Dyskusja:Haubica

message: :na ogół posiadają stały kąt podniesienia, a zmiana stromości toru i tym samym donośności strzelania umożliwia stosowanie zmiennej wielkości ładunków miotających.
To jakaś bzdura. Ktoś, kto to napisał, dokonał zapewne epokowego odkrycia. Z haubicy prowadzi się ogień przy różnych kątach podniesienia lufy, chyba że strzela się do tego samego celu. Kąt podniesienia zależy zawsze od donośności strzelania i rodzaju (numeru) ładunku miotającego. 
Aby zachować tok myślenia autora hasła, przeredagowałem błędne sformułowanie:
replies: text: Dzięki zastosowaniu zmiennych ładunków miotających jest możliwe dokonanie zmiany stromości toru lotu pocisku i donośności strzelania przy tym samym (stałym) kącie podniesienia.

text: M-i 20:04, 27 lis 2004 (CET)
Widzę duże emocjonalne zaangażowanie Kolegi... Miało być faktycznie na ogół posiadają stały kąt podniesienia, a zmianę stromości toru i tym samym donośności strzelania umożliwia stosowanie zmiennej wielkości ładunków miotających. Nie we wszystkich haubicach można było reulować kąt podniesienia, ale to faktycznie marginalia... Nie jestem pewny, czy nie lepsza byłaby stromizna, zamiast stromości (choć tak mam w notatkach). No i "kąt podniesienia zależy zawsze od donośności strzelania i rodzaju (numeru) ładunku miotającego" - a nie odwrotnie czasem? Ale myśl przewodnia, czyli co autor miał na myśli, odgadnięta prawidłowo... Dziękuję... Andrzej z Helu!!
Nie udało mi się odnależć typu haubicy o stałym kącie podniesienia i nie przypominam sobie, żeby taki istniał. Jak Kolega zna taki typ haubicy, to proszę o podanie go. 
Jeśli chodzi o zależność kąta podniesienia, muszę stwierdzić, iż chyba nigdy Kolega nie stykał się z procedurami podczas strzelań artyleryjskich. W związku z tym kilka zdań na ten temat. Po ustaleniu położenia celu określa się odległość topograficzną do celu (odległość od stanowiska ogniowego do celu), azymut topograficzny do celu i wysokość celu n.p.m. Na podstawie odległości topograficznej do celu dokonuje się wyboru rodzaju (numeru)ładunku miotającego, po czym oblicza się donośność i kierunek strzelania, uwzględniając poprawki  na meteorologiczne, balistyczne, techniczne i topograficzne warunki strzelania. Na podstawie donośności strzelania i rodzaju (numeru) ładunku miotającego określa się kąt podniesienia lufy (nastawę celownika).

text: M-i 21:13, 27 lis 2004 (CET)
Miałem na myśli tzw. historyczny typ haubicy, ale oczywiście mogę się mylić - w każdym bądź razie nie myślę, aby to było tak istotne (zaznaczyłem - marginalia). Dziękuję za przejrzyste wyjaśnienie (nm. świetnie zredagowane hasło "procedury strzelań artyleryjskich z broni stromotorowej"), oczywiście zgadzam się w pełni z przedstawionym opisem - tu rzeczywiście kąt podniesienia zależy od wyliczonej donośności, a nie odwrotnie... pozdrawiam w sobotni wieczór ~~

message: Na stronie zgłaszania będów anonimowy autor zakwestionował poprawność sformułowania cytowanego w nagłówku. Według znanych mi definicji, ciagnienie jest procesem obróbki metali (w wyniku którego powstaje np. drut). Czy te haubice są właśnie wynikiem takiej obróbki? Czy też sa one ciągnięte - w celu przesunięcia na inne miejsce? Te pytania zadaję jako człowiek nie rozróżniający haubicy od przyłbicy:) Wp 11:12, 18 sty 2006 (CET)
thread_title:  "ciągnione haubice" 

message: Ethymologie českého výrazu "houfnice" - polního děla husitských vojsk - záleží v účelu jeho užití jakožto dělostřeleckého systému pro "nepřesnou" střelbu do houfů německých protivníků Pravdy Páně.
thread_title:  O ethymologii  českého výrazu "húfnice"