Dyskusja:Jurij Gagarin

message: Jan Gadomski w broszurze "Pierwszy człowiek w kosmosie" (Nasza Księgarnia, 1961 r.) podaje co następuje (str. 17, czwarty wers od dołu): "Już dość blisko powierzchni Ziemi, zapewne na wysokości 30 km lub wyżej, katapulta wyrzuciła z płonącej kabiny lotnika, który przy pomocy spadochronów osiadł na Ziemi.". Stąd moje pytanie - na jakiej podstawie autor artykułu twierdzi, że fakt przyziemienia na spadochronie (spadochronach) był przez wiele lat zatajany ?
--Powolniak 08:13, 9 maja 2006 (CEST)
replies: text: Kupiłem książkę Jan Gadomski "Pierwszy człowiek w kosmosie" (Nasza Księgarnia, 1961 r.). Na stronie 17 jest rozdział Lądowanie. W nim znajdujemy zastrzeżenie autora "Bliższych szczegółów jego (lądowania - przypis ) nie znamy. Można tu tylko wypowiedzieć pewne przypuszczenia i przeprowadzić analogie, oparte na opisie lądowania Sputnika V w dniu 20. VIII 1960 ("Prawda" z d. 6. IX 1960)."

text: Niestety autor książki nie wiedział jak przebiegało lądowanie i podał swoje przypuszczenia. Trzeba przyznać, że trafił w dziesiątkę choć trochę przesadził z wysokością. Aktualnie się przyjmuje, że katapultowanie nastąpiło na wysokości ok. 7 km.LookingForTruth 00:24, 16 paź 2007 (CEST)

message: Czytałem w książce oficjalnie wydanej w roku 1961, w obozie socjalistycznym, o katapultowaniu się Gagarina, więc nie można mówić o tajemnicy...
thread_title:  Dane oficjalne 

message: Chłopaki, ja rozumiem, że encyklopedia powinna zawierać informacje istniejące aktualnie w obiegu, ale moim zdaniem możnaby wspomnieć przynajmniej o tym, że istnieją poważne wątpliwości co do informacji tu zawartych.
Wedle tego, co jakiś czas temu słyszałem, to:
* Gagarin nigdy nie był w kosmosie!
* Gagarin jest wyłącznie figurantem, który miał stanowić dowód na to, że wrócił cały na ziemię
* Ów człowiek, który rzeczywiście był pierwszym człowiekiem w kosmosie, zginął
* Gagarin niestety miał pecha i jak się kiedyś urżnął, to zaczął sypać
* Katastrofa samolotowa, w której zginął, było w rzeczywistości morderstwem na zlecenie władz ZSRR, które obawiały się, że zacznie sypać dalej
O tym, że się katapultował, to nie słyszałem, ale jeśli ktoś ma wątpliwości, czy w ogóle możliwe było katapultowanie się z tej wysokości, to tu ma odpowiedź - jest możliwe katapultowanie się z takiej wysokości, pod warunkiem, że katapultujący się nigdy nie wsiadł do statku, z którego się katapultował. Nie wiem, czy w ogóle istnieje jakiekolwiek wiarygodne źródło, które mogłoby potwierdzić powyższe informacje.
replies: text: W sprawie skoku spadochronowego z dużej wysokości to Amerykanie mieli technologię skoku z 30 km już w 1960 roku Project Excelsior. Skok taki wykonał Joe Kittinger. Gagarin (o ile to był on) najprawdopodobniej miał spadochron i katapultę z samolotu wojskowego i jego skok musiał być wykonany w atmosferze. W każdym razie można porównać ekwipunek Joe Kittingera (zdjęcie w wikipedii) i Gagarina (film pokazujący jak wchodzi do rakiety). W przypadku Gagarina spadochron musiał być przyczepiony do katapultowanego siedzenia. Na filmie  Gagarin wchodzi w kombinezonie, ale nie ma nic podobnego do spadochronu na plecach LookingForTruth 00:38, 16 paź 2007 (CEST)
Nie wpisywałem samemu tych informacji do edycji, bo spodziewam się, że zostałoby to natychmiast usunięte. Dlatego postanowiłem napisać to tutaj, jako podpowiedź i sugestię, aby powyższe informacje znalazły się w Wikipedii. Niekoniecznie pod tym hasłem, może pod innym, może gdzie indziej - nie wiem. Wykombinujcie coś.
--Ethouris 17:22, 15 lip 2006 (CEST)

text: Hmm, a możesz podać źródło tych informacji? Roman 92 dyskusja 17:23, 15 lip 2006 (CEST)
replies: text: : Można by umieścić coś takiego jak jest na ang. Wiki: ; także źródło mamy :) --Lothar 04:50, 21 wrz 2006 (CEST)
O tym, że Gagarin nie był pierwszy, że kilku poprzedników zginęło - mówi się od dawna. Podobnie o tem, że - jako ulubieniec Chruszczowa - nie cieszył się sympatią Breżniewa, również (bodajże w "Mówią Wieki" z czerwca 2006 jest o tym artykulik). Picus viridis RSVP? 17:56, 15 lip 2006 (CEST)
  
----
właśnie kończe książke ISTVAN NEMERE GAGARIN = KOSMICZNE KŁAMSTWO? 
i powiem ZSRR zrobiło by wszystko aby tylko przegonić Ameryke a czy kłamstwo nie jest przypadkiem najprostrzą rzeczą
proponuje żeby uwage kolegi co do pistaci opisywanej umieścić w haśle
thread_title:  Jurij Gagarin a prawdziwość informacji 

message: Mamy wiek XXI. Dostęp do informacji jest szybki i łatwy. W sprawie Gagarina każdy może sam dojść do prawdy. Wystarczy poszperać w Internecie, przeczytać Kosmiczne kłamstwo i obejrzeć film "Kto był pierwszy w Kosmosie". Do tego książki Wiktora Suworowa wyjaśniają jak działało państwo sowieckie.
Szukając prawdy należy przyjąć, że każda informacja podana przez media lub władze ZSRR jest nieprawdziwa (tzn. zawiera 5 % prawdy). W informacji:"Odbył się pierwszy lot człowieka w kosmos i był to Jurij Gagarin" mamy tylko kruszynę prawdy. Pierwszy lot sie odbył. Ale Gagarin nie brał w nim udziału. Tak na marginesie to Gagarin nigdy nie poleciał w kosmos i ja to wiem. Nie chcę za bardzo mieszać w oficjalnej informacji Wikipedii bo tak naprawdę to mało kogo to interesuje. 
Rosjanie zabili 6ciu ludzi w lotach testowych. Potem wysłali Iljuszyna ale ten wylądował w Chinach. No to poszli do Gagarina i mówią: Powiesz, że byłeś w kosmosie. I Gagarin powiedział. Pił za dużo i aby się nie wygadać sprawiono, że stał się nieżyjącym bohaterem. Tacy są najlepsi, bo nie mówią.
Historia Gagarina jest smutna. Człowiek niewykształcony i zmanipulowany przez system. Z ciążącym na nim brzemieniem kłamstwa. Wiedział, że jak się wygada to zostanie ukarany.
Przygotowano mu bohaterską śmierć na miarę bohatera ZSRR.
thread_title:  Gagarin i kosmos 

message: Dokonałem poprawki artykułu. Starałem się w miarę delikatnie go zmienić aby pokazać prawdę o Gagarinie. Niestety treść została przywrócona do poprzedniej postaci. Może pozostawię informacje o Gagarinie tutaj w formie dyskusji. 
Otóż Rosjanie i Amerykanie podeszli do sprawy podboju kosmosu ambicjonalnie. Chodziło w ogólności o to, że ten kraj, który wyśle pierwszy człowieka w kosmos jest lepszy. Co za tym idzie w oczach Rosjan miało to pokazać wyższość Komunizmu nad Kapitalizmem. Konstruowano więc rakiety i wysyłano zwierzęta w kosmos. Łajka np. była psem złapanym przez hycla w Moskwie i wysłanym w kosmos. Potem przyszła kolej na ludzi. Na stronie www.lostcosmonauts.com można poczytać nieznanych kosmonautach, którzy zginęli w pierwszych lotach kosmicznych. ZSRR ukrył wszelkie niepowodzenia. Kiedy Rosjanie opanowali technologię lotu w kosmos przyszedł czas na oficjalne wysłanie Pierwszego człowieka w kosmos. Wybrano Władimira Iljuszyna. Niestety na skutek awarii lądował on w Chinach. Przed lądowaniem miał się katapultować i lądować na spadochronie. Niestety prawdopodobnie stracił przytomność i lądował w kapsule. Prędkość lądowania kapsuły była duża i uległ on dość poważnym obrażeniom. Chińczycy przetrzymywali Władimira Iljuszyna przez ok. 1 rok i w jakiś sposób go oddali Rosjanom. Prawdopodobnie poszli na wymianę za jakiegoś szpiega lub za pieniądze. ZSRR musiało mieć sukces szybko bo Amerykanie planowali lot Alana Sheparda, który poleciał w kosmos 5 maja 1961. Postanowiono wziąć Jurija Gagarina i pokazać jako pierwszego kosmonautę. W końcu mieli technologię i potrafili wysyłać ludzi w kosmos a lot Władimira Iljuszyna pokazał, że mogą sprowadzić żywego człowieka na Ziemię. Różnica jest tylko w Imieniu nazwisku i dacie lotu. Ja osobiście jestem przekonany, że Gagarin nie poleciał w kosmos. Było zbyt mało czasu aby po locie Iljuszyna przygotować nowy lot. Jednak niezależnie od tego na pewno Jurij Gagarin nie był pierwszym kosmonautą. 
Mając za sobą prasę, telewizję i radio Związek Radziecki mógł wprowadzić w obieg dowolne kłamstwo. Gagarin nie jest tu żadnym wielkim kłamstwem w porównaniu z radzieckimi kłamstwami z II Wojny Światowej i zbrodniami NKWD. 
Do poprawienia tego artykułu zbierałem się kilka lat. W końcu znalazłem chwilę czasu i go poprawiłem. Niestety nie sądzę abym wygospodarował jeszcze czas na dalszą dyskusję. Jeśli ktoś chce wiedzieć jak to było naprawdę to polecam Książkę "Jurij Gagarin - kosmiczne kłamstwo", Film "Kto był pierwszy w kosmosie" (tu znajduje się artykuł podważający treść filmu http://www.astronautix.com/astros/ilyushin.htm)  oraz przynajmniej jedną książkę Wiktora Suworowa pt. Akwarium. Do tego można spojrzeć na stronę www.lostcosmonauts.com i jeszcze poszperać w internecie. 
Miałem dobre intencje a wyszło jak zwykle.
replies: text: Jak miło... "ja wiem", "ja osobiście jestem przekonany"... niestety, Wikipedia nie dopuszcza Original Research, a tym bardziej wiedzy płynącej jedynie z głębokiego przekonania autora...  ;-) Pibwl ←« 00:55, 22 maja 2007 (CEST)

text: Rzekomy lot Iliuszyna był wielokrotnie wyjaśniany i przytaczane powyżej fakty nie polegają na prawdzie. Co jakiś czas pojawiają sie różne spekulacje na ten temat ale powracają chyba tylko dla podgrzania atmosfery. Rzetelnych dowodów na lot Iliuszyna nigdy nie było. Astromp 00:08, 23 maja 2007 (CEST)
Skoro nie ma rzetelnych dowodów na lot Iljuszyna to nasuwa się pytanie: Czy są rzetelne dowody na lot Gagarina? LookingForTruth
Ze swojej strony chciałbym przeprosić za formę w jakiej zostały przedstawione moje poglądy. Przeczytałem zasady Wikipedii (niestety za późno) i teraz wyraźnie widzę, że powinienem był wybrać inną formę a własne opinie pominąć.

