Dyskusja:Stanisław Kochanek

message: Wycofana została wersja zawierająca znacznie więcej danych - prawdopodobne NPA.
Hasła na Wikipedii muszą mieć odpowiednią postać. Dane z wycofanej wersji (dostępne w historii) mogą zostać dopisan przy zachowaniu odpowiedniej formy.
aegis maelstrom δ 19:12, 16 cze 2006 (CEST)

message: Żona Stefania - z domu Pawłowska z Wiśniowieckich, syn Wiesław - technik wiertnik 
 naftowy, syn Wojciech - mgr inż. po AGH -wieloletni dyrektor Przemysłu  
 Cementowego, syn Jacek - mgr inż. po AGH.
 Studia artystyczne odbył w Szkole Przemysłu Artystyczmego w Krakowie.
 Jako absolwent wystawiał w 1925 roku swoje projekty, rysunki i karykatury
 w Towarzystwie Sztuk Pięknych w Krakowie i ze Szkołą Przemysłu Artystycznego
 w Paryżu na Międzynarodowej Wystawie Sztuk Dekoracyjnych. 
 Z inicjatywy Dyrekcji Szkoły wydał w 1925 roku album karykatur profesorów Szkoły 
 pod tytułem "NASZA BUDA". Wydanie albumu karykatur dało młodemu artyście 
 rozgłos daleko poza murami Szkoły.
 W 1926 roku wstąpił do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. 
 W latach 1926-1932 studiował malarstwo u prof. Fryderyka Pautscha, grafikę u prof.
 Jana Wojnarskiego, scenografię u prof. Karola Frycza i rzeźbę u prof. 
 Ksawerego Dunikowskiego. Jak podaje znawca sztuki i krakowski pisarz Jerzy
 Zieliński w Gazecie Antykwarycznej z pażdziernika 1998 roku Nr.10 (31) w
 artykule pt."Malarze Prowincjonalni", Stanisław Kochanek w czasie studiów
 uzyskiwał pochwały, między innymi za studium aktu, krajobrazu oraz za prace
 graficzne, a w 1929 roku otrzymał stypendium, z Funduszu Kultury Narodowej,
 na wyjazd do Włoch.
 W 1939 roku urządził pierwszą wystawę swoich portretów w Suwałkach, gdzie
 malował wizerunki oficerów IV Dywizjonu Artylerii Konnej i sceny rodzajowe 
 z życia Dywizjonu.
 Po wyzwoleniu był organizatorem Zwiazku Artystów Plastyków w Krośnie 
 i współredaktorem pisma artystycznego w Krośnie o nazwie "Sztuka i Życie".
 Był również współorganizatorem Krośnieńskiego Muzeum oraz Szkoły 
 Artystycznej, w której wykładał podstawy rysunku i malarstwa.
 W Krośnieńskim Domu Kultury prowadził dla młodzieży, przez szereg lat,
 lekcje malarstwa i rysunku, a jednocześnie wykonywał scenografię dla Teatru
 Górniczego"Nafta". Był i pozostał malarzem realistą, artystą przedkładającym
 serce i uczucia nad techniczną szarlatanerię. Nie uległ prądom mody, nie
 oddalił się w krainę malarstwa dostępnego dla waskiego grona znawców.
 Pozostał wierny publiczności.
 Wystawiał swoje prace na wystawach w Krośnie, Rzeszowie, Przemyślu 
 i Łańcucie.
 W 1960 roku wstępuje do Ogólnopolskiej Grupy "Zachęta" w Krakowie. 
 Wystawia z tą Grupą w Warszawie, Krakowie, Lublinie, Radomiu, Rzeszowie i Krośnie.
 W 1963 roku brał udział w wystawie z Grupą "Zachęta" w Moskwie i 12 miastach
 ówczesnego ZSSR, między innymi we Lwowie, Kijowie, Odessie, Charkowie, 
 Summach, Zaporożu, Rydze itd. Obraz jego "Góralka" był reprodukowany 
 w kolorze w pismach artystycznych "Twórczestwo", "Iskustwo", "Ogoniok".
 Między innymi w moskiewskiej "Prawdzie", z dnia 4.05.1963 roku,
 Borys Polewoj w artykule pt."Spotkanie z mistrzami "Zachęty" napisał, iż...
 "w szczególności wywiera niezatarte wrażenie pełna radości życia praca
 Stanisława Kochanka". W miesięczniku "Sztuka"("Iskustwo") Nr.9/63- Moskwa,
 Organie Ministerstwa Kultury ZSSR, L. Urazowa w publikacji o tytule "Artyści
 Grupy Zachęta", również bardzo przychylnie wyraziła się o twórczości
 Stanisława Kochanka. L. Urazowa, jako krytyk sztuki, zwróciła uwagę na 
 "jaskrawość barw" i na "liliowe cienie na czystym śniegu". Również 
 o mistrzach "Zachęty" w gazecie "Izwiestia" z 5.05.1963 roku (dodatek
 niedzielny) pisał rosyjski artysta J. Degtiarew - tytuł artykułu "Realizm
 jednocząca siła" oraz w tej samej gazecie z 3.07.1963 roku, L. Tanajewa-
 historyk sztuki i współpracownik Ministerstwa Kultury ZSSR w publikacji
 o tytule "Do każdego serca".
 Ostatnie indywidualne wystawy malarstwa, rysunku i karykarury odbyły się
 w 1993 roku w Muzeum im. Marii Konopnickiej w Żarnowcu oraz w 1994 roku
 w Biurze Wystaw Artystycznych w Krośnie.
 Do znaczniejszych prac niewątpliwie należy rzeźbiony przez artystę w glinie
 według własnego projektu, a następnie odlany w brązie, pomnik Mikołaja
 Kopernika, który stoi na granitowym cokole w centrum miasta Krosna (1973r.).
 Również bardzo istotne dla twórcy prace, to portret Prezydenta J. Kennediego
 dla Uniwersytetu Polonijnego Villa Maria College w Buffalo oraz portret
 Fryderyka Chopina dla Towarzystwa im. Fr. Chopina w Buffalo - obydwa 
 portrety były malowane na zamówienie Polonii Amerykańskiej (1964 i 1965r.).
 Prace jego uzyskały dobre oceny przez amerykańskich znawców sztuki, a sam
 artysta otrzymał zaproszenie na indywidualną wystawę w Albricht Knox Art
 Gallery w Buffalo.
 Dzieła jego można znależć w Muzeum Regionalnym w Krośnie, w Muzeum
 Okregowym w Rzeszowie, w Muzeum Regionalnym w Jaśle, w Muzeum im. Marii
 Konopnickiej w Żarnowcu, w Muzeum Skansen Naftowy w Bóbrce,w Muzeum
 Historycznym w Krakowie, w Bibliotece Narodowej w Warszawie, w European
 Gallery - Staten Island- New York, w wielu Kościołach oraz w zbiorach
 prywatnych w kraju i za granicą. 
 W swoich ogólnoludzkich poglądach był głęboko narodowy i wierny tradycją
 sztuki narodowej.
 Zmarł w Krośnie w dniu 14-go lipca 1995 roku.
thread_title: Tekst wycofany ze strony (może przydatny)