Dyskusja:Test Kocha

message: Pod https://pl.wikipedia.org/wiki/TestKocha znajduje się wersja, która odnosi się do aktualnego stanu naukowej wiedzy psychologicznej o tym rzekomym narzędziu. Bardzo proszę o podmianę.
* Odnosząc się do treści tego całego bełkotu zarówno w treści artykułu, jak i w dyskusji. Jakakolwiek wartość diagnostyczna "testu" Kocha, która mogłaby być obniżona - jest żałośnie niska. Polecam zapoznać się, np. z "Diagnozą psychologiczną" Stemplewskiej-Żakowicz, a nie tylko z pobożnymi życzeniami autorów tego "testu" i jego "metod" interpretacji. Generalnie, metody projekcyjne najczęściej opierają się na niepotwierdzonych intuicjach klinicystów i anegdotycznych relacjach z pojedynczych przypadków, nie biorąc pod uwagę badań, które nie wykazują empirycznie jakichkolwiek związków rzekomych wskaźników ze zmiennymi badanymi.
Główną winą tego artykułu nie jest więc ujawnianie jakiejś ukrytej wiedzy, a szerzenie całkowicie błędnych, choć hołubionych przez zatrważającą ilość psychologów, przekonań. W zasadzie, to należałoby tu wstawić jakiś znacznik, że artykuł jest podejrzany jeśli chodzi o jego merytoryczną wartość. Całkowicie brakuje sekcji dotyczącej krytyki naukowej tej metody, a krytyka jest miażdżąca, co dotyczy zresztą wszystkich metod projekcyjnych.
Witam. 
Już raz usuwałem z Twojego artykułu szczegółowe dane dotyczące analizy testu. Pisząc artykuł powołałeś/aś się na podręczniki, które nie są łatwo dostępne (teoretycznie wogóle). Udostępniane są osobom posiadającym tytuł magistra psychologii przy zakupie testu(lub studentom w ramach pracowni testów) i przez nich powinny być zgłębiane i stosowane. Udzielanie tak szczegółowych informacji w ogólnodostępnych miejscach prowadzić może do obniżenia wartości diagnostycznych tego testu. Osobom pobieżnie zainteresowanym wystarczą takie informacje, jak te zawarte w wersji angielskiej artykułu. Osobom zainteresowanym (studentom psychologom) łatwo dostać się do tych informacji na uczelni. Niepowołane osoby zaś, w których interesie byłoby utrudnienie, uniemożliwienie bądź sfałszowanie badania nie powinny mieć tak ułatwionego dostępu do niniejszych informacji. Chyba tu się zgodzisz?
* Pozwolę sobie się nie zgodzić. Tzn. faktycznie konowałom wydaje się, że tylko oni powinni mieć dostęp do tego tekstu, jednakże nie oznacza to, że mają rację. Natomiast te "niepowołane osoby", jak je nazywasz, to głównie różnego rodzaju kandydaci do czegośtam, którzy powinni mieć równe szanse w starciu z oceniającą ich osobą - traktowanie informacji nt. tego testu jako wiedzy tajemnej im te szanse odbiera. Tomek.poznan (dyskusja) 02:50, 9 wrz 2008 (CEST)
Od razu sorki, za przydługi tekst, ale nie lubię (kiedy nie muszę) pozostawiać niedomówień.
Pod pojęciem niepowołane osoby rozumiem:
- osoby co do których wydaje się opinie oraz orzeczenia na potrzeby sądu (m.in. osoby podejrzane, świadkowie itd). Nie wiem czy tutaj również masz wątpliwości, co do zasadności ujawniania  informacji mogących służyć im do wprowadzania w błąd. Wśród przestępców najchętniej wszelkie przecieki dotyczące ich diagnozy wyłapują jedni z najgroźniejszych – psychopaci oraz przestępcy seksualni.
- osoby poddawane ocenie w toku czynności rekrutacyjnych, czyli jak to określiłeś "kandydaci do czegośtam". Tutaj z kolei ja się nie zgodzę. Rozmaite testy przydatności zawodowej (inteligencji, osobowości, zdolności specjalnych) powstały po to by można było lepiej dobierać ludzi do stanowisk lub modyfikować stanowiska pod konkretnych ludzi. Bywa tak, że osobowość osoby kandydującej, jest równie ważna dla tego zawodu co jej wiedza(oraz inteligencja) czy zdolności specjalne(np. umiejętność obsługi czegoś tam). Wtedy stosowanie tego testu ma za zadanie odsiać ludzi, którzy nie pasują do danego stanowiska. Wbrew pozorom nie jest to sytuacja zła dla osoby ocenionej "negatywnie". Psycholodzy pracy (czy jak wolisz konowały) zajmowali się wiele lat i zajmują nadal badaniami nad trafnością ich przewidywań, i uwierz mi nie pozwoliliby sobie na to, żeby na podstawie słabego testu(a właściwie testów) polecić lub przekreślić kandydata[1]. Im wcześniej osoba nieodpowiednia zostanie o tym poinformowana, tym lepiej dla niej. Poszuka sobie nowego zajęcia, albo lepiej przygotuje do tego(na ile się da) o które się ubiegao. Owszem, zdarzają się w życiu sytuacje, że człowiek jest świecie przekonany o swojej rzekomej przydatności i będzie uważał nieprzychylną mu ocenę za niezwykle krzywdzącą i niesprawiedliwą.
