Қазақша:
Қазақстан Республикасының Ауыл шаруашылығы Министерство сельского хозяйства Республики министрлігі Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрінің 2004 Казахстан жылғы 12 қарашадағы N 665 бұйрығы. Қазақстан Республикасы Әділет министрлігінде 2004 жылғы 13 желтоқсанда тіркелді.
Тіркеу N 3273. Күші жойылды - шаруашылығы министрінің 2012 жылғы 17 қаңтардағы № 10-1/18 бұйрығымен Жануарлардың жұқпалы ауруларын алдын алу және жою жөніндегі ветеринариялық ережелерін бекіту туралы
1. Қоса берiлiп отырғандары бекiтiлсiн:
1) Жануарлардың Ауески ауруын алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ережесi;
2) Лептоспирозды алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ережесi.
2. Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрлігінің Агроөнеркәсіптік кешендегі мемлекеттік инспекция комитеті Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрлігі Агроөнеркәсіптік кешендегі мемлекеттік инспекция комитетінің облыстық және Астана, Алматы қалаларының аумақтық инспекцияларымен бірлесіп, заңнамада белгіленген тәртіппен, осы бұйрықтан туындайтын қажетті шараларды қабылдасын.
ҚР НҚА ЭББ-гі нақты құжатқа сілтеу QR-коды
3. Осы бұйрықтың орындалуына бақылау жүргiзу, Ветеринария департаментiнiң директоры А.Ә.Қожамұратовқа жүктелсiн.
4. Осы бұйрық Қазақстан Республикасы Әдiлет министрлiгiнен мемлекеттiк тiркеуден өткен күнiнен бастап күшiне енедi және бұқаралық ақпарат құралдарында арнайы жариялану сәтiнен бастап қолдануға енгiзiледi.
Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрінің 2004 жылғы 12 қарашадағы N 665 бұйрығымен бекітілді Жануарлардың Ауески ауруын алдын-алу және жою жөніндегі Ветеринариялық ережесі Осы Жануарлардың Ауески ауруын алдын-алу және жою жөніндегі Ветеринариялық ережесі (кейін - Ветеринариялық ереже) Қазақстан Республикасының "Ветеринария туралы" Заңының 26-бабына сәйкес, жеке және заңды тұлғалардың міндетті түрде ветеринариялық шаралардың жүргізуін ұйымдастыру және орындау тәртібін анықтайды.
1. Жалпы шаралар
1. Ауески ауруы - өте жұқпалы, ауылшаруашылық және басқа да үй жануарларының, терісі бағалы аңдардың және кеміргіштердің вирустық ауруы.
Ауру белгілі бір аймақта, жылдың кез келген мезгілінде білінеді және орталық нерв системасының зақымдану белгілерімен байқалады. Ауырған жануарларда (шошқа, құндыз және бұлғыннан басқа) қышыма белгісі байқалады. Аурудан жазылған шошқалар кемінде бір жыл, көртышқандар - 4 ай вирус тасығыш болып қала береді.
2. Эпизоотиялық ошақта және қолайсыз пунктте жүргізілетін шаралар
2. Шаруашылықты Ауески ауруының енуінен қорғау мақсатында келесі шаралар жүргізіледі:
1) табынды жинақтау үшін жануарларды тек Ауески ауруынан таза шаруашылықтардан алады, жаңадан келген барлық жануарларды 30 күн бойы профилактикалық карантинде ветеринариялық бақылаумен ұстайды;
2) шаруашылық жүргізуші субъектінің аумағында, жайылымда, өндірістік және мал шаруашылығы үй-жайларында Ветеринариялық ережелерге сәйкес үнемі кеміргіштермен күрес жүргізеді.
Кеміргіштер жаппай қырылған кезде өлу себебін анықтау үшін олардың өлекселерін ветеринариялық лабораторияға жібереді;
3) бұралқы иттер мен мысықтардың шаруашылықтың аумағында болуына жол бермейді;
4) лажсыз сойылған жануарлардан алынған ет және ішек-қарындарды пісірілмеген күйі, сонымен бірге союдың, асхананың және ас үйдің қалдықтарымен шошқаларды, терісі бағалы аңдарды, иттерді және мысықтарды азықтандыруға жол бермейді. Терісі бағалы аңдарды, одан басқа, сойылған шошқадан алынған пісірілмеген ішек-қарындармен азықтандыруға болмайды;
5) шаруашылыққа Ауески ауруының енуіне тікелей қауіп төнген кезде жануарларды профилактикалық вакцинациялайды.
3. Жануарларда Ауески ауруына күдік тудыратын белгілер байқалған жағдайда, шаруашылық басшылары, сондай-ақ жануарлар иелері ветеринариялық дәрігерге тез арада хабарлайды және ол келгенше дейін келесі шараларды жүргізеді:
1) ауырған жануарларды оқшаулау, емшектегі торайлар ауырғанда аналығымен қоса барлығын оқшаулау, ал емшектен шыққан торайлар ауырғанда барлық топты оқшаулау;
2) ауру жануарлар мен олардың өлекселері болған станоктарды, үйшіктерді және көшпелі жәшіктерді механикалық тазарту және Қазақстан Республикасында тіркелген дезинфекциялық заттармен залалсыздандыру;
3) бөгде адамдардың қолайсыз объектінің аумағына кіруіне жол бермеу, қолайсыз пункт пен ветеринариялық-санитариялық тұрғыдан қолайлы аумақ арасындағы шаруашылық байланыстарды тоқтату;
4) жануарлар өлген жағдайда олардың өлекселерін станоктар мен торлардан жинау, өлекселерді сойып тексеру орындарына жинау немесе ветеринариялық дәрігер келгенше дейін суық жерде жабық жәшікте ұстау.
4. Ветеринариялық дәрігер жануарлардың ауруы жөніндегі хабарды алғаннан кейін келесі шараларды жүргізеді:
1) диагноз қою және оны анықтау үшін ветеринариялық лабораторияға жануардың өлексесін немесе патологиялық материалды (бауыр, өкпе және бас миы) жібереді. Лабораториялық зерттеу үшін патологиялық материал жаңа алынған (шіріген белгілері жоқ) және спецификалық қан сарысумен, глобулинмен емделмеген жануарлардан алынған болу керек;
2) аурудың шығу себептерін, көзін, таралу жолдарын және шаруашылықтың эпизоотиялық жағдайын анықтап, аурудың таралуын жол бермейтін ұйымдастыру шараларын жүргізеді. Қорытынды диагнозды Ауески ауруына эпизоотологиялық, клиникалық және патологоанатомиялық деректерді ескере отырып лабораториялық зерттеулердің нәтижесімен қояды.
5. Ауески ауруы анықталған шаруашылықты (ферма, бригада, аула, аң өсіретін орын) сол аурудан қолайсыз хабарланып карантин қойылады. Бір мезгілде ауруды жою шараларының жоспары бекітіледі.
