بحث:قهوه ترک

message: این ویرایش نباید انجام بگیرد زیرا که نه ربطی به مقاله دارد و نه منبع. گمانه‌زنی‌هایتان دربارهٔ پیشینهٔ کشور ترکیه را به مقالهٔ ترکیه بیفزایید و نه در اینجا. من مشکلی با اضافه کردن «قهوهٔ ارمنی» در کنار «قهوهٔ ترک» ندارم ولی اینکه چه کسانی  ساکن کشور ترکیه بوده‌اند ربطی به این مقاله ندارد. زمانی که نوشیدنی قهوه اندک اندک جایی در میان نوشیدنی‌ها برای خودش دست و پا کرد، ترکان عثمانی کاملاً بر آناتولی سلطه داشتند. 4nn1l2 (بحث) ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۴:۰۹ (UTC)
replies: text: شما لطف کنید و سند بیاورید که قهوه تنها پس از حضور ترکان عثمانی در منطقه نوشیده می شده است! حتما باید یک اشاره ای بشود. چگونه است که این قهوه را به نام قهوه ی ارمنی هم می شناسند! یک اشاره کردن چه مشکلی دارد Pashangparsi6 (بحث) ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۵:۴۶ (UTC)
replies: text: :Although European and Arab historians repeat legendary African accounts or cite lost written references from as early as the sixth century, surviving documents can incontrovertibly establish coffee drinking or knowledge of coffee tree no earlier than the middle of the fifteenth century in the Sufi monasteries of the Yemen in southern Arabia.

text: :صفحهٔ ۳ کتاب The World of Caffeine: The Science and Culture of the World's Most Popular Drug چاپ انتشارات Routledge در نیویورک. 4nn1l2 (بحث) ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۶:۳۰ (UTC)
replies: text: ::قهوه یک محصول آفریقایی است و ربطی به ترکان در آسیای میانه ندارد که ترکان از آن بخش آن را آورده باشند. این منبع شما هم اعتباری ندارد. هم اکنون در جاهای گوناگون از جمله قفقاز و ایران و .. این گونه از قهوه را هم زمان قهوه ی ارمنی می خوانند. و اشاره به این مورد در این مقاله بایسته است. Pashangparsi6 (بحث) ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۴۸ (UTC)
replies: text: :::همان جملهٔ بالایی را برایتان ترجمه می‌کنم: «اگرچه مورخین عرب و اروپایی مکرراً گزارش‌های آفریقایی افسانه‌وار را تکرار می‌کنند و یا منابع مکتوب از میان‌رفته‌ای از قرن ششم را مورد ارجاع قرار می‌دهند، اما با استفاده از اسناد موجود (باقی‌مانده)، نمی‌توان به طرز مسلمی نوشیدن قهوه و یا آگاهی از درخت قهوه را به قبلتر از اواسط قرن پانزدهم میلادی در صوفی‌کده‌های یمن نسبت داد».

text: :::اگر بخواهم منظور جملهٔ بالایی را به فارسی قابل فهم‌تری بیان کنم باید بگویم که «شاید حقیقتاً در قرن ششم میلادی هم مردم قهوه می‌نوشیدند، اما مدرکی قانع‌کننده دال بر این موضوع، در دست نیست. قدیمی‌ترین مدرک موجود که به طرز غیر قابل انکاری بر نوشیدن قهوه دلالت دارد، به اواسط قرن پانزدهم میلادی در یمن باز می‌گردد». 4nn1l2 (بحث) ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۳۷ (UTC)

text: این چه ربطی داشت به اینکه قهوه را باید تنها ترک نامید؟! یمن و آفریقا چه ربطی به آناتولی دارد؟ سخن بر سر این است که این قهوه از آسیای میانه نیامده و در ایران و قفقاز به نام قهوه ی ارمنی خوانده می شود
Pashangparsi6 (بحث) ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۶:۱۹ (UTC)
replies: text: :«قهوهٔ ترک» به یکی از روش‌های آماده‌سازی (بخوانید دم‌کردن) و سرو نوشیدنی قهوه گفته می‌شود و نوع خاصی از دانه‌های قهوه نیست. نوع خاصی از درخت قهوه هم نیست. قهوه یک محصول مشخص  و معین در سرتاسر دنیاست که چندین و چند روش برای آماده‌سازی (دم‌کردن) و سرو دارد. روشی که در کشور ترکیه (امپراتوری عثمانی) برای آماده‌سازی این نوشیدنی به کار می‌رفت/می‌رود به نام «قهوهٔ ترک» شناخته می‌شود. این مواردی که شما به مقاله می‌افزایید کوچکترین ربطی به موضوع مقاله ندارد. همان‌طور که پیشتر هم گفته بودم، وقتی نوشیدن قهوه در میان مردم پا گرفت، ترکان سال‌ها بود که در آناتولی سکنی گزیده بودند. 4nn1l2 (بحث) ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۶:۳۸ (UTC)
thread_title:  کشور ترکیه 

