mabidan/ganjoor huggingface dataset:
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — تازه و کهنه
خوب است
هر چیز تازه
خوب تر از هر چیز اما
شرابِ کهنه و یارِ قدیمی است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — گل
من که از نسل هزاران هستم
رفقایی دارم.
به زمین و به زمان سوگند
رفقایم همه
گل هستند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — نو بهار
زد به سرخی پهلو
یک شقایق، ناگاه
تا بگوید که:
«سوار پر زیبای هزاران»
از راه،
نو بهار، آمده است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — رود و ما
ما که مشتاقانه با هم چشم در راهیم
در افق ناگاه
چلچله ها را که با خورشید می آیند
می بینیم.
ناگهان فریاد ما در دشت می پیچد که:
«ای خورشید!»
«ای خورشید!»
 
در دل این دشت
می دَوَد مانند یک دیوانه رودی، آنچنان ما نیز.
می خروشد رود و می پیچد به خود
آن گاه،
پرت خود را می کند بر پای خورشیدی که در آن دور
بوسه از پای افق، آرام می گیرد.
 
چشم هم چشمی نگر،
ما نیز
پا به پای رود، در این دشت
در دویدن های مجنونانه ای هستیم.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — آواز
آواز می خوانند.
دریا دلان را، وحشتی از خشمِ طوفان نیست.
بی واهمه از کف به لب آوردن گرداب ها
بر آب
پاروزنان، آواز می خوانند.
 
دریادلان، چون شیر می مانند
در قلب آنان وحشتی از ظلمت و باران و بوران
نیست
پاروزنان، آواز می خوانند.
امواج، در دریا
چون بردگان، در کشتی دزدان دریایی
به هم
زنجیر می گردند.
از شدت درد جگر سوزی، تو گویی باد
هر لحظه در فریاد می آید.
شاید که در فریاد می آیند
ارواحِ سرگردانِ آنانی که در اعماق دریا، دفن گردیدند.
اعماق دریا، مدفن دریانوردانی است
که نام پرآوازهٔ آنان، هنوز ای دوست!
 در قلب ناپاک دزدان دریایی،
وحشت می اندازد.
 
بی واهمه از کوسه ماهی ها که در تعقیب شان هستند
دریادلان، با خنده ای شیرین به لب ها
همچنان با هم،
پاروزنان، آواز می خوانند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — یاد
در گلستان، گل فراوان است.
این که پرپر می شود، آن سو ترک، آن یک
آن که پرپر می شود، این سو ترک، این یک
می شکوفد
می فشاند عطر خود را
در گلستان باز.
 
می شود پرپر اگر ده یا اگر صد گل
وحشتی از لشکر طوفان نباید داشت
دهشتی از انقراضِ نسل گل ها نیز.
ریشه هاشان، در زمین، باقی است.
این که پرپر می شود، آن سو ترک، آن یک...
آن که پرپر می شود، این سو ترک، این یک...
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — فضانورد
از پی «گاگارین» آمدم.
از سفینه ای
با تمام مردم زمین کهنه
حرف می زنم.
 
در تعجبم که در تمام سطح ماه
یک پناهگاه بمب نیست.
در تعجبم که خاک این ستاره هیچ،
بوی نفت و خون نمی دهد.
حالیا نگاه کن که با چه افتخار
کولبار سنگ و خاک را
از برای مردم گرسنه زمین، به رسم تحفه می برم.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — قفس
شاخه ها، وقتی که
دیوار قفس گردند
بَد سراپا می شوند،
اما
شاخه ها خوبند، در هر باغ.
این حقیقت را به من، امروز
بلبلی شوریده
پشت میله های یک قفس
می گفت.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — برکه
در سکوت جنگل بزرگ
پای آب
ناگهان، رفیق نازنین من، دوباره گفت:
برکه، مثل اینکه مرده است.
مثل اینکه آرزوی موج را، به گور برده است.
 
من به جای پاسخ به او
سنگریزه ای، به سوی برکه، پرت می کنم.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — ستاره
شب
اکنون به روی بستر گل ها
کنار رود
چون مار می خزد.
 
در انتهای تابش شب تاب؛
در آب،
گل می کند ستارهٔ سرخ سحر.
نسیم
آرام می وزد.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — چشم انتظاری
با اولین ستاره، شب آغاز می شود
با آخرین ستاره
سحرگاه.
 
از اولین
تا آخرین ستاره، هزاران چشم
در آرزوی دیدن خورشید است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — شکفتن
خسته، غمگین، تبدار
چنگ انداخته بر میلهٔ سرد
شاهد فاجعه ای است
یک پرنده که میان قفسی می نالد.
 
در حیات خاموش
در میان دو قراول
یک گل
می رود تا بشکوفد بر دار.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — بعد از آن هنگام
شب
بر بال شب پره
وقتی نشست و رفت،
در کوچه ها، شلنگ می اندازیم.
 
