Афина Акрополі

Афина Акрополі (гр. Ακρόπολη Αθηνών) — Афина қаласындағы акрополь, 156 метр биіктіктегі жартас төбесі, төбесі жайпақ (шамамен ұзындығы 300 м және ені 170 м). Сондай-ақ ішінде грек құдайларына дұғалар жасалып, құрбандықтар шалынған көптеген ғибадатханалар болған. Қазіргі уақытта Акрополь — сәулет өнерінің көрнекті ескерткіші, онда үлкен сәулет және тарихи маңызы бар бірнеше ежелгі ғимараттардың қалдықтары сақталған, олардың ішіндегі ең әйгілісі — Парфенон. Акрополь сөзі грек тіліндегі ἄκρον (akron) — «ең биік нүкте, шеткі бөлік» және πόλις (polis) — «қала» сөздерінен шыққан. «Акрополь» ұғымы жалпы атау болып табылады, ал Грекияда басқа да көптеген акропольдер бар. Ежелгі уақытта Афина Акрополі Кекропия (Κεκροπία) деп те аталған, аңыздағы жылан-текті адам — алғашқы афин патшасы Кекропс құрметіне. Жартас төртінші мыңжылдықта б.з.д. қоныстанғаны туралы дәлелдер болғанымен, бұл жерде ең маңызды құрылыстар, соның ішінде Парфенон, Пропилеи, Эрехтейон және Ника Аптерос ғибадатханасы, б.з.д. V ғасырда Перикл бастамасымен салынған. Парфенон және басқа да ғимараттар 1687 жылы түрік-венециан соғысы кезінде венециалықтар қоршаған кезде қатты зақымданды, сол кезде Парфенонда сақталған оқ-дәрі зеңбірек оғы тиіп жарылап кеткен. Тарихы Ертеде қоныстануы Акрополь Афина қаласындағы теңіз деңгейінен 150 метр (490 фут) биікке көтерілетін, төбесі сәл тегіс жартас үстінде орналасқан, жалпы аумағы шамамен 3 гектар (7,4 акр). Ең ерте артефактілер неолиттің орта кезеңіне жатады, ал Аттика аумағында неолиттің ерте кезеңінен (б.з.д. 6-мыңжылдық) бастап қоныстар болғаны құжатпен расталған. Кеш қола дәуірінде бұл төбеде микендік мегарон сарайы тұрғанына еш күмән жоқ. Бұл құрылыстан қазіргі күнге дейін бір әкті тас бағана негізі мен құмтастан жасалған бірнеше баспалдақ бөліктерінен басқа ештеңе сақталмаған. Сарай салынғаннан көп ұзамай ұзындығы 760 м (2490 фут), биіктігі 10 м (32 фут 10 дюйм) дейін, қалыңдығы 3,5 м (11 фут 6 дюйм) мен 6 м (19 фут 8 дюйм) аралығында болатын Циклоптік деп аталатын алып қорған қабырға тұрғызылды. Кеш Элладалық IIIB кезеңінің соңынан (б.з.д. 1300–1200 жж.) бастап, бұл қабырға б.з.д. V ғасырға дейін акропольдің негізгі қорғанысы қызметін атқарды. Қабырға үлкен тастардан тұрғызылған екі парапеттен құралды және «эмплектон» (гр. ἔμπλεκτον) деп аталатын балшық ерітіндісімен бекітілді. Микендік құрылысқа тән дәстүр бойынша, қабырға жер бедерінің табиғи пішінін қайталап салынған, ал оның қақпасы оңтүстік жағында орналасып, ішке кірушілердің оң жағын бақылау үшін қиғаш бағытта тұрған парапет пен мұнарамен қорғалған еді. Төбеге шығатын екі қосымша жол солтүстік беткейде болған, олар тасты жартастан қашалған тік әрі тар баспалдақтардан тұрған. Гомер бұл бекініске «Эрехтейдің мықты тұрғызылған үйі» деп сілтеме жасаған деп есептеледі (Одиссея 7.81). Б.з.