mabidan/ganjoor huggingface dataset:
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۷۹۸
یک دل، حواس جمع مرا تار و مار کرد
زلف شکسته تو به صد دل چه می‌کند؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۷۹۹
یک بار سر برآر ز جیب قبای ناز
دست مرا ببین به گریبان چه می‌کند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۰
ازسر مستی صراحی گردنی افراخته است
آه اگر دست گلوگیر عسس گردد بلند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۱
یکباره بستن در انصاف خوب نیست
دیوار باغ را مکن ای باغبان بلند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۲
غفلت زدگان دیدهٔ بیدار ندانند
از مرده‌دلی قدر شب تار ندانند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۳
غافلی از حال دل، ترسم که این ویرانه را
دیگران بی صاحب انگارند و تعمیرش کنند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۴
مصرع برجسته‌ام دیوان موجودات را
زود می‌آیم به خاطر، گر فراموشم کنند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۵
خانه بر دوشان مشرب از غریبی فارغند
چون کمان در خانهٔ خویشند هر جا می‌روند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۶
چون صبح، زیر خیمهٔ دلگیر آسمان
روشندلان به یک دو نفس پیر می‌شوند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۷
بریز بار تعلق که شاخه‌های درخت
نمی‌شوند سبکبار تا ثمر ندهند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۸
شد سخن در روزگار ما چنان کاسد که خلق
در شنیدن بر سخنور من احسان نهند!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۰۹
درکوی مکافات، محال است که آخر
یوسف به سر راه زلیخا ننشیند
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۰
گفتم از گردون گشاید کار من، شد بسته‌تر
آن که روشنگر تصور کردمش، زنگار بود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۱
زود می‌پاشد ز هم در پیری اوراق حواس
آه سردی ریزش برگ خزان را بس بود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۲
بر نمی‌دارد زمین خاکساری امتیاز
در فتادن، سایهٔ شاه و گدا یکسان بود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۳
دیوانهٔ ما را نخریدند به سنگی
در کوچهٔ این سنگدلان چند توان بود؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۴
دل دیوانهٔ من قابل زنجیر نبود
ورنه کوتاهی ازان زلف گرهگیر نبود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۵
عمر مردم همه در پردهٔ حیرانی رفت
عالم خاک کم از عالم تصویر نبود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۶
شیوه عاجز کشی از خسروان زیبنده نیست
بی تکلف، حیلهٔ پرویز نامردانه بود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۷
گر گلوگیر نمی‌شد غم نان مردم را
همه روی زمین یک لب خندان می‌بود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۸
روزگاری است نرفتیم به صحرای جنون
یاد مجنون که عجب سلسله جنبانی بود!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۱۹
من آن نیم که به نیرنگ دل دهم به کسی
بلای چشم کبود تو آسمانی بود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۰
یاد آن جلوهٔ مستانه کی از دل برود؟
این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۱
هر که باری ز دل رهروان بردارد
راست چون راه، سبکبار به منزل برود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۲
حسرت اوقات غفلت چون ز دل بیرون رود؟
داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۳
سراب، تشنه‌لبان را کند بیابان مرگ
خوشا دلی که به دنبال آرزو نرود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۴
در طریق عشق، خار از پا کشیدن مشکل است
ریشه در دل می‌کند خاری که در پا می‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۵
رفتی و از بدگمانیهای عشق دوربین
تا تو می‌آیی به مجلس، دل به صد جا می‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۶
در بیابان جنون از راهزن اندیشه نیست
کاروان در کاروان سنگ ملامت می‌رود!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۷
در خرابات مغان بی عصمتی را راه نیست
دختر رز با سیه مستان به خلوت می‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۸
روشنگر وجود بود آرمیدگی
آیینه است آب چو هموار می‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۲۹
جایی نمی‌روی که دل بدگمان من
تا بازگشتن تو به صد جا نمی‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۰
از پاشکستگان چراغ است تیرگی
زنگ کدورت از دل عاقل نمی‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۱
هر جلوه‌ای که دیده‌ام از سروقامتی
چون مصرع بلند ز یادم نمی‌رود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۲
هیچ کس عقده‌ای از کار جهان باز نکرد
