بحث:ترک‌سازی

message: با سلام ، همانطوری که با عنوان مقاله ای بعنوان فارس سازی مخالف بودم و آنرا واژه سازی (نئولوژیسم) می دانستم ، با این عنوان ترکسازی هم موافق نیستم . چنین واژه ای در فرهنگ ما وجود ندارد . عنوان این مقاله می تواند تغییر فرهنگی در آناتولی ، یا تغییر زبانی در فلان جا باشد . --Alborz Fallah (بحث) ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۰۸ (UTC)
replies: text: : تغییر فرهنگی یا تغییر زبانی معال دقیق برای عنوان این مقاله نیست؛اینکه چیزی در فارسی معادل ندارد به این معنی نیست که به معادلش هم نیاز نداریم. شما معادل بهتر برای تورکیفیکیشن یا مثلا لغت «تتریک» عربی چه قرار می دهید؟ من خودم از افعال مرکب دل خوشی ندارم چون تقریبا زبان فارسی را نابود کردند اما اگر قرار بود مصدر «ساختن» را به ترک نچسبانم تا معادل فارسی بدهد باید عنوانش را ترکاندن یا به صورت متعدی شده ترکانیدن می گذاشتم که چون فرم نخست احتمالا قابل هضم تر است، همان را گذاشتم. Iranic (بحث) ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۳:۲۷ (UTC)
replies: text: ::نئولوژیسم در ویکی پدیا مردود است . بحث بسیار شدید و چند ماهه ای با گروهی از ویراستاران ویکی پدیا داشتیم (که گرایشهای قوم گرایانه ایشان از دید من و ما پوشیده نبود ) و ایشان تاکید بسیار زیادی داشتند که نوواژه ای بعنوان فارس سازی ، دال بر بیگانه کردن اقلیتهای قومی در ایران با قومیت خود و تبدیل اجباری آنها به فردی با قومیت به اصطلاح خودشان فارس بسازند که سرانجام با مسدود شدن چند نفر پایان یافت و نام و محتوای مقاله تغییر کرد . اینجا باز همان مشکل پیش آمده است ولی از سوی دیگر . اگر در فارسی معادل نداریم ، مفهومش هم وارد ذهنیت ما نشده است. چه اصراری است به سیاق پان ترکها ، ما هم مخترع واژه بشویم ؟ آیا می دانید که بسیاری از متفکران ایرانی نه تنها واژه سازی چپ گرایانه و کذایی ملتهای درون مرز ایران را قبول ندارند ، بلکه قومیت های مجزا ( ethnicity ) را هم بجز در موارد خاصی مثل ترکمنان ایرانی ، درست نمی دانند ! استدلال ایشان این است که از مولفه های قومیت ، تنها زبان گفتاری و نه نوشتاری در گروه های جمعیتی ایران وجود دارد ، نه حس خودآگاهی قومی پررنگی وجود دارد ، نه مولفه های نژادی و نه فرهنگی . تقابل قومی در تاریخ ایران ، به آن شکلی که در آناطولی وجود داشته است ، ناشناخته است ! پررنگ کردن گسل هایی که فرهنگ مشترک ایرانیان آنرا پر کرده است ، دنباله روی ناخودآگاه از نفرت بیگانه می باشد :مواظب باشیم که ناخواسته ،گاسپرینسکی عصر جدید نشویم ! با سپاس --Alborz Fallah (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۲۵ (UTC)

text: نظر بر این شد که فارس سازی را به یکسان‌سازی فرهنگی در ایران معاصر تغییر جهت بدهیم . در آناطولی و ارمنستان بزرگتر و مناطق کردنشین و حتی آذربایجان ایران هم ، تغییر زبانی و گاهی هم فرهنگی انجام شده است . چرا همین عنوان تغییر فرهنگی-زبانی را بکار نبریم ؟ آیا همیشه به زور بوده است ؟ مثلا در ایران خودمان مگر یک قسمت از ایرانیان ، یک قسمت دیگر را به زور تغییر زبانی داده است ( منظورم آذربایجان است ) ؟ همانطور که انتخاب زبان پارسی در ایران بعنوان زبان ملی و زبان غالب نوشتاری داوطلبانه و انتخاب طبیعی بوده است ، برآیند عوامل طبیعی تاریخ ، از قبیل مهاجرت طبقه حکمرانان ، عوامل مرزداری و سیاسی منجر به تغییر زبان عده ای از ایرانیان شده است و نه زور و نه اجبار . همان تغییر فرهنگی زبانی را بیاورید و سرودی یاد مستان ندهید .--Alborz Fallah (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۷ (UTC)
