بحث:عرب‌ستیزی

message: 'متن پررنگ'

message: وبرایش اخیر من توسط کاربر کاربر:R0stam به عنوان ویرایش خراب کارانه حذف شده است! لطفا توضیح دهید کجای ویرایش من خرابکارانه بوده است؟ ضمنا نوشتار من دارای منابع کامل از کتب معتبر بود.نه وبلاگ و ... 
تعریف ویکی پدیا از خرابکاری این گونه است:
خرابکاری به هرگونه افزودن، زدودن و تغییر مطلب عمدی برای ضربه‌زدن به دانشنامه اطلاق می‌شود. معمول‌ترین نوع خرابکاری جایگزینی متن موجود با الفاظ رکیک، خالی‌کردن صفحه یا افزودن مطالب بیربط و خزعبلات است.
هرگونه کوشش برخاسته از حسن نیت برای ارتقای سطح ویکی، حتی اگر ناشیانه، با بی‌مبالاتی و خام‌دستانه باشد، خرابکاری نیست. به علاوه ویرایش‌های به‌ظاهر بداندیشانه اگر به وضوح نیت بد را نشان ندهند خرابکاری به حساب نمی‌آیند.
آیا ویرایش من واقعا خرابکارانه بوده است؟ آیا من از الفاظ رکیک، خالی‌کردن صفحه یا افزودن مطالب بیربط و خزعبلات استفاده کرده ام؟! لطفا عنوان خرابکاری را از سابقه من حذف کنید. من به قصد اطلاع رسانی و تکمیل دانشنامه ویرایش کرده بودم. متن هم کاملا بی طرفانه بوده است. در متن من اشعار عرب ستیز منسوب به فردوسی با استناد، جعلی خوانده شده ولی این جعل در جهت عرب ستیزی دانسته شده است. از طرف دیگر تغییر نام شهر ها به صورت قطعی به عرب ستیزی نسبت داده نشده، حتی بر نام های اصیل این مناطق که بین فارسی و عربی مشترک است (مانند دورق - دورگ نام اصیل شادگان و یا ماشول - ماچول نام اصیل ماهشهر ) تاکید شده.
متن نوشته ی من:
تغییر نام شهرستانها و مناطق عرب نشین به نامهای با ریشه فارسی عمدتا در سالهای 1310 تا 1330 انچام شده است. بسیاری این تغییر نامها را درچهت عرب ستیزی می دانند. از این جمله تغییر نام فلاحیه به شادگاناحمد کسروی، تاریخ پانصد ساله خوزستان، ص ۱۳۸. در حالی که نام تاریخی این منطقه در نزد فارسها دورگ و در نزد عربها دورق بوده استسلطانی، سلطانعلی، بیست و هشت گفتار در باب فرهنگ و مردم ایران، تهران ۱۳۸۱، ص۲۹۱ و نام این شهر در کلیه متون تاریخی به صورت فلاحیه آمدهقیم، عبدالنبی، پانصد سال تاریخ خوزستان، انتشارات اختران، تهران، ۱۳۸۸ و نام شادگان ارتباطی به این شهر ندارد و در حالی این تغییر صورت گرفته که حتی حرف گاف در نام شادگان وجود دارد که در زیان عربی وجود ندارد حال آنکه 98 درصد مردم این شهر عرب هستند. روزنامه ابتکار نمومه دیگر تغییر نام، تغییر نام شهر عرب نشین بندر معشور به نام جعلی ماهشهر است. در حالی که نام تاریخی فارسی این منطقه ماچول (نزد فارس ها) و ماشول (نزد عربها) بوده است. کنعانی هندیجانی، ص۳۹۴ابن بطوطه ج ۱، ص ۲۰۰ این شهر دست کم از دوران صفویه معشور نامیده می شده است. کرزن. ج ۲، ص ۴۸۲ از دیگر تغییر نامها می توان به عبادان به آباداندایره المعارف بزرگ اسلام، حویزه به هویزهلغتنامه دهخدایاقوت الحموی، معجم البلدان، ترجمه علی نغی منزوی، سازملن میزاث فرهنگی، تهران، ۱۳۸۰، جلد اول، ص ۳۶۳ و ... نام برد.
از دیگر نشانه های عرب ستیزی در ایران جعل ابیات و افزودن ابیاتی به شاهنامه فردوسی (مانند ز شیر شتر خوردن و سوسمار) در جهت ضدیت با اعراب است حال آنکه بنا به تحقیقات بسیاری جنین ابیاتی اصالت ندارند.تصحیح شاهنامه (دکتر جلال خالقی مطلق) جلد هفتم  شیوع و انتشار این اشعار را بسیاری، از آثار عرب ستیزی میدانند. 
Teheraner (بحث) ‏۹ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۲۵ (UTC)
thread_title: وبرایش خرابکارانه؟

message: جناب منصور منبعی که در این بخش استفاده کرده اید را خود دیده اید؟ آیا راسا آن را کنترل کرده اید یا از ارجاع یک مقاله دیگر استفاده کرده اید؟--آرش ツ‏ ۱۴ تیر ۱۳۹۰ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۹:۵۸ (UTC)
replies: text: : جناب آرش مطالب منبع دار را تغییر حذف نکنید. قاسم منصور (بحث) ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۱۶ (UTC)
replies: text: ::پاسخ سوال مرا ندادید. مطلب مربوط به رضاشاه نیز حذف میشود. دلیلش نیز واضح است. درست است که رضا شاه چنین اعمالی را رهبری کرده است، ولی عرب ستیزانه خواندن آنان تحقیق دست اول است. هر جا که نامی عربی تغییر که نمیتوانید شخصا از مصادیق عرب ستیزی بخوانیدش.--آرش ツ‏ ۱۴ تیر ۱۳۹۰ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۲۲ (UTC)
replies: text: :::چرا متوجه نیستید من از منبع استفاده کردم. لطفا خلاف قانون عمل نکنید. قاسم منصور (بحث) ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۳۲ (UTC)
replies: text: ::::دوست گرامی برای صدمین بار میگویم. لطف کنید یکبار وپ:تحقیق را بخوانید. این که رضا شاه در همه جا سعی در فارسی سازی نام ها داشته را نمیتوانید شخصا به کنشی عرب ستیزانه تعبیر کنید. در ضمن سوال اول من در بالا همچنان به قوت خود باقی ست.--آرش ツ‏ ۱۴ تیر ۱۳۹۰ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۳۶ (UTC)

text: :::لطفا عصبی نشوید. دوست گرامی پاسختان این است من دقیقا عین متنی که دیدید را در منبع خواندم و منبع در حال حاضر در دسترس من است. من نیز برای بار چندم میگویم قانون را نقض نکنید. اگر بحثی دارید با خود نویسنده در میان بگذارید من کاره ای نیستم. پس مطلب را واگردانید قاسم منصور (بحث) ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۴۶ (UTC)
replies: text: ::::لطفا کمی با دقت نوشتهای مرا بخوانید. نه شما و نه من نمیتوانیم از تغییر نامها و کلا سیاست یکسان سازی در ایران تلقی عرب ستیزی یا «هر قوم دیگری ستیزی» کنیم. اگر چنین کنیم میشود تحقیق دست اول. نمیتوانیم دوست من. چیزی که شما قصد نوشتنش را دارید، ماه‌ها وقت کاربران در مقاله یکسان سازی فرهنگی در ایران معاصر را تلف کرد و عاقبت هم به هیچ نتیجه ای نرسید.--آرش ツ‏ ۱۴ تیر ۱۳۹۰ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۵۷ (UTC)
این منابع که اضافه شده‌اند مانند کانون مبارزه با نژادپرستی، العربیه و تعبیر شخصی از لغت‌نامه‌ی دهخدا هیچکدام علمی نیست. و در دانشنامه‌ای ویکیپیدا، ما به وبسایتهای سیاسی استناد نمیکنیم.  بلکه اثبات‌پذیری یعنی منابع دانشگا‌هی و آکادمیک.  
برای نمونه:   در رابطه با واژه‌ی ایرانی، بله از لحاظ تاریخی ایرانی به عنوان یک قوم شبیه یا عین همان فارس است.  ولی ایران به عنوان سرزمین و نام یک کشور، الزاما این معنی را نمیدهد.  این نکته جزو بدیهیات تاریخ است برای نمونه ساسانیان قومیت خود را "ایرانی" میدانستند.  لغتنامه انگلیسی هم چند معنی برای ایرانی میدهد:
3. a subbranch of the Indo-European family of languages, including especially Persian, Pashto, Avestan, and Kurdish. 
4. an inhabitant of Iran; Persian. 
پس ایرانی به معنی یک قوم یعنی همان اقوام اقوام ایرانی‌تبار که فرق دارد با ایرانی به معنی شهروند ایران.  حال روشن نیست چرا به لغتنامه دهخدا در این مورد خرده گرفته شده است در حالیکه منابع خارجی هم درست همین حرف را میزنند.  --Khodabandeh14 (بحث) ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۳:۵۲ (UTC)
البته آن ارجاع همین‌جوری‌اش دست‌دوم است چون همانجا هم نوشته شده‌است «cited by...». دربارهٔ دهخدا هم هرکس می‌تواند آن را ویرایش کند و نمی‌شود از آن به عنوان منبع استفاده کرد. بعید است در نسخهٔ چاپی چنین مطالبی باشد. یک مورد هم ارجاع به فروم است که منبع به شمار نمی‌آید. –Z ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۵:۲۷ (UTC)
thread_title: منبع در درسترس