text: Zadaniem Wikipedii nie jest prowadzenie śledztwa i udowadnianie, ale gromadzenie wiedzy na bazie najbardziej wiarygodnych źródeł, z jakich można czerpać. W artykule oczywiście potrzebna byłaby bibliografia, najlepiej na bazie słowników biograficznych, opracowań monograficznych czy innych źródeł, które można uznać za rzetelnie przygotowane (co nie oznacza, że będzie w nich wszystko udowodnione - tego, że Kopernik coś odkrył, też byłoby trudno udowodnić (że nie zrobił tego jego znajomy, kŧóremu on ukradł pomysł). Oczywiście jeżeli ktoś znany jak Suworow dowodzi tego, że Gagarin nie był kosmonautą, można taka informację dodać w formie "według Suworowa... ponieważ jak twierdzi w książce... Najlepiej zrobić sekcję == Kontrowersje == Przykuta 07:11, 28 cze 2007 (CEST)
Oczywiście Wikipedia nie będzie prowadziła śledztwa. Chciałem w ten sposób podać informację, że w sprawie Gagarina po odrzuceniu informacji oficjalnych władz ZSRR trudno jest znaleźć inne niezależne źródła potwierdzające jego lot (ja takich nie znam). Suworow w swoich książkach opisywał mechanizm propagowania nieprawdziwej historii w ZSRR. Bezpośrednio o Gagarinie się nie wypowiadał (mój skrót myślowy w poprzedniej wypowiedzi o książkach Suworowa mógł być niewłaściwie zrozumiany).~~ ~~
thread_title:  Gagrin nie był kosmonautą 

