Детройт Ред Уингз

«Детройт Ред Уингз» — АҚШ-тың Мичиган штатындағы Детройт қаласында орналасқан кәсіпқой хоккей командасы. «Детройт Ред Уингз» Шығыс конференциясының Атланттық дивизионында Ұлттық Хоккей Лигасы (ҰХЛ) аясында өнер көрсетеді. Клуб 1926 жылы құрылды. Құрылғаннан кейін және 1930 жылға дейін команда Детройт Кугарс деп аталды. Кейін атауын ауыстырып, 2 маусым Детройт Фалконс болып ойнады. 1932 жылдан бастап қазіргі атауын алды. Клуб үй ойындарын Литтл Сизарс-арена кешенінде өткізеді. Детройт Ред Уингз командасы АҚШ-та орналасқан ҰХЛ франшизалары арасында ең көп Стэнли кубогын жеңіп алған (11 рет), ал жалпы белсенді командалар арасында Монреаль Канадиенс (24 рет) және Торонто Мэйпл Лифс (13 рет) командаларынан кейін үшінші орында. Ред Уингз ҰХЛ-дағы ең танымал және табысты франшизалардың бірі болып табылады; жанкүйерлер мен спорт комментаторлары Детройт аймағын "Хоккей қаласы" (Hockeytown) деп атайды. Бұл атау 1996 жылдан бастап франшизаның тіркелген сауда белгісі болып табылады. 1931–32 және 1965–66 маусымдары арасында Детройт Ред Уингз плей-оффқа тек төрт рет кіре алмады. Алайда, 1966–67 және 1982–83 маусымдары аралығында команда қиыншылық көріп, тек екі рет плей-оффқа жолдама алды. 1983–84 маусымынан бастап 2015–16 маусымына дейін Детройт Ред Уингз 32 маусымның 30-ында плей-оффқа өтті, соның ішінде 1990–91 маусымынан 2015–16 маусымына дейін (2004–05 маусымындағы тоқтатылған маусымды қоспағанда) 25 маусым қатарынан. 2006 жылы бұл көрсеткіш Солтүстік Америкадағы кәсіби спорт түрлеріндегі плей-оффқа қатысудың ең ұзақ белсенді сериясы болды және ҰХЛ тарихындағы ең ұзақ сериялардың біріне айналды. 1983–84 маусымынан бастап Детройт Ред Уингз алты рет тұрақты маусымды бірінші орынмен аяқтап, төрт рет Стэнли кубогын жеңіп алды (1997, 1998, 2002 және 2008 жылдары). Тарихы Алғашқы жылдар (1926–1949) 1926 жылғы Стэнли кубогы плей-оффынан кейін, Батыс Хоккей Лигасы (WHL) жабылуға жақын деген хабарлар тарады. 17 сәуірде ҰХЛ кеңею франшизаларына өтінімдерді қарастыру үшін кездесу өткізді. Бұл кездесуде Детройтқа команда құруға бес түрлі топ өтінім бергені хабарланды. Кейінірек, 15 мамырда өткен жиналыста, лига Детройттағы Townsend-Seyburn тобын франшиза иесі ретінде бекітті. WHL иелері Фрэнк және Лестер Патрик лиганың ойыншыларын ҰХЛ-ға сату және лига жұмысын тоқтату туралы келісім жасады. Жаңа Детройт франшизасы WHL-дің Виктория Кугарс командасының ойыншыларын сатып алды. Бұл команда 1925 жылы Стэнли кубогын жеңіп алған және өткен қыста финалда ойнаған еді. Жаңа команда жабылған команданың құрметіне "Кугарс" атауын қабылдады. Детройтта сол кезде дайын арена болмағандықтан, Кугарс алғашқы маусымын Онтарионың Виндзор қаласындағы Border Cities Arena-да өткізді. 