kurumikz/Cleaned-Kazakh-Wikipedia huggingface dataset:
Пежш

Пежш — Мажарстанның оңтүстік-батысындағы қала. Қала Мечек тауының етегінде орналасқан. Халық саны 156 576 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Пежштегі ерте кезеңдегі христиандық некрополь ЮНЕСКО-ның әлемдік мұралар қорына № 853 нысан болып енгізілді. Эссен және Ыстанбұлмен қоса Пежш 2010 жылы Еуропаның мәдени орталығының бірі болды. Қала 2000 жыл бұрын қалыптасты. Дегенмен қазба жұмыстары кезінде қалада біздің заманымызға дейінгі 4 мыңжылдықта кельт қоныстарының болғанын дәлелдеді. Рим империясының кезінде Паннония провинциясының құрамында болған кезде қала «Сопине» деп аталған. Сол замандағы христиан бейіттері осы уақытқа дейін сақталған және ЮНЕСКО-ның мәдени мұралар қорына тіркелген. Империя құлаған соң аймақ варварлар, ғұндар мен аварлардың қолына өтті. Дереккөздер
Эстергом

Эстергом — Мажарстанның солтүстігіндегі қала. Дунайдың оңтүстік жағалауында орналасқан. Халық саны 30 261 адам (2007 жылғы халық санағы бойынша). Эстергом – елдің маңызды мәдени және діни орталығы. Қалада Эстергом архиепископының резиденциясы орналасқан. Сонымен қатар Венгрияның конституциялық соты орналасқан. 1993 жылдан бері қалада «Suzuki» зауыты жұмыс істеп тұр. Онда шағын автомобильдердің үлгілерін жинайды. Эстергом Венгрияның көне қалаларының бірі. Бұл аймақты алғаш болып кельттер мекендеген. Рим империясының кезінде бұл жерде Сальвио Мансио атты бекініс болған. Халықтардың ұлы қоныс аударуынан кейін бұл аймақты герман тайпалары мен аварлар, кейінірек славяндар мекендеді. Дереккөздер
Леонид Григорьевич Белозорович

Леонид Григорьевич Белозорович (1951 жылы 30 қазанда Минск облысы, Речица аулында дүниеге келген) – совет және орыс актері, режиссер әрі сценариші. Өмірбаяны 1969 жылы Узденский орта мектеп-интернатында 10 сыныпты тәмамдап, Мәскеуде Мемлекеттік Бүкілодақтық Кинематография институтына тапсырады. 1973 жылы ВГИК-ті бітіргеннен кейін Минск қаласындағы «Беларусьфильм» киностудиясына актер ретінде жіберіледі. Бұл жерде Леонид Белозорович 1973-1974 жылдары актерлік қызмет атқарады. 1975 жылдан бастап Горький атындағы киностудияда штат актері болады. 1983 жылы ВГИК-тің режиссерлік бөлімін театр және кино режиссер-қоюшы мамандығы бойынша тәмамдап шығады. Леонид Григорьевич «Двоенаголойземле» және «Белыеодежды» фильмдері сценариін бірлесіп жасайды. 2009 жылы оның «Невестамоегобрата» сценариі бойынша толықметражды фильм түсіріледі. Леонид Григорьевич көп жылдар бойы актер және дубляж режиссері ретінде шетел фильмдерін дубляждайды. Ресми түрде екі рет некелеседі. Әр әйелінен екі ұл мен қызы бар. Бірінші әйелі – Вера Петровна Белозорович, 1991 жылы Ресейге кетіп қалады. Бірақ Португалияда өмір сүріп, сол жерде жұмыс істейді. Бұл некеден ұлы – Ян, 1973 жылғы және қызы – Анна, 1983 жылғы. Екеуі де Италияда тұрады. Азаматтық некедегі екінші әйелі – актриса Ольга Голованова. Бұл некеден 2002 жылы ұл туылады. Дереккөздер
Ерд

Ерд — Мажарстанның орталығындағы қала. Халық саны 62 546 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Қазба жұмыстары кезінде бұл аймақты адамдар кем дегенде 50 000 жыл бұрын мекендеген деп болжайды. Алғаш рет қала «Ерд» деп қағаздарда 1243 жылы айтылады. 1543-1684 жылдар аралығында қала Осман империясының құрамында болды. Сол кезде ол «Хамзабег» деп аталды. 18-19 ғасырларда қала тез дамып, ауданның ауылшаруашылық орталаға болды. Жаңа кәсіпорындар қалада 20 ғасырдың 70-жылдары салынды. Ал осы ғасырдың 90-жылдары қаладағы жақсы экономикалық жағдайға байланысты елдегі ең тез дамушы қала болады. Осы кезде басқа қалалар экономикалық дағдарыстан шыға алмай жатқан болатын. Халық санының жылдам өсуі осы уақытқа дейін жалғасуда. Дереккөздер
Владимир Вячеславович Белокуров

Владимир Вячеславович Белокуров (1904 жылы 8 шілдеде Қазанда дүниеге келіп, 1973 жылы 28 қаңтарда Мәскеуде дүниеден өткен) – совет театр- және киноактері, ұстаз. 1965 жылы КСРО-ның халық әртісі атағын алады. 1951 жылы екінші дәрежелі сталиндік сыйлықтың лауреаты болады. Өмірбаяны Владимир Белокуров 1904 жылы 25 шілдеде Төменгі Услон селосында (қазіргі Татарстанның Верхнеуслонский ауданы) көп балалы отбасында дүниеге келеді. Қазан гимназиясында оқиды, кейін циркте униформашы болып жұмыс істейді. Одан кейін Григорий Розенберг антрепренер опереттасында қызмет атқарады. Қазан драма театры 1918 жылы Қазан қаласында Жоғарғы халық оқыту институтының театрлық бөлімін тәмамдайды. Институтты бітіргеннен кейін Қазан драма театрында И.Н. Певцов тобында жұмыс істейді. 1920 жылы З.М. Славянова жетекшілігімен Үлкен драма театрындағы Қазан драма студиясына тапсырады. Бітіргеннен кейін Қазан Үлкен драма театр тобының құрамында болады. 1924 жылы Қазан қаласынан Мәскеуге көшіп кетеді. Дереккөздер
Егер

Егер — Мажарстанның солтүстігіндегі қала. Халық саны 56 317 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Бұл жерлерді халықтар көне заманнан бері мекендейді. Орта ғасырдың ерте кезеңінде ауданды герман тайпалары мекендеп, кейін оларды аварлар ауыстырады. X ғасырда қала венгрлердің қарамағында өтеді. XIV-XVI ғасырларда қала жақсы дамып, Матьяша Корвиннің кезінде көптеген зәулім ғимараттар салынып, қала маңында жүзім өсіру мен шарап жасау жақсы дамыды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала басқа қалаларға қарағанда аз зардап шекті. Бұл қаладағы көптеген археологиялық ескерткіштердің сақталуына себеп болды. Қазіргі таңда қала туристік орталықтардың бірі. Мажарстандағы танымал, Гезой Гардони жазған «Егера жұлдызы» атты роман 1552 жылғы Егер қамалының қорғанысы жайында жазылған. Дереккөздер
Алмере

Алмере – Нидерландының орталық бөлігіндегі Флеволанд провинциясында орналасқан қала. Алмере Лелистад және Зеволде қауымдастықтарымен шектесіп жатыр. Алмере Стад, Алмере Хавен, Алмере Бейтен, Алмере Хаут және Алмере Пампус аудандарынан тұрады. Алмереде ірі темір жол және автокөлік торабы орналасқан. Қала муниципалитетінде бес темір жол станциясы бар. Алмере Нидерландыдағы ең «жас» қалалардың бірі. Ол жеке қауымдастық болып 1984 жылы бөлініп шықты. Қала тұрғындарының саны – 183 270 адам (2008 жыл). Дереккөздер
Шопрон

