mabidan/ganjoor huggingface dataset:
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۶
آنروز که نقش کوه و هامون بستند
ترکیب سهی قدان موزون بستند
پا بسته به زنجیر جنون من بودم
مردم سخنی به پای مجنون بستند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۷
قومی ز خیال در غرور افتادند
و ندر طلب حور و قصور افتادند
قومی متشککند و قومی به یقین
از کوی تو دور دور دور افتادند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۸
در تکیه قلندران چو بنگم دادند
در کاسه بجای لوت سنگم دادند
گفتم ز چه روی خاست این خواری ما
ریشم بگرفتند و به چنگم دادند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳۹
هوشم نه موافقان و خویشان بردند
این کج کلهان مو پریشان بردند
گویند چرا تو دل بدیشان دادی
والله که من ندادم ایشان بردند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۰
در دیر شدم ماحضری آوردند
یعنی ز شراب ساغری آوردند
کیفیت او مرا ز خود بیخود کرد
بردند مرا و دیگری آوردند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۱
سبزی بهشت و نوبهار از تو برند
آنجا که به خلد یادگار از تو برند
در چینستان نقش و نگار از تو برند
ایران همه فال روزگار از تو برند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۲
مردان خدا ز خاکدان دگرند
مرغان هوا ز آشیان دگرند
منگر تو ازین چشم بدیشان کایشان
فارغ ز دو کون و در مکان دگرند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۳
یارم همه نیش بر سر نیش زند
گویم که مزن ستیزه را بیش زند
چون در دل من مقام دارد شب و روز
میترسم از آنکه نیش بر خویش زند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۴
آن کس که به کوه ظلم خرگاه زند
خود را به دم آه سحرگاه زند
ای راهزن از دور مکافات بترس
راهی که زنی ترا همان راه زند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۵
خوبان همه صید صبح خیزان باشند
در بند دعای اشک ریزان باشند
تا تو سگ نفس را به فرمان باشی
آهو چشمان ز تو گریزان باشند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۶
در مدرسه اسباب عمل می‌بخشند
در میکده لذت ازل می‌بخشند
آنجا که بنای خانهٔ رندانست
سرمایهٔ ایمان به سبل می‌بخشند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۷
عاشق همه دم فکر غم دوست کند
معشوق کرشمه‌ای که نیکوست کند
ما جرم و گنه کنیم و او لطف و کرم
هر کس چیزی که لایق اوست کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۸
نقاش اگر ز موی پرگار کند
نقش دهن تنگ تو دشوار کند
آن تنگی و نازکی که دارد دهنت
ترسم که نفس لب تو افگار کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴۹
با شیر و پلنگ هر که آمیز کند
از تیر دعای فقر پرهیز کند
آه دل درویش به سوهان ماند
گر خود نبرد برنده را تیز کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۰
خواهی که خدا کار نکو با تو کند
ارواح ملایک همه رو با تو کند
یا هر چه رضای او در آنست بکن
یا راضی شو هر آنچه او با تو کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۱
زان خوبتری که کس خیال تو کند
یا همچو منی فکر وصال تو کند
شاید که به آفرینش خود نازد
ایزد که تماشای جمال تو کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۲
عاشق که تواضع ننماید چه کند
شبها که به کوی تو نیاید چه کند
گر بوسه دهد زلف ترا رنجه مشو
دیوانه که زنجیر نخاید چه کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۳
دل گر ره عشق او نپوید چه کند
جان دولت وصل او نجوید چه کند
آن لحظه که بر آینه تابد خورشید
آیینه انا الشمس نگوید چه کند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۴
نی دیده بود که جستجویش نکند
نی کام و زبان که گفتگویش نکند
هر دل که درو بوی وفایی نبود
گر پیش سگ افگنند بویش نکند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۵
در چنگ غم تو دل سرودی نکند
پیش تو فغان و ناله سودی نکند
نالیم به ناله‌ای که آگه نشوی
سوزیم به آتشی که دودی نکند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۶
ای باد ! به خاک مصطفایت سوگند
باران ! به علی مرتضایت سوگند