هر که آمد گرهی چند برین کار افزود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۳
می‌شود خون خوردن من ظاهر از رخسار یار
از گلستان حسن سعی باغبان پیدا شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۴
می‌شود قدر سخن سنجان پس از رفتن پدید
جای بلبل در چمن، فصل خزان پیدا شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۵
محراب صبح گوشهٔ ابرو بلند کرد
ساقی مهل نماز صراحی قضا شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۶
به داد من برس ای عشق، بیش ازین مپسند
که زندگانی من صرف خورد و خواب شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۷
آن که از چشم تو افکند مرا بی تقصیر
چشم دارم به همین درد گرفتار شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۸
عشق فکر دل افگار ز من دارد بیش
دایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۳۹
می‌خوردن مدام مرا بی‌دماغ کرد
عادت به هر دوا که کنی بی‌اثر شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۰
بر گشاد دل من دست ندارد تدبیر
به دریدن مگر این نامه ز هم باز شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۱
طی شد ایام برومندی ما در سختی
همچو آن دانه که در زیر قدم سبز شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۲
گل بی خار درین غمکده کم سبز شود
دست در گردن هم، شادی و غم سبز شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۳
سیل دریا دیده هرگز بر نمی‌گردد به جوی
نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۴
بیستون را جان شیرین کرد در تن کوهکن
عشق اگر بر سنگ اندازد نظر، آدم شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۵
دریا شود ز گریهٔ رحمت، کنار من
از چشم هر که قطرهٔ اشکی روان شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۶
هر نسیمی می‌تواندخضر راه او شدن
هر که چون برگ خزان آماده رفتن شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۷
بوسه هر چند که در کیش محبت کفرست
کیست لبهای ترا بیندو طامع نشود؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۸
این لب بوسه فریبی که ترا داده خدا
ترسم آیینه به دیدن ز تو قانع نشود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۴۹
یا سبو، یا خم می، یا قدح باده کنند
یک کف خاک درین میکده ضایع نشود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۰
که رو نهاد به هستی، که از پشیمانی
نفس گسسته به معمورهٔ عدم نشود؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۱
تا دل نمی‌برم زکسی، دل نمی‌دهم
صیاد من نخست گرفتار من شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۲
اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود
پیش ازین قافله همچون خبر افتم چه شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۳
عمرها رفت که چون زلف پریشان توام
زیر پای تو شبی گر به سر افتم چه شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۴
نچیده گل ز طرب، خرج روزگار شدم
چو غنچه‌ای که به فصل خزان گشاده شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۵
چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود
مرا به خندهٔ شادی دهان گشاده شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۶
مشو ز وحدت و کثرت دوبین، که یک نورست
که آفتاب شود روز و شب ستاره شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۷
به هیچ جا نرسد هر که همتش پست است
پر شکسته خس و خار آشیانه شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۸
دست بر دل نه که در بحر پر آشوب جهان
شاهد عجزست هر دستی که بالا می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۹
موج سراب، سلسله جنبان تشنگی است
پروانه بیقرار ز مهتاب می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۰
نسبت به شغل بیهدهٔ ما عبادت است
از عمر آنچه صرف خور و خواب می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۱
دست هر کس را که می‌گیری درین آشوبگاه
بر چراغ زندگی دست حمایت می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۲
چندان که در کتاب جهان می‌کنم نظر
یک حرف بیش نیست که تکرار می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۳
دور نشاط زود به انجام می‌رسد
می چون دو سال عمر کند، پیر می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۴
روزی که برف سرخ ببارد ز آسمان
بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۵
گر شکر در جام ریزم، زهر قاتل می‌شود
چون صدف گر آب نوشم، عقدهٔ دل می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۶
بیگناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق
یوسف از دامان پاک خود به زندان می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۷
بال شکسته است کلید در قفس
