kurumikz/Cleaned-Kazakh-Wikipedia huggingface dataset:
Гонзо-журналистика

Гонзо-журналистика ( – есі дұрыс емес, нақұрыс)(журн.тип.) – кез келген болған оқиғаны сипаттау автордың өз атынан, яғни бірінші жақта жүзеге асырылады. . Сонымен қоса репортаж жасаушы болған оқиғаға өзі қатысып, ондағы жағдайлардың барлығын әзіл, қалжың немесе ашу, ыза секілді эмоциялар қолдану арқылы сипаттап беруі тиіс. Кей кездері репортер тарапынан бейәдеп сөздер де қолданылуы мүмкін. Журналистиканың бұл саласы көбінесе америка журналистикасына тән. Қазақ журналистері мұндай репортаждар жасауға бармайды. Дереккөздер
Музыкалық журналистика

Музыкалық журналистика (журн.тип.) – әлемдік журналистикада кеңінен қолданысқа енген журналистиканың бір тармағы. . Музыкалық журналистика аты айтып тұрғандай музыкалық шығармаларға талдау жасап, музыка әлеміндегі жаңалықтардан хабардар етеді. Сондай-ақ аталған журналистика тармағы музыка сынына аса мән береді. Жалпы музыка жайлы жазылған көптеген мақалалар 18 ғасырда пайда болған.Сондықтан оны жаңа кезеңде пайда болған деп айтуға негіз бар. Дереккөздер
Медиаменеджмент

Медиаменеджмент (мeнеджмент – ) – бұқаралық ақпарат құралдарын қоғамдық-экономикалық тұрғыда тиімді басқару жүйесі. . Медиаменеджмент тәжірибесі бүгінде бүкіл әлемде кеңінен қолданылуда. Күннен-күнге медиаменеджментті тиімді жүзеге асырудың жаңа үлгілері алға шығуда. Медиаменеджмент жүйесі аса дамыған елдердің көш басында Жапония тұр. Дереккөздер
Журналистика жанрлары

Журналистика жанрлары – мақаланы немесе журналистің кез келген жұмысының түрлі жанрларға бөліп қарастырылуы. . Ол мынадай жанрларға бөлінед: * Ақпараттық жанрлар: ** хроника, ** ақпарат, ** кеңейтілген ақпарат, ** сұхбат, ** есеп, ** репортаж, ** арнайы репортаж, ** баспасөз сауалнамасы және т.б. * Талдамалы жанрлар: ** корреспонденция, ** комментарий, ** мақала, ** хат, ** түйіндеме, ** әңгіме-сұхбат, ** шолу, ** естеліктер және т.б. * Көркем-әдеби жанрлар: ** көркем-публицистикалық суреттемелер, ** эссе, ** очерк, ** фельетон, ** памфлет, ** жолсерік очерктері және т.б. * Шоу: ** ойындар, ** байқаулар, ** реалити-шоулар және т.б. Дереккөздер ru:Журналистика#Жанры журналистики
Халықаралық медиа дамытушы ұйымдар

Халықаралық медиа дамытушы ұйымдар - Медиа ресурстарын дамытуға бағытталған халықаралық ұйымдар: • Халықаралық журналистер федерациясы • Халықаралық журналистер ұйымы • Бүкіләлемдік газет және жаңалықтар ассоциациясы • Медиалық және коммуникативті зерттеулердің халықаралық ассоциациясы • Журналистер адам құқығы үшін • Transparency International ұйымы . Дереккөздер
Халықаралық журналистер ұйымы

Халықаралық журналистер ұйымы (ағыл. International Organization of Journalists (IOJ)) – ерікті журналистердің шығармашылық бірлестігі. . Ол 1945 жылдың наурыз айында өткен Бүкіләлемдік журналистер конгресінде құрылды. Ал келесі жылдың жазында Данияның астанасы Копенгагенде Халықаралық журналистер ұйымының I құрылтай конгресі өтті. Ұйымның ресми тілдері ағылшын, орыс, неміс, араб, испан, француз. Дереккөздер
Бүкіләлемдік газет және жаңалықтар ассоциациясы

Бүкіләлемдік газет және жаңалықтар ассоциациясы –коммерциялық емес, мемлекеттік емес ұйым. . Құрамына 120 мемлекеттің 18 мың басылымы, 15 мың интернет-басылымы, 3 мың баспа үйі кіретін масс-медиа мен баспасөздің ірі кәсіби бірлестігі. Ассоциация медиа саласында қызмет көрсету мен зерттеу бағытындағы жетекші IFRA ұйымы мен Бүкіләлемдік газет ассоциациясының бірігуінің нәтижесінде 2009 жылдың шілдесінде құрылған болатын. Бірлестіктің ұйымдастыруымен жыл сайын кәсіби журналистерге арналған тренингтер, байқаулар, семинарлар және т.б. өтіп тұрады. Сондай-ақ бірлестік медиа саласының дамуына әлемдік деңгейде өз үлесін қосуда. Дереккөздер
Халықаралық Медиалық және коммуникативті зерттеулер ассоциациясы

Xалықаралық Медиалық және коммуникативті зерттеулер ассоциациясы – коммерциялық емес, мемлекеттік емес ұйым. . Журналистика мамандығының оқытушыларының, зерттеушілерінің, тәжірибеде сынаушыларының бірлестіктері арасындағы ең ірілерінің бірі. Ассоциация мүшелері медиа және коммуникация салаларын зерттеуге бүкіл әлем болып атсалысу керек деген ұстанымда. Сондықтан олар ғаламторда да, ірі теле-радио бағдарламаларында да, газетте де осы мәселені қозғап, БАҚ-тың адам өміріндегі маңызын айқындауда. Дереккөздер
Transparency International

Transparency International — жемқорлықпен күресуге және оның әлем бойынша деңгейін анықтауға бағытталған халықаралық үкіметтік емес ұйым. «Трансперенси Интернешнл» 1993 жылы Берлин қаласында құрылған. Негізін салған Дүниежүзілік банктің бұрынғы директоры Петер Айген. Бүгінгі күні әлемнің көптеген елдерінде ұйымның филиалдары бар. Дереккөздер
Халықаралық шет ел журналистеріне арналған орталық

Халықаралық шет ел журналистеріне арналған орталық (lang-en|International Center for Foreign Journalists (ICFJ)}}) – 1984 жылы құрылған коммерциялық емес еріктілер ұйымы. . Штаб-пәтері Вашингтон қаласында орналасқан. Орталық түрлі мемлекеттердің журналистика өкілдеріне қолдау көрсетуді өзінің негізгі мақсаты деп белгіледі және әлем журналистерінің кәсіби біліктілігін арттыру мақсатында көптеген семинарлар, тренингтер өткізіп отырады. Сондай-ақ Халықаралық орталық әлемдік БАҚ-қызметіне талдау жасап отырады. Дереккөздер
Самалут қаласы

Самалут қаласы (Египет) – Нілдің сол жақ жағалауындағы Египет қаласы. . Минья провинциясында орналасқан. Халық саны 91 475 адам шамасында (2006 жылғы халық санағы бойынша). Көлемі бойынша провинциядағы үшінші қала. Нілдің суы тасып жатқан кезде қала маңынан жүзіп бара жатқан нубийліктер қаланы осылай атаған. Аудармасы «шалшық сулар» деген мағына береді. Самалут елдегі ауылшаруашылық орталығы болып табылады. Онда астық, жүзім және мақта өсіріледі. Қаланың жанында Мария ананың копт монастыры орналасқан. Оның шіркеуін 328 жылы Рим императоры Ι Константиннің анасы қасиетті Елена патшайым салдырған. Дереккөздер
Манфалут қаласы

Манфалут қаласы (Египет) – Египеттегі Асьют губернаторлығындағы қала. . Нілдің батыс жағалауында орналасқан. Халық саны 140 215 адам. Ауылшаруашылық орталығы, басты өнімі – анар. Мемлекет қорғауға алған маңызды тарихи ескерткіштері бар. Соның бірі – Сент Мина Аль-Агайби монастыры. Сонымен қатар осы қалада Египеттің атақты ақын-жазушысы Мұстафа Лютфи Аль-Манфалути туған. Дереккөздер
Факус қаласы

