Dyskusja:Antonio Meucci

message: Należy przypomnieć, że sam pomysł telefonu jest zasługą  francuskiego wynalazcy  Charles Bourseul (1829-1912), który opublikował artykuł w paryskim czasopiśmie  L’Illustration (26.08.1854) pt « Transmission électrique de la parole ».  Chyba warto też dodać, że później, w 1885 r., Julian Ochorowicz demonstrował na wystawach przemysłowych w Paryżu, Antwerpii  i  w  Warszawie swoje aparaty telefoniczne, opatentowane we Francji,  uzyskując złote medale, (zob. : Polski Słownik Biograficzny, tom 23, str. 501). --Henri Musielak (dyskusja) 17:31, 14 mar 2008 (CET)

message: Antonio Santi Giuseppe Meucci (Florencja, 13 kwietnia 1808 – Staten Island, 18 października 1889) włoski wynalazca, słynny przede wszystkim dzięki wynalezieniu telefonu.
 1 Młodość
2 Wynalazek telefonu
3 Patenty
3.1 Inne patenty
4 Wyrazy uznania
4.1 Tekst rezolucji
5 Meucci w kinie i w telewizji
6 Przypisy
7 Bibliografia
8 Hasła pokrewne
9 Inne projekty
10 Linki
Młodość
 
Urodził się w  San Frediano, biednej dzielnicy Florencji, jako syn Amatisa Meucci i  Marii Dominiki Bebi, gdzie mieszkał przy ulicy (Via) dei Serragli 44. Był pierwszym z dziewięciorga rodzeństwa. Uczył się w  Akademii Sztuk Pięknych w stolicy Toskanii, następnie  pracował w urzędzie celnym i jako technik sceny w Teatrze (Teatro della Pergola),  gdzie poznał swoją przyszłą żonę Ester Mochi.
 
[ Znaczek z  rysunkiem wykonanym przez  Nestora Corradi dla Antoniego Meucci w 1858 – ważny dowód potwierdzający studia nad wynalazkiem telefon.]
Zamieszany w ruchy rewolucyjne w 1831 został uwięziony z powodu swoich poglądów politycznych,  co zmusiło go do opuszczenia  Wielkiego Księstwa Toskanii (Granducato di Toscana) i do emigracji na Kubę, gdzie w 1835 roku przyjął pracę w Teatrze Wielkim w Hawanie (Teatro Tacon dell'Avana). Po pożarze teatru stracił pracę, opuścił Kubę i udał się do Stanów Zjednoczonych. W 1845 przeprowadził się do Clifton (New York), gdzie otworzył fabrykę świec. Przygarnął przyjaciela Giuseppego Garibaldi, który między 1850 i 1853  stał się jego współpracownikiem.
Wynalazek telefonu
Około roku 1854 skonstruował pierwszy prototyp telefonu w celu umożliwienia komunikacji między swoim biurem i sypialnią, gdzie przebywała jego złożona ciężką chorobą jego żona. W związku z tym wynalazkiem poprosił swojego przyjaciela artystę Nestora Corradi o wykonanie szkicu, który stał się jednym z najważniejszych dowodów na autorstwo wynalazku. Wynalazek telefonu wynikł z wcześniejszego wynalazku Meucciego, który wymyślił pracując w teatrze – był to system rur, który przenosił dźwięk na drugą stronę sceny, przekazując w ten sposób instrukcje pracowników bezpośrednio z reżyserki.
Z powodu upadku fabryki świec Meucci znalazł się w poważnych tarapatach finansowych i nie mógł dalej rozwijać swojego wynalazku. Był zmuszony żyć z pomocy przyjaciół i nie miał pieniędzy na opłacenie ochrony patentowej swojego telettrofonu (jak nazwał swój wynalazek). W 1871 z pomocą przyjaciół i innych współfinansujących zdołał założyć Telettrofono Company [1], a także uzyskał patent czasowy  (caveat), który wymagał corocznej opłaty  w wysokości 10 dolarów dla przedłużenia swej ważności (zdołał go opłacać tylko do 1873).
Próbował zaoferować swój wynalazek firmie telegraficznej z Nowego Jorku, ale możliwości jego wynalazku nie zostały zauważone.
Tymczasem 7 marca 1876  Alexander Graham Bell opatentował swój telefon.
Meucci wytoczył mu sprawę, ale z powodu braku środków finansowych sprawę przegrał.
Według sędziego, który wydał wyrok w 1887 roku, Meucci wymyślił telefon mechaniczny, natomiast telefon opatentowany przez Balla był elektryczny.
Dopiero 11 czerwca 2002 roku Kongres Stanów Zjednoczonych uznał Meucciego za wynalazcę telefonu.
Patenty 
 
