Сергей Сергеевич Четвериков

Сергей Сергеевич Четвериков (24 сәуір /6 мамыр/ 1880, Мәскеу - 2 шілде 1959, Горький) - орыс және кеңес биологы. Мәскеу университетін бітірген (1906). Әйелдер жоғары курсының (Мәсеу,1907-1917), 2-ші Мәскеу университетінің (1917-1919) және 1-ші Мәскеу университетінің (1919-1929) доценті, Эксперименттік биология институтында генетика бөлімінің (Мәскеу, 1921-1929) және Горький университетінде генетика кафедрасының меңгерушісі (1935-1948), 1945 жылдан профессоры. Ғылыми жұмыстың генетикалық кезеңі 1921 жылдан бастап Сергей Сергеевич эксперименттік биология институтының генетика бөлімінің меңгерушісі және ғылыми жетекшісі қызметіне кірісті. Мұнда ол шамамен 9 жыл жұмыс істеді (1921-1929). ЭЖБ — ға түскен Четвериков университетпен байланысты үзбеді және онда оқытушылық жұмысын жалғастырды-генетика курсын оқып, генетикалық практикумды басқарды, осылайша кеңестік генетиктердің жаңа кадрларын даярлауға қатысты. Сергей Сергеевичтің және оның ұжымының қысқа мерзімде табысты болды. 1926 жылы Четвериков зерттеу және рефлексия нәтижелерін "қазіргі генетика тұрғысынан эволюциялық процестің кейбір сәттері туралы"үлкен мақалада жариялады. Бұл жұмыста генетика деректері мен эволюциялық теорияның арасында ешқандай қайшылық жоқ екендігі көрсетілген. Керісінше, бұл генетиктер өзгергіштік ілімінің негізін қалап, эволюция процесін түсінудің кілті болуы керек. Қарапайым математикалық әдістерді қолдана отырып, Четвериков жануарлардың табиғи популяцияларындағы мутациялар (геновариациялар) жойылмайтынын, жасырын (гетерозиготалы) күйде жиналып, өзгергіштік пен табиғи сұрыптау үшін материал бере алатындығын дәлелдеді. Осылайша, Четвериков Дарвиннің эволюциялық ілімін және генетика белгілеген тұқым қуалаушылық заңдылықтарын байланыстыра алды. С. С. Четвериковтың (1926) бұл мақаласы қазіргі уақытта ғылымның жаңа саласын — эволюциялық (және популяциялық) генетиканы дамыту үшін негізгі жұмыс ретінде қарастырылуда. Бұл эволюциялық теорияның дамуындағы маңызды кезең болып саналады. Четвериков табиғаттағы түрлердің пайда болған мутациялармен қанығуы туралы болжам жасады және генетикалық процестердің (мутация, еркін қиылысу, табиғи сұрыптау) және спецификация мен эволюциядағы оқшауланудың маңыздылығын атап өтті, осылайша Дарвин эволюциясы мен генетика теориясын байланыстырды. Эволюциялық генетиканың негізін қалады. 1920 жылдардағы еңбектерде С. С. Четвериков популяциялық генетиканың үш негізгі сәлемдемесін негіздейді: Табиғи жағдайда мутация процесі зертхана жағдайындағыдай жүреді. Сондықтан біз зертханада алынған кейбір қорытындыларды табиғи жағдайларға таратуға құқылымыз. Осындай тұжырымдардың бірі — тірі организмдердің барлық түрлерінде жаңа мутациялардың үздіксіз пайда болуы, екіншісі-табиғи популяцияларда жиі кездесетін жабайы типтегі аллельдерге қатысты жаңадан пайда болған мутациялардың көпшілігінің рецессивтілігі. Табиғи популяцияларға тән белгі-оларда панмиксияның басым болуы, бұл Харди-Вайнберг Заңын қолдануға мүмкіндік береді. 1927 жылы Берлинде өткен V Халықаралық генетикалық конгресте С.С. Четвериков "табиғи жағдайда популяцияның генетикалық сипаттамасы туралы"баяндама жасады. Бұл есеп сенсация тудырды және үлкен қызығушылықпен қарсы алынды. Кейінірек 1927 жылы 14-20 Желтоқсанда Ленинградта өткен КСРО зоологтарының, анатомистері мен гистологтарының үшінші съезінде Четвериков пленарлық отырыстардың бірінде "бір эволюциялық мәселенің эксперименттік шешімі"атты баяндама жасады. 