بحث:جوامع فارسی‌زبان

message: در اینکه فرهنگ پارسی در قبل از اسلام بسیار شکوفا تر بوده شکی نیست ولی این  مقاله آنرا برعکس نشان میدهد!--Professional Assassin ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۴:۰۵ (UTC)
replies: text: :منابعتان را در این مورد ارائه کنید.پس از اسلام کتابهای بسیاری به پارسی نگاشته شد حال انکه پیش اسلام پارسی محدود به کتیبه‏ها و اسناد حکومتی است.چند کتاب پیش از اسلام به زبان پارسی موجود است؟شما با این برچسب کل مطالب موجود را که تماما مدرک دارند با یک گفته بی مدرک خود زیر سوال برده‏اید.می‏فرمایید در این مورد شکی نیست.از طرف چه کسانی شکی نیست؟؟لطفا در این مورد مدارک خود را ارائه کنید.--   iroony    ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۵:۱۷ (UTC)

text: مدارک موجود است  و همه را سر فرصت مینویسم. اگر اعراب کتاب خانه های عظیم ایرانیان را و مخصوصا کتابخانه بسیار بزرگ گندی شاپور را که بزرگترین کتابخانه جهان بود به طور کامل نمیسوزاندند امروزه کتابهای زیادی هم موجود بودند و شما میتوانستید کتاب ها را هم مشاهده کنید. احتمالا به نظر شما  1100 سال امپراتوری که ابر قدرت جهان بود از زیر بوته سبز نشده است که؟ این همه سامانه های بروکراسی عظیم و دانش خارق العاده که از آثار بازمانده هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان باقی مانده است بدون دانشمند و کتاب ایجاد شده اند؟ نوشته شما در باره جوامع فارسی زبان است و به طور کلی فرهنگ والای پارسی قبل از اسلام را نادیده گرفته است. این نوشته به دلیل نادرستی باید حذف سریع میشد، برچسب که چیزی نیست.--Professional Assassin ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۵:۴۴ (UTC)
replies: text: :خوب پس مرا به کتابهای سوخته ارجاع می‏دهید هر وقت آتششان خاموش شد خبرم کنید.اگر توانستید حذفش کنید البته اگر توانستید.پس از اسلام پارسی بسیار گسترده‏تر شد و هیچکدام از امپراتوری‏های مجلل پارسی مرزهایشان تا اسپانیا نرسیده بود.--   iroony    ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۶:۰۴ (UTC)

text: :در ضمن اگر نتوانستید ثابت کنید بنده برچسب را برخواهم داشت و پیشنهاد میکنم سعی خود را برای حذف این مقاله انجام دهید تا ببینید آب در هاونگ کوبیدید.در ضمن من گفتم بسیار شکوفا گردید نه اینکه وجود نداشته بلکه زبان پارسی قبل از ان در جوامع دیگری غیر از پارسی زبانان نبود و در مقاله نیز گفته شده این فرهنگ پارسی بر روی رهنگ اسلامی آنقد تاثیر گذار بوده که شالوده آن را تشکیل داده.--   iroony    ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۶:۰۷ (UTC)

text: :در ضمن گویی شما در ویکی پدیا تازه وارد تشریف دارید.خدمت شما عرض شود چنین مقاله‏ای با این حجم منابع پاک شدنی نیست و در ضمن گویی عنوان مقاله را اشتباه فهمیدید این جوامع فارسی‏زبان است نه پارسی نژادان.در واقع در مورد جوامعی است که در گسترش زبان فارسی و استفاده از آن نقش داشتند و این پس از اسلم با نگاره عربی بسیار گسترش بیشتری یافت در سطح منطقه و جوامعی فارسی زبان را پدیدار نمود.--   iroony    ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۹:۳۸ (UTC)
replies: text: ::اتفاقا عنوان خوبیست و به طور کلی نمیباید پاک شود. ولی با این مطالب نادرست فعلی... 
سر فرصت  منابع و مطالبی را که خواستید به مقاله اضافه میکنم. فعلا به شدت در درستی مطالبی که در مقاله هست شک هست.--Professional Assassin ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۹:۴۷ (UTC)

text: :به هر روی برای ادعایتان مدارک ارائه کنید فعلا منتظر میمانم اگر مدارکی ارائه نشد برچسب را برخواهم داشت.به طور پس از اسلام زبان پارسی زبان دیوانی بسیاری از دانشمندان و حاکمین از هند تا عثمانی گردید و این بسیار گسترده تر از پیشین است.--   iroony    ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۲:۵۶ (UTC)

