Ұлыбритания Премьер-министрі

Ұлыбритания және Солтүстік Ирландия біріккен патшалығының премьер-министрі Ұлыбритания үкіметі басшысы болып табылады және атқару қызметінің көбісін орындайды — жоғарғы мемлекеттік лауазымды тұлғалардың комитеті. Үкімет басшысы ретінде, Ұлыбритания Премьер-Министрі, Әміршісі атынан атқарушы функцияларын көптеген орындайды, ол мемлекет басшысы және атқарушы биліктің жоғарғы атқарушы мүшесі болып табылады, ол Кеңестің монархы ретінде. Дәстүр бойынша, және Премьер-министр, және Министрлер Кабинеті Ұлыбритания парламентінің қазіргі мүшелерінен тұрады және оған өздерінің іс-әрекетіне жауапты болады. Аты-жөні лауазымы көрсетеді, Премьер - монархтың басты кеңесшісі. Тарихи, бірінші министр кез келген жоғары мемлекеттік лауазымдарға ие бола алады, Лорд Канцлерінің лауазымы сияқты, Кентербери архиепископы, Лорд басқарушы, Қазынашының канцлері, Лорд сақтайтың мөрі немесе Мемлекеттік хатшы. XVIII ғасырда үкімет пайда болған кезде, Министрлер Кабинетінен тұратын, оның басшысы деп аталатын болды «Премьер-министрі» (кейде «Премьер» немесе «Бірінші министр»); Бүгінгі күні премьер-министр үнемі министрлік орындарының бірін алады (Сэр Роберт Уолпол Әдетте Қазынашылық бірінші лорд, Қазынашылық канцлері және Лорд қазынашысы қазынашылық міндеттемелерді парламенттік хатшысы бірге орындау). әдетте сөздің қазіргі заманғы мағынада бірінші Премьер-министрі ретінде қарастырылады. Премьер-Министрді Монарх тағайындайды, ол, конституциялық дәстүр бойынша адамды таңдау болып табылады, Қауым палатасының ең үлкен қолдауы бар (әдетте көпшіліктің қатысуымен көшбасшы). Бұл жағдайда, Егер Премьер-Министр Қауым палатасының сенімін жоғалтса (Міндеттеме туралы қаулы қабылданғанымен) ол отставкаға кетуге, не моральдық міндетті (бұл жағдайда, Әміршісі сеніміне ие басқа премьер-министрді табуға тырысады), немесе монархтан жаңа сайлауды тағайындауды сұраңыз. Кейбір мағынада премьер-министрліктің бұрынғысынша бұрынғысынша қалады Де-факто. Премьер-Министр, негізінен, әдет-ғұрыптар, бірақ заңмен емес, Одан шықты, бұл лауазымға ие адам тағайындалуы мүмкін (Әмірші арқылы) олардың министрлер кабинетіндегі әріптестері мен корольдік прерогативтерді пайдаланады, бұл Премьер-Министрінің екі орындалуы мүмкін, және премьер-министрдің кеңесі бойынша Монархты қабылдады. Кейбір комментаторы көрсетеді, іс жүзінде премьер-министр Палатаға өте жауапты емес. Тарихы Потреті]] Тарихи жағынан, Әмірші билігіне қатысты билік егемендікке жатады, Парламенттің және Партия Кеңесінің кеңестерінен жасырын алды. Министрлер кабинеті жасырын кеңестен бастап дамыды, Монарх бірнеше құпия кеңесшілермен кеңесуді бастаған кезде, бірақ барлық кеңес бірден емес. Алайда, бұл органдар заманауи министрлер кабинетіне ұқсас емес еді, олар бір адам басқарған емес, сондай-ақ, олар көбінесе келіспеушілікте әрекет етіп, парламенттік бақылаусыз монархтың еркі бойынша толығымен тағайындалды және таратылды. Британ премьер-министрлерінің тарихы заңнамалық актілерден тұрмайды, ал, керісінше, тарихшылар жорамалдар, өйткені. Терминнің шығу тегі Премьер-министр және мәселе, ол бірінші премьер-министр деп аталуы мүмкін, түсініксіз және академиялық және саяси пікірталастардың нысанасы. Сөздердің алғашқы есімі «Премьер-министрі» Ресми үкіметтік құжаттарда ол Бенджамин Дизраэли күндері болды. Содан бері атау құжаттарда, хаттарда және ауызша сөйлеуде қолданылған. 