Қазақша:
Қазақстан Республикасы Заңы 1998 жылғы 9 қараша № 291-I Қазақстан Республикасы мен Корей Халық-Демократиялық Республикасы арасындағы Азаматтық және қылмыстық істер жөніндегі өзара құқықтық көмек туралы шартты бекіту жөнінде Пхеньянда 1997 жылғы 7 сәуірде қол қойылған Қазақстан Республикасы мен Корей Халық-Демократиялық Республикасы арасындағы Азаматтық және қылмыстық істер жөніндегі өзара құқықтық көмек туралы шарт бекітілсін.
Қазақстан Республикасының Президенті егемендiктi Құрметтеу мен өзаралық негiзiнде құқықтық қатынастар саласындағы ынтымақтастықты жүзеге асыру мақсатымен бiр-бiрiне азаматтық және қылмыстық iстер жөнiнде құқықтық көмек көрсетудi ұйғарды және осы мақсатпен мына төмендегiлер туралы уағдаласты.
I ТАРАУ
Жалпы ережелер 1-бап
Құқықтық қорғау
1. Бiр Уағдаласушы Тараптың азаматтары, сондай-ақ оның аумағында тұратын азаматтығы жоқ адамдар, екiншi Уағдаласушы Тараптың аумағында өздерiнiң жеке және мүлiктiк құқықтарын сол екiншi Уағдаласушы Тараптың азаматтары сияқты құқықтық қорғаумен пайдаланады.
2. I-тармақтың ережелерi, сондай-ақ заңды тұлғаларға да және оларға теңестiрiлген Уағдаласушы Тараптардың әрқайсысының аумағында олардың ұлттық заңдарына сәйкес құрылған құрылымдарға да қолданылады.
3. Осы Шартта қолданылатын "азаматтық iстер" терминiне неке-отбасылық, еңбек, мұрагерлiк, шаруашылық iстер енедi.
2-бап
Құқықтық көмек
1. Уағдаласушы Тараптардың органдары мен мекемелерi өз елiнiң заңымен және осы Шарттың ережелерiмен айқындалатын өзiнiң құзыретiне сәйкес азаматтық және қылмыстық iстер жөнiнде өзара құқықтық көмек көрсетедi.
2. Азаматтық және құқықтық iстер бойынша құқықтық көмек көрсету туралы өтiнiштермен келген кезде Уағдаласушы Тараптардың соттары мен басқа да құзырлы мекемелерi (әрi қарай - "құзырлы мекемелер") егер осы Шартпен өзгеше белгiленбесе, бiр-бiрiнен өздерiнiң орталық органдары арқылы хабарласады.
3. Осы баптың 2-тармағында аталған орталық органдарға мыналар жатады:
Қазақстан Республикасы жағынан - Қазақстан Республикасының Әдiлет министрлiгi, Қазақстан Республикасының Бас Прокуратурасы;
Корей Халық-Демократиялық Республикасы жағынан - Корей Халық-Демократиялық Республикасының Орталық Соты және Корей Халық-Демократиялық Республикасының Жоғарғы Прокуратурасы.
3-бап
Құқықтық көмектің көлемі Уағдаласушы Тараптар өз заңдарының талаптарын сақтай отырып, бiр-бiрiне мынадай жолдар арқылы құқықтық көмек көрсетедi:
- процессуалдық iс-әрекеттердi орындау;
- құжаттарды жөнелту және тапсыру;
- мүлiктiк айғақтарды жiберу;
- iс материалдарын жiберу;
- сот шешiмдерiн тану және орындау;
- талапты қамтамасыз ету;
- сұрау салушы Тарапқа сотталғандығы туралы мәлiметтер беру;
- адамдарды iздеу;
- шұғыл-iздестiру шараларын өткiзу;
- қылмыс жасаған адамдарды қылмыстық жауапқа тарту үшiн немесе үкiмдi орындау үшiн оларды ұстап беру;
- өзге әрекеттер.
4-бап
Өтiнiш (тапсырма) түрi мен мазмұны
1. Құқықтық көмек көрсету туралы өтiнiш (тапсырма) жазбаша түрде жасалу керек және тапсырма мазмұнын ескере отырып, мынадай деректемелерi болуға тиiс:
1) сұрау салушы мекеменiң атауы;
2) сұрау салынған мекеменiң атауы;
3) құқықтық көмек сұралатын iстiң атауы және өтiнiш (тапсырма) мазмұны;
4) iске қатысы бар адамдардың аттары мен тектерi, олардың азаматтығы, жынысы, кәсiбi, тұратын жерi немесе мекенi, туған жылы мен жерi; заңды тұлғалар үшiн - атауы мен тұрған жерi;
5) осы баптың 4-тармақшасында аталған адамдардың өкiлдерi болған жағдайда олардың аттары, тектерi және мекен-жайлары;
6) берiлiп отырған құжаттың атауы;
7) анықтауға жататын жағдайларды баяндау, сондай-ақ талап етiлген құжаттар мен өзге дәлелдемелердiң тiзбесi; ал қылмыстық iстер бойынша жасалған қылмыстың нақты жағдайларын сипаттау, оның заңдық сапалық ережесiн анықтау және мүмкiндiгiнше, тұлғаның бет-әлпетiн сипаттау, оның суретi, саусақтарының таңбасы.
2. Құқықтық көмек көрсету туралы өтiнiшке (тапсырмаға) құзырлы лауазымды адамның қолы қойылуы және оның мөрмен бекiтiлуi тиiс.
5-бап
Тапсырманы орындау тәртiбi
1. Құқықтық көмек көрсету туралы тапсырманы орындау кезiнде сұрау салынған құзырлы мекеме өз мемлекетiнiң заңдарына сәйкес әрекет етедi.
Алайда, сұрау салушы құзырлы мекеменiң өтiнiшi бойынша ол сұрау салушы Тараптың процессуалдық қалыптарын, егер олар өз мемлекетiнiң заңдарына қайшы келмейтiн болса, қолдана алады.
2. Тапсырманы орындау мүмкiн болмаған жағдайда сұрау салынған құзырлы мекеме сұрау салушы құзырлы мекемеге жағдай туралы хабарлайды.
3. Тапсырманы орындағаннан кейiн сұрау салынған құзырлы мекеме бұл жөнiнде немесе тапсырманы орындауға кедергi болған жағдайлар туралы хабарлайды.
6-бап
Құжаттарды беру
1. Сұрау салынған мекеме, егер берiлетiн құжаттар осы Шарттың ережелерiне сәйкес жасалған болса, құжаттарды берудi оның мемлекетiнде қолданылып жүрген тәртiпке сәйкес жүзеге асырады.
2. Егер құжаттар тапсырмада көрсетiлген адресатқа берiле алмаса, онда сұрау салынған мекеме оның құжаттарды жiберуге болатын мекен-жайын анықтауға қажеттi шараларды қолданады. Егер мекен-жайды анықтау мүмкiн болмаса, онда ол бұл туралы сұрау салушы мекемеге хабарлайды және оған құжаттарды қайтарады.
7-бап
Құжаттардың берiлгендiгiн растау Құжаттардың берiлгендiгiн растау сұрау салынған мемлекетте қолданылып жүрген ережелерге сәйкес дайындалады және бұл растауда құжаттардың тапсырылу мерзiмi мен орны, құжаттар тапсырылатын адамның тегi мен аты, онда тапсырудың әдiсi, орны және уақыты көрсетiлуге тиiс құжатты немесе осы мекеме арқылы берiлген өзге құжатты берушi мекеме қызметкерiнiң қолы көрсетiлуi керек. Растау сұрау салынған мекеменiң елтаңбалы мөрiмен бекiтiлуi тиiс.
8-бап
Құжаттарды куәландыру
1. Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң аумағында белгiленген тәртiпте және тиiстi түрде жасалған немесе куәландырылған құжаттар, сондай-ақ, ресми куәландырылған көшiрме мен аударма, егер олар қол қойылған және құзырлы органның мөрiмен бекiтiлген болса, екiншi Уағдаласушы Тараптың аумағында ресмилендiрусiз-ақ танылады. Бұл, сондай-ақ қолы Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң аумағындағы заңға сәйкес куәландырылған азамат дайындаған қуаттарға да қатысты.
2. Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң аумағында дайындалған ресми құжаттар екiншi Уағдаласушы Тараптың аумағында да ресми құжаттардың дәлелдеушi күшiмен пайдаланады.
