kurumikz/Cleaned-Kazakh-Wikipedia huggingface dataset:
Мауэрверк

«Мауэрверк» — Аустрияның Вена қаласындағы футбол клубы, 2014 жылы құрылған. Қазіргі уақытта Австрияның үшінші деңгейлі футбол лигасы болып саналатын Регионаллига біріншілігінің «Шығыс» аймағында өнер көрсетеді. Тарихы 2014 жылы Аустрия астанасында «Карабах» атты футбол клубы құрылды. Оны әзірбайжандық кәсіпкер Орхан Велиев (азерб. Orxan Vəliyev) Вена Оттакринг (нем. WS Ottakring) атты әуесқой клубын сатып алып, қайта құру арқылы жасақтады. Бұл клуб сол кезде Аeстрияның алтыншы лигасында (Oberliga A) ойнаған болатын. Жаңа атауға ие болған «Карабахтың» басты мақсаты — 2019 жылға дейін Аустрия Бундеслигасына шығу болды. 2014/15 маусымында «Карабах» алтыншы лигада екінші орын алды, бірақ Винер Шпорт-Клубтың жастар командасынан екі ұпайға қалып қойып, бесінші лигаға (2. Landesliga) көтерілу мүмкіндігінен айырылды. Осыдан кейін Орхан Велиев «Кайзереберсдорф» (нем. SC Kaiserebersdorf-Srbija 08) атты бесінші лига клубын сатып алып, оны «Карабах» деп өзгертті. 2015/16 маусымында клуб бесінші лигада жеңімпаз атанып, төртінші деңгейлі Вена қалалық лигасына (Wiener Stadtliga) жолдама алды. Сондай-ақ осы маусымда Вена кубогын жеңіп, келесі жылы Аустрия кубогына қатысу құқығын иеленді. 2016/17 маусымында «Карабах» төртінші лигада жеңіске жетіп, Регионаллигаға көтерілді. Алайда 2016–2017 Аустрия кубогының алғашқы кезеңінде Рапид Вена клубынан 1:3 есебімен жеңіліп, жарыстан шығып қалды. 2018 жылы 29 маусымда клубтың Бірінші лигаға шыға алмағаны белгілі болған соң, оның жаңа иесі египеттік кәсіпкер Мустафа Эльнимр атанды. Осыған байланысты клубтың атауы «Мауэрверк» (Mauerwerk) болып өзгертілді. Дереккөздер
Лиферинг

«Лиферинг» — Аустрияның Зальцбург қаласынан шыққан футбол клуб, бұрын «Аниф» атауымен өнер көрсеткен. 1947 жылғы 20 мамырда негізі қаланған. Қазіргі уақытта клуб Аустрияның футбол бойынша екінші деңгейлі Бірінші лигасында ойнайды. 2012 жылдан бастап Аустрия Бундеслигасында ойнайтын Ред Булл Зальцбург клубының фарм-клубы болып табылады. Тарихы Құрылған кезеңі және алғашқы жылдары Аниф спорт клубы 1947 жылы гимнастикамен айналысқысы келген әйелдер тарапынан құрылды. 1948 жылы клубтың футбол бөлімі ашылды. Клубтың өрлеу кезеңі 1970-жылдарға сәйкес келді. 1978/79 маусымында команда Аустрияның Бірінші лигасында ойнады, бірақ сәтсіз өнер көрсетіп, чемпионатта бар болғаны 8 ұпай жинады. Бұл лига тарихындағы ең нашар нәтижелердің бірі болып саналады. 2003—2012 жылдар 2003/04 маусымында олар Аустрияның Аймақтық лигасына (Regionalliga) көтерілді, бірақ сол маусымда-ақ лигадан шығып қалды. 2007/08 маусымынан бастап Аниф футбол клубы Аймақтық лигада тұрақты орын алды. 2010/11 маусымында клуб Ред Булл Зальцбург командасымен серіктестік орнатты. Негізгі құрамға енбеген Ред Булл Зальцбург ойыншылары Анифке жіберілетін болды. Ред Булл Зальцбург фан-клубы 2011 жылдың желтоқсанында Ред Булл Зальцбург Пашинг және Аниф клубтарымен серіктестік туралы келісімшартқа қол қойды. Ред Булл Зальцбург жасөспірімдер командасы (жаттықтырушыларды қоса алғанда) осы екі клубқа бөлінді. 2012/13 мацсымынан бастап клуб атауын Лиферингке ауыстырды. 2013/14 маусымынан бастап Лиферинг Аустрияның Бірінші лигасында ойнайды. Дереккөздер
Левадия

Левадия — Грекиядағы қала, ежелгі Лебадия қаласының орнында орналасқан. Теңіз деңгейінен 204 метр биіктікте, Кифисос өзенінің оң жағасында, Ламия қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 64 шақырым және Афинадан солтүстік-батысқа қарай 90 шақырым жерде орналасқан. Қаланың шығысы мен оңтүстік-шығысында Парнас тауы орналасқан. Бір аттас қауымның (дим) әкімшілік орталығы және Орталық Грекияның шетіндегі Беотияның шеткі бірлігі. 2021 жылғы халық санағы бойынша 22113 тұрғын. Қаланың шығысында Фивия – Ламия 3 ұлттық жолы өтеді. Қаланың солтүстігінде Левадияны Амфисамен байланыстыратын 48 ұлттық жолы өтеді. «Левадия» теміржол вокзалы Пирей – Салоники желісіне қызмет көрсетеді. Левадия – Эллада православие шіркеуінің Фива және Левадия метрополиясының орталығы. Тарихы Ежелгі Лебадия қаласы Геркина ( Ερκύνα ) өзенінің жағасында, Копаида көлінің батысында орналасқан. Бұл қаланы Гомер өзінің «Кемелердің тізімі» еңбегінде Орхоменос маңындағы қаланың эпонимі Аспледонның ( Ἀσπληδών ) анасы Мидеяның атымен атаған. Ол Лебада (Λέβαδος) деген аттан Лебадия деп өзгертілді. Қалаға жақын жерде, киелі тоғайда Праксителес мүсіні бар Трофония ғибадатханасы болды.Тоғайдың жоғарғы жағында хтондық құдай Трофонийдің үңгір оракулы орналасқан, бұл жер асты құдайы болып табылады. Ол жасанды үңгір түрінде, күмбез тәрізді жер асты қазынасы ретінде орындалған. Оракулға біздің эрамызға дейінгі VI ғасырда Лидияның патшасы Крез келіп кеңесіне жүгінген. Қаланың оңтүстік бөлігінде қаладан 150 метр биіктікте орналасқан ортағасырлық қамал бар. Левадиядан батысқа қарай 18 шақырым жерде – Екінші дүниежүзілік соғыста Грекияның Ось оккупациялауы кезінде жойылуымен және қырғынымен танымал шағын Дистомон қаласы орналасқан. Грекияны Осьтік державалардың басып алуының тағы бір оқиғасын еске алу үшін, Левадиядан батысқа қарай 10 шақырым жерде, Арахова жолында грек партизандары мен фашистер арасындағы шайқас болған және кейіннен қаланың 136 тұрғыны өлім жазасына кесілген жерде ескерткіш орнатылған. Левадияда дүниеге келген Ламброс Кацонис (1752–1804), Грекияның ұлттық батыры, қарақшы және орыс армиясының полковнигі, 1770 жылғы Пелопоннес көтерілісіне қатысушы. 2005 жылы мұнда Орталық Грекия университетінің аймақтық экономикалық даму факультеті ашылды. Халық саны Дереккөздер
Сынжерей

