Aston Martin

Aston Martin Limited - бұл британдық беделді спорттық автокөліктер өндірушісі. Ол 1913 жылы Лайонел Мартин және Роберт Бэмфордпен құрылды. Компанияның атауы негізін Астон-Клитон төбесінен алған, осы төбеде Лионель Мартин 1913 жылы Singer-10 жарысында жеңіске жеткен. 1947 жылы Дэвид Браун басқаруында, ол қымбат беделді машиналармен 1950-ші және 1960-шы жылдардан, және ойдан шығарылған кейіпкер Джеймс Бондтың DB5 моделін фильмінде 1964 жылы "Голдфингер" фильмінде пайдаланғаннан кейн байланыстырыла бастады. Спорттық автомобильдер Британдық мәдени иконасы болып саналады. Астон Мартин 1982 жылдан патшалық ұлы мәртебелі ханзада Уэльстікке арналған автомобильдердің өнім беруші ретінде патшалық ордерді атқарды. Штаб-пәтері және негізгі өндірісі Гейдонде, Уорикшир, Англия, сол жерде бұрынғы RAF V Bomber авиабазасында орналасқан. Астон Мартин соңғы автомобильдерінің бірі 1950-жылдардың Вулкан Бомбер құрметіне аталды. Астон Мартин жылдам катер, су асты қайықтар және жылжымайтын мүлікті белсенді дамытады. Компания атауы осы көлікті қалаушылардың бірі Лайонел Мартин 1913 жылы Singer-10 көлігінде Астон-Клинтон төбесінде жеңіске жеткен. 1994 жылдан Premier Automotive Group тобының мүшесі болған - Ford басқармаларының бірі, Бірақ 2006 жылы Ford Aston Martin компаниясын сатуға бел буған. 2007 жылы Ford Aston Martin көлігіне қатты қызыққан Prodrive компаниясының басшысы Дэвид Ричардсқа Aston Martin компаниясын сатты. Келісім қаржысы $925 миллион болды. Компания көптеген көлік түрлерін қолдан жасап шығарғаны үшін танымал. Барлық Aston Martin көліктерінде осы көлікті жасап шығарған адамның аты шеткі есігінде жазылған. Тарихы Астон Мартин 20-шы ғасырдың үшінші тоқсанынан кейін қиын кездерін өткізді, бірақ қазір табыс пен тұрақтылықтың ұзын кезеңін өткізуде. "Бірінші ғасырда біз жеті рет банкротқа ұшырастық" дейді жаңа бас директоры Энди Палмер Еуропа автомобиль жаңалықтары (Automotive News Europe) сұхбатында. "Екінші ғасыр, бұл жолы олай еместігіне көз жеткізу үшін." Астон Мартин DB11 сұраныстың жоғарылығының артында, бірінші, барлық онжылдықтың жаңа моделі, компания 2017 жылғы бірінші тоқсанында пайдаға қайта оралды. Құрылуы Астон-Мартин 1913 жылы Лайонел Мартин және Роберт Бэмфордпен құрылды. Бұл екеуі күш-жігерлерін біріктіріп, Бэмфорд & Мартин өткен жылдары автомобильдер сатты, көліктер Каллоу-стритте жасалған Singer, Лондонда болатын, олар сондай-ақ GWK және Calthorpe көлік құралдарымен қызмет көрсетті. Мартин Астон-Хиллде, Астон Клинтон жанында жарыстарға қатысқан және екеуі көлік құралдарын жасауға бел буады. Астон-Мартин деп аталған бірінші автомобиль, Мартин, ол төрт цилиндрлі Coventry-Simplex қозғалтқыштын орнату арқылы, 1908 жылғы Isotta-Fraschini шассиіне құрды. Олар Кенсингтонде Henniker Mews үй-жайды сатып алған және 1915 жылы наурызда өзінің алғашқы автомобилін шығарды. Өндіріс Бірінші дүниежүзілік соғыстың тұтануына байланысты бастай алмаған және Мартин Адмиралтействоға қосылды және Бэмфорд Корольдік әскері қызмет корпусына қосылды. Барлық техника Сопвич авиациялық компаниясына сатылды. Соғыс жылдары Соғыстан кейін Абайянг-Роуд, Кенсингтонда жаңа үй-жай тауып, жаңа машина әзірлеген. Бэмфорд сол 1920 жылы Aston Martin, Луи Зборовскийден алған қаржыландырудан қайтадан жанданған. 