Шопрон — Мажарстанның солтүстік-батысындағы қала. Халық саны 56 394 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Рим империясы кезінде бұл жерде «Скарбантия» деген қала болған. Ол Балтық жағалауындағы қалалар мен Еуропаның оңтүстігін біріктіретін Кәріптас сауда жолында орналасқан. Скарбантия қазіргі Шопронның негізгі алаңы орналасқан жерде болған. Империя құлағаннан кейін қала толықтай қиратылып, тек мажарлар келгеннен кейін қайта қалпына келеді. Қала жайындағы алғашқы деректер 1153 жылға жатады. 13 ғасырда Шопрон ерікті корольдік қала деген атқа ие болады. 16-ғасырдағы түрік шапқыншылығы кезінде 1529 жылы түрік жауынгерлері қаланы тонап кетеді, бірақ түріктер қалада өз биліктерін жүргізе алмады. Қалаға көптеп келген келімсектердің есебімен халық саны өсті. 1676 жылы қала қатты өрттің салдарынан көп бөлігі бұзылды. Дереккөздер
Рихард Белте

Рихард Белте (латыш.Rihards Belte; 1949 жылы 21 қаңтарда дүниеге келген) – совет және латыш актері, театр қызметкері. Өмірбаяны РихардБелте 1949 жылы 21 қаңтарда Бауский ауданы Панемуне кентінде шаруа отбасында дүниеге келеді. 1967 жылы Ригада 13-кәсіптік техникалық училищесін тәмамдайды. 1972-1975 жылдар аралығында Рига киностудиясыныңкиноактерлік Халық студиясында оқиды. 1974-1991 жылы Лиепайский театрында актерлік қызмет атқарады. 1989 жылдан бастап Лиепайский қуыршақ театрының директоры және көркемдік жетекшісі қызметін атқарады. Актриса Инеса Белтемен некеде тұрған. Театрда сомдаған рөлдері Лиепайский театры *1974 — «Продавец дождя» Н. Ричарда Нэша — Ноа *1976 — «Наша новая учительница» Георгия Полонского — Майданов *1979 — «Сага о Форсайтах» по произведениям Джона Голсуорси —Монти Дарти *1979 — «Дикие люди» ЕкабаЯншевского — Гренинген *1980 — «Где оборотень?» Е. Уоллеса — Билл *1983 — «Смотрите, кто пришёл!» Владимира Арро — Левада *1985 — «Айя» ЯнисаЯунсудрабиня — Юрис *1985 — «Третье слово» Алехандро Касона — Ролдан *1985 — «Шальной барон Бундулс» Я. Зейболта — Скрапитис *1986 — «Родина» Е. Яншевского — Спруктс *1989 — «Женитьба ПутрыДауки» К. Иевиньша — Юрис *1990 — «Ночная тьма» Робера Тома по роману Агаты Кристи — Симоно Дереккөздер
Бая

Бая — Мажарстанның оңтүстігіндегі қала. Дунайдың сол жақ жағалауында орналасқан. Халық саны 37 690 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). * Қала жайындағы алғашқы деректер 1308 жылға жатады. * 16-17 ғасырдағы түрік отарлауының кезінде Бая аудан орталығы болған. Түрік билігі уақытында қалаға харваттар мен сербтер көптеп көшіп келді. * 17 ғасырда қала Габсбургтің қолына өткенде қалаға жаңадан келімсектер келді. Көпшілігі немістер еді. * 1715 жылғы мәлімет бойынша қалада 237 үй болған, оның 216 – югославтар, 16 – мажарлар, 5 – немістер болған. Құрлық және өзен сауда жолдарында орналасқандықтан қала жылдам өсіп, маңызды транспорттық орталыққа айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қалада бірнеше кәсіпорындар және Дунай арқылы өтетін көпір салынды. Дереккөздер
Владимир Владимирович Личутин

Владимир Личутин Владимирович – орыс, кеңес жазушысы.. Өмірбаяны 1940 жылы 13 наурызда Архангельск облысының Мезень қаласында дүниеге келген. 1960 жылы Орман-техникалық институтын, 1962 жылы Ленинград университетінің журналистика факультетін, 1975 жылы КСРО Жазушылар одағының Жоғарғы әдеби курсын бітіреді. Шығармашылығы Өзінің көптеген шығармаларын Владимир Литучин қаланың сыртында, Часлово ауылында жазғанды ұнатады. Өзінің шығармаларының прототиптері мен кейіпкерлері ауыл тұрғындары. Марапаттары *«Беглец из рая» романы үшін Ресей Жазушылар одағының «Ресейдің үлкен әдебиет» сыйлығының иегері. Шығармалары *«Иона и Александра» *«Белая горница» *«Душа горит» *«Последний колдун» *«Скитальцы» *«Любостай» *«Душа неизъснимая» *«Беглец из рая» *«Река любви». Дереккөздер
Анатолий Александрович Белый

Анатолий Александрович Белый (шын тегі – Вайсман; 1972 жылы 1 тамызда дүниеге келген) – орыс театр- және киноактері. Ресей Федерациясының еңбек сіңірген әртісі (2006). Өмірбаяны 1972 жылы украин қаласы Брацлавта дүниеге келеді. Анатолий мектепті 1988 жылы тәмамдайды. Мектепті бітіргеннен кейін Самара политехникалық институтына тапсырып, «электронды есеп шығару машиналары, жүйелер, комплекстер және желілер» мамандыға бойынша оқиды. Сабағымен қатар КТК-ға қатысады, гитара тартумен әуестенеді және халық жастар театрында ойнайды. 1995 жылы М.С. Щепкин атындағы театр училищесін тәмамдайды. Дереккөздер
Гьөр

Гьөр — Мажарстанның солтүстік-батысындағы маңызды қала. Халық саны 127 594 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). V ғасырда бұл жерлерді кельт қонысы болған. Ал Рим империясының кезінде қала болып, «Арабонна» деген атпен танымал болған. IV ғасырға дейін қала варварлардың шабуылына төтеп береді, дегенмен империя құлаған соң қалада қорғаны да әлсірейді. XVIII ғасырда қалада көптеген сарайлар мен шіркеулер салынып, 1743 жылы патшалықтың ерікті қаласы деген дәреже беріледі. XIX ғасырдың басында қала наполеондық шайқастардың басты алаңы болады. 1809 жылы 14 маусымда Франция әскері қала түбінде Аустрия әскерін талқандайды. Бұл шайқас тарихта «Рааб түбіндегі шайқас» деген атпен белгілі. XIX ғасырда қала маңызды Мажарстанның маңызды өнеркәсіптік орталық болған. Дереккөздер
Кежшкемет

Кежшкемет — Мажарстанның орталығындағы Оңтүстік Альфельд ауданындағы қала. Халық саны 108 844 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Қала орнындағы көне қонысты XIII ғасырда монғолдар қиратады. Дегенмен сауда жолдарында орналасқандықтан қала тез дамиды. * 1348 жылы I Ұлы Людовик Кежшкеметке қала дәрежесін береді. * XVI-XVII ғасырда бүкіл Орталық Мажарстан секілді Кежшкеметте Осман империясының қол астына өтеді. * XVIII ғасырда қала маңында мал шаруашылығы жақсы дамыды, алайда XIX ғасырда қала тұрғындары оның орнына жүзім өсірумен айналысады. Осы ғасырдың аяғында қала ауданның сауда орталығы болып, жақсы дамыды. Қалада ар-нуво үлгісіндегі бірнеше сарайлар, жаңа ратуша, шіркеу және пиар орденінің гимназиясы салынған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бірнеше кәсіпорындар салынады. 1975 жылы қала маңындағы жазық далалар Кишкуншаг ұлттық саябағына қосылды. Дереккөздер
Александр Борисович Белявский

Александр Борисович Белявский (6 мамырда 1932 Кеңес Одағы Ресей Мәскеу – 8 қыркүйекте 2012 Ресей Мәскеу) — совет, орыс театр және киноактері. 2003 жылы Ресейдің халық әртісі атағын алады. Өмірбаяны Александр Белявский 1932 жылы 6 мамырда Мәскеуде Борис Моисеевич және Любовь Александровна Белявский отбасында дүниеге келеді. 1955 жылы Мәскеу түсті металл және алтын институтының геология факультетін тәмамдайды. 1961 Б. Щукин атындағы театр училищесін бітіреді. 1961-1964 жылдары Сатира театрында, 1964-1966 жылдары К.С.Станиславский атындағы театрда, 1966 жылдан бастап киноактер театр-студиясында актерлік қызмет атқарады. «Белыйпопугай» телепрограммаларына қатысады. 1980-жылдардағы танымал дубляж актері болады. Александр Белявский театр және кинода көптеген рөлдер сомдаған. 1988 жылы Ресей Федерациясының еңбек сіңірген әртісі атағын алады. Дереккөздер
Секешфехервар

