بحث ویکی‌پدیا:هیئت نظارت/بایگانی ۱۵

message: :یکی از مسائلی که چندین بار از آن شکایت شد (۱، ۲، ۳) شکایت دسته‌جمعی از مدیران یا دیوانسالاران بوده که در حال حاضر، هیئت نظارت فاقد صلاحیت لازم برای رسیدگی به چنین پرونده‌هایی است. گاهی پیش می‌آید که تصمیمی توسط چند مدیر گرفته می‌شود و یک مدیر آن را اجرا می‌کند، آیا مسئولیت فقط شامل مدیر فاعل می‌شود یا دیگر تصمیم‌گیرندگان نیز در آن دخیل هستند و باید پاسخگو باشند؟ در یکی از موارد، سخنگوی هیئت در جمع‌بندی‌اش می‌نویسند که «در مواردی که بندایش اعمال شده توسط مدیر Ladsgroup پس از رای جمع و آگاهی و اجماع مدیران بوده است، هیچ تخلفی صورت نگرفته است». آیا هر تصمیمی که با آگاهی و اجماع مدیران بوده قابل رسیدگی نیست؟
replies: text: با این مقدمه، پیشنهادم این است در پرونده‌هایی که گروهی از مدیران یا دیوانسالاران (پس از اجماع تاپیک بالا) طرف شکایت هستند، هیئت نظارت بتواند وارد شود و بررسی پرونده را آغاز کند. درفش کاویانی (بحث) ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۰:۰۴ (UTC)
*  هرچند تمام تصمیمات پیشین که به این شکل اتفاق افتاده تصمیمات تقریباً معقولی بوده‌است اما اصلاً چنین چیزی عجیب هست، مسلم «مجری نهایی اقدام مدیریتی صورت گرفته مجبورس پاسخگو باشد»، البته لازم است تأکید کنم این بحث «عطف به ماقبل نمی‌بایست بشود» چون در گذشته چنین بحثی را نداشتیم،... مثل این است که کسی از چراغ قرمز رد شود و وقتی پلیس آمد جریمه‌اش کند بگوید جناب پلیس نمی‌توانی جریمه‌بنویسی، چونکه ما که در ماشین هستیم همه باهم به این اجماع رسیدیم و تصمیم گرفتیم که از چراغ قرمز رد شویم. یعنی همین الآنم چنین چیزی مورد قبول نیست... امّا، به منظور اطمینان بیشتر موافق با تأکید این موضوع مطابق با نظر درفش و اینکه در اقدامات مدیریتی مسئولیت اقدام درست یا اشتباه با کسی هست که انجام دهندهٔ نهایی آن اقدام مدیریتی باشد و آن شخص نیز تنها یک نفر است. KhabarNegar خبرنگار ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۴:۵۰ (UTC)
نظرم این است در درجه اول تمام بحث‌های مهم در خود ویکی‌پدیا انجام گیرد تا کاربران عادی نیز قابلیت نظارت بر تصمیم مدیران را داشته باشد وانگهی اگر موضوعی در میلینگ لیست مطرح شد و به اجماع مدیران رسید نمی توان مدیری که این اجماع را اجرا کرده است را بازخواست چون خرد جمعی را اجرا کرده است. جناب خبرنگار از کجای پیام جناب درفش کاویانی این برداشت را کرده‌اید. --آرمان (بحث) ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۰۱ (UTC)

