Dyskusja:Tuchów

message: Zasoby cyfrowe Zakładu Narodowego im. Ossolińskich – Wrocław. Rękopis, tytuł: Kapitały klasztorne (w Galicji) 1804. Sygnatura: DE-22570 [język: polski] Lwowska Narodowa Naukowa Biblioteka Ukrainy im. W. Stefanyka. Oddział Rękopisów. Zespół (fond) 141 (Zbiór Aleksandra Czołowskiego - Dział I) (sygnatura oryginału: 672).
Bogusław Andrzej Baczyński
thread_title: Dokumenty źródłowe

message: Ze względu na  fakt, że od czasu napisania artykułu wiedza w sprawie rabacji w okolicach Tuchowa znacznie poczyniła postępy, w ramach dyskusji, w oparciu o opublikowane wspomnienia i artykuły, chciałbym sprostować pewne obiegowe sformułowania, jakie od czasu do czasu  pojawiają się w przestrzeni publicznej, dotyczące „ruchu niepodległościowego w Tuchowie” w okresie 1846 r., które także zamieszczono w niniejszym artykule.
Między innymi nie powinno się ostać sformułowanie następującej treści: „W Tuchowie Celina Dębicka w latach 1842–1846 była uczestniczką ruchu niepodległościowego i brała udział w przygotowaniach do powstania skierowanego przeciwko zaborczym władzom austriackim. W dniach rzezi galicyjskiej 1846 roku w okolicznych dworach podburzeni przez zaborców chłopi dokonali krwawych napadów, np. na Floriana i Juliana Niemyskich w Karwodrzy”.
Nie może być prawdą, że hrabina Celina Dębicka de domo Spławska, córka Jana Złotoustego Spławskiego herbu Leliwa i Kunegundy z hrabiów Starzyńskich Wykowskiej, miała być, jak odczytuję, świadomą i czynną w sensie uprawiania konspiracji przedpowstaniowej, „uczestniczką ruchu niepodległościowego”. 
Dębicka w roku 1846 była już wdową, miała 24 lata, i dwoje dzieci, w tym 3-letniego Ludwika, przyszłego autora wspomnień, który przyczynę jej aresztowania upatruje w osobistym konflikcie z żoną starosty tarnowskiego na tle towarzyskim. „ O czynnym udziale w spisku nie było nawet mowy. Sami konsyliarze prowadzący inkwizycję przyznawali, że w sprawie pani Dębickiej chodziło o przykład, że i wdowy są odpowiedzialne za udział swej służby i podwładnych w ruchu rewolucyjnym”.
Nieprawdziwa także jest podana informacja o „krwawym napadzie” na Juliana Niemyskiego w Karwodrzy. Jak głosi zapis w księdze zgonów parafii Jastrzębia, i świadczą resztki pomnika mogiły na miejscowym starym cmentarzu: „Niemyski Julian L(iber) B(aro)  z Karwodrzy, cyrkuł tarnowski, Liber Mortuorum par. Jastrzębia,  22 lutego 1846 r.  zabity we dworze, pochowany 28 lutego, syn Floriana, także zabitego w rabacji, i Tekli Niemyskich, właścicieli ziemskich, lat ok. 30, przybył do Jastrzębiej i został zabity przez plebs. Pochował Stanisław Baniak, proboszcz miejscowy”.
Bibliografia encyklopedycznych źródeł sprostowania
Bogusław  Andrzej   Baczyński, Josepha Breinla, Rycerza von Wallerstern, studium rodzinnego próba, czyli nieustające poszukiwanie prawdy o rabacji Część 2, Anna Antonia Breinl von Wallerstern  geb. Reichsedlen  Hütter von Hüttersthal, k.k. Hofrats – Witwe,
[w:] "Rocznik Tarnowski 2017-2018/22-23". ISSN 1641-6902, s. 314. Wydawca: Muzeum Okręgowe w Tarnowie i Tarnowskie Towarzystwo Kulturalne. 
Ludwik Dębicki, Z dawnych wspomnień 1846 -1848, Kraków 1903,Wydawca: Sp.Wyd.Pol., s. 48, 74.
Bogusław  Andrzej   Baczyński,  Antoni Koryga (1814 – 1881) – rabant nieznany, czyli prolegomena do amatorskich badań nad rabacją galicyjską, [w:] "Rocznik Tarnowski 2013/18 ". ISSN 1641-6902, s. 243 i 246, przypis 28. Wydawca: Tarnowskie Towarzystwo Kulturalne i Muzeum Okręgowe w Tarnowie. 
Bogusław Andrzej Baczyński
thread_title:  Sprostowanie dwu zdań z artykułu