9-бап
Куәларға, жәбiрленушiлерге және сарапшыларға қатысты кепiлдiктер
1. Куә, жәбiрленушi немесе сарапшы - сұрау салынған Уағдаласушы Тараптың құзырлы мекемесi берген шақыру қағаз бойынша сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың құзырлы органына келген Уағдаласушы Тараптардың бiрiнiң азаматы соттық iс қараудың тақырыбы болып табылатын немесе сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың мемлекеттік шекарасын кесiп өткенге дейiн жасалған қылмыс үшiн қылмыстық жауапкершiлiкке тартылмайды немесе абақтыда ұсталмайды немесе жазаланбайды.
2. Куә, жәбiрленушi немесе сарапшы, егер өзiнен жауап алған заң органы ендi оның бұған қатысуының қажеттiлiгi жоқ деп хабарлаған сәттен бастап ол екi аптаның iшiнде Уағдаласушы Тараптың аумағынан кетпесе, жоғарыда көрсетiлген артықшылықтарынан айырылады.
Бұл адамның өз кiнәсiне байланысты болмай, сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың аумағын тастап кете алмаса, берiлген мерзiм iшiндегi уақыт есептелмейдi.
10-бап
Құқықтық көмек көрсетуге байланысты шығындар
1. Сұрау салынған Уағдаласушы Тарап өз аумағында құқықтық көмек көрсету кезiнде пайда болған шығындарды көтередi.
2. Куәнiң, жәбiрленушiнiң немесе сарапшының жол шығындарын, болуы кезiндегi шығындарын, алынбаған еңбекақысы үшiн ақшалай өтемдi оларды шақырған Уағдаласушы Тарап көтередi.
11-бап
Құқықтық ақпаратпен алмасу Уағдаласушы Тараптар осы Шартта көрсетiлген орталық органдар арқылы Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң өтiнiшi бойынша iшкi заңдар және оларды қолдану практикасы туралы ақпаратпен алмасады.
12-бап
Тiлi
Сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың мемлекеттiк тiлiнде дайындалған, осы Шарттың орындалуына байланысты екiншi Уағдаласушы Тарапқа ұсынылатын құжаттар орыс тiлiне аударылуы керек.
13-бап
Құқықтық көмек көрсетуден бас тарту Егер сұрау салушы Уағдаласушы Тарап құқықтық көмек көрсету оның егемендiгiне, қауiпсiздiгiне, қоғамдық тәртiбiне зиян келтiредi немесе оның ұлттық заңдарына қайшы келедi деп есептесе, ол сұрау салушы Уағдаласушы Тарапқа бас тартудың себептерiн хабарлай отырып, құқылық көмек ұсынудан бас тарта алады.
II ТАРАУ
Азаматтық iстер жөнiндегi құқықтық көмек 14-бап Сот шығындарынан босату
1. Бiр Уағдаласушы Тараптың азаматтары, сондай-ақ оның аумағында тұратын азаматтығы жоқ адамдар сот шығындарынан босатылады және сол Уағдаласушы Тараптың азаматтары секiлдi тең шарттар мен сондай көлемде ақысыз адвокаттық қорғауға құқылы.
2. Сот шығындарынан босату күштеп орындатуға және басқа да процессуалдық iс-әрекеттерiнiң барлығына қатысты.
15-бап
Құқықтық қабiлеттiлiк және әрекет қабiлеттiлiгi
1. Жеке адамның әрекет қабiлеттiлiгi ол азаматы болып табылатын Уағдаласушы Тараптың заңдарымен айқындалады.
2. Азаматтығы жоқ адамның әрекет қабiлеттілiгі оның аумағында тұрақты мекен-жайы бар Уағдаласушы Тараптың заңдарымен айқындалады.
3. Заңды тұлғаның құқықтық қабiлеттiлiгi өзi оның заңдары бойынша бекiтiлген Уағдаласушы Тараптардың заңнамаларымен анықталады.
16-бап
Адамдарды хабар-ошарсыз кеттi деп тану немесе қайтыс болды деп хабарлау. Қайтыс болу дерегiн анықтау
1. Адамды хабар-ошарсыз кеттi деп немесе қайтыс болды деп хабарлауды тану туралы iстер жөнiнде және қайтыс болу дерегiн анықтау туралы iстер бойынша ол соңғы мәлiметтер бойынша тiрi кезiнде азаматы болған Уағдаласушы Тараптың мекемелерi құзыреттi, ал басқа адамдарға қатысты - олардың соңғы тұрған жерiндегi құзырлы мекемелер құзыреттi.
2. Уағдаласушы Тараптардың әрқайсысының құзырлы мекемелерi екiншi Уағдаласушы Тараптың азаматын және оның аумағында тұратын азаматтығы жоқ адамдарды хабар-ошарсыз кеттi деп немесе қайтыс болды деп тани алады, сондай- ақ құқықтары мен мүдделерi осы Уағдаласушы Тараптың заңына негізделген оның аумағында тұратын мүдделi адамдардың құзаухаты бойынша оның қайтыс болғандығы дерегiн анықтай алады.
3. Хабар-ошарсыз кеттi деп тану туралы немесе қайтыс болды деп хабарлау туралы және қайтыс болғандығы дерегiн анықтау туралы iстердi қарау кезiнде Уағдаласушы Тараптардың құзырлы мекемелерi өз мемлекетiнiң заңдарын қолданады.
17-бап
Некеге отыру, некенi бұзу, некенiң жарамсыздығы
1. Некеге отырудың шарттары болашақ ерлi-зайыптылардың әрбiрi үшiн - ол азаматы болып табылатын Уағдаласушы Тараптың заңдарымен, ал азаматтығы жоқ адамдар үшiн - аумағында олардың тұрақты мекен-жайлары бар Уағдаласушы Тараптың заңдарымен айқындалады. Мұнан басқа да некеге отыру кедергiлерiне қатысты аумағында некеге отырғызылу жүргiзiлетiн Уағдаласушы Тарап заңдарының талаптары сақталуы керек.
2. Некенi бұзу туралы iстер бойынша арыз берiлген сәттен бастап ерлi- зайыптылар азаматтары болып табылатын Уағдаласушы Тараптың заңдары қолданылады.
3. Егер ерлi-зайыптылардың бiреуi - бiр Уағдаласушы Тараптың, ал екiншiсi
- басқа Уағдаласушы Тараптың азаматы болса, онда құзырлы мекемесi некенi бұзу туралы iстi қарайтын Уағдаласушы Тараптың заңдары қолданылады.
4. Некенi жарамсыз деп тану туралы iстер бойынша некеге отыру кезiнде осы баптың 1-тармағына сәйкес қолданылған Уағдаласушы Тараптың заңдары 18-бап Ерлi-зайыптылардың мүлiктiк және жеке қатынастары
1. Ерлi-зайыптылардың жеке және мүлiктiк құқықтық қатынастары аумағында олардың ортақ тұрағы бар Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша айқындалады.
2. Егер ерлi-зайыптылардың бiреуi - Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң аумағында, ал екiншiсi - басқа Уағдаласушы Тараптың аумағында тұрса және бұл жағдайда ерлi-зайыптылардың екеуiнде де бiр Уағдаласушы Тараптың азаматтығы болса, олардың жеке және мүлiктiк құқықтық қатынастары өздерi азаматтары болып табылатын сол Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша
3. Егер ерлi-зайыптылардың бiреуi - Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң, екiншiсi - басқа Уағдаласушы Тараптың азаматы болып табылса және олардың бiреуi Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң аумағында, ал екiншiсi - басқасының аумағында тұрса, онда олардың жеке және мүлiктiк құқықтық қатынастары аумағында олардың соңғы ортақ тұрағы болған Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша айқындалады.
4. Егер осы баптың 3-тармағында көрсетiлген адамдардың Уағдаласушы Тараптар аумағында ортақ тұрағы болмаса, құзырлы мекемесi талапты бiрiншi болып қабылдаған Уағдаласушы Тараптың заңдары қолданылады.
5. Ерлi-зайыптылардың жеке және мүлiктiк құқықтық қатынастары туралы және некенi жарамсыз деп тану туралы iстер бойынша заңдары осы баптың 1-4 тармақтарына сәйкес қолданылуға жататын Уағдаласушы Тараптың мекемелерi құзырлы.
