Dyskusja:Wszechświat/Archiwum

message: Jak należy rozumieć, że rozmiar wszechświata to conajmniej 93 miliardy lat świetlnych? podam taki model: wszechświat jest pewną 4 wymiarową strukturą zakrzywianą przez oddziaływania np. grawitacyjne (inne ewentualne wymiary pomijamy). Zakładając, że wszechświat jest izotropowy (masa jest rozmieszczona jednakowo, oddziaływania też) model ten przedstawia hiperkulę której powierzchnia (hiperpowierchnia przestrzenna) to świat w którym się poruszamy a jej promień "R" stanowi czas (13,7 mld lat dla obaserwatora fundamentalnego) i promień ciągle rośnie. Czy dla takiego modelu "rozmiar wszechświata" to 2pi*R (tyle wynosi obwód największych okręgów na hiperkuli (tzn odległość jaką musielibyśmy przebyć lecąc w jednym kierunku (w przestrzeni trójwymiarowej) aby trafić do tego samego punktu na 3-wym. powierchni hiperkuli. Czy może jest to pi*R czyli największa możliwa odległość dwóch punktów na 3-wym. powierchni hiperkuli. Z góry dziękuję za odpowiedź. Jeśli potraktować czas jako czwartą współrzędną to czemu nie przeliczyć go na metry ??
*Ponad 20 lat temu przeliczaliśmy czas na metry (1m czasu to czas w jakim światło przebędzie 1 m). Ciacho5 (dyskusja) 19:35, 28 mar 2009 (CET)
** Miałem na myśli zupełnie co innego. Na takim modelu, gdzie hiperklula jest szczególnym przypadkiem kształtu wszechświata, znając jej promień (13,7mld lat) i obwód (czego nie wiemy bo światło z najdalszych obiektów przebyło taką drogę na jaką pozwala prędkość światła i rozszerzanie się przestrzeni, a poza tym hiperkula to szczególny przypadek gdzie wszechświat jest izotropowy, ale załużmy że weźmiemy 2 razy 93mld lat świetlnych), wtedy jeśli wymiar czasowy odpowiadał by w jakiś sposób wymiarowi przestrzennemu, (cokolwiek by to znaczyło) można by było napisać 1m=as gdzie "a" była by stałą.
*Choć wiek Wszechświata szacuje się na 13,7 miliarda lat, nie ma to żadnego związku z jego przestrzennymi wymiarami. Wszechświat, według tego co wiemy, wcale nie powiększa się jednostajnie jak powierzchnia rosnącej 4-wymiarowej kuli (wtedy na diagramie miałby kształt stożka). Zamiast tego, jego rozmiary rosną poczatkowo bardzo szybko, następnie powoli, a potem znów coraz szybciej. Dlatego maksymalna odległość między dwoma punktami może być bardzo duża albo bardzo mała (przy czym małe wartości możemy wykluczyć, bo powodowałyby widoczne okresowości w mapie mikrofalowego promieniowania tła).--AI (dyskusja) 15:46, 30 mar 2009 (CEST)
** Dziękuję za odpowiedź. Mam jednak kilka pytań.
   Napisał pan "Zamiast tego, jego rozmiary rosną poczatkowo bardzo szybko, następnie powoli, a potem znów coraz szybciej." -
na jakiej podstawie to zmierzono i dlaczego wnioskiem z tego jest "Dlatego maksymalna odległość między dwoma punktami może być bardzo duża albo bardzo mała". Nie rozumiem dlaczego wnioskiem z tego jest że odległość maksymalna (po obwodzie hiperprzestrzeni tak?) mogła by być bardzo mała.
Jaka krzywa opisuje krawędź tego diagramu?? rzeczywiście dla hiperkuli krawędzią tego diagramu był by odcinek (fragment prostej) a cały diagram wyglądał by jak stożek.
Mam jescze jedno pytanie. Jak należy rozumieć że przy masywnych gwiazdach oraz czarnych dziurach występuje zakrzywienie czasoprzestrzenne?
1)Czy jest to zakrzywnienie w zakresie czterech wymiarów (np zakrzywnie przestrzeni względem wymiaru czasu.)
2)Czy może jest to zakrzywnienie hiperprzestrzeni w wyższych wymiarach??
Podam przykład:
Potraktujmy 3-wym. przestrzeń jak prostą a hiperprzestrzeń jak płascczyznę zawierjącą te prostą. Gdy jest mowa o zakrzywnieniu czasoprzestrzeni, to należy to rozumieć jak wygięcie prostej na płaszczyźnie czy jak zakrzywnie płaszczynzy względem jeszcze jakiegoś wyższego wymiaru.
jak więc wyglądać będzdie zakrzywnnie czasoprzestrzeni na diagramie ??