در کوچه ها، شلنگ می اندازیم
وقتی که ناگهان
چشم تمام پنجره های شهر
از هم گشوده می شود و آفتاب را
نظاره می کند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — ترانهٔ روز
خورشید را
باید برای زاغه نشینان بیاوریم
پس
پا را گذاشتیم
بر قله های سبزِ شمال وطن، که سخت
چشم انتظاری است.
خورشید را،
باید برای زاغه نشینان بیاوریم.
 
در گرگ و میش
گردد دراز باز
دست بزرگ ما، همه با هم، که دست ما
دارد توان این که پس از جنگ های سخت
شب را، سکوت را
از آسمان تیره، به زیر آورد
از آسمان به زیر لگدهای ما
که سخت،
چشم انتظاری است
خورشید را،
باید برای زاغه نشینان بیاوریم.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — اشک
شب می رود از آسمان
اما
در گوشهٔ چشم سیاهش، باز
یک قطرهٔ اشک است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — عاشقانه ای دیگر
قهر کردی، رفتی.
 
قهر کردی تو چرا
ای خورشید!
گو به ما مشتاقان؛
- که در این لحظه، همه، چشم به راهت هستیم -
این شب سرد و غم انگیز و سیاه
چه به روزت آورد؟
 
با وفا...!
راستی
با همین آسانی
قهر کردی، رفتی...!
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — طرح ۱
باران
تگرگ را
می آورد برای تماشای چوب دار
وینگونه با شتاب
با دنگ دنگ ساعت میدان شهر ما
در ساعت چهار (۴)
ناگاه، مرگ را.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — جدایی
در یک اتاق سرد
تنهایی و آئینه و من
مجلس آرائیم.
جای تو، بس خالی است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — دست
در آب جویبار
تا طرهٔ طلایی آن ماه
یک دست
فاصله است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — قطره
تا بدانند
نمرده است
بهار
از شکاف زخمی، قطره ای – بر نوک شلاق ضخیمی - گُل کرد.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — ستارگان
نور چشم من!
نگاه کن
بر خلاف میل آسمان که ابری است
در افق
ستارگان
دمیده اند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — یادبود
از خود
هزاران یادبود تلخ را
بر جای
شب می گذارد، می رود آخر.
 
وقتی که با لبخند خود خورشید می آید
از این خراب آباد، بی تردید
با شب پره، شب می رود آخر.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — اندوه
از پنجره
دستم دراز شد که مگر گیرم
در چنگ خود، دوباره، هراسان
یک اختر جدا شده از مدار را.
 
اندوه در دلم
از مرگ ناگهانی دیگر ستاره ای است.
هر چند واقفم
مرگ ستاره ای
پایان زندگانی صدها ستاره نیست.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — هنوز
آب از سرم گذشته
اگر چه
از دست و پا زدن نشوم خسته، هیچ گاه.
باور کنید
من زنده ام هنوز.
 
من زنده ام
مانند یک درخت تناور که زیر برف
ساکت، نشسته است.
چونان پرنده ای که دو بالش، شکسته است
اما
باور کنید
من زنده ام هنوز.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — قطره سیل
قطره گفت:
سیل می شوم
گوش - هیچ کس - به حرف او نداد.
 
سیل گفت:
قطره ها اگر که دست خود به هم دهند،
حرکتم به منصهٔ ظهور می رسد.
گوش داد و ایستاد،
هر کسی به راه بود.
هر کسی که به راه بود،
ایستاد و گوش داد.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — عکس
پنجره
عکس ماه را
در میان قابِ آینه گذاشته است.
 
دلشکسته ایم.
در اتاق خود، چه بیقرار
منتظر نشسته ایم.
انتظار می کشیم
 
لحظه ای شگرف و با شکوه را
لحظه ای که دست گرم آفتاب،
عکس ماه را
پاره پاره می کند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — اما
با ما، تو می گویی:
یک گُل یقین در بستر مرداب هم، گُل هست.
در این حقیقت، هیچ شکی نیست.
اما بقربانت! چرا با ما نمی گویی
با بویِ گندِ بسترِ مرداب
عطر گلی تنها چه کاری می تواند کرد؟!
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — لالایی
هیس!
لولوی شب
یک پا به روی قلهٔ کوهی نهاده است،
یک پا به روی دشت.
شیرینِ من؛
لالا-لالای...
گریه نکن.
بابات رفته، تا که برای تو آورد،
خورشید را.
شیرین من؛
لالا-لالای
گریه نکن.
فردا
بابات با ستارهٔ سرخِ سپیده دم
همراه با بهار
می آید و برای تو می آورد،
خورشید را.
شیرین من؛
لالا- لالای...
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — تصویر
می نشینم بر دو زانو، باز.
می زنم برهم دوباره آب را با دست.
آن چه می جویم، نمی یابم.
آن چه می خواهم، نمی بینم.
رفته بی خود هر دو دستم باز تا آرنج در این آب
من؛ مبهوت.
 