Dużym nieporozumieniem jest traktowanie oceny rekrutacyjnej jako starcia. Psychologia pracy powstała w odpowiedzi nie tylko na potrzeby pracodawców, ale i na potrzeby osób którzy borykają się z problemami we własnej pracy (w której spędzają całkiem niezły kawałek życia). Rekruter nie ma za zadania uprzykrzać życia pasjonatom zawodu, ani przekreślać ludzi wedle własnego widzimisię, nie może też być wykorzystywany jako przykrywka dla obsadzania stanowisk swoimi. Żadna szanująca się firma doradcza nie pozwoli swojemu zleceniodawcy decydować o ostatecznej ocenie. Jasne, że firma przyjmie kogo zechce, ale nacisku na taką a nie inną opinię o kandydacie nie ma. Osoba oceniająca działa więc na korzyść pracodawcy i pracobiorcy. Pracodawca w skutek złego wyboru może ponieść straty finansowe, pracobiorca może zmarnować sobie życie w nieodpowiedniej pracy.
Jeśli nadal nie jesteś przekonany, to proponuję zastanowić się, czy dobrym pomysłem byłoby umieszczenie pytań (i zadań) z testów inteligencji, czy umiejętności zawodowych. Jak równamy szansę z rekruterem to chyba lepiej całościowo niż wycinkowo? No Offence.
Powinieneś również wiedzieć, że jeśli ze względu na podanie do szerokiej informacji wiadomości o sposobie analizy testu , jego diagnostyczność zmaleje, zostanie on zastąpiony innym i nikomu już nie przyda się wiedza o nim. Uważam więc, że nie jesteś na dobrej drodze rozwiązania "problemu nierówności szans w starciu", który z resztą żadnym problemem nie jest.
P.S. Wydaje mi się, że możesz na podstawie tego tekstu uznać, że jestem konowałem/rekruterem (chociaż nie jestem i nie aspiruję do tych stanowisk) ale spróbuj nawet mimo to, zastanowić się nad tym co napisałem. Przeczytaj tekst uważnie i w całości. Bez uprzedzania się i bez pisania, że manipulacja czy że przeintelektualizowany bełkot. W razie nieporozumień służę informacją, a na razie edytuję pozycję tak jak wcześniej.
Pozdrawiam,
marek
[1]Powszechnym zjawiskiem jest podpisywanie umów doradcy personalnego z pracodawcą, w których doradca odpowiada nie tylko stanowiskiem, ale również finansowo (zależnie od strat firmy) za swoje rekomendacje. W rzeczywistości jeśli doradzi on na stanowisko dyrektora pana XXX a on doprowadzi firmę do strat – doradca za to odpowiada. Lub też doradca odradzi panią YYY a ona osiągnie duży sukces u konkurencji – jak wyżej.
* Marku, to nie jest dyskusja na temat tego, jakie są zadania rekrutera.
Co do usunięcia przez Ciebie fragmentu dot. interpretacji, to dane przytoczone przez autora artykułu są bardzo pobieżne i nie zawierają nawet 10% możliwości interpretacyjnych. 
Nie odbiera to także diagnostyczności testu.
Po pierwsze - jest to test zastosowania klinicznego a nie ZZL. Stosuje się go na oddziałach leczenia chorób psychicznych a nie w rekrutacji.
Po drugie - jest to test projekcyjny. Bardzo trudno zafałszować wyniki tego testu. Znam psychologów, którzy uważają, iż jest to niemożliwe.
Po trzecie - prowadzący test zawsze może, co nie jest podane w artykule, poprosić o ponowne narysowanie zupełnie innego niż poprzednie drzewa.Maciek (dyskusja) 23:44, 5 lut 2011 (CET)

message: Czy na pewno daty w bibliografii są poprawne? Patrząc na nazwę, twórcą testu jest Koch. Według dat, można pomyśleć, że Elżbieta Dajek wcześniej o tym pisała. Czy też chodzi o polskie tłumaczenie książki Kocha i stąd późniejszy rok.  --83.27.137.15 (dyskusja) 23:43, 17 lis 2010 (CET)
thread_title:  Bibliografia.