1927–28 маусымында Кугарс жаңа Детройт Олимпия аренасына көшті, ол 1979 жылдың 15 желтоқсанына дейін олардың үй аренасы болды. Бұл маусымда Джек Адамс бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Ол алдағы 36 жыл бойы бас жаттықтырушы немесе бас менеджер ретінде команданың басты тұлғасы болды. Кугарс командасы алғаш рет 1929 жылы Стэнли кубогының плей-оффына шықты. Бұл маусымда командада Карсон Купер көшбасшы болды. Кугарс екі ойындық серияда Торонто Мейпл Лифс командасынан 7:2 есебімен жеңіліп қалды. 1930 жылы Кугарс атауы "Фалконс" деп өзгертілді. 1932 жылы астық саудагері Джеймс Е. Норристі Фалконс командасын сатып алды. Норрис алғашқы әрекеті ретінде команданың атын өзгертті. Бұған дейін ол Монреальдың Әуесқой Атлетикалық Ассоциациясының (MAAA) мүшесі болған. Оның қанатты дөңгелек эмблемасы велоспорт дәстүрінен шыққан және олардың хоккей командасы 1893 жылы алғашқы Стэнли кубогын жеңіп алған. Норрис бұл эмблеманың қызыл нұсқасы "Моторлы қала" үшін тамаша деп шешті. Осылайша, 1932 жылдың 5 қазанында клуб "Детройт Ред Уингз" атауын алды. Норрис сонымен қатар жаттықтырушы Джек Адамсқа 1932–33 маусымында бір жылдық сынақ мерзімін берді. Адамс сынақ мерзімінен өтіп, Детройт Ред Уингз командасын алғашқы плей-офф сериясында жеңіске жеткізді. Кейін команда жартылай финалда Нью-Йорк Рейнджерс командасына ұтылды. 1934 жылы Детройт Ред Уингз командасы алғаш рет Стэнли кубогының финалына шықты. Джон Соррел 47 ойында 21 гол соғып, ал Ларри Ори командада ең көп ұпай жинаған ойыншы болды. Алайда, финалда Чикаго Блэкхокс командасы Детройт Ред Уингз командасын жеңіп, бес ойындық серияда төрт ойында жеңіске жетіп, өздерінің алғашқы титулын иеленді. Екі маусымнан кейін, 1936 жылы Детройт Ред Уингз өздерінің алғашқы Стэнли кубогын жеңіп алды. Олар Торонто командасын төрт ойында жеңіп шықты. Детройт командасы 1937 жылы чемпиондық атақты қайталады, бұл жолы Нью-Йорк Рейнджерс командасын толық бес ойындық серияда жеңді. 1938 жылы Монреаль Канадиенс пен Детройт Ред Уингз Еуропада ойнаған алғашқы ҰХЛ командалары болды. Олар Париж бен Лондонда ойнады. Детройт Ред Уингз Монреаль Канадиенске қарсы тоғыз ойын өткізіп, 3 жеңіс, 5 жеңіліс және 1 тең нәтижеге қол жеткізді. Детройт Ред Уингз жейдесінде.]] 1940 жылдардың басында Детройт Ред Уингз қатарынан үш жыл бойы Стэнли кубогының финалына шықты. 1941 жылы олар Бостон Брюинз командасына жеңіліп, серияда бірде-бір ойын ұтпады. Ал 1942 жылы Торонто Мейпл Лифс командасына қарсы жеті ойындық серияда алғашқы үш ойында жеңіске жеткенімен, қалған төрт ойында ұтылып қалды. Жылдың қалған бөлігінде команда әр маусымда плей-оффқа шығып, тағы үш рет финалға жетті. 1946 жылы хоккей тарихындағы ең үздік ойыншылардың бірі Горди Хоу Детройт Ред Уингз сапында қосылды. Ол алғашқы маусымында небәрі 7 гол және 15 нәтижелі пас жинап, өзінің ең мықты деңгейіне бірнеше жылдан кейін ғана жетті. Бұл сонымен қатар бас бапкер Адамстың соңғы маусымы болды; ол осы маусымнан кейін бас менеджер ретіндегі міндеттеріне көңіл бөлу үшін бапкерлік қызметтен кетті, ал оның орнын кіші лига бапкері Томми Иван басты. Екінші маусымда Хоу Сид Абель және Тед Линдсеймен бірге ҰХЛ тарихындағы ең мықты шабуыл шептерінің бірін құрды. Финалда Детройт Ред Уингз жеті ойындық серияда Нью-Йорк Рейнджерсті жеңді. 