Қазақша:
Қазақстан Республикасының 2006 жылғы 8 желтоқсандағы N 195 Заңы Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Өзбекстан Республикасының Үкіметі арасындағы Халықаралық автомобиль қатынасы туралы келісімді ратификациялау туралы Ташкентте 2006 жылғы 20 наурызда қол қойылған Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Өзбекстан Республикасының Үкіметі арасындағы Халықаралық автомобиль қатынасы туралы келісім ратификациялансын.
Қазақстан Республикасының Президенті жолаушылар мен жүктерді Тараптар мемлекеттері арасындағы, сондай-ақ олардың аумақтары арқылы транзитпен орындалатын автомобильмен тасымалдауды жүзеге асыруды жеңілдетуге ұмтыла отырып, осы мәселелерді өзара көмек, ынтымақтастық және өзара тиімділік негізінде реттеуді қалай отырып, төмендегілер туралы келісті:
1. Осы Келісімнің ережелері жолаушылар мен жүктерді Қазақстан Республикасы мен Өзбекстан Республикасы арасындағы, олардың аумақтары арқылы транзитпен орындалатын автомобильмен халықаралық тасымалдауларға, Тараптардың бірінің мемлекеті аумағында тіркелген автокөлік құралдары жүзеге асыратын үшінші елдерден/елдерге тасымалдарға қолданылады.
2. Осы Келiсiм Тараптар қатысушылары болып табылатын басқа да халықаралық шарттардан туындайтын олардың құқықтары мен мiндеттемелерiн қозғамайды.
1. "Тасымалдаушы" термині:
Тараптардың бірінің мемлекеті аумағында тіркелген, жолаушылар мен жүктердің халықаралық тасымалдарын ұлттық заңнамаға сәйкес ақы үшін немесе өз есебінен жүзеге асыруға құқығы бар жеке немесе заңды тұлғаны білдіреді.".
2. "Автокөлік құралы" термині:
жолаушыларды тасымалдау кезінде - автобус, яғни жолаушыларды тасымалдауға арналған және жүргізушінің орнын қоса алғанда, отыруға арналған кемінде 9 орны бар автокөлік құралын;
жүктерді тасымалдау кезінде - жүк автомобилін, тіркемесі бар жүк автомобилін, автомобильдік тартқышты немесе жартылай тіркемесі бар автомобильдік тартқышты қоса алғанда, жүктерді тасымалдауға арналған автокөлік құралын білдіреді.
3. "Үшiншi елдерден/елдерге тасымалдау" терминi: жүктердi бiр Тарап мемлекетiнiң аумағында тiркелген автомобиль көлiгiмен, бiрi екiншi Тарап мемлекетiнiң аумағында, ал екiншiсi үшiншi елдiң (осы Келiсiмге қатысушы емес)
аумағында орналасқан пункттер арасында тасымалдауды бiлдiредi.
4. "Рұқсат" терминi:
бiр Тарап мемлекетiнiң құзыреттi органы беретiн және екiншi Тарап мемлекетiнде тiркелген автокөлiк құралына рұқсатты берген Тарап мемлекетiнiң аумағы бойынша немесе арқылы жүруге құқық/мүмкiндiк беретiн құжатты бiлдiредi.
5. "Арнайы рұқсат" терминi:
бiр Тарап мемлекетiнiң құзыреттi органы беретiн және екiншi Тарап мемлекетiнде тiркелген автокөлiк құралына арнайы рұқсат берген Тарап мемлекетiнiң аумағы бойынша немесе арқылы арнайы санаттағы тасымалдарды жүзеге асыруға құқық/мүмкiндiк беретiн құжатты бiлдiредi.
6. "Қауiптi жүктер" терминi:
оларға тән қасиеттерге және ерекшелiктерге байланысты белгiлi бiр факторлар болған кезде тасымалдау, тиеу-түсiру жұмыстары процесiнде тасымалданатын жүктердiң, техникалық құралдардың, құрылғылардың, ғимараттар мен құрылыстардың, басқа да объектiлердiң жарылуына, өртенуiне немесе бүлiнуiне, сондай-ақ адамдардың өмiрi мен денсаулығына, қоршаған ортаға зиян келтiруге себеп болуы мүмкiн заттарды, материалдарды, бұйымдарды, қалдықтарды бiлдiредi.
7. "Жолаушылардың тұрақты тасымалдары" термині:
Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары арасында алдын ала келісілген маршруттар, кесте, тарифтер және тасымалдаушы жолаушыларды отырғызуды және түсіруді жүргізетін аялдама пункттері бойынша жүзеге асырылатын жолаушыларды автобуспен тасымалдауды білдіреді.
8. "Жолаушылардың тұрақты емес тасымалдары" термині:
"жолаушылардың тұрақты тасымалдары" деген терминге жатпайтын, жолаушыларды автобустармен тасымалдауды білдіреді.
9. "Транзиттік тасымал" термині:
Жолаушыларды немесе жүктерді Тараптардың бірі мемлекетінің аумағы арқылы тасымалдауды білдіреді, бұл тасымалдау кезінде жөнелту пункті мен межелі пункт осы мемлекеттің аумағынан тыс жерде орналасады.
