بحث:آلپ ارسلان

message: بسیاری نام این بزرگ یعنی ارسلان را انگلیسی میدانند ولی این نام ترکی میباشد Hamedwar (بحث) ‏۳ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۸:۴۱ (UTC)
thread_title:  الپ ارسلان 

message: عکسی که از ایشون گذاشته شده بیشتر به نبرد ملازگرد مربوط میشه تا چهره ی خود ایشون. به نظر من عکس های بهتری هم هست.
Milad.omidi (بحث) ‏۲۹ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۳۲ (UTC)
thread_title:  درباره عکس آلپ ارسلان 

message: پروندهٔ زیر از ویکی‌انبار که در این صفحه استفاده شده نامزد حذف شده است:
* 
در بحث حذف که در صفحهٔ نامزدی صورت می‌گیرد شرکت کنید. —Community Tech bot (بحث) ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۲۲ (UTC)
thread_title:  نامزد حذف شدن یک پروندهٔ ویکی‌انبار استفاده‌شده در این صفحه 

message: نوشته  شکوهی که پیرامون نام وی وجود دارد و مسلمانان او را فرماندهی بزرگ، مربی مردان، مردی راستگو، و دشمن همه خیانت‌ها می‌دانند - شاید در ترکیه بر اثر پانترکی و مصر بر اثر تبلیغات اخوان المسلمین  چنین اندیشه ای به وجود امده  اما در ایران و افغانستان  و کشورهای دیگر همچین عقیده ای درباره سلاجقه و الپ ارسلان نیست و بسیاری سلاجقه را مسبب اصلی رکود علمی  و فرهنگی جهان اسلام میدانند و پس از امدن انها بود که دیگر ابن سینا و بوریحانها و رازی ها از جهان ایران و اسلامم رخت بربستند  سنباد فارسی (بحث) ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۶ (UTC)
کاربر:سنباد فارسی با سلام و عرض ادب، مطلبی که بیان نمودید، جامع نیست و غیر مستند و کُلی است.
نخست اینکه متن مورد اشاره شما از دانشنامه بریتانیکا ترجمه شده، بنابراین ویرایشی است مستند به منبع معتبر.(Encyclopaedia Britannica - Alp-Arslan) متن انگلیسی: (Alp-Arslan’s personality, in spite of the glory surrounding his name, is not easy to evaluate. Muslims see in him a great captain, a trainer of men, an honest man, an enemy of all treachery. Christians, contrasting his reputation with that of his son Malik-Shāh, paint him in harsher colours)
در خصوص هر شخصیت و دودمان تاریخی ممکن است دیدگاه‌های متفاوتی وجود داشته باشد، کما اینکه در مورد خلیفه دوم (عمر بن خطاب) بابت اشغال ایران و سقوط ساسانیان دیدگاه‌های متضادی بیان شده. بنابراین قضاوت در خصوص یک شخصیت (یا سلسله) تاریخی نیازمند پژوهش تاریخی و بررسی همه جوانب، تحلیل‌ها و دیدگاه‌های مختلف اعم از موافق و مخالف است.
گمان می‌کنم شکوه پیرامون نام آلپ ارسلان بیشتر مربوط به نبردها و گسترش قلمرو امپراتوری سلجوقی و دنیای اسلام است. از جمله نبرد ملازگرد (مشهور به جنگ خندق دوم جهان اسلام) که منجر به بیرون راندن امپراتوری روم شرقی از آناتولی و نهایتاً تضعیف و سقوط آن شد. دانشنامه ایرانیکا در خصوص فرزند وی و گستره قلمرو سلجوقی چنین بیان داشته : "از ملکشاه به اتفاق آرا به عنوان پادشاهی عادل یاد می‌شود، خواه در جهان عرب، ایران یا هند ... وی بر چنین قلمرو وسیعی كه از مرزهای چین تا مرزهای سوریه امتداد داشت، سلطنت كرد". (Encyclopædia Iranica - MALEKŠĀH)
