mabidan/ganjoor huggingface dataset:
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۸
با پاکدامنان نظری هست حسن را
تا آفتاب سرزده، در خانه من است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۹
نالهٔ مظلوم در ظالم سرایت می‌کند
زین سبب در خانهٔ زنجیر دایم شیون است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۰
درین دو هفته که مهمان این چمن شده‌ای
به خنده لب مگشا، روزگار گلچین است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۱
خزان ز غنچهٔ تصویر، راست می‌گذرد
همیشه جمع بود خاطری که غمگین است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۲
به قرب گلعذاران دل مبندید
وصیت نامه شبنم همین است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۳
غربت مپسندید که افتید به زندان
بیرون ز وطن پا مگذارید که چاه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۴
تیره بختیهای ما از پستی اقبال نیست
از بلندی شمع ما پرتو به دور انداخته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۵
بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست
شبنم به روی گل به امانت نشسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۶
از حال دل مپرس که با اهل عقل چیست
دیوانه‌ای میانهٔ طفلان نشسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۷
خواهد ثواب بت شکنان یافت روز حشر
سنگین دلی که توبهٔ مارا شکسته است!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۸
پیوسته است سلسله موجها به هم
خود را شکسته، هر که دل ما شکسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۳۹۹
غافل مشو ز پاس دل بیقرار ما
کاین مرغ پرشکسته قفسها شکسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۰
جام شراب، مرهم دلهای خسته است
خورشید، مومیایی ماه شکسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۱
صد بیابان درمیان دارند از بی نسبتی
گر به ظاهر کوه باصحرا به هم پیوسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۲
خنده بیجاست برق گریهٔ بی اختیار
اشک تلخ و قهقه مینا به هم پیوسته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۳
جز روی او که در عرق شرم غوطه زد
یک برگ گل هزار نگهبان نداشته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۴
کنعان ز آب دیده یعقوب شد خراب
ابر سفید اینهمه باران نداشته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۵
غافل است از جنبش بی اختیار نبض خویش
آن که پندارد که در دست اختیاری داشته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۶
گردن مکش ز تیغ شهادت که این زلال
از جویبار ساقی کوثر گذشته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۷
از ما سراغ منزل آسودگی مجو
چون باد، عمر ما به تکاپو گذشته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۸
این گردباد نیست که بالا گرفته است
از خود رمیده‌ای است که صحرا گرفته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۹
غم پوشش برونم را گرفته است
خیال نان درونم را گرفته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۰
ز فکر جامه ونان چون برآیم ؟
که بیرون و درونم را گرفته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۱
از دست رستخیز حوادث کجا رویم ؟
ما را میان بادیه باران گرفته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۲
برگرد به میخانه ازین توبهٔ ناقص
تا پیر خرابات به راهت نگرفته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۳
یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است
در هالهٔ آغوش، چو ماهت نگرفته است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۴
خمیازهٔ نشاط است، روی گشادهٔ گل
ورنه که از ته دل، در این جهان شکفته است ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۵
سپهر خون به دلم می‌کند، نمی‌داند
که آبروی سفال شکسته از باده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۶
هست امید زیستن از بام چرخ افتاده را
وای بر آن کس کز اوج اعتبار افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۷
سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است
گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۸
سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است
توبه را آتش به جان از لاله زار افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۱۹
نه لباس تندرستی، نه امید پختگی
میوه خامم به سنگ از شاخسار افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۰
هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت
این کشاکش در رگ جانم چه کار افتاده است ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۱
داغ می گل گل به طرف دامنم افتاده است