این فتح بی شکستگی پر نمی‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۸
دندان ما ز خوردن نعمت تمام ریخت
اندوه روزی از دل ما کم نمی‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۶۹
نتوان به آه لشکر غم را شکست داد
این ابر از نسیم پریشان نمی‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۰
رشتهٔ پیوند یاران را بریدن سهل نیست
چهرهٔ برگ خزان، زرد از جدایی می‌شود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۱
همچو پروانه جگر سوخته‌ای می‌باید
که ز خاکستر ما بوی محبت شنود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۲
رتبهٔ زمزمهٔ عشق ندارد زاهد
بگذارید که آوازه جنت شنود
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۳
مگر به داغ عزیزان نسوخته است دلش ؟
کسی که زندگی پایدار می‌خواهد
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۴
چنین که نالهٔ من از قبول نومیدست
عجب که کوه صدای مرا جواب دهد
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۵
دهن خویش به دشنام میالا زنهار
کاین زر قلب به هر کس که دهی باز دهد
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۶
بی حاصلی است حاصل دل تا بود درست
این شاخ چون شکسته شود بار می‌دهد
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۷
با خون دل بساز که چرخ سیاه دل
بی خون ،به لاله سوخته نانی نمی‌دهد
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۸
زلیخا چشم یاری از صبا دارد،نمی‌داند
که بوی پیرهن چشم چون دستار می‌باید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۹
در سلسلهٔ یک جهتان نیست دورنگی
یک ناله ز صد حلقهٔ زنجیر برآید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۰
ز بس خاک خورده است خون عزیزان
به هر جا که ناخن زنی خون برآید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۱
ز شرم گنه، سرو موزون ز خاکم
سرافکنده چون بید مجنون برآید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۲
از در حق کن طلب شکسته‌دلان را
شیشه چو بشکست پیش شیشه گر آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۳
نگاهبانی خوبان شوخ چشم بلاست
چو گل ز باغ رود باغبان بیاساید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۴
امید دلگشایی داشتم از گریهٔ خونین
ندانستم که چون تر شد گره، دشوار بگشاید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۵
لاله دارد خبر از برق سبکسیر بهار
که نفس سوخته از خاک بدر می‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۶
آمد کار من ورشته تسبیح یکی است
که ز صد رهگذرم سنگ به سر می‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۷
رویگردان نشود صافدل از دشمن خویش
آخر آیینه به بالین نفس می‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۸
ناکسی بین که سر از صحبت من می‌پیچد
سر زلفی که به دست همه کس می‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۹
در دل صاف نماند اثر تیغ زبان
زخم این آینه چون آب به هم می‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۰
نماند از سردمهریهای دوران در جگر آهم
درختی را که سرما سوخت، دودش بر نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۱
بر آن رخسار نازک از نگاه تند می‌لرزم
که طفل شوخ، دست خالی از بستان نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۲
ز خواب نیستی برجسته‌ام از شورش هستی
ز دست من بغیر از چشم مالیدن نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۳
من آن شکسته پر و بال طایرم چون چشم
کز آشیانه پریدن ز من نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۴
در آتشم که چوآب گهر ز سنگدلی
به کام تشنه چکیدن ز من نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۵
عبث مرغ چمن بر آب و آتش می‌زند خود را
گل بی شرم از آغوش خس بیرون نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۶
در آن محفل که من بردارم از لب مهر خاموشی
صدا غیر از سپند از هیچ کس بیرون نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۷
به پای خم برسانید مشت خاک مرا
که دستگیری من از سبو نمی‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۸
کشتی عقل فکندیم به دریای شراب
تا ببینیم چه از آب برون می‌آید!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۹
از دل خستهٔ من گر خبری می‌گیری
برسان آینه را تانفسی می‌آید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۰
خراب حالی این قصرهای محکم را
ز روزن نظر اعتبار باید دید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۱
مرا ز روز قیامت غمی که هست این است
که روی مردم عالم دو بار باید دید!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۲
شکسته حالی من پیش یار باید دید
خزان رنگ مرا در بهار باید دید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۳
