Феликс Надар

Надар (Nadar, нақты атауы - Гаспар Феликс Турнашон, Gaspard-Félix Tournachon, 1820 жылғы 6 сәуір - 1910 жылғы 21 наурыз) - [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D1%80%D0%B0%D0%BD%D1%86%D0%B8%D1%8F француз] фотографы, [https://kk.wikipedia.org/wiki/Мультипликатор мультипликатор],романист, [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%96%D1%83%D1%80%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D1%81%D1%82 журналист] және аэронавт. Фотографиялық [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%BE%D1%80%D1%82%D1%80%D0%B5%D1%82 портреттің] ең үлкен шебері. Надар жасаған [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%BE%D1%82%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D1%84%D0%B8%D1%8F фотосуреттер] үлкен мемлекеттік фото жинақтарда сақталады. Биография Надар 1820 жылы [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%B6 Парижде] дүниеге келген. 1853 жылы ол бірінші фотосуреттерді түсіре бастады, 1858 жылы Парижден жоғары ұшып, ауеден әлемнің алғашқы фотосуретін жасады. Ол Чарльз Бодельер, Гюстава Курбе, Сара Бернард, Эрнест Шаклтон және басқаларының фотосуреттерін жасады. Үлкен француз классицист суретшісі Энгра Надарның өтініші бойынша суретші суретке түскісі келетін адамдардың портреттерін түсірді. Өз өмірбаяны Э.Де Мирриктің куәлігіне сәйкес, Интре осы фотосуреттерден портреттерін суретке түсіруді қажет етпестен тартты. Нарды «Фотосуреттін Тицианы» деп атады. [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%B5%D0%B0%D1%82%D1%80 Театр] арқасында Надар фотокамераны қолына алды - театр драматургі болды. Суретші ретінде ол беделді портрет суретшісі болған. Журналист ретінде "Шаривари" журналында мультфильмде Думермен жұмыс істеді. 1850 жылы, 30 жасында, Надарды әйгілі бульварлардың фавориті болды, бірақ театр да, көркемсурет салоны да, журнал да өмір сүруге жеткілікті қаржы бермеді. 1852 жылы ол ағасы Адриеннің фото студиясын 1852 жылы иеленді, бірақ бұл серіктестік жақында сот ісіне аяқталды. 1854 жылы Надар "Пантеон Надарды" жариялады, 240 карикатурасынан тұратын үлкен [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%B8%D1%82%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D1%84%D0%B8%D1%8F литография], төрт топтың алғашқы жоспарлары. Алғашында өз клиенттерін суретке түсіруді жоспарлаған, содан кейін карикатураларды салуды жоспарлаған. Ол былай деп жазды: «Фотосурет - керемет жаңалық ... Теорияны бір сағаттан кейін, технологияның негіздері бір күнде зерттеп алуға болады ... Бірақ нені үйренуге болмайды - жарық сезімі. Жарықтың тұлғаның бетіне түсіп кету тәсілі, сіз оны өзіңіз ұстап алуыңыз керек. Ұқсастықты алу үшін, қарапайым портрет емес, позамен араласып, оның ойларын және оның мінезін сезіну керек ». Оның портреттерінің стилі қарапайым және қатал болды. Әдетте, ол адамдарға жалдады, жоғарғы жарық пен монофониялық фон ғана қолданды. Ол модельдің жеке ерекшеліктерін анықтауға тырысып, бетіне, қимылына, позаға назар аударды. Кейінірек, ол электр жарығындағы фотосуреттерін алды. Надар Париждің катакомбы туралы суреттер сериясын жасады. Шарды суретке түсіру идеясын патенттеді. 1900 жылы ол фотосурет туралы естеліктер кітабын жариялады. 1910 жылғы 21 наурызда қайтыс болған, Пер-Лашез зиратында жерленген. Экспрессии Пьеро XIX ғасырдың көркемдік және интеллектуалды мәдениетінде кеңінен таралған [https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%8C%D0%B5%D1%80%D0%BE Пьероның] лирикалық имиджінің құрушысы және атақты актеры және Батиста Дебюрордың ұлы Чарльз Дебюродың сериясы болды. Дебюро жасаған кейіпкер лирикалық кейіпкер Альберт Гираудтың поэтикалық циклында Лунар Пьеро прототипі болып табылады, бұл өз кезегінде осы атаумен Арнольд Шёенбергтің операсының негізі болған деп есептеледі. Пьероның жанжал мен шекаралы бейнесін Надар қолдады - ол Commedia dell'Arte дәстүрлі кейіпкерлерін басшылыққа алмай, күрделі және иеліктен айырылған психологиялық портретті білдіреді. Pierrot фотографиялық сериясы, Expression 1855 жылы Парижде өткен Дүниежүзілік көрмесінде алтын медальін жеңіп алған. Надар Розалинда Краусты зерттеулерінде Надар суреттері қазіргі заманғы өнердің ең ірі американдық теоретигі Росалинд Краустың негізгі тақырыптарының бірі болды - оның «Надарды іздерінен кейінгі» туындылары. Краустың мәтіндері патрикалық психологиялық портрет шеберлері немесе Парижді әуе шарларынан атып жіберген жаратылыс ғалымы ретінде қабылданған фотографтың жұмысының айқын көрінісін өзгертті. Краустың туындыларында Надардың суреттері күрделі контексте ұсынылған: Шведборгтың метафизикасы, Хьюго қайтыс болғаннан кейінгі портреттері, Канттың идеялары, Бальзак ырымдары, Лафатердің физиогномиясы . Осының бәрі ерекше жағдайға ие, ол рационалист, зерттеуші және кәсіпкер емес, керісінше, көріністер, рухтар мен арбалар туралы алаңдатарлық оқиғалардың бастамашысы және фигурасы болып табылады. Зерттеу Краусус өзінің бақылауларының арқасында өнердің табиғаты мен фотосуретінің иррационалды көрінісі ретінде қабылданатын Нарды суреттерінің көрінісін өзгертеді.