Факус қаласы (Египет) – Египеттегі Эш-Шаркия провинциясындағы қала.. Халық саны 78 405 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). Аңыз бойынша қала Ι Яхмос перғауынның кезінен бастап осылай атала бастаған. Перғауын гиксостармен соғысқа дайындық кезінде Египеттің барлық қалаларын аралап, қару жинаған. Факус қаласы соғысқа 2000 садақ жинап берген жалғыз қала болған (арабша «аль-факоус»). Әрмен қарай қала осылай аталып кеткен. Қаланың солтүстігінде, 9 км қашықтықта ежелгі Египеттің астанасы – Пер-Рамсес орналасқан. Жалпы ауданы 485,3 км². Ауданда 11 ауылдық аймақ, 62 ауыл және 728 шағын қоныс бар. Аймақта егін шаруашылығы мен гүл өсіру жақсы дамыған. Дереккөздер
Кафр-аз-Зият

Кафр-аз-Зият қаласы — Мысырдың қаласы. Тант губернаторлығының батысында, 14 км қашықтықта. Нілдің оң жақ жағалауында орналасқан. Халық саны 500 000 адам (2007 жылғы халық санағы бойынша). Жалпы ауданы 1230 км². Қала тұрғындары қағаз, сабын шығарумен және химиялық өнеркәсіппен айналысады. Теміржол станциясы бар. Дереккөздер
Тальха қаласы

Тальха қаласы (Египет) – Египеттің Дакахлия губернаторлығындағы қала. . Нілдің қарама-қарсы жағалауында Эль-Мансура қаласы орналасқан. Халық саны 157 737 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Қала көптеген аудандарға бөлінеді, мысалы, Көне Базар, Эль-Маалямейн, Эр-Роуда, Эш-Шарифа, Таксим, Амру Юнис, Колония, Тоннель және Эль-Мухандисин. Жасы 15-тен жоғары ересектер ішіндегі сауатсыздар көрсеткіші 43%. Дереккөздер
Рашид қаласы

Рашид қаласы (Египет) – Египеттегі Бухейра губернаторлығының қаласы және аудан орталығы. . Жерорта теңізінен 5 км қашықтықта орналасқан. Халық саны 64 429 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Ежелгі египеттіктер қаланы Рахит деп атаған. Негізінен қала 800-жылдар шамасында қалыптасқан. Орта ғасырларда қала маңызды сауда орталығы ретінде болады. Батыс елдерінде қала Розетта деген атпен танымал болды. 1798-99 жылдары Наполеон Бонапарттың Египетке жасаған жорығы кезінде, нақтырақ айтқанда 1799 жылы әскері розетта атты тасты тауып алады. Осының негізінде қаланың атын да осылай атау қалыптасады. Қаланың солтүстігіне жақын жерде көне заманда Болбитин қаласы болған. Рашидте мамлюктер мен Осман империясының кезінде тұрғызылған 12 тарихи мешіт пен 22 тарихи құрылыс бар. Шаруашылығы финик (сонымен қатар қаланы Миллион пальма қаласы деп атайды) және күріш өсіруге негізделген және қалада жылына 1000-ға дейін яхта дайындалады. Дереккөздер
Эль-Фаш қаласы

Эль-Фаш қаласы (Египет) – Египеттегі Бени-Суэйф губернаторлығындағы қала. . Халық саны 61 372 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). Қала елдің Теңіз және Шөлді аймақ болып бөлінуінің нүктесі болып табылады. Қалыптасу тарихы перғауындар заманынан бастау алады. Қаланы теміржол торабы батыс және шығысқа бөліп тұр. Батыс бөлігі ескі қала болса, қаланың шығыс бөлігінде заманауи жобаларға тән ғимараттар бой көтерген. Дереккөздер
Эсна қаласы

Эсна қаласы (Эсне немесе Исна) (Египет) – Нілдің батыс жағалауындағы қала.. Халық саны 30 000 адам шамасында. Ежелгі египеттіктер қаланы Иунит немесе Та-Санит деп атаған. Эсна – копт христиандарының орталығы. Қаланың грекше атауы «Латес», бұл тілімізде «алабұға» деген мағынаны береді. Ніл алабұғасы (Lates Niloticus) қасиетті балық болып саналды. Египет аңызы бойынша ол Нейттің жолсерігі болған. Қалада Хнума құдайдың көне ғибадатханасы бар. Оның құрылысы VΙΙΙ Птолемейдің кезінде басталып, Клавдий және Веспасиан Рим императорларының кезінде аяқталды. Сонымен қатар қазба жұмыстары кезінде қалаға жақын жердегі Сарних ауылынан екі тасты стелалар табылды. Олар ΙV Аменхотеп (Эхнатон) заманына жатады. Дереккөздер
Аль-Харга қаласы

Аль-Харга қаласы (Египет) – Египеттегі Жаңа Алқап губернаторлығының әкімшілік орталығы. . Қала Харга оазисінде орналасқан. Қаланың солтүстік-шығысында бірнеше ескерткіштер орналасқан. Парсы билігі кезінен сақталған көне ескерткіштердің бірі – Гибис ғибадатханасы (Гибис – «соқа» – оазистің көне астанасы). Ғибадатхана Фиван үштігі – Амон-Ра, Мут және Хонсуға арналып салынған. Қазіргі Харгадан үш километр қашықтықта ең көне және жақсы сақталған христиан некрополі Багават бар. Некрополде 263 мазар-шағын шіркеулер бар. Олар ΙV-VΙΙ ғасырларда салынған. Дереккөздер
Дикирнис қаласы

Дикирнис қаласы (Египет) – Египеттегі Дакахлия провинциясының аудан орталығы. . Халық саны 137 542 адам (2005 жылғы халық санағы бойынша). Қалада 1911 жылы салынған Египеттегі ең көне мектептердің бірі – Али Мубарактың мектебі бар. Сонымен қатар қаладағы полиция бөлімшесі де көне ғимараттардың бірі болып саналады. Қалада Эль-Умда, Садата, Эль-Габарна, Эр-Рамха, Бакр Эс-Садык, Эль-Махатта секілді тарихи мешіттер бар. Дереккөздер
Саманнуд қаласы

Саманнуд қаласы (Себеннит немесе Севеннит, Египет) – Ніл бойындағы Египет қаласы. Осы қаладан шыққан ежелгі тарихшы Манефонның айтуы бойынша ХХХ әулеттің патшалары осы Саманнудтан шыққан. Қаланың сауда керуендері жолдарының торабында орналасуы оның қарқынды дамуына себеп болады. Саманнудтың батыс жағында кішкене төбеде ΙΙ Нектанебтың Онурис-Шуға арнап салдырған ғибадатханасының орны бар. Қазба жұмыстары кезінде ол жерден ΙΙ Нектанебтің, ΙV Александрдың, Филипп Арридей мен ΙΙ Птоломей Филадельфаның аттары жазылған тастар табылды. Дереккөздер
Шибин-эль-Канатир қаласы

Шибин-эль-Канатир қаласы (Египет) – Египеттегі Кальюбия губернаторлығындағы қала және аудан орталығы. . Халық саны 56 030 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). Перғауындар заманында бұл жер Тай-Та-Хут немесе «Ғибадатханадағылар» деп аталды. Қазіргі атауын Ан-Насир Мұхаммед корольдің кезінде алды. Ол қалада Нілден өтетін шеңбер пішінді келген көпір салдырды (арабша «Канатир» – «шеңбер пішінді көпірлер» деген мағына береді). Ауданда 6 ауылды аймақ және 37 ауыл бар. Сонымен қатар ауданда Телль-эль-Иегудие (Яхудейлер төбесі) қорғанының орны сақталған. Оны VΙΙ Птолемей салдырған болатын. 2006 жылы 5 қыркүйекте қалада теміржол апаты болды. Апаттан 5 адам қаза болып, 30 адам жарақат алған. Дереккөздер
Басьюн қаласы

