mabidan/ganjoor huggingface dataset:
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۳۹
با محیط عشق او دریا بر ما شبنمی است
چشمهٔ آبی چه باشد هفت دریا شبنمست
عارف دریادلی گر دم ز دریا می زند
هفت دریای خوشی اما بر ما شبنمست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۰
نقش عالم جز خیال یار نیست
جز خیال عشق خود اظهار نیست
گر یکی بینی و گر خود صد هزار
در حقیقت جز یکی اسمار نیست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۱
عشق را جز عقل لایق هست و نیست
غیر او معشوق عاشق هست و نیست
عقل اگر گوید که غیر عشق هست
نزد ما این قول صادق هست و نیست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۲
به قدر حوصله ای جام می دهد ساقی
اگر چه بادهٔ خمخانه را نهایت نیست
بیا که مجلس عشقست و عاشقان سرمست
چنین مقام خوشی در همه ولایت نیست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۳
همه عالم تن است و او جان است
شاه تبریز و میر او جان است
جام گیتی نماش می خوانند
به حقیقت بدان که او آنست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۴
جنت نفس دوزخ جان است
ترک دوزخ بگو بهشت آنست
آبش آتش نماید ، آتش آب
دوزخش در بهشت پنهان است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۵
این ظلمت و نور ، جسم و جانست
این هر دو حجاب عارفان است
گر کشف شود عطای اینها
ما را به خدا یقین همان است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۶
اگر چنانچه بزرگی به شکل انسان است
شتر میان بزرگان هم از بزرگانست
در این مقام بزرگی به قدر قیمت نیست
قبول حضرت حق هر که شد بزرگ آن است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۷
دلیل ما به خدا حضرت خداوند است
مراد ما همه از خدمت خداوند است
به هر چه مینگرم عین نعمت الله است
ببین که نعمت ما نعمت خداوند است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۸
از تجلی ذوق اگر داری خوشست
این چنین ذوق ار به دست آری خوشست
ذوق یاران از تجلی خوش بود
حال سرمستان به میخواری خوشست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۴۹
خانقاه نعمت الله را صفائی دیگر است
خوش سر آبی و خوش بستانسرائی دیگرست
از سر اخلاص نان بی ریای او بخور
زان که خوان نعمت او را نوائی دیگرست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۰
حکم عدل نام آن شاه است
باطناً شمس و ظاهراً ماه است
رند مست است زاهد هشیار
بندهٔ بندگان درگاه است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۱
دل تو بارگاه الله است
خلوت خاص نعمت الله است
دل مرنجان و دل به دست آور
گر دلت زین حکایت آگاه است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۲
بدان که حضرت اعلی نمی توان دانست
ز ذات او به جز اسما نمی توان دانست
هر آنکه ممکن دانستن است دانستیم
ولی حقیقت او را نمی توان دانست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۳
عین ما این سخن چو با ما گفت
قطره را جمع کرد و دریا گفت
سخن از عقل ما نمی گوئیم
سخن از عقل پورسینا گفت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۴
اعیان که نمودند به وجهی چه توان گفت
موجود ز جودند به وجهی چه توان گفت
غیرند از آن وجه که غیرند نباشد
گر عین وجودند به وجهی چه توان گفت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۵
هست الله اسم اعظم ذات
مع خلع نظر ز هر آیات
باز باشد چو اعتبار نماند
اسم او ذات با جمیع صفات
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۶
ذات احدیت است این ذات
بی اسم و صفت کجاست آیات
گفتم او را به شرط لاشئی
یعنی مطلق از این حکایات
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۷
گفتم که عبارتی ز وحدت
گویم به طریق استعارت
چون آتش عشق او برافروخت
هم عقل بسوخت هم عبارت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۸
هست اللّه اسم حضرت ذات
مع قطع نظر ز هر آیات
باز باشد به اعتبار دگر
اسم آن ذات با جمیع صفات
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۵۹
ذات احدیت است این ذات
بی اسم و صفت کجاست آیات
گفتم او را به شرط لا شیی
یعنی مطلق ازین حکایات
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۰
گفتم که عبارتی ز وحدت
گویم به طریق استعارت
