mabidan/ganjoor huggingface dataset:
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۸
بر حواس خویش، راه آرزوها بسته‌ایم
از علاج یک جهان بیمار فارغ گشته‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۹
با دست رعشه دار، چو شبنم درین چمن
دامان آفتاب مکرر گرفته‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۰
باور که می‌کند، که درین بحر چون حباب
سر داده‌ایم و زندگی از سر گرفته‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۱
چون کمان و تیر، در وحشت سرای روزگار
تا به هم پیوسته‌ایم از هم جدا افتاده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۲
ما نام خود ز صفحه دلها سترده‌ایم
در دفتر جهان، ورق باد برده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۳
ما توبه را به طاعت پیمانه برده‌ایم
محراب را به سجده بتخانه برده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۴
خمها چو فیل مست سر خود گرفته‌اند
از بس که درد سر سوی میخانه برده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۵
از صبح پرده سوز، خدایا نگاه دار
این رازها که مابه دل شب سپرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۶
کوچه گرد آستین چون اشک حسرت نیستیم
همچو مژگان بر در یک خانه پا افشرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۷
صلح از فلک به دیدهٔ بیدار کرده‌ایم
رو در صفا و پشت به زنگار کرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۸
زیبا و زشت در نظر ما یکی شده است
تا خویش را چو آینه هموار کرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱۹
گل را به رو اگر نشناسیم عیب نیست
ما چشم در حریم قفس باز کرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۰
نومید نیستیم ز احسان نوبهار
هرچند تخم سوخته در خاک کرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۱
نیست طول عمر را کیفیت عرض حیات
ما به آب تلخ، صلح از آب حیوان کرده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۲
عمر اگر باشد، تماشای اثر خواهید کرد
نعرهٔ مستانه‌ای در کار گردون کرده‌ایم!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۳
کس زبان چشم خوبان را نمی‌داند چو ما
روزگاری این غزالان را شبانی کرده‌ایم !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۴
گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده‌ایم
چون زمین، آینهٔ حسن بهاران شده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۵
نیست یک نقطهٔ بیکار درین صفحهٔ خاک
ما درین غمکده یارب به چه کار آمده‌ایم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۶
پرده بردار ز رخسار خود ای صبح امید
که سیه نامه چو شبهای گناه آمده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۷
نیستیم از جلوهٔ باران رحمت ناامید
تخم خشکی در زمین انتظار افشانده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۸
ما چو سرواز راستی دامن به بار افشانده‌ایم
آستین چون شاخ گل بر نوبهار افشانده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲۹
نیست غیر از بحر، چون سیلاب، ما را منزلی
گرد راه از خویش در آغوش یار افشانده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۰
دست ماگیر ای سبک جولان، که چون نقش قدم
خاک بر سر، دست بر دل، خار در پا مانده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۱
یوسف مصر وجودیم از عزیزیها، ولیک
هر که با ما خواجگی از سر گذارد، بنده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۲
هر تلخیی که قسمت ما کرده است چرخ
می نام کرده‌ایم و به ساغر فکنده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۳
زین بیابان گرمتر از ما کسی نگذشته است
ما ز نقش پا چراغ مردم آینده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۴
خواه در مصر غریبی، خواه در کنج وطن
همچو یوسف، بی گنه در چاه و زندان بوده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۵
حسرت ما را به عمر رفته، چون برگ خزان
می‌توان دانست از دستی که بر هم سوده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۶
چون میوه پخته گشت، گرانی برد ز باغ
ما بار نخل چون ثمر نارسیده‌ایم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۷
نیفشانم چو یوسف تا ز دامن گرد تهمت را
به تکلیف عزیزان من ز زندان بر نمی‌آیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۸
بی عزیزان، مرگ پابرجاست عمر جاودان
ما چو اسکندر دل از آب بقا برداشتیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۹
یک جبهه گشاده ندیدیم در جهان
پوشیده بود، روی به هر در گذاشتیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۰
ماداغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم
دور طرب به نشاهٔ دیگر گذاشتیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۱
