Dyskusja:Czesław Madajczyk

message: Usunięty poniższy tekst, powód: fałszowanie (lub własna interpretacja) źródeł literaturowych.
Madajczyk w swoich publikacjach określił m.in. liczbę ofiar obozu w Auschwitz na 4 miliony/ref/Czesław Madajczyk. "Polityka III Rzeszy w okupowane Polsce" 1970. tom II, str. 294, p. 46.//ref/. 
Tak więc na stronie 294 tej książki Madajczyk nic nie "określa", od strony 293 następuje analiza różnych szacunków ilościowych, Madajczyk wymienia kolejno ustalenia Najwyższego Trybunału Narodowego podając 2,5 miliona ludzi, dalej na stronie 294 podaje liczby z raportu Eichmanna czyli 2,5 miliona ludzi, oraz dalsze szacunki Hössa (który twierdził że 2,5 miliona jest liczbą nierealną), na koniec podaje szacunki Radzieckiej Nadzwyczajnej Komisji z 1957 według której w Auschwitz zginęło 4, 27 mln ludzi - co ważne dodaje wyraźnie iż: "wielu badaczy kwestionuje ją jako zbyt wysoką, zarówno globalnie, jak i w poszczególnych składnikach". Napisanie zatem iż Madajczyk "określił m.in. liczbę ofiar obozu w Auschwitz na 4 miliony" jest zafałszowaniem (celowym bądź przypadkowym) informacji źródłowej, albowiem historyk ten nic nie "określał" ani nie "ustalał" - podał wszystkie najważniejsze znane w latach 70. szacunki nie upierając się przy którymkolwiek z nich jako "jedynie słusznym", a nawet zamieszczając informację która wskazuje na zawyżenie przez komisję ZSRR liczby 4 mln. Proszę czytać zatem nie między wierszami i nie robić POV-u tego typu zniekształceniami. Pozdrawiam. Spetsedisa (dyskusja) 17:32, 21 lut 2008 (CET)
thread_title:  Ofiary Auschwitz 

message: "Do roku 1989 należał do ścisłego grona koncesjonowanych historyków mających prawo do publikacji prac historycznych w PRL, określany we współczesnej historiografii mianem "partyjnego pisarzyny" oraz "dyspozycyjnego historyka"[2], [3"
Krytyczne oceny są jak najbardziej potrzebne, ale czy nikt w Wikipedii nie widzi śmieszności sytuacji, gdy dwóch głośnych, ale nie specjalnie cenionych jako historycy, autorów (Gontarczyk, Chodakowski) określanych jest jako współczesna historiografia?
* Jeszcze za PRL brak rzetelności zarzucił Madajczykowi w I obiegu Edmund Zarzycki. Sprawozdanie Einsatzkommando 16 mówiło o 20 tysiącach rozstrzelanych na Pomorzu, Madajczyk zaś bez uzasadnienia obniżył tę liczbę i jakby próbował usprawiedliwić: Na Pomorzu w odwet za represje polskie, podjęte w odpowiedzi na próbę rebelii Niemców bydgoskich, zamordowano kilkanaście tysięcy Polaków. (Faszyzm i okupacje t. 1, s. 134). Zarzycki zauważył: Autor niestety nie podaje żadnego źródła na represje polskie, nie wyjaśnia, na czym polegały, zaniża liczbę ofiar polskich nawet w świetle dokumentów niemieckich. Jednocześnie zapomina, że Generalplan Ost zakładał wyniszczenie narodu polskiego, a stłumienie dywersji mogło tylko przyspieszyć realizację tej polityki na Pomorzu, ale nie było zasadniczą przyczyną mordów na Polakach. (Działalność hitlerowskiego Sądu Specjalnego w Bydgoszczy w latach 1939-1945 1987 s. 9). Pilot Pirx (dyskusja) 16:05, 17 paź 2018 (CEST)
* W książce Dramat katyński (sama nazwa wielce wymowna, zamiast zbrodnia czy masakra) Madajczyk wprowadził zbędne rozróżnienie: Wzięci do radzieckiej niewoli oficerowie polscy mieli w zaistniałej sytuacji - działań zbrojnych bez wypowiedzenia wojny przez przeciwne strony - status internowanych, chociaż w komunikatach radzieckiego dowództwa kwalifikowano ich jako jeńców wojennych. To rozróżnienie nie miało zresztą istotnego znaczenia przy uwzględnieniu sytuacji prawnej. (s. 16) Jednak w dalszym ciągu książki uparcie nazywał jeńców internowanymi. Do tego próbował ich zamordowanie jakby usprawiedliwić: Należy także uwzględnić nie określony w świetle prawa międzynarodowego stan wywołany wkroczeniem jesienią 1939 r. wojsk radzieckich do Polski. Nie dawał on jeńcom polskim w ZSRR statusu jeńców wojennych, choć tak ich tam określano. Kontynuując walkę stawali się oni w pojęciu władz ZSRR pojmanymi z bronią w ręku na terytorium radzieckim. Żadną agresją, ledwo "wkroczeniem". I jeszcze "na terytorium radzieckim" ! Może jeszcze ci oficerowie wtargnęli na "terytorium radzieckie"? Książka wyszła za Peerelu, lecz po 1990 nie było nowego wydania, w którym by cokolwiek sprostowano. Pilot Pirx (dyskusja) 13:36, 18 paź 2018 (CEST)
* Znaczące wreszcie, jak Madajczyk opisuje w ostatniej książce (pisanej już bez cenzury) Proces Norymberski: Ustanowili oni [alianci] sądy, w których sami byli równocześnie oskarżycielami i sędziami, winę osądzali na podstawie stanowionego teraz przez nich prawa, które też określiło grupy przestępcze. (Okupacja Niemiec 1945 - 1949 s. 67). Jak pisze Agnieszka Szpak: Konwencje haskie o prawach i zwyczajach wojny z 1899 i 1907 r. nie zawierały wyraźnej regulacji indywidualnej odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciwko prawom i zwyczajom wojennym. Z drugiej strony, nie ograniczały one ani nie uniemożliwiały osądzenia i ukarania przez państwo poszkodowane. Przepisy, które umożliwiały ukaranie sprawców zbrodni wojennych, obejmują art. 41 i 56 (2) Regulaminu haskiego. (Karanie zbrodni wojennych s. 15) Wspomniana 4 Konwencja z 1907 w art. 3 również mówi o pociągnięciu do odpowiedzialności strony winnej naruszenia. Zaś statut MTW nie był "wypływem arbitralnej władzy, wykonywanej przez zwycięskie państwa", lecz wyrazem prawa międzynarodowego już obowiązującego w chwili, kiedy go układano (Problem kwalifikacji prawnej zbrodni katyńskiej oraz odpowiedzialności sprawców w świetle Norymbergi s. 35, tamże polemiki ze stosowanym przed Madajczyka pojęciem "internowani" s. 39). Jeszcze za PRL Madajczyk nie wiadomo na jakiej podstawie twierdził, jakoby wymieniona 4 Konwencja dopuszczała branie zakładników dla zapewnienia bezpieczeństwa wojsku podczas dziłań wojennych lub podczas okupacji przez siły zbrojne (Polityka III Rzeszy w okupowanej Polsce 1970 t. 2, s. 248). Tymczasem w Konwencji brak jakiejkolwiek wzmianki o zakładnikach, tym bardziej o dopuszczeniu ich brania. Pilot Pirx (dyskusja) 13:36, 18 paź 2018 (CEST)
thread_title:  Gontarczyk i Chodakowski