Dyskusja:Wit Stwosz

message: Współczesne pojęcie narodowości powstało w XIX wieku, i nie istniało za życia Kopernika, nie mógł więc on uważać się za osobę tej czy innej narodowości.: jak sadze Witt Stwosz zyl w tej samej epoce powinnismy wiec oddac sprawiedliwosc naszej wsplnoscie europejskiej i nazwac rzecz po imieniu. Poza tym jakie sa dowodty ze Stwosz nie byl np. Grekiem? 
Zmiane te dedykuje wszyskim tym którzy pisali ze obiektywnie rzecz biorac Kopernik nie wiadomo kim byl zas przez50 lat komuna falszowala nam historie robiac wode z mozgu.
Wszystko pięknie, ale jak można mówić o artyście noszącym niespecjalnie po polsku brzmiące nazwisko, urodzonym wychowanym i zmarłym w Niemczech, ktory większość swoich dzieł stworzył w Niemczech, ze to Polak pochodzenia niemieckiego? Był Niemcem, a to ze przez jakiś czas mieszkał i pracował w Polsce nie czyni go Polakiem. A poza tym: co w tym złego? Nie wolno być Niemcem jak się coś wyrzeźbiło w Polsce? Verboten???? Ebenezer Dirt
widzę jak się kombinuje przy Stwoszu aby jednak podkreślić to... no właśnie co? Polakiem nie był na pewno, polską kulturą też nie przesiąkł, choc ją tworzył, wpycha się go do pocztu "polskich rzeźbiarzy" (!), teraz znowu, że "niemiecki rzeźbiarz, grafik i malarz, mieszkający i działający przez dłuższy czas w Krakowie"! bez sensu, bo to gdzie działał opisuje się w życiorysie, takie stwierdzenie narusza równowagę, bo Stwosz działał głównie w Norymberdze o czym we wstępie nie ma mowy - za to jest Kraków, to bo to przecież Polska! :| Pudelek 23:51, 8 gru 2006 (CET)
replies: text: ::Wszystko pięknie, ale jak można mówić o artyście noszącym niespecjalnie po polsku brzmiące nazwisko, urodzonym wychowanym i zmarłym w Niemczech, ktory większość swoich dzieł stworzył w Niemczech, ze to Polak pochodzenia niemieckiego?Ponieważ w przeciwieństwie do Niemiec, narodowość Polską uzyskiwało się poprzez asymilację z kulturą Polski a nie wyłącznie przez urodzenie. Jak sam zauważyłeś w owym czasie nie bylo pojęcia narodowości więc nie może być Niemcem. Natomiast może być obywatelem Polski.
--Molobo 02:45, 12 gru 2006 (CET)
replies: text: ::dobrze, w takim razie Stwosz stwórzmy takiego potworka - obywatel Niemiec, obywatel Polski, obywatel Niemiec (a właściwie to powinno byc Norymbergii, Krakowa itp), tylko dlaczego w innych artykułach z tego okresu pisze się o narodowości? nawet o Koperniku, choć z zaznaczeniem, jest stwierdzenie że jest uczonym POLSKIM, a nie OBYWATELEM! Pudelek 20:07, 13 gru 2006 (CET)
obywatel Niemiec-Niemcy wtedy nie istniały jako państwo. Polska tak.
 tylko dlaczego w innych artykułach z tego okresu pisze się o narodowości? nawet o Koperniku, choć z zaznaczeniem, jest stwierdzenie że jest uczonym POLSKIM, a nie OBYWATELEM!
To że ktoś jest uczonym Polskim nic nie mówi nam o jego grupie etnicznej.
--Molobo 20:36, 13 gru 2006 (CET)
(a właściwie to powinno byc Norymbergii, Krakowa itp),
Kraków był częścią państwa Polskiego, Norymbergia wolnym miastem, o ile się nie mylę.
--Molobo 20:39, 13 gru 2006 (CET)

text: ... ech, wyluzuj; dewiki nie nazywa go Niemcem i ja też jestem za takim rozwiązaniem.  Co do narodowości... to przez "sprawiedliwość" rozumiesz nazwanie "Niemcem" czlowieka, który dobrowolnie dwa razy zmieniał obywatelstwo (jeden z niewielu wyznaczników "narodowości" w tamtych czasach) i przez sporą część życia był jak najbardziej Polakiem. Muttersprache -  na pewno jakiś niemiecki dialekt, stąd uwaga o pochodzeniu nie była taka zła. "Dłuższy czas w Krakowie"  - to przechylona selekcja faktów. W sumie  poprawiam wstęp do krótkiej postaci jaką widzę w dewiki. Co do kategorii to powinny być obydwie - niemiecka i polska.