message: * "Najlepiej zrobić sekcję == Kontrowersje ==" (Przykuta) Co najmniej. Artykuł wymaga uzupełnień. 21 maja br. “uzupełnienie na podstawie książek „Gwiezdny Bohater” , „Pamięć serca” Anna Gagarina oraz „Droga w Kosmos” J. Gagarin” Czy są to obiektywne źródła? jak mówi stary radziecki dowcip "Какая разница между "Правдой" и "Известиями"? В "Правде" нет известий, а в "Известиях" нет правды." Teorie spiskowe o lądowaniu Apollo na Księżycu zawierają omówienie tych teorii i ich odpieranie. (Z tym że "teorie" te a priori negują lot na Księżyc, a zarzuty w sprawie Gagarina mają inny charakter.) Czy tu też można wspomnieć że lot Gagarina był i jest kwestionowany? Zaczęło się (wyżej) od wspomnienia tego, że węgierski pisarz Istvan Nemere zakwestionował lot Gagarina. Zatem: Istvan Nemere "Gagarin = Kosmiczne kłamstwo?" wydanie polskie Bielsko-Biała 1990 tłumaczyła Camilla Mondral ISBN 83-85159-02-9. Autor pisze m.in.:
- powszechnie wiadomo, że Gagarin poleciał 12 kwietnia
- pierwszy komunikat o locie mówił o (anonimowym) kosmonaucie, dopiero później podano jak się nazywał (s.6)
- komunikat ten ukazał się w prasie porannej 12 kwietnia (równolegle z lotem), zatem musiał pochodzić z dnia poprzedzającego lot (s.7) lecz mówił o tym locie jako o czynności już dokonanej
- przynajmniej od 8 kwietnia w zachodniej prasie krążyły plotki o locie kosmicznym, które Kreml odpierał (s.21)
- wszystkie personalia kosmonauty podano post factum (s.23n) a migawkę jak wsiada do rakiety także wyświetlono po obwieszczeniu że wrócił (s.29) stąd brak pewności kiedy ową scenę kręcono
- lot, jak podano 13 kwietnia, trwał 89 minut co później skorygowano na 108 minut (s.23)
- rakieta, jak podano 13 kwietnia, zakreśliła łuk "od 175 do 302 km", kąt nachylenia do równika wynosił "65 ° 4'" , co 24 kwietnia zmieniono na "od 181 do 327 km" i "64 ° 57'" bez wyjaśnienia skąd te różnice (s.54)
- wpierw podano że podczas całego przebiegu lot był kierowany z Ziemi, z kosmodromu, i że Gagarin nie miał możliwości kierowania statkiem. 24 kwietnia zaś, "że gdyby chciał, kosmonauta mógł był sam kierować statkiem kosmicznym a nawet wylądować sam w miejscu przez siebie wybranym" (tamże)
- start nastąpił 9.07 z Kazachstanu, 15 minut później przeleciał nad Ameryką Południową, o 10.15 osiągnął Afrykę, lądowanie nastąpiło 10.55 w okolicach Saratowa - prędkość była dziwnie nieregularna czego także nie wyjaśniono (s.46) 
- na konferencji prasowej pokazywanej w telewizji czytał odpowiedzi z kartki (s.42), w sumie mało powiedział dając się wyręczać naukowcom. (s.50) Jeden z nich utrzymywał że lot taki "odmładza" gdyż podczas lotu "czas płynie wolniej", (s.58, ale że rakiety nie osiągają prędkości bliskiej podświetlnej zatem nie chodziło o dylatację czasu czy paradoks zegarów).
- pomijając slogany w rodzaju 'zostałem kosmonautą gdyż jestem członkiem partii’ o podróży w przestrzeni pozaziemskiej Gagarin miał mało do powiedzenia (passim)
- to co powiedział budziło wątpliwości
- skoro start nastąpił rankiem i leciał w stronę zachodnią, nie mógł widzieć Ameryki Południowej w świetle dnia - a twierdził że widział (s.44)
- utrzymywał że w stanie nieważkości czuł się jak na Ziemi (s.43), co także budzi wątpliwości (choroba kosmiczna), wiadomo że Gierman Titow który poleciał 6 sierpnia "podczas przechodzenia w stan nieważkości stracił poczucie równowagi i miał zaburzenia wzroku. Potem przez całe godziny źle się czuł, miał mdłości i zawroty głowy, a podczas obniżania lotu i lądowania jakby „szara mgła” zasnuła mu oczy, co odczuwali także inni kosmonauci."
- zapytany o zdjęcia zrobione w przestrzeni okołoziemskiej oświadczył, że z braku odpowiedniej aparatury nie zostały zrobione (choć wystrzeliwane wcześniej sputniki były wyposażone w sprzęt do sfotografowania tamtej strony Księżyca) (s.46 n)
- "z jego odpowiedzi wynikało, że pierwszy na świecie samolot został skonstruowany w Związku Radzieckim, toteż nakreślił śmiałą paralelę między pierwszym samolotem i swoim lotem w Kosmos, gdyż oba były rezultatem wyższości umysłu sowieckiego. Nie miał pojęcia o tym, że jego „droga ojczyzna” jeszcze nie istniała, kiedy w roku 1903 człowiek po raz pierwszy wzniósł się w powietrze na wówczas skonstruowanym samolocie. No cóż, to się stało w Ameryce…" (s.49)
- lot Alana Sheparda (5 maja 1961) odbywał się na wizji, można było oglądać start, lądowanie oraz jego samego (z kamery na pokładzie) podczas gdy u Gagarina (jeśli to on leciał) nic. (s.51)
Na stronie Astronomia powtórzono bez dystansu "fragment wspomnień Gagarina zaraz po lądowaniu na Ziemi"
"...Kiedy stanąłem na twardej ziemi, ujrzałem kobietę z małą dziewczynką. Ruszyłem w ich stronę (...)
-Jestem swój, towarzysze - krzyknąłem. (...)
-Czy wy może z Kosmosu ? - zapytała trochę niepewnie.
-Wyobraźcie sobie, że stamtąd - odpowiedziałem.
-Jurij Gagarin! Jurij Gagarin - wykrzyknęły..."
Istvan Nemere tak ten fragment skomentował "czemu dzielni kołchoźnicy wykrzykiwali imię i nazwisko Gagarina? Przecież o locie towarzysza majora komunikat został nadany dopiero 35 minut po lądowaniu, do tej pory cała sprawa była absolutną tajemnicą tak dla mieszkańców Związku Sowieckiego jak i dla zagranicy! (...) W swojej książce Gagarin tak przedstawia sprawy, jakby się rozgrywały całkiem publicznie. Dzieło było nastawione przede wszystkim dla zagranicy, zostało przetłumaczone na wiele języków, autor zaś (autorzy…) usiłował stworzyć pozory całkowitej jawności i demokracji. Jakby oczywiście wszyscy wiedzieli, że obywatel sowiecki znalazł się w Kosmosie, nawet pasąca krowy żona leśniczego gdzieś w dalekiej wiosce. Podejrzewam, że gdyby wiadomość o locie Gagarina podano piętnaście lub dwadzieścia minut przed jego „lądowaniem”, pasąca krowy na łące kobieta w żaden sposób, albo z minimalnym prawdopodobieństwem wiedziała by o tym. W Związku Radzieckim jeszcze nie było tranzystorowych aparatów radiowych. Powtarzam jeszcze raz: sowiecka propaganda, zgodnie z dotychczasowymi i późniejszymi tradycjami, zawsze informowała tylko o rzekomo udanych eksperymentach kosmicznych. W trakcie prac, aż do drugiej połowy lat siedemdziesiątych, nigdy nie ogłaszano komunikatów o krótkotrwałych eksperymentach kosmicznych. Także i w tym wypadku." (s.35)
Warto może zacytować fragment rozmowy kosmonauty z I sekretarzem:
„Chruszczow: Powiedzcie, Juriju Aleksejewiczu, czy jesteście żonaci, czy macie dzieci?
Gagarin: Tak, jestem żonaty, moją żona jest Walentina Iwanowna, i mam dwie córeczki, Lenę i Galinę.
Chruszczow: Czy wasza żona wiedziała, że macie lecieć w kosmos?
Gagarin: Tak jest, wiedziała, Nikito Sergiejewiczu.” (s.37, używanie imienia i otcziestwa odpowiada mniej więcej mówieniu per pan, bądź odpowiednio pani, dop. Pilot Pirx)
Komentarz Nemere “towarzysz pierwszy sekretarz zapytał Gagarina, czy jego żona wiedziała o zaplanowanym locie w Kosmos (…) w społeczeństwie demokratycznym takiego pytania nikt by nie zadał, byłoby wręcz niezrozumiałe. (…) Takie pytanie mogło być postawione tylko w Związku Radzieckim. Tam bowiem lot w Kosmos to zagadnienie wojskowe i tajemnica.” (s.56)
Recenzja filmu "Gagarin. Kosmiczna mistyfikacja" "twórcy filmu przedstawiają dowody na to, że Jurij Gagarin nie był pierwszym człowiekiem wysłanym w przestrzeń kosmiczną. Ich zdaniem radziecki bohater narodowy, odznaczony Orderem Lenina, miał poprzednika, którego lot zakończył się tragedią. Jego statek kosmiczny rozbił się na terenie Chin." 
Wspomniano w linku o “locie Iljuszyna” ale Władimir Iljuszyn przeżył ten jakiś wypadek. Natomiast w 1986 ujawniono wypadek Bondarenki 23 marca 1961 Cytuję za książką „Tego dnia Bondarenko zakończył dziesięciodniową zaprawę w komorze. (Mowa o akustycznej komorze ciśnieniowej — Istvan Nemere). On także, podobnie jak wszyscy kosmonauci, musiał odbyć próbę przebywania przez dłuższy czas samotnie, w izolacji od zewnętrznych hałasów. Ciśnienie w komorze było niskie, więc dla równowagi zawartość tlenu wysoka. Bondarenko, zdjąwszy z siebie czujniki konieczne dla obserwacji lekarskich, przetarł watą z alkoholem ich miejsca i nieostrożnie rzucił watę na płytkę włączonej maszynki elektrycznej. W nasyconym tlenem ciasnym pomieszczeniu komory wata natychmiast zajęła się płomieniem i zapalił się bawełniany kombinezon treningowy Bondarenki. Młody człowiek nie zasygnalizował niebezpieczeństwa, tylko usiłował sam zgasić płomienie. Lekarz dyżurny nie mógł otworzyć drzwi z powodu różnicy ciśnień. Bondarenko jeszcze był przytomny, kiedy go wyniesiono z komory i tylko powtarzał: „To moja wina”. Lekarze przez osiem godzin walczyli o jego życie, ale na próżno” 
Komentarz Nemere “1) W podanych okolicznościach użycie alkoholu i maszynki elektrycznej jest niewiarygodne! Jeśli bowiem zawartość tlenu w atmosferze zamiast normalnej 21% wzrośnie nie nadmiernie, lecz zaledwie do 25%, to w obecności suchych palnych materiałów najmniejszy ogień staje się zalążkiem pożaru nie do ugaszenia. Nawet materiały o 10% zawartości wilgoci (drewno, tkanina wełniana itp.) zapalą się z 80% prawdopodobieństwem. Jest to powszechnie znane, tego uczą na wszystkich kursach dla strażaków. Trudno więc uwierzyć, by tego nie wiedzieli ludzie przeprowadzający lub nakazujący tak ważne doświadczenia.
2) Może jeszcze bardziej zdumiewające dla fachowców jest rzekome stosowanie przez sowieckich ekspertów w komorze doświadczalnej atmosfery o obniżonym ciśnieniu przy zwiększonej zawartości tlenu. Fachowcy dobrze obznajomieni z technikami lotów kosmicznych wiedzieli dotychczas (do czasu ukazania się wyżej wymienionego artykułu w Izwiestiach), że tego nie stosowano w sowieckich badaniach kosmicznych. Co więcej: kiedy w podobnej atmosferze zginęli kiedyś amerykańscy kosmonauci, w komentarzach sowieckich ekspertów z dumą oznajmiono, że u nich taka rzecz nie mogłaby się zdarzyć, gdyż takich anty-fachowych metod nie stosują…
3) Nie z tego artykułu, lecz z innych źródeł wiemy: pod murami Kremla, między zasłużonymi dla państwa sowieckiego, spoczywa kosmonauta o nazwisku Bondarenko. Czy ktokolwiek uwierzy, że trafił tam nic nie znaczący 24-letni lekkomyślny młodzieniec, który nawet nie był „Bohaterem Związku Radzieckiego”, nie poleciał w Kosmos i nie dotarł w pobliże Bajkonuru? I wskutek własnej głupoty stracił życie, zanim zdołał się wsławić, by mieć zaszczyt spocząć w tak ekskluzywnym miejscu?
Nie potrzeba wielkiej wyobraźni, żeby sformułować niepokojącą myśl: czy nie Bondarenko jest tym, którego szukamy? Może to on był owym tajemniczym „towarzyszem X” albo „Iljuszinem”, jak ochrzciliśmy nieznanego kosmonautę? Tego, który rzeczywiście poleciał w Kosmos przed i zamiast Gagarina i zginął? Jeśli prawdziwa jest data podana w Izwiestiach (…), to ów niezręczny Bondarenko zginął 23 marca 1961 roku. Nie wykluczone, że data nie jest dokładna; Bondarenko mógł być właśnie owym nieznanym kosmonautą z początku kwietnia 1961 roku. W takim razie staje się zrozumiale, czemu go pochowano pod murami Kremla!” (s. 67 - 69, podkreślenia oryginału)
Jeśli Nemere wyciągnął tu zbyt daleko idące wnioski, to i tak osobliwy był sposób jaki w tym 1986 odpierano zarzuty „Prawda o tych sprzecznych z sobą oszczerstwach jest taka — oświadczali wielokrotnie sowieccy kosmonauci — że przed lotem Gagarina żaden sowiecki pilot nie podjął próby lotu w przestrzeń kosmiczną”. (s.70 niżej to akurat okaże się fałszem) Nemere zapytuje "Nie jest także jasne, co obecni albo dawniejsi kosmonauci mają wspólnego z całą sprawą. A przecież według omawianej serii artykułów twierdzą: Przed Gagarinem nikt nie latał w Kosmos. Skąd mogą to wiedzieć?" (s.72)
Na koniec cytat ze wspomnień Gagarina "„12 kwietnia wczesnym rankiem przygotowali kosmonautę i kabinę statku kosmicznego. Przedtem miała miejsce kontrola lekarska, lekarze nie znaleźli w organizmie żadnych odchyleń od normy ani zakłóceń. Potem nastąpiło nakładanie skafandra (…), zgłoszenie gotowości do startu, pożegnanie, wreszcie wejście do rakiety”. Czy wiecie, o kim i o czym mówi Gagarin? O samym sobie i o początku lotu w Kosmos. Czy uwierzyłby kto, że ten, kto przeżył to wszystko osobiście, tak by opisywał to wydarzenie?" (s.105n)
Nawet jeśli Gagarin poleciał, to i tak nie był pierwszym.
Czy Gagarin był pierwszym człowiekiem w kosmosie? “Rakiety z pilotami na pokładzie wystrzelone zostały z kosmodromu Kapustin Jar odpowiednio w 1957, 1958 i 1959 roku. Wszyscy trzej piloci zginęli, a ich statki uległy zniszczeniu, dane personalne nie zostały opublikowane i podane do wiadomości publicznej. Informacje o pierwszych załogowych lotach ujawnił Michaił Rudenko, inżynier senior eksperymentator w Biurze projektowym 456 Khimki (okręg moskiewski) Piloci mieli za zadanie osiągnąć najwyższą możliwą wysokość, aby sprawdzić, jak wysoka orbita jest możliwa do osiągnięcia i późniejszego lotu po niej przy użyciu dostępnego sprzętu. W gazecie „Prawda” z 04.12.2001 r. podano nawet nazwiska zmarłych pilotów, co zostało potwierdzone przez Laurę Whitlock z NASA, która prowadziła własne śledztwo w tej sprawie. Byli to: Aleksis Ledowski, lot w 1957 r., osiągnął wysokość 200 mil, czyli około 320 km, Serentyj Sziborin, lot w lutym 1958 r., wysokość nieznana, Andriej Mitkow, lot w styczniu 1959 r., wysokość nieznana. Ponieważ oficjalnie za granicę przestrzeni kosmicznej tzw. kosmosu uważa się wysokość około 60 mil, czyli 90 km powyżej poziomu morza, więc wszyscy trzej tragicznie zmarli piloci byli pierwszymi ludźmi w kosmosie.” Przynajmniej w tym punkcie okazało się że Nemere ma rację.
Zastanawiające jest że dość wpisać Gagarina do Googli a można znaleść teksty wyważające otwarte drzwi. Np. "A dlaczego zastrzelono Gagarina Z tego samego powodu. Nigdy nie był na księżycu (...) Ja też uważam że Gagarin nie był na księzycu, a lądowanie Amerykanów w londyńskim studio nakręcił Stanley Kubric." (Kto kiedy twierdził, że Gagarin był na Księżycu!?) "Żeby sprawdzić i poszukac na Księżycu to trzeba by poleciec na księżyc , ale to niemozliwe przy obecnym stanie techniki. Jak kosmiczne problemy są z wahadlowcami i stacja orbitalną. A lecieć na księżyć - najwczesniej za 50 lat" (itd. podkreślenia moje, reszta rewelacji w tym samym duchu, cytaty autentyczne, link ]). Dość znaleść artykuł o Gagarinie żeby już ktoś tam był dopisał jak wyżej: lot na Księżyc jest niewykonalny (choć mowa jest o Gagarinie, nie o Armstrongu) z uzasadnieniem "sfałszowania zdjęć" (które mnie zafrapowało) "na ksiezycu jest za słaba grawitacja zeby wystepowal tam cień!" Film z pierwszego lotu człowieka w kosmos został sfałszowany Pilot Pirx (dyskusja) 23:13, 22 wrz 2012 (CEST)
thread_title:  Czy był w kosmosie 