Сынжерей — Молдовадағы қала, Сынжерей ауданының орталығы. Қала құрамына Вранешты ауылы кіреді. 2025 жылы Сынжерей қаласының тұрғындарының саны 15 537 адамды құрады. Сынжерей Молдовада 59 қаланың ішінде халық саны бойынша 21-ші орында. Географиялық орналасуы Сынжерей Чулукуль-Маре өзенінің сол жағалауында және Кишинев-Черновцы тас жолының бойында, республика астанасынан 114 шақырым және Бельцы вокзалынан 25 шақырым жерде орналасқан. Тарихы Сынжерей туралы алғаш рет 1586 жылы айтылған. Ол кезде Молдаван княздігінің құрамындағы жеке қоныс болатын. 1812 жылдан - Ресей империясының құрамында. Сынжерей Бессарабия губерниясының Бельцк уезіне қараған. Мұнда алғаш мектеп 20 ғасырдың басында ғана пайда болды. Халық егіншілікпен және бау-бақшамен айналысты. 1918/44 жылдары Сынжерей Румынияның құрамында болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Молдавия КСР-нің құрамына еніп, онда ол аттас аудан орталығы болды. Кеңестік кезеңде Сынжерейде бірнеше өнеркәсіп орындары іске қосылды. 1965 жылы елді мекен қалалық типтегі елді мекенге айналдырылып, Лазовск деп аталды (революционер және аймақтың тумасы Сергей Лазоның құрметіне). 1991 жылы ауылға тарихи атауы қайтарылып, қала мәртебесі берілді. Өндіріс орындары Негізгі кәсіпорындардың бірі 1956 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан «Fabrica de vinuri Sângerei» акционерлік қоғамы. Негізгі қызмет түрі – жүзім мен алманы өңдеу. Соңғы жылдары зауыт аумағында бірнеше кәсіпорын, соның ішінде СМ «Бел-Алко», «Винагропрофит» С.Р.Л., күнбағыс майын құю алаңдарын ашты. Республикадағы ең маңызды шырын өндірушілер мен дистрибьюторлардың бірі «Gelibert» S.R.L. компаниясы жұмыс істейді. Ауыл шаруашылығында 43 ауыл шаруашылығы шаруашылықтары субъектілері жұмыс істейді. Ауылшаруашылық өнімдерін сатып алуды «Колпродкооп» өнім жинау және сауда кооперативі кәсіпорны жүзеге асырады. Сондай-ақ қалада 3 коммерциялық банктің филиалдары мен сақтандыру компаниясы жұмыс істейді. Құқықтық кеңес беру қызметін 3 кәсіби орталық көрсетеді. Әлеуметтік жағдайы Білім беру жүйесі 4 мектепке дейінгі мекемеден, гимназиядан және 3 орта мектептен тұрады: «Олимп» теориялық орта мектебі, «Михай Эминеску» теориялық орта мектебі, «Дмитрий Кантемир» теориялық орта мектебі. Шығармашылық және демалыс үйі, «Николае Иорга» аудандық мәдениет үйі жұмыс істейді. Денсаулық сақтау жүйесі 7 медициналық мекемеден тұрады: аурухана, отбасылық дәрігерлік орталық. Қалада 5 дәріхана жұмыс істейді. Денсаулық сақтау жүйесінде 100 дәрігер мен 230 медицина қызметкері жұмыс істейді. Қаланың мәдениет мекемелеріне тарихи-этнография мұражайы, көпшілік кітапханасы және мәдениет үйі кіреді. 1955 жылдан бастап қалада танымал үрмелі аспаптар оркестрі, 1980 жылдан Республиканың Құрметті өнер ұжымы жұмыс істейді. Қалада 4 спорт нысаны бар. Балалар футбол командасы ел чемпионаттары мен түрлі халықаралық турнирлерге қатысады. Дереккөздер
Адай Ата кешеніндегі Амал мерекесі

Адай Ата — Маңғыстау облысында Отпан тауда орналасқан кешен. Отпан тау - Маңғыстау облысындағы ең биік нүкте. Оның шыңында 37 метрлік Адай ескерткіші және әкесінің екі қанатына айналған Құдайке мен Келімберді ұлдардың екі мұнара стеласы бар. Отпан тау тарихи кешені мен Адай ата кесенесі салынғаннан бастап, жыл сайын дәстүрлі түрде Амал мерекесі атап өтіледі. Бұл шара ата-баба дәстүрін сақтау және ұрпақтар сабақтастығын нығайту мақсатында өткізіледі. Адай ата ұрпақтары белгіленген кезек тәртібімен Отпан таудың шыңында Бірлік отын жағу рәсімін орындайды. Бұл шара ынтымақ пен бірлікті дәріптеуге бағытталған дәстүрлі рәсімдердің бірі болып табылады. Барысы 2025 жылы Амал мерекесіне орай Отпан тауға 58 ағаш үй тігіліп, шамамен 10 мың адамды қарсы алуға мүмкіндік жасалды. Қазақстанның түкпір-түкпірінен мерекені көру үшін қонақтар келді. Қазақстаннан бөлек, Әзербайжан, Түркия, Өзбекстан және Түрікменстан елдерінен дәстүрлі әншілер қатысты. «Амалдың ақ таңы» атты облыстық суретшілер пленэрінің ашылу салтанаты өтті. Ашылу рәсімінде театрландырылған көрініс көрсетіліп, «Бірлік оты» жағылды. Адай Ата кешені Адай Ата кесенесі Адай Ата кесенесі Қаратау жоталарының ең биік шоқысы – Отпан тауда орналасқан. Оның теңіз деңгейінен биіктігі 532 метрді құрайды. Бұл кесене тарихи-мәдени маңызы зор нысан болып табылады және ұрпақтан-ұрпаққа жалғасқан ұлттық құндылықтарды дәріптеудің бір көрінісі саналады. Кесененің жалпы биіктігі, күмбез найзасының ұшына дейін, 37 метрге жетеді. Сонымен қатар, Адай Атаның екі қапталында оның қос ұлы – Құдайке мен Келімберді аталарға арналған кесенелер орналасқан. Сегіз арыс Адай 1. Қосай арысынан: Есембет, Есек, Еміл, Өрезек, Айдаралы, Айтқұл, Бәйнеке, Киікбай, Бердіс, Сердалы, Қатен, Шалбар, Қадір, Әйтей, Бегей, Тіней, Бәли, Сүйіндік (Жаманадай). 2. Тәзіке арысынан: Қабақтай, Өтей, Сәрке. 3. Құнанорыс арысынан: Құнанорыс. 4. Ақпан арысынан: Ақпан. 5. Шыбынтай (Балықшы) арысынан: Балықшы. 6. Әлнияз (Жеменей) арысынан: Шолақ, Солтаналы, Бегімбет, Қалша, Мырзагелді, Қожантай, Қожағұл, Қожамсүгір, Алдасай, Кедей, Бәйбіше, Қаратоқа, Ақбота, Көшке, Олжашы, Мамыр, Бөкен, Есен, Кенже. 7. Тобыш арысынан: Табынай, Бәубек, Шоңай, Қамысбай, Күмісбай, Қаржау, Дорал, Жаңай, Тоқабай, Өтеғұл, Құл-Зорбай, Қожа, Шегем, Жайылған, Шағыр, Бабық, Бегей, Қараш. 8. Мұңал арысынан: Алақұлан, Әли, Жанақ, Боқсары, Әтембек-Абыз, Байшағыр, Мамыртай, Жақау, Қырымқұл, Қыдырша, Бабақұл, Мая, Қоштан, Төлеп, Медет, Күшік, Қосбармақ, Байпақ, Байбоз, Өтеулі, Матай, Айым, Шақа, Жаманғара, Көрпе, Сүгірәлі, Сарғасқа, Жәдігер, Ескелді, Қосқұлақ, Мете, Дәулеталы, Кеще, Жетімек, Тоқтамыс, Бектеміс, Базар, Шотан, Майлан, Құдайберген, Тастемір, Қырықмылтық. Орналасуы Отпан - тау: Маңғыстаудағы Батыс Қаратаудың ең биік нүктесі (биіктігі – 532 м). Ақтау – Таушық – Шетпе тас жолы бойындағы Жыңғылды ауылы менен Тұщыбек санаторийінің орта жерінде, жолдан 5–6 км сол жақ қапталында орналасқан. Дереккөздер
Дзюдодан əлем чемпионаты 2023

2023 жылғы Дзюдодан əлем чемпионаты Доһа қаласында, Катар, мамырдың 7-14, аралығында 2023 жылы өтті. Салмақтар * Ерлер: 60 кг, 66 кг, 73 кг, 81 кг, 90 кг, 100 кг, +100 кг * Әйелдер: 48 кг, 52 кг, 57 кг, 63 кг, 70 кг, 78 кг, +78 кг * Командалық (ерлер, әйелдер) Жеңімпаздар Ерлер Әйелдер Медальдық есеп Сыртқы сілтемелер * [https://judodoha2023.com/ Ресми сайт сайты] * [https://www.ijf.org/competition/2442 Әлем чемпионаты 2023]
Дзюдодан əлем чемпионаты 2024

