بحث:نوروز/بایگانی ۱

message: حق تألیف سایتی که این مطلب از آن برداشته شده  با «مجوز مستندات آزاد گنو» سازگار نیست (آقای نوشیروان کیهانی‌زاده اجازه هر نوع استفاده را نمی‌دهد) از این رو این صفحه باید خالی از محتوا شود و یا محتوایی سازگار با «مجوز مستندات آزاد گنو» جایگزین آن شود؛ از آنجایی که این مقاله ویکی‌سازی شده و ویکی‌نویس روی آن زحمت کشیده است، پیشنهاد می‌کنم مشکل مجوز را با آقای کیهانی زاده در میان بگذارید اگر به نتیجه‌ای نرسیدیم سپس این مقاله را با مقاله‌ای دیگر جایگزین کنیم. مسعود
replies: text: دو نکته:

text: *آیا کسی برای تماس با آقای کیهانی‌زاده داوطلب می‌شود؟

text: *به نظر من مطالب آقای کیهانی‌زاده قدری گول‌زنک است. یعنی ایشان با ذکر جزئیات فراوان در نوشته‌هایشان توهم درست بودن آن جزئیات را ایجاد می‌کنند که متأسفانه اشتباهات فاحش فراوانی دارد. برای اطلاعات بیشتر به صفحهٔ منابع با مالکیت عمومی مراجعه کنید. من توصیه می‌کنم صفحه حذف شود. روزبه ۰۸:۰۱, ۱۳ آوریل 2004 (UTC)

text: من نسخهٔ فعلی را خالی کردم. زحمات ویکی‌نویس هدر نخواهد رفت چون در تاریخچهٔ صفحه باقی است. اگر توانستیم اجازهٔ آقای کیهانی‌زاده را بگیریم، آن وقت کارشان را احیا می‌کنیم. اگر مخالفید برگردانید به نسخهٔ قبلی. روزبه ۰۸:۱۱, ۱۳ آوریل 2004 (UTC)
replies: text: :در مورد ژورنالیستی و فریبنده بودن اکثر مطالب آقای کیهانی‌زاده موافقم، اما اگر مشکل مجوز حل شود، می‌توان آنها را با تعدیل روی ویکی‌پدیا قرارداد و به مرور زمان مطالب نادرستش را حذف کرد. من یک بار برای حل این موضوع تلاش کردم با آقای کیهانی‌زاده تماس بگیرم ولی پاسخی دریافت نشد؛ بهتر است شخص دیگری برای این کار پیش‌قدم شود. به نظر من نیز صفحه حذف شود بهتر است. مسعود

text: : من ایمیلی برای آقای کیهانی زاده فرستادم. امیدوارم بتوان جواب مثبتی از ایشان گرفت. باوجود مشکلاتی که ممکن است در نوشته‌های ایشان باشد اما من هم موافقم که با اصلاح متن اصلی می‌توان مطالب ایشان را نقل کرد. حامد
نوروز جشن شکوهمند آریایی، گویای پیشینه تابناک میهن ما و جلوه‌ای مهم از فرهنگ غنی این قوم است. نوروز که قرن‌های دراز است بر همه جشن‌های جهان فخر می‌فروشد از آن روست که یک قرارداد مصنوعی اجتماعی و یا یک جشن تحمیلی سیاسی نیست، جشن جهان است و روز شادمانی زمین، اسمان و آفتاب و جوش شگفتیها و شور زدنها و سرشار از هیجان هراغاز.
خاطره خویشاوندی انسان با طبیعت است. عظمت و شکوه خیال‌انگیز این جشن ملی پرنده فکر آریایی میهن‌پرست و علاقه‌مند به سنت‌های دیرین را در عالم بی‌انتهای انیشه به پرواز درآورده و به سوی گذشته‌هایش می‌کشاند.
ابوریحان بیرونی در (التفهیم) در پاسخ به این سؤال که نوروز چیست می‌نویسد:
«نخستین روز است از فروردین ماه و زین جهت روز نو نام کردند زیرا که پیشانی سال نو است و آنچه از پس اوست از این پنج روز، همه جشن هاست و ششم فروردین ماه نوروز بزرگ دارند، زیرا که خسروان بدان پنج روز حقهای خشم و گروهان بگزاردندی و حاجتها روا کردندی، آنگاه بدین روز ششم خلوت کردندی، خاصگان را و اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آنست که اول روزی ست از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.»
در نوروز نامه منسوب به خیام آمده است که:
«سیی نهادن نوروز آن بوده است که چون دانستند آفتاب را دو دور بوده، یکی آن که سیصد و شصت و پنج روز و ربعی از شبانه روز به اول دقیقه حمل باز آید، به همان وقت که هر روز رفته بود بدین دقیقه نتواند آمدن، چه هرسال از مدت همی کم شود. چون جمشید این دو را در یافت نوروز نام نهاد و جشن آیین آورد. پس از آن پادشاهان و دیگر مردمان بدو اقتدا کردند.»
ابو ریحان در آثار الباقیه می‌نویسد:
«برخی از علمای ایرانی می‌گویند سبب اینکه این روز را نوروز می‌نامند این است که در ایام تهمورث صائبه آشکار شدند و چون جمشید به پادشاهی رسید دین خود را تجدید کرد و این کار خیلی بزرگی به نظر آمد و آن روز را که روز تازه‌ای بود، جمشید عید گرفت.»
بلعمی در ترجمه تاریخ طبری، تالیف ابو جعفر محمد بن جریر بن یزید طبری دربارهٔ پیدایش نوروز گفته‌اند:
«در زمان قدیم مثلاً در دوره ساسانی یا اشکانی کسر سال را ۶ ساعت تمام حساب می‌کردند. بنا براین در هر ۴ سال متوالی جمع این کسرهای سالانه به یک روز می‌رسید. برای اینکه آغاز سال از آن موقع طبیعی یعنی اول تابستان که منسوب به زرتشت بود تجاوز نکند، به جای آنکه هر چهار سال یک روز به سال چهارم مثل این ایام بیفزایند و آن را کبیسه کنند هر ۱۲۰ سال می‌افزودند از حمع این ربعها یک ماه درست می‌کردند و به سال می‌افزودند و آن ماه را ماه کبیسه می‌گفتند؛ بنابراین در هر ۱۲۰ سال محل نوروز از اول تابستان تا اول برج جوزا تغییر مکان پیدا می‌کرد و در سال صد و بیستم دوباره برمی‌گشت به جای خودش.
بعد از سلطنت یزدگرد و انقراض دولت ساسانی دیگر کسی این حساب کبیسه را نگاه نداشت. در نتیجه نوروز هر ۱۲۰ سال یک ماه جلو افتاد. تا اوایل سلطنت محمود غزنوی، اول فروردین با اول برج حمل منطبق شد و نوروز از جای قدیم خود که اول تابستان باشد به اول حمل که آغاز فصل بهار است منتقل شد.»
معنا و فلسفه هفت سین:
سبزه: تولد دوباره
سمنو: ثروت
سنجد: عشق
سیر: دارو
سیب: زیبایی و سلامت
سماق: رنگ طلوع آفتاب
سرکه: سن و صبر
سنبل: آمدن بهار
سکه: ثروت
آرزوی سالی نیکو و شاد برای همه شما.
سال نو مبارک!
نوروز عید زیبایی است که باعث نزدیکی ورفت وآمد بین اقوام و دوستان می‌شود ما در شب این عید معمولاً سبزی پلو با ماهی می‌خوریم که نمی‌دانم دلیلش چیست دوستان میتونند ویرایش کنند. *نوروز*پیروز*نوروزتون مبارک دوستان--Shakiba hamzeh zadeh (بحث) ‏۱۸ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۰۵ (UTC)
thread_title:  حق‌تالیف 

message: تعداد پیوندهای خارج ویکی در این مقاله زیاد است. فکر می‌کنید همه لازم هستند؟ ▬ حجت/ب ۱۲:۰۱, ۲۱ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
replies: text: :http://www.d-ostan.net/view.asp?id=50248530903100001 لینکی به قسمت پیوند به بیرون اضافه شده بود که مربوط به سایتی بود که مطالب را از ویکی‌پدیا کپی کرده بود. (تاریخ درج مطلب در آن سایت هفتم فروردین ۱۳۸۵، و بعد از درج متن مشابه در ویکی فارسی بود) این لینک را به منظور حفظ تاریخچه در این‌جا منتقل کردم. ▬ حجت/ب ۱۲:۴۲, ۲۷ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
thread_title:  پیوند به بیرون 

message: آنچه به صورت یک الگو برای هفت سین در این صفحه به کار رفته، خیلی مصداق ندارد. به نظر من بهتر است که متنی دربارهٔ هفت سین در بخش آداب نوروزی اضافه شود، و پیوند به مقالهٔ اصلی (هفت سین) داده شود. آنچه به عنوان الگو به کار رفته هم، در مقالهٔ اصلی ادغام شود. الگوها برای مواردی که یک متن چندین جا استفاده می‌شود خوب هستند، نه برای این مورد. اگر مخالفتی نیست، من جابه‌جایی را انجام می‌دهم، و الگو را هم حذف خواهم کرد. ▬ حجت/ب ۲۰:۰۳, ۲۱ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
thread_title:  هفت سین 

message: دو مقاله بسیار مفید از دکتر محمد معین که در وبگاه دانشنامه بزرگ اسلامی آورده شده:   برای غنای مقاله بسیار مفید است و می‌توان به عنوان شالوده از آن بهره برد. البته از آنجا که درگذشت ایشان بیش از ۳۰ سال می‌گذرد، احتمالاً متن تحت مالکیت عمومی است و می‌توان به راحتی بخش‌هایی از آن را کپی کرد ‏• Яohaŋ ٭ ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶، ‏۰۶:۴۷(UTC)
thread_title:  منابع مفید دیگر 

message: باید حتماً توضیحی دربارهٔ نوروز در افغانستان و تاجیکستان و دیگر کشورها در این صفحه باشد، نه آنکه تنها به رسوم نوروزی در ایران بپردازد و مطالب دیگر به صورت جستار وابسته بیاید (در آن صورت، نام مقاله باید «نوروز در ایران» باشد و صفحه‌ای برای «نوروز ایجاد شود). اگر حجم صفحه زیاد است، از هر بخش خلاصه‌ای نگه دارید و اصل بخش را به مقاله‌ای دیگر ببرید (این کار بایدمتعادل انجام شود، نه آنکه کل مطلب راجع به ایران بماند و کل مطلب راجع به افغانستان بیرون کشیده شود). Alefbet ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۲:۵۹ (UTC)
replies: text: دوست من این مقاله در مورد نوروز است. نه نوروز در ایران یا افغانستان یا تاجیکستان. این مقاله به مشترکات و مواردی که به‌طور کلی به نوروز مربوط می‌شود می‌پردازد و اصلاً ارتباطی با کشورها ندارد. می‌بینید که برای نوروز در هر یک از کشورها صفحه‌ای خاص در نظر گرفته شده است. ای کاش کمی در حالی که صفحه را در دست ویرایش‌های مداوم می‌دیدید، به جای واگردانی ویرایش‌های من، یک پیام می‌گذاشتید تا به شما توضیح دهم. ٪ مرتضا ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۳:۲۰ (UTC)
replies: text: :شما در مقاله، تنها آداب نوروزی در ایران را نگه داشته‌بودیدو آداب نوروزی در افغانستان را حذف کردید. این کار اشتباه است. اگر حجم مقاله زیاد است خلاصه‌ای از هر دو را نگه دارید و بخش اصلی آن را به «نوروز در ایران» و «نوروز در افغانستان» و … ببرید. در ضمن، خلاصه‌ای از آیین‌های نوروزی حتماً باید در این صفحه باشد (و این خلاصه باید حتماً خلاصه‌ای از آیین‌های نوروزی ایران و افغانستان را در بربگیرد، نه اینکه یکی را مفصل بیان کند و یکی را حذف کند). Alefbet ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۳:۳۹ (UTC)
replies: text: ::گفتم که مقاله در حال ویرایش بود. کمی به من فرصت دهید، شما هم نظرتان تأمین می‌شود. فقط من کمی سرعت اینترنتم پایین است. ٪ مرتضا ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۴:۰۲ (UTC)
replies: text: :::خلاصه‌ای از آئین‌های نوروزی باید در جاهای مختلف باید در این صفحه باشد (اگر فرصت خلاصه‌کردن ندارید، حذف نکنید). هر ویرایش باید کیفیت مقاله را بهتر کند، نه آنکه به امید بهبود درآینده مقاله را خراب کند. در زیرصفحهٔ کاربریتان می‌توانید بدون نگرانی از واگردانی دیگران، به هر صورتی که می‌پسندید، آهسته‌آهسته تغییر دهید. اما، برای اعمال در این صفحه، ویرایشتان باید کیفیت را بهتر کند. Alefbet ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۴:۰۴ (UTC)

text: :راستش من نمی‌دونم چی باید بگم. من می‌گم یه مدت (مثلا ۳ ساعت) به من فرصت بده تو باز هم ویرایش مرا واگردانی می‌کنی. عجیبه‌ها. اون چیزی رو که گفتی من قبول دارم. ضمناً من چیزی رو حذف نکردم مگر مطالب بدون منبعی که قرار به‌زودی مطالب منبع‌دار جایش بگذارم. مطالب منبع‌داری که از مقاله حذف شده، به جای دیگری منتقل شده است. ٪ مرتضا ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۴:۱۶ (UTC)
replies: text: ::بحث بر سر همان انتقال است. نمی‌شود کل مطلب مربوط به آئین‌های نوروزی در افغانستان را به جای دیگر انتقال دهید (و حتی خلاصه‌ای از آن را نگه ندارید) و آئین‌های نوروزی در ایران را به عنوان کل و اصل «آئین‌های نوروزی» قالب کنید. Alefbet ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۴:۱۹ (UTC)

text: :خلاصه‌ای را که در ذیل جغرافیای نوروز نوشتم بخوانید و نظرتان را بگویید. البته این همه ماجرا نیست. در بخش آیین‌های نوروز، مفصل پرداخته خواهد شد، البته در مورد مشترکات مثل خانه‌تکانی، سفره نوروزی، آتش‌افروزی و دید و بازدید. ٪ مرتضا ‏۲۵ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۵:۳۴ (UTC)

text: اکنون همان‌طور که وعده داده بودم، آیین‌های مهم یعنی: خانه‌تکانی، آتش‌افروزی، سفره نوروزی، غذاهای نوروزی، دید و بازدید، طبیعت‌گردی و مسابقات ورزشی را کامل کردم (فعلا به جز دید و بازدید) که در ذیل آنها خلاصه‌ای از مراسم افغانستان، ایران، تاجیکستان و ترکمنستان آمده است. این امکان وجود دارد که با مراسم سایر کشورها نیز تکمیل‌تر شود؛ بنابراین نیازی نیست که مانند ویکی‌پدیای انگلیسی، عنوان و آیین‌های هر کشور به‌طور جداگانه تیتر داشته باشد چون بسیاری از آنها مشترک هستند. ٪ مرتضا ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۹:۱۹ (UTC)
. آیین نوروز امروزه در زنگبار برگزار می‌شود Mostafa fathi h (بحث) ‏۲۰ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۲۸ (UTC)
thread_title:  محتوای صفحهٔ «نوروز» 

message: از آنجا که شیوهٔ ارجاع به کار رفته در این مقاله شیکاگوست هر پانویس باید شمارهٔ جداگانه بدارد. یعنی در واقع هرچه جلو می‌وریم شمارهٔ پانویس‌ها باید زیاد شود و هیچ پانویسی با شمارهٔ [۱] نباید پس از پانویسی با شمارهٔ دو بیاید. شماره‌گذاری منابع و ارجاع به شمارهٔ منبع منطبق با شیوه‌نامهٔ شیکاگو نیست. به‌آفرید ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۸:۴۰ (UTC)
replies: text: در این مقاله یک سوم پانویس‌ها تکراری هستند. در شیوه‌نامه شیکاگو «منابع یکسان» در پاورقی ۵۰ بار تکرار نمی‌شوند. فکر می‌کنم متوجه نشدید من چکار می‌کردم. علی عظیمی ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۸:۴۳ (UTC)

text: درود. چنین کرده بودید: ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ ۴٫۷ آدینه، ۱۳۸۷
این باعث می‌شود که در متن مقاله شماره‌ها به ترتیب نباشد و بعضاً شمارهٔ کوچک‌تر (تکرار منبع پیشین) پس از شمارهٔ بزرگ‌تر (ذکر منبع جدید) بیاید. این روش در شیکاگو مرسوم نیست. این روشی که شما به کار می‌برید شیوهٔ هارواردی‌است. الان بهترین کار این است که پانویس را دو ستون یا حتی سه ستون کرد. به‌آفرید ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۸:۵۳ (UTC)
replies: text: :ممنون از توضیح، گرچه من در هیچ مقاله علمی با شیوه شیکاگو ندیدم پاورقی‌ها تکرار شوند، اما تجربه شما کافی است (اگر نمونه‌ای در ویکی‌پدیای انگلیسی یا خارج از ویکی‌پدیا داشته باشید خوشحال می‌شوم ببینم). ضمناً هنوز روش ساده‌ای برای ۲ یا ۳ ستونه کردن پاورقی‌ها در ویکی‌پدیای فارسی پیدا نکردم. علی عظیمی ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۸:۵۶ (UTC)
replies: text: ::در علوم انسانی زیاد است. در نمونه‌های فارسی شاید مثلاً دیده باشید که در پاورقی می‌گویند «همان». یعنی همان منبع پیشین که ذکرش رفت. یا مثلاً اگر کتاب باشد «همان ۲۸». در ویکی‌پدیا باید از به کار بردن «همان» تا حدودی پرهیخت چون اگر بین دو ارجاع یک‌سان ارجاع جدیدی بیاید همه چیز به هم می‌خورد.-) برای چندستونی کردن از  استفاده می‌توان کرد. به‌آفرید ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۹:۰۲ (UTC)
replies: text: :::در مورد تکرار نام ارجاعات در پانویس‌های گوناگون این شاید مفید افتد. به‌آفرید ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۹:۰۶ (UTC)

text: :::ممنون از توضیحات علی عظیمی ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۹:۱۵ (UTC)
replies: text: ::::خواهش می‌کنم. فعلاً که  آزار می‌دهد. به‌آفرید ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۹:۱۷ (UTC)
replies: text: :::::دقیقا، می‌خواستم بگویم که من قبلاً هرکاری کرده بودم نتوانستم پانویس‌های چندستونی را بکار ببرم. شاید اشکالی در خود الگو هست. با سه مرورگر مختلف هم آزمایش کردم ولی فایده ندارد. علی عظیمی ‏۳۰ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۰۹:۱۸ (UTC)
thread_title:  شیوه‌نامهٔ شیکاگو 

message: با سلام خدمت تمام دوستان عزیزم … امیدوارم با کمک هم بتوانیم ویکی‌پدیای فارسی را روز به روز کاملتر کنیم…
در قسمت منتقدان نوروز مطلبی در مورد استاد شهید مطهری آورده شده بود که من حذفش کردم چون به نظر من در مورد چهارشنبه سوری صدق می‌کرد نه نوروز و باید در صفحهٔ چهارشنبه سوری قرار گیرد.
باتشکر و آرزوی خوشبختی برای شما در سال ۱۳۸۸
حمید ‏۱۸ مارس ۲۰۰۹، ساعت ۱۵:۰۲ (UTC)
thread_title:  منتقدان نوروز 

message: استفاده از عبارت «میراث معنوی» به جای «میراث غیر ملموس» بهتر است.
thread_title:  میراث معنوی 

message: http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2010/02/100224_l38_nowruz_unitednation.shtml
--خندان ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۲۳:۱۶ (UTC)
thread_title:  نوروز جهانی شد 

message: http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2010/03/100315_u01-nowruz-passed.shtml
http://www.niacouncil.org/index.php?option=com_content&task=view&id=1683&Itemid=2
http://www.gop.gov/bill/111/1/hres267
--BF ‏۱۶ مارس ۲۰۱۰، ساعت ۰۱:۱۹ (UTC)
thread_title:  قطعنامه نوروز در کنگره آمریکا تصویب شد 

message: «سفره نوروزی و ماهی قرمز»: "نتیجه: همانگونه که از چند سال پیش به آگاهی همکیشان رسانیدیم و هر ساله می‌گوییم:
گذاردن ماهی زنده، درسرسفره هفت سین، به هیچ وجه ازسنت زرتشتیان و ایرانیان باستان نبوده و نمی‌باشد." (انجمن موبدان تهران)
--BF ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۱۵:۱۴ (UTC)
replies: text: البته فلسفه زرتشت خردورزی بوده و اگر هم موبدی فتوا صادر کرده است، وی اصلاً نمی‌دانسته که زرتشت که هست! چیزی به نام فتوا یا کتاب آسمانی یا ملا و غیره در فلسفه (چیزی به نام دین زرتشت وجود ندارد) زرتشت نیست. بدانید اگر غیر این بود، فردی مثل فریدریش نیچه هزار سال دیگر هم طرفدار زرتشت نمی‌شد! بنابراین اگر می‌خواهید بدانید که ماهی سر سفره بگذارید یا خیر، از عقل خودتان بهره بگیرید. قطعاً ماهی قشنگ است و اگر سر سفره باشد سفره را هم قشنگ می‌کند؛ ولی به شرطی که به فکر بعدش هم باشید و بعد از نوروز ماهی را ببرید در یک دریاچه یا حوض بزرگ مثل دریاچه پارکهایی مثل پارک نیاوران رها کنید (نبرید به دریاچه کاسپین، آنجا آبش شور است و ماهی را می‌کشد!) یا خودتان آکواریوم داشته باشید. اگر فکر می‌کنید ماهیتان قرار است در همین تنگ بماند و بلد هم نیستید ماهی را چطور نگهداری کنید، اصلاً ماهی نخرید. این چیزی است که زرتشت گفته است!--Ich bin Nietzsche (بحث) ‏۱۱ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۴۵ (UTC)
thread_title:  قابل توجه: «سفره نوروزی و ماهی قرمز» 

message: پیشنهاد می‌کنم به جای اینکه از الگوی {{سال نو}} در این نوشتار استفاده شود، الگویی به نام نوروز درست کنیم و فقط مشخات نوروز را در آن بیاوریم، مانند اجزای هفت سین، رسوم نوروز، زمان نوروز و …
اینکه سال نوی مسیحی و یهودی و بهایی و … چه هستند چه ربطی به نوشتار نوروز دارد که در اول نوشتار بیاوریمشان؟ --Ich bin Nietzsche (بحث) ‏۱۱ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۳۷ (UTC)
thread_title:  الگو سال نو 

message: دوستان به نظر شما جمله مربوط به منبع شماره ۱۰ کمی دور از انتظار نیست. بعید می‌دانم منبع قوی ای باشد. بهتر است هر چه بیشتر از موضوعات مربوط به جهان مدرن در بحث‌های تاریخی را خلط نکنیم. قاسم منصور ☪ ✉ ‏۱۹ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۲۵ (UTC)
thread_title:  منبع شماره ۱۰ 

message: کل بخش نام در الفبای لاتین به نظرم در حد ذکرشدن در پاورقی‌است چیزی نیست که در متن اصلی باشد. --Z ‏۱۹ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۵۲ (UTC)
replies: text: ایدونش کنید :-) من نیز بخش اندکی که فقط ذکر نوروز کُردانه را به میان آورد به نوشتار افزدوم. --آرش ツ‏ ۲۹ اسفند ۱۳۹۰ ‏۱۹ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۵۹ (UTC)
thread_title:  بخش نام در الفبای لاتین 

message: من هیچ مشکلی با بهائیت ندارم، اما آیا نوروز ربطی به بهائیت دارد که در محدودهٔ کاری ویکی‌پروژهٔ بهائیت قرار گرفته‌است؟ 4nn1l2 (بحث) ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۳۵ (UTC)
replies: text: من در متن مقالهٔ فارسی کلمهٔ «بها» و مشتقات آن را جستجو کردم، اما هیچ نتیجه‌ای نیافتم. کنجکاو شدم و در ویکی‌پدیای انگلیسی کنکاش کردم و به مقالهٔ :en:Bahá'í Naw-Rúz رسیدم. همچنین در خود مقالهٔ نوروز در ویکی‌پدیای انگلیسی چندین و چند بار از بهائیت و مشتقات آن استفاده شده‌است. لطفاً مقاله را جامعیت ببخشایید. به نظر می‌رسد مقاله در وضعیت فعلی از معیارهای برگزیدگی فاصله گرفته‌است. 4nn1l2 (بحث) ‏۲۶ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۰۳:۳۸ (UTC)

text: من این مقاله را از فهرست پی‌گیری‌هایم خارج کردم، لطفاً اگر کسی خواست در مورد آنچه گفتم بحث کند یک پیغام در صفحهٔ بحثم بگذارد. 4nn1l2 (بحث) ‏۲۹ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۵ (UTC)
thread_title:  نوروز و بهائیت 

message: برام این بحث خیلی جالب بود که در جای جای مطالب نام جمهوری آذربایجان قرار دارد اینکه این عید را به طوری در ذهن خواننده جلوه می‌دهد که این عید متعلق به ملت آذربایجان هست اگر تاریخچه نوروز خوانده شود خوب معلوم می‌شود که متعلق به چه قوم و ملتی هست که این فرهنگ غنی در بین سایر ملتها ترویج پیدا کرده است. --Shahroz ‏۲۶ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۳۹ (UTC)shahroz.68
thread_title:  بحث یک جانبه 

message: ممکنه لطفاً توضیح بدین چرا مبحث نوروز در هند حذف شده؟ من قبلاً هم مناسبتهای مختلفی رو از هند ترجمه کردم و در ویکیپدیا گذاشتم. این هم از دو سایت هندی و ویکیپدیای انگلیسی بوده. خود ویکیپدیا هم توی ورژن انگلیسی از یکی از همین منابع من استفاده کرده بود. --Maryam vaziri (بحث) ‏۲۶ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۳۸ (UTC)
thread_title:  /* نوروز در هند*/ 

message: Imannejad (بحث) ‏۱۴ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۲۱:۱۰ (UTC)
نوروز از دهه ۱۹۹۰ تبدیل به نماد جنگ ایدئولوژیک بین ملی گرایان ترک و ملی گرایان کُرد شده است. حتی شکل املایی و نوشتار این واژه نیز تظاهری از این کشمکش است. تُرک‌ها نوروز را [در لاتین] با به شکل Nevroz و کُردها به شکل Newruz می‌نویسند. کردها مدعی هستند که نوروز در واقع یک جشن تاریخی کردی است و ترک‌ها نیز سعی دارند ریشه‌های ترکی آن را آشکار کنند.
  جشن‌های سال جدید
نوروز در فارسی به معنای روز نو است. در کشورهای آسیای میانه نیز با اختلاف‌های جزیی در تلفظ به همین نام خوانده می‌شود. نوروز نخستین روز بهار (۲۱مارس) و تنها روزی است که شب و روز در آن زمانی برابر را سپری می‌کنند. برخی از تمدن‌های باستانی این روز را بعنوان آغاز سال نو می‌پنداشتند. در میان بابلی‌ها و هیتی‌ها به نوعی می‌توان به جشن‌های مشابه برخورد کرد. در سده‌های بعد به ویژه در اجتماعات کشاورزی این روز جشن گرفته می‌شد. امروزه در ایران، افغانستان، آذربایجان و آسیای میانه نوروز جشن گرفته می‌شود. برای زرتشتی‌ها، علوی‌ها و بهایی نیز نوروز، روز مقدسی است. در برخی فرهنگ‌ها به برپایی نوروز در اول پائیز برخورد می‌کنیم. یعنی جایگاه بهار و پائیز تغییر می‌کند.
  ریشه یابی نوروز در شاهنامه فردوسی
یکی از متون بسیار مهمی که در آن می‌توان به ریشه یابی نوروز پرداخت شاهنامه فردوسی (۱۰۲۰ میلادی) است. این کتاب که در بحر متقارب نوشته شده است از ۶۰ هزار بیت تشکیل می‌شود و از انسان نخستین تا یزدگرد سوم به روایت تاریخ ایران پرداخته است. خلاصه بخش جمشید، ضحاک و فریدون که با موضوع نوروز مرتبط است چنین است: جمشید پادشاهی بود که ۷۰۰ سال فرمانروایی کرد و روز بر تخت نشستن وی «نوروز» خوانده شد. اما زمانی که غرور وجود جمشید را تصاحب کرد و خویش را با خداوند مقایسه نمود، بخت از او دور شد. خداوند بلای ضحاک را برای تنبیه او فرستاد. کتاب مقدس زرتشت از ضحاک با عنوان اژی دهاک نام می‌برد که موجودی ستمکار و ظالم بود. در شاهنامه لقب ضحاک بیوَراسب است. به روایت اوستا ضحاک موجودی زشت با سه سر، سه دهان، شش صورت و در کل موجودی اهریمنی است. ضحاک آئین‌های جمشید مانند روشنایی و نوروز را برانداخت و به جای آن با دادن مغز کودکان به مارهایی که در دوشش رسته بود، معروف شد. به واقع ضحاک نوع پیشرفته‌ای از ابلیس در شاهنامه است.
سال‌ها می‌گذرد و مردم از ستم ضحاک به ستوه می‌آیند. در نهایت آهنگری به نام کاوه او را برمی‌اندازد و در کوه دماوند در نزدیکی تهران زندانی می‌کند. در پی آن فریدون فرزند جمشید بر تخت می‌نشیند و بر تخت نشستن فریدون با جشنی به نام مهرگان گرامی داشته می‌شود. جشن مهرگان در تقویم خورشیدی ایران مصادف با هفتمین ماه سل یعنی مهراست. دوره‌ای تقویم شامل ۲۳ سپتامبر تا ۲۲ اکتبر است. همان‌طور که نوروز سرآغاز بهار است مهرگان نیز سرآغاز پائیز است. همچنانکه که آمد در شاهنامه ارتباطی بین نوروز و خیزش کاوه آهنگر نیست. اما فردوسی می‌گوید کُردها از نسل مردمی هستند که از ستم ضحاک به کوه‌ها پناه برده‌اند؛ بنابراین ارتباطی بین کاوه و کردها برقرار می‌شود. اما اینکه کُرد نام یک گروه قومی است یا نامی برای مهاجرین و چوپان‌ها، نامشخص است.
  شرف خان بدلیسی و شرف نامه
اگر در ادبیات کردی به جستجوی نوروز باشیم، به شرف نامه بدلیسی برخورد خواهیم کرد. بدلیسی که در دربار شاه طهماسب صفوی رشد کرده بود از سوی وی به امیری کردان منصوب شد. بدلیسی اثر خود را در ۱۵۹۷ م تحریر کرد و در آن از کردها، سرزمین کردها و ضحاک سخن به میان آورد. وی در خصوص کردها و نوروز می‌نویسد: پیرامون قبایل کرد و ریشه آنها روایت‌های متعددی است. معروف‌ترین روایت آن است که کردها از نسل کسانی هستند از ستم ضحاک ماردوش گریخته‌اند. بر اساس یک روایت دیگر کردها قبایلی هستند دلیر و دارای روحیه جنگجویانه… .
 در شرف نامه بدلیسی با وجود اشاره به افسانه ضحاک، ذکری از کاوه آهنگر، ضحاک و فریدون و جمشید نیست.
 احمدخانی و ممو ژین
احمدخانی که از پیشگامان ادبیات کردی در عثمانی است در کتاب مموژین (۱۶۹۰) که روایتی از رخدادهای امیرزین الدین حاکم «جزره» [ایالت کردنشین سوریه امروزی] در سال ۱۴۵۰ است به نوروز اشاره می‌کند ولی در آن خبری از جمشید، کاوه آهنگر و ضحاک نیست.
  شرق شناسان غربی و عید کُردی
الی بانستر سوانه زبان‌شناس غربی که در ۱۹۰۷–۱۹۰۹ به مناطق کردنشین سفر کرده بود می‌نویسد «کردهای ایران از نسل ضحاک هستند و این یک افسانه ایرانی است» وی از سایر عناصر مطرح شده در شاهنامه صحبتی به میان نمی‌آورد.
جیمز موریه، دیپلمات و سیاح انگلیسی که به ایران و عثمانی سفر کرده بود از «عید کردی» صحبت می‌کند که گویا در منطقه دماوند برگزار می‌شده است و به مناسبت سرنگونی ضحاک به وسیله کاوه آهنگر برگزار بوده است.
جمعیت تعالی کردستان و ژین
این روایت موریه بعدها در سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۱۹ در نشریه ژین (زندگی) که در واقع ارگان رسانه‌ای جمعیت تعالی کردستان بود یک بار دیگر مطرح می‌شود. این جمعیت یکی از نخستین گروه‌های ملی‌گرای کُرد در ترکیه بود. مجله در ۱۸ مارس ۱۹۱۸ می‌نویسد: کردها نیز همانند سایر ملت‌ها، برخی یادبودها و روزهای ملی خاص خود را دارند. روز ملی کردها روزی است که کاوه آهنگر ضحاک را شکست داد. در همین روز یعنی ۳۱ آگوست صلاح الدین ایوبی متولد شده و بر تخت نشسته است. نویسنده به زبان ساده چنین ادامه می‌دهد: «روزهای مذهبی مان نیز مشخص است. کردها یک شب سال نیز دارند که بیست و یکمین روز از ماه مارس. کردها این روز را روز جشن سال نو و آغاز یک سال دیگر می‌دانند. آنها در این روز به دید و بازدید و هدیه دادن به هم دیگر می‌پردازند.»
همان‌طور که می‌بینید در این روایت کاوه آهنگر پدر کردها است اما هنوز خبری از بازنمایی نوروز به عنوان روز ملی نیست. تا این تاریخ نوروز برای کردهای ترکیه یک روز اجتماعی است نه روز ملی.
  نوروز به روایت احسان نوری پاشا
در واقع وظیفه یک کاسه کردن این دو مفهوم (روزملی، روز اجتماعی) را یک ملی‌گرای دیگر کُرد بر عهده گرفت. احسان نوری که در میان سالهای ۱۹۲۶–۱۹۳۰ رهبر یک نهضت برای اعلان جمهوری مستقل کرد در منطقه آغری بود، از طرف ارتش ترکیه هزیمت گرفت و به ایران پناهنده شد. وی در آنجا کتاب «ریشه کردها» را به رشته تحریر درآورد. این کتاب در سال ۱۹۴۶ از طرف روزنامه کوهستان به صورت مسلسل منتشر شد و در سال ۱۹۵۵ به صورت کتاب مستقل به زبان فارسی چاپ شد.
نویسنده پس از بررسی افسانه‌های هند و ایرانی، چینی و نیز افسانه‌های یهودی و مسیحی به این نتیجه می‌رسد که افسانه کاوه آهنگر در شاهنامه با تبار کردها در ارتباط است. بر اساس بررسی‌های وی کاوه، ضحاک را در ۶۱۲ پ. م و در یکم ماه فروردین از تخت برانداخته است. این تاریخ با تاریخ سقوط نینوا پایتخت امپراتوری آشور از سوی مادهای آریایی نژادکه کردها نسب خود را به آنها می‌رسانند یکسان است.
