Разговор:Кирил Пејчиновиќ

message: Веќе постои Кирил Пејчиновиќ, треба да се спои. --Милош 18:21, 12 јануари 2007 (UTC)
Кој ќе „пие“ блок и поради што? Затоа што интелигенцијата и општата култура ти „пречат“ да аргументираш зошто самоволно ги враќаш образложените уредувања?
replies: text: Ќе пие тој што го заслужил, во случајов ти... Прочитај ја насловната страна на „Огледало“ каде авторот е потпишан како КYРIЛЛЪ ТЕТОЕЦ ПЕИЧИНОВИЋЬ. Според усвоените правила за транскрипција на српскохрватскиот глас ћ, презимето на авторот е Пејчиновиќ. Оди бугари се на друго место. --Филип 15:18, 4 февруари 2008 (UTC)
Да и приопштам нешто на твојата општа култура: тоа што ти го гледаш како српскохрватскиот глас „ћ“ е, всушност, старословенското „је“ ако поради ништо друго, тогаш поради фактот што книгата што ја наведуваш е печатена 1818 година, значи уште пред реформата на српската кирилица на В. С. Караџиќ и воведувањето на таа карактеристична буква. И уште нешто, твојата „поента“ на крајот доволно зборува за твојот кодошко-џандарски ментален склоп. Претходниов коментар го напишал Корисник:79.125.146.132

text: Да ја цитирам Википедија на англиски:
replies: text: : „It is a traditional Serbian letter, and the only historical one in Vuk Stefanović Karadžić's reform.“.

text: : „Ћ was adopted by Karadžić to represent the IPA ʨ sound. The letter was based on -- and adapted from -- the letter Djerv, which is the 12th letter of the Glagolitic alphabet. The letter had been used in written Serbian since the 12th century, to represent the г', д' and affricative дж' sounds.“

text: Значи установуваме дека последната буква е Ћ (старословенското „обично“ /е/ има гласовна вредност на /је/, консултирај ја статијата старословенски јазик каде како една од основните карактеристики на јазикот според Николај Дурново е наведено: „отсутство на етимолошка разлика на є и ѥ“) која не ја вовел Караџиќ, туку се среќава во 12. век, а штом тоа е Ћ - според точка 139. а) од Правописот на македонскиот литературен јазик се транскрибира како Ќ. Конечно имаме ПЕИЧИНОВИЋЬ = ПЕЈЧИНОВИЌ. Ќе се потрудам така и да остане. Што се однесува до мојот „кодошко-џандарски ментален склоп“ можам само да ти го кажам следново: оваа енциклопедија има правила според кои се „игра“. Тоа што ти го правиш се нарекува вандализам. Ако навистина сакаш да допринесеш во ширењето на Википедија на македонски ти предлагам да се регистрираш и да почнеш да се потпишуваш. --Филип 17:31, 4 февруари 2008 (UTC)
Од "отсутство на етимолошка разлика на є и ѥ" не можеш гласот "је" да го сведеш на
српската, односно хрватска буква Ћ/Ć, ниту 12-от век директно да го доведуваш во врска со автор и книга од 19-от век. Да не говорам за стилот на заклучување 
„а штом тоа е Ћ - според точка 139...“  Пази да не ти испадне некој документ од папката.
На страна што по таа „Србија до Токија“ логика на крајот ќе стасаш до Отон Жупанчиќ, Хенрик Сјенкјевиќ и Фјодор Михајловиќ Достоевски.
Да се нарече вандализам поинаквата транскрипцијата на една единствена буква 
без никакво менување на смислата и значењето на статијата е во најмала рака смешно, 
да не кажам нешто полошо. А за „играта“ да те прашам нешто. Кој ти го дал тебе правото
во расправа за еден македонски автор пандурски да се развикуваш, да споменуваш некакви 
соседни држави, петти колони и да кажуваш кому каде му е местото?! Кого мислиш дека 
дискредитираш со таквото однесување? -- MarSFreak

text: Нема никаква логика „Србија до Токија“. Има само правопис на македонскиот јазик и негова примена на Википедија на македонски јазик. Исто така во македонската книжевна терминологија имаме Пејчиновиќ, а не Пејчинович. Кога веќе споменуваш тресење документи: прочитај ги точките 157. е) (стои: „руските имиња на -ич така се предаваат и во нашиот јазик“), 168. в) и 170. б) (стои „...cz се предава со ч...“, па имаме „...Sienkiewicz - Сјенкјевич...“) и точка 147. („...словенечките презимиња на -ič ги предаваме исто со -ич: ... Župančič - Жупанчич...“).