1922 жылы Бэмфорд & Мартин француз Гран-При бәсекесі үшін автомобильдер шығарған, ол Бруклендсте әлемдік жылдамдық және төзімділік рекорд орнатуын жалғастырды. Үш топтың жұмыс автомобильдері 16-клапанды екі жоғарғы білікшелі білікше қозғалтқыштар жарыстар және рекордтар үшін салынды: шасси нөмірі 1914, кейінірек Green Pea (жасыл бұршақ) ретінде дамыған; шасси нөмірі 1915, Рейзор Блейд рекордтық автомобиль; және шасси нөмірі 1916, кейінірек Halford Special (Хэлфорд арнайы) ретінде дамыған. Шамамен 55 автокөлік сату үшін екі нұсқада жасалынды; ұзын және қысқа шассилі. Астон Мартин 1924 жылы банкротқа ұшырап, Доротея, Чарнвуд ханымы сатып алды, ол ұлы Джон Бенсонды бортқа қойды. Астон Мартин 1925 жылы екінші рет құлдырып, 1926 жылы зауыт жабылды, Лайонел Мартин кетті. Кейінірек сол жылы Билл Ренвик, Аугустус (Берт) Бертелли мен инвесторлардың, соның ішінде Чарнвуд Ханымы бизнесті бақылауға алды. Олар оның атын Астон-Мартин Моторс ауыстырды және оның бұрынғы Фелтемде жұмыс істейтін Whitehead Aircraft Limited Hanworth-ге көшірді. Ренвик және Бертелли бірлесіп бірнеше жыл үстеме-камера төрт цилиндрлі қозғалтқыш әзірледі, Ренвик патенттелген жану камерасы конструкциясын пайдалана отырып, олар бастан аяқ Энфилде-Олдей шассиде сынақтан өткізді. Жалғыз "Ренвик және Бертелли" автомобиль моторы жасалған, ол "Buzzbox" ретінде белгілі болды және әлі күнге дейін бар. Екеуі қозғалтқышты өндірушілерге сатпақ болды, бірақ, Астон Мартин енді өндірісте жоқ екенін естігенде, өз беделін жылжытуға мүлдем жаңа автокөлік өндірісін бастау үшін пайдалана алатынын ұқты. 1926 және 1937 арасында Бертелли, барлық жаңа Астон Мартин көліктерінің техникалық директоры және дизайнері болды, сондықтан олар "Бертелли көліктері" ретінде белгілі. Олар 1½ литр "T-type", "International", "Le Mans", "MKII" және жарыс туындылары, "Ulster", ал 2-литрлік 15/98 және жарыс туындылары, "Speed Model". Олардың көбісі ашық екі орындық спорттық автомобильдер, шанағын Бертелли ағасы Энрико (Гарри), аздаған ұзын-шасси екі орындық туристер, жиналмалы және сондай-ақ седандар шығарды. Бертелли сауатты оның машиналарын өткізетін жүргізуші, аз ғана иесі/өндіруші/жүргізушілердің бірі болды. "LM" командасы автокөліктері үлкен табысқа кенелді, ұлттық және халықаралық авто жарыстарда, соның ішінде Ле-мане және Милле Милья бар. 1932 жылы қаржылық проблемалар пайда болды. Астон Мартин, , оны сэр Артур Сазерлендке бермес бұрын бір жылдың ішінде Лэнс Прида Брюнмен құтқарылып келді. 