Нью-Йорк Айлендерс

«Нью-Йорк Айлендерс» — АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы Элмонт қаласында орналасқан кәсіпқой хоккей командасы. «Нью-Йорк Айлендерс» Шығыс конференциясының Метрополитан дивизионында Ұлттық Хоккей Лигасы (ҰХЛ) аясында өнер көрсетеді. Клуб 1972 жылы құрылды. Клуб үй ойындарын UBS Арена кешенінде өткізеді. Нью-Йорк Айлендерс 1980 мен 1983 жылдар аралығында қатарынан төрт Стэнли кубогын жеңіп алды. 1980 мен 1984 жылдар аралығындағы плей-офф серияларында 19 рет қатарынан жеңіске жетуі кәсіби спорт тарихында бұрын-соңды болмаған жетістік болып табылады. Олар Солтүстік Американың негізгі кәсіби спорт түрлерінің ішінде қатарынан төрт чемпиондықты жеңіп алған соңғы команда және ҰХЛ-да "үш рет қатарынан чемпиондық" мәртебесіне қол жеткізген ең соңғы команда болып саналады. Тарихы Бастапқы жылдар (1972–1974) Ұлттық Хоккей Лигасы екі жыл бұрын ғана құрамын 14 командаға дейін кеңейткеніне қарамастан, 1971 жылы 8 қарашада Лонг-Айлендте орналасқан франшизаны Нью-Йорк Нетс командасының иесі, киім өндірушісі Рой Боға берді. Шарт бойынша $6 миллион франшиза төлемі болса, $5 миллион аймақтық төлем ретінде Нью-Йорк Рейнджерс командасына тиесілі болды. Нью-Йорк Айлендерс атауы франшиза тарапынан 1972 жылы 15 ақпанда Рузвельт ипподромының жанындағы Берт Бакарактың мейрамханасында өткен баспасөз мәслихатында жарияланды. Көпшілік бұл команданы 1959–1973 жылдар аралығында ойнаған Шығыс хоккей лигасының "Long Island Ducks" атауымен атайды деп күтті . Калифорния Голден Силз командасының бұрынғы атқарушы вице-президенті Билл Торри франшизаның атауы жарияланған сол баспасөз мәслихатында команданың бас менеджері болып тағайындалды. Нью-Йорк Айлендерс 1972 жылғы кеңейту ҰХЛ драфты барысында тәжірибелі шабуылшы Эд Вестфолды, қорғаушы Джерри Хартты және қақпашы Билли Смитты, сондай-ақ 1972 жылғы әуесқой драфтта жас хоккей жұлдыздары Билли Харрис, Лорн Хеннинг және Бобби Найстромды таңдады. Драфттан кейін көп ұзамай Фил Гойетт команданың алғашқы бас бапкері болып тағайындалды, бірақ ол маусымның ортасында қызметінен босатылып, оның орнына Эрл Ингарфилд пен көмекші бапкер Аут Эриксон келді. Торри алғашқы жылдары тәжірибелі ойыншыларды ауыстыруға аса құлшынған жоқ, себебі ол команданы драфт арқылы құруды көздеді. Вестфолл команданың алғашқы капитаны болып тағайындалды. 1972 жылдың қыркүйегіне қарай Айлендерстер Nassau Coliseum аренасының аяқталуын және Кингс Парктағы жаттығу алаңы "The Royal Ice Rink"-тің дайын болуын күтті. Команда өздерінің алғашқы ойындарына бір күн қалғанда, 6 қазанда, Нью Хайд Парктағы Нью-Йорк Рейнджерс командасының жаттығу аренасында жаттығуға мәжбүр болды. Нью-Йорк Айлендерс командасының алғашқы жеңісі 1972 жылдың 12 қазанында Лос-Анджелес Кингз командасына қарсы 3:2 есебімен өткен ойында тіркелді. 1973 жылдың 18 қаңтарында болған оқиға маусымның жарқын сәті болды, ол кезде олар Стэнли кубогының сол кездегі чемпионы Бостон Брюинз командасын 9–7 есебімен жеңді. Маусымаралық кезеңде Торри Сент-Луис Блюздың бұрынғы бапкері Ал Арбурды командаға жаттықтырушы ретінде шақырды. Арбурдың бас бапкер ретінде келуіне және маусымның үздік жаңа ойыншысы атағын алған, Calder Memorial Trophy иегері Потвеннің ойын көрсетуіне қарамастан, команда 1973–74 маусымында да Шығыс дивизионында соңғы орын алды. Дегенмен, олар алдыңғы маусымға қарағанда 100 голға аз жіберді. Маусымның алғашқы жеңісі 1973 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк Рейнджерс командасына қарсы ойында тіркелді, бұл ойын Потвеннің ҰХЛ-дағы алғашқы гол соққан ойыны болып саналады. Өрлеу және плей-оффтағы сәтсіздіктер (1974–1979) 1974 жылғы драфтың 4-ші және 22-ші таңдауымен Нью-Йорк Айлендерс Торридің құрамды құру жоспарын жалғастыру үшін жас шабуылшылар Кларк Гиллиз бен Брайан Троттьені қатарға қосты. 1974–75 маусымында Нью-Йорк Айлендерс ҰХЛ тарихындағы ең үлкен серпілістердің бірін жасады. Потвеннің, шабуылшылар Уэстфолл, Харрис, Найстром, Гиллиз және қақпашылар Смит пен Гленн «Чико» Рештің жетекшілігімен команда 88 ұпай жинады. Осылайша Нью-Йорк Айлендерс алғаш рет плей-оффқа жолдама алды. Олар бірінші раундтағы үш матчтық серияда Нью-Йорк Рейнджерс командасын жеңді, шешуші үшінші ойында Дж. П. Паризе овертаймның 11 секундында жеңіс голын соқты. Келесі кезеңде Нью-Йорк Айлендерс Питтсбург Пингвинз командасымен жеті матчтық серияда алғашқы үш ойында жеңіліп, кейінгі төрт ойынды жеңіп, жетінші ойында Уэстфоллдың үшінші кезеңнің соңғы минутындағы голымен серияны өз пайдасына шешті. Бұл жетістікке Солтүстік Америкадағы кәсіби спорттағы тек төрт команда ғана қол жеткізген (1941–42 жылғы Торонто Мейпл Лифс, 2004 жылғы Бостон Ред Сокс, 2009–10 жылғы Филадельфия Флайерз және 2013–14 жылғы Лос-Анджелес Кингз). Олар келесі раундта да ұқсас жағдайға тап болып, Стэнли кубогының соңғы чемпионы Филадельфия Флайерз командасына қарсы серияда 3–0 есебімен артта қалып, серияны жетінші ойынға жеткізді. Алайда, шешуші ойында Флайерз жеңіске жетіп, Кубокты тағы да иеленді. Плей-оффтағы сәтсіздікке қарамастан, Арбур команданың мінезі мен жетілуіне оң баға беріп, «Егер келесі аптада жаттығу жарияласам, олардың әрқайсысы қатысар еді» деп мәлімдеді. 