بحث:هپاتیت سی

message: این مقاله الگو ندارد؟ قاصدک بهار (بحث) ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۷:۵۶ (UTC)
replies: text: چرا دارد! چه الگویی مد نظر شماست؟ ▬ حجت/بحث ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۱:۳۶ (UTC)
thread_title: Untitled

message: با درود. مقاله را تا حدودی تکمیل کردم و کمبودهای مانده هم زحمتش با دیگر همیاران. از مدیران کسی زحمت حذف هپاتیت C را بکشد. نیازی به ادغام هم ندارد چون تمام مطالب مقاله مذکور در این مقاله گنجانده شد.با سپاس RE.OV (بحث) ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۱:۴۳ (UTC)
thread_title:  پایان مقاله 

message: ’’’هپاتیت سی ’’’ نوعی عفونت است که عمدتا کبد را تحت تأثیر قرار می دهد. ویروس هپاتیت سی (HCV)علت این بیماری است. هپاتیت سی اغلب هیچ علائمی ندارد، اما عفونت مزمن موجب زخم شدن کبد می شود، و پس از چند سال به سیروز کبد می انجامد. در بعضی موارد، افراد مبتلا به سیروز کبد همچنین دارای نارسایی کبد، سرطان کبد، و یا عروق بسیار متورم مری و معده می باشند که این مورد آخر می تواند منجر به خونریزی تا حد مرگ شود. .  
افراد اغلب از طریق تماس خونی ناشی از استعمال درون وریدی مواد مخدر، تجهیزات پزشکی ضد عفونی نشده، و تزریق خون به هپاتیت سی مبتلا می شوند. به صورت تخمینی 130 تا 170 میلیون نفر در سراسر جهان به هپاتیت سی مبتلا هستند. دانشمندان در دهه 1970 تحقیقات در مورد HVC را آغاز کردند و در 1989 وجود این بیماری را تأیید نمودند.  این ویروس به عنوان عامل بیماری در سایر حیوانات شناخته نشده است.
پگ اینترفرون و ریباویرین داروهای استاندارد برای HVC هستند. بین 50% تا 80% افرادی که با این داروها تحت معالجه قرار می گیرند، درمان می شوند. کسانی که به سیروز یا سرطان کبد دچار می شوند، ممکن است به پیوند کبد نیاز پیدا کنند، ولی ویروس اغلب پس از پیوند مجددا عود می کند.  هیچ واکسنی برای هپاتیت سی وجود ندارد.
thread_title: Updated translation

message: هپاتیت سی تنها در 15% موارد به علایم حاد منجر می شود. علایم اغلب ملایم و نامشخص هستند، از جمله کاهش اشتها، خستگی، تهوع، دردهای مفصلی یا عضلانی، و کاهش وزن. تنها موارد کمی از عفونت حاد با زردی همراه است.  عفونت در 10-50% افراد و بیش از سایرین در بانوان جوان، بدون درمان بهبود می یابد. 
===عفونت مزمن===
هشتاد درصد افرادی که در معرض این ویروس قرار می گیرند، به عفونت مزمن دچار می شوند. اکثر افراد در دهه های نخستین عفونت، کمترین و یا هیچ علائمی را تجربه نمی کنند، اگرچه هپاتیت سی مزمن می تواند با خستگی همراه باشد. . هپاتیت سی در میان افرادی که برای چندین سال به این بیماری مبتلا بوده اند، علت اصلی سیروز کبد و سرطان کبد است.  بین 10-30% از افرادی که بیش از 30 سال مبتلا بوده اند، به سیروز کبد دچار می شوند. سیروز کبد در افرادی که همچنین به هپاتیت بی یا HIV مبتلا بوده اند، معتادان الکلی و مردان شایع تر است. ref name=AFP2010/> افرادی که به سیروز کبد مبتلا می شوند، با خطری 20 برابر بیشتر در ابتلا به سرطان کبد مواجه هستند؛ با میزان 1-3% در سال.  در معتادان به الکل، خطر ابتلا 100 برابر بیشتر است.  هپاتیت سی علت 27% از موارد سیروز کبد و 25% از موارد سرطان کبد است. 
سیروز کبد می تواند منجر به فشار خون بالا در رگ های متصل به کبد، تجمع مایعات در شکم، خونریزی یا کبودی به سادگی، رگ های بزرگ شده، به خصوص در مری و معده، زردی (زرد شدن پوست)، و آسیب مغزی گردد. 
=== اثرات خارج از کبد ===
هپاتیت سی همچنین در موارد نادر با سندروم شوگرن (نوعی اختلال در سیستم دفاعی بدن)، تعداد کم تر از حد طبیعی پلاکت های خون، بیماری مزمن پوستی، دیابت، و لنفومای غیر هاجکینی همراه است.
thread_title: علایم و نشانه ها

