Dyskusja:Dariusz I Wielki

message: :Przypisy.
* 1 strategia spalonej ziemi, metoda obronna stosowana na ziemiach Scytów. Wykorzystuje głębokość rubieży zaplecza. Ewakuuje się wszysko pozostawiając najeźdzcy zgliszcza, niech trapi go aprowizacja.
* 2 Scytyjski wódz posłał mu my zawsze wolni jak wiatr - u nas, w bezkresnym stepie, będziesz łapać tylko wiatr.
Dariusz stanąć miał na czele tajemnego sprzysiężenia siedmiu mężów na czele stał Otanes, Dariusz jedynie w wyniku udanego przewrotu objął tron, wedle Herodota podstępnie.

message: Może ktoś spyta rewerciarzy czego oni bronią? Nasz 12:44, 12 lut 2006 (CET)
replies: text: Wiki przed Twoim pajacowaniem.  Nie znudziło Ci się jeszcze? Roo72 Dyskusja
h
thread_title:  co jest grane ? 

message: Wydaje mi się że część poświęcona Administracji jest kompletnie nieczytelna
Najpierw napisano "Dariusz podzielił kraj na 23". Potem w nawiasie wymienione 22. Przy czym ich nazwy sugerują podział terytorialny. Następnie stwierdzono, ze niektóre satrapie obejmowały grupy ludnościowe. Trochę za gładko w ten sposób przechodząc nad problemem. Na koniec ni z tego ni z owego wrzucono 20 różnych nazw (w większości narodów czy plemion) które nie bardzo się pokrywają z wcześniejszymi nazwami satrapii. 
Czyli jak 23 geograficzne i 20 narodowych? Kompletne poplątanie.
Nie wiem jak to zmienić Jestem kompletnym laikiem ale mogę stwierdzić, ze cały akapit jest pozbawiony logiki i nieczytelny
* Istotnie, napisane mało przejrzyście. Źródłem (co należy zaznaczyć w przypisie do artykułu) jest Herodot (Dzieje, III,89 - 97): Potem (Dariusz) ustanowił w państwie Persów dwadzieścia dzielnic, które oni sami nazywają satrapiami (σατραπηίας). (...) I tak od Jonów, Magnezyjczyków w Azji, Eolów, Karów, Licyjczyków, Milyów i Pamfylów (na tych była jedna nałożona danina) wpływało czterysta talentów srebra. To była pierwsza satrapia którą on ustanowił. Od Myzów, Lidyjczyków, Lasoniów, Kabaliów i Hytennów wpływało pięćset talentów. To była druga satrapia. Od Hellespontyjczyków, mieszkających na prawo przy wjeździe do tej cieśniny, Frygów, Traków w Azji, Paflagonów, Mariandynów i Syryjczyków wynosiła danina trzysta sześćdziesiąt talentów. Była to trzecia satrapia. Od Cylicyjczyków dostawiano trzysta sześćdziesiąt białych koni, tak że na każdy dzień jeden przypadał, i pięćset talentów srebra; z tego wydawano sto czterdzieści talentów na potrzeby jazdy, która strzegła kraju cylicyjskiego, a reszta, trzysta sześćdziesiąt talentów, stanowiła dochód Dariusza. To była czwarta satrapia. Od miasta Posejdejon, które Amfiloch, syn Amfiaraosa, założył na granicy Cylicji i Syrii, począwszy od tego miasta aż do Egiptu, bez kraju Arabów (bo to terytorium było wolne od daniny), wynosił haracz trzysta pięćdziesiąt talentów. Do tej satrapii należy cała Fenicja, tak zwana Syria Palestyńska i Cypr. To jest piąta satrapia. Od Egiptu, od graniczących z Egiptem Libijczyków, od Kyreny i Barki (te bowiem zaliczono do satrapii egipskiej) wpływało siedemset talentów, nie wliczając w to srebra zyskanego z połowu ryb w Jeziorze Mojrisa. Otóż niezależnie od tego srebra i dostarczanego zboża wpływało siedemset talentów; zboża bowiem korców