Dyskusja:Koźlak (wiatrak)

message: przynajmniej na Mazowszu i Podlasiu. W zasadzie słowo "wiatrak" i "koźlak" są synonimami dla mieszkańców Polski centralnej i wschodniej, bo innych wiatraków praktycznie nie było i dlatego nie używano słowa "koźlak" (bo po co, skoro każdy wiatrak to koźlak). Praktycznie zawsze drewniany. Podział na: koźlaki, partlaki i holendy jest podziałem bardziej podróżników i naukowców, którzy stykali się w innych krainach z innymi typami niż koźlak. Także "młyn wiatrowy" jest kalką językową z innych języków i doprecyzowaniem z czasów i obszarów, gdzie wiatraki służyły innym celom niż mielenie. "Wiatrak" to praktycznie zawsze był koźlak co mełł (i bardzo skrzypiał). "Młyn" to był raczej wodny (taki z kołem wodnym). 
Proszę o zgłaszanie protestów wobec powyższego, zwłaszcza od osób z poza Mazowsza i Podlasia, na przykład ziem odzyskanych. Chodzi o odnotowanie odstępstw od podanych reguł.
Nie zgadzam się z tą wypowiedzią.
Koźlak, holender i partlak to zupełnie inne typy wiatraków. Nie trzeba być geniuszem i naukowcem żeby je odróżnić. Widać to gołym okiem. Wszystkie typy wiatraków spotykac mozna do tej pory na terenie Podlasia. Koźlaki sa w Ciechanowcu, partlak stoi w Korycinach, a holender w Aulakowszczyźnie. Są to obiekty in situ. Oprócz tego Na Podlasiu dawniej można było spotkać również wiatraki zwane "sokólskimi) były to wiatraki działające na zasadzie koźlaka ale wal pionowy zamiast kozła oparty był na wieży z kamieni.  
Chciałbym w tym miejscu dodać, że jeden z najciekawszych koźlaków można zobaczyć w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. Tu bowiem w miejscowości Drewnowo Ziemaki znajduje się wiatrak, który do tej pory jest sprawny technicznie i działa poruszany wiatrem. Ma 18 metrów wysokości.
thread_title:  Najpowszechniejszy 

message: chyba wiatrak nie miał ustalonych na terenie Polski nazewnictw co do "skrzydeł", ale w programie o wiatrakach osobnik z Muzeum Wsi Kieleckiej używał określenia ŚMIG (rodzaj męski) chyba była stosowana nazwa ŚMIGA (forma żeńska) w liczbie mnogiej obie te formy to ŚMIGI, a śmigło chyba pochodzi z czasów późniejszych.
thread_title: śmig, śmiga, śmigło

message: W literaturze wskazuje się na 3 kondygnacje koźlaka:
parter zajmował kozioł
1. piętro prowadziły nań schodki zewnętrzne i tu spadała z góry zmielona mąka, którą tu pakowano
2. piętro prowadziły tu wewnętrzne schody z 1. piętra i znajdowały się kamienie młyńskie. Logicznie byłoby tu wciągać zborze do zmielenia.
Możliwe, że występowały różnice lokalne w budowie.
thread_title:  3-kondygnacyjny 

message: Z artykułu Małorzaty Warechowskiej wynika, że współcześnie na zmielenie tony pszenicy trzeba 10 do 20 kWh energii (z zależności od odmiany itp).
Stąd dla zmielenia 60 do 90 ton trzeba by dziś we współczesnych młynach i przy współczesnych odmianach zboża od 600 do 1800 kWh enegii (gdyby współcześnie zastosować napęd spalinowy odpowiadałoby to 150 do 500 l paliwa). Żarna mogły być lekko inaczej wydajne.
Przy podanym w artykule czasie pracy (120 do 150 dni wietrznych) oznacza to wydajność co najmniej (wedłu zapotrzebowań obecnych urządzeń) 4 do 15 kWh energi na dzień (rozumiem, że bez nocy, podcza której nie mielono).
Wobec powyższego realne wydają się szacowania mocy na kilka kW (np 4 kW). Należy podkreślić, że obszar śmigieł nie wykorzystywał całej dostępnej energii (ta była regulowana wysłanianiem) bo wiatrak mógłby zostać połamany (lub zdmuchnięty). Był zoptymalizowany raczej na słabsze wiatry.
thread_title:  Energetyka