Ауғандықтар

Ауғандықтар, Ауғанстандықтар немесе Ауғандар — Ауғанстан халқы. Ең ірі этникалық топтарының ішінде пуштундар, тәжіктер, хазарлар, өзбектер, нұрыстандықтар, чараймактар, түрікмендер, белудждер мен т.б. бар. Саны 20,5 млн. адамға тең, оның ішінде 5 миллионы Кеңес - Ауған соғысы, одан кейін орын алған ішкі жанжалдар салдарынан Пәкістан, Иран, сонымен қатар АҚШ, Канада және т.б. елдерде тұрып жатқан босқындар (1996).Ауғандықтадың 38%-н пуштундар құрайды, олар дуррани, гильзай, хоттак, уәзір, африд, шинвар, моманд, юсуфзай, хужан, сафа, кака сияқты тайпалар мен тайпалық одақтарға бөлінеді. Этногенезі Ауған халқының қалыптасуы орын алған негізгі аумақтар Сүлеймен таулары, Газни-Кандагар және Кветто-Пишинск таулы аймақтары болып саналады. Ежелгі уақытта бұл аумақтардың халқы қазіргі ауған тілі (пушту) кіретін шығыс ирандық топтың тілдерінде сөйлеген. Ежелгі Шығыс Иран қабатын ауғандықтардың этногенезінің пайда болуының негізі деп санау керек. Бұл ұлттың құрамына бактриялықтар мен сақтар, кейінірек эфталиттер кірді. Араб және парсы дереккөздерінде ауғандықтар туралы алғашқы мәліметтер X—XI ғасырларда пайда болады, онда олар Газнадан Үндістанға дейінгі таулы аймақтардың тұрғындары ретінде айтылады. Ауған ұлтының түпкілікті қалыптасқан уақытын анықтау әлі қиын. Ауғандықтардың этногенезінің маңызды кезеңі XI-XII ғасырлар болды, өйткені осы уақытқа дейін ауған тайпаларының шежірелерінің көпшілігі пайда болды және халаж түріктерінің (хилджи) едәуір бөлігінің ассимиляциясы аяқталды. Нәсілі Ауғандықтар Үлкен Еуропа нәсілінің үнді-иран тобына жатады. Сырт келбеті Олардың сыртқы түрі Жерорта теңізі тұрғындарына тән. Басым көпшілігінің қара шаштары бар, қызыл, ақшыл адамдар. Бет пішіні сопақша, еуропалықтар сияқты тұрақты, жіңішке белгілері бар. Қара өңді де, ақшыл терісі бар адамдар да кездеседі. Көк, жасыл көздері бар өкілдері жиі кездеседі, бұл олардың қара терісімен әдемі ерекшеленеді. Ерлері ұзын бойлы, денелі, әйелдері сымбатты, сұңғақ бойлы болып келеді. Тілі Үндіеуропа және дари (тәжік) тілдер шоғырының иран тобына жататын пушту (пашто) тілдерінде сөйлейді. Этногенезі толық анықталмаған, негізінен үнді, тәжік, түркі халықтарының араласуы барысында қалыптасқан. Елдің батыс және солт.-батыс уәлаяттарында тәжіктер (25%), солтүстігінде — өзбектер (6%) мен түрікмендер, орталық бөлігінде — хазарейлер (19%), Герат, Гор уәлаяттарында — чаар-аймақтар тұрады. Қалған этникалық топтардың (нуристандықтар, белуджілер, қырғыздар, қазақтар, қарақалпақтар т.б.) әрқайсысының саны 100 мың адамнан аспайды. Ауғандықтадың 10%-ы ғана қалаларда орналасқан. Дари тілі басым көпшілігі үшін ұлтаралық лингва франка ретінде қолданылады. Көптілділік бүкіл елде, әсіресе ірі қалаларда кең таралған. Парсы (дари) және пушту тілдері елдің ресми тілдері болып табылады. Пушту әліпбиі 44 әріптен тұрады және оңнан солға қарай жазу үшін қолданылады. Бұл парсы әліпбиінің модификациясы, ол өз кезегінде араб тілінен шыққан. Араб әліпбиіне негізделген қазіргі жазу: ۍ ې ي و ہ ڼ ن م ل ګ ک ق ف غ ع ظ ط ض ص ښ ش س ږ ژ ز ړ ر ذ ډ د خ ح څ ځ چ ج ٽ ټ ت پ ب آ ا Діні Ел дамуының әртүрлі кезеңдерінде Ауғанстан мемлекетіндегі діннің рөлі мен орны өзгерді. 