Dyskusja:Niewolnictwo

message: Obowiązki i prawa przysługujące po wyzwoleniu zależały od rodzaju wyzwolenia, a tych było kilka.--Kefas de Merciful (dyskusja) 22:05, 22 mar 2009 (CET)
Artykuł opracowany bardzo niekompetentnie. Kompletnym nieporozumieniem jest odcinek poświęcony niewolnictwu współczesnemu. Minimalnie go uzupełniam i dodaję kilka linków, gdzie można znaleźć dużo rzetelnych informacji - ktoś to może opracować. Nie mam czasu w tej chwili się tym zajmować dokładniej.
muzyk98, 20.10.2008
thread_title:  prawa i obowiązki 

message: w tekście jest napisane, że niewolnictwo było podstawą funkcjonowania systemu państwa czy coś podobnego (chodzi o starożytny Rzym, Grecję i Mezopotamię). O ile żadnych wątpliwości nie budzi ta kwestia w odniesieniu do Romy czy Hellady (co do Greków pewna nie jestem), o tyle to hasło nei pasuje do starożytnej Mezopotamii, gdzie - z tego, co wiem - panowało niewolnictwo pałacowe, czyli niewolnicy usługiwali królom czy bogatym, ale na gospodarkę nie miało to wpływu. Myślę, że należało by to uściślić.
thread_title:  podstawa funkcjonowania 

message: o tak racja
* Skąd pomysł jakoby w starożytnym Rzymie przyznano niewolnikom prawo własności, co pozwalało niekiedy na wykupienie się z niewoli. ? Pomylono własność z peculium. Pilot Pirx (dyskusja) 16:13, 19 lut 2017 (CET)
thread_title:  to głupie (zgadzam się z tym) 

message: Określenie "praca przymusowa" jest eufemizmem. Osoba zmuszana do pracy jest niewolnikiem. Niewolnictwo miało w historii różne postaci. Superborsuk →Ω← 13:21, 31 mar 2007 (CEST)
* Niewolnictwo jest stanem bycia cudzą własnością, a w związku z tym także bycia zmuszonym do świadczeń na rzecz właściciela. Pojęcie to jest szersze od robót przymusowych. Pilot Pirx (dyskusja) 16:13, 19 lut 2017 (CET)
thread_title: [[Praca przymusowa]]

message: "Organizacje antyniewolnicze szacują liczbę niewolników na 27 mln, a więc więcej, niż kiedykolwiek w historii ludzkości i więcej, niż sprzedano w ciągu 500 lat transatlantyckiego handlu niewolnikami. Międzynarodowa Organizacja Pracy mówi o ok. 220 mln pracujących dzieci – znaczna część z nich pracuje w warunkach niewolniczych."
thread_title:  Fragment skasowany za brak źródeł 

message: pl:Ibrahim ibn Jakub - Zajmował się handlem z plemionami słowiańskimi, głównie niewolnikami... Po opanowaniu Półwyspu Iberyjskiego przez Arabów (po 711 roku) aż do ochrzczenia Słowian główny szlak handlu niewolnikami wiódł z terenów Słowian, przez Niemcy i państwo Franków aż do ziem kalifatu Kordoby. Ibrahim ibn Jakub odbył swą podróż w momencie, gdy handel niewolnikami powoli zamierał z powodu chrztu władcy Polan – Mieszka I (M(e)šqo).
*Dlaczego angielskie słowo "slave" pochodzi od handlu słowiańskimi niewolnikami? Jaki był zasięg sprzedaży słowiańskich niewolników do krajów arabskich i innych?Marcin862 (dyskusja) 17:12, 28 maj 2016 (CEST)
* Rozróżnienia zupełnie dowolne Niewolnik – jako rzecz – nie posiadał żadnych obowiązków wobec państwa, zaś np. poddany chłop pańszczyźniany, znajdujący się w identycznej sytuacji faktycznej (obowiązek świadczenia przymusowej, nieodpłatnej pracy na rzecz pana) oraz bardzo zbliżonej sytuacji prawnej (możliwość sprzedaży, a nawet – w niektórych krajach i pewnych okresach historycznych, np. średniowiecznej Japonii czy przedrozbiorowej Polsce – zabicia przez pana), z punktu widzenia prawa był jednak także poddanym władcy kraju i jako taki podlegał (lub z prawnego punktu widzenia mógł podlegać) pewnym obowiązkom, jak np. płacenie podatków czy służba wojskowa. A przez dodatkowe obowiązki byli bardziej wolni? Bywali niewolnicy (heloci w Sparcie, δημόσιοι w Atenach czy servi publici w Rzymie) będący własnością państwa. Penestae i inni w różnych czasach i miejscach byli przywiązani do ziemi a równocześnie zobowiązani do służby wojskowej. Pilot Pirx (dyskusja) 15:52, 13 maj 2018 (CEST)
thread_title:  Wielu rzeczy NIE dowiadujemy się z tego artykułu 

