Қазақша:
Министерство финансов Республики Казахстан Қазақстан Республикасының Қаржы министрлігі Бұйрық Қазақстан Республикасы Қаржы министрлігі 1999 жылғы 19 мамыр N 213. Бұйрықтың күші жойылды - Қазақстан Республикасы Қаржы министрлігінің 2008 жылғы 15 сәуірдегі N 179 бұйрығымен.
Аудиттің 8 "Клиенттің бизнесін білу" ережесін (стандартын) бекіту туралы "Аудиторлық қызмет туралы" 1998 жылғы 20 қарашадағы Қазақстан Республикасы Заңының 16-бабының 2-тармағына және Қазақстан Республикасы Президентінің "Бухгалтерлік есеп туралы" 1995 жылғы 26 желтоқсандағы N 2732 Заң күші бар Жарлығына сәйкес БҰЙЫРАМЫН
1. Аудиттің 8 "Клиенттің бизнесін білу" ережесі (стандарты)
бекітілсін.
2. Бухгалтерлік есеп және аудит әдіснамасы басқармасы аудиттің 8 "Клиенттің бизнесін білу" ережесін (стандартын) заңдармен белгіленген тәртіпте Қазақстан Республикасы Әділет министрлігінде тіркеуді қамтамасыз етсін.
3. Осы бұйрықтың орындалуын бақылау бірінші қаржы вице-Министрі Ж.Ж. Ертілесоваға жүктелсін.
4. Осы бұйрық Қазақстан Республикасының Әділет министрлігінде мемлекеттік тіркеуден өткен күннен бастап күшіне енеді деп белгіленсін.
Қазақстан Республикасы Премьер-Министрінің орынбасары- қаржы Министрі Қаржы министрлігінің ҚР НҚА ЭББ-гі нақты құжатқа сілтеу QR-коды 1999 жылғы 19 мамыр N 213 бұйрығымен бекітілген Клиент бизнесінің білімі 8-аудит ережесі (стандарты)
Кіріспе
1. Аудиттің осы ережесінің (стандартының) мақсаты стандарттарды белгілейтіні және клиент бизнесі білімі деп түсіндірілетін ұғым туралы басшылықты жүзеге асыратынын белгілеу болып табылады, өйткені ол міндеттемені орындайтын аудитор және аудиторлық қызмет үшін маңызды, өйткені аудиттің барлық кезеңдеріне, сондай-ақ бұл білімді қалай алатындығына және пайдаланатындығына қолайлы.
2. Аудиттің қаржылық есептемесін жүргізу үшін аудитор аудитордың пікірінше қаржылық есептемеге, тексеруге немесе аудиторлық есепке айтарлықтай ықпал етуі мүмкін оқиғаны, операцияларды және практиканы анықтауға және түсінуге оған мүмкіндік беретін клиент бизнесі туралы білімге жеткілікті көлемде ие болуы немесе меңгеруі тиіс. Мысалы, мұндай білімді аудитор болуы тиісті қатерді және ішкі қатерді бағалауда, аудиторлық рәсім сипатын, мерзімін және аумағын анықтауда пайдаланады.
3. Міндеттемелерді орындау үшін қажетті аудитор білімінің деңгейі субъект жататын экономика, сала туралы негізгі ақпаратты, сондай-ақ субъект қызметі туралы терең білімді қамтиды. Аудиторға қажетті бизнес білімінің деңгейі субъект жетекшісі ие білім деңгейінен әдетте төмен болады. Әрбір нақтылы міндеттемеде қарауға жататын мәселелердің тізбесі осы ереженің (стандарттың) қосымшасында келтірілген.
Клиент бизнесі туралы білімді алу
4. Міндеттемені қабылдағанға дейін аудитор аудит жүргізілетін субъект саласы, құқық меншігі, жетекшісі және қызметі туралы мәліметтерді алдын ала жинауы және аудит өткізу үшін талап етілетін клиент бизнесі білімнің деңгейіне жетуге бола ма дегенді шамалауы қажет.
