Spjall:Djögl

message: So. gegla er það sama og að gretta sig, hvaðan er þetta eiginlega fengið? --Friðrik Bragi Dýrfjörð 21. nóv. 2005 kl. 03:48 (UTC)
Er þetta ekki kallað keilukast á íslensku og sá sem þetta stundar keilukastari? --88.149.99.14 17. maí 2010 kl. 22:38 (UTC)
replies: text: En það er hægt að „djögla“ fleira en keilur. --Cessator 17. maí 2010 kl. 22:52 (UTC)
Er það ekki þá kallað vélsagakast eða kyndlakast osfrv. En svona almennt þá er þetta kallað keilukast, og talað um að kasta keilum eða þyrla keilum. --88.149.99.14 17. maí 2010 kl. 23:11 (UTC)

text: Og er það þá líka kallað keilukast þegar maður kastar boltum? Eða er það boltakast? Og mandarínukast og svo framvegis... --Cessator 17. maí 2010 kl. 23:38 (UTC)
replies: text: :::Nei, þá er talað um að gripla. En að hinu: Ég vildi bara að hitt kæmi fram. Það hefur venjulega verið talað um keilukast og keilukastara í íslensku. Þannig er það bara. Það passar vissulega ekki alltaf. En þannig er nú það nú bara.  --88.149.99.14 18. maí 2010 kl. 01:25 (UTC)
replies: text: :::: Hér er ágætur texti frá 1955. Fyrirsögnin er: Mjaðmadans, dæugrlagasöngur og keilukast.
Skemmtiatriðin tóku tíu mínútur hvert. Þar komu fram m. a. mjaðmavaggandi, brjóstamikil fegurðardís i flegnum gullprýddum slopp, myndarlegur dægurlagasöngvari í hvítum kjólfötum, töfrabragðameistari, tvær fimleikastúlkur í aðskornum sundbolum, og kvenmaður, sem lék að keilum. En dansmeyjar fyrirfundust engar.
Þarna er talað um að leika að keilum. Þetta þarf að koma fram í greininni.. --88.149.99.14 18. maí 2010 kl. 02:07 (UTC)
replies: text: ::::::Þetta spjall leiddi mig að nokkuð skemmtilegum texta. Hann er úr Ævisögu Jóns Indíafara. Hann talar um gjöglara - og skrifar svo:

text: Gjöglarar, er svo kallast, komu þar stundum, sem víða um heim ferðast höfðu. Sumir gengu á trjefótum, svo þeir jafnháir húsbustum urðu. Þeir gera margar missýningar. Þeir kasta lás fyrir munn manna, svo ei mælt geta; þeir dansa á línu (en ei sá eg það), sem legið hafði af háturni dómkyrkjunnar í Kaupinhafn og á Ráðhústurninn, og á þeim línustreng höfðu þeir gengið og dansað, er lá margra 35 faðma hæð frá jörðu, og þar uppá sýnt margar listir. --88.149.99.14 18. maí 2010 kl. 02:19 (UTC)
Og hvað segir íslensk málstofa um djögl? Mér er bara spurn. Er þá vísað í orðið djass? Hver notar þetta? --194.144.9.87 18. maí 2010 kl. 09:15 (UTC)

text: Orðið finnst ekki í Orðabankanum, en Guðrún Kvaran bendir á nýyrðið "gegl". Thvj 30. ágúst 2011 kl. 15:03 (UTC)
replies: text: :Til gamans úr Gylfaginningu: „Gylfi sá mann í hallardurunum, og lék að handsöxum og hafði sjö senn á lofti.“ Sýnir að þetta er fast orðalag. Leika að keilum, leika að handsöxum eða hvað svo sem menn eru með í höndunum. Gegla er hryllilegt nýyrði, afsakaðu Guðrún, en ég held að gjögla sé öllu betra, og Jón Indíafari hefði örugglega tekið undir með mér. En allt hér að ofan verður einnig að koma fram. Það er að segja það sem veit til heimilda. --89.160.147.231 28. apríl 2012 kl. 01:13 (UTC)
replies: text: ::Enn eitt dæmið um að leika að e-u sem ég fann í Fritzner: hann - lék at þrimr handsaxum senn, svá at jafnan var eitt á lopti. Fm. II,16020 (Flat. I, 36819). --194.144.212.210 17. apríl 2013 kl. 15:14 (UTC)

message: Til gamans úr Æfisögu Jóns Indíafara: . Annað spil, sem vjer sjeð gátum, var þessháttar, aö einn maður tekur sjer sjö epli í vinstri hönd og úttínir þau öll með hraðasta hætti i kring sig miðjan, og eftir því sem þau koma í hans lófa hvert eftir annað, svo útgrýtir hann þeim aftur, svo þau nema aldrei staðar, heldur sem eitt hjól renna í kring um hann svo hart, að þau ei eygjast nema þyturinn og sem eitt þeytispjald, en ekkert þeirra á jörð fellur, en að þrotnum þessum leik, falla þau öll hvert eftir öðru í hans lófa.  --89.160.147.231 8. júní 2015 kl. 12:26 (UTC)
thread_title:  Enn úr æfisögu Jóns Indíafara