Spjall:John Locke

message: Mér finnst ekki ná nokkurri átt að bendla hann við frjálshyggju strax í inngangi. Það má með góðu móti kenna hann við frjálslynda hugsun (enda mikill talsmaður umburðarlyndis) en mér finnst alltof djúp í árina tekið að eigna honum frjálshyggju. --Jabbi 22. apríl 2008 kl. 17:26 (UTC)
replies: text: Það finnst mér ekki og engum í heimspeki. Í fyrsta lagi, smáræði um orðanotkun: „frjálshyggja“ er á íslensku margrætt orð, það samsvarar bæði orðunum „libertarianism“ og „liberalism“ á ensku. En orðið „liberalism“ er líka margrætt á ensku og þýðir bæði „frjálshyggja“ og „frjálslyndisstefna“. Ég reikna með að það sé fyrri samsvörunin (þ.e. við libertarianism, sem er bara nýtt orð fyrir gamla hugmyndafræði) sem fer meira fyrir brjóstið á þér í þessu tilviki. En meira að segja það er ekki óeðlileg tenging. Á The Internet Encyclopedia of Philosophy stendur t.d. „John Locke's political thought is generally recognized as the most important historical influence on contemporary natural rights versions of libertarianism.“ og „By no means did he become an anarchist or a thorough and consistent libertarian who decried the use of power – power, he believed, is essential to the running of a peaceful commonwealth, but it must be vigorously checked and controlled, as well as used to secure national interests. His later writings are certainly in the vein of what is now termed ‘classical liberalism’“. Classical liberalism er ekki frjálslyndisstefna heldur frjálshyggja. Á Stanford Encyclopedia of Philosophy (sem er btw ritrýnd og uppfyllir ítrustu fræðilegu kröfur) segir m.a. „Paradigmatic liberals such as Locke not only advocate the Fundamental Liberal Principle, but also maintain that justified limitations on liberty are fairly modest. Only a limited government can be justified; indeed, the basic task of government is to protect the equal liberty of citizens.“ og „The best known early statement of (something close to) libertarianism is Locke (1690). The most influential contemporary work is Nozick (1974).“ sbr. einnig „Consider Lockean libertarianism, which allows unilateral use and appropriation but requires the satisfaction of some version of the Lockean proviso that “enough and as good” be left for others. Lockean libertarianism views natural resources as initially unprotected by any property rule (no consent is needed for use or appropriation) but as protected by a compensation liability rule. Those who use natural resources, or claim rights over them, owe compensation to others for any costs imposed.“  Í greininni um „Liberalism“ í Routledge Encyclopedia of Philosophy (10 binda verk) segir um frjálshyggjuhefðina „That heritage takes its rise in early modern English political philosophy – most notably in the work of Thomas Hobbes and John Locke §10.“ Og í greininni um „Libertarianism“ í sama riti segir „Clearly there are affinities between Locke’s defence of individual property rights and the doctrine of the inviolability of property that forms the heart of libertarianism“. í The Oxford Companion to Philosophy segir í færslunni um „Liberalism“ að „Major philosophical exponents of liberalism include Locke [...]“ og í færslunni um „Libertarianism“ í sama riti er viðfangsefnið skilgreint þannig „A theory grounded in the right of free choice. Libertarianism comes in at least two varieties, both with roots in the writings of John Locke.“ Locke er einn af upphafsmönnum frjálshyggjuhefðarinnar og er enn þá einn helsti innblástur frjálshyggjumanna. --Cessator 22. apríl 2008 kl. 21:33 (UTC)
replies: text: :Ætla að hugsa málið aðeins. --Jabbi 23. apríl 2008 kl. 14:00 (UTC)
thread_title: Inngangsorð