Dyskusja:Wahadło Foucaulta

message: Usunąłem zdanie "Wahadło działa wykorzystując siłę Coriolisa" ponieważ a) wahadło nie działa z tego powodu, to jest jedynie coś co ma wpływ na obrót płaszczyzny jego wahań b) poniżej znajduje się obszerniejsze wyjaśnienie. 
Dodatkowo dodałem akapit o tym, że wahadło zmienia płaszczyznę swojego ruchu w stosunku do innych obiektów, nie tylko Ziemi. Wyczytałem to w jednej książce, mówił to astrofizyk niemniej jakby ktoś kto sam jest takowym przyjrzał się temu to byłoby fajnie. Temat jest bowiem b. ciekawy, do czasu tej lektury nie wiedziałem, że ten efekt przesuwania się płaszczyzny wahań nie odnosi się wyłącznie do Ziemi.
AndyBrandt 14:54, 29 mar 2005 (CEST)
Ad 1.a)
Istotą działania wahadła Foucaulta jest obrót płaszczyzny wahań. A obrót ten jest skutkiem siły Coriolisa. Określenie "działa dzięki sile Coriolisa" jest więc całkowicie na miejscu.
Ad 1.b) i 2.
Podkreślanie, że płaszczyzna wahań wahadła Foucaulta zmienia się względem innych obiektów niż Ziemia jest zbędne, i może wprowadzić czytelnika w błąd. Sformułowanie takie sugeruje bowiem, że jest to coś szczególnego, własnośc wyłącznie wahadła Foucaulta. A więc że płaszczyzna wahań wahadła "zwykłego" nie zmienia się wzgledem Słońca, gwiazd i innych zewnętrznych ciał – a to jest fałsz.
Gdyby płaszczyzna wahań wahadła (zwykłego!) miała pozostać niezmienna względem Słońca, to wahadło umieszczone na równiku i puszczone w ruch wzdłuż południka musiałoby po 6 godzinach wahać się w płaszczyźnie poziomej (!), a po następnych sześciu – dyndałoby wbrew sile ciężkości ponad punktem zawieszenia. Oczywiście nic takiego nie zachodzi. Jest więc naturalne i oczywiste, że płaszczyzna wahań niemal każdego wahadła zmienia się względem gwiazd. ("Niemal", bo jest wyjątek: wahadło na biegunie geograficznym zachowuje płaszczyznę wahań względem gwiazd. Również wahadło na równiku, wahające się w kierunku wschód-zachód, utrzymuje stałą płaszczyznę, ale w tej płaszczyźnie zmienia się kierunkek punktu równowagi, czyli środek zakresu drgań.)
Ad 2.
Albo ten astrofizyk nie wiedział o czym mówi, albo był pedagogicznym antytalentem (bo nie umiał tego zrozumiale wyrazić), albo go nieuważnie czytałeś. Mam nadzieję, że po przeczytaniu poprzedniego akapitu już się nie dziwisz zmianom płaszczyzny wahań dowolnego wahadła względem ciał innych niż Ziemia.
CiaPan 23:02, 30 mar 2005 (CEST)
=== Odpowiedź! ===
Astrofizyk, o którym mowa to Trinh X. Thuan. Postaram się sformułować lepsze wyjaśnienie - generalnie chodzi o odpowiedź na pytanie wobec czego w takim razie płaszczyzna wahań wahadła pozostaje niezmienna - jeśli w ogóle wobec czegokolwiek. Zdanie sobie sprawy z tego faktu pomaga nam zrozumieć, że nie tylko Ziemia się obraca wokół swojej osi, ale także wokół Słońca, że układ słoneczny nie pozostaje statyczny lecz przemieszcza się względem jądra Drogi Mlecznej (i innych układów w tejże) i tak dalej.
replies: text: Nie pozostaje stała wobec czegokolwiek (pomijając szczególne przypadki bieguna i równika). I ruch roczny (po orbicie wokół­słonecznej) ani udział całego Układu Słonecznego w obrotowym ruchu Galaktyki, ani wędrówka Galaktyki wewnątrz Lokalnej Gromady nie ma nic do rzeczy. Wystarczy ruch dobowy.