افتاده به گریه خلق، بس کن بس کن
دریا ! به شهید کربلایت سوگند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۷
درویشانند هر چه هست ایشانند
در صفهٔ یار در صف پیشانند
خواهی که مس وجود زر گردانی
با ایشان باش کیمیا ایشانند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۸
گر عدل کنی بر جهانت خوانند
ور ظلم کنی سگ عوانت خوانند
چشم خردت باز کن و نیک ببین
تا زین دو کدام به که آنت خوانند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵۹
گه زاهد تسبیح به دستم خوانند
گه رندو خراباتی و مستم خوانند
ای وای به روزگار مستوری من
گر زانکه مرا چنانکه هستم خوانند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۰
شب خیز که عاشقان به شب راز کنند
گرد در و بام دوست پرواز کنند
هر جا که دری بود به شب بربندند
الا در عاشقان که شب باز کنند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۱
مردان رهش میل به هستی نکنند
خودبینی و خویشتن پرستی نکنند
آنجا که مجردان حق می نوشند
خم خانه تهی کنند و مستی نکنند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۲
خلقان تو ای جلال گوناگونند
گاهی چو الف راست گهی چون نونند
در حضرت اجلال چنان مجنونند
کز خاطر و فهم آدمی بیرونند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۳
مردان تو دل به مهر گردون ننهند
لب بر لب این کاسهٔ پر خون ننهند
در دایرهٔ اهل وفا چون پرگار
گر سر بنهند پای بیرون ننهند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۴
دشمن چو به ما درنگرد بد بیند
عیبی که بر ماست یکی صد بیند
ما آینه‌ایم، هر که در ما نگرد
هر نیک و بدی که بیند از خود بیند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۵
کامل ز یکی هنر ده و صد بیند
ناقص همه جا معایب خود بیند
خلق آینهٔ چشم و دل یکدگرند
در آینه نیک نیک و بد بد بیند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۶
در عشق تو گاه بت پرستم گویند
گه رند و خراباتی و مستم گویند
اینها همه از بهر شکستم گویند
من شاد به اینکه هر چه هستم گویند
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۷
اول رخ خود به ما نبایست نمود
تا آتش ما جای دگر گردد دود
اکنون که نمودی و ربودی دل ما
ناچار ترا دلبر ما باید بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۸
اول که مرا عشق نگارم بربود
همسایهٔ من ز نالهٔ من نغنود
واکنون کم شد ناله چو دردم بفزود
آتش چو همه گرفت کم گردد دود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶۹
رفتم به کلیسیای ترسا و یهود
دیدم همه با یاد تو در گفت و شنود
با یاد وصال تو به بتخانه شدم
تسبیح بتان زمزمه ذکر تو بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۰
ز اول ره عشق تو مرا سهل نمود
پنداشت رسد به منزل وصل تو زود
گامی دو سه رفت و راه را دریا دید
چون پای درون نهاد موجش بربود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۱
آنروز که بنده آوریدی به وجود
میدانستی که بنده چون خواهد بود
یا رب تو گناه بنده بر بنده مگیر
کین بنده همین کند که تقدیر تو بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۲
فردا که زوال شش جهت خواهد بود
قدر تو به قدر معرفت خواهد بود
در حسن صفت کوش که در روز جزا
حشر تو به صورت صفت خواهد بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۳
گر ملک تو شام و گر یمن خواهد بود
وز سر حد چین تا به ختن خواهد بود
روزی که ازین سرا کنی عزم سفر
همراه تو هفت گز کفن خواهد بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۴
گویند به حشر گفتگو خواهد بود
وان یار عزیز تندخو خواهد بود
از خیر محض جز نکویی ناید
خوش باش که عاقبت نکو خواهد بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۵
عاشق که غمش بر همه کس ظاهر بود
جمعیت او تفرقهٔ خاطر بود
در دهر دمی خوش نزده شاد بزیست
گویا که دم خوشش دم آخر بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۶
آن کس که زروی علم و دین اهل بود
داند که جواب شبهه بس سهل بود
علم ازلی علت عصیان بودن
پیش حکما ز غایت جهل بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۷
زان ناله که در بستر غم دوشم بود
