بحث:گتسبی بزرگ

message: پروندهٔ زیر از ویکی‌انبار که در این صفحه استفاده شده نامزد حذف سریع شده است:
* 
دلیل حذف را می‌توانید در صفحهٔ توصیف پرونده که در بالا لینک شده ببینید. —Community Tech bot (بحث) ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۰ (UTC)
thread_title:  نامزد حذف سریع شدن یک پروندهٔ ویکی‌انبار استفاده‌شده در این صفحه 

message: سلام. امیدوارم خوب باشید. در حال مرور دوباره‌ای هستم تا شاید مطلبی را که در گمب به آن اشاره‌ای کردم، مستند بیان کنم. انتخاب خیلی خوبی ‌کرده‌اید. RousouR (بحث) ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۷ (UTC)
replies: text: سلام. ممنونم. همواره از نظرات ارزشمند شما استقبال می‌کنم. Q2020 (بحث) ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۸ (UTC)
replies: text: :احتمالا فردا که منسجم باشه. RousouR (بحث) ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۸ (UTC)

text: :داوری من دربارهٔ مقاله همان است که در مقاله سال گفتم. نوشتن این مطلب تنها برای این است که چند مطلبی را که دیدم با شما در میان بگذارم:
replies: text: ::* موقع بررسی محتوا رویکردهایی را پیدا کردم که با نقد رایجِ آکادمیک تفاوت داشت. دو مصداق این رویکردها که خودشان آکادمیک نیز هستند مجموعه اشاره‌های Arnold Weinstein به گتسبی در آثارش (به طور مشخص Fiction as Greatness: The Case of Gatsby) و کتاب Maureen Corrigan به نام So We Read On: How The Great Gatsby Came to Be and Why It Endures هستند.

text: :** تفاوت رویکرد با مرور صحنه‌ها و عبارت‌های مشهور اثر خودش را نشان می‌دهد به خصوص در «رویای آمریکایی». از این منظر تشبیه صدای دیزی به پول، بیش از آنکه نماد ضعف این شخصیت باشد، عبارتی دربارهٔ رویا و آنچه که پول می‌تواند ممکن کند، است. یا تاکید گتسبی بر «تکرار گذشته» در واقع بازگشت به گذشته برای تغییر آن است تا وضعیت فعلی تغییر یابد.

text: :** در این رویکرد، برخورد گتسبی با دیوار واقع‌گرایی و از پا در آمدنش به دنبال آن (محقق نشدن رویای آمریکایی حتی در خود آمریکا)، از ارزش و اعتبار خود رویا کم نمی‌کند: رویای زندگی خود را ساختن فارغ از جنسیت، رنگ، طبقه و ... (خلق کردن رویا و خود و زبان).

text: :** به نظرم به خصوص هفت صفحه و نیم آخر کتاب و عبارت‌های پایانی آن، با این رویکرد سازگاری دارد. RousouR (بحث) ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۶ (UTC)
Maureen Corrigan در سخنرانی‌اش در کتابخانه کنگره (دقیقه ۱۹:۳۶ تا ۲۲:۴۷) گزیده‌هایی از ص۳۲ تا ۳۶ کتابش را می‌خواند (تصویرپردازی آب در گتسبی که نادیده گرفته شده است):
The great theme running throughout all of Fitzgerald’s writing —and his life—is the nobility of the effort to keep one’s head above water despite the almost inevitable certainty of drowning. While the name of the hero in Fitzgerald’s last completed novel has always struck me as comic-book silly, Dick Diver bluntly spells out what Fitzgerald’s work is all about. His best characters dive into life with abandon and then must fight to stay afloat. By the end of their stories, they're almost always going under, if not altogether sunk, weighted down by money worries, overwhelming desire, the burden of their pasts.
Sink or swim. It’s the founding dare of America, this meritocracy where everyone — theoretically, at least —is free to jump in and test the waters. The fear is, however, that if you don’t make it, you'll vanish beneath the waves. So much of American literature is saturated with images of drowning, dis- solving, being absorbed by the vastness of the landscape or crowds: it’s our national literary nightmare. Need I do more to start off the soggy Great Books parlor game than mention Moby-Dick? We spend so much time on our initial high-school forays into Gatsby focusing on those look-at-me! symbols of the green light and the eyes of Dr. T. J. Eckleburg that we overlook the most pervasive symbol of all: water.
Almost every page of the novel references water; even the briefest summary of its plot is soaked to the bone: James Gatz is born again as Jay Gatsby through a watery rite of passage on Dan Cody’s yacht; he drowns (symbolically) in his pool when his dreams spring a leak and he can no longer float. Page for compact page, The Great Gatsby may be our dampest exemplar of the Great American Novel. Fitzgerald didn’t just stick his toes in the water here; in this, his most perfect meditation on the American Dream and its deadly undertow, he dives in and goes for broke.
پس از آن سخنانش را با صحنه دیدار گتسبی و دیزی در خانه نیک ادامه می‌دهد. RousouR (بحث) ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۰ (UTC)
طولانی شد؛ این را هم بگویم و تمام کنم. Arnold Weinstein اهمیت خاصی برای یکباره ظاهر شدن شخصیت عجیب Blocks Biloxi در اوج داستان (نبرد دو مرد برای دختر طلایی که به «نیمروز» تشبیه می‌کند) (در ص۱۳۴ تا ۱۳۶ گتسبی بزرگ) قائل می‌شود. RousouR (بحث) ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۱۵ (UTC)

text: ممنونم. سر فرصت محتوای منابع معرفی‌شده را نگاه می‌کنم. Q2020 (بحث) ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۵۶ (UTC)
thread_title:  ادامه گفتگو