text: Aha ten off-topicowy Kopernik. Einstein też był u ciebie Niemcem? FYI, we Francji Kopernik jest raczej Polakiem. Chyba nic dziwnego -  w końcu Francja, to ci dopiero komuna...  B3@talk 15:42, 9 gru 2006 (CET)
replies: text: :ale ani niemiecka ani angielska Wiki nie kategoryzuje go do polskich rzeżbiarzy! po za tym możesz mi wyjaśnić na czym polegała "polskość" Wita Stwosza mieszkającego przez jakiś czas w Krakowie, w którym w owym czasie ogromna część mieszkańców też była Niemcami? idąc tym tropem do XIX wieku nie podawajmy w ogóle narodowości, tylko "krakowski i trochę norymberski", "warszawski, paryski itp." Pudelek 16:04, 9 gru 2006 (CET)
replies: text: :: no zawsze z narodowością w historii jest ten problem - bo kiedyś było inaczej. Narodowość ustala się często po byciu poddanym danego króla. Zgadza się że na zdrowy rozum więcej go łączy z Niemcami niż z Polską, ale z obywatelstwa "niemieckiego" sam na długo zrezygnował na rzecz polskości. Myślę, że mamy wybór - usunąć obie kategorie albo obie wstawić. Po namysle - dla mnie wszystko jedno. B3@talk 21:19, 9 gru 2006 (CET)

text: :: bynajmniej nie łączyłbym narodowości z poddanym danego króla -> choć odnośnie średniowiecza to o narodowość jest straszny problem. a Stwosz zrezygnował z obywatelstwa Norymbergii na rzecz Krakowa, a nie z niemieckości na polskości. a po za tym w Krakowie był, stworzył to i owo i wrócił. to co, na powrót stał się Niemcem?? Pudelek 22:46, 9 gru 2006 (CET)
replies: text: :::Tak, na powrót stał się Niemcem, i to za cenę kilku denarów. ;-) Nie ma nic złego w podwójnej narodowości. Choć aktualnie polskie prawo milczy o tej sytuacji, jest mi ona nieobca. Powiedzmy że znam paru ludzi ;-)  Tak w średniowieczu, jak i teraz narodowość można zmieniać i można mieć podwójną. Na Śląsku to nierzadkie, a i w Europie tego sporo. Poczytaj też o Einsteinie, to ciekawa historia. Co do Stossa to powstrzymałbym się od jawnego opisu w tekście jego narodowości (mówimyy o obywatelswie i starczy), ale kategorie są po to aby wygodnie poszukiwać związków, więc naprawdę nie ma nic złego żeby obie były. B3@talk 09:53, 12 gru 2006 (CET)

text: :PS.choć w sumie zgadzam się, że obecny początek jest najbardziej neutralny Pudelek 16:05, 9 gru 2006 (CET)
----------------------
Chociaż współczesne pojęcie "narodowości" datuje się od przełomu XVIII i XIX wieku, to na narodowość Stwosza (a także innych) należy więc patrzeć właśnie ze współczesnego punktu widzenia – nie dywagować: czy uważał się, czy nie uważał takiej za osobę takiej, czy innej narodowości itd. itp.
Ja nie zamierzam przesądzać, czy Wit Stwosz był, czy nie był Polakiem, nie przychylam się do żadnej z grup tutaj dyskutujących: jego polskości, czy niepolskości. Chcę jedynie przytoczyć informację z Dziennika Łódzkiego (Dziennik Łódzki nr 7 z roku 1964) z krótkiego artykułu „Jednak Stosz, a nie Stwosz”:
[…] Wrocławskie Wydawnictwo Naukowe przygotowuje pracę prof. Stanisława Rosponda pt. „Wit Stosz”. Czyżby zaszła pomyłka w druku? Otóż nie. Zasługą bowiem prof. Rosponda jest naukowe udowodnienie poprawności pisowni nazwiska wielkiego artysty. Brzmi ono: Wit Stosz.
W skrócie dowód jest następujący: Na grobowcu Kazimierza Jagiellończyka w Krakowie pozostał autograf brzmiący Wit Stvosz. Historycy sztuki odczytywali „v” jako „w” i upowszechniono brzmienie – Stwosz. Tymczasem z punktu widzenia językoznawczego „v” w nazwisku rzeźbiarza należy czytać jako „u” (dowodzą tego zabytki ówczesnego piśmiennictwa), przy pomocy którego oznaczano wtedy długie „o”. A zatem poprawne brzmienie to: Stosz.