sto dwadzieścia tysięcy dostarczają Egipcjanie Persom stojącym załogą w Białym Zamku w Memfis i ich wojskom najemnym. To jest szósta satrapia. Sattagydzi, Gandariowie, Dadikowie i Aparytowie, stanowiący jedną grupę, uiszczali sto siedemdziesiąt talentów. To była siódma satrapia. Od Suz i reszty kraju Kissjów wpływało trzysta talentów. To była ósma satrapia. Od Babilonu i reszty Asyrii miał dochód tysiąca talentów w srebrze i pięciuset kastrowanych chłopców. Była to dziewiąta satrapia. Z Agbatany i reszty Medii, z kraju Parikaniów i Ortokorybantiów wpływało czterysta pięćdziesiąt talentów. Była to dziesiąta satrapia. Kaspiowie i Pausikowie, Pantimatowie i Darejtowie, płacąc razem daninę, uiszczali dwieście talentów. To była jedenasta satrapia. Od Baktrianów aż do Ajglów wynosiła danina trzysta sześćdziesiąt talentów. To była dwunasta satrapia. Od Paktyiki, Armeńczyków i ich sąsiadów aż do Morza Czarnego wpływało czterysta talentów. Była to trzynasta satrapia. Od Sagartiów, Sarangów, Tamanajów, Utiów, Myków i mieszkańców wysp Morza Czerwonego, na których król osadza tak zwanych deportowanych — od tych wszystkich wpływała danina sześciuset talentów. To była czternasta satrapią. Sakowie i Kaspiowie wpłacali dwieście pięćdziesiąt talentów. To była piętnasta satrapia. Partowie, Chorasmiowie, Sogdowie i Arejowie płacili trzysta talentów. To była szesnasta satrapia. Parikaniowie i Etiopowie z Azji wpłacali czterysta talentów. To była siedemnasta satrapia. Na Matienów, Saspejrów i Alarodiów nałożono dwieście talentów. To była osiemnasta satrapia. Moschom, Tibarenom, Makronom, Mossynojkom i Marom nakazano płacić trzysta talentów. To była dziewiętnasta satrapia. Lud Indów jest bezsprzecznie najliczniejszy ze wszystkich znanych nam ludów, i oni wpłacali wyższą niż wszyscy inni daninę, mianowicie trzysta sześćdziesiąt talentów ziaren złota. To była dwudziesta satrapia. Zatem 20 składających daninę. Tylko terytorium perskiego nie wymieniłem jako płacącego podatek; Persowie bowiem zamieszkują kraj wolny od danin. Następujące zaś ludy nie były zobowiązane płacić daniny, lecz składały dary (δῶρα): graniczący z Egiptem Etiopowie, których podbił Kambizes podczas wyprawy przeciw Etiopom Długowiecznym, oraz ci, którzy mieszkają dokoła świętej Nysy i obchodzą uroczystość ku czci Dionizosa. Jedni i drudzy wspólnie składali i składają jeszcze za moich czasów co dwa lata dwa chojniksy nie czyszczonego złota, dwieście pniaków hebanu, pięciu etiopskich chłopców i dwadzieścia wielkich kłów słoniowych. Dalej Kolchowie, którzy sami wciągnęli się do klasy składających dary, podobnie jak ich sąsiedzi aż do Gór Kaukaskich (bo do tego pasma górskiego sięga panowanie Persów, ludy zaś na północ od Kaukazu już się o nich nie troszczą), ci zatem jeszcze za moich czasów dostarczali co cztery lata darów, jakie sobie nałożyli, mianowicie stu chłopców i sto dziewcząt. Arabowie zaś składali co rok tysiąc talentów kadzidła. Te więc poza haraczem dary przynosiły królowi wymienione ludy. (tłum. Seweryn Hammer) 20 satrapii i 3 ludy dające dary. Skąd Herodot miał te dane, pozostaje zagadką. Pilot Pirx (dyskusja) 16:10, 18 gru 2015 (CET)
thread_title:  satrapie?