text: برای همین موافق نزدم و زدم نکته، چون درفش «واضح نگفته» و دقیق آن قسمت را مشخص نکرده، ولی حداقل حتی گفتهٔ درفش یک گام به جلو است، چون الآن این دست از مسائل اصلاً رسیدگی نمی‌شود که درست نیست، آیا شما پیشنهاد بهتری دارید؟ از طرفی اینکه گفته شود هیئت نظارت جمعی از مدیران را همه با هم توبیخ کند به نظرم اشتباه است، و جزء درگیری و دلخوری چیزی ندارد... پس چه باید کرد، در نتیجه می‌بینید که سیستم فقط یک نفر را می‌شناسد و آن همو اوکه شاسی اقدام مدیریتی را می‌فشارد... اگر کسی شکی در درستی یک اقدام مدیریتی دارد خب لازم نیست جلو رفته و آن را به سرانجام برساند. اگر اقدام مدیریتی درست باشد که هیچ، اما اگر اقدام مدیریتی نادرست باشد آیا می‌توانیم تصور کنیم اکثریت زیادی از مدیران با آن موافق باشند! در نتیجه می‌بینیم که خوب است وضعیتی ایجاد شود که کسی که می‌خواهد مجری یک اجماع مدیریتی باشد کمی بیشتر درنگ کند، و از جانب مدیران بیشتری فیدبک مثبت بگیرد که در اینصورت اقدامی هم که می‌کند محتمل صحیح خواهد بود. در نتیجه می‌بینید بهترین راه‌حل و شاید بتوان گفت تنها راه‌حلی که قابل اجرا کردن در زمین واقعیت هست این است که کسی که شاسی اقدام مدیریتی را می‌فشارد بتواند آن قدر اطمینان داشته‌باشد که اگر مورد پرسش قرار گرفت پاسخگو باشد. مسلم این موضوع عطف به ماقبل نخواهد شد چون در گذشته چنین بحث‌هایی نداشته‌ایم اما برای آینده این راه به نظرم بهتر از مدل کنونی است. به علاوه من هم همچون شما موافقم که در درجه اول بهتر است تمام بحث‌های مهم در خود ویکی‌پدیا انجام گیرد. من هم با این موافقم. اما خب گاهی مدیران نیاز دارند در بین خودشان شور و مشورت داشته‌باشند چه اشکالی دارد. اشکال آن‌جایی بوجود می‌آید که همان‌طور که درفش گفت حاصل این شور و مشورت غیرقابل بررسی شود! چنین چیزی ایراد دارد، که من در آن مورد می‌گویم که مدیری که این اجماع را می‌خواهد اجرا کند می‌بایست کمی بیشتر درنگ و تفکر کند و موضوع را بیشتر بررسی کند چون در نهایت این اوست که اقدام مدیریتی را انجام داده و باید دلایل خوبی را برای آن اقدامات ارائه کند. KhabarNegar خبرنگار ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۱۷ (UTC)
=== دیدگاه‌ها ===
* به نظرم برای حفظ عدالت و جلوگیری از حفره برای دور زدن هیئت نظارت، دو کار می‌توان انجام داد:
# یکی اینکه لیست پستی از این پس تنها جنبهٔ مشورتی داشته باشد و مدیر اعمال‌کننده (که می‌تواند همان کسی باشد که نخستین بار بحث را در لیست آغاز کرده)، تمام مسئولیت را بر دوش داشته باشد و در این صورت شکایت متوجه به تنها همان مدیر خواهد بود.
# اینکه تصمیمات جمعی باشد، میلینگ لیست همچون حالا جنبه مشورتی نداشته باشد، اما هیئت بتواند به اینچنین پرونده‌ها رسیدگی کند و تمام مدیرانی که در آن تصمیم مؤثر بودند، یکجا با هم توبیخ شوند؛ که این حالت به نظرم زیاد خوب نیست. چون هم اینکه اگر ۳۰۰ مدیر در یک تصمیم اشتباه دست داشته باشند نمی‌توان هر سیصدنفر را برکنار کرد (بدترین حالت را می‌گویم).
من با اینکه نظر جناب آرمان به شدت مخالفم. نخست اینکه «بحث‌های مهم در خود ویکی‌پدیا انجام گیرد» عملی نیست، چون هیچ‌کس غیر از مدیران روی میلینگ‌لیست کنترل ندارد و یک مدیر می‌تواند به دلخواه یک بحث حالا «به تشخیص خودش مهم» را مطرح کند، در حالی که ممکن است جایش در آنجا نباشد. نمی‌توان قانونی هم روی اینکه چه بحث‌هایی مطرح شود و چه بحث‌هایی نه گذاشت، چون همه اعضا خود مدیر هستند و در عمل تضمینی برای اجرا شدنش وجود ندارد (همان‌طور که بارها دیده شده به شکل مصلحتی عمل می‌شود و سخت‌گیری نمی‌شود). به نظرم گزینهٔ یک بهترین گزینه است که مقداری هم از انتقادها به میلینگ‌لیست را کم خواهد کرد (اگر در آینده کامل برنداریمش). -- کوهی (گفتگو) ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۱۸ (UTC)
* (در مورد اینکه هنگام تصمیمهای جمعی چه کسی مسئولیت دارد) بهترین نظر را دالبا در ویکی‌پدیا:درخواست‌های مدیر شدن/Mahdy Saffar داده است: فارغ از هرگونه مشورتی (چه در میلینگ لیست چه در ویکی)، مسئولیت تمام و کمال صرفاً با مدیرِ اعمال‌کننده است، مگر اینکه پای تصمیم را مدیرانی دیگر در خودِ ویکی امضا کرده باشند که به این شکل در واقع آن‌ها هم مسئولیتشان هم‌ارزِ مدیرِ اعمال‌کننده است و در صورت اثبات تخلف برخوردی یکسان با همگی‌شان باید بشود. Wikimostafa (بحث) ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۴ (UTC)
* کوهی و مصطفی [و دالبا] حق مطلب را ادا کردند. اول اینکه میلینگ لیست تعطیل شود. اگر نشد، استفاده از آن محدود شود و مدیران به مشورت علنی با یکدیگر و سایر کاربران در تام دعوت شوند (اینطوری کاربران معمولی هم جسارت را می‌آموزند و جسور بار می‌آیند). اگر نشد، فقط کارکرد مشورتی داشته باشد و نه صنف‌سازی تا مدیران نتوانند پشت آن قایم شوند. اگر مدیر مجری مطمئن است که تصمیم جمعی عقلانی بوده و کلی مدیر دیگر از او حمایت خواهند کرد، چرا باید در جلب حمایت ناظران و جامعه احساس تردید کند؟  لذا بنده موافقم که تمام مسئولیت را پای مجری بیندازیم تا در صورت نیاز هیئت بتواند بر او نظارت کند. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۵ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۵۹ (UTC)
به نظر من این قضیه نیاز به تغییری در سیاست ندارد بلکه نیاز به تغییر در اجرا دارد. آنجا که مدیران شور می‌کنند، باز هم یکی مجری است و مسئولیت به عهده می‌گیرد. بدیهی است که اگر ثابت بشود تصمیمی که او اجرا کرده، خلاف مقررات ویکی است، از او انتظار می‌رود که مطرح کند تصمیمش را چرا گرفته (چه کسانی دیگر در تصمیمش دخیل بودند) و از هیئت هم انتظار می‌رود که به تناسب برخورد کند.
مثال: کاربری چند بار به خاطر خرابکاری‌های کوچک برای مدت‌های کوتاه (چند روز) بسته شده. دفعه چهارم که خرابکاری می‌کند، سه مدیر با هم مشورت می‌کنند و تصمیم می‌گیرند او را بی‌پایان ببندند. دست آخر یکی‌شان این بستن را اعمال می‌کند. کاربر شکایت می‌کند و هیئت تصمیم می‌گیرد که این بستن ناشی از این بوده که کاربر استقلالی بوده و مدیران پرسپولیسی! در نتیجه هیئت حکم می‌کند که (۱) بستن باید توسط باقی مدیران بررسی شود و اگر لازم است باز شود، و (۲) آن مدیر باید تنبیه بشود (مثلاً تا شش ماه حق بستن کاربری که فعالیت ورزشی دارد را نداشته باشند).
حال دو حالت وجود دارد. حالت نخست آن که مدیر مزبور هیچ حرفی از مشورتی بودن این تصمیم نمی‌زند و تنهایی مجازات را به جان می‌خرد. اگر الباقی مدیران هم از این مشورت بی‌خبر باشند (مثلاً در میلینگ لیست نباشد بلکه به صورت خصوصی از طریق تلگرام رخ داده باشد) در آن صورت ما هیچ کاری دیگری نتوانیم کرد.
حالت دوم آن است که مدیر مزبور خودش علنی می‌کند (یا به طریقی دیگر کشف می‌شود) که تصمیم مشورتی بوده. در این حالت هیئت می‌تواند آن مدیران دیگر را هم فرا بخواند و توضیح بخواهد و اگر کار آن‌ها هم سوگرایانه بوده مجازات اعمال کند.
این چیزی که بالا گفتم، همین الان هم در سیاست پشتیبانی می‌شود (هیچ‌جای سیاست نگفته که متشاکی باید فقط یک مدیر باشد، یا هیئت حق ندارد متشاکیان جدیدی را فرا بخواند). در نتیجه به نظر من هیچ تغییری در سیاست لازم نیست.
اگر تا کنون چنین چیزی رخ نداده، یا واقعاً لازم نبوده، یا اگر لازم بوده هیئت سیاست خودش را به صورت تمام و کمال اجرا نکرده. در هر دو حالت مشکل از سیاست نیست.
پ. ن: تصمیمات مشورتی از طریق میلینگ لیست اخیراً خیلی کم رخ می‌دهند (حالا یا مشورت کلاً کم شده یا راه‌هایی غیر از میلینگ لیست مد شده که من عضوشان نیستم). اما دیوانسالاران تقریباً همیشه مشورتی عمل می‌کنند. در تقریباً تمام این موارد هم دیوانسالاران درگیر همگی امضا می‌زنند تا برای عموم مشخص باشد که چه کسی در مشورت دخیل بوده (حال چه نظرش موافق جمع‌بندی نهایی باشد چه نباشد). — حجت/بحث ‏۱۷ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۲۲:۴۹ (UTC)
replies: text: : بحثِ دخیل بودن در مشورت یک چیز است و دخیل بودن در تصمیمِ نهایی یک چیزِ دیگر. موقعِ اعمالِ قطعِ دسترسی چیزی به نامِ «تصمیمِ مشورتی» نداریم، «تصمیمِ جمعی» داریم و «تصمیمِ فردی». منظور از تصمیمِ جمعی هم نه صرفاً «برآیندِ نظرات چند نفر» (اجماع) بلکه جمعِ تصمیمات فردیِ چند نفر است که همگی روی موضوعی خاص «متفق القولند»؛ یعنی تک‌به‌تکِ چند مدیر یا دیوانسالار حکمی را قبول داشته باشند و زیرش را شخصاً (نه به عنوان عضوی از جامعهٔ دیوانسالاران یا مدیران) امضا بزنند و مسئولیتش را بپذیرند. فرض کنید ۳ دیوانسالار روی حکمی جنجالی اتفاق نظر دارند که دیوانسالاری دیگر آن را نادرست بلکه حتی تخلف می‌داند. چرا باید آن دیوانسالار پای حکمی را امضا کند که قبولش ندارد و حتی تخلف می‌داندش؟ چنین امضایی یک کارکرد بیشتر ندارد: بستن راهِ پیگیریِ تخلفات از طریق تعمیم دادنِ یک تصمیمِ دو-سه نفره به تصمیمِ کلِ جامعهٔ دیوانسالاران (یا مدیران). «اجماع» خیلی خوب و راهگشاست اما برای جامعهٔ کاربران؛ اجماع‌های درون‌گروهی (غیر از اجماع بین اعضای هیئت نظارت که ناگزیر و لازم است، چون تصمیم قرار است از ابتدا تصمیمِ «هیئتِ نظارت» باشد) بین مدیران و دیوانسالاران برای تصمیمهایی که ممکن است پیگیری و شکایت به دنبال داشته باشد (مثلا برای اِعمال یک قطع دسترسی طولانی) صرفاً خبر از عدم اعتماد به نفس آنان می‌دهد و با انداختن بارِ مسئولیت روی کل گروه، رسیدگی به تخلفات احتمالی را ناممکن می‌کند. Wikimostafa (بحث) ‏۱۸ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۵۰ (UTC)
replies: text: :: چرا تصمیم قرار است تصمیم «هیئت نظارت» باشد، اما قرار نیست تصمیم «گروه دیوانسالاران» باشد؟ چرا باید دیوانسالاران یا مدیران حتماً فردی تصمیم بگیرند و اگر جز این کنند تهمت «عدم اعتماد به نفس» بخورند؟

text: ::این دیدگاه شما این شائبه را ایجاد می‌کند که برای این که هیئت بتواند دیگران را محاکمه بکند، دیگران را مجبور می‌کند کاری که خود می‌کنند (تصمیم جمعی) نکنند. یعنی هدف از فردی کردن تصمیم، صرفاً «محاکمه‌پذیری» آن است و لا غیر. جواب چنین انتقادی را چگونه می‌دهید؟

text: ::ممنون که بحث را ادامه می‌دهید — حجت/بحث ‏۱۲ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۰۰ (UTC)
replies: text: :::شاید باید بهتر توضیح می‌دادم؛ ببینید من به طور کلی مخالفتی با اجماع میان دیوانسالاران (و یا مدیران و یا هر گروه دیگر) ندارم، بلکه معتقدم باید ماهیت عمل را سنجید و دید آیا نیازی به اجماع گروهی هست یا نه؟ برای قطع دسترسی بی پایانِ کاربرِ X چرا باید دیوانسالاران (به عنوان یک گروه) به نتیجه برسند؟ چه منطقی اینجا وجود دارد؟ چرا اصلاً باید گروهی و صنفی به چنین مسائلی نگاه کرد؟ برای اعمالی که ذاتاً دیوانسالارانه است اجماعِ دیوانسالاران مجاز و (در صورتی که بدون اجماع کار پیش نرود) بعضاً ضروری است، اما اقداماتی که منحصر به طیف خاصی از کاربران نباشد را نباید بیخود گروهی کرد. پس دو مدیر و یک دیوانسالار می‌توانند باهم به این نتیجه برسند که کاربر X لازم است بی پایان قطع دسترسی شود و همان‌طور که گفتم هرسه شان موافقند (اجماع نیست، اتفاق نظر است). خوبیِ این شیوه نگاه کردن به موضوع این است که اولا شائبهٔ باندبازی کمتر می‌شود، ثانیاً پیگیریِ تخلفِ احتمالی غیرممکن نمی‌شود و کاربران مسئولیتِ اقداماتشان را می‌پذیرند و آن را به اجماعِ یک گروه حواله نمی‌دهند. Wikimostafa (بحث) ‏۱۲ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۱ (UTC)

text: ::: «محاکمه‌پذیری» حداقل از نظر بنده چیز بدی نیست و بار منفی ندارد. اما «هدف از فردی کردن تصمیم»، نه «محاکمه‌پذیری» که «پی‌گیری‌پذیری» است. مدیران چه فردی تصمیم بگیرند، چه مشورتی، امکان اشتباه و تخلف از سوی آنان وجود دارد؛ لذا باید راهی باشد تا این تخلف احتمالی را پی‌گیری کرد و حق مظلوم را ستاند. راه‌حلش را هم گفتم: مسئولیت پای مجری انداخته شود. مجری هم کس یا کسانی هستند که زیر اقدام امضا زده‌اند.

