»Na, hür Hei, Bräuker, hüt kann Hei
Mal up den Ossenhandel gahn.
So as mi seggt, so sälen twei
Bi Kählern tau Voigtshagen stahn,
Un twei hett noch oll Bur Möller«,
Seggt Herr von Lanken taum Stathöller
Un seggt em dunn genauer noch Bescheid,
Un Bräuker nimmt den Haut un Stock un geiht.
Pirdhandel is 'ne swere Sak,
Doch Ossenhandel – un noch tau bi Bur'n,
Dat glöw't mi tau, dat's düller noch as dull,
Dor krigen s' jug so eklig in de Mak,
Sei pumpen jug dat Liw so vull
Von Bier un Bramwin, dat de Kirchenturn
Jug as en Pipenpurrer laten deiht,
Ji 'n Himmel för en Dudelsack anseiht,
Dat jug so ward tau Maud, as wir
Jug beten Grips spazieren gahn,
Dat ji nich känt up juge Beinen stahn,
Un von »up Ritzen gahn« is keine Red nich mihr,
De ganze Handel kümmt dorup herut,
Wer as de letzt föllt up de Snut.
Un wenn ji einen kennt, de so'n por Mandel
Von Sluck un Buddel Bier kann runnerströpen,
Den'n, rad ick jug, den'n schickt up't Ossenköpen,
Denn de versteiht sick up den Ossenhandel.