He meen, he blöh nu as de Flederbom,
Un neegstens war he röthlig as en Appel,
Un wenn lütt Jumfer so lang töben wüll,
So war he noch sin Danzschoh wedder söken;
He weer man blot ni sęker vœr den Docter,
De jüstement em jümmer inne Queer leep,
Un nu al wedder na den Paster stür,
As wull he Een vun unse Dree to Bett bringn –
He much wul węten, wer dat węsen schull, –
Un darbi lach de Griskopp as en Spitzbov,
Dat he vœr Hosten sticken schull, un roder
As Lotte war un as en Bunkerappel.