از نظر احسان نوری جشنی که جیمز موریه در دماوند گزارش کرده است، ۲۰–۲۲ روز پیش از نوروز است و جشن توی خیلدان نام دارد؛ که به معنی انتقام است. نوری معتقد است این جشن جدید متفاوت از نوروز است اما نزدیکی زمان برگزاری اش با نوروز باعث خلط موضوع برای موریه شده است. دلیل این نظر نوری پاشا نیز این بود که از نظر وی نوروز فقط مختص کردها نیست بلکه یک میراث ایرانی است اما این نظر در بین کردها جایگاهی پیدا نکرد.
  اولین جشن‌ها
در سال ۱۹۳۷ تعدادی از افراد سیدرضا که گرایش‌های قزلباشی و علوی داشتند پل کهموت را در درسیم به آتش می‌کشند (۲۱ مارس) اما هنوز تا این تاریخ نوروز یک جشن کردی نیست، فقط برای قزلباش‌ها و به خاطر زاد روز امام اول شیعیان مقدس است. مارتین وان بروینسن معتقد است نوروز برای نخستین بار در ۱۹۵۰ در شمال عراق به عنوان جشن ملی پذیرفته شده است.
 ناجی کوتلای محقق کُرد معتقد است کُردهای ترکیه اولین بار در ارتباط با کردهای عراقی که برای تحصیل به ترکیه می‌آمدند با مفهوم نوروز آشنا شده‌اند.
 اولین برگزاری نوروز در بین کردهای ترکیه در ۱۹۷۰ در سیلوان شرقی به صورت یک پیک نیک بود. در همین سال آذری‌های شیعه که به قارص مهاجرت کرده بودند، از مفهوم نوروز اطلاع داشتند و در خانه‌های خود جشن‌های نوروزی به پا می‌کردند.
 چپ کُرد و افسانه کاوه
در نیمه دوم دهه۱۹۷۰ جوانهای کُرد و ترک که در گروه‌های مارکسیست- لنینیست عضویت داشتند اهمیتی به مفهوم روز ملی نمی‌دادند. از نظر آن‌ها چپ‌ها فقط یک جشن داشتند و آن نیز یکم ماه می یعنی روز کارگر بود. در این دوران اسطوره کاوه آهنگر برای کُردهایی که هنوز فاقد طبقه مشخص کارگری بودند نماد زحمتکشان بود.
در مارس ۱۹۷۹ نشریه راه آزادی که از سوی کمال بورکای و دوستانش منتشر می‌شد برای نخستین بار نوروز را به عنوان یک روز ملی کُردی معرفی کرد. این مقاله با شعری از جگرخون، شاعر مبارز کرد که در آن سالها در سوریه زندگی می‌کرد به نام «هویت من چیست» تمام می‌شد. ابیات آن شعر چنین بود: پدر من کاوه آهنگر/ ضحاک ستمگر را سرنگون کرد/ و زنجیر را از گردن کُردها بیرون کرد/ گویند روزی که آن ستمگر کشته شد/ آن روز نوروز بود/ زمستان و تمام روزهای سخت می‌رود/ و کردها از اسارت دیو زاگرس آزاد می‌شوند/ زرتشت چنین می‌گوید/ هنگامی که اورمزد به میدان آید، اهریمن فرار می کن/ من کیستم؟
مجله ریزگاری از دیگر نشریات مهم کردی در ۲۱ مارس ۱۹۷۶ نوشت که نوروز جشنی است که در میان ایرانی‌ها، افغانستانی‌ها و بلوچستانی‌ها رواج دارد و به معنای روز جدید است.
افسانه نوروز به روایت ریزگاری چنین بود: «انقلابی‌ها میراث‌دار ارزش‌های دموکراتیک خلق‌هایشان هستند. حرکت سیاسی که توان تطبیق و ارزیابی ارزش‌های انقلابی مردم‌اش در طول تاریخ را نداشته باشد، امکان پیروزی ندارد. علاقه به تاریخ خلق علی‌رغم همه کاستی‌ها و نواقص وتطبیق آن با تئوری‌های سیاسی جدید و تحلیل آنها در این راستا ضرورت دارد. اهمیت دادن ریزگاری به نوروز که نماد آن شعله‌های آتشی است که در برابر ظلم‌ها و ستم‌ها عصیان می‌کند تصادفی نیست بلکه بخشی از وظیفه‌ای که برعهده گرفته است.»
نکته ظریفی که در این میان وجود دارد تبدیل و تغییر نوع نوشتار نوروز و کاوه در مجله راه آزادی و ریزگاری است. ریزگاری در نوشتار املایی این دو دواژه از «دبلیو» استفاده کرد. بدین ترتیب و «ناسیونالیسم حروفی» که تا امروز ادامه پیدا کرده است آغاز شد. محصول این شیوه جدید، انتشار مجله "Kawe" بود که در ۱ دسامبر ۱۹۷۸ نخستین شماره آن منتشر شد. این مجله نوشت: «کاوه آهنگر قهرمان ضد امپریالیستی است که بر علیه ضحاکان زمان قیام می‌کند».
این ماهنامه در شماره دوم خود (۱ ژانویه ۱۹۷۹) کردستان را به اسپارتاکوس تشبیه کرد. ۲۵۰۰ تن از کُردها به دعوت این مجله افسانه‌ای ۲۵۸۹ ساله قیام کاوه را گرامی داشتند. در این مراسم اشعاری به ترکی و کُردی خوانده شد و سروده‌های سیاسی نواخته شد. به این ترتیب اختراع احسان نوری پاشا یعنی رساندن تاریخ قیام کاوه به ۶۱۲ پ. م وارد سیاست شد.
بعد از کودتای ۱۹۸۰ کُردهای چپ‌گرا که در زندان دیار بکر معروض شکنجه‌های دهشناکی قرار گرفتند، از افسانه نوروز و کاوه به‌عنوان سمبل مقاومت و پیروزی الهام پذیرفتند.
«مظلوم دوغان» [زندانی کُرد] در اعتراض به شکنجه‌های زندان در ۲۱ مارس ۱۹۸۲ خودکشی کرد. کُردها وی را نماد «کاوه مُدرن» معرفی کردند.
  پ.ک. ک و نوروز
ایدة استفاده از نوروز به عنوان نماد هویت کُردی متعلق به عبداله اوجالان نبود اما شخص او و پ.ک. ک به بهترین وجه از آن بهره جستند. مضاف بر این پ.ک. ک نوروز را نه تنها روز ملی بلکه روز ایستادگی معرفی کرد. برای نمونه در ۱۳ مارس ۱۹۹۰ یکی از چریک‌های پ.ک. ک به نام «کامران دیندار» در یکی از غارهای کوهستانی شهرستان ماردین کشته شد. مراسم تشییع جنازه وی در شهر نصیبین مصادف با جشن‌های نوروزی بود. دراین مراسم یک دانشجو پزشکی به نام زکیه آلکان در اعتراض به ستم به خلق کُرد، دست به خودسوزی زد. در ادامه، اعتراض‌ها به جیزره، سیلوپی و… کشید شد و منجر به کشته شدن ۴ تن و زخمی شدن ۹ تن و دستگیری. ۱۳۸ تن شد. به این ترتیب «زکیه آلکان» تبدیل به نخستین کاوة زن شد.
  روایت دولتی از نوروز
در همین دهه دولت ترکیه نیز تصمیم گرفت از مسئله نوروز بی‌نصیب نماند. اما به جای Newroz از Nevruz استفاده کرد. در ۱۹۸۵ «عبدالقادر چای» مورخ پان‌ترکیست کتابی با نام نوروز ارگنه کن منتشر کرد و نوشت؛ نوروز در واقع آیینی است که ریشه در آسیای میانه داشت اما به عنوان یک جشن پس از فروپاشی عثمانی رایج شده است. وی نوشت شخص آتاترک نیز در ۱۹۲۵ در آنکارا در یک جشن نوروزی شرکت کرده بود.
نظریه‌های عبدالقادر چای با استقبال دولت روبرو شد. در همین راستا در سال ۱۹۹۱ به تمام دوایر دولتی بخش نامه‌هایی بدین مضمون صادر شد که آیین ترکی نوروز/ ارگنه کُن باید در تمام شهرها با شرکت افسران ارتش و کارمندان به‌عنوان جشن گرامی داشته شود. به این ترتیب «آتش رسمی نوروز» در یکم فروردین برافروخته شده و مأمورین دولتی در راستای هماهنگی با مردم از آتش پریدند. به موازت آن کتاب ۲۱۶ صحنه‌ای عبدالقادر چای به همراه ضمایم جدید در ۵۵۵ صفحه در ادارات مختلف پخش شد.
 چندی بعد فلسفه نوروز با گفتمان ترک ـ اسلام نیز تطبیق داده شد. در ۱۹۹۵ به دستور وزارت امور دینی تمام مساجد مؤظف به خواندن خطبه نوروز شدند. دولت ترکیه سعی کرد از طریق فستیوال‌های نوروزی، جشنواره نوروزی، قرعه‌کشی‌های نوروز و… هژمونی خود را حفظ نماید. اما پس از دستگیری عبدالله اوجالان در ۱۹۹۹ یکم فروردین (۲۱ مارس) مراسم‌های نوروز تبدیل به صحنه مبارزه ملی‌گرایان تُرک و کُرد شده است.
 اما به گفته اریک هابسباوم تاریخ‌دان و نویسنده مارکسیست، نوروز در مناطق فوق وارد چرخه‌ای شد که او آن را «ابداع سنت» یا «سنت‌های ابداعی» نام‌گذاری کرده است.
نوروز در تشکیل هویت فراصنفی و غیرمذهبی کُردها و از میان بردن هژمونی ناسیونالیسم ترکی اهمیت بسزایی دارد از سوی دیگر جایگاهی در هویت ملی ترک‌ها ندارد، و تنها یک سلاح ایدئولوژیک است که باید از چنگ کُردها درآورده شود.
مترجم: سالار سیف الدینی
replies: text: منبع معتبری درج نشده. مهدی صفار ۲۶ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۴۵ (ایران) ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۱۵ (UTC)
thread_title:  اختلاف بر سر منشأ نوروز در بین ترک‌ها و کردهای کشور ترکیه 

