III Бенигно Акино

Бенигно Симеон Кохуаңко Акино III (, лақап аты Нойной Акино, , 8 ақпан 1960 жыл, Манила — 24 маусым 2021 жыл Кесон-Сити) — Филиппиндік саясаткер, 2010 жылдан 2016 жылға дейін Филиппиннің 15-ші президенті болған: Акино Бенигно (үлкеннің) немересі, Корасон Акино президентінің жалғыз ұлы Акино Бенигно (кішісі). Акино төртінші буынды саясаткер және 2010 жылдан 2016 жылға дейін Либералдық партияның төрағасы болып табылады. Манилада туған, Акино 1981 жылы Атенео де Манила университетінің экономика мамандығы бойынша магистратураны бітірді және оның отбасына, Көп ұзамай Құрама Штаттар. 1983 жылы Филиппинге қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай әкесі өлтірілді және жеке секторда бірнеше лауазымдар атқарған. 1998 жылы Тарлак провинциясының 2-округінің өкілі ретінде Өкілдер палатасына сайланды. Кейінірек 2001 және 2004 жылдары үйге қайта сайланды. 2007 жылы мерзімге байланысты үйге қайта сайлануға рұқсат бермей, Филиппиннің 14-ші Конгресінде Сенатқа сайланды. 9 қыркүйекте, 2009 жылғы, көп ұзамай оның анасы қайтыс болғаннан кейін, Акино ресми ол 2010 жылғы президенттік сайлауға үміткер еді жариялады. Ол сайланды және 2010 жылдың 30 маусымында Филиппиннің он бесінші президенті ретінде Глория Макапагал-Арройо кейінгі манилада Ризаль паркіндегі Quirino залыда қызмет етті. Ол 2016 жылы 30 маусымда Родриго Дутертенің орнына өзінің мерзімінің соңында бас тартты. 2013 жылы Time оған әлемдегі ең ықпалды 100 адамның бірі атады. Ерте өмірі және білімі Бенжино Симеон «Нойной» Акино III 1960 жылы 8 ақпанда сағат 10.25-де Манилада, Сампалаок қаласындағы Қиыр Шығыс университетінің ауруханасында дүниеге келді. Ол Тарлак провинциясының вице-губернаторы болып табылатын Акино Бенигно үлкенні, және көрнекті Tarlac бизнесменінің қызы Corazon Cojuangco балалардың үштен бірі. Оның төрт апалығы бар: Мария Елена (Ballsy), Аврора Коразон (Пинки), Виктория Элиса (Виел) және Кристина Бернадат (Крис). Ол Кесон-Ситидегі Атенео-де-Манила Университеті қарапайым, орта және колледж біліміне қатысты. Ол экономика бакалавры мамандығы бойынша 1981 жылы бітірген. Ол кәсіпорынның Ateneo De Manila университетінде экономика бұрынғы профессоры, бұрынғы президент Глория Макапагал-Арройо студенттерінің бірі болды. 1972 жылдың қыркүйек айында Акиноның әкесі, ол сенатор және президент Фердинанд Маркосқа оппозицияның көрнекті көшбасшысы болды. 1973 жылы тамыз айында Акиноның әкесі Форт Бонифациодағы әскери трибуналға әкелінді. 1973 жылы 25 тамызда Ақинаның әкесі ұлына ұлы Форт Бонифациодан хат жолдады. 1980 жылы жүрек ауруының бірнеше кезеңінен кейін Акиноның әкесі Америка Құрама Штаттарында емдеуге рұқсат алды, онда Акиноның отбасы өзін-өзі қуылу кезеңін бастады. 1981 жылы, көп ұзамай бітіргеннен кейін, Акино Құрама Штаттарында оның отбасына қосылды. 