بحث:زبان ترکی آذربایجانی/بایگانی ۶

message: سانجیلاندیرانلاردانیمیش (Sancılandıranlardanımış)= از نوعی بود که باعث درد می‌شود 
"دردآور بود"  هم می‌تواند معادل فارسی این کلمه باشد.
مساله اینجاست که همسنجی زبانها کار دشواری است! نمی‌شود بگردیم و یک ساخت و فرمول خاص در زبانمان پیدا کنیم که در یک زبان دیگر نباشد! آنوقت ادعا کنیم زبان ما نیرومند و زورآور است!
مثلا در عربی صیغه‌ای برای تکرار یک فعل نداریم! مثلا بازگویی، بازبینی، بازسازی نداریم!  در فارسی پیشوند باز/وا را به هر فعلی بچسبانید به معنای دوباره انجام دادن آن فعل است! اکثر زبانهای هندواروپایی هم این ویژگی را دارند (send, resend).
اما درعوض در عربی صیغه ی استفعال را داریم که در هیچ زبان دیگری نیست!  مثلا استغفار می‌شود آمرزش خواستن.
بنابراین همسنجی زبانها بر پایه این مثال‌ها کار اشتباهی است.
باید دید گسترش زبان‌ها به چه روش انجام می‌شود!؟ آیا زبان باز است برای گسترش با بسته است!
بنده فکر می‌کنم پیشوندهای فعلی، زبان‌های هندواروپایی را بسیار گسترش پذیر کرده است. مثلا پیشوند trans (ترا درفارسی) از نظر معنایی خیلی دقیق و عمیق است و من در کمتر زبانی دیدم!
از فعل  plant (کاشت) می‌آیند فعل transplant (تراکاشت) را می‌سازند و به معنی کاشت مو از جایی به جایی دیگر است! (از پست سر به جلوی سر)
شما چنین دقتی را در کمتر زبانی می‌بینید!
یا از فعل cise (بریدن/برش) می‌آیند circumcise (پربریدن/پربرش)را می‌سازند! به معنی بریدن دور یک چیز!  بریدن حلقوی!  یا همان ختنه!
اگر پیشوندی در یک زبان هندواروپایی هم نباشد، پیشوند را می‌سازند، یا وام می‌گیرند و می چسبانند به فعل‌های خود!
اینجوری لازم نیست فراگیران آن زبان هزاران فعل از بر کنند!  کافیست فعل‌های پایه کمی را یاد بگیرند و تعدادی پیشوند!
به نظر بنده این زبان‌ها بسیار گسترش پذیرند!   217.218.78.134 ‏۲۱ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۲۵ (UTC)
replies: text: البته بسیاری از مطالب این مقاله کمی متعصبانه نوشته شده و سعی شده به خواننده کم اطلاع بگوید مثلا یک کلمه در ترکی یک جمله در فارسی است در حالی که همان کلمه‌ای که می‌گوید اندازه یک جمله یا شاید بیشتر درازا دارد و در ترکی شاید اصلا استفاده نشود انگار در فارسی بگویید باید بتشویقیمشان!خود که خود ادای این کلمه از جمله ؛آنها را تشویقش کنیم؛ سخت تر است!مقایسه زبانها با هم بسیار غیرعلمی است.IR00NY ‏۲۱ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۵۸ (UTC)
دقیقا همینطور است که می‌فرمایید!
مثلا در ترکی حرف "از" جداگانه نداریم!  این حرف به انتهای واژه می‌چسبد! مثلا  "از ما" می‌شود "بیزدن" دن(از) می‌چسبد به آخر واژه!
البته حروف  "اگر، هر، و، ..." هم یا در ترکی نیست و یا جداگانه و مستقلا معنی ندارد! مثلا "اگر بری"  می‌شود  "گد سه"!   این سه (اگر) می‌چسبد به فعل!
حالا فرض کنید در فارسی می‌خواهید بگویید  فلانی "از بزرگانست"!  در ترکی می‌شود  "بویوک لر دن دی"! 
حالا ترجمه ی واژه به واژه : بویوک (بزرگ) لر(ان) دن (از)دی(ست)!   یعنی المان‌ها همان است! فقط جابجا شده‌اند!
حالا اینکه "از" مستقل در ترکی وجود ندارد و با چسبیدن به انتهای واژه معنی پیدا می‌کند آیا برتری است یا نوعی ناتوانی است، خوانندگان خود داوری کنند! و آنوقت تکلیف مگر، اگرنه، وگرنه و .. چه می‌شود! بماند!
حالا نویسنده این مقاله آمده "از بزرگانست" در فارسی را اینگونه ترجمه کرده!  "از نوعی است که بزرگ است"!
البته با زیرکی به جای صفت بزرگ هم از صفت فاعلی " سانجیلاندیر" استفاده کرده که در فارسی می‌شود "درداننده"! 
البته ایشون می دونسته در فارسی گفتاری فعل دردیدن(درد کردن) استفاده نمی‌شود، بنابراین "درداندن" هم استفاده نمی‌شود، پس صفت فاعلی "درداننده" هم ناآشناست !  
آمده "از دردانندگانست" را ترجمه کرده به "از نوعی است که باعث درد می‌شود!"
ایشون در واقع مثال رو طراحی کردند برای هدف از پیش تعیین شده‌ای که داشتند!   81.91.157.196 ‏۲۶ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۰ (UTC)

text: افزون بر سخنان شما باید گفت در فارسی نیز واژه سازی به نوعی پیوندی است (مثلا خوان ، خواننده، خوانندگان ، نوحه خوان ، نوحه خوانها و...) ولی جمله سازی خیر و البته اینها هیچ کدام برتری نیستند بلکه روشهای گوناگون هستند.معمولا برتری زبانها در کمیت و کیفیت گویشورانشان است (مثلا میزان تولید علم به یک زبان و میزان وام واژه‌هایش نیز ضعف نیست وگرنه شاید انگلیسی بزرگترین وام واژه‌های دنیا را داشته باشد) وگرنه به نظر من بسیار مشکل است بخواهیم زبانی را به زبان دیگر برتری دهیم.معمولا در جایی یک زبان بهتر عمل می‌کند و در جایی دیگر ضعیفتر.مثلا در واژه سازی فارسی با گرفتن پیشوند و میانوند و پسوند سهولت بیشتری را نسبت به ترکی در واژه سازی دارد که تنها پسوند می‌پذیرد و به خاطر تغییر ناپذیری ریشه فعل در ترکی سهولت بیشتری در به خاطر سپاری و بردن فعل در زمانهای مختلف در ترکی وجود دارد ولی هماهنگی اصوات در ترکی باعث مشکلات زیادی می‌شود که باعث شده کمتر کلمه خارجی در ترکی درست ادا شود.یکسری از خصوصیات هم که اصلا برتری محسوب نمی‌شود مثلا اینکه 5 یا 6 پسوند را قطار کنیم تا یک معنی را برساند و خودش اندازه یک جمله شود اصلا برتری نیست.زبانها همگی انعطاف پذیر هستند مثلا همان درداننده کافی است در فارسی جا بیفتد مثلا اگر کسی بگوید فلان فیلم گریاننده است هیچ فارسی زبانی از سمرقند و بخارا تا اصفهان و شیراز از درک معنیش باز نمی‌ماند ولی این کلمه "رایج" نیست در حالی که گرداننده بسیار رایج است و فرقی میان آن با درد نمی‌بینم و می‌شود دردیدن را هم به افعال فارسی اضافه کرد که اینکه در سخنان عامیانه حتی زنگیدن (زنگ زدن) و حرفیدن و حتی در همین ویکی حذفیدن (که دوتای آخری عربی هستند) و خوبیدن  را هم از روش معمول فعل کرده‌اند و استفاده می‌کنند.در واقع اگر هم ضعفی به نظر بیاید ضعف زبان نیست بلکه ضعف گویشوران است.این مطالب نیز از کتابهای برگرفته شده است که تلاشش در دادن برتری کاذب "ترکی" بر "فارسی" است که کاملا در راستای اهداف غیرعلمی است.IR00NY ‏۲۶ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۴۶ (UTC)
نکته ی جالب دیگر در نوشته این افراد این است که معمولا برای معادل فارسی یک واژه ی ترکی می‌گردند حتما یک واژه ی عربی  پیدا می‌کنند!
مثلا اخشاماخ در فارسی می‌شود مانستن! در زبان گفتاری هم خیلی کاربرد دارد اما امکان ندارد اینها مانستن را ذکر کنند و حتما شبیه بودن را می گویند و می‌خواهند القا کنند که درفارسی نداریم چینین چیزی! مثلا چاغداش را ترجمه کرده به معاصر و نه به همروزگار!
در یک وبلاگ ترکی بنده دیدم نوشته "شیرین : یکی از مزه‌های اصلی ، خوش مزه"  یعنی خود شیرین که فارسی است را ترکی پنداشته و آنگاه برای معنی آن یک خط توصیف کرده! یا مثلا نوشته "واخت : وقت ، زمان "  نوشته واخت تا کسی نفهمد همان وقت عربیست!217.218.78.134 ‏۲۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۵ (UTC)
از همین فعل خواندن که جناب IROONY ذکر کردند، فعل‌های بازخوانی، فراخواندن، هم خوانی، برخواندن و ... ساخته شده است!  80.237.225.149 ‏۲۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۴۱ (UTC)

