Ресей үкімет басшыларының тізімі

1905 жылы құрылғаннан бері Ресей үкіметін 38 жуық адам басқарды. 1905 жылы қарашада құрылған Ресей империясының Министрлер Кеңесінің алдында бірнеше кабинет тәрізді мекемелер болды. Олардың ең көнелері 1726 жылы императрица I Екатерина құрған Жоғарғы Құқық Кеңесі болды. Оның және оның мұрагерінің өкілеттіктерінің әлсіздігін ескере отырып, Кеңес 1731 жылға дейін Ресей империясының үкіметі ретінде әрекет етті. Оның мұрагері Император Мәртебелі кабинеті сияқты бөлімдер. (1731–1741), Жоғарғы Сот жанындағы конференция (1756–62), Императорлық кеңес (1762) және ең соңында Жоғарғы Сот жанындағы Кеңес (1768–1801) негізінен монархтың кеңесші органдары болып қала берді. 1802 жылғы министрлік реформасы министрлер комитетін енгізді, оның құзыреті ведомствоаралық мәселелермен шектелді. Комитет жекелеген министрліктердің қызметіне және олардың саясатының үйлесімділігіне жауап бермеді. Граф Александр Романович Воронцовтан бастап офицерлердің арасында жасы ең үлкені болғаны комитеттің де-факто төрағасы болған. Манифесттің ашылуынан кейін сегіз жыл өткен соң, бірінші де-юре лауазым иесі граф Николай Румянцев болды. Уақыт өте келе қалыптасқан дәстүр бойынша Комитет төрағалығы ең жоғарғы құрметті қызмет болды да, оған қарт адамдарға құрметті шенеуніктер тағайындалды. Министрлер Кеңесі 1857 жылғы қазанда император II Александр реформаларының нәтижесінде бейресми түрде құрылды; оның бірінші сессиясы 1857 жылғы (31) желтоқсанда басталды. Бұл орган 1861 жылғы (24) қарашада нақты құрылғанға дейін императордың өзі басшылық етті. Министрлер Кеңесінің құрамына Мемлекеттік кеңес пен Министрлер комитетінің төрағалары, сондай-ақ император тағайындаған жоғары лауазымды офицерлер кірді. Бірінші сессия 1882 жылғы (23) желтоқсанда Кеңеске жіберілетін файлдардың саны айтарлықтай азайғаннан кейін аяқталды. Бірінші орыс төңкерісі тудырған кең ауқымды үкімет реформасының бөлігі ретінде 1905 жылдың аяғында империялық Министрлер Кеңесі қайта құрылды. Барлық министрліктер мен ведомстволар біртұтас ұлттық басқарудың бөліктеріне айналды. Министрлер комитеті Министрлер Кеңесінің екінші сессиясымен бір мезгілде тағы алты ай жұмыс істеді; Граф Сергей Витте 1906 жылғы (5 мамырда) комитет жойылғанға дейін екі субъектіге де қатысты. Император II Николайдың бұйрығымен Мемлекеттік дума құрылғаннан кейін 1905 жылғы (1 қараша) Министрлер Кеңесінің екінші сессиясы басталды. Ақпан төңкерісінен және 1917 жылғы (15) наурызда Ресейдің уақытша үкіметі құрылғаннан кейін көп ұзамай Конституциялық-демократиялық партиядан Георгий Львов министр-төраға болды да, оның орнына шілдеде Александр Керенский келді. 