mabidan/ganjoor huggingface dataset:
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۶
از گهر سنجی این جوهریان نزدیک است
که ز ساحل به صدف باز برم گوهر خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۷
ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش
ما و دریا نمودیم به هم گوهر خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۸
خود کرده‌ام به شکوه‌تر خصم جان خویش
کافر مباد کشتهٔ تیغ زبان خویش !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۹
جمع سازد برگ عیش از بهر تاراج خزان
در بهار آن کس که می‌بندد در بستان خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۰
چون سرو در مقام رضا ایستاده‌ام
آسوده خاطرم ز بهار و خزان خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۱
دایم به خون گرم شفق غوطه می‌خورم
چون صبح صادق از نفس راستین خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۲
از بیقراری دل اندوهگین خویش
خجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۳
چو یوسفم که به چاه افتد از کنار پدر
اگر به چرخ برآیم ز آستانه خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۴
چو زلف ماتمیان درهم است کار جهان
ازین بلای سیه، دور دار شانه خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۵
بر دشمنان شمردم، عیب نهانی خویش
خود را خلاص کردم، از پاسبانی خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۶
نیم به خاطر صحرا چو گردباد گران
نفس چو راست کنم، می‌برم گرانی خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۷
در دشت با سرابم، در بحر یار آبم
چون موج در عذابم، از خوش عنانی خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۸
ز حال دل خبرم نیست، اینقدر دانم
که دست شانه نگارین برآمد از مویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۹
چه سود ازین که بلندست دامن فانوس؟
چو هیچ وقت نیامد به کار گریهٔ شمع
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۰
چو برگ غنچهٔ نشکفته ما گرفته دلان
نشد که سر به هم آریم یک زمان در باغ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۱
ای دیدهٔ گلچین به ادب باش که شبنم
از دور به حسرت نگران است در این باغ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۲
از برگ سفر نیست تهی دامن یک گل
آسوده همین آب روان است در این باغ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۳
تیره بختی لازم طبع بلند افتاده است
پای خود را چون تواند داشتن روشن چراغ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۴
صحبت ناجنس، آتش را به فریاد آورد
آب در روغن چو باشد، می‌کند شیون چراغ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۵
از ظلمت وجود که می‌برد ره برون؟
گر شمع پیش پای نمی‌داشت نور عشق
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۶
حیف فرهاد که با آنهمه شیرین‌کاری
شد به خواب عدم از تلخی افسانهٔ عشق
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۷
گر چه افسانه بود باعث شیرینی خواب
خواب ما سوخت ز شیرینی افسانهٔ عشق
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۸
به زور عقل گذشتن ز خود میسر نیست
مگر بلند شود دست و تازیانهٔ عشق
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۲۹
پاکدامانی است باغ دلگشا آزاده را
یوسف بی جرم را از تنگی زندان چه باک؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۰
کشتی بی‌ناخدا را بادبان لطف خداست
موج از خودرفته را از بحر بی پایان چه باک؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۱
تو فکر نامهٔ خود کن که می‌پرستان را
سیاه نامه نخواهد گذاشت گریهٔ تاک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۲
در وصال از حسرت سرشار من دارد خبر
هر که رادر پای گل، از دست جام افتد به خاک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۳
از طلوع و از غروب مهر روشن شد که چرخ
هر که رابرداشت صبح از خاک، شام افتد به خاک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۴
غافل به ماندگان نظر از رفتگان کند
گر صد هزار خلق رود پیش ازو به خاک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۵
از هجر شکوه با در و دیوار می‌کنم
چون داغ دیده‌ای که کند گفتگو به خاک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۶
در زهد من نهفته بود رغبت شراب
چون نغمه‌های تر که بود در رباب خشک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۷
عالم خاک از وجود تازه رویان مفلس است
بر نمی‌خیزد گل ابری ازین دریای خشک
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۸
بال و پر همند حریفان سست عهد
بو می‌رود به باد چو از گل پرید رنگ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۳۹
در جام لاله و قدح گل غریب بود
