mabidan/ganjoor huggingface dataset:
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۲
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۳
غازی بره شهادت اندر تک و پوست
غافل که شهید عشق فاضلتر ازوست
فردای قیامت این بدان کی ماند
کان کشتهٔ دشمنست و این کشتهٔ دوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۴
هر چند که آدمی ملک سیرت و خوست
بد گر نبود به دشمن خود نیکوست
دیوانه دل کسیست کین عادت اوست
کو دشمن جان خویش میدارد دوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۵
آنرا که حلال زادگی عادت و خوست
عیب همه مردمان به چشمش نیکوست
معیوب همه عیب کسان می‌نگرد
از کوزه همان برون تراود که دروست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۶
عالم به خروش لااله الا هوست
عاقل بگمان که دشمنست این یا دوست
دریا به وجود خویش موجی دارد
خس پندارد که این کشاکش با اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۷
عنبر زلفی که ماه در چنبر اوست
شیرین سخنی که شهد در شکر اوست
زان چندان بار نامه کاندر سر اوست
فرمانده روزگار فرمانبر اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۸
عقرب سر زلف یار و مه پیکر اوست
با این همه کبر و ناز کاندر سر اوست
شیرین دهنی و شهد در شکر اوست
فرمانده روزگار فرمانبر اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۹
زآن می خوردم که روح پیمانهٔ اوست
زآن مست شدم که عقل دیوانهٔ اوست
دودی به من آمد آتشی با من زد
زآن شمع که آفتاب پروانهٔ اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۰
آن مه که وفا و حسن سرمایهٔ اوست
اوج فلک حسن کمین پایهٔ اوست
خورشید رخش نگر و گر نتوانی
آن زلف سیه نگر که همسایهٔ اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۱
بر ما در وصل بسته میدارد دوست
دل را به فراق خسته میدارد دوست
من‌بعد من و شکستگی بر در دوست
چون دوست دل شکسته میدارد دوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۲
ما دل به غم تو بسته داریم ای دوست
درد تو بجان خسته داریم ای دوست
گفتی که به دلشکستگان نزدیکم
ما نیز دل شکسته داریم ای دوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۳
ای دوست ای دوست ای دوست ای دوست
جور تو از آنکشم که روی تو نکوست
مردم گویند بهشت خواهی یا دوست
ای بیخبران بهشت با دوست نکوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۴
ای خواجه ترا غم جمال ماهست
اندیشهٔ باغ و راغ و خرمن گاهست
ما سوختگان عالم تجریدیم
ما را غم لا اله الا اللهست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۵
عارف که ز سر معرفت آگاهست
بیخود ز خودست و با خدا همراهست
نفی خود و اثبات وجود حق کن
این معنی لا اله الا اللهست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۶
در کار کس ار قرار میباید هست
وین یار که در کنار میباید هست
هجریکه بهیچ کار می‌ناید نیست
وصلی که چو جان بکار میباید هست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۷
تا در نرسد وعدهٔ هر کار که هست
سودی ندهد یاری هر یار که هست
تا زحمت سرمای زمستان نکشد
پر گل نشود دامن هر خار که هست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۸
در درد شکی نیست که درمانی هست
با عشق یقینست که جانانی هست
احوال جهان چو دم به دم میگردد
شک نیست در این که حالگردانی هست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲۹
با دل گفتم که ای دل احوال تو چیست
دل دیده پر آب کرد و بسیار گریست
گفتا که چگونه باشد احوال کسی
کو را بمراد دیگری باید زیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۰
پرسید ز من کسی که معشوق تو کیست
گفتم که فلان کسست مقصود تو چیست
بنشست و به های‌های بر من بگریست
کز دست چنان کسی تو چون خواهی زیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۱
جسمم همه اشک گشت و چشمم بگریست
در عشق تو بی جسم همی باید زیست
از من اثری نماند این عشق ز چیست
چون من همه معشوق شدم عاشق کیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۲
دیروز که چشم تو بمن در نگریست
خلقی بهزار دیده بر من بگریست
هر روز هزار بار در عشق تو ام
