بحث:کردهای فارس

message: کدوم احمقی کردان پارس و اصفهان و خوزستان رو کورد حساب کرده؟
زبونشون لریه
لر تبارند.
بعد کردن؟
واقعاً که. شیر زرد (بحث) ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۳۱ (UTC)
thread_title:  کردان پارس،لرند 

message: در این صفحه مطالب اشتباهی ارائه شده که آنها را مرور میکنم، ان‌شاءالله که تا هفته‌ی دیگر اصلاحات پس از برسی منابع توسط مدیران صورت بگیرد، در غیر این صورت خود دست به ویرایش خواهم شد.
1. در بخش تاریخچه، به غلط عنوان "کُردهای شبانکاره" در حالی که این دو قوم از یکدیگر مجزا هستن و در اسناد تاریخی چون، کتاب مسالک الابصار نوشته ابن فضل‌الله عمری(العمری ۲۰۱۰: ۱۹۵-۲۱۰)، سفرنامه مارکوپولو(گابریل ۱۳۸۳: ۱۰۴-۱۰۵)، سیاست‌نامه(سیر الملوک) نوشته خواجه نظام الملک طوسی(طوسی ۱۳۴۷: ۱۳۶-۱۳۸) و...
در کتاب مجمع الانساب نوشته شبانکاره‌ای که احتمالا از قوم شبانکاره بوده نیز آنها را مجزا کرده!
همچنین نکته حائز اهمیت این است که در کتاب فارسنامه ابن بلخی از "کُردهای شبانکاره" صحبتی نشده!! بلکه اتفاقاً دو قوم "شبانکاره"(ابن‌بلخی ۱۳۸۵: ۱۶۴) و "کُرد"(همان: ۱۶۸) را از هم مجزا و از هرکدام در بخش مجزایی سخن با میان آورده است!
2. مطالب بخش مناطق اسکان خوب هست اما بهتر است کمی سامان‌دهی و مرتب شوند.
3. مباحث مطرح شده در رابطه با بخش "رموم فارس" به طور دقیق تر در بحث همان مقاله برسی میشود. اما نکته مهم آن هست که "زموم/رموم فارس" یا "الاکراد فارس" با "کُردان فارس" در برخی مناطق به مجموع چهار قوم کُرد، لُر، شبانکاره و شول گفته میشده و علت آن بخاطر معنای مجازی واژه کُرد، نبوده، بلکه بخاطر عقیده برخی از اهل‌فن، نسب‌نامه نویسان و شجره‌نامه نویسان آن زمان بوده که این چند قوم را از یک نژاد می‌پنداشتن و حتی خود قوم کُرد را نیز عرب‌تبار ذکر کرده‌اند برای مثال طبری میگویند: «الکُردُ هم أعراب فارس[...]. قالها رجل من أعراب فارس، یعنی الاکراد»(الطبری ۱۹۶۷، ج۹ :۲۴۱-۲۴۲)، که البته این موضوع در چند منبع انگشت شمار ذکر شده و برخی نیز آن را تکرار کرده‌اند و در بسیاری از منابع که به این شجره‌نامه نویسی ها دقت نشده آنها را مجزا کردن!
اما خب ما برای مثال با توجه به منبعی چون فارسنامه ابن‌بلخی که شبانکاره و کُرد را جدا کرده یا ذکر روستایی در بخش بیضا فارس به نام کُرد متوجه حضور کُردها از قدیم الایام در این مناطق میشویم.
شول که خود نیز باید در مقاله‌ی مربوطه به آن پرداخته شود یک قوم مجزا با مناطق خاص خود بوده و جزی از کُرد یا لُر نبوده.
تبار ملوک شبانکاره نیز از قوم شبانکاره بوده و ارتباطی با قوم کُرد ندارد.
Mohammadmobin7 (بحث) ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۷ (UTC)
replies: text: برادر نخست انکه   کرد و شبانکاره  به یک چم است شبان کاره یعنی کرد   و کرد یعنی شبانکاره  تو امدی کردیشان قوم  - - در کدام  فارسنامه ابن بلخی  شبانکاره  را قوم دانسته و یا  کرد را قوم دانسته ؟من همه کار و زندگیم با  این کتابها و کلا  متون کهن است

