بحث:نرگاو آسمان

message: با وجود خوبیدگی مقاله در ویکی انگلیسی، با توجه به کمبود در بخش مربوط به شعر سومری (به طور مشخص عدم استفاده از دو کتاب اندرو جرج: حماسه گیلگمش و حماسه بابلی گیلگمش (دو جلدی)) با رجوع به بخش سومری کتاب‌ها یادداشت‌های تکمیلی اضافه خواهند شد؛ و در مرحله بعد به خود متن افزوده خواهند شد؛ تا درنهایت نقصان مقاله در ویکی انگلیسی رفع شود. RousouR (بحث) ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۲۱ (UTC)
thread_title:  درباره شیوه کار 

message: سلام  گرامی. امیدوارم خوب باشید. میخواهم برای خوبیدگی نامزدش کنم. خوشحال میشم هر موقع که فرصت داشتید نگاهی به آن بیندازید و نظرتان را بگویید. با سپاس RousouR (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۲۹ (UTC)
درود  عزیز. طبق معمول همهٔ نوشته‌های شما، من یک ترجمهٔ دقیق و روان و تمیز می‌بینم اما چون هیچ سابقه و تجربه‌ای در این زمینه (از جمله برگردان مقاله‌های خوب از زبان‌های دیگر) ندارم اجازه بدهید از یک صاحب‌نظر سؤال کنیم. عالی‌جنابان  یا  گرامی آیا برای‌تان مقدور هست مقاله را ملاحظه کنید و نظر کارشناسی‌تان را بفرمایید؟ با احترام فراوان Atheist (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۸ (UTC)
replies: text: واقعا ممنونم. این نظرتان با توجه به دقت شما در کارهایتان و خلاقیتتان در انتخاب برابرها برایم ارزش زیادی دارد.RousouR (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۴ (UTC)
replies: text: : من گذرا نگاهی انداختم. به نظرم قابل نامزد شدن است. البته اشکالاتی دارد که در فرآیند بررسی قابل رفع است. اگر فرصت کردید ویکی‌پدیا:مقاله‌های خوب/معیارها را هم مطالعه کنید. ٪ مرتضا (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۳ (UTC)
replies: text: ::سلام، ممنون. خوانده‌ام، با دقت بیشتر میخوانمش.RousouR (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۳۱ (UTC)
سپاس دوباره از  عزیز وتمیزی کارتان.RousouR (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۵ (UTC)

text: نفرمایید  نازنین. بنده‌نوازی می‌فرمایید. شما استاد من و بزرگوار هستید و ویرایش در ویکی‌پدیا در جوار افرادی مثل شما واقعاً دلپذیرتر می‌شود. امیدوارم به‌زودی برای تبریک و قدردانی بابت مقاله‌های خوب و برگزیده خدمت‌تان برسم. سایه‌تان مستدام باشد. با درود و احترام فراوان Atheist (بحث) ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۰۲ (UTC)
replies: text: : برای من هم. ارادت RousouR (بحث) ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۱۸ (UTC)
thread_title:  نظرخواهی 

message: سلام، سپاس از نشان و نوشته دلنشین شما.
توضیحی کوتاه:
* یکی از یادداشت‌ها را بخش مستقلی در متن کردم (تفسیر شعر سومری). کتاب حماسه گیلگمش اندرو جرج در منابع مقاله انگلیسی نیست.
*یکی دیگر از یادداشت‌ها را برای تکمیل متن در بخش روایت شعر سومری به کار بردم. در اینجا برای برقراری هماهنگی با متن موجود در مقاله انگلیسی نیاز به اصلاحاتی بود که انجام شد. یکی از این اصلاحات به کار بردن واژه «بیلگمس» بود (کاری که اندرو جرج در کتابهایش انجام داده است).
تفاوت‌های که اکنون مقاله فارسی با انگلیسی  پیدا کرده است، ناشی از این فرایند است.RousouR (بحث) ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۸ (UTC)
replies: text: پنجشنبه-جمعه گیلگمش (که سال‌ها در فهرست پیگیرم هست) و بخشی از انوما الیش را خواندم که واقعا لذتبخش بود [و امیدوارم ترجمه‌شان کامل‎تر هم بشود]؛ منتهی متوجه نامزد گمخ شدن این مقاله نشده بودم! وقت کنم، حتماً این مقاله را هم خواهم خواند. سپاس! --محک  📞  ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۴ (UTC)
replies: text: : :)   من جهروکه درشن را گذاشته‌ام سر فرصت و با دقت بخوانم. ترجمه هم، حتما (به مرور)؛ و باز هم مثل نرگاو، فراتر.RousouR (بحث) ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۳۹ (UTC)
thread_title:  گسترش فراتر از مقاله انگلیسی (مرحله اول) 

message: === کتاب‌ها ===
* 
* 
* 
RousouR (بحث) ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۲ (UTC)
==== گزیده فصل‌ها و بخش‌های کتاب اول ====
*Introduction       xiii
* I. The Standard Version of the Babylonian Gilgamesh Epic:       I
* 'He who saw the Deep'
* Tablet VI. Ishtar and the Bull of Heaven       47
* 5. The Sumerian Poems of Gilgamesh       141
* Bilgames and Akka: 'The envoys of Akka'       143
* Bilgames and Huwawa: 'The lord to the Living One's Mountain' and 'Ho, hurrah!'       149
* Bilgames and the Bull of Heaven: 'Hero in Battle'       166
* Bilgames and the Netherworld: 'In thoes days, in those far-off days'        175
* The Death of Bilgames: 'The great wild bull is lying down'       195
* Appendix: From Tablet to Translation       209
RousouR (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۸ (UTC)
==== فصل‌های کتاب سوم ====
* List of Illustrations   8
* Foreword   9
* Preface   11
* Introduction
** 1. Myths are "Soul-Matter"       13
** 2. Myths and the Growth of Human Consciousness       16
* I   The Wall of Uruk
** 1. Gilgamesh, Two-Thirds God   21 /  2. A Dark Origin   24 / 3. His Tyrannical Drivenness   27 / 4. The Creation of Enkidu   29 / 5. The Hierodule: Prostitute or Priestess?   32 / 6. Kalili of the windows   37 / 7. The Seduction of Enkidu   40 / 8. The Broken Participation Mystique   42 / 9. The Education of Enkidu; Being Meant   45 / 10. The Hierodule as Higher Eros   48
* II   The Puzzling Dreams of Gilgamesh
** 1. On Ancient Terms and Ancient Dreams   53 / 2. Two Parallel Dreams   56 / 3. Stars and the Host of Heaven   59 / 4. The Helpful People   64 / 5. Homosexuality, Ancient and Current   66 / 6. The Axe   69 / 7. Enkidu's Transition to Civilization
* III   The Fateful Meeting
** 1. The Fight at the Gate   79 / 2. Rites d'entree   86 / 3. A Mother's Prayer   89
* IV.   In the Cedar Forest
** 1. Ill-omen at the Gate   93 / 2. The Toppled Mountain   95 / 3. A Frightful Dream   101 / 4. Felling the Cedar, and the Fight with Humbaba   107
* V   Gilgamesh and Ishtar
** 1. Ishtar's Proposal       111 / 2. Gilgamesh's Rebuff       113 / 3. On Individuation Goals       121 / 4. Mother-World, Mother-Complex       124 / 5. The Many-Faceted Ishtar       126 / 6. Ishtar's Rage       128 / 7. Facing the Bull of Heaven       132 / 8. Homecoming of the Heroes       140 / 9. The Problem of Death       141
* VI   The Impact of Death
** 1. Enkidu's Illness       147 / 2. The Land of the Dead       150 / 3. The Mourning of Gilgamesh       155
* VII   The "Night Sea Journey"
** 1. The Scorpian People at the Gate of the Mountain   161 / 2. Dense is the Darkness   169 / 3. The Garden of Jewels   171 / 4. Siduri the Barmaid   173 / 5. Crossing the Waters of death   181 / 6. Unnapishtim the Distant   183
* VIII   The Secret of the Gods   
** 1. The Divine Plot Batrayed   185 / 2. The Flood   190 / 3. The Post-Deluge Reaction of the Gods   194 / 4. The Secret of the Gods   198 / 5. Seven Loaves - The Failed Test   200 / 6. Loss of the Plant of Rejuvenation   204 / 7. Return to Uruk   205 / 8. The Meaning of the Epic   206
* Sources of Illustrations   210
* Bibliography   211
* Index   218
LIST OF ILLUSTRATIONS
* Cover: Gilgamesh/ Frontpiece: Gilgamesh/ Picture 1: Lilith   26/ Picture 2: Kalili of the windows   38/ Picture 3: Lovers embracing on bed   80/ Picture 4: Humbaba   84/ Picture 5: Ishtar with foot on lion   129/ Picture 6 and 7: The Fight with the Bull of Heaven   134/ Picture 8: Enkidu   139/ Picture 9: The Scorpion People   163/ Picture 10: The Sun God Shamash ascending   164/ Picture 11: Tablet XI, The story of the flood   187
RousouR (بحث) ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۵ (UTC)
thread_title:  منابع برای گسترش فراتر از مقاله انگلیسی 

message: * 
* 
* 
RousouR (بحث) ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۲ (UTC)
==== گزیده فصل‌ها و بخش‌های کتاب اول ====
*Introduction       xiii
* I. The Standard Version of the Babylonian Gilgamesh Epic:       I
* 'He who saw the Deep'
* Tablet VI. Ishtar and the Bull of Heaven       47
* 5. The Sumerian Poems of Gilgamesh       141
* Bilgames and Akka: 'The envoys of Akka'       143
* Bilgames and Huwawa: 'The lord to the Living One's Mountain' and 'Ho, hurrah!'       149
* Bilgames and the Bull of Heaven: 'Hero in Battle'       166
* Bilgames and the Netherworld: 'In thoes days, in those far-off days'        175
* The Death of Bilgames: 'The great wild bull is lying down'       195
* Appendix: From Tablet to Translation       209
RousouR (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۸ (UTC)
==== فصل‌های کتاب سوم ====
* List of Illustrations   8
* Foreword   9
* Preface   11
* Introduction
** 1. Myths are "Soul-Matter"       13
** 2. Myths and the Growth of Human Consciousness       16
* I   The Wall of Uruk
** 1. Gilgamesh, Two-Thirds God   21 /  2. A Dark Origin   24 / 3. His Tyrannical Drivenness   27 / 4. The Creation of Enkidu   29 / 5. The Hierodule: Prostitute or Priestess?   32 / 6. Kalili of the windows   37 / 7. The Seduction of Enkidu   40 / 8. The Broken Participation Mystique   42 / 9. The Education of Enkidu; Being Meant   45 / 10. The Hierodule as Higher Eros   48
* II   The Puzzling Dreams of Gilgamesh
** 1. On Ancient Terms and Ancient Dreams   53 / 2. Two Parallel Dreams   56 / 3. Stars and the Host of Heaven   59 / 4. The Helpful People   64 / 5. Homosexuality, Ancient and Current   66 / 6. The Axe   69 / 7. Enkidu's Transition to Civilization
* III   The Fateful Meeting
** 1. The Fight at the Gate   79 / 2. Rites d'entree   86 / 3. A Mother's Prayer   89
* IV.   In the Cedar Forest
** 1. Ill-omen at the Gate   93 / 2. The Toppled Mountain   95 / 3. A Frightful Dream   101 / 4. Felling the Cedar, and the Fight with Humbaba   107
* V   Gilgamesh and Ishtar
** 1. Ishtar's Proposal       111 / 2. Gilgamesh's Rebuff       113 / 3. On Individuation Goals       121 / 4. Mother-World, Mother-Complex       124 / 5. The Many-Faceted Ishtar       126 / 6. Ishtar's Rage       128 / 7. Facing the Bull of Heaven       132 / 8. Homecoming of the Heroes       140 / 9. The Problem of Death       141
* VI   The Impact of Death
** 1. Enkidu's Illness       147 / 2. The Land of the Dead       150 / 3. The Mourning of Gilgamesh       155
* VII   The "Night Sea Journey"
** 1. The Scorpian People at the Gate of the Mountain   161 / 2. Dense is the Darkness   169 / 3. The Garden of Jewels   171 / 4. Siduri the Barmaid   173 / 5. Crossing the Waters of death   181 / 6. Unnapishtim the Distant   183
* VIII   The Secret of the Gods   
** 1. The Divine Plot Batrayed   185 / 2. The Flood   190 / 3. The Post-Deluge Reaction of the Gods   194 / 4. The Secret of the Gods   198 / 5. Seven Loaves - The Failed Test   200 / 6. Loss of the Plant of Rejuvenation   204 / 7. Return to Uruk   205 / 8. The Meaning of the Epic   206
* Sources of Illustrations   210
* Bibliography   211
* Index   218
LIST OF ILLUSTRATIONS
* Cover: Gilgamesh/ Frontpiece: Gilgamesh/ Picture 1: Lilith   26/ Picture 2: Kalili of the windows   38/ Picture 3: Lovers embracing on bed   80/ Picture 4: Humbaba   84/ Picture 5: Ishtar with foot on lion   129/ Picture 6 and 7: The Fight with the Bull of Heaven   134/ Picture 8: Enkidu   139/ Picture 9: The Scorpion People   163/ Picture 10: The Sun God Shamash ascending   164/ Picture 11: Tablet XI, The story of the flood   187
RousouR (بحث) ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۵ (UTC)
thread_title:  کتاب‌ها 

