Dyskusja:Therawada

message: W szkole Theravada jest wiele miejsca na wielu bogów, włącznie z ucieleśnieniem miłości - Najwyższym Bogiem Brahmą, devami i bóstwami. Bóg - stworzyciel nieba i ziemi (nawet jeśli proces stwarzania jest jedynie Jego grą wyobraźni), i wszelkiego życia na Ziemi bardzo cierpi z powodu złego zachowania wielu ludzi kierujących się chciwością oraz jej pomocnikami : głupotą egoizmu i nieznajomości nauk Szlachetnego Buddy, czy gniewem w zdobywaniu przewagi nad innymi. Bóg ten cieszy się naszym dobrym zachowaniem wobec innych żyjących istot, przyrody a także rzeczy martwych. Religie stworzone przez ludzi z ich codziennymi ambicjami i zachłannością zbyt często nie ułatwiają tego zadania. Nie wspomagają też tego zadania różne systemy polityczne, ponieważ ludzie je promujący nie pozostają w równowadze. Ostatecznie tylko Budda jest najwyższym wzorem do naśladowania dla tego, który chce wiecznego wyzwolenia z cierpienia. Historyczny Shakjamuni Budda nie poleca ludziom naśladować nauk Bogów, jako najwyższej ścieżki do osiągnięcia najwyższego poziomu szczęścia i wolności [Mahasamaya Sutta DN 20]. I nie da się tego przeniknąć do końca naszym ograniczonym umysłem. W tym miejscu Nauki Buddy różnią się od nauk innych religii. Po prostu istnieje najwyższa ścieżka rozwoju ukazana nam przez Gotamę Buddę, Mędrca z Rodu Shakjów - Shakjamuniego, jak brzmią alternatywne imiona Przebudzonego. Wcześniej Budda był nieprzebudzonym [niewiele rozumiejącym] człowiekiem. Osiągnąwszy po raz kolejny tak cenne ludzkie ciało osiągnął jednak ostateczny cel. 
W mahajanie dość często słyszy się, że Budda jest nie z tego świata, co oznacza, że Budda przekroczył uwarunkowania - schematy postrzegania oraz postępowania wobec tego, co napotyka na swej drodze wewnątrz i na zewnątrz siebie. I pozostał w pełnej harmonii ze wszystkimi odczuwającymi istotami oraz rzeczami.
Bogowie, którzy posiadają niewyobrażalne moce i wielu sprzyja Naukom Pana Buddy (a nie wszyscy to robią) [Atanatiya Sutta DN 32]z przyczyn wielu różnic wobec świata ludzi nie mogą być wzorem dla nich na drodze do wyzwolenia z cierpienia i osiągnięcia nieuwarunkowanego szczęscia, co jest głównym celem buddyzmu. Najwyższy Bóg Brahma cieszy się z Nauk Buddy, stosuje się do nich na tyle ile pozwala mu na to jego stan istnienia oraz sprzyja wyzwoleniu praktykujących Drogę Buddy oczekując czasu swego wstąpienia na tę ścieżkę w sposób dla siebie najbardziej odpowiedni do czasu osiągniecia ciała człowieka. 
Ideałem Nauk Buddów jest przekroczenie cyklu narodzin i śmierci przez wyzwolenie się z uwarunkowań. Czasem zabiera to pewną ilość żywotów a czasem nie. Jednym z dwóch ideałów jest osiągnięcie stanu arhanta, czyli "godnego" i przebudzonego (do prawdy o naturze rzeczy), drugim jest osiągnięcie stanu Buddy na poziomie samego historycznego Buddy Siakjamuniego. Te dwie drogi nie są różne i nie są takie same,  ani tym bardziej żadna z nich nie stoi wyżej od drugiej, jak twierdzą ci, którzy denominują szkołę Therawada - wobec szkół Buddyzmu Mahajana. Gdyby we współczesnym świecie było znacznie więcej Arahantów to byłby on krainą mlekiem i miodem płynącą. Gdyby politycy słuchali swoich wyborców nie mielibyśmy problemu głodu lub zanieczyszczeń oraz przestępczości nieletnich. Niestety nawet demokracja sprzyja wybraniu przedstawicieli narodów, którzy dalece mijają się z powołaniem do służby wszystkim istotom, gdyż wybierają drogę nieoświeconego panowania zamiast pielęgnowania postawy sługi wobec społeczeństw. Drogę wyzwolenia widzianą oczami Therawadinów można porównać do rozpuszczania egoizmu i jednoczeną zamianę tegoż na współczucie. Drogę wyznawców Nauk Buddy określaną dziś dość pretensjonalnie Mahajaną można widzieć jako całkowite oddanie się Nauce bez żadnego oglądania się na siebie i stałym utrzymywaniu tego stanu umysłu bez utrzymywania działań lub myśli, czy uczuć płynących z codziennego, nawykowo działającego umysłu. Tak więc odrzucamy zwykły umysł i utrzymujemy umysł Buddy pełnego współczucia. Ten sposób postępowania jest jednak nieosiągalny dla zwykłych ludzi praktykujących buddyzm, którzy powinni starać się choćby osiągnąć zwykłe ludzkie szczęście (wraz z jego ograniczeniami) w odniesieniu do siebie, rodziny oraz lokalnej społeczności w której żyją. Szczęście to kojarzy się z zadbaniem o szczęście innych odczuwających istot z którymi żyjemy w bardzo bliskich związkach, choć możemy nie być tego w pełni świadomi.
