Dyskusja:Vespula

message: ZACHOWANIE OS SPOŁECZNYCH 
Jako Entomolog prowadzę badania nad ŻYCIEM I ZACHOWANIEM OS SPOŁECZNYCH. Przez wiele lat, od wiosny do pierwszych mrozów przebywam wśród setek tych barwnych i jakże inteligentnych owadów. Nie stosuję żadnych ubrań ochronnych, a w letnie upały siedzę wśród nich rozebrany do pasa. Ani jedna z osobniczek mnie nie zaatakowała, choć zdarzały się przypadki w wykonywaniu z nimi doświadczeń, że trzymałem je w gołych dłoniach. Dlaczego tak się dzieje?
Wyjaśnię to jak najkrócej można, gdyż problem  osa - człowiek jest o wiele bardziej złożony.
W naszym kraju owad ten jest postrzegany jako agresor  czekający na człowieka aby go użądlić. Prasa chąc ubarwić swe artykuły dodaje tragizmu, zmieniając go w krwiożerczą bestię, która kilkakrotnie  użądliła chłopca .
Fakt!, został zaatakowany, choć w tym dniu nic im nie robił. Ale kiedy zapytany, co robił gałązką przy gnieździe os, dokuczjąc im, z uśmiechem  powiedział, - ale udało mi się uciec!.
On, jak my wszyscy mający kontakt z osami, szerszeniami i pszczołami, nie wiedział, że kilka osobniczek które koło niego latało, w czsie  nanosekund zeskanowało jego postać oraz zapach. Ta informacja już jest nie do zniszczenia w tzw. świadomośći zbiorowej tych owadów. Nawet gdy by pozabijał goniące go osobniczki, nie zniszczy informacji zdobytej przez strażniczki broniące swego gniazda. Można to zaobserwować z bliska, kiedy robotnica znajdzie jakiś pokarm, zeskanuje czółkami jego zapach. Aby moła zresetować swoj analizator  zapachu oraz kilku innych funkcji, np. wilgotnościomierza, czy czujnika temperatury, - bardzo często oczyszcza czółki przednimi nóżkami.
Osobniczki tej rodziny, a zdarzało się obserwować, że i podrodziny co roku bardzo agresywnie zachowywały się wobec człowieka niszczącego gniazda. Choć jesienne chłody powodowały, że królowa matka wraz z osobniczkami gniazda umierała, dziewicze królowe nie mające kontaktu z agresorem wylatywały z gniazda poszukując miejsca na zimowy sen, pod korą starego drzewa, mchem, czy w mysiej norce.
Tam wgłębokim śnie hibernacyjnym doczekują wiosennych ciepłych promieni słońca, które je wybudzają pod koniec maja.
Zapłodnione jesienią przez samce, zaczynają regenerować siły i budować zalążki przyszłej kolonii, tzw. Gniazdo Królowej. Z początku królowa opiekuje się potomstwem, karmiąc ciągle głodne malutkie larwy. Kiedy przepoczwarzą się i narodzą się jako doskonałe owady - robotnice, one przejmują obowiązki rozbudowy gniazda oraz karmienia swych sióstr już w różnej wielkości .
W środowisku entomologicznym uważa się, że w gnieżdzie jest tylko królowa matka robotnice, jesienią rodzą się samce, po nich dziewicze królowe.
Długoletnie przebywanie wśród nich, zwróciło moją uwagę, że robotnice można podzielić na dwie odrębne grupy. Choć z początku myślałem, robotnice rodzą się mniejsze, gdyż brakuje pokarmu. Jednak kiedy  pokarmu było dużo, rodziły się także malutkie robotnice, oraz ich dużo większe siostry robotnice-strażniczki. Dostrzegłem,że robotnice od strażniczek w niektórych rodzinach różnią się ubarwieniem np. CZARNA MEDIA, (MEDIA BLACK). Robotnice tej rodziny są prawie całe czarne, a ich większe siostry strażniczki mają więcej żółtego.
Jednak cechą wyróżniającą strażniczkę od robotnicy u wszystkich rodzin os społecznych jest jej zachowanie, obie te kasty odmiennie się zachowują.
Robotnice są bardzo spokojne i ciekawskie, nie boją się siadać na dłoni czy ręce, swymi gestami, jakże już teraz dla mnie zrozumiałymi, powtarzającymi się co roku - pokazują, że są głodne, czy poszukują wody. Strażniczki są bojaźliwe i nieufne. W wietrzne i deszczowe dni prawie u wszystkich rodzin przejmują obowiązki lotów po pokarm,robotnice pozostają w gnieździe, co już zauważyli dawno moi nauczyciele Entomolodzy z Anglii.