6. Карантиннің шарты бойынша тиым салынады:
1) Ауески ауруына бейім жануарларды шаруашылыққа әкелуге және әкетуге, сонымен бірге шаруашылықтың (ферманың) және қоралардың іштерінде қайтадан топтастыруға;
2) шаруашылықтан терілерді, қой терілерін алдын-ала залалсыздандырусыз, сонымен қатар қолайсыз ферманың (бөлімшенің) аумағында дайындалған және сақталған жем, шырынды және көлемді азықтарды (шөп, сабан) шығаруға. Бұл азықтар сол жерде ауырып жазылған және вакцинациядан өткен жануарларды азықтандыру үшін пайдаланады;
3) шаруашылықтарда (фермаларда) жануарларды шағылыстыруға, оларды өлшеуге және асхананың қалдықтарын пайдалануға;
4) жануарларды өлшеуге және таңба басуға, аңдардың түбіттерін тарауға;
5) шошқаларды жеммен, шырынды азықтармен (сабаннан басқа), алдын ала қайнатпай азықтандыруға.
7. Ауески ауруынан қолайсыз шаруашылық жүргізуші субъектіде (елді мекен немесе жеке аула):
1) барлық жануарларды клиникалық тексеруден өткізеді және оларды іріктеп денелерінің температурасын өлшейді;
2) ауырған және ауруға күдікті жануарларды оқшаулайды және глобулинмен немесе Ауески ауруына қарсы сарысумен қолдану нұсқаушасына сәйкес емдейді. Сонымен қатар симптоматикалық заттарды, екінші инфекцияның дамуын ескерту үшін Қазақстан Республикасында тіркелген антибиотиктерді және басқа дәрілік препараттарды қолданады;
клиникалық сау жануарларды Ауески ауруына қарсы вакцинамен қолдану нұсқамасына сәйкес егеді;
3) мал қораларын және күту заттарын мұқият тазартып және ауық-ауық залалсыздандырады, әрі қарай карантинді алу алдында қорытынды залалсыздандырады;
4) өндірістік және мал үй-жайларында кеміргіштерді жою бойынша және қолайсыз шаруашылық жүргізуші субъектінің аумағында қаңғыбас иттер мен мысықтарды аулау бойынша іс-шаралар жүргізеді;
5) қоралардан көң мен төсенішті күнделікті биотермиялық залалсыздандыру үшін көңқоймаға шығарады. Көңді немесе сұйық көңді егін алқабына, бақшаға тыңайтқыш үшін алдын-ала залалсыздандырылмай шығаруға тиым салынады;
6) Ауески ауруынан өлген немесе арам өлген жануарлардың терілерін және қойдың терілерін жануарлардан алынған шикізаттарды залалсыздандыру нұсқауына сәйкес залалсыздандырудан өткізеді;
7) жануарлардың өлекселерін өртейді немесе пайдаға асырады.
3. Шошқа өсіретін шаруашылық жүргізуші субъектілердегі шаралар
8. Шошқа өсіретін қолайсыз шаруашылық жүргізуші субъектілерде, осы Ветеринариялық ереженің 7-бабында көрсетілген шаралардан басқа:
1) барлық жастағы жануарлардың азықтандыруды тек, станоктардан ұйымдастырады. Астауларды әрбір азықтандырған сайын, мұқият тазартып, залалсыздандырып, әрі қарай мұқият сумен жуады;
2) жаңа туған торайларды уызбен азықтандырғанға дейін, ауру жұғуға күдікті емшектегі торайларды, мегежіндерді торайлануға екі апта қалғанда алдын алу мақсатында, спецификалық глобулинді қолдану нұсқаушасына сәйкес егеді және үш апта өткеннен кейін Ауески ауруына қарсы вакцинация жасайды. Барлық басқа клиникалық дені сау жануарларды қолдану нұсқаушасына сәйкес, вакцинадан өткізеді;
3) Ауески ауруымен ауырған мегежіндерді, қабандарды және төлдерді бордақылап, етке өткізеді.
Ауески ауруы болған шошқа қоралардағы емшектен шықпаған ауырмаған төлдерді, оларды бөлгеннен кейін жеке қораларда орналастырып, бордақылайды және етке жібереді.
9. Ауески ауруынан қолайсыз шошқа шаруашылық жүргізуші субъектілерден карантин ауру тоқтағаннан кейін және аурудан сауыққан жануарлар шаруашылықтан шығарылып, қораларға санитарлық жөндеу жүргізіліп, толық кешенді ветеринариялық-санитариялық және алдын-алу шараларын өткізгеннен 1 ай өткеннен кейін алынады.
10. Карантин алынғаннан кейін төлдерді егуді, әкелінген және үлкен шошқаларды қайта егуді, бір жылдың ішінде жүргізеді, Ауески ауруынан қолайсыз болған бұрынғы шаруашылық жүргізуші субъектілерде шошқа басын толық айырбастағанға дейін барлық кеміргіштерді жояды.
11. Егілген төлдерді тұқымдық және пайдалану мақсаттары үшін осы тақылеттес шаруашылық жүргізуші субъектілерден шығаруға карантин алынғаннан кейін бір жыл өткеннен соң шошқаларды күтетін адамдарымен бөлек қораларда ұстау шартынан кейін рұқсат етіледі.
12. Шошқа шаруашылық жүргізуші субъектілерінде вакцинацияны тоқтатқаннан кейін 6 айдың ішінде сау төл алынатын болса, онда Ауески ауруынан толық сауықтандырылған болып саналады. Мұндай шаруашылықтардан шошқаларды шектеусіз шығарады.
4. Мүйізді ірі қара және мүйізді ұсақ малдары бар шаруашылықтардағы шаралар
13. Ауески ауруынан қолайсыз мүйізді және ұсақ малдары бар шаруашылық жүргізуші субъектілерде осы Ветеринариялық ереженің 7-тармағында көрсетілген шараларды жүргізеді. Осы мақсатпен келесі шараларды жүргізеді:
1) ауру және ауруға күдікті жануарларға Ауески ауруына қарсы емдік дозада глобулин егіледі. Керек болған жағдайда 20-25 сағаттан кейін глобулин қайта егіледі;
2) ауру жануарлармен жанасуда болған жұғуға күдікті жануарларға алдын- алу дозасында глобулин егіліп, оларды 2-3 апта бойы Ауески ауруына қарсы иммунизация жасалады.
Қолайсыз мал ауласының қалған барлық клиникалық сау жануарларды жедел вакцинамен қолдану нұсқаушасына сәйкес егеді;
3) Ауески ауруы шыққан шошқа қораға жақын орналасқан мүйізді ірі қара мен қойларға да вакцинация жасайды;
4) Ауески ауруының жұғуына күдікті сиырлардан алынған сүтті адамдарға тағам ретінде тек пастеризацияланғаннан немесе қайнатылғаннан күйінде рұқсат етіледі. Ауру және ауруға күдікті сиырлардан алынған сүтті қайнатумен залалсыздандырады және жояды.
14. Ауески ауруынан қолайсыз мүйізді ірі қара немесе қой өсіретін шаруашылық жүргізуші субъектілерден карантинді ауру тоқтағаннан 1 ай өткеннен соң және толық кешенді ветеринарлық-санитарлық шаралар жүргізілгеннен кейін алады.
