mabidan/ganjoor huggingface dataset:
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۳
چنان شد عام در ایام ما ذوق گرفتاری
که آزادی کند دلگیر، اطفال دبستان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۴
بنه بر طاق نسیان زهد را چون شیشهٔ خالی
درین موسم که سنگ از لاله جام آورد مستان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۵
به هشیاران فشان این دانهٔ تسبیح را زاهد
که ابر از رشتهٔ باران به دام آورد مستان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۶
مکرر بود وضع روز و شب، آن ساقی جانها
ز زلف و عارض خود، صبح و شام آورد مستان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۷
چو شد زهر عادت، مضرت نبخشد
به مرگ آشنا کن به تدریج جان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۸
ز زندگی چه به کرکس رسد جز مردار؟
چه لذت است ز عمر دراز، نادان را؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۸۹
ز جسم، جان گنهکار را ملالی نیست
که دلپذیر کند بیم قتل، زندان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۰
ز گریه ابر سیه می‌شود سفید آخر
بس است اشک ندامت سیاهکاران را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۱
ازان ز داغ نهان پرده برنمی‌دارم
که دست و دل نشود سرد، لاله‌کاران را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۲
نسیم ناامیدی بد ورق گرداندنی دارد
مکن نومید از درگاه خود امیدواران را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۳
همین است پیغام گلهای رعنا
که یک کاسه کن نوبهار و خزان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۴
نخلی که از ثمر نیست، جز سنگ در کنارش
باد مراد داند، دمسردی خزان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۵
کار موقت به وقت است، که چون وقت رسید
خوابی از بند رهانید مه کنعان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۶
امید من به خاموشی، یکی ده گشت تا دیدم
که سامان می‌دهد دست از اشارت، کار لالان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۷
گوشی نخراشد ز صدای جرس ما
ما قافلهٔ ریگ روانیم جهان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۸
به ما حرارت دوزخ چه می‌تواند کرد؟
اگر ز ما نستانند چشم گریان را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۹۹
مرا از صافی مشرب ز خود دانند هر قومی
که هر ظرفی به رنگ خود برآرد آب روشن را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۰
چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟
ستاره نقطهٔ سهوست صبح روشن را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۱
دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
چو بیماری که گرداند ز تاب درد بالین را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۲
ز افتادگی به مسند عزت رسیده است
یوسف کند چگونه فراموش چاه را؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۳
غافلان را گوش بر آواز طبل رحلت است
هر تپیدن قاصدی باشد دل آگاه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۴
دلت ای غنچه محال است سبکبار شود
تا نریزی ز بغل این زر اندوخته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۵
دعوی سوختگی پیش من ای لاله مکن
می‌شناسد دل من بوی دل سوخته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۶
غم مردن نبود جان غم اندوخته را
نیست از برق خطر مزرعهٔ سوخته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۷
چه قدر راه به تقلید توان پیمودن؟
رشته کوتاه بود مرغ نوآموخته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۸
سینه‌ها را خامشی گنجینهٔ گوهر کند
یاد دارم از صدف این نکتهٔ سربسته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۹
در دیار عشق، کس را دل نمی‌سوزد به کس
از تب گرم است این‌جا شمع بالین خسته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۰
ساده لوحان جنون از بیم محشر فارغند
بیم رسوایی نباشد نامهٔ ننوشته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۱
زود گردد چهرهٔ بی‌شرم، پامال نگاه
می‌رود گلشن به غارت، باغبان خفته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۲
عالم از افسردگان یک چشم خواب آلود شد
کو قیامت تا برانگیزد جهان خفته را؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۳
شد ره خوابیده بیدار و همان آسوده‌اند
برده گویا خواب مرگ این همرهان خفته را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۴
بپذیر عذر باده‌کشان را، که همچو موج
در دست خویش نیست عنان، آب برده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۵
مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را
دفتر مساز این ورق باد برده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۶
می‌کند باد مخالف، شور دریا را زیاد