20 ғасырда ислам мемлекеттік идеологияның тіректерінің біріне айналып, билеуші ​​топтың қызметінде болды. Бүгінгі күнге дейін елдің құқықтық жүйесі мұсылмандық құқықтық отбасына жатады және шариғат құқықтың барлық салаларына ықпал етеді. Себебі, ислам діні өз ұстанушысының өмірінің барлық саласын реттеп отырады және күнделікті өмірде «діни» және «зайырлы» бөліктерге бөлінбейді. Мұсылман дінбасылары қоғам құрылымында маңызды орын алады. Рухани жетекшілер әдетте бір немесе басқа тариқатпен тығыз байланысты (саяси немесе эзотерикалық тәртіп). Олардың ішіндегі ең ірілері -өткеннің діни немесе саяси қайраткерлерінің есімдерінен өз атын алған Накшбандия, Кадырия және Чиштий. Тарикаттар ағартушылық және үгіт-насихат жобаларын жүзеге асырады, өз жақтастарын рухани және этикалық жағынан жетілдіреді, сонымен қатар ел басшылығына ықпал етуге тырысады. Халықтың 89,7%-ы сунниттік исламды ұстанады және ханафилік исламға жатады, ал 10-15%-ы шииттік исламды ұстанады. Қалған 0,3% сикхизм және индуизм сияқты басқа діндерді ұстанады. Таралу аймағы және халық саны Олар Пәкістанның солтүстік-батысындағы Пәкістанның тарихи аймағында (Пахтунхва, қазіргі Хайбер-Пахтунхва; 28 миллион адам - ​​2014, бағалау) және Ауғанстанда (12,9 миллион адам, елдің батысында, оңтүстігінде және шығысында басым ең үлкен этникалық топ) тұрады. Сонымен қатар Үндістанның солтүстігінде (негізінен Уттар-Прадеш штаты, 11 мың адам – 2001 жылғы санақ, пуштун текті үндістер – 10 миллион адамға дейін), Иранның шығысында (Хорасан-Тезави және Оңтүстік Хорасан елді мекендері, 120 мыңнан астам адам) және оңтүстік-батыс Тәжікстанда (Хатлон облысының оңтүстік-батысында 36 мың адам), сондай-ақ Біріккен Араб Әмірліктері (350-ден 650 мың адамға дейін), Ұлыбританияда (100 мыңнан астам адам) т.б. тұрады. Тарихы Ауғандар мен Ауғанстан туралы ертерек сілтемелер Геродотта және басқа да ежелгі грек тарихшыларында, кейінірек VI-VII ғасырлардағы үнді және қытай деректерінде кездеседі. Араб және парсы деректерінде ауғандар туралы алғашқы сенімді мәліметтер X-XI ғасырларда ғана кездеседі, онда олар Газниден Үндістанға дейінгі таулы аймақтардың тұрғындары деп аталады. Ауғандықтар этногенезінің маңызды кезеңі XI-XII ғғ болды, өйткені осы уақытқа дейін ауғандық тайпалардың басым бөлігі көшіп келіп, сонымен бірге халаж түріктерінің (хилджи) едәуір бөлігінің ассимиляциясы аяқталды. Кейінірек, XV-XVIII ғасырларда ауғандықтар Инд өзеніне іргелес аудандарда үнді тайпалары мен ұлыстарының бір бөлігімен ассимилацияланды. Ауғандықтардың өз атауы - «паштун» (немесе «пахтун»), одан Үндістанда кең таралған ауғандықтардың атауы - «патан» шыққан. Ортағасырлық ирандық және ортаазиялық деректерде ауғандарға қатысты тек «ауған» термині қолданылған. Моғолстан мемлекеті мен үнді тайпаларының гүлденген кезінде түркі халықтарының да қатысқаны туралы деректер бар. Ал бұл процесте пуштундарды кеңірек «ауған» ұғымынан бөліп қарау мүмкін емес. Міне, сондықтан: ауғандар туралы алғашқы ескерту үнді астрономы Вараха Михирдің (6 ғ.) кітабында кездеседі, өйткені орта ғасырларда ауғандар Үндістанға белсенді түрде көптеп көшіп, онда мемлекеттік құрылымдар құрды. 16-17 ғасырларға қарай ауған ұлты негізінен әртүрлі ауған тайпаларының салыстырмалы түрде кеш басталуы және біркелкі емес феодалдануы процесінде қалыптасты. Ауғанстанды біріктірудің алғашқы сәтсіз әрекетін 17 ғасырда қолбасшы және ақын Хушхал Хан Хаттак жасады. 