5. Аң өсіретін шаруашылықтармен қызмет көрсететін иттердің питомниктеріндегі шаралар
15. Аң өсіретін шаруашылық жүргізуші субъектілерде (қызмет көрсететін иттер өсіретін питомниктерде) осы Ветеринариялық ереженің 7-тармағында көрсетілген шараларды жүргізеді. Одан басқа:
1) Ауески ауруының вирустары болуы күдікті ет азықтарын рационнан дереу алып тастайды;
2) ауру және ауруға күдікті аңдарға (иттерге) емдік дозада спецификалық глобулин егеді және симптоматикалық емдеу жүргізеді. Шартты түрдегі сау аңдарға және иттерге Ауески ауруына қарсы вакцина егеді;
3) лажсыздан сойылған және өлген терісі бағалы аңдардың терілерін +30-35 градуста 40 сағат бойы кептіру жолымен залалсыздандырып, +18-20 градуста 10 күн ішінде ұстайды. Құндылығы жоқ жазғы терілерді өлексемен бірге жояды.
16. Ауески ауруынан қолайсыз аң өсіретін шаруашылық жүргізуші субъектілерден карантин аурудың тоқтағанынан, ауру мал шығарылғанынан 15 күннен кейін және қораларды санитарлық жөндеуден өткізіп, толық кешенді ветеринариялық-санитариялық және арнаулы шаралар жүргізілгеннен кейін алынады.
Лептоспирозды алдын-алу және жою жөніндегі ветеринариялық ережесі Осы Лептоспирозды алдын-алу және жою жөніндегі Ветеринариялық ереже (кейін - Ветеринариялық ереже) Қазақстан Республикасының "Ветеринария туралы" Заңының 26-бабына сәйкес жеке және заңды тұлғалардың міндетті түрде ветеринариялық шаралардың жүргізуін ұйымдастыру және орындау тәртібін анықтайды.
1. Лептоспироз - үй жануарлары мен көптеген кәсіптік, жабайы аңдардың және адамның зооантропоноздық, табиғи-ошақтық жұқпалы ауруы.
Лептоспирозбен мүйізді ірі қара, шошқа, жылқы, қой, бұғы, ит, түлкі және жануарлардың басқа түрлері ауырады.
Лептоспироз індетінің қоздырғыштарын тарататындар екі топқа бөлінеді.
Біріншісіне қоздырғыштың табиғаттағы негізгі иелері (резервуары) болып табылатын кеміргіштер мен жәндіктер жатады; екіншісіне - үй жануарлары (шошқа, мүйізді ірі қара, қой, ешкі, жылқы, ит), сонымен бірге антропургиялық (ауылшаруашылықтық) ошақты құрайтын терісі бағалы торда ұсталатын аңдар (түлкі, нутрия) жатады.
2. Лептоспироздың қоздырғышы - Leptoіpira туыстастығының микроорганизмі. Патогендік лептоспиралардың 202 серовары туыстық антигендік дәрежесіне қарай 23 серологиялық топқа біріктірілген. Індеттің негізгі таралу жолы - сумен, ал жанасу және тамақ (азық) арқылы маңызы аздау орын алады.
Лептоспиратасығыш жануарлар лептоспираларды сыртқы ортаға несебімен шығарып, мал азығына, суға, жайылымға, топыраққа, төсенішке және басқа объектілерге жұқтырады.
Құрғамаған шалшық сулар, тоғандар, батпақтар, ағысы аз өзендер, дымқыл топырақ - лептоспиралардың ағзалардан тыс сақталуына ең қолайлы жерлер болып табылады.
Адамдар мен жануарлардың ағзаларына лептоспиралар терінің аздаған жарақаты және жарақатталмаған ауыз қуысының, мұрынның, көздің, ішек- қарынның және несеп ағар жүйелерінің кілегейлі қабықтары арқылы енеді.
3. Аурудың клиникалық белгілері мен патологоанатомиялық өзгерістер, жануарлардың қанынан спецификалық антиденелердің табылуы шаруашылықтың лептоспироздан қолайсыз болуына негіз болады. Лептоспирозға диагноз барлық жағдайларда лабораториялық зерттеулермен расталады.
Лептоспирозды уақытында анықтау мақсатында жануарлардың қан сарысуына микроаглютинация реакциясын (кейін - МАР) жүргізеді:
1) асыл тұқымды кәсіпорындарында, қолдан ұрықтандыру станцияларында (пункттерде) барлық еркек жануарларды (бұқалар, қабандар, айғырлар, қошқарлар) жылына екі рет;
2) шошқаларды, ірі және ұсақ мүйізді малдарды, жылқыларды - тұқымдық және пайдаланушылық мақсаттарда (бордақыланатын малдардан басқа) барлық малды енгізу (кіргізу) және шығару (айдау) алдында;
3) лептоспирозға барлық күдікті жағдайда.
4. Лабораториялық зерттеулердің нәтижесі бойынша шаруашылық (ферма, табын) келесі жағдайларда лептоспироздан қолайсыз болып саналады:
1) патологиялық материалдан лептоспироздың өсіндісі бөлініп алынса;
2) патологиялық материалды микроскопиялық зерттегенде лептоспиралар табылса;
3) тексерілген жануарлардың 20 пайызының қан сарысуында антиденелер табылған жағдайда. Оң көрсеткіш аз табылса, несепті микроскоппен тексеру жүргізеді. Несептің микроскопиялық нәтижесі теріс болса, қайтадан бұрын тексерілген жануарлардың қанының сарысуын және несебін 15-30 күннен кейін тексереді.
Алдыңғы зерттелген жануарлардан қайтадан зерттегенде лептоспира немесе антидене табылса немесе антидененің титрі төрт есе және одан артық болса, онда шаруашылықтың қолайсыз екенін көрсетеді.
5. Лептоспироздың салдарынан іш тастау (өлі туу) болған деп есептеледі, егер анықталса:
1) іштегі ұрықтың органдарында (ұлпаларда, сұйықтарда) немесе шаранада лептоспиралар болса;
2) ұрықтың қанының сарысуында антиденелердің лептоспираларға МАР бойынша 1:5 (антигенмен 1:10) араласында және одан жоғары.
Жануарларда осы індетке тән клиникалық белгілердің және патологоанатомиялық өзгерістердің болуы, қанда немесе үлпершекті ағзаларда (бүйректен басқа) лептоспиралардың табылуы жануардың лептоспироздан өлгенін көрсетеді.
