Dyskusja:Paradoks Olbersa/archiwum01

message: 
Paradoks ten nie bierze w ogóle pod uwagę prędkości światła. Zakłada, że ot tak "pyk" i wszystkie gwiazdy zaczynają świecić i w całym wszechświecie jest jasno :) A przecież światło musi pokonać tę drogę. Na dodatek im dalej gwiazda się znajduje tym dłużej będzie trwało dotarcie jej światła do Ziemi. W związku z tym jasno może dopiero być :) To po pierwsze. A po drugie paradoks ten w związku że nie bierze pod uwagę ograniczonego czasu życia gwiazdy (gwiazd nadal może być nieskończoność) i aby było jasno gwiazdy musiałyby być każda równo oddalona od Ziemi, co jest niemożliwe, bo może po prostu "mijamy" się w okresach świecenia gwiazd (momenty w których dociera do nas światło każdej z nich). Uważam ten paradoks za jeden z najgłupszych. --zolv 20:48, 11 lut 2005 (CET)
replies: text: : Paradoks zakładał stacjonarny nieskończony Wszechświat. Wtedy nie gra roli prędkość światła (bo Wszechświat trwa nieskończenie długo), a na miejsce ginących gwiazd musiałby i tak powstawać nowe. Paradoks ten jest bardzo ważny bo podważał wyobrażenia o statycznym Wszechświecie. Delfino (dyskusja) 18:21, 11 lut 2008 (CET)
replies: text: ::: W takim razie warto o tym wspomnieć w artykule - pomysł, że wszechświat ma skończony wiek jest dobrze ugruntowany w nauce ;)

message: A w dodatku Wszechświat to w ponad 90% tzw. Ciemna Masa ktorej nie widac i ktora moze takowe swiatlo z odległych gwiazd w całości pochłaniać.--SLASH 14:48, 05 lut 2006 (CET)
replies: text: : Według naszej wiedzy ciemna materia nie oddziałuje inaczej niż grawitacyjnie, a gdyby oddziaływała to musiała by i tak wszystko wyświecić, o czym jest w artykule wzmianka. Delfino (dyskusja) 18:21, 11 lut 2008 (CET)
replies: text: ::: Gdyby ciemna materia świeciła, nie byłaby ciemną materią ;)

message: Rozumowanie Olbersa było błędne. Dowód: załóżmy, że (nieskończony) Wszechświat składa się z dowolnie wielkich jednakowych gwiazd. Jaka będzie suma promieniowania tych gwiazd na dowolny punkt Olbers pracowicie obliczał. Ale zauważmy, że dowolna gwiazda dostaje od dowolnej innej gwiazdy tyle promieniowania w jednostce czasu, ile sama tamtej wysyła. Suma "przychodów" równa się... sumie "rozchodów" gwiazdy. I już jest jasne: nieskończona liczba gwiazd dostarcza pewne średnie promieniowanie, a nie nieskończone. A jeśli po drodze są straty energii, to jeszcze mniej. 
Prędkość światła i upływ czasu jest tu całkowicie obojętny. 
Przecież jest i inne pytanie - jeśli we Wszechświecie była średnia energia X, to skąd raptem brałaby się w KAŻDYM dowolnym punkcie energia nieskończona?
Oczywiście Wszechświat jest skończony, ale dowód szacownego dr Olbersa jest mylny.
A co do jasności nieba - w zależności od sposobu rozmieszczenia i odległości gwiazd niebo może być od jasnego jak Słońce po całkiem czarne! --Lech Radziszewski (dyskusja) 23:02, 20 sty 2009 (CET)
replies: text: : Ale przecież gwiazdy świecą. Wyświecają więcej energii niż pochłaniają. To się tyczy nawet dużych planet. Co do strat to nie ma czegoś takiego. Straty energii w jednym widmie muszą zostac wypromieniowane w innym. Delfino (dyskusja) 17:29, 17 sty 2009 (CET)
replies: text: :: Równość przekazywanej energii nie oznacza równości natężenia światła (co zachodzi tylko w połowie odległości między każdą parą "modelowych" gwiazd). Jeśli gwiazdy w nieskończoność tylko beztrosko sobie promieniują, to już widać skąd się u Olbersa biorą nieskończoności! Przecież gwiazdy muszą powstawać, a z czego jeśli nie z utraconej wcześniej energii? Jeżeli z pewnej gwiazdy dociera 1 foton na dobę, czy niebo w tym miejscu będzie jasne? --Lech Radziszewski (dyskusja) 23:02, 20 sty 2009 (CET)
replies: text: :: Rozważmy także argument z tekstu hasła "Co prawda - gwiazdy im są dalej, tym słabiej świecą, jednakże jest to jedynie pozorny argument". Daleka gwiazda wysyłająca przypuśćmy ten 1 foton/dobę będzie... czarna. A pozostałe gwiazdy za nią? Jeśli są za nią schowane - to wiadomo (Olbers dodawał i takie, choć za każdą teoret. jest schowanych gwiazd... nieskończoność). A jeśli nie? Ale już wiemy, że sumowanie nawet nieskończonej ich liczby nie da wielkości nieskończonej! Może liczba fotonów wzrosłaby do 5 na dobę? I tak ten fragment nieba pozostanie czarny dla oka. A niektóre fragmenty nawet dla teleskopu Hubble'a. --Lech Radziszewski (dyskusja) 08:56, 21 sty 2009 (CET)

