Dyskusja:Niebyt

message: Treść tej strony jest nieuprawniona, gdyż wprawdzie nie ma strony o tytule "Dyskusja:Niebyt", ale jest strona utworzona z dyskusji przy haśle "niebyt", a mianowicie Dyskusja_wikipedysty:Jerzykowalczyk -- artykul jest dosyć obszerny i Misza13 wyrażał gdzieś swoją krytykę na ten temat, ale temat obszerność tą tłumaczy fakt, że przy haśle "niebyt" redakcja Wikipedii podaje uwagę, że na temat tego hasła nie wiele można napisać, a ja napisałem całą ksiązkę 415 stron i w niej ten atykuł na powyżej podanej stronie. Ja już nie raz zgłaszałem ten błąd, bo moim zdaniem jest to błąd techniczny i nie-doinformowania -- ja edytowałem dyskusję do hasła "niebyt", redakcja wikipedii utworzyła z tego oddzielną stronę i przy hasle "niebyt" nie daje żadnej wzmianki, że na ten temat istnieje inne spojrzenie i edycja strony --- czyli ktoś, kto szuka informacji o haśle "niebyt" nie znajduje żadnej informacji, że jest taka dyskusja ---
thread_title:  Treść 

message: Jeśli dobrze zrozumiałem treść wykładu o niebycie, to wynika z niego taka oto krótka definicja - Wszelkie "Byty" wyłaniają się z "Niebytu" i dążą do niebytu. Niebyt jest pierwotny wobec bytu. Skoro więc byty powstają z niebytu, to tak naprawdę to co nazywamy niebytem - niebytem nie jest i musi zawierać choćby potencjał mogący przybrać formę realnego bytu.
Ten koniecznie istnieć niematerialny i nieenergetyczny potencjał, jest bowiem niezbędnym budulcem świata zmysłowego.
Ergo "Niebyt" jest więc niepodlegającą empirycznym badaniom sferą dostępną dla intelektu - który potrafi ją odczuwać i z niej generować byty (również te materialne). 
A co za tym idzie nie można rozdzielać pojęcia "Byt" od "Niebyt".
Są to bowiem jedynie opisy tego samego zjawiska - raz z punktu postrzegania zmysłowego, drugi raz z punktu odczucia duchowego (wyobraźni).
A oba te postrzegania dopełniają obrazu rzeczywistości - która ma charakter zarówno empiryczny jak i metafizyczny. Lub jak kto woli ontologiczny.
-Adam Kurowski.
Tak, byt podzbiorem niebytu.
Wszelkie „Byty” wyłaniają się z „Niebytu” i dążą do niebytu. Niebyt jest pierwotny wobec bytu. Niebyt jest SYMETRIĄ, wszelkie zbiory asymetryczne wyłaniają się z symetrii. Pan Adam Kurowski, moim zdaniem, prawidłowo definiuje mój „niebyt”. Ale dlaczego następnie twierdzi, że „Skoro byty powstają z niebytu, to tak naprawdę, to co nazywamy niebytem – niebytem nie jest” - tego nie rozumiem? Dlatego, że jak wydaje mi się, wszystko co jest na świecie, niebyt „posiada” potencjał, to niebytem NIE JEST? Czy takie określenie nie jest jednoznaczne z twierdzeniem: niebytu nie ma? Lub wstępem do takiego twierdzenia? „Niebyt” jest nazwą danego stanu (układu) materialnego (nieskończonej pustki w bezruchu i wiecznym teraz) -- tak jak „Byt” jest nazwą stanu skończonej materii w ciągłym ruchu i zmianie. Dlaczego według pana Kurowskiego byt „ma prawo” generować nieskończone podzbiory innych bytów, zgodnie z ich potencjałem i nieskończonością prawdopodobieństw, a niebytowi pan Kurowski zaprzecza prawo posiadania takiej potencjalności? Potencjalność niebytu czyli zdolność osiągania odmiennych stanów potwierdza tylko Jego realność. Byt i niebyt to pojęcia (układy materialne) przeciwstawne w swych istotach, przeciwieństwa i same się odróżniają, bo posiadają jedyne w swoim rodzaju właściwości. Byt jest skończony w czasie i przestrzeni, niebyt nieskończony – byt jest w ustawicznym ruchu, niebyt w bezruchu – NIE SĄ TYMI SAMYMI ZJAWISKAMI. Trzeba, można i należy je badać, tak empirycznie, jak i metafizycznie (ontologicznie). 
Odkrycie kwantu, a co za tym idzie, interwału w ruchu materii, jest, moim zdaniem, dowodem istnienia niebytu.
