بحث:گویش مشهدی

message: بنظر می رسد که مقاله اخیر بی غرضانه نمی باشد. Zabanshenas (بحث) ‏۱ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۵:۰۷ (UTC)
Zabanshenas (بحث) ‏۲ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۴۱ (UTC)
من به مقاله دوبرچسب را اضافه کردم. بنابر آیین نامه ویکی پدیا، برچسب ها باید برای مدتی باقی بمانند تا بحث در مورد آن مقاله انجام شود اما متاسفانه افراد متعصب، خلاف قاعده ویکی پدیا از روی تعصب عمی می کنند. و باید مدیران ارشد ویکی پدیا حتما این امر را پیگیری کنند چرا که ویکی پدیا یک دانشنامه علمی است نه دانشنامه تعصب آمیز.  Zabanshenas (بحث) ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۰۷ (UTC)

message: گویش مشهدی قرابت بسیاری با گویش های دری از قبیل تاجیکی و افغانی دارد
مثالی از لهجه مشهدی:
موبوروم: می‌بَرَم
مو بوروم: من بِرَم (بروم)
موبوروم: برنده می‌شم
موبوروم: می‌بُرَم
موبوروم: موبورم (موی من بور است)
نوشته شده توسط محسن احمدپور(از اهالی مشهد)
من قبلا این بخش را در مقاله اضافه کردم اما توسط فردی و احتمالا به سبب تعصبات منطقه ای حذف گردید و باز دوباره می آورم. بعید است که این نوع برخوردهای با حقایق تاریخی درست باشد: Zabanshenas (بحث) ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۰۷ (UTC)
لهجه مشهدی، دارای خویشاوندی ثابت شده ای با لهجه هراتی می باشد که در ذیل صفحه آن در ویکی پدیا آمده است. نمونه هایی از کلمات مشترک در دو لهجه عبارتند از:
چوری (النگو، از ریشه هندی)، خُشو (مادر زن)، توشله (تیل ، تیله)، لمشت (آلوده، در هراتی)
Zabanshenas (بحث) ‏۲ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۴۱ (UTC)
«را» ی مفعولی در لهجه مشهدی، به «ره» تبدیل می‌شود، مثال: هیچ کی (در هنگام تلفظ «هیشکی» شنیده می‌شود) مثل مو تو ره دوست نِدِره. و در لهجهٔ هراتی اغلب به واژه‌های پیش از خود می‌چسبد (کتاب را = کتابِر). Zabanshenas (بحث) ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۱۸ (UTC)
دوباره این قسمت توسط فردی متعصبانه حذف گردید. باتوجه به اینکه این ارتباط بین دو لهجه، نه فقط ثابت شده بلکه به تایید دوستان مشهدی هم رسیده است این اقدام خارج از قاعده و غیرقانونی است.Zabanshenas (بحث) ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۱۴ (UTC)
برای بار سوم توسط کاربری بنام Saeidpourbabak حذف گردید. Zabanshenas (بحث) ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۴۴ (UTC)Zabanshenas (بحث) ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۴۵ (UTC)
با توجه به اینکه بیشتر منابع مورداشاره در مقاله، که به تاریخچه لهجه مشهد پرداخته برگرفته از یک نشریه شهرداری است که از لحاظ علمی مورداستناد نمی تواند باشد و عنوان و محتوای مقالات مورداستناد هم بنظر می رسد نوعا مخاطب عام دارد کل مقاله ویکی پدیا باید بازنویسی شود.
thread_title:  لهجه مشهدی و افغانی 

message: بنظر می رسد که مقاله، بدون توجه به اطلاعات تاریخی و حتی زبانشناسی و صرفا با تکیه بر گرایش های منطقه گرایانه تدوین شده است. 