بنمایید به جز آینه و آب، کسی
که به دنبال سرم روز سفر می‌گرید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۴
هر جا که کند گرد غم از دور سیاهی
زیر علم بادهٔ روشن بگریزید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۵
از قید فلک بر زده دامن بگریزید
چون برق، ازین سوخته خرمن بگریزید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۶
ماتمکدهٔ خاک ،سزاوار وطن نیست
چون سیل، ازین دشت به شیون بگریزید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۷
احوال من مپرس، که با صد هزار درد
می‌بایدم به درد دل دیگران رسید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۸
نیست از خونابه نوشان هیچ کس جز من به جا
ساغر یک بزم می‌باید مرا تنها کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۹
آه از این شورش که ناز دولت بیدار را
از سبک قدران سنگین خواب می‌باید کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۰
مدتی سجادهٔ تقوی به دوش انداختی
چند روزی هم سبو بر دوش می‌باید کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۱
گلشن از نازک نهالان یک تن سیمین شده است
باغ را چون ابر در آغوش می‌باید کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۲
میدان تیغ بازی برق است روزگار
بیچاره دانه‌ای که سر از خاک برکشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۳
فریب زندگی تلخ داد دایه مرا
ز شکری که به طفلی مرا به کام کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۴
زندگی با هوشیاری زیر گردون مشکل است
تا نگردی مست، این بار گران نتوان کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۵
می‌زنم بر کوچهٔ دیوانگی در این بهار
بیش ازین خجلت ز روی کودکان نتوان کشید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۶
یوسف ما در ترازو چند باشد همچو سنگ؟
ای به همت از زلیخا کمتران، غیرت کنید!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۷
چه ماتم است ندانم نهفته در دل خاک؟
که رخ به خون جگر شسته لاله می‌روید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۸
صحبت صافدلان برق صفت در گذرست
هر چه دارید به می در شب مهتاب دهید
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۱۹
شاهی و عمر ابد هر دو به یک کس ندهند
ای سکندر، طمع از چشمهٔ حیوان بردار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۰
به هر روش که توانی خراب کن تن را
ازین ستمکده سیلاب را دریغ مدار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۱
عاجز بود ز حفظ عنان دست رعشه دار
وقت شباب دامن فرصت نگاه دار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۲
یارب مرا ز پرتو منت نگاه دار
شمع مرا ز دست حمایت نگاه دار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۳
پیر مغان ز توبه ترا منع اگر کند
زنهار گوش هوش به آن خیره خواه دار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۴
در زیر خرقه شیشهٔ می را نگاه دار
این ماه را نهفته در ابر سیاه دار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۵
شب را اگر از مرده دلی زنده نداری
جهدی کن و دامان سحرگاه نگه‌دار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۶
به شکر این که شدی پیشوای گرمروان
ز نقش پای چراغی به راه ما بگذار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۷
حاصل این مزرع ویران به جز تشویش نیست
از خراج آسودگی خواهی، به سلطانش گذار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۸
نسخهٔ مغلوط عالم قابل اصلاح نیست
وقت خود ضایع مکن، بر طاق نسیانش گذار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۲۹
جان قدسی در تن خاکی دو روزی بیش نیست
موج دریادیده در ساحل نمی‌گیرد قرار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۰
کاش در زندگی از خاک مرا برمی داشت
آن که بر تربت من سایه فکند آخر کار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۱
عقل پیری ز من ایام جوانی مطلب
که در ایام خزان صاف شود آب بهار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۲
از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهار
چون گل رعنا، خزان را در قفا دارد بهار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۳
گر به جرم سینه صافی سنگبارانت کنند
همچو آب از بردباریها به روی خود میار
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۴
خبر حسرت آغوش تهیدست مرا
یک ره ای هالهٔ بیدرد، به آن ماه ببر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۵
به پیری، گفتم از دامان دنیا دست بردارم
ندانستم که در خشکی شود این خار گیراتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۶
چون زمین نرم از من گرد بر می‌آورند
می‌کنم هر چند با مردم مدارا بیشتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۷
