Dyskusja:Józef Hen

message: Nieprawdą jest, że nie został przyjęty do Armii Andersa z powodu żydowskiego pochodzenia. Józef Hen wcześniej wstąpił do Armii Czerwonej - miał tam nawet stopień oficerski. Fakt ten mógł wzbudzać nieufność w czasie naboru do polskiego wojska, że Hen będzie sowiecką wtyczką u Andersa. Proszę o poprawienie artykułu.
Józef Hen tłumaczy to inaczej. 
Tu Józef Hen. Bzdura! Nigdy nie byłem "oficerem Armii Czerwonej" (jak napisano w pewnym "Informatorze", wysłałem do tego Pana sprostowanie - nie odpowiedział).
Miałem 18 lat, kiedy w listopadzie l941 r. zmobilizowano mnie na Kozaczyźnie. W końcu stycznia l942 wycofano mnie z armii do batalionu pracy w Stalingradzie, skąd uciekłem do andersowców, do Środkowej Azji. Nieprzyjęty, znowu byłem w strojbacie (pod Taszkientem, Sołżenicyn pisał o nim: "niegorszy od łagru"). Znowu dałem dyla,bosy, obdarty, przeszedłrem komisję (ostatnią) w sierpniu 1942, dostałem kategorię "D", ale także dokument, dzięki czemu przeżyłem. Można o tym poczytać sobie w książkach "Nikt nie woła" i "Najpiękniejsze lata"- i przestać wygodnie fantazjować. Polecam! Józef Hen
Errata
Panie Cukier, pardon, Hen:
Oto informacja o Panu: Józef Hen, właściwie Józef Cukier, urodzony w roku 1923 w Warszawie pisarz i publicysta żydowskiego pochodzenia, ‎który zaraz po wojnie był redaktorem propagandowego tygodnika Żołnierz Polski. Służbę wojskową w ‎aparacie propagandy i agitacji Ludowego Wojska Polskiego (LWP) rozpoczął on w Związku Radzieckim w ‎roku 1944, a wcześniej wstąpił on do Armii Czerwonej gdzie służył jako oficer polityczny, choć oczywiście ‎temu zaprzecza, ale jednak przez co, pomimo dobrej kondycji fizycznej, nie został on przyjęty do Armii ‎Andersa. Jak bowiem podaje „Wirtualny Sztetl” („Żydzi w Armii Andersa” - ‎https://sztetl.org.pl/pl/slownik/zydzi-w-armii-andersa, dostęp 22-09-2019) w grudniu 1941 roku Żydzi stanowili ‎aż 40% tej armii. Podczas stacjonowania Armii Andersa w Palestynie, ok. 3 tys. Żydów (na ich 3,5 tysiąca, ‎którzy tam dotarli z Andresem) zdezerterowało z tej armii i dołączyło do żydowskich organizacji ‎terrorystycznych Hagana i Irgun. Służbę wojskową w LWP Hen vel Cukier zakończył zaś w roku 1952 w ‎stopniu kapitana.‎
Oto cytat z tego Wirtualnego Sztetla, redagowanego przez Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN:
Żydzi w Armii Andersa: do Armii Polskiej w ZSRR pod dowództwem gen. Władysława Andersa mieli prawo zaciągnąć się wszyscy obywatele polscy. W początkowym okresie (lato i jesień 1941 roku) przyjmowano do wojska wielu Żydów; w grudniu 1941 roku stanowili 40% żołnierzy. Jednak 1 grudnia 1941 roku władze radzieckie ogłosiły, że za obywateli polskich uważają jedynie osoby narodowości polskiej, natomiast Białorusini, Ukraińcy, Litwini i Żydzi będą traktowani jako obywatele radzieccy i jako tacy nie mogą wstępować do polskiego wojska. Ambasador polski zaprotestował. W wyniku negocjacji władze ZSRR zgodziły się na uznanie za obywateli polskich tych Żydów, którzy pochodzili z centralnej i zachodniej Polski. Zarządzenia te jednak stosowano niekonsekwentnie – trudności w przywracaniu obywatelstwa Żydom mnożyli nie tylko delegaci władz radzieckich, ale także polscy wojskowi. Przyczyną była, oprócz nacjonalizmu i antysemityzmu, ograniczona liczba racji żywnościowych przyznawanych polskiej armii w ramach umowy z rządem ZSRR (od grudnia 1941 – 96 tys.). Spór zaognił się w momencie ewakuacji polskiego wojska do Iranu wiosną 1942 roku: jedynie część żołnierzy mogła puścić Związek Radziecki. Ostatecznie na 77 tys. żołnierzy Armii Andersa do Iranu dotarło tylko 3,5 tys. Żydów. Pozostali zostali zdemobilizowani i pozostawieni w ZSRR. W chwili stacjonowania Armii Andersa w Palestynie, ok. 3 tys. Żydów zdezerterowało z niej i dołączyło do żydowskich organizacji wojskowych: Hagany i Irgunu.
Lech.Keller(at)Gmail.com

message: Dzień dobry,
chciałem zgłosić brak odnotowania działalności p. Hena w ZAiKSie, był wiceprezesem i nie tylko. 
Nie ma także wspomnianego faktu, iż wstęp do jego samodzielnego debiutu wydawniczego napisał p. Ksawery Pruszyński.
Brak drugiego zdarzenia może nie urąga nocie biograficznej, natomiast brak faktu prezesury jak najbardziej jest niekorzystny.
Jako źródło polecam "Dziennik na nowy wiek" Zgłosił: Kazimierz 95.41.105.222 (dyskusja) 15:20, 3 lis 2010 (CET)
* Według IBL był w latach 1970-88 członkiem zarządu Sekcji Literackiej ZAiKS. Wiceprezesem ZLP faktycznie był - w latach 1966-68, następnie 1978-80, zaś od 1981 r. do rozwiązania nawet prezesem - ale Oddziału Warszawskiego ZLP. Przedmowa Pruszyńskiego potwierdzona. Nie dopisane. Picus viridis Odpowiedz zoilowi 16:19, 3 lis 2010 (CET)
thread_title:  Ze Zgłoś błąd