page_title: Open cluster
section_title: Eventual fate
hierarchical_section_title: Open cluster / Eventual fate
caption_attribution_description: English: This is a Hubble Space Telescope image (right) of a vast nebula called NGC 604, which lies in the neighboring spiral galaxy M33, located 2.7 million light-years away in the constellation Triangulum. This is a site where new stars are being born in a spiral arm of the galaxy. Though such nebulae are common in galaxies, this one is particularly large, nearly 1,500 light-years across. The nebula is so vast it is easily seen in ground-based telescopic images (left). At the heart of NGC 604 are over 200 hot stars, much more massive than our Sun (15 to 60 solar masses). They heat the gaseous walls of the nebula making the gas fluoresce. Their light also highlights the nebula's three-dimensional shape, like a lantern in a cavern. By studying the physical structure of a giant nebula, astronomers may determine how clusters of massive stars affect the evolution of the interstellar medium of the galaxy. The nebula also yields clues to its star formation history and will improve understanding of the starburst process when a galaxy undergoes a "firestorm" of star formation. The image was taken on January 17, 1995 with Hubble's Wide Field and Planetary Camera 2. Separate exposures were taken in different colors of light to study the physical properties of the hot gas (17,000 degrees Fahrenheit, 10,000 degrees Kelvin മലയാളം: 2.7 ദശലക്ഷം പ്രകാശവർഷങ്ങൾക്കകലെ ത്രിഭുജം നക്ഷത്രരാശിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചുരുൾ താരാപാഥമായ M33-യിലെ NGC 604 എന്ന വലിയ നീഹാരികയുടെ ഹബിൾ ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനി എടുത്ത ചിത്രമാണിത്. ഈ താരാപഥത്തിന്റെ ചുരുൾ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും പുതിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ ജനിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. താരാപഥങ്ങളിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള നീഹാരികകൾ സാധാരണമെങ്കിലും, ഇതിന്റെ അസാധാരണ വലിപ്പം, ഏകദേശം 1,500 പ്രകാശവർഷങ്ങൾ വ്യാപ്തി, ഇതിനെ പ്രമുഖമാക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ നിന്നും ദൂരദർശിനി ഉപയോഗിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ കാണാവുന്നത്ര വലുതാണിത്. താരാപഥം NGC 604-ന്റെ കാമ്പിൽ 200 നക്ഷത്രങ്ങളെങ്കിലുമുണ്ട്, അവ സൂര്യനേക്കാളും വളരെ വലിയവയുമാണ് (സൗരപിണ്ഡം 15 മുതൽ 60 വരെ ആയിരിക്കും). അവ നീഹാരികയുടെ വായൂഭിത്തികളെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുകയും, പ്രകാശം ഉത്സർജ്ജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവയുടെ വെളിച്ചം, ഗുഹയ്ക്കുള്ളിലെ റാന്തൽ വിളക്കുപോലെ, നീഹാരികയുടെ ത്രിമാന ആകൃതി വെളിവാക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. ഭീമൻ നെബൂലയുടെ ഭൗതിക രൂപം പഠിക്കുന്നതു വഴി ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക്, എപ്രകാരമാണ് ഭീമൻ നക്ഷത്രങ്ങൾ താരാപഥങ്ങളിലെ അന്തർ ജ്യോതിർ മാദ്ധ്യമത്തിന്റെ പരിണാമത്തെ ബാധിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കും. നക്ഷത്രസൃഷ്ടിയുടെ വേളകളിൽ താരാപഥങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്ന "തീക്കൊടുങ്കാറ്റ്" അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും സ്റ്റാർബഴ്സ്റ്റ് പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ചും ഉള്ള സൂചനകളും ഈ നീഹാരിക സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ചിത്രം ഹബിളിന്റെ വൈഡ് ഫീൽഡ് ആൻഡ് പ്ലാനെറ്ററി കാമറ 2 ഉപയോഗിച്ച് 1995 ജനുവരി 17-നു എടുത്തതാണ്. നീഹാരികയിലെ ചൂടുവാതകങ്ങളുടെ (17,000 ഡിഗ്രി ഫാരൻഹീറ്റ്, 10,000 ഡിഗ്രി കെൽവിൻ) ഭൗതിക ഗുണങ്ങൾ പഠിക്കാനായി വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിലുള്ള പ്രദർശിക്കപ്പെടലുകളും ചിത്രീകരണത്തിനു വിധേയമായിട്ടുണ്ട്. Español: Imagen, obtenida por el telescopio espacial Hubble, de la nebulosa NGC 604, en la galaxia del Triángulo, dentro de la constelación del triángulo, a unos 2.7 millones de años luz de nosotros. Al igual que otras nebulosas, NGC 604 es un criadero estelar, sólo que mucho mayor que otras, con unos 1,500 años luz de ancho; de hecho es la mayor región de hidrógeno ionizado conocida.
context_page_description: An open cluster is a group of up to a few thousand stars that were formed from the same giant molecular cloud and have roughly the same age. More than 1,100 open clusters have been discovered within the Milky Way Galaxy, and many more are thought to exist. They are loosely bound by mutual gravitational attraction and become disrupted by close encounters with other clusters and clouds of gas as they orbit the galactic center. This can result in a migration to the main body of the galaxy and a loss of cluster members through internal close encounters. Open clusters generally survive for a few hundred million years, with the most massive ones surviving for a few billion years. In contrast, the more massive globular clusters of stars exert a stronger gravitational attraction on their members, and can survive for longer. Open clusters have been found only in spiral and irregular galaxies, in which active star formation is occurring.
  Young open clusters may be contained within the molecular cloud from which they formed, illuminating it to create an H II region. Over time, radiation pressure from the cluster will disperse the molecular cloud.
context_section_description: Many open clusters are inherently unstable, with a small enough mass that the escape velocity of the system is lower than the average velocity of the constituent stars. These clusters will rapidly disperse within a few million years. In many cases, the stripping away of the gas from which the cluster formed by the radiation pressure of the hot young stars reduces the cluster mass enough to allow rapid dispersal.
  Clusters that have enough mass to be gravitationally bound once the surrounding nebula has evaporated can remain distinct for many tens of millions of years, but over time internal and external processes tend also to disperse them. Internally, close encounters between stars can increase the velocity of a member beyond the escape velocity of the cluster. This results in the gradual 'evaporation' of cluster members.
  Externally, about every half-billion years or so an open cluster tends to be disturbed by external factors such as passing close to or through a molecular cloud. The gravitational tidal forces generated by such an encounter tend to disrupt the cluster. Eventually, the cluster becomes a stream of stars, not close enough to be a cluster but all related and moving in similar directions at similar speeds. The timescale over which a cluster disrupts depends on its initial stellar density, with more tightly packed clusters persisting for longer. Estimated cluster half lives, after which half the original cluster members will have been lost, range from 150–800 million years, depending on the original density.
  After a cluster has become gravitationally unbound, many of its constituent stars will still be moving through space on similar trajectories, in what is known as a stellar association, moving cluster, or moving group. Several of the brightest stars in the 'Plough' of Ursa Major are former members of an open cluster which now form such an association, in this case, the Ursa Major Moving Group. Eventually their slightly different relative velocities will see them scattered throughout the galaxy. A larger cluster is then known as a stream, if we discover the similar velocities and ages of otherwise well separated stars.
caption: NGC 604 in the Triangulum Galaxy is a very massive open cluster surrounded by an H II region.
exif: {}