2024 жылғы Дзюдодан əлем чемпионаты Абу-Даби қаласында, БАӘ, мамырдың 19-24, аралығында 2024 жылы өтті. Салмақтар * Ерлер: 60 кг, 66 кг, 73 кг, 81 кг, 90 кг, 100 кг, +100 кг * Әйелдер: 48 кг, 52 кг, 57 кг, 63 кг, 70 кг, 78 кг, +78 кг * Командалық (ерлер, әйелдер) Жеңімпаздар Ерлер Әйелдер Медальдық есеп Сыртқы сілтемелер * [https://www.judoad2024.com/ Ресми сайты] * [https://www.ijf.org/competition/2787 Әлем чемпионаты 2024]
Нұрлан Шәдібекұлы Алдабергенов

Нұрлан Шәдібекұлы Алдабергенов (19 қараша 1962, Алматы) — қазақстандық мемлекеттік қайраткер, 2017—2018 жылдары аралығында Премьер-Министр Кеңсесінің басшысы. Экономика ғылымдарының кандидаты. Өмірбаяны 1962 жылы 11 қарашада Алматыда дүниеге келді. Білімі 1984 жылы Алматы сәулет-құрылыс институтын “құрылысшы инженер” мамандығы, 1988 жылы Мәскеу инженерлік-құрылыс институтының аспирантурасын және 2005 жылы Қонаев атындағы Еуразиялық заң академиясын “заңгер” мамандығы бойынша тәмамдады. Мансабы Мансабын 1988 жылы Алматы сәулет-құрылыс институтында бірінші кіші, кейін аға ғылыми қызметкер ретінде бастады. 1989—1993 жылдары аралығында Боралдай қабырға материалдары өндірістік бірлестігі бас директорының орынбасары; 1993—1994 жылдары аралығында «Алма» компаниясының бас директоры; 1994—1995 жылдары аралығында Қазақстан Ауыл шаруашылығы министрлігінің қарамағындағы «Қазагромеливодхоз» жел электр станциясы басқармасының бастығы; 1995—1996 жылдары «Алма» компаниясына екінші рет бас директор болып келді. Бұдан кейін Алдабергеновтың мансабы Алматы әкімдігінде жалғасты. Ол онда 1996—1999 жылдары қала бойынша Баға және монополияға қарсы саясат комитеті төрағасының орынбасары және 1999—2004 жылдары Бәсекелестікті қорғау және дамыту агенттігі департаментінің басшысы болды. 2004 жылдың қыркүйегінен бастап оның мансабы Алматы әкімдігінен Үкіметке көшті, яғни Бәсекелестікті қорғау және дамыту агенттігі төрағасының бірінші орынбасары, 2006 жылы жай орынбасары болды. 2007 жылы Қазақстан Үкіметінің № 1247 бұйрығымен Бәсекелестікті қорғау және дамыту агенттігі төрағасы болып тағайындалды. 2011 жылы Жоғары Еуразиялық экономикалық кеңестің № 2 бұйрығымен бәсекелестік бойынша және монополияға қарсы реттеу туралы басқарма мүшесі (министрі) болып тағайындалды.Бұл лауазымынан Жоғары Еуразиялық экономикалық кеңестің № 3 бұйрығымен 2017 жылы босатылды. 2017 жылы Үкіметке қайтып келіп, онда Премьер-Министрі Кеңсесінің басшысы болып тағайындалды. 2019 жылғы наурызда Президент бұйрығымен Қазақстан Ұлттық экономика министрлігінің жауапты хатшысы болып тағайындалып, бұл қызметін шілдеге дейін атқарды. Жеке өмірі Үйленген, 3 баласы бар. Марапаттары мен атақтары * 2-дәрежелі Достық ордені; * Құрмет ордені (2006); * 1-дәрежелі Еуразиялық Одақты құруға сіңірген еңбегі үшін медалі (2015); * Астанаға 20 жыл медалі (2018); * Еуразиялық экономикалық одақтың дамуына қосқан үлесі үшін медалі (2019). Дереккөздер
Ахмет Алпысбаев

Ахмет Алпысбайұлы (1 тамыз 1897, Текес, Райымбек ауданы, Алматы облысы – 1972, Алматы) – қазақ революционері, қоғам және партия қайраткері. Өмірбаяны Ахмет 1897 жылы Алпысбай деген ұстаның жанұясында тұңғыш перзенті болып дүниеге келді. Ұлы жүз Албан руынан тарайды. Әкесі Ахметті 12 жасында Нарынқолда ашылған орыс-қазақ мектебіне апарып оқытқызады. "Сыныптағы 20 баланың ішінде 5 бала бірге жүріп, бірге жатып жүрдік, жақсы оқыдық. Олар: Ыдырыс Көшкінов, Сұраншы Сауранбаев, Әділжан Нәдірбеков, Мұхаметқали Беласаров және мен, Алпысбаев Ахмет" - деп естелігінде жазады. 1916 жылы бұл мектепті үздік бітіріп шығып, сол жылы Қарқарада өткен ұлт-азаттық көтеріліске қатысты. Әкесі Алпысбай елу басы қызметін атқарып, бұл көтерілісті ұйымдастыруға атсалысқан. Дегенмен, көтеріліс жеңіліске жеткен соң, Нарынқол мен Кеген албандары Қытайға көшуге мәжбүр еді. Қытайда қуғын көрді. 1917 жылы Қазан төңкерісінен кейін кеңестер билігі бекінген соң, 1918 жылы туған ауылына оралады. Қызметі 1920-1921 жж. Жәмеңке ауылдық (Нарынқол ауылы) революциялық комитет хатшысы; 1921-1924 жж. Байынқол болыстық (қазіргі Райымбек ауданы) революциялық комитетінің төрағасы; 1924-1927 жж. Жаркент уездік атқару комитетінің нұсқаушысы (1924-25), уездік жер бөлімінің меңгерушісі және жер бөлімінің бастығы (1925-27). 1926 жылғы қазан айында коммунистік партия қатарына кірген. 1927-1928 жж. Жаркент уездік атқару комитетінің төраға орынбасары; 1928-1929 жж. жаңадан құрылған Қарқара уездік (қазіргі Кеген ауданы) және Іле аудандық атқару комитеттерінің төраға орынбасары; 1929-1930 жж. Қарқара аудандық атқару комитетінің төрағасы; 1929–1931 жж. жаңадан құрылған Іле аудандық атқару комитетінің төрағасы; Қазақ АКСР Орталық Атқару Комитетінің мүшесі; 1931 жылғы ақпан-желтоқсан Түркістан облысы, Сарыағаш ауданындағы "Қаратас" МТС директоры; 1931-1932 жылы Максимо-Горьковск аудандық (қазіргі Павлодар облысы, Тереңкөл ауданы) атқару комитетінің төрағасы; 1932-1933 жж. Кеген аудандық жер бөлімінің бастығы; Тұлғалығы Қазақ, әзербайжан, түркімен, татар, орыс, өзбек тілдерін жетік білген. Ахмет Алпысбаевтың құрметіне туған Текес ауылында көшенің аты берілген. Інісі – қоғам және партия қайраткері Айтақын Алпысбаев. Дереккөздер
Херфрид Забитцер

