Quum vehor picta vacuus phaselo;
Et modo septos jaculis echinos,
Nunc bene haerentes scopulis laboro
Vellere conchas:
Tange vocales studiosa chordas,
Musa; et auratum moderare plectrum:
Pauca de multis referamus acta
Regis amati.
Qualis herboso spatiata campo
Virgo, jam matris decus, et voluptas,
Nectit e solis violis coronam,
Caetera linquens.
Hic ubi veras imitata turres
Tot simul pinnis, niveisque tectis,
Rupe Mergillina sedens, propinquum
Spectat in aequor,
Adsit ex imo Galatea fundo,
Nil timens saevos Polyphemi amores;
Nec mihi durum refluens canenti
Obstrepat unda.
Sit licet magnus, trepidasque turmas
Fregerit primis Federicus ausis;
Quum puer celsas pernetravit Alpes,
Saxaque Rheni:
Texerit latis pelagus carinis,
Dalmatûm dites populatus urbes:
Senserit presso prope fulminantem
Ore Timavus:
Cinxerit sacra meritum corona
Et caput; Gallos quoniam feroces
Contudit: totas revocarit Orci ex
Faucibus urbes:
Nil tamen majus, nihil egit umquam
Fortius; quam quod titubante regno,
Quum sibi sceptrum, et diadema posset
Sumere tutus;
Conjugem caram, propriosque natos
Liquit, et fidas lacrimas clientum,
Fratris heu pulsam sobolem secutus
Per mare vastum.
Ergo nunc illi Moderator alti
Aetheris, cui sunt pia facta curae;
Regium frontis decus, et negatos
Addit honores.
O Fides, rarum, placidumque numen;
O mihi nullis reticenda saeclis;
Te te ego aeternum prece, victimisque
Pronus adorem.