شکوه آلپ‌ارسلان در ادبیات فارسی آن دوره نیز تجلی داشته چنانچه سنایی غزنوی چنین سروده: "سَرِ آلپ ارسلان دیدی ز رفعت رفته بر گردون..." یا مولانا جلال‌الدین بلخی که حدوداً دویست سال پس از آلپ ارسلان میزیسته اینگونه بیان داشته "ما هزاران مَردِ شیر، آلپ ارسلان..."، و نمونه‌های بسیار دیگر که مؤید این موضوع است.
در مورد آن بخش از مطلب شما که به رکود علمی و دیدگاه مردم در کشورهای مختلف نسبت به سلجوقیان اشاره دارد که گفته‌اید : "... اما در ایران و افغانستان و کشورهای دیگر همچین عقیده ای درباره سلاجقه و الپ ارسلان نیست و بسیاری سلاجقه را مسبب اصلی رکود علمی و فرهنگی جهان اسلام میدانند..." ، 
صرف‌نظر اینکه برای مدعای‌تان و اجماع در ایران و افغانستان و کشورهای دیگر منبعی ذکر نفرموده‌اید، نظر شریفتان را به برخی از منابع معتبر که دیدگاهی مغایر با این  مطلب دارند جلب می‌کنم : 
1- ترجمه از دانشنامه بریتانیکا : "با پیروزی طغرل بیگ بر آل‌بویه در بغداد در سال 1055 ، سلجوقیان به عنوان احیای وحدت مسلمانان شناخته شدند. در حالی که آلپ-ارسلان و ملکشاه امپراطوری را تا مرز مصر گسترش دادند، وزیر سلجوقی (نظام‌الملک) بر سازمان امپراتوری در هر دو دوره حکومت آنها نظارت داشت. امپراطوری سلجوقی، از نظر سیاسی و مذهبی، میراثی قدرتمند برای اسلام  برجای گذاشت. در دوره سلجوقی شبکه ای از مدارس (کالج های اسلامی) تاسیس شد که قادر به آموزش یکنواخت به مدیران و علمای دین است... از جمله بسیاری از مساجد ساخته شده توسط سلاطین سلجوقی، مسجد جامع اصفهان (مسجد جامع) بود. استقلال فرهنگی ایرانی (زبان فارسی) در امپراطوری سلجوقی شکوفا شد... بنابراین زبان و ادبیات فارسی به کل ایران گسترش یافت و زبان عربی به جز در آثار علمی مذهبی در آن کشور از بین رفت." (Encyclopaedia Britannica - Seljuq) 
2- سلجوقیان مراکز آموزش عالی را تأسیس کردند (founded universities) و حامیان هنر و ادبیات فارسی بودند. دستاوردهای علمی در دوران سلطنت آنها توسط دانشمندانی مانند عمر خیام و امام محمد غزالی مشخص می‌شود. در دوره امپراتوری سلجوقی، فارسی به زبان ضبط تاریخی تبدیل شد، در حالی که مرکز فرهنگ زبان عربی از بغداد به قاهره تغییر یافت. ( Andre Wink, Al-Hind: The Making of the Indo-Islamic World, Vol.2, 16). 
3- ملکشاه علاقه زیادی به ادبیات، علوم و هنر داشت. دوران سلطنت وی برای مساجد باشکوه پایتخت وی (اصفهان) برای اشعار عمر خیام و اصلاح تقویم (تقویم جلالی) به یاد ماندنی است. در دوران پادشاهی ملکشاه، مردم او از صلح داخلی و بردباری مذهبی برخوردار بودند. (Malik-Shāh- Encyclopaedia Britannica). 
4- آلپ‌ارسلان از نظر فرهنگی شرایطی را فراهم کرد که نظام‌الملک بتواند مدارس خود را بسازد. (Culturally he provided the conditions in which Neẓām-al-molk could build his madrasas - Encyclopædia Iranica - ALP ARSLĀN).  
5- افزون بر ادب‌دوستی سلاطین سلجوقی عامل دیگری که توانست آسیای صغیر را مرکز و مجمع مردان هنر و ادب اندیشهٔ ایرانی قرار دهد، حملهٔ سنگین مغول و آشوب پس از آن است. تاخت و تاز و کشتار هراس‌انگیز مغول خراسان بزرگ را که بیش از سه قرن کانون رشد و نمو زبان و ادب پارسی بود یک‌سره ویران ساخت و گروهی از اهل علم و ادب و هنر را به خاک و خون کشید. آنان که از حملات مغول، جان سالم به در برده بودند به کشورهای پیرامون از جمله آسیای صغیر پناه بردند. (فاطمه، مدرسی، «زبان و ادب پارسی در آسیای صغیر». نامهٔ فرهنگستان، شمارهٔ ۲۵، بهار ۱۳۸۴)  
