه را که توسط نینسی‌ها، کومبی-تنگه نامیده می‌شد از آن پس وگودوگو نام داد. اوآگادوگو تحریفی است از همان نام و معنی آن «جایگاهی که مردم شرف و احترام می‌یابند» است.
بوجومبورا

بوجومبورا پایتخت،بزرگ‌ترین شهر و بندر اصلی کشور بوروندی است.کشتی‌ها بیشتر صادرات کشور،قهوه،همچنین پنبه،پوست و سنگ معدن قلع را از این بندر صادر می‌کنند.
این شهر در شمال شرق ساحل دریاچه تانگانیکا واقع شده‌است.جمعیت این شهر حدود ۴۷۸،۱۵۵ نفر در سال ۲۰۰۸ برآورد شده‌است.
شرح
مرکز شهر یک شهر مستعمراتی با یک بازار بزرگ،استادیوم ملی،یک مسجد بزرگ و کلیسا برای قلمرو مذهبی اسقف اعظم بوجومبورا است.موزه‌های شهر شامل موزه‌ی زندگی بوروندی و موزه‌ی زمین‌شناسی بوروندی می‌شوند.بقیه‌ی جاذبه‌ها شامل پارک ملی روسیزی و یادبود لیوینگستون-استنلی در موگره،کاخ ریاست جمهوری و منبع
در اقصی جنوب شاخه‌ی نیل،محلی که به عنوان منبع نیل شرح داده شده.
کشتی‌ها از بوجومبورا عبور می‌کنند تا به کیگوما در تانزانیا میروند.همچنین این شهر فرودگاه بین‌المللی بوجومبورا و دانشگاه بوروندی را در خود جای
داده.
سارایوو

سارایوو پایتخت کشور بوسنی هرزگووین و نیز بزرگترین شهر این کشور است. نام این شهر از ریشه ترکی سارای اواسی (saray ovası) که به معنی دشت سراها در زبان ترکی استانبولی است (از ترکی "سارای" به معنی قصر-کاخ که خود نیز از واژه سرای پارسی)، گرفته شده‌است. بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۱، جمعیت سارایوو بالغ بر ۴۱۶٫۴۹۷ نفر بوده‌است که این عدد بر اساس تخمین سال ۲۰۰۸ به ۳۰۴٫۶۱۴ نفر رسیده‌است.
وهران، الجزایر

وهران یا اران ، یکی از شهرهای بزرگ کشور الجزایر است که در شمال غرب این کشور واقع شده و مرکز استان وهران است.
این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی ۷۵۹،۶۴۵ نفر جمعیت داشته و دومین شهر بزرگ الجزایر است.
استان برج بوعریریج

برج بوعریریج نام استان سی‌وچهارم کشور الجزایر است.
جغرافیا
این استان در شرق الجزایر و ۲۰۰ کیلومتری شهر الجزیره قرار دارد.
یکی از شهرهای این استان نیز برج بوعریریج نام دارد.
این استان به خاطر صنایع الکترونیک و مردم خونگرمش معروف گشته‌است.
آنتیگوآ و باربودا

