Spjall:Stofn (málfræði)

message: Er það rétt sem stendur í þessari glæru (hérna líka) að stofn nafnorða finnist í þolfalli eintölu og að stofn sagnorða finnist í nafnhætti? Er ekki núverandi útgáfa greinarinnar rétt? --Beygla 6. september 2009 kl. 14:23 (UTC)
replies: text: Tja, það er svolítið villandi í greininni að t.d. stofn nafnorðs sé sá „hluti orðsins er eins í öllum föllum“; það myndi þýða að stofn orðsins „maður“ væri „ma“ en staðreyndin er að sum nafnorð hafa tvo stofna, í þessu tilviki „mað“ og „mann“. En einfalda reglan að því er ég best veit er sú að stofn nafnorða finnist í þolfalli eintölu og stofn sagnorða finnst í nafnhætti. Hvað stendur annars í Birni Guðfinnssyni? --Cessator 6. september 2009 kl. 14:51 (UTC)
replies: text: : Tja vísindavefurinn útskýrir stofn sagnorða, hins vegar er korkur á Huga þar sem er verið að ræða þetta. Þekkir einhver góða heimild fyrir þessu? --Beygla 7. september 2009 kl. 11:58 (UTC)
replies: text: :: Já, Íslensk málfræði eftir Björn Guðfinnsson. Það sem hann segir er rétt. --Cessator 7. september 2009 kl. 14:56 (UTC)
thread_title:  Stofn nafnorða 

message: Hvernig stendur á því að Málfarsbanki Árnastofnunar segir það sama og ég lærði í grunnskóla að stofn væri sögnin án -a, en Guðrún Kvaran segir að stofninn af baka sé baka? @Haukurth, ætli þú sért með þetta á hreinu? – Þjarkur (spjall) 14. ágúst 2020 kl. 09:09 (UTC)
* Að mínu mati er ekki alltaf neinn einn sannleikur um það hvernig eigi að greina íslensk orð niður í morfem enda er íslenska ekki viðskeytamál. Það er vissulega hægt að líta svo á að 'baka' sé stofninn og það gerir kannski einhverja greiningu 'einfaldari' í þeim skilningi að hægt er að láta reglu ná yfir stærri flokk. Við getum þá til dæmis sagt að 'baka' myndi þátíð með því að bæta við 'ði' eins og 'strá' og 'horfa':
replies: text: *baka-ði

text: *horf-ði

text: *strá-ði
* Annar möguleiki er að skipta orðmyndinni svona: 'bak-aði' og þá er endingin 'aði'. Það er ending sem aðrir beygingarflokkar hafa ekki og þess vegna gæti einhverjum þótt það síðri lausn. En kannski er það samt nær því að lýsa máltilfinningunni eins og hún býr í huga okkar. Ef ég reyni að færa rök fyrir því má líta á tökuorð eins og 'meika' sem falla í þennan flokk. Nú er enska orðið 'make' og hefur enga a-endingu. Þegar við segjum 'meikaði' má því sannarlega segja að það sé 'aði' frekar en 'ði' sem hefur bæst við orðið. Í því samhengi sé ég ekkert að því að 'aði' sé ending.
* Sem sagt: Það er ekki endilega neitt eitt svar við svona spurningum - þetta getur farið eftir því hvers konar greiningu við viljum gera. En svo getur verið venja að greina þetta frekar á einn veg en annan og Guðrún er ekki ein um að greina þetta svona. Einn möguleiki enn er að skipta bak-a-ði og þá er 'bak' rótin, 'baka' stofninn, 'a' viðskeyti (einhvers konar tengisérhljóð, e. 'thematic vowel') og 'ði' ending. 
* Orð eftir Guðrúnu Kvaran fer ugglaust nánar í þetta. Haukur (spjall) 14. ágúst 2020 kl. 09:53 (UTC)
**Takk takk, þetta er þá skýrara. Það virðist vera svo gott sem ómögulegt að finna upplýsingar um íslenska málfræði á Google fyrir utan grunnskólaefni. – Þjarkur (spjall) 14. ágúst 2020 kl. 16:35 (UTC)
thread_title:  Hver er stofn sagnorða?