Prof. Rospond udowodnił przy pomocy odnalezionych po wojnie dokumentów, absolutnie słowiańskiego pochodzenia XV-wiecznego rzeźbiarza, do którego "pretensje" zgłaszali Niemcy, a nawet Szwajcarzy. Mistrz Wit pochodził z miejscowości Horb, położonej na zachód od Lipska. A nazwa Horb, albo Gorb – to po łużycku Garb.
Nazwisko Stosz utworzone zostało według powszechnego na Śląsku zwyczaju od imienia Stoisław, podobnie Brosz od Bronisława, Stasz od Stanisława.
Stanisław Rospond (1906 – 1982) – polonista, językoznawca, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, zajmował się historią języka polskiego oraz onomastyką (przyp. hetys na podstawie Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN, wyd. I, Warszawa 1967). [hetys]
thread_title:  [bez tytułu] 

message: Redakcja „Wikipedii.pl”
W ramach poprawiania błędów, w załączeniu przedkładam wyniki moich analiz historycznych dotyczących rodowodu Wita Stwosza. Może jakiś młody student wydziału historii pokusi się o kwerendę i dokładną analizę dokumentacji zgromadzonej przed 100 laty przez prof. Jana Ptaśnika. Skończy się ten, obowiązujący obecnie, BEŁKOT pseudo-historyków polskich na temat Wita Stwosza. Tak jak skończył się BELKOT o żydowskim pochodzeniu Adama Mickiewicza.
Warszawa, 01 sierpnia 2008 r. Edward Mastej edward.mastej@onet.eu
WIT STWOSZ NIEMCEM! czyli o fałszerzach historii
Kłamstwo ma, podobno, krótkie nogi. Podobno, ponieważ trzeba było prawie 130 lat (od 1879 r.), aby uczony białoruski Sergiusz Rybczonek, na podstawie odnalezionych metryk, ostatecznie obalił bałamutne twierdzenia rożnych tzw. "naukowców" (z tytułami profesorów) i propagandzistów, o żydowskim pochodzeniu autora "Pana Tadeusza" ("Rzeczpospolita" Nr 30 z 5-6.02.2000 r.). Kłamstwo o podobnie długich nogach dotyczy niemieckiego lub żydowskiego, podobno, pochodzenia innych wybitnych Polaków, t.j. np. Fryderyk Chopin, Czesław Miłosz, Józef Retinger, Jan Matejko czy nawet Mieszko I (Podobno – wedlug niektporych „historyków” - „Dagome iudex” oznacza „Dago Ja Jude” i wiąże się z pra-pra-babcią Mieszka I Rzepichą, która miała być córką Abrahama Prochownika – doradcy Piasta)
Znając jednak polskich propagandzistów (z tytułami profesorów), nie można wykluczyć, że będą dalej kontynuowali propagandę o pochodzeniu autora "Dziadów", licząc na swój monopol medialny.
Przykładem propagandowego fałszowania historii jest trwający od 1862 r. (146 lat) przypadek polskiego arcymistrza sztuki późnogotyckiej Wita Stwosza. Skuteczność tej metody można wykazać na przykładzie prof. Piotra Jaroszyńskiego, który - nie będąc historykiem średniowiecza - w artykule pt. „Wit Stwosz” (Nasza Polska Nr 20 z 17.05.2005) stwierdził „.. Wit Stwosz. Nie był Polakiem. Pochodził prawdopodobnie z rodziny szwajcarskiej. Przyszedł na świat niedaleko Norymbergi, gdzie kształcił się, rozpoczął pracę i zdobył tytuł mistrzowski”. Autor najprawdopodobniej oparł się na pracy Z. Kępińskiego p.t „Wit Stwosz” (Warszawa 1981 r.), na którą powołuje się w innym miejscu szkicu.
Tak też twierdzi większość znanych mi osób, powołując się na polskie podręczniki historii oraz polskie encyklopedie. Wczytajmy się, w jakże modne dziś encyklopedie multimedialne wydawane na CD ...
W Encyklopedii Multimedialnej PWN 1996 (Polskie Wydawnictwo Naukowe!!!): "Stwosz, Stosz, Wit, ok. 1447-1533, niemiecki rzeźbiarz, malarz i miedziorytnik, jeden z najwybitniejszych artystów późnego gotyku. działał w Krakowie i Norymberdze." W kolejnym wydaniu PWN z 1998 r. informację uzupełniono: "Stwosz, Stosz, Stvos, Wit, właściwie Veit Stoss (ok. 1447-1533), niemiecki rzeźbiarz, malarz i grafik - wybitny przedstawiciel późnego gotyku. Pochodził z Horb (południowa Szwabia). (...) Przed 1477 Stwosz przybył do Krakowa, by wykonać ołtarz Zaśnięcia NMP (zw. Mariackim) w Kościele Mariackim - ukończył go w 1489 r. (...) W 1496 Stwosz przeniósł się do Norymbergi, której już nie opuścił.". Tę samą informację umieszczono w MEP - edycja 2002, dodatkowo zamieszczając w dziale "Sztuka niemiecka": Ołtarz w Kościele Mariackim.
