mabidan/ganjoor huggingface dataset:
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۰
ای نیک نکرده و بدیها کرده
و آنگاه نجات خود تمنا کرده
بر عفو مکن تکیه که هرگز نبود
ناکرده چو کرده کرده چون ناکرده
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۱
زاهد خوشدل که ترک دنیا کرده
می خواره خجل که معصیت‌ها کرده
ترسم که کند امید و بیم و آخر کار
ناکرده چو کرده کرده چون ناکرده
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۲
گر جا به حرم ور به کلیسا کرده
زاهد عمل آنچه کرده بی جا کرده
چون علم نباشد عملش خواهد بود
ناکرده چو کرده کرده چون ناکرده
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۳
بحریست نه کاهنده نه افزاینده
امواج برو رونده و آینده
عالم چو عبارت از همین امواجست
نبود دو زمان بلکه دو آن پاینده
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۴
افسوس که عمر رفت بر بیهوده
هم لقمه حرام و هم نفس آلوده
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کرد
افسوس ز کرده‌های نافرموده
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۵
ما درویشان نشسته در تنگ دره
گه قرص جوین خوریم و گه گشت بره
پیران کهن دانند میران سره
هر کس که بما بد نگره جان نبره
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۶
تا کی زجهان پر گزند اندیشه
تا چند زجان مستمند اندیشه
آن کز تو توان ستد همین کالبدست
یک مزبله گو مباش چند اندیشه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۷
هجران ترا چو گرم شد هنگامه
بر آتش من قطره فشان از خامه
من رفتم و مرغ روح من پیش تو ماند
تا همچو کبوتر از تو آرد نامه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۸
دنیا طلبان ز حرص مستند همه
موسی کش و فرعون پرستند همه
هر عهد که با خدای بستند همه
از دوستی حرص شکستند همه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱۹
ای چشم تو چشم چشمه هر چشم همه
بی چشم تو نور نیست بر چشم همه
چشم همه را نظر بسوی تو بود
از چشم تو چشمه‌هاست در چشم همه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۰
چون باز سفید در شکاریم همه
با نفس و هوای نفس یاریم همه
گر پرده ز روی کارها بر گیرند
معلوم شود که در چه کاریم همه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۱
ای روی تو مهر عالم آرای همه
وصل تو شب و روز تمنای همه
گر با دگران به ز منی وای بمن
ور با همه کس همچو منی وای همه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۲
سودا به سرم همچو پلنگ اندر کوه
غم بر سر غم بسان سنگ اندر کوه
دور از وطن خویش و به غربت مانده
چون شیر به دریا و نهنگ اندر کوه
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۳
هستی که ظهور می‌کند در همه شی
خواهی که بری به حال او با همه پی
رو بر سر می حباب را بین که چسان
می وی بود اندر وی و وی در می وی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۴
ای خالق ذوالجلال و ای بار خدای
تا چند روم دربدر و جای به جای
یا خانه امید مرا در دربند
یا قفل مهمات مرا دربگشای
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۵
دارم صنم چهره برافروخته‌ای
وز خرمن دهر دیده بر دوخته‌ای
او عاشق دیگری و من عاشق او
پروانه صفت سوختۀ سوخته‌ای
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۶
من کیستم آتش به دل افروخته‌ای
وز خرمن دهر دیده بر دوخته‌ای
در راه وفا چو سنگ و آتش گردم
شاید که رسم به صبحت سوخته‌ای
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۷
آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
نقشم به مراد خویش بنگاشته‌ای
کارم چو بدست خویش بگذاشته‌ای
می‌رویم از آنسان که توام کاشته‌ای
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۸
ای غم که حجاب صبر بشکافته‌ای
بی تابی من دیده و برتافته‌ای
شب تیره و یار دور و کس مونس نه
ای هجر بکش که بی‌کسم یافته‌ای
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲۹
من کیستم از خویش به تنگ آمده‌ای
دیوانهٔ با خرد به جنگ آمده‌ای
دوشینه به کوی دوست از رشکم سوخت
نالیدن پای دل به سنگ آمده‌ای
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۰
یا پست و بلند دهر را سرکوبی
یا خار و خس زمانه را جاروبی
