Қазақша:
Қазақстан Республикасының Жоғарғы Соты 2002 жылғы 11 сәуірдегі № 7 Верховный Суд Республики Казахстан Қазақстан Республикасы Жоғарғы Сотының нормативтік қаулысы Ауруына байланысты жазадан босату, жазаның өтелмеген бөлігін неғұрлым жеңіл жаза түрімен ауыстыру немесе жазаны өтеуді кейінге қалдыру туралы
1. Қазақстан Республикасы Қылмыстық кодексінің (бұдан әрі – ҚК) 75- бабына сәйкес ауруына байланысты адамды жазаны өтеуден босату негіздері мыналар болып табылатыны:
адамның жазаны өтеу кезеңінде өз әрекеттерінің (әрекетсіздігінің) нақты сипаты мен қоғамға қауіптілігін ұғыну не оған ие болу мүмкіндігінен айыратын, оның салдарынан жазаны одан әрі орындау мүмкін болмайтын психикасының бұзылуы пайда болғаны;
өмір бойына бас бостандығынан айыруға сотталған адамдардан басқа, адамның жазаны өтеуге кедергі келтіретін өзге де ауыр науқасқа ұшырағаны түсіндірілсін.
2. Жасалған қылмыстық құқық бұзушылықтың ауырлығына, тағайындалған жаза мерзіміне, жазаның өтелмеген бөлігінің шамасына, сотталған адамның түзелу дәрежесіне және басқа да мән-жайларға қарамастан, адамның психикасының бұзылуы пайда болуына байланысты жазасын өтеуден босатылуға жатады. Мұндай адамды жазадан босату міндетті болып табылады және сот аталған мәселелерді талқылауға араласпауы тиіс.
Психикасының бұзылуына байланысты жазаны өтеуден босатылған адамға ҚК-нің 91-бабы бірінші бөлігінің 2) тармағы негізінде бір мезгілде ҚК-нің 93- бабында көзделген медициналық сипаттағы мәжбүрлеу шаралары тағайындалуы мүмкін.
Бұл ретте медициналық сипаттағы мәжбүрлеу шаралары психикасының ауырсынып бұзылуы осы адамдардың өзге елеулі зиян келтіру мүмкіндігіне не өзіне немесе басқа адамдарға қауіп төндіруіне байланысты жағдайларда ғана тағайындалады.
Сот жазасын өтеу кезеңінде психикасы бұзылып, ауырған адамның психикалық бұзылуының сипаты мен асқынуын, қоғамға қауіптілік дәрежесін, оның өзге де айтарлықтай зиян келтіру мүмкіндіктерін, оның емделуді қажет етуін ескере отырып, дәрігер-психиатрдың қорытындысының негізінде мәжбүрлеу шараларының түрлерін таңдайды.
3. Сот өзге де аурудан зардап шеккен адамды, егер оның ауруы арнаулы медициналық комиссия анықтаған Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрінің 2022 жылғы 30 маусымдағы № ҚР ДСМ-58 бұйрығымен бекітілген Жазасын өтеуден босатуға негіз болып табылатын аурулардың тізбесіне (бұдан әрі – Аурулар тізбесі) кірген жағдайда ғана, ҚК-нің 75-бабының екінші бөлігіне сәйкес жазасын өтеуден босатады.
Сотталған адамның ауыр науқасы болса және осыған байланысты жазасын одан әрі өтей алмауы арнайы медициналық комиссияның қорытындысымен анықталады, бұл қорытынды ауруға жүргізілген емнің нәтижесіздігін куәландыратын мұқият жүргізілген медициналық тексерулерден кейін беріледі.
4. Алып тасталды - ҚР Жоғарғы Сотының 20.04.2018 № 8 (алғашқы ресми жарияланған күнінен бастап қолданысқа енгізіледі) нормативтік қаулысымен.