Niektórzy twierdzą, że zgodnie z zasadami szkoły Therawada osiągnięcie przez kogoś oświecenia (narodziny nowego Buddy)zdarza się na świecie nie częściej, niż raz na ok. 2000 lat, choć możliwe są znacznie wcześniejsze narodziny Buddów to w tekście Sutr - mów Buddy - nie wyczytałem nic o takim okresie czasu.
Źródłem wszelkiego zła dla buddystów theravady (jak i innych szkół buddyjskich) jest złudzenie trwałości jednostkowego "ja" a dokładniej mówiąc "jażni" i samego "lgnięcia" do jaźni (np. aktualnego obrazu siebie) lub też lgnięcia do czegokolwiek i branie tegoż za rzeczywistość, za jedną z rzeczy pewnych.
Samo lgnięcie jest przyczyną nieszczęścia, ponieważ podtrzymuje nasze nawykowe, sztywne reakcje uniemożliwiające współczujacy, czyli otwarty stosunek do rzeczywistości zawierającej odczuwające istoty i przedmioty martwe z którymi pozostajemy we współzalezności o różnym stopniu.
Theravada postuluje zajęcie się, w pewnym sensie, w pierwszej kolejności własnym wyzwoleniem i osiągnięcie stanu Arhanta,lecz postuluje równocześnie przekroczenie granic wąskiego rozumienia świata i ludzi oraz natychmiastową pomoc innym odczuwającym istotom, np. zwierzętom oraz nie niszczenie roślinnego życia. W tym punkcie nie różni się od mahajany, gdzie współczucie oraz pomoc innym czującym istotom stawia się logicznie, i być może intencjonalnie, jako pierwsze przesłanie Drogi Buddy.
Praktycznie jednak, jeśli pominąć rozważania nad tym, co jest logicznie pierwsze a co drugie - przy przekraczaniu barier ograniczonego, schematycznego rozumienia innych i współodczuwania z nimi dla wspólnego pożytku różnica między Therawadą a szkołami Mahajany jest wręcz żadna.
W Therawadzie najbardziej istotne jest osiągnięcie wyzwolenia spod dominacji nawyków i postrzeganych podmiotów oraz przedmiotów a to nie jest możliwe jeśli jesteśmy pełni przywiązania np. tylko do swojego wyzwolenia. Aby doszło do prawidłowego zrozumienia oraz praktykowania w swoim życiu Nauk Buddyjskich trzeba trzech rzeczy: prawidłowego przekazania od prawdziwego nauczyciela, kontynuatora Nauk Buddy, uczniowi : zasad dobrej moralności, zasad mądrości oraz zasad poznawania natury wszystkich rzeczy. Przebudzony człowiek w pewnym sensie traci status zwykłej ludziej istoty ponieważ staje sie Buddą a Ci, którzy podjęli drogę rezygnacji z aktywnego stanu Buddy po to, by pomagać innym odczuwającym istotom, kierując się wobec nich wielkim współczuciem i litością, są nazwani Bodhisattwami i przebywają w naszym ludzkim świecie w charakterze najlepszych ludzi na ziemi o anielskich cechach postępowania. Tak więc żyją, jak ludzie Anioły, które nie są w pełni świadome swej ogromnej dobroci i mądrości oraz siły, której użyczają innym istotom. 
Jeśli wyzwolimy się spod tyranii codziennych nawykowych utartych i sztywnych sposobów postępowania natychmiast też wyzwolimy się od sztywnych podziałów na to uważaliśmy do tej pory za domenę wyłącznie swoją lub wyłącznie cudzą. Dostrzeżemy też, że np. ciało Najwyższego Boga jest pełne bólu i cierpienia z powodu uszkadzania tego ciała, np. przez wojny oraz niszczenie gór, lasów, i zatruwanie rzek oraz oceanów, czy zabijanie żywych istot, po to by niewłaściwie się odżywiać, mimo iż do podtrzymania długiego życia i pełnego zdrowia wystarczają kasza, czy ryż z warzywami.
W istocie nie ma różnicy w wyzwalaniu siebie i udzielaniu pomocy innym, co wydaje się bardzo proste i jednocześnie wyjątkowo trudne do zrealizowania w codziennym życiu. Definicja - po lekturze Sutr z http://theravada.int.pl/.
thread_title:  Summa summarum 