message: *Introduction       xiii
* I. The Standard Version of the Babylonian Gilgamesh Epic:       I
* 'He who saw the Deep'
* Tablet VI. Ishtar and the Bull of Heaven       47
* 5. The Sumerian Poems of Gilgamesh       141
* Bilgames and Akka: 'The envoys of Akka'       143
* Bilgames and Huwawa: 'The lord to the Living One's Mountain' and 'Ho, hurrah!'       149
* Bilgames and the Bull of Heaven: 'Hero in Battle'       166
* Bilgames and the Netherworld: 'In thoes days, in those far-off days'        175
* The Death of Bilgames: 'The great wild bull is lying down'       195
* Appendix: From Tablet to Translation       209
RousouR (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۸ (UTC)
thread_title:  گزیده فصل‌ها و بخش‌های کتاب اول 

message: * List of Illustrations   8
* Foreword   9
* Preface   11
* Introduction
** 1. Myths are "Soul-Matter"       13
** 2. Myths and the Growth of Human Consciousness       16
* I   The Wall of Uruk
** 1. Gilgamesh, Two-Thirds God   21 /  2. A Dark Origin   24 / 3. His Tyrannical Drivenness   27 / 4. The Creation of Enkidu   29 / 5. The Hierodule: Prostitute or Priestess?   32 / 6. Kalili of the windows   37 / 7. The Seduction of Enkidu   40 / 8. The Broken Participation Mystique   42 / 9. The Education of Enkidu; Being Meant   45 / 10. The Hierodule as Higher Eros   48
* II   The Puzzling Dreams of Gilgamesh
** 1. On Ancient Terms and Ancient Dreams   53 / 2. Two Parallel Dreams   56 / 3. Stars and the Host of Heaven   59 / 4. The Helpful People   64 / 5. Homosexuality, Ancient and Current   66 / 6. The Axe   69 / 7. Enkidu's Transition to Civilization
* III   The Fateful Meeting
** 1. The Fight at the Gate   79 / 2. Rites d'entree   86 / 3. A Mother's Prayer   89
* IV.   In the Cedar Forest
** 1. Ill-omen at the Gate   93 / 2. The Toppled Mountain   95 / 3. A Frightful Dream   101 / 4. Felling the Cedar, and the Fight with Humbaba   107
* V   Gilgamesh and Ishtar
** 1. Ishtar's Proposal       111 / 2. Gilgamesh's Rebuff       113 / 3. On Individuation Goals       121 / 4. Mother-World, Mother-Complex       124 / 5. The Many-Faceted Ishtar       126 / 6. Ishtar's Rage       128 / 7. Facing the Bull of Heaven       132 / 8. Homecoming of the Heroes       140 / 9. The Problem of Death       141
* VI   The Impact of Death
** 1. Enkidu's Illness       147 / 2. The Land of the Dead       150 / 3. The Mourning of Gilgamesh       155
* VII   The "Night Sea Journey"
** 1. The Scorpian People at the Gate of the Mountain   161 / 2. Dense is the Darkness   169 / 3. The Garden of Jewels   171 / 4. Siduri the Barmaid   173 / 5. Crossing the Waters of death   181 / 6. Unnapishtim the Distant   183
* VIII   The Secret of the Gods   
** 1. The Divine Plot Batrayed   185 / 2. The Flood   190 / 3. The Post-Deluge Reaction of the Gods   194 / 4. The Secret of the Gods   198 / 5. Seven Loaves - The Failed Test   200 / 6. Loss of the Plant of Rejuvenation   204 / 7. Return to Uruk   205 / 8. The Meaning of the Epic   206
* Sources of Illustrations   210
* Bibliography   211
* Index   218
LIST OF ILLUSTRATIONS
* Cover: Gilgamesh/ Frontpiece: Gilgamesh/ Picture 1: Lilith   26/ Picture 2: Kalili of the windows   38/ Picture 3: Lovers embracing on bed   80/ Picture 4: Humbaba   84/ Picture 5: Ishtar with foot on lion   129/ Picture 6 and 7: The Fight with the Bull of Heaven   134/ Picture 8: Enkidu   139/ Picture 9: The Scorpion People   163/ Picture 10: The Sun God Shamash ascending   164/ Picture 11: Tablet XI, The story of the flood   187
RousouR (بحث) ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۵ (UTC)
thread_title:  فصل‌های کتاب سوم 

message: سلام بر محک گرامی
* گیلگمش را نامزد کردم؛ ویراستی مانده و چند پاراگراف (بسط مطالبی که همین الان در متن فارسی وجود دارد) که به زودی انجام می‌‌دهم.
* و اما بعد ... در اینجا کمبودهایی را می‌نویسم که در حال رفع کردنشان هستم. نظر شما درباره شیوه اجرای کار تا اینجا چیست؟ RousouR (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۸ (UTC)
replies: text: من تازگی‌ها دیر به دیر سر می‌زنم و از جزئیات پیش رفتنش اطلاع ندارم ولی به نظر عالی می‌آید! خیلی مشعوفم که گیلگمش عزیز را در گمخ می‌بینم  --محک  📞  ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۵ (UTC)
thread_title:  گسترش نرگاو آسمان انگلیسی 

message: :درود. در فارسی به گاو نر ورزا گفته می‌شود.  مانی (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۱ (UTC)
replies: text: : سلام. ممنون. حتی اگر نرگاو فارسی نباشد، حذفش درست نیست. در منابع دانشگاهی فارسی (مانند اثر یوسف مجیدزاده) نیز نرگاو به کار رفته است. RousouR (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۵ (UTC)
replies: text: ::سلام. نرگاو فارسی است اما فارسی ساختگی شخصی. آن هم برای مفهومی که از قبل کلمه ویژه خود را دارد. مانند این است که ما برای «دست» کلمه‌ای شخصی به صورت «پنج‌انگشتک» بسازیم و بخواهیم آن را در ویکی‌پدیا به‌جای دست استفاده کنیم. مانی (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۹ (UTC)
replies: text: ::: نیمه اول فارسی نیست. چرا ساختگی شخصی؟ در خود ویکی‌پدیا قبل از شروع به گسترش کردن، نرگاو به کار رفته بود. جدا از این منبع بالا هم هست. شما به آن دسترسی ندارید یا منابع معادل دیگری را می‌شناسید که درباره این شعر سومری باشند؟ RousouR (بحث) ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۷ (UTC)

text: :متوجه منظورتان نشدم. منبعی می‌خواهید که نشان دهد در فارسی نرگاو سابقه استفاده ندارد و برای گاو نر، کلمه ورزا، وجود دارد؟ می‌توانید به تمامی فرهنگ‌های لغت فارسی مراجعه کنید تا متوجه این مطلب بشوید. مانی (بحث) ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۰ (UTC)
replies: text: :: عجیب است که فکر می‌کنید به فرهنک لغت مراجعه نکرده‌ام! مراجعه به آن لازم است ولی کافی نیست. اینجا با متنی سومری روبه‌رو هستیم. در همه منابعی که دیدم (از ترجمه شاملو تا مقاله دانشگاهی تا منبعی که در بالا به آن اشاره کردم) از واژه نرگاو استفاده شده است. RousouR (بحث) ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۳ (UTC)
replies: text: :::حالا متوجه منظورتان شدم. منظورتان این است که در ترجمه‌های قبلی فارسی برای این متن خاص سومری برای bull قبلاً از نرگاو استفاده کرده‌اند. در این صورت برای یک‌دست ماندن با ترجمه‌های قبلی همان نرگاو ارجحیت دارد (هرچند باز تعجب من پابرجاست که چرا مترجمان محترم داشته‌های فارسی و پیشینه زبان را نادیده گرفته و به‌ واژه‌سازی شخصی مصنوعی روی آورده‌اند!).مانی (بحث) ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۵ (UTC)
replies: text: :::: به نظر من که انتخاب خوبی است. RousouR (بحث) ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۷ (UTC)
thread_title:  ورزا 

message: سلام محک گرامی. ممنونم برای قبل./ گسترش نرگاو بر اساس این منابع در حال پایان یافتن است.  بخش‌هایی از کتاب اول و سوم که برای گسترش استفاده کردم، در پایین لیست (در بالا) آمده است.
* بر اساس کتاب اول بخش مربوط به شعر سومری را گسترش دادم. این بخش در مقاله انگلیسی خیلی کم بود، آن هم پر اشتباه (وقتی مبنا کتاب‌های جدیدتری باشد مثل دو کتاب اندرو جرج).
** تا جایی که متوجه شده‌ام، این وضع فقط منحصر به مقاله انگلیسی نیست و سایر مقالات و کتابهای دانشگاهی را هم دربرمی‌گیرد (حداقل در بخش‌های مربوط به شعر سومری).
* بنابراین، در این بخش همه چیز تغییر کرد و از اول بازسازی شد. نتیجه: بررسی و تفسیر شعر سومری (بیلگمس و نرگاو آسمان: قهرمان در نبرد)؛ حماسه نیز در ادامه آن تغییر پیدا کرد.
* بر اساس کتاب سوم تفسیر روان‌شناختی در مقاله ایجاد شد که جای خالی‌اش محسوس بود.
هر موقع که مناسب دانستید، پاسخ دهید: الان زمان مناسبی برای نامزد کردنش هست؟ RousouR (بحث) ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۸ (UTC)
replies: text: به نظرم آماده‌است. محک  📞  ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۲ (UTC)
thread_title:  مشورتی دیگر 

