Dyskusja:Polska Siła Zbrojna

message: A nie przypadkowo "Polnische Reichswehr" ?
*Przypadkowo nie - bo dotyczy okresu 1916-1918 i taka była oficjalna nazwa wojska Królestwa Polskiego. Reichswehr - to nazwa wojska Republiki Weimarskiej (1919-1933)
Andros64 (dyskusja) 16:36, 15 lip 2008 (CEST)

message: # Rada Regencyjna oraz jej władze wojskowe starały się podporządkować sobie także inne ośrodki władzy i formacje wojskowe poza Królestwem. I tu zaczynają się moje wątpliwości co do miejsca zamieszczenia tych informacji - dotyczą one nominalnych sił zbrojnych Królestwa, ale nie PSZ sensu stricte, jak ma to miejsce w tym artykule. Najwięcej takich zdarzeń dotyczyło października i listopada 1918 r. i tu powstaje nowy problem - z podporządkowaniem PSZ Radzie Regencyjnej powinno się już mówić zgodnie z jej dekretem o Wojsku Polskim - a to ten artykuł.
# Wzmianka o Komisji Wojskowej oczywiście konieczna, ale to administracja ("MON"), a nie stricte siły zbrojne. Może osobny artykuł? (edytuję artykuł Królestwo Polskie (1916-1918), ale w celu zachowania zwięzłości tam wolałbym zbytnio nie rozpisywać się na ten temat).--Dotz Holiday (dyskusja) 19:16, 6 cze 2009 (CEST)
# Widzę, że przez 2 lata nikt nie podjął tematu. Tymczasem siłą rzeczy (dokładniejsze) informacje na temat Komisji pojawiły się w artykule dotyczącym Tymczasowej Rady Stanu (jak również oczywiście w: Królestwo Regencyjne). --Dotz Holiday (dyskusja) 16:58, 8 wrz 2011 (CEST)
thread_title:  poza obszarem GG Warszawskiego, kwestia administracji wojskowej 

message: * reskrypt z 15.X (Dz. Rozp. KWojsk Nr 1, poz. 6)
** mjr. Marian Kukiel - ppłk. (Dowódca Szkoły Pchor.)
** kpt. Przeździecki - mjr. (G. G.)
** kpt. Stefan Iwanowski - mjr. (I. N. W.)
** mjr Dzwonkowski (I. N. W.)
* reskrypt z 18.X (Dz. Rozp. KWojsk Nr 1, poz. 7) - mjr. Włodzimierz Zagórski - ppłk.
thread_title:  Personalia SG 

message: W artykule podano sekcje "Literatura". Czy podane tam pozycje są źródłami dla artykułu czy literaturą dodatkową? Marek Mazurkiewicz (dyskusja) 20:05, 6 cze 2012 (CEST)
replies: text: Dokładnej odpowiedzi nie udzielę, bo redagując ten artykuł, sekcję "Literatura" zastałem i jej zawartości nie zmieniałem, zaś treści wskazanych tam książek nie znam. Domniemuję, że ww. pozycje są zarówno źródłami dla artykułu, jak i mogą być literaturą dodatkową ("Żołnierze Legionów Polskich (1914-1917) na polskich znakach pocztowych..." ). --Dotz Holiday (dyskusja) 11:00, 8 sie 2012 (CEST)
naprawione --Dotz Holiday (dyskusja) 18:45, 26 lis 2012 (CET)
thread_title:  Literatura 