message: من چند برچسپ زدم (و علتش کتاب سعد است که مورد نقد فرانکلین قرار گرفته شده است)..
مطالب "منبع دار" شامل وبسایتها و سازمانها سیاسی و غیره نمیشود!  لطفا قانون ویکیپیدا را مطالعه کنید، ما در ویکیپیدا از منابع علمی استفاده میکنیم نه از وبلاگ!
*اول  ما در ویکییپدا مقاله بر اساس وبلاگ و وبسایت در کل نمینویسم.   (امثال ایرانیان. کام - چشم-انداز - و ده ها مورد مانند این..حتی بی-بی-سی هم منبع علمی برای این نوع مسائل نیست  و یک خبرگزاری هست..).
* "کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران "  یک سازمان است (انهم به نظر من ضدایران که باز نظر شخصی داخل نیست بلکه این منبع آکادمیک/دانشگاهی/علمی نیست) و نه یک منبع دانشگاهی/آکادمیک. همانطور که سازمان مجاهدین خلق یا حزب بعث نیز نظرشان معتبر نیست و این نظرها باید در کتابهای علمی و مقالات به شیوه انتقادی چاپ شوند و نه وبسایتهای خبری.
*جویا بلاندل سعد یک محقق نامدار نیست.  وی  وابسته به هیچ دانشگاهی نیست.  ایشان نه استاد دانشگاه هستند و نه منبع معتبر حساب میشوند.  با این حال استاد کامل دانشگاه شیکاگو، لویئس فرانکلین نقد محکمی بر کتاب وی نوشته است:
نشانی مقاله فرانکلین:
Franklin Lews, "Review of: The Image of Arabs in modern Persian literature", Iranian Studies, vol. 32, no. 1 (Winter 1999), p. 163-167.
*جویا بلاند ساعد هیچ وابستگی به هیچ دانشگاهی ندارد و نمی‌توان کتاب او را علمی دانست.  در نقد که زیر میبینم، یکی از استادان آمریکایی ادبیات پارسی (در دانشگاه معتبر شیاکاگو)، کتاب وی را بی اساس دانسته است.
در هر حال چون نقد کتاب سعد هم از فرانکلین آمده است:
http://azargoshnasp.net/recent_history/panarabism/bookreviewimage.pdf
شایذ بتوان آن متونی که سعد نوشته است و فرانکلین نقد کرده را اورد.
شاید یکی از همهترین مسائل که فرانکلین در مورد کتاب سعد نوشته است، مسئله صادق هدایت و نادرپور باشد.  
فرانکلین مینویسد:
"It is true that these writers, and many others, view "the Arabs" as oppressors of the Iranian nation and perveters of its noble religious traditions and customs..But the Arab for these poets is not a contemporary living being, he is merely a symbol in nationalism of nostalgia, formulated already a thousand years earlier in the Shahnameh"(pg 164(
یعنی این "عربها" که هدایت و نادپور در مورد آن حرف میزنند، افراد زنده نیستند بلکه تنها نماد هستند که معنی این نماد یک نوع عشق عاطفی به فرهنگ ایران باستان است.  
دیگر رد نظریه سعد در مورد اینکه عربستیزی یک پدیده-ای اروپایی هست و فرانکلین آن را در مورد شعوبیه پیدا میکند.  
*آوردن نقد فرانکلین (تنها منبع آکادمیک به علاوه نیکی ر. کدی)
*اگر قرار است کتاب سعد آورده شود، باید نظر فرانکلین در مورد کتاب سعد آورده شود.  اما سعد امروز هیچ جایگاه دانشگاهی ندارد و روشن نیست بر چه اساس میتوان کتاب وی را یک منبع قرار داد.  نظر فرانکلین در مورد هدایت و نادرپورد بسیار مهم هست.
*حذف تمامی مطالب وبلاگ، سازمانی، .کام و غیره که هرگز نمیتوان آنها را منابع علمی حساب کرد.  مجید نفیسی و بنی طرف و غیره منابع آکادمیک و علمی نیستند، و جایگاهی در ویکیپیدا ندارند.
*بحث شعوبیه برای این مقاله درست است و یکی از دیگر منتقدان کتاب سعد نیز به این موضوع اشاره کرده است:
*برچسبپها را من گذاشتم زیرا لوئیس فرانکلین کل کتاب سعد را بی اساس دانسته است و مقاله فعلی بیشتر براساس کتاب سعد است.  باید تمامی مطالب مهم از مقاله فرانکلین (استاد کامل دانشگاه شیاکاگو) در اینجا ترجمه شود تا خوانندگان بدانند که کتاب سعد بدون اساس است.
*در کل کتاب سعد(حداقل بخشهایی که نقد شده است) به اندازه همان نقد مجله www.hawzah.net ارزش دارد. من اشکالی نمیبینم این دو را بیاوریم..  ولی  نقد فرانکلین یک منبع آکادمیک و علمی هست، و نکات مهم بالا باید آورده شود.
*شعر "ز شیر شتر خوردن و سوسمار".. مال فردوسی نیست ولی یکی از کتاتبان ملی-گرا آن را در نسخه-ای از شاهنامه (یکی از نسخه های قدیم احتملاً) اورده است.  
من اینجا بخشهایی از کتاب فرانکلین را میاورم(البته لطفا به فایل پ-د-ف رجوع شود زیرا شاید همه را خوب نتوانستم درج کنم):
چناکه میبینید یک استاد دانشگاه  میگوید که کتاب سعد بدون بنیاد است (flawed) هست.
The Image of Arabs in Modern Persian Literature, Joya Blondel Saad, Lanham, Md.: University Press of America, 1996, ix + 139 pp., index, paper, 
The Image of Arabs is an investigation through literary evidence of Iranian perceptions of self and other and how these figure in the construction of modern concepts of Iranian national identity and the "imagined political community." Knowing the subject matter, and the fact that the book originated as a Ph.D. dissertation (University of Austin, Texas, 1992), one might expect the text to be colored by the terminology and preconceptions of post-colonial and post¬modernist discourse. However, the bibliography shows little concern with recent theory, the only exception being two references to Partha Chatterjee's National Thought and the Colonial World (1986) in the final pages of the book. Saad also relies on somewhat older secondary sources for the history of modern Iran (e.g., Bausani's The Persians, 1971) or the theories of nationalism, race and ethnicity (e.g., Allport's The Nature of Prejudice, 1954). The layout and print of the book are clear and easy on the eyes, with very few typographical errors: "shing" for shining (42),"bdgh" for baghcheh in the title of Farrokhzad's poem Delam bardye baghcheh misuzad (68), a missing "a" in the phrase "For while" (92), "the the" (113), and "Lost in the Crowd" should be italicized (122).'''
Though Saad works from the premise that literary works shape the ideological discourse that creates the nation, she concentrates not on theorizing that process of identity formation, but on cataloguing the disparate images of Arabs seen in the novels and poems of nine prominent Iranian writers of the twentieth century. Readers unfamiliar with modern Persian literature or the intellectual history of modern Iran will appreciate the relevant quotations culled from a number of each of these authors' works. However, the Arabs depicted in modern Persian literature tend to function as scenery or symbols, not as fully rounded characters, and in the works considered by Saad, we are restricted for the most part to momentary and incidental glimpses of individual Arabs. For want of stories with Arab characters cast as protagonists or in supporting roles (Hedayat's Parvin, dokhtar-e Sasan is the sole exception), Saad perforce resorts to consideration of abstract and symbolic representations of "the Arab" as historical conqueror of Iran. More problematically, ethnic Iranians by virtue of their knowledge of Arabic or their Islamic religiosity come to stand, according to Saad, for Arabness. The Image of Arabs focuses, then, less on the portrayal of Arabs than on Iranian intellectuals' conflicting views of Islam as either an integral and naturalized component of Iranian identity, or as an alien (i.e., Arab) and non-essential influence in Iran.
The chapter divisions—male writers and their views of the Arab (Chapter 2) vis-a-vis female authors' views of the Arab (Chapter 3), with Jalal Al-e Ahmad in a sui generis category mediating between the two (Chapter 4)—lead inexorably to the conclusion (Chapter 5) that Iranian men adopted "western nationalist or racist ideas," perhaps because western nationalism is a "patriarchal construct" and because "Iranian history and politics have been such a masculine affair" (132). Iranian women, on the other hand, are more sensitive to the country's ethnic diversity and never use the terms "Aryan" or "Semite." While the concluding chapter allows somewhat for differences in the individual
 
164 Reviews
attitudes and assumptions of the writers considered, the structure of the book shunts the argument into equating anti-Islamic sentiment and anti-Arab chauvinism with patriarchal values and western notions of racial purity, whereas acceptance or celebration of Arabs and a multi-ethnic Iran becomes the purview of feminist and/or Islamic values.
This argument I find problematic for a number of reasons. First, the modern definition of Iran in terms of a linguistic, ethnic, racial and territorial entity distinct from its foreign, and specifically Arab, neighbors appears in a fully articulated form in the Shucubiyya movement of the 10th and 11th centuries, and indeed much earlier. The Avesta speaks of the Airyanem Vaeja, the homeland of the Aryan Iranians, and in the Shahnameh of Ferdowsi, the sharp distinction between Iran and non-Iran (an-iran)—rivals and invaders variously associated with mythic, Greek, Turkic, and then eventually Arab and Muslim peoples-gives the story its primary contours. Ferdowsi's sense of tragedy over the conquest of Sasanid Iran stems not so much from the religion of the conquerors (Ferdowsi was, after all, Muslim), but because of the nomadic and uncivilized nature of the victorious Arab tribesmen who brought the saga of the Iranian nation to an end. Ferdowsi curses Fate for allowing a superior and glorious civilization, which had withstood the attacks of its enemies since mythopoetic time immemorial, to succumb to barbarian invaders, whom he characterizes as lizard-eaters and camel milk-drinkers with overweening ambitions on the realm of the Persians (cajam, itself an Arabic word for the linguistic Other, which however came to inform Iranian self-definition as referring specifically to Persians and Sasanian Iran).'''
The anti-Arabism of Naderpour and Akhavan-e Sales, the two male poets considered by Saad, is very much in this vein of Ferdowsi; indeed Akhavan-e Sales appeals openly to Ferdowsi in the title of his collection, The End of the Shahnameh, and Naderpour evokes the worship of light and fire in the pre-Islamic religious traditions of Iran, in opposition to the darkness of Islam. Here the target of opprobrium is not so much the Arab as an ethnic or racial identity, but the religion of Islam and the spirit of thinking attributed to it. Indeed, as Saad points out, Naderpour even condemns as dirty and bleak an entire Iranian city, Qom, because of its status as the center of Islamic learning. It is true that these writers, and many others, view "the Arabs" as oppressors of the Iranian nation and perverters of its noble religious traditions and customs, and that Akhavan-e Sales feels nothing but contempt for the influence of Semitic culture on Iran (while, of course, ignoring the important influence of Babylonians and Assyrians on the creation of Achaemenid civilization). But the Arab for these poets is not a contemporary living being, he is merely a symbol in the nationalism of nostalgia, formulated already a thousand years earlier in the Shahnameh.
Though the epic nationalism of the Shahnameh and its code of chivalry may indeed arise from or mirror patriarchal values, we need not look to the west and 19th-century theories of race to find its roots. Hedayat, however, while promoting an Indo-Iranian and hence Aryan sense of unity and superiority, repeatedly depicts Arabs as physically repulsive, filthy and untrustworthy barbarians. In this case we can be persuaded that European notions of racial superiority have permeated his concepts of Iranian and Other (it may be recalled
 
Reviews 165
that Zoroastrians were regarded as among the purest of Aryans at one point by the Nazis). Hedayat's hatred of Arabness does not confine itself to the politico-religious force of history that slew Sasanian civilization; one feels a palpable shiver of revulsion when the narrators in various Hedayat stories describe Arabs, identified as such with no regard to regional or class variants among Arabs. Al-e Ahmad, while expressing admiration for the classical Arabic of the Koran and prayer and regarding the culture of Shici Islam as essentially Iranian, nevertheless finds the contemporary Arabs he meets in Iraq or Saudi Arabia dirty, backward, and unpleasant.
Turning now to the women writers considered by Saad, I think we may more plausibly attribute the neutral or comparatively positive image of Arabs in the works of Daneshvar and Saffarzadeh to their personal politics and attitudes toward Islam than to their gender. Both of these writers flourished in the post-Mosaddegh period, when the threat to Iranian independence and nationalism had shifted to the Western Other. The concerns of the 1920s through the 1940s— modernization, secularization, and constitutionalism—tended to go hand-in-hand with the desire to separate the Iranian nation mentally from pre-modern clericalism and politically from the realm of Islam. In the postwar generation, with British Intelligence and the CIA's sponsorship of a coup against a populist Iranian leader, the increasing political influence of the U.S. in Iran, and the growing cultural onslaught of the west (as first expounded by Al-e Ahmad, Daneshvar's husband), the West, and not the Arabs or Islam, came to be seen as the principle source of oppression holding back the Iranian nation from the achievement of political autonomy and the creation of a modern cultural autochthony. Saffarzadeh thus identifies with Islam as an indigenous, multi¬ethnic and regional form of spirituality and authenticity standing in contradistinction to western Christendom with its imperial and colonial designs. But Saffarzadeh is once again dealing, like Naderpour and Akhavan-e Sales, with the Arab as abstract symbol, not as individual. As Saad notes, Saffarzadeh identifies with them, "not as Arabs, but as another oppressed people, like the people of Ireland or Iran, or. . .as fellow Muslims. . ." (72).
As for Forugh Farrokhzad, she is not immediately concerned with the discovery of Iranian national identity, but with personal identity and artistic integrity; the Other for her is not so much a foreigner as false consciousness, social constraint and hypocrisy. As such, though she does satirize Pahlavi nationalism as ersatz, bourgeois, and pompously self-congratulatory in the poem, "O Bejewelled Realm," since she never appeals to the Arab Other she is not a particularly probative example for Saad's discussion. If a counter example of a male writer who sympathetically portrays an Arab in a central role is wanted to disprove the gender-difference thesis, consider Bahram BayzaTs film Bdshu, the Little Stranger, in which a dark-skinned Arab from Iranian Khuzestan orphaned by Iraqi aerial bombardment flees his home only to wind up in rural Mazandaran struggling to gain acceptance among light-skinned villagers who speak no Arabic and little standard Persian. Eventually they find they can communicate through the unifying medium of Persian, the official language of the land, learned in state-run schools by Arabs in the south as well as villagers in the north of Iran. In this medium of schoolbook Persian, a plea for ethnic and linguistic unity is made.
 