هر کسی تخمی به خاک افشاند و ما دیوانگان
دانه زنجیر در دامان صحرا کاشتیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۲
بر دانهٔ ناپخته دویدیم چو آدم
ما کار خود از روز ازل خام گرفتیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۳
نفسی چند که در غم گذراندن ستم است
همچو گل صرف شکر خنده بیجا کردیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۴
ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیم
به هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۵
بنای خانه بدوشی بلند کردهٔ ماست
قفس نبود که ما ترک آشیان کردیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۶
آستین بر هر چه افشاندیم، دست ما گرفت
رو به ما آورد، بر هر چیز پشت پا زدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۷
ما سیه بختان تفاوت را قلم بر سر زدیم
همچو مژگان سر ز یک چاک گریبان برزدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۸
نیست ممکن از پشیمانی کسی نقصان کند
شاخ گل شد دست افسوسی که ما بر سر زدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۹
خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم
پشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۰
هر دم از ماتم برگی نتوان آه کشید
چار تکبیر برین نخل خزان دیده زدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۱
حاصل ما ز عزیزان سفر کردهٔ خویش
مشت آبی است که بر آینهٔ دیده زدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۲
دستش به چیدن سر ما کار تیغ کرد
چون گل به روی هر که درین باغ وا شدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۳
کم نشد در سربلندی فیض ما چون آفتاب
سایهٔ ما بیش شد چندان که بالاتر شدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۴
آسودگی کنج قفس کرد تلافی
یک چند اگر زحمت پرواز کشیدیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۵
دست کوتاه ز دامان گل و پا در گل
حال خار سر دیوار گلستان داریم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۶
داغ عشق تو ز اندازهٔ ما افزون است
دستی از دور برین آتش سوزان داریم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۷
از حادثه لرزند به خود قصر نشینان
ما خانه بدوشان غم سیلاب نداریم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۸
در تلافی، میوهٔ شیرین به دامن می‌دهیم
همچو نخل پرثمر، سنگی که بر سر می‌خوریم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵۹
دست کرم ز رشتهٔ تسبیح برده‌ایم
روزی نمی‌رود که به صد دل نمی‌رسیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۰
نه دین ما به جا و نه دنیای ما تمام
از حق گذشته‌ایم و به باطل نمی‌رسیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۱
منعمان گر پیش مهمان نعمت الوان کشند
ما به جای سفره، خجلت پیش مهمان می‌کشیم!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۲
یوسف به زر قلب فروشان دگرانند
ما وقت خوش خود به دو عالم نفروشیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۳
عنان گسسته‌تر از سیل در بیابانیم
به هر طرف که قضا می‌کشد شتابانیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۴
نظر به عالم بالاست ما ضعیفان را
نهال بادیه و سبزهٔ بیابانیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۵
چه فتاده است بر آییم چو یوسف از چاه؟
ما که خود را به زر قلب گران می‌دانیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۶
چیده‌ایم از دو جهان دامن الفت چون سرو
هر که از ما گذرد آب روان می‌دانیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۷
دارم عقیق صبر به زیر زبان خویش
مانند خضر، تشنهٔ آب بقا نیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۸
دیوانه‌ام ولیک بغیر از دو زلف یار
دیگر به هیچ سلسله‌ای آشنا نیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶۹
چون صبح، خنده با جگر چاک می‌زنیم
در موج خیز خون، نفس پاک می‌زنیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۰
بیاض گردن او گر به دست ما افتد
چه بوسه‌های گلوسوز انتخاب کنیم!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۱
دشمن خانگی آدم خاکی است زمین
خانهٔ دشمن خود را ز چه آباد کنیم؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۲
پیش ازان کز یکدگر ریزیم چون قصر حباب
خیز تا چون موجهٔ دریا وداع هم کنیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۳
لذت نمانده است در آیندهٔ حیات
از عیشهای رفته دلی شاد می‌کنیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۴
خضر با عمر ابد پوشیده جولان می‌کند
ما به این ده روزه عمر اظهار هستی می‌کنیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۵
طاعت ما نیست غیر از شستن دست از جهان
