Un de Köpers, de kamen und schüddeln den Kopp:
»Ne! De Pris, min oll Fründ, is tau stark.«
Un de Bur, de täuwt, un de Bur, de lurt,
un hei steiht, bet vörbi is dat Mark.
As dat Mark nu vörbi is, dunn ledd't hei dat Veih
in de Straten hendalen ganz sacht,
»'t is ok ditmal nich kamen, as ick mi't heww drömt,
un ok ditmal nich, as ick mi't dacht.«