میباید مرد و باز میباید زیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۳
عاشق نتواند که دمی بی غم زیست
بی یار و دیار اگر بود خود غم نیست
خوش آنکه بیک کرشمه جان کرد نثار
هجران و وصال را ندانست که چیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۴
گر مرده بوم بر آمده سالی بیست
چه پنداری که گورم از عشق تهیست
گر دست بخاک بر نهی کین جا کیست
آواز آید که حال معشوقم چیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۵
می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست
می‌گفتم عشق و می‌ندانستم چیست
گر یار اینست چون توان بی او بود
ور عشق اینست چون توان بی او زیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۶
ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست
وی جان بدرآ اینهمه رعنایی چیست
ای دیده چه مردمیست شرمت بادا
نادیده به حال دوست بینایی چیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۷
اندر همه دشت خاوران گر خاریست
آغشته به خون عاشق افگاریست
هر جا که پریرخی و گل‌رخساریست
ما را همه در خورست مشکل کاریست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۸
در بحر یقین که در تحقیق بسیست
گرداب درو چو دام و کشتی نفسیست
هر گوش صدف حلقهٔ چشمیست پر آب
هر موج اشاره‌ای ز ابروی کسیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳۹
رنج مردم ز پیشی و از بیشیست
امن و راحت به ذلت و درویشیست
بگزین تنگدستی از این عالم
گر با خرد و به دانشت هم خویشیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۰
ما عاشق و عهد جان ما مشتاقیست
ماییم به درد عشق تا جان باقیست
غم نقل و ندیم درد و مطرب ناله
می خون جگر مردم چشمم ساقیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۱
گاهی چو ملایکم سر بندگیست
گه چون حیوان به خواب و خور زندگیست
گاهم چو بهایم سر درندگیست
سبحان الله این چه پراکندگیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۲
چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست
مغرور مشو بخود که اصل من و تو
گردی و شراری و نسیمی و نمیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۳
دردا که درین سوز و گدازم کس نیست
همراه درین راه درازم کس نیست
در قعر دلم جواهر راز بسیست
اما چه کنم محرم رازم کس نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۴
در سینه کسی که راز پنهانش نیست
چون زنده نماید او ولی جانش نیست
رو درد طلب که علتت بی‌دردیست
دردیست که هیچگونه درمانش نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۵
در کشور عشق جای آسایش نیست
آنجا همه کاهشست افزایش نیست
بی درد و الم توقع درمان نیست
بی جرم و گنه امید بخشایش نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۶
افسوس که کس با خبر از دردم نیست
آگاه ز حال چهرهٔ زردم نیست
ای دوست برای دوستیها که مراست
دریاب که تا درنگری گردم نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۷
گفتار نکو دارم و کردارم نیست
از گفت نکوی بی عمل عارم نیست
دشوار بود کردن و گفتن آسان
آسان بسیار و هیچ دشوارم نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۸
هرگز المی چو فرقت جانان نیست
دردی بتر از واقعهٔ هجران نیست
گر ترک وداع کرده‌ام معذورم
تو جان منی وداع جان آسان نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴۹
در هجرانم قرار میباید و نیست
آسایش جان زار میباید و نیست
سرمایهٔ روزگار می‌باید و نیست
یعنی که وصال یار میباید و نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۰
گر کار تو نیکست به تدبیر تو نیست
ور نیز بدست هم ز تقصیر تو نیست
تسلیم و رضا پیشه کن و شاد بزی
چون نیک و بد جهان به تقدیر تو نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۱
از درد نشان مده که در جان تو نیست
بگذر ز ولایتیکه آن زان تو نیست
از بی‌خردی بود که با جوهریان
لاف از گهری زنی که در کان تو نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۲
جانا به زمین خاوران خاری نیست
کش با من و روزگار من کاری نیست
با لطف و نوازش جمال تو مرا