Басьюн қаласы (Египет) – Египеттегі Гарбия губернаторлығындағы қала және аудан орталығы. . Халық саны 53 226 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). «Басьюн» атауы ежелгі грек иероглифінде «көгершін» деген мағынаны береді. 16-әулеттің кезінде-ақ бұл жерлерді адамдар қоныстанған болатын. Ислам билігі кезінде қала Каирден Александрияға қатынайтын сауда керуенінің жолында болатын. 1950 жылы Басьют ауданның әкімшілік орталығы болды. Жалпы ауданы 1230 км². Дереккөздер
Шарм-эш-Шейх

Шарм-эш-Шейх немесе Шарм-әл-Шейх немесе Шарм-аш-Шейх (1982 жылдан бұрын Офира (ивр. ‏אופירה‏‎)) – Синай түбегінің шетіндегі және Қызыл теңіз жағалауындағы Египеттің курортты қаласы. Оңтүстік Синай губернаторлығындағы аудан орталықтарының бірі. Халық саны 28 000 адам (2001 жылғы халық санағы бойынша). Араб тілінен аударғанда Шарм-эш-Шейх – «шейх қойнауы (шығанақ)» деген мағына береді. Тарихи қала архитектуралық өзгерістерге ұшыраған жоқ. Қазіргі таңда қалада туристік орталықтар жақсы дамуда. Шарм-эш-Шейх – европалық дәрежедегі курорт. Жағалауда көптеген қонақүйлер мен туристтер демалатын орындар бар. Қалада 200-ден аса қонақүй жұмыс жасап тұр. Климаты мен тұрғын үйлердің құрылысы инвесторлардың назарынан тыс қалған емес.
Наг-Хаммади қаласы

Наг-Хаммади қаласы (Египет) – Египеттегі Кена провинциясындағы қала. Халық саны 39 737 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). . Ніл өзеніндегі алқапта орналасқан. Жергілікті халық тұрғындары негізінен ауылшаруашылығымен айналысады. Ниг-Хаммадидің негізін Сохагтан шыққан Махмұд Паша Хаммади қалаған. Ол британ басқыншыларға қарсы күрескен ірі жер иеленуші болған. 1945 жылдың желтоқсан айында жергілікті шаруалар осы жерден желімделген қыш құмыра тапқан. Оның ішінде былғары мұқабалы 13 көне папирус пен басқа кітаптардан алынған парақтар болған. Шаруалар бір кітапты толықтай өртеп жібереді де, біреуінің тек сырты ғана өртке шалынған. Осылайша біздің заманымызға 10 кітап (тағы бір кітаптың сыртқы беті болмады) жетті. Бұл кітаптар ΙΙ ғасырға жатады. Онда әулие Пахомей негізін қалаған бірінші христиан монастырының кодекстері жазылған. Дереккөздер
Эль-Кусейр қаласы

Эль-Кусейр қаласы (Египет) – Қызыл теңіз жағалауындағы Египет қаласы. Арабша «шағын қамал» деген мағына береді. . Халық саны 50 000 (2006 жылғы халық санағы бойынша). Египет перғауыны ΙV Ментухотептің билігі кезінде бұл жерде Джаау қаласының негізі қаланған болатын. Джаау ежелгі Египетте маңызды портты қала болған. Қазіргі атауы Исламның келуімен қалыптасқан. Ол кезде халық саны аз болатын, бірақ мамлюктер билеген уақытта Кусейр Хидазға қажылыққа адамдарды жіберетін басты қала болып, қайтадан көркейе бастады. Қазіргі таңда Кусейр курорт-қала ретінде жақсы дамып келе жатыр. Дереккөздер
Балтим қаласы

Балтим қаласы (Египет) – Жерорта теңізінің мысырлық жағалауындағы курорттық қаласы.. Кафр-эш-Шейх губернаторлығында орналасқан. Халық саны 40 199 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). Жалпы ауданы 205,49 км². Қала екі ауданға бөлінген Буруллус көлінің шығыс жағалауында оңтүстік тұрғын аймақ орналасқан, ал солтүстігінде курортты аймақ бар. 2008 жылы қала «қонақүй қаласы» деген дәреже алды. Дереккөздер
Васта қаласы

Васта қаласы (Египет) – Египеттегі Бени-Суэйф губернаторлығында орналасқан . Ніл алқабында Гиза губернаторлығымен шектеседі. Халық саны 35 746 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). Басты көрікті және тарихи жері – солтүстік-батысқа қарай 7 км қашықтықта орналасқан Мейдум пирамидасы. Дереккөздер
Сафага қаласы

Сафага қаласы (Порт-Сафага немесе Бур-Сафага, Египет) – Египеттегі Қызыл теңіз губернаторлығындағы шағын курортты қала. .Халық саны 34 221 адам (2006 жылғы халық санағы бойынша). Сафага көп жылдан бері маңызды сауда порты болып саналады. Қала кайтсерфинг және виндсерфингпен айналысатындардың арасында жақсы танымал. 1993 жылы осында виндсерфингтен әлем чемпионаты өтті. Сонымен қатар қалаға балық аулаумен айналысатындар және сирек кездесетін теңіз өнімдерін ұнататын адамдар көп келеді. Сол себепті қалада қонақүйлер мен мейрамханалар ісі жақсы дамыған. Дереккөздер
Ушак

Ушак (қала) – Түркиядағы қала, Ушак илінің әкімшілік орталығы. Халық саны 176 717 (2009 жылғы жүргізілген халық санағы нәтижесі). Қала мэрі – Әли Ердоган (Ұлт қозғалысы партиясы). Ушак қаласы Түркияның батысында, Эгей өңірінде орналасқан. Солтүстігінде Кютахья, шығысында Афьон, оңтүстігінде Денизли, батысында Маниса қалаларымен қоршалған. Ушак таулы өңірде орналасқан. Қаланың батыс жағында Эгей теңізіне дейін созылған Гедиз атты жазықтық бар. Қаланы қоршап жатқан таулардың биіктігі 1500-2000 м-ге дейін жетеді. Қаланың өзі теңіз деңгейінен 907 м биіктікте орналасқан. Ушак маңында ежелгі грек қаласы Флавиополистің қираған үйінділері бар. Дереккөздер
Ыспарта

Ыспарта (қала) – Түркиядағы қала, Ыспарта илінің әкімшілік орталығы. Халық саны 420 мың адам (2007 жылғы халық санағының нәтижесі). Теңіз деңгейінен 1035 м биіктікте. Қала қызғылт майы және әсем кілемдерімен атақты. Хет кезеңінде негізі қаланған қала Лидияның құрамында болған, кейін Александр Македонский қаланы жаулап алады. 1203 жылы түрік селжұқтары қаланы жаулап алып, ХІV ғасырға дейін Хамитоглу (Hamidoğlu) эмирінің басқаруында болды. Хамидоглу сол кезеңде бүкіл Көлді аймақтың астанасы болатын. Селжұқтардан кейін қала Хамит бейлігінің астанасы болып (1280-1391), оның соңғы билеушісі қаланы Осман сұлтаны І Баязитке 85 мың алтын тиынға сатып жібереді. 1932 жылға дейін қалада грек қауымы мекен еткен. Тарихи ескерткіштерден Селжұқ кезеңінде қаланған қала бекінісі мен ХІV-ХV ғасырларға жататын бірнеше құрылыстар, Хызыр-бей мешіті (1317 жыл) сақталған. Дереккөздер
Афионқарахисар

Афионқарахисар (, ) – Түркияның батысындағы қала және аудан. Афьонкарахисар илінің әкімшілік орталығы. Халық саны 128 516 адам (2000 жылғы халық санағының нәтижесі). Қала туралы алғашқы деректер хеттердің Арцава патшалығыбилік құрған кезеңге жатады (б. з. д. ІІ ғасырдың ортасы). Кейін қала Лидия мен Фригияның құрамында болып, Александр Македонский, римдіктер мен Византияның басқаруында да болған. Ежелде қаланың атауы Акроин еді. 739 жылы қала аумағында византиялық Лев Исавр мен оның ұлы Константиннің басқаруымен қалаға басып кірген араб әскері талқандалады. ХІІІ ғасырдың басында Кония сұлтандығының құрамына кіреді. Гермиян билеушілерінен қала Осман империясының құрамына өтіп, олар қалаға «Карахисар-и-Сахиб» (Қара бекініс қаласы) атауын береді. Бұл атау қала маңында селжұқтар орнатқан 235 метрді құрайтын қара бекініске байланысты қойылған еді. Қазіргі атауы Афьон (түрікшеден аударғанда апиын) қаланың маңында өсірілетін, емдік препараттарды дайындау үшін қажетті апиын магының атауымен аталған. Дереккөздер
Текирдағ

