Людвиг Эрхард

Людвиг Эрхард (нем. Ludwig Erhard, 4 ақпан 1897, Фюрт — 5 маусым 1977, Бонн) — неміс экономисті және мемлекеттік қайраткері. Өмірбаяны Людвиг Эрхард Баварияда шағын кәсіпкердің отбасында дүниеге келген. Әкесі католик, анасы протестанттық евангелист. Әкесі әйеліне сенімдерінде бала өсіруге рұқсат берді. Кейіннен, протестант болып тұрған Эрхард христиан-демократиялық шеңберлерде католиктермен өте жақсы жұмыс істеді [5]. Эрхард орта білімін Фурт пен Нюрнбергте алған, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде гаубицалық артиллерияда соғысқан. 1918 жылы ол жарақат алды - сол жақ иықтың сынуы, сол қолдың атрофиясы. Жеті операциядан кейін диагноз қойылды, ол физикалық жұмысқа жарамсыз деп табылды. Бұл Эрхардтың әкесінің кәсіпорнына тезірек кіруіне кедергі болатын негізгі фактор болды. Жарақат Эрхардтың денсаулығына екінші күшті соққы болды: үш жасында ол полиомиелитпен ауырды, содан кейін оның оң аяғы өмір бойына өзгерді. Балалық шағы Эрхард алдымен Нюрнбергтегі Жоғары сауда мектебінде экономика оқыды, 1922 жылы бітіріп, Франкфурт университетіне оқуға түсті [6]. Кейінірек Эрхард Франкфурттағы университетте оқып жүргенде, ол өзін жалғыз сезінгенін еске алды. Өз дауысын ұмытпау үшін ол саябаққа кетіп, өзімен ұзақ сөйлесуге тура келді. Бірақ ол «жоғалтуды» жеңіп, қоғамдық өмірдегі өз уақытының ең интеграцияланған немістерінің бірі болды.Студент болған кезде және Франкфурт университетінде экономика пәнін оқыту сапасының нашарлығына тап болған Эрхард деканатқа барып, батылдық жинап, сіз қайда ғылымды қайдан алуға болатындығын сұрады. Оған Франц Оппенгеймер деген бір кісі бар деді. Эрхард оған барып, содан бері Оппенгеймерді Германиядағы ең жақсы экономист, Германияда либералды дүниетанымның негізін салған адам деп санайды. 1925 жылы диссертация қорғағаннан кейін Нюрнберг экономикалық зерттеулер институтында ассистент болып жұмыс істей бастады [6]. Содан кейін институт директорының орынбасары болды. 1942 жылы фашистермен келіспеушілікке байланысты ол институттан кетуге мәжбүр болды. 1943 жылдан бастап Эрхард «империялық өнеркәсіп тобы» деген атпен құрылған шағын ғылыми орталықтың жетекшісі болды. Бұл жерде нацистік режим құлағаннан кейін қажет болатын экономикалық реформаны дамытуға баса назар аударылды. Еңбек жолы Батыс жаулап алу аймағының экономикасын басқару органдарында 1945 жылдың қыркүйегінде ол Баварияда экономика жөніндегі министр, содан кейін Бизонның экономикалық кеңесінде ақша және несие жөніндегі арнайы бөлімнің бастығы, 1948 жылы наурызда Бизон экономикалық дирекциясының директоры болды. 1946 жылы Баварияның экономика министрі ретінде Эрхард реформаны белсенді түрде талап етті. 1948 жылғы 18-20 маусымда реформалар жарияланды, Эрхард Германия экономикасын ырықтандыру бойынша жеке әрекеттерін жасады. Американдық нұсқа Рейхсмаркеттердің орнына тұрақты валюта енгізуді ұсынды (реформа кезінде енгізілген неміс брендтері еуроға ауысудан бұрын қолданылған).Эрхард сонымен бірге мемлекеттік жоспарлауды және тауарлардың көп бөлігін орталықтандырылған бағаны жойып, неміс кәсіпорындарына толық қызмет еркіндігін берді. Эрхард либералды ұстанымын сақтап, 1948-49 жылдардағы ауыр қиындықтарға қарамастан қаржылық тұрақтылықты жақтады. және социал-демократтардың қатал қарсылығы. Германия үкіметінде Германия Федеративті Республикасы құрылғаннан кейін Эрхард христиан-демократ, Конрад Аденауэр үкіметіндегі экономика министрі (1949-1963) және оның федералды канцлері (1963-1966) мұрагері болды. Германияның «экономикалық кереметі» үшін көп жұмыс жасады [7]. Реформаның тағдыры Корей соғысы басталғаннан кейін шешілді. Неміс өнеркәсібі әкелетін шикізат бағасы орта есеппен 67% -ға өсті, ал елден экспортталатын дайын өнім бағасы 17% -ға өсті. Сыртқы нарықты жаулап алып, одан бәсекелестерді қуып шығару арқылы жедел экономикалық өсуді қамтамасыз ету мүмкін болды.