1747 жылы Ахмад шаһ Дуррани Ауғанстан мемлекетін құрды. Ауғанстандағы капиталистік қатынастардың баяу дамуына байланысты ауған ұлтының қалыптасуы ұзаққа созылды. Ауған ұлтының қалыптасуын тежеген факторлардың қатарында 19 ғасырда Ауғанстанның екіге бөлінуіне әкелген Солтүстік Үндістандағы Англияның отарлау саясаты да болды. Парсы тілінің Ауғанстанның жалғыз мемлекеттік тілі ретінде сақталуының да белгілі бір маңызы болды (1936 жылы Ауғанстанның ұлттық тілі пушту тілі де мемлекеттік тіл болып жарияланды) Ауғанстанның ең ірі тайпалық бірлестігі – Дуррани (1,5 миллионнан астам адам), бұрын Абдали деп аталған, 2 тармаққа бөлінеді – зирак (тайпалар: попалзай, алкозай, барақзай, атсакзай) және панджпао (тайпалар: нұрзай) болып бөлінеді. Кәсібі Ауғандықтардың негізгі кәсібі – егіншілік пен мал шаруашылығы. Егіншілік негізінен арықтар мен жер асты сулары арқылы суарылады. Дәстүрлі құралдары – кетпен, шот. Дәнді дақылдар – бидай, арпа, тары, жүгері, бұршақ дақылдары (вика, бұршақ, жасымық, бұршақ). Бау-бақша дақылдарынан сәбіз, шалқан, пияз, баклажан, салат, шпинат, қырыққабат, қауын, қарбыз, техникалық дақылдардан – мақта, мал азықтық дақылдардан – беде, жоңышқа, майлы дақылдардан – күнжіт, мақсары, т.б. Мал шаруашылығымен негізінен ауғандардың бестен бір бөлігін құрайтын көшпелі және жартылай көшпелі тайпалар айналысады, көшпенділіктің радиусы 500-1500 км-ге жетеді. Ешкі мен семіз құйрықты қойлар, сонымен қатар зебу, буйвол, түйе мен есек және аздаған жылқы өсіріледі. Көктемде көшпелілер малдарымен солтүстікке тауға шығып, күзде қыстауларына қайтады. Арнайы көшпелі тайпалар – повинда – көшіп-қону жолында сауда жасайды. Мал шаруашылығы өнімдері – жүн мен тері – ел экономикасының маңызды бөлігі. Көшпелілерді отырықшы өмір салтына көшіру, тұрмысын жақсартуға жағдай жасау шаралары қолға алынуда. Орман, аңшылық, әр түрлі қолөнер – ұсталық, мыс, ағаш ұстсы, зергерлік өнер, тері мен киіз басу, жүн және жібек тоқу және тағы басқалар кеңінен таралған. Кең тараған қолөнер түрлері: *керамика; *ағаш өңдеу; *кілем тоқу; *мата өндірісі; *кесте тігу; *ұлттық киімдер, бас киімдер тігу. Таулы аймақтарда қару жасау сияқты қолөнер түрі бар. Металды балқытып, соғуды білді. Суық қарумен қатар атыс қаруы, мылтық, патрондар да шығарылады. Ауған («Кабул») кілемдері бүкіл әлемде бағаланады. Олар бірінші сортты қой жүнінен тоқылған, табиғи бояулармен боялған - өсімдіктерден және ұнтақ минералдардан. Сонымен қатар, ауған кілемдері әрқашан қолдан тоқылады. Ауғанстандағы кілем тоқу көптен құпия. Әр рудың, әр аймақтың өз техникасы болды. Ауған кілемдерінің дизайны геометриялық пішіндердің параллель қатарларынан тұрады. Фоны көптеген реңктерде қызыл, қоңыр, сары және сұр түсті болады. Ең танымалы дизайны - қара қызыл фонда өрнектелген сегізбұрышты «піл ізі». Шебер әйелдер бір шаршы сантиметрге жиырмадан отызға дейін түйін байлайды. Бірақ ең жақсы кілемдерде елу түйін бар. Ең бағалы кілемдер: «Маури», «Даулатабад», «Сарок», «Адход», «Адтыбодак», «Акча». Бір кездері келіннің бағасы оның кілем тоқу шеберлігіне қарай белгіленетін. Қазір жүз елу мыңға жуық отбасы кілем тоқумен айналысады. Олар кілемшілер одағына бірігіп, жұмыстарын жеңілдетуге, жүнмен қамтамасыз