Dyskusja:Węzeł gordyjski

message: Czy to jest pojęcie mityczne, czy też raczej legendarne? Chyba nie ma mitu o węźle, tylo legenda. pojęcie mitu zostawia się zwykle religiom. A to jest legenda o realnych postaciach. [[Wikipedysta:Beno|Beno]] 09:42, 11 sty 2005 (CET)
--[[Specjalna:Wkład/188.147.98.184|188.147.98.184]] ([[Dyskusja wikipedysty:188.147.98.184|dyskusja]]) 15:12, 25 lis 2019 (CET)--[[Specjalna:Wkład/188.147.98.184|188.147.98.184]] ([[Dyskusja wikipedysty:188.147.98.184|dyskusja]]) 15:12, 25 lis 2019 (CET)
Znów się odwołam do Doroszewskiego - moim zdaniem powinna to być osatteczna instancja odwoławcza, przynajmniej jeśli chodzi o nienacechowane politycznie hasła: mit to wg jego słownika "opoiweść, podanie bajeczne o bogach, legendarnych bohaterach, fantastycznych zdarzeniach". Legenda zaś to "opowiadanie fantastyczne, najczęściej o postaciach lub wydarzeniach historycznych, opartych zwykle na podaniach ludowych, pełne niezwykłości i cudowności"; wydaje mi się, że lepsze byłoby mówienie jednak o '''mitach''' greckich dotyczących herosów, a '''legendzie''' Aleksandra (czy Kościuszki, czy Piłsudskiego). Czy Gordios albo Midas byli realnymi postaciami? Możliwe, ale bardziej w wyobraźni funkcjonują jako herosi. Proponuję traktować to jako mit o Gordiosie/Midasie, wyroczni i węźle oraz jako legendę o Aleksandrze. --[[Wikipedysta:Basty|Basty]] 10:04, 11 sty 2005 (CET)
W powszechnym pojęciu rzadko kto wie o tym micie, natomiast o legendzie chyba wszyscy. [[Wikipedysta:Beno|Beno]] 11:33, 11 sty 2005 (CET)

message: * Z żadnej relacji nie wynika, że kombinował długo.  Nie możemy zostawić, że próbował parokrotnie. Bo raz to może sugerować, że podchodził do tego kilka razy, a dwa że się ślamazarzył przy tym bez końca. Trzeba znaleźć określenie pokazujące, że się zastanawiał trochę czy nawet próbował rozplątywać ale jednoczśnie zachowujące dynamikę akcji. [[Wikipedysta:Mzopw|mzopw]] 19:58, 11 sty 2005 (CET)

