Dyskusja:Przywódca charyzmatyczny

message: Skoro artykuł jest gruntownie przerabiany, to dodam tutaj, że na ile pamiętam z Zimbardo, przywódcy charyzmatyczni są albo bardzo uczciwi albo bardzo nieuczciwi (istnieją dwie drogi osiągnięcia tego statusu).
I druga rzecz - wśród polityków i innych przywódców jest znacznie podwyższona skala Pd (psychopatia) w MMPI. W związku z tym twierdzenie o braku zaburzeń psychicznych jest według mnie błędne. Szczególnie, że są tu przedstawione dwa wyjątki. Olaf 01:15, 27 gru 2006 (CET)
thread_title:  Wątek z 2006 roku 

message: Czy zaburzenia idą w parze z byciem liderem? Badania po II WŚ sugerowały, że tak, Adorno stworzył nawet specjalną jednostkę - "osobowość autorytarną" (o ile dobrze pamiętam pracował nad tym także Frankl). Potem (w latach 50. i 60. rozpowszechniło się przekoananie o braku zalezności między cechami osobowości i osoby a wyłanianiem przywódcy. Akcentowano wymagania sytuacji oraz oczekwiania grupy. Jednostka byla na drugim planie. To był okres w którym psychologia społeczna rozwijała się bardzo dynamicznie dzięki zrozumieniu wplywu pzemożnego wplywu sytuacji (a nie osobowości) na ludzkie zachowania.
W 1987r Simonton badał korelację między cechami osobowości a uznaniem przez historyków prezydenta USA za wybitnego. Badał 100 różnych cech i właściwości prezydentów (cechy osobowości, zawód, osiągnięcia, pochodzenie itp.) Okazało się, że tylko trzy z nich korelowały z pozywytną oceną historyków.: wzorst, pochodzenie z małej rodziny i ilość publikacji przed objęciem urzędu. Prezydenci jest to jednak grupa wyjątkowa i niewiadomo, czy można te wyniki uogólniać na populację przywódców. W 1986r Lord, DeVader i Alliger opublikowali metaanalize wielu badań, które wcześniej niemożliwe byly do przecyzyjnego porównania ze względu na brak możliwości obliczeniowych. Wykryli silną korelację między przywództwem a inteligencją (r=052), kilka słabych związków na poziomie tendencji (r>0,2 i r<0,5) były to: męskość, ekstrawersja (w rozumieniu Eisencka a nie Junga) i przystosowanie właśnie. Dominacja jako osobna cecha (osobna od męskości) korelowała na poziomie tendencji. 
replies: text: My tu jednak mówimy o bardzo specyficznej grupie liderów: są to liderzy charyzmatyczni (albo transformacyjni). Nie każdy sprawny i lubiany czy poważany przywódca posiada taką cechę jak charyzma. Temu poświęcono niewiele badań, bo z definicji jest to trudne zadanie. Na szczęście coś tam odkryto. Jedną z takich rzeczy jest własnie "dobre przystosowanie" (w porównaniu z populacją) w sensie: brak zaburzeń zachowania, zrównoważenie emocjonale, dojrzałe mechanizmy obronne (a także samoukierunkowanie i samorealizacja, ale to są badania wątpliwe).

text: PS. wydaje mi się, że nie korzystałeś z Zimbarda ani z tego z 1994r ani tego z 1999 (mówimy o "Psychologi i życiu") ale z Aronsona i in. "Psychologia społeczna. Serce i umysł". 
Tak, masz rację. Olaf 00:35, 28 gru 2006 (CET)

text: Nie znalazłem tam jednak wzmianki o MMPI ani zaburzeniach, choć jest o moralności.
Bo to już nie z tej książki. Ale nie pamiętam gdzie to przeczytałem, więc nie podam. Olaf 00:35, 28 gru 2006 (CET)
replies: text: :No ale czyż wyjątek nie potwierdza czasem reguły? ;o     ...żarty, żarty Florianf POV 00:49, 28 gru 2006 (CET)
replies: text: ::Oczywiście że nie ;-P Olaf
thread_title:  Odpowiedź 

message: Temat ten zdaje się być ciekawy w kontekście otwartości relacji, jakie panują w niektórych instytucjach publicznych. Po wysłuchaniu niniejszej audycji oraz dotychczasowych przemyśleń nasuwa mi się hipoteza, że otwartość z jaką nauczyciele podchodzą do uczniów jest skorelowana z szerokością geograficzną, a co za tym idzie z:
* cyklem rocznym (stosunek długości dnia do nocy)
* średnią temperaturą dobową w kolejnych miesiącach (odzwierciedlaną na klimatogramach)
* średnią sumą opadów w kolejnych miesiącach (też odzwierciedlaną w klimatogramach)
* różnorodnością gatunkową (wpływającą na różnorodność pożywienia)
Hipoteza badawca byłaby następująca: Otwartość w relacjach i charyzmatyczne przywództwo są uwarunkowane kondycją psychiczną liderów. Im większe zasoby niszowe, tym lepsza kondycja psychiczna – a więc budowanie dystansu nie jest konieczne dla zachowania pozycji społecznej. Im mniejsze zasoby niszowe, tym gorsza kondycja psychiczna i dla zachowania pozycji społecznej konieczne jest wyznaczanie instytucjonalnych granic w relacjach z klientami (np. uczniami).
Ponieważ na Wikipedii obowiązuje WP:NOR, to wątek ten podejmuję póki co na stronie dyskusji. Zwracam się też z pytaniem, gdzie mogę znaleźć adekwatną literaturę do zweryfikowania tej hipotezy? Z wykształcenia jestem biologiem, a to zdaje mi się być zagadnieniem interdyscyplinarnym z pogranicza: ekologii populacyjnej, socjologii i demografii. Z góry dziękuję za inspirację.
Superjurek (dyskusja) 02:26, 15 paź 2022 (CEST)
thread_title:  Wpływ szerokości geograficznej na nasilenie charyzmy