1. Екi мемлекеттiң арасында немесе олардың аумақтары бойынша транзитпен жүк тасымалдау рұқсатсыз жүзеге асырылады.
2. Тараптардың әрқайсысы өз мемлекетiнiң аумағы бойынша, оның iшiнде үшiншi мемлекеттен/мемлекетке транзитпен жүретiн екiншi Тараптың жүк автокөлiк құралдарының өтуi үшiн қолайлы жағдайды қамтамасыз етедi.
4-бап
1. Тасымалдаушыға екiншi Тарап мемлекетiнiң аумағында орналасқан екi пункттiң арасында жүк тасымалдауды жүзеге асыруға рұқсат етiлмейдi.
2. Егер оған екiншi Тараптың құзыреттi органының рұқсаты алынса, Тараптардың бiрiнiң мемлекетiнiң тасымалдаушысы екiншi Тарап мемлекетiнiң аумағынан үшiншi мемлекеттiң аумағына және үшiншi мемлекеттiң аумағынан екiншi Тарап мемлекетiнiң аумағына жүктердi тасымалдауды жүзеге асыра алады.
3. Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары рұқсат бланкілерін алмасу тәртібін өзара келіседі. Бұл бланкілерде рұқсатты берген құзыретті органның мөрі мен жауапты адамның қолы болуға тиіс.
1. Жүксiз немесе жүкпен келе жатқан автокөлiк құралының көлемдерi мен салмақтық өлшемдерi екiншi Тарап мемлекетiнiң аумағында белгiленген нормалардан артық болса, тасымалдаушы екiншi Тараптың құзыреттi органының арнайы рұқсатын алуы тиiс.
2. Қауiптi жүктердi және әскери құрамдарды тасымалдау, сондай-ақ олардың Тараптар мемлекетiнiң аумағы бойынша транзитi, аумағында тасымалдау жүзеге асырылатын мемлекеттiң ұлттық заңнамасына сәйкес жүзеге асырылады.
5-1-бап
1. Жолаушылардың тұрақты тасымалдары Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары арасындағы келісу бойынша ұйымдастырылады.
2. Жолаушылардың Тараптар мемлекеттері арасындағы немесе олардың аумақтары арқылы транзитпен орындалатын тұрақты тасымалдары Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары өз мемлекеттерінің аумағы арқылы өтетін маршрут учаскесіне беретін рұқсат негізінде жүзеге асырылады. Рұқсаттарды Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары келісілген тәртіппен 5 жылға дейінгі кезеңге береді.
3. Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары тұрақты тасымалдарды ұйымдастыру туралы ұсыныстарды бір-біріне береді және бұл ұсыныстарда мынадай деректер:
а) тасымалдаушының атауы;
б) соңғы автовокзалдар (автостанциялар) көрсетілген жүру маршруты;
в) қозғалыс кестесі мен тарифтер;
г) тасымалдарды орындаудың белгіленетін кезеңі мен тұрақтылығы;
д) тасымалдаушы жолаушыларды отырғызуды және түсіруді жүргізетін аялдама пункттері, сондай-ақ шекараны кесіп өту пункттері;
е) қызметті бірнеше тасымалдаушы бірлесіп көрсеткен жағдайда, бірлескен шарт қамтылуға тиіс.
4. Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары өз мемлекеттерінің аумақтары арқылы жолаушылардың тұрақты тасымалдарын ұйымдастыру тәртібін (жазбаша нысанда) келіседі.
1. Осы баптың 2-тармағында көзделген тасымалдарды қоспағанда, жолаушылардың Тараптар мемлекеттері арасындағы немесе олардың аумақтары арқылы транзитпен орындалатын тұрақты емес тасымалдары Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары беретін рұқсат негізінде жүзеге асырылады.
2. Мынадай:
а) егер бүкіл сапар барысында бір ғана сол құрамдағы жолаушылар тобы бір ғана сол автобуспен тасымалданса, және бұл ретте:
не сапар автобус тіркелген Тарап мемлекетінің аумағында басталған және аяқталған;
не сапар автобус тіркелген Тарап мемлекетінің аумағында басталып, автобус басқа Тарап мемлекетінің аумағынан бос шығып кеткен жағдайда, осы басқа Тарап мемлекетінің аумағында аяқталған;
не автобус осы тасымалдаушының бұрын жеткізген жолаушылар тобын әкету үшін басқа Тарап мемлекетінің аумағына бос кірген, б) жарамсыз автобус басқа автобуспен алмастырылған жағдайларда, жолаушылардың тұрақты емес тасымалдарын жүзеге асыру үшін осы баптың 1- тармағында көрсетілген рұқсат талап етілмейді.
3. Осы баптың 2-тармағының а) тармақшасында көзделген тасымалдауларды жүзеге асыру кезінде автобус жүргізушісінде Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдары келіскен нысан бойынша жасалған жолаушылар тізімі болуға тиіс.
4. Жолаушылардың әрбір тұрақты емес тасымалына, бару және келу үшін бір рейс жасау құқығын беретін жеке рұқсат берілуге тиіс.