text: در یکی از مطالب مثلا متخصصین تاریخ ترکیه نیز دیدم ذکر که واژه عربی است را ترکی فرض کرده و در زبان سومری! که هیچ ارتباطی به ترکی ندارد دنباله مشابه اش گشته!در جایی دیگر نیز kismat به معنی سرانجام یا همان قسمت که عربی است را نیز یک کلمه ترکی وارد شده به انگلیسی دانسته‌اند!حتی کلمه هوش که در ترکی نیست را از به قول خودشان ترکی سومری!! دانسته اند!حتی پیشتر در زمان آتاتورک کلماتی مثل نیاگارا را نه یاگارا یعنی چه هیاهویی! دانسته اند!یا آمازون را آما اوزون یعنی اما بلند است!زمان و شیرین و بابک و.....که جای خود دارند.IR00NY ‏۲۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۵۶ (UTC)
thread_title:  واژه‌سازی در زبان ترکی آذربایجانی 

message: ربات:بایگانی همه منابع برخط انجام شد  FarbodBot ☺ Chat  ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۸:۰۶ (UTC)
thread_title:  بایگانی منابع برخط 

message: درست است که زبان آذربایجانی زیرگروه زبان‌های ترکی است؛ ولی این دلیل نمی‌شود که پیشوند ترکی را به همراه داشته باشد. ترکمنی، ازبکی و قزاقی هم زیرگروه زبان‌های ترکی هستند؛ ولی نام ثبت‌شده آن‌ها همین‌هاست و نه مثلاً ترکی ازبکی یا ترکی قزاقی! مثل این که بگوییم زبان ایرانی کردی! خب کردی زیرگروه زبان‌های ایرانی است و نیازی نیست که به این مسئله در عنوان زبان اشاره شود. به هرحال این مقاله در تمام ویکی‌های دیگر به نام بین‌المللی‌اش (Azerbaijani_language) موجود است و فعلاً هم به همین نام منتقل می‌شود. اگر کسی اعتراضی داشته باشد، می‌توان روی این مسئله بیش‌تر بحث کرد. البته در صورتی که مقاله زبان ترکمنی به ترکی ترکمنی و یا زبان پشتو به ایرانی پشتو منتقل شود! --علمجو (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۱۲ (UTC)
replies: text: نکته جالب توجه این‌که این مقاله در ویکی آذربایجانی Azərbaycan dili و در ویکی ترکی هم Azerice است و درواقع فقط در ویکی فارسی از پیشوند استفاده شده‌است. --علمجو (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۲۰ (UTC)

text: جناب علمجو، به نظر من نام رایج یک زبان، نامی است که در میان زبانشناسان و کلن جامعه علمی و رسمی رواج داشته باشد، نه نامی که در وبلاگ ها و میان مردم رایج است، پیشنهاد می کنم در بین ایشان به دنبال این نام بگردید. مثلا در وبسایت موسسه لغت نامه دهخدا از عنوان ترکی آذربایجانی استفاده شده است یا در توضیحات آمده درباره دکتر جعفر شهیدی، در مقابل در مقاله ای متعلق به دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز از عنوان آذربایجانی استفاده شده است. باز شما هم جستجو کنید، ببینیم وزن کدام نام بیشتر است و پس از آن تصمیم گیری نمایید.Farvartish (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۱ (UTC)
بله، ملاک نامی است که در بین فارسی‌زبانان رایج‌تر است. من هم قبول دارم که ترکی آذربایجانی و ترکی استانبولی رایج‌تر هستند. البته درست است که مردم ایران در محاورات روزمره از آذربایجانی، آذری یا ترکی استفاده می‌کنند، ولی نام رسمی و نوشتاری این زبان همین ترکی آذربایجانی است. دلیلش هم -همان‌گونه که جناب آریوبرزن گفتند- می‌تواند ایجاد تمایزی باشد بین این زبان و زبان‌هایی مثل ترکی استانبولی یا زبان‌های ترکی رایج در ایران. --علمجو (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۸ (UTC)

text: البته جناب فرورتیش، بنده در این زمینه‌ها مطالعاتی نداشته‌ام و انتقالی هم می‌خواستم انجام بدهم، صرفاً از این‌جهت بود که ویکی فارسی با بقیه ویکی‌ها هماهنگ شود. شما در مباحث زبان‌شناسی خبره هستید. حتی پیش‌تر هم می‌خواستم این موضوع را با خودتان در میان بگذارم. لطفاً اگر زحمتی نیست، در این‌باره تحقیقی بفرمایید. به هرحال ما هم باید از نام بین‌المللی استفاده بکنیم و البته این نام بین‌المللی باید در بین فارسی‌زبانان هم کاربرد داشته باشد. من که کلاً گیج شدم:) --علمجو (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۰۷ (UTC)
thread_title:  زبان آذربایجانی 

message: منابع بیش از ۷۵% استان ها داخل مقاله گذارده شده است،الباقی استان ها در طی روزهای بعدی که به کتابخانه برم خواهم آورد.Saməkبحث‍ ‏۱۲ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۴:۲۵  (طهران)
replies: text: سامک جان این آمار کسانی است که خودشان را ترک معرفی کردند.آمار کسانی نیست که به ترکی حرف یمزنند.خیلی از دوستان من در تهران اگر ازشان بپرسی میگیوند ترکیم ولی ترکی بلد ینستند یا خیلی ضعیف هستند.تازه این آمار کل ترکهاست چه خلجی چه قشقایی چه خراسانی و...IR00NY ‏۱۲ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۷:۳۲ (UTC)
thread_title:  منابع الباقی استان ها 

message: دوستان در مبحث بحث واژه سازی در ترکی آذربایجانی به مسائل خاصی اشاره کردند از جمله : در ترکی حرف " از " و " اگر " نیست و بجای آن " دن " و " سه " به آخر کلمه و فعل می چسبد و منظور را می رساند .  اول اینکه " از " و " اگر " حرف نیستند بلکه به این ترکیبها در فارسی « وند » و در ترکی « اَک و یا شکیلچی » می گویند . در ثانی قرار نیست که ترکیب ساخت افعال و واژه ها در ترکی مثل فارسی باشد. هر زبانی قانون خاص خودرا دارد در زبان انگلیسی و ترکی صفت اول و موصوف بعد می آید مثل « قیرمیزی گول/ Red flower » در حالی که در فارسی اول موصوف ، بعد صفت می آید مثل : « گلِ سرخ » . در قانون گرامری ترکی که زبان التصاقی است ،پیشوندی وجود ندارد و وندها (اک ها و شکیلچی ها) همیشه به صورت پسوند هستند که به آخر افعال و اسامی می چسبند که «دن و سه » هم از آن جمله هستند . در مرحله بعد باید گفت در ترکی افعال و زمانها بسیار بیشتر از فارسی است و به همین جهت هم طبیعی است بسیاری از افعال ترکی در فارسی با توضیحات ادا شوند و نیاز هم به بحث ندارد ، حالا این امتیاز زبان ترکی است یا نقص آن ، جای خود دارد . به عنوان مثال خدای نکرده فرزند شما مریض است می خواهید به او آمپولی تزریق شود . در ترکی فقط با گفتن این افعال : اوشاغیما آمپول ( به فرزندم آمپول )  « ویردیم vırdım  ، ویردیردیم vırdırdım ، ویردیتدیردیم vırdıtdırdım » به طرف مقابل می فهمانید که این آمپول به وسیله خود من زده شده ،من دستش را گرفتم و بردم و در تزریقاتی به او آمپول زدند و یا من سپردم به مادرش و یا کس دیگری که ببرد و در تزریقاتی به فرزندم آمپول بزنند . بیان این افعال در فارسی با یک فعل هر چند بلند ممکن نیست و یا تا به حال کابرد نداشته ( مثل زداندم و یا زدانداندم ) و ساخته نشده ، و فقط با جمله: به فرزندم آمپول « زدم » بیان می شود که معلوم نیست آیا خود پدر این آمپول را زده ، یا فرد دیگری و یا به سفارش پدر به وی آمپول زدند که در فارسی  باید با توضیح و افعال کمکی این تفهیم صورت گیرد . --moranli2001 ‏۸ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۴ (UTC)
replies: text: به فرزندم خودم آمپول زدم (یعنی خودم زدم) به فرزندم آمپول زدند (یعنی دیگری زد) ...قرار نیست همه زبانها به یک روش مفاهیم را برسانند.اینکه بگوییم این روش بهتر است یا آن حرفی بسیار مضحک است.در همین فعل vırdıtdırdım سیزده حرف که d و t هم بغل هم آمدند و تلفظش را مشکلتر کرده آمده و این نمیتواند نشانه برتری باشد!دقیقا گویی گفته ایم آمپول زداندمش (نه زدانداندم!) یا زداندنش یا راحت تر دادم آمپول بزنندش یا آمپول زدندش که اگر به یک فارسی زبان بگویید قادر به درک این کلمات  هست و نیازی نیست حتما یک کلمه از پیش جا افتاده باشد!IR00NY ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۹:۱۸ (UTC)
thread_title:  در ترکی افعال خیلی بیشتر از فارسی است . 

