Weest du, wat Krieg heet?
Lat di dat vertelln!
Du hest wul hört von Spanjers un ęr Möern,
Wa de sik umbringt mit en Putt vull Bri
Un sülsten mit ęt, un tosam crepeert
Vœr Wuth un Gif, mit Flöken un mit Będen?
Dats Snack vœr Tidverdriv, dat is keen Krieg,
Wi hebbt je sehn; dats wat vœr Peter Lügg:
So klœnt uns doch keen Löcker innen Kopp!
Jüm schulln noch seggn, de fręt sik as de Löwen,
De Een de Anner, op bet an de Swänz!
Wi Minschen sünd keen Isbarn un keen Slangn,
Dat Blot dat kruppt, un Alle hebbt en Hart:
En Drüppen Gall, un leep se redi œwer,
Verklört dat nich to Black un Kunkelmei;
Un ok de Russen mœt ęr Pelz eerst kopen,
Un kamt ni as de Seehunn' op de Welt.
Jüm meent, dat geit mitünner as de Feldmüs:
Denn kriggt dat Volk en Schur un mutt sik umbringn,
Un störtt int Water, wenn't keen Katten gift.
Nę! nę! dats nich so lich! Dat Lębn is söt,
De Dod is bitter, steit al inne Bibel,
Un Minschenslachten ward min Dag' keen Handwark.
Wo liggt dat Land mit luter Schinnerhannes?
Nę! nę! wi hebbt uns trocken, as de Schap
Vœrt Slachtermess. – – Wat Recht is mutt hendœr.
Na, denn man los! – – En Ęsel bliv to Hus!