گر نماز از ما نمی‌آید، وضویی می‌کنیم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۶
آن سوخته جانم که اگر چون شرر از خلق
در سنگ گریزم، بتوان یافت به بویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۷
آن طفل یتیمم که شکسته است سبویم
از آب، همین گریهٔ تلخی است به جویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۸
وفا و مردمی از روزگار دارم چشم
ببین ز ساده‌دلیها چه از که می‌جویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۹
دیگران از دوری ظاهر اگر از دل روند
ما ز یاد همنشینان در مقابل می‌رویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۰
سرما در قدم دار فنا افتاده است
ما نه آنیم که بر دوش کسی بار شویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۱
ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم
یا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۲
همان از طاعت من بوی کیفیت نمی‌آید
اگر سجادهٔ خود در می گلفام می‌شویم
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۳
ما را گزیده است ز بس تلخی خمار
از ترس، بوسه بر لب میگون نمی‌دهیم!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۴
سودای آب حیوان، بیم زیان ندارد
عمر سبک عنان را، صرف مدام گردان
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۵
کار جهان تمامی، هرگز نمی‌پذیرد
پیش از تمامی عمر، خود را تمام گردان
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۶
زان چهرهٔ عرقناک، زنهار بر حذر باش
سیلاب عقل و هوش است، این قطره‌های باران
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۷
ایام نوجوانی، غافل مشو ز فرصت
کاین آب برنگردد، دیگر به جویباران
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۸
همیشه داغ دل دردمند من تازه است
که شب خموش نگردد چراغ بیماران
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۹
دو چشم شوخ تو با یکدیگر نمی‌سازند
که در خرابی هم یکدلند میخواران
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۰
خفته را گر خفتگان بیدار نتوانند کرد
چون مرا بیدار کرد از خواب، خواب دیگران؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۱
گر نخواهی پشت پا زد بر جهان، پایی بکوب
دست اگر نتوانی افشاند آستینی برفشان
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۲
گر به بیداری غرور حسن مانع می‌شود
می‌توان دلهای شب آمد به خواب عاشقان
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۳
پیش ازین، بر رفتگان افسوس می‌خوردند خلق
می‌خورند افسوس در ایام ما بر ماندگان
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۴
نیست آسان خون نعمتهای الوان ریختن
برگریزان مکافات است دندان ریختن!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۵
سال‌ها گل در گریبان ریختی چون نوبهار
مدتی هم اشک می‌باید به دامان ریختن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۶
چو گل با روی خندان صرف کن گر خرده‌ای داری
که دل را تنگ سازد، در گره چون غنچه زر بستن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۷
هیچ همدردی نمی‌یابم سزای خویشتن
می‌نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۸
این چنین زیر و زبر عالم نمی‌ماند مدام
می‌نشاند چرخ هر کس را به جای خویشتن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۹
بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتم
می‌بایدم اکنون ز لب جام گرفتن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۰
چون دست برآرم به گرفتن، که ز غیرت
بارست به من عبرت از ایام گرفتن!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۱
ز اخوان راضیم تا دیدم انصاف خریداران
گوارا کرد بر من چاه را، از قیمت افتادن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۲
از دست نوازش تپش دل نشود کم
ساکن نشود زلزله از پای فشردن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۳
خط پاکی ز سیلاب فنا دارد وجود ما
چه از ما می‌توان بردن، چه با ما می‌توان کردن؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۴
گریزد لشکر خواب گران از قطرهٔ آبی
به یک پیمانه از سر عقل را وا می‌توان کردن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۵
نمانده از شب آن زلف گر چه پاسی بیش
هنوز درد دل آغاز می‌توان کردن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۶
گرفتم این که نظر باز می‌توان کردن
به بال چشم، چه پرواز می‌توان کردن؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۷
جای شادی نیست زیر این سپهر نیلگون
خنده در هنگامهٔ ماتم نمی‌باید زدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۸
قسمت خود بین نمی‌گردد زلال زندگی
ای سکندر، سنگ بر آیینه می‌باید زدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۹
