Muscle car

(, – «бұлшық», «бұлшық». Қазақ тілінде оларды дәстүрлі түрде «маслкарлар», «маслдар» деп атайды) — АҚШ-та 1960 жылдардың ортасында – 1970 жылдардың ортасында болған автокөліктер класы. Классикалық маслкарларға орта мөлшерлі екі есікті белгілі бір модельдерді, негізінен 1964-тан 1973 жылға дейін өндірілген және сегіз цилиндрлі үлкен көлемі мен қуатты қозғалтқыштары бар седандарды, хардтоптарды және купелерді қатаң жатқызады. . Сондай-ақ, оларға көбінесе сол дәуірдегі үлкен («толық өлшемді») және кішірек («ықшам») модельдердің қатаң анықталған модификацияларын жатқызады. Ұқсас модельдер осы кезеңге дейін және одан кейін шығарылған, бірақ олар маслкарлар қатарына жатпайды. Өндіріс кезеңінде бұл машиналар «» сияқты терминдерді қолдана отырып немесе жай ғана белгілі бір модельдерге сілтеме жасай отырып бұлай аталған жоқ - Muscle Cars термині кейінірек, 70-ші жылдардың аяғында автомобиль жинаушылар арасында пайда болды. Қазіргі уақытта американдық автокөлік өндірушілері арасында танымал модель атаулары мен маслкарлар дәуіріндегі кейбір дизайн ерекшеліктерін пайдалану тенденциясы бар. Мұндай типтегі машиналар американдық фильмдерде жиі кездеседі. Тарих және түрлері Бастау Маслкарлардың пайда болуы АҚШ-та хотроддингтердің ұзақ уақыт дамуының салдары болды, оның негізі бастапқыда мақсаты - ең аз ақшаға ең жылдам машинаны алуға ұмтылыс болды. Маслкар - дәл осындай жылдам және салыстырмалы түрде қол жетімді көлік, бірақ ескі машинадан жасалған, өз қолымен жасалған хотроддингтен айырмашылығы, зауытта жасалған, заманауи конструкциялы корпусы бар және күнделікті қолдануға толықтай жарамды. Ұқсас идеология бойынша құрастырылған машиналар маслкарлар пайда болғанға дейін көп кездескен. Мысалы, 1957 жылдан бері шығарылып келе жатқан Rambler Rebel американдық стандарттар бойынша орта классқа жататын және толық өлшемді Ambassador седаннан қуатты қозғалтқышы болған, ал салыстырмалы түрде қол жетімді болған, немесе 375 а.к. қозғалтқышы бар 1961 жылғы Plymouth Fury. Осыған қарамастан, «темір бұлшықеттер» 60-шы жылдардың бірінші жартысының соңында ғана нақты тенденцияға айналды. Жыл сайын машиналар үлкейіп, күшейе түсетін қозғалтқыштармен қамтамасыз етіліп отырды. Егер 1950 жылдардың соңында орнатылған қозғалтқыштардың максималды қуаты толық өлшемді (ұзындығы 5,3-5,8 м) седандарға 250-300 а.к. жетсе, онжылдықтың аяғында 400-500 а.к. (426 HEMI, 440 Six Pack, ZL-1, L88) қозғалтқыштар сирек кездеспейтін, ал 300-400 а.к. моторлар отбасылық көліктерге орнатылды. Бірінші буын Бастапқыда маслкарлық зауытта қарапайым автокөліктерден өзгертіліп қайта жасалды. Мысалы, Pontiac GTO шығарылған бірінші жылы Pontiac Tempest / GranPrix / Le Mans ауқымындағы модельдік деңгейлерінің бірі болды. Пакет құрамына мыналар кірді: шамамен 6,37 литр сыйымдылығы бар V8 325 ат күші бар, қатаң аспа, үш сатылы АБҚ-ның орнына төрт жылдамдықты беріліс қорабы, сыртқы хром GTO декоры, бөлек алдыңғы орындықтар, консоль, тахометр және т.