Dyskusja:Yamabushi

message: === Notice 1 ===
Yamabushi is not sohei, not warrior, not ninja. In general, yamabushi have no relations with military activities. See the article in ja-wikipedia (:ja:山伏).
Yamabushi nie jest sohei, nie jest wojownikiem, nie jest ninja. Ogólnie rzecz biorąc, yamabushi nie mają żadnego związku z działaniami wojskowymi. Zobacz artykuł w ja-wikipedii (:ja:山伏).
=== Notice 2 ===
Some spy agents in the Sengoku period pretend as yamabushi to hide their true roles. But they are not true yamabushi.
Niektórzy agenci szpiegowscy z okresu Sengoku udają yamabushi, aby ukryć swoją prawdziwą rolę. Ale to nie są prawdziwe yamabushi.
-----
thumb|200px|Kōshō Tateishi w Kumano
 – ascetyczni eremici z japońskich gór, których tradycja określa jako silnych wojowników obdarzonych nadprzyrodzonymi mocami. Wyznają doktrynę , będącą głównie połączeniem ezoterycznego buddyzmu sekt shingon i tendai oraz elementów shintō. Są przeważnie samotnikami, choć tworzą luźne konfederacje i wiążą się z określonymi świątyniami, a historycznie uczestniczyli niekiedy w bitwach i potyczkach razem z samurajami i sōheiami (mnichami-wojownikami). Ich początki sięgają pustelniczych yamabito, yamahōshi i niektórych hijiri z VIII i IX wieku.
Współcześnie termin ubasoku-yamabushi odnosi się do świeckich wyznawców shugendō. Religia kładzie mocny nacisk na ascezę i budowanie wytrzymałości. W okolicach świętego miejsca shugendō Dewa Sanzan i w świętych górach Kumano i Omine wciąż częstym widokiem są yamabushi w charakterystycznych biało-szafranowych szatach, z horagai (instrument dęty z muszli).
thread_title:  Korekta 

message: Yamabushi is not sohei, not warrior, not ninja. In general, yamabushi have no relations with military activities. See the article in ja-wikipedia (:ja:山伏).
Yamabushi nie jest sohei, nie jest wojownikiem, nie jest ninja. Ogólnie rzecz biorąc, yamabushi nie mają żadnego związku z działaniami wojskowymi. Zobacz artykuł w ja-wikipedii (:ja:山伏).
thread_title:  Notice 1 

message: Some spy agents in the Sengoku period pretend as yamabushi to hide their true roles. But they are not true yamabushi.
Niektórzy agenci szpiegowscy z okresu Sengoku udają yamabushi, aby ukryć swoją prawdziwą rolę. Ale to nie są prawdziwe yamabushi.
-----
thumb|200px|Kōshō Tateishi w Kumano
 – ascetyczni eremici z japońskich gór, których tradycja określa jako silnych wojowników obdarzonych nadprzyrodzonymi mocami. Wyznają doktrynę , będącą głównie połączeniem ezoterycznego buddyzmu sekt shingon i tendai oraz elementów shintō. Są przeważnie samotnikami, choć tworzą luźne konfederacje i wiążą się z określonymi świątyniami, a historycznie uczestniczyli niekiedy w bitwach i potyczkach razem z samurajami i sōheiami (mnichami-wojownikami). Ich początki sięgają pustelniczych yamabito, yamahōshi i niektórych hijiri z VIII i IX wieku.
Współcześnie termin ubasoku-yamabushi odnosi się do świeckich wyznawców shugendō. Religia kładzie mocny nacisk na ascezę i budowanie wytrzymałości. W okolicach świętego miejsca shugendō Dewa Sanzan i w świętych górach Kumano i Omine wciąż częstym widokiem są yamabushi w charakterystycznych biało-szafranowych szatach, z horagai (instrument dęty z muszli).
thread_title:  Notice 2 

message: Yamabushi zaczynali jako yamahōshi, izolowane społeczności (lub jednostki) górskich eremitów, ascetów i "świętych mężów", którzy podążali ścieżką shugendō w poszukiwaniu duchowych, mistycznych lub ponadnaturalnych mocy uzyskiwanych poprzez ascezę. Możliwe, że ta droga nie miała założyciela, ponieważ mity otaczające En-no Gyōja są liczne i złożone, przez co przypomina on japońskiego Merlina. Ludzie, którzy zdecydowali się na tę ścieżkę, byli rozmaicie nazywani, między innymi: kenja, kenza i . Ci górscy mistycy zaczęli być poważani ze względu na ich zdolności magiczne i wiedzę okultystyczną. Poszukiwano ich jako uzdrowicieli lub medium, znanych jako miko.
Większość tych ascetów, poza poświęceniem shugendō studiowało nauki buddyjskiej sekty tendai lub sekty shingon, założonej w VIII wieku przez Kōbō Daishi. Shingon była jedną z głównych sekt  lub ezoterycznego buddyzmu, według którego oświecenie można odnaleźć poprzez izolację, studia i kontemplację siebie, natury i ezoterycznych obrazów nazywanych mandala. Obie sekty uważały góry za idealne miejsce dla tego typu izolacji i kontemplacji. W swoich górskich pustelniach mnisi studiowali nie tylko naturę, religijne teksty i obrazy, ale także różne sztuki walki. Nie jest jasne, czy celem była obrona przez bandytami, innymi mnichami czy armiami samurajów, ale idea nauki sztuk walki jako środka do rozwoju mentalnego i duchowego, nie tylko fizycznego, zawsze była głęboko zakorzeniona w japońskiej kulturze, niezależnie od doktryn poszczególnych sekt.
thread_title:  Historia 

message: * Strona poświęcona shugendō i yamabushi 
*
thread_title:  Linki zewnętrzne 

message: * Ratti, Oscar i Adele Westbrook, Secrets of the Samurai, Oryginalne wydanie: 1973, Edison, Castle Books, . Ponowne wydanie: Charles E Tuttle Co.,
thread_title:  Bibliografia 

message: Kategoria:Japońscy duchowni buddyjscy
----
replies: text: -- Flora fon Esth (dyskusja) 11:20, 26 lip 2023 (CEST)
thread_title:  Przypisy