توضیح اینکه بنابه اطلاعات موجود، لهجه مشهدی، به دو صورت بوده است یکی گویش قدیمی مشهدی، که همانند سایر گویشهای ایرانی، به منطقه مشهد قدیم اختصاص داشته است و به نظر افراد قدیمی در مشهد، گویش قبلی متداول در مشهد بوده است و گویش فعلی که بنام لهجه مشهدی شناخته می شود و منشا دیگری داشته واژگان آن بنام لهجه مشهدی شناخته می شود. برخلاف تصوری که گویش مشهدی، را بازمانده لهجه توس قدیم می داند لهجه مشهدی، گویش خویشاوند لهجه هراتی است (ر.ک. به: لهجه هراتی، ویکی پدیا) و با توجه به اینکه لهجه هراتی، ریشه در تاریخ ادبیات هرات دارد و در آثار موجود من جمله مجالس خواجه عبدالله انصاری ملاحظه می گردد باید این فرض را محتمل دانست که لهجه مشهدی، بعد از هجوم و احاطه محمود افغان بر ایران شکل گرفته باشد و شباهت های مردم شناسی بین دو منطقه نیز دلالت بر این امر دارد. لذا این مدعا چندان قائل اعتنا نمی باشد که لهجه مشهدی را به لهجه توس مربوط دانسته و مدعی ریشه تاریخی مشهد به این لهجه باشند. 
 Zabanshenas (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۰:۳۹ (UTC)
به نظر می رسد که برخی نظرات نامنطبق با واقعیت هم در مقاله مربوط به گویش مشهدی وجود دارد که بیشتر ناشی از تفکر منطقه مدار (sectionalism) می باشد. به عنوان نمونه درحالی که زبان سنگسری، در نظر قاطبه زبانشناسان، به عنوان ریشه دارترین گویش نزدیک به زبان هندوایرانی شناخته شده است از قول یک نفر نقل شده است:   """   لهجه و گویش مشهدی یا به عبارت علمی تر فارسی مشهدی یکی از موثرترین گویش‌ها در فارسی دری است، چرا که خاستگاه فارسی دری و همچنین ادبیات اصیل فارسی این گویش و زبان زیباست.""""
با توجه به اینکه این مقاله در مقایسه با مقالاتی که در خصوص سایر لهجه ها من جمله اصفهانی و ... نوشته شده اند بیشتر ستایش آمیز است بنظر می رسد باید بطور کلی بازنگری کلی در آن انجام شود.
مقاله درصدد اینست که القا نماید که لهجه مشهدی با زبان توس قدیم ارتباط دارد. اما پذیرش این نظر، درصورتی منطقی است که ارتباط لهجه مشهدی با زبان توس قدیم ثابت شده باشد. درحالی که شباهت بین لهجه مشهدی و لهجه های فارسی افغانی، نشان دهنده خاستگاه دیگر این لهجه باشد. مضافا بر اینکه تعداد بسیار محدود و عامیانه لهجه مشهدی، بنظر بعید می رسد که نمایانگر ریشه تاریخی آن در زبان توس که زبان شاعرانی چون فردوسی توسی است باشد و لذا ارتباط منطقی بین محتوای زبان مردم توس قدیم و لهجه مشهدی ملاحظه نمی گردد.
این گرایش منطقه ای در جایی دیگر آمده است که می نویسد:    """     نزدیک‌ترین گویش به فارسی معیار، گویش مشهدی است، به طوری که اصیل‌ترین و ریشه‌دارترین فارسی را می‌توان از مردم این شهر شنید.   """" این نقل قول محل ایراد دارد چون باید دانست که اولاً بنابه نظر استاد دکتر محمد معین، گویش تهرانی، گویش معیار محسوب می شود و ثانیا مشخص نمی باشد با توجه به لغات و واژگان کاملا نامانوس لهجه مشهدی که به هیچ عنوان در فارسی معیار بکار نمی رود چگونه به عنوان گویش معیار شناخته شود.
در جای دیگری از این مقاله به توضیح لهجه توس و ستایش آن پرداخته شده است:    """ گويش توسي يکي از گويش‌هاي ناب و ارزشمند زبان پارسي دري بوده است که از براي پيشينه‌ي تاريخي و پيوند با گذشته‌ي پارسي دري، بررسي و شناخت آن ارج و ارزش فراواني دارد. اين گويش در زير شاخه‌ي گويش‌هاي خراسان يکي از مايه‌ورترين، گسترده‌ترين و پيشرفته‌ترين گويش‌هاي زبان‌هاي ايراني بوده است. توسي‌ها در پيدايش و باروري زبان پارسي دري، پس از اسلام، نقش بسياري داشته‌اند. شاهنامه منثور به پشتيباني ابومنصور محمدبن عبدالرزاق فرماندار توس و به سرپرستي وزير او نوشته شد. دقيقي توسي آغازگر سرايش شاهنامه بود. فردوسي توسي، شاهنامه را سرود. پس از فردوسي، اسدي توسي نيز نخستين واژه‌نامه پارسي را گردآوري نمود. اکنون لهجه ي مشهدي، بازمانده‌ي زنده، گويش توسي است، بايد گفت تا دو سده پيش تفاوتي ميان گويش توسي و لهجه ي مشهدي نبوده است، اما رفته رفته به دلايلي چند، گويش کهن توسي به فراموشي سپرده شده است، بلايي که اکنون لهجه ي مشهدي نيز اندک اندک بدان گرفتار مي‌آيد.""""     