همچو مینا میکشی بر گردنم افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۲
تا گذشتی گرم چون خورشید از ویرانه‌ام
از گرستن گل به چشم روزنم افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۳
غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است
خواب ایام بهارم به خزان افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۴
بخت ما چون بید مجنون سرنگون افتاده است
همچو داغ لاله، نان ما به خون افتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۵
می‌توان خواند از جبین خاک، احوال مرا
بس که پیش یار حرفم بر زمین افتاده است !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۶
داند که روح در تن خاکی چه می‌کشد
هر ناز پروری که به غربت فتاده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۷
چون غنچه این بساط که بر خویش چیده‌ای
تا می‌کشی نفس، همه را باد برده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۸
تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است
خضر را پندارم آب زندگانی برده است !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۲۹
آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده است
خاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۰
این چه رخسارست، گویا چهره پرداز بهار
آب و رنگ صد چمن را صرف یک گل کرده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۱
نقش پای رفتگان هموار سازد راه را
مرگ را داغ عزیزان بر من آسان کرده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۲
مرا به بلبل تصویر رحم می‌آید
که در هوای تو بال و پری به هم نزده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۳
جان می‌دهد چو شمع برای نسیم صبح
هر کس تمام شب نفس آتشین زده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۴
از باده خشک لب شدن و مردنم یکی است
تا شیشه‌ام تهی شده، پیمانه پر شده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۵
خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است
ریسمان بازی تقلید مکرر شده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۶
شبنم از سعی به سرچشمهٔ خورشید رسید
قطره ماست که زندانی گوهر شده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۷
هیچ کس مشکل ما را نتوانست گشود
تا به نام که طلسم دل ما بسته شده است ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۸
ای که می‌پرسی ز صحبتها گریزانی چرا
در بساطم وقت ضایع کردنی کم مانده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۳۹
از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است
یک گام ز سیلاب به خس بیش نمانده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۰
چون برگ خزان دیده و چون شمع سحرگاه
از عمر مرا نیم نفس بیش نمانده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۱
نه کوهکنی هست درین عرصه، نه پرویز
آوازه‌ای از عشق و هوس بیش نمانده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۲
یک عمر می‌توان سخن از زلف یار گفت
در بند آن مباش که مضمون نمانده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۳
دیوانه شو که عشرت طفلانهٔ جهان
در کوچهٔ سلامت زنجیر بوده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۴
یک دل گشاده از نفس گرم من نشد
این باغ پر ز غنچهٔ تصویر بوده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۵
شیرازهٔ طرب خط پیمانه بوده است
سیلاب عقل گریهٔ مستانه بوده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۶
امروز کرده‌اند جدا، خانه کفر و دین
زین پیش، اگر نه کعبه صنمخانه بوده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۷
در زمان عشق ما کفرست، ورنه پیش ازین
گاهگاهی رخصت بوس و کناری بوده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۸
ای غزال چین، چه پشت چشم نازک می‌کنی ؟
چشم ما آن چشمهای سرمه سا را دیده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۴۹
فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده است
این کمان، پشت سر تیر فراوان دیده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۰
خونی که مشک گشت، دلش می‌شود سیاه
زان سفله کن حذر که به دولت رسیده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۱
سیری ز دیدن تو ندارد نگاه من
چون قحط دیده‌ای که به نعمت رسیده است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۲
تسلیم می‌کند به ستم ظلم را دلیر
جرم زمانه ساز، فزون از زمانه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۳
اگر ز اهل دلی، فیص آسمان از توست
که شیشه هر چه کند جمع، بهر پیمانه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۴
