بحث:عبدالبهاء

message: پس چرا این مقاله پس از یک هفته حذف نمی‌شود و مقاله موقت جای آن نمی‌آید؟ -- نوید ۲۳:۳۷, ۲۱ فوریه ۲۰۰۷ (UTC)
متوجه نشدم کدام اختلاف نظر وجود دارد که بی طرفی می‌خورد؟ اینجا که چیزی نیست! -- نوید ۰۸:۴۴, ۲۲ فوریه ۲۰۰۷ (UTC)
replies: text: نوشتار را کمی اصلاح کردم و برچسب را برداشتم. به‌آفرید ۰۹:۱۶, ۲۲ فوریه ۲۰۰۷ (UTC)
replies: text: :منظور من بی طرفی بود، در لحن من هم با شما موافق بودم. امیدوارم به مرور زمان کامل بشود. با تشکر از زحمات شما. و یک سوال، امکان دارد عباس افندی که هم کپی است و هم کاملا مغرضانه به اینجا منتقل شود؟ -- نوید ۰۹:۲۷, ۲۲ فوریه ۲۰۰۷ (UTC)
thread_title: مقاله موقت

message: به نظر من هم بزرگ نیست، ولی در ویکی که می‌گشتم دیدم تقریبا این اندازه نیستند عکسهای بیوگرافی، کمی کوچکش کردم. هیچ استانداردی ندارد؟ به نظر من استفاده از عکس در این دانشنامه بیشتر از مطلب رسم شده، شاید مطلب‌های یک خطی با عکس‌های بزرگ! نمی‌دانم مزیت است و یا مضرت! در رابطه با اندازه فونت ویکی به طور کل، این سایز فونت زیاد نیست؟(البته که ربطی به اینجا ندارد.)-- نوید ۱۳:۴۹, ۱ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
replies: text: فکر می‌کنم اندازه از این کوچکتر باشد درست دیده نشود، در حقیقت قابل تشخیص بودن تصویر مهم است، استاندارد خاصی فکر نمی‌کنم داشته باشد در مورد فونت هم من هم فکر می‌کنم ذره‌ای کوچکتر بهتر است. وحید ۱۳:۵۴, ۱ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
thread_title:  اندازه عکس 

message: با تشکر از کاربر پیام: Taeedxy ۱۶:۰۶, ۴ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
===عبدالبهاء===
بنابروصیت بهاءالله بنیانگذار دیانت بهائی پسر ارشد او عباس جانشین و وصی او بوده است. دراین فصل مختصراً به زندگی و خدمات او به دیانت و جامعه بهائی میپردازیم.
عباس درسال 1844 میلادی در تهران متولد میشود و تا سن 9 سالگی در تهران ساکن بوده است. آنطور که خود نقل میکند ازکودکی به علت بابی بودن فامیل مزه آزارهای ناشی از تعصبات مذهبی را چشیده است. "ما در تهران همه نوع اسباب آسایش و زندگانی داشتیم ولی در یک روز همه را غارت نمودند." (بدایع الاثار جلد دوم، لجنه نشر آثار امری آلمان 1987، ص 206).
درباره ملاقات با پدرش در دورانی که بعد از تیراندازی به ناصرالدین شاه در زندان بوده است چنین میگوید:
"یومی از ایّام سجن جمال مبارک من خیلی اصرار نمودم که بحضور مبارک مشرّف شوم آخر مرا با غلامی بحضور مبارک در محبس فرستادند و چون فراشها محلّ حبس مبارک را نشان داده مرا بدوش خود برد دیدم محّل سرازیری بسیار تاریک بود دو پلّه از دَرتنگِ محقرّی پائین رفتیم ولی چشم جائی را نمیدید در وسط پلّه یکمرتبه صدای مبارک بگوش رسید فرمودند اورا نیاورید لهذا مرا مراجعت دادند بیرون نشستیم و منتظر نوبت بیرون آوردن محبوسین بودیم یکمرتبه جمال مبارک {بهاءالله} رابیرون آوردند درحالیکه با چند نفر هم زنجیر بودند چه زنجیری که از شدّت سنگینی بصعوبت حرکت میدادند آن حالت خیلی مُحزن مؤثر بود بلایای مبارک بوصف نمیآید و زبان تقریر نمیتواند." (بدایع الاثار... یاد شده، جلد دوم، ص 206).
عبدالبهاء از دوران کودکی تا آخر عمر درتمام دوران درخدمت پدر خود بهاءالله بوده و درتمام مشکلات و ناراحتی ها سهیم بوده است.
درزمان تبعید بهاءالله برای دومین بار به بغداد، در زمستان 1853 همراه پدر بوده است. آنچه مشخص است امکان تحصیل در مکتب خانه های آن دوران را نداشته است ولی اطلاعات تاریخی و حسن تدبیر او مورد تحسین مردم بوده است. راجع به شخصیت او مهدی بامداد در شرح حال رجال ایران چنین مینویسد:
"عباس افندی که درمیان بهائیان به غصن اعظم و عبدالبهاء معروفیت دارد، پسر ارشد میرزا حسینعلی نوری معروف به بهاءالله است... عباس افندی مردی بوده است بسیار زرنگ، زیرک، با هوش٬ سائس،مطلع، باگذشت، مردم شناس و مردم دار." (شرح حال رجال ایران در قرن 14،13،12 هجری، مهدی بامداد، انتشارات زوار 1371، جلد 2 ص 202 و 203).
بنابرگفته میرزا ابوالفضل گلپایگانی یکی از روحانیون دانشمند شیعه که بهائی میشود، اولین اثر از عبدالبهاء که مربوط به دوران جوانی اواست، شرحی است بر شرح و تفسیر حدیث قدسی:(کنتُ کنزاً مخفیاً فاحببت عن اعرف...) گنج پنهانی بودم که دوست داشتم شناخته شوم، پس ترا خلق کردم تا مرابشناسی.
شرح این حدیث توسط عبدالبهاء در دوران جوانی نشان احاطه او به پیچیدگیهای اندیشه اسلامی از جمله عرفان و فلسفه است.
از دوران بغداد تا آخر زندگانی بهاءالله همیشه حافظ و مأمور اجراء دستورات پدر بوده است. عبدالبهاء در دوران تبعیدی در عکا با دختر میرزامحمد علی نهری ازدواج میکند. میرزا محمد علی نهری از مؤمنین اولیه به سید باب بوده است. یکی از نواده های دختری عبدالبهاء به نام شوقی ربانی بعد از عبدالبهاء و بنابروصیت او جانشین و رهبر جامعه بهائی میشود. درباره این مطلب درفصل بعد بحث خواهیم کرد.
thread_title: متنی جدید برای صفحه مربوطه

message: بنابروصیت بهاءالله بنیانگذار دیانت بهائی پسر ارشد او عباس جانشین و وصی او بوده است. دراین فصل مختصراً به زندگی و خدمات او به دیانت و جامعه بهائی میپردازیم.
عباس درسال 1844 میلادی در تهران متولد میشود و تا سن 9 سالگی در تهران ساکن بوده است. آنطور که خود نقل میکند ازکودکی به علت بابی بودن فامیل مزه آزارهای ناشی از تعصبات مذهبی را چشیده است. "ما در تهران همه نوع اسباب آسایش و زندگانی داشتیم ولی در یک روز همه را غارت نمودند." (بدایع الاثار جلد دوم، لجنه نشر آثار امری آلمان 1987، ص 206).
درباره ملاقات با پدرش در دورانی که بعد از تیراندازی به ناصرالدین شاه در زندان بوده است چنین میگوید:
"یومی از ایّام سجن جمال مبارک من خیلی اصرار نمودم که بحضور مبارک مشرّف شوم آخر مرا با غلامی بحضور مبارک در محبس فرستادند و چون فراشها محلّ حبس مبارک را نشان داده مرا بدوش خود برد دیدم محّل سرازیری بسیار تاریک بود دو پلّه از دَرتنگِ محقرّی پائین رفتیم ولی چشم جائی را نمیدید در وسط پلّه یکمرتبه صدای مبارک بگوش رسید فرمودند اورا نیاورید لهذا مرا مراجعت دادند بیرون نشستیم و منتظر نوبت بیرون آوردن محبوسین بودیم یکمرتبه جمال مبارک {بهاءالله} رابیرون آوردند درحالیکه با چند نفر هم زنجیر بودند چه زنجیری که از شدّت سنگینی بصعوبت حرکت میدادند آن حالت خیلی مُحزن مؤثر بود بلایای مبارک بوصف نمیآید و زبان تقریر نمیتواند." (بدایع الاثار... یاد شده، جلد دوم، ص 206).
عبدالبهاء از دوران کودکی تا آخر عمر درتمام دوران درخدمت پدر خود بهاءالله بوده و درتمام مشکلات و ناراحتی ها سهیم بوده است.
درزمان تبعید بهاءالله برای دومین بار به بغداد، در زمستان 1853 همراه پدر بوده است. آنچه مشخص است امکان تحصیل در مکتب خانه های آن دوران را نداشته است ولی اطلاعات تاریخی و حسن تدبیر او مورد تحسین مردم بوده است. راجع به شخصیت او مهدی بامداد در شرح حال رجال ایران چنین مینویسد:
"عباس افندی که درمیان بهائیان به غصن اعظم و عبدالبهاء معروفیت دارد، پسر ارشد میرزا حسینعلی نوری معروف به بهاءالله است... عباس افندی مردی بوده است بسیار زرنگ، زیرک، با هوش٬ سائس،مطلع، باگذشت، مردم شناس و مردم دار." (شرح حال رجال ایران در قرن 14،13،12 هجری، مهدی بامداد، انتشارات زوار 1371، جلد 2 ص 202 و 203).
بنابرگفته میرزا ابوالفضل گلپایگانی یکی از روحانیون دانشمند شیعه که بهائی میشود، اولین اثر از عبدالبهاء که مربوط به دوران جوانی اواست، شرحی است بر شرح و تفسیر حدیث قدسی:(کنتُ کنزاً مخفیاً فاحببت عن اعرف...) گنج پنهانی بودم که دوست داشتم شناخته شوم، پس ترا خلق کردم تا مرابشناسی.
شرح این حدیث توسط عبدالبهاء در دوران جوانی نشان احاطه او به پیچیدگیهای اندیشه اسلامی از جمله عرفان و فلسفه است.
از دوران بغداد تا آخر زندگانی بهاءالله همیشه حافظ و مأمور اجراء دستورات پدر بوده است. عبدالبهاء در دوران تبعیدی در عکا با دختر میرزامحمد علی نهری ازدواج میکند. میرزا محمد علی نهری از مؤمنین اولیه به سید باب بوده است. یکی از نواده های دختری عبدالبهاء به نام شوقی ربانی بعد از عبدالبهاء و بنابروصیت او جانشین و رهبر جامعه بهائی میشود. درباره این مطلب درفصل بعد بحث خواهیم کرد.
thread_title: عبدالبهاء