1983 жылы Құрама Штаттарда үш жыл өткеннен кейін, Акиноның отбасы 1983 жылы 21 тамызда әкесінің өлтірілуінен көп ұзамай Филиппинге қайтып келді. Филиппиндік бизнестің әлеуметтік прогресті бизнесі мүшесі болған, PBSP атқарушы директорының көмекшісі. Кейінірек ол Mondragon Industries Филиппинге, Inc Retail Sales Supervisor және Assistant promotions manager for Nike Филиппинге, Inc. 1986 жылдан 1992 жылға дейін, оның анасының төрағалығы кезінде Акино Intl-Strata Assurance Corporation компаниясына қосылды, оның ағасы Антонин Орета мырзаға тиесілі вице-президент. 1987 жылы 28 тамызда Акиноның анасының төрағалығына он сегіз ай бойы Грегорио Хонасан басқарған бүлікші сарбаздар Мальакенан сарайында қоршауға алу әрекетін сәтсіз аяқтады. Аскино сарайдың екі блоғы болды, ол өрт кезінде. Ақинаның төрт қауіпсіздік қызметінің әскерінің үшеуі қаза тауып, соңғысы оны жарақаттады. Оған бес пышақ атылды, олардың біреуі әлі мойнына салынған. 1993 жылдан бастап 1998 жылға дейін Cojuangco компаниясының Hacienda Luisita компаниясында қант зауытында жұмыс істейтін Central Azucarera de Tarlac компаниясында жұмыс істеді. 1993 жылдан 1996 жылға дейін әкімшілік басқару жөніндегі көмекшісі болып жұмыс істеді, содан кейін 1996-1998 жылдар аралығында далалық қызметтер бойынша менеджер болып жұмыс істеді. Конгресс мансабы Акино төртінші буын саясаткері: оның үлкен атасы Сервилано «Миангуг» Аквино, Малолос съезіне делегат ретінде қызмет етті; оның әкесінің атасы Бениньо Аквин, Филиппин өкілдері палатасының спикері ретінде 1943-1944 жж .; оның ана атасы Хосе Кожуанджо да Өкілдер палатасының мүшесі болды; және оның ата-анасы Филиппиннің 11-ші Президенті (1986-92) болған Корасон Акино және Сенатор Бенигно Акино-кішісі Акино, Дж.Аквино Либералдық партияның мүшесі болды, онда Бас хатшы және Лузонның вице-президенті. Өкілдер палатасы (1998-2007 жж.) Акино 2004 жылғы 8 қарашада Өкілдер палатасының спикері болып тағайындалды, бірақ 2006 жылғы ақпанның 21-сінде Акино Либерал партиясы мүшелеріне Глория Макапагал-Арройидің Гарсия Гарцы биіктігінде орнынан түсуіне шақырған кездегі лауазымынан бас тартты. дау.. Рим-католик болғанымен, Акиноның Елуліктер Исаның Лорд шіркеуі, Филиппиндегі ең үлкен протестанттық шіркеулердің бірі. 14,3 миллионнан астам дауыспен Акино елден сайланған 12 бос орынға 37 үміткерден алтыншы жоғары болды. Акино өзінің жаңа кеңсесін 2007 жылдың 30 маусымында қабылдады. Науқан барысында Акино өзінің бұрынғы жауына, сенатор Грегорио Хасанамен, кепілге өтінімін қолдады. Акино 2007 жылғы 5 наурызда Cebu Daily News-тың Job Tabada-ге хабарлады. Сенаттың вексельдері Бюджеттің бұзылу және бақылау туралы заңы (SB 3121), онда «қоқыс салу» президенттің Филиппиндік конгресімен бөлінген қаржыны босатудан бас тарту күшіне жатады, тағы бір заң Акино мақтан етеді; ол мұндай билікті президент Глория Макапагал-Арройомен пайдаланып, теріс пайдаланғанына өкініш білдірді, оның нәтижесі ретінде Конгрестің президенттің өкілеттігін тексеру қабілетінің елеулі қателігі болды. Акино осы заң жобасын ұсынды, сондықтан президенттің Конгреске өтуі үшін президенті бюджеттің бір бөлігін алып тастау туралы шешім қабылдауы керек еді. Филиппин сыбайлас жемқорлық мәселесіне Тағы бір маңызды Акино үлес ақаулы инфрақұрылымдарының мердігерлерді айыппұл барлық қоғамдық инфрақұрылым құрылысына стандарттарын