چون آتش عشق او برافروخت
هم عقل بسوخت و هم عبارت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۱
خانقاه نعمت‌اللّه را صفائی دیگر است
خوش سر آبی و خوش بستان سرابی دیگر است
از سر اخلاص نان بی ریای او بخور
زان که خوان نعمت‌اللّه را نوائی دیگر است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۲
از تجلی ذوق اگر داری خوش است
این چنین ذوق ار به دست آری خوش است
ذوق یاران از تجلّی خوش بود
حال سرمستان به میخواری خوش است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۳
یوسف گل پیرهن سلطان ماست
این چنین خوش گلستانی آن ماست
لاجرم هر بلبلی کآید به باغ
او همی نالد که او جانان ماست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۴
با محیط عشق او دریا بر ما شبنم است
چشمهٔ آبی چه باشد هفت دریا شبنم است
عارفی دریادلی کو دم ز دریا می‌زند
هست دریای خوشی اما از آنجا شبنم است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۵
جام و می را گرد و می‌گوئی رواست
ور یکی خوانی بخوان کان قول ماست
از حباب و موج و دریا آب جو
غیر آبی در نظر دیگر کجاست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۶
دل تو بارگاه اللّه است
خلوت خاص نعمت‌اللّه است
دل مرنجان و دل به دست آور
گر دلت زین حکایت آگاه است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۷
هر چیز که آن متاع دنیاست
بیگانه ز ماست بشنو این راست
گر گندم دهر کاه گردد
بر ما بجوی چو یار با ماست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۸
ای آنکه جزو لایتحزی دهان تست
طولی که هیچ عرض ندارد میان تست
کردی به نطق نقطهٔ موهوم را دو نیم
پس مبطل کلام حکیمان بیان تست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۶۹
ساقی ما به ذوق سرمست است
با حریفان مدام بنشستست
می برد دست از همه عالم
زان که دستان او از آن دست است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۰
جنت نفس دوزخ جان است
ترک دوزخ بگو بهشت آن است
آبش آتش نماید آتش آب
دوزخش در بهشت پنهان است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۱
همه عالم تن است و او جان است
شاه شروان و میر او جان است
جام گیتی نماش می‌ خوانند
به حقیقت بدان که این آن است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۲
بدان که حضرت اعلی نمی ‌توان دانست
ز ذات او به جز اسما نمی‌توان دانست
هر آنچه ممکن دانستن است دانستیم
ولی حقیقت او را نمی ‌توان دانست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۳
این ظلمت و نور جسم و جان است
وین هر دو حجاب عارفان است
گر کشف غلطای اینها
ما را به خدا یقین همان است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۴
نزد ما خلت خلیل این است
بخشش حضرت جمیل این است
حق تعالی خلیل خواند او را
تو خلیلش بگو دلیل این است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۵
دل تو خلوت محبت اوست
جانت آئینه دار طلعت اوست
آینه پاک دار و دل خالی
که نظرگاه خاص حضرت اوست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۶
دل آینه دار حضرت اوست
دل بندهٔ خاص خدمت اوست
دل مظهر حضرت الهی است
دل منزل نزل نعمت اوست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۷
زبان و دل و جان به فرمان اوست
به اسمای ذاتی ثناخوان اوست
چو تعظیم مطلق به جا آوری
مقید در آن ضمن هم آن اوست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۸
به همه صورتی مصور اوست
به همه نورها منور اوست
بندهٔ حضرت خداوند است
پادشاه تمام کشور اوست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۷۹
جام می از بهر می داریم دوست
این و آن از عشق وی داریم دوست
دوست را در آینه بینیم ما
آینه بی دوست کی داریم دوست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۰
در حقیقت فاعل افعال اوست
جملهٔ افعال از آن وجهی نکوست
لطف او در این و آن ساری بود
هست ما را بس امید از لطف دوست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۱
حکم و عدل نام آن شاه است
باطناً شمس و ظاهراً ماه است
رند مست او زاهد هشیار
سیّد بندگان درگاه است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۲
نقش عالم جز خیال یار نیست
جز خیال عشق او اظهار نیست
گر یکی بینی و گر خود صد هزار