message: صد سال قبل قهوه‌ای تحت عنوان قهوه کورد وجود داشت، تا جاییکه در فرانسه از سال ۱۸۰۰ میلادی و به مدت یکصد سال این محصول تحت عنوان قهوه کورد مورد معامله و بازرگانی قرار می‌گرفت. با ظهور جمهوری ترک، این قهوه نیز به قهوه ترک تغییر نام پیدا کرد.
 خبرگزاری فرات  مرکز خبر  یکشنبه, 1 دسامبر 2019, 13:12
گونه‌ای از قهوه که پیش از تاسیس جمهوری ترکیه با هویت کوردی وجود داشت با تاسیس دولت ترک تغییر نام یافته و از آن تحت عنوان قهوه ترک یاد می‌گردد. قهوه‌ای که امروز از آن تحت عنوان قهوه 'menengiç' یاد می‌گردد و با نام 'قهوه قزوان' در مناطق آمَد، سمسور، مردین، الیح استحصال می‌گردد، در اوایل قرن بیستم عثمانی‌ها خود را مالک آن شناخته و در اروپا و بسیاری از مناطق دیگر جهان آن را به فروش می‌رساندند.
البته نباید قهوه menengîç را با قهوه‌ای اشتباه گرفت که برای نخستین بار در اتیوپی و یمن استحصال شده و در زبان عربی از آن تحت عنوان 'القهوه' یاد می‌شود. قهوه کوردی طی سالهای ۱۸۳۰ تا ۱۹۳۰ در فرانسه تحت عنوان 'Chicorée au Kurde' مورد معامله قرار می‌گرفت. اما بعد از تاسیس دولت ترک 'Chicorée au Kurde تغییر نام یافته و به قهوه ترک معروف شد. این قهوه در سال ۲۰۱۳ به عنوان قهوه ترک در سال ۲۰۱۳ در رده میراث طبیعی بین‌المللی در یونسکو ثبت شد.
قهوه از محصول درخت بنه یا پسته کوهی (قزوان) استحصال شده و حاوی کافئین است. بر روی برچسب این قهوه که در آغاز سده در فرانسه فروخته می‌شد، عکسی از یک رزمنده کورد نقش بسته بود که گمان می‌رود تصویری از جنگجوی کورد در سده ۱۵ باشد. گفته می‌شود که این تصویر در قرن هفدهم از سوی سیاحان اروپایی ثبت شده است. زمانیکه قهوه کورد به فرانسه رسید، هنوز خبری از قهوه در اروپا نبود. در فرانسه نخستین قهوه‌خانه‌ها قبل از سال ۱۶۵۴ در مارسی ایجاد شدند. به همین دلیل بود که قهوه کورد در اروپا در رده نخستین نوشیدنها جای گرفته است.
بعد از آنکه از طریق قتل‌عام و کشتار جمعی، میراث فرهنگی دیگر خلق‌ها به تاراج و یغما رفت، برخی از سنت‌ها به تمامی رخت بربستند و تنها یادی از آنان در خاطره‌ها باقی ماند. از قهوه کورد نیز که در فرانسه فروخته می‌شد تنها برچسب آن باقی ماند. این برچسب هنوز نیز به صورت آنلاین در فضای مجازی به عنوان نشانگر فرهنگ عصر گذشته به فروش می رسد. به رغم آنکه هویت قهوه کورد از دست رفته است؛ اما با این وجود هم اکنون نیز در کوردستان در بسیاری از خانواده‌ها و قهوه‌خانه‌ها از قهوه قزوان استفاده می‌شود. Amirkalvandi (بحث) ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۸ (UTC)
thread_title:  قهوه ترک یا قهوه کرد؟