message: هشتاد درصد افرادی که در معرض این ویروس قرار می گیرند، به عفونت مزمن دچار می شوند. اکثر افراد در دهه های نخستین عفونت، کمترین و یا هیچ علائمی را تجربه نمی کنند، اگرچه هپاتیت سی مزمن می تواند با خستگی همراه باشد. . هپاتیت سی در میان افرادی که برای چندین سال به این بیماری مبتلا بوده اند، علت اصلی سیروز کبد و سرطان کبد است.  بین 10-30% از افرادی که بیش از 30 سال مبتلا بوده اند، به سیروز کبد دچار می شوند. سیروز کبد در افرادی که همچنین به هپاتیت بی یا HIV مبتلا بوده اند، معتادان الکلی و مردان شایع تر است. ref name=AFP2010/> افرادی که به سیروز کبد مبتلا می شوند، با خطری 20 برابر بیشتر در ابتلا به سرطان کبد مواجه هستند؛ با میزان 1-3% در سال.  در معتادان به الکل، خطر ابتلا 100 برابر بیشتر است.  هپاتیت سی علت 27% از موارد سیروز کبد و 25% از موارد سرطان کبد است. 
سیروز کبد می تواند منجر به فشار خون بالا در رگ های متصل به کبد، تجمع مایعات در شکم، خونریزی یا کبودی به سادگی، رگ های بزرگ شده، به خصوص در مری و معده، زردی (زرد شدن پوست)، و آسیب مغزی گردد.
thread_title: عفونت مزمن

message: هپاتیت سی همچنین در موارد نادر با سندروم شوگرن (نوعی اختلال در سیستم دفاعی بدن)، تعداد کم تر از حد طبیعی پلاکت های خون، بیماری مزمن پوستی، دیابت، و لنفومای غیر هاجکینی همراه است.
thread_title:  اثرات خارج از کبد 

