Чжуан

Чжуан (өз атауы - бучжуан, буи, бунун) — Негізінен Гуанси-Чжуан автономиялық ауданы мен Юньнань провинциясының аумағын мекендеген Оңтүстік Қытайдың байырғы халқы. Жалпы саны 16 миллион адам. (1992) Этнонимі Чжуандардың, сол тіл тобына жататын басқа халықтардың шығу тегі мәселесі өте күрделі болып көрінеді, ал материалдың аздығы түпкілікті қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді. Наньюэ, барлық көне лоюэлерді біріктірудің ерте түрі болған, тек олардың боюэ ретінде белгілі болған бөлігі ғана болды және олардың арасында чжуанның ата-бабалары басты рөл атқарды. Біздің эрамызға дейінгі 195 жылы Хань әулетінің императоры У-Дидің Наньюэнің тәуелсіздігін мойындауға мәжбүр болды. Біздің эрамызға дейінгі 1 ғасырда Хань императорлары Наньюэмен соғысты. Біздің эрамызға дейінгі 43 жылы Боюэ шешуші жеңіліске ұшырап, Наньюэ ыдырап кетті. Тайпалардың бір бөлігі батысқа қарай тауларға, екіншісі Гуандунның оңтүстік жағалауы бойымен оңтүстік-батысқа, Оңтүстік-Шығыс Азия аймақтарына кетті. Көне және ортағасырлық жазба деректердегі луйэ, қазіргі Гуанси-Чжуан автономиялық ауданының ежелгі тұрғындары, ал Лойюэ Ляо Ли тарихи атаулары чжуан ата-бабаларының этнонимдерінің бірінің ықтимал өзгерістері болып табылады. Бұл деректер мыңдаған жылдар бойы қазіргі Гуанси-Чжуан автономиялық ауданында чжуан ата-бабаларының үздіксіз қоныстануы туралы айтуға мүмкіндік береді. Тілі Олар тай-кадай отбасына жататын және екі диалектілік тобынан тұратын чжуан тілінде сөйлейді, жазу үшін өзгертілген қытай таңбалары қолданылған. 1955 жылы латын әліпбиіне негізделген жазу енгізілді, 1982 жылы реформаланды. Қытай тілі кең тараған, белгілі бір бөлігі миао, яо немесе тунг тілдерінде сөйлейді. Діні Сенушілер ата-бабалар культін ұстанады (мо), сонымен қатар буддистер, даосистер және христиандар бар. Кәсібі Негізгі кәсібі – егіншілік (күріш, жүгері, көкөністер, бұршақ дақылдары, тәтті картоп), мал шаруашылығы (буйвол, шошқа), құс шаруашылығы, балық аулау, терушілік, таулы аймақтарда – орман шаруашылығы. Дәстүрлі қолөнерден – металл өңдеу, керамика, тоқымашылық бар. Тұрмыс салты Отбасы шағын, патриархалдық. Некенің екі түрі бар, бірі – еркін махаббат, екіншісі – келісімді неке. Әдетте, жас жігіттер мен қыздардың кімді жақсы көретінін таңдау еркіндігі жеткілікті. Алайда ата-аналардың араласуы жиі байқалды. Ерлер де, әйелдер де отбасының жұмыс күші болып табылады, бірақ тек ер адамдар отбасының мүлкін мұрагерлікке алуға құқылы. Чжуан халықтарында үйлену дәстүрі: әйелі тұрмысқа шыққаннан кейін күйеуінің үйінен бөлек кетеді. Әйелі үйлену тойының келесі күні ата-анасына оралады және тек маңызды мерекелерде немесе шаруаның қарқынды маусымында күйеуімен уақытша тұрады. Әйелі жүкті болғаннан кейін ол күйеуімен тұрақты өмір сүре бастайды. Елді мекендері мен дәстүрлі баспаналары Тұрғын үйлері қадаларда орналасқан, әдетте екі қабатты, төбесі жабынқышпен жабылған, төменгі қабаты малға, құсқа, шаруашылық құралдарына, жоғарғы қабаты тұрғын үйге арналған. Дәстүрлі киімдері Ерлер мен әйелдер киімі – күртеше немесе жейде, шалбар, әйелдер киімі кестемен көмкерілген. Әйелдер күмістен жасалған әшекей бұйымдарды - шаш қыстырғыштарды, сырғаларды, білезіктерді тағады. Фольклоры Чжуан тілінде дамыған ұлттық әдебиеті бар. Халық ауыз әдебиеті бай – ән, ауызша, би. Дәстүрлі музыкалық аспаптары – бамбуктан жасалған органдар, барабандар сақталған. Ұлттық қытай флейталары да қолданылады - ди, сяо, сона (қытай гобойы) және т.б. Таң дәуірінде бастау алған «Чжуан» операсы күні бүгінге дейін жалғасын табуда. ХІХ ғасырдың 2-жартысында пайда болған чжуан драмасы солтүстік және оңтүстік деген екі нұсқамен ұсынылған. Көлеңке театры танымал. Сілтеме * Дереккөздер