Сингапурдағы дін

Түрлі халықтың этникалық және өзара тарихи өзгешелігінен Сингапурда бірнеше діни конфессиялар және ағыстар бар, олардың ешбірі басыңқы болып табылмайды. Республиканың конституциясы дін тұту еркіншілігін кепілдендіреді .Сингапурда 2010 жылдың жағдайы бойынша тұрғындардың буддизм (33,3%), христиан (18,3%), ислам(14,7%), даосизм (10,9%) және индуизм (5,1%), басқа діндерді ұстағандар 0,7% негізгі конфессиялар болып табылды. Ешқандай дінді ұстанбайтындармыз деп 17,0 % Сингапурлықтар (2000 жылы - 14,8 ) санайды . XIX ғасырдың бірінші жартысына жататын елде бірнеше көркем ғимараттар бар. Жаңа мешіттерді тұрғызу бағдарламасы бойынша діни құрылыс жүргізілуде. Үлкен этно-діни әр түрлілікке қарамастан, түрлі конфессия мүшелерінің арасында діни экстремизм және қас болушылық мүлдем болмайды. Жастар арасында, әсіресе қытайлық, дәстүрлі құндылықтардан ауытқулары байқалады, оның ішінде ата-бабаларына табынудан және діни жораларынан. Тарих XIII ғасырға дейін арал және онда болған шағын малайлық сауда қоныстары буддизмдік Шривиджая патшалығының құрамына кірді. XIV ғасырдың басында Сингапур қытайлықтар, арабтар мен үндістанның көпестерінің жиі келіп тұратын Малак бұғазының ең қызу сауда орталығына айналған. XIV ғасырдың екінші жартысында Сиам және явандық Маджапахит империясының арасындағы бақталастықтың алаңына айналды, және бір шабуылдың барысында явандықтар жергілікті халықты қырды. 1390 жылы Палембанга ханзада жергілікті әміршіні өлтіріп, аралды басып алды. 1402 жылы сиамдықтардың вассалдық тәуелдігінде жүрген малайлық Патани князьдығының әскерлері Сингапурды жаулап алды. Ханзада көрші Малаккаға қашып, онда ол көп ұзамай исламды қабылдады. XV ғасырдың екінші жартысында Сингапурдың үстінен бақылау жүргізетін Малаккалық сұлтанаты орнатқан астана Малакка болды . 1511 жылы португалдықтар Малакканы басып алады, ал Сингапур Джохор сұлтанатының иеленушілігіне ауысады. 1587 жылы португалдықтар әр католицизмді орнатқан және сұлтанат Джохор-Ламаның астанасын басып алды, ал 1613 жылы оның Сингапур аралында кемежайды жойды. Қала бос қалып, ал аралды теңіздің пираттары басып алады. Содан соң португалдардықтардың артынан Оңтүстік-Шығыс Азияға голландық, британдық және франциялық отарлаушылар өзінің сауда-саттық орындарына ұмтылды. 1819 жылы аралда 120 малайлық және 30 қытайлық адамдар мекендеді. Содан соң бірінші британдық солдаттардың және шенеуніктердің артынан Сингапурға Лондонның қоғам мүшелері келіп, малайлық және қытайлық ұлдарына мектеп ашты (1826 жылы мұнда англикандар мекендеді, 1864 жылы -Плимуттық ағалы-інілер, 1881 жылы - пресвитериандар, 1885 жылы -әдіскерлер). 1824 жылы, бірінші халық санағы материалдар бойынша, мұнда 4,6 мың Малайзия тұрғындары, 3,3 мың қытайлық және 0,8 мың Үндістан тұрғындары тұрды. XIX ғасырдың 30- жылдарында Үндістанның халқының бұқаралық иммиграция басталды. XIX ғасырдың ортасына қытайлықтар 28 мың адам ( 1/2 халық) санына жеткен, ал 1901 жылда – 165 мың ( 3/4 халық). XIX ғасырдың соңында - XX ғасырдың басында Оңтүстік Қытайдан ең көп иммиграция болды. Және де Сингапурға жұмық топтары қазіргі Малайзия және Индонезия аумағынан көшті . XX ғасырдың басында Сингапур қытайлық саяси эмиграция орталығы болып саналды (мұнда жиі-жиі Ювэй Кан және Ятсен Сунь болған), және де қытайлық және малайлық мәдениеттің орталығы болады. 1911 жылы қытай және үнді иммигрантарының арқасында Сингапурдың халқы 300 мың адамнан асты. XX ғасырдың екі он жылдығынан бастап иммигранттардың жыл сайынғы тарауы 150 -250 мың адамға жетті, ал 1927 жылы тіпті 360 мың адамға жетті. Алайда, қытайлықтардың үлкен бөлігі Сингапурда аласармады, ал алдағы уақытта Оңтүстік-Шығыс Азияның сырттың аумақтарына мекендеді. 