166 Reviews
If contemporary Arabs, and not just the historical idea of Arab as the barbarian and Muslim conquerors of Iran, are portrayed by Hedayat and Al-e Ahmad with disgust as dirty, violent, and uncouth, so too are Iranian Jews stereotypically viewed as backward and dirty, as Saad notes (though she does not refer to two studies which might have provided useful comparative material—Jaleh Pirnazar's article on the image of the Iranian Jew in the works of three modern Persian writers [Iran Nameh 13, no. 4 (Fall 1995)] and Shirindokht Daghigian's, "A Comparative Study of Anti-Semitism in Europe and Iran," in Terua 1). Before attributing this physical aversion for Jews and Arabs to a specifically anti-Semitic racism (in a broader racial/linguistic sense of Semitic, including Arabs and Jews), an analysis of how various threads of personal and communal identity—national, ethnic, linguistic, religious, class, etc.—weave together to create the tapestry of modern Iranian identity is in order. For example, how do Iranian Assyrians, as non-Muslim Semites, or Iranian Armenians, as an ethnically distinct non-Muslim community, figure in Iranian national consciousness? To what extent might religious affiliation make Jews, Zoroastrians, or Baha'is appear as "Others" in the discourse of Iranian nationalism? For an interesting inversion of the problem, we might look to the Biblical Book of Esther, in both its Hebrew and Greek versions, where a Jewish woman inducted into the royal harem at the court of Xerxes (Ahaseureus) struggles to retain her sense of ethnic identity and religious purity.
.....
Though the central argument of this book appears to me flawed, by juxtaposing various attitudes towards Arabs and Islam in modern Persian literature, Saad has raised many interesting questions for the intellectual and cultural history of modern Iran, which it is hoped will be further examined in future scholarship.
Franklin Lewis Emory University
--Khodabandeh14 (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۰۰:۴۹ (UTC)
replies: text: :دوست عزیز به هر روی سعد نویسنده ی آمریکایی است که حتما شخصیتی بوده که آقای فلان آن را نقد کرده است. از جهتی شما باید نقد وارد بر سعد را بیاورید و حق این را ندارید که متن را از مقاله حذف کنید. گویا با سعد دشمنی دارید. حتی اگر دشمنی داشته باشید نقدهای وارده بر آن را بیاورید نه اینکه بگویید فلان کس گفته است کتابش بی پایه است من کاری ندارم چه کسی گفته است لطفا دلیل بی پایه بودن را بیاورید. حال من مطالب مربوط به سعد را مجدد در مقاله می آورم. قاسم منصور (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۱۴ (UTC)
این بخش دهخدا و محتوای مدخل فارس و عرب شدیدا غیرآکادمیک و سوگرایانه است. نویسنده ابدا این موضوع را منطقی بررسی نکرده است. من که احتمالا در برابر ایشان یک انسان بی سوادم این را میدانم که واژگان در بُعد زمان، دارای بار معنایی واحدی نیستند. و اینکه دهخدا عرب را در مقالبل ایرانی قرار داده، بعد تاریخی آن را سنجیده است. بله مفهوم عرب از منظر تاریخی در قالب تعریف ایران نمیگنجد. این به منزله این نیست که امروزه عربها شهروندان ایران نباشند. همین استدلال برای کلمه ترک نیز صادق است. همانطور که امروز یک فارسی زبان افغان ایرانی محسوب نمیشود. گذر زمان مفهایم را دگرگون میکند. استمساک نویسنده به یک چنین بهانه ای، ارزش علمی کتاب را زیر سوال میبرد.--آرش ツ‏ ۱۵ تیر ۱۳۹۰ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۴۱ (UTC)
در پاسخ به جناب قاسم، سعد نویسندهء عرب-تبار آمریکایی هست (آخرش کتابش هم آیه ای از قرآن آمده است).. اما کاری به تابعیت و قوم نویسنده نداریم.  بلکه مهم اینست که نویسنده د رچه حد آکادمیکی باشد.  در ویکیپیدا منابع آکادمیک میاورند و نه وبسایت و کتابهایی که غیرحرفه-ای باشند.  تنها مطالب سعد که میتوان آن را قرار داد همان است که فرانکلین (یک پروفسور کامل) آن را نقد کرده است.کل مطالب در مورد دهخدا نیز بی اساس هست. در ضمن بنگرید به وپ:معتبر به ویژه مقاله انگلیسی آن Wikipedia RS.   لوئیس فرانکلین کتاب سعد را بی اساس میداند و بنابراین نمیتوان آن را وحی منزل قرار داد.  ولی متوان آن بخشهایی که فرانکلین از سعد نقل قول کرده است و سپس نقد کرده است، را در مقاله اورد.  یکیش همین موضوع صادق هدایت است و چنانکه فرانکلین توضیح میدهد، منظور از عرب در آثار هدایت چیز دیگر از عربزبانان امروز است.
"It is true that these writers, and many others, view "the Arabs" as oppressors of the Iranian nation and perveters of its noble religious traditions and customs..But the Arab for these poets is not a contemporary living being, he is merely a symbol in nationalism of nostalgia, formulated already a thousand years earlier in the Shahnameh"(pg 164
لغتنامه دهخدا را هم تعبیر نادرست نمیکنیم، زیرا نه تنها خلاف قانون ویکیپیدا است، بلکه خلاف علم است.  اینکه دهخدا فارس/ایرانی را یکی گرفته است، درچارچوب تاریخ است و من نشان دادم که لغتنامه انگلیسی زیر ایرانی و فارسی همین معنی را نیز اورده است. اصولا نام ایران در منابع رسمی تا سال 1935 همان فارس بوده است. 
لغتنامه انگلیسی نیز یکی از معنی ایرانی را همان پارسی میداند:
http://dictionary.reference.com/browse/Iranian
3. a subbranch of the Indo-European family of languages, including especially Persian, Pashto, Avestan, and Kurdish. 
4. an inhabitant of Iran; Persian. 
معنی سوم نیز از لحاظ تاریخ بیشتر مورد نظر است.. یعنی ایرانی به کسانی میگویند که زبانهای پارسی، پشتو، اوستایی، کردی.. ({[زبانهای ایرانی]]) داشته باشد و معنی چهارم هم پارسی و ایرانی را یکی گرفته است.  
من خیلی وقت ندارم که صرف ویکیپیدا هم اکنون بکنم، اما نکاتی که در بالا نوشته ام، همه صدق میکند.  اول ما از وبلاگ و وبسایت و سازمانهای سیاسی خودخوانده نقل قول نمیکنیم (در مورد چنین مقالاتی که باید براساس منابع علمی باشند).  دوم، کتاب سعد هم از نظر فرانکلین یک کتاب Flawed (یعنی ورشکسته) هست و نمیتوان آن را عین حقیقت دانست. اما به نظر خوب است که مطالبی که فرانکلین از این کتاب اورده است و همچنین نقدهایی که بر این کتاب شده است، با عبارتهای آن کتاب نیز آورده شود.  در کل، مقاله فرانکلین که در بالا اوردم، تنها منبع آکادمیک جدی در مورد این مسئله و نقد کتاب سعد است.  --Khodabandeh14 (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۷:۴۹ (UTC)
لطفا نیز جملاتی که از آجودانی و التون دانیال و غیره آورده میشود را با عبارت کل بیاورید.  اگر واژه "عرب-ستیزی" در آن نیست، ربطی به بحث ندارند.  در واقع ، آنچه فرانکلین در مورد هدایت گفته است، باید درج شود.  --Khodabandeh14 (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۸:۰۲ (UTC)
replies: text: :قرار نیست که در ستر به ستر کتاب واژه ی عرب ستیزی بیان. این حرف بی اساسه که باید دقیقا عرب ستیزی بیاد. قاسم منصور (بحث) ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۳۸ (UTC)

text: :چرا قرار است بیاید وگرنه شما دارید تنها از کتاب سعد (که بی اساس خوانده شده است)، مطالبی درج میکنید و خودتان به متن اصلی دسترسی ندارید.  اگر دسترسی دارید، لطفا آن را بیاورید و باید چیزی در مورد "عرب ستیزی" در آن باشد، وگرنه تنها تعبیر شخصی از مطالب است.  زیرا چنانکه نشان دادم، برای هدایت، واژه "عرب" به معنی مردم عرب زنده امروز نیست بلکه یک نماد مخالفق هست با ایران باستان.. یعنی اصولاً ربطی به مردم عرب امروز ندارد چنانکه فرانکلین این نکته را توضیح داده است:
"It is true that these writers, and many others, view "the Arabs" as oppressors of the Iranian nation and perveters of its noble religious traditions and customs..But the Arab for these poets is not a contemporary living being, he is merely a symbol in nationalism of nostalgia, formulated already a thousand years earlier in the Shahnameh"(pg 164  --Khodabandeh14 (بحث) ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۱:۲۳ (UTC)
thread_title: اشکالات دیگر این مقاله

message: پیرامون ، این نقل‌قول از «تجدد و تجددستیزی در ایران» و ذیل عنوان «هدایت و جهان بینی تراژیک» را ببینید:
replies: text: (اشکالات دستوری از خود نقل‌قول است و اصلاح برحی فاصله‌های مجازی و ویرگول از من است)
نوشتهٔ زیرین از صفحهٔ اول کتاب نیرنگستان صادق هدایت است:
صحبت جناب عباس میلانی حداقل براساس این نوشته‌ها و در این زمینه قابل پذیرش نیست چون گویا از یک گفتار، برداشت نامربوط کرده‌اند. ☼ تک‌نواز/Leyth بحث ☼ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۲:۲۴ (UTC)
replies: text: :این مشکل شما است که نقل از کتاب عباس میلانی را نامربوط می دانید. قاسم منصور (بحث) ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۱:۳۵ (UTC)
replies: text: ::متشکرم. ☼ تک‌نواز/Leyth بحث ☼ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۰۹:۳۳ (UTC)
thread_title:  نقل قول از کتاب تجدد و تجددستیزی در ایران 

message: احتمالا ابیات   از ابیات الحاقی به شاهنامه هستند و جلال خالقی مطلق نیز آن را در حاشیه آورده. ابوالفضل خطیبی هم با ذکر دلایلی این ابیات را افزوده می‌داند:
  ارادتمند Mamad   TALK ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۰:۴۱ (UTC)
thread_title:   ز شیر شتر خوردن و سوسمار  

message: بگذارید یک طور دیگر بگویم, شما باید منبعی بیاورید که بگوید که سندباد شورشی ضد عرب قوم گرا بود, شورش بر علیه حاکم عرب کفایت نمی کند. چند سال پیش مردم اسلامشهر بر علیه حاکم ایران بشوریدند و سرکوب شدند. مردم شهر اسلامشهر ایرانی ستیز نبودند. رستم (بحث) ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۹ (UTC)
خوشحالم که پذیرفتید در صفحه بحث مقاله ادامه دهیم. و ممنونم که سوال سختی نپرسیدید. من بعنوان یک ویکی نویس اجازه نیت یابی و تحلیل وقایع تاریخی را ندارم. منبع من  که در مقاله هم آن را ذکر کرده‌ام گفته است که این حرکات سندباد و دوستان جنبش‌های ضد عربی بوده است.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۰۵ (UTC)
جناب هر جنبش ضد اشغال گری عرب را ضد عربی فرض نکنید مثلا بهافرید تنها دین مخلوطی آورد و هیچ ربطی به عرب ستیزی نداشت و حتی زردشتی ها از وی نزد ابومسلم شکایت کردند که او هم اسلام را خراب کرده و هم دین زردشت را و ابومسلم او را به قتل رساند . سنباد (سندباد موجود دیگری است) هم فقط برای انتقام ابومسلم قیام کرد و اسحاق ترک هم همینطور. این ها هیچ ربطی به مقاله ندارند--83.170.77.213 ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۵۶ (UTC)
خیلی ممنونم از توضیحاتتان. سه پیشنهاد برای شما دارم. 1) منابعی که در مقاله آمده است را مطالعه کنید. 2) با حساب کاربری خود وارد این مباحثه شوید. 3) برای خود یک حساب کاربری بسازید. البته شما حق دارید که هر سه پیشنهاد مرا نادیده بگیرید. با سپاس--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۰۳ (UTC)
انگار نفهمیدی چی گفتم جنبش هایی که ضد اشغال عرب در ایران به شکل مذهبی یا برای انتقام ابومسلم اتفاق افتاد ربطی به عرب ستیزی نداره . با این تعریف شما جنبش های ضد اشغال آلمان در فرانسه جنگ جهانی دوم هم آلمانی ستیزی بودن. مثال رستم هم کاملا درست است . --83.170.77.213 ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۱۸ (UTC)
این دفعه برایتان دو پیشنهاد دارم. 1) منابعی که در مقاله آمده است را مطالعه کنید. 2) نزاکت را رعایت فرمایید. برای رستم هم توضیح دادم که منبع من می‌گوید اینها جنبش ضد عربی بودند. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۲۳ (UTC)
پیشنهادات را دلار بخر سر سال سودش رو ببری . ضد عربی بودن با عرب ستیزی دو چیز هست . اینا فقط یه سری قیام و به دلایل مشخص و متفاوت بودن . مثل بهافرید که فقط یه دین درست کرد و شاکیاش هم زردشتیا بودن نه عربا . وپ:کر رو هم بخون --83.170.77.213 ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۱ (UTC)
قیمت دلار زیاد نوسان داره به ریسکش نمی‌صرفه. به هر حال من منابعی رو که دارم توی مقاله گذاشتم. خوشحال میشم شما هم اگر منبعی دارید توی مقاله اضافه کنید. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۶ (UTC)
replies: text: اگر ممتحن سرشناس است برایش مقاله بسازید. شماره صفحه ای را که هم زرینکوب بر سندباد لقب عرب ستیز داده است را هم بیاورید. رستم (بحث) ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۰:۵۱ (UTC)
عباس جان دوست من، انتظار نمی‌رود یک کاربر قدیمی مانند شما سه بار واگردانی بدون اجماع انجام دهد. (سه برگردان را به یاد داشته باشید) IPها نیز حق ویرایش و نظر دادن دارند، شاید یک کاربر نخواهد نامش در اینجا ثبت شود، پاسخ این چنینی درست نیست.به من نشان دهید منابع در کجا ذکر کردند که اسحاق ترک عرب‌ستیز است؟ ما حق برداشت از یک مطلب را نداریم و این کار می‌شود وپ:تحقیق دست اول. خواهش می‌کنم از جنگ ویرایشی بپرهیزید و سعی کنید در بحث‌ها به نتیجه برسید و سپس تغییرات را اعمال کنید. سپاس ●مـهـران گفتمان● ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۲۳ (UTC)
جناب مهران عزیز. من از همان ابتدا برای آی‌پی حق ویرایش قائل بودم و اصلاً خودم را در جایگاهی نمی‌بینم که بتوانم برای کسی حق قائل باشم یا نباشم. من آن مطالب را وارد مقاله کردم که در ابتدا رستم بدون بحث واگردانی کرد که من هم در صفحه بحث رستم و هم در خلاصه ویرایش ایشان را به صفحه بحث دعوت کردم که خوشبختانه ایشان آمدند. من حتی از درفش کاویانی که ویرایش‌هایی در این مقاله داشت دعوت کردم و همه این دعوت ها را به اطلاع آریوبرزن رساندم. درباره آی پی هم، (اصطلاحاً) نه سلامی، نه علیکی واگردانی نمودند که از نظر من اینکه دو کاربر درحال بحث باشند و طرف سومی بیاید و چنین کند خرابکاری است و من تنها خرابکاری های‌ آی‌پی را واگردانی کردم.نکته دوم این است که ظاهراً دوستان به برچسب در حال ویرایش اصلا نگاه نمی‌کنند. منبع من می‌گوید یک سری جنبش‌های مذهبی با منشاء ضد عربی اتفاق افتاد و یکی یکی آنها را لیست می‌کند و من هم چنان کردم. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۴۸ (UTC)