б. Дженерал Моторстың сол кездегі корпоративті саясаты американдық стандарт бойынша автомобильге осындай қуатты қозғалтқыштарды орнатуды білдірмейді. Бұдан бұрында қуатты қозғалтқыштар үлкен «толық өлшемді» «жол крейсерлері» болған. "Үлкен үштік" компанияның қалған бөлігі осы уақытқа дейін осындай шектеулерді ұстанды. Алайда, Понтиактың коммерциялық жетістігі, ең алдымен, бөлімнің топ-менеджері Джон ДеЛоранның батыл тәжірибесі, шағын және арзан, бірақ өте қуатты машиналардың бүтін класын тудырды. Келесі жылы GTO дербес модельге айналды. GTO-да қанағаттанарлықсыз аэродинамика, нашар басқару, күшейткіші жоқ барабан тежегіштері болды, оның жылдары бойынша жылдамдығы да рекордтық емес еді, бірақ ол — 6,8 с-та 97 км/сағ дейін үдей алды. Көп ұзамай бәсекелестер Ford Fairlane GT, Chevrolet Chevelle SS, Dodge Coronet R/T , Oldsmobile 4-4-2 және т.с.с. шығарылым модельдеріне негізделген автокөліктер пайда болды. Бірнеше жыл ішінде маслкарлар барлық дерлік американдық брендтердің қатарында, тіпті дәстүрлі түрде американдық стандарттарға сәйкес жинақы және үнемді, AMC және Buick немесе Mercury сияқты сәнді брендтерде де болды. Кешірек 1960 жылдардың соңына қарай маслкарлар өзіндік стильге көшті. Осы жылдардағы автокөліктер бүгінде бірінші кезекте маслкарлар деп аталады. Олардың стилінің ерекшеліктері фастбэк (екі есікті седан немесе екінші көлемнен үшіншіге өте тегіс немесе мүлдем ауыспайтын купе) немесе фасттоп (кеңейтілген артқы төбесі бар), кока-бөтелке бүйір қабырғасы, кока-кола бөтелкесін еске салады, агрессивті тор (көбінесе алдыңғы фассияға терең еніп кетеді), интеграцияланған бамперлер, минималды хром декоры, ауа кіретін қондырғылар мен хром жиектері болды. Сонымен бірге, осы буынның маслкарларының аспасы, берілісі, тежегіштері өзіндік құнын төмендету үшін олардың прототиптерінен - қарапайым отбасылық седандардан алынды. Атап айтқанда, барлық тежегіштер, әдетте, қауіпсіздікке кері әсер еткен барабан тежегіштері болды. Ықшам Кейбір маслкарлар классикалық маслкарлармен салыстырғанда едәуір кіші болды, ал сол жылдардағы американдық классификацияға сәйкес олар «ықшам» автокөліктер класына жататын. Алайда, олар сондай-ақ салыстырмалы түрде үлкен көлемді қуатты V8 қозғалтқыштарымен жұмыс істеді. Мұндай көліктердің мысалдары - Dodge Dart GT 340 және Chevrolet Nova SS. Дәуірдің құлдырауы 1973 жылғы жанармай дағдарысынан кейін көліктің қауіпсіздігі мен экологиялық тазалығы туралы заңнаманың күрт қатаңдатылуы, қоғамда жол апаттарында өлімнің көбеюі туралы қорқыныштың күшеюі (маслкарлар жас және тәжірибесіз жүргізушілердің қолында үлкен қауіп болды), жас жүргізушілер мен шағын қуатты жүргізушілердің сақтандыру тарифтерінің едәуір өсуі автокөліктер (мұндай машиналарға арналған ай сайынғы сақтандыру сыйлықақылары оларды сатып алу үшін несие бойынша ай сайынғы төлемдеріне жақындады) - 1974 жылға қарай өндірісте «маслкарлардың» саны өте аз болды. Соңғы қуатты маслкар (1973-1974) - Pontiac Trans Am SD455. Осы уақытқа дейін қалған модельдер тоқтатылды (Pontiac GTO, Plymouth GTX) немесе тек атын сақтап қалды, іс жүзінде орташа динамикасы бар сәнді купелердің қол жетімді нұсқаларына айналды (Dodge Charger, Plymouth Road Runner, Mercury Cougar). Оның үстіне, олардың кейбіреулері осы дәрежеде де ұзаққа созылмады, ал 1980 жылдардың басында олар өндірістен толық шықты. Кейіннен маслкаррының негізгі саны физикалық ескіруіне байланысты емес, 1970-1980 жылдардағы мұнай дағдарыстарына байланысты тұрақты пайдаланудан шығарылды; Осы кезеңде бір кездері Американың автомобиль индустриясының, Американың