Dyskusja:Mirosław Kiedzik

message: Porównajmy artykuł opublikowany w „Collatanea Theologica” (2003) z artykułem opublikowanym w „Rocznikach Teologicznych Warszawsko-Praskich” (2001):
 caption
RTWP (2001)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   	CT (2003)
Tam, gdzie tylko było to możliwe przekład unika łączenia zdań współrzędnie złożonych. Zdania są krótkie i zwięzłe, bez łączenia ich w długie okresy za pomocą spójników czy średników.                                                                                                                                                                                                                        	Aby osiągnąć większą przejrzystość tekstu, unikano, gdzie tylko jest to możliwe, łączenia zdań współrzędnie złożonych. Starano się więc, by zdania przekładu były w miarę krótkie i zwięzłe, co jednak nie zawsze było łatwe do zrealizowania (zob. np. Rz 1,1-6)
Zgodnie z tendencją współczesnej polszczyzny ograniczono też np. używanie imiesłowów, a zwłaszcza imiesłowów czasu przeszłego z końcówką na -łszy lub -wszy. Tak częste w grece imiesłowy w większości przypadków zastąpiono przez formy osobowe, co jest zgodne z duchem języka polskiego, a sam przekład czyni – jak się wydaje – nie tylko jaśniejszym, ale i bardziej potocznym, codziennym i dzisiejszym.	Zgodnie z tendencją współczesnej polszczyzny ograniczyliśmy używanie imiesłowów, a zwłaszcza imiesłowu czasu przeszłego z końcówką „-wszy”, ,,-łszy”. Tak częste w grece imiesłowy w większości przypadków zastąpiliśmy przez formy osobowe. Jest to zgodne z duchem języka polskiego, a sam przekład staje się dzięki temu nie tylko bardziej jasny, ale i bardziej współczesny.
Przekład ekumeniczny odznacza się daleko posuniętą rezygnacją z archaizacji języka, którą – chyba niesłusznie – utożsamia się zbyt często z dostojeństwem i powagą. Przekład dokonany został na współczesny język polski bez opcji w żadną stronę: ani w stronę zbytniej potoczności, ani w stronę czcigodnych, lecz przebrzmiałych i dziś już nie zawsze zrozumiałych tradycji translatorskich.              	Świadomie zrezygnowaliśmy z archaizacji języka, którą, chyba niesłusznie, utożsamia się zbyt często z dostojeństwem i powagą. Chcemy bowiem, aby przekład ten odzwierciedlał współczesny język polski nie podążając ani w stronę zbytniej potoczności, ani w stronę czcigodnych, lecz przebrzmiałych już tradycji translatorskich.
[Dalsze partie mają częściowe podobieństwa]
Nigdzie żadnych przypisów. Podobnie wygląda sprawa, gdy porównamy artykuł opublikowany w „Śląskich Studiach Historyczno-Teologicznych” (2008). Tu też jest kilka zapożyczeń ze wspomnianego artykułu z roku 2001 i nigdzie żadnej o tym wzmianki i ani jednego przypisu.
 caption
RTWP (2001)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   	ŚSHT (2008)
Tam, gdzie tylko było to możliwe przekład unika łączenia zdań współrzędnie złożonych. Zdania są krótkie i zwięzłe, bez łączenia ich w długie okresy za pomocą spójników czy średników.                                                                                                                                                                                                                        	Aby osiągnąć większą przejrzystość tekstu, unikaliśmy, gdzie tylko to możliwe, łączenia zdań współrzędnie złożonych. Staraliśmy się więc, by zdania przekładu były w miarę krótkie i zwięzłe, co jednak było trudne do zrealizowania w przypadku Listów św. Pawła (zob. np. Rz 1,1-6).
Zgodnie z tendencją współczesnej polszczyzny ograniczono też np. używanie imiesłowów, a zwłaszcza imiesłowów czasu przeszłego z końcówką na -łszy lub -wszy. Tak częste w grece imiesłowy w większości przypadków zastąpiono przez formy osobowe, co jest zgodne z duchem języka polskiego, a sam przekład czyni – jak się wydaje – nie tylko jaśniejszym, ale i bardziej potocznym, codziennym i dzisiejszym.	Zgodnie z tendencją współczesnej polszczyzny ograniczono używanie imiesłowów, a zwłaszcza  imiesłowu czasu przeszłego z końcówką „-wszy”, „-łszy”. Tak częste w grece imiesłowy w większości wypadków zastąpiono przez formy osobowe. Jest to zgodne z duchem języka polskiego, a sam przekład stał się dzięki temu nie tylko bar dziej jasny, ale i bardziej współczesny.
Przekład ekumeniczny odznacza się daleko posuniętą rezygnacją z archaizacji języka, którą – chyba niesłusznie – utożsamia się zbyt często z dostojeństwem i powagą. Przekład dokonany został na współczesny język polski bez opcji w żadną stronę: ani w stronę zbytniej potoczności, ani w stronę czcigodnych, lecz przebrzmiałych i dziś już nie zawsze zrozumiałych tradycji translatorskich.              	Świadomie zrezygnowano z archaizacji języka, którą, chyba niesłusznie, utożsamia się zbyt często z dostojeństwem i powagą. Zamierzono bowiem, aby przekład ten odzwierciedlał współczesny język polski, nie podążając ani w stronę zbytniej potoczności, ani w stronę czcigodnych, lecz przebrzmiałych już tradycji translatorskich.
[Pozostałe zapożyczenia są mniej uderzające]
Warto tu dodać, że wespół z Banakiem opublikowaliśmy w latach 1998-1999 serię artykułów na temat przekładu ekumenicznego w rozmaitych czasopismach (m.in. „Chrześcijanin” i „Pielgrzym Polski”) i szereg sformułowań, jak i przykładów zastosowanych w publikacji z roku 2001 tam się znajduje. Dodać warto, że Kiedzik kilkakrotnie korzysta z aparatu krytycznego 27. wydania Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda, ale nigdy nie przypisów do tego dzieła. LJanczuk qu'est qui se passe 14:03, 10 sie 2020 (CEST)
thread_title:  Inne przykłady łamania PA