text: شما همانگونه که از نوشته تان پیداست  کاری به دانش نداری   داستانت قبیله ای است  ایا نمیدانی  شبانکاره یعنی چی؟ شبانکاره یعنی کرد  یعنی همان چیزی که امروز به ان عشایر میگویند - شما گمان کرده ای که  کرد در متون یعنی بارزانی و طالبانی یا اینها که حالا  نام کرد دارند  نه عزیز کرد در متون یعنی شبانکاره  چه پشتو باشد چه بلوچ چه دری زبان چه  حراسانی باشد چه خوزستانی -درباره شول آیا نشنیدی - کردشولی  - نخواندی سرده ای که میگوید

text: دو گیسویت کنم بند تفنگم

text: گهی بر چشم بمالم  گه به چنگم

text: بگردم کوه به کوه کرد شول به کرد شول

text: که تا بینم مگر یار فرنگم سنباد فارسی (بحث) ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۱۵ (UTC)

text: نوشته اید دربرخی مناطق  به چهار قوم -

text: برادر   رمهای  کردان پارس رم  پارسی  قبیله  عربی است

text: ورمهای پارس به پنج رم  در استان فارس میگفتند

text: * ۱- ، رم جیلویه یا رمیجان  . این رم از مشرق به کوره استخر، از مغرب به کوره ارجان، از جنوب به خوزستان، از جنوب شرقی به کوره شاپور و از شمال به اصفهان محدود بود.

text: * ۲-  رم بازنجان یا رم شهریار قرار داشت، که بخش مهمی از آن از اعمال اصفهان بود و بخشی از اعمال پارس.

text: * ۳- رم دیوان یا رم حسین صالح، از سمت مشرق  اردشیر  خره ، و از سه جهت دیگر به کوره شاپورخره (ناحیه کازرون کنونی)

text: * ۴- رم لوالجان یا رم احمد لیث از سوی جنوب به خلیج فارس و از سه جانب دیگر به کوره اردشیر خره محدود بود. این رم، نواحی کوهنارو ، صیمکان، جهرم، قیر و کارزین، جویم و بیدشهر .

text: * ۵- رم کاریان یا رم احمد بن الحسن   در شرق فارس

text: سنباد فارسی (بحث) ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۱۲ (UTC)

text: اخر برادر تو که کارت  نیست چرا  سخنی میگویی که نمیدانی

text: طبری میگویند: «الکُردُ هم أعراب فارس[...]. قالها رجل من أعراب فارس، یعنی الاکراد»(الطبری ۱۹۶۷، ج۹ :۲۴۱-۲۴۲)

text: طبری نگفته که کردان عربند  میگویند کردان اعراب فارسند یعنی  کوچگردان  پارسی اند  - اعراب در عربی به عربهایی میگویند که  کوچ میکنند

text: و از انجا که میان  پارسیان ( ایرانیان )  و کرد فرقی نبود ه و  کردان همان پارسیانی بدند که کوچ میکردند میگوید  کرد اعراب فارس سنباد فارسی (بحث) ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۱۸ (UTC)

text: درود

text: ابن بلخی از گروهی از شبانکاره ها سخن میگوید که در  سخن  او انجا گروهی ویژه اند  خود واژه شبانکار تا کنون در جنوب ایران کاربرد دارد و به عشایر چه قشقایی باشد چه ممسنی  و باصری و کهکیلویه شبانکاره میگویند شبان کاره کارشان شبانیست  بجز این ملوک شبانکاره هم مشهوذند نامجایی چند هم  نام شبانکاره دارد