Херфрид Забитцер (; 19 қазан 1969 жыл, Юденбург, Аустрия) — Аустрия құрамасында ойнаған зейнеткер аустриялық футболшы. Ол футболшы Марсель Забитцердің әкесі. Мансабы Штирияда дүниеге келген Забитцер кәсіби мансабын Alpine Donawitz клубында бастады және өзінің дебюттік Бундеслига маусымында 9 гол соқты. Бұл жетістігі оған SV Casino Salzburg клубына ауысуға мүмкіндік берді, онда ол Хаймо Пфайфенбергермен шабуылшы жұп құрады. Алайда кейінірек ол өз орнын Никола Юрчевичке беріп қойды. Шабуылшы ЛАСК командасына ауысты, бірақ 1994 жылғы УЕФА Кубогының финалына қатыса алмады, онда Зальцбург Интернационале клубына жеңілді. 1995 жылы ол Грацер Атлетикшпорт-Клуб клубына қосылып, 1997/1998 маусымында мансабындағы рекордтық 15 голын соғып, қайтадан Зальцбургке оралуға мүмкіндік алды. Бірақ 2000 жылы Аустрия Кубогының финалында ол ирониялық түрде Грацер Атлетикшпорт-Клуб командасынан жеңіліп қалды. 2000/2001 маусымында ол Екінші лигадағы Bad Bleiberg командасына ауысып, жарты маусымнан кейін Маттерсбург клубына өтті. Өзінің соңғы кәсіби маусымында 12 гол соғып, Маттерсбург командасына Аустрия Бундеслигасына жолдама алуға көмектесті. Ұлттық құрама Ол 1992 жылы Аустрия құрамасындағы дебютін жасады және жалпы 6 матчқа қатысып, 1 гол соқты. Бұл голды ол 1995 жылғы 26 сәуірде өткен Еуро-1996 іріктеу матчында Лихтенштейнге қарсы 7:0 есебімен аяқталған ойында салды. Оның ұлттық құрамадағы соңғы ойыны 1997 жылдың наурызында Словенияға қарсы өткен жолдастық кездесу болды. Ұлттық құрама сапындағы голдар Дереккөздер
Томас Забитцер

Томас Забитцер (; 12 қазан 2000, Аустрия) — аустрия футболшысы, «Вольфсберг» клубының жартылай қорғаушысы. Жеке өмірі Томас Забитцер белгілі футболшы Марсель Забитцердің інісі Мансабы Ол 2017 жылдың 25 тамызында Капфенберг командасы сапында Аустрияның Бірінші футбол лигасындағы дебютін Хартберг клубына қарсы ойында өткізді. 2021 жылдың 1 маусымында, ол Тироль клубына бір маусымдық жалға берілді. 2023 жылдың 8 маусымында, Забитцер Вольфсберг клубымен үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Дереккөздер
Капфенберг (футбол клубы)

«Капфенберг» — Аустриядағы футбол командасы. Капфенберг қаласынан. Үйдегі ойындарын Франц Фекете атындағы стадионында өткізеді. Тарихы Клуб 1919 жылдың 14 қыркүйегінде құрылды, өз үй ойындарын 9 640 көрерменге арналған Франц Фекете стадионында өткізеді. Команданың түстері — қызыл және ақ. 20-шы ғасырдың 50-жылдарына дейін Капфенберг футбол клубы Штирия аймағының жергілікті лигаларында ойнады. Клуб 1954-55 маусымында Аустрияның жоғарғы дивизионында дебют жасап, 50-жылдардың соңына дейін сол лигада өнер көрсетті. 60-жылдары клуб бірнеше рет жоғарғы дивизионнан түсіп қалып, қайта оралып отырды. Сол кезеңдегі соңғы маусымы 1966/67 болды. 41 жылдан кейін ғана команда 2007-08 маусымында Бірінші лигада жеңіске жетіп, қайтадан Бундеслигаға оралды. Клуб сонымен қатар «Суперфунд» немесе «КСВ-Суперфунд» (KSV Superfund) атауымен де белгілі болды — бұл атау демеушілік келісімнің нәтижесінде пайда болған. Дереккөздер
Орталық Грекия

Орталық Грекия — Грекияның шеткі бөлігі (периферия), әкімшілік–аумақтық бірлік. Бұл жергілікті өзін-өзі басқарудың аймақтық бөлімі және әкімшілік бөліністің бөлігі. 2011 жылдан бастап «Каддикратис» бағдарламасы бойынша ол Фессалия мен Орталық Грекияның орталықтандырылмаған әкімшілігінің бөлігі болды. Ол Грекияның орталық бөлігінде, ең таулы шетінде орналасқан. Скирос және Эвбея аралдарын қамтиды. 2011 жылғы халық санағы бойынша тұрғын. Ауданы 15549,311 шақырым. Тығыздығы бір шаршы километрге 35,2 адам. Облыстың әкімшілік орталығы – Ламия қаласы. 2019 жылдың 1 қыркүйегінен бастап перифериарх болып Фанис Спанос сайланды. 1987 жылы «Жергілікті мемлекеттік басқару туралы» 1622/86 Заңына сәйкес құрылған. Периферияға Беотия, Фокида, Фтиотида, Эвбея және Эвритания облыстары (ном) кіргізілді. Орталық Грекия (Στερεά Ελλάδα) деген атау Грек революциясынан кейін және 1832 жылы Грекия корольдігі құрылғасын кейін, мемлекетің континенттік бөлігіне берілді. Солтүстікте Орталық Грекия Фессалия мен Эпирдің шағын бөлігін, оңтүстігінде Орталық Грекия Коринф шығанағы мен Сароникос шығанағына дейін, батыста Ион теңізіне дейін, шығыста Малиакос, Вориос-Эввоикос және Нотиос-Эввоикос шығанақтарына дейін, сондай-ақ Эгей теңізін қамтиды. Бұл аймақ тарихи аймақ емес. Әкімшілік бөлініс 2011 жылдан бастап периферия «Калликратис» бағдарламасына сәйкес 5 перифериялық бірлікке, оның ішінде 25 қауымдастыққа бөлінді : Перифериархтар Перифериарх (гр. Περιφερειάρχης) — бұл Грекияның әкімшілік бөлінісінің, яғни перефириясының (облыстың) басшысы. Перифериарх — бұл жергілікті үкіметтің лауазымды тұлғасы, ол өз аймағында әкімшілік қызметтерді басқаруға жауап береді, жергілікті билікті жүзеге асырады және аймақтың дамуын бақылауға жауапты болады. Перифериарх тағайындалады немесе сайланады, және ол жергілікті әкімшіліктің жетекшісі болып табылады. * 2014–2019 Костас Бакояннис (Κώστας Μπακογιάννης); * 2019–қазіргі уақытқа дейін Фанис Спанос (Φάνης Σπανός). Дереккөздер *
Ағын (мультфильм)

Ағын — латыш режиссёрі Гинтс Зилбалодистің 2024 жылы шыққан компьютерлік мультфильмі. Онда еш сұхбатсыз топан суға кез болған мысық пен басқа жануарлардың басынан кешкендері туралы баяндалады. Тұсаукесері 77-Канн кинофестивалі кезінде өтті. Мультфильм көптеген киножүлделерге ие болды, оның ішінде Алтын глобус және Оскар сыйлығы да бар. Латвияда мультфильмнің сенсациялық қолжетістіктеріне орай мысықтың мүсіні орнатылды, лимонад шығарыла бастады және арнайы пошталық марка шықты. Дереккөздер
Радивилов

