بحث:رزمنجان

message: درآمد روستا:
درآمد اصلی مردم روستا عمدتا از طریق کشاورزی بدست می آید و محصولاتی نظیر برنج ، گندم ،جو،گوجه فرنگی،ذرت،چغندر ، و غیره کاشت می شود.

message: روستای رزمنجان رامجرد در جلگه رامجرد  واقع شده است که رود خانه کر و روستای رامجردی در شمال ان روستای نصر اباد رامجرد در جنوب روستای آونجان رامجرد در شرق و روستای اسماعیل آباد رامجرد در غرب ان واقع شده است .
رزمنجان (رزمنگون)در طول جغرافیائی 52/61459 و عرض جغرافیائی 30/10513 نقشه جغرافیائی واقع گردیده است.
longitude 52/61459   -latitude 30/10513   
رزمنجان در کنار کانال آبرسانی قرار گرفته است ، که در امتداد کانال آب ، جاده جدید شهرستان مرودشت به شهرستان اقلید کشیده شده است .
karbari ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۰۵ (UTC)
thread_title:  موقعیت جغرافیائی رزمنجان رامجرد RAZMANJAN RAMGERD 

message: رزمنجان رامجرد در طول جنگ 8 ساله بین ایران و عراق دو شهید تقدیم راه آزادی میهن نمود :
شهید مظفر بلی کوهی فرزند مرحوم خان جان که در سال 1360 در محور آبادان به شهادت رسید .
شهید حسین رمضانی فرزند مرحوم همت که در سال 1366 در قله جومان کردستان به شهادت رسید .
روحشان شاد ، یادشان گرامی و نامشان ابدی باد.
 karbari ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۱۳ (UTC)
شهید مظفربلی کوهی
نام پدر	خان جان
شماره شناسنامه	3
تاریخ تولد : 6/10/1340
محل تولد	-مرودشت-روستای رزمنجان
میزان تحصیلات	پنجم ابتدایی
شغل سرباز کشاورزی
مسئولیت در جبهه	رزمنده(بی سیم چی)
محل شهادت : خسروابادآبادان
کیفیت شهادت	جنگ تحمیلی
تاریخ شهادت1360/9/20
یگان اعزامی	ارتش
فارس-مرودشت-گلزارشهداءامامزاده ایوب
نحوۀ شهادت	اصابت ترکش به ناحیه گلو
روستای رزمنجان
91.107.140.172 ‏۶ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۲۱ (UTC) حسین زارع کاربری
شهید حسین رمضانی
نام مستعار	آقاحسین
نام پدر	همت
شماره شناسنامه	172
تاریخ تولد 7/10/1345
محل تولد	رزمنجان
میزان تحصیلات	اول راهنمایی
شغل	کشاورز سرباز
مسئولیت در جبهه	بی سیم چی
محل شهادت	کردستان
کیفیت شهادت	از ناحیه فک و ران- تیر
تاریخ شهادت	6/6/1366
یگان اعزامی	سپاه
محل دفن	رزمنجان- ایوب
<gallery>
مثال.jpg|عنوان ۱
مثال.jpg|عنوان ۲
<gallery>
مثال.jpg|عنوان ۱
مثال.jpg|عنوان ۲
</gallery>
</gallery>
91.107.140.172 ‏۶ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۲۴ (UTC) حسین زارع کاربری
thread_title:  شهدای رزمنجان رامجرد 