Jak wynika z analizy tych hasełek, w ciągu 2 lat (1996-1998) "naukowcy" PWN odkryli „prawdziwe” imię i nazwisko Mistrza "Veit Stoss", odnaleźli miejsce urodzenia Mistrza w południowej Szwabii, i zamiast pasowania go na Szwajcara (Horb leży nad rzeką Necker w Szwajcarii na terenie której leży południowa Szwabia) pasowali go na Niemca. Podając, że w latach 1496-1500 Mistrz wykonał płytę Kallimacha - w krakowskim kościele Dominikanów przez nieuwagę zapomnieli, iż wcześniej napisali, że w 1496 r. przeniósł się do Norymbergi.... MEP - edycja 2002 została wydana, jako lektura szkolna "Zalecana przez Ministerstwo Edukacji Narodowej". III Najjaśniejszej Rzeczypospolitej.
Z wydawnictw multimedialnych wybroniło się jedynie wydawnictwo Polskie Media Sp. z o.o., które mimo dziwacznego zapisu (można mieć tylko jedno "właściwe nazwisko): "Stwosz Wit (właściwie Stosz, Stvos, Stos)" pominęło pochodzenie i rodowód Wita, informując jedynie że "działał w Norymberdze i Krakowie". Co jest zgodne z prawdą, podobnie jak to, że Adam Mickiewicz działał w Wilnie, Dreźnie, Paryżu i Konstantynopolu.
Twierdzenia "naukowców" PWN są sprzeczne ze znanymi od prawie 100 lat dokumentami źródłowymi wskazującymi jednoznacznie, że Wit Stwosz był nie tylko Krakowianinem z urodzenia lecz także Polakiem z pochodzenia. Te dokumenty archiwalne (zarówno krakowskie, jak i norymberskie) zostały zebrane przez Edwarda Rastawieckiego w XIX wieku i prof. Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Jana Ptaśnika oraz opublikowane w dwutomowym zbiorze akt p.t. „Cracovia Artifficum” i w „Roczniku Krakowskim" tom XIII (Kraków 1911)!!!
Krakowianin!
Kiedy i gdzie urodził się Wit Stwosz? Dokładnej daty przyjścia na świat naszego arcymistrza nie można precyzyjne ustalić, bowiem w tych czasach nie były w Polsce prowadzone księgi metrykalne, zakładane dopiero od 1590 r. z nakazu biskupa krakowskiego Radziwiłła.
Po analizie akt (Cracovia Artifficum) można stwierdzić, że urodził się w 1438 r. lub wcześniej. Wszelkie inne hipotezy (a jest ich kilka i służą udowadnianiu obcego pochodzenia Wita), są bez wątpienia obarczone błędem. Do faktycznej daty urodzenia można dojść w sposób nieskomplikowany badając akta grodzkie Miasta Krakowa. Wynika z nich, że Stanisław – najstarszy syn Wita, rozpoczął praktykę u mistrza Woytka w 1474 roku, Zgodnie z ówcześnie obowiązującym prawem musiał mieć co najmniej 10 lat, czyli musiał urodzić się przed 1464 r. Wit Stwosz, zgodnie z tym samym prawem, mógł zostać mistrzem i ożenić się w wieku, co najmniej, 25 lat. Czyli, że żeniąc się najpóźniej w 1463 r., urodził się nie później niż w 1438 r. Gdyby prawdą było, że Wit przybył do Krakowa w 1477 r. z Niemiec, jego syn nosiłby imię niemieckie, a nie patrona Krakowa św. Stanisława. Syn nie mógł także rozpocząć praktyki na 3 lata przed swym urodzeniem!!! . Data 1438 r. jest zgodna z dokumentacją norymberską (Rocznik Krakowski tom XIII), w której jest zapis, że zmarł mając 95 lat, a zmarł w 1533 roku!!!
Miejsce urodzenia Wita nie będzie także trudne do ustalenia, bowiem XV-wieczne miasta prowadziły tzw. Księgi obywatelskie w formie rejestru osób, którym nadano obywatelstwo miasta. ("Historia prawa i państwa polskiego", PWN, Warszawa 1977). Jednocześnie prawo to automatycznie (bez wpisywania do rejestru) nadawało obywatelstwo dzieciom mieszczan posiadających takie obywatelstwo. Obywatelstwo można było więc nabyć w drodze dziedziczenia albo nadania.
