Dyskusja:Hottentottenstottertrottelmutterbeutelrattenlattengitterkofferattentäter

message: Hasło - kandydat do konkursu Reniferiada 2005  --Julo 23:28, 16 cze 2005 (CEST)
* Wyraz nie do końca wydaje mi się być gramatyczny, a na pewno jest błąd w jego tłumaczeniu.
**napisałem do wikipedysty Sicherlicha, żeby rzucił okiem na to hasło... --Julo 23:51, 16 cze 2005 (CEST)
***ja w każdym razie jestem zdania, że w przynajmniej jednym miejscu brakuje łączącego -s- genitiwowego. --Shaqspeare 00:46, 17 cze 2005 (CEST)
***A wedle opisu utworzyłbym raczej wyraz Beutelrattenlattengitterkofferhottentottenstottertrottelsmuttersattentäter. Tak na mój gust.  --Shaqspeare 01:06, 17 cze 2005 (CEST)
***Poczekajmy, co odpowie Wikipedysta:Sicherlich. Najwyżej przekierujemy. --Julo 01:11, 17 cze 2005 (CEST)
Mi się przypomina autentyczny tytuł pewnej normy DIN:
Sickerfeuchtigkeitsdringungsverminderungsmaßnahmen. Trochę krótszy, ale autentyczny. --Shaqspeare 23:40, 16 cze 2005 (CEST)
Wypadałoby tu tytułem wstępu dodać kilka słów nt. słowotwórstwa w niemieckim / tsca
replies: text: Witam .. tu ten Sicherlich ;) ... to slowo jest grammatycznie poprawne ... ale o znaczeniu musze jeszcze myslec <lol> ...Sicherlich Post 14:01, 17 cze 2005 (CEST)
replies: text: :myzlalem juz pol godzina .. ale nie wiem co to znaczy ;) .. rozumiem wszystkie slowy ... ale to juz wszystko! ...Sicherlich Post 14:24, 17 cze 2005 (CEST)
replies: text: ::Widocznie ktos wymyslil sobie to slowko bez wiekszego sensu.--Shaqspeare 14:31, 17 cze 2005 (CEST)
replies: text: :::To oczywiste. Ale doskonale oddaje - oczywiście w krzywym zwierciadle - technikę konstruowania niemieckich określeń. Smaczku tutaj też dodaje fakt, że - tego się dowiedziałem szukając materiałów o Hotentotach - Holendrzy, którzy spotkali Hotentotów w XVII wieku nazwali ich tak dlatego, że ich język - mlaskający - brzmiał w ich uszach tak, jak gdyby nieustannie się jąkali. --Julo 21:05, 17 cze 2005 (CEST)
replies: text: ::::Anglicy mają w gruncie rzeczy taką samą technikę, łącząc rzeczowniki w długie ciągi. Z tym, że w pisowni zostawiają między nimi przerwę (np. :en:Midsummer Night Dream = :de:Sommernachttraum. --Shaqspeare 21:10, 17 cze 2005 (CEST)
Julo: "Beutelrattenlattengitterkofferattentäter - morderca zamkniety w kufrze z plecionki, przeznaczonej do trzymania kangurow" nie musze byc .. np. Selbstmordattentäter to jest morderca ktora zabyla soba samem (suicide attacker) ... so it could be that the morderca kills with the Beutelrattenlattengitterkoffer ;o) ... about the kangur I'm not sure; in germany there is a difference ;o) but I'm not a biologist ;) .. but when i look on Dydelfowate i compare it with Kangur rudy tam jest inne rodzina?! .. but you know your language better then i do ;) ...Sicherlich Post 21:41, 18 cze 2005 (CEST)
Dydelfowate - szczury workowate (Beutelratten, Beutel - worek, Ratt - szczur) i kangury należą do torbaczy, choć na tym właściwie się ich pokrewieństwo kończy. Ale dla kawału można przymknąć oko na tę nieścisłość, zwłaszcza że mało kto wie, czym są dydelfowate, a kangury znane są każdemu dziecku, które czytało o kangurzycy w Kubusiu Puchatku.
Gorzej z tym ...beutelrattenlattengitterkofferattentäter - wygląda, że powinno być  tak, jak sugerował Shaqspeare: Beutelrattenlattengitterkofferhottentottenstottertrottelsmuttersattentäter.
--Julo 21:53, 18 cze 2005 (CEST)

text: Znam Niemiecki znacznie lepiej niz Polski, a wydajemi mi sie ze Shaqspeare ma racje, tylko bez 's' : Beutelrattenlattengitterkofferhottentottenstottertrottelmutterattentäter. Znalem do tej pory tylko autentyczne niemiecke slowo owczesnej prasy brukowej 'Hottentottenpotentatentantenattentäter' (Eduard Engel, Deutsche Stilkunst, Lipsk 1914, s. 70), ktore tez dosc smieszne jest. Witam, Miastko 13:28, 21 cze 2005 (CEST)
thread_title:  Hasło 

message: Anegdotę tę otrzymałem z Niemiec pare miesięcy temu. Krązy ona pomiedzy moimi przyjaciółmi Ślązakami. Jest trochę dłuższa niż przytoczona wersja i wskazuje źrodło skąd pochodzi to słowo, ale tego nie weryfikowałem.
Przytaczam tę wersję, ale nigdy nie myślałem aby to umieścić w Wikipedii. Drozdp 21:24, 17 cze 2005 (CEST)
Jezyk niemiecki jest stosunkowo latwy. Osoba
obznajomiona z lacina oraz z przypadkami,
przyzwyczajona do odmiany rzeczowników, opanowuje go
bez wiekszych trudnosci. Tak w kazdym razie twierdza
wszyscy nauczyciele niemieckiego podczas pierwszej
lekcji...
Na poczatek, kupujemy podrecznik do niemieckiego. To
przepiekne wydanie, oprawne w plótno, zostalo
opublikowane w Dortmundzie i opowiada o obyczajach
plemienia Hotentotów (auf Deutsch: Hottentotten).
Ksiazka mówi o tym, iz kangury (Beutelratten) sa
chwytane i umieszczane w klatkach (Koffer) krytych
plecionka (Lattengitter) po to by ich pilnowac. Klatki
te nazywaja się po niemiecku "klatki z
plecionki"(Lattengitterkoffer) zas, jezli zawieraja
kangura,calosc nazywa się:
Beutelrattenlattengitterkoffer.
Pewnego dnia, Hotentoci zatrzymuja mordercę
(Attentater), oskarzonego o zabójstwo jednej matki
(Mutter) hotentockiej(Hottentottenmutter), matki
glupka i jakaly (Stottertrottel). Taka matka po
niemiecku zwie się: Hottentottenstottertrottelmutter,
zas jej zabójca nazywa się
Hottentottenstottertrottelmutterattentater. Policja
chwyta mordercę i umieszcza go prowizorycznie w klatce
na kangury(Beutelrattenlattengitterkoffer), lecz
więzniowi udaje się uciec. Natychmiast rozpoczynaja
się poszukiwania.