6- سلجوقیان نقش مهمی در گسترش زبان ادبی فارسی و فرهنگ بیان شده توسط آن داشتند، و این به نوبه خود منجر به یک ارزیابی مجدد از سلطه زبان عربی به عنوان زبان جامعه تحصیل کرده در خاورمیانه شد. تا آنجا که به سلجوقیان بزرگ ایران مربوط می‌شود ، اولین حامیان بزرگ فرهنگی، آلپ‌ارسلان، ملکشاه و سنجر بودند. آنها از شاعران، ادبا و دانشمندان برجسته در دربارهایشان استقبال خوبی کردند. آلپ ارسلان اولین حامی بزرگ سلسله بود. پسر آلپ ارسلان و والی خراسان، حمایت خود را در دربار هرات به شاعر ازرقی هروی ارائه داد. ملكاشاه كه در طول مدت سلطنت او امپراتوری سلجوقی به اوج قدرت و گسترش سرزمینی خود رسید، همچنین یك حامی روشنفكر و سخاوتمند علوم و ادبیات بود. شاهکارهای آداب و آثار بزرگ فلسفه اخلاقی مربوط به این دوره است: قابوس نامه، چهار مقاله توسط نظامی عروضی از سمرقند، سیاست نامه توسط نعیم الملک ، کیمیای سعادت و ناجیات الملوک توسط محمد غزالی. ادبیات اخلاقی ، همچنین از طریق مجموعه ای از افسانه ها در نسخه کلیله و دمنه توسط ابوالمعلی نصرالله منشی، در مرزبان نامه توسط واروینی و سندباد نامه توسط ظهیری از سمرقند. عاشقانه محبوب در همان زمان بوجود آمد (داراب نامه توسط ابوطاهر محمد  و سمک عیار) و همچنین نثر علمی و اولین دائره‌المعارف‌های عمومی (جامع العلوم توسط فخرالدین رازی)، فهرست هایی از پدیده‌های خارق العاده و کارهای نجومی الرحمان کازنی) و پزشکی. در حقیقت دوره سلجوقی همان زمانی بود که مردم شروع به تأمل در نوشتن و نظریه پردازی درباره جنبه های مختلف فنی نوشتن کردند. یکی از بارزترین نتایج نیاز به استانداردسازی اشکال و محتوای بیان ادبی ، گردآوری اولین آثار به زبان فارسی در مورد فنون نسخه برداری ، «هدف البلاغه» بود. (Encyclopædia Iranica - SALJUQS v. SALJUQID LITERATURE) 
بنابراین به نظر می‌رسد نگاه سیاه و سفید (خیرِ مطلق یا شرِ مطلق) به شخصیت‌ها و دودمان‌ها طی تاریخ، دقیق نباشد، و بیان یک طرفه (موافق یا مخالف) مغایر نگرش علمی است و بهتر است تمام جوانب شخصیتی و عملکرد آنها با بررسی تاریخی و منابع معتبر بیان شود.
 AhmadDamirchi (بحث) ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۲۵ (UTC)
replies: text: البته  در مورد سلجوقیان که هم از سوی  اخوان المسلمین و  خلافت خواهان و  هم از سوی ایرانیان مسلمان و غرب ستیز انقدر  نردبان زیر پای قزل ارسلان و الب ارسلان  گذاشته اند که   از سفید دیدن گذشته - درست فرمودید  از هیچ  نوشته ای یاد نکردم چون نوشته ها همگی همین چیزها  گفته و همین  نردبانها  هشته اند - من سخنم درباره ملک شاه به تنهایی نیست سخنم درباره همه سلجوقیان است  انچه نوشتید همگی از  نوشته های معاصر ما بود که  همگی فیلم  سازند و نه پژوهش گر - ای کاش سری  هم به تاریخ بیهقی و  زین الاخبار  گردیزی و  دیوان ناصر خسرو  و  سنایی و کافرک غزنوی و خاقانی و انوری  و کوشکی میزدید