1905 жылы, Премьер-министрі лауазымына корольдік куәлікте тағайындалды, ең жоғары лауазымды тұлғалардың алдындағы тәртіпті көрсете отырып. Қызметкерлер тізімінде премьер-министр Йорк архиепископынан кейін бірден орналасты. Осы уақытқа дейін, Шамасы, атаудың заңды танылуы болды, Кейінірек 1917 жылғы заңда Чекерс мен 1937 жылғы корольдік министрлер туралы заң туралы айтылған. Көптеген дәлелдер бар, бұл лауазым «Премьер-министр» Парламент актісімен анық анықталмаған, ертен ойлап тапқан. 1741 жылы Жалпы Палатасы жарияланды, «Біздің мемлекеттік құрылымымызға сәйкес, бұл жалғыз немесе тіпті бірінші министр ресми, мемлекеттік жүйемен үйлеспейтін және кез келген үкіметтің еркіндігі үшін қауіпті». Дегенмен, бұл белгілі бір кезеңдегі партиялық бағалаулар болды. Басқа жақтан, 1803 жылы Лорд Мелвилл Кіші Уильям Питт әңгімесінде, 1803 жылы соңғы мәлімдеді, бұл «адам, әдетте бірінші министр деп аталады», үкіметтің қалыпты жұмысы үшін өте қажет болды және өз пікірін білдірді, мұндай тұлға министр болуы керек, қаржы мәселелеріне жауапты. 1806 жылы Жалпы Палатасы мәлімдеді, «мемлекеттік құрылым премьер-министрдің идеяларын қабылдамайды». Шығарылым Битсон Political Index of 1786 бүгінгі күнге дейін Генри VIII таққа кіргеннен кейін премьер-министрлер мен фаворит тізімін береді. 1714 жылдан бастап Битсон (Beatson) тек біреуін көрсетеді 'жалғыз министр'/'Sole Minister', Роберт Вальпол болды. Келесі кезеңде ол екі, үш немесе тіпті төрт адам тең министрлер ретінде, Корольді тыңдаған кеңеске, және сол арқылы елдің әкімшілігін басқарады. Бірінші акт Ұлыбритания парламенті, жылжымайтын мүлік премьер-министрдің лауазымы, Чекерс актісі болды, ол 1917 жылғы 20 желтоқсанда Корольмен мақұлданды. Ол дүңгіршектердің үйін анықтады, Сэр Артур мен Леди Лидің ханына ұсынылған, болашақ премьер-министрлерге арналған үй ретінде қызмет ету үшін. Соңында, Корольдік министрлер туралы заң (корольдік министрлер), ол 1937 жылдың 1 шілдесінде Король мақұлдаған, премьер-министрдің лауазымына ресми түрде мойынсұнып, «Бірінші қазынашының және Премьер-Министрдің» алғашқы төленетін төлемін анықтады - екі лауазым, әдетте премьер-министрді айналдырды. Бұл акт арасындағы айырмашылықты жасады «Ережелер» («position») Премьер-Министр және «қызмет» («office») Қазынаның бірінші иесі, жағдайдың бірегей сипатын және Ұлыбритания үкіметінің кабинеті өмірін тануды) атап өтті. Дегенмен, премьер-министрдің есігінде белгі бар «Қазынашының алғашқы иесі». Премьер-Министрдің ұстанымын формальды танудың жеткіліксіздігі Ұлыбританияның тарихында премьер-министрлерді анықтауда проблемалар туғызады. Британ премьер-министрлерінің тізімі компилятор таңдалған критерийлерге байланысты әртүрлі болуы мүмкін. Мысалы, Министрліктерді қалыптастырудың сәтсіз әрекеттері, осындай, 1746 жылы Лорд Гренвиллдің әрекеті ретінде, жиі елемейді. Әдетте бірінші премьер-министр болып саналады сэр Роберт Уолпол, ол кабинетті 1721 жылы басқарған. Оның күші өсті, өйткені Георг I ағылшын саясатына белсенді қатыспаған, өз отбасымен айналысады Ганновермен. Уапполь премьер-министр болып саналады, ол үкіметке әсер етіп, сонымен қатар, Ол министрлерді бірлесіп жұмыс істеуге мәжбүр етті, және өздерінің күш-жігерін арттыру үшін бір-біріне қызығушылық танытпайды. Уапполдың ұстанымы Қазыналықтың бірінші иесі үкімет басшылығымен байланысып, әрдайым премьер-министрлердің қолында болды. Уапполды бірінші премьер деп санаса да, билік басында «премьер-министр» сөзі оның саяси оппоненттері тарапынан айыптау және соттау ретінде қолданылған. Оның билігі мен билігі корольдің пайдасына негізделген, Қауым палатасының қолдауымен емес. Одан кейінгі лауазым иелері ол сияқты ықпалды емес еді, Корольдің күші басым болды. Дегенмен, корольдің билігі бірте-бірте азайып, премьер-министр өсті. Өмірінің соңғы жылдары Георг II саясатты негізінен министрлер анықтады, мысалы Уильям Питт аға. Үкімет кезеңі Георг III, ол Георг II қайтыс болғаннан кейін 1760 жылы басталған, әсіресе премьер-министрдің қызметін дамытуда айтарлықтай. Корольдің кезінде король кейде парламенттің қысымымен министрлерді тағайындауға тура келді, ол жеке өзі ұнаған жоқ. Дегенмен, ол Кабинетін құрамы бойынша бақылауды толық жоғалтпады, Кейбір жағдайларда король саясаткерлерді тағайындауға кедергі келтірді, министрлері тағайындауға Парламент, ол оны жек көрді (мысалы, Чарльза Джеймса Фокса (Charles James Fox)). Дегенмен, Монархтың ықпалы бірте-бірте азайып келеді. Бұл үрдіс Вильгелям IV тұсында айтарлықтай болды, премьер-министрді Парламенттің еркі бойынша тағайындаған соңғы король. Вильгельм 1834 жылы өз еркімен бас тартуға тырысты, ол вигов Уильям Тоқтысы жұмыстан босатылған және Роберт қабығы назар тори оны ауыстырды кезде. Пил, Бірақта, Ол Коммунистер үйінің қолдауын ала алмады, онда Виги басым болды, және бірнеше айдан кейін ол отставкаға кетті. Вильгелям IV уақытынан бері монархлар парламенттің еркіне қарсы премьер-министрді тағайындауға тырыспаған (бірақ екінші дүниежүзілік соғыс басында Уинстон Черчилль премьер-министр болып тағайындалды, оның партиясы сол уақытта азшылықта парламентте болған). Монархтың министрлік тапсырмаларға ықпалын төмендетуімен Қауымдастықтың рөлі өсті. XX ғасырдың басында пікір түбегейлі басталды, Премьер-Министр Қауым палатасына есеп беріп, Лордтар Палатасының алдында емес, сондықтан теңшелетін, туындаған премьер-министр өзі Палатаға мүше болуға тиіс. Соңғы премьер-министр толықтай Лордтар палатасынан Роберт Артур Талбот Гаскойне-Сесил, Лордтар палатасының алдында әдеті, Солсберидің үшінші маркизі, лауазымын атқарған. 1895-1902 жж. 1962 жылы, Премьер-Министр, Лордтар Александр Дуглас-Хьюм палатасының мүшесі болып тағайындалды, бірақ, премьер болып, ол Хьюмнің 14-ші ертегінің Пэрксом атағынан бас тартты , және ол депутат ретінде қауымдар палатасына қайта сайланды (Парламент тарихында ғана осындай іс-шара). Қызметі Соңғы жылдары бұл премьер-министрлердің өз жұмысын жүзеге асыруға кедергі келтірмегеніне қарамастан, премьер-министрдің ресми мәртебесі біршама емес. Ол іс жүзінде Министрлер