»Jawul, Jehannohm! dats ok wahr!
Dat ward, to Hauaarn, föffdig Jahr.
De Kaffe weer noch ganz wat Nies,
Wi drunken ok bi Ammerwis'.
Greet Unhold kenn em nich to kaken,
Se wull noch eerst en Bohnsupp maken.
Wa war se dull! wa hebbt wi lacht!
Dat weer so warm de ganze Nacht!
De Dœr stunn op vun Gaarn nan Saal,
Ohm gung der buten op un dal,
Un steek He mal de Kopp in Dœr,
So sä He: Junges, wüllt jüm mehr?«