етуге, өнімдерін өткізуге көмектесуге тырысады. Өмір салты Әдет-ғұрыптары мен ырымдары Ауғанстанның географиялық жағдайы және күрделі тарихи оқиғалар онда әр алуан мәдениет пен дәстүрдің қалыртасуына әсер етті. Әрбір этностық топтың өз адамгершілік ережелері, тарихы, құндылықтар ережесі бар. Үлкенді сыйлау - Ауғандықтар әулеттегі үлкендерге, ақсақал қарттарға үлкен құрметпен қарайды. Риш-сефид (ақсақал) әрқашан олармен даналық пен бай өмір тәжірибесінің синонимі болған және болып қала береді. Көбінесе олардың сөзі өмірдің жаңа талаптарына сай келмесе де, олар қарттардың ақыл-кеңесін тыңдап, пікірі мен тілегіне сай әрекет етеді. Әке жасы ұлғайып, әлсіздігінен отбасына пайдасын тигізе алмаса, ұл-қыздары қамқорлығына алады. Оның балалары мен немерелері, әдетте, қария ештеңеге мұқтаж болмас үшін және ештеңеге шағымданбауы үшін қолдарынан келгеннің бәрін жасайды. Қарт әкенің немесе ананың қарғысын ауғандықтар ең ауыр жаза деп есептейді. Отбасылық қатынастары - отбасылық өмірде патриархалдық-тайпалық жүйенің қалдықтары айқын көрінеді. Ауғандықтардың маңызды ерекшелігі олардың біртұтас отбасы жүйесі болып табылады. Ауған дәстүрі бойынша, үйленген ұлдар отбасымен бірге ата-анасының шатырында тұрады және олардың билігіне толығымен бағынады. Әке – отбасының басшысы, отбасының барлық ақшасы мен заттай кірістері мен жинақтарын өзі басқарады. Ұлдың отбасына бөлек тұру мәселесі әкесінің келісіміне немесе әкесі ұлын үйден қуып жіберген жағдайда байланысты. Әкесі қайтыс болғаннан кейін отағасы үлкен ұл болады. Ана – үйдің иесі, келіндері мен немерелері оған бағынышты. Отағасы, әдетте, өткен ежелгі дәуірді ұстанушы және отбасылық өмірде ежелгі дәстүрлер мен әдет-ғұрыптарды басшылыққа алады. Көбінесе отағасы өмірге, әлеуметтік ұстанымдарға деген көзқарасында консерватизм танытып, жастардың қоғамдық белсенділігіне күдікпен қарайды, мұны ғасырлар бойы қалыптасқан діни дәстүрден алшақтау деп бағалайды. Кезінде қуатты әлеуметтік фактор болған біртұтас отбасы жүйесі қазіргі өмір жағдайларына байланысты өзгеруде. Ауғанстанда шариғат бойынша ер адамға төрт әйел алуға рұқсат етілген (бұрын мұсылман заңдары 30 және одан да көп әйел алуға құқық беретін). Төрт әйелдің де күйеуіне құқығы бірдей, бірақ өмірде бәрі басқаша. Қазіргі уақытта көп әйел алу негізінен саудагерлер мен басқа да ауқатты адамдар арасында кең таралған. Әйелдің тағдыры – күйеуіне қамқорлық жасап, оның барлық қалауы мен талаптарын орындау. Үйлену, некеге тұру және ажырасу - Консерватизм мен жынысты қатаң бөлуге байланысты Ауғанстанда неке әдетте ата-ананың, үлкен туыстар мен қамқоршылардың өтініші бойынша жасалады. Неке жасы күйеу жігіт үшін 18-20, ал қалыңдық үшін 14-16 жас. Қалыңдық пен күйеу жігіттің келісімі талап етілмейді, көбінесе олар бір-бірін танымайды. Неке туралы жалпы қабылданған көзқарастарды тек ауған зиялылары ұстанады. Некеде үлкен материалдық шығындарды талап ететін қалыңдықтың бағасы мен жасауы мәселесі маңызды рөл атқарады. Бұл көбінесе ер адамдардың кеш тұрмысқа шығуына, тең емес некеге тұруына, экономиканы әлсіретіп, кейде ата-ананың күйреуіне әкеп соғады. Қалыңмал келіннің әкесіне ай сайын немесе жыл сайын жартылай ақшалай, жартылай заттай (көбінесе мал) төленеді. «Ана сүтінің ақысы» («Ширбах») немесе «Тәрбие үшін сыйлық» деп