message: 1- بنده هم نگفتم قرار است ترکی مثل فارسی یا بر عکس باشد! اتفاقا منظورم این بود که هر زبانی ساختار خودش را دارد.
2- شما معنی "وند" را با "حرف اضافه" و "حرف ربط" درآمیخته اید!  هر کدام معنی جداگانه ای دارند! "از" و "اگر" وند نیستند.
3- فارسی شما ظاهرا خیلی خوب نیست!  والا در فارسی هم موصوف+کسره+ صفت را داریم هم موصوف+ صفت (پیرزن، جوانمرد، رنگین کمان، زرین فام، سیه چرده، سیه چشم، سرخ رگ و ...).
4- چسبانشی(التصاقی، پیوندی) بودن زبان هیچ ربطی به نداشتن پیشوند ندارد. در این زبانها قطعاتی به هم می چسبند و ممکن است به پیش یا پس واژه بچسبند!
5- فعل سببی در فارسی هم هست! ممکن است فعل سببی فعل ناگذرا را به گذرا تبدیل کند (مردن/میراندن- سوختن/سوزاندن). ممکن است فعل سببی به فعل گذرا یک مفعول دیگر (متمم) اضافه کند مثل خوردن/خوراندن، نوشیدن/نوشاندن، نوشتن/نویساندن. این توان و فرمول در فارسی هست. البته برای همه فعل ها استفاده نشده است. در ترکی هم برای همه فعل ها این فرمول استفاده نمی شود. 
شما مثال های ساده لوحانه ای زده اید! مثل اینکه بنده بگویم  "خدایت بیامرزاد" در ترکی می شود "آرزو الیرم خدا سنه باغیشلاسن"!  یعنی چون می دانم در ترکی فعل دعایی/آرزویی وجود ندارد، بیایم این مثال را طراحی کنم و بعد هم با شمردن تعداد واژه ها نتیجه بگیرم که زبان ترکی ناتوان است! 
حتا می توان مثالم را سخت تر کنم و بگویم "خدایت برگزیناد" درترکی می شود "آرزو الیرم خدا سنه انتخاب  ... " و بعد هم ادعا کنم اصلا ترکی فعلی به معنی برگزیدن ندارد. ممکن است فعل گزیدن را داشته باشد اما برگزیدن را نمی تواند داشته باشد. برگزیدن درواقع به معنی گزیدن بهترین و بالاترین است.
6- در ترکی افعال بیشتر از فارسی نیست!  روش ساخت و گسترش فعل در دو زبان متفاوت است!  در ترکی از یک فعل نمی توان فعل هایی با معنی جدید خلق کرد ولی در فارسی از یک فعل "نهادن" افعال برنهادن، فرونهادن، وانهادن، بازنهادن، ترانهادن، همنهاهدن، فرانهادن، پیشنهادن و ... ساخته می شود. در انگلیسی هم از Pose فعل های repose, depose, compose, decompose, suppose, propose, transpose و ... ساخته می شود.
مثلا در فارسی فعل آوردن  را از فعل بردن ساخته اند. آوردن (آ منفی ساز + بردن). و از همین فعل "آوردن" هم "درآوردن" را ساخته اند!  یعنی در+آ+بردن = درآوردن. یعنی با یک فعل پایه (بردن) ده ها فعل جدید ساخته می شود با معانی متفاوت!
اما در ترکی آپارماخ و گترماخ و چخاردماخ هیچ ربطی به هم ندارند!
مثالهای دیگر : 
- پیوستن از پیشوند باستانی paiti و فعل بستن ساخته شده است.
- پرستیدن از پیشوند "پر" و فعل استادن ساخته شده است.
- نیوشیدن از پیشوند باستانی "ن" و فعل گوشیدن(گوشیتن پهلوی) ساخته شده است(nigauša).
- پذیرفتن از یک پیشوند فعلی و فعل گرفتن ساخته شده است.
- تاختن، پرداختن، گداختن همگی از ریشه باستانی تک (tak) ساخته شده اند.
- زرنجیدن (به معنی از رنج درآمدن، نجات یافتن) از پیشوند باستانی uz (به معنی بیرون و همریشه با ex لاتین) و فعل رنجیدن. فعل باستانی uzranca
و ده ها نمونه دیگر
94.184.140.131 ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۲۱ (UTC)
replies: text: اصلا در ترکی بازبرگزیدگانشیم چه میشود؟یعنی ما از برگزیدگان او هستیم که دوباره ما را برگزیده.IR00NY ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۹:۴۵ (UTC)

text: اصلن این مقایسه ترکی و فارسی در اینجا بی مورد است و جنبه تحقیق دست اول دارد، متاسفانه دوستان به کاربر مورانلی تذکر لازم را نمی دهند که این بحث را ادامه ندهد. Farvartish (بحث) ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۹:۵۵ (UTC)

text: آفرین بر کاربر IROONEY! در ترکی ای که بنده می دانم فعلی برای گزیدن نداریم، ظاهرا در ترکی استانبولی فعل seçmek (سچماخ- البته فعل سیچماخ در ترکی ما معنی ریدن می دهد!) را داریم که آن هم ظاهرا از ایغوری گرفته شده است. امکان ندارد در ترکی فعل برگزیدن (که به معنی گزیدن برترین می باشد) وجود داشته باشد! (فکر می کنم درعربی انتخاب و اصطفا را داریم)، چه رسد به فعل بازبرگزیدن!
اینها شوربختانه دانششان از ترکی هم کم است چه رسد به فارسی!
 من یک بار در مورد نوشته های آقای IROONEY توضیح نوشتم و نکات ضعف ایشان را در مسئله صفت و موصوف ترکی و فارسی و زبانهای التصاقی توضیح دادم ولی چون اینترنتم قطع شد دیگر حوصله نوشتن و توضیح مجدد را ندارم،  فقط قسمت آخر نوشته ام را می آورم : که آقای Farvartish هنوز فرق « سئچمک seçmək= برگزیدن» و « سیچماق Sıçmaq = ریدن » را در ترکی نمی دانند و وارد بحث ترکی می شوند و ادعا می کنند که در ترکی لغت « برگزیدن » نیست !  حالا « خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل !» --moranli ‏۲۷ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۳۹ (UTC)
بنده فرق سچماخ و سیچماخ را می دانم! شما ظاهرا مطالب را اصلا نمی خوانید! بنده گفتم در ترکی ما فعلی به نام سچماخ به معنی گزیدن وجود ندارد، فعل شبیه آن یعنی سیچماخ هم آن معنی خاص را می دهد! 
فعل برگزیدن در ترکی وجود ندارد، امکان ساخت آن هم در ترکی هم وجود ندارد. ضمنا گزیدن با برگزیدن فرق دارد!!!
شما آنقدر ناآگاه هستید که فرق وند و حرف ربط و حرف اضافه را نمی دانید! آنوقت از ترکی ما ایراد می گیرید!
شما نمی دانید در فارسی در بسیاری از مواقع صفت پیش از اسم می آید؟ یا می دانید و خود را به نادانی زده اید؟
صفت های شمارشی ساده (یک اسب)، صفت شمارشی ترتیبی (دومین اسب)، صفت اشاره (آن اسب)، صفت برترین (تیزترین اسب) و ... که پیش از اسم می آیند!
دیگر صفت ها هم گاهی پیش از اسم می آیند گاهی پس از اسم! مثال هایش هم در بالا موجود است!
204.77.14.153 ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۵۰ (UTC)
replies: text: : این آقا معلومه به اندازه یه بچه ترک مثلا تبریزی یا اردبیلی ترکی بلد نیستند. (البته این حرف هیچ چیزی از ایشون کم نمی کنه، قابل احترام هستند) فعل سئچمک (seçmək) به معنی برگزیدن یا انتخاب کردن در کاربرد روزمره فراوانی زیادی دارد. یا مشتقات آن مثل سئچیلمک و سئچدیرمک یا سئچدیریلمک ... مثلا کسی که میوه ی خیلی خوبی خریده است می گوید: بولاری من اؤزوم سئچدیرمیشم (یعنی من خودم به میوه فروش گفته ام که میوه های مد نظرم را انتخاب کند و به من دهد). حتی در ضرب المثل های زیادی هم کاربرد دارد، مثلا: سئچن، سئچمه لیگه دوشر. (یعنی کسی که زیاد وسواس داره تو انتخاب کردن، آخرش هم نمی تونه درست انتخاب کنه یا چیزی تو این مایه ها).