5. Міндеттеме қабылдағаннан кейін қосымша және біршама тиянақты мәліметтер жинақталады. Іс жүзіндегі мүмкін аудитор шегінде міндеттеменің орындалу басында талап етілетін білім көлемін алу қажет. Аудиттің жүргізілу барысында соңғы деректермен бағаланады, жаңартылады және толықтырылады.
6. Клиент бизнесі туралы талап етілетін білімді алу ақпараттарды жинау мен бағалаудың үздіксіз және үдемелі процесі және аудиттің барлық кезеңдерінде аудиторлық дәлелдемелермен алған білімдердің қорытындысын салыстыру болып табылады. Мысалы, ақпарат жоспарлау кезеңінде жиналғанына қарамастан, аудитор мен аудитордың көмекшілері клиент бизнесі туралы көп ақпарат алғанымен, әдетте ол біршама кейінгі кезеңде нақтыланады және толықтырылады.
7. Одан кейінгі аудиторлар жағдайында аудитор бұрын жиналған ақпараттарды жаңартады және қайта бағалайды. Аудиторға соңғы аудит жасалғаннан кейін айтарлықтай өзгерістерді белгілеу үшін арналған рәсімдерді орындауы қажет.
8. Аудитор бірқатар көздерден сала және субъект туралы мәліметтерді алуына болады.
Мысалы:
1) субъектімен және ол жататын саладағы мұның алдындағы жұмыс тәжірибесі;
2) субъект қызметкерлерімен сұхбат (мысалы, директорлармен және жетекші мамандармен);
3) ішкі аудиторлық қызметкерлермен сұхбат және ішкі аудиторлардың есептеріне шолу;
4) осы субъектіге немесе осы саланың басқа субъектілеріне қызмет көрсететін басқа аудиторлармен, заң консультанттарымен және басқа консультанттармен сұхбат;
5) субъекттен тыс жерлерде құзыретті адамдармен сұхбат (мысалы, сала экономистерімен, осы саланың бақылаушы органдарының өкілдерімен, сондай-ақ тапсырыс берушілермен, жеткізушілермен және бәсекелестермен);
6) салаға қатысы бар жарияланымдар (мысалы, мемлекеттік статистика, шолу материалдары, мақалалар, коммерциялық журналдар, банктер, бағалы қағаздармен операциялар жасайтын дилерлер, қаржы газеттері әзірлеген есептер);
7) субъект қызметін айтарлықтай дәрежеде реттейтін заңдар мен ережелер;
8) өндірістік объектілерде және субъектінің әкімшілік үйлерінде болу;
9) субъект ұсынған құжаттар (мысалы, отырыстардың хаттамалары, акционерлер немесе бақылаушы органдар жіберген материалдар, мұның алдындағы жылдық және қаржылық есептер, сметалар, ішкі басқару есептері, мерзімді қаржылық есептер, басқарманың ішкі саясаты бойынша басшылық, бухгалтерлік есеп пен ішкі бақылау бойынша басшылық, шоттардың жоспары, лауазымдық нұсқаулар, рынокты зерттеу және сату жоспары бойынша материалдар).
Клиент бизнесі туралы білімді қолдану
9. Клиент бизнесінің білімі аудитордың кәсіби түсінігінің негізін құрайды. Клиент бизнесі түсінігі және бұл ақпаратты жете пайдалануда аудиторға:
1) қатерді бағалау және проблемаларды ашуға;
2) аудитті біршама тиімділікпен және біліктілікпен жоспарлау және жүзеге асыруға;
3) аудиторлық дәлелдемені бағалауға;
4) клиентке жақсы қызмет көрсетуді қамтамасыз етуге көмектеседі.
10. Аудиттің барлық кезеңдерінде аудитор клиент бизнесіне маңызды көптеген мәселелер бойынша пайымдаулар жасайды.