غمهای جهان جمله فراموشم بود
یاران همه درد من شنیدند ولی
یاری که درو کرد اثر گوشم بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۸
هر چند که جان عارف آگاه بود
کی در حرم قدس تواش راه بود
دست همه اهل کشف و ارباب شهود
از دامن ادراک تو کوتاه بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷۹
دوشم به طرب بود نه دلتنگی بود
سیرم همه در عالم یکرنگی بود
می‌رفتم اگرچه از سر لنگی بود
من بودم و سنگ من دو من سنگی بود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۰
بخشای بر آنکه جز تو یارش نبود
جز خوردن اندوه تو کارش نبود
در عشق تو حالتیش باشد که دمی
هم با تو و هم بی تو قرارش نبود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۱
آن وقت که این انجم و افلاک نبود
وین آب و هوا و آتش و خاک نبود
اسرار یگانگی سبق می‌گفتم
وین قالب و این نوا و ادارک نبود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۲
جایی که تو باشی اثر غم نبود
آنجا که نباشی دل خرم نبود
آن را که ز فرقت تو یک دم نبود
شادیش زمین و آسمان کم نبود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۳
عاشق به یقین دان که مسلمان نبود
در مذهب عشق کفر و ایمان نبود
در عشق دل و عقل و تن و جان نبود
هر کس که چنین باشد نادان نبود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۴
نه کس که زجور دهر افسرده نبود
نی گل که درین زمانه پژمرده نبود
آنرا که بیامدست زیبا آمد
دانی که بیامده چو آورده نبود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۵
چندانکه به کوی سلمه تارست و پود
چندانکه درخت میوه دارست و مرود
چندانکه ستاره است بر چرخ کبود
از ما به بر دوست سلامست و درود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۶
هر کو ز در عمر درآید برود
چیزیش به جز غم نگشاید برود
از سر سخن کسی نشانی ندهد
ژاژی دو سه هر کسی بخاید برود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۷
عاشق که غم جان خرابش نرود
تا جان بود از جان تب و تابش نرود
خاصیت سیماب بود عاشق را
تا کشته نگردد اضطرابش نرود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۸
در دل چو کجیست روی بر خاک چه سود
چون زهر به دل رسید تریاک چه سود
تو ظاهر خود به جامه آراسته‌ای
دلهای پلید و جامهٔ پاک چه سود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸۹
در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود
با نفس پلید جامهٔ پاک چه سود
زهرست گناه و توبه تریاک وی است
چون زهر به جان رسید تریاک چه سود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۰
روزی که چراغ عمر خاموش شود
در بستر مرگ عقل مدهوش شود
با بی دردان مکن خدایا حشرم
ترسم که محبتم فراموش شود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۱
گر دشمن مردان همگی حرق شود
هم برق صفت به خویشتن برق شود
گر سگ به مثل درون دریا برود
دریا نشود پلید و سگ غرق شود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۲
گفتی که شب آیم ارچه بیگاه شود
شاید که زبان خلق کوتاه شود
بر خفته کجا نهان توانی کردن
کز بوی خوش تو مرده آگاه شود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۳
یا رب برهانیم ز حرمان چه شود
راهی دهیم به کوی عرفان چه شود
بس گبر که از کرم مسلمان کردی
یک گبر دگر کنی مسلمان چه شود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۴
آن رشته که بر لعل لبت سوده شود
وز نوش دهانت اشک آلوده شود
خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی
شاید که زغمهای تو آسوده شود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۵
روزی که جمال دلبرم دیده شود
از فرق سرم تا به قدم دیده شود
تا من به هزار دیده رویش نگرم
آری به دو دیده دوست کم دیده شود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۶
تا مرد به تیغ عشق بی سر نشود
اندر ره عشق و عاشقی بر نشود
هر یار طلب کنی و هم سر خواهی
آری خواهی ولی میسر نشود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۷
تا دل ز علایق جهان حر نشود
اندر صدف وجود ما در نشود
پر می نشود کاسهٔ سرها ز هوس