text: ای کاش به این هم می اندیشیدید که  ما در زمان سامانی  و دیلمی این همه دانشمند داشتیم یکبارگی چی شد که همه ته کشیدند -

text: کاری ندارد به  چند زبان  جدا جدا  در گوگل سرچ کنید دانشمندان سده  نه میلادی دانشمندان سده ده  دانشمندان سده یازده و دوازده   میلادی   همه را جدا جدا بزنید - برای  اینکه فریب اینرنتی هم نخورید بهتر است انرا  مثلا با دو زبان اروپایی   و دو سه تا زبان  خاورمیانه ای مانند فارسی و عربی   و یا هز زبان دگر که میدانید  و از جای دگر است  سرچ کنید -  و  بنگرید  چه چیزی خواهید دید -

text: باز جدا  همینگونه سرچ کنید  جفرافی دانان سده  نه و ده و یازده و دوازده - و همچنین ریاضی دانان  این سده ها و  سناره شناسان و  شمی دانان و  فلاسفه و چندین  دانش  دگر که میشناسید  -   بنگرید چگونه  نامهای بیشماری پیش روی شما خواهد امد  و  باز بنگرید که همه انان  از کجایند  ؟ - تنها دو سه تن هندی خواهید دید  دیگران همگی از دم ایرانی هستند و بسیار هستند  سلجوقیان  غز کم و بیش سال ۴۳۰  هجری امدند  از ۳۳۰ تا ۴۳۰ تنها در جغرافیا  ما ۲۰ تا دانشمند جهانگرد داشتیم که نوشته هاشون  مانده بیگمان بیشترند  همه شهرها از گرگانج و سمرقند و بخارا  و دهستان و گرگان   نیشابور و طوس و مرو هرات و بلخ و غزنین و ری و سپاهان و همدان  اذربایجان و شیراز و بغداد و سیستان   مرکز دانش و گروهی از دانشمندان بودند در ادبیات هم کسانی چون ابوشکور بلخی و رودکی و فرخی و دقیقی و فردوسی و عنصری  و در عربی متنبی و جوهری و صاحب و بدیع الزمان و ابوالفرج اصفهانی تن میبینی - این  جنبش دانشیک از پیش از دویست سال پیش اغاز شده بود و  این نامها تنها  نمونه کوچک بودند  خودتان سرچ کنید خواهیدنامهای بیشمار دید -گزارش از کتابخانه های شهر  ها انچنان شگفت است که  دیوانه کننده است -

text: خدایا  این همه جنبش شور دانش و کتاب و ان همه دانشمندان بزرگ  که  از پایان  دوره  اموی میبینم به ناگهان چه میشود که سال  ۴۳۰  خاموش میشود ؟  دیگر جز تاریکی  هیچ چیزی  نمیتوان دید - از ان همه شهرها و روستاهای اباد که  جهانگردان جغرافیدان  از انها یاد کردند چه میشود که سپس نابود میشود؟