2. Ветеринариялық-санитариялық қолайлы аумақтарда жүргізілетін алдын- алу шаралары
6. Жануарлардың лептоспироз ауруына жол бермеу мақсатында меншік және мал иелері, ветеринариялық мамандар келесі шараларды жүзеге асырады:
1) жануарлардың клиникалық жағдайын бақылап, іш тастаудың санын ескереді және лептоспирозға күдікті жағдайда лабораториялық зерттеу үшін патологиялық материал алуды іске асырады;
2) тұқымдық шаруашылықтарды (фермалар), кәсіпорындарды, қолдан ұрықтандыру станцияларын лептоспироздан қолайлы шаруашылықтардан жинақтауға;
3) шаруашылыққа келген барлық жануарларды 30 күндік карантин ішінде лептоспирозға МАР-сымен сарысуды 1:25 қатынаста зерттейді. Шаруашылыққа тұқымдық мақсатқа әкелген шошқаларды серологиялық зерттеудің нәтижесіне қарамастан микроскопиялық жолмен лептоспира тасығыштыққа тексереді.
Жануарлардың қандарының сарысуында өзіндік антидене болса немесе несебімен лептоспиралар бөлінсе лептоспироздан қолайсыз шаруашылықтар үшін қаралған шараларды жүргізіледі;
4) бордақылау шаруашылықтарына дені сау жануарларды лептоспирозға тексермей жинақтауға рұқсат етіледі, бірақ карантин кезінде олар міндетті түрде лептоспирозға қарсы егіледі;
5) жануарларды лептоспироздан қолайсыз шаруашылық жүргізуші субъектілердің, елді мекендердің малдарымен жайылымдарда, суаратын жерлерде жанасуына тиым салынады; егілмеген жануарларды лептоспироздың табиғи ошағының аумағында бағуға болмайды;
6) тоғандардың жағасында жануарлар үшін жазғы лагерлер құруға болмайды;
7) шаруашылық жүргізуші субъектілердің аумағында мал шаруашылығы үй- жайларында және азық сақтау орындарында үнемі кеміргіштерді жойып отырады.
7. Импортпен келген жануарларды карантинде ұстап, МАР-сымен қанының сарысуын экспортер-елде тіркелетін серологиялық топтардың лептоспираларымен тексереді.
Кейбір жануарлардың қанының сарысуынан оң МАР-сы алынса, несептеріне микроскопия жүргізеді және қайтадан осы топтың барлық жануарларын 7-10 күннен кейін лептоспироздан тазалығын шешу үшін қандарының сарысуы зерттеледі.
8. Лептоспирозға диагноз қойылған жағдайда, Қазақстан Республикасының "Ветеринария туралы" Заңының 10, 10-1 және 27-баптарына сәйкес шектеу қойылады.
Бірмезгілде сәйкес әкімшілік-аумақтық бірліктің бас мемлекеттік ветеринариялық-санитариялық инспекторы жоғарғы ветеринария саласындағы уәкілетті мемлекеттік орган ведомствосының аумақтық бөлімшесіне және мемлекеттік санитарлық-эпидемиялық қадағалаудың аумақтық органына хабарлайды.
Сауықтыру шараларының жоспарында керекті диагностикалық зерттеулер, шектеулер, ветеринариялық-санитариялық, ұйымдастыру-шаруашылықтық шаралардың жүргізетін мерзімдері көрсетіледі және оған жауапты адамдар бекітіледі.
3. Эпизоотиялық ошақтарда және қолайсыз пункттерде жүргізілетін шаралар
9. Шектеудің шарттары бойынша болмайды:
1) жануарларды өсіру, халыққа сату үшін сыртқа шығаруға;
2) шаруашылыққа қызмет көрсететін ветеринариялық маманның рұқсатынсыз қайтадан топтастыруға;
3) жануарларды тоғандарға жіберуге және жануарлардың тоғандардан су ішуіне, шомылуына;
4) вакцинация жасалмаған жануарларды, лептоспирозбен ауырған жануарлар жайылған жайылымға жаюға немесе лептоспироздың табиғи ошағы аумағында жаюға;
5) вакцинация жасалмаған жануарларды ішінде лептоспироз жұқтыратын кеміргіштер ластаған азықпен азықтандыруға.
10. Лептоспирозбен ауырған жануарлардан алынған сүтті қайнауға дейін қыздырады және мал азығына пайдаланады. Клиникалық сау сиырлардың қанының сарысуы МАР-сына оң көрсеткіш арттырылмаған титрде болса, онда олардың сүтін шексіз пайдаланады.
11. Лептоспироздан қолайсыз шаруашылық жүргізуші субъектіде клиникалық тексеру жүргізеді және ауруға күдікті жануарлардың денелерінің температурасын өлшейді.
Ауру және ауруға күдікті жануарларды оқшаулап, гипериммунды сарысумен және антибиотиктермен қолдану нұсқаушасында көрсетілген дозаларда емдейді.
Мұндай жануарларды санитариялық қасапханада сояды, егер ет өңдейтін кәсіпорынның сою цехында ол болмаса, сау жануарлардың өнімдерін цехтан алып кеткеннен кейін жұмыс аяғында жеке алдын-алу шараларын сақтап сояды.
Цехтың ішін және жабдықтарды мұндай жануарлар сойылғаннан кейін залалсыздандырады.
12. Лептоспирозға бейім барлық жастағы жануарлар түрлеріне вакцинация жасайды. Емделген жануарларды жазылғанынан 5-7 күн өткеннен кейін ауруға қарсы егеді.
13. Лептоспироздан қолайсыз шаруашылықтарда меншік түріне қарамастан барлық жануарларды және асыл тұқымды, пайдаланатын шаруашылықтарда құны төмен жануарларды семіртіп етке өткізеді.
Мал басын көбейту үшін керек аналықтарды, тұқым тарататын еркек жануарларды, мал басын толтыратын төлдерді вакцинациядан кейін лептоспироцидтік препараттармен домдайды және залалсыздандырылған қораларға ауыстырады.
Домдаудың тиімділігін 10-15 күн өткеннен кейін несепті микроскопиялау жолымен тексереді.
14. Осы шаралар өткізілгеннен кейін алынған төлді жеке өсіріп, лептоспирозға қарсы вакцинаның қолдану нұсқаушасындағы мерзімде егеді және шектеу алынғаннан кейін жалпыға бірдей негізде өткізеді.
15. Облыс көлемінде жануарларды семіртуге шығару үшін рұқсат соңғы ауырған жануардың жазылғанынан бір ай өтіп, вакцинациядан және қорытынды ветеринарлық-санитарлық шаралардан өткеннен кейін беріледі.
16. Лептоспиралар жұқтырған еркек жануарлардан (бұқалар, қабандар, айғырлар, қошқарлар) сперма алуды тоқтатады, шаруашылықтық тиімділігіне қарай оларды союға жібереді және қораларға залалсыздандыру жүргізеді. Барлық мал басын лептоспирозға қарсы егеді. 10-15 күннен кейін емдеудің тиімділігін несептің микроскопиялық тексерумен бақылайды. Несептен лептоспиралар табылса емдеуді және тиімділігін тексеруді қайталайды. Сау танылған бұқалардан сперма алуды жалғастырады. Лептоспиратасығыш бұқалардан алынған сперманы жояды.
17. Бұрын лептоспироздан қолайсыз болған кәсіпорындарда (станцияларда)
қайтадан барлық еркек тұқым тарататын жануарлардың қанының сарысуын МАР- сына және несебін микроскопиялық зерттеулерді 3 айдан кейін, ал теріс нәтиже алғаннан соң әр 6 ай сайын зерттейді.