байлығы мен қуатының символы болған маслкарлар да, толық өлшемді «жол крейсерлері» де жапондық автомобиль индустриясының үнемді және ұтымды өнімдерімен алмастырыла бастады. Техникалық ерекшеліктері Маслкарлар техникалық тұрғыдан өз уақытында тіпті дәстүрлі болды. Олардың барлығы классикалық артқы жетекті болды: алдыңғы жағында беріліс қорабы бар блоктағы қозғалтқыш. Қозғалтқыштардың қарапайым дизайны: әдетте цилиндрлердің шойын блогы, итергіш шыбықтар арқылы қозғалмалы цилиндрде екі клапан, блоктың құлауында бір жұдырық білік, карбюраторлық қуаттандыру (әдетте екі немесе үш карбюратор орнатылған, бір қабылдау коллекторына жұмыс істеген; төрт камералы карбюраторлар жиі қолданылған). Chrysler жасаған HEMI отбасының моторлары ғана дизайнымен ерекшеленді. Оларда жарты шар тәрізді жану камералары болды, олар қоспаның түзілуін жақсартып, қосымша қуат берді. Алайда, бұл салыстырмалы түрде қарапайым дизайнерлік жаңашылдықтың өзі сол дәуірдегі американдық қозғалтқыштарға тән емес еді. 1970 жылдарға қарай қозғалтқыштардың жұмыс көлемі 450 а.к. 7-7,4 литрге дейін өсті. Мұндай қуатқа тек үш фактордың арқасында қол жеткізілді: үлкен жұмыс көлемдері, электрмен жабдықтау жүйесінің өнімділігінің артуы (карбюраторлардың саны мен өткізу қабілетінің артуы және отын шығынын арттыру есебінен) және жоғары қысу коэффициенті (12 ... 13: 1 дейін), сәйкесінше октан саны өте жоғары этилді бензинді қолдануға қажеттілік туындады. Арнайы қуат тұрғысынан (1 литр жұмыс көлемінен алынған) бұл қозғалтқыштар тіпті өз уақытының стандарттары бойынша техникалық жетістіктерді білдіре алмады (ал Еуропада, әлеуеті жоғары қозғалтқыштарда, меншікті қуаты литріне 100 а.к.-ға жақындатуға тырысты, Яғни, 1-литрден 10 см³-тен 1 а.к., Америкада 1 куб дюймнан немесе ~16,5 см³-тен 1 а.к. жақсы көрсеткіш болды. Кейбір қозғалтқыштар Ram Air (инерциялық күшейту) қабылдау жүйесімен жабдықталған: қозғалтқыш сорғыш коллекторына герметикалық қосылған арнайы ауа қабылдағыш қуысы (әдетте сорғышта орналасқан). Төмен жылдамдықта жүйе қозғалтқыш бөлігінен шыққан ыстық ауаның орнына қозғалтқышқа салқын ауа жіберуге қызмет етті, бұл қоспаның түзілуін жақсартып, қозғалтқышты тұрақты етіп, қуатын аздап арттырды. Жоғары жылдамдықта ауа ағыны ауа қабылдағышта қысымның жоғарылауын тудырды және жүйе қарабайыр қысыммен жұмыс істеді. Алайда шу деңгейінің жоғарылауына байланысты өндірушілер көп ұзамай бұл шешімнен бас тартты. Диск жетегінен немесе турбокомпрессордан нақты қысым өндірістік машиналарда іс жүзінде қолданылмаған. Берілістерді механикалық (3 немесе 4 саты) және автоматты (2 немесе 3 саты) орнатуға болатын еді. Автоматты берілістер әдеттегі бұқаралық модельдер үшін стандартты нұсқаларға қарағанда жылдамырақ ауысуға бейімделді, ара-тұра қолмен беріліс қорабын таңдау жүйелері ұсынылды, олар әлі де өте қарабайыр болды (әдетте драйверге мүмкіндік беретін дәстүрлі L орнына «2» және «1» таңдау позицияларын енгізуге дейін азайтылды) жеделдету кезінде қолда бар үш тісті берілісті қолмен санау, ауыстыру сәтін таңдау). Маслкарлардың көпшілігінде тәуелсіз серіппелер болды (Chrysler модельдерінде - бұралмалы), алдыңғы жағында екі тісті бұрылыссыз аспасы, рессорлы серіппесі немесе артқа тәуелді серіппе және барлық дөңгелектерде барабан тежегіштері