5. Сот өмір бойына бас бостандығынан айыруға сотталған адамнан басқа, жазасын өтеуге кедергі келтіретін өзге де ауыр науқастан зардап шегетін адамға жазаны өтеуді кейінге қалдыруды қолдануы мүмкін не оны сот жазасын өтеуден босатады немесе жаза неғұрлым жеңіл жаза түрімен ауыстырылуы мүмкін.
Егер аурудың сипаты сотталған адамға жазаның неғұрлым жеңіл түрін өтеуге кедергі келтірмесе, жаза (ҚК-нің 40-бабында көрсетілген түрлерге сәйкес)
ауыстырылуы мүмкін.
Бұл ретте жасалған қылмыстың ауырлығын, жазаның өтелген мерзімін, сотталған адамның денсаулық жағдайын, оның жеке басын сипаттайтын деректерді, оның түзелу дәрежесін және аурудың тағайындалған жазаны өтеуге қандай мөлшерде кедергі келтіретінін ескеру қажет. Жазаның өтелмеген бөлігін шартты түрде соттаумен ауыстыруға не оны қысқартуға жол берілмейді.
Жазаны өтеуді кейінге қалдыру ҚК-нің 75-бабының төртінші бөлігінде көрсетілген адамдарға қатысты қолданылмайды.
6. Қазақстан Республикасы Қылмыстық-атқару кодексінің (бұдан әрі – ҚАК)
162-бабының бесінші және алтыншы бөліктеріне және Қазақстан Республикасы Қылмыстық-процестік кодексінің (бұдан әрі – ҚПК) 478-бабының үшінші бөлігіне сәйкес ауруына байланысты жазадан босату немесе жазаны өтеуді кейінге қалдыру туралы мәселені сот жазаны орындайтын мекеменің немесе органның ұсынуы бойынша немесе сотталған адамның (оның заңды өкілінің) не адвокат куәлігі мен қорғау (өкілдік ету) туралы жазбаша хабарламаны ұсынған қорғаушы
- адвокаттың өтінішхаты бойынша қарайды.
Жазаны орындайтын мекеме немесе орган әкімшілігінің ұсынуында сотталған адам туралы, ол ауыратын аурудың сипаты туралы деректер, ал өзге ауыр науқастан зардап шегуші адамға қатысты оның жасаған қылмыстық құқық бұзушылығының ауырлығы, оның жеке басы туралы, жазаны өтеу кезеңіндегі мінез-құлқы туралы мәліметтер де қамтылуы тиіс.
Әкімшіліктің сотталған адамды жазасын одан әрі өтеуден босату туралы ұсынуына (сотталған адамның өтінішхатына) сот шешім қабылдау үшін негіз болатын тиісті құжаттар: арнаулы медициналық комиссияның қорытындысы, үкімнің көшірмесінен үзінді, Аурулар тізбесінен үзінді көшірме, сондай-ақ жазаның іс жүзінде өтелген мерзімін, сотталған адамның жазаны өтеу кезіндегі мінез-құлқын куәландыратын құжаттар және басқа да сипаттаушы деректер қоса тігілуі тиіс.
Әкімшіліктің ұсынуымен (сотталған адамның өтінішхатымен) бір мезгілде сотқа материалдары сот отырысында зерттелуі тиіс сотталған адамның жеке ісі жіберіледі.
7. ҚАК-тің 162-бабының жетінші бөлігіне сәйкес қоғамдық жұмыстарға тарту, түзеу жұмыстары немесе бас бостандығын шектеу түріндегі жазаны өтеп жатқан адамға бірінші немесе екінші топтағы мүгедектік белгілеу сотқа оны жазасын өтеуден мерзімінен бұрын босату туралы ұсыну енгізу үшін негіз болып табылады.
8. Ауруына байланысты сотталған адамды жазасын өтеуден босатудан соттың бас тартуы, осы мәселені әкімшіліктің ұсынуы немесе сотталған адамның өтінішхаты қайталанып берілген жағдайда қарау үшін кедергі болып табылмайды.
