بحث:روان‌کاوی

message: این مدخل محتاج به تمیز کاری جدی ست. Raul ‏۲۶ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۲۲:۲۲ (UTC)
موضوع مورد بحث در این مدخل تقریبا با عنوان آن  بی ارتباط است! نیاز به تغییر کامل دارد.Saeedaskarian (بحث) ‏۲۱ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۵:۵۳ (UTC)

message: روانکاوی (psychoanalysis) تئوری و پراتیکی است که توسط زیگموند فروید (1939-1856) بر اساس کشف ناخودآگاه بنیان گذاشته شد. فروید بین روانکاوی بعنوان (1) روشی برای تحقیق در مورد فرایندهای روانی ناخودآگاه، (2) روشی برای درمان اختلالات نوروتیک، و (3) مجموعه تئوری هایی در مورد فرایندهای روانی که بوسیله روش روانکاوانه تحقیق و درمان آشکا ر می شود، تفاوت می گذارد (فروید، a 1923، سمینار XVIII، ص 235). بنابراین واژه «روانکاوی» به خودی خود مبهم است، زیرا می تواند به روانکاوی به عنوان یک پراتیک، یا به عنوان یک تئوری، یا هر دو اطلاق شود. در این دیکشنری وقتی ضروری باشد که از این ابهام دوری کنیم، واژه «درمان روانکاوی» به کار می رود تا به روانکاوی به عنوان یک پراتیک ارجاع دهد و واژه «تئوری روانکاوی» برای ارجاع به روانکاوی به عنوان یک بدنه ایده ای به کار می رود.
لکان در آغاز به عنوان یک روانپزشک آموزش دید و به روانکاوی رو آورد تا در تحقیقات روانپزشکی از آن کمک بگیرد. این سپس لکان را به آنجا رساند که خود به عنوان یک روانکاو در دهه 1930 تعلیم ببیند. از آن پس، تا زمان مرگش به سال 1981، او خود را وقف کار به عنوان یک روانکاو و گسترش دادن تئوری روانکاوی کرد. در این روند، لکان یک روش بسیار بدیع برای مورد بحث قرار دادن روانکاوی بنا کرد که هم انعکاس دهنده و هم تعیین کننده روشی بدیع در درمان بود؛ در این معنا این امکان وجود دارد که از یک فرم خاص لکانی درمان روانکاوی صحبت کنیم. اما لکان هیچگاه نپذیرفت که او یک فرم متمایز «لکانی» روانکاوی را ابداع کرده است. بر عکس، وقتی او دیدگاه خودش به روانکاوی را توصیف می کند، فقط از «روانکاوی» صحبت می کند، بنابراین بطور ضمنی می رساند که دیدگاه خود او تنها شکل معتبر روانکاوی است، تنها دیدگاهی که واقعاً مطابق با دیدگاه فروید است. بنابراین سه مکتب عمده غیر لکانی روانکاوی (روانکاوی کلاینین، اگو سایکولوژی، تئوری روابط ابژه) از دیدگاه لکان، همه انحرافاتی از روانکاوی معتبر هستند که بازگشت خود او به فروید در تلاش است اشتباهات آنها را تصحیح کند. (فروید، بازگشت به، را ببینید)
از همان آغاز، لکان بحث می کند که تئوری روانکاوی یک گفتار علمی با ابژه ای مشخص است و نه گفتاری مذهبی گونه (علم را ببینید). تلاش برای به کار گیری مفاهیم تئوری روانکاوی به دیگر ابژه ها (موضوعات) نمی‌تواند «روانکاوی کاربردی» به حساب بیاید، زیرا تئوری روانکاوی یک گفتار اربابی عام نیست بلکه یک تئوری درباره یک موقیعت خاص است (EC، ص747). روانکاوی یک دیسیپلین خودمختار است؛ ممکن است از بسیاری از حوزه ها مفاهیمی را وام بگیرد اما این به معنای آن نیست که روانکاوی به هیچیک از آنها وابسته است، چون روانکاوی دوباره روی این مفاهیم به روشی منحصر به فرد کار می کند. بر این اساس روانکاوی شاخه ای از روانشناسی ( سمینار 20، ص 20)، پزشکی، فلسفه (سمینار 20، ص 42)، یا زبان شناسی (سمینار 20، ص 20) نیست، و یقیناً فرمی از رواندرمانی نیست (Ec، ص 324)، زیرا که هدف آن نه «معالجه کردن» بلکه ساخت بندی حقیقت است.[۱]
