Разговор:Едгар Алан По

message: Treba da ja objavite na ovaa statija edno od negovite najgolemi dela: pesnata "GARVANOT" (ima prevod na makedonski i mislam deka go ima vo ucebnicite za treta ili cetvrta godina, gimnazisko obrazovanie). Odlicna pesna
I ne se pisuva Gavranot, tuku namerno (vo poetska smisla): Garvanot (The Raven). Na prevodot na makedonski e taka
Но по македонски тој вид птица е наречен Гавран. Каде постои доказ во полза на вашето тврдење молам? Вебсајт или др. --Johan1298 17:11, 12 март 2007 (UTC)
replies: text: Во преводот на Гане Тодоровски стои Гарванот, мислам дека таа верзија е и во учебниците. Имаше преписка по весници одамна, само мислам дека не чувам ништо од тоа. --Милош 18:38, 12 март 2007 (UTC)
No namerno e napishano g[AR]vanot, bidejki E. Alan Po namerno vo negovata poezija saka da gi istaknuva slogovite OR, IR, AR (t.e O' ,A' i sl.), t.e. samoglaska a po nea istaknato 'R'. Pa zatoa Gane Todorovski namerno prevel Garvanot, vsusnost vo lingvistikata i jazicite i dijalektite mnogu cesto se sretnuva mesanje na glasovi i bukvi kako priroden proces. Isto taka vo mak. prevodot na 'The Raven' zborot 'NEVERMORE!!!' ne preveden kako 'Nikogas povekje' ili 'Nikogas' tuku e zadrzano angliskoto Nevermore, tokmu poradi toa 'OR'. Toa e del od poetskata smisla na pesnata 'The Raven'. Taka sakal avtorot da se izrazi. Ne se raboti za standarden oficijalen makedonski pravogovor, tuku za poetsko izrazuvanje i poetska sloboda. Avtorot saka da se dolovi na citacite onaka kako sto toj saka.
Gane Todorovski izbral da se vika Garvanot, zosto alan po smetal deka slogovite or, ar vo zborovite pridonesuvaat za svecenosta i ostrinata na zborot. Pa G.T. resil da se vika Garvanot, za da se dolovi ekspresijata na avtorot.
I da, vo ucebnicite po makedonski jazik pisuva: 'Garvanot', a ne 'Gavranot'.
Да се согласувам. Поврзив линк до http://nearen.blog.com.mk/node/57170 на Гане Тодоровски--Johan1298 17:06, 13 март 2007 (UTC)
Гарван е бугарски збор. Дали знаел Ганета??? Би сакал да му пратам е-маил до Св. Кирил и Методиј и да го прашам. --Johan1298 17:12, 13 март 2007 (UTC)
od blogot na nearen.blog.com.mk
ja kopirav: 
/Песната нема потреба да стои во Разговор, а и редовите т.е. стиховите се спојуваат како што не треба. Инаку јас ја копирав овде песната, јас и ја избришав/