Секешфехервар — Мажарстанның қаласы. Халық саны 101 465 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Қала елдің маңызды қалаларының бірі, онда патшалық резиденция орналасқан. Қала Рим империясының кезінен бері бар. Ал қазіргі мажар қаласы 972 жылы қалыптасқан. Аңыз бойынша бұл жерде қазіргі Мажарстанның аймағына көшуді басқарған Арпаданың шатыры орналасқан. Қаланың негізін Арпаданың шөбересі – кінәз Геза қалаған. Орта ғасырларда Секешфехерварда 37 (38) мажар патшаларының таққа отыру рәсімдері болған. Қалада алғаш болып 1038 жылы Петр Орсеолоның таққа отыру рәсімі болса, соңғы болып 1526 жылы Янош Запольяидің таққа отырғызу рәсімі болған. Жалпы қалада 15 патша жерленген, олардың ішінде – I Әулие Иштван, II Бела, Ұлы Лайош, Матьяш Корвин және басқалары. Дереккөздер
Сергей Васильевич Беляев

Сергей Васильевич Беляев – совет, орыс театр- және киноактері. 1997 жылы Ресейдің еңбек сіңірген әртісі атағын алады. Өмірбаяны Сергей Беляев 1960 жылы 17 наурызда дүниеге келеді. Табаков театрының негізін қалағандардың бірі. 1986 жылы қыркүйек айында ГИТИС-ті бітіргеннен кейін Табаков театр тобы құрамына келеді. Шығармашылығы Театрлық мансабын Кіші театр сахнасында жұмысшы болып бастайды. Ол жерде Сергейді байқайды. Щепкин училищесіне тапсырады, екі жыл өткеннен кейін оқуын ГИТИС-те жалғастырады. Табаков театрында жиырма жылдан астам уақыт жұмыс істейді. 1989 жылы Сергей «Песнигода» лауреаты болады. Дереккөздер
Сомбатхей

Сомбатхей — Мажарстанның батысындағы қала. Халық саны 80 154 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Бұл Мажарстанның көне қалаларының бірі. Негізін біздің заманымызға дейін 45 жылы римдіктер қалаған. Қалада императорлар резеденциясы мен амфитеатр салынған. Ұлы Константиннің билігі кезінде қала жақсы дамыды, оның өзі қалаға бірнеше келген болатын. Жаңа ғимараттар, театрлар және шіркеулер салынады. Аңыздың бір нұсқасы бойынша осы қалада әулие Мартин Турский туған. 445 жылы Сомбатхейді ғұндар басып алады, ал 458 жылы қатты жер сілкінісінің салдарынан қала қирайды. Дегенмен 5-8 ғасырларда бұл аймақта славян тайпалары мен аварлар мекендейді. 10 ғасырда Мажарстанның құрамында болады. Бірініші дүниежүзілік соғыстан кейін қала көп бөлігінен айырылады, кейін ол шекаралық қала болады. Ал Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қаланы бомбалаудың салдарынан көп ғимараттар бұзылады. Қаланы 1945 жылы 29 наурызда немістерден босатады. Дереккөздер
Виктор Иванович Лихоносов

Виктор Иванович Лихоносов – орыс, кеңес жазушысы, публицист. Өмірбаяны 1936 жылы 30 сәуірде - 2021 Кемер облысының Топки станциясында дүниеге келген. Балалық және жасөспірім шағы Новосібір қаласында өтеді. 1956-1961 жылдары Краснодар педогогикалық институтының тарих-филология факультетінде оқиды. «Брянские» атты алғашқы әңгімесін «Новый мир» журналына, арнайы Твардовскийге жіберіліп, 1963 жылы журналдың он бірінші басылымында жарияланады. Мәскеу, Краснодар, Новосібір қалаларында повестер, әңгімелер, очерктер жинағы жарық көреді. Оның шығармалары Румынияда, Венгрияда, Болгарияда, Германияда, француз, ағылшын тіліне аударылады. Марапаттары мен сыйлықтары *1988 жылы «Ненаписанные воспоминания. Наш маленький Париж» романы үшін [М. Горький]] атындағы сыйлыққа ие болады. *КСРО Жазушылар одағының сыйлығының иегері. *М.А. Шолохов атындағы Халықаралық әдебиет сыйлығының лауреаты. *«Ясная Поляна» сыйлығының иегері. Шығармалары Әңгімелері *«Вечера» *«Что-то будет» *«Осень в Тамани» *«Люблю тебя светло» *«Чистые глаза». Романдары мен повестері: *«Чалдонки» *«Голоса в тишине» *«Когда же мы встретимся?» *«Ненаписанные воспаминания. Наш маленький Париж» *«Записки перед сном» *«Родные» *«Тоска-кручина». Дереккөздер
Юрий Викторович Беляев

Юрий Викторович Беляев – совет, орыс театр- және киноактері. 1995 жылы Ресейдің еңбек сіңірген әртісі атағын алады. Өмірбаяны Юрий Беляев 1947 жылы 28 тамызда Омбы облысы, Полтавка селосында дүниеге келеді. Көп ұзамай Сергейдің отбасы Ступиноға көшіп кетеді. Юрий 16 жасында О.А. Ливанова жетекшілігімен «Ступин жас театр студиясында» дайындалады. Мектепті бітіргеннен кейін зауытта жұмыс істейді, «Совет армиясында» қызмет атқарады. 1975 жылы Щукин атындағы театр училищесін тәмамдайды. Сол жылы Мәскеу на Таганке театрында актер болып жұмыс істейді. Беляев ойыны қатал рөлі арқылы ерекшеленеді. 1991 жылы КСРО мемлекеттік сыйлығының лауреаты болады. Театрда сомдаған рөлдері Шуйский («Борис Годунов» А. С. Пушкина) Коровьев, Доктор («Мастер и Маргарита» по М. А. Булгакову, Театр на Таганке) Неизвестный («Дом на Набережной» по Ю. В. Трифонову) Язон («Медея», Театр на Таганке) Демин («Живой», Театр на Таганке) Егор Иванович («Мать», Театр на Таганке) Виктор Викторович («Самоубийца», Театр на Таганке) Анджей («Час пик», Театр на Таганке) На Таганке театры қойылымындағы рөлдері *«Послушайте!» *«Товарищ, верь…» *«10 дней, которые потрясли мир» «Эрмитаж» театры қойылымдарында сомдаған рөлдері *«Азеф» (Азеф) *«Белая овца» (Ол) *«Живой труп» (Фёдор Васильевич Протасов) Дереккөздер
Амерсфорт

Амерсфорт – Утрехт провинциясында орналасқан Нидерланд қаласы және қауымдастығы. Қаланың 145 мың тұрғыны бар. Қаланың Амерсфорт атауы екі бөліктен тұрады : Amer (бүгінде Эм аталатын өзеннің ескірген атауы) және foort (аяқ өткел, заманауи нидерланд тілінде – voorde). Орта ғасырларда Амерсфорт экономикасының негізі сыра қайнату мен шұға өндірісі болған. Ал 18-ғасырда аймақ темекі өндірісімен танымал болған. Бүгінде қалада бірқатар халықаралық ұйымдардың штаб-пәтері орналасқан. * Golden Tulip (Golden Tulip Hospitality Group) – халықаралық қонақ үй операторы; * Yokogawa Еуропа бөлімшесі – электржабдықтар мен бағдарламалық қамсыздандыру өндірушісі; * Nutreco – азық-түлік өнімдері мен жануарларға арналған азықтар өндірушісі; * Arcadis – консалтинг және инжиниринг, * DHV – консалтинг және инжиниринг Дереккөздер
Татабания