көтеруге ұмтылған, қоғамдық инфрақұрылым вексель сақтау Парламенті Сенатының Билл 2035, болды. Заң жобасында Қоғамдық жұмыстар мен автомобиль жолдары бөлімі жанындағы техникалық қамтамасыз ету бюросы мемлекеттік инфрақұрылымға кезеңдік тексерулер жүргізуді талап етеді. Акино сондай-ақ мемлекеттік сатып алу туралы заңға түзетулер енгізу туралы (СБ 2160) өтуге мәжбүр болды, ол жергілікті немесе шетелдік қаржылардың көздеріне қарамастан барлық мемлекеттік сатып алу қызметіне қолданылады; тек қана қолданысқа енгізілгенге дейін үкімет қабылдаған шарттар немесе халықаралық / атқарушы келісімдер қамтудан босатылады. Заң жобасы Әділет Департаментінің талабына сәйкес, NBN-ZTE дау-дамайының жарамдылығына қатысты, оның халықаралық аспектісі, сондай-ақ оның атқарушы келісім екендігі фактісі оның босатудан бас тартуының бір себебі ретінде айтылды сатып алу процесі Республикасы Заңның 9184 жылы көзделген. Үкімет қаржы бөлу және шығыстарының есептілік туралы қосымша назар аудара отырып, Акино Филиппиның Ұлттық полициясы реформа олардың арасында басқа реформа бағдарланған заң, берілген; ең төменгі жалақыға сәйкес келмейтін корпорациялар мен жұмыс орындарына айыппұлдар мөлшерін арттыру; Сот және адвокаттар кеңесіне қайта сайлануға тыйым салу; тағайындау жөніндегі Комиссияның қайта тағайындалуын және айналып өтуін болдырмау; халықаралық стандарттарға негізделген жылжымайтын мүлікті бағалау; және өздерінің бағыныштыларына жауапты жоғары әскери офицерлер үшін жоғары жауапкершілік. Алайда бұл заңдардың ешқайсысы заңға енгізілмеді. 2010 жылғы президенттік науқан 2008 жылғы 26 қарашада Либералдық партия Либералдық партияның президенті Мар Рохасты 2010 жылы өтетін президенттік сайлауда Филиппин президенті үшін Либералдық партияның стандарттаушысы ретінде сайлады. Акино ның анасы, бұрынғы президент Корасон Акино қайтыс болғаннан кейін және жерлеуден кейін, көптеген адамдар Aquino Филиппин Президентіне жүгіруге шақырады. Қолдаудың бұл негізі «Нойной феномен» деп аталды. 2009 жылдың 27 тамызында «The Manila Times» компаниясының бұрынғы баспагері және иесі, сондай-ақ адвокаттар мен белсенділер тобы «Эдди» Рочстың ұлы Эдгардтың «Эдди» Роузс, ұлттың президенттік қозғалысы үшін Noynoy Aquino компаниясын құрды. кім 15 қазан, 1985 жылғы, Президент қозғалысының (негізгі құралдарды бағалау) үшін Кори Акино іске, ол бүкіл елде миллионнан астам қол жинап, Акино ның анасынан сұрап, Роцтің әкесі екенін еске сала отырып, Фердинанд Маркосқа қарсы 1986 жылы президенттік сайлауда. 2009 жылдың қыркүйегінде Liberal Party 1986 жылы ақпанда Акино анасының президенті лауазымына тағайындалған сайтында Гринхилледегі Филиппин клубында 2010 жылғы сайлауға қатысты көптеген баспасөз мәслихаттарын өткізді. 2009 жылғы 1 қыркүйекте Филиппин клубында өткен баспасөз мәслихатында Либералдық партияның президенті Сенатор Мар Рохас 2010 жылғы президенттік жарыстан шығарылғанын жариялады және орнына партияның стандартты нұсқасы ретінде Акино-ға қолдау білдірді. Акино кейінірек Рохаспен бірге болды, бірақ баспасөз мәслихатында жария сөз жасаған жоқ. Келесі күні Акино, сайлауда өз шешімін шығару үшін Замбоанга қаласындағы Кармелит әпкелеріне бару үшін демалыс күндері «рухани тынығуды» жалғастыратындығын жариялады. 