Herr Paster grin un krau sik mitte Pip:
Ja, dat is wahr, he weer en rechten Kobold!
Nix weer der los, ol David weer der mank,
Bi Nacht un Dag, in Guden un in Slechten;
Un spęl man Lischen Allerlei mal rug,
So stunn he glik, as wenn he't raken harr,
Mit beide Hann' hoch inne Jackentaschen
– Ol Garden sä: de grise Hangelputt –
Un hör andächti to, as inne Kark.
Des Morgens, wenn de Dag man ęben grau,
So fech he al to Warkstęd na den Discher.
De Fingern hungn binah bet anne Eer,
Un reck he denn de langen Arms herut,
Un weih darmit, as sin Gewohnheit weer,
So leet he as en Buckmœl mit een Flœgel:
De Thierarzt nöm em jümmer Telegraph.