Eins hadd hei vele Gäst tau Middag hatt,
Un as hei nu so bi de Buddel satt,
Dunn gung dat Leigen wedder los.
»Na«, säd'e, »dat is doch kurjos,
Un up de Jagd is't männigmal tau arg,
Bi Parchen in den Sünnenbarg
Dor würd vör Jahr'n 'ne Driwjagd hollen,
Un ick was bi de Schützen mang.
Ick stunn ganz prächtig achter so en ollen
Un dichten Durnbusch, un't durt nich lang',
Dunn hadden sei en Hirsch herute drewen,
So'n Dirt het't noch mindag' nich gewen.
Grot as de grötste Wallach was dat Beist,
Un dorbi was hei jug so feist,
Dat, wo de Racker gung un stunn,
Man nahsten einen Fettplack funn.
Un as hei so irst in de Firn
Heranner kamm mit sin Gehürn,
Dunn was't, as gung en Ellerbusch spazier'n.
Na, ick hadd dunntaumal 'ne Flint;
'ne olle Flint, nich so, as jetzt sei sünd,
Mit Perkutschon un all dat anner –
Wenn ick de kreg an minen Kopp so ranner,
Denn lag ok dat, wonah ick schot,
Glik unner minen Füer dod,
As was dat man so runner hagelt.
Un mit Manchester was ehr Schaft benagelt.
De Flint, de was all olt, de Lop so dünn,
Dat man binah dordörch dat Pulwer seihen künn,
Un bi de Häunerjagd, dat letzte Johr,
Dor gung s' tau En'n denn ganz un gor;
Ick hadd mit ehr noch eben schaten
Un wull sei just mi wedder laden –
So heww'ck mi nie verfirt in minen Lewen:
Von ehr was nicks nich äwrig blewen,
Bet up den Schaft; rein weg hadd sei sick schaten.
Na, dormals was sei schön noch in de Reih;
Un as de Hirsch so in de Dreih
Bi mi herümmer kamm,
Wo ick satt achter minen Durn,
Dunn tägert ick nich lang' un namm
Dat Beist ganz eklig up dat Kurn,
Un as sick just ümwennen wull de Racker,
Bautz! drückt ick up em los! – Dor lag'e!
Na, mine Herrn! Förwohr, ick mein,
Dat ick all männ'gen Schuß heww dahn,
Doch desen kann ick nich verstahn,
So'n Schuß heww ick mindag nich seihn.
Ick segg man, wat de Wohrheit is,
Un gaht mi mit dat Leigen weg!
Un wenn ick einmal segg: ick segg!,
Denn segg ick äwerst ganz gewiß –
In'n rechten Hinnerlop hadd hei de Kugel kregen,
Un dörch un dörch hadd mine Kugel slahn,
Dörch allens dörch, un bi den Bregen,
Dor was s' em wedder ruter gahn,
Nich alltau wid von't rechter Uhr.«