message: * 
** PART II - DIVINE MYTH - CHAPTER 5 - MYTHS OF CREATION / THE UNIVERSAL FLOOD (p. 134-136)/ Ziusudra, Atrahasis and Noah
** PART II - DIVINE MYTH - CHAPTER 6 - MYTHS OF ZEUS, HERA, POSEIDON, HADES/ The Seduction of Zeus by Hera (p. 148)
** PART II - DIVINE MYTH - CHAPTER 10 - MYTHS OF FERTILITY: DEMETER/ Inanna and Dumuzi (p. 255-257)/ Observations: The Dying God and the Sacred Marriage (p.257-258)/ Isis and Osiris (p. 258-262)
** Part III - Legends - CHAPTER 13 - GILGAMESH: HEROIC MYTH/ (p.336-350)
*** p. 338: Few ancient cultures produced heroic myths. There are no heroes at all (in the Greek sense of the word) in the myths of ancient Egypt and almost none in the Bible (only Samson and perhaps David, who killed Goliath). Even the ancient Romans seem to have had no true heroes of their own devising. The ancient Mesopotamians, by contrast, did tell stories about a hero, the great king Gilgamesh, one of the oldest cycle of stories in the world.
***The so-called epic of Gilgamesh that has come down to us was never an oral poem, like Homer’s poems and Hesiod’s, taken dowji in dictation from the mouth of an illiterate poet. The poem was rather a scribal exercise created in writing, meant to be read and studied by other scribes and those learning to be scribes. Still, the Gilgamesh stories have many elements in common with the legends of Greece. The Greek stories must depend in some way on Mesopotamian oral tradition both for style and content.
*** The parallels between stories about Gilgamesh and those found in Greece are more than mere coincidence. Many elements of Greek legend are not Greek in origin. Sbmehow such stories passed from East to West, not through written media, of course, but apparently through bilingual singers. We have good evi¬ dence that Greeks and Semitic seafarers intermarried during the early Archaic Period, which could explain such bilingualism and the transmission of Eastern stories to Greece. Before turning to the Greek legends themselves, therefore, we must first examine the ancient Mesopotamian tales of Gilgamesh, which precede in time and inventiveness Greek heroic tales, and which may very well serve as a model for what we expect to find in the myth of a “hero.”
* 
** Introduction - pic Huwawa (Humbaba)(p. 17)/ Bull of Heaven (p. 49)/ Enkidu (p. 76)/ Flood (p. 83-84)/ Gilgamesh (p. 89-91)/ Huwawa (Humbaba) (p. 106) / Inana (p. 108-109)/ Sacred Marriage (p. 157-158)/ Taboos (p. 174)/ Ziusura (p. 189-190)
* 
** Atrahasis (p. 1- p. 38)
** The Epic of Gilgamesh (p. 39- p. 153)/ standard version (p. 50- p. p.135)/ old Babylonian version (p. 136- p. 153)
** The Decent of Ishtar to the Underworld (p. 154-p. 162)
** Adapa (p. 182- p. 188)
** The Epic of Creation (p. 228- p. 277)
* 
** 4 Third Millennium Metaphors. The Gods as Rulers: Individual Divine Figures 93/ An=Authority 95/ Enlili=force 98/ Enki = Cunning 110/ Divine Interplay = "The Story of Atrahasis" 116/ Inanna = Infinite Variey 135
** 6 Second Millennium Metaphors. World Origins and World Order: The Creation Epic 165/ Enuma Elish 167/ The Story 168/ Structural Analysis: Themes 215
** 7 Second Millennium Metaphors. "And Death the Journey's End": The Gilgamesh Epic 193/ Problems, Hero, Versions 195/ The Story 195/ Sources 208/ Structural Analysis: Themes 215
* 
** Part I   Issues and Perspectives   7 
*** 1   Epic as Genre   Richard P. Martin   9 / 2   The Indo-European Context   Joshua T. Katz   20 / 3   Epic and Myth   Lowell Edmunds   31 / 4   Performance   Minna Skaft Jensen   45 / 5   Epic and History   Kurt A. Raaflaub   55 / 6   The Epic Hero   Gregory Nagy   71 / 7   The Gods in Epic, or the Divine Economy   Bruce Louden   90 / 8   Women in Ancient Epic   Helen P. Foley   105 / 9   Archaeological Contexts   Susan Sherratt    119 / 10   The Physical media: Tablet, Scroll, Codex   Michael W. Haslam   142 / 11   Ancient Reception   Robert Lamberton   164 / 12   Translating Ancient Epic   Richard Hamilton Armstrong   174 / 13   Analogues: Modern Oral Epics   John Miles Foley   196
** Part II   Near Eastern Epic   213
*** 14   Comparative Observations on the Near Eastern Epic Traditions   Jack M. Sasson   215 / 15   Mesopotamian Epic   Scott B. Noegel   233 / 16   Epic in Ugaritic Literature   N. Wyatt   246 / 17   Hittite and Hurrian Epic   Gary Beckman   255 / 18   Persian/Iranian Epic   Olga M. Davidson   264 / 19   The Challenge of Israelite Epic   Susan Niditch   277
** Part III   Ancient Greek Epic   289
*** 20   Near Eastern Connections   Walter Burkert   291
**** p. 301: To sum up: there is continuity, nay a koine ́ of culture from Mesopotamia via Syria-Palestine to Anatolia and Egypt (see Chapter 14, by Sasson). There were channels reaching the Greek world from all three sides. The influence is manifest in myths about cosmogony and divine combats, in which Hittite traditions play a special role (see Chapter 17, by Beckman), and it is especially working in epic poetry, mostly in tales about the gods, both in adumbrations of cosmogony and in special scenes. Some parallels to Akkadian classics come close to translation. Literary influence is to be accepted, even if the links, possibly via Phoenician/Aramaean versions, have disappeared with the perishable writing materials on which they had been drawn.
** Part IV   Roman Epic
* 
** Chapter VII. God and the Dragon in the Nearer East   121
*** Hittite Dragon and Demon   121 / Baal's Combats with Sea and death   129 / Aqhat   138 / Dragon as Sea and Death   142
** Chapter VIII. God and Dragon in Mesopotamia   146
*** The God's Combat   146 / Comparative Analysis   151 / Tammuz and Bilulu   164 / Gilgamesh   167
RousouR (بحث) ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱ (UTC)
thread_title:  بررسی تکمیلی و گزیده‌ها برای گسترش مجموعه 

message: === sfn ===
ویکی‌پدیا:قهوه‌خانه/فنی/بایگانی ۸۰#درباره sfn (تبادلی درباره sfn و sfnfa) RousouR (بحث) ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۴۲ (UTC)
=== پراکنده ===
 امروز زیاد مزاحمتان شدم. در خط اول بخش بالای همینجا، در خط اول به orig-date اشکال گرفته چرا؟ RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱ (UTC)
replies: text: مشکلی نیس، ولی چیزی که گفتین رو پیدا نکردم. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۷ (UTC)
replies: text: :  در خط اول بخش بررسی منابع (باری دیگر) دانه‌به‌دانه + گزیده‌ها برای گسترش مجموعه. RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۲ (UTC)
replies: text: :: سعی کردم با کمی تطبیق پودمان در این بخش آن را شبیه ویکی انگلیسی کنم و مستعار orig-date را بهش اضافه کنم، ولی نیاز به کار بیشتری داره، لذا از همون orig-year در الگو استفاده کردم تا خطا برطرف شود. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۱ (UTC)
replies: text: ::: ممنونم. RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰ (UTC)
با این ویرایش‌ها انجام شد: ویژه:تفاوت/35049286 و ویژه:تفاوت/35049306 RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰ (UTC)

text: 🙏، البته با این ویژه تفاوت ها حل نشد! چون به دلایلی که هنوز بررسی نکردم و نمیدونم، نتونست orig-date رو بشناسه و مجبور شدم از orig-year در الگو استفاده کنم. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۲ (UTC)
replies: text: :وضع پودمان های خاندان citation خیلی خرابه، وقتی برگشتم بروزرسانیشون رو کلید می زنم. البته کار سنگینیه. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۳ (UTC)
replies: text: ::فعلاً citation های انگلیسی رو بروزرسانی کردم. اصل مطلب تموم شد. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۵ (UTC)
replies: text: :::سپاس برای کار ریشه‌ای. RousouR (بحث) ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۹ (UTC)
replies: text: ::::🙏 مجتبی ک. د. «بحث» ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۸ (UTC)
thread_title:  مشکلات فنی 

message: ویکی‌پدیا:قهوه‌خانه/فنی/بایگانی ۸۰#درباره sfn (تبادلی درباره sfn و sfnfa) RousouR (بحث) ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۴۲ (UTC)
thread_title:  sfn 

message: امروز زیاد مزاحمتان شدم. در خط اول بخش بالای همینجا، در خط اول به orig-date اشکال گرفته چرا؟ RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱ (UTC)
replies: text: مشکلی نیس، ولی چیزی که گفتین رو پیدا نکردم. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۷ (UTC)
replies: text: :  در خط اول بخش بررسی منابع (باری دیگر) دانه‌به‌دانه + گزیده‌ها برای گسترش مجموعه. RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۲ (UTC)
replies: text: :: سعی کردم با کمی تطبیق پودمان در این بخش آن را شبیه ویکی انگلیسی کنم و مستعار orig-date را بهش اضافه کنم، ولی نیاز به کار بیشتری داره، لذا از همون orig-year در الگو استفاده کردم تا خطا برطرف شود. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۱ (UTC)
replies: text: ::: ممنونم. RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰ (UTC)
با این ویرایش‌ها انجام شد: ویژه:تفاوت/35049286 و ویژه:تفاوت/35049306 RousouR (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰ (UTC)

text: 🙏، البته با این ویژه تفاوت ها حل نشد! چون به دلایلی که هنوز بررسی نکردم و نمیدونم، نتونست orig-date رو بشناسه و مجبور شدم از orig-year در الگو استفاده کنم. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۲ (UTC)
replies: text: :وضع پودمان های خاندان citation خیلی خرابه، وقتی برگشتم بروزرسانیشون رو کلید می زنم. البته کار سنگینیه. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۳ (UTC)
replies: text: ::فعلاً citation های انگلیسی رو بروزرسانی کردم. اصل مطلب تموم شد. مجتبی ک. د. «بحث» ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۵ (UTC)
replies: text: :::سپاس برای کار ریشه‌ای. RousouR (بحث) ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۹ (UTC)
replies: text: ::::🙏 مجتبی ک. د. «بحث» ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۸ (UTC)
thread_title:  پراکنده 