д. XIII ғасырға дейінгі бір уақытта Акропольдің солтүстік-шығыс шетінде жер сілкінісі нәтижесінде жарық пайда болған. Бұл жарық шамамен 35 м (115 фут) тереңдікке дейін созылып, жұмсақ мергель қабатына жеткен жерде құдық қазылған. Осы құдыққа апаратын күрделі баспалдақ жүйесі салынған, және ол микендік кезеңнің бір бөлігінде қоршау кезінде ішетін судың аса маңызды әрі қауіпсіз көзі болды. Архаикалық Акрополь Акропольдің сәулеттік келбеті туралы архаикалық дәуірге дейін көп мәлімет жоқ. Б.з.д. VII және VI ғасырларда бұл аумақ сәтсіз аяқталған Килон көтерілісі кезінде Килонның бақылауында болды, сондай-ақ екі рет Писистраттың қолына өтті; бұлардың әрқайсысы мемлекеттік төңкеріс арқылы саяси билікті басып алуға бағытталған әрекеттер еді. Кейінірек аталып өтетін Гекатомпедоннан бөлек, Писистрат кіреберіс қақпа немесе пропилеи де салдырған. Соған қарамастан, акрополь төбесінің айналасында солтүстік-батыс етегінде орналасқан ең ірі су көзі — Клепсидраны қамтыған, тоғыз қақпалы қабырға — Еннеапилон тұрғызылғаны байқалады. Қаланың қамқоршы-тәңірі — Афина Палладаға арналған ғибадатхана б.з.д. 570–550 жылдар аралығында тұрғызылған. Әктастан салынған бұл дорийлік ғимараттан көптеген жәдігерлер сақталған және ол Гекатомпедон (грекше «жүз қадамдық»), Ур-Парфенон (немісше «алғашқы Парфенон» немесе «бастапқы Парфенон»), H-сәулет немесе фронтондағы үш денелі адам-жылан мүсініне байланысты, сақалдары қою көк түске боялғандықтан, «Көксақал ғибадатханасы» деп аталады. Бұл ғибадатхана бұрынғысын алмастырды ма, әлде тек қасиетті аумақ немесе құрбандық орны ғана болды ма — бұл белгісіз. Болжам бойынша, Гекатомпедон қазіргі Парфенон тұрған жерде салынған. Б.з.д. 529–520 жылдар аралығында Писистратидтер тағы бір ғибадатхана — әдетте Архайос Неос (ἀρχαῖος νεώς, «ежелгі ғибадатхана») деп аталатын Афина Ескі ғибадатханасын салдырды. Афина Палладаға арналған бұл ғибадатхана Эрехтейон мен әлі күнге дейін сақталған Парфенонның арасында, Дөрпфельд іргетастарының үстіне тұрғызылған. Архайос Неос Грекияға екінші парсы шапқыншылығы (б.з.д. 480–479 жж.) кезінде Ахемен әулетінің Афинаны қиратуы барысында жойылды; алайда б.з.д. 454 жылы Делос одағының қазынасы оның опистодомына көшірілгендіктен, ғибадатхана сол кезеңде қайта қалпына келтірілген болуы мүмкін. Ксенофонттың мәліметіне сәйкес, б.з.д. 406/405 жылдары Афинаның ескі ғибадатханасы өртелген болуы ықтимал. Ал Паусаний біздің заманымыздың II ғасырында жазылған «Грекияның сипаттамасы » еңбегінде бұл ғибадатхананы атамайды. Шамамен б.з.