1. Осы Келісім (4-баптың 2-тармағы, 5-баптың 1-тармағы, 5-1-баптың 2- тармағы және 5-2-баптың 1-тармағы) бойынша талап етілетін рұқсаттар, сондай- ақ басқа да тасымалдау құжаттары осы Келісімде көзделген барлық тасымалдар кезінде автокөлік құралында болуға және талап етілген кезде тексеру үшін Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдарының өкілдеріне ұсынылуға тиіс.
2. Тасымалдау құжаттарын жол жүру алдында толық толтыру керек.
1. Бiр Тарап мемлекетiнiң тасымалдаушылары екiншi Тарап мемлекетiнiң ұлттық заңнамасын, сондай-ақ Тараптар мемлекеттерi қатысушылары болып табылатын автомобиль тасымалдары саласындағы халықаралық шарттардың ережелерiн сақтауға мiндеттi.
Осы Келiсiмде көзделген тасымалдар Тараптар мемлекеттерiнiң ұлттық заңнамаларына сәйкес халықаралық автомобиль қозғалысы үшiн ашық автомобиль жолдары бойынша жүзеге асырылады. Тараптар мемлекеттерiнiң құзыреттi органдары қажеттi жағдайда тасымалдау бағытын белгiлеуге құқылы.
2. Тасымалдаушы немесе оның жүргiзушiсi екiншi Тарап мемлекетiнiң аумағында қолданыстағы заңнаманы немесе осы Келiсiмнiң ережелерiн бұзған кезде аумағында автокөлiк құралдары тiркелген Тарап мемлекетiнiң құзыреттi органдары, аумағында бұзушылық жасалған Тараптың өтiнiшi бойынша мынадай шаралардың бiрiн қолдануы мүмкiн:
а) тасымалдаушыға қолданыстағы ережелердi сақтау қажеттiгi туралы ескерту;
б) осы Келiсiмге сәйкес тасымалдауды орындауға уақытша тыйым салу;
в) жауап беретiн тасымалдаушыға рұқсаттарды берудi тоқтату немесе екiншi Тарап мемлекетiнiң құзыреттi органы осы тасымалдаушыны тасымалдаудан шеттеткен мерзiмге берiлген рұқсатын алып қою.
3. Осы баптың 2-тармағының б) тармақшасына сәйкес шараны сондай-ақ аумағында бұзушылық жасалған Тарап мемлекетiнiң құзыреттi органы тiкелей қабылдауы мүмкiн.
4. Екi Тарап мемлекеттерiнiң құзыреттi органдары қабылданған шаралар туралы бiр-бiрiн хабардар етедi.
5. Тараптар мемлекеттерiнiң автокөлiк құралдарының жүргiзушiлерiнде өзi басқаратын автокөлiк құралының санатына сәйкес келетiн ұлттық немесе халықаралық жүргiзушi куәлiгi және 1968 жылғы 8 қарашада Венада жасалған Бiрiккен Ұлттар Ұйымының Жол қозғалысы туралы конвенциясының талаптарына жауап беретiн автокөлiк құралына арналған тiркеу куәлiгi болуы тиiс.
6. Тараптар мемлекеттерiнiң автотасымалдаушылары құқық бұзушылық жасағаны үшiн аумағында құқық бұзушылық жасалған мемлекеттiң ұлттық заңнамасында белгiленген жауапкершiлiкке тартылады.
8-бап
1. Осы Келісімде көзделген тасымалдарды өз мемлекетінің ұлттық заңнамасына сәйкес халықаралық жолаушылар мен жүктерді тасымалдауды жүзеге асыруға жіберілген тасымалдаушылар ғана орындай алады.
2. Жолаушылар мен жүктердің халықаралық тасымалдарын жүзеге асыратын автокөлік құралдары өз мемлекетінің тіркеу және айырым белгілеріне ие болуға тиіс.
Жүк автомобильдері немесе автомобильдік тартқыштар Тараптар мемлекеттерінің тіркеу және айырым белгілеріне ие болған жағдайда, тіркемелер мен жартылай тіркемелер басқа елдердің тіркеу және айырым белгілеріне ие бола алады.
3. Тараптардың тасымалдаушылары өз аумағында жолаушылар мен жүктердің тасымалдаулары жүзеге асырылатын мемлекеттің жол жүрісі қағидалары мен басқа да заңдарын сақтауға міндетті.
1. Тараптар шудың және пайдаланылған газдағы зиянды заттардың төмен деңгейiмен ерекшелiнетiн, қозғалыс қауiпсiздiгiн қамтамасыз ету үшiн қазiргi заманғы жабдықпен жарақталған автокөлiк құралдарын пайдалануға ықпал етедi.
2. Осы баптың 1-тармағында көзделген шаралар осы Келiсiмнiң 14-бабына сәйкес құрылған Бiрлескен комиссиямен қосымша келiсiлетiн болады.
12-бап
1. Осы Келiсiмнiң негiзiнде тасымалдарды орындау кезiнде Тараптар мемлекеттерiнiң аумағына әкелiнетiн:
а) автокөлiк құралының әрбiр моделi үшiн жасаушы көздеген, қозғалтқыштың қоректендiру жүйесiмен технологиялық және конструкциялық байланыстағы стандартты сыйымдылықтардағы, сондай-ақ рефрижераторлармен және автокөлiк құралдарындағы басқа да қондырғылармен технологиялық байланысқан қосымша сыйымдылықтардағы жанармай;
б) жолаушылар мен жүктерді тасымалдау уақытында пайдалану үшін қажетті мөлшердегі жағармай материалдары;
в) жолаушылар мен жүктердің халықаралық тасымалын жүзеге асыратын автокөлік құралын жөндеуге арналған қосалқы бөлшектер мен құрал-саймандар кедендік төлемдер мен алымдарды төлеуден өзара босатылады.