Сот ауруына байланысты жазасын өтеуден босатудан бас тартқан жазасын өтеуге кедергі келтіретін денсаулық жағдайы нашарлаған жағдайда, тиісті медициналық қорытындының негізінде материалдар соттың бас тарту туралы қаулы шығарған уақытына қарамастан сотқа қайтадан жіберіледі.
9. Сот жазаны өтеуден босатуға жатпайтын адамның жазадан босатылуына жол бермеу мақсатында дәрігерлік қорытындының негізділігін, жүргізілген стационарлық емдеудің нәтижесін мұқият тексеруі қажет.
Дәрігерлік қорытындыда адамның сот үкімі бойынша қылмыстық жазаны өтеу кезіндегі психикалық жай-күйі, сондай-ақ психикасының бұзылу сипаты мен шамасы, анықталған ауруын ескере отырып, адамның өзіне және басқа адамдарға қауіп тудыратын-тудырмайтыны, оның өзге де елеулі зиян келтіру қабілетінің бар- жоғы, медициналық сипаттағы мәжбүрлеу шараларын қолдануды және атап айтқанда қандай шараларды қолдануды қажет ететіні; адамның ауруының сипаты мен ауырлығына қарай, ҚПК-нің 478-бабының алтыншы бөлігінде көзделген өз құқықтарын жүзеге асыра алатын-алмайтыны туралы мәліметтер көрсетілуге тиіс.
Дәрігерлік қорытындыда өзге де ауыр науқастан зардап шегетін адамға қатысты аурудың сипаты, жүргізілген ем, стационарда емдеудің оң нәтиже бермегені, орны толмас зардаптары бар екені, асқынуы, оның салдарынан жазасын одан әрі өтеуге кедергі келтіретіні туралы деректер көрсетілуге тиіс.
Егер дәрігерлік қорытындының негізділігіне күмән туындаған жағдайда, сот тиісті сараптама тағайындауға құқылы.
10. Сотталған адамды ауруына байланысты жазадан босату, жазаны өтеуді кейінге қалдыру, жазаның өтелмеген бөлігін ауыстыру туралы мәселені ҚПК-нің 477, 478 және 481-баптарында көзделген тәртіппен үкімді орындау орны бойынша аудандық және оған теңестірілген сот шешеді.
11. Егер әкімшіліктің ұсынуында және дәрігерлік қорытындыда жазасын өтеу кезінде психикасының бұзылуына байланысты ауырған адамға медициналық сипаттағы мәжбүрлеу шарасын қолдану қажеттілігі көрсетілсе, онда ҚПК-нің 476- бабының 7) тармағының негізінде оны ауруына байланысты жазадан босату туралы мәселені медициналық сипаттағы мәжбүрлеу шарасын қолдану туралы мәселемен бір мезгілде қаралады.
енгізіледі); жаңа редакцияда - ҚР Жоғарғы Сотының 27.11.2025 № 6 (алғашқы ресми жарияланған күнінен бастап қолданысқа енгізіледі) нормативтік қаулыларымен.
12. ҚПК-нің 481-бабының төртінші бөлігіне және 478-бабының алтыншы және жетінші бөліктеріне сәйкес ауруына байланысты жазадан босату, жазаны өтеуді кейінге қалдыру туралы мәселені қарау кезінде сот отырысына қорғаушының, заңды өкілдің, прокурордың, жазаны орындайтын мекеме немесе орган өкілінің, қорытынды берген медициналық комиссия өкілінің қатысуы міндетті. Қажетті жағдайларда сот отырысына сот қаулысы бойынша сараптама жүргізген және қорытынды берген сарапшы қатысады.
Егер сотталған адам сот отырысына қатысса, онда сот оның ҚПК-нің 478- бабының төртінші бөлігінде көзделген тәртіппен өз құқықтарын жүзеге асыру мүмкіндігін қамтамасыз етуге тиіс.