7-ші ойында Пит Бабандо қосымша уақытта жеңіс голын соқты. 1951 жылғы жартылай финалда Монреаль Канадиенс командасынан күтпеген жеңіліс тапқаннан кейін, 1952 жылы Детройт Ред Уингз өзінің бесінші Стэнли кубогын жеңіп алды. Детройт Ред Уингз 17 жыл ішінде плей-оффта бірде-бір жеңіліссіз өткен алғашқы команда болды. 1952 жылдың желтоқсанында Джеймс Э. Норрис қайтыс болды. Оның орнына клуб президенті қызметіне қызы Маргерит келіп, ҰХЛ тарихында команда басшылығына келген алғашқы әйел атанды. 1953 жылы Бостон Брюинз командасынан плей-оффта тағы да күтпеген жеңіліске ұшырағаннан кейін, Детройт Ред Уингз қатарынан екі рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Детройт Ред Уингз пен Монреаль Канадиенс 1956 жылғы Стэнли кубогының финалында қайта кездесті. Бұл жолы Канадиенс Стэнли кубогын жеңіп алды. 1959 жылы Детройт Ред Уингз 21 жыл ішінде алғаш рет плей-оффқа шыға алмады. Алайда, бірнеше жыл ішінде команда қайта күшін жинай алды. 1961 жылдан 1966 жылға дейінгі алты маусымның төртеуінде Детройт Ред Уингз финалға шықты. Алайда, олар бұл жолы бірде-бір финалдық серияны жеңе алмады. Қиын жылдар (1967–1982) 1967 жылы Детройт Ред Уингз плей-оффқа шыға алмады. Бұл олардың 20 жылға жуық құлдырауының басы болды. Сондықтан осы кезеңді «Dead Wings» дәуірі деп атаған. Ред Уингстің құлдырауына әсер еткен факторлардың бірі – 1970 жылы бас бапкер болып тағайындалып, маусымның ортасында бас менеджер лауазымына көтерілген Нед Харкнесс болды. Колледждегі хоккейдің табысты бапкері ретінде танылған Харкнесс тәжірибелі Ред Уингс командасына жаңа ойын стилін және өз философиясын енгізуге тырысты, бірақ ойыншылар өзгерістерге қарсылық көрсетті. Оның қысқа шаш қоюды, темекі шекпеуді талап ететін ережелері, ішімдік пен қоңырауларға қатысты шектеулері ойыншыларға ұнамады. Харкнесс 1974 жылы отставкаға кетуге мәжбүр болды, бұл кезең бейресми түрде «Darkness with Harkness» деп аталды. 1979 жылы 27 желтоқсанда Детройт Ред Уингз 1927 жылдан бері ойнаған Олимпия стадионынан көшіп, ресми түрде Джо Луис аренасында ойнай бастады. 1982 жылы, 50 жылдық отбасылық меншік иелігінен кейін, Брюс Норрис Ред Уингсті Little Caesars пицца желісінің негізін қалаушы Майк Иличке сатты. Стив Айзерман (1983–2006) 1983 жылы Детройт Ред Уингз Питерборо Питс командасынан орталық шабуылшы Стив Айзерманды алғашқы раундтық таңдаумен алды. Ол өзінің дебюттік маусымында команданың үздік сұрмергені атанды. Сол маусымда Детройт Ред Уингз алты жыл ішінде алғаш рет плей-оффқа шықты, ал Брэд Парк Билл Мастертон мемориалдық трофейін жеңіп алды. Кейінірек ол Детройт Ред Уингз командасының бас бапкері болып шақырылды, бірақ 1986 жылы 3 маусымда команда маусымды 17–57–6 есебімен небәрі 40 ұпай жинап, лигада соңғы орынды алғаннан кейін Брэд Парк қызметінен босатылды. Сол жылы Детройт Ред Уингз командаға 1980 және 1990 жылдардағы ең танымал ойыншылардың бірі, қорғаушы Боб Пробертті қосты. Детройт Ред Уингз командасының сапында.]] 