Қазақша:
Қазақстан Республикасының Ауыл шаруашылығы Министерство сельского хозяйства Республики министрлігі Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрінің 2004 Казахстан жылғы 12 қарашада N 654 бұйрығы. Қазақстан Республикасы Әділет министрлігінде 2004 жылғы 6 желтоқсанда тіркелді.
Тіркеу N 3249. Күші жойылды - шаруашылығы министрінің 2012 жылғы 17 қаңтардағы № 10-1/18 бұйрығымен Жануарлардың инвазиялық ауруларын алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ережелерiн бекiту туралы
1. Қоса берiлiп отырғандары бекiтiлсiн:
1) Жылқылардың параскариозын алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ережесi;
2) Жануарлардың анаплазмозын алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ережесi.
2. Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрлігінің Агроөнеркәсіптік кешендегі мемлекеттік инспекция комитеті және оның ҚР НҚА ЭББ-гі нақты құжатқа сілтеу QR-коды облыстық және Астана, Алматы қалалық аумақтық инспекциялары,заңнамада белгіленген тәртіппен осы бұйрықтан туындайтын қажетті шараларды қабылдасын.
3. Алынып тасталды - Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрінің м.а. 2010.09.24 № 625 (алғаш ресми жарияланғаннан кейін он күнтізбелік күн өткен соң қолданысқа енгізіледі) Бұйрығымен.
4. Осы бұйрық Қазақстан Республикасы Әдiлет министрлiгiнен мемлекеттiк тiркеуден өткен күнiнен бастап күшiне енедi және бұқаралық ақпарат құралдарында арнайы жариялану сәтiнен бастап қолдануға енгiзiледi.
Министр
Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрiнiң 12 қарашадағы 2004 жылғы "Жануарлардың кейбiр инвазиялық ауруларын алдын алу және жою жөніндегі ветеринариялық ережелерiн бекiту туралы"
N 654 бұйрығымен бекiтiлген Жануарлардың анаплазмозының алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ереже Осы Жануарлардың анаплазмозының алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ереже (бұдан әрі - Ереже), Қазақстан Республикасының "Ветеринария туралы" Заңының 26-бабына сәйкес, жеке және заңды тұлғалармен орындалуға мiндеттi ветеринариялық шараларды ұйымдастыру мен жүзеге асырудың тәртiбiн анықтайды.
1. Жалпы ережелер
1. Анаплазмоз - патогендi қарапайымдылар туғызатын жiтi және жiтiлеу өтетiн трансмиссивтiк ауру, қызбамен, анемиямен, сарғаюмен, қанталау пайда болумен, жүрек-қан тамыр және ас қорыту жүйелерiнiң бұзылуымен байқалады.
Iрi қара мал анаплазмозының қоздырғышы - Anaplasma marginale, ұсақ малдың - Anaplasma ovis Rickettsiales отрядына, Anaplasma туысына жатады.
Эритроциттерде орналасады. Кейде олар лейкоциттердiң және тромбоциттердiң iшiнен табылады. Қан жағындысында (мазок) дөңгелек пiшiндi, мөлшерi 0,2-2,2 мкм және эритроциттiң шетiнде орналасады.
Анаплазмоз Тәуелсiз Мемлекеттер Достастығының ортаңғы және оңтүстiк аудандарында тiркеледi. Солтүстiк және ортаңғы кеңiстiктерде сирек кездеседi.
Орта Азия республикаларында және Қазақстанда анаплазмоз май айынан бастап пайда болады, ал ауру малдар барлық жаз бойы бөлiнедi. Анаплазмоздың қоздырғышы иксодалық кенелермен, және шiркейлермен, масалармен, ұсақ масалармен, шағатын шыбындармен таралады. Анаплазмоздың бiр малдардан басқа малдарға, механикалық жолмен хирургиялық саймандар арқылы, стерильденбеген инъекция кезiнде жұғуы мүмкiн.
