Латиум

]] Латиум (; LAY -shee-əm, Latin: [ˈɫatiʊ̃]) — Рим қаласының негізі қаланып, Рим империясының астанасы болған Италияның орталық батысындағы аймақ. Анықтама Латий бастапқыда құнарлы, жанартаулық топырақтың (Latium vetus) шағын үшбұрышы болды, онда латындар тайпалары мекендеген. Ол Тибр өзенінің сол жағалауында (шығыс және оңтүстігінде) орналасқан, солтүстікке қарай Анио өзеніне (Тибрдің сол жағалауындағы саласы) және оңтүстік-шығысқа қарай Помптина Палусына ( Понтина батпақтары, қазіргі Понтиндік өрістер) дейін созылған. оңтүстік ретінде Киркейский тұмсығы. Тибрдің оң жағалауын этрусктардың Веии қаласы, ал қалған шекараларын курсив тайпалары алып жатты. Кейіннен Рим Веииді, содан кейін оның курсив көршілерін жеңіп, Оңтүстік Этрурияға және оңтүстікке, жартылай батпақты және жартылай таулы аймақта өз үстемдігін кеңейтті. Соңғысы көптеген рим және латын колонияларының құрылуын көрді: шағын римдік колониялар жағалау бойында құрылды, ал ішкі аймақтарды латындар мен римдіктер азаматтығы жоқ отарлады. Осылайша, Латиум атауы Римнің оңтүстігіндегі осы аймаққа (Latium adiectum), Страбон «латындардың соңғы қаласы» ретінде анықтаған ежелгі Оскан қаласы Казинум қаласына дейін кеңейтілді. Қазіргі ұрпақ, Лацио итальяндық аймағы, сонымен қатар латын тілінде Latium деп аталады және кейде қазіргі ағылшын тілінде, әлдеқайда үлкенірек, бірақ Latium vetus et adiectum өлшемінен екі есе аз, оның ішінде ежелгі Оңтүстік Этрурия мен Сабинаның үлкен аумағы. Латийді иеленген тайпалар латындардың ежелгі тілі ескі латын тілінің тікелей ізашары, латын және роман тілдерінің атасы болды. Латий тарихта маңызды рөл атқарды, оның мәртебесі Рим астанасының иесі ретінде, бір уақытта Рим империясының мәдени және саяси орталығы болды. Демек, Латиум атақты өнер және сәулет туындыларының үйі болып табылады. География Ең ерте белгілі Латиум латын елі болды, тайпаның танылған орталығы үлкен, тынығатын жанартауы болды, Монс Албанус («Албан тауы», қазіргі Колли Албани), 20 километр). Римнен оңтүстік-шығысқа қарай, 60 километр шеңбер бойынша. Оның орталығында кратер көлі, Lacus Albanus (Lago Albano), пішіні сопақ, ұзындығы және ені бірнеше км. Екінші ең биік шыңның (Монте Каво) шыңында Юпитер Латиарис ғибадатханасы болды, онда латинилер Римге бағынғанға дейін мемлекеттік функцияларды атқарды, ал римдіктер кейіннен діни және мемлекеттік рәсімдерді өткізді. Салынған соңғы пұтқа табынушылық ғибадатханасы орта ғасырларға дейін тұрды, оның тасы мен орналасқан жері әртүрлі ғибадатханалар және ақырында қонақүй үшін қайта пайдаланылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вермахт оны 1944 жылы американдық әскерлер жаяу әскерлердің шайқасынан кейін басып алған радиостанцияға айналдырды және қазіргі уақытта бұл халық көзге көрінбейтін деп санайтын антенналармен қоршалған даулы телекоммуникация станциясы. Юпитердің мемлекеттік құдай ретінде таңдалуы және Латини атауының латын тілінің атауына шығуы латындарды үндіеуропалық текті тайпа ретінде анықтауға жеткілікті. Август тұсында ерте Рим империясының ірі ақыны Вергилий Латийді «жасырын» (ағылшынша жасырын) сөзінен алған, өйткені мифте Латийдегі алтын дәуірдің билеушісі Сатурн Юпитерден жасырылған (латуиссет) Ана жерде. Қазіргі заманғы негізгі этимология Лацио латынның «latus» сөзінен шыққан, «кең» дегенді білдіреді «жазық жер» римдік Кампанья деген мағынаны білдіреді. Тарихы Латийге айналатын аймақ ерте қола дәуірінен бастап отырықшы ауылшаруашылық популяцияларының отаны болды және ежелгі гректерге, тіпті микендік гректерге де белгілі болды. Бұл атау латынның «латус» сөзінен шыққан, «кең» дегенді білдіреді, «жалпақ жер» идеясын білдіреді (жергілікті Сабина биік елінен айырмашылығы). Этруриядан шыққан этрусктар біздің дәуірімізге дейінгі 8 ғасырдан бастап Латийге күшті мәдени және саяси ықпал етті. Дегенмен, олар Ежелгі Грециядағы