message: ویروس هپاتیت سی یک ویروس RNA کوچک پوشینه دار تک زنجیره ای مثبت است.  این ویروس عضو جنس "هپاسی ویروس" در خانواده ‘‘فلاوی ویریده’’ است.  HVC 7 ژنوتایپ اصلی دارد.  در ایالات متحده آمریکا، ژنوتایپ 1 در 70% موارد عامل بیماری است، و هر یک از دیگر ژنوتایپ ها 1% موارد را ناشی می شوند. در آمریکا و اروپا نیز ژنوتایپ 1 شایع ترین نوع است. 
===سرایت===
راه اصلی سرایت بیماری در کشورهای توسعه یافته استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)است. در کشورهای در حال توسعه، راه های اصلی عبارتند از تزریق خون و شیوه های پزشکی غیر ایمن  علت سرایت در 25% موارد نامعلوم باقی می ماند. ; ولی تعداد زیادی از این موارد احتمالا به علت استعمال درون وریدی مواد مخدر هستند. 
===استعمال درون وریدی مواد مخدر====
استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)یک عامل مهم ریسک برای هپاتیت سی در بسیاری از قسمت های جهان است. . یک بررسی از 77 کشور نشان می دهد که در 25 کشور میزان هپاتیت سی در جمعیت مصرف کننده مواد مخدر بین 60% تا 80% است؛ از جمله آمریکا  و چین.  دوازده کشور دارای میزانی بیش از 80% هستند.  در میان مصرف کنندگان مواد مخدر ده میلیون نفر به هپاتیت سی مبتلا هستند؛ چین (1.6 میلیون) ، ایالات متحده (1.5 میلیون) ، و روسیه (1.3 میلیون) بیشترین میزان مجموع مبتلایان را دارند. میزان هپاتیت سی در میان زندانیان در ایالات متحده 10 تا 20 برابر این میزان در جمعیت عمومی است، که این مطالعات نشان دهنده رفتارهای پرخطر مانند استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU) و خالکوبی با تجهیزات غیر استریل است. .
====تماس در حین مراقبت های پزشکی====
تزریق خون، فرآورده های خونی، و پیوند اعضا بدون آزمایش HCV ریسک بالای ابتلا را ایجاد می کند.  ایالات متحده آزمایش جهانی را در سال 1992 پایه ریزی کرد. از آن زمان تا کنون میزان ابتلا با کاهشی تا میزان یک در 10,000 تا 10,000,000 در واحدهای خون  از میزان یک در 200 واحد خون روبه رو بوده است. .  این ریسک کم، باقی می ماند زیرا یک دوره حدودا 11-70 روزه بین این که یک اهداکننده خون احتمالی، هپاتیت سی بگیرد و این که جواب آزمایش خون مثبت باشد، زمان وجود دارد. . برخی کشورها هنوز به دلیل هزینه آن، برای هپاتیت سی آزمایش انجام نمی دهند.  
کسی که از سوزن یک فرد مبتلا به HVC زخم ناشی از سوزن برمی دارد، پس از آن با احتمال 1.8% ابتلا به بیماری رو به رو است.  
این احتمال بیشتر است چنانچه سوزن به کار رفته خالی و زخم عمیق باشد. . در تماس مخاط با خون هم ریسک ابتلا وجود دارد؛ اما این ریسک کم است، و اگر تماس خونی بر روی پوست سالم رخ دهد، هیچ ریسکی وجود ندارد.  
تجهیزات بیمارستانی نیز هپاتیت سی را انتقال می دهند، از جمله: استفاده مجدد از سوزن ها و سرنگ ها، استفاده چندباره از شیشه های دارو، کیسه های تنفسی، و تجهیزات جراحی غیر استریل.  استانداردهای ضعیف در تسهیلات پزشکی و دندانپزشکی دلیل اصلی شیوع HCV در مصر است که بیشترین میزان ابتلا در جهان را داراست. 
==== آمیزش جنسی ====
این که آیا هپاتیت سی از راه آمیزش جنسی قابل انتقال است، نامعلوم است.  در حالی که بین رفتار جنسی پرخطر و هپاتیت سی پیوندی وجود دارد، روشن نیست که آیا انتقال بیماری ناشی از مصرف مواد مخدر است که به آن اشاره ای نشده، یا خود رابطه جنسی.  شواهد نشان می دهد که ریسکی برای زوج های متشکل از دو جنس مخالف که با افراد دیگر رابطه جنسی ندارند، وجود ندارد.  اعمال جنسی که سطوح بالای آسیب به لایه درونی مجرای مقعد را دربرمی گیرد، مانند دخول از راه مقعد، و یا اعمالی که هنگامی اتفاق می افتد که بیماری های منتقل شونده از راه آمیزش جنسی، از جمله HIV یا زخم در ناحیه تناسلی، نیز وجود دارند، ریسک ابتلا ایجاد می کنند.  دولت ایالات متحده تنها برای جلوگیری از انتقال هپاتیت سی در افراد دارای چند شریک جنسی، استفاده از کاندوم را توصیه می کند.
thread_title:  علت 

message: راه اصلی سرایت بیماری در کشورهای توسعه یافته استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)است. در کشورهای در حال توسعه، راه های اصلی عبارتند از تزریق خون و شیوه های پزشکی غیر ایمن  علت سرایت در 25% موارد نامعلوم باقی می ماند. ; ولی تعداد زیادی از این موارد احتمالا به علت استعمال درون وریدی مواد مخدر هستند.
thread_title: سرایت

