»Na, Olling, na, wo geih't?« seggt uns' Student, »gu'n Morr'n!
Wat will Hei heww'n för Sin Gaus?«
»Wo so? 'ne Gaus? – Kann Hei nich seihn?
Dat is en Kalw, so as ick mein.«
De Bur, de ledd't nu sine Strat herun.
Kum was hei in dat Dur, dor stunn
Denn ok all grad so'n Slüngel wedder,
De dwäterte dor up un nedder.
»Na, Olling, will Hei nich Sin Gaus verköpen?«
»Wat? Ok 'ne Gaus? – Kann Hei nich seihn?
Sall ick de Ogen Em upknöpen?
Dat is en Kalw, hett sin vier Bein,
Un achter hett't en langen Start,
Un wenn't dat Mul updeiht, denn blart't.«
De Oll, de ledd't nu förfötsch in de Stadt,
Doch hett hei sin Bedenken hatt;
Hei kek sick af un an eins äw're Schuller
Nah sin oll Kalw üm, grad as wull'e
Sick äwertügen, ob't en Kalw ok wir.
Ja, 't was en Kalw. Wat wull de Kirl denn mihr?