Пайдаланылмаған қосалқы бөлшектер қайта алып кетуге жатады, ал ауыстырылған қосалқы бөлшектер мемлекеттен шығарылуы не жойылуы не тиiстi Тарап мемлекетiнiң аумағында белгiленген тәртiппен тапсырылуы тиiс.
2. Осы Келісім шеңберінде жолаушылар мен жүктердің тасымалдарын жүзеге асыратын автокөлік құралдары автокөлік құралдарын иеленуге немесе пайдалануға байланысты алымдар мен төлемдерден, егер ақылы автомобиль жолдарын, автомагистральдарды, көпірлер мен тоннельдерді пайдаланғаны үшін алымдар мен төлемдер басқа Тарап мемлекетінің автокөлік құралдарынан өндіріп алынатын болса, осындай алымдар мен төлемдерді қоспағанда, осы мемлекеттің автомобиль жолдарын пайдалануға немесе күтіп ұстауға байланысты алымдар мен төлемдерден өзара босатылады.
3. Сондай-ақ Тараптар екi елдiң тасымалдаушыларын Тараптар мемлекеттерiнiң ұлттық заңнамаларына сәйкес, осы мемлекеттердiң аумағы бойынша транзитпен тасымалданатын жүктерден алынатын депозиттiк және кепiлдiк сомалар төлемдерiнен өзара босатады.
1. Шекаралық, кедендiк, санитарлық және ветеринариялық, сондай-ақ фитосанитарлық бақылауға және шекарадан өтуге байланысты қоршаған ортаны қорғау жөнiндегi бақылауға қатысты, Тараптар мемлекеттерi қатысушылары болып табылатын халықаралық шарттардың ережелерi қолданылады, ал осы шарттарда реттелмеген мәселелердi шешу кезiнде әрбiр Тараптардың әр мемлекетiнiң заңнамасы қолданылады.
2. Шекаралық, кедендiк және санитарлық, ветеринариялық, сондай-ақ фитосанитарлық бақылау автокөлiк құралымен жануарларды, тез бүлiнетiн және қауiптi жүктердi тасымалдау кезiнде басым тәртiппен жүзеге асырылады.
V. БIРЛЕСКЕН КОМИССИЯ 14-бап
1. Осы Келiсiмдi орындау және оған байланысты мәселелердi талқылау үшiн құрамына Тараптар мемлекетiнiң құзыреттi органдарының өкiлдерi кiретiн Бiрлескен Комиссия құрылады.
2. Бiрлескен Комиссияның мәжiлiстерi қажет болған жағдайда Тараптардың бiрiнiң мемлекеттерiнiң құзыреттi органдарының ұсынысы бойынша өткiзiледi.
3. Бiрлескен Комиссия қажет болған жағдайда Осы Келiсiмнiң ережелерiн өзгерту жөнiндегi ұсыныстарды басқа құзыреттi органдардың қатысуымен әзiрлейдi.
15-бап
1. Тараптар Атқару Хаттамасында Осы Келiсiмнiң орындалу тәртiбiн белгiлейдi.
Атқару Хаттамасына Келiсiммен бiр уақытта қол қойылады және ол оның ажырамас бөлiгi болып табылады.
2. Осы Келiсiмге осы Келiсiмдi қолдану туралы Атқару Хаттамасына Тараптардың өзара уағдаластығы бойынша осы Келiсiмнiң ажырамас бөлiгi болып табылатын жекелеген хаттамалармен ресiмделетiн өзгерiстер мен толықтырулар енгiзiлуi мүмкiн.
3. Тараптар осы Келiсiмнiң ережелерiн түсiндiру мен қолдануға байланысты туындауы мүмкiн барлық даулар мен келiспеушiлiктердi Тараптардың Бiрлескен Комиссиясы шеңберiнде өткiзiлетiн консультациялар мен келiссөздер жолымен шешетiн болады.
VI. ҚОРЫТЫНДЫ ЕРЕЖЕЛЕР 16-бап Осы Келiсiм оған қол қойылған күннен бастап уақытша қолданылады және оның күшiне енуi үшiн қажеттi барлық мемлекетiшiлiк рәсiмдердi Тараптардың орындағаны туралы соңғы жазбаша хабарлама алынған күннен бастап күшiне енедi.
Осы Келiсiм белгiленбеген мерзiмге жасалды және Тараптардың бiрi екiншi Тарапты өзiнiң оның қолданылуын тоқтату ниетi туралы жазбаша хабардар еткен күннен бастап алты ай өткенге дейiн күшiнде қалады.
2006 жылғы 20 наурызда Ташкент қаласында әрқайсысы қазақ, өзбек және орыс тiлдерiнде екi түпнұсқа данада жасалды, бұл ретте барлық мәтiндердiң күшi бiрдей.