Лептоспироздан қолайсыз немесе қатерлі аймақта орналасқан қолдан ұрықтандыру кәсіпорындарындағы (станцияларда, пункттерде), тұқым тарататын еркек жануарлар лептоспирозға қарсы егіледі.
18. Қызмет көрсететін ит өсіретін орындарда, ауырған және ауруға күдікті иттерді оқшаулап, оларды гипериммунды қан сарысумен және стрептомицинмен емдейді.
Барлық жастағы клиникалық сау иттерді лептоспирозға қарсы егеді.
Лептоспироздан қолайсыз ит өсіретін орыннан иттерді сатуға болмайды.
19. Лептоспироздан қолайсыз шаруашылықтардан шектеуді келесі тәртіпте алады:
1) бордақылау шаруашылықтарында - мал бастары сойылғаннан кейін және қорытынды ветеринарлық-санитарлық шаралар жүргізілген соң;
2) асыл тұқымды және пайдаланатын шаруашылықтарда - олардың лабораториялық тәсілдермен лептоспироздан таза еместігі анықталғаннан кейін.
Осы мақсат үшін шараларды жүргізгеннен 1-2 айдан кейін, сатуға дайындаған төлдің қанының сарысуының кемінде 50 сынамасын МАР-сымен зерттейді (оларда оң реакция болмау керек), және әр 1000 ересек немесе мал басын толықтыратын жануарлардан кемінде несептің 100 сынамасын, бұлардың арасында лептоспиртасығыштар болмау керек; МАР-сы ересек малдарда оң нәтижемен қалуы мүмкін;
3) бұрынғы қолайсыз пункттерде лептоспирозға қайта тексеруді шектеу алынғанынан 6 ай өткеннен кейін жүргізеді.
4) шаруашылық барлық зерттелген жануарлардан теріс нәтиже алынғаннан кейін сауықтандырылған болып саналады.
20. Шаруашылықтардан шығаратын асыл тұқымды және пайдаланатын жануарларды ветеринариялық тексеру тәртібі:
1) асыл тұқымды және пайдаланатын мақсаттағы жануарларды шығару тек лептоспироздан қолайлы пункттен (ферма, бөлімше) рұқсат етіледі;
2) сатуға арналған жануарларды карантинде ұстайды және қан сарысуын МАР-сына, одан басқа шошқалардың несебінде лептоспиралардың бар-жоғына зерттейді;
3) барлық топтарды зерттеуден теріс нәтиже алынғаннан кейін жануарларды шектеусіз шығаруға рұқсат беріледі.
Кейбір жануарлардың қандарынан антиденелер немесе несебінен лептоспиралар табылатын болса, шаруашылықтың лептоспироздан тазалығын шешу үшін қосымша зерттеулер жүргізеді.
21. Лептоспирозға бейім барлық жануарларды келесі жағдайларда вакцинациядан өткізеді:
1) лептоспироздан қолайсыз шаруашылықтарда;
2) мал бастарын лептоспирозға тексермей жинақтайтын бордақылау шаруашылықтарында;
3) лептоспироздың табиғи ошағының аймағында мал жайылғанда;
4) шаруашылықтардағы жануарлардың қанынан МАР-сына оң көрсеткенде;
5) отарлы мал шаруашылықты аудандарда.

На русском языке:
Қазақстан Республикасының Ауыл шаруашылығы Приказ Министра сельского Министерство сельского хозяйства Республики министрлігі хозяйства Республики Казахстан Казахстан от 12 ноября 2004 года № 665.
Зарегистрирован Министерством юстиции Республики Казахстан 13 декабря 2004 года № 3273.
Утратил силу приказом Министра сельского хозяйства Республики Казахстан от 17 января 2012 года № 10-1/18 Об утверждении Ветеринарных правил по профилактике и ликвидации инфекционных болезней животных
1. Утвердить прилагаемые:
1) Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации болезни Ауески животных;
2) Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации лептоспироза.
2. Комитету государственной инспекции в агропромышленном комплексе Министерства сельского хозяйства Республики Казахстан совместно с территориальными инспекциями областей и городов Астана, Алматы Комитета государственной инспекции в агропромышленном комплексе Министерства сельского хозяйства Республики Казахстан, в установленном законодательством порядке, принять необходимые меры, вытекающие из настоящего приказа.
3. Контроль за исполнением настоящего приказа возложить на директора Департамента ветеринарии Кожумратова А.А.
4. Настоящий приказ вступает в силу со дня его государственной регистрации в Министерстве юстиции Республики Казахстан и вводится в действие с момента официального опубликования в средствах массовой информации.
Министр
Утверждены приказом Министра сельского хозяйства Республики Казахстан от 12 ноября 2004 года № 665 Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации болезни Ауески животных Настоящие Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации болезни Ауески животных (далее - Ветеринарные правила) определяют порядок организации и проведения ветеринарных мероприятий и являются обязательными для выполнения физическими и юридическими лицами в соответствии со статьей 26 Закона Республики Казахстан "О ветеринарии".
1. Общие положения
1. Болезнь Ауески - острозаразная, вирусная болезнь сельскохозяйственных и других домашних животных, пушных зверей и грызунов. Болезнь протекает энзоотически, наблюдается в любое время года и проявляется признаками поражения центральной нервной системы. У заболевших животных (кроме свиней, норок и соболей) наблюдаются признаки зуда. Переболевшие свиньи остаются вирусоносителями не менее года, крысы - 4 месяца.
2. Мероприятия, проводимые в эпизоотическом очаге и неблагополучном пункте
2. В целях охраны хозяйств от заноса болезни Ауески проводятся следующие мероприятия:
1) для комплектования стада приобретают животных только из заведомо благополучных по болезни Ауески хозяйств, всех вновь поступающих животных выдерживают в профилактическом карантине под ветеринарным наблюдением в течение 30 дней;
2) на территории хозяйствующего субъекта, пастбищах, в производственных и животноводческих помещениях систематически проводится борьба с грызунами в соответствии с настоящими Ветеринарными правилами.
В случае массового падежа грызунов трупы, их направляют в ветеринарную лабораторию для установления причин гибели;
3) не допускают пребывания бродячих собак и кошек на территории хозяйств;
4) не допускают скармливания свиньям, пушным зверям, собакам и кошкам в не проваренном виде мяса и субпродуктов, полученных от вынужденно убитых животных, а также не проваренных отходов боен, столовых и кухонь;
5) при непосредственной угрозе заноса болезни Ауески в хозяйствах проводят профилактическую вакцинацию животных.
