Dyskusja:Paradoks dziadka

message: Otorz jesli bysmy sie np. przeniesli w czasie to trezba wziac pod uwage to ze jestesmy w ciaglym ruchu tj. jestesmy na Ziemiektora sie obraca wciaz wokol slonca, oklad sloneczny zas wokol Czarnej Dziury ktora jest Jadrem Galaktyki, a nie wiadomo czy takowa jeszcze wokol czegos nie krazy i jesli bysmy sie np. chcieli przeniesc w czasie w wechikule to prawdopodobnie zatrzymal by sie on w miejscu - Ziemia, slonce, Galaktyka by "uciekly od nas z taka predkoscia z jaka kraza po orbitach.
Mysle ze nie jestesmy tez pewni spojnosci czasu.
replies: text: Idąc dalej tym rozumowaniem, jeśli wyjdę w pociągu na korytarz i podskoczę to pociąg pode mną powinien zrobić ładnych pare metrów, a jeżeli miałbym pecha, to wyrżnąłbym o drzwi na końcu korytarza :-)  Adriano  TALK 16:28, 28 kwi 2006 (CEST)
replies: text: :Ale my tu nie mówimy o skakaniu w przestrzeni, ale w czasie. Tj. gdybyśmy przenieśli się minutę do tyłu w czasie w te samo miejsce w czasoprzestrzeni, w którym to nie było jeszcze pociągu w danym miejscu to najpierw spadlibyśmy na tory a potem przejechałby nas pociąg (pomijam ruch ziemi.. która jest takim "pociągiem"). jest tak dlatego że lokalizacja pociągu zmienia się w czasoprzestrzeni, a trudno sobie wyobrazić że tunel czasoprzestrzenny jest w stanie sam z siebie śledzić względne zmiany w tejże (to trzeba było by uwzględnić w momencie przenoszenia).
thread_title:  Propozycja Adriano 

message: Czy za inną propozycję rozwiązania tego paradoksu możemy uznać to, iż "babcia kłamała" (odnośnie tego, kim był dziadek)? ;-) --yaevin 22:50, 2 maj 2006 (CEST)
thread_title:  Inna propozycja rozwiązania tego paradoksu 

message: Po zabiciu dziadka, musisz zostać własnym dziadkiem ( ;.
(patrz: Futurama, czwarty sezon, odcinek pierwszy)
Michał Górny 11:03, 25 lip 2007 (CEST)
thread_title:  …i jeszcze jedna możliwość 

message: A mi się wydaje, że zabicie dziadka w przeszłości nie jest możliwe! Zakładając, że jednak nam się to uda i dziadek umiera, to nas też nie będzie, skoro nas nie ma - to nie możemy zabić dziadka!
replies: text: Na tym polega paradoks "geniuszu" :/
thread_title:  nie można zabić dziadka... 

message: j.w.
thread_title:  Zły aksjomat. 

message: się ty moze przejmowac PO zbudowaniu wechikulu czasu...
A jeszcze cos. Skoro napisano "wechikul nie powinien byl byc zbudowany nigdy, bo przybysze z przyszlosci by się tu zgromadzili i bylo by malo miejsca" (czy jakos tak)
Skoro wechikul nigdy nie zostanie zbudowany, to jak ludzie z przyszlosci moga tu przybyc?
replies: text: Może nie tak działa wehikuł czasu? Może się okazać, że jeśli zbudujemy wehikuł czasu, to nie będziemy mogli cofnąć się do czasów przed jego zbudowaniem.
thread_title:  Zacznijmy... 