W czasie kiedy pierwsze robotnice zaczęły latać po pokarm i materiał na gniazdo były prawie nie widoczne, po cichutku przelatywały i żadna nie zainteresowała się człowiekiem. Kiedy urodziły się strażniczki, z pasją pokonywały w locie odłegłości, kreśląc łuki na niebie.
Zauważyłem, że  taraz zdarzały się przypadki ataku bez ostrzeżenia, nie tylko agresora niszczącego gniazda  a także jego członka rodziny. (W tym przypadku kierowały się zapachem), w następnym pokoleniu odnajdywały zapach swego oprawcy i stawały się agresywne.
Ludzi żyjących spokojnie, akceptujących nawet wielkie gniazdo wiszące na krzewie około dwóch metrów nad głowami siedzących  przy letnim stoliku przed domem ludzi, strażniczki wogule nie podlatywały do nich, kierowały się swoim stałym korytarzem powietrznym na wysokośco około 3-4 metrów. Natomiast zaś co jakiś czas zaglądała do nich na stół robotnica, zwiedziona zapachem spożywanego posiłku, ale tylko obejrzała otoczenie i podlatywała do gniazda. Takich przykładów mogę przytaczać ogromną ilość. Jeden  potwierdza zachowania drugiego.
Z przerażeniem stwierdzam fakt bardzo słabej edukacji w tym kierunku. Na polskich stronach Internetu wieje pustką.
Ludzie z coraz większą agresją wkraczają w życie os społecznych . Niszczą gniazda nawet nie stwarzające zagrożenia.Powstają różne mity o osach, które chciałbym wyprostować.
OSY PRZENOSZĄ ZARAZKI POSZUKUJĄC POŻYWIENIA W ŚMIETNIKACH.
Po pierwsze tylko rodziny Vulgaris i rodziny Germanika, poszukują słodkiego pokarmu w czasie,kiedy wzrastają larwy dziewiczych królowych. Reszta rodzin nie poszukuje tam pokarmu. Żyję już  długo, i nigdy nie słyszałen aby osy chorowały, nawet te, które pobierają resztki konfitur, drzemów, czy dojrzałych owoców w kontenerach z śmieciami. Przylatują do gniazda, powinny przynieść tam zarazki, a tak się nie dzieje. Pszczoły zaś często chorują i wymierają nawet całymi rodzinami. Dlaczego zarazki trzymają się pszczół a nie os?. 
Cała tajemnica jest w udomawianiu owadów, one nie żyją swoin naturalnym trybem. Zabiera się im miód w zamian dając cukier.Ten zapas pokarmu jaki mają dzikie pszczoły, nie jest tylko słodkim pokarmem, ale skupiskiem enzymów, witamin, soli mineralnych oraz różnych sładników odżywczych, które dzikie pszczoły instynktownie zbierają na zimowy czas, Tego wsztstkiego po części są pozbawione udomowione pszczoły.                        
Drugim mitem jaki często z zarzenowaniem słucham , to:
PSZCZOŁY DAJĄ MIÓD, A OSY NIC NIE DAJĄ!.
Przy  nieznajomości zasad panujących w ekosystemie nic się nie zmieni. Ludzie muszą chcieć rozumieć otaczający ich świat. Czy trudno się zastanowić,  -  jeśli są na tym świecie, to mają jakieś zadanie do spełnienia.
Od tego roku można już bardzo wyraźnie zauważyć ocieplający się klimat pojawiają się owady, których kiedyś nie było. Ciepły klimat to wylęgarnia dla much, komarów, meszek oraz szkodników pól, lasów i upraw działkowych.
Kiedy spadnie populacja os i szerszeni , które to są naturalnymi  wrogami szkodników, moze dojść do katastrofy ekologicznej, która w skutkach będzie nieodwracalna, a zauważalny spadek naturalnej odporności wśród ludzi może się przyczynić do szybkiego zmniejszania się tego gatynku.
I nie jest to wizja tak odległa. Od wielu lat  wiedzieli o tym Angielscy Entomolodzy , dlatego bardzo dbają o zachowanie równowagi ekosystemu.

message: Witam.
 Chciałbym się dowiedzieć jak bezpiecznie usunąć gniazdo , znajdujące się w ziemi.Przeszkadzają mi w pracach ogrodniczych.
 
  pozdrawiam : Ira6@wp.pl
*no właśnie co robic w takich wypadkach można je przecież zaatakować niechcący podczas prac ogrodowych to na tyle ciekawe ze można o tym napisać nawet na wiki 87.239.240.7 22:49, 15 paź 2006 (CEST)
Czy to prawda to co napisano w haśle ogólnym o osie, że po drugim użądleniu umiera?? A uczono mnie, że potrafi osa żądlić wielokrotnie.
thread_title:  Osy