در حقیقت جز یکی اشمار نیست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۳
عشق را جز عشق لایق هست نیست
غیر او معشوق و عاشق هست نیست
عقل اگر گوید که غیر عشق هست
نزد ما این قول صادق هست نیست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۴
همه نیکند و هیچ خود بد نیست
آنکه نیکو نباشد او خود نیست
جز یکی نیست در همه عالم
صد مگو ای عزیز من صد نیست
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۵
دل منزل نزل پادشاهی است
دل آینهٔ جمال شاهی است
در آئینهٔ تمام اشیا
سری بنما به ما کماهی است
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۶
رمضان آمد و روان بگذشت
جان ما بود در زمان بگذشت
شب قدری به ما عطا فرمود
آن معانی از این بیان بگذشت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۷
حال هم با همدگر خواهیم گفت
گوهر اسرار را خواهیم سفت
دست با او در کمر خواهیم کرد
پای همت بر جهان خواهیم کفت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۸
عین ما این سخن چو با ما گفت
قطره را جمع کرد و دریا گفت
سخن از عقل ما نمی‌گوئیم
سخن از عقل پور سینا گفت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۸۹
اعیان که نمودند به وجهی چه توان گفت
موجود ز جودند به وجهی چه توان گفت
غیرند در آن وجه که غیرند نباشند
گر عین وجودند به وجهی چه توان گفت
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۰
عشق اگر در جان نباشد جان چه باشد هیچ هیچ
ور نباشد درد او درمان چه باشد هیچ هیچ
با وجود حضرت سلطان ما کرمان خوش است
بی حضور خدمتش کرمان چه باشد هیچ هیچ
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۱
عمر بی او اگر گذاری هیچ
غیر او هر چه دوستداری هیچ
در پی دیگری اگر گردی
به عدم می‌روی چه آری هیچ
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۲
عمر بی او اگر گذاری هیچ
غیر او هرچه دوستداری هیچ
در پی دیگری اگر بروی
به عدم می روی چه آری هیچ
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۳
روح او جان جملهٔ ارواح
تن او اصل جملهٔ اشباح
خانه روشن به نور مصباح است
روشن از نور او بود مصباح
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۴
خشت عقل از قالبش بیرون فتاد
خانهٔ عاقل نگر تا چون فتاد
عقل مخمور آن دو لیلی گرفت
وان که لیلی بود با مجنون فتاد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۵
هر چه خواهی به قدر استعداد
حضرت آن کریم خواهد داد
این عطایش به ما بود دایم
خواه در مصر و خواه در بغداد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۶
هر که او بر خاک این درگه فتاد
روی خود در جنت المأوا نهاد
گر در آمد از در ما عارفی
حق تعالی خوش دری بر وی گشاد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۷
مطلوب خود است و طالب خود
چه جای خیال نیک یا بد
موجود غرض بگو کدام است
غیری او را چگونه یابد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۸
صوفی باصفا وفا دارد
لاجرم از وفا صفا دارد
امر آسان بود تصوف او
گر درین ره امام ما دارد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۹۹
هر که او با یزید یاری کرد
هر چه کرد او خلاف یاری کرد
هر که گوید یزید بود عزیز
شک ندارم به خویش خواری کرد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۰
آتش غیرتش برافروزد
غیر خود را به یک نفس سوزد
لیس فی الدار غیره دیار
این سخن را به ما بیاموزد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۱
هر که او از خدای ما ترسد
از من و تو بگو کجا ترسد
ترسم از ذات اوست تا دانی
دلم از دیگری کجا ترسد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۲
عقل علمش به ذات او نرسد
ور تو گویی رسد نگو نرسد
صوفی با صفا وفا دارد
حاصلش غیر گفتگو نرسد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۳
ماضی و مستقبلت گر حال شد
دی و فردا سر به سر پامال شد
عمر صد ساله به نزد ما دمی است
ای که گوئی عمر تو صد سال شد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۴
ابر خوش دامنی به ما افشاند
بر سر کوه برف را بنشاند
آفتابی بتافت و برف گداخت
آنچنان برف ژرف هیچ نماند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۵
عاقلی کی به عاشقان ماند