Wit Stwosz wykonując swój zawód oraz pełniąc we władzach Miasta Krakowa funkcje starszego cechu, radnego i budowniczego miasta obywatelstwo takie musiał posiadać. W księgach obywatelskich jego nazwiska nie wpisano. Z czego logicznie wynika, że posiadał obywatelstwo w wyniku dziedziczenia. W podobnych księgach miasta Norymbergi, nazwisko Wita Stwosza wpisano pod 1496 r, z czego wynika, że nabył go nie w drodze dziedziczenia (czyli nie mógł urodzić się w tym mieście), lecz nadania. Fakt odkrycia tego ostatniego wpisu, spowodował, że "naukowcy" wycofali się z pierwotnego twierdzenia o urodzeniu w Norymberdze i zaczęli poszukiwać jakiegokolwiek człowieka o podobnym nazwisku (np. Stoss, Stvos, Stosz) w jakimkolwiek innym mieście w Niemczech. Gdy odnaleźli, zaczęli dopasowywać do tegoż "nowo odkrytego" jakiegoś Stossa datę urodzenia naszego Mistrza, a nawet posunęli się do tego że szwajcarskie Horb (Herb?) przeniesli do Niemiec. Historyczna Szwabia leży w trzech państwach: Francji, Niemczech i Szwajcarii, a nie tylko w Niemczech, jak twierdzą "naukowcy" - nieucy.
Jest to dowód wystarczający do stwierdzenia, że nasz artysta jest Krakowianinem z urodzenia. Ten dowód znajduje potwierdzenie dokumentach norymberskich, w ktorych znajduje się związana z kupnem domu zapiska z 1496 r.: „Maister Veit Stosz aus Krackau” (Mistrz Wit Stwosz z Krakowa) oraz zapiska Jana Naudoerfera (nauczyciel dzieci Stwosza i pisarz miejski): „Veit Stosz aus Krakau Birdig” (Wit Stwosz rodem z Krakowa).
Wit Stwosz był więc z urodzenia Krakowianinem. Jeśli ktokolwiek chce twierdzić coś innego, musi najpierw podważyć autentyczność dokumentów zawartych a aktach grodzkich Krakowa i Norymbergi.
Polak!
Fakt udowodnienia krakowskiego rodowodu Mistrza nie musi jednak świadczyć o jego polskim pochodzeniu, bowiem średniowieczne miasta były zamieszkałe przez kupców, rzemieślników i artystów różnych narodowości. Mógłby więc ktoś stwierdzić: „Zgoda, urodził się w Krakowie, ale mógł być Niemcem”. Odpowiedzieć można w podobnym stylu: „Zgoda, ale dlaczego akurat Niemcem, bo mógł być także np. Eskimosem, Tatarem, Indianinem" albo Żydem, bo i takie rewelacje metodą „jedna pani drugiej pani.” ogłosił w latach 70-tych „wybitny” pisarz Julian Aleksandrowicz. Wystarczy jednak twierdzenie: „Każdy kto urodził się w Polsce z założenia jest Polakiem tak długo, jak długo nikt nie udowodni jego obcego pochodzenia.!" Póki co nikt tego nie uczynił. Jest to wprawdzie dowód negatywny, ale dowód wystarczający i ostateczny. Koniec! Kropka!!!
W aktach grodzkich Krakowa istnieją jednak dowody pozytywne potwierdzające polskie pochodzenie Wita. Wynika z nich, że w XV-wiecznym Krakowie żyło kilka rodzin o nazwisku Stwosz, jednakże tylko jeden z nich Hanusz Stwosz mógł być ojcem Wita, bowiem inni Stwosze przybyli do Krakowa znacznie później niż urodził się Wit. Hanusz Stwosz pochodził ze Śląska, gdzie w księstwie opawskim (Olbrachcice, Bronice i Kunice) znajdowało się gniazdo rodzinne polskiej rodziny szlacheckiej – Stwoszów. Hanusz Stwosz, żonaty z Małgorzatą z Parsznickich był odlewnikiem, rusznikarzem i artylerzystą królewskim. W czasie wojny 30-letniej walczył z Krzyżakami odznaczając się w bitwie pod Tczewem. Nie istnieje wprawdzie jednoznaczny zapis, że był ojcem Wita, ale miał on dwóch synów (Wit miał jednego brata o imieniu – Maciej) oraz, że dom Mistrza Wita (mieszkał w nim i miał pracownię) należał uprzednio do Hanusza Stwosza (ten sam adres). Wniosek z tego prosty: Wit będąc najstarszym w rodzinie odziedziczył po ojcu dom i warsztat odlewniczy. Małgorzata z Parsznickich była także Polką, bo chyba nikomu nie wpadnie do głowy (kto wie?) zamieniać "sz" na "ch" i wywodzić jej ród od parchów....?