Егер сол кезде өнеркәсіп бәсекеге қабілетті болмаса, дағдарыс экономикалық жағдайды нашарлатуы мүмкін. Жаңа жаһандық соғыстың күтуімен байланысты дүрбелең сатып алуларға себеп болды. Канцлер Аденауэр мен экономика министрінің арасында тар партиялық басшылық шеңберінен шығып кеткен шұғыл жанжал туындады. Маған ымыраға келуге сыртқы экономикалық салада заңсыз шектеулерге жол беру керек болды.Бұл уақытты алуға мүмкіндік берді. Сосын Германия үшін соғыс басталды. Арзан жұмыс күші бар тұрақты экономика дүниежүзілік нарықты, тауарға зәру болып отырған, оны өз өнімдерімен толтыра бастады. Төмен салықтардың арқасында 50-ші жылдары Германияның ІЖӨ өсу қарқыны. Бұл дамыған елдер арасында ең жоғары болды, ал бағаның өсу қарқыны ең төмен болды. Эрхард Шығыста әйгілі болған және Германияда оның предшественниктері белсенді қолданған реттеудің манипуляцияларынан толығымен бас тартты. Ол Германияны батыстық мәдениеттің және нарықтық экономиканың елі ретінде қатаң түрде анықтап, оны «ортақ нарықтың» тіректерінің бірі етті. 1963 жылы Аденауэр отставкаға кеткенде, Эрхард оның ізбасары болды. Ескі канцлер ұсынған өткір жасырын қақтығыстар жылдарында жақсы жұмыс істеген Эрхардтың нақтылығы жаңа дәуірдің басты бағыты болу үшін мүлдем жарамсыз болды. 1966 жылы серіктестері оны шынымен отставкаға кетуге мәжбүр етті. 1977 жылы қайтыс болғанға дейін Эрхард Бундестагтың ең қарт мүшесі болды [8]. Отбасы Әйелі Луиза (1893–1975), Лоттер, экономист. 1914 жылы ол адвокат Фридрих Шустерге үйленді, ол бір жылдан кейін майданда қайтыс болды. Бірінші үйленуінен бастап, Элеонор атты қызы болды. 1923 жылы ол Эрхардқа үйленді, үйленбестен бұрын ол әпкесінің досы болды. Эрхардпен үйлену кезінде ол Элизабет деген қызды дүниеге әкелді. Тарихи рөлі Эрхард - әлемдегі алғашқы либералды реформатор, жаңа типтегі. Ол үкіметтің экономикаға араласуы шындыққа айналған жағдайда жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол социалистік идеялардың айтарлықтай әсерін ескере отырып, халықты әлеуметтік қорғаудың кең шараларын қолданбай және статистикалық риториканы қолданбай, мүмкін емес екенін түсінді. Эрхард үшін экономикалық еркіндік пен қаржылық тұрақтылықты сақтау маңызды болды. Орталықизм мен инфляция оның негізгі жаулары болды.Эрхард статизмнің көріністерін мейлінше азайтуға тырысты, бірақ оның жағына қоюға ақылға қонымды күшпен күресуге тырыспады. Бұл «әлеуметтік нарықтық экономика» деп аталатын стратегияның мәні болды. Ондағы басты назар әлеуметтік қамсыздандыруға емес, «нарыққа» аударылды. Эрхард әрдайым 20-шы ғасырда танымал болған демагогиямен айналысудың орнына, адамдарға өзінің бағытының ерекшелігін түсіндіруге тырысты.«Мен әрбір Германия азаматын валютаның тұрақтылығын сақтауға бағытталған күш-жігерді қолдамайтынына ұялғанша көндіруге дайынмын» деді ол. «Бұл Людвиг Эрхардқа керек еді», - деп еске алды CSU жетекшісі Ф.Ж. Страус, өзінің сүйікті ақылшысы - нарықтық экономика туралы, оның барлық ойларын қозғайтын тақырып, керемет сөйлеушінің қалай оянғаны, тыңдаушыларының ынтасын қоздыратыны туралы айту үшін ... Ол сендіру, өзіне деген сенімділік және қолдаушыларды жеңіп алу өнеріне ие болды ... » Еңбектері Марапаттары Германия марапаттары Ел күні марапаттау хаттары Германия 1953 ж. Германия Федеративтік Республикасы үшін Құрмет орденінің Ұлы кроссының кавалері Бавария 3 шілде 1959 ж. Баварияның Құрмет грамотасының кавалері Шетелдік марапаттар Ел күні марапаттау хаттары Италия 1955 жылғы 27 ақпанда [9] Италия Республикасы үшін Үлкен Кросс орденінің кавалері Перу 1960 ж. Перу Күні орденінің Ұлы кроссының кавалері Испания 1961 ж. Католиктік Изабелла орденінің кавалері Португалия, 1961 ж., 29 мамыр Шығармалары * Жарты ғасыр рефлексия. Сөйлеулер мен мақалалар. - Ордынка, Ғылым, 1993. - 608 б. * Барлығына әл-ауқат - М: Дело, 2001. - 352 б.