text: -

text: گفتید در کجا دری زبان را کرد گفته اند همان رم کردان فارس  دست کم رم کاریان دری زبان است  و  خود میبینی که عشایر استان فارس را  کردان فارس میگفتند  و بازرنگیان شاهان استان فارس پیش از اردشیر ساسانی کرد فارس بودند

text: در همان داستان مسعودی و بیتت شعر چه میگوید؟

text: لعمرک ما الاکراد من نسل فارس

text: بجانت سوگند کردان از نژآد فارس نیستند

text: کسی نمی گوید عربان و یا ترکان از نسل فارس نیستند چون همه میدانند که نیستند اینگونه سخن را تنها گاهی می گویند که  واقعا باشد مثلا  گویی که بگویی بجان خودم که  بارزانی کرد نیست  یا بجان خودم که کلهر کرد نیست  به جان خودم که  ال سعود عرب نیست

text: یعنی در همان شعر لعمرک مالاکراد من نسل فارس  خود نشان میدهد که در ان زمان همگان کردان را فارسی می دانستند

text: اسطخری و مقدسی رموم کرد را میشمارد و نام میی برد  انچه  عشایر میان خورستان  تا کرمانست  از همین پنج رم بودند  و رم گیلویه و همین که کیلویه است  اینها را لر نمی شمردند و کرد فارس می دانستند

text: انرا زم خواندی  و این تصحیف  در کتابهای عربی رخ داده من  ده ها مقاله عربی دیدم که کردان عراق نوشتن واژه زم هنوز هم در کردی رواج دارد و ما به خانه و جای کردان زم می گوییم با انکه چنین نیست و اصلا  ان زم نیست رم است  رم رمه یعنی قبیله  در پارسی رم/رمه  یعنی قبیله و گل/گله یعنی جمع و جمعیت  چه گوسفند باشد چه  مردم چه شیر  چه هرچی -

text: گفتید کجا پشتو را کرد می گفتند

text: تاریخ سند  همسایگان پارسی خود را در شمال و غرب کرد می نامد  که افغانان و بلوچانند  - تاریخ هرات سیفی هروی  مکررا و مکررا در همه جا  افغان(پشتون) را کرد می نامد

text: گفتید اگر کردان تنها عشایر بودن  پس چرا  کرد شهر نشین و روستا نشین داریم

text: مگرکلهر و مکریانی و بختیاری  هیچ کس در شهر و روستا نداشتند؟

text: اتفاقا من همین را در پاسخ ان استاد ارمنستانی که گفت کرد یعنی شبان گفتم گفتم  اگر اینگونه بود  کردی که از عشایرش جدا میشد و می امد در شهر می نشست به محض در شهر نشستنش دگر   کرد نبود  و یا برعکس هر ابادی نشین تا کوچ نشین میشد کرد میگشت

text: دگر انکه کسانی که گمان می کنند همه  کردان(عشایر) کارشان شبانی بوده چیزی از جهان نمی دانند در ایران بویژه  ایران پیشا اسلام و پیشا امدن ترکان  پیوسته  شهریگری و تمدن  و شاهی و کوچگردی با هم در پیوند بودند

text: ایران  از سویی میان چین و هند و سوی دگر میان اروپا و افریقا بود  با سرزمینی سخت گذر و  دور ابادی یعنی راه بازرگانی جهان  بود  و سخت گذر و دور ابادی  و  خشک و نیمه خشک  برای همین  سیستمی بسیار ابتکاری پدید اوردند  بدین گونه  که رمهای ایرانی  در همه ایران پخش شدند  برای نمونه   خاندان مهران  در خراسان بودند در ری بودند در نزدیک سوریه بودند و در اران و اذربایجان بودند در فارس نیز بودند مثال از معاصر بزنم  بختیاری عشایر بودند اما شهر هم داشتند  کلهر همینگونه جاف همینگونه  دنبلی همینگونه