روانکاوی لکانی که روانکاوی را با زبان شناسی ساختارگرا و فلسفه هگلی ادغام می کند، بویژه در فرانسه و در قسمتهایی از آمریکای لاتین مشهور و متداول است. روانکاوی لکانی یک خروج از سنت روانکاوی انگلیسی و آمریکایی است که در آن اگو سایکولوژی غالب است. ژک لکان غالباً عبارت «بازگشت به فروید» را در سمینارها و نوشته هایش به کار می برد، به علاوه او مدعی بود که تئوری های او بسط ایده های خود فروید هستند؛ برخلاف تئوریهای آنا فروید، اگوسایکولوژی، روابط شیء و تئوری های خود «self» و همچنین او بر ضرورت خواندن کامل آثار فروید و نه فقط قسمتی از آنها تأکید داشت. مفاهیم لکانی شامل «مرحله آینه ای»، « بعد واقع»، « بعد تصویری»، «بعد سمبولیک» و همچنین این دعوی است که: «ناخوآدگاه مانند یک زبان ساختاربندی شده است». [۲]
با وجود نفوذ عمده بر روی روانکاوی در فرانسه و بخشهایی از آمریکایی لاتین، لکان و ایده های وی مدتی طول کشید تا به زبان انگیسی ترجمه شدند و بنابراین او تأثیر کمتری روی روانکاوی و رواندرمانی در دنیای انگلیسی زبان داشته است. در بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، ایده های او به طور گسترده ای در تحلیل متون در تئوری ادبی استفاده می شود. [۳] با توجه به موضع به طور فزاینده انتقادی لکان نسبت به انحراف از تفکر فروید، اغلب با انتخاب متن ها و خوانش های خاص از همکارانش، وی از کار کردن به عنوان یک روانکاو آموزشی در IPA کنار گذاشته شد و این امر او را بر آن داشت که اکول خود را برای حفظ ساختاری رسمی برای داوطلبان بسیاری که آرزو داشتند روانکاوی خود را با او ادامه دهند، بنیان نهد. [۴]
منابع
پرش به بالا ↑ ^ Evans, Daylan, An introductory dictionary of Lacanian Psychoanalysis, Routledge, 1996
پرش به بالا ↑ ^ Lacan, Jacques, The Function and Field of Speech and Language in Psychoanalysis. Trans. Bruce Fink. New York – London: W.W. Norton, 2006.
پرش به بالا ↑ ^ Evans, Dylan "From Lacan to Darwin", in The Literary Animal; Evolution and the Nature of Narrative, eds. Jonathan Gottschall and David Sloan Wilson, Evanston: Northwestern University Press, 2005.
پرش به بالا ↑ ^Lacan, J., Television/A Challenge to the Psychoanalytic Establishment
(Mahdi.sh2 (بحث) ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۴۸ (UTC))
Mahdi.sh2 (بحث) ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۲۰:۴۸ (UTC)
replies: text: لطفاً درخواست را واضح بیان کنید. --Arian بحث ‏۲۱ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۹:۰۹ (UTC)
thread_title:  درخواست ویرایش در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۵ 

message: باسلام وعرض ادب / لطفا در مورد زیر ساختهای این روش درمانی نیز شرع داده شود. باتشکر
sab.i
با سلام من فکر میکنم که علم روانکاوی را در جهان اولین با اریک فروم مطرح کرد
با سپاس Pole1416 (بحث) ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۴۴ (UTC)
thread_title:  روان کاوی 

message: سلام با توجه به کتاب زبان روانکاوی نوشته پونتالیس و لاپلانش و همچنین خواندن فروید نوشته کویندوز طبقه بندی های مکاتب روانکاوی بصورت ناقص آورده شده است و توضیحی بر روی آن نوشته نشده است. در صورتی که بر اساس کتاب فروید و پسا فرویدی ها به صورت مفصل به آن پرداخته شده است.
و یا بر اساس فرهنگ نامه انجمن بین المللی روانکاوی
https://www.ipa.world/IPA/en/en/Encyclopedic_Dictionary/English/Home.aspx
واژه ی  روان کاوی برای نخستین بار در 1896 در متون فروید بکار برده شد. فروید خود در تعریف آن می گوید: « کاری که بوسیله ی آن ماتريال روانی واپس زده را به هشياري بیمار می آوریم به وسیله ی ما روان-کاوی ناميده شده است."