text: من جوابم را نگرفتم، منبع شما در کجا ذکر کرده که اسحاق ترک عرب‌ستیز است؟ دو ویرایشگر (و نه خرابکار) دیگر هم این پرسش را پرسیدند. ●مـهـران گفتمان● ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۵۸ (UTC)
1)من نگفتم دو ویرایشگر دیگر خرابکار بوده‌اند.
2)من آدرس منبع را برایتان در ذیل می‌آورم.
کتاب:نهضت شعوبیه. نویسنده:حسینعلی ممتحن. ص:324 تا 333 عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۴۰ (UTC)

text: من نپرسیدم منبع شما چیست، در پاراگرافی که به مقاله اضافه کردید:

text: در کجا آمده که اسحاق عرب‌ستیز بوده؟ ●مـهـران گفتمان● ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۰۳ (UTC)
ظاهراً ناچارم کل منبع را اینجا بیاورم
کتاب:نهضت شعوبیه. نویسنده:حسینعلی ممتحن. ص:324 تا 333
7-نهضتهای مذهبی ضد عربقیام گروهی از ایرانیان علیه آیین اسلام و تعمد در تخریب آن، در حقیقت نوعی مقاومت منفی در برابر حکومت عباسی بود که با شدتی عجیب ادامه یافت و با مقاومت سخت خلفا مواجه گشت و چون نهضت مزبور در تاریخ شعوبیه حائز اهمیت فراوان است ذیلا با ذکر موارد آن پرداخته می‌شود:
الف. بهافریدیه
ب.سندبادیه
ج.اسحاق ترک
د.راوندیه
ه.خرمیه
و.سیپیدجامگان
ز.استادیسهمونطور که مشاهده می‌کنید منبع اینها رو بعنوان نهضتهای ضد عربی لیست کرده و من هم چنان کردم. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۱۳ (UTC)

text: عرض کردم نیازی نیست منبع را در اینجا ذکر کنید. موضوع بسیار ساده است، شما یک پاراگراف به مقاله اضافه کردید، اما هیچ نشانی از عرب‌ستیزی در داخل پاراگراف نیست. اگر هست نشان دهید، اگر نه هم که اضافه نکنید. سپاس ●مـهـران گفتمان● ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۲۷ (UTC)
جناب مهران من واقعا نمیدانم چه توضیح تکمیلی دیگری باید بدهم. در منبع لیست نهضت‌های مذهبی ضد عربی را آورده است و در ذیل هر کدام توضیح مختصری درباره هر کدام داده است. این نکته را مجددا یادآوری میکنم که منبع اسحاق ترک را در رده نهضت های مذهبی ضد عرب آورده است. امیدوارم به اندازه کافی توضیح داده باشم. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۲ (UTC)

text: ببینید وقتی خواننده‌ای (مانند من) مقاله را می‌خواند باید همه چیز را در مقاله ببینید، فرضاً منِ خواننده پاراگراف فوق را خواندم و هیچ ارتباطی با عرب‌ستیزی ندیدم، تکلیف چیست؟ آیا باید به صفحه بحث مراجعه کنم و ببینم که چون در فهرست فلان کتاب این عنوان آورده شده، پس عرب‌ستیز است؟ خودتان قضاوت کنید.

text: من تمایل آنچنانی به این مباحث ندارم و تنها نقطه ضعف مقاله را بیان کردم، نتیجه‌گیری از این بحث هم به عهده خودتان، ولی خوب است از دوستان متخصص در این زمینه نیز بخواهید در این باره نظر دهند. اما لطفاً پس از حل این مشکل، بحثتان را با جناب رستم هم به نتیجه برسانید، چون حرف ایشان هم صحیح است که این منبع گمنام و غیرمعتبر است (می‌توانید از وپ:تامم هم کمک بگیرید) امیدوارم این بحث‌ها که در جهت بهبود کیفیت مقاله است شما را ناراحت نکرده باشد. با سپاس فراوان از مشارکت‌های خوبتان ●مـهـران گفتمان● ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۴۶ (UTC)
جناب مهران هدف من گسترش این مقاله است به همین دلیل از دوستانی که حتی نظرات مخالفی داشتند دعوت کردم. در باره سوال شما نیز عرض کنم خواننده با دیدن سر تیتر متوجه خواهد شد که اینها یک سری نهضت ضد عربی بوده‌اند. درباره منبع نیز قاعدتاً اگر دوستان آبجکشن خاصی دارند باید در وپ:تامم مطرح کنند نه من. من هم بنوبه خودم از ویرایش های خوب شما تشکر می‌کنم. ناراحتی هم مال بچه کوچولوهایی در سن فرزند من است و از من دیگر گذشته. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۷ (UTC)

text: به هر جهت این کار تحقیق دست اول است:

text: پیشنهاد می‌شود یکبار کامل وپ:تحقیق را بخوانید. ●مـهـران گفتمان● ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۹ (UTC)
thread_title:  سندباد و دوستان 

message: سلام و خسته نباشید.
به نظر من متن زیر نامفهوم است یعنی من جاهایی از آن را نفهمیدم لطفا بگویید منظورتان چه بوده:--یه صبح خوب (بحث) ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۱:۲۷ (UTC)
با سلام و احترام در اسرائیل حزبی وجود دارد که نامش (اسرائیل خانه ماست) است. با توجه اینکه اسرائیلی‌ها پذیرفته‌اند که در آینده نزدیک یک کشور فلسطینی تاسیس خواهد شد، حزب اسرائیل خانه ماست نقشه مرزهای دو کشور را بنحوی ترسیم کرد (پیشنهاد داد) که بر اساس آن مرزها نیم میلیون عرب اسرائیلی خارج از مرزهای اسرائیل و درون کشور جدید فلسطینی جای گیرند. البته علاوه بر ترسیم مرزها، مهاجرت اجباری نیز در برنامه‌های این حزب جای داشت. این حزب در انتخابات سال ۲۰۰۶ توانسته بود یازده کرسی کسب کند ولی به دلیل استقبال مردم اسرائیل از برنامه‌های این حزب، در انتخابات سال ۲۰۰۹ توانست ۱۵ کرسی در مجلس بدست آورد.
این مفهوم کلی پاراگراف بالاست. لطفاً بنحوی که گمان می‌برید صحیح است پاراگراف را بازنویسی کنید. با سپاس--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۵۵ (UTC)
replies: text: با توجه به توضیحی که دادید پیشنهاد من این است:

text: حزب اسرائیلی اسرائیل خانهٔ ما است  که در سال ۲۰۰۶ میلادی تنها ۱۱ کرسی مجلس را داشت به دلیل استقبال مردم از سیاست‌های عرب ستیزانه اش در سال ۲۰۰۹ میلادی توانست ۱۵ کرسی را از آن خود کند. این حزب در ادامهٔ سیاست تاسیس یک کشور فلسطینی مستقل، مرزهای اسرائیل را چنان ترسیم کرده بود تا بیش از ۵۰۰،۰۰۰ فلسطینی در بیرون از مرز اسرائیل قرار گیرند همچنین مهاجرت اجباری عرب‌های ساکن اسرائیل از دیگر سیاست‌های این حزب بود.

text: من این را به مقاله اضافه کردم ولی چون در متن مقاله جملهٔ «این طرح که به طرح لیبرمان نیز مشهور است از سوی روزنامهٔ گاردین یک طرح عرب‌ستیز توصیف شده‌است.» قرار دارد باز خودتان بازخوانی کنید تا ایرادها برطرف شده باشد.
یک مطلب دیگه اینکه در جمله‌ای مانند «اسرائیل خانهٔ ما است»  در نوشتار به صورت ما است و در گفتار و خواندن به صورت ماست می‌آید یعنی شکل آنچه می‌نویسیم با آنچه می‌خوانیم با هم تفاوت دارد و نیازی نیست در نوشتار هم به صورت ماست بنویسیم. موفق باشید و سپاس از همکاری که کردید. --یه صبح خوب (بحث) ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۳۳ (UTC)
من از شما تشکر می‌کنم. الان باید به سرکار بروم لذا فقط از روی اعتیاد به ویکی نگاهی انداختم. ان شاالله شب مفصل با هم صحبت خواهیم کرد. ممنونم از اینکه این متن را به این زیبایی بازنویسی کردید. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۸ (UTC)
replies: text: :خواهش می‌کنم ولی آن قدرها هم زیبا نیست تازه نگرانم که نکنه به دلیل جملهٔ بعدی اش دچار ایراد مفهومی باشد. تا بعد--یه صبح خوب (بحث) ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۵۶ (UTC)
thread_title:  اصلاح مفهومی 

message: جناب ایرانیک لطفا گفتاورد بياوريد. منبع, مدعاي شما را مبني بر عرب ستيز بودن ايرانيان پشتيباني نمي كند.
بگذريم كه ادعاي به اين بزرگي در مورد يك ملت كار آساني نيست. واضح تر بگویم؛ این یک جور تحقیق دست اول است که بخواهیم با بیان بد رفتاری‌های اعراب هنگام فتح ایران، دلایل عرب ستیزی موجود در برخی‌ ایرانیان را ریشه یابی‌ کنیم. من منبعی که آورده بودید را خواندم ولی‌ چیزی که گفته شما را تأیید کند نیافتم.--Kazemita1 (بحث) ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۶ (UTC)
شکل مطلب افزوده شده بنحوی است که رفتارهای عرب‌ستیزانه در تاریخ ایران را نوعی مقاومت ملی نشان دهد. من با ریشه یابی رفتارهاب عرب ستیزانه مشکلی ندارم ولی معتقدم این بخش افزوده شده به درد مقاله فارس ستیزی یا چیزی شبیه آن میخورد نه این مقاله.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۰۵ (UTC)
thread_title:  دلائل عرب ستيزي 