д. 500 жылы Гекатомпедон жаңа, анағұрлым ауқымды ғимарат — Ежелгі Парфенонды (жиі Алдынғы Парфенон немесе Ерте Парфенон деп аталады) салу үшін бөлшектелді. Осы себепті афиналықтар Писистрат пен оның ұлдарымен байланысты деп саналған Олимпейон ғибадатханасының құрылысын тоқтатуға шешім қабылдап, оның орнына Олимпейонға арналуға тиіс болған Пирей әктасын Ежелгі Парфенонды салуға пайдаланды. Жаңа ғибадатханаға орын дайындау үшін шыңның оңтүстік бөлігі тазартылып, шамамен екі тоннадан тұратын 8 000 әктасты блок қосу арқылы тегістелді; кей жерлерде іргетастың тереңдігі 11 м (36 фут) болды, ал қалған бөлігі тіреу қабырғамен ұстап тұратын топырақпен толтырылды. Алайда б.з.д. 490 жылғы Марафон шайқасындағы жеңістен кейін жоспар қайта қаралып, әктас орнына мәрмәр қолданылды. Құрылыстың әктас кезеңі Алдынғы Парфенон I, ал мәрмәр кезеңі Алдынғы Парфенон II деп аталады. Б.з.д. 485 жылы Ксеркс Парсы патшасы болған кезде соғыс қаупі төнгендіктен, ресурстарды үнемдеу мақсатында құрылыс тоқтатылды. Ескі Парфенон б.з.д. 480 жылы парсылар қалаға басып кіріп, оны талқандаған кезде әлі салынып жатқан еді. Ғимарат Ежелгі ғибадатханамен және жартас үстіндегі дерлік барлық нысандармен бірге өртеліп, тоналды. Парсы дағдарысы басылғаннан кейін афиналықтар аяқталмаған ғибадатхананың көптеген сәулеттік бөлшектерін (ойықсыз бағана барабандары, триглифтер, метоптар және т.б.) Акропольдің жаңадан салынған солтүстік қорған қабырғасына енгізіп, оларды көзге түсетін «соғыс ескерткіші» ретінде пайдаланған; бұл бөлшектерді бүгінгі күнге дейін көруге болады. Қираған аумақ қоқыстан тазартылды. Мүсіндер, культтік заттар, діни сый-тартулар және қалпына келтіруге келмейтін сәулеттік элементтер төбеде терең қазылған бірнеше шұңқырға салтанатты түрде көмілді; олар Классикалық Парфенонның айналасында жасалған жасанды платоға толтырма ретінде ыңғайлы қызмет атқарды. Осы «парсы қирандылары » 1890 жылға дейін Акропольде қазылған ең бай археологиялық қабат болды. Периклдің құрылыс бағдарламасы Б.з.д. 468 жылы Еуримедонттағы жеңістен кейін Кимон мен Фемистокл Акропольдің оңтүстік және солтүстік қабырғаларын қайта тұрғызуға бұйрық берді. Негізгі ғибадатханалардың көпшілігі, соның ішінде Парфенон да, Афинаның «Алтын ғасыры» (б.з.д. 460–430 жж.) деп аталатын кезеңде Периклдің бұйрығымен қайта салынды. Қайта қалпына келтіру жұмыстарына афиналық мүсінші Фидий және атақты екі сәулетші — Иктин мен Калликрат жауапты болды. Б.з.д. 437 жылы Мнесикл Акропольдің батыс шетінде орналасқан, Пенделикон мәрмәрінен жасалған дорийлік бағаналары бар, ішінара Писистраттың ескі Пропилейлерінің үстіне салынған салтанатты қақпа — Пропилейлердің құрылысын бастады. Бұл колоннадалар б.з.д. 432 жылға қарай дерлік аяқталып, олардың екі қанаты болды, солтүстік қанаты Полигнот салған суреттермен безендірілді. Шамамен сол уақытта Пропилейлердің оңтүстігінде Пенделикон мәрмәрінен салынған, төрт бағаналы портиктері бар шағын иониялық Афина Ника ғибадатханасының құрылысы басталды; ол грек ғибадатханалық сәулетінің негізгі қағидаларын сақтаған. Пелопоннес соғысы салдарынан болған үзілістен кейін ғибадатхана Никий бітімі кезеңінде, б.з.