болды (1960 жылдардың аяғында алдыңғы дөңгелектердегі біртіндеп дискілі тежегіштерге ауыстырылды). Аустралия Аустралияда Ford Australia, Holden (сол кезде General Motors) және Chrysler Australia филиалдары маслкарды өз жолымен дамытты. Автокөліктер Bathurst 500-ге, ол кезде Армстронг 500 (миль) деп аталаған жарыстарына арналған. Бұл машиналар сөздің толық мағынасында суперкарлар болып саналды, өйткені олар қуатты қозғалтқыштармен және жарыс опцияларымен жабдықталған (дегенмен, олардың мөлшері мен техникалық сипаттамалары бойынша олар американдық аналогтарынан едәуір кем болды). 1968 жылы Форд кең ауқымда алғашқы австралиялық маслкар ретінде қарастырылған 289 Windsor (4.7L) қозғалтқышы бар XR Falcon шығарды. Holden Chevrolet шығарған 5.0, 5.36 және 5.7 литрлік шағын блокты қозғалтқыштары бар танымал Holden Monaro-ны, сонымен қатар өзінің дизайны бойынша 4,1 және 5,0 литр, - GTR-XU1 моделі (1970-1973), SL/R 5000 (1974-1977), L34 (1974), A9X (1977) шығарды. 1971-1973 жылдары Chrysler R/T Valiant зарядтағышын шығарды. R/T модельдері E38 және E49 болды, олар 4.34L Hemi алты цилиндрлі қозғалтқышы бар және үш Weber карбюраторымен жабдықталған. Chrysler 5,7 және 5,6 литрлік V8 қозғалтқыштарын АҚШ-тан белсенді түрде әкелді. Соңғы қозғалтқыштар сұранысқа ие болмады және кейіннен сирек кездесетін 770 зарядтағыш «SE» E55 340 (V8) модельдеріне орнатылды. 1974 жылы Hemi 265 және 340 V8 өндірісі тоқтатылды. Аустралиядағы маслкарларінің дәуірі 1976 жылы Design Rule шығарылуымен АҚШ-тағы сияқты себептермен аяқталды. Біріккен Корольдігі Ұлыбританияның маслкарлар карасында ешқашан үлкен сұранысқа ие болған емес, бірақ олар британдық автомобиль өндірушілеріне әсер етті. Ford пен Vauxhall отбасылық қуатты автокөліктер жасау дәстүрін жалғастырды, бірақ классикалық маслкарларіне қарағанда тазартылған жобалаумен. Осы типтегі автокөліктерді Ford-тың британдық еншілесі құрды, мысалы, Ford Cortina Mk. III және Ford Capri, бірақ олар V8 қозғалтқыштарымен жабдықталмаған. Оңтүстік Африка Оңтүстік Африкада Basil Green компаниясы еуропалық Форд модельдері негізінде Capri Perana және Granada Perana автокөліктерін шығарды. Сонымен қатар, австралиялық Ford Falcon GT Оңтүстік Африкада Fairmont GT, ал XW Falcon GT Fairmont GT (1970) және XY Falcon GTs (1971-1973) ретінде сатылды. Falcon Fairmont брендімен сатылды, себебі американдық сұңқардың жаман беделіне ие болды. Экспортталған Fairmont бастапқы Falcon-дан кішігірім сыртқы өзгерістермен ерекшеленді. Қазіргі заманғы маслкарлар 2004 жылы АҚШ-та жаңа Pontiac GTO енгізілді, ол Pontiac брендімен импортталған Holden Monaro болды. Сонымен қатар, Chrysler 300C дебюті 2005 ж. Сол жылы, Форд бесінші буыны енгізілген Ford Mustang бастапқы бірінші буыннан әзірленді, Ford Mustang бесінші буыны түпнұсқаның агрессивті ерекшеліктері мен түстерін қайтарып берді. 2006 жылы GM Chevrolet Monte Carlo SS-ді сегіз цилиндрмен қайта шығарды, бұл Монте-Карлода соңғы 15 жылдағы алғашқы V8. Бұл қозғалтқыш кейінірек Pontiac Grand Prix GXP, Buick Lacrosse Super және Chevrolet Impala SS-де компрессормен жабдықталған V6 және V8 қозғалтқыштары бар стандарт Impala-ның қуатты нұсқасы ретінде қолданылды. 