1917 жылғы қарашада Владимир Ленин бастаған орыс социал-демократтарының большевиктік фракциясы Уақытша үкіметті құлатты. Ресей Кеңес Республикасының Халық комиссарлар кеңесі 1917–1924 жылдары Ленин басқарған жаңа үкімет органы болды. Бұл орган 1946 жылғы 23 наурыздағы Жоғарғы Кеңестің қаулысы арқылы Министрлер Кеңесі деп аталып кетті. Кеңес Одағының басқа республикаларында да солай болды. Кеңес Одағы ыдырағаннан кейін Борис Ельцин Ресей Федерациясының Президенті ретінде Ресей Федерациясы үкіметінің төтенше басшысы болып тағайындалды. Бұл орган «Министрлер Кеңесі — Ресей Үкіметі» атауын алды, оның төрағасы Виктор Черномырдин болды, ол міндетін атқарушы Егор Гайдардың ізбасары болды. 1993 жылғы 25 желтоқсанда ратификацияланған жаңа конституцияға сәйкес, Ресей кабинетінің ресми атауы — «Үкімет» . Содан бері бұл кеңсенің басшысы ресми «Үкімет төрағасы» немесе ауызекі тілде «Премьер-министр» деп аталады. Билікке келгендегі ең жас үкімет басшысы 35 жастағы Сергей Кириенко (1998) және ең үлкені 74 жастағы Иван Горемыкин (1914) болды. Қазіргі премьер-министр Михаил Мишустин қызметіне 2020 жылғы 16 қаңтарда кірісті. Ресей империясы (1721–1917) Бір басшысы жоқ алқалы мекемелер XVIII ғасырдан бастап Ресейде қазіргі заманғы мемлекеттік басқару жүйесі құрылатын болды, оның ішінде өкілеттіктері қазіргі Ресей үкіметінің өкілеттіктеріне ұқсас Жоғарғы Құпия Кеңес пен Министрлер Комитеті сияқты органдарды құру. 1726–1905 жылдар аралығында үкімет басшысының ресми атағы болған жоқ. Бүкіл Ресейдің белгілі бір императорының бас министрлері (негізгі министрліктері) үкіметті де-факто басқарды, бірақ де-юре үкімет басшысы монарх болды. Министрлер комитеті (1802–1905) Министрлер комитеті 1802 жылғы 20 қыркүйекте I Александр министрлік реформасы барысында құрылды. Барлық министрлер бір-бірінен тәуелсіз болды және өз ведомстволарының қызметіне жеке жауап берді. Комитет жекелеген министрліктердің қызметіне де, олардың саясатының үйлесімділігіне де жауап бермеді. Комитет құрылған алғашқы жылдары оның отырыстарына император төрағалық етсе, ол болмаған кезде — министрлер кезектен тыс, дәрежесі бойынша жоғарысыдан бастап, әрқайсысы 4 сессиядан төрағалық ететін. 1810 жылы Комитетке канцлер мен Мемлекеттік кеңес төрағасы, граф Н.П. Румянцев төрағалық етті. Ресей Федерациясы (1991–) Партиясыз Үйіміз — Ресей Біртұтас Ресей Үкімет басшысы міндетін атқарушылар *Владимир Коковцов: 18–22 қыркүйек 1911 *Константин Памфилов: 5 мамыр 1942 – 2 мамыр 1943 *Олег Лобов: 26 қыркүйек – 6 қараша 1991 *Егор Гайдар: 15 маусым – 14 желтоқсан 1992 *Сергей Кириенко: 23 наурыз – 24 сәуір 1998 *Виктор Черномырдин: 9–10 тамыз 1996 және 23 тамыз – 11 қыркүйек 1998 *Сергей Степашин: 12–19 мамыр 1999 *Владимир Путин: 9–16 тамыз 1999 *Михаил Касьянов: 7–17 мамыр 2000 *Виктор Христенко: 24 ақпан – 5 наурыз 2004 *Михаил Фрадков: 7–12 мамыр 2004 және 12–14 қыркүйек 2007 *Виктор Зубков: 7–8 мамыр 2008 және 7–8 мамыр 2012 *Дмитрий Медведев: 7–8 мамыр 2018 және 15–16 қаңтар 2020 *Андрей Белоусов: 30 сәуір – 19 мамыр 2020. Хронологиясы Тағы қараңыз * Ресей премьер-министрі Қосымша ақпарат Дереккөздер