19-бап
Ата-аналар нен балалар арасындағы құқықтық қатынастар
1. Ата-аналар мен балалар арасындағы құқықтық қатынастар аумағында балалары тұрақты тұратын Уағдаласушы Тараптың заңдарымен айқындалады.
2. Кәмелетке толған балалардан алименттер төлету туралы iстер бойынша аумағында алимент алуға талапкер адамның тұратын мекен-жайы бар Уағдаласушы Тараптың заңдары қолданылады.
3. Ата-аналар мен балалар арасындағы құқықтық қатынастар туралы iстер бойынша заңдары осы баптың 1 және 2-тармақтарына сәйкес қолданылуға жататын Уағдаласушы Тараптың мекемесi құзырлы.
20-бап
Қамқоршылық және қорғаншылық
1. Қамқоршылықты немесе қорғаншылықты белгiлеу немесе жою оған қатысты қамқоршылық немесе қорғаншылық белгіленетiн немесе жойылатын адам азаматы болып табылатын Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша жүргiзiледi.
2. Қамқоршы немесе қорғаншы және қамқоршылықтағы немесе қорғаншылықтағы адам арасындағы құқықтық қатынастар оның мекемесi қамқоршыны немесе қорғаншыны тағайындаған Уағдаласушы Тараптың заңдарымен реттеледi.
3. Қамқоршылықты немесе қорғаншылықты қабылдау мiндетi оның мекемесi қамқоршылықты немесе қорғаншылықты тағайындаған Уағдаласушы Тараптың заңдарымен белгiленедi.
4. Бiр Уағдаласушы Тараптың азаматы болып табылатын адамның қамқоршысы немесе қорғаншысы болып, егер ол қамқоршылық немесе қорғаншылық жүзеге асырылатын Уағдаласушы Тараптың аумағында тұратын болса, басқа Уағдаласушы Тараптың азаматы тағайындалуы мүмкiн.
5. Қамқоршылықты немесе қорғаншылықты белгiлеу немесе жою туралы iстер бойынша, егер осы Шартпен өзгеше белгiленбесе, оған қатысты қамқоршылық немесе қорғаншылық белгiленетiн немесе жойылатын адам азаматы болып табылатын Уағдаласушы Тараптың мекемелерi құзырлы.
21-бап
Мұрагерлiк құқық
1. Мүлiк мұрагерлiгiне құқық осы баптың 2-тармағында көзделгеннен басқа жағдайда аумағында мұра қалдырушының соңғы тұрақты мекен-жайы болған Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша айқындалады.
2. Жылжымайтын мүлiкке мұрагерлiк құқығы аумағында осы мүлiк орналасқан Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша айқындалады.
3. Егер Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша мұрагерлiк мүлiк мирас ретiнде (заң бойынша мемлекет мирасқор болатын) мемлекет меншiгiне ауысатын болса, онда жылжымалы мұрагерлiк мүлiк мұра қалдырушының қайтыс болар сәтiнде азаматы болған Уағдаласушы Тарапқа ауысады, ал жылжымайтын мұрагерлiк мүлiк аумағында орналасқан Уағдаласушы Тарапқа ауысады.
22-бап
Өсиет
1. Өсиеттiң жасалуына және оны бұзуға адамның қабiлеттiлiгi, сондай-ақ өсиеттiң түрi мен оны жою актiсi мұра қалдырушының акт жасау сәтiнде тұрақты мекен-жайы болған Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша айқындалады.
2. Жасалған өсиеттер немесе олардың жойылуы, сондай-ақ егер аумағында олар жасалған Уағдаласушы Тараптың заңдарымен көзделген нысаны сақталған болса, жарамды болып табылады.
23-бап
Шешiмдердi мойындау және орындау
1. Әрбiр Уағдаласушы Тарап осы Шартқа сәйкес өз аумағында екiншi Уағдаласушы Тараптың аумағында шығарылған және заңды күшiне енген азаматтық iстер жөнiндегi сот шешiмдерiн және қылмыстық iстердегi зиянды өтеу туралы талапқа қатысты бөлiмдегi үкiмдердi мойындайды және орындайды.
2. Осы Шарттың мәтiнiнде қолданылатын "сот шешiмдерi" терминi мынаны бiлдiредi:
- соттың (судьяның) шешiмдерi, соның iшiнде азаматтық және төрелiк (шаруашылық) iстер бойынша бiтiм келiсiмi, сондай-ақ қылмыстық iс бойынша зиянды өтеу жөнiндегi үкiм.
24-бап
Сот шешiмдерiн мойындау шарттары Осы Шарттың 23-бабында аталып өткен сот шешiмдерi мына шарттар бойынша мойындалады және орындалады:
1. Егер шешiмнiң заңды күшi болса және ол аумағында шығарылған Уағдаласушы Тараптың заңдары бойынша орындалуға жатады.
2. Егер дәл сол іс бойынша заңды күшi бар шешiм Уағдаласушы Тараптардың бiреуiнiң аумағында шығарылса, ал оның мойындалуы және орындалуы талап етiлетiн екiншi Уағдаласушы Тараптың аумағында шешiм шығарылмаған болса.
25-бап
Сот шешiмдерiн орындау туралы құзаухат
1. Сот шешiмдерiн орындау туралы құзаухатты аумағында шешiм орындалуға тиiстi Уағдаласушы Тараптың құзырлы сотына немесе осы шешiмдi шығарған сотқа тiкелей беруге болады, мұндай жағдайда өтiнiш осы Шарттың 2- бабында көзделген тәртiпте екiншi Уағдаласушы Тараптың құзырлы сотына жолданады.
2. Сот шешiмiн мойындау және орындау туралы құзаухат мынадай құжаттармен бiрге жолдануға тиiс:
1) сот куәландырған сот шешiмiнiң көшiрмесi; егер көшiрмеде шешiмнiң күшiне енгенi және оны орындауға болатыны нақты көрсетiлмесе, бұл туралы сот шешiмiнiң заңды күшiне енгендiгi туралы сот құжатының бiр данасы да қоса берiлуге тиiс;
2) шешiмнiң сұрау салушы Уағдаласушы Тарап аумағында орындалған бөлiгi туралы соттың құжаты;
3) процеске қатыспаған Тарапқа, ал оның әрекет қабiлеттiлiгi жоқ болған жағдайда - оның тиiстi өкiлiн заңмен белгiленген тәртiпте сотқа шақыру туралы хабарлама қағаз берiлгендiгiн куәландыратын құжат.
26-бап
Шешiмдердi күштеп орындату Аумағында шешiмдердi күштеп орындату жүргiзiлiп жатқан Уағдаласушы Тараптың соты оның орындалуы үшiн өз мемлекетiнiң заңдарын қолданады.
27-бап
Шешiмдердi күштеп орындатуға байланысты шығындар Шешiмдердi күштеп орындатуға байланысты шығындарға қатысты оның аумағында сот шешiмдер орындалуға тиiстi Уағдаласушы Тараптың заңдары 28-бап Заттарды шетке шығару және ақша сомаларын аудару Осы Шарттың шешiмдердi күштеп орындату туралы ережелерi Уағдаласушы Тараптардың ақша сомаларын аудару немесе сот шешiмдердi орындау негiзiнде сатып алынған заттарды шетке шығару туралы заңдарына қатысты емес.
III ТАРАУ
Қылмыстық iстер бойынша құқықтық көмек 29-бап Ұстап беру мiндетi
1. Уағдаласушы Тараптар өтiнiш бойынша, оларды қылмыстық жауапқа тарту немесе үкiмдi орындау үшiн олардың аумағында жүрген адамдарды осы Шартта көрсетiлген шарттарға сәйкес бiр-бірiне ұстап беруге мiндеттенедi.
2. Қылмыстық жауапқа тарту үшiн ұстап беру Уағдаласушы Тараптардың заңдарына сәйкес қылмыстық iс болып табылатын iс-әрекеттерi үшiн және жасаған қылмысы үшiн тек бiр жылдан кем емес мерзiмге бас бостандығынан айыру түрiндегi немесе одан да ауыр басқа жаза тағайындалуы көзделген қылмыстар үшiн жүргiзiледi.
3. Жазаны орындау үшiн ұстап беру бiр жылдан артық мерзiмге бас бостандығынан айыру түрiндегi немесе одан да ауыр жаза берiлгендiгi туралы үкiм шығарылған, осы баптың 2-тармағында көзделген қылмыстар үшiн ғана жүзеге асырылады.
