Est mihi rivo vitreus perenni
Fons, arenosum prope litus; unde
Saepe discendens sibi nauta rores
Haurit amicos.
Unicus nostris scatet ille ripis,
Montis immenso sitiente tractu,
Vitifer qua Pausilypus vadosum ex-
currit in aequor.
Hunc ego vitta redimitus alba,
Flore, et aestivis veneror coronis;
Quum timent amnes, et hiulca saevum
Arva Leonem.
Antequam festae redeant Calendae
Fortis Augusti, superantque Patri
Quatuor luces; mihi tempus omni
Dulcius aevo.
Bis mihi sanctum, mihi bis vocandum
Bis celebrandum potiore cultu
Duplici voto, geminaque semper
Turris acerra.
Namque ab exstremo properans Eoo,
Hac die primum mihi vagienti
Phoebus illuxit, pariterque dias
Hausimus auras.
Hac et insigni peragenda ritu
Sacra solennes veniunt ad aras,
Nazarî unde omnes tituli, meaeque
Nomina gentis;
Nazari vastas cohibentis undas
Aequoris, saevosque domantis aestus,
Quidquid et vani truculenta jussit
Ira Neronis.
O decus caeli, simul et tuorum,
Rite quem parva veneramur aede;
Cui frequentandas populis futuris
Ponimus aras:
Si mihi primos generis parentes,
Si mihi lucem pariter dedisti:
Huc age, et fontem tibi dedicatum
Saepe revise.