Радивилов — Украинаның Ровно облысындағы қала. Дубен ауданына кіреді. 2020 жылға дейін таратылған Радивилов ауданының әкімшілік орталығы болды. 2025 жылы Радивилов қаласының тұрғындарының саны 10 190 адамды құрады. Географиялық орналасуы Қала Ровнодан Львовқа дейінгі жарты жолда (екі қала да шамамен 100 шақырым жерде) Киев-Львов тас жолының бойында, Слоновка өзенінің оң жағалауында орналасқан. Сондай-ақ, Здолбунов – Красное желісінде Радивилов теміржол стансасы бар. Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық Радивилов — шағын қала. Ол өз елінде халық саны бойынша 258-ші орында (Украина), облыста 9-шы орында (Ровно облысы). Әлемдегі барлық қалалар арасындағы орны: шамамен 25325 орын. Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық: Броды (8 км), Почаев (23 км), Берестечко (27 км), Кременец (33 км), Золочев (44 км), Дубно (46 км), Радехов (46 км), Буск (49 км), Зборов (52 км), Горохов (54 км), Шумск (61 км), Глиняны (62 км), Збараж (63 км), Каменка-Бугская (65 км), Лановцы (66 км), Тернополь (68 км), Луцк (68 км), Перемышляны (71 км), Сосновка (73 км), Сокаль (79 км). Тарихы 1564 жылы елді мекен алғаш рет жазбаша дереккөздерде айтылды, 1569 жылғы Люблин одағынан кейін ол поляк-литва достастығының құрамына кірді. 1795 жылдан бастап Ресей империясының Волын губерниясының Кременец уезінің шекаралық қаласы болды. 1870 жылы қалада 2864 адам, олардың 79% еврейлер болды. Қалада православие шіркеуі, католик шіркеуі, 2 синагога және 9 еврей намазханасы, кеден кеңсесі, пошта-телеграф стансасы, кірпіш зауыты, 124 сауда нүктелері болды. 1918 жылы қаңтарда мұнда Кеңес өкіметі орнатылып, жұмысшы депутаттары Кеңесі өз жұмысын бастады, бірақ 1918 жылдың 18 ақпанында елді мекенді 1918 жылдың қарашасына дейін осында қалған австро-герман әскерлері басып алды. Кеңес-Польша соғысы кезінде 1920 жылы 10 қыркүйекте Радивилов поляк әскерлері басып алды және 1939 жылдың қыркүйегіне дейін Польша Волын воеводствосының Дубенск ауданының құрамында болды, 1939 жылдың қыркүйегінде КСРО-ның құрамына кірді. Ұлы Отан соғысы кезінде 1941 жылдың 27 маусымынан 1944 жылдың 19 наурызына дейін неміс оккупациясында болды. 1944 жылы 19 наурызда Проскуров-Черновцы операциясы кезінде 1-Украина майданының әскерлерімен азат етілді. 1978 жылы көкөніс кептіру және консервілеу цехы, тамақ комбинаты, наубайхана, жем зауыты, темір бұйымдар зауыты, асфальт зауыты, жиһаз фабрикасы, «Маяк» тігін фабрикасы болды. Көрікті жерлері Радивиловтың тарихи-мәдени орындары негізінен ескерткіштер мен мемориалдармен ұсынылған. 1874 жылы салынған Александр Невский шіркеуі сақталған. Қалада шағын (0,7 га) дендропарк бар. Радивилов тарихи-өлкетану мұражайы — мұражай 1984 жылы Ровно облыстық тарихи-өлкетану мұражайының филиалы ретінде құрылған. Мұражайдың экспозициялық залдары қаланың алғашқы иелерінен бастап бүгінгі күнге дейінгі халықтың тарихы мен мәдениетінің негізгі беттерін көрсететін жеті бөлмені қамтиды. Көрме залы қала мен ауданның суретшілері мен қолданбалы өнер шеберлерінің жеке көрмелерімен үнемі жаңартылып отырады. Галерея Дереккөздер
Нұржан Бауыржанұлы Әлтаев

Нұржан Бауыржанұлы Әлтаев (13 қазан 1978, Оңтүстік Қазақстан облысы) — қазақстандық мемлекеттік қайраткер, кәсіпкер, экономист және 2017—2018 жылдары Мәжілісмен. Өмірбаяны 1978 жылы 13 қазанда Оңтүстік Қазақстан облысында дүниеге келді. Білімі 2004 жылы Оңтүстік Қазақстан университетін “заңгер”, 2012 жылы Академиялық инновациялық университетін “ экономист” мамандықтары бойынша және 2019 жылы Алматы Менеджмент Университетін тәмамдады. Мансабы Еңбек қызметін 2002 жылы жеке фирмадағы заң кеңесшісі ретінде бастады. * 2005—2007 — Қазақстан Республикасы Ішкі істер министрлігінің халықаралық ынтымақтастық және ведомствоаралық үйлестіру бөлімінің бастығы. * 2007—2010 — «Оңтүстік» Әлеуметтік-кәсіпкерлік корпорациясы» Ұлттық компаниясы» АҚ Басқарма мүшесі, департамент директоры. * 2010—2011 — Оңтүстік Қазақстан облысының кәсіпкерлік және өнеркәсіп басқармасының бастығы. * 2011—2012 — «Максимум» Өңірлік инвестициялық орталығы» ЖШС Бас директорының орынбасары. * 2012—2013 — Оңтүстік Қазақстан облысы «Кәсіпкерлікке қызмет көрсету орталығы» ЖШС директоры. * 2013—2014 — Оңтүстік Қазақстан облысы Кәсіпкерлер палатасының директоры. * 2014—2017 — Қазақстан Республикасының Ұлттық кәсіпкерлер палатасы «Атамекен» Басқарма төрағасының орынбасары. * 2017—2018 — Ауыл шаруашылығы вице-министрі. * 2018—2019 — Еңбек және халықты әлеуметтік қорғау вице-министрі. * 2019 ақпанынан бастап — Қазақстан Республикасы Парламенті Мәжілісінің VI шақырылым депутаты, «Нұр Отан» партиясының партиялық тізімі бойынша сайланған. Аграрлық мәселелер комитетінің мүшесі. * 2 желтоқсан 2020 — «Нұр Отан» партиясынан «партияны беделсіздендіретін және оның мүдделеріне зиян келтіретін әрекеттер жасағаны, оның ішінде жаңа саяси партия құру ниеті туралы бірқатар жария мәлімдемелер жасағаны үшін» деген тұжырыммен шығарылды. Депутаттық өкілеттіктерінен айырылды. * Парламенттен және «Нұр Отан» партиясынан кеткеннен кейін «El Tiregi» саяси партиясын құрды және басқарды. Дереккөз
Скирос

Скирос — Грекиядағы арал, Эгей теңізінде, Солтүстік Спорадалар архипелагындағы аралдардың ең үлкені және оңтүстігінде орналасқан. Ауданы – 208 594 шаршы шақырым, жағалау сызығының ұзындығы – 136 шақырым. Әкімшілік жағынан ол Орталық Грекияның шетіндегі Эвбея перифериялық бірлігіндегі аттас (дим) қауымдастығының бөлігі болып табылады. Курорттық аймақ. 2011 жылғы халық санағы бойынша 2994 адам. Географиясы және көрікті жерлер Арал Эгей теңізінің дәл ортасында дерлік орналасқан. Скиросқа баратын паромдар Эвбея аралындағы Кимиден (24 теңіз милі) және Фессалиядағы Волостан жүреді. Скирос қаласында жергілікті авиакомпанияларға қызмет көрсететін әуежай бар. Аралдың солтүстік бөлігі орманды және аралдың ең биік нүктесі — Олимп тауы (биіктігі 792 метр). Аралдың оңтүстік бөлігі ағашсыз және жартасты. Аралдың әкімшілік орталығы – Скирос. Қалада Грекия үшін ерекше текше пішінді үйлер салынған. Қалада үш мұражай бар. Муниципалдық мұражайда ескі Скиросқа тән интерьер қойылған. Археология мұражайында миной кезеңінің артефактілерінен тұратын экспозициялар бар. Жергілікті дүкендерде мыс, ағаштан ойылған заттар, керамика және кесте туындылары сатылады. Жергілікті қолөнердің қалыптасуы мен дамуына ықпалы тиген, сондай-ақ аралды иемденген византиялықтар, венециялықтар және түріктердің заттары Манос және Анастасия Фалтайцтердің (Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Μάνου και Αναστασίας Φαλτάϊτς) жеке тарихи және фольклорлық мұражайында ұсынылған. Қаланың үстіндегі тауда венециалықтар салған Кастро сарайы орналасқан. Аралдың басқа маңызды көрікті жерлері – Византия Әулие Джордж монастыры және Паламаридің қола дәуіріндегі археологиялық ауылы. Аралдың батыс жағалауында Линария айлағы орналасқан. Линария маңында темір кен орны игерілуде. Линария айлағының солтүстік-шығысында шамамен 18 шақырым қашықтықта 5-6 үңгір орналасқан. Олардың ең үлкені – Пентекали. Аралда жүзім, зәйтүн өсіреді, қой мен ешкі бағады. Арал маңындағы суларда балық аулау ісі жақсы дамыған. Халықтың едәуір бөлігі туристерге қызмет көрсетумен айналысады. Скирос аралының жылқылары Аралда сыртқы түрі пониге ұқсас жылқының ерекше тұқымы кең таралған. Бұл тұқымды аралдың атымен «Скирос» деп атайды. Скирос жылқысың биіктігі 110 см-ге дейін. Түсі қара шығанақ, шығанақ немесе сұр. Бұл кішкентай жылқылар жақсы сүйек құрылымымен, дене құрылымы жағынан жеңіл, әдемі басы, қысқа мойны, жинақы арқасы және әлсіз жамбасымен ерекшеленеді. Жалпы саны шамамен 150 бас. Бұл аттардың аралға қалай келгені туралы ешқандай құжаттық дәлелдер жоқ. Бұрын негізінен жартылай жабайы түрде табындарда өмір сүрген, бірақ қазіргі уақытта негізінен жеке меншікке өтіп, ер тоқымда және жеңіл арба жұмысында пайдаланылады. Атақты жергілікті тұрғындар * Георгис Маврикос (1950 жылы туған) – грек және халықаралық жұмысшы қозғалысының қайраткері. Дереккөздер
Асламбек Амангелдіұлы Мерғалиев

