mabidan/ganjoor huggingface dataset:
هاتف اصفهانی — اشعار عربی — شمارهٔ ۳ - فی مدیح الرسول صلی الله علیه و آله و سلم
نادمت اهل الحمی یوما بذی سلم
فارفتهم و ندیمی بعدهم ندم
عاشرتهم غانما بالطیب و الطرب
هاجرتهم نادما بالهم و السدم
اصبحت من وصلهم فی‌الروح و الفرح
امسیت من هجرهم فی‌الضر و السقم
فی ربعهم عشت ملتذا بصحبتهم
والدهر یعتقب اللذات بالالم
حاشای ما کنت من یختار فرقتهم
لکن قضاء جری فی اللوح بالقلم
فلیس لی منیه منذ افتقدتهم
الا ملاقاتهم فی ذلک الحرم
ما بال عینی تذری من تذکرهم
بمدمع هطل کالغیث منسجم
کالمزن تهمی بوبل معذق و دق
متی تشاهد و مض البرق من اضم
حاولت املی کتابا کی اشیر بما
قلبی یقاسیه فی نبذ من الکلم
من ذکرهم هملت عینی فما نزلت
علی الرقیمه حرف غیر منعجم
مهما و طئت ربی نجد و تربته
مالی تسابق راسی مسرعا قدم
یا حبذا الربع و الاطلال و الدمن
من ارض نجد سقاه الله من دیم
فیالها تربه کالمسک طیبة
جادت علیه الغوادی اجود الرهم
کانها رفرف خضر قد انبسطت
تحت القر تفل و الریحان و العنم
متی تهب صبا نجد بریلها
یستنشق المسک منها کل ذی خشم
طوبی لصاد تروی من مناهلها
فی الحر مغترفا من مائها الشیم
فلو غسلت العظام البالیات به
تعود منه حیوة الاعظم الرمم
قد کان سکانها مستانسین بها
فی ارغد العیش محفوفین با النعم
فالدهر غافصهم فیها و اجلاهم
عنها و فرقهم بالاهل و الحشم
بیوتهم قد حوت صفرا بلا اهل
خیامها قد خلت من ساکن الخیم
اضحت مساکن سادات اولی خطر
ظلت منازل اشراف ذوی همم
مأوی الثعالب و الذئبان الضبع
مثوی الرفاقیف و الغربان و الرخم
فاقفرت دورهم حتی کان بها
مستأنسا بعد لم یسکن و لم یقم
و سد باب لدار ترب سدته
کانت مناص و جوه العرب و العجم
دار لال رسول الله مقفرة
بنائها اسست بالجود و الکرم
داریباهی بها جبریل مفتخرا
لوعد فیها من الحجاب و الخدم
عفت رسوم مغاینهم و لولاهم
رب‌الخلیقة خلق‌الخق لم یرم
قلوبهم من سلاف العلم طافحة
تفض منها و تجری صفوة الحکم
وجوههم عن جمال‌الحق حاکیه
عن درک انوارهم طرف العقول عمی
ما للقدیم شبیه حادث لکن
حدوثهم اشبه الاشیاء بالقدم
یا فجعتی حین ما اصغی مصائبهم
ما لا یطاق لسانی ذکرها و فمی
اوذوا و قد صبروا فی کل ماظلموا
والله من ظالمیهم خیر منتقم
یعجل الله فی اظهار قائمهم
حتی یزیج ظلام الاعصر الدهم
و یملاء الارض عدلا بعد ماملئت
ظلماء ظلم علی الافاق مرتکم
یا سادتی یا موالی الکرام بکم
رجاء عبد کثیرالذنب مجترم
قد اصبحت لممی بیضاء فی سرف
والوجه کالقلب مسود من اللمم
ظهری انحنی و انثنی من حمل اوزار
صغارها کالجبال الشم فی‌العظم
مالی سوی حبکم والاعتصام بکم
مطفی لحدة نار اوقدت جرمی
فحبکم لمضیق اللحد مدخری
و بغض اعدائکم فی‌الحشر معتصمی
لو لم ینلنی شراب من شفاعتکم
یا حر قلب من‌الحرمان مضطرم
اتیتکم بمدیح لایلیق بکم
و هل یلیق بکم ما اسود من قلمی
کلا هل یتاتی نشر مدحتکم
من اعجمی بنظم غیر منتظم
هیهات و البلغاء الماد حون وان
اطروا بکل لسان عد فی بکم
لا من مدبحی و لکن من مواهبکم
ارجو الحمایه یوما للعصاه حمی
و کل ذی و طراعیت مذاهبه
لورام ابواب اهل الجود لم یلم
صلی علیکم باذکاها و اطیبها
رب البرایا صلوة غیر منحسم
ما انضرت ارض نجد من غمایمها
خضر المرابع و الاطلال و الاکم
و استطربت سجعا فیها حمایمها
مغردات علی اغصان بالنغم
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱
باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ
گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز آ
این درگه ما درگه نومیدی نیست
صد بار اگر توبه شکستی باز آ
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲
یا رب به محمد و علی و زهرا
یا رب به حسین و حسن و آل‌عبا
کز لطف برآر حاجتم در دو سرا