[Tablica pamiątkowa Meucciego w budynku Głównej Poczty (Palazzo delle Poste Centrali) we Florencji.
Oprócz elektrycznego przenoszenia głosu Meucci wymyślił i opatentował wiele wynalazków opartych na procesach chemicznych i mechanicznych.
Z braku pieniędzy nie zdołał uzyskać standardowego patentu na swój telefon (elektryczny przesył głosu), a jedynie tzw. caveat, do corocznego odnawiania za kwotę 10 dolarów. Za patent standardowy zażądano od niego ponad 200 dolarów, a Meucci nie posiadał nawet 20.
 Inne patenty
1871 – Napoje gazowane, napoje gazowane owocowo- witaminowe, które Meucci uznał za użyteczne podczas swojego pobytu w szpitalu w czasie rekonwalescencji po oparzeniach w wyniku wybuchu promu Westfield  (US Patent No. 122,478).[2]
1873  Przyprawa do makaronu i innych potraw. W porozumieniu z Robertem Merloni, General Managerem firmy STAR, Agrate - Milano (US Patent No. 142,071).[3]
Wyrazy uznania
Przez ponad sto lat, z wyjątkiem Włoch, Alexander Graham Bell był uznawany za wynalazcę telefonu. Dzięki pracy naukowej włoskiego badacza Basilio Catanii[4], potwierdzonej  przez  Włoską Federację Elektrotechniczną (Federazione Italiana di Elettrotecnica)[5] pogląd o autorstwie Bella został poddany międzynarodowej analizie. 11 czerwca 2002 roku Kongres Stanów Zjednoczonych w rezolucji 269 uznał, że  jeżeli Meucci byłby posiadał pieniądze na opłacenie caveat w 1871, Alexander Graham Bell nie mógłby opatentować wynalazku telefonu. W ten sposób potwierdzono fakt, iż to Antonio Meucci był wynalazcą telefonu.
Tekst rezolucji 
« H. Res. 269
In the House of Representatives, U.S.,
June 11, 2002.
Whereas Antonio Meucci, the great Italian inventor, had a career that was both extraordinary and tragic;
Whereas, upon immigrating to New York, Meucci continued to work with ceaseless vigor on a project he had begun in Havana, Cuba, an invention he later called the 'teletrofono', involving electronic communications;
Whereas Meucci set up a rudimentary communications link in his Staten Island home that connected the basement with the first floor, and later, when his wife began to suffer from crippling arthritis, he created a permanent link between his lab and his wife's second floor bedroom;
Whereas, having exhausted most of his life's savings in pursuing his work, Meucci was unable to commercialize his invention, though he demonstrated his invention in 1860 and had a description of it published in New York's Italian language newspaper; Whereas Meucci never learned English well enough to navigate the complex American business community;
Whereas Meucci was unable to raise sufficient funds to pay his way through the patent application process, and thus had to settle for a caveat, a one year renewable notice of an impending patent, which was first filed on December 28, 1871;
Whereas Meucci later learned that the Western Union affiliate laboratory reportedly lost his working models, and Meucci, who at this point was living on public assistance, was unable to renew the caveat after 1874;
Whereas in March 1876, Alexander Graham Bell, who conducted experiments in the same laboratory where Meucci's materials had been stored, was granted a patent and was thereafter credited with inventing the telephone;
Whereas on January 13, 1887, the Government of the United States moved to annul the patent issued to Bell on the grounds of fraud and misrepresentation, a case that the Supreme Court found viable and remanded for trial;
Whereas Meucci died in October 1889, the Bell patent expired in January 1893, and the case was discontinued as moot without ever reaching the underlying issue of the true inventor of the telephone entitled to the patent; and
Whereas if Meucci had been able to pay the $10 fee to maintain the caveat after 1874, no patent could have been issued to Bell
Now, therefore, be it
Resolved, That it is the sense of the House of Representatives that the life and achievements of Antonio Meucci should be recognized, and his work in the invention of the telephone should be acknowledged.
Attest: Clerk.[6] »
Meucci w kinie i telewizji 
W1940 reżyser Enrico Guazzoni nakręcił film "Antonio Meucci, il mago di Clifton" (Antonio Meucci – czarodziej z Clifton) z Luigim Pavese w roli głównej.
W 1970 telwizja RAI wyprodukowała przedstawienie pod tytułem “Antonio Meucci cittadino toscano contro il monopolio Bell” (Antonio Meucci obywatel Toskanii przeciw monopolowi Bella), z Paolem Stoppa w roli Meucciego
W 2005 RAI wyprodukowała film telewizyjny  o Meuccim: “Meucci - L'italiano che inventò il telefono” (Meucci – Włoch, który wymyślił telefon), z Massimem Ghini.
3 stycznia 2011 RAI przedstawiło odcinek specjalny  Superquark o życiu Meucciego.
Przypisy
/1/ National Archives and Records Administration, College Park, MD - RG60, File 6921-1885, Box 10, Folder 1
/2/ 1872 - Improved method of manufacturing effervescent drinks from fruits
/3/ 1873 - Improvement in sauces for food
^ Link
^ Link
^ Testo della risoluzione 269 del Congresso degli Stati Uniti
Bibliografia 
Ten tekst w dużej części zaczerpnięto z hasła Meucci w projekcie “Tysiąc lat nauki we Włoszech” (Mille anni di scienza in Italia) opracowanego przez Instytut Muzeum Historii Nauki we Florencji ('Istituto Museo di Storia della Scienza di Firenze) autoryzowanego przez Creative Commons CC-BY-3.0
Hasła pokrewne
Alexander Graham Bell
Giuseppe Garibaldi
Meucci - L'italiano che inventò il telefono (miniserie Tv)
Antonio Meucci cittadino toscano contro il monopolio Bell
Innocenzo Manzetti
Inne projekty
 Wikimedia Commons zawiera pliki multimedialne o Antonio Meuccim.
Linki
Meucci Antonio inventore Puntata della trasmissione La Storia Siamo Noi - RAI Educational (Meucci Antonio wynalazca - Odcinek cyklu "My jesteśmy historią" - w telewizji RAI edukacyjnej).
Federazione Italiana di Elettrotecnica's Sala Antonio Meucci.
Sito ufficiale del Comitato Nazionale per le Manifestazioni per il Bicentenario della Nascita di Antonio Meucci, aprile 2008 - Aprile 2009 (po włosku i angielsku).
Scheda battesimale di Antonio Santi Giuseppe Meucci presso il Duomo di Firenze (Akt chrztu Antonio Santiego Giuseppego Meucci wydany przez Katedrę w Mediolanie).
thread_title:  Przetłumaczyłam dokładnie cały włoski artykuł dotyczący Meucciego, ale nie potrafię z niego zrobić strony w wikipedii