message: استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)یک عامل مهم ریسک برای هپاتیت سی در بسیاری از قسمت های جهان است. . یک بررسی از 77 کشور نشان می دهد که در 25 کشور میزان هپاتیت سی در جمعیت مصرف کننده مواد مخدر بین 60% تا 80% است؛ از جمله آمریکا  و چین.  دوازده کشور دارای میزانی بیش از 80% هستند.  در میان مصرف کنندگان مواد مخدر ده میلیون نفر به هپاتیت سی مبتلا هستند؛ چین (1.6 میلیون) ، ایالات متحده (1.5 میلیون) ، و روسیه (1.3 میلیون) بیشترین میزان مجموع مبتلایان را دارند. میزان هپاتیت سی در میان زندانیان در ایالات متحده 10 تا 20 برابر این میزان در جمعیت عمومی است، که این مطالعات نشان دهنده رفتارهای پرخطر مانند استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU) و خالکوبی با تجهیزات غیر استریل است. .
====تماس در حین مراقبت های پزشکی====
تزریق خون، فرآورده های خونی، و پیوند اعضا بدون آزمایش HCV ریسک بالای ابتلا را ایجاد می کند.  ایالات متحده آزمایش جهانی را در سال 1992 پایه ریزی کرد. از آن زمان تا کنون میزان ابتلا با کاهشی تا میزان یک در 10,000 تا 10,000,000 در واحدهای خون  از میزان یک در 200 واحد خون روبه رو بوده است. .  این ریسک کم، باقی می ماند زیرا یک دوره حدودا 11-70 روزه بین این که یک اهداکننده خون احتمالی، هپاتیت سی بگیرد و این که جواب آزمایش خون مثبت باشد، زمان وجود دارد. . برخی کشورها هنوز به دلیل هزینه آن، برای هپاتیت سی آزمایش انجام نمی دهند.  
کسی که از سوزن یک فرد مبتلا به HVC زخم ناشی از سوزن برمی دارد، پس از آن با احتمال 1.8% ابتلا به بیماری رو به رو است.  
این احتمال بیشتر است چنانچه سوزن به کار رفته خالی و زخم عمیق باشد. . در تماس مخاط با خون هم ریسک ابتلا وجود دارد؛ اما این ریسک کم است، و اگر تماس خونی بر روی پوست سالم رخ دهد، هیچ ریسکی وجود ندارد.  
تجهیزات بیمارستانی نیز هپاتیت سی را انتقال می دهند، از جمله: استفاده مجدد از سوزن ها و سرنگ ها، استفاده چندباره از شیشه های دارو، کیسه های تنفسی، و تجهیزات جراحی غیر استریل.  استانداردهای ضعیف در تسهیلات پزشکی و دندانپزشکی دلیل اصلی شیوع HCV در مصر است که بیشترین میزان ابتلا در جهان را داراست. 
==== آمیزش جنسی ====
این که آیا هپاتیت سی از راه آمیزش جنسی قابل انتقال است، نامعلوم است.  در حالی که بین رفتار جنسی پرخطر و هپاتیت سی پیوندی وجود دارد، روشن نیست که آیا انتقال بیماری ناشی از مصرف مواد مخدر است که به آن اشاره ای نشده، یا خود رابطه جنسی.  شواهد نشان می دهد که ریسکی برای زوج های متشکل از دو جنس مخالف که با افراد دیگر رابطه جنسی ندارند، وجود ندارد.  اعمال جنسی که سطوح بالای آسیب به لایه درونی مجرای مقعد را دربرمی گیرد، مانند دخول از راه مقعد، و یا اعمالی که هنگامی اتفاق می افتد که بیماری های منتقل شونده از راه آمیزش جنسی، از جمله HIV یا زخم در ناحیه تناسلی، نیز وجود دارند، ریسک ابتلا ایجاد می کنند.  دولت ایالات متحده تنها برای جلوگیری از انتقال هپاتیت سی در افراد دارای چند شریک جنسی، استفاده از کاندوم را توصیه می کند.
thread_title: استعمال درون وریدی مواد مخدر=