аталады. Бірақ қалай аталса да, шын мәнінде күйеу жігіт қалыңдықты сатып алуға мәжбүр. Келінге жасауын әзірлеп, мөлшері мен мазмұны жан-жақты талқыланып, тараптар келісіледі. Қалыңдыққа бөлінген жасау, күйеу жігіттің қалыңдық құнын төлеуге жұмсалған шығындардың белгілі бір дәрежесін өтейді. Қалыңмал мен қыз жасауы мәселесі шешілген соң құда түсу күні (ширин-хори, намзади) белгіленіп, қонақтарға шербет пен тәтті дәм беріледі. Кейде үйлену өте ерте жаста болады. Жігіт «оң қолды сол қолды» айыра білгенде, оны қалыңдық қызбен таныстырып, күйеу жігіттің атын атап, той жасайды. Құда түсу қалыңдықтың әкесінің үйінде өтеді. Бұл алдағы үйлену тойымен байланысты алдын ала мерекелерді білдіреді. Кейбір жағдайларда келісім туралы жазбаша құжат жасалады, басқаларында ауызша уәде жеткілікті деп саналады. Келісімге келгеннен кейін тараптар келісімді және олар айтқан сөзді орындауға міндетті. Тек ерекше жағдайларда ғана келісімді тоқтатуға болады. Қалыңның үштен екісін төлеген соң молда неке қиюдың діни рәсімін жасайды. Ауғанстанның жазылмаған заңдары некелерді тек ауғандар арасында қиюды талап етеді. Олар өздерінің қарындастары мен қыздарын шетелдіктерге, басқа тайпа өкілдеріне күйеуге беруді ұят деп санайды. Дегенмен, соңғы кезде аралас неке фактілері жиілеп барады. Ауғандықтар некені дәстүрлі түрде қасиетті санайды. Алайда олар ажырасуға да рұқсат береді. Мұсылман діні бойынша шариғат формуласын «Талок» (талақ) үш рет айта отырып, әйелімен кез келген уақытта ажыраса алатын күйеуінің ғана талақ құқығы бар. Туу мен өлімге байланысты әдет-ғұрыптар - Босану әртүрлі ырым-жырымдар мен ырымдарға байланысты. Босанатын әйел де, жаңа туған нәресте де зұлым күштің зиянды әсерінен қорғалуы керек. Ол үшін ана мен баланы арнайы өсімдіктердің түтінімен түтетіп, одан тұмар жасап, мойындарына іліп қояды. Бала туылғаннан кейін жетінші күні ата-аналар ауызашар ұйымдастырып, садақа береді. Әулет тек ер тұқымы арқылы ғана сақталады деп есептелетіндіктен, ауғандықтар ұлдың дүниеге келуіне үлкен мән беріп, Алладан ұлды беруін үнемі тілейді. Ең алдымен ер балалар туған күнінен бастап жеті-он жасқа дейін сүндетке отырғызылады (соннат немесе хатна). Мұсылман діні бойынша, бұл дүниеде жалғыздық сезімін сезінбеуі және өмірінің екі есе ұзақ болуы үшін бұл ырым екі ұл балаға қатар жасалады. Сондықтан отбасында бір ұл болса, екінші бала туғанға дейін сүндетке отырғызу рәсімі орындалмайды. Бұл рәсімді арнайы тәжірибеден өткен шаштараз немесе хирург кейде үйде, кейде ауруханада жасайды. Оқиға кең көлемде аталып өтіледі, қонақтар шақырылып, ас әзірленеді. Қайтыс болған жағдайда ауғандық әдет-ғұрып бойынша марқұмның туған-туыстары мен жақындары үйіне барып, көңіл айтуды талап етеді. Марқұмды жуындыру мордешуй – өлгендерді жуушылар арқылы орындалады. Марқұмның денесін ақ матаға орап, тоқылған төсекке салып, ақ жаймамен жабады. Байлар өлгендерді табытқа салып жерлейді. Жас жігіттің табытына гүлдер мен сәнді киімдер қойылады. Жаназа не үйде, не жақын жердегі мешітте, не зират жанында өтеді. Ауғанстандық мұсылмандар өлген күні – күн шыққаннан күн батқанға дейін жерлеуді әдетке айналдырған. Егер қандай да бір себептермен бұл мүмкін болмаса, жерлеу келесі күні таңертең жүргізіледі. Әйелдер шариғат бойынша жаназаға қатыспайды. Жаназа