می روم غمگین، بدان اما
تو بدهکاری به من
تصویر آن دلدار را
ای آب!
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — پرواز
خورشید
پای افق
تا چشم خود به روی سحرگاه، باز کرد
مرغی که روی شاخهٔ یک بید خفته بود،
بیدار شد.
            پر باز کرد.
                          پرواز کرد.
 
اکنون
در جنگل بزرگ
با اولین نسیم سحر، هر پرنده باز
پر باز می کند
پرواز می کند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — نسیم
آی...!
با خود، نسیم، آورده است
عطرِ گل های سرخ را، از دور.
ای هزاران!- فدایتان- اینجا
چه نشسته اید، زود برخیزید
عطر گل را، نسیم آورده است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — در بادهای سرد
آنان که خسته اند، که در پای ابرها
دیگر توان بال زدن را
از دست داده اند.
با خورجینِ خونیِ مردِ شکارچی
تا یک «سقوط»، فاصله دارند.
 
آنان که خسته اند، که دیگر امید را
از دست داده اند.
از پای ابرها
با سرعتِ تگرگ
بر دامنِ بزرگ زمین
پرت می شوند.
 
اما
آنان که نا امید نبودند و نیستند
- مرغابیان دیگر در پای ابر را
می گویم، ای رفیق! -
بی هیچ گونه ترس،
از بارش مداوم رگبارهای سخت
در بادهای سرد زمستان، سرودخوان
بالاتر و بلندتر از روزهای پیش،
                                     پرواز می کنند،
                                                         پرواز می کنند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — حادثه
در پای حوض خانه، گربه ای سیاه
چنگال خویش را
می لیسد.
 
بر دامن زمین
برقِ شگرفِ پولکِ سرخی مرا
بر پله های خانهٔ ویرانه
می کند ناگاه،
میخکوب.
اکنون
آه...این منم
کاورده کف به لب
دندان به هم فشرده، غضبناک، بیقرار.
گویی به جلد یک سگ درنده، رفته ام.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — فردا
امروز
وقتی کلاغ گفت
بر روی بام خانه ما: قارقار، قار
دیگر نمانده ماهی سرخی میان حوض.
مانند کودکی
با مشت های بسته خود، هر دو چشم ر ا
مالیده و سپس
بردیم، سر به چاک گریبان، گریستیم.
 
وقتی کلاغ بار دگر گفت: قار، قار
ملت...!
اینان تصویر ماهی اند
گردیده رسم، بر سر پاشوره های حوض
بردیم، سر به چاک گریبان، گریستیم.
اما
فردا
- وقتی که آن کلاغ
از ترس سنگ ها
تصویر ناگهانی پرواز خویش را
بر روی حوض، فرو ریزد -
بینیم ما
با هم هزار ماهی قرمز
در موج ها
رقصی شکوهمند را
آغاز می کنند.
 
آن گاه
بینیم ما
دیگر کنار حوض
آن ناامید خستهٔ زهر چیز، نیستیم.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — با آخرین
یک شیهه کشیده و آن گاه
از یک گلوله، یک گل قرمز، شکُفت،
بر دامن زمین.
 
با آخرین گلوله
وقتی که در محاصره ای
ناگاه
روی خطوط در همِ پیشانی
یک خط سرخ را
مجروح، می کشد.
یک غنچه بر درخت حماسه - که غرق گل
گردیده است-
گل می کند.
 
اکنون
پای افق
دور از سوار مرده خود
با شتاب باد،
یک اسب، می دود.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — بالا
می گویدم دوباره، که:
با همتت،
ممکن شود
هر چیز از برای تو ناممکن است.
 
خرمای بر نخیل
می گویدم:
اگر،
کوتاه دست توست
با شوق چیدنت،
بالای این درخت تناور، بیا...
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — گفتیم
گفتیم: عشق، عشق بورزید.
گفتیم: دوست، دوست بدارید.
 
گفتیم:
باید
مانند سنگواره نگردید.
گفتیم:
نان و گرسنگی
باید به نسبتی متساوی میان خلق
قسمت شود.
مانند ما، اگر که شما فکر می کنید
از ماهتاب در شب پاییز، بهترید.
از آفتاب هم به زمین، مهربان ترید.
در یادتان همیشه بماناد!
گفتیم: عشق، عشق بورزید.
گفتیم: دوست، دوست بدارید.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — دعا
آه...! در راه عشق
خانه ویران، کسی که می گردد،
در دل مردمان، سرایش باد.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — طرح ۲
از چشمه، پر زد، ماه، پشت کوه...
 
اکنون
از نوک یک شاخه
تصویر سیبی سرخ را، در آب
یک سینه سرخ تشنه، می بیند.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — نه...هیچ نیست
آنک!
خسی
منقار یک پرستوی زیبا را
از هم گشوده است.
 
خس، «هیچ» نیست.
نه، «هیچ» نیست.
 
بنگر!
در این زمان، چگونه خسی
ناگهان،
با شوق، یک پرستوی زیبا را
تا آشیانه اش
پرواز می دهد.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — جوانی
گویی که دود بود، که بس بی قرار بود.
گویی جرقه بود، که بی اعتبار بود.
 