text: : عزیز جان! شما مطلب را دقیق بخوانید، بعد پاسخ بدهید. بنده گفتم در ترکی ما وجود ندارد، معنی این حرف این نیست که در ترکی شما هم وجود ندارد. باز هم می گویم در ترکی ما چنین فعلی شناخته شده نیست! دوم اینکه، اگر هم وجود داشته باشد معنی گزیدن را می دهد، و نه برگزیدن!
ترکی قانونمندترین زبان دنیا است. (به استثنای زبان های مصنوعی). یه سرچ تو گوگل و تو منابع علمی (مخصوصا منابع غیر قارسی یا فارس زده!) بکنید متوجه میشید. قانون های این زبان اونقدر دقیق هستند که آدم حیرت می کند. البته در زبان ترکی استانبولی به تعداد بسیار کم استثنا وجود دارد که در ترکی آذربایجانی حتی آنها هم نیستند. ترکی زبان قانون هاست. یعنی همه چیز الگوریتمیک است: اسامی، افعال، صفت ها، ساختار جملات و ... . برای یاد گرفتن این زبان فقط قوانین (الگوریتمها) و لغات خام نیاز خواهند بود و هیچ استثنایی نیز در جمله سازی، لغت سازی، تلفظ کلمات و غیره در میان نخواهند بود.  Hochvoltag (بحث) ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۰:۴۵ (UTC)

text: : شما اصلا عنوان این بحث را خوانده اید؟ اول بخوانید بعد وارد بحث شوید! بحث درباره روشمندی و ناروشمندی زبان ها نبود. بحث بر سر زایندگی و گسترش پذیری زبان بود. شما از فعل سئچماخ می توانید فعل دیگری بسازید؟ (به جز فعل سببی) می توانید فعلی با معنی دیگری تولید کرد؟ 
در انگلیسی از فعل pose فعل های جدید زیادی ساخته می شوند: depose, compose, decompose, juxtapose, repose, propose, transpose, prepose, و ....
در فارسی هم از فعل ها افعال جدیدی ساخته می شود. مثلا از گزیدن، فعل برگزیدن یا بازگزیدن ساخته می شود.  از نهادن، فرونهادن، وانهادن، بازنهادن، هم نهادن، ترانهادن و ... ساخته می شود.
حالا فرض کنیم حرف شما درست! خوب نتیجه؟ این قانون مندترین زبان دنیا کجا را گرفته؟ آیا انگلیسی/اسپانیایی/فرانسوی/آلمانی/ایتالیایی/ روسی که استثنا هم زیاد دارند و به قول شما روشمندترین زبان هم نیستند دنیا را نگرفته اند؟ 99% واژگان علمی دنیا در این زبانها تولید می شود.
بله! اگر زبانی کلا 1000 سال سابقه نوشتاری بیشتر نداشته باشد، ادیبات کلاسیک نداشته باشد، خطش را بصورت غیرارگانیگ و دستوری برساخته باشند، قطعا استثنا هم کمتر بدان راه یافته است. اساسا تاریخی ندارد که مطالعات تاریخی انجام داد و فهمید که مثلا 3000 سال پیش چه بوده والان چه است! 
برعکس، زبان هایی که 3000 سال سابقه نوشتاری دارند قطعا دچار تغییر و تحولات آوایی و ساختاری می شوند.
آنچه که مهم است توانش زبان ها در زایش واژگان جدید است.
replies: text: ::بحث ما مقایسه فارسی با ترکی است و نه انگلیسی/اسپانیایی/فرانسوی/آلمانی/ایتالیایی/ روسی با ترکی! یه حرف های غیر علمی می زنید آدم شاخ در می آورد. زبان فارسی زبانی است که ریشه لغت ندارد. 70 درصد لغات زبان فارسی ریشه عربی دارند. برای مثال به فرهنگ فارسی معین مراجعه شود. این افعالی که شما می فرمایید همگی افعال مرده هستند که دیگر کاربرد ندارند. من تا حالا هیچ فارسی زبانی را ندیده ام که مثلا افعال بازبرگزیدن یا بازنهادن را استفاده کند. مگر به زور فرهنگستان زبان فارسی و بخشنامه و ... . زنده کردن زبان با لغات مرده با پول باد آورده نفت چندان افتخاری ندارد. زبان قوی زبانی است که طبیعی باشد و به رشد و کمال به صورت طبیعی رسیده باشد. شما اطلاعات پایه ای از زبان شناسی ندارید. دستور زبان با خط نوشتاری فرق دارد عزیز. مثلا قوانین دستور زبانی کتاب دیوان لغات الترک که به رسم الخط عربی و 1000 سال پیش نوشته شده است با قوانین و دستور زبان ترکی استانبولی فعلی با خط لاتین یکی است با در نظر گرفتن این حقیقت که مثلا در دوره 700 ساله فقط در عثمانی هزاران عنوان کتاب شهر و نثر و علمی و هنری ترکی نوشته شده (یه نگاه به کتابخانه های موجود در فقط شهر استانبول بنداز، متوجه می شی حجم ادبیات ترکی با رسم الخط عربی را) .حالا بیا پیدا کن ارتباط قانونمندی زبان را با نوع نوشتار!!! در مورد سابقه ادبیات هم در همان کتاب دیوان لغات الترک برای مثال شعر: آلپ ارتونقا اؤلدو مو؟    ایسسیز آچون قالدو مو؟  و بقیه اش را برو بخوان که 700 سال پیش از میلاد مسیح سروده شده است و با تغییر بسیار کم لغوی و دستور زبانی به عهد ما رسیده است. به این می گویند قدرت زبان. یا به کتاب قوتادغو بیلیک که آن هم هزار سال قبل سروده شده است یه نگاهی بینداز تا معنی زبان قدرتمند را بفهمی. یا کتیبه های 1500 ساله ترکی متعلق به قرن 6 میلادی مربوط به گؤک تورک ها (یا امپراتوران آسمان) که یک ترک زبان در ایران می تواند به راحتی کتیبه را بخواند و متوجه شود. زبان فارسی یعنی عربی آسان شده. بعد از اسلام به علت پیچیده بودن ساختار زبان عربی برای عموم یه زبانی به اسم فارسی (احتمالا توسط خود اعراب) توسعه داده شد تا تازه مسلمانان را با اسلام آشنا کنند. به کتب نثر نوشته شده در قرن 5 یا 6 هجری قمری یه نگاه بیاندازید تا معنی عربی ساده شده را بفهمید. حروفی مثل از ،را، به، و .. و افعالی مثل است و می باشد و شد و گردانید و غیره همراه با هزاران هزار لغت عربی میشوند زبان فارسی، حتی اعداد هم در بسیاری مواقع عین عربیشان هستند! چیزی تو مایه های زبان هند و اروپایی فعلی اردو یا پشتو. اکثر لغات و ساختار بندی جملات با ریشه غیر عربی هم ریشه مستقیما هندی یا یونانی و سریانی و ... دارند! نفوذ عربی فقط در لغت نیست. اسکلت بندی فارسی، نحوه ادای کلمات و تلفظ آنها و در مواقع زیادی گرامر و ... نیز متا ثر از عربی است. حالا بیا و ترکی و فارسی را باهم مقایسه کن! قابل مقایسه کردن نیستند. ترکی با عربی قابل مقایسه کردن است و به قول محمد الکاشغری (1000 سال پیش)، ترکی و عربی مثل دو اسب شرط بندی هستند، این دو زبان را می توان با هم مقایسه کرد و نه فارسی را با عربی یا با ترکی. این کتیبه های قبل از اسلام زبان به اصطلاح فارسی هم که ما شا الله همه شان تقلبی هستند و ساخته و پرداخته دانشگاه های غربی در قرن 19 و 20 میلادی جهت نشان دادن اینکه اقوام هند و اروپایی هم در آن زمان دارای کتابت بوده اند مثلا. در بحث در اتمسفر فارسی همه چیز به گذشته های دور مبهم و غیر قابل اثبات یا به مراجع جدید در اروپا یا آمریکا نوشته شده ارجاع داده می شود مثلا: ادبیات قبل از اسلام و علم وهنر و تکنولوژی قبل از اسلام و ...  که هیچ کدام را هم نمی توانند بدون حقه بازی و تقلب اثبات کنند. شما می توانید فارسی را با زبان اردو یا پشتون و یا کردی مقایسه کنید و نه با زبان های قدرتمند عربی یا ترکی.  Hochvoltag (بحث) ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۵:۲۸ (UTC)