بی‌منت خلق یا علی الاعلا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳
وصل تو کجا و من مهجور کجا
دردانه کجا حوصله مور کجا
هر چند ز سوختن ندارم باکی
پروانه کجا و آتش طور کجا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴
منصور حلاج آن نهنگ دریا
کز پنبهٔ تن دانهٔ جان کرد جدا
روزیکه انا الحق به زبان می‌آورد
منصور کجا بود؟ خدا بود خدا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵
وا فریادا ز عشق وا فریادا
کارم بیکی طرفه نگار افتادا
گر داد من شکسته دادا دادا
ور نه من و عشق هر چه بادا بادا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶
ای شیر سرافراز زبردست خدا
ای تیر شهاب ثاقب شست خدا
آزادم کن ز دست این بی‌دستان
دست من و دامن تو ای دست خدا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷
گفتم صنما لاله رخا دلدارا
در خواب نمای چهره باری یارا
گفتا که روی به خواب بی ما وانگه
خواهی که دگر به خواب بینی ما را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸
گفتی که منم ماه نشابور سرا
ای ماه نشابور نشابور ترا
آن تو ترا و آن ما نیز ترا
با ما بنگویی که خصومت ز چرا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹
هرگاه که بینی دو سه سرگردان را
عیب ره مردان نتوان کرد آن را
تقلید دو سه مقلد بی‌معنی
بدنام کند راه جوانمردان را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰
یا رب مکن از لطف پریشان ما را
هر چند که هست جرم و عصیان ما را
ذات تو غنی بوده و ما محتاجیم
محتاج بغیر خود مگردان ما را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱
گر بر در دیر می‌نشانی ما را
گر در ره کعبه میدوانی ما را
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست
خوش آنکه ز خویش وارهانی ما را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۲
تا چند کشم غصهٔ هر ناکس را
وز خست خود خاک شوم هر کس را
کارم به دعا چو برنمی‌آید راست
دادم سه طلاق این فلک اطلس را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۳
پرسیدم ازو واسطهٔ هجران را
گفتا سببی هست بگویم آن را
من چشم توام اگر نبینی چه عجب
من جان توام کسی نبیند جان را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۴
از زهد اگر مدد دهی ایمان را
مرتاض کنی به ترک دینی جان را
ترک دنیا نه زهد دنیا زیراک
نزدیک خرد زهد نخوانند آن را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۵
تسبیح ملک را و صفا رضوان را
دوزخ بد را بهشت مر نیکان را
دیبا جم را و قیصر و خاقان را
جانان ما را و جان ما جانان را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۶
ای دوست دوا فرست بیماران را
روزی ده جن و انس و هم یاران را
ما تشنه لبان وادی حرمانیم
بر کشت امید ما بده باران را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۷
دی شانه زد آن ماه خم گیسو را
بر چهره نهاد زلف عنبر بو را
پوشید بدین حیله رخ نیکو را
تا هر که نه محرم نشناسد او را
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۸
در کعبه اگر دل سوی غیرست ترا
طاعت همه فسق و کعبه دیرست ترا
ور دل به خدا و ساکن میکده‌ای
می نوش که عاقبت بخیرست ترا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۹
تا درد رسید چشم خونخوار ترا
خواهم که کشد جان من آزار ترا
یا رب که ز چشم زخم دوران هرگز
دردی نرسد نرگس بیمار ترا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۰
در دیده به جای خواب آب است مرا
زیرا که به دیدنت شتاب است مرا
گویند بخواب تا به خواب‌ش بینی
ای بیخبران چه جای خواب است مرا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۱
آن رشته که قوت روانست مرا
