Herrjemine! kumt jüst en Snider
Inn feine Büx mit dünne Glieder!
De kriggt denn noch en Dręsen mit,
Wa he en acht Dag' nog an hett. –
De Klock sleit sœbn, un mit den Slag
Löppt Jede na ęr egen Drach,
Hangt sik se um, hakt in, hęvt op –
Un ferti is de ganze Tropp.
Een Kęd de ganze Stig hentlank!
Un vœrwarts geit dat mit Gesank:
»Der Sultan is ein armer Mann ...«
Gewis, seeg he son Blomkęd an!
Inn Cotillon un Reegendanz
Makt unse Dams keen solken Kranz.