کی نصیحت می‌دهد تسکین، دل آزرده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۷
ساحلی نیست به جز دامن صحرای عدم
خس و خاشاک به دریای وجود آمده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۸
گریه بسیار بود، نو به وجود آمده را
خاک زندان بود از چرخ فرود آمده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۹
عیدست مرگ، دست به هستی فشانده را
پروای باد نیست چراغ نشانده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۰
چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟
در گریبان تا به کی ریزم گل ناچیده را؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۱
شبنم ز باغبان نکشد منت وصال
معشوق در کنار بود پاک دیده را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۲
آسمان آسوده است از بیقراری‌های ما
گریهٔ طفلان نمی‌سوزد دل گهواره را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۳
چون آمدی به کوی خرابات بی‌طلب
بر طاق نه صلاح و فرود آر شیشه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۴
شاید به جوی رفته کند آب بازگشت
چون شد تهی ز باده، مبین خوار شیشه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۵
عقل میزان تفاوت در میان می‌آورد
عشق در یک پله دارد کعبه و بتخانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۶
شد جهان در چشم من از رفتن جانان سیاه
برد با خود میهمان من چراغ خانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۷
میل دل با طاق ابروی بتان امروز نیست
کج بنا کردند از اول، قبلهٔ این خانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۸
آسمانها در شکست من کمرها بسته‌اند
چون نگه دارم من از نه آسیا یک دانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۹
از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟
سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۰
حسن و عشق پاک را شرم و حیا در کار نیست
پیش مردم شمع در بر می‌کشد پروانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۱
رحم کن بر ما سیه بختان، که با آن سرکشی
شمع در شبها به دست آرد دل پروانه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۲
کم نشد از گریه اندوهی که در دل داشتم
پاک نتوان کرد با دامان تر آیینه را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۳
دریاب اگر اهل دلی، پیشتر از صبح
چون غنچهٔ نشکفته نسیم سحری را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۴
خمارآلودهٔ یوسف به پیراهن نمی‌سازد
ز پیش چشم من بردار این مینای خالی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۵
مه نو می‌نماید گوشهٔ ابرو، تو هم ساقی
چو گردون بر سر چنگ آر آن جام هلالی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۶
جان محال است که در جسم بود فارغبال
خواب آشفته بود مردم زندانی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۷
غنان سیل را هرگز شکست پل نمی‌گیرد
نگردد قد خم مانع، شتاب زندگانی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۸
حیات جاودان بی‌دوستان مرگی است پابرجا
به تنهایی مخور چون خضر آب زندگانی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۳۹
به امیدی که چون باد بهار از در درون آیی
چو گل در دست خود داریم نقد زندگانی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۰
شود آسان دل از جان برگرفتن در کهنسالی
که در فصل خزان، برگ از هوا گیرد جدایی را
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۱
سزای توست چون گل گریهٔ تلخ پشیمانی
که گفت ای غنچهٔ غافل، دهن پیش صبا بگشا؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۲
شکایت نامهٔ ما سنگ را در گریه می‌آرد
مهیای گرستن شو، دگر مکتوب ما بگشا
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۳
میان اگر نکنی باز، اختیار از توست
به حق خندهٔ گل کز جبین گره بگشا!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۴
با نامرادی از همه کس زخم می‌خوریم
این وای اگر سپهر رود بر مراد ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۵
در رزمگه، برهنه چو شمشیر می‌رویم
در دست دشمن است سلاح نبرد ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۶
تا دور ازان لب شکرین همچو نی شدیم
ترجیع بند ناله بود، بند بند ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۷
شیوهٔ ما سخت جانان نیست اظهار ملال
لاله‌ها بی‌داغ می‌رویند از کهسار ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۸
گریه بر حال کسان بیشتر از خود داریم
بر مراد دگران سیر کند اختر ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۴۹
یارب، که دعا کرد که چون قافلهٔ موج
آسایش منزل نبود در سفر ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۰
مادر از فرزند ناهموار خجلت می‌کشد