باید دانست که اینگونه اظهارات ممکن است از لحاظ مطابقت با شواهد تاریخی، با چالشهایی مواجه باشد. چون شکل گیری قریه مشهد در کنار شهر توس، از پس از درگذشت علی بین موسی الرضا در مشهد، صورت گرفته است و به استناد مدارک تاریخی، ساکنان توس، بجز 50 خانوار همگی توسط مغولان قتل عام شدند و بعید بنظر می رسد که این تعداد اندک توانسته باشند لهجه مردم مشهد قدیم را دچار تغییر چندانی نمایند. مضافا بر اینکه تاثیر زبانهای اقوام دیگری که در سده های تاریخ بر شهر مشهد حاکم شدند بسیار چشمگیر تر بوده است. به عنوان نمونه مغولان در شهر مشهد به توسعه حرم امام پرداخته و قطعا زبان مغولی که در دوران هجوم این اقوام، زبان حاکم بر شهر مشهد بوده است بیشترین تاثیر را چه از لحاظ نژادی و هم زبانشناسی داشته است. مضافا بر اینکه اصولا با قتل و عام مردم توس به دست مغولان، تصور موجودیت زبان توس قدیم در منطقه فعلی، نادرست است چون مردم شهر به سایر مناطق کوچ کرده اند. لذا شاید بتوان لهجه مردم توس قدیم را نوعی گویش مهجور دانست.Zabanshenas (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۰:۴۷ (UTC)
از لحاظ منطقی هم سخت بعید می نماید که بتوان زبان سخن سرای توس را به لهجه مشهدی مربوط دانست که کل واژه نامه مهم اش این موارد هستند. بسختی می توان قبول کرد که زبان غنی توس که منشاء اشعار غنی و گرانسنگ شاهنامه فردوسی و دقیقی است با لغاتی که در متن به شرح زیر آمده ارتباطی داشته باشند (بنام خداوند جان و خرد-کزو برتر اندیشه برنگذرد):
و حال لغات لهجه مشهدی را نیک بنگرید:
    اخکوک (به فتح ا) = زردآلو نارس. زردآلو کال
    اِشکاف = کمد تاقچه
    آغل چغک = لانهٔ گنجشک
    آق میرزا= شوهر خواهر
    اَلِفش، چسبو = نوچ، چسبناکی در اثر شیرینی
    اُه یَره = آهای آقا!
    اُوشتولی = مال مفت، مجانی
    بِرِه = برای (چیزی یا کسی). بِرِه مَمَّدُِما هم توشله آوُردَن = برای محمدی که ما میشناسیم هم تیله آوردند. (وقتی "ما" را بلافاصله بعد از اسم شخصی به کار میبرند به این معنی است که یا آن شخص در فامیل آنها است یا با او نسبت خیلی نزدیک و صمیمی دارند).
    بزِش = بهش (در گویش قدیمی مشهدی حرف «ز» بین «به» و «ضمیر» قرار می‌گرفته است مانند بزت= به تو یا بزم= به من، مثال کاربردی آن عبارت است از «بزٍت مُگُم بزٍش بٍگی بزٍت مٍگه بزٍم بگی» یعنی بهت میگم بهش بگی بهت میگه بهم بگی
    بزغله مار (به ضم ب) = بزمجه
    بٌزٌنقره = جوجه تیغی
    بِکَّن (یره بِکَّن دِگِه) = بیش از این سر به سر من نگذار، بیخیال شو، اعصاب مرا خرد نکن، مرا رها کن
    بیساژ = یک حالت از بازی با لانکا که آنرا با بغل پا بطور مکرر (مانند روپائی ولی با بغل پا) انجام می‌دادند بطوریکه پائی که با لانکا بازی می‌کرد نباید با زمین برخورد می‌کرد.