1930 жылдан бастап Сингапурға бұқаралық иммиграция тыйым салды және халықтың одан әрі өсуі арада негізгі табиғи өсімінің арқасында болып жатты. 1953 жылы жаңа заң иммиграция туралы қатал шектеулер қойды . 1958 жылдың тамызында "Исламдық қозғалыс" партиясы тіркелінді. 1959 жылы Сингапур өзін-өзі басқаратын мемлекет болып ресми түрде жарияланған және де ол Ұлыбританияның қамқорлығының астында болған. Елбасы - малайлық Инче Юсуф Исхак бин болды, ал премьер-министр - қытайлық Куан Ю. Ли. 1963 - 1965 жылдары Сингапур Малайзияның құрамына кірді, 1965 жылдың тамызында тәуелсіз мемлекет болды 1965 жылы қытайлықтар 76,2% құрды, малайдар - 14,6%, үнділер - 7,1%, басқалары - 2,1%. 1967 жылдың шілдесінде көршілес Малайзиядан жұмыс күшінің еркін кіруін тоқтату мақсатында, шекарада қатал иммиграциялық тексеру жүргізілді . 1973 жылы Сингапурда 900 мың китайлықтар – буддисттер болған (бұл халықтың 40%), 700 мың конфуциандар және даоисттер (30%), 370 мың мұсылмандар (17%), 140 мың христиандар (6%-дан көбірек), 110 мың индуистер (6%), 3 мың сикхтар және 1 мың иудейлер . 1987 жылында қытайлықтар Сингапурдың тұрғындарының 76,1% құраған (1 988,6 мың адам) , 15,1% малайлар (393,8 мың), 6,5% үнділер (169,1 мың) және 2,3% басқалары (61,3 мың) . 1980 жылдың халық санағы бойынша, Сингапурдың 56% халқы буддисттер және даоисттер болған, және осының көбісі қытайлықтар (1,2 млн адам) болған. Буддизмді 1,2 мың Үнділер, 0,3 мыңнан астам малайлықтар және 7 мың басқа ұлттың адамдары. 16% тұрғындар немесе 323,8 мың адам ислам дінін ұстанған, олардың арасында малайлықтар (90 мұсылмандар) болған. Христиандар 10% елдің тұрғындарын есептелген (203,5 мың), 79% олар -қытайлықтар, қалғандары - үнділер, еуропалықтар және басқа этникалық топтар . 1982 жылдың соңында Малайзия мен Индонезиядан басқа азиялық елдердің жұмысшыларын жалдауға тыйым салынған. 1984 жылдың аяғында Сингапурдың шекарасынан барлық шетелдік жұмысшылар қайтарылды. 1981—1984 жылдары шетелдік жұмысшының ортақ саны 180 мыңнан 100 мың адамға қысқарды. . * Источник: Lai Ah Eng, Religious Diversity in Singapore, Institute of SEA Studies (39 стр.). Негізгі этникалық топтар 2010 жылы Сингапурда 3,771 млн. адам өмір сүрген (2000 жылы - 3,273 млн), олардың ішіндегі 74,1 млн қытайлықтар ( 2000 жылы - 76,8%), 13,4% -малайлықтар (2000 жылы - 13,9%), 9,2% - үнділер (2000 жылы -7,9%) мекендеген және 3,3% сырттың этникалық топтордың құрамында болған (2000 жыл - 1,4% ) 1973 жылы Сингапурда 1,7 млн-нан астам қытайлықтар, 370 мың малайлықтар, 155 мың үнділер, 40 мың еуропалық және 25 мың Еуразия немесе евразиаттар мекендеді. Сингапур қытайлықтарының арасында 43% буддизм дінін ұстанған (2000 жылы - 53,6%), 20,1% - христиан (2000 жылы - 16,5%), 14,4% - даосизм (2000 жылы - 10,8%), 0,4% - ислам (2000 жылы - 0,3%), 0,3% - басқа діндері (2000 жылы - 0,3%), 21,8% - ешқандай дінді ұстамайтындар (2000 жылы -18,6%). 2/5 сингапур қытайлықтары - фуцзяндар (хокло,фучжоу, чаошань және путянь), 1/5-тен астам - гуандундар (кантондар), қалғандары - хайнандар, гуансийлар және хакка. 1823 жылы Сингапурда хакка өзінің бірінші ғибадатханасын соқты, кантондар -1824 жылы, чаошань - 1826 жылы, фуцзяндар - 1828 жылы, хайнандар -1857 жылы. 98,7% малайлықтар ислам дінін ұстаған (2000 жылы - 99,6%), 0,7% - христиан (2000 жылы - 0,3%), 0,2% - буддизм (2000 жылы - 0,1%), 0,1% - индуизм, 0,1% -басқа діндер, 0,2% - ешқандай дінді ұстамағандар (2000 жылы - 0,1% ) . 