д. 421–409 жылдар аралығында аяқталды. Пенделикон мәрмәрінен салынған әсем Эрехтейон ғибадатханасының құрылысы (б.з.д. 421–406 жж.) жер бедерінің өте тегіс еместігін және аумақтағы бірнеше қасиетті орындарды айналып өтуді ескерген күрделі жоспар бойынша жүзеге асырылды. Шығысқа қараған кіреберіс алты иониялық бағанамен көмкерілген. Ерекше түрде, ғибадатханада екі портик бар: солтүстік-батыс бұрышындағысы иониялық бағаналарға тірелсе, оңтүстік-батыстағысы алып әйел мүсіндері — кариатидалар арқылы ұстап тұрылған. Ғибадатхананың шығыс бөлігі Афина Палладаға арналды, ал батыс бөлігі, архаикалық патша Посейдон-Эрехтей ғұрпына қызмет ете отырып, Гефест пен Эрехтейдің ағасы Буттың құрбандық үстелдерін қамтыды. Б.з.д. I ғасырда болған өрт салдарынан жойылып, бірнеше рет қайта салынған ішкі кеңістіктің бастапқы жоспары туралы аз мәлімет сақталған. Осы кезеңде Афина Паллада, Посейдон, Эрехтей, Кекропс, Герса, Пандроса және Аглаура ғибадатханаларын қамтыған қасиетті аумақтар кешенінің құрылысы басталды; оның құрамына Кор портигі (Қыздар портигі) немесе Кариатидалар балконы да кірді. Афина Ника ғибадатханасы мен Парфенонның арасында Браурониялық Артемиданың (немесе Брауронейонның) қасиетті орны орналасқан еді; бұл тәңірі аю бейнесінде көрсетіліп, Браурон демінде құрметтелген. Павсанийдің мәліметіне сәйкес, қасиетті орында тәңірінің ағаш мүсіні — ксоан және б.з.д. IV ғасырда Пракситель жасаған Артемиданың мүсіні болған. Пропилейлердің артында б.з.д. 450–448 жылдары жасалған Фидийдің Афина Промахосқа («алдыңғы шепте шайқасатын Афина») арналған алып қола мүсіні үстемдік етті. Тұғырдың биіктігі 1,50 м (4 фут 11 дюйм), ал мүсіннің жалпы биіктігі 9 м (30 фут) болды. Құдайы қолында найза ұстап тұрды, оның алтын жалатылған ұшы Сунион мүйісін айналып өтетін кемелердегі теңізшілерге шағылысып көрінетін, ал сол жағында Мис шебер Кентаврлар мен Лапифтер арасындағы шайқас бейнелерін салған алып қалқан болды. Қазіргі күнге дейін көзге көрінерлік із қалдырмаған басқа ескерткіштер қатарына Халкотека, Пандросейон, Пандионның қасиетті орны, Афинаның құрбандық үстелі, Зевс Полиейдің қасиетті орны және Рим дәуірінен қалған Рома мен Августтың дөңгелек ғибадатханасы жатады. Эллинизм және Рим дәуірінде Эллинистік және римдік кезеңдерде Акрополь аумағындағы көптеген қолданыстағы ғимараттар уақыттың және кейде соғыстардың салдарынан келген зақымды жою мақсатында жөнделді. Шетелдік патшаларға арналған ескерткіштер тұрғызылды, атап айтқанда Пергамның Атталид әулетінің патшалары — Аттал II-нің (Парфенонның солтүстік-батыс бұрышының алдында) және Эумен II-нің Пропилейлердің алдында тұрған ескерткіштері. Бұлар ерте Рим империясы кезеңінде тиісінше Августқа немесе Клаудийге (нақты емес) және Агриппаға қайта арналды. Эумен сондай-ақ төмендегі агорадағы Аттал стоасына ұқсас, оңтүстік беткейде стоа салуға жауапты болды. Юлий–Клавдийлер