message: بحث ویکی‌پدیا:گزیدن مقاله‌های برگزیده/نرگاو آسمان#منابع جدید برای مقاله‌ها
RousouR (بحث) ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۶ (UTC)
ایجاد: داستان گودام 
RousouR (بحث) ‏۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۵ (UTC)
=== منابع جدید ===
گودام:
RousouR (بحث) ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۹ (UTC)
اندرو جرج:
ALL: 
https://eprints.soas.ac.uk/view/people/George=3AAndrew=3A=3A.html
https://eprints.soas.ac.uk/8612/
https://eprints.soas.ac.uk/view/people/Z=F3lyomi=3AGa==0301bor=3A=3A.html
George, Andrew (2010) 'Bilgames and the Bull of Heaven: Cuneiform texts, collations and textual reconstruction.' In: Baker, Heather D., Robson, Eleanor and Zólyomi, Gábor, (eds.), "Your Praise is Sweet". A Memorial Volume for Jeremy Black from Students, Colleagues and Friends. London: British Institute for the Study of Iraq, pp. 101-115.
A.R. GEORGE, BILGAMES AND THE BULL OF HEAVEN: CUNEIFORM TEXTS, COLLATIONS AND TEXTUAL RECONSTRUCTION 
The Gilgameš epic at Ugarit
https://eprints.soas.ac.uk/5654/
https://www.ub.edu/ipoa/aula-orientalis/au-or-2007-252/
https://www.ub.edu/ipoa/wp-content/uploads/2021/09/20072AuOrGeorge.pdf
https://eprints.soas.ac.uk/15817/
https://eprints.soas.ac.uk/18512/
https://eprints.soas.ac.uk/3858/
RousouR (بحث) ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۱ (UTC)
سایر:
Gilgamesh and the Bull of Heaven: bibliography
A. Cavigneaux's gilgamesh and the bull of heaven (1993)
RousouR (بحث) ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۷ (UTC)
=== روانشناختی ===
==== گیلگمش در میان ما ====
p. 30:  Although Jung frequently alluded to Gilgamesh in his later works, he never produced the study that he evidently had in mind in 191 1.25 But as late as 1948 he encouraged Rivkah Scharf Kluger, a newly minted doctor of philosophy whom he met at the Psychologische Glub Zurich, to undertake the research that eventually resulted in her Jungian study The Archetypal Significance of Gilgamesh: A Modern Ancient Hero (1991).
p 115: The more fruitful Jungian approach is exemplified by Rivkah Scharf Kluger’s The Archetypal Significance of Gilgamesh: A Modern Ancient Hero (1991). The work, as noted earlier, was directly inspired by the author’s contact in 1948 with Carl Gustav Jung, almost immediately after which Kluger (1907—87) undertook her careful and extensive research, which is based on the principal translations in German, French, Dutch, and English as well as the most important scholarly studies.  In 1962 she presented a seminar on the topic at the C. G. lung Institut in Zurich and augmented that material in subsequent lectures. Because she was prevented by illness and then her death from completing the work, it was posthumously as¬ sembled and edited by her husband on the basis of recordings from her early seminar, her lecture notes, and a 1975 article on “Einige psycholo- gische Aspekte des Gilgamesch-Epos” (in the 1975 Centennial edition of Analytische Psychologie, vol. 6, no. 3). 12
p 115-116: Kluger’s book is not only a reasonable Jungian interpretation of the Gil¬ gamesh myth but also a highly readable introduction to the epic itself. In direct contrast to the Freudians, she treats the story as a myth representing “not only eternal archetypal events, but a certain level of the development of human consciousness” (14) and attributes her understanding of myth, archetypes, and the collective unconscious directly to Jung. The mythic hero, who is inevitably partly divine, is “always ahead of the actual level of consciousness of the time, and so the hero is the symbol or carrier of a process of change” that we now know as the process of individuation (23). Accordingly, her interpretation stands, episode by episode, in direct contrast to that of Luke and Pruyser. Enkidu’s affair with the hierodule, or temple prostitute, is not, as the Freudians would have it, seduction by a mother-figure but the contamination of his natural existence by contact with the higher eros of the human, leading to his exclusion from his earlier participation mystique with animals. Gilgameshs dream of the falling star, far from being a Freudian symbol for the absent father, is rather a symp¬ tom of the inclination to homosexuality that in the author’s opinion charac¬ terized antiquity as well as the world today (67). (It is worth remembering that Kluger held her seminar in Switzerland around the time when Guido Bachmann was writing his early classic of gay literature.)
p 116: Similarly, the axe of Gilgamesh s dream is no longer a symbol for castration but rather an anticipation of Enkidu, who helps him “to fulfill the heroic deed of the symbolic killing of the Mother” — that is, “wresting consciousness from the matrix of the unconscious in the process of an expanding development of consciousness” (70-71).
p 116: Kluger makes an important distinction between the personal and the archetypal mother: she reads Ninsun’s prayer to Shamash as an appeal to the god by the personal mother to help her son overcome the archetypal mother (92). The cedar forest is related to that archetypal realm of the mother, so the killing of Humbaba represents a shift from matriarchal to patriarchal society. (Given the controversial nature of that notion, Kluger avers her preference for the term “era of the mother goddess” [105].) In any case, the myth provides valuable insight into “a transition in a religious development” (105). When Gilgamesh rejects Ishtar as an embodiment of “the whole feminine potential” (113), the deed represents his attempt “to get out of the maternal cycle of nature, into a new spiritual development” (123) and, hence, a decisive turning point in the individuation of the hero and the cultural development of humankind. The heavenly bull, far from being a Freudian imago of the father, is instead “the hypostasis of [ Ishtar’s] own raging wrath” (133).
p 116-117: Siduri, as a “maiden anima,” is one aspect of Ishtar, and Gilgamesh’s approach to her is anything but what the Freudians regarded as “a forcible entry to a motherly woman.” As anima, she seeks to attract him back to the pleasures of life itself. Utnapishtim’s account of the flood exposes the secret of the gods: their unpredictability and, ultimately, their own development in self-consciousness, as when Utnapishtim’s Ishtar reflects on her guilty responsibility for the flood and the destruction of mankind. From Kluger’s mythic point of view, “one could say that with human development, the gods also are transformed” — a development of the God image evident in many religious texts. When Utnapishtim instructs Gilgamesh to bathe and put on fresh garments, he enacts a symbolic rebirth signifying his new con¬ sciousness of his own mortality. (The plant of rejuvenation does not be¬ stow immortality; it simply renews youth.) The Gilgamesh epic as a whole, Kluger concludes, “shows in its inner structure a process of transformation in the collective unconscious, an anticipation of the individuation process” and, at the same time, “mirrors a significant era in the history of religion, a time when the Great Goddess Ishtar was defeated by the hero under the aegis of Shamash” (207).
p 117: It would be difficult to imagine two more radically opposed interpreta¬ tions of the myth than the Freudian and the Jungian. Essentially, the one invites us to regard the epic as the story of the hero’s movement through fears of incest and castration toward a hieros gamos, the union of the hero with the Great Mother. The other, in contrast, sees in it precisely the over¬ coming of any such union in the shift from matriarchy to patriarchy and the development of human self-awareness. Whether we prefer the one or the other or reject both, Kluger’s exegesis is based on a fuller and more ac¬ curate reading of the epic than is the more perfunctory and slanted essay by Luke and Pruyser. For our purposes, the presence of these two works from the 1980s signifies the emergence of important new avenues of interpreta¬ tion in the age of psychoanalysis, beyond the ones already discussed and the emphasis on the modern relevance of the ancient tale.
RousouR (بحث) ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۵ (UTC)
=== بازنویسی‌ها ===
==== شخصیت‌ها ====
شخصیت‌های اصلی شعر سومری و حماسه بابلی اگرچه یکی هستند اما گاهی نام‌ها و ویژگی‌های متفاوتی دارند. در حماسه، دشمنی میان گیلگمش (پادشاه دولت‌شهر اوروک) و ایشتار (ایزدبانوی اوروک) منجر به فرستادن نرگاو عظیم و آتشینی برای کشتن گیلگمش می‌شود. گیلگمش با کمک دوست و همراهش، انکیدو، نرگاو آسمان را از پای درمی‌آورد. خدایان انکیدو را به مرگ محکوم می‌کنند. این مرگ نقطه ‌عطفی در حماسه می‌شود و داستان با چرخشی، به محوریت جاودانگی و مرگ ادامه می‌یابد. 
==== تفسیر روان‌شناختی ====
===== ساختار تحلیلی =====
حماسه گیلگمش، یکی از قدیمی‌ترین حماسه‌ها در جهان است. گرچه حماسه نامیده می‌شود ولی در واقع، اسطوره است. برای درک یک اسطوره، باید دیدگاهی تاریخی با دو رویکرد داشت: درونی و بیرونی. جنبه بیرونی، درکِ فرم تاریخی است که کهن‌الگو در آن شکل گرفته‌است؛ در اینجا، فرهنگ و دین بابلی. جنبه درونی، دربرگیرنده مسائل اساسی زمان است که آن دوران خاص، خودآگاهانه یا ناخودآگاه درگیر با آنها بوده‌است. گرچه این کار، عمدتاً کاری علمی‌ست ولی ضرورتی فوری نیز برای امروز است.
کهن‌الگوها در قلمرو خود زندگی می‌کنند، فراتر از زمان و مکان. آنها پلی می‌شوند مابین مردمان همه دوره‌ها. آنها مسائل اصلیِ امروز را در تداوم مشکلات ابدی انسان‌ها (همان‌گونه که در اسطوره‌ها بازتاب یافته‌اند) نشان می‌دهند. فرمی که کهن‌الگو در آن پدیدار می‌شود (لباسی که بر تن می‌کند) به شرایط تاریخی بستگی دارد و تغییر می‌کند. این تغییرات در انسان‌ها، به پیشرفت خودآگاهی ایشان بستگی دارد. پس اسطوره، نه تنها نماد رویدادهای کهن‌الگویی ابدی است بلکه تا حدی پیشرفت خودآگاهی بشری را نیز نشان می‌دهد. نکته فوق بسیار مهم است و باید آن را به عنوان ایده پایه‌ای در بررسی این اسطوره، تعریف کرد.
اساطیر، همچون رؤیاها هستند و نیاز به درک نمادین و ترجمه آنها وجود دارد. از زمانی که یونگ به ناخودآگاه جمعی و محتوای آن (کهن‌الگوها) پی برد، بر ماهیت اساطیر نوری تازه افکنده شد. یونگ به این مسئله پی برد که اساطیر، همچون رؤیاها، تجلی ناخودآگاه هستند. اسطوره‌ها مانند رؤیاها بیان خودانگیخته ناخودآگاه هستند. همان‌گونه که یونگ نشان داده‌است، به همان شکلی که رؤیاها، به گونه‌ای کمکی، به وضعیت جاری خودآگاهیِ رویابین مربوط هستند، اسطوره‌ها به وضعیت جمعی خودآگاهی دوره مشخصی مربوط هستند.
===== تحلیل اسطوره =====
بخشی از حماسه که ایشتار، نرگاو آسمان و مرگ انکیدو را دربرمی‌گیرد، محوری است که قسمت اول داستان را به دوم پیوند می‌دهد و ایزدبانو را در سایه قرار می‌دهد. ایشتار (برابر سامیِ اینانا) به گیلگمش پیشنهاد عشق می‌دهد. نپذیرفتن گیلگمش، نماد در حاشیه قرار گرفتن ایزدبانو به نفع خدای آسمان (در اینجا، شَمَش) است و جامعه پدرسالار را در مسیری جدید قرار می‌دهد.
لوح ششم نقطه اوجی دوباره در اسطوره است. به‌طور مشخص ایشتار، ایزدبانوی قدرتمند که تا اینجا مرکز ناپیدای همه رویدادها بوده، در نهایت پدیدار می‌شود. پاسخ گیلگمش به ایشتار، سریع و خشن است. گفتگوی مابین ایشتار و پدرش، آنو، از جنبه روان‌شناسی پرارزش و در واقع شبیه به یک جلسه تحلیلی است. کار سختی نیست دریافتن اینکه در پشتِ طغیان خشم ایشتار — دستِ کم که گفته شود — طلب قدرت است (نمود او در جهان زیرین ارشکیگال است). ایشتار برای گیلگمش اهمیتی حیاتی دارد. رابطه گیلگمش با ایشتار و شمش، نگرشی عمیق برای درک پیشرفت این منطقه را فراهم می‌کند. در آیین‌های مادرانه (آیزیس و اُزیریس، ایشتار و تموز)، با همه زیبایی، همیشه تنها بازگشتی ابدی وجود دارد، گردش سال؛ تموز پسر-عاشق در اثر گرمای تابستان کشته می‌شود و در بهار دوباره زنده می‌شود. پاسخ گیلگمش، از جنبه پیشرفت خودآگاهی بشری، اهمیت دارد.
معنای عمیقی در این واقعیت وجود دارد که مسئله مرگ و مسئله جاودانگی مربوط به آن، تنها در یک نقطه از داستان است که آغاز می‌گردد. تنها با درک مرگ و محدودیت زمان است که زندگی رنگ واقعیت می‌گیرد. داستان گیلگمش، داستان کنار آمدن با مرگ خویش است.
==== یادداشت ====
==== واژگان ====
==== پانویس ====
==== منابع ====
* 
* 
RousouR (بحث) ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۹ (UTC)
=== نسخه اوگاریتی ===
در نسخه اوگاریتی حماسه اپیزود نرگاو آسمان وجود ندارد و گرچه واژه ایشتار آمده است اما بسیار در حاشیه قرار دارد. چهار شخصیت بیلگمس، انکیدو، هومبابا و اوتنپیشتی در این نسخه هستند.RousouR (بحث) ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۹ (UTC)
=== پس از گمب ===
گسترش نسخه هیتی و هوری در همین مقاله و پرداختن به نسخه اوگاریتی در حماسه گیلگمش (ویژه:تفاوت/37417837).RousouR (بحث) ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۰ (UTC)
کتاب دامراش، رد کردن ایشتار، ص۱۰۳ تا ۱۱۰ RousouR (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۵ (UTC)
* کتاب دامراش: پاسخ شگفت‌آور گیلگمش. شروع دیپلماتیک گیلگمش و زخم‌زبان پنجاه سطری: بی‌ثباتی الهه عشق؛ جاودانگی ثبات را به همراه ندارد، برعکس، رفتار جاودانه و بدون تغییر ایشتار، بی‌ثباتی اوست. (ص۱۰۳، پاراگراف دوم) دو تفسیر: رد عشق زنان به نفع پیوند مردانه بادوام گیلگمش و انکیدو؛ بخشی از روند بازتعریف خود و فرهنگ بشری در مقابل پیرامون طبیعی و جهان فراطبیعی. برای هر دو تفسیر نشانه‌هایی در بخش‌های دیگر حماسه وجود دارد. اشااره به «تخت ایشارا» و تفاوت آن با ius primae noctis که پیشتر اشاره شده (اول گیلگمش و سپس شوهر) (ص۱۰۳، پاراگراف سوم). چه hieros gamos باشد چه سکولار باشد، پس از دیدار گیلگمش و انکیدو دیگر همخوابگی با زنان وجود ندارد و در سوگواری انکیدو نیز این نشانه‌ها دیده می‌شود. فرهنگ فقط شراب، زنان و آواز نیست (دیدگاه روسپی و شبان). گیلگمش ارزش‌هایی بزرگتر و بادوام‌تر از لذت‌های گذرای فیزیکی یافته است که نویسنده نمادش را ایشتار بی‌ثبات قرار داده است.(ص۱۰۴، نیمه اول صفحه) در همین حال، این پیشروی‌‌های یک زن فناپذیر نیست که گیلگمش رد می‌کند بلکه پیشروی‌های خود الههٔ عشق است. اثر او بر فناپذیران بسیار متفاوت است از اثر فرهنگ‌پذیری که روسپی بر انکیدو بر جای گذاشت: گیلگمش ایشتار را در جایگاه نابودگر فرهنگ می‌بیند. سخنرانی او دو قسمت دارد و بر محور پرسشی مرکزی می‌چرخد: «کدام عاشقی را برای همیشه دوست داشتی؟» در نیمه اول سخنرانی گیلگمش استعاره‌های زیادی وجود دارد که در همهه آنها ایشتار با اشیای بشری مقایسه می‌شود. از اشیای بسیار معمولی مثل در و کفش، و ساخت‌های بزرگتر (دیوار قصر و ...) (ص۱۰۴، نیمه دوم صفحه) در همه اینها گیلگمش ایشتار را به عنوان انحرافی از کارکرد مناسب می‌داند. در نیمه دوم زخم‌زبان گیلگمش، عاشقان ایشتار (حیوان و انسان) ردیف می‌شوند که سرنوشتی شوم یافتند.(ص۱۰۵، نیمه اول صفحه) این مثال تصویری در تضاد با اثر عشق روسپی بر انکیدو را نشان می‌دهد. در اینجا، عشق ایشتار نتیجه معکوس به بار دارد. این بخش از داستان دقیقا پس از سخنرانی افسوس‌برانگیز نینسون آمده است که در مورد زندگی بی‌قرار گیلگمش است. پس سخنرانی گیلگمش را دعوی متقابلی در مورد ارزش مستقل فرهنگ انسانی است: فناپذیران بیش از خدایانِ بی‌ثبات می‌توانند پایدار باشند. حماسه به هیچ عنوان طرفدار جدایی قلمروی الهی از قلمروی انسانی نیست بلکه بیشتر در مورد نوعی حمایت و بردباری دوجانبه است که در صورتی امکان‌پذیر است که هر گروه در جایگاه خود قرار گیرد.(ص۱۰۵، نیمه دوم صفحه) RousouR (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲ (UTC)
** ایلیاد (هرا؛ Iliad, 4.50-54)(ص۱۰۶) آفرودیت (پانویس ص۱۰۷)  /   فرورفتن ایشتار؛ نرگال و ارشکیگال؛  (ص۱۰۶ و ۱۰۷)   /   رفتار انکیدو در پرتاب و کتاب پنجم ایلیاد (آپولو)(ص۱۰۹)   /   رویای انکیدو، هوموتابال، فرورفتین ایشتار (ص۱۰۹، نیمه دوم)  / اتانا در جستجوی باروری برای همسرش بر پشت عقاب (فهرست پادشاهان سومری)(ص۱۱۰)   / جهان زیرین، اودیسه (آشیل)(ص۱۱۰، وسط صفحه) RousouR (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲ (UTC)
کتاب اول فاستر، ریوکا هریس، ص۲۰۷ تا ۲۱۸ 
* سرآغاز مهم (ص۲۰۷ و ۲۰۸) / واژه‌های مختلف برای «همسر» (به نقل از تیگی)؛ نقش توسعه یافته نینسون در بابلی معیار (قبل از سفر برای نبرد با هومبابا)(ص۲۰۸) / پرداختن به این تصور که حماسه برای سرگرمی مخاطبان مرد بوده است. chanson de geste (ص۲۰۸) رویکرد مردانه به زنان (انسان و الهه)؛ بازتاب یا نماد زنان واقعی نیست لزوما و دربرگیرنده ترس، رویا و آرزو نیز است. / گرچه یبن‌النهرین با جامعه dimorphic یونان تفاوت داشت اما قلمروی زنان شامل محیط سیاسی و نظامی نمی‌شد. یک عنصر حیاتی: وارونگی نمادین به خصوص در موقعیت و نقش. تعریف وارونگی نمادین (به نقل Barbara A. Babcock, The Reversible World: Symbolic Inversion in Art and Society) وارونگی بیش از یک کارکرد در حماسه گیلگمش دارد اما ریوکا هریس بر یک جنبه آن تمرکز می‌کند: جابه‌جایی طنز در نقش‌های مورد انتظار (ص۲۰۹) نینسون؛ شمهات (پانویس مفصل درباره شمهات، واژه harimtu، نفرین انکیدو (هم‌نظر با جری کوپر)) (ص۲۱۰) ادامه شمهات؛ شیدوری؛ هر دو زن دارای شغل؛ پیوند ایشتار با هر دو: «زمانی که در ورودی میخانه نشسته‌ام، یک روسپی دوست‌داشتنی هستم». گرچه زندگی واقعی یک روسپی در بین‌النهرین، منفی و تهدیدی برای خانواده دانسته می‌شد در حماسه تصویر برعکس است. در حماسه، شمهات برخلاف شیدوری و زن اوتنپیشتی، نام مشخصی دارد. رابطه جنسی و روسپیگری یکی از مه‌ها در بین‌النهرین بود. روسپی در بین‌النهرین و اسرائیل باستان نماد زندگی شهری بود.(ص۲۱۱) تا انتهای ص۲۱۲ بررسی ریز و واژگانی داستان شمهات / شیدوری بررسی ریز و واژگانی؛ تاکید دوباره بر ارتباط شمهات و شیدوری با ایشتار (در پانویس ۶) پس از نقل گفته شیدوری و بیشتر عملگرا دانستن آن (تا لذت‌گرا و ...) نتیجه می‌گیرد: پس، شیدوری نیز مانند شمهات بازگوکننده و حامی هنجارهای اجتماعی جامعه بین‌النهرین است. سپس به بررسی زن عقرب‌نما و زن اوتنپیشتی می‌پردازد. (ص۲۱۳ و ۲۱۴) آرورو؛ زنان اوروک؛ همه زنان تا اینجا افرادی یاریگر، پرورنده و مواظبتگر هستند. ایشتار از این نقش پارادایمی فاصله می‌گیرد. (نیمه ص ۲۱۴) اپیزود نرگاو آسمان؛ اشاره به تفسیر متفاوت Tzvi Abusch از همین بخش در پانویس ۸؛ با وجود تاکید دوباره بر وارونگی در پانویس ۹ اشاره به این می‌کند که حتی ایشتار نیز پیشنهاد «ازدواج» و نه «رابطه» را می‌دهد. ایشتار نمونه اعلی روسپی در متن‌های دینی (ص۲۱۵) هریس در ادامه بررسی ریز و واژگانی رابطه گیلگمش و انکیدو...(ص۲۱۶) به لوح XII می‌پردازد و خود را در گروهی قرار می‌دهد که آن را جز حیاتی حماسه می‌دانند (سایر اعضای گروه را بدون نام بردن از میسن در پانویس ۲ آورده است)؛ کارناوال و جامعه بین‌النهرین؛ قبل از خاتمه پرداختین به تصویر مادر: انوما الیش، تیامات و دامکینا (ص۲۱۷) پرداختن به متن‌های حقوقی؛ با سخنرانی جری کوپر و ... مقایسه شود. (ص۲۱۸) RousouR (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۰ (UTC)
thread_title:  نرگاو آسمان ۳٫۰ 