text: Друго, она што ти го правеше по сите мерила на Википедија се нарекува вандализам: неосновано менување на содржината на статијата, и тоа, со банална промена. Таквите корисници сносат последици... Трето, буквата околу која спориме е дефинитивно Ћ. Тука нема двоумење. Дури и ако, for the sake of argument, речеме дека е „старословенско је“ - тогаш таа не може да „премине“ во ч со што паѓа во вода и твоето инсистирање на формата Пејчинович наспроти кај нас прифатеното Пејчиновиќ. Дополнително, на истата насловна страница на „Огледало“ се споменува поп Коста Стошиќ од Призрен кој, сега, е (најверојатно) од српска националност, а чие презиме завршува исто како и Кириловото: на -ИЋЬ т.е. на -ИЋА со оглед на тоа што е испечатена генитивната форма. Четврто, кој ми го дал мене правото „во расправа за еден македонски автор пандурски да се развикуваш, да споменуваш некакви соседни држави, петти колони и да кажуваш кому каде му е местото“... Едно, коментарот не беше ниту толку циничен, ниту толку трагичен. Друго, јас сум регистриран корисник кој уредно ги потпишува своите коментари и измени. Тоа (а и искуството) ми дава (морално) право да се однесувам посериозно кон нерегистрирани корисници. Овде навистина имаме повеќе од доволно проблеми со туѓа пропаганда што многумина од нас (вклучително и мене) не дозволуваат „одење по нерви“.

text: Заради сето ова, статијата ќе (се потрудам да) остане во сегашната форма. Поздрав! --Филип 23:55, 4 февруари 2008 (UTC)
А, тука сме, значи. Не може Отон Жупанчиќ зашто Отон бил Словенец, но мора да биде 
Пејчиновиќ зашто тој според тебе бил јужносрбијанец, исто како и Коста Стошиќ од Призрен.
Интересно, но по некој ироничен пресврт, ти сега го тврдиш истото на што и јас инсистирав, имено дека само српските и хрватските презимиња се траскрибираат со гласот „ќ“. И уште додаваш, така било „кај нас прифатено“. Да те потсетам дека едно време овде било „прифаќано“ и сите да се презиваат на „иќ“.
За твојот одговор дека искуството ти дава право како еден вид самонаречен домаќин на 
еден отворен проект да смееш кон некои корисници да покажуваш со прст. 
Искуството учи на многу нешта, јас, на пример, од искуство знам дека на луѓето кои често посегаат по зборовите какви што се „пропаганда“ и „морал“ не треба да им се верува ни збор. -- MarSFreak

text: Од тебе не барам да ми веруваш. Нема потреба од тоа. Јас изнесов факти зошто е Пејчиновиќ, а не Пејчинович. Друго, да го сметав Пејчиновиќ за јужносрбијанец, зарем немаше да ја променам статијата? Трето на Косово има Срби бидејќи тоа е етничка српска територија, Јужносрбијанец е великосрпски хегемонистички назив за Македонците. Сепак, во денешно време Врањанците и Лесковчаните се јужносрбијанци, кои и се етнички Срби, па што? Четврто, Отон е словенец, а во словенечкиот (како и рускиот) презимињата завршуваат на ич. Да забележиме дека ниту словенечкиот, ниту рускиот имаат некој глас соодветен на ћ или ќ. Така словенечкиот има sveča (од прасловенското свшта) наспроти македонското свеќа и српскохрватското св(иј)ећа, додека рускиот има ноч (од прасловенското ношть) наспроти македонското ноќ и српскохрватското ноћ. Значи формата иќ етимолошки одговара на крајното место во презимето па така и треба да стои. Еве, види овде како е напишан Вук Стефановиќ Караџиќ/Вук Стефановић Караџић на старословенски. Веќе знаеш како се пишува и изговара и на македонски и на српскохрватски. Ах, секако, да те потсетам и јас дека овде едно време било „прифаќано“ и сите да се презиваат на „-ов“.

