Antia sed vultu placido quem diva superbum
reddidit, o pecudis nivei haec fatalia custos
accipe: non summi geminentur tempora regis
montibus in mediis, medio dum Caesaris heres
ardebit solio; cogeris rumpere vitam
barbarus ac pecudi cantabit carmina pastor,
aurea formosae cui fulget lamina dextrae.