در دور عارض تو به مصرف رسید رنگ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۰
خندهٔ کبک از ترحم هایهای گریه شد
تا که رادر کوهسار عشق آمد پا به سنگ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۱
همچنان در جستجوی رزق خود سرگشته‌ام
گرچه گشتم چون فلاخن قانع از دنیا به سنگ
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۲
نفس رسید به پایان و در قلمرو خاک
نیافتیم فضای نفس کشیدن دل
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۳
علاج کودک بدخو ز دایه می‌آید
کجاست عشق، که در مانده‌ام به چارهٔ دل
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۴
نمی‌روم قدمی راه بی اشارهٔ دل
که خضر راه نجات است استخارهٔ دل
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۵
گلی که آفت پژمردگی نمی‌بیند
همان گل است که چینند از نظاره گل
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۶
هر که از حلقهٔ ارباب ریا سالم جست
هیچ جا تا در میخانه نگیرد آرام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۷
جسم در دامن جان بیهده آویخته است
سیل در گوشهٔ ویرانه نگیرد آرام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۸
چه سود ازین که چو یوسف عزیز خواهم شد؟
مرا که عمر به زندان گذشت و چاه تمام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۴۹
کجاست نیستی جاودان، که بیزارم
ازان حیات که گردد به سال و ماه تمام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۰
خاکساری ز شکایت دهنم دوخته است
نقش پایم که به هر راهگذر ساخته‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۱
منم آن لاله که از نعمت الوان جهان
با دل سوخته و خون جگر ساخته‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۲
ازسبکباران راه عشق خجلت می‌کشم
بر کمر هر چند جای توشه دامن بسته‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۳
بر گرانباری من رحم کن ای سیل فنا
که من این بار به امید تو برداشته‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۴
تانظر از گل رخسار تو برداشته‌ام
مژه دستی است که در پیش نظر داشته‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۵
چون به داغ غربت من دل نسوزد سنگ را؟
خال موزونم که بر رخسار زشت افتاده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۶
از بهشت افتاد بیرون آدم و خندان نشد
چون نگریم من که از دلدار دور افتاده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۷
تیشه فرهاد گردیده است هر مو بر تنم
تا ازان معشوق شیرین‌کار دور افتاده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۸
با همه مشکل گشایی خاک باشد رزق من
بر سر ره چون کلید اهل فال افتاده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۹
هیچ کس را دل نمی‌سوزد به من چون آفتاب
گرچه از بام بلند آسمان افتاده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۰
ز سردمهری احباب، در ریاض جهان
تمام برگ سفر چون گل خزان زده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۱
کسی به خاک چو من گوهری نیندازد
به سهواز گره روزگار وا شده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۲
به پای قافله رفتن ز من نمی‌آید
چو آفتاب به تنها روی برآمده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۳
چو بید اگر چه درین باغ بی برآمده‌ام
به عذر بی ثمری سایه گستر آمده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۴
همان به خاک برابر چو نور خورشیدم
اگرچه از همه آفاق بر سر آمده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۵
چون قلم، شد تنگ بر من از سیه‌کاری جهان
نیست جز یک پشت ناخن، دستگاه خنده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۶
بر زمین ناید ز شادی پای من چون گردباد
تا خس و خاشاک هستی را به هم پیچیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۷
از حریم قرب، چون سنگم به دور انداخته است
چون فلاخن هر که را بر گرد سر گردیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۸
سال‌ها در پرده دل خون خود را خورده‌ام
تا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۹
مرد مصاف در همه جا یافت می‌شود
در هیچ عرصه مرد تحمل ندیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۰
بر روی نازبالش گل تکیه می‌کند
عاشق به شوخ چشمی شبنم ندیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۱
حسن در زندان همان بر مسند فرماندهی است
من عزیز مصر را در وقت خواری دیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۲
از جور روزگار ندارم شکایتی
این گرگ را به قیمت یوسف خریده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۳
از بس که بی گمان به در دل رسیده‌ام
باور نمی‌کنم که به منزل رسیده‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۴