1986–87 маусымында Стив Айзерман Дэнни Гар кетіп қалғаннан кейін капитан атанды. Детройт Ред Уингз қатарына Петр Клим, Адам Оутс, Жерар Галлант, қорғаушы Даррен Вейч және жаңа бас бапкер Жак Дамерс қосылды. Детройт Ред Уингз плей-офф кезеңінде мықты Эдмонтон Ойлерз командасына қарсы конференция финалына дейін жетті, бірақ бес ойынның нәтижесінде болашақ Стэнли кубогының чемпиондарына есе жіберді. 1988 жылы команда 23 жылдағы алғашқы дивизиондық титулын жеңіп алды. Алдыңғы маусымдағыдай, олар конференция финалына дейін жетіп, тағы да бес ойынның нәтижесінде болашақ Стэнли кубогының чемпионы Эдмонтон Ойлерз командасына есе жіберді. 1989 жылы Айзерман жақсы ойын өрнегін көрсетіп, 65 гол соққанымен, Детройт Ред Уингз бірінші раундта күтпеген жерден Чикаго Блэкхокс командасына жол берді. Келесі маусымда Айзерман 62 гол соққанымен, команда плей-оффқа өте алмады. Маусым аяқталғаннан кейін Дамерс қызметінен босатылып, оның орнына Брайан Мюррей жаңа бас бапкер болып тағайындалды. Детройт Ред Уингз командасының қатарына Сергей Федоров қосылды, ол 1990-жылдары бірнеше мәрте жүлдегер және жұлдызды ойыншы атанды. 1993 жылы Детройт Ред Уингз үздік қорғаушы Пол Коффиді өз қатарына қосты. Осы уақытта командаға драфт таңдаулары арқылы Владимир Константинов, Никлас Лидстрем, Вячеслав Козлов, Даррен Маккарти және Крис Осгуд қосылды. 1993 жылы бұрынғы Монреаль Канадиенс командасының жаттықтырушысы Скотти Боумэн Детройт Ред Уингз командасының жаңа бас бапкері болып тағайындалды. Оның басшылығымен команда 1994–95 жылдардағы ҰХЛ маусымында, яғни қысқартылған локаут маусымында, 29 жылдан кейін алғаш рет финалға шықты. Алайда, олар Нью-Джерси Девилз командасынан төрт ойынның нәтижесінде жеңіліс тапты. 1995–96 маусымында Детройт Ред Уингз ҰХЛ тарихында рекордтық 62 жеңіске қол жеткізді. Дегенмен, жеті ойындық серияда Сент-Луис Блюз командасын жеңгеннен кейін, олар конференция финалында болашақ Стэнли кубогының чемпиондары – Колорадо Эвеланш командасына жол берді. Келесі маусымда Детройт Ред Уингз плей-оффта Сент-Луис Блюз, Анахайм Дакс және Колорадо Эвеланш командаларын жеңіп, финалға шықты. Финалда Детройт Ред Уингз Филадельфия Флайерз командасын төрт ойынның нәтижесінде тізе бүктіріп, 1955 жылдан бері бірінші рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Чемпиондықтан алты күн өткен соң, командаға қайғылы оқиға орын алды: «Орыс бестігі» құрамының мүшесі, қорғаушы Владимир Константинов лимузин апатында ми жарақатын алып, мансабы күтпеген жерден аяқталды. 