1936 жылы, Астон Мартин жол көліктеріне шоғырландырылуға шешті, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін 700-ге ғана өндіріп тоқтатты. Өндіріс соғыс кезінде авиациялық компоненттерге ауды. DB — David Brown 1947 жылы-ертеден келе жатқан (1860) Хаддерсфилд доңғалақтарын мен станоктар өндіруші Дэвид Браун Лимитед Астон Мартинді сатып алып әкеліп Tractor Group тобына бағындырды. Дэвид Браун Астон Мартин соңғы құтқарушы еді. Сонымен қатар, ол өзінің Лагонда бизнесі зауытынсыз сатып алып, 2,6-литрлік қозғалтқышы үшін У. М. Бентли дизайнын алды. Лагонда Newport Pagnell-ге көшті және жалпы жүйелерін, ресурстары мен шеберханаларын бөлісті. Астон Мартин классикалық "DB" сериясы машиналарын құруды бастады. 1950 жылдың сәуірінде, олар, DB2 деп аталатын Ле-Мана өндіріс үлгісі жоспарлары туралы жариялады , содан кейін 1953 жылы DB2/4, DB2/4 MKII 1955-те, Марк III 1957 жылы және итальян стилінде 3.7&#x20;Л ДБ4 1958 жылы. Бұл модельдер Астон Мартин жақсы жарыс шежірелер құруға көмектесті, DB4 тұрды және атақты DB5-ке 1963 жылы орын берді. Астон Гранд турингте адал қалып, DB6 (1965-70), DBS (1967-1972) стилінде шықты. Осы автокөліктердегі алты цилиндрлік қозғалтқыштарды 1954-тен 1965 жылға дейін Тадек Марек әзірлеген. Уиллсон Астон Мартин жиі ауыр қаржылық жағдайда болды. 1972 жылы Дэвид Браун барлық қарыздарын төледі, 5 миллион фунт немесе одан да көп, оны £101 Company Developments, бухгалтер Уильям Уилсон басқаратын Бирмингемде орналасқан инвестициялық-банктік консорциумына берді. егжей-тегжейлі, бұл кезеңді Уиллсон өмірбаянынан оқуға болады. Бұл әлемдік рецессия, айналым қаражаты тапшылығы мен қиындықтар, тиісті ресурстарсыз қозғалтқышты дамыту Калифорния газдарды пайдалану талаптарына сәйкес келуі үшін қанағаттандыру — ол Астонның АҚШ-тағы сатылымын тоқтатты — Астон Мартинды бәсекелестікке 1974 жылы шығарды. Зауыт жабылып қалған кезде 460 жұмыс болған. Спрэг мен Кертис Қабылдаушы бизнесті 1975 жылғы сәуірде $ 1.05&#x20;млн.-ға солтүстікамерикалық бизнесмендер Питер Спрэг Нейшнл Семикондактор және Торонто отельері иесі, Джордж Минден, және Джереми Тернерге, Лондондық бизнесменге сатқан, ол журналистерден Астон Мартин британдық бақыланатын бизнес болып қала беретінін талап еткен. Спрэг кейінірек бұл зауытқа, машиналарға емес, жұмыс күшінің шеберлігі адалдығы мен ақыл-ойына ғашық болғанын айтқан. Осы сәтте ол Минден екеуі инвестор Алан Кертиске әкелді, ол британ офис құрылыс салушысы және Джордж Фласер, отставкадағы Шеффилд болат магнаты. Алты ай өткен соң, 1975 ж. қыркүйекте фабрика — өткен жылдың желтоқсан айында тоқтаудан жаңадан ашылған, жаңа иесі Астон Мартин Лагонда (1975) персонал 100-ге дейін шектелген және 1975 жылдың соңында 250-ге жеткізу жоспарланған. 