Татабания — Мажарстанның солтүстік-батысындағы қала. Халық саны 70 164 адам (2011 жылғы халық санағы бойынша). Қазіргі қаланың орнында үш тарихи қоныс орналасқан – Альшогалла, Фельшегалла және Банхида. Ең көнесі – Банхида, ол жайында алғашқы атаулар 1288 жылға жатады. XVI ғасырда аймақты түрік әскері жаулап алады. Түрік билігінен босағаннан кейін қала санының төмендеуі неміс және славян отаршылдарының есебінен көбейді. Қазіргі таңда қалада 2 колледж, 10 орта және 16 бастауыш мектептер бар. 1992 жылдан бері заманауи экономика университеті жұмыс жасайды. Қаланың экономикасы металлургия, көмір шығару мен ауыр машинаның құрылысына негізделген. 1947 жылы үш тарихи ауыл мен Татабания шахтер ауылы Татабания қаласы болып өзгертілді. Кейін қалада үлкен құрылыс жұмыстары басталады. Альшогалла, Фельшёгалла және Банхида қаланың ауданы болды. Көрікті орындары * Турул монументі. Атақты Турул құсын бейнелейтін ескерткіш. Ол Татабаньяның таңбасында салынып, қаланың қасындағы таудың төбесінде орналастырылған. * Селим үңгірі. Герече тауында орналасқан. Дереккөздер
Валерий Романович Белякович

Валерий Романович Белякович (26 тамыз 1950 жыл – 6 желтоқсан 2016 жыл) — совет және орыс актері. Станиславский атындағы Мәскеу драма театрының көркемдік жетекшісі. 2002 жылы Ресейдің халық әртісі атағын алады. Өмірбаяны Валерий Белякович 1964 жылы Мәскеу жастар театрына түседі, ол жерде 1969 жылға дейін әр түрлі рөлдер сомдайды. 1969-1971 жылдар аралығында армияда өз борышын ақтайды. 1971 жылы Геннадий Иванович Юденич жетекшілігімен театр тобы құрамына қабылданады. 1976 жылы «Женитьба Коли Гоголя» атты қойылымын қойып, Мәскеу жастар театрына ұстаз ретінде қайта оралады. 1976 жылы Педагогикалық институт факультетін тәмамдайды. 1977 жылы Оңтүстік-Батыстағы театр-студиясының негізін қалайды және ГИТИС-тің режиссерлік факультетіне тапсырады. 2002 жылы Ресейдің халық әртісі атағын алады. 2011 жылы К.С. Станиславский атындағы Мәскеу драма театрының көркмдік жетекшісі болады. Дереккөздер
Капошвар

Капошвар — Мажарстандағы қала. Капош өзенінің бойында орналасқан. Халық саны 67 954 (2005 жылғы халық санағы бойынша). Қала жайындағы алғашқы деректер 1009 жылғы пежштік епископтықтың қағаздарында аталған. * 15 ғасырда қалада қамал салынды. * 1555 жылы қамал түріктердің қоластына өтіп, 1686 жылға дейін түрік билігінде болды. * 1702 жылы I Леопольдтың бұйрығы бойынша қамалдың қабырғалары қиратылды. * 1749 жылы Капошвар комитатының орталығы болады. * 19 ғасырда қала арқылы Будапешт-Загреб теміржол торабы өтетін болды. * 20 ғасырда қаланың құрамына жақын аймақтағы бірнеше ауылдар қосылды. Қалада 1956 жылғы көтеріліске қатысқан екі саясаткер туған. Олар — Имре Надь және Бела Кирай. Көрікті орындары * Қалалық ратушаның ғимараты (19 ғ.,) * Қалалық собор. 18 ғасырда салынып, 19 ғасырда неготика үлгісінде қайта салынады. * Музей кино. * Суретші Риппль-Ронаидің мұражайы. * Қалалық мұражай. * Васари көрмесі – заманауи венгр суретшілерінің шығармалары көрсетіледі. Дереккөздер
Амстелвен

Амстелвен – Нидерланддағы Солтүстік Голландия провинциясында орналасқан қала және қауымдастық. Амстердам метрополиясының құрамына кіреді. Қауымдастықтың құрамында Амстелвен, Бовенкерк, Вествейк, Нес-ан-де-Амстел, Аудекерк-ан-де-Амстел секілді қалалар, аймақтар, аудандар бар. Амстелвенде халықаралық KPMG аудиторлық компаниясының штаб-пәтері орын тепкен. Дереккөздер
Сергей Романович Белякович

Сергей Романович Белякович – совет және орыс актері, Оңтүстік-Батыстағы Мәскеу театрының негізін қалаушы және актері. Өмірбаяны Сергей Белякович 1953 жылы 7 шілдеде дүниеге келген. 1974 жылы «Женитьба Коли Гоголя» қойылымына қатысады. Ағасы Валерий Беляковичпен бірігіп Оңтүстік-Батыстағы театрдың негізін қалайды. 1977 жылы Оңтүстік-Батыстағытеатрының ашылуындағы «Урокидочкам» қойылымында рөл сомдайды. 1977 жылдары Оңтүстік-Батыстағы театрда 50 ден астам рөл сомдайды. Сергей Романович Беляковичтің соңғы сомдаған рөлі «Аллегория» қойылымындағы Владимир комбат рөлі болады. 2009 жылы 31 мамырда дүниеден өтеді. 3 маусымда Пыхтинский мазарында жерленеді. Дереккөздер
Александр Давидович Бениаминов

Александр Давидович Бениаминов – совет театр- және киноактері. Ресейдің халық әртісі. Өмірбаяны Александр Бениаминов 1922 жылы Батумский орталық жұмысшы клубының Драмалық курсын тәмамдайды. 1923-1927 жылдары ГИТИС-те оқиды. 1930 жылдың басында Ленинград мюзик-холлындағы Экспериментальді шеберхана тобының құрамында болды. 1937-1941 жылдар аралығында Ленинград комедия театрында Н.П. Акимова жетекшілігімен актерлік қызмет атқарады. Ұлы Отан соғысы жылдарында Фронттық миниатюр театрын ұйымдастырып, жетекші болады. 1946 жылы қайтадан Ленинград комедия театрына қайта оралады. Бұл жерде 1970 жылға дейін қызмет атқарады. Н. Акимов атындағы комедия театры Александр Бениаминовке үлкен мәртебе сыйлады. Дереккөздер
Апелдорн

Апелдорн – Амстердамның шығысынан 90 км қашықтықта орналасқан орталық Нидерландыдағы қала. Гелдерланд провинциясындағы Апелдорн муниципалитетінің аймақтық орталығы. Аумағы – 341 13 шаршы км. Қаладағы Парк Оранг, Принзенпарк, Ферзец-Стрэйдерс-Парк , Мхенпарк , Парк Доггерсбанк, Спрангенпарк , Оңтүстік парк , Каналпарк , Матенпарк секілді әсем саябақтар қаланы көріктендіріп тұр. Қалада елдегі ірі қағаз және қатты қағаз өндіретін фабрикалар мен көптеген қаржылық мекемелер орналасқан. Сондай-ақ 1971 жылы негізі қаланған Апенхеуль хайуанаттар паркі қаланың батыс бөлігінде орын тепкен. Аталған хайуанаттар паркі маймылдардың қонақтармен қатар еркін жүріп-тұруына мүмкіндік берген әлемдегі тұңғыш парк ретінде ерекшеленеді. Дереккөздер
Евгений Миронович Мин

Евгений Миронович Мин (Минчиковский) – орыс жазушысы, театртанушы, сыншы. Шығармашылығы Бірнеше новеллалардың, «Ценный подарок» әдеби жинағының авторы. Театр сыншысы. «Рабочий и театр», «Лениградская првда» және тағы да басқа газеттерде шығармалары мен еңбектері, мақалалары жарияланып отырады. Жазушы Аркадий Миронович Минскийдің ағасы. Шығармалары *«Другие времена»: Юмористикалық әңгімелері. *«Обыкновенная муза: Житейские истории и сказки для взрослых». *«Ценный подарок: Житейские истории и сказки для взрослых». Мақалалары *Молодые москвичи. *«Закон Ликурга» в Московском рабочем художественном театре. *«Как закалялась сталь» (Спектакль Литературного театра). Дереккөздер
Олесь Павлович Бердник