Dowodów uzupełniających na polskość Stwosza dostarczają także inne zapisane fakty z jego życia oraz dokumenty norymberskie: brat Wita Maciej, jego dzieci (Andrzej, Stanisław, Florian) nosiły imiona polskie - patronów Krakowa. Z dokumentów norymberskich wynika, że Stwosz do końca życia „po polsku się nosił” (kontusz), „polski ubiór nosił, polskie obyczaje zachował” (Emil Riecko - "Geschichte der Stadt Nurnberg"), „język niemiecki kaleczył na sposób słowiański”, „piwa nie pijał, w kości nie grał”, jak to było w zwyczaju Niemców!!!
Polskość twórczości
W archiwach norymberskich zachowało się 11 rycin wykonanych przez Wita w okresie młodzieńczym. Wszystkie wykonane na papierze ówcześnie produkowanym w Krakowie. Są między nimi utwory bardzo wczesne, młodzieńcze prace szkolne „Seine Schularbaiten” – jak napisze historyk niemiecki Barthold Daud. Stanowi to jeden z uzupełniających dowodów pochodzenia Stwosza. Trudno bowiem przypuszczać, aby młodziutki Wit przybył do Krakowa z Niemiec dla kształcenia się w rytownictwie. Istniały bardziej znane szkoły w Europie Zachodniej, (w tym także w Norymberdze), w których zresztą Wit praktykował dla doskonalenia rzemiosła (np. szkoła Mikołaja z Ledy).
W 1933 roku przy okazji odnawiania figur Ołtarza Mariackiego dokładnie zbadano i opisano to Dzieło. Okazało się, że wszystkie głowy mają typ wybitnie słowiański. Ubiory kobiet i zbroje rycerzy są polskie. Roślinność użyta jako ornament jest typowa dla przyrody polskiej. Sam obraz jest więc dokumentem polskości jego twórcy. Tak samo ważnym jak dokumenty archiwalne.
Dzieje fałszu
Dzieje sporu o pochodzenie i rodowód Mistrza Stwosza są krótkie i jednocześnie długie. Nauka polska i niemiecka przez ponad 300 lat jednoznacznie potwierdzała krakowski i polski rodowód Wita. Przełomowym momentem był rok 1862, kiedy to Józef Baader (Polak) wystąpił z hipotezą (czyli przypuszczeniem), iż Stwosz był Niemcem. Podchwycili to natychmiast polscy "historycy" i publicyści (opcji lewicowo-liberalnej) twierdząc kategorycznie, że to jest fakt, pomimo że sam Baader nie przedstawił żadnego dowodu. Tę propagandę pseudohistoryczną przerwał, na początku XX wieku, prof. Józef Ptaśńik publikując dokumenty źródłowe. Spokój był przez 22 lata.
W 1933 r. (początek rządów Hitlera), po 70 latach skrzętnego poszukiwania takich dowodów przez naukowców niemieckich, narodowy socjalista Karl Dinklase nie był w stanie przedstawić żadnego dowodu, a w wydanej w tym roku pracy poświeconej „Niemcowi Stwoszowi” ujawni swą bezsilność: ”Chociaż pochodzenie i miejsce urodzenia nie jest znane można przyjąć jako bardzo prawdopodobne, że urodził się w Norymberdze”. Część naukowców niemieckich ery Hitlera przyjęła nawet do wiadomości dowody zgromadzone przez prof. Jana Ptaśnika („Syn Hanusza pochodzącego ze śląskiej rodziny Stwoszów”), ale miało to stanowić właśnie dowód na jego niemieckie pochodzenie. No bo przecież według hitlerowskiej „nauki” Ślązacy to potomkowie germańskiego plemienia Silingów....
Ciekawe jest porównanie twierdzeń historyków polskich i niemieckich na ten temat. Nietrudno zauważyć, że przez wiele lat większość historyków niemieckich (np. Gulden, Campa, Doppel, Meyr, Fuesli, Schad, Nagler, Kugler) jednoznacznie wskazywała na polskie pochodzenie Wita. Pozostali (związani z niemieckim ruchem nacjonalistycznym) wysuwali jedynie hipotezę (czyli przypuszczenie), iż był Norymbergczykiem i Niemcem. Przypuszczeniu temu w propagandzie ery hitlerowskiej i bismarckowskiej (a następnie w „nauce” polskiej) nadano status „dowodu”.