Nagle przybiega Hotentocki wojownik krzyczac:
- Zlapalem zabójcę! (Attentater).
- Tak? Jakiego zabójcę? - pyta wódz.
- Beutelrattenlattengitterkofferattentater, -
odpowiada wojownik.
- Jak to? Zabójcę, który jest w klatce na kangury z
plecionki? - pyta Hotentocki wódz.
- To jest - odpowiada tubylec -
Hottentottenstottertrottelmutterattentater (zabójca
hotentockiej matki glupiego i jakajacego się syna).
- Alez oczywiscie - rzecze wódz Hotentotów - mogles od
razu mówic, ze schwytales
Hottentottenstottertrottelmutterbeutelrattenlattengitterkofferattentater!
Jak sami widzicie, niemiecki jest latwym i przyjemnym
językiem. Wystarczy trochę się zainteresować tematem!
thread_title: Pochodzenie 

message: Gdyby nie jego pomysł z Reniferiadą 2005, też bym nie wpadł na to, żeby to hasło zamieścić. Nota bene - też dostałem tę wiadomość mailem, dokładnie w formie jak przytoczona wyżej. Skróciłem ją do dwóch zdań (spójrzcie na pierwszą wersję hasła), ale wkrótce ktoś dopisał całą anegdotę... --Julo 21:29, 17 cze 2005 (CEST)
thread_title: To wszystko przez [[Wikipedysta:TOR|TORa]]

message: Szperałem troszeczkę i nic nie wyniuchałem aby takowa rzecz istniała w języku niemieckim. Spotkałem się tylko z określeniem tego słowa jako neologizm i polonizm (stworzone niedawno przez jakiegoś Polaka) - toteż podważyłbym wiarygodność tej anegdoty.--MonteChristof 18:59, 15 gru 2005 (CET)
replies: text: A czy to nie powinno się znaleźć w słowniku? Co to hasło (nawet jeśli prawdziwe) ma wspólnego z encyklopoedią??? Gdarin dyskusja 19:04, 15 gru 2005 (CET)
replies: text: : Ma, tyle samo co np. HWDP. Bo tu nie chodzi o zwykłe słowo, tylko mocno się wyróżniające. Natomiast problem jest inny - po niemiecku można wymyślać dowolnie długie słowa, np. Oberrheinstadtgemeindenflächennutzungsplanerstellungsausschussmietgliedschaftsantragsstellung - czyli złożenie wniosku o członkostwo w komisji wystawiającej plan zagospodarowania przestrzennego gminy miasta nad Górnym Renem. Shaqspeare 19:15, 15 gru 2005 (CET)
replies: text: ::Mam na myśli to, że rzeczywiście jest to raczej nieugruntowany neologizm - ewentualnie słowo mogloby wylądować w artykule język niemiecki jako wyolbrzymiony przykład na tworzenie rzeczowników złożonych. Shaqspeare 19:25, 15 gru 2005 (CET)
replies: text: :::Tylko że o dziwo jedynie Polacy coś takiego robią z językiem niemieckim, bo od niemców tego nie słyszałem... no i oczywiście Steffen Mueller xD
replies: text: ::::Hmm... Ja widziałem tytuł jednej z norm: Sickerfeuchtigkeitsbekämpfungsmaßnahmen czy coś w tym stylu. Shaqspeare 22:26, 15 gru 2005 (CET)

text: :: To dodałem najdłuższy wyraz jaki udało mi się znaleźć, mam nadzieję, że nie "połknąłem" jakiejś literki. ;)Gdarin dyskusja 22:20, 15 gru 2005 (CET)
P.S. Proponuję dodać jeszcze hasła polskie budowane w ten sam sposób: siwobladokoperkowy albo jeszcze lepiej pomarańczowozielononiebieskojasnoczerwonociemnofiletowobiały --MonteChristof 21:32, 15 gru 2005 (CET)
czytałem anegdotkę, zgodnie z którą słowo to wymyślił Mark Twain, w celach humorystyczno-satyrycznych, oczywiście. ale cholera wie, na ile można wierzyć takim anegdotkom :) - Bmucha >> 22:39, 15 gru 2005 (CET)
Niech zganę... andegdota była dostępna w postaci jakiegoś łańcuszka internetowego? xD --MonteChristof 19:04, 16 gru 2005 (CET)
To zdanie chyba nie ma w praktyce sensu, bo przecież Hotentoci to plemię afrykańskie, a kangury (czy tam szczury workowate) żyją w Australii?.. Pibwl ←« 10:36, 10 sty 2006 (CET)
*A poza tym Hotentoci (kangury chyba też) nie mówią po niemiecku, ale to szczegóły są, artykuł fajny jest. :) Gdarin dyskusja 10:41, 10 sty 2006 (CET)
**To hasło dotyczy Hotentotów, którzy nauczyli się niemieckiego (Namibia była niegdyś niemiecką kolonią), a szczury workowate przywieźli tam osadnicy, którym nie odpowiadał klimat australijski, więc przenieśli się do Namibii ze swoimi ulubionymi zwierzątkami, z których część uciekła na wolność i trzeba było je z powrotem łapać i zamykać w klatkach z plecionki.  Julo (dyskusja) 13:05, 10 sty 2006 (CET)
Jednak język polski jest najlepszy ;). U nas przynajmniej nie ma takich problemów.
A co do długich słów w języku niemieckim - napiszcie słownie po niemiecku jakąś 12-cyfrową liczbę. Dodek 13:30, 27 sty 2006 (CET)

text: : To słowo tylko jako anegdota, ale pewnie też do sprawdzenia. A propos Niemcy posiadają coś takiego jak orzeczenie i mowę zależną, więc wyraz bez sensu, bo nawet Niemiec by go nie zdołał w wypowiedzi ustnej rozebrać. --Paelius 18:54, 11 lip 2006 (CEST)
thread_title: To hasło ie wydaje się być prawdziwe

message: <dodek> Nordöstersiökustartilleriflygspaningssimulatoranlägeningsmaterielunderhallsupptoljningssystemdiskussioninläggförberedelsearbeten
 <dodek> funny language
 <blambi> dodek: was it on purpose that all those words was merged?
 <dodek> blambi, yes
 <dodek> blambi, are you from sweden?
 <blambi> dodek: Yes
 <dodek> ah
 <blambi> dodek: sadly i don't think you can combine a world like that ;)
 <blambi> It even get weird when splited into several words :/
 <blambi> Its not a working sentence or word :/ when i split it i get stuff lite "siö" (and that is something i never heard off etc)
 <blambi> err like
To chyba tłumaczy wszystko. Dodek D 21:04, 6 lip 2006 (CEST)
*nie kumam: co tłumaczy??? Julo (dyskusja) 23:46, 6 lip 2006 (CEST)
replies: text: :To, że dodek jest tragikomiczny. PSiczek, Pietras1988 DYSKUSJA 11:24, 7 lip 2006 (CEST)
thread_title:  Błąd. 

