Dyskusja:Piotr Abelard

message: Trudno mi ocenić dokładnie, na ile ten fragment jest błędny, na ile dobry. Na oko błędy są nieliczne (widać to po terminologii, rodzaju "panteizm") i pewnie wynikają z jakichś uproszczeń w źródłach. Do tej pory, nie bez wahania, nie wycinałem więc tego fragmentu - ale napiszę na dniach nowy fragment o teologii Abelarda, który będzie to wszystko zawierać, więc teraz już można. A ajkby czegoś w nim brakło, to będzie wisieć w dyskusji. Laforgue (niam) 12:38, 17 sie 2007 (CEST)
=== O: ===
Spory wokół poglądów Abelarda
Ze względu na wiedziony w XII wieku spór między dialektykami a antydialektykami Abelard był niejednokrotnie oskarżany o herezję w tym, że rzekomo przekraczał ograniczenia rozumu przyrodzonego co do możliwości tłumaczenia dogmatów Kościoła i w nadmiernym sceptycyzmie co do niektórych zwyczajów kościelnych. Na tle owego sporu przez wiele lat wrogi Abelardowi Bernard z Clairvaux doprowadził do tego, że spośród jego prac zostały wypisane i przesłane do papieża Innocentego II uznane za błędne stwierdzenia:
#Błąd arianizmu – w Trójcy świętej istnieje hierarchia: Ojciec jest pełnią mocy i siły; Syn, który jest z Ojca zrodzony, jest mocą pośrednią, natomiast Duch Święty nie jest żadną mocą.
#Błąd adopcjanizmu – Jezus jest adoptowanym, a nie naturalnym Synem Bożym.
#Błąd macedonian – Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, ale jest z podobnej, a nie tej samej substancji.
#Definicja wiary jest heretycka, ponieważ osłabia pewność wiary, gdyż jest osądem lub oceną tego, czego się nie widzi.
#W sakramencie Eucharystii ciało i krew Jezusa są tylko symbolizowane przez chleb i wino, nie następuje jednak rzeczywiste przemienienie.
#Pokusy Szatana znajdują się w kamieniach i roślinach, gdyż tam istnieją duchy zła.
#Błąd panteistyczny – Duch Święty jest duchem świata.
#Błąd pelagiański – Jezus cierpiał na krzyżu, by rozpalić w ludziach miłość do siebie, a nie po to, by zbawić ludzkość i uwolnić ją do grzechu. Wcielił się w człowieka, by nauczać ludzi i stanowić dla nich przykład.
#Błąd pelagiański II – mętne wywody na temat łaski i wolnej woli człowieka zbliżony do poglądu pelagian.
#Błąd pelagiański III – dziecko przychodzące na świat nie jest obciążone winą Adama, a jedynie karą za grzech pierworodny.
#Błąd nestoriański – Słowo w Jezusie jest druga osobą Trójcy Świętej.
#Bóg nie może swobodnie decydować o stworzeniu, gdyż jest determinowany własną doskonałością. Może robić albo pozwolić tylko na to, co robi i na co pozwala i to jedynie w sposób i w czasie, w którym to robi i na co pozwala. Gdyby Bóg mógł zapobiec złu, a nie uczyniłby tego, przyzwoliłby tym samym na grzech.
#Nie ma grzechu z niewiedzy. Nie ma grzechu, gdy człowiek działa zgodnie z własnym sumieniem. 
#Uleganie podszeptom Szatana i osiąganie tą drogą zadowolenia nie jest grzechem, dopóki nie towarzyszy temu wzgarda wobec Boga.
#Moc odpuszczania grzechów mieli jedynie apostołowie, ale nie mają jej już ich następcy.
Bernard z Clairvaux oskarżył Abelarda także o neopogaństwo, które upatrywał w próbach nadmiernej chrystianizacji filozofii pogańskiej, a szczególnie w nadmiernym sprowadzaniu magisterium Kościoła do wyrażonych w filozofii pogańskiej prawd i metod rozumu przyrodzonego. Ostrość sporu osłabła wobec szerokiej recepcji myśli starożytnej w wieku XII połączonej z odnowioną formą mistycyzmu i neoplatonizmu (zob. renesans XII wieku).
thread_title: Ścięty fragement