message: Wbrew pozorom ten mały szczegół, że Gagarin się katapultował przeważył o "Zwycięstwie" ZSRR w wyścigu w kosmos.
Dopiero lądowanie Wostoka 3 i 4 odbyło się bez katapultowania (kosmonauci lądowali w kapsule) a było to 15 sierpnia 1961.
Innymi słowy Wostok był gotowy do startu i lądowania  zgodnie z zasadami FAI (Fédération Aéronautique Internationale - Międzynarodowa Federacja Lotnicza) w połowie sierpnia 1961 a Rosjanie wysłali Gagarina 12 kwietnia 1961 czyli cztery miesiące przed całkowitym dopracowaniem Wostoka.
Aby zapewnić że kosmonauta przeżyje pierwszy lot przyjęto wariant lądowania awaryjnego na spadochronie. Gdyby było ono niemożliwe Kosmonauta lądowałby w kapsule. Uderzenie o ziemię byłoby znacznie twardsze ale do przeżycia. Prawdopodobnie WOSTOK 3 i 4 miały przeprojektowane spadochrony aby łagodniej uderzyć o Ziemię.
W każdym razie intencją FAI było najprawdopodobniej to, że jak ktoś leci samolotem z punktu A do B to samolot powinien wystartować w A i wylądować w B. Pilot musi przeżyć. Jeśli samolot się zepsuje i pilot wyląduje na spadochronie to nie zaliczamy lotu bo maszyna nie wytrzymała lotu.
Podobne zasady FAI obowiązywały w lotach kosmicznych. Lot Gagarina nie spełniał tych zasad ale FAI to zaliczyła.
W locie Wostoka 1 są 4 trudne fazy:
* Start - tu może się wszystko zdarzyć łącznie z eksplozją całości
* Lot - tu można zejść z orbity i stać się satelitą Ziemi. Można też wylądować w przypadkowym miejscu
* Manewr zejścia z orbity i wejście w atmosferę - ta część lotu jest chyba najtrudniejsza. Jeśli kapsuła lądownika ustawiłaby się niewłaściwie to uległaby spaleniu. 
* Lądowanie - gdyby spadochrony się nie rozwinęły lub się poskręcały to byłoby niewesoło.
Rosjanie nie ufali jeszcze, że kapsuła bezpiecznie wyląduje z kosmonautą i przyjęli bezpieczniejszy wariant lądowania kosmonauty na spadochronie. 
Wybór był taki:
* lądować w kapsule i zobaczyć co będzie (ryzyko niepowodzenia)
* czekać aż dopracowane zastanie lądowanie kapsuły  ale wtedy wszystko na marne bo Amerykanie wygraliby wyścig  
* kosmonauta ląduje awaryjnie na spadochronie a jak to nie wyjdzie i nie nastąpi katapultowanie to może lądować w kapsule
Wybrano wariant 3 (łamiący reguły FAI) i się udało. Nawet jakby FAI nie zaliczyło tego lotu to i tak Radziecki Człowiek byłby pierwszym kosmonautą. Akceptacja FAI dopełniła szczęścia.
Sposób lądowania Gagarina był tajemnicą. Wszędzie podaje się, że było to ukrywane kilka lat ale w świetle dyskusji zamieszczonej powyżej trudno to określić. W każdym razie Gagarin na konferencji po locie powiedział mniej więcej tak. "ZSRR opracował 2 sposoby lądowania Wostoka: w kapsule i na spadochronie. W pierwszym locie wybrano lądowanie w kapsule.". Niestety poświadczył nieprawdę (co ciekawe w związku z tym nie jest wiarygodnym źródłem informacji).LookingForTruth 23:16, 30 wrz 2007 (CEST)
replies: text: Niestety informacja podana w http://pl.wikipedia.org/wiki/Wostok_4#L.C4.85dowanie jest nieprawidłowa.

text: Źródło http://news.astronet.pl/news.cgi?4272 podaje, że Nikołajew (WOSTOK 3) katapultował się. Tiereszkowa (WOSTOK 6) też się katapultowała. Podobno wszystkie misje WOSTOK wymagały katapultowania się kosmonauty przed lądowaniem. W związku z tym chciałbym skorygować informację o WOSTOKu. WOSTOK nie był nigdy gotowy do lądowania bez katapultowania (tzn. lądowanie w kapsule było raczej do przeżycia ale zbyt ryzykowne).LookingForTruth 23:43, 7 paź 2007 (CEST)
Należy zuważyć, że ówcześni kosmonauci byli pilotami samolotów i przechodzili przeszkolenie w skokach na spadochronach (szkolenie spadochronowe było częścią wyszkolenia lotniczego; teraz nie musi być) dlatego skok spadochronowy w ich mniemaniu był bardziej oczywisty, mniej ryzykowny, jakby naturalny. Zwłaszcza, że nie był znany wariant lotu statkiem do ziemi. Czytanki w PRL (do nauki języka polskiego) w latach 70-tych podawały przebieg lądowania niesprzeczny z wersją spadochronową.
thread_title:  Katapultowanie się Gagarina 

message: Gagarin zginął wraz z instruktorem Władimirem Siereginem 27 marca 1968 roku. Nie podano wiarygodnego wyjaśnienia przyczyn katastrofy. Wszystkie znalezione szczątki samolotu, którym leciał Gagarin z instruktorem zaspawano w beczkach. Analiza materiału z beczek mogłaby pozwolić wyjaśnić przyczyny katastrofy.
Jedną z hipotez jest ta, że Gagarin robił ewolucje niedopuszczone przez program lotu. Wśród tych ewolucji mogło być pikowanie dostarczające pilotom najmocniejszych przeżyć. Dla ZSRR nie było korzystne postawienie Gagarina w złym świetle jako pilota i to może być przyczyną ukrywania dowodów. W samym locie dopuszczono się wielu uchybień w przygotowaniu samolotu i samego lotu. Źródło LookingForTruth 22:16, 2 paź 2007 (CEST)
replies: text: Fragment o okolicznościach śmierci Gagarina wymaga przeedagowania. Jest zapewne żywcem skopiowany z obcojęzycznej wikipedii. Dlatego roi się w nim od błędów gramatycznych, a nawet nazwisko Sieriegina zostało tam umieszczone w angielskiej transkrypcji, co sprawia, że w artykule mamy dwie pisownie.
replies: text: :Sam piszesz "przeedagowania" a do innych masz pretensje o błędy gramatyczne. Wracając do tematu. Fragment oryginalnie był oparty na artykule "Trzynascie ..." z Onetu. Potem dodano do niego informację, że Pijany Gagrin i Sieregin przyszli na lotnisko kompletnie pijanie, powiedzieli wartownikowi "wpuść nas" co on uczynił, tam czekał na nich samolot gotowy do lotu. Następnie mimo upojenia alkoholowego wystartowali i dopiero po chwili lotu była katastrofa.

text: : To co wiemy z dużą pewnością to: Gagarin i Sieregin zginęli, jakaś katastrofa lotnicza w tym czasie była, wyniki dochodzenia w tej sprawie utajniono.

text: : Mogło to się odbyć np. tak: Pijany Gagarin i Sieregin podchodzą do strażnika. Ten ich zabija zgodnie z przepisami. Następnie przygotowana zostaje historyjka z katastrofą lotniczą. Ciekawe jak było naprawdę ?
replies: text: ::LookingForTruth (dyskusja) 00:17, 16 kwi 2008 (CEST)
thread_title:  Śmierć Gagarina 

message: w/g książki "GWIEZDNY BOHATER PRAWDA I LEGENDA O JURIJU GAGARINIE" autorzy JAMIE DORAN PIERS BIZONY polskie wydanie Prószyński i ska ISBN 83-7469-349-5 Gagarin został przyjęty do aeroklubu w Saratowie w 1951
Zgłosił: NIETOP 79.163.3.103 (dyskusja) 17:09, 2 gru 2008 (CET)
=== Co do śmierci Gagarina. ===
Panowie, przestańcie tworzyć historie spiskowe i upijać Jurija Gagarina przed lotem. Kto jak kto, ale Gagarin pił najmniej z całego towarzystwa. Studiowałem książki i artykuły poświęcone Jurijowi Gagarinowi (zwłaszcza rosyjskojęzyczne). W czasie studiów na wydziale fizyki i astronomii miałem dostęp i kontakt z naukowcami i badaczami za wschodniej granicy. Kto jak kto, ale oni mają najlepszy dostęp do materiałów. A wiec wasze teorie spiskowe są w wyssane z palca.
replies: text: Nie wiadomo czy Gagarin był pijany przed lotem. W każdym razie co do rzetelności informacji podawanych oficjalnie w ZSRR chciałbym przypomnieć, że w ZSRR wg statystyk nikt nie umarł na chorobę popromienną. Zawsze w takim przypadku wpisywano w karcie choroby zawał. Tam nigdy nie mówiono prawdy tylko propagandę. LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Obecnie prawie cała dokumentacja dotycząca śmierci Gagarina nie jest już tajna. Tyczy się to zarówno zeznań świadków jak i całego raportu komisji badającej katastrofę.

