Партиясыз жүйе

Партиясыз жүйе — ресми тіркелген саяси партиялар жоқ немесе олардың қызметіне заңмен тыйым салынған саяси жүйенің түрі. Бұл жалпыға бірдей және мерзімді сайлау саяси партияларға сілтеме жасамай өтетін өкілді билік немесе ұйым жүйесі. Кейде басқалардың шешімдеріне нұқсан келтірмеу немесе даулы ахуал туғызбау үшін сайлауға қатысу, тіпті кандидаттар туралы сөйлеу мүмкін болмауы мүмкін. Көптеген елдерде премьер-министр мен парламент партиялық сайлауда сайланса да, Мемлекет басшысы партиясыз. Мұндай мемлекет басшылары партия саясатына қатысты бейтараптықты сақтайды деп күтілуде. Бірқатар парламенттік немесе жартылай президенттік елдерде кейбір президенттер партиясыз немесе партияаралық қолдау алады. Партиялық емес жүйелер де-юре болуы мүмкін, яғни саяси партияларға биліктің жекелеген деңгейлеріндегі сайлауға қатысуға заң жүзінде тыйым салынады немесе іс жүзінде мұндай заңдар болмаса да, саяси партиялар құруға тыйым салынған. Ұлттық деңгейде іс жүзінде партиядан тыс жүйелер көбінесе Ниуэ, Тувалу және Палау сияқты өте аз халықты ұсынады. Парсы шығанағының бірнеше мемлекеті де-юре партияға жатпайды, соның ішінде Оман мен Кувейт; бұл үкіметтердегі заң шығарушы органдар тек кеңес беру қабілетіне ие, өйткені олар атқарушы билік ұсынған заңдарға түсініктеме бере алады, бірақ өздері заң жасай алмайды. Де-юре партиялық емес ұлттық үкіметтер кейде бір партиялы мемлекеттерге ұқсайды, бірақ соңғы типтегі үкіметтер барлық шенеуніктердің мүшесі болуға міндетті бірыңғай саяси партияны анық мойындайды. Егер саяси партияларға қатысты заңдық шектеулер болмаса, бейтарап үкіметтер құрамындағы фракциялар саяси партияларға айналуы мүмкін. Америка Құрама Штаттарында басында саяси партиялар болған жоқ, бірақ олар тәуелсіздік алғаннан кейін көп ұзамай дамыды. Басқа саяси жүйелермен салыстыру Партиялық емес жүйе бір партиядан ерекшеленеді, өйткені бір партиялы жүйедегі билеуші фракция өзін партия ретінде анықтайды, оған мүшелік мүше емес адамдарға қол жетімді емес артықшылықтар бере алады. Бір партиялы үкімет көбінесе мемлекеттік шенеуніктерден партияның мүшесі болуды, Үкіметтің негізгі институты ретінде күрделі партиялық иерархияға ие болуды, азаматтарды партиялық идеологиямен келісуге мәжбүрлеуді және барлық басқа партияларды заңсыз ету арқылы үкіметті бақылауды күшейтуді талап етеді. Партиялық емес үкіметтің мүшелері әртүрлі идеологияны ұсына алады. Қытай немесе Куба сияқты әртүрлі коммунистік елдер бір партиялы болып табылады, дегенмен Парламент мүшелері партияның кандидаттары ретінде сайланбайды. Тікелей демократияны бейтараптық деп санауға болады, өйткені азаматтар өз өкілдерін сайламай, заңдарға дауыс береді. Тікелей демократия, егер фракцияларға мүше емес құқықтар немесе құзыреттер берілсе, тікелей демократия партиялық болуы мүмкін. Сайлау жүйесі Партиясыз сайлауда әрбір кандидат саяси партияның мүшесі ретінде емес, өзінің жеке еңбегіне қарай бір немесе басқа лауазымға ие бола алады. Сайлау бюллетенінде оның атына қарама-қарсы кандидаттың саяси көзқарасы (бар болса) көрсетілмейді. Партиясыз режимдер де жанама сайлау өткізе алады. Әдетте, партиясыз сайлау муниципалитеттерде және аудандарда өткізіледі, сонымен қатар судьяларды сайлауда да кеңінен таралған. Мұндай сайлауда кандидаттарды таңдаған кезде әртүрлі қақтығыстар туындауы мүмкін: кейбір жағдайларда сол немесе басқа кандидаттың қай партияны қолдайтыны алдын ала белгілі болса, басқаларында, керісінше, партиялар сайлау процесінен толығымен дерлік шеттетіледі, ал сайлаушылар кандидаттың партиялық ерекшелігін ескермей дауыс беру. Заң шығарушы органдар Әдетте, партиялық емес заң шығарушы органдарда, тіпті нақты мәселелер бойынша топтар бар жерде де ресми партиялық альянстар болмайды. Мұндай топтар уақытша және өзгермелі болып табылады, өйткені бір мәселеде бір-бірімен келіспейтін заң шығарушылар басқалары бойынша әрқашан қарсыластарымен келісе алады. Жекелеген шенеуніктерге қатысты тергеуді бастау туралы шешім әдетте саясаткердің партиялық болуы бойынша емес, бар дәлелдер негізінде қабылданады. Комитет төрағалары мен басқа да парламенттік көшбасшылар партиялық жүйеден айырмашылығы тәжірибесіне немесе өтіліне қарай сайланады, олар көбінесе билеуші ​​партияға адалдық негізінде тағайындалады. Тарихи мысалдар Мұндай жүйенің тарихи мысалы ретінде Джордж Вашингтонның әкімшілігі мен АҚШ Конгресінің ең алғашқы шақырылымдарын айтуға болады. Непал Корольдігінде 1990 жылға дейін «партиялық емес панчаят демократиясы» жағдайында король жарлығымен барлық партияларға тыйым салынды, бірақ іс жүзінде олар жұмысын жалғастырды және тіпті өздерінің жиналыстарын салыстырмалы түрде ашық өткізді. * Ливия — Ливия Араб Социалистік Халықтық Жамаһириясы * Бутан — 2008 жылға дейін * Америка Конфедеративті Штаттары * Непал — 1990 жылға дейін * Қуғындағы Польша үкіметі * Техас Республикасы * АҚШ — 1789 жылға дейін Қазіргі мысалдар Қазіргі уақытта партиялық емес жүйелер өте сирек кездеседі. Әдетте, бұл сақталып қалған бірнеше дәстүрлі режимдер және саяси партиялардың қызметіне ресми тыйым салатын кейбір әскери диктатуралар. Осылайша, 20 елде заңды саяси партиялар жоқ. Бұлар негізінен феодалдық-монархиялық және авторитарлық мемлекеттер (Сауд Арабиясы, Бруней, Катар, Оман және т.б.). Бірқатар мұсылмандық шектеулі монархияларда (Кувейт және т.б.) жергілікті діни қауымдастықтың бірлігін сақтау мақсатында барлық партияларға тыйым салынған. Қазіргі әлемде партиялық емес демократия Австралия мен Океаниядағы бірқатар шағын штаттарда кездеседі – көбінесе кандидаттардың этникалық немесе кландық тиістілігі партияларды алмастыру қызметін атқарады. Мемлекеттер * * * * * * * * * * * * Зависимые территории * ** Кристмас аралы ** Кокос (Килинг) аралдары ** Норфолк аралы * ** Фолкленд аралдары ** Гернси ** Питкерн аралдары ** Әулие Елена, Эсеншн және Тристан-да-Кунья аралдары * ** Солтүстік-Батыс территориялары ** Нунавут * ** **