So keem toletzt de Hochtidsdag heran.
Wer sęli weer, dat weer uns Peter Kunrad;
De groten Backen stunn' em vuller Thran.
Dat ganze Dörp weer vull Gottlof un Freid.
De Büssen knappen, Abends gev dat Danz,
Un Allens hœg sik an de smucke Brut,
Un Allens gung as sunsten hier op Dörpen.
Dat drop sik jüst den Dag na't Heider Pęrmark.
Wi seten rund herum op de Grotdęl,
Vœr Boos un Afsit hungn der witte Lakens.
De Schaffners gungn mit witte Platens rum. –