Dyskusja:Kot Schrödingera

message: Wg mnie opis przebiegu doświadczenia cierpi na brak formalizmu matematycznego, przez co nie jest do końca prawidłowy. W pudełku powinien znajdować się jeden atom, a nie próbka i nie powinien on rozpadać się raz na godzinę, a mieć czas połowicznego rozpadu równy 1h. Wtedy nie jesteśmy w stanie powiedzieć, czy atom się rozpadł, czy nie. Poza tym autor nawiązuje do wielowrzechświatowości, co nie jest potrzebne i nie wynika z tego żaden paradoks. Paradoksem jest to, że w momencie, gdy kot siedzi zamknięty jego stan jest opisany przez superpozycję dwóch funkcji falowych, a gdy otworzymy pudełko - stan ulega zmianie. Paradoks polega na tym, że stan kota nie może zależeć, od tego, czy go obserwujemy, czy nie...
Chcę wskazać autorowi artykułu pomyłkę. Oto cytat:
"Hipotetyczny kot Schrödingera wcale nie zachowuje się dziwnie - żyje po prostu w tej połowie wszechświatów, w których źródło promieniotwórcze wyemitowało cząstkę, a w drugiej jest martwy."
Oczywiście należay napisać, przyjmując koncepcję wielości wszechświatów ;-), że kot żyje w tej połowie z nich, w których źródło NIE wyemitowało cząstki.
Witam,
Proponuję umieścić kota nie w pudełku ale w przeźroczystym akwarium wtedy będziemy wiedzieli
w którym wszechświecie się znajdujemy:w tym w którym kot żyje, czy w tym w którym nie żyje.
Raffaello
Niestety sprawa nie jest taka prosta. Włożenie kota do akwarium to ciągły pomiar. A mechanika kwantowa pokazuje że ciągły pomiar zatrzymuje ewolucję układu.
Więc układ wie ,kiedy na niego patrzymy i wtedy wstydliwie zatrzymuje się ze zmieszania? :)

message: Hasło jest w oczywisty sposób skrzywione pogladami autora i przedstawia problem kota Schroedingera w sposób nierzetelny.
Po pierwsze, eksperyment myślowy Schroedingera miał pokazać problemy (jesli nie absurd) kopenhaskiej interpretacji zjawisk kwantowych. Sposobem było uzależnienie obiektu makroskopowego, zrozumiałego dla przeciętnego człowieka, od zjawiska kwantowego i przeniesienie tzw. "superpozycji" na poziom makro.
Hasło w polskiej wersji się na ten temat nie zająkuje. Przeciwnie, hasło jest kiepską krytyką eksperymentu myślowego Schroedingera, opartą na jednej z teorii wyjaśniającej zjawiska kwantowe. Co gorsza, hasło udaje, że takie pojęcia jak superpozycja są rzeczywiste i udowodnione naukowo, podczas gdy są one czystymi spekulacjami i próbą interpretacji niemierzalnego mechanizmu.
Ogólnie: do gruntownego przepisania.
thread_title:  Radosny POV autora hasła 