دیدن یک روی آتشناک را صد دل کم است
من به یک دل، عاشق صد آتشین رخساره‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۵
غم به قدر غمگسار از آسمان نازل شود
زان غم من زود آخر شد که بی غمخواره‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۶
با گرانقدری سبک در دیده‌هایم چون نماز
با سبکروحی به خاطرها گران چون روزه‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۷
خشکسال زهد نم در جوی من نگذاشته است
تشنه یک هایهای گریه مستانه‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۸
سودای زلف، سلسله جنبان گفتگوست
کوته نمی‌شود به شنیدن فسانه‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۹
در مذاق من، شراب تلخ، آب زندگی است
شیشه چون خالی شد از من، پر شود پیمانه‌ام
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۰
نومید نیم از کرم پیر خرابات
در بحر شکسته‌ست سبو همچو حبابم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۱
چشم گشایش از خلق، نبود به هیچ بابم
در بزم بیسوادان، لب بسته چون کتابم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۲
محرمی نیست در آفاق به محرومی من
عین دریایم و سرگشته‌تر از گردابم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۳
مکن ای شمع با من سرکشی، کز پاکدامانی
به یک خمیازه خشک از تو قانع همچو محرابم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۴
گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم
دم آبی نخوری تا نکنی سیرابم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۵
نگردید از سفیدیهای مو آیینه‌ام روشن
زهی غفلت که در صبح قیامت می‌برد خوابم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۶
چهرهٔ یوسف ز سیلی گرمی بازار یافت
سایهٔ دستی ز اخوان وطن می‌خواستم!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۷
چه شبها روز کردم در شبستان سر زلفش
که اوراق دل صد پاره را بر یکدگر بستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۸
به تکلیف بهاران شاخسارم غنچه می‌بندد
اگر در دست من می‌بود، اول بار می‌بستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۹
از خود مرا برون بر، تا کی در این خرابات
مستی و هوشیاری، سازد بلند و پستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۰
چه با من می‌تواند شورش روز جزا کردن؟
که از دل سالها دامان محشر بود در دستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۱
تهی شود به لبم نارسیده رطل گران
ز بس که ریشه دوانده است رعشه در دستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۲
جدا چو دست سبو از سرم نمی‌گردد
ز بس به فکر تو مانده است زیر سر دستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۳
از جام بیخودی کرد، ساقی خدا پرستم
بودم ز بت پرستان، تا از خودی نرستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۴
راهی که راهزن زد، یک چند امن باشد
ایمن شدم ز شیطان، تا توبه را شکستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۵
دلتنگ از ملامت اغیار نیستم
چون گل، گرفته در بغل خار نیستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۶
دیوانه‌ام که بر سر من جنگ می‌شود
جنس کساد کوچه و بازار نیستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۷
رزق می‌آید به پای خویش تا دندان به جاست
آسیا تا هست، در اندیشه نان نیستم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۸
نشتر از نامردمی در پردهٔ چشمم شکست
از ره هر کس به مژگان خار و خس برداشتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۹
بی نیاز از خلق از دست دعای خود شدم
حاصل عالم ازین یک کف زمین برداشتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۰
من که روشن بود چشم نوبهار از دیدنم
یک چمن خمیازه در آغوش چون گل داشتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۱
نرمی ره شد چون مخمل تار و پود خواب من
جای گل، ای کاش آتش زیر پا می‌داشتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۲
عاقبت زد بر زمینم آن که از روی نیاز
سال‌هابر روی دستش چون دعا می‌داشتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۳
تمام از گردش چشم تو شد کار من ای ساقی
ز دست من بگیر این جام را کز خویشتن رفتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۴
ز همراهان کسی نگرفت شمعی پیش راه من
به برق تیشه زین ظلمت برون چون کوهکن رفتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۵
هنوزم از دهان چون صبح بوی شیر می‌آمد
که چون خورشید، مطلعهای عالمگیر می‌گفتم!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۶
من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل
بهار خنده‌رو را غنچه تصویر می‌گفتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۷