آنتیگوا و باربودا (Antigua - Barbuda) جزایری در شرق دریای کارائیب، شرق جزایر سنت کیتس و نویس و شمال جزیره مونتسرات، هستند که دولت مستقل داشته و پایتخت آنها سنت جانز است.
دو جزیره اصلی این کشور، آنتیگوآ و باربودا هستند.
تاریخ
کریستف کلمب، نخستین کسی بود که از کشورهای اروپایی بر این جزایر پا گذاشت. به همین دلیل این کشور برای مدتی تحت حاکمیت اسپانیا بود. کمی بعد انگلستان آن را تصرف کرد. این جزایر در سال ۱۹۸۱ استقلال خود را به دست آوردند. پس از آن ملکه انگلستان ملکه این کشور و وره کورن وال برد نخست‌وزیر آن شد. او به عنوان کسی که استقلال را برای آنتیگوآ و باربودا و کشورهای دیگر منطقه کارائیب به ارمغان آورده شهرت دارد.
آنتیگوا و باربودا از سال ۱۶۶۷، مستعمره بریتانیا شد، این کشور در ۱ نوامبر ۱۹۸۱ از بریتانیا اعلام استقلال کرد.
سیاست
ملکه انگلستان حکمران این کشور محسوب می‌شود که یک فرماندار کل نمایندگی از او را به عهده دارد.
نخست‌وزیر، رئیس دولت است که معمولا فرماندار کل او را از میان رئیس حزب اکثریت یا اصلی کشور انتخاب می‌کند.
قوه قانون گذاری این کشور از دو مجلس سنا و خانه نمایندگان تشکیل شده‌است. مجلس سنا ۱۷ کرسی دارد که نمایندگان آن را فرماندار کل انتخاب می‌کند. خانه نمایندگان ۱۷ کرسی دارد که نمایندگان آن از میان کاندیداهای پیشنهادی مناطق انتخاب می‌شوند. دوره نمایندگی پنج ساله است.
الدر برد از حزب کارگر آنتیگوا از ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۴ نخست‌وزیر آنتیگوا و باربودا شد.
در سال ۱۹۹۳ سر جیمز کارلایل از جانب ملکه انگلستان به فرمانداری کل آنیگوا و باربودا منصوب شد.
در سال۲۰۰۴ بالدوین اسپنسر نخست‌وزیر آنتیگوا و باربودا شد.
جغرافیا
پایتخت این کشور شهر سنت جانز با ۳۱۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. مساحت آنتیگوا و باربود ۲۸۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۴،۵۲۲ نفر می‌باشد.
آنتیگوا و باربودا شهر مهمی ندارد.
تقسیمات کشوری
بر اساس تقسیمات کشوری آنتیگوا و باربودا مشتمل بر ۶ ایالت و ۲ ناحیه وابسته (*) می‌باشد.
left
300px
باربودا (Barbuda) *
ردوندا (Redonda) *
سنت جورج (Saint George)
سنت جان (Saint John)
سنت ماری (Saint Mary)
سنت پل (Saint Paul)
سنت پتر (Saint Peter)
سنت فیلیپ (Saint Philip)
اقتصاد
واحد پول آنتیگوا و باربودا، دلار کارائیب شرقی با واحد جزء (سینت) نام دارد. توریسم از مهمترین صنایع آنتیگوا و باربودا محسوب می‌شود. آنتیگوا و باربودا از اعضای کشورهای مشترک‌المنافع می‌باشد.
مردم
۸۲ ٪ نژاد آنتیگوا و باربودا را سیاهپوستان، ۱۲ ٪ را سفیدپوست و ۳ ٪ را دورگه تشکیل می‌دهند، همچنین دین ۷۳ ٪ از مردم آنتیگوا و باربودا، پروتستان و ۱۰ ٪ کاتولیک است. زبان رسمی آنتیگوا و باربودا، انگلیسی است، در کنار انگلیسی زبان محلی کریول نیز کاربرد دارد.
مشاهیر
جامیکا کینکید. نویسنده.
فهرست شهرهای آنتیگوا و باربودا
تیرهای سقف را بالا بگذارید، نجاران و سیمور: پیشگفتار

تیرهای سقف را بالا بگذارید، نجاران و سیمور: پیشگفتار عنوان کتابی است از جروم دیوید سلینجر.
هر دو بخش نام کتاب اشاره به دو بخش متفاوت از شعری دارند که در داستان اول کتاب بیان می‌شود:
درودگران،
رفیع‌تر افرازید شاه‌تیر سقف را،
که می‌آید داماد،
چونان آرشی افراشته‌قد،
بالابلندتر از هر بلندبالایی.
از ترجمه شیرین تعاونی
این کتاب در سال ۱۳۸۶ با نام تیرهای سقف را بالا بگذارید نجاران و سیمور: پیشگفتار توسط امید نیک‌فرجام به فارسی ترجمه و توسط نشر ققنوس چاپ شده‌است. در سال ۱۳۸۰ تنها داستان اول مجموعه با نام بالابلندتر از هر بلندبالایی با ترجمه شیرین تعاونی توسط انتشارات نیلوفر منتشر شده‌است که روایت روز عروسی سیمور و موریل و ماجرای غیبت داماد در این مراسم از زبان بادی گلس است.
سالینجر در این کتاب به شخصیت سیمور، پسر ارشد خانواده گلس می‌پردازد؛ برادر بزرگ زویی و فرانی. روایت از زبان بادی، برادر کوچکتر سیمور است. تنهایی و انزواطلبی سیمور یادآور تنهایی سالینجر است و در پیشگفتار به وضوح سالینجر صحبت می‌کند.
جام شکسته

