Джакун

Джакундер (өз атауы мокен, маукен, салон, селун, селунг, чаонам) — Малайзиядағы байырғы тайпалар тобы. Жалпы саны 16 мың адам. Негізгі орналасқан елі: Малайзия – 10 мың адам, сонымен қатар, Мьянмада – 4 мың адам, Таиландта – 2 мың адам. Джакундар бірнеше тайпаларға бөлінеді: мантера, бидуанда (Негр-Сембилан және Малакка провинциясы), оранг-улу, оранг-канак, оранг-лаут (Джохор пров.). Тілі Малай диалектілерінде сөйлейді. Олардың өз жазуы жоқ, бірте-бірте малай тілімен алмастырылып, жойылып кету қаупі төніп тұр. Діні Джакундер ежелгі анимистік нанымдарды ұстанады. Сунниттік мұсылмандар да бар. JHEOA-ның 1996 жылғы статистикасына сәйкес, мұсылмандықты джакундердің 8%-ы құрады. Джохор штатында исламдандырудың нәтижелері айтарлықтай байқалды: Джакун тұрғындарының 20% -ы мұсылмандар болса, Пахангта олар тек 5% құрайды. Малайлықтармен тығыз байланыста өмір сүретін джакун халқы әрқашан өздерін дерлік мұсылманбыз деп айтады. Бірақ олар, әдетте, бір мұсылман намазын білмейді, мешітке бармайды және ислам заңдарын ұстанбайды. Тарихы Джакун халқының ата-бабалары басқа прото-малайлықтар сияқты Малай түбегіне Қытайдың оңтүстігіндегі Юньнань провинциясынан шамамен 5000 жыл бұрын келген деген дерек бар. Мұнда семанг пен сеной деген тағы екі оранг-асли тобының ата-бабалары өмір сүрген. Алғашқы малайлықтар түбекке әлдеқайда кейінірек, шамамен 1500-2000 жыл бұрын Тайваньдан келген. Алғашында малайлықтар жергілікті халықпен сауда-саттық қатынасын орнатқан, бірақ кейінірек бұл жерде үстемдік ете бастады. Малайлықтар көбінесе джакун халқымен араласып, аборигендер малай халқының бір бөлігі болды. Сырттан келгендерге қарсы шыққан байырғы халықтар ақырында ішкі аймаққа қоныстанды және өздерінің дәстүрлі мәдениетінің көп бөлігін сақтап қалды. Ұзақ уақыт бойы джакун халқы негізінен сыртқы әлемнен оқшауланған өмір сүруді жалғастырды. Джохордағы Эндау өзенінің бойында тұратын джакундар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондық сарбаздардың колонналары джунгли арқылы қалай өткенін қорқынышпен еске алады. 1987 жылы Джохор Кота Тинггиге жақын Пасир Асамда жергілікті джакун қоныстанушылары мен басқа қоныстанушылар арасында жер қақтығысы болды. Штат үкіметі қоныстанушыларға түсіністікпен қарап, джакун қоныстанушыларын жергілікті тұрғындар үшін арнайы салынған жаңа қонысқа көшуге шақырды. Штат үкіметі Оранг Аслиді даму орталығынан алыс орналасқан кедей және маргиналды этникалық азшылықтар деп санайды. Жақсы өмір сүру үшін оларға малай шаруаларының үлгісіндегі ауылдарға тұрақты тұруға көшу ұсынылады. Қоныс аудару схемасы бойынша мемлекеттік бағдарламаларды іске асыру нәтижесінде джакун халқының көпшілігі дәстүрлі ауылдарын тастап кетуге мәжбүр болды және олар үшін арнайы салынған жаңа мемлекеттік РПС (Rangangan Pengumpulan Semula, «Қайта топтастыру жоспары») деп аталатын жерде қалды. Кәсібі Ертеректе джакун халқы аңшылықпен және терушілікпен айналысты. Қорегі балық пен жабайы жануарларға негізделген. Олар жабайы шошқа, жергілікті бұғы түрлері (пеландок, канчил және киджанг), кесіртке, маймыл және басқа да ұсақ жануарларды аулайды. Аң аулау үшін үрлеу мылтықтарды (сумпиттер) қолданылады, ол әдетте умен алдын ала суланған бамбук жебелерінің ұштары бар бамбук түтіктерінен жасалады. Джакун аңшылары үрлейтін мылтықпен 30 метрге өлім дәлдігімен атуы мүмкін. Бамбуктан жасалған торлы қақпандар (бубу) өзендерде немесе бұлақтарда балық аулау үшін қолданылады. Тұзақ торының түрі мен пішіні олар аулайтын балықтың мөлшері мен түріне байланысты. Жабайы жемістер, ротан, ағаш, резеңке, балауыз, камфора және шөптер сияқты джунгли өнімдері жиналады. Бұл өндірістің едәуір бөлігі кейін басқа тауарларға айырбасталады. Джакун халқы да қарабайыр егіншілікпен айналысады. Джунглиде