Dyskusja:Mohendżo Daro

message: Przydałoby się podlinkowanie jakichś źródeł tych rewelacji o napromieniowaniu... bo jest nieco niewikipedystycznie ;)
--Bts (dyskusja) 09:30, 13 sie 2008 (CEST)
thread_title:  Źródła 

message: Skąd ten pomysł o ataku atomowym!!?
W żadnych innych artykułach o tym mieście nie znalazłem nawet wzmianki o czymś podobnym.
Strona http://www.mohenjodaro.net mówi o powolnej zmianie klimatycznej i zalewaniu przez rzekę.
Zapytanie w Google: "Davenport Vincetti mohenjo daro" nie daje żadnych odpowiedzi, a podobno to ich teoria.
W bibliografii, która obejmuje ponad 150 prac naukowych nie ma ani jednej, której autorem był ktoś o podobnym nazwisku.
Wydaje mi się iż jest to kompletna bzdura i należy to szybko usunąć.
Tego rodzaju wpisy spokojnie usuwaj od razu, zwłaszcza że jedynym źródłem na jakie się powoływał autor była gazeta-tabloid.
Ethbaal (dyskusja)
jak miałeś znaleźć wzmianki na ten temat ,jak wielu naukowców z takich lub innych przyczyn nie chce podejmować tego tematu,i dlatego nie ma nic o tym w artykułach.to nie jest tak że jak o czymś sie nie wspomina w artykułach naukowych,to nie ma miejsca...po prostu wielu naukowców w ogóle nie jest w stanie wyjaśnić tego co odkryto.
tam jest bardzo wiele dowodów świadczących o wybuchu nuklearnym...a Mahabharata mówi jasno że kiedyś wielcy wojownicy dysponowali bronią przypominającą broń atomową (nie oznacza że ta broń,to to samo co współczesna broń atomowa). 
"Dowodem na to mają być ślady identyczne z tymi, które powstały w Nevadzie po testach z bronią nuklearną, jak warstwy zielonego szkła (nagły wzrost temperatury topi piasek, którzy zmienia się w szkło, po czym równie szybko stygnie). Ostatnie badania wykazały, że temperatura w Mohendżo Daro wynosić musiała około 1500 stopni Celsjusza. Naukowcy odnaleźli bardzo wyraźne epicentrum wybuchu, gdzie wszystkie budynki uległy zniszczeniu, a fala uderzeniowa rozchodziła się dookoła od jednego punktu. Szkielety odkryte na miejscu odznaczają się radioaktywnością 50-krotnie przekraczającą normę. Indyjski epos "Mahabharata" wspomina o straszliwej broni, która wywołuje burze, huragany, zrównujące z ziemią całe miasta i która spala na popiół tysiące ludzi i zwierząt. Jest tam nawet mowa o "trującym pyle", który po wybuchu pokrywał okolicę."
ty się dziwisz że mało na ten temat "słychać",a to jest norma że takie sprawy zamiata sie pod dywan,bo są zbyt niewygodne.
* kto co zamiata? co i komu jest niewygodne? (NB proszę podpisywać swoje wpisy)
"Ostatnie badania wykazały, że temperatura w Mohendżo Daro wynosić musiała około 1500 stopni Celsjusza." Tysiąc pięćset stopni? Przy wybuchu jądrowym są dziesiątki milionów stopni oraz ciśnienie rzędu miliardów atmosfer. Zenon Kosidowski (w książce "Rumaki Lizypa") przyczynę upadku prastarego grodu widzi w jego  nadmiernym konserwatyzmie. "Dziś, po upływie bez mała 3500 lat, archeolodzy znajdują w gruzowisku miast przejmujące ślady tych dramatycznych wydarzeń. Wszędzie widać okopcone dymem cegły, świadomie pogruchotane mury i posążki, garnki