Dyskusja:Bitwa pod Gdowem

message: "Dwór w Gdowie był już w tym czasie zrabowany i zniszczony przez zbuntowanych chłopów" - na podstawie jakiego materiału dowodowego zostało to stwierdzone.
* Taka informacja pada tutaj: Józef Tadeusz Louis, Kronika rewolucyi krakowskiej w roku 1846, Kraków 1898. Toporny (dyskusja) 04:29, 9 lip 2018 (CEST)
Już rozumiem skąd ta informacja o splądrowaniu dworu w Gdowie. Chodź wydaje mi się, że można byłoby lekko zweryfikować informację na temat plądrowania dworu w Gdowie, gdyż jak podaje  ks. Jan Popławski z Niegowici, 22 lutego 1846 r. tu cytat:  "Wieczór że poprzedni dzień, w sobotę, było św. Eleonory, z tego powodu uczta w Gdowie32 u państwa Fihauserów (żonie Henryka, pana Fihausera, na imię jest Eleonora). Braterstwo moi, Sebastyjan i Maryjanna Popławscy tam zaproszeni pojechali. Około 9 godziny wieczór, państwo Fihauserowie przysełają po mnie, a to i w tym celu, aby porozstawiane warty [s. 7] po drogach, braterstwo moich z Gdowa powracających nie atakowały, ale wolno wszędzie aż tu, do Niegowici przepuszczały" Powstaje pytanie, czy gdyby było naprawdę niebezpiecznie w tym czasie (przypomnę,na cztery dni przed bitwą) czy ktoś decydowałby się na zorganizowanie przyjęcia? Wspomnienia księdza kończą się na dniu 24 lutego, 25 lutego już nic nie napisał. Pomimo tego można przyjąć, że co najmniej 24 lutego jeszcze dwór w Gdowie nie został napadnięty przez chłopów, ale np. w Grodkowicach i Nieznanowicach już tak i o tym pisze ks. Popławski.  
P.S.
Drugie pytanie jakie mnie nurtuje to, dlaczego Suchorzewski udał się na śniadanie do folwarku Zagaje, który znajdował się w pobliżu zablokowanego mostu przez okolicznych chłopów. Musiał przecież wiedzieć, że w okolicy mogą operować grupy zbuntowanych chłopów, w szczególności przy barykadzie na moście, której z pewnością pilnowali, a sam most musiał być mocno obsadzony. Jednak bez najmniejszych oporów jedzie sobie na śniadanie do folwarku Zagaje. Zresztą czytając większość materiałów na temat tamtych wydarzeń odnoszę nieodparte wrażenie, że Suchorzewski stał się ucieleśnieniem klęski gdowskiej, i ktoś usilnie mu w tym dopomógł. Wydarzenia, które możemy analizować z dostępnych źródeł ukazują wręcz dziwną sytuację, w której powstańcy wchodzą do Gdowa, piją i biesiadują po czym wpadają w niesłychany popłoch na widok wkraczających przednich oddziałów austriackich. Z przekazów wynika jasno (przynajmniej z tych oficjalnych), że powstańcy nie wystawiają zwiadu na drodze w kierunku Marszowic, więc nie mogą wiedzieć, jak duże siły nieprzyjaciela ich atakują, jednak tak bardzo się ich wystraszyli, cały oddział idzie w rozsypkę, piechurzy uciekają w stronę Łazan, kierując się pod cmentarz w Gdowie na miejsce swojej kaźni. Czy to nie zastanawiające i jednocześnie czy to możliwe, że chłopi dogonili uciekających powstańców i ich wybili do nogi. Gdybym nie czytał wspomnień o tych wydarzeniach, uznałbym na pierwszy rzut oka, że po prostu, w Gdowie zorganizowano zasadzkę, a powstańcy jak tylko mogli przedzierali się aż do cmentarza gdzie nastąpił ich kres. Sama właścicielka wspomnianego dworu w Gdowie napisze później w pamiętniku, że pomagała zwozić ciała powstańców do glinianek koło cmentarza. To bardzo ciekawy temat i odnoszę wrażenie, że większość źródeł opiera się na przekazie Benedeka, który ewidentnie wybiela swój udział i żołnierzy austriackich w tej haniebnej dla nich rzezi.
thread_title:  Dwór w Gdowie