30-бап
Ұстап беруден бас тарту
1. Егер:
1) сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың ұстап берудi сұраған адамы сұрау салынған Уағдаласушы Тараптың азаматы болса;
2) ұстап беру туралы өтiнiш алған сәтке сұрау салынған Уағдаласушы Тараптың заңына сәйкес қылмыстық қудалауды қозғамау мүмкiн болса, немесе талап мерзiмi аяқталуына байланысты яки өзгеше заң негiзi бойынша үкiмдi орындамау мүмкiн болса;
3) сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың ұстап беру туралы сұраған адамына қатысты сұрау салынған Уағдаласушы Тараптың аумағында тап сол қылмыс үшiн үкiм немесе іс бойынша iс жүргiзудi тоқтату туралы заңды күшiне енген қаулы шығарылса, ұстап беру жүргiзiлмейдi.
2. Ұстап беруден бас тартушы Уағдаласушы Тарап бас тартуын негiздей отырып, сұрау салушы Уағдаласушы Тарапты ұстап бермейтiні туралы хабардар етуi керек.
31-бап
Ұстап беру туралы өтiнiш
1. Ұстап беру туралы өтiнiш (және оған қоса берiлген құжаттар)
12-баптың ережелерiне сәйкес жасалады және онда:
а) сұрау салынған мекеменiң атауы;
б) iс-әрекеттiң нақты жағдайларын сипаттауы және сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың негiзiнде осы iс-әрекет қылмыс деп танылатын заңының мәтiнi;
в) ұсталып берiлуге тиiстi адамның тегi, аты, әкесiнiң аты, оның азаматтығы, тұратын немесе келген жерi, мүмкiндiгінше, оның сыртқы сипаты, суретi, саусақ таңбалары және жеке басы туралы басқа да мәлiметтер;
г) қылмыспен келтiрiлген залал көлемi көрсетiлуi керек.
2. Қылмыстық қудалау үшiн ұстап беру туралы өтiнiшке құзырлы мекеменiң елтаңбалы мөрiмен куәландырылған тұтқынға алу қорытындысы туралы қаулының көшiрмесi қоса берiлуi керек.
3. Yкiмдi орындау үшiн ұстап беру туралы өтiнiшке құзырлы мекеменiң елтаңбалы мөрiмен куәландырылған, оның заңды күшiне енуi туралы белгiсi бар үкiм көшiрмесi және оның негiзiнде адам айыпталған қылмыстық заң ережесiнiң мәтiнi қоса берiлуi керек.
4. Егер ұстап беру туралы өтiнiш барлық қажеттi мәлiметтердi қамтымаса, онда сұрау салынған Уағдаласушы Тарап қосымша мағлұматтарды талап ете алады және бiр жарым айға дейiн мерзiм белгiлейдi. Бұл мерзiм дәлелдi себептер бойынша сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың құзаухаты арқылы тағы да бiр айға ұзартылуы мүмкiн.
5. Егер сұрау салушы Уағдаласушы Тарап белгiленген мерзiмде қосымша мағлұматтар ұсынбаса, онда сұрау салынған Уағдаласушы Тарап тұтқынға алынған адамды босатуы тиiс.
32-бап
Ұстап берiлуi талап етiлген адамды ұстап беру мүмкiн емес жағдайлардан басқа оны тұтқынға алу
1. Осы Шартқа сәйкес Уағдаласушы Тараптар ұстап беру туралы өтiнiштi алғаннан кейiн мүмкiндiгiнше қысқа мерзiмде ұстап берiлуi талап етiлген адамды ұстап беру мүмкiн емес жағдайларды қоспағанда, оны тұтқындауға және ұстап беруге қажеттi шаралар қолданады.
2. Ұстап беру талап етiлетiн адам ұстап беру туралы өтiнiш алынғанға дейiн- ақ құзаухат бойынша тұтқынға алынуы мүмкiн. Құзаухатта тұтқынға алу туралы қаулыға немесе заңды күшiне енген үкiмге сiлтеме және ұстап беру туралы өтiнiштiң қосымша ұсынылатыны көрсетiлуi керек. Тұтқынға алу туралы құзаухат ұстап беру туралы өтiнiш алынғанша почта, телеграф, телекс немесе телефакс бойынша берiлуi мүмкiн.
Ұстап беру туралы өтiнiш алынғанша ұсталуы немесе тұтқынға алынуы туралы екiншi Уағдаласушы Тарапқа тез арада хабарлануы керек.
33-бап
Ұстап беру тәртiбi
Сұрау салынған Уағдаласушы Тарап сұрау салушы Уағдаласушы Тарапқа ұстап беру орны мен уақыты туралы хабарлайды.
Уағдаласушы Тараптар әрбiр жеке жағдайда ұстап берумен байланысты күзетпен жеткiзудi (конвой) шарттарын келiсiп шешедi.
Егер сұрау салушы Уағдаласушы Тарап ұстап берiлуге тиiс адамды белгiленген күннен кейiнгi 30 күн iшiнде қабылдамаса, онда ол босатылуы мүмкiн.
34-бап
Ұстап берiлген адамды қылмыстық қудалаудың шектерi
1. Ұстап берiлген адам сұрау салынған Уағдаласушы Тараптың келiсiмiнсiз қылмыстық жауапқа тартылмайды немесе ұстап беруге дейiн жасалған өзге қылмысы үшiн жазаға тартылмайды, ол сондай-ақ үшiншi бiр мемлекетке де ұсталып берілмейдi.
2. Мына жағдайларда келiсiм талап етiлмейдi:
1) егер ұстап берiлген адам iс бойынша iстердi жүргiзу аяқталған немесе жазаны өтеген немесе жазадан босатылған күннен бастап бiр ай iшiнде сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың аумағынан өз кiнәсi бойынша кетпесе;
2) егер ұстап берiлген адам сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың аумағынан кетсе, бiрақ одан соң өз еркiмен онда қайта оралса.
35-бап
Ұстап берудi кейiнге қалдыру Егер ұстап беру талап етiлетiн адам қылмыстық жауапқа тартылса немесе сұрау салушы Уағдаласушы Тараптың аумағында басқа қылмысы үшiн сотталса, оны ұстап беру мерзiмi қылмыстық қудалау тоқтатылғанша, үкiмдi орындағанша немесе жазадан босатылғанша ұзартылады.
36-бап
Уақытша ұстап беру
1. Егер осы Шарттың 35-бабымен көзделген ұстап берудi кейiнге қалдыру қылмыстық қудалаудың талап мерзiмiнiң өтуiне әкеп соқтырса немесе қылмысты iздестiруге залал келтiрсе, ұстап беру талап етiлетiн адам уақытша ұстап берiледi.
2. Уақытша ұстап берiлген адам олар үшiн берiлген іс-әрекеттердi жүргiзгеннен кейiн адамды берген күннен бастап үш айдан кешiктiрiлмей қайтарылуы керек.
37-бап
Заттарды беру
Уағдаласушы Тараптардың әрқайсысы қылмыскердi ұстап берумен қатар, екiншi Уағдаласушы Тарапқа оның өтiнiшi бойынша қылмыс жасау кезiнде қолданылған немесе қылмыстық жолмен алынған бұйымдарды және басқа да заттай айғақтарды өз елiнiң заңдарына сәйкес беруге мiндеттенедi.
Бұл бұйымдарды және басқа да заттай айғақтарды iс бойынша iс жүргiзу анықталғаннан кейiн екiншi Уағдаласушы Тарапқа қайтарып беру қажет.
38-бап
Транзиттi алып өту
1. Уағдаласушы Тараптардың әрқайсысы екiншi бiр Уағдаласушы Тараптың өтiнiшi бойынша екiншi Уағдаласушы Тарапқа үшiншi бiр мемлекет ұстап берген адамдарды өзiнiң аумағы арқылы алып өтуге рұқсат етедi.
2. Алып өтуге рұқсат ету туралы өтiнiш ұстап беру туралы өтiнiш ресiмделетiн және жiберiлетiн тәртiпте ресiмделедi және жiберiледi.
3. Уағдаласушы Тараптардың құзырлы мекемелерi әрбiр жеке жағдайда транзиттi алып өтудiң тәсiлiн, маршрутын және өзге де шарттарын келiсiп шешедi.
