Dyskusja:Szaber

message: ===Uzupełnienie===
Oczywiście to wszystko co napisano powyżej w jakimś stopniu jest prawdą ale nie uwzględniono że,
* Niemcy nie zostawili żadnej działającej administracji,
* nie było wiadomo kto wyjeżdża a kto zostaje,
* uciekający wzięli najcenniejsze rzeczy pozostawiając ubrania, naczynia itp.
* na terenie zachodnim gromadzono wiele dóbr z nadzieją że będzie tak jak po I wojnie światowej kiedy terytorium niemieckie w większości pozostało niemieckie. uciekając przed frontem rosyjskim wszystko co zdeponowano w latach sukcesów ładowano na wagony i przewożono do Rzeszy. Szaber odbywał się indywidualnieZygmunt Klukowski, Zamojszczyzna I. 1918-1943, II. 1944-1953, Warszawa 2007 - Charakterystyczny jest fragment opisujący jak SS-man zabrał firanki z okna mieszkanki Szczebrzeszyna, kazał je sobie wyprać i przynieść do budynku komendy jak i instytucjonalnieW tym samym Klukowskim jest opis ewakuacji Niemców - towary pożydowskie złożone w magazynie utworzonym w budynku cukrowni przed zbliżającą się armią radziecką zabrano i przetransportowano na dworzec kolejowy. O tym samym pisze Samuel Sandler, Werbowali na ulicy. Duży format nr 9/2010 str 6 - "Nas zostawili do wysprzątania getta. Ładowaliśmy do wagonów pozostawiony przez Żydów dobytek.. Dzięki powszechnemu szabrowi w Niemczech wszystkiego było w nadmiarze. Tymczasem w Polsce brakowało wszystkiego. Dobra pozostawione przez uciekających i wysiedlanych  Niemców nie były rozmieszczone równomiernie. Szaber indywidualny, wobec braku instytucjonalnego, był formą redystrybucji. 
W tej sytuacji co miał robić ktoś niewielkich rozmiarów, któremu dostał się z przydziału dom po wielkoludzie albo po samych kobietach. Jedynym sposobem na uzyskanie brakujących części ubrania było wywiezienie zbędnych rzeczy na plac, sprzedanie i zakup tego co potrzeba! Przez całą okupację sklepy nie działały a te co działały sprzedawały towar reglamentowany. W tym samym czasie Niemcy rekwirowali co chcieli i wywozili do siebie.
W Polsce (także w ZSRR) po przejściu frontu brakowało czajników, garnków a nawet fajerek do płyt kuchennych. Nie działały sklepy i fabryki. Dopiero w latach 60. sytuacja się jako tako unormowała.
Nie jest też prawdą, że szabrem zajmowali się tylko przyjezdni. Największe szanse na szaber mieli ci którzy zostali na miejscu. Wiedzieli gdzie i kto jest najbogatszy i czego szukać. Oto cytat to potwierdzający:
Następnie wypytałem sołtysa gdzie są meble i urządzenia z mieszkania byłego kierownika szkoły. Sołtys odpowiedział że "wszystko" jest "po ludziach" we wsi. Rozkazałem sołtysowi, by ogłosił że o godzinie 20 wszystkie meble, pościel, urządzenia, przybory, maszyny, instrumenty zostały dostarczone na dziedziniec szkolny. ... Gdzieś około godziny 18-ej podczas gdy zajadaliśmy kolację, mieszkańcy Biadacza poznosili na podwórko i przed dom wszystkie meble, instrumenty muzyczne....wszystkie te które wieś zagarnęła po opuszczeniu szkoły przez b. kierownika Barbara Krystyna Kubis, Wypędzenie Polaków z Kresów wschodnich Przyjazd na Śląsk (1944-1946), Wydawca ALMAR, ISBN 978-83-910044-7-0, Wsp. Józef Szymak Repatriacja. Moja działalność na Ziemiach Zachodnich.
----
"Uzupełnienie" autorstwa Aung przeniósł Julo (dyskusja) 09:46, 1 mar 2010 (CET)
thread_title: Przeniesione z treści hasła, tekst dodany przez [[user:Aung|Aung]], 15:24, 21 luty 2010