text: در اینکه آتش‌زدن کتابهای کتابخانه گندی‌شاپور باعث از میان رفتن قسمت بزرگی از گنجینه فرهنگی ایران باستان شده شکی نیست. اما هیج سندی در دست نیست که نشان دهد همه یا اکثر کتابهای آن کتابخانه به زبان فارسی بوده است. حتی امروزه نیز با وجود تکنولوژی پیشرفته چاپ، آرشیو کتابخانه‌های بزرگ دارای کتابهایی به زبانهای گوناگون هستند. در دوران‌های هخامنشی، پارتی و ساسانی زبان‌های غیر از پارسی باستان، میانه و پهلوی برای نگارش متون کاربرد زیاد داشته‌اند. 86.25.223.191 ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۱۳:۴۰ (UTC)

text: حق با شماست در آن زمان حتی دانشمندان یونانی نیز در دربار ایرانیان بودند.البته سخن در باب گسترش زبان فارسی در بین جوامع دیگر بوده نه اینکه زبان فارسی شکوفایی نداشته و یکباره از خواب بخریزیده.بلکه جوامعی که به زبان فارسی اهمیت می‏دادند.--   iroony    ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۱۰، ساعت ۲۱:۲۴ (UTC)
replies: text: :کسی مدرکی دارد که در گذشته زبان دربار و دیوانسالاری ساسانیان فارسی بوده است ؟ اصلن در زمان ساسانیان فارسی به این شکل وجود داشته که بخواهد شکوفاتر باشد؟ ساسانیان ادبیات پهلوی داشته اند . اگر به ادبیات فارسی رجوع کنید مطلب روشن تر خواهد شد . Farvartish (بحث) ‏۲۹ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۱۴ (UTC)
thread_title: بیطرفی

message: سرشناسی ندارد و باید حذف شود  قاسم منصور ☪ ✉ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۰۶ (UTC)
replies: text: چطور مطلبی که در ویکی انگلیسی هم مقاله دارد با 30 منبع گوناگون در ویکی فارسی که دقیقا به آن مرتبط است ناسرشناس است؟IR00NY ‏۲۹ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۵۲ (UTC)
thread_title:  سرشناسی 

message: نام اصلی مقاله باید همان نامی باشد که نظریه پردازان این بحث بر آن نهاده اند . می توانید در اینجا به روشنی ببینید : انجمن مطالعه جوامع فارسی‌زبان . درباره ایرانیان هم دقت کنید persian به عنوان یک مردم در انگلیسی در فارسی دقیقا برابر ایرانی است نه پارسی همانگونه که persia ایران است نه فارس . داستانش با خلیج فارس فرق می کند. در مورد پ و ف که فرموده اید ربطی به اعراب ندارد این دو هجا به یکدیگر نزدیک هستند . در بسیاری از زبان های ایرانی نیز بین ف و پ جابجایی پیش می آید که ربطی به تأثیر اعراب ندارد . همچنین در خود فارسی ، فارسی رایج است نه پارسی . Farvartish (بحث) ‏۲۹ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۳۱ (UTC)
طبق وپ:قن نام باید موجز باشد . این نوشتار به طور مستقیم درباره جوامع است نه فرهنگ ها پس نام فرهنگ پارسی زبانان موجز نیست . همچنین باید هماهنگ باشد که هم در «موسسه مطالعات جوامع فارسی زبان» (که اصلی ترین مرجع در این باره هست) و هم اگر جستجو کنید در سایر نوشته ها از این نام استفاده شده است . پس صفحه را باید به «جوامع فارسی‌زبان» منتقل کرد . Farvartish (بحث) ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۰۴:۴۳ (UTC)
replies: text: من به عنوان ایجاد کننده این مقاله تنها کار ترجمه آن را به عهده داشته ام.در مقاله انگلیسی نوشته است به فارسی:فرهنگ فارسی زبانان.اما اگر چنین انجمنی هست پس دوباره به نام پیشین منتقلش خواهم کرد.IR00NY ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۸ (UTC)
replies: text: :دوست عزیز نامی که انجمن به کار می برد جوامع فارسی‌زبان است نه جوامع پارسی زبان برای هماهنگ بودنش به نام اصلی منتقل کنید . فارسی رایج است نه پارسی . دیدگاه شما درباره تأثیر اعراب نادرست است.(اگر هم تأثیری داشته اند در چهارچوب تبادل فرهنگ ها و زبان ها قابل پذیرش است) Farvartish (بحث) ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۲۰ (UTC)