text: Ta informacja w praktyce nic nie wnosi ani nie wyjaśnia. Co to znaczy prawie cała? Czy wiadomo co jest nadal tajne? LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Ostatnia powtórna analiza dokumentów wykonana przez rosyjskich badaczy (zaangażowana w to była nawet ekipa z "Discovery", która zrobiła reportaż filmowy) i zeznania świadków, którzy byli w tym czasie na lotnisku i widzieli się z rana z Jurijem, daje nowe światło na całe wydarzenie.
Najważniejsze fakty:
- nie był pijany! Rosja chodź by nie wiem jak była dzika, nikt nie dopuścił by do lotu pijanego Jurija. Nie potwierdzają tego zeznania żony Jurija, która widziała się z rana z mężem. Badania kontrolne przed samym lotem też tego nie potwierdzają. Nawet w Rosji nikt nie wsiadał do samolotu jak na hulajnogę, kiedy chciał i jak chciał. Gagarin przeszedł gruntowne badania lekarskie i dodatkowy trening przez lotami (miał bowiem sporą przerwę w lataniu z racji przygotowań do lotu w kosmos i częstych wyjazdów). 
Pragnę przypomnieć fakt, że po jego historycznym locie ówczesna władza zabroniła mu kolejnych lotów w kosmos i na samolotach, obawiając się o jego życie. Był zbyt ważną osobą w Państwie, aby go narażać. To samo tyczyło się z resztą najważniejszych osób w kraju (m. in. konstruktorów, naukowców). Takie środki bezpieczeństwa wprowadził już Józef Stalin po śmierci Petliakowa (konstruktora samolotów) w czasie Drugiej Wojny Światowej. Jeśli nie mieliście o tym pojęcia - musicie wgryźć się w temat mocniej zanim zaczniecie pisać bzdury i snuć dziwaczne teorie.
- nawet jeśli Jurij Gagarin nie był pierwszym człowiekiem w kosmosie (1. Nieznani kosmonauci, którzy zginęli wcześniej. 2. syn Iljuszyna), mógł on o tym wiedzieć. W końcu był bliskim przyjacielem Korolowa. Mógł znać całą prawdę, ale fakt jest taki, że jako pierwszy wrócił z kosmosu żywy, zgodnie z planem całej operacji. Z tego co wiemy "mniej więcej", pierwszy kosmonauta zginął, a syn Iljuszyna lądował awaryjnie w Chinach i tam był przetrzymywany przez rok (ciężki orzech do zgryzienia dla radzieckiej propagandy). Tym bardziej uległ on poważnej kontuzji. Te dwa fakty wykluczały jego lot na miano pierwszego lotu w kosmos. To chyba oczywiste i nie wymaga dalszych komentarzy. 
Aby nie rozpisywać się za bardzo przedstawię wam najbardziej prawdopodobne okoliczności śmierci Jurija Gagarina.
Przyczyny śmierci Jurija Gagarina (stan wiedzy na rok 2009), oparte na odtajnionych aktach, wspomnieniach żyjących świadków i ich wnioskach po zapoznaniu się z tymi dokumentami.
W dniu, w którym odbył się feralny lot Jurija Gagarina, przeprowadzany był także lot testowy na nowym myśliwcu SU-15 (brak informacji o personaliach pilota).
Jurij miał obyć lot z jednym z lepszych radzieckich pilotów, którym był Sieregin. Plan lotów nie przewidywał żadnych karkołomnych akrobacji, a tylko podstawowe manewry powietrzne.
Niestety obszar w którym przeprowadzony miał być trening Jurija nie został odpowiednio zabezpieczony przez obsługę lotniska. Było to niedopuszczalne zaniedbanie, tym bardziej że lot wykonać miał nie kto inny jak pierwszy człowiek w kosmosie. Okazało się, że w tej samej części przestrzeni powietrznej lot wykonywał inny pilot na nowym modelu myśliwca - SU-15. Ani on ani Sieregin nie mieli o tym pojęcia. Co więcej, do momentu katastrofy, nie zdawała sobie z tego sprawy nawet obsługa wieży kontrolnej. Nie są znane fakty dlaczego doszło do takiego zaniedbania. Niestety nie jest do końca pewne czy na pewno zawiniła obsługa lotniska, czy pilot Su-15 "zapomniał się" i zaczął latać na niedozwolonym dla niego obszarze przestrzeni powietrznej. Tego nie udało się niestety ustalić. Prawdopodobnie gdyby wiedział o locie treningowym Gagarina nie wleciałby w ten rejon. To sugeruje, że zawiniła jednak wieża kontrolna.
Świadkowie będący w tym czasie w rejonie lotniska wyraźnie słyszeli dwa potężne huki. Te fragmenty zeznań świadków zostały usunięte z końcowego raportu komisji śledczej. Pierwszy huk, WAŻNE - jak potwierdzili wszyscy świadkowie, przypominał odgłos przełamania bariery dźwięku przez samolot odrzutowy. Drugi był to odgłos eksplozji.
W tym czasie lot Gagarina miał przebiegać na wysokości od 800 m do 1800 metrów, w zależności od planu treningu. Musiało dojść do nieoczekiwanego spotkania dwóch samolotów. Pilot SU-15 prawdopodobnie zszedł poniżej warstwy chmur zalegającej na wysokości około 2000m. Nie zauważył on małego Miga-15. Po kilku sekundach włączył dopalacze, aby przejść do lotu z prędkością naddźwiękową. Wygląda na to, że Gagarin i Sieregin dostali się w strugi silników odrzutowych Su-15 i Mig wpadł w niekontrolowany lot nurkowy. Możliwe, że Sieregin chcąc uniknąć zderzenia nie miał wyboru i musiał przejść w lotu nurkowy. Analiza zdarzeń skłania się jednak do pierwszej opcji. W tej sytuacji prawdopodobnie Sieregin jako bardziej doświadczony przejął kontrolę nad sterami, chcąc odzyskać panowanie nad maszyną. Biorąc pod uwagę wysokość lotu Miga i jego prędkość, do dyspozycji miał tylko kilka sekund. (zakładając wysokość lotu ok. 1500m, prędkość 600km/h, to czas do zderzenia z ziemią=1500m/600km/h => ok. 9 sekund). Świadkowie słyszeli drugi huk po kilku sekundach od pierwszego, a więc wysokość lotu Miga-15 musiała być jeszcze mniejsza. W tej sytuacji Gagarin lub Sieregin nie mieli szans na wyrównanie lotu (3-5 sekund na rozpoznanie sytuacji, 0.5 do 1 sekundy na reakcję sterów na ruchy drążka). Jeśli przeciążenie w czasie zajścia całego zdarzenia było powyżej 6g, obaj piloci mogli stracić przytomność na więcej sekund. Te sekundy jakie im pozostały nie dawały szans na uratowanie maszyny, a nawet na podjęcie próby katapultowania się.
Oględziny miejsca wypadku wyraźnie wskazywały, że maszyna uderzyła po kątem 30-50 stopni w ziemię (trasa lotu Miga ustalona po ściętych koronach drzew). Wskazywało by to na próbę wyrównania lotu przez pilotów.
W tej sytuacji nic dziwnego, że komisja chciała ukryć prawdziwą przyczynę katastrofy. Odpowiedzialni za śmierć Gagarina mogliby ponieść straszne konsekwencje (na pewno ciężkie roboty na Syberii by ich nie ominęły). A tyczyło się to sporej liczby osób. Na pewno cała obsługa wieży kontrolnej, osoby odpowiedzialne za przygotowanie Gagarina do lotu, itd. Ci ludzie znali się na wzajem. Skazanie wielu osób nie zwróciło by życia Jurijowi, dodatkowo ujawniło by wiele zaniedbań do jakich doszło. A przecież w ZSRR wszystko było idealne. Władze ZSRR surowo ukarałyby osoby odpowiedzialne za śmierć największego bohatera kraju, który wyniósł ZSRR ponad inne narody, a zwłaszcza USA.

text: informacja o wyniesieniu ZSRR ponad inne narody to jakieś farmazony.LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Jak przyznać się do faktu, że przez zwykłe zaniedbanie zginął tak wielki człowiek. Myślę, że nie trzeba tego dłużej tłumaczyć. Prawda o śmierci Jurija po po prostu nie mogła wyjść na jaw.

text: Przypomnę, że Gagarin nic wielkiego nie zrobił. Nawet gdy założymy, że leciał Wostokiem to jego zadanie polegało tylko na tym aby przeżyć (tzn. udawał królika doświadczalnego). Był do tego przygotowany kondycyjnie i to wszystko. W zespole kosmonautów było 6 takich ludzi. Jego tzw. lot został nagłośniony przez propagandę i miał na celu pokazanie, że komunizm jest najlepszy.  LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Na koniec dodam, że Jurij Gagarin nie było prostym człowiekiem bez wykształcenia. Wystarczy poczytać jego biografię, a nie pleść głupoty. Większość z tych co udzielali się powyżej mojego przypisu, nawet nie dorastała mu do pięt. Tak jest prawda.

text: W skrócie:
replies: text: : O locie treningowym Gagarina i Seriegina prawie nikt nie wiedział, tak jakby go zaplanowano umowne pięć minut przed startem. Dziwne taki lot to musiała być nie lada atrakcja dla wszystkich pilotów w ZSRR.

text: : Cała obsługa lotniska to grupa ludzi, którzy nie mają pojęcia o zarządzaniu lotami.

text: : Na lot testowy SU-15 wybrano złą pogodę z chmurami utrudniającymi lot. Ciekawe czemu nie próbowali go przy dobrej pogodzie?

text: : Po co na koniec dodana została klauzula, że to jest prawda czyli "Prawda Objawiona"? LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Dlatego proszę, aby wypowiadali się tylko ci co poczytali coś więcej niż artykuł na onecie czy internetowe plotki.
Tramza (dyskusja) 11:40, 22 paź 2009 (CEST)tramza
Na Discovery nadawali film, w którym radziecki kosmonauta Aleksiej Leonow (ten od pierwszego wyjścia w skafandrze w przestrzeń kosmiczną; od lotu Sojuz-Apollo; zdaje się mąż Tierieszkowej) podawał jako przyczynę niebezpieczne zbliżenie się do samolotu Gagarina innego samolotu naddźwiękowego. O tamtym samolocie powiedział (słychać było przez tłumaczenie) że "chuliganił" (po rosyjsku mniej więcej tak samo to brzmi). Z postawy i podawanych szczegółów wynikało, że sam badał sprawę (zapewne jako kolega Gagarina, lotnik, człowiek ze środowiska). Podane w polskiej WIKI okoliczności mają charakter ustaleń prawnych, które zapewne są prawdziwe, ale miały nie odsłaniać całej prawdy. Leonow zapewne miał kontakt ze sprawą w okolcach katastrofy i po latach, bo twierdził, że pewne dokumenty zniknęły z akt sprawy. Zapewne znał je całościowo.
* Podsumowując punkt o katastrofie
Cytuję : zawinił najprawdopodobniej "sam Gagarin", zasiadł za sterami mimo, "że był źle przygotowany do lotu." Ale po za tym "zaniedbano prowadzenia dokumentacji wcześniejszych awarii i napraw sprzętu", "nie działał radar", "wieża kontrolna nie powinna była zezwolić na start.” W takim kto i dlaczego zezwolił na cokolwiek? I przecież leciał z doświadczonym oblatywaczem - on też zawiódł? Jak i  dlaczego? Wyraźnie nie tylko Gagarin zawinił. O Leonowie patrz też niżej. Pilot Pirx (dyskusja) 18:24, 24 wrz 2012 (CEST)
thread_title:  Ze [[Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule|zgłoś błąd]] 

message: Panowie, przestańcie tworzyć historie spiskowe i upijać Jurija Gagarina przed lotem. Kto jak kto, ale Gagarin pił najmniej z całego towarzystwa. Studiowałem książki i artykuły poświęcone Jurijowi Gagarinowi (zwłaszcza rosyjskojęzyczne). W czasie studiów na wydziale fizyki i astronomii miałem dostęp i kontakt z naukowcami i badaczami za wschodniej granicy. Kto jak kto, ale oni mają najlepszy dostęp do materiałów. A wiec wasze teorie spiskowe są w wyssane z palca.
replies: text: Nie wiadomo czy Gagarin był pijany przed lotem. W każdym razie co do rzetelności informacji podawanych oficjalnie w ZSRR chciałbym przypomnieć, że w ZSRR wg statystyk nikt nie umarł na chorobę popromienną. Zawsze w takim przypadku wpisywano w karcie choroby zawał. Tam nigdy nie mówiono prawdy tylko propagandę. LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Obecnie prawie cała dokumentacja dotycząca śmierci Gagarina nie jest już tajna. Tyczy się to zarówno zeznań świadków jak i całego raportu komisji badającej katastrofę.