    پاک کن = مدادپاک کن
    پت (به فتح پ) = پشم. موی فرفری. موی زائد
    پِلَخ = عمل نشان دادن انگشت شصت به منظور منفی(حرکت بسیار بی ادبانه).
    پِلَخمون = فلاخن، قلاب‌سنگ
    پِندِری = گمان می‌کنی
    پوز = دهان
    توشله = تیله
    توشله = تیله
    جُل جُل، جُل خوردن = تکان خوردن خفیف
    جوری = ذرت
    جوز = گردو
    چُخد، چُخت = سقف
    چُرنه = لوله خروجی قوری و کتری
    چُغُک = گنجشک
    چُل = آلت جنسی پسر بچه ها (دول یا دودول)
    چوری = النگو
    چوسی = دستمال کبوتر بازی
    چُوله غِزَک = مترسک داخل جالیز
    چینگ، چنگ = منقار (در عبارت بسیار توهین آمیز «بِبَند چینگته (چینگت را ببند)»، به معنی دهان نیز به کار برده می‌شود)
    خُردو = کوچک
    خُسبیده = خوابیده
    خُسور= پدر زن (پدر شوهر)
    خِفتی = گردن‌بند
    خوش = مادر زن (مادر شوهر)
    دادو = نوزاد
    دل = سطل
    دِلِنگون = آویزون
    دُوری = سینی گرد (تلفظ آن مثل «دور» در دور زدن می‌باشد)
    رازینه = راه پله
    ریجه = طناب (طناف)
    زلفی = گیره در
    زِنج = شیره درخت، صمغ درخت
    سُرسُر = یواشکی (مخفی) حرف زدن
    سَرکن = تراش
    سِلِّه = سبد (سِلِّه به چُخت دِلنگونه = سبد به سقف آویزان است)
    شِرشِره = دنباله کاغذی که برای بادبادک درست می‌کردند (شرشره کاغذ باد) و گهگاه از آن در تزئین جشنها نیز استفاده می‌شد.
    شور دِدَن (شله‌ها ر شور بده) = هم زدن (شله‌ها را هم بزن)
    شور دِدَن (مسئله یا یک مشاجره) = جلوی حل شدن مسئله را گرفتن، آتش بیار معرکه شدن - مثال: حالا تو هَم هِی شورِش بده
    طاس = کاسه
    غُطِّه خوردن = آب تنی کردن (نه الزاماً شنا کردن)
    فَلَکه = میدان (هرچند مختص به لهجه مشهدی محسوب نمی‌شود، کمااینکه در شهرهای استان سمنان و گاهی در شمال کشور نیز به میدان فلکه اطلاق می‌شود)
    قبرقه (به کسر ق. به فتح ب) = دنده (دنده‌های پهلوی بدن انسان)
    قرت (به کسر قاف)= شورت (لباس زیر) در قدیم به شلوارک هم گفته می‌شده
    قِلِه = روستا
    قوه (به ضم ق) = باتری
    کاغذباد = بادبادک
    کال = مسیر عبور آب، معمولا جهت خارج کردن نزولات آسمانی از شهر.
    کچه سگ = توله سگ
    کُخ = سوسک، کِرم درون میوه
    کُخ نریز = اذیت نکن
    کرت (به کسر ک و فتح ر) = دفعه
    کَق = میوه نارس
    کُلاج = کسی که چشمش چپ است
    کِلپسه = مارمولک
    کلف زدن (به کسر ک. به فتح ل) = گاز زدن
    کِلّه وَنگ = درگیر شدن
    کلوخ = گل خشک شده متراکم، خاک بهم چسبیده، آجر
    کِیس = کیک (منظور کیک تولد نیست بلکه کیک های کوچک موجود در بقالی ها است)
    گرده (به ضم گ) = پهلو
    لاخ (مو) = تار (مو)
    لانکا = وسیله بازی ایکه از یک تکه سرب ویک تکه چرم دارای پشم‌های نسبتاً بلند ساخته و باآن (مانند توپ) انواع بازی با پا را انجام می‌دادند خود بازی نیز بهمین نام یعنی «لانکا» نامیده می‌شد
    لَتِّه = تکه پارچه کهنه
    لُکّه = مچاله، در هم فرو رفته
    لِمَشت = کثیف
    لوخ = حصیر (نی‌هایی که در بافت نوعی پرده حصیری به کار می‌روند)
    لوش = لجن
    مازولاق= فرفره (فرفرک) وسیله‌ای مخروطی چوبی که با دست چرخانده می‌شود و روی زمین رها می‌شود
    مِس مِس = معطل کردن
    مکُش مرگِ ما = اعیانی، خیلی باکلاس
    مورچه گازی = مورچه بیابونی
    موسی کو تقی = قمری
    میلان = کوچه‌های فرعیٍ روبروی هم از یک خیابان اصلی، مثل خیابان سیمتری اول یا دوم احمدآباد. ولی مثلاً کوچه‌های فرعی خیابان عشرت آباد یا خواجه ربیع میلان نیستند.