Олесь Павлович Бердник – украин және совет фонтаст-жазушысы. Өмірбаяны Олесь Бердник 1926 жылы 27 қарашада Херсонский облысы, Вавилово селосында дүниеге келген. 1944-1945 жылдардағы Ұлы Отан Соғысы қатысушысы. 1949 жылы И.Франко атындағы театр-студиясын тәмамдайды. Провинциалды театрларда актер және сценариші болып жұмыс істейді. 1947 жылдан бастап жазушылықпен айналысады. Ол Украина тілінде және ең бастысы фантастика жанрында жазады. 1989-1993 жылдары Үндістан және Тибетке саяхат жасаған және Канада мен АҚШқа лекциясы бойынша барып тұрған. 1997 жылы ауырғанына байланысты белсенді өмір қызметінен шектейді. Кітаптары Украин тілінде *Поза часом і простором. Киев: Радянський письменник, 1957. — 172 стор. *Людина без серця. (У співавтор. з Ю. Бедзиком). — (У світі пригод). Вип. 1. — Киев: Дитвидав, 1957. с. 59 — 170. *За чарівною квіткою. Киев: Дитвидав, 1959. — 120 с. *Привид іде по Землі. Киев: Дитвидав, 1959. — 164 с. *Шляхи титанів. Киев: Радянський письменник, 1959. — (У світіпригод). 268 с. *Стріла часу. — Киев: Молодь, 1960. — 280 с. — (Пригоди.Подорожі. Фантастика). *Серце Всесвіту. — Киев: Рад.письменник, 1962 *Сини Світовида. — Киев: Рад.письменник, 1963 *Діти Безмежжя. — Киев: Дніпро, 1964 *Хтоти? Радістюперейдемобезодні. — Киев: Рад.письменник, 1966 *Подвиг Вайсвати. — Киев: Молодь, 1967 *Чаша Амріти. Дике поле. Всемогутнідурні. — Киев: Рад.письменник, 1968 *Дике поле. — 1968 *Всемогутні дурні. — 1968 *Покривало Ізіди. — Киев: Веселка, 1969, 1988 *Зоряний корсар. — Киев: Рад.письменник, 1971 *Хтоти? — Киев: Дніпро, 1987 *Вогнесміх. — Киев: Рад.письменник, 1988 *Вогняний вершник. — Киев: Молодь, 1989 *Чаша Амріти. — Киев: Дніпро, 1989 *Лабіринт Мінотавра. — Киев: Веселка, 1990 *Прометей.-Мюнхен:Українське видавництво,1981,-255с. *Золоті ворота.-Париж Балтімор-Торонто:Українське Видавництво СМОЛОСКИП ім. В.Симоненка,1975.-165с. *Кажу вам (Священні знаки).- Київ-Нью-Йорк:Видавництво М.Коць,1989.-224 с. Дереккөздер
Арнем

Арнем – елдің шығысында Рейн өзенінің бойында орналасқан қала. Ол Гелдерланд провинциясының әкімшілік орталығы. Қала тарихи құжаттарда алғаш рет 893 жылы Oppidium Arnoldi Villa атауымен кездеседі. Анзем қаласы 1443 жылы Ганзей одағына мүшелікке өтеді. Қала 19-ғасырда танымал шипажай қаласына айналды. Оның әсем табиғаты көптеген саяхатшыларды еліктіре түсті. Американың танымал актрисасы, әлемдегі ең сұлу әйелдердің бірі Одри Хепберн 1939-1945 жылдары Арнем консерваториясында оқыған. Дереккөздер
Ассен

Ассен – Дренте провинциясының әкімшілік орталығы, Нидерланддағы қала. Гронингеннің оңтүстігінен 23 км қашықтықта орналасқан. Ассен қала дәрежесін тек 1809 жылы ғана алады. Ал бұған дейін ол Ролде муниципалитетінің бір бөлігі ғана болды. 20-ғасырда қала ірі өндірістік орталыққа айнала бастады. Ал 1930 жылы қалада бірнеше психиатриялық аурухана мен басқа де медициналық мекемелер ашыла бастады. Осыған байланысты қала осы жылдары провинцияның денсаулық сақтау жөніндегі орталығы саналды. Екінші Дүниежүзі соғысынан кейін Ассен қаласының тұрғыны 20 000-нан асты. Бүгінде Ассенннің халық саны – 64 мың. Дереккөздер
Нәбиден Әбуталиев

Нәбиден Әбуталиев — 1928 жыл 18 мамырда Атырау облысы, Новобогат ауданының (қазіргі Исатай ауданы) Молшағыл ауылында дүниеге келген.. қаламгер, журналист. 1945 жылы педагогика училищесін, 1952 жылы Қазақ мемлекеттік университетінің журналистика факультетін бітірген соң, ұзақ жылдар "Социалистік Қазақстан" (қазіргі "Егемен Қазақстан") газетінде, "Парасат" журналында, Қазақ КСР Баспа, полиграфия және кітап саудасы істері жөніндегі мемлекеттік комитетінде, "Жазушы" баспасының көркем аударма редакциясында қызмет істеген. «Ақ Жайық» атты тұңғыш өлеңі 1943 ж. жарияланды."Қайран Нарын", "Өттің дүние" атты екі повесть, "Наркескен" атты романы жарық көрген. "Өтті дүние" атты тарихи драмасы М. Әуезов театрында қойылған (1992). Ол Э. Хемингуэйдің "Климанджаро"-қарлы тау", "Мереке қызық мол жылдар" атты шығармаларын, орыс жазушысы С. Сартаковтың "Тау самалы" деген атпен бірнеше повестерін, монғол жазушысы Б. Чойндонның "Ұлы Гобиде" атты повесін, В. Пикульдің, Ә Бикчентаевтың әңгімелерін қазақ тіліне аударған. Көптеген медальдармен, "Баспасөз үздігі" белгісімен марапатталған. Шығармалары *Толқы, дала. Өлеңдер. А., "Жазушы", 1970; *Жаңарған ауыл. Очерктер. А., "Қайнар", 1970; *Боран Нысанбаев. Очерк. А., "Жазушы", 1971; *Жайлауда. Әңгімелер. А., "Жазушы", 1972; *Сахара сыйы. Очерктер. А., "Қазақстан", 1973; *Құрдастар. Әңгімелер. А., "Жазушы", 1975; *Қайран Нарын. Повесть А., "Жазушы", 1980; *Өттің дүние. Повесть А., " Жазушы", 1986, *Наркескен. Роман. А., "Жазушы" 1989; *"Сегіз сері". Әңгімелер. А., "Жалын", 1991; *Әйтке би А., "Жалын", 1995; *Ордабасы Қожаберген. А., "Жеті жарғы", 1995; *Мұқағали Мақатаев.А., "Рауан", 1996; *Есентемір Бөкен би. А., 1996; Шоқ жұлдыз. А., 1998 Дереккөздер
Эдуард Вениаминович Лимонов

Эдуард Лимонов Вениаминович (Савенко;22 ақпан 1943-17 наурыз 2020)– орыс жазушысы, ақын, публицист. Орыс шовинистерінің бірі, Қазақстан жеріне көз аударушы, Қазақстан тәуелсіздігіне қарсы болған адамдардың бірі. Өмірбаяны 1943 жылы 22 ақпанда Дзержинск қаласында дүниеге келген. 17 жасынан бастап еңбек ете бастайды. Жүк тасушы, құрылысшы, шабушы болып жұмыс істейді. Харьковск педагогикалық институтында оқыған. 1958 жылдан бастап өлең жаза бастайды. 1943-1974 жылдар аралығында Кеңес Одағының азаматы, 1974-1987 жылдар аралығында Францияның азаматы, 1992 жылдан бастап Ресей Федерациясының азаматы болып табылады. «Грани», «Время и мы», «Синтаксис», «Ковчег», «Мулета» басылымдарында шығармалары жарияланып отырады. 2007 жылы швейцариялық жазушы Кристиан Крахтқа американдық дирижер Дэвид Вудард хат жазды: «Солженицын Лимоновты кішкентай, порнографиялық жәндіктер деп атайды, ал Лимонов Солженицынның ССРО құлағанына ықпал еткен Отанына опасыздық жасағанын айтады.» 2020 жылы 17 наурыз күні кенеттен қайтыс болады. Шығармалары *«Это я, Эдичка» *«Дневник неудачника» *«Подросток Савенко» *«У нас была великая эпоха» *«Палач» *«Охота на быков» *«Великая мать любви» *«Убиийство часового». Қызықты айғақ *«Лимонов» бүркеншік есімін суретші Вагрич Бахчанян ойлап тапқан. Дереккөздер
Бреда