1997–98 маусымына Детройт Ред Уингз Стэнли кубогын тағы да жеңіп алды. Бұл жолы финалда Вашингтон Кэпиталз командасын төрт ойынның нәтижесінде жеңді. Кубок жеңісінен кейін Константиновты арбасымен мұзға алып шығып, оған кубокты қолымен ұстауға мүмкіндік берді. Келесі маусымда Детройт Ред Уингз қатарынан үшінші рет Стэнли кубогын жеңуге басты фавориттердің бірі болды. Бұл үміттерін нығайту үшін 1999 жылдың наурызында олар үш мәрте Норрис Трофейінің иегері Крис Челиосты туған қаласының Чикаго Блэкхокс командасынан өз қатарына қосты. Сонымен қатар, команда қорғаушы Ульф Самуэльссонды, шабуылшы Уэндел Кларкты және қақпашы Билл Рэнфордты да сатып алды. 2000 жылы Детройт Ред Уингз Орталық дивизионда екінші орынға тұрақтады. Дегенмен, алдыңғы маусымдағыдай, Батыс конференциясының жартылай финалында тағы да Колорадо Эвеланш командасынан жеңіліп қалды. н жеңгеннен кейін Ақ Үйге шақырылды.]] 2001 жылы тұрақты маусымда ҰХЛ-дағы екінші үздік команда болған Детройт Ред Уингз плей-офф кезеңінде Лос-Анджелес Кингз командасынан күтпеген жеңіліс тапты. Кейінгі маусымаралық кезеңде команда қақпашы Доминик Гашек, шабуылшылар Люк Робитайл мен Бретт Халлды қатарға қосты. Сондай-ақ, Павел Дацюк те командаға қосылды. Бұл толықтырулармен күшейген Детройт Ред Уингз 2001–02 тұрақты маусымында лиганың үздік нәтижесін көрсетті және конференция финалында Колорадо Эвеланш командасын жеті ойынның нәтижесінде жеңіп, бірінші және екінші раундтарда Ванкувер Кэнакс пен Сент-Луис Блюзді қатарынан сүріндірді. Кейін Детройт Ред Уингз финалда Каролина Харрикейнз командасын бес ойынның нәтижесінде жеңіп, Стэнли кубогын иеленді, ал Никлас Лидстрем плей-оффтың ең құнды ойыншысы ретінде Конн Смайт Трофейін алды. Осы маусымнан кейін Боуэн мен Гашек зейнетке шықты. 2002 жылғы маусымаралық кезеңде Боуэннің зейнетке шығуына байланысты Детройт Ред Уингз көмекші жаттықтырушы Дэйв Льюисті бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Гашек зейнетке шыққаннан кейін жаңа негізгі қақпашыны іздеген команда Торонто Мейпл Лифс сапынан Кертис Джозефпен үш жылдық, 24 миллион долларлық келісімшартқа отырды. Сондай-ақ, құрамға жоғары бағаланған швед ойыншысы Хенрик Зеттерберг қосылды. Детройт Ред Уингз маусымды Батыс конференциясында екінші орынмен аяқтап, 2003 жылғы плей-оффтың бірінші кезеңінде жетінші орын алған Анахайм Дакс командасымен кездесті. Анахайм Дакс хоккей әлемін таңғалдырды. Олар Детройт Ред Уингз командасын төрт ойынның нәтижесінде сүріндіріп, Стэнли кубогы финалына шықты. Маусымаралық кезеңде Детройт Ред Уингз сапында ұзақ жылдар бойы ойнаған Сергей Фёдоров еркін агент ретінде Анахайм Дакс командасымен келісімшарт жасасты. Сонымен қатар, Гашек зейнеткерліктен оралып, 2003–04 маусымында Детройт Ред Уингз сапында өнер көрсетуді жалғастыруға шешім қабылдады. Осыған байланысты, лигадағы ең жоғары жалақы алатын ойыншылардың бірі саналатын Джозеф маусымның бір бөлігін төменгі лигада өткізуге мәжбүр болды. Ал Гашек жарақатына байланысты қатардан шығып қалды. Соған қарамастан, Детройт Ред Уингз Орталық дивизион мен ҰХЛ турнир кестесінде көш бастады. 