message: Z tego co wiem, najdłuższy ugruntowany rzeczownik w języku niemieckim to Hubschrauberlandeplatzbeleuchtungsanlage. Wyraz jest w języku niemieckim nie tylko doskonale zrozumiały, ale też funkcjonuje jako rzeczywista nazwa urządzenia. --Botev 11:16, 17 wrz 2006 (CEST)
thread_title:  Najdłuższy ugruntowany rzeczownik 

message: Donaudampfschiffahrtselektrizitätenhauptbetriebswerkbauunterbeamtengesellschaft – najdłuższy opublikowany (oficjalnie używany) wyraz w niemieckim wg wiki angielskiej i niemieckiej. Ciekawe również Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz w en i de.
O najdłuższym słowie rosyjskim art. w wiki rosyjskiej.
O długich wyrazach w różnych językach art. w wiki słoweńskiej.
CiaPan (Odp.) 11:25, 29 paź 2007 (CET)
thread_title:  Z innych wikipedii 

message: Na stronie o Hotentotach jest: Nazwa „Hotentoci”, popularna w okresie kolonialnym, jest obecnie uważana za obelżywą i przestarzałą. Została ona nadana przez kolonizatorów holenderskich i pochodzi prawdopodobnie od słów wypowiadanych często tubylców w trakcie rytualnych tańców, więc wypadałoby to przerobić na nazwę własną Khoikhoi, by ludzie nie powtarzali dalej formy obraźliwej? Dopiszcie choć do hasła, że gdy Tuwim to pisał, to ani on, ani jego czytelnicy w Polsce nie mieli o tym wiedzy, a intencją nie było obrażanie tej grupy etnicznej. Analogicznie, trzeba poprawić wstecznie inne nazwy z obraźliwymi egzonimami, np. tytuł filmu Eskimosce jest zimno na Innuitkę i różne o ludach Syberii itd. oraz pieśni w wielu językach o Cyganach na Roma, ale Tuwim pilniejszy, bo już się "naraził" antykolonialnym i antyrasistowskim wierszem Murzynek Bambo z 1935, gdy Włochy napadły na Abisynię. Skądinąd, przytoczona anegdota jest nielogiczna, bo cytowani Hotentoci nie mówili między sobą po niemiecku, niderlandzku lub w afrikaans, a we własnym języku. Co innego, gdyby mówili z Niemcem z późniejszej Namibii. Podobnym, od lat opisywanym błędem jest oczywiście "Kali ukraść krowę", gdy rozmowa Kenijczyka-Suahili ze Stasiem była po angielsku, a tam błędów koniugacji z bezokolicznikiem czasu teraźniejszego by nie było. Poza tym, umieszczenie w klatce nastąpiło po schwytaniu, a nie schwytał już umieszczonego, jak sugeruje ostatnie zdanie tej anegdoty. --31.179.121.4 (dyskusja) 23:29, 14 cze 2020 (CEST) KKE
replies: text: Co do „Kali ukraść krowę” — po angielsku „Kali steal cow” też nie jest poprawnym wypowiedzeniem. Co do anegdoty, opowiada ona o (hipotetycznym) niemieckim podręczniku, którego (hipotetyczny) autor przełożył wypowiedzi tubylców na język niemiecki i dopiero wówczas uzyskał efekt łamańca językowego, który nie występował w oryginale (dla porównania przełóż na język polski „Does our dad read Tacitus's quotations?”). W ostatnim zdaniu omawianej anegdoty również nie widać błędu, ponieważ wódz plemienia domaga się informacji umożliwiającej identyfikację schwytanego zabójcy, którą to informacją okazuje się być stwierdzenie, że siedzi on aktualnie w klatce na kangury (chwilowo nie dociekam, skąd te kangury w Afryce). Nic nie powinno sugerować, że zabójca znajdował się tam w momencie schwytania. Wracając do głównego wątku wypowiedzi, nie ma zwyczaju ingerowania w treść historycznych tekstów kultury w podobnych przypadkach — wydawca powinien raczej dodać przypis informujący o zmianie zalecanej nazwy własnej pomiędzy czasami autora a obecnymi. My także moglibyśmy dodać podobny przypis merytoryczny w omawianym haśle (używa się do tego składni „ref group="uwaga"”), ale wymagałoby to najpierw źródła na zmianę zalecanego terminu w języku polskim, ponieważ informacja w naszym artykule o Khoikhoi czy też Hotentotach jest (błędnie) uźródłowiona artykułem anglojęzycznym, podczas gdy obelżywość danego terminu w języku angielskim oczywiście nie implikuje obelżywości analogicznego terminu w języku polskim (podobnie: mówimy o Laponii, a nie o Saami czy czymś takim). Jeżeli dysponujesz odpowiednimi źródłami, zachęcam do wprowadzenia takiego przypisu zamiast snucia czczych rozważań w dyskusji. Ach, i jeszcze jedno: Inuici, nie Innuici. Marcowy Człowiek (dyskusja) 20:38, 14 cze 2020 (CEST)
replies: text: : Odniosę się na razie do części polemiki, by przez pospieszne, nieuźródłowione wpisy nie mnożyć możliwych pomyłek. Sprawę kangurów próbuje się w haśle wyjaśnić, że chodzi o dydelfy z Ameryki, a więc też - bo kangur z Australii - nie z płd. Afryki, gdzie Hotentoci zamieszkują rdzennie (a wtedy trudno mówić o emigracji, ani o - z tej części Afryki, co innego np. sąsiedni Mozambik portugalski, ale też by ponad pół wieku wcześniej - wywozie niewolników). Niemniej jednak, klatka na zwierzaki z innego kontynentu mogła tam być, bo RPA jest na oceanicznym szlaku handlowym, a Tuwim ma wysokie mniemanie o tubylcach, że takie zwierzęta znają, a przynajmniej ich nazwy i rozmiar, że to na nie klatki. Możliwy jest też błąd przy tłumaczeniu z języka Hotentotów na niemiecki, a Tuwim to powtórzył przez nieuwagę. W haśle nie ma ani słowa, że to anegdota z niemieckiego podręcznika i jeśli ktoś tego języka zupełnie nie zna, to co najwyżej z umlautu w przedostatniej sylabie może się domyślać, ale nie wykluczać, że to bywa też w innych językach germańskich. Takie uzupełnienie, przytoczenie kontekstu z książki Tuwima powinno się w haśle znaleźć - może dosłownie przez skopiowanie Twego opisu wyżej, tylko uzupełnij źródło, zacytuj tam szerzej. Przekład z angielskiego "Czy twój tata czytał cytaty Tacyta?" ładny do ćwiczenia dykcji, dzięki, ale nie czuję się w tym kompetentny. Z Inuitami masz rację, ale w haśle o nich - pod zastrzeżeniem nie mylić z Innu - już w 1. zdaniu wspomina się, że słownik PWN podawał pisownię Innuit, pewno błędnie, albo ze zbyt słabego upowszechnienia się w Polsce tej nazwy lub jej późnej u nas kodyfikacji. Ja akurat miałem szczęście nawet uczestniczyć w warsztatach wokalnych 2 Inuitek z płn.