text: :
1-	زبانهای فارسی و انگلیسی/اسپانیایی/فرانسوی/آلمانی/ایتالیایی/ روسی همگی هندواروپایی هستند و از آن منظر که شما مقایسه کردید همگی ویژگی های مشترک دارند. پس نمی توانید بگویید یکی به کل ناتوان است و دیگران بسیار نیرومند! مگر عقده و کینه داشته باشید که آن به من ربط ندارد.
2-	خوب روشن است که وام واژه ریشه ندارد و ریشه اش در زبان وام دهنده است! مثل خیلی از واژگان فارسی که در ترکی رایج است.
3-	شما فرق فعل مرده و فعل کم کاربرد و فعل ادبی و فعل محاوره ای را نمی دانید! البته می دانید اما تعصب نمی گذارد درست داوری کنید. 50% واژگان بکار رفته توسط شکسپیر هم الان در انگلیسی رایج نیست و اصلا بکار نمی رود اما در تمام اجراهای نمایشنامه های شکسپیر بکار می رود و در متن های ادبی هم خیلی کاربرد دارد. مثلا فعلهای  شیفتن (ریشه واژگان شیفته و شیوا)/شکیبیدن(ریشه شکیبا)/ پناهیدن (ریشه پناهنده و ...) الان جز فعلهای ادبی شمرده می شوند و در ادبیات رایج هستند نه در بازار! در زبان محاوره کسی نمی گوید شکیبیدم! یا نمی گوید پناهیدم! می گویند پناه گرفتم، پناهنده شدم. در انگلیسی هم در زبان محاوره خیلی از افعال با get صرف می شود(get started, get married, ….). 
4-	برخی فعلها هم در لهجه تهرانی استفاده نمی شود ولی در لهجه های دیگر استفاده می شود، مثلا در لهجه تهرانی می گویند بذار(بگذار)، در همدانی و اراکی می گویند بیل (بهل) و در لهجه کرمانشاهی می گویند بنا (بنه) و از سه فعل گذاشتن، هشتن و نهادن استفاده می شود. 
5-	در مورد ادعاهایی که درباره زبان فارسی کردی بهتر است بروی چند تا متن ترکی عثمانی را بخوانی تا ببینی کدام زبان بر کدام زبان تاثیر داشته! فرهنگستان زبان ترکیه حتا در اساسنامه خودش ذکر کرده بود که می کوشد از شمار واژگان فارسی راه یافته به ترکی بکاهد و ...
نمونه ای از شعر ترکی عثمانی!
پرتوانداز نور پیشانی 		یوق عجب دینسه یوسف ثانی
جان و دل داده حسننه نسوان 		عشق و سوزی ایله زلیخاسان
سایه‌آسا فتادهٔ راهی 		ذره‌دن چوق ایدی هواخواهی
اینم یه مقاله از استاد دانشگاه استانبول درباره تاثیر فارسی در ترکی
http://www.ensani.ir/storage/Files/20120326114136-1138-187.pdf
6-	پروفسور ایلبر اورتایلی استاد تاریخ داشنگاه گالاتاسرای ترکیه اخیرا گفته اند فرهنگ و تمدن ایران برای ترکیه چونان فرهنگ و تمدن یونان برای اروپاست. منتها اگر تعصب نداشته باشید و ببینید!  این هم لینکی از شاهنامه خوانی این استاد و ستایشش از شاهنامه و فرهنگ ایران در یوتیوب که از یکی از شبکه های TRT پخش شده است http://www.youtube.com/watch?v=oUGNJNBbbJc&feature=player_embedded
7-	کتاب  قوتادغو بیلیک هم فقط 900 سال پیش و به زبان ایغوری سروده شده که زبان مستقلی است! نمی شود به صرف هم خانواده بودن دو زبان آثار آن زبان را هم دزدید!
8-	کتیبه های 1500 ساله هم دروغ است! کتیبه های یافته شده در مغولستان، فقط دوتاست و نه بیشتر! و آن هم 1200 سال پیش و نه بیشتر!  و خط آن هم برگرفته از سغدی و آرامی است. کهن ترین نمونه از ترکی نوشته شده همین است و بس! کهن تر از این چیزی تاکنون یافته نشده است! هیچ مدرکی و هیچ نوشته ای از این تاریخ قبل تر وجود ندارد.
9-	مقایسه کنید با نوشته های سغدی که از 3000 سال پیش در آن ناحیه دارای فرهنگ نوشتاری بوده اند و متن ها و کتاب های زیادی هم بر جای مانده است! مقایسه کنید با نوشته های فارسی میانه که از 2000 سال پیش در آن ناحیه کشف شده است. مقایسه کنید با کتیبه های چند هزار ساله فارسی باستان در وان ترکیه، سوئز مصر، بابل عراق، پرسپولیس و بیستون کرمانشاه و گنج نامه همدان از شاهان هخامنشی! مقایسه کنید چندین هزار لوح گلی کشف شده در پرسپولیس، با کتاب های 2000 ساله دینی فارسی میانه، مقایسه کنید با اوستای 3000 ساله، مقایسه کنید با نوشته های یافته شده در تورفان، نوشته قباله های اورامان کردستان، کتیبه سرخ کتل، کتیبه رباطک، سنگ نوشته اردوان پنجم در شوش، نزدیک به دو هزار سفالینه یافته شده در شهر نسا (ترکمنستان امروزی)، کتابهای دینی زرتشتی زند اوستا،دینکرد،بندهشن،ارداویراف نامه،روایت پهلوی،گمانیک ویچار و ادبیات غیر دینی و اندرزنامه ها،کارنامک اردشیر پاپکان،درخت آسوریک،ماتیکان چترنگ و فرهنگ پهلویک و ....آثاری نیز به این زبان مربوط به مانویان در ترفان یافت شده است که کتاب شاپورگان،مهم ترین آن ها است، یک مورد نیز ترجمه ای از قطعات مزامیر داود وجود دارد که به خط پهلوی در ترفان پیدا شده که به زبان پارسی میانه یافت شده است. و .....همه اینها دروغ است؟! فقط شما این را فهمیده اید و بقیه پانترکان؟!
10-	در مورد ادبیات 1400 سال اخیر هم که دیگر نیازی به شمارش نیست! همین بس که شاهان عثمانی نامشان را کیخسرو و کیقباد می گذاشتند و سلطان سلیم دیوان شعر به فارسی می سرود غزنویان ترک نسب و تبار خویش به ساسانیان می رساندند و کتابخانه های شرق و غرب پر بود از منابع فارسی و ...
94.184.140.131 ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۳۵ (UTC)

text: :به هیچ چیزی جواب ندادی و احساساتی چیزهایی را تکرار کردی. من چی گفتم تو چی جواب دادی. زبان شناسی و احساساتی بودن دو مقوله مجزا از هم هستند. ظاهرا این طور که مشخص است شما بیشتر سعی دارید با افتخارات قلابی دیگران شکاف های روحانی و احساسی خود را پر کنید. پر کردن کمبود های عاطفی و نیازهای مرتبط با آن راه و روش های دیگری دارد که در تاریخ و فرهنگ ملل نمی توانید آنها را بیابید. متاسفانه یک تابویی برای خود درست کرده اید که حتی وارد شدن به بعضی از آن ها را گناه می دانید. بنده چطور می توانم با همچین تفکری بحث کنم؟ بنده جهت روشن شدن حقیقت بحث می کنم و شما جهت خوشحال کردن خودتان و پافشاری بر اینکه راه اشتباه قبلی تان درست بوده. شما ابتدا تکلیف خود را با خودتان مشخص کنید و به تناقضات درونی پاسخ دهید و اگر وقت زیاد آوردید بیایید بحث را ادامه می دهیم، در غیر این صورت احساس می کنم که ورود به تابوها و روشن کردن حقیقت باعث ناراحتی شما می شود. Hochvoltag (بحث) ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۰۵ (UTC)

text: قدرت را هر چه معنی کنید ترکی در آن جای نمیگیرد.اگر قدرت را رواج در سطح جهان در نظر بگیرید رواجی در سطح جهان ندارد اگر تعداد گویشور بدانید باز ترکی فقط با برگرفتن از زبانهای مختلفش میتواند تا 150 160 میلیون تن را که عمدتا در کشورهای عقب افتاده از نظر اقتصادی و فرهنگی هستند را شامل شود.اگر دستور زبانی حساب کنید ترکی زبانی است که فقط پسوند میگیرد و نه پیشوند نه میان وند و این ایراد باعث میشود که گاهی برای یک مفهوم از چندین پسوند استفاده شود.اصولا ترکی در مرحله دوم پیشرفت زبانی مانده یعنی در محله التصاقی و به مرحله تصریفی نرسیده و بن فعل ماضی و مضارع در آن جدا نشده.از چه قانون مندی حرف میزنید؟حتی از نظر دایره لغات هم ترکی مشکلات فراوان دارد به واژه های هوش ، فرهنگ ، نماز ، زمان ، پزشک ، هنر ، بهشت ، گناه و صدها واژه دیگر نگاهی بیاندازید که به زور فرهنگستان باکو و با زور ثروت باد اورده نفت آنجا کلمه ای برایشان به تازگی ساخته شده و تازه آن نیز مورد استفاده قرار نمیگیرد!حتی از نظر هماهنگی اصوات ترکی باعث مشکلات گویشورانش در ادای کلمات بیگانه میشود تا آنجا که کلمه ساده تراکتور به کلمه نامفهوم تیراختور یا داکتر به دوهدور تبدیل میشود!ترکی چهل پسوند دارد که نیمی از آنها تنها برای لازم و متعدی کردن به کار میرود!از بعد تاریخی هم نگاه کنید ترکی نخستین بار در کتیبه اورخون در 1300 سال پیش نوشته شده.در همان دوران 16 جلد تاریخ طبری به زبان عربی نوشته شد و بسیاری نوشته ها در زمینه های فلسفی و دینی و علمی و ادبی به زبان فارسی.یعنی در زمینه تاریخی نه علمی نه واژگانی نه جمعیتی و نه حتی پیشرفت زبانی ترکی به هیچ عنوان زبان قدرتمندی محسوب نمیشود.شاید هم به همین دلیل بوده که بجز در ترکیه آن هم به ضرب شمشیر عثمانیها قافیه تا سال 1990 در همه جا به زبانهای دیگر باخته بود و اگر شوروی تجزیه نشده بود چه بسا جای خود را به زبان بهتر یعنی روسی داده بود!همچنین بودن چند واژه بیشتر برای کتک زدن و انواع درد آمدن اهمیتی ندارد!معمولا در هر زبان کلماتی ساخته میشود که آن فرهنگ به آن نیاز دارد.شاید در ترکی به انواع ضرب و شتم و دربرابر انواع دردها بیشتر نیاز بوده تا ایجاد واژه ای هنر و فرهنگ!آنچنان که در زبان اسکیموها 6 واژه برای انواع برف داریم!!IR00NY ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۰:۲۵ (UTC)