غفلت نگشت مانع تعجیل، عمر را
در خواب نیز قافله ما روانه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۵
به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه است
به شمع، نامهٔ پروانه، بال پروانه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۶
در گوشه فقس مگر از دل برآورم
این خارهاکه در دلم از آشیانه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۷
بود تا در بزم یک هشیار، ساقی می‌نخورد
باغبان آبی ننوشد تا گلستان تشنه است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۸
نادان دلش خوش است به تدبیر ناخدا
غافل که ناخدا هم ازین تخته پاره‌هاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۹
تا داده‌ام عنان توکل ز دست خویش
کارم همیشه در گره از استخاره هاست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۰
آنچه برگ عیش می‌دانی درین بستانسرا
پیش چشم اهل بینش، دست بر هم سوده‌ای است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۱
عافیت می‌طلبی، پای خم از دست مده
که بلاها همه در زیر سر هشیاری است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۲
قانع از قامت یارست به خمیازهٔ خشک
بخت آغوش من و طالع محراب یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۳
دل سودازده را راحت و آزار یکی است
خانه پردود چو شد، روز و شب تار یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۴
قرب و بعد از طرف توست چو حق نشناسی
نسبت نقطه ز اطراف به پرگار یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۵
ادب پیر خرابات نگهداشتنی است
طبع پیران و دل نازک اطفال یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۶
نور ماه و انجم و خورشید پیش من یکی است
آن که این آیینه‌ها را می‌کند روشن یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۷
توان به زنده دلی شد ز مردگان ممتاز
وگرنه سینه و لوح مزار هر دو یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۸
به نسیمی ز گلستان سفری می‌گردد
برگ عیش من و اوراق خزان هر دو یکی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۶۹
بغیر دل که عزیز و نگاه داشتنی است
جهان و هرچه درو هست، واگذاشتنی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۰
یک دیدن از برای ندیدن بود ضرور
هر چند روی مردم دنیا ندیدنی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۱
بگشای چاک سینه که بر منکران حشر
روشن شود که صبح قیامت دمیدنی است
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۲
روزگار آن سبکرو خوش که مانند شرار
تا نظر واکرد، چشم از عالم ایجاد بست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۳
تا بوی گلی سلسله جنبان نسیم است
بر ما ره آمد شد بستان نتوان بست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۴
محتسب از عاجزی دست سبوی باده بست
بشکند دستی که دست مردم افتاده بست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۵
مرا ز پیر خرابات نکته‌ای یادست
که غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۶
گنه به ارث رسیده است از پدر ما را
خطا ز صبح ازل، رزق آدمیزادست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۷
ما ازین هستی ده روزه به جان آمده‌ایم
وای بر خضر که زندانی عمر ابدست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۸
نیست در عالم ایجاد به جز تیغ زبان
بیگناهی که سزاوار به حبس ابدست !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۹
به زیر خاک غنی را به مردم درویش
اگر زیادتیی هست، حسرتی چندست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۰
ز سادگی است به فرزند هر که خرسندست
که مادر و پدر غم، وجود فرزندست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۱
غافل کند از کوتهی عمر شکایت
شب در نظر مردم بیدار، بلندست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۲
دل درستی اگر هست آفرینش را
همان دل است که فارغ ز خویش و پیوندست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۳
کیفیت طاعت مطلب از سر هشیار
مینای تهی بی خبر از ذوق سجودست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۴
این هستی باطل چو شرر محض نمودست
یک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۵
گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست
صبح نزدیک است، در فکر شب تار خودست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۶
از شرم نیست بال و پر جستجو مرا
چون باز چشم بسته شکارم دل خودست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۷
نشاط یکشبهٔ دهر را غنیمت دان
که می‌رود چو حنا این نگار دست به دست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۸
خبر ز تلخی آب بقا کسی دارد
