Tripla Tylliades nuper virtute cluebat:
Quem sic dotatum præ reliquis referunt.
Prima fuit, zonam numquam solvisse pudicam.
Non titubasse mero mentiruo, altera erat.
Tertia, se nullo passum stratagemate cladem,
Ac hostes natum vincere posse suos.
Et credo et verum est. Virtutibus integer istis
Constitit, et technæ nil nocuere truces.
Grandia virginitas nam præmia salva reportat;
Atque sui victor vincere multa potest.
Cautaque decipitur numquam qui cymbia lambit;
Nam sobrium pone est provida cura virum.
Pocla sed innocuo sumsit dum mista cruore,
Et nymfæ solvit vincula Saxonicæ,
Stare acie nescit, nec pristina robora versat.
Cogitur ast hosti terga dedisse suo.
Nam non consilio regitur mens sanguine lauta,
Vapulat et casti raptor ubique sinus.
Delicto hinc proprio, toto nunc audit in orbe
Helluo, scortator Tylliadesque fugax.