Текирдаг (қала) – Түркияның солтүстік-батысындағы қала. Текирдаг илінің әкімшілік орталығы. Түркияның Еуропа бөлігінде орналасқан. Халық саны 108 000 адам (2000 жылғы санақ қорытындысы). Текирдаг – бірнеше тарихи атауға ие болған қала. Родосто (Ρωδόστο) немесе Радестус (Ραιδεστός); Византия иелігінде болған кезде қала атауы – Византия (Βισάνθη); Осман кезеңінде Текфук Даг аталып, қазіргі атауы осының негізінде қалыптасты. Қаланың тарихы б.з.д. 4000 жылдан басталған. Сомос аралының тұрғындары ежелгі Родос қаласының негізін қалаған. 813 жылы қалада Болгарлардың Византия империясымен, 1206 жылы Латын империясымен шайқастары өтеді. 1306 жылы Осман түріктері қаланы жаулап алып, Эдирне уәлаяты құрамына кіргізеді. Түркия және Балқан түбегі елдері одағының арасындағы бейбіт келісімге сәйкес қала Бірінші Балқан соғысынан кейін Болгарияның құрамына кіреді. Бірнеше айдан кейін қала қайтадан Түркияға беріледі. 1918 жылы Бірінші Ұлы Отан Соғысы аяқталғаннан кейін қала грек әскерлерінің басқаруында болып, Сверск келісіміне сәйкес Грекияның құрамына кіреді. Бірақ 1922 жылғы Лозан келісіміне сәйкес Грекия қаланы Түркия Республикасына беруге мәжбүр болады. Дереккөздер
Едирне

Едирне – Түркияның оңтүстік-батысындағы қала және аудан. Эдирне илінің әкімшілік орталығы. Түркияның Еуропа бөлігінде, Грекия шекарасындағы Марица өзенінің жағалауында, Болгария шекарасынан 20 км қашықтықта орналасқан. Қала ежелгі фракия елдімекені орнында, Рим императоры Адриан басшылығымен құрылған. 378 жылы 9 тамызда Адрианопольге жақын аймақта император Валент басқарған Рим әскері готтармен шайқасады. Император Валент осы шайқаста қайтыс болып, бүкіл Рим әскері талқандалады. 1362 жылы қаланы осман түріктері басып алады. 1365-1453 жылдар аралығында Осман мемлекетінің астанасы болады. ХVI-XVII ғасырларда Осман империясының Австрия, Речь Посполита, Ресеймен жүргізген соғыстары кезінде қала осман әскерінің шоғырланған жері болды. 1821 жылы гректердің азаттық үшін күресі кезінде түріктер осы қалада Патриарх Кирилл мен адрианополь гректерінің бір тобын асып өлтіреді. Орыс-түрік соғысы кезінде 1829 және 1878 жылдары екі рет орыс әскерлері қаланы жаулап алады. 1913 жылы Лондон келісіміне сәйкес қала Болгарияның құрамына кіреді. Екінші Балкан соғысынан кейін Осман империясына қайтарылады. 1920-1922 жылдары Грекияның құрамында болып, 1923 жылы Лозан келісіміне сәйкес Гректер қаланы Түркия Республикасына беруге мәжбүр болады. Дереккөздер
Қараман (қала)

Қараман – Түркияның оңтүстігінің орталық бөлігінде орналасқан қала және аудан. Караман илінің орталығы. Халық саны 152 450 адам (2000 жылғы халық санағы қорытындысы). Караман қаласының негізі антика дәуірінде қаланған, ол кезде Ларинда деп аталған. Александр Македонскийдің жорықтары кезінде Пердик атты әскер басшысы қаланы жаулап алады. Караман Исавир қарақшылығының басты базасы болады. Кейін римдіктердің қолына өтіп, VI ғасырда Византия жаулап алады. 1070 жылы түрік селжұқтары византиялықтардан қаланы басып алып, 1190 жылы үшінші крест жорығы кезінде қаланы Фридрих Барбаросс әскері иемденеді. 1468 жылы Осман империясы қаланы басып алады.
Орду

Орду (қала) – Түркиядағы қала және аудан. Орду илінің әкімшілік орталығы. . Қара теңізінің жағалауындағы порт. VIII ғасырда Котиора атауымен Қара теңізінің жанында Милет колониясы ретінде құрылады. 1800 жылға дейін понти гректері мекен еткен кіші қала болады. Осман империясының көшпелі түрік тайпаларын қоныстандыру саясатына сәйкес қалаға түріктер қоныстандырылып, қала халқы күрт өсе түседі. 1877 жылы орыс-түрік соғысынан кейін қалаға Кавказдан және Грузиядан ауған босқын түріктер қоныстана бастайды. Қазіргі кезде қала тұрғындарын Кавказдан қоныс аударған этникалық түріктер, мұсылман армяндары (хемшил), мұсылман грузиндері (чвенебури), сонымен қатар этникалық гректердің ұрпақтары құрайды. Дереккөздер
Сиирт

Сиирт (қала) – Түркиядағы қала және аудан. Сиирт илінің әкімшілік орталығы. . Сиирттің сайлау округі бойынша Түркияның премьер-министрі Реджеп Тайип Ердоган дауысқа түскен. Қала стратегиялық маңызға ие болмағандықтан, ежелгі тарихи деректерде аты аталмайды. ІХ ғасырларды араб жазушысы осы қалада православ христиан монастырының болғандығын жазған. Қалада ХІ ғасырда араб тілінде «Сиирт хроникалары» жазылған еді. Осы ғасырда Мерванид, кейін Артукид мемлекетінің құрамына кіреді. 1143/1144 жылы селжұқ әскер басқарушысы Зенги қаланы жаулап алады. 1514 жылы қала Осман империясының құрамына кіреді. Қалада 1129 жылы Махмұт ІІ сұлтанының тұрғызған Улу джами («Үлкен мешіт») мешіті орналасқан. Дереккөздер
Токат

Токат — Түркиядағы қала және аудан. Токат илінің әкімшілік орталығы. 628 жылы Византия императоры Иракли парсылармен шайқаста жеңіске жеткеннен кейін қаланың негізін қалап, қалаға әпкесі Евдокияның атын береді. Алайда қала айтарлықтай маңызға ие болмады. 1021 жылы Сенекерим Арцруни қаланы Византия императорынан феодалды меншік ретінде алады. 1045 жылы қала Арцрунидтерден Багратидтарға өтеді. 1071-1175 жылдар аралығында Данишменд түрікмендерінің қоластында болады. 1396 жылдан бастап Токат Осман империясының құрамына өтеді. Дереккөздер
Бандырма

Бандырма (қала) – Түркиядағы Балыкесир илінде орналасқан қала және аудан. . Халық саны 111 494 мың адам (2008 жылғы халық санағы қорытындысы). Ежелде бұл қала аумағында грек Панаромосы орналасқан. ХІІІ ғасырда кресшілер Анадолыға жорықтары үшін база ретінде қолданды. ХІV ғасырда Паноромосты түріктер жаулап алып, қалаға Бандырма атауын береді. 1918 жылы Бандырмада Бірінші Ұлы Отан соғысының соңғы оғы атылған, осыған орай қалада монумент орнатылған. Дереккөздер
Назилли