кезінде молда шақырылады, ол ақылы түрде намаз оқып, марқұмның өмірбаяндық деректерін және оның діндар мұсылман болғанын растайды. Мұсылман діні бойынша марқұм жерленгеннен кейін Нәкір мен Мүнкір періштелерінен жауап алады. Сондықтан марқұмның дұрыс жауап беруіне бағдар беру үшін молда әдетте басқалар кеткеннен кейін қабір басында кідіреді. Діни мерекелер, әдет-ғұрыптар мен ырымдар - Ауғандықтар жыл бойы екі үлкен діни мерекені атап өтеді: ауызашар мейрамы (эйде фетр) және құрбандық мейрамы (эйде құрбан). Ораза мейрамының алдында қасиетті Рамазан айында ұсталатын отыз күндік ораза (руза) болады. Мұсылмандардың сенімі бойынша осы айда барлық мұсылмандарға ораза ұстау парыз етілген. Одан кейін үш күндік «Эйде Фетр» мерекесі немесе шағын мереке өтеді. Ауғанстандағы көңілді мереке - 21 наурызда барлық жерде тойланатын Жаңа жыл (Наурыз). Ол көктем күні, шаруа күні ретінде де тойланады. Жаңа жылды тойлаудың тамыры ғасырлар қойнауында жатыр. Бұл әдет мұсылмандық сенімнің пайда болуынан көп бұрын пайда болған. Ауғандықтар Жаңа жылды отбасы өміріндегі белгілі бір кезеңнің аяқталып, Жаңа жылға кіруін білдіретін таза отбасылық мереке деп санайды. Ауғандықтардың бұдан басқа да көптеген мерекелері бар (Мухарамма айының 10-ы «ашура» қаралы күні, Мұхаммед пайғамбардың туған күні және оның көкке көтерілуі). Ауғандықтар, әсіресе әйелдер өте ырымшыл. Олар көптеген зұлым рухтар мен табиғаттан тыс күштердің бар екеніне сенеді, оларды «шишак», «мадариал», «гуле-бибан», «див», «дивча» және т.б. деп атайды. Олардың ойлары бойынша бұл жаратылыстар қаңырап бос қалған жерлерде, қирандыларда, өзен жағаларында, бұлақтарда, ағаштарда, шөлдерде, зираттарда тұрады. Ең қорқынышты және қауіптісі - өлгендердің рухтары, олар тірілерді іздеп жүреді және оларды, әсіресе әйелдерді мекендей алады. Сондықтан ауғандықтар, әсіресе әйелдер, біреулер қаза тапқан жерлерде көрінуге қорқады. Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары Ауғандар арасындағы негізгі тұрғын үй түрі - саз балшықтан немесе саманнан салынған үй. Көшпелілердің шатыры бар. Шатырдың пішіні төртбұрышты. Олар бір қатарға немесе шеңберге орналастырылады. Жазда көшпелілер салыстырмалы түрде шағын топтарда тұрады, қыста олар 50-ден 100-ге дейін отбасынан тұратын үлкен елді мекендерге жиналады. Отырықшылар ауылдары әдетте төрт көшеден тұрады. Әдетте ауылдар биік саман дуалмен қоршалған. Ол мұнара түріндегі тірек бағандармен жабдықталған. Әр ауылда әдетте бірнеше дүкен, темір ұстасы, мешіт бар. Ауған үйінің жиһазы дәстүрлі шығыстық сипатқа ие. Еден ши төсенішпен жабылады, төсеніштердің үстіне кілемшелер немесе кілем төселеді. Төсек жабдықтарына киіз, жастық және көрпе кіреді. Балшық кірпіш үйлерді жылыту үшін ошақ орнатылған. Жылыту үшін олар түйе мен сиыр тезегін пайдаланады. Отын тек байларға ғана қол жетімді. Тамақты дайындауға және ұсынуға арналған ыдыс-аяқтардың барлығы дерлік мыстан жасалған. Дәстүрлі киімдері Ауғандықтардың киімдері ру мен ұлтқа байланысты әр түрлі. Бірақ бәрінің киетін киімдері ұқсас. Ерлер ұзын, тізеден төмен, әдемі кестеленген жағасы бар көйлектен және кең шалбардан тұратын ұлттық ерлер костюмі «пирантумбон» киеді. «Пирантумбон» стилі жылдан-жылға өзгеріп, ыңғайлырақ бола бастады. Костюмдік жағалық кестенің 2 түрі бар - «тахтепур» (жағасы бүкіл кеудеге тігіледі) және «йаханбоз» (бұл кезде жаға түймелермен бекітіліп, кесте оны екі жағынан шектейді). Көбінесе қара костюмнің жағасы қызыл жібекпен, ал ақ костюмде көк түспен кестеленген. «Пирантумбон» үстіне кеудеше немесе пиджак киеді. Жилеттердің алуан түрі бар, кестеленген қара барқыттан бастап, заманауи былғарыдан жасалған жапсырма қалталары бар түрлері. Суық мезгілде халаттар «шапан» иығына жабылады, олар жібектен, мақтадан жасалған болуы мүмкін. «Шапанның» түсі әдетте сарғыш-қоңыр жолақтары бар жасыл болып келеді. Ерлердің бас киімдері - бұл тақиялар, қаракөлден тігілген қалпақтар, "люнгілер" – 5-7 метрлік жібек немесе мақта-матадан тігілген сәлде. Әйелдер шалбардың тобығына дейін келетін ұзын, кең көйлек киеді. Ауыл әйелдері қызыл және жасыл түстерді жақсы көреді - бұл бақыт әкелетін түстер. Олардың бастарында дөңгелек қалпақшалар бар - үстіне чадра жабылған-жасыл немесе қызыл түсті жамылғы. Мойында тау тастарынан жасалған көптеген моншақтар, қолдарында алтын немесе күміс жүзіктері бар. Шаштары өрілген, қарт әйелдер үй кілттерін бұрымдарына байлайды. Таулы ауылдардың кішкентай қыздары жылтыр материалдан тігілген көйлек киеді, еріндері қызыл далаппен боялған. Дәстүрлі тағамдары Ауған мәдениеті ғасырлар бойы қалыптасқан және дәстүрлі тағамдар бұл халықтың өмірінде үлкен рөл атқарады. Ас мәзірінің әртүрлілігіне Үндістан мен Орталық Азия елдері үлкен әсер етті. Көп жағдайда әйелдер тамақ дайындаумен айналысады, дегенмен еркектер де одан қалыспайды. Көптеген тағамдар ұрпақтан-ұрпаққа, үлкенден кішіге беріледі, күн сайын жаңа түрлері пайда болуды. Бұл аймақта ең көп таралған тағам түрлері: күріш, әртүрлі көкөністер мен шөптер. Ал ең маңызды орынды шошқа етінен басқа барлық ет түрлері алады. Шәй ішуді құрметтейді, олар өмірінің көп бөлігін шәйға арнайды. Тамақ саз және ағаш пештерінде пісіріліп, ашық от пен көмірде дайындалады. Тандырдың пісірілуі сән-салтанат болып саналады. Өнімдер әдетте құйрық майы немесе еріген сары май қосылған табада қуырылады. Барлық осы нюанстар ауған тағамдарына ерекше дәм мен даралық береді. Жергілікті тұрғындар өздерінің жер учаскелерінде дәнді дақылдар – арпа, жүгері, бидай және машбұршақ (бұршақ) өсіріп, тамақ дайындауға пайдаланады. Чапати деп аталатын бидай лавашы өзінің ерекше дәмімен ерекшеленеді. Ұлттық асханада күрішке үлкен мән беріледі. Одан палаудың көптеген түрлері пісіріледі. Олардың ішіндегі ең танымалы - күнделікті дайындалатын кабули палауы. Ал мерекелік дастарханға палау-е шахи беріледі, жергілікті тұрғындар оны „патша“ деп атайды. Күрішті ет және көкөніс тағамдарына гарнир ретінде де пайдаланады. Жауын-шашын аз болғанымен, Ауғанстанда көкөністердің алуан түрі бар: кәді, қызанақ, үрме бұршақ және т.б. Дастархандарда жиі пісірілген көкөністер мен жемістердің соусы - чатни бар. Сүтті сиырлардан, ешкілерден, тіпті буйволдардан алады. Оны шикі күйінде тұтынбайды, ашытылған сүт өнімдерінде (қаймақ, құрт, йогурт) және ет тағамдарында қолданылған. Ауған музыкасы Ауғанстанда классикалық музыканың, халық музыкасының және қазіргі заманғы танымал музыканың көптеген түрлері бар. Ауғанстан бай музыкалық мұраға ие және парсы әуендері, үнді композициялық принциптері және пуштундар, тәжіктер және хазарлар сияқты этникалық