replies: text: ::البرز جان درود. مورد اول اصلا جعل است من از ابتدا قبول ندارم که چیزی به نام هویت فارس جدا از هویت ایرانی وجود دارد که بخواهیم مقاله به نام فارس سازی درست کنیم اما «ایرانی سازی» احتمالا نام غلطی نیست اگر منابع معتبر برایش آورده شود. لغت پرشین معادل دقیق فارس نیست پرشین را در زبانهای اروپایی معادل ایرانی بکار می برند. استفاده از اصطلاح ملت های ایران هم ربطی به ترجمه مقاله انگلیسی ندارد و جعل واضح است چون ما چیزی به نام ملتهای سوییس یا ملتهای آلمان یا ملتهای فرانسه نداریم. اگر داشتیم آنوقت می توانستیم برابرش را هم در اینجا بگذاریم . استدلال شما مثل این می ماند که اگر قرار نیست معادل هلیکوپتر، بالگرد از خودمان بسازیم عنوان مقاله را بگذاریم «خودروی هوا رونده» یا برای تلویزیون بنویسیم «سینمایی که در خانه دیده می شود» خوب از بسیاری جهات هلیکوپتر به خودرویی که هوا می رود یا تلویزیون به سینمایی که در خانه است شباهت دارد اما همان نیست یا باید نام فرنگی اش را استفاده کنیم یا برایش معادل بسازیم اینکه در فرهنگ ما نبوده و الان هم معادل نمی خواهد یا به مقاله اتش نیاز نداریم، استدلال درستی نیست. «یکسان سازی فرهنگی ترک ها» هم از بسیاری جهات می تواند به ترک سازی مربوط باشد اما همان نیست بلکه بخشی از آن است چون ممکن است مراد از ترکسازی یا ترکانیدن، ترکانیدن اقتصادی باشد ممکن است جنبه اقتصادی اش مد نظر باشد اینها معادلهای دقیق برای یکدیگر نیستند اگر خیلی از عنوان ناراحتید می توانید همان «تورکیفیکیشن» را جایش بگذارید. فرق ما با دیگر ملل دنیا این است که آنها خیلی راحت یک لغت را می گیرند و با دستور زبان خودشان بومی می کنند اما ما هنوز متوجه نشدیم که زبانمان به لغات جدید نیاز دارید حالا یا بسازید یا اصلش را وارد کنید راه سوم ندارد Iranic (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۲۹ (UTC)
replies: text: :::ارادتمندم.تغییر مورد نظر ، همان فرهنگی - زبانی است . تورکیفیکیشن اقتصادی تعریف نشده است : مگر در قرینه زبان ترکی ، اقتصاد ترکی هم داریم که دیگران را به زور یا غیر زور به آن اقتصاد در بیاورند ؟--Alborz Fallah (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۲۸ (UTC)
replies: text: :::::من بیشتر ارادت دارم البرز عزیز. منظور من جنبه های دیگر بود بلی ممکن است در جایی ترکاندن اقتصادی هم کاربرد داشته باشد اما شما اقتصادی را تباری بخوان ترکانیدن ممکن است فقط تباری و نژادی باشد و اصلا فرهنگی نباشد و ممکن است فقط فرهنگی باشد و اصلا به نژاد و تبار مربوط نباشد. در هر دو مورد نمونه هایی هم وجود قصد من صرفا این بود که بگویم آنچه که شما می آوری معادل عنوان این مقاله نیست. Iranic (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۰۵ (UTC)
replies: text: ::::::در آن حدی که من می دانم ، حداقل در حال حاضر تبار و نژاد ترک ، مثل تبار و نژاد ایرانی ، تعریف نشده است - البته اشتباه نشود ، ایرانیان تقریبا همبستگی نژادی را دارند ، اما تحت گروه بندی های معمول زبانی-سیاسی قابل طبقه بندی نیست ، بلکه همبستگی تباری تاریخی-جغرافیایی است - . در قرون بسیار پیش ممکن است که متکلمین اولیه ای که به زبان پیش - ترکی سخن می گفته اند ، به شکل عمده از تبار خاصی ( احتملا نژاد زرد)می بوده اند ، مثل همان گروهی که به زبان اولیه آرین متکلم بوده اند ، اما این حکایت هزاران سال پیش است ( تازه اگر باشد !): امروز و حداقل از هزار سال پیش ، نه نژاد ایرانی داریم و نه نژاد و تبار ترک : فرهنگ است و هویت ملی . در مثالهایی که در متن آورده شده است ، در حقیقت ، مردم آناطولی از نظر نژادی ترک نشدند و بر عکس جمعیت کوچک مهاجر در جمعیت بسیار بزرگ ساکنین اولیه آناطولی حل شد . عین همین هم در مورد قفقاز ، آذربایجان و هند درست است . باز هم تاکید می کنم که تورکیفیکیشن را می توان تحت عنوان تغییر فرهنگی در آناطولی آورد . نظریه معروف "Elite dominance language replacement" همین است دیگر...--Alborz Fallah (بحث) ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۲۰ (UTC)