3. При обнаружении у животных признаков, вызывающих подозрение на заболевание болезнью Ауески, руководители хозяйств, а также владельцы животных немедленно сообщают об этом ветеринарному врачу и до его прибытия принимают следующие меры:
1) изолирование заболевших животных, при заболевании поросят-сосунов изолирование всего помета вместе с маткой неблагополучного гнезда, а при заболевании поросят-отъемышей - всю группу;
2) проведение механической очистки и дезинфекции станков, домиков и переносных ящиков, где находились заболевшие животные или трупы, а также дезинфекции предметов ухода дезинфицирующими средствами, зарегистрированными в Республике Казахстан;
3) не допускать посторонних лиц на территорию и в помещения неблагополучного объекта, прекращение хозяйственных связей между неблагополучным пунктом и территорией ветеринарно-санитарного благополучия;
4) убрать, в случае падежа животных, трупы из станков и клеток во вскрывочную или сохранять их на холоде в закрытом ящике до прибытия ветеринарного врача.
4. Ветеринарный врач после получения сообщения о заболевании животных проводит следующие мероприятия:
1) для установления диагноза направляет в ветеринарную лабораторию труп животного или патологический материал (печень, легкие и головной мозг).
Патологический материал для лабораторного исследования должен быть свежим (без признаков разложения) и от животных, не подвергавшихся лечению специфическими сыворотками и глобулинами;
2) выясняет возможные причины возникновения заболевания, источник и пути заноса болезни, уточняет эпизоотическое состояние хозяйствующего субъекта и организует проведение мероприятии по предотвращению распространения болезни. Окончательный диагноз устанавливают на основании эпизоотологических, клинических и патологоанатомических данных с учетом результатов лабораторного исследования.
5. Хозяйство, где установлено заболевание животных болезнью Ауески, объявляют неблагополучным по данной болезни и на него накладывают карантин.
Одновременно утверждают план мероприятий по ликвидации заболевания.
6. По условиям карантина не допускается:
1) ввоз (ввод) в хозяйство и вывоз (вывод) из него восприимчивых к болезни Ауески животных, а также перегруппировка как внутри хозяйства (фермы), так и внутри помещений;
2) вывоз из хозяйства кож, овчин, шкурок без предварительного их обеззараживания, а также концентрированных, сочных кормов и объемистого фуража (сено, солома), заготовленных и хранящихся на территории неблагополучных ферм (отделений). Эти корма используют на месте для скармливания переболевшим и вакцинированным животным;
3) проведение в хозяйствах (на фермах) случки животных, их взвешивания, пользование для кормления отходов из столовой;
4) взвешивание и татуировка животных, вычесывание пуха у зверей;
5) скармливание свиньям концентрированных и сочных кормов (кроме силоса) без предварительного их проваривания.
7. В неблагополучном по болезни Ауески хозяйствующем субъекте (населенном пункте или отдельном дворе):
1) подвергают клиническому осмотру все поголовье животных и выборочно термометрируют их;
2) больных и подозрительных по заболеванию животных изолируют и лечат глобулином или сывороткой против болезни Ауески в соответствии с наставлениями по их применению. Применяют также симптоматические средства лечения, а для предупреждения развития вторичной инфекции-антибиотики и другие лекарственные препараты, зарегистрированные в Республики Казахстан;
клинически здоровых животных иммунизируют вакциной против болезни Ауески, в соответствии с наставлением по ее применению;
3) тщательно очищают и периодически дезинфицируют помещения и предметы ухода с последующей заключительной дезинфекцией перед снятием карантина;
4) проводят мероприятия по уничтожению грызунов в животноводческих и производственных помещениях и по отлову бродячих собак и кошек на территории неблагополучных хозяйствующих субъектов;
5) ежедневно вывозят навоз и подстилку из помещений в навозохранилище для биотермического обеззараживания. Вывоз навоза или жижи на поля и огороды для удобрения без предварительного обеззараживания не допускается;
6) кожи и овчины с вынужденно убитых или павших от болезни Ауески животных снимают и подвергают обеззараживанию в соответствии с наставлениями по дезинфекции сырья животного происхождения;
7) трупы животных сжигают или подвергают утилизации.
3. Мероприятия в свиноводческих хозяйствующих субъектах
8. В неблагополучных свиноводческих хозяйствующих субъектах, кроме мероприятий, указанных в пункте 7 настоящих Ветеринарных правил:
1) организуют кормление животных всех возрастных групп только в станках. Кормушки после каждого кормления тщательно очищают и дезинфицируют с последующим тщательным промыванием водой;
2) новорожденным поросятам до кормления молозивом, поросятам-сосунам, подозреваемым в заражении, свиноматкам в последние две недели до опороса вводят с профилактической целью специфический глобулин в соответствии с наставлением по его применению и через три недели их вакцинируют против болезни Ауески. Все остальное клинически здоровое поголовье, также подвергают иммунизации вакцинами, согласно наставлениям по их применению;
3) свиноматок, хряков и молодняк, переболевших болезнью Ауески, ставят на откорм и сдают на убой.
Не болевший молодняк из свинарников-маточников, в которых имелось заболевание свиней болезнью Ауески, после отъема размещают в отдельных помещениях, откармливают и сдают на убой.
9. Карантин с неблагополучного по болезни Ауески свиноводческого хозяйствующего субъекта снимают через один месяц после прекращения заболевания и удаления из него переболевших животных, проведения санитарного ремонта помещений и полного комплекса ветеринарно-санитарных и профилактических мероприятий.
10. После снятия карантина вакцинацию молодняка, ревакцинацию взрослых свиней и ввозимого поголовья проводят в течение одного года, то есть до полной замены поголовья ранее неблагополучных по болезни Ауески хозяйствующего субъекта и уничтожения всех грызунов.
11. Вывоз вакцинированного молодняка из этих хозяйствующих субъектов для племенных и пользовательных целей разрешают только в аналогичное хозяйство не ранее чем через год после снятия карантина при условии содержания таких свиней в обособленных помещениях с закреплением отдельного обслуживающего персонала.
12. Свиноводческие хозяйствующие субъекты считают полностью оздоровленными от болезни Ауески, если в течение 6 месяцев после прекращения вакцинации получен здоровый приплод. Из таких хозяйств свиней вывозят в дальнейшем без ограничений.
4. Мероприятия в хозяйствах крупного и мелкого рогатого скота
13. На неблагополучных по болезни Ауески хозяйствующих субъектах крупного и мелкого рогатого скота проводят мероприятия, согласно пункту 7 настоящих Ветеринарных Правил. С этой целью проводят следующие мероприятия:
1) больным и подозрительным по заболеванию животным вводят глобулин против болезни Ауески в лечебных дозах. При необходимости глобулин вводят повторно через 20-25 часов;
2) животным, подозреваемым в заражении, находившимся в контакте с больными, вводят глобулин в профилактических дозах, а по истечении 2-3 недель их иммунизируют вакциной против болезни Ауески.
Всех остальных клинически здоровых животных неблагополучного скотного двора немедленно прививают указанной вакциной в соответствии с наставлением по ее применению;
3) крупный рогатый скот и овец, размещенных в непосредственной близости от свинарника, где имелось заболевание свиней болезнью Ауески, также подвергают вакцинации;
4) молоко от коров, подозреваемых в заражении болезнью Ауески, допускается в пищу людям только в пастеризованном или кипяченом виде.