text: ترکی با عربی قابل قیاس است؟!جدا حرف مضحکی است!کجا یک زبان با مونث و مذکر با نکره و معرفه با آن دقیقی با 13 14 فعل با انواع جمعها از مکسر تا جمع بیش از دو نفر با زبانی قابل قیاس است که تنها کارش گذاشتن یک پسوند پشت یک بن فعل است؟یک نوع جمع دارد بسیاری از پسوندهایش را از پهلوی گرفته و با تاریخی دروغین که چند پانترک برای آن ساخته اند از آدم تا خاتم را ترک میداند و تاریخی است که فقط برای خود همین پانترکها مورد قبول است مقایسه میکنید؟عربی زبانی از اندلس تا عمان است زبانی ترایخی و دینی ترکی چیست؟زبانی پر از کلمات عربی و فارسی و غربی!شما میتوانید ترکی باستان را بخوانید شما حتی در خواندن ترکی دیگر هم با مشکل روبرو میشوید عمرا بتوانید از ترکی خلجی یا یا ترکی چوواش سردربیاروید!!بله با جعلی خواندن تاریخ مستند دیگران و راست خواندن تاریخی جعلی پانترکانه میشود هر حرفی زد!این الگوریتم ترکی هم که میگویید بسیار مسخره است.یکی را با لر جمع میبنده یکی را با لار!در فعل گذشته نقلی دچار یک نوع آشوب است!در منابع خارجی هم دنبالش بگردید چنین حرفهایی رو پیدا نخواهید کرد!!IR00NY ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۰:۳۸ (UTC)
البته تاریخ طبری به‌زبان عربی بوده‎است. آرش ツ‏ ۳۱ تیر ۱۳۹۲/ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۰:۳۶ (UTC)
replies: text: :معروف است که می گویند: وقتی کسی منطقش کم آورد شروع به بدگویی و دشنام می کند. قضیه جناب ایرونی هم همین است. کسی که یک صفحه از کتاب دیوان لغات الترک را خوانده باشد، در مورد زبان ترکی این چنین دشنام گونه صحبت نمی کند. باز هم تاکید می کنم، تاکنون در تاریخ بشری زبانی به قاعده مندی و قدرت زبان ترکی به وجود نیامده است. این چیزی است که وجود دارد و نیاز به تایید شما و دیگران نیست. به جای اینکه این میراث بشری را ارج بنهید حرف های دور از شان و بد خواهانه بر ضد این میراث بشری می زنید. حرف زدن به ترکی شبیه پروگرام کردن یک برنامه کامپیوتری است. به همان دقت، به همان روانی و ظرافت. همانطور که انتظار داریم قوانین زبان برنامه ریزی مثلا C همیشه و به یک صورت جواب دهد و با تغییر داده ها و اعداد مختلف مورد پردازش، نیاز به تغییر برنامه و یا قوانین برنامه نویسی نباشد، زبان ترکی نیز به همان صورت عمل می کند. یک سلسله قوانین دقیق و محکم وجود دارد و نیز لغات خام به عنوان داده. با ترکیب فوانین و لغات، جملات به وجود می آیند. شاید در نگاه اول متوجه نشوید که برتری در کجا نهفته است ولی با مثال هایی روشن می گردد. در زبان انگلیسی جمع بستن اسامی قانون خاصی ندارد. باید از قبل بدانید که آیا فلان اسم با قاعده است یا بی قاعده و یا شبه باقاعده. اسامی باقاعده باافزودن s یا es جمع بسته خواهند شد و صورت جمع اسامی بیقاعده باید از قبل معلوم باشد مثل  woman/women یا medium/medim ، اسامی شبه باقاعده هر دو فرم را می توانند بگیرند: hoof hoofs/hooves. یعنی باید با یادگیری هر اسمی این را هم بدانیم که آیا آن اسم به صورت باقاعده، بی قاعده و یا شبه باقاعده جمع بسته میشود و صورت جمع را باید از قبل بدانیم. در مورد مثلا زبان هلندی و آلمانی قضیه پیچیده تر می شود. تمام اسامی بی قاعده اند. فرم جمع اسامی باید تک به تک حفظ گردد. علاوه بر آن بایستی از قبل بدانیم که جنس اسم چیست (یادگار تبعیض جنستی روزگار قدیم). یعنی مذکر است یا مونث یا خنثی. علاوه بر آن برای تک تک اسامی باید بدانیم با کدام پسوند به صورت اضافی یا Genetive در میاید با کدام پسوند حالت های دیگر را می گیرد و اطلاعات دیگری که مختص هر اسم است و از قبل باید یاد گرفته شود. وضعیت اکثر زبان های اروپایی مثل فرانسوی و  و اسپانیایی به این شکل است. صفت ها نیز به این گونه اند. در انگلیسی صفات یا باقاعده اند یا بی قاعده. اگر بی قاعده اند صورت کومپراتیو یا سوپرلاتیوشان چگونه است. آیا فلان صفت می تواند در حالت قیدی مورد استفاده قرار بگیرد یا نه و .... در زبان مثلا فرانسوی نیز قضیه به این صورت است با استثنائات بسیار زیاد. قضیه در مورد افعال هم بدین شکل است. یعنی با یاد گیری ریشه هر فعلی، به اطلاعات زیادی در مورد چگونگی کار با تک تک فعل ها نیاز خواهد بود. بقیه انواع دیگر ساختار جمله نیز به این شکلند. با ورود مثلا یک اسم جدید به زبان باید به صورت توافقی مشخص شود که صورت جمع، جنس و اطلاعات دیگر مورد نیاز برای این اسم جدید به چه صورت خواهد بود. یعنی در همه اوقات باید اطلاعات زیادی در مورد تک تک لغات داشته باشیم تا برای شروع به استفاده از زبان آماده شویم. حال نوبت پردازش این لغات و اتصال آنها به هم در جمله می رسد. در زبان مثلا هلندی یا آلمانی، برای اینکه یک صفت ساده پشت یک اسم قرار بگیرد به 44 طریق مختلف می تواند کار انجام پذیرد. در مورد زبان انگلیسی نیز مثال های زیادی می توان آورد که کار جمله سازی را علاوه بر قوانین، به اطلاعات قبلی نیاز مند می کند که کیس به کیس برای تک تک لغات بایستی از قبل به یاد سپرده شود و ... ولی هدف زبان ارتباط و بیان مفاهیم به آسانترین شکل است. با در نظر گرفتن همین اشکالات، در اواخر قرن 19 میلادی، زبان شناسان به این فکر افتادند که یک زبان قانونمند و بدور از پیچیدگی های غیر ضروری به وجود آورند و مشخصات یک زبان ایده آل را تعریف کردند که برای نمونه زبان اسپرانتو بر اساس همین مشخصات ایده آل ساخته شده است ولی به خاطر نداشن متکلم طبیعی نتوانسته است رشد کند. زبان ترکی دقیقا زبانی است با تمام مشخصات یک زبان ایده آل است که بدون هرگونه پیچیدگی های غیر ضرور، تمام مشخصات یک زبان ایده آل را پوشش می دهد. یعنی در تمام حوزه های صرفی و نحوی قانونمند است. تمام اسامی، تمامی صفت ها، تمامی افعال در این زبان با قاعده است. تشکیل لغت در این زبان با قاعده است. تمامی انواع جملات همه بر اساس قانون شکل می گیرد که حتی یک استثناء نیز در آن وجود ندارد. به طور کلی لغات هیچ اطلاعات اضافه ای جز چند حرف به هم چسبیده (ریشه) را حمل نمی کنند. و خود را به قوانین می سپارند تا جملات ساخته شوند. البته زبان ترکی یک قدم بالاتر نهاده و در حوضه تلفظ کلمه نیز به یک حالت توسعه یافته ای رسیده است. ساختار حنجره انسان طوری است که هر یک از حروف صدا دار از قسمت خاصی از سیستم صوتی نشئت می گیرد، و با ادای یک حرف صدا دار خاصی، برای سیستم صوتی راحت تر است که بعد از آن تا مکث بعدی (یعنی انتهای کلمه)، فقط دسته خاصی از صدادارها را ادا کند که به قانون هماهنگی اصوات معروف است. زبان ترکی در این حوزه نیز توسعه یافته است که این قانون نیز کاملا منتظم و به دور از استثنا می باشد. غنای لغت و ریشه فعل در این زبان کامل است. اسامی، افعال و لغات زبانی دیگر دارای ریشه ترکی اند یعنی از زبان های دیگری وارد نشده اند (به اعم). معرفه و نکره بودن اسم با نقشش در جمله و بدون پیچیدگی مشخص می شود. با مطالعه مثلا دیوان لغات الترک، غنای افعال ترکی برای بیان مفاهیم را می توان کاملا درک کرد، هزاران ریشه فعلی. حالت های زمانی گوناگون (تا 24 زمان) برای پوشش دادن هر چیزی که انسان می تواند نیاز داشته باشد. تنها زبانی که دارای چنین ریشه فعلی است زبان عربی است. قابلیت تولید لغات جدید و مفاهیم نوین آنقدر قدرتمند است که برای یک کلمه مثلا اختلاف پتانسیل یا ولتاژ چندین معادل ساده و در عین حال دقیق در این زبان می شود پیشنهاد داد. البته بنده زبانشناس نیستم که بخواهم قدرت این زبان را کامل و به دقت بیان کنم ولی ساده ترین مقایسه ها با زبانهای مختلف برتری این زبان را به سادگی آشکار می کند. البته گفتن اینکه برتر است نه از این روی که بخواهیم زبان های دیگر را کوچک  کرده و بکوبیم و مغرور از این برتری باشیم. نه. هدف مقایسه منطقی زبان ها در برطرف کردن نیاز های زبانی انسان به بهترین  و ایده آل ترین شکل است. Hochvoltag (بحث) ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۳:۲۸ (UTC)