هر کاسه که سرنگون بود پر نشود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۸
هرگز دلم از یاد تو غافل نشود
گر جان بشود مهر تو از دل نشود
افتاده ز روی تو در آیینهٔ دل
عکسی که به هیچ وجه زایل نشود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹۹
تا مدرسه و مناره ویران نشود
این کار قلندری به سامان نشود
تا ایمان کفر و کفر ایمان نشود
یک بنده حقیقة مسلمان نشود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۰
یک ذره زحد خویش بیرون نشود
خودبینان را معرفت افزون نشود
آن فقر که مصطفی بر آن فخر آورد
آنجا نرسی تا جگرت خون نشود
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۱
دلبر دل خسته رایگان می‌خواهد
بفرستم گر دلش چنان می‌خواهد
وانگه به نظاره دیده بر ره بنهم
تا مژده که آورد که جان میخواهد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۲
ار کشتن من دو چشم مستت خواهد
شک نیست که طبع بت پرستت خواهد
ترسنده از آنم که اگر بر دستت
من کشته شوم که عذر دستت خواهد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۳
دل وصل تو ای مهر گسل می‌خواهد
ایام وصال متصل می‌خواهد
مقصود من از خدای باشد وصلت
امید چنان شود که دل می‌خواهد
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۴
یک نیم رخت الست منکم ببعید
یک نیم دگر ان عذابی لشدید
بر گرد رخت نبشته یحی و یمیت
من مات من العشق فقد مات شهید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۵
آورد صبا گلی ز گلزار امید
یا روح قدس شهپری افگند سفید
یا کرد صبا شق ورقی از خورشید
یا نامهٔ یارست که آورد نوید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۶
گوشم چو حدیث درد چشم تو شنید
فی‌الحال دلم خون شد و از دیده چکید
چشم تو نکو شود به من چون نگری
تا کور شود هر آنکه نتواند دید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۷
هر چند که دیده روی خوب تو ندید
یک گل ز گلستان وصال تو نچید
اما دل سودا زده در مدت عمر
جز وصف جمال تو نه گفت و نه شنید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۸
معشوقهٔ خانگی به کاری ناید
کودل برد و روی به کس ننماید
معشوقه خراباتی و مطرب باید
تا نیم شبان زنان و کوبان آید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰۹
یاد تو کنم دلم به فریاد آید
نام تو برم عمر شده یاد آید
هرگه که مرا حدیث تو یاد آید
با من در و دیوار به فریاد آید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۰
در باغ روم کوی توام یاد آید
بر گل نگرم روی توام یاد آید
در سایهٔ سرو اگر دمی بنشینم
سرو قد دلجوی توام یاد آید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۱
پیریم ولی چو عشق را ساز آید
هنگام نشاط و طرب و ناز آید
از زلف رسای تو کمندی فگنیم
بر گردن عمر رفته تا باز آید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۲
در دوزخم ار زلف تو در چنگ آید
از حال بهشتیان مرا ننگ آید
ور بی تو به صحرای بهشتم خوانند
صحرای بهشت بر دلم تنگ آید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۳
ای خواجه ز فکر گور غم می‌باید
اندر دل و دیده سوز و نم می‌باید
صد وقت برای کار دنیا داری
یک وقت به فکر گور هم می‌باید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۴
چشمی به سحاب همنشین می‌باید
خاطر به نشاط خشمگین می‌باید
سر بر سر دار و سینه بر سینهٔ تیغ
آسایش عاشقان چنین می‌باید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۵
ای عشق به درد تو سری می‌باید
صید تو ز من قوی‌تری می‌باید
من مرغ به یک شعله کبابم بگذار
کین آتش را سمندری می‌باید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۶
آسان گل باغ مدعا نتوان چید
بی سرزنش خار جفا نتوان چید
بشکفته گل مراد بر شاخ امید
تا سر ننهی به زیر پا نتوان چید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۷
جانم به لب از لعل خموش تو رسید
از لعل خموش باده نوش تو رسید
گوش تو شنیده‌ام که دردی دارد
درد دل من مگر به گوش تو رسید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۸
گلزار وفا ز خار من می‌روید
اخلاص ز رهگذار من می‌روید
در فکر تو دوش سر به زانو بودم
