Dyskusja:Liofilizacja

message: Błąd jest „strategiczny”.
Artykuł ten opisuje i dotyczy tylko mniej 4% zastosowania procesu Liofilizacji.
Artykuł dotyczy tylko i wyłącznie liofilizacji periodycznej i to tej laboratoryjnej, np. opis produktów: bezpostaciowy proszek, a ja mam okazję tonami obserwować całe truskawki, regularne kostki i inne kształty. Te jednak nie są wykonywane na periodycznych puszkach laboratoryjnych, ale na przemysłowych liniach ciągłych.
Żeby było jeszcze ciekawiej pokazane zdjęcie kawy liofilizowanej, która jest wyprodukowana w procesie ciągłym - kawy w taki sposób nie liofilizujemy periodycznie, gdyż tam produktem jest „dziwny” proszek.
Dysponuję schematem takiej linii lub zapraszam zainteresowanych w Poznaniu jest taka linia zainstalowana i od 14 lat spokojnie pracuje produkując liofilizowane warzywa i owoce dla Winiar, Gerbera, dr Oetkera oraz na eksport (większość).
Problemem (zasadniczą różnicą między liniami periodycznymi i ciągłymi) jest sam moment „przejścia”. W liniach periodycznych (tylko te opisuje artykuł) zamrażamy produkt, następnie zamykamy w puszce i „wypompowujemy próżnię” w tym memencie jednak na powierzchni warzywa lub owocu następuje przejście przez Punkt Rosa - czyli faktycznie wrzenie wody (właściwie użyto w artykule rozpuszczalnika, ale woda jest lepiej zrozumiała, dla nie ekspertów), w tym procesie, jeśli mamy np. całą truskawkę po liofilizacji wygląda ona jak „ugotowana”. W procesie ciągłym, co jest ciekawe punkt rosa nie występuje, gdyż produkt w temperaturze -48 stopni przez śluzę w ciągu sekund przechodzi do pod ciśnienia 200 Pa - po truskawka wygląda jak z krzaka, ale jest 10x lżejsza, przechodzimy bardzo nisko pod Punktem Rosa - czyli momentem wrzenia.
Jest jeszcze jedno, ale - samo przygotowanie warzyw i owoców do procesu. Błędem jest stosowanie metod długich i tradycyjnych, które powoduję szkody w produktach, należy stosować metodę zamrażania fluidyzacyjnego, co powoduje, że cała truskawka w ciągu 2-3 minut z 16 stopni dochodzi do -5do-8 i po kolejnych 5-10 minutach w kolejnym procesie trwającym 2-3 minuty uzyskuje już temperaturę -22 stopni - woda jak napisano w artykule jest rozpuszczalnikiem różnych substancji, zamrażając wolno dajemy jej „możliwość” „wytrącania” większości substancji rozpuszczonych w niej, zamrażając się tworzy regularne kulki niszczące do 50% ścian komórkowych.
Cały proces jest do obejrzenia w Poznaniu w zakładzie Celiko, jeśli jesteście państwo zainteresowani, zakład współpracuje z Politechniką Wrocławską i poznańskimi Uniwersytetami Przyrodniczym i Ekonomicznym oraz można poprzez moja osobę.
więcej informacji jest na www.liofilizacja.pl
Mirosław Kosicki info@celiko.com.pl Zgłasza: Mirosław Kosicki info@celiko.com.pl 95.50.39.234 (dyskusja) 08:50, 28 cze 2012 (CEST)
*Dziękujemy za wykład, jednak nie może on stanowić podstawy do zmiany artykułu, gdyż ogranicza nas zasada weryfikowalności. Podana strona też jest mało naukowa, bardziej reklamowa. Nawet wyprawa kilkorga Wikipedystów do zakładów niewiele by dała (bo mamy zasadę zabraniającą badań własnych). Najlepszym wyjściem byłoby, gdyby to pan (prawdopodobnie fachowiec i mający dostęp do książek o procesie) poprawił artykuł (podając właściwe książki jako źródło, najlepiej w formie przypisów). Nie mamy nawet napisane, co to jest Punkt Rosa (jeżeli nie jest to punkt rosy). Jeżeli zechce się pan tego podjąć, oferuję pomoc techniczną, proszę o kontakt w mojej dyskusji. Ciacho5 (dyskusja) 17:56, 28 cze 2012 (CEST)
**A napisał temu panu ktoś informację​ na adres e-mail? Bo z tego co mi się wydaje to mało który zgłaszający zagląda tu ponownie… ~~ Vinne2 (czyt. winetu) ✉? 23:00, 28 cze 2012 (CEST)
*** Napisałem. Michał Sobkowski dyskusja 11:26, 29 cze 2012 (CEST)
thread_title:  z [[Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule]]