که همچو خضر گرفتار عمر جاویدست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۹
عاقبت زد بر زمین چون نقش پایم بی گناه
داشتم آن را که عمری چون دعا بر روی دست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۰
ترک عادت، همه گر زهر بود، دشوارست
روز آزادی طفلان به معلم بارست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۱
دل بی وسوسه از گوشه نشینان مطلب
که هوس در دل مرغان قفس بسیارست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۲
بر جگر سوختگانی که درین انجمنند
سینهٔ گرم مرا حق نفس بسیارست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۳
جهان به مجلس مستان بی خرد ماند
که در شکنجه بود هر کسی که هشیارست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۴
رخسارهٔ ترا به نقاب احتیاج نیست
هر قطره عرق به نگهبان برابرست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۵
غمنامهٔ حیات مرا نیست پشت و روی
بیداریم به خواب پریشان برابرست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۶
بار بردار ز دلها که درین راه دراز
آن رسد زود به منزل که گرانبارترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۷
هر که مست است درین میکده هشیارترست
هر که از بیخبران است خبردارترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۸
از گل روی تو، غافل که تواند گل چید؟
که ز شبنم، عرق شرم تو بیدارترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۴۹۹
حضور خاطر اگر در نماز معتبرست
امید ما به نماز نکرده بیشترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۰
در کارخانه‌ای که ندانند قدر کار
از کار هر که دست کشد کاردانترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۱
در طلب، ما بی زبانان امت پروانه‌ایم
سوختن از عرض مطلب پیش ما آسانترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۲
حیرت مرا ز همسفران پیشتر فکند
پای به خواب رفته درین ره روانترست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۳
مرو به مجلس می گر به توبه می‌لرزی
سبو همیشه نیاید برون ز آب درست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۴
آنچه مانده است ز ته جرعه عمرم باقی
خوردنش خون دل و ماندن او دردسرست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۵
شرر به آتش و شبنم به بوستان برگشت
حضور خاطر عاشق هنوز در سفرست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۶
آب در پستی عنان خویش نتواند گرفت
عمر را در موسم پیری شتاب دیگرست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۷
از می، خمار آن لب میگون ز دل نرفت
داغ شراب را نتواند شراب شست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۸
درین بساط، به جز شربت شهادت نیست
میی که تلخی مرگ از گلو تواند شست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۹
شیرین به جوی شیر بر آمیخت چون شکر
خسرو دلش خوش است که بزم وصال ازوست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۰
میان شیشه و سنگ است خصمی دیرین
دل مرا و ترا چون توان به هم پیوست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۱
بر مهلت زمانهٔ دون اعتماد نیست
چون صبح در خوشی بسر آور دمی که هست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۲
دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست
می‌زاید از تعلق ما هر غمی که هست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۳
صبح آدینه و طفلان همه یک جا جمعند
بر جنون می‌زنم امروز که بازاری هست!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۴
عرق شرم مرا فرصت نظاره نداد
دیده خون می‌خورد آن‌جا که نگهبانی هست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۵
رسم است که از جوش ثمر شاخ شود خم
ای پیر، ترا حاصل ازین قد دو تا چیست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۶
داغ عمر رفته افسردن نمی‌داند که چیست
آتش این کاروان، مردن نمی‌داند که چیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۷
خامهٔ نقش اگر گردد نسیم دلگشا
غنچهٔ تصویر، خندیدن نمی‌داند که چیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۸
ای خضر، غیر داغ عزیزان و دوستان
حاصل ترا ز زندگی جاودانه چیست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۱۹
دل رمیده ما را به چشم خود مسپار
سیاه مست چه داند نگاهبانی چیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۰
ای کوه طور، گردن دعوی مکن بلند
آخر دل شکسته ما جلوه‌گاه کیست ؟
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۱
مکن سپند مرا دور از حریم وصال
که بیقراری من خالی از تماشا نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۲
تشنه چشمان را ز نعمت سیر کردن مشکل است