text: :::هیئت مرجع نهایی است لذا قرار نیست احکامش پی‌گیری‌پذیر باشند. به همین دلیل است که هیئت همواره ملزم است «گروهی» تصمیم بگیرد و نه تکی. هیچ حکمی که تنها از سوی یکی از اعضای هیئت ابلاغ شده باشد محلی از اعراب ندارد.

text: :::بهتر است مدیران برای بالا بردن کارایی، تعادلی بین تصمیمات فردی و مشورتی برقرار کنند. اگر قرار باشد برای هر امر سادهٔ مدیرتی مشورت کنند، سرعت کار به‌شدت پایین می‌آید؛ لذا فقط کافی است در پاره‌ای امور مهم به مشورت دست زد. مدیری که مشورت می‌طلبد در واقع از سایر مدیران کمک و راهنمایی می‌خواهد. همان مدیر مشورت‌خواه با توجه به راهنمایی‌های سایر مدیران دست به تصمیم‌گیری نهایی می‌زند (به قولی «جمع‌بندی می‌کند»). پیداست که تصمیم نهایی را همو گرفته‌است و مسئولیتش صرفاً پای هموست. هر مدیری خواست پشت مدیر مجری بایستد، زیر اقدامش در ویکی‌پدیا امضا بزند (یک کامنت با چندین امضا). سایر مدیران، چه مشورت داده باشند چه نه، غیردرگیر باقی خواهند ماند.

text: :::پیشنهاد می‌شود مدیران برای مشورت از تام استفاده کنند. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۰:۴۲ (UTC)
=== پیشنهاد ===

text: پیشنهاد دارم همان‌طور که در بحثهای تشکیل هیئت نظارت هم آمده در صورتی که تصمیمی اینقدر خطیر و بزرگ است که احتمال ایجاد مشکل دارد (مانند طرد یک کاربر) و باید مشورت مدیران یا دیوانسالاران را داشته باشد پس چه بهتر که از هیئت ناظر هم نظر خواهی شود تا نظر قطعی صادر شود و دیگر شکایتی هم مطرح نخواهد بود. این ویژگی در فرایند شکل گیری هیئت نظارت مطرح شده و بحث دوباره آن بی‌معنی است. دادن اختیار قطع دسترسی بی پایان کاربر به ناظر Behzad39 (بحث) ‏۸ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۳۳ (UTC)
ایها المسلمون بحث راه میندازید اقلاً تمامش کنید؟ من متوجه نمیشم فقط عادت کردیم به حرف زدن بدون نتیجه‌گیری--Behzad39 (بحث) ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۲۹ (UTC)
 این بحث را اگر مخالفی نیست به بایگانی منتقل کنم اگر بعدا لازم شد ادامه می دهیم.--Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۱ (UTC)
thread_title:  نظارت بر تصمیمات جمعی 

message: * به نظرم برای حفظ عدالت و جلوگیری از حفره برای دور زدن هیئت نظارت، دو کار می‌توان انجام داد:
# یکی اینکه لیست پستی از این پس تنها جنبهٔ مشورتی داشته باشد و مدیر اعمال‌کننده (که می‌تواند همان کسی باشد که نخستین بار بحث را در لیست آغاز کرده)، تمام مسئولیت را بر دوش داشته باشد و در این صورت شکایت متوجه به تنها همان مدیر خواهد بود.
# اینکه تصمیمات جمعی باشد، میلینگ لیست همچون حالا جنبه مشورتی نداشته باشد، اما هیئت بتواند به اینچنین پرونده‌ها رسیدگی کند و تمام مدیرانی که در آن تصمیم مؤثر بودند، یکجا با هم توبیخ شوند؛ که این حالت به نظرم زیاد خوب نیست. چون هم اینکه اگر ۳۰۰ مدیر در یک تصمیم اشتباه دست داشته باشند نمی‌توان هر سیصدنفر را برکنار کرد (بدترین حالت را می‌گویم).
من با اینکه نظر جناب آرمان به شدت مخالفم. نخست اینکه «بحث‌های مهم در خود ویکی‌پدیا انجام گیرد» عملی نیست، چون هیچ‌کس غیر از مدیران روی میلینگ‌لیست کنترل ندارد و یک مدیر می‌تواند به دلخواه یک بحث حالا «به تشخیص خودش مهم» را مطرح کند، در حالی که ممکن است جایش در آنجا نباشد. نمی‌توان قانونی هم روی اینکه چه بحث‌هایی مطرح شود و چه بحث‌هایی نه گذاشت، چون همه اعضا خود مدیر هستند و در عمل تضمینی برای اجرا شدنش وجود ندارد (همان‌طور که بارها دیده شده به شکل مصلحتی عمل می‌شود و سخت‌گیری نمی‌شود). به نظرم گزینهٔ یک بهترین گزینه است که مقداری هم از انتقادها به میلینگ‌لیست را کم خواهد کرد (اگر در آینده کامل برنداریمش). -- کوهی (گفتگو) ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۱۸ (UTC)
* (در مورد اینکه هنگام تصمیمهای جمعی چه کسی مسئولیت دارد) بهترین نظر را دالبا در ویکی‌پدیا:درخواست‌های مدیر شدن/Mahdy Saffar داده است: فارغ از هرگونه مشورتی (چه در میلینگ لیست چه در ویکی)، مسئولیت تمام و کمال صرفاً با مدیرِ اعمال‌کننده است، مگر اینکه پای تصمیم را مدیرانی دیگر در خودِ ویکی امضا کرده باشند که به این شکل در واقع آن‌ها هم مسئولیتشان هم‌ارزِ مدیرِ اعمال‌کننده است و در صورت اثبات تخلف برخوردی یکسان با همگی‌شان باید بشود. Wikimostafa (بحث) ‏۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۴ (UTC)
* کوهی و مصطفی [و دالبا] حق مطلب را ادا کردند. اول اینکه میلینگ لیست تعطیل شود. اگر نشد، استفاده از آن محدود شود و مدیران به مشورت علنی با یکدیگر و سایر کاربران در تام دعوت شوند (اینطوری کاربران معمولی هم جسارت را می‌آموزند و جسور بار می‌آیند). اگر نشد، فقط کارکرد مشورتی داشته باشد و نه صنف‌سازی تا مدیران نتوانند پشت آن قایم شوند. اگر مدیر مجری مطمئن است که تصمیم جمعی عقلانی بوده و کلی مدیر دیگر از او حمایت خواهند کرد، چرا باید در جلب حمایت ناظران و جامعه احساس تردید کند؟  لذا بنده موافقم که تمام مسئولیت را پای مجری بیندازیم تا در صورت نیاز هیئت بتواند بر او نظارت کند. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۵ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۵۹ (UTC)
به نظر من این قضیه نیاز به تغییری در سیاست ندارد بلکه نیاز به تغییر در اجرا دارد. آنجا که مدیران شور می‌کنند، باز هم یکی مجری است و مسئولیت به عهده می‌گیرد. بدیهی است که اگر ثابت بشود تصمیمی که او اجرا کرده، خلاف مقررات ویکی است، از او انتظار می‌رود که مطرح کند تصمیمش را چرا گرفته (چه کسانی دیگر در تصمیمش دخیل بودند) و از هیئت هم انتظار می‌رود که به تناسب برخورد کند.
مثال: کاربری چند بار به خاطر خرابکاری‌های کوچک برای مدت‌های کوتاه (چند روز) بسته شده. دفعه چهارم که خرابکاری می‌کند، سه مدیر با هم مشورت می‌کنند و تصمیم می‌گیرند او را بی‌پایان ببندند. دست آخر یکی‌شان این بستن را اعمال می‌کند. کاربر شکایت می‌کند و هیئت تصمیم می‌گیرد که این بستن ناشی از این بوده که کاربر استقلالی بوده و مدیران پرسپولیسی! در نتیجه هیئت حکم می‌کند که (۱) بستن باید توسط باقی مدیران بررسی شود و اگر لازم است باز شود، و (۲) آن مدیر باید تنبیه بشود (مثلاً تا شش ماه حق بستن کاربری که فعالیت ورزشی دارد را نداشته باشند).
حال دو حالت وجود دارد. حالت نخست آن که مدیر مزبور هیچ حرفی از مشورتی بودن این تصمیم نمی‌زند و تنهایی مجازات را به جان می‌خرد. اگر الباقی مدیران هم از این مشورت بی‌خبر باشند (مثلاً در میلینگ لیست نباشد بلکه به صورت خصوصی از طریق تلگرام رخ داده باشد) در آن صورت ما هیچ کاری دیگری نتوانیم کرد.
حالت دوم آن است که مدیر مزبور خودش علنی می‌کند (یا به طریقی دیگر کشف می‌شود) که تصمیم مشورتی بوده. در این حالت هیئت می‌تواند آن مدیران دیگر را هم فرا بخواند و توضیح بخواهد و اگر کار آن‌ها هم سوگرایانه بوده مجازات اعمال کند.
این چیزی که بالا گفتم، همین الان هم در سیاست پشتیبانی می‌شود (هیچ‌جای سیاست نگفته که متشاکی باید فقط یک مدیر باشد، یا هیئت حق ندارد متشاکیان جدیدی را فرا بخواند). در نتیجه به نظر من هیچ تغییری در سیاست لازم نیست.
اگر تا کنون چنین چیزی رخ نداده، یا واقعاً لازم نبوده، یا اگر لازم بوده هیئت سیاست خودش را به صورت تمام و کمال اجرا نکرده. در هر دو حالت مشکل از سیاست نیست.
پ. ن: تصمیمات مشورتی از طریق میلینگ لیست اخیراً خیلی کم رخ می‌دهند (حالا یا مشورت کلاً کم شده یا راه‌هایی غیر از میلینگ لیست مد شده که من عضوشان نیستم). اما دیوانسالاران تقریباً همیشه مشورتی عمل می‌کنند. در تقریباً تمام این موارد هم دیوانسالاران درگیر همگی امضا می‌زنند تا برای عموم مشخص باشد که چه کسی در مشورت دخیل بوده (حال چه نظرش موافق جمع‌بندی نهایی باشد چه نباشد). — حجت/بحث ‏۱۷ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۲۲:۴۹ (UTC)
replies: text: : بحثِ دخیل بودن در مشورت یک چیز است و دخیل بودن در تصمیمِ نهایی یک چیزِ دیگر. موقعِ اعمالِ قطعِ دسترسی چیزی به نامِ «تصمیمِ مشورتی» نداریم، «تصمیمِ جمعی» داریم و «تصمیمِ فردی». منظور از تصمیمِ جمعی هم نه صرفاً «برآیندِ نظرات چند نفر» (اجماع) بلکه جمعِ تصمیمات فردیِ چند نفر است که همگی روی موضوعی خاص «متفق القولند»؛ یعنی تک‌به‌تکِ چند مدیر یا دیوانسالار حکمی را قبول داشته باشند و زیرش را شخصاً (نه به عنوان عضوی از جامعهٔ دیوانسالاران یا مدیران) امضا بزنند و مسئولیتش را بپذیرند. فرض کنید ۳ دیوانسالار روی حکمی جنجالی اتفاق نظر دارند که دیوانسالاری دیگر آن را نادرست بلکه حتی تخلف می‌داند. چرا باید آن دیوانسالار پای حکمی را امضا کند که قبولش ندارد و حتی تخلف می‌داندش؟ چنین امضایی یک کارکرد بیشتر ندارد: بستن راهِ پیگیریِ تخلفات از طریق تعمیم دادنِ یک تصمیمِ دو-سه نفره به تصمیمِ کلِ جامعهٔ دیوانسالاران (یا مدیران). «اجماع» خیلی خوب و راهگشاست اما برای جامعهٔ کاربران؛ اجماع‌های درون‌گروهی (غیر از اجماع بین اعضای هیئت نظارت که ناگزیر و لازم است، چون تصمیم قرار است از ابتدا تصمیمِ «هیئتِ نظارت» باشد) بین مدیران و دیوانسالاران برای تصمیمهایی که ممکن است پیگیری و شکایت به دنبال داشته باشد (مثلا برای اِعمال یک قطع دسترسی طولانی) صرفاً خبر از عدم اعتماد به نفس آنان می‌دهد و با انداختن بارِ مسئولیت روی کل گروه، رسیدگی به تخلفات احتمالی را ناممکن می‌کند. Wikimostafa (بحث) ‏۱۸ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۵۰ (UTC)
replies: text: :: چرا تصمیم قرار است تصمیم «هیئت نظارت» باشد، اما قرار نیست تصمیم «گروه دیوانسالاران» باشد؟ چرا باید دیوانسالاران یا مدیران حتماً فردی تصمیم بگیرند و اگر جز این کنند تهمت «عدم اعتماد به نفس» بخورند؟
replies: text: ::این دیدگاه شما این شائبه را ایجاد می‌کند که برای این که هیئت بتواند دیگران را محاکمه بکند، دیگران را مجبور می‌کند کاری که خود می‌کنند (تصمیم جمعی) نکنند. یعنی هدف از فردی کردن تصمیم، صرفاً «محاکمه‌پذیری» آن است و لا غیر. جواب چنین انتقادی را چگونه می‌دهید؟