text: : 1- medium مفرد است و جمع آن media است و انگلیسی هم نیست و لاتینی است! شما فکر کردید جمع بی قاعده است! نه خیر آقا!  این هم مثل bacteria/bacterium  و data/datum و critera/criterion است که همگی مشخص است با قاعده جمع بسته شده اند. شما سواد لاتینی و انگلیسی ندارید حرف نزنید!
2- چطور قانون هماهنگی اصوات در ترکی خوبست و نشانه هوشمندی فرازمینی ترکان و نشانه پیشرفت شگفت انگیز! اما در بقیه زبانها بی قاعدگیست؟ مثلا لر و لار یک قاعده هستند و قانون هماهنگی اصوات باعث می شود بسته به واژه کدام بکار رود، اما Hoof اینگونه نیست؟ شما خودت یکبار سعی کن بگویی Hoofs ، میبینی که ناخودآگاه می شود hooves! وقتی صدای س بعد از صدای ف می آید بطور طبیعی تبدیل می شود به صدای و! آنوقت ادعای زبانشناسیت هم می شود!
3- زبانهای آریایی و هندواروپایی دنیا را گرفته اند! این که دیگر دروغ نیست! ادعا نیست! 
4- زبان عربی گسترش پذیر نیست! صیغه های محدودی دارد و نمی توان بیشتر از آن پیشرفت!  اگر کسی بتواند rewritablity (بازنوشتنی) را به عربی بگوید جایزه دارد! ده ها هزار واژه فنی و علمی وجود دارد که عربی اساسا و ذاتا نمی تواند برای انها واژه سازی بکند! مگر اینکه در آینده بنشینند و برای مثلا پیشوند های , contra, trans ، re ، de و .... صیغه های جدید بسازند! که این هم امکان ندارد!
5- داشتن مادینگی و نرینگی (مونث، مذکر) هم نشانه توان زبان نیست، زبان های باستانی همگی دارای این ویژگی بوده اند و از آن گذر کرده اند! در زبانهای ایرانی باستانی مادینگی و نرینگی وجود داشته، و حتا در چند نمونه از زبانهای ایرانی نوین هنوز این ویژگی هست. در انگلیسی بوده و به حداقل رسیده (he/she)، در آلمانی و فرانسه هنوز هست. این یک گذر تاریخی بوده که زبانها از آن گذشته اند. 
6- خواندن این مصاحبه را به همه توصیه می کنم، از آقای سید جواد طباطبایی (تبریزی). پاسخ پانترکان را داده است!
http://www.azariha.org/?lang=fa&muid=53&item=748