گویی جوانیم
یک پاره ابرِ کوچکِ ناپایدار بود.
تا آمدم که بانگ برآرم:
«بِبار»
رفت.
یا یک شهاب بود
تا آمدم نظاره کنم، از مدار رفت.
بگریختی
از من چرا جوانیم، آخر چرا چرا؟
در جستجوی تو
مویم سفید شد.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — قهقهه
آید چهار نعل
با غنچه ها، بهار.
 
آید بهار
در دره ای
از شدتِ شعف.
با کبک ها
به قهقهه
افتاده ام.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — طرح ۳
محبوب من!
از من چرا
با مادیان سرکش خود
دور می شوی؟
بنگر...!
در جنگ گرگ و میش تماشایی است،
اسبم به روی تپه، که بر هر دو پای خویش
برخاسته است.
کامبیز صدیقی کسمایی — در بادهای سرد — طرح ۴
شلیک یک گلوله و آنگاه...
یک آه...
 
شب، بوی خون شنید.
 
اکنون
پای افق
اسبی، سوار زخمی خود را - چه با شتاب -
با خویش، می برد.
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — الله
الله-الله, دئیین, بازیلر,
بازیلر, دئیین, شاه منم
قارشو گلین, سجده قیلین
بازیلر, دئیین, شاه منم
ئوچماقدا توتی قوشویام
آبیر لشکر ار باشییام
من صوفیلر یولداشییام
بازیلر, دئیین, شاه منم
نه یئرده اکرسن بیترم
خاندا چابیرسان یئترم
صوفیلر, علین توتارام
بازیلر, دئیین, شاه منم
منصور ایله داردا ایدیم
خلیل ایله ناردا ایدیم
موسا ایله توردا ایدیم
بازیلر, دئیین, شاه منم
قیرمیزی تاجلی, بوز آتلی
آبیر لشگر نیسبتلی
یوسیف پئیبمبر صیفتلی
بازیلر, دئیین, شاه منم
ختاییم آل آتلییام
سؤزو شکردن داتلییام
مورتزا علی ذاتلییام
بازیلر, دئیین, شاه منم
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — پروردیگار
ائی کی, یوخدان بو جاهانی وار ائدن پروردیگار
یئری قایم گؤگلری دووار ائدن پروردیگار.
"کونتو کنز"این آیتی وصفینده اولموشدور نوزول,
وارلیبینا "کون فکان" ایقرار ائدن پروردیگار.
جوملهٔی-عالمده سن گوندن دخی ظاهر, ولی,
دیلده دایم آدینی ستتار ائدن پروردیگار.
مؤمینه مسکن قیلاندیر بابی-جنناتو نیم,
کافری-مونکیر مقامین نار ائدن پروردیگار.
جومله‌اشیالار گؤزون درخاب ائدندیر گئجه‌لر,
گؤگده کؤوکبلر گؤزون بیدار ائدن پروردیگار.
بیر قولونی اودا یاخوب, قیلدی فی-ناری-سقر,
بیر قولونی محرمی-اسرار ائدن پروردیگار.
میسر ایچینده یوسیفی بیر قول ایکن سولطان ائدن,
درد ایله یقوبینی بیمار ائدن پروردیگار.
یونیسی دریا ایچینده یوددوران بیر بالیبه,
آتشی ایبراهیمی گولزار ائدن پروردیگار.
یابدیران دریایا گؤگدن ابری-نئیسان یابمورون,
قتپه‌سیندن لؤلؤیی شهوار ائدن پروردیگار.
انبییالار بخشینه یازدیران الا مرتبه,
موستفانی جومله‌دن موختار ائدن پروردیگار.
اون ایکی معصومی-پاکی پیش ائدن اوممتلره,
مورتضانی حئیدری-کررار ائدن پروردیگار.
لوطفیله احوالینا قیلگیل خطای‌نین نظر,
عشق ایچینده والئهی-دیدار ائدن پروردیگار.
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — یا علیّ المرتضی
عرضه یازدیم من سنه، ای شاه خوبانیم مدد
عرض حالیم سن بیلورسن، دین و ایمانیم مدد
شرمسارم، پرگناهم، سن باغیشلا یا کریم!
جمله لرنی یارلیغایین، کامل احسانیم مدد
مست و مجنون اولمیشام من فرقتیندن یا حبیب!
ای حقیقت عالمینده اینجه ارکانیم مدد
بو الیم دور دامنینیز یا علیّ المرتضی
بوی وصلیندور سنون هر درده درمانیم مدد
هر یانا عزم ائیلر اولسان سوره ی فتح اولدی فتح
آچیلور باغلو قاپی، دولتلی دربانیم مدد