جام شکسته نام رمانی است نوشته نویسنده و فیلمساز فرانسوی آلن رب-گری‌یه.
نام فرانسوی این کتاب La reprise (بازیافتن) است که توسط خانم خجسته کیهان با نام جام شکسته به فارسی ترجمه شده است.
این رمان یکی از آخرین کتاب‌های اوست که در سال ۲۰۰۱ در پاریس و توسط انتشارات مینویی به چاپ رسیده است. آلن رب گری یه این کتاب را در آستانه هشتاد سالگی و پس از هشت سال سکوت ادبی منتشر کرده است.
موضوع رمان
هانری ربن کارآگاه برای انجام یک ماموریت جنایی به برلین سفر می‌کند: «برلین در آن زمان پایتخت آلمان شرقی است و زمان رویداد داستان چند سال بعد از پایان جنگ دوم جهانی است.» در طول سفر و در قطار هانری ربن با همزادش روبه رو می‌شود، مردی که عمیقا شبیه به او است و در کوپه دیگر قطار مشغول مطالعه روزنامه‌ای به زبان آلمانی است. در شهر برلین هانری ربن قرار است با شخصی به نام پس یرگارن دیدار کند. روبن نگران است که پس یرگارن همزاد را به جای او اشتباه بگیرد.
سرانجام پس یرگارن او را در جریان ماموریتش قرار می‌دهد: هانری ربن مامور می‌شود شخصی به نام «ایکس» را زیر نظر بگیرد که البته ایکس نیز به نحو مشکوکی به قتل می‌رسد و سیر داستان به همین شکل معمایی و چیستان‌گونه بدون اینکه خط سیر مشخصی داشته باشد با تغییرات متعدد زمانی به جلو می‌رود.
عناصر رمان
از نکات جالب این رمان استفاده از دو راوی در رمان است که راوی دوم با نگارش پاورقی اشتباهات راوی اول را اصلاح می‌کند.آلن رب گری یه در مصاحبه‌ای که پس از انتشار این کتاب با «مگزین لیته رر» انجام داد گفته است: «دو شخصیت رمان برادران دوقلو هستند و این موضوع ما را به اندیشه بدل یا همزاد می‌رساند که کاملا با زندگی من هماهنگی دارد. من با همزاد خودم چند بار روبه رو شده‌ام و در این باره با ناباکوف و بورخس هم گفتگو کرده‌ام که آنها نیز همزادشان را دیده‌اند.» رمان جام شکسته همچنین دربرگیرنده عناصر بسیاری از رمان‌های پیشین رب گری یه است. استفاده از فرم پلیسی در این کتاب و در کتاب‌های قبلی نویسنده (به ویژه رمان معتبر پاک کن‌ها) با شکل و ساخت معمایی نوشته‌های او همخوانی دارد. نپرداختن به شخصیت افراد و شناخت آنها از طریق دیالوگ و همچنین ایجاد تعلیق در داستان از ویژگی‌های ژانر پلیسی است که رب گری یه در رمان‌های خود به کار می‌برد. علاوه بر این، در کتاب بازیافتن اشاره‌هایی به کیرکگارد فیلسوف دانمارکی و همچنین به اساطیر یونان از جمله «اسطوره ادیپ» می‌شود که بی‌گمان از دلمشغولی‌های دیگر مولف خبر می‌دهد.
عنیزه

عنیزه
عنیزه ، نام شهری است در استان قصیم در کشور پادشاهی عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان. این شهر در شمال ریاض و در میانه نجد قرار گرفته و آب‌وهوایی خشک و بیابانی با تابستان‌های داغ و زمستانهای سرد دارد.
در این منطقه جو و گندم، انگور، گریپ‌فروت، لیموترش، نارنگی، پرتغال و انار به عمل می‌آید. خرماهای عنیزه مشهورند.
عبدالعزیز بن عبدالله الخویطر وزیر پیشین فرهنگ و آموزش عالی عربستان و وزیر کشور کنونی این کشور از مردم عنیزه‌است.
در داستان "کاروان اسلام" صادق هدایت دو بار از آقای قوت لایموت به عنوان نماینده اعراب عنیزه نام برده شده است. ویکی‌نبشته
استان قصیم

قصیم نام منطقه‌ای است در بخش مرکزی کشور عربستان سعودی.
مساحت آن ۶۵،۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیتش در سال ۱۹۹۹ برابر با ۹۳۳،۱۰۰ بود.
مرکز این منطقه شهر بریده و دیگر شهرهای آن عنیزه و بادیه نام دارند.
تاریخچه
منطقه قصیم در قدیم ایستگاه کاروان‌های هندی و ایرانی رهسپار مدینه بود. عرب‌ها از زمان پیش از اسلام از کشاورزی دوری می‌جستند و از اینرو پس از اسلام زمینهای کشاورزی منطقه توسط حاجیان ایرانی و برخی از قبیله‌های بلوچ کشت می‌شد.
برخی از عرب‌های یهودی نیز ساکن منطقه بودند که بعدها به اسلام گرویدند.
در زمان چیرگی ترکان عثمانی سیاست پاکسازی نژادی در منطقه پیاده شد و ترکان مهاجر به منطقه آورده شدند که این امر باعث درگیری میان اهالی محل و ترکان شد.
دیرزمانی بسیاری از مردم منطقه که از تبار کشاورزان ایرانی و بلوچ (پاکستان) بودند ریشه و تبار خود را نزد دیگر عرب‌ها پنهان می‌کردند ولی امروزه بسیاری از آنها برای دیدار خویشاوندان دور خود به ایران و پاکستان سفر می‌کنند و در آنجا به برپایی آموزشگاه‌های دینی وهابی می‌پردازند و در وارد کردن اندیشه‌های وهابی به ایران و پاکستان کوشا هستند.
رودهن

