Dyskusja:Chromatografia

message: Nie jestem specem od chromatografii ale podział "W zależności od rodzaju i sposobu przygotowania fazy rozdzielczej:"
według fazy stacjonarnej chromatografia dzieli się na podziałową i adsorpcyjną. Chromatografia bibułowa i cienkowarstwowa mieści się w ramach chromatografi cieczowej. Chromatografia powinowactwa i jonowymienna chyba też występuje tylko w LC. Podziału według "parametrów procesu" nie spotkałem nigdy i wydaje mi się on błędny. HPLC FPLC czy też HPTLC to techniki chromatografi cieczowej i gdzieś w niej powinny się znaleść.
Co do odmiany słowa eluent wygooglałem 2 strony:
http://www.kurnik.pl/slownik/sp.phtml?sl=eluent oraz http://www.slownik.iorg.pl/s/eluent
według nich poprawną formą jest eluentu.

message: Po przeczytaniu artykułu nasuwa się kilka refleksji.
Przede wszystkim ścisła definicja:
Chromatografia jest sztuką rozdziału mieszanin pomiędzy dwie różne fazy, będące względem siebie w ruchu, przy czym zazwyczaj jedna z nich jest stacjonarna, a druga ruchoma.
Ze względu na skalę i przeznaczenie dzielimy ją na analityczną i preparatywną.
Podstawowy podział chromatografii ze względu na fazę ruchomą:
1.	Chromatografia gazowa (GC)
2.	Chromatografia cieczowa (LC)
3.	Chromatografia nadkrytyczna (SFC)
Ze względu na to, że gaz i płyn w stanie nadkrytycznym mają takie, a nie inne właściwości, potrzebujemy  je zamknąć w określonej objętości, a więc stosujemy tylko techniki kolumnowe.
Natomiast ze względu na formę złoża, chromatografię cieczową dzielimy na:
1.	Chromatografia kolumnowa,
2.	Chromatografia planarna (techniki TLC, HPTLC i bibułowe)
3.	Chromatografia przeciwprądowa, czyli pomiędzy dwie nie mieszające się ciecze (jeszcze można to podzielić na technikę hydrodynamiczną i techniki hydrostatyczne)
Ponadto chromatografię dzielimy ze względu na zjawiska fizyczne występujące w interakcji rozdzielanych substancji z fazami, czyli:
1.	Chromatografia podziałowa
	1.1	Podział ze względu na rozpuszczalność w eluencie i w fazie stacjonarnej (w LC – dotyczy powierzchni zwilżania w przypadku złoża stałego, ale przede wszystkim technik chromatografii przeciwprądowej, gdzie pomiędzy dwie niemieszające się ciecze podział jest dominującą składową)
	1.2	Podział ze względu na temperaturę wrzenia (w GC)
	1.3	Podział ze względu na wielkość cząsteczek (przede wszystkim w LC – techniki SEC/GPC, ale także często w GC)
2.	Chromatografia adsorpcyjna
	2.1	Adsorpcja w „fazie normalnej” dzięki oddziaływanion natury elektrostatycznej i indukcyjnej (dotyczy wszystkich typów: GC, LC, SFC)
	2.2	Adsorpcja w „fazie odwróconej” dzięki ujawniającym się oddziaływaniom hydrofobowym (przede wszystkim w LC, ale może też wystąpić w SFC z modyfikatorem, lub gdy nadkrytycznym płynem jest przegrzana woda)
	2.3	Wymienianie jonowe i wykluczanie jonowe (tylko w LC)
	2.4	Efekty powinowactwa (raczej w LC, rzadkie w GC, w SFC słabo zbadane)
		2.4.1	Oddziaływania powinowactwa do jonów metali (IMAC)
		2.4.2	Specjalne efekty skutkujące utworzenie wiązania kowalencyjnego (tzw. chromatografia kowalencyjna dwusiarczków)
		2.4.3	Pozostałe efekty ze względu na unikalne kształty cząsteczek, najczęstszym przykładem jest oddziaływanie białko-ligand, ale tego typu efekty steryczno-elektrostatyczno-indukcyjne występują też w niektórych technikach GC.
Wdług mnie autor niekoniecznie słusznie wkracza w niuanse kolumnowej chromatografii cieczowej.
Kilka moich uwag dotyczących kolumnowej chromatografii cieczowej, podział ze względu na ciśnienia (i sprawność, która jest związana z osiąganymi ciśnieniami):
1.	LPLC – Low Pressure/Performance Liquid  Chromatography – dotyczy głównie technik grawitacyjnych, często też z użyciem prostej pompy perystaltycznej
2.	MPLC – Medium Pressure/Performance Liquid Chromatography – technika umożliwiająca średnie ciśnienia (z reguły do 10 bar, rzadko kiedy do 30 bar). Jednym z wariantów jest FPLC (Fast Protein Liquid Chromatography), gdzie skrót i nazwa jest własnością firmy GE Heathcare (dawniej LKB, Pharmacia, Amersham…), przy czym firmy oferują konkurencyjne sprzęty i kolumny.
3.	Flash – dotyczy przede wszystkim chromatografii niskocząsteczkowej i z reguły na fazie normalnej, ale stosowane są różne techniki. Flash wyodrębnił się z LPLC. Obecne aparaty umożliwiają wkręcenie kolumny typu MPLC (powyżej) i eksperymenty MPLC. Z reguły do kilkudziesięciu, rzadko do 100 bar
4.	HPLC – High Performance/Pressure Liquid Chromatography – pierwsza technika kolumnowa LC o znaczeniu analitycznym ze względu na sprawności kolumn. Z reguły od 100 bar wzwyż.
5.	UHPLC – Ultra-High Performance/Pressure Liquid Chromatography – technika ostatnich lat, do 1000 bar, a czasem I więcej. W 2004 roku firmy Waters i Flux wypuściły pierwsze modele do 1000 bar, przy czym Waters zastrzegł nazwę UPLC dla swoich produktów. Pozostałe firmy używają skrótu UHPLC.
thread_title:  Uwagi nt. artykułu