-zach. Kanady, ale komunikowaliśmy się po angielsku i ani nie było czasu i powodu na pytanie się pisownie (akurat w nazwach przez Nie podawanych wiele było powtórzeń liter), ani o odbiór przez Nie słowa Eskimos (po polsku zawierające końcowe s z liczby mnogiej jako część nazwy liczby pojedynczej, jak zresztą pełno słów angielskich przyjmowanych z lat, gdy masowo angielskiego nie znaliśmy), a nb np. hasło Języki eskimo-aleuckie dalej nie zmienione na inuicko-. O Laponii pewno dalej mówimy, bo nikt się za to głośno nie obraża (z Eskimosów samych u nas też), ale gdy w Warszawie koncertowała Mari Boine (na tym samym festiwalu Skrzyżowanie Kultur, co te warsztaty Inuitek, tylko 5 lat wcześniej), to podkreślane było, że właśnie słowo Lapończyk jest narzuconym egzonimem i oni źle to odbierają, a mówić należy Saam, choć też nie pamiętam, by ktoś tworzył żeńską formę Saamka (a nb usłyszałem żartobliwy protest od osobiście mi bliskiej od lat Cyganki Górskiej na próbę tworzenia formy Romka - nie dlatego, że mogłaby negować potrzebę końcówek żeńskich jako głęboko wierząca katoliczka, a więc może konserwatywna pod tym względem, bez związku z Romanipen - ale to już zbyt rozległy, odrębny wątek i z bardzo zindywidualizowanymi podejściami), choć Laponka odbieramy normalnie od zawsze. O Kalim dopisałem tu trochę pospiesznie, przytaczając z pamięci (zaznaczyłem, że to nie moja obserwacja) eseiki Mamadou Diouf'a na portalu Afryka.org sprzed 2010, tj. sprzed wydania książki Afryka w Warszawie, gdzie na pewno też to powtarza w treści, a zwłaszcza zwracał uwagę, że rozmowa Stasia i Kalego toczyła się po angielsku (nie pamiętam tego szczegółu z powieści, ale zapewne, by Nel też rozumiała, bo Kali, porwany z wioski przez arabskich lub beduińskich handlarzy niewolnikami, obcych języków nie znał, w niewoli osłuchał się z arabskim, jakkolwiek skoro Staś baobab nazwał po polsku Kraków, to może jednak?), a sugerowanie, że Afrykanin, poznając obcy język, jakoby nie może się od razu nauczyć jego gramatyki poprawnie (gdyby jeszcze wejść w szczegóły na ile ze Suahili zbliżonej lub nie?), jest krzywdząca i szerzy wrogie stereotypy (inna sprawa, że jest tam co najmniej 1 zarzut wobec H. Sienkiewicza niesprawiedliwy - o przyczyny lęku przed dotykaniem czarnej skóry, gdy miejscowy tragarz przenosił go na sobie przez rzeczkę - ale to też już odrębny temat). Sam temat poruszył mnie od ponad tygodnia, bo na antyrasistowskiej demonstracji pod ambasadą USA 6 czerwca 2020 w Warszawie znalazłem się (też na zdjęciu Oko.press) tuż za wychowaną w Polsce i mówiącą bez akcentu 25-letnią, jasnoskórą mulatką z ręcznie napisanym transparentem po polsku NIE NAZYWAJ MNIE MURZYNEM (wszystko dużymi literami, więc nie wiem, czy to miał być Murzyn, czy neologizm murzyn, ale i tak na pewno bez wskazania formy żeńskiej i że jej matka jest białoskóra), co było - jak potem usłyszałem w wywiadzie radiowym - jej aktem solidarności z transparentem Don't call me Murzyn, który na demonstracji 2 dni wcześniej trzymała - i zdjęcie skutecznie w świat poszło - 12-letnia mulatka, też urodzona w Polsce, ale o ciemniejszej karnacji skóry, więc na nienazywanie mulatką bardziej narażona. Rozumiejąc ich narażenie na agresywną ksenofobię, ideę protestu uważam jednak za nieporozumienie, a już szczególnie insynuowanie rasizmu ludziom używającym od XVI wieku słowa Murzyn (pochodzącego od Maurzyn, tak samo jak np. Tatarzyn i Turczyn) i w tym zwłaszcza ataki na J. Tuwima za wiersz Murzynek Bambo (i to o jak ważnej wymowie w czasach ataków na imigrantów: szkoda, że Bambo czarny wesoły, nie chodzi razem z nami do szkoły, przy czym wcześniej autor wspomina, że szkołę u siebie też ma, a chodzi o możliwość kontaktu z nami, nasz koleżka, pisane w 1935, gdy kolonializm i rasizm na świecie, a Polacy choć zobaczyć Murzynów praktycznie nie miewali okazji). Tym bardziej uważam, że wszelkie wypowiedzi Tuwima o mieszkańcach Czarnego Lądu powinny być jasno opisane, by nie robić z Niego rasisty. Jesteśmy to winni Tuwimowi, a w tym wypadku może też Khoikhoi​om (skoro nie wypada pisać Hotentotom). O prawach kangurów tu nie wspomnę, choć niedawno w czasie pożarów w Australii, w trosce o zapas wody dla gatunków miejscowych, mordowano tam wielbłądy, introdukowane od 1860 z Afryki - znów atak na imigrantów z tamtego kontynentu i to przywiezionych wbrew sobie, jak niewolnicy. Powtórzę: skoro Tuwim tak to opisał i masz źródło, to uzupełnij w haśle, że miał to być cytat z wyimaginowanego niemieckiego podręcznika. Danke schön! --31.179.121.4 (dyskusja) 23:29, 14 cze 2020 (CEST) KKE
replies: text: ::Aha, no i przepraszam, nieuważnie się wczytałem, że zabójca został złapany ponownie, po ucieczce z tej klatki dla kangurów, w której go zamknięto po 1. złapaniu. --31.179.121.4 (dyskusja) 23:57, 14 cze 2020 (CEST) KKE
