Dyskusja:Karol Klobassa-Zrencki

message: Zawarte w nocie biograficznej dane są nieprawdziwe. Klobassowie nie byli przede wszystkim hrabiami. W treści jest więcej takich kwiatków. Razi też forma.
Cały artykuł do poprawki co do formy. Natomiast, jeśli chodzi o tytuł hrabiowski to nie istnieje w Archiwum żaden akt potwierdzający nadanie tytułu hrabiowskiego por. Peter Frank zu Döfering, Adelslexikon des Österreichischen Kaisertums 1804-1918. Verzeichnis der Gnadenakte, Standeserhebungen, Adelsanerkennungen und -bestätigungen im Österreichischen Staatsarchiv in Wien, Wien 1989. 
W 1883 r. Klobassa otrzymał Ritterstand, drugi stopień szlachectwa. Mógł, co najwyżej otrzymać za dalsze zasługi Freiherrstand. Brak jakiegokolwiek wiarygodnego źródła na temat tytułu hrabiowskiego. Zaroszyc (dyskusja) 13:23, 13 lip 2016 (CEST)

message: Po pierwsze:
Rudolf Karol Klobassa, syn Franciszka Klobassy, komisarza generalnego Kamery radłowskiej, i Beaty Paidlownej, ochrzczony został w Radłowie 11 listopada 1778 r., gdzie być może się też urodził. Nie było to pierwsze miejsce zatrudnienia Franza Klobassy w austriackich dobrach kameralnych, gdyż w roku 1777 (dokument z 22 czerwca 1777 r.) można go spotkać w wykazie Kamery w Dobromilu w starostwie przemyskim na stanowisku urzędnika. Wcześniej Franciszek Klobassa pełnił funkcję "rentmajstra" w Dyrekcji Niepołomickiej Ekonomii, zajmując się płatnościami Dyrekcji.
Radłów leży niedaleko Tarnowa. W tym czasie należał do Królestwa Galicji i Lodomerii. Tu też został ochrzczony jego brat Aleksander Teodor Franciszek Ksawery. 
Kariery obydwu synów Franciszka kręciły się wokół c. k. monopolu solnego, i o ile Rudolf już w roku 1818, kiedy to rodzi mu się córka Matylda, przyszła żona Józefa Szalaya, z Zofii Eleonory Stellerownej (ślub po 9 VIII 1813), córki Tobiasza, pracuje w Salinie drohobyckiej, to Aleksandra można spotkać w Solcu dopiero w 1823 roku. Tenże Aleksander żeni się z nieznaną z nazwiska panieńskiego Petronelą (zm. we Lwowie 4 IX 1834 r.).
Czy jako "Holzverrechner" należy Rudolf Klobassa do kasty wyższych urzędników, trudno stwierdzić. Faktem jest, że szematyzmy galicyjskie informują o tym fakcie.
Po drugie:
Informacja o nabyciu majątku ziemskiego od "rządu austriackiego", w świetle faktów potwierdzonych przez ówczesną prasę "rządową", choć "encyklopedyczna" w świetle praktyki wikipedycznej, gdyż zapewne w jakiś sposób oparta na PSB, wydaje się być nieprecyzyjną. Według szematyzmu z 1834 r., dopiero w tym roku Karol Klobasa jawi się właścicielem Zręcina. Jednego można być pewnym, że do dnia 26 czerwca 1833 r. właścicielką Zręcina, Niżnej Łąki, Bóbrki i Machnówki" w cyrkule jasielskim leżących" jest "Pani Hrabina Marianna Barbara Ponińska", a wsie te należą do "jej własnych". Warto prześledzić dzieje upadku jasielskiej fortuny Ponińskich, poczynając od roku 1825 r., kiedy to Najjaśniejszy Pan zezwolił hrabiemu Augustowi Ponińskiemu, aby "wyłączną dla tych dóbr puścił Loteryją" przez publiczną licytację dóbr, wyznaczoną w terminach 27 marca i 25 kwietnia 1832 r., po ostateczną ich sprzedaż w roku 1833.
Bibliografia:
Szematyzmy galicyjskie za lata: 1781, 1818, 1823, 1828, 1832, 1834.
PSB, Klobassa (Zrencki) Karol (senior), 1823 - 1886.
AGAD metryki:
PL_1_301_819_0124, PL_1_301_510_0154
'Gazeta Lwowska' nr 115 z 10 maja 1825; nr 11 z 27 stycznia 1826, s. 135; nr 20 z 16 lutego 1832,s. 280; 57 z 14 maja 1836, s, 346.
Informacja z zasobów cyfrowych Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu.
Tytuł: Stan gospodarczy dóbr kameralnych w Galicji, sygnatura: DE-3006 [język: polski] Lwowska Narodowa Naukowa Biblioteka Ukrainy im. W. Stefanyka. Oddział Rękopisów. Zespół (fond) 141 (Zbiór Aleksandra Czołowskiego - Dział I) (sygnatura oryginału: 1661) (XVIII) (Liczba skanów 11).
Bogusław Andrzej Baczyński
thread_title:  Uzupełnienie treści artykułu w dodatkowe informacje oraz bibliografię. 

message: Należy oczyścić ten artykuł z radosnej twórczości pewnego fałszerza genealogii i mitomana. 45.159.165.69 (dyskusja) 04:32, 27 lip 2022 (CEST)
thread_title:  Oczyszczenie