message: Zenno, w zakładce dyskusja umieszcza sie dyskusję na temat artykułów do którego podczepiona jest dyskusja... Nie ma potzreby by tutaj umieszczac całą część "Summa Summarum":)
z metta...
--Siristru 15:33, 17 lip 2006 (CEST)
thread_title:  СЛАВА! 

message: Usunąłem Summa Summarum - to był esej, i do tego zawierał wątpliwe informacje na temat doktryny buddyjskiej.
iwanxxx
Od kiedy iwan jesteś taki znawca buddyzmu....., znasz go z Encyklopedii Powszechnej? A może choć wiesz coś jako praktyk??
zenno
Kolego zennno - jak ktoś chce pisać eseje, to powinien sobie znaleźć odpowiednie medium. Wikipedia do tego nie służy. Tak samo jak Encyklopedia Powszechna, z której znam buddyzm :)
iwanxxx
Od kiedy "hināyana" to "Gorszy Wóz"?! - to jakiś nonsens !
Nie nonsens ale znaczenie słownikowe - co zresztą wyjaśnione jest we wpisie "hiajana"... poczytaj też trochę w internecie. (Karma Kagyu jak zgaduję?) :)
--Siristru 13:07, 17 lip 2007 (CEST)
thread_title:  Witajcie 

message: Pomyszkowałem trochę w artykule i poprawiłem kilka drobiazgów. Z jednym zdaniem mam wątpliwości:
W tradycji theravādy istnieje wiele rodzajów szkół, które często odwołują się do różnych aspektów (lub części) Kanonu palijskiego, późniejszych komentarzy, lub różniących się praktyką.
Najchętniej poprawiłbym to zdanie na:
W tradycji theravādy istnieje wiele rodzajów szkół różniących się od siebie praktyką, które odwołują się do różnych aspektów (lub części) Kanonu palijskiego oraz późniejszych komentarzy.
Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem zamysł autora i czy nie namieszałbym (gonię w piętkę już chyba). Głównie chodzi mi o "różniących się od siebie praktyką".
Do tego uważam, że te szkoły nie odwołują się "często" do Kanonu. Według mnie one odwołują się do niego cały czas. Jeżeli ktoś zgadza się ze mną i jest tego pewny, to nie mam nic przeciwko, aby sam zmienił to zdanie w artykule (na proponowane przeze mnie, albo jakieś inne). Wyluzowany✉ 06:33, 23 mar 2010 (CET)
thread_title:  Praktyka, a szkoły theravady 

message: Prawidłowy tytuł to "Therawada" zgodnie z transkrypcją przyjętą w polskiej indianistyce i w Wikipedii też. Przekierowanie jest zrobione na odwrót. Wicki (dyskusja) 22:00, 11 lip 2010 (CEST)
thread_title:  Błędny tytuł artu 

message: TheraVada to nie jest tłumaczenie słowo w słowo jako "Stara Wiedza" Thera → Stara i Vada → Wiedza, bo "Nauka starszych" to też można uznać za prawidłowe, ale to tak trochę dookoła (jest jakieś źródło na to tłumaczenie?) :). Polski i Pali nie są tak odległe od siebie, więc ja bym postawił na akcentowanie podobieństw, a w "Nauka starszych" tego podobieństwa nie widać... no chyba, że się mylę :). Nie chcę sam poprawiać, by nie zarzucono mi wandalizmu.
--Phoenix84 (dyskusja) 23:42, 2 sie 2014 (CEST)
thread_title:  Stara wiedza