message: در غرب روستای رزمنجان(رزمنگون) بیشه زار بزرگی وجود داشت که ترکیب پوشش گیاهی آن نی و لمبو های بسیار بلند بود.به دلیل پستی منطقه و محل تجمع و عبور آب همواره پر از آب بود و بستر مناسب و مساعدی برای زندگی انواع جانوران و پرندگان وحشی را فراهم می کرد .جانورانی نظیر گراز های وحشی ،روباه ،گرگ ، کفتار و همچنین محل توقف انواع پرندگان مهاجر که بصورت فصلی کوچ می کردند بود.محل چرای بسیار مناسبی بر ای حیوانات اهلی نظیر گوسفند و بز و گاو و سایر چاپایان به شمار می رفت.در یک گام عقب تر از اب این نیزار برای ابیاری زمین های کشاورزی استفاده می شده است و روی مسیر جریان اب با ایجاد بند هائی که از طرف کشاورزان ایجاد می شد باعث فراهم اوردن زمینه ابیاری زمین های کشاورزی می شد.
با گسترش خشکسالی در سال های اخیر و توسعه زمین های کشاورزی به تدریج گول قدیمی رزمنجان از بین رفت و با خود خاطرات بسیاری از مردم ان منطقه را با خود برد .اکنون اثار اندکی از گول رزمنجان(رزمنگون) وجود دارد که رفته رفته در حال محو شدن می باشد .
در گذشته یادمان می اید که شکار چیان محلی برای شکار انواع پرندگان به گول مراجعه می کردند و محل مناسبی برای صید ماهی به حساب می امد.خاطرم هست مهندسان کره ای شاغل در مجتمع پتروشیمی شیراز برای شکار گراز به گول وارد می شدند.یا کاسب های زرقانی برای تولید بولیو و جارو از نی و سایر پوشش های گیاهی ان استفاده می کردند. یا بچه های محل و چوپانان  برای چرای گاو ها یا گوسفندان بطور کامل یک روز را در گول سپری می کردند.
اکنون سال 1392برابر 2013 میلادی است حدود سال های 1365 تقریبا شروع امحاء نیزار قدیمی رزمنجان آغاز گشت و امروزه فقط نامی از این بیشه زار بزرگ و دوست داشتنی که بسیاری از مردمان از برکات ان متنعم می شدند مانده است.
این یادداشت برای اگاهی و مطالعه نسل های اینده ثبت می شود تا یادشان باشد که پدران و اباء انها چگونه از نعمات الهی استفاده می کرده و در حفظ ان می کوشیده اند .اکنون در زبان محاوره ای مردم منطقه فقط اسم ان به زبان می اید و تمام خاطرات گول قدیمی رزمنجان. GOOLE RAZMANJAN
ZARE KARBARI H  1392/05/12
در قسمت شمالی گول و در وسط نیزار ها یک تل خاکی وجود داشت که سطح ان از سطح اب حدود 3 الی 4 متر مرتفع تر بود .این تل خاکی حدود 70*100 متر مساحت داشت که آثار و بقایای اشیاءمورد استفاده بشر دران دیده می شد . از جمله کوزه های شکسته سفال ها و بقایای استخوان جانوران.
تاریخچه ای از وجود این محل که محل زندگی در دوره ای از تاریخ می باشد در دسترس نمی باشد .شاید قدیمی های محل رزمنگون از وجود چنین محل زندگی مربوط به قبل خبر می داشتند اما تا انجائی که ما در یاد ها داریم هیچ کسی اشاره ای کلامی یا نوشته ای از ان نداشته است.اما شکی وجود ندارد که در دوره ای محل زندگی انسان بوده است .
زمانی که ما گاو ها را برای چرا به بیشه زار می بردیم صبح اول صبح گاو ها وارد بیشه زار می شدند و غروب هنگام از بیشه زار خارج می شدند.بدلیل ارتفاع بسیار بلند نیزار ها چیزی مشخص نمی شد .بچه نیز گهگاهی به دنبال گاو ها به داخل نیزار ها می رفتند.یکی از همین روزهای جستجوی ما بچه ها باعث یافتن این تل خاکی گردید که در وسط نیزار ها پنهان شده بود .مکان بسیار مناسبی برای چرای دام ها به شمار می رفت و ما ان را کشف کردیم و چون اسمی از ان مکان نداشتیم نام ان را وسطو گذاشتیم بدلیل اینکه در وسط گول واقع شده بود. از ان تاریخ به بعد گاو ها را به ان محل برای چرا میبردیم و خودمان نیز در طول یک روز کامل در روی تل بازی می کردیم.
این داستان ها مربوط به سال های 1359 به بعد می باشد تا اینکه به مرور زمان و وجود خشکسالی ها رفته رفته نیزار خشک گردید و کشاورزان اطراف برای تسطیح زمین این تل خاکی را خاکبرداری نمودند و ان را از بین بردند.و اثاری از ان تل خاکی بر جای نمانده  است.
thread_title:  نی زار قدیم رزمنجان - گول رزمنگون GOOLE RAZMANJAN  