تا چند توان وضع مکرر دیدن
عزلی نصبی قیامتی آشوبی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۱
یا سرکشی سپهر را سرکوبی
یا خار و خس زمانه را جاروبی
بگرفت دلم ازین خسیسان یا رب
حشری نشری قیامتی آشوبی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۲
عهدی به سر زبان خود بربستی
صد خانه پر از بتان یکی نشکستی
تو پنداری به یک شهادت رستی
فردات کند خمار کاکنون مستی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۳
غم جمله نصیب چرخ خم بایستی
یا با غم من صبر بهم بایستی
یا مایهٔ غم چو عمر کم بایستی
یا عمر به اندازهٔ غم بایستی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۴
زلفت سیمست و مشک را کان گشتی
از بسکه بجستی تو همه آن گشتی
ای آتش تا سرد بدی سوختیم
ای وای از آنروز که سوزان گشتی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۵
ای شیر خدا امیر حیدر فتحی
وی قلعه گشای در خیبر فتحی
درهای امید بر رخم بسته شده
ای صاحب ذوالفقار و قنبر فتحی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۶
در کوی خودم مسکن و ماوا دادی
در بزم وصال خود مرا جادادی
القصه به صد کرشمه و ناز مرا
عاشق کردی و سر به صحرا دادی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۷
اول همه جام آشنایی دادی
آخر بستم زهر جدایی دادی
چون کشته شدم بگفتی این کشتهٔ کیست
داد از تو که داد بی‌وفایی دادی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۸
ای شاه ولایت دو عالم مددی
بر عجز و پریشانی حالم مددی
ای شیر خدا زود به فریادم رس
جز حضرت تو پیش که نالم مددی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳۹
من کیستم از قید دو عالم فردی
عنقا منشی بلند همت مردی
دیوانهٔ بیخودی بیابان گردی
لبریز محبتی سرا پا دردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۰
از چهره همه خانه منقش کردی
وز باده رخان ما چو آتش کردی
شادی و نشاط ما یکی شش کردی
عیشت خوش باد عیش ما خوش کردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۱
عشقم دادی زاهل دردم کردی
از دانش و هوش و عقل فردم کردی
سجاده نشین با وقاری بودم
میخواره و رند و هرزه گردم کردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۲
با فاقه و فقر هم نشینم کردی
بی خویش و تبار و بی قرینم کردی
این مرتبهٔ مقربان در تست
آیا به چه خدمت این چنینم کردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۳
ای دیده مرا عاشق یاری کردی
داغم زرخ لاله عذاری کردی
کاری کردی که هیچ نتوان گفتن
الله الله چه خوب کاری کردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۴
ای دل تا کی مصیبت‌افزا گردی
ای خون شده چند درد پیما گردی
انداختیم دربدر و کوی به کوی
رسوا کردی مرا، تو رسوا گردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۵
ای آنکه به گرد شمع دود آوردی
یعنی که خط ارچه خوش نبود آوردی
گر دود دل منست دیرت بگرفت
ور خط به خون ماست زود آوردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۶
ای چرخ بسی لیل و نهار آوردی
گه فصل خزان و گه بهار آوردی
مردان جهان را همه بردی به زمین
نامردان را بروی کار آوردی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۷
ای کاش مرا به نفت آلایندی
آتش بزدندی و نبخشایندی
در چشم عزیز من نمک سایندی
وز دوست جدا شدن نفرمایندی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۸
ای خالق ذوالجلال هر جانوری
وی رهرو رهنمای هر بی خبری
بستم کمر امید بر درگه تو
بگشای دری که من ندارم هنری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴۹
دستی نه که از نخل تو چینم ثمری
پایی نه که در کوی تو یابم گذری
چشمی نه که بر خویش بگریم قدری
رویی نه که بر خاک بمالم سحری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۰
هنگام سپیده دم خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری
یعنی که نمودند در آیینهٔ صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۱
ای ذات تو در صفات اعیان ساری
اوصاف تو در صفاتشان متواری
وصف تو چو ذات مطلقست اما نیست
در ضمن مظاهر از تقید عاری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۲
عالم ار نه‌ای ز عبرت عاری
نهری جاری به طورهای طاری
وندر همه طورهای نهر جاری
