Dyskusja:Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie

message: wobec braku dookreślenia miejsc pracy Rządu, poddaję pod dyskusję znane:
1. Hotel du Danube, Paryż
2. Angers
3. była decyzja o przeniesieniu pod Bordeaux
===Zła nazwa!!===
Ten artykuł nazywa się źle! Jeśli chcemy być obiektywni historycznie, powinniśmy nazywać go "rządem RP na Wychodźstwie", a nie "uchodźstwie". To niuans, ale używany w propagandzie komunistycznej, więc myślę, że dobrze byłoby go zmienić. Gut (dyskusja) 09:41, 9 sty 2008 (CET)
Artykuł kończy się w 1948, kiedy zaczyna się najciekawsze ...) Mathiasrex 22:47, 28 paź 2006 (CEST)
Skoro tak,... do dzieła!!!  Ardente
thread_title: siedziby Rządu

message: Ten artykuł nazywa się źle! Jeśli chcemy być obiektywni historycznie, powinniśmy nazywać go "rządem RP na Wychodźstwie", a nie "uchodźstwie". To niuans, ale używany w propagandzie komunistycznej, więc myślę, że dobrze byłoby go zmienić. Gut (dyskusja) 09:41, 9 sty 2008 (CET)
Artykuł kończy się w 1948, kiedy zaczyna się najciekawsze ...) Mathiasrex 22:47, 28 paź 2006 (CEST)
Skoro tak,... do dzieła!!!  Ardente
thread_title: Zła nazwa!!

message: Artykuł konstytucji kwietniowej, pozwalający prezydentowi mianować następcę w czasie wojny, nosi numer 24!
Art. 13 mówi o możliwości wyznaczenia kandydata w nadchodzącch wyborach, nie o mianowaniu swego następcy.
thread_title:  Błędny artykuł konstytucji! 

message: Jest źródło - oświadczenie wiceministra Z. Gralińskiego, wydane 16 IV 1940: "Rzeczpospolita Polska znajduje się w wojnie z Rosją i Niemcami", "(...)Polska znajduje się w stanie wojny nawet wtedy, kiedy w stanie neutralności w stosunku do Rosji znajduje się Anglia i Francja". Tylko nie wiem, jak to tu wpisać. Data rozwiązania Armii Krajowej chyba zła, w WIEM i książkach jest 19 stycznia. Macer (dyskusja) 17:17, 11 lut 2010 (CET)
thread_title:  Stan wojny z ZSRR 

message: Watykan po śmierci Piusa XII w 1958 roku  przestał uważać Papee za ambasadora-traktował go jedynie jako charge d affair.W X 1972 (nota kardynała Villon)ostatecznie przestał uważać go za dyplomatę.
Co do Irlandii i Hiszpanii to warto dodać że oba te państwa uznały PRL i wymieniły ambasadorów zaś Hiszpania(i PRL )od 1968 utrzymywały u siebie tzw Biura Konsularo-handlowe..Wikipedia ośmiesa się -jeśli latami w artykule jest nieprawdziwe twierdzenie jakoby Watykan uznawał rząd emigracyjny do 1974 roku .
'W artykule całkowity brak informacji o istnieniu od 1958 2 rządów' W artykule całkowity brak informacji o istnieniu od 1958 roku  równolegle 2 rządów na emigracji -podział utrzymał się aż do końca czego dowodem tzw prezydent Nowina -Sokolnicki i tzw rząd paryski.
'Skąd pochodzi informacja że "większość Polaków na emigracji popierała tzw Radę Trzech"
'Nieencyklopedyczna jest informacja jakoby większość Polaków na emigracji popierała Radę Trzech.Ciekawe że przez lata pobytu na emigracji we Francji jakoś nie zauważyłem by w 70 czy 80 latach "większość Polakó" popierała tam "rządy emigracyjne" 
Przypominam co pisała już "Kultura" paryska po wynikach głosowań wśród emigrantów i frekwencji w tych głsowaniach w latach 60-rządy emigracyjne gromko wypowiadają się jako rzekoma reprezentacja 30 milionów Polaków w kraju i 10 milionów -za granicą a w istocie reprezentują kilkadziesiąt tysięcy emigrantów politycznych.
replies: text: no to proszę poprawić, wskazać źródła (i podpisać się tu)--Dotz Holiday (dyskusja) 18:28, 26 lis 2012 (CET)
replies: text: :Juliusz Nowina-Sokolnicki, Polscy samozwańcy --Dotz Holiday (dyskusja) 18:34, 26 lis 2012 (CET)
thread_title:  Watykan przestał uważać Papee za ambasadora w 1958 roku 

message: brak infomacji, odesłanie do artykułu? --Dotz Holiday (dyskusja) 21:40, 25 lis 2012 (CET)
 Sebek A. :) (dyskusja) 18:33, 11 sty 2015 (CET)
thread_title:  Trzeci rząd Sikorskiego 