text: ::ممنون که بحث را ادامه می‌دهید — حجت/بحث ‏۱۲ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۰۰ (UTC)
replies: text: :::شاید باید بهتر توضیح می‌دادم؛ ببینید من به طور کلی مخالفتی با اجماع میان دیوانسالاران (و یا مدیران و یا هر گروه دیگر) ندارم، بلکه معتقدم باید ماهیت عمل را سنجید و دید آیا نیازی به اجماع گروهی هست یا نه؟ برای قطع دسترسی بی پایانِ کاربرِ X چرا باید دیوانسالاران (به عنوان یک گروه) به نتیجه برسند؟ چه منطقی اینجا وجود دارد؟ چرا اصلاً باید گروهی و صنفی به چنین مسائلی نگاه کرد؟ برای اعمالی که ذاتاً دیوانسالارانه است اجماعِ دیوانسالاران مجاز و (در صورتی که بدون اجماع کار پیش نرود) بعضاً ضروری است، اما اقداماتی که منحصر به طیف خاصی از کاربران نباشد را نباید بیخود گروهی کرد. پس دو مدیر و یک دیوانسالار می‌توانند باهم به این نتیجه برسند که کاربر X لازم است بی پایان قطع دسترسی شود و همان‌طور که گفتم هرسه شان موافقند (اجماع نیست، اتفاق نظر است). خوبیِ این شیوه نگاه کردن به موضوع این است که اولا شائبهٔ باندبازی کمتر می‌شود، ثانیاً پیگیریِ تخلفِ احتمالی غیرممکن نمی‌شود و کاربران مسئولیتِ اقداماتشان را می‌پذیرند و آن را به اجماعِ یک گروه حواله نمی‌دهند. Wikimostafa (بحث) ‏۱۲ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۱ (UTC)

text: ::: «محاکمه‌پذیری» حداقل از نظر بنده چیز بدی نیست و بار منفی ندارد. اما «هدف از فردی کردن تصمیم»، نه «محاکمه‌پذیری» که «پی‌گیری‌پذیری» است. مدیران چه فردی تصمیم بگیرند، چه مشورتی، امکان اشتباه و تخلف از سوی آنان وجود دارد؛ لذا باید راهی باشد تا این تخلف احتمالی را پی‌گیری کرد و حق مظلوم را ستاند. راه‌حلش را هم گفتم: مسئولیت پای مجری انداخته شود. مجری هم کس یا کسانی هستند که زیر اقدام امضا زده‌اند.

text: :::هیئت مرجع نهایی است لذا قرار نیست احکامش پی‌گیری‌پذیر باشند. به همین دلیل است که هیئت همواره ملزم است «گروهی» تصمیم بگیرد و نه تکی. هیچ حکمی که تنها از سوی یکی از اعضای هیئت ابلاغ شده باشد محلی از اعراب ندارد.

text: :::بهتر است مدیران برای بالا بردن کارایی، تعادلی بین تصمیمات فردی و مشورتی برقرار کنند. اگر قرار باشد برای هر امر سادهٔ مدیرتی مشورت کنند، سرعت کار به‌شدت پایین می‌آید؛ لذا فقط کافی است در پاره‌ای امور مهم به مشورت دست زد. مدیری که مشورت می‌طلبد در واقع از سایر مدیران کمک و راهنمایی می‌خواهد. همان مدیر مشورت‌خواه با توجه به راهنمایی‌های سایر مدیران دست به تصمیم‌گیری نهایی می‌زند (به قولی «جمع‌بندی می‌کند»). پیداست که تصمیم نهایی را همو گرفته‌است و مسئولیتش صرفاً پای هموست. هر مدیری خواست پشت مدیر مجری بایستد، زیر اقدامش در ویکی‌پدیا امضا بزند (یک کامنت با چندین امضا). سایر مدیران، چه مشورت داده باشند چه نه، غیردرگیر باقی خواهند ماند.

