Ik löv ok, dat dat vœrwarts geit, Herr Paster,
Seggt do de Docter 'n bęten roth umn Kopp:
Doch stat wi grade in den Æwergank,
Dat Ole fallt un Niet is noch ni dar,
Dat schint mi würkli gegen fröher kahl,
As Jeder noch vœr sik lęv frisch un fröhlich.