در سه زمينه روان كاوي ايفاي نقش مي كند:
1. روان کاوی به مثابه شیوه ای از بررسی نظام روانی انسان و یا به عبارت دیگر نوعی از روش پژوهش که ناهشيار انسان را می کاود و تحلیل می کند. بر این اساس می توان با استفاده از تداعی های آزاد روان کاوی شونده به واژه ها، اعمال و فرآورده های تصور از جمله خوابديده ها و تخيلات و حتی هذیان های وی معنایی بخشید. چرا که این نظریه بر آن است که همه اعمال و گفتار فرد واجد علت و معنایی در ناهشيار است و تنها با فن تداعی آزاد است که می توان به لایه های زیرین روان فرد دست یافت و به این موارد معنا بخشید.
2. روان کاوی به مثابه روشی از روان درمانی. این روش درمانی، بستری را برای فرد فراهم می آورد تا وی گذشته خود را به گونه ای نمادین با حضور روانکاو بازآفرینی کند. در این روش که ممکن است سالها به طول انجامد، روان کاوی شونده باید سه تا پنج جلسه در هفته در اتاق روان کاوی بر روی تخت فرویدی دراز بکشد و هر آنچه را که به ذهنش می آید حتی اگر به نظر بی معنا، بی ربط یا بی ارزش باشد بدون سانسور به زبان آورد. در این شرایط روان کاو خارج از دید فرد می نشیند و در زمان مناسب نسبت به تداعی ها، مقاومت هاو انتقال هاي شکل گرفته در روند درمان، تفسیرهایی را به فرد ارائه می دهد. فروید کار روان کاو را مشابه کار شیمی دان می داند که یکی با تحلیل مواد طبیعی و مصنوع و دیگری با تحلیل و واکاوي مواد نا هشيار سعی در کشف و پدیدار ساختن عناصر موجود در این مواد دارند.
3- روان کاوی به مثابه گروهی از نظریه های روان شناختی و آسیب شناسی روانیکه بیان نظامداری از داده ها را با روش تحلیلی از پژوهش و درمان فراهم می آورد.
فروید در نظریه اول خود با نگاهی مکان شناسانه دستگاه روان را متشکل از هشيار، پيش هشيار و ناهشيار می داند که البته بخش اعظم آن را ناهشيار تشکیل می دهد. طبق نظر فروید راه های دستیابی به ناهشيار عبارتند از : خوابديده ها، لغزش های کلامی و غیرکلامی و نشانه هاي بيماري.
فروید در نظریه دوم خود پیرامون دستگاه روان به معرفی سه پایگاه در روان می پردازد. پایگاه اول Id است که در فارسی بن یا نهاد و آن ترجمه شده است. ذخیره کننده انرژی روانی و تابع اصل لذت است. این پایگاه، قطب رانه ای شخصیت بوده و به طور کامل در ناهشيار قرار دارد. این بخش از دستگاه روان از بدو تولد کودک انسان حضور دارد و سپس به تدریج پایگاه دوم روان یعنی Ego که معادل آن در فارسی «من» می باشد، از آن شکل می گیرد. بیشتر پیش هشيار-هشيار است اما قسمت اعظم سازوکار دفاعیآن ناهشيارانه می باشد. تابع اصل واقعیت بوده و وظیفه هر نوع سرمایه گذاریو سرمایه زدایی عاطفی را بر عهده دارد.
بخش سوم روان در نظریه فروید،  = super ego یا "فرا من" می باشد که میراث عقده ی ادیپ بوده و بُعد نقّاد و اخلاق گرای دستگاه روان است و موجب ملامت ايگو می گردد. این بخش از روان موجب گسترش یافتن اخلاق، دین و تربیت می باشد.
فروید قائل به وجود سه ساختار روان نژندي يا نوروز، روان پریشی يا سايكوز و انحراف جنسی يا پرورژن بوده است و به علت شناسي آن ها پرداخته است.
از سوی دیگر دوران رشد رواني- جنسي انسان در واقع به نوعی تاریخچه ی چگونگی ارضاء رانه ای اوست. برخي مفاهيم عمده ي تين حوزه عبارتند از : مراحل دهاني، مقعدي، فإليك، اديپال و تناسلي و دوره ي نهفته. 