آن سر کل کجا نهان ماند
هندویی کی بود چو ترک خوشی
این چنین کی به آن چنان ماند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۶
عاقلان گر چه بسی در سفته اند
در همه بابی سخنها گفته‌ اند
در سراشان همچنان خاشاک هست
تا نپنداری که خانه رفته ‌اند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۷
مرغ زیرک بین که یاهو می‌زند
روز و شب با او و کو کو می ‌زند
ذهن تیر انداز ما بر هر نشان
می ‌شکافد مو و بر مو می‌ زند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۸
عقل نفی ما سوی اللّه می‌ کند
عشق ما اثبات اللّه می‌ کند
لا و الا هر دو را در هم شکن
کاین نصیحت نعمت اللّه می‌ کند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۰۹
صبری کنیم تا ستم او چه می‌ کند
با این دل شکسته غم او چه می ‌کند
هر کس علاج درد دلی می‌کنند و ما
دم در کشیده تا ستم او چه می ‌کند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۰
ظاهر و باطن ار چه ضد انند
عارفان هر دو را یکی دانند
این دو اسم اند و ذات هر دو یکی
به صفت آن یک دو گردانند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۱
نور او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند
هم از او گوید و از او شنود
نه چو احول یکی به دو بیند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۲
خلق و حق را به همدگر بیند
آفتاب است و در قمر بیند
نور حق را به نور حق نگرد
نور خود را به نور خود بیند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۳
نتواند که گوشه بگزیند
یا به کنج خراب بنشیند
چه کند خلوتی چو در همه شبی
نور محبوب خویش می‌بیند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۴
همه عالم ز حضرتش موجود
این چنین بوده است و خواهد بود
هر چه خواهی چو ما ازو می‌ خواه
تا بیابی ز حضرتش مقصود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۵
بسط او از بسط آن سلطان بود
در میان اهل دل چون جان بود
از نسیم لطف او گلزار ما
همچو غنچه دایماً خندان بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۶
هر بلا کز حضرتش ما را بود
آن بلا نبود که آن آلا بود
هر بلا کاید از او نبود بلا
خوش بلائی از چنان بالا بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۷
کون جامع جامع اسما بود
عین اول عین جد ما بود
گوهر درّ یتیم از ما بجو
زان که عین ما ازین دریا بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۸
سرّ علم قدر عظیم بود
خوش بزرگی که او علیم بود
حکم حاکم به قدر استعداد
بود ار حاکم حکیم بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۱۹
مشهد آل مشهد روضهٔ رضوان بود
این چنین خوش مشهدی در خطهٔ ماهان بود
نعمت‌اللّه را زیارت کن که تا یابی مراد
زان که قبرش قبلهٔ حاجات انس و جان بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۰
ناظر و منظور آنجا کی بود
بود و هم نابود آنجا کی بود
هفت دریا غرقه اند در بحر او
بلکه اسم و رسم و دریا کی بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۱
یک هویت اول و آخر بود
آن حقیقت باطن و ظاهر بود
ظاهر و باطن یکی گوید مدام
در هویت هر که او ناظر بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۲
جمله آئینه یک حدید بود
خواه عتیق است و خواه جدید است
آینه روشن است نزدیک آی
کور ازین رمز ما بعید بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۳
نفس ناقص بخیل خواهد بود
در سخاوت دخیل خواهد بود
گر توکل کند دوا یابد
ورنه دائم علیل خواهد بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۴
همه عامل یکی بود موجود
در همه می ‌نماید آن مقصود
گفتهٔ سیّدم به جان بشنو
دولتت باد و عاقبت محمود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۵
هر چه بوده است و هر چه خواهد بود
به همه کس خدا عطا فرمود
قابلیت چنانکه او بخشید
هر یکی یافتند آن مقصود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۶
هر چه در غیب و در شهادت بود
همه ایثار بندگان فرمود
حسن اسما و هم جمال و صفات
در چنین آینه به ما بنمود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۷
حق تعالی دری به ما بگشود
نقد آن گنج را به ما بنمود
نقد گنج خزانهٔ جودش