message: گودام:
RousouR (بحث) ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۴۹ (UTC)
اندرو جرج:
ALL: 
https://eprints.soas.ac.uk/view/people/George=3AAndrew=3A=3A.html
https://eprints.soas.ac.uk/8612/
https://eprints.soas.ac.uk/view/people/Z=F3lyomi=3AGa==0301bor=3A=3A.html
George, Andrew (2010) 'Bilgames and the Bull of Heaven: Cuneiform texts, collations and textual reconstruction.' In: Baker, Heather D., Robson, Eleanor and Zólyomi, Gábor, (eds.), "Your Praise is Sweet". A Memorial Volume for Jeremy Black from Students, Colleagues and Friends. London: British Institute for the Study of Iraq, pp. 101-115.
A.R. GEORGE, BILGAMES AND THE BULL OF HEAVEN: CUNEIFORM TEXTS, COLLATIONS AND TEXTUAL RECONSTRUCTION 
The Gilgameš epic at Ugarit
https://eprints.soas.ac.uk/5654/
https://www.ub.edu/ipoa/aula-orientalis/au-or-2007-252/
https://www.ub.edu/ipoa/wp-content/uploads/2021/09/20072AuOrGeorge.pdf
https://eprints.soas.ac.uk/15817/
https://eprints.soas.ac.uk/18512/
https://eprints.soas.ac.uk/3858/
RousouR (بحث) ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۱ (UTC)
سایر:
Gilgamesh and the Bull of Heaven: bibliography
A. Cavigneaux's gilgamesh and the bull of heaven (1993)
RousouR (بحث) ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۷ (UTC)
thread_title:  منابع جدید 