1/5 Сингапурдың малайлықтар — явандар, бугистер, банджарлар, минангкабау, мадурлар, ачехтар және исунды. Сингапурдың малайлықтар қауымының түрлі тобының басты байланыстырушының элементі - ислам болып табылады . Сингапурдың үнділердің арасында 58,9% индуизм дінін ұстаған (2000 жылы - 55,4%), 21,7% - ислам (2000 жылы - 25,6%),12,8% - христиан (2000 жылы- 12,1%), 0,8% - буддизм (2000 жылы - 0,7%), 4,6% -басқа діндер, басты бейнемен сикхизм (2000 жыл - 5,6%), 1,1% - ешқандай дінді ұстамайтындар (2000 жылы - 0,6%). Сингапурда 3/5-тен астам үнділердің қауымын тамилалар (соның ішінде -ланкийлық), каннара,телүгу және сырттың басқа халыктары құрайды. 1/6 үнділер Солтүстіктің Үндістанының және Пәкістанның шыққандықтары болып табылады . Басқа этникалық топтардың арасында 57,6% христиан дінін ұстаған (2000 жылы - 53,3%), 20,2% - буддизм (2000 жылы - 13,7%), 9,2% - ислам (2000 жылы - 22,3%), 0,8% - индуизм (2000 жылы - 1,1%), 0,6% - даосизм (2000 жылы - 0,2%), 1,1% - басқа діндер (2000 жылы - 1,3%), 10,6% - ешқандай дінді ұстамайтындар (2000 жылы - 8,1%). Еуропалықтардың арасында ағылшындар дендейді, американдар, шотландтар, голландтар, жебірейлер, армяндар және португалдар мекендейді. Сингапурда жұмыс қауымдарда арабтар, ауғандар, жапондықтар, бирмандықтар, филиппиндықтар және тайлықтар бар. Жеке секциялардың жерлеуі үшін христиандардың, қытайлықтардың, индуисттердің, мұсылмандардың, ахмадитовтардың, жебірейлердің, парсовтардың және бахаисттердің Сингапурда Цайцоган моласы бар. Конфессиялар Буддизм 2010 жылғы жағдайға Сингапур халқының 33,3 % буддизм дініне құлшылық етуде (2000 жылы — 42,4 %). Буддизмнің махаяна бұтағының ізбасарларының ең ірі бөлігін қытайлықтар құрайды. Сонымен қатар, тхеравада мен ваджраяна бұтақтарының кішігірім шоғырлары Шри-Ланка, Мьянма және Таиландтан шыққандар, вьетнамдқтар, жапондықтар, үндістердің бір бөлігі, малайзиялықтардың кіші топтары, еуропалықтар, еуроазиаттар және американдықтартан құралған. Сингапурдың барлық буддалық шоғарлары автономды, храмдар негізінен этнокәсіби негізде қызмет атқарады, өзінің келушілеріне негізінен діни белсенділік орталықтары болып табылады. Елде Тайван, Шри-Ланка, Тибет пен Жапония (Сока Гаккай) буддалық миссионерлері белсенді . Сингапурда Махаяна бірнеше мектертері бар, цзинтуцзун және чань, ал ваджраяна —гелуг және ньингма мектертері өмір сүруде. Шет елдік миссионерлердің белсенділігі Сингапурдағы храмдар мен діни орталықтары негіз үш ағымға бөлген — қытайлық (дәстүрлі), тайлық және тибеттік буддизм. Қытай қоғамдастықтарының тұрмыстарында және күнделікті өмірлерінде буддизм үлкен рөл ойнайды. Қоғамдық және әлеуметтік қызметте даосизм мен конуцианстдықтар жақтаушыларына қарағанда буддалықтар белсенділік танытады. Ал ұйымдар арасында тхервада табынушылары өздерінің белсенділігі жағынан махаянистерден артта келеді. Елде бірнеше ірі буддалық ұйымдар бар: барлық буддистерді біріктіретін Сингапудың буддалық сангхасы, Қытайлық буддалық ассоциациясы, Буддалық кеңес, Сингапурдың буддалық федерациясы, Сингапурдың буддалы жатыны, Wat Ananda Youth (WAY) және басқалар. Буддалық қоғамдастықтардың ең ірілері мен белділерінің арасында қытайлықтардың құралғандары алдыңғы қатарда келеді (махаяна табынушылары) Буддалық сангха Буддалалықтардың әлемдік бауырластығына кіреді және храмдар, монастырьлер, мектептер, жастар орталығы, түрлі жылдымайтын мүліктер, баспахана және бірнеше баспа құралдары бар. (діни тақырыптағы жаңалықтар қоғамдық өмірде де тұрақты түрде жарық көріп тұрады).