Кабинетінің басқа мүшелеріне қатысты заңнамалық түрде анықталған билікке ие емес, елді реттейтін барлық жұмыс теориялық министрлерінің арқылы жүзеге асырылады, оның өкілеттігі Парламенттің актілері бойынша анық анықталған. Премьер-Министр бір мезгілде Қазынашының Бірінші Лагерінің министрлік қызметтерін атқарады, яғни лорд-қазынашының міндеттерін орындау жөніндегі комитетінің басшысы, және Азаматтық қызмет министрі . еңбек өтілін мақсатында, Корольдік билікпен анықталған, Премьер-министр, Корольдік отбасының мүшелерін жоққа шығаратын болсақ, Бұл жай ғана Кентерберий архиепископы төмен болып табылады, Йорк Архиепископы және Лорд Канцлері. Шотландияның аймақтық үкіметтерінде, Уэльс, және Солтүстік Ирландия Премьер-Министрге сәйкес лауазымы бірінші министр деп аталады. (Қараңыз. Шотландияның бірінші министрі, Уэльстің бірінші министрі және Солтүстік Ирландияның бірінші министрі) Бірінші арасында тең Үкімет кабинетінің пайда болуы Премьердың заңды түрде мойындамауға қарамастан, 1780 жылдарда оған қарсы амбулелиялылық пайда болды. таққа отырған алғашқы 20 жыл ішінде. Георг III (1760–1820) Өзі болуға тырысты "Премьер-Министр" саясатты Министрлер кабинетінің сыртынан бақылау арқылы, министрлерді тағайындау және қызметтен босату, жеке министрлерімен жеке кездесу, және оларға нұсқаулар беріңіз. Бұл тәжірибелер Кабинеттің отырыстарында шатасуы мен келіспеушілігін туғызды; Король Джорджтың жеке басқарудағы эксперименті әдетте сәтсіздікке ұшырады. 1782 жылдың наурыз айында Лорд Солтүстік министрлігінің (1770-1782 жж.) Американдық революциялық соғыста Ұлыбританияның жеңіліске ұшырауына байланысты парламент тарапынан сенімсіздік және кейіннен сенімсіздік салдарынан, Рокингхемдің Маркстегі премьер-министрдің Министрлер кабинетінің бақылауы қайта бекітілді. Рокингхем премьер-министрді "ерлер де, ерлер де өзгеруі керек» деген түсінікті түсінді; және жаңа министрлік корольдік келісімін талап, ол үшін бұл шаралар, олар шаралар болды, ал оппозицияда, қорғаушы еді." Ол және оның кабинеті өз саясаттарында біріктіріліп, бір-біріне қарама-қарсы тұрып, бір-біріне түседі; Олар сондай-ақ келісесіз емес, Кабинетінің ешкімді қабылдаудан бас тартты. Король Георг бас тартты деп қорқытты, бірақ ақыр соңында қажеттіліксіз келісті: ол үкіметке ие болуы керек еді. Осы уақыттан бастап, Премьер-Министрдің ұстанымын қабылдаудың кеңеюі болды және атағы көбінесе қолданылды, бейресми жағдайда ғана. Вигов бар бастапқыда байланысты, Торы оны қабылдауға кірісті. Лорд Солтүстік, Мысалға, ол кеңсе деп айтқан "Конституцияға белгісіз", деді ол кезде 1783 жылы өзін қайта қалпына, "Бұл елде кейбір бір адам немесе Кабинетінің сияқты ерлер кейбір дене бүкіл реттейді және әр шара тікелей тиіс." 1803 жылы, Уильям Питт (Кіші). Сондай-ақ, тори, Досыңызға ұсынды деп "бұл адам әдетте бірінші министрді шақырды" үкіметтің жұмыс істеуі үшін абсолютті қажеттілігі болды, және ол осы адамның қаржыны басқаратын министр болуы керек деген сенімін білдірді. Торидің көтерме саудасы 1784 жылғы сайлауда Питт премьер-министр ретінде бекітілген кезде басталды. Келесі 17 жыл ішінде 1801 жылға дейін (1804 жылдан 1806 жылға дейін) Питт, және Тори, сол мағынада, бұл Уаппол министр болды, Вигов, бұрын болды. Оларды 1810 жылдан кейін нығайтты. Сол жылы, Георг III, психикалық тұрақсыздықтан мезгіл зардап шеккен кім (Қазір порфирия ретінде белгілі бір қан ауруын байланысты), тұрақты невменяемым және өз міндеттерін орындау үшін алмайтын өз өмірінің қалған 10 жыл жұмсады. Ханзада Регентаның құруының толық өкілеттіктерін пайдалана отырып, кедергі болатын. 