text: منتقل گردید.اما عربها همیه به سرزمین ایران فارس و حتی به خلیج فارس نیز بحر فارس میگفتند.این تغییر آوایی از پ به ف در میان پارسی زبانان نیست.همچنان که سپید به سفید ، پولاد به فولاد و حتی نام شهرها و مناطق دگرگون گردید.حتی من به خاطر دارم از پیرمردی اهل مزارشریف پرسیدم شما پشتون هستید که پاسخ داد خیر ما پارس هستیم.پیرمرد مطمئنا به اینترنت و محافل قومگرا ارتباطی نداشت و احتمالا سواد خواندن و نوشتن نیز نداشت.IR00NY ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۱۵:۳۲ (UTC)
replies: text: : من این تغییر های واژی را به صورت گسترده در زبان های فلات مرکزی ایران دیده ام . بین ژ و ج و ز ، بین ش و ژ و س ، بین ق و خ ، بین ف و پ و خیلی صامت های دیگر . حتی در برخی از گویش ها حروف حلقی وجود دارد . این نمی تواند به صرف تأثیر اعراب باشد . احتمالا به ریشه های کهن بر می گردد . دقت کنید این تفاوت ها را می توان در دو روستای نزدیک به هم به طور کامل مشاهده کرد . به احتمال زیاد پارسی و فارسی هر دو در بین گویش های گوناگون ایرانی به یک معنی موجود بوده اند . جالب اینکه فردوسی از زنده کردن عجم به پارسی سخن می گوید و حافظ از شعر فارسی با صوت عراقی . حدس من اینست که در گویش های غربی (عراقی) ، فارسی می گفته اند از همین جا نام فارسی رایج شده است . Farvartish (بحث) ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۱۹ (UTC)

text: جالب است.تا کنون اینطور به داستان نگاه نکرده بودم.من نام مقاله را به همان جوامع فارسی زابن منتقل نمودم.راستی جناب فرورتیش میخواستم بپرسم تحصیلات شما در چه زمینه ای است؟به نظر میرسد اطلاعات خیلی زیادی در مورد زبان فارسی و کلا زبانها دارید.متاسفانه در جامعه باورهای عامیانه بسیار رواج دارد و مردم به مغلطه و حرفهای شبه علمی و علوم شفاهی بسیار باورمند هستند.من کاملا مطمئن بودم فارسی در واقع عربیده شده‌ی پارسی است ولی اکنون کاملا این باورم زیر سوال رفت.اگر رشته شما زبان شناسی است خوشحال میشوم در بسیاری از مقالات از شما مشورت بگیرم.IR00NY ‏۳۰ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۴۰ (UTC)
replies: text: :دوست گرامی من مهندس نرم افزار هستم . زبان بیشتر به عنوان یک عنصر هویتی برای من مطرح بوده توضیحش اینکه : ایرانی ها(و در نگاهی گسترده تر شرقی ها) گرفتار سه هویت متضاد هستند یا بهتر است بگویم برایشان تراشیده اند : هویت دینی ، نوعی هویت باستانگرایانه(نمی توانم به واقع به آن ملی بگویم)و هویت قومی . من نمی توانستم هیج کدام از این ها را به تنهایی بپذیرم هر کدام گوشه ای از مرا گرفته بودند و در برابر گوشه ای دیگر قرار می دادند . این سه تاریخ و فرهنگ سرزمین پاره پاره کرده بودند هر پاره را در برابر پاره دیگر قرار می دادند اما هیچ کدام از این پاره ها در برابر یکدیگر نبودند ، فردوسی (به عنوان ستون فرهنگ فارسی زبان) در سنای پیامبر اسلام سروده است ، خواجه نظام الملکِ شافعیِ متعصب ، پادشاهان ساسانی را چون بزرگان اسلام می داند ، بیشترین نقش در گسترش زبان فارسی را سلسله های ترک تبار دارند ، حاکمان محلی (که قوم گرایان به عنوان تاریخ مستقل خود از آن ها یاد می کنند) نه تنها حامی زبان فارسی بوده اند بلکه خود را از نسل پادشاهان شاهنامه می دانستند . پس هر سه را کنار گذاشتم و خود به جستجوی هویت پرداختم . در این جستجو زبان و تاریخش جایگاهی والا برایم یافت . از همین رو تا جایی که ممکن بوده به صورت علمی (دور از تقسیمات ایدئولوژی زده موجود) هر زبانی در فلات ایران را که منابعی ازش یافته ام بررسی کردم . نکته ی جالبی از میان این بررسی ها یافتم وجود زنجیره های گویشی به جای زبان های مستقل از یکدیگر است . برای مثال اگر از فلات مرکزی ایران به سمت کوه های اورامان حرکت کنید مناطق هم جوار تا حدود زیادی زبان یکدیگر را می فهمند اما یک هورامانی و یک خوانساری فهمشان از زبان یکدیگر تقریبا صفر است . حال اینکه باور رایج این مردم را تنها فارس یا کرد می داند . یا درباره زبان فارسی بر خلاف باور هایی که امروز رایج است و به آن جنبه های ملی یا قومی می دهند در گذشته ای نه چندان دور ، این زبان به عنوان زبان بین المللی شرق و همچنین زبان دیوانی و ادبی مطرح بوده و هیچ کدام از باور هایی که امروزه سه هویت بالا به آن می دهند درباره اش وجود نداشته . درباره مقالات هم تا جایی که بتوانم (سوادم اجازه دهد) از هیچ همکاری ای دریغ نمی کنم .  Farvartish (بحث) ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۰۴ (UTC)
thread_title: جوامع فارسی‌زبان