Je ja, de Voß besinnt sick dor noch up,
de weet dat all noch, as ob't gistern wir.
Dat's lang all her, dat's gor to lang all her,
dor's nu all sacht 'n halw Stieg Johr up hengahn,
dat wir'n för em, den Voß, ok bäter Tiden.
Dunn kreg he up de Schau to Güstrow noch
as beste Halfblotritslag de irst Premi;
dunn güll de Voß sin hunnert Pistolett,
un weck säd'n, he wir mihr wirt ünner Bröder;
dunn seg Boddien sick dor em noch up an
un hadd up't Hoor em köfft för Friedrich Franzen.
In'n Ritstall hadd sin Rüm he dunn för sick,
sin eegen isern Röp un steenern Krüww;
sin Hawer de was schier un swer, de Halter
vun blank witt Ledder un 'ne wawen Staatsdäk
hadd he, de reckt em œwer Kopp un Uhren;
dat dick leg Enn kem œwerst achterher.
De Junker de hadd em dat Spatt anräden
bi'n achtteihnfötschen Graben, den he nehm,
nich eenmal nehm, nee, sößmal achter'nanner,
as he sick vör de Leutnants wull wat wisen,
teihn Duwwelluidur güll noch de Wedd.
Dunn slögen s' em in Lehm den kranken Hof
un reben em un stellten em in Water;
nahst kem mit gleundig Bolten de Pirdokter
un brennt dat Spatt, man œwerst dat hülp all nich.
Dunn tröcken ut den Ritstall se den Voß
un deden in dat tweetbest Spann em rinner.
Vör Hak un Äg, Meßwag un uppe Reis'
geiht nu bi sträken Mat Johr in Johr ut dat,
un wenn dat Wäder wesselt, lahmt de Voß.
De Voß de kennt den Junker noch recht got;
de is nu gnedig Herr. Dor sitt he jo
in'n Rullstohl un in Däken vör sin Dör.
Hür! wu he schellt un schimpt un dunnerwädert
un flucht, bet in den bittern Dod verdreetlich –
un Gott's Wurt kann doch man alleen em helpen.
De Kopp is hoch all ute Hoor em wussen,
so pollsur un pofistig süht he ut,
grad as sonn spakig un rotolmig Dann',
an de de Miren rup un rünner krupen.
De Junker hett ok Gall un Spatt un Schibel,
un wenn he geiht, stütt't he sick up sin'n Krückstock
un smitt linksid un rechtsid sin oll Been,
as de Urhingst deit mit'n Hahnentritt.
He hett sin Leed alleen sick all anrögt;
keen graw oll heeden Schört was vör em säker,
dags was he Oß un – na, wu Gott hett straft,
wen wull dor grot wat seggn noch un richten!