Dyskusja:Anakolut

message: Mała rzecz a peszy - anakolut nie jest "błędem składniowym", a "środkiem stylistycznym polegającym na wprowadzeniu błędu składniowego". O ile od drugiego zdania wszystko się zgadza, o tyle pierwsze sugeruje iż anakolutem jest każdy błąd składniowy - istotnym jest tu zaznaczenie na samym wstępie iż chodzi o działanie celowe.
Galleytrot
Rzeczywiście masz rację. Anakolut nie jest błędem: jest celowym zabiegiem to środek stylistyczny który wygląda na pierwszy rzut oka na błąd (w sensie logicznym). 16:43, 26 lut 2009 (CET)Mistertwister (dyskusja)
* Słownik terminów literackich podaje, cytuję: "anakolut - konstrukcja składniowa niezgodna z ogólnie przyjętymi normami poprawności, powstała wskutek rozchwiania więzi syntaktycznych między kolejnymi członami zdania [tutaj przykłady zdań]. Wprowadzany celowo jako figura retoryczna m.in. dla scharakteryzowania języka bohatera lub jako sposób uniezwyklenia mowy". Inne źródło, podręcznik akademicki Poetyka Kulawika podaje na str. 123: "Anakolutem nazywamy wypowiedź tak pod względem składniowym zorganizowaną, że jej poszczególne człony syntaktyczne kłócą się z porządkiem logicznym zdania. W mało zazwyczaj starannej mowie potocznej anakoluty zdarzają się stosunkowo często [tu przykłady]. W artystycznie kształtowanych wypowiedziach spotykamy anakoluty albo w zamiarze stylizacyjnym, albo też i nie zamierzone [tu przykłady z Pana Tadeusza i Krzyżaków]." Pozdrawiam, awersowy # 16:57, 26 lut 2009 (CET)
*Ta wersja jest już akceptowalna i poprawna. Wersja gdzie anakolut był BŁĘDEM była mylna. Pozdrawiam Mistertwister (dyskusja) 18:29, 9 mar 2009 (CET)
* Władysław Kopaliński w Słowniku wyrazów obcych podaje mimowolne a. umyślne (zwł. dla zbliżenia tekstu do mowy pot.) odstąpienie od logicznej a. składniowej ciągłości w zdaniu. Stanisław Sierotwiński w Słowniku terminów literackich: przypadkowe albo niekiedy umyślne, naśladujące mowę potoczną, zniekształcenie gramatycznej budowy zdania, nieprzystosowanie wzajemne jego części (np. Idąc ulicą padał deszcz; Najlepszym tego dowodem niech posłużą cyfry). Jan Malczewski Szkolny słownik terminów nauki o języku: zdanie, które nie ma prawidłowej budowy składniowej, co może być skutkiem małej dbałości językowej lub zamierzenia stylistycznego. Bywa niekiedy stosowany świadomie przez pisarzy jako zabieg stylistyczny (głównie w wypowiedziach postaci), mający zbliżać tekst literacki do mowy potocznej. Przykład: Idąc przez most spadła mi czapka. Walery Pisarek w Encyklopedii języka polskiego:  wykolejona konstrukcja składniowa charakteryzująca się brakiem formalnej harmonii między poszczególnymi częściami zdania, zwykle część końcowa nie ma związku z początkową, np. «Ogłuszony niesamowitym rykiem motoru, uwaga moja nastawiona była na pokonanie innych». Anakoluty są zjawiskiem często występującym w mowie potocznej wskutek pośpiechu, nieuwagi, roztargnienia mówiących, zaczynamy zdania, potem brak nam odpowiedniego słowa, używamy na jego miejsce innego, które by wymagało innego początku, wypowiedzianych słów nie można jednak już cofnąć, czasem się ich zresztą nie pamięta, wskutek czego dalszy ciąg zdania rozwija się bez związku z początkiem. Słownik języka polskiego: zniekształcenie konstrukcji konstrukcyjnej tworzącej zanik więzi między członami zdania, czasem jako zabieg stylistyczny; zdanie mające na wykonanie wadliwą konstrukcję składniową. Witold Doroszewski Słownik poprawnej polszczyzny: zdania nie mające prawidłowej konstrukcji składniowej, co bywa niekiedy skutkiem zamierzenia stylistycznego, np. chęci odtwarzania mowy potocznej, podkreślenia spontaniczności wypowiedzi itp., częściej jednak brak tu po prostu właściwego uświadomionego powiązania składniowego poszczególnych członów zdania. Andrzej Markowski 500 zagadek o języku polskim (rozdział Mowa, mowa...) : wykolejenia składniowe polegające na tym, że mówiący zaczyna wypowiedź jedną strukturą zdaniową, kończy zaś drugą, zapominając, jak mówił na początku, np.: „Te wyniki, dobrze żebyś je osiągnął” albo „Wszyscy ludzie, którzy żyją ponad 100 lat, chciałbym ich zobaczyć”. Anakoluty zdarzają się dość często w mowie potocznej; w przemówieniach, a tym bardziej w pisanych odmianach polszczyzny są rażącym błędem językowym. (podkreślenie moje) Pilot Pirx (dyskusja) 16:25, 19 paź 2022 (CEST)

message: Błagam piszcie mniej skomplikowanie czytają to dzieci z piątych klas i nie
Rozumieją .Kazałem córce sprawdzić tutaj coś bo potrzebowała do szkoły to przyleciała do mnie z płaczem , że nic nie rozumie.
Wikipedia jest nie tylko dla dzieci. Korzystają z niej nie tylko dzieci ale też np. studenci którzy też potrzebują wiedzy na odpowiednio wyższym poziomie. Pozwolę sobie poprawić błędy ortograficzne u przedmówcy. Nie zmieniam kontekstu i zastosowanych wyrazów.19:35, 23 lut 2009 (CET)Mistertwister (dyskusja)
thread_title:  Prośba