1975–76 маусымында Нью-Йорк Айлендерс тұрақты маусымда көтеріліп, 101 ұпай жинады және лигадағы бесінші үздік көрсеткішке қол жеткізді. Бұл команда тарихындағы алғашқы 100 ұпайлық маусым болды. Жаңа ойыншы Троттье маусымды 95 ұпаймен аяқтап, Калдер Мемориал Трофейін жеңіп алды; оның ұпай және нәтижелі пас көрсеткіштері жаңа ойыншылар үшін лига рекордын жаңартты. Бұл қатарынан төрт маусымдағы 100 ұпайлық нәтижелердің және франшиза тарихындағы алғашқы екі дивизиондық титулдың бастамасы болды. 1976 мен 1979 жылдар аралығында жас жұлдызды ойыншылардың пайда болуы мен тұрақты маусымдағы жетістіктеріне қарамастан, Нью-Йорк Айлендерс плей-оффтағы бірқатар сәтсіздіктерді бастан өткерді. 1976 және 1977 жылғы Стэнли кубогы плей-оффтарында Нью-Йорк Айлендерс командасын жартылай финалда Кубок жеңімпазы Монреаль Канадиенс жарыстан шығарды. 1977 жылғы ҰХЛ драфтында 15-ші болып таңдалды.]] 1977 жылғы драфтта Нью-Йорк Айлендерс шабуылшылар Майк Босси мен Дуайт Фостер арасында таңдау жасауға мәжбүр болды. Босси гол соғудағы әлеуетімен танымал болғанымен, физикалық ойынға әлсіз еді. Фостер болса, жақсы қорғаныс ойыншысы ретінде танылған, бірақ шабуыл жасау қабілеті шектеулі болды (Оңтүстік Онтарио хоккей лигасында ең көп ұпай жинағанына қарамастан). Арбур Торриді Боссиді таңдауға көндіріп, шабуылшыны қорғанысқа үйрету оңайырақ екенін түсіндірді. 1977–78 маусымында Босси «Калдер» трофейін жеңіп алған үшінші Нью-Йорк Айлендерс ойыншысы атанып, маусымда 53 гол соғып, сол кездегі жаңа ойыншылар арасындағы рекордты орнатты. Команда алғаш рет Патрик дивизионында және Кэмпбелл конференциясында чемпиондықты иеленді. Маусым плей-оффта таныс нәтижемен аяқталды: команда ширек финалдың 7-ші ойынында Торонто Мейпл Лифс командасына овертаймда жеңілді. 1978–79 маусымында Нью-Йорк Айлендерс ҰХЛ-дағы ең үздік нәтижеге қол жеткізді, бұл жетістікті маусымның соңғы ойынында Нью-Йорк Рейнджерс қақпасына үшінші кезеңде үш гол соғумен бекітті. Троттье лиганың ең құнды ойыншысы ретінде «Харт Мемориал» трофейін және ең көп ұпай жинағаны үшін «Арт Росс» трофейін иеленді, ал екінші маусымын өткізген Босси 69 гол соғып, лиганың үздігі атанды. Дегенмен, тұрақты маусымдағы үстемдігіне қарамастан, Нью-Йорк Айлендерс плей-оффта тағы да сәтсіздікке ұшырап, бұл жолы жартылай финалда Нью-Йорк Рейнджерс командасына жеңілді. Хоккей сарапшылары мен журналистері Нью-Йорк Айлендерс командасының маңызды ойындарды жеңіп, Стэнли кубогына қол жеткізе алатын мүмкіндігіне күмәндана бастады. Капитандықты бір маусым бұрын Гиллизге берген Уэстфолл ойыншылық мансабын аяқтап, көп ұзамай команда ойындарының телетрансляцияларында сарапшы-комментатор ретінде жұмыс істей бастады. Төрт мәрте Стэнли кубогының иегерлері (1979–1983) 1979 жылғы тұрақты маусымдағы үстемдік пен плей-оффтағы сәтсіздіктен кейін Арбур командасының тұрақты маусымды қалай аяқтайтынына аса мән бермеуді шешті. Оның орнына, ол командасының энергиясын плей-оффтағы ойындарына бағыттауға көңіл бөлді. 1980 жылы Нью-Йорк Айлендерс бес жыл ішінде алғаш рет 100 ұпайдан төмен жинап, бар болғаны 91 ұпай алды. Алайда, олар ақыры жеңіске жетіп, Стэнли кубогын иеленді. командасынан Роберт Горингты өз құрамына қосты.]] 1980 жылғы плей-офф алдында Нью-Йорк Айлендерс Лос-Анджелес Кингз командасынан Роберт Горингты өз құрамына қосты. Қос бағытты мықты ойыншы болған Горингтің екінші қатардағы қатысуы қарсыластардың қорғанысын Майк Босси, Брайан Троттье және Кларк Гиллиес ойнайтын бірінші шабуыл сызығына ғана шоғырландырмауға мүмкіндік берді. Дуэйн Саттер мен Андерс Каллур сияқты жаңа шабуылшылар және Дэйв Лэнгвэйн, Горди Лэйн және Кен Морроу сияқты қорғанысты күшейтуші қорғаушылардың қосқан үлестері де Нью-Йорк Айлендерс плей-оффтағы табысына елеулі ықпал етті. Морроу 1980 жылғы Олимпиадада алтын медаль алғаннан кейін командаға қосылды. Плей-офф барысында Нью-Йорк Айлендерс бірінші қарсыласы Лос-Анджелес Кингз командасын 3–1 есебімен жеңді, содан кейін ширек финалда Бостон Брюинз командасын 4–1 есебімен жеңді. Жартылай финалда олар ҰХЛ турнир кестесінде екінші орын алған Баффало Сейбрз командасымен кездесті. Нью-Йорк Айлендерс Буффалодағы алғашқы екі ойында жеңіске жетті, соның ішінде екінші ойында Боб Найстромның екі мәрте овертаймда соққан голымен 2–1 есебімен жеңіске жетті. Олар серияны алты ойын ішінде жеңіп, алғаш рет финалға шықты. Финалда олар тұрақты маусым чемпионы, маусым барысында 35 ойын қатарынан (25–0–10) жеңілмеген Филадельфия Флайерзбен кездесті. Бірінші ойында, Филадельфияда, Нью-Йорк Айлендерс Дени Потвеннің овертаймда соққан голымен 4–3 есебімен жеңіске жетті. Серияда 3–2 есебімен алда келе жатып, алтыншы ойын үшін өз алаңдарына оралды. Сол ойында Нью-Йорк Айлендерс үшінші кезеңде 4–2 есебімен алда болғанымен, қарсылас есепті теңестірді. Алайда Найстром овертаймда, 7:11 уақытында, Джон Тонелли мен Лорн Хеннингтің