پیران تلاش رزق فزون از جوان کنند
حرص گدا شود طرف شام بیشتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۸
مانند آب چشمه ز کاوش فزون شود
چندان که می خوری غم ایام بیشتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۹
دارد نظر به خانه خرابان همیشه عشق
ویرانه فیض می‌برد از ماه بیشتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۰
فروغ عاریت بانور ذاتی برنمی‌آید
که روز ابر باشداز شب مهتاب روشنتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۱
چراغ مسجد از تاریکی میخانه افروزد
شب آدینه باشد گوشهٔ محراب روشنتر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۲
زندان به روزگار شود دلنشین و ما
هر روز می‌شویم ز دنیا رمیده‌تر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۳
از سنگلاخ دنیا، ای شیشه بار بگذر
چون سیل نو بهاران، زین کوهسار بگذر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۴
هنگام بازگشت است، نه وقت سیر و گشت است
با چهرهٔ خزانی، از نو بهار بگذر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۵
صبح آگاهی شود گفتم مرا موی سفید
چشم بی شرم مرا شد پردهٔ خواب دگر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۶
بغیر عشق که از کار برده دست و دلم
نمی‌رود دل و دستم به هیچ کاردگر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۷
لامکانی شو که تبدیل مکان آب و گل
نقل کردن باشد از زندان به زندان دگر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۸
به گفتگو نرود کار عشق پیش و مرا
نمی‌کشد دل غمگین به گفتگوی دگر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۴۹
ز حرف سرد ناصح غفلتم افزود بر غفلت
نسیم صبح، شد خواب مرا افسانهٔ دیگر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۰
فرصت نمی‌دهد که بشویم ز دیده خواب
از بس که تند می‌گذرد جویبار عمر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۱
دل می‌شود سیاه ز فانوس بی چراغ
در روز ابر، بادهٔ چون آفتاب‌گیر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۲
صبح است ساقیا می چون آفتاب گیر
عیش رمیده را به کمند شراب گیر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۳
ذوقی است جانفشانی یاران به اتفاق
همرقص نیستی شو و دست شرار گیر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۴
جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیر
غیر از کنار، هیچ ز اهل جهان مگیر
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۵
اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت باز
این خانهٔ شکسته چکیدن گرفت باز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۶
نبضی که بود از رگ خواب آرمیده‌تر
از شوق دست یار جهیدن گرفت باز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۷
رنگ من کرده به بال وپر عنقا پرواز
نیست ممکن که به چندین بط می آید باز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۸
زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟
آب در دیدهٔ تصویر نگردد هرگز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۹
صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود
بی دل پاک، سخن پاک نگردد هرگز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۰
کدام آبله پا عزم این بیابان کرد؟
که خارها همه گردن کشیده‌اند امروز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۱
روزی که آه من به هواداری تو خاست
در خواب ناز بود نسیم سحر هنوز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۲
بدار عزت موی سفید پیران را
ز جای خویش به تعظیم صبحدم برخیز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۳
درین جهان نبود فرصت کمر بستن
ز خاک تیره، کمر بسته چون قلم برخیز
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۴
از سر مژگان، نگاه حسرت ما نگذرد
عمر بال افشانی ما تا لب بام است و بس
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۵
از دل آگاه، در عالم، همین نام است و بس
چشم بیداری که دیدم، حلقهٔ دام است و بس
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۶
چون نگردم گرد سر تا پای او چون گردباد؟
پاکدامانی که می‌بینم بیابان است و بس
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۷
بید مجنونیم، برگ ما زبان خامشی است
گل بچین از برگ ما، احوال بار ما مپرس
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۸
از دشمنان خود نتوان بود بی خبر
آخر ترا که گفت که از دوستان مپرس؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۶۹
سنگ و گوهر، دیده حیران میزان را یکی است
امتیاز کفر و ایمان از من مجنون مپرس
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۰
در دیار ما که جان از بهر مردن می‌دهند
آرزوی عمر جاویدان ندارد هیچ کس