i brązowe groty od strzał. (...) Jak to było możliwe, że prymitywne plemiona pasterskie zdołały zawładnąć ludnym, dobrze zorganizowanym państwem? Złożyło się na to wiele przyczyn, między innymi dziwny fakt, że państwo Indusu, sądząc po uderzająco małej ilości odnalezionej broni, nie posiadało większej armii do obrony kraju, a ludność nie odznaczała się wojowniczością. Jednakże główny powód klęski tkwił immanentnie w psychice i strukturze ustrojowej społeczeństwa Indusu.
Rozkopując ruiny miast, archeolodzy ujawnili zjawisko ze wszech miar niesamowite. W Harappa rozeznano dziewięć poziomów kolejnego osadnictwa, przerywanych kataklizmami powodzi. Ta stratyfikacja odpowiada mniej więcej okresowi tysiąca lat. Okazało się jednak, iż znaleziska tkwiące we wszystkich warstwach kulturowych, od najniższej do najwyższej, niczym się od siebie nie różnią. Nie widać na nich żadnych zmian wynikających z postępu i rozwoju, choćby nawet z mody. Wiemy na przykład, że przedmioty ceramiczne, ponieważ łatwo się tłukły, stale ulegały zmianom wedle mody i upodobań. Dlatego nazwano je „zegarem epok”, ponieważ na podstawie ich kształtu i zdobnictwa można ustalić daty nawarstwień kulturowych, w których one się znajdują. Tymczasem w Harappa ceramika na jotę nie zmieniła się przez okres tysiąca lat, pozostała taka sama, jak w zaraniu swego powstania.
Nie inaczej w Mohendżo-Daro. Gdy staniemy w wykopanym dole, otacza nas ściana nawarstwień kulturowych wysokości dziesięciu metrów. Ale znalezione w nich przedmioty, choć dzieli je nieraz różnica paruset lat, są do siebie bliźniaczo podobne. Kultura Indusu była więc zdumiewająco konserwatywna, zakrzepła w tradycyjnych formach, niezdolna do postępu, a więc bezprzykładnie sterylna. Konserwatyzm dochodził do tego, że w rolnictwie i rzemiośle panowało ogromne zacofanie techniczne, że do ostatniej chwili używano narzędzi z epoki kamiennej.
Na domiar wszystkiego społeczeństwo Indusu przenikał jakiś duch ciasnego utylitaryzmu. Wszystko, co się robiło, nastawione było na doraźny pożytek, wszędzie obowiązywała standaryzacja, przeciętność i dążność do efektywności gospodarczej. Znać to szczególnie na glinianych garnkach, toczonych wprawdzie na kole garncarskim, ale zadziwiająco ubożuchnych pod względem dekoracyjnym. Produkowano je widać masowo dla celów praktycznych, bez myśli nadania im jakiegoś artystycznego wdzięku. Ten przerażający utylitaryzm dochodzi do głosu również w niemalże koszarowej symetrii ulic miejskich, jak i też w braku pięknej architektury i sztuki rzeźbiarskiej. Nieliczne, odnalezione rzeźby raczej są potwierdzeniem reguły. [twierdzenie dziwne w zestawieniu ze statuetką Tancerki i  czy płaskorzeźbą jaka]
Kto przykuł ludzi Indusu do tego bezdusznego monotonnego kieratu tradycjonalizmu, zabijającego indywidualną inicjatywę, polot i  wynalazczość? Na myśl przychodzi nam tutaj ustrój Inków, którzy codzienne życie podbitych plemion peruwiańskich regulowali drobiazgowymi przepisami, by osiągnąć jak największą produktywność w rolnictwie i rzemiośle."
 