    ناخون جِله = نیشگون (خراشی که بر اثر ناخون بر روی پوست ظاهر شود)
    ناردشور (به کسر د) = ناودان
    نارنجک = نان خامه‌ای
    ناسور =زدگی، دوپهن شدن، زخمی شدن، بر اثر ضربه پوست کن شدن، (در مورد فلزات نیز کاربرد زیادی دارد)
    ناسوس = تلمبه‌یِ دوچرخه
    ناشور = نشسته
    هم زلف (به ضم ز) = باجناغ
    همسِده = همسایه
    وَخِه = برخیز، پاشو (بلندشو)
    وَرچُپه = برعکس
    یاد دِشتَن (داشتن) = بلد بودن
    یَره، یَرٍ‌گِه = یارو (الزاما معانی کلمه یارو را به همراه ندارد. معنی و منظور به کار گیری این کلمه را لهن، چگونگی تلفظ و استرسی که در هنگام تلفظ آن به کار گرفته می‌شود مشخص می‌کنند)
    یَقَنی = یقه سفیدی که در مدارس ابتدائی قدیم روی یقه کت دوخته می‌شد وجزء لباس فرم مدارس بود
.Zabanshenas (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۰:۵۴ (UTC)
منظور اینکه باید نویسندگان مقاله مشخص کنند که در کجای شاهنامه (که مدعی ارتباط آن با لهجه مشهدی هستند این موارد که در مشهدی بکار می رود آمده است:
مو بُرُم(mo bo'rom) به معنی: من بروم. مثال: مو بُرُم دِگِ: دیگر من بروم.
مُبُرُّم(mobo'rrom)به معنی: من آن را میبرم اش. مثال: تو کارِت نِبِشِه مو اورِه مُبُرُّمِش : تو نگران نباش من آن را (مثلا چیزی را با اره یا با چاقو یا چیز دیگری) خواهم برید.
مُوبُرُم(moboro'm)به معنی: من میبرم. مثال: تو کارِت نِبِشِه مو اورِه مُبُرُمِش : تو نگران نباش من او را برنده میشوم/او را شکست خواهم داد.
مُوبُرُم(mob'or'om)(دو استرس دارد و استرس اولی خفیف و استرس دومی شدید تر است) به معنی: من او را با خودم میبرم یا من او را به مقصد خواهم رساند. مثال: تو کارِت نِبِشِه مو اورِه مُبُرُمِش: تو نگران او نباش من او را (به عنوان مثال به مدرسه) میبرم.
البته علاقه به شهر یا بلاد در همه هست اما نمی شود استناد غیرعلمی و غیرعقلی و غیرمنطقی نمود.Zabanshenas (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۰۷ (UTC)
موضوع عدم استناد به منابع معتبر هم ایراد بعدی این مقاله است. من باب نمونه با منابع مقاله لهجه اصفهانی (که در ادامه می آورم) لطفا مقایسه کنید:
1.  «پژوهشی رَوِشمند درگُستره یی زبان شناختی؛ جلیل دوستخواه» ‎(فارسی)‎. مجله ایران نامه؛ بنیاد مطالعات ایران، زمستان ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۲۲ مرداد ۱۳۸۸.
2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ علی‌اشرف صادقی. تکوین زبان فارسی. ۱۳۹.
3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ شهرام کرباسی؛ به راهنمایی سید علی میرعمادی. زبانشناسی ساخت آوایی پارسی اصفهانی. پایان نامه کارشناسی ارشد زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۳۷۴.