text: Weźmy za model Ziemi kulę o nieruchomym środku (w pewnym układzie inercjalnym), wirującą wokół ustalonej osi obrotu. Na powierzchni tej kuli umieśćmy wahadełko, doznające grawitacji wyłącznie ze strony tej kuli. Zauważ, że "chwilowa płaszczyzna wahań" zawsze zawiera "chwilową linię pionu". W ruchu dobowym punkt zawieszenia wahadła zakreśla okrąg równoleżnikowy wokół osi obrotu naszej modelowej "Ziemi". Lokalna linia pionu, przechodząca przez punkt zawieszenia wahadła i przez środek Ziemi, zatacza powierzchnię stożkową, jako tworząca tego stożka.

text: Jednak żadna płaszczyzna nie jest równoległa do całej powierzchni stożka, wszystkich jej tworzących - zatem płaszczyzna wahań wahadła musi jakoś się obracać. Nie musimy nawet wyprowadzać jak się obraca, by stwierdzić z całą pewnością że się obraca. --CiaPan 14:42, 1 kwi 2005 (CEST)
Co do siły Coriolisa to chodziło mi o to, że ona nie powoduje wahania się wahadła, jedynie zmianę płaszczyzny wahań w stosunku do Ziemi. W tym sensie nie powoduje, że wahadło działa, jeśli pod tym pojęciem rozumiemy fakt, że się waha. Ale obecne sformułowanie jest ok.

text: Ja rozumiem fakt, że "się kręci". Samo wahanie nie jest szczególną cechą akurat tego wahadła. --CiaPan 14:42, 1 kwi 2005 (CEST)
thread_title:  Terminologia - dlaczego wahadło działa 

message: Astrofizyk, o którym mowa to Trinh X. Thuan. Postaram się sformułować lepsze wyjaśnienie - generalnie chodzi o odpowiedź na pytanie wobec czego w takim razie płaszczyzna wahań wahadła pozostaje niezmienna - jeśli w ogóle wobec czegokolwiek. Zdanie sobie sprawy z tego faktu pomaga nam zrozumieć, że nie tylko Ziemia się obraca wokół swojej osi, ale także wokół Słońca, że układ słoneczny nie pozostaje statyczny lecz przemieszcza się względem jądra Drogi Mlecznej (i innych układów w tejże) i tak dalej.
replies: text: Nie pozostaje stała wobec czegokolwiek (pomijając szczególne przypadki bieguna i równika). I ruch roczny (po orbicie wokół­słonecznej) ani udział całego Układu Słonecznego w obrotowym ruchu Galaktyki, ani wędrówka Galaktyki wewnątrz Lokalnej Gromady nie ma nic do rzeczy. Wystarczy ruch dobowy.

text: Weźmy za model Ziemi kulę o nieruchomym środku (w pewnym układzie inercjalnym), wirującą wokół ustalonej osi obrotu. Na powierzchni tej kuli umieśćmy wahadełko, doznające grawitacji wyłącznie ze strony tej kuli. Zauważ, że "chwilowa płaszczyzna wahań" zawsze zawiera "chwilową linię pionu". W ruchu dobowym punkt zawieszenia wahadła zakreśla okrąg równoleżnikowy wokół osi obrotu naszej modelowej "Ziemi". Lokalna linia pionu, przechodząca przez punkt zawieszenia wahadła i przez środek Ziemi, zatacza powierzchnię stożkową, jako tworząca tego stożka.

text: Jednak żadna płaszczyzna nie jest równoległa do całej powierzchni stożka, wszystkich jej tworzących - zatem płaszczyzna wahań wahadła musi jakoś się obracać. Nie musimy nawet wyprowadzać jak się obraca, by stwierdzić z całą pewnością że się obraca. --CiaPan 14:42, 1 kwi 2005 (CEST)
Co do siły Coriolisa to chodziło mi o to, że ona nie powoduje wahania się wahadła, jedynie zmianę płaszczyzny wahań w stosunku do Ziemi. W tym sensie nie powoduje, że wahadło działa, jeśli pod tym pojęciem rozumiemy fakt, że się waha. Ale obecne sformułowanie jest ok.

text: Ja rozumiem fakt, że "się kręci". Samo wahanie nie jest szczególną cechą akurat tego wahadła. --CiaPan 14:42, 1 kwi 2005 (CEST)
thread_title:  Odpowiedź! 