رودهن شهری در ۳۰ کیلومتری شرق تهران و در شهرستان دماوند است. رودهن از شمال با شهرستان آمل در استان مازندران، از شرق با بخش مرکزی دماوند، از غرب با شهرستان پردیس و از جنوب با کوه‌ها و کویرهای ورامین و پاکدشت همسایه است.
جمعیت
جمعیت این شهر براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۲۱،۴۷۷ نفر (۶،۶۲۷ خانوار) شامل ۱۰،۸۰۷ مرد و ۱۰،۶۷۰ زن است. زبان مادری بومیان این شهر ترکی آذربایجانی است. همچنین از نظر آداب و رسوم نیز به ویژه در مراسم جشن عروسی و سوگواری‌ها مانند عزاداری در ماه محرم، ویژگی‌های متمایزی با مردم اطراف خود دارند. مهاجرت یا تبعید احتمالی این گروه از ارومیه می‌تواند بیانگر این تمایز باشد، گرچه طی دهه اخیر این ویژگی فرهنگی کم‌کم ضعیف شده‌است. همچنین از نظر آداب و رسوم نیز به ویژه در مراسم جشن عروسی و سوگواری‌ها مانند عزاداری در ماه محرم، ویژگی‌های متمایزی با مردم شهرهای اطراف خود دارند.
نزدیکی به جاده‌های اصلی تهران – شمال (هراز و فیروزکوه) نیز از عوامل موثر در رشد چشمگیر این شهر بود و طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۵۵، جمعیت رودهن و حومه تنها چهار هزار نفر نفر گزارش شد و پس از تقریبا یک دهه، تا زمان تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی، جمعیت شهر به بیش از سیزده هزار نفر رسید.
با توجه به تاسیس این مرکز آموزش عالی و گسترش سریع آن، بافت جمعیتی این شهر نیز به سرعت تغییر یافت. حضور چند هزار دانشجو که به صورت جمعیت شناور در طول روز به این شهر وارد و از آن خارج می‌شدند، اقامت حداقل دو تا سه هزار از این دانشجویان در این شهر در خوابگاه‌ها و خانه‌های استیجاری، موج مهاجرت از اطراف و حتی شهرهای دیگر به ویژه شهرستان‌های استان مازندران، خراسان و استانهای دیگر سبب شد که در سرشماری ۱۳۶۵ جمعیت این شهر به بیش از دو برابر افزایش یابد.
ابنیه تاریخی
از بناهای تاریخی این شهر می‌توان به پلی اشاره کرد که متروکه شده و از دوره صفویه است. همچنین به ساختمان هتل آبعلی که امروزه به اردوگاه دانش‌آموزی تبدیل شده‌است.
رودهن قدیم در منتهی‌الیه رودخانه‌ای واقع شده‌است که امروزه بلوار شریعتی نام دارد و به نام تجرک معروف است.
در این نقطه آثار قبرهای زرتشتیان پابرجاست که هنوز مورد توجه قرار نگرفته‌است.
مهم‌ترین آثار تاریخی و فرهنگی رودهن را می‌توان به پل نمیر (قرن سوم)، پل زنجیر یا فیروزکوه، بقعه مبارک امامزاده محمدتقی رودهن که از فرزندان موسی کاظم است، امامزاده روح‌الله روستای جورد، امامزاده پیش روستای وسکاره، حمام و خانه تاریخی روستای جورد و وسکاره، ساختمان سابق هتل آبعلی و… که هر یک گویای تاریخ این منطقه است، نام برد.
دانشگاه آزاد
دانشگاه آزاد اسلامی واحد جامع و بین‌المللی رودهن بابیش از بیست هزار دانشجو، شهر ۴۰ هزار نفری رودهن را به یک شهر دانشگاهی تبدیل کرده‌است. این دانشگاه به عنوان یکی از بزرگترین و معتبرترین دانشگاه‌های کشور از لحاظ فضای آموزشی و علمی شناخته شده‌است.
دانشگاه علمی کاربردی شهرداری رودهن
دانشگاه علمی کاربردی رودهن در سال ۱۳۸۲ در مقطع کاردانی تاسیس شد. اکنون با حدود ۷۰۰ دانشجو و در دو مقطع کاردانی و کارشناسی و قریب به ۱۴ رشته کاردانی و ۳ رشته کارشناسی در زمینی به مساحت ۱۰۵۰۰ مترمربع و ساختمان آموزشی با زیربنای ۱۷۰۰ متر مربع در حال فعالیت است.
نگاره‌ها
سنت جانز

سنت جان پایتخت کشور آنتیگوا و باربودا است.
350px