1) ажырамайтын қатерді және ішкі бақылау қатерін бағалау;
2) субъект қызметі процесінде туындайтын қатерді, сондай-ақ оларға байланысты басшылық әрекетін қарау;
3) жалпы жоспар мен аудит бағдарламасын жасау;
4) бар болу деңгейін анықтау және таңдап алынған бар болу деңгейі тиісті болып қалатындығын бағалау;
5) тиісті аудиторлық дәлелдемелердің тиісті мекемелердің қаржылық есептемелерінде растығын белгілеу мақсатында бағалау;
6) басшылық ұсынған есептеу бағалары мен ақпараттарды бағалау;
7) ерекше аудиторлық қараулар мен дағдыларды талап ететін аудитордың осындай салаларын анықтау;
8) байланысты тараптарды және олардың операцияларын анықтау;
9) қарама-қайшы ақпараттарды анықтау (мысалы, басшылық ұсыныған қарама-қайшы мәліметтер);
10) ұқсас емес жағдайларды ашу (мысалы, алаяқтық және заңдар мен ережелерді сақтамау, статистикалық деректер мен қаржылық есептемелердегі деректер арасындағы сәйкессіздік);
11) жауаптардың негізделгендігінің ақпараттарын жинау және бағалау;
12) есеп саясатының сәйкестігі мен қаржылық есептемедегі ашуды қарау.
11. Аудитор аудит тапсырылған көмекшілерге оларға тапсырылған жұмыстарды орнындауға мүмкіндік беретін клиент бизнесі туралы жеткілікті білім көлеміне ие екендігіне сенімді болуы тиіс. Аудитор олар қосымша ақпараттарды жинауға әзір болу және оны басқа аудитор мен қалған көмекшілеріне беру қажеттілігін түсінетіндігіне көз жеткізуі керек.
12. Клиент бизнесі туралы білімді тиімді пайдалану мақсатында аудитор қаржылық есептемеге тұтастай бизнестің тигізеп әсерін және қаржылық есептемеде белгіленген аудитордың бизнес туралы біліміне сәйкестігін ескеруі тиіс.
Қосымша
Клиент бизнесінің білімі - қарауға жататын мәселелер Бұл тізбе көптеген міндеттемелерде пайдаланылуы мүмкін мәселелердің кең аумағын қамтиды, алайда сұрақтардың барлығын да олардың әр қайсысында ескеруге болмайды, көрсетілген тізбені толық деп санау міндетті емес.
1. Жалпы экономикалық факторлар:
1) экономикалық белсенділіктің жалпы деңгейі (мысалы, құлдырау, өсу);
2) проценттік ставкалар мен қаржыландырудың ыңғайлылығы;
3) инфляция, валюталық өзгеріс;
4) үкімет саясаты:
ақша-несие;
бюджеттік;
салықтық;
қаржылай ынталандырулар (мысалы, үкіметтік көмек бағдарламалары);
тарифтер, сауда-саттық шектеулері;
5) шетел валюталарының бағамы және валюталық шектеулер.
2. Клиент бизнесіне ықпал ететін маңызды салалық факторлар:
1) рынок және бәсеке;
2) цикльдық немесе маусымдық қызмет;
3) өндіріс технологиясындағы өзгеріс;
4) бизнестегі қатер (мысалы, жаңа технология, жоғары мода, бәсеке үшін қол жеткізудің жеңілдігі);
5) қызметтерді қысқарту немесе кеңейту;
6) қолайсыз жағдайлар (мысалы, сұраныстың, пайдаланылатын өндірістік қуаттың төмендеуі, бағадағы маңызды бәсекелестік);
7) қызметтік маңызды коэффициенті және статистикалық деректер;
8) бухгалтерлік оқудың ерекшелігі және проблемалары;
9) олармен байланысты экологиялық талаптар мен проблемалар;
10) нормативтік-құқықтық актілер;
11) энергиямен жабдықтау және шығыстар;
12) ерекше және айрықша әдіс (мысалы, еңбек шарттарын, қаржыландыру әдістерін жасау кезінде).