message: Wahadło Foucaulta z tego co wiem znajduje się również w Warszawie w budynku Fizyki UW przy Hożej 69, jednak nie udało mi się znaleźć potwierdzenia w internecie. Planowane jest także wstawienie go do nowo budowanego Centrum Nauki Kopernik (http://www.skyscrapercity.com/showthread.php?t=141989&page=12)
replies: text: Zobacz WP:KULA. To, że ktoś coś zamierza lub planuje nie jest faktem encyklopedycznym (wyjatki są bardzo nieliczne). Jak zbudują, wstawią i będzie to potwierdzone odpowiednimi źródłami, to śmiało dopisz tę informację do artykułu. Na razie nic po niej. --CiaPan (Odp.) 11:59, 29 mar 2010 (CEST)

text: Brak źródła o wahadle na Hożej, w Google też nic nie wyskakuje. Mój kolega z Wydziału Fizyki twierdzi, że podobno jest czasem podwieszane. Ale to nie źródło, więc skreślam z artykułu. Avadoro (dyskusja) 03:41, 28 sie 2010 (CEST)
thread_title:  wahadło Foucaulta 

message: W Toruniu też znajduje się takie wahadło w Instytucie Fizyki UMK. Zgłasza: Snooky 149.156.67.250 (dyskusja) 15:56, 16 gru 2012 (CET)
replies: text: Jeden z użytkowników twierdzi, że: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wahad%C5%82o_Foucaulta&diff=prev&oldid=32656155. Nie zweryfikowaliśmy czy to prawda. Można pomęczyć Wikipedystów z projektu tematycznego --WTM (dyskusja) 23:10, 17 gru 2012 (CET)
replies: text: : Jeśli to zdjęcie naprawdę zostało opublikowane 29 marca 2012 i nie było wtedy stare, to mają wahadło, chyba że to to, które "powstaje (2012) w Centrum Nowoczesności "Młyn Wiedzy" w Toruniu". Czy na tym UMK nie ma żadnych wikipedystów? Czy nie było artykułów w gazetach o zniszczeniu wahadła? BartekChom (dyskusja) 01:39, 21 gru 2012 (CET)
replies: text: :: Niee, to zdjęcie stanowi ilustrację do http://www.fizyka.umk.pl/knsf/?page_id=162 (jest archiwalne i dotyczy [8 Toruńskiego Festiwalu Nauki i Sztuki 2008. Widoczna data dotyczy załadowania pliku na serwer / przebudowy strony internetowej Koła Naukowego. --WTM (dyskusja) 14:28, 21 gru 2012 (CET)
replies: text: ::: Trochę poprawiłem (wahadło na wydziale Fizyki UMK istnieje na 100%, widziałem na własne oczy), ale wydaje mi się, że i tak w artykule nie ma kompletnej listy. ARvєδuι + 01:24, 3 cze 2013 (CEST)
replies: text: :::: Wahadło na WFAiIS UMK zostało zdemontowane przynajmniej rok temu - od tej pory już tam nie wisi. Pozostał hak w suficie i tabliczki informacyjne. Również podlinkowane źródło prowadzi donikąd (http://www.fizyka.umk.pl/phys/WAHADLO/wahadlo-w.html). Nie kasuję, bo być może bardziej rozeznane osoby wiedzą o planowanym powrocie wahadła.
replies: text: ::::: 30.11.2023 Po wielu latach wahadło powróciło do Instytutu Fizyki. Wpisałam uaktualnione dane oraz link.
thread_title:  z [[Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule]] 