Назилли (қала) – Түркиядағы көлемі жағынан Айдын иліндегі екінші қала.. Халық саны 110 мың адам (2007 жылғы жүргізілген халық санағы қорытындысы). Айдыннан 47 км қашықтықта Денизли қаласына барар жолда орын алған. XX ғасырда кішкентай қалашық болған. 1922 жылға дейін қала тұрғындарының жартысын гректер құраған. Қалада православ ғибадатханасы орналасқан. 1919 жылдан 1922 жылдың қыркүйек айына дейін қаланы грек әскері басқарған. Дереккөздер
Зонгулдак

Зонгулдак (қала) – Түркияның солтүстігіндегі қала және аудан. Зонгулдак илінің әкімшілік орталығы. Қара теңіз жағалауында орналасқан. Халық саны 107,2 мың адам (2005 жылғы жүргізілген санақ нәтижесі). ХІХ ғасырдың екінші жартысында қалада көмір өндірілісі басталғаннан кейін қала көркейе бастайды. Түркиядағы ең үлкен көмір өнеркәсібі және қара металлургия орталығы болып саналады. Дереккөздер
Карабүк

Карабүк (қала) – Түркиядағы Карабүк илінің әкімшілік орталығы. Анкарадан 200 км оңтүстікте және Зонгулдак қаласынан 115 км оңтүстік-шығысында орналасқан қала. Карабүкте Түркияның ең ірі болат өндіретін «Karademir» өнеркәсібі орналасқан. Түркия республика болып жарияланғаннан кейін Карабүк кішкентай ауылды аймақ болып, теміржол станциясы ретінде маңызға ие болған. Бай кен орындары табылғаннан кейін қала тез дамып, 1939 жылы Түркиядағы ең бірінші металлургиялық зауыт салынады. 1953 жылы қала аудан мәртебесін иеленіп, 1995 жылы илдің әкімшілік орталығы болады. Дереккөздер
Лүлебургаз

Лүлебургаз немесе Лүлебургас (қала) – Түркияның Кыркларели иліндегі қала және аудан. . Эдирнеден 60 км оңтүстік-шығыста, Ыстамбұл жолында орналасқан. Халық саны 95 500 адам (2007 жылғы жүргізілген санақ қорытындысы). 823 жылы Аркадиопольде Фома Славянини мекен еткен. 970 жылы қала бекінісінің жанында Киев князі Святослав әскері мен Вард Склир бастаған Византия әскері арасында шайқас болады. 1878 жылы 24 қаңтарда өткен орыс-түрік соғысы кезінде генерал Александр Струков отряды Осман әскерлерін талқандайды. 1923 жылы Лозан конференциясының шешімімен сәйкес Грекия қаланы Түркияға беруге мәжбүр болады. Дереккөздер
Нигде

Нигде (қала) – Түркияның орталығындағы қала. Нигде илінің әкімшілік орталығы. Халық саны 78 088 адам (ауылды аймақтағы халық санын қосқанда 99 308 адам). Теңіз деңгейінен орташа биіктігі – 1300 м. Қала Меландиз жанартауы мен Массиф тауларымен қоршалған. 1992 жылы қалада университет ашылып, қала мәдени маңызға ие болды. Консервативтік және діни қала. Нигде маңайында көне тарихи ескерткіштер орналасқан. Дереккөздер
Жейхан

Жейхан – Түркияның Адана иліндегі қала және аудан. Халық саны 180 мың адам (2000 жылы жүргізілген санақ қорытындысы). Осы қалада 1988 жылы 21 қазанда Түркия мен Сирия арасындағы жасырын келіссөздер жүргізілді. Сирия Күрдістанның жұмыскер партиясының күрд көтерілісшілеріне қаржылай және әскери көмек көрсетуін жалғастырса, Түркия соғыс ашуға дейін баратындығын мәлімдейді. Сирия күрд көтерілісшілеріне көмек көрсетуді тоқтатып, өз елінде күрдтерге қарсы әрекеттер жасайтындығына уәде береді. Мұнай құйма порты мен мұнай құбырының соңғы пунктінің орналасуы қаланың экономикалық жағынан дамуына үлкен ықпал етті. Ескі мұнай құбыры Ирактан мұнай жеткізсе, жаңа мұнай құбыры 2005 жылы 25 мамырдан «Баку – Тбилиси – Жейхан» жолымен Әзірбайжаннан мұнай жеткізеді.
Сергей Николаевич Есин

Сергей Николаевич Есин – орыс жазушысы. 18 желтоқсан 1935 жылы КСРО КФСР Мәскеу — 11 желтоқсан 2017 жылы Беларусь Минск . 1960 жылы Мәскеу Гуманитарлық университетінің филология факультетінде сырттай білім алған. Кітапханашы, журналист, орманшы, әртіс, «Кругозор» журналының бас редакторы болып жұмыс істейді. 1969 жылы С. Зенин деген бүркеншік атпен алғашқы «Живем только два раза» повесі жарияланады. 1979 жылдан бастап КСРО Қазақстан жазушылар одағының мүшесі. 1992-2006 жылдары Әдебиет институтының ректоры болады. Ресей Федерациясының еңбек сіңірген өнер қайраткері. Шығармалары * «Живем только два раза» * «При свете маленького прожектора» * «Мемуары сорокалетнего» * «Имитатор» * «Сам себе хозяин» * «Дорога в Смольный» * «Гладиатор» * «Временитель». * «Типы», 1990 (сборник) * «Венок геодезисту» // Альманах «Апрель», сб. № 2, 1990 * «Казус, или Эффект близнецов». Однопартийный роман // «Московский вестник», 1992, № 2—5 (антиутопия) * «Стоящая в дверях» // «Наш современник», 1992, № 4 * «Затмение Марса» // «Юность», 1994, № 10 * «Отступление от романа», или «В сезон засолки огурцов», 1994 * «Рассказы», 1995 * «Гувернёр», 1996 (роман) * «Культура и власть», 1997 (сборник эссе) * «Ленин. Смерть титана», 2002 (роман-биография) * «На рубеже веков. Дневник ректора», 2002 * «Ах, заграница, заграница…», 2006 (в книгу вошли романы «Хургада» и «Марбург») * «Случайная закономерность. Сергей Есин — Марк Авербух. Межконтинентальные разговоры», 2009 * «Твербуль, или Логово вымысла» (роман), 2009 * «Маркиз» (роман), 2011 * «Опись имущества одинокого человека» (роман), 2014 Дереккөздер
Маруся Климова

Маруся Климова (шын аты-жөні — Татьяна Николаевна Кондратович) — орыс жазушысы, аудармашы. Өмірбаяны 1961 жылы 14 қаңтарда Ленинградта дүниеге келген. Санкт-Петербург Гуманитарлық университетінің филология факультетін бітірген. Университетті бітірген соң аудармашы, мұражайдың ғылыми қызметкері болып жұмыс істейді. Өзінің автобиографиялық трилогиясында («Голубая кровь», «Домик в Буа-Коломб», «Белокурые бестии») Ресейдің 80-90 жылдардағы тыныс-тіршілігі суреттелген. Француз тілінен Л.Ф. Селина («Смерть в кредит», «Из замка в замок», "Север", "Ригодон"), Жана Жене («Кэрель»), Пьер Гийота («Проституция», "Эдем, Эдем, Эдем"), Жорж Батай («История глаза»), Монник Виттиг («Лесбийское тело»), Луи Арагон, Франсуа Жибо, Пьер Буржада, Мишель Фуко шығармаларын аударған. Шығармалары * «Голубая кровь» (1996) * «Домик в Буа-Коломб» (1998) * «Белокурые бестии» (2001) * «Морские рассказы» (1999) * «Селин в России» (2000) * «Моя история русской литературы» (2004) * «Парижские встречи» (2004) * «Моя теория литературы» (2009) * Портрет художницы в юности (2012) * Безумная мгла (2013) * Профиль Гельдерлина на ноге английского поэта (2016) Дереккөздер
Вильям Фёдорович Козлов