message: حدود 500متر به طرف شرق کانال ابرسانی ده قدیمی رزمنگون وجود داشت.که اطراف ده با حصار های بلند و گلی ساخته شده بود و به نام قلعه معروف بود.راه اصلی ورود به قلعه را با یک درب بزرگ چوبی دو لنگه کنترل می نمودند و یکی از  اهالی محل مسئولیت کنترل ان را به ویژه در تاریکی و شب هنگام بر عهده داشت. اطراف قلعه و گوشه های ان برج هائی درست شده بود که چند گوشه حصار اصلی محل را به هم مرتبط می ساخت.برج های اصلی که در دو طرف درب ورودی قلعه وجود داشت و رو به قبله بود،از درب ورودی به سمت راست تا برج بعدی محله ای به نام رس بالاخونه قرار داشت ،از این جهت انرا رس بالاخونه می نامیدند که در یک مسیر و در دو طبقه خانه هائی همردیف یکسان و تقریبا یک شکل ساخته شده بود .برج فوق الذکر معروف به برج مرحوم حسین کشاورز بود ،ازاین جهت برج ها نزدیک منزل مسکونی هر فردی بود برج را به نام ان شخص می نامیدند . به ترتیب برج بعدی برج مرحوم جعفر کشاورز ،برج بعدی برج مرحوم علی جان کشاورز ،برج بعدی برج مرحوم مهدیقلی اسماعیلی ،برج بعدی برج مرحوم کاکاجان فلاح و برج بعدی برج مرحوم مرتضی زراعت پیشه واقع شده بود.در حد فاصل برج مرحوم مهدیقلی اسماعیلی و برج مرحوم کاکاجان فلاح فضای باز حدودا 5000 متری واقع شده بود که به غاش گله گاوی مشهور بود ،از این جهت این محل یه این نام خوانده می شد که محل نگهداری چارپایان (گاو و اسب و...)بود.حمام ساختمان سنگی عمومی در شرق ده و بیرون از ده قرار داشت و بوسیله سوزاندن چوب و اغلب لاستیک های کهنه خودرو گرم می شد و مورد استفاده اهالی محل و و گاها برخی روستا های اطراف می بود .این حمام عمومی بوسیله فردی که با توافق اهالی محل صورت می گرفت انتخاب می شدو حق الزحمه به صورت ماهیانه از اهالی جمع اوری و پرداخت می شد .همچنین اسیاب معروف مرحوم حاج مصطفی مرزبان در کنار ساختمان حمام واقع گردیده بود و مرکزی برای سفید کردن شلتوک و اسیاب نمون گندم مردم اغلب روستا های اطراف محسوب می شد.
خان و برزگتر محل مرحوم حاج نصرالله مرزبان بودند که شخصیت و بزرگی ایشان شهره خاص و عام بود و یکی از مالکان بزرگ محل و منطقه محسوب می شد که صاحب زمین های بسیار ، گله و املاک دیگر در محل ، منطقه و مرودشت و شیراز بوده است.و بلحاظ قدرت و نفوذ و شناخت ایشان اغلب مردم مشکلات و مسائل خود را در مرحله اخر با ایشان مطرح و حل می نمودند.در واقع حق زیادی بر گردن اهالی محل دارند.ساختمان محل زندگی ایشان در ضلع جنوب غربی و بیرون از محل و در کنار کانال اب واقع گردیده است.همواره از عمارت بزرگ و سفید رنگ ایشان به نام ساختمان یاد می شده است .مرحوح حاج نصرالله مرزبان در سال 1366 هجری شمسی بدلیل عارضه قلبی به رحمت ایزدی پیوست و در امامزاده ایوب نبی به خاک سپرده شد. روحشان شاد .
زمین های زراعی رزمنجان رامجرد اغلب متعلق به مالکانی بوده که خودشان در منطقه حضور و یا ساکن نبوده اند. اراضی مذکور طی گذشت زمان و با تغییر قوانین از جمله اصلاحات ارضی و طرح حمایت خوش نشین های بدون زمین در اختیار زارعان قرار گرفت و همچنان نسل به نسل به فرزندان انها منتقل می گردد.ضمنا هنوز اثاری از حضور مالکان یا فرزندان انها در منطقه به چشم می خورد. 
اکنون اثاری از ده قدیمی بجزء یاد ان در اذهان مردمانی که روزی در انجا زندگی می کردند و جوانی و روز های تلخ وشیرین خود در این محل گذرانده اند باقی نمانده است اکثر مردان وزنان قدیمی که ان ده گلی را بنا کرده اند اکنون در بین ما نیستند و اندکی از قدیمی ها مانده اند و یقینا نسل جدید و نسل های جدید تر با ان همه خاطرات و نحوه زنگی پدران خویش بیگانه اند یا بطور کامل برای انها قابل درک نیست.
پاینده باشی زادگاه من
با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 مهاجرت مردم از ده قدیمی به سمت شرکت زراعی که توسط رژیم سابق ساخته شده بود اغاز گردید و تا سال 1360 تقریبا تمام مردم از ده خارج شدند که برخی در بیرون ده قدیمی محل فعلی رزمنگون شروع به ساختمان سازی نمودند و ساکن شدند معدودی به شهر های مرودشت و شیراز و برخی دیگر در شرکت زراعی که جونکی فعلی ساکن و ماندگار شدند.و هم اکنون نیز ساکن هستند. karbari ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۰۴ (UTC)
thread_title:  موقعیت قدیمی  و محل سکونت اهالی رزمنجان (رزمنگون) از دوره قدیم تا سال 1357هجری شمسی برابر 1978 میلادی