message: تزریق خون، فرآورده های خونی، و پیوند اعضا بدون آزمایش HCV ریسک بالای ابتلا را ایجاد می کند.  ایالات متحده آزمایش جهانی را در سال 1992 پایه ریزی کرد. از آن زمان تا کنون میزان ابتلا با کاهشی تا میزان یک در 10,000 تا 10,000,000 در واحدهای خون  از میزان یک در 200 واحد خون روبه رو بوده است. .  این ریسک کم، باقی می ماند زیرا یک دوره حدودا 11-70 روزه بین این که یک اهداکننده خون احتمالی، هپاتیت سی بگیرد و این که جواب آزمایش خون مثبت باشد، زمان وجود دارد. . برخی کشورها هنوز به دلیل هزینه آن، برای هپاتیت سی آزمایش انجام نمی دهند.  
کسی که از سوزن یک فرد مبتلا به HVC زخم ناشی از سوزن برمی دارد، پس از آن با احتمال 1.8% ابتلا به بیماری رو به رو است.  
این احتمال بیشتر است چنانچه سوزن به کار رفته خالی و زخم عمیق باشد. . در تماس مخاط با خون هم ریسک ابتلا وجود دارد؛ اما این ریسک کم است، و اگر تماس خونی بر روی پوست سالم رخ دهد، هیچ ریسکی وجود ندارد.  
تجهیزات بیمارستانی نیز هپاتیت سی را انتقال می دهند، از جمله: استفاده مجدد از سوزن ها و سرنگ ها، استفاده چندباره از شیشه های دارو، کیسه های تنفسی، و تجهیزات جراحی غیر استریل.  استانداردهای ضعیف در تسهیلات پزشکی و دندانپزشکی دلیل اصلی شیوع HCV در مصر است که بیشترین میزان ابتلا در جهان را داراست.
thread_title: تماس در حین مراقبت های پزشکی

message: این که آیا هپاتیت سی از راه آمیزش جنسی قابل انتقال است، نامعلوم است.  در حالی که بین رفتار جنسی پرخطر و هپاتیت سی پیوندی وجود دارد، روشن نیست که آیا انتقال بیماری ناشی از مصرف مواد مخدر است که به آن اشاره ای نشده، یا خود رابطه جنسی.  شواهد نشان می دهد که ریسکی برای زوج های متشکل از دو جنس مخالف که با افراد دیگر رابطه جنسی ندارند، وجود ندارد.  اعمال جنسی که سطوح بالای آسیب به لایه درونی مجرای مقعد را دربرمی گیرد، مانند دخول از راه مقعد، و یا اعمالی که هنگامی اتفاق می افتد که بیماری های منتقل شونده از راه آمیزش جنسی، از جمله HIV یا زخم در ناحیه تناسلی، نیز وجود دارند، ریسک ابتلا ایجاد می کنند.  دولت ایالات متحده تنها برای جلوگیری از انتقال هپاتیت سی در افراد دارای چند شریک جنسی، استفاده از کاندوم را توصیه می کند.
thread_title:  آمیزش جنسی 

message: خالکوبی با دو یا سه برابر خطر بیشتر هپاتیت سی همراه است.  این می تواند به دلیل لوازم استریل نشده یا آلودگی رنگ های استفاده شده باشد.  خالکوبی یا سوراخ کردن بدن (پیرسینگ) که پیش از اواسط دهه 1980 یا به صورت غیرحرفه ای انجام می شد نگران کننده است، چرا که ممکن است تکنیک های استریل کردن در این شرایط ضعیف باشد. ریسک در خالکوبی های بزرگ تر بیشتر می شود.  تقریبا نیمی از زندانیان از لوازم خالکوبی غیراستریل مشترک استفاده می کنند.  به ندرت در مراکز مجاز خالکوبی ابتلا مستقیم به HCV رخ می دهد.
thread_title: پیرسینگ های بدن=