әулеті кезеңінде Парфеноннан шамамен 23 метр қашықтықта орналасқан шағын, дөңгелек ғимарат — Рома мен Август ғибадатханасы жартас шыңындағы соңғы маңызды көне құрылыс болды. Шамамен сол уақытта солтүстік беткейде, Классикалық кезеңнен бері Панға арналған үңгірдің жанындағы үңгірде, қызметке кіріскен кезде архонттар Аполлонға бағыштайтын қасиетті орын салынды. Біздің заманымыздың 161 жылы оңтүстік беткейде римдік Герод Аттик өзінің зәулім амфитеатры немесе одеонын салдырды. Ол бір ғасырдан кейін басып кірген герулдер тарапынан қиратылды, алайда 1950-жылдары қайта қалпына келтірілді. III ғасырда герулдердің шапқыншылығы қаупі төнген кезде Акрополь қабырғалары жөнделіп, Пропилейлердің алдындағы кіреберісті шектеу үшін Бөуле қақпасы салынды, осылайша Акрополь қайтадан қамал ретінде пайдаланылды. Афина Латин герцогтігі тұсында Акрополь қаланың әкімшілік орталығы қызметін атқарды, Парфенон кафедралды собор болды, ал Пропилейлер герцогтық сарайдың бір бөлігіне айналды. Сондай-ақ үлкен мұнара — Франкопиргос (Франк мұнарасы) салынды, ол XIX ғасырда қиратылды. Грекия Осман империясы тарапынан жаулап алынғаннан кейін Пропилейлер түрік әскерінің гарнизон штабы ретінде қолданылды, Парфенон мешітке айналдырылды, ал Эрехтейон губернатордың жеке гареміне айналды. Акрополь ғимараттары 1687 жылғы Морея соғысы кезінде венециялықтардың қоршауы барысында елеулі зақымға ұшырады. Оқ-дәрі қоймасы ретінде пайдаланылған Парфенон артиллериялық соққыға ұшырап, қатты бүлінді. Кейінгі жылдары Акрополь Византия, франк және осман кезеңдеріне тән көптеген құрылыстар салынған, адам әрекеті қызу жүретін орын болды. Осман дәуірінде үстем болған нысан — Парфенонның ішінде орналасқан, мұнарасы бар мешіт еді. Грекияның тәуелсіздік үшін соғыс кезінде Акрополь үш рет қоршауға алынды: 1821–1822 жылдары гректер тарапынан екі рет және 1826–1827 жылдары османдар тарапынан бір рет. 1822–1825 жылдар аралығында гректер жақында қайта ашылған Клепсидра бұлағын қорғау үшін Одиссей Андруцос есімімен аталған жаңа бекініс (бастион) салды; бұл бұлақ қамалдың жалғыз тұщы су көзіне айналды. Тәуелсіз Грекия кезеңі Тәуелсіздікке қол жеткізілгеннен кейін Византия, франк және осман кезеңдеріне жататын нысандардың көпшілігі ескерткішті кейінгі барлық қосымшалардан «тазартып», оны бастапқы қалпына келтіру мақсатында алаңнан алынып тасталды. Акропольден табылған кейбір көне жәдігерлер XIX ғасырдың екінші жартысында салынған ескі Акрополь мұражайында қойылды. 1941 жылы Грекияны Ось мемлекеттері басып алған кезеңнің басында неміс сарбаздары Акрополь үстіне нацистік Германияның соғыс туын көтерді. Ол қарсылықтың алғашқы әрекеттерінің бірі ретінде Манолис Глезос пен Апостолос Сантас тарапынан түсірілді. 1944 жылы Грекияның премьер-министрі Георгиос Папандреу нацистерден азат етілуді атап өту үшін Акропольге келді. Дереккөздер