بو "خطایی" نین گناهین سن گتورمه یوزینه
شاه مردان، شیر یزدان، سرّ سبحانیم مدد
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — قیرخلار میدانی
قیرخلار میدانینا واردیم,
گل بری, ائی جان, دئدیلر.
عزت ایله سلام وئردیم,
گل, ایشده مئیدن, دئدیلر.
قیرخلار بیر یئرده دوردولار,
اوتور دئیه, یئر وئردیلر,
اؤنومه سوربا سردیلر,
ال لوبمایا سون, دئدیلر.
قیرخلارین قلبی دورودور,
گلنین قلبین آریدیر,
گلیشین هاردان بریدیر,
سؤیله, سن کیمسن? - دئدیلر.
گیر سیماه, بئله اوینا,
سیلینسین, آچیلسین آینا,
قیرخ ایل قازاندا دور قاینا,
داها چیی, بو تن, دئدیلر.
گؤردویونو گؤزون ایله,
سؤیله‌مه سن سؤزون ایله,
اوندان سونرا بیزیم ایله,
اولاسان مئهمان, دئدیلر.
دوشمه دونیا مؤهنتینه,
طالب اول حاق حضرتینه,
آبی-زمزم شربتینه,
بارمابینی بن, دئدیلر.
شیخ خطای نه دیر حالین,
حاقا شوکر ائت, قالدیر الین,
قئیبتدن کسه گؤر دیلین,
هر قولا یئیسن, دئدیلر.
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — درویشلیک
دیل ایله درویشلیک اولماز,حالی گرک یول اهلی‌نین
آریلرین هر چیچکدن,بالی گرک یول اهلی‌نین!
کئچمک گرک دؤرد قاپیدان,قورتولاسان مورببیدن
مورببیدن موساهیبدن,الی گرک یول اهلی‌نین!
من گزه‌رم دردلی-دردلی,اؤتر فیرقتلی-فیرقتلی
بولبول کیمی اونو دادلی,دیلی گرک یول اهلی‌نین!
من گزه‌رم آییق-آییق,دریالاردا اولور قاییق
بولبوللری شاها لاییق,گولو گرک یول اهلی‌نین.
خطایم دئر: قوشاق قوشان,توز اولور تورابا دوشن
بودور درویشلییه نیشان,یولو گرک یول اهلی‌نین!
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — گل
گل بیر پیره خیدمت ائیله
امک زایی اولماز اولا
مورشید اتیین مؤحکم دوت
کیمسلیندن آلماز اولا
بیر ایشی بیتیرمک گرک
عکسیگین یئتیرمک گرک
یار ایله اوتورماق گرک
هئچ بیر شممه گلمز اولا
بیر سویو سویلاماق گرک
بیر آجی دویلاماق گرک
بیر دیلدن سؤیلمک گرک
فیریشتلر بیلمز اولا
چاروق بحری اولماق گرک
بیر ئوممانا دولماق گرک
بیر گؤوحری بولماق گرک
هئچ سررافلار بولماز اولا
گئرچک عاشق اولماق گرک
مشوقینی بولماق گرک
اولمزدن اون اولمک گرک
واریب اوندا اولمز اولا
بیر قوش اولوب ئوچماق گرک
بو معنانی سئچمک گرک
بیر قدحدن ایچمک گرک
ایچنلر آییلماز اولا
بیر بابچایا گلمک گرک
خوب تفرروج قیلماق گرک
بیر گولو قوخلاماق گرک
هرگیز اول گول سولماز اولا
گل ختای, سن کئچ اوتور
داوانی معنایه یئتور
صحبتینه بیر ار گتور
جانا باشا قالماز اولا
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — عاقیل
عاقیل, گل بری, گل بری,
گیر کؤنوله, نظر ائیله,
گؤرور گؤز, ائشیدیر قولاق,
سؤیلر دیله نظر ائیله.
باشدیر - گؤودیی گؤتورن,
آیاق - منزیله یئتیرن,
دورلو مصلحت بیتیرن,
ایکی اله نظر ائیله.
صوفی ایسن, آلیب ساتما,
هلالینا حرام قاتما,
یولون ایریسینه گئتمه,
دوبرو یولا نظر ائیله.
ایکی الین قیزیل قاندا,
چوخ گوناهلار واردیر منده,
یا ایلاهی, کرم سنده,
دوشگون قولا نظر ائیله.
خطای عیدور: یا بانی,
وئرن مؤولا آلیر جانی,
اول کندی-کندین تانی,
سونرا ائله نظر ائیله!
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — اینجیمه بیزدن
گل, کؤنول, اینجیمه بیزدن
قالسین, کؤنول, یول قالماسین!
اول-آخیر یول قدیمدیر
قالسین, کؤنول, یول قالماسین!
ارنلر بیزه بوسودیر
یالان سؤیلهٔن آسیدیر
