Mira canam quae vix annis abeuntibus aetas
ambiguo meminit Phoebi iam prodita cantu.
Tu, dea, cui caeli cursus, cui sidera cordi,
cui ventura patent et inevitabile fatum,
Uranie, mecum silvas habitare casasque
ne pudeat. Quid non? Pecudes Amphrysia circum
flumina formosus iamdudum pavit Apollo.