text: (اگر  سرچ کنید و ان همه دانشمند در رشته های گوناگون  را در همه شهرها ببنید  انگه  خواهید دانست  که ان چرخه دانشی که از دویست سال پیشترش به   چرخش در امده بود و رنسانس بزرگی را پایه گذاشته بود و داشت پیش میبرد  چگونه با امدن غزان سلجوق نابود میشود  ان جنبش و  ان  روزگار زرین به ناگهان ایستاد. زان همه تنها سپس یک خیام میبینیم  که اینهم شاگرد ابوالعباس لوگری شاگرد ابن سینا بود - پیداست که  زان همه دانش تا پنجاه ۶۰ سال پس از ان  یکی دوتایی شاید دید اما  دگر رنسانسی نیست -  بلکه اغاز دوره سیاهی و  سیاهترین سیاهیی که خاورمیانه به خود دیده اغاز شده - اما درباره حمایتشان از زبان فارسی -  بی گمان روزگار رودکی  و چهارصد غلام زرین کمر  و   دیدان زر عنصری را شنیدید و میدانید که غضاری رازی  از ری  برای سلطان محمود که برای او صله  شعر  می فرستاد نوشت

text: س ای ملک که نه لؤلؤ فروختم به سلم

text: بس ای ملک که نه گوهر فروختم بجوال

text: بس ای ملک که ضیاع من و عقار مرا

text: نه آفتاب مساحت کند نه باد شمال

text: و میتوان نگاهی انداخت به دیوان های  وشعر ان زمان که همه  شور و شادی  و وصف جشنهای بزرگ و مردمان شاد است   و این از  دیوان عنصری و فرخی  و منوچهری و دگر همزمانانشان توانی دید -

text: انگاه بنگرید به روزگار  شاعران سلجوقی  خاقانی و نظامی را که  شروان شاه  و شاهان کوچک پاره ای از روستاها و شهرستانها حمایت میکردند - اما بزرگترین شاعر ان زمان که شاعر ویزه سلطان سنجر بود و این سلطان سنجر  حالا مثلا  بهترینشان است و  انوری هم  واقعا شاعر بسیار بزرگی است و پیش از اینها سه شاعر بزرگ ایران را  فردوسی و انوری و سعدی  میخواندند بنگرید که برای  نیم جو و یک بسته هیزم  ناچار میشود  برای  بقال سر کوچه قصیده غرا بسراید و و پاسخی نگیرد باز  قصیده بگوید و ارلماس  کند بگوید هم اسبم هم خودم داریم از گرسنگی  و از سرما میمیریم  نیم من جو  و یک بسته هیزم   بوام بده و این شاعر ویژه سلطان سنجر است و  انوری برای او بهترین شعرها میگوید  صله اش به انوری چیست ؟  اسطبل شاه پر از یابوی از راه  افتاده است  -همچین یک صله به او میدهد که همان اسب هم وبالش شود -  اما گریه و زاری و  کشتار و روزگار نابسامان شهرها و ویرانیها را دیوان شاعران  و گزارشها پر است  در تاریخ -   طبعا دیگر کسی پول دانش و جهانگردی نداشت -

text: مدارس نظامیه هم که فرمودید  جایی بود برای تعصب پروری  و جایی بود که بر دشمنی حنفیان درست شده بود تا شافعیان با تصب بپرورد که همه چیز را حرام بدانند - و نیاز نیست بگویم که وزیر ایران کندری  که او نیز  متعصب بود چون  نظام الملک با او دشمن بود و حنفی - غزان او را  در نیشابور گرفتار کردند  و به هزار گوسفند فروختندش  به نظام الملک  تا او را بکشد - من نه مهری با سلجوقی دارم و نه کینی من درد این میهن  گرامی دارم که   خون بی گناهانش بسی بر ان ریخته   سنباد فارسی (بحث) ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸ (UTC)