Осы Келiсiмнiң ережелерiн түсiндiруде келiспеушiлiктер туындаған жағдайда Тараптар орыс тiлiндегi мәтiнге жүгiнетiн болады.
Қазақстан Республикасының Өзбекстан Республикасының Yкiметi үшiн Yкiметi үшiн Қазақстан Республикасының Yкiметi мен Өзбекстан Республикасының Үкiметi арасындағы Халықаралық автомобиль қатынасы туралы келiсiмдi қолдану туралы АТҚАРУ ХАТТАМАСЫ (2007 жылғы 8 қаңтарда күшіне енді - СІМ-нің ресми сайты)
Қазақстан Республикасының Үкiметi мен Өзбекстан Республикасының Үкiметi (бұдан әрi Тараптар деп аталатын) 2006 жылғы 20 наурыздағы Қазақстан Республикасының Үкiметi мен Өзбекстан Республикасының Үкiметi арасындағы Халықаралық автомобиль қатынасы туралы келiсiмдi (бұдан әрi - Келiсiм)
қолдану ережелерiн белгiлеу мақсатында, төмендегiлер туралы уағдаласты:
1. Келісімнің құзыретті органдары мыналар:
Қазақстан Республикасы тарапынан:
Қазақстан Республикасының Инвестициялар және даму министрлігі.
Өзбекстан Республикасы тарапынан:
Өзбек автомобиль және өзен көлігі агенттігі, Өзбекстан Республикасының Ішкі істер министрлігі, Мемлекеттік кеден комитеті және Автомобиль жолдары жөніндегі мемлекеттік комитеті болып табылады.
Тараптар мемлекеттерінің құзыретті органдарының ресми атаулары өзгерген жағдайда, Тараптар бір-бірін дипломатиялық арналар арқылы дереу хабардар етеді.
2. Тараптар мемлекеттерiнiң құзыреттi органдары Келiсiмнiң орындалу барысы, халықаралық автомобиль тасымалына, салық және кедендiк алымдарға байланысты мемлекет заңнамасындағы өзгерiстер, алдыңғы жылғы тасымалдардың жай-күйi, шекаралық өтпелер жұмысының режимдерi және жүктер тасымалын жетiлдiруге бағытталған басқа да мәселелер туралы бiр-бiрiн хабардар етедi.
3. Осы Атқару Хаттамасы Келiсiммен бiр уақытта күшiне енедi.
2006 жылғы 20 наурызда Ташкент қаласында әрқайсысы қазақ, өзбек және орыс тiлдерiнде екi түпнұсқа данада жасалды, бұл ретте барлық мәтiндердiң күшi бiрдей.
Осы Атқару Хаттамасының ережелерiн түсiндiруде келiспеушiлiктер туындаған жағдайда Тараптар орыс тiлiндегi мәтiнге жүгiнетiн болады.
Үкiметi үшiн Yкiметi үшiн

На русском языке:
Закон Республики Казахстан от 8 декабря 2006 года N 195 О ратификации Соглашения между Правительством Республики Казахстан и Правительством Республики Узбекистан о международном автомобильном сообщении Ратифицировать Соглашение между Правительством Республики Казахстан и Правительством Республики Узбекистан о международном автомобильном сообщении, подписанное в Ташкенте 20 марта 2006 года.
Президент
Республики Казахстан
Примечание. Текст международного Соглашения, прилагаемый к нормативному правовому акту, не является официальным.
Официально заверенную копию международного Соглашения РК на языках заключения можно получить в Министерстве иностранных дел РК, ответственном за регистрацию, учет и хранение международных Соглашений РК СОГЛАШЕНИЕ между Правительством Республики Казахстан и Правительством Республики Узбекистан о международном автомобильном сообщении (Вступило в силу 8 января 2007 года - Бюллетень международных договоров РК, 2007 г., N 1, ст. 11)
Правительство Республики Казахстан и Правительство Республики Узбекистан, далее именуемые Сторонами, руководствуясь необходимостью дальнейшего развития сотрудничества между государствами Сторон в области международных автомобильных перевозок пассажиров и грузов, стремясь облегчить осуществление пассажирских и грузовых автомобильных перевозок между государствами Сторон, а также транзитом через их территории, желая урегулировать эти вопросы на основе взаимопомощи, сотрудничества и взаимной выгоды, согласились о нижеследующем:
Статья 1
1. Положения настоящего Соглашения применяются к международным автомобильным перевозкам пассажиров и грузов между Республикой Казахстан и Республикой Узбекистан, транзитом через их территории, перевозкам из/в третьи страны, осуществляемым автотранспортными средствами, зарегистрированными на территории государства одной из Сторон.
2. Настоящее Соглашение не затрагивает прав и обязательств Сторон, вытекающих из других международных договоров, участниками которых они являются.
II. ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Статья 2
Для целей настоящего Соглашения, употребляемые в нем определения обозначают:
1. Термин "перевозчик" означает:
физическое или юридическое лицо, зарегистрированное на территории государства одной из Сторон, которое имеет право осуществлять международные перевозки пассажиров и грузов за плату или свой счет в соответствии с национальным законодательством.