1985 жылы сайлау науқанын келесі жылы өткізуге шешім қабылдағанға дейін анасының өз жандарын іздеуін еске түсірді. Ол өзінің кандидатурасын ресми түрде жариялау үшін 9 қыркүйекке оралды. Екі аптадан кейін Роксас Аквинмен бірге вице-президент үшін Либералдық партияның стандарттаушы ретінде жұмыс істеуге уәде берді. Екі адам 2009 жылғы 28 қарашада президент пен вице-президенттің кандидатурасын ұсынды. Акино компаниясының психикалық денсаулығына қатысты жалған психиатрлық есептер 2010 жылғы 9 ақпан - 8 мамыр аралығындағы 90 күндік сайлау науқаны кезінде онлайн режимінде айналыса бастады, Акино бірінші осындай баяндаманы Ұлтшылдық партиясының жақтаушысы және бұрынғы Ұлттық энергетикалық корпорациясының (ҰЭК) президенті Гуидо Делгадо, Акино қозғалысы «зиянды ниеті» арқылы жасалды. Екінші баяндама сенатор Манни Виллердің белгісіз жақтаушысы, Ұлтшылдық жетекшісі және президенттің кандидаты. Кейінірек баспасөз мәслихатында Делгадо ұсынған психиатриялық есепке Әкесі Хайме С. Булатао, SJ, PhD, Jesuit діни қызметкері, Психология профессоры және Атенео-де-Манила университетінің клиникалық психологы қол қойды. 1979 жылы университеттегі экономика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол хабарлағандай, Акино депрессия мен меланхолиядан зардап шекті, кейін діни қызметкер бұл құжатты мүлдем жоққа шығарды. Кейінірек айтылған тағы бір психиатриялық есеп Акино-ның ірі депрессиялық бұзылулардан зардап шегетінін айтады; баяндама авторы, иезуит діни әкесі Кармело А. Калуаг II, Акино-ның кез-келген бағасын жазудан бас тартты. Кейінірек университеттің психологиясы бөлімшесі құжаттарды бұзды, олардың арасында Акино олардың беделі қатерлі іс-қимылдарымен бәсекелестердің тағы бір күш-жігері деп белгіледі. Акция барысында Сенатор Френсис Эскудеро Aquino компаниясының президенті және ФДП-Лабанның стандартты жеткізушісі Джейомар Бинэй, Aquino-Binay акциясының вице-президенті үшін бастады. Алайда бұл екі үміткердің келісімінсіз жасалды; Бинай бұрынғы президент Джозеф Эстраданың вице-президенті болды. 2010 жылғы 10 мамырда өткізілген сайлауда Комиссия (КОМСАЙ) және жауапты дауыс беру үшін парашют пасторлары кеңесі (ППК) өткізген бейресми кездесулерде Акино президенттікке арналған дауыстардың жетекші кандидаты болды және ресми Конгресстің канцеляриясында, Акино президенттің дауысы бойынша жетекші кандидат болды. Акино бейресми түрде бұқаралық ақпарат құралдары тарапынан «президент» деп аталды. 2010 жылғы 9 маусымда Кесон-Ситидегі Batasang Pambansa кешенінде Филиппиндік конгресс 2010 жылы 15 208 678 дауыс жинаған Филиппиннің президенті болып сайланған Акиноды жариялады, ал Меджичи қаласының бұрынғы мэрі Джеджор Бинай , Филиппиннің вице-президенті болып 14 645 574 дауыс жинап, вице-президент Марс Роксастың жеңімпазы, Либералдық партияның вице-президенті лауазымына ие болды. Президенттік (2010-2016 жж.) дың 30 маусымында Квирино холдингінде Филиппиннің 15-ші президенті Conchita Carpio-Morales адвокаты лауазымынан ант қабылдады.]] Бениньоның президенті С.