Overleg:Alan Turing

message: "De Polen waren de eersten die de Enigma versleutelde berichten konden lezen. Aan het begin van WO II was Polen het enige land dat dit kon. "
Ik geloof best dat het een poolse uitvinding was, maar konden ze de berichten ook lezen zonder de sleutel te kennen? Kan de schrijver van deze zin hiervoor wat bewijs produceren, want dit zou een belangrijk nieuw licht werpen op wat voorheen als een bijzondere prestatie van turing en de engelse gehieme dienst werd beschouwd. Evanherk 23 feb 2004 06:44 (CET)
replies: text: Ik had een boek dat dit besprak, maar kan het momenteel niet vinden. Als ik het me echter goed herinner, ontcijferden de Polen met een soort van 'brute force' methode. De Duitsers maakten echter later Enigma ingewikkelder, waardoor dit niet meer werkte. Dit is waar Alan Turing en de rest van de wetenschappers om de hoek komen kijken: Door bepaalde eigenschappen van de berichten te bekijken, konden ze patronen vinden waardoor het aantal mogelijke sleutels weer binnen de perken bleef. Andre Engels 23 feb 2004 09:55 (CET)
Ik vond net een artikel van ene pool op het internet waarin hij het vrij gedetailleerd besprak, maar kan het even niet meer terugvinden... wel:
"They thought it to be unbreakable, and not without good reason. Enigma's complexity was bewildering. Typing in a letter of plain German into the machine sent electrical impulses through a series of rotating wheels, electrical contacts and wires to produce the encyphered letter, which lit up on a panel above the keyboard. By typing the resulting code into his own machine, the recipient saw the decyphered message light up letter by letter. The rotors and wires of the machine could be configured in many, many different ways. The odds against anyone who did not know the settings being able to break Enigma were a staggering 150 million million million to one.
The Poles had broken Enigma in 1932, when the encoding machine was undergoing trials with the German Army. They even managing to reconstruct a machine. At that time, the cypher altered only once every few months. With the advent of war, it changed at least once a day, effectively locking the Poles out. But in July 1939, they had passed on their knowledge to the British and the French. This enabled the codebreakers to make critical progress in working out the order in which the keys were attached to the electrical circuits, a task that had been impossible without an Enigma machine in front of them."
(http://www.bletchleypark.org.uk/history.asp) (de britse versie van het verhaal)
Die (amerikaanse) pool schreef dat de polen de ontwikkeling van de enigma hadden gevolgd en tot 3 rotors toe de boel konden oplossen, en met de 5 rotors die de duitsers daarna gingen gebruiken in ieder geval een aanzet tot een methodiek hadden, die ze aan de engelsen doorgaven. De engelse versie lijkt daar enigszins mee overeen te komen.
O ja, dit was het: (http://www.ieee.org/organizations/history_center/cht_papers/wesolkowski.pdf)
"the invention of the enigma and how the polish broke it before wwII"
- het komt erop neer dat de engelsen inderdaad verder werkten op basis van de geslaagde poolse kraking van eenvoudiger versies van de enigma, en dat het aandeel van de polen in hun (engelse) geschiedschrijving nogal onderbelicht is gebleven. Of dat allemaal onder Turing moet denk ik niet, maar misschien is het nu iets om eens een uitgebreid artikel over de enigma te gaan samenstellen want dit blijft natuurlijk een berespannend verhaal. Zal ik eens een poging doen? Evanherk 23 feb 2004 12:16 (CET)
replies: text: ::De Polen waren de eerste die de Duitse Enigma codeermachine konden ontcijferen. De Polen waren in januari 1929, dankzij een alerte douanebeamte, op het spoor gekomen van een Duits pakket die een Enigma-codeermachine bleek te bevatten. Twee Poolse ingenieurs hadden de mogelijkheid om de Enigma-machine gedurende twee dagen te onderzoeken doch dit leidde niet tot een succesvolle methode in het ontcijferen van Duitse militaire berichten omdat de onderzochte machine een commerciële versie was (er werd een methode ontwikkeld via witte repen celluloïde waarop de letters van het alfabet waren gemarkeerd). Twee jaar later (december 1931) ging een delegatie van de Franse Deuxième Bureau (de Franse geheime dienst) naar Warschau om foto's van Enigma-documenten te overhandigen aan het Pools decoderingsbureau. De Fransen hadden de documenten van de Enigma-spion Hans Thilo Schmidt (broer van de Duitse generaal Rudolf Schmidt) gekocht. Marjan Rejewski, een wiskundige van de Poolse Poznań-universiteit, werd door luitenant Maksymilian Cięźki, hoofd van het Duitse sectie binnen de Poolse decoderingsbureau, gevraagd om het Enigma-raadsel te ontrafelen via een wiskundige methode. Rejewski kwam erachter dat het raadsel alleen kon worden ontrafeld indien hij een replica van de Enigma ter beschikking had. Om deze replica te ontwikkelen bedacht hij een wiskundige formule om de interne bedrading, van de rotor die uiterst rechts stond, te achterhalen. Na verschillende foutieve resultaten in een trial-error-methode kwam hij erachter dat de bedrading