message: Dlaczego Tomasz Raburski usunął poniższe wiadomości o poglądach L. Petrażyckiego na temat Duszy niewolniczej? Z zemsty w związku z dyskusją na temat artykułu Przekleństwo Chama? I jej ciągiem dalszym na stronie dyskusji Wikipedysty Wikipedysta:Prop2?? Przecież to niedopuszczalne i sprzeczne z prawem. Czytelnicy mają prawo poznać poglądy Petrażyckiego. W szczególności o tym, że brak świadomości prawnej - swoich praw, tego, że człowiekowi coś się należy - więc poczucie braku swoich praw, jak w przypadku niewolnika - rodzi despotyzm, bo skoro nic się nie należy, to wszystko trzeba wymusić. Do tego, bez najmniejszego uzasadnienia.
thread_title:  Zachowania Tomasza Raburskiego 

message: Zdaniem Petrażyckiego świadomość prawna ma znaczenie motywacyjne i wychowawcze. Wpływ świadomości prawnej na rozwój przyzwyczajeń i skłonności może iść w rozmaitych kierunkach, zależnie od swoistego charakteru i treści uświadamianych sobie i realizowanych praw. Poczucie swojego prawa stawia człowieka w odpowiedniej dziedzinie na równi lub wyżej od takich nawet osób, które pod innymi względami w oczach danej jednostki stoją na wyższym od niej poziomie. "Pan" dla lokaja przestaje być "panem" wtedy, gdy chodzi o prawa służącego, jeżeli przy tym ma on zdrowe i silne poczucie prawne. Prawo "nie patrzy na osoby", podnosi ono "maluczkich" do wysokości "wielkich" tego świata.
Dlatego to, między innymi, emocjonalnie zdrowe i dostatecznie silne poczucie własnych praw wywiera na człowieka poważny wpływ wychowawczy: czyni go "obywatelem" z charakteru, kształtuje uświadamianie własnej godności i zabezpiecza przed rozwojem różnych wad charakteru i postępowania, wypływających z braku odpowiedniego poczucia własnej godności i szacunku dla samego siebie.
Zespół owych ujemnych cech charakteru, które mamy na myśli oraz brak zalet związanych z poczuciem własnej godności i odpowiednią dozą szacunku wobec samego siebie - oznacza się tradycyjnie wyrazami "dusza służalcza, niewolnicza" (por. wyraz "serwilizm", pochodzący od servus - niewolnik) itp. Wyrażenia takie - to swoiste dokumenty historyczne, bardzo wymowne i wyjaśniające zagadnienia bardzo poważne. Swoista właściwość niewolnictwa, wyróżniająca je spośród innych zjawisk na pierwszy rzut oka bardzo doń zbliżonych, jak np. podleganie władzy rodzinnej lub rodowej (patria potestas, manus mariti - władza ojca, męża, które wykazywały w dawnych czasach charakter wręcz absolutny, obejmując prawo życia i śmierci w stosunku do podwładnych), polega na tym, że niewolnicy byli istotami pozbawionymi wszelkich praw. Stosownie do tego psychika niewolników np. w Grecji, Rzymie itd. posiadała swoiste cechy, charakter zupełnie odrębny niż psychika obywateli o pełni praw (chociażby obywateli podległych bardzo bezwzględnej władzy rzymskich "patriarchów", patres familias, - tzw. "synów rodziny" i "córek rodziny", do których zaliczano również żony, nawet bardzo szanowne "matrony"). Słynne rzymskie civis Romanus sum! ("jestem obywatelem rzymskim!" - civitas oznacza posiadanie pełni praw) wskazuje na odrębny typ charakteru i sposób zachowania się; "dusza niewolnicza" (anima servilis), "dusza służalcza" oznaczają typ wręcz przeciwny. Przetrwanie tych wyrażeń od czasów niewolnictwa do dzisiaj i posługiwanie się nimi dla określenia pewnego zespołu ujemnych cech charakteru świadczy o tym, jak bardzo szkodliwy pod względem wychowawczym jest brak poczucia swoich praw i jak korzystne jest to poczucie i jego działanie dla zdrowego rozwoju charakteru.
Rodzice i wychowawcy powinni w ogóle zwracać baczną uwagę na rozwinięcie w dzieciach silnej i żywej psychiki prawnej; winni dbać o wpojenie dzieciom nie tylko moralności, ale i prawa. Ważny jest przy tym rozwój prawa w obydwu - że tak powiem - kierunkach: wpojenie dzieciom zarówno poczucia praw cudzych i ich świętości, konieczności ich szanowania, jak też poczucia praw własnych i szacunku dla nich. Należyty rozwój poczucia i poszanowania praw innych ludzi stanowi mocną postawę właściwego stosunku do bliźnich, oddania im tego, co im się należy (m.in. odpowiednego szacunku dla cudzej osobowości); rozwój poczucia praw własnych daje wychowankowi godność osobistą i cechy charakteru z nią związane (szczerość, prawość itd.). Następstwem wychowania "bez prawa" jest bark mocnych zasad etycznych i siły oporu wobec pokus życiowych, a - jeżeli chodzi o stosunek do osobowości ludzkiej, własnej i cudzej - naturalnym wynikiem takiego wychowania jest "dusza niewolnicza", a wraz z nią - lekceważenie cudzej osobowości, despotyzm i samowola.
Rozwój należytej świadomości prawnej, poczucia własnych praw, ma poza tym wielkie znaczenie wychowawcze także przez to, że wyrabia dzielność życiową (gospodarczą itd.). Daje on niezbędną w życiu nieugiętość i pewność siebie, energię i przedsiębiorczość. Dziecko wychowywane w atmosferze samowoli, chociażby nawet pełnej dobroci i życzliwości, pozbawione pewnego zakresu praw własnych (chociażby na skromną miarę dziecięcą), na których niewzruszoność może liczyć, - nie nauczy się zakreślania sobie i konsekwentnego wypełniania planów życiowych. W szczególności w życiu gospodarczym brak mu będzie odpowiedniej pewności siebie, odwagi i przedsiębiorczości, a wystąpi raczej apatia, liczenie na "jakoś to będzie", oczekiwanie na pomyślne "wypadki", pomoc obcą, łaskę, jałmużnę itp.
To, cośmy powiedzieli o wychowaniu dzieci, stosuje się również do wychowania narodu i do potężnego środka owego wychowania - polityki prawa, polityki ustawodawczejL. Petrażycki, Teoria prawa i państwa w związku z teorią moralności, t. I, Warszawa 1959, s. 209-212..
thread_title:  Dusza niewolnicza 