Молоко от клинически больных и подозрительных по заболеванию коров обеззараживают кипячением и уничтожают.
14. Карантин с хозяйствующего субъекта крупного или мелкого рогатого скота, неблагополучного по болезни Ауески, снимают через один месяц после прекращения заболевания и проведения полного комплекса ветеринарно- санитарных мероприятий.
5. Мероприятия в звероводческих хозяйствах и питомниках служебных собак
15. На звероводческих хозяйствующих субъектах (в питомниках служебного собаководства) проводят мероприятия, согласно пункту 7 настоящих Ветеринарных правил. Кроме того:
1) немедленно исключают из рациона мясные корма, в которых подозревают наличие вируса болезни Ауески;
2) больным и подозрительным по заболеванию зверям (собакам) вводят специфический глобулин в лечебных дозах и подвергают симптоматическому лечению. Условно здоровых зверей, собак прививают вакциной против болезни Ауески;
3) шкурки от вынужденно убитых и павших пушных зверей обеззараживают путем сушки в течение 40 часов при температуре +30-35 градусов с последующим выдерживанием в течение 10 дней при температуре +18- 20 градусов. Летние шкурки, не представляющие ценности, уничтожают вместе с трупом.
16. Карантин с неблагополучного по болезни Ауески звероводческого хозяйствующего субъекта снимают через 15 дней после прекращения заболевания, удаления переболевших животных, проведения санитарного ремонта помещений и полного комплекса ветеринарно-санитарных и специальных мероприятий.
от 12 ноября 2004 года N 665 Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации лептоспироза Настоящие Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации лептоспироза (далее - Ветеринарные правила) определяют порядок организации и проведения ветеринарных мероприятий и являются обязательными для выполнения физическими и юридическими лицами в соответствии со статьей 26 Закона Республики Казахстан "О ветеринарии".
1. Лептоспироз - зооантропонозная природно-очаговая инфекция домашних, промысловых, многих видов диких животных и человека. Лептоспирозом болеют крупный рогатый скот, свиньи, лошади, овцы, олени, собаки, лисицы, песцы и животные других видов.
Источники возбудителей лептоспирозной инфекции подразделяются на две группы. К первой группе относятся грызуны и насекомоядные, являющиеся основными хозяевами (резервуаром) возбудителей в природе, ко второй группе - домашние животные (свиньи, крупный рогатый скот,овцы, козы, лошади, собаки), а также пушные звери клеточного содержания (лисицы, песцы, нутрии), формирующие антропургические (сельскохозяйственные) очаги.
2. Возбудители лептоспироза - микроорганизмы рода Leptospira.
Патогенные лептоспиры представлены 202 сероварами, которые по степени антигенного родства объединены в 23 серологические группы. Основной путь передачи инфекции - водный, меньшее значение имеют контактный и пищевой (кормовой). Животные-лептоспироносители выделяют лептоспир во внешнюю среду с мочой и инфицируют корма, воду, пастбища, почву, подстилку и другие объекты. Наиболее благоприятной средой для сохранения лептоспир вне организма являются открытые водоемы: невысыхающие лужи, пруды, болота, медленно текущие речки, влажная почва.
В организм человека и животных лептоспиры проникают через незначительные повреждения кожи и неповрежденные слизистые оболочки полости рта, носа, глаз, желудочно-кишечного и мочеполового трактов.
3. Основанием для подозрения на неблагополучие хозяйствующего субъекта по лептоспирозу служат клинические признаки болезни и патологоанатомические изменения, обнаружение специфических антител в крови животных. Диагноз на лептоспироз во всех случаях должен быть подтвержден лабораторными исследованиями.
В целях своевременного выявления лептоспироза проводят исследование сыворотки крови животных в реакции микроагглютинации (далее - РМА):
1) на племенных предприятиях, станциях (пунктах) искусственного осеменения всех производителей (быки, хряки, жеребцы, бараны) два раза в год;
2) свиней, крупный и мелкий рогатый скот, лошадей - перед вводом (ввозом) и выводом (вывозом) для племенных и пользовательных целей (за исключением животных на откорм) поголовно;
3) во всех случаях при подозрении на лептоспироз.
4. По результатам лабораторных исследований хозяйство (ферму, гурт)
считают неблагополучным по лептоспирозу в одном из следующих случаев:
1) культура лептоспир выделена из патологического материала;
2) лептоспиры обнаружены при микроскопическом исследовании патологического материала;
3) антитела обнаружены в сыворотке крови более чем у 20 процентов обследованных животных. При выявлении меньшего числа положительных реакций проводят микроскопию мочи. При отрицательном результате микроскопии мочи повторное исследование сыворотки крови и мочи ранее исследованных животных проводят через 15-30 дней.
Обнаружение лептоспир или антител при повторном исследовании у животных, не имевших их при предыдущем исследовании, или нарастание титра антител в четыре и более раз свидетельствует о неблагополучии хозяйства.
5. Лептоспироз считают причиной аборта (мертворождения) при обнаружении:
1) лептоспир в органах (тканях, жидкостях) плода или околоплодных водах;
2) антител к лептоспирам в сыворотке крови плода в РМА в разведении 1:5 (с антигеном 1:10) и более.
Лептоспироз считают причиной гибели животных при наличии клинических признаков и патологоанатомических изменений, характерных для этой инфекции, подтвержденных обнаружением лептоспир в крови или паренхиматозных органах (кроме почек).
2. Профилактические мероприятия, проводимые на территории ветеринарно- санитарного благополучия
6. В целях недопущения заболевания животных лептоспирозом собственники и владельцы скота, ветеринарные специалисты осуществляют
1) контроль за клиническим состоянием животных, учитывать количество абортов и при подозрении на лептоспироз отбирать патологический материал для лабораторных исследований;
2) комплектование племенных хозяйств, предприятий, станций искусственного осеменения из благополучных по лептоспирозу хозяйств;
3) исследование всех поступающих в хозяйство животных в период 30- дневного карантина на лептоспироз в РМА в разведении сыворотки 1:25. Свиней, ввозимых в хозяйство для племенных целей, обследуют, кроме того, на лептоспироносительство путем микроскопии мочи независимо от результатов серологических исследований. При выявлении животных, сыворотка крови которых содержит специфические антитела или выделяющих лептоспир с мочой, проводят мероприятия, предусмотренные для неблагополучных по лептоспирозу
4) комплектование откормочных хозяйств клинически здоровыми животными без обследования на лептоспироз, но с обязательной вакцинацией их против лептоспироза в период карантинирования;
5) не допущение контакта животных со скотом неблагополучных по лептоспирозу хозяйствующих субъектов, населенных пунктов, на пастбище, в местах водопоя, не выпасать невакцинированных животных на территории природных очагов лептоспироза;
6) не допущение установок летних лагерей для животных на берегу открытых водоемов;
7) систематическое уничтожение грызунов на территории хозяйствующих субъектов, в животноводческих помещениях и местах хранения кормов.