13. Сот отырысында хаттама жүргізіледі, онда соттың және сотқа қатысушылардың барлық әрекеттері, денсаулығының жағдайы бойынша қатысуға мүмкін болатын сотталған адамның, қорытынды берген медициналық комиссия өкілінің, ұсынысты жіберген орган өкілінің түсініктемелері, қоғаушы мен прокурордың пікірлері көрсетілуі тиіс.
14. Адамды ауруына байланысты жазасынан босату, жазасын өтеуді кейінге қалдыру мәселесі бойынша қаулы уәжді болуы, соттың әкімшіліктің не сотталған адамның өтінішхатын қарау нәтижесінде жасаған түйінінің толық негіздемесін қамтуы тиіс.
Қаулыда адамның жазасын өтеу кезеңінде пайда болған психикасының бұзылуынан немесе өзге де ауыр науқастан зардап шегетіні және жазасын одан әрі өтеуіне кедергі келтіретіні туралы дәлелдемелер келтірілуге тиіс, ал жазаның өтелмеген бөлігі жазаның неғұрлым жеңіл түрімен ауыстырылған кезде, сот сотталған адамды жазасын одан әрі өтеуден неліктен толық босатуды орынсыз деп тапқаны жөнінде уәж келтірілуі қажет.
Сотталған адамды ауруына байланысты жазасынан босату немесе оның жазасын өтеуді кейінге қалдыру, жазаның өтелмеген бөлігін жазаның неғұрлым жеңіл түрімен ауыстыру туралы сот қаулылары сотталған адамды күзеттен босату бөлігінде дереу орындалуға тиіс.
15. Әкімшілік ұсынысын не сотталған адамның өтінішхатын қарау нәтижесі бойынша қаулының көшірмесі іске қосып тігу үшін үкімді шығарған сотқа, жазаны орындайтын мекемелерге немесе органдарға, ал кәмелетке толмағанға қатысты - оның тұрақты тұрғылықты жері бойынша кәмелетке толмағандардың істері жөніндегі комиссияға жіберіледі.
16. Психикасының бұзылуына және өзге де ауыр науқасына байланысты жазасын одан әрі өтеуден босатылған адамның мінез-құлқын бақылауды жазаны орындайтын мекемелер немесе органдар жүзеге асырады.
17. ҚК-нің 75-бабының үшінші бөлігіне және 97-бабына сәйкес, психикасының бұзылуынан және өзге де ауыр науқастан зардап шегетін адам сауыққан жағдайда, жазасын өтеуге кедергі келтіретін мән-жайлар жойылғаннан кейін, егер ҚК-нің 71, 77, 88-баптарында көзделген айыптау үкімін орындаудың ескіру мерзімі өтпеген болса, не оны қылмыстық жауаптылықтан және жазадан босату үшін негіз болмаса, оған қатысты жазаның орындалуы қайта басталуы тиіс.
Адамның сауығу, оның емделу фактісі дәрігерлердің тиісті комиссиясының қорытындысында анықталады, ол соттың мұқият тексеруіне жатады.
Адамға медициналық сипаттағы мәжбүрлеу шарасы қолданылған уақыт психиатриялық стационарда болған бір күнін бас бостандығынан айырудың бір күніне не қамаққа алудың бір күніне жатқызу жолымен жаза мерзіміне есептеледі.
Жазаның орындалуын қайта жаңарту жазаны орындайтын мекеменің немесе органның ұсынуымен сот қаулысы бойынша жүргізіледі.
18. Ауруына байланысты жазасын өтеуден босатылған адам жаңа қылмыстық құқық бұзушылық жасаған жағдайда, оның сауыққан-сауықпағанын анықтау мақсатында міндетті түрде дәрігерлік комиссияның куәландыруынан өтуге тиіс. Қылмыстық қудалау органдары медициналық қорытындыны қылмыстық іс материалдарына қоса тігуі тиіс.