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۱
ز گاهواره تسلیم کن سفینهٔ خویش
میان بحر بلا در کنار مادر باش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۲
ای شاخ گل، به صحبت بلبل سری بکش
بسیار بر رضای دل باغبان مباش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۳
در جبههٔ گشادهٔ گلها نگاه کن
دلگیر از گرفتگی باغبان مباش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۴
آب روان عمر ز استاده خوشترست
آزرده از گذشتن این کاروان مباش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۵
زینت ظاهر چه کار آید دل افسرده را؟
نقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۶
شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش
لاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۷
ای صبح مزن خندهٔ بیجا، شب وصل است
گر روشنی چشم منی، پرده‌نشین باش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۸
یاد از نگاه گیر طریق سلوک را
در عین آشنایی مردم، رمیده باش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۷۹
صحبت شبهای میخواران ندارد بازگو
چون ز مجلس می‌روی بیرون، لب پیمانه باش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۰
بی محبت مگذران عمر عزیز خویش را
در بهاران عندلیب و در خزان پروانه باش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۱
نرمی ز حد مبر که چو دندان مار ریخت
هر طفل نی سوار کند تازیانه‌اش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۲
چون تاک اگرچه پای ادب کج نهاده‌ایم
ما رابه ریزش مژهٔ اشکبار بخش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۳
ای آن که پای کوه به دامن شکسته‌ای
یک ذره صبر هم به من بیقرار بخش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۴
گرانی می‌کند بر خاطرش یادم، نمی‌دانم
که با این ناتوانی چون توانم رفت از یادش؟!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۵
ز انقلاب جهان بی‌بران نمی‌لرزند
که هر چه میوه ندارد نمی‌فشانندش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۶
برهمن از حضور بت، دل آسوده‌ای دارد
نباشد دل به جا آن را که در غیب است معبودش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۷
عیار گفتگوی او نمی‌دانم، همین دانم
که در فریاد آرد بوسه را لبهای خاموشش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۸
به آب می‌برد و تشنه باز می‌آرد
هزار تشنه جگر را چه زنخدانش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۸۹
به زور، چهرهٔ خود را شکفته می‌دارم
چو پسته‌ای که کند زخم سنگ خندانش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۰
به عزم رفتن از گلزار چون قامت برافرازد
گل از بی طاقتی، چون خار آویزد به دامانش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۱
به آه سرد من آن شاخ گل سر در نمی‌آرد
وگرنه هر نسیمی می‌برد از راه بیرونش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۲
دل بی طاقتی چون طفل بدخو در بغل دارم
که نتوانم به کام هر دو عالم داد تسکینش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۳
بازی جنت مخور، کز بهر عبرت بس بود
آنچه آدم دید ازان گندم نمای جو فروش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۴
می‌کند مستی گوارا تلخی ایام را
وای برآن کس که می‌آید درین محفل به هوش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۵
ساحلی نیست به از شستن دست از جانش
آن که سیلاب ز پی دارد و دریا درپیش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۶
آن که در آینه بیتاب شد از طلعت خویش
آه اگر در دل عاشق نگرد صورت خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۷
حاصل من چو مه نو ز کمانخانه چرخ
تیر باران اشارت بود از شهرت خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۸
چون هر چه وقف گشت بزودی شود خراب
کردیم وقف عشق تو ملک وجود خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۹
هر چند تا جریم، فرومایه نیستیم
تابر زیان خلق گزینیم سود خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۰
در دبستان وجود از تیره بختی چون قلم
رزق من کوتاهی عمرست از گفتار خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۱
کاش می دیدی به چشم عاشقان رخسار خویش
تا دریغ از چشم خود می‌داشتی دیدار خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۲
حرف سبک نمی بردم از قرار خویش
از هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۳
ای که می‌جویی گشاد کار خود از آسمان
آسمان از ما بود سرگشته‌تر در کار خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۴
آغوشم از کشاکش حسرت چو گل درید
شاخ گلی ندید شبی در کنار خویش
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۵
نکند باد خزان رحم به مجموعهٔ گل
من به امید چه شیرازه کنم دفتر خویش ؟