بو گئرچکلر نفه‌سیدیر
قالسین, کؤنول, یول قالماسین!
بابچادا آچیلان گولدیر
معنایی سؤیلهٔن دیلدیر
پس, ازلدن قدیم یولدیر
قالسین, کؤنول, یول قالماسین!
باشیندادیر آلتون تاجی
بودور, ارنلر مئراجی
کسکیندیر یولون قیلیجی
قالسین, کؤنول, یول قالماسین!
ائی دیوانه, ائی دیوانه
عاشق اولان قییار جانه
خطای دئر, تاجلی خانه
قالسین, کؤنول, یول قالماسین!
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — اولموشام آییق
ایچمیشم بیر دولو, اولموشام آییق
دوشموشم دابلارا, اولموشام گئییک
سنه دئرم, سنه, سورمه‌لی گئییک
قاچما مندن, قاچما آوچی دئییلم
آوچی دئییلم کی, دوشم ایزینه
قاچا-قاچا قانلار ائندی دیزینه
سورمه‌لر هئی چکدین قونور گؤزونه
قاچما مندن, قاچما آوچی دئییلم
سنه دئرم - سنه, گئییک ارنلر
بیزه سئودا, سنه دالبا وئرنلر
دیله‌رم مؤولادان یئنمز وورانلار
قاچما مندن, قاچما آوچی دئییلم
عیدئر, شاه خطایم اوچان قاچاندان
ذره‌جه قورخماریق بو داتلی جاندان
گئدیب دواج اولما آتانا ماندان
قاچما مندن, قاچما آوچی دئییلم
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — صاباح
بیز ده خاندانه گئدر دئر ایدیک
مئهمان جانلار, بیزه صفا گلدینیز!
هر صاباح, هر صاباح یوزوم اوستونه
مئهمان جانلار, بیزه صفا گلدینیز!
بلی, دئدیک, بیر گئرچهٔین دستینه
جانیم قوربان اولسون حاقین دوستونا
هر صاباح, هر صاباح یوزوم اوستونه
مئهمان جانلار, بیزه صفا گلدینیز!
گئتدی یولداشلاریم, قالدیم یالینیز
بابچادا آچیلیر قؤنچه گولوموز
شکر محبتیز, دادلی دیلیمیز
مئهمان جانلار, بیزه صفا گلدینیز!
بایقوش کیمی نه بکلرسن ویرانی
شوکور اولسون سنی بیزه وئره‌نی
سولطان خطای‌نین ایشی, یئره‌نی
مئهمان جانلار, بیزه صفا گلدینیز!
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — مئهمان گؤردوم
یئنه مئهمان گؤردوم, کؤنلوم شاد اولدو
مئهمانلار, سیز بیزه صفا گلدینیز!
قار-قیش یابار ایکن, باهار-یاز اولدو
مئهمانلار, سیز بیزه صفا گلدینیز!
موصافیر عشق قاپوسونون دیلیدیر
خیزری سئو کیم, صاحبی‌نین قولودور
تانری موصافیری پیریم الیدیر
مئهمانلار, سیز بیزه صفا گلدینیز!
بیر ائوه قهر اولا, موصافیر گئتمز
چالیشسا, چیرپینسا اکدیگی بیتمز
چابیرسا, بابیرسا, بیر یئپه یئتمز
مئهمانلار, سیز بیزه صفا گلدینیز!
حوممت ائیله سن کی, دایما گله
یامان-یاخشی بیزیم یوزوموز گوله
بؤیوک-کیچیک اونو, هم, خیزیر بیله
مئهمانلار, سیز بیزه صفا گلدینیز!
موصافیر گلیر کی, قیسمتی بیله
موصافیر خیزیردیر عذرونو دیله
خطایم اوبرویو توت, وئر گل اله
مئهمانلار, سیز بیزه صفا گلدینیز!
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — عشق اولسون!
ووجودیم شهرین سئیر ائدیب گزدیم
دیدار ایله محبته عشق اولسون
همن بیر نسنه‌ده قالدی نظریم
دیدار ایله محبته عشق اولسون
عشقیم جوش ائیله‌دی کئچدی سریمدن
آرتیب گلیر محبتین نوروندن
نیازیمیز بودور جانی-کریمدن
دیدار ایله محبته عشق اولسون!
قودرت قندیلیندن آتدی دانیی
ائندی لؤوهی عذره توتدو بینایی,
جونبوشه گتیرن چرخی-فنایی
دیدار ایله محبته عشق اولسون!
فیل یوکون یوکلتمه, قارینجا چکمز
دورلو ریحان چوخدور, گول کیمی قوکماز
دونیا مالین وئرسن, بیزه گرکمز
دیدار ایله محبته عشق اولسون!
یوجالاردا اولور اول هوما قوشی
دوستوم, محبتدیر عاشقه ایشی
پیریم خطایدیر جومله‌نین باشی
دیدار ایله محبته عشق اولسون!
