Haec, mihi quae roseos jussit sordere hyacinthos,
Et nitet articulis unica gemma meis;
Cujus in exiguo Ductor stat Troïcus orbe,
Anchisesque senex, Ascaniusque puer:
Quis credat? veteres inter neglecta ruinas,
Et vili latuit semisepulta solo.
Tu tamen obrueras; nec te, Sinvessa, pudebat
Hoc decus heu terris occuluisse tuis.
Scilicet Aenean Natumque, Patremque gerentem,
Ignibus ereptos obrueresque Deos?
Parcere debueras, cui jam pia flamma pepercit;
Nec te tam turpi dedecorare nota.
Et dubitem Belgasque feros, rigidosque britannos
Hac comite, ignotos et penetrare sinus?
Haec est Iliacos pietas spectata per ignes;
Quum verita est profugos laedere flamma Deos.