message: A co, jezeliby sprobowac wyslac informacje w czasie?
Jezeli pominac teorie Lema, ze informacja podobno wazy, mozna by wyslac ja w czasie np do swojego dziadka zamiast go zabijac... Bo przeciez nie posiadajac masy moze ona podrozowac z predkoscia zblizona do swiatla... czy mozna by np uzyc fal radiowych?
Patrz: Wisniewski - Snerg  "Robot".
Problem polega na tym, jak ja wyslac i jak to zrobic zeby zostala odczytana prawidlowo lub wrecz aby byla po prostu czytelna dla naszego dziadka.
Mysle, ze przeszlosc i przyszlosc dotyczaca danego miejsca jest dokladnie w tym samym miejscu problem tylko polega na tym, ze ludzkie zmysly nie sa w stanie ich odczytac. Zeby byc bardziej slownym wyobrazmy sobie jasnowidza.
On moze spojrzec w przyszlosc - kwestia naszej wiary lub niewiary - i powiedzmy, ze ma wglad do innej czasoprzestrzeni lub wymiaru, do ktorego przecietny zjadacz chleba nie ma dostepu ale nie moze sie w tym wymiarze niestety komunikowac.
Tak wiec czynnosc wykonana przez nas dokladnie teraz zostawia za soba jakby cien (lub echo) w przeszlosci ktore w miare przesuwania sie w przyszlosc coraz bardziej zwalnia. Stad, zeby cofnac sie w czasie do odpowiedniej fali echa (momentu w przeszlosci)trzeba by inaczej spojrzec na otaczajacy nas swiat gdyz to zdarzenie jest tak wolne ze nie jestesmy w stanie dostrzec jego ruchu i dlatego po prostu go nie widzimy.
Tak samo my jestesmy po prostu fala (echem) jakiegos zdarzenia z przyszlosci ktore to zdarzenie zachodzi tak szybko w stosunku do obecnej chwili, ze nasze zmysly nie sa w stanie go wychwycic.
thread_title:  Informacja w czasie 

message: Wszystko można, tylko nie wszystko się w pale mieści - jak mawiał pod sklepem pewien zalkoholizowany filozof o wątpliwej reputacji.
Zauważmy, że nasze działania - działania wszystkiego w ogóle - mają konsekwencje tylko w przyszłości, od punktu zdarzenia dalej, w przyszłość (przyszłość, teraźniejszość i przeszłość są oczywiście relatywne, względne, ale o tym za chwilę ;) ). Jeżeli przyjąć, że wszechświat jest tylko jeden (tym samym podróż w przeszłość nie przenosi nas do innego wymiaru/równoległego wszechświata - jakkolwiek to nazwać) i wziąć pod uwagę wcześniejsze zdanie - można założyć, że ów wszechświat w którym wszystko ma swoje konsekwencje od punktu zdarzenia "do przodu" - nie posiada zdolności zmieniania rzeczy w przeszłości - rekursywnie. Innymi słowy, wyobraźmy sobie sytuację, że wsiadamy do wielkiej maszyny, która napędzana energią atomową zakrzywia czasoprzestrzeń i "wypluwa" nas 100 lat wcześniej, zanim się urodziliśmy i zanim elektrownia atomowa stała się rzeczywistością. Udajemy się tedy do domów kilku uczonych i robimy im małe kuku, przez co w konsekwencji energia atomowa udomowiona zostaje dopiero 150 lat później - 50 lat po tym, jak przeskoczyliśmy w czasie. Od tego momentu więc - od naszych działań w przeszłości - zaczynają się zmiany, które zmieniają przyszłość (bo teraz teraźniejszością jest dla nas ten czas "100 lat wcześniej"), lecz - mimo że sam fakt podróży nigdy miał nie nastać - to fakt naszego istnienia w przeszłości pozostaje niezmienny. To tak jakbyśmy zostali skopiowani do matrixa - w opozycji do podłączenia się do niego używając łącza. W tym drugim przypadku można zabić nasze prawdziwe ciało, giniemy wtedy również w matrixie - w pierwszym przypadku jeżeli w rzeczywistości nasze ciało zginie, to nic nam nie grozi w matrixie, bo zostaliśmy do niego skopiowani i nie potrzebujemy podłączonego ciała. ;)
Jeżeli taki punkt widzenia przyjąć to oczywiście nie ma dla takiego chrononauty powrotu nie tylko do przyszłości jaką zna, ale w ogóle do przyszłości. Chyba, że zostanie przeniesiony w czasie razem z wehikułem czasu, albo sam wehikuł będzie potrafił przenosić również siebie (vel statek Doktora Who). Lecz nawet wtedy - jeżeli przeniesie się "z powrotem" do przyszłości - to będzie ona inna w konsekwencji jego zmian. Taki model zakłada, że możemy spotkać siebie, a nawet siebie młodszego zabić, a następnie przenieść się w przeszłość o minutę i obserwować jak zabijamy sami siebie. I to nie będzie już paradoksem. Fakt istnienia takiego wehikułu dawałby nam możliwość "wyjęcia się z ram czasu" - przynajmniej tak by się nam wydawało ;)
Sam proces kopiowania nas do przeszłości/przyszłości? Jeżeli przyjąć, że nasze postrzeganie teraźniejszości zależy od naszej "częstotliwości" (a każda chwila w czasie ma swoją częstotliwość) - może po prostu wehikuł zmnieniałby naszą częstotliwość i tym samym pozwalał pozwalał widzieć i zmieniać rzeczywistość o innej częstotliwości - w innym czasie. 
Pomyślmy o jakimś czynie jak o kamyku wrzucanym do jeziora, fala rozchodząca się od miejsca "chlup" to konsekwencje. Jeżeli czas jest nieskończony, przyszłość nie ma końca - nasze jezioro nie ma granic i fala nie ma się od czego odbić aby wrócić do miejsca "chlup". Lecz - jeżeli przyszłość ma "koniec" (można by też porównać to do skończonego i nieskończonego wszechświata) i czas jest jednak skończony, to fala w końcu wróci do nas i po zabiciu naszego dziadka zmiecie nas, przez co nie przeniesiemy się w przeszłość by go zabić i będziemy żyć. Innymi słowy, najpewniej okaże się, że podróż w czasie tak jak ją sobie wyobrażamy (w najprostszej formie) jest niemożliwa ;)
Można tak ciągnąć i bardzo to skomplikować robiąc/rozszerzając lub odejmując różne założenia. Oczywiście to tylko takie liźnięcie tematu.;)
thread_title:  A jednak można? 