пасынан соң гол соғып, Нью-Йорк Айлендерске алғашқы Стэнли кубогын сыйлады. Бұл жеңіс үй алаңында овертаймда жеңіп алған соңғы чемпиондық ойын болды және тек 2014 жылы Лос-Анджелес Кингз осындай жетістікке жетті. Келесі екі маусымда Нью-Йорк Айлендерс толық үстемдік етті. 1981 жылы Майк Босси 50 ойында 50 гол соғып, керемет нәтижеге қол жеткізді. Команда плей-офф барысында бар болғаны үш ойын ғана ұтылып, финалда Миннесота Норт Старз командасын бес ойында жеңіп, Стэнли кубогын иеленді. Роберт Горинг Конн Смайт Трофиін жеңіп алды. Жартылай финалда Нью-Йорк Рейнджерс командасымен ойнаған кезде Нью-Йорк Айлендерс жанкүйерлері «1940!» деген мазақ сөздерді айта бастады – бұл Нью-Йорк Рейнджерс командасының соңғы рет Стэнли кубогын 1940 жылы жеңгенін еске салды (олар тек 1994 жылы ғана қайтадан жеңіске жетті). Бұл ұран көп ұзамай ҰХЛ-дың басқа қалаларындағы жанкүйерлер арасында да тарады. 1981–82 маусымында Нью-Йорк Айлендерс қатарынан 15 ойын жеңіп, сол кездегі рекордқа қол жеткізді және клуб тарихындағы ең жоғары – 118 ұпай жинады. Майк Босси 80 ойындық маусымда 147 ұпаймен шабуылшылар арасында рекорд орнатты. Нью-Йорк Айлендерс лигада ең көп ұпай (118) жинап, плей-оффта Питтсбург Пингвинзге қарсы шешуші бесінші ойында үшінші кезеңнің соңына дейін артта қалған болатын. Дегенмен, Джон Тонелли тең есепке қол жеткізіп, кейіннен овертаймда жеңіс голын соқты. Одан кейін олар Нью-Йорк Рейнджерс командасын алты ойында жеңіп, кейін Квебек Нордикс командасын сыпырып өтті. Финалда Ванкувер Кэнакс командасын серияда 4-0 есебімен ұтып, қатарынан үшінші чемпиондығын жеңіп алды. Келесі жылы, Нью-Йорк Айлендерс қатарынан үш рет Стэнли кубогын жеңіп алғанына қарамастан, назардың көбісі жас жұлдыз Уэйн Гретцки бастаған Эдмонтон Ойлерз командасына ауды. 1982–83 маусымында Эдмонтон Ойлерз тұрақты маусымда жақсырақ нәтиже көрсетті, бірақ финалда Нью-Йорк Айлендерс оларды толықтай сыпырып, қатарынан төртінші чемпиондығын жеңіп алды. Билли Смит Эдмонтон Ойлерз командасының күшті шабуылын тоқтатып, Конн Смайт Трофиін жеңіп алды. Гретцки финал сериясында бірде-бір гол сала алмады. Дуэйн және Брент Саттер алғашқы үш ойында сәйкесінше жеті және бес ұпай жинаса, Босси тағы да шешуші ойында жеңімпаз гол соқты. Сол ойыннан кейін, Эдмонтон Ойлерз ойыншылары Нью-Йорк Айлендерс командасының киім ауыстыратын бөлмесінен өтіп бара жатып, чемпиондардың толықтай шаршағанын көріп таң қалды. Гретцки мен Марк Мессье сияқты ойыншылар сол сәтте Стэнли кубогын жеңу үшін қаншалықты күш қажет екенін түсінгендерін айтты. Төрт чемпиондықтан кейінгі кезең (1983–1991) 1983–84 маусымында Нью-Йорк Айлендерс Уэльс конференциясында көш бастап, Патрик дивизионының титулын қорғап шықты. "Бесінші кубок жолындағы" күрес шиеленісті басталды. Бірінші раундтағы Рейнджерспен өткен шешуші матчта Дон Мэлоуни ойын соңына қарай есепті теңестірді. Бұл гол даулы болды, себебі Нью-Йорк Айлендерс ойыншылары Мэлоунидің таяғы тым жоғары деп есептеді. Дегенмен, команда қатарынан төртінші жыл Нью-Йорк Рейнджерсті жарыстан шығарды. Кейін олар Вашингтон Кэпиталз командасын бес ойында, Монреаль Канадиенс командасын алты ойында жеңіп, финалда Эдмонтон Ойлерз командасымен қайта кездесті. Бірақ бұл жолы Эдмонтон Ойлерз Нью-Йорк Айлендерс командасын жеңіп, алғашқы Стэнли кубогын алды. 1984 жылғы плей-оффта ҰХЛ финалға арналған үй және сырт алаң форматын өзгертті, бұл Айлендерске тұрақты маусымда Эдмонтон Ойлерз командасын жеңгеніне байланысты алаң артықшылығын берді, дегенмен олар жалпы турнир кестесінде төмен тұрды. Жаңа форматқа сәйкес Нью-Йорк Айлендерс Эдмонтонда қатарынан үш ойын өткізді, бұл Эдмонтон Ойлерз командасының серияны өз алаңында жабуына мүмкіндік берді. Босси командаға сырт алаңдағы ойындардағы қиындықтар олардың жеңілісіне себеп болды деп есептеді. Эдмонтон Ойлерз сонымен қатар Нью-Йорк Айлендерс командасының қатарынан 19 серияда жеңіске жету рекордын тоқтатты. Бұл кәсіби спорт тарихындағы ең ұзақ жеңіс сериясы болып қала береді. Нью-Йорк Айлендерс Кубок жеңістерінен кейінгі жылдары да бәсекеге қабілетті болды, бірақ команданың жұлдызды ойыншылары біртіндеп кетіп жатты. Жылдар өте келе, иесі Пикетт команданың кабельдік келісімшартынан түскен ақшаны командаға қайта инвестицияламай, өзінде қалдыра бастады. Бұл жағдай бірден байқалмағанымен, қаражаттың болмауы кеткен таланттардың орнын толтыру мүмкіндігін шектеді. 1984–85 ҰХЛ маусымында Нью-Йорк Айлендерс дивизионында үшінші орынға түсті, ал 1985–86 және 1986–87 маусымдарында да осындай нәтижелер қайталанды. Олар өз дивизионында Филадельфия Флайерз және Вашингтон Кэпиталз сияқты бәсекелестермен күресуге мәжбүр болды. 1985 және 1987 жылдары Флайерз Нью-Йорк Айлендерс командасын дивизион финалында жарыстан шығарса, 1986 жылы Кэпиталз оларды алғашқы раундта жеңіп, Айлендерс 1978 жылдан бері алғаш рет плей-офф кезеңінен өте алмады. 