1929 жылы қаңтарда Ленинградта генетика, селекция, тұқым шаруашылығы және асыл тұқымды мал шаруашылығы бойынша Бүкілодақтық конгресс өтті. Четвериков осы съезге қатысып, пленарлық отырыста эволюциялық генетиканың өзекті мәселелері әзірленген "мутациялық өзгергіштік" баяндамасымен сөз сөйледі. Съезден оралғаннан кейін көп ұзамай Четвериков Мәскеу табиғатты зерттеушілер қоғамының (МОИП) отырысында "мутациялық өзгергіштіктің пайда болуы мен мәні" тақырыбында теориялық тұрғыдан маңызды жаңа баяндама жасады (21 наурыз 1929). Эволюциялық теория мен қазіргі генетиканың жақындығы туралы негізгі ережелер 1961 жылы шетелде жарияланды [2]. Ақи-да жұмыс істей отырып, Сергей Сергеевич өзін көрнекті генетик ғалым ғана емес, сонымен қатар ғылыми ұжымның тамаша ұйымдастырушысы және жетекшісі ретінде көрсетті. Ол қызметкерлерді ерекше ғылыми мектептің пайда болуының негізі ретінде қарастыруға болатын пікірлестердің Достық тобына біріктіре алды. Сонымен бірге, ол жолдастық, тыныш жағдайда өткен Соор деп аталатын ("бірлескен орания") қызметкерлердің ғылыми қарым-қатынасының өзіндік әдістерін тапты. Соор-ға қабылдау қатаң шектеулі болды және семинардың барлық мүшелерінің бірауыздылығын талап етті. Бұл пікірталасқа қатысушылардың санын шектеуге (әрқайсысының жоғары белсенділігін қамтамасыз ететін), сондай-ақ ішкі қақтығыстарсыз және шағын жеке топтардың қалыптасуынсыз ұжымның біртұтастығын сақтауға қол жеткізді. Баяндаманың кез келген сәтінде тыңдаушылардың сұрақтары мен ескертулеріне жол берілді. Баяндамашыдан нақты презентация және реферат жұмысының негізгі бағытын, оның негізгі идеясы мен мағынасын ажырата білу қажет болды. Әр сооровец үш негізгі еуропалық тілде оқуы керек еді. 1920 жылдардың екінші жартысында Соор мүшелері негізінен дрозофилада жасалған көптеген генетикалық жұмыстарды жариялады. Бұл жұмыстар негізінен 1925-1930 жылдары "эксперименталды биология журналында" (және ішінара шетелде, Германияда) жарық көрді. Бұл уақытта Сергей Сергеевич көбелектерден сабақ қалдырмады және жаз айларында ұзақ экскурсиялар жасады, оның барысында ол өз коллекцияларын толықтырды. 1926 және 1928 жылдың жазында Четвериков б. л. Астауров, Н.К. Беляев және оның өгей қызы А. П. Сушкина Хибин тауларының ауданындағы Кола түбегінде болды. Сонымен қатар, 1920 жылдан бастап Четвериков политехникалық мұражайдың зоологиялық бөлімінің энтомологиялық бөлімінің меңгерушісі және сақтаушысы болып жұмыс істеді. Горький мемлекеттік университетінде Сергей Сергеевич 1935 жылдың 1 тамызынан бастап Горький мемлекеттік университетінің биология факультетіне профессор, генетика кафедрасының меңгерушісі лауазымына қабылданды. Оның алғашқы алаңдаушылығы генетика бойынша мамандандыруды ұйымдастыру болды. Ол үшін ең алдымен үлкен генетикалық семинардың жұмысын және арнайы курстарды оқу қажет болды. Арнайы курстарды оқу үшін ірі мамандар мен тамаша лекторлар шақырылды. Кейінірек кафедрада цитология бойынша шағын зертхана ұйымдастырылды. 1936 жылы Сергей Сергеевич "соңғы он жылдағы тұқым қуалаушылық Цитологиясы"атты танымал брошюраны жариялады. Сергей Сергеевич биофактың барлық студенттері үшін жалпы генетика курсын, сонымен қатар генетика кафедрасына мамандандырылған студенттерге арналған арнайы курстарды оқыды: Биометрия курсы және "таңдаудың теориялық негіздері"курсы. 