message: بخش «شعوبیه» در مقاله قدری ابتدایی و یکجانبه نگاشته شده و مناسب دانشنامه نیست. عباراتی نظیر: شعوبیه نام حزب سیاسی عجمی ضد عرب بود که برای عرب‌ها در نژاد و فرهنگ پشیزی ارزش و اعتبار قائل نبودند و خود را برتر از او[!] می‌دانستند، نمی‌تواند تعریف خوب و قابل قبولی باشد، اگر چه مستدل و برگرفته از منبعی مستقل باشد. چرا که هم از لحاظ انشاء و هم بلاغت معنا، سست است. دیگر آنکه ذکری از علت تسمیه این فرقه به شعوبیه به میان نیامده است! این مطلب حتی در مقاله شعوبیه هم ذکر نشده است. Rrastgari (بحث) ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۳۳ (UTC)
با شما موافقم. لطفاً تعریف را بازنویسی کنید. درباره علل تسمیه شعوبیه نیز مطالب لازم را در مقاله شعوبیه بیافزایید. البته در تعریف شعوبیه من دقیقا متن کتاب را آوردم ولی درباره اینکه از نظر نگارشی نیاز به بازنویسی دارد با شما موافقم. ارادتمند.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۵۱ (UTC)
replies: text: :* سلام؛ امیدوارم بپسندید. اگر مناسب نبود، لطفا واگردانی کنید. با احترام Rrastgari (بحث) ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۳۲ (UTC)
سلام مجدد. بنا بود متن موجود، آن را یک‌جانبه می‌دانستید بازنویسی  کنید ولی ظاهراً آن را حذف و با متن جانبدارانه دیگری جایگزین کرده‌اید. با اجازه شما اندکی آن را ویرایش خواهم کرد. امیدوارم که مناسب با موضوع مقاله بشود. اگر مناسب نبود باز هم با همدیگر در این باره همفکری خواهیم کرد. لطفاً برای حذف مطالب منبع‌دار در ابتدا در صفحه بحث، موضوع را مطرح کنید. با سپاس--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۴:۵۶ (UTC)
replies: text: :* سلام بر شما؛ متن قبلي  ـ از ديد من ـ قابل ويرايش نبود چرا كه نقطه آغاز و پاياني نداشت. فرض بر اين است كه خواننده متن، خالي‌الذهن است و براي اولين بار با لفظ شعوبيه مواجه مي‌شود. بايد مطالب دانشنامه به گونه‌اي باشد كه مفاهيم اصلي (اما اجمالي) را به مخاطب منتقل نمايد. در يادداشت نخست، اشاره كرده‌ام كه آنچه در متن آمده را مناسب دانشنامه نمي‌دانم «اگر چه مستدل و برگرفته از منبعی مستقل باشد». اختيار با شماست. من اصراري بر دفاع از آنچه نوشته‌ام ندارم. به تلويح، متن كنوني را جانبدارانه توصيف كرده‌ايد. گمان نمي‌كنم اين گونه باشد. مجددا پيشنهاد مي‌كنم متن قبلي را واگرداني كنيد؛ تعارف نيست! شايد دوستاني باشند كه بهتر متن را ويرايش كنند. سرفراز باشيد. Rrastgari (بحث) ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۶ (UTC)
ببینید دوست عزیز، من معتقدم که باید مقاله‌ای مانند این که قاعدتاً حساسیت‌هایی را برخواهد انگیخت توسط چند نفر نوشته شود تا بتوان یکجانبه بودن را از مقاله دور ساخت. رفتار بسیار محترمانه شما دلیل خوبی است تا از شما خواهش کنم که به من در تکمیل این نوشتار کمک کنید. من مشکلی با متن فعلی ندارم ولی به نظر می‌آید تعریف موجود به تمام فعالیت‎های عرب‌ستیزانه شعوبیه رنگ مقاومت ملی خواهد داد که هر دوی ما می‌دانیم چنین نیست. من پیشنهاد می‌کنم متنی را با کمک یکدیگر بنویسیم که علاوه بر تعریف شعوبیه بتواند مفهوم اصلی مقاله که عرب‌ستیزی است را نیز یاری دهد. ارادتمند عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۵ (UTC)

text: :* این که عرب ستیزی بخشی از این نهضت ملی است تردیدی نداریم؛ و این که عرب ستیزی، وجه مشترک بیشتر ممالک مستعمره اعراب است باز هم تردیدی نیست. چرا که مثلا فاطمیون مصر و شعوبیه در ایران، دست کم در یک وجه که مقابله با اعراب و تلاش برای براندازی حکومت اموی و عباسی باشد، مشترک‌اند. اما نمی‌دانم چه جنبه‌ای از مطلب، بیشتر مد نظر شماست. با سلام و سپاس Rrastgari (بحث) ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۲۸ (UTC)
شعوبیان در ابتدا با شعار مساوات (اهل التسویه) و با تمسک به آیه انا جعلناکم شعوباً و.... به میدان آمدند و در واقع طیف اول شعوبیان در راستای  نهضت ملی به عرب ستیزی پرداختند ولی به مرور جای این دو با هم عوض شد و نهضت ملی به عرب ستیزی صرف مبدل شد. من خواهان این موضوع هستم که به همه انواع شعوبیه پرداخته شود و با توجه به موضوع مقاله، حتما به شعوبیانی که برای عرب ستیزی اقدام به عرب ستیزی می کردند پرداخته شود. ارادتمند عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۳۶ (UTC)

text: :* سلام؛ باید «دو قرن سکوت» را دید. متاسفانه فعلا دسترسی ندارم. اگر زودتر از من اقدامی نشد، در آینده نزدیک اقدام میکنم. با احترام Rrastgari (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۱۵ (UTC)
من «دو قرن سکوت» را دارم. امشب بار دیگر نگاهی به آن خواهم انداخت. منظورتان کجای «دو قرن سکوت» است؟ عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۴۰ (UTC)

text: :* متاسفانه کتاب را ندارم. اگر نگاهی بیندازید حتما می‌بینید. از مقاومت ایرانیان در جنگهای جلولاء و نهاوند و سرنگونی ساسانیان گرفته، تا شکل گیری شعوبیه و تشکیل حکومتهای مستقل ایرانی و انتقال پنهان قدرت از اعراب به ایرانی‌ها، همه‌جا مرحوم زرین‌کوب با آب و تاب کم‌نظیری این روحیه‌ی عرب ستیزی را شرح داده است تا جایی که مدتی این کتاب توقیف شده و نایاب بود. به گمانم منبع خوبی برای خواستهٔ جناب‌عالی است. با احترام  - Rastgari  ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۵:۲۸ (UTC)
قبل از اینکه به دو قرن سکوت بپردازم لازم می‌دانم امضای جدید را تبریک بگویم.زرین کوب منبع خوبی برای عرب ستیزی است و به وقت مقتضی استفاده شایانی از کتاب او خواهم نمود. نکته‌ای که باید لحاظ کرد این است که زرین کوب تقریبا در سراسر کتاب عربستیزی را مقاومت ملی می‌داند در حالی که چنین نیست و نسل‌های بعدی شعوبیان به اسلام منهای عرب و سپس نه اسلام نه عرب رسیدند. به همین دلیل منابع دیگری علاوه بر زیرن کوب که به موضوع عرب‌ستیزان عرب‌ستیز می‌پردازند نیز باید پرداخته شود که من به مقدار کافی این منابع را در اختیار دارم و خرد خرد وارد مقاله خواهم کرد. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۵:۳۷ (UTC)

text: :* متشکرم. باید اعتراف کنم که اولین بار امضای Elph شما را با این فونت دیدم و پسندیدم. سرفراز باشید.  - Rastgari  ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۵:۴۳ (UTC)
thread_title:  شعوبیه 

message: با سلام. متن پیشنهادی من برای تعریف شعوبیه به شرح ذیل است که از نظر من هر تغییری در آن به شرط اینکه اول در صفحه بحث روی  آن توافق کنیم، مجاز است. البته من خودم نیز احتمالاً تغییراتی در آن خواهم داد که حتما به اطلاع خواهم رساند. هنوز خیلی از منابعم را مطالعه نکرده‌ام. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۱۳ (UTC)
با آغاز جنگ قادسیه در ۶۳۷ میلادی عرب‌های مسلمان واردایران شدند و لشکر ایران تحت فرماندهی رستم فرخ‌زاد شکست خورد. با مرگ یزدگرد، آخرین شاه ساسانی در سال ۶۵۱ میلادی برخورد نظامی بین لشکر ایران و عرب‌ها به پایان رسید، اما درگیری واقعی میان دو طرف آغاز شد.
ایرانیان که در برابر استحاله و از دست دادن هویت ملی خویش سر می‌پیچیدند نهضت‌هایی را علیه خلفای مسلمان پایه‌ریزی کردند. از اواخر  عهد اموی نهضت‌های ملی و سیاسی و مذهبی هر روز به رنگی ظاهر می‌شد. مقصود اصلی این جنبش‌ها برانداختن دولت و سیادت عرب بود و با اسلام کاری نداشتند. بزرگترین نهضت ایرانیان که به انقراض دولت و سیادت عرب‌ها انجامید نهضت شعوبیه بود. شعوبیه نام نحله‌ای است که از اواخر دولت اموی (اوائل قرن دوم هـ.ق) ظهور یافت و به برانداختن بنی‌امیه، برکشیدن بنی‌عباس و استقلال سیاسی ایرانیان انجامید.«شعوبیگری و ضد شعوبیگری در ادبیات اسلامی»؛ رسول جعفریان، آینه پژوهش، خرداد و تير ۱۳۷۵، شماره ۳۸، ص ۱۹ و ۲۰. بازبینی شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۲. شعوبیان برای عرب‌ها در نژاد و فرهنگ پشیزی ارزش و اعتبار قائل نبودند و خود را برتر از عرب می‌دانستند.کار برتری‌جویی عرب و تحقیر عجم به جایی رسید که امویان غیر عرب و از جمله ایرانیان را موالی می‌خواندند. عکس‌العمل منطقی ایرانیان در برابر این تبعیض نژادی اعراب به دو شکل پدیدار شد: نخست گروهی که با تمسک به متن قرآن (سوره حجرات، آیه ۱۳) که ملاک برتری میان شعوب و قبائل را تقوای الهی می‌شمارد، به اصل مساوات میان عرب و عجم اعتقاد داشتند.تاریخ ادبیات در ایران. دکتر ذبیح الله صفا، (تهران، فردوس، ۱۳۷۱)، ج ۱، ص ۲۶.دلیران جانباز. دکتر ذبیح الله صفا، (تهران، فردوس، ۱۳۷۷)، ص ۵۲. این‌ها اگر چه در ابتدا «اهل تسویه»«شعوبیه پیشاهنگان نهضت استقلال طلبی ایران». عبدالحمید آیتی، آموزش و پرورش (تعلیم و تربیت)، دی ۱۳۴۹، شماره ۱۱۹، ص۷. بازبینی شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۲. خوانده می‌شدند، اما بعدها به «شعوبیه» شهرت یافتند. گروه دوم کسانی بودند که در برابر تبعیض و مظالم اعراب، راه تعصب و افراط در پیش گرفتند و قائل به تفضیل و سیادت عجم بر عرب بودند. بعدها به تدریج نام شعوبیه به هر دو گروه اطلاق شد و گروه اخیر، پایه‌گذار نهضتی شد که به تحصیل استقلال ایرانیان در حوزه‌های سیاسی، فرهنگی و ادبی منتهی گشت. استعمال لفظ شعوبیه به معنای مخالفان قوم عرب، به احتمال زیاد به بعد از سال ۱۳۲ هـ.ق و  دوران حکومت  بنی‌عباس بازمی‌گردد.نهضت شعوبیه و نتایج سیاسی و اجتماعی آن». حسین‌علی ممتحن، بررسی های تاریخی، خرداد و تیر ۱۳۵۳، شماره ۵۱، ص ۱۸۸ به بعد.  بازبینی شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۲. شعوبیه به معنای عام نام فرقه‌ای است که معتقد به فضیلت عرب بر سایر اقوام نیست و به معنای خاص عبارت از فرقه‌ای است که دشمن جنس عرب است و این قوم را پست‌ترین اقوام عالم می‌شمارد و جنس عجم را بر عرب ترجیح می‌دهد.
replies: text: :::::::* سلام به شما؛ پیشنهادتان عالی است. موفق باشید.  - Rastgari  ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۱۳ (UTC)
replies: text: :بنظر من روی کتاب آقای ممتحن تاکید بیش از حد شده است . درست است و قبول دارم که در مواردی ، شعوبیه حالت عربستیزی پیدا می کرده است ، اما اصل و بدنه یک نحله فکری ، با روی های گوناگون ادبی ، فکری و سیاسی را نباید در یک جنبه نادرترش خلاصه کرد. شاید بهتر باشد جمله به معنای خاص عبارت از فرقه‌ای است که دشمن جنس عرب است و این قوم را پست‌ترین اقوام عالم می‌شمارد و جنس عجم را بر عرب ترجیح می‌دهد را حذف کنیم . در ضمن ، شعوبیه در اسپانیا و شمال افریقا هم بوده است ، ضعیف تر و کم رنگتر از ایران ؛ در آن صورت چرا وزن مطلق آنرا در زمینه عربستیزی ایرانیان بیاوریم ؟ یعنی درستر این است که بگوییم شعوبیه ایران ، عربستیزانی هم داشته است ، نه اینکه کل شعوبیه را ذیل عربستیزی بیاوریم . --Alborz Fallah (بحث) ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۲۱ (UTC)
من هم قبول دارم که شعوبيه در اسپانيا شمال آفريقا هم بوده است و به تدريج مطالب مختصري درباره آنها وارد مقاله خواهم کرد ولي خواهش دارم به اين نکته دقت کنيد که اين مقاله درباره عرب‌ستيزي است و نه شعوبيه. به همين دليل من تا جاي ممکن مطالب مربوط به شعوبيه و همه بخش‌ها را خلاصه کرده‌ام و معتقدم که کليات موضوع بايد در مقاله شعوبيه مطرح شود نه اينجا. درباره کتاب حسينعلي ممتحن نيز بايد گفت من بيش از 10 کتاب ديگر براي تکميل اين مقاله خريده‌ام که به تدريج مطالب آنها را نيز وارد مقاله خواهم کرد. شايد به دليل اينکه من کتاب‌ها را يکي بعد از ديگري وارد مي‌کنم اين شبهه که مقاله با تکيه بر کتاب ممتحن نوشته شده باشد بجاست. عربستيزي در ساير مناطق جهان را نيز به مرور وارد اين مقاله خواهم کرد همانکونه که اسرائيل و استراليا را وارد کردم. از همه جالبتر بخشي است که اگر عمري باشد آن را خواهم نوشت تحت عنوان عرب‌ستيزي در بين عرب‌ها. ارادتمند--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۱ (UTC)

