Dyskusja:Powstawanie planet

message: Wielu ludzi uważając się za naukowców  narzuca innym swój tok myślenia jak i sposób patrzenia na nasze otoczenie, co za tym idzie następne pokolenia związane są poglądami swoich poprzedników. Z tak narzuconego ukierunkowania trudno się uwolnić, co powoduje że  podążamy non stop wytyczoną ścieżką a ci co próbują spojrzeć w inny sposób na rzeczywistość są sprowadzani do ogólnego nurtu. Niektórzy zaś co próbują się wybijać ponad pozostałych szukają opcji i możliwości gdzie mogą zaistnieć w ogólnym nurcie rozwiązując  problemy jeszcze nie odkryte a nakreślone przez poprzedników.
Na przykład osoba próbująca zrozumieć podstawowe prawo ciążenia opierając się na wynikach prac naukowców w logiczny sposób dochodzi do wniosku że ziemia jest w środku pusta. Taka osoba jest sprowadzana do ogółu poprzez zarzucanie ( hipokryzji ) bo przecież naukowcy nie mogą się mylić. Ja się temu nie dziwie ponieważ każda normalnie  myśląca osoba to tego by doszła , ponieważ jak materia przyciąga się grawitacyjnie to jej duża ilość tworzy obiekt o kształcie prawie kulistym pusty w środku a wynika to z tego samego prawa jakie głoszą naukowcy jak coś przyciąga przedmioty z wszystkich stron to od środka także musi przyciągać. Czyli czym dalej od powierzchni ziemi tym przyciąganie mniejsze ale czym bliżej środka ziemi to także przyciąganie powinno maleć aż do punktu w środku braku grawitacji.
Jedyny realny sposób wytłumaczenia to że po wybuchu czarnej dziury powstała galaktyka i materia wewnątrz niej, w skład materii wchodzą atomy jakie znamy jak i te niepoznane czyli małe fragmenty stabilnej materii czarnej dziury zachowujące się jak ogromne atomy . Planety i gwiazdy powstały poprzez zbijanie rozproszonej materii wokół cząstek stabilnych odłamków czarnej dziury rozrzuconych po tejże galaktyce. Stabilną cząstką czarnej dziury możemy nazwać ilość zagęszczonej materii tworzącej wokół siebie przestrzeń i powłokę stabilnego horyzontu zdarzeń gdzie jego powłoka jeszcze się nie zapada a zarazem nie rozprasza, jest to wąska przestrzeń materii zaistniałych mega atomów stabilnych.
Co za razem tłumaczy nam budowę planet w miarę oczywisty sposób, gdy zbierzemy tych cząstek większą ilość łatwo  zbudować na nich słońce ( czym więcej cząstek w jednym miejscu tym większe ciążenie) zarazem powstałe obiekty są większe, planety zaś mogły powstać na kilku takich mega atomach, od ich ilości zależy wielkość planet jak i ciążenie na nich. Wybuch słońca w super nową może też przełamać stabilne horyzonty zdarzeń tej  grupy cząsteczek o ile jest ich odpowiednia ilość i stworzyć z nich i swej materii czarną dziurę. Przy zbyt małej ilości powstaje czarny karzeł znacznie mniejszy a zarazem z dużym ciążeniem.
Podstawowa informacja przekazywana przez naukowców powinna skutkować powstawaniem układów planetarnych w przestrzeni pozagalaktycznej poprzez zbijanie się pyłu a takich obiektów jest jak na lekarstwo, prawie wcale. Lecz gdy przyjmiemy że materia czatnej dziury w bardzo małych ilościach tworzy stabilne giga atomy które jeszcze się nie zapadają z silną grawitacją w łatwy sposób skupiają materię tworząc światy w kształcie jakie znamy.
Opierając się na tych konkluzjach w łatwy sposób określimy galaktyki spiralne , czyli takie gdzie cała ilość materii przechodząc w czarną dziurę przekracza jej masę krytyczną i znów powstaje galaktyka. Ten sposób analizy w łatwy sposób pokazuje nam dlaczego poza obrębem galaktyki jest pusta przestrzeń bez materii skupionej w planety czy słońca.
Mniejsze galaktyki potrzebują impulsu z zewnątrz dzięki któremu mogą przejść punkt krytyczny a z jeszcze mniejszych mogą często tworzyć się mgławice w których istnieją galaktyki a jednocześnie masę pyłu po zbyt małych czarnych dziurach nie potrafiących po swym rozpadzie pozostawić na tyle dużego jądra by utworzyć wokół niego  galaktykę.
Dzięki temu z kilku mniejszych czarnych dziur może powstać jedna wielka galaktyka lub mgławica która daje zaistnieć wielu układom planetarnym jak i przyszłym planetom podobnym do ziemi. Z tego wynikało by że za 80 procent grawitacji planety odpowiadało by jej jądro a pozostała część grawitacji to materia planety co było by najbardziej realne i logiczne.
Opierając się zaś na legendach Jak powstała ziemia można dojść do wniosku iż ilość materii w naszej galaktyce może odpowiadać granicznej czarnej dziurze która potrzebowała by bardzo niewielkiego impulsu do swego ponownego cyklu istnienia. Po jego otrzymaniu z zewnątrz powstała nasza galaktyka jak i planety. Dlatego legendy mówią że to impuls z zewnątrz stworzył nasz wszechświat, a naszym wszechświatem jest nasza galaktyka, co jest bardzo  realne.
Zaś szukamy informacji w wszechświecie po starszych cywilizacjach a powinniśmy szukać jej w naszej galaktyce gównie ja jej obrzeżach które stygnąc wiele milionów lat wcześniej mogły nadawać się do zamieszkania a co za tym idzie do powstania na nich życia. Rodzaj życia powstałego na planecie w większym stopniu określa sama galaktyka niż materia planety.
Różne galaktyki podczas swego powstawania tworzą różne proporcje materii z której się składają a to definiuje możliwości życia jakie może z niej powstać. Podczas rozpadu czarnej dziury tworzy się materia której proporcje zależą od masy samej czarnej dziury jak i szybkości jej rozpadu, czyli zawartość poszczególnych pierwiastków narzucona jest już w pierwszym momencie powstania galaktyki, co urozmaica możliwości z jakiej może powstać ( zaistnieć ) życie.   Gumiś Kmicic (dyskusja) 09:05, 12 sty 2024 (CET)
thread_title:  Czy na pewno naukowcy mają rację??