1976 жылы қаңтарда АҚШ үшін 150 автомобиль тапсырыс алды, басқа нарықтарға 100, және тағы 80 жапон импорт агенттігінен алды. Женева автосалонында Фред Хартли, 13 жыл бойы басқарушы директоры және сату бойынша директоры, бұрын отставкаға кеткен "маркетингтік саясаттағы айырмашылықтар" туралы жариялады. Алан Кертис өзін басқарушы директоры жасады. Жаңа иелері Астон Мартин желісін жаңғыртуға итермелеген, 1977 жылы V8 Vantage, кабриолет Volante 1978 жылы және біржолғы Уильям Таун стилінде бульдог 1980 жылы жасалды. Сондай-ақ, Таун стилінде V8 моделіне негізделген футуристік жаңа Лагонда салоны безендірілген. "Астон Мартин" акцияларының 42%-ы бар Кертис те, әдеттегі клиенттер бағытына өзгерту әкелді, Астон Мартин фанатиктері (фанс), табысты жас үйленген бизнесмендерге көшті. Бағасы 25%-ға арттырылды. АМЛ Ламборджиниді сатып алады деген болжам болған. 1970-жылдардың аралығында MG-ның Астон Мартин консорциумына іске қосылатыны туралы кең пікірталас туған. Тори парламент депутаттарының 85-і топқа бірігіп британ Лейландты босатып, өз билігін және берілуін үшін қысымға алды. CH Industrials plc (автомобиль компоненттері) AML акциялардың 10%-ын сатып алды. Бірақ 1980 жылғы шілде айында AML рецессиямен айыптап штатының 450-ын, бұл осы адамдардың 20%-ын артық деп тауып жұмыстан қысқартты, келесі күні британдық Лейланд MG-ды құтқаратын Астон Мартин үмітінен бас тартқанын жариялады. Гаунтлет 1981 жылдың қаңтар айында, қанағаттанарлық жандануыдың болмауынан серіктестер Алан Кертис және Питер Спрэг, олар ешқашан Астон Мартин Лагонданы қолдау ұзақ мерзімді қаржылық акцияларды ұстауға жоспарламағанын жариялады және оны Виктор Гаунтлеттің Pace Petroleum компаниясына сатты. Спрэг пен Кертис көрсеткендей, бұдан оның меншік қаржысы жақсарды, оған MG тарапына ұсыныс болуы мүмкін еді. Әлемдік сауда көлемі аптасына үш машинаға дейін қысқарды, бұл төрағасының Алан Кертис пен Спрэгтің, Минденді: өндірісті тоқтату мәселесін қарастырды, назарды қызмет көрсету және қалпына келтіруге аударуға итермеледі. Осы сәтте Кертис 1980 Pacе демеуші болған Stirling Moss (Стирлинг Мосс)-қа игілігі күніне қатысты, бұл Брэндс-хэтчте өткен еді, Фарнхем тұрғыны Виктор Гаунтлетті жолықтырады. Гаунтлет "Астон Мартин" 12,5% акцияларын £500,000 Pace Petrelum арқылы 1980 жылы сатып алды, Тимом Хирлей CH Industrials-та осындай акциялар үлесіне ие болды. Pace мен CH 50/50 1981 жылғы басында бірлескен иелері болды, Гаунтлет атқарушы төрағасы ретінде. Гаунтлет сондай-ақ, сату бөлімін және кейін қандай дамыту және жариялылықты басқарды, бұл кезде әлемдегі 4-орындық өндірісінде ең жылдам автокөлікке айналды, ол Астон Мартин Лагонданы Оман, Кувейт және Катарда сатуға мүмкіндігі болды. 