message: Cytat "W nocy z 17 na 18 września prezydent RP i wódz naczelny przekroczyli granicę polsko-rumuńską w Kutach mając przyrzeczony zgodnie z V konwencją haską i układem sojuszniczym pomiędzy Polską a Rumunią z 1921 przejazd do Francji (fr. droit de passage)." Brak tu jakichkolwiek źródeł poza linkami do obu umów (ściślej chodzi o układ z 1931).
Konwencja dotycząca praw i obowiązków państw i osób neutralnych w razie wojny lądowej () zabrania naruszania ziem państwa neutralnego (art. 1), przeprowadzania wojsk stron walczących przez owe ziemie (art. 2), tworzenia wojska mającego walczyć w wojnie (art. 4), tolerowania przez państwo neutralne naruszeń tych zakazów (art. 5) do zabezpieczenia czego może użyć własnej siły zbrojnej (art. 10). Wojska strony walczącej przekraczające granice zostaną internowane (art. 11 i następne). Dozwolony jest przewóz tego wszystkiego, co może być użytecznym dla wojska (art. 7) o ile będzie równomiernie stosowane względem stron walczących (art. 9) oraz przejście rannych, z zapewnieniem by znów nie mogli brać udziału w operacjach wojennych (art. 14). 
Sojusz polsko-rumuński z 15 stycznia 1931 () głosił Polska i Rumunia zobowiązują się szanować wzajemnie i chronić przed wszelką napaścią z zewnątrz całość obecną ich terytorium i obecną niezależność polityczną (art. 1). W razie gdyby Polska lub Rumunia, wbrew zobowiązaniom nałożonym przez artykuły 12, 13 i 15 Paktu Ligi Narodów, stały się przedmiotem napaści bez wywołania jej ze swej strony, Rumunia i wzajemnie Polska, postępując zgodnie z art. 16 Paktu Ligi Narodów, zobowiązują się udzielić sobie niezwłocznie pomocy i poparcia. W razie, gdyby Rada Ligi Narodów, orzekając w sprawie do niej wniesionej stosownie do postanowień paktu Ligi Narodów, nie zdołała uskutecznić przyjęcia swego sprawozdania przez wszystkich członków, innych niż przedstawiciele Stron będących w sporze, i gdyby Polska lub Rumunia stały się przedmiotem napaści bez wywołania jej ze swej strony, Rumunia i wzajemnie Polska, postępując zgodnie z art. 15, ust. 7 paktu Ligi Narodów, udzieli jej niezwłocznie pomocy i poparcia. W razie gdyby powstał spór przewidziany w art. 17 paktu Ligi Narodów i gdyby Polska lub Rumunia stały się przedmiotem napaści bez wywołania jej ze swej strony, Rumunia i wzajemnie Polska zobowiązują się udzielić sobie niezwłocznie pomocy i poparcia. (art. 2) Gdyby, pomimo swych usiłowań pokojowych, oba Państwa znalazły się w stanie wojny obronnej w rozumieniu art. 1 i 2, zobowiązują się one jedno bez drugiego nie pertraktować ani nie zawierać zawieszenia broni lub pokoju. (art. 3) Art. 4 zobowiązywał porozumiewać w sprawach polityki zagranicznej, obchodzących obie Umawiające się Strony, art. 5 zabraniał stronom bez uprzedniego porozumienia z drugą, zawrzeć przymierza z trzecim mocarstwem czyniąc wyjątek dla przymierzy mających na celu utrzymanie traktatów już podpisanych wspólnie przez Polskę i Rumunię. Tego rodzaju przymierza winny jednakowoż być podawane do wiadomości. Art. 6 zapewniał samoistne przedłużenie po upływie każdych 5 lat, art. 7 określał wymianę ratyfikacji. 
Pakt Ligi Narodów, o którym mowa wyżej, stanowiący 1 rozdział Traktatu Wersalskiego z 28 czerwca 1919 (i pozostałych układów pokojowych z państwami centralnymi) z późniejszymi zmianami w latach 20 w wymienionych artykułach nakazywał państwom pokojowe rozwiązywanie sporów, kierując je do rozjemstwa, STSM lub Rady Ligi. Zgodnie z art. 15. 7 Gdyby Radzie nie udało się doprowadzić do jednomyślnego przyjęcia sprawozdania przez wszystkich swych członków, poza przedstawicielami stron spór wiodących, to członkowie Ligi zastrzegają sobie prawo takiego działania, jakie uznają za niezbędne w obronie prawa i sprawiedliwości. Art. 16 zobowiązywał członków Ligi do współdziałania przeciw agresji, art. 17 dostosowywała wcześniejsze artykuły do zatargu między państwami, z których tylko jedno jest członkiem Ligi, lub też żadne do niej nie należy. 
Układy te mówiły o wzajemnej pomocy w razie napaści.
Rząd RP postanowił natomiast: 
Postanawiamy zwolnić Rumunów z obowiązku walczenia z Sowietami, którego na pewno nie wykonają w sytuacji natomiast jako sojusznicy żądamy od nich przepuszczenia Rządu, Naczelnego Dowództwa i Wojska Polskiego przez przez Rumunię celem udania się do sprzymierzonej Francji i prowadzenia dalszej wojny za pomocą utworzonej tam armii polskiej. (Felicjan Sławoj-Składkowski Prace i czynności Rządu RP we wrześniu 1939 "Kultura" (Paryż), część I. 1948, nr 5, s. 122) 