4. تقی وحیدیان کامیار. «خاستگاه زبان فارسی و کشف حلقه مفقوده». شورای گسترش زبان فارسی. بازبینی‌شده در ژانویه ۲۰۰۹.
5. دکتر احمد تفضلی. «فهلویات» ‎(انگلیسی)‎. دانشنامه ایرانیکا. بازبینی‌شده در نوامبر ۲۰۰۸.
6. «شعرهای اصفهانی». پرتال شهر اصفهان. بازبینی‌شده در ژانویه ۲۰۰۹.
7. احمد احقری. «شرح حال و زندگی سید محمد علی جمالزاده». بازبینی‌شده در انویه ۲۰۰۹.
8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ علی اخروی؛ به راهنمایی سید علی میرعمادی. بررسی واژگان و اصطلاحات ویژه گونه فارسی اصفهانی. چاپ ۱۳۷۹. پایان نامه کارشناسی ارشد زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه علامه طباطبائی.
9. ایران کلباسی. فارسی اصفهانی. مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۷۰.
10. ایران کلباسی. فارسی اصفهانی. مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۷۰.
موارد فوق، فهرست منابع ذیل مقاله "لهجه اصفهانی" است. اگر این را با منابع مقاله "لهجه مشهدی" که تقریبا شهرداری مشهد است مقایسه کنیم نیاز به بازنگری کلی و بیطرفانه محرز می گردد.Zabanshenas (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۲۰ (UTC)
خلاصه کلام اینکه بنظر می رسد که در مقاله موردنظر، استناد به منابعی شده است که از نظر محتوا، محل ایراد می باشد. اول اینکه منابع اخیر غیر علمی هستند و دوم اینکه بیشتر نوعی منابع تبلیغی برای شهرداری محسوب می شوند و استناد آنها به عنوان منابع، محل ایراد دارد. چون انتشار تبلیغاتی که شرکتها اعلام می دارند یا نظراتی که برخی افراد به سبب تعلقات بومی و وطنی خود اظهار می دارند نباید مورداستناد در یک دانشنامه علمی قرار گیرد. به عنوان نمونه اینکه اظهار شده است لهجه مشهدی، زبان معیار ایران است واقعا قابل توجه است. درحالی که واضح بر همگان است که گویش تهرانی که پایتخت ایران محسوب می شود و مورد تاکید محققان زبانشناس مثل دکتر محمود معین در کتاب دستور زبان فارسی است زبان معیار است. مضافا بر اینکه الفاظ بکار رفته در لهجه مشهدی، به هیچ عنوان در سایر گویشهای ایران بجز گویش های افغانی بکار نرفته است و اگر چنین باشد هر قومی می تواند زبان خود را بدون هیچگونه استناد به منابع، زبان معیار انتخاب کند. نوع ادبیات بکار رفته در این بخشها، ادبیات علمی نیست. استناد به مقاله "لهجه هراتی" در ویکی پدیا می شود که صراحتا خویشاوندی لهجه مشهدی را با این لهجه تایید می کند و لذا تحقیق دست اول محسوب نمی شود چون استناد به آن بوده است. از طرف دیگر استناد به دو گویش موازی (مشهدی و توس قدیم) به عنوان یک گویش، عین آنست که لهجه مردم ری و لهجه تهران را یکی بدانیم و ریشه های دو گویش را بهم ربط دهیم و ظاهرا این کار درست نمی نماید.Zabanshenas (بحث) ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۰۲ (UTC)
thread_title:  سطح علمی مقاله 

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۳ پیوند خارجی موجود در لهجه مشهدی را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20141204033645/http://old.shahrara.com/page,1388,8,10,page,7.html به http://old.shahrara.com/page,1388,8,10,page,7.html افزوده شد.
*بایگانی https://web.archive.org/web/20130221125430/http://old.shahrara.com/page,1388,3,30,page,6.html به http://old.shahrara.com/page,1388,3,30,page,6.html افزوده شد.
*بایگانی https://web.archive.org/web/20130221125430/http://old.shahrara.com/page,1388,3,30,page,6.html به http://old.shahrara.com/page,1388,3,30,page,6.html افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۳:۳۶ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (اکتبر ۲۰۱۹)