Соңғы онжылдықта Сингапурда жаңа буддалық қоғамдастықтар құрыла бастады, солардың ішінде танымал ағым «гуманистикалық буддизм», соның ішінде тайвандық Фогуаншань, тайвандық Цыцзи фонды, тайваньский Фонд Цыцзи және америкалық халықаралық Будда сәулесі ассосациясы . Олардан белсенділігі жағынан қалыспай келе жатқандары тибеттік буддизм мен «христиандырылған» буддизлм ағымдары (Thekchen Choling, Gelugpa Buddhist Association, Tibetan Buddhist center, PannaYouth Center) . Қытай мектерінде, әсіресе бастауыш сыныптарында буддизм негіздерін оқытуға аса үлкен көңіл бөлінеді . Сингапурлық буддалық қоғамдастықтарын қызметтерін бақылауды 1978 жылы құрылған Сингапурлық Будда-яна қоғамдастығы жүргізеді (буддизимнің екі құрамына дін адамдары өкілдерінен құралған). Олар буддизм идеясын тарату мен, басқа да дін өкілдерімен қарым-қатынасты жақсартуды, қайырымдылық, бірақ жекелеген қоғамдастықтарды басқармайды. Қайырымдылық және мәдени-танымдық мекемелерден махаяна бұтағынан буддалық мәдениеттің Наняндық бөлімшесі және Сингапурлық жалпығаортақ клиникасы ерекшеленеді . «Гуманистикалық буддизмнің» жаңа ұйымдары өздерін интернетте белсенділіктерін арттыруда, газеттер мен журналдар басып шығаруда, жастар мен қарттарға арналған қоғамдық орталықтар құрауда, танымдық орталықтар имен бағдарламалар, медициналық мекемелер. Мұндай прозелитизм сингапурлық буддистерді дәстүрлі және реформаторлар деп бөлуге итермеледі. (алғашында біріншелер көп болғанымен кейіннен екіншілері жылдам қарқын ала бастады). Дәстүрлілерге қытайлық синкретанизм ізбасушылары, ал реформаторлар өз кезегінде буддизмнің түрлі ауытқуларынан, асыра сілтеушіліктерден, мистикалық ритуалдардан тазарту арқылы діннің канондық бастауларына апаруды мақсат тұтады . Сингапурда көптеген буддалық храмдар мен монастырлер бар, олардың бірі ерте кезеңге жатса, кейбірі заманауи. Ерте будда-даос храмдарына фуцзянь қоғамдастының Тянь-Хок-Кенг храмы жатады. («Храм божественного блаженства»), ол қытай теңізшілерімен 1839 жылы негізі қаланған. Кешеннің бірі Мацзу құдайына, бірі Гуаньинь құдайына арналған. Пагодада 1949 жылы храм аумағында алғашқы Сингтапурдағы қытай мектептерінің негізі қаланған . Үлкен маңызға Ляньшань-Шуанлинь манастыры ие, ол 1902 жылы фуцзянь қоғамдастығнының қаражатына салынған және чань мектебіне жатады. Тхервада храмдарының көнелерінің бірі Маха Сасана Рамси (Бирман храмының өзі), бирмандықтармен 1875 жылы салынған . Сонымен қатар, тхеравада бұтасына тайлық Ват Ананда Метьярама ғибадатханасы жатады, ол 1925 жылы салынған , Шакьямуни Будда Гая ғибадатханасы («Храм тысячи лампад»), тайлық монах негізін 1927 жылы салған және Ват Палелай ғибадатханасы, ол 1963 жылы өркендеп келе жатқан тайлық қоғамдастық үшін салынған . Сонымен қатар, 1989 жылы негізі қаланған буддалық орталық Амитабха, тибет буддизміне жатады . Сингапурлық чайнатаунда Зуба Будда храм-музейі орналасқан, ресми түрде 2007 жылы салтанатты түрде ашылуы болған . Сингапурдың ірі монастырлық кешендерінің бірі Гуанминшань-пуцзюэ-сы, оның негізі 1921 жылы көптеген қала келген баспасы жоқ монахтарға арналып салынған. Бүгінде кешеннің ішінде крематорий, колумбарий, кітапхана, салтанаттарға арналған залдар, санаторий, оқу ғимараттары, сонымен қатар бірнеше ғибадатханалар, пагод пен павильондар бар . Көне және кұнды буддалық храмдардың қатарына Гуаньинь-тан-фоцзу жатады, ол 1884 жылы негізі қаланған және Гуаньинь арнап салынған . Сонымен қатар