بحث:فرخی سیستانی

message: این چطور جوانی بوده است که طبق نظر شما پنجاه و نه سال عمر نموده است؟مصطفا؛گفتگو ۱۴ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ‏۱۲:۴۲ (UTC)

message: شیوه نوشتن  نویسنده مقال را نابود کرده  و همه اطلاعات را  وارونه نشان میدهد البته پیداست نویسنده هیچ غرضی نداشته  تنها سبک نوشتن  مایه  ان شده  من سعی میکنم درستش کنم 
پیشتر این مقاله دیده بودم   بخشی از ان داستان فرخی را از چهار مقاله با توضیح امروزی  اورده بود و بسیار گویا بود -
ان گوشه در جدول اطلاعات والدین  را   غلام خلف بانو نوشته - در چهار مقاله  امده 
نام پدر فرخی جولوغ بوده  نزد خلف بانو  کار میکرده  - 
فرخی از سیستان بود پسر جولوغ غلام امیر خلف بانو.
طبعی بغایت نیکو داشت و شعر خوش گفتی و چنگ تر زدی
و خدمت دهقانی کردی از دهاقین سیستان
امروزی ان اینست
فرخی سخنور  خوش سخن  و نوازنده  چیره دست  بوده است  (این در تعریف کلی  از فرخی است نه اینکه  نزد دهقان چنک میزده و شعر میگفته - و دلیل ان را پایین تر از ادامه سخن فرخی میگوییم   )
جولوغ پدر فرخی نزدخلف بانو صفاری کار میکرده است  و فرخی نخست نزد یک دهقان سیستانی کار می کرده است   
فرخی هنگامی که نزد عمید اسعد رفت  و شعر خواند  
 عمید شعر را در اسمان هفتم دید 
فرخی  انروز   در بهترین وضع  بیش از چهره یک برزگر نداشته  و امیر اسعد باور نمیکند که او شعر گفته  و میگوید یک شعر درباره داغگاه بگو اگر  خوب بود  ترا فردا  نزد  شاه چغانی میبرم  - پیداست که  عمید هیچ باور نداشته او سخنور است و از او شعری به همان خوبی  خواسته   - فردا هم منتظر فرخی نبوده  -  فرخی  گفته و  کله سحر رفته چرا که میگوید همه کارها بگذاشت و با  فرخی به سوی داغگاه رفتند و  افتاب زرد شده بود که رسیدند با ماشین نرفتند با اسب رفتند -
عمید اسعد در شهر بوده  و شاه چغانی به بیرون شهر رفته بوده برای داغگاه - داغگاه نمی توانسته همان نرزدیک شهر بوده باشد چرا که   نزدیک  چراگاه  هجده هزار اسب بوده   و هر بار  هزار تا کره  میاوردند  برای داغ  - 
چرا که سپس به فرخی میگوید   هزار کره اورده اند و تو سیستانی  بتاران و برگیر  (  دو گروه بشوند و پشت یکی از گروه ها باشی  چون اسب گله ای هست  با هم گرد می ایند  و باید یکی  بتارانی  تا  از هم دور شوند  و ارام گیرند - 
و این بستگی به بسیاری چیز دارد  که  کدام گروه و چند تایش از ان تو شود - شاید نیمی شاید بیشتر و یا شاید گله ای کوچک - 
اینها برای این گفتم تا بدانیم باید جایی گسترده و دور از ابادی باشد اینک بنگرید داغگاه چه اندازه باید از شهر دور باشد و  فرخی کی رفته  که افتاب زرد   رسیدند  - و عمید چه اندازه شگفت زده شده  که نگفته  بشین  ناشتا کنیم می رویم 
ما امروز غزل  حافظ و مولوی  میپسندیم  
اما خود این شاعران سپسین میدانستند که نمیتوانند در قصیده با فرخی برابری کنند  و انوری و خاقانی هم  راهی دگر در پیش گرفتند 
سعدی در یکی دو قصیده در وصف بهار خواسته  هم روان بگوید و هم توصیف  بسیار داشته باشد و بسیار  نیکو و شگفت گفته مگرشکوه  ان قصیده فرخی را ندارد - 
سپس انکه حافظ و سعدی و مولوی خاقانی و انوری و همه اینان  فرخی را داشتند پیشینیانشان  راه را هموار کردند  فرخی تنها رودکی را دارد که بیگمان  این سگزی  پیش از   دربار  چندان  دسترسی به دیوان   رودکی  نداشته  
برای همین اندکترین چیزی که درباره سخن او و بویژه  در سرود داغگاه و کاروان   بافته ابریشمش توان گفت 
انفجار نبوغ است   
بخوانیم از متن  نظامی - 
چون خواجه عمید اسعد این قصیده بشنید حیران فروماند که هرگز مثل آن به گوش او فرو نشده بود.
جملهٔ کار ها فرو گذاشت و فرخی را برنشاند و روی به امیر نهاد و آفتاب زرد پیش امیر آمد و گفت:
ای خداوند تو را شاعری آورده‌ام که تا دقیقی روی در نقاب خاک کشیده است کس مثل او ندیده است.
جولوغ یک  گویش سیستانی کهن از نام زوروگ است و زوروگ به  چم  زورمند است و این  از نامهای رستم  بوده  که اکنون فراموش شده نشان ان    در شهنامه به گونه یل زورمند  و مرد زورمند و اینگونه ها  برای رستم   بازمانده ان است  نزد بلوچها این نام به گونه جوروگ یا زوروگ  مانده است 
فکر کن نام پدر فرخی غلام خلف باشد هههه سنباد فارسی (بحث) ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۲ (UTC)
thread_title:  ویرایش