replies: text: ::::::::البرز گرامی این مقاله درباره تورکیفیکیشن است و لزوما درباره آناتولی نیست لزوما هم مربوط به زمان حال یا دوره زمانی خاصی نیست. در این مورد من با شما موافق نیستم که قومی به نام ترک با ویژگیهای تباری معلوم از ابتدا وجود نداشته اگر از ابتدا وجود نداشت زبان ترکی یا زبانهای ترکی هم پدید نمی آمدند اما امروز احتمالا مفهوم تباری ندارد به هر جهت آنچه مسلم است، این ترکاندن در مناطقی تباری بوده در مناطقی فرهنگی و در مناطقی هم هر به دو وجه انجام شده مثلا هزاره های افغانستان ترک تبار هستند بنابر این ترکاندن مردم آن ناحیه تباری بوده چون بعدا فرهنگ ایرانی گرفتند .از طرف دیگر مردم ترکیه ترک تبار نیستند اما زبان و ویژگیهای فرهنگی را از ترکان گرفتند. اینکه از هزار سال پیش نه هیچ تفاوت تباری بین مردم دنیا وجود ندارد  را من نمی توانم از شما قبول کنم. این درست است که ملتها را فرهنگ می سازد اما اختلافات تباری وجود دارد وانگهی این مقاله که دوران خاصی را در عنوانش معلوم نکرده شاید ما خواستیم درباره قبل از هزار سال بنویسیم. شما کوشش می کنید که یک عبارت اسمی را به جای یک لغت بگذارید تا آن لغت را معادل نیاورید، که هم کار نادرستی است و هم معادل آن نیست با اینحال من نظرم را نوشتم به نظرم این معادل غلط است اما اگر اصرار دارید و دیگران هم با شما هم رای بودند من اصراری ندارم. سپاسIranic (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۳۸ (UTC)

text: درست است که عنوان کلی تورکیفیکیشن را دارد ، اما همانطور که پیشتر اشاره کردم ، مصادیق و منابع آورده شده در مرود آناطولی است و عملا به تغییر زبانی در آذربایجان ، قفقاز و دیگر جاها اشاره ای نشده است . تغییر زبان و ترکیب جمعیتی که در مناطقی مثل آسیای میانه و تخارستان اتفاق افتاده است ، تحت عنوان مهاجرت قابل بحث است . در غرب آسیا و بنا به ضرورت هزار سال قبل ، جابجایی بسیار بزرگ جمعیتی امکان پذیر نبوده است و آتچه که در قفقاز و آذربایجان و آناطولی اتفاق افتاده ، تغییر زبانی-فرهنگی بوده که تغییر جمعیتی کوچکی داشته است . اینکه چرا این واژه را بر نمی تابم ، علت اش این است که اولا استدلال ما در مخالفت با آوردن فارس سازی باطل نشود ، و دوم اینکه پان ترکها می خواهند به نادرستی جا بیاندازند که گروهی از ایرانیان که زبان متفاوتی دارند ، تبار و اصل جدا هم دارند . اگر علاوه بر تغییر زبانی - فرهنگی ، به تغییر جمعیتی هم قائل شویم ، رخنه در استدلال خودمان می افتد و از همه مهمتر این که قصد ما که مهم نیست ، واقعیت همین است ! در نهایت اینکه از هزار سال پیش بین مردم دنیا تفاوت تباری وجود دارد ، خوب هم وجود دارد ، اما در ایران کهن ما و در سرزمینهای باستانی ای که گذرگاه تغییرات فرهنگی بوده اند ، وزن تغییر تباری و نژادی ، در مقابل تغییر فرهنگی بسیار کوچک است .--Alborz Fallah (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۲۹ (UTC)
thread_title:  با عنوان مقاله مخالف هستم  

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۱ پیوند خارجی موجود در ترک‌سازی را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20120726165222/http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=14599190 به http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=14599190 افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۱۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۲:۴۲ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (اکتبر ۲۰۱۹) 

message: The second type of Türks are all those modern Türkic-speaking peoples, many of whom never used the ethnonym Türk as a endoethnonym. These are Bashkirs, Tatars (Bulgaro-Tatars, Crimean Tatars, Dobrudjian Tatars), Nagaybaks, Kazakhs, Karakalpaks, Nogays, Karaims, Karachay-Balkars, Kumyks, Krymchaks, Altaians, Azerbaijanis, Kadjars, Shahsavans, Karadags, Karapapakhs, Kashkays, Afshars, Khaladjes, Gagauzes, Urumchis, Tuvinians, Tofalars, Shors, Khakases, Chulym Tatars, Uzbeks, Uigurs, Salars, Sary Uigurs, Chuvashes, Yakuts (Saha), Dolgans, etc.
