Overleg:Marginale geneigdheid tot consumeren

message: Is dit niet de marginale consumptiequote? Guss (overleg) 3 feb 2013 09:01 (CET)
replies: text: Beste Guss, uw vraag is wat onduidelijk geformuleerd. Mcq is inderdaad een afkorting voor marginale consumptie-quote, maar ik neem aan dat u dat niet bedoeld met het woordje "dit". Waarschijnlijk bedoelt u te zeggen dat de "Marginale consumptiequote" en "marginale geneigdheid tot consumeren" tot op zekere hoogte synoniemen van elkaar zijn. Dat klopt. Tinbergen geeft dit in de bijgevoegde passage aan (zie hier). De reden dat ik bij het aanmaken van dit artikel voor marginale geneigdheid tot consumeren heb gekozen was tweeledig 1) zo dicht mogelijk bij de Keynesiaanse bron van het begrip te blijven 2) Marginale geneigdheid tot consumeren geeft naar mijn mening vanuit het perspectief van het The General Theory of Employment, Interest and Money de essentie van waar het bij dit concept om gaat beter weer. Marginale consumptiequote past beter bij de latere modellenbouw, waar de micro-economische grondslagen noodgedwongen een veel kleinere rol spelen. De individuele agent en zijn "geneigdheden" raken hier buiten beeld. Mvg JRB (overleg) 3 feb 2013 10:38 (CET)
replies: text: :Hoi JRB. Sorry voor de onduidelijke formulering, maar gezien het antwoord begreep je toch wat ik bedoelde. Ik vind de term MGC bijzonder fraai, maar zou het toch niet beter zijn om aan te sluiten bij de praktijk van de leerboeken. Zowel de economische leerboeken middelbaar als hoger onderwijs in Nederland (vanuit Belgie ken ik alleen Macro-economie door Freddy Heylen) gebruiken het begrip mcq, niet mgc. Ook Tinbergen zegt in de aangehaalde passage dat het meer gebruikelijk is geworden om te spreken van mcq. Overigens speelt de mcq/msq niet alleen een rol by de keynesiaanse en neo-keynesiaanse theorievorming, maar ook bij de permanente-inkomenshypothese van Friedman. Wel denk ik dat de term mgc een goede verbale uitleg voor mcq is, inclusief dat wat je hierboven bij het overleg hebt geschreven. Ik zou het lemma dan ook willen hernoemen tot marginale consumptiequote resp. marginale spaarquote. Bovendien lopen zij zo in de pas met twee andere begrippen die hier direct mee te maken hebben, de gemiddelde consumptiequote gcq en de gemiddelde spaarquote gsq). Groet, Guss (overleg) 3 feb 2013 13:47 (CET)
replies: text: ::Hallo Gus, op dit moment is er nog geen enkel artikel (behalve sinds gisteren dit artikel) op de Nederlandstalige wikipedia dat de term marginale consumptiequote gebruikt. Vandaar dat ik op dit moment geen voorstander ben van de voorgestelde titelwijziging. Alle hyperlinks naar dit artikel (6 stuks) verwijzen op dit moment naar het concept marginale geneigdheid tot consumeren. Mocht er echter in de toekomst een betere/uitgebreidere/completere uitleg van de middelbare schooleconomie op de Nederlandstalige wikipedia tot stand komen, waardoor het "marginale consumptiequote"-aspect meer zal worden geraadpleegd dan het "marginale geneigdheid tot consumeren"-aspect, dan sta ik overigens niet afwijzend tegen jouw voorstel. Mvg JRB (overleg) 4 feb 2013 01:26 (CET)
replies: text: :::Hoi JRB. Zou de inhoud van wikipedia zich niet moeten richten naar de werkelijkheid in plaats van andersom? Maar je hebt gelijk, vanaf de kant kan ik makkelijk kritiek leveren. Misschien komt er wel een aanvulling, maar nu nog niet. Tot slot nog een inhoudelijk vraagje. Hoe kan de MGC meer dan één zijn als de economische agent om zijn uitgaven te financieren een geldbedrag leent dat groter is dan zijn inkomen. Het gaat hier toch om een marginale benadering: welk deel van het extra inkomen leidt tot extra consumptie? Dit ongeacht de oorzaak van de inkomensverandering? Een extra besteedbare euro kan per definitie worden gebruikt voor twee zaken: consumeren of niet-consumeren(=sparen):c+s=1. Bij c>1 zou de marginale spaarquote negatief moeten zijn??? Groet, Guss (overleg) 4 feb 2013 11:31 (CET)
replies: text: ::::Hallo Guss, Zoals het nu wordt gesteld zitten er inderdaad wat problematische kanten aan de bewering dat de MGC > 1 kan zijn. De opmerking dat de marginale geneigdheid tot consumeren groter dan één kan zijn geldt vooral als jij 1 individuele agent tegelijk beschouwd. Iemand krijgt bijvoorbeeld een permanente loonsverhoging van 100 en doet zeg in de eerste maand dat hij dit extra loon ontvangt een extra uitgave van 500. Over de eerste maand en ook het eerste kwartaal gezien zal zijn MGC nu > 1 zijn. De kans dat dit fenomeen zich ook voordoet als wij gaan middelen over alle economische agenten lijkt mij (zeer extreme omstandigheden daargelaten; bijvoorbeeld de goederenmarkt voor brood of aardappelen na een periode van hongersnood) overigens bijzonder klein. Als men een gesloten economie met twee markten veronderstelt (een goederenmarkt en een geldmarkt) kan men theoretisch inderdaad stellen dat MGC + MGS = 1 (waar MGC > 1 en MGS < 0 kan zijn). Jij kan echter wel grote vraagtekens zetten bij zo'n marktspecificatie (de numéraire ontbreekt bijvoorbeeld). Om een algemeen evenwicht in deze economie te kunnen bereiken is deze economie volgens mij niet voldoende gespecificeerd. Er kan hier hoogstens sprake zijn van een tijdelijk partieel evenwicht a la Marshall. Mvg JRB (overleg) 4 feb 2013 20:20 (CET)
thread_title:  mcq