Dyskusja:Prawo Moore’a

message: Na stronie http://en.wikipedia.org/wiki/Moore's_law jest troche inna definicja Prawa Moore'a. Wydaje sie że tamta jest lepsza, zwłaszcza że jest tam odnosnik do wywiadu z Panem Gordon Moore w którym wyjasnia przyczyne tych rozbieżności.

message: Czy prawo moore'a na pewno jest prawem? Może to tylko twierdzenie?
thread_title:  hipoteza 

message: W tej edycji został dodany akapit. Opis edycji (użytkownik spod IP): "Źrudłem jest news.cnet.com tekst przetłumaczył serwis benchmark.pl dodłem akapit. Nowe technologia i nowe drogi rozwoju elektoroniki wbrew prawom a przecierz to jedeno z wielu istniejących odkryć". Rzeczywiście tekst pochodzi z benchmark.pl (a tam źródło to: news.cnet.com). Jednak na każdej z tych stron jest "Copyright". Nawet z podaniem źródła kopiując taki tekst naruszamy prawa autorskie (WP:PA). 
Po drugie po co w artykule o prawie Moore'a tekst o Memrystorze (który ma osobną stronę)?
Dlatego usuwam ten akapit. mk321 (dyskusja) 00:21, 4 gru 2010 (CET)
thread_title:  Akapit nt. memrystorów - NPA 

message: W artykule silnie wyeksponowana jest domniemana granica działania prawa Moora, a w jednym z wpisów tutaj zupełnie zasadnie pojawia się wątpliwość co do prawomocności określania „prawem” tej empirycznie zaobserwowanej zależności. Ja mam jednak zupełnie przeciwstawne intuicje. Moje podejście do prawa Moora bardzo podbudowały książki Jacka Dukaja i ostatnio przeczytane „ACCELERANDO” Charlesa Strossa. Nie o literaturze jednak chcę pisać, a wspominam o powyższych tylko by nie stwarzać wrażenia, że niżej wyłożone myśli są jakoś szczególnie mojego autorstwa.
Cóż by więc można wnioskować, gdyby prawo Moora okazało się ogólną zasadą wszechświata, a nie lokalnie działającą zależnością mającą jedynie empiryczne znaczenie? Zanim jednak przejdę do wniosków postaram się zapisać w sensie ścisłym rzecz, o której mówię. Niech ogólne prawa Moora ma postać:
                                                X=d2(t/b)
Gdzie już X stwarza pierwszy i największy problem interpretacyjny, na początek przyjmijmy, że jest to ogólnie rozumiana moc obliczeniowa, liczona bądź w ilości funkcjonujących na Ziemi bramek logicznych, bądź, za Strossem, w MIPSach, czyli milionach instrukcji na sekundę. W takim ujęciu d to uniwersalna stała normująca rozwój, gdzie by się nie zaczął, a b stała charakteryzująca ziemską linię rozwoju, a konkretnie te 12 do 24 miesięcy, w których podwaja się na Ziemi moc procesorów, co właśnie zaobserwował Moor, t to oczywiście czas liczony od początku procesu.
Dla zobrazowania, daje to następujący ciąg rozwojowy;
t0=0→X0=d,     t1=b→X1=2d,     t2=2b→X2=4d,     t3=3b→X3=8d   itd.
Dokonajmy jeszcze dwóch zupełnie naukowo nieuprawnionych, ale teoretycznie możliwych interpolacji:
1. Uznajmy że X dotyczy wszystkich działań logicznych wykonywanych na Ziemi, a więc nie tylko w urządzeniach elektronicznych, ale również we wszystkich systemach neuronowych istot żywych.
2. Uznajmy że jednostką X jest gęstość tychże MIPSów na metr kwadratowy powierzchni Ziemi, (można za Strossem przyjąć gęstość w MIPS/kg, ale on rozciąga problem na cały Układ Słoneczny, a ja bym chciał raczej zostać na Ziemi) a co za tym idzie identyczną jednostkę nadajmy stałej uniwersalnej d. 
W takim rozumieniu prawa Moora rozwój zaczyna się w momencie powstania pierwszej żywej komórki na Ziemi. Trwa w biologicznej ewolucji istot żywych i znajduje swoją naturalna kontynuacje w neuronopodobnych wytworach techniki.
Czy rozwój ten jest nieskończony, czy jednak postulowana w głównym artykule „granica obowiązywania prawa Moora” jednak gdzieś istnieje? Odpowiedzi znowu dostarcza Stross i dlatego upierałem się przy jednostkach X mających wymiar gęstości. Można mianowicie sobie wyobrazić graniczną wielkość „gęstości myślenia” na Ziemi, po której następuje zmiana fazowa samego myślenia i zachodzą procesy nieosiągalne poznawczo z niższego poziomu. Taka analogia czarnej dziury dla informatyki ;)))
Jako uzupełnienie należałoby tylko napisać, że powyższy model jest dokładnie odmienny od intuicji „końca historii” Fukuyamy lub bardziej obrazowo, od modelu rozwoju dokonanego, jak w świecie „Gwiezdnych Wojen”, gdzie wszystko już zostało odkryte, a suma wszechwiedzy znajduje się w archiwum Federacji. Matematycznie rzecz ujmując taki model opisuje wzór;
               X=D-[D/(1+t)]
Gdzie X to jakoś rozumiany rozwój, a D to ten asymptotyczny, pełny stan wiedzy zapisany w archiwach Federacji...
marek_sam1@interia.eu
thread_title:  inny model