بود از موی سفید امید بیداری مرا
بالش پر گشت آن هم بهر خواب غفلتم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۸
عالم بیخبری بود بهشت آبادم
تا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۹
از دم تیغ که هر دم به سرم می‌بارد
می‌توان یافت که سهوالقلم ایجادم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۰
عنانداری نمی‌آمد ز من سیل بهاران را
دل دیوانه را در کوچه و بازار سر دادم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۱
منم آن غنچه غافل که ز بی‌حوصلگی
سر خود در سر یک خنده بیجا کردم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۲
چو نقش پا گزیدم خاکساری تا شوم ایمن
ندانستم ز همواری فزون پامال می‌گردم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۳
من که بودم گردباد این بیابان، عاقبت
چون ره خوابیده بار خاطر صحرا شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۴
از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم
از دست روزگار برون چون دعا شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۵
درین قلمرو آفت، ز ناتوانیها
به هر کجا که نشستم خط غبار شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۶
فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم
صرفه در خواب گران بود چو بیدار شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۷
اول ز رشک محرمیم سرمه داغ بود
چون خواب، رفته رفته به چشمش گران شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۸
عشق بر هر کس که زور آورد، من گشتم خراب
سیل در هر جا که پا افشرد، من ویران شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۹
چون ماه مصر، قیمت من خواست عذر من
گر یک دو روز بار دل کاروان شدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۰
بزرگان می‌کنند از تلخرویی سرمه در کارم
اگرچه با جواب خشک ازین کهسار خرسندم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۱
مرا بیزار کرد از اهل دولت، دیدن دربان
به یک دیدن، ز صد نادیدنی آزاد گردیدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۲
منه انگشت بر حرفم، اگر درد سخن داری
که بر هر نقطه من صد بار چون پرگار گردیدم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۳
ز راستی نبود شاخه‌های بی بر را
خجالتی که من از قامت دو تا دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۴
چو مینای پر از می فتنه‌ها دارم به زیر سر
شود پر شور عالم چون ز سر دستار بردارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۵
شود بار دلم آن را که از دل بار بردارم
نهد پا بر سرم از راه هر کس خار بردارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۶
نظر برداشت شبنم در هوای آفتاب از گل
به امید که من از عارض او چشم بردارم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۷
که می‌گوید پری در دیدهٔ مردم نمی‌آید؟
که دایم در نظر باشد پریزادی که من دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۸
شراب کهنه در پیری مرا دارد جوان دایم
که دارد از مریدان این چنین پیری که من دارم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۹
نمی‌باید سلاحی تیزدستان شجاعت را
که در سر پنجه خصم است شمشیری که من دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۰
تماشای بهشت از خلوتم بیرون نمی‌آرد
به است از جنت در بسته زندانی که من دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۱
ز اکسیر قناعت می‌شمارم نعمت الوان
اگر رنگین به خون گردد لب نانی که من دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۲
امیدم به بی دست و پایی است، ورنه
چه کار آید از دست و پایی که دارم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۳
سپندست کز جا جهد، جا نماید
درین انجمن آشنایی که دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۴
گویند به هم مردم عالم گلهٔ خویش
پیش که روم من که ز عالم گله دارم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۵
نگاه گرم را سر ده به جانم تا دلی دارم
مرا دریاب ای برق بلا تا حاصلی دارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۶
از من خبر دوری این راه مپرسید
چندان نفسم نیست که پیغام گذارم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۷
جگر سنگ به نومیدی من می‌سوزد
آب حیوانم و از ریگ روان تشنه‌ترم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۸
می‌کنم در کار ساحل این کهن تابوت را
تا به کی سیلی درین دریای طوفانی خورم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۹
تا به کی بر دل ز غیرت زخم پنهانی خورم
با تو یاران می خورند و من پشیمانی خورم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۰
چه نسبت است به مژگان مرا نمی‌دانم