message: Spory wokół poglądów Abelarda
Ze względu na wiedziony w XII wieku spór między dialektykami a antydialektykami Abelard był niejednokrotnie oskarżany o herezję w tym, że rzekomo przekraczał ograniczenia rozumu przyrodzonego co do możliwości tłumaczenia dogmatów Kościoła i w nadmiernym sceptycyzmie co do niektórych zwyczajów kościelnych. Na tle owego sporu przez wiele lat wrogi Abelardowi Bernard z Clairvaux doprowadził do tego, że spośród jego prac zostały wypisane i przesłane do papieża Innocentego II uznane za błędne stwierdzenia:
#Błąd arianizmu – w Trójcy świętej istnieje hierarchia: Ojciec jest pełnią mocy i siły; Syn, który jest z Ojca zrodzony, jest mocą pośrednią, natomiast Duch Święty nie jest żadną mocą.
#Błąd adopcjanizmu – Jezus jest adoptowanym, a nie naturalnym Synem Bożym.
#Błąd macedonian – Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, ale jest z podobnej, a nie tej samej substancji.
#Definicja wiary jest heretycka, ponieważ osłabia pewność wiary, gdyż jest osądem lub oceną tego, czego się nie widzi.
#W sakramencie Eucharystii ciało i krew Jezusa są tylko symbolizowane przez chleb i wino, nie następuje jednak rzeczywiste przemienienie.
#Pokusy Szatana znajdują się w kamieniach i roślinach, gdyż tam istnieją duchy zła.
#Błąd panteistyczny – Duch Święty jest duchem świata.
#Błąd pelagiański – Jezus cierpiał na krzyżu, by rozpalić w ludziach miłość do siebie, a nie po to, by zbawić ludzkość i uwolnić ją do grzechu. Wcielił się w człowieka, by nauczać ludzi i stanowić dla nich przykład.
#Błąd pelagiański II – mętne wywody na temat łaski i wolnej woli człowieka zbliżony do poglądu pelagian.
#Błąd pelagiański III – dziecko przychodzące na świat nie jest obciążone winą Adama, a jedynie karą za grzech pierworodny.
#Błąd nestoriański – Słowo w Jezusie jest druga osobą Trójcy Świętej.
#Bóg nie może swobodnie decydować o stworzeniu, gdyż jest determinowany własną doskonałością. Może robić albo pozwolić tylko na to, co robi i na co pozwala i to jedynie w sposób i w czasie, w którym to robi i na co pozwala. Gdyby Bóg mógł zapobiec złu, a nie uczyniłby tego, przyzwoliłby tym samym na grzech.
#Nie ma grzechu z niewiedzy. Nie ma grzechu, gdy człowiek działa zgodnie z własnym sumieniem. 
#Uleganie podszeptom Szatana i osiąganie tą drogą zadowolenia nie jest grzechem, dopóki nie towarzyszy temu wzgarda wobec Boga.
#Moc odpuszczania grzechów mieli jedynie apostołowie, ale nie mają jej już ich następcy.
Bernard z Clairvaux oskarżył Abelarda także o neopogaństwo, które upatrywał w próbach nadmiernej chrystianizacji filozofii pogańskiej, a szczególnie w nadmiernym sprowadzaniu magisterium Kościoła do wyrażonych w filozofii pogańskiej prawd i metod rozumu przyrodzonego. Ostrość sporu osłabła wobec szerokiej recepcji myśli starożytnej w wieku XII połączonej z odnowioną formą mistycyzmu i neoplatonizmu (zob. renesans XII wieku).
thread_title:  O: 

message: MOJA UWAGA DOTYCZY PEWNEJ NIEJASNOŚCI WE FRAGMENCIE LAON: 
"Gdy ANZELM dowiedział się o wypowiedziach i poglądach Abelarda, uczniowie zaczęli GO męczyć drwinami i pytaniami o sens fragmentów Pisma. Domagali się, by sam skomentował fragment Ezechiela."
Z zacytowanego powyżej zdania wynika, że uczniowie zaczęli męczyć drwinami i pytaniami ANZELMA - podczas gdy ze zdania następnego wynika, że chodziło o ABELARDA:
"Abelard zgodził się i zaprosił ich na swój wykład - radzili mu, by pracował długo i ciężko nad proroctwem, które miał omawiać, co uznał za obraźliwe dla swojej ambicji."
Sądzę, że dla większej jasności, należałoby w pierwszym fragmencie, w zdaniu podrzędnym, dodać jednoznacznie, o kogo chodzi, na przykład:
"Gdy Anzelm dowiedział się o wypowiedziach i poglądach Abelarda, uczniowie zaczęli męczyć Piotra ( ZAMIAST: go męczyć) drwinami i pytaniami o sens fragmentów Pisma. Domagali się, by sam skomentował fragment Ezechiela."
thread_title:  LAON 

message: Dobrze by było, aby ktoś zaznajomiony z tematem poprawnie zsynchronizował treści niniejszego artykułu z Heloiza - np. data kastracji (? 1117 / 1119)
thread_title:  Synchronizacja z [[Heloiza]] 

message: https://en.wikipedia.org/wiki/Stealing_HeavenMarcin862 (dyskusja) 20:49, 12 kwi 2016 (CEST)
thread_title: Istnieje film o parze Abelard i Heloiza