text: Jest jeszcze inne rozwiązanie tego paradoksu. Obecnie niektóre modele kosmologiczne (np. MOND albo L-CDM) rozważają istnienie odpychającego pola grawitacyjnego (ang. quintessence) które wypełnia cały Wszechświat. Jest to tzw. Ciemna Energia której nie da się wytłumaczyć za pomocą mainstreamowej teorii Wielkiego Wybuchu mimo, że stanowi ona 70% Wszechświata. Dowodem na jej istnienie jest min. przyspieszająca ekspansja Wszechświata. Owe odpychające pole grawitacyjne jest bardzo słabe ale jednocześnie wszechobecne więc oddziałuje na fotony które pokonują ogromne międzygalaktyczne odległości. Oddziaływanie to zwie się poczerwienieniem grawitacyjnym i powoduje podobny efekt jak poczerwienienie Dopplerowskie czyli zmniejsza energie fotonów. Podsumowując, niebo jest czarne dlatego, że fotony z bardzo dalekich obiektów po drodze wytraciły całą swoją energię i zwyczajnie przestały istnieć.
replies: text: : paradoksu jednak nie ma, jest pozorny. Jeśli potraktujemy kosmos jako świecący ekran, żaden punkt nie będzie świecił jaśniej niż najjaśniejsza gwiazda, wszelkie inne punkty będą ciemniejsze. Gdzie Olbers popełnił błąd w sumowaniu? Zawiniło założenie, że kosmos jest całkowicie przezroczysty, co przy sumowaniu nieskończonej liczby wielkości praktycznie nieskończenie małych musiało prowadzić do kiksu :) --Lech Radziszewski (dyskusja) 19:57, 18 wrz 2011 (CEST)

message: Paradoks mamy zakładając, że Wszechświat jest płaski, czyli powierzchnia widzianej sfery rośnie z kwadratem odległości a objętość z sześcianem. Czy Wszechświat jest płaski? Ęgeniusz Ąderko (dyskusja) 22:10, 18 kwi 2008 (CEST)
replies: text: : Jeżeli wykrzywiasz przestrzeń to zarówno powierzchnia jak i objętość zaczynają rosnąć szybciej (lub wolniej) z odległością - nie tak łatwo więc uwolnić się w ten sposób od paradoksu (ale nigdy tego nie liczyłem, więc może warto jeszcze zgłębić ten temat?).
thread_title: Płaski Wszechświat

message: A może nie w każdym kierunku. Według opisu problemu gwiazd byłoby przecież tylko \alef_0 gdy kierunków aż \mathfrak c.</br>Ęgeniusz Ąderko (dyskusja) 22:10, 1 lip 2008 (CEST)
replies: text: To była przenośnia. :P Świat składa się z atomów, nie z punktów. Inaczej mógłbyś sobie multiplikować materię do woli i to nawet bez rozbijania na pojedyncze punkty (wide paradoks Banacha-Tarskiego). m_gol (dyskusja) 10:41, 19 lut 2009 (CET)
thread_title: Dlaczego w nocy niebo jest ciemne, skoro patrząc w każdym kierunku patrzę na jakąś gwiazdę?

message: Światło może pokonać nieskończoną odległość w nieskończonym czasie. Olbers zakładał, że Wszechświat jest stacjonarny. Ponadto artykuł nie jest miejscem do dyskutowania z Olbersem, można ewentualnie zacytować opinie krytyczne innych --zu. Mpfiz (dyskusja) 11:17, 15 paź 2009 (CEST)
thread_title:  Zmiana z 15.102009