Dyskusja:Henryk VIII Tudor

message: W artykule na tejże polskiej Wikipedii o Jakubie VI, po śmierci Elżbiety Jakubie I Stuarcie, królu Anglii i Szkocji, napisano, że Elżbieta oficjalnie ogłosiła Jakuba swoim dziedzicem, zaś autor artykułu, do którego piszę ten komentarz, jakoś tak sprytnie prześliznął się koło tej sprawy pisząc "Jakub był wystarczająco potężny, a jego przeciwnicy słabi – tak więc jego wstąpienie na tron wzbudziło mały opór." Chyba należałoby ustalić wspólną wersję...

message: W biografii Henryka VIII, gdzie przedstawione są dzieci tegoż króla z Katarzyną Aragońską podana jest inna data śmierci ich drugiego dziecka, a pierwszego syna Henryka, księcia Kornwalii. W pierwszym artykule jako datę śmierci podana jest 22 luty 1511 zaś w samej biografii tego księcia jest podana data 11 lutego. Według mjego żródła ta druga data jest poprawna jako dzień śmieci pierwszego syna Henryka VIII.
Żródło:http://darkwiki.info/wiki/Henryk_Tudor%2C_ksi%C4%85%C5%BC%C4%99_Kornwalii
* z poważaniem Ewelina A.
thread_title:  ze zgłoś błąd 

message: Grafika przedstawiająca wszystkie żony Henryka jest zła, ponieważ na obrazku mającym przedstawiać Katarzynę Howard jest w rzeczywistości pokazana Elżbieta Seymour, siostra Jane Seymour.
thread_title:  Zła grafika 

message: Rozdział ciekawostki – jest napisane, że małżeństwo Henryka z Anną Boleyn zakończyło się rozwodem, w artykule o Annie jest, że małżeństwo unieważniono. Podobnie z Katarzyną Howard – w haśle o niej nie ma nic o rozwodzie.
Zgłosił: Jasza 80.54.249.183 (dyskusja) 21:50, 14 gru 2008 (CET)
* A nie jest tak, że ucięcie główki kończy małżeństwo?
Albo błaznujemy, albo poprawiamy. Jasza
thread_title:  Ze [[Wikipedia:Zgłoś_błąd_w_artykule|zgłoś błąd]] 

message: Artur - starszy brat Henryka na pewno nie dożył nawet pełnoletności, więc trudno mówić o dojrzałości. Dożył za to Henryk! Drugi błąd dotyczy papieża. Wymieniony jest Juliusz II. Problem w tym, że on zmarł w 1513 roku. Po nim był Leon X, który żył do 1523 roku, więc też nie o nim może być mowa, skoro problem dotyczył końca lat 20tych lub początku lat 30tych XVI wieku. Według mnie chodzi o Klemensa VII. sp5uhe dyskusja edycje 11:44, 6 sty 2011 (CET)
replies: text: Artur na pewno był pełnoletni w chwili śmierci :) Dzisiaj za pełnoletniego uważa się 18-latka, a wówczas uważano 14-latka. To nie jest kwestia biologiczna, tylko prawna. (Do tego Artur miał wyglądać zawsze na trochę starszego niż w rzeczywistości - chłop na schwał ;)). Z kilkorga dzieci Henryka VII przed uzyskaniem pełnoletności zmarł jeden syn i dwie córki, z czego tylko jedno dziecko nie przeżyło dnia - inne żyły odpowiednio 5 miesięcy i ponad 3 lata. Jak widać, to nie byly nastolatki, jak Artur, tylko niemowlęta i kilkuletnie dziecko.(Marencja (dyskusja) 15:37, 3 sty 2012 (CET))
thread_title:  Zgłoszenie z OTRS 2011010510011867 