text: فکر میکنم که عنوان بعضی از مقاله ها حساسیت برانگیز باشد . نفس اینکه با گروهی از انسانها ستیزه وجود داشته باشد ، محکوم کننده است ، بعبارت دیگر اسم هرکس که اینجا بیاید یعنی محکوم اش کرده ایم !! همین باعث می شود که حساسیت پیش بیاید .نظر به سیاست ویکی پدیا ، که منبع-محور است ، آن گروه هایی که محکوم شوند ، لاجرم درخواست مدرک و درخواست اثبات سندیت مدرک خواهند کرد ، در بازخوانی همان متن مرجع هم اختلاف نظر خواهد بود .بنا بر این بهتر است برداشت شخصی خود را از یک متن نیاوریم ، یا اگر یک منبع نظرش دال بر ستیزه جو بودن یک گروه مطرح است ، غلبه و اکثریت منابع را لحاظ کنیم ؛ کما اینکه لابد می دانید اقلیتی هم وجود دارند که آیه نود و هفت سوره توبه ، الأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلاَّ يَعْلَمُواْ حُدُودَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ، را یا عرب ستیز می دانند یا حداقل ستیزه کننده با اعراب بادیه ؛ اما آیا می توان نعوذ بالله ، نام خود خداوند را هم جزو عرب ستیزان در این مقاله آورد ؟!در مورد منابع هم،ذیل عنوان The šoʿubiya movement در دانشنامه ایرانیکا هم مطلبی وجود دارد که نشانی آن این صفحه است : جنبش شعوبیه در ایرانیکا ؛ اگر صلاح دانستید یک نگاهی بیاندازید. باز هم عرض می کنم با توجه به اینکه آوردن نام هر گروهی در این صفحه ، به نوعی محکوم نمودن ایشان است ؛ احتیاط را افزایش بدهید ! --Alborz Fallah (بحث) ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۴۲ (UTC)
حساسیت شما را کاملاً درک می‌کنم و از اینکه مرا نصیحت فرموده‌اید که :((با توجه به اینکه آوردن نام هر گروهی در این صفحه ، به نوعی محکوم نمودن ایشان است ؛ احتیاط را افزایش بدهید)) صمیمانه تشکر می‌کنم. تاکید می‌کنم که حتی یک کاراکتر تحلیل و برداشت شخصی در این مقاله نیاورده‌ام و تمام آنچه می‌خوانید از منبع برداشت کرده‌ام. در آن آیه هم اشاره‌ای به اینکه خداوند عربستیز است ندیدم. هر چند که اشاره به اعراب در آن آیه اشاره به عرب‌ها نیست بل جمع اعرابی‌ها (بادیه‌نشینان) است. مجددا از شما تشکر می‌کنم و امیدوارم به کمک شما این مقاله را به سرمنزل مقصود برسانم.عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۳۷ (UTC)
thread_title: تعریف شعوبیه

message: در مورد عرب ستیز بودن فردوسی، اجماع وجود ندارد و حتی منابعی که یک جا بعنوان منبع معتبر در مقاله بکار رفته‌اند، در جای دیگر با متن برگزیده شده در این مقاله منافات دارند. در ویکی‌پدیای انگلیسی اصطلاح اش Cherry picking است که نقل قول ناقص ترجمه شده‌است و به نوعی دست چین کردن جمله‌ها از منابع است. از یک طرف نشریه پگاه حوزه را منبع قابل استناد برای عربستیز بودن صادق هدایت، چوبک و اخوان ثالث دانسته‌اند و از طرف دیگر همان مقاله، در همان جا آورده‌است که: «فردوسی شاعر شیعی است و به ستم نژاد پرستانه اعتراض می‌کند» ؛ اگر یک مقاله قابل استناد است، همه آن استناد پذیر است و اگر نیست، چرا یک بام و دو هوا؟! در ضمن، از کی تا به حال، متنی که جناب آقای پورپیرار بازخوانی و بازنویسی کرده باشند قابل استناد شده است؟!؟ آقای ناصر بنا کننده که معرف حضور هستند.... Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۸ (UTC)
بله ناصر خان از دوستان هستند و سلام مخصوص می‌رسانند. منظورتان کدام بخش است که پورپیرار بازخوانی کرده است؟ اگر منظور کتاب جویا بلوندل است که پورپیرار ترجمه را ویراستاری کرده‌است نه نسخه اصلی. اگر به مذاق‌تان خوش نمی‌آید متن اصلی را می‌گذارم. --عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۳۲ (UTC)
replies: text: بله همان کتاب جویابلوندل سعد، که جناب ناصر پورپیراد بازخوانی و منتشر نموده‌اند. البته گمان بر این است که پورپیراد، همان پیرار باشد که با توجه به تعدد اسامی ایشان، تعبیر به همان شخص شد. به هر حال، در مورد اطلاعات منتشر شده از سوی ایشان، احوط و بلکه هم واجب آن است که متن اصلی کتاب در زبان اصلی ملاحظه شود!--Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۱ (UTC)
گمانتان هرچند محترم ولی غیرویکیایی است چون ویکی براساس منابع بنا شده‌است نه بر اساس گمان‌ها. با این حال به احترام شما امشب هم به فریال منافی‌ظاهر و هم جویا بلوندل ایمیل می‌زنم. امیدوارم که به سرعت متن اصلی را پیدا کنم. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۶ (UTC)
replies: text: :از حسن نظر شما ممنون هستم، اما ویکی‌پدیا بر منابع معتبر بنا شده‌است و نه تنها منابع. در مورد اینکه افاضات جناب بنا کننده از مصادیق صریح منابع غیر قابل استناد هستند، شکی وجود ندارد و گویا از آن موارد نادری باشد که تقریبا تمام ادمین‌ها در مورد آن اتفاق نظر دارند و پرسش در مورد استنادپذیری جناب پورپیریواری رهنمون است --Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۵ (UTC)
بله ظاهراً ادیمین‌ها در خیلی موارد دیگر نیز اتفاق نظر دارند. من در این مقاله از پورپیرار منبعی نیاورده‌ام. شاید برایتان جالب باشد که هنوز به اندازه دوبرابر منابع موجود، منبع دانشگاهی درباره مقاله دارم که اندک اندک به مقاله خواهم افزود. حساسیت و نکته سنجی شما هم موجب خوشحالی من است چون به گسترش مقاله کمک شایانی می‌کند.عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۴۰ (UTC)

text: این سعد چیزی که نداشته و نمی‌دارد اعتبار است. اعتبارش در حد همان نوردیده، پورپیرار است. گفته‌ها را جناب خدابنده گفته‌اند: اینجا را بخوانید. در ضمن پورپیرار اگر بر کتابی امضای یادگاری هم بزند آن کتاب از درجهٔ اعتبار افتاده‌است چه رسد بازخوانی و بازنویسی!--آرش ツ‏ ۱۳ بهمن ۱۳۹۰ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۱۳ (UTC)
بارها با شما شخصاً و حضوری درباره پورپیرار حرف زده‌ام ودقیقاً می‍دانم و می‍دانید مبناها چیست. براساس همان مبناهای آبکی و پیش‌دبستانی هر کس برای ما (ببخشید شما) به‌به و چه‌چه نگوید نامعتبر است. پس اجازه دهید همین جا به افتخار شما بگویم به‌به، چه‌چه. برایم اهمیتی ندارد که کتاب سعد و غیره را معتبر بدانید یا ندانید زیرا آنقدر منبع برای این مقاله آماده کرده‌ام که بقول پورپیرار مایه دست‌گرمیتان باشد. راستی تا یادم نرفته بگویم که پورپیرار شاید ( ببخشید حتماً) نامعتبر است ولی منابع معتبری در دست دارد و می‌دانید که به آن کتابخانه دسترسی دارم.عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۴۷ (UTC)

text: بسیار هم عالی‌ست؛ ویکی را از منابع معتبرتان پر کنید فقط قید «معتبر بودن» را بخاطر بسپارید تا دیگر دوستان مجبور به ممیزی کردن منابعتان نشوند.--آرش ツ‏ ۱۳ بهمن ۱۳۹۰ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۰۱ (UTC)
replies: text: :داستان به به گفتن نیست . عجالتا بنا به قانون این سایت ، پورپیرار ، پورپیراد ، بناکننده و هرآنچه نام آن شخص است ، قابل استناد نیست . اگر کسی هم علاقمند است که حرف او را واجد ارزش بداند ، یا برود در وبلاگ شخصی اش بنویسد ، و یا برود از دوستان نزدیک در وزارت ارشاد انتشاراتی بگیرد که عقده دل بگشاید ؛ اما به هرحال اینجا اگر آن جناب چیزی بازخوانی و منتشر کند ، جزو منابع غیر معتبر است . در درخشش حضور جناب بنا کننده ، طبق معمول ، اصل مطلب گم شد ! فردوسی را چه منابعی گفته اند که عرب ستیز است ؟--Alborz Fallah (بحث) ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۵۱ (UTC)
در مسافرتی که بهار امسال در معیت یکی از دوستان ویکی‌نویس به تخت جمشید داشتم، به‌به ها و چه‌چه‌های فراوانی در مناقب پورپیرار و نیمه تمام بودن تخت جمشید از ایشان شنیدم ولی اکنون..... اگر فرد بی‌طرفی این مباحث را بخواند متوجه خواهد شد که چه کسانی در حال عقده گشایی هستند. خدمتتان عرض کرده بودم که بزودی منابع بازخوانی توسط پورپیرار را با متن اصلی کتاب جویا بلوندل جایگزین خواهم نمود ولی ظاهراً خیلی عجله دارید. پس لطفاً هر آنچه را نمی‌پسندید از مقاله بزدایید تا متن اصلی کتاب به دستم برسد.عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۰۹ (UTC)
thread_title:  در مورد عرب ستیزی فردوسی اجماع وجود ندارد (مخصوصا با استناد به پورپیرار!) 