http://s155239215.onlinehome.us/turkic/20Roots/ZakievGenesis/ZakievGenesis3-18En.htm
First Part
ORIGIN OF TÜRKS
Introduction
1. Phonetic variations and semantics of the ethnonym Türk
Eastern, southern and southwestern Türks apply this ethnonym in the form Türk and as an adjective in the form Türki. The Türks of the Ural-Itil region , i.e. Tatars and Bashkirs, pronounce it as Törk, and the adjective Törki.
In Russian, apparently, under the influence of the Tatar language, initially was known the phonetic variation Tork, and the adjective from it was in the form Torchesky. But after the Mongolo-Tatar conquests, in Russian sources for the Türkic peoples (and sometimes for all eastern peoples) was used the word Tatars and the adjective Tatarsky. In the 19th century Türkic peoples started to be designated (by Russians - Translator's Note) by words Türco-Tatars, Turco-Tatars. In the beginning of the 20th century, as the ethnonym Tatars for the former Itil (Volga) Bulgars and the Crimean Türks (Taurs, i.e. Tau-ers) as the designation (by Russians - Translator's Note) of the Türkic peoples, in the Russian language activate more the words Turk and Turkish. Only in 1923 A.N.Samoylovich offers to apply the noun Turk and the adjective Turkish in relation to the Turks (of Turkey - Translator's Note), and words Türk and Türkic in relation to all Türkic peoples [Kononov A.N., 1982, 17] .1
6
In this book we use the ethnonym Türk in a widest sense. The general ethnonym Türk refers to a veriety of the Türkic-speaking peoples.
The first type is so-called proper Türks, who had this ethnonym as the endoethnonym, who created in the 6th-7tht centuries AD the First and Second Türkic Kaganates, and thus spread their endoethnonym Türk as the common ethnonym among all inhabitants of the Kaganates. (Below, the Russian plural ending ”-y” is replaced with Eng.  ”-s”, except where in the text the Türkic adjective affix ”-y”  constitutes a part of the name - Translator's Note)
The second type of Türks are all those modern Türkic-speaking peoples, many of whom never used the ethnonym Türk as a endoethnonym. These are Bashkirs, Tatars (Bulgaro-Tatars, Crimean Tatars, Dobrudjian Tatars), Nagaybaks, Kazakhs, Karakalpaks, Nogays, Karaims, Karachay-Balkars, Kumyks, Krymchaks, Altaians, Azerbaijanis, Kadjars, Shahsavans, Karadags, Karapapakhs, Kashkays, Afshars, Khaladjes, Gagauzes, Urumchis, Tuvinians, Tofalars, Shors, Khakases, Chulym Tatars, Uzbeks, Uigurs, Salars, Sary Uigurs, Chuvashes, Yakuts (Saha), Dolgans, etc.