Асламбек Амангелдіұлы Мерғалиев (2 сәуір 1972 жыл, Ертіс ауданы, Павлодар облысы) — қазақстандық заңгер және саясаткер, 2022 жылдан бастап Жоғарғы сот төрағасы. Білімі 1999 жылы Стамбул мемлекеттік университетін «Құқықтану» мамандығы бойынша бітірген. Еңбек жолы 1998-1999 жж. – Екібастұз қаласындағы жекеменшік фирманың заңгері. 1999-2001 жж. – Павлодар облысы Әділет басқармасының бас маманы. 2001-2003 жж. – Павлодар облыстық сотының бас маманы. 2003-2007 жж. – Павлодар қалалық сотының судьясы. 2007-2008 жж. – Павлодар облысы Екібастұз қалалық мамандандырылған ауданаралық әкімшілік сотының төрағасы. 2008-2012 жж. – Екібастұз қалалық сотының төрағасы. 2012-2014 жж. – Павлодар қаласы №2 сотының төрағасы. 2014-2015 жж. – Солтүстік Қазақстан облыстық сотының қылмыстық істер жөніндегі апелляциялық сот алқасының төрағасы. 2015-2020 жж. – Қостанай облыстық сотының төрағасы. 2020-2022 жж. – Ақтөбе облыстық сотының төрағасы. 2022 жылдың 8 желтоқсанынан бастап – Қазақстан Республикасы Жоғарғы Сотының төрағасы. Дереккөздер
Радехов

Радехов — Украинаның Львов облысы Червоноград ауданындағы қала. Радехов қалалық қоғамдастығының әкімшілік орталығы. 2025 жылы Радехов қаласының тұрғындарының саны 9 276 адамды құрады. Географиялық орналасуы Қала Львовтан Луцкке дейінгі Н-17 тас жолы мен теміржолдың бойында, Малое Полесье географиялық аймағында Островка өзенінің (Стырь өзенінің саласы) бастауында орналасқан. Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық Радехов - шағын қала. Ол өз елінде халық саны бойынша 277-ші орында (Украина), облыста 24-ші орында (Львов облысы). Әлемдегі барлық қалалар арасындағы орны: шамамен 26463 орын. Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық: Горохов (25 км), Сосновка (27 км), Каменка-Бугская (28 км), Червоноград (32 км), Сокаль (33 км), Берестечко (34 км), Буск (35 км), Великие Мосты (35 км), Броды (42 км), Радивилов (46 км), Белз (46 км), Глиняны (51 км), Жовква (53 км), Золочев (55 км), Дубляны (57 км), Нововолынск (60 км), Винники (62 км), Угнев (64 км), Львов (65 км), Владимир-Волынский (66 км). Тарихы Радехов туралы алғашқы жазбаша дерек 1474 жылдан басталады. Қала 1170 жылы пайда болған және бұрын Галиция-Волын княздігінің құрамында болған Белз княздігінің аумағында пайда болды. XVIII ғасырда Радехов мұнда үлкен сарай мен шіркеу салған Граф Мераның үлкен магнат латифундиясының орталығына айналды. Галисияны Аустрия басып алғаннан кейін Радехевте 1785 жылғы мәліметтер бойынша 84 шаруашылық және 515 адам тұрған. 1791 жылы бастауыш мектеп ашылды. Сонымен бірге шағын кілем фабрикасы біраз уақыт жұмыс істеді. 1909 жылы Львовтан Радехов арқылы Аустрия-Ресей шекарасында Стояновқа дейін теміржол желісі салынды. Темір жол желісі стратегиялық маңызға ие болды және оны Аустрия мемлекеттік темір жол басқармасы сатып алды. Аустрия билігінің соңғы жылдарында Радеховте екі мектеп болды: жеті сыныптық ұлдар мектебі және алты сыныптық қыздар мектебі. Оқыту поляк тілінде жүргізілді. 1939 жылы 19 қыркүйекте Қызыл Армия Радеховқа кірді. Ұлы Отан соғысының бірінші күні оны фашистік әскерлер басып алды. 1944 жылы 14 шілдеде генерал Н.П.Пухов басқарған 121-гвардиялық атқыштар дивизиясының әскерлері қаланы азат етті. Өндіріс орындары Қаладағы өндіріс орындары: *«Радехов Шугар» ЖШС; *«Галичина» ЖАҚ (сүт зауыты); *Мебель-Сервис ЖШС (жиһаз фабрикасы). Көрікті жерлері Қаланың тарихи-сәулет ескерткіштері тарихи орталықтағы 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басындағы тұрғын үйлер мен әкімшілік ғимараттар болып табылады. Қала сәулет ескерткіштеріне бай: *Әулие Николай шіркеуі, 1918 ж.; *Әулие Николай шіркеуі (Жаңа), 1998; *Қалалық кеңес ғимараты, 1910 ж.; *Ескі халық үйінің ғимараты, 1912 ж; *Өнер мектебінің ғимараты, 1910 ж.; *XIX ғасырдағы базар алаңы; *№ 1 орта мектеп ғимараты (бұрынғы аудан әкімшілігі); *XVIII ғасырдағы синагога. Галерея Дереккөздер
Sakura (Ikimonogakari әні)

«Sakura» — "Ikimonogakari" атты жапондық топтың алғашқы синглі. Бұл ән жеке шығарылып, топтың 2007 жылы шыққан тұңғыш альбомында алғашқы композиция ретінде де жарияланды. Ән орташа темптегі поп-баллада болып келеді. Сүйемелінде пианино, барабандар, акустикалық гитара және басқа да ішекті аспаптар ойнайды. Әнші сакура ағашының өз гүлдерінен біртіндеп айырыла бастағанын бойындағы тұңғиық сезімдеріне теңеп, ностальгиялық көңіл-күйден шыға алмайтынын жеткізеді. Топтың гитарисі Ёшики Мизуно әнді толығымен жазып бітіргенше оның 30 нұсқасын дайындап шығарған екен. Чарттар Дереккөздер Сілтемелер *
4 (сан)

4 (төрт) — үш пен бес арасындағы натурал сан. Римше ол IV деп жазылады. Көкжиек тұстарының саны — төртеу. Математикада * * 16. * Бірінші Смит саны. * Екінші тетраэдрлік сан. * Үшінші Моцкин саны. Ғаламторда 4 ағылшынша for сөзімен бірдей дыбысталады, сондықтан кейде оның орнына осы сан жазылады. Мысалы, for you орнына 4u деп қысқартуға болады.
Структурализм (сәулет)

қаласындағы мәдени орталық, 1967 жылы салынды]] Структурализм — XX ғасырдың орта тұсында пайда болған сәулеттегі және урбанистикадағы стиль аты. 1928–1959 жылдары өткізіліп тұрған Халықаралық заманауи сәулет конгресінің әрекеттері нәтижесінде пайда болды. Стильдің дамуына әсіресе Алдо ван Эйк, Якоб Бакема, Алвар Аалто, Кэндзо Тангэ, Херман Хертцбергер, Луис Кан сынды сәулетшілер зор үлес қосты. Осы стильдің өкілдері көзқарастарын толықтай біріктіре алмағандықтан, әртүрлі бағыттарды ұстанған еді. Бір жағынан, нидерланд сәулетшісі Алдо ван Эйк 1959 жылы «Сандар эстетикасын» ұсынса, екінші жағынан, оның жерлесі Джон Хабракен 1961 жылы «Құрылым және толтырылуы» деген концепцияны ұсынады. Жапонияда структурализмнің жеке бір тармағы болып, метаболизм бағыты дами бастайды. Кэндзо Тангэ «Функция, құрылым және нышан, 1966» деген мақалада өз ұстанымдарын айқындап жазады. Структурализмді насихаттауда әсіресе Арнульф Лючингердің мақалалары мен кітабы ерекше рөл атқарды. Оның жазғанынан бір үзінді: Жаңа сәулет қозғалысында тоқымалы кестеге ұқсайтын я торлары бар кез келген туындыны структурализмге жатқызу үрдісі жиі кездеседі. Бұл мәселеге үстіртін қараудан туады... Структурализмде тұтас бейне элементтерден тәуелсіз болады, ал элементтердің арасындағы өзара байланыстар сол элементтердің өздерінен маңыздырақ келеді. Мысалдары Қала жоспарлауда Тағы қараңыз * Қазіргі заман архитектурасы Дереккөздер Сілтемелер
Марк Александрович Эйдельштейн