message: ==== گیلگمش در میان ما ====
p. 30:  Although Jung frequently alluded to Gilgamesh in his later works, he never produced the study that he evidently had in mind in 191 1.25 But as late as 1948 he encouraged Rivkah Scharf Kluger, a newly minted doctor of philosophy whom he met at the Psychologische Glub Zurich, to undertake the research that eventually resulted in her Jungian study The Archetypal Significance of Gilgamesh: A Modern Ancient Hero (1991).
p 115: The more fruitful Jungian approach is exemplified by Rivkah Scharf Kluger’s The Archetypal Significance of Gilgamesh: A Modern Ancient Hero (1991). The work, as noted earlier, was directly inspired by the author’s contact in 1948 with Carl Gustav Jung, almost immediately after which Kluger (1907—87) undertook her careful and extensive research, which is based on the principal translations in German, French, Dutch, and English as well as the most important scholarly studies.  In 1962 she presented a seminar on the topic at the C. G. lung Institut in Zurich and augmented that material in subsequent lectures. Because she was prevented by illness and then her death from completing the work, it was posthumously as¬ sembled and edited by her husband on the basis of recordings from her early seminar, her lecture notes, and a 1975 article on “Einige psycholo- gische Aspekte des Gilgamesch-Epos” (in the 1975 Centennial edition of Analytische Psychologie, vol. 6, no. 3). 12
p 115-116: Kluger’s book is not only a reasonable Jungian interpretation of the Gil¬ gamesh myth but also a highly readable introduction to the epic itself. In direct contrast to the Freudians, she treats the story as a myth representing “not only eternal archetypal events, but a certain level of the development of human consciousness” (14) and attributes her understanding of myth, archetypes, and the collective unconscious directly to Jung. The mythic hero, who is inevitably partly divine, is “always ahead of the actual level of consciousness of the time, and so the hero is the symbol or carrier of a process of change” that we now know as the process of individuation (23). Accordingly, her interpretation stands, episode by episode, in direct contrast to that of Luke and Pruyser. Enkidu’s affair with the hierodule, or temple prostitute, is not, as the Freudians would have it, seduction by a mother-figure but the contamination of his natural existence by contact with the higher eros of the human, leading to his exclusion from his earlier participation mystique with animals. Gilgameshs dream of the falling star, far from being a Freudian symbol for the absent father, is rather a symp¬ tom of the inclination to homosexuality that in the author’s opinion charac¬ terized antiquity as well as the world today (67). (It is worth remembering that Kluger held her seminar in Switzerland around the time when Guido Bachmann was writing his early classic of gay literature.)
p 116: Similarly, the axe of Gilgamesh s dream is no longer a symbol for castration but rather an anticipation of Enkidu, who helps him “to fulfill the heroic deed of the symbolic killing of the Mother” — that is, “wresting consciousness from the matrix of the unconscious in the process of an expanding development of consciousness” (70-71).
p 116: Kluger makes an important distinction between the personal and the archetypal mother: she reads Ninsun’s prayer to Shamash as an appeal to the god by the personal mother to help her son overcome the archetypal mother (92). The cedar forest is related to that archetypal realm of the mother, so the killing of Humbaba represents a shift from matriarchal to patriarchal society. (Given the controversial nature of that notion, Kluger avers her preference for the term “era of the mother goddess” [105].) In any case, the myth provides valuable insight into “a transition in a religious development” (105). When Gilgamesh rejects Ishtar as an embodiment of “the whole feminine potential” (113), the deed represents his attempt “to get out of the maternal cycle of nature, into a new spiritual development” (123) and, hence, a decisive turning point in the individuation of the hero and the cultural development of humankind. The heavenly bull, far from being a Freudian imago of the father, is instead “the hypostasis of [ Ishtar’s] own raging wrath” (133).
p 116-117: Siduri, as a “maiden anima,” is one aspect of Ishtar, and Gilgamesh’s approach to her is anything but what the Freudians regarded as “a forcible entry to a motherly woman.” As anima, she seeks to attract him back to the pleasures of life itself. Utnapishtim’s account of the flood exposes the secret of the gods: their unpredictability and, ultimately, their own development in self-consciousness, as when Utnapishtim’s Ishtar reflects on her guilty responsibility for the flood and the destruction of mankind. From Kluger’s mythic point of view, “one could say that with human development, the gods also are transformed” — a development of the God image evident in many religious texts. When Utnapishtim instructs Gilgamesh to bathe and put on fresh garments, he enacts a symbolic rebirth signifying his new con¬ sciousness of his own mortality. (The plant of rejuvenation does not be¬ stow immortality; it simply renews youth.) The Gilgamesh epic as a whole, Kluger concludes, “shows in its inner structure a process of transformation in the collective unconscious, an anticipation of the individuation process” and, at the same time, “mirrors a significant era in the history of religion, a time when the Great Goddess Ishtar was defeated by the hero under the aegis of Shamash” (207).
p 117: It would be difficult to imagine two more radically opposed interpreta¬ tions of the myth than the Freudian and the Jungian. Essentially, the one invites us to regard the epic as the story of the hero’s movement through fears of incest and castration toward a hieros gamos, the union of the hero with the Great Mother. The other, in contrast, sees in it precisely the over¬ coming of any such union in the shift from matriarchy to patriarchy and the development of human self-awareness. Whether we prefer the one or the other or reject both, Kluger’s exegesis is based on a fuller and more ac¬ curate reading of the epic than is the more perfunctory and slanted essay by Luke and Pruyser. For our purposes, the presence of these two works from the 1980s signifies the emergence of important new avenues of interpreta¬ tion in the age of psychoanalysis, beyond the ones already discussed and the emphasis on the modern relevance of the ancient tale.
RousouR (بحث) ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۵ (UTC)
thread_title:  روانشناختی 

message: p. 30:  Although Jung frequently alluded to Gilgamesh in his later works, he never produced the study that he evidently had in mind in 191 1.25 But as late as 1948 he encouraged Rivkah Scharf Kluger, a newly minted doctor of philosophy whom he met at the Psychologische Glub Zurich, to undertake the research that eventually resulted in her Jungian study The Archetypal Significance of Gilgamesh: A Modern Ancient Hero (1991).
p 115: The more fruitful Jungian approach is exemplified by Rivkah Scharf Kluger’s The Archetypal Significance of Gilgamesh: A Modern Ancient Hero (1991). The work, as noted earlier, was directly inspired by the author’s contact in 1948 with Carl Gustav Jung, almost immediately after which Kluger (1907—87) undertook her careful and extensive research, which is based on the principal translations in German, French, Dutch, and English as well as the most important scholarly studies.  In 1962 she presented a seminar on the topic at the C. G. lung Institut in Zurich and augmented that material in subsequent lectures. Because she was prevented by illness and then her death from completing the work, it was posthumously as¬ sembled and edited by her husband on the basis of recordings from her early seminar, her lecture notes, and a 1975 article on “Einige psycholo- gische Aspekte des Gilgamesch-Epos” (in the 1975 Centennial edition of Analytische Psychologie, vol. 6, no. 3). 12
p 115-116: Kluger’s book is not only a reasonable Jungian interpretation of the Gil¬ gamesh myth but also a highly readable introduction to the epic itself. In direct contrast to the Freudians, she treats the story as a myth representing “not only eternal archetypal events, but a certain level of the development of human consciousness” (14) and attributes her understanding of myth, archetypes, and the collective unconscious directly to Jung. The mythic hero, who is inevitably partly divine, is “always ahead of the actual level of consciousness of the time, and so the hero is the symbol or carrier of a process of change” that we now know as the process of individuation (23). Accordingly, her interpretation stands, episode by episode, in direct contrast to that of Luke and Pruyser. Enkidu’s affair with the hierodule, or temple prostitute, is not, as the Freudians would have it, seduction by a mother-figure but the contamination of his natural existence by contact with the higher eros of the human, leading to his exclusion from his earlier participation mystique with animals. Gilgameshs dream of the falling star, far from being a Freudian symbol for the absent father, is rather a symp¬ tom of the inclination to homosexuality that in the author’s opinion charac¬ terized antiquity as well as the world today (67). (It is worth remembering that Kluger held her seminar in Switzerland around the time when Guido Bachmann was writing his early classic of gay literature.)
p 116: Similarly, the axe of Gilgamesh s dream is no longer a symbol for castration but rather an anticipation of Enkidu, who helps him “to fulfill the heroic deed of the symbolic killing of the Mother” — that is, “wresting consciousness from the matrix of the unconscious in the process of an expanding development of consciousness” (70-71).
p 116: Kluger makes an important distinction between the personal and the archetypal mother: she reads Ninsun’s prayer to Shamash as an appeal to the god by the personal mother to help her son overcome the archetypal mother (92). The cedar forest is related to that archetypal realm of the mother, so the killing of Humbaba represents a shift from matriarchal to patriarchal society. (Given the controversial nature of that notion, Kluger avers her preference for the term “era of the mother goddess” [105].) In any case, the myth provides valuable insight into “a transition in a religious development” (105). When Gilgamesh rejects Ishtar as an embodiment of “the whole feminine potential” (113), the deed represents his attempt “to get out of the maternal cycle of nature, into a new spiritual development” (123) and, hence, a decisive turning point in the individuation of the hero and the cultural development of humankind. The heavenly bull, far from being a Freudian imago of the father, is instead “the hypostasis of [ Ishtar’s] own raging wrath” (133).
p 116-117: Siduri, as a “maiden anima,” is one aspect of Ishtar, and Gilgamesh’s approach to her is anything but what the Freudians regarded as “a forcible entry to a motherly woman.” As anima, she seeks to attract him back to the pleasures of life itself. Utnapishtim’s account of the flood exposes the secret of the gods: their unpredictability and, ultimately, their own development in self-consciousness, as when Utnapishtim’s Ishtar reflects on her guilty responsibility for the flood and the destruction of mankind. From Kluger’s mythic point of view, “one could say that with human development, the gods also are transformed” — a development of the God image evident in many religious texts. When Utnapishtim instructs Gilgamesh to bathe and put on fresh garments, he enacts a symbolic rebirth signifying his new con¬ sciousness of his own mortality. (The plant of rejuvenation does not be¬ stow immortality; it simply renews youth.) The Gilgamesh epic as a whole, Kluger concludes, “shows in its inner structure a process of transformation in the collective unconscious, an anticipation of the individuation process” and, at the same time, “mirrors a significant era in the history of religion, a time when the Great Goddess Ishtar was defeated by the hero under the aegis of Shamash” (207).
p 117: It would be difficult to imagine two more radically opposed interpreta¬ tions of the myth than the Freudian and the Jungian. Essentially, the one invites us to regard the epic as the story of the hero’s movement through fears of incest and castration toward a hieros gamos, the union of the hero with the Great Mother. The other, in contrast, sees in it precisely the over¬ coming of any such union in the shift from matriarchy to patriarchy and the development of human self-awareness. Whether we prefer the one or the other or reject both, Kluger’s exegesis is based on a fuller and more ac¬ curate reading of the epic than is the more perfunctory and slanted essay by Luke and Pruyser. For our purposes, the presence of these two works from the 1980s signifies the emergence of important new avenues of interpreta¬ tion in the age of psychoanalysis, beyond the ones already discussed and the emphasis on the modern relevance of the ancient tale.
RousouR (بحث) ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۵ (UTC)
thread_title:  گیلگمش در میان ما 