دردادن صد هزار جان عاری نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۳
اندر همه دشت خاوران سنگی نیست
کش با من و روزگار من جنگی نیست
با لطف و نوازش وصال تو مرا
دردادن صد هزار جان ننگی نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۴
سر تا سر دشت خاوران سنگی نیست
کز خون دل و دیده برو رنگی نیست
در هیچ زمین و هیچ فرسنگی نیست
کز دست غمت نشسته دلتنگی نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۵
کبریست درین وهم که پنهانی نیست
برداشتن سرم به آسانی نیست
ایمانش هزار دفعه تلقین کردم
این کافر را سر مسلمانی نیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۶
دایم نه لوای عشرت افراشتنیست
پیوسته نه تخم خرمی کاشتنیست
این داشتنیها همه بگذاشتنیست
جز روشنی رو که نگه داشتنیست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۷
ای دیده نظر کن اگرت بیناییست
در کار جهان که سر به سر سوداییست
در گوشهٔ خلوت و قناعت بنشین
تنها خو کن که عافیت تنهاییست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۸
سیمابی شد هوا و زنگاری دشت
ای دوست بیا و بگذر از هرچه گذشت
گر میل وفا داری اینک دل و جان
ور رای جفا داری اینک سر و تشت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵۹
آنرا که قضا ز خیل عشاق نوشت
آزاد ز مسجدست و فارغ ز کنشت
دیوانهٔ عشق را چه هجران چه وصال
از خویش گذشته را چه دوزخ چه بهشت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۰
هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت
کو با گل نرم پرورد خار درشت
هان تا نشوی غره به دریای کرم
کو بر لب بحر تشنه بسیار بکشت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۱
از اهل زمانه عار میباید داشت
وز صحبتشان کنار میباید داشت
از پیش کسی کار کسی نگشاید
امید به کردگار میباید داشت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۲
روزم به غم جهان فرسوده گذشت
شب در هوس بوده و نابوده گذشت
عمری که ازو دمی جهانی ارزد
القصه به فکرهای بیهوده گذشت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۳
افسوس که ایام جوانی بگذشت
دوران نشاط و کامرانی بگذشت
تشنه بکنار جوی چندان خفتم
کز جوی من آب زندگانی بگذشت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۴
سر سخن دوست نمی‌یارم گفت
در یست گرانبها نمی‌یارم سفت
ترسم که به خواب در بگویم بکسی
شبهاست کزین بیم نمی‌یارم خفت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۵
دل گر چه درین بادیه بسیار شتافت
یک موی ندانست و بسی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
آخر به کمال ذره‌ای راه نیافت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۶
آسان آسان ز خود امان نتوان یافت
وین شربت شوق رایگان نتوان یافت
زان می که عزیز جان مشتاقانست
یک جرعه به صد هزار جان نتوان یافت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۷
آن دل که تو دیده‌ای زغم خون شد و رفت
وز دیدهٔ خون گرفته بیرون شد و رفت
روزی به هوای عشق سیری میکرد
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۸
از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
بگذاشت مرا و جستجوی تو گرفت
اکنون ز منش هیچ نمی‌آید یاد
بوی تو گرفته بود خوی تو گرفت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶۹
دل عادت و خوی جنگجوی تو گرفت
جان گوهر همت سر کوی تو گرفت
گفتم به خط تو جانب ما را گیر
آن هم طرف روی نکوی تو گرفت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۰
آنی که ز جانم آرزوی تو نرفت
از دل هوس روی نکوی تو نرفت
از کوی تو هر که رفت دل را بگذاشت
کس با دل خویشتن ز کوی تو نرفت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۱
یار آمد و گفت خسته میدار دلت
دایم به امید بسته می‌دار دلت
ما را به شکستگان نظرها باشد
ما را خواهی شکسته میدار دلت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۲
علمی نه که از زمرهٔ انسان نهمت
جودی نه که از اصل کریمان نهمت
نه علم و عمل نه فضل و احسان و ادب
یا رب بکدام تره در خوان نهمت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۳
صد شکر که گلشن صفا گشت تنت