زین بیابان می‌برم خود را برون چون گردباد
بیش ازین نتوان غبار خاطر صحرا شدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۰
چون سیاهی شد ز مو، هشیار می‌باید شدن
صبح چون روشن شود بیدار می‌باید شدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۱
داشتم چون سرو از آزادگی امیدها
من چه دانستم چنین سر در هوا خواهم شدن؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۲
هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبه‌ای
نیست غیر از زود رفتن، عذر بیجا آمدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۳
دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
که در بهشت مکرر نمی‌توان بودن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۴
خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
به روی سبزه و گل همچو آب غلتیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۵
کنون که شیشهٔ می‌مالک الرقاب شده است
ز عقل نیست سر از خط جام پیچیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۶
نیست جز پای خم امروز درین وحشتگاه
سرزمینی که زمین‌گیر توان گردیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۷
در عشق پیش بینی، سنگ ره وصال است
شد سیل محو در بحر، از پیش پا ندیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۸
بیستون را الم مردن فرهاد گداخت
سنگ را آب کند داغ عزیزان دیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۹
ندارم محرمی چون کوهکن تا درد دل گویم
ز سنگ خاره می‌باید مرا آدم تراشیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۰
جهان بهشت شد از نوبهار، باده بیار
که در بهشت حلال است باده نوشیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۱
چه می‌پرسی ز من کیفیت حسن بهاران را؟
که چون نرگس سر آمد عمر من در چشم مالیدن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۲
انصاف نیست آیهٔ رحمت شود عذاب
چینی که حق زلف بود بر جبین مزن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۳
خاکم به چشم در نگه واپسین مزن
زنهار بر چراغ سحر آستین مزن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۴
ز صد هزار پسر، همچو ماه مصر یکی
چنان شود که چراغ پدر کند روشن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۵
ز عمر، قسمت ما نیست جز زمان وداع
چو آن چراغ که وقت سحر شود روشن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۶
درین دو هفته که ابر بهار در گذرست
تو نیز دامن امید چون صدف واکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۷
دل را به آتش نفس گرم آب کن
ای غافل از خزان، گل خود را گلاب کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۸
از زخم سنگ نیست در بسته را گزیر
روی گشاده را سپر حادثات کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۹
از آب زندگی به شراب التفات کن
از طول عمر، صلح به عرض حیات کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۰
فریب شهرت کاذب مخور چو بیدردان
به جای تربت مجنون مرا زیارت کن!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۱
این راه دور، بیش ز یک نعره‌وار نیست
ای کمتر از سپند، صدایی بلند کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۲
هر چند ز ما هیچکسان کار نیاید
کاری که به همت رود از پیش، خبر کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۳
به خاکمال حوادث بساز زیر فلک
به آسیا نتوان گفت گرد کمتر کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۴
منمای به کوته نظران چهرهٔ خود را
از آه من ای آینه رخسار حذر کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۵
عمر عزیز را به می‌ناب صرف کن
این آب را به لالهٔ سیراب صرف کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۶
سر جوش عمر را گذراندی به درد می
درد حیات را به می ناب صرف کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۷
هر کس که زر به زر دهد اهل بصیرت است
فصل شکوفه را به می‌ناب صرف کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۸
سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن
گر توانی، آشنایی با نگاه خود مکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳۹
قبلهٔ من! عکس در شرع حیا نامحرم است
خلوت آیینه را هم جلوه‌گاه خود مکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۰
به استخاره اگر توبه کرده‌ای زاهد
به استخاره دگر زینهار کار مکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۱
ز باده توبه در ایام نوبهار مکن
به اختیار پشیمانی اختیار مکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۲
در قلزمی که ابر کرم موج می‌زند
اندیشه چون حباب ز دامان‌تر مکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۳