Егер ауруына байланысты жазасын өтеуден босатылған адам сауыққанға дейін жаңа қылмыстық құқық бұзушылық жасаса, онда ол тек жаңа қылмыстық құқық бұзушылығы үшін жауапты болады, алдыңғы үкім бойынша жазаның өтелмеген бөлігі соңғы үкім бойынша тағайындалған жазаға қосылмайды. ҚК-нің 60-бабының қағидасы бұл жағдайда қолданылмайды.
Егер адам сауыққаннан және жазасын өтеуге кедергі келтіретін мән-жайлар жойылғаннан кейін жаңа қылмыстық құқық бұзушылық жасаса, егер соттың алдыңғы үкім бойынша жазаны орындауды жаңарту туралы қаулысы болса, онда ҚК-нің 60-бабының бірінші бөлігіне сәйкес алдыңғы үкім бойынша жазаның өтелмеген бөлігі жаңа қылмыстық құқық бұзушылық үшін тағайындалған жазаға толық немесе ішінара қосылады.
Адам бұрынғы жаза ауыстырылған жазаның неғұрлым жеңіл түрін өтеу кезеңінде жаңа қылмыстық құқық бұзушылық жасаған кезде жаза ҚК-нің 60- бабының қағидалары бойынша тағайындалады.
19. Адамды ауруына байланысты жазадан босату, жазасын өтеуді кейінге қалдыру, жазаның өтелмеген бөлігін жазаның неғұрлым жеңіл түрімен ауыстыру мәселесі бойынша сот қаулысы апелляциялық тәртіппен қайта қаралуы мүмкін.
20. Алып тасталды - ҚР Жоғарғы Сотының 2011.04.21 № 1 (ресми жарияланған күнінен бастап қолданысқа енгізіледі) нормативтік қаулысымен.
21. Қазақстан Республикасы Конституциясының 4-бабына сәйкес осы нормативтік қаулы қолданыстағы құқық құрамына қосылады, жалпыға бірдей міндетті болып табылады және алғашқы ресми жарияланған күнінен бастап қолданысқа енгізіледі.
Жалпы отырыстың хатшысы, Қазақстан Республикасы Жоғарғы Сотының судьясы

На русском языке:
Верховный Суд Республики Казахстан Қазақстан Республикасының Жоғарғы Соты Нормативное постановление Верховного Суда Республики Казахстан от 11 апреля 2002 года N 7 Об освобождении от наказания, замене неотбытой части наказания более мягким видом наказания или отсрочке отбывания наказания в связи с болезнью
1. Разъяснить, что в соответствии со статьей 75 Уголовного кодекса Республики Казахстан (далее - УК) основаниями освобождения лица от отбывания наказания в связи с болезнью являются:
наступление у лица в период отбывания наказания психического расстройства, лишающего его возможности осознавать фактический характер и общественную опасность своих действий (бездействия) либо руководить ими, вследствие чего становится невозможным дальнейшее исполнение наказания;
наличие у лица иной тяжелой болезни, препятствующей отбыванию наказания, кроме лиц, отбывающих пожизненное лишение свободы.
2. Лицо подлежит освобождению от отбывания наказания в связи с наступлением психического расстройства независимо от тяжести совершенного уголовного правонарушения, срока назначенного наказания, величины неотбытой части наказания, степени исправления осужденного и других обстоятельств.
Освобождение такого лица от наказания является обязательным и суд не должен входить в обсуждение указанных вопросов.
Лицу, освобожденному от отбывания наказания в связи с психическим расстройством, на основании пункта 2) части первой статьи 91 УК могут быть одновременно назначены принудительные меры медицинского характера, предусмотренные статьей 93 УК.
При этом принудительные меры медицинского характера назначаются лишь в случаях, когда болезненные психические расстройства связаны с возможностью причинения этими лицами иного существенного вреда либо с опасностью для себя или других лиц.