خاک سر بالا نیارد کرد از تقصیر ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۱
همطالع بیدیم درین باغ، که باشد
سر پیش فکندن، ثمر پیشرس ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۲
گردبادی را که می‌بینی درین دامان دشت
روح مجنون است می‌آید به استقبال ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۳
اینجاکه منم، قیمت دل هر دو جهان است
آنجاکه تویی، در چه حساب است دل ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۴
هر چند از بلای خدا می‌رمند خلق
دل را به آن بلای خدا داده‌ایم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۵
هستی ز ما مجوی، که در اولین نفس
این گرد را به باد فنا داده‌ایم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۶
چون بر زبان حدیث خداترسی آوریم ؟
ترک قدح ز بیم عسس کرده‌ایم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۷
بار گران، سبک به امید فکندن است
عمری است بر امید عدم زنده‌ایم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۸
روشن شود چراغ دل ما ز یکدیگر
چون رشته‌های شمع به هم زنده‌ایم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۹
نارساییهای طالع مانع است از اتحاد
ورنه با موی میان یار همتابیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۰
بر دلی ننشیند از گفتار ما هرگز غبار
ماهیان بی‌زبان عالم آبیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۱
چون حباب از یکدلان باده نابیم ما
از هواداران پابرجای این آبیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۲
بلبلان در راه ما بیهوده می‌ریزند خار
دیده‌ای از دامن گل پاکتر داریم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۳
از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟
چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۴
هر که پا کج می‌گذارد، ما دل خود می‌خوریم
شیشهٔ ناموس عالم در بغل داریم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۵
صاحب نامند از ما عالم و ما تیره‌روز
طالع برگشتهٔ نقش نگین داریم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۶
هیچ کس را دل نمی‌سوزد به درد ما، مگر
در سواد آفرینش، چشم بیماریم ما؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۷
آنچه ما از دلسیاهی با جوانی کرده‌ایم
هرچه با ما می‌کند پیری، سزاواریم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۸
نیست در طینت جدایی عاشق و معشوق را
شمع از خاکستر پروانه می‌ریزیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۹
از شبیخون خمار صبحدم آسوده‌ایم
مستی دنباله دار چشم خوبانیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۰
چشم ما چون زاهدان بر میوهٔ فردوس نیست
تشنهٔ بویی ازان سیب زنخدانیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۱
از حجاب عشق نتوانیم بالا کرد سر
در تماشاگاه لیلی بید مجنونیم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۲
با رفیقان موافق، بند و زندان گلشن است
هر که شد دیوانه، چون زنجیر همپاییم ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۳
در گرفتاری ز بس ثابت‌قدم افتاده‌ایم
برنخیزد ناله از زنجیر در زندان ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۴
فیض ما دیوانگان کم نیست از ابر بهار
خوشه بندد دانهٔ زنجیر در زندان ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۵
رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب
میزبان ماست هر کس می‌شود مهمان ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۶
از بال و پر غبار تمنا فشانده‌ایم
بر شاخ گل گران نبود آشیان ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۷
روزگاری است که در دیر مغان می‌ریزد
آب بر دست سبو، گریهٔ مستانه ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۸
نسیم صبح فنا تیغ بر کف استاده است
نفس چگونه بر آرد چراغ هستی ما؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۹
پیری و طفل‌مزاجی به هم آمیخته‌ایم
تا شب مرگ به آخر نرسد بازی ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۰
غنچهٔ دلگیر ما را برگ شکرخند نیست
ای نسیم عافیت، شبگیر کن از کوی ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۱
هرچند دیده‌ها را، نادیده می‌شماری
هر جا که پاگذاری، فرش است دیدهٔ ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۲
گفتیم وقت پیری، در گوشه‌ای نشینیم
شد تازیانهٔ حرص، قد خمیدهٔ ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۳
خوش بود در قدم صافدلان جان دادن
کاش در پای خم می‌شکند شیشهٔ ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۴
ما از تو جداییم به صورت، نه به معنی
چون فاصلهٔ بیت بود فاصلهٔ ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۵
مهرهٔ گل، پی بازیچهٔ اطفال خوش است