1820 жылы Регент Георг IV болды, бірақ 10 жылдық билігі кезінде жансыз және мазасыз болды. Демек, 20 жыл бойы тақта іс жүзінде бос болмады және Тори премьер-министрлерінің басшылығымен Тори Шабинеті толығымен толтырды, іс жүзінде өздері басқаратын. Тори шамамен 50 жыл бойы билік болды, 1806-1807 жылдардағы министрлік қызметін қоспағанда. Лорд Ливерпул 15 жылдан бері премьер-министр болған; Ол және Питт 34 жыл бойы қызмет атқарды. олардың ұзақ сәйкес, дәйекті көшбасшылық, Үкімет кабинеті Конституцияның конвенциясына айналды. Дұрыс емес мәселелер шешілуіне қарамастан, ол 1830 жылы болды, өйткені үкімет кабинеті жүйе мәні бүгін бірдей. Осы үкімет формасы бойынша, Вестминстер жүйесі деп аталатын, Егемен мемлекет - Мемлекет басшысы және Мәртебелі Үкіметтің титулдық басшысы. Ол өзінің премьер-министрі ретінде Қауым палатасында жұмысшы көпшілікті басқаруға қабілетті адам, және үкімет қалыптастыру оны шақырады. Үкімет басшысы ретінде, Премьер-министр өз кабинетін таңдап, парламент мүшелерінің ішінен өздерінің мүшелерін таңдап алған немесе оның әдеттегі саясатымен келіседі. Кабинет үкімет жасайды кез келген үшін ұжымдық жауапты болып табылады. Егеменді саясаты туралы жеке мүшелерімен қамтамасыз етпесе, Кабинет отырыстарына қатысуға емес. Нақты басқаруға қатысты, монархтың тек үш конституциялық құқығы бар: хабардар болуы керек, кеңес беру және ескерту. Практикада бұл Үкіметтің мемлекеттік құжаттарды қарап, премьер-министрмен үнемі кездесіп отыратындығын, әдетте апта сайын, ол оны немесе оның Оның Үкіметінің ұсынылған шешімдері мен әрекеттеріне қатысты кеңес және ескертуге мүмкін болған кезде. Адал Оппозиция Қазіргі заманғы британдық жүйе көпшілік партия құрған үкімет ғана емес қамтиды (немесе тараптардың коалициясы) Қауымдар палатасының, сонымен қатар басқарушы партияның мүшесі болып табылмайтын адамдарға қалыптастырған ұйымдасқан және ашық оппозициялық. Ұлы Мәртебелі ең адал Оппозиция деп аталатын, олар спикердің сол жағына орындықтар алады. Фронтқа отырғызылған, тікелей Қазынашылық қабырғасынан министрлерінің арқылы, оппозициялық нысаны А басшылары, "Көлеңкелі үкімет", бір жалдамалы толық "Көлеңкелі премьер-министр", Оппозиция көшбасшысы, егер үкімет келесі сайлауды жоғалтса немесе жоғалтса, офисті қабылдауға дайын. Қарама-қарсы Король үкіметі жұрдай болып саналған, тіпті қулықсыз, XVII ғасырдың соңында. XVIII ғасырда бұл идея құлдырап, ақырында екі партиялық жүйе дамығандықтан жоғалып кетті. білдіру соны "Ұлы Мәртебелінің Оппозиция" Джон Хобхаус, 1-ші Барон Бротон. 