Шапсугтер

Шапсугтер немесе шапсығтар — Ресейдегі этникалық топ, он екі ірі Адығтар тайпалырының бірі. 2010 жылғы халық санағы бойынша 3,9 мың адам. Олар негізінен Краснодар өлкесінің оңтүстігіндегі Кавказдың Қара теңіз жағалауында тұрады (3,8 мың адам, соның ішінде 2,6 мың адам Сочи қаласы мен Сочи маңында, 1,9 мың адам Туапсе ауданында). Шапсугтердің едәуір бөлігі адыгелерге жатады. Халық саны шамамен 13 мың адамды құрайды (оның ішінде Адыгеяда шамамен 4,5 мың адам). Олар сондай-ақ Түркияда, Иордания мен Израильде тұрады. Тілі Тілі — Солтүстік Кавказ тілдерінің абхаз-адыг отбасының адыгей тілінің диалектісі. Діні Сенушілер — сүнниттік мұсылмандар. Тарихы Шапсугтар алғаш рет XVIII ғасырдың 20-жылдарындағы Түрік шежіресінде, адыгтардың Қырым хандығына қарсы күресіне байланысты айтылады. 1724 жылы Пшада өзенінде олар Девлет-Гирей ханды тұтқындап, оларға шабуыл жасаған Қырым татарларын жеңді. 1743 жылғы орыс құжаттарында "ерекше тілі мен бірдей билігі бар" абазамен көршілес "сапсих" халқы туралы айтылады. Кавказ соғысы кезінде олар Ресейдің табанды қарсыластарының қатарында болды және 1859 жылға дейін өмір сүрген Шәміл құрған одаққа қосылды. 1860 жылдың аяғында Шапсугтерді, Убыхтарды және Натухайларды біріктіретін Мәжіліс құрылды. 1864 жылы шапсугтардың басым бөлігі басқа адыгеліктермен бірге Түркияға көшіп, олар жартылай ассимиляцияға ұшырап, шеркес қауымына жартылай қосылды. Кавказда 2000-ға жуық шапсугтар қалып, олардың жерлеріне басқа этникалық топтар қоныстана бастады. 1917 жылғы революция мен азамат соғысы Ресейдің ғана емес, оның ең ұсақ ұлттарының да тағдырын күрт өзгертті. Кубанда Кеңес өкіметі түпкілікті орнағаннан кейін өлкеде таулы халықтарға автономия беру процесі басталды. 1924 жылы Шапсуг ұлттық округі орталығы Туапседе, содан кейін Красноалександровское және Лазаревское ауылдарында құрылды, 1945 жылы Краснодар өлкесінің Лазаревский ауданы болып өзгертілді. 1990 жылы Шапсуг халқының 1-съезінде Шапсуг ұлттық округін қалпына келтіру туралы декларация қабылданды. 1992 жылы 12 маусымда Ресей Федерациясы Жоғарғы Кеңесінің Президиумы Шапсуг ұлттық округін құру туралы қаулы қабылдады. Кәсібі Ежелгі Шапсугтердің дәстүрлі кәсіптері мал және құс өсіру, егіншілік болды - олар тары, аз дәрежеде бидай, қара бидай, арпа, сұлы екті. XVIII ғасырдың аяғынан бастап жүгері кең тарады. Олар бүгінде бақшаларында дәнді дақылдардың орнына картоп, қызанақ және басқа да жаңа дәуір әкелген дақылдарды өсіріп, плантацияларда шай, құрма және басқа да жылуды жақсы көретін өсімдіктерді өсірді. Шапсугтер бау-бақша өсіруге ерекше көңіл бөлді, олар шие, шабдалы, қара өрік, жаңғақ өсірді. Жолға шыққанда жеміс ағаштарынан кесінді алып, жол бойына отырғызған. Шапсуг бақтары көптеген шақырымдарға созылып, құрғақшылық пен әскери қақтығыстар кезінде адамдарға көмектесті. Ара шаруашылығы мен бағбандық олардың күнделікті өмірінде әлі де маңызды рөл атқарады. Жылқы шаруашылығы маңызды рөл атқарды. Аше өңірінің ауылдары безгекке қарсы иммунитеті дамыған төзімді жылқыларды өсірді, олар жоғары бағаланды. Балықты олар күнделікті өмірде ол тұтынды, бірақ қонақтарға ұсынылмады, себебі ол жақсы өнім емес деп саналды, наным-сенімдерге сәйкес, ол рухтардың төменгі әлеміне қатысты болды. Тұрмыс салты Әлеуметтік және отбасылық өмірде көптеген патриархалдық нормалар сақталған: отбасылық және рулық ынтымақ, үлкенді сыйлау, қауымның өзара көмегі. Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары Шапсугтердің қонысыныі екі түрі болды. хаблъ — жақын туыстардың қонысы және куадж — көршілік-территориялық көп ауласы бар қоныс. Олардың еркін немесе шашыраңқы орналасуы болды және өзендердің бойымен көптеген шақырымдарға созылды. Әдетте үлкен отбасы тұрғын үй мен қосалқы ғимараттарды қамтитын кешенді иеленді. Жазықтардың тұрғындары адыгелік пішінді дәстүрлі үйлер салуды жалғастырды. Олар балшықтан тұрғызылды, төбесі сабан мен қамыспен жабылған. Жағалаудағылар орыстардан қабылданған төртбұрышты пішінді ағаш үйлер салды, тұрғын үйлер «орыс үйі» дегенді білдіретін «урыс үн» деп аталды. XVIII - XIX ғасырдың бірінші жартысында Шапсуг тұрғын үйі жеке кіреберісі бар бір, екі немесе үш бөлмеден тұрды. Дәстүрлі киімдері Шапсуг – көне де бай тарихы бар халық, бұл ұлттық киімдерінен көрініс табады. Олар этникалық топтың мәдени дәстүрлері мен құндылықтарын жеткізеді, сонымен қатар олардың ерекше өмір салтын сақтауға көмектеседі. Шапсуг ұлттық киімінің ең тән элементі - адыгей көйлегі, ол ұзын сарафан мен жамылғыдан тұрады. Сарафан әдетте әртүрлі реңктегі матадан тігіледі, геометриялық өрнектер немесе гүлдер түрінде кесте немесе аппликациямен безендірілген. Жамылғы немесе кондроя әдетте сарафанның үстіне киіледі және сарафан сияқты өрнектелген ашық түсті болады. Сонымен қатар, шапсуг ұлттық киіміне белбеу, білезік, алқа, бас киім сияқты әртүрлі аксессуарлар кіреді. Мысалы, әйелдер әдетте металл моншақтар немесе шілтермен безендірілген белбеуді тағады. Сондай-ақ, ер адамдар да ою-өрнекпен безендірілген белдіктер пайдаланады. Дәстүрлі тағамдары Шапсугтер осы халықтың табиғи жағдайлары мен дәстүрлерімен тығыз байланысты дәмді және құнарлы тағамдарымен танымал. Олар тағамдардың ерекше дәмін жасау үшін ет, көкөніс, жеміс-жидек, дәнді дақылдар сияқты жергілікті өнімдерді пайдаланғанды ​​жөн көреді. Шапсугтердің ұлттық тағамдарының ең танымал тағамдарының бірі - сиыр немесе ешкі сүтінен жасалған адыге ірімшігі. Бұл ірімшіктен түрлі тағамдар жасалады және оны ыстық тағамдарға қосады. Шапсугтердің ұлттық тағамдарының тағы бір танымал тағамы – қызыл жасымық, ет және көкөністерден жасалған жасымық сорпасы. Бұл сорпа мерекелерде және отбасылық түскі астарда жиі ұсынылатын өте қоректік және пайдалы тағам. Сондай-ақ, шапсугтердің ұлттық мақтанышы — тауық етінен, картоптан және дәмдеуіштерден жасалған тағам – джигит-хуаса. Бұл тағам бай дәмі бар және нағыз жеңсік ас болып саналады. Фольклоры Шапсуг — Кавказдағы ең көне этникалық қауымдастықтың бірі. Олардың фольклоры осы халықтың сан ғасырлық тарихын бейнелейтін ерекше даналығымен және тереңдігімен ерекшеленеді. Шапсуг фольклорының негізгі элементтерінің бірі — халықтың рухани болмыстарының бай дүниесі, қаһармандық қорғаушылары мен әдет-ғұрыптары туралы әңгімелейтін мифтер мен аңыздар. Олар дүниенің қайталанбас суретін және Шапсугтердің дүниетанымын көрсетеді. Шапсуг фольклорында би мен әндер де маңызды орын алады. Шапсуг билері-бұл түрлі қойылым ғана емес, сонымен қатар халықтың тарихы мен дәстүрлерін жеткізу және сақтау тәсілі. Әндер, өз кезегінде, шапсугтардың өмірі мен азаптарының шежіресі, сондай-ақ олардың сезімдері мен эмоцияларының көрінісі. Дереккөздер