1982 жылы, Астон Мартин Корольдік ордерін Уэльс ханзада қабылдауында алды. Астон Мартин ордері осы күнде бар. Жаңа өнімдер дамыту үшін біраз уақыт қажет екенін түсінген Астон Мартин, олар басқа компаниялар үшін инжинирингтік қызметтер автомобиль өнімдерін әзірлеу бойынша еншіліс компания құрды. Сауда атауы Salmon&Son-ды пайдалануды шешті, Tickford Астон Мартинді 1955 жылы сатып алды. Оның есімі әлдеқашан қымбат сапалы вагондар мен автомобильдермен және олардың жиналмалы төбесімен байланыстырылатын. Жаңа өнімдерге Tickford Austin Metro, Tickford Ford Capri, тіпті бір поезд интерьерлері енгізілген, әсіресе Jaguar XJS. Pace жарыстарға демеушілік жасауды жалғастырды, қазіргі барлық Астон Мартин иелерінің Клубтық іс-шаралар демеушісі болып табылады, AMOC Президенті Виконт Даунорынға тиесілі Tickford--қозғалтқышты Nimrod Group C автокөлігін алды, ол 1982 және 1983 жылдары өндірушілердің чемпионатында бірінші орын алған еді. Ол сондай-ақ 1982 24 сағат Ле-Мана жарысында рейтингісінде жетінші орынды иеленді. Алайда, автомобильдерді сериялық сату аса табысты болмады, қазір рекордтық төмен деңгейде, 1982 жылы 30 автокөлік шығарған. Мұнай нарығындағы сауда қатаңадай бастады, Астон Мартин, көп уақыт және ақша талап еткендіктен, Гаунтлет Hays/Pace-ті Кувейт инвестициялық офисіне 1983 жылғы қыркүйекте сатуға келісті. Астон Мартин одан да үлкен инвестициялар ағымын қажет еткендіктен, сондай-ақ американдық импорттаушыға және грек кеме қатынасы магнаты Питер Ливаносқа өзінің акциялар пакетін сатуға келісті, ол бірлескен кәсіпорны арқылы Ник және Джон Папаниколаумен бірге ALL Inc арқылы инвестиция жасады. Гаунтлет ALL-ға 55%-ы тиесілі AML төрағалығынан кетті, Тикфордпен ALL және CH екеуі 50 де 50 үлеске ие болды. Күрделі қарым-қатынас, ALL Inc AML-дағы опциондардың үлкен үлесін сатып алуға талпыныс жасаған кезде аяқталды; CH қалдық акциялары CH Tickford толық меншік құқығына ауыстырылды, олар қолданыстағы Астон Мартинге бөлшектер жасауды дамытуды сақтап қалды. 1984 жылы Папаниколаудың Титан жеткізу бизнесі қиыншылыққа ұшырады, сондықтан Ливаностың әкесі Джордж Папаниколаудың ALL акцияларын сатып алды, ал Гаунтлет қайтадан AML акцияларының 25%-ына акционер болды. Астон Мартин/AML мәміле құны £2&#x20;млн-ға бағаланды, ол жылына 10 000-шы автокөлігін жасады. Нәтижесінде Астон Мартин 60 кадр артық жасауға тура келді, дегенмен Гаунтлет Загато итальяндық стиль үйінің үлесін сатып алды, өзінің Астон Мартинмен ынтымақтастығын қайта тірілтті. 1986 жылы Гаунтлет британдық құпия агент Джеймс Бондтың Астон Мартинге қайтару туралы келіссөздер бастады. Кабби Брокколи кейіпкерді актер Тимоти Далтонды пайдалана отырып, Bond-брэндін қайтадан Шон Коннериге ұқсас сезіммен қайта қалпына келтіруге тырысты . Гаунтлет «Тірі күн шоқтарын» (The Living Daylights) түсіруде қолдануға арналған өзінің жеке өндірісіне арналған Vantage-ті ұсынды және Америкада өз үйінде пайдалануға арналған Волантені Брокколиге сатты. Гаунтлет фильмдегі КГБ полковнигі рөлін қабылдамады, бірақ: «Мен мұны істегенді ұнататын едім, бірақ шын мәнінде уақыт мұрша бермеді» деп айтты Астон Мартин өмір сүру үшін ұзақ мерзімді перспективада қаражат қажетті. 