message: Ja się wtrącę: Chyba powinno być "wahadło Foucault". Foucault czyta się "fuko" z akcentem na o. Jak przeczytać "Foucaulta"? Fukota? Fukolta?
replies: text: Foucaulta? Oczywiście przeczytać zgodnie z polskim zwyczajem. Nazwiska francuskie mężczyzn zakończone (w piśmie) na spółgłoskę, której się nie wymawia, w tekstach polskich zachowują się odmiennie niż w oryginale. Spółgłoska pozostaje niema tylko w mianowniku, zaś w pozostałych przypadkach zależnych końcówka ta (dotyczy nazwisk kończących się w mianowniku na -b, -p, -s, -t, -d, -n, -r, -lt, -ld, -st) jest normalnie wymawiana, z dodatkiem końcówki odpowiedniego przypadka. Por. w mianowniku: Bastiat [wym. bastja], a w innych przypadkach zapiszemy i wymówimy: Bastiata, Bastiatowi, z Bastiatem, o Bastiacie. Podobnie Dumas [wym. düma] – Dumasa [wym. dümasa], Rodin [wym. rodę] – Rodina [wym. rodena], Camus [wym. kamü] – Camusa [wym. kamüsa], Bizet [wym. bize] – Bizeta [wym. bizeta]. --WTM (dyskusja) 03:06, 9 lut 2013 (CET)
replies: text: :Okazuje się, że ogólna zasada jest taka: gdy tylko da się jakoś odmienić nazwisko (tzn. dobrać jakiś wzorzec odmiany) należy to robić, jest bardzo niewiele męskich nazwisk obcych nieodmiennych. Forma wahadło Foucault jest tak samo teoretycznie niepoprawna jak wahadło Kopernik zamiast wahadło Kopernika, chociaż poprawna ze względu na zwyczaj językowy, który polega w tym przypadku jednak na ignorancji (fizyków, nauczycieli nauk ścisłych - porównaj twierdzenie Bézouta); pewnie zwyczaj w końcu wyprze hiperpoprawną odmianę.Z kolei możemy nie odmieniać nazwiska jeżeli dodamy przed nim inny odmieniony wyraz np. imię: wahadło Jeana Foucault, wahadło pana Foucault (możemy też odmienić oba wyrazy: wahadło Jeana/pana Foucaulta) i to jest najlepsze rozwiązanie w razie niepewności przy jakichkolwiek odmianach.W przypadku odmiany Foucault 1) ujawnia się końcowa spółgłoska (jest niema tylko w mianowniku); 2)zmienia się ona zgodnie z polskim wzorcem odmiany (miejscownik).Dopełniacz pisany Foucaulta czytamy [fukota] (bez l).Patrz  . C: Foucaltowi [fukotowi], B: Foucaulta [fukota], N: z Foucaultem [fukotem], Ms: o Foucaulcie [fukocie], W: Foucaulcie! [fukocie]. wtb@poczta.onet.pl 20:25 10 grudnia 2013r. CET
thread_title:  Odmiana nazwiska Foucault 

message: Wyciąłem  z hasła pseudonaukową bujdę:
replies: text: Poważną trudność stanowi wprawienie w ruch wahadła w płaszczyźnie, która jest nieruchoma względem inercjalnego układu odniesienia.
Po pierwsze, nie jest to doprawdy żadna trudność – wystarczyłoby nadać wahadłu prędkość początkową z minimalną składową "okrężną", prostopadłą do kierunku ruchu swobodnego. Prędkość ta powinna kompensować ruch postępowy punktu startowego wahadła związany z dobowym obrotem Ziemi. Uwaga powyższa padła w kontekście możliwości uruchomienia wahadła na biegunie. Zakładając początkowe wychylenie wahadła 5 metrów mamy wymaganą składową poprzeczną prędkości początkowej .
Po drugie zaś nie ma to żadnego znaczenia dla istoty rozważań. Jeśli idealnie skompensujemy tę prędkość, wahadło będzie w każdym wahnięciu przechodzić przez punkt równowagi a jego tor (obserwowany w nieinercjalnym układzie odniesienia, jakim jest powierzchnia Ziemi) będzie rozetką z owalnym listkami, podobną do :plik:20 Petal rose.png, jak przedstawiono na obrazku :Plik:Foucault pendulum animated.gif. Bez tej kompensacji wahadło będzie mijać punkt równowagi, a jego tor będzie miał ostre załamania – punkty nawrotu, podobnie do hipocykloidy. Tak czy siak jednak punkt maksymalnego wychylenia wahadła będzie się przesuwać w kolejnych okresach o stały kąt, i to zjawisko, nazywane obrotem płaszczyzny wahań, będzie w obu przypadkach takie samo.
Sugerowanie, że jest inaczej (mianowicie że kompensacja jest w eksperymencie istotna), jest bujdą. Twierdzenie, że jest to poważna trudność, jest bujdą jeszcze większą. Dlatego usunąłem. --CiaPan (dyskusja) 22:32, 22 kwi 2013 (CEST)
thread_title:  Bujda 