message: Uwaga !
w punkcie 2 jest napisane " Podróże w czasie są niemożliwe (przynajmniej nie wstecz)". - przypuszczsam że jeśli podróż w czasie np. 2lata do przodu , nie pozwoli nam przez te dwa lata być w czasoprzestrzeni relatywnej dostosowanej do nas (w sensie do każdego z osobna)czasoprzestrzeń relatywna określająca współrzędne dla obiektu który wykonał podróż , ulegnie zakrzywieniu przez co wszystkie proste czasu rzeczywistego przestaną istnieć . musi więc być możliwość powrotu a w tym przypadku artykuł nr. 2 zaprzecza jego istnieniu . 
Zgłosił: M.S. 83.21.189.8 (dyskusja) 23:01, 15 mar 2008 (CET), przekleił — EMeczKa dyskusja 17:30, 19 mar 2008 (CET)
thread_title:  Ze zgłoś błąd 

message: Albo sam wehikuł czasu będzie zabezpieczony ponieważ ludzie już wiedzą o tym paradoksie i gdybyś zabił swojego dziadka lub próbował usunąć ten mechanizm cofnąłby się i cię w czasie do momentu w którym jeszcze tego nie zrobiłeś i nie zrobisz bo nie będzie ci się chciało tak w kółko próbować będąc skazanym na niepowodzenie. Czy coś w tym rodzaju.
thread_title:  Inna opcja Jeszcze 