message: از سالهای آخر اقامت بهاءالله در بهجی قدرت و توانائی عبدالبهاء در اداره امور برهمگان آشکار شده بود. او مانند سپری در برابر ناملایمات و فشارهای خارجی حافظ پدر خود بود. بخاطر رفتار خوب و پسندیده ای که داشت مورد احترام دوست و دشمن بوده و ازاین جهت مقامات دولتی هم علاقه مند بودند که با ایشان روابط دوستانه داشته باشند. یکی از دولت مردان عثمانی که با عبدالبهاء تماس داشته واز او برای دیدارش دعوت کرده است، مدحت پاشا پدر قانون اساسی ترکیه بوده است.
مدحت پاشا از نوامبر 1878 تا آگست 1880 فرماندار کل در دمشق بود و در 1880 از حیفا و عکا دیدار نمود. او در سال 1879 از عبدالبهاء دعوت کرد که سفری به بیروت برود. این دعوت در زمانی انجام میشود که عبدالبهاء هنوز زندانی دولت عثمانی بشمار میآمده است. 
2- او در بیروت با محمد عبده یکی از اندیشمندان تجدّد خواه مصری هم ملاقات میکند. عبده با عبدالبهاء مکاتبه داشته و یکی از نامه های عبدالبهاء به عبده را سلیم قبعین در کتاب خود (عبدالبهاءء و البهائية) نقل کرده است. عبدالبهاء اورا دعوت میکند که لباس کهنه و عتیق را بیندازد و خودرا به حلل تقدیس بیاراید و در جواب عبده که از او می‌پرسد ملت بیضای اسلام چگونه میتواند به روح نباض و منزلت سابق خود باز گردد، می‌نویسد چنین امری جز به قوه ملکوتی الهی امکان پذیر نمی باشد.
3- یکی دیگر از شخصیت هائی که با عبدالبهاء ملاقات میکند ادوارد براون شرق شناس انگلیسی و نویسنده تاریخ ادبیات ایران است.  ادوارد براون در آپریل 1890 با عبدالبهاء ملاقات میکند. او نسبت به عبدالبهاء چنین اظهار نظر میکند:
"کمتر کسی را دیده ام که چنین در من اثر بگذارد. در اوّلین نگاه عباس افندی را که بابی ها اورا از روی احترام سرکارآقا میخوانند مردی بلند بالا و قوی بنیه با قامتی رسا، عبا و عمامه ای سفید رنگ و گیسوانی سیاه که تقریباً تا سرشانه ها میرسید دیدم. پیشانی پهن و بلند وی حکایت از هوش سرشار و اراده تسخیر ناپذیرش مینمود. نگاهش چون عقاب تیزبین و خطوط چهره وی قوی و خوش سیما بود.گفتگوئی که بعداً با ایشان داشتم باعث شد تا احترامی که در وهله اول با مشاهده ظاهر او در من برانگیخته شده بود دو چندان گردد و بنظرم رسید که حتی در بین هم نژادان هوشیار، حاضرجواب و نازک بین حضرتش نیز کمترکسی را میتوان باندازه او سخنور، نکته دان، با ظرافت و آشنا با کتب مقدّسۀ یهود، مسیحی و مسلمان یافت و باین نتیجه رسیدم که این خصوصیات، همراه با عظمت شأن و طبع ملایم سبب شده که وی چه در بین پیروان پدر و چه درمابین افراد دیگر از چنان احترام و محبوبیتی بی نظیر برخوردار باشد. هرکس این مرد را دیده باشد نمی تواند در علوّ مقام و قدرتش کوچکترین شکی به خود راه بدهد." (ح. م. بالیوزی... یاد شده، ص 485-484).
4- دیگر از شخصیت های عرب که با عبدالبهاء آشنائی داشته، سلیم قبعین است. سلیم قبعین از دانشمندان و روزنامه نگاران معروف عرب آن دوران بوده است. او در ناصره متولد میشود. تحصیل زبان روسی میکند و از "دارالمعلمین الروسیه" فارغ التحصیل میشود. در آشنا کردن اعراب با ادب روس نقش عمده ای دارد. آثار نویسندگان بزرگ روسی مثل پوشکین، گورکی و تولستوی را به عربی ترجمه میکند. ارتباط قبعین با امر بهائی از راه تألیف کتاب عبدالبهاء و البهائیه است. این کتاب در سال 1922 میلادی منتشر شده است. در مقدمه این کتاب راجع به امر بهائی چنین مینویسد:
"ادیان به منزله غذای روحانی برای عالم بشریت است و دیانت بهائی روح مقدس عظیمی است که شقاوت و بدخواهی موجود در کره زمین را به سعادت و خیرخواهی مبدل خواهد ساخت."
قبعین شرحی در باره سفرهای عبدالبهاء به اروپا و آمریکا و سخنرانی های او در دانشگاه اکسفورد، جمع یهودیان سانفرانسیسکو و هتل پلازا در واشنگتن نوشته است. قبعین در کتاب خود به شخصیت هائی که با عبدالبهاء تماس داشته و به او ارادت میورزیده اند اشاره میکند. 
5- آرمینویس وامبری (Arminius Vambery 1832-1913)  که استاد رشته شرق شناسی در دانشگاه بوداپست بوده است. او درباره عبدالبهاء چنین میگوید:
"ادیان عالم در دست حکام و زعمای ملل به آلات ظلم و طغیان تبدیل شده و تبعیت از آراء و افکار عبدالبهاء راهی برای خلاصی از شر نتائج حاصله از ادیان پیشین است." 
6- شیخ محمد بخیت 1854- 1935 از فقهای برزگ عرب و استاد در الازهر بوده و با عبدالبهاء مکاتبه داشته است. قبعین در کتاب خود به نامه ای از عبدالبهاء به او اشاره میکند و آن نامه را چاپ میکند. در آن نامه عبدالبهاء در ضمن تجلیل از مقام حضرت محمد به این نکته تصریح میکند که از دین محمد جز تقلید چیزی باقی نمانده است.
7- عبدالرحمن البرقوتی (1944- 1876) از دانشمندان مصری و صاحب مجله البیان که مورد توجه دانشمندان عرب بوده است با عبدالبهاء در مکاتبه بوده و یکی از نامه های عبدالبهاء که خطاب به او و به عربی است نقل کرده است. (سفينه عرفان، وحيد رأفتی، دفتر 7 ص 210-211)
8- محمد قزوینی، از نویسندگان نام دار ایرانی شرح ملاقات خودرا در پاریس با عبدالبهاء در مجله یادگار مینویسد: "من چند سئوال راجع به اسماعیلیه ازاو کردم. چون درآن حین مشغول طبع جلد سوم جهانگشای جوینی بودم. او همه را جواب متین و صحیح داد." (مجله یادگار سال پنجم، شماره های 6 و 7، ص 33-124).
9-  تقی زاده از نویسندگان و سیاست مداران ایران از ملاقات خود درپاریس چنین مینویسد:
"عبدالبهاء شخصاً بسیار مؤدب و معقول و بقول معروف مبادی آداب بود و در ملاقات کنندگان تأثیر خوب داشت و بواسطه اهتمامی که بنظافت و رعایت رسوم و آداب فرنگی داشت آبرومند بود." (مجله یادگار... یادشده).
thread_title: نظر غیربهائیان نسبت به عبدالبهاء.

message: همانطور که قبلاً گفته شد، بهاءالله درزمان حیات خود عبدالبهاءء را به جانشینی انتخاب کرده بود و در وصیت نامه خود به نام کتاب عهدی به آن تأکید نموده بود. این وصیت نامه 9 روز بعد از فوت بهاءالله، 29 ماه مه 1892 در حضور منتخبین فامیل و جمعی از بهائیان حاضر خوانده میشود. 
باوجود بیان شخص بهاءالله در کتاب عهدی و تعیین عبدالبهاء به عنوان جانشین، برادر ناتنی او به نام میرزا محمد علی بنابر ریاست طلبی که داشت شروع به مخالفت با او کرد. وی عده ای از بهائیان را در ابتدا به دور خود جمع میکند ولی نهایتاً همه فعالیت های او به نتیجه نمی رسد و عبدالبهاء موفق میشود که وحدت جامعه بهائی را حفظ کند. چون میرزا محمد علی ازاین اقدام خود نتیجه ای نمی گیرد به فکر همکاری با حکومت عثمانی میافتد که بلکه بتواند ازاین راه به مقصود خود که بدست گرفتن رهبری جامعۀ بهائی بوده است، برسد. برای بدبین کردن دولت عثمانی به عبدالبهاء دو مسئله را بسیار بزرگ کرده به صورت توطئه ای بر علیه ترکها جلوه میدهد. یکی سفر بهائیان از غرب و شرق برای زیارت آرامگاه بهاءالله و ملاقات‌های عبدالبهاءء با مردمی از نژادها و کشورهای مختلف که تعداد آنها روزافزون بوده و دیگری ساختمان آرامگاه ابدی باب در کوه کرمل در حيفا.
میرزا محمد علی نامه ای به ناظم پاشا والی دمشق مینویسد و اقدامات عبدالبهاء را در ساختن آرامگاه باب و آمد و رفت بهائیان آمریکائی را برخلاف امنیت و مصالح دولت عثمانی عنوان میکند.
در اوت 1901 میلادی دستوری از والی دمشق مبنی بر زندانی کردن عبدالبهاء میرسد و او مجدداً در شهر محبوس میشود. بارها اورا برای سئوال و جواب به حکومت احضار میکنند و مشکلات ازسرگرفته میشود. رابطه عبدالبهاء با جامعه بهائی قطع میشود. درسال 1907 هیاتی به فرمان عبدالحمید به عکا برای تحقیق میآیند و قصد آنها توقیف عبدالبهاء و تصرف ساختمانهای دینی بهائیان بوده است.
درهمین زمان انقلاب ترکهای جوان به نتیجه میرسد. عبدالحمید از سلطنت خلع و حکم آزادی زندانیان سیاسی و مذهبی صادر میشود. مخالفین عبدالبهاء از اقدامات خود هیچ نتیجه ای نمی گیرند.
thread_title:  دوران عبدالبهاء 