message: IPek wyciął informacje o wahadle  – sieć potwierdza, zdjęte w 1986:
* В Исакиевском соборе сняли маятник Фуко (W Izaakowym soborze zdjęli wahadło Foucaulta)  http://forum.roerich.info/showthread.php?t=8918 
* Ответы@Mail.Ru: Где сейчас находится маятник Фуко? (Odpowiedzi na Mail.ru: Gdzie obecnie znajduje się wahadło Foucaulta?)  http://otvet.mail.ru/question/12807023 
CiaPan (dyskusja) 12:05, 31 maj 2013 (CEST)
thread_title:  Sankt Petersburg, sobór św. Izaaka 

message: Grafika pt. Animacja ruchu wahadła na półkuli południowej. Obrót płaszczyzny drgań przesadzony. może być błędna, ponieważ (pozorna) siła Coriolisa jest maksymalna dla maksymalnej prędkości liniowej ruchu wahadła i tym samym powoduje największe odchylenie (wychylenie nici/drutu od płaszczyzny pionowej) gdy wahadło przechodzi koło punktu centralnego tarczy - czyli ono nigdy nie przechodzi bezpośrednio nad środkiem. Podobny przypadek jest ze spadkiem swobodnym ciał na równiku (i gdziekolwiek indziej poza biegunami) - ciało nie spada pionowo. Nieprzechodzenie wahadła przez środek widać na dalszych grafikach (Animacje wahadła Foucaulta w Panteonie w Paryżu) chyba, że tam jest z kolei przypadek wahadła puszczonego intencjonalnie po elipsie (Wahadło wychylone i puszczone).Właściwie w którym momencie następuje odchylenie od osi pionowej, które jest niezbędne do obrotu kierunku wahań? Tzn. naprawdę odchylenia nie ma, tor wahadła jest stale taki sam, tylko obserwator wraz z Ziemią się obraca, ale wtedy właśnie ziemski obserwator widzi obrót/odchylenie. Z grafik widać, że narastanie odchylenia jest liniowe, niezależnie od prędkości wahadła, co byłoby sprzeczne z moim "maksimum działania siły Coriolisa", ale czy w tym przypadku wahadło przechodzi nad środkiem? Chyba tylko wtedy gdy środek jest na biegunie, w innym przypadku środek tarczy obraca się tak jak obserwator czyli zmienia położenie względem wahadła. Albo inaczej - środek nad którym obraca się wahadło zatacza okrąg wokół środka tarczy.Sam kierunek obrotu wahadła czyli zgodnie z ruchem wskazówek zegara na półkuli północnej i przeciwnie na południowej jest wg mnie OK. wtb@poczta.onet.pl 17:42 11 grudnia 2013r. CET
replies: text: Jest dobrze, to jest Wahadło wypchnięte z położenia równowagi. By to zrozumieć wyobraź sobie wahadło matematyczne filmowane przez obracającą się kamerę. Układ ten odpowiada wahadłu wypchniętemu z położenia równowagi.