Аурудың негiзгi жұғу жолы трансмиссивтiк болып табылады.
2. Анаплазмозға диагноз эпизоотологиялық мәлiметтерге, клиникалық белгiлерiне, патологоанатомиялық өзгерiстерге және зертханалық зерттеулердiң негiздерiне сүйене отырып қойылады.
Анаплазмозға ерте диагноз қою үшiн серологиялық реакциялар қолданылады: комплементтi байлау реакциясы және антиденелердiң тура емес иммунофлюоресценция реакциясы.
Анаплазмозға ақырғы диагноз Романовский-Гимза бойынша боялған шеткi қанның жағындыларын және лимфа түйiндерiнiң, көк бауырдың немесе бауырдың пунктаттарын зерттеу кезiнде арқылы қойылады.
2. Ветеринариялық-санитариялық қолайлы аумақта жүргiзiлетiн анаплазмоздың алдын алу шаралары
3. Ауруды алдын алу мақсатында меншiгiнде жеке малдары бар жеке және заңды тұлғалар Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрiнiң 2002 жылғы 14 қарашадағы N 367 бұйрығымен бекiтiлген, Нормативтiк құқықтық актiлердi мемлекеттiк тiркеу реестрiнде 2002 жылғы 18 желтоқсандағы N 2088 тiркелген, Жеке және заңды тұлғалармен орындауға мiндеттi ветеринариялық шараларды ұйымдастыру және жүргiзу ережесiне сәйкес, ветеринариялық мамандарға профилактикалық ветеринариялық тексеруге малдарын ұсынады.
4. Малдардың құнарлы азықтандыруын ұйымдастырады.
5. Жас малдар ересек малдардың топтарынан бөлек ұсталынады.
6. Малдарды және азық-жемдi тек аурудан таза шаруашылық субъектiлерiнен әкеледi.
7. Барлық жаңадан әкелiнген малдарды профилактикалық карантинде 30 күн ұстайды.
8. Бөлме-жайларға, аулаларға, учаскелiк жерлерге және мал тұратын орындарға дезакаризация жүргiзiледi.
9. Малдарға, жайылымдарға биотиптердегi кенелермен жүйелi түрде күрес жүргiзiледi.
10. Әкелінетін, әкетілетін, сондай-ақ орны ауыстырылатын малдарға карантиннен өткiзу және анаплазмозға зерттеу жүргiзiледi.
11. Хирургиялық операцияларды, малдарға жалпылама ветеринариялық өңдеулердi жүргiзу кезiнде асептика және антисептика ережелерi қатаң сақталынады.
3. Анаплазмоздан таза емес бекеттерде жүргiзiлетiн шаралар
12. Шаруашылық субъектiсiнде анаплазмозбен ауырған малдар анықталған кезде тез арада ветеринариялық маман бұл жөнiнде сәйкес әкiмшiлiк-аумақтық бiрлiктiң бас мемлекеттiк ветеринариялық-санитариялық инспекторына хабарлайды.
13. Сәйкес әкiмшiлiк-аумақтық бiрлiктiң бас мемлекеттiк ветеринариялық- санитариялық инспекторы малдардың анаплазмоз ауруына күдiк пайда болғаны туралы хабар алғаннан кейiн диагноз анықтау үшiн, эпизоотологиялық зерттеу жүргiзу үшiн, эпизоотиялық ошақтың шекараларын анықтау үшiн ауру шыққан жерге келедi. Ауру малдардан патологиялық материалдар алып және оларды ветеринариялық зертханаға жолдап жiбередi.
14. Егер халықаралық міндеттемелерде өзгеше көзделмесе, Анаплазмозға диагноз қойылған жағдайда, ауру малдар бөлiнiп алынады және емдеу үшiн Қазақстан Республикасында тiркелген ветеринариялық препараттар қолданылады.
15. Малдарды апта сайын акарицидтi препараттармен өңдейдi.