آرامش جان ناتوانست مرا
بر لب چو کشی جان کشدم از پی آن
پیوند چو با رشتهٔ جانست مرا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۲
یا رب ز کرم دری برویم بگشا
راهی که درو نجات باشد بنما
مستغنیم از هر دو جهان کن به کرم
جز یاد تو هر چه هست بر از دل ما
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۳
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما
یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما
نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما
یا دل بر ما فرست یا دلبر ما
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۴
آن عشق که هست جزء لاینفک ما
حاشا که شود به عقل ما مدرک ما
خوش آنکه ز نور او دمد صبح یقین
ما را برهاند ز ظلام شک ما
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۵
ای کرده غمت غارت هوش دل ما
درد تو شده خانه فروش دل ما
رمزی که مقدسان ازو محرومند
عشق تو مر او گفت به گوش دل ما
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۶
مستغرق نیل معصیت جامهٔ ما
مجموعهٔ فعل زشت هنگامهٔ ما
گویند که روز حشر شب می‌نشود
آنجا نگشایند مگر نامهٔ ما
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۷
مهمان تو خواهم آمدن جانانا
متواریک و ز حاسدان پنهانا
خالی کن این خانه، پس مهمان آ
با ما کس را به خانه در منشانا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۸
من دوش دعا کردم و باد آمینا
تا به شود آن دو چشم بادامینا
از دیدهٔ بدخواه ترا چشم رسید
در دیدهٔ بدخواه تو بادامینا
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۲۹
گه میگردم بر آتش هجر کباب
گه سر گردان بحر غم همچو حباب
القصه چو خار و خس درین دیر خراب
گه بر سر آتشم گهی بر سر آب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۰
در رفع حجب کوش نه در جمع کتب
کز جمع کتب نمی‌شود رفع حجب
در طی کتب بود کجا نشهٔ حب
طی کن همه را بگو الی الله اتب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۱
بر تافت عنان صبوری از جان خراب
شد همچو ر کاب حلقه چشم از تب و تاب
دیگر چو عنان نپیچم از حکم تو سر
گر دولت پابوس تو یابم چو رکاب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۲
کارم همه ناله و خروشست امشب
نی‌صبر پدیدست و نه هو شست امشب
دوشم خوش بود ساعتی پنداری
کفارهٔ خوشدلی دوشست امشب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۳
از چرخ فلک گردش یکسان مطلب
وز دور زمانه عدل سلطان مطلب
چون روزی پنج در جهان خواهی بود
آزار دل هیچ مسلمان مطلب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۴
بیطاعت حق بهشت و رضوان مطلب
بی‌خاتم دین ملک سلیمان مطلب
گر منزلت هر دو جهان میخواهی
آزار دل هیچ مسلمان مطلب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۵
ای ذات و صفات تو مبرا ز عیوب
یک نام ز اسماء تو علام غیوب
رحم آر که عمر و طاقتم رفت بباد
نه نوح بود نام مرا نه ایوب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۶
ای آینه حسن تو در صورت زیب
گرداب هزار کشتی صبر و شکیب
هر آینه‌ای که غیر حسن تو بود
خواند خردش سراب صحرای فریب
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۷
تا زلف تو شاه گشت و رخسار تو تخت
افکند دلم برابر تخت تو رخت
روزی بینی مرا شده کشتهٔ بخت
حلقم شده در حلقهٔ سیمین تو سخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۸
تا پای تو رنجه گشت و با درد بساخت
مسکین دل رنجور من از درد گداخت
گویا که ز روز گار دردی دارد
این درد که در پای تو خود را انداخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۳۹
مجنون تو کوه را ز صحرا نشناخت