message: بعد از آزادی از زندان و موفقیت در اتمام ساختمان آرامگاه ابدی باب عبدالبهاء تصمیم به سفر و رساندن ابلاغ پیام انسان ساز بهاءالله به اروپا و آمریکا میگیرد. حتی پیری و ناتوانی جسمی و بیماری مانع از تصمیم او نمی شود.
ما دراین بخش به اختصار به سفرهای او بین سالهای 1913- 1911 می پردازیم.
عبدالبهاء در اروپا و آمریکا به نام پیامبر صلح معروف میشود.
آیا این افتخاری برای جامعه ایرانی نیست. درزمانیکه شاهزادگان ایران بامید گرفتن کمک رو به کشورهای خارجی میآوردند، او بدون قبول کوچک ترین هدیه ای رنج سفر را می پذیرد. پیام او به جهانیان پیام صلح و راستی است. در کلیساها از حقانیت حضرت محمد دفاع میکند. در کنیساها از مسیح تمجيد می کند و در جمع مادیون اثبات الوهیت میکند. 
عبدالبهاء با هیچ یک از ثروتمندان و ارباب قدرت ملاقات خصوصی نمی کند. سخنرانی های عبدالبهاء در کتابی به نام مجموعه خطابات در سال 1920 در مصر چاپ میشود.
عبدالبهاء از اوائل سپتامبر سال 1911 تا اواسط اکتبر همان سال 5 سخنرانی در لندن انجام میدهد. سخنرانی در منازل بهائیان که عده ای غیره بهائی دعوت شده بوده اند و یک مصاحبه با مدیر روزنامه گروه تیاسفی ها. 
مطالب سخنرانی ها، لزوم وحدت عالم انسانی، اتحاد ملتها، ترک تمام تعصبات، فناپذیری مقام و ثروت ، اهمیت محبت به عالم انسانی بوده است. خونخواری را از خواص عالم حیوانی مینامد و صلح و صلاح را از مواهب عالم انسانی میشمارد.
در مصاحبه با مدیر روزنامه تیاسفی ها چنین میگوید:
"هرکس به وحدت بشر خدمت کند در درگاه احدیت مقبول است ... حضرت موسی خدمت به وحدت انسانی نمود حضرت مسیح وحدت عالم انسانی تأسیس کرد، حضرت محمد اعلان وحدت انسانی نمود... بهاءالله تجدید تعالیم انبیاء فرمود ... برای شما تأییدات الهیه میطلبم." (مجموعه خطابات چاپ مصر، فرج الله ذکرالکردی 1921، ص 18).
در روز خداحافظی در لندن چنین میگوید: "از تقالید دست بردارید دین باید سبب الفت و محبت باشد. اگر سبب عداوت گردد عدم دین به از وجود آن است." 
(خطابات ... یاد شده، ص 31).
"درفکرآن باشید که خدمت به هر نفسی از نوع بشر نمائید و به اعراض و انکار و استکبار و ظلم و عدوان اهمیت ندهید و اعتناء نکنید بالعکس معامله نمائید و به حقیقت مهربان باشید." (خطابات ... یاد شده، ص 43-42).
عبدالبهاء از لندن به پاریس میرود و از 14 اکتبر 1911 تا دسامبر 1911 در پاریس اقامت میکند. دراین مدت 48 سخنرانی از او ثبت شده است. 45 جلسه سخنرانی در منازل خصوصی و یا آپارتمانی که اجاره شده بوده (در همین منزل محمد قزوینی و تقی زاده با او ملاقات میکنند) و 3 سخنرانی در کلیسا و جمع سوفسیتها انجام میشوند.
مطالب سخنرانی ها بطور خلاصه چنین است:
همانطور که در عالم جسمانی بهار، تابستان، خزان و زمستان است همین قسم در عالم روحانی فصولی است و نتیجه میگیرد که هر دینی هم بعد از بهار خزان دارد.
(خطابات ... یاد شده، ص 64)
"دین است که سبب اتحاد عالم میشود، اعظم فضائل عالم انسانی علم است."
(خطابات ... یاد شده، ص 69)
"1300 سال است که میان مسیحیان و مسلمانان نزاع و جدال است و حال آنکه بسببی جزئی این عداوت و سوءتفاهم زائل میشود و نهایت الفت حاصل میگردد."
(خطابات ... یاد شده، ص 69)
"نهایت آرزوی ما این است که جنگ و جدال از میان برخیزد بجای جنگ صلح قراریابد و مقابل بغض محبت بیاید."
(خطابات ... یاد شده، ص89)
"مهربانی خوش است نه عداوت عدل خوب است نه ظلم رحمت خوب است نه زحمت نور مقبولست نه ظلمت علم عزت است نه جهل توجه به خدا خوب است نه ضلالت."
(خطابات ... یاد شده، ص 128)
در مجلس روحانیون(اسپریتیوایست) چنین میگوید:
"شکر خدا که درپاریس در چنین جمعی روحانی حاضرشدم ... انسان به جسم انسان نیست انسان به روح انسان است ... تحری حقیقت سبب ظهور روح است اول چیزی که برای انسان لازم است تحری حقیقت است." 
(خطابات ... یاد شده، ص 80)
"ازجمله اساس بهاءالله ترک تعصب مذهبی و تعصب جنسی و تعصب سیاسی است. عالم بشر به مرض تعصب مبتلا شده و این مرض مزمن است که سبب هلاک است."
(خطابات ... یاد شده، ص 164)
"هیچ مقصودی نداریم جز محبت عالم انسانی و نهایت آمال و آرزوی ما این است که الفت بین بشر حاصل شود." 
(خطابات ... یاد شده، ص 183)
"درندگی سزاوار حیوانات وحشیه است سزاوار انسان الفت و محبت است."
(خطابات ... یاد شده، ص 192)
"از بدایت عالم تا امروز هروقت ندای الهی بلند شد ندای شیطان هم بلند شد ... فریسیان حکم برقتل مسیح دادند ... در زمان حضرت محمد علمای قریش خواستند نورانیت محمد را از انتشار منع کنند ... آیا هیچ یک توانستند مقاومت نمایند."
(خطابات ... یاد شده، ص187)
"جمیع انبیای الهی مظاهر حقیقت اند حضرت موسی اعلان حقیقت کرد حضرت مسیح ترویج حقیقت نمود حضرت محمد تأسیس حقیقت کرد." 
(خطابات ... یاد شده، ص 214)
همانطور که می‌بینیم سخنرانی های عبدالبهاء در اروپا دفاع از ادیان بطورکلی و تشویق به صلح و دوستی و ترک تعصبات بوده است.
عبدالبهاء پس از بازگشت از سفر اروپا به مصر باز میگردد و در مارس 1912 عازم سفرآمریکا و کانادا میشود. این سفر 9 ماه به طول می انجامد. در طول این مدت به شهرهای مختلف آمریکا و کانادا سفر میکند و جمعاً 58 سخنرانی در مجامع مختلف ایراد مینماید که مختصراً به آنها می پردازیم. عبدالبهاء در جواب سئوالی که ازاو میشود "آیا شما مسیح هستید فرمودند من بنده خدا هستم." (بدایع الاثار... یاد شده ، جلد دوم ص 20)
همانطور که قبلاً یادآور شدیم عبدالبهاء دراین سفر نه هدیه ای از شخصی قبول میکند و نه ملاقاتی با صاحبان قدرت و ثروت میکند. محمود زرقانی یکی از همراهان عبدالبهاء و نویسنده بدایع الاثار که خاطرات سفررا نوشته، مینویسد "در نیویورک شخصی بنام کارنگی که از ثروتمندان بود از عباس افندی چندین بار دعوت کرد اما او نپذیرفت. جنرال قنسول ایران وساطت نمود. گفت اگر شخص فقیری بود به منزل او میرفتم اما چون از اغنیای مشهوراست، صلاح نیست."
(بدایع الاثار... یاد شده، ص 21)
حتی بهائیان آمریکا که مبلغ 16 هزار دلار مخارج سفر برای او میفرستند "چون برات رسید فوراً پس فرستادند و از بندراسکندریه در مصر به احمد سهراب که در آمریکا جزو مترجمین او بوده است مینویسد این وجوه را بزودی به صاحبانش رد کنید."
(بدایع الاثار... یاد شده، ص 6)
درآمریکا عباس افندی را پیغمبر شرق و نبی صلح مینامند ولی او خود میگوید من پیغمبر نیستم بنده خدا هستم و نامم عبدالبهاء است.
(بدایع الاثار... یاد شده، ص 30- 29)
مطالب مطرح شده در سخنرانی های او در آمریکا و کانادا نظیر همان مطالب ایراد شده در سخنرانیهای اروپا بوده است. مهمترین مطالب ایراد شده از این قرار هستند:
"الفت شرق و غرب ممکن است، درندگی سزاوار عالم حیوانی است، شایسته انسان محبت است، دین باید مطابق علم باشد اگر مخالف باشد جهل است. تعصب هادم بنیان بشری است، زن و مرد باید دارای حقوق مساوی باشند، مشکل افتصاد باید حل گردد."
خطابات در آمریکا ... یاد شده، ص 8-1)
در کلیسای اسنشن (Ascension) تأکید میکند که اساس مدنیت الهیه صلح اکبراست وحدت عالم انسانی است فضائل است. 
سخنرانی در محل هتل انسونیا خطاب به اسقف کلیسا میگوید "میخواهم سوءتفاهمی که میان ملل شرق و غرب است برطرف شود تا کل محبت تامه به یکدیگر پیدا کنند."
(خطابات یاد شده در آمریکا، ص 26)
در مهمانی که ضیاء پاشا سفیر عثمانی بافتخار او ترتیب داده بوده است، به ایراد سخنرانی می پردازد. تکیه او دراین سخنرانی بر علل اختلافات است و چنین میگوید:
"اساس جمیع ادیان حقیقت است و حقیقت تعدد ندارد اختلافات از تقالید است."
(خطابات ...یاد شده، ص 48)
سخنرانی در کلیسای متودیک ها ( Great Methodic Church) .
درکلیساها از حضرت موسی و حضرت محمد تجلیل میکند و چنین میگوید:
"حضرت محمد ظاهرشد و در جزیرة العرب قبائل عرب را با یکدیگر متحد نمود و حضرت موسی ترویج حقیقت نمود حضرت مسیح مؤسس حقیقت بود حضرت محمد حامی حقیقت بود جمیع انبیاء نور حقیقت بودند."
(خطابات ...یاد شده، ص 70)
در کلیسای موحدین (Theolgical Church).
سخنرانی دراین کلیسا در لزوم رابطه بین شرق و غرب است.
"انشاءالله ارتباطی مابین شرق و غرب حاصل میشود. ما باید متابعت سیاست الهیه کنیم جمیع ملل را دوست داشته باشیم به جمیع مهربان باشیم و جمیع را برگ و شکوفه و ثمر یک درخت بدانیم."
(خطابات ...یاد شده، ص 133)
درکنیسه یهودیان مینیاپولیس (Minneapolis) در سخنرانی خود میگوید:
"خداوند عقل داده که پی به حقایق بریم اگر مسئله ای مخالف عقل است بدانیم که شایان اعتماد نیست بلکه اوهام است ... دراین قرن باید با جمیع ادیان در نهایت الفت و محبت سلوک کرد ... از جمله ادیان عظیمه الهیه دین موسوی است. ازجمله دین عیسوی است. از جمله دین محمدی است ... چرا باید بین یهود و نصاری و مسلمان عداوت باشد."
(خطابات ...یاد شده، ص 249)
این مختصری بود از متن سخنرانیهای عبدالبهاء در اروپا و آمریکا.
شاید بتوان گفت اولین مرتبه در تاریخ بوده است که درکنیسه یهودی تعریف از مسیحیت و اسلام و در کلیسا تعریف و تمجید از اسلام شده باشد.
اگر با چشم باز و بدون تعصب نگاه کنیم می بینیم گفتگوی تمدن ها که امروزه ورد زبان همه سیاست مداران جهان است حدود 100 قبل توسط عبدالبهاء مطرح شده است و درباره لزوم آن بحث کرده است. 
علت جنگها و اختلافات را برشمرده است و راه های اصلاح آنها را هم پیشنهاد کرده است. گفتگوی تمدنها و حل اختلافات از راه گفتگو توسط بهاءالله مطرح شده و عبدالبهاء بعداً آن را ترویج داده است.
خدمتی را که عبدالبهاء با تحمل رنج سفر برای بهبود وضع جوامع بشری انجام داد و بذری را که پاشید امروزه با همه مشکلاتی که درسرراه دارد کم کم جوانه میزند. بامید روزی که سرسبز شود.
سیاست مداران و سرمایه داران به این نتیجه رسیده اند که راز موفقیت آنها در حل مشکلات و گفتگو است نه اعمال جبر و زور.
امروزه می بینیم که دولتهای مقتدر جهان که هرکدام نیمی از جهان را اداره میکردند اکنون حتی قدرت کنترل یک کشور ضعیف را هم ندارند.
اگر ساکنین کره زمین بخواهند دراین جهان ادامه حیات بدهند، باید دست از تمامیت خواهی به هرفرم و شکلی چه مذهبی و چه سیاسی و چه اقتصادی بردارند و به گفتگو و پیدا کردن راه حلهای بحرانهای اقتصادی و مذهبی بپردازند.
این پیامی است که بهاءالله 150 سال قبل به بشریت داد. ولی متأسفانه درآن روز گوش شنوائی نبود. اگر سیاست مداران و رهبران مذهبی جهان به پیام او گوش میدادند، خسارت ناشی از 2 جنگ جهانی و صدها جنگ بعد از آنها روی نمی داد و ملیونها انسان کشته نمی شدند و شهرها ویران نمی گردید.
thread_title:  سفرهای تبلیغی [[عبدالبهاء]]

message: نقش عبدالبهاء در انقلاب مشروطه را باید در دو زمینه مختلف مورد بررسی قرارداد. یکی نقش عبدالبهاء در روشنگری جامعه و طرفداری از حکومت قانون و کوتاه کردن دست روحانیون از دخالت در سیاست. این کاری بوده است بسیار مهم و ضروری و عبدالبهاء چنانکه دیرتر نشان خواهیم داد درآن نقش عمده ای داشته است.
دیگری نقش عبدالبهاء و بهائیان در عدم شرکت در اقداماتی از قبیل ابراز خشونت و یا قیام مسلحانه. دراین زمینه عبدالبهاء بهائیان را از هرگونه اقدامی شدیداً منع کرده است.
عبدالبهاء با دوران سرکوب شدید بابیان به علت قصد ترور ناصرالدین شاه و فاجعه ای که ببار آمد، و دیرتر با آزارهای مستمر و پایان ناپذیری که به بهائیان وارد می‌آمد، کاملاً آشنا بود. بهاءالله سعی در اصلاح اخلاقی جامعه بابی و بیرون آوردن آن از زیر ضربات شدیدی که توسط روحانیون و دربار به آنها وارد شد داشته. ازاین رو عبدالبهاء به درستی تشخیص داده بود که هرگونه دخالت عملی از طرف بهائیان در انقلاب مشروطه آب به آسیاب ریختن آن بخش از روحانیت بود که با مشروطه مخالف بودند. سعی این روحانیون بر آن بود که مردم و دربار را ازنفوذ بهائیان در آن نهضت (آن روز فقط کلمه بابی مطرح بود) بترسانند و می گفتند که مشروطه کار بهائیان است و مشروطه خواهان بهائیان هستند.
اگر بهائیان به نفع مشروطه فعالیتی میکردند روحانیون موفق میشدند که مردم را برعلیه مشروطه و مشروطه خواهان تحریک کنند. بدین ترتیب هم مشروطه ضرر میدید و هم مشروطه خواهان. با وجود اینکه بهائیان هیچ گونه دخالتی نداشتند روحانیون سعی در نشان دادن دخالت آنها داشته اند تا بتوانند از احساسات مذهبی مردم سوءاستفاده کنند. شیخ فضل الله نوری از روحانیون ضد مشروطه در لوایح خود چنین مینویسد:
"برأی العین همه دیدیم می بینم که از بدو افتتاح این مجلس جماعت لاقید لاابالی لامذهب از کسانی که سابقاً معروف ببابی بودن بوده اند و کسانی که منکر شریعت و معتقد به طبیعت هستند همه در حرکت آمده و به چرخ افتاده اند."
(لوایح شیخ فضل الله نوری، نشر تاریخ ایران 1362، ص 28).
یحیی دولت آبادی ازلی چنین مینویسد:
"سید محمد یزدی و امثال او [از مخالفان مشروطه] از قول بابیها کاغذ مینویسند از مشروطه تمجید میکنند و آن نوشته جات را در حضرت عبدالعظیم منتشر ساخته از آنجا بشهر تهران آورده شهرت میدهند که مشروطه خواهان نوشته اند و هریک آنها از هرگونه تشبث برای بدنام ساختن آزادی خواهان دریغ نمی دارند."
(حیات یحیی، تألیف یحیی دولت آبادی، نشر عطار 1361 جلد دوم، ص 130)
روحانیون که از همکاری با دولت در قلع و قمع بابی ها در دوران ناصرالدین شاه تجربه بسیار خوبی بدست آورده بودند، سعی میکردند که در انقلاب مشروطه هم با همین نیرنگ شاه و مردم عادی را برعلیه مشروطه به شورانند.
محمد علی شاه با مشاورهء مستبدین تلگرافی به ملا محمد کاظم خراسانی مرجع بزرگ جهان تشیع در آن دوران میزند و علت به توپ بستن مجلس را وجود بابیان در آن جمع مینامند. اگر موفق به جلب نظر روحانی نامبرده میشدند به هدف خود میرسیدند و حداقل برای مدتی کار مشروطه را متوقف میکردند.
"آزادی را که از لوازم استقرار مشروطیت بود جمعی از مفسدین وسیله پیشرفت اغراض باطنیه و خیالات فاسده خود که مباین و منافی با اساس شرع مقدس اسلام بود قرار داده درذهن عوام نوع دیگر رسوخ دادند... انجمن بابیه تشکیل داده و گفتگو آزادی این طایفه را به میان آوردند. دیدیم نزدیک است در اساس شرع مقدس نبوی رخنه انداخته."
(حیات یحیی ... یاد شده، ص 358).
البته چون ملاکاظم خراسانی به مسئله آگاهی داشته فریب این مطلب را نمی خورد و در جواب آنها مینویسد با این کار شما کشور را خراب کردید و پای اجانب را به ایران بازکردید اگر بابیان مقصر بودند جرم آنها "بوزارت عدلیه ارجاع و بعد از ثبوت شرعاً بر وفق قوانین مشروطیت اسهل مایکون و موجب استحکام اتحاد دین و دولت بود. گرفتار شدن آن صاحب اعلانات کفریه که از لسان بابیه منتشر می نمودند به عرض اقدس نرسیده؟" 
(حیات یحیی ... یاد شده، ص 366- 365).
اشاره ملاکاظم به همان اعلامیه هائی است که از قول بابیان (بهائیان) درایران انتشار میدادند.
با توجه به مطالب ذکرشده می بینیم که عبدالبهاء با چه تیزبینی و شناختی مانع به ثمر نشستن اهداف آن عده ای میشود که هم قصد داشتند مشروطه و حکومت قانون را از بین ببرند تا خود کما فی السابق حاکم باشند، و هم مخالفین خود که بهائیان باشند از سرراه بردارند.
بدین ترتیب عبدالبهاء هم به جامعه بهائی خدمت کرده است و از کشت و کشتار مجدد آنها جلوگیری کرده و هم اسلحه را از دست مخالفین مشروطه گرفته و آنها را خلع سلاح کرده است.
thread_title:  عبدالبهاء و [[انقلاب]] [[مشروطیت]]