Марк Александрович Эйдельштейн (; 18 ақпан 2002 жыл, Төменгі Новгород) — ресейлік актёр. Саша елі (2022) фильмінде рөл сомдаған ол кейін Анора (2024) арқылы халықаралық деңгейге қол жеткізді. Ерте жылдары және білімі Марк Эйдельштейн 2002 жылғы 18 ақпанда, Төменгі Новгородта дүниеге келген. Оның Матвей Эйдельштейн есімді інісі бар, отбасы еврейлерден шыққан. Анасы Евстигнеев атындағы Төменгі Новгород театр-мектебінде Фильмнің халықаралық тұсаукесері 72-Берлин халықаралық кинофестивалінде, 2022 жылғы ақпанда өткен еді. Журналистер Эйдельштейнді «ресейлік Тимоти Шаламе» деп те сипаттады. Эйдельштейн, оған қоса, Анора (2024) фильмінде сомдаған рөлі үшін де белгілі. 2024 жылғы желтоқсанда ол америкалық Мистер және миссис Смит телехикаясының екінші маусымында бір рөл сомдады. Фильмографиясы Фильмдері Television Дереккөздер
Қожа. Жаңа саяхат

«Қожа. Жаңа саяхат» — бұл 1963 жылы түсірілген әйгілі «Менің атым Қожа» фильмінің заманауи жалғасы ретінде жасалған отандық туынды. Фильмді Қуат Ибрагимов режиссерлік етсе, сценарийін Садық Шерімбек жазған. Бұл шығармада Қожаның 8-сыныптағы өмірі мен оқиғалары суреттеледі. Фильмнің түсірілімдері Алматы облысының Кеген ауданындағы Жалаңаш және Саты ауылдарында өтті. Түсірілім жұмыстары бір айдан астам уақытқа созылды. Басты рөлді 15 жасар Айқын Елубай сомдады. Ол Шымкент қаласы маңындағы Ақбұлақ ауылының тумасы, қазіргі уақытта 9-сынып оқушысы. Айқынның айтуынша, ол актер болуды армандамаған, бірақ оның Қожаға ұқсастығы фильмді түсіру идеясының туындауына себеп болды. Фильмнің алғашқы көрсетілімі Алматы қаласында өтті. Көрермендер фильмді жылы қабылдап, әлеуметтік желілерде өз әсерлерімен бөлісті. «Қожа. Жаңа саяхат» фильмі Қазақстанның барлық кинотеатрларында 2025 жылдың 13 наурыздан бастап көрсетілді. Сюжеті 15 жасар Қожаберген өз армандарын жүзеге асыру үшін күресетін ерекше жасөспірім. Ол роман жазып, ең жас жазушы болуды қалайды. Әкесіне қатысты санасында сақталған естеліктер мен өмірдің әртүрлі әсерлерін шығармаларына арқау етуді мақсат етеді. Бірақ оның жолында әрдайым кедергілер пайда болып отырады. Қожа өзін түсінетін жан таппайды: анасы да, мұғалімдері де оның армандарын елемейді. Сонымен қатар, Қожаның үйіне жиі келетін Қаратайды ол әкесінің орнын басатын «жау» ретінде көреді. Қаратай қара мотоциклмен келген сайын, Қожа оған қарсы әрекет етуге дайын тұрады. Жақын досы Сұлтанмен кездескен сәттерінде екеуі әрқашан қиын жағдайларға ұрынады. Қожаның Жанарға арнаған өлеңін Жантас тауып, сынып алдында мазақ етеді, бұл оның көңілін түсіреді. Осы оқиғалардың нәтижесінде, Қожа мен Сұлтан Қаратайдың мотоциклін ұрлап, қашып кетеді. Жолда досымен кикілжіңге түсіп, мотоциклді байқамай жарып жібереді. Бұл әрекеті бүкіл ауылдың назарын аударып, үлкендер Қожаның ісін ауыл жиынында талқыламақ болады. Дереккөздер Сыртқы сілтемелер * [https://www.youtube.com/watch?vAfeBJW1Ccnc&t1734s&ab_channel=Qstargroup ЭКСКЛЮЗИВ | Қожа. Жаңа САЯХАТ | КиноStar Абай Асылханмен].
Дулат Оразбекұлы Қуанышев

Дулат Оразбекұлы Қуанышев (29 қазан 1960, Ақмола облысы) — қазақстандық дипломат, 2003—2005 жылдары Франциядағы және 2005—2007 жылдары Аустриядағы Төтенше және Өкілетті Елшісі. I дәрежелі Төтенше және Өкілетті Елші. Өмірбаяны 1960 жылы 29 қазанда кеңестік мемлекеттік қайраткер Оразбек Қуанышевтың отбасында дүниеге келді. Білімі 1984—1985 жылдары КСРО Қарулы Күштерінде әскери қызметте болды. 1986 жылы Лумуба атындағы Халықтар достығы университетінің тарих және филология факультетін тәмамдады. 2005 жылы Парижде CEDS Дипломатиялық және стратегиялық зерттеулер орталығында халықаралық қатынастар бойынша қосымша білім алды. Мансабы Мансабын 1986 жылы КСРО Ғылым академиясында Әлемдік экономика және халықаралық қатынастар институты дамушы елдер орталығының кіші ғылыми қызметкері ретінде бастады. Одан кейін 1991—1992 жылдары Мәскеуде Қазақстанның Өкілетті өкілдігінің қызметкері болды. 1992—1992 жылдары Қазақстан Сыртқы істер министрлігінің үшінші хатшысы; 1992—1994 жылдары Қазақстанның Түркиядағы Елшілігінің қызметкері; 1994—1996 жылдары Қазақстан Сыртқы істер министрлігінің кеңесшісі, Қазақстан президентінің баспасөз хатшысы; 1997—2000 жылдары Қазақстан Инвестициялар жөніндегі агенттігінің Мемкоминвест жүйесіндегі директоры, төрағасының орынбасары, төрағасы сияқты түрлі лауазымдарда болды. Бұдан кейін Қуанышев дипломатиялық сектордағы тек басшылық қызметтерге тағайындалды. 2001 жылы Сыртқы істер министрінің орынбасары болып тағайындалды. 2003 жылы Франциядағы Төтенше және Өкілетті Елші; 2005 жылы Аустриядағы Төтенше және Өкілетті Елші және Венадағы халықаралық ұйымдар жанындағы тұрақты өкілі болып тағайындалды. 2010 жылғы мамырда Қазақстан президентінің № 986 бұйрығымен Үндістандағы Төтенше және Өкілетті Елші болып, қарашада Шри-Ланкадағы Төтенше және Өкілетті Елші болып тағайындалды. 2014 жылғы 9 қыркүйекте лауазымынан босатылып, сол күні Қазақстан президентінің бұйрығымен Израильдегі Төтенше және Өкілетті Елші болып тағайындалды. 1 жылдан кейін Кипрдағы Төтенше және Өкілетті Елші болып тағайындалып, ол қоса атқарушы атанды. Жеке өмірі Үйленген, жұбайы Гүлнар Советқызы Мамытбаева (1966 туған) — кәсіпкер, Алматы, Астана және басқа да қалалардағы Bon Bon кафесінің негізін салушы. Балалары: қызы — Мадина (1992 туған) және ұлы — Нариман (2004 туған). Әкесі Оразбек Қуанышев (1935—1999) — 1988—1991 жылдары Қазақ КСР астық өнімдері министрі. Анасы Бану Шахметқызы Жұмабекова (1937 туған). Бауырлары: Марат (1959 туған) — кәсіпкер, “БАТТ” ЖШС басшысы; Талғат (1962 туған) және Тимур (1964 туған) — кәсіпкер, 2019—2020 жылдары Tengri Bank директорлар кеңесінің төрағасы болды, 2017 жылғы есеппен байлығы $85 млн бағаланды. Қазақ, орыс, ағылшын, француз, португал, испан және түрік тілдерін меңгерген. Марапаттары мен атақтары * Құрмет ордені; * Ерен еңбегі үшін медалі; * Құрмет ордені (Франция). Дереккөздер
5 (сан)