replies: text: :::Jestem pod wrażeniem, niesamowicie się rozpisałeś. Widzę, że trafiłem na prawdziwego pasjonata — nie miałem wcześniej pewności, bo w Wikipedii plącze się kilku (nazwijmy to) „zawodowych dyskutantów”, a wszystkie IP są do siebie podobne. Przepraszam więc, jeżeli poprzednia odpowiedź była trochę obcesowa. „Pegaza dęba” czytałem dosyć dawno temu i mogłem coś pomylić, pomieszać z jakąś inną wersją anegdoty, więc nie ufam swojej pamięci na tyle, żeby na tej podstawie uzupełniać hasło. Względem W pustyni i w puszczy coś mi się nie zgadzało, więc zajrzałem do książki i wyjaśniło się od razu, że Kali musiał pochodzić z nader odległych stron, gdyż po angielsku nie mówił wcale, a w ki-swahili, którym można porozumieć się niemal w całej Afryce, bardzo źle; później jest i taka scena, w której Staś w gniewie na Kalego zapomniał, jak jest osioł w języku ki-swahili, i powiedział po angielsku donkey. Kali zaś nie rozumiejąc po angielsku poczytał widocznie ten wyraz za jakiś komplement (…). Prawda, że scena ewangelizacji jest jeszcze później, ale też nie ma żadnych wzmianek, ażeby pomiędzy tymi zdarzeniami Kali uczył się angielskiego, więc i ta rozmowa najprawdopodobniej odbywała się w suahili. O gramatyce suahili mam bardzo mgliste pojęcie (tyle, ile wyniosłem z Pożegnania z Afryką Blixen — zresztą fantastyczna książka), ale zdaje mi się, że jest dosyć luźna i uproszczona. Z drugiej strony, gdyby Sienkiewicz chciał oddać takim sposobem przekładu specyfikę języka, kaleczyłby także wypowiedzi Stasia, a to przecież nie zachodzi. I wreszcie, kłopoty z gramatyką w słabo sobie znanym języku bynajmniej nie są domeną osób mało inteligentnych czy niższych cywilizacyjnie — sam zbyt dobrze wiem, co robię ze strukturą zdań niemieckich… A odnośnie Tuwima, rzeczywiście warto to prostować; nie wiem, co trzeba mieć w głowie, aby oskarżać go o rasizm, ale moja niezapomniana polonistka wstawiłaby za taki pomysł automatyczne zero (bo to nawet na pałę nie zasługuje). Ja już nie mówię o Bambo (Bambie?), nie mówię nawet o jednym z jego najsłynniejszych wierszy (gdy swoją krew i waszą sprawdzę, wierzcie mi, jedna będzie jucha). Otóż Aniela, główna bohaterka Kwiatów polskich, ze znacznym prawdopodobieństwem jest kwarteronką (a może to już rasistowskie określenie?) — w każdym razie wnuczką Murzyna, który dość, że nad Łódkę zawędrował, tam na teatrze występował, tam zmarł na jakieś zapalenie z dala od Afryki-macierzy i na cmentarzu łódzkim leży. Poza tym — z przeciwnej strony — za ojca miała oficera rosyjskiego, a wychowywał ją (przybrany?) dziadek Dziewierski, legionista dotknięty zaburzeniami maniakalno-depresyjnymi. Powiedziałbym, że uprzedzenia rasowo-narodowościowe właśnie schowały głowę pod kołdrę i kwiczą żałośnie. Co do Lapończyków, Hotentotów i tym podobnych — rozumiem, że używanie narzuconych nazw przez byłych kolonizatorów mogą odbierać jako dotkliwe, ale nasz język jest pozbawiony takich obciążeń historycznych, przyjęliśmy te słowa jako neutralne zapożyczenia, nigdy nie miały pogardliwego odcienia i nie ma powodu wycofywać się z nich. Poza tym Sa(a)mowie budzą akurat u nas wyjątkowo nieszczęśliwe skojarzenia językowe — „Sam” przywołuje na myśl automobil własnego wyrobu, „Samka” samicę zwierza łownego, a to i tak najlepszy wypadek, bo w puli powiązań językowych są jeszcze samojed, samosia, samieństwo, samogwałt i samcołożnik. Ja bym już wolał „Lapończyka / Laponkę” z Mikołajowo-świątecznymi skojarzeniami. Co do Murzynów na koniec — cóż zrobić, kolokacje językowe odzwierciedlają stan faktyczny — gdyby Farerom ogółem nie dostawało w poziomie cywilizacyjnym (pod względami takimi, jak PKB, struktura sektorów gospodarki, przeżywalność niemowląt, poziom edukacji i wiele innych), tobyśmy mówili „sto lat za Farerami” i żonglowanie nazewnictwem na dłuższą metę w niczym by nie pomogło, podobnie jak niedźwiedź nie zrobił się mniej straszny wskutek kilkukrotnej zmiany nazwy na eufemizm i wymyślenia nowego eufemizmu; ja się tylko cieszę, że ostatnia reforma nazewnictwa zoologicznego nie usankcjonowała „misia brunatnego”. Marcowy Człowiek (dyskusja) 11:52, 15 cze 2020 (CEST)
replies: text: ::::Ubolewam, że nie zdążyłem odpisać od razu, a teraz z dystansu i wciąż w pośpiechu trudniej poskładać wątki, by czegoś nie zgubić. Wszelkie wtręty osobiste i poboczne rozwinąłem, by uniknąć nieporozumień, dla kontekstu. Nie założyłem tu konta (a IP mi się zmienia przy resecie modemu lub gdy piszę spoza domu) z przyczyn "pragmatycznych", być może niesłusznych (np. czułbym się wtedy zobowiązany do uważnej lektury szablonów itp. zasad). W Wikipedii np. https://pl.wikinews.org/wiki/Plik:Wielokulturowe_Warszawskie_Streetparty_2013_15.jpg nawet z podpisem na plakietce i nazwą administrowanej przeze mnie Listy (a obok, odwrócony plecami orkiestrą "Ritmo Bloco" dyrygował Leo Vilhena z Brazylii). O użyciu nazwy Sam w motoryzacji usłyszałem dopiero kilkanaście lat temu (w audycji etnograficznej o muzeum tego w Radomskiem), a słowo najbardziej kojarzyło mi się ze sklepem samoobsługowym (dziś już ta nazwa zanika), a odleglej z imieniem. Słowa kwarteronka nie znałem - nowe, a z nie mojego pola zainteresowań, "bańki informacyjnej". Ta wypowiedź "Cyganka, nie Romka" była publiczna, więc mogę podać, że mówiła to Teresa Mirga, ale powtórzę, że opinie tu są zróżnicowane, czasem niekonsekwentne i... to inny wątek, 1 z wielu takich, choć oczywiście pokrewny. Większy problem mam z cytowaniem Mamadou Diouf​'a, bo plączą mi się Jego wypowiedzi i publikacje publiczne z prywatnymi, w tym nasza polemika po Jego publikacjach oskarżających Tuwima (i Sienkiewicza, to - jw. - inny, szeroki wątek, do opisania przy haśle o nim) podczas festiwalu "Transkaukazja'2011" między namiotami na pl. Teatralnym w W-wie zakończyła się... interwencją ochrony - tylko wobec mnie, choć obaj mówiliśmy z rosnącymi emocjami. W przywoływanej już wyżej książce Afryka w Warszawie z 2010 pod redakcją Mamadou Diouf'a i Pawła Średzińskiego, Tuwim - dopiero teraz sprawdziłem w pdf - pojawia się tylko 2 razy, w tym twierdzą, że wiersz Murzynek Bambo był opublikowany już w 1934 (a nie 1935, jak w haśle tu), a to obalałoby me podejrzenie, że mógł być bezpośrednią reakcją na agresję kolonialną faszystowskich Włoch (choć gwoli ścisłości, nie tak rasistowskich jak Niemcy, nawet ich pieśń Faccetta Nera jest pod tym względem "równościowa") na Abisynię - ale "klimat epoki" był i oczywiste (dla czytających uważnie, a nie - wstyd wspominać - żenująca, infantylna parodia Polaczek Janek o młodym Polaku kradnącym w Niemczech samochody, czego analogii w wierszu Tuwima w żadnym stopniu nie ma, odwrotnie, dziecko wśród swoich radośnie psoci, tak samo jak jego rówieśnicy w Polsce i ta identyczność emocji, radości życia, wspólnota ludzka była głównym przesłaniem wiersza), że Tuwim był nonkonformistą, antyrasistą, antykolonialistą, przyjacielem dzieci (nie 1 Jego wiersz dla nich), na poparcie tu jeszcze aforyzm o Kainie i Ablu z tomu Jarmark Rymów, wydanego w 1955, już po śmierci autora (a nie, jak w 1. odruchu pomyślałem, specjalnie na odbywający się wtedy w W-wie Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów, będący dla wielu Polaków 1. okazją do ujrzenia osób o innym kolorze skóry i przytoczenia tych relacji są we wspomnianej książce). Dla porównania, Sienkiewicz tam wspomniany 29 razy, ale... - jw. - to osobny wątek. Co do recepcji dziś Murzynka Bambo​, w wywiadzie radiowym wstrząsnęła mną relacja wspomnianej dziewczynki z rodziny polsko-nigeryjskiej, że z płaczem wyszła z klasy, gdy ten wiersz był omawiany. Jest pytanie o sens, by dzieci, z nieukształtowanym obrazem świata i wartościami uczyły się z literatury, która opisuje realia historyczne (tu: "szkoda, że Bambo czarny, wesoły nie chodzi razem z nami ze szkoły", gdy akurat dziewczynka o korzeniach z Afryki chodzi, a i od dziecka żyje w naszych standardach, nawykach cywilizacyjnych - oczywiście, nie sugeruję tu ich wyższości nad tamtymi), jakkolwiek z kolei w Polsce 1935 roku życie biednych dzieci na wsi, wśród analfabetów i przyrody bardziej przypominało te realia z Afryki niż bogatszych w mieście - Tuwim nikogo nie poniżał, a odwrotnie, pokazywał tożsamość, ludzką wspólnotę, "wszystkie dzieci są nasze". Jest to oczywiście szerszy problem, tzw. "kanon lektur" itp. "ciągłość tożsamości", np. dla mnie jako dziecka i licealisty traumą był przymus czytania "Boskiej komedii" Z. Krasińskiego ze "ssaniem Talmudu" itp. antysemityzmem, czy też wszechobecne stygmatyzowanie i poniżanie Żydów w literaturze XIX w., ale to znów inny wątek, choć w imię uniknięcia łez tej dziewczynki może by warto Murzynka Bambo przesunąć na koniec liceum, obok innych wierszy Tuwima, może też choćby wspomnianego wyżej Absztyfikanci Grubej Berty (znów wątek niemiecki), który zresztą poznałem dopiero jako dorosły człowiek, dzięki piosence zespołu Bez Jacka. Poniekąd, powtarzająca się tam zachęta do całowania dotyczy tego samego miejsca u autora, co u Murzyna w utrwalonym powiedzeniu o ciemności - nie o ciemnocie i nie o wykorzystywaniu niewolników, nie nadużywać! Ten związek to jakaś nowa artystyczna jakość, przynajmniej do interpretacji. W każdym razie, absurdem jest insynuowanie złych intencji Tuwimowi w Murzynku Bambie, a nieporozumieniem lub świadomym nadużyciem jest nadawanie tam innego znaczenia słowu Murzyn. W tej książce jest m.in. rozmowa ze studentem w Polsce w latach 1980-tych z Afryki zach., francuskojęzycznym. Opisuje epizod tuż po przyjeździe (zdaje się w Łodzi, gdzie mieli szkołę języka, przed właściwym kierunkiem studiów), gdy w miejskim autobusie ludzie wskazywali go sobie ze zdziwieniem i określali Murzyn; w domu zajrzał do słownika i - zacytuję teraz z pamięci - "zrozumiałem wtedy, że mnie obrażają". Ten epizod może wskazywać na błąd w ówczesnym słowniku polsko-francuskim, zły przekład słowa, do którego u nas pasowałoby czarnuch (skądinąd, mający też inne znaczenia, "krajowe"), a dopiero później, pod wpływem rasistów ze świata anglojęzycznego (usłyszałem to w radiu w telefonie na żywo Polaka z RPA), doszło jeszcze drastyczniejsze wyzwisko asfalt. Ale tu możliwe, że przez ten błąd tłumaczenia w słowniku całe pokolenie francuskojęzycznych studentów z Afryki zach. źle się nauczyło znaczenia słowa Murzyn i dopatrywało się rasistowskiego poniżania, gdy był tylko opis koloru skóry, a najczęściej też zaskoczenie ludzi, co się z tą "odmiennością" spotykali rzadko lub właśnie 1. raz w życiu. W tej książce jest wiele bardzo malowniczych takich opisów reakcji z lat 1960-tych i innych - wystarczyło uważnie tę książkę przeczytać (i niezręcznie mi tu krytykować jej autorów, wolałbym w dyskusji na żywo z Nimi). Wspomniany wyżej w wierszu Tuwima aktor Ira Aldridge jest w tej książce też opisywany, był w tych realiach absolutnym unikatem, a  - zacytuję - w 1867 roku jego występ reklamowano w Łodzi hasłem "Ira Aldridge - Murzyn". Oczywiście, lepiej by widzowie skupiali się na jego kunszcie aktorskim, ale najpierw musieli się "oswoić" jak i "skorzystać z okazji" ujrzenia 1. raz, że człowiek może mieć inny kolor skóry - zdziwienie, nieprzyzwyczajenie to nie poniżanie, nie "kalkujmy" z USA (jak z "me too", często myląc pojęcia i - obok uzasadnionych występków - "na siłę"). Przy okazji, z tej książki polecę jeszcze bardzo opisy ze źródeł, co wyprawiała Liga Morska i Kolonialna w okresie międzywojennym, np. żądanie w ramach reparacji wojennych od Niemiec (jak "aktualny" temat, strach podpowiadać pomysły) 10% ich dawnych kolonii (np. Kamerunu), bo 10% poddanych cesarza stanowili Polacy pod zaborami, to dlatego tyle nam się należy. Załączone jest zdjęcie parady zwolenników Ligi, gdzie to żądanie poparte jest umalowaniem twarzy na czarno - to nie żadna kopia Minstrel Shows z USA, a wyobrażenia i marzenia, bez rasizmu wprost, relacji feudalnej z poddanym, a raczej postrzegania jako "naturalne", że państwa z Europy tam coś mają, więc to od nich nie możemy być gorsi, bez rozważania praw i podmiotowości autochtonów, bo też żadnych państw wówczas - poza Etiopią i specyficznie Liberią - nie mieli. Skracając