2. Термин "автотранспортное средство" означает:
при перевозке пассажиров - автобус, то есть автотранспортное средство, предназначенное для перевозки пассажиров и имеющее, по крайней мере, 9 мест для сидения, включая место водителя;
при перевозке грузов - автотранспортное средство, предназначенное для перевозки грузов, включая грузовой автомобиль, грузовой автомобиль с прицепом, автомобильный тягач или автомобильный тягач с полуприцепом.
3. Термин "перевозки из/в третьи страны" означает:
перевозки грузов автомобильным транспортом, зарегистрированным на территории государства одной Стороны, между пунктами, один из которых расположен на территории государства другой Стороны, а другой - на территории третьей страны (не участника настоящего Соглашения).
4. Термин "разрешение" означает:
документ, выдаваемый компетентным органом государства одной Стороны и дающий право/возможность автотранспортному средству, зарегистрированному в государстве другой Стороны, на проезд по или через территорию государства Стороны, выдавшей разрешение.
5. Термин "специальное разрешение" означает:
документ, выдаваемый компетентным органом государства одной Стороны и дающий право/возможность автотранспортному средству, зарегистрированному в государстве другой Стороны, на осуществление специальных категорий перевозок по или через территорию государства Стороны, выдавшей специальное разрешение.
6. Термин "опасные грузы" означает:
вещества, материалы, изделия, отходы, которые в силу присущих им свойств и особенностей при наличии определенных факторов могут в процессе транспортировки, погрузочно-разгрузочных работ явиться причиной взрыва, пожара или повреждения перевозимых грузов, технических средств, устройств, зданий и сооружений, других объектов, а также причинения вреда жизни и здоровью людей, окружающей среде.
7. Термин "регулярные перевозки пассажиров" означает:
перевозки пассажиров автобусом, осуществляемые по заранее согласованным между компетентными органами государств Сторон маршрутам, расписанию, тарифам, пунктам остановок, на которых перевозчик будет производить посадку и высадку пассажиров.
8. Термин "нерегулярные перевозки пассажиров" означает:
перевозки пассажиров автобусами, которые не подпадают под термин "регулярные перевозки пассажиров".
9. Термин "транзитная перевозка" означает:
перевозка пассажиров или грузов через территорию государства одной из Сторон, при которой пункты отправления и назначения находятся вне территории этого государства.
III. Перевозка пассажиров и грузов
Статья 3
1. Перевозка грузов между обоими государствами или транзитом по их территориям осуществляется без разрешений.
2. Каждая из Сторон обеспечит благоприятные условия для проезда грузовых автотранспортных средств другой Стороны по территории своего государства, в том числе и следующих транзитом в третье государство.
Статья 4
1. Перевозчику не разрешается осуществлять перевозки грузов между двумя пунктами, расположенными на территории государства другой Стороны.
2. Перевозчик государства одной из Сторон может осуществлять перевозки грузов с территории государства другой Стороны на территорию третьего государства и с территории третьего государства на территорию государства другой Стороны, если на это получено разрешение компетентного органа другой Стороны.
3. Компетентные органы государств Сторон согласовывают между собой порядок обмена бланками разрешений. Эти бланки должны иметь печать и подпись ответственного лица компетентного органа, выдавшего разрешение.
Статья 5
1. Когда габариты и весовые параметры автотранспортного средства, следующего без груза или с грузом, превышают установленные на территории государства другой Стороны нормы, перевозчик должен получить специальное разрешение компетентного органа другой Стороны.
2. Перевозка опасных грузов и воинских контингентов, а также их транзит по территории государств Сторон осуществляется в соответствии с национальным законодательством государства, на территории которого осуществляется перевозка.
Статья 5-1
1. Регулярные перевозки пассажиров организуются по согласованию между компетентными органами государств Сторон.
2. Регулярные перевозки пассажиров между государствами Сторон пли транзитом по их территориям осуществляются на основании разрешения, выдаваемого компетентными органами государств Сторон, на тот участок маршрута, который проходит по территории их государства. Разрешения выдаются в согласованном порядке компетентными органами государств Сторон на период до 5 лет.
3. Предложения об организации регулярных перевозок передаются друг другу компетентными органами государств Сторон и должны содержать следующие данные:
а) наименование перевозчика;
б) маршрут следования с указанием конечных автовокзалов (автостанций);
в) расписание движения и тарифы;
г) намечаемый период и регулярность выполнения перевозок;
д) пункты остановки, на которых перевозчик производит посадку и высадку пассажиров, а также пункты пересечения границ;
е) совместный договор в случае, если услуга оказывается совместно несколькими перевозчиками.
4. Компетентные органы государств Сторон согласуют (в письменной форме) порядок организации регулярных перевозок пассажиров по территориям своих государств.
Статья 5-2
1. Нерегулярные перевозки пассажиров между государствами Сторон или транзитом по их территориям, за исключением перевозок, предусмотренных в пункте 2 настоящей Статьи, осуществляются на основании разрешения, выдаваемого компетентными органами государств Сторон.
