Dat geiht nu dull un vull dree Dag',
all wat dat Ledder höllt;
un wen dat afhöllt, de is tag,
un wen nich steiht, de föllt.
Den Schulten düst in'n Kopp dat so,
Karlin de danzt noch ümmerto –
juchhei, juchhei un hopsasa!
un heidilditschen dallala!