The third type of Türks are those Türkic-speaking tribes and peoples, whom Mahmut Kashgarly in his work ”Divanu lugat-it-türk” (11th century) regards  as Türks. Their list: Afshar, Aramut, Argu, Ava (Awа), Basmyl, Bashgirt, Ajat, Baündar, Bechenek, Bulak, Bulgar, Büdgüz, Charuklug, Chigil, Chomal, Chivaldar, Eymür, Halach, Khazar, Hytay, Ygrak, Karluk, Kar Yagma, Kay, Kaiyg, Kenchek, Kyfchak, Kynyk, Kyrgyz, Küchet, Ograk, Oguz (Uguz), Salgur, Sogdak, Suvar, Tat, Tatar, Tavgach, Tengüt, Tokhsi, Tutyrka, Tüger, Türk, Türkmen, Ugrak, Uigur, Uregir, Yabaku, Yagma, Yasmyl, Yava, Yаwа, Yazgyr, Yemek, Yywа, Yuregir. Of the listed Türkic tribes some people preserved their own ethnonym, and some people lost it and became part of other Türkic tribes and peoples.
The fourth type of the Türkic-speaking tribes and peoples are those known from the history and not included in the Mahmud Kashgarly's list of Türks,  enter into  version of Türks, who lived after dismemberment of the Türkic Kaganates, in one way or another they became known in the history, but did not survive to our time as independent populaces with the same name. These are: Altai Kiji, Az Kishi, Akkoünly, Barabals, Baylar, Bilir, Biger, Barsil, Basmyl, Berendey, Berendzher, Bersuls, Burtas, Budjak Tatars, Gadjals, Gyainya, Chitak, Ishtyak, Kavar, Kaysak, Karagas, Karadagly, Karakoünly, Kara Kyrgyz, Karaman, Kara Tatars, Kara Nogay, Kara Khazar, Kimik, Kovuy, Koybaly, Kotrigur, Kémesh Bolgar, Kuirk, Kubandy, Kuruk, Kutrigur, Kitay, Lugar, Madjar (Mashar, Majgar), Mayma Kiji, Mangot, Oghondor, Onogur, Ostyak, Otuz Tatars, Sabakul, Saragur, Saralymin, Saratsin (Eng. Saracen- Translator's Note), Sarly, Sarman, Sart, Sarysen, Séljuk, Suas, Suaslamari, Taryly, Taulas, Toguz Tatars, Tuba Kiji, Türgesh, Unnugundur, Haladj, Chitak, Chuy Kiji, Shor Kiji, Ürmaty, Yazgyr, Yazok, Yasyr, etc.
The fifth type of Türks compose those Türkic-speaking tribes and peoples who lived long before the spread of the ethnonym Türk and had various names, including some phonetic variations of the word Türk. This testifies to the ethnonym Türk being formed and applied long before the 4th century AD, when it started spreading as the common ethnonym for many Türkic-speaking peoples. The pre-Türkic period tribes and peoples are: Abdaly (Ephthalites - White Huns), Avars (Aores, Eng. Aorses), Agadirs (Agathyrs)/Akatirs (Akathyrs, Agach eri), Argippei, Ases (Az/Yas/Ash/Ish/Uz), Alans, Alvans, Angareyons (Kangars), Apasiaks, Apahtarks, Arimaspi, Asana, Bardy (Pardy > Parthy), Bi/Pi/Pey/Bey/Bek, Bunturk, Gelon (Yylan), Huns (Süns), Dagarma (Dagar, Tagar), Days, Jujan (Susün), Iirk (Iyi erkek > Iyi erk), Ishguza, Kangaras, Kangüy, Kaspi, Katiar, Kusan/Kushan/Kasan/Kazan, Küshe, Kimmer, Koman, Kuirk, Kunaksalan, Kuu Kiji, Kuerik, Massaget, M éн (Min), Onogur, Paralat, Roksolan, Sa, Sarmat, Saga, Sagadar, Sagay, Sak (Saka), Saha, Sakaliba (Saklab), Syanbi (Syanbi), Sindy, Skithe (Rus. Skif, Türk. Iskit, Europ. Scyth), Skolot, Sogdy (Sugdak, Sogdak), Suar, Sumer, Sé, Tabgach, Taur (Tohar, Tagar, Dagar, Dagarma), Tissaget, Tohri, Thrac (Rus. Frakiets), Traspi, Troya, Tursaka, Ud (As), Unu, Usun, Thissaget, Hangar, Hartesh, Hvaras (Suaras/Horasm), Horasan (Suar-As-Sün), Hunugur (Sonogur/Onogur), Eorpata, Etrusk, etc.
The first part of this research is devoted to the fifth type of the Türks, specifically to those of them who till now were not recognized as Türkic-speaking, and erroneously and tendentiously are attributed to the carriers of the Indo-European, and especially Indo-Iranian languages. In the second part of the book, based on the study of the so-called ”pre-Türkish” Türks, we attempted to newly describe the ancient ethnic roots of the Bulgaro- Tatars.