келішілер арасында танымалы Баоэньсы мемориалды храмы, ол 1954 салынған және Сингапурдағы жапондық окупацияч құрбандарына арналып салынған . Оқу және танымдық буддалық орындар арасында 1982 жылы Сингапурдың Буддалық федерациясы негізін қалаған Манджусри орта мектебі , 1983 жылы негізі қаланған буддалық кітапханасы және соның жанындағы мектебі, 1993 жылы салынған Буддизм энд Пали колледжі, аффилирандық ландық университетпен, негізі 2005 жылы қаланған Сингапурлық буддалық колледжі. Сингапурлық буддистердің басты мерекесін тек қана буддистермен мен жалпы халықтық мәртебеге иесі Весак . Сингапурды британдық коланилизациялау кезінен бастап Оңтүстік Қытайдан жер аударушылар көбейген, олар өздерімен діни культтерін де ала келген. Алғашқы иммигранттардың көбі өзінше синктеризм бағынған, Будда ұрпақтарын біріктірген, Конфуцийді түрлі даостық тантеондармен біріктірген. Қытай жұмысшыларымен Сингапурға алғашқы монахтар келе бастаған, ал 1828 жылы аралда алғашқы буддалық храм пайда болған. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасыр басында Сингапурға бірнеше беделді буддалық монахтар келген (бірі Үндістанға бара жолда, қалғандары — арнайы қытайлық қоғамдастықтардың шақыруымен), олардың арттарын іні ағалары да ілескен. 1898 жылы ең көне монастырлердің бірі Ляньшань-Шуанлинь салынған. 1921 жылы қазіргі ең ірі манастырлық кешен Гуанминшань-пуцзюэ-сы. 1927 жылы Қытайлық буддалық ассоциация құрылған, жергілікті буддистердің әлеуметтік жағдайын қорғайтын және білім беретін болған . 1847 жылы Сингапурдың архиепархияның кафедралық жиылысы (ол корей, қытайлық, және филиппиндік католиқтың орталығы болып табылады) Ізгі шіркеушінің жиылысы болып табылатын . Сингапура сырттың католик храмдарының арасында 1870 жылы салынған Петрдің және Павелдің әулие-әнбиесінің шіркеуі, 1888 жылы (тамилдік және сингалдік католиқтың орталығы) салып берген Лурдтың әділ ананың шіркеуі, 1901 жылы салып берген әулие Мария Рождества қыздың шіркеуі, 1902 жылы (католик-перанакан орталығы) негіздеген киелі бала-шағаның шіркеуі, 1910 жылы салып берген Иисустың ең киелі жүрегінің шіркеуі, 1912 жылы (португал еуразиялықтың немесе кристангтың орталығы) салып берген киелі Иосифтің шіркеуі ,1928 жылы салып берген киелі Терезаның шіркеуі, 1950 жылы салып берген Новенаның шіркеуі, 1958 жылы салып берген киелі Франциска Ксаверияның шіркеуі, 1988 жылы салып берген киелі троицаның шіркеуі 2003 жылы салып берген әулие қыздың Мария шіркеуі періштенің патшайымдарының , ізгі шіркеушінің часовнясы. Оңтүстік-Шығыс Азияда протестант ұйымдардың арасында провинцияның шіркеуі алға шығады. Сингапурда кішігірім Армяндық апостоль шіркеуінің жақтаушылар тобы бар. Негізінен олар XIX ғасырдың бірінші жартысында Иран мен Британдық Индиядан келген армян ұрпақтары болып табылады. 1835 жылы салынған Святой Григорий Просветитель ғабадатханасы - бұл топтың басты ордасы болып табылады . 2008 жылы Оңтүстік Шығыс және Оңтүстік Азия елдерін қамтитын Константинопольдық православты шіркеуінің Сингапурдық митрополиясы салынды . Христиандық топтардың миссионерлік және қайырымдылық шаралары үшін білім өте маңызды рөл атқарады: католиктік шіркеуге бағынатын ондаған балалар бөбекжайы,бастауыш және орта мектептер,колледждер. Білімнің католиктік жүесі мемлекеттік жүеден кейінгі екінші орын алады және 65 мыңнан астам оқушыларды қамтиды . Басқа ең беделді мектептердің ішінен жақсы ақыл беруші Құдай ананың бастауыш мектебі көзге түседі , Катонга, Келлок, Богоматери Царицы Мира, Святого Иосифа, Святого