1988–89 маусымында Айлендерс алғашқы 27 ойынның тек жетеуінде ғана жеңіске жетті. Торрей бас бапкер Симпсонды қызметінен босатып, Арбурды қайта шақырды. Дегенмен, Арбур да жағдайды өзгерте алмады, және команда 61 ұпаймен маусымды аяқтады, бұл көрсеткіш бойынша олар Квебек Нордикспен қатар лиганың ең нашар командасы атанды. Бұл олардың екінші маусымынан бері алғаш рет плей-оффқа шыға алмауы болды. Маусым аяқталғаннан кейін, команданың ойыншысы Билли Смит зейнетке шығып, қақпашылардың бапкері қызметіне кірісті. Маусым аяқталғаннан кейін көп ұзамай, команданың иесі Пикетт Флоридаға көшіп, күнделікті операцияларды Лонг-Айлендтің төрт кәсіпкерінен тұратын комитетке тапсырды: Ральф Паллески, Боб Розенталь, Стивен Уолш және Пол Гринвуд. Келесі маусымда Нью-Йорк Айлендерс плей-оффқа қайта оралды, бірақ бірінші раундта Рейнджерске бес ойынның қорытындысы бойынша жеңілді. Команда Брайан Тротьенің келісімшартының қалған жылдарын сатып алды, оны ойын саны бойынша рекордшы ретінде шығарып салды. 1990–91 маусымында команда небары 25 ойын жеңіп, плей-оффтан тағы да шет қалды. Жаңа ойыншылар және сәтті 1992-1993 жылғы маусым (1991–1995) ЛаФонтейн команданың жетістіктерінің болмауына және келіссөздердің баяу жүруіне көңілі толмай, 1991–92 маусымынан бұрын лагерьге бармай, келісімшартты қайта қарауды талап етті. Осыған жауап ретінде Торрей 1991 жылдың 25 қазанында екі үлкен сауда арқылы қалпына келтіру жобасын бастады. Ол ЛаФонтейнді, Рэнди Вудты және Рэнди Хилльерді (болашақтағы келісімдермен бірге) Баффало Сейбрз командасымен Пьер Туржон, Бенуа Ог, Уве Крупп және Дэйв МакЛлвейнге алмастырды. Сонымен қатар, ол ұзақ уақыт капитан болған Брент Саттер мен Брэд Лаурды Чикаго Блэкхоксқа Стив Томас пен Адам Крайтон үшін жіберді. Осы жаңа ойыншылар мен Дерек Кинг, Рэй Ферраро, Патрик Флетли сияқты талантты ойыншылар, сондай-ақ Владимир Малахов пен Дарюс Каспарайтис сияқты КСРО ойыншыларымен бірге Нью-Йорк Айлендерс 1990-жылдардың басында жаңа негізге ие болды. Алайда, басқару комитеті Торрейді команда сол маусымда плей-оффқа қайта жете алмай қалғаннан кейін отставкаға жіберді. Торрейдің орнына Дон Малони көмекші бас менеджер ретінде қабылданды. Малонидың алғашқы жылында, 1992–93 маусымында, Нью-Йорк Айлендерс плей-оффқа қайта оралып, бес жылдан кейін алғаш рет 80 ұпайдан жоғары көрсеткішке жетті. ЛаФонтейн-Туржон саудасы Нью-Йорк Айлендерс пен Баффало Сейбрз үшін де табысты болды, себебі екі ойыншы да мансаптарында жоғары ұпай жинады, ал Туржон Леди Бинг Кубогын жеңіп алды. Рэй Ферраро плей-оффта қаһарман ретінде көзге түсіп, Вашингтон Кэпиталз командасына қарсы бірінші кезеңдегі серияда екі овертаймда жеңіс голдарын соқты. Алайда, Нассау Ветеранз Мемориал Колизеум аренасында 6-ойыннан кейін жеңіске жеткен соң, Нью-Йорк Айлендерс ойыншылары қуаныштан гөрі көңілсіз болды. Себебі, Туржон, команданың негізгі орталық шабуылшысы және үздік сұрмергені, серияны шешетін ойынның соңында гол соққаннан бірнеше секундтан кейін жарақаттанды. Дейл Хантер оны артымен қатты соққыға алды. Туржонның иығы шығып кеткендіктен, көп уақытқа ойыннан тыс қалды. Хантер 21 ойынға шеттетілді, бұл сол кездері ҰХЛ тарихындағы қазіргі заманғы ең ұзақ жазалау болатын. Нью-Йорк Айлендерс командасының келесі қарсыласы, Питтсбург Пингвинз командасы, екі мәрте Стэнли кубогының чемпионы және Марио Лемье, Яромир Ягр, Рон Фрэнсис сияқты жұлдыздарға толы болды. Пингвиндер маусым соңында 119 ұпаймен және 17 қатарынан жеңіс сериясымен рекорд орнатып, үшінші рет чемпион атануға фаворит болды. Newsday басылымы Туржон жарақат алғандықтан, Питтсбург Пингвинз Нью-Йорк Айлендерс командасын плей-оффтан шығарады деп болжаған болатын, бірақ Гленн Хилидің керемет қақпашылығымен және барлық төрт линияда көрсетілген үлеспен, Нью-Йорк Айлендерс үлкен тосын сый жасады. Дэвид Волек жетінші ойындағы овертаймда гол соғып, командасын жеңіске жеткізді. Осы жеңістен кейінгі күні Newsday басылымының бірінші бетінде Хилидің суреті мен "Бұл ғажап!" деген тақырып жарияланды. Бұл Нью-Йорк Айлендерс командасының 23 жылдағы соңғы жеңіске жеткен плей-офф сериясы болды, тек 2015–16 маусымында ғана олар қайтадан плей-оффта жеңіске жетті. Туржон Монреаль Канадиенсқа қарсы конференция финалында Нью-Йорк Айлендерс құрамына оралды, бірақ толық сауығып үлгермегендіктен, ол жоғары деңгейде ойнай алмады. Нью-Йорк Айлендерс командасын жеңгеннен кейін, Канадиенс командасы Кубокты жеңіп алды. Малоуни бірінші жылы көптеген кадрлық өзгерістер жасаудан аулақ болған еді, бірақ 1993 жылғы кеңейту драфты қарсаңында ол қосалқы қақпашы Марк Фитцпатрикты Квебек Нордикс командасына Рон Хексталл үшін айырбастады. Келісім бойынша клубтар бірінші раундтағы таңдау құқықтарын да ауыстырды. Кеңейту драфтында тек бір ғана қақпашыны қорғауға мүмкіндік болғандықтан, Айлендерс Хилиді қорғаусыз қалдырды. Ол Анахайм Майти Дакс командасы тарапынан таңдалып алынды, кейін келесі күні драфттың II кезеңінде Тампа-Бэй Лайтнинг оны таңдап алды, ақырында оның құқықтары Рейнджерс командасына сатылды, онда ол қосалқы қақпашы болды. Нью-Йорк Айлендерс 1994 жылы плей-оффтың алғашқы раундында бірінші орын алған Нью-Йорк Рейнджерс командасы оларды алғашқы серияда