39-бап
Ұстап беруге байланысты және алып өту үшiн жұмсалатын шығындар Ұстап беруге байланысты және алып өту үшiн жұмсалатын шығындарды олар аумағында пайда болған Уағдаласушы Тарап, ал транзиттi алып өтуге байланысты шығындарды - сұрау салушы Уағдаласушы Тарап көтередi.
40-бап
Қылмыстық сот iстерiн жүргiзудiң нәтижелерi туралы хабарлау Уағдаласушы Тараптар оларға ұстап берiлген адамға қарсы қылмыстық сот iстерiн жүргiзудiң нәтижелерi туралы бiр-бiрiне хабарлайды.
Егер бұл адамға қатысты үкiм шығарылған болса, онда ол күшiне енгеннен соң оның көшiрмесi жiберiледi.
41-бап
Қылмыстық қудалауды жүзеге асыру мiндетi
1. Уағдаласушы Тараптардың әрқайсысы өтiнiш бойынша екiншi Уағдаласушы Тараптың аумағында қылмыс жасады деп күмән туғызған өз азаматтарына қарсы өздерiнiң заңдарына сәйкес қылмыстық қудалауды жүзеге асыруға мiндеттеме алады.
2. Айыпкерлердiң кiнәсiнен туған зиянның орнын толтыру жөнiндегi ұсынылған талаптар аталған қылмыстық iспен бiр уақытта қаралады.
3. Уағдаласушы Тарап екiншi Уағдаласушы Тарапқа қылмыстық қудалаудың нәтижелерi туралы хабарлайды және өтiнiш бойынша оған заңды күшiне енген үкiмнiң көшiрмесiн жiбередi.
42-бап
Қылмыстық қудалауды қозғау туралы өтiнiш
1. Қылмыстық қудалауды қозғау туралы өтiнiште мынадай реквизиттер
1) қылмыс жасаған адамның жеке басы туралы мәлiметтер;
2) оның тұратын жерi және мекенi;
3) қылмыстық құрам және заңдардың тиiстi баптары;
4) тергеу үшiн айғақтық материалдар, ал қажет болған жағдайда - дәлелдердiң жазбаша көшiрмелерi;
5) қылмыскердiң сыртқы сипаттамасы және егер бар болса, фотосуретi.
2. Қылмыстық қудалауды қозғау туралы тапсырма сұрау салушы органның мөрiмен және оның бастығының қолымен куәландырылуға тиiс.
43-бап
Ұстап беру және қылмыстық қудалау мәселелерi жөнiндегi қатынастар тәртiбi Ұстап беру мен қылмыстық қудалау мәселелерi жөнiндегi қатынастарды, сондай-ақ қылмыстық iстер бойынша тапсырмаларды орындауды Уағдаласушы Тараптардың Бас және Жоғарғы прокуратуралары жүзеге асырады.
IV ТАРАУ
Қорытынды ережелер 44-бап Ведомстволық байланыстар орнату Осы Шартта аталған Уағдаласушы Тараптардың орталық органдары осы Шарттың негiзiнде және оны дамыту үшiн ведомстволық келiсiмдер жасасу жолымен өз құзыретi шектерiнде өзара тiкелей байланыстар орнатады.
45-бап
Дауларды шешу
Уағдаласушы Тараптар осы Шартты түсiндiру және орындау кезiнде туындайтын барлық дауларды дипломатиялық арналар арқылы және тиiстi орталық органдар арасындағы консультациялар жолымен шешедi.
46-бап
Шартты өзгерту және толықтыру Осы Шартқа өзгертулер мен толықтырулар Уағдаласушы Тараптар арасындағы өзара келiсiм бойынша енгiзiледi және әрбiр Уағдаласушы Тараптың ұлттық заңдарына сәйкес заңдық процедуралар орындалған соң күшiне енедi.
47-бап
Шарттың күшіне енуі
Осы Шарт бекiтуге жатады және бекiту грамоталарымен алмасқаннан кейiн 30 күн өткен соң күшiне енедi.
48-бап
Шарттың қолданылу мерзiмi Бұл Шарт мерзiмсiз және кез келген Уағдаласушы Тарап дипломатиялық арналар арқылы оның қолданылуын тоқтату туралы жазбаша хабарлама жiбергеннен кейiн алты ай өткен соң өзiнiң қолданылуын тоқтатады.
1997 жылғы 7 сәуiрде Пхеньян қаласында екi данада, әрқайсысы қазақ, корей және орыс тiлдерiнде жасалды, сондай-ақ барлық мәтiндердiң де күшi бiрдей.
Осы Шарттың мәтiнiн түсiндiруде келiспеушiлiк туған жағдайда орыс тiлiндегi мәтiн негiзге алынады.

На русском языке:
Закон Республики Казахстан от 9 ноября 1998 года № 291-I О ратификации Договора между Республикой Казахстан и Корейской Народно-Демократической Республикой о взаимной правовой помощи по гражданским и уголовным делам Ратифицировать Договор между Республикой Казахстан и Корейской Народно-Демократической Республикой о взаимной правовой помощи по гражданским и уголовным делам, подписанный в Пхеньяне 7 апреля 1997 года.
Президент
Республики Казахстан
Примечание. Текст международного Договора, прилагаемый к нормативному правовому акту, не является официальным. Официально заверенную копию международного Договора РК на языках заключения можно получить в Министерстве иностранных дел РК, ответственном за регистрацию, учет и хранение международных Договоров РК приложение Договор* между Республикой Казахстан и Корейской Народно-Демократической Республикой о взаимной правовой помощи по гражданским и уголовным делам *(Вступил в силу 28 июля 2001 года - Бюллетень международных договоров РК, 2002 г., N 2, ст. 27)
Республика Казахстан и Корейская Народно-Демократическая Республика, в дальнейшем именуемые "Договаривающиеся Стороны", в целях осуществления сотрудничества в области правовых отношений на основе уважения суверенитета и взаимности решили оказывать друг другу правовую помощь по гражданским и уголовным делам и с этой целью договорились о нижеследующем:
Глава 1
Общие положения
Статья 1
Правовая защита
1. Граждане одной Договаривающейся Стороны, а также лица без гражданства, проживающие на ее территории, пользуются на территории другой Договаривающейся Стороны такой же правовой защитой своих личных и имущественных прав, как и граждане другой Договаривающейся Стороны.
2. Положения пункта 1 применяются также к юридическим лицам, и приравненным к ним образованиям, учрежденным на территории каждой из Договаривающихся Сторон в соответствии с их национальным законодательством.
3. Термин "гражданские дела", употребляемый в настоящем Договоре, включает брачно-семейные, трудовые, наследственные, хозяйственные дела.
Статья 2
Правовая помощь
1. Органы и учреждения Договаривающихся Сторон оказывают взаимную помощь по гражданским и уголовным делам в соответствии со своей компетенцией, определяемой законодательством своей страны и положениями настоящего Договора.
2. При обращении с просьбами об оказании правовой помощи по гражданским и уголовным делам, суды и другие компетентные учреждения (далее
- "компетентные учреждения") Договаривающихся Сторон сносятся между собой через свои центральные органы, если настоящим Договором не установлено иное.
3. К центральным органам, упомянутым в пункте 2 настоящей статьи, относятся:
со стороны Республики Казахстан - Министерство юстиции Республики Казахстан, Генеральная Прокуратура Республики Казахстан;
со стороны Корейской Народно-Демократической Республики - Центральный Суд Корейской Народно-Демократической Республики и Верховная Прокуратура Корейской Народно-Демократической Республики.
Статья 3
Объем правовой помощи Договаривающиеся Стороны оказывают друг другу правовую помощь с соблюдением требований своего законодательства путем:
выполнения процессуальных действий;
пересылки и вручения документов;
передачи вещественных доказательств;
направления материалов дела;
признания и исполнения судебных решений;
обеспечения иска;
предоставления запрашивающей стороне сведений о судимости;
розыска лиц;
проведения оперативно-розыскных мероприятий;
выдачи лиц, совершивших преступления, для привлечения их к уголовной ответственности или приведения приговора в исполнение;
других действий.
