Лао-цзы

Лао-цзы (Данышпан қарт; қыт. 老子, пінин Lǎo Zǐ, б.з. д. VI ғасыр) — б.з. д. VI-V ғасырлардағы ежелгі қытай философы, Даосизмнің негізін қалаушы. Даосизмның басты трактаты «Дао дэ цзин» авторы болып есептеледі. Трактаттың басты ұғымдары Дао, дэ және у-вэй (әрекетсіздік) категориялары. Өмірбаян Тарихи маңыздылығына қарамастан, Лао Цзы аса танымал емес тұлға болып қала береді. Оның өмірі туралы негізгі ақпарат көзі-Сыма Цянның тарихи жазбалары . Біздің дәуірімізге дейінгі 100 жылы жазған бұл тарихшы философ туралы аз сенімді ақпарат алды. Оның айтуынша, Лао Цзы Чу штатындағы Ху округіндегі ауыл Цюреннің тумасы болған, бұл Хенан провинциясының шығыс бөлігіндегі Қазіргі Луиге сәйкес келеді. Оның тегі Ли, шын аты Эр, есімі берілген. Ол Чжоу әулетінің патша сотында ши лауазымына тағайындалды (б.з. д. 1046-256 жж.). Ши бүгінде "тарихшы" дегенді білдіреді, бірақ ежелгі Қытайда ши астрология және төлдеу сияқты мәселелерге маманданған ғалымдар болды және қасиетті кітаптарға жауап берді. Лао Цзыдың азаматтық мәртебесін атап өткен тарихшы ескі даостың кіші Конфуциймен (б.з. д. 551-479 ж. ж.) әйгілі, бірақ күмәнді кездесуі туралы айтуды жалғастыруда. Бұл оқиғаны ғалымдар көп талқылады; бұл туралы басқа жерлерде айтылған, бірақ дереккөздер соншалықты қарама-қайшы және қарама-қайшы, сондықтан кездесу қарапайым аңыз сияқты. Сұхбат барысында Лао Цзы Конфуцийді өзінің мақтанышы мен өршілдігі үшін айыптады, ал Конфуций Лао Цзыға қатты әсер еткені соншалық, оны аспанға көтерілген айдаһармен, жел мен бұлтпен салыстырды. Лао Цзы Батысқа саяхаты да аңызға айналған. Чжоу әулетінің күн батқан кезде екенін түсінген философ жолға шығып, Цин мемлекетінің құрамына кіретін Сянгу асуына келді. Аты аңызға айналған асудың күзетшісі инси оған кітап жазуды өтінді. Осыдан кейін Лао Цзы 5000 таңбадан тұратын екі бөлімді кітап жазды, онда ол Дао (сөзбе-сөз "Жол") және де (оның "қасиеті") туралы идеяларын айтты: Даодэцзин. Содан кейін ол кетіп қалды және "оған не болғанын ешкім білмейді" дейді Сима Цян. Лао Цзының саяхаты мен кітапты редакциялау туралы әңгімеден кейін Сиан кейде Лао Цзы анықтаған басқа адамдарға сілтеме жасайды. Олардың бірі Конфуцийдің даоистік замандасы Лао Лайцзи болды; екіншісі-Дан атты ұлы астролог. Сима Цян: "мүмкін Лао Цзы жүз елу жыл өмір сүрген шығар, кейбіреулер бұл екі жүз жылдан асады дейді", - дейді. Ежелгі қытайлар жоғары адамдар өте ұзақ өмір сүре алады деп сенгендіктен, даостардың ұстазына ерекше ұзақ өмір сүргені табиғи, бірақ бұл өте кеш дәстүр, өйткені Чжуанцзы, б.з. д. 4 ғасырдағы даос шалфейі, әлі де Лао Цзы өлімі туралы айтады, ерекше ұзақ өмір сүруді баса айтпайды. Лао Цзы өмірі неге қараңғылыққа толы екенін түсіндіру үшін, Сима Цян оның ілімі әрекетсіздіктен, ішкі тыныштық пен ақыл-ойдың тазалығын дамытудан тұратын гермиттік джентльмен болғанын айтады. Шынында да, Қытай тарихында әