Dyskusja:Hemofilia

message: Słyszałem, że hemofilia u kobiet jest letalna. Nie ma kobiet X(h)X(h). A jeśli się urodzi i przeżyje, to przy pierwszej miesiączce się wykrwawi. I co Wy na to? --Szczerze cośtam, cośtam - Vinne2 [czyt. 'winetu' - przyp.red.] {pytania?} 23:10, 29 sty 2008 (CET)
replies: text: Jest sens odpowiadać po trzynastu latach? Może i jest, bo wchodzą tu pewnie czasem czytelnicy i trafiają na te błyskotliwe wynurzenia tę wysoce błędną wypowiedź. Hemofilia u kobiet nie jest letalna, homozygota X(h)X(h) jak najbardziej może przeżyć, co podaje chociażby artykuł , zresztą jest jeszcze typ C dziedziczony autosomalnie recesywnie. I nie, nie wykrwawi się przy pierwszej miesiączce, podobnie jak hemofilik dowolnej płci na ogół nie wykrwawia się z nosa czy po ekstrakcji zęba. Poza tym przypominam, że nie żyjemy w XIX wieku i dostępne jest leczenie (suplementacja brakującego czynnika krzepnięcia). Wypowiedź na poziomie merytorycznym, za który nauczycielka przyrody w podstawówce wstawiłaby zasłużoną pałę, zakończona błazeńskim atakiem na przyszłych rozmówców „I co Wy na to? Szczerze cośtam, cośtam”. Chyba dobrze, że ten człowiek już od ośmiu lat nie „rozwija” Wikipedii. Autorefleksja: komentarz niepotrzebnie agresywny, może właśnie po tylu latach byłby cennym edytorem, nie znam ogółu działalności. Marcowy Człowiek (dyskusja) 17:13, 2 lut 2021 (CET)

message: Otrzymałem następującą wiadomość:
W dziale "prawdy i mity o hemofilii"
A także błędny jest pogląd, że *"dzieci hemofilika i osoby zdrowej będą na
pewno chore"*. Jeśli mężczyzna jest chory, a kobieta zdrowa i nie jest
nosicielką, to wszyscy chłopcy będą zdrowi, zaś dziewczynki będą
nosicielkami (dziedziczą chromosom X z uszkodzonym genem po ojcu). Zaś jeśli
ojciec jest chory, a matka jest zdrowa, ale jest nosicielką, to 1 na 2
chłopców będzie chory, zaś 50% dziewczynek będzie nosicielkami, a druga
część będzie chora - dotyczy odmian typu A i B.
należy poprawić na:
A także błędny jest pogląd, że *"dzieci hemofilika i osoby zdrowej będą na
pewno chore"*. Jeśli mężczyzna jest chory (X'Y), a kobieta zdrowa i nie jest
nosicielką (XX), to wszyscy chłopcy będą zdrowi (zdrowy X od matki i Y nie
przenoszący choroby od ojca), zaś dziewczynki będą nosicielkami (dziedziczą
chromosom X' z uszkodzonym genem po ojcu i jeden zdrowy X od matki). Zaś
jeśli matka jest nosicielką (X'X), a ojciec jest zdrowy(XY), to 1 na 2
chłopców będzie chory(X'Y jeśli odziedziczy X' z chorobą lub XY jeśli
odziedziczy X z prawidłowym genem), zaś 50% dziewczynek będzie nosicielkami,
a druga część nie będzie nosicielkami, gdyż będą posiadać oba allele genu na
chromosomie X prawidłowe - dotyczy odmian typu A i B. Jeśli matka będzie
chora (X'X'), a ojciec zdrowy (XY), to chłopcy zawsze będą chorzy (X'Y), a
dziewczynki w 100% będą nosicielkami. Tylko w przypadku, gdy oboje rodziców
jest chorych, wszystkie dzieci także będą chore na hemofilię.
Czy ktoś może zweryfikować? Klapi (dyskusja) 19:55, 28 lut 2008 (CET)
replies: text: Mam wątpliwości co do dwóch ostatnich zdań - nie jestem pewien, czy homozygoty żeńskie (oba X chore) nie umierają jako płody. Kkaktus 20:03, 28 lut 2008 (CET)
replies: text: :Nikt mnie nie słucha? [czyta] Właśnie o tym pisałem powyżej... --Szczerze cośtam, cośtam - Vinne2 [czyt. 'winetu' - przyp.red.] {pytania?} 15:32, 3 mar 2008 (CET)
replies: text: ::Gdyby X'X' umierały jako płody, to by kobiety nie chorowały na hemofilię. Przecież w artykule jest wyraźnie napisane: Kobieta nosicielka zmutowanego allela genu posiada drugi chromosom X z prawidłowym allelem, i nie choruje. Czyli X'X są nosicielkami, a X'X' są chore. A przyszedł mi do głowy jeszcze jeden pomysł - skoro córka kobiety-nosicielki i zdrowego mężczyzny jest w 50% przypadków nosicielką, to uszkodzony chromosom X' może być przekazywany w linii żeńskiej w zasadzie przez dowolną ilość pokoleń. Czyli w z tego wynika, że pojawienie się hemofilii u chłopców mimo negatywnego wywiadu rodzinnego nie musi oznaczać mutacji de novo. Po prostu matka, babka, prababka, praprababka etc. mogły być nosicielkami, o czym nikt w rodzinie nic nie wie. Oczywiście prawdopodobieństwo takiego przypadku wynosi 1/2 do potęgi n, gdzie n oznacza liczbę pokoleń, niemniej teoretycznie jest to możliwe. --Botev (dyskusja) 09:55, 10 lis 2008 (CET)
thread_title:  Fakty i mity 

message: W decydującej chwili car Mikołaj zdecydował się (wbrew woli parlamentu) abdykować na rzecz swojego brata (a nie syna) – ponieważ obawiał się, że Aleksy nie będzie w stanie znieść ciężaru władzy. Brat cara z kolei nie był zainteresowany przejęciem władzy, co doprowadziło do pogłębienia kryzysu i w konsekwencji przyspieszyło wybuch rewolucji. 
A co wola Dumy ma tu do sprawy?
Wola cara była prawem (podobnie jak w Rzymie quod principi placuit, legis habet vigorem i voluntas principis suprema lex est) i ona określała następstwo tronu. Fragmentaryczny przegląd: Piotr Wielki po uśmierceniu carewicza Aleksego wydał 5/16 lutego 1722 ukaz o sukcesji, w którym oznajmiał że wyznaczy następcą kogo zechce, lecz zmarł nim zdążył to zrobić. Następne czterdziestolecie pełne było spisków i przewrotów pałacowych (Elżbiety i Katarzyny II zwłaszcza) a próby ograniczenia samodzierżawia w "kondycjach" postawionych Annie zakończyły się ich podarciem. Dopiero Paweł I uregulował następstwo w Statucie Rodziny Cesarskiej z 5/16 kwietnia 1797 : tron dziedziczyli synowie cesarza w kolejności starszeństwa, później cesarscy bracia, kuzyni i ich zstępni, w ich braku "linia żeńska". Po uśmierceniu ojca Aleksander I uzupełnił Statut wykluczając od następstwa małżonków morganatycznych i ich potomstwo (jeśli osoba z rodziny cesarskiej zawiera małżeństwo z osobą, która nie ma odpowiedniego dostojeństwa, to znaczy, nie należy do królewskiej lub panującej rodziny, w tym przypadku osoba z cesarskiej rodziny nie może przekazać drugiej praw należących do członków rodziny cesarskiej, a dzieci z takiego związku nie mają prawa do dziedziczenia tronu manifest z  20 marca 1820) co było wymierzone w wielkiego księcia Konstantego. Gdy 60 lat później Aleksander II po zejściu cesarzowej popełnił mezalians ze swą faworytą Juriewską, wybranka będąc zmuszoną do zajmowania na oficjalnych przyjęciach pośledniego miejsca liczyła że małżonek anuluje nowelę swego stryja-imiennika i awansuje ją na tron. Gdy ćwierć wieku później ostatni car pod wpływem klęsk zewnętrznych i wewnętrznych nadał coś w rodzaju konstytucji  (Основные Государственные Законы 23 апреля 1906) napisano tam "imperator jest władcą absolutnym" (Императору Всероссийскому принадлежит Верховная Самодержавная Власть), dla niego zarezerwowane są m.in. sprawy wojny i pokoju, naczelne dowództwo, mianowanie i odwoływanie ministrów, ustalanie swych dochodów, inicjowanie projektów kierowanych do Dumy i sankcjonowanie jej uchwał, ordynacja wyborcza Dumy oraz sprawy następstwa tronu.
Kryzys i przyczyny rewolucji są zaś bardziej złożone niż choroba następcy. Pilot Pirx (dyskusja) 14:25, 19 maj 2015 (CEST)
thread_title: Imperatorzy

message: usunąłem tę całą żenującą rubrykę rodem z faktopedii czy innego onetu na temat "błędnych poglądów". Kto ma takie poglądy, gdzie one występują, kto je głosi i gdzie?
thread_title:  fakty i mity