message: Rozwiązanie pierwsze nie jest rozwiązaniem paradoksu, ale stwierdzeniem, że paradoks jest niemożliwy do rozwiązania. Tzn. jeśli nasze istnienie staje się niemożliwe, to jednocześnie znika przyczyna, która uniemożliwia nasze istnienie. Nasze istnienie jednocześnie jest i nie jest możliwe. To żadne rozwiązanie.
Rozwiązanie czwarte jest błędne. Instytucja obserwatora nie wpływającego na bieg zdarzeń jest sprzeczna z podstawowym prawem mechaniki kwantowej. Obserwacja jest zawsze inwazyjna.
Paradoks dziadka jest paradoksem logicznym, a nie fizycznym. Tak naprawdę nie zachodzi żaden rzeczywisty paradoks, bowiem jeśli fizyczne prawa przyrody pozwolą na zaistnienie ww. sytuacji, tj. zabójstwa własnego dziadka w przeszłości, to nie będzie sprzeczności logicznej. Logika nie dotyczy bezpośrednio praw przyrody, ale własnych wewnętrznych praw. Sprzeczności logiczne zachodzą tylko w przestrzeni logicznej, tzn. formalnej, i nie mają żadnego wpływu na rzeczywistość. Jak to rozumieć? Dzielenie przez zero również nie jest rzeczywistym paradoksem, ponieważ taka sytuacja jest niemożliwa w rzeczywistości. Przyroda przez zero nie dzieli, bo, mówiąc w pewnym uproszczeniu, takie rzeczy dzieją się tylko ludziom w głowach. Rzeczywistością rządzą prawa fizyczne. Jeśli podróże w czasie są możliwe, to są one możliwe na takich warunkach, na jakich paradoks dziadka nie nastąpi lub rozwiąże się sam przy pomocy praw fizycznych których jeszcze nie znamy lub ich nie rozumiemy. Wszystkie wymyślne rozwiązania paradoksu dziadka koncentrują się na uniknięciu sprzeczności logicznych, co wynika z błędnego przeświadczenia, że jakiś paradoks logiczny zagraża rzeczywistości. Rzeczywistość nie jest "inteligentna", tzn. np. jakimś zrządzeniem losu nie uchroni dziadka od śmierci, nie pozbawi nas wolnej woli itp., tylko po to, by uchronić się od paradoksu. To trochę tak, jakbyśmy mieli talerz, który za chwilę złamie prawo grawitacji i zacznie lewitować. Zatem "inteligentna" rzeczywistość sprawi, że na talerz tuż przed tym zdarzeniem spadnie hantel, ktoś usiądzie albo talerz się w ostatniej chwili stłucze. I to wszystko tylko po to, aby prawa grawitacji nie zostały złamane. Dość absurdalne, prawda? Świat nie szamocze się w desperackich próbach utrzymania własnej koherentnej struktury. Rządzą nim proste prawa. Jeśli księżyc nie spada na Ziemię, to nie dlatego, że niewidzialny olbrzym go podtrzymuje.
Prawdziwy (fizyczny) paradoks polega na rozstrzygnięciu kwestii, czy jakikolwiek (chociażby minimalny) wpływ na przeszłość jest możliwy. To jest prawdziwa bariera naszego oddziaływania, a nie zastanawianie się nad skutkami modyfikacji drzewa genealogicznego. Zwróćmy uwagę na podwójną perspektywę temporalną. Tj. jeśli dokonamy jakiejkolwiek modyfikacji przeszłości to zastąpimy starą przeszłość nową. Podstawowe pytanie brzmi: czy tak da się w rzeczywistości zrobić? Jaki będzie wymiar istnienia "starej" przeszłości? Przejdzie do przeszłości innego rodzaju? Rozsądek podpowiada, że to, co się wydarzyło, nie może przestać istnieć. Po prostu przechodzi do przeszłości - zmienia formę istnienia. Podobnie jest z samą przeszłością. Nie można "zamazać" przeszłości, podobnie jak nie można "zamazać" czegokolwiek innego. Jeśli zezłomujemy samochód, to on wciąż będzie istniał w przeszłości. Wszystko, co istniało, istnieje w przeszłości. Dlaczego inaczej miałoby być z samą przeszłością? Sam pomysł usuwania czegoś "raz i na zawsze" jest nienaturalny i nie istnieje w obserwowalnej przyrodzie. Hipotezy zakładające powstawanie alternatywnych linii czasowych wydają się na pierwszy rzut oka rozwiązywać problem i załatwiać wszelkie paradoksy dziadka tzn. pierwotna przeszłość, która doprowadziła do obecnego stanu rzeczy, sama siebie nie usuwa. Czas należałoby wtedy ujmować nie w formie osi, ale układów dwuwymiarowych.
thread_title:  Paradoks dziadka jest paradoksem logicznym, nie fizycznym 

message: "Świat oglądany podczas podróży w czasie jest jedynie możliwy do obserwacji, nie możemy na niego wpływać.". Uznajmy, że nasza obserwacja ogranicza się do światła. Odbieranie informacji na temat światła wymaga energii (patrz Demon Maxwella). W takim razie, świat przeszły wpływa na nas, gdyż odbieramy energię (światło padające na oko nie odbija się w pełni). W takim razie, w świecie przeszłym dokonują się straty energii. Wniosek jest prosty - obecność podróżnika w czasie nie może się ograniczać tylko do obserwacji, gdyż z punktu widzenia świata przeszłego, dochodziłoby do zaniku energii, który musiałby być obserwowalny, a więc wpływałby na świat przeszły... Michał Wadas [ [dyskusja ] 21:30, 11 sty 2010 (CET)
thread_title:  Coś nie tak z rozwiązanie drugim 

