بحث:ایل آغاجاری

message: تمام منابع در مورد ریشه آغاجاری‌ها اتحاد دارند و نوشته‌های رشیدالدین فضل‌الله در این مورد معتبر می‌باشد. منبع رفرنس داده شده نیز تایید کننده ریشه ترکی آغاجاریها هستند. نوشته‌ها مغایر با منابع هستند. خوانندگان ویکی پدیای فارسی باید به منابع مراجعه کنند نه متن مقالات چون اکثرا همین رویه تکرار شده است. --212.120.213.147 ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۰ (UTC)
اینکه شما پانترک کل ایران رو ترک معرفی میکنن هیچ جای تعجبی نیست ولی اقاجاری یک اتحادیه ایلی سیاسی بود که به دستور حکومت های ترک ایجاد شد و این ایل ترکیبی از اقوام لر و ترک بوده که اکثریت این ایل رو لرها تشکیل دادن و و اقلیتی ترک
 Dena.boyerahmadi1999 (بحث) ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۶ (UTC)
replies: text: آغاج آری ها قومی هستند با ریشه و اصالت ترک ، آغاج آری نام یکی از قبایل بزرگ و اصلی خزر ها هم بوده است و همچنین در دوران باستان معروف ترین قبیله سکایی شمال دریای سیاه هم آگاثیری نام داشت. طوایفی از آنها که به جنوب ایران مهاجرت کرده اند ممکن است با اقوام پیرامون خود ارتباطاتی پیدا کرده باشند ولی این دلیل بر غیر ترک بودنشان نمی شود.  HAGIGATYAB (بحث) ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۶ (UTC)
thread_title:  لر بودن آغاجاری‌ها 

message: درود، در حال حاضر و در مقاله موجود برای مطالب دو منبع درج شده است:
1- http://lib.eshia.ir/23022/1/256
2- https://www.isna.ir
منبع نخست در مورد "بخش آغاجری" است، متن آن چنین است:
آغاجاری، بخشی از شهرستان بهبهان (در استان خوزستان ایران)،.. نامش از آغاجَری (آقاجری)، نام عمومی چند تیره از ایلات ترک، فارس و لُرکوه گیلویه، مأخوذ است که در اطراف بهبهان، زیدون، قلعة گلاب و 2 کنرة رودخانة خیرآباد و مارون ساکنند و در گذشته برای قشلاق به این ناحیه که نامی خاص نداشته می‌آمده و نام خود را به آن داده‌اند. رشیدالدین فضل‌الله در وجه تسمیة آنان نوشته: «این نام در قدیم‌الایام نبوده، به وقت آنکه اقوام اوغوز بدین ممالک ]ماوراءالنهر و ایران [آمده‌اند. طایفه‌ای از ایشان که یورت در حدود بیشه‌ها داشته بدین اسم اغاج ایری موسوم گردانیده‌اند، یعنی مرد بیشه» (رشیدالدین، 35؛ نیز نکـ اقبال، 137-140؛ اقتداری، 400؛ نظری به مناطق نفت خیز، 34).
وضع كنوني: بخش أغاجاري اكنون مشتمل بر يك دهستان (أغاجاری) که بر روی هم 15 آبادی 4 ده، 2 مکان تابع، 8 مکان مستقل و یک مکان آمارگیری نشده) را در برمی‌گیرد.. مذهب اهال شیعه و زبانشان فارسی، ترکی و عربی محلی است (دانشنامة ایران و اسلام)...
