Dyskusja:Silnik napędzany anihilacją

message: oto źródło mojej inspiracji: http://hotnews.pl/arttechnika-284.html
nie zgadzam się z tym zdaniem: "Silnik taki zamienia zgodnie ze słynnym wzorem E = mc2, całość masy na energię, podczas gdy obecnie używane silniki oparte na reakcjach chemicznych przetwarzają niewielką część masy na energię." Obecnie używane silniki nie zmieniają masy na energię. Wykorzystują energię zgromadzoną w wiązaniach chemicznych. Jeśli ktoś jest innego zdania to niech podstawi np. 0,001 g pod wzór E=mc^2 i zobaczy czy to dużo energii... a tankujemy ponoć w litrach... ;)
Gileneusz
replies: text: # Poczytaj o związku energii i masą.

text: # 0,001g - obecne możliwości techniczne to pojedyncze protony czyli 1,6E-27kg czyli 0,000000000000000000000016 g (jeżeli mi się zera mi pomyliły) i powtarzam, z bardzo utrudnionym przechowywaniem (pojedyncze protony przez kilka dni),

text: # Zasada zachowania pędu obowiązuje zawsze, a to zmusza do ukierunkowania wiązki produktów anihilacji w jednym kierunku, a to są poważne problemy.

text: # Wyszukiwarka na stronie NASA daje stronę  a na niej same koncepcje, z których najbardziej fantastyczne są oparte na anihilacji i kreacji.

text: # Naukowcy też fantazjują, bo bez fantazji nie ma rozwoju, może nagle jakiś przełom sprawi że produkcja i przechowywanie antymaterii będzie możliwa.

text: StoK 10:20, 16 lip 2006 (CEST)
Tymczasowo do wwryfikacji żeby zwrócić uwagę osób, które mogą potwierdzić encyklopedyczność tego arta
i jego zgodność ze ZR.

text: W hasło raczej do kategorii fantastyka pseudonaukowa. Informacje o pracach w NASA nie wierzę. Aczkolwiek hasło mogłoby zostać, bo w różnych dywagacjach, z pogranicza nauki i fantastyki pojawiają się tego typu silniki. StoK 08:58, 16 lip 2006 (CEST)

message: W reakcjach chemicznych także obowiązuje wzór E = mc2 tylko energia chemiczna jest dużo mniejsza od jądrowej. "Konstrukcja układu przechowywania antymaterii na pokładzie statków kosmicznych może odwoływać się do tej samej zasady, która pozwala w Fermilabie przechowywać przez dłuższy czas antyprotony. Antyprotony i antyelektrony (nazywane pozytonami) są cząstkami naładowanymi elektrycznie. W obecności pola magnetycznego naładowane cząstki poruszają się po orbitach kołowych. Jeśli zatem przyspieszy się cząstki w polach elektrycznych, a następnie włączy pole magnetyczne o właściwej sile, będą się one poruszały po okręgach o odpowiednich rozmiarach. W ten sposób cząstki mogą na przykład krążyć wewnątrz pojemnika w kształcie torusa (czyli obwarzanka), nie wchodząc nigdy w kontakt z jego ściankami." (Lawrence Maxwell Krauss  "Fizyka podróży międzygwiezdnych. Wędrówka po świecie Star Trek" Warszawa 1996 tłumaczenie: Ewa L. Łokas, Bogumił Bieniok, ISBN 83-86868-73-2 część 2 "Materia, wszędzie materia" rozdział 6 "Ile czadu za dolara?") Pozostałe zaś problemy (wytwarzanie antymaterii i wykorzystanie energii anihilacji jako źródła napędu) czekają na rozwiązanie.
W każdym razie wytwarzanie antymaterii w Star Treku z materii przez "odwrócenie ładunku" wygląda na zupełną "fiction". Oraz że "antymateria Gwiezdnej Floty wytwarzana jest w jej stacjach paliwowych. Antyprotony i antyneutrony są tam łączone w jądra ciężkiego antywodoru. Szczególnie zabawne jest to, że inżynierowie Floty dodają później do tych naładowanych elektrycznie jąder antyelektrony (pozytony), tworząc neutralne atomy ciężkiego antywodoru - prawdopodobnie dlatego, że neutralne antyatomy wydają się scenarzystom Stor Trek łatwiejsze do przechowania niż naładowane elektrycznie antyjądra. (...) Niestety, stwarza to poważne problemy z przechowywaniem antywodoru, ponieważ pola magnetyczne, które są absolutnie nieodzowne do utrzymywania dużych ilości antymaterii, działają tylko na obiekty naładowane elektrycznie!" (tamże). Pilot Pirx (dyskusja) 16:03, 5 lis 2012 (CET)
thread_title:  Fantastyka częściowo naukowa