жеңіп, Кубокты жеңіп алды. Бұл Нью-Йорк Айлендерс командасының 2002 жылға дейінгі соңғы плей-оффқа қатысуы болды. Арбур жаттықтырушы ретінде спорттық мансабын аяқтап, оның орнына ұзақ уақыт бойы көмекші болған Лорн Хеннинг келді. Хексталл, үш ойында 16 гол жіберіп, сәтсіз өткен плей-офф науқаны үшін ең көп сынға ұшырады және қыркүйек айында Филадельфия Флайерз командасының ойыншысы Томми Содерстромға ауыстырылды. Локауттың әсерінен қысқартылған 1994–95 маусымында Нью-Йорк Айлендерс плей-оффқа шыға алмады. Иелер мен жаттықтырушылардың ауыс-түйісі және жаңа басшылық (1995–2006) 90-жылдардың ортасында командада иелер мен жаттықтырушылардың жиі ауысуы басталды. Жағдай тек 2000 жылдар тоғысында Нью-Йорк Айлендерс командасын миллионерлер Чарльз Вонг пен Саншай Кумар сатып алған кезде жақсара бастады. Жаңа басшылық Милбериға ақша беріп, еркін агенттерге инвестиция салуға мүмкіндік берді. Оның алғашқы әрекеті жанкүйерлер арасында танымал болмады: ол болашақ жұлдыз ойыншылар Роберто Луонго мен Олли Йокиненді Флорида Пантерзден Олег Кваша мен Марк Парришке ауыстырды. Кейін Милбери хоккей әлемін тағы таңғалдырды, 2000 жылғы драфттың алғашқы таңдауы ретінде Рик ДиПьетроны, жалпы таңдаулы саналатын Дэни Хитли мен Мариан Габориктың алдында таңдап. Журналистер мен жанкүйерлер бұл қадамдарды түсініксіз және ашулы қабылдады, ал Милбери бұл туралы былай деді: «Бұл қаншалықты қауіпті болса да, біз "Жынды Майктың" бір нәрсені дұрыс істеп жатқанына сенеміз». Контраверсиялық шешімдер қабылдауда атағы шыққан Милбери жылдар бойы "Жынды Майк" деген лақап атқа ие болды. Ол өз шешімдерінің команданы бірден жақсарту мақсатында жасалғанына сенімді болды. Команданың шабытсыз ойыны Милбериға бас бапкер және бұрынғы ойыншы Роберт Горингты жұмыстан шығаруға итермеледі. Жанкүйерлер Горингтың Милбери орнына жауапкершілікке тартылғанына наразылық білдірді. Бұл жағдай Милбери Горингтың ізбасары ретінде Тед Ноланды емес, Бостон Брюинз командасының көмекші бапкері Питер Лавиолетт есімді маманды таңдаған кезде одан сайын нашарлай түсті. (сол жақта) өз құрамына қосты. Кейінірек Яшин команданың капитаны болды.]] 2001–02 маусымына дейін, Лавиолетт бапкердің алғашқы маусымында, үш негізгі ойыншы құрамға қосылды. Алексей Яшин Оттава Сенаторз командасынан шабуылшы Билл Маккалдт, қорғаушы Здено Хара және 2001 жылғы ҰХЛ драфтының екінші таңдау құқығы орнына алынды. Кейін, Нью-Йорк Айлендерс командасының ойыншылары Тим Коннолли мен Тейлор Пайятт Баффало Сейбрз командасына ауыстырылып, орнына Майкл Пека алынды, ол команда капитанына айналды. Соңында, өткен маусымдағы ең нашар көрсеткіштің арқасында Детройт Ред Уингз қақпашысы Крис Осгуд 2001 жылдың қыркүйегіндегі драфтта бірінші таңдаумен алынды, бұл Нью-Йорк Айлендерс командасына Стэнли кубогының бұрынғы жеңімпаз қақпашысын ешқандай ойыншыны бермей-ақ алуға мүмкіндік берді. Бұл қосымша өзгерістер команданы айтарлықтай нығайтты, маусымның алғашқы 11 ойынында команда 9–0–1–1 рекордын орнатып, клуб тарихындағы ең үздік көрсеткішке қол жеткізді. Маусымды Нью-Йорк Айлендерс 96 ұпаймен аяқтады, бұл алдыңғы маусымға қарағанда 44 ұпайға жоғары болды және лиганың бір жылдағы ең үлкен өзгерістердің төртіншісі болды. Осгуд 66 ойынға қатысып, Рон Хекстолдың бұрынғы 65 ойындық рекордын жаңартты. Нью-Йорк Айлендерс 2002–03 маусымын баяу бастады. Олар плей-оффқа өтуге қол жеткізді, бірақ бірінші раундта жоғарғы орын иесі Оттава Сенаторз командасына бес ойындық серияда жеңілді. Милбери даулы шешімдерін жалғастырып, маусымнан кейін Лавиолетт бапкерді қызметінен босатты, себебі ойыншылармен өткен сұхбаттарда бапкерге сенімнің жоқтығы анықталды. Оның орнына команда фарм-клубы Бриджпорт Саунд Тайгерс командасын жаттықтырған Стив Стерлинг тағайындалды. Келесі маусымда Нью-Йорк Айлендерс тағы да плей-оффтың бірінші раундында жеңілді, бұл жолы болашақ чемпион Тампа-Бэй Лайтнинг командасынан. 2004–05 жылғы ҰХЛ локаутынан кейін, маусым толығымен тоқтатылған кезде, Нью-Йорк Айлендерс келесі маусымда шабуыл шебін күшейту үшін бірнеше ойыншыларды ауыстырды. Пека Эдмонтон Ойлерз командасына орталық шабуылшы Майк Йорк үшін айырбасталды, бұл ҰХЛ-дың жаңа жалақы шегін босатуға мүмкіндік берді. Сол күні команда Алексей Яшиннің жанында ойнау үшін шабуылшы Мирослав Шатанмен келісімшартқа отырды. Милбери сондай-ақ команданың қорғанысын қайта құруға жұмыс істеді, еркін агенттер ретінде кеткен Адриан Окойн мен Роман Хамрликты және Швецияның "ХоккейАллсвенскан" лигасына кеткен Йонссонды алмастыру үшін Алексей Житник, Брэд Лукович және Брент Сопелді қосты. Осы өзгерістердің нәтижесінде Яшин команда капитаны болып тағайындалды. Команданың тұрақсыз ойыны маусымның ортасында Стерлингтің қызметінен босатылуына әкелді. Ол бір жыл бойы Вонгтың спорттық жобаларында вице-президент болып қызмет етті, содан кейін 2007 жылы мамырда қызметінен кетті. Вонг бас менеджер қызметіне Нил Смитты, ал бас жаттықтырушы ретінде Тед Ноланды тағайындады. Алайда, Смит шамамен бір айдан кейін қызметінен босатылып, оның орнына ойын мансабын аяқтаған команданың қосалқы қақпашысы Гарт Сноу тағайындалды. ДиПьетро, Вонг және Сноу бұл шешімді сеніммен қабылдады және екі тарап үшін де ең жақсы шешім деп санады. Бұл келісімнен кейін басқа командалардың да жұлдызды ойыншылармен ұзақ мерзімді келісімшарттарға отыру мүмкіндігі туралы пікірталастар басталды. 