1826 жылы, Бротон, а вигов, Коммонада ол Биллдің есебіне қарсы екенін жариялады. Әзіліс ретінде, ол айтты, "Бұл ұсынысы қарсылықтарын көтеруге Ұлы Мәртебелінің министрлерінің өте қиын деп еді. Өз тарапымнан, Менің ойымша, бұл осы курсты қабылдауға мәжбүр үшін Аса Мәртебелі оппозициялық қатты әлдеқайда деп ойлаймын." Содан бері қолданылған және қолданылған фраза. Кейде ретінде көрсетіледі "Адал Оппозиция", ол екі партиялық жүйенің заңды болуын мойындайды, және конституциялық маңызды тұжырымдаманы сипаттайды: үкіметке қарсылық білдірмеу - бұл шіркеу емес; ақылға қонымды ерлер адал өз саясатын қарсы және әлі күнге дейін егеменді және ұлт адал болуы мүмкін. Бейресми түрде ғасырдан астам уақыттан бері Конституция туралы конвенция ретінде танылған, оппозиция көшбасшысының позициясы 1937 жылы Корольдік актілер министрлерінің заңмен мойындалуы болды. Ұлы реформаторлық акт және Премьер Британ премьер-министрлері ешқашан тікелей қоғаммен сайланған емес. Премьер-министр партиялық көшбасшы болмауы керек; Дэвид Ллойд Джордж Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде премьер-министр ретінде қызмет еткен кезде партиялық көшбасшы емес, және 1931 жылдан 1935 жылға дейін Рамсай МакДональд болды. Премьер-министрлер Коммерситет немесе Лордтың мүшелері болғандықтан, және жалпыға бірдей сайлауда оппозицияға қарағанда көпшілікті мұраға қалдырды немесе көп орын алды. , жиі бірінші қазіргі премьер-министр деп аталады]] , Ньюкасл - Тайн, Англия (ұлғайту үшін суретті басыңыз,)]] 1722 жылдан бастап, Көптеген премьер-министрлер Коммоның мүшелері болды; 1902 жылдан бастап, Басқа мүшелер сияқты, олар бастапқыда тек сайлау округі болып табылады. Бұрынғы министр, Тони Блэр, Мысалға, ұсынылған Sedgefield 1983 жылдан 2007 жылға дейін Дюрем графтығында. Ол премьер-министр болды, себебі 1994 жылы ол партияның лидері болып сайланды, содан кейін партияны жеңіске жеткізді 1997 жалпы сайлау, Консерваторлар үшін 165-ке қарағанда 418 орынды иеленіп, Қауіпсіздік Палатасында көпшілікке ие болды. Егемен де, Лордтар үйі 1997 жылы Коммоның кімге сайланғанына немесе Блэрдің премьер-министр бола алатынын немесе шешілмейтінін шешуге қандай да бір маңызды әсер етті. Олардың сайлау процесіне қатысуы мен премьер-министрді іріктеуі Конституцияның 200 жылға жуық конвенциясы болды. XIX ғасырға дейін, алайда, олар елеулі ықпал, олардың басым көпшілігінің азаматтардың санатына жатқызылмағанын және Коммонада орын алмаудың тең дәрежеде бөлінбеу фактісін пайдаланды. Қорғаныс арқылы, жемқорлық пен парақорлық, Кроу және Лорд "меншік иесі" орындықтардың шамамен 30% -ы (шақырылды "Покер" немесе "шірік қалалар") оларға Мүшелерге және Премьер-Министрді іріктеуге айтарлықтай ықпалын тигізді. 1830 жылы, Чарльз Грэй, 2-ші Эрль Грей, және өмір бойы Вигов, премьер-министр болды және сайлау жүйесін реформалауға шешім қабылдады. Екі жыл бойы, ол және оның кабинеті ретінде танымал болған нәрсені өту үшін шайқасты 1832 жылғы Ұлы реформаторлық заң The greatness of the Great Reform Bill lay less in substance than in symbolism. As John Bright, a liberal statesman of the next generation, said, "It was not a good Bill, but it was a great Bill when it passed." Substantively, it increased the franchise by 65% to 717,000; with the middle class receiving most of the new votes. The