Dyskusja:Karabin przeciwpancerny wz. 35

message: Bez przesady: pocisk jest jednym z elementów naboju, a zatem nie może mieć masę większą od naboju. Zapis Masa naboju wynosiła 24,8 g, a pocisku 64,25 g nie ma sensu!
"Początkowo stosowano pocisk typu SC, zwiększano jedynie ładunek prochowy i wypróbowywano różne rodzaje prochów nitrocelulozowych. Badania prowadzono na stanowisku doświadczalnym, wykorzystując standardowe lufy mauserowskie. Po zastosowaniu prochu progresywnego i nowego pocisku typu DS, na stanowisku doświadczalnym osiągnięto prędkość początkową rzędu 1300 m/s. Pocisk typu DS miał wydłużoną część cylindryczną, zlikwidowano w nim stożek tylny, zmniejszono ostrołuk. Pocisk miał rdzeń ołowiany w płaszczu stalowym melchiorowanym i ważył 14,579 g.
 
W trakcie badań stwierdzono bardzo szybkie zużywanie lufy i problemy z zakleszczaniem się łuski wskutek działania wysokich ciśnień. Skłoniło to do podjęcia prac nad zupełnie nowym typem naboju. Bez zmian pozostał tylko pocisk, na nowo opracowano łuskę i ładunek prochowy. Nowa łuska miała długość 107,67 mm, wykonano ją ze stopu miedzi 67% i cynku 23%. Elaborowano ją 11,15 g prochu bezdymnego. Łączna masa naboju wynosiła 64,25 g, a długość całkowita równała się 131,2 mm. Pocisk typu DS wystrzeliwany z lufy karabinu wz. 35 osiągał prędkość początkową w granicach 1250 - 1275 m/s."
M-i 0:44, 24 lis 2004 (CEST)

message: "Karabin ten miał być rzekomo projektowany na eksport do Urugwaju, stąd wzięła się potoczna nazwa tej broni: Ur (skrót od Urugwaj). Broń była dostarczana w drewnianych skrzyniach z napisem "Nie wolno otwierać - sprzęt mierniczy". Skrzynie te składowano jako ściśle tajny zapas mobilizacyjny, ich otwarcie mogło nastąpić tylko na rozkaz Ministra Spraw Wojskowych."
Szybki rozwój pojazdów opancerzonych wymusił podjęcie (w sierpniu 1935 r.) prac badawczych nad karabinem przeciwpancernym przeznaczonym głównie dla piechoty. Głównym konstruktorem był inż. Jan Maroszek. Zaprojektował on broń bardzo udaną, pocisk klaibru 7,9 mm przebijał płytę pancerną grubości 15 mm z odległości 300 m, co oznaczało, że każdy pojazd pancerny mógł zostać zniszczony przez żołnierza obsługującego karabin. Z karabinem wz. 1935 związany jest jeden z wrześniowych mitów. Chcąc zachować jego istnienie w tajemnicy, oznaczono go jako "karabin dla Urugwaju, kb.UR", co podobno uniemożliwiło przeszkolenie żołnierzy i broń nie odegrała w walkach większej roli. To nieprawda - w każdej dywizji piechoty znajdowało się 29 takich karabinów, a w pułkach kawalerii 19, obsługa prawie niczym się nie różniła od obsługi typowych karabinów, zalecano tylko, aby strzelający z niego żołnierz był silnej budowy ze względu na większy odrzut. Łącznie wyprodukowano ok. 3500 karabinów. Po zakończeniu walk Niemcy zdobyli 880 sztuk tej broni, z czego 630 sprzedali armii włoskiej. Co ciekawe, zamek karabinu wz. 1935 został skopiowany przez Rosjan i zastosowany w rusznicy przeciwpancernej PTRD.
--Pozdrawiam Timber_Wolf 02:43, 27 mar 2007 (CEST)
thread_title:  Karabin przeciwpancerny wz. 35 

message: Jeszcze raz. Znane numery seryjne oscylują ok. 7000 sztuk. Teoretycznie jest możliwe, że manipulowano numerami dla wprowadzenia wywiadu przeciwnika w błąd. Jednak jest to mało prawdopodobne. Co miałoby temu wywiadowi sugerować? Przy założeniu , że trafią od razu na najwyższy numer?! Bardziej wprowadzało chaos  w fabryce.
A ponadto genialna broń. Po prostu genialna. Nawet dzisiaj przebija Rosomaka i wszystkie inne transportery opancerzone nawet te made in USA! Można tylko żałować , że nie wyprodukowano 50 000 sztuk. Porównując cenę jednego czołgu czy samolotu to koszt w sumie niewielki.
replies: text: :Co nie zmienia faktu, że żołnierzom pod Wizną, dla powstrzymania korpusu pancernego Guderiana, dostarczono JEDEN taki karabin i tylko 19 naboi doń. Co umożliwiło zniszczenie kilkunastu czołgów niemieckich. Nie wpisuję tego w hasło, gdyż nie mam pod ręką źródła. Kto z Państwa ma ? ja nie mieszkam w PL. --91.140.44.208 (dyskusja) 08:37, 28 wrz 2019 (CEST)
thread_title:  Liczna wyprodukowanych karabinów. 

message: "Niektóre źródła twierdzą, że Niemcy wymienili oryginalne pociski z rdzeniem ołowianym, na pociski z twardym rdzeniem z PzB 39."
Spotkałem się z informacją, że tuż przed wojną przygotowano modernizację karabinu - miano wymienić lufy i wprowadzić amunicję z pociskiem wolframowym.Z drugiej strony na portalach angielskojęzycznych pojawiają się informację, że Niemcy wprowadzili amunicję z pociskami z rdzeniem wolframowym dopiero po zapoznaniu się z Urem (w PzB.38 stosowano oryginalnie rdzeń stalowy). Być może niemieckie pociski wolframowe mogły mieć swoje korzenie w niewdrożonym polskim projekcie modernizacji.
thread_title:  Rdzeń wolframowy. 

message: Moja aktywność wynika z dyletanckiego zainteresowania tematem. W spisie znalezionych karabinów wz.35  nie znalazłem egzemplarza, który widziałem wiele lat temu w muzeum historycznym w Lund - Szwecja. Upłynęło około pół wieku od mego tam pobytu. Jestem pewien, że w Lund znajduje się świetnie zachowana 'rusznica p.panc" i dziwi mnie to, że nie została wymieniona wśród znanych  zabytków tego wyjątkowego w swoim czasie, lecz niewykorzystanego odpowiednio karabinu. Może jakoś nie została zauważona, mimo wyraźnej informacji o polskim pochodzeniu tej broni. Maciej Piątkowski.  {maciej.a.piatkowski@gmail.com. 666 985 217.)
*Potrzebne są, zgodnie z zasadą weryfikowalności, źródła ogólnodostępne i wiarygodne, mówiące o tym, że ten karabin/rusznica się tam znajduje. Ciacho5 (dyskusja) 10:25, 22 paź 2017 (CEST)
thread_title:  Zachowane egzemplarze rusznicy przeciwpancernej....