Dyskusja:George Custer

message: Przydaloby sie troche dopracowac styl - slowa takie jak "okrutnie", "hulaka" czy "postrzeleniec" sa troche nie na miejscu w tego typu artykule (chyba, ze np. "mial reputacje hulaki i postrzelenca"). proponuje dotlumaczyc wiecej z angielskiej wersji hasla o tej bardzo ciekawej i kontrowersyjnej postaci
Odnośnie przypisu 2 to była jeszcze możliwość posiadania stopnia "brevet". Oznaczało to honorową godność w rodzaju fikcyjnego awansu. Oficer który posiadał coś takiego miał prawo do insygniów i tytulatury ale na stanowisko służbowe i wysokość uposażenia to nie wpływało. Miało to jednak znaczenie w ustalaniu starszeństwa dając np. spośród dwóch generałów brygady pierwszeństwo temu który był "brevet major general".

message: Brevet officer w USA to gościu, który dostał stopień bez uposażenia. W niektórych armiach europejskich występowało pojęcie "oficer (tu stopień) czasu wojny", ale problem w USA polegał na tym, że przez cały XIX i sporą część XX wieku taki "tymczasowy" stopień był praktykowany codziennie, wcale niekoniecznie (choć najczęściej) w czasie wojny. Np. unijni gen. Wilson czy Custer, którzy byli szybko awansowani jako "brevet general", po wojnie secesyjnej zostali podpułkownikami. W armiach anglosaskich oficer czy podoficer musi być "commisioned", co wcale nie oznacza stałego awansu, a jedynie zatrudnienie. Dlatego polscy uczestnicy wojny secesyjnej - Kargé i Krzyżanowski - u nas występują w stopniach generalskich, a w en-wiki wcale nie. Tu mamy poważny problem, bowiem w polskiej nomenklaturze pojęcie "brevet" (nawet zbliżone) nie istnieje. By sprawę jeszcze bardziej skomplikować Amerykanie wynaleźli dwa dodatkowe stopnie: "oficer formacji ochotniczych" (np. colonel volunteers) i "oficer armii regularnej (np. colonel of regular army), co w połączeniu z dodatkiem "brevet" komplikuje sprawę kompletnie. Zetknąłem się z tym pisząc o Wilsonie i Thomasie i nie dałem rady... belissarius (dyskusja) 06:09, 23 paź 2008 (CEST)
thread_title:  Brevet officer 

message: Obóz Szejenów nad Washita był typowym obozem koczowniczego plemienia, znajdującym się w stanie Kansas. W Obozie przetyrzymywana była Clara Blinn i jej dwójka dzieci - zostali oni zamordowani przez indian na początku ataku Custera. w obozie znaleziono liczne łupy indiańskie pochodzące ze zniszczonych i obrabowanych rancz w Kansas - Szejenowie napadali tam na białych i mordowali i palili co popadło. W starciu zginęło 9-20 mężczyzn i 18-40 kobiet i dzieci (w obozie tymczasem było ok. 900 indian). 7 pułk stracił 13 rannych i 21 zabitych. Sam CUster podawał liczbę 103 zabitych wojowników, co nie było prawdą. w żadnym jednak wypadku nie pasuje do tego zdarzenia nazwa "masakra". 
Podobnie nie można raczej opowiadać o "dowodzeniu" Dakotami podczas bitwy nad Little Big Horn. W plemionach koczowniczych panował skrajny indywidualizm i nie było kogoś, kto by "dowodził" plemieniem - Siedzący Byk był szmanem Hungpapów (jedno z plemion Dakotów), zaś Szalony Koń (właściwie Tashunka Witko- Głupi koń)po prostu brał udział w walce. w obozie byli także Szejenowie, stąd Dakotowie myśleli, że to ich szukają biali. U boku Custera byli też wojownicy z plmienia Wron - gdyż cały ten teren był ich rezerwatem, na którym Dakotowie obozowali prawem silniejszego. Zadaniem Custera było zmuszenie koczowników do porotu do swego rezerwatu - który liczył sobie ok. 2/3 powierzchni dzisiejszej Polski (Indian na preriach żyło ok. 250 tys.). 
Custer jest chyba jedną z najbardziej niesprawiedliwie ocenianych postaci w historii Stanów Zjednoczonych - liczba Indian zabitych przez jego żołnierzy nigdy nie przekroczyła 300, i zawsze byli to Indianie zabici w walce. Zabicie kobiet i dzieci było konsekwencja przyjętego przez Indian sposobu wojowania - w walce często kobiety i dzieci uczestniczyły u boku wojowników. Jako ciekawostkę można także podać, iż Szejenowie uważali Custera za swojego krewnego - miał nawet Szejeńskie imię Hi-Es-Tsi. Odium mordercy indian przypięli Custerowi biali, a nie Indianie. Dla nich Custer był tylko jeszcze jednym wojownikiem, wodzem, który zginął w walce. por. G. Swoboda, Little BIg Horn 1876 Warszawa 1998.
thread_title:  Wojny Indiańskie a George Armstrong Custer