Вид принудительных мер избирается судом на основании заключения врачей - психиатров, с учетом характера и глубины психического расстройства, степени общественной опасности лица, заболевшего психическим расстройством в период отбывания наказания, возможности причинения им иного существенного вреда, нуждаемости его в лечении.
3. Лицо, страдающее иным заболеванием, освобождается судом от отбывания наказания в соответствии с частью второй статьи 75 УК лишь в случае, если установленное у него специальной медицинской комиссией заболевание входит в Перечень заболеваний, являющихся основанием освобождения от отбывания наказания, утвержденный приказом Министра здравоохранения Республики Казахстан от 30 июня 2022 года № ҚР ДСМ-58 (далее – Перечень заболеваний).
Наличие у осужденного тяжелой болезни и невозможность в связи с этим дальнейшего отбывания наказания устанавливается заключением специальной медицинской комиссии, которое выдается после тщательных медицинских обследований больного, свидетельствующих о безуспешности проводимого лечения.
4. Исключен нормативным постановлением Верховного Суда РК от
20.04.2018 № 8 (вводится в действие со дня первого официального опубликования).
5. Лицу, страдающему иной тяжелой болезнью, препятствующей отбыванию наказания, кроме осужденного к пожизненному лишению свободы, судом может быть применена отсрочка отбывания наказания, либо оно освобождается судом от отбывания наказания или наказание может быть заменено более мягким видом наказания.
Замена наказания возможна, если характер заболевания не препятствует отбыванию осужденным более мягкого вида наказания (в соответствии с видами, указанными в статье 40 УК).
При этом необходимо учитывать тяжесть совершенного преступления, срок отбытого наказания, состояние здоровья осужденного, данные, характеризующие его личность, степень его исправления и то, в какой мере болезнь препятствует отбыванию назначенного наказания. Замена неотбытого срока наказания условным осуждением либо его сокращение не допускаются.
Отсрочка отбывания наказания не применяется в отношении лиц, указанных в части четвертой статьи 75 УК.
6. В соответствии с частями пятой и шестой статьи 162 Уголовно- исполнительного кодекса Республики Казахстан (далее - УИК) и частью третьей статьи 478 Уголовно-процессуального кодекса Республики Казахстан (далее - УПК) вопрос об освобождении от наказания или отсрочке отбывания наказания в связи с болезнью рассматривается судом по представлению учреждения или органа, исполняющих наказание, или по ходатайству осужденного (его законного представителя) либо его защитника – адвоката, предъявившего удостоверение адвоката и письменное уведомление о защите (представительстве).
В представлении администрации учреждения или органа, исполняющего наказание, должны содержаться данные об осужденном, о характере заболевания, которым он страдает, а в отношении лица, страдающего иной тяжелой болезнью, также сведения о тяжести совершенного им уголовного правонарушения, о его личности, о поведении в период отбывания наказания.
К представлению администрации (ходатайству осужденного) об освобождении лица от дальнейшего отбывания наказания должны быть приобщены соответствующие документы, на основании которых суду надлежит принять решение: заключение специальной медицинской комиссии, выписка из копии приговора, выписка из Перечня заболеваний, а также документы, свидетельствующие о фактически отбытом сроке наказания, о поведении осужденного во время отбывания наказания и другие характеризующие данные.
Одновременно с представлением администрации (ходатайством осужденного) в суд направляется личное дело осужденного, материалы которого подлежат исследованию в судебном заседании.
6-1. Судам следует иметь в виду, что для проверки достоверности наличия у осужденного заболевания, указанного в Перечне заболеваний, являющегося основанием для представления его к освобождению от отбывания наказания в связи с болезнью, начальник учреждения или органа, исполняющего наказание, по решению консилиума медицинской организации в учреждении уголовно- исполнительной системы направляет осужденного для освидетельствования Специальной медицинской комиссией (далее - СМК).
