Overleg:Inductiemotor

message: Ik snap wel dat bij een grote relatieve snelheid tussen rotor en (stator-)draaiveld het in de rotor geinduceerde veld en daarmee de stroom (en dus het koppel als gevolg van de werkende lorentz kracht) ook groot is. En dat dus bij aanzetten dit gehele verhaal maximaal is. 
Hetgeen ik nog niet helemaal door heb is waarom dan ook de stroom die de stator uit het net trekt op dat moment groter is. Ik begrijp wel dat het zo werkt, er moet immers meer vermogen geleverd worden, maar wat is nou precies het achter liggende principe?

message: Bij het aanlopen, gebeurt het volgende:
De rotor staat nog stil en de (driefasige) spanning op de statorwikkelingen zorgt voor een draaiend magnetisch veld.
In de kortgesloten rotorwikkelingen (kenmerkend voor een asynchrone machine) wordt een spanning opgewekt, waarvan de frequentie gelijk is aan de netfrequentie. De stroom die door de kortgesloten wikkeling gaat vloeien, wordt begrensd door de zelfindunctie van de wikkeling. De Wet van Lenz zegt immers dat een zodanige stroom in een stuk geleidend materiaal ontstaat, die iedere veldverandering tegenwerkt. De stroom blijft dus beperkt.
Daarnaast reageert de stroom niet direct: er is enige tijdsvertraging waardoor de stroom niet maximaal is op de plaats waar het veld op dat moment maximaal is. Daardoor is ook het koppel dat ontwikkeld wordt nog niet maximaal; dat gebeurt bij een toerental dat veel dichter bij het synchrone ligt. Kloss heeft een formule bedacht voor het koppel van de asynchrone machine. Overigens zorgt de rotorweerstand ervoor dat de fasedraaiing tussen stroom en spanning minder is dan 90°, waardoor de gemiddelde waarde van het ontwikkelde koppel niet nul is.
Als s de slip van een asynchrone machine voorstelt, gegeven door:
s = (n_s - n)/(n_s)
waarin n_s de synchrone snelheid voorstel en n de - werkelijke - snelheid van de rotor, dan stelt Kloss:
T = 2T_k/{s/s_k + s_k/s}
De parameter T_k in deze formule is het maximale koppel dat door de machine ontwikkeld kan worden. Dat maximale koppel treedt op bij de snelheid waarbij de slip s de waarde s_k bereikt. Voor grote machines (met groot bedoel ik motoren met een vermogen van 500 kW of meer)ligt de waarde van s_k rond 2%. De nominale slip ligt bij machines van deze grootte rond 0.5%. Een tweepolige machine draait dan zo rond de 2980 rpm. De overbelastbaarheid (maximaal koppel gedeeld door nominaal koppel T_k/T_n) ligt zo tussen 2 en 3.
Begint de rotor te draaien, dan neemt de frequentie van de geinduceerde spanning af. Ook de grootte van die spanning neemt af, waardoor de stroom aan statorzijde vrijwel onveranderd blijft. Pas wanneer de snelheid in de buurt van de waarde komt waarbij het maximale koppel optreedt, neemt de stroom af.
Draait de machine eenmaal op volle snelheid - dus net niet synchroon - dan neemt zij uit het net de nominale stroom op.
De stroom en de snelheid varieren beide praktisch lineair met de belasting.
Wordt de machine aangedreven tot boven de synchrone snelheid, dan levert de motor vermogen aan het net en treedt zij op als generator.
Een asynchrone machine heeft altijd een net nodig om vermogen te kunnen leveren. Is er geen net aanwezig, dan moet een ander apparaat (condensatoren of een elektronisch apparaat) ervoor zorgen dat de stroom kan voorijlen op de spanning om de machine als generator te kunnen laten werken.--Emotoguzzi 22 nov 2009 19:40 (CET)
thread_title:  werkingsprincipe 

message: Dit artikel ging over hetzelfde onderwerp als Driefasige asynchrone motor. Ik heb er dus een doorverwijspagina van gemaakt, en enkele interessante secties van dit artikel   overgenomen. LHOON (overleg) 5 jun 2012 22:28 (CEST)
thread_title: Doorverwijzing