سریست حقیقة الحقایق ساری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۳
یا رب یا رب کریمی و غفاری
رحمان و رحیم و راحم و ستاری
خواهم که به رحمت خداوندی خویش
این بندهٔ شرمنده فرو نگذاری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۴
گیرم که هزار مصحف از برداری
با آن چه کنی که نفس کافر داری
سر را به زمین چه می نهی بهر نماز
آنرا به زمین بنه که بر سر داری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۵
ای شمع نمونه‌ای زسوزم داری
خاموشی و مردن رموزم داری
داری خبر از سوز شب هجرانم
آیا چه خبر ز سوز روزم داری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۶
چون گل بگلاب شسته رویی داری
چون مشک بمی حل شده مویی داری
چون عرصه گه قیامت از انبه خلق
پر آفت و محنت سر کویی داری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۷
ای دل بر دوست تحفه جز جان نبری
دردت چو دهند نام درمان نبری
بی درد زدرد دوست نالان گشتی
خاموش که عرض دردمندان نبری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۸
پیوسته تو دل ربوده‌ای معذوری
غم هیچ نیازموده‌ای معذوری
من بی تو هزار شب به خون در خفتم
تو بی تو شبی نبوده‌ای معذوری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵۹
یا شاه تویی آنکه خدا را شیری
خندق جه و مرحب کش و خیبر گیری
مپسند غلام عاجزت یا مولا
ایام کند ذلیل هر بی‌پیری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۰
یا گردن روزگار را زنجیری
یا سرکشی زمانه را تدبیری
این زاغوشان بسی پریدند بلند
سنگی چوبی گزی خدنگی تیری
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۱
از کبر مدار هیچ در دل هوسی
کز کبر به جایی نرسیدست کسی
چون زلف بتان شکستگی عادت کن
تا صید کنی هزار دل در نفسی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۲
ای در سر هر کس از خیالت هوسی
بی یاد تو برنیاید از من نفسی
مفروش مرا بهیچ و آزاد مکن
من خواجه یکی دارم و تو بنده بسی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۳
گر شهره شوی به شهر شر الناسی
ورخانه نشینی همگی وسواسی
به زان نبود که همچو خضر والیاس
کس نشناسد ترا تو کس نشناسی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۴
تا نگذری از جمع به فردی نرسی
تا نگذری از خویش به مردی نرسی
تا در ره دوست بی سر و پا نشوی
بی درد بمانی و به دردی نرسی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۵
گه شانه کش طرهٔ لیلا باشی
گه در سر مجنون همه سودا باشی
گه آینهٔ جمال یوسف گردی
گه آتش خرمن زلیخا باشی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۶
مآزار دلی را که تو جانش باشی
معشوقهٔ پیدا و نهانش باشی
زان می‌ترسم که از دلازاری تو
دل خون شود و تو در میانش باشی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۷
جان چیست غم و درد و بلا را هدفی
دل چیست درون سینه سوزی و تفی
القصه پی شکست ما بسته صفی
مرگ از طرفی و زندگی از طرفی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۸
بگشود نگار من نقاب از طرفی
برداشت سفیده دم حجاب از طرفی
گر نیست قیامت ز چه رو گشت پدید
ماه از طرفی و آفتاب از طرفی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶۹
وصافی خود به رغم حاسد تا کی
ترویج چنین متاع کاسد تا کی
تو معدومی خیال هستی از تو
فاسد باشد خیال فاسد تا کی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۰
ای دل زشراب جهل مستی تا کی
وی نیست شونده لاف هستی تا کی
گر غرقهٔ بحر غفلت و آز نه‌ای
تردامنی و هواپرستی تا کی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۱
ای آنکه به کنهت نرسد ادراکی
کونین به پیش کرمت خاشاکی
از روی کرم اگر ببخشی همه را
بخشیده شود پیش تو مشت خاکی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۲
ای از تو به باغ هر گلی را رنگی
هر مرغی را زشوق تو آهنگی
با کوه زاندوه تو رمزی گفتم
برخاست صدای ناله از هر سنگی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۳
تا بتوانی بکش به جان بار دلی
می‌کوش که تا شوی ز دل یار دلی
آزار دلی مجو که ناگاه کنی
کار دو جهان در سر آزار دلی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۴
از درد تو نیست چشم خالی ز نمی