text: پیش از امدن مغول و  کشتی رانی اروپاییان ، بازرگانی از راه های ایران و بدست ایرانیان بود  کردان  را کوهیار و دشتیار نیز می گفتند مهمترین کار انان  بدرقه  کاروانان و بازرگانی بود

text: یعنی کاروان ها را  در راه همراهی  و پاسداری می کردند  دگر کارشان گونه ای بیمه  بود  سالاران هر رم گذشتن از منطقه وسیع و مخوفی را تضمین می کردند دگر  کار مهمشان  پست برید  یا چاپار بود . یعنی همه  ترانسفر و پست و بیمه و  امنیت راه ها بدست  انان بود

text: انان تنها کوچگرد و شبان نبودند.  در مناطق خود شهر  و  کلات داشتند   همانگونه که  بختیاری و  کلهر و دگران داشتند

text: اما ان شهر نشینان از خود عشایر بودند مثلا شهرزور  از ان کردان بود شهر گور که سپس فیروز اباد نام گرفت و اردشیر بابکان ساخت  شهر کردی بود یعنی عشایری

text: یا مثلا سالارانشان شاید پشت اندر پشت شهر نشین و شهریار بودند  اما  کرد بشمار می رفتند ان زمان دیگر کرد بشمار نمی رفتند که  همه پیوندشان  بریده شود و  و دگر هیچ  پیوندی با کردان نداشته باشد

text: وگرنه مگر هم اکنون  اینک نسل سوم و چهارم بیشینه عشایر بختیاری و کهکیلویه و کلهر و .... نیست که شهر نشینند اما باز  نامشان بختیاری و که کیلویی و کلهر  و باصری است

text: دگر  این را بدانیم که کسی جز  عشایر  ایران را کرد نمی خواندند   دگر انکه  کردان پارسی به این چم نیست که کردان پارسی اند  بلکه بدین چم است که پارسیان  دو گروهند  انان که  کرد اند  و کوچرو   و انان که ابادی نشینند  و عشایر نیستند

text: ابوریحان نوشته ای دارد به نام الصیدنه که نام  گیاهان و داروها را  نوشته  تا  نامهای گوناگون یک دارو شناخته شود   مثلا اینجور می گوید  این را به یونانی چنین و به هندی چنین  و به خوارزم چنین و بزبان سجستان چنین  و کردان چنین گویند  یا  بزبان کردان چنین گویند

text: در صیدنه و دگر نوشته های کهن   می اید  که   بزبان شیراز و بزبان سپاهان و بزبان کرمانی  -  این بدین معنی نیست که شیراز و کرمان و  سپاهان نام زبانیست جدا -

text: یا  سنباد فارسی (بحث) ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸ (UTC)

text: که گفت اعراب یعنی کوچ نشین؟ برادر  اعراب جمع عرب نیست اعراب نام گروهی از عربان است که کوچ گرد بودند و به انها اهل بادیه و بدو می گفتند. مفرد ان بدوی و  اعرابی است

text: طبری و دگران  میگویند  قالها رجل من اعراب فارس یعنی الاکراد

text: گفت مردی از اعراب فارس یعنی اکراد

text: یعنی چه ؟

text: اعراب فارس  یعنی اکراد یک معادله یک مجهولی است   اعراب فارس= اکراد. یعنی   اکراد فارس  مانند اعراب عربند  یعنی نسبت  کرد به فارسی مانند نسبت  اعرابی به عرب است

text: خود بروید پژوهش کنید  ببنید اعراب نسبت به عرب  چیست یا کیست

text: ابوحمزه اصفهانی همین سخن را وارونه گفته  میگوید. ایرانیان   اعراب  را اکراد  سورستان میگفتند

text: این دو سخن  وارونه همند و قیاسی درست است و انکه انرا نفهمیده گمان کرده که کرد عرب است و ان داستانها ساخته اند