7. Животных, поступающих по импорту, содержат в карантинном помещении и исследуют их сыворотку крови в РМА с лептоспирами серологических групп, регистрируемыми в стране-экспортере.
При получении положительной РМА с сывороткой крови отдельных животных проводят микроскопию мочи и повторное исследование сыворотки крови через 7-10 дней у животных всей группы для решения вопроса о благополучии по лептоспирозу.
8. При установлении диагноза на территории хозяйствующего субъекта устанавливается ограничение, согласно статьям 10, 10-1 и 27 Закона Республики Казахстан "О ветеринарии".
Одновременно главный государственный ветеринарно-санитарный инспектор соответствующего административно-территориальной единицы сообщает об этом вышестоящему территориальному подразделению ведомства уполномоченного государственного органа в области ветеринарии и органу государственного санитарно-эпидемиологического надзора.
В плане оздоровительных мероприятий предусматривают необходимые диагностические исследования животных, ограничительные, ветеринарно- санитарные, организационно-хозяйственные мероприятия с указанием сроков проведения и ответственных лиц.
3. Мероприятия, проводимые в эпизоотических очагах и неблагополучных пунктах
9. По условиям ограничений не допускается:
1) вывозить (ввозить) животных для целей воспроизводства, продавать животных населению;
2) осуществлять перегруппировку животных без ведома ветеринарного специалиста, обслуживающего хозяйство;
3) допускать животных к воде открытых водоемов и использовать ее для поения и купания животных;
4) выпасать не вакцинированных животных на пастбищах, где выпасались больные лептоспирозом животные, или на территории природного очага лептоспироза;
5) скармливать не вакцинированным животным корма, в которых обнаружены инфицированные лептоспирами грызуны.
10. Молоко, полученное от больных лептоспирозом животных, нагревают до кипения и используют в корм. Молоко клинически здоровых коров, сыворотка крови которых дает положительную реакцию микроагглютинации без нарастания титра, используют без ограничений.
11. В неблагополучном по лептоспирозу хозяйствующем субъекте проводят клинический осмотр и измерение температуры тела у подозрительных по заболеванию животных.
Больных и подозрительных по заболеванию животных изолируют, лечат гипериммунной сывороткой и антибиотиками в дозах, указанных в наставлениях по их применению.
Убой таких животных проводят на санитарной бойне, а при ее отсутствии в убойном цехе мясоперерабатывающего предприятия в конце смены, после удаления продуктов убоя здоровых животных, с соблюдением мер личной профилактики. Помещение и оборудование после убоя таких животных дезинфицируют.
12. Клинически здоровых животных всех видов и возрастных групп, восприимчивых к лептоспирозу, вакцинируют. Животных, подвергнутых лечению, вакцинируют через 5-7 дней после выздоровления.
13. Всех животных хозяйств не зависимо от формы собственности, неблагополучных по лептоспирозу, и малоценных животных в племенных и пользовательных хозяйствах откармливают и сдают на убой.
Маточное поголовье, производителей и ремонтный молодняк, которых необходимо сохранить для воспроизводства, после вакцинации обрабатывают лептоспироцидными препаратами и переводят в продезинфицированное помещение.
Эффективность обработки проверяют через 10-15 дней путем микроскопии мочи.
14. Молодняк, полученный после проведения мероприятий, выращивают отдельно, вакцинируют в сроки, предусмотренные наставлением по применению вакцины против лептоспироза и, после снятия ограничений, реализуют на общих основаниях.
15. Вывод (вывоз) животных для откорма разрешается в пределах области через месяц после последнего случая выздоровления больного животного, проведения вакцинации и заключительных ветеринарно-санитарных мероприятий.
16. У производителей (быки, хряки, жеребцы, бараны), инфицированных лептоспирами (положительная реакция микро аглютинации, лептоспиры в моче), прекращают получать сперму и, исходя из хозяйственной целесообразности, направляют их на убой или обрабатывают стрептомицином и проводят дезинфекцию помещения. Все поголовье вакцинируют против лептоспироза.
Через 10-15 дней эффективность лечения контролируют путем микроскопии мочи. При обнаружении лептоспир в моче повторяют курс лечения и проверку его эффективности. От быков, признанных здоровыми, продолжают брать сперму.
Сперму, полученную от быков-лептоспироносителей, уничтожают.
17. Повторное исследование сыворотки крови в реакции микроагглютинации и микроскопию мочи всех производителей на ранее неблагополучном по лептоспирозу предприятии (станции) проводят через 3 месяца и при получении отрицательных результатов далее каждые 6 месяцев.
Производителей на предприятиях (станциях, пунктах) искусственного осеменения, расположенных в неблагополучной или угрожаемой по лептоспирозу зоне, вакцинируют против лептоспироза.
18. В питомниках служебного собаководства изолируют клинически больных и подозрительных по заболеванию собак, лечат их гипериммунной сывороткой и стрептомицином.
Клинически здоровых собак всех возрастных групп вакцинируют против лептоспироза.
Продажа собак из неблагополучного по лептоспирозу питомника не допускается.
19. Ограничения в неблагополучных по лептоспирозу хозяйствах снимают в следующем порядке:
1) в откормочных хозяйствах - после сдачи поголовья на убой и проведения заключительных ветеринарно-санитарных мероприятий;
2) в племенных и пользовательных хозяйствах - после установления их благополучия по лептоспирозу лабораторными методами исследований. Для этой цели через 1-2 месяца после проведения мероприятий исследуют в реакции микроагглютинации не менее 50 проб сыворотки крови молодняка, предназначенного для продажи (не должно быть положительных реакций), и не менее 100 проб мочи от каждой 1000 взрослых животных, реакция микроагглютинации у взрослых животных может оставаться положительной;
3) повторное исследование на лептоспироз в ранее неблагополучных хозяйствах проводят через 6 месяцев после снятия ограничений;
4) хозяйство считают оздоровленным при получении отрицательных результатов исследований у всех обследованных животных.
20. Порядок ветеринарной обработки племенных и пользовательных животных, вывозимых из хозяйств:
1) Вывоз (вывод) животных для племенных или пользовательных целей разрешается только из благополучных по лептоспирозу хозяйствующих субъектов.
2) Предназначенных к продаже животных содержат в карантине и исследуют сыворотку крови в реакции микроагглютинации на лептоспироз, у свиней, кроме того, мочу на наличие лептоспир.
3) Вывод (вывоз) животных разрешается без ограничений при отрицательных результатах исследований по всей группе.
При выявлении у отдельных животных антител в крови или лептоспир в моче всю группу оставляют в хозяйстве и проводят дополнительные исследования для решения вопроса о его благополучии по лептоспирозу.
21. Вакцинируют против лептоспироза всех восприимчивых животных в следующих случаях:
1) в неблагополучных по лептоспирозу хозяйствах;
2) в откормочных хозяйствах, где поголовье комплектуют без обследования на лептоспироз;
3) при выпасе животных в зоне природного очага лептоспироза;
4) при выявлении в хозяйстве животных, сыворотка крови которых реагирует в реакции микроагглютинации;
5) в районах с отгонным животноводством.