3. Оның қызметіне қатысты бар субъектінің маңызды ерекшеліктері Менеджмент және меншік құқығы - біршама тән ерекшеліктері
1) субъектінің меншіктік нысаны - жеке, мемлекеттік (кез-келген таяудағы немесе жоспарланған өзгерістерді қосқанда);
2) шынайы иесі және байланысты тараптар (бизнестегі бедел және ел ішіндегі, шет елдегі тәжірибе);
3) капитал құрылымы (кез-келген таяудағы немесе жоспарланған өзгерістерді қосқанда);
4) ұйымдық құрылым;
5) менеджменттің мақсаты, философиясы және стратегиялық жоспары;
6) клиент қызметінің түрлерін біріктіру, қосу немесе беру (жоспарланған немесе таяуда рәсімделген);
7) қаржыландыру көздері немесе әдістері (ағымдағы, бұрын пайдаланылғаны);
8) басқару органдары (директорлар кеңесі):
құрамы;
бизнестегі бедел және жекелеген тұлғалардың тәжірибесі;
әрекет етуші басшылар үшін тәуелсіздік және бақылау;
жиналыстырдың мерзімділігі;
тексеру комиссиясының бар болуы және оның қызметінің көлемі;
ұйымдағы тәртіп нормаларының бар болуы;
кәсіби консультанттар құрамындағы өзгеріс (мысалы, заңгерлер);
9) әрекет етуші басшылық:
тәжірибе және бедел;
кадрлардың тұрақтамауы;
шешуші қаржы қызметкері және ұйымдағы оның мәртебесі;
бухгалтерлік қызметті жабдықтау;
еңбекке ақы төлеу ретінде ынталандыру немесе сыйақы жүйесі (мысалы, табыс негізінде);
болжамдар мен бюджеттерді пайдалану;
басшылыққа қысым жасау (мысалы, басшылыққа шамадан тыс салмақ салу, бір тұлғаны ғана үстем ету, акциялардың бағамдарын қолдау, нәтижелерді жариялау үшін негізделмеген мерзімдер);
ақпараттық басқару жүйесі;
10) ішкі бақылау функциясы (бар болуы, сапасы);
11) ішкі бақылауға қатынасы.
Субъект қызметі (өнімдер, рыноктар, жеткізушілер, шығындар, шаруашылық операциялары және т.б.)
12) қызмет түрлерінің сипаты (мысалы, өндіріс, көтерме сауда, қаржылық қызмет көрсету, импорт-экспорт);
13) өндірістік жабдықтарды, қоймаларды, офистерді орналастыру;
14) еңбекпен қамту (мысалы, орналасқан жерлерінің, кадрлармен қамтамасыз ету, жалақы төлемдері деңгейінің талаптары бойынша кәсіподақтармен келісу, зейнетақы міндеттемелері, мемлекеттік реттеу);
15) өнім немесе қызмет көрсету және рыноктар (мысалы, негізгі тапсырыс берушілер мен контракттар, төлем шарты, табыс көлемі, рыноктағы қатысу үлесі, бәсекелестер, экспорт, баға саясаты, өнім беделі, кепілдер, тапсырыс қоржыны, тендециялар, рыноктық стратегия мен мақсаттар, өндірістік процесстер);
16) тауарлар мен қызмет көрсетулерді негізгі жеткізушілер (мысалы, ұзақ мерзімді контракттар, жабдықтаудың тұрақтылығы, жабдықтаудың шарты, төлем шарты, импорт, жеткізу тәсілдері);
17) тауар-материалдық қорлар (мысалы, орналастыру, саны);
18) франшиздер, лицензиялар, патенттер;
19) шығыстардың маңызды санаттары;
20) зерттулер мен әзірлеулер;
21) шетел валютасындағы активтер, міндеттемелер және мәмілелер - валюталардың, хеджирлеудің үлгілері бойынша;
22) субъект қызметіне айтарлықтай дәрежеде ықпал ететін заңдар;
23) қолданыстағы ақпараттық жүйелер, оларға енгізілетін өзгерістер бойынша жоспарлардың бар болуы;
24) шарттар мен шектеулерді қоса борыш құрылымы;
Қызметтің қаржылық нәтижелері - қаржылық жағдай мен рентабельдікке қатысы бар факторлар
25) қызметтердің негізгі коэффициенттері және статистикалық деректер;
26) даму тенденциялары;
Есепті жасау шарттары - қаржылық есептемені әзірлеу процесіндегі басшылыққа ықпал ететін сыртқы факторлар Заң шығару
27) реттеуші орта және талаптар;
28) салық салу;
29) осы қызметке тән өзгерістер мен ашулар;
30) аудиторлық есепке қойылатын талаптар;
31) қаржылық есепті пайдалану.