2007 жылдан 2009 жылға дейін команданың капитаны болды.]] Жаңа құрамдағы Нью-Йорк Айлендерс командасын көптеген сарапшылар турнир кестесінің соңғы қатарларында болады деп болжады. Плей-оффқа шығу мүмкіндігін көздеген Сноу 2007 жылы 27 ақпанда трансфер терезесінің соңында Эдмонтон Ойлерз командасынан шабуылшы Райан Смитты алмастырды. Команда маусым соңындағы жеңістер сериясының және тұрақты маусымдағы соңғы ойында Нью-Джерси Девилз командасын 3:2 есебімен буллит сериясында жеңгенінің арқасында плей-оффқа шықты. ДиПьетроның плей-офф басталар алдында командаға оралуына қарамастан, олар алғашқы раундта Президенттер кубогын жеңіп алған Баффало Сейбрз командасынан бес ойында жеңіліп қалды. 2007 жылы маусым айында басшылық капитан Алексей Яшинның төрт маусым қалған келісімшартын сатып алатынын хабарлады. Сонымен қатар, еркін агенттер Смит, Потти, Виктор Козлов, Джейсон Блейк және Ричард Зедник 2007 жылы шілдеде командадан кетті. Сол айда Нью-Йорк Айлендерс Билл Геринмен екі жылдық келісімшартқа қол қойды және ол бірден команданың капитаны атанды. Маусымаралық кезеңде еркін агенттер Майк Комри, Энди Саттон және Джон Сим командаға қосылды. Сол жазда Нолан Ал Арбурға бір ойынға бас бапкер ретінде оралуға шақыру жасап, жаттықтырған ойындарының жалпы санын 1500-ге жеткізуді ұсынды. Арбур 2007 жылы 3 қарашада бір күндік келісімшартқа қол қойды, бұл лига тарихындағы ең қысқа келісімшарт болды. Келесі күні Нью-Йорк Айлендерс Питтсбург Пингвинз командасын 3:2 есебімен жеңді. Бұл Арбурдың бапкерлік жеңістер санын 740-қа жеткізді. ды 2008 жылғы драфтта таңдады.]] 2008 жылғы ҰХЛ драфтында Нью-Йорк Айлендерс командасы орталық шабуылшы Джош Бэйлиды таңдады. Олар сонымен қатар еркін агенттер Даг Уэйт пен Марк Штрайтты құрамына қосты. Команда бас бапкер Тед Ноланды қызметінен босатты, ал жаздың соңында оның орнына Скотт Гордонды тағайындады. Трансфер терезесі жабылар алдында Сноу Комри мен Крис Камполиды Оттава Сенаторз командасына шабуылшы Дин Макэммонд пен 2009 жылғы ҰХЛ драфтындағы Сан-Хосе Шаркс командасының бірінші раундтағы таңдауы үшін айырбастады, сондай-ақ капитан Билл Герринды шартты түрде драфт таңдауына айырбастап Питтсбург Пингвинз командасына жіберді. 2008–09 маусымында Нью-Йорк Айлендерс 26–47–9 есебімен лигада соңғы орынды иеленді. Бұл команда үшін 2000–01 маусымнан бергі ең нашар көрсеткіш болды. Тұрақты маусым аяқталғаннан кейін олар драфт-лотереяда жеңіске жетіп, 2009 жылғы ҰХЛ драфтында бірінші жалпы таңдауды сақтап қалды. Джон Таварес дәуірінің басталуы (2009–2015) Нью-Йорк Айлендерс сапында, қараша 2009 жыл.]] Команданы жас және жаңа таланттармен қайта құруды бастаған Нью-Йорк Айлендерс 2009 жылғы ҰХЛ драфтында бірінші жалпы таңдаумен Джон Таваресты таңдады. ҰХЛ Орталық Скауттық Бюросының өкілі Крис Эдвардс Таварес туралы: «Таварес шайбаны әріптестеріне қиын сәттерде жеткізіп, ашық аймаққа шыға білуде керемет. Ол ойын барысын оқып, шайба серпілген жерге жетіп, оны қақпаға бағыттай біледі. Ол өте ақылды ойыншы», – деп атап өтті. Бірінші раундта Нью-Йорк Айлендерс екі рет таңдауларын көтеріп, 12-ші жалпы таңдаумен қорғаушы Калвин де Хаанды, сондай-ақ кейінгі раундтарда Кейси Сизикас пен Андерс Лиды таңдады. Бұл ойыншылардың барлығы 2014–15 маусымына қарай негізгі құрамның тұрақты мүшелеріне айналды. 2009–10 маусымының алғашқы алты ойынында команда жеңіске жете алмады. Жарақаттардың әсерінен ойын тұрақсыз болды, бұл олардың плей-оффқа шығу мүмкіндігіне күмән туғызды. Маусым ортасында Нью-Йорк Айлендерс сәтті кезеңге кірді, алайда Олимпиада үзілісіне дейінгі 11 ойынның тоғызы жеңіліспен аяқталды. Бұл команданың жағдайын нашарлатты. Нәтижесінде, олар тағы да төменгі орындарда қалып, маусымды лигада 26-шы орынмен аяқтады. Осы жағдай оларға 2010 жылғы драфтта бесінші жалпы таңдауды иеленуге мүмкіндік берді. Қайта құруды жалғастыра отырып, олар алғашқы раундта жас шабуылшылар Нино Нидеррайтерді (5-ші таңдау) және Брок Нельсонды (30-шы таңдау) таңдады. 2010–11 маусымы басталғаннан кейін, команда он ойындық жеңіліс сериясына ұшырап, бас бапкер Скотт Гордонның қызметінен босатылды. Оның орнына уақытша Бриджпорт Саунд Тайгерс командасының бапкері Джек Капуано тағайындалды. 2013 жылдан 2018 жылға дейін команда капитаны болды.]] Келесі маусым Таварес үшін нағыз серпіліс жылы болды. Ол 31 гол соғып, 50 нәтижелі пас берді, сонымен қатар 21 жасында 59-шы ҰХЛ Жұлдыздар ойынына қатысуға таңдалды. Таварестің сол жақ қанатында ойнаған Мэтт Моулсон да мықты маусым өткізді. Ол 36 гол салып, 33 пас беріп, мансаптық рекордқа жетті. Негізгі ойыншылардың мықты маусымдарына қарамастан, команда лигада 34–37–11 нәтижесімен 27-ші орынды иеленіп, драфттардың ерте таңдауларында болашағы зор ойыншыларды жинау үлгісін жалғастырды. Олар 2012 жылғы драфттың бірінші раундында төртінші жалпы таңдаумен қорғаушы Гриффин Райнхартты таңдады. 