Вильям Фёдорович Козлов ─ орыс, кеңес жазушысы. 1950 жылы Харьков авиация байланыс училищесін бітірген. 1954 жылы педагогикалық институттың филология факультетінде оқиды. 1955 жылы Ленинградқа оқуға жіберіледі. «Великолукская правда», «Вечерний Ленинград» газеттерінде жұмыс істейді. 1960 жылы алғашқы «Валерка председатель» әңгімелер жинағы жарық көреді. Кейінірек «Юрка Гусь», «На старой мельнице», «Копейка» повестері басылып шығады. Балалар мен ересектерге арналған елуге жуық кітаптың авторы. Шығармалары * «Белый конь с золотой гривой» * «Гость из леса» * «Волосы Вероники» * «Золотая петля» * «копейка» * «красное небо» * «Куда улетают ласточки» * «Волк и Филин» * «Мальчишка с собакой» * «Горсть рыболовных крючков» * «Два Пети». Дереккөздер
Иосиф Ионович Дик

Иосиф Ионович Дик – орыс, кеңес балалар жазушысы.. 1922 жылы 20 тамызда Мәскеуде дүниеге келген. 1940 жылы жергілікті «Рыбинская правда» әдеби үйірмесінің мүшесі болып, әңгімелер жаза бастайды. Ұлы Отан соғысы кезінде қолынан айырылып, көзін зақымдап алады. Самарқандтағы әскери ауруханада ұйымдастырылған әдеби үйірмеге қатысады. Ол қаламды ауызында ұстап жазуына тура келеді. 1947 жылы «Золотая рыбка» әңгімелер жинағы жарық көреді. 1949 жылы Жазушылар Одағының мүшесі болады. Балаларға арналған кітаптары: * «Огненный ручей», * «В нашем классе», * «В дебрях Кара-Бумбы», * «На буксире», * «Синий туман», * «Девчонки и мальчишки», * «Встреча с отцом». Дереккөздер
Михаил Генрихович Горлин

Михаил Генрихович Горлин ─ орыс ақыны.. 1909 жылы 29 мамырда Санкт-Петербург қаласында дүниеге келген. 1927-1931 жылдары Берлинде профессор М. Фасмерадан славян филологиясын игеріп, 1933 жылы «Н.В. Гоголь және Э.Т.А. Гофман» тақырыбында диссертация қорғайды. Горлин бала кезінен өлең жазумен айналысады, 1930 жылы кейінірек неміс тілінен өзі аударған «Сказки и города» жинағы Д. Мираев деген бүркеншік атпен жарық көреді. 1931-1933 жылдар аралығында жыл сайын өзінің орыс тіліндегі өлеңдері енген «Сборник берлинских поэтов» жинағы жарық көріп отырады. 1936 жылы орыс тіліндегі жалғыз «Путешествия» жинағы жарық көреді. Дереккөздер
Яков Аркадьевич Гордин

Яков Аркадьевич Гордин – ресейлік тарихшы, публицист, әдебиетші. Әдебиет зерттеушісі Аркадий Гордин мен жазушы Марианна Басинаның ұлы. Ленинград университетінің филология факультетінде оқиды, алайда аяқтамайды. Бес жыл геологияда жұмыс істеп, Верхоянье (Солтүстік Якутия) экспидициясына қатысады. 1963 жылдан бастап ленинградтық мерзімді басылымдарда өлеңдері, кейінірек сыни мақалалары мен тарихи тақырыптағы пьесалары жариялана бастайды. 1972 жылы Гординнің «Пространство» өлеңдер жинағы жарық көреді. 1991 жылдан бері Андрей Арьевпен бірге «Звезда» журналының бас редакторы. Гординнің кітаптары 1999 жылы «Северная Пальмира» сыйлығына және 2001 жылы Царскосельская сыйлығына ие болады. Сыртқы сілтемелер * [http://www.ceo.spb.ru/rus/literature/gordin.ya.a/index.shtml Петербург тұлғалары: Яков Аркадьевич Гордин]
Марианна Яковлевна Басина

Марианна Яковлевна Басина — жазушы. 1916 жылы Стародуб қаласында дүниеге келген. Жазушы Аркадий Гординнің жары, Яков Гординнің анасы. А. И. Герцен атындағы Ленинград педагогикалық институтын бітірген. Орыс тіліндегі оқулықтар мен хрестоматия, сөздіктерді құрастыруға қатысады. 1950 жылдары бірнеше көркем-деректі кітаптары жарық көреді. Шығармасы * «Пушкин жайлы төрт повесть: * «В садах Лиция» — ақынның лицейдегі жылдары * «На брегах Невы» — Лицейді бітірген соң Петербургтегі өмірі * «Далече от брегов Невы» * «Под сенью дедовских, лесов» — ақын өмірінің cоңғы он жылы бейнеленген»
Лариса Григорьевна Матрос

Лариса Григорьевна Матрос ─ заңгер, философия докторы, жазушы, әдебиет сыншысы. Одесса қаласында дүниеге келген. Одесса Мемлекеттік университетінің Заң факультетін бітірген. 1992 жылы АҚШ-қа қоныс аударып, әдеби шығармашылықпен айналысады. Орыс тіліндегі, ағылшын тіліндегі әдеби конкурстарға, радио бағдарламаларға, конференцияларға қатысады. 2005 жылы «Сенатор» Ресей Федералды журналы өткізген әдеби конкурста «Со слезами на глазах» әңгімесімен Бірінші дәрежелі дипломға ие болады. Шығармалары * «Собачка с дамой» * «Мама» * «За лестницей, Альманах» * «Степью лазурною, цепью жемчужною» * «Соавтор» * «Со слезами на глазах» * «Последний подвиг ветерана» Дереккөздер
Ирина Леонидовна Мамаева

Ирина Леонидовна Мамаева – ресейлік жазушы, драматург, сценарист. 1978 жылы 15 сәуірде Петрозаводск қаласында дүниеге келген. 2000 жылы Петрозаводск мемлекеттік университетін бітірген. М. Горький атындағы Әдебиет институтының поэзия бөлімінде оқыған. «Машиностроитель» және «Принежье» газеттерінде жұмыс істейді. Бала кезінен өлең жаза бастап, 1990 жылдары жариялана бастайды. 2003 жылдан бастап прозалық шығармаларын жаза бастайды. 2008 жылы М.А. Волошин атындағы VII Халықаралық әдебиет фестивалінің қатысушысы. 2006 жылы «Эврика» сыйлығына, 2007 жылы Валентин Распутин сыйлығына ие болады. Шығармалары «Дружба народов», «Наш современник», «Север» журналдарында, «Литературная газета», «Литературная Россия» газеттерінде жарияланады. Шығармалары * «Ленкина свадьба» * «Земля Гай» * «Бутыль» * «С дебильным лицом». Дереккөздер
Юрий Григорьевич Лаптев

Юрий Григорьевич Лаптев ─ орыс, кеңес жазушысы. . 1903 жылы 12 қазанда Киров қаласында дүниеге келген. 1927 жылы кино мектебін бітіріп шығады. 1928-1931 жылдары Н.Э. Бауман атындағы Мәскеу мемлекеттік техникалық университетінде оқиды. Ұлы Отан соғысына қатысқан. 1942 жылы алғашқы повесі жарық көреді. 1942 жылы «Красный сокол» газетінің тілшісі болады. 1943 жылдан бастап КСРО Жазушылар Одағының мүшесі. Соғыстан кейін 1975 жылға дейін Әдебиет институтының проректоры болады. Өз шығармаларына соғыстан кейінгі ауыл өмірі, колхоздың жасаған еңбегі мен кеңес жастары тақырыптарын арқау етеді. Шығармалары * «Волчья кровь» * «Полк Д. Д» * «Вынужденная посадка» * «Народный суд» * «Волки и овцы» * «Старики» * «Сибирские стрелки» * «Балаши» * «Заря» Дереккөздер
Александр Левиков

Александр Левиков (шын аты-жөні ─ Александр Ильич Агранович) – орыс ақыны, жазушы,публицист.. 1952 жылы Мәскеу заң институтын бітірген. Ұлы Отан соғысына қатысқан. «Журналистер әнінің» сөзін жазған. КСРО Журналисттер Одағы сыйлығының лауреаты. 1984 жылдан бастап КСРО Жазушылар Одағының мүшесі. Прозалық шығармалары: «Колыма и колымчане», «Люди дела», «Калужский вариант», «Чернов и другие», «Весы доверия», «Ищи себя, пока не встретишь». Поэзиялық шығармалары: «песня журналистов», «Из клетки выпускаю сны», «Светотени». Дереккөздер
Захар Прилепин