message: ==== شخصیت‌ها ====
شخصیت‌های اصلی شعر سومری و حماسه بابلی اگرچه یکی هستند اما گاهی نام‌ها و ویژگی‌های متفاوتی دارند. در حماسه، دشمنی میان گیلگمش (پادشاه دولت‌شهر اوروک) و ایشتار (ایزدبانوی اوروک) منجر به فرستادن نرگاو عظیم و آتشینی برای کشتن گیلگمش می‌شود. گیلگمش با کمک دوست و همراهش، انکیدو، نرگاو آسمان را از پای درمی‌آورد. خدایان انکیدو را به مرگ محکوم می‌کنند. این مرگ نقطه ‌عطفی در حماسه می‌شود و داستان با چرخشی، به محوریت جاودانگی و مرگ ادامه می‌یابد. 
==== تفسیر روان‌شناختی ====
===== ساختار تحلیلی =====
حماسه گیلگمش، یکی از قدیمی‌ترین حماسه‌ها در جهان است. گرچه حماسه نامیده می‌شود ولی در واقع، اسطوره است. برای درک یک اسطوره، باید دیدگاهی تاریخی با دو رویکرد داشت: درونی و بیرونی. جنبه بیرونی، درکِ فرم تاریخی است که کهن‌الگو در آن شکل گرفته‌است؛ در اینجا، فرهنگ و دین بابلی. جنبه درونی، دربرگیرنده مسائل اساسی زمان است که آن دوران خاص، خودآگاهانه یا ناخودآگاه درگیر با آنها بوده‌است. گرچه این کار، عمدتاً کاری علمی‌ست ولی ضرورتی فوری نیز برای امروز است.
کهن‌الگوها در قلمرو خود زندگی می‌کنند، فراتر از زمان و مکان. آنها پلی می‌شوند مابین مردمان همه دوره‌ها. آنها مسائل اصلیِ امروز را در تداوم مشکلات ابدی انسان‌ها (همان‌گونه که در اسطوره‌ها بازتاب یافته‌اند) نشان می‌دهند. فرمی که کهن‌الگو در آن پدیدار می‌شود (لباسی که بر تن می‌کند) به شرایط تاریخی بستگی دارد و تغییر می‌کند. این تغییرات در انسان‌ها، به پیشرفت خودآگاهی ایشان بستگی دارد. پس اسطوره، نه تنها نماد رویدادهای کهن‌الگویی ابدی است بلکه تا حدی پیشرفت خودآگاهی بشری را نیز نشان می‌دهد. نکته فوق بسیار مهم است و باید آن را به عنوان ایده پایه‌ای در بررسی این اسطوره، تعریف کرد.
اساطیر، همچون رؤیاها هستند و نیاز به درک نمادین و ترجمه آنها وجود دارد. از زمانی که یونگ به ناخودآگاه جمعی و محتوای آن (کهن‌الگوها) پی برد، بر ماهیت اساطیر نوری تازه افکنده شد. یونگ به این مسئله پی برد که اساطیر، همچون رؤیاها، تجلی ناخودآگاه هستند. اسطوره‌ها مانند رؤیاها بیان خودانگیخته ناخودآگاه هستند. همان‌گونه که یونگ نشان داده‌است، به همان شکلی که رؤیاها، به گونه‌ای کمکی، به وضعیت جاری خودآگاهیِ رویابین مربوط هستند، اسطوره‌ها به وضعیت جمعی خودآگاهی دوره مشخصی مربوط هستند.
===== تحلیل اسطوره =====
بخشی از حماسه که ایشتار، نرگاو آسمان و مرگ انکیدو را دربرمی‌گیرد، محوری است که قسمت اول داستان را به دوم پیوند می‌دهد و ایزدبانو را در سایه قرار می‌دهد. ایشتار (برابر سامیِ اینانا) به گیلگمش پیشنهاد عشق می‌دهد. نپذیرفتن گیلگمش، نماد در حاشیه قرار گرفتن ایزدبانو به نفع خدای آسمان (در اینجا، شَمَش) است و جامعه پدرسالار را در مسیری جدید قرار می‌دهد.
لوح ششم نقطه اوجی دوباره در اسطوره است. به‌طور مشخص ایشتار، ایزدبانوی قدرتمند که تا اینجا مرکز ناپیدای همه رویدادها بوده، در نهایت پدیدار می‌شود. پاسخ گیلگمش به ایشتار، سریع و خشن است. گفتگوی مابین ایشتار و پدرش، آنو، از جنبه روان‌شناسی پرارزش و در واقع شبیه به یک جلسه تحلیلی است. کار سختی نیست دریافتن اینکه در پشتِ طغیان خشم ایشتار — دستِ کم که گفته شود — طلب قدرت است (نمود او در جهان زیرین ارشکیگال است). ایشتار برای گیلگمش اهمیتی حیاتی دارد. رابطه گیلگمش با ایشتار و شمش، نگرشی عمیق برای درک پیشرفت این منطقه را فراهم می‌کند. در آیین‌های مادرانه (آیزیس و اُزیریس، ایشتار و تموز)، با همه زیبایی، همیشه تنها بازگشتی ابدی وجود دارد، گردش سال؛ تموز پسر-عاشق در اثر گرمای تابستان کشته می‌شود و در بهار دوباره زنده می‌شود. پاسخ گیلگمش، از جنبه پیشرفت خودآگاهی بشری، اهمیت دارد.
معنای عمیقی در این واقعیت وجود دارد که مسئله مرگ و مسئله جاودانگی مربوط به آن، تنها در یک نقطه از داستان است که آغاز می‌گردد. تنها با درک مرگ و محدودیت زمان است که زندگی رنگ واقعیت می‌گیرد. داستان گیلگمش، داستان کنار آمدن با مرگ خویش است.
==== یادداشت ====
==== واژگان ====
==== پانویس ====
==== منابع ====
* 
* 
RousouR (بحث) ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۹ (UTC)
thread_title:  بازنویسی‌ها 

message: شخصیت‌های اصلی شعر سومری و حماسه بابلی اگرچه یکی هستند اما گاهی نام‌ها و ویژگی‌های متفاوتی دارند. در حماسه، دشمنی میان گیلگمش (پادشاه دولت‌شهر اوروک) و ایشتار (ایزدبانوی اوروک) منجر به فرستادن نرگاو عظیم و آتشینی برای کشتن گیلگمش می‌شود. گیلگمش با کمک دوست و همراهش، انکیدو، نرگاو آسمان را از پای درمی‌آورد. خدایان انکیدو را به مرگ محکوم می‌کنند. این مرگ نقطه ‌عطفی در حماسه می‌شود و داستان با چرخشی، به محوریت جاودانگی و مرگ ادامه می‌یابد.
thread_title:  شخصیت‌ها 

message: ===== ساختار تحلیلی =====
حماسه گیلگمش، یکی از قدیمی‌ترین حماسه‌ها در جهان است. گرچه حماسه نامیده می‌شود ولی در واقع، اسطوره است. برای درک یک اسطوره، باید دیدگاهی تاریخی با دو رویکرد داشت: درونی و بیرونی. جنبه بیرونی، درکِ فرم تاریخی است که کهن‌الگو در آن شکل گرفته‌است؛ در اینجا، فرهنگ و دین بابلی. جنبه درونی، دربرگیرنده مسائل اساسی زمان است که آن دوران خاص، خودآگاهانه یا ناخودآگاه درگیر با آنها بوده‌است. گرچه این کار، عمدتاً کاری علمی‌ست ولی ضرورتی فوری نیز برای امروز است.
کهن‌الگوها در قلمرو خود زندگی می‌کنند، فراتر از زمان و مکان. آنها پلی می‌شوند مابین مردمان همه دوره‌ها. آنها مسائل اصلیِ امروز را در تداوم مشکلات ابدی انسان‌ها (همان‌گونه که در اسطوره‌ها بازتاب یافته‌اند) نشان می‌دهند. فرمی که کهن‌الگو در آن پدیدار می‌شود (لباسی که بر تن می‌کند) به شرایط تاریخی بستگی دارد و تغییر می‌کند. این تغییرات در انسان‌ها، به پیشرفت خودآگاهی ایشان بستگی دارد. پس اسطوره، نه تنها نماد رویدادهای کهن‌الگویی ابدی است بلکه تا حدی پیشرفت خودآگاهی بشری را نیز نشان می‌دهد. نکته فوق بسیار مهم است و باید آن را به عنوان ایده پایه‌ای در بررسی این اسطوره، تعریف کرد.
اساطیر، همچون رؤیاها هستند و نیاز به درک نمادین و ترجمه آنها وجود دارد. از زمانی که یونگ به ناخودآگاه جمعی و محتوای آن (کهن‌الگوها) پی برد، بر ماهیت اساطیر نوری تازه افکنده شد. یونگ به این مسئله پی برد که اساطیر، همچون رؤیاها، تجلی ناخودآگاه هستند. اسطوره‌ها مانند رؤیاها بیان خودانگیخته ناخودآگاه هستند. همان‌گونه که یونگ نشان داده‌است، به همان شکلی که رؤیاها، به گونه‌ای کمکی، به وضعیت جاری خودآگاهیِ رویابین مربوط هستند، اسطوره‌ها به وضعیت جمعی خودآگاهی دوره مشخصی مربوط هستند.
===== تحلیل اسطوره =====
بخشی از حماسه که ایشتار، نرگاو آسمان و مرگ انکیدو را دربرمی‌گیرد، محوری است که قسمت اول داستان را به دوم پیوند می‌دهد و ایزدبانو را در سایه قرار می‌دهد. ایشتار (برابر سامیِ اینانا) به گیلگمش پیشنهاد عشق می‌دهد. نپذیرفتن گیلگمش، نماد در حاشیه قرار گرفتن ایزدبانو به نفع خدای آسمان (در اینجا، شَمَش) است و جامعه پدرسالار را در مسیری جدید قرار می‌دهد.
لوح ششم نقطه اوجی دوباره در اسطوره است. به‌طور مشخص ایشتار، ایزدبانوی قدرتمند که تا اینجا مرکز ناپیدای همه رویدادها بوده، در نهایت پدیدار می‌شود. پاسخ گیلگمش به ایشتار، سریع و خشن است. گفتگوی مابین ایشتار و پدرش، آنو، از جنبه روان‌شناسی پرارزش و در واقع شبیه به یک جلسه تحلیلی است. کار سختی نیست دریافتن اینکه در پشتِ طغیان خشم ایشتار — دستِ کم که گفته شود — طلب قدرت است (نمود او در جهان زیرین ارشکیگال است). ایشتار برای گیلگمش اهمیتی حیاتی دارد. رابطه گیلگمش با ایشتار و شمش، نگرشی عمیق برای درک پیشرفت این منطقه را فراهم می‌کند. در آیین‌های مادرانه (آیزیس و اُزیریس، ایشتار و تموز)، با همه زیبایی، همیشه تنها بازگشتی ابدی وجود دارد، گردش سال؛ تموز پسر-عاشق در اثر گرمای تابستان کشته می‌شود و در بهار دوباره زنده می‌شود. پاسخ گیلگمش، از جنبه پیشرفت خودآگاهی بشری، اهمیت دارد.
معنای عمیقی در این واقعیت وجود دارد که مسئله مرگ و مسئله جاودانگی مربوط به آن، تنها در یک نقطه از داستان است که آغاز می‌گردد. تنها با درک مرگ و محدودیت زمان است که زندگی رنگ واقعیت می‌گیرد. داستان گیلگمش، داستان کنار آمدن با مرگ خویش است.
thread_title:  تفسیر روان‌شناختی 

message: حماسه گیلگمش، یکی از قدیمی‌ترین حماسه‌ها در جهان است. گرچه حماسه نامیده می‌شود ولی در واقع، اسطوره است. برای درک یک اسطوره، باید دیدگاهی تاریخی با دو رویکرد داشت: درونی و بیرونی. جنبه بیرونی، درکِ فرم تاریخی است که کهن‌الگو در آن شکل گرفته‌است؛ در اینجا، فرهنگ و دین بابلی. جنبه درونی، دربرگیرنده مسائل اساسی زمان است که آن دوران خاص، خودآگاهانه یا ناخودآگاه درگیر با آنها بوده‌است. گرچه این کار، عمدتاً کاری علمی‌ست ولی ضرورتی فوری نیز برای امروز است.
کهن‌الگوها در قلمرو خود زندگی می‌کنند، فراتر از زمان و مکان. آنها پلی می‌شوند مابین مردمان همه دوره‌ها. آنها مسائل اصلیِ امروز را در تداوم مشکلات ابدی انسان‌ها (همان‌گونه که در اسطوره‌ها بازتاب یافته‌اند) نشان می‌دهند. فرمی که کهن‌الگو در آن پدیدار می‌شود (لباسی که بر تن می‌کند) به شرایط تاریخی بستگی دارد و تغییر می‌کند. این تغییرات در انسان‌ها، به پیشرفت خودآگاهی ایشان بستگی دارد. پس اسطوره، نه تنها نماد رویدادهای کهن‌الگویی ابدی است بلکه تا حدی پیشرفت خودآگاهی بشری را نیز نشان می‌دهد. نکته فوق بسیار مهم است و باید آن را به عنوان ایده پایه‌ای در بررسی این اسطوره، تعریف کرد.
اساطیر، همچون رؤیاها هستند و نیاز به درک نمادین و ترجمه آنها وجود دارد. از زمانی که یونگ به ناخودآگاه جمعی و محتوای آن (کهن‌الگوها) پی برد، بر ماهیت اساطیر نوری تازه افکنده شد. یونگ به این مسئله پی برد که اساطیر، همچون رؤیاها، تجلی ناخودآگاه هستند. اسطوره‌ها مانند رؤیاها بیان خودانگیخته ناخودآگاه هستند. همان‌گونه که یونگ نشان داده‌است، به همان شکلی که رؤیاها، به گونه‌ای کمکی، به وضعیت جاری خودآگاهیِ رویابین مربوط هستند، اسطوره‌ها به وضعیت جمعی خودآگاهی دوره مشخصی مربوط هستند.
thread_title:  ساختار تحلیلی 

