Denn frag ik ęr un seeg ęr an:
Seggst du wul nu: Ade Jehann?
Denn schüttel se de swarten Haar,
Doch weer se stumm un sunnerbar,
Un schul de Ogen mit de Hand
Un starr herœwer œwern Strand,
Ik ok, in vuller Angst un Weh,
Un seeg en Sęgel inne See,
Un denn en Placken, denn en Boot,
Un denn en Fremden, fein un grot,
In Rock mit gnęterswarte Haar
Un as de Fischer ganz un gar.
De neem ęr fat, mi war so weh,
Denn sä se: Nu Jehann, ade! – –