Анастасия Николаевна Романова (князьдің қызы)

Романова Анастасия Николаевна - (5 (18) маусым 1901, Петергоф — 1918 жылы шілденің 16-нан 17-сіне қараған түні, Екатеринбург) — император II Николай мен Александра Федоровнаның төртінші қызы. Ипатьевтер үйінде жанұясымен атылды. Биографиясы Дүниеге келуі 1901 жылы 5 (18) маусымда дүниеге келді. Оның дүние есігін айқар ашқан сәтінде патшаның отбасында үш қыз бала бар болатын: Ольга, Татьяна, және Мария. Мұрагердің болмауы саяси жағдайды ушықтырып жіберді: I Павел қабылдаған тақмұрагерлігі Актісіне сәйкес таққа әйел адам отыруы мүмкін еместігінен, көпшіліктің көңілінен, тіпті ең бірінші патшайым Александра Федоровнаның өзінің көңілінен орын ала алмаған Николай ІІ патшаның кіші інісі Михаил Александрович отыруы шарт еді. Құдайдан ұл перзент сұаған патшайым күннен-күнге мистицизимге бой алдырды. Сарай ауласына черногор ханшайымдары Милица Николаевна мен Анастасия Николаевнаның көмегімен ұлты француз, өзін гипнотизер және жүйке жүйесі дертінің маманы деп жариялаған Филипп атты біреу келді. Ол Александра Федоровнаға ұл бала дүниеге келетіні айтып еді, дегенмен қыз бала келді. Балалық шағы 1910. Дорогой мой Дик. Мне хочется с тобой увидеться. Какая у вас сейчас погода? Ты сейчас в Лондоне совсем один? Когда у тебя получится встретиться со своими сёстрами?»]] Анастасия Николаевнаның толық лауазымы Оның императорлық мәртебесіне сай ұлы князь қызы ресейлік Анастасия Николаевна Романовна деп аталды, алайда бұл есімді ресми түрде атымен және әкесінің есімімен ғана атайтын, ал отбасында "кішкентай, Настенька, Настя, тапал бойлы" деп қана бойының аласылығына сай (157 см) және домалақша пішініне, жылдам қозғалатын шапшаңдығына қарай атап кетті.. Патшаның замандастарының айтуы бойынша балаларын қымбат дүниемен еркелетпеген екен. Анастасия өз бөлмесін үлкен әпкесі Мариямен ортақтасқан. Бөлмелердің қабырғалары сұр, төбе көбелек суреттерімен безендірілген.. Қабырғаларда икондар мен фотосуреттер. Жиһах ақ және жасыл түспен қапталған, үй жайы спартандықтардікіндей ғана жұпыны, жастықпен жасалған төсек, ұлы князь қызының жыл бойы дем алатын әскери кереует. Бұл кереует қыс мезгілдерінде бөлменің жарығы мол жылы бұрышына қозғалтуға болатындай, жылжымалы еді, жазда тіпті ыстық пен дем жетіспеуінен балконға алып та шығатын. Осы кереуетті демалыс кездерінде Ливадий сарайына да алып кететін. Онда ұля князь қызы сібірге қуылған сәтте де тынығып дем алған еді.. Үлкен бір ған бөлменің ар жағын шомылу бөлмесі алып, оны тек перде арқылы ажыратып қойған. Ұлы князь қызының өмірі біркелкі. 9 сағатта - таңғы ас, екінші таңғы ас - 13.00-де немесе жексенбі күндері 12.00-де. Сағат бесте - шай, сегізде - жалпы кешкі ас, тамақ әзірі де өте қарапайым. Кешкі уақыттарда қыз балалар әкелерінің оқыған кітаптарын тыңдай жүріп, шарада шешіп немесе кесте тоқумен айналысатын. Таңертең ертемен суық суға шомылу қалыптасқан, кешкі мезгілде жылы сумен әтір себілген суға түсуді әдет етті, Анастасия қоғажай гүлінің иісі бар Коти әтірін ұнататын. Бұл салт I Екатеринаның заманынан бері қалыптасқан болатын. Балалар кіші болғанда шелекпен суды көмекшілер алып келсе, кейін олар есейген сәттерінде өздері барып алатын болды. Ванна ыдысы екеу: бірі үлкендерге арналса, екіншісі - кішірегі - балаларға арналған. Григорий Распутин Бірінші дүниежүзілік соғыс )]] Үй қамағында )]] Тобольск (зима 1917)]] Екатеринбург 1918 жылы доме Ипатьева. Последняя фотография великой княжны Анастасии]] Ату Мінезі. Анастасия туралы дәуірлестері )]] Сүйектерінің табылуы Анастасия туралы ағат деректер Канонизация Святой Мученицы Анастасии]] Дереккөздер