message: بخشی از حماسه که ایشتار، نرگاو آسمان و مرگ انکیدو را دربرمی‌گیرد، محوری است که قسمت اول داستان را به دوم پیوند می‌دهد و ایزدبانو را در سایه قرار می‌دهد. ایشتار (برابر سامیِ اینانا) به گیلگمش پیشنهاد عشق می‌دهد. نپذیرفتن گیلگمش، نماد در حاشیه قرار گرفتن ایزدبانو به نفع خدای آسمان (در اینجا، شَمَش) است و جامعه پدرسالار را در مسیری جدید قرار می‌دهد.
لوح ششم نقطه اوجی دوباره در اسطوره است. به‌طور مشخص ایشتار، ایزدبانوی قدرتمند که تا اینجا مرکز ناپیدای همه رویدادها بوده، در نهایت پدیدار می‌شود. پاسخ گیلگمش به ایشتار، سریع و خشن است. گفتگوی مابین ایشتار و پدرش، آنو، از جنبه روان‌شناسی پرارزش و در واقع شبیه به یک جلسه تحلیلی است. کار سختی نیست دریافتن اینکه در پشتِ طغیان خشم ایشتار — دستِ کم که گفته شود — طلب قدرت است (نمود او در جهان زیرین ارشکیگال است). ایشتار برای گیلگمش اهمیتی حیاتی دارد. رابطه گیلگمش با ایشتار و شمش، نگرشی عمیق برای درک پیشرفت این منطقه را فراهم می‌کند. در آیین‌های مادرانه (آیزیس و اُزیریس، ایشتار و تموز)، با همه زیبایی، همیشه تنها بازگشتی ابدی وجود دارد، گردش سال؛ تموز پسر-عاشق در اثر گرمای تابستان کشته می‌شود و در بهار دوباره زنده می‌شود. پاسخ گیلگمش، از جنبه پیشرفت خودآگاهی بشری، اهمیت دارد.
معنای عمیقی در این واقعیت وجود دارد که مسئله مرگ و مسئله جاودانگی مربوط به آن، تنها در یک نقطه از داستان است که آغاز می‌گردد. تنها با درک مرگ و محدودیت زمان است که زندگی رنگ واقعیت می‌گیرد. داستان گیلگمش، داستان کنار آمدن با مرگ خویش است.
thread_title:  تحلیل اسطوره 

thread_title:  یادداشت 

thread_title:  واژگان 

thread_title:  پانویس 

message: * 
* 
RousouR (بحث) ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۹ (UTC)
thread_title:  منابع 

message: در نسخه اوگاریتی حماسه اپیزود نرگاو آسمان وجود ندارد و گرچه واژه ایشتار آمده است اما بسیار در حاشیه قرار دارد. چهار شخصیت بیلگمس، انکیدو، هومبابا و اوتنپیشتی در این نسخه هستند.RousouR (بحث) ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۹ (UTC)
thread_title:  نسخه اوگاریتی 

message: گسترش نسخه هیتی و هوری در همین مقاله و پرداختن به نسخه اوگاریتی در حماسه گیلگمش (ویژه:تفاوت/37417837).RousouR (بحث) ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۰ (UTC)
کتاب دامراش، رد کردن ایشتار، ص۱۰۳ تا ۱۱۰ RousouR (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۵ (UTC)
* کتاب دامراش: پاسخ شگفت‌آور گیلگمش. شروع دیپلماتیک گیلگمش و زخم‌زبان پنجاه سطری: بی‌ثباتی الهه عشق؛ جاودانگی ثبات را به همراه ندارد، برعکس، رفتار جاودانه و بدون تغییر ایشتار، بی‌ثباتی اوست. (ص۱۰۳، پاراگراف دوم) دو تفسیر: رد عشق زنان به نفع پیوند مردانه بادوام گیلگمش و انکیدو؛ بخشی از روند بازتعریف خود و فرهنگ بشری در مقابل پیرامون طبیعی و جهان فراطبیعی. برای هر دو تفسیر نشانه‌هایی در بخش‌های دیگر حماسه وجود دارد. اشااره به «تخت ایشارا» و تفاوت آن با ius primae noctis که پیشتر اشاره شده (اول گیلگمش و سپس شوهر) (ص۱۰۳، پاراگراف سوم). چه hieros gamos باشد چه سکولار باشد، پس از دیدار گیلگمش و انکیدو دیگر همخوابگی با زنان وجود ندارد و در سوگواری انکیدو نیز این نشانه‌ها دیده می‌شود. فرهنگ فقط شراب، زنان و آواز نیست (دیدگاه روسپی و شبان). گیلگمش ارزش‌هایی بزرگتر و بادوام‌تر از لذت‌های گذرای فیزیکی یافته است که نویسنده نمادش را ایشتار بی‌ثبات قرار داده است.(ص۱۰۴، نیمه اول صفحه) در همین حال، این پیشروی‌‌های یک زن فناپذیر نیست که گیلگمش رد می‌کند بلکه پیشروی‌های خود الههٔ عشق است. اثر او بر فناپذیران بسیار متفاوت است از اثر فرهنگ‌پذیری که روسپی بر انکیدو بر جای گذاشت: گیلگمش ایشتار را در جایگاه نابودگر فرهنگ می‌بیند. سخنرانی او دو قسمت دارد و بر محور پرسشی مرکزی می‌چرخد: «کدام عاشقی را برای همیشه دوست داشتی؟» در نیمه اول سخنرانی گیلگمش استعاره‌های زیادی وجود دارد که در همهه آنها ایشتار با اشیای بشری مقایسه می‌شود. از اشیای بسیار معمولی مثل در و کفش، و ساخت‌های بزرگتر (دیوار قصر و ...) (ص۱۰۴، نیمه دوم صفحه) در همه اینها گیلگمش ایشتار را به عنوان انحرافی از کارکرد مناسب می‌داند. در نیمه دوم زخم‌زبان گیلگمش، عاشقان ایشتار (حیوان و انسان) ردیف می‌شوند که سرنوشتی شوم یافتند.(ص۱۰۵، نیمه اول صفحه) این مثال تصویری در تضاد با اثر عشق روسپی بر انکیدو را نشان می‌دهد. در اینجا، عشق ایشتار نتیجه معکوس به بار دارد. این بخش از داستان دقیقا پس از سخنرانی افسوس‌برانگیز نینسون آمده است که در مورد زندگی بی‌قرار گیلگمش است. پس سخنرانی گیلگمش را دعوی متقابلی در مورد ارزش مستقل فرهنگ انسانی است: فناپذیران بیش از خدایانِ بی‌ثبات می‌توانند پایدار باشند. حماسه به هیچ عنوان طرفدار جدایی قلمروی الهی از قلمروی انسانی نیست بلکه بیشتر در مورد نوعی حمایت و بردباری دوجانبه است که در صورتی امکان‌پذیر است که هر گروه در جایگاه خود قرار گیرد.(ص۱۰۵، نیمه دوم صفحه) RousouR (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲ (UTC)
** ایلیاد (هرا؛ Iliad, 4.50-54)(ص۱۰۶) آفرودیت (پانویس ص۱۰۷)  /   فرورفتن ایشتار؛ نرگال و ارشکیگال؛  (ص۱۰۶ و ۱۰۷)   /   رفتار انکیدو در پرتاب و کتاب پنجم ایلیاد (آپولو)(ص۱۰۹)   /   رویای انکیدو، هوموتابال، فرورفتین ایشتار (ص۱۰۹، نیمه دوم)  / اتانا در جستجوی باروری برای همسرش بر پشت عقاب (فهرست پادشاهان سومری)(ص۱۱۰)   / جهان زیرین، اودیسه (آشیل)(ص۱۱۰، وسط صفحه) RousouR (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۲ (UTC)
کتاب اول فاستر، ریوکا هریس، ص۲۰۷ تا ۲۱۸ 
* سرآغاز مهم (ص۲۰۷ و ۲۰۸) / واژه‌های مختلف برای «همسر» (به نقل از تیگی)؛ نقش توسعه یافته نینسون در بابلی معیار (قبل از سفر برای نبرد با هومبابا)(ص۲۰۸) / پرداختن به این تصور که حماسه برای سرگرمی مخاطبان مرد بوده است. chanson de geste (ص۲۰۸) رویکرد مردانه به زنان (انسان و الهه)؛ بازتاب یا نماد زنان واقعی نیست لزوما و دربرگیرنده ترس، رویا و آرزو نیز است. / گرچه یبن‌النهرین با جامعه dimorphic یونان تفاوت داشت اما قلمروی زنان شامل محیط سیاسی و نظامی نمی‌شد. یک عنصر حیاتی: وارونگی نمادین به خصوص در موقعیت و نقش. تعریف وارونگی نمادین (به نقل Barbara A. Babcock, The Reversible World: Symbolic Inversion in Art and Society) وارونگی بیش از یک کارکرد در حماسه گیلگمش دارد اما ریوکا هریس بر یک جنبه آن تمرکز می‌کند: جابه‌جایی طنز در نقش‌های مورد انتظار (ص۲۰۹) نینسون؛ شمهات (پانویس مفصل درباره شمهات، واژه harimtu، نفرین انکیدو (هم‌نظر با جری کوپر)) (ص۲۱۰) ادامه شمهات؛ شیدوری؛ هر دو زن دارای شغل؛ پیوند ایشتار با هر دو: «زمانی که در ورودی میخانه نشسته‌ام، یک روسپی دوست‌داشتنی هستم». گرچه زندگی واقعی یک روسپی در بین‌النهرین، منفی و تهدیدی برای خانواده دانسته می‌شد در حماسه تصویر برعکس است. در حماسه، شمهات برخلاف شیدوری و زن اوتنپیشتی، نام مشخصی دارد. رابطه جنسی و روسپیگری یکی از مه‌ها در بین‌النهرین بود. روسپی در بین‌النهرین و اسرائیل باستان نماد زندگی شهری بود.(ص۲۱۱) تا انتهای ص۲۱۲ بررسی ریز و واژگانی داستان شمهات / شیدوری بررسی ریز و واژگانی؛ تاکید دوباره بر ارتباط شمهات و شیدوری با ایشتار (در پانویس ۶) پس از نقل گفته شیدوری و بیشتر عملگرا دانستن آن (تا لذت‌گرا و ...) نتیجه می‌گیرد: پس، شیدوری نیز مانند شمهات بازگوکننده و حامی هنجارهای اجتماعی جامعه بین‌النهرین است. سپس به بررسی زن عقرب‌نما و زن اوتنپیشتی می‌پردازد. (ص۲۱۳ و ۲۱۴) آرورو؛ زنان اوروک؛ همه زنان تا اینجا افرادی یاریگر، پرورنده و مواظبتگر هستند. ایشتار از این نقش پارادایمی فاصله می‌گیرد. (نیمه ص ۲۱۴) اپیزود نرگاو آسمان؛ اشاره به تفسیر متفاوت Tzvi Abusch از همین بخش در پانویس ۸؛ با وجود تاکید دوباره بر وارونگی در پانویس ۹ اشاره به این می‌کند که حتی ایشتار نیز پیشنهاد «ازدواج» و نه «رابطه» را می‌دهد. ایشتار نمونه اعلی روسپی در متن‌های دینی (ص۲۱۵) هریس در ادامه بررسی ریز و واژگانی رابطه گیلگمش و انکیدو...(ص۲۱۶) به لوح XII می‌پردازد و خود را در گروهی قرار می‌دهد که آن را جز حیاتی حماسه می‌دانند (سایر اعضای گروه را بدون نام بردن از میسن در پانویس ۲ آورده است)؛ کارناوال و جامعه بین‌النهرین؛ قبل از خاتمه پرداختین به تصویر مادر: انوما الیش، تیامات و دامکینا (ص۲۱۷) پرداختن به متن‌های حقوقی؛ با سخنرانی جری کوپر و ... مقایسه شود. (ص۲۱۸) RousouR (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۰ (UTC)
thread_title:  پس از گمب