Również słynny eksperyment myślowy austriackiego fizyka kwantowego Erwina Schroedingera nazwany „kot Schroedingera” uzmysławia nam fakt ISTNIENIA NIEBYTU, zresztą tak, jak ja to dowodzę w swoim artykule – że niebyt rozpoznajemy po jego efektach. 
Podaję opis eksperymentu myślowego za Oksfordzkim Słownikiem Filozoficznym Simon’a Blackburn’a, pod redakcją naukową Jana Wolęńskiego – hasło „Kot Schroedingera”: 
„Schroedinger w tym eksperymencie umieścił kota w pudełku wraz z fiolką cyjanku, która pęknie kiedy włącza się licznik Geigera – licznik Geigera włączy się w chwili gdy rozpadnie się atom radioaktywnej substancji, co powinno nastąpić w ciągu do godziny. Czyli układ w pudełku jest nieokreślony (kot może żyje, a może jest martwy). Falowa funkcja całego układu jest „superpozycją” stanów, których pełny opis polegałby na podaniu prawdopodobnych zdarzeń zachodzących wówczas, gdy funkcja zostanie zmierzona. „Zawiera ona w równej mierze żywego i martwego kota”. Kiedy zajrzymy do pudełka zobaczymy, że kot żyje lub jest martwy. Jednakże redukcja paczki falowej dokonuje się dopiero wtedy, gdy do pudełka zaglądamy, dlatego mechanika kwantowa zmusza nas do przyznania, że zanim zajrzeliśmy, nie było prawdą, że kot nie żył i, nie było również prawdą, że kot żył. Ten eksperyment myślowy unaocznia trudności związane z wyobrażeniem sobie kwantowych niezdeterminowań po przełożeniu ich na znany świat zwykłych przedmiotów.” 
Moim zdaniem nasz świat zwykłych przedmiotów WCALE NIE JEST ZNANY, a ten eksperyment jest dla mnie dowodem z fizyki kwantowej o istnieniu niewymiernego niebytu, ujawniającego się materialnie tylko efektami. 
Przepraszam Adama Kurowskiego i innych Czytelników, że kontynuuję dyskusję dopiero po roku, rzadko zaglądam do Wikipedii.
Jerzy Kowalczyk
Nicość istneije i jest dualizmem. Człowiek może zrozumieć Nicość. Dualizm Nicości składa się ze stałego obserwatora statycznej Nicości. Obserwując obserwator daje Nicości istnienie i równocześnie on sam istnieje. Wobec tego początkiem i końcem istnienia jest obsertwator poza którym istnieje tylko Nicość. Te dwa elementy mogą być symbikiziwane przez '0' jako Nicość i '1' jako obserwator. Te dwa elementy są tożsamością '1' dualizmu i kontradykcją (0<1). Pomiędzy nimi istnieje nieograniczona mnogość stałych jednostek o ograniczonej mnogości i zróżnicowanych organizacji. Nicość nie zjawia się, ona JEST. Czas nie wchodzi w rachubę bo Nicość jest stała. KK (213.158.199.137 (dyskusja) 16:49, 18 cze 2010 (CEST))
replies: text: "Opisanie" niebytu, poprzez odniesienie do bytu, wydaje się być jedyną sensowną możliwością, zmierzenia się z tym tematem.
Jednak nie da się tego zrobić, jedynie poprzez zanegowanie - ( tym czym jest byt, tym nie jest niebyt ). Trudno też obronić tezę, że byt jest podzbiorem niebytu. Tu zachodzi jedynie intelektualna zależność obu zagadnień. Niebyt, jeśli można w ogóle tak to ująć, jest poza przestrzenią i czasem. Tak więc trudno traktować go, jako środowisko, w którym może zaistnieć byt. A więc nie zawiera się w zbiorze niebytu ( z formalnego punktu widzenia, samo pojawienie się bytu w niebycie, pozbawiałoby niebyt jego "wyznaczników"). Niebyt, można jak sądzę traktować jedynie, jako kategorię intelektualną - jako zupełnie teoretyczną "konstrukcję myślową", potrzebną jako odnośnik dla opisu świata materialnego. Oczywiście, można traktować niebyt, jako stan próżni stabilnej, o zerowym potencjale. Takiej jednak sytuacji, nie mogło być nawet przed wielkim wybuchem. Ekspansja wszechświata odbywa się w środowisku realnym - zobacz Inflacja kosmologiczna. Pozdrawiam --Adam.Kurowski (dyskusja) 23:36, 6 lip 2010 (CEST)
Próba zdefiniowania nicości, przy zastosowaniu narzędzi z arsenału empirii, jest - powiedzmy niepełna. Jest próbą zdefiniowania Absolutu.--Adam.Kurowski (dyskusja) 08:50, 7 lip 2010 (CEST)
thread_title:  Byt podzbiór niebytu ??? 