жағдайға ұқсас шағын, автономды қала-мемлекеттер басқаратын аймаққа саяси гегемонияны бекіте алмады. Шынында да, аймақтың Магна Греция қалаларына мәдени және географиялық жақындығы оның ерте тарихына қатты әсер етті. Біздің эрамызға дейінгі 10 ғасырға қарай археология көптеген ауылдардың құрылуымен Латийдің бүкіл аймағында ауыл шаруашылығының баяу дамуын жазады. Латындар дәнді дақылдар (арпа және арпа), жүзім (Vitis vinifera), зәйтүн, алма және інжір ағаштарын өсірді. Әртүрлі латын халықтары басқаратын қоғамда өмір сүрді. Бұл рулар Рим қоғамын ұйымдастырған отыз курия ретінде Римде жалғасатын олардың тайпалық шығу тегінің белгісі болды. Алайда, әлеуметтiк бiрлiк ретiнде рудың орнын патерфамилиялар басқаратын отбасы басты, ол отбасының үстiндегi билiктi ұстанатын ең егде ер адам. Тұрақты жергілікті орталық қажет болып көрінді, өйткені облыс орталығы ауылдардың бірі бола алмайды, бірақ жалпы жиналыс орны, әділет орны мен ауданның ортақ киелі орны болуы керек, онда ру мүшелері жиналды. басқару және ойын-сауық мақсаттары және соғыс жағдайында олар өздері үшін қауіпсіз баспана алған жерлері: қарапайым жағдайларда мұндай жерде мүлде болмаған немесе аз қоныстанған. Мұндай жер Италияда «биіктік» (капитолиум, тау шыңы) немесе «бекініс» (arx, arcere деген сөзден) деп аталды; ол бастапқыда қала емес еді, бірақ үйлер табиғи түрде бекіністің айналасына жиналып, кейіннен «сақинамен» қоршалғандықтан, ол бір қаланың өзегі болды (урбтар урвус пен қисықпен байланысты). Оқшауланған Албан полигоны, Латийдің табиғи бекіністері қоныстанушыларға қауіпсіз жағдайды ұсынған, алдымен жаңадан келгендер иеленетіні сөзсіз. Мұнда, Албан көлі (Лагиод ди Кастелло) мен Албан тауы (Монте -Каво) арасындағы Палацзуола үстіндегі тар үстірт бойымен латын қорларының қарабайыр орны болып саналатын Альба-Лонга қаласын және оның ана қаласын кеңейтті. Рим, сондай-ақ барлық басқа ескі латын қауымдастықтары; мұнда беткейлерде өте ежелгі латын аудандары Ланувиум, Арисия және Тускулум жатыр. Мұнда да әдетте өркениеттің бастауын белгілейтін кейбір қарабайыр тас қалау жұмыстары кездеседі. Ондағы аудан-бекіністер кейінірек Тибур және Праенесте айтарлықтай қалаларының пайда болуына әкелді. Албан мен Сабина төбелері мен Тибр арасындағы жазықтағы Лабичи, Габий, Номентум, Тибрдегі Рим, жағалаудағы Лорентум және Лавиниум, бәрі де латын отарлауының азды-көпті көне орталықтары болды. және кейбір жағдайларда ұмытып кете жаздады. Латын лигасы Бұл ауылдардың барлығы саяси егемендікке ие болды және олардың әрқайсысы өзін-өзі басқарды. Тегі жақындығы және олардың ортақ тілі олардың барлығын қамтып қана қоймай, маңызды діни және саяси институтта - Латын Лигасында көрініс тапты. Латындарды діни бірлестіктер біріктірді, соның ішінде Венера, Юпитер Латиарис және Ариксия көліндегі Дианаға табыну. Осылайша, Юпитердің киелі жеріне жақын болғандықтан, Альба-Лонга ауылы латын ауылдары арасында діни басымдықты ұстанды. Албан колониялары деп аталатын лигаға бастапқыда отыз ауыл қатысуға құқылы болды. Бұл ауылдардың жекелеген атаулары ғана жазылған. Бұл лиганың рәсімі «Латын фестивалі» ( feriae Latinae ) болды, онда Альба тауында жыл сайын осы мақсат үшін бас магистрат тағайындайтын күні, жиналған латын қорығымен бір өгізді құрбандыққа шалды. Латын құдайы» (Jupiter Latiaris). Рәсімге қатысқан әрбір қауым құрбандық мейрамына өз үлестерін қосуы керек еді. Альба Лонга діни басымдылыққа ие болғанымен, Албан президенттігі ешқашан Латиумға қатысты маңызды саяси билікке ие болмады, мысалы, ол ешқашан латын мемлекетінің астанасы болған емес. Латын лигасының юрисдикциясының ауқымы біршама тұрақсыз болды және осылайша құбылмалы болды; бірақ ол өзінің өмір сүруі үшін әртүрлі қауымдастықтардың кездейсоқ жиынтығы емес, латын қорының қарым-қатынасының жағымды көрінісі болып қала берді. Латын лигасы барлық уақытта барлық латын қауымдастықтарын қамтымауы мүмкін, бірақ ол ешқашан латын емес кез келген қауымдастыққа мүшелік артықшылығын бермеген. Оның өмір сүруінің өте ертесінде, Рим лиганың президенттігіне ие болды, ал Альба Лонга б.