Dyskusja:Żydzi aszkenazyjscy

message: Nazwa Aszkenazi jest myląca z uwagi na brak rozróżnienia między kulturowo dominującymi Żydami niemieckimi a chazarskimi, silniejszymi demograficznie. W rzeczywistości tradycja rabinacka rozróżnia trzy gałęzie żydowskie w Europie. Byli to oprócz sfardim z pokolenia Beniamina (uprowadzeni przez Persów): aszkenazi z pokolenia Judy (uprowadzeni przez Rzymian) i Kanaanejczycy, czyli pochodzący ze wschodu konwertyci (pisze o tym min. Paweł Fijałkowski: Początki obecności Żydów w Polsce (X-XIII wiek). Oprócz tego należy jeszcze uwzględnić osobne pochodzenie Żydów bałkańskich, w tym greckich, uciekinierów z Bizancjum. Kanaanejczycy ("poganie") u rabinów budzili poważne wątpliwości i gminy zachodnie, które znalazły się w obrębie Polski, późniejszej Rzeczpospolitej dystansowały się do nich. Uważano ich za dzikusów, ale w momentach kryzysowych udzielały im pomocy, jak podczas pożaru dzielnicy chazarskiej we Lwowie. Praktyka osobnych dzielnic i synagog była powszechna na wschodzie (np. w Kijowie), jak Zachodzie (np. w Amsterdamie). Żydów z Zachodu i tych przybyłych z Kijowa i innych miejsc z obszaru upadłego państwa chazarskiego ludność słowiańska postrzegała jako Żydów, jeden naród i z czasem z tego postrzegania - z pominięciem tradycji rabinackiej - nieznanej chrześcijanom wynikła ekstrapolacja i przypisano wieloetnicznej społeczności żydowskiej jeden nominał, aszkenazyjski. Ten pogląd jest obecny w literaturze przedmiotu, także w studiach chazaralogicznych. Podzielali go najwybitniejsi historycy zajmujący się problemem, min. twórcy żydowskiej nauki historycznej: Leon Poliakov, Abraham Polak, Salo Wittmajer Baron. 
Pomiędzy XI a XIX wiekiem wielu Żydów aszkenazyjskich emigrowało na wschód, m.in. do Czech, Węgier, Polski, na Białoruś, Ukrainę i do Rosji, czyli na tereny zamieszkałe przez ludność nie posługującą się językami germańskimi.
A nie było raczej tak, że wielu Chazarów (plemię pochodzenia tureckiego, które przyjęło judaizm) opuściło swoje stepy na wschodzie i ruszyło na zachód. Stąd się wzięli Aszkenazyjczycy!
replies: text: :Nie, nie było tak. Mogła być pewna niewielka część potomków konwertytów z państwa chazarskiego, jednak większość emigrowała z zachodu Europy. Najprostszym argumentem jest powszechne użycie jidysz, języka którego 85% wyrazów pochodzi z j. niemieckiego. Dmagen (dyskusja) 09:36, 19 lut 2014 (CET)
Przyjęcie dowodu lingwistycznego z jidysz na zachodnioeuropejskie pochodzenie Żydów wschodnioeuropejskich wydaje się błędne. Jidysz stał się powszechnym i jedynym językiem Żydów dopiero na przełomie 16 i 17 wieku w związku z kontrreformacją, imigracją sfardyjską i decyzją synodu rabinackiego o wstrzymaniu konwersji na judaizm (w owym czasie głównie arian). Żydzi sefardyjscy po wygnaniu z Hiszpanii osiedlali się także w Polsce i przynieśli ze sobą schematy funkcjonowania odrębne językowo (ladino) a obejmując przywództwo - z uwagi na kapitał finansowy, intelektualny i etniczny oraz doświadczenie i obycie w stosunkach gospodarczych - nad gminami, do których przybyli przede wszystkim zatroszczyli się o powołanie bariery zapobiegającej asymilacji. Jidysz nie był powszechnym językiem także u Żydów niemieckich a w 17 wieku został przez nich zupełnie zarzucony i zapomniany. Najbardziej prawdopodobna hipoteza brzmi, że był to język żydowskich szlaków handlowych, które biegły przez niemieckie i czeskie miasta, przez Ruś aż do jedwabnego szlaku. Był to język gildii kupców posługujących się na co dzień językiem niemieckim i słowiańskimi dialektami. Gdy zaś chodzi o żydowskich mieszkańców ziem słowiańskich komunikowali się oni ze sobą językiem ludu, na terenie którego zamieszkiwali. I tak w księgach miejskich, kronikach, dokumentach kontraktowych żydzi występują pod słowiańskim imionami i nazwiskami i w tych językach kierują do siebie roszczenia, zawierają ze sobą kontrakty, piszą odwołania. Po przybyciu migrantów sfardyjskich i objęciu Żydów chazarskich - nie bezproblemowo - dyscypliną rabinacką następuje masowa akcja zmiany nazwisk na niemieckie. Należy uwzględnić pewien obowiązujący u Żydów wzorzec kulturowy: językiem liturgicznym bezwzględnie był hebrajski. Język komentarzy religijnych i komunikacji społecznej był relatywny, ale zazwyczaj pochodził od miejsca, które imponowały poziomem studiów talmudycznych, a takim po upadku muzułmańskiej Hiszpanii stały się nadreńskie metropolie, do których żydzi sfardyjscy przenieśli swe katedry nauczania zasilane jeszcze z Babilonii. Centra te bardzo często pokrywały się  z dominującą na globie cywilizacją (perska, grecka, rzymska). Skoro takimi centrami kulturowymi w tamtym czasie były niemieckie miasta żydzi wschodnioeuropejscy z atencją poddali się planowi integracji, który przyszedł z Zachodu. Dotyczyło to nie tylko jezyka. Zaczęto oczyszczać obyczajowość z naleciałości kauakaskich, które uważano za barbarzyńskie. Tak zrodził się - jako manifest sprzeciwu wobec apodyktyzmu rabinackiego - chasydyzm, który wniósł pierwiastek afektywny w duchowość a w chasydyzmie utrwalono kulturę materialną Chazarów (drewniane bóżnice - namioty, karp szabatowy, lisie i bobrowe czapy) i w gettach ortodoksyjnych możemy ją wyśledzić. Możemy także rozpoznać element chazarski w nazwiskach o rdzeniu Azar, Kagan, Bek, Halperin itd.
replies: text: :W sumie nie wiadomo czy pochodzą od Chazarów czy nie. I owszem Chazarowie się nawrócili na Judaizm ale to jeszcze nie znaczy, że Aszkenazyjsczycy są ich potomkami, nie znaczy też że nie są - trzeba to udowodnić na gruncie historycznym albo najlepiej genetycznym. Tylko skąd wziąć reprezentatywną grupę Chazarów, których geny można by porównać z żydowskimi i stwierdzić czy ci drudzy są potomkami tych pierwszych czy nie?  /iWO --5.65.221.98 (dyskusja) 23:00, 28 sie 2015 (CEST)
Sama prawda. Ten artykuł można o kant dupy rozbić. Jest maksymalnie nierzetelny. 
"W sensie etnicznym Żydem aszkenazyjskim jest osoba, której żydowscy przodkowie wywodzą się ze Środkowej i Wschodniej Europy."
Powinno być raczej, 'której przodkowie pochodzą z Europy Wschodniej i Azji', bo aszkenazyjczycy w ogóle nie są spokrewnieni z Żydami mieszkającymi na terenach dzisiejszego Izraela.