منبع دوم (خبرگزاری ایسنا):
مردم‌شناس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان خوزستان اظهار كرد: در سرزمين خوزستان اقوام گوناگوني مانند بختياري، عرب، شوشتري، دزفولي، بهبهاني، ترك قشقايي، ‌لر كهگيلويه و طوايف لر منطقه‌ي شمال و شمال غرب استان (شمال سگوند، قلاوند، پاپي و...) زندگي مي‌كنند. پرويز طلاييان‌پور با اشاره به اين‌كه نشيمن عشاير بختياري در منطقه‌ي شمال خوزستان است، به خبرنگار بخش ايران‌شناسي خبرگزاري دانشجوايان ايران (ايسنا) در خوزستان، گفت: عشاير بختياري‌ خوزستان بيشتر در مناطق اطراف مسجدسليمان، ايذه، شمال دزفول، شوشتر و باغملك ساكن‌اند. همچنين شهر رامهرمز تركيبي از اعراب، بختياري‌ها و بهمئي‌هاست. در جنوب و غرب خوزستان نيز عشاير عرب، لر و مهاجراني از بندرهاي خليج فارس سكونت دارند. وي ادامه داد: شهرهاي شوشتر، دزفول و بهبهان تركيب خاص قوميتي خود را دارند كه از نظر زباني و آداب و رسوم فرهنگي مخصوص به خود دارند. غرب استان خوزستان نيز تقريبا كاملا عرب زبان‌اند. شهرهاي آبادان، خرمشهر، اهواز و ماهشهر تركيبي از قوميت‌هاي مختلف استان و مهاجراني از ديگر استان‌ها هستند. همچنين ترك‌هاي قشقايي در مناطق هفتكل و آغاجاري ساكن‌اند. اين كارشناس درباره‌ي عشاير خوزستان، توضيح داد: ‌در فصل زمستان، عشاير كوچ‌نشين از استان‌هاي كهگيلويه و بويراحمد، همدان، چهارمحال بختياري و لرستان به اين استان كوچ مي‌كنند. عشاير بختياري به شمال استان، عشاير لر از استان لرستان به شمال غرب استان و عشاير قشقايي و ايلات كهگيلويه به مناطق شرق كوچ مي‌كنند.
---
همچنین مراجعه به تاریخچه ایجاد و ویرایش این مقاله، به وضوح مؤید تغییرات خرابکارانه است. 
این مقاله در تاریخ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۹:۵۸ ایجاد شده و متن آن بدواً چنین است:
ایل آغاجاری از ایلات و اقوام ترک ایران است، که از قپچاق به همراه غزها به ایران، بعدتر به آناتولی و شمال دریای سیاه مهاجرت کردند، امروزه ایل آغاجاری به صورت پراکنده در خوزستان مخصوصا آغاجاری، استان زنجان، آذربایجان شرقی و استان همدان سکونت دارند.
---
و با بررسی تاریخچه ویرایش‌ها و همچنین رده‌های مقاله موجود، دلیل این مغایرت به وضوح مشخص می‌شود.
---
همچنین منبع زیر نیز در مقاله آغاجری چنین بیان نموده است:
مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مقاله آغاجری
https://www.cgie.org.ir/fa/article/259105/%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%AC%D8%B1%DB%8C
(وپ: منابع معتبر:
برای مثال، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی یک ناشر دارای اعتبار محسوب می‌شود.)
آغاجری \āqājarī\، یا آقاجَری (آغاچ اَری)، ایلی ترک‌تبار و ترک‌زبان، ساکن اطراف بهبهان. تیره‌های گونه‌گون آغاجری عبارت‌اند از: افشار، بیگدلی، تیلکو، جامه‌بزرگی، جُغَتایی، داوودی، شعری، قره‌باغی و گشتیل (فسایی، ۲ / ۲۷۰). 
آغاجری مرکب از دو واژۀ ترکی «آغاج» به‌معنی درخت و «اَر» به‌معنای مرد است که مفهوم مرد بیشه را می‌دهد (رشیدالدین، ۱ / ۳۵). ترکمانان اُغوز در پی استیلای مغول و نامساعدشدن شرایط زندگی، سرزمین خود، ماورای سیحون، را ترک کردند و راهی ایران و آسیای صغیر شدند. گروهی از آنان که در نواحی جنگلی مرعش، واقع در آناتولی، سکونت گزیدند (ابن بی‌بی، ۶۱۸)، «آغاچ اری یا آغاجری» نامیده شدند (رشیدالدین، همانجا). این طایفه از قدیم‌ترین ترکمانان مهاجر در آناتولی بودند و به‌سبب اشتغال در صنعت چوب به «تخته‌چی» یا «جماعت تخته‌چیان» نیز اشتهار یافتند (سومر، «آغاچریها[۱]»، 528، «اوغوزها[۲]»، 157). در ۶۶۰ ق / ۱۲۶۲ م، به‌فرمان هولاکو، نیرویی مرکب از ۰۰۰‘۲۰ تن بر آنان تاخت؛ چنان‌که گروهی از آنان کشته، و برخی دیگر به سوریه متواری شدند (همو، «آغاچریها»، 524). 