text: :::پیشنهاد می‌شود مدیران برای مشورت از تام استفاده کنند. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۰:۴۲ (UTC)
thread_title:  دیدگاه‌ها 

message: :پیشنهاد دارم همان‌طور که در بحثهای تشکیل هیئت نظارت هم آمده در صورتی که تصمیمی اینقدر خطیر و بزرگ است که احتمال ایجاد مشکل دارد (مانند طرد یک کاربر) و باید مشورت مدیران یا دیوانسالاران را داشته باشد پس چه بهتر که از هیئت ناظر هم نظر خواهی شود تا نظر قطعی صادر شود و دیگر شکایتی هم مطرح نخواهد بود. این ویژگی در فرایند شکل گیری هیئت نظارت مطرح شده و بحث دوباره آن بی‌معنی است. دادن اختیار قطع دسترسی بی پایان کاربر به ناظر Behzad39 (بحث) ‏۸ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۳۳ (UTC)
ایها المسلمون بحث راه میندازید اقلاً تمامش کنید؟ من متوجه نمیشم فقط عادت کردیم به حرف زدن بدون نتیجه‌گیری--Behzad39 (بحث) ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۲۹ (UTC)
 این بحث را اگر مخالفی نیست به بایگانی منتقل کنم اگر بعدا لازم شد ادامه می دهیم.--Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۱ (UTC)
thread_title:  پیشنهاد 

message: جناب آرمان تغییرات مکرر در متن بدون اجماع با هر دلیلی نادرست است:
# اینجا به دلیل :این لازم اجرا بودن شامل چهار اختیار هیئت می‌شود برای رفع ابهام آوردم در لید، کاربری مخالف بود می‌تواند خنثی سازی کند
# اینجا به دلیل: ‏لید: رفع اختلاف؛ اگر کاربری دیگر مخالفت کرد در بحث سیاست مطرح کنید
# در اینجا در خصوص اسن نوع تغیرات به خدمت شما تذکر داده شد:
# اصلاح متن تغییر یافته توسط شما توسط حجت
# در انتها نیز بحث فرجام خواهی را حذف کرده و متن زیر را بدون اجماع اضافه کرده‌اید:
* نظر هیئت نظارت در این خصوص برای مدیر و سایر طرف‌های درگیر لازم‌الاجراست. هیئت نظارت در هر دوره، می‌تواند در آراء قبلی خود تجدید نظر نموده و آن را در هر زمان تغییر دهد. هیئت نظارت بجز آنچه صراحتاً در این سیاست و سیاست‌های مرتبط آمده‌است، اختیاراتی افزون بر کاربران عادی ندارد.
آنچه از یک مدیر و دیوانسالار انتظار می‌رود حمایت از سیاست‌ها و برخورد با تغییر دهنده گان آن بدون اجماع ست نه اینکه خود پیشگام این موضوع شود و در مورد سیاست‌ها پس از تغییر چنین بگوید:کاربری مخالف بود می‌تواند خنثی سازی کند -- Hootandolati(بحث) «پنجشنبه، ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۴۰ (ایران)» ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۱۰ (UTC)
 قبل از اینکه بصورت حمایتی و یا محافظتی به موضوع نگاه بفرمایید حداقل سوابق را نگاه کنید. همچنین حذف بحث فرجام خواهی در ویرایش AzorAhai که بر اثر خنثی سازی ویرایش من به وجود آمده را اصلاح بفرمایید. -- Hootandolati(بحث) «پنجشنبه، ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۴۵ (ایران)» ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۱۵ (UTC)
replies: text: جناب هوتن دولتی نسخه‌های قبلی را بررسی کنید متن کنونی از اول در سیاست بوده است، کسی چیزی را اضافه یا کم نکرده است، لطفاً زود قضاوتی هم انجام ندهید. -- آرمانب ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۱۶ (UTC)
replies: text: : جناب آرمان بحث فرجام خواهی جزء سیاست‌ها می‌باشد یا خیر؟ توسط شما حذف شده است. به متن توجه بفرمایید. شما به ادیت‌های خودتان در صفحه نگاه کنید بنا به نوشته خودتان:
این لازم اجرا بودن شامل چهار اختیار هیئت می‌شود برای رفع ابهام آوردم در لید، کاربری مخالف بود می‌تواند خنثی سازی کند موضوعی اضافه کرده‌اید که هر کاربری بتواند آن را تغییر دهد متنی که در سیاست‌ها همه بتوانند ان را تغییر دهند اجماع نشده است. -- Hootandolati(بحث) «پنجشنبه، ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۵۱ (ایران)» ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۲۱ (UTC)

text: :حذف نشده است؛ به خاظر اعتراض کاربر:Sicaspi به مکان اولیه‌اش منتقل شده است؛:

text: :بخش بالا را بخوانید تا متوجه شوید. -- آرمانب ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۲۴ (UTC)
replies: text: ::برای این که حرف و حدیثی پیش نیاید، مادامی که سر چیزی آشکارا توافق نشده، حتی اگر نیت بهسازی و بخوانی و ... دارید عجالتاً بی زحمت بگذارید همان طوری که از اول بوده بماند. 1234 (بحث) ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۲۹ (UTC)
من منشن شدم. طبق وپ:قفل وقتی یک مدیر یک جنگ ویرایشی را می‌بیند. وظیفه‌اش است که سریعاً قفل کند مگر اینکه وپ:خرابکاری رخ داده‌باشد بدون توجه به اینکه چه نسخه‌ای است. من هم همین کار را کردم. لطفاً به طور کلی از جنگ ویرایشی بپرهیزید. :)امیرΣυζήτηση  ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۱۹ (UTC)
 درود جنگ ویرایشی صورت نگرفته است صرفاً تلاشی جمی برای اصلاح یک متن بوده که بدون نگاه به سیاست اجماع انجام شده و اعتراض به این دلیل بوده امیدوارم که رفع سوء تفاهم شده و همچنین از تغییر بدون اجماع ولو بصورت مشروط خودداری شود -- Hootandolati(بحث) «جمعه، ۲ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۱:۱۷ (ایران)» ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۴۷ (UTC)

text: جناب کاربر:AzorAhai فقط یک دیوانسالار نیست، یک کاربر هم هست. می‌تواند ویرایشی در متن بکند و منتظر شود که یا طبق وپ:سکوت ماندگار شود یا کسی دیگر مخالفت کند و بحث به صفحهٔ بحث برود. در نتیجه انتقاد شما به نظر من منصفانه نیست.

text: اما من متن بخش فرجام‌خواهی را برگرداندم (به اضافهٔ یک تتمه که خودم افزودم و اگر کسی برش داشت هم مشکلی ندارم). دلیلش هم این است که آن بخش قبل از این بحث‌های اخیر وجود داشت در نتیجه اگر بناست صفحه را قفل کنیم، باید طبق آخرین نسخهٔ مورد قبول عمومش (که شامل بخش فرجام‌خواهی -- با همهٔ گنگی‌هایش -- بوده) قفل کنیم. اگر نه که کار هیئت ششم را زیر سؤال می‌بریم. — حجت/بحث ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۱:۲۸ (UTC)
replies: text: : در لید پرونده ذکرشده است که بر پایه نسخه ۱۵ اوت ۲۰۱۶ سیاست بررسی شده است، در آن نسخه از سیاست تجدیدنظر در زیر همان اختیار بازپس‌گیری اختیارات مدیران یا دیوانسالاران آمده است و نه یک بند جدا؛ پس می‌توانید هیئت ششم را زیر سؤال ببرید.

text: :

text: :آرمانب ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۵۸ (UTC)

text: عزیز اعتراض به من جناب کاربر:AzorAhai گرامی برای تغییرات بود و البته در خصوص آخرین تغییرات نه فقط توسط آرمان عزیز بلکه سایر دوستان نیز این موضوع را انجام داده بودند البته آحرینتغییر ایشان درست بود. ویکی‌پدیا:سکوت و اجماع یک رهنمود است؛ و در اینجا نمی‌تواند بجای اجماع کلی مورد استفاده قرار گیرد مثلاً در همین مورد تغییرات فرضاً ۲۰ کاربر ۳۸ تغییر انجام دهند و همگی به همین موضوع استناد کنند. سپس یک کاربر به برخی از این تغییرات اعتراض کند این روند تغییر باعث سست شدن سیاست‌ها و سردرگمی کاربران می‌شود. ضمن اینکه فقط برخی کاربران متوجه این تغییرات می‌شوند که بتوانند به آن اعتراض کنند. به عنوان مثال این تغییر در اجماع را چند نفر از دوستان در جریان هستند که بخواهند موافق باشند و یا مخالف. --  Hootandolati(بحث) «جمعه،۲ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۰۵ (ایران)» ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۳۵ (UTC)
replies: text: : وپ:ممتنع بر پایه نظرخواهی بوجود آمده است. برگرداندن من به نسخه اولیه سیاست بخاطر اعتراض سیکاسپی، به خاطر آن است که واقعا پشتش نظرخواهی نیست بلکه چون بدیهی بود در سیاست اعمال شد و بر پایه اجماع و سکوت ماندگار بود که الان دو نفر از کاربران سیکاسپی و کاربر:فور اعتراض کردند، در بالا پیشنهاد دادم تا رسمیت پیدا کند؛ در ماهیت چه زیر آن بخش باشد چه نباشد تفاوت فاحشی ندارد فقط اگر از زیر آن بخش بیرون بیاید جامعیت پیدا میوند؛ مثلا تجدیدنظر شامل همه اختیارات هیئت می‌شود. آرمانب ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۵۱ (UTC)
* نمی‌فهمم این شبه‌جزیزه‌ها چیست که با هر جزر و مدی، در متن سیاست زاده می‌شود؟ آخر فرجام‌خواهی چه دخلی به سلب صلاحیت از ناظران دارد که زیربخش آن شده است؟!اعتراض باید با معنا باشد تا اعمال شود، ورنه از فردا هر فشردن کلید ابرابزار را هم بدین ترتیب زیرسؤال می‌برند... --Omid.koli (بحث) ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۳۱ (UTC)

