De Lüttje seet un dröm un hör em to,
Und seeg em an mit grote apen Ogen.
Dat weer em meist, as hör he sülm dat Haf,
Wenn Obbe mummel un de Ręgen palsch,
Un Nawer Springer jümmer deper snurk,
Bet wedder'n Blitz dat Dröm un Slapen stör,
De ganze Gegend witt un bleek belüch
Und denn verswunn – de Ogen weern as blind,
Dat Dunnern keem un Nawer Springer jap,
Un Obbe fung sin old Vertellen an.