Propago formosae arboris
Formosa Virgo, quae vagos
Inter orta Cupidines,
Veris lilia vincis,
Rosasque molles, et croci
Pulchre rubentis igneum
Florem, et uvidulas comas
Halantis hyacinthi:
Redisti avitos ad lares,
Felicem ocellulis tuis
redditura Neapolim,
Caro adnixa marito:
Redisti ad optatos choros
Aequalium, et probos sinus
Matris, ac bene cognitum
Fratris dulcis amorem.
Quis o, quis hunc albo mihi
Signet diem lapillulo?
Quis Sabaea calentibus
Addat munera flammis?
Vocanda Musarum cohors.
Huc huc, benigna; et abditam
Barbiton cape, myrteis
Frontem vincta coronis,
Thalia: quid dignum tuo
Promis favore? quid bonae
Voce, vel fidibus student
Respondere Sorores?
Sed esse quid laetum, Deae,
Hic absque amoribus potest?
Non movet Chione suis,
Non me Lyda papillis.
Procul facessant hinc malae,
Saecli pudor, libidines.
Mi sat est, minuat graves
Si Garlonia curas.
Juventa, cur me tam cito
Ludendo inepta deseris?
Haec erat facies novis
Non fraudanda libellis.