Te bałamutne przypuszczenia zostały bowiem przyjęte przez zdecydowaną większość polskich historyków. Przyjrzyjmy się temu zadziwiającemu zjawisku. Historycy i popularyzatorzy historii okresu PRL dzielą się na kilka kategorii. Jedni (np. Paweł Jasienica, Tadeusz Manteuffel, Stanisław Arnold, Ewa Maleczyńska) w ogóle o Stwoszu nie wspominają lub wspominają marginesowo. Inni (Szymon Dettloff – w okresie międzywojennym, Jerzy Wyrozumski, Antoni Gąsiorowski, Maria Bogucka, Karol Estreicher) dorabiają mu pochodzenie norymberskie lub z Herb (Horb pojawi się później). A jeszcze inni twierdzą wprost, że był Niemcem (Anna Klubówna, Wacław Korta, a nawet polityk Jan Józef Lipski). Tak wynika z analizy wysokonakładowych prac poświęconych historii Polski, dostępnych w okresie PRL na polskim rynku księgarskim do których zaliczyć można np: "Zarys historii Polski" p.r. Janusza Tazbira (PIW, Warszawa 1980), "Historia powszechna średniowiecza" Tadeusza Manteuffla, "Dzieje Polski" p.r. Jerzego Topolskiego (PWN Warszawa 1978), zbiorowa czterotomowa "Historia Polski" (PWN Warszawa 1980) czy "Historia Sztuki" Karola Estreichera (PWN, Kraków 1979). W ostatnich 25 latach, pod tym względem, nic się nie zmieniło. Na tych dziełach i encyklopediach multimedialnych kształcone są kolejne pokolenia Polaków, w tym historyków i dziennikarzy ....
Zastanawiający jest wysiłek polskich naukowców w dążeniu do udowodnienia, że nie był Polakiem. Jeśli „przygwoździ” ich się, dowodami, że „nie urodził się w Norymberdze”, to - doskonaląc swe nieuctowo - zaczynają kombinować: „może w innym kraju natkniemy się na jakiegoś Stwosza, Stosa, a może Stokłosę". Eureka! Znaleziono w Herb nad Neckarem (Karol Estreicher) lub w innym mieście w Szwajcarii. Następnie Herb przenosi się wirtualnie do Niemiec ("Bo na Niemców w Polsce mówiono 'Szwaby”?). PARANOJA.
Zjawisko to spostrzegł już w 1946 roku autor dwutomowej „Kultury polskiej i niemieckiej” Marian Friedberg pisząc „Polemika toczyła się głównie między Polakami, gdyż właśnie niektórzy z nich, a nie uczeni niemieccy, byli głównymi obrońcami niemieckości Stwosza”. Nic więc dziwnego, że naukowcy niemieccy, powołując się na polskich historyków - papugi propagandy hitlerowskiej - wspaniałomyślnie zgadzają się („Mamy wątpliwości, ale jeżeli tak twierdzą wybitni polscy historycy...”) na takie pasowanie na Niemca. I co 5 lat organizują obchody rocznicy urodzin i śmierci „Swego Rodaka”. Na pewno zorganizują je hucznie w 2008 r. - w 570 Rocznicę Urodzin i 475 Rocznicę Śmierci Wybitnego Niemca - z udziałem... konsula Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium, a być może Prezydenta RP...
Jan Piętka, jeden z długiej listy obrońców polskości Wita Stwosza, napisze w 1946 r. „Sprawa narodowości Wita Stwosza jest przykładem, jak łatwo przy odpowiedniej propagandzie przyjmują się i utrwalają fałsze historyczne, a jak trudne są do usunięcia. Lecz obecnie huragan wojny zmiótł z powierzchni ziemi wszystkie kłamstwa ... i prawda odnosi zwycięstwo!”
Jakże się mylił ...
Edward Mastej
Warszawa, 1 sierpnia 2008 r.
replies: text: : Hooooopie, ale BREDNIE. Wspólczuje, a jakim swiecie ("myslowym") zyjesz ? Ja wiem - "patriotycznym", ale tak poza tym ("pozatem") ??
replies: text: : Wikipedia to nie miejsce dla nacjonalistycznej propagandy. No i nie dla pacjentów....
thread_title:  przeniesione ze "zgłoś błąd" 

message: Jakim cudem Jörg Trummer mógł być zięciem Stwosza skoro ten nie miał córki???--Norbert B. (dyskusja) 10:23, 5 paź 2008 (CEST)
thread_title:  Jrög Trummer 

message: Wnoszę o jak najszybsze usunięcie powyzszego tekstu, bo choć autor niewątpliwie zadał sobie wiele trudu, są to po prostu głupoty, i przynoszą wstyd Wikipedii.