Стефана, Святого Габриэля и Тоа-Пайох, средние школы Катонга, Тоа-Пайох, Святого Иосифа, Святой Терезы, Святого Николая, Святого Антония, Святого Габриэля, Святого Патрика, Хайсин, Святых Невинных, SJI International High School и Catholic High School, а также Католический подростковый колледж. Англикандық шіркеу ғибадатхананың және мектептің қатарымен иеленеді , соның ішінде 1835 жылы салынған киелі Андрейдің кафедралық жиылысымен, киелі Георгийдың шіркеуімен, азаткердің шіркеуінің, киелі Матвейдің шіркеуімен және киелі троицаның шіркеуімен. Оларда 50 шіркеу және бірнеше ондаған мектеп, соның ішінде Телок-Айер және Уэсли шіркеуінің шіркеуі бар. 1856 жылдан Сингапурда пресвитериандық қолданыстағы шағын қауыммен ұсынған. Пресвитериандар бірнеше ғибадатханалар және мектептер (соның ішінде 1843 жылы негіздеген Принсеп-стрит шіркеуінің, Орчард-роуд және Бетель шіркеуі) бар. Сингапурдың баптистік келісіміне (1974 жылы жасалған) деген бірлескен баптисттер үштен ондаған шіркеулері бар, соның ішінде сенімнің қоғамының шіркеуі және халықаралық баптистік шіркеуі. Сингапур англикандық диоцезға балабақшалар, балалар үдетпелі орталықтар, бірнеше пірәдардың Андрейдің миссиясының ауруханасының басқармасының астында бірлескен медициналық мекемелер қарайтын . Әдіскерлер клиниканы және жатақхананы баспанасыз бала-шағалардың бақылайды. Сингапурдың лютерандық шіркеуінде балабақшалар және орталықтарды, және де теологиялық колледждерді бар . 1948 жылы англикандар, лютерандар, әдіскерлер және пресвитериандар бір троицаның теологиялық колледжін негіздеді, тәлім-тәрбие ағылшын және қытайлық тілдерде өтеді . 1979 жылы пятидесятниктар және харизматиктар христианин орталықтың троицалардың колледжді-семинариясын негіздеді . 1992 жылы Сингапурда күншығыс Азияның межцерковнаяның теологиялық мектебі ашылды . Ең үлкен белсенділікті христианин ұйымдардың арасында жастардың бірлестіктері айқындайды. Сингапурдың христианинының дәрежені жалпымемлекеттік демалыс күні, ішіне алған басты мейрамдарымен жалынды жұма және Рождество Христово болып табылады . Ислам 2010 жылғы жағдай бойынша Сингапур халықының 14,7 пайызы исламды ұстайтын ( 2000 жылы - 14,9 %). Ислам діни кеңесінің басшылары мұсылмандардан діни салық және , Шариаттың әр-түрлі сұрақтарына қатысты кеңес береді, Қоранды мәнерлеп оқушылар байқауын өткізеді, вакуфтар мен мұсылмандардың зираттары және мешіттерінің жағдайларына қарайды, исламның медресесі мен бастауыш мектептерінің қызметіне бақылау жасайды. Және де олар мұсылмандардың діни жауапкершіліктерінің орындалуына бақылау жүргізеді (бұлай қадағалау 1966 жылы қабылданған заңды негіздеме түрінде мұсылмандарға осы міндеттерді мүлтіксіз орындауы туралы жазылған, және де 1968 жылғы жарлықта құдайға сыйынуды бұзушыларға қолданылатын жазалау шаралары сипатталған). Сингапур ислам діни кеңесі 1975 жылдан бастап қажыға барушыларды қадағалайды және 1982 жылдан бастап қажыға барушыларды (Меккеге олар тек қана самолетпен немесе Singapore Airlines, немесе Saudi Arabian Airlines баруға міндетті) ресми түрде міндетті тіркеу жүргізеді . Сингапурдың ескі мешіттерінің ішінен келесі мешіттері көзге түседі: Омар Кампонг Мелака, 1820 жылы Палембангтың араб көпесі орнатқан, Сұлтан Хусейн, 1826 жылы Джохор сұлтаны орнатқан, Джамай, чайнатаун ауданында тамиль мұсылмандарымен, Аль-Абрар, 1827 жылы чайнатаунда Коромандель жағасынан шықандар орнатқан, Нагоре Дурга, 1830 жылы Коромандель жағасынан шықан индия көпестері орнатқан, Хаджа Фатима, 1846 жылы бай малай жанұясы орнатқан, және