Dyskusja:Polskie Siły Zbrojne w ZSRR (1943–1944)

message: 1 samodzielny dywizjon artylerii przeciwlotniczej 
walki w Darnica
Plik:http://odkrywca.pl/forum_pics/picsforum19/pict0788.jpg
Grób poległych 8 kwietnia 1944 r. polskich żołnierzy z 1 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej w Darnicy - obecnie przedmieście Kijowa
W pobliżu stacji kolejowej Darnica w zbiorowej mogile, na którą przeznaczono lej po wybuchu bomby, pochowano 37 poległych i 4 zmarłych z odniesionych ran bezpośrednio na stacji kolejowej Darnica. Natomiast 55 rannych (w tym 15 ciężko rannych ) odwieziono do kijowskich szpitali, z których trzech zmarło z ran jeszcze tego samego dnia: por. Stanisław Bednarz, kan. Zdzisław Kalinka i kan. Jerzy Jamiec. Dwóch pierwszych pochowano na cmentarzu Zwierińskim (Zverinskoe kladbišče), natomiast miejsce pochówku trzeciego nie jest znane.
Ciężko ranni zostali: por. Stanisław Bednarz, ppor. Farforowski [nazwisko nie figuruje w obsadzie etatowej dywizjonu], ppor. Feliks Rekuć, kpr. Władysław Bętkowski, kpr. Leon Proper, bomb. Zygmunt Jaśkiewicz, bomb. Wincenty Samkiewicz, kan. Wacław Jałowicki, kan. Kazimierz Gerasimczuk, kan. Władysław Braczkowski, kan. Franciszek Czerniawski, kan. Jerzy Jemiec, kan. Zdzisław Kalinka, kan. Franciszek Ozga, szer. Genowefa Płonka.
W sumie w walce na stacji kolejowej Darnica:
– poniosło śmierć: 2 oficerów, 19 podoficerów i 21 szeregowców – razem 44;
– uznano za zaginionych: 2 podoficerów, 6 szeregowców – razem 8.
Straty bezpowrotne wyniosły więc 52 zabitych, zmarłych z ran i zaginionych żołnierzy.
Wykaz zabitych i zmarłych z ran zestawiony na podstawie najnowszych badań archiwalnych:
1) kan. Jan Albin, s. Marcina – szofer
2) bomb. Bazyli Andruszczyszyn, s. Michała – obsługa działa
3) ogn. Bolesław Balcer, s. Władysława – szef 1 baterii
4) por. Stanisław Bednarz, s. Jana – szef łączności dywizjonu**
5) kpr. Karol Bers, s. Piotra – mechanik traktorowy
6) kan. Ryszard Bober, s. Franciszka – traktorzysta
7) kan. Stanisław Brodzki, s. Karola – zwiadowca*
8) kan. Józef Bukatko, s. Adama – obsługa działa*
9) kan. Jan Cap, s. Teodora – zwiadowca
10) kpr. Berko Ferdman, s. Sendera – celowniczy
11) bomb. Izaak Geminder, s. Józefa – obsługa ckm
12) kpr. Justyn Gesewicz, s. Jana – obsługa działa
13) kan. Konstanty Góralski, s. Mariana – obsługa działa
14) kpr. Stefan Helu, s. Aleksandra – zastępca dowódcy drużyny ckm**
15) kan. Jerzy Jemiec, s. Michała – dalmierzysta**
16) kan. Zdzisław Kalinka, s. Michała – obsługa działa**
17) kpr. Ignacy Karliński, s. Adolfa – obsługa ckm
18) bomb. Stanisław Klimek, s. Antoniego – obsługa działa
19) por. Iwan Kononienko, s. Aleksandra – dowódca 1 baterii
20) kan. Lidia Krupicka, c. Fiodora – dalmierzysta
21) kan. Demian Kukura, s. Bazylego – obsługa działa*
22) kpr. Michał Kurczewski, s. Wincentego – dowódca drużyny ckm
23) kpr. Jan Leonowicz. s. Marcina – telefonista
24) bomb. Kazimierz Łojek, s. Stanisława – starszy telefonista
25) kan. Arnold Matson, s. Michała – szofer
26) bomb. Paweł Nikoniuk, s. Andrzeja – obsługa działa
27) bomb. Władysław Norman, s. Aleksandra – celowniczy
28) bomb. Bolesław Nowogoński, s. Alberta – traktorzysta
29) kan. Michał Olszewski, s. Aleksandra – dalmierzysta
30) kan. Tadeusz Patczewski, s. Jana – traktorzysta*
31) kan. Tadeusz Polak, s. Piotra – obsługa działa
32) kpr. Szczepan Probala, s. Marcina – obsługa działa
33) kpr. Michał Przybysz, s. Jana – instruktor chemiczny
34) kpr. Tadeusz Rogowski, s. Adolfa – dowódca działonu
35) plut. Mieczysław Roszkowski, s. Jana – zastępca dowódcy plutonu ds. politycznych
36) kpr. Adolf Różycki, s. Stefana – starszy telegrafista*
37) kpr. Witalis Rutkowski, s. Kazimierza – radiotelegrafista
38) kan. Bernard Sier, s. Edwarda – obsługa ckm*
39) kpr. Józef Socha, s. Józefa – dowódca działonu
40) bomb. Paweł Stankiewicz, s. Błażeja – obsługa ckm
41) kpr. Stanisław Szklarzewski, s. Dominika – dowódca drużyny ckm
42) kan. Bronisław Szumacher, s. Mariana – telefonista*
43) bomb. Józef Świderski, s. Gawryła – obsługa działa
44) ogn. Witold Turczewski, s. Franciszka – rusznikarz
Gwiazdką oznaczono sprostowane informacje z publikacji Jerzego Ostrowskiego, Pierwszy Przeciwlotniczy. "Z dziejów 1 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej", Warszawa 1966.
