Омега Центавра

Омега Центавра (NGC 51З9) — Жерден шамамен 15800 жарық жылы алыстағы шар тәрізді жұлдыздар шоғыры. Ол Центавраның орталығында орналасқан және бүкіл галактикада жеңілдігі, өлшемі және массасы бойынша алғашқы позицияларды алады. Диаметрі 150 жарық жылы, Центавраның ортасының глобулярлық кептелісі 10 миллион жұлдызды құрайды. Құс жолында кем дегенде 200 доп тәрізді конгломераттарды табуға болады, бірақ Орталықтың Омегасы өзінің табиғатымен ерекшеленеді. Көбісі бұл бізбен соқтығысу кезінде қираған ергежейлі галактиканың қалдықтарынан пайда болды деп санайды. Бұндай шоғырлар дискіге кірмей, галактиканың айналасында қозғалады. Олардың ішінде тартылыс күшімен біріктірілген ондаған және миллиондаған жұлдыздар бар. Әдетте, олар іс жүзінде бірдей көрінеді, бірақ Омега орталығында әртүрлілік бар: 12 миллиард жастан бастап барлық жастарға дейін. Осыған ұқсас жағдай ғалымдарды біздің алдымызда әдеттегі шар түзілісі емес, сыртқы жұлдыздардан айырылған карлик галактикасы бар деп ойлауға мәжбүр етті. Өсу - 12 миллиард жыл. Жұлдыздар 2 миллиард жыл ішінде бірнеше белсенділік шыңдарымен пайда болды деп саналады. Орталықтың қатты қысылғаны соншалық, мүшелер арасындағы уақыт 0,1 жарық жылына тең. 2008 жылы зерттеушілер жақтаудың ортасындағы қара саңылауды табу үшін Джемини обсерваториясы мен Хаббл телескопынан алынған мәліметтерді пайдаланды. Фотосуретте үлкен жылдамдықпен қозғалатын үлкен жұлдыз концентрациясы көрсетілген. Глобулярлық кептелістің ортасында ауырлық күшінің көмегімен жұлдыздармен жанасатын зат болғаны анық болды. Ол 40 000 есе көп болса, ол күн сәулесінен асып түсті. Бұл параметрлерге тек қара құрдым келді. Жақында жүргізілген талдаулар нәтижелерді қайталауға тырысты, бірақ қара құрдымның бар екенін жоққа шығармады. Бірақ максималды массалар 12000 күнмен шектелді. Фактілер 1667 жылы Эдмунд Галлей Омега Центавраның ортасындағы қауымды Әулие Елена аралынан ашты. Ол бірінші болып Омега Центавраны жұлдызды объект емес деп атады. Ол оны алты "жарқыраған дақ" тізіміне қосты. Оның алдында, Птоломей оны жұлдызмен байланыстырды. Иоганн Байер Птолемейдің ақпаратына сүйенді. Нысан 1826 жылға дейін шар тәрізді қосылыс ретінде қарастырылмаған. Джеймс Данлоп оны "сығылған жұлдыздардың тамаша шары" деп атады. Нәтижесінде Джон Гершель 1830 жылдары өзінің қуатты телескопын қолданып, Омега Центавраның шар тәріздес шоғыр екендігін дәлелдеді. 1746 жылы Жан Филипп де Шезо оны 21-ші тұманнан бастап тізімге енгізді, ал 1755 жылы Hикoля Луи дe Лaкaйль оны каталогта L I.5 деп белгіледі. Бізге жақын жұлдыздардың бірі, Каптейн, осы шоғырдың әсерінен пайда болды деп саналады. Есімнің шығу тарихы Шоғырдың атауы ол орналасқан жұлдызды аспан аймағы - Центавра шоқжұлдызынан шыққан. Ғалымдар бұл нысанды NGC 5139 деп атайды. Бұл біздің галактикада бар ең үлкен және жарқын глобулярлық шоғыр. Құрамы Омега Центавра құрамында он миллионнан астам жұлдыз бар. Оларды ескі деп санауға болады, өйткені олар үлкен жарылыстан кейін бірден пайда болды. Аспан объектілері бір-біріне өте жақын орналасқандықтан, бұл жұлдыздар тобына қарапайым көзбен қарау кезінде оларды үлкен көлемдегі бір жарқын жұлдыз деп түсінуге болады. Ғалымдар Омега Центавраны бұрын ергежейлі галактиканың ядросы болған нұсқаны ұсынды. Кейіннен бұл ергежейлі галактиканы біздің Құс жолы галактикасы жұтып қойды. Математикалық есептеулер бойынша, осы шоғырдың ортасындағы қара құрдым ергежейлі галактиканың болғанын растайды. Аспандағы позициясы Оңтүстік жартышарда бақылау жақсырақ болады. Бұл жерде Омега Центавра жылдың он екі айында көкжиектен жоғары көрінеді. Солтүстік жартышарда шоғыр Ереван (Армения) немесе Анкара (Түркия) ендігінде орналасқан және одан төмен жерлерде көрінеді, бірақ тек белгілі айларда (қаңтардан маусымға дейін) ғана көрінеді. Спика (Бикештегі ең жарқын жұлдыз) аспан денелерінің қызықты тобын табуға анықтама бола алады. Спика осы шоғырдың жанында орналасқан және онымен бір уақытта аспан арқылы қозғалады. Омега Центавраның аспандағы алатын орны зор және ол өте ерекше әдемі және жұмбақ глобулярлық шоғыр. Бірнеше мың жыл бойы ғалымдар Омега Кентаврының құпияларын білуге тырысқан, бірақ ғалымдар оның құпиясын біле алмай жүр. Әзірге көптеген фактілерді болжауға болады. Дереккөздер