message: "spójnik zaś tradycyjnie stawiamy na drugim miejscu w zdaniu, które wprowadza. Umieszczanie go na początku zdania jest mniej staranne, ale dopuszczalne." - Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, Warszawa 2002, str. 1317b. Beno, daj spokój, uwziąłeś się Basty 08:39, 14 sty 2005 (CET)
Czyli dla Ciebie formułka z mądrej książki jest ważniejsza od potoczystości tekstu? Wypowiedz sobie te słowa i zobacz jak brzmią w obu wersjach. Beno 09:01, 14 sty 2005 (CET)
No i profesor się myli. Bo nie powinien napisać "na drugim miejscu" tylko "za wyrażeniem". On uprościł pojęcie pozycji do pojedynczego wyrazu. Czy napisałbyś 
"Jan zaś Kochanowski" napisał coś tam"? Tu mamy nierozłączną frazę OKREŚLENIE W BRZMIENIU WĘZEŁ GORDYJSKI i wszelkie rozbijanie tej całostki logicznej jest grafomaństwem. Albo zwykłym czytaniem słownika poprawnej polszczyzny na ślepo, bez zrozumienia. Słówko "zaś" określa podmiot, mówiąc, że robi on coś innego niż ten w pierwszym zdaniu. A tutaj mamy podmiot złożony (czy jak to tam się zwie) składający się z trzech słów. Co jest mianowicie "zasiowane"? "Zasiowane" jest "określenie węzła gordyjskiego" a nie samo "określenie".
;węzeł zaś stał się...
;przecięcie węzła zaś stało się...
;określenie przecięcia węzła gordyjskiego zaś stało się...
To są poprawne formy. Ty zaś idziesz ślepo za literą porady słownikowej, zamiast za jej duchem. Beno 09:44, 14 sty 2005 (CET)
----
1. Silthor już i tak zdecydował, że ma być po twojemu.
2. "Profesor" (rozumiem, że profesor Markowski) dopuszcza "zaś" na początku zdania. Nie będę się kłócił o ten konkretny przykład ani wdawał w edycyjną wojnę. Ale tylko tyle - profesor by się nie pomylił nawet GDYBYŚ miał rację - bo mówi o drugim miejscu w zdaniu, nie (1.) zaś (2.) o drugim słowie. 
3. Ale racji nie masz.
a) Mylisz się - "zaś" niczego nie określa, nie określa więc też podmiotu, służy (1.) zaś (2.) uwydatnianiu zestawień zdań. Spraw sobie słownik - może i zostaniesz przez to grafomanem, ale za to poprawnie piszącym po polsku. W takim słowniku będziesz mógł przeczytać, że zdanie poprawnie zbudowane brzmi np. Korona ze złota i drogich kamieni zdobi monarchów, wieniec zaś z liści i kwiatów zdobić może najuboższą pasterkę. "Całostką logiczną" (określenie skądinąd wątpliwej precyzji) jest tu - jak się wydaje - wyrażenie "wieniec z liści"; jest ona rozbita przez spójnik "zaś". Taka ci to osobliwość stylu książkowego.
b) Mylisz się również - przyznaję, że to mniej ważne - mówiąc, że "określenie węzeł gordyjski" jest "nierozłączną frazą". Jest to fraza jak najbardziej rozłączna.
c) Być może mylący jest błąd ortograficzny polegający na nieujęciu w cudzysłów wyrażenia "węzeł gordyjski". Spieszę ten błąd naprawić.
Pozdrawiam - Basty 20:22, 14 sty 2005 (CET)
Korona ze złota, wieniec zaś z liści - tu jest ok, bo zasiowane jest to, z czego są oba przedmioty. Podobnie byłoby z węźle gordyjskim, gdyby była mowa o nich w postaci: MÓWIENIE o węźle gordyjskim to jedno, PISANIE zaś o węźle gordyjskim to drugie. Wtedy też pasuje. Natomiast w Twojej propozycji użycia "zaś" nie ma w pierwszym zdaniu funkcjonalnego odpowiednika tego, co jest zasiowane w drugim.
Aby coś dobrzez zasiować w drugiej pozycji, musi to wynikać z rytmu i dużej podobności obu zdań. Wtedy jest piękne stylistycznie, bo rozbija ich zbytnią podobność poprzez wprowadzenie wtrącenia. Zauważ, że tu oba zdania są tak odmienne, że mogłyby być nawet rozdzielone kropką. Ale użycie "zaś" jest tu i tak OK, bo spełnia rolę tylko łącznika zdań podrzędnych, bez funkcji ozdobnika estetycznego. Beno 00:49, 15 sty 2005 (CET)
thread_title:  zaś 

message: Aleksander rozcina węzeł gordyjski, Alexander cuts the Gordian Knot, Jean-Simon Berthélemy (1743-1811)
Węzeł gordyjski – kunsztownie zawiązany, bardzo splątany węzeł z dereniowego łyka. Połączone nim były jarzmo i dyszel starego królewskiego wozu – daru wotywnego umieszczonego przez frygijskiego króla Gordiasa lub jego syna i następcę Midasa w świątyni Zeusa[1] w Gordion we Frygii (obecnie środkowa Anatolia). Wedle przepowiedni wyroczni człowiek, który rozplącze węzeł, zostanie panem Frygii lub – według innych wersji – całej Azji.
Gdy w 333 p.n.e. do Gordion przybył Aleksander Macedoński, dowiedział się o przepowiedni. Jako że prowadził właśnie podbój imperium perskiego, postanowił rozwiązać węzeł, by wykazać, że to on jest tym, który zdobędzie Azję. Według najpopularniejszej wersji legendy, Aleksander, gdy zorientował się, że węzła nie rozplącze w sposób konwencjonalny, dobył miecza i go po prostu przeciął. Według innej – wyciągnął dyszel, rozłączając w ten sposób części wozu[2].
Współcześnie „węzeł gordyjski” oznacza skomplikowaną, trudną lub niemożliwą do rozwiązania sytuację, zwłaszcza społeczną lub polityczną, zaś określenie „przecięcie węzła gordyjskiego” stało się synonimem rozwikłania takiej sytuacji prostym, acz niebanalnym i radykalnym posunięciem, nie zawsze też trzymającym się reguł.
thread_title:  drobne techniczne