گوائولد

یک گوائولد در آب.
گوائولد نژاد انگلی خیالی‌ای در دنیای مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی دروازه ستارگان اس‌جی-۱ است. گوائولدها مارفش‌اند، لیکن معمولا داخل مغز جانوران بزرگ‌تر می‌شوند و پس از آن می‌توانند مهار آن جانوران را در دست گیرند. گوائولدها به طور خاص انسان‌ها را میزبان مناسبی می‌یابند.
بیشتر گوائولدها منش خداگونانه اختیار کرده و خویشتن را خدای می‌خوانند تا بر ارتشهایی از بردگان فرمان رانند. گوائولدها در نزد کسانی که ایشان را نمی‌پرستند موجوداتی پلید، خودمحور، برمنش و خودبزرگ‌بین‌اند. در زبان گوائولد گوائولد به معنای فرزند خدا است. جرگه بزرگان گوائولد تشکیل اتحادیه نه چندان منسجم اربابان سامانه دادند. اما نحله متمردی از گوائولدها به نام تکراعها وجود دارد. تکراع‌ها جهان‌بینی خدا/بنده را که نزد گوائولدها غلبه دارد طرد می‌کنند و تنها با میزبانان داوطلب ادغام می‌شوند.
گاه به یک گوائولد منفرد همزی می‌گویند، خصوصا هنگامی که میزبان و انگل رابطه‌ای آزادانه، حسنه و هم‌افزایانه دارند، مثلا در مورد تکراع‌ها. در بیشتر طول مجموعه گوائولدها دشمنان اصلی اس‌جی-۱ بودند هرچند که پس از سقوط اربابان سامانه، در فصل نه با اورایها جایگزین شدند.
منشا
گوائولدها در سیاره بومیشان (که تنها با نام‌گذاری اس‌جی‌سی پ۳اکس-۸۸۸ و نشانی شناخته‌است) چرخه زندگی خود را به صورت لاروهای نسبتا بی‌دفاع که از تخم‌ریزی ملکه مادر به وجود می‌آیند، آغاز می‌کنند. آنهایی که به بلوغ می‌رسند بالک‌های کارآمدی برمی‌آورند که به آنها اجازه می‌دهد با قدرت از آب بیرون جهند و از راه گردن موجودی مناسب (قربانی) وارد بدنش شوند. اوناسها هم نخستین بار در همان سیاره تکامل یافتند و نخستین میزبانان موردعلاقه گوائولدها بودند. گوائولدهای داخل اوناس میزبانشان به جای ماندن در سیاره بومی خود پ۳اکس-۸۸۸ با استفاده از اختردروازه سیاره‌شان به جهان‌های دیگر مهاجرت کردند. پس از آن، ایشان به نژادهای بیگانه دیگر حمله و نفوذ کردند تا اینکه کل کهکشان راه شیری را به اشغال خود درآوردند. سرانجام نژاد گوائولدها روی به انقراض نهاد تا اینکه مهتر اربابان سامانه راع زمین و انسان‌های باستانی زینده در آن را کشف کرد. انسان‌ها نژاد بسیار مناسب‌تری برای میزبانی گوائولدها از آب درآمدند، چرا که بدن انسان راحت‌تر ترمیم می‌یابد و دستان و صدای انسان امکان بیشتری برای بیان و استفاده‌های فناوریانه در اختیار می‌نهد. استفاده از اوناس برای میزبانی متروک شد.
هنگامی که گوائولد بر میزبانش مسلط شود، تعویض میزبان کار ساده‌ای نیست؛ چرا که گوائولد، پس از تسلط بر میزبان، بالک‌هایش را از دست دهد و بدنش نزار گردد. گوائولدهای جهان‌پیما چرخه زندگی‌ای متفاوت با گوائولدهای باشنده در وحش یافتند. به این معنا که با دستکاری نژادی از انسان‌ها، جفا را به وجود آوردند که به عنوان ماشین گوائولدکشی (در قیاس با ماشین جوجه‌کشی) کنند و بدن هر جفا یک لارو گوائولد در خود نگاه دارد. ظاهرا این کار به دو دلیل انجام شد یکی اینکه بندگان جنگجوی زورمندی تولید شوند و دوم اینکه قابلیت گوائولد نوزاد برای اخذ بدن انسان در دوران بلوغ افزایش یابد. گوائولدهایی که «در وحش» رشد کنند تنها پنجاه درصد بخت تسلط بر میزبان دارند در حالی که گوائولدهایی که در بدن جفا رشد کرده‌اند صدردصد این قابلیت را دارایند. با این حال گوائولدها گونه‌ای پرشمار نیستند. سلماک برآورد کرد که «دهها گوائولد در حد اربابان سامانه و چند هزار گوائولد بالغ در کل وجود دارند.»
گوائولدهای بومی سیاره اصلی در بدنشان نقده یافت نمی‌شد اما گوائولدهای سیاره‌های دیگر چرا. در مجموعه تلویزیونی توضیحی برای این امر داده نشده‌است و تنها به ذکر این واقعیت اکتفا شده.
باور بر این است که دوران سلطه سیاسی گوائولدها بر کهکشان زود پس از کشف راع انسان‌ها را برای میزبانی، در حدود هزاره هشتم یا نهم پیش از میلاد، شروع شد و تا هجوم تکثیرشوندگان به کهکشان در سال ۲۰۰۵ میلادی ادامه یافت.
تاریخ
در سال ۸۰۰۰ پیش از میلاد، گوائولدها نژادی رو به انقراض بودند. ایشان به اوناسهای بومی هجوم بردند و به چگونگی راه‌اندازی دروازه ستارگان پی بردند. ولی حتی با میزبان‌هایشان نمی‌توانستند خود را برای مدت طولانی حفظ کنند. گوائولدی به نام راع به سیاره‌ای به نام زمین برخورد و ساکنان بومی آن را تائوری (نخست‌زاده) نام نهاد. پس از پی بردن به این که در بدن میزبان انسان گوائولد می‌تواند تا ابد زنده ماند، زمین را به یوغ و مردمانش را به میزبانی کشیدند: جفاها به عنوان ماشین گوائولدکشی بقیه به عنوان برده. گوائولدها در زمین بر کرسی خدایان نشستند (جز در مورد اقوام نورس). مردمان را میان سیاره‌های مختلف جابجا کردند تا در معدن‌های نقده به کار گماشته شوند و پس از پایان یافتن ذخائر هر معدن کارگران را به حال خود وانهاده و فراموششان کردندی. اما انسان‌های زمین سر به شورش برداشتند و گوائولدها را به ترک سیاره واداشتند. پس از آن زمین به مدت پنج‌هزار سال فراموش شد.
تائوریان در سال ۱۹۹۶ یا همان حدود تهدیدی برای گوائولد شدند. پس از مرگ ملکه گوائولد هاثر، اربابان گوائولد سامانه، هیئت حکمفرمایی همه گوائولدها، قصد حمله به زمین کردند که اسگاردها زمین را در عهدنامه سیاره‌های محافظت‌شده گنجاندند.
پس از مرگ دو تن از گوائولدها کرونوس و آپافیس، جنگ داخلی شدیدی میان اربابان سامانه در گرفت.