صحت گل عشق ریخت در پیرهنت
تب را به غلط در تنت افتاد گذار
آن تب عرقی شد و چکید از بدنت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۴
دی زلف عبیر بیز عنبر سایت
از طرف بناگوش سمن سیمایت
در پای تو افتاد و بزاری می‌گفت
سر تا پایم فدای سر تا پایت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۵
ای قبلهٔ هر که مقبل آمد کویت
روی دل مقبلان عالم سویت
امروز کسی کز تو بگرداند روی
فردا بکدام روی بیند رویت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۶
ای مقصد خورشید پرستان رویت
محراب جهانیان خم ابرویت
سرمایهٔ عیش تنگ دستان دهنت
سررشتهٔ دلهای پریشان مویت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۷
زنار پرست زلف عنبر بویت
محراب نشین گوشهٔ ابرویت
یا رب تو چه کعبه‌ای که باشد شب و روز
روی دل کافر و مسلمان سویت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۸
گفتم چشمت گفت که بر مست مپیچ
گفتم دهنت گفت منه دل بر هیچ
گفتم زلفت گفت پراکنده مگوی
باز آوردی حکایتی پیچا پیچ
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷۹
گر درویشی مکن تصرف در هیچ
نه شادی کن بهیچ و نه غم خور هیچ
خرسند بدان باش که در ملک خدای
در دنیی و آخرت نباشی بر هیچ
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۰
ای در تو عیان‌ها و نهان‌ها همه هیچ
پندار یقین‌ها و گمان‌ها همه هیچ
از ذات تو مطلقا نشان نتوان داد
کآنجا که تویی بود نشان‌ها همه هیچ
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۱
ای با رخت انوار مه و خور همه هیچ
با لعل تو سلسبیل و کوثر همه هیچ
بودم همه بین، چو تیزبین شد چشمم
دیدم که همه تویی و دیگر همه هیچ
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۲
حمدا لک رب نجنی منک فلاح
شکرا لک فی کل مساء و صباح
من عندک فتح کل باب ربی
افتح لی ابواب فتوح و فتاح
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۳
رخساره‌ات تازه گل گلشن روح
نازک بود آن قدر که هر شام و صبوح
نزدیک به دیده گر خیالش گذرد
از سایهٔ خار دیده گردد مجروح
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۴
بی شک الفست احد، ازو جوی مدد
وز شخص احد به ظاهر آمد احمد
در ارض محمد شد و محمود آمد
اذ قال الله: قل هو الله احد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۵
گر درد کند پای تو ای حور نژاد
از درد بدان که هر گزت درد مباد
آن دردمنست بر منش رحم آید
از بهر شفاعتم بپای تو فتاد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۶
در سلسلهٔ عشق تو جان خواهم داد
در عشق تو ترک خانمان خواهم داد
روزی که ترا ببینم ای عمر عزیز
آن روز یقین بدان که جان خواهم داد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۷
هر راحت و لذتی که خلاق نهاد
از بهر مجردان آفاق نهاد
هر کس که زطاق منقلب گشت بجفت
آسایش خویش بر دو بر طاق نهاد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۸
در وصل زاندیشهٔ دوری فریاد
در هجر زدرد ناصبوری فریاد
افسوس ز محرومی دوری افسوس
فریاد زدرد ناصبوری فریاد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸۹
با کوی تو هر کرا سر و کار افتد
از مسجد و دیر و کعبه بیزار افتد
گر زلف تو در کعبه فشاند دامن
اسلام بدست و پای زنار افتد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۰
گر عشق دل مرا خریدار افتد
کاری بکنم که پرده از کار افتد
سجادهٔ پرهیز چنان افشانم
کز هر تاری هزار زنار افتد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۱
با علم اگر عمل برابر گردد
کام دو جهان ترا میسر گردد
مغرور مشو به خود که خواندی ورقی
زان روز حذر کن که ورق بر گردد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۲
آن را که حدیث عشق در دل گردد
باید که زتیغ عشق بسمل گردد
در خاک تپان تپان رخ آغشته به خون
برخیزد و گرد سر قاتل گردد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۳
ما را نبود دلی که خرم گردد
خود بر سر کوی ما طرب کم گردد
هر شادی عالم که بما روی نهد
چون بر سر کوی ما رسد غم گردد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۴
دل از نظر تو جاودانی گردد