message: W biogramie jest za dużo niesprawdzonych, legendarnych albo wręcz sensacyjnych informacji. Trzy z brzegu:
.
Jednakże, aby poślubić wdowę po bracie, książę Walii musiał najpierw otrzymać dyspensę od papieża. Katarzyna utrzymywała, że jej pierwsze małżeństwo nie zostało skonsumowane; gdyby mówiła prawdę, nie byłaby wymagana dyspensa.Mimo to, zarówno strona angielska, jak i hiszpańska uznały konieczność jej uzyskania, aby oddalić wszelkie wątpliwości co do ważności małżeństwa.
* Dyspensa była bezwzględnie konieczna w każdym przypadku, bez względu na to, czy małżeństwo dopełniono, czy też nie. Ślub Katarzyny z Arturem był ważny i nikt nie zakwestionował jego legalności za życia księcia Walii. Katarzyna stała się siostrą Henryka i żeby znieść przeszkodę do zawarcia małżeństa z bratem (sic!), należało uzyskać dyspensję.
* Katarzyna prawdopodobnie kłamała (jak i w innych sprawach) i uczepiła się tego rzekomego nieskonsumowania związku z Arturem jak pijana płotu. A to nie był czynnik, który automatycznie sankcjonowałby legalność jej drugiego związku. Poza tym jej zeznania w tej sprawie pochodzą z okresu walki o uznanie prawości jej małżeństwa i zrodzonego z niego potomka (Marii). Jedyną osobą, która twardo twierdziła w okolicach roku 1502, że Katarzyna nie skonsumowała związku z Arturem, była jej hiszpanska opiekunka, bo mataczącemu ojcu wierzyć nie można (cudował już wczesniej w kwestii powtórzenia ślubu). Problem w tym, że ta dama była skonfliktowana z resztą otoczenia Katarzyny i chciała upiec własną pieczeń przy tym seksualno-prawnym ogniu. Tak zaświadczają żródła, które dokładnie badał Starkey. Ciekawe, że żaden Anglik ani np. hiszpański spowiednik Katarzyny nie uważał w roku 1502, że księżna Walii jest dziewicą. Katarzyna mogła później silnie chcieć uwierzyć ;) w swoją seksualną niewinność, tak samo jak jej rodzice, także dlatego, że w hiszpańskiej rodzinie królewskiej zaistniał tragiczny przykład śmierci infanta, bardzo podobny do przypadku Katarzyny i Artura.
* Sęk w tym, że dyspensa papieska na ślub Henryka z Katarzyną zawierała dwa poważne uchybienia. I to czyniło ją de facto nieważną, a w każdym razie było to bardzo na rękę komuś, kto chciałby uznać nielegalność małżeństwa Henryka z wdową po bracie (wcale nie musiałby zresztą robić tego papież). Podobnie wyglądała np. sprawa pierwszego małżenstwa Zygmunta Augusta, co chciała wykorzystać Bona. Gdyby Zygmunt August się uwziął, a Elżbieta nie była chorowita (nadzieja na jej szybki zgon), Habsburgowie mieliby poważne problemy.
.
Dość wiarygodna jest teoria, jakoby chorował na syfilis. Jego nadwaga miała początek w wypadku podczas turnieju w 1536 roku. Poniesiona wtedy rana na udzie nie tylko uniemożliwiła zażywanie ruchu, ale też stopniowo jątrzyła się i możliwe, że pośrednio doprowadziła do jego śmierci.
* Teoria kiłowa jest zupełnie niewiarygodna. Stworzona pod koniec XIX w. opiera się na chybionych przesłankach - rzekome rozpasanie seksualne Henryka, któremu zaprzeczają żródła, bo akurat był (szczególnie na tle innych monarchów) pruderyjny i poza trzema kobietami nie miał żadnych kochanek prócz żon. Tak twierdzą poważni naukowcy i zapewne mają rację, bo Henryk miał w otoczeniu wielu skrupulatnych obserwatorów, którzy zostawili całe mnóstwo szczegółowych informacji, w tym również plotek.