może już inne szczegóły, bo znów mi noc na pisanie połknęło, świadome zmienianie znaczenia słów, to paradoksalnie jest przykład tego samego procesu, co nazywanie przez premierkę w europarlamencie imigrantów zarobkowych słowem uchodźcy i to sugestią, że chodzi o zbiegów z wojny, a drastyczniejsze przykłady pojawiły się niestety w ostatnich dniach, gdy posłowie rządzącej partii zmienili zakres pojęcia ludzie lub przeciwstawiając ludziom normalnym zakwestionowali ich równość praw, a co w oczywisty sposób przywołuje podejścia znane z historii, jak Untermensch (np. prawie identycznie, jak cytowani politycy dziś, feldmarszałek Erhard Milch po schwytaniu przez aliantów, a skądinąd wcześniej sławny dzięki "decyzji" przełożonego, "kto jest Żydem w Luftwaffe") i Ustawy norymberskie, których korzenie znaleźć można w Limpieza de sangre w koloniach Hiszpanii, obejmujących też Murzynów oraz później w Zasadzie jednej kropli krwi w USA, czyli ściśle wracając do problemów bieżących, choć akurat tym razem nie z udziałem Hotentotów - co innego słynny film o maltretowanej niewolnicy z tego ludu, ale nie była ona tą zabitą matką jąkały (swoją drogą, znów stygmatyzowanie, zamiast opisywać tego człowieka wg jakiejś pozytywnej cechy), o której pisał Tuwim. Reasumując, proponuję - nawiązaniem są tu już kategorie Stosunki polsko-południowoafrykańskie i Historia Afryki - zrobić konferencję (najlepiej w Muzeum Polin i poprosić o wsparcie Instytut Goethego) p.t. Zapośredniczone przez zachodnich, postkolonialnych sąsiadów postrzeganie Afrykanów w Polsce lat rozbiorów i po nich - najlepiej już bez "zbiegłych zabójców w klatce" ze wszystkich stron - i przetłumaczyć ten tytuł na język niemiecki w jednym słowie (Google Translate dał mi tylko w osobnych słowach Vermittelte Wahrnehmung von Afrikanern in Polen nach und nach den Teilungen, vermittelt durch westliche, postkoloniale Nachbarn), a warunkiem wstępu byłoby (ale dla niemieckojęzycznych od urodzenia i germanistów jednak wymyślić coś trudniejszego) powiedzenie z pamięci Hottentottenstottertrottelmutterbeutelrattenlattengitterkofferattentäter. Kto jeszcze, prócz Tuwima i to tak wcześnie, pisał w Polsce o Hotentotach? - doceńmy! --31.179.121.4 (dyskusja) 06:27, 20 cze 2020 (CEST) KKE
replies: text: :::::Narzucające się też dziś pytanie, czy ta policja, to byli wtedy też miejscowi Hotentoci, czy wyłącznie biali koloniści lub Afrykanerzy? Paradoksalnie - porównując do dzisiejszych czasów - przetrzymywanie zabójcy w klatce na zwierzęta jest bardziej humanitarne, niż świadome duszenie czarnoskórego fałszerza czeku na 20 dolarów przez białoskórego policjanta - w asyście m.in. żółtoskórego - przez godzinę na miejscu, by "nie uciekł" lub "nie uniknął kary" w "zbyt łagodnym" sądownictwie. Aż tak drastycznie, aktualny, przewidujący Tuwim. A poza tym, skoro rozmowa toczyła się pomiędzy Hotentotami, to po co podkreślali, że ofiarą była Hotentotką? - tylko gdyby zabójca był kimś obcym, np. Zulusem lub białym. --31.179.121.4 (dyskusja) 08:51, 22 cze 2020 (CEST) KKE
replies: text: ::::::Muszę przyznać, że przerósł mnie rozmach powyższej wypowiedzi, więc tylko kilka wątków na szybko. Kwarteron nie jest słowem o rodowodzie fantastycznym, ale posłużyłem się nim jednak niepoprawnie: https://sjp.pwn.pl/doroszewski/terceron;5507330.html. Wygląda na to, że kwarteron (niejako wbrew logice nazewnictwa) ma pradziadka Murzyna. Nawiasem mówiąc, mam wrażenie (chwilowo niepoparte literaturą), że jedna czwarta zazwyczaj przebije w cechach fizycznych, ale jedna ósma już przeważnie będzie wymagała specjalistycznych badań do rozpoznania, więc zasadę jednej kropli krwi można uważać za całkiem żałosną. Jak już mówiłem, absolutnie się zgadzam, że Tuwim na swoje czasy był bardzo postępowy i antyrasistowski, zdecydowanie warto to podkreślać w naszych artykułach, oczywiście z wykorzystaniem odpowiednich źródeł. Murzynka Bambo (Bambę?) można bez trudu omówić tak, żeby nikt nie poczuł się urażony, nawet na poziomie podstawówki; a jeżeli dany nauczyciel każe uczyć się wierszy na pamięć, nie omawiając ich właściwego kontekstu, to wyrządza krzywdę wszystkim swoim uczniom, nie tylko jednemu. Dziękuję za trop Aldridge'a, nie orientowałem się, że ta postać z Kwiatów polskich ma realny pierwowzór, a historia naprawdę ciekawa. Nawiasem mówiąc, byłem kiedyś wolontariuszem na koloniach, na których jeden opiekun był rodowitym Senegalczykiem. O ile zauważyłem, nie usłyszał jednego złego słowa. W pierwszym dniu wszyscy byli trochę zdziwieni, gapili się może, później przywykli. Abstraktu dużo łatwiej się bać czy nienawidzić niż konkretnego, przyzwoitego człowieka, w tym sensie wszystkie rzeczowniki zbiorowe mogą być niebezpieczne, ale przecież musimy jakoś porządkować rzeczywistość. A Nie-Boską komedię przeczytałem w swoim czasie bez szczególnej przykrości, za to z wrażeniem, że autor do reszty stracił kontakt z rzeczywistością, tylko żył w takiej epoce, że wszystkim dookoła to imponowało. Dużo ciekawszym przypadkiem jest Rękopis znaleziony w Saragossie, który nie wydaje mi się w jakiejkolwiek mierze antysemicki, ale z punktu widzenia typowego współczesnego czytelnika na pewno wymaga solidnego obicia przypisami. Zresztą w straszliwym kontekście Holokaustu wszystko wygląda inaczej — w naszej literaturze bywa sporo krzywdzących ogólników w stosunku (przykładowo) do Tatarów czy Rosjan, a jakoś to aż tak nie razi — ciekawa rzecz wprawdzie, że nawet Porajmos nie przyniósł podobnego efektu ostrożności w sformułowaniach, ale to już chyba kwestia tak zwanej polityki historycznej. Marcowy Człowiek (dyskusja) 23:23, 22 cze 2020 (CEST)