text: Ta informacja w praktyce nic nie wnosi ani nie wyjaśnia. Co to znaczy prawie cała? Czy wiadomo co jest nadal tajne? LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Ostatnia powtórna analiza dokumentów wykonana przez rosyjskich badaczy (zaangażowana w to była nawet ekipa z "Discovery", która zrobiła reportaż filmowy) i zeznania świadków, którzy byli w tym czasie na lotnisku i widzieli się z rana z Jurijem, daje nowe światło na całe wydarzenie.
Najważniejsze fakty:
- nie był pijany! Rosja chodź by nie wiem jak była dzika, nikt nie dopuścił by do lotu pijanego Jurija. Nie potwierdzają tego zeznania żony Jurija, która widziała się z rana z mężem. Badania kontrolne przed samym lotem też tego nie potwierdzają. Nawet w Rosji nikt nie wsiadał do samolotu jak na hulajnogę, kiedy chciał i jak chciał. Gagarin przeszedł gruntowne badania lekarskie i dodatkowy trening przez lotami (miał bowiem sporą przerwę w lataniu z racji przygotowań do lotu w kosmos i częstych wyjazdów). 
Pragnę przypomnieć fakt, że po jego historycznym locie ówczesna władza zabroniła mu kolejnych lotów w kosmos i na samolotach, obawiając się o jego życie. Był zbyt ważną osobą w Państwie, aby go narażać. To samo tyczyło się z resztą najważniejszych osób w kraju (m. in. konstruktorów, naukowców). Takie środki bezpieczeństwa wprowadził już Józef Stalin po śmierci Petliakowa (konstruktora samolotów) w czasie Drugiej Wojny Światowej. Jeśli nie mieliście o tym pojęcia - musicie wgryźć się w temat mocniej zanim zaczniecie pisać bzdury i snuć dziwaczne teorie.
- nawet jeśli Jurij Gagarin nie był pierwszym człowiekiem w kosmosie (1. Nieznani kosmonauci, którzy zginęli wcześniej. 2. syn Iljuszyna), mógł on o tym wiedzieć. W końcu był bliskim przyjacielem Korolowa. Mógł znać całą prawdę, ale fakt jest taki, że jako pierwszy wrócił z kosmosu żywy, zgodnie z planem całej operacji. Z tego co wiemy "mniej więcej", pierwszy kosmonauta zginął, a syn Iljuszyna lądował awaryjnie w Chinach i tam był przetrzymywany przez rok (ciężki orzech do zgryzienia dla radzieckiej propagandy). Tym bardziej uległ on poważnej kontuzji. Te dwa fakty wykluczały jego lot na miano pierwszego lotu w kosmos. To chyba oczywiste i nie wymaga dalszych komentarzy. 
Aby nie rozpisywać się za bardzo przedstawię wam najbardziej prawdopodobne okoliczności śmierci Jurija Gagarina.
Przyczyny śmierci Jurija Gagarina (stan wiedzy na rok 2009), oparte na odtajnionych aktach, wspomnieniach żyjących świadków i ich wnioskach po zapoznaniu się z tymi dokumentami.
W dniu, w którym odbył się feralny lot Jurija Gagarina, przeprowadzany był także lot testowy na nowym myśliwcu SU-15 (brak informacji o personaliach pilota).
Jurij miał obyć lot z jednym z lepszych radzieckich pilotów, którym był Sieregin. Plan lotów nie przewidywał żadnych karkołomnych akrobacji, a tylko podstawowe manewry powietrzne.
Niestety obszar w którym przeprowadzony miał być trening Jurija nie został odpowiednio zabezpieczony przez obsługę lotniska. Było to niedopuszczalne zaniedbanie, tym bardziej że lot wykonać miał nie kto inny jak pierwszy człowiek w kosmosie. Okazało się, że w tej samej części przestrzeni powietrznej lot wykonywał inny pilot na nowym modelu myśliwca - SU-15. Ani on ani Sieregin nie mieli o tym pojęcia. Co więcej, do momentu katastrofy, nie zdawała sobie z tego sprawy nawet obsługa wieży kontrolnej. Nie są znane fakty dlaczego doszło do takiego zaniedbania. Niestety nie jest do końca pewne czy na pewno zawiniła obsługa lotniska, czy pilot Su-15 "zapomniał się" i zaczął latać na niedozwolonym dla niego obszarze przestrzeni powietrznej. Tego nie udało się niestety ustalić. Prawdopodobnie gdyby wiedział o locie treningowym Gagarina nie wleciałby w ten rejon. To sugeruje, że zawiniła jednak wieża kontrolna.
Świadkowie będący w tym czasie w rejonie lotniska wyraźnie słyszeli dwa potężne huki. Te fragmenty zeznań świadków zostały usunięte z końcowego raportu komisji śledczej. Pierwszy huk, WAŻNE - jak potwierdzili wszyscy świadkowie, przypominał odgłos przełamania bariery dźwięku przez samolot odrzutowy. Drugi był to odgłos eksplozji.
W tym czasie lot Gagarina miał przebiegać na wysokości od 800 m do 1800 metrów, w zależności od planu treningu. Musiało dojść do nieoczekiwanego spotkania dwóch samolotów. Pilot SU-15 prawdopodobnie zszedł poniżej warstwy chmur zalegającej na wysokości około 2000m. Nie zauważył on małego Miga-15. Po kilku sekundach włączył dopalacze, aby przejść do lotu z prędkością naddźwiękową. Wygląda na to, że Gagarin i Sieregin dostali się w strugi silników odrzutowych Su-15 i Mig wpadł w niekontrolowany lot nurkowy. Możliwe, że Sieregin chcąc uniknąć zderzenia nie miał wyboru i musiał przejść w lotu nurkowy. Analiza zdarzeń skłania się jednak do pierwszej opcji. W tej sytuacji prawdopodobnie Sieregin jako bardziej doświadczony przejął kontrolę nad sterami, chcąc odzyskać panowanie nad maszyną. Biorąc pod uwagę wysokość lotu Miga i jego prędkość, do dyspozycji miał tylko kilka sekund. (zakładając wysokość lotu ok. 1500m, prędkość 600km/h, to czas do zderzenia z ziemią=1500m/600km/h => ok. 9 sekund). Świadkowie słyszeli drugi huk po kilku sekundach od pierwszego, a więc wysokość lotu Miga-15 musiała być jeszcze mniejsza. W tej sytuacji Gagarin lub Sieregin nie mieli szans na wyrównanie lotu (3-5 sekund na rozpoznanie sytuacji, 0.5 do 1 sekundy na reakcję sterów na ruchy drążka). Jeśli przeciążenie w czasie zajścia całego zdarzenia było powyżej 6g, obaj piloci mogli stracić przytomność na więcej sekund. Te sekundy jakie im pozostały nie dawały szans na uratowanie maszyny, a nawet na podjęcie próby katapultowania się.
Oględziny miejsca wypadku wyraźnie wskazywały, że maszyna uderzyła po kątem 30-50 stopni w ziemię (trasa lotu Miga ustalona po ściętych koronach drzew). Wskazywało by to na próbę wyrównania lotu przez pilotów.
W tej sytuacji nic dziwnego, że komisja chciała ukryć prawdziwą przyczynę katastrofy. Odpowiedzialni za śmierć Gagarina mogliby ponieść straszne konsekwencje (na pewno ciężkie roboty na Syberii by ich nie ominęły). A tyczyło się to sporej liczby osób. Na pewno cała obsługa wieży kontrolnej, osoby odpowiedzialne za przygotowanie Gagarina do lotu, itd. Ci ludzie znali się na wzajem. Skazanie wielu osób nie zwróciło by życia Jurijowi, dodatkowo ujawniło by wiele zaniedbań do jakich doszło. A przecież w ZSRR wszystko było idealne. Władze ZSRR surowo ukarałyby osoby odpowiedzialne za śmierć największego bohatera kraju, który wyniósł ZSRR ponad inne narody, a zwłaszcza USA.

text: informacja o wyniesieniu ZSRR ponad inne narody to jakieś farmazony.LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Jak przyznać się do faktu, że przez zwykłe zaniedbanie zginął tak wielki człowiek. Myślę, że nie trzeba tego dłużej tłumaczyć. Prawda o śmierci Jurija po po prostu nie mogła wyjść na jaw.

text: Przypomnę, że Gagarin nic wielkiego nie zrobił. Nawet gdy założymy, że leciał Wostokiem to jego zadanie polegało tylko na tym aby przeżyć (tzn. udawał królika doświadczalnego). Był do tego przygotowany kondycyjnie i to wszystko. W zespole kosmonautów było 6 takich ludzi. Jego tzw. lot został nagłośniony przez propagandę i miał na celu pokazanie, że komunizm jest najlepszy.  LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Na koniec dodam, że Jurij Gagarin nie było prostym człowiekiem bez wykształcenia. Wystarczy poczytać jego biografię, a nie pleść głupoty. Większość z tych co udzielali się powyżej mojego przypisu, nawet nie dorastała mu do pięt. Tak jest prawda.

text: W skrócie:
replies: text: : O locie treningowym Gagarina i Seriegina prawie nikt nie wiedział, tak jakby go zaplanowano umowne pięć minut przed startem. Dziwne taki lot to musiała być nie lada atrakcja dla wszystkich pilotów w ZSRR.

text: : Cała obsługa lotniska to grupa ludzi, którzy nie mają pojęcia o zarządzaniu lotami.

text: : Na lot testowy SU-15 wybrano złą pogodę z chmurami utrudniającymi lot. Ciekawe czemu nie próbowali go przy dobrej pogodzie?

text: : Po co na koniec dodana została klauzula, że to jest prawda czyli "Prawda Objawiona"? LookingForTruth (dyskusja) 22:02, 23 paź 2009 (CEST)
Dlatego proszę, aby wypowiadali się tylko ci co poczytali coś więcej niż artykuł na onecie czy internetowe plotki.
Tramza (dyskusja) 11:40, 22 paź 2009 (CEST)tramza
Na Discovery nadawali film, w którym radziecki kosmonauta Aleksiej Leonow (ten od pierwszego wyjścia w skafandrze w przestrzeń kosmiczną; od lotu Sojuz-Apollo; zdaje się mąż Tierieszkowej) podawał jako przyczynę niebezpieczne zbliżenie się do samolotu Gagarina innego samolotu naddźwiękowego. O tamtym samolocie powiedział (słychać było przez tłumaczenie) że "chuliganił" (po rosyjsku mniej więcej tak samo to brzmi). Z postawy i podawanych szczegółów wynikało, że sam badał sprawę (zapewne jako kolega Gagarina, lotnik, człowiek ze środowiska). Podane w polskiej WIKI okoliczności mają charakter ustaleń prawnych, które zapewne są prawdziwe, ale miały nie odsłaniać całej prawdy. Leonow zapewne miał kontakt ze sprawą w okolcach katastrofy i po latach, bo twierdził, że pewne dokumenty zniknęły z akt sprawy. Zapewne znał je całościowo.
* Podsumowując punkt o katastrofie
Cytuję : zawinił najprawdopodobniej "sam Gagarin", zasiadł za sterami mimo, "że był źle przygotowany do lotu." Ale po za tym "zaniedbano prowadzenia dokumentacji wcześniejszych awarii i napraw sprzętu", "nie działał radar", "wieża kontrolna nie powinna była zezwolić na start.” W takim kto i dlaczego zezwolił na cokolwiek? I przecież leciał z doświadczonym oblatywaczem - on też zawiódł? Jak i  dlaczego? Wyraźnie nie tylko Gagarin zawinił. O Leonowie patrz też niżej. Pilot Pirx (dyskusja) 18:24, 24 wrz 2012 (CEST)
thread_title:  Co do śmierci Gagarina. 

