بحث:محمد بن بعیث

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۱ پیوند خارجی موجود در محمد بن بعیث را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20160304234113/http://shamela.ws/browse.php/book-26552/page-239 به http://shamela.ws/browse.php/book-26552/page-239 افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۱:۳۸ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (اکتبر ۲۰۱۹) 

message: مقاله بسیار عالی بود همه مآخذ را ذکر کرده و نقل قولها دقیق بودند -
خالی از هر گونه جهت‌گیری - اگرچه پارسی بودن آذربایجان از روز روشنتر است اما گزارش طبری دربارهٔ پارسی زبان شدن بن بعیث یکی از نخستین گواه در این باره پس از اسلام است که پاک نشان می‌دهد آنان که پارسیان را به جنوب ایران نسبت می‌دهند و دیگر ایرانیان را پارسی نمی‌شمارند و نام پارس را بر ایران گفته بیگانگان می‌پندارند یاوه گویانی بیش نیستند و اگرچه تنها فروغ نام بلند آذرآپادگان (آتش ابدی) خود یکتنه کافیست تا ان ناکسان را گرچه در سایه دانشگاه پنهان شده باشند رسوا کند و خرده ناسره شان در آتش پارسی بسوزاند
گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست
در و دیوار گواهی بدهد کاری هست سنباد فارسی (بحث) ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۳۷ (UTC)
replies: text: با سپاس از حسن نظر شما؛ عرض شود که در مورد واژه "پارسی " جای گفتگو وجود دارد. با توجه به اینکه زبان مادها و پارسها بسیار نزدیک بوده، امکان دارد نویسندگانی که واژه "الفارسی " را بکار برده‌اند (طبری)، برای ساده‌تر کردن قضیه برای عربها بوده که فرق بین زبان مادها و پارسها را مشکل بوده که متوجه شوند. بنظر من احتمالاً آن زبان فهلوی یا پهلوی که فردوسی هم از آن یاد کرده‌است، همان زبان آذربایجان و کلا نیمه شمالی ایران بوده‌است. عباس اقبال آشتیانی هم در کتاب کلیات عبید زاکانی اشاره ای در یک پاورقی به این مسئله کرده‌است. به هرحال چه نام آن آذربیجه باشد چه فهله و چه آذری باستان، قطعاً برادر دوقلوی پارسی پارسی بوده‌است. با سپاس --Alborz Fallah (بحث) ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۵ (UTC)
-
تنها طبری نیست قطران نیز زبان  منطقه را فارسی میخواند 
بلبل به سان مطرب بیدل فراز گل
گه فارسی همی زند و گه زند دری 
که منظور از دری همین فارسی دری است  که با ان مینویسیم و امروزه با ان سخن میگوییم  و فارسی زبان اذری را میگفته - این نکته را باید بدانیم که بر خلاف شایعه ای که در قرن اخیر شکل گرفت  که تنها رومیان و عربان  ایرانیان را پارس میگفتند  حقیقت اینست که خود ایرانیان خویشتن را پارسی مینامیدند  و همه ملتهای دنیا از چین و هند و ارمنی و یهودی و سورانی  همگی ایرانیان را پارسی مینامیدند
نکته دیگر اینکه میگویند نویسندگان پارسی قرون اول  به خاطر عربها  ایران را پارسی میگفتند  این از بی خبری از اوضاع عالم عرب در ان روزگار است عربها جمعیت بسیاری نداشتند و سالیان سال هم پیش از اسلام با ایرانیان زندگی کرده بودند و  بسیاریشان زرتشتی بودند  و در قرن اول و دوم بنا بر شواهد بسیار نیم بیشتر عربها پارسی میدانستند این از  اشعار نیمه پارسی قرون اول و دو و سه  و همچنین روایات مورخین کاملا مشهود است و اگر مجال بود صدها نمونه اش را ذکر میکردم  -حاحظ و ابوالفرج اصفهانی نمونه پاره ای از ملمعات و شعر پارسی عربها را اورده اند  یا مثلا ابوهریره به مبارک میگوید اشکمت درده  یا فارسی -  - حتی پیش از اسلام در شعر ابو طالب کلمه ای را دیدم که خبر از دانستن زبان پارسی در مکه است او در لامیه معروفش در هجو یکی از قریشیان میگوید  پسران کنیز هندیکی   او شیوه مسخره کردن و تصغیر پارسی را  برگزیده که نه تنها نشان از پارسی دانستن ابوطالب دارد بلکه نشان از دانستن پارسی توسط  عربان بوده وگرنه اگر تنها خود میدانست گفتن ان در شعر مفهومی را القا نمیکرد  و تنها باید مخاطب انرا  بفهمد وگرنه گفتنش کلمه ای بی معنی و نامطلوب بود کما اینکه خود پارسیان منجمله فردوسی  و نظامی و خاقانی بیش از صد بار ایران و پارس را یکی قرار داده اند  - 
اما از لحاظ تاریخ نویسی جدید نخستین بار که  نام پارس امده  در اشاره به منطقه اذربایحان است و نخستین بار هم که کلمه ماد امده بدین گونه است که شاه اشوری   از موصل خارج میشود و به سوی پارس میرود و انجا  در پارس  گروه های مختلفی را میبیند  و انجا نام  ماد هم میاید  - چند سال بعد دوباره نام پارس میاید این بار اطارف رود زاب و کرمانشاه  ۰  و سپس باز نام پارس میاید جایگاه اشاره اطراف خرم اباد است  - این از دید من  و هر انسانی که اندکی بیندیشد معناش اینست که شرق موصل را پارس میگفته اند این را چندین دانشمند هم گفته اند  اما صدای اکثریت که نظر سیاسی داشتند  این بود که پس فارسها از اذربایجان حرکت کردند رفتند جنوب تا رسیدند به فارس -
مضحکترانکه دانشمند مشهور روسی همین را هم بر نتافته و گفته نه فارس اصلا  در اذربایجان  اگر بودند مگر دیوانه بودند بروند جنوب  و انقدر دست و پاچه میشود که میگوید  پارس یعنی استخوان دنده اسپ و شاهان اشوری منظورشان  اصلا فارس نبوده  - - سوالی که سالهاست مطرح میشود  و جوابی نمیدهند ایسنت که  چه کسی گفته که فارسهای اذربایجان و کرمانشاه و خرم اباد وطن خود را ترک کردند ؟ یک دلیل  اگر کسی امروزه برود هند در شش سال شش بار برود هند و از کشمیر شروع کند تا دکن و هر بار بگوید هند دیدم ایا معناش اینست که  دکنی ها همان کشمریها هستند امدند پاییین ؟ 
و اخرین دیوار نام ماد است ما نامهای خوزی را در کتیبه بیستون داریم و نام مادی هم داریم اما خوزیان تا قرن هفتم هجری قوم مشخصی بودند و همه میشناختندشان   - اما  حتی یک  سند هم نداریم که واضح گفته باشد قومی به نام ماد وجود داشته  از ماد نام میبرند  داریوش هم نام میبرد اما ایا اگر کسی هزار بار بنویسد نه پارسی بود و نه خراسانی  نه در پارس  کسی بود و نه در خراسان  ایا میتوان گفت قومی به نام خراسان وجود دارد ؟ 
بگذریم که مقدسی که به کوچکترین چیزها از لهجه ها نیز توجه داشته زبان همه ایرانیان را پارسی میداند  و میگوید به چندین زبان پارسی سخن میگویند  اما همه انها پارسی است منتها پاره ایش  واضح و دری است و پاره ایش بسته و نمیتوان انرا متوجه شد - انگاه میگوید زبان اذربایجانیان بسیار به   دری خراسانیان  نزدیک است  و جالب اینست وقتی به فارس میرسد هرچی دشنام است بار مردم فارس میکند که این چه زبانیست دارید بدترین فارسی  زبان  انان است -
یک نکته دیگر هم بگویم که دانشمندان گراممی ما که قول ابن ندیم از ابن مقفع را ذکر میکنند  چند  اشتباه مرتکب میشوند نخست انکه اصلا نفهمیدند ابن ندیم و ابن مقفع چه گفته اند و  دیگر انکه جمله زبانهای پارسی را به زبانهای ایرانی بر میگردانند  - سدیگر انکه دری  و فارسی را که باید دو زبان حساب کنند  همین زبان فارسی دری حساب میکنند - با اینکه در متن صریحا فارسی را از دری جدا کرده  - 
اما مغز بسته معاصرین  گمانشان منظرشان زبان افغانستان و ایران است  که فارسی و دری فرق ندارد  اما انجا فرق دارد - چهار اینکه فارسی سورانی را زبان ارامی فرض میکنند  و این اشتباهاتشان پایه  اشتباهات پر پیچ و خم بسیاری دیگر شده است  - 
~
 مردم فارس مانند هخامنشیان و استواییان سین را ث میگفتند و پارثی همان پارسی است و نه پارتی  -  سنباد فارسی (بحث) ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۱۹ (UTC)
از این همه بگذریم رساله  روحی انارجانی به زبان مردم تبریز در قرن ده هجری  بزرگترین سند بر پارسی بودن  زبان  مردم  اذربایجان است رساله  طنز به زبان زنان و لات و لوتها و با لهجه تبریزی است  از اول تا اخرش را  من خواندم  از اصفهانیها و تهرانی ها زبانشان مفهوم تر بود و البته شیرین تر  - شهری خوان رازی دان 
-
پایان سخن 
 گر بگویم که مرا با تو سرو کاری نیست 
 در و دیوار گواهی بدهد کاری هست
نام بلند اذرپادگان و تبریز و میانج و خانج  و سراب و مراغه و همه نامهای شهر و روستاهایش در کتابهای مسالک وو ممالک و بلدان امده این ما و این شما  و این نامهای در و دیوار و شهر و روستای آذرپادگان  که همه بوی آزادگان  پارسی دارد و از پس سده ها فریاد میزند 
یکی پارسی شهر  آزادگانم 
من ان جاودان آذرآپادگانم 
سنباد فارسی (بحث) ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۳۴ (UTC)
thread_title:  آفرین