Статья 4
Форма и содержание просьбы (поручения)
1. Просьба (поручение) об оказании правовой помощи должна быть составлена в письменной форме и иметь, с учетом содержания поручения, следующие реквизиты:
1) наименование запрашивающего учреждения;
2) наименование запрашиваемого учреждения;
3) наименование дела, по которому запрашивается правовая помощь и содержание просьбы (поручения);
4) имена и фамилии лиц, имеющих отношение к делу, их гражданство, пол, занятие, местожительство или местопребывание, год и место рождения; для юридических лиц - наименование и местонахождение;
5) при наличии представителей лиц, упомянутых в подпункте "4" настоящей статьи, их имена, фамилии и адреса;
6) наименование вручаемого документа;
7) изложение подлежащих выяснению обстоятельств, а также перечень требуемых документов и других доказательств; а по уголовным делам также описание фактических обстоятельств совершенного преступления, его юридическая квалификация и, по возможности, описание внешности лица, его фотография, отпечатки пальцев.
2. Просьба (поручение) об оказании правовой помощи должна быть подписана компетентным должностным лицом и скреплена гербовой печатью.
Статья 5
Порядок исполнения поручения
1. При исполнении поручения об оказании правовой помощи запрашиваемое компетентное учреждение действует в соответствии с законодательством своего государства.
Однако по просьбе запрашивающего компетентного учреждения оно может применять процессуальные нормы запрашивающей Договаривающейся Стороны, если они не противоречат законодательству его государства.
2. В случае невозможности исполнения поручения, запрашиваемое компетентное учреждение уведомляет запрашивающее компетентное учреждение об обстоятельствах.
3. После выполнения поручения запрашиваемое компетентное учреждение уведомляет об этом или об обстоятельствах, которые препятствовали исполнению поручения.
Статья 6
Вручение документов
1. Запрашиваемое учреждение осуществляет вручение документов в соответствии с порядком, действующим в его государстве, если вручаемые документы составлены в соответствии с положениями настоящего Договора.
2. Если документы не могут быть вручены адресату, указанному в поручении, то запрашиваемое учреждение принимает меры, необходимые для установления его адреса, куда можно направить документы. Если установление адреса окажется невозможным, то оно уведомляет об этом запрашивающее учреждение и возвращает ему документы.
Статья 7
Подтверждение вручения документов Подтверждение вручения документов оформляется в соответствии с правилами, действующими в запрашиваемом государстве, и в этом подтверждении должны быть указаны дата и место вручения, фамилия и имя лица, которому вручаются документы, подпись работника учреждения, вручающего документ, или выданным компетентным учреждением иным документом, в котором должны быть указаны способ, место и время вручения.
Подтверждение должно быть скреплено гербовой печатью запрашиваемого учреждения.
Статья 8
Засвидетельствование документов
1. Документы, составленные или засвидетельствованные на территории одной из Договаривающихся Сторон компетентными учреждениями в установленном порядке и надлежащей форме, а также официально засвидетельствованная копия и перевод, признаются на территории другой Договаривающейся Стороны без легализации, если они подписаны и скреплены печатью компетентного учреждения. Это относится также, если она засвидетельствована на территории одной из Договаривающихся Сторон, согласно ее законодательству.
2. Официальные документы, составленные на территории одной из Договаривающихся Сторон, пользуются на территории другой Договаривающейся Стороны доказательственной силой официальных документов.
Статья 9
Гарантии в отношении свидетелей, потерпевших и экспертов
1. Свидетель, потерпевший или эксперт - гражданин одной из Договаривающихся Сторон, который по повестке, врученной компетентным учреждением запрашиваемой Договаривающейся Стороны, явился в компетентное учреждение запрашивающей Договаривающейся Стороны, не может быть привлечен к уголовной ответственности или взят под стражу или подвергнут наказанию за преступление, являющееся предметом судебного разбирательства или совершенное до пересечения государственной границы запрашивающей Договаривающейся Стороны.
2. Свидетель, потерпевший или эксперт лишается вышеуказанных привилегий, если он не покинет территорию Договаривающейся Стороны в течение двух недель с момента, как допрашивающее его компетентное учреждение сообщит ему, что в его присутствии больше нет необходимости.
В этот срок не засчитывает время, в течение которого это лицо, не по своей вине, не могло покинуть территорию запрашивающей Договаривающейся Стороны.
Статья 10
Расходы, связанные с оказанием правовой помощи
1. Запрашиваемая Договаривающаяся Сторона несет расходы, возникшие при оказании правовой помощи на своей территории.
2. Дорожные расходы, расходы за пребывание, денежная компенсация за неполученную заработную плату свидетеля, потерпевшего или эксперта несет Договаривающаяся Сторона, которая вызвала указанных лиц.
Статья 11
Обмен правовой информацией Договаривающиеся Стороны через центральные органы, указанные в настоящем Договоре, будут по просьбе одной из Договаривающихся Сторон обмениваться информацией о внутреннем законодательстве и практике его применения.
Статья 12
Язык
Документы, вручаемые другой Договаривающейся Стороне в связи с исполнением настоящего Договора, составленные на государственном языке запрашивающей Договаривающейся Стороны, должны быть переведены на русский язык.
Статья 13
Отказ в оказании правовой помощи Если запрашиваемая Договаривающаяся Сторона считает, что предоставление правовой помощи наносит ущерб ее суверенитету, безопасности, общественному порядку или противоречит ее национальному законодательству, она может отказать в предоставлении правовой помощи, сообщив запрашивающей Договаривающейся Стороне мотивы отказа.
Глава ІІ
Правовая помощь по гражданским делам
Статья 14
Освобождение от судебных расходов
1. Граждане одной Договаривающейся Стороны, а также лица без гражданства, проживающие на ее территории, на территории другой Договаривающейся Стороны освобождаются от судебных расходов и имеют право на бесплатную адвокатскую защиту на равных условиях и в том же объеме, как и граждане другой Договаривающейся Стороны.
2. Освобождение от судебных расходов относится и к принудительному исполнению судебного решения и всем другим процессуальным действиям.
Статья 15
Правоспособность и дееспособность
1. Дееспособность физического лица определяется законодательством Договаривающейся Стороны, гражданином которой оно является.
2. Дееспособность лица без гражданства определяется законодательством Договаривающейся Стороны, на территории которой оно имеет постоянное местожительство.
3. Правоспособность юридического лица определяется законодательством Договаривающейся Стороны, по законам которой оно было учреждено.
Статья 16
Признание лиц безвестно отсутствующими или объявление умершими. Установление факта смерти
1. По делам о признании лица безвестно отсутствующим или объявлении умершим и по делам об установлении факта смерти компетентны учреждения Договаривающейся Стороны, гражданином которой лицо было в то время, когда оно, по последним данным, было в живых, а в отношении других лиц - компетентные учреждения по последнему месту жительства.
2. Компетентные учреждения каждой из Договаривающихся Сторон могут признать гражданина другой Договаривающейся Стороны и лиц без гражданства, проживающих на ее территории, безвестно отсутствующим или умершим, а также установить факт его смерти по ходатайству проживающих на ее территории заинтересованных лиц, права и интересы которых основаны на законодательстве этой Договаривающейся Стороны.
3. При рассмотрении дел о признании безвестно отсутствующим или объявлении умершим и дел об установлении факта смерти, компетентные учреждения Договаривающихся Сторон применяют законодательство своего государства.
Статья 17
Заключение брака, расторжение брака, недействительность брака
1. Условия заключения брака определяются для каждого из будущих супругов законодательством Договаривающейся Стороны, гражданином которой он является, а для лиц без гражданства, законодательством Договаривающейся Стороны, на территории которой они имеют постоянное местожительство. Кроме того, в отношении препятствий к заключению брака, должны быть соблюдены требования законодательства Договаривающейся Стороны, на территории которой заключается брак.
2. По делам о расторжении брака применяется законодательство Договаривающейся Стороны, гражданами которой являются супруги в момент подачи заявления.
3. Если один из супругов является гражданином одной Договаривающейся Стороны, а второй - другой Договаривающейся Стороны, применяется законодательство Договаривающейся Стороны, компетентное учреждение которой рассматривает дело о расторжении брака.
4. По делам о признании брака недействительным применяется законодательство Договаривающейся Стороны, которое в соответствии с пунктом 1 настоящей статьи применялось при заключении брака.
Статья 18
Имущественные и личные отношения супругов
1. Личные и имущественные правоотношения супругов определяются по законодательству Договаривающейся Стороны, на территории которой они имеют совместное местожительство.