text: : فکرکنم اشتباها برده‌اید زیر بخش سلب صلاحیت. آرمانب ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۳۶ (UTC)
replies: text: ::بله جای اشتباه کپی کرده بودم. اصلاح شد — حجت/بحث ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۲۸ (UTC)
replies: text: ::: ضمن احترام هنوز هم در جای اشتباه‌ نشسته‌ست جناب حجت و به هیچ‌وجوهی تحت و جزئی از بخش مراحل طرح شکایت نمی‌باشد. فرجام‌خواهی -در حال حاضر- از اموری‌ست که هیئت مکلف به انجام آن است و بر طبق این سیاست، حق ورود به آن را داراست؛ به عبارتی بهتر آنچه اجرای آن در عهده هیئت نظارت گذاشته شده‌است، وظیفه آن شمرده می‌شود و بر این اساس جزو وظایف هیئت نظارت محسوب می‌شود. اگر منظور برائت از واژه اختیارات است که ملاحظه فرمایید نوشته شده وظایف و اختیارات. در نتیجه اگر ابهامی است به این‌جایش ربطی ندارد. لذا لطفاً ذیل همان وظایف و اختیارات هیئت نظارت قرار گیرد. با سپاس --Omid.koli (بحث) ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۲۲ (UTC)
replies: text: :::: موافقم؛ از اول هم در زیربخش اختیارات بوده است. آرمانب ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۲۹ (UTC)
replies: text: :::::حق با شماست. درستش کردم — حجت/بحث ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۴۲ (UTC)
thread_title:  تغییر مکرر متن 

message: مورد اجماع همکاران نبود – Behzad39 (بحث) ‏۳ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۳:۵۳ (UTC)
فرض کنید شاکی متن شکوائیه را خود ننوشته باشد. این موضوع به خودی خود اشکالی ندارد اما اگر یکی از اعضای هیئت نظارت آن را نوشته باشد چه؟ آیا این عمل دور زدن قانون نیست؟ مثلاً آیا یک ناظر می‌تواند متن شکوائیه را عملاً خود بنویسد، ایمیلی به کاربر ثالثی برساند تا در ظاهر آن کاربر ثالث در نقش شاکی قرار بگیرد و آن عضو هیئت نظارت خود بتواند در نقش قاضی روی صندلی بنشیند و مشکلی از لحاظ تعارض منافع (رفع صلاحیت) نداشته باشد؟
شما برای رفع این نوع دور زدنِ قانون چه راهکاری پیشنهاد می‌کنید؟ به نظر خودم می‌توان تقاضای تجدید نظر داد چون به بررسی عادلانهٔ پرونده شک و شبهه وارد است. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۸ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۰۳ (UTC)
replies: text: قرار چه شکلی اثبات شود که شاکی متن شکوائیه را خود ننوشته است و یکی از ناظران نوشته است؟ -- آرمانب ‏۱۸ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۰۶ (UTC)
replies: text: :در دنیای واقعی، دستخط را می‌توان تجزیه تحلیل کرد، در اینجا ویژگی‌های نگارشی را مثلاً کلماتی که به صورت روتین به کار می‌برند، نوع نثر، نوع انشا، نوع لینک دادن و . . . فکر می‌کنم بازرسان کاربر نیز از چنین تکنیک‌هایی استفاده می‌کنند. از کاربر:Huji می‌خواهم توضیح دهد که این تکنیک تا چه حد قابل اتکاست. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۸ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۲۴ (UTC)
replies: text: ::به نظر من خیلی قضیه را پیچیده کرده‌اید! حسابی که شکایت می‌کند، باید خودش برخورد مستقیم با متشاکی داشته باشد و روال حل اختلاف را طی کرده باشد. موضوی که مطرح کردید فقط زمانی ممکن است که (۱) یک کاربر وجود داشته باشد که علی رغم طی روال حل اختلاف مشکلش با مدیری حل نشده باشد (۲) یک کاربر دیگر در هیئت وجود داشته باشد که با مدیر یادشده مشکل داشته باشد اما نخواهد خودش شکایت مطرح کند [مثلاً به این دلیل که روال حل اختلاف طی نشده، یا به این دلیل که دوست دارد از عضویتش در هیئت سوء استفاده کند و نتیجهٔ پرونده را تغییر بدهد]، و (۳) عضو یادشدهٔ هیئت بتواند کاربر دیگر را راضی کند که اختلاف حل نشده‌اش را تبدیل بکند به یک پرونده [و برود شکایت را برایش بنویسد].

text: ::این قضیه به قدری نادر و به قدری پیچیده‌است که به نظر من راهکاری برای جلوگیری‌اش داریم نه لازم است الان برایش وقت صرف بکنیم — حجت/بحث ‏۱۸ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۳۱ (UTC)
* سلام و صبح بخیر، منم با حجت موافقم. نکتهٔ دیگر اینکه: اصلاً چه اشکالی دارد که یک ناظر که خود در این زمینه مهارت دارد به شخص شاکی کمک کند تا بتواند پرونده تشکیل دهد؟ هیئت متشکل از هفت نفر است که هرکدام مستقل از دیگری پرونده را بررسی می‌کند پس در نهایت این مسئله زیاد اهمیت ندارد. --Behzad39 (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۲:۵۷ (UTC)

text: :هیئت ۵ نفره است. ما کلی بحث دربارهٔ «رفع صلاحیت» در تاپیک #سلب صلاحیت ناظران در همین صفحه کردیم، آیا به نظر شما منطقی است که قانون به این شکل دور زده شود. هیئت ۵ نفره با اکثریت ۳ به ۲ حکمش جاری است؛ لذا عددی که اهمیت پیدا می‌کند ۳ است، نه ۵، نه ۷.

text: :فرض کنید تالی (tally) ۲ به ۲ باشد و نتیجه را رأی همان ناظری مشخص کند که از زیر قانون «تعارض منافع» دررفته است. باید به حال چنین هیئتی افسوس خورد. این مسئله اهمیت دارد ولی متأسفانه توانایی ما برای مقابله با آن محدود است. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۹ (UTC)
replies: text: ::نکته مطروح توسط 4nn1l2 مهم است؛ منتها نکته مهمتر راه اثباتش است؛ من هنوز جواب خود را نگرفتم قرار است چگونه از طریق چه مرجعی (بازرسان؟ مدیران؟ دیوانسالاران؟ ناظران؟) براساس کدام روند اثبات شود که شاکی متن شکوائیه را خود ننوشته است و یکی از ناظران نوشته است؟ شما اول این را مشخص کن اگر اجماعی بدست آمد آنوقت برویم مرحله دوم و دربارهٔ باقی موارد بحث کنیم. -- آرمانب ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۴۱ (UTC)
replies: text: :::آرمان، درست می‌گویید. اثباتش ساده نیست. به نظرم اگر چنین شائبه‌ای مطرح بود، یک نفر در طول بررسی پرونده یا وقتی هنوز جوهر پرونده خشک نشده، موضوع را مطرح کند و ناظران خود دربارهٔ این مسئله تصمیم بگیرند. به نظرم همین که به روند بررسی عادلانهٔ یک پرونده شک و شبهه در حد معقول وارد باشد، زمینه برای درخواست تجدید نظر مهیاست.

text: :::اصلاً بگذار، جنبهٔ عملی به بحث بدهیم. چه مواقعی می‌توان درخواست تجدید نظر داد؟ به نظرم یکی می‌تواند همین مورد بالایی باشد یعنی بروز شک و شبهه در بررسی عادلانهٔ پرونده توسط یکی از ناظران. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۵ (UTC)
replies: text: :::: در مورد سؤال دومتان؛ اختیار تجدید نظر بحث مهمی است؛ برداشت من از متن کنونی سیاست این است که به ناظران اعتماد کامل داشته، پس پذیرش تجدید نظر و بررسی پرونده را بر عهده ناظران گذاشته است، نیامده است خط قرمز تعیین کند؛ آیا شما نظر دیگری دارید؟ --آرمانب ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۹:۳۱ (UTC)
* درست می‌فرمایند آقا حجت. موضوع فاقد ارزش عملی جهت لزوم صرف توجه و وقت است. هیئت مجموعه‌ای‌ست از تصمیم‌گیرندگان دارای حق رأی مستقل، نه یک فرد. --Omid.koli (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۲۹ (UTC)
 سلام بر شما، منظورم این بود که چه اشکالی دارد که یکی برای تنظیم شکواییه خود از ناظر کمک بگیرد. واگرنه حرف شما صحیح است. تعارض منافع باید اثبات شود تا بتوان آن را رفع کرد. Behzad39 (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۳۳ (UTC)

text: :بهزاد، اگر شاکی «واقعی» باشد و صرفاً از یکی از ناظران کمک گرفته باشد، عیب چندانی ندارد؛ ولی اگر شاکی در واقع از اعضای هیئت بوده باشد و شخص ثالثی را واسطه قرار داده باشد تا بتواند خود بدون هیچ‌گونه نگرانی بر صندلی بنشیند، قضیه مشکل‌دار است. موضوع سر کمک گرفتن نیست، موضوع سر «صوری» بودن شاکی است. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۵ (UTC)
* درود. به نظر من هم وقوع این اتفاق بسیار بعید است چرا که صرف شکایت مطرح نیست. کاربر باید پیوندهایی در جهت اثبات مشکل ارائه کند و شواهدی برای طی شدن مراحل حل اختلاف. فکر کنید یکی از اعضای هیئت بخواهد چنین کند و کاربری را اجیر کند برای طرح شکایت، آنوقت پیوندهایی که متوجه کاربر اجیرشده است را از کجا بیاورد؟ مگر اینکه از چندماه قبل‌تر برنامه‌ریزی کنند برای این اقدام مشترک و تلاش کنند مشکل ایجاد شود تا بتوانند به شواهدی درخور برای شکایت دست پیدا کنند! اگر بخواهیم چنین بپنداریم، از امروز باید در هرچیزی شک کنیم. به نظرم فضای دانشنامه را اینقدر معمایی و پلیسی نکنیم چون اگر باب شود، همان‌طور که گفتم باید در هر چیزی شک کنیم، حال اگر این شک به نتیجه‌ای درست برسد، اشکالی ندارد اما اثبات چنین موضوعاتی به قدری سخت و تقریباً ناممکن است که فقط ابهام روی ابهام می‌افزاید و کاری از پیش نمی‌برد. مهرنگار (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۹ (UTC)
 سلام مجدد، خوب اگر شاکی دروغین باشد باز هم یک ابهام وجود دارد. مثلاً من عضو هیئت هستم و شخص سومی را پیدا کرده و مستندات خود را از طریق آن به هیئت ارایه می‌کنم. خوب در تمام این مستندات یک طرف دعوا نام من هست پس طبیعتاً تعارض منافع وجود دارد. Behzad39 (بحث) ‏۱۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۴۳ (UTC)
=== ادامه ===
در مورد شائبه‌هایی که در حین بررسی پرونده بوجود می‌آید متن زیر را پیشنهاد می‌دهم:
توجه کنید برطرف نشدن شائبه‌ها باعث می‌شود اعتبار نتیجه پرونده کم شود و راه برای فرجوام‌خواهی باز شود. -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۰۱ (UTC)