1987 жылы мамырда, Гаунтлет және Кент Ханзадасы Майкл графини Маггидің, Милле Милья түпнұсқасы негізін қалаушы әйелдің үйінде тоқталып қадағалап, қайта дамытатын болды. Басқа қонақ Уолтер Хейс болатын, ол Еуропадағы Ford вице-президенті. AC Cars алдыңғы сатып алуда проблемалар қарамастан, Хейз бренд әлеуетін көрді және талқылау нәтижесінде Форд акцияларын 1987 жылы сатып алды. 1988 жылы 20 жылда шамамен 5 000 автомобиль шығарып экономикасын қалпына келтірді және шектеулі таралыммен табысты сатылған Vantage, және 52 Volante Zagato купесінің әрбірі £86,000-ға сатылды; Астон Мартин, сайып келгенде, ежелгі V8 зейнеткерлікке жіберді, бірінші Virage сериясын таныстырды, жаңа Астон 20 жылда басталды. Гаунтлет келісім-шарт бойынша төрағасы ретінде екі жыл ішінде қалуға құқылы еді, дегенмен оның жарысқа қызғушылығы Астонды спорттық автокөлік жарысына 1989 жылы Еуропада шектеулі табыспен шығу арқылы қайтадан тартты. Алайда, қозғалтқыш ережесіне өзгерістер бойынша 1990-шы маусымының ашылуы Aston Martin Volante моделі, Ford компаниясының шектелген Cosworth қозғалтқыштары Jaguar жарыс командаларына үшін шығарылды. "Кішкентай Астон" DB7 ретінде үлкен инженерлерлік қатысуын талап етеді, Форд Астон Мартинді толық бақылауға алуға келісті, және Гаунтлет Астон Мартин төрағалығын Хэйске 1991 жылы берд. 1992 жылы Vantage нұсқасы жарияланды, ал келесі жылы Астон Мартин жаңадан DB желісін DB7 жария ете отырып жаңартты. Ford Motor Company Форд Астонды Премьер-Автомобиль тобына қосты, жаңа өндіріске инвестициялады және өндірістің өсірді. 1994 жылы Фордтың Блоксхэмдегі Банбери-Роуд жаңа зауыты ашылды. 1995 жылы Астон Мартин рекордтық 700 автомобиль шығарды. Фордқа дейінгі дәуірде, автомобильдер ағылшын дөңгелегі тәрізді қолмен жүретін кеме жасау әдістерімен жасалды. 1998 жылы 2000 DB7, ал 2002 жылы 6000 жасалынды, бұл барлық DB алдыңғы модельдерін өндіруден артық. DB7 ауқымы 1999 жылы V12 Vantage моделіy қосу арқылы ұлғайтылды және 2001 жылы Астон Мартин, V12-қозғалтқышты Aston Martin Vanquish-ты таныстырды. Детройттағы, Мичиган штатында Солтүстікамерикалық халықаралық автосалонда, 2003 жылы, Астон Мартин AMV8 Vantage концепт-карын таныстырды. 2005 жылы оны енгізгенге дейін тағы бірнеше өзгерістер болады деп күтілген, Vantage классикалық V8 қозғалтқышын қайтарды, бұл Астон Мартинге үлкен нарықта бәсекелесуге мүмкіндік беру үшін керек. Сондай-ақ, 2003 жыл Гейдон зауытының ашылуын көрді, бұл Астон Мартин тарихында арнайы салынған бірінші зауыт. Сондай-ақ, 2003 жылы DB9 купе енгізілді, ол он жасар DB7 ауыстырды. Ал DB9 кабриолет нұсқасы, DB9 Volante, 2004 жылы Детройт автосалонында енгізілді. 