message: با سلام
برای آشنایی بیشتر توصیه می‌کنم کتاب "نوروز در جاهلیّت و اسلام "را که یکی از منابع عالی در موضوع نوروز است را حتماً مطالعه کنید.
این کتاب از انتشارات مکتب وحی می‌باشد و با جستجوی: نوروز در جاهلیّت و اسلام در اینترنت اطلاعات بهتری می‌توانید به دست آورید.
thread_title:  کتاب نوروز در جاهلیت و اسلام 

message: عیدی دادن یکی از رسومی است که از گذشته در فرهنگ ایرانیان بوده است، بزرگترها به کوچکترها عیدی می‌دادند و کوچکترها برای دستبوسی نزد بزرگترها می‌رفتند؛ مهم دریافت هدیه‌ای از بزرگترها بود اما امروز این رسم تغییر یافته و هدایای نقدی جایگزین رسوم قدیمی شده است.
عیدی در ایران باستان. منبع
 Mohsen.lotfalipour (بحث) ‏۱۵ مارس ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۲۳ (UTC)MSN
replies: text: منبع شما یک سایت تفریحی و نامعتبر است. بهتر است با منبع اصلی (همشهری) مطلب را درج کنید.  ARASH PT  بحث   ‏۱۵ مارس ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۳۲ (UTC)
thread_title:  آیین نوروزی عیدی دادن 