representation of 56 rotten boroughs was eliminated completely, together with half the representation of 30 others; the freed up seats were distributed to boroughs created for previously disenfranchised areas. However, many rotten boroughs remained and it still excluded millions of working class men and all women. Символдық, алайда, реформалар туралы заң күткеннен асып түсті. Ол қазір бар орында тұр Ұлы хартияның вольностейі және 1689 жылғы құқықтар туралы заң Британдық конституциялық дәстүрдің ең маңызды құжаттарының бірі ретінде. Біріншіден, Заң егемендікті сайлау үдерісінен және Премьер-Министрді таңдаудан алып тастады. Баяу дамып келе жатқан 100 жыл, бұл конвенция Заңның қабылдануынан екі жыл өткен соң бекітілді. 1834 жыл, Король IV Вильгельм Мельбурн премьер-министр лауазымынан босатылды, бірақ Роберт Пиль кезде, Корольдің таңдауы, жұмысшы көпшілікті құра алмады. Сол уақыттан бері, Егемен ешкім Парламенттің Премьер-Министрін таңуға тырысты. Екіншіден, Билл лордтардың күшін төмендетіп, көптеген қалта қалаларын жойып, оларға әсер етпейтін жаңа қалаларды құрды. Әлсіз, олар 1867 жылы көп кешенді сайлау реформалар өтуін болдырмау үшін алмады, 1884 жыл, 1918 және 1928 жылдары жалпыға бірдей сайлау құқығы орнатылды. Сайып келгенде, биліктің бұл эрозиясы 1911 жылғы Парламент заңына алып келді, ол заң шығару процесінде Лордтардың рөлін маргиналандырды және өткен ғасырда қалыптасқан конвенцияға одан әрі салмақ берді премьер-министр Лордтар палатасында отыра алмайды. Роберт Гаскойн-Сесил, Салисберидің 3-маркесі, 1895 жылдан 1902 жылға дейін. XIX ғасыр бойы, Лордтардан басқарылатын үкіметтер Коммунистердің сиқыршыларымен бірге жиі қиындықтарға тап болды. Сұр оның мұрагерлері үшін мысал мен прецедент қойды. Ол болды «бірінші арасында тең» (бірінші кезекте тең), Bagehot премьер-министрдің мәртебесі туралы 1867 жылы айтқан. Оның Вигов жеңісін реформаның мандаты ретінде қолдану арқылы, Сұр осы мақсатқа ұмтылған тынымсыз болды, оған қол жеткізу үшін әрбір парламенттік құрылғыны пайдалану. Корольге құрметпен қараса да, ол өзінің конституциялық міндеті халық пен Парламенттің еркіне сай болу екенін түсіндірді. Әділдік оппозициясы келісімге келді. Кейбір наразылық білдірген Тори, олар көпшілікті қайта алған соң, заңның күшін жоймақ деп мәлімдеді. Бірақ 1834 жылы, Роберт Пил, жаңа Консервативтік көшбасшы, ол өзінің Тамворт манифестесінде Билл екенін айтқан кезде осы қауіпті жойды "бұл елдің бейбітшілігі мен әл-ауқатына ешкімнің кедергі жасамайтын үлкен конституциялық мәселені түпкілікті және қайтарымсыз шешуге". Сыртқы сілтемелер * [http://www.number-10.gov.uk/output/Page123.asp 10 Downing Street. (2004). Official Website.] * Farnborough, Thomas Erskine, 1st Baron. (1896). Constitutional History of England since the Accession of George the Third, 11th ed. London: Longmans, Green and Co. * [http://www.parliament.uk/ Parliament of the United Kingdom. (2004). Official Website.] * [http://www.pe-a.ru/UK/UK-ru.php Ұлыбритания премьер-министрлері Саяси атласта] * [http://www.archontology.org/nations/uk/bpm/ Principal Ministers of the Crown: 1730—2006] Қосымша ақпарат Дереккөздер