2004 жылғы плей-оффтың бірінші кезеңінде Детройт Ред Уингз Нэшвилл Предаторз командасын алты ойынның нәтижесінде жеңді, бірақ екінші кезеңде Калгари Флэймзбен кездесіп, шешуші бесінші ойында 1:0 есебімен жеңіліп қалды. Екі күннен кейін Калгариде өткен алтыншы ойында овертаймда дәл осы есеппен тағы да жеңіліс тапты. н жеңіп алды.]] 2005 жылы 15 шілдеде Анахаймның бұрынғы бас бапкері Майк Бэбкок Детройт Ред Уингз командасының жаңа бас бапкері болып тағайындалды. Детройт Ред Уингз 124 ұпай жинап, Президенттер кубогын жеңіп алды және бүкіл плей-офф кезеңінде өз алаңында ойнау артықшылығын қамтамасыз етті. Олар 2006 жылғы плей-оффты Эдмонтон Ойлерзге қарсы 3:2 есебімен овертаймда жеңіске жетумен бастады, бірақ кейінгі бес ойында төртеуінде жеңіліп, сериядан шығып қалды. Маусымаралық өзгерістер аясында Брендан Шэнахэн командадан кетті, Доминик Гашек қайта оралды, ал Стив Айзерман мансабын аяқтады. Айзерман ҰХЛ тарихындағы ең ұзақ уақыт команда капитаны болған ойыншы ретінде зейнетке шықты. 2006–2017 жылдар Детройт Ред Уингз 2006–07 маусымын жаңа капитан Никлас Лидстреммен бастады. 2007 жылы 2 қаңтарда команда Стив Айзерманның 19-нөмірлі жейдесін ресми түрде айналымнан шығарды. Детройт Ред Уингз Батыс конференциясында бірінші орын алып, ҰХЛ кестесінде Баффало Сейбрзбен ұпай саны бойынша теңесті. Алайда, Баффало Сейбрз көп жеңіске жеткендіктен, Президенттер кубогы оларға берілді. Детройт 2007 жылғы плей-оффтың үшінші кезеңіне жолдама алып, Калгари Флэймз бен Сан-Хосе Шарксты алты ойыннан тұратын серияда жеңді. Алайда, конференция финалында Детройт болашақ Стэнли кубогының иегері Анахайм Даксқа алты ойындық серияда жеңіліп қалды. Детройт Ред Уингз 2008 жылғы Стэнли кубогы финалында Питтсбург Пингвинзді жеңгеннен кейін, кубокты Иржи Гудлерге тапсырды.]] 2007–08 маусымында Детройт Ред Уингз плей-оффқа өтіп, Нэшвилл Предаторз командасымен кездесті. Доминик Гашек 3-ші және 4-ші ойындарда нашар ойнағаннан кейін, бас жаттықтырушы Майк Бэбкок оны Крис Осгудпен алмастырды. Осгуд қалған барлық плей-офф ойындарында қақпаны қорғап, Детройт Ред Уингз осы серияда алты ойынмен жеңіске жетті. Екінші раундта олар Колорадо Эвеланш командасын төрт ойында жеңді. Содан кейін олар Даллас Старз командасын конференция финалында алты ойында жеңіп, Стэнли кубогы финалына өтті. 2008 жылы 4 маусымда Детройт Ред Уингз Питтсбург Пингвинз командасын 3–2 есебімен 6 ойында жеңіп, Стэнли кубогын иеленді. Бұл клубтың тарихындағы 11-ші Стэнли кубогы болды. Зеттерберг шешуші ойында жеңіс голын соғып, плей-оффтың ең бағалы ойыншысы ретінде Конн Смайт кубогын жеңіп алды. 2008-2009 маусымда Детройт Ред Уингз жақсы ойнап, плей-оффқа шықты. Алғашқы қарсыласы Коламбус Блю Джекетс командасын оңай жеңіп, содан кейін Анахайм Дакс командасын жеті ойыннан тұратын қатаң бәсекеде жеңді. Олар конференция финалында Чикаго Блэкхокс