Dyskusja:Mobilizacja (1939)

message: Odpowiedź dla Kerim44 na pytanie z dnia 14.06.2008 r. dotyczące ilości batalionów ON.
Na Twoje pytanie dotyczące ilości batalionów ON we wrześniu 1939 r. odpowiem cytatem z "Komentarzy (…)" Mariana Porwita
"Oprócz wymienionych wielkich jednostek było 48 batalionów Obrony Narodowej. By uniknąć dwukrotnego zaliczania tych samych oddziałów, uwzględniłem, że z łącznej liczby 80 batalionów ON odeszło:
replies: text: do 55 dywizji piechoty – 9

text: do 21 dywizji piechoty – 3

text: do brygad górskich – 14

text: jako samodzielne bataliony – 6 (z numeracją 81-86)."''
Podając liczbę 80 batalionów ON, autor oprał się na tabeli XXIII PSZ, t. I, cz. I (No cóż, dla mnie pozycja nieosiągalna).
Kazimierz Pindel utrzymuje, że w dniu 25 sierpnia 1939 r. było 11 brygad i 5 półbrygad oraz 82 bataliony ON, a w dniu 29 sierpnia wydano rozkaz w sprawie organizacji Strzeleckiej Brygady ON liczącej 3 bataliony, z których co najmniej jeden został zorganizowany (82 + 1 + 83). Opisując działania batalionów ON w składzie Armii „Pomorze” wymienia Grudziądzki Batalion ON, a wiec mamy 83 + 1 = 84. Autor w działaniach bojowych nie wymienia Tarnopolskiej Półbrygady ON i Złoczowskiego Batalionu ON oraz Jabłonkowskiego Batalionu ON ze składu Śląsko-Cieszyńskiej Półbrygady ON.
Istnienie Tarnopolskiej Półbrygady ON oraz batalionów ON: grudziądzkiego, jabłonkowskiego i złoczowskiego potwierdzają natomiast autorzy PSZ, Stanisław Truszkowski i Eugeniusz Kozłowski.
Ten ostatni w drugim wydaniu swojej pracy „Wojsko Polskie 1936-1939. Próby modernizacji i rozbudowy”, Warszawa 1974, w schemacie „Organizacja i dyslokacja jednostek Obrony Narodowej (wg stanu z 1.VI.1939) wymienił 16 brygad i półbrygad oraz 86 batalionów ON. Pomimo, że schemat ma odzwierciedlać stan z dnia 1 czerwca 1939 r. autor umieścił w nim trzy „sporne” bataliony ON: grudziądzki, jabłonkowski i złoczowski. Ostatni z wymienionych batalionów umieścił w składzie Lwowskiej Brygady ON z uwagi na to, że nie wymienił Tarnopolskiej Półbrygady ON. Łączna liczba 86 batalionów wynikła z pomyłki autora. W składzie Kaliskiej Brygady ON wymienił on Koźmiński i Jarociński Bataliony ON. Według Kazimierza Pindel latem 1939 r. Jarociński Batalion ON przemianowany został na Jarociński Batalion ON.
Tarnopolskiej Półbrygady ON oraz Złoczowskiego i Jabłonkowskiego Batalionów ON nie wymieniają autorzy monografii Armii „Kraków” (Władysław Steblik) i Armii „Karpaty” (Ryszard Dalecki).
Grudziądzki Batalion ON jest wymieniany przez Konrada Ciechanowskiego w monografii Armii „Pomorze”, w składzie  208 Pułku Piechoty Rezerwowego.
Reasumując, w wariancie „maksimum” było:
* 12 brygad ON, w tym jedna strzelecka,
* 6 półbrygad ON, w tym jedna „sporna”, czyli tarnopolska,
* 88 batalionów ON, w tym trzy „sporne” (grudziądzki, jabłonkowski i złoczowski) oraz trzy strzeleckie.
W wariancie „minimum” było:
* 11 brygad ON przy założeniu, że brygada strzelecka została powołana rozkazem „do życia” i wyznaczono jej dowódcę, lecz dowództwa nie zdążono sformować,
* 5 półbrygad ON, bez tarnopolskiej,
* 84 bataliony, w tym grudziądzki i 1 strzelców z Łodzi.
Piotr Zarzycki w swojej pracy „Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny” oparł się na ustaleniach Kazimierza Pindel i w załączniku nr 8 (s. 271-274) wymienił:
* 11 brygad (67 batalionów):
** Warszawska (6 batalionów),
** Sieradzka (4),
** Górnośląska (7),
** Podhalańska (6),
** Lwowska (5),
** Poznańska (8),
** Kaliska (5),
** Pomorska (6),
** Chełmińska (7),
** Podkarpacka (8),
** Morska (5),
* 5 półbrygady (15 batalionów):
** Wołyńska (3),
** Dziśnieńska (2),
** Śląsko-Cieszyńska (3),
** Dąbrowska (3).
** Karpacka (4).
* 82 batalionów (67 w brygadach + 15 w półbrygadach)
Tak więc Piotr Zarzycki pominął „sporne” Dowództwo Tarnopolskiej Półbrygady ON oraz bataliony: grudziądzki, jabłonkowski i złoczowski, a także brygadę i trzy strzeleckie bataliony ON.
Osobiście „zamieszanie” wokół Tarnopolskiej Półbrygady ON wiążę z dyspozycyjnym dowództwem  216 Pułku Piechoty Rezerwowego zmobilizowanym w Tarnopolu.
Wracając do „Komentarzy (…)” Mariana Porwita i przyjmując wariant „minimum”, czyli 84 bataliony ON zmobilizowane w sierpniu 1939 r., „by uniknąć dwukrotnego zaliczania tych samych oddziałów” od podanej liczby odjąć należy:
* 3 śląskie bataliony „numerowane” dla 201 Pułku Piechoty Rezerwowego (55 DP rez.)
* 3 śląskie bataliony „numerowane” dla 202 Pułku Piechoty Rezerwowego (21 DPG)
* 3 śląskie bataliony „numerowane” dla 203 Pułku Piechoty Rezerwowego (55 DP rez.)
* 3 śląskie bataliony „numerowane” dla 204 Pułku Piechoty Rezerwowego (55 DP rez.)
* Chorzowski Batalion ON dla Grupy Fortecznej Obszaru Warownego „Katowice”
* 2 bataliony dla 1 Brygady Górskiej
* 11 batalionów dla GO „Jasło”, w tym:
** 3 bataliony dla 2 Brygady Górskiej
** 7 bataliony dla 3 Brygady Górskiej
** 1 batalion stanowiący odwód dowódcy Grupy Operacyjnej "Jasło"
* 3 pomorskie bataliony typu specjalnego dla  208 Pułku Piechoty Rezerwowego
* 3 pomorskie bataliony typu specjalnego dla  209 Pułku Piechoty Rezerwowego
Czyli 84 - 32 = 52 bataliony ON występujące samodzielnie (przydzielone do WJ) lub w skladzie brygad i półbrygad ON.
--grzes1966 (dyskusja) 20:06, 22 sie 2008 (CEST)

message: Armia francuska liczyła w 1939 875 tysięcy, armia niemiecka 3,1 mln. 1,8 mln to liczba użyta przeciwko Polsce. Zgłasza: RappaR (dyskusja) 12:50, 8 wrz 2014 (CEST)
thread_title:  z [[Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule]]