که پیش چشمم و از پیش چشمها دورم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۱
عزیزی خواری و خواری عزیزی بار می‌آورد
در آغوش پدر از چاه و زندان بیش می‌لرزم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۲
کمان بال و پر پرواز گردد تیر بی پر را
در آغوش وصال از بیم هجران بیش می‌لرزم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۳
نخوابیده است با کین کسی هرگز دل صافم
ز بستر چون دعا از سینه‌های پاک برخیزم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۴
ز خال گوشهٔ ابروی یار می‌ترسم
ازین ستارهٔ دنباله دار می‌ترسم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۵
ز رنگ و بوی جهان قانعم به بی‌برگی
خزان گزیده‌ام از نوبهار می‌ترسم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۶
فتح بابی نشد از کعبه و بتخانه مرا
بعد ازین گوش بر آواز در دل باشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۷
چند در دایرهٔ مردم عاقل باشم
تختهٔ مشق صد اندیشهٔ باطل باشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۸
چون گوهر گرامی آدم درین بساط
مسجود آفرینش و مردود آتشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۴۹
هستی موهوم موج سرابی بیش نیست
به که بر لوح وجود خود خط باطل کشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۰
از غم دنیا و عقبی یک نفس فارغ نیم
چون ترازو از دوسر دایم گرانی می‌کشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۱
دست و پا گم می‌کنم زان نرگس نیلوفری
من که عمری شد بلای آسمانی می‌کشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۲
دلی خالی ز غیبت در حضورم می‌توان کردن
نیم غمگین به سنگینی اگر مشهور شد گوشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۳
در عالم ایجاد من آن طفل یتیمم
کز شیر، به دشنام کند دایه خموشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۴
ز جوی شیر کردم تلخ بر خود خواب شیرین را
خجل چون کوهکن زین بازی طفلانه خویشم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۵
کیست جز آینه و آب درین قحط‌آباد
که کند گریه به روز سفر از دنبالم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۶
در آشیان به خیال تو آنقدر ماندم
که غنچه شد گل پرواز در پر و بالم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۷
نسازد لن ترانی چون کلیم از طور نومیدم
نمک پرورده عشقم، زبان ناز می‌دانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۸
به میزان قیامت، بیش کم، کم بیش می‌آید
زبان این ترازو را نمی‌دانم، نمی‌دانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۹
گل من از خمیر شیشه و جام است پنداری
که چون خالی شدم از باده، خندیدن نمی‌دانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۰
ربوده است ز من اختیار، جذبهٔ بحر
عنان گسسته‌تر از رشته‌های بارانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۱
بیداری دولت به سبکروحی من نیست
هرچند که در چشم تو چون خواب گرانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۲
در هر که ترا دیده، به حسرت نگرانم
عمری است که من زنده به جان دگرانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۳
نه ذوق بودن و نه روی بازگردیدن
چو خنده بر لب ماتم‌رسیده حیرانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۴
شوم به خانه مردم، نخوانده چون مهمان؟
که من به خانه خود چون نخوانده مهمانم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۵
به عشق پاک کردم صرف عمر خود، ندانستم
که از تردامنی با غنچه همبستر شود شبنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۶
بعد ایامی که گلها از سفر باز آمدند
چون نسیم صبحدم می‌باید از خود رفتنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۷
گر می‌زنم به هم کف افسوس، دور نیست
بال و پری نمانده که بر یکدگر زنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۸
می‌کند چرخ ستمگر به شکرخنده حساب
لب مخمور به خمیازه اگر باز کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۹
خانه‌ای از خانه آیینه دارم پاکتر
هر چه هر کس آورد با خویش مهمانش کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۰
آه کز بی حاصلیها نیست در خرمن مرا
آنقدر حاصل که وقت خوشه چینی خوش کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۱
رخنه در کار ز تسبیح فزون است مرا
چون دل خویش ز صد راهگذر جمع کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۲
گوشه‌ای کو، که دل از فکر سفر جمع کنم
پا به دامان صدف همچو گهر جمع کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۳
من که نتوانم گلیم خود برآوردن ز آب
دیگری را از رفیقان دستگیری چون کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۴
