Михаил Тимофеевич Калашников

Михаил Тимофеевич Калашников (10 қараша 1919 жыл, қазіргі Алтай өлкесі – 23 желтоқсан 2013 жыл, Ижевск, Ұдмұртия) — кеңестік және ресейлік генерал-лейтенант, өнертапқыш, әскери инженер, жазушы және атыс қаруының дизайнері, АК-47 автоматын жасағаны және оны жетілдіргені үшін белгілі. Калашников Ресей Жазушылар одағының және Дизайнерлер одағының мүшесі, КСРО Жоғарғы Кеңесі 3–4- және 7–11-шақырылымдарының депутаты (1950–1958, 1966–1989) болған. Жастық шағы Михаил Калашников 10 қараша күні, 1919 жылы Курья ауылында, қазіргі Алтай өлкесінде дүниеге келді. Калашников отбасында он тоғызы дүниеге келіп, сегіз бала аман қалды; Михаил Калашников он жетінші бала болған еді. Ұлты — орыс. Әкесі — Тимофей Александрович Калашников (1883–1930) және анасы — Александра Фроловна Калашникова (1884–1957). Машинистермен, токарьлармен, слесарьлармен деподағы әңгімелесулер Михаилдың техникаға деген қызығушылығын ұлғайтып, өз қолымен бірдеңе жасағысы келетін ынтасын оятты. Әскердегі қызметі 1938 жылғы қыркүйекте Кеңес әскерінің қатарына шақырылды, Киев арнайы әскери округінде қызметін орындады, танк механик-жүргізушілерінің мектебін бітірді. Мектептегі оқуы кезінде танк қозғалтқышының ресурсын есептейтін құрылғы ойлап шығарады, сол өнертабысы үшін Георгий Жуковтан сыйға сағат алды, және Жуковтың бұйрығымен Калашников Мәскеудегі құрылғының тестілеуін қадағалауға жіберілді. 1941 жылы, 24 маусым күні жасалған құжат бойынша Калашников жасаған есептейтін құрылғысы «оңай құрастырылады, салмағы жеңіл және габариті аз». Ұлы Отан соғысының басталған салысымен аға сержант Калашников 108-танк дивизиясының құрамында танк командирі болды. 1941 жылғы тамызда Брянск маңында қатты жарақат алады. 1941 жылғы тамыздан 1942 жылғы сәуірге дейін ол қазіргі Липецк облысындағы ауруханада емделген. Сол жерде ол пистолет-пулемёт жасауды ойластырды. Алты ай емделіп, Матай стансасына оралды да, ойлап тапқан қарудың сынақ үлгісін жасады. Алматыға көшкен Мәскеу авиациялық институтында қарудың екінші үлгісі құрастырылды. дәрежесіне ие болды және 16 академияның мүшесі болды. Мансап барысында ол негізгі дизайнды қару-жарақ отбасына айналдырды, мысалы өндірісі жеңіл әрі арзан, алғаш рет 1959 жылы қолданысқа енгізілген AKM (, Жаңартылған Калашников автоматы) дизайны. Калашников қарудың бақылаусыз таратылғанына қынжылса да, ол өзінің өнертабыстары мен олардың сенімділігі бойынша беделін мақтан тұтып, оның мылтығы «қорғаныс қаруы» екенін және «шабуыл қаруы емес» екенін баса айтты. Калашниковтың өзі оны ақшадан гөрі еліне қызмет етуі ынталандыратын деген. Ол Marken Marketing International неміс компаниясының 33%-ына ие болды. Компания арақ, қолшатырлар 2013 жылғы жаздың басына қарай дизайнердің жағдайы қайтадан нашарлады. Арнайы медициналық модульмен және құрал-жабдықтармен жабдықталған Төтенше жағдайлар министрлігінің Ил-76 ұшағы Калашниковты Мәскеуге жеткізу үшін Ижевск қаласына ұшты. Медициналық тексеруден өту қажеттілігіне байланысты дәрігерлер Михаил Тимофеевичті Мәскеу клиникаларының біріне жіберуге шешім қабылдады. Мәскеуде Михаил Тимофеевичке өкпе эмболиясы диагнозы қойылды. 2013 жылғы қыркүйекте емдеу және оңалту курсынан өткеннен кейін Ижевск қаласына оралды. Қарашаның ортасында оның денсаулығы қайтадан нашарлап, 17 қарашада Михаил Калашников Ұдмұртияның республикалық клиникалық-диагностикалық орталығының жансақтау бөліміне жатқызылды. Желтоқсан айында Ұдмұртияның басшысы Александр Волков Михаил Калашниковқа ота жасалғанын хабарлады. Алайда, ауруханаға жатқызылғаннан кейін бір айдан кейін оның денсаулығы әлі де нашар болды. 