* "na jakiej podstawie to zmierzono" - nie zmierzono tego. Inflacja jest hipotezą mającą wytłumaczyć mikrofalowe promieniowanie tła, a współczesne przyspieszanie ekspansji ma tłumaczyć pomiary jasności supernowych typi Ia. Ale nie znamy praw fizycznych które kierują tymi zjawiskami i nie ma chyba obecnie nawet żadnych eksperymentów, które mogłyby ilościowo ocenić ich skalę.
* "Czy może jest to zakrzywnienie hiperprzestrzeni w wyższych wymiarach?" - tak, chodzi o zakrzywienie zarówno przestrzeni jak i czasu w wyższych wymiarach. Na diagramie czasoprzestrzeń jest dwuwymiarowa (jest jeden wymiar przestrzenny) i cała ta płaszczyzna ma nierówności wywołane przez masę (w szczególności przez czarne dziury).--AI (dyskusja) 13:06, 6 kwi 2009 (CEST)
** Czy to zakrzywienie w wyższych wymiarach ma tylko sens matematyczny, aby łatwiej było opisać zjawiska fizyczne?? Czy autentycznie można nadać pewnym ciałom współrzędne: 3 przestrzenne, 1 czasowy i inne. Jaki sens fizyczny mają te "inne" współrzędne?? Dziękuję za wyjaśnienie- artykuł na medal!
*** Z pewnością można nadać ciałom "inne" współrzędne, poza 4 współrzędnymi w czasoprzestrzeni i być może w ten sposób można łatwiej opisywać niektóre zjawiska fizyczne. A czy te współrzędne mają sens fizyczny, czy tylko matematyczny - to już jest kwestia filozoficzna, dla teorii fizycznej nie mająca większego znaczenia.--AI (dyskusja) 12:19, 14 kwi 2009 (CEST)
Nie rozumię „tak, chodzi o zakrzywienie zarówno przestrzeni jak i czasu w wyższych wymiarach”.Przecież w artykule jest, że wyższe wymiary są „zwinięte do mikroskopijnych wielkości”.78.34.6.244 (dyskusja) 22:48, 21 cze 2009 (CEST)
* Słowo "zwinięte" nie jest tu najszczęśliwsze. Chodzi o to, że rozmiary Wszechświata w tych wyższych wymiarach są mikroskopijne. Dobrą analogią jest tu folia, której grubość jest mała i która dzięki temu może być powyginana w trzech wymiarach.--AI (dyskusja) 18:41, 22 cze 2009 (CEST)
thread_title: Rozmiar wszechświata

message: Przyjęcie, iż ekspansja wszechświata przyspiesza prowadzi do paradoksu:
0                     R₁          R₂          R₃                 R₄└─────────┴─────┴─────┴────────►
replies: text: Niech:  0 oznacza położenie obserwatoraR₂ odległość horyzontu cząstek (prędkość oddalania się od obserwatora v = c)R₁ odległość pewnego obserwowalnego obiektu (prędkość oddalania się od obserwatora v < c)R₃ odległość pewnego nieobserwowalnego obiektu (prędkość oddalania się od obserwatora v > c)R₄ „granicę“ wszechświata
Widać od razu, skoro prędkość ekspansji rośnie, że horyzont cząstek musiał w pewnym punkcie przeszłości znajdywać się w odległości R₃ i będzie w się w pewnym punkcie przyszłości znajdywał w odległości R₁. Czyli obserwator w przeszłości mógł obserwować większą część wszechświata (np. 15 miliardów lat świetlnych) wnioskując z tego, iż wszechświat istnieje przykładowe 15000000000 lat. A obserwator w przyszłości będzie mógł obserwować mniejszą część wszechświata (np. 12 miliardów lat świetlnych) wnioskując z tego, iż wszechświat istnieje przykładowe 12000000000 lat.Dziś obserwujemy wszechświat w promieniu R₂ ≈ 13,7 miliardów lat świetlnych i szacujemy jego wiek na ~13700000000 lat.Stąd: im starszy wszechświat tym młodszy. Ę.Ą. ● Uwagi, pytania, życzenia, itp. ● Zajrzyj i tu.  19:13, 11 cze 2009 (CEST)
* Jedno nie pociąga za sobą drugiego. Oczywiście skoro ekspansja przyspiesza, to w miarę upływu czasu możemy obserwować coraz mniejszą część Wszechświata - bo kolejne obiekty znikają za horyzontem. Ale nie ma to wpływu na szacowanie jego wieku. Przykładowo, mikrofalowe promieniowanie tła obserwować będziemy mogli zawsze, bo wypełnia ono całą objętość Wszechświata. Z czasem tylko będzie miało coraz mniejszą energię. I to na podstawie długości jego fal szacujemy wiek Wszechświata, a nie na podstawie tego z jakiej odległości przybyło. Bo rzeczywiście przyspieszanie ekspansji może spowodować, że z czasem będziemy obserwowali promieniowanie docierające do nas z coraz mniejszej odległości.--AI (dyskusja) 09:55, 22 cze 2009 (CEST)
thread_title:  Odkryto także, że ekspansja wszechświata przyspiesza