Dyskusja:Kenwa Mabuni

message: Wielokrotnie próbowałem w dziedzinie budo tworzyć hasła lub poprawiać ich błędy. Kiedyś się udawało, obecnie bariera formalności jest nie do przebycia. Źródła (encyklopedie, filmy dokumentalne są często nierzetelne, sprzeczne). Ja zajmuję się sztukami walki (praktycznie i teoretycznie) od 1989 r. W tym czasie przeczytałem górę książek, obejrzałem masę filmów i stron www. Ale głównym źródłem wiedzy są dla mnie ludzie - japońscy mistrzowie karate-do. Miałem zaszczyt poznać soke Keneia Mabuni - starszego syna założyciela stylu shito-ryu, dziś liczącego 96 lat! Nikt na świecie nie kwestionuje jego pozycji z wyjątkiem małej organizacji założonej przez młodszego z braci Mabuni - Kenzo (zmarłego w 2005 r.). Taki punkt widzenia jest w haśle polskiej Wikipedii. Zresztą, wg mojej wiedzy córka Kenzo Mabuniego, która odziedziczyła po nim szkołę karate, ma na imię Tsukasa. Ale wracając do mistrza KENWY MABUNIEGO:
Kenwa Mabuni (1887-1952) urodził się w klanie szlacheckim Onigusuki. Od 13. roku życia ćwiczył sztuki walki. Jego pierwszym nauczycielem był Anko (Yasutsune) Itosu. Następnie Mabuni uczył się stylu shorei-ryu od mistrza - Kanryo Higashionna oraz władania długim kijem (bo) i trójzębem (sai) od mistrza Seisho Aragaki. Zainteresowany chińskim rodowodem karate poznał także styl białego żurawia dzięki mistrzowi Woo Yin Gue (Gogenki). 
W 1922 r. Mabuni ukształtował własny styl, którego założeniem było czerpanie z dwóch stylów: shorin-ryu i shorei-ryu. Na  Mabuniego miała także wpływ filozofia karate-do słynnego Sokona Matsumury (1792-1887). 
W 1929 r. Mabuni postanowił na stałe przeprowadzić się do Osaki, gdzie na kilku uczelniach i w policji zaczął nauczać swego stylu karate, który początkowo nazwał hanko-ryu (styl półtwardy). Nazwę tę zmienił w 1930 r. na SHITO-RYU, co stanowiło uhonorowanie mistrzów Itosu i Higashionna. Pierwszy znak nazwiska Itosu (Ito) można przeczytać także - SHI, a pierwszy znak nazwiska Higashionna - (Higashi) może brzmieć TO. RYU to oczywiście - styl, szkoła. Pod tą nazwą styl Mabuniego został zarejestrowany w Butoku-kai (ówczesnej Federacji Sztuk Walki). 
Kenwa Mabuni żył zaledwie 65 lat. Było to dużo, jak na przeciętnego Japończyka w I poł. XX w., ale mało, jak na mistrza budo. Podobno palił sporo papierosów i zapadł na raka. Prawdopodobnie Mabuni nie spodziewał się, że odejdzie tak szybko i nie zdążył ustalić sukcesji. W chwili śmierci miał dwóch szanowanych uczniów/instruktorów - Ryusho Sakagamiego i Manzo Iwatę, dwóch synów - Keneia (ur.1918) i Kenzo (1927-2005), będących początkującymi instruktorami oraz kilku starszych uczniów (Tatsuno, Tani, Suzuki). Organizację Shito-kai spontanicznie przejęli Iwata i Kenei, dzieląc ją na dwie części. Z kolei Kenzo, który ponoć był szykowany przez ojca na jedynego sukcesora, w 1952 r. miał zaledwie 25 lat i nie czuł się na siłach stanąć na czele stylu. Dopiero po kilku latach stworzył swoją gałąź Shito-kai.
Kenwa Mabuni jako jeden z nielicznych mistrzów starał się zapisać swój program nauczania karate. Tak powstał słynny "Podręcznik" zawierający spis technik, koncepcje treningowe (np. Hijiate Goho) koncepcję Uke-no Go Genri (Pięć zasad obrony) oraz Tenshin Happo (sposoby poruszania się w walce). Podręcznik ten wdowa po założycielu stylu przekazała młodszemu synowi. Mabuni pozostawił także po sobie liczne kaligrafie z aforyzmami, które dziś stanowią podstawę studiowania filozofii shito-ryu.
Kenwa Mabuni był bezsprzecznie jednym z najważniejszych mistrzów karate w historii, wywarł wielki wpływ na kolejne pokolenia instruktorów.
replies: text: Uzyteczne informacje i warto by je dodać do artykułu, gdyby były uźródłowione. Pundit | mówże 16:52, 28 gru 2014 (CET)

text: Próbowałem wielokrotnie. Także z podaniem wiarygodnych źródeł. Cóż, nie przekonałem redaktorów. Nie wiem, co można zrobić więcej. Nie wiem też, czemu akceptację zyskał ten nierzetelny, wręcz kłamliwy artykuł 2A01:110F:4103:1A00:B82B:B28B:C900:184 (dyskusja) 12:48, 13 lis 2022 (CET)
thread_title: uwagi