هر جا که دلیست شد گرفتار غمی
بیماری تو باعث نابودن ماست
ای باعث عمر مامبادت المی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۵
بی پا و سران دشت خون آشامی
مردند ز حسرت و غم ناکامی
محنت زدگان وادی شوق ترا
هجران کشد و اجل کشد بدنامی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۶
دل داغ تو دارد ارنه بفروختمی
در دیده تویی و گرنه می‌دوختمی
دل منزل تست ورنه روزی صدبار
در پیش تو چون سپند می‌سوختمی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۷
حقا که اگر چو مرغ پر داشتمی
روزی ز تو صد بار خبر داشتمی
این واقعه‌ام اگر نبودی در پیش
کی دیده ز دیدار تو برداشتمی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۸
هستی که عیان نیست روان در شانی
در شان دگر جلوه کند هر آنی
این نکته بجو ز کل یوم فی شان
گر بایدت از کلام حق برهانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷۹
گر در طلب گوهر کانی کانی
ور زنده ببوی وصل جانی جانی
القصه حدیث مطلق از من بشنو
هر چیز که در جستن آنی آنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۰
میدان فراخ و مرد میدانی نی
مردان جهان چنانکه میدانی نی
در ظاهرشان به اولیا می‌مانند
در باطنشان بوی مسلمانی نی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۱
دردی داریم و سینهٔ بریانی
عشقی داریم و دیدهٔ گریانی
عشقی و چه عشق، عشق عالم سوزی
دردی و چه درد، درد بی‌درمانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۲
گر طاعت خود نقش کنم بر نانی
و آن نان بنهم پیش سگی بر خوانی
و آن سگ سالی گرسنه در زندانی
از ننگ بر آن نان ننهد دندانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۳
نزدیکان را بیش بود حیرانی
کایشان دانند سیاست سلطانی
ما را به سر چاه بری دست زنی
لاحول کنی و دست بر دل رانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۴
نزدیکان را بیش بود حیرانی
کایشان دانند سیاست سلطانی
ما را چه که وصف دستگاه تو کنیم
ماییم قرین حیرت و نادانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۵
ای آنکه دوای دردمندان دانی
راز دل زار مستمندان دانی
حال دل خویش را چه گویم با تو
ناگفته تو خود هزار چندان دانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۶
آنی تو که حال دل نالان دانی
احوال دل شکسته بالان دانی
گر خوانمت از سینهٔ سوزان شنوی
ور دم نزنم زبان لالان دانی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۷
گفتی که به وقت مجلس افروختنی
آیا که چه نکتهاست بردوختنی
ای بی‌خبر از سوخته و سوختنی
عشق آمدنی بود نه آموختنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۸
ما را به سر چاه بری دست زنی
لاحول کنی و شست بر شست زنی
بر ما به ستم همیشه دستی داری
گویی عسسی و شامگه مست زنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸۹
تا چند سخن تراشی و رنده زنی
تا کی به هدف تیر پراکنده زنی
گر یک ورق از علم خموشی خوانی
بسیار بدین گفت و شنوخنده زنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۰
ای واحد بی مثال معبود غنی
وی رازق پادشاه و درویش و غنی
یا قرض من از خزانه غیب رسان
یا از کرم خودت مرا ساز غنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۱
خواهی چو خلیل کعبه بنیاد کنی
و آنرا به نماز و طاعت آباد کنی
روزی دو هزار بنده آزاد کنی
به زان نبود که خاطری شاد کنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۲
گر زانکه هزار کعبه آزاد کنی
به زان نبود که خاطری شاد کنی
گر بنده کنی ز لطف آزادی را
بهتر که هزار بنده آباد کنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۳
ای آنکه سپهر را پر از ابر کنی
وز لطف نظر به سوی هر گبر کنی
کردند تمام خانه‌های تو خراب
ای خانه خراب تا به کی صبر کنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۴
ای خوانده ترا خدا ولی ادر کنی
بر تو ز نبی نص جلی ادر کنی
دستم تهی و لطف تو بی پایانست
یا حضرت مرتضی علی ادر کنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۵
یاقوت ز دیده ریختم تا چه کنی
در پای غم تو بیختم تا چه کنی
از هر که به تو گریختم سود نکرد
از تو به تو در گریختم تا چه کنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۶
دنیای دنی پر هوس را چه کنی