message: آثار نوشته شده توسط عبدالبهاء را میتوان به 3 دسته تقسیم کرد:
1- آثاری نظیر مفاوضات، تذکرة الوفا، مکاتیب برای جامعه بهائی. مفاوضات جواب به سئوالات خانمی آمریکائی است در زمینه تاریخ ادیان و مباحث فلسفی، تاریخی و علمی. تذکرة الوفا شرح حال برخی از بهائیان. مکاتیب، نامه هائی است که به سئوالات بهائیان جواب داده و آنها را راه نمائی کرده است.
2- آثاری نظیر رساله مدنیه، رساله سیاسیه و مقاله شخصی سیاح. این سه اثر بدون امضای او منتشر شده است.
ما در اینجا مختصراً به رساله مدنیه می پردازیم و نقش این رساله را در بیداری جامعه و انقلاب مشروطه نشان میدهیم.
عبدالبهاء این رساله را به دستور بهاءالله و در سال 1875 تحت عنوان اسرارالغیبیه لاسباب المدنیه می نویسد. این نوشته به طور خطی درایران منتشر میشود اما بعداً و در سال 1882 در بمبئی بدون ذکر نام نویسنده چاپ میشود.
دراینجا فقط مختصراً به نظر دو مورخ نامدار ایران خانم هما ناطق و فریدون آدمیت نسبت به این رساله اشاره میکنیم. 
در کتاب "افکار اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در آثار منتشر نشده دوران قاجار" چنین مینویسند: "درجهت دیگر اندیشه ترقی هواخواهانی دارد که با قوت ازآن دفاع میکردند. نمونه اش رساله ای است که نه اسم دارد و نه اسم نویسنده این رساله که در 1292 نگاشته شده تا درجه ای بازنمای سیاست ترقیخواهانه عصر سپهسالار است."
"عزت و سعادت هر ملتی درآن است که از افق معارف بدرخشد. هم چنانکه "شرافت" آدمی دراین است که درعالم امکان منشاء خیر می گردد" آنچه باید و شاید قیام نماید. آن انعکاسی است از فلسفه ترقی و حرکت آدمی در جهت تعالی. او خواهان تمدن و ترقی و آسایش و راحت اهالی ایران است. 
دسته دیگر ایراد می گیرند که اصلاح امور با شتاب انجام پذیر نیست و به جمعی که معتقد هستند که اهل ایران خود ایجاد اصلاحات لازمه سیاسیه و معارف عمومیه و مدنیت کامله نمایند و لزوم اقتباس از سایر طوایف را نمی پسندند جواب میدهد "آیا توسعه دایره معارف و تشیید ارکان فنون و علوم نافعه و ترویج صنایع کامله از امور مضره است، زیرا که افراد هیئت اجتماعیه را از حیز اسفل جهل به اعلی افق دانش و فضل متصاعد می فرماید یا خود تأسیس قوانین عادله موافق احکام الهیه که کامل سعادت بشراست."
اعتراض مخالفان را از جهت "اقتباس از ملل سایره" هم وارد نمی داند. دراین باره به احکام و احادیث استناد میجوید که تقلید از طوایف دیگر منع شرعی ندارد. سخن نویسنده با این پیام بدیع پایان می پذیرد:
"ای پسران خاک، از تاریکی بیگانگی به روشنی خورشید یگانگی روی نمائید. اینست آن چیزی که مردان جهان را بیشتر از همه چیز بکارآید ... چون جهان را تاریکی فراگرفت دریای بخشش بجوش آمد و روشنائی هویدا گشت تا کردارها دیده شود ... ای مردمان گفتار را کردار باید، چه که گواه راستی کردار است ... راه آزادی باز شد، بشنایید و چشمۀ دانائی را از او بیاشامید".[1]*
(افکار اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در آثار منتشر نشده دوران قاجار، تألیف فریدون آدمیت، هما ناطق، انتشارات آگاه 1356، ص 117- 114).
خلاصهء کلام، عبدالبهاء طفل بوده است که به تبعید و زندان میرود و پیرمردی است که آزاد میشود. یک تنه با دشمنان داخلی و خارجی روبرواست. جامعه بهائی را حفظ میکند. تشکیلات بهائی را پایه گذاری میکند. با افراد جامعه بهائی درسراسر عالم از طریق مکاتبه در تماس است. به دردهای آنها میرسد و به سئوالات آنها جواب میدهد و آنها را راهنمائی میکند. در سن کهولت برای رساندن پیام بهاءالله به اروپا و آمریکا سفر میکند. در زمان جنگ جهانی اول با دید تیزبینی که داشته است بفکر نجات جان مردم از گرسنگی میافتد. مقدار زیادی گندم میخرد و در زمان کم بود مواد غذائی مردم فلسطین را از گرسنگی نجات میدهد. براثر این اقدام از طرف دولت انگلیس که مسئول فلسطین بود، لقب سر میگیرد. اما عبدالبهاء هیچ گاه و در هیچ نامه ای از این کلمه سر استفاده نمی کند. در مرگ عبدالبهاء ساکنین فلسطین همه سوگوار میشوند در زیر با چند جمله ای از غیره بهائیان که در مراسم تشییع جنازه او بوده اند، اکتفا میشود. برای خود نام و نشانی نخواسته و اجازه نداده است که روزی را به عنوان او تعطیل کنند نه تولد و نه مرگش را. در نوامبر 1921 و درسن 77 سالگی چشم از جهان می بندد. در خاتمه به چند جمله از نمایندگان جوامع مسلمان، مسیحی و یهودی ساکن در حیفا اشاره میشود.
thread_title:  آثار عبدالبهاء 

message: شرح تشییع جنازه و متن سخنرانی های در تشییع جنازه توسط روزنامه النفیر در حیفا به شماره 2889-9 اول دسامبر 1921 به ثبت رسیده است.ادیب یوسف افندی نماینده اسلام احساسات خودرا چنین بیان نمود. ای معشر عرب و عجم برای که گریه و زاری میکنید آیا برای کسی است که در حیات دیروزی خود بزرگ بود و در موت امروزی برزگتر است ... نظر براست کنید نظر به چپ نمائید. نظر به شرق و غرب نمائید به بینید چه عظمت و جلالی غیبت نموده چه پایه بزرگ صلحی منهدم شده چه لبهای فصیحی خاموش گشته و اسفا ... .
فاضل ابراهیم افندی نماینده مسیحیان چنین میگوید: چقدر این مصیبت جانگداز تلخ و ناگواراست این خسارت فقط راجع به مملکت ما نیست بلکه یک فاجعه عمومی است. حضرتش ناس را تهذیب فرمود تعلیم نمود احسان کرد و ارشاد فرمود تا آنکه قومش را به اعلی ذروه جلال فائز نمود ... .
نماینده جمعیت یهود مسیو سالمون، چنین میگوید: در قرن انتشار فسلفه حسی و غلبه مادیات خیلی عجیب و نادر است که فیلسوفی با احاطه عبدالبهاء عباس یافت شود. آن وجودی که به قلب و عواطف تکلم میکند و روح را به تعالیم و مبادی حسنه اش سیراب مینماید.
عبدالبهاء رحلت فرمود بعد از آنکه از استبداد و تعصبات دینی و هتک احترام حریت افکار در این عالم صدمات و ابتلائات زیاد دید ... کسی که گذشته ای باین درخشندگی دارد هرگز نمرده است... .
آرامگاه ابدی عبدالبهاء در حیفا و در جوار آرامگاه باب قرار دارد
thread_title:  شرح [[تشییع]] [[جنازه]]

message: بنده این مقاله را رده تهرانیان زدم، اما 2 اسم بر فرد مد نظر مقاله موجود بود. بنده عبدالبها را برگزیدم. دوستداران مقاله در صورت لزوم این رده را تغییر دهند. Ghods ۲۱:۰۳, ۱۲ مارس ۲۰۰۷ (UTC)
thread_title: رده

message: آقایان اینجا یک دانشنامه است نه یک محل تبلیغی! و بدور از تعصب بایستی عرض کنم تمام محتوی این مقاله یک تبلیغ ضمنی زیرکانه است. بنده مطالعاتی درباره بهائیت کرده ام و نتیجتا آیات زیر را از قرآن مجید یافته ام که تقریبا همه چیز را روشن می کند:
ساصلیه سقر (26) و ما ادریک ما سقر (27) لاتبقی و لا تذر (28) لواحه للبشر (29) علیها تسعه عشر (30) .... آیات 26 تا 30 سوره مدثر
خصوصا تاکید می کنم که به لیست کاتبهای این فرد نگاهی بیاندازید (الواح یا لوح) آیا ارتباطی بین لواحه با نام این کتابها می یابید؟ اگر فرضا این ارتباط تصادفی است، در مورد علیها تسعه عشر (یعنی او بر عدد 19 تاکید دارد) چه؟ آیا این ارتباط هم تصادفی است؟
من از انسانهای بی طرف و عقلهای سلیم می خواهم که در رابطه با آنچه دیانت بهایی خوانده می شود بدون هیچ جانبداری تحقیق کنند. حتما خداوند به آنها راه صحیح را نشان خواهد داد.
آزاد اندیش
replies: text: متن شما هیچ دلیلی بر جانبدارانه بودن این مقاله نیست و لزوما چیزی که بر خلاف دانسته‌های گذشته شما وجود دارد خلاف حقیقت و جانبدارانه نیست. نوید ۲۳ تیر ۱۳۸۶ ۰۹:۴۲ (UTC)
اگر استناد من به قرآنی که حضرت محمد آورده، در نظر شما "دانسته های گذشته من" است که به زعم شما در آن اختلافی مشاهده فرموده اید! در مورد این استناد چه می گویید: "هرکس به وحدت بشر خدمت کند در درگاه احدیت مقبول است... حضرت موسی خدمت به وحدت انسانی نمود، حضرت مسیح وحدت عالم انسانی تأسیس کرد، حضرت محمد اعلان وحدت انسانی نمود... بهاءالله تجدید تعالیم انبیاء فرمود... برای شما تأییدات الهیه می‌طلبم". تعارض در صحت دانسته های گذشته من و این فرد! از یک منبع! آیا ممکن است.
آزاد اندیش ۱۵:۳۴، ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۷ (UTC)
replies: text: :#این مسئله هیچ ربطی به استناد شما به آیات قرآنی ندارد. آیات قرآنی، دلیل بر جانبدارانه بودن تاریخ زندگانی عبدالبها نیست. این مقاله با مدخل تاریخ بسیار مختصری از زندگانی عبدالبهاء است. در صورتی که مشکلی در باره جانبدارانه بودن این مقاله و صرفا این مقاله دارید بفرمائید. تا زمانی که موضوعی در این مورد ایجاد نکرده‌اید برچسب را بر نگردانید.

text: :#مطالب این صفحه را جابجا نکنید! تازه واردی که از الگو استفاده می‌کند بعید است این موضوع را نداند! آن هم تازه واردی که مستقیما وارد مباحث سنگین و بحث برانگیز می‌شود! اگر مطلبی دارید در زیر همین قسمت آن را اضافه کنید. نوید ۲۳ تیر ۱۳۸۶ ۱۶:۱۶ (UTC)
متاسفم. در مطالب شما تعصب و تحقیر دیگران مشهود است. تازه وارد بودن من مثل تازه وارد بودن اندیشه بهایی است! و به همین اندازه مشمول ملامت!!! آزاد اندیش ۰۴:۴۶، ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۷ (UTC)
thread_title:  این مقاله جانبدارانه است! 

message: بهتر است به جای انتقال و شروع جنگ ویرایشی حتما مرور کنید: نوید ۲۷ آبان ۱۳۸۶ ۲۰:۱۸ (UTC)
replies: text: این همان بحث قدیمی است. ادعای معروفتر بودن را ثابت  کنید • Яohan ب ۲۷ آبان ۱۳۸۶، ۲۰:۲۰(UTC)
replies: text: :اولا کدام بحث قدیمی؟

text: :دوما طبق سیاست، پیوندهای مقالات کنونی ویکی کفایت می‌کند، بد نیست گوگل را هم جستجو کنید.  "%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3+%D8%A7%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C"&sourceid=ie7&rls=com.microsoft:en-US&ie=utf8&oe=utf8 نوید ۲۷ آبان ۱۳۸۶ ۲۰:۲۵ (UTC)
thread_title:  تغییر مسیر مقاله 

message: طایفه‌های «افندی» (و اغصان و افنان) کلاً بابی-بهائی‌اند. چطور شده‌اند نماینده اسلام؟ ‏• Яohaŋ ٭ ۲۲ فروردین ۱۳۸۶، ‏۱۲:۵۰(UTC)
replies: text: :) چه ربطی دارد؟ نمایندگان جوامع دیگر برای عرض تسلیت در مراسم شرکت کرده و سخنرانی کرده‌اند. عجیب است؟ Taeedxy ‏۱۱ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۲:۵۸ (UTC)
thread_title:  نماینده اسلام 

message: به منابع تشیع مراجعه کنید تا حقیقت مشخص گردد.
thread_title:  کشف حقیقت 

message: متن: 
In terms of style, ʿAbd-al-Bahāʾ’s written works often stand in marked contrast to those of his father. Brought up for the most part in an Arab environment (Baghdad from 1852 to 1863, Palestine from 1868) and educated in Arabic literature, his Arabic style is purer than that of Bahāʾallāh; in both Persian and Arabic, he displays considerable skill in developing a consciously literary manner. Works such as the Resāla-ye madanīya and Resāla-ye sīāsīya show an affinity with the writings of many reformers of the period (such as Malkom Khan), although the question of influences remains to be studied in depth.
ترجمه شما:
از لحاظ سبک، آثار عبدالبهاء مشخصا با آثار پدرش متفاوت است. از آنجایی که بیشتر آنها در محیطی عربی نگاشته شده‌اند (بغداد از سال 1852 تا 1863 و فلسطین از 1868) و ادبیات عربی را فراگرفته، سبک عربی او اصیل تر از پدرش، بهاءالله است. هم در زبان عربی و هم در فارسی او مهارت خاصی در پرورش آگاهانه اقسام ادبی دارد. آثاری چون رساله مدنیه و رساله سیاسیه نزدیکی خاصی با آثار بسیاری از اصلاح‌طلبان آن زمان چون «ملکم خان» دارد البته میزان تاثیر هر یک باید عمیق‌تر بررسی شود.
اشکالات:
#چه طور مارکید کانترست به تفاوت ترجمه شده؟ باید به تضاد تقابل تباین و امثال ان ترجمه شود.
#از انجایی که بیشتر عمرش در محیطی عربی بوده (رشد کرده) صحیح است! نه نگاشته شما
#اصلاح طلب داخل کروشه نباشه بهتره!
منتظرا جوابک! . ابوتراب و  بحثش!! ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ‏۱۴:۵۲ (UTC) ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۱۴:۵۲ (UTC)
replies: text: از نظر من این جمله این مفهوم را نمی‌رساند، بهتر است یک آنور آبی نظر بدهد؛ مورد دوم هم زیاد فرقی نمی‌کند. در مورد اصلاح طلب هم هم مقاله اصلاح‌طلبی و هم مقاله خود ملکم خان که پیوند به همان مقاله دارد قابل استناد است. --نوید ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۱۵:۱۷ (UTC)
replies: text: :مورد دوم رو که اصلاح کردید ممنون. مورد اول را هم منتظر می مانیم نظر شخص ثالث. . ابوتراب و  بحثش!! ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ‏۱۷:۱۰ (UTC) ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۱۷:۱۰ (UTC)
replies: text: ::نظر دوستدار ویکی :  . ابوتراب و  بحثش!! ۲۳ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ‏۱۹:۲۲ (UTC) ‏۱۴ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۱۹:۲۲ (UTC)
thread_title:  بحث سر ترجمه 