2. Если один из супругов проживает на территории одной Договаривающейся Стороны, а второй - на территории другой Договаривающейся Стороны, и при этом оба супруга имеют гражданство одной из Договаривающихся Сторон, их личные и имущественные правоотношения определяются по законодательству той Договаривающейся Стороны, гражданами которой они являются.
3. Если один из супругов является гражданином одной Договаривающейся Стороны, а второй - другой Договаривающейся Стороны, и один из них проживает на территории одной, а второй - на территории другой Договаривающейся Стороны, то их личные и имущественные правоотношения определяются по законодательству Договаривающейся Стороны, на территории которой они имели свое последнее совместное местожительство.
4. Если лица, указанные в пункте 3 настоящей статьи, не имели совместное местожительство на территориях Договаривающихся Сторон, применяется законодательство Договаривающейся Стороны, компетентное учреждение которой первое приняло иск.
5. По делам о личных и имущественных правоотношениях супругов и по делам о признании брака недействительным, компетентны учреждения Договаривающейся Стороны, законодательство которой подлежит применению в соответствии с пунктами 1-4 настоящей статьи.
Статья 19
Правоотношения между родителями и детьми
1. Правоотношения между родителями и детьми определяются законодательством Договаривающейся Стороны, на территории которой постоянно проживают дети.
2. По делам о взыскании алиментов с совершеннолетних детей применяется законодательство Договаривающейся Стороны, на территории которой имеет местожительство лицо, претендующее на получение алиментов.
3. По делам о правоотношениях между родителями и детьми компетентно учреждение Договаривающейся Стороны, законодательство которой подлежит применению в соответствии с пунктами 1 и 2 настоящей статьи.
Статья 20
Опека и попечительство
1. Установление или отмена опеки или попечительства производится по законодательству Договаривающейся Стороны, гражданином которой является лицо, в отношении которого устанавливается или отменяется опека или попечительство.
2. Правоотношения между опекуном или попечителем и лицом, находящимся под опекой или попечительством, регулируются законодательством Договаривающейся Стороны, учреждение которой назначило опекуна или попечителя.
3. Обязанность принять опекунство или попечительство устанавливается законодательством Договаривающейся Стороны, учреждение которой назначило опекуна или попечителя.
4. Опекуном или попечителем лица, являющегося гражданином одной Договаривающейся Стороны, может быть назначен гражданин другой Договаривающейся Стороны, если он проживает на территории Договаривающейся Стороны, где будет осуществляться опекунство или
5. По делам об установлении или отмены опеки или попечительства компетентны учреждения Договаривающейся Стороны, гражданином которой является лицо, в отношении которого устанавливается или отменяется опека или попечительство, если иное не установлено настоящим Договором.
Статья 21
Право наследования
1. Право наследования имущества, кроме случая, предусмотренного в пункте 2 настоящей статьи, определяется по законодательству Договаривающейся Стороны на территории которой наследодатель имел последнее постоянное
2. Право наследования недвижимого имущества определяется по законодательству Договаривающейся Стороны, на территории которой находится это имущество.
3. Если по законодательству Договаривающейся Стороны, наследственное имущество как выморочное (наследуемое государством по закону) переходит в собственность государства, то движимое наследственное имущество переходит Договаривающейся Стороне, гражданином которой являлся наследодатель в момент смерти, а недвижимое наследственное имущество переходит Договаривающейся Стороне, на территории которой оно находится.
Статья 22
Завещание
1. Способность лица к составлению и отмене завещания, а также форма завещания и акта его отмены определяются по закону той Договаривающейся Стороны, где завещатель имел постоянное местожительство в момент составления акта.
2. Составленные завещания или их отмена являются также действительными, если была соблюдена форма, предусмотренная законодательством Договаривающейся Стороны, на территории которой они были составлены.
Статья 23
Признание и исполнение решений
1. Каждая Договаривающаяся Сторона, в соответствии с настоящим Договором, признает и исполняет на своей территории, вынесенные на территории другой Договаривающейся Стороны и вступившие в законную силу, судебные решения по гражданским делам и приговоры в части, касающейся иска о возмещении ущерба по уголовным делам.
2. Термин "судебные решения", употребляемый по тексту настоящего Договора, означает:
решения суда (судьи), в том числе, мировое соглашение по гражданскому и арбитражному (хозяйственному) делу, а также приговор в части возмещения ущерба по уголовному делу.
Статья 24
Условия признания судебных решений Судебные решения, перечисленные в статье 23 настоящего Договора, будут признаваться и исполняться по следующим условиям:
1. Если решение имеет законную силу и подлежит исполнению по законам Договаривающейся Стороны, на территории которой оно было вынесено.
2. Если по тому же делу вынесено решение, имеющее законную силу, на территории одной из Договаривающихся Сторон, а на территории другой Договаривающейся Стороны, где требуется его признание и исполнение, не вынесено решение.
Статья 25
Ходатайство об исполнении судебных решений
1. Ходатайство об исполнении судебных решений можно подать непосредственно в компетентный суд Договаривающейся Стороны, на территории которой решение должно быть исполнено или в суд, вынесший это решение, причем ходатайство препровождается компетентному суду другой Договаривающейся Стороны в порядке, предусмотренном в статье 2 настоящего Договора.
2. Ходатайство о признании и исполнении судебного решения должно быть препровождено следующими документами:
1) копией судебного решения, заверенной судом; если в копии отсутствует четкое указание на то, что решение вступило в законную силу и может быть исполнено, должен быть также приложен один экземпляр документа суда о вступлении решения суда в законную силу;
2) документом суда об исполненной части решения на территории запрашивающей Договаривающейся Стороны;
3) документом, удостоверяющим, что стороне, не принявшей участия в процессе, было в установленном законом порядке вручено извещение о вызове в суд, а в случае ее недееспособности - что у нее был надлежащий представитель.
Статья 26
Принудительное исполнение решений Суд Договаривающейся Стороны, на территории которой происходит принудительное исполнение судебного решения, применяет для его исполнения законы своего государства.
Статья 27
Расходы, связанные с принудительным исполнением решений В отношении расходов, связанных с принудительным исполнением судебных решений, применяется законодательство Договаривающейся Стороны, на территории которой судебные решения должны быть приведены в исполнение.
Статья 28
Вывоз вещей и перевод денежных сумм Положения настоящего Договора о принудительном исполнении судебных решений не касаются законодательства Договаривающихся Сторон о переводе денежных сумм или о вывозе вещей, приобретенных на основании исполнения судебных решений.
Глава ІІІ
Правовая помощь по уголовным делам
Статья 29
Обязанность выдачи
1. Договаривающиеся Стороны обязуются по просьбе выдавать друг другу лиц, находящихся на их территории, для привлечения их к уголовной ответственности или для приведения приговора в исполнение, в соответствии с указанными в настоящем Договоре условиями.
2. Выдача для привлечения к уголовной ответственности производится за такие деяния, которые по законам Договаривающихся Сторон являются уголовно наказуемыми и за совершение которых предусматривается наказание в виде лишения свободы на срок не менее одного года или более тяжкое наказание.
3. Выдача для приведения приговора в исполнение будет осуществляться лишь за преступления, предусмотренные в пункте 2 настоящей статьи, за которые вынесен приговор о наказании в виде лишения свободы на срок свыше одного года или более тяжкому наказанию.
Статья 30
Отказ в выдаче
1. Выдача не производится, если:
1) лицо, о выдаче которого просит запрашивающая Договаривающаяся Сторона, является гражданином запрашиваемой Договаривающейся Стороны;
2) на момент получения просьбы о выдаче уголовное преследование, согласно законодательству запрашиваемой Договаривающейся Стороны, не может быть возбуждено, или приговор не может быть приведен в исполнение вследствие истечения срока давности либо по иному законному основанию;
3) в отношении лица, о выдаче которого просит запрашивающая Договаривающаяся Сторона, на территории запрашиваемой Договаривающейся Стороны за то же преступление был вынесен приговор или постановление о прекращении производства по делу, вступившие в законную силу.
2. Договаривающаяся Сторона, которая отказывает в выдаче, должна поставить в известность запрашивающую Договаривающуюся Сторону о невыдаче, с обоснованием такого отказа.