message: لوازم بهداشتی شخصی مانند تیغ ها، مسواک، و لوازم مانیکور و پدیکور می توانند با خون تماس پیدا کنند. به اشتراک گذاشتن آن ها افراد را در معرض خطر HCV قرار می دهد.  افراد باید مراقب بریدگی ها، زخم ها، و دیگر خونریزی ها باشند. HCV از طریق تماس های معمول مانند بغل کردن، بوسیدن، یا غذا خوردن از ظروف یا وسایل آشپزی مشترک شیوع پیدا نمی کند.
thread_title: تماس با خون

message: انتقال هپاتیت سی از مادر مبتلا به فرزند وی در کمتر از 10% بارداری ها اتفاق می افتد.  هیچ اقدامی وجود ندارد که بتواند این ریسک را تغییر دهد. انتقال می تواند در دوره بارداری یا زایمان اتفاق افتد. یک زایمان طولانی با خطر بیشتر انتقال در ارتباط است.  هیچ مدرکی مبنی بر اینکه تغذیه از شیر مادر HCV را انتقال می دهد وجود ندارد، گرچه مادر مبتلا باید از شیر دادن به نوزاد، در صورت شکاف و خونریزی از نوک سینه یا در صورتی که بار ویروسی وی زیاد است، خودداری کند.
thread_title: انتقال از مادر به بچه

message: آزمایش های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی.  واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR) ، می تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی بادی ها ممکن است برای شکل گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند.  
هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می دهد. . 
به این دلیل که بیماری های مزمن معمولا تا ده ها سال علایمی نشان نمی دهند، پزشکان بالینی عموما از طریق آزمایش های عملکرد کبد و یا در حین آزمایشات روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می برند. آزمایش نمی تواند بین بیماری های مزمن و حاد تمایزی قایل شود. 
===آزمایش خون===
آزمایش هپاتیت سی معمولا با آزمایشات خون آغاز می شود تا با استفاده از روش ایمونواسی آنزیمی  وجود پاد تن ها در ویروس هپاتیت سی  تشخیص داده شوند. اگر آزمایش مثبت باشد، برای تایید صحت ایمونواسی  و به منظور تعیین شدت بیماری آزمایش دومی انجام می شود. آزمایش recombinant immunoblot صحت ایمونواسی  را تایید کرده، و واکنش زنجیره ای پلیمراز ویروس هپاتیت سی  و اسید ریبونوکلیئیک (RNA) شدت بیماری را تعیین می کند. اگر اثری از اسید ریبونوکلیئیک (RNA) و جود نداشته باشد و آزمایش immunoblot مثبت باشد، این به این معنی است که شخص قبلا به ویروس آلوده شده اما یا بوسیله معالجه و یا خود به خود این ویروس از بین رفته است؛ اگر آزمایش immunoblot منفی باشد، به این معنی است که آزمایش ایمونواسی اشتباه بوده است. برای مثبت بودن آزمایشات ایمونواسی بین شش تا هشت هفته باید از زمان آلودگی به ویروس گذشته باشد.
آنزیم های کبدی در ابتدای آلودگی به ویروس متغییر می باشند؛  معمولا پس از گذش هفت هفته از آلودگی به ویروس آنزیم های کبدی افزایش می یابند.  آنزیم های کبدی ارتباط چندانی با شدت بیماری ندارند.
===بافت برداری===
بافت برداری های کبدی  می توانند شدت آسیب کبدی را مشخص سازند، اما این فرایندها خطراتی نیز به همراه  دارند. تغییرات معمولی که از طریق بافت برداری قابل تشخیص هستند تغییرات مربوط به لنفسیت های درون بافت کبد، فولیکول های لنفاوی در ورید باب، و مجاری صفرا می باشند.  چندین آزمایش خون را می توان انجام داد که شدت آسیب را تعیین کرده و نیاز به بافت برداری را کاهش می دهند. 
===آزمایش===
تنها بین 5 تا 50 % کسانی که در ایالات متحده و کانادا به این ویروس آلوده هستند از وضعیت خود اطلاع دارند.  برای افرادی که در خطر زیادی هستند، مانند کسانی که خالکوبی بر بدن خود دارند آزمایش توصیه می شود. آزمایش همچنین به افرادی که آنزیم کبدی بالایی دارند توصیه می شود چرا که آنزیم کبدی بالا در اغلب اوقات تنها نشانه مزمن هپاتیت می باشد.  آزمایش دائم در ایالات متحده توصیه نمی شود.
thread_title: تشخیص