16. Аурудан таза емес пункттерден тасымалданатын асыл тұқымды малдарды тетрациклин қатарының антибиотиктерiмен өңдейдi.
ауруларының алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ережелердi бекiту туралы"
2004 жылғы 12 қарашадағы N 654 бұйрығымен бекiтiлдi Жылқылардың параскариозын (параскаридозын) алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ереже Осы Жылқылардың параскариозын (параскаридозын) алдын алу және жою жөнiндегi ветеринариялық ереже (кейiн - Ереже), Қазақстан Республикасының "Ветеринария туралы" Заңының 26-бабына сәйкес, жеке және заңды тұлғалармен орындалуға мiндеттi ветеринариялық шараларды ұйымдастыру мен жүзеге
1. Жалпы ережелерi
1. Параскариоз - жұмыр паразиттiк құрт Parascaris equorum туғызатын барлық жерде таралған тақ тұяқты малдардың созылмалы инвазиялық ауруы.
Малдардың аурумен залалдану дәрежесi олардың жасына керi пропорциональды: мал жас болған сайын инвазияның экстенсивтiлiгi және интенсивтiлiгi жоғары болады.
2. Қоздырғышы - iрi бөлек жынысты Parascaris equorum нематодасы, ұзындығы 15-тен 37 см дейiн жетедi, пiшiнi жұмыр тәрiздi, сарғыш-ақ түстi. Ауыз тесiгi үш ерiнмен қоршалған. Ер құрттардың құйрық ұшы қайырылған, дене көлемi ұрғашы құрттан кiшi.
Тоғышар ащы iшекте орналасады, кейде бауырдың өт жолдарында және қарында кездеседi.
Жұмыртқалары домалақ, салыстырмалы iрi, диаметрi 0,1 мм дейiн, қою- сары немесе қоңыр түстi (ұрықтанбаған жұмыртқалары және иесiнiң iшегiнен шыққан жұмыртқалары, концентрациялық азықтармен көп азықтандарылған малдардан бөлiнген жұмыртқалар ашық түстi) болып келедi.
Қалың үш қабатты қабықтың болуына байланысты параскарид жұмыртқалары сыртқы ортаға өте төзiмдi: ортаңғы белбеудiң климаттық жағдайында және елдiң оңтүстiгiндегi жайылымдардағы қи-нәжiстерде және топырақта бiр жылдан кем емес уақыт сақталынады.
о
Жұмыртқалары 40 C жоғары ауа температурасында, қи-нәжiстiң 20% төмен ылғалдылығында, қатысты ылғалдылықтың 70% төмендiлiгiнде жұмыртқалары өлiп қалады. Қи-нәжiстердегi жұмыртқалары қар астында өмiр тiршiлiгiн сақтап, қыстап шығуға қабiлеттi.
3. Аурудың басында балаң құрттардың миграциясы кезiнде (3-4 күн)
энтерит және iш өту байқалады, бұдан кейiн балаң құрттардың өкпеге өтуiне байланысты бронхопневмонияның келесi белгiлерi дамиды: жөтелу, тыныс алудың жиiленуi, мұрын қуысынан сарысулы сұйықтың бөлiнуi, қысқа мерзiмдi қызба. Бұл құбылыстар ауру жұққаннан кейiн 9-16 күндерi көрiнедi және 4-7 күнге созылады.
Бұдан кейiн iштiң жүрмей қалуымен кезектелетiн iштiң өтуi пайда болады, құрсақтың әлсiз шаншуының белгiлерi, құрсақ көлемiнiң ұлғайюы, жем-шөпке зауқымының болмауы, көрiнетiн кiлегей қабықтарының бозаруы, мал арықтайды, тез шаршайды, құлындар өсуiнен қалады, түлеуi тежеледi.
Аурудың нервтiк түрiнде бұлшық еттердiң тартылуы, артқы аяқтарының парезi, құтырық белгiлерiне ұқсас жын айналуы байқалады. Эритропения, гемоглобин санының азаюы, лейкоцитоз, лимфоцитоз, эритроциттердiң тұну жылдамдығының жоғарылауы байқалады.