5 (бес) — 4 пен 6 арасындағы натурал сан. Римше ол V деп жазылады. Әр қол мен аяқта бес-бес саусақтан бар. Математикада * Бірінші конгруэнт саны. * Екінші Ферма саны: . * Софи Жермен сандарының ішіндегі үшінші. * Белл сандарының үшіншісі. * Бесінші Фибоначчи саны.
Дзюдодан Əлем чемпионаты 2010

2010 жылғы Дзюдодан əлем чемпионаты Токио қаласында, Жапония, қыркүйек 9-13, аралығында 2010 жылы өтті. Салмақтар * Ерлер: 60 кг, 66 кг, 73 кг, 81 кг, 90 кг, 100 кг, +100 кг, Абсолюттік салмақ * Әйелдер: 48 кг, 52 кг, 57 кг, 63 кг, 70 кг, 78 кг, +78 кг, Абсолюттік салмақ Жеңімпаздар Ерлер жарысы Әйелдер Медальдық есеп Сыртқы сілтемелер * [http://www.judo.or.jp/worldjudo2010/e/ Ресми сайты]
Монстрлар-коммандос

«Монстрлар-коммандос» — ересектерге арналған DC Comics-тің «Монстрлар-коммандос» комикстеріне негізделген америкалық анимациялық суперқаһармандық телесериал. Бұл DC Studios және Warner Bros. Animation компаниялары жасаған «DC Ғаламының» алғашқы телесериалы. Сюжетте Аманда Уоллер жинаған құпия арнайы жасақтағы монстрлар тобы туралы баяндалады. Барлық эпизодтардың сценарийін Джеймс Ганн жазған, жобаның шоураннері – Дин Лори, ал бас режиссер – Ив «Балак» Бижерель. Анимациялық сериалдағы басты кейіпкерлерді Индира Варма, Шон Ганн, Алан Тьюдик, Зои Чао, Дэвид Харбор және Фрэнк Грилло дыбыстады. 2022 жылдың қазан айында Джеймс Ганн мен Питер Сафран DC Studios-тың басшылары болғаннан кейін, Джеймс Ганн «DC Ғаламы» аясында жаңа сериал жасауға кірісті. 2023 жылдың қаңтарында ол жобаның «Монстрлар-коммандос» деп аталатынын жариялады. Сол уақытта өндіріс басталып, актерлер таңдалуда еді. Сол жылдың сәуір айында актерлік құрам туралы ақпарат шықты. Анимацияны Bobbypills студиясы жасады. «Монстрлар-коммандос» анимациялық телесериалы 2024 жылғы 5 желтоқсаннан 2025 жылғы 16 қаңтарға дейін Max стримингтік сервисінде көрсетіледі. Бұл «DC Ғаламының» «Құдайлар мен монстрлар» деп аталатын алғашқы тарауының алғашқы жобасы болды. Синопсис 2022 жылы шыққан «Бітімгер» сериалының алғашқы маусымындағы оқиғалардан кейін Аманда Уоллерге енді адамдарды қауіпті құпия операцияларға жіберуге рұқсат етілмейді. Бұрын ол мұндай тапсырмаларды «Жанкештілер жасағы» және Бітімгер тобы арқылы орындаған еді. Алайда, бұл шектеулерге қарамастан, ол «Монстрлар-коммандос» (немесе «M жасағы») деп аталатын түрлі құбыжықтардан құралған құпия арнайы жасақты құрады. Дереккөздер
Ламия

Ламия – Грекиядағы қала, Фтиотида перифериялық бірлігі және Орталық Грекияның перифериялық аймағының және аттас қауымдастықтың әкімшілік орталығы. Теңіз деңгейінен 100 метр биіктікте екі төбеде, Отрис жотасының оңтүстік-батысында, Сперхиостың сол жағалауында, Эгей теңізінің Малиакос шығанағы маңында, Афинадан солтүстік-батысқа қарай 180 шақырым жерде орналасқан. Ауданы 56 211 км². 2011 жылғы халық санағы бойынша адам. Илифияның мәрмәрда бейнесі. Біздің дәуірімізге дейінгі IV ғасырдың аяғы, Ламия археологиялық мұражайы. |солға]]]]Қала негізгі көлік торабы болып табылады. Қалада Лианокладион – Стилис желісінде «Ламия» деп аталатын теміржол вокзалы бар. Ламиядан солтүстікке қарай, Каламакион ауылының жанында солтүстік-батысқа қарай Фессалияға қарай тар асу (φούρκα) бар. Левадия – Лариса қаланың шығыс шетімен өтеді. 38-інші ұлттық жол Ламияны Карпенисионмен байланыстырады. Оңтүстік-шығыста Автострада 1 Пирей – Афина – Салоники – Эвзони шоссесі өтеді. Жері құнарлы, мал шаруашылығы дамыған ірі егіншілік аймағының орталығы. Ламияда Орталық Грекия университеті 2003 жылы сәуірде Грекия үкіметінің қаулысымен құрылды. Ламияда Фессалия университетінің ғылымдар мектебі (Σχολή Θετικών Επιστημών) орналасқан. Дереккөздер
Интер Лейпциг

«Интер Лейпциг» (нем. Inter Leipzig) — 2013 жылы Германияның Лейпциг қаласында құрылған футбол клубы. Германияның NOFV-Oberliga атты бесінші лигасында ойнайды. Тарихы Интер Лейпциг миссиясына сәйкес "интернационалдық және ашық ойлы" Лейпциг футбол командасы болуды мақсат етеді. Лейпцигтің бұрынғы әкімі Вольфганг Тифензее клубтың экономикалық кеңесінде қызмет етеді. 2014-15 жылғы Саксония лигасына қатысу үшін Интер Лейпциг Жоғарғы Лаузицаның Ниски қаласынан келген SV See 90 клубымен бірікті. Бұған дейін клуб Лейпцигтің TuS Leutzsch командасымен бірігуді жоспарлаған, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Клубтың алғашқы ресми ойыны 2014-15 Саксония кубогының ашылу кезеңінде SV Lipsia Eutritzsch командасына қарсы өтті. Бұл матч Интер Лейпциг үшін 2:0 есебімен жеңіспен аяқталды. 2014-15 маусымының соңғы күнінде команда Heidenauer SV клубын 7:0 есебімен жеңіп, NOFV-Oberliga Süd лигасына жолдама алды. 2015 жылдың шілдесінде, команда өздерінің жаңа логотибін таныстырды. Бұрынғы жалғыз мүйіз бейнесінің орнына, Лейпциг қаласының геральдикалық символы — арыстан қойылды. Логотип Дереккөздер
Зоран Левнаич

Зоран Левнаич (; 4 сәуір 1987, Оточац, Югославия) — серб футболшысы, бапкер. Мансабы Зоран Левнаич 1987 жылы Оточац, Югославияда дүниеге келді. Карьерасын Партизан клубының жастар академиясында бастады. 2010 жылға дейін ол Мальта командалары — Хибернианс, Флориана және Хамрун Спартанс құрамында ойнады. 2011 жылдың қаңтарында ол Кувейттің Әл-Салмия клубына ауысты, ал 2011 жылдың тамызында Грекияның Футбол Лигасы 2 деңгейінде өнер көрсеткен Ойкономос командасына қосылды. Футболдық мансабын 2019 жылы Интер Лейпциг клубында аяқтады. 2019 жылдан 2020 жылға дейін Интер Лейпциг клубының бас бапкері болды. 2023 жылы сербиялық OFK Bečej 1918 клубына бас бапкер болып тағайындалды. Дереккөздер