دیوانهٔ عشق تو سر از پا نشناخت
هر کس بتو ره یافت ز خود گم گردید
آنکس که ترا شناخت خود را نشناخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۰
آنروز که آتش محبت افروخت
عاشق روش سوز ز معشوق آموخت
از جانب دوست سرزد این سوز و گداز
تا در نگرفت شمع پروانه نسوخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۱
دیشب که دلم ز تاب هجران میسوخت
اشکم همه در دیدهٔ گریان میسوخت
میسوختم آنچنانکه غیر از دل تو
بر من دل کافر و مسلمان میسوخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۲
عشق آمد و گرد فتنه بر جانم بیخت
عقلم شد و هوش رفت و دانش بگریخت
زین واقعه هیچ دوست دستم نگرفت
جز دیده که هر چه داشت بر پایم ریخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۳
شیرین دهنی که از لبش جان میریخت
کفرش ز سر زلف پریشان میریخت
گر شیخ به کفر زلف او ره می‌برد
خاک ره او بر سر ایمان می‌ریخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۴
عشق آمد و خاک محنتم بر سر ریخت
زان برق بلا به خرمنم اخگر ریخت
خون در دل و ریشهٔ تنم سوخت چنان
کز دیده بجای اشک خاکستر ریخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۵
میرفتم و خون دل براهم میریخت
دوزخ دوزخ شرر ز آهم میریخت
می‌آمدم از شوق تو بر گلشن کون
دامن دامن گل از گناهم میریخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۶
از کفر سر زلف وی ایمان میریخت
وز نوش لبش چشمهٔ حیوان میریخت
چون کبک خرامنده بصد رعنایی
میرفت و ز خاک قدمش جان میریخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۷
از نخل ترش بار چو باران میریخت
وز صفحهٔ رخ گل بگریبان میریخت
از حسرت خاکپای آن تازه نهال
سیلاب ز چشم آب حیوان میریخت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۸
ایدل چو فراقش رگ جان بگشودت
منمای بکس خرقهٔ خون آلودت
می‌نال چنانکه نشنوند آوازت
می‌سوز چنانکه برنیاید دودت
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۴۹
آن یار که عهد دوستداری بشکست
میرفت و منش گرفته دامن در دست
می‌گفت دگر باره به خواب‌م بینی
پنداشت که بعد ازو مرا خوابی هست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۰
از بار گنه شد تن مسکینم پست
یا رب چه شود اگر مرا گیری دست
گر در عملم آنچه ترا شاید نیست
اندر کرمت آنچه مرا باید هست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۱
از کعبه رهیست تا به مقصد پیوست
وز جانب میخانه رهی دیگر هست
اما ره میخانه ز آبادانی
راهیست که کاسه می‌رود دست بدست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۲
تیری ز کمانخانه ابروی تو جست
دل پرتو وصل را خیالی بر بست
خوشخوش زدلم گذشت و میگفت بناز
ما پهلوی چون تویی نخواهیم نشست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۳
چون نیست ز هر چه هست جز باد بدست
چون هست ز هر چه نیست نقصان و شکست
انگار که هر چه هست در عالم نیست
پندار که هر چه نیست در عالم هست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۴
دی طفلک خاک بیز غربال بدست
میزد بدو دست و روی خود را می‌خست
میگفت به های‌های کافسوس و دریغ
دانگی بنیافتیم و غربال شکست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۵
کردم توبه، شکستیش روز نخست
چون بشکستم بتوبه‌ام خواندی چست
القصه زمام توبه‌ام در کف تست
یکدم نه شکسته‌اش گذاری نه درست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۶
آزادی و عشق چون همی نامد راست
بنده شدم و نهادم از یکسو خواست
زین پس چونان که داردم دوست رواست
گفتار و خصومت از میانه برخاست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۷
خیام تنت بخیمه میماند راست
سلطان روحست و منزلش دار بقاست
فراش اجل برای دیگر منزل
از پافگند خیمه چو سلطان برخاست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۸
هر چند بطاعت تو عصیان و خطاست
زین غم نکشی که گشتن چرخ بلاست
گر خسته‌ای از کثرت طغیان گناه
مندیش که ناخدای این بحر خداست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۵۹
من بندهٔ عاصیم رضای تو کجاست
تاریک دلم نور و صفای تو کجاست
ما را تو بهشت اگر به طاعت بخشی
این بیع بود لطف و عطای تو کجاست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۰
گر طالب راه حق شوی ره پیداست
او راست بود با تو، تو گر باشی راست
وانگه که به اخلاص و درون صافی
او را باشی بدان که او نیز تراست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۱
غم عاشق سینهٔ بلا پرور ماست
خون در دل آرزو ز چشم ترماست
هان غیر، اگر حریف مایی پیش آی
کالماس بجای باده در ساغر ماست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۲
ما کشتهٔ عشقیم و جهان مسلخ ماست
ما بیخور و خوابیم و جهان مطبخ ماست
ما را نبود هوای فردوس از آنک
صدمرتبه بالاتر از آن دوزخ ماست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۳
یا رب غم آنچه غیر تو در دل ماست
بردار که بیحاصلی از حاصل ماست
الحمد که چون تو رهنمایی داریم
کز گمشدگانیم که غم منزل ماست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۴
یاد تو شب و روز قرین دل ماست
سودای دلت گوشه نشین دل ماست
از حلقهٔ بندگیت بیرون نرود
تا نقش حیات در نگین دل ماست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۵
گردون کمری ز عمر فرسودهٔ ماست
دریا اثری ز اشک آلودهٔ ماست
دوزخ شرری ز رنج بیهودهٔ ماست
فردوس دمی ز وقت آسودهٔ ماست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۶
دوزخ شرری ز آتش سینهٔ ماست
جنت اثری زین دل گنجینهٔ ماست
فارغ ز بهشت و دوزخ ای دل خوش باش
با دردِ غمش؛ که یار دیرینهٔ ماست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۷
عصیان خلایق ارچه صحرا صحراست
در پیش عنایت تو یک برگ گیاست
هرچند گناه ماست کشتی کشتی
غم نیست که رحمت تو دریا دریاست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۸
آن آتش سوزنده که عشقش لقبست
در پیکر کفر و دین چو سوزنده تبست
ایمان دگر و کیش محبت دگرست
پیغمبر عشق نه عجم نه عربست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۶۹
از ما همه عجز و نیستی مطلوبست
هستی و توابعش زما منکوبست
این اوست پدید گشته در صورت ما
این قدرت و فعل از آن بمامنسو بست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۰
گویند دل آیینهٔ آیین عجبست
دوری رخ شاهدان خودبین عجبست
در آینه روی شاهدان نیست عجب
خود شاهد و خود آینه‌اش این عجبست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۱
گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست
ور جام می از کف نگذاری خوبست
گفتی چه کنم چه تحفه آرم بر دوست
بی‌درد میا هر آنچه آری خوبست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۲
پیوسته ز من کشیده دامن دل تست
فارغ ز من سوخته خرمن دل تست
گر عمر وفا کند من از تو دل خویش
فارغ‌تر از آن کنم که از من دل تست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۳
دل کیست که گویم از برای غم تست
یا آنکه حریم تن سرای غم تست
لطفیست که میکند غمت با دل من
ورنه دل تنگ من چه جای غم تست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۴
ای دل غم عشق از برای من و تست
سر بر خط او نه که سزای من و تست
تو چاشنی درد ندانی ورنه
یکدم غم دوست خونبهای من و تست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۵
ناکامیم ای دوست ز خودکامی تست