Dwiema gwiazdkami oznaczono dane, których brakuje w publikacji Jerzego Ostrowskiego.
Źródło:
http://odkrywca.pl/pokaz_watek.php?id=436458
Tradycje:
http://www.sp4piastow.pl/naszpatron.html
Pierwszy Pułk Przeciwlotniczy
"Myśmy tu szli ze wschodu, tam hen spod Darnicy, Gdzie biliśmy się z Niemcem krwawo - Przeciwlotnicy. Do szkopa prały tam nasze "osiem-piątki", Takie to były Pierwszego Pułku początki..."
Plik:http://www.sp4piastow.pl/grafika/patron/1.jpg
Pierwszy Pułk Przeciwlotniczy był spadkobiercą i kontynuatorem tradycji 1-ego samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej, który został sformowany rozkazem dowódcy 1-ej Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki nr. 03 z dnia 07-07-1943 r.
Pierwszy Modliński kontynuował też tradycje 8-mej zmotoryzowanej Baterii Przeciwlotniczej, która to bateria we wrześniu 1939 r. pod dowództwem kpt. Józefa Płodowskiego, a po jego śmierci 5 września, p.por Franciszka Rzewuskiego, w czasie działań wojennych do 29 września w obronie mostów w rejonie Modlina zestrzeliła 24 samoloty niemieckie, a szereg uszkodziła.
Samodzielny Dywizjon formowany był w Sielcach w 1943 roku, zaś jego szlak bojowy wiódł od Darnicy pod Kijowem, gdzie stoczono pierwszą, krwawą walkę z samolotami niemieckimi, z których dwa zestrzelono, dalej poprzez Warszawę, Wał Pomorski do Oranienburga. Na całym szlaku bojowym zestrzelono cztery samoloty wroga.
W dniu pierwszego kwietnia 1944 r. I-y Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej został przeformowany na Pułk Artylerii Przeciwlotniczej. Po zakończeniu działań wojennych 14 maja 1945 roku, już znowu Dywizjon przeszedł na życie garnizonowe do Chrzanowa. Po wielu reorganizacjach Dywizjon "wylądował" w Lidzbarku Warmińskim skąd został przeniesiony do Modlina wchodząc w skład I-ej Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej.
Pierwszym dowódcą Jednostki był w latach 1943-44 płk. Włodzimierz Sokołowski, a ostatnim w latach 1993-99 był płk. Wiesław Mruk. W czasie rozformowywania Pułku (1999-2000) pan płk. Waldemar Babinowski był już raczej tylko "syndykiem masy upadłościowej" niż dowódcą - chociaż to On żegnał na zawsze sztandar w 2000 roku.
Podpisano:
Materiał zebrał Dariusz Lech Kamiński "Espadon-dkam"

message: Publikowanie w wikipedii odezwy Berlinga w pełnej treści oraz w takim formatowaniu - to jakieś żenujące nieporozumienie :( Ten fragment wygląda jakby pisano go na Kremlu, nie ma to nic wspólnego z "encyklopedycznością" która podobno jest fundamentem wikipedii...
* masz rację - nie pamiętam dlaczego "odezwa" wskoczyła w mojej edycji w takim kształcie z dopiskiem "na razie" i...  pozostała w arcie wiele lat. Mozesz ją wyrzucić, przeredagować, inaczej opisac... edytuj śmiało:)--Kerim44 (dyskusja) 23:11, 16 maj 2020 (CEST)
thread_title:  odezwa Berlinga...