Абдул Гафур (немесе Индия мешіті), 1907 жылы Кіші Индия ауданында индия көпестері орнатқан. Соғыстан кейінгі жаңа мешіттер қатарына Ахмат Ибрагим, 1955 жылы орнатылған, Малабар, 1962 жылы Кералының адамдары орнатқан, Аль-Ансар, 1981 жылы орнатылған, Аль-Фалах және Дарул Макмур, 1987 жылы орнатылған, Аль-Истикама, 1999 жылы соғылған, Аль-Иман, 2003 жылы соғылған, және Ан-Надха, 2006 жылы орнатылған . Гейланг ауданында орнатылған Таха – ахмадийе сектасының жолын қуушылардың жалғыз мешіті. Сингапурда үлкен медересе қатарына Альджунид аль-Исламия, Альсагофф аль-Арабия, Аль-Ирсъяд аль-Исламия и Аль-Маариф аль-Исламия, онда оқушыларға араб тілін және діни ілімінің негізін үйретеді. Сингапур мұсылмандарының жалпы мемлекеттік демалыс күндерінің қатарына жататын басты мерекесі Хари Райя Пуаса (Рамазан айындағы оразаның аяқталуына байланысты) және Хари Райя Хаджи (Меккедегі қажылықтың аяқталуына байланысты) . Даосизм 2010 жылды 10,9 % сингапурлықтар (2000 жылы - 8,5 %) даосизм дінін ұстаған. Сингапурдың даоистов арасында Юй-ди, Ву Сюаньсы, Гуань Юй, Мацзу және Шанди, Фулушоу, буддалық Амитабха және Гуаньинь ең сыйлы . Даосизмның танымал элементімен гимнастика және тайцзицюань жаугер өнері болып табылады. 1990 жылы Сингапурда даосстық федерациясы болды. 1996 жылы Сингапурда даосстық миссиясы құрылды . Сингапурда даосстық ғабадатхананың басшысы Юэ-Хай-Цин болып табылады, 1855 жылы салынған және 1876 жылы Чэньшицзун негіздеген . Индуизм 2010 жылын 5,1 % Сингапурдың халқы индуизмды (2000 жылы - 4,0 %) ұстанды. Индуисттің басым көпшілігі шиваизмдар, қалған – шактизмдар (айрықша малаялдар) ивишнуизмдар болып табылады. Жергілікті индуисттердің әлсіз бейілділік касталық тыйымның және шектеудің сақталған мінез. Индуисттің басты мейрамдарымен Дивали ("оттың мейрамы") болып табылады, Тайпусам ("жуып-шаюның мейрамы"), Понгал("егістің мейрамы"), Путанду (тамильлік жаңа жыл), Холи ("көктемнің мейрамы" немесе "бояудың мейрамы") және индуист пантеонның (Брахма, Кришна, Вишну, Шиве, Ганеше, Қали және т.б.) басты тәңірліктеріне арнаулы тойлар, Махашиваратри (Шиваның "ұлы түні) және Наваратри ("Тоғыз түн") . Сингапурда ең кәрі индуист ғибадатхана арнаулы Мариамман Шри болып табылады. Ол 1827 жылы бай тамильлік коммерсантпен негіздеген және чайнатаун орталығында орналасқан . 1830 жылы сырттың ең маңызды индуист ғибадатханаларының арасында Шри Вадапатхира Калиамман , 1855 жылы - Шри Шриниваса Перумал, 1859 жылы - Шри Тхендайютхапани , XIX ғасырдың 50-х жылдарында - Шри Шиван, 1881 жылы - Шри Вирамакалиямман, 1888 жылы - Шри Манматха Карунешварар, 1906 жылы - Шри Шива Дурга, 1913 жылы - Шри Рутхра Калиамман салынған . Сингапурда 1923 жылы - Шри Сенпага Винаягар , 1962 жылы - Шри Шива Кришна , Шри Дарма Мунишваран, Шри Кришнан, Шри Лаян Ситхи Винаягар салынған индуист ғибадатханалар бар . Сингапурда жеке ғибадатханалық кірістер нақты автономиялы болған. 1917 жылы ашылған барлық индуист қауымның жағдайларымен арнаулы басқарма айналысады. Ол төрағадан, 10 мүшенден және хатшыныдан құрайды. 1968 жылы осы басқармада ғибадатхананың қызметінің және барлық ғибадатханалық меншікті бақыла- бөлім (The Hindu Endowments Board) болған, және де индуист балабақшалармен басқарады. Индуист құқықтың реформасы Индиямен салыстырғанда, Сингапурда жәй өткен. Мысалы, заң туралы полигамияның тыйымының 1955 жылы Индияда индуисттеріне тараса, сол Сингапурларда - 1967 жылы ғана таралады . Иудаизм Иудаизмды шағын жеке тоқсанда оқшау мекенде - еврей қауымы ұстайды. Арада негізгі сол реформист иудаизмның ұстанған батысшыл Европадан(ашкеназдар) деген шыққандықтар . 