1948 жылы ГМУ-дан кетер алдында ол "генетиканың жаңа міндеттері мен соңғы жетістіктері"атты арнайы курс оқыды. Сонымен қатар, ол кейбір жылдары зоологиялық студенттер үшін энтомологияны оқыды. Лектор Сергей Сергеевич өте ерекше болды. Дәріс материалын рефераттарды пайдаланбай еркін ұсыну, қатаң логика, оқытушының жалпы "таңдауы" және тұжырымның дәлдігі студенттерді қызықтырды және таң қалдырды. Бірінші дәрісте Сергей Сергеевич тыңдаушыларға Материалды ұсыну барысында сұрақтармен оны үзуден тартынбауды ұсынды, өйткені ол бір нәрсе игерілмеген немесе бұрын болған жағдайда түсініксіз болса, одан әрі қарай жүру мүмкін емес деп санайды. Ол көбінесе әр түрлі математикалық есептеулер мен Генетикалық есептерді тақтаға шығарды және егер студенттердің біреуі жазылымды немесе жетіспейтін белгіні байқаса және әрдайым ескертуі үшін алғыс білдірсе, шын жүректен қуанды. Өйткені, бұл аудиторияның белсенді жұмысының және тыңдаушылардың қарқынды назарының дәлелі болды. Университеттегі дәрістерден басқа, Четвериков кейбір жылдары Горький педагогикалық институтында генетика курсын, сондай-ақ орта мектеп мұғалімдеріне арналған осы тақырып бойынша дәрістер циклын оқыды. Бірақ Сергей Сергеевичтің дәрістік қызметі жоғары оқу орындарында оқу дәрістерімен шектелмеді. Сондай-ақ, ол қоғамдық жұмыс тәртібінде халыққа көптеген танымал дәрістер оқыды. Кафедрада белсенді жұмыс істейтін студенттік ғылыми семинар (үйірме) болды, онда студенттер кеңестік және шетелдік авторлардың жұмыстарының рефераттары мен жеке зерттеу нәтижелерін баяндап берді. Семинарды профессор өзі жүргізді, бұл жұмысты кафедрадағы кіші әріптестеріне тапсырмады. Студенттер өздерінің семинарына өте ықыласпен қатысып, құрметті басшының қызығушылығы мен қызығушылығын оятты. С. С. Четвериков студенттермен генетика мен селекцияның ең өткір және даулы мәселелерін талқылаудан тартынбады. Биофак ұжымының бірігуінде және ғылыми ақпаратпен алмасуда МОИП Горький филиалының отырысы үлкен рөл атқарды. Оларға 1936-1946 жылдар аралығында С. С. Четвериков кем дегенде 10 баяндама жасады. 1936 жылғы 17 сәуірдегі бірінші баяндама оның биометриялық зерттеуіне арналды - "организмдердің объективті жүйесін құру тәжірибесі". Кейінірек (1938 ж. 21 қазан) Бұл есеп Мәскеуде IEB-де құрылған эволюциялық бригаданың 68 — ші отырысында қайталанды, 1945 жылы 14 сәуірде ол "өсімдіктердің жынысын анықтауда жаңа", ал 1945 жылы 20 қазанда М. а. туралы Жеке естеліктерімен баяндама жасады. Мензбире. Жеті баяндама оның Қытай емен жібек құртын таңдау жөніндегі жұмысына арналды. Горький университетінің кафедрасындағы жұмыс Сергей Сергеевичке мұғалім және оқу процесін ұйымдастырушы ретінде өзінің керемет қабілеттерін көрсетуге мүмкіндік берді. Университет басшылығы оның жеке қасиеттерін жоғары бағалады: ымырасыздық, қатаңдық, өзіне және қызметкерлерге деген жоғары талапшылдық, сенім мен құрметке ие болу қабілеті; ол декан болып сайланды және 1947 жылға дейін факультет жұмысын басқарды. 1940 жылы бітіруші кеште сөз сөйлеген университет ректоры М. А. Шеронин Сергей Сергеевичтің университеттің ең жақсы деканы ғана емес, сонымен бірге ол өмірінде кездестірген декандардың ең жақсысы екенін айтты. Еңбектері мен зерттеулері Негізгі еңбектері генетика, эволюция теориясы және энтомология мәселелеріне арналған. Генетикалық процестердің (мутация, бос будандасы, сұрыптау) және оқшауланудың түр пайда болуы мен эволюциядағы маңызын көрсетті. Дарвин ілімі мен генетика арасын байланыстырды, популяциялық генетика негізін құрды. Сыйлықтары "Құрмет Белігсі" орденімен, Германия табиғат зерттеушілер академиясының "Дарвин планшеты" (1959) медалы және басқа медальдармен марапатталған. Дереккөздер