Na, Moder, gah man hen un hal
ehr orig Brot un Speck
un stell'n Kros mit Warmbier mal
in't Rühr ehr inne Eck,
do ok'n bäten Honnig mank –
de Snee liggt deep de Landstrat lank,
de Jungs sünd half verklamt,
dat sünd twee Mil se kam'.