message: بد بازی ای رو شروع کردی . از این به بعد هر چه می نویسید با متن انگلیسی لطفا! . ابوتراب و  بحثش!! ۲۱ مرداد ۱۳۸۹، ساعت ‏۱۷:۲۳ (UTC) ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۱۷:۲۳ (UTC)
replies: text: ما ترجمه‌تحت الفظی نیست! نماز جماعت هم از خودمان اضافه نمی‌کنیم! --نوید ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۲۱:۱۴ (UTC)
replies: text: :راستی من نفهمیدم شما این جملات را برای تمجید از عبدالبهاء به خاطر عاشروا مع الادیان اضافه کردید یا اینکه احترام گذاشتن افراد به ادیان دیگر برایتان چیز عجیبی است و تا به حال ندیده‌اید :) --نوید ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۲۱:۱۸ (UTC)
replies: text: :::::پ.ن پرسیدید توضیح می داهم همان طور که احتمالا می دانید نماز جماعت در ایین بهائیت حرام است. تقیه هم حرام است! پس به نظر می رسد عباس افندی علی المبنا گناهکار است چون نه تنها یک بار این کار رو کرده که مقید به شرکت در نماز جمعه هم بوده است! اگر دیگران ندانند من که می دانم شما چه قدر اصرار دارید از حضورش به مسجد نماز خواندنش به جماعت ترجمه نشده! قضیه اینه! . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۳:۵۸ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۳:۵۸ (UTC)

text: ::راستی این منابعی که اضاقه کردید یعنی از دیدتان آن قدر معتبر هستند که به آنها استناد می‌کنید نه؟ ما نفهمیدیم آخر چی برای شما معتبر است و چی نیست!--نوید ‏۱۲ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۲۱:۲۰ (UTC)
thread_title: روزه

message: این صفحه ... دانشگاه گرجستان است. چنین که می بینید چندین وبلاگ مانند دارد که ظاهرا دانشجوهایش می نویسند. وبگاه http://www.uga.edu/bahai/ هم یکی از آنهاست نویسنده اش  به نام سهیل مشتاق هم به عنوان 	IT Contracts & Licensing Administration, IT Manager در EITS Help Desk در دانشگاه گرجستان کار می کند !!!! این دفتر 
EITS operates and supports the campus-wide computing and networking facilities at the University of Georgia and provides assistance to UGA students, faculty, and staff.
 . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۴:۱۸ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۴:۱۸ (UTC)
replies: text: گویا شما زیاد مایل نیستید متلک پراکنی را کنار بگذارید. در کل ادعایتان درست است، به پایین مطلب دقت نکرده بودم، این در حالیه که مطالب اضافه شده هیچکدام ادعای خاصی هم نداشتند. اشکالی ندارد از همان قرن بدیع که خودتان به آن استناد کردید استفاده می‌کنم. --نوید ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۶:۳۳ (UTC)
replies: text: ::نه خیر قرن بدیع را هم پاک کنید! مال من را هم پاک کنید!  (منبع آکادمیک و جدید علی ما تقول!) . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۶:۳۶ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۶:۳۶ (UTC)

text: من بیکار نیستم منابع شما را اصلاح کنم، وقتی از قرن بدیع مطلبی اضافه کرده‌اید حتما قبولش دارید. --نوید ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۶:۴۲ (UTC)
replies: text: :ندارم! مطلب غیر اکادمیک اضافه نکنید وگرنه طبق گفته خودتان باک می کنم! اگر شما هم دوست دارید نوشته من را باک کن اگه بیکار نیستی باک نکن! . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۶:۴۵ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۶:۴۵ (UTC)
replies: text: ::اگر غیر آکادمیک است برای چه اضافه کردید؟! حتما هست که اضافه کردید. --نوید ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۱۲ (UTC)
replies: text: ::::معلوم است که نیست! حرفتان خنده دار است کتاب تبلیغیتان را اکادمیک می نامید؟ در تابیک بعدی توضیح می دم! . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۷:۱۵ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۱۵ (UTC)
thread_title:  اعتبار یک صفحه! 

message: تنها در صورتی می توان کتاب های بهائی را اضافه کرد که بتوان کتاب های شیعی را هم افزود. این دو دسته از منظر بی طرفی یکسانند یک دسته له بهائیت و دیگری علیه انها نگاشته شده! اضافه کردن مطالب به خصوص مطالب تمجید امیز - مثل همین داستان درامی که شوقی از مرگ عباس افندی تعریف می کند - فاجعه است! جایش در این دانشنامه نیست! هر انسانی می فهمد که این دو دسته کتاب هم ارزند و نمی توان یکی را تجویز و دیگری را منع کرد! . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۷:۱۸ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۱۸ (UTC)
replies: text: آنجا که به نفعتانم است می‌شود استفاده کرد، آنجا که نیست نمی‌‍توان اضافه کرد، جالب است، خودتان قسمتی از تعریف شوقی را اضافه کردید! حالا فکر نمیکردید کسی تکمیلش کند، و یکی آنرا تکمیل کرد شد فاجعه؟ ضمنا وقتی مطلبی را می‌خواهید از اعتقاد شیعیان بیان کنید منبع شیعی کافی است. ولی منبع شیعی برای ادعای بهائیان درست نیست، سعی کنید بهتر متوجه تفاوت‌ها شوید. موضوعی هم درباره منابع خود چاپ‌کرده داریم که تا حدودی مصداق پیدا میکند. --نوید ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۳۲ (UTC)
replies: text: ::منبع خود پاپ کرده برای زندگینامه بی طرفانه است! معلوم است که تعریف یک نفر از خودش را نمی پذیرند! در ضمن اگر نظر بهائیان در باره خودشان می تواند در مقاله بیاید نظر مخالفان هم می تواند بیاید پی کتاب های افندی و مثلا ردیه های مخالفین به یک اندازه اهمیت دارد. در مورد نقل قول از افندی هم مطالب تعریف امیز را اضافه کردن به مراتب بدتر از مطالب غیر ان است! اگر قرار است من هم از کتب شیعه دستی به سر و روی این مقاله ها می کشم!!!! . ابوتراب و  بحثش!! ۱۵ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ‏۰۷:۳۷ (UTC) ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۳۷ (UTC)

text: مباحث را قاطی نکنید، خود چاپ کرده مربوط به نقل قول عبدالبهاءاست. منبع شوقی را هم شما به عنوان معتبر اضافه کردید ما هم گفتیم مرسی از اینکه به این منبع اعتبار دادید. حالا دیدید که بد شد، اعتبارتان را پس گرفتید. باز هم مرسی. --نوید ‏۶ سپتامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۴۴ (UTC)
replies: text: :اولا من اشتباه می کنم و مثل برخی نیستم که هر غلطی را با صد جور ... جبران کنند! من که ادعای عصمت ندارم! مناط اعتبار منابع در مقاله منابع امده نه در ویرایش های من! در ضمن روشن است که اکادمیک نیست و جانبدارانه است! در ضمن هم ارز با کتب مخالف شیعی است ! جواب دارید بدهید من الساعه چند منبع شیعی اضافه می کنم!
thread_title:  کتاب های بهائی 

message: در نسخۀ فعلی متن، از مقاله‌ای در بی‌بی‌سی نقل قول شده که:
 «احمد کسروی، در کتاب بهائی‌گری مدعی است که عبدالبهاء از دولت بریتانیا «درخواست دریافت لقب سِر کرد» و در روز رسیدن فرمان و نشان در عکاء، جشنی از سرور بر پا گردید.»
امّا نکتۀ ظریف اینجاست که نویسندهٔ این مقاله (مهدی خلجی) در مقالۀ مزبور این نکته را به عنوان یک نمونه از اتهامات بی مدرکی که بر بهائیان وارد می‌شود، مطرح کرده است و در ادامۀ متن آورده است که گواهی تاریخی برای اثبات این ادعای کسروی وجود ندارد. کاربری که این جمله را اضافه کرده، با حذف این قسمت از متن، محتوا و معنا را تحریف کرده‌ است. با در نظر گرفتن این نکته که یک دانشنامه محل درج ادعاهای بدون مدرک نیست این جمله را حذف می‌کنم. Coolmorning34 (بحث) ‏۲۴ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۲۲ (UTC)
thread_title:   نقل قول مربوط به کسروی در قسمت بازگشت به حیفا 

message: منبعی که در نگارش این قسمت‌ها استفاده شده، کتابی چاپ انتشاراتی با نام صحیفهٔ خرد است که منبع معتبر و بی طرفی در مورد تاریخ بهائیان نیست و در این مورد ارزش دانشنامه‌ای ندارد. مسئلهٔ تاریخی را که این بخش‌ها به آنها اشاره داشتند با استفاده از منابع آکادمیک و دانشنامه‌ای بازنویسی کردم و در قسمت «جانشینی» قرار داده‌ام. با توجّه به این توضیحات این بخش‌ها را حذف می‌کنم. Coolmorning34 (بحث) ‏۲۵ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۲۳ (UTC)
thread_title:  ویرایش قسمت درگیری با میرزا محمدعلی و ثابتین و ناقضین 

message: منبع اصلی که در نسخهٔ فعلی در نگارش این قسمت از آن استفاده شده، کتابی چاپ انتشاراتی با نام صحیفهٔ خرد است که منبع معتبر و بی طرفی در مورد تاریخ بهائیان نیست و در این مورد ارزش دانشنامه‌ای ندارد. به علاوه اینکه بخش بسیار زیادی از مطالب موجود در این قسمت (منجمله نقل قولی که از کتاب اسمیت در انتها آورده شده) مربوط به رهبری آئین بهائی بعد از درگذشت شوقی افندی است و نه وقایع بعد از درگذشت عبدالبهاء و اساساً به این مدخل مربوط نیستند. توضیحاتی را دربارهٔ ادارۀ جامعۀ بهائی بعد از درگذشت عبدالبهاء، با استفاده از منابع معتبر اضافه کردم و در روزهای آینده هم اگر بتوانم آنها را تکمیل خواهم کرد. با این توضیحات، مطالب نامربوط قبلی و بخش‌هایی که منبع معتبری ندارند را حذف می‌کنم. Coolmorning34 (بحث) ‏۲۹ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۹:۲۸ (UTC)
thread_title:  ویرایش قسمت رهبری آئین بهائی بعد از عبدالبهاء 

message: سلام همکاران ویرایشگر.
من به‌تازگی ۱ پیوند خارجی موجود در عبدالبهاء را اصلاح کردم. لطفاً ویرایشم را بازبینی کنید. اگر پرسشی دارید یا می‌خواهید ربات پیوندها یا چند صفحه را نادیده بگیرد، لطفاً این راهنمای ساده را برای دریافت اطلاعات بیشتر ببینید. من تغییرات زیر را انجام دادم:
*بایگانی https://web.archive.org/web/20110101163638/http://www.oneworld-publications.com/pdfs/Encyclo_Baha.pdf به http://www.oneworld-publications.com/pdfs/Encyclo_Baha.pdf افزوده شد.
لطفاً برای اصلاح خطاهای ربات به راهنما مراجعه کنید.
با احترام.—InternetArchiveBot (گزارش اشکال) ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۱۳ (UTC)
thread_title:  پیوندهای خارجی اصلاح شدند (سپتامبر ۲۰۱۹) 