دل صد پاره بود سبحهٔ صد دانهٔ ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۶
تیره روزیم، ولی شب همه شب می‌سوزد
شمع کافوری مهتاب به ویرانهٔ ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۷
تو پا به دامن منزل بکش که تا دامن
هزار مرحله دارد شکسته‌پایی ما
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۸
دولت بیدار اگر یک چند بی‌خوابی کشید
کرد در ایام بخت ما، قضای خواب‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۹
مرا از قید مذهب‌ها برون آورد عشق او
که چون خورشید طالع شد، نهان گردند کوکب‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۰
به یک کرشمه که در کار آسمان کردی
هنوز می‌پرد از شوق، چشم کوکب‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۱
گفتگوی کفر و دین آخر به یک جا می‌کشد
خواب یک خواب است و باشد مختلف تعبیرها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۲
بر کلاه خود حباب‌آسا چه می‌لرزی، که شد
تاج شاهان، مهرهٔ بازیچهٔ تقدیرها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۳
تا کرد ترک می دلم، یک شربت آب خوش نخورد
بیمار شد طفل یتیم، از اختلاف شیرها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۴
نمی‌بود اینقدر خواب غرور دلبران سنگین
اگر می‌داشت آوازی، شکست شیشهٔ دل‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۵
دلم به پاکی دامان غنچه می‌لرزد
که بلبلان همه مستند و باغبان تنها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۶
صحبت غنیمت است به هم چون رسیده‌ایم
تا کی دگر به هم رسد این تخته‌پاره‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۷
نیست صائب ملک تنگ بی‌غمی جای دو شاه
زین سبب طفلان جدل دارند با دیوانه‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۸
چو فرد آینه با کاینات یکرو باش
که شد سیاه رخ کاغذ از دورویی‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۹
جز این که داد سر خویش را به باد حباب
چه طرف بست ندانم ز پوچ‌گویی‌ها؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۰
چنان که شیر کند خواب طفل را شیرین
فزود غفلت من از سفیدمویی‌ها
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۱
نمی‌خلد به دلی نالهٔ شکایت من
شکست شیشه من بی‌صداست همچو حباب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۲
از رخت آیینه را خوش دولتی رو داده است
در درون خانه‌اش ماه است و بیرون آفتاب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۳
بهشت بر مژه تصویر می‌کند مهتاب
پیاله را قدح شیر می‌کند مهتاب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۴
فروغ صحبت روشندلان غنیمت دان
پیاله گیر که شبگیر می‌کند مهتاب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۵
ایمنی جستم ز ویرانی، ندانستم که چرخ
گنج خواهد خواست جای باج ازین ملک خراب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۶
شاه و گدا به دیدهٔ دریادلان یکی است
پوشیده است پست و بلند زمین در آب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۷
از چشم نیم‌مست تو با یک جهان شراب
ما صلح می‌کنیم به یک سرمه دان شراب !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۸
من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم
ای وای اگر قدم ننهد در میان شراب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۰۹
به احتیاط ز دست خضر پیاله بگیر
مباد آب حیاتت دهد به جای شراب !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۰
مجوی در سفر بیخودی مقام از من
که در محیط، کمر باز می‌کند سیلاب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۱
بود ز وضع جهان هایهای گریهٔ من
ز سنگلاخ فغان ساز می‌کند سیلاب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۲
من آن شکسته بنایم درین خراب آباد
که در خرابی من ناز می‌کند سیلاب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۳
اهل همت را مکرر دردسر دادن خطاست
آرزوی هر دو عالم را ازو یکجا طلب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۴
آبرو در پیش ساغر ریختن دون‌همتی است
گردنی کج می‌کنی، باری می از مینا طلب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۵
معیار دوستان دغل، روز حاجت است
قرضی به رسم تجربه از دوستان طلب
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۶
خاکیان پاک طینت، دانهٔ یک سبحه‌اند
هر که یک دل را نوازش کرد، عالم را نواخت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۷
واسوختگی شیوهٔ ما نیست، و گرنه
از یک سخن سرد، دل ناز توان سوخت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۸
خودنمایی نیست کار خاکساران، ور نه من
مشت خونی می‌توانستم به پای دار ریخت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۱۹
بس که گشتم مضطرب از لطف بی‌اندازه‌اش
