Черкестер

Черкестер — Ресейдегі халық. Жалпы саны 115 мың адам, оның ішінде Қарашай-Шеркесияда 56,5 мың адам. Таралуы Олар негізінен Қарашай-Шеркесияның солтүстігіндегі Үлкен Зеленчук және Кіші Зеленчук аңғарларында (56,5 мың адам) тұрады. Хабез ауданында 95,5% (28,9 мың адам) және Адыге-Хабл ауданында 39,4% (6,3 мың адам) құрайды. Сондай-ақ Краснодар өлкесінің оңтүстік-шығысында (5,3 мың адам, оның ішінде Успен ауданында 3,4 мың адам) және Адыгейдің шығысында (2,7 мың адам, оның ішінде Майкоп қалалық аймағында 1,6 мың адам) тұрады. Тілі Кабардин-черкес тілі (кабардиндермен ортақ) Солтүстік Кавказ отбасының абхаз-адыгей тобына жатады. Кабардин-черкес тілінің 8 диалектісі бар: Баксан, Бесленеев, Хабез, Үлкен Кабарда, Кіші Кабарда, Кубань, Малкин және Моздок диалектілері. Діні Ханафи мәзһабындағы сүнниттік мұсылмандары. Исламға дейін христиандық оларға 10-12 ғасырларда Византия мен Грузиядан енген. Ислам Черкессияға 14 ғасырда Алтын Ордадан ене бастады, бірақ черкестердің исламды жаппай қабылдауы кейінірек, 17-18 ғасырларда болды. Қос сенім черкестердің арасында 19 ғасырдың басына дейін сақталды. Кавказ соғысы кезінде черкестердің арасында ислам діні күшейді, соғыс аяқталғаннан кейін олардың едәуір бөлігі Таяу Шығыс елдеріне қоныс аударды. Мұсылмандық дәстүрлермен қатар исламға дейінгі идеялардың элементтері де бар. Тарихы Қазіргі Черкесияда V–VII ғасырларда адыгеліктер қоныстанған. XII–XII ғасырларда адыгейлердің бір бөлігі Терекке көшіп, билігі Черкесияға дейін созылған Үлкен және Кіші Кабарда княздіктерін құрды. XVIII ғасырдың аяғы – XIX ғасырдың басында кабардалардыңң Черкесияға жаппай қоныс аударуы болды. Қазіргі черкестердің қалыптасуының тағы бір маңызды құрамдас бөлігі бесленей халқы болды. Олар туралы орыс құжаттарындағы алғашқы мәліметтер XVI ғасырға жатады. Грузиндер барлық адыгелерді черкес деп атаған, ал XVIII–XIX ғасырларда барлық Кавказ таулы аймақтарын осылай атаған. 1920 жылдардың басында, Қарашай-Черкес автономиялық облысы құрылған кезде, оның адыге халқы ішінара Батыс Адыге топтарының ұрпақтарынан тұратын, бірақ негізінен 1820-40 жылдары Кубаннан әрі қарай қоныс аударған кабардиялықтардан тұратын черкестер деп атала бастады. Одан кейінгі онжылдықтарда жаңа адыге ұлты – черкестер қалыптасты. 1922 жылы Қарашай-Черкес автономиялық округі құрылды (1926 жылы Қарашай автономиялық округі мен Черкес ұлттық округіне, 1928 жылдан АӨ болып бөлінді, 1957 жылы олар қайта біріктірілді), 1991 жылы республика болып қайта құрылды. Кәсібі Негізгі кәсібі мал шаруашылығы болды (қой, ешкі, жылқы, ірі қара; ислам діні қабылданғанға дейін шошқа да өсірілді). Кабарда тұқымды жылқыларды өсіру ерекше орын алды. Дәстүрлі қолөнер негізінен мал өнімдерін өңдеумен байланысты болды: мата жасау, киім тігу, киіз етік және т.б. Черкес матасын көрші халықтар ерекше бағалаған. Черкесияның оңтүстігінде ағаш өңдеу дамыған. Ұсталық, қару жасау кең тарады. Тұрмыс салты Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары Черкестердің қазіргі ауылдарының көпшілігінің пайда болуы XIX ғасырдың екінші жартысына жатады. XIX ғасырда 12 ауыл, XX ғасырдың басында 5 ауыл құрылды. Тұрғын үйлердің қасбеті әдетте оңтүстікке қарай салынған. Тұрғын үйдің бағаналы жақтауында сазбен қапталған өрілген қабырғалары, сабанмен жабылған төбесі, сазды едені болған. Үйлері бір немесе бір-біріне іргелес жатқан бірнеше бөлмелерден (отбасындағы ерлі-зайыптылардың санына қарай) тұрды, әр бөлменің есіктері аулаға ашылды. Бөлмелердің бірі немесе жеке ғимарат қонақ бөлмесі ретінде қызмет етті. Есік пен терезенің арасындағы қабырғаға жақын жерде ашық ошақ орнатылды. Шаруашылық