(He was sonn rechten Heukendräger,
butwennig witt un blank un glatt,
nah ünnen groff, nah baben söt.)
He was'n Macker von de Framen,
as Sirup söt bi vörnähm Lür,
uns' Herrgott un sin'n Sœhn sin Namen
de was em dor as Kaff so dür.
Bi vörnähm Volk dor makt he krumm sick
un gaff de Sak ehr rechten Klemm,
œwer mit den Düwel smet he üm sick
bi all de Minschen ünner em.