text: میگویند مرگ خوب است ولی برای همسایه!این همئحکایت شماست جناب Hochvoltag!!آنجا که هر چه میخواهید بدون هیچگونه پایه و اساس علمی و صرفا بر اساس مطالعه وبسایت پورپیرار به فارسی میبندید نمیشود دشنام وقتی من حقایق تاریخی درباره ترکی را بیان میکنم میشود دشنام؟وقتی شما بی منطق هر صفتی خوبی به ذهنتان میرسد به ترکی ممیبندید و آن را آنچنان باد میکنید گویا آسمان باز شده و این زبان التصاقی مهاجران آسیای میانه  از آن افتاده زمین انتظار دارید در ویکی پدیای فارسی بقیه بنشینند ببیند شما چه میگویی؟اینجا جای بحثش نیست بنابراین کوتاه میگویم.هماهنگی اصوات در ترکی بجز محدودیت در واژه سازی و تلفظ چه ارمغانی برای گویشورانش داشته؟آنچنان که حتی یک کلمه بیگانه در ترکی درست ادا نمیشود نبود هماهنگی اصوات در دیگر زبانها هیچ مشکلی ایجاد نکرده اتفاقا ترکی هیمشه به عنوان زبانی زمخت شناخته میشود.در مورد بی فاعدگی در زبانهیا هند و اروپایی عمدتا تحلیلی باید بگویم بی قاعدگی از بن افعال شروع میشود آنجا که بن ماضی و مضارع از هم جدا میشوند وقتی ترکی هنوز به آن مرحله نرسیده معلوم است بی قاعدگی هم ندارد!انگار بگوییم بچه من معتاد نیست!آن بچه به سنی نرسیده که دچار انحراف بشود یا نشود!اینی هم که میگویید مونث و مذکر یادگار تفکیک جنسیتی است که جدا خنده دار بود!!بی قاعدگی در ترکی هم دیده میشود مثلا پسوند لیق و لیک در ساختن اسم مصدر یا میش و موش در اسم مفعول ساختن.در ضمایر ملکی مثلا تفاوت در ئی و سی در سوم شخص مفرد که به درستی مشخص نیست کدام درست است!فعل ایمک هم کلا بی قاعده است!و بسیاری از بی قاعدگی های دیگر که بیشتر هم از همان هماهنگی اصوات است که هیچ خاصیتی بجز ایجاد همین بی قاعدگیها ندارد!شما یک منبع بدهید که در آن نوشته شده باشد ترکی قانونمندترین زبان دنیاست!اینجا فروم نیست که قارینی صحبت کنید اینجا با منبع حرف بزنید.همچنین با نگاهی به الفبای ترکی میفهمیم ریشه افعال نیز از چند صدتایی بیشتر نیست.کلماتی هم که معادلی در ترکی ندارد نیز از شمار خارج است!مثل نماز فرهنگ هوش هنر پزشک زمان و.....از نظر تاریخی هم که بررسی کردم.فقط یک تاریخ کاشغری هست که به زبان ایوغروی نه حتی اغوزی نوشته شده است به خاطر فقر منابع تاریخی به ترکی آن را همیشه میگویند در حالی که به فارسی بسیار بیشتر از آن یک کتاب نوشته شده است.انگلیسی بسیار بهم ریختگی دارد مثلا برای ماضی کردن افعال قاعده درستی نیست بعضی با ed و برخی به صورتهای مختلفی ماضی میشوند که گفتم این به خاطر پیشرفته و گسترده بودن این زبان نسبت به ترکی است ولی همین زبان انگلیسی از لحاظ رواج و کیفیت مطالب علمی که با آن تولید میشود به هیچ عنوان با ترکی که در واقع نه یک زبان بلکه چند زبان است قابل قیاس نیست.اینگونه نظم در ساختار را شاید بتوانید در زبان قبایل آفریقایی هم بیابید ولی این دلیل بر قدرتمند بودن زبان آنها نیست.IR00NY ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۵۳ (UTC)
خیلی از ناروشمندی یا بی قاعدگی هایی که در ذهن امثال این جناب Hochvoltag هست، اتفاقا خیلی هم روشمند هستند! منتها برخی مسائل نمی گذارد درست داوری کنند. شما این مقاله "فعل ساده" در همین ویکی را بخوانید بخش "روشمندی و ناروشمندی فعل‌ها در زبان پارسی".
نمونه: فعل‌هایی که با تغییر آوای پایانی(ز/س/ش) به "خ" و افزودن "تن" به ریشه فعل ساخته می‌شوند: سوز(سوختن)، دوز(دوختن)، گداز(گداختن)، تاز(تاختن)، آز(آختن)، آمیز(آمیختن)، ریز(ریختن)،پز(پختن)، آویز (آویختن)، باز(باختن)، یاز(یاختن)، پرداز(پرداختن)، افراز(افراختن)، افروز(افروختن)، توز(توختن)، شناس(شناختن)، فروش(فروختن) و...
این چجور نارشمندی است؟ این که عین روشمندی است و روشش هم مشخص است و فرمول دارد! این که فکر کنیم فقط یک فرمول (ریشه فعل+ ایدن) باید وجود داشته باشد، در غیر اینصورت زبان دارای بی قاعدگیست که سخن علمی ای نیست.
حرف علمی این است: واژه با قاعده/روشمند برگردان واژه ی regular است که خود از واژه ی regula در لاتین گرفته شده و به معنی rule یا همان قاعده/روش! در دیکشنری آکسفورد regular را اینچنین تعریف کرده ، following a pattern . این مثال ها که بنده زدم همگی تابع یک الگو هستند و روش/قاعده دارند! هر چند قاعده دشوار و سخت باشد. اگر دستور ساخت چیزی از بین رفته باشد و در درسترس نباشد بله! ناروشمند شمرده می شود!
همچنین، در فارسی ظاهرا فقط 3 فعل وجود دارد که دارای ریشه جدای ماضی و مضارع هستند. مثل دیدن/ بین. در بقیه فعل ها یک ریشه مشترک وجود دارد که از آن ریشه دو بن ماضی و مضارع ساخته شده است. داشتن دو ریشه هم به معنی نارشمندی نیست! 
مقاله "ساختار فعل در فارسی میانه ترفامی و پهلوی اشکانی ترفانی، دکتر گلنار قلعه خانی، اسفندیار طاهری، مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز" را مطالعه بفرمایید.
ناروشمندی یعنی اینکه هیچ روشی برای ساخت فعل سببی "گسترماخ" از "گرماخ" وجود ندارد. اگر وجودداشته باشد، باید حداقل دو فعل از این روش استفاده کرده باشند.
تمام فعل های فارسی (به غیر از آن 3 فعلی که دارای دو ریشه مجزا هستند) روشمند هستند و تمام روش ها هم حداقل دو مصداق دارد.
بنده اساسا سخنم از اول چیز دیگری بود. کسی ادعا کرده بود فعل های ترکی بیشتر است! بنده هم ادعا کردم نیست! 
مثال هم زدم!  گفتم در فارسی از فعل پایه "بردن" با افزودن پیشوند فعلی "آ" فعل "آوردن" را ساخته اند که فعل جدیدی است با معنی جدید! از فعل "آوردن" هم با افزودن پیشوند فعلی "در" فعل جدید "درآوردن" را ساخته اند با معنی جدید! یا فعل های رسمی دیگری مانند فروآوردن، فرآوردن، هم آوردن و ....
در ترکی برای همین یک نمونه سه فعل آپارماق، گترماق، چخاردماق(سببی جخماق) را دارند. از سه ریشه کاملا جدا. خوب شما ببینید گسترش پذیری شگفت انگیز فارسی را! بنده می گویم امکانات گسترش در فارسی بسیار بیشتر از عربی و ترکی است.
شما مثال زبان برنامه نویسی C را زدید! بنده مثال دیگری می زنم. در طراحی نرم افزار اصلی داریم بنام Open Close Principle ، یعنی نرم افزار باید برای هر تغییری بسته باشد اما برای هر توسعه/گسترشی باز باشد. یعنی Open to any extension close to any modification.
حالا این اصل یعنی چی: یعنی مثلا شما می خواهید مفهومی بنام دوباره انجام دادن یک فعل را وارد زبانتان بکنید. جامعه شما از بیابانگردی درآمده و تبدیل شده به یک جامعه شهری با نیازهای زبانی جدید و انتقال مفاهیم انتزاعی جدید. خوب اگر شما اصل OCP را در طراحی زبان رعایت کرده باشید، داشته باشید، فقط کافیست یک پیشوند/پسونند/میانوند/ یا هر چیز دیگری را به فعل اضافه کنید تا فعل معنی اش عوض شود و معنی جدید (دوباره انجام دادن همان فعل) را بگیرد. مثلا پیشوند وا/باز در فارسی و یا re در انگلیسی!
خوب در زبان عربی چه باید کرد؟ باید زبان را تغییر داد! باید صیغه جدیدی به زبان افزود(مثلا ارتفعال!) آنوقت برای review باید بگویند ارتشهاد!
این یعنی OCP را رعایت نکرده اید! یعنی مجبور شدید برای افزایش توانمندی زبان، آنرا تغییر دهید! اما در فارسی و دیگر زبانهای هندواروپایی فقط کافیست پیشوندی اضافه شود به فعل!
حالا شما ببینید ده ها پیشوند برای انتقال ده ها مفهوم پیچیده بکار می رود که عربی و البته ترکی از بیان آنها ناتوان هستند! 
شما نمی توانید به جای "تراکاشت" بگویید "کاشت"! چون transplant با plant فرق دارد. transplant یعنی از جایی به جای دیگر کاشتن! مثل برداشتن مو از پس سر و کاشتن آن در جلوی سر! بنابراین دقت در انتقال مفاهیم باید رعایت شود.
 94.184.140.131 ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۲۵ (UTC)
replies: text: : با نمونه های که در مورد ترکی می آورید، عمق سواد ترکیتان را نشان می دهید. دید سطحی و تفاسیر بچگانه! قبل از آمدن به بحث، لطفا حداقل یک کتاب گرامر را در مورد ترکی بخوانید تا بشود بحث را با شما ادامه داد. دیدتان در مورد افعال فارسی و بن ماضی و مضارع و طریقه ساختشان هم سطحی است، و معلوم می شود در گرامر فارسی هم چندان دستی ندارید. احتمالا منظور گفته های بالایی منرا کامل درک نکردید و متوجه نشدید که منظور از جملات گفته شده و بحث قانونمندی چه بوده اند. علتش هم نداشتن دیدی پایه ای از زبان ترکی هست. بایستی بیشتر مطالعه بفرمائید، مخصوصا این سه زبان فارسی و ترکی و عربی را.  Hochvoltag (بحث) ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۵:۵۴ (UTC)
thread_title:  در ترکی افعال خیلی بیشتر از فارسی نیست 

message: سانجی دردی که در ناحیه شکم هست واگر درنواحی دیگر بدن سوزن سوزن شدن باشد(سانجار)گفته میشود . معنی درد به ترکی (آغری)هست .سانجیلانماق یعنی شکم درد گرفتن ومی توان از دیگر افعال هم به جای سانجی استفاده کرد- حال توتدرانلاردانیمیش ،،باغیرچاتلادانلاردانیمیش ، اولدوتدورننردنیمش 
همان طور که ملاحظه فرمودید.میتوان هر فعلی مانند (وردیتدیران ،سیندیتدیران ،دودوتدورن،آلدیتدیران و....) جاگزین کرد.
 واقعا بو یازی سانجیلاندیرانلاردانیمیش Az ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۰۲ (UTC)
replies: text: عزیز من این چه نشانه ی برتری است!  آیا اینکه ما برای سردرد، دندان درد، شکم درد، پشت درد، پا درد، گوش درد و ... هی واژه ی نو بسازیم این نشانه ی برتری است؟ نشانه توانمندی است؟!  این روش اصلا گسترش پذیر نیست! زبان باید برای گسترش باز باشد! (Open to extension).
در انگلیسی هم یک ache دارند که از آن headache, stomachache, backache, ... می سازند!
درد یک مفهوم کلی است! حالا ممکن است گونه های مختلف درد وجود داشته باشند. در فارسی هم انواع خاص درد وجود دارد. مثلا برسام (نوعی درد سینه، درد بر/پهلو) یا سرسام (نوعی سردرد)!
برای آگاهی شما باید بگویم که یکی از معانی واژه ی سام در فارسی بیماری(آماس) و درد است و در واژگان "سرسام" و "برسام" دیده می شود.
"امیر را تب گرفت تب سوزان و سرسامی افتاد چنانکه بار نتوانست داد... (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 517)"
"یرقان هیبت رویش زرد کرده و برسام سیاست عقل و خرد را از وی برده" (سندبادنامه )
94.184.140.131 ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۴۲ (UTC)

text: به راستی این نوشته دلم را آزرد!دقیقا روبروی سانجیلاندیرانلاردانیمیش میشود.حتما نباید یک زبان مثل زبان دیگر ترجمه واو به واو بکند!در انگلیسی نیز میگوید your welcom حتما نباید معادلی واو به واو برای قابلت رو نداره بیاورند تا درست باشد!IR00NY ‏۱۵ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۹:۵۵ (UTC)

text: باید نوشته کاربر Az دل شما رو می آزرد! نه نوشته من که تنها پاسخی بود بر ادعاهای ایشان!
ایشان در پایان نوشته شان گفته اند "واقعا بو یازی سانجیلاندیرانلاردانیمیش" . این توهین باید دل شما رو می آزرد!
سخن من هم این نیست که یک زبان از یک زبان دیگر برتر است! ولی در میدان برتری جویی و برتری یابی چنانچه ایشان پنداشته اند، دست بسته نیستیم!
193.164.133.72 ‏۱۷ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۳:۰۸ (UTC)
thread_title: سانجی