message: آزمایش هپاتیت سی معمولا با آزمایشات خون آغاز می شود تا با استفاده از روش ایمونواسی آنزیمی  وجود پاد تن ها در ویروس هپاتیت سی  تشخیص داده شوند. اگر آزمایش مثبت باشد، برای تایید صحت ایمونواسی  و به منظور تعیین شدت بیماری آزمایش دومی انجام می شود. آزمایش recombinant immunoblot صحت ایمونواسی  را تایید کرده، و واکنش زنجیره ای پلیمراز ویروس هپاتیت سی  و اسید ریبونوکلیئیک (RNA) شدت بیماری را تعیین می کند. اگر اثری از اسید ریبونوکلیئیک (RNA) و جود نداشته باشد و آزمایش immunoblot مثبت باشد، این به این معنی است که شخص قبلا به ویروس آلوده شده اما یا بوسیله معالجه و یا خود به خود این ویروس از بین رفته است؛ اگر آزمایش immunoblot منفی باشد، به این معنی است که آزمایش ایمونواسی اشتباه بوده است. برای مثبت بودن آزمایشات ایمونواسی بین شش تا هشت هفته باید از زمان آلودگی به ویروس گذشته باشد.
آنزیم های کبدی در ابتدای آلودگی به ویروس متغییر می باشند؛  معمولا پس از گذش هفت هفته از آلودگی به ویروس آنزیم های کبدی افزایش می یابند.  آنزیم های کبدی ارتباط چندانی با شدت بیماری ندارند.
thread_title: آزمایش خون

message: بافت برداری های کبدی  می توانند شدت آسیب کبدی را مشخص سازند، اما این فرایندها خطراتی نیز به همراه  دارند. تغییرات معمولی که از طریق بافت برداری قابل تشخیص هستند تغییرات مربوط به لنفسیت های درون بافت کبد، فولیکول های لنفاوی در ورید باب، و مجاری صفرا می باشند.  چندین آزمایش خون را می توان انجام داد که شدت آسیب را تعیین کرده و نیاز به بافت برداری را کاهش می دهند.
thread_title: بافت برداری

message: تنها بین 5 تا 50 % کسانی که در ایالات متحده و کانادا به این ویروس آلوده هستند از وضعیت خود اطلاع دارند.  برای افرادی که در خطر زیادی هستند، مانند کسانی که خالکوبی بر بدن خود دارند آزمایش توصیه می شود. آزمایش همچنین به افرادی که آنزیم کبدی بالایی دارند توصیه می شود چرا که آنزیم کبدی بالا در اغلب اوقات تنها نشانه مزمن هپاتیت می باشد.  آزمایش دائم در ایالات متحده توصیه نمی شود.
thread_title: آزمایش

message: تا سال 2011 هیچ واکسنی برای هپاتیت سی وجود نداشته. تولید واکسن ها در حال پیشرفت بوده و برخی از این پیشرفت ها نتایج امیدبخشی را از خود نشان داده اند.  ترکیبی از راهکارهای پیشگیرانه، نظیر طرح تعویض سرنگ و درمان سوء مصرف مواد، خطر ابتلا به هپاتیت سی را در بین تزریق کنندگان مواد حدود 75% کاهش می دهد. آزمایش اهداکنندگان خون در سطح ملی امری مهم تلقی می شود، چرا که این کار به معنی پیروی از احتیاطات عمومی در درون مراکز مراقبت های بهداشتی است. درکشورهایی که به اندازه کافی سرنگ پاکیزه وجود ندارد، مراقبین سلامت باید داروها را از راه دهان به بیماران بدهند و نه از راه تزریق.
thread_title: پیشگیری