message: می‌خواستم مطلب زیر از دکتر نامور مطلق را به بخش اسطوره شناسی اضافه کنم ولی چون هنوز تأیید شده نیستم نتونستم.. دوستان هرکسی می تونه مطلب ذیل رو اضافه کنه حیفه…
همچنین نوروز به طور تنگاتنگ با روایت‌های اسطوره‌ای پیوند خورده‌است. شاید بتوان گفت که کمتر آیینی از آیین‌های ملی تا این حد با روایت‌های اسطوره‌ای مرتبط بوده‌است. مهمترین چهره‌های اسطوره‌ای مانند جمشید، سیاوش و کیخسرو پیوندی نزدیک با نوروز دارند. نوروز روز پیروزی بزرگ جمشید بر دیوان است که نماد پلیدی‌هایی چون سرما، تاریکی، جهالت و خشونت بودند. عروج جمشید و عروج کیخسرو در این روز اتفاق افتاد که تفاسیر گوناگونی را به همراه دارد. مشاهده جهان غیب در جام جهان‌نما نیز در این ایام ممکن می‌شود. همان جامی که در آن کیخسرو جای بیژن را مشاهده کرد و رستم را به دنبال او فرستاد. اما حکایت دگردیسی و بازآفرینی سیاوش، حکایتی ویژه است که با روایت‌هایی مانند آدونیس، پرسفون، ازیریس یا تمرز قابل‌مقایسه است. http://www.cgie.org.ir/fa/news/28448 ا--Mehdi ghaed (بحث) ‏۲۱ مارس ۲۰۱۵، ساعت ۱۴:۱۸ (UTC)
thread_title:  اضافه کردن مطلب به بخش اسطوره‌ها 

message: به عنوان منبع می‌توان از برخی از مقالات زیر استفاده کرد:
* مجله «انسان و فرهنگ» ویژه نوروز ۱۳۹۴ anthropology.ir/node/27726
* مجله «انسان و فرهنگ» ویژه نوروز ۱۳۹۳ http://www.anthropology.ir/node/22280
* مجله «انسان و فرهنگ» ویژه نوروز 1392 http://anthropology.ir/node/18748
* مجله «انسان و فرهنگ» ویژه نوروز 1391 http://anthropology.ir/node/12899
* مجله «انسان و فرهنگ» ویژه نوروز 1390 http://www.anthropology.ir/node/10236
* پروندهٔ «نوروز، فرهنگ و شهر» anthropology.ir/node/17115
* http://www.google.com/search?q=نوروز+site%3Aanthropology.ir
--Taranet (بحث) ‏۳۰ مارس ۲۰۱۵، ساعت ۲۳:۲۹ (UTC)
thread_title:  چند لینک 

message: اما اگر دقیق‌تر بنگریم، می‌بایست از سومر (اولین تمدن بشری) در برگزاری نخستین نوروز یاد کنیم. نوروز از سومر، از یکسو به اکد، و از اکد به بابل و آسور رسید و از سوی دیگر به آغازگران تمدن در ایران، یعنی به ایلامی‌ها و از ایلامی‌ها به هخامنشیان و ساسانیان وغیره.
* این بخش را حذف کنید و نسخه قدیمی لید مقاله را برگردانید  چون ضیا صدرالاشرافی اصلاْ پژوهشگر نوروز و تاریخ نیست! ضیا صدرالاشرافی یک فعال سیاسی قومگرا است که ادعاهای گزاف فراوانی دربارهٔ تاریخ ایران دارد. نامش را در گوگل جستجو کنید تا ببینید با چه کسی طرف هستید. در حد پورپیرار و زهتابیه.
94.176.92.255 ‏۲۲ مارس ۲۰۱۷، ساعت ۰۹:۰۷ (UTC)
replies: text: گذشته از این نظر ویرایش مربوطه منبع معتبر نداشت و چون اینجانب آن را تأیید کرده بودم ضمن پوزش بدینوسیله تصحیح شد. از دقت این کاربر نیز سپاسگزارم. قارونی گفتمان ‏۲۲ مارس ۲۰۱۷، ساعت ۱۰:۳۰ (UTC)
thread_title:  درخواست ویرایش در ۲۲ مارس ۲۰۱۷ 

message: آیا بکار بردن نام کردستان در بین کشورها عقاید تجزیه طلبانه را به ذهن متبادر نمی‌سازد؟
از مدیران بزرگوار خواهش می‌کنم با دقتی بیشتر به ویرایش اینگونه مطالب بپردازند.
جدای از اینکه کردهای گرامی جشن نوروز را متعلق به خود و نه جشنی مشترک بین ایرانیان و دیگر اقوام می‌دانند، اگر در اینگونه موارد سهل انگاری شود بزودی دیگر اقوام هم خواستار بکار بردن نام خود در بین کشورها می‌شوند. مانند کشور بلوچستان، کشور لرستان و مانند این!
برای جلوگیری از این تهمت‌ها می‌توان جای «در برخی دیگر از کشورها یعنی» از واژه «در بسیاری از نقاط دنیا مانند» بهره برد.
هومن مهریار (بحث) ‏۲۳ مارس ۲۰۱۷، ساعت ۰۸:۵۲ (UTC)
replies: text: سپاس از توجه و عنایت شما به این مقاله. --دوستدار ایران بزرگ ‏۲۴ مارس ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۲۹ (UTC)
Alirahimi.110 (بحث) ‏۲۶ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۱۷:۴۵ (UTC)
thread_title:  کشور کردستان؟- درخواست ویرایش ۲۳ مارس ۲۰۱۷