* Nie dość, że Henryk był z zamiłowania farmaceutą (sic!  - zostawił własnoręcznie napisany zbiór recept na różne specyfiki) i namiętnie interesował się medycyną, to jeszcze zgromadził na swoim dworze znakomitych lekarzy. Istnieje całe morze dokładnych danych o stanie jego zdrowia, o chorobach i metodach leczenia. Kiła jest po prostu wyssana z (purytańskiego, wiktoriańskiego) palca. Portrety, opisy i zachowanie króla, szczególnie w ostatnim okresie życia, świadczyłyby o innej chorobie.
* O tej ranie na nodze pisano właśnie, że to rzekomo ... kilak. Wcale nie ma danych wskazujących na to, że Henryk otrzymał ją podczas turnieju. Wiadomo tylko, że gdy raz spadł z konia, bardzo mocno się poturbował. Tak samo nie ma danych, że to był "pęknięty kilak". Podobną ranę na nodze, a w każdym razie tak samo leczoną miał Stefan Batory (zwano ją wilkiem). Jakoś nikt nie twierdzi, że Batory mial syfilis. Zresztą Henryk miał te sztucznie utrzymywane rany (to był sposób ówczesnego leczenia) na obydwu nogach. Konskie zdrowie trzeba było mieć, żeby wytrzymać taką kurację i to przez wiele lat.
* Rany na nogach wcale tak szybko nie ograniczyły sprawności Henryka, bo jeszcze przez wiele lat zażywał ruchu i to po 5-6 godzin dziennie (uwielbiał polowania, jazdę konną, itd), mimo rosnącej tuszy. Poważne problemy z uprawianiem sportów, a nawet chodzeniem miał pod koniec życia, już po śmierci Katarzyny Howard (za jej życia jeszcze często jeżdził konno). Fakt, że w młodości i w wieku dojrzałym był bardzo dumny ze swoich zgrabnych, muskularnych nóg, ale go niestety pokarało ;), gdyż -jak pisał pewien dyplomata - w późniejszym okresie "miał najgorsze nogi na świecie". Jeśli przypuszczenia sumienniejszych badaczy biografii Henryka są trafne, to nic dziwnego, że tak go nogi bolały i ich stan stale się pogarszał. I tak długo był sprawny!
* Z takimi wyssanymi z palca mitami trudno jest się rozprawić, bo jedna osoba coś wymyśli, druga powtórzy, trzecia doda argument, czwarta przypuszczenie zamieni w pewnik, piąta ubarwi, itd. A po wielu latach dwudziesta osoba sięgnie wreszcie do żródeł, co należałby zrobić zawsze, zanim się zacznie pisać o jakiejś postaci, żeby się przekonać, że te wszystkie utrwalone wyobrażenia o Henryku są zwykłymi mitami, za których utrwaleniem stoją konkretne osoby. Biedny Henryczek! ;)
.
Związek z Marią Boleyn, siostrą jego drugiej żony: [dzieci]  Henryk Carey Katarzyna Carey
* Nikt ze współczesnych nie twierdził, że to dzieci króla. Nikt. To są dumania późniejszych pisarzy, podtrzymywane do dziś przez niektórych badaczy biografii Tudorów. Powinno się o nich wspomnieć, ale należy to zrobić na marginesie i na pewno nie w sekcji dotyczącej autentycznego potomstwa (tylko np. w przypisie przy wspomnieniu o przelotnym romansie z Mary Boleyn)
W ogóle GDZIE SĄ PRZYPISY?
.
I tak dalej... Hm, Zasłynął sześcioma małżeństwami oraz ścinaniem niektórych swoich małżonek. Żaden to powód do sławy, a co gorsza, ani Henryk VIII nie ścinał byłych małżonek (robiła to osoba zajmująca się pewnymi czynnościami zawodowo), ani ich nie skazywał na ścięcie, bo robił to za niego inny organ. Tak więc pragnienie posiadania męskiego potomka, a nie Anna sama w sobie, było prawdopodobnie podstawowym powodem starań w kierunku pozbycia się królowej Katarzyny.
 Wszystko wskazuje na to, że to Anna od samego początku była motorem "wielkiej sprawy" i jej wpływu na zabiegi o unieważnienie związku z Katarzyną jest nie do przecenienia. Piszą o tym poważni badacze problemu, którzy siedzą w żródłach po uszy. Tego typu stwierdzeń jest aż za wiele w artykule. Generalnie, wszystko do przejrzenia i poprawienia za wiarygodnymi źródłami, a nie popularnymi twierdzeniami. (Marencja (dyskusja) 21:09, 3 sty 2012 (CET))
thread_title:  Sporo mitów, a nie faktów