آلودهٔ هر ناکس و کس را چه کنی
آن یار طلب کن که ترا باشد و بس
معشوقهٔ صد هزار کس را چه کنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۷
تا ترک علایق و عوایق نکنی
یک سجدهٔ شایستهٔ لایق نکنی
حقا که ز دام لات و عزی نرهی
تا ترک خود و جمله خلایق نکنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۸
یا رب در خلق تکیه گاهم نکنی
محتاج گدا و پادشاهم نکنی
موی سیهم سفید کردی به کرم
با موی سفید رو سیاهم نکنی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹۹
گر در یمنی چو با منی پیش منی
گر پیش منی چو بی منی در یمنی
من با تو چنانم ای نگار یمنی
خود در غلطم که من توام یا تو منی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۰
از سادگی و سلیمی و مسکینی
وز سرکشی و تکبر و خود بینی
بر آتش اگر نشانیم بنشینم
بر دیده اگر نشانمت ننشینی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۱
باز آی که تا صدق نیازم بینی
بیداری شبهای درازم بینی
نی نی غلطم که خود فراق تو بتا
کی زنده گذاردم که بازم بینی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۲
ای دل اگر آن عارض دلجو بینی
ذرات جهان را همه نیکو بینی
در آینه کم نگر که خودبین نشوی
خود آینه شو تا همگی او بینی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۳
ای در خم چوگان تو سرها شده گوی
بیرون نه ز فرمان تو دل یک سر موی
ظاهر که به دست ماست شستیم تمام
باطن که به دست تست آنرا تو بشوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۴
هان مردان هان و هان جوانمردان هوی
مردی کنی و نگاه داری سر کوی
گر تیر آید چنانکه بشکافد موی
زنهار زیار خود مگر دانی روی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۵
در کوی تو میدهند جانی به جوی
جانی چه بود که کاروانی به جوی
از وصل تو یک جو بجهانی ارزد
زین جنس که ماییم جهانی به جوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۶
تحقیق معانی ز عبارات مجوی
بی رفع قیود و اعتبارات مجوی
خواهی یابی ز علت جهل شفا
قانون نجات از اشارات مجوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۷
در ظلمت حیرت ار گرفتار شوی
خواهی که ز خواب جهل بیدار شوی
در صدق طلب نجات، زیرا که به صدق
شایستهٔ فیض نور انوار شوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۸
در مدرسه گر چه دانش اندوز شوی
وز گرمی بحث مجلس افروز شوی
در مکتب عشق با همه دانایی
سر گشته چو طفلان نوآموز شوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰۹
گر صید عدم شوی زخود رسته شوی
ور در صفت خویش روی بسته شوی
می‌دان که وجود تو حجاب ره تست
با خود منشین که هر زمان خسته شوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۰
از هستی خویش تا پشیمان نشوی
سر حلقهٔ عارفان و مستان نشوی
تا در نظر خلق نگردی کافر
در مذهب عاشقان مسلمان نشوی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۱
آمد بر من قاصد آن سرو سهی
آورد بهی تا نبود دست تهی
من هم رخ خود بدان بهی مالیدم
یعنی ز مرض نهاده‌ام رو به بهی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۲
تا تو هوس خدای از سر ننهی
در هر دو جهان نباشدت روی بهی
ور زانکه به بندگی فرود آری سر
ز اندیشهٔ این و آن بکلی برهی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۳
دنیا راهی بهشت منزلگاهی
این هر دو به نزد اهل معنی کاهی
گر عاشق صادقی زهر دو بگذر
تا دوست ترا به خود نماید راهی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۴
ای دلبر عیسی نفس ترسایی
خواهم که به پیش بنده بی ترس آیی
گه اشک ز دیدهٔ ترم خشک کنی
گه بر لب خشک من لب تر سایی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۵
پاکی و منزهی و بی همتایی
کس را نرسد ملک بدین زیبایی
خلقان همه خفته‌اند و درها بسته
یا رب تو در لطف بما بگشایی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۶
گفتم که کرایی تو بدین زیبایی
گفتا خود را که من خودم یکتایی
هم عشقم و هم عاشق و هم معشوقم
هم آینه جمال و هم بینایی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۷
بردارم دل گر از جهان فرمایی
فرمان برم ار سود و زیان فرمایی
بنشینم اگر بر سر آتش گویی
برخیزم اگر از سر جان فرمایی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۸