"Bliższa analiza tych wszystkich argumentów i motywów doprowadzić może tylko do wniosków, przekreślających je całkowicie. Bo przede wszystkim - w układach z Rumunami i Francuzami o „droit de passage“ i „droit de residence“ mowa była tylko i wyłącznie o Prezydencie i rządzie. Nie ma nigdzie żadnych śladów, by układy te obejmowały także Naczelnego Wodza, jego sztab i oddziały wojska. Nawet nie mogło być inaczej, skoro podstawa tych układów - konwencja haska z r. 1907 - najwyraźniej zabrania tranzytu wszelkich elementów wojskowych, a nawet kategorycznie nakazuje ich rozbrojenie i internowanie na ogólnych zasadach prawa międzynarodowego." (Władysław Pobóg-Malinowski  Najnowsza historia polityczna Polski 1939 – 1945 s. 71)
"Polskę i Rumunię łączył sojusz obronny na wypadek agresji ZSRR przeciwko jednemu z tych państw. Rzecz jasna, że ogólna sytuacja Rzeczypospolitej wykluczała prawdopodobieństwo wywiązania się Rumunów z tego zobowiązania; nie wynika stąd jednak wniosek, że należało od razu, z góry rezygnować z domagania się od rządu w Bukareszcie wypowiedzenia wojny ZSRR; należało raczej wysunąć podobne żądanie (naturalnie po wydaniu własnej deklaracji [wojny z ZSRR] w tej sprawie) jako argument przetargowy w walce o przepuszczenie Prezydenta i Rządu RP przez Rumunię do Francji. (...) Około godziny 13.00 przybył do Kut ze Śniatynia Prezydent RP Ignacy Mościcki. Jednocześnie min. Beck rozpoczął ostateczne rozmowy z amb. Grigorcea, aby ustalić możliwości i warunki ewakuacji Prezydenta i Rządu RP. „Ambasador rumuński, z którym chciałem ułożyć warunki naszego przejazdu przez Rumunię, uprzedził mnie, oświadczając w imieniu króla Rumunii, że król Karol ofiaruje nam, tj. Prezydentowi i Rządowi, hospitalité ou droit de passage” (Józef Beck Dernier rapport Neuchatel 1951 s. 241). Należy zauważyć, że według relacji Józefa Becka Rumunia nie obiecywała Polakom tranzytu do Francji ani Naczelnego Wodza i jego Sztabu, ani żadnych oddziałów wojskowych. Zgodnie z konwencją haską 1907 roku było to w ogóle niemożliwe. I Wódz Naczelny sił zbrojnych państwa pozostającego w stanie wojny, i członkowie wszelkich oddziałów wojskowych takiego państwa, jeżeli przekroczyli granicę państwa neutralnego, musieli być tam internowani. Było to oczywiste - i można się tylko zdumiewać ignorancją Naczelnego Wodza i zespołu ekspertów polskiego MSZ w dziedzinie prawa międzynarodowego. Można było ewentualnie targować się o tranzyt do Francji Prezydenta i Rządu, le tylko bez wyrzekania się z góry tytułu sojuszniczego." (Jerzy Łojek Agresja 17 września 1939 Warszawa 1990, s. 98n). "Skoro Rząd RP wyrzekł się pochopnie z góry zobowiązań sojuszniczych Bukaresztu, tym bardziej rząd Rumunii mógł żądać uznania neutralności swego państwa. (...) Raz jeszcze podkreślamy: o jakiejkolwiek ewakuacji przez Rumunię Naczelnego Dowództwa, Sztabu Głównego i oddziałów Polskich Sił Zbrojnych w ogóle nie było (i nie mogło być) mowy." (s. 100) "Dziwne się wydaje, iż Rząd RP nie pojmował, że wobec rezygnacji z domagania się od Bukaresztu realizacji obowiązków alianckich i zakomunikowania tej decyzji ambasadorowi Grigorcea, Rumunia przestała być sojusznikiem Polski, stając się po prostu jednym z państw neutralnych. Dzisiaj można sądzić, iż znacznie większe szanse polska ekipa rządowa miałaby po przekroczeniu granicy węgierskiej. Węgry nie miały co prawda dostępu do morza i dalsza ewakuacja musiałaby następować drogą lotniczą. Miały za to rząd znacznie bardziej Polsce przyjazny, mniej zastraszony groźbą ZSRR (brak granicy z ZSRR wzmacniał poczucie pewności siebie w Budapeszcie), wreszcie znacznie twardszy wobec żądań niemieckich. Gdy dnia 10 września Ribbentrop zażądał od Węgrów przepuszczenia oddziałów niemieckich ze Słowacji do Polski przez Ruś Zakarpacką, Horthy zdecydowanie odmówił, a rząd budapeszteński nakazał wtedy przygotowania do wysadzenia w powietrze mostów i tuneli na szlakach, którymi mogły były poruszać się wojska Hitlera. Rząd RP o tym wiedział. Nawet nieoficjalne przedostanie się Prezydenta i ex-Rządu RP przez Węgry na Zachód też oczywiście byłoby niełatwe, ale w każdym razie było bardziej realne, niż naiwnie wybrana droga przez Rumunię." (s. 113)
Pilot Pirx (dyskusja) 18:50, 24 sty 2021 (CET)
thread_title:  17 września 1939 