امروز گل از کنار من می‌روید
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱۹
یا رب بدو نور دیدهٔ پیغمبر
یعنی بدو شمع دودمان حیدر
بر حال من از عین عنایت بنگر
دارم نظر آنکه نیفتم ز نظر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۰
تا چند حدیث قامت و زلف نگار
تا کی باشی تو طالب بوس و کنار
گر زانکه نه‌ای دروغزن عاشق‌وار
در عشق چو او هزار چون او بگذار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۱
چشمم که نداشت تاب نظارهٔ یار
شد اشک فشان به پیش آن سیم عذار
در سیل سرشک عکس رخسارش دید
نقش عجبی بر آب زد آخر کار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۲
سر رشته دولت ای برادر به کف آر
وین عمر گرامی به خسارت مگذار
دایم همه جا با همه کس در همه کار
میدار نهفته چشم دل جانب یار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۳
هر در که ز بحر اشکم افتد به کنار
در رشتهٔ جان خود کشم گوهروار
گیرم به کفش چو سبحه در فرقت یار
یعنی که نمی‌زنم نفس جز بشمار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۴
یا رب بگشا گره ز کار من زار
رحمی که زعقل عاجزم در همه کار
جز در گه تو کی بودم در گاهی
محروم ازین درم مکن یا غفار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۵
بستان رخ تو گلستان آرد بار
لعل تو حیوت جاودان آرد بار
بر خاک فشان قطره‌ای از لعل لبت
تا بوم و بر زمانه جان آرد بار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۶
گفتم: چشمم، گفت: براهش میدار
گفتم: جگرم، گفت: پر آهش میدار
گفتم که: دلم، گفت: چه داری در دل
گفتم: غم تو، گفت: نگاهش میدار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۷
یا رب در دل به غیر خود جا مگذار
در دیدهٔ من گرد تمنا مگذار
گفتم گفتم ز من نمی‌آید هیچ
رحمی رحمی مرا به من وامگذار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۸
ناقوس نواز گر ز من دارد عار
سجاده نشین اگر ز من کرده کنار
من نیز به رغم هر دو انداخته‌ام
تسبیح در آتش، آتش اندر زنار
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲۹
با یار موافق آشنایی خوشتر
وز همدم بی‌وفا جدایی خوشتر
چون سلطنت زمانه بگذاشتنیست
پیوند به ملک بینوایی خوشتر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۰
یا رب به کرم بر من درویش نگر
در من منگر در کرم خویش نگر
هر چند نیم لایق بخشایش تو
بر حال من خستهٔ دلریش نگر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۱
لذات جهان چشیده باشی همه عمر
با یار خود آرمیده باشی همه عمر
هم آخر عمر رحلتت باید کرد
خوابی باشد که دیده باشی همه عمر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۲
امروز منم به زور بازو مغرور
یکتایی من بود به عالم مشهور
من همچو زمردم عدو چون افعی
در دیدهٔ من نظر کند گردد کور
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۳
ای پشت تو گرم کرده سنجاب و سمور
یکسان به مذاق تو چه شیرین و چه شور
از جانب عشق بانگ بر بانگ و تو کر
وز جانب حسن عرض در عرض و تو کور
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۴
ای در طلب تو عالمی در شر و شور
نزدیک تو درویش و توانگر همه عور
ای با همه در حدیث و گوش همه کر
وی با همه در حضور و چشم همه کور
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۵
خورشید چو بر فلک زند رایت نور
در پرتو آن خیره شود دیده ز دور
و آن دم که کند ز پردهٔ ابر ظهور
فالناظر یجتلیه من غیر قصور
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۶
گر دور فتادم از وصالت به ضرور
دارد دلم از یاد تو صد نوع حضور
خاصیت سایهٔ تو دارم که مدام
نزدیک توام اگر چه می‌افتم دور
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۷
هر لقمه که بر خوان عوانست مخور
گر نفس ترا راحت جانست مخور
گر نفس ترا عسل نماید بمثل
آن خون دل پیر زنانست مخور
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۸
در بارگه جلالت ای عذر پذیر
دریاب که من آمده‌ام زار و حقیر
از تو همه رحمتست و از من تقصیر
من هیچ نیم همه تویی دستم گیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳۹
در بزم تو ای شوخ منم زار و اسیر