text: Rozumowanie maksymalna siła = maksymalne odchylenie jest błędne. Wychylenie nie odpowiada sile. Siła prostopadła do prędkości wywołuje przyspieszenie dośrodkowe, które odpowiada zakrzywieniu toru. StoK (dyskusja) 21:02, 11 gru 2013 (CET)
replies: text: :Toteż miałem na myśli odchylenie wahadła (nici) od pionowej płaszczyzny wahań, od normalnego jego toru, przy maksimum siły Coriolisa. Wyobraź sobie karuzelę z krzesełkami zawieszonymi na górnym pierścieniu/dysku, w stanie spoczynku karuzeli zwisają one pionowo, gdy puścisz w ruch karuzelę odchylają się na skutek siły odśrodkowej - odchylenie odpowiada równowadze sił działających na krzesełko. Im większa siła tym większe odchylenie (nie mylić z normalnymi wychyleniami ruchu wahadła). Siła Coriolisa działa podobnie (i też jest pozorna a jednak krzesełka odchylają się). A dziwnym trafem odchylenie wahadła nie przechodzącego przez środek na grafikach Animacje wahadła Foucaulta w Panteonie w Paryżu odpowiada działaniu siły Coriolisa - odchylenie na południe przy ruchu z zachodu na wschód. Może tak być, że pierwsza grafika to wahadło wypchnięte czyli matematyczne a kolejne rysunki to wahadło rzeczywiste czyli po elipsie. Wtedy to wygląda faktycznie jakby obracać kamerę. Ale analogia z kamerą jest nie do końca trafiona bo w jej przypadku obraca się tylko kamera/obserwator, a przy wahadle Foucault obraca się całą ziemia wraz z tarczą pod wahadłem. Bo chodzi mi o to: czy wahadło przechodzi nad środkiem ruchomej przecież względem niego tarczy? Czy najniższy (środkowy) punkt ruchu wahadła (jego pionowy rzut na tarczę) jest nieruchomy dla obserwatora? wtb@poczta.onet.pl 17:21 12 grudnia 2013r. CET
replies: text: :: Toż Ci tłumaczą jak komu dobremu, że źle masz na myśli. Maksimum siły Coriolisa przypada tam, gdzie wahadło porusza się najszybciej, czyli w środku – i tam właśnie nić jest pionowa. --CiaPan (dyskusja) 17:46, 12 gru 2013 (CET)
replies: text: :::Źle mam na myśli bo rysunek jest z definicji dobry czy też ktoś zaobserwował to, że nić jest pionowa (albo najmniej odchylona) przy przejściu przez środek, albo umie to wyjaśnić wobec tego co pisałem wcześniej? Toż właśnie StoK pisał cyt."Siła prostopadła do prędkości wywołuje przyspieszenie dośrodkowe, które odpowiada zakrzywieniu toru.".. W sumie widać z grafiki Wykres symulacji toru ruchu wahadła wychylonego i puszczonego..., że przy wahadle rzeczywistym/eliptycznym są 2 punkty wspólne rzutów torów wahadła, które pewnie redukują się do jednego dla idealnego wahadła. Można też wykreślić tor Wahadła wypchniętego... z podanego wzoru i to sprawdzić. wtb@poczta.onet.pl 20:13 12 grudnia 2013r. CET
replies: text: :::: "Źle masz na myśli" przywołując tu karuzelę. Karuzela z wahadłem Foucaulta nie ma nic wspólnego. Zauważ, że krzesełka karuzeli zbliżają się po pewnym czasie do stanu ustalonego, a więc – w drobnym uproszczeniu – w swoim wirującym układzie odniesienia są nieruchome! Wychylenie krzesełka wynika z równowagi sił;

text: ::::* w wirującym układzie karuzeli będzie to zerowa suma zewnętrznej siły grawitacji ze strony Ziemi i bezźródłowej siły odśrodkowej, charakterystycznej dla układu, oraz siły reakcji punktu zawieszenia,

text: ::::* zaś w układzie inercjalnego obserwatora zewnętrznego będzie to niezerowa wypadkowa siły grawitacji i reakcji zawieszenia, zakrzywiająca tor krzesełka w okrąg.

text: :::: Zauważ przy tym, że skoro krzesełko w swoim układzie wirującym spoczywa, to NIE doznaje efektu Coriolisa. Przyspieszenie Coriolisa pojawia się, gdy ciało porusza się W układzie wirującym, a nie gdy spoczywając W układzie wirującym porusza się WRAZ z nim W układzie inercjalnym. Tak więc stałe wychylenie krzesełka jest zupełnie czym innym, niż oscylacyjne wychylenie wahadła, zupełnie czym innym również niż (też zmienne w czasie) boczne przyspieszenie Coriolisa wahadła, powodujące zbaczanie z "inercjalnej" prostej drogi, które określamy całościowo jako obrót płaszczyzny wahań.

text: :::: Błąd ten objawił się już w pierwszej części Twojej wypowiedzi, gdy napisałeś (skracam):
replies: text: ::::: "siła Coriolisa jest maksymalna [...] i tym samym powoduje największe odchylenie nici".