Статья 31
Просьба о выдаче
1. Просьба о выдаче (и приложенные к ней документы) составляется в соответствии с положениями статьи 12 и должна содержать:
а) наименование запрашиваемого учреждения;
б) описание фактических обстоятельств деяния и текст закона запрашивающей Договаривающейся Стороны, на основании которого это деяние признается преступлением;
в) фамилия, имя, отчество лица, которое подлежит выдаче, его гражданство, место жительства или пребывания, по возможности описание внешности, фотографии, отпечатки пальцев и другие сведения о его личности;
г) указание размера ущерба, причиненного преступлением.
2. К просьбе о выдаче для уголовного преследования должна быть приложена заверенная гербовой печатью компетентного учреждения копия постановления о заключении под стражу.
3. К просьбе о выдаче для приведения приговора в исполнение должны быть приложены заверенная гербовой печатью компетентного учреждения копия приговора с отметкой о вступлении его в законную силу и текст положения уголовного закона, на основании которого лицо осуждено. Если осужденный уже отбыл часть наказания, сообщаются данные об этом.
4. Если просьба о выдаче не содержит всех необходимых данных, то запрашиваемая Договаривающаяся Сторона может затребовать дополнительные сведения и устанавливает срок до полутора месяцев. Этот срок может быть продлен по уважительным причинам еще до одного месяца по ходатайству
5. Если запрашивающая Договаривающаяся Сторона не представит в установленный срок дополнительных сведений, то запрашиваемая Договаривающаяся Сторона должна освободить лицо, взятое под стражу.
Статья 32
Взятие под стражу лица, выдача которого требуется, за исключением случаев, когда выдача не может быть произведена
1. В соответствии с настоящим Договором Договаривающиеся Стороны после получения просьбы о выдаче, в возможно короткие сроки, принимают необходимые меры к взятию под стражу и выдаче лица, выдача которого требуется, за исключением случаев, когда выдача не может быть произведена.
2. Лицо, выдача которого требуется, по ходатайству может быть взято под стражу и до получения просьбы о выдаче. В ходатайстве должны содержаться ссылка на постановление о взятии под стражу или на приговор, вступивший в законную силу, и указание на то, что просьба о выдаче будет представлена дополнительно. Ходатайство о взятии под стражу до получения просьбы о выдаче может быть передано по почте, телеграфу, телексу или телефаксу.
О задержании или взятии под стражу до получения просьбы о выдаче необходимо немедленно уведомить другую Договаривающуюся Сторону.
Статья 33
Порядок выдачи
Запрашиваемая Договаривающаяся Сторона сообщает о месте и времени выдачи запрашивающей Договаривающейся Стороне.
Договаривающиеся Стороны в каждом отдельном случае согласовывают условия конвоирования, связанного с выдачей.
Если запрашивающая Договаривающаяся Сторона не примет лицо, подлежащее выдаче, в течение 30 дней после установленной даты выдачи, то оно может быть освобождено.
Статья 34
Пределы уголовного преследования выданного лица
1. Без согласия запрашиваемой Договаривающейся Стороны выданное лицо не может быть привлечено к уголовной ответственности или подвергнуто наказанию за иное преступление, совершенное до выдачи, оно не может быть также выдано третьему государству.
2. Не требуется согласия в следующих случаях:
1) если выданное лицо не покинуло территории запрашивающей Договаривающейся Стороны по своей вине в течение месяца со дня окончания производства по делу или со дня отбытия наказания или освобождения от наказания;
2) если выданное лицо покинуло территорию запрашивающей Договаривающейся Стороны, но затем добровольно возвратилось туда обратно.
Статья 35
Отсрочка выдачи
Если лицо, выдача которого требуется, привлечено к уголовной ответственности или осуждено за другое преступление на территории запрашиваемой Договаривающейся Стороны, его выдача может быть отсрочена до прекращения уголовного преследования, приведения приговора в исполнение или до освобождения от наказания.
Статья 36
Выдача на время
1. Если отсрочка выдачи, предусмотренная статьей 35 настоящего Договора, может повлечь за собой истечение срока давности уголовного преследования или причинить ущерб расследованию преступления, лицо, выдача которого требуется, может быть выдано на время.
2. Выданное на время лицо должно быть возвращено после проведения действий, для которых оно выдавалось, но не позднее трех месяцев со дня передачи лица. По уважительным причинам этот срок может быть продлен.
Статья 37
Передача предметов
Каждая из Договаривающихся Сторон обязуется наряду с выдачей преступника передать другой Договаривающейся Стороне по ее просьбе предметы и другие вещественные доказательства, которые были использованы при совершении преступления или приобретены преступным путем, в соответствии с законодательством своей страны.
Эти предметы и другие вещественные доказательства необходимо вернуть другой Договаривающейся Стороне после окончания производства по делу.
Статья 38
Транзитная перевозка
1. Каждая из Договаривающихся Сторон по просьбе другой Договаривающейся Стороны разрешает перевозку по своей территории лиц, выданных другой Договаривающейся Стороне третьим государством.
2. Просьба о разрешении перевозки оформляется и направляется в том же порядке, что и просьба о выдаче.
3. Компетентные учреждения Договаривающихся Сторон согласуют в каждом отдельном случае способ, маршрут и иные условия транзита.
Статья 39
Расходы, связанные с выдачей и за транзитную перевозку Расходы, связанные с выдачей, несет Договаривающаяся Сторона, на территории которой они возникли, а расходы, связанные с транзитной перевозкой
- запрашивающая Договаривающаяся Сторона.
Статья 40
Уведомление о результатах уголовного судопроизводства Договаривающиеся Стороны уведомляют Друг друга о результатах уголовного судопроизводства против лица, которое им было выдано. Если в отношении этого лица был вынесен приговор, то после его вступления в законную силу направляется его копия.
Статья 41
Обязанность осуществлять уголовное преследование
1. Каждая из Договаривающихся Сторон обязуется по ходатайству другой Договаривающейся Стороны осуществлять уголовное преследование в соответствии со своим законодательством против собственных граждан, подозреваемых в том, что они совершили преступление на территории другой Договаривающейся Стороны.
2. Предъявляемые претензии по возмещению ущерба, возникшего по вине обвиняемых, рассматриваются одновременно с данным уголовным делом.
3. Договаривающаяся Сторона уведомляет другую Договаривающуюся Сторону о результатах уголовного преследования и по ходатайству направляет ей копию вступившего в законную силу приговора.
Статья 42
Просьба о возбуждении уголовного преследования
1. Просьба о возбуждении уголовного преследования должна содержать
1) личные данные лица, совершившего преступление;
2) его местожительство и местопребывание;
3) состав преступления и соответствующие статьи законодательства;
4) доказательственные материалы для расследования, а при необходимости
- копии письменных доказательств;
5) описание внешности преступника и фотографии, если они имеются.
2. Просьба о возбуждении уголовного преследования должна быть заверена гербовой печатью запрашивающего органа и подписью его руководителя.
Статья 43
Порядок сношений по вопросам выдачи и уголовного преследования Сношения по вопросам выдачи и уголовного преследования, а также исполнения поручений по уголовным делам осуществляются Генеральной и Верховной прокуратурами Договаривающихся Сторон.
Глава IV
Заключительные положения Статьи 44 Установление ведомственных связей Центральные органы Договаривающихся Сторон, упомянутые в настоящем Договоре, на основе и в развитие настоящего Договора могут устанавливать между собой в рамках своей компетенции прямые связи путем заключения ведомственных соглашений.
Статья 45
Разрешение споров
Договаривающиеся Стороны будут решать все споры, возникающие при толковании и исполнении настоящего Договора, по дипломатическим каналам и посредством консультации между соответствующими центральными органами.
Статья 46
Изменение и дополнение Договора Изменения и дополнения в настоящий Договор вносятся по взаимному соглашению между Договаривающимися Сторонами и вступают в силу после выполнения юридических процедур в соответствии с национальным законодательством каждой из Договаривающихся Сторон.
Статья 47
Вступление Договора в силу Настоящий Договор подлежит ратификации и вступает в силу по истечении 30 дней после обмена ратификационными грамотами.
Статья 48
Срок действия Договора Настоящий Договор бессрочен и прекратит свое действие по истечении шести месяцев после направления любой из Договаривающихся Сторон письменного уведомления по дипломатическим каналам о прекращении его действия.
Совершенно в г. Пхеньяне 7 апреля 1997 года в двух экземплярах, каждый на казахском, корейском и русском языках, причем все тексты имеют одинаковую силу.
В случаях разногласий в толковании текста настоящего Договора за основу будет приниматься текст на русском языке.