құрылыстары да тоқылып жасалған, көбінесе дөңгелек немесе сопақ пішінді болды. Қазіргі черкестер төртбұрышты көп бөлмелі үйлер салады. Дәстүрлі киімдері Ұлттық ерлер киімінің негізгі элементі — черкескі. Бұл киімнің пішімі ғасырлар бойы өзгерген жоқ. Бас киім ретінде ер адамдар жұмсақ жүннен жасалған «келпак» немесе башлық киген. Иығына киізден жасалған бурка кигізілді. Аяққа биік немесе қысқа етік, сандалдар киетін. Іш киім мақта матадан тігілген. Черкестердің атрибуты – мылтық, қылыш, тапанша және қанжар. Черкескінің екі жағында патрондарға арналған былғары ұяшықтар, белдікке майлағыштар, қаруды тазалауға арналған керек-жарақтар салынған сөмке бар. Черкес әйелдерінің киімдері әртүрлі және әрқашан бай безендірілген. Әйелдер мақтадан тоқылған ұзын көйлек, бешмет деп аталатын қысқа жібек көйлек киген. Тұрмысқа дейін қыздар корсет киген. Бас киімдерге кестемен безендірілген биік конус тәрізді бас киімдер, барқыт немесе жібектен жасалған қысқа бас киімдер киген. Қалыңдық бірінші баласы туылғанға дейін үлбірмен кесілген кестелі қалпақ киді. Егде жастағы әйелдер мақта матадан тоқылған орамал тақты. Зергерлік бұйымдарға білезіктер, алқалар, сақиналар және әртүрлі сырғалар кірді. Күміс элементтер көйлектерге, кафтандарға тігілген және бас киімдерді безендіру үшін пайдаланылған. Дәстүрлі тағамдары Жазда негізінен сүт өнімдері мен көкөністерді тұтынса, қыста және көктемде ұн мен ет тағамдары басым. Ең танымалы — қалмақ шайымен (тұз және кілегей қосылған) бірге қолданылатын қамырдан жасалған қатпарлы нан. Жүгері ұны мен жарма кеңінен қолданылады. Ұсақталған сарымсақ пен қызыл бұрыш тұздығы қосылған тауық немесе күркетауық сүйікті тағамдары. Суда жүзетін құстардың етін тек қуырып жейді. Қой мен сиыр еті қайнатылған, әдетте ұсақталған сарымсақ пен тұз қосылған қышқыл сүт дәмдеуіштерімен тұтынады. Қайнатылған еттен кейін сорпа, қуырылған еттен кейін - қышқыл сүт беріледі. Үйлену тойлары мен үлкен мерекелерде тары мен жүгері ұнынан бал қосылған буза дайындалады. Мереке күндері халва дайындалады, бәліштер пісіріледі. Фольклоры Фольклорда орталық орынды кәдімгі адыг сюжеттеріндегі ертегілер, нарт эпосы алады. Әңгімешілер мен ән айтушылардың (джегуаки) өнері дамыған. Жоқтау әндері, еңбек әндері, әзіл-оспақ әндері кең тараған. Дәстүрлі музыкалық аспаптар – скрипка, бжамей (флейта), пхарчач (урмалы аспап), қолмен және таяқпен ойналатын түрлі сылдырмақтар. XVIII ғасырдың аяғында аккордеон орыстардан алынды, оны негізінен әйелдер ойнайды, ал қалған аспаптарда ерлер ойнайды. Ауызша өнердің ең көне түрлерінің бірі аңшылық поэзия болып табылады. Қарашай-Черкес тарихындағы аңшылық институтының терең дәстүрлері көптеген археологиялық, этнографиялық, фольклорлық және лингвистикалық деректермен расталады. Фольклорлық шығармаларда аңшылық ұжымдық еңбектің ең көп қайталанатын тақырыптарының бірі болды, өйткені аңшылық азық-түліктің негізгі көздерінің бірі ретінде өмірде маңызды рөл атқарды. Танымал черкестер *Инал — ежелгі адыгтардан қолбасшы, Черкес князьдерінің ұрпағы. *Шора Ногмов — Кабардин белсендісі және ағартушысы. *Кучук Джанхотов — Кабарданың соңғы жоғарғы князі. *Каншао Гур — Египет сұлтаны. *Кашибей — Египет сұлтаны. *Шәукет Доган — Түркияда парламент спикері болған. *Мирза Бей Уасфи Кумукболды — Иордания мемлекетінің негізін қалаушы. *Альберт Тлячев — музыкалық дарынымен танылған адыгей. *Мұрат Карданов — грек-рим күресінен 2000 жылғы Олимпиада чемпионы. *Заур Тутов – Ресейдің алтын дауысы. *Аслан Дауров — композитор. *Султан Сидаков — композитор *Зарумук Кардангушев — черкес фольклорының әншісі және насихаттаушы. Дереккөздер