Освидетельствование осужденного и дача заключения осуществляется СМК в соответствии со статьей 162 УИК и Правилами проведения медицинского освидетельствования осужденных, представляемых к освобождению от отбывания наказания в связи с болезнью, утвержденными приказом Министра здравоохранения Республики Казахстан от 30 июня 2022 года № ҚР ДСМ-58.
7. Установление инвалидности первой или второй группы лицу, отбывающему наказание в виде привлечения к общественным работам, исправительных работ или ограничения свободы, согласно части седьмой статьи 162 УИК является основанием для внесения в суд представления о его досрочном освобождении от отбывания наказания.
8. Отказ суда в освобождении лица от отбывания наказания в связи с болезнью не является препятствием для рассмотрения этого вопроса по повторному представлению администрации или ходатайству осужденного.
В отношении осужденных, которым суд отказал в освобождении от отбывания наказания в связи с болезнью, в случае ухудшения состояния здоровья, препятствующего отбыванию наказания, материалы на основании соответствующего медицинского заключения повторно направляются в суд независимо от времени вынесения судом постановления об отказе.
9. Суду необходимо тщательно проверять обоснованность врачебного заключения, результаты проведенного стационарного лечения с целью исключения освобождения от наказания лица, не подлежащего освобождению от отбывания наказания.
Во врачебном заключении должны быть отражены психическое состояние лица во время отбывания уголовного наказания по приговору суда, а также характер и глубина психического расстройства, сведения о том, представляет ли лицо с учетом выявленного у него заболевания опасность для себя и для других лиц, способно ли оно причинить иной существенный вред, нуждается ли в применении принудительной меры медицинского характера и какой именно;
может ли лицо с учетом характера и тяжести заболевания осуществлять свои права, предусмотренные частью шестой статьи 478 УПК.
В отношении лица, страдающего иной тяжелой болезнью, во врачебном заключении должны быть указаны характер заболевания, проведенное лечение, данные о том, что стационарное лечение не дало положительных результатов, что болезнь имеет необратимые последствия, прогрессирует, вследствие чего препятствует дальнейшему отбыванию наказания.
В случае возникновения сомнений в обоснованности врачебного заключения суд вправе назначить соответствующую экспертизу.
10. Вопрос об освобождении лица от наказания, отсрочке отбывания наказания, замене неотбытой части наказания в связи с болезнью разрешается районным и приравненным к нему судом по месту исполнения приговора в порядке, предусмотренном статьями 477, 478 и 481 УПК.
11. Если из представления администрации и врачебного заключения усматривается, что к лицу, заболевшему психическим расстройством во время отбывания наказания, необходимо применение принудительных мер медицинского характера, то на основании пункта 7) статьи 476 УПК вопрос об освобождении его от отбывания наказания по болезни рассматривается одновременно с вопросом о применении принудительных мер медицинского характера.
12. В соответствии с частью четвертой статьи 481 и частями шестой и седьмой статьи 478 УПК при рассмотрении вопроса об освобождении от наказания, отсрочке отбывания наказания по болезни участие в судебном заседании защитника, законного представителя, прокурора, представителя учреждения или органа, исполняющих наказание, представителя медицинской комиссии, давшей заключение, обязательно. В необходимых случаях в судебном заседании участвует эксперт, проводивший экспертизу по постановлению суда и давший заключение.
Если осужденный участвует в судебном заседании, то суду следует обеспечить возможность осуществления им своих прав, в порядке, предусмотренном частью четвертой статьи 478 УПК.
13. В судебном заседании ведется протокол, в котором должны быть отражены все действия суда и участников процесса, изложены объяснения осужденного, участие которого возможно по состоянию здоровья, представителя врачебной комиссии, давшей заключение, представителя органа, направившего представление, мнения защитника и прокурора.
14. Постановление по вопросу освобождения лица от наказания, отсрочки отбывания наказания в связи с болезнью должно быть мотивированным, содержать подробное обоснование выводов суда, к которым он пришел в результате рассмотрения представления администрации либо ходатайства осужденного.