message: * درود بر دوستان و همکاران خوب!
# متأسفانه صفحۀ بحث عبدالبهاء به تارنمای تبلیغاتی و جانبدارانه، تبدیل شده است!
# مقاله نیز به همین گونه است! در حالی که در مقالات موسی، عیسی، محمد و بهاءالله... هم، دربارۀ پیشگویی‌ها و عصمت... آن‌ها سخن به میان نیامده است؛ چون این‌ها باورهای درون‌دینی است و ارزش دانشنامه‌ای برای بی‌باوران ندارد.
# به صِرف اینکه مطالبِ پیش‌گفته با منبع، افزوده شده، دلیل بر درستی ماندگاری‌شان در دانشنامه نیست؛ چون معیار، صرفاً منبع‌دار بودن نیست.
# بخش مربوط به «رابطۀ عبدالبهاء با اسلام» نیز شگفت است! به راستی، کسی که خود را رهبر دوم یک دین نو می‌داند؛ چرا باید تا این اندازه، مقید به انجام مراسم و کارهای عبادی دینی دیگر (اسلام) باشد...؟! با احترام و مهر. Sayenevisande (بحث) ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۹ (UTC)
replies: text: : همکاران گرامی با درود، من یک نگاه سطحی به قسمت پیشگویی‌ها، عصمت و اسلام و منابع آنها انداختم. یک اشکال اساسی، فارغ از بررسی صحت و سقم مطالب، استفاده از منابع بهائی در این سه قسمت است که به همراه تحقیق دست اول و ترکیب صورت گرفته است. مطالب (در خیلی موارد خارج از متن) طوری دست‌چین شده‌اند تا نتیجه جدیدی القاء کنند. منابع بهائی طبق این اجماع تابلوی منابع معتبر نباید مورد استفاده قرار گیرند. مضاف بر این تمام این سه قسمت درباره تاریخ هستند و ادعاهای تاریخی باید از منابع دانشورانه تاریخی استفاده کنند که بر اساس این رهنمود، منابع مورد بحث اینچنین نیستند. به نظرم این سه قسمت باید حذف شوند. Tarikhejtemai (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۰۶ (UTC)
 سپاس از بررسی شما و من هم با شما موافقم. اگر صلاح میدانید لطفاً این موارد را حذف کنید چون وپ:ترکیب خلاف سیاستهای ویکی پدیاست. برخی کاربران تصور میکنند منبع دار بودن مطلب شرط کافی برای ماندن آن مطلب است درحالیکه هرگز اینطور نیست و شیوه منبع دهی و برداشت از منبع بایستی اصولی باشد وگرنه یک مطلب حاصل از وپ:ترکیب شاید حتی بدتر و نادانشنامه ای تر از یک مطلب بی منبع باشد. ممنونS@r@nami2020 (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۲ (UTC)
يادم نمي‌آيد رهنمودهاي ويكي پديا گفته باشد كه مقالات كساني را كه ادعاي پيامبري دارند، همانند هم بنويسيم. لطفا اگر رهنمودي داريد، آن را اينجا بگذاريد كه مطالعه كنم. هر پیامبر داستان زندگي مستقلي داشته که به دلایل مختلف بخش هاي خاصي در ارتباط با او برجسته است و بخش‌هاي ديگر كم‌اهميت‌تر هستند. مثلا مقاله عیسي بخش كاملي با نام معجزات دارد كه مثلا در صفحه بهاءالله نيست چون معجزه‌اي نداشته. ولي صفحه عبدالبها بخش پيشگويي دارد چون وي پيشگويي داشته.
دقيقا نمي‌دانم مشكل شما با مطالبي كه اضافه كرده‌ام، چيست. اگر صريحا بگوييد، شايد بتوانم مشكل راحل كنم. اگر با منبع مشكلي نداريد، بهتر است مشكل اصلي را صراحتا بفرماييد چون نكته سومي كه مطرح كرده‌ايد، ابهام دارد و مشخص نيست.
مساله عبدالبها و اسلام هم از اين‌روي اهميت دارد و در جاهاي ديگر مقاله هم آمده چون او به عنوان جانشين يك پيامبر ايراني، پيامبري محمد را نسخ كرده و مي‌گويد كه اسلام تمام شده. بنابراين اينكه او درباره اسلام چگونه فكر و عمل مي‌كرده از زواياي مهم زندگي اوست. قابل حذف هم نيست.
اما اگر مساله، استفاده از منابع بهايي است و قرار بر حذف این موضوعات باشد،  مطالب بسیار دیگری در این مقاله و مقالات مشابه وجود دارند که از منابع کاملا بهایی و نویسندگان مبلغ بهاییت آوره شده اند که برای حذف در اولویت قرار می گیرند. یک نمونه ساده آن هم استفاده از کتب محمدحسيني، مبلغ فعال بهاييان است و هر شب در تلويزيون بهاييان صحبت مي‌كند. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۲۵ (UTC)

text: بررسی بیشتر:‌ بعد از بررسی بیشتر متوجه موارد ذیل شدم:

text: ۱. بخشهای پیشگویی‌ها و عصمت از این صفحه بهائی پژوهی کپی شده‌اند، که اولاً plagiarism (سرقت ادبی) محسوب میشود و ثانیاً این وبسایت اعتبار دانشورانه‌ای ندارد و جزو همان وبسایتهای ضد بهائی حکومتی محسوب می‌شوند، مقاله یکی از محصولات وبسایت به دلیل عدم عدم سرشناسی چندی پیش از ویکی‌فا حذف شده بود.

text: ۲. در مورد قسمت اسلام، ادعای مطرح شده یک ادعای بزرگ تاریخی است که نیازمند منابع دانشورانه است. تنها منبع غیر بهائی در دفاع از این ادعا مقاله Necati Alkan است. من اصل این مقاله را پیدا کردم که در اینجا می‌توانید مطالعه کنید. این مقاله به این ادعا که عبدالبهاء رهبر یک فرقه اسلامی بوده اشاره‌ای ندارد. مقاله اساساً راجع به ارتباط عبدالبهاء و ترکان جوان است و اینکه در ابتدا افرادی از این گروه جذب افکار عبدالبهاء شده بودند ولی در آستانه سقوط حکومت عثمانی و گسترش ملی‌گرایی افراطی، شروع به دشمنی با عبدالبهاء کردند و حتی جمال پاشا که در نسل کشی ارامنه، آشوریان و یونانیان دست داشت قصد دستگیری و اعدام عبدالبهاء را داشت.

text: ۳. این سه قسمت در اصل برای بی اعتبار کردن بهائیت به مدخل اضافه شده است. Tarikhejtemai (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۸ (UTC)
 با سپاس از توضیحات شما باید بگویم من از ابتدا متوجه شده بودم که این کاربر از کتاب (که یادکرد داده بود) برداشت مستقیم نکرده و قطعاً از یک وبسایت که به اصطلاح به کتابها استناد کرده (و قطعاً در صحت استنادهای وبسایت مربوطه تردید جدی وجود دارد) برداشت کرده است! نحوه انتخاب محتوا و منبع دهی کاملاً مشخص بود و حدسم دقیق از کار درآمد. این محتوا با توجه به اینکه نقض کپی رایت بود و رویکرد جانبدارانه و جهت دار داشته و همچنین وبسایت ارزنده ای نبوده و وزن و اعتباری نداشته بایستی حذف میشد که شد. همچنین سایر مواردی که مدعیاتی نادرست را به عبدالبهاء نسبت داده بودند. منبع دار بودن به تنهایی شرط ماندن محتوا نیست بلکه مسائلی همچون کپی رایت، اعتبار منبع و وزن و بی طرفی آن نیز بسیار مهم هستند. عدم رعایت این موارد، حذف محتوا را لازم و ضروری میسازد. با سپاس از شماS@r@nami2020 (بحث) ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۲۸ (UTC)

text: من پیشنهاد می‌کنم بخش‌هایی از مقاله که در بی‌طرفی آن بحث است، فعلا حذف شود یا از منابعی نقل شود که مستقل‌تر هستند. متاسفانه در مورد آیین بهایی پیدا کردن منابع غیر دست اول که له یا علیه آن موضع نداشته باشند دشوار است اما به نظرم می‌شود با کمی تحقیق، چنین منابعی پیدا کرد.  دلارام عطا ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۹ (UTC)
replies: text: : گرامی، با تشکر از مشارکتتان در بحث، منابع بیطرف دانشگاهی به زبان انگلیسی فراوان است، شما این نسخه مقاله را بدون مطالب اخیر و یا مقاله بهائیت را ملاحظه بفرمائید، اکثر قریب به اتفاق منابع دانشگاهی و بسیار معتبرند (مقالات ایرانیکا، دانشگاه کمربیج، دانشگاه کولومبیا، دانشگاه ییل، ژورنالهای علمی و ...). اشکال ویرایشهای اخیر این است که اولا از یک وبسایت بدون اسم بردن کپی شده‌اند که طبق قوانین ویکی‌پیدا مجاز نیست، و ثانیاً حتی اگر به خود وبسایت ارجاع داده می‌شد قابل قبول نبود چون جانبدارانه و خودنوشته است (درواقع کاربر برای دور زدن استفاده از وبسایت از آن اسمی نبرده)، و ثالثاً استفاده از این حجم از منابع بهائی (که بسیاری از آنها منابع اولیه هستند) طبق رهنمود‌های ویکی‌پیدیا و اجماعی که در بالا به آن اشاره شده درست نیست. ممنون Tarikhejtemai (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۸ (UTC)

text: :درود گرم بر تو دلارام جان ( دلارام عطا)! خوبی؟

text: :پس از هم‌اندیشی با سارا جان (S@r@nami2020) و  جناب Tarikhejtemai،

text: :دوست گرامی، جناب «تاریخ اجتماعی»، زحمتش را کشیدند. با احترام و مهر همیشگی. Sayenevisande (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۴۵ (UTC)
کاربر:Saranami2020
replies: text: :: اینکه بدون نظر من، به عنوان کسی که مطالب را به مقاله اضافه کرده، می برید و میدوزدید و به تن میکنید، نه دانشنامه ای و ویکی پدیایی است و نه ادب و نزاکت آن را می پسندد. 
من نه جناب تاریخ را به عنوان نظر سوم، قبول دارم و نه سایه نویسنده را و نه خانم عطا را. هرچند که شما ظاهرا آنقدر بی اطلاع از روند حذف و اضافه مطلب به مقالات هستید که به جای باز کردن ریسه در صفحه بحث، گفتگو با من و باقی کارها از جمله خواستن نظر سوم، در صفحه دوستانتان پیام می گذارید و بعد هم تصور میکنید که همه چیز حل شده و مطلب را میدهید دوستان تان حذف کنند! این هم شیوه جالبی بود واقعا مع انشاءالله در ویکی پدیا باب نشود. اگر تمایل به گفتگو درباره نظر سوم به غیر از افراد مذکور داشتید، پیام بگذارید و من را هم پینگ کنید، در غیر این صورت مطالب باقی می مانند.
کاربر:دلارام عطا سپاس از نظرتان ولی این کار را بخواهیم بکنیم، کل مقاله را باید حذف کنیم چون کلا جهت دار نوشته شده. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۳ (UTC)

text: با احترام بسیار دوست عزیز. من تنها نظر شخصی‌ام را در این بحث گفتم و نه به عنوان نظر سوم. و کسی هم از من نظر سوم نخواسته بود. قصد جسارت به هیچ عزیزی را هم نداشتم و حرفم هم کلی بود و به عنوان یک مخاطب که اتفاقا به بخش‌های دیگری از این مقاله نیز نقد دارد.  دلارام عطا ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۱ (UTC)
replies: text: : کاربر:دلارام عطا بله بله، متوجه شدم، به خاطر همین فقط شما را پینگ و فقط از نظر شما تشکر کردم. باز هم ممنونم. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۳ (UTC)
replies: text: ::ممنونم از لطف و توجه و مهربانی همواره‌ات سایه جان.  دلارام عطا ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۹ (UTC)
replies: text: :::ممنونم از لطف بسیارتان.  دلارام عطا ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۴۰ (UTC)
replies: text: ::::با توجه به اینکه شما نظرات و انتقادات دوستان را وارد نمی‌دانید از بین مدیران و ویکی‌بانان چه کسی را برای نظر سوم پیشنهاد می‌دهید؟ چون من خودم هم با توجه به آنکه پیشگویی‌ها را آنقدر مهم و دارای ارزش دانشنامه‌ای نمی‌دانم که بخواهد در مقاله بیاید، موافق حذف آن بخش هستم. به نظرم لازم است فرد دیگری که در بحث بی‌طرف است با خواندن دلایل دو طرف، نظر بدهد. آیا با من موافقید؟ اگر موافقید، پیشنهاد شما کیست؟ شاید این مشکل با نظر سوم حل شود.  دلارام عطا ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۲ (UTC)
replies: text: ::::: خانم عطاي عزيز من براي شما احترام بسيار زيادي قائلم ولي شما به اين دليل كه در اين نوع مقالات بهايي ويرايش نداشته‌ايد، از نظر اطلاعات و دانش نمي‌توانيد كمك كنيد. به علاوه چون بحث و اختلاف بر سر ماندن و نماندن بخش‌ پيشگويي‌ها بين من و سارا خانم هست، اجازه دهيم كه خودشان صحبت كنند و با توافق همديگر به يك نظر سوم برسسيم. باز هم از صميم قلب ممنونم كه با دلسوزي در پي حل اختلاف در اين مقاله بوديد. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۶ (UTC)