2008 жылы Chrysler Dodge Challenger-ді қайта іске қосты, ол 1970-ші жылдардағы түпнұсқа Challenger дизайнына оралды. Chrysler директорының айтуы бойынша, жаңа көлік «өткен заманның ең танымал маслкарларына заманауи көзқарас» білдірді . Бір жылдан кейін, ұқсас идеяға сүйене отырып, Chevrolet Chevrolet 2009 Camaro шығарды, ол 1969 Camaro бірінші буынымен ұқсастығы бар. GM Chevrolet Camaro мен Pontiac Firebird-ті 2002 жылы тоқтатқан, бірақ 2004 жылы Pontiac GTO-ны қайтарған. 2009 жылы Chevrolet Camaro-ның жаңа буыны шықты (RS және SS-тің қуатты нұсқаларын қосқанда) 2003 жылға қарай Ford Mercury Marauder-ді шығарды. Екі ғасырдан кейін, 1960-70 жылдардағы бұрынғыға ұқсас, ол танымалдығы төмен болғандықтан тоқтатылды. 2004 жылдың көктемінде Chrysler LX RWD платформасын ұсынды, ол Dodge Charger V8 HEMI артқы жетекті көліктерінің жаңа желісі үшін негіз болды. 2005 жылы жаңа Ford Mustang құрастыру конвейінен шықты, оның дизайны 1967-1968 жж еске түсіреді. 2008 жылдан бастап Dodge Challenger моделінің өндірісі басталды, ол (жаңа Camaro және жаңа Mustang сияқты) өзінің «атасының» дизайнына өте ұқсас. Бүгінгі күні АҚШ-та қарапайым автокөліктермен «маслкарлардың» санатына жатқызылған 4 автомобиль шығарылады: Ford Mustang, Dodge Challenger, Dodge Charger, және Chevrolet Camaro. Маслкарлар класының көрнекті өкілдері АҚШ Road & Track журналы маслкар ретінде келесі 1965 жылғы модельдерді тізімдейді : * Pontiac Tempest / Pontiac GTO (1964-1965); * Buick Gran Sport Riviera GS (1965-1975); * Buick Skylark Gran Sport (1965-1969); * Dodge Coronet / Plymouth Belvedere 426-S (1965-1970); * Chevrolet Chevelle Malibu SS (1965); * Oldsmobile Cutlass 442 (1965-1967). Car and Driver журналы 1990 жылы маслкарларге арналған ең жақсы он машинаның тізімін жариялады : * 426 Hemi қозғалтқышы бар орташа өлшемді Plymouth / Dodge модельдері (7,0 л) (1966-1967); * Орта өлшемді Plymouth/Dodge 426 Hemi (1968-1969); * Орта өлшемді Plymouth/Dodge 426 Hemi (1970-1971); * Chevy II SS 327 (5.36 л) (1966-1967); * Chevrolet Chevelle SS 396 (6,5 л) (1966-1969); * Chevy II Nova SS 396 (6,5 л) (1968-1969); * Ford Torino Cobra 428 (7,0 л) (1969); * Plymouth Road Runner / Dodge Super Bee 440 алты пакеті (7,2 л) (1969) * Chevrolet Chevelle SS 454 (7,4 л) (1970); * Pontiac GTO (1969). Кейінірек маслкарларінің модельдеріне кіреді : * AMC AMX / AMC Javelin AMX (1968—1974); * AMC SC/Rambler (1969); * AMC Rebel AMC Matador The Machine (1970—1971); * Buick GSX (1970—1974); * Chevrolet Camaro Z28 Camaro (1967—2002); * Chevrolet Chevelle SS 454 (1965—1973); * Chevrolet Impala SS (1958—1985, 1994—1996, 2000—осы уақытқа дейін); * Chevrolet Monte Carlo SS454 (1970—1972); * Chevrolet Nova SS (1963—1974); * Dodge Challenger (1970—1974); * Dodge Charger (1966—1974); * Dodge Dart GTS and Demon (1968—1976); * Dodge Daytona (1969—1970); * Dodge Super Bee (1968—1971); * Ford Fairlane GT, GTA және Cobra (1966—1969); * Ford Mustang Boss 302 Mustang (1964—1973); * Ford Torino (GT және Cobra) (1968—1974); * Mercury Cougar Cougar Eliminator (1967—1973); * Oldsmobile 442 (1968—1971); * Plymouth Barracuda AAR 'Cuda (1964—1974); * Plymouth Duster (1970—1976); * Plymouth GTX (1967—1971); * Plymouth Road Runner (1968—1974); * Plymouth Superbird (1970); * Pontiac Firebird (1967—2002); * Pontiac GTO (1966—1971); * Shelby Cobra 427 (1965—1967). Дереккөздер