В постановлении должны быть приведены доказательства того, что лицо страдает психическим расстройством или иной тяжелой болезнью, которое наступило в период отбывания наказания и препятствует дальнейшему его отбыванию, а при замене неотбытой части наказания более мягким видом наказания следует привести мотивы, почему суд счел нецелесообразным полностью освободить осужденного от дальнейшего отбывания наказания.
Постановления суда об освобождении от наказания или отсрочке отбывания наказания осужденного, замене неотбытой части наказания более мягким видом наказания в связи с болезнью подлежат немедленному исполнению в части освобождения осужденного из-под стражи.
15. Копию постановления по результатам рассмотрения представления администрации либо ходатайства осужденного необходимо направлять для приобщения к делу в суд, постановивший приговор, в учреждения или органы, исполняющие наказание, а в отношении несовершеннолетнего также в комиссию по делам несовершеннолетних по его постоянному месту жительства.
16. Контроль за поведением лица, освобожденного от дальнейшего отбывания наказания в связи с психическим расстройством или иной тяжелой болезнью, осуществляется учреждениями или органами, исполняющими наказание.
17. В соответствии с частью третьей статьи 75 и статьей 97 УК в случае выздоровления лица, страдающего психическим расстройством или иной тяжелой болезнью, после отпадения обстоятельств, препятствующих отбыванию наказания, исполнение наказания в отношении него должно быть возобновлено, если не истекли сроки давности исполнения обвинительного приговора, предусмотренные статьями 71, 77, 88 УК либо отсутствуют основания для освобождения его от уголовной ответственности и наказания.
Факт выздоровления лица, его излечения устанавливается заключением соответствующей комиссии врачей, которое подлежит тщательной проверке судом.
Время, в течение которого к лицу применялись принудительные меры медицинского характера, засчитывается в срок наказания из расчета один день пребывания в психиатрическом стационаре за один день лишения свободы либо за один день ареста.
Возобновление исполнения наказания производится постановлением суда по представлению учреждения или органа, исполняющего наказание.
18. В случае совершения нового уголовного правонарушения лицом, освобожденным от отбывания наказания в связи с болезнью, оно подлежит обязательному освидетельствованию комиссией врачей с целью установления, наступило ли у него выздоровление. Медицинское заключение органами уголовного преследования должно быть приобщено к материалам уголовного дела.
Если лицо, освобожденное от отбывания наказания в связи с болезнью, совершит новое уголовное правонарушение до наступления выздоровления, оно подлежит ответственности только за новое уголовное правонарушение, неотбытая часть наказания по предыдущему приговору к наказанию, назначенному по последнему приговору, не присоединяется. Правила статьи 60 УК в данном случае не применяются.
В случае, если лицо совершило новое уголовное правонарушение после наступления выздоровления и отпадения обстоятельств, препятствующих отбыванию наказания, то в соответствии с частью первой статьи 60 УК неотбытая часть наказания по предыдущему приговору полностью или частично присоединяется к наказанию, назначенному за новое уголовное правонарушение, если имеется постановление суда о возобновлении исполнения наказания по предыдущему приговору.
При совершении лицом нового уголовного правонарушения в период отбывания более мягкого вида наказания, которым было заменено прежнее наказание, наказание назначается по правилам статьи 60 УК.
19. Постановление суда по вопросу освобождения лица от наказания, отсрочки от отбывания наказания, замене неотбытой части наказания более мягким видом наказания в связи с болезнью, может быть пересмотрено в апелляционном порядке.
20. Исключен нормативным постановлением Верховного Суда РК от
21.04.2011 N 1 (вводится в действие со дня официального опубликования).
21. Согласно статье 4 Конституции Республики Казахстан настоящее нормативное постановление включается в состав действующего права, является общеобязательным и вводится в действие со дня первого официального опубликования.