message: Oczywiście to wszystko co napisano powyżej w jakimś stopniu jest prawdą ale nie uwzględniono że,
* Niemcy nie zostawili żadnej działającej administracji,
* nie było wiadomo kto wyjeżdża a kto zostaje,
* uciekający wzięli najcenniejsze rzeczy pozostawiając ubrania, naczynia itp.
* na terenie zachodnim gromadzono wiele dóbr z nadzieją że będzie tak jak po I wojnie światowej kiedy terytorium niemieckie w większości pozostało niemieckie. uciekając przed frontem rosyjskim wszystko co zdeponowano w latach sukcesów ładowano na wagony i przewożono do Rzeszy. Szaber odbywał się indywidualnieZygmunt Klukowski, Zamojszczyzna I. 1918-1943, II. 1944-1953, Warszawa 2007 - Charakterystyczny jest fragment opisujący jak SS-man zabrał firanki z okna mieszkanki Szczebrzeszyna, kazał je sobie wyprać i przynieść do budynku komendy jak i instytucjonalnieW tym samym Klukowskim jest opis ewakuacji Niemców - towary pożydowskie złożone w magazynie utworzonym w budynku cukrowni przed zbliżającą się armią radziecką zabrano i przetransportowano na dworzec kolejowy. O tym samym pisze Samuel Sandler, Werbowali na ulicy. Duży format nr 9/2010 str 6 - "Nas zostawili do wysprzątania getta. Ładowaliśmy do wagonów pozostawiony przez Żydów dobytek.. Dzięki powszechnemu szabrowi w Niemczech wszystkiego było w nadmiarze. Tymczasem w Polsce brakowało wszystkiego. Dobra pozostawione przez uciekających i wysiedlanych  Niemców nie były rozmieszczone równomiernie. Szaber indywidualny, wobec braku instytucjonalnego, był formą redystrybucji. 
W tej sytuacji co miał robić ktoś niewielkich rozmiarów, któremu dostał się z przydziału dom po wielkoludzie albo po samych kobietach. Jedynym sposobem na uzyskanie brakujących części ubrania było wywiezienie zbędnych rzeczy na plac, sprzedanie i zakup tego co potrzeba! Przez całą okupację sklepy nie działały a te co działały sprzedawały towar reglamentowany. W tym samym czasie Niemcy rekwirowali co chcieli i wywozili do siebie.
W Polsce (także w ZSRR) po przejściu frontu brakowało czajników, garnków a nawet fajerek do płyt kuchennych. Nie działały sklepy i fabryki. Dopiero w latach 60. sytuacja się jako tako unormowała.
Nie jest też prawdą, że szabrem zajmowali się tylko przyjezdni. Największe szanse na szaber mieli ci którzy zostali na miejscu. Wiedzieli gdzie i kto jest najbogatszy i czego szukać. Oto cytat to potwierdzający:
Następnie wypytałem sołtysa gdzie są meble i urządzenia z mieszkania byłego kierownika szkoły. Sołtys odpowiedział że "wszystko" jest "po ludziach" we wsi. Rozkazałem sołtysowi, by ogłosił że o godzinie 20 wszystkie meble, pościel, urządzenia, przybory, maszyny, instrumenty zostały dostarczone na dziedziniec szkolny. ... Gdzieś około godziny 18-ej podczas gdy zajadaliśmy kolację, mieszkańcy Biadacza poznosili na podwórko i przed dom wszystkie meble, instrumenty muzyczne....wszystkie te które wieś zagarnęła po opuszczeniu szkoły przez b. kierownika Barbara Krystyna Kubis, Wypędzenie Polaków z Kresów wschodnich Przyjazd na Śląsk (1944-1946), Wydawca ALMAR, ISBN 978-83-910044-7-0, Wsp. Józef Szymak Repatriacja. Moja działalność na Ziemiach Zachodnich.
----
"Uzupełnienie" autorstwa Aung przeniósł Julo (dyskusja) 09:46, 1 mar 2010 (CET)
thread_title: Uzupełnienie

message: Mam wątpliwości co do tego artykułu. Zdaje się, że szaber i szabrownicy to pojęcia dotyczące wyłącznie grabieży mienia na tzw. "ziemiach odzyskanych" po wojnie w Polsce. W innych opisywanych wypadkach, również współcześnie, po klęskach żywiołowych i kataklizamach, mamy jednak do czynienia z grabieżą. Podkreślam, że nie chodzi mi o proceder tylko o nazewnictwo. --Morus kot (dyskusja) 13:12, 12 gru 2010 (CET)
replies: text: Różnica jest nie tyle w lokalizacji, co w tożsamości dokonujących? Oszabrować można sąsiada, wojsko okupacyjne właśnie grabi, łupi, rabuje. (Interwiki z tego artykułu wskazuje na "looting", czyli jedno i drugie). 195.187.108.130 (dyskusja) 17:28, 23 paź 2023 (CEST)
thread_title:  Szaber-grabież 

message: "z niem. schaben = zeskobywac" Raczej od Schaben, a to sa takie niesympatyczne zwierzatka, które z nami mieszkaja, glównie w piwnicy.
thread_title:  schaben/Schaben 

message: Na oko krótszy.Xx236 (dyskusja) 13:38, 17 kwi 2018 (CEST)
*Słusznie. System Informacji Przestrzennej miasta Wrocławia pozwala zmierzyć to dokładniej: od wschodniego przyczółka Mostu Grunwaldzkiego do zachodniego przyczółka Mostu Szczytnickiego jest około 1,35 km. Julo (dyskusja) 08:48, 20 kwi 2018 (CEST)
thread_title:  dwukilometrowy pas startowy