2. Разрешение, указанное в пункте 1 настоящей Статьи, не требуется для осуществления нерегулярных перевозок пассажиров в следующих случаях:
а) если группа пассажиров в одном и том же составе перевозится на одном и том же автобусе в продолжение всей поездки и при этом:
либо поездка начинается и заканчивается на территории государства Стороны, где зарегистрирован автобус;
либо поездка начинается на территории государства Стороны, где зарегистрирован автобус, и заканчивается на территории государства другой Стороны при условии, что автобус покидает территорию государства этой другой Стороны порожним;
либо автобус въезжает на территорию государства другой Стороны порожним, чтобы забрать ранее доставленную этим перевозчиком группу пассажиров;
б) при замене неисправного автобуса другим автобусом.
3. При осуществлении перевозок, предусмотренных подпунктом а) пункта 2 настоящей Статьи, водитель автобуса должен иметь список пассажиров, составленный по форме, согласованной компетентными органами государств Сторон.
4. На каждую нерегулярную перевозку пассажиров должно быть выдано отдельное разрешение, которое дает право на совершение одного рейса туда и обратно.
Статья 6
1. Требуемые по настоящему Соглашению (пункт 2 Статьи 4, пункт 1 Статьи 5, пункт 2 Статьи 5-1 и пункт 1 Статьи 5-2) разрешения, а также другие перевозочные документы должны находиться в автотранспортном средстве при всех перевозках, предусмотренных настоящим Соглашением, и по требованию предъявляться для проверки представителям компетентных органов государств
2. Перевозочные документы следует заполнять полностью перед началом поездки.
Статья 7
1. Перевозчики государства одной Стороны обязаны соблюдать национальное законодательство государства другой Стороны, а также положения международных договоров в области автомобильных перевозок, участниками которых являются государства Сторон.
Перевозки, предусмотренные настоящим Соглашением, должны осуществляться по автомобильным дорогам, открытым для международного автомобильного движения в соответствии с национальными законодательствами государств Сторон. Компетентные органы государств Сторон вправе устанавливать в необходимых случаях маршрут перевозки.
2. При нарушениях перевозчиком или его водителями законодательства, действующего на территории государства другой Стороны, или положений настоящего Соглашения, компетентные органы государства Стороны, на территории которого зарегистрировано автотранспортное средство, могут применять по ходатайству той Стороны, на территории государства которой было совершено нарушение, одну из Следующих мер:
а) предупредить перевозчика о необходимости соблюдения действующих правил;
б) временно запретить выполнение перевозок в соответствии с настоящим Соглашением;
в) прекратить выдачу разрешений несущему ответственность перевозчику или изъять уже выданное разрешение на тот срок, на который компетентный орган государства другой Стороны отстранил этого перевозчика от перевозок.
3. Мера в соответствии с подпунктом "б" пункта 2 настоящей Статьи может быть принята также непосредственно компетентным органом государства той Стороны, на территории которого было совершено нарушение.
4. Компетентные органы государств обеих Сторон уведомляют друг друга о принятых мерах.
5. Водители автотранспортных средств государств Сторон должны иметь национальное или международное водительское удостоверение, соответствующее категории управляемого ими автотранспортного средства, и регистрационное свидетельство на автотранспортное средство, отвечающее требованиям Конвенции Организации Объединенных Наций о дорожном движении, совершенной в Вене 8 ноября 1968 г.
6. За совершение правонарушения автоперевозчики государств Сторон несут ответственность установленную национальным законодательством государства, на территории которого совершено правонарушение.
Статья 8
1. Перевозки, предусмотренные настоящим Соглашением, могут выполняться только перевозчиками, которые согласно национальному законодательству своего государства допущены к осуществлению международных перевозок пассажиров и грузов.
2. Автотранспортные средства, осуществляющие международные перевозки пассажиров и грузов, должны иметь регистрационный и отличительный знаки своего государства.
Прицепы и полуприцепы могут иметь регистрационные и отличительные знаки других стран при условии, что грузовые автомобили или автомобильные тягачи будут иметь регистрационные и отличительные знаки государств Сторон.
3. Перевозчики Сторон обязаны соблюдать правила движения и другие законы государства, на территории которого осуществляются перевозки пассажиров и грузов.
Статья 9
Перевозки пассажиров и грузов на основании настоящего Соглашения осуществляются при условии обязательного страхования гражданской ответственности владельцев автотранспортных средств за ущерб, причиненный третьим лицам. Перевозчик обязан заранее застраховать каждое автотранспортное средство, выполняющее указанные перевозки.
Статья 10
Вопросы, не урегулированные настоящим Соглашением, а также международными договорами, участниками которых являются обе Стороны, будут решаться в соответствии с национальным законодательством государства каждой из Сторон.
Статья 11
1. Стороны содействуют эксплуатации автотранспортных средств, отличающихся низким уровнем шума и вредных веществ в выхлопных газах, оснащенных современным оборудованием для обеспечения безопасности движения.
2. Меры, предусмотренные пунктом 1 настоящей Статьи, будут дополнительно согласовываться Совместной комиссией, созданной согласно Статье 14 настоящего Соглашения.