text: :::: "Największa siła powoduje największe wychylenie" TYLKO w stanie ustalonym (jak w karuzeli o stałych obrotach). Tu mamy do czynienia z wahadłem, którego prędkość w każdej chwili się zmienia, i kąt wychylenia nici wynika nie z chwilowej (maksymalnej) wartości siły, ale z całki podwójnej wszystkich sił od początku ruchu (plus od początkowego położenia i prędkości).

text: :::: Ćwiczenie:
replies: text: ::::: co się będzie działo, jeśli puścimy wahadło z lekkim wstępnym zboczeniem, tak by krążyło po wąziutkiej elipsie w kierunku zgodnym z kierunkiem obrotu płaszczyzny wahań (tzn. na półkuli północnej puścimy je leciutko w lewo od kierunku "właściwego", tak by obiegało elipsę zgodnie z ruchem wskazówek zegara, leżącego tarczą do góry)?

text: :::: Odpowiedź:
replies: text: ::::: będzie mijać punkt centralny ze "złej strony" — wychylenie, którm się sugerujesz, będzie wręcz "ujemne" względem siły Coriolisa! Tzn. wektor chwilowego odchylenia będzie skierowany przeciwnie do maksymalnej chwilowej siły bocznej: kiedy maksymalna siła będzie zaginała tor ruchu wahadła w PRAWO, ono będzie akurat z LEWEJ strony punktu równowagi. Niemniej wahadło będzie nadal skręcać tak samo jak panu Foucaultowi.

text: :::: Błędu w rysunku nie ma. --CiaPan (dyskusja) 02:21, 14 gru 2013 (CET)
replies: text: ::::: Ok, obala to analogię karuzeli. Krzesełka są nieruchome w swoim układzie odniesienia a wahadło jest w ruchu. W tym ruchu prędkość jest pochodną całką przyspieszenia (siły) a położenie pochodną całką prędkości, jeżeli siła "zaczyna działać" w pewnej chwili to efekt jej działania jest w innej chwili, zresztą wszystko jest sprzężone w równaniu różniczkowym. Właśnie równanie tego ruchu to jest podstawowy argument - jeżeli w rozwiązaniu z(t) wychodzi człon sin(ω0*t) to, wyobrażalne czy nie, w chwilach t=k*п/ω0 wahadło jest w punkcie (0,0). I można to sobie wykreślić (co też zrobiłem). Czyli najpierw rozwiązanie/wykreślenie równania a dopiero potem analogie jako pomoc dla wyobraźni, odwrotna kolejność prowadzi do błędu. Z tym, że równie dobrze mogłoby wyjść z równania nieprzechodzenie przez środek czyli jest to nieoczywiste. No i prawdziwe dla wahadła idealnego - wypchniętego z położenia równowagi, a nie dla eliptycznego. wtb@poczta.onet.pl 21:42 25 grudnia 2013r. CET
replies: text: :::::: Błędy u samych podstaw... Prędkość NIE JEST pochodną przyspieszenia (siły) a położenie NIE JEST pochodną prędkości! Prędkość jest całką przyspieszenia (przyspieszenie zaś pochodną prędkości), a położenie całką prędkości (zaś prędkość pochodną położenia). --CiaPan (dyskusja) 13:21, 30 gru 2013 (CET)
replies: text: ::::::: To tylko czeski błąd, nie o to chodzi w tamtym komentarzu. Bardziej się nawet czepiasz niż ja tamtego rysunku. Nie jesteśmy na egzaminie. Zresztą gdybyś mnie obudził w środku nocy napisałbym prawidłowo v=ds/dt a=dv/dt, to też miałem na myśli. Jak i to, że z analogii także ta z obracającą się kamerą jest nietrafiona, jeżeli jest przed i zamiast rozwiązania równania. wtb@poczta.onet.pl 18:16 10 stycznia 2014r. CET
thread_title:  Błędny rysunek/animacja? 

message: A może zamiast archiwalnej kopii strony http://www.foucault.ch/epesto.html  dałoby się wykorzystać stronę http://www.betrisey.ch/epesto.htm ...? Trochę się od tamtej różni zawartością, ale wygląda że jest nie tylko o tym samym, ale nawet jest (nieco inną) wersją tego samego... --CiaPan (dyskusja) 23:04, 28 wrz 2016 (CEST)
thread_title:  Zastępnik martwego linku