командасымен кездесіп, бес ойында жеңіске жетті. Детройт Ред Уингз Стэнли кубогының финалында Питтсбург Пингвинзпен екінші рет қатарынан кездесіп, бірақ бұл жолы Пингвинз жеті ойында серияны ұтып, Стэнли кубогын жеңіп алды. 2009–10 маусымын Детройт Ред Уингз Стокгольмде бастады. Олар Сент-Луис Блюз командасына 4–3 және 5–3 есебімен екі ойында да жеңілді. Маусым бойы жарақаттармен күресіп, Батыс конференциясында бесінші орын алды. Детройт плей-оффтың бірінші раундында Финикс Койотис командасын жеті ойында жеңіп өтті. Екінші раундта олар Сан-Хосе Шаркс командасына бес ойында жеңілді. ҰХЛ 2009–10 маусымында.]] 2010–11 маусымында Детройт Ред Уингз командасы 104 ұпаймен Орталық дивизионның чемпионы атанды. Олар тағы да плей-оффтың бірінші раундында Финикс Койотис командасымен кездесіп, бұл жолы оларды 4–0 есебімен жеңді. Содан кейін Детройт Ред Уингз екінші раундта Сан-Хосе Шаркс командасымен кездесіп, алғашқы үш ойында жеңілгеннен кейін үш ойында қатарынан жеңіп, жетінші ойынға жолдама алды. Бірақ олар жетінші ойында 3–2 есебімен Сан-Хосе Шаркс командасынан жеңіліп, плей-оффтан шығып қалды. 2011 жылғы жазғы демалыста Детройт Ред Уингз қорғаушысы Брайан Рафальски зейнетке шықты. Детройт оның орнына қорғаушы Иан Уайтты еркін агент ретінде алды. Сол маусымда Детройт Ред Уингз плей-оффқа шықты, бұл олардың қатарынан 21-ші плей-оффқа қатысу сериясын жалғастырды. Олар алғашқы раундта Нэшвилл Предаторз командасынан бес ойында жеңілді. 2012 жылдың 31 мамырында Никлас Лидстрем зейнетке шықты. Зеттерберг Лидстремның орнына команданың капитаны болып тағайындалды. команда капитаны болды, 2013 жыл.]] 2012–13 маусымының соңында Детройт Ред Уингз соңғы төрт ойында жеңіске жетіп, плей-оффқа шықты. 2013 жылғы плей-оффта Детройт Ред Уингз Анахайм Дакс командасымен кездесті. Төрт овертаймдық кездесуді қамтыған шиеленісті серияда Детройт Ред Уингз жетінші ойында 3–2 есебімен жеңіске жетіп, серияны 4–3 есебімен аяқтады. Келесі раундта олар бірінші тұғырдағы Чикаго Блэкхокс командасымен кездесті. Серияда 3–1 есебімен алға шыққанына қарамастан, «Ред Уингс» жеті ойында кейіннен Стэнли кубогын жеңіп алған Блэкхоксқа жол берді. 2013 жылы 5 шілдеде Детройт Ред Уингз ұзақ уақыт бойы Оттава Сенаторз капитаны болған Даниэль Альфредссонмен бір жылдық келісімшартқа және Флорида Пантерз командасында ойнаған Стивен Уайсспен бес жылдық келісімшартқа қол қойды. 2013–14 маусымында Детройт Ред Уингз Шығыс конференциясының Атланттық дивизионына көшті. Бұл өзгеріс командаға Шығыс уақыты белдеуіндегі командаларға қарсы көп ойын өткізуге мүмкіндік берді. 2014 жылдың 9 сәуірінде Детройт Ред Уингз қатарынан 23-ші рет плей-оффқа жолдама алды, бірақ бірінші раундта Бостон Брюинз командасынан жеңіліп, жарыстан шықты. 