text: :به‌نظرم همان‌طور که 4nn1l2 گفت «آیین‌نامه داخلی هیئت» را درست کنیم؛ اینها نباید در متن سیاست بیاید، صرفاً راهنمای اعضای هیئت است. آن شرایطی هم که به‌عنوان شرایط رسیدگی به فرجام‌خواهی یا بازگشایی پرونده مطرح شد هم (در صورت کسب اجماع) بهتر است در آیین‌نامهٔ داخلی بیاید نه در خود سیاست. آیین‌نامه به اعضا کمک می‌کند درست رفتار کنند، درعین حال دست هیئت را برای حالت‌های استثنایی نمی‌بندد. Wikimostafa (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۱۴ (UTC)
replies: text: :: با قرارگیری در آیین‌نامه داخلی هیئت موافقم. -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۱۹ (UTC)
replies: text: ::: منم با مصطفی موافقم. اول باید سیاست را بازنویسی کنیم که کار سختی نیست. فقط باید جملات تکراری حذف شود و به شکل روان بدون تغییر نوشته شود و در مرحله بعد باید آیین‌نامه نوشته شود. آیین‌نامه را به نظرم واگذار کنیم به هیئت جدید تا آنها بنویسند. --Behzad39 (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۲۳ (UTC)
replies: text: :::: ارتباطی با هیئت جدید و قدیم ندارد؛ بازنویسی سیاست هم به این سادگی نیست، باید روی تغییر هر بندش اجماع کسب کنید. -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۲۶ (UTC)
replies: text: ::::: از این نظر گفتم هیئت جدید که هنوز چند تا بحث مانده که به نتیجه نرسیده فعلاً تکلیف اینا روشن بشه خودش زمان بر است. نکته مهمتر اینکه نگفتم تغییر سیاست که سخت باشه گفتم روان نوشتن و ساده‌تر کردن که اتفاقاً هیچ اجماع و بحثی نمی‌خواهد. مگر قرار است چیزی تغییر کند که نیاز به اجماع داشته باشد؟ Behzad39 (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۹ (UTC)
replies: text: :::::: در مورد روان تر شدن، همین الان هرکاربری می‌تواند متن را روان کند ولی پذیرش اصلاحاتش بستگی به دو مورد دارد، یکی اینکه به مفهوم ضربه وارد نشود دوم اینکه کاربری با اصلاحش مخالفت نکند، مثلاً شما بندی را اصلاح می‌کنید، بنده و تعداد زیادتری از کاربران متن سیاست را تحت نظر دارند اگر مخالف باشیم خنثی سازی می‌کنیم آن وقت باید بروید اجماع کسب کنید؛ پس اگر ایده‌ای در ذهن دارید انجام دهید -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۰۱ (UTC)
replies: text: :::::::  باید دریافته باشید که جسارت لازم را دارم اما چون این روند زمان بر است به مرور حتماً انجام می‌دهم و نکته مهم اینکه شما و سایر دوستان برای خنثی سازی باید دلیل موجه داشته باشید واگرنه مخالفت بی‌دلیل و در پی آن خنثی سازی مطالب قانونی نیست. خودتان که بهتر وارد هستید. Behzad39 (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۰۵ (UTC)
thread_title:  شاکی صوری 

message: در مورد شائبه‌هایی که در حین بررسی پرونده بوجود می‌آید متن زیر را پیشنهاد می‌دهم:
توجه کنید برطرف نشدن شائبه‌ها باعث می‌شود اعتبار نتیجه پرونده کم شود و راه برای فرجوام‌خواهی باز شود. -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۰۱ (UTC)
replies: text: :به‌نظرم همان‌طور که 4nn1l2 گفت «آیین‌نامه داخلی هیئت» را درست کنیم؛ اینها نباید در متن سیاست بیاید، صرفاً راهنمای اعضای هیئت است. آن شرایطی هم که به‌عنوان شرایط رسیدگی به فرجام‌خواهی یا بازگشایی پرونده مطرح شد هم (در صورت کسب اجماع) بهتر است در آیین‌نامهٔ داخلی بیاید نه در خود سیاست. آیین‌نامه به اعضا کمک می‌کند درست رفتار کنند، درعین حال دست هیئت را برای حالت‌های استثنایی نمی‌بندد. Wikimostafa (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۱۴ (UTC)
replies: text: :: با قرارگیری در آیین‌نامه داخلی هیئت موافقم. -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۱۹ (UTC)
replies: text: ::: منم با مصطفی موافقم. اول باید سیاست را بازنویسی کنیم که کار سختی نیست. فقط باید جملات تکراری حذف شود و به شکل روان بدون تغییر نوشته شود و در مرحله بعد باید آیین‌نامه نوشته شود. آیین‌نامه را به نظرم واگذار کنیم به هیئت جدید تا آنها بنویسند. --Behzad39 (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۲۳ (UTC)
replies: text: :::: ارتباطی با هیئت جدید و قدیم ندارد؛ بازنویسی سیاست هم به این سادگی نیست، باید روی تغییر هر بندش اجماع کسب کنید. -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۲۶ (UTC)
replies: text: ::::: از این نظر گفتم هیئت جدید که هنوز چند تا بحث مانده که به نتیجه نرسیده فعلاً تکلیف اینا روشن بشه خودش زمان بر است. نکته مهمتر اینکه نگفتم تغییر سیاست که سخت باشه گفتم روان نوشتن و ساده‌تر کردن که اتفاقاً هیچ اجماع و بحثی نمی‌خواهد. مگر قرار است چیزی تغییر کند که نیاز به اجماع داشته باشد؟ Behzad39 (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۹ (UTC)
replies: text: :::::: در مورد روان تر شدن، همین الان هرکاربری می‌تواند متن را روان کند ولی پذیرش اصلاحاتش بستگی به دو مورد دارد، یکی اینکه به مفهوم ضربه وارد نشود دوم اینکه کاربری با اصلاحش مخالفت نکند، مثلاً شما بندی را اصلاح می‌کنید، بنده و تعداد زیادتری از کاربران متن سیاست را تحت نظر دارند اگر مخالف باشیم خنثی سازی می‌کنیم آن وقت باید بروید اجماع کسب کنید؛ پس اگر ایده‌ای در ذهن دارید انجام دهید -- آرمانب ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۰۱ (UTC)
replies: text: :::::::  باید دریافته باشید که جسارت لازم را دارم اما چون این روند زمان بر است به مرور حتماً انجام می‌دهم و نکته مهم اینکه شما و سایر دوستان برای خنثی سازی باید دلیل موجه داشته باشید واگرنه مخالفت بی‌دلیل و در پی آن خنثی سازی مطالب قانونی نیست. خودتان که بهتر وارد هستید. Behzad39 (بحث) ‏۲۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۰۵ (UTC)
thread_title:  ادامه 