message: Jest jeszcze inna możliwość: podróże w czasie istnieją, a raczej będą istniały. W chwili odbycia pierwszej takiej podróży, nasza pamięć się zmieni i będziemy się zachowywali tak, jakbyśmy w przeszłości napotykali "turystów z przyszłości". Teraz jednak żyjemy w punkcie, który dla punktu "wyjścia z wechikułu czasu" w przeszłości jest przyszłością alternatywną. Dla nas jest to jednak teraźniejszość rzeczywista. W momencie właściwego cofnięcia się w czasie w przyszłości względem czasu rzeczywistego, "przeniesiemy się" do teraźniejszości rzeczywistej (która w tamtej chwili będzie dla nas teraźniejszością alternatywną), nie zdając sobie z tego, ani z alternatywnej przeszłości (która teraz jest rzeczywistą teraźniejszością) sprawy. 
Wyjaśnię to na przykładzie:
- żyje sobie człowiek, nie wiedząc nic o podróżach w czasie.
- dochodzi do momentu skonstruowania wechikułu czasu i pierwszej udanej podróży nim.
- dokładnie w chwili cofnięcia się w czasie człowiek uświadamia sobie, że widział w przeszłości podróżników w czasie, wyglądających dokładnie tak, jak w tej chwili, mało tego, jego pamięć nie 
dopuszcza innej możliwości.
Wyjaśnia to zagadkę podróży w czasie, ale nie "paradoks dziadka".
thread_title:  Rozwiązanie podróży w czasie 

message: myślałem że cofanie w czasie odbywa się na dwa sposoby 
1. cofa się pewien obszar i cofający w czasie jest poza tym obszarem - w takiej sytuacji mógłby zabić swojego dziadka ale nadal by istniał (poza cofniętym obszarem) bo on sam jako tako nie cofnął się w czasie - to podejście ma jednak wadę, jeśli wyjdzie się poza cofany obszar to czy cofając czas człowiek się tak jakby rozdwoi - wychodzi na to że to podejście jest bezsensu? - tak bezsensu 
2. pozostaje więc jedyne sensowne - które niestety prowadzi do pętli czasoprzestrzennej cofając czas, czy też wsiadając do wehikułu czasu włączamy cofanie np całego wszechświata (cofanie czasu rozumiem w sensie odwrócenia wszystkich procesów na poziomie atomowym) to cofnie się wszystko do jakiegoś tam dajmy na to 100lat wcześniej i nas tam już nie będzie, więc nawet nie będzie możliwości nikogo zabić bo nas po prostu nie będzie - w tym wypadku należy wynalazcę jakiegokolwiek mechanizmu cofającego czas przestrzec przed zapętleniem wszechświata
oczywiście w obu przypadkach odrzucam istnienie wymiaru czasu.
------------------------
Zacznijmy od tego, że mamy błąd w założeniach. Podróże w czasie są niemożliwe, tak samo jak podróże w temperaturze, czy gęstości. Czas można co najwyżej spowolnić lub przyśpieszyć, ale nie przemieszczać się w jego obrębie.
thread_title:  rozwiązanie paradoksu 

message: które bardziej zamącą niż wyjaśnią.
Po pierwsze potrzebny jest wehikuł czasu a w SF jest to możliwe, po drugie potrzebne zabezpieczenie przed zewnętrznym upływem czasu bo można by się samemu za bardzo odmłodzić albo postarzeć (opisał to S. Lem na przykładzie inżyniera Molterisa we “Wspomnieniach Ijona Tichego”, inżynier ten sam się postarzył lecąc do przyszłości, ktoś mający zabić dziadka za bardzo by się odmłodził). Zabijając dziadka delikwent uniemożliwia przyjście na świat swej matki (lub ojca). Ale może ojciec lub matka już przyszli na świat a przynajmniej są w drodze, dziadek zdążył był... (A może - ale to już dygresja bez związku - ojciec lub matka urodzą się trochę później - babcia wyjdzie za mąż za innego dziadka. Że nie będą zupełnie tacy sami - to już inny problem.) I dlaczego to zabić trzeba dziadka a nie babcię, ojca czy matkę? I po co zabijać? W “Powrocie do przyszłości” (film z 1985) obeszło się bez zabicia, wystarczyło że główny bohater niechcący rozdzielił swych przyszłych rodziców w chwili gdy mieli się poznać i później zaczął znikać; był najmłodszy w rodzinie, wcześniej widział na zdjęciu z przyszłości jak znika jego starsze rodzeństwo … (i tu zaszedł by ten paradoks, o którym wynalazca wehikułu Dr. Emmet Brown nie wspomniał). Pilot Pirx (dyskusja) 14:26, 4 wrz 2012 (CEST)
thread_title:  dodatkowe zagadnienia 