message: Czy Nicość i Niebyt to to samo? Na przykład świadomość istnieje jako 'jaźń' i nieistnieje kiedy obserwator śpi. Czy nieistniejąca świadomość jest Nicością? Nie, bo jest to jedna część dualizmu istnienia-nieistnienia a dulizm ten ma ciągłe istnienie bez przerwy. Nicość jest kontradykcją istnienia czegokolwiek, włącznie z tym dualizmem. Oba elementy dualizmu istnienia-nieistnienia są zmienne. Różnica pomiędzy nimi jest także zmienna bo jest ciągła wymiana istnienia na nieistnienie i odwrotnie. Wobec tego żaden z tych trzech elementów nie może być Nicością bo w każdym momencie obserwacji jest 'coś', mianowicie dynamizm który istnieje bez przerwy. Nicość istnieje kiedy niema dynamizmu. Kiedy nieistnienie jest doskonałe a istnienia niema wtedy pozostaje tylko istnienie nieistnienia czyli istnienie 'czegoś' mianowicie obserwatora który jest Nicością. Jeżeli Nicość jest kontradykcją jednej całości trzech elementów, które tylko istnieją bez nieistnienia, to Nicość także tylko istnieje i nie może nieistnieć. Jak z tego wynika Nicość nie jest Niebytem. 
	Kiedy różnica pomiędzy istnieniem i nieistnieniem jest Nicością wtedy te dwa elementy są tożsamością, a to co istnieje i nieistnieje może być tylko Nicością bo jeżeli obserwator istnieje albo nieistnieje to wprowadza brak równowagi i motywację do zmiany czegoś co istnieje na nieistnienie albo odwrotnie. Dualizm ten dotyczy tylko obserwatora a nie Nicości bo Nicość tylko 'jest'. Kiedy obserwator nie motywuje wtedy jest on Nicością doskonałego limitu którym jest jego 'ja'. Wtedy ani dualizm ani obserwator nie są dynamiczne bo nie istnieje różnica czyli motywacja. Jako Nicość ' ja' obserwatora jest na zewnątrz stałego dualizmu istnienia-nieistnienia które jest dynamiczne wewnętrznie, niezależnie od doskonłego limitu 'ja'. KK (213.158.199.137 (dyskusja) 17:27, 10 lip 2010 (CEST))
thread_title:  Nicość 

message: Nicość istnieje i jest nią twoje 'ja' którego nie znajdziesz w swojej świadomości gdyż świadomość jest dualimem 'ja' i jednostki czasu 'teraz'. Jako Nicość twoje 'ja' jest doskonałym limitem który ogranicza odcinek płynącego czasu przez co powstaje stałe 'teraz' zawierające świadomość umieszczoną w Nicości jako samotna jednostka, świadoma istnienia siebie. Ale kiedy istnieje jednostka, Nicość nie istnieje bo jest 'coś' mianowicie jednostka świadomości zawarta w 'teraz'. Obserwując całą jednostkę, czyli dualizm 'ja' i stojący czas 'teraz' obserwator daje istnienie temu dualizmowi w swojej świadomości. Powstają przez to cztery elementy, dwa obserwowane niezależnie od obserwatora i dwa w jego świadomości. Przejście z dwóch elementów w pierwszym 'teraz' do czterech elementów w drugim 'teraz' stwarza różnicę, czyli dualizm jednostki czasu którym jest obserwatora 'teraz'. Różnica motywuje do dalszych obserwacji a to stwarza, na zewnątrz i wewnątrz świadomości, mnogość 2 do potęgi 'n' gdzie (0<n<oo). Ciągłe przemieszczanie się świadomości z 'n' obserwacji na (n+1) obserwacji, wytwarza mnogość 'teraz' i liniowo płynący czas. Początkiem motywacji jest doskonły obserwator którego 'teraz' jest Nicością co robi doskonałego obserwatora wiecznym. Znaczy to że doskonały obserwator, jako Nicość, jest doskonałą kopią ciebie i jest trzema elementami a mianowicie dualizmem siebie i różnicą czyli motywacją siebie. KK (178.43.195.170 (dyskusja) 18:09, 1 lut 2013 (CET))
thread_title:  Nicość twojego 'ja'. 

message: Artykuł w obecnej formie jest na tragicznym poziomie, nie zawiera prawie żadnych odnośników. Gdyby było to coś opublikowane dzisiaj, to zapewne po godzinie już zostałoby przeniesione do brudnopisu z adnotacją "dopracować".
Polska Wikipedia niestety stoi takimi dużymi, ale źle oźródłowanymi artykułami - myślę że skoro od 2013 roku nadal nic się tutaj nie zmieniło, to chyba najlepsze byłoby usunięcie większości treści tego artykułu, zwłaszcza usunięcie całej tej" erudycyjnej" części. Prkp99 (dyskusja) 02:38, 21 lut 2023 (CET)
thread_title:  Należy się zastanowić nad usunięciem artykułu w obecnej formie