2012 жылы 24 қазанда Нью-Йорк Айлендерс командасы 2015–16 ҰХЛ маусымынан бастап Бруклиндегі Барклайс центр аренасына көшетінін ресми түрде хабарлады. Команда аренаны 2040 жылға дейін жалға алу туралы келісімшартқа қол қойды. Көшу барысында команда атауын, логотипін және түстерін сақтап қалды. Бруклинге көшу туралы шешім қабылдау үшін Нью-Йорк Рейнджерс командасының мақұлдауы қажет болмады. New York аумағын Нью-Йорк Айлендерс пен Нью-Йорк Рейнджерс арасында бөлісуге мүмкіндік беретін келісімнің ұзақ мерзімді ережесіне сәйкес, Нью-Йорк Айлендерс командасына Лонг-Айлендтің кез келген жерінде, соның ішінде Бруклин мен Куинс қалалық аудандарында ойын өткізуге рұқсат етілген. 2012–13 маусымда Нью-Йорк Айлендерс 2007 жылдан бері алғаш рет плей-оффқа шығып, алты жылдық плей-оффсыз үзілісті аяқтады. Қақпашы Евгений Набоковтың жетекшілігімен команда плей-оффтың бірінші кезеңінде Питтсбург Пингвинз командасынан алты ойында жеңіліп, плей-офф сериясындағы жеңіссіз жолын жалғастырды. 2013 жылы 10 қыркүйекте Джон Таварес Нью-Йорк Айлендерс тарихындағы 14-капитан ретінде таныстырылды. Ол 2011 жылдан бері команда капитаны болған Филадельфия Флайерз құрамындағы бұрынғы Нью-Йорк Айлендерс ойыншысы Марк Страйттың орнын басты. Мэтт Моулсон Баффало Сейбрз командасына жіберіліп, орнына танымал Томас Ванек алынды. Команда плей-оффқа өте алмай, маусымды 34–37–11 көрсеткішімен аяқтады. 2014 жылғы маусымаралық кезеңде Чикаго Блэкхокс командасынан Нью-Йорк Айлендерс құрамына қосылды.]] 2014 жылғы маусымаралық кезеңде Нью-Йорк Айлендерс командасы Нассау Ветеранз Мемориал Колизеум аренасындағы соңғы маусымына дайындық барысында командаға бірқатар өзгерістер енгізді. Мамыр айында Нью-Йорк Айлендерс Вашингтон Кэпиталз командасынан 2014 жылғы драфтың төртінші айналымдық таңдауына айырбастап Ярослав Галактың құқықтарын сатып алды. Кейін Галакпен төрт жылдық келісімшартқа қол қойылды. Сонымен қатар, команда еркін агенттер Михаил Грабовский, Николай Кулемин және қақпашы Чад Джонсонды құрамға қосты. Қазанның 4-і күні Нью-Йорк Айлендерс Бостон Брюинз командасынан 2014 және 2015 жылдардағы драфттың екі екінші айналымдық таңдауына және 2015 жылғы шартты үшінші айналымдық таңдауына айырбастап Джонни Бойчакты, сондай-ақ Чикаго Блэкхокс командасынан Ник Ледди сатып алынды. Ледди үшін команда Вилле Покка, Т. Дж. Бреннан және Андерс Нильссонның құқықтарын берді. 2014 жылдың қазанында ҰХЛ басшылар кеңесі команда сатылымын бизнесмендер Джон Ледекки мен Скотт Д. Малкинге мақұлдады. 2015–16 маусымы аяқталғаннан кейін олар ресми түрде Чарльз Вангтан көпшілік үлесті қабылдап алды, ал Ванг франшизаның бір бөлігін өзінде сақтап қалды. Нью-Йорк Айлендерс 2014–15 маусымын 47 жеңіс, 28 жеңіліс және 7 тең есеппен аяқтап, 101 ұпай жинады. Олар 2015 жылғы плей-оффтың бірінші кезеңінде Вашингтон Кэпиталз командасымен кездесті. Коламбус Блю Джекетс командасына маусымның соңғы ойынында 5–4 есебімен буллиттерде ұтылғаннан кейін, Нью-Йорк Айлендерс серияда алаң иелері артықшылығын Вашингтон Кэпиталз командасына берді. 2015 жылдың 19 сәуірінде, Вашингтон Кэпиталз командасына қарсы бірінші раунд сериясының үшінші ойынында, Джон Таварес овертайм басталғаннан кейін 15 секундта жеңіс голын салып, Нью-Йорк Айлендерсты 2–1 есебімен алға шығарды. Бұл Нью-Йорк Айлендерс тарихындағы плей-оффтағы екінші ең қысқа овертайм ойыны болды және команданың 1993 жылдан бергі плей-оффтағы алғашқы жеңіс голы болды. Нью-Йорк Айлендерс серияның төртінші және бесінші ойындарында жеңіліп, алтыншы ойында жеңіп, серияны жетінші ойынға дейін созды. Алайда, олар екінші раундқа бір ғана голдың айырмасымен жете алмай, Вашингтон Кэпиталз командасына жеті ойын нәтижесінде жеңілді. Осылайша, алтыншы ойын Нассау Ветеранз Мемориал Колизеум аренасындағы Нью-Йорк Айлендерстың соңғы ойыны болды. Алайда команда бұл аренаға 2018 жылы қайта оралды. Барклайс центрге көшу және Мэтью Барзал дәуірі (2015–қазіргі уақытқа дейін) 2015 жылдың маусымында Нью-Йорк Айлендерс 2015 жылғы драфтқа бірінші раундтағы таңдау құқығынсыз кірді, бірақ драфт күні жасалған бірнеше келісімнен кейін Маттью Барзал мен Энтони Бовилье сияқты екі бірінші раунд ойыншысын алды. Сондай-ақ, Нью-Йорк Айлендерс 2015 жылғы драфттың алтыншы раундында шабуылшы Андонг Сонгты таңдады, ол ҰХЛ командасы таңдаған алғашқы қытайлық ойыншы болды. . 2015 - 2020 жылдар арасында Нью-Йорк Айлендерс бұл аренада өз ойындарын өткізді.]] Нью-Йорк Айлендерс 2015 жылдың 9 қазанында Барклайс центрде өзінің алғашқы маусым ойынын өткізіп, Чикаго Блэкхокс командасынан овертаймда 3–2 есебімен жеңілді. Маусымның соңғы ширегінде кейбір ойыншылар, соның ішінде Халак пен қорғаушы Трэвис Хамоник, жарақаттар алды. Команда тұрақты маусымды Метрополитан дивизионында 100 ұпаймен төртінші орында аяқтады. Плей-оффтың алғашқы раундында олар Флорида Пантерз командасымен кездесті. Серияны 4-2 есебімен жеңіп, 1993 жылдан бері алғашқы плей-офф сериясының жеңісіне қол жеткізді. Плей-оффтың екінші раундында олар 2004 жылдан бері алғаш рет Тампа-Бэй Лайтнинг командасымен кездесті. Серияның алғашқы ойынында жеңіске жеткеніне қарамастан, Нью-Йорк Айлендерс төрт ойын қатар ұтылып, маусымды аяқтады. 