Na, hei kümmt nah den nigen Mark,
Un as hei dor nu will heruppe bögen,
Dunn warden noch en por dor rümmerströpen,
De kemen nah em ran un frögen:
»Na, Olling, willst din Gaus verköpen?
Wi will'n di sößteihn Gröschen gewen.«
»Na, dit is doch!« röppt Bur Madaus,
»So wat is mi noch nie passiert in minen Leben!
Irst was't en Kalw, nu is't 'ne Gaus!
Nu is't 'ne Gaus, irst was't en Kalw!
Heww ick denn minen Klauk man halw?
Dat was en richtig Kalw hüt morg'n. –
Her mit de sößteihn Gröschen! Da! Ji heww't!
Un is dat denn 'ne Gaus nu word'n,
Denn ward't as Gaus nu ok verköfft!«