message: 1917 - W Królestwie Polskim pozostała nieliczna (ok.1200 żołn.) Polska Siła Zbrojna. Kontynuowano jednak nadal nabór ochotniczy do PSZ licząc szczególnie na przyciągnięcie doświadczonych już żołnierzy z obozów internowania i z korpusów polskich w Rosji. Rozwijano też szkolnictwo wojskowe. Utworzono Inspektorat Kursów Wyszkolenia, którego kierownictwo objął płk Henryk Minkiewicz (późn.gen.dyw.WP) oraz Inspektorat Szkół Piechoty z ppłk. Leonem Berbeckim (późn.gen.broni WP). Oddziałami kadrowymi Polskiej Siły Zbrojnej były wówczas kursy wyszkolenia piechoty nr 1, 2 i 3 - w Ostrowi Maz. (każdy złożony z dwu kompanii piechoty i plutonu karabinów maszynowych) oraz kursy: wyszkolenia kawalerii - w Mińsku Mazowieckim (szwadron), artylerii - w Garwolinie (bateria) oraz saperów - w Modlinie (kompania) i taborów (kompania).
Nabór ochotniczy prowadzony przez biura werbunkowe nie przynosił oczekiwanych efektów. W listopadzie stan PSZ wynosił 139 oficerów i 2636 podoficerów i szeregowców. Zimą, komendant główny Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) - płk Edward Rydz-Śmigły (późn.marsz.WP) wydał tajny rozkaz, by internowani legioniści zgłaszali się ochotniczo do PSZ. Miało to zapewnić szybką rozbudowę Wojska Polskiego w momencie zbliżającego się nieuchronnie upadku państw centralnych.
W efekcie starań Rady Regencyjnej, 1 maja 1918 r. pododdziały „kursów wyszkolenia” uzupełnione baonami rekruckimi, przekształcono w jednolitą jednostkę - I Brygadę Piechoty pod dztwem płka H.Minkiewicza. W jej skład wchodziły 1 i 2 pułki piechoty (trzybatalionowe). W sierpniu Polska Siła Zbrojna liczyła 4814 żołnierzy.
Dnia 7 października Rada Regencyjna ogłasza orędzie „Do Narodu Polskiego” zapowiadające rychłe odzyskanie niepodległości przez Polskę, a 12 października - dekret o objęciu władzy zwierzchniej nad PSZ. Natychmiast wzrasta napływ ochotników do PSZ
Dnia 13 X Polska Siła Zbrojna składa uroczyście przysięgę na wierność Narodowi Polskiemu i Radzie Regencyjnej - odrzucono zwrot dotyczący wierności sojuszniczej armiom Niemiec i Austrii. Stan ilościowy PSZ wynosi 352 oficerów oraz 4813 podoficerów i szeregowców. 19 X Rada Regencyjna ogłasza dekret o powołaniu do wojska rekrutów rocznika 1897. 21 października gen. Beseler sklada swoje funkcje dowódcze i wyjeżdża z Warszawy.
=== WP ===
Dnia 23 X przekształcono Komisję Wojskową Rady Regencyjnej w Ministerstwo Spraw Wojskowych, 26 X powołano do życia Sztab Generalny Wojska Polskiego pod kierownictwem gen. Tadeusza Rozwadowskiego (późn.gen.broni WP).
28 października powołano Polską Komisję Likwidacyjną, która 30 X przejmuje od Austriaków władzę w Małopolsce Zachodniej.
Stan liczebny PSZ na 2 XI wynosił 477 oficerów i podchorążych, 1007 podoficerów i 7848 szeregowców. Oprócz dwóch pułków piechoty istnieją już: pułk artylerii (pięciobateryjny), pułk kawalerii i baon saperów. W dniu 4 listopada rozpoczęto formowanie trzeciego pułku piechoty
5 listopada do Krakowa przybył batalion PSZ mjra Czesława Jarnuszkiewicza (późn.gen.bryg.WP) celem wzmocnienia miejscowych oddziałów przejmujących władzę od Austriaków. Podobne siły PSZ wysłano z Warszawy do Dęblina, Lublina i Dąbrowy Górniczej.
9 XI w Niemczech nastąpił przewrót. Abdykował cesarz Wilhelm II. Rząd niemiecki proklamował Republikę Niemiecką. W Warszawie członkowie POW przystępują do rozbrajania Niemców. 2 batalion 1 pp PSZ obsadził Komendę Miasta, dworce i magazyny wojskowe.
Polska Siła Zbrojna stała się kadrą formującego się Wojska Polskiego.
--Dotz Holiday (dyskusja) 23:06, 29 gru 2012 (CET)
thread_title:  Z opracowania AGH 

message: Dnia 23 X przekształcono Komisję Wojskową Rady Regencyjnej w Ministerstwo Spraw Wojskowych, 26 X powołano do życia Sztab Generalny Wojska Polskiego pod kierownictwem gen. Tadeusza Rozwadowskiego (późn.gen.broni WP).
28 października powołano Polską Komisję Likwidacyjną, która 30 X przejmuje od Austriaków władzę w Małopolsce Zachodniej.
Stan liczebny PSZ na 2 XI wynosił 477 oficerów i podchorążych, 1007 podoficerów i 7848 szeregowców. Oprócz dwóch pułków piechoty istnieją już: pułk artylerii (pięciobateryjny), pułk kawalerii i baon saperów. W dniu 4 listopada rozpoczęto formowanie trzeciego pułku piechoty
5 listopada do Krakowa przybył batalion PSZ mjra Czesława Jarnuszkiewicza (późn.gen.bryg.WP) celem wzmocnienia miejscowych oddziałów przejmujących władzę od Austriaków. Podobne siły PSZ wysłano z Warszawy do Dęblina, Lublina i Dąbrowy Górniczej.
9 XI w Niemczech nastąpił przewrót. Abdykował cesarz Wilhelm II. Rząd niemiecki proklamował Republikę Niemiecką. W Warszawie członkowie POW przystępują do rozbrajania Niemców. 2 batalion 1 pp PSZ obsadził Komendę Miasta, dworce i magazyny wojskowe.
Polska Siła Zbrojna stała się kadrą formującego się Wojska Polskiego.
--Dotz Holiday (dyskusja) 23:06, 29 gru 2012 (CET)
thread_title:  WP 