message: مگر ما مجبور هستیم هر مطلب بی منبعی را که در فلان سایت قومیت گرایان آورده شده است در بست و بدون مراجعه به کتاب اصلی بیاوریم در مقاله ؟ سفرنامه ناصرخسرو که منبع نایابی نیست ! صفحه ۵۲ کتاب ، چاپ دوم ، به کوشش دکتر نادر وزین پور ، شرکت سهامی کتابهای جیبی ، شماره ثبت 862 دفتر کتابخانه ملی ، الآن پیش روی من است ، قسمت مربوط به سفرش است به مصر ، و شرح دریای قلزم . تنها چیزی که هیچ اثری وجود ندارد ، وصف سوسمارخواری و شیر شتر است ! ؛ به هرحال ، دوستان دانشمند اگر لطفی کنند و از متن حاضر و ناظر پیش رو در ویکی نوشته حجت مدعای خود را بیاورند ، موجب امتنان است ! --Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۸ (UTC)
طی یکی دو روز آینده این کتاب را خواهم خرید و دقیقا منبع و مقاله را تطابق خواهم داد، چون نسخه پی دی اف کتاب در اختیار من است و فعلا به هاردکپی آن دسترسی ندارم. اگر تا یک هفته دیگر منبع اصلی را ارائه ندادم لطفاً بخش مربوط به ناصرخسرو را بزدایید. با سپاس--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۴۴ (UTC)
replies: text: چشم انتظار ....--Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۲ (UTC)
replies: text: :بعدالتحریر : البته حسب قوانین ویکی پدیا ، انتظار بر این بود که اول کتاب را ابتیاع می فرمودید و سپس استناد و نه برعکس ! --Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۴۲ (UTC)
خیلی از استنادها در ویکی به همین منوال است. لطفاً بخش ناصرخسرو را بزدایید پس از خرید کتاب آن را مجدداً خواهم افزود.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۴۶ (UTC)

text: انشالله که خواهید یافت : طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف  / گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف. منوال باطل را هم انشالله اصلاح خواهید و خواهیم نمود و تابع آن نخواهیم شد--Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۰۶ (UTC)

text: بهانه ای شد تا باز مروری کنم بر سفرنامه ناصرخسرو . فهمیدم که سایت قومگرا ، چه عبارتی را در چه فصلی از سفرنامه تفسیر کرده است . صفحه 52 نیست و 102 است و در بخشی است که بازگشت به بلخ میکرده است و از طایف به ناحیه فلج ویمامه و لحسا میرفته است . عین عبارت اش اینطور است : قومی به عرب بودند که پیران هفتاد ساله مرا حکایت کردند که در عمر خویش بجز شیر شتر چیزی نخورده بودند چه در این بادیه ها چیزی نیست الا علفی شور که شتر می خورد . ایشان خود گمان می بردند که همه عالم چنان باشد ، من از قومی به قومی نقل و تحویل می کردم و همه جا مخاطره و بیم بود الا آن که خدای تبارک و تعالی خواسته بود که ما به سلامت از آن جا بیرون آییم ، به جایی رسیدیم در میان شکستگی که آن را سربا می گفتند ، کوه ها بود هریک چون گنبدی که من در هیچ ولایتی مثل آن ندیدم . بلندی چندان نی که تیر به آن جا نرسد و چون همراهان ما سوسماری می دیدند می کشتند و می خوردند و هرکجا عرب بود شیر شتر می دوشیدند من نه سوسمار توانستم خورد نه شیر شتر و در راه هر جا درختی بود که باری داشت مقداری که دانه ماشی باشد از آن چند دانه حاصل می کردم و بدان قناعت می نمودم ، و بعد از مشقت بسیار و چیزها که دیدیم و رنج ها که کشیدیم به فلج رسیدیم بیست و سیوم صفر .
خوب ، حال این کجایش عرب ستیزی است ؟ در مورد یک ناحیه بسیار فقیر وسط ربع الخالی نوشته است و تعمیم به هیچ جای دیگر نداده است ، کما اینکه مثلا کلی مدح خلفای فاطمی مصر را گفته است که عرب بوده اند و همین عبارت بالا هم اصلا ستیزه نیست ! در ضمن کدام منبعی - غیر از سایت قومگرا - گفته است که این مصداقی از عربستیزی است ؟ اگر یک جهانگردی به ایران بیاید و کله پاچه خوردن (یا سیرابی خوردن) ما را در سفرنامه اش بنویسد ، میشود ایرانی ستیز؟ --Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۰۷ (UTC)

text: با تشکر از شما که با آوردن آن متن مرا از خریدن یک کتاب دیگر نجات دادید. ظاهرا آن فایل پی دی اف که در اختیار من است فقط شماره صفحات را اشتباه زده است  چون متن عیناً یکی است. من نگفته‌ام ناصر خسرو عرب ستیز است بل گفته‌ام عرب‌ها را چنین توصیف کرده‌است. همین نه بیشتر و نه کمترعباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۵۳ (UTC)
replies: text: :اول اینکه نام ناصر خسرو را در ذیل عنوان عرب ستیزی آورده اید ، اگر منظور این نیست که عرب ستیز است ، آنوقت کلا در این مقاله چه می کند ؟! دوم اینکه عربها را هم آنگونه معرفی نکرده است ، بلکه اعرابی های فقیر ناحیه صحرای درونی عربستان را آنگونه معرفی کرده است ، و برعکس بسیار هم در تعریف عربهای مصر گفته است ، شاید هشت - نه بار بیشتر از این و در مورد عربهای جاهای دیگر هم کلی تعریف کرده است ....گفته‌ام عرب‌ها را چنین توصیف کرده‌است... : عربهارا نه،بلکه اعرابی های فقیر یک ناحیه خاص را. تازه همان هم نوع غذا است ؛ توهین نیست . --Alborz Fallah (بحث) ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۰۱ (UTC)
thread_title:  ناصرخسرو هم ؟! تو هم بروتوس ؟!  

message: گویا این شاعر از اقلیتهای مذهبی ( زردشتیان ) هستند فلذا جام و می و کیش مغان که مورد کشف واقع شده است ، با وضعیت خاص نامبرده دور از ذهن نیست !--Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۲۶ (UTC)
 
ببخشید متوجه نمی‌شوم.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۴ (UTC)
replies: text: :منظورم این است که اگر دقیقی طوسی دم از جام و می و کیش مغان می زده است ، عجیب نبوده و اینکه آقای ممتحن با این لحن از ایشان یاد نموده اند ، منافی اصل بیطرفی در نگارش جمله های ویکی پدیا است . طرف زردشتی بوده است ، مگر قرار بوده دم از می و جام و کیش مغان نزند ؟--Alborz Fallah (بحث) ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۹ (UTC)
لطفا به شکلی که می‌دانید صحیح است بازنویسی کنید.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۴۲ (UTC)
thread_title:  ایضاً دقیقی طوسی 

message: ابوعبیده معمر بن المثنی ،اسماعیل بن یسار نسائی و غیره که از شعوبیه بعنوان عرب ستیز معرفی شده اند ، احتیاج به منابع متعدد دارند وگرنه با یک منبع گلدزیهر نمیتوان کل کسانی را که جزو جنبش شعوبیه بودند را بعنوان عربستیز در این مقاله آورد . کما اینکه قرار نیست کل کسانی که فلسطینی هستند و کل ساف و کل اعراب و مسلمان خاورمیانه را به صرف اینکه با اسرائیل موافق نیستند ، ضد یهود و آنتی سمیتیک معرفی کرد . بنظر من از کل افراد معرفی شده تنها آخوندزاده و هدایت قطعا عربستیز هستند ( شاید هم چوبک ) . بقیه افراد تفسیر است original research.--Alborz Fallah (بحث) ‏۵ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۳۴ (UTC)
thread_title:  و اما بعد..... 

message: بر طبق تابلوی اعلانات منابع معتبر و بحث پیشین برای مطالبی که اینجا می نویسید باید امکان بررسی منابع فراهم شود. طبق گفتگویی که آنجا داشتیم من بیش از سه هفته برای منابع این مقاله صبر کردم. لطفا بدون منبع آکادمیکی که قابل بررسی باشد، مطلبی را اضافه نکنید چون واگردانی می کتنم و حتما اعتبار منبعی را هم که برایم بفرستید بررسی می کنم. تقریبا تمام بخش ایران بر پایه منابعی نوشته شده که در دسترس نیست آن چند بخشی هم که منابع قابل دسترسی دارد با حذف مطالب نخستین به کل بی ربط به عنوان مقاله است. بنابر این یا بخش ایران را به طور کامل از نو بنویسید یا منابع را اضافه کنید.  Iranic (بحث) ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۴ (UTC)
replies: text: :مطالب نقل شدهاز بی بی سی و العربیه هم معتبر نیست مگر اینکه عینا از قول یک متخصص نقل قول مستقیم باشد. در غیر اینصورت تحلیل یک سایت خبری مرجع مقاله تاریخی نیست. Iranic (بحث) ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۹ (UTC)
مطلب العربیه و بی بی سی را اگر باب میل‌تان نیست اگر مقاله بزدایید، به محض یافتن منبع مناسب دوباره به مقاله خواهم افزود. درباره سایر منابع نیز امکان اسکن و بارگزاری  ده‌ها صفحه کتاب را ندارم. اگر روش دیگری سراغ دارید بفرمایید تا انجام دهم.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۲۶ (UTC)
replies: text: :عباس عزیز بیا وقت همدیگر را تلف نکنیم. شما دهها صفحه مطلب اینجا ننوشتی که برای من دهها صفحه رفرنس بیاوری من هم چنین چیزی نخواستم. مطالبی را اینجا از قول منبعی نقل کردی که باید عینا نقل قول مستقیم از منبع قابل استناد باشد یا استنتاجی را از منبع بیاوری که مندرجات آن لزوما به نتیجه دلخواه برساند.(استدلال استنتاجی) کل بخش ایران یک صفحه هم نمی شد وفقط آن صفحاتی که این مطالب عینا در آن آمده را برای من آپلود کن همراه با یک صفحه مشخصات کتاب که من بتوانم اصالت کتاب را تایید کنم. Iranic (بحث) ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۴۶ (UTC)
لحن شما برایم خیلی جالب بود. باور کنید من اسکنر ندارم ولی به خاطر گل روی شما فردا یا حداکثر پس فردا از محل کار و یا کافی نت محل اسکن و بارگزاری می‌کنم. تا من درخواست شما را اجابت کنم لطفاً نگاهی به این صفحه هم بیاندازید. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۵۶ (UTC)

text: :ممنونم عباس جان البته قبل از اینکه برای اسکن کردن به زحمت بیافتید لطفا بررسی کنید این دو نفر نویسنده ای که کتابهایشان را پیوند دادید آکادمیک هستند یا نه اگر این آقای ممتحن یا آن دیگری در این حوزه متخصص دانشگاهی نیستند. لطفا برای اسکن کردن مطالب زحمت نکشید این را یک ماه پیش هم برایتان نوشتمIranic (بحث) ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۴۷ (UTC)
replies: text: ::حتما مرتبه دانشگاهی را پیشتر چک کنید و قبلا نتیجه اش را بنویسید چون من قصد تلف کردن وقت شما را ندارم. سپاسIranic (بحث) ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۴۹ (UTC)

text: ::اعتبار را من بررسی کردم هر دو نویسنده Ignác Goldziher و هم ممتحن معتبرند فقط زحمت اسکن را بکشید. Iranic (بحث) ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۰۷ (UTC)
thread_title:  مطالبی که منابع قابل بررسی و بر خط ندارند  