دشت اگر دریا شود، ریگ روان سیراب نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۳
از عمر رفته حاصل من آه حسرت است
جز زنگ از شمردن این زر به دست نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۴
شبنم دو بار بازی بستان نمی‌خورد
دل را به رنگ و بوی جهان بازگشت نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۵
ای که خود را در دل ما زشت منظر دیده‌ای
رنگ خود را چاره کن، آیینهٔ ما زرد نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۶
سینه صافان را غباری گر بود بر چهره است
در درون خانهٔ آیینه راه گرد نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۷
چشم من و جدا ز تو، آنگاه روشنی ؟
روزم سیاه باد که چشمم سفید نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۸
امید دلگشاییم از ماه عید نیست
این قفل بسته، گوش به زنگ کلید نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۲۹
هر که پیراهن به بدنامی درید آسوده شد
بر زلیخا طعن ارباب ملامت، بارنیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۰
مرا به ساغری ای خضر نیک پی دریاب
که بی دلیل ز خود رفتنم میسر نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۱
پیراهنی کجاست که بر اهل روزگار
روشن شود که دیدهٔ یعقوب کور نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۲
اختلافی نیست در گفتار ما دیوانگان
بیش از یک ناله در صد حلقهٔ زنجیر نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۳
بیقراران نامه بر از سنگ پیدا می‌کنند
کوهکن را قاصدی بهتر ز جوی شیر نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۴
سیل از بساط خانه بدوشان چه می‌برد؟
ملک خراب را غمی از ترکتاز نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۵
خاک ما را از گل بیت الحزن برداشتند
چون سبو، پیوند دست ما به سر، امروز نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۶
اشک من و رقیب به یک رشته می‌کشد
صد حیف، چشم شوخ تو گوهرشناس نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۷
هیچ باری از سبو بر دوش اهل هوش نیست
هر که از دل بار بردارد، گران بر دوش نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۸
ای سکندر تا به کی حسرت خوری بر حال خضر؟
عمر جاویدان او، یک آب خوردن بیش نیست !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۳۹
پشت و روی باغ دنیا را مکرر دیده‌ایم
چون گل رعنا، خزان و نوبهاری بیش نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۰
در دوزخم بیفکن و نام گنه مبر
آتش به گرمی عرق انفعال نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۱
نفس سوختهٔ لاله، خطی آورده است
از دل خاک، که آرام در آن‌جا هم نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۲
عدم ز قرب جوار وجود زندان است
وگرنه کیست که از زندگی پشیمان نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۳
نه همین موج ز آمد شد خود بی خبرست
هیچ کس را خبر از آمدن و رفتن نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۴
دل نازک به نگاه کجی آزرده شود
خار در دیده چو افتاد، کم از سوزن نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۵
به که در غربت بود پایم به زندان ای پدر
یک قدم بی چاه در صحرای کنعان تو نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۶
ای نسیم پیرهن بر گرد از کنعان به مصر
شعله شوق مرا حاجت به دامان تو نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۷
گر محتسب شکست خم میفروش را
دست دعای باده پرستان شکسته نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۸
یک دل آسوده نتوان یافت در زیر فلک
در بساط آسیا یک دانهٔ نشکسته نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۹
چون طفل نوسوار به میدان اختیار
دارم عنان به دست و به دستم اراده نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۰
چون وانمی‌کنی گرهی، خود گره مشو
ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۱
غنچهٔ تصویر می‌لرزد به رنگ و بوی خویش
در ریاض آفرینش یک دل آسوده نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۲
از زاهدان خشک مجو پیچ و تاب عشق
ابروی قبله را خبری از اشاره نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۳
در موج پریشانی ما فاصله‌ای نیست
امروز به جمعیت ما سلسله‌ای نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۴
بوی گل و باد سحری بر سر راهند
گر می‌روی از خود، به ازین قافله‌ای نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۵
در بیابان جنون سلسله‌پردازی نیست
روزگاری است درین دایره آوازی نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۶
سر زلف تو نباشد سر زلف دیگر
از برای دل ما قحط پریشانی نیست !