2004 жылдың қазан айында, Астон Мартин арнайы 12,500 шаршы метр (135,000 шаршы фут) AMEP қозғалтқыш өндіру зауытын құрды, ол Ford Germany Niehl, Кельн зауыты. Жылына 5000 қозғалтқыш өндіру қуатымен 100 арнайы оқытылған персонал, дәстүрлі Астон Мартин қозғалтқыш өндірістің Ньюпорт Пагнелле сиақты, әрбір блокты монтаждау 30 пул ішінен бір маманға жүктелуі, V8 мен V12 нұсқалары 20 сағатқа дейінгі уақытта жиналған. Қозғалтқышты өндіруді Астон Мартиннге кері әкелу, Aston Martin шағын тиражды жоғары орындаушы қозғалтқыш нұсқаларын дайындайтын мүмкіндігіне уәде берді. Бұл кеңейтілген қозғалтқыш қуатының арқасында 2006 жылы V8 Vantage спорттық автокөлігігің Гейдоне зауыты өндірісіне кіруіне, DB9 және DB9 Volante-ге қосылуына мүмкіндік берді. 2003 жылдың желтоқсанында Астон Мартин өзінің 2005 жылы автоспортқа оралу ниеті туралы жариялады. Жаңа бөлім құрылды, Астон Мартин Рейсинг деп аталған, Продрайвпен бірге DBR9 бағдарламасының жобалау, әзірлеу және басқаруына жауапты болды. DBR9 GT класында спорт автомобиль жарысына түсті, әлемге әйгілі 24 сағат Ле-Манаға да қатысты. 2006 жылы ішкі аудит Форд өзін оның жетекші автомобиль бөлімінен бөлу туралы қарастырды. Jaguar Cars, Land Rover немесе Volvo Cars бөлімдерін сату туралы ұсыныстарынан кейін, Ford 2006 жылдың тамыз айында ол UBS сатып алатынын немесе Астон Мартинді аукционда сататынын жариялады. 2007—Ричардс дәуірі Mercedes-AMG Қарым-қатынасы 2013 жылы "Астон Мартин" Daimler AG компаниясымен келісімшартқа қол қойды, келесі буындағы Астон Мартин автомобильдері жаңа Mercedes-AMG қозғалтқыштарымен жабдықталатын болады. Daimler AG концерні қазіргі уақытта Астон Мартин 5%-ын иеленетін. Мерседес-AMG, сондай-ақ Астон Мартинге электр жүйелерін жеткізеді. Бұл техникалық әріптестік, Астон Мартин жаңа модельдеріне іске қосуына жаңа технологияларды және V8 енгізуге қолдау көрсетеді. Бірінші спорттық модель Мерседес технологиясы DB11 2016 Женева автосалонда жарияланған, ойын-сауық, навигация, оқшаулаудың және басқа да жүйелер үшін спорттық Мерседес электроникасы. Оқиғалар 2017 жылғы Тамыз айында 1956 Астон Мартин DBR1/1 Сотбис аукционда Пеббл-Бичте сатылған, Калифорния Concours d'Elegance $22,550,000 жасады, бұл "Сотбис" мәліметтері бойынша ең қымбат аукционда бұрын-соңды сатылған британдық автомобильдің бірі. Автокөлікті, Кэрролл Шелби және Стирлинг Мосс сияқты жарыс аңыздары жүргізген. Моделі Соғысқа дейінгі автомобильдер * 1921–1925 Aston Martin Standard Sports * 1927–1932 Aston Martin First Series * 1929–1932 Aston Martin International * 1932–1932 Aston Martin International Le Mans * 1932–1934 Aston Martin Le Mans * 1933–1934 Aston Martin 12/50 Standard * 1934–1936 Aston Martin Mk II * 1934–1936 Aston Martin Ulster * 1936–1940 Aston Martin 2-litre Speed Models (23 built) The last 8 were fitted with C-type bodywork * 1937–1939 Aston Martin 15/98 Соғыстан кейінгі спорттық және Дэвид Браун дәуірінің GT автокөліктері * 1948–1950 Aston Martin 2-Litre Sports (DB1) * 1950–1953 Aston Martin DB2 * 1953–1957 Aston Martin DB2/4 * 1957–1959 Aston Martin DB Mark III * 1958–1963 Aston Martin DB4 * 1961–1963 Aston Martin DB4 GT Zagato * 1963–1965 Aston Martin DB5 * 1965–1966 Aston Martin Short Chassis Volante * 1965–1969 Aston Martin DB6 * 1967–1972 Aston Martin DBS * 1969–1989 Aston Martin V8 * 1977–1989 Aston Martin V8 Vantage * 1986–1990 Aston Martin V8 Zagato * 1989–1996 Aston Martin Virage/Virage Volante * 1989–2000 Aston Martin Virage * 1993–2000 Aston Martin Vantage * 1996–2000 Aston Martin V8 Coupe/V8 Volante * 1993–2003 Aston Martin DB7/DB7 Vantage * 2001–2007 Aston Martin V12 Vanquish/Vanquish S * 2002–2003 Aston Martin DB7 Zagato * 2002–2004 Aston Martin DB AR1 * 2004–2016 Aston Martin DB9 * 2005– Aston Martin V8 and V12 Vantage * 2007–2012 Aston Martin DBS V12 * 2009–2012 Aston Martin One-77 * 2010– Aston Martin Rapide/Rapide S * 2011–2012 Aston Martin Virage/Virage Volante * 2011–2013 Aston Martin Cygnet, based on the Toyota iQ * 2012–2013 Aston Martin V12 Zagato * 2012– Aston Martin Vanquish/Vanquish Volante * 2016– Aston Martin DB11 Басқа * 1944 Aston Martin Atom (концепт) * 1961–1964 Lagonda Rapide * 1976–1989 Aston Martin Lagonda * 1980 Aston Martin Bulldog (концепт) * 1993 Lagonda Vignale (концепт) * 2007 Aston Martin V12 Vantage RS (концепт) * 2007–2008 Aston Martin V8 Vantage N400 * 2009 Aston Martin Lagonda SUV (концепт) * 2010 Aston Martin V12 Vantage Carbon Black Edition * 2010 Aston Martin DBS Carbon Black Edition * 2015 Aston Martin DB10 (концепт) Қазіргі заманғы модельдері Автоспорт Барлық жарыс автомобильдері (соғыстан кейінгі) * Aston Martin DB3 (1950–1953) * Aston Martin DB3S (1953–1956) * Aston Martin DBR1 (1956–1959) * Aston Martin DBR2 (1957–1958) * Aston Martin DBR3 (1958) * Aston Martin DBR4 (1959) * Aston Martin DBR5 (1960) * Aston Martin DP212 (1962) * Aston Martin DP214 (1963) * Aston Martin DP215 (1963) * Aston Martin RHAM/1 (1976–1979) * Aston Martin AMR1 (1989) * Aston Martin AMR2 (never raced) * Aston Martin DBR9 (2005–) * Aston Martin DBRS9 (2005–) * Aston Martin V8 Vantage N24 (2006–) * Aston Martin V8 Vantage Rally GT (2006–) * Aston Martin V8 Vantage GT2 (2008–) * Aston Martin V8 Vantage GT4 (2008–) * Aston Martin DBR1-2 (2009–) * Aston Martin AMR-One (2011) Тек қозғалтқыш жеткізу * Cooper-Aston Martin (1963) * Lola T70-Aston Martin (1967) * Aston Martin DPLM (1980–1982) * Nimrod NRA/C2-Aston Martin (1982–1984) * Aston Martin EMKA C83/1 and C84/1 (1983–1985) * Cheetah G604-Aston Martin * Lola B08/60-Aston Martin (2008–) Формула бір әлем Чемпионаты 24 сағат Ле-Мана аяқталады Демеушілік Астон Мартин демеушілері 2. Бундеслига клубы Мюнхен-1860. Сондай-ақ, * Aston Martin Heritage Trust мұражайы * Aston Martin иелерінің клубы * Біріккен Корольдіктің автомобиль өндірушілерінің тізімі Дереккөздер