олардың шағын фермалары болды. Олар күріш және тәтті картоп сияқты түйнек дақылдарын өсіреді, ауыспалы өңдеумен айналысады, онда екі маусымдық өңдеуден кейін басқа жерге көшіп, бәрін қайтадан бастайды. Олар ұзақ жылдардан кейін ғана ескі жер учаскесіне қайтарылады. Дегенмен, джакундардың көпшілігі егіншілікпен айналыспай, малайлар мен қытайлардың өнімдерін джунглиден келген кеменян, гахара, даммар сағызы және ротан сияқты тауарларға айырбастауды жөн көреді. Осылайша олар киім-кешек, темекі, тұз, гамби және арека жаңғақ пальмасын алды. Олар жануарларды аулады, балық аулады, егін шаруашылығымен айналысты немесе тек өз аумағында шөп жинады. Сонымен қатар, олар табиғи ресурстарды пайдалану тұрғысынан артық ештеңе алмайды, өйткені олар джунглиге зиян тигізбеу керектігін түсінді. Өмір салты Джакун ауылы әдетте бірнеше отбасынан тұрады. Бұл отбасылар Батин атты ауыл ақсақалы басқаратын ауыл қауымдастығына ұйымдасқан. Малайлықтардан айырмашылығы, джакун қауымы толығымен автономды отбасылардың бейресми бірлестігі болып табылады. Бұрынғы кезде ауыл басшысы топты көбіне джунглиге шыққанда, аң аулаған кезде ғана басқаратын. Сонымен бірге, малай қоныстарына жақын аудандарда мұндай басшы бірте-бірте батин көсеміне айналады. Отбасы әдетте бес-алты адамнан тұрады. Джакун халқы туыстарымен, аға-әпкелерімен тығыз байланыста тұрады, әдетте ата-анасы мен балалары бір-бірінің қасында тұрады. Мұнда үлкенді сыйлау, әр адамның мінез-құлқы сияқты отбасы институтына ерекше мән беріледі. Отбасы өте тұрақты және тұтас. Үйленгенге дейін балалар жаңа отбасын құрғанға дейін ата-аналарымен бірге тұрады. Олар бөлек тұрса да, ата-анасына жиі барады. Отбасылық өмір шамамен 17 жастан басталады. Жігіт қызды таңдағанда, үйлену тойын ұйымдастыруға және жастардың қалыңмалын бекітуге оның отбасы сәуегей жібереді. Джакунның әдет-ғұрпы бойынша қалыңдықтың отбасы кейіннен қалыңмалдың жартысына жуығын күйеу жігіттің отбасына сыйлық ретінде қайтарады. Үйлену күні би билейді, оның ортасында қалыңдық джунглиге қарай қашады, ал күйеу жігіт оны қуып жетіп алып келу керек. Қалыңдықсыз қайтпаса, той тоқтатылып, тойға келгендер оны келеке етер едi. Үйлену тойында жастар бір-бірін күрішпен тамақтандыруы керек. Әдетте үйлену тойынан кейін, жастардың жеке баспанасы болмаған кезде, күйеуі әйелінің ата-анасының үйіне кетеді. Дәстүр бойынша әрбір әйел күйеуінің ата-анасына жылына кемінде үш күн баруы керек. Джакундар әдетте моногамды болып табылады және олардың арасындағы ажырасу өте сирек кездеседі. Зинақорлық жасаған жағдайда жаза тіпті өлім болуы мүмкін. Егер ер адам әйелін талақ етсе, онда ол өзінің қалыңмалын жоғалтады, егер әйел күйеуін талақ етпесе, онда ол қалыңмалын күйеуіне қайтаруы керек. Джакун қоғамында ерлер мен әйелдер тең. Күйеу үй шаруашылығының басшысы, сондықтан көп жағдайда үйден тыс жұмыс істейтін отбасының материалдық қажеттіліктерін қамтамасыз етуге жауапты. Екінші жағынан, әйел негізінен үй шаруасымен айналысады, соның ішінде тамақ әзірлеу, кір жуу және бала күтімі. Әйелдер үй шаруасынан бөлек каучук жинаумен, жабайы жемістерді, шөптерді, майлы пальма жемістерін жинаумен айналысады. Экономикалық салада ер адамдар басым болғанымен, мұнда да әйелдердің рөлі біртіндеп артып келеді. Қазірдің өзінде кәсіпкер әйелдер бар. Дәстүрлі баспаналары Джакун халқының дәстүрлі үйі - едені бамбуктан жасалған, қабырғалары ағаш қабығынан немесе ағаш тақтайшалардан жасалған лашық. Джакунадағы көптеген ауылдарда су мен жарық жоқ. Олардың көптеген қауымдастықтарындағы кедейлік деңгейі елдегі ең жоғары көрсеткіштердің қатарында. Жастардың да бизнеске мүмкіндіктері жоқ. Дәстүрлі киімдері Бұрын джакун халқы өз қолдарымен ағаштардың қабығынан жасалған жамбасқа байланған киім киген, киім сатып алмаған. Дереккөздер