4. Малдың тiрi кезiнде ауруға диагноз эпизоотиялық мәлiметтердiң, клиникалық белгiлердiң және параскаридтiң жұмыртқасын анықтау үшiн Фюллеборнның флотациондық әдiсi бойынша немесе Дарлингтiң құрама әдiсi бойынша фекалий сынамаларын зертханалық зерттеу арқылы қойылады. Кейде параскаридтер малдың фекалиiмен өздiгiнен немесе диагностикалық дегельминтизация кезiнде бөлiнедi. Өлгеннен кейiн өлексенi сойып тексеру кезiнде патологоанатомиялық өзгерiстердi және ересек аскаридтердi анықтау арқылы тексередi.
2. Ветеринариялық-санитариялық қолайлы аумақта жүргiзiлетiн алдын алу шаралары
5. Аурудың алдын алу шараларына жылқыларды оптимальды мерзiмде дегельминтизациялау, сыртқы ортаны залалсыздандыру, азықтандыруға және бағып ұстауға қалыпты жағдай жасау жатады.
6. Профилактикалық дегельминтизациялау мерзiмi және кезеңдiлiгi жылқылардың жасына және олардың басқа гельминттердi жұқтырып алуына байланысты. Ерте көктемде туылған құлындардың параскариозбен моноинвазиясы кезiнде, маусым және шiлде айларында, ал көктемнiң соңында туғандарды - тамыз айында дегельминтизациялайды. Оларды қазан және қараша айларында қайталап өңдейдi. Жас 1-2 жылдық жастағы малдарды жайылымға шығару алдында наурыз және сәуiрде дегельминтизациялайды, қайталап - тамызда және қыркүйекте; интенсивтi инвазия кезiнде қараша-желтоқсанда үшiншi дегельминтизацияны жүргiзедi. Ересек жылқыларды көктемде және күзде дегельминтизациялайды.
7. Табында бағып ұстау кезiнде жылқылардың бiр мезгiлде параскариозбен және стронгилятозбен зақымдануы кезiнде дегельминтизация кешендi түрде жүргiзiледi, гельминттердiң препатенттi даму кезеңiне сәйкес мерзiмде антибиотиктердiң ассоциациясымен.
8. Емдiк (лажсыз) дегельминтизацияны жылдың барлық уақытында жүргiзедi.
9. Дегельминтизациядан кейiн 10-15 күннен соң жылқы қораның және жанасушы аумақтардың санитариялық өңдеудi жүргiзедi. Қабырғалары, едендерi, астаулары және бүкiл шаруашылық құралдары ыстық дезинфекциялық ерiтiндiмен жуылады.
10. Бұдан кейiнгi уақытта нәжiстен, азық қалдықтарынан және төсенiштерден күнделiктi тазартылып отырылады, нәжiске биотермиялық өңдеу
3. Эпизоотиялық ошақта және параскариоздан таза емес бекетте жүргiзiлетiн шаралар
11. Параскариоздан таза емес шаруашылықта жайылымның бөлiмдiк жүйесiн қолдану ұсынылады, бұл үшiн жайылымдық жерлердi 8 участкеге бөледi.
Әрбiр участкеде (1 мамырдан бастап) жылқыларды 10 күннен жайып, 20 шiлдеден бастап бұрынғы бөлiмдерiне сол кезегiмен оралтады.
12. Инвазияланған жануарларға Қазақстан Республикасында тiркелген антигельминтиктермен емдеу жүргiзiледi, көбiрек тиiмдiсi пиперазин тұздары болып табылады.
13. Дәрi қоспасын жақсы жеу үшiн, жылқыларды алдын ала аш диетада 10- 12 сағат ұстайды.
