Nu springt oll Bank ok ut dat Bedd,
Löppt an dat Finster. »Krischan, ledd
Den Schimmel glik mal vör de Dör!«
Un Krischan ledd't den Schimmel vör.
Un Bank, de spaud't sick, wat hei kann,
Un treckt sick de Kledaschen wedder an,
Langt sick de Pitsch, set't sick den Strohhaut up,
Drinkt irst noch einen lütten Kümmel
Un springt up sinen Schimmel 'rup.
Un heidi! vörwarts geiht de Schimmel.
Gestreckten Galopp klabastert de Racker
Irst run von den Hof, dunn äwer den Acker
Un, all wat hei kann, hen nah de Scheid,
Wo sei sick irsten drapen beid.