Бреда – Нидерландның Солтүстік Брабант провинциясындағы қала. Халық саны – 170 491(2007 жыл). Қаланың негізі 10-ғасырда қаланған. 1252 жылы Бреда ресми түрде қала деп мойындалды. Осыдан кейін ол бекіністер салу құқығына ие болып, қала айналасы қамалмен қоршалды. 1534 жылы қала аймағында орын алған ірі өрттің кесірінен қаланың 90 пайызы өртеніп кеткен. 1667 жылы Бредада Екінші ағылшын-голланд соғысының аяқталуына себепкер болған Бред келісіміне қол қойылды. Дереккөздер
Вейк-ан-Зе

Вейк-ан-Зе – Нидерланддағы қала. Амстердамның солтүстігінен 20 км қашықтықта Солтүстік теңіз жағалауында жатқан қала. Ол Солтүстік Голландия провинциясының Бевервейк муниципалитетінде орналасқан. Халық саны – 2400. Қала ежелден келе жатқан шахмат жарыстарымен танымал. Ол 1968 жылдан бастап жыл сайын өткізіліп тұрады. Дереккөздер
Игорь Николаевич Краснов

Игорь Николаевич Краснов – жазушы, драматург, журналист. Өмірбаяны 1960 жылы 3 ақпанда Свердловск облысының Нижний Тагиль қаласында дүниеге келген. Краснов ата-анасынан ерте айырылады. 1961-1967 жылдары Нижний Тагиль қаласындағы балалар үйінде, 1967-1977 жылдары Щелкун ауылындағы балалар үйінде тәрбиеленеді. Балалар үйінде қиялға беріліп, шынайы армандай алатын балалардың бірі болады. 1976-1990 жылдары шашка және шахмaтпен белсене айналысады. Қазіргі уақытта Екатеринбург қаласында тұрады. Білімі *1968-1977 − №42-ші Щелкун бастауыш мектебінде *1979-1981 – Свердловск облысындағы жұмысшы жастардың №3 кешкі мектебінде *1991-1997 жылдары – М. Горький атындағы Уральск мемлекеттік университетінің журналистика факультетінде оқыған. Қызметі *1992-1993 жылдары Уральск алюминий зауытында. *2000-2001 жылдары «АРС» фирмасында веб-ұста болады. *2001-2002 жылдары «ПРОфтехсвязь» фирмасында бағдарламашы болады. *1988-2008 жылдары «Сын Родины», «На смену!», «Голос надежды», «Областная газета», «Пламя», «Новый компас» газеттерінің әлеуметтік мәселелеріне арналған штаттан тыс корреспонденті болып қызмет атқарады. *2004-2006 жылдары «Наше слово» қоғамдық-саяси газетінің негізін салушы, бас редакторы болады. *2004-2008 жылдары «Компьютер Help» газетінің бас редакторы болады. *2005-2007 жылдары «Литературная пристань» қалалық газетінің негізін салушы, бас редакторы болады. *2006 жылдан бастап «Новый Современник» Халықаралық жазушылар одағының Уральск бөлімшесінің төрағасы болып қызмет атқарады. Марапаттары *2009 жылы Халықаралық «Литературная Вена» фестивалінің лауреаты болады. *2004 жылы ең үздік журналистік шығарма жарысының лауреаты болады. Шығармалары Пьесалары: *«Кому что!» *«Лабиринты любви» *«Кукушата» Әңгімелері: *«Верой жив человек» *«Дорогие мои старики» (1988, 2009) *«Завтра бой» (1989) *«Счастливчик» (1989) *«Два солдата» (1989) *«Судный день» (1993) *«Волки» (1990) *«Предгрозовье» (1992) *«Пятница 13-е» (1992) *«Улыбка фортуны» (1992) *«Сука ментовская» (1993) *«Нелюбовь» (1993) «А в летнем парке музыка играла» (1993) *«Охотничья сага» (1993, 2009) *«Циник» (2006, 2011) *«Избранный» (2011) *«Бомж» (2011). Дереккөздер
Гаага

Гаага — Нидерландының батысында Солтүстік теңізі жағалауында орналасқан қала және қауымдастық. Ол – Оңтүстік Голландияның астанасы, Нидерланд Үкіметі мен парламентінің резиденциясы. Гаагада БҰҰ халықаралық соты, Халықаралық қылмыстық сот, Халықаралық арбитражды соты секілді ірі халықаралық құқықтық органдар орналасқан. Гаага Амстердам мен Роттердамнан кейін Нидерланд қалалары арасында көлемі жөнінен үшінші орында тұр. Халқының саны –482 742. Аумағы –98,20 шаршы км. Гаага Рандстад агломерациясының бір бөлігі. Қаланың негізі 1230 жылы қаланған.
Гауда

Гауда – Нидерландыдағы Оңтүстік Голландия провинциясы аймағында орналасқан қала және қауымдастық. Ол Эйссел және Гауве өзендерінің қосылған тұсында орын тепкен. Халық саны – 71 797 адам. Қалада ежелгі құрылыс нысандары өте көп. Олар: Готикалық шіркеу – Groote Kerk (1482-1552 жылдары салынған ), ратуша (1449 жыл), көнелердің бай мұражайы, жергілікті ірімшік мұражайы және т.б. Фабрикалары: Қыш құмыра жасау фабрикасы, Саз-балшық құбырларын жасап шығаратын фабрика, Балауызды шам жасайтын фабрикалар бар. Дереккөздер
Гронинген

Гронинген – Нидерландының солтүстігіндегі ірі қала. Өзі аттас провинцияның әкімшілік орталығы. Халық саны – 184 777 адам. Аумағы – 83,69 шаршы км. Қала студенттер қаласы аталады. Себебі онда 50 000 студент ЖОО-да білім алады. Қала атауы 1040 жылы алғаш рет тарихи деректерде ұшырасады. 1614 жылы Гронингенде Гронинген Университетінің негізі қаланды. Гронингенді «Велосипедшілердің әлемдік астанасы» деп атайды. Себебі оның тұрғындарының 57 пайызы велосипедтің көмегіне жүгінеді. Дереккөздер
Юлия Леонидовна Латынина

Юлия Леонидовна Латынина (, — Ресей жазушысы, журналист. Өмірбаяны 1966 жылы 16 маусымда Мәскеуде дүниеге келген. Анасы – әдеби сыншы және журналист Алла Николаевна Латынина, әкесі – ақын және прозаик Леонид Александрович Латынинин. 1988 жылы Латынинa М. Горький атындағы Әдебиет институтын бітіреді. Филoлогия ғылымдарының кандитаты. Экономика маманы. Әр жылда атқарған қызметтері: *2000-2001 жылдары НТВ арнасындағы «Рублевая зона» бағдарламасының авторы. *2001-2002 жылдары ОРТ арнасындағы «Другое время» бағдарламасының бастаушысы болады. *2002-2003 жылдары ТВС арнасындағы «Есть мнение» бағдарламасының авторы болады. *Ren-TV арнасындағы «Неделя» бағдарламасының «Своими словами» айдарының авторы. Қазіргі уақытта Латынина: *2001 жылдан бастап «Новая газета» қызметкері. «Эхо Москвы» радиостанциясындағы «Код доступа» бағдарламасының авторы. Әр сенбі сайын сағат 19:08-де жарық көріп отырады. *«Ежедневный журнал» электронды баспасының колумнисті. Әдеби шығармашылығы Юлия Латынина 1990 жылдан бастап прозаик ретінде таныла бастайды. Оның алғашқы кітаптары Евгений Климович деген бүркеншік атымен жарық көре бастайды. Шығармалары «Октябрь», «Дружба народов», «Звезда», «Новый мир», «Знамя» журналдарында прозалық шығармалары жарияланып отырады. 1995 жылы «Проповедник» повесі үшін «Странник» сыйлығына лайық деп танылады. 1999 жылы «Вейская империя» романы үшін «Мраморный фавн» сыйлығының лауреаты болады. Шығармалары *«Бомба для банкира» *«Сто полей» *«Бандит» *«Охота на изюбря» *«Инсайдер» *«Саранча» *«Земля войны» *«Нелдь» *«Не время для славы» *«Повесть о государыне Кассии». Дереккөздер
Нараянгандж