message: ویروس هپاتیت سی در 50 تا 80% مبتلایان به این ویروس موجب بوجود آمدن عفونت مزمن می شود. حدود 40 تا 80% این عفونت ها با درمان از بین می روند. در موارد نادر، این عفونت می تواند بدون درمان از بین برود. افرادی که  دچار هپاتیت سی مزمن هستند باید از مصرف الکل و داروهایی که موجب تولید سم در کبد می شوند خودداری کنند، این افراد همچنین باید برای هپاتیت آ و هپاتیت ب واکسینه شوند. افراد مبتلا به سیروز کبدی می بایست به منظور تشخیص سرطان کبد آزمایشات فراصوتی انجام دهند. 
===داروها===
افرادی که آلودگی آنها به ویروس هپاتیت سی اثبات شده و دارای ناهنجاری های کبدی هستند می بایست به دنبال درمان خود باشند.  درمان فعلی این بیماری ترکیبی است از پگ اینترفرون  و داروی ضد ویروس ریباویرین که بسته به نوع  ویروس هپاتیت سی 24 تا 48 هفته به طول می انجامد. آثار بهبودی در 50 تا 60% افراد درمان شده قابل مشاهده است. ترکیب بوسپروویر  یا تلاپرویر با ریباویرین  و پگ اینترفرون آلفا موجب بهبود واکنش به ژنوتیپ 1 هپاتیت سی می شود. پیدایش عوارض جانبی با درمان این بیماری امری عادی است؛ نیمی از افرادی که درمان می شوند دچار علائم آنفلوانزا مانند، و یک سوم آنها دچار مشکلات احساسی می شوند. درمان در طول شش ماهه اول این بیماری موثر تر از زمانی است که هپاتیت سی مزمن می شود.  اگر شخصی دچار عفونت جدیدی شود و با گذشت هشت تا دوازده هفته این عفونت از بین نرود، به وی توصیه می شود تا از پگ اینترفرون (pegylated interferon) به مدت 24 هفته استفاده کند.  برای افراد مبتلا به تالاسمی (نوعی اختلال خونی)، ریباویرین (ribavirin) مفید به نظر می رسد، اما این دارو نیاز به تزریق خون را افزایش می دهد. .
===  -->طب جایگزین
thread_title: درمان

message: افرادی که آلودگی آنها به ویروس هپاتیت سی اثبات شده و دارای ناهنجاری های کبدی هستند می بایست به دنبال درمان خود باشند.  درمان فعلی این بیماری ترکیبی است از پگ اینترفرون  و داروی ضد ویروس ریباویرین که بسته به نوع  ویروس هپاتیت سی 24 تا 48 هفته به طول می انجامد. آثار بهبودی در 50 تا 60% افراد درمان شده قابل مشاهده است. ترکیب بوسپروویر  یا تلاپرویر با ریباویرین  و پگ اینترفرون آلفا موجب بهبود واکنش به ژنوتیپ 1 هپاتیت سی می شود. پیدایش عوارض جانبی با درمان این بیماری امری عادی است؛ نیمی از افرادی که درمان می شوند دچار علائم آنفلوانزا مانند، و یک سوم آنها دچار مشکلات احساسی می شوند. درمان در طول شش ماهه اول این بیماری موثر تر از زمانی است که هپاتیت سی مزمن می شود.  اگر شخصی دچار عفونت جدیدی شود و با گذشت هشت تا دوازده هفته این عفونت از بین نرود، به وی توصیه می شود تا از پگ اینترفرون (pegylated interferon) به مدت 24 هفته استفاده کند.  برای افراد مبتلا به تالاسمی (نوعی اختلال خونی)، ریباویرین (ribavirin) مفید به نظر می رسد، اما این دارو نیاز به تزریق خون را افزایش می دهد. .
===  -->طب جایگزین
thread_title: داروها