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — دوست دئییب گزمه
کؤنول, نه گزیرسن سئیران یئرینده,
عالمده هر شئیین وار اولمایینجا.
اولورا-اولمازا دوست دئییب گزمه,
بیر عهدینه بوتون یار اولمایینجا.
یورو, صوفی, یورو, یولوندان آزما,
ائلین قئیبتینه قویولار قازما.
یورولما بیهوده, بوشونا گزمه,
یانیندا مورشیدین یار اولمایینجا.
قالخدی, هاوالاندی کؤنولون قوشو,
قووبا, قئیبت ائتمک گؤنتونون ایشی,
اوستادین تانیماز بوندا هر کیشی,
اونون کیم, مورشیدی ار اولمایینجا.
واریب بیر کؤنتویه سن اولما نؤکر,
چرخینه دؤگر ده دولونو دؤگر,
نه خودادن قورخار, نه حجاب چکر,
بیر کؤنتوده ناموس, آر اولمایینجا.
شاه خطای, ائدیم بو سیرری بَیان,
کامیلمیدیر جاهیل سؤزونه اویان?
بیر باشدان آبلاماق عومره‌دیر زیان,
ایکی باشدان موهوبب, یار اولمایینجا.
وارساغیلار
قایبدن دلیل گؤروندون,
دده‌م, خوش گلدین, خوش گلدین!
بیزی سئویب سئویندیردین,
دده‌م, خوش گلدین, خوش گلدین!
ایکی جان ایدیک بیرلشدیک,
محبت قاپیسین آشدیق,
شوکور دیدارا ایریشدیک,
دده‌م, خوش گلدین, خوش گلدین!
اوستوموزه یول اوبراتدین,
گؤوهر آلدین, گؤوهر ساتدین,
ارلیگینی اثبات ائتدین,
دده‌م, خوش گلدین, خوش گلدین!
بیر آباجدا گوللر بیتر,
دالیندا بولبوللر اؤتر,
شاهیما برگوزار گئدر,
دده‌م, خوش گلدین, خوش گلدین!
بویله, شاه خطایم, بویله,
پیریم دستور وئرسین سؤیله,
شاها مندن نیاز ائیله,
دده‌م, خوش گلدین, خوش گلدین!
بیر گؤزه‌لین ووجودونون شهرینه,
باخ, نظر ائیله ده همن عاریف اول,
دوکانیندا دئدیگین متاینا,
باخ, نظر ائیله ده همن عاریف اول.
سئیر ائت اؤزگه ارنلرین گؤره‌سین,
طبیب سارار یورگیمین یاره‌سین,
چرب ائیله‌مه محبتین چاره‌سین,
باخ, نظر ائیله ده همن عاریف اول.
هرجایی گؤزله قوشما باشینی,
هرجاییلیک ائدیب, آتار داشینی,
موشتری بولورسا, سؤز قوماشینی,
باخ, نظر ائیله ده همن عاریف اول.
خطای دئر: - رحم ائتمزم یالانا,
اؤزون تسلیم ائدر کندی گلنه,
آی الیدیر, گون موهممد بیلنه,
باخ, نظر ائیله ده همن عاریف اول.
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — قارا گون یولداشی
گل, آ کؤنول, خوش گؤره‌لیم بو دمی,
بو دا بؤیله قالمایا بیر گون اولا.
کیشی, چکمک گرک قوسسئیی, قمی,
حاقدان گلیر, هر نه گلسه بیر قولا.
ار اودور ائتیقاد ائده پیرینه,
نظر ائده اولو آخیرینه.
البت, یول قدیمدیر ایلتر یئرینه,
سانا کیم نئیلرسه, سالاگؤر یولا.
بیز ده بیلیریک کی, دوستو, قارداشی,
بولامادیم بیر قارا گون یولداشی.
دوست کئچینیب, یوزه گولن قللاشی,
باهاسیدیر, ساتماق گرک بیر پولا.
هر کیشی بیر خیال ایله اگله‌نیر,
دایم اونون کؤنلونده اول بکله‌نیر.
بؤیله اولور سئودیگیم گاه آبلانیر,
کیمی گؤردوک قییامته‌دک گوله.
قارونو گؤر بونادی, یا بولدوقجا,
ایناندی, فلک یوزونه گولدوکجه,
سن ائییلیک ائت, دورما الدن گلدیکجه,
دئدیلر: خالق بیلمزسه, خالیق بیله.
گئرچک اولان کیشی دوستدان آیریلماز,
دگمه کیشییلرده حقیقت اولماز,
سن, سنی ساتیبان, یئدیرسن بیلمز,
بو زاماندا کیمسه یاراماز ائله.
خطای, دونیانین اؤته‌سی فانی,
بیزدن اول بوندا گلنلر قانی?
سانما دایم شاد یورویه دوشمانی,
بیر گون اولوب, نؤوبت اونا دا گله
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — موشتری
بو یولون یولچوسو اولاییم, دئرسن
الده ایکی قارپیز توتمالی دئگیل