На русском языке:
Қазақстан Республикасының Қаржы министрлігі Приказ Министра финансов Министерство финансов Республики Казахстан Республики Казахстан от 19 мая 1999 года N 213. Зарегистрирован в Министерстве юстиции Республики Казахстан 23.06.1999 г. за N 815. Утратил силу приказом Министра финансов Республики Казахстан от 15 апреля 2008 года N 179.
Об утверждении положения (стандарта) аудита 8 "Знание бизнеса клиента"
В соответствии с пунктом 2 статьи 16 Закона Республики Казахстан от 20 ноября 1998 года "Об аудиторской деятельности" и Указом Президента Республики Казахстан, имеющим силу Закона, от 26 декабря 1995 года № 2732 "О бухгалтерском учете"
ПРИКАЗЫВАЮ
1. Утвердить положение (стандарт) аудита 8 "Знание бизнеса клиента".
2. Управлению методологии бухгалтерского учета и аудита обеспечить регистрацию положения (стандарта) аудита 8 "Знание бизнеса клиента" в Министерстве юстиции Республики Казахстан в установленном законодательством порядке.
3. Контроль за исполнением настоящего приказа возложить на первого вице-Министра финансов Ж.Д. Ертлесову.
4. Установить, что настоящий приказ вступает в силу со дня государственной регистрации в Министерстве юстиции Республики Казахстан.
Заместитель Премьер-Министра Республики Казахстан - Министр финансов Положение (стандарт) аудита 8 Знание бизнеса клиента Введение
1. Целью настоящего положения (стандарта) аудита является установление стандартов и осуществление руководства о том, что понимается под знанием бизнеса клиента, почему оно важно для аудитора и аудиторского персонала, выполняющего обязательство, почему оно сопутствует всем стадиям аудита, а также, как приобретается и используется это знание.
2. Для проведения аудита финансовой отчетности аудитору необходимо иметь или приобрести знания о бизнесе клиента в достаточном объеме, позволяющем ему определять и понимать события, операции и практику, которые, по мнению аудитора, могут существенно влиять на финансовую отчетность, проверку или аудиторский отчет. Например, такое знание используется аудитором в оценке неотъемлемого риска и риска внутреннего контроля, определении характера, сроков и масштаба аудиторских процедур.
3. Уровень знания аудитора, необходимый для выполнения обязательства, включает основную информацию об экономике, отрасли, к которой относится субъект, а также углубленное знание о деятельности субъекта.
Уровень знания бизнеса, необходимый аудитору, тем не менее обычно меньше нежели уровень знания, которым обладает руководство субъекта. Перечень вопросов, подлежащих рассмотрению в каждом конкретном обязательстве, приводится в приложении к настоящему положению (стандарту).
Получение знания о бизнесе клиента
4. До принятия обязательства аудитору необходимо собрать предварительные сведения об отрасли, праве собственности, руководстве и деятельности субъекта, на котором предполагается провести аудит, и взвесить, можно ли достигнуть уровня знания бизнеса клиента, требуемого для проведения аудита.
5. После принятия обязательства собираются дополнительные и более подробные сведения. В пределах практически возможного аудитору необходимо получить требуемый объем знаний в начале выполнения обязательства. В ходе аудита информация оценивается, обновляется и дополняется последними данными.
6. Приобретение требуемых знаний о бизнесе клиента является непрерывным и нарастающим процессом сбора и оценки информации и соотнесения итогов приобретенных знаний с аудиторскими доказательствами на всех стадиях аудита. Например, несмотря на то, что информация собирается на стадии планирования, обычно она уточняется и дополняется на более поздних стадиях, когда аудитор и помощники аудитора получают больше информации о бизнесе клиента.
7. В случае последующих аудитов аудитор обновляет и заново оценивает информацию, собранную ранее. Аудитору необходимо также выполнить процедуры, предназначенные для установления значительных изменений, которые произошли после последнего аудита.