Захар Прилепин (шын аты-жөні – Евгений Николаевич Прилепин) ─ Ресей жазушысы, филолог, журналист. Алғашқы шығармалары 2003 жылы «День литературы» газетінде жарияланады. «Народный наблюдатель» газетінің бас редакторы болады. 2004 жылы Борис Соколов сыйлығының лауреаты, 2004 жылы «Литературная Россия» газеті сыйлығының лауреаты, 2006 жылы «Эврика» сыйлығының дипломына ие болады. 2007 жылы «Русская жизнь» журналында «Пацанский рассказ» әңгімесі жарық көреді. Дереккөздер
Валерий Иванович Прокошин

Валерий Иванович Прокошин – орыс ақыны. 1959 жылы 26 желтоқсанда Буда ауылында дүниеге келген. 1990 жылы және 1992 жылы «Поводырь души» және «Боровск. Провинция» кітаптарын өз қаражатымен шығарады. 1998 жылдан бастап Ресей Жазушылар Одағының мүшесі. Евгений Козинаки деген бүркеншік атпен «Про секреты», «Во всём виновата Жучка», «Озорная азбука» балаларға арналған кітаптары жарық көреді. 2006 жылы Марина Цветаева атындағы сыйлыққа, 2007 жылы «Футурум АРТ» журналының сыйлығына ие болады. Шығармалары * «Поводырь души» * «Боровск» * «Новая сказка о рыбаке и рыбке» * «Между Пушкиным и Бродским». Дереккөздер
Юлия Моисеевна Нейман

Юлия Моисеевна Нейман (бүркеншік есімі – Ю. Новикова, сондай-ақ әдебиеттегі есімі ─ Ю. Нейман) ─ орыс ақыны, аудармашы. . 1930 жылы Мәскеу гуманитарлық университетінің әдебиет факультетін бітірген. 1934 жылы шығармалары жарық көре бастады. Нейман Давид Кугультиновтың, Кайсын Кулиевтің, Т. Зумакуловтың, Гамзат Цадастың, Р. Гамзатовтың, Фуркаттың өлеңдерін аударған. Р.Ю. Раловпен бірге «Дело в эрнике» және «Зеленая палочка» пьесаларын жазған. Сондай-ақ жазушылар мен суретшілер (А.И. Полежаев, Е.Л. Шварце, И.Д. Шадре) жайлы да қалам тербеген. Шығармалары *«Беспечными, суровыми...» *«Причуды памяти» *«Крымские стихи» *«Заветное слово» *«Возраст» Дереккөздер
Еремей Иудович Парнов

Еремей Иудович Парнов ─ орыс жазушысы, публицист, кинодраматург. 1935 жылы 20 қазанда Харьков қаласында дүниеге келген. 1959 жылы Твер мемлекеттік техникалық университетін бітіреді. Химия ғылымдарының докторы. 1967 жылдан бастап КСРО Жазушылар Одағының мүшесі. Шекспирге арналған «Круг чудес и превращений» кітабы үшін Англия королевасы алғыс білдіреді. Шығармалары *«Возвращенное солнце» *«Окно в антимир» *«Неуязвимые материалы» *«Рассказ о торфе» *«Море Дирака» *«На перекрестке бесконечности». Дереккөздер
Роман Григорьевич Подольный

Роман Григорьевич Подольный – кеңестік журналист,жазушы.. Мәскеу мемлекеттік тарих-архив институтын бітірген. Жиырма жылға жуық «Знание ─ сила» журналының ғылым бөлімін басқарған. 1956 жылы еңбектері жарық көре бастайды. Ғылымның әртүрлі саласына бағытталған он шақты кітап жазған. Шығармалары * «Без подсказок» * «Бессмысленный брак» * «Впервые» * «Живое» * «Интервью» * «Месть» * «Мамочка» * «Музей моды» * «Начало одной дискуссии» * «Всего один укол» * «Ловкость рук» * «Пионы» * «Планета Правда» * «Письмо» * «Потомки Орфея». Дереккөздер
Дмитрий Юрьевич Суслин

Дмитрий Юрьевич Суслин (16.09.1970, Норильск) ─ ресей балалар жаушысы, фантаст. 1988-1993 жылдары Чуваш мемлекеттік университетінің тарих факультетінде оқыған. 1994 жылы «Лик Чувашии» журналында алғашқы «В ночь полной луны» повесі жарияланады. Балаларға арналған детектив «Шифр лунного света», «Сокровище с неба» және мектеп оқушыларына арналған «Валентинка» әңгімелер жинағында қазіргі балалар мен жасөспірімдер өмірі суреттеледі. Жазушының шығармалары Ресей халықтарының тілдеріне аударылған. Дереккөздер
Андрей Михайлович Тавров

Андрей Михайлович Тавров (1998 жылға дейін Андрей Суздальцев деген атпен шығармалары жарияланады) ─ ақын, прозаик, журналист. Мәскеу гуманитарлық университетін бітірген. Журналист болып қызмет атқарған. «Ресей Радиосындағы» қазіргі мифологияға арналған бағдарламаның авторы. «Культура» телевизиялық арнасына сценарий жазады. «Настоящее время», «Театрик», «Две серебряных рыбы на красном фоне», «Звезда и бабочка – бинарный счет», «Альпийский квинтет» матерализмге жақын поэтикалық кітаптардың, «Орфей» және «Мотылёк» романдарының авторы. Дереккөздер
Леонид Семёнович Серпилин

Леонид Семёнович Серпилин ─ кеңес, украин жазушысы, журналист. 1912 жылы 4 сәуірде Киев қаласында дүниеге келген. 1937 жылы Киев құрылыс институтының архитектура факультетін бітірген. Ұлы Отан соғысына қатысқан. 1940-1950 жылдары Тарих Институтының ғылыми хатшысы, «Радуга» журналының редакциялық редколлегия мүшесі болады. Шығармалары * «После войны» * «Рассвет» * «Клятва над костром» * «Золотая осень» * «В свете дня» * «Родения человека» * «Зодчие» * «Путь дружбы» * «Огонек на опушке» * «Березовый гомон» Дереккөздер
Виктор Трифонович Слипенчук

Виктор Трифонович Слипенчук – орыс ақыны, прозаик. * Он төрт жасында аудандық «Черниговский колхозник» газетінде алғашқы өлеңі жарияланады. * 1964 жылы Омбы ауылшаруашылық институтын бітірген. * 1968 жылы Василий Петрович Скрягинмен серіктес автор ретінде «Бараны-производители Алтайского края» кітабын жазып шығарады. * 1982 жылы КСРО Жазушылар Одағының мүшелігіне қабылданады. * 2007 жылы жапон «Ронсося» баспасы «Смеющийся пупсик» әңгімелер жинағын басып шығарады. Кітап бір уақытта жапон және орыс тілінде жарық көргендігімен ерекшеленеді. Шығармалары * «Путешествие в Пустое место» * «Свет времени» * «Зинзивер» * «Золотой короб» * «Светлое воскресение» «Пеодоление» * «Смеющийся пупсик». Дереккөздер
Тим Собакин

Тим Собакин (шын аты-жөні – Андрей Викторович Иванов) ─ 1981 жылы Мәскеу инженер-физикалық институтын бітіріп, бағдарламашы болып жұмыс істейді. . 1985 жылы мамандығын ауыстырып, журналист болады. 1987 жылы Мәскеу гуманитарлық университетінің журналистика факультетін бітіреді. 1988 жылдан бастап тек әдеби еңбектермен айналысып, балаларға арналған әңгімелер мен өлеңдер жаза бастайды. Шығармалары: «Весёлые картинки»,«Мурзилка», «Пионер», «Октябрь» журналдарында жарияланып тұрады. 1990-1995 жылдары «Трамвай» балалар журналының бас редакторы болып қызмет атқарады. Дереккөздер
Ирина Петровна Токмакова