Акино III 30 маусымда, Филиппиннің он бесінші президенті болған Глория Макапагал-Арройо кейін түстен басталды. Оның президенттік басынан бастап, ол бұқаралық ақпарат құралдарында PNoy деп аталды. Президент сайлауы 2010 жылдың 9-шы маусымында басталып, Филиппиндік конгресс 2010 жылы 10 мамырда өткен Филиппиндегі президенттік сайлаудың жеңімпазы деп танылып, Акино-ны Филиппиннің президенті етіп сайлаған деп жариялады. Ауыстыру жаңа президенттік резиденцияға, министрлер кабинетінің тағайындауларына және олардың әкімшілігімен арадағы кездесулерге жауап берді, Малакенан сарайынан Пасиг өзені арқылы өтеді. Акино - Бақай Панғарапты өзінің ресми резиденциясында бірінші президенті. Малакенанг саябағы бұрынғы президент Мануэль Л. Кесонның демалуына арналған. Үй 1930-шы жылдары сәулетші Хуан Арелланомен салынып, жасалды және бірнеше жөндеуден өтті. 2008 жылы сәулетші Conrad Onglao үйді бұзып, заманауи стильде қалпына келтірді, Достастықтың бассейнін ауыстыратын жаңа жүзу бассейні салынды. Үйде бір жатын бөлме бар еді, бірақ үй Акино үшін төрт жатын бөлме, қонақ бөлмесі, Акино үй шаруашылығының қызметкерлері үшін бөлме және Акино-ның қауіпсіздігіне арналған бөлме үшін жөнделді. Бұрынғы үй бұрынғы президент Мануэль Л. Кесонның бірінші отбасы үшін бейресми қызмет және әлеуметтік қызметтер үшін демалыс орны ретінде қарастырылды. Malakañang Park 1960-жылдардың басында бұрынғы президент Диосдэдо Мачапагалдың әйелі Ева Масапагалдың күшімен қалпына келтірілді. Бірінші ханым Мақапағал Бахай Паңғарап деп аталған демалыс үйін қайта атады. Фидель В. Рамостың төрағалығында үй қалпына келтіріліп, Малакенанг Гольф клубының клуб үйіне айналды. Арнайы қонақтарды қарсы алу үшін үйді бұрынғы президент Глория Макапагал-Арроё пайдаланған. Акино Филиппин Президентінің ресми резиденциясы Малакенан сарайында немесе бұрынғы президенттер Корасон Акино мен Фидель Вальдес Рамостың тұрғылықты жері Arlegui Mansion-да өмір сүруден бас тартты, бұл екі тұрғынның тым үлкен екенін және оның Кесон-Ситидегі Таймс-Стрит көшесіндегі кішкентай отбасылардың тұруына ыңғайсыз болар еді, өйткені бұл көршілеріне қауіпсіздікті қамсыздандырады. ы Нью-Йоркте Біріккен Ұлттар Ұйымы Бас Ассамблеясының отырысы аясында Оңтүстік-Шығыс Азия елдері қауымдастығының басшыларымен жұмыс бабындағы түскі аста Америка Құрама Штаттарының президенті Барак Обама, Президент Акино және Вьетнам президенті Нгуен Мин Шайтпен кездесті.]] 2010 жылдың 29 маусымында Акино ресми түрде өзінің кабинетінің мүшелерін атады, оның ішінде Акино өзі Ішкі істер және жергілікті өзін-өзі басқару хатшысы, вице-президент Джеджор Бинай алдымен келеді; алайда, Акино бұл лауазым оған қаралмағанын мәлімдеді. Ол орнына Биньяға Арройо әкімшілігін, Аграрлық реформа хатшысының лауазымдарын, Тұрғын үй және қала құрылысын дамыту Үйлестіру кеңесінің төрағасы (HUDCC) және Митрополит Манила даму органының төрағасы (мысалы, MMДОТ), бірақ Бинай бас тартты. Акино сондай-ақ әртүрлі мәселелерді