text: شما هرچی هرجا نوشته شده باشد  در هند باشد هم به این سلجوقیان  میبندید نخست انکه  کیکاوس  نویسنده قابوس نامه خود از  شاهزادگان و شهریاران بود و داماد سلطان محمود غزنوی بود  کلیله و دمنه بهرامشاهی را  در سند برای بهرام شاه  غزنوی نوشتند  نظامی عروضی  روزگار  انچنانی نداشت سمک عیار و دارابنامه را کسانی  نوشتند که هیچ پیوندی با  هیچ شاه و وزیرو فرماندهی نداشتند - از کتابهای  غزالی و سمک یار  کردید ای کاش  اندکی هم پزوهش میکردید از کتابخانه ها و کتابهایی که  پیش از  امدن سلجوقیان  بلنداوازه بودند چون کلیله و دمنه  رودکی که از بازمانده اش پیداست چه اندازه شاهکار بوده  همچنین افرین نامه  و همچنین دیوان رودکی و  دیوان ده ها  سخور بزرگ  زمان سلجوقی و غزنوی  و مچنین شاه نامه ابومنصوری  و ابوموید بلخی -  حمزه اصفهانی از  بیش از پنجاه   شاه نامه  پهلوی  و دری که  هر یک از انها را  بزرگی تصحیح کرده بود و همگی   کار همان سده سه و چهار هجری  است و نام بسیاری از ان بزرگان را هم  با نام کتابشان یاد کرده

text: اینها همه که نوشتید کسانی نوشته اند که نوشته انشایی در مدح سلاجقه دارند  من میگویم چشم هوش باز کن و بنگر  بنگر به گزارشهای  مقدسی و ابن حوقل و مسعودی و  ابن خردادبه و استخری  از روزگار ایران  پیش از سلجوقی بنگر  چی هست دانشمندی نیست که از جغرافی و یا  چیز دگر بنویسد  همان شاعران و نویسندگان  و موستوفیان  دراری و گزارشهای پراکنده  پر خاک و خون را بخوانید ببنیم چند بار  اصفهان  و مراغه و  تبریز و ری و  کرمان و نیشابور و   دگر جاهای ایران   کشتار میشود  و چه خونها گریسته اند  -

text: شما همش ی از اسلام میگوید و زبان فارسی  - درباره زبان فارسی سخن بگذاریم برای سپس - درباره اسلام میشود بگویید چه کرد؟  روم ضیف شده را  میبینید کشتار غزان سلجوقی  در خراسان و عراق عجم  و اذربایجان  را نمیبینید؟طغرل و ابراهیم ینال برادرش و عموش بنگرید چند صد هزار تا ایرانی مسلمون کشتند- سلجوقیان روم را کنار نهیم  - پس از سغرل سلجوقیان در ایران چه اندازه هربار جنگیدند و ایران را ویران کردند - و درپنجاه سال  پایان رفتنشان که با نام فتنه غز نام دارد و بی شرفهها نمیگویند این فتنه غز سلجوقی است و اینها خود سلجوقیها بودند غز همان سلجوقیان بودند  سلطان سنجر را در قفسی زرین گذاشته بودند بهش سجده میکردند و  به شهرها  میتاختند و میکشتند و زن و بچه  را هم میبردند می فروختند و زندگیشون هم  میبردند و  گوسفندان و خر و اسبشون هم کشت  دهقان را میچراند  و دوباره روز از نو - روزی از نو  دیوان خاقانی و قصیده انوری  بنگرید  روزگار  خراسانیان چه گونه بود -  نه که گمان کنید روزگار  در ری  و سپاهان  و ساه و زنجان  و اذربایجان خوب  بود یکاز یک بدتر-

text: درضمن  زبان فارسی را رواج ندادند نابود کردن اون خوارزم و سغد  و اذربایجان و و فرا رودان  و اران  و دههستان و خراسان                                                     سنباد فارسی (بحث) ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲ (UTC)
thread_title:  كدام شكوه اي اینچنین