2016 жылдың жазында ұзақ уақыт бойы Нью-Йорк Айлендерс құрамында ойнаған Кайл Окпосо, Франс Нильсен және Мэтт Мартин командадан кетіп, сәйкесінше Баффало Сейбрз, Детройт Ред Уингз және Торонто Мейпл Лифс командаларына қосылды. Олардың орнын толтыру үшін Джи Эм Сноу Чикаго Блэкхокс командасынан Эндрю Лэддты және Вашингтон Кэпиталз командасынан Джейсон Чимерды еркін агент ретінде шақырды. 2016–17 маусымының алғашқы жартысы көңіл көншітпейтін нәтижелермен аяқталды: 42 ойыннан кейінгі рекорд 17–17–8 болды. Бұл жағдайдан кейін бас бапкер Джек Капуано қызметінен босатылып, бас бапкердің міндетін атқарушы ретінде көмекші менеджер Даг Уэйт тағайындалды. 2016–17 маусымының соңғы алты ойынында жеңіске жеткеніне қарамастан, Нью-Йорк Айлендерс Шығыс конференциясында тоғызыншы орын алып, плей-оффқа жыға алмады. .]] 2018 жылдың 9 ақпанында дебютант Мэтью Барзал үшінші рет бір ойында бес ұпай жинады. Осылайша, ол Джо Мэлоуннан кейін (1917–18 маусымында) мұндай нәтижеге қол жеткізген екінші дебютант атанды . 2017–18 маусымының соңында Барзал 85 ұпайға (22 гол, 63 пас) қол жеткізді. Ол командасында және ҰХЛ дебютанттары арасында ұпай саны бойынша көш бастады, сонымен қатар ҰХЛ-дың жалпы ұпай жинау көрсеткіші бойынша 13-орынды иеленді. Барзал ҰХЛ тарихындағы 20 гол және 60 нәтижелі пас берген жетінші дебютант болды, мұндай жетістікке соңғы рет 2005–06 маусымында Сидни Кросби жеткен. Барзал сонымен қатар Нью-Йорк Айлендерс аңызы Брайан Троттьенің дебютанттарға арналған нәтижелі пас көрсеткіші бойынша рекордын қайталады. Барзал 85 ұпайлық маусымы үшін ҰХЛ-дың жылдың үздік дебютанты сыйлығын (Calder Trophy) жеңіп алды. Бұған дейін бұл сыйлықты клуб аңыздары Майк Босси (1978), Троттье (1976) және Дэнис Потвен (1974) жеңіп алған. Сонымен қатар, Барри Тротц Нью-Йорк Айлендерс командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Капитан Джон Таварестың командамен келісімшарты 2017–18 маусымынан кейін аяқталғанда, ол Торонто Мэйпл Лифс командасына еркін агент ретінде қосылды. 2018–19 маусымында Нью-Йорк Айлендерс өздерінің үй ойындарын Барклайс центр мен Нассау Ветеранз Мемориал Колизеум ареналарында өткізді. Осы екі аренаны пайдалану Элмонтта жаңа 18 000 орындық аренаның салынуына дейін келесі екі маусым бойы жалғасты. Нью-Йорк Айлендерс 2018–19 маусымында табысты өнер көрсетті. 1990 жылдан кейін алғаш рет наурыз айында плей-оффқа шықты. 2019 жылғы плей-оффтың бірінші раундында Нью-Йорк Айлендерс Питтсбург Пингвинз командасын жеңіп, екінші раундта Каролина Харрикейнз командасынан жеңілді. 2019–20 маусымында 1993 жылғы плей-оффтан кейін бірінші рет конференция финалына өтті. Дегенмен, олардың жолы Тампа-Бэй Лайтнингке қарсы 6 ойыннан кейін аяқталды. Айлендерс 2020–21 қысқартылған маусымда қайтадан плей-оффқа шықты, Питтсбург Пингвинз және Бостон Брюинз командаларын алты ойынның нәтижесінде жеңді. Алайда, олар тағы да Тампа-Бэй Лайтнингке жеңіліп қалды, бұл жолы жеті ойында. 2021 жылдың 20 қарашасында маусымдағы алғашқы үй ойынын бастамас бұрын бірнеше ойыншы COVID-19 жұқтырып, бірінші ойын мен бірнеше келесі ойыннан қалды. Брэд Ричардсон UBS Арена тарихындағы алғашқы голды соқты, ал Брок Нельсон Нью-Йорк Айлендерс командасының алғашқы голын салды. Нью-Йорк Айлендерс UBS Аренасында алғашқы жеңіске Нью-Джерси Девилз командасына қарсы ойында жетті. Бұрынғы Нью-Джерси Девилз капитаны Зак Паризе Нью-Йорк Айлендерс командасының жеңіс голын соқты. Нью-Йорк Айлендерс үш жыл қатарынан плей-оффқа шыққаннан кейін бұл маусымда плей-оффқа шыға алмай, маусымды 37–35–10 есебімен аяқтады. 2022 жылдың 9 мамырында бас бапкер Барри Тротц өз міндетінен босатылды, және оның орнына Лейн Ламберд тағайындалды. Келесі маусымда Нью-Йорк Айлендерс плей-оффқа шықты, бірақ бірінші раундта Каролина Харрикейнз командасынан жеңіліп қалды. 2023–24 маусымының басында тұрақсыз нәтижелер көрсеткеннен кейін, бас бапкер Лейн Ламберд 2024 жылдың 20 қаңтарында қызметінен босатылды, оның орнына Патрик Рой тағайындалды. Нью-Йорк Айлендерс маусымды Метрополитен дивизионында үшінші орынмен аяқтап, 2024 жылғы плей-оффтың бірінші раундында Каролина Харрикейнз командасына жеңілді. Арена Нью-Йорк Айлендерс командасы өз үй ойындарын UBS Аренасында өткізеді. Хоккей ойындары кезінде арена сыйымдылығы 17 255 орын. UBS Арена 2021 жылы 20 қарашада ашылды. Нью-Йорк Айлендерс UBS Арена ашылғанға дейін 2020 Стэнли кубогы плей-оффтары мен 2020–21 маусымында Нассау Ветеранз Мемориал Колизеум аренасына қайта оралатыны хабарланды. Бұл аренада Нью-Йорк Айлендерс өз ойындарын 1972 жылдан 2015 жылға дейін, және 2018–2021 жылдары өткізді. 2015–2020 жылдары Нью-Йорк Айлендерс өз ойындарын Барклайс центрде де өткізді. Айналымнан шығарылған нөмерлер Дереккөздер