2013 жылғы 21 желтоқсанда Михаил Тимофеевич Калашников 95 жасында, Ижевск қаласында қайтыс болды. Бұдан бұрын ол «асқазаннан қан кету» диагнозымен жансақтау бөліміне ауыстырылған еді. Калашниковпен "қоштасу" рәсімі 25 және 26 желтоқсанда, жерлеу рәсімі 26 желтоқсанда Ижевск қаласындағы Әулие Михаил соборында өтті. Ұдмұртия басшысының жарлығымен 2013 жылғы 26 және 27 желтоқсанда республикада Калашниковтың қайтыс болуына байланысты қаралы күн жарияланды. Михаил Калашников 2013 жылғы 27 желтоқсанда Федералдық әскери мемориалдық зираттың батырлар пантеонында жерленді. Михаил Калашниковпен қоштасуға Ресей президенті Владимир Путин, қорғаныс министрі Сергей Шойгу, президент әкімшілігінің басшысы Сергей Иванов және басқалар да келді. Отбасы Михаил Калашников екі рет үйленген. Тұңғыш әйелі, Екатерина Даниловна Астахова, Алтай өлкесінің тумасы болған және Матай стансасының темір жол депосында Калашниковпен бірге жұмыс істеген. Екатерина мен Михаилдың отбасында ұлы Виктор (1942–2018) болған. Виктор Калашников кейін атыс қаруының конструкторы, Калашников концернінің жетекші инженері, техника ғылымдарының кандидаты болған. Калашниковтың екінші әйелі техник-конструктор Екатерина Викторовна Калашникова (Моисеева, 1921—1977) болды. Михаилға күйеуге шығуынан бұрын Екатеринаның бір қызы, Нелли (1942 туған) болған. Михаил мен Екатеринаның екі туған қызы, Елена (1948 туған) мен Наталья (1953–1983) болды. Мексикада АК-47 оқжатарының қисық дизайнына байланысты «Cuerno de Chivo» (сөзбе-сөз «Ешкі мүйізі») деген атпен белгілі. Бұл мексикалық картельдерінің таңдаулы қаруларының бірі. АК-47 кейде мексикалық халық музыкасының мәтіндерінде айтылады. Марапаттары тің Калашиновты 90-жылдығымен құттықтап, Ресей Батыры Алтын Жұлдызын табыс етуін, 2009 жыл]] Төменде берілген марапаттар тізімі толық емес. Конфессиялық, аймақтық және қоғамдық марапаттар, және басқа да марапаттар тізімге енгізілмеген. КСРО * Орақ пен балға медалі (1958) * Орақ пен балға медалі (1976) * Ленин ордені (1958) * Ленин ордені (1969) * Ленин ордені (1976) * Қазан төңкерісі ордені (1974) * I-дәрежелі Отан соғысы ордені (1985) * Еңбек Қызыл Туы ордені (1957) * Халықтар Достығы ордені (1982) * Қызыл жұлдыз ордені (1949) * Лениннің туғанына 100 жыл мерекелік медалі (1970) * КСРО мемлекеттік шекарасын қорғаудағы ерекшелігі үшін медалі (1950) * 1941–1945 жылдары Ұлы Отан соғысында Германияны жеңгені үшін медалі (1946) * 1941–1945 жылдары Ұлы Отан соғысындағы қажырлы еңбегі үшін медалі (1945) * Еңбек ардагері медалі (1980) * 1941–1945 жылдары Ұлы Отан соғысындағы Жеңіске 20 жыл мерейтойлық медалі (1965) * 1941–1945 жылдары Ұлы Отан соғысындағы Жеңіске 30 жыл мерейтойлық медалі (1975) * 1941–1945 жылдары Ұлы Отан соғысындағы Жеңіске 40 жыл мерейтойлық медалі (1985) * Мәскеудің 800 жылдығын еске алу медалі (1947) * Кеңес Әскері мен Флотына 30 жыл мерейтойлық медалі (1948) * КСРО Қарулы Күштеріне 40 жыл медалі (1957) * КСРО Қарулы күштеріне 50 жыл мерейтойлық медалі (1967) * КСРО Қарулы күштеріне 60 жыл мерейтойлық медалі (1978) * КСРО Қарулы күштеріне 70 жыл мерейтойлық медалі (1988) Ресей Федерациясы * Ресей Федерациясының батыры (2009) * Карабобо жұлдызы ордені (Венесуэла, 2006) * Достық ордені (Оңтүстік Осетия, 2003) Премиялары * I-дәрежелі Сталин премиясы (КСРО, 1949) * Лениндік сыйлық (КСРО, 1964) * Ресей Федерациясының Мемлекеттік сыйлығы (Ресей, 1997) * Ресей Федерациясы Президентінің премиясы (Ресей, 2003) * А.В.Суворов атындағы Бүкілресейлік әдеби сыйлық (Ресей, 2009) Дереккөздер