به کرم او نثار ما فرمود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۸
نور دین این سخن چنین فرمود
نعمت‌اللّه را به ما بنمود
ما خراباتیان سر مستیم
می و میخانه را به ما پیمود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۲۹
در هزاران یکی چو بنماید
در هزاران یکی پدید آمد
در همه آینه یکی بینی
پرده از چشم تو چو بگشاید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۰
در عین تو او چو خود نماید
حالی به صفات تو بر آید
گر نیک و بد است از تو بر تست
آن نور ترا به تو نماید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۱
به هر صورت که ما را رو نماید
ببین تا نور چشمت را فزاید
توان دیدن اگر لطفش به رحمت
حجاب از دیدهٔ ما بر گشاید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۲
در جملهٔ مرتبه بر آید
در مرتبه ها همه نماید
وین طرفه که این همه مراتب
در وحدت او نمی‌ فزاید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۳
آن کریمی که از کرم هر روز
به محبان خود عطا بخشد
دارم امید آن کز الطافش
یک کمال دگر به ما بخشد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۴
نعمت خود خدا به ما بخشید
این چنین نعمتی خدا بخشید
دنیی و آخرت به ما می داد
ترک کردیم و خود به ما بخشید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۵
خلعتی خوش خدا به ما بخشید
خوش نوائی به بینوا بخشید
همه عالم به ما عطا فرمود
پادشاهی به این گدا بخشید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۶
عاقلان گرچه بسی دُر سفته‌اند
در همه بابی سخن‌ها گفته‌اند
در سراشان همچنان خاشاک هست
تا نپنداری که خانه رفته‌اند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۷
عقل نفی ما سوای الله می کند
عشق ما اثبات الله می کند
لاو الا هر دو را بر هم شکن
کاین نصیحت نعمت الله می کند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۸
صبری کنیم تا ستم او چه می کند
با این دل شکسته غم او چه می کند
هر کس علاج درد دلی می کنند و ما
دم در کشیده تا ستم او چه می کند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۳۹
عاقلی کی به عاشقان ماند
آن سرگل کجا نهان ماند
هندوئی کی بود چو ترک خوشی
این چنین کی به آنچنان ماند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۰
نور او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند
هم از او گوید و از او شنود
نه چو احول یکی به دو بیند
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۱
هرچه بوده است و هر چه خواهد بود
به همه کس خدا عطا فرمود
قابلیت چنان که او بخشید
هر یکی یافتند آن مقصود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۲
همه عالم یکی بود موجود
در همه می نماید آن مقصود
گفتهٔ سیدم به جان بشنو
دولتت یار و عاقبت محمود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۳
بنده آخر کجا خدا گردد
ور خدائیست چون خدا گردد
بنده هرگز خدا شود نشود
لیکن از خویشتن فنا گردد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۴
همه عالم ز حضرتش موجود
این چنین بوده است و خواهد بود
هر چه خواهی چو ما از او می خواه
تا بیابی ز حضرتش مقصود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۵
در جمله مرتبه برآید
در مرتبه ها همه نماید
وین طرفه که این همه مراتب
در وحدت او نمی فزاید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۶
در عین تو او نکو نماید
عالی به صفات تو نماید
گر نیک و بد است از تو بر تو
آن نور تو را چو او نماید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۷
هر چه در غیب و در شهادت بود
همه ایثار بندگان فرمود
حسن اسما و هم جمال و صفات
در چنین آینه به ما بنمود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۸
به هر صورت که ما را رو نماید
ببین تا نور چشمت را فزاید
توان دیدن اگر لطفش به رحمت
حجاب از دیدهٔ ما برگشاید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۴۹
هر بلا کز حضرتش ما را بود
خوش بلائی از چنان والا بود
هر بلا کآمد از او نبود بلا
آن بلا نبود که آن والا بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۰
ناظر و منظور آنجا کی بود
بود و هم نابود آنجا کی بود
هفت دریا غرقه اندر بحر او