8. Аудитор может получить сведения об отрасли и субъекте из ряда источников. Например:
1) предыдущий опыт работы с субъектом и в отрасли, к которой он относится;
2) беседы с сотрудниками субъекта (например, директорами и ведущими специалистами);
3) беседы с внутренним аудиторским персоналом и обзор отчетов внутренних аудиторов;
4) беседы с другими аудиторами, юрисконсультами и другими консультантами, которые оказывали услуги этому субъекту или другим субъектам данной отрасли;
5) беседы с компетентными людьми за пределами субъекта (например, экономистами отрасли, представителями контрольных органов данной отрасли, а также заказчиками, поставщиками и конкурентами);
6) публикации, имеющие отношение к отрасли (например, государственная статистика, обзорные материалы, статьи, коммерческие журналы, отчеты, подготовленные банками, дилерами по операциям с ценными бумагами, финансовыми газетами);
7) законы и положения, в значительной степени регулирующие деятельность субъекта;
8) посещение производственных объектов и административных зданий субъекта;
9) документы, представленные субъектом (например, протоколы заседаний, материалы, разосланные акционерам или контролирующим органам, рекламные материалы, предыдущие годовые и финансовые отчеты, сметы, внутренние управленческие отчеты, периодическая финансовая отчетность, руководство по внутренней политике управления, руководство по ведению бухгалтерского учета и внутреннему контролю, план счетов, должностные инструкции, материалы по изучению рынка и планы продаж).
Применение знания о бизнесе клиента
9. 3нание бизнеса клиента составляет основу профессионального суждения аудитора. Понимание бизнеса клиента и надлежащее использование этой информации помогает аудитору в:
1) оценке риска и выявлении проблем;
2) планировании и осуществлении аудита наиболее эффективно и квалифицированно;
3) оценке аудиторских доказательств;
4) обеспечении лучшего обслуживания клиента.
10. На всех стадиях аудитор делает суждение по многим вопросам, для которых важно знание бизнеса клиента. Например:
1) оценка неотъемлемого риска и риска внутреннего контроля;
2) рассмотрение рисков, возникающих в процессе деятельности субъекта, а также действий руководства в связи с ними;
3) разработка общего плана и программы аудита;
4) определение уровня существенности и оценка того, что выбранный уровень существенности остается соответствующим;
5) оценка соответствия аудиторских доказательств с целью установить достоверность соответствующих утверждений в финансовой отчетности;
6) оценка учетных оценок и информации, представленной руководством;
7) определение таких сфер аудита, которые потребуют особого аудиторского рассмотрения и навыков;
8) определение связанных сторон и их операций;
9) выявление противоречивой информации (например, противоречивых сведений, предоставленных руководством);
10) выявление неординарных обстоятельств (например, мошенничества и несоблюдения законов и положений, несоответствия между статистическими данными и данными в финансовой отчетности);
11) сбор информации и оценка обоснованности ответов;
12) рассмотрение соответствия учетной политики и раскрытий в финансовой отчетности.
11. Аудитор должен быть уверен, что помощники, которым поручен аудит, владеет достаточным объемом знаний о бизнесе клиента, дающим возможность выполнять порученную им работу. Аудитору следует убедиться также в том, что они понимают необходимость быть готовыми к сбору дополнительной информации и ее передаче аудитору и остальным помощникам.
12. С целью эффективного использования знания о бизнесе клиента аудитор должен учитывать влияние бизнеса на финансовую отчетность в целом и соответствие утверждений в финансовой отчетности знанию аудитора о бизнесе.
Приложение
Знание бизнеса клиента - вопросы, подлежащие рассмотрению Этот перечень охватывает широкий круг вопросов, которые могут быть использованы во многих обязательствах, однако не все вопросы следует учитывать в каждом из них, так же, как указанный перечень не обязательно считать полным.
1. Общие экономические факторы:
1) общий уровень экономической активности (например, спад, рост);
2) процентные ставки и доступность финансирования;
3) инфляция, валютные изменения;
4) политика правительства:
денежно-кредитная;
бюджетная;
налоговая;
финансовые стимулы (например, программы правительственной помощи);
тарифы, торговые ограничения;
5) курсы иностранной валюты и валютные ограничения.