هم‌زمان با تشکیل دولت قره‌قویونلو، گروهی از آغاجریها با قره‌محمد، امیر قره‌قویونلو، روابط بسیار نزدیک داشتند؛ حتى تاتار خاتون، خواهر محمد، با یکی از امرای آغاجری ازدواج کرد که حسن بیک، یکی از رؤسای آغاجری، فرزند او ست (ابوبکر طهرانی، ۱ / ۳۷؛ سومر، «قره‌قویونلوها[۳]»، 31، «اوغوزها»، 147). هنگامی که قره یوسف، حکمران قره‌قویونلو، آذربایجان را تصرف کرد و پایه‌های حکومت خویش را استحکام بخشید، قبایل تیره‌های متعدد ترکمانانِ نواحی مرزی آناتولی شرقی، ازجمله آغاجریها، با وی به ایران آمدند (همانجا) و به خدمت در حکومت قره‌قویونلوها پرداختند. از امرای معروف آنان می‌توان حسن بیک، حسین بیک، سولان بیک و علی بیک را نام برد (ابوبکرطهرانی، ۱ / ۱۴۵، ۱۴۶ بب‍‌ ). آغاجریها پس‌ از انقراض دولت قره‌قویونلو نیز موجودیت خود را حفظ کردند و دور نیست که آغاجریهای کنونی ایران از بازماندگان آنان باشند (سومر، «قره‌قویونلوها»، همانجا). 
در حال حاضر، گروهی از بازماندگان این قوم که شیعی‌مذهب‌اند، در نواحی مختلف ترکیه، ازجمله اطراف آیدین، اسپارتا و آدانا، زندگی می‌کنند (همو، «آغاچریها»، 528). 
---
جمع‌بندی:
با عنایت به تاریخچه ایجاد مقاله و ویرایش‌های اولیه که بر خرابکاری دلالت دارد، مراجعه به دو منبع موجود در مقاله و محرز بودن مغایرت هر دو منبع موجود و متن فعلی، و توجه به منبع اخیر (مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی)، نیاز به ویرایش کلی مقاله ضرروی به نظر می‌رسد.
replies: text: گرامی، با توجه به سابقه ویرایش شما در این مقاله، چنانچه در صورت صلاحدید لطف نموده و نظر خودتان را در این خصوص بیان نمایید سپاسگزار شما خواهم بود.
 AhmadDamirchi (بحث) ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۰ (UTC)
همچنین دانشنامه ایرانیکا نیز در مقاله (AḠĀČ ERĪ)به معرفی و تاریخچه این ایل پرداخته است.
 AhmadDamirchi (بحث) ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۸ (UTC)
replies: text: : درود بر شما و پیشتر به شما گفته بودم که مشارکت هایتان همیشه عالی بوده و از بهترین و دقیقترین منابع در مقالات حوزه تُرک استفاده کرده اید. به روی چشم بعدا منابع را دقیق بررسی می کنم و مطمئنم ویرایش های شما با چیزی که در منبع هست مغایرت ندارد سینما بدون رنگ (بحث) ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۵۷ (UTC)
سپاس از لطف شما، از آنجا که سابقه ویرایش شما را در این مقاله دیدم، خواستم پیش از ویرایش، نظر شریفتان را جویا شوم، وگرنه مصدع نمیشدم. AhmadDamirchi (بحث) ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۴ (UTC)
این مقاله مشکل دارد Dena.boyerahmadi1999 (بحث) ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۴ (UTC)

text: درود، با معرفی منابع معتبر و مطابق مقررات ویرایش نمایید. لطفا پیش از آن صفحات ویکی‌پدیا:شیوه ارجاع به منابع و ویکی‌پدیا:تأییدپذیری را مطالعه فرمایید. AhmadDamirchi (بحث) ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۸ (UTC)
thread_title:  مغایر بودن متن مقاله با منابع درج شده (و معرفی منابع جدید)