تا به لب بردن، تمام این ساغر سرشار ریخت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۰
صد عقده زهد خشک به کارم فکنده بود
ذکرش به خیر باد که تسبیح من گسیخت !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۱
دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویخت
دامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۲
گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
کوهم از پای گرانخواب به دامان آویخت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۳
همین نه خانهٔ ما در گذار سیلاب است
بنای زندگی خضر نیز بر آب است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۴
در عالم فانی که بقا پا به رکاب است
گر زندگی خضر بود، نقش بر آب است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۵
دارد خط پاکی به کف از ساده‌دلیها
دیوانهٔ ما را چه غم از روز حساب است ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۶
چون کوه، بزرگان جهان آنچه به سائل
بی منت و بی فاصله بخشند، جواب است !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۷
اگر چه موی سفیدست صبح آگاهی
به چشم نرم تو بیدرد، پردهٔ خواب است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۸
از مردم دنیا طمع هوش مدارید
بیداری این طایفه خمیازهٔ خواب است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۲۹
در دست دیگران بود آزاد کردنم
در چارسوی دهر، دلم طفل مکتب است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۰
چشم از برای روی عزیزان بود به کار
یعقوب را به دیدهٔ بینا چه حاجت است ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۱
از بهار نوجوانی آنچه برجا مانده است
در بساط من، همین خواب گران غفلت است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۲
ذوق نظارهٔ گل در نگه پنهان است
ای مقیمان چمن، رخنهٔ دیوار کجاست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۳
دخل جهان سفله نگردد به خرج کم
چندان که می‌برند به خاک، آرزو به جاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۴
خار خاری به دل از عمر سبکرو مانده است
مشت خار و خسی از سیل به ویرانه به جاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۵
شب که صحبت به حدیث سر زلف تو گذشت
هر که برخاست زجا، سلسله بر پا برخاست !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۶
کرد تسلیم به من مسند بیتابی را
هر سپندی که درین انجمن از جا برخاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۷
برسان زود به من کشتی می را ساقی
که عجب ابر تری باز ز دریا برخاست !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۸
رفتن از عالم پر شور به از آمدن است
غنچه دلتنگ به باغ آمد و خندان برخاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۳۹
کدام راه زد این مطرب سبک مضراب ؟
که هوش از سر من آستین‌فشان برخاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۰
در چشم پاکبازان، آن دلنواز پیداست
آیینه صاف چون شد، آیینه ساز پیداست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۱
غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی
هر چیز از تو گم شد، وقت نماز پیداست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۲
عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست
صفای هر چمن از روی باغبان پیداست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۳
مرا که خرمن گل در کنار می‌باید
ازین چه سود که دیوار گلستان پیداست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۴
دل آزاده درین باغ اقامت نکند
وحشت سرو ز برچیدن دامان پیداست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۵
به خموشی نشود راز محبت مستور
چه زنی مهر بر آن نامه که مضمون پیداست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۶
بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست
در شکر خواب بهارست خزانی که تراست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۷
حرف حق گرچه بلندست زمن چون منصور
سر دارست بسامانتر ازین سر که مراست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۸
هر که افتاد، ز افتادگی ایمن گردد
چه کند سیل به دیوار خرابی که مراست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۴۹
بحر، روشنگر آیینهٔ سیلاب بود
پیش رحمت چه بود گرد گناهی که مراست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۰
بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۱
اظهار عشق را به زبان احتیاج نیست
چندان که شد نگه به نگه آشنا بس است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۲
استاده‌اند بر سر پا شعله‌ها تمام
امشب کدام سوخته مهمان آتش است ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۳
نیست باز آمدن از فکر و خیال تو مرا
