Dyskusja:Gustave Doré

message: "Wielu mistrzów podejmowało się ilustracji motywów biblijnych, lecz Dorégo należy do najbardziej znanych. Realistyczny styl Dorégo tchnął nowe życie w te prawdziwe historie."
To założenie, że historie biblijne są prawdziwe. Wbrew obiektywizmowi Wikipedii. nieco poprawiono
*mój szkic przekładu życiorysu Dorego z francuskiej Wikipedii (stan na 13.09.2013) - może się komuś przyda do uzupełnień:
W 1840 r. ojciec Gustawa, Jean-Philippe Dorégo, został mianowany głównym inżynierem dróg i mostów departamentu Ain (we wschodniej części Francji) i rodzina przeprowadziła się do Bourg-en-Bresse.
Gustaw był utalentowany od dzieciństwa, w gimnazjum był jednym z najlepszych uczniów. Tworzył wtedy rysunki i karykatury wybitnych osobistości swojego miasta. Kiedy miał 12 lat, w lokalnym wydawnictwie opublikował litografie ilustrujące Dwanaście prac Herkulesa. Litografie wzbudziły podziw paryskiego wydawcy Charles’a Philipon, który zaprosił młodego Gustawa do Paryża na stałe. Od 1847 Gustaw uczęszczał do liceum Charlemagne w Paryżu, a jednocześnie rysował karykatury dla „Journal pour rire”. Prędko zyskał sławę i w 1848 zadebiutował w Salonie dwoma rysunkami wykonanymi piórem. Mieszkał z matką, w 1849 r. umarł jego ojciec.
Często wystawiał swoje obrazy, a od 1851 zaczął także rzeźbić, początkowo na tematy religijne. Współpracował z wieloma czasopismami, m.in. „Journal pour tous”. W 1854 ukazało się wydanie dzieł Rabelais’go ze stoma grawiurami Dorego. W latach 1861-68 powstały ilustracje do „Boskiej komedii” Dantego.
Jego sława wciąż rosła, chociaż Dorégo był samoukiem i ekscentrykiem. W latach 1852-1883 Gustave Dorégo zilustrował ponad pięćset tomów wydanych we Francji, ale też w Anglii, w Niemczech i w Rosji. Podczas wojny krymskiej napisał i opatrzył rysunkami „Historię świętej Rusi”, krytykę Rosji, z którą Francja i Anglia wówczas walczyła. Ten album uważa się za prekursorski w stosunku do dzisiejszych komiksów, ponieważ autor przekracza tradycyjny podział na tekst i ilustracje i używa wielu zaskakujących zabiegów graficznych.
Artysta był bardzo popularny w paryskim towarzystwie. Jego dorobek wzbogacił się w tym czasie o wielkie płótna, takie jak „Dante i Wegiliusz w dziewiątym kręgu Piekła” (1861 - 311 x 428 cm – muszeum w Brou), „Enigma” (Musée d'Orsay) czy „Chrystus wychodzący z pałacu pretora” (1867-1872), obraz wysoki na 6 metrów, a szeroki na 9 (ten obraz został odrestaurowany w latach 1998-2003 w Strasburgu, w Muzeum sztuki współczesnej, w specjalnie dla niego przygotowanej wysokiej sali.)
Stale powiększał się dorobek rysunków i ilustracji Dorego (zarówno o tematyce fantastycznej, jak i karykatury), jego popularność wzrastała w całej Europie, a największy sukces odniósł artysta w Anglii: w Londynie powstała w 1869 r. Dorégo Gallery.
Gustaw umiera na zawał serca w wieku 51 lat, 23 stycznia 1883 r. Pozostawia po sobie ponad 10 tysięcy mniejszych i większych dzieł, jego dorobek wywiera ogromny wpływ na wielu ilustratorów.
Uroczystości żałobne zorganizował jego przyjaciel Ferdynand Foch w kościele Sainte Clothilde, pogrzeb na Père-Lachaise, a stypa odbyła się na ul. Saint-Dominique.
W 1931 r. Henri Leblanc opublikował pełne wydanie dzieł Gustawa Dorégo, które zawiera 9850 ilustracji, 68 tytułów muzycznych, 5 plakatów, 51 litografii, 54 lavis (malarstwo monochromatyczne, tuszem lub farbą wodną), 526 rysunków, 283 akwarel, 133 obrazów et 45 rzeźb. Muzeum de Brou w Bourg-en-Bresse przechowuje z kolei 136 dzieł różnego rodzaju (malarstwo olejne, rysunki, rzeźby).
Stryjecznym praprawnukiem artysty jest piosenkarz i kompozytor Julien Dorégo (ur. 1982).
Dorotkow (dyskusja) 14:20, 13 wrz 2013 (CEST)
thread_title:  Wnioskuję o poprawienie 

message: Jeżeli samogłoska we francuskim jest akcentowana to nie jest wcale niema, lecz odmienia się jak w nazwiskach niemieckich typu Heine czy Goethe. 46.134.147.183 (dyskusja) 16:09, 21 mar 2018 (CET)
thread_title:  Odmiana