Wzmianka o Inkach zapewne dla zmylenia cenzora, by się z innymi reżimami nie kojarzyło. Autor serii książek o zaginionych cywilizacjach i zatopionych lądach Aleksander Kondratow większą wagę przywiązuje do kataklizmów, o których Kosidowski tylko ubocznie wspomniał. "O katastrofach nękających ziemię w dolinie Indusu piszą także autorzy starożytni. Strabon, geograf starożytny, powołuje się w swojej Geografii na świadectwa Arystobulosa, który powiada, że wysłany z jakimś poleceniem widział “kraj z ponad 1000 miast i osiedli porzuconych przez swych mieszkańców dlatego, że Indus zostawiwszy swoje poprzednie łożysko, skręcił w lewo do innego koryta, znacznie głębszego, i płynie rwącym strumieniem, spadając gwałtownie niczym kaskada". Wiele stuleci później słowa Arystobulosa zostały potwierdzone przez nowszych badaczy. Najwięcej w tej sprawie mieli do powiedzenia nie archeolodzy, lecz ekspedycja hydrologiczna. Ustaliła ona, że 140 km na południe od Mohendżo-Daro leżało epicentrum gigantycznego trzęsienia ziemi, które zmieniło nie do poznania przyległe obszary w dolinie Indusu. Katastrofalny uskok skał górskich przegrodził bieg potężnego Indusu, wskutek czego rzeka popłynęła do tyłu. Potoki mułu zmieniły wody Indusu w niegłębokie błotniste jezioro, które zatopiło dolinę. Liczne osady w pobliżu Mohendżo-Daro zostały pogrzebane pod wielometrową warstwą iłu i piasku. Mohendżo-Daro było zalewane ponad 5 razy, ale miasto za każdym razem od nowa powstawało z gruzów. Zdaniem badaczy, każde natarcie morza błota trwało około 100 lat. O walce Protohindusów z przyrodą świadczy znaleziona niedawno tama z kamieni mierząca 10 m wysokości i 20 m szerokości. Klęski żywiołowe, jak przypuszczają archeolodzy pakistańscy oraz uczeni z uniwersytetu stanu Pensylwania (USA), stały się właśnie powodem zagłady cywilizacji protohinduskiej: tracąc całą energię na walkę z naturą, Protohindusi nie mieli już sił przeciwstawić się naciskowi koczowników, toteż kultura ich podupadła, a potem zginęła." ("Тайны трёх океанов" 1971 polski przekład Magdalena Hornung "Tajemnice trzech oceanów" Warszawa 1976 „Złota seria” ISBN 83-214-0193-7 s.161). Relata refero, czyli powtarzam zasłyszane jak mówił Herodot. Pilot Pirx (dyskusja) 16:13, 26 paź 2013 (CEST)
"Kultura Indusu była więc zdumiewająco konserwatywna, zakrzepła w tradycyjnych formach, niezdolna do postępu"
Ale skąd wiesz że ta cywilizacja,kultura, nie była po prostu doskonała i zwyczajnie nie potrzebowała postępu kulturowego. Nie masz pełnego obrazu jaką technologią dysponowali i nie wiesz czy ta technologia w ówczesnych czasach nie była optymalna. Postępu potrzebują tylko kultury,cywilizacje, niedoskonałe a nie doskonała i kompletna.
Woj-ciech108 (dyskusja) 20:45, 16 gru 2016 (CET)
* A z czym ta polemika? Ktoś tu twierdzi, że była doskonała? W ogóle istnieje doskonała? Pilot Pirx (dyskusja) 15:23, 23 gru 2018 (CET)
thread_title:  Skąd ten pomysł o napromieniowaniu? 

message: W artykule czytamy: " Dno basenu było pochyłe i strome." Na zdjęciu widzimy, że dno jest płaskie. A więc jest tu ewidentna sprzeczność, którą należałoby wyjaśnić. Albo to stwierdzenie jest nieprawdziwe, albo błędny jest podpis pod zdjęciem.
--Muzyk98 (dyskusja) 10:55, 29 sie 2013 (CEST)
thread_title:   Dno basenu 

message: "Badania archeologiczne wykazały, że miasto zostało założone na dziewiczym terenie i zbudowane według planu około XXVI wieku p.n.e. " 5.173.144.86 (dyskusja) 18:12, 19 lip 2023 (CEST)
thread_title:  błąd daty