Po piersze- w istocie, ani Chopin, ani Matejko nie byli Żydami- ale za to Chopin był w połowie Francuzem, a Matejko w połowie Czechem. Tylko, do licha, co z tego?
Żydami z całą pewnością byli np. Tuwim, Leśmian, Brzechwa, Peiper- ale czy to umniejsza ich zasługi dla polskiej literatury?
Nacjonalizmy encyklopedii moga wyłącznie zaszkodzić.
A co do samego Stwosza-
Po pierwsze, jego pochodzenie jest potwierdzone źródłowo, i to w aktach krakowskich, nie pamietam dokładnie, dokument ów w każdym razie pochodzi z poczatku XVI wieku, a wydobył go Przybyszewski w latach 80- i tam właśnie jest mowa o Horb. Nie wiadmo jednak jakie Horb, ale zazwyczaj przyjmuje się Horb nad Neckarem, w samym srodku Badenii- Witembergii, więc na terenie Niemiec, nie Szwajcarii (jesli ktoś nie wierzy, proszę wstukać "Horb" w niemiecką wiki). 
Sprawę rozstrzyga też styl Stwosza- bo nie ulega wątpliwości, że Stwosz uczył się u Mikołaja Gerhertsa z Lejdy (ale, na Boga, w warsztacie, nie "szkole"!!!), zbyt mocne są pokrewieństwa formalne między ich stylami (choćby podjecie przez Wita motywu "krucyfiksu naprężonego"). Czy miało to miejsce w Strassburgu, czy może raczej Wiedniu- mniejsza z tym. Widoczne są też pokrewieństwa Stwosza ze sztuką szwabską, przede wszystkim w wyraźnie piecioosiowej kompozycji sceny głównej oltarza mariackiego. Niebagatelne znaczenie mają tez tropy niderlndzkie, zwłaszcza z Rogiera van der Weyden. Z drugiej strony, jedynym związkiem z lokalną, krakowską tradycją, ktora w dziedzinie rzeźby przed przybyciem Stwosza pozostawała pod mocnym wpływem stylu Hansa Multschera i Jakoba Kaschauera, jest typ ikonograficzny tejże sceny, znany choćby z malowanego retabulum z Naramic- ale czegoś takiego mogli sobie przecież zażyczyć zleceniodawcy, bo to oni okreslali program ikonograficzny. (Btw, co do "wczesnych" dzieł" - żadne z nich nie jest pewne, to tylko domysły. Najwcześniejszym znanym dziełem Stwosza pozostaje krakowski ołtarz, chyba, ze rację miał A. Olszewski uznając za odrobinę wcześniejszy Ogrojec z cmentarza przy Kościele Mariackim.
A powoływanie się na opinie z czasów zaborów czy lat 40-tych jest śmieszne- wtedy była polityczna potrzeba, żeby Stwosz był Polakiem, ale na szczęście takie czasy minęły. Możemy się natomiast cieszyć, że jeden z najwięszych ówczesnych artystów dotarł akurat do Krakowa, zapaldniając polską sztukę na dosyć długi czas, i wpływając na ukształtowanie stylu rzeczywiście lokalnych wybitnych artystów, jak choćby Jan Wielki.
krt
replies: text: : Jako Górnoslazak czyli produkt europejskiej czesci Polski
replies: text: : bardzo popieram, bardzo pochwalam - i milo pozdrawiam.

text: : Podpisuje kazde zdanie, kazde slowo.

text: : Niektóre spece "z tej sorty" sa w stanie (próbowac) polonizowac doslownie wszystko,

text: : chocby np.: Maria Cunitz, Hevelius/Heweliusz, Ernst Wil(l)imowski, ....

text: : ale nawet, nie do wiary, ostatnio tez: Maria Merkert i Eva von Tiele-Winckler. :-)
thread_title:  Co do narodowości 

message: "w Nadrenii, której stolicą artystyczną był w tym czasie Strasburg." - Nad Renem, ale nie w Nadrenii. Bo to przeciez Elsaß (Alsace).
thread_title:  Straßburg (Strasbourg) 

message: Czy historia o podrobieniu weksla i skazaniu ma jakieś źródło? 
W wersji niemieckiej historia dosyć się różni w różnych kwestiach i dodatkowo ma podane jakieś źródła. Może warto przetłumaczyć z niemieckiej wersji? 134.238.133.202 (dyskusja) 11:39, 26 paź 2022 (CEST)
thread_title:  z [[Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule]]