message: 188.136.212.163 ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۵۸ (UTC)دبستان کوچک و سه کلاسه رزمنجان رامجرد در ضلع شرقی کانال آب و حد فاصل 1000 متری از محل رزمنجان واقع شده است.احداث مدرسه مربوط به دوره پهلوی بوده است.حضور ذهنی در خصوص نام معلم های ان دوره وجود ندارد مگر اینکه به اسناد و دفاتر مستند موجود در دبستان مراجعه نمود اما تا انجائیکه ذهن یاری می کند سال تحصیلی 1353-1354 اقای امیری 1354-1355 محمد ضعفا (ضحفا)1355-1356 علی اکبر فانی 1356-1357 سیمین مفتولی (مفتونی) ،شهین اسن معرفت (اصن معرفت)1357-1358 محمد عریانی ، کمال زاده و.... بوده اند.
معمولا معلم ها در طول هفته در محل می ماندند و اخر هفته به شیراز یا مرودشت محل زندگی خود باز می گشتند.
اکنون مدرسه بازسازی شده است و کلاس های بیشتری و نام جدید ان مدرسه شهید حسین رمضانی نامگذاری شده است.
thread_title:  دبستان رزمنجان رامجرد 

message: دبستان کوچک و سه کلاسه رزمنجان رامجرد در ضلع شرقی کانال آب و حد فاصل 1000 متری از محل رزمنجان واقع شده است.احداث مدرسه مربوط به دوره پهلوی بوده است.حضور ذهنی در خصوص نام معلم های ان دوره وجود ندارد مگر اینکه به اسناد و دفاتر مستند موجود در دبستان مراجعه نمود اما تا انجائیکه ذهن یاری می کند سال تحصیلی 1353-1354 اقای امیری 1354-1355 محمد ضعفا (ضحفا)1355-1356 علی اکبر فانی 1356-1357 سیمین مفتولی (مفتونی) ،شهین اسن معرفت (اصن معرفت)1357-1358 محمد عریانی ، کمال زاده و.... بوده اند.
معمولا معلم ها در طول هفته در محل می ماندند و اخر هفته به شیراز یا مرودشت محل زندگی خود باز می گشتند.
اکنون مدرسه بازسازی شده است و کلاس های بیشتری و نام جدید ان مدرسه شهید حسین رمضانی نامگذاری شده است.
 188.136.212.163 ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۰۲ (UTC)
thread_title:  دبستان رزمنجان رامجرد