ژاک لاکان می‌گوید تعریف داده شده از کتاب خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک تعریف درستی از روانکاوی نیست، «روانکاوی اصلاً یک روش درمانی نیست. در واقع روانکاوی یک روش ورای درمانی است و به همین دلیل قطعی‌ترین نوع درمان است».[۳] «روانکاوی یکی از انواع روان درمانی نیست و اساساً با تمام آن‌ها متفاوت است. درست است که در بسیاری از کتاب‌های معتبر دانشگاهی روانکاوی یکی از انواع روان درمانی قلمداد شده‌است ولی این کتاب‌ها را روانکاوان ننوشته‌اند بلکه روانشناسان یا روانپزشکان به رشته تحریر درآورده‌اند و برداشت خودشان را از روانکاوی ارائه داده‌اند.»[۳]
سوءتفاهم در مورد مفاهیم فروید بقدری جدی شد و این مفاهیم ارزشمند تا اندازه‌ای دستخوش تحریف شد که «لکان قسمت اعظم عمر خود را صرف سه کلمه کرد: بازگشت به فروید و با این تلاش تئوری فروید را به منتها درجه گسترش داد.»[۴] و فروید می‌گوید: «ما نمی‌توانیم بگوییم چه وقت یا کجا هر قطعه کوچک از دانش تبدیل به قدرت و به علاوه تبدیل به قدرت درمانی خواهد شد.»[۵] «همان‌طور که می‌دانید آنالیز به عنوان یک روش درمان پایه‌گذاری شده؛ ولی حالا خیلی از آن سرریزتر شده‌است اما اساس خود را ترک نکرده و هنوز به ارتباطش با بیماران، برای عمیق‌تر کردن آن و رشد بیشتر، ادامه می‌دهد.»[۶] «به شما گفته‌ام که روانکاوی به عنوان یک روش درمان آغاز شد؛ اما من نمی‌خواهم آن را به عنوان یک روش درمان به شما توصیه کنم؛ بلکه بر اساس حقایقی که در آن وجود دارد، بر اساس اطلاعاتی که در مورد بیشترین دغدغه‌های بشر به ما می‌دهد ـ یعنی ماهیت خودش ـ و بر اساس ارتباطاتی که بین فعالیت‌های بسیار متفاوت انسان آشکار می‌کند.[۷]
برای آشنایی با روانکاوی نیاز به منابع دقیق و تحریف نشده در مورد روانکاوی به زبان پارسی داریم، منبعی که به یک روانکاو واقعی ارجاع داده شود نه به یک روانشناس یا روانپزشک؛ در آن صورت خواهیم دید متأسفانه میزان تحریف در مفاهیم روانکاوی مانند: تداعی آزاد، تعبیر، تعبیر رؤیا، مقاومت، انتقال و… تا چه حد زیاد است چنانچه این اصطلاحات کاملاً از مفاهیم اصلی خود دور شده و تحریف تا جایی پیش رفته که با شگفتی می‌بینیم، روانکاوی نه به عنوان روشی پژوهشی و درمانی کاملاً مستقل از روانپزشکی و روانشناسی بلکه به عنوان یکی از روش‌های روان درمانی معرفی می‌شود. منابع معتبر به زبان پارسی در مورد روانکاوی که توسط روانکاوی واقعی نوشته یا ترجمه و تصحیح شده باشد، بسیار محدود است، بنابراین، ترجمه فارسی مقالات پیشگفتار فروید بر سخنرانی‌های آشنایی با روانکاوی[۸] و روش روانکاوی فروید[۹] می‌تواند اطلاعات معتبری در مورد آشنایی با روش روانکاوی واقعی ارائه دهد.
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/ژاک_لاکان
بر اساس مطالبی که عرض کردم به نظرم نیاز به ویرایش متن می باشد. Heidar hoseini (بحث) ‏۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۱۵ (UTC)
Heidar hoseini (بحث) ‏۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۱۵ (UTC)
replies: text: لطفا در درخواست خود به طور مشخص توضیح دهید که چه بخشی از متن نیازمند تغییر است.  آیدین (بحث) ‏۲ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۶ (UTC)
thread_title:  درخواست ویرایش در ۳ ژوئن ۲۰۲۰ 

message: سلام و وقت بخیر 
این که ژاک لکان می گوید تعریف داده شده در خلاصه ی کاپلان و سادوک نادرست است، نقل قول کاملا بی ربطی است، 
Hamidyousefi (بحث) ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۱۸ (UTC)
replies: text: انجام شد  بی اس ام (بحث) ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۱ (UTC)
thread_title:  درخواست ویرایش در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