وین سوختگیهای من از خامی تست
مگذار که در عشق تو رسوا گردم
رسوایی من باعث بدنامی تست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۶
اسرار ملک بین که بغول افتادست
وان سکهٔ زر بین که بپول افتادست
وان دست برافشاندن مردان زد و کون
اکنون بترانهٔ کچول افتادست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۷
ای حیدر شهسوار وقت مددست
ای زبدهٔ هشت و چار وقت مددست
من عاجزم از جهان و دشمن بسیار
ای صاحب ذوالفقار وقت مددست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۸
عشقم که بهر رگم غمی پیوندست
دردم که دلم بدرد حاجتمندست
صبرم که بکام پنجهٔ شیرم هست
شکرم که مدام خواهشم خرسندست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۷۹
نقاش رخت ز طعنها آسودست
کز هر چه تمام‌تر بود بنمودست
رخسار و لبت چنانکه باید بودست
گویی که کسی به آرزو فرمودست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۰
در عالم اگر فلک اگر ماه و خورست
از بادهٔ مستی تو پیمانه خورست
فارغ زجهانی و جهان غیر تو نیست
بیرون زمکانی و مکان از تو پرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۱
سوفسطایی که از خرد بی‌خبرست
گوید عالم خیالی اندر گذرست
آری عالم همه خیالیست ولی
پیوسته حقیقتی درو جلوه گرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۲
پی در گاوست و گاو در کهسارست
ماهی سریشمین بدریا بارست
بز در کمرست و توز در بلغارست
زه کردن این کمان بسی دشوارست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۳
ای برهمن آن عذار چون لاله پرست
رخسار نگار چارده ساله پرست
گر چشم خدای بین نداری باری
خورشید پرست شو نه گوساله پرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۴
آلودهٔ دنیا جگرش ریش ترست
آسوده‌ترست هر که درویش ترست
هر خر که برو زنگی و زنجیری هست
چون به نگری بار برو بیش ترست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۵
یا رب سبب حیات حیوان بفرست
وز خون کرم نعمت الوان بفرست
از بهر لب تشنهٔ طفلان نبات
از سینهٔ ابر شیر باران بفرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۶
یا رب تو زمانه را دلیلی بفرست
نمرودانرا پشه چو پیلی بفرست
فرعون صفتان همه زبردست شدند
موسی و عصا و رود نیلی بفرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۷
ای خالق خلق رهنمایی بفرست
بر بندهٔ بی‌نوا نوایی بفرست
کار من بیچاره گره در گرهست
رحمی بکن و گره گشایی بفرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۸
ما را به جز این جهان جهانی دگرست
جز دوزخ و فردوس مکانی دگرست
قلاشی و عاشقیش سرمایهٔ ماست
قوالی و زاهدی از آنی دگرست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۸۹
سرمایهٔ عمر آدمی یک نفسست
آن یک نفس از برای یک همنفسست
با همنفسی گر نفسی بنشینی
مجموع حیات عمر آن یک نفسست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۰
گفتی که فلان ز یاد ما خاموشست
از بادهٔ عشق دیگری مدهوشست
شرمت بادا هنوز خاک در تو
از گرمی خون دل من در جوشست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۱
راه تو بهر روش که پویند خوشست
وصل تو بهر جهت که جویند خوشست
روی تو بهر دیده که بینند نکوست
نام تو بهر زبان که گویند خوشست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۲
دل رفت بر کسیکه سیماش خوشست
غم خوش نبود ولیک غمهاش خوشست
جان میطلبد نمیدهم روزی چند
در جان سخنی نیست، تقاضاش خوشست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۳
دل بر سر عهد استوار خویشست
جان در غم تو بر سر کار خویشست
از دل هوس هر دو جهانم بر خاست
الا غم تو که برقرار خویشست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۴