text: متنبی سخنور بزرگ عرب چون  بشیراز میرفت ابن عمید  را در ارجان دید و از رسایی و شیوایی سخنش بسیار شگفتزده شد و او را در قصیده معروفی  ستود  گوید سخنورترین مردمان را خدا در جایی افرید که  اکرادش اعرابش هستند  یعنی انگونه که  از عرب اعراب( کوچ روان عرب - بدو ) فصیح ترند پارسیان نیز فصیح ترینشان  کردانش است

text: وفي قصيدة للشاعر أبو الطيب المتنبي يمدح بها ابن العميد ابا الفضل محمد بن الحسين وزير ركن الدولة من أرجان ويهنئه بالنيروز..يقول في هذه القصيدة:..

text: خلقَ اللهُ أفصحَ الناسِ طُرّاً

text: في مَكانٍ أعرابُهُ أكرادُهْ

text: و قال الشاعر مالك بن الريب

text: ألا ليتَ شِعري هل أبيتنَّ ليلةً

text: بجنب الغضَى أُزجي الِقلاصَ النواجيا

text: أقول وقد حالتْ قُرى الكُردِ بيننا

text: جزى اللهُ عمراً خيرَ ما كان جازيا

text: مالک بن ریب زمان خلافت معاویه بسال ۵۱  همراه با سعید بن عثمان  بن عفان  به خراسان رفت و  نزدیک مرو بیمار شد و جان سپرد  و گویند ماری گزیدش و چون دانست بمیرد  سرود  و در این قصیده از   مال و مان کردان  که گگرد تا گردش را فرا گرفته اند سخن می گوید و پیداست  که کردان خراسان از  اغاز انجا بوده و اوردگان شاه عباس نیند

text: (1)و في تفسير الآية الكريمة :..( قل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ ) سورة الفتح، الآية 16 (

text: يقول ابن أبي حاتم ت 327 هجري في تفسيره : " عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فِي قَوْلِهِ:" (أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ)، قَالَ: هُمُ البَآرز ، يَعنِي الأكرادَ ". (تفسير ابن أبي حاتم، ج 12، ص 230)

text: وفي تفسير ابن كثير   " عن ابن أبي خالد، عن أبيه، عن أبي هريرة في قوله: { قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ } قال: هم البارزون ". ونقل أيضاً عن " ابن أبي خالد عن أبيه قال: نزل علينا أبو هريرة، ففسّر قول رسول الله صلّى الله عليه وسلّم: قال: تقاتلون قومًا نعالهم الشَّعْر. قال: هم البارزون، يعني الأكراد ". (تفسير ابن كثير، ج 4، ص 190

text: عن مجاهد : قال: هم أعراب فارس، وهم الأكراد ". (ذكر أخبار إصبهان،ج 1، ص 7). أبو نعيم الأصبهاني ت 430 هجري

text: بارز/بروز/بلوچ  در نوشته های پهلوی  و اغاز اسلام هرسه یکیست

text: و هجا أبو دلامة  أبو مسلم الخراسانی بعد مقتله  یقول

text: أبا مجرم ما غير الله نعمة على عبده حتى يغيرها العبد

text: أفي دولة المنصور حاولت غدره؟ الا أن أهل الغدر أباؤك الكرد.

text: وفي تفسير الطبري للاية القرآنية )) قالوا احرقوه وانصروا الهتكم إن كنتم فاعلين))

text: يذكر الطبري :(قال مجاهد تلوت هذه الآية على عبدالله بن عمر،فقال:..أتدري يا مجاهد من الذي أشار بتحريق ابراهيم عليه السلام بالنار ؟ قلت لا قال.. رجل من أعراب فارس..قلت يا أبا عبد الرحمن وهل للفرس أعراب؟ قال ..نعم الكرد هم أعراب الفرس