از خود برون نرفته هوای سفر مکن
این راه را به پای زمین گیر سر مکن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۴
ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن
حشر خواب آلودگان از نعرهٔ مستانه کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۵
می‌رود فیض صبوح از دست، تا دم می‌زنی
پیش این دریای رحمت، دست را پیمانه کن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۶
از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
زین صدای آب، سنگین‌تر شد آخر خواب من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۷
صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
پردهٔ دیگر شد از غفلت برای خواب من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۸
نباشم چون ز همزانویی آیینه در آتش؟
که می‌آید برون از سنگ و از آهن رقیب من!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۹
یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
با هیچ قفل، راست نیامد کلید من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۰
مرگ هیهات است سازد از فراموشان مرا
من همان ذوقم که می‌یابند از گفتار من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۱
به یک خمیازهٔ گل طی شد ایام بهار من
به یک شبنم نشست از جوش، خون لاله زار من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۲
در حسرت یک مصرع پرواز بلندست
مجموعهٔ برهم زدهٔ بال و پر من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۳
گفتم از پیری شود بند علایق سست‌تر
قامت خم حقله‌ای افزود بر زنجیر من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۴
یک دل غمگین، جهانی را مکدر می‌کند
باغ را در بسته دارد غنچهٔ دلگیر من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۵
با خرابیهای ظاهر، دلنشین افتاده‌ام
سیل نتواند گذشت از خاک دامنگیر من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۶
جوانی برد با خود آنچه می‌آمد به کار از من
خس و خاری به جا مانده است از چندین بهار از من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۷
بجز کسب هوا از من دگر کاری نمی‌آید
درین دریای پرآشوب پنداری حبابم من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۸
به خاک افتم ز تخت سلطنت چون در خمار افتم
چو آید گردن مینا به کف، مالک رقابم من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۹
دیدهٔ بیدار انجم محو شد در خواب روز
همچنان در پردهٔ غیب است خواب چشم من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۰
اندیشه از شکست ندارم، که همچو موج
افزوده می‌شود ز شکستن سپاه من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۱
کشاکش رگ جان من اختیاری نیست
چو موج، در کف دریا بود اراده من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۲
بر لب چاه زنخدان تشنه لب استاده‌ام
آه اگر از سستی طالع نلغزد پای من!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۳
با کمال ناگواریها گوارا کرده است
محنت امروز را اندیشهٔ فردای من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۴
خون می‌خورد کریم ز مهمان سیر چشم
داغ است عشق از دل بی آرزوی من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۵
گردون سفله لقمهٔ روزی حساب کرد
هر گریه‌ای که گشت گره در گلوی من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۶
بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کرد
می‌شناسد بستر بیگانه را پهلوی من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۷
به نسیمی ز هم اوراق دلم می‌ریزد
به تامل گذر از نخل خزان دیدهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۸
ازان خورند به تلخی شراب ناب مرا
که بی‌تلاش به چنگ آمده است شیشهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۹
خراب حالی ازین بیشتر نمی‌باشد
که جغد خانه جدا می‌کند ز خانهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۰
عاقبت پیر خرابات ز بی‌پروایی
ریخت پیش بط می سبحهٔ صد دانهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۱
ز گریه‌ای که مرا در گلو گره گردد
سپهر سفله کند کم ز آب و دانهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۲
من و سیری ز عقیق لب خوبان، هیهات
خشکتر می‌شود از می‌لب پیمانهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۳
می‌شود نخل برومند سبکبار از سنگ
سخن سخت، گران نیست به دیوانهٔ من
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۴
رفتی و رفت روشنی از چشم و دل مرا
با میهمان ز خانه صفا می‌رود برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۵
یک ساعت است گرمی هنگامهٔ هوس
زود از سر حباب هوا می‌رود برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۶
هر تمنایی که پختم زیر گردون، خام شد