وز کشتن من هیچ نداری تقصیر
با غیر سخن گویی کز رشک بسوز
سویم نکنی نگه که از غصه بمیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۰
شمشیر بود ابروی آن بدر منیر
و آن دیده به خون خوردن چستست چو شیر
از یک سو شیر و از دگر سو شمشیر
مسکین دل من میان شیر و شمشیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۱
مجنون و پریشان توام دستم گیر
سرگشته و حیران توام دستم گیر
هر بی سر و پا چو دستگیری دارد
من بی سر و سامان توام دستم گیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۲
ای فضل تو دستگیر من، دستم گیر
سیر آمده‌ام ز خویشتن، دستم گیر
تا چند کنم توبه و تا کی شکنم
ای توبه ده و توبه شکن، دستم گیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۳
گفتم که: دلم، گفت: کبابی کم گیر
گفتم: چشمم، گفت: سرابی کم گیر
گفتم: جانم، گفت: که در عالم عشق
بسیار خرابست، خرابی کم گیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۴
آگاه بزی ای دل و آگاه بمیر
چون طالب منزلی تو در راه بمیر
عشقست بسان زندگانی ور نه
زینسان که تویی خواه بزی خواه بمیر
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۵
تا روی ترا بدیدم ای شمع تراز
نی کار کنم نه روزه دارم نه نماز
چون با تو بوم مجاز من جمله نماز
چون بی تو بوم نماز من جمله مجاز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۶
در خدمت تو چو صرف شد عمر دراز
گفتم که مگر با تو شوم محرم راز
کی دانستم که بعد چندین تک و تاز
در تو نرسم وز دو جهان مانم باز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۷
در هر سحری با تو همی گویم راز
بر درگه تو همی کنم عرض نیاز
بی منت بندگانت ای بنده نواز
کار من بیچارهٔ سرگشته بساز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۸
من بودم دوش و آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه قصهٔ ما بود دراز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴۹
ای سر تو در سینه هر محرم راز
پیوسته در رحمت تو بر همه باز
هر کس که به درگاه تو آورد نیاز
محروم ز درگاه تو کی گردد باز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۰
گر چشم تو در مقام ناز آید باز
بیمار تو بر سر نیاز آید باز
ور حسن تو یک جلوه کند بر عارف
از راه حقیقت به مجاز آید باز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۱
دل جز ره عشق تو نپوید هرگز
جان جز سخن عشق نگوید هرگز
صحرای دلم عشق تو شورستان کرد
تا مهر کسی در آن نروید هرگز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۲
دانی که مرا یار چه گفتست امروز
جز ما به کسی در منگر دیده بدوز
از چهره خویش آتشی افروزد
یعنی که بیا و در ره دوست بسوز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۳
جهدی بکن ار پند پذیری دو سه روز
تا پیشتر از مرگ بمیری دو سه روز
دنیا زن پیریست چه باشد ار تو
با پیر زنی انس نگیری دو سه روز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۴
دل خسته و جان فگار و مژگان خونریز
رفتم بر آن یار و مه مهرانگیز
من جای نکرده گرم گردون به ستیز
زد بانگ که هان چند نشینی برخیز
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۵
الله، به فریاد من بی کس رس
فضل و کرمت یار من بی کس بس
هر کس به کسی و حضرتی مینازد
جز حضرت تو ندارد این بی کس کس
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۶
ای جملهٔ بی کسان عالم را کس
یک جو کرمت تمام عالم را بس
من بی کسم و تو بی کسان را یاری
یا رب تو به فریاد من بی کس رس
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۷
نوروز شد و جهان برآورد نفس
حاصل زبهار عمر ما را غم و بس
از قافلهٔ بهار نامد آواز
تا لاله به باغ سر نگون ساخت جرس
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۸
دارم دلکی غمین بیامرز و مپرس
صد واقعه در کمین بیامرز و مپرس
شرمنده شوم اگر بپرسی عملم
یا اکرم‌اکرمین بیامرز و مپرس
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵۹
در دل دردیست از تو پنهان که مپرس
تنگ آمده چندان دلم از جان که مپرس
با این همه حال و در چنین تنگدلی
جا کرده محبت تو چندانکه مپرس