message: Дел од овој текст е лично мислење на авторот.
Во април 1846 година, Едгар Алан По го издава својот познат есеј Философија на композицијата во кој се обидува да разјасни колку е добар еден добар писател (за поопширни информации на оваа тема, следете ја врската Философија на композицијата). Меѓу другото, По, во овој текст појаснува на кој начин настанала неговата најпозната поема - Гавранот, односно Гарванот, како што е преведена на македонски, од страна на Гане Тодоровски. Тука, По изгледа сака да каже дека совршенството во една песна може да настане само по пат на логичко расудување, но не и како резултат на потсвесно халуцинирање. Лично не се согласувам со оваа констатација, но тоа и не е важно.
Важен е насловот.
Несомнено е дека По, како што и самиот спомнува во есејот, се обидува да создаде еден еуфоничен рефрен кој долго би одѕвонувал во мислите на читателот. Толку многу пати повтореното Nevermore и неговото опседнувачко ехо што трепери низ гавранските крици покажува дека По, ако имал таква намера, бил и повеќе од успешен во нејзиното остварување. Во Философија на композицијата, тој тврди дека ниту Nevermore, овој незаборавен рефрен, не бил плод на поетска инспирација, туку исклучиво настанал како резултат на неговото убедување дека свеченото изговарање најубаво прозвучува кај оние зборови што ја содржат самогласката "о" и согласката "р" една до друга. Оттука, воопшто и не е чудна појавата на Nevermore, ниту името на љубената - Ленор -, ниту пак постојаната рима која алитерациски и мелодично не изостанува од Поовата теорија. За подетално објаснување, еве и директен цитат од споменатиот есеј:
The question now arose as to the character of the word. Having made up my mind to a refrain, the division of the poem into stanzas was of course a corollary, the refrain forming the close to each stanza. That such a close, to have force, must be sonorous and susceptible of protracted emphasis, admitted no doubt, and these considerations inevitably led me to the long o as the most sonorous vowel in connection with r as the most producible consonant.
Ако го имаме предвид ова што е досега кажано, сосема логичен изгледа и македонскиот препев, кој го задржува и зборот Nevermore и кој е насловен како Гарванот. Сепак, не е сосема така.
Значи, По никаде, не само во овој есеј, туку и на ниту едно друго место нема спомната дека ја користи конструкцијата "ар" за да го постигне тој еуфоничен ефект. Напротив, По (како што може и да се прочита од горниот извадок), заклучил дека најважна буква за сонорниот ефект е "о". Откако го прочитав горниот коментар (не знам од кого е, зашто нема име), се обидов да најдам некој друг текст кадешто По зборувал за Гавранот, мислејќи дека сум пропуштил нешто, но успеав само да откријам дека такво место и не постои. Се на се, бесмислено е да се користи Поовото објаснување за да се оправда Гарванот како наслов. И уште една забелешка околу ова прашање: По воопшто немал намера во зборот гавран да постои еуфоничен ефект зашто така не би било сконцентрирано целото влијание на читателот врз рефренот. Имено, во Философија на композицијата тој пишува дека прва идеја му била птицата да биде папагал. И патем, англискиот наслов е The Raven, каде што нема никаква конструкција од тип самогласка-р, туку р-самогласка. Значи, пологично би било на македоски да биде Гавранот, а не Гарванот. На крајот, како што веќе кажа Јохан, Гарван е бугарски збор и не би требал ниту да се смета за преведен. Зашто единствената сличност што постои меѓу францускиот збор LE CORBEAU и ГАРВАНОТ (покрај тоа што преведени значат едно исто) е таа што и двата НЕ СЕ македонски зборови.
Знам дека Гане Тодоровски е докажан македонски писател, но сметам дека е и повеќе од преценет. Препевот на Гавранот е ужасен, почнувајќи од насловот, до последниот стих. Прочитајте го Гавранот на англиски и ќе видите дека половина рими се додадени од Тодоровски (ова се однесува најмногу на внатрешните рими во вториот стих, кои освен во втората строфа, не ни постојат во оригиналот). Исто така, трохејскиот ритам е сосема изгубен на повеќе места (лично сметам дека не треба ниту да го има, но ако веќе е почнат препевот како трохејска поема, зошто одеднаш трохејот да стане јамб?).  На крајот, ако Гане Тодоровски сакал да го задржи веќе споменатиот Nevermore ефект, зошто тогаш Ленор е преведена како Ленора?
И само уште ова: низа критичари и поети, сметаат дека Философија на композицијата не е ништо повеќе од обид на По да ги исмее сите дела напишани исклучиво како резултат на логички и математички процеси (По на повеќе места зборува против математиката, ако премногу шаблонизирана наука; најпознат пример е "Украденото писмо"). Ако го прифатиме ова, тогаш оваа дискусија е бесмислена. Јас, лично, сосема се согласувам со ова тврдење. Патем, францускиот препев, направен од Стефан Маларме - еден од најголемите обожаватели и промотори на По и еден од најголемите светски Поети во историјата - воопшто и не го содржи англискиот рефрен, туку фразата "Jamais plus". Не само што тука нема "р", туку нема ниту "о".
На крајот, само да кажам дека го напишав ова за да појаснам зошто, при преведувањето, сум го задржал Гавранот, а не Гарванот. Сепак, прекрасна и добра забелешка, зашто, покрај се, на македонски, поемата на Едгар Алан По The Raven е, барем, сега за сега, препеана како Гарванот. --Виктор Јованоски 21:22, 21 март 2007 (UTC)
thread_title:  ''Гавранот'' или ''Гарванот'': Појаснување и дообјаснување 

message: *врската наместо линкот, англицизам.
Ако имате забележано други синтаксни грешки кои многукратно се повторуваат низ страниците, можете да побарате истите со помош на ботот да се исправат.--Brest-bot (разговор) 16:37, 7 август 2010 (CEST), управуван од Brest.
thread_title:  brest-bot проверка на правопис