replies: text: :::::::W skrócie, dopiero dostrzegłem odpowiedź, dzięki. W dyskusji o etymologii imienia Bambo wskazałem parę skojarzeń, poza dźwiękonaśladownictwem brzmienia bębnów, na czele z włoskim słowem bambino, popularnym w Polsce, być może też już wtedy. Akurat Rękopis znaleziony w Saragossie (pierwotnie pisany po francusku, choć autor z Polski) znam tylko z ekranizacji i tych wątków antysemickich nie pamiętam (albo niestety stały się w polskiej literaturze i jej ekranizacjach tak częste i - co najmniej w czasach PRL, gdy byłem w szkołach - akceptowane, że mi niestety "spowszedniały"), natomiast np. ekranizacja Ziemi Obiecanej Reymonta, uważana za genialną, aż tak tego wprost nie wyraża, a przynajmniej na pewno nie było to intencją jej twórców, choć - oczywiście, hermeneutyka - dzieło żyje własnym życiem i odpowiedzialność za to trwa (nie porównuję do twórców bomby atomowej, choć też byli niemniej świadomi dalekich jej skutków). Analogicznie, krytykuję mych młodszych kolegów z krakowskiego zespołu "Hańba!" za pieśń do prześmiewczego tekstu Tuwima z efektownym refrenem Żydokomuna, który mniej uważny na całość słuchacz może potem nucić wbrew intencjom twórców. Wracając do określeń Afrykanów subsaharyjskich i ich potomków na świecie, bardzo zachęcam do jak najszerszej popularyzacji tej książki z 2010 Afryka w Warszawie, może nawet właśnie jej fragmenty powinny być omawiane w szkołach, w tym jako dodatek do komentowanych tam lektur, ale jednocześnie - jw. opisałem dokładniej - nie mogę się zgodzić z różnymi zarzutami 1 z redaktorów książki, mego starszego kolegi Mamadou Diouf'a (z 2., Pawłem Średzińskim oraz autorami rozdziałów nie miałem okazji o tym rozmawiać), włącznie z niestety zarzutami, że niedokładnie własne dzieło przeczytał, tj. negowania słowa Murzyn i insynuowania rasizmu, gdzie go nie ma, w tym zwłaszcza ludziom, co osób o ciemniejszej skórze itp. odmiennych cechach antropologicznych po prostu nie spotykali na co dzień lub w ogóle i - ten przykład z autobusu w latach 1980-tych, ale w książce ich więcej i starszych - się po prostu dziwią, dlatego "wytykają" palcem, a nie dla poniżenia, z użyciem schematów znanych z zupełnie innych realiów, tu co najwyżej sztucznie kopiowanych i to - w odniesieniu do tych wspomnień studentów z laty 1980-tych, czyli też Mamadou - w okresie dużo późniejszym. A oczywiście - powtórzę - trzeba zrobić też wszystko, by ta dziewczynka z rodziny polsko-nigeryjskiej nie płakała przez omawianie w szkole wiersza Murzynek Bambo. Co do punktu wyjścia tej dyskusji - ale to przywołanie wcześniejszych podobnych jest uzasadnione, by uniknąć tych napięć, gdyby się miał "cykl oburzenia" powtórzyć - póki Hotentoci się nie obrażają za używanie nazwy zewnętrznej, to np. mi mówić tak łatwiej. Co innego, umieć wymówić z pamięci tytułowe tu słowo, nawet po przed wielu laty kursie języka niemieckiego. Ale z kolei używanie nazwy "nowej", tu postulowanej, ich własnej, narzucałoby problem transkrypcji, bo dlaczego mamy pisać po angielsku, a nie fonetycznie, a to z kolei nasuwa analogię z problemem rosyjskiej transkrypcji językach chińskiego z końca XIX w., gdzie w imię uniknięcia podobieństw brzmieniowych ze słowiańskim wulgaryzmem, wprowadzono nieprawdziwą transkrypcję huei lub hoj i przeszło to też do tekstów o Chinach po polsku. Kończę więc prośbą do przedstawicieli lud KhoiKhoi (ChojChoj?), gdyby to kiedyś przeczytali (w co mocno wierzę i proszę o potwierdzenie tu, jak na kapsułę czasu w kosmosie) i to zwłaszcza znając język polski, bez użycia mechanicznego tłumaczenia, by się nie obrażali, że przy wiedzy o nich w Polsce dziś i w czasach Tuwima używamy "kolonialnej, starej" nazwy Hotentoci - jak spopularyzujecie (lub "się") tu Wasz język mlaskowy, to "oswoimy" się z używaniem Waszych nazw własnych i ich poprawną wymową, jeśli zastępowanie nimi w języku polskich słów zaimportowanych od naszych sąsiadów w Europie, dawnych kolonialistów, co mieli z Wami kontakt i dzięki nim o Was wiemy, uważacie za złe. Hakuna matata, jak mówią w języku suahili, z naszej perspektywy i skali "nieopodal" Was. I - do świata, naiwnie - by już nigdzie żadnej matki nie zabijać, a ewentualnych przestępców przetrzymywać w większych celach niż klatki na zwierzęta (nie piszę "kangury", by nie utrwalać znów błędu geograficznego, co innego wielbłądy z Afryki w Australii, zresztą przewożone w XIX w. na pewno w klatkach większych, taki zabójca miałby luźniej). Dzięki. --31.179.121.4 (dyskusja) 07:37, 1 lip 2020 (CEST) KKE

text: :::::::A przywołane tu negatywne stereotypy, czy wręcz obelżywe epitety wobec Tatarów i Rosjan, np. w Trylogii H. Sienkiewicza (np. psie mordy, a tamże też wobec innych narodowości i wyznań oraz "niższych" klas społecznych), na prawach "cytatu z epoki", np. mnie rażą i było to krytykowane (już B. Prus napisał w recenzji alternatywną wizję możliwej rozmowy J. Skrzetuskiego z B. Chmielnickim, z podkreśleniem samoświadomości i godności Rusinów i chłopów), ale to temat na odrębną dyskusję (choć jak wspomniałem, w tej książce o Afryce dużo więcej Sienkiewicza od Tuwima, a "moralność Kalego" przywoływana publicznie prawie co dzień) przy haśle o H. Sienkiewiczu, choć oczywiste analogie i związki tu są. --31.179.121.4 (dyskusja) 08:19, 1 lip 2020 (CEST) KKE
thread_title:  zmienić na Khoikhoi, by nie obrażać? - Tuwim też o tym nie wiedział 

message: Założyciel tego hasła do 'wikipedii' i autor załączonego tekstu nie daje użytkownikom owej encyklopedii do zrozumienia czemu to ma służć. Czy chodzi o przedstawienie Polakom fenomen rzeczowników złożonych?
Najbardziej irytujące jest dla mnie, że same hasło nie jest poprawne.--Co-Autor (dyskusja) 01:09, 16 sty 2021 (CET)
thread_title:  Jaki jest cel tego hasła w encyklopedii 'wikipedia'?