Dyskusja:Somnambulizm

message: mam parę zastrzeżeń. a raczej pragnę postawić parę pytań, gdyż pewne elementy hasła budzą moje wątpliwości.
1. Somnambulizm w tłumaczeniu na polski to sennowłództwo, a nie jak jest napisane w tekście sennowłóctwo. Rzecz błaha, dotycząca ortografii, ale rzucająca się w oczy.
2. w tekście czytamy:
"Oczy somnambulika są otwarte, więc może on omijać przeszkody, jednak jego reakcje na pytania innych osób mogą być powolne, albo może nie być ich wcale. Ma zaburzoną koordynację."
otóż, o zaburzeniach koordynacji wiem, o braku reakcji (czy też znikomej) na bodźce akustyczne również. ale pierwszy raz słyszę, by somnambulik odbierał bodźce przez oczy. owszem, każdy chory oczy ma otwarte, ale z tego co mi wiadomo, porusza się za pomocą mapy przestrzennej, którą każdy z nas ma w pamięci. jednym słowem, gdyby podczas snu przenieść go w miejsce, którego nie zna, mógłby zderzyć się ze ścianą.
3. hipoteza przedstawiona w ostatnim akapicie jest dość zaskakująca. dlatego chciałbym poznać źródło (nie tylko ze względu na precyzję w formułowaniu hasła, ale z czystej ciekawości ;)).
za edycję hasła wziąć się nie mogę. nie mam obecnie przy sobie żadnego wiarygodnego źródła, a jak edytować to już rzetelnie. jeśli któraś z moich wątpliwości, to totalna bzdura, to również prosiłbym o rozwianie wszystkich wątpliwości. 
pzdr --Bhoy 23:18, 18 lis 2007 (CET)
Drogi kolego, z tego co wiem "Sennowłóctwo" pochodzi od wyrazu "włóczyć się", nie "włódzyć się". Tak samo jak np. "włóCzęga" a nie "włódzęga". Gdyby wyraz podstawowy miał w sobie "dz" to wówczas by było "włództwo" (tak jak np. rodzić - dzieworództwo).
thread_title:  wątpliwości 

message: Nie wiem czy wiele osób tu zagląda, ale na wstępie zaznaczam, że nie jestem specjalistą w kwestii omawianego zagadnienia. Fakty, które tu opisuję są prawdziwe, niczego nie zmyślam, z kolei wnioski piszę "jak mi się wydaje", więc jeśli ktoś bardziej biegły w temacie byłby w stanie wskazać mi błąd, proszę o uczynienie tego :)
Mam znajomego lunatyka (wiek: prawie 18 lat), mam też od niego zgodę na rozmawianie z nim we śnie :) zgodę udzieloną zarówno podczas lunatykowania jak i po obudzeniu. Jeśli chodzi o kwestię otwartych oczu i odbierania bodźców wzrokowych - naprawdę wszystko widzi. Wszystkie czynności wykonuje dokładnie tak jak podczas "normalnego" życia. Potrafi czytać, a nawet po obudzeniu przypomnieć sobie przeczytane informacje (zapomina jedynie sposób, w jaki się tego dowiedział).
Podczas naszej ostatniej rozmowy gdy lunatykował zapytałem go dlaczego/po co to robi. Odpowiedział mi że lunatykuje odkąd pamięta, od zawsze, a robi to po prostu "bo lubi", żeby oderwać się od codziennych problemów. Trochę ciekawe podejście biorąc pod uwagę, że po obudzeniu i tak niewiele z tej "rozrywki" pamięta ;] Określił lunatykowanie jako efekt działania pewnej wydzielonej części mózgu, która normalnie jest wyłączona i świadomie nie da się do niej dotrzeć. Nie wiem czy ma rację, bo według mnie trochę kłóciłoby się to z określeniem somnambulizmu jako choroby, a można byłoby to określić jako inny stan świadomości, jak zwykły sen, LD, OOBE czy cokolwiek innego.
Druga sprawa, lunatykując jednocześnie wie co mu się śni. Stwierdził że obraz, który widzi jest jak "ekran podzielony na dwie części" - w jednej leci film z jego snu, a w drugiej.. no właśnie, o to muszę spytać następnym razem. Na dodatek bez problemu byłem stanie mu wykreować sen. Powiedziałem co mu się śni i natychmiast taki sen się rozpoczął. Po obudzeniu pamiętał wszystkie szczegóły z tego snu, również te wykreowane przez samego siebie.
Zrobiliśmy taki eksperyment - przeniesienie fragmentu naszej rozmowy do snu. Zaczął śnić że prowadzi ze mną właśnie taką samą rozmowę. Po chwili wydalo mu się to tak dziwne, że się obudził, oczywiście pamiętając tę rozmowę. I tutaj zastanawiam się co do sprawy tego "hipergłębokiego" snu, bo gdyby lunatycy właśnie z tego względu nie potrafili zapamiętać swoich przeżyć, to taka osoba chyba tym bardziej nie pamiętałaby snu.
Pozdrawiam.
thread_title:  Doświadczenia z lunatykiem