14. Қоспаны жылқыларға ұсақ топтармен, 15-20 бастан бiр жастағыларды азықтандырады. Алдымен малдардың сол санына препаратты өлшеп алады, оны 5- еселiк мөлшердегi жылы суда ерiтедi (50 C температурада), содан кейiн ерiтiндiнi жеммен араластырып бередi.

На русском языке:
Қазақстан Республикасының Ауыл шаруашылығы Приказ Министра сельского Министерство сельского хозяйства Республики министрлігі хозяйства Республики Казахстан Казахстан от 12 ноября 2004 года № 654.
Зарегистрирован Министерством юстиции Республики Казахстан 6 декабря 2004 года № 3249.
Утратил силу приказом Министра сельского хозяйства Республики Казахстан от 17 января 2012 года № 10-1/18 Об утверждении Ветеринарных правил по профилактике и ликвидации инвазионных болезней животных
1. Утвердить прилагаемые:
1) Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации параскариоза лошадей;
2) Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации анаплазмоза животных.
2. Комитету государственной инспекции в агропромышленном комплексе Министерства сельского хозяйства Республики Казахстан и его территориальным инспекциям областей и городов Астана, Алматы, в установленном законодательством порядке, принять необходимые меры, вытекающие из настоящего приказа.
3. Исключен приказом и.о. Министра сельского хозяйства РК от 24.09.2010 № 625 (вводится в действие по истечении десяти календарных дней после дня его первого официального опубликования).
4. Настоящий приказ вступает в силу со дня его государственной регистрации в Министерстве юстиции Республики Казахстан и вводится в действие с момента официального опубликования в средствах массовой информации.
Министр
Утверждены
Приказом Министра сельского хозяйства Республики Казахстан "Об утверждении Ветеринарных правил по профилактике и ликвидации инвазионных болезней животных"
от 12 ноября 2004 года N 654 Ветеринарные правила о мероприятиях по профилактике и ликвидации параскариоза (параскаридоза) лошадей Настоящие Правила (далее - Правила) определяют порядок организации и проведения ветеринарных мероприятий и является обязательными для исполнения физическими и юридическими лицами в соответствии со статьей 26 Закона Республики Казахстан "О ветеринарии".
1. Общие положения
1. Параскариоз - повсеместно распространенное хроническое инвазионное заболевание непарнокопытных животных, вызываемое круглым паразитическим червем Parascaris equorum.
Степень зараженности восприимчивых животных обратно пропорциональна возрасту: чем моложе животное, тем больше экстенсивность и интенсивность инвазии.
2. Возбудитель - крупная раздельнополая нематода Parascaris equorum, достигающая в длину от 15 до 37 см, веретенообразной формы, желтовато-белого цвета. Ротовое отверстие окружено тремя губами. У самцов хвостовой конец загнут, размером самец меньше самки.
Паразит локализуется в тонком отделе кишечника, иногда встречается в желчных протоках печени и желудке.
Яйца круглые, сравнительно крупные, до 0,1 мм в диаметре, темно-желтого или коричневого цвета (неоплодотворенные яйца и яйца из кишечника хозяина, обильно вскармливаемого концентрированными кормами, бывают светлыми).
Благодаря наличию толстой трехслойной оболочки, яйца параскарид очень устойчивы во внешней среде: в климатических условиях средней полосы и юга страны в фекалиях на пастбище и в почве сохраняются не менее года.
Погибают яйца при высокой, более 40ҮС температуре воздуха, влажности фекалий ниже 20%, относительной влажности ниже 70%. Яйца в фекалиях под снегом перезимовывают, сохраняя жизнеспособность.
3. В начале болезни в период миграции личинок (3-4 дня) отмечают энтериты и поносы, после чего развиваются признаки бронхопневмонии, что связано с массовым проникновением личинок в легкие: кашель, учащенное дыхание, истечение из носовой полости серозной жидкости, кратковременная лихорадка. Эти явления выражены на 9-16-й дни после заражения и продолжаются 4-7 дней.