message: Trudno znaleźć odpowiedź na to pytanie.
Gagarin był pilotem myśliwca. Czyli był mały, lekki, przyzwyczajony do przeciążeń. Były to cechy potrzebne do odbycia lotu Wostokiem i praktycznie każdy pilot myśliwca był w stanie to zrobić. W czasie lotu Wostokiem nic nie trzeba było robić tylko przeżyć. Statek pilotował się automatycznie. Lot pierwszego człowieka bardzo intrygował wszystkich. Zastanawiano się czy człowiek może przeżyć w warunkach nieważkości. Gagarin po tzw. locie nic ciekawego nie powiedział. Zeznał, że nieważkość jest przyjemna i nie ma żadnych skutków ubocznych. Zeznał, że jadł i pił (z tym że nie wiadomo co i jak jadł i pił). Ogólnie niewiele pożytku z tego tzw. lotu miała nauka. Potem Gagarin pełnił rolę symbolu ZSRR i jako taki był cenny dla władzy ZSRR. Prawdopodobnie z tego powodu ograniczono mu loty samolotem aby sobie nie zrobił krzywdy i dobrze służył propagandzie radzieckiej. Gagarin jako pilot lubił latanie i bardzo chciał latać. W końcu jakoś się stało, że poleciał w swój ostatni lot. Może koledzy dali mu polatać? Może już wcześniej latał w tajemnicy przed władzą? Być może specjalnie dano mu dobrego instruktora aby wyciągnął Gagarina z opresji w razie błędu w pilotażu. Niestety nie udało się.
W zasadzie Gagarin nic wielkiego nie zrobił. Za to z niego zrobiono superbohatera ZSRR. LookingForTruth (dyskusja) 22:55, 9 lis 2009 (CET)
* Nic wielkiego nie zrobił? Wsiadł do pojazdu kosmicznego, co do którego prawidłowego działania nie było stuprocentowej pewności. Ryzyko śmierci było duże. Nie wiem czy stawianie na szali swojego życia w ramach rozwoju cywilizacyjnego można nazwać czymś niewielkim. 83.6.200.195 (dyskusja) 22:38, 7 lut 2012 (CET)Krzychoo
To że wsiadł do rakiety nie jest wyczynem. Wyczynem był lot tą rakietą (o ile nią leciał). Ale w tym podpunkcie omawiana jest inna kwestia.
* Dlaczego G poleciał myśliwcem?
Istvan Nemere (przez ponad 20 lat które ukazały się od jego książki nie widać by wiedza o przyczynach katastrofy posunęła się znacząco naprzód) pisze "trening kosmonauty nie polega na oblatywaniu wojskowych maszyn myśliwskich" (s. 88) Przytacza za artykułem z "Prawdy" z 19 rocznicy tej katastrofy (23 marca 87, autorzy Leonow i Biełocerkowskij) "Gagarin przygotowywał się do następnego lotu Sojuza, w tej serii on miał być numerem l. A więc nie rezerwowym, lecz tym, który poleci. Śmierć Komarowa [24 kwietnia 1967 na statku "Sojuz 1"] „głęboko nim wstrząsnęła”, powiadają. W lutym praca dyplomowa, w marcu zaś — podobno — rozpoczął trening mający go przygotować do lotu w przestrzeń kosmiczną. Pomijając taki drobiazg, że pod koniec lat sześćdziesiątych Amerykanie udowodnili, iż nie tylko byli piloci mogą latać w Kosmos, to i tak czas na przygotowania daje się zbyt krótki. Na następne loty serii Sojuza wyznaczone były terminy: październik 1968, a potem styczeń 1969. Czy wystarczyłyby na to przygotowania rozpoczęte w marcu?" Nim doszło do katastrofy "między 1961, a 1968 w ramach programu Gemini wielu amerykańskich kosmonautów odbyło już te trudne podróże. Przebywali w przestrzeni kosmicznej od kilku godzin, do kilku tygodni. Glenn, Gordon, Young i McDivitt, byli wszyscy pilotami - oblatywaczami, Cernan był konstruktorem, Borman wykładowcą w szkole wojskowej (!), Schirra oficerem marynarki wojennej, Schmitt geologiem, Schweickart astronomem. … Anders inżynierem-atomistą, Aldrin zaś po prostu inżynierem, który robił doktorat z teorii kosmonautyki i dopiero potem sam został kosmonautą. (...) bardzo zawężony jest pogląd, wedle którego Gagarin tylko pod tym warunkiem mógł kontynuować swoją (...) karierę kosmonauty, że jako pilot-oblatywacz przez długie lata pilotuje różne wojskowe maszyny o wielkich szybkościach. Pod koniec lat sześćdziesiątych była to już przestarzała metoda. Inna sprawa, że między kosmonautami sowieckimi innych raczej nie było. Przeglądając ich życiorysy dostrzegamy niemal upiorne podobieństwo ich życia do czasu lotu w Kosmos. Tak było z Titowem, Nikołajewem, Popowiczem, Tiereszkową, Bykowskim i innymi. Wszyscy bez wyjątku byli lotnikami wojskowymi, potem zaś po jednym lub dwóch lotach w Kosmos na ogół zdobywali dyplomy w Akademii im. Żukowskiego, wreszcie osiągali wysokie rangi w armii sowieckiej" (s. 90)
Następnie cytuje artykuł Beregowoja z 1984 "Gagarin przygotowywał się do następnego lotu kosmicznego, w którym — jak zapewniano — miał być wyznaczony jako pierwszy, a więc najprawdopodobniej on miał lecieć. Do pracy zabrał się z zapałem, chociaż zaczął latać dopiero po obronie pracy dyplomowej tj. od 13 marca 1968. W następnych ośmiu dniach latał łącznie 7 godzin z 18 startami. Dano mu dwumiejscowy samolot ćwiczebny MIG-15, ani razu nie latał sam. Owego fatalnego 27 marca musiał latać dwa razy z tym samym instruktorem niejakim Serjoginem (źródła nie zaniedbały podać, że był to doskonały lotnik, odznaczony orderem „Bohater Wojny Ojczyźnianej”). Według Beregowoja, podczas przeprowadzonego potem śledztwa, skontrolowano każdą minutę ostatnich dni Gagarina. Z kim się spotkał, z kim rozmawiał, itp. Nie potrzeba wielkiej fantazji, żebyśmy zrozumieli: było podejrzenie o sabotaż. Tego co prawda Beregowoj nie wypowiada wprost, zresztą byłoby to mało prawdopodobne z uwagi na ówczesne realne stosunki w Związku Sowieckim. (...) 27 marca 1968 rano, o 9.15, Gagarin stawił się razem z Serjoginem, podpisali konieczne dokumenty i podano im do wiadomości, dzienny program lotów i jakie mają być wykonane zadania. Lecz dopiero o 10.19 dostali zezwolenie na start, przynajmniej to jest uwidocznione w dzienniku lotów. Praktycznie po 10 minutach zakończył ćwiczenie (chociaż na ten dzień przewidziane były dwa 30-minutowe loty), i o 10.30, gdy Gagarin zgłosił się pod numerem 625, kazano mu wrócić. Według Leonowa było to tak, że sam Gagarin prosił o zezwolenie lotu w kierunku 320 (z powodu stałego nasłuchu amerykańskiego tą cyfrą usiłowano utajnić powrót do bazy). „Potem łączność radiowa została przerwana” — piszą Leonow i członek Akademii Bełocerkowskij [w 1987]. Natomiast według kosmonauty Beregowoja [1984] odbyło się to nieco inaczej; „Gagarin: tu 625, zadanie wykonałem. Wysokość 5200…” Z ziemi dowódca lotów: Utrzymuj wysokość”. I na to nie było już odpowiedzi, eter milczał.
A dlaczego? Czemu nie odpowiedział, jeżeli był na wysokości ponad pięciu tysięcy metrów i samolot zaczai spadać? Miałby czas powiedzieć dwa słowa. I to jest podejrzane, czemu z ziemi sprawdzano wysokość, na której leci? Można przypuszczać, że podana wysokość i pomiar radarowy wykazywały jakąś różnicę. Dlatego potrzebne było ponowne sprawdzenie. Ale po co, jeśli Gagarin był takim doskonałym lotnikiem, jak to później twierdzono, a poza tym tuż za nim siedział jeden z najlepszych instruktorów i mógł w każdej chwili mu pomóc, o ile znamy maszyny ćwiczebne MIG-15? Na tych maszynach pilot i instruktor mają identyczne urządzenia sterownicze, podobnie jak w samochodach do nauki jazdy, w których instruktor może pedałami kontrolować kierowcę, a nawet — zatrzymać, przyspieszyć, hamować itd. Tak więc, na tym MIG-u 15 Serjogin miał te wszystkie możliwości… i nic nie zrobił? (...) „Według analizy, minutę później samolot Gagarina wrył się w ziemię”. No tak, późniejsze badanie miejsca katastrofy pozwala wyciągnąć wniosek, że tak się istotnie stało. Maszyna była już tylko ogromną bryłą metalu, która nie dała sobą kierować, a z uwagi na swą szybkość wryła się w ziemię niczym pocisk, tworząc wielki krater. Waga takiego MIG-a to ok. 6,5 tony (zależnie od wyposażenia), i jeśli taka bryła z własną szybkością pędzi z wysokości 5000 metrów, i pod kątem 60-70° uderza w ziemię, to musi powstać tylko krater. I to taki, że motor maszyny wbija się w głąb i znika pod ziemią. Podobno silnik tej maszyny trzeba było po prostu wykopać. Jeden z artykułów ogranicza się do wyliczenia faktów, drugi nabiera cech dramatycznego eposu. Ten drugi, wariant Beregowoja, opisuje, co się działo w Gwiezdnym Miasteczku na wiadomość o katastrofie Gagarina. W audycjach radiowych też były niezgodności. Leonow i Biełocerkowskij chcieli za wszelką cenę wykazać, że Gagarin był do końca czysty i zachował się bohatersko. Dziwne, że Beregowoj podaje zakodowany kierunek powrotny jako 320, tymczasem u Leonowa jest to 620. Według Beregowoja, jak to już wyżej opisaliśmy, na ostatni rozkaz kontrolny nie było już odpowiedzi od Gagarina. Według Leonowa natomiast rozwinął się gładki dialog, mogący uradować serce każdego pilota i każdego kierownika lotów na ziemi: „Gagarin — Tu 625, zadanie w przestrzeni 20 wykonałem, proszę o zezwolenie lotu do 620”. „625, zezwalam”. „Zrozumiałem, wykonam!” i do tego autorzy dodają: „Takie były ostatnie słowa Gagarina”.
Tak więc mogły być różne ostatnie słowa, zależnie od tego, którego autora czytamy…