غم با الم تو شادمانی گردد
گر باد به دوزخ برد از کوی تو خاک
آتش همه آب زندگانی گردد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۵
ای صافی دعوی ترا معنی درد
فردا به قیامت این عمل خواهی برد
شرمت بادا اگر چنین خواهی زیست
ننگت بادا اگر چنان خواهی مرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۶
دردا که درین زمانهٔ پر غم و درد
غبنا که درین دایرهٔ غم پرورد
هر روز فراق دوستی باید دید
هر لحظه وداع همدمی باید کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۷
فردا که به محشر اندر آید زن و مرد
وز بیم حساب رویها گردد زرد
من حسن ترا به کف نهم پیش روم
گویم که حساب من ازین باید کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۸
دل صافی کن که حق به دل می‌نگرد
دلهای پراکنده به یک جو نخرد
زاهد که کند صاف دل از بهر خدا
گویی ز همه مردم عالم ببرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹۹
گویند که محتسب گمانی ببرد
وین پردهٔ تو پیش جهانی بدرد
گویم که ازین شراب اگر محتسبست
دریابد قطره‌ای به جانی بخرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۰
من زنده و کس بر آستانت گذرد
یا مرغ بگرد سر کویت بپرد
خار گورم شکسته در چشم کسی
کو از پس مرگ من برویت نگرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۱
از چهرهٔ عاشقانه‌ام زر بارد
وز چشم ترم همیشه آذر بارد
در آتش عشق تو چنان بنشینم
کز ابر محبتم سمندر بارد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۲
از دفتر عشق هر که فردی دارد
اشک گلگون و چهر زردی دارد
بر گرد سری شود که شوریست درو
قربان دلی رود که دردی دارد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۳
طالع سر عافیت فروشی دارد
همت هوس پلاس پوشی دارد
جایی که به یک سؤال بخشند دو کون
استغنایم سر خموشی دارد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۴
دل وقت سماع بوی دلدار برد
ما را به سراپردهٔ اسرار برد
این زمزمهٔ مرکب مر روح تراست
بردارد و خوش به عالم یار برد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۵
گل از تو چراغ حسن در گلشن برد
وز روی تو آیینه دل روشن برد
هر خانه که شمع رخت افروخت درو
خورشید چو ذره نور از روزن برد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۶
شادم بدمی کز آرزویت گذرد
خوشدل بحدیثی که ز رویت گذرد
نازم بدو چشمی که به سویت نگرد
بوسم کف پایی که به کویت گذرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۷
گر پنهان کرد عیب و گر پیدا کرد
منت دارم ازو که بس برجا کرد
تاج سر من خاک سر پای کسیست
کو چشم مرا به عیب من بینا کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۸
گفتار دراز مختصر باید کرد
وز یار بدآموز حذر باید کرد
در راه نگار کشته باید گشتن
و آنگاه نگار را خبر باید کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰۹
دردا که همه روی به ره باید کرد
وین مفرش عاشقی دو ته باید کرد
بر طاعت و خیر خود نباید نگریست
در رحمت و فضل او نگه باید کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۰
قدت قدم زبار محنت خم کرد
چشمت چشمم چو چشمه‌ها پر نم کرد
خالت حالم چو روز من تیره نمود
زلفت کارم چو تار خود در هم کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۱
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
احسان ترا شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زفان شود هر مویی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۲
از واقعه‌ای ترا خبر خواهم کرد
و آنرا به دو حرف مختصر خواهم کرد
با عشق تو در خاک نهان خواهم شد
با مهر تو سر ز خاک بر خواهم کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۳
آن دشمن دوست بود دیدی که چه کرد
یا اینکه بغور او رسیدی که چه کرد
میگفت همان کنم که خواهد دل تو
دیدی که چه میگفت و شنیدی که چه کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۴
جمعیت خلق را رها خواهی کرد
یعنی ز همه روی بما خواهی کرد
پیوند به دیگران ندامت دارد
محکم مکن این رشته که واخواهی کرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۵