В дальнейшем появляется понос, чередующийся с запором, признаки слабых колик, увеличение объема живота, резкие колебания в позыве на корм, видимые слизистые оболочки бледнеют, животное худеет, быстро утомляется, жеребята отстают в росте, линька задерживается.
При нервной форме наблюдаются судороги, парез зада, бурные припадки, симулирующие признаки бешенства. Отмечается эритропения, уменьшение количества гемоглобина, лейкоцитоз, лимфоцитоз, увеличение скорости оседания эритроцитов.
4. Диагноз при жизни животного устанавливается с учетом эпизоотологических данных, клинических симптомов и лабораторных исследований проб фекалий по флотационному методу Фюллеборна или комбинированному методу Дарлинга на обнаружение яиц параскарид. Иногда параскариды выделяются с фекалиями животного самопроизвольно или при диагностической дегельминтизации. Посмертно - при вскрытии трупа и обнаружении патолого-анатомических изменений и взрослых аскарид.
2. Мероприятия по профилактике, проводимые на территории ветеринарно- санитарного благополучия
5. Профилактика заболевания включает дегельминтизацию лошадей в оптимальные сроки, обеззараживание внешней среды и создание нормальных условий кормления и содержания.
6. Сроки и периодичность профилактических дегельминтизаций зависят от возраста лошадей и зараженности их другими гельминтами. При моноинвазии параскариозом жеребят, рожденных ранней весной, дегельминтизируют в июне и июле, а родившихся поздней весной - в августе. Повторно обрабатывают их в октябре и ноябре. Молодняк в возрасте 1-2 лет дегельминтизируют перед выгоном на пастбище, в марте и апреле, повторно - в августе и сентябре; при интенсивной инвазии проводят третью дегельминтизацию в ноябре-декабре.
Взрослых лошадей дегельминтизируют весной и осенью.
7. При одновременном заражении лошадей параскариозом и стронгилятозами, что часто наблюдается при табунном содержании, дегельминтизацию проводят комплексно, ассоциацией антгельминтиков в сроки, соответствующие продолжительности препатентного периода развития гельминтов.
8. Лечебную (вынужденную) дегельминтизацию проводят в любое время года.
9. Через 10-15 дней после дегельминтизации проводится тщательная санитарная обработка конюшни и прилегающей территории. Стены, полы, кормушки и весь хозяйственный инвентарь обливают горячим дезинфекционным раствором.
10. В дальнейшем навоз, остатки корма и подстилку убирают ежедневно, навоз подвергают биотермической обработке.
3. Мероприятия, проводимые в эпизоотическом очаге и неблагополучном по параскариозу пункте
11. В неблагополучном по параскариозу хозяйстве рекомендуется применять загонную систему пастьбы, для чего пастбищные угодья разбивают на 8 участков. На каждом загоне лошадей пасут по 10 дней с возращением на прежние загоны в той же последовательности.
12. Лечение инвазированных животных проводят антгельминтиками, зарегистрированными в Республике Казахстан, наиболее эффективными являются соли пиперазина.
13. Для лучшего поедания смеси, лошадей предварительно выдерживают на голодной диете 10-12 ч.
14. Смесь скармливается лошадям мелкими группами, по 15-20 голов одинакового возраста. Сначала отвешивают на это количество животных препарат, его растворяют в 5-кратном количестве теплой (температура 50ҮС)
воды, затем раствор тщательно перемешивают с кормом.
Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации анаплазмоза животных Настоящие Ветеринарные правила по профилактике и ликвидации анаплазмоза животных (далее - Правила), определяют порядок организации и проведения ветеринарных мероприятий, обязательных для исполнения физическими и юридическими лицами в соответствии со статьей 26 Закона Республики Казахстан "О ветеринарии".
1. Анаплазмоз - остро и подостро протекающее протозойное, трансмиссивное заболевание, вызываемое патогенным простейшим, сопровождается лихорадкой, анемией, желтушностью, появлением кровоизлияний, расстройством центральной нервной, сердечно-сосудистой и пищеварительной систем организма.