з.д. 7 ғасырдың ортасында жойылған қарсылас ретінде пайда болды; Лига таратылды және алдыңғы қатардағы отбасылар Римге көшуге мәжбүр болды: ана қаласы Альба Лонга, қызы Римге таратылды. Ливидің айтуынша, Альба Лонга Рим патшасы Туллустың ғибадатханаларын аямай, жермен жексен еткен. Латын фестивалі әлі де Албан тауында өтеді, бірақ римдік магистраттар. Біздің дәуірімізге дейінгі 7 ғасырдың ортасына қарай Рим теңіз державасы ретінде өзін қорғап, оны тұзбен қамтамасыз етті; Via Salaria («тұзды жол») Римнен төмен қарай, Тибр өзенінің солтүстік жағасында, Батыс Италиядағы ең жақын тұзды алқапта Остияға дейін төселген. Сонымен бірге археологтар Римнің қалалық трансформациясын анықтайды: Рим саятшылықтары үйлерге ауыстырылды және әлеуметтік кеңістік немесе форум болды, оны б.з.б. 620 ж. иемденген болса да, оның патшалары ешқашан Латийге абсолютті билік жүргізген емес. Алайда латын қалалары Римнен қорғаныс іздеді; өйткені Римде Латийдің кез келген басқа қаласына қарағанда жұмыс күші көп болды. Рим Республикасы және одан кейін Император Август ресми түрде бүкіл Италияны он бір аймаққа бөле отырып, біртұтас геосаяси құрылымға, Италияға біріктірді. Латий – қазіргі Кампанья аймағымен бірге Латийдің бірден оңтүстік-шығысында және Неапольдің орны – I аймаққа айналды. бюсті . Глиптотек, Мюнхен]] Готикалық соғыстан (535–554 жж .) және Шығыс Рим (Византия) жаулап алуынан кейін бұл аймақ өзінің еркіндігін қалпына келтірді, өйткені «Рим герцогтігі» Шығыс императорының меншігіне айналды. Алайда варварлық лонгобардтарға қарсы ұзақ соғыстар аймақты әлсіретіп жіберді, оны сол аумақтарда бірнеше мүліктері бар Рим епископы басып алды. Діни және шіркеу ақсүйектерінің күшеюі 16 ғасырдың ортасына дейін лордтар мен Рим епископы арасындағы билік үшін үздіксіз күреске әкелді. III Иннокентий Колонна әулетінің билігін азайту үшін Шіркеу өкілдері арқылы Туссия, Кампанья және Мариттима провинциялық әкімшіліктерінде өз билігін бекітуге ниет білдіріп, өзінің аумақтық билігін нығайтуға тырысты. Басқа папалар да солай етуге тырысты. Папа билігі Францияның Авиньон қаласында тұрған кезеңде (1309–1377) Римнен Рим папасының болмауына байланысты феодалдардың билігі күшейе түсті. Кіші коммуналар және ең алдымен Рим лордтардың күшеюіне қарсы болды және Кола ди Риенцомен олар өздерін шіркеу билігінің антагонистері ретінде көрсетуге тырысты. Алайда, 1353 және 1367 жылдар аралығында папалық Латий мен қалған Папалық мемлекеттердің бақылауын қалпына келтірді. 16 ғасырдың ортасынан бастап папа саяси жағынан Латийді Папалық мемлекеттермен біріктірді, осылайша бұл аумақтар Әулие Петр иелігінің провинциялық әкімшіліктеріне айналды; Витербодағы, Мариттимадағы және Кампаньядағы және Фрозинонедегі губернаторлар оларды папа билігіне басқарды. 1798 жылы ақпанда Наполеон Бонапарт аймақты Францияға қосқаннан кейін қысқа өмір сүрген Рим Республикасы (18 ғасыр) кейін, 1799 жылы қазанда Латиум қайтадан Папа мемлекеттерінің құрамына кірді. 1870 жылы 20 қыркүйекте Рим папасы Пий IX тұсында Римді басып алу және Францияның Седандағы жеңіліспен Италияның бірігуі аяқталды және Латиум Италия Корольдігіне қосылды. Латийдің қазіргі аймағы Лаций, көбінесе итальяндық атауымен Лацио деп аталады, үкіметтік аймақ, яғни мемлекеттің бірінші деңгейдегі әкімшілік бөлімшелерінің бірі. Италияда жиырма аймақ бар. Бастапқыда орталық мемлекеттің әкімшілік аудандары ретінде қарастырылған аймақтар 2001 жылы конституциялық реформадан кейін маңызды автономия деңгейіне ие болды. Қазіргі Латиум аймағы ұлттық астанасы Римді қамтиды. Тағы қараңыз * Latium adiectum * Латын аңғары * Fidenae * Этрурия Дереккөздер Сыртқы сілтемелер