Староконстантинов

Староконстантинов — Украинаның Хмельницкий облысының Хмельницкий ауданындағы қала. 2025 жылы Староконстантинов қаласының тұрғындарының саны 35 083 адамды құрады. Староконстантинов Украинадағы халық саны бойынша 425 қаланың ішінде 129-шы орында. Географиялық орналасуы Облыс орталығынан солтүстік-шығысқа қарай 48 км жерде, Икопот өзені мен Случ өзенінің түйіскен жерінде орналасқан. Хмельницкий-Шепетовка тас жолы Староконстантинов арқылы өтеді. Екі темір жол стансасы бар - Староконстантинов I және Староконстантинов II. Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық Староконстантинов - шағын қала. Ол өз елінде халық саны бойынша 82-ші орында (Украина), облыста 4-ші орында (Хмельницкий облысы). Әлемдегі барлық қалалар арасындағы орны: шамамен 11785 орын. Ең жақын қалалар және оларға дейінгі қашықтық: Красилов (20 км), Хмельницкий (40 км), Полонное (46 км), Шепетовка (49 км), Изяслав (49 км), Хмельник (56 км), Деражня (56 км), Славута (65 км), Барановка (68 км), Чуднов (72 км), Волочиск (75 км), Нетешин (76 км), Городок (79 км), Острог (81 км), Бар (82 км), Дунаевцы (85 км), Корец (96 км), Новоград-Волынский (97 км), Жмеринка (102 км), Здолбунов (109 км). Тарихы 1571 жылы Староконстантиновский қамалы мен қаланың айналасындағы бекіністер салынды. Қаланың айналасына бөренелермен нығайтылған топырақ қорған салынып, тастан мұнаралар салынды. 1593 жылы қала маңында Кшиштоф Косинский бастаған көтерілісші әскерлер талқандалады. 1620 жылы қала Заславский князьдерінің иелігіне өтті. 1648 жылы Хмельницкий көтерілісі басталғаннан кейін қалаға М.Кривонос басқарған көтерілісшілер отрядтары шабуыл жасады. 1682 жылы қала Любомирский княздерінің қолына өтті. 1649 жылы поляк әскерлерін Богдан Хмельницкийдің әскерлері талқандағаннан кейін қалада ойран жасалып, нәтижесінде үш мыңға жуық еврей жойылды. 1659 жылы қаланы Гетман Выховский қоршауға алды. 1793 жылы қала Ресей империясының құрамына кірді және 1796 жылы Братслав губерниясының құрамына кірді, Волынск губерниясының уездік қаласы болды. 1827 жылы Староконстантиновта кейбір еврейлердің 25 жыл әскерде қызмет етуін талап ететін заңға қарсы еврей көтерілісі болды. 1935 жылы қалада 7-ші Чернигов атындағы Қызыл казак кавалериясы және 8-ші Лубный қызыл казак атты әскер полкі, 2-ші механикаландырылған полк, 2-ші атты артиллериялық полк, 2-ші жеке саперлік эскадрилья, 2-ші саперлік полк, 2-ші Қызыл Кавалерия Кавалерия Кавалериясы орналасты. 1936 жылдың көктемінде 1-ші кавалериялық корпустың 2-ші Чернигов қызыл казак атты әскер дивизиясы шығарылып, 7-ші кавалериялық корпустың құрамына қосылды. Дивизияның қолбасшылығы мен барлық бөлімшелері Старо-Константинов қаласында орналасты. 1938 жылдан 1940 жылға дейін қалада Киев арнайы әскери округінің Староконстантиновский бекініс аймағының әкімшілігі орналасты. 1939 жылы 16 қыркүйекте Староконстантиновский No14 бекініс аймағы Украина майданының Волочискі армиясы тобының құрамына енді. 1944 жылы 9 наурызда Проскуров-Черновцы операциясы кезінде 1-Украина майданының кеңес әскерлері оны неміс әскерлерінен азат етті. Староконстантинов 1999 жылдан бастап облыстық маңызы бар қала мәртебесіне ие болды. Өндіріс орындары *«Староконстантинов сүт зауыты», *«Металлист Староконстантинов зауыты» ЖШС, *«Ұстау-пресстеу жабдықтары зауыты» ЖШС, *«Староконстантинов темірбетон шпалдары зауыты», *Староконстантинов қант зауыты, *Староконстантинов жем зауыты, *Наубайхана, жиһаз өндірісі «Ясен» ЖШС, «Энселько-Агро» ЖШС және т.б. Көрікті жерлері Староконстантиновтағы ең көне ғимарат - Острожский бекінісі. Ол 1561 жылы қаланып, он жылда салынған. Ол Случ және Икопот өзендерінің сағасындағы мүйіс үстінде орналасқан. Патша үкіметі тұсында әкімшілік мақсатқа пайдаланылды. Қазіргі уақытта ол республикалық маңызы бар сәулет ескерткіші санатына жатқызылғанымен, қараусыз қалды. Жақын маңдағы қорғаныс мұнарасы ғимараттарының кешені (1615) құрамына төртбұрышты, алты деңгейлі, 36 метрлік мұнара және оған бекітілген шіркеу кіреді. Нысан қараусыз қалған және қалпына келтіруді қажет етеді. Староконстантиновтың көрнекті жерлеріне Доминикан шіркеуі (17 ғасыр), Иоанна Креститель шіркеуі (1754), Богородицы Рождество шіркеуі (1807) жатады. Сонымен қатар, революцияға дейінгі кезеңдегі азаматтық және өнеркәсіптік сәулет үлгілері (гимназия, диірмен, қонақ үй және басқа да нысандар) сақталған. Галерея Дереккөздер