text: ::: شما جناب سایه، جناب تاریخ اجتماعی و سرکار خانم عطا را به عنوان نظر سوم قبول ندارید. یعنی سه نفر را نپذیرفتید! با این اوصاف بدیهی است که شما مایل به روند حل اختلاف نیستید و بهتر است که موضوع از طریق دیگری حل شود.S@r@nami2020 (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۲ (UTC)
replies: text: :::: لطفا نيت خواني نكنيد. نظر سوم بايد كسي باشد كه هر دو طرف او را به عنوان نظر سوم قبول داشته باشند. اين مساله، يك توافق و ديالوگ است، نه موضوعي يكطرفه. اين دوستان هيچ كدام جزو كساني نيستند كه نظر سوم بدهند، آن هم در مقالات مروبوط به بهاييت. پيشنهادهاي من جنابان  به عنوان كسي كه هم در اين مقالات مي‌نويسند و هم نظر سوم مي‌دهند  به عنوان ويكي‌بان يا آقاي وكيليان به عنوان يكي از كاربران قديمي و ارائه دهندگان نظر سوم است. هر كدام را كه قبول داريد و ايشان هم قبول كنند، بفرماييد كه رسما ازشان دعوت كنيم تا نظر بدهند. اگر هم هيچ كدام را قبول نداريد كه دوباره بايد افراد جديدي را پيشنهاد دهيم و به توافق دوطرفه برسيم. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۶ (UTC)
replies: text: ::::::اشکال ویرایشهای شما این است که اولا از یک وبسایت بدون اسم بردن کپی کرده‌اید که طبق قوانین ویکی‌پیدا مجاز نیست، و ثانیاً حتی اگر به خود وبسایت هم ارجاع می‌دادید قابل قبول نبود چون جانبدارانه و خودنوشته است (درواقع شما برای دور زدن استفاده از وبسایت از آن اسمی نبردید)، و ثالثاً استفاده از این حجم از منابع بهائی (که بسیاری از آنها منابع اولیه هستند) طبق رهنمود‌های ویکی‌پیدیا و اجماعی که در بالا به آن اشاره شده درست نیست. این نسخه مقاله که بدون تغییرات شماست نشان می‌دهد که منابع قریب به اتفاق دانشگاهی و مستقل‌اند و منابع اشکال‌دار را شما وارد کرده‌اید. این بحث به علت وقوع چندین تخلف احتیاج به نظر سوم ندارد و مدیران می‌توانند علیه خرابکاری‌های انجام شده اقدام کنند. اگر نظر سوم میخواهید من جناب مدرس را پیشنهاد می‌کنم و اگر ایشان را قبول ندارید من از طریق دیگری اقدام می‌کنم.  Tarikhejtemai (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۸ (UTC)
علاوه بر اینکه غیر از جناب موسوی، هیچکدام از دوستان نامبرده مورد پذیرش نیستند، به قول جناب  در چنین شرایطی و در حالیکه ویرایشهای جناب شاخه زیتون تخلف محسوب میشوند و از مقوله ویرایش استاندارد خارج هستند اصلاً نیازی به نظر سوم نیست و با چنین ویرایشهایی به شیوه ای غیر از "روند حل اختلاف" و "نظر سوم" برخورد میشود. این کاربر محترم از یک وبسایت کپی کردند و از آن نام نبردند و در عوض آدرس یادکرد کتاب دادند اولاً نقض حق تکثیر مرتکب شدند (چه به لحاظ نام نبردن از وبسایت و چه به لحاظ کپی متن) و دوماً منبع (وبسایت مربوطه) اعتبار ندارد و سوماً شیوه ایشان نادرست است که میگویند اگر بناست این بخش حذف شود پس کل مقاله باید بازنویسی شود (نقل به مضمون). این استدلال در زمره استدلالهایی است که نباید در دانشنامه استفاده شوند. با توجه به دلایل ذکر شده، ویرایشهای جناب شاخه زیتون، تخلف ویرایشی بوده و حل این مسئله از طریقی غیر از روند حل اختلاف انجام میشود. البته ضمن سپاس از لطف جناب سایه و سرکار عطا که نظرات درستشان را ارائه کردند اما حل این مسئله (با توجه به تخلف ویرایشی صورت گرفته از سوی شاخه زیتون گرامی) از مسیر نظر سوم عبور نمیکند.S@r@nami2020 (بحث) ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۱ (UTC)
اول اينكه شما دو بار مرا به سرقت ادبي، كپي‌كاري و در نهايت تخلف متهم كرده‌ايد و من هرچه مي‌خواهم بزرگوارانه از كنار بي‌حرمتي‌هاي‌تان بگذرم، متوجه بزرگواري من نمي‌شويد و سكوتم را با حمله تازه‌تري جواب مي‌دهيد و در پاسخ آخرتان مرا تهديدكرده‌ايد! {اگر ایشان را قبول ندارید من از طریق دیگری اقدام می‌کنم} من هم همانند شما و باقي كاربران اين اختيار و آزادي را دارم كه كاربري را به عنوان نظر سوم بپذيرم يا نپذيرم. شما نبايد با اگر و اما مرا به كاري واداريد كه قلبا نخواهم.
يا ادعاهايتان را اثبات كنيد يا معذرت‌خواهي كنيد يا اگر نمي‌توانيد بر احساس‌تان غلبه كنيد و مي‌خواهيد جنگ به راه بيندازيد، صفحه بحث را ترك كنيد چون من در حال بحث و گفتگوي علمي و منطقي با كاربر ديگري هستم و شما نه تنها به حل اختلاف ما كمك نمي‌كنيد كه اوضاع را متشنج و جوسازي مي‌كنيد تا به آنچه مي‌خواهيد، برسيد.
اما براي اينكه ادعايتان را درباره سرقت ادبي و كپي كاري باطل كنم، جملات آن سايت و جملاتي را كه در مقاله نوشته‌ام، اينجا مي‌آورم.  اين جمله من است: 
 عصمت به معنی عاری بودن از اشتباه، خطا و گناه در آیین بهائی از ویژگی‌های مهم رهبران جامعه بهایی است. این عصمت کبری به نوشته نصرت‌الله محمد حسینی از سوی بهاءالله به عبدالبهاء، شوقی و بیت العدل اعطا شده است و هیچ کس دیگری از این نعمت برخوردار نیست. محمد حسینی همچنین می‌نویسد که این عصمت مخصوص و ویژه بهاء الله است اما پس از فوتش به رهبر پس از او یعنی به عبدالبهاء  می‌رسد و می‌تواند با توجه به این علم و عصمت، جامعه بهایی را رهبری و هدایت کند. با این حال خود عبدالبهاء درباره علمش گفته است که همه چیز را نمی‌داند ولی زمانی که دانستن چیزی برایش لازم باشد، آن موضوع در نظرش مجسم و نمودار می‌شود. شوقی افندی نیز در تأیید علم و عصمت الاهی عبدالبهاء تاکید کرده که عبدالبهاء به قدرت‌ها و کمالاتی همچون وحی و الهام مجهز بود و همواره درباره علم بی‌واسطۀ لدنی یا همان علمی که به وسائل، کتب یا کمک افراد دیگر نیاز ندارد، صحبت می‌کرد.
 پیشگویی‌های عبدالبهاء همواره یکی از مسائل جالب درخصوص زندگی این شخصیت مذهبی بوده است. تعداد زیادی از پیشگویی‌های عبدالبهاء در مدت زمانی که جامعه بهاییان را رهبری می کرد، درباره سیاست و تحولات دنیا بوده است. به عنوان مثال در بحبوحه انقلاب مشروطه در ایران، بهائیانی که نگران سرنوشت کشور بودند، به عبدالبهاء نامه نوشته و از او درخصوص سرنوشت انقلاب مشروطیت سؤال کردند. او نیز با اطمینان خاطر از پیروزی محمد علی شاه نوشت اوضاع ایران به زودی آرام و قدرت شاهنشاهی بر کشور مسلط خواهد شد. عبدالبهاء درباره سیر تحولات سیاسی دیگر کشورهای دنیا نیز اظهار نظر، و به عنوان رهبر بهاییان پیشگویی کرده بود که روسیه تزاری، دولت متمرکز روسیه، بر دنیا چیره و قدرت و سلطنتش جهانی می‌شود. یا زمانی که از او درباره نقش و جایگاه ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی دوم پرسیدند، پاسخ داد که آمریکا هرگز وارد این جنگ نخواهد شد. او همچنین به پیروان خود گفته بود که صلح در قرن بیستم همگانی و جهانی می‌شود و کشورها به واسطه معاهدات بین‌المللی، سلاح‌هایشان را کنار می‌گذارند و قرن بیستم، به عصر بزرگ صلح تبدیل خواهد شد.
و اين جمله سايتي است كه مي‌گوييد من از آن كپي كرده‌ام و نام سايت را نبرده‌ام!!!:
 محمدحسینی در ادامه بعد از توضیحاتی درمورد عصمت، از قول عبدالبهاء درمورد عصمت او می‌گوید: «عبد آستان مقدس، منصوص و مسلم و در ظل صون و حمایت و حفظ و حراست و در تحت سایۀ عفت و عصمت است، یعنی جمال قدم [بهاءالله] ـ روحی له الفداء ـ چون منصوص فرمودند، از سهو و خطا حفظ فرمایند؛ زیرا سهو و خطای او سهو و خطای کل است و به این سهو و خطا، میثاق الاهی به‌کلی معدوم و مهدوم گردد.» (محمدحسینی، نصرت الله، قاموس اقدس، ص ۴۷۷). همچنین عبدالبهاء در جواب فردی که سؤال نموده بود: “آیا شما همه چیز را می‌دانید؟” پاسخ داده بود: “نه من همه را نمی‌دانم ولکن وقتی دانستن چیزی برایم لازم باشد، آن چیز در جلوی چشمم مجسم و نمودار می‌گردد.” (محمودی، هوشنگ، یادداشت‌هایی درمورد عبدالبهاء، ص۴۹). با توجه به دو مدرک فوق، می‌توان چنین نتیجه گرفت که عبدالبهاء نباید سخنی نادرست بیان کند، چراکه برای سخن گفتن دانستن علم و دانش آن لازم است. شوقی در توصیف عبدالبهاء می‌گوید: «حضرت عبدالبهاء در رتبه اولی مرکز و محور عهدومیثاق بی‌مثیل حضرت بهاءاللّه و اعلی صنع ید عنایتش و مرآت صافی انوارش و مثل اعلای تعالیم و مبیّن مصون از خطای آیاتش و جامع جمیع کمالات و مظهر کلّیّۀ صفات و فضائل بهائی و غصن اعظم منشعب از اصل قدیم و غصن‌الأمر و حقیقت من طاف حوله الأسماء و مصدر و منشأ وحدت عالم انسانی و رایت صلح اعظم و قمر سمآء این شرع مقدّس بوده و اِلی‌الأبد خواهد بود و نام معجزشیم عبدالبهاء به‌نحو اتمّ و اکمل و احسن جامع جمیع این نعوت و اوصاف است و اعظم از کلّ این اسماء عنوان منیع «سرّاللّه» است که حضرت بهاءاللّه در توصیف آن حضرت اختیار فرموده‌اند و با آنکه به‌هیچ‌وجه این خطاب نباید عنوان رسالت آن حضرت قرار گیرد، مع‌الوصف حاکی از آن است که چگونه خصوصیّات و صفات بشری با فضائل و کمالات الهی در نفس مقدّس حضرت عبدالبهاء مجتمع و متّحد گشته است.» (شوقی افندی، دور بهائی، ص ۵۷-٥٨). در تأیید علم و عصمت الاهی عبدالبهاء، شوقی می‌گوید: «اشراق و الهام منبعث از قدرت روح است و این همان قدرتی است که تمام و کمال و همواره در دسترس حضرت عبدالبهاء قرار داشت. آن حضرت به کرات درخصوص علم بی‌واسطۀ لدنی بیاناتی فرموده‌اند همان علمی که بدون احتیاج به وسائل و کتب و یا مدد افراد دیگر به‌دست می‌آید. (محمودی، هوشنگ، یادداشت‌هایی در مورد عبدالبهاء، ص۴۹). بنابراین بهائیان اعتقاد دارند علم و عصمت برای رهبران بهائی ازجمله عبدالبهاء ضروری است. بااین‌حال، با مطالعۀ تاریخ بهائی و بررسی دوران زندگی عبدالبهاء، به مواردی برخورد می‌کنیم که نشان می‌دهد عبدالبهاء از علم و عصمت الهی بی‌بهره بوده است. یکی از آن موارد، پیشگویی‌های مختلفی است که ایشان در دوران حیات خود انجام داده و در عمل به وقوع نپیوسته است. این مسأله ما را به این نتیجه خواهد رسانید که عبدالبهاء از علم لدنی برخوردار نبوده و مانند یک انسان معمولی است که با دانش محدود و اکتسابی خود، درمورد وقایع آینده سخن گفته است. در ادامه، به برخی از این موارد اشاره می‌شود. -۴ -آمریکا در جنگ جهانی اول شرکت نمی‌کند. اظهارات عباس‌افندی (مورخ ۳ ژوئن ۱۹۱۲ / ۷جمادی‌الثانی ۱۳۳۰ق) در منزل مستر پن شو در نیویورک در این موضوع چنین است: «به مرور زمان جمیع قطعات امریک مثل مکزیکو، کانادا، امریکای جنوبی و مرکزی جمعیّتش داخل اتّحاد با عموم می‌شوند. (در باب جنگ بزرگ که بعضی منتظرند ما بین دول عالم اتّفاق افتد، شخصی پرسید. فرمودند) لابد خواهد شد، امّا امریکا داخل نمی‌شود. این جنگ در اروپا می‌شود، شما یک گوشه‌ای را گرفته‌اید کار به کار دیگری ندارید، نه به فکر گرفتن قطعات اروپ هستید، نه کسی طمع آن دارد که زمین شما را بگیرد.» (عبدالبهاء، خطابات، ج۲، ص۱۱۸ و ۱۱۹). از آن جمله از حرب عمومی سؤال نمود، فرمودند: «لابد خواهد شد اما امریکا داخل نمی‌شود.» (زرقانی، محمود، بدایع‌الاثار ج۱، ص۱۱۳، چاب بمبئی، محمودی، هوشنگ، یادداشت‌هایی درمورد عبدالبهاء، ص۴۲۵). امریکا برخلاف پیشگویی عبدالبهاء وارد جنگ جهانی شد. این درحالی بود که بی‌طرفی خود را اعلام کرده بود. در راستای شرکت امریکا در جنگ جهانی اول، جنیفر کین، کارشناس مسائل سیاسی و پژوهشگر تاریخ جهان، در دانشگاه چاپمن کالیفرنیا می‌گوید: «جنگ بزرگ، نقطۀ عطفی برای ایالت متحده درجهت تبدیل شدن به قدرتی جهانی و شروع تعاملات بین‌المللی برای ترویج دموکراسی به‌شمار می‌رود.» ۹-۴ -امپراتوری تزاری، شکست‌ناپذیر است. ازجمله پیشگویی‌ها و وعده‌های عباس ‌افندی، تأکید مکرر وی بر بقاء و شکست ‌ناپذیری روس تزاری بود که البته وارونه از کار درآمد و آن امپراتوری درازدست، در جنگ جهانی اول (براثر حملات برق‌آسای ارتش آلمان از خارج و قیام معترضانه مردم روسیه از داخل) برای همیشه سرنگون شد. (نیکو، فلسفه نیکو، ج۲، ص۱۶۴-۱۶۵، آیتی، کشف‌الحیل، ج۱، ص۲۶-۲۷).
حال بفرماييد كه من چگونه اينها را كپي كرده‌ام؟ چه شباهتي بين نوشته من و اين نوشته مي‌بينيد؟  به خصوص كه اصلا بخش پيشگويي درباره مشروطيت در اين وب‌سايت نيامده است- يا دست كم چشم من آن را نديده است. اگر شما پيدا كرديد، اينجا بگذاريد تا ديگران ببينند و قضاوت كنند. من ابايي ندارم چون مطمئنم تمام آنچه نوشته‌ايد، تهمت است و لاغير.
اين نكته را هم به ياد داشته باشيد كه مقالات بهايي، مقالات شما و جناب  نيستند كه ويرايش‌هاي من را با ايشان چك مي‌كنيد. مثل هر مقاله ديگري، هر منبع يا ويرايشي كه مشكل داشته باشد، در صفحه بحث مقاله عنوان مي‌شود و مشكلش حل خواهد شد يا از نظر سوم كمك خواهيم گرفت. 
S@r@nami2020
من به دليل تازه كار بودن شما نسبت به اتهاماتي كه به من وارد كرده‌ايد، سكوت مي‌كنم چون به عنوان يك كاربر قديمي مي‌دانم بايد نسبت به كاربران تازه‌وارد صبوري كرد تا آنها هم روند حل اختلاف و استفاده نكردن از الفاظي را كه حاوي تهمت و توهین است، ياد بگيرند.  
به عنوان يك همكار به شما مي‌گويم كه صبور باشيد و اجازه دهيد همانند تمام ويكي پدين‌ها كه با هم به اختلاف برمي‌خورند، مشكل را حل كنيم نه اينكه صورت مساله را پاك كنيم. اين شيوه صحبت كردن شما كه دوست داريد يك كاربر محتوايي موثر را حذف كنيد و ويرايش‌هايش را غيراستاندارد بخوانيد، نه ويكي‌پديايي است و نه از نظر علمي و انساني زيباست. در رفتار و گفتارتان تجديد نظر كنيد تا در كنار هم بتوانيم مقالات بهتر و مفيدتري بنويسيم. 
از نگاه من هم جناب موسوی می توانند کمک کنند. به علاوه ایشان، کاربر غیردرگیر هستند و به قوانین هم اشراف دارند. به شرطی که قبول کنند وارد این بحث شوند، پینگ شان کنید تا  موضوع را برای ایشان توضیح دهیم و راه حل هایشان را بشنویم. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۵ (UTC)