text: За крај... Ова е отворен проект, но си има правила. Она коешто ти го правеше е вандализам. Јас го спречував. Ако повторно се обидеш да вандализираш (значи: вандализираш), според правилата, ќе бидам принуден да дејствувам повторно. Ако решиш да пишуваш, нема проблем, јас сум последниот некој кој би те попречувал во тоа. --Филип 10:59, 7 февруари 2008 (UTC)
Буквата ћ постоела и пред реформата на Караџиќ, таа е старословенска буква и Пејчиновиќ навистина се потпишал со неа. Друга работа е тоа што не сте напишале дека самиот тој во предговорот вели дека Огледало е напишана на простонароден јазик бугарски, долномисиски дијалект од Скопје и Тетово. А за тоа презимињата на ов. Тие си биле од памтивек, на некој друг му текна после 45 да ги промени во ски.

text: Како прво, тој не спомнува никаков дијалект, туку пишува: ,,Описана ради потреби и ползованија препростејшими и не книжним јазиком Болгарским долниа Мисии...", а Јоаким Крчовски во ,,Чудеса пресвјатија Богородици" пишува дека книгата е наменета ,,...ради ползи и поучениа, и спасениа рода христианскаго.

text: Мислам дека главната поента на Пејчиновиќ не била да истакнува од која националност е (ако е така, тој и неговиот современик Крчовски повеќе пати пишуваат за ,,рода христианскаго"), туку сржта на нивните дела биле описменување, како што и Крчовски пишува ,,поучениа и спасенија Boyan (разговор) 08:24, 20 септември 2008 (UTC)

text: Во втората своја книга, "Утешение грешним", тој едноставно пишува само простиј јазик. Но, тоа не е толку интересно за бугарската пропагандна машинерија, бидејќи изостанува "болгарскиј". Boyan (разговор) 09:06, 20 септември 2008 (UTC)
thread_title: Untitled

message: Би замолил некој кој е подобро верзиран во оваа проблематика да ја утврди веродостојноста на статијата Епитаф - Кирил Пејчиновиќ, односно да изврши споредба со последната секција од статија за Кирил Пејчиновиќ.--brest 18:30, 4 февруари 2008 (UTC)
replies: text: Веќе контактирав еден другар кој учеше во ОУ „Кирил Пејчиновиќ“ во Кисела Вода каде што во холот го имаше напишано целосниот негов епитаф. Очекувам одговор во најскоро време. --Филип 20:39, 4 февруари 2008 (UTC)
thread_title:  Епитаф 

message: *честопати наместо често пати.
Ако имате забележано други синтаксни грешки кои многукратно се повторуваат низ страниците, можете да побарате истите со помош на ботот да се исправат.--Brest-bot (разговор) 09:51, 26 јули 2009 (UTC), управуван од Brest.
thread_title: brest-bot проверка на правопис

message: Кирил Пејчиновиќ се смета за дел и од бугарската култура од страна на бугарски и небугарски (sic!) научници, така што категориите
* Категорија:Бугарски преродбеници|Пејчиновиќ, Кирил
* Категорија:Бугарски уметници од Македонија|Пејчиновиќ, Кирил
не може да се бришаат. Ова бришење претставува кршење на НГТ правилото. Поздрав, Бобан  Крумески 18:05, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :Првата во никој случај не, а за втората заедницата ќе каже.--Никола Стоіаноски 18:07, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: ::Има извор - има содржина. Нема извор - нема содржина. Нема место за спорови на друга основа. Фридман отворено пишува дека Кирил Пејчиновиќ имал "желба за единствен македонско-бугарски jазик, што ќе биде заснован на компромис меѓу различните диjалекти". Единствен бугарско-македонски jазик = Бугарски преродбеник. Бобан  Крумески 18:11, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :::Си ги гледаш работите еднострано.--Никола Стоіаноски 18:14, 28 декември 2009 (UTC)

text: Односно, што го прави уметник Кирила? Ништо. Што го прави бугарски преродбеник? Ништо. Други ви се преродбениците. Може да преговараме само за бугарски писатели од Македонија, но и за овој компромис не можеме само јас и ти да зборуваме.--Никола Стоіаноски 18:16, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :Персоналните ставови не се извор на Википедиjа. Доста. Бобан  Крумески 18:21, 28 декември 2009 (UTC)

