Мария-Луиза фон Мотесицки

Мария-Луиза фон Мотесицки (; 24 қазан, 1906, Вена, Аустрия - 10 маусым, 1996, Лондон, Ұлыбритания) — британдық суретші, портрет суретшісі, Аустриядан шыққан пейзаж суретшісі. Өмірбаяны Мария-Луиза фон Мотесицки 1906 жылы Венада ақсүйектер отбасында дүниеге келген. Оның анасы Генриетта фон Либен Габсбургтер әулетіндегі бай және білімді еврей банкирлерінің отбасынан шыққан. Фон Либенстің үлкен картиналар жинағы болған, олардың кейбіреулерін олар Вена өнер тарихы мұражайына сыйға тартқан. Мария-Луиза фон Мотесицки бала кезінен сурет салуға құмар болған және ол үшін 13 жасында мектепті тастап кетті, оның айтуынша, бұл үлкен қателік болған. Мария-Луиза Венадағы көркемсурет мектебінде кескіндемені оқыды. Оның ағасы барон Карл фон Мотесицки Аустриядан кетуден бас тартып, Хинтербрюльде тұруға қалды. Шығармашылығы Мария-Луиза фон Мотесицкидің туындыларына портреттер, автопортреттер, натюрморттар, пейзаждар және аллегориялық картиналар жатады. Суретші көптеген қиял-ғажайып және ертегі картиналарын салған, оларда бұлыңғыр қиялдар мен шындық арасында оның өз тағдыры бейнеленген. Мария-Луиза фон Мотесицки өз туындыларында адам мінезіне ерекше мән берген. Ол сол кездегі өзекті тарихи және діни тақырыптарды өмір драмасымен алмастыра білген. 1926 жылы Парижде ол «Париж жұмысшысы» картинасын және тарақпен автопортретін салған. Мария-Луиза 1933 жылы Хаген қаласында өз жұмысын көпшілікке көрсетті, ал 1939 жылы Мотесицки Амстердамда өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізген. Ол 1940 жылдың аяғындағы картиналарда ағасы Карлдың бейнесін бейнеледі: оның дос қызымен портретін және алмамен аллегориялық натюрморт салды. Суретшінің шығармашылығында автопортреттер ерекше орын алады. Оның алғашқы және соңғы автопортреттерінің арасындағы уақыт аралығы 67 жыл. Алғашқы автопортрет 1926 жылы салынған: 20 жасар Мария-Луиза отырған күйде, көрерменге тіке қарайтын. өзіне сенімді жас қыз бейнеленген. Фигураға және биіктікке баса назар аударылған. Ұзартылған пішіндер экспрессионистік мәнерді көрсетеді. Соңғы автопортрет 1993 жылы салынған: сәнді және талғампаз киім, маңдайды ашатын қалпақ, үлкен қара көздер, ашық жарқын түр. Бұл автопортрет бірінші портретті еске түсіреді. Фон Мотесицки қарттық пен өлімнің басталуын бейнелейтін картиналарында өзінің анасының бейнесін бейнелейді. «Түннен күндізге» картинасында суретші анасын сол жағында жатқан тақыр басты кемпір ретінде бейнелейді, бірақ оның көзқарасында керемет қадір-қасиет бар. Анасының портреттерін өнертанушылар кәрілік пен шарасыздықты бейнелейтін ең жарқын, шыншыл картиналардың бірі деп санайды. Автопортреттер мен анасының портреттері суретшінің ең жақсы әрі танымал туындыларының бірі болды. Мария-Луиза фон Мотесицкиге өз суреттерін сатудың қажеті болмаған, сондықтан олардың көпшілігі оның өз қолында сақталған, содан кейін Мари-Луиза фон Мотесицки қайырымдылық қорына берілді. Оның туындыларының көпшілігі Ұлыбритания, Ирландия, Аустрия, Германия, Голландия және АҚШ-тың қоғамдық мұражайларында сақталған. Көрмелері * 1939 жыл — Гаага * 1944 жыл— Лондон (Чехословакия институты) * 1952 жыл — Гаага * 1994 жыл — Вена (Бельведер галереясы) * Барон Филиппа де Ротшильда портреті (1986, Фицуильям мұражайы). * Париж жұмысшысы (1926 ж.) * Элиаса Канетти портреті (1993, Ұлттық портреттер галереясы) Әдебиет * M.-L. von Motesiczky, Ausstellungskatalog, Wien 1994 * СS. Plakholm-Forsthuber, Künstlerinnen in Österreich 1897—1938, 1994 * K. Schröder, Neue Sachlichkeit, Österreich 1918-38, Ausstellungskatalog, Wien 1995 * Jeremy Adler, Birgit Sander (Hrsg.): Marie-Louise von Motesiczky (1906—1996). Prestel, München 2006 * Elias Canetti, Marie-Louise von Motesiczky: Liebhaber ohne Adresse — Briefwechsel 1942—1992 (herausgegeben von Ines Schlenker und Kristian Wachinger), Hanser, München 2011 * Evi Fuks u. a. (Hrsg.): Die Lieben. 150 Jahre Geschichte einer Wiener Familie. Böhlau-Verlag, Wien 2005 * Jill Lloyd: The Undiscovered Expressionist. A Life of Marie-Louise Von Motesiczky. Yale University Press, New Haven, Conn. 2006 * Eva Michel: Marie-Louise von Motesiczky (1906—1996). Eine österreichische Schülerin von Max Beckmann. Universität Wien 2003 Дереккөздер