با رفیقان موافق، سفر دور خوش است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۴
پیشی قافلهٔ ما به سبکباری نیست
هر که برداشته بار از دگران در پیش است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۵
ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک است
ز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۶
به هر چه دست زنی، می‌توان خمار شکست
زمین میکدهٔ ما به آب نزدیک است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۷
نالهٔ سوخته جانان به اثر نزدیک است
دست خورشید به دامان سحر نزدیک است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۸
کار آتش کند آبی که به تلخی بخشند
ورنه دریا به من تشنه جگر نزدیک است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۵۹
در پایهٔ خود، هیچ کسی خرد نباشد
تا جغد بود ساکن ویرانه، بزرگ است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۰
بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
سنگ بر شیشهٔ من، شیشه زدن بر سنگ است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۱
حفظ صورت می‌توان کردن به ظاهر در نماز
روی دل را جانب محراب کردن مشکل است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۲
مست نتوان کرد زاهد را به صد جام شراب
این زمین خشک را سیراب کردن مشکل است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۳
می‌توان بر خود گوارا کرد مرگ تلخ را
زندگانی را به خود هموار کردن مشکل است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۴
گفتگوی اهل غفلت قابل تاویل نیست
خواب پای خفته را تعبیر کردن مشکل است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۵
با خیال خشک تا کی سر به یک بالین نهم ؟
دست در آغوش با تصویر کردن مشکل است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۶
نیست از مستی، زنم گر شیشهٔ خالی به سنگ
جلوه گاه یار را بی یار دیدن مشکل است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۷
عشق از ره تکلیف به دل پا نگذارد
سیلاب نپرسد که در خانه کدام است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۸
گر چاک گریبان نکنند راهنمایی
طفلان چه شناسند که دیوانه کدام است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۶۹
از بس کتاب در گرو باده کرده‌ایم
امروز خشت میکده‌ها از کتاب ماست !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۰
یک نقطه انتخاب نکرده است هیچ کس
خال بیاض گردن او انتخاب ماست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۱
در ظاهر اگر شهپر پرواز نداریم
افشاندن دست از دو جهان، بال و پر ماست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۲
روشن شود از ریختن اشک، دل ما
ابریم که روشنگر ما در جگر ماست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۳
احوال خود به گریه ادا می‌کنیم ما
مژگان چو طفل بسته زبان ترجمان ماست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۴
تنها نه‌ایم در ره دور و دراز عشق
آوارگی چو ریگ روان همعنان ماست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۵
پرستشی که مدام است، می پرستی ماست
شبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۶
نیست پروای عدم دلزدهٔ هستی را
از قفس مرغ به هر جا که رود بستان است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۷
پیاله‌ای که ترا وارهاند از هستی
اگر به هر دو جهان می‌دهند، ارزان است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۸
از شب بخت سیاهم صبح امیدی نزاد
حرف خواب آلودگان است این که شب آبستن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۹
غافل مشو ز مرگ، که در چشم اهل هوش
موی سفید رشته به انگشت بستن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۰
کفارهٔ شراب خوریهای بی حساب
هشیار در میانهٔ مستان نشستن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۱
روشندلان همیشه سفر در وطن کنند
استاده است شمع و همان گرم رفتن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۲
در محرم تا چه خونها در دل مردم کند
محنت آبادی که عیدش در بدر گردیدن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۳
می‌شوم من داغ، هر کس را که می‌سوزد فلک
از چراغ دیگران غمخانهٔ من روشن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۴
جوی شیر از جگل سنگ بریدن سهل است
هر که بر پای هوس تیشه زند کوهکن است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۵
سیل درماندهٔ کوتاهی دیوار من است
بی سرانجامی من خانه نگهدار من است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۶
دوستان آینهٔ صورت احوال همند
من خراب توام و چشم تو بیمار من است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۷
از خون چو داغ لاله حصار دل من است
هر جا که بوی خون شنوی منزل من است