Возбудитель анаплазмоза крупного рогатого скота - Anaplasma marginale, анаплазмоза мелкого рогатого скота - Anaplasma ovis относятся к отряду Rickettsiales, роду Anaplasma. Локализуется в эритроцитах. Иногда их находят в лейкоцитах и тромбоцитах. В мазках крови анаплазмы имеют округлую форму, размеры 0,2-2,2 мкм и располагаются по краю эритроцита.
Анаплазмоз регистрируется в средних и южных районах Содружества Независимых Государств. В северных и средних широтах встречаются реже.
В республиках Средней Азии и в Казахстане Анаплазмоз проявляется с мая, а больных выделяют в течение всего лета. Возбудитель анаплазмоза переносится иксодовыми клещами, а также слепнями, комарами, мошками, мокрецами, мухами - жигалками. Перенос анаплазмоза от одних животных к другим возможен механическим путем через хирургические инструменты, при нестерильных инъекциях.
Основным путем заражения является трансмиссивный.
2. Диагноз на анаплазмоз ставят на основании эпизоотологических данных, клинических признаков, патологоанатомических изменений и лабораторных исследований.
Для ранней диагностики анаплазмоза применяются серологические тесты:
реакция связывания комплемента и реакция непрямой иммунофлюоресценции антител.
Окончательный диагноз на анаплазмоз ставят при исследовании окрашенных по Романовскому-Гимза мазков периферической крови и пунктатов лимфатических узлов, селезенки или печени.
2. Мероприятия по профилактике анаплазмоза, осуществляемые на территории ветеринарно-санитарного благополучия
3. С целью профилактики заболевания, физические и юридические лица, в собственности которых имеются животные, ежегодно согласно Правил организации и осуществления ветеринарных мероприятий, обязательных для исполнения физическими и юридическими лицами, утвержденных приказом Министра сельского хозяйства Республики Казахстан от 14 ноября 2002 года N 367, зарегистрированным в Реестре государственной регистрации нормативных правовых актов за N 2088, предоставляют ветеринарным специалистам животных для профилактического ветеринарного осмотра.
4. Организуют полноценное кормление животных.
5. Молодняк содержат отдельно от взрослого поголовья.
6. Завоз животных и приобретение фуража производят только из благополучных хозяйствующих субъектов.
7. Всех вновь приобретенных животных содержат в профилактическом карантине 30 дней.
8. Проводят дезакаризацию помещений, дворов, загонов и стоянок
9. Систематически проводят борьбу с клещами в биотипах на животных, на пастбищах.
10. Ввозимые, вывозимые, а также перемещаемые животные подлежат карантинированию и исследованию на анаплазмоз.
11. Строго соблюдают правила асептики и антисептики при проведении хирургических операций, массовых ветеринарных обработок животных.
3. Мероприятия, проводимые в неблагополучных по анаплазмозу пунктах
12. При выявлении в хозяйствующем субъекте больных анаплазмозом животных, ветеринарный специалист немедленно сообщает об этом главному государственному ветеринарно-санитарному инспектору соответствующей административно-территориальной единицы.
13. Главный государственный ветеринарно-санитарный инспектор соответствующей административно-территориальной единицы при получении извещения о подозрении на заболевание животных анаплазмозом прибывает на место для установления диагноза, проведения эпизоотологического обследования, определения границы эпизоотического очага. Отбирает и направляет в ветеринарную лабораторию патологический материал от больных животных.
14. При установлении диагноза на анаплазмоз, животных изолируют и для лечения применяют ветеринарные препараты, зарегистрированные в Республике Казахстан, если иное не предусмотрено международными обязательствами.
15. Еженедельно животных обрабатывают акарицидными препаратами.
16. Племенных животных подлежащих вывозу из неблагополучного пункта подвергают обработке антибиотиками тетрациклинового ряда.