Статья 12
1. При выполнении перевозок на основании настоящего Соглашения взаимно освобождаются от уплаты таможенных платежей и сборов, ввозимые на территорию государств Сторон:
а) горючее, находящееся в предусмотренных изготовителем для каждой модели автотранспортного средства стандартных емкостях, технологически и конструктивно связанных с системой питания двигателей, а также в дополнительных емкостях, технологически связанных с рефрижераторами и другими установками на автотранспортных средствах;
б) смазочные материалы в количествах, необходимых для использования во время перевозки пассажиров и грузов;
в) запасные части и инструменты, предназначенные для ремонта автотранспортного средства, осуществляющего международную перевозку Неиспользованные запасные части подлежат обратному вывозу, а замененные запасные части должны быть вывезены из государства, либо уничтожены, либо сданы в порядке, установленном на территории государства соответствующей Стороны.
2. Автотранспортные средства, осуществляющие перевозки пассажиров и грузов в рамках настоящего Соглашения, взаимно освобождаются от сборов и платежей, связанных с владением или использованием автотранспортных средств, использованием или содержанием автомобильных дорог государства другой Стороны, за исключением сборов и платежей за использование платными автомобильными дорогами, автомагистралями, мостами и тоннелями, если такие сборы и платежи взимаются с автотранспортных средств этого государства.
3. Стороны также взаимно освобождают перевозчиков двух стран от уплаты депозитных и залоговых сумм с грузов, перевозимых транзитом по территории их государств, в соответствии с национальными законодательствами государств
2. Пограничный, таможенный, санитарный, ветеринарный, а также фитосанитарный контроль будет осуществляться в приоритетном порядке при перевозках животных, скоропортящихся и опасных грузов автотранспортным средством.
V. СОВМЕСТНАЯ КОМИССИЯ
Статья 14
1. В целях выполнения настоящего Соглашения и обсуждения связанных с ним вопросов будет создана Совместная комиссия, в состав которой войдут представители компетентных органов государств Сторон.
2. Заседания Совместной комиссии проводятся в случае необходимости по предложению компетентных органов государств одной из Сторон.
3. Совместная комиссия, при необходимости, разрабатывает с участием других компетентных органов предложения по изменению положений настоящего Соглашения.
Статья 15
1. Стороны в Исполнительном Протоколе определяют порядок исполнения Исполнительный Протокол подписывается одновременно с Соглашением и является его неотъемлемой частью.
2. По взаимной договоренности Сторон в настоящее Соглашение и Исполнительный Протокол о применения настоящего Соглашения могут вноситься изменения и дополнения, которые оформляются отдельными протоколами, являющимися неотъемлемой частью настоящего Соглашения.
3. Стороны будут решать все споры и разногласия, которые могут возникнуть в связи с толкованием и применением положений настоящего Соглашения, путем переговоров и консультаций, проводимых в рамках Совместной комиссии Сторон.
VI. ЗАКЛЮЧИТЕЛЬНЫЕ ПОЛОЖЕНИЯ
Статья 16
Настоящее Соглашение временно применяется со дня его подписания и вступает в силу с даты получения последнего письменного уведомления о выполнении Сторонами внутригосударственных процедур, необходимых для его вступления в силу.
Настоящее Соглашение заключается на неопределенный срок и будет оставаться в силе до истечения 6 месяцев со дня, когда одна из Сторон уведомит в письменной форме другую Сторону о своем намерении прекратить его действие.
Совершено в городе Ташкенте 20»марта 2006 года в двух подлинных экземплярах, каждый на казахском, узбекском и русском языках, причем все тексты имеют одинаковую силу.
В случае возникновения разногласий в толковании положений настоящего Соглашения, Стороны будут обращаться к тексту на русском языке.
За Правительство За Правительство Республики Казахстан Республики Узбекистан ИСПОЛНИТЕЛЬНЫЙ ПРОТОКОЛ о применении Соглашения между Правительством Республики Казахстан и Правительством Республики Узбекистан о международном автомобильном сообщении (Вступил в силу 8 января 2007 года - Бюллетень международных договоров РК, 2007 г., N 1, ст. 11)
Правительство Республики Казахстан и Правительство Республики Узбекистан (далее - именуемые Сторонами) с целью определения правил применения Соглашения между Правительством Республики Казахстан и Правительством Республики Узбекистан о международном автомобильном сообщении от 20 марта 2006 года (далее - Соглашение), договорились о нижеследующем:
1. Компетентными органами Соглашения являются:
Со стороны Республики Казахстан:
Министерство по инвестициям и развитию Республики Казахстан.
Со стороны Республики Узбекистан:
Узбекское агентство автомобильного и речного транспорта, Министерство внутренних дел, Государственный таможенный комитет и Государственный комитет Республики Узбекистан по автомобильным дорогам.
В случае изменения официальных наименований компетентных органов государств Сторон, Стороны незамедлительно уведомляют друг друга по дипломатическим каналам.
2. Компетентные органы государств Сторон будут информировать друг друга о ходе выполнения Соглашения, изменениях в законодательстве государства, связанных с международными автомобильными перевозками грузов, налоговыми и таможенными сборами, состоянии перевозок за предыдущий год, режимах работы пограничных переходов и других вопросах, направленных на усовершенствование перевозок грузов.
3. Настоящий Исполнительный Протокол вступает в силу одновременно с Соглашением.
Совершено в городе Ташкенте 20 марта 2006 года в двух подлинных экземплярах, каждый на казахском, узбекском и русском языках, причем все В случае возникновения разногласий в толковании положений настоящего Исполнительного Протокола, Стороны будут обращаться к тексту на русском языке.