message: Warto zwrócić uwagę, że podróże w czasie (zarówno wstecz, jak i wprzód) łamałyby fizyczne zasady zachowania, do tej pory traktowane jako "świętość".
Gdybym przeniósł się w czasie np. do poprzedniego dnia, pojawiając się "z nikąd" w zamkniętym laboratorium, to oznaczałoby to że masa/energia laboratorium jako całości jest niezachowana bo wzrosła pomimo że strumień masy przechodzącej przez powierzchnię ograniczającą (tzn ściany z oknami drzwiami itp) byłby zerowy. Tymczasem zasada zachowania masy/energii stwierdza, że zmiana masy/energii w dowolnym obszarze jest równa strumiemiowi masy/energi przechodzącemu przez powierzchnię otaczającą ten obszar (całce po czasie). Nie da się zwiększyć masy zamkniętego pudełka nie przepuszczając czegoś przez ścianki.
Podobnie rozumująć można wykazać że wysłanie w czasie np. elektronu łamałoby zasadę zachowania ładunku elektrycznego (plus paru liczb kwantowych).
Nawet fotonu nie można w ten sposób wysłać, bo foton ma energię, pęd oraz spin czyli moment pędu które też podlega zasadom zachowania.
Zasady zachowania zaś wynikają z fundamentalnych własności czasoprzestrzeni takich jak niezmienniki obrotów i translacji (patrz tw. Noether).
Jedyna dopuszczalna komunikacja wstecz w czasie to taka, która nie narusza żadnych zasad zachowania, a także zasady przyczynowości (czyli nie prowadzi do paradoksu dziadka).
Można więc wysłać wstecz informację pod warunkiem jednak, że będzie ona nie do użycia i nie będzie posiadała nośnika materialnego. Dobrym kandydatem jest np. "upiorne oddziaływanie na odległość" pomiędzy cząstkami będącymi w stanie splątanym - z jednej strony zdaje się rozchodzić szybciej od światła (co wyklucza materialny nośnik) a z drugiej nie przesyła żadnej informacji w sposób jawny, stwierdzić to można dopiero po otrzymaniu komplementarnej informacji kanałem klasycznym (podświetlnie).
W takim ujęciu procesy które uważamy za losowe (jak np. rozpad promieniotwórczy) mogą wcale losowe nie być lecz być czysto przyczynowe i wynikjące ze splątania cząstki "teraz" z inną cząstką "jutro".
thread_title:  A Zasady Zachowania? 

message: A moze podroz w czasie jest ograniczona liczba naszych lat. Jesli ktos ma 50 lat nie moze sie cofnac wstecz o wiecej niz czas trwania jego zycia. Sugeruje to jednak ze podroz w czasie wstecz (jesli jest/bedzie mozliwa) jest ograniczona. Jak mozesz sie cofnac w czasie o odleglosc lat dluzsza niz twoje zycie? Nie wiadomo takze jak/czy taka podroz w czasie wplywa na nasza pamiec, swiadomosc. Przeciez jezeli ktos cofa sie w czasie to cofa sie caly (swoje wspomnienia, pamiec), a nie tylko jego czesc. O tym tez warto pamietac. Ale to rodzi kolejny paradoks - czy mozliwe jest cofnac sie w czasie i niepamietac o tym? Poddaje sie :)
thread_title:  Podroz w czasie 

message: Napisano :
"Inną kwestią dotyczącą możliwości podróży w czasie jest istnienie wehikułu czasu. Argumentem za tym, że on nie istnieje i nigdy nie powstanie, jest to, że w przeciwnym razie obecnie żyliby podróżnicy z przyszłości i dali tego świadectwo."
Fakt, nie mamy najeźdźców z przyszłości, ale moim zdaniem nie jest to wina możliwości technicznych czy naukowych, lecz po prostu wydaje się prawdopodobne, iż nasza cywilizacja zginęła, np. przez wojnę lub inne zagrożenie typu zmiany klimatyczne.
thread_title:  Podróże w czasie 