بر شکل بتان رهزن عشاق حقست
لا بل که عیان در همه آفاق حقست
چیزیکه بود ز روی تقلید جهان
والله که همان بوجه اطلاق حقست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۵
گریم زغم تو زار و گویی زرقست
چون زرق بود که دیده در خون غرقست
تو پنداری که هر دلی چون دل تست
نی‌نی صنما میان دلها فرقست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۶
گنجم چو گهر در دل گنجینه شکست
رازم همه در سینهٔ بی کینه شکست
هر شعلهٔ آرزو که از جان برخاست
چون پارهٔ آبگینه در سینه شکست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۷
آنشب که مر از وصلت ای مه رنگست
بالای شبم کوته و پهنا تنگست
و آنشب که ترا با من مسکین جنگست
شب کور و خروس گنک و پروین لنگست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۸
دور از تو فضای دهر بر من تنگست
دارم دلکی که زیر صد من سنگست
عمریست که مدتش زمانرا عارست
جانیست که بردنش اجلرا ننگست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۹۹
کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست
تا بو که توان راه به جانان دانست
ره می‌نبریم وهم طمع می‌نبریم
نتوان دانست بو که نتوان دانست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۰
نردیست جهان که بردنش باختنست
نرادی او بنقش کم ساختنست
دنیا بمثل چو کعبتین نردست
برداشتنش برای انداختنست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۱
آواز در آمد بنگر یار منست
من خود دانم کرا غم کار منست
سیصد گل سرخ بر رخ یار منست
خیزم بچنم که گل چدن کار منست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۲
تا مهر ابوتراب دمساز منست
حیدر بجهان همدم و همراز منست
این هر دو جگر گوشه دو بالند مرا
مشکن بالم که وقت پرواز منست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۳
عشق تو بلای دل درویش منست
بیگانه نمی‌شود مگر خویش منست
خواهم سفری کنم ز غم بگریزم
منزل منزل غم تو در پیش منست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۴
از گل طبقی نهاده کین روی منست
وز شب گرهی فگنده کین موی منست
صد نافه بباد داده کین بوی منست
و آتش بجهان در زده کین خوی منست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۵
آنرا که فنا شیوه و فقر آیینست
نه کشف یقین نه معرفت نه دینست
رفت او زمیان همین خدا ماند خدا
الفقر اذا تم هو الله اینست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۶
دنیا به مثل چو کوزهٔ زرین است
گه آب در او تلخ و گهی شیرین است
تو غره مشو که عمر من چندین است
کاین اسب عمل مدام زیر زین است
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۷
دردیکه ز من جان بستاند اینست
عشقی که کسش چاره نداند اینست
چشمی که همیشه خون فشاند اینست
آنشب که به روزم نرساند اینست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۸
ایزد که جهان به قبضهٔ قدرت اوست
دادست ترا دو چیز کان هر دو نکوست
هم سیرت آنکه دوست داری کس را
هم صورت آنکه کس ترا دارد دوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۰۹
چشمی دارم همه پر از دیدن دوست
با دیده مرا خوشست چون دوست دروست
از دیده و دوست فرق کردن نتوان
یا اوست درون دیده یا دیده خود اوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۰
دنیا به جوی وفا ندارد ای دوست
هر لحظه هزار مغز سرگشتهٔ اوست
میدان که خدای دشمنش میدارد
گر دشمن حق نه‌ای چرا داری دوست
ابوسعید ابوالخیر — رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران — رباعی شمارهٔ ۱۱۱
شب آمد و باز رفتم اندر غم دوست
هم بر سر گریه‌ای که چشمم را خوست
از خون دلم هر مژه‌ای پنداری
سیخیست که پارهٔ جگر بر سر اوست