message: طیق تابلوی اعلانات منابع معتبر من سی و سه روز برای منابع این بخش منتظر ماندم و بیش از این لزومی ندارد که منتظر بمانم بدون منبع قابل بررسی از یک متخصص دانشگاهی چیزی را اضافه نکنید. من تمام منابع بخش ایران را تک به تک بررسی کردم به جز آن چند منبعی که در دسترس نبود و قرار بود «بزودی» در دسترس باشد. بقیه منابع یا سایت خبری است که قاعدتا مرجع مقاله تاریخی نیست یا از خبرگزاری حوزه نقل منبع شده بود و یا منبع وبلاگی است مثل این یکی
بدون منبع دانشگاهی که قابل بررسی باشد در این مقاله و مقالاتی مثل این که مورد اختلاف گروههای مختلف است و احتمال تضاد منافع وجود دارد چیزی اضافه نکنید.Iranic (بحث) ‏۲ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۲۱ (UTC)
لطفاً همه بخش ایران را فعلاً حذف کنید. تا چند روز و شاید چند هفته آینده ذهنم کاملاً معطوف جای دیگری از ویکی است. پس از یافتن وقت خالی همه بخش ایران را از اول خواهم نوشت.--عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۲ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۲۵ (UTC)
replies: text: نظر شخصی من این است که در عرب ستیزی صادق هدایت شکی وجود ندارد ؛ البته ممکن است که تمام عمرش چنین تمایلی نداشته و مخصوصا در اواخر زندگی اش نوعی نیهلیسم داشته که باعث می شده نه آنچنان چیزی را دوست بدارد و نه آنچنان با چیز دیگری دشمنی کند . عرب ستیزی که تا حد زیادی شعبه پنهانی ای از اسلام ستیزی متفکرین اوایل قرن بیستم بوده است در ایران وجود داشته است و من هم فکر می کنم که بتوان از جاهای دیگر منبعی برای ایشان پیدا کرد ، اما در مورد عربستیز بودن تاریخی بنظرم باید احتیاط کرد ( یعنی شعوبیه ) چونکه یک مفهوم امروزین (مثلا عرب ستیز بودن یا اسلام ستیز بودن و یا ... ) را نمی توان به گذشته تاریخی بسط داد. بعنوان مثال بابک خرمدین ، ضد اسلام بوده است ، اما نمی توان او را تحت یک مفهوم مدرن طبقه بندی کرد ، کما اینکه نظر مزدک هم اشتراکی بوده است ، اما باز هم نمی توان او را تحت عنوان کمونیسم طبقه بندی نمود . من پیشنهاد میکنم که کل قسمت مربوط به ایران را حذف نکنیم و بگذاریم قسمت عربستیزی مدرن آن بصورت موقت باقی بماند تا یا کاربر Elph و یا من منابع مربوط به عربستیزی مدرن را پیدا کنیم و در مقاله بیاوریم ؛ اما مطالب مربوط به فردوسی و ناصرخسرو و شعوبیه را حذف کنیم ، مگر اینکه منبع قابل توجه پیدا شود . سپاس --Alborz Fallah (بحث) ‏۳ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۸ (UTC)
replies: text: :البرز جان من هم نمی توانم شعوبیه را یک حرکت صرف عرب ستیز بدانم البته هر جنبش آزادیخواه قومی حتما در تضاد با گروه اشغالگر قرار می گیرد از این جهت ایرلندی ها و اسکاتلندیها یا هندیها هم ضد انگلیسی هستند یا می شود مواردی را پیدا کرد. اما همانطور که اشاره کردید، ناسیونالیسم قومی یک پدیده جدید و مربوط به قرن هجدهم و نوزدهم است و نفرت قومی هم باید پدیده مدرن باشد. در مورد هدایت و دیگران هم مرجع آن بخش مربوط به حوزه آنلاین بود که قطعا برای این مقاله معتبر انیست. اگر شما می خواهید از جای دیگر اضافه کنید بسیار هم کار خوبی می کنید. مطلبی که باید بگویم اصرار در عرب ستیزی به سود هموطنان عربزبان هم نیست و چندان چیز خوبی نیست که بخواهیم بر وجودش اصرار و پافشاری کنیم اما از آنجا که ما قرار است مقالات را بر پایه اسناد بنویسیم و نه مصالح عمومی من مخالفتی ندارم که در هر بخش مطالب با منابع معتبرافزوده شود؛ ایراد من هم صرفا به منابع بود. سپاس Iranic (بحث) ‏۵ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۴ (UTC)
ایرانیک عزیز چند نکته را توضیح می‌دهم.1) ما هموطن شما هستیم ولی عرب‌زبان نیستیم بلکه عرب هستیم.2) ما هم اصرار داریم که عرب‌ستیزی چیز خوبی نیست.3)باور بفرمایید فرصت پرداختن به این مقاله را ندارم. چون می‌دانم به یکی دو ویرایش مختصر نخواهد لذا بزودی با منابع کافی تقریباً همه بخش ایران را برخواهم گرداند. به همین دلیل بود که به حذف همه بخش ایران حساسیتی نشان ندادم.4)باهمه احترامی که برای شما قائلم باید بگویم اینکه شما شعوبیه را عرب‌ستیز بدانید یا ندانید خیلی تفاوتی نخواهد داشت. مهم این است که منابع (بقول شما معتبر) در این‌باره چه می‌گویند. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۵ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۲۶ (UTC)

text: قاعدتا اینجا باید محل گفتگو در مورد مطلب مقاله باشد و نه اینکه کاربرد واژه عرب در مورد هم میهنان غرب خوزستان درست است یا عربزبان ، اما چون پیش آمد ، چند نکته را می گویم که برداشت نادرست نشود . اول اینکه در دنیای امروز ، تا حد زیادی قومیت و زبان را معادل فرض می کنند و عملا عرب همان عربزبان است ، البته در دنیای قدیم و ملتهای قدیمتر عناصر دیگری بر زبان غالب بوده اند که شاید عمده ترین آنها مذهب بوده است و کمابیش مولفه های دیگر فرهنگی ، که لزوما زبان هم نبوده است . بارها در همین قرآن کریم ما قوم الظالمین بکار رفته است که جنبه زبانی ندارد . دوم اینکه توجه زیاد به عرب بودن و نه عربزبان بودن ناگزیر پیش فرضی دارد که با عصبیت نژادی همنوا و همسو است چونکه تعریف عرب بودن بر اساس زبان ، مستلزم این است که دید پان عربی داشته باشیم و گرنه خود اعراب پیش از دوره پان عربی ، عاربه و مستعربه را لحاظ می کردند و از دید تاریخی هم غیر ممکن است که ملل بسیار شناخته شده ای مثل مصر و فنیقیه و اقوام شمال افریقا را که فعلا عربزبان هستند ، عرب بدانیم . با وجود این ، انسان آزاد است که خود را هرچه که می خواهد بداند ، اما توجه بفرمایید که در ویکی پدیای فارسی ، نامگذاری غالب ، لزوما منطبق بر نظر گروهی خاص نیست و آن نامگذاری ایی بکار می رود که اکثریت کاربران ویکی آن زبان آنرا بکار می برند . کما اینکه در ویکی عربی ( و نه مصری ) خلیج عربی نوشته اند و بگذار که بگویند . در ویکی فرانسه می نویسند کانال مانش ، در انگلیسی انگلیش چنل . عیسی به دین خود ، موسی به دین خود ! با سپاس ، --Alborz Fallah (بحث) ‏۷ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۲۹ (UTC)
ادامه دادن این بحث، را پیشنهاد نمی‌کنم زیرا به موضوع مقاله بی‌ارتباط است و اگر راغب باشید در بحث صفحه عرب بدان پرداخته شود. علی‌ای حال تاکید مجدد می‌کنم که ما عرب‌زبان نیستیم بلکه عرب هستیم.  عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۷ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۳ (UTC)

text: عجیب است که حرف ، حرف می آورد و بر خلاف اینکه هم بنده و هم شما نمی خواهیم که این گفتگو طول بکشد ، اما هردو هم در لحظه آخر چیزی می نویسیم که می کشد ( با فتحه و شاید هم ضمه )! این که نوشته اید "ما فلان نیستیم بلکه بهمان هستیم" ، در زبان فارسی دو گونه معنی دارد ، یکی اینکه در حالت احترام به خود ، من را ما بگوییم ، مثل مثلا یک پادشاه که می گوید " ما اراده کرده ایم که .... " یک حالت دیگر هم این است که گوینده نمایندگی و سخنگویی داشته باشد از یک جمع معین و هنگام سخرانی از سوی آن جمع سخن بگوید که غالبا در بین نمایندگان مجلس و امثالهم دیده می شود ...--Alborz Fallah (بحث) ‏۱۱ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۴۵ (UTC) ‏۱۱ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۶ (UTC)
تنها من و دخترم. من نه نماینده کسی هستم و نه برای خود از الفاظ شاهانه استفاده می‌کنم. عباس ☢</span></span> ✉</span> ‏۱۱ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۵۸ (UTC)
thread_title:  حذف تمام بخش ایران  

message: در بخش ایران نظر یک فرد افغان دربارهٔ برخوردهای نژادی ایرانیان آمده‌است. خوب این چه ربطی به عرب‌ستیزی دارد!؟__Âriobarzan  ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۳ (UTC)
حق با شما است و من فکر کردم در مقاله نژاد پرستی در حال ویرایش هستم. می توانید آن را حذف کنید. البته تیتر شما برای این مطلب نیز مناسب نبود. با تشکر از ایرادی که وارد کردید. قاسم منصور ☪ ✉ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۰ (UTC)
replies: text: خودتان اگر حذفش کنید ممنون می‌شوم. در مورد تیتر هم شاید حق با شما باشد، به هر حال مقصود بدی نداشتم و عوضش کردم. __Âriobarzan  ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۵ (UTC)
replies: text: :اصلاح شد. سپاس مجدد بابت تذکر. قاسم منصور ☪ ✉ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۳۵ (UTC)
thread_title: بخش نامناسب 

message: احتراما بازهم یادآوری میکنم که منابع بخش عرب ستیزی در ایران , شامل موارد زیر است : 
#یک کتاب آشپزی
#مدخل سوسمار در لغتنامه دهخدا که شعر منسوب به فردوسی را آورده است ، اما ذکر نکرده که اینرا میتوان بعنوان نمونه عربستیزی محسوب کرد ( تحقیق دست اول ) . 
#یک وبلاگ ( آقای فکوهی ) 
#ادعای یک نفر ورزشکار ، که بازهم دو منبع ادعای ایشان را بازتاب داده‌انداما قضاوتی ( همراه با کاربرد واژه عربستیزی ) در این مورد نکرده‌اند . 
گذشته از وبلاگها و ادعانامه‌ها و کتاب آشپزی ؛ تنها «منبعی»  که ظاهرا جنبه دانشگاهی دارد پایان نامه خانم سعد است که بنا به معیارهای ویکی پدیا باید مرور همتا داشته باشد که تنها یک مرور بر آن نوشته شده که شدیدا و کاملا آنرا رد نموده است ( !! ) نشانی آن هم اینست : مقاله فرانکلین لوئیس در مجله Iranian Studies . جالب اینکه پایان‌نامه خانم سعد برای دانشگاه اوستین تکزاس را فرانکلین لوئیس رد کرده که استادیار دانشگاه شیکاگو است ؛ اما خانم سعد سمت دانشگاهی ندارند . --Alborz Fallah (بحث) ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۱۴:۴۶ (UTC)
replies: text: در صورتی که متن کامل نقد دکتر لوئیس مورد احتیاج باشد ، نشانی آن به شرح زیر است : متن نقد دکتر لوئیس در سایت آذرگشنسپ--Alborz Fallah (بحث) ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۱۴:۴۹ (UTC)
https://www.youtube.com/watch?v=TwEXQsbH0sE
http://www.alquds.co.uk/?p=389381
http://www.alakhbar.co/posts/38455
‏۱۹ اوت ۲۰۱۵، ساعت ۰۳:۰۱ (UTC)
thread_title:  باز هم در مورد بخش ایران  

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۳ پیوند خارجی موجود در عرب‌ستیزی را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20061230024832/http://www.mideastjournal.com/israelitextbooks6.html به http://www.mideastjournal.com/israelitextbooks6.html افزوده شد.
*بایگانی https://web.archive.org/web/20051026125458/http://www.newsdesk.org/archives/000267.php به http://www.newsdesk.org/archives/000267.php افزوده شد.
*بایگانی https://swap.stanford.edu/20090322142136/http://haaretz.com/hasen/spages/1072466.html به http://haaretz.com/hasen/spages/1072466.html افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۸:۴۰ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (سپتامبر ۲۰۱۹) 

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۱ پیوند خارجی موجود در عرب‌ستیزی را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20130529024604/http://anthropology.ir/node/17796 به http://anthropology.ir/node/17796 افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۲۴ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۰ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (اکتبر ۲۰۱۹) 

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۲ پیوند خارجی موجود در عرب‌ستیزی را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20060411085542/http://www.jewishsf.com/content/2-0-/module/displaystory/story_id/21480/format/html/displaystory.html به http://www.jewishsf.com/content/2-0-/module/displaystory/story_id/21480/format/html/displaystory.html افزوده شد.
*بایگانی https://web.archive.org/web/20090324093531/http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3689855,00.html به http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3689855,00.html افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۹ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۱۰ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (نوامبر ۲۰۱۹)