Андреа Пирло

Андреа Пирло (итал. Andrea Pirlo; 19 мамыр 1979, Флеро, Ломбардия) – италиялық футболшы, 2020 жылдан бері туриндіқ «Ювентус» клубының бас жаттықтырушысы Италия құрамасының экс-жартылай қорғаушысы. Айып алаңынан тыс жасалатын соққылардың шебері, допты беру дәлдігі және алаңды шебер көру қасиеттермен ерекшеленеді. 2006 жылғы әлем чемпионы. Карьерасы Клубтық 16 жасында «Брешия » клубында алаңға тұңғыш рет шығады. «Брешияда» жақсы ойын көрсеткен соң - «Интер» клубына ауысады. Жаңа командада бірінші маусымында жақсы ойын көрсетеді, бірақ та кейін Роберто Баджо, Юрий Джоркаефф және Альваро Рекобамен бәсекелесте жеңіліске ұшырады. 1999-2000 жылдарды «Реджина» клуында арендада өткізді. Келесі маусымда «Интердің» бас бапкерімен тіл табыса алмайды және 10 миллион АҚШ доллар төлеген «Милан» клубына ауысты. «Миланды» сол кезде жаттықтырған бас бапкер Карло Анчелотти Пирлоның алаңдағы орнын тауып, Андреа өз тобы үшін баға жетпес ойыншыға айналады. «Милан» клубында он маусым бойы ойнайды. Сол кезде ол 184 ойын ойнап, 30-дан аса гол соқты. «Россонери» құрамында Андреа 2 рет Чемпиондар Лигасының жеңімпазы және 2 рет Италия Чемпионы болып атанған. 2011 жылы 18 мамырда - Андреа Пирло маусым соңында «Милан» тобынан кететінін хабарлады. 6 күннен соң ол туриндік «Ювентуспен» 3-жылдық келісімшартқа қол қояды. Жаңа тобында ол жаңа уәждемені тауып, шабытқа толы ойын көрсете бастады. «Бьянконеринің» бас бапкері Антонио Конте Пирлоға алаңда бостандық беріп, өз тобының ойынын Пирло арқасында қойды. Бірінші ойыннан бастап, Андреа өз жаңа тобының ойынына басшылық етті. 2011-2012 маусымында ол 35 ойынға қатысып, 3 гол соқты және 13 голдық доп шығарды. Пирлоның доп беру саны 2643-ке жетіп, оның дәлдігі 86.8% құрады. Бұл Хавидан кейінгі Еуропадағы екінші нәтиже. 2012 жылы «Ювентус» құрамында Италия чемпионы атанып, Роберто Баджо және Златан Ибрагимовичмен бірге 2 жылда 2 топ құрамында чемпионатты жеңген ойыншылар қатарына кірді. Ұлттық құрама Италия құрама командасында 2002 жылы 7 қыркүйекте Әзірбайжан тобына қарсы бірінші рет алаңға шықты. Келесі жылдан бастап, Андреасыз ойнайтын Италия тобын көз алдына елестету мүмкін болмады. 2000 жылы Пирло жастар арасындағы Еуропа чемпионатының жеңімпазы болды, 2004 жылы ол Афинадағы өткен Олимпиада ойындарында қола медаль иегері болды, ал 2006 жылы Әлем чемпионатында жеңіске жетеді. 2012 жылы Польша мен Украина жерінде өткен Еуропа чемпионатында, Андреа Пирло Италия құрама командасымен бірге финалға дейін жетті, ал бас ойында Испания тобынан 4 – 0 есебімен жеңілді. Бапкерлік 2020 жылы тамыз айында "Ювентус" жаттықтырушысы Маурицио Сарри клубты чемпиондар лигасының 1/4 финалына шығара алмады да, клубтан кетті. Орнына Пирло бас жаттықтырушы боп тағайындалды. Жетістіктері Командалық Милан * Италия чемпионы (2): 2003/2004, 2010/2011 * Италия Кубогінің иегері: 2002/2003 * Италия Суперкубогының иегері: 2004 * Чемпиондар Лигасының жеңімпазы (2): 2002/2003, 2006/2007 * УЕФА Суперкубогының иегері (2): 2003, 2007 * Клубтар арасындағы әлем чемпионаты: 2007 Ювентус * Италия чемпионы: 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15 * Италия Суперкубогының иегері: 2012, 2013 * Италия кубогы: 2014/15 Италия құрама командасы *Әлем чемпионатының жеңімпазы: 2006 *Жызғы Олимпиада ойындарының қола медаль иегері: 2004 *Еуропа чемпионатының күміс медаль иегері: 2012 Жеке * ФИФА "Қола доптың" иегері: 2006 * Плеймейкер арасындағы рейтингте 2006 жылы - 3 орын, 2007 жылы - 2 орын * Италиядағы жылдың ең үздік футболшы: 2012 * УЕФА-ның маусымдағы 11 үздік футболшылардың қатарына кірді: 2012 * Еуропа чемпионатының 11 үздік футболшылардың қатарына кірді: 2012 * Әлем чемпионатының 11 үздік футболшылардың қатарына кірді: 2006 Жеке өмірі Өз тұңғыш және жалғыз ғашығын, Андреа 18 жасында кездесті. Дебора мен Андреа 2001 жылы үйленді. Қазіргі кезде, Андреа мен Дебораның отбасыларында екі бала бар: Никколо мен Анджела. Статистика 2013 жылы, 14 қаңтарда жаңартылды. Дереккөздер Сілтемелер * [http://www.sports.ru/tags/1046494.html?type=dossier Өмірбаяны]