Beregowoj jako własne przeżycie opisuje, że Nikołaj Kuzniecow, dowódca Szkoły Kosmonautów i Nikołaj Kamanin (jakiś dowódca o nieokreślonej randze i funkcji) w pierwszej chwili nie chcieli uwierzyć w podaną wiadomość, tak samo zresztą jak przyjaciele Gagarina i wśród nich Beregowoj. Było to, należy przypuszczać, 27 marca w południe lub po południu, choć w tekście nie jest to sprecyzowane. Wiadomość podawała, że Serjogin i Gagarin w czasie lotu ćwiczebnego zniknęli i nic o nich nie wiadomo. Chyba w Gwiezdnym Miasteczku zawrzało, a może wcale nie? Z tekstu bowiem wynika, że poza kilkoma wtajemniczonymi, nikt się o tym nie dowiedział, a ów Kamanin nawet zabronił, by zawiadomiono żonę Gagarina… Oczywiście, pewnie mieli nadzieję, że wiadomość okaże się nieprawdziwa. Lecz godziny mijały. Wtedy podobno helikoptery szukały maszyny, lecz dopiero późnym popołudniem znaleziono krater. Na tej szerokości geograficznej w marcu wcześnie się ściemnia. Poszukiwania podjęto nazajutrz, kiedy się rozwidniło. Nie jest więc prawdą, co pisze Leonów, że ”jednostki ratunkowe natychmiast zabezpieczyły miejsce katastrofy”. Według Beregowoja w poszukiwaniach brały udział nie tylko helikoptery (na wysokości 50-100 metrów), lecz także samoloty IŁ-14 lecące na wysokości 300 m nad ziemią, przeczesując cały teren ćwiczebny. Podczas gdy trwały poszukiwania, wydano rozkaz, by każdego zapytać, czy w ciągu ostatnich dwóch dni stykał się z Gagarinem, a jeśli tak, to o czym rozmawia. Niektórzy bowiem podejrzewali nie tylko sabotaż, lecz i zamiary samobójcze, chociaż nie wynika to całkiem wyraźnie z tekstu. 
Była jeszcze nadzieja, że samolot z czymś się zderzył, piloci katapultowali się, i gdzieś na ziemi lub w lesie oczekują pomocy. Tegoż dnia około godz. 16 wydawało się, że znaleziono krater, lecz było zbyt ciemno i przy pochodniach niewiele widziano. (Tu uwaga: czyżby w roku 1968 sowieccy lotnicy nie znali latarek kieszonkowych?) Było zimno, nocą nastał mróz. Ekipy ratunkowe idąc od krateru przeszukiwały pieszo okolicę, szukając pilotów, lecz ich nie znaleźli.
Nie zaprzestawali poszukiwań i była już późna noc, kiedy znaleziono najpierw mapnik, a potem jego właściciela. Było to ciało Serjogina. Nieco dziwnym się wydaje, że tej nocy — chociaż już natrafiono natrafiono na krater! — wojskowi radiowcy przez długie godziny nawoływali w eterze Gagarina („625, 625!”), lecz ten się nie zgłaszał. W nocy o wpół do pierwszej zaczęła się narada pospiesznie zwołanej komisji specjalnej; w tej sprawie rozkaz wydał Dowódca i Marszałek Sowieckich Sił Lotniczych. Widać było, że śmierć Gagarina została uznana za ważną sprawę, wielu decydentów tej nocy nie spało. Jeszcze przed północą rozpoczęły się przesłuchania tych, którzy w minionych dniach z „kosmonautą” zamienili chociaż słowo. (Ciekawe, nic nie wskazuje na to, żeby się zainteresowano, czy to nie Serjogin nosił się z myślą o samobójstwie? Beregowoj tego nie pisze, ale wydaje się oczywiste, że te rozmowy niczego nie wyjaśniły). Gagarin był podobno taki sam jak zawsze, przecież nie mógł przeczuć, co go czeka. Na ogół ludzie (i chyba na szczęście) nie znają swego losu. W nocy przygotowano cztery IŁY-14 i oddziały ratunkowe na nartach; postanowiono także zacząć prace przy kraterze, jak tylko wstanie dzień. Ponieważ znaleziono tylko ciało Serjogina była nadzieja, że Gagarin zdołał się katapultować i znajdą go żywego.
Na piątą rano gotów był oddział ratunkowy który miał być wysłany w okolice wsi Nowselowo. Rano wydobyto z krateru różne straszliwie zmiażdżone części samolotu. Potem wypompowano wodę z krateru i zabrano się do wydobywania ziemi, żeby dotrzeć do silnika.
Znajdują Gagarina. 
Chyba nie muszę podkreślać, że i tu sprawozdawcy nie są w zgodzie. Leonow i Bełocerkowskij sprawy zasadnicze inaczej opisują niż Beregowoj, który przecież znajdował się bliżej tych wydarzeń i może być uważany za naocznego świadka. Poza tym miał wiadomości z pierwszej ręki. Inne pytanie — czy faktycznie we wszystkich szczegółach pisze prawdę? (...) Przyjrzyjmy się sprzecznościom. Beregowoj: o godz. 7.25 rano Kamanin i komisja znowu prowadzili poszukiwania wokół krateru. Charakterystyczny dla środkowej Rosji las mieszany był ścięty pod kątem 60-70 stopni przez spadający samolot. Na jednym z drzew, na wysokości mniej więcej 10 metrów, zauważono jakiś przedmiot. Zdjęto go i okazało się, że jest to kawałek lotniczej kurtki, z kieszenią, w której znaleziono kartki na posiłki na nazwisko Gagarina. Teraz nie było już wątpliwości. Beregowoj daje tylko do zrozumienia, że po pilocie prawie nic nie zostało. Podczas gdy ciało Serjogina można było rozpoznać, z Gagarina zebrano tylko oddzielne kawałki. Później spalono je w krematorium. Nie ma żadnej informacji, czy znalezione szczątki pokazano rodzinie. Wiemy tylko, że w krematorium obecni byli członkowie rodziny Serjogina i Gagarina, oraz wszyscy kosmonauci. Sowieckie środki masowego przekazu dopiero potem, 29 marca — a zatem z opóźnieniem 2 dni — podały pierwszy raz wiadomość o katastrofie.
Nie zaszkodzi zauważyć: po co taki pośpiech? Zastanówmy się spokojnie: spalenie ciała w krematorium odbyło się po godz. 21 wieczorem! Czy w Związku Radzieckim krematoria pracują na dwie lub trzy zmiany? To nieprawdopodobne. W każdym razie jest to znowu podejrzany znak: czemu trzeba było ziemskie szczątki „Bohatera Związku Radzieckiego”, „pierwszego kosmonauty świata” itd. itd., zniszczyć o takiej porze, która nasuwa myśl o średniowieczu? (...) A teraz zobaczmy, co o zwłokach piszą Leonow i Członek Akademii? Według nich rzecz rozegrała się zupełnie inaczej. Nierozpoznawalne szczątki? Skądże! Wszystko jest całkiem zrozumiałe i jasne! „Zwłoki nie wykazywały niczego anormalnego. Stopy na pedałach, lewa ręka Gagarina na rączce gazu. Odciski palców na tablicy rozdzielczej dowodziły, że piloci byli przy pracy. Nie było próby katapultowania się”.
Poza ostatnim zdaniem odnosi się wrażenie, że to jakieś wielkie oszustwo. Jeżeli całe ciało Gabarina znaleziono w kabinie względnie nienaruszone, to jaką kurtkę pilota znalazł Kamanin na czubku drzewa? A może przy straszliwym zetknięciu z ziemią Gagarin stracił tylko przednią część kurtki, poza tym równo siedział w fotelu pilota z rękami i nogami w przepisowej pozycji? Nie zapominajmy, że samolot uderzył w ziemię z tak straszliwą siłą, że na dnie krateru o głębokości siedmiu metrów znaleziono wbite w ziemię co cięższe części, na przykład silnik.
Czy możliwe, że po tym uderzeniu pilot — i to tylko jeden, gdyż ciało drugiego znaleziono w znacznej odległości od samolotu — pozostał w maszynie niemal nienaruszony, tak że z położenia jego członków tyle dało się wyciągnąć wniosków? Niestety nasuwa się myśl, że Leonow i jego partner upraszczają sprawę i chcieliby zatuszować podejrzane aspekty.
Sowieckie dochodzenie sformułowało trzy, a raczej cztery możliwe powody katastrofy. Od razu muszę uprzedzić: nie udało się odkryć, co spowodowało wypadek. Jedna teoria to zderzenie maszyny z ptakiem lub balonem meteorologicznym. Jedno i drugie jest możliwe, było już wiele tego rodzaju katastrof na świecie. Inna teoria to taka, że MIG Gagarina dostał się w wir powietrzny wywołany przez drugi samolot odbywający w tej okolicy lot ćwiczebny. (Trochę dziwne, że na tym samym lotnisku ćwiczebnym jednocześnie latają maszyny kierowane z ziemi niezależnie od siebie…). Fachowcy jako trzeci wariant nie wykluczyli pojawiającego się nagle słupa ciepłego powietrza, zwanego kominem termicznym, który może spowodować nie dającą się opanować zmianę kierunku lotu samolotu lecącego na niskim pułapie (na to też były przykłady w historii lotnictwa), wtedy samolot jakby „potknął się” i nie mógł odzyskać poprzedniego kierunku lotu.
Jako czwarta możliwość wymieniono te wszystkie trzy ewentualności naraz: komin termiczny, wir powietrzny wywołany przez inny samolot, wreszcie zderzenie z ptakiem lub balonem. Na żadną z tych ewentualności nie ma dowodu.
Nikt nie rozumie, czemu nie katapultowali się. Mogli to przecież uczynić jeden niezależnie od drugiego. Według przypuszczeń podczas spadania przeciążenie mogło dochodzić do 11 g. Podczas ćwiczeń ludzie mogą znieść przeciążenie maksymalne 8 g, samoloty zaś przy 12 g rozlatują się na kawałki." (s. 92 - 99, pomijam przypuszczenia autora, może zbyt daleko idące). Pilot Pirx (dyskusja) 21:27, 23 wrz 2012 (CEST)
thread_title:  Dlaczego Gagarin wsiadł do samolotu aby odbyć ostatni lot? 

message: ::#W Lubiercach uczył się w szkole przyzakładowej a nie technicznej. Szkoła przy Fabryce Maszyn Rolniczych.1950-1951.Tam nauczył się zawodu odlewnika-formierza. 
replies: text: :#Do Szkoły Technicznej chodził w Saratowie 1951-1955.
replies: text: :#Do aeroklubu wstąpił w Saratowie w 1954 roku.

text: :#Studentem w Akademii został w marcu 1964 roku. Zgłasza: Casper 89.191.147.123 (dyskusja) 13:18, 5 kwi 2012 (CEST)
thread_title:  ze strony WP:ZB 

message: "panowała moda na nadawanie dzieciom imienia Jurij" - nadawano pewnie chłopcom; dziewczynkom może Jurija? U nas, po serialu o niewolnicy Isaurze, dzieciom nadawano imiona Isaura/Izaura...  Mir.Nalezinski (dyskusja) 10:37, 30 mar 2023 (CEST)
thread_title:  Jurij - imię dziewczynki także?