زین تنور سرد هیهات است نان آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۷
دست تا بر ساز زد مطرب، دل ما خون گریست
از زمین ما به ناخن آب می‌آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۸
غم ز محنت خانهٔ من شاد می‌آید برون
سیل از ویرانه‌ام آباد می‌آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۹
هر کجا تدبیر می‌چیند بساط مصلحت
از کمین بازیچهٔ تقدیر می‌آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۰
از حوادث هر که را سنگی به مینا می‌خورد
از دل خونگرم ما آواز می‌آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۱
چون نظر بر حاصل عمر عزیزان می‌کنم
از دل بی‌حاصلم صد آه می‌آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۲
نالهٔ ناقوس دارد هر سر مو بر تنم
این سزای آن که از بتخانه می‌آید برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۳
داغ بر دل شدم از انجمن یار برون
دست خالی نتوان رفت ز گلزار برون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۴
مرا هر کس که بیرون می‌کشد از گوشهٔ خلوت
ستمکاری است کز آغوش یارم می‌کشد بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۵
زنده شد عالمی از خندهٔ جان پرور او
که گمان داشت وجود از عدم آید بیرون؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۶
بر سیه بختی ارباب سخن می‌گرید
ناله‌ای کز دل چاک قلم آید بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۷
نشاهٔ بادهٔ گلرنگ به تخت است مدام
دولت از سلسلهٔ تاک نیاید بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۸
گر بداند که چه شورست درین عالم خاک
کشتی از بحر خطرناک نیاید بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۹
آنقدر خون ز لب لعل تو در دل دارم
که به صد گریهٔ مستانه نیاید بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۰
هر که داند که خبرها همه در بیخبری است
هرگز از گوشهٔ میخانه نیاید بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۱
دلیل راحت ملک عدم همین کافی است
که طفل گریه کنان آید از عدم بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۲
کسی که می‌نهد از حد خود قدم بیرون
کبوتری است که می‌آید از حرم بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۳
ز آسمان کهنسال چشم جود مدار
نمی‌دهد، چو سبو کهنه گشت، نم بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۴
بر لب ساغر ازان بوسهٔ سیراب زنند
که نیارد سخن از مجلس مستان بیرون
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۵
زلیخا همتی در عرصهٔ عالم نمی‌یابد
به امید که آید یوسف از چاه وطن بیرون؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۶
پردهٔ عصمت ندارد تاب دست انداز شوق
رو به کنعان کرد از دست زلیخا پیرهن
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۷
از زاهدان خشک مجو پیچ و تاب عشق
ابروی بی اشارهٔ محراب را ببین
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۸
خون مرا به گردن او گر ندیده‌ای
در ساغر بلور، می‌ناب را ببین
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۹
گر ندیدی شاخ گل را با خزان آمیخته
بر سر دوش من آن دست نگارین را ببین
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۰
دامن فانوس آن وسعت ندارد، ور نه من
گریه‌ها دارم چو شمع انجمن در آستین
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۱
از سکندر صفحهٔ آیینه‌ای بر جای ماند
تا چه خواهد ماند از مجموعهٔ ما بر زمین
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۲
آدم مسکین به یک خامی که در فردوس کرد
چاک شد چون دانهٔ گندم دل اولاد او
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۳
ما ز بوی پیرهن قانع به یاد یوسفیم
نعمت آن باشد که چشمی نیست در دنبال او
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۴
طومار درد و داغ عزیزان رفته است
این مهلتی که عمر درازست نام او
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۵
طلبکار تو دارد اضطرابی در جهانگردی
که پنداری زمین را می‌کشند از زیر پای او
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۶
نمی‌دانم کجا آن شاخ گل را دیده‌ام صائب
که خونم را به جوش آورد رنگ آشنای او
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۷
من نیستم حریف زبانت، مگر زنم
از بوسه مهر بر لب حاضر جواب تو
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۸
هرگز نبود رسم ترا خواب صبحگاه
ما را به صد خیال فکنده است خواب تو
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰۹
من آن زمان چون قلم سر ز سجده بردارم
که طی چو نامه شود روزگار فرقت تو
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۱۰
مکرر بر سر بالین شبنم آفتاب آمد
نشد روشن شود یک بار چشم اشکبار از تو