2. Regions of habitation, ethnic composition and quantity of Türks.
In extreme antiquity, long before our era, Türks lived in many regions of Eurasia. Their ancient territory was much more extensive than their modern territory. The map of the modern territory was composed by the Turkey's Türkic culture institute as follows (see map on pages 8 and 9 of this book).
8-9
thread_title:  منبع کامل وامبری 

message: این قسمت یک ایراد اساسی دارد به گمانم. این لیست مربوط به گروه از مردمی است که ترک نیستند. پس ترک‌ها چه کسانی هستند؟ یک مبحث پیچیده را آنقدر آسان با یک لیست فکر نکنم بشود در یک پاراگراف نوشت. من که ترک‌شناس نیستم ولی امیدوارم یک دوست مطلع این قسمت را چک کند.  Salome_mi ✉️ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۱۸ (UTC)
replies: text: چیزی که من مطلع هستم اینه که این اقوام مونوگولید (نه لزوماً مغول) بلکه منگولید یا مغول سان (زردپوست) همچنین گروهی اروپایی‌تبار مثل باشقیر و تاتار و عده ای ایرانی - مغول مثل ازبک بودن. به نظرم برخی اغوزهای قفقاز و ترکمنها و برخی ترکان آناتولی ترکان اصیل باشند و بقیه تنها نام ترک گرفته‌اند یا زبان ترکی (ترکیزه شدن) Olsma (بحث) ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۰۲ (UTC)
replies: text: : سلام کاربر  پس با این حساب در تمامی مقالات مردم‌شناسی باید اصلاح صورت گیرد. مثلا: باشقیرها مردمانی از اقوام ترک ساکن آسیای میانه هستند… تاتارها یکی از اقوام ترک‌تبار هستند … قره‌قالپاق‌ها از مردمان ترک‌تبار هستند… همهٔ این‌ها باید درست شوند.  Salome_mi ✉️ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۵ (UTC)
thread_title:  نظریه پان‌ترکیسم وامبری 

message: پروندهٔ زیر از ویکی‌انبار که در این صفحه استفاده شده نامزد حذف شده است:
* 
در بحث حذف که در  صورت می‌گیرد شرکت کنید. —Community Tech bot (بحث) ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۰ (UTC)
thread_title:  نامزد حذف شدن یک پروندهٔ ویکی‌انبار استفاده‌شده در این صفحه 

message: آناتولی از دوران قدیم، خانهٔ مردمان گوناگونی بود که از آن جمله آشوریان، هیتی‌ها، لووی‌ها، هوری‌ها، ارمنی‌ها، یونانی‌ها، کیمری‌ها، سکاها، گرجی‌ها، کولخیسی‌ها، کاریایی‌ها، لیدیایی‌ها، لیقیه‌ای‌ها، فریگیهای‌ها، عرب‌ها، کردوها، کاپادوکیهای‌ها و کیلیکیه‌ای‌ها و بسیاری دیگر بودند. 
ترکها از مریخ آمدند؟ Cengiz Urumlu (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۴۴ (UTC)
کاربر:Cengiz Urumlu، مطابق منابع تاریخی، پس از پیروزی امپراتوری سلجوقی بر امپراتوری بیزانس در نبرد ملازگرد (1071 میلادی)، قبایل ترکمان (ترکان اغوز) در بیشتر آناتولی وارد و مستقر شدند که نهایتا به تاسیس سلطنت سلجوقیان روم و بعد از آن امپراتوری عثمانی منجر شد. در سالهای بعد (1453 میلادی) پایتخت امپراتوری روم‌شرقی یعنی کنستانتین‌پُل یا قسطنطنیه یا همان استانبول امروزی، توسط سلطان محمد فاتح گشوده شد و امپراتوری بیزانس سقوط کرد.
برای مطالعه بیشتر به دانشنامه بریتانیکا، بخش آلپ ارسلان و نبرد ملازگرد مراجعه فرمایید.
But the Battle of Manzikert opened Asia Minor to Turkmen conquest.
AhmadDamirchi (بحث) ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۲ (UTC)
thread_title:  متن غلط 

message: این صفحه نیاز به یک بخش جدید و پرداختن به موضوع ترک سازی در ایران دارد.
Reza carmahal (بحث) ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۱ (UTC)
thread_title:  بخش جدید