message: درود، همانگونه که می‌دانید انتخاب سخنگوی هیات، بر عهده خود ناظران است پس هر کدام از شما عزیزان که قبول زحمت می‌کند و این مسولیت را به عهده می‌گیرد، لطفا در همینجا اعلام آمادگی نماید.
;نظر آرمان
با تجربه‌ای که از هیئت ششم بدست آوردم بنظرم سخنگو باید دو فاکتور مهم را داشته باشد، اول اینکه در هیئت تجربه داشته باشد، دوم اینکه کاربری فعال و آنلاین باشد؛ بنده جناب امیر را دارای این دو فاکتور میبینم پس رای‌ام برای سخنگویی ایشان است؛ اگرهم دیگر ناظران بنده را بعنوان سخنگو انتخاب کنند این مهم را انجام خواهم داد. -- آرمانب ‏۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۲ (UTC)
;نظر 4nn1l2
من برای سخنگویی اعلام آمادگی می‌کنم. انتخاب اولم، خودم هستم و بعدی این‌فکت. ‏4nn1l2 (بحث) ‏۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۵ (UTC)
;نظر PHoBiA
درود. با آرمان در رابطه با فاکتور فعال (آنلاین) بودن موافقم. In fact به نظر بنده بهترین گزینه برای سخنگو است، ولی شاید ایشان آنچنان آنلاین نباشند، تقاضا دارم جناب  در رابطه با وضعیت فعال بودنشان توضیح مختصری دهند. درصورتی که اینفکت بفرمایند زمان کافی برای این کار در اختیار ندارند، انتخاب دوم بنده Ladsgroup خواهد بود. ارادتمند -- Phobia   ☺☻  شنبه، ۱۰ مهر، ۱۱:۵۴ - ‏۱ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۲۴ (UTC)
;نظر In fact
سلام و تبریک به ناظران دوره هفتم هیئت نظارت.
من به اندازه ای که آقا آرمان و 4nn1l2 عزیز می توانند در پروژه وقت بگذارند، فرصت ندارم. ولی دقت کنید که وپ:تاه همانند وپ:تام نیاز به سرعت عمل ویژه ای ندارد. ما باید به دنبال دقت و کیفیت در بررسی پرونده ها باشیم و آنها را فدای سرعت و شتابزدگی نکنیم. از این رو من همانند دوره گذشته فرصتم را برای انجام مسئولیت سخنگویی، کافی می دانم و اعلام آمادگی می کنم. یا علی. In fact ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۵ (UTC)
 جمع‌بندی من از نظر ناظران گرامی تا این پیام این است که جناب کاربر:In fact سخنگو باشند، اگر بحث تکمیلی رخ نداد تا شروع هیئت هفتم در سیاست اعمال می‌کنم. -- آرمانب ‏۸ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۵۶ (UTC)
replies: text: سلام به ناظران گرامی.

text: فقط یکی از ناظران هنوز اظهار نظر نکرده است که منتظریم ایشان نیز در این بحث شرکت کنند.

text: ان شاء الله. In fact ‏۹ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۴:۴۴ (UTC)
replies: text: :من نظری ندادم چون نظرم هرچه باشد تاثیری نخواهد داشت. ارادتمند :)امیرΣυζήτηση  ‏۹ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۴:۵۳ (UTC)
===نظر دیگر کاربران===
 با عرض تبریک مجدد، دوستان دقت کنند کسی از آینده خبر نداره و به نظر من بهتر است برای انتخاب سخنگو نظر اعضای علی البدل هم جویا شوید.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۵۷ (UTC)

text: نیازی نیست، با اعلام آمادگی جناب اینفکت ایشان سخنگو هستند. -- آرمانب ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۰ (UTC)
خودتان هر طور صلاح می دانید اما اگر درست فکر کنیم چیزی که گفتم راه درست و صحیح آن است.--Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۲ (UTC)

text: با آرمان موافقم، عضو علی البدل اسمش رویش است؛ وقتی نظر می دهد که عضو اصلی نباشد (وگرنه میشد عضو اصلی) Wikimostafa (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۷ (UTC)
replies: text: : اتفاقا عضو علی البدل بسیار مهم است. فرض کنید روزی یکی از اعضای اصلی کلا انصراف دهد آنوقت عضو علی البدل که شما میفرمایید نظرش مهم نیست، نظرش مهم می شود. در نهایت اگر کمی آینده نگری کنیم کاملا روشن است تمام اعضا باید نظر دهند نه اعضای اصلی. این اصلی و فرعی بودن یک نسبت قراردادی است.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۱ (UTC)
replies: text: ::این بحث بیهوده است؛ کار هیئت نظارت با فرض پیش نمی‌رود.  Wikimostafa (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۶ (UTC)
replies: text: ::: موافقم بیهوده است.--Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۵۰ (UTC)
replies: text: ::::با احترام کامل In fact ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۱۵ (UTC)
replies: text: ::::: سلام و عرض ادب، بالاتر هم عرض کردم که ادامه بحث بیهوده است اما لازم است بگویم نظر جناب حجت کاملا محترم اما نظر شخصی ایشان است و مهمتر اینکه فکر کنم منظور ایشان این بوده که کسی از بیرون تعیین تکلیف نکند که فلانی سخنگو شود که منم چنین جسارتی نکردم و برای من هم اهمیتی ندارد چه کسی سخنگو باشد بلکه خدمت شما و سایر دوستان عرض کردم هیات هفت عضو دارد نه پنج عضو. فکر نمیکنم شما مخالف این قضیه باشید. دقت کنید منفعتی در این بحث ندارم بلکه به عنوان فردی که از بیرون نظاره گر است قصدم خیر بوده و هست.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۲۹ (UTC)
replies: text: :::::: پیشنهادتان را در زیربخشی مجزا مطرح کنید تا اگر اجماع بدست آوردین در سیاست اعمال شود.

text: :::::: پیشنهادی ارائه کردید که با مخالفت دو عضو هیئت و یک عضو جایگزین روبرو شده است.

text: :::::: شاید بهتر باشد انتخاب سخنگو غیرعلنی و در میلینگ ناظران مطرح شود.

text: :::::: آرمانب ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۶ (UTC)
replies: text: ::::::: دقت کنید من اصلا پیشنهادی ندادم که بخواهم اجماع کسب کنم یا نه. بحث من این است اعضای هیات هفت نفر هستند نه پنج نفر. این موضوع خیلی سادست. نکته دوم اگر عضو علی البدل نظرش حساب نیست پس چرا مخالفت ایشان را حساب می کنید؟ من فقط یک نکته کوچک گفتم و بعد هم گفتم بحث بیهوده است و تمام شد.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۴۵ (UTC)
جهت روشن سازی افکار عمومی: ترجیح من برای سخنگو شدن کاربر In fact هست. چون رفتار ایشان و بی طرف بودنشان برای من ثابت شده است. تمام سخن من اینه باید تمام اعضای هیات نظر بدهند همین.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۲۹ (UTC)
thread_title:  انتخاب سخنگوی دوره هفتم 

message: با عرض تبریک مجدد، دوستان دقت کنند کسی از آینده خبر نداره و به نظر من بهتر است برای انتخاب سخنگو نظر اعضای علی البدل هم جویا شوید.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۵۷ (UTC)
replies: text: نیازی نیست، با اعلام آمادگی جناب اینفکت ایشان سخنگو هستند. -- آرمانب ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۰ (UTC)
خودتان هر طور صلاح می دانید اما اگر درست فکر کنیم چیزی که گفتم راه درست و صحیح آن است.--Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۲ (UTC)

text: با آرمان موافقم، عضو علی البدل اسمش رویش است؛ وقتی نظر می دهد که عضو اصلی نباشد (وگرنه میشد عضو اصلی) Wikimostafa (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۰۷ (UTC)
replies: text: : اتفاقا عضو علی البدل بسیار مهم است. فرض کنید روزی یکی از اعضای اصلی کلا انصراف دهد آنوقت عضو علی البدل که شما میفرمایید نظرش مهم نیست، نظرش مهم می شود. در نهایت اگر کمی آینده نگری کنیم کاملا روشن است تمام اعضا باید نظر دهند نه اعضای اصلی. این اصلی و فرعی بودن یک نسبت قراردادی است.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۱ (UTC)
replies: text: ::این بحث بیهوده است؛ کار هیئت نظارت با فرض پیش نمی‌رود.  Wikimostafa (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۶ (UTC)
replies: text: ::: موافقم بیهوده است.--Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۵۰ (UTC)
replies: text: ::::با احترام کامل In fact ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۱۵ (UTC)
replies: text: ::::: سلام و عرض ادب، بالاتر هم عرض کردم که ادامه بحث بیهوده است اما لازم است بگویم نظر جناب حجت کاملا محترم اما نظر شخصی ایشان است و مهمتر اینکه فکر کنم منظور ایشان این بوده که کسی از بیرون تعیین تکلیف نکند که فلانی سخنگو شود که منم چنین جسارتی نکردم و برای من هم اهمیتی ندارد چه کسی سخنگو باشد بلکه خدمت شما و سایر دوستان عرض کردم هیات هفت عضو دارد نه پنج عضو. فکر نمیکنم شما مخالف این قضیه باشید. دقت کنید منفعتی در این بحث ندارم بلکه به عنوان فردی که از بیرون نظاره گر است قصدم خیر بوده و هست.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۲۹ (UTC)
replies: text: :::::: پیشنهادتان را در زیربخشی مجزا مطرح کنید تا اگر اجماع بدست آوردین در سیاست اعمال شود.

text: :::::: پیشنهادی ارائه کردید که با مخالفت دو عضو هیئت و یک عضو جایگزین روبرو شده است.

text: :::::: شاید بهتر باشد انتخاب سخنگو غیرعلنی و در میلینگ ناظران مطرح شود.

text: :::::: آرمانب ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۶ (UTC)
replies: text: ::::::: دقت کنید من اصلا پیشنهادی ندادم که بخواهم اجماع کسب کنم یا نه. بحث من این است اعضای هیات هفت نفر هستند نه پنج نفر. این موضوع خیلی سادست. نکته دوم اگر عضو علی البدل نظرش حساب نیست پس چرا مخالفت ایشان را حساب می کنید؟ من فقط یک نکته کوچک گفتم و بعد هم گفتم بحث بیهوده است و تمام شد.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۴۵ (UTC)
جهت روشن سازی افکار عمومی: ترجیح من برای سخنگو شدن کاربر In fact هست. چون رفتار ایشان و بی طرف بودنشان برای من ثابت شده است. تمام سخن من اینه باید تمام اعضای هیات نظر بدهند همین.Behzad39 (بحث) ‏۲ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۲۹ (UTC)
thread_title: نظر دیگر کاربران