message: Proponuję, żeby aktywni wikipedyści pomyśleli o tym, co napisałem w dyskusji do artykułu o współczesnym niewolnictwie:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Dyskusja:Niewolnictwo_w_XXI_wieku#Zakres_poj%C4%99cia_%22niewolnictwo%22 D.M. from Ukraine (dyskusja) 12:58, 13 kwi 2023 (CEST)
replies: text: Już ci tam odpowiedziałam, ale dodam kilka rzeczy jeszcze tutaj. Obecny tutaj artykuł nie jest jakoś wyjątkowo dobrze uźródłowiony. Ma tylko 13 przypisów i sporo z nich jest dość starych, z roku 1987, 1970 czy nawet 1891. Część z tych przypisów to nawet nie są przypisy (bo nie podają źródeł) tylko bardziej uwagi wstawione jako przypisy(powinien być inny szablon). W porównaniu z tym, angielski artykuł ma prawie 400 przypisów. Jest tam pełen przekrój źródeł od tych starszych (1955) po najnowsze (2014 i później). I tam stosowana jest ta szersza definicja niewolnictwa. Z kolei to co opisywane jest w tym polskim artykule, tam figuruje jako "Chattel slavery", czyli jedna z form niewolnictwa, gdzie niewolnik stanowi majątek osobisty. Jednocześnie omawiane są inne zjawiska, które bywają uznawane w literaturze jako niewolnictwo, jak poddaństwo, pobór przymusowy, handel ludźmi, handel dziećmi i pewne formy pracy przymusowej, a nawet wymuszone małżeństwa.  Matinee71 (dyskusja) 11:38, 19 kwi 2023 (CEST)
replies: text: :OK, dziękuję za odpowiedź. Spodziewam się, że kiedyś aktywni wikipedyści udoskonalą ten artykuł. :) D.M. from Ukraine (dyskusja) 12:38, 20 kwi 2023 (CEST)
thread_title:  Zakres pojęcia "niewolnictwo": czy Wikipedia jest konsekwentna w tym aspekcie?