топтардың дыбыстарының үйлесімімен ерекшеленеді. Музыка аспаптары, үнді табласынан бастап ұзын мойынды люталарға дейін қолданылады. Ауғанстанның классикалық музыкасы үндістандық классикалық музыкамен тығыз байланысты. Сонымен бірге оның мәтіндерінің көпшілігінің қайнар көзі Маулана Балхи (Руми) сияқты классикалық парсы поэзиясы және Орталық Азияның байырғы ирандық дәстүрлері болып табылады. Ауғанстанның көп бөлігінде әндер әдетте дари (парсы) және пушту тілдерінде. Ауғандық музыка ұғымы аспаптармен тығыз байланысты, сондықтан сүйемелдеусіз діни ән айту музыка болып саналмайды. Құран оқу – нат деп аталатын әндерді, шииттердің жеке және топтық ән айту стильдерін қолданатын сопылардың экстатикалық зікір рәсімі сияқты, сүйемелдеусіз діни орындаудың маңызды түрі болып табылады. Кабулдағы Чишти сопылық секта олардың ғибадаттарында рубаб, табла және гармония сияқты аспаптарды қолдануымен ерекшеленді, бұл музыка татти («жан азығы») деп аталады. Ауғанстанға арнап көптеген патриоттық әндер жазылды. Ең танымал әндердің бірі - 1970-ші жылдары айтқан ұстаз Авальмирдің «Da Zamong Zeba Watan» («Бұл біздің әдемі Отанымыз» пушту тілінде). Тағы бір танымал ән - Абдул Уахаб Мададидің парсы тіліндегі «Ватан» («Отан»). 1980 жылы жазылған бұл ән Микис Теодоракис жазған «Антонис» грек әнінің үлгісі болып табылады. Қазақстандағы ауғандықтар Ауғандықтар Қазақстанға әртүрлі жағдайда және әртүрлі себептермен келді. Біріншіден, бұлар 1980 жылдары Кеңес Одағында оқыған бұрынғы студенттер. Соңында олардың бір бөлігі атамекеніне оралмай, Қазақстанда және басқа одақтық республикаларда қалды. КСРО-да да білім алып, біраз уақыт туған жерінде тұрып, еңбек еткендер де болды. Бірақ Ауғанстандағы жағдай ушығып кеткенде – Наджибулланың билігі құлатылып, «Талибан» қозғалысы пайда болғаннан кейін олар қайтадан бұрынғы Кеңес Одағы республикаларына, соның ішінде Қазақстанға оралды. 90-жылдары Қазақстандағы нарықтық қатынастарға көшумен байланысты экономикалық қиыншылықтар кезінде көптеген ауған босқындары жақсы өмір іздеп осы жерден Батыс елдеріне кетіп қалды. Бірақ көптеген ауғандықтар қалды. Негізінен бұл Қазақстан азаматтарымен аралас некеде тұратындар. Көптеген ауған босқындарының ТМД елдерін таңдауының тағы бір себебі бар – бұл олардың КСРО-мен бұрыннан келе жатқан байланысы, өйткені олардың көпшілігі Ауғанстанның билеуші ​​​​Халық-Демократиялық партиясы мен Ауғанстанның Демократиялық Жастар Ұйымымен тікелей немесе жанама түрде байланысты болды. Сондықтан бұрынғы одақтас республикаларда олардың бейімделуі де, ресми түрде қалыптасуы да оңай болды. Қазақстандағы ауғандықтардың саны: 1999 жылғы мəлімет бойынша 491 адам, 2013 жылғы мəлімет бойынша 943 адам. Танымал адамдары *Абдулхамид Моманд — ақын, аудармашы және үнді поэзиясының ізбасары. Оның шығармашылығы ауған мәдениетінің алтын қорына енді; *Махмуд-бек Тарзи — тарихшы, ақын, Ауғанстанның Сыртқы істер министрі. Алғашқы пуштун журналистерінің бірі; *Хухшаль-хан Хаттак — ақын-жауынгер, хаттак тайпасының басшысы, моңғол басқыншыларына қарсы көтерілістің басшысы; *Абдул Ахад Мохманд - Кеңес Одағының Батыры атағын алған алғашқы ауған ғарышкері; *Гүлбеддин Хекматияр – Ауғанстанның премьер-министрі; *Земарьялай Тарзи – археолог, шығыс археологиясының профессоры. Дереккөздер