text: :За вандалското бришење на категории ставам НГТ шаблон. Бобан  Крумески 18:22, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: ::Твоите ЛИЧНИ ставови? Кај е Пејчиновиќ уметник? Преродбеник? Тој е обично свештено лице и обичен не многу плоден писател. Што тука не ти е јасно? Тезата што те учеле во школо? Ти се молам без тролување, ти кажав која категорија одговара тука. не го врти разговорите во круг, знаеш тоа е типично тролување--Никола Стоіаноски 18:23, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :::Ставови на Селиштев и Фридман, наведени во статиjата, а исто така ставови на Пејчиновиќ и Синаитски од нивните публикации. Општите зборови како твоите немаат место овде. Бобан  Крумески 18:25, 28 декември 2009 (UTC)

text: ::Не збворувавме за категории?--Никола Стоіаноски 18:28, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :::Категориите мора да jа одразуваат содржината. Бобан  Крумески 18:29, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: ::::Е сега кога сам се врати на темата, дали во содржината пишува дека Пејчиновиќ е уметник или преродбеник или само писател (припадник на БГ книжевност). Сам процени си.--Никола Стоіаноски 18:32, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :::::Преродбеник е, бидеjки имал "желба за единствен македонско-бугарски jазик, што ќе биде заснован на компромис меѓу различните диjалекти" (Фридман). Станува збор за концепт за општ стандарден македонско-бугарски jазик, основа на националната преродба. Тоа е тоа. Бобан  Крумески 20:05, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: ::::::::::::Си помешал работи, тоа се однесува за друг, не за Пејчиновиќ.--Никола Стоіаноски 20:30, 28 декември 2009 (UTC)
Ништо слично. На стр. 249-250 Фридман зборува за Jоаким Крчовски, Кирил Пејчиновиќ и Теодосиj Синаитски. На стр. 250 пишува "Може да се каже дека македонската желба за единствен македонско-бугарски jазик, што ќе биде заснован на компромис меѓу различните диjалекти, го наоѓа своjот прв израз во делата на Jоаким и Кирил, но овие дела беа значаjни и поради тоа што обезбедуваа алтернатива на грчкиот." Мислам дека мора да се прекине со старата традициjа на македонската Википедиjа да се негираат академски извори. Бобан  Крумески 20:39, 28 декември 2009 (UTC)

text: :Заеднички јазик е кованица на Синаитски и на Жинзифов и се однесува на нив. Дали си сигурен дека се споменува Пејчиновиќ и која е таа книга?--Никола Стоіаноски 20:41, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: ::Жинзифов?! Си ги помешал статиите. :-) Доста со негирање на изворите, "македонската желба за единствен македонско-бугарски jазик" е "кованица" на Виктор Фридман од наведениот негов текст. Бобан  Крумески 20:48, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: ::::::Читај малку книги па после разговарај. Аривидерчи од мене, може да се разговара само за една категорија која веќе ја напоменав, друго немам со тебе што да разговарам.--Никола Стоіаноски 20:49, 28 декември 2009 (UTC)
На Википедиjа нема "ариведерчи" и нема "друго немам со тебе што да разговарам", изворите мора да се почитуваат, а категориите да jа одразуваат содржината. Бобан  Крумески 20:52, 28 декември 2009 (UTC)

text: :Така, според содржината единствена прифатлива (делумно) е „писатели“. --Никола Стоіаноски 20:54, 28 декември 2009 (UTC)
thread_title:  Категории 

message: Јас имам ја имам книгата „За македонската литература“ од Конески издадена во 1967 година и во неа има статија за Пејчиновиќ. Ќе проверам дали е така, а ако најдам појасна ќе го сменам постоечкиот. --Никола Стоіаноски 18:07, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: Цитирам Конески преку Фридман, така што ова мора да се провери. Бобан  Крумески 18:09, 28 декември 2009 (UTC)
replies: text: :Ја имам и книгата која е посочена како извор и никаде не се споменува таква фраза. Ја бришам.--Никола Стоіаноски 18:27, 28 декември 2009 (UTC)
thread_title: Цитат