message: Zauważyłem, że usunął Pan moją edycję opisu doświadczenia z kotem Schrodingera i powrócił Pan do wersji przerażającej. 
Wersja ta od " Z opisu kwantowo-mechanicznego wynika jednak coś innego ... " zawiera okropne pomieszanie pojęć i fałszywe tezy, które tylko zaciemniają opis zamiast coś wyjaśniać.
Nie wiem kto tę część napisał ale na pewno nie fachowiec od mechaniki kwantowej. Oto kilka przykładów:
1. "przed otwarciem pojemnika kot jest jednocześnie i martwy, i żywy" 
-- nieuprawnione założenie, że funkcja falowa odnosi się do pojedynczego kota a nie do zespołu statystycznego kotów. Tym samym jako obiektywny przedstawiony jest nieudowodniony pogląd z interpretacji kopenhaskiej.
2. "dziwnej mieszaninie (tzw. superpozycji) wszystkich możliwych stanów"
-- słowo "mieszanina" czyli stan mieszany ma osobne znaczenie w mk i nie można go mieszać z superpozycją, bo oznacza on właśnie jej brak.
3. "Dopiero otwarcie pojemnika i sprawdzenie jego zawartości redukuje układ do jednego stanu - kot wyskakuje przerażony z pojemnika"
-- Znowu interpretacja kopenhaska i podnoszenie niesprawdzonej (w.g. wielu nieprawdziwej) hipotezy o redukcji stanu kwantowego do rangi faktycznego wyjaśnienia  zjawiska.
4. Dalej farmazony o "wszechświatach", hipotezie i to wręcz antynaukowej, bo niesprawdzalnej i niefalsyfikowalnej z założenia. 
... i tak z prawie każdym następnym zdaniem.
Widać, że autor części pod tytyułem "Interpretacja doświadczenia" pochodzi z otoczenia prof. Białynickiego-Biruli, bo wtyka paczki trojańskie tam, gdzie się one zupełnie nie nadają. Paczka taka odnosi sie do f.f. jedonoelektronowej (to nic, że stany Rydbergowskie) a kot to obiekt makroskopowy z wielu atomów.
Proszę o przywrócenie zmian z dnia 23-lutego, bo to co jest teraz to niespójny zlepek haseł paranaukowych. Mieszko the first
*Żadna z obu interpretacji nie jest jedynie słuszną natomiast, póki co, obie sprawdzają się na gruncie mechaniki kwantowej. Nie można w encyklopedii pisać, że coś jest bzdurą tylko dlatego, że nie zgadza się z czyimś przekonaniem. 
*Kot nie jest makroskopowy. Przecież paradoks polega na przeniesieniu obiektu kwantowego w świat wielkości makroskopowych.
*Stan mieszany jest superpozycją stanów.
*Osunięte przeze pana fragmenty dotyczące opisu świadczą tylko a niechęci do szkoły kopenhaskiej. Natomiast dodany akapit miał charakter nienaukowy (wskrzeszanie wzrokiem, wpływ świadomości obserwatora) i zawierał ponadto błędy gramatyczne.
*Interpretacja może rzeczywiście budzić pewne kontrowersje, ale to nie powód, żeby wszystko usuwać.
*Wtręt o równoległych wszechświatach, to oczywiście bzdury.
Reasumując. Cieszę się, że zainteresował się pan tym artykułem i zachęcam do pracy nad nim, ale z uwzględnieniem zasady obiektywizmu i z uzasadnieniem zmian, np. w dyskusji artykułu.--zu. Mpfiz (dyskusja) 12:15, 24 mar 2009 (CET)
replies: text: :Przyjrzałem się jeszcze raz interpretacji. Rzeczywiście, dla artykułu lepiej, żeby jej nie było--zu. Mpfiz (dyskusja) 12:42, 24 mar 2009 (CET)
thread_title:  Z poczty Mpfiza 

message: -Nie jestem specjalistą w poruszanej tu sprawie, jednak widzę w opisie eksperymentu błędne założenie jakoby obserwator musiał koniecznie znać stan kota w każdej chwili. Tymczasem sprawa jest prosta: najpierw kot jest w stanie "żywy" potem mamy jakiś czas, w którym przebiega eksperyment i w tym czasie kot nie jest w dwóch stanach tylko po prostu NIE WIEMY w jakim jest stanie, na koniec otwieramy pudełko i wiemy w jakim kot jest stanie. Mamy tu opis problemu z dziedziny psychologii naukowców, którzy wykluczają sytuację, której na imię "nie wiem" i w jej miejsce stosują "stan nieokreślony" lub coś w tym rodzaju.
Zastanawiam się ,czy Schroedinger ,nie chciał w dowcipny sposób skrytykować interpretacji kopenhaskiej. Tymczasem niektórzy traktują tą historyjkę jako dogmat niemalże religijny.
-O mechanice kwantowej mam bardzo mgliste pojęcie, ale wydaje mi się, że właśnie nie chodzi o to, że nie wiemy, tylko że naprawdę dany układ kwantowy znajduje się we wszystkich możliwych stanach jednocześnie. Przykładem jest fala złożona z pojedynczego fotonu czy elektronu, która przechodzi przez dwie szczeliny i za nimi interferuje sama ze sobą. Czyli tak jakby ów foton/elektron przeszedł przez obie szczeliny jednocześnie.
thread_title:  Na chłopski rozum