»Fritz Lemk! Fritz Lemk! Oh, ein por Würd!«
»Wat sall ick, Jud'?« seggt Lemk und höllt sin Pird.
»Nu, dat is schön, dat ick di hir getrefft.
Kannst führen mi hüt abend nah Penzlin?
Heww ick doch dor en lütt Geschäft
Mit minen Swager Salomon Levin.«
»Hüt abend noch? Bi so'n Weg? In'n Düstern?
Dat is so'n Sak! Wenn wi man nich verbistern.
Un denn de Weg, de kann nich slichter sin,
Dat geiht bet an de Schinken rin.
In'n Düstern un so'n Weg! Dat sünd so'n Saken,
Bi so'ne Fohrt riskiert man jo sin Lewen.«
»Na nu! Wat sall ick dauhn? Wat sall ick maken?
Ick will acht Gröschen mihr di gewen.«
»De Weg, de is tau mörderlich!
En Daler giwwst du mihr, süs führ ick nich.«
»Wie haißt? En Toler mehr? Ai waih!
Das ganz Geschäftche is en Toler drei.«
»Du giwwst en Daler mihr, will ick di seggen.«
»Wat sall ick dauhn? Wat sall ick maken?
Heww ick doch minen Swager dat verspraken,
Möt ick den Daler tau woll leggen.«