Нараянгандж – Бангладештегі Нараянгандж округінің әкімшілік орталығы . Қаланың атауын индуистердің діни басшысы Бинур Такур немесе Лахсми Нараян Такур есімімен байланыстырады. 1766 жылы Плесиядағы шайқастан кейін, ол американ Ост-Инд компаниясынан жерді жалға алады. Өзінің табысын Нараян құдайына табынушылығы үшін жұмсаған. Шиталакшя өзенінің жағалауында орналасқан. Қалада Бангладештағы ең ескі порт бар. Дереккөздер
Девентер

Девентер немесе Демтер — Эйссел өзені бойында орналасқан Нидерланды қаласы. Қаланың негізін 768 жылы христиан дінінің уағыздаушысы Лебуин қалаған. 20-ғасырдың басында қалада 27 мың адам тұрған. Ол өзінің кілем тоқу фабрикаларымен танымал болған. Қалаға қатысы бар танымал тұлғалар: • Герт Гроте (Девентерде оқып, білім алған) • Бертван Марвейк (Девентерде туған) • Хан ван Меегерен (Девентерде туған) • Утрехтский Радбод (Девентерде әскери борышын атқарған ) • Ян Питерсзон Свелинк (Девентерде туған) • Герард Терборх - суретші (Девентерде туған, сонда өмірден өткен) • Этти Хиллесум (Девентерде білім алған) Дереккөздер
Ольга Николаевна Ларионова

Ольга Николаевна Ларионова (шын тегі − Тидеман) – кеңес, орыс жазушысы. Өмірбаяны 1935 жылы 16 наурызда Ленинградта дүниеге келген. Ленинград университетінің физика факультетінде оқыған. Біршама уақыт инженер болып қызмет атқарып, 1967 жылдан бастап біржолата кәсіби жазушы болады. Шығармашылық қызметі 1964 жылы алғашқы шығармасы «Киска» әңгімесі, 1965 жылы «Леопард с вершины Килиманджаро» романы жарық көреді. 1971 жылы «Остров мужества» жинағы басылып шығады. Марапаттары *1987 жылы «Соната моря» повесі үшін «Аэлита» әдеби сыйлығына ие болады. *2001 жылы «Паладин фаетастики» шығармасы үшін «Странник» сыйлығының иегері болады. Кітаптары *Знаки зодиака (1983) Әңгімелер *Лабиринт для троглодитов (1991) Трилогия *Остров мужества (1971) Роман, повесть, әңгімелер *Сказка королей (1981) Повестер мен әңгімелер *Соната моря (1985) Повесть *Формула контакта (1991) Жинағы. Дереккөздер
Гүлзакира Әбілдаева

Гүлзакира Әбілдаева (1956 - 2004) - 29 наурызда Ордабасы ауданы Қ. Мұңайтпасов атындағы ұжымшардың "Коммунизм" бөлімшесінде дүниеге келген.. 1982 жылы Қазақ мемлекеттік унивесритетінің филология факультетін бітірген. "Пионер" журналында, Жамбыл облыстық "Еңбек туы" газетінде, "Мәдениет және тұрмыс" ("Парасат"), "Білім және Еңбек" ("Зерде") журналында 1984-1990 жылдары Қазақстан Жазушылар одағының Әдебиетшілер үйі мен Әдебиет қорында, 1990-1991 жылдары "Ақ желкен" журналында, 1991 жылдан Қазақ телерадио корпорациясының Қазақ радиосы "Шет ел жаңалықтары" бөлімінде жұміс істеген. "Таңғы дауыс жыр жинағының" авторы. Дереккөздер
Делфт

Делфт — Оңтүстік Голландия провинциясында орналасқан қала және қауымдастық. Ол Роттердам мен Гаага қалалары арасында жатыр. Схи өзенінің бойында орын тепкен. 2008 жылғы көрсеткіш бойынша қала түрғындарының саны 96 168 адам. Қала бүгінгі күні Нидерланддағы жоғары технологиялар жасап шығаратын негізгі орталықтардың бірі есебінде. Сондай-ақ қалада Делфт техникалық университеті мен үкіметтік қолданбалы зерттеулер ұйымы орналасқан. Делфт Нидерландның алғашқы астанасы және Вильгельм Оранскийдің резиденциясы болған. 1584 жылы Вильгельм осы қалада өлтіріледі. Осы оқиғадан соң король отбасының мүшелерін дәстүрлі түрді Делфтегі Жаңа шіркеуде жерлейтін болды. Дереккөздер
Авдеевка

Авдеевка (Донецк облысы) – Украинаның Донецк облысының орталығындағы облыстық қала. Донецк облысының солтүстігінен 22 км қашықтықта, Каменка өзенінің жоғарғы жағында орналасқан. Темір жол станциясы бар. Донбастағы ең көне қоныс ретінде белгілі. Ең алғаш рет XVIII ғасырда оңтүстік Ресей және солтүстік Украинадағы келімсектер осы жерді мекен еткен. ХІХ ғасырдың 80 жылдарында қазіргі қала орналасқан аумақтан Екатерина темір жолы өткізіліп, қала темір жол станция ретінде маңызға ие болады. 1956 жылы Бірінші Авдеевка (Ескі Авдеевка) мен Екінші Авдеевка («Химик» кенті) біріктіріліп, Авдеевка қаласы болып өзгертіледі. Дереккөздер
Зволле

Зволле – Нидерландыдағы Оверэйсел провинциясының астанасы, қала және қауымдастық. 2005 жылғы санақ бойынша халық саны 112 460 болған. Қауымдастық аумағы – 119 28 шаршы км. Қала жайлы алғашқы деректер 1040 жылғы тарихи жазбалардан табылған. 1230 жылы аймақ қала деп танылды. Зволле автокөлік және темір жолдарының торабы ретінде танымал. Қаладан шыққан танымал тұлғалар: Эверард Иоганн Потгитер (1808-1875) — жазушы және сыншы; Томас Иоаннес Стилтьес (1856-1894) — математик; Герард Терборх (1617-1681) — суретші; Йохан Рудольф Торбеке (1798-1872) — мемлекеттік және саяси қайраткер; Рейнвис Фейт (1753-1824) — жазушы; Ян Вэйн (1966 жылы туған) — пианиношы, сазгер, суретші; Михаил Минский (1918-1988) — орыс әншісі; Дереккөздер
Валентин Викторович Лавров

Валентин Викторович Лавров – кеңес әдебиеттанушысы және жазушы, профессор. Өмірбаяны 1935 жылы 2 мамырда дүниеге келген. Атақты футболшы Виктор Лавровтың ұлы. Мемлекеттік денешынықтыру институтын бітірген. Бірінші мамандығы – бокс бапкері. Шығармашылық қызметі 19 жасынан бастап газет және журналдарда әңгімелері, фельетондары, жиі кездесетін кітаптар жайлы әңгімелері жариялана бастайды. 1989 жылы «Молодая гвардия» баспасында «Холодная осень. Иван Бунин в эмиграции» атты алғашқы кітабы басылып шығады. 1994 жылы «Катастрофа» тарихи романы жарық көреді. Марапаттары *Ішкі Істер Министірлігі мемлекеттік сыйлығының лауреаты. *Шолохов сыйлығының лауреаты. *Жылдың үздік детективі үшін «Аркадий Кошко» сыйлығына ие болады. Дереккөздер
Зутермер