2015 жылы Детройт Ред Уингз қатарынан 24-ші рет плей-оффқа өтті. Алайда олар бірінші раундта Тампа-Бэй Лайтнинг командасына жеңіліп қалды. Осыдан кейін бас бапкер Майк Бэбкок Детройт Ред Уингз командасынан кетіп, Торонто Мейпл Лифс клубының бас бапкері болды. Оны 2015 жылдың 9 маусымында Гранд-Рапидс Гриффинз фарм-клубының бас бапкері Джефф Блэшилл алмастырды. 2016 жылы Детройт Ред Уингз қатарынан 25-ші рет плей-оффқа шықты. Алайда олар бірінші раундта тағы да Лайтнингтен бес ойында жеңілді. Маусымаралық кезеңде Павел Дацюк Ресейге оралу туралы шешім қабылдады. 2017 жылдың 10 ақпанында клуб иесі Майк Илич қайтыс болды. 2016–17 маусымында Детройт Ред Уингз командасының рекордтық плей-оффқа қатарынан 25 жыл шыққан сериясы аяқталды. Литтл Сизарс-аренасының ашылуы және команданы қайта құру дәуірі (2017-қазіргі уақытқа дейін) .]] Детройт Ред Уингз 2017 жылдың 5 қазанында Литтл Сизарс-аренадағы алғашқы маусым ойынын өткізіп, Миннесота Уайлд командасын 4–2 есебімен жеңді. 2017–18 маусымында команда 30–39–13 нәтижесімен аяқтап, қатарынан екінші рет плей-оффқа өте алмады. Бұл 1980-жылдардың басынан бері алғаш рет Детройт Ред Уингз екі маусым қатарынан плей-оффтан тыс қалған жағдай болды. 2018–19 маусымында команда 32–40–10 нәтижесін тіркеп, үшінші маусым қатарынан плей-оффқа шыға алмады. 2019 жылы 19 сәуірде Детройт Ред Уингз Стив Айзерманның командаға бас менеджер және атқарушы вице-президент ретінде қайта қосылғанын жариялады. 2020 жылы Детройт Ред Уингз плей-оффқа тағы шыға алмады. 2021 жылдың 13 қаңтарында Дилан Ларкин Детройт Ред Уингз командасының жаңа капитаны болып тағайындалды. Ол 2018 жылы зейнетке шыққан Хенрик Зеттербергтің орнын басты. 26 сәуірде Детройт Ред Уингз қатарынан бесінші маусымда плей-оффқа шығу мүмкіндігінен айырылды. 2021–22 маусымында команда 32–40–10 көрсеткішін тіркеп, қатарынан алтыншы рет плей-оффтан тыс қалды. 2022 жылдың 30 сәуірінде Джефф Блэшилл бас бапкер қызметінен босатылды. 30 маусымда оның орнына Дерек Лалонд бас бапкер болып тағайындалды. 2022–23 маусымында Детройт Ред Уингз Дилан Ларкинмен сегіз жылдық келісімшартқа қол қойды. Команда маусымды 35–37–10 нәтижесімен аяқтап, қатарынан жетінші маусымда плей-оффқа шыға алмады. 2023–24 маусымында Детройт Ред Уингз 41–32–9 көрсеткішіне қол жеткізді. Алайда, 16 сәуірде Вашингтон Кэпиталздың Филадельфия Флайерз командасын 2–1 есебімен жеңуіне байланысты Детройт Ред Уингз қатарынан сегізінші маусымда плей-оффқа шығу мүмкіндігін жоғалтты. 2024 жылдың 26 желтоқсанында 2024–25 маусымының сәтсіз басталуынан кейін Детройт Ред Уингз бас бапкер Дерек Лалонд және оның көмекшісі Боб Бугнерді қызметтен босатты. Олардың орнына Тодд Маклеллан бас бапкер болып тағайындалды. Арена Ред Уингз 52 жыл бойы Олимпия стадионында ойнағаннан кейін, 1979 жылдан 2017 жылға дейін өз үй ойындарын Джо Луис аренасында өткізді. 2017–18 маусымынан бастап команда Литтл Сизарс-аренасына көшті. Хоккей ойындары кезінде арена сыйымдылығы 19 515 орын. Литтл Сизарс-арена 2017 жылы 5 қыркүйекте ашылды. Айналымнан шығарылған нөмерлер Дереккөздер