message: Dziś, przeczytawszy artykuł, zorientowałem się, że ostatnie "rozwiązanie" paradoksu jest błędne ze względu na sprzeczność z warunkami powstania tegoż paradoksu. Usunąłem je i dopisałem uzasadnienie. Przed chwilą zauważyłem, że moja poprawka została usunięta. Co więcej - zajrzałem do historii strony i zauważyłem, że ostatnio jeszcze przynajmniej dwukrotnie identyczna zmiana dokonana przez inne osoby została cofnięta. Mogę prosić o wyjaśnienie?213.216.73.237 (dyskusja) 17:44, 8 sie 2017 (CEST)
replies: text: Jeżeli chcesz zmienić treść powinieneś wskazać wiarygodne źródło informacji, które podaje tak jak chcesz napisać. Twoje rozumowanie nie ma tu żadnego znaczenia. StoK (dyskusja) 21:44, 8 sie 2017 (CEST)
replies: text: :W takim razie pozwolę sobie odwrócić prośbę: czy można prosić o źródło takiego "wyjaśnienia" paradoksu dziadka? Bo wygląda mi to na jakieś OR.

text: :Co do meritum, wyłożę to łopatologicznie. Określone są warunki zaistnienia paradoksu dziadka:

text: :1. Cofamy się w czasie do momentu przed poczęciem własnego ojca (w domyśle biologicznego);

text: :2. Zabijamy dziadka (w domyśle biologicznego ojca naszego biologicznego ojca).

text: :Zatem trzecie "wyjaśnienie" nie odnosi się do przedstawionego paradoksu, ponieważ nie spełniliśmy warunku z punktu 1. Tu "moje rozumowanie" nie ma nic do rzeczy, ponieważ - podkreślę to jeszcze raz - podane wyjaśnienie nie odnosi się do przedstawionego problemu. To trochę tak, jakby ktoś podał wyjaśnienie "paradoksu bliźniąt": nie byli bliźniętami. 213.216.73.237 (dyskusja) 23:37, 8 sie 2017 (CEST)
thread_title:  Bzdurne pseudorozwiązanie 

message: # Podróżnik napotyka na przeszkody, które uniemożliwiają mu zabicie swojego dziadka
# Podróżnik staje się „wyjęty poza czas” (jego pamięć ani on sam się nie zmienia, zabrane przedmioty pozostają bez zmian) - może zabić swojego dziadka bez żadnego wpływu na siebie. Jeśli teraz „powróci” w swoje czasy, to albo osoba o jego nazwisku nigdy się nie narodziła, albo będzie to genetycznie inna osoba (bo dziadkiem został ktoś inny)
 Od sekcji "Czy przy­czy­na musi być wcześniejsza od skutku?" (dwie ostatnie)
 Pętla przyczynowa w serialu Dark (możliwe spoilery)
Terminy angielskie: Ontological/Bootstrap Paradox, :en:Causal loop. MarMi wiki (dyskusja) 00:38, 25 paź 2019 (CEST)
thread_title:  Pętla przyczynowa (Causal loop) 

message: Wyjaśnienie paradoksu dziadka jest bardzo proste. Błędna interpretacja tego hipotetycznego zjawiska bierze się z nieprawidłowego założenia, że podróżnik w czasie i on z przeszłości, to ten sam człowiek. Tymczasem są to dwie różne osoby. Dlatego cofając się w czasie, każdy z nas zobaczyłby swoją kopię z przeszłości. Natomiast, wiek odbywających podróż w przeszłość nie zmieniłby się. Zatem zabijając swojego dziadka my- z przeszłości faktycznie nie narodzilibyśmy się, jednak my- którzy przemieszczamy się w czasie, żylibyśmy dalej, mając tyle lat, co wcześniej (w chwili rozpoczęcia podróży). Nasza obecność wpływałaby na rzeczywistość. Jeżeli więc zabilibyśmy samych siebie z przeszłości, a następnie przenieśli w przyszłość, nasza kopia z przeszłości, od chwili dokonania zabójstwa, nie istniałaby. Gdybyśmy się jednak zdecydowali powrócić do czasu sprzed zabójstwa, spotkalibyśmy siebie z wcześniejszego momentu czasowego. Moglibyśmy oczywiście w podróż zabrać każdą swoją kopię, która by ją odbywała na tych samych zasadach co my. Batonik288 (dyskusja) 06:43, 17 sty 2024 (CET)
thread_title:  Rozwiązanie paradoksu