van de Enigma-ingangsschijf anders was in de militaire uitvoering dan de commerciële uitvoering. Na de ontdekking van de juiste bedrading van de Enigma-ingangschijf en met de hulp van de Enigma-documenten die de Polen van de Franse geheime dienst had ontvangen, kon Rejewski de bedrading van de andere rotors in de (militaire) Enigma-codeermachine kraken. Hierna werden de eerste replica's in de hoogste geheimhouding geproduceerd waarna de Polen konden startten om de zwakke punten in de Duitse militaire berichten te achterhalen (Marjan Rejewski kreeg nu hulp van twee andere wiskundigen Henryk Zygalski en Jerzy Różycki). De eerste Eén manier om de zwakke punten in de Duitse Enigma-communicatie te vinden was het achterhalen van patronen (wederkerende procedures of terugkerende berichten). In de jaren '30 was het zwakke punt de berichtinstelling die tweemaal werd herhaald. De codebrekers of cryptografen moesten nu alleen maar alle mogelijke patronen van de wederkerende berichteninstelling te lijsten tesamen met de wielinstellingen van de Enigma. Deze methode werd de Karakteristieke methode genoemd. De eerste Enigma-berichten werden in december 1932 gekraakt en de ontcijfermethoden werkten tot de Duitsers op 15 september 1938 hun Enigma-procedures veranderden. De Polen vonden in een termijn van enkele weken twee andere methodes; de Bomby-methode en de methode van geperforeerde vellen. Doch toen de Duitsers op 15 december 1938 het aantal Enigma-rotors verhoogde van drie naar vijf konden de Polen hierna de verhoging van de mogelijke instellingen met hun Bomby- en geperforeerde vellenmethodes nauwelijks bijhouden. Op 1 januari 1939 veranderden de Duitsers nogmaals de Enigma-procedure waarbij ze het aantal externe stekkerkontakten verhoogden van 6-10 naar 14-20. Het resultaat was dat de Poolse Bomby-methode zijn efficientie verloor en de Poolse Generale Staf in januari 1939 het akkoord gaf aan Maksymilian Cięźki en Guido Langer om hun Enigma-geheimen door te geven aan de Franse en Britse collega's. De Fransen, die de Polen de enigma-documenten hadden overhandigd en tot op dat ogenblik helemaal niets wisten van het kraken van Enigma, kregen samen met de Engelsen een Enigma-replica mee bij de vergadering op 24-25 juli 1939 georganizeerd te Pyry, nabij Warschau. Veel meer details van de geschiedenis betreffende het kraken van de Enigma-codeermachine staat in het uitstekende boek: Enigma, the battle for the code van Hugh Sebag Montefiore (). Een belangrijke bijdrage die Alan Turing leverde was dat hij een manier bedacht om een reeks mogelijke wielinstellingen van de Enigma-codeermachine op een geautomatiseerde manier kon laten verifiëren via een elektromechanische machine, de zgn. Bombe (de bombe was hiermee de eerste voorhistorische computer, een feit waarvoor hij wegens de geheimhouding rond de activiteiten van Bletchley Park nooit de kredieten heeft gekregen tijdens zijn levensjaren). Hij loste hiermee het probleem op die de Polen hadden met hun manuele methodes. De wedloop om de Duitse Enigma-machine te kraken zal zal in WOII steeds verder blijven bestaan daar de Duitsers aanpassingen brachten aan hun communicatieprocedures en de crytografen steeds nieuwere manieren moest vinden om de Duitse berichten te kunnen ontcijferen. Wel is zeker dat een Poolse wiskundige, Marjan Rejewski, dankzij de informatie van een Duitse spion via de Franse geheime dienst, de eerste persoon was die een militaire Enigma-codeermachine heeft gekraakt. Er bestaat al een uitgebreid artikel over de Enigma maar de voorgeschiedenis ervan past zeker in een apart artikel. WO2 24 jan 2006 23:50 (CET)
"Op 7 juni 1954 pleegde hij zelfmoord met cyanide."
dit wordt nogtans betwist, volgens velen zou hij vermoord zijn door een vergiftigde appel. Hoe het echt gegaan is zullen we nooit weten, maar het logo van het computerbedrijf APPLE (een appel met een stuk uit gebeten) zou een eerbetoon zijn aan Alan Turing en de manier waarop hij aan zijn einde zou zijn gekomen...

message: Ik weet niet of het reeds door iemand anders is opgemerkt, maar de gelijkenis tussen Alan Turing en de Amerikaanse akteur Keir Dullea (als David Clemens) in Frank Perry's film David and Lisa (1962) is treffend! Wie weet... misschien werd er tijdens het in elkaar steken van het scenario van die film inspiratie gezocht in het leven en het werk van Alan Turing. In ieder geval schrok ik me een hoedje toen ik de eerste keer David and Lisa te zien kreeg via YouTube (in 2011), en vooral toen David Clemens over zijn ingenieuze uitvinding vertelde aan zijn psychiater Alan Swinford (Howard Da Silva). David's uitvinding was een tijdssignaal dat door tal van radio-gecontroleerde elektronische uurwerken zou opgevangen worden, en daarmee een vaste "juiste" tijd zou tonen. Toen ik die film zag, hing er toevallig een radio-gecontroleerd uurwerk achter mij! Men kan zich afvragen of de echte uitvinding van het radio-gecontroleerde uurwerk te danken is aan Frank Perry's David and Lisa. DannyJ.Caes (overleg) 12 jul 2019 17:57 (CEST)
thread_title:  Gelijkenis met Keir Dullea (''David Clemens'') in Frank Perry's ''David and Lisa'' (1962)