درویش اولوب, شالوار گئیهٔیم, دئرسن
گاهی گئییب, گاهی آتمالی دئگیل
نامرد بابچاسیندا قؤنچه گول اولماز
کامیل ایله یولداش اولان یورولماز
ایکی مخلوق واردیر, حاقا قول اولماز
مبرورلوق, کیبیرلیک ائتمه‌لی دگیل
مبرورلار اورادا اولورلار یالان
کیبر ایمیش یورولوب یوللاردا قالان
اگر یولچو ایسن کؤرپونو دولان
گؤز گؤره چامورا باتمالی دگیل
قویون قوزوسونا ناسیل مله‌دی
اؤکوزون قولابینا کیملر انه‌دی
قریب بولبول گول دالیندا تونه‌دی
هر چالی باشیندا اؤتمه‌لی دگیل
شاه خطای ایمام جعفر موخبیری
حاقین یارانیدیر وئیسولقره‌نی
حاقین خزنه‌سیندن گلن گؤوهری
موشتری اولمادان ساتمالی دگیل
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — ایقرار وئردیم
ایقرار وئردیم, دؤنمن الست بزمیندن
وئردیگیم ایقراری ایماندان آلدیم
باشقا سئیران گؤردوم, کندی اؤزومدن
بو محبتی من مرداندان آلدیم
نارو بادو خاکدن بیلین خلق اولدوم
کندی-کندیم آنا رحمینده بولدوم
مدت تامام اولدو دونیایه گلدیم
بو عیبرتنومایی جاهاندان آلدیم
بیلدیگیم اونوتدوم, ائیله‌رم فریاد
دردیم بودور, دیل یوخ ایستهٔم ایمداد
تکرار یئنه تعلیم ائتدی بیر اوستاد
درسیمی مکتبی-اورفاندان آلدیم
جان گؤزو قفلتدن آچیلا دوشدو
ایکیلیک پرده‌سی سئچیله دوشدو
قودرت خزینه‌سی آچیلا دوشدو
جواهیری کانی-مرجاندان آلدیم
بو بیر گیزلی سیردیر, هر جان دویاماز
اهلی-عشقین قاتارینا اویاماز
دگمه, جؤوهرفوروش باها قویاماز
بو دورری-یئکتادیر, عمّاندان آلدیم...
گل دوشونمه, آبلا سیبماز بو ائلیم
قودرت خزنه‌سی‌نین موفتاهی دیلیم
بیر اولو درگاها اولاشدی یولوم
بیلمهٔن سانیر کی, دوکاندان آلدیم
آه ائدیب اوتاندیم کندی سؤزومدن
مست اولوب, تورابه دوشدوم اؤزومدن
قانلی یاش آخیتدیم ایکی گؤزومدن
ماجرایی چشمی-گیریاندان آلدیم
موسایه تسللی گؤروندو توردن
مست اولوب, آبلینی شاشیردی سیردن
ان الحق سیررینی آلدیم منصوردن
محبت کمرین ارکاندان آلدیم...
حق بیلیر سؤزومه حیله‌قاتمازام
هر کسه بو سیرری ایان ائتمزم
قییمتی بیلینمز یئرده ساتمازام
من بو نصیحتی بیر جاندان آلدیم
چالیش بو گیردابین چیخ یؤره‌سینه
درمان گیزله‌نیبدیر درد آراسینا
ملهم ساریلارمی عشق یاراسینا؟
بو علمی حیکمتی لوقماندان آلدیم
عالم باشدان-باشا بیر سئیرنگاهدیر
کیر کؤنول شهرینه, گؤر نه درگاهدیر
بیر گیزلیجه سیردیر, قودرتوللاهدیر
یازیلمیش دفترو دیواندان آلدیم
ترکو تجرید اولدوم, تؤکدوم قبایی
اگنیمه گئییندیم شالو عبایی
مانا سورون کیمدن آلدیم یاسایی؟
ایسماییلا ائنن قورباندان آلدیم
دونیادان ال چکدیم ارکاندیر ایشیم
چشمیله بورهاندیر, تؤکولور یاشیم
سیزلره هدیه‌, الده‌دیر باشیم
اول یاشیل یاررابی سلماندان آلدیم...
شاه اسماعیل صفوی (خطایی) — گزیدهٔ اشعار ترکی — سورویوب گئدر
قارشیکی قارلیجا دابی گؤردونمو؟
یولدورموش اییامین, اریییب گئدر
آخان سولاردان سن عبرت آلدینمی؟
یوزونو یئرلره سورویوب گئدر
قادیرسن, ائی ئولو شاهیم, قادیرسن!
هر نئریه باخسان اوندا حازیرسن
اوستوموزده دؤردگوشلی چادیرسن
جملهمیزی بیردن بورویوب گئدر
سیرا-سیرا گلن, اول ئولو قوشلار
سیرلی اولور, یاخماز اونو گونشلر
اول-عزل مئیوه وئرن آباجلار
اونلار دا قالماییب, چورویوب گئدر
شاه ختایم سؤیلر سؤزو اوزوندن
درویشلرین ساقینیبدیر گؤزوندن
اولور-اولماز مونکیرلرین سؤزوندن
عصریییب کؤنلوموز, فاریییب گئدر