Dyskusja:Antoine Lavoisier

message: Hasło <Antoine Lavoisier> zawiera sześć nieścisłości: 
1. Nie jest prawdą, ze Lavoisier sformułował pierwszą wersję prawa zachowania materii. Zostało ono sformułowane już w starożytności i na nowo formułowane przez wielu badaczy, np. Robert Boyle, Izaak Newton, Michaił Łomonosow. Lavoisier tylko jeden raz podał swoje sformułowanie w XIII rozdziale swego popdręcznika "Traité élémentaire de chimie". Sformułowanie to zaczyna się słowem <Car> (Ponieważ), co dowodzi, że traktował je jako przesłankę w celu wyjaśnienia fermentacji alkoholowej. Istotna nowość tego sformułowania polega na tym, że po raz pierwszy nie odnosi się ona tylko do całej materii, ale także do poszczególnych pierwiastków. Dzięki temu stało się ono podstawą chemii analitycznej.
2.Chemię Lavoisierowską należy nazywać chemią KLASYCZNĄ  (tak, jak fizyką Newtonowską). Chemia NOWOCZESNA wyjaśna procesy chemiczne na podstawie przemieszczeń elektronów.(Zalecenie odbytej w 1997 r. w Delfach konferencji historyków chemii. (Informacja z autopsji).
3.Hipoteza Lavoisiera, że oxygenium jest źródłem kwasowości okazała się wkrótce, po wykryciu kwasów beztlenowych, błędna. W większości języków utrzymała się jednak kalka językowa wspomnianego terminu łacińskiego. W Polsce, w 1850 r. Jan Oczapowski zaproponował, by zastąpić używany do tego czasu termin <kwasoród> terminem TLEN.(Por. przedmowę do drugiej serii podręcznika Józefa Seweryna Zdzitowieckiego "Wykład począatkowy chemii", Warszawa 1851).
4. Autorami publikacji n.t. nomenklatury chemicznej z 1787 r. byli oprócz Lavoisiera i Bertholeta także Gyuton de Morveau (który już w 1782 r. podał zasady nowej nomenklatury) oraz Antoine de Fourcroy.
5. Lavoisier pierwszy wyróżnił konkretne pierwiastki (substancje proste), w tym metale, ale nie zupełnie odróżniał roztwór od związku.
6. Nie znaleziono dowodu, że na procesie dzierżawców podatków padło zdanie: "Republika nie potrzebuje uczonych". Jest to legendarny apokryf, który zresztą odpowaiadał nastrojom zrewolucjonizowanego tłumu. (Por. Jean-Pierre Poirier, "Lavoisier", Paris 1993, str.405.

message: 1)Antoine Lavoisier nie sfotmułował PIERWSZEJ wersji prawa zachowania materii. Pierwsze sformułowanie pochodzi od starożytności i było przez wielu badaczy (n. Boyle, Newton, Łomonosow) na nowo formułowane. AL przyjął je jako PRZESŁANKĘ, by uzasadnić przebieg fermentacji alkoholowej (Traite elementaire rozdz.XIII). W przeciwieństwie do poprzednich sformułowań odnoszących się co całej materii AL w XIII rozdziale Traite odniósł to prawo do poszczególnych pierwiastków i jak zwraca uwagę Ferenc Szabadvary "postawił to prawo obok wagi laboratoryjnej".
2) Na konferencji Grupy Roboczej Historii Chemii Federacji Europejskich Towarzystw Chemicznych w 1997 r. w Delfach postanowiono, by chemię Lavoisierowską nazywać chemią KLASYCZNĄ (tak jak nazywana jest fizyka Newtonowska) rezerwując nazwę chemii NOWOCZESNEJ dla okresu, w którym mechanizm reakcji chemicznych wyjaśnia się przemieszczeniami elektronów.
3) Twierdzenie AL, że oxygenium jest źródłem kwasowości okazało się wkrótce (po wykryciu kwasów beztlenowych) błędne i choć kalki tej łacińskiej nazwy funkcjonują wew wszystkich językach świata, w 1850 r. Jan Oczapowski zaproponował, by używaną wówczas nazwę <kwasoród> zmienić na TLEN (p. Józef Seweryn Żdzitowiecki, przedmowa do części drugiej podręcznika "Wykład początkowy chemii", Warszawa, 1851).
4) Autorami "Methode de nomenclature chimique, 1787" oprócz LAvoisiera i Bertholeta są de Morveau i de Fourcroy.
5) Zgodnie z badaniami prowadzonymi w związku z dwusetną rocznicą egzekucji Lavoisiera stwierdzono, że legendarne zdanie "La Republique n'a pas besoin de savants; il faut que la justice suive son cours" jest apokryfem i nie ma dowodu, że zostało wypowiedziane (Jean-Pierre Poirier "Lavoisier", Paris, 1993, str. 405). Inna sprawa, że odpowiadało ono nastrojom zrewolucjonizowanego tłumu.
Zgłosił: prof. dr hab. Roman Mierzecki 89.77.107.94 (dyskusja) 22:12, 19 sie 2008 (CEST)
thread_title:  Ze zgłoś błąd