De Tid taum Utgahn kümmt heran,
De beiden Frugenslüd', de freu'n
Sick jede up ehr eigen Hand.
Fru Bohmen denkt: »Ne, wo galant
Ward Jochen in den Rock utseihn!«
Un set't en Haut mit Feddern up.
Un Fiken in den stiwen Rock,
De süht denn nu so nüdlich ut,
As wenn 'ne dresselt Kläterpupp
In eine Tunn rin krapen wir
Un kek nu ut dat Spundlock rut.
Wat is dat Kind doch glatt un schir!
Wat is sei nüdlich antauseihn!
Wo gahn ehr un'n de leiwen Bein
As en por lust'ge Klockenswengel!
Na, Fiken is en wohren Engel.
»Nun sind wir in der Mod' – süh so!
Auch Vating mit den Paleto.«
Un oll Herr Bohm, de is so froh:
Wat würd'n de Frugenslüd' sick hägen,
Wenn s' nu dat Ding tau seihen kregen!
Un stellt sick vör de Stuwendör,
Mit eine Hand all an de Klink.
»So, Dürt, nu gah un hal dat Ding,
Nu bring' de Paleto mal her! –
Wat de woll maken grote Ogen!
Nu help s' mi an! – Nu up de Dör!«
De Dör geiht up, dor steiht uns' Jochen –
In'n Paleto? – Ih, dummen Snack!
Ne, in 'ne kort Husorenjack.