message: Czy "Tymczasowa Rada Stanu odmówiła wydania odezwy werbunkowej"?  
POLACY!
Sprawiedliwem zrządzeniem Opatrzności, dane jest Narodowi naszemu osiągnąć cel, do którego napróżno zmierzały nieustające nigdy ofiarne wysiłki całego szeregu pokoleń poprzednich. Do odbudowy własnego niepodległego państwa jest dzisiaj naród polski powołany i budowę tę wznieść może potężnem wszystkich sił swoich napięciem, ofiarnością i męstwem, pracą wytrwałą i zgodną obowiązkowością i karnością, które wszelką prywatę w zarodku tłumią.
Wiekopomnym aktem z dn. 6 listopada 1916 r. Monarchowie Niemiec i Austro-Węgier proklamowali i poręczyli niepodległość Państwa Polskiego.
Wcielanie w życie tego Państwa, jego rzeczywista budowa, faktyczne rozciągnięcie ogłoszonego w tym akcie niepodległego bytu państwowego na wszystkie ciążące ku Polsce, a odebrane Rosji ziemie — oto wielkie dziejowe zadanie narodu naszego na chwilę obecną.
Zanim powstanie przedstawicielstwo narodowe z wyboru, zanim władzę zwierzchniczą obejmie Król Polski, powołaną została w celu tworzenia Państwa Polskiego Tymczasowa Rada Stanu.
Staje ona przed narodem w pełnem poczuciu przyjętej na siebie odpowiedzialności, z głębokiem zrozumieniem ogromu zadań, jakie przypadają jej do spełnienia.
Dążeniem Rady Stanu będzie możliwe rychłe przygotowanie sejmu prawodawczego oraz opracowanie konstytucyjnego ustroju Państwa, odpowiadającego nowożytnym potrzebom i zbudowanego na zasadach równouprawnienia wszystkich obywateli. Kształtując formy tego ustroju, Rada Stanu kierować się będzie myślą o konieczności stworzenia w Polsce silnej, rodzimej władzy państwowej, opartej na czynnem współdziałaniu szerokich mas ludowych.
Stworzenie licznej, bitnej, a karnej armii polskiej, która, wierna naszym wielkim rycerskim tradycjom, wskrzesiłaby dawną chwałę oręża polskiego, stanowi dla nas radosną i pilną konieczność. Świadomi bowiem jesteśmy, że taka armia, to pierwszy niepodległego bytu państwowego warunek. Przyczyni się ona do uzyskania potrzebnych Państwu Polskiemu, możliwie szerokich granic, będzie powagi tego Państwa rękojmią.
Gdy ustawa o powszechnej służbie wojskowej wydaną być jeszcze obecnie nie może, organizacja wojska oparta będzie na zaciągu ochotniczym, dla którego bohaterskie nasze legiony stanowią gotowe kadry własne.
Równocześnie Rada Stanu przystąpi do pracy nad organizowaniem Polskiego Skarbu Państwowego i wszystkich gałęzi Administracyi kraju oraz dążyć będzie do obejmowania poszczególnych działów służby publicznej.
Za pilne swe zadanie Rada Stanu uważa określenie i zastosowanie skutecznych środków celem gospodarczego ożywienia kraju, uruchomienia przemysłu, rozpoczęcia odbudowy zniszczonych siedzib i ognisk pracy, mając przedewszystkiem na względzie potrzeby pracującego ludu, rozwój jego kultury umysłowej i materjalnej.
Spełnienie wielkich zadarł chwili obecnej wymaga od społeczeństwa odpowiednio wielkich ofiar. Rada Stanu starać się będzie o możliwe łagodzenie ciężarów i dokuczliwości, jakie stan wojenny za sobą pociąga. Jednakowoż z góry przewidywać trzeba konieczność ponoszenia jeszcze ciężarów i ofiar, niezbędnych do tego, by wojna pomyślnie dla Polski zakończona została, i na to wszyscy obywatele przygotowani być winni. Niechaj przygotowani też będą na to, że Rada Stanu w swojej działalności walczyć będzie musiała z wielu trudnościami i że owoce jej pracy nie tylko od niej zależeć będą.
Praca Rady Stanu osiągnie tem pomyślniejsze wyniki, im większem cieszyć się będzie poparciem i współdziałaniem narodu. Do współdziałania tego wzywamy, stwierdzając jednocześnie, że tworzymy nie dowolną organizację polityczną temu lub innemu hasłu służącą, ale Naczelny polski Urząd państwowy, który traktować będzie na równi wszystkich obywateli państwa i od wszystkich też równego dla siebie żądać będzie posłuchu.
Wszystkich synów potrzebuje dzisiaj Ojczyzna i nikomu od służby dla niej uchylać się nie wolno.
W poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem i Narodem, przystąpmy wszyscy do pracy, abyśmy Polskę wolną i dostojną jako trwałe dziedzictwo przekazać mogli pokoleniom potomnym.
Od marzeń i słów o Państwie Polskiem przechodzimy do czynu. (Odezwa Tymczasowej Rady Stanu z 15 stycznia 1917, przedrukowana tu, tu i tu)
thread_title:  Odezwa