Na, as ick kamm nah Tet'row hen,
Was dor en Wirken un Gerönn;
Dat was, as wir verrückt en jeder.
De Mätens hadden witte Kleder
Un in de Hor en Blaumenkranz,
As wull'n sei glik heran tau Danz.
De Jung's, de smeten mit de Mützen,
Sei schoten up de Strat koppheister
Un makten ganz verfluchte Witzen.
De Ratsherrn un de Herr Burmeister,
De hadden bunte Kledröck an.
De Köster un de Preister stunnen dor
In den Ornat, in den Tolor,
Un upfidummt was jedermann.
Doch wat de Kniper was, dat was de statscht,
De Kirl, de gung herüm so upsternatscht,
Mit sinen blagen Rock un roden Kragen,
Dat ick so dacht: Führt den'n ein an den Wagen
Un wenn hei einen bi dat Roken fött,
Dat geiht hüt morg'n mindag nich gaud!
En Blaumenstruz hadd hei an sinen Haut
Un vör de Bost 'ne grot Pekett
So as en gaudes Bündel Heu,
Un in de Ärmelupsläg ok noch twei,
Un wil hei korte Hosen drog
Un lange Stäwel d'räwer tog,
So hadd hei noch in jeden einen
An sine leiwen hübschen Beinen
En nüdlich Strüzschen rinne proppt
Un noch vel Gräuns heranne stoppt.
De Kirl, de makte gruglich Stat.
De Schüttengill stunn ok parat
In blagen Rock un blage Hos'
Un lurte up den ollen Blüchert.
De weck ehr Slot was woll nich recht versichert,
Denn weck, de schoten nu all los.