text: :To nie jest miejsce na propagandę. Większość Żydów tworzących Izrael w I połowie XX wieku była emigrantami spomiędzy Szwajcarii a krańców Ukrainy, w tym 140 tysięcy emigrantów z Drugiej Rzeczypospolitej. Większość przywódców Izraela w tamtym czasie było Żydami aszkenazyjskimi, Aszkenazyjczycy jeszcze do lat 70-tych II wieku dominowali mieli opinię elity intelektualnej i materialnej, czemu sprzeciwiali się Sefardyjczycy - ten sprzeciw m.in. wykorzystała partia Herut Menachema Begina, która zwiększyła udział w Knesecie dzięki m.in. sefardyjskim głosom. Dmagen (dyskusja) 09:36, 19 lut 2014 (CET) 
Nie wiadomo w jakim celu jest w artykule sekcja "Żydzi w Europie przed kulturą aszkenazyjską", skoro nie dotyczy ona aszkenazyjczyków, a wprowadza tylko w błąd mniej zorientowanego czytelnika.
Nie ma nic o tym, skąd Aszkenazyjczycy wzięli się w Europie, a tu nagle mamy sekcję "Niemcy – kulturowe i religijne centrum Żydów europejskich" - co za oderwanie od chronologii...

message: w zdaniu (sekcja "Linia męska: chromosom Y"):
Wyznaczono również, że domieszka genetyczna w linii męskiej wynosiła mniej niż 0,5% na jedno pokolenie w szacowanym okresie 80 pokoleń, ze „względnie niewielkim wkładem europejskich chromosomów Y”, zaś całkowita domieszka była bardzo zbliżona do „oszacowanej w pracy Motulskiego wartości 12,5%”
powinny być podane źródła - co to znaczy "oszacowanej w pracy Motulskiego"? jakiej pracy i gdzie dokładnie w tej pracy? Nazwisko "Motulski" nie występuje nigdzie wcześniej ani później, ani tym bardziej w źródłach więc nie wiadomo o co dokładnie chodzi - w tym momencie to jest mitologia a nie praca naukowa.
iWO
thread_title:  potrzebne źródło do „oszacowanej w pracy Motulskiego wartości 12,5%” 

message: "We Włoszech, pod panowaniem oświeconego króla (...)". Ciekawe, że każdy kto był dobry dla żydów PRÓCZ POLAKÓW, jest wg wikipedii dobry. Tak jak wszelka lewica. Przypadek? Nie sądzę.
thread_title:  Bardzo to encyklopedyczne hasło. Jeden z kwiatuszków: