Tu, qui disjectos artus, inhumataque furtim
Assanii occulto membra refers tumulo;
Macte animi pietate, tamen nihil irrita busti
Gloria tam claros afferet ad cineres:
Quandoquidem voluit potius sic sparsa jacere,
Quam cadere ad tristes nobilis Umbra rogos.
Nunc late exigui fines egressa sepulcri,
Eoum fama verberat Oceanum.
Contemsit dulcemque animam, floremque juventae;
Sanguine ut agnato dedecus elueret.
Quumque hausit saevi stricto latus ense Tyranni;
Laudem obitu statuit quaerere, non tumulum.
Quodque magis mirere; hilaris, ridensque cruentos
Carnificis cultros cernere sustinuit.
Dissimulet patriam; taceat nomenque, genusque:
Qui facit hoc, dicit se Lacedaemonium.