message: Witam serdecznie! Przez ostatnich parę miesięcy w znacznym stopniu dopracowałem i rozbudowałem artykuł poświęcony polskiemu rządowi na uchodźstwie. W szczególności poszerzyłem go o brakujące informacje poświęcone działalności i polityce tegoż rządu w latach 1941-1945. Byłbym wdzięczny za opinię bardziej doświadczonych ode mnie wikipedystów, czy nadaje się on na kandydata na DA, a jeśli nie, to co jeszcze trzeba w nim dodać i poprawić przed jego ew. nominacją do tego wyróżnienia. Pozdrawiam, Szczurexxx (dyskusja) 19:42, 29 gru 2021 (CET)
* Podstawowa rzecz to wymóg/standard wskazywania źródeł za pomocą odnośników do wszystkich informacji. Tutaj wiele akapitów, zdań, tabel nie ma wskazanych źródeł. Druga rzecz to kwestia wykorzystania dostępnych źródeł – w bibliografii jest jedna publikacja, w odnośnikach sporo aktów prawnych i niewiele publikacji historycznych/naukowych, które powinny być podstawą dla opracowania takiego tematu. Jako źródło wykorzystana została z kolei kilka razy prywatna strona warhist.pl, która źródłem w artykule wyróżnionym być nie powinna (generalnie ze stron prywatnych korzystać należy wyjątkowo). Kenraiz (dyskusja) 20:47, 29 gru 2021 (CET)
replies: text: Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe zastrzeżenia, w znaczący sposób dopracowałem artykuł od strony technicznej, tj. uźródłowienia zawartych w nim informacji, kierując się podstawowymi zasadami Wikipedii, w szczególności oparcia na źródłach wiarygodnych i rzetelnych, takich jak kilka publikacji naukowych i popularnonaukowych umieszczonych przeze mnie w bibliografii. Liczbę użyć prywatnej strony internetowej jako źródła, zgodnie z uwagami szanownego kolegi redaktora, ograniczyłem do jednego, jako że zawierała ona obszerny i wartościowy artykuł o stosunku aliantów do powstania warszawskiego, a w jego obrębie m.in. informację o okolicznościach spotkania premiera Mikołajczyka z przedstawicielami polskich komunistów. Poprawiłem również błędne daty powołania i odwołania z pełnionej funkcji w tabelach przedstawiających w porządku chronologicznym wszystkich prezydentów i premierów na uchodźstwie, na podstawie aktów normatywnych opublikowanych w emigracyjnych Dziennikach Ustaw. Teraz chciałbym zasięgnąć opinii na temat wartości merytorycznej artykułu. Mam wątpliwości zwłaszcza co do jego ostatniej sekcji pt. "Czasy powojenne (1945-1990)". Czy ilość informacji w niej zawartych jest wystarczająca? W mojej ocenie raczej tak. Według mnie kwestię działalności rządu polskiego na uchodźstwie w okresie powojennym można uznać za zagadnienie o charakterze drugorzędnym i jako takie nie stanowiące przeszkód w nadaniu artykułowi statusu DA, gdyż rząd ten nie odgrywał wówczas żadnej znaczącej roli na arenie międzynarodowej, jak również dla biegu wydarzeń politycznych w Polsce. Szczurexxx (dyskusja) 19:42, 19 mar 2022 (CET)
thread_title:  Dyskusja przeniesiona z [[Wikipedia:Warsztat PANDA]]