آنجا که ببایی نه پدیدی گویی
آنجا که نبایی از زمین بر رویی
عاشق کنی و مراد عاشق جویی
اینت خوشی و ظریفی و نیکویی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱۹
آیینه صفت بدست او نیکویی
زین سوی نموده‌ای ولی زان سویی
او دیده ترا که عین هستی تو اوست
زانش تو ندیده‌ای که عکس اویی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۲۰
ای آنکه بر آرنده حاجات تویی
هم کافل و کافی مهمات تویی
سر دل خویش را چه گویم با تو
چون عالم سر و الخفیات تویی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۲۱
ای آنکه گشایندهٔ هر بند تویی
بیرون ز عبارت چه و چند تویی
این دولت من بس که منم بندهٔ تو
این عزت من بس که خداوند تویی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۲۲
سبحان الله بهر غمی یار تویی
سبحان الله گشایش کار تویی
سبحان الله به امر تو کن فیکون
سبحان الله غفور و غفار تویی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۲۳
الله تویی وز دلم آگاه تویی
درمانده منم دلیل هر راه تویی
گر مورچه‌ای دم زند اندر تک چاه
آگه ز دم مورچه در چاه تویی
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۲۴
ای آنکه به ملک خویش پاینده تویی
وز دامن شب صبح نماینده تویی
کار من بیچاره قوی بسته شده
بگشای خدایا که گشاینده تویی
ابوسعید ابوالخیر — ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — تکه ۱ - ابیات پراکنده از رباعیات
چون نیست شدی هست ببودی صنما
چون خاک شدی پاک شدی لاجرما
وای ای مردم داد زعالم برخاست
جرم او کند و عذر مرا باید خواست
مرغی به سر کوه نشست و برخاست
بنگر که از آن کوه چه افزود و چه کاست
بی غم دل کیست تا بدان مالم دست
بی غم دل زنگیان شوریدهٔ مست
جز درد دل از نظارهٔ خوبان چیست
آنرا که دو دست و کیسه از سیم تهیست
فاساختن و خوی خوش و صفرا هیچ
تا عشق میان ما بماند بی هیچ
آنرا که کلاه سر بباید زد و برد
زانست که او بزرگ را دارد خرد
آنجا که مرا با تو همی هست دیدار
آنجا روم و روی کنم در دیوار
تا با تو تویی ترا بدین حرف چه کار
کین آب حیاتست ز آدم بیزار
گر من به ختن ز یار وادارم دست
باورد و نسا و طوس یار من بس
فاساختن و روی خوش و صفرا کم
تا عهد میان ما بماند محکم
من گبر بدم کنون مسلمان گشتم
بد عهد بدم کنون به فرمان گشتم
جایی که حدیث تو کند خندانم
خندان خندان به لب برآید جانم
اشتربان را سرد نباید گفتن
او را چو خوشست غریبی و شب رفتن
از ترکستان که بود آرندهٔ تو
گو رو دیگر بیار مانندهٔ تو
زلفت سیهست مشک را کان گشتی
از بس که بجستی تو همه آن گشتی
گر آنچه بگفته‌ای به پایان نبری
گر شیر شوی زدست ما جان نبری
هرجا که روی دو گاو کارند و خری
خواهی تو به مرو باش خواهی به هری
آراسته و مست به بازار آیی
ای دوست نترسی که گرفتار آیی
ابوسعید ابوالخیر — ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — تکه ۲
مرد باید که جگر سوخته چندان بودا
نه همانا که چنین مرد فراوان بودا
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱
ببندم شال و میپوشم قدک را
بنازم گردش چرخ و فلک را
بگردم آب دریاها سراسر
بشویم هر دو دست بی نمک را
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۲
تن محنت کشی دیرم خدایا
دل با غم خوشی دیرم خدایا
زشوق مسکن و داد غریبی
به سینه آتشی دیرم خدایا
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۳
اگر یار مرا دیدی به خلوت
بگو ای بی‌وفا ای بیمروت
گریبانم ز دستت چاک چاکو
نخواهم دوخت تا روز قیامت
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴
ته که ناخوانده‌ای علم سماوات
ته که نابرده‌ای ره در خرابات
ته که سود و زیان خود ندانی
بیاران کی رسی هیهات هیهات
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵
دلی دیرم خریدار محبت
کز او گرم است بازار محبت
لباسی دوختم بر قامت دل
زپود محنت و تار محبت
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶
محبت آتشی در جانم افروخت
که تا دامان محشر بایدم سوخت
عجب پیراهنی بهرم بریدی
که خیاط اجل میبایدش دوخت
باباطاهر — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷
نپرسی حال یار دلفکارت
که هجران چون کند با روزگارت
ته که روز و شوان در یاد مویی
هزارت عاشق با مو چه کارت