Unruh Hans Krüschan, seggt de Ol,
So büst du dar? Ik dach dat wul!
Du harrst mi seggt, dœr Busch un Brok,
Du harrst mi seggt, dœr Für un Rok,
Dœr Noth un Dod, dœr Bęk un Bach,
So weerst du hier ton längsten Dag.
Un noch is Tid: sitt dal! nimm an!
Noch is de Sünn ni ünnergan.