1878 жылы Сингапурда соғылған Маген Авот синагогасы, 1905 жылы салып берген Хесед-Эльтің синагогасы, Якобтың балласа мәдениетті-діни орталығы, жексенбінің еврей мектебі және тіпті кошер мейрамхана бар. Жұртпен байланыстармен жыл сайын сайланушы еврей ақыл әл-ауқаттың сұрақтарының хабардар болады . Бірінші еврей көпестер XIX ғасырдың 20-х жылдарында Сингапурда бітті. 1840 жылы мында Сасун ықпалды сефард отбасысының мүшелері мекендеді, кейін Сингапурда еврей қауымы аспа-жалап шапшаңдықтармен өсуі бастады. Аралға Ирактан және Персиядан сефардар, тағы да күншығыс Европадан ашкеназдар (1879 жылы Сингапурда 170 жебірей саналатын болған, 1905 жылы - 500, 1911 жылы - 600, 1931 жылы – 830-дан астам, 1939 жылы - 1 мың) ауды. Олар Қытайдың, Индиеяның және Европаның арасында саудамен айналысатын (айрықша апиынмен және шаймен). Кейін екінші дүниежүзілік соғыстың жебірейлердің көбісі Австралияға, Британияға, АҚШ-қа және Израильге кетті. 1955 жылы Сингапурда бірінші премьер-министрімен жарым-жарты тәуелсіздікті жергілікті еврей қауымның бұрынғы басшы Дэвид Маршалл болды . Джайнизм Джайнизм Сингапурда екі басты ағыстармен - шветамбарлар және дигамбарлармен ұсынған. Джайндық қауым 1 мың адам (1995 жылы - 0,7 мың) саналатын болған, оның өзінің ғибадатханасы болған, бірақ общиндық орталық тілектің қонақ бөлмесінің және кітапханамен болады. XX ғасырдың басында Сингапурға бірінші джайнылар келді, 1972 жылы қауым селһос тіркелген болды, қазір джайнизмның ізбасарының көпшілігі гуджараттар болып табылады, қалған - панджабтар және тамилалар . Бехаизм Бахаи, Бомбейден деген келген бірінші алашордашылдары арада XX ғасырдың ортасында Сингапурға жерленді. 1952 жылы қалаулы қауымның бірінші жергілікті ақылы болды, 1957 жылы бехаисттерде өзінің моласы бітті,1972 жылы Сингапурда Бахаи негіздеген, бес аймақтық қауымдар ассамблеясы болған . Қытайлықдіни синкретизм Қытайлық халықтың маңызды бөлігі діни синкретизмді ұстанады, буддизмды, даосизмды және конфуциандықты, және де олай ата- қытайлық халықтың дініне деген бірлескен түрлі элементтерді ата-бабаның ғибадатының және ескі анимизмның тіркестіретін (шенизм немесе шэньцзяо белгілі сияқты). Осы діннің және ағыстың ізбасарының тиянақты санын ықтимал көрсетілмейді, себебі қытайлық буддисттердің көбісі күнбе-күнгі өмірде конфуциандықтың және даосизмныңжағдайларының ұстанады. Мынадай синкретизмнің типті мысалдары, атаулы Тянь-Хок-Кең жәФуктакчхи ғибадатханалары, 1824 жылы хакка және гуандундар иммигранттарымен салынған, 1921 жылы Доумугун ғибадатханасы соғылған . Тіпті қытайлықтар-христианиндар біртүрлі діни синкретизмге бейімді . Қытайлықтардың арасында цзитун мистикалық рәсімдерді орындайды. Олар діни-кәделі атқаратын қызметтерді барысында мейрамның және мерейтойлардың орындайды рәсімнің билерін(тяошэнь) орындайды, тылсымды рәсімдерді істейді, түрлі бой тұмарды, тілтұмарларды жасайды . Дінсіздік Ешқандай дінді ұстанбайтын сингапурлықтар этникалық және әлеуметтік елдің халқының барлық діни топтарында қатысады. 2010 жылы атеисттер 17,0 %-ды (2000 жылы - 14,8 %, 1980 жылы - 13 %) құраған , бірақ олардың көбісі бейілділікті біреудің рәсімінің және рәсімдерді сақтайды. 2010 жылы Сингапурда халықаралық гуманистік құрамтіркелген және этикалық жалғаулықтың кіріс адамдықтың қоғамы болған.Арада қоғам өзінің қатарларына жергілікті гуманисттерді, атеисттерді, скептизмдерді, дарвинисттерді және агностиктарды біріктірді . Дереккөздер