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۷
که باز حرف گلوگیر توبه را سرکرد؟
که در بدیههٔ مینای می روانی نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۸
ز خنده رویی گردون، فریب رحم مخور
که رخنه‌های قفس، رخنه رهایی نیست
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۵۹
مجنون به ریگ بادیه غمهای خود شمرد
یاد زمانه‌ای که غم دل حساب داشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۰
چه ز اندیشه تجرید به خود میلرزی ؟
سوزنی بود درین راه، مسیحا برداشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۱
دل ز جمعیت اسباب چو برداشتنی است
آنقدر بار به دل نه که توانی برداشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۲
من به اوج لامکان بردم، وگرنه پیش ازین
عشقبازی پله‌ای از دار بالاتر نداشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۳
قاصدان را یکقلم نومید کردن خوب نیست
نامهٔ ما پاره کردن داشت گر خواندن نداشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۴
آن که گریان به سر خاک من آمد چون شمع
کاش در زندگی از خاک مرا بر می‌داشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۵
بر سر کوی تو غوغای قیامت می‌بود
گر شکست دل عشاق صدایی می‌داشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۶
بی خبر می‌گذرد عمر گرامی، افسوس
کاش این قافله آواز درایی می‌داشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۷
بوستان، از شاخ گل، دستی که بالا کرده بود
در زمان سرو خوش رفتار او بر دل گذاشت!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۸
خو به هجران کرده را ظرف شراب وصل نیست
خشک لب می‌بایدم چون کشتی از دریا گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۶۹
منت خشک است بار خاطر آزادگان
با وجود پل مرا از آب می‌باید گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۰
ز روزگار جوانی خبر چه می‌پرسی ؟
چو برق آمد و چون ابر نوبهار گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۱
چون شمع، با سری که به یک موی بسته است
می‌بایدم ز پیش نسیم سحر گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۲
زمن مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشت ؟
که روز من به شتاب شب وصال گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۳
مکن به خوردن خشم و غضب ملامت من
نمی‌توانم ازین لقمه حلال گذشت!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۴
همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشت
کعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۵
بی حاصلی نگر که شماریم مغتنم
از زندگانی آنچه به خواب گران گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۶
دلم ز منت آب حیات گشت سیاه
خوش آن که تشنه به آب بقا رسید و گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۷
زلف مشکین تو یکعمر تامل دارد
نتوان سرسری ازمعنی پیچیده گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۸
تا نهادم پای در وحشت سرای روزگار
عمر من در فکر آزادی چو زندانی گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۷۹
نوبهار زندگی، چون غنچه نشکفته‌ام
جمله در زندان تنگ از پاکدامانی گذشت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۰
به کلک قاعده دانی شکستگی مرساد
که توبه نامه ما با خط شکسته نوشت!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۱
در پیش غنچهٔ دهن دلفریب او
تا پسته لب گشود، دل خود به جا نیافت!
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۲
فغان که کوهکن ساده دل نمی‌داند
که راه در دل خوبان به زور نتوان یافت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۳
من گرفتم که قمار از همه عالم بردی
دست آخر همه را باخته می‌باید رفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۴
خم چو گردد قد افراخته می‌باید رفت
پل برین آب چو شد ساخته می‌باید رفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۵
ساقی، ترا که دست و دلی هست می بنوش
کز بوی باده دست و دل من ز کار رفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۶
خوش وقت رهروی که درین باغ چون نسیم
بی اختیار آمد و بی اختیار رفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۷
جان به این غمکده آمد که سبک برگردد
از گرانخوابی منزل سفر از یادش رفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۸
آه کز کودک مزاجیهای ابنای زمان
ابجد ایام طفلی را ز سر باید گرفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۸۹
شیشه با سنگ و قدح با محتسب یکرنگ شد
کی ندانم صحبت ما و تو خواهد در گرفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۹۰
دامن پاکان ندارد تاب دست انداز عشق
بوی پیراهن ز مصر آخر ره کنعان گرفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۹۱
دلم زگریهٔ مستانه هم صفا نگرفت
فغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۹۲
چون صبح اگر عزیمت صادق مدد کند
آفاق را به یک دو نفس می‌توان گرفت
صائب تبریزی — تکبیتهای برگزیده — تک‌بیت شمارهٔ ۵۹۳
از ما به گفتگو دل و جان می‌توان گرفت
این ملک را به تیغ زبان می‌توان گرفت