خرم دل آنکه از ستم آه نکرد
کس را ز درون خویش آگاه نکرد
چون شمع ز سوز دل سراپا بگداخت
وز دامن شعله دست کوتاه نکرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۶
عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد
زهری که رسد همچو شکر باید خورد
هر چند ترا بر جگر آبی نبود
دریا دریا خون جگر باید خورد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۷
عارف بچنین روز کناری گیرد
یا دامن کوه و لاله‌زاری گیرد
از گوشهٔ میخانه پناهی طلبد
تا عالم شوریده قراری گیرد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۸
من صرفه برم که بر صفم اعدا زد
مشتی خاک لطمه بر دریا زد
ما تیغ برهنه‌ایم در دست قضا
شد کشته هر آنکه خویش را بر ما زد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱۹
حورا به نظارهٔ نگارم صف زد
رضوان بعجب بماند و کف بر کف زد
آن خال سیه بر آن رخ مطرف زد
ابدال زبیم چنگ در مصحف زد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۰
گر غره به عمری به تبی برخیزد
وین روز جوانی به شبی برخیزد
بیداد مکن که مردم آزاری تو
در زیر لبی به یا ربی برخیزد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۱
خواهی که ترا دولت ابرار رسد
مپسند که از تو بر کس آزار رسد
از مرگ میندیش و غم رزق مخور
کین هر دو بوقت خویش ناچار رسد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۲
این گیدی گبر از کجا پیدا شد
این صورت قبر از کجا پیدا شد
خورشید مرا ز دیده‌ام پنهان کرد
این لکهٔ ابر از کجا پیدا شد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۳
دلخسته و سینه چاک می‌باید شد
وز هستی خویش پاک می‌باید شد
آن به که به خود پاک شویم اول کار
چون آخر کار خاک می‌باید شد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۴
از شبنم عشق خاک آدم گل شد
شوری برخاست فتنه‌ای حاصل شد
سر نشتر عشق بر رگ روح زدند
یک قطرهٔ خون چکید و نامش دل شد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۵
تا ولولهٔ عشق تو در گوشم شد
عقل و خرد و هوش فراموشم شد
تا یک ورق از عشق تو از بر کردم
سیصد ورق از علم فراموشم شد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۶
انواع خطا گر چه خدا می‌بخشد
هر اسم عطیه‌ای جدا می‌بخشد
در هر آنی حقیقت عالم را
یک اسم فنا یکی بقا می‌بخشد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۷
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
مقبول تو جز مقبل جاوید نشد
مهرت بکدام ذره پیوست دمی
کان ذره به از هزار خورشید نشد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۸
صوفی به سماع دست از آن افشاند
تا آتش دل به حیلتی بنشاند
عاقل داند که دایه گهوارهٔ طفل
از بهر سکون طفل می‌جنباند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲۹
کی حال فتاده هرزه گردی داند
بی‌درد کجا لذت دردی داند
نامرد به چیزی نخرد مردان را
مردی باید که قدر مردی داند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۰
این عمر به ابر نوبهاران ماند
این دیده به سیل کوهساران ماند
ای دوست چنان بزی که بعد از مردن
انگشت گزیدنی به یاران ماند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۱
اسرار وجود خام و ناپخته بماند
و آن گوهر بس شریف ناسفته بماند
هر کس به دلیل عقل چیزی گفتند
آن نکته که اصل بود ناگفته بماند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۲
چرخ و مه و مهر در تمنای تواند
جان و دل و دیده در تماشای تواند
ارواح مقدسان علوی شب و روز
ابجد خوانان لوح سودای تواند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۳
آنها که ز معبود خبر یافته‌اند
از جملهٔ کاینات سر یافته‌اند
دریوزه همی کنند مردان ز نظر
مردان همه از قرب نظر یافته‌اند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۴
زان پیش که طاق چرخ اعلا زده‌اند
وین بارگه سپهر مینا زده‌اند
ما در عدم آباد ازل خوش خفته
بی ما رقم عشق تو بر ما زده‌اند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۵
آن روز که نور بر ثریا بستند
وین منطقه بر میان جوزا بستند
در کتم عدم بسان آتش بر شمع
عشقت به هزار رشته بر ما بستند