2. Важнейшие отраслевые факторы, влияющие на бизнес клиента:
1) рынок и конкуренция;
2) циклическая или сезонная деятельность;
3) изменения в технологии производства;
4) риск в бизнесе (например, новейшая технология, высокая мода, легкость доступа для конкуренции);
5) сокращение или расширение деятельности;
6) неблагоприятные обстоятельства (например, снижение спроса, неиспользуемые производственные мощности, серьезная конкуренция цен);
7) важнейшие коэффициенты деятельности и статистические данные;
8) особенности бухгалтерского учета и проблемы;
9) экологические требования и проблемы, связанные с ними;
10) нормативные правовые акты;
11) энергоснабжение и расходы;
12) специфическая или уникальная методика (например, при разработке трудовых контрактов, методов финансирования).
3. Важнейшие особенности субъекта, имеющие отношение к его деятельности Менеджмент и право собственности - наиболее характерные особенности:
1) форма собственности субъекта - частная, государственная (включая любые недавние или запланированные изменения);
2) подлинные владельцы и связанные стороны (репутация в бизнесе и опыт внутри страны, за рубежом);
3) структура капитала (включая любые недавние или запланированные изменения);
4) организационная структура;
5) цели и философия и стратегические планы менеджмента;
6) слияние, присоединение или передача видов деятельности клиента (запланированных или недавно оформленных);
7) источники и методы финансирования (текущие, использовавшиеся ранее);
8) органы управления (совет директоров):
состав;
репутация в бизнесе и опыт отдельных лиц;
независимость и контроль за действующим руководством;
периодичность собраний;
существование ревизионной комиссии и объем ее деятельности;
существование норм поведения в организации;
изменения в составе профессиональных консультантов (например, юристов);
9) действующее руководство:
опыт и репутация;
текучесть кадров;
ключевой финансовый персонал и его статус в организации;
комплектование бухгалтерской службы;
системы стимулирования или премирования как часть оплаты труда (например, на основе дохода);
использование прогнозов и бюджетов;
давление на руководство (например, чрезмерная нагрузка на руководство, доминирование одного лица, поддержка курса акций, необоснованные сроки для публикации результатов);
системы управленческой информации;
10) функция внутреннего контроля (наличие, качество);
11) отношение к внутреннему контролю.
Деятельность субъекта (продукция, рынки, поставщики, затраты, хозяйственные операции и др.);
12) характер видов деятельности (например, производство, оптовая торговля, финансовое обслуживание, импорт-экспорт);
13) размещение производственного оборудования, складов, офисов;
14) занятость (например, по критериям местонахождения, обеспечения кадрами, уровню заработной платы, соглашения с профсоюзами, пенсионных обязательств, государственного регулирования);
15) продукция или услуги и рынки (например, основные заказчики и контракты, условия оплаты, размер дохода, доля участия в рынке, конкуренты, экспорт, ценовая политика, репутация продукции, гарантии, портфель заказов, тенденции, рыночная стратегия и цели, производственные процессы);
16) основные поставщики товаров и услуг (например, долгосрочные контракты, стабильность снабжения, условия снабжения, условия оплаты, импорт, способы доставки);
17) товарно-материальные запасы (например, размещение, количество);
18) франшизы, лицензии, патенты;
19) важные категории расходов;
20) исследование и разработки;
21) активы, обязательства и сделки в иностранной валюте - по типам валюты, хеджирование;
22) законодательство, которое в значительной степени влияет на
23) существующие информационные системы, наличие планов по внесению изменений в них;
24) структура долга, включая договоры и ограничения;
Финансовые результаты деятельности - факторы, имеющие отношение к финансовому положению и рентабельности;
25) основные коэффициенты деятельности и статистические данные;
26) тенденции развития;
Условия составления отчета - внешние факторы, которые оказывают воздействие на руководство в процессе подготовки финансовой отчетности.
Законодательство
27) регулирующая среда и требования;
28) налогообложение;
29) измерения и раскрытия, характерные для данной деятельности;
30) требования к аудиторскому отчету;
31) пользователи финансовой отчетности.