دعوی گردن فرازی با اسیری چو کنم؟
در صف آزادمردان این دلیری چون کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۵
روشندلی نمانده درین باغ و بوستان
با خود مگر چو آب روان گفتگو کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۶
چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم؟
دلم نمی‌دهد این صفحه را سیاه کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۷
نیست یک جبهه واکرده درین وحشتگاه
ننهم روی خود از شهر به صحرا چه کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۸
من نه آنم که تراوش کند از من گله‌ای
می‌دهد خون جگر رنگ به بیرون، چه کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۷۹
دردها کم شود از گفتن و دردی که مراست
از تهی کردن دل می‌شود افزون، چه کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۰
بر فقیران پیشدستی کردن از انصاف نیست
میوه چون در شهر شد بسیار، نوبر می‌کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۱
از بس نشان دوری این ره شنیده‌ام
انجام را تصور آغاز می‌کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۲
ابرام در شکستن من اینقدر چرا؟
آخر نه من به بال تو پرواز می‌کنم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۳
خنده و جان بر لبم یکبار می‌آید چو برق
ابر می‌گرید به حالم چون تبسم می‌کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۴
می‌دهم جان در بهای حسن تا در پرده است
من گل این باغ را در غنچگی بو می‌کنم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۵
نخل صنوبرم که درین باغ دلفریب
خوشوقت می‌شوند حریفان ز شیونم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۶
مرا ز سیر چمن غم، ترا نشاط رسد
تو خنده گل و من داغ لاله می‌بینم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۷
چو عکس چهره خود در پیاله می‌بینم
خزان در آینه برگ لاله می‌بینم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۸
همان ریزند خار از ناسپاسیها به چشم من
به مژگان گرچه از راه عزیزان خار می‌چینم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۸۹
ز ناکامی گل از همصحبتان یار می‌چینم
گلی کز یار باید چیدن از اغیار می‌چینم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۰
هر مصلحت عقل، کم از کوه غمی نیست
کو رطل گرانی که سبکبار نشینم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۱
درین ریاض من آن شبنم گرانجانم
که در خزان به شکر خواب نو بهار روم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۲
فکر شنبه تلخ دارد جمعه را بر کودکان
من چسان غافل به پیری از غم فردا شوم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۳
ناتمامان، چون مه نو، یاد من خواهند کرد
از نظر روزی که چون خورشید ناپیدا شوم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۴
ز من کناره کند موج اگر حباب شوم
فریب من نخورد تشنه گر سراب شوم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۵
نزدیک من میا که ز خود دور می‌شوم
وزبیخودی ز وصل تو مهجور می‌شوم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۶
از دیده هرچه رفت، ز دل دور می‌شود
من پیش چشم خلق ز دل دور می‌شوم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۷
شکایتی است که مردم ز یکدگر دارند
حکایتی که درین روزگار می‌شنوم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۸
چندان که درین دایره چون چشم پریدم
حاصل نشد از خرمن دونان پر کاهم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹۹
به سیم قلب یوسف را نمی‌گیرند از اخوان
من انصاف از خریداران درین بازار می‌خواهم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۰
زنده می‌سوزد برای مرده در هندوستان
دل نمی‌سوزد در این کشور عزیزان را به هم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۱
داغ آن دریانوردانم که چون زنجیر موج
وقت شورش بر نمی‌دارند سر از پای هم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۲
شود جهان لب پرخنده‌ای، اگر مردم
کنند دست یکی در گره گشایی هم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۳
شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم
شکستگان جهانند مومیایی هم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۴
فریب مهربانی خوردم از گردون، ندانستم
که در دل بشکند خاری که بیرون آرد از پایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۵
چون سرو گذشتم ز ثمر تا شوم آزاد
صد سلسله از برگ نهادند به پایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۶
نیست ما را در وفاداری به مردم نسبتی
دیگران آبند و ما ریگ ته جوی توایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۷
از چشم زخم تو به مبادا شکسته دل
عهدی که ما به شیشه و پیمانه بسته‌ایم