Ih, denk ick, is de Hund besäten?
Wat hett he dor? Wat is em nu? –
Ick stah un kik un töw noch'n bäten,
man he steiht fast up Trojedu;
förwohr, he hadd de Höhner drapen –
de Höhner, dat rök de oll Töl,
de wiren nah de Kiep rin krapen,
all sößteihn Höhner, meiner Seel!