Ирина Петрова Токмакова ─ балалар ақыны, прозаик, балаларға арналған өлеңдердің аудармашысы. 1929 жылы 3 наурызда Мәскеуде дүниеге келген. 1953 жылы Мәскеу гуманитарлық университетінің филология факультетін бітіреді. Сонымен бірге аудармашы болып жұмыс істеген. Балалар мен жасөспірімдерге арналған шығармалар жазғаны үшін Ресей мемлекеттік сыйлығының лауреаты болады. Шығармалары * «Времена года» * «Сосны шумят» * «Сказка про Сазанчика» * «На родной земле: Предание» * «Летний ливень» * «Может, нуль не виноват?» * «И настанет весело утро» * «Счастливо, Ивушкин!». Дереккөздер
Анатолий Николаевич Томилин

Анатолий Николаевич Томилин (шын тегі ─ Бразоль) – Kеңес және Ресей жазушысы, ғылымды таратушы.. 1927 жылы Ташкентте дүниеге келген. Ұлы Отан соғысына қатысқан. Әскери авиация училищесін бітіріп, Ленинград электротехникалық байланыс институтына оқуға түсіп, сонда оқытушы болып жұмыс істейді. 1973 жылдан бастап КСРО Жазушылар Одағының мүшесі. Ғылымның шығуы мен ғалымдар жайлы балалар мен жасөспірімдерге арналған бірнеше кітаптың авторы. Шығармалары * «Друг-невидимка» * «Для чего – ничего?» * «Проект Альфа К-2» * «В поисках первоначал» * «Как люди открывали свою землю». Дереккөздер
Борис Исаакович Хотимский

Борис Исаакович Хотимский − орыс жазушысы, сыншы. 1926 жылы 29 наурызда Киев қаласында дүниеге келген. 1948 жылы М.В. Ломоносов атындағы Мәскеу гуманитарлық университетін, 1959 жылы А.М. Горький атындағы Әдебиет институтын бітіреді. 1979 жылы КСРО Жазушылар Одағының мүшесі болады. Шығармалары * «Латырь-камень» * «Три горы над Славутичем» * «Непримиримость» * «Повествования разных времен» «Герой и время» Дереккөздер
Алексей Кузьмич Югов

Алексей Кузьмич Югов ─ (25.03.1902-13.02.1979) кеңес, орыс жазушысы, аудармашы. 1927 жылы Одесса медициналық институтын бітіреді. 1927-30 жылдары Сібірде дәрігер болып жұмыс істейді. 1922 жылдан бастап шығармалары жариялана бастайды. 1972 жылы КСРО Жазушылар Одағының мүшесі болады. Әдеби мақалалар, рецензиялар, ғалымдардың биографиясының, романдар мен очерктердің авторы. Шығармалары * «Бессмертие» * «На большой реке» * «Ратоборцы» * «Страшный суд. Шатровы». Дереккөздер
Давид Иосифович Ортенберг

Давид Иосифович Ортенберг (29.11.1904, Чуднов - 26.09.1998, Мәскеу) – кеңес жазушысы, редактор, журналист, генерал-майор. Азамат соғысына қатысқан. 1941-1943 жылдары «Красная звезда» газетінің бас редакторы болады. 1978 жылдан бастап КСРО Жазушылар Одағының мүшесі. Ұлы Отан соғысының І дәрежелі орденімен, Қызыл Жұлдыз орденімен марапатталған. Шығармалары * «Огненые рубежи» * «Время не властно» * «Это останется навсегда» * «Фротовые поездки» * «Маршал Мосленко» * «Сталин, Щербаков Мехлис и другие». Дереккөздер
Григорий Бенционович Остер

Григорий Бенционович Остер ─ кеңес және орыс жазушысы, драматург, сценарист. Ресей Федерациясының Еңбек сіңірген өнер қайраткері. 1947 жылы 27 қарашада Одесса қаласында дүниеге келген. 1982 жылы Мәскеудегі М.Горький атындағы Әдебиет институтының драматургия бөлімін бітіреді. «Сказка с подробностями», «Папамамалогия», «Воспитание взрослых», «Бабушка удава», «Вредные советы», «Гадание по рукам, ногам, спине и шее» − балаларға арналған шығармалардың авторы. «38 попугаев», «Попался, который кусался!», «Обезьянки» мультфильдерінің сценариін жазған. Дереккөздер
Александра Яковлевна Бруштейн

Александра Яковлевна Бруштейн ─ орыс жазушысы, драматург. 60-қа жуық балалар мен жасөспірімдерге арналған «Май», «Голубое и розовое», «Едина боевая», «День живых» пьесаларының авторы. 1956 жылы пьесалар жинағы, «Дорога уходит в даль» автобиографиялық трилогиясы жарық көреді. 1952 жылы «Страницы прошлого» атты естелік кітабы жарық көреді. Шығармалары * «Дорога уходит в даль...» * «В рассветный час» * «Весна» «Хижина дяди Тома» * «Жестокий мир». Дереккөздер
Александр Максович Бараш

Александр Максович Бараш – ақын, прозаик, журналист . Мәскеу Гуманитарлық университетінің филология факультетін бітірген. Мектепте мұғалім болып жұмыс істейді. Төрт өлең кітаптың, «Счастливое детство» романының авторы. Прозалық шығармалары, аудармалары, өлеңдері «Воздух», «Иностранная литература», «Знамя», «Арион» журналдарында жарияланып тұрады. Шығармалары * «Оптический фокус» * «Панический полдень» * «Счатливое детство» * «Итинерарий» * «Строфы века» * «Самиздат века» Дереккөздер
Игорь Владимирович Бахтерев

Игорь Владимирович Бахтерев — орыс жазушысы. 1908 жылы 27 қыркүйекте Санкт-Петербургте дүниеге келген. 1920 жылдың ортасында Даниил Хармсоммен және Александр Введенскиймен танысады. «Радикс» театр ұжымын ұйымдастырушылардың бірі. 1926 жылы «Левый фланг» әдеби тобының мүшелігіне кіреді. 1930 жылдан бастап Ленинградтағы балаларға арналған журналдар мен газеттерде шығармалары жарияланып отырады. Шығармалары * «Обманутые надежды» * «Ночные приключения» * «Вилки и стихи»
Colgate-Palmolive Company

Colgate-Palmolive Company (NYSE: CL) – халықаралық компания. . 1806 жылы Уильям Колгейт «William Colgate & Company» компаниясының негізін салған. Құрылғаннан бері бірнеше рет атауы өзгерген. Colgate бірнеше жылдан бері Ресей, Украина, Белорусия және ТМД елдерінде бренд ретінде саналып келеді. 1953 жылы Colgate-Palmolive Company атауына ие болған. Президенті Ян Кук. Қызметкерлер саны: 36 000 адам. Айналымы $11,396 млрд (2007), таза табыс $1,351 млрд (2007) құрайды. Компания сабын, ауызқуысын тазалайтын дәрілер мен тіс пастасын, сонымен қатар үй жануарларына жем дайындайды. Қызықты мағлұмат: «колгейт» испан тілінен аударғанда «барып асылып қал» деген мағынаны береді екен. Сыртқы сілтемелер www.colgate.com Дереккөздер
Эрих Помме

Эрих Помме (20 шілде 1889 жыл, Хильдесхайм, Ганновер – 8 мамыр 1966 жыл, Лос-Анджелес, Калифорния штаты) – неміс және ағылшын кинематографиясының қайраткері. . 1951 жылы Эрих Помме Мюнхен қаласынан «Intercontinental Film GmbH» компаниясын ашқан. Бірнеше фильм түсірген: Nachts auf den Strassen (1951) and Kinder, Mütter und ein General (1955) т.б. Марапаттары *1953 Неміс марапаты «Nachts auf den Strassen», *1955. Ең үздік фильм «Kinder, Muetter, und ein General» номинациясы бойынша «Алтын Глобус» сыйлығын алған. 1966 жылы Лос-Анджелесте қайтыс болған. Дереккөздер Неміс кинематографтары Компания