text: گفت مردی از اعراب فارس گفتم  و هل للفرس اعراب؟ ایا پارسیان را  اعراب است ؟ گفت اری کرد اعراب پارسیانند سنباد فارسی (بحث) ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۲ (UTC)

text: گفتید کرد شولی شاید چون کردان از جبل سماق و شام به شولستان رفتند و حکومت اتابکان لر بزرگ یا کوچک را بر پا کردند

text: شما که کرد و لر را. دو قوم میدانستی چگونه کرد از کوه سماق می اید لر میشود؟

text: دگر انکه برادر انان به شولستان ممسنی نیامدند

text: انان از جبل سماق  به خرم اباد امدند که  پیشتر ملک کردان پارس بود

text: هنگامی که ان سردار رفت و خویشانش و  دگر کردان را به خرم اباد اوردند  شولان چون در پارس هم ملک داشتند و اصلشان هم از پارس بود برگشتند به شولستان خودشان

text: گفتید در کتابهای جغرافی  کردان عشایر کوچگرد نیستند  و گمان کردید  اگر گفتیم کوچگرد دگر همه چوپانند و شهر ندارند و پادشاه ندارند

text: این اوردم تا بدانی هم   خانه مویین دارند  و هم شهر دارند

text: "وامّا رمومها فهى خمسة واكبرها رمّ جيلويه ويعرف برمّ الرميجان، ثمّ الّذى يلى هذا الرمّ فى الكبر رمّ احمد بن الليث ويعرف باللّوالجان، ويلى ذلك فى الكبر رمّ الحسين بن صالح ويعرف برمّ الديوان، ثمّ رمّ شهريار ويعرف برمّ البازرنجان والبارزنجان"

text: ‏"الّذين فى حدود اصبهان ناقلة من هذا الرمّ، ورمّ احمد بن الحسن ويعرف برمّ الكاريان وهو رمّ اردشير وامّا احياء الاكراد فانّها تكثر فى الاحصاء غير انّهم بجميع فارس يقال انّهم يزيدون على خمس مائة الف بيت شعر ينتجعون المراعى فى المشتى والمصيف على مذاهب العرب ويخرج من بيت واحد من الارباب والاجراء والرعاء واتباعهم ما بين واحد الى عشرة من الرجال

text: ‏"امّا رمومها فانّ لكلّ رمّ منها مدنّا وقرى مجتمعة قد ضمّن خراج كلّ ناحية منها رئيس من الاكراد وألزموا اقامة رجال لبذرقة القوافل وحفظ الطرق ونوائب السلطان اذا عرضت وهى كالممالك، فامّا رمّ جيلويه المعروف بالرميجان فانّ مكانه فى الناحية الّتى تلى اصبهان وهى تاخذ طرفا من كورة اصطخر وطرفا من كورة سابور وطرفا من كورة ارّجان فحدّ منه ينتهى الى البيضاء وحدّ منه ينتهى الى حدود اصبهان وحدّ منه ينتهى الى حدود خوزستان وحدّ منه ينتهى الى ناحية سابور وكلّ ما وقع فى هذه من المدن والقرى فمن هذا الرمّ، وسجاحهم فى عمل اصبهان البارزنجان سنباد فارسی (بحث) ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶ (UTC)
thread_title:  مطالب اشتباه 

message: باید هشداشت که  در متون  دو مصطلح است یکی کردان بارسی  که  به همه عشایر ایرانی تیار گفته مشد و این یکی را در نوشته عربی الاکراد الفرس  گفته میشود  و  دگر کردان  پارس که این به کردان استان فارس گفته میشد در نوشته های عربی اینان را اکراد فارس میگفتند همه دری زبانان بلوچان کلهر گوران لر  و کرمانجان و پشتو و دیلم  و وخان  را  که روستایی و شهری نبودند کرد نامیده میشدند سنباد فارسی (بحث) ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۳ (UTC)
thread_title:  درخواست ویرایش