Зутермер – Нидерландының Оңтүстік Голландия провинциясындағы қала және қауымдастық. Халық саны – 119 293 тұрғын. Аумағы – 37,05 шаршы км. Халқының тығыздығы – 3220 шаршы км/адам. Тарихи жазбаларда қала атауы тұңғыш рет 13-ғасырда ұшырасады. Қала ежелгі қалалардың бірінен саналады. Сондықтан ондағы мәдени ескерткіштер үкімет тарапынан қорғалады. Дереккөздер
Александрия (Кировоград облысы)

Александрия (Кировоград облысы) – Украинадағы Кировоград облысындағы облыстық қала. Александрия ауданының әкімшілік орталығы болғанымен оның құрамына кірмейді. 1897 жылғы халық санағы бойынша Александрияда 14 007 мың адам тұрған. Ал Александрия уезінде 416 576 мың адам. ХІХ ғасырдағы қаланы мекен еткен халықтың этникалық құрамын анықтау өте қиын, өйткені өткізілген халық санағы кезінде ұлты ескерілмей тек қана «ана тілі» маңызға ие болған. Ресей Империясының үстемдігі мол болғандықтан, Александрия уезінде украин тілінде білім беретін оқу орындары жоқ еді. Осы жағдайға қарамастан халықтың 54,7 % украин тілін ана тілі ретінде санаған (Александрия уезі бойынша 85 %). 2001 жылғы халық санағы бойынша қалада 104 500 мың адам тұрған. Украиндықтар мен армяндардың саны өзгермеген, ал қала аумағында өмір сүрген орыстардың саны екі есеге азайған. Қалада мемлекеттік өлкетану мұражайы, мемлекеттік бейбітшілік мұражайы орналасқан. Дереккөздер
Роттердам

Роттердам — Нидерландыда орналасқан көлемі жөнінен елде екінші орында тұрған қала және қауымдастық. Оңтүстік Голландия провинциясында орналасқан. Оның тұрғындарының саны – 603 425 адам. Тұрғындарының саны бойынша Амстердамнан кейін екінші орынға жайғасқан. Роттердам қаласының негізі 1340 жылы қаланған. Ал қала атауы 1260 жылдары Роттердам болып бекітілген. Роттердам порты әлемде контейнерлерді өңдеу бойынша жетінші орында тұр. Ұлттық құрамы(2006 жылғы көрсеткіш: * Жалпы халық саны: 588 718 адам. * Голландықтар: 317 943. * Суринамдықтар: 52 329. * Түріктер: 45 415. * Марокколықтар: 36 831. * Нидерланд және Антиль аралдарынан/Арубтар келгендер 19 701. * Оңтүстікеуропалықтар: 17 774. * Дамымаған елдерден келгендер: 66 464. * Дамыған елдерден келгендер: 32 261. Дереккөздер
Ғазиза Әбілдаева

Ғазиза Әбілда - 1975 жылы 1 сәуірде Қызылорда облысы, Жалағаш ауданы, Еңбек ауылында дүниеге келген. Қазіргі М.Байділдаев атындағы №232 орта мектепте орта білім алған. Қорқыт ата атындағы Қызылорда мемлекеттік университетінің филология факультетін бітірген. 2001 жылдан бастап Жалағаш аудандық «Жалағаш жаршысы» газетінде әдеби қызметкер, жауапты хатшы, бас редактордың орынбасары, 2010-2017 жылдар аралығында бас редактор қызметін атқарған. 2017 жылдың сәуір айынан бастап облыстық «Сыр бойы» газетінде аға тілші болып қызмет атқарып келеді. Ол 2001 жылы қараша айында Қазақстан Жазушылар одағына мүше болып қабылданған, 2004 жылдан Қазақстан Журналистер одағының мүшесі. 2005 жылы өнер жылы аясында өткізілген аймақтық «Сырдария-жырдария» өнер фестивалінің «Құрмет белгісімен», «Қызылорда облысына 70 жыл» мерекелік медалімен, 2012 жылы Қызылорда облысы әкімінің «Құрмет грамотасымен», 2015 жылы Халықаралық «Бейбітшілік әлемі» Қазақ творчестволық бірлестігінің М.Шолохов атындағы медалімен марапатталған. 2020 жылы Қазақстан Журналистер одағы, 2023 жылы Қазақстан Жазушылар одағының «Құрмет грамотасын», 2024 жылы облыс әкімінің өнер, шығармашылық өкілдеріне арналған «Тұран» сыйлығын, ҚР Мәдениет және ақпарат министрлігінің «Мәдениет саласының үздігі» төсбелгісін иеленді. «Таңсәрі», «Сезім – серуен» жыр жинақтарының авторы. Отбасылы, үш бала тәрбиелеп отыр. Дереккөздер
Утрехт

Утрехт – Нидерландының орталығында орналасқан қала және қауымдастық. Утрехт провинциясының астанасы. 1579 жылы осы жерде нидерланд провинцияларын республикаға біріктіруге жол ашқан Утрехт униясы қабылданған болатын. 1636 жылы Уртехт Университетінің негізі қаланды. Сондай-ақ қала рим-католиктік архиепархияның орталығы саналады. Халық саны – 306 731 адам. Ол қала ретінде 1122 жылы мойындалды. Дереккөздер
Алупка

Алупка – Украинада Қырымның оңтүстік жағалауында, Ялтин өңіріне бағынышты қала. Халық саны 8 745 мың адам. Қырым тауның оңтүстік бөктерінде орналасқан Қырым теңізінің оңтүстік жағалауындағы климаттық курорт. Экономика Қазіргі кезде Алупка қаласында Украина қорғаныс министрілігінің шипажайы (тыныс алу мүшелерін емдеу); ана және бала шипажайы; А. Бобров атындағы балалар шипажайы (балалардағы сүйек туберкулезі дертін емдейтін Украинадағы жалғыз шипажай). «Массандра» өндіріс бірлестігі («Мадера», «Қызыл портвейн» сияқты көп жыл сақталған күшті шараптардың цехы) орналасқан. Дереккөздер
Н. Кальма

Н. Кальма (шын аты-жөні Анна Иосифовна Кальманок) – кеңес балалар жазушысы. . Өмірі 1908 жылы Мәскеуде дүниеге келген. В.Я. Брясов атындағы жоғарғы көркем-әдеби иститутында, Мәскеу Гуманитарлық университетінің қоғамдық ғылымдар факультетінде оқыған. 1940 жылы КСРО Жазушылар одағының мүшесі болады. 1941 жылы «Красная звезда» газетінің жолдамасымен майданға келеді. Жаудың тылдарын бақылауына қатысқан. 1942 жылдың соңында капитан атағымен әскери қызметтен босатылады. Шығармалары Повестері *Черная Салли *Большие шаги *Жозеф и Мутафа *Тетрадь Андрея Сазонова *Нет слова «невозможно» Романдары *Возможно, их зовут иначе *Дети Горчичного рая *Вернейские грачи *Книжная лавка близ площади Этуаль Әңгімелері *Воркушины песни *Николай и Николо *Птица колибри *Свиток *Стеклянный букет *Джим-лифтер. Дереккөздер
Алушта

Алушта – Украинада Қырымның теңізінің оңтүстік жағалауында орналасқан қала. Халық саны 31 440 мың адам. Қырымның Алушта аймағы (Үлкен Алушта) – Алушта қалалық кеңесіне бағынышты, Алушта қаласымен қатар бірнеше кенттерді аумағына қосып алған. Экономика Алушта қаласында темір бетон құрылысының зауыты, «Массандра» өндіріс бірлестігіне кіретін 20-дан астам әйгілі шарап маркаларын шығаратын төрт зауыт орналасқан. Туристік аймақ ретінде маңызға ие. Қаланың көрнекті орындары * Алустон бекінісі (VI ғасыр) * Орта ғасырлардағы Фуна қорғаны (ХІІ – ХV ғасырлар) * Н. Д. Страхеев саяжайы (Балалар және жасөспірім шығармашылық орталығы) * «Голубка» саяжайы * Юкары-Джами мешіті * Косьмо-Даминов монастыры * Кастель тауы * Демерджи тауы * Елестер алқабы * Чатыр-Даг тауы * Гагарина ханымның сарайы Дереккөздер