Dyskusja:Kssk5000/brudnopis

message: Majkowski Hilary – (ur. 20 stycznia 1895 w Rogowie k. Przasnysza, zm. 18.05.1942 w Dachau), kapłan diecezji łomżyńskiej, od 1 lipca 1934 kapłan archidiecezji warszawskiej, więzień obozu koncentracyjnego w czasie II wojny światowej.

message: Urodził się w rodzinie Aleksandra i Pauliny z d. Chodkowskiej. 27 stycznia 1895 roku został ochrzczony w parafii pw. św. Stanisława BM. W Płoniawach-Bramurze,  a rodzicami chrzestnymi byli Franciszek Chodkowski i Stanisława Chodkowska. Ukończył gimnazjum w Łomży. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 czerwca 1919 roku. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku.
Jako neoprezbiter został skierowany do pracy duszpasterskiej do parafii w Augustowie (1920) Po rocznej owocnej pracy w Augustowie, przez dwa lata pracował w parafii Wizna (1921). Stąd w 1923 roku otrzymał od Ks. Biskupa nominację na prefekta w Kolnie. Przez rok pracował z dziećmi i młodzieżą jako sumienny katecheta i gorliwie spełniał kapłańską posługę w kościele. W lipcu 1924 został proboszczem w Kapicach. Rok później był proboszczem w KuziachKołodziej B. , Opieka duszpasterska nad Polakami za granicą 1919-1938, Poznań 2003, s. 90;.
Od 9 marca 1925 do grudnia 1925 pełnił obowiązki duszpasterskie wśród Polonii w Barlin, we Francji. W grudniu 1925 został przeniesiony do Sallaumines, gdzie pracował do 31 stycznia 1928. Następnie od 1 lutego 1928 do 15 września 1930 pracował wśród Rodaków w MetzuSzymański J., Organizacja opieki duszpasterskiej nad Wychodźstwem Polskim w Belgii, s. 343.
Prymas Polski, kard. August Hlond dekretem z 17 kwietnia 1930 r. powołał Polską Misję Katolicką w Luksemburgu i mianował go pierwszym rektorem. Ks. Hilary przybył  do Księstwa Luksemburg 15 września 1930 r  i zamieszkał w Eschsur-Alzette przy kościele św. Józefa. Swoją pracę duszpasterską rozpoczął od wizyt domowych w celu zapoznania się z warunkami życia i liczebnością poszczególnych grup polskich robotników.
Dzięki jego wysiłkom zreorganizowano Katolickie Stowarzyszenie (Towarzystwo) Robotników Polskich w Esch. Przyjęło ono nazwę: Katolickie Towarzystwo Robotników Polskich pod wezwaniem św. Józefa. Prezes Stowarzyszenia był członkiem specjalnej komisji, wraz z polskim konsulem w Luksemburgu i prezesem Izby Rolniczej, rozpatrującej skargi polskich robotnikówZabraniak S. , Polacy w Luksemburgu, s. 159-181.
Założył także Towarzystwo św. Stanisława w Tatange i Towarzystwo św. Wojciecha w Lasauvage, kółko teatralne, chór kościelny w Esch oraz cztery kółka Żywego Różańca: dwa w Esch i po jednym w Lasauvage i Tatange. Wiele z tych organizacji i kółek upadło po wyjeździe ks. H. Majkowskiego 1 czerwca 1931 r. wtedy to podjął obowiązki duszpasterza Polaków w Souvret (Belgia). Do Polski wrócił w 1933. Został początkowo substytutem w Kapicach i po kilku miesiącach proboszczem w parafii Chlebiotki.
1 czerwca 1934 inkardynował się do archidiecezji warszawskiej. Objął wikariat w parafii św. Stanisława Kostki w Warszawie. W lutym 1936 został administratorem parafii Miłonice. Tam został aresztowany 6 października 1941 r. uwięziony w obozie przejściowym w Lądzie. Stamtąd 30 października przetransportowany i osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau, otrzymał nr obozowy 28202. Całkowicie wycieńczony — przewieziony w tzw. „transporcie inwalidów” do Hartheim, 18 maja 1942 r., gdzie został zamordowany w komorze gazowej.
Tablica pamiątkowa księży pomordowanych w Dachau znajduje się w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie.
Źródła
thread_title:  Życiorys