بلکه اسم و رسم دریا کی بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۱
یک هویت اول و آخر بود
آن حقیقت باطن و ظاهر بود
ظاهر و باطن یکی گوید مدام
در هویت هر که او ناظر بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۲
گوهر دُر یتیم از ما بجو
زان که عین ما از این دریا بود
کون جامع جملهٔ اسما بود
عین عین عین جد ما بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۳
بر علم قدر عظیم بود
خوش بزرگی که او علیم بود
حکم حاکم به قدر استعداد
بود ار حاکم حکیم بود
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۴
هرکه او از خدای ناترسد
از من و تو دگر کجا ترسد
ترسم از ذات اوست تا دانی
دلم از دیگری چرا ترسد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۵
عقل و علمش به ذات او نرسد
ور تو گوئی رسد مگو نرسد
تا ابد عاقل ار کند فکری
حاصلش غیر گفتگو نرسد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۶
صوفی با صفا وفا دارد
لاجرم از وفا صفا دارد
اگر آسان بود تصوف او
که در این ره امام ما دارد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۷
هرکه او برخاک این درگه فتاد
روی خود بر جنت المأوا نهاد
گر در آمد از در ما عارفی
حق تعالی خوش دری بر وی گشاد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۸
خشت عقل از قالبش بیرون فتاد
خانهٔ عاقل نگر تا چون فتاد
عقل مجنون آمد و لیلی گریخت
آنکه لیلی بود با مجنون فتاد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۵۹
نعمت خود خدا به ما بخشید
این چنین نعمتی خدا بخشید
دنیی و آخرت به ما می داد
ترک کردیم خود به ما بخشید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۰
خلعتی خوش خدا به ما بخشید
خوش نوائی به بینوا بخشید
همه عالم به ما عطا فرمود
پادشاهی به این گدا بخشید
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۱
مطلوب خود است و طالب خود
چه جای خیال نیک یابد
موجود بود عرض کدام است
غیری او را چگونه یابد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۲
آتش غیرتش برافروزد
غیر خود را به یک نفس سوزد
لیس فی الدار غیره دیار
این سخن را به ما بیاموزد
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۳
در همه آئینهٔ اسما نگر
بلکه با اسما مسمی را نگر
خوش بیا با ما درین دریا در آ
بحر را می بین و در دریا نگر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۴
آن دلبر شوخ مست بنگر
آن یار که با من است بنگر
در دیدهٔ مست ما نظر کن
کآئینهٔ روشن است بنگر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۵
عارفانه اول و آخر نگر
هر چه بینی باطن و ظاهر نگر
این و آن با همدگر نیکو ببین
از کرم هر بی خبر را کن خبر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۶
یک وجود و مراتبش بسیار
عارفانه مراتبش بشمار
علم و قدرت ارادتست و حیات
یک حقیقت بود به نام چهار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۷
آینه بردار و در وی کن نظر
صورت لطف الهی می نگر
مجمع مجموع اسما را ببین
از کرم هر بی خبر را کن خبر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۸
منکرت گر همی کند انکار
مکن انکار منکرت زنهار
زان که هر کو موحد است تمام
همه بیند یکی کند اقرار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۶۹
ما به غیر از یار اول کس نمی گیریم یار
اختیار اولین نیک است کردیم اختیار
تن یکی داریم و در یک تن نمی باشد دو سر
دل یکی داریم و در یک دل نمی گنجد دو یار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۰
نه دار بماند و نه دیار
نه یار بماند و نه اغیار
نه جام بماند و نه باده
نه مست بماند و نه هوشیار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۱
واحد به کثیر گشته ظاهر
کثرت معقول نزد ناظر
غیرت داری ز غیر بگذر
عینش می بین و باش ناظر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۲
منکرت گر همی کند انکار
مکن انکار منکرت زنهار
زان که هر کو موحد است تمام
همه بیند یکی کند اقرار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۳
ما به غیر از یار اول کس نمی ‌گیریم یار
اختیار اولین نیک است کردیم اختیار
سر یکی داریم و در یک سر نمی‌ باشد دو تن
دل یکی داریم و در یک دل نمی ‌باشد دو یار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۴
نه دار بماند و نه دیار
نه یار بماند و نه اغیار
نه جام بماند و نه کاسه
نه خمر بماند و نه خمار
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۵
عارفانه اول و آخر نگر
هر چه بینی باطن و ظاهر نگر
این و آن با همدگر نیکو ببین
عین و اعیان مظهر و مظهر نگر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۶
آئینه بردار و در وی کن نظر
صورت لطف الهی می نگر
مجمع مجموع اسما را ببین
از کرم هر بی خبر را کن خبر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۷
آن دلبر شوخ مست بنگر
آن یار که با من است بنگر
در دیدهٔ مست ما نظر کن
کآئینهٔ روشن است بنگر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۸
در همه آئینه ای اسما نگر
بلکه با اسما مسما می نگر
خو ش بیا با ما درین دریا در آ
بحر را می بین و در دریا نگر
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۷۹
خوش صفایی یافتم از خدمتش
خوش نوایی دیده ام از نعمتش
بندگانه بندگیها کرده ‌ام
پادشاهی یافتم از خدمتش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۰
خوش آب حیاتی است درین چشمه بنوشش
هر زنده ازین آب سبوئی است بدوشش
هر کس که خورد آب ازین چشمه نمیرد
یک جرعه به جانی بخر اما مفروشش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۱
عقل کل لوح قضا می‌خوانمش
اول مجموع عالم دانمش
صورت او آدم معنی بود
خازن گنج الهی خوانمش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۲
عقل را نایب خدا دانش
خاطر او ز خود مرنجانش
هر کتابی که عقل بنویسد
عاقلانه به عقل می‌ خوانش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۳
از جام و حباب آب می نوش
می‌ نوش چو عارفانه و می‌ پوش
گویی چه کنم چه چاره سازم
در راه خدا به جان همی کوش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۴
عقل کل لوح قضا می خوانمش
اول مجموع عالم دانمش
صورت او ، آدم معنی بود
خارج گنج الهی دانمش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۵
عقل را نایب خدا دانش	
خاطر او ز خود مرنجانش
هر کتابی که عقل بنویسد	
عاقلانه به عقل می خوانش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۶
از جام حباب آب می نوش
می نوش چو عارفان و می نوش
گوئی چه کنم چه چاره سازم
در راه خدا به جان همی کوش
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۷
عمل و علم هست کار خواص
خوش بود نیز در عمل اخلاص
ور نباشد چنین که ما گفتیم
نتوان یافتم به علم خلاص
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۸
خوش سماعی و عارفان در رقص
ذوق خواهی بیا چنین در رقص
اسم و عین است و جسم و روح چهار
همه رقصان ولی از آن در رقص
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۸۹
در آئینهٔ وجود مطلق
خود بیند و خود نماند الحق
مائیم و حباب و آب دریا
زورق بحر است و بحر زورق
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۰
در آینهٔ وجود مطلق
خود بیند و خود نماید الحق
مائیم حباب و آب و دریا
زورق بحریست و بحر زورق
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۱
گر بیابی کمال اهل کمال
همچنان باش طالب متعال
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
تا ابد می طلب کمال کمال
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۲
گر بیابی کمال اهل کمار
همچنان باش طالب متعال
چون کمالات ار نهایت نیست
تا ابد می طلب کمال کمال
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۳
گر چه دارم ساغر اسما مدام
می ز خم ذات می نوشم به کام
ساقی سرمستم و رند حریف
عاشق و معشوق و عشقم والسلام
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۴
رو به خاک راه او بنهاده ‌ام
خاک آن راهم به راه افتاده ‌ام
گر بگوید جان بده آرم روان
بنده فرمان منتظر استاده ‌ام
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۵
آن گنج که مخفی بود از عالم و از آدم
پیدا شده است بر من ، من محرم آن گنجم
گنجی که نمی ‌گنجد در مخزن موجودات
در کنج دلم گنجید در کون کجا گنجم
شاه نعمت‌الله ولی — دوبیتی‌ها — دوبیتی شمارهٔ ۱۹۶
در سراپردهٔ میخانه مقامی دارم
پیش رندان جهان منصب و نامی دارم
گر چه در صومعهٔ زهد ندارم جایی
در خرابات مغان جاه تمامی دارم