зерттейтін ақиқатты комиссия құру туралы жариялады, оның ішінде өтіп жатқан Президент Глория Макапагал-Арройоға қатысты сыбайлас жемқорлық туралы арыздар. Акино ақиқатты комиссияға басшылық ету үшін бұрынғы бас төреші Хиларио Давиэд (кішісі) деп атады. Дәстүр бойынша, Филиппиннің Жоғарғы сотының бас төрешісі лауазымына тағайындалатын президентке және вице-президентге ант беріп отыр, алайда Акино бас төреші Ренат Коронаны оған қызметке тағайындалудан бас тартты. 2010 жылғы 12 мамырда, 2010 жылғы сайлаудан екі күн өткен соң және Арройо мерзімі аяқталғанға дейін бір ай бұрын, президент Глория Макапагал-Арройидің Corona компаниясының түнгі тағайындалуы. Оның орнына, Акино ресми түрде Филиппиннің Жоғарғы соты адвокатына «Corona» полициясының түнгі тағайындалуына қарсы болған Карпо-Моралеске көмек сұрады to swear him into office.. Акино 2010 жылдың 30 маусымында Манилада Rizal паркіндегі Quirino залыда ант қабылдады. Офисті ант қабылдады, ол Aquino компаниясының 1986 жылы адвокат Клаудио Теханкидің төрағалық етуімен анасының шешімі туралы анонимді еске түсіріп, оған ант беру туралы өтінішін ресми түрде қабылдаған ресми Кончита Карпио-Моралес басқарады. Филиппиннің он бесінші Президенті ретінде ант бергеннен кейін, Глория Макапагал-Арройодан кейін, Aquino өзінің инаугуриялық мекен-жайын жеткізді. Алғыс аукционда Акино «Ван-Ванг» саясатын құрмай, [http://www.lawphil.net/statutes/presdecs/pd1973/pd_96_1973.html Presidential Decree No. 96] Жарлығының орындалуын күшейте түсті. «Ванг-ванг» сөзі сиреналарға арналған көше линго болып табылады. Президенттің 1973 жылғы 13 қаңтардағы №9 бұйрығымен президент, вице-президент, сенаттың президенті ретінде қолдануға арналған автокөлік құралдарына ғана сиреналар, қоңыраулар, ысқырықтар, мүйіздер мен басқа да ұқсас құралдарды пайдалануды реттейтін бұрынғы президент Фердинанд Маркос шығарған. Филиппиннің Қарулы Күштері, Ұлттық ізденіс бюросы, Жерге қатынау жөніндегі бюро, Өрт қауіпсіздігі және жедел жәрдем бригадалары. Дегенмен, «ванг-ванг» пайдалану артықшылығына қарамастан, Акино ол «ванг-ванг» саясатын қолданбайды, «ванг-ванг» қолданбауға тырыспайды, тіпті ол трафикте тұрып, әр кезде кешікпей және кейінірек. Акино ақ өзінің ақ Toyota Land Cruiser 200-нің ресми ақсүйегі Mercedes Benz S-Guard лимузинін ресми түрде сатқан болатын. Алғашқы аңызнан кейін Манила Митрополиті дамыту басқармасы Акино-ның «ванг-ванг» саясатын қолға алмай, заңсыз пайдаланатын мемлекеттік қызметкерлер мен жеке автокөліктерден. 2010 жылдың 26 шілдесінде Кесон-Ситидегі Batasang Pambansa компаниясында Акино өзінің алғашқы мекен-жайын (АМЖ) тапсырды. Акиноның Елбасының алғашқы мекен-жайы (SONA) кезінде Акино Филиппиндегі білім беру жүйесін реформалауды 12 жылдық білім беру циклына ауыстырып, K-12 біліміне көшу ниетін жариялады. K-12 білімін АҚШ, Канада және Аустралияда қолдануға болады. 2015 жылдың 29 шілдесінде Акино өзінің соңғы АМЖ мекен-жайын жеткізді, онда ол елдің экономикалық жетістіктері мен әлеуметтік қызмет бағдарламаларының артықшылықтарын, атап айтқанда, Pantawid Pamilyang Pilipino бағдарламасын және Филиппиндік медициналық сақтандыру корпорациясын президенттіктен өткізу барысында талқылады. Сын-ескертулер Манилада кепілдік дағдарысы 2010 жылғы 23 тамызда Акино президенті лауазымына тағайындалған сайт Манилада, Ризаль паркіндегі Quirino залы алдындағы Маниладағы кепілдік дағдарысы орын алды. Акино бұл мәселеге қатысты алаңдаушылық білдірді және зардап шеккендерге көңіл айтты. Акино полиция қызметкерлерін оқиға орнында қорғап, оған қарақшылардан кепілдікке алынған адамдарды өлтіруді қалайтын ешқандай белгілер көрсетілмегенін айтты. Акино оқиға туралы «мұқият тергеуді» бұйырды және кез-келген адам өз жұмысын жоғалту керек пе шешкенге дейін оны аяқтағанша күтеді. Акино бұқаралық ақпарат құралдарын қаруды «бүкіл жағдайдың құстың көзімен қарауы» арқылы жағдайды нашарлатқанын мәлімдеді. Акиноның айтуынша, Мәскеудегі театрдың кепілдік дағдарысымен байланысты, ол Акиноның айтуынша, Ресейдің «ресурстары мен талғамы» болғанына қарамастан «аса ауыр» құрбан болған. 2010 жылдың 24 тамызында Акино 2010 жылдың 25 тамызын Ұлттық аза [http://www.gov.ph/2010/08/24/proclamation-no-23/ № 23 жарлық] деп жариялап, бүкіл ел бойынша барлық мемлекеттік мекемелерге және бүкіл Филиппин елшіліктеріне және консулдықтарына Филиппиндік туды жартысында төмендетуге бұйырды. дағдарыс кезінде қаза тапқан сегіз Гонконг тұрғындарының. 2010 жылдың 25 тамызында Малакенангте өткен баспасөз мәслихатында Акино, Манилада жасалған кепілдік дағдарысынан кейін, қылмыс орнында сағаттарда сөйлесіп жатқанда теледидарда ұсталғанда ренжіген адамдардан кешірім сұрады. Акино айтады; 2010 жылдың 3 қыркүйегінде Акино дағдарысқа жауапты болды. Бұл сынақ Канада сияқты елдерге тайфун құрбандарына Филиппиндік үкімет емес, үкіметтік емес ұйымдар арқылы гуманитарлық көмек көрсету болды. Филиппиндегі Канаданың елшісі Нил Редер «жылдамдықты тез қозғалту қажеттілігіне байланысты және біз үкімет ретінде бөлшектерге қатысқысы келмейтіндіктен, басқа үкіметтердің қатысуын тиімді деп санамаймыз». Мамасапано қырғыны Президент Акино «Мамасапано» деп аталатын қылмысқа әкеп соқтырған операциядағы 44 арнайы операция күштерінің қайтыс болғаны үшін жауапкершіліктен жалтару үшін айыпталды. Пост-төрағалығы Ақпанның аяғында оның мұрагері Родриго Дуттертен айналысу рәсімінен кейін, Ақино ата-анасының үйіне., Таймс-стрит, Кесон-Сити бойымен қайтып оралды. Кеңседен шыққаннан кейін Акино Дуттертегі әкімшілікте үнсіз қалады және сирек қоғамдық пікірге келді. Алайда 2016 жылы қарашада Aquino Rizal паркінде концертке қатысып, Фердинанд Маркосты жерлеуге қарсы наразылықтарға қатысқан. 2017 жылдың ақпан айында Акино Халық күші революциясының 31 жылдығын атап өтті, ол Халықтық қуат ескерткіші мен Фердинанд Маркос режиміне қарсы наразылықтарға қосылды. Құрмет және марапаттар * Хризантема жоғарғы орденінің Үлкен Кордоны (2015 жылғы 2 маусым) * Мальтаның егемен әскери ордені: Рыцарь орденінің жақтаушысы Мерито Мелитенси (2015 жылдың 4 наурызы) * Индонезияның жұлдызы, Бірінші сынып (2014 ж. 10 қазан) * Мүбәрәк орденінің қолы (2012 жылғы 23 наурыз) Дереккөздер