text: :: آنچه شما انجام دادید نقض حق تکثیر و همچنین استفاده از یک وبسایت نامعتبر بوده که این در ویرایش شما مشهود است پس اتهام نیست! و این را هم دقت کنید که تازه کاری و کهنه کاری ربطی به تاریخ عضویت ندارد و هستند مواردی که ۱۰ سال پیش عضو شده و فقط صد ویرایش دارند. تعداد ویرایشهای من حدود سه برابر ویرایشهای شماست پس اگر بنا به این حرفها باشد من باید اشتباهات ویرایشی شما را به علت تازه کار بودنتان مورد اغماض قرار دهم اما چنین نمیکنم چون معتقدم هر کاربری که لااقل دو ماه سابقه عضویت و ۵۰۰ ویرایش داشته باشد لااقل این نکته بدیهی را میداند که اگر از وبسایتی چیزی را برداشت میکند باید نام آن وبسایت را ذکر کند (حالا اگر نتواند وزن و اعتبار آن وبسایت را محک بزند اشکالی ندارد اما لااقل به وبسایت مربوطه لینک بدهد!) اما شما متاسفانه رعایت نکردید و این به نظر من توجیه پذیر نیست. همانطور که تاکید کردم این تخلف ویرایشی است و از مسیر نظر سوم حل نمیشود و اصلاً در چنین موقعیتی نظر سوم معنایی ندارد. بنابراین از مسیر دیگری اقدام خواهم کرد.S@r@nami2020 (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۲ (UTC)
replies: text: ::: در تائید و ادامه صحبتهای خانم نامی تخلفهای ویرایشی شما را به صورت دقیق در پایین آورده‌ام:

text: :::۱. در قسمت علم و عصمت عبدالبهاء شما سه موضوع را از این صفحه (از بخش علم و عصمت عبدالبهاء) عیناً به همان توالی و همان نتیجه‌گیری آورده‌اید. شما برای این جمله مقاله با این حال خود عبدالبهاء درباره علمش ... و این جمله مقاله شوقی افندی نیز در تأیید علم و عصمت الاهی ... حتی نرفتید ببینید که منبع ارائه شده در سایت چنین چیزی میگوید یا نه و فقط مطلب را کپی کرده‌اید. منبع (صفحه ۴۹) اینجا ست و آن دو موضوع شما و سایت در آن وجود ندارد.

text: :::۲. تمام موضوعات اصلی در بخش پیشگویی‌های عبدالبهاء از صفحه (از بخش پیشگویی‌های انجام‌نشده) کپی شده‌اند (مطالب سایت در پرانتز آمده) و اکثر مطالب در منابعی که سایت آورده یافت نمی‌شود:‌ مشروطه (۸-۴ -محمدعلی‌شاه قاجار بر مشروطه‌خواهان ...) [بماند که منبع اصلا به محمد علی شاه و مشروطه خواهان اشاره نمی‌کند] روسیه تزاری: (۹-۴ -امپراتوری تزاری ....) [بماند که مطلب اصلاً در منبع (صفحه ۲۳۲) نیست]، صلح در قرن بیستم (۴-۴ -قرار صلح عمومی ...) [بماند که کتاب peace وجود خارجی ندارد]، آمریکا و جنگ جهانی دوم: (۵-۴ -آمریکا در جنگ جهانی...) [بماند که عبدالبهاء سالها قبل از جنگ دوم جهانی درگذشته بود]

text: :::۳. جمله گرچه عبدالبهاء، رهبر بهاییان در ایران و خارج از ... به معرفی خودش سرکرده یک فرقه از فرقه‌های اسلامی حساب می‌کردند که ادعای اصلی بخش عبدالبها و اسلام است در مقاله نجاتی الکان وجود ندارد. این اصل مقاله است (بالاتر خلاصه مقاله را آورده‌ام)، کجای مقاله همچنین ادعایی می‌کند؟

text: ::: Tarikhejtemai (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۱ (UTC)
replies: text: :::: قصد من و شما در اینجا بهبود دانشنامه با همکاری یکدیگر است، من این مطالب شما را واگردانی می‌کنم، فقط مطلبی از بخش عصمت و علم را با مطلب مشابهی که در کتابی از دانشگاه کمبریج یافتم جایگزین و به اوایل مقاله اضافه می‌کنم، آیا موافقید؟. Tarikhejtemai (بحث) ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۳ (UTC)
replies: text: ::::: کاربر:Saranami2020 والا من دیگر پاسخی ندارم به کسی بدهم که چشم بسته به دیگران تهمت میزند و حتی نمی تواند حرفهایش را ثابت کند.

text: ::::: 
جالب است که این اندازه بر تهمت هایتان پافشاری دارید، شما نمونه بارز کسانی هستید که سفیدی ماست را سیاه و سیاهی شب را سفید می‌بینید و دیگران را به نابینایی متهم می‌کنید.
اولا: توالی آمدن دو مطلب، سست ترین دلیل کپی کاری است. به خصوص که جملات من و سایت هم عینا نیست. (مطلب را کاملا در بالا کپی کرده ام که ببینید اما شما تمایلی به دیدن ندارید.)
درباره مشروطه خواهان و پیشگویی عبدالبها در همین لینکی که گذاشته اید، به صراحت به انقلاب ارض طهران اشاره شده است. هر تاریخ پژوهی میداند که تاریخ ارض طهران، همان انقلاب مشروطه است. این هم لینکی از کتاب که نام نویسنده را به درستی نوشته است. 
ثانیا همین کتاب مصابیح که خودتان هم زحمت لینکش را کشیده اید، به موضوع روسیه تزاری اشاره کرده است. صفحه ۲۳۲ کتاب، میشود ۱۱۶ فایل پی دی اف. نگاه کنید، می یابیدش. 
ثالثا این لینک
کتاب صلح که زین پس تهمت نزنید و آنچه را خود ندیده اید، نادیده و ناموجود نخوانید، این هم مطلب کتاب که به پیشگویی عبدالبها درباره صلح جهانی اشاره کرده:
Are there any signs that the permanent peace of the world will be established in anything like a reasonable period?  ‘Abdu’l-Bahá was asked.It will be established in this century, he answered.  It will be universal in the twentieth century.  All nations will be forced into it.
رابعا آنچه شما به مقاله نجاتی الکن لینک داده اید، آنی نیست که من از آن استفاده کرده ام و طبیعی است نتوانید در آن مقاله پیدا کنید، آنی که من استفاده کرده ام،
اینجاست، بخوانید. در آینده یک منبع دیگر را هم که به مقاله الکن رفرنس داده و هم عین جملات او را در مقاله اش آورده، به منابع مقاله اضافه خواهم کرد. 
فعلا اینها مواردی است که حضور ذهن دارم و طی یکی دو روز آینده منابع بیشتری به مطالب می افزایم. پیشنهاد شما را هم رد میکنم چون مطالبی که به متن اضافه کرده‌ام، هیچ مشکلی ندارند و نیازی هم به حذف و سانسور نیست. -- شاخه زيتون (بحث) ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۰ (UTC)

text: همانطوری که در بالا گفتم اشکالات ویرایشهای شما در کپی‌کاری، استفاده از منابع غیر‌معتبر من جمله منابع اولیه و منابع غیر دانشورانه تاریخی برای موضوعات تاریخی، تحقیق دست اول و جعل منبع است. حتی اگر از کپی‌کاری چشم بپوشیم موارد دیگر همچنان تخلف محسوب میشوند. این اشکالات را دوباره به صورت خلاصه در پایین می آورم و بقیه بحث را از آنجایی که شما حاضر به قبول این تخلفات نیستید در تام پیگیری خواهم کرد:

text: ۱. کپی‌کاری: مطالب بخشهای علم و عصمت عبدالبهاء و پیشگویی‌های عبدالبهاء از این صفحه (قسمت علم و عصمت عبدالبهاء و قسمتهای ۴-۴، ۵-۴، ۸-۴، ۹-۴) کپی شده‌اند و اکثر منابع هم عیناً همان منابع هستند حتی منابعی که سایت جعل کرده‌است (مثال:‌ شراق خاوری، مائده آسمانی، ج ۹، ص۱ - بدایع الاثار، جلد 1، محمود زرقانی، صفحه 113، چاپ بمبئی و یادداشتهایی در مورد عبدالبهاء، نشر:موسسه ملی مطبوعات امری، 130 بدیع - کتاب Peace، تألیف دارالتحقیق مرکز جهانی بهائی، بهائی ورلد سنتر، اوت 1985 ،بخش 42  -  یادداشت‌هایی در مورد عبدالبهاء، هوشنگ محمودی، موسسه ملی مطبوعات امری، ۱۳۰ بدیع، صفحه ۴۹ - محمودی، هوشنگ، یادداشت‌هایی در مورد عبدالبهاء، صفحه ۴۹)‌.

text: ۲. منابع غیر معتبر به همراه تحقیق دست اول: منابع بخشهای علم و عصمت عبدالبهاء، پیشگویی‌های عبدالبهاء و عبدالبها و اسلام تماماً (به جز یک منبع) منابع دست اول (مانند مائده آسمانی، بدایع الاثار، کتاب Peace) و منابع غیر دانشورانه تاریخی (مانند مصابیح هدایت، قاموس کتاب اقدس، یادداشت‌هایی در مورد عبدالبهاء، پیام بهائی) هستندکه برای موضوعات تاریخی به همراه تحقیق دست اول مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین این منابع تماماً منابع بهائی‌اند که طبق این اجماع تامم نباید مورد استفاده قرار بگیرند.

text: ۳. جعل منبع: این اشکالات را مفصل در بالا توضیح داده بودم، به اختصار دوباره می‌آورم:
replies: text: :۱. شماره ۶۷: منبع دست اول است و اسمی از مشروطه و محمد علی شاه در آن نیست. استنباط کاربر تحقیق دست اول است.

text: :۲. شماره ۶۸:‌ منبع (صفحه ۲۳۲) دست اول است و ادعای مطرح شده را ندارد. نامه اصلاً از عبدالبهاء نیست بلکه از ابوالفضل گلپایگانی است (در ارتباط با کشته شدن یک بهائی در عشق‌آباد توسط چند ایرانی شیعه به دلیل تعصب مذهبی و محاکمه آنها به دست دولت روسیه و مدح و دعای وی در حق آنها).

text: :۳. شماره ۷۰: منبع دست اول است و مجموعه‌ای از متون دینی بهائی و مواردی چون خلع سلاح و تمهیدات بین المللی را ندارد.

text: :۴. شماره ۷۳:‌ منبع (صفحه ۴۹) مطلب ادعا شده را ندارد.

text: :۵. شماره ۷۴:‌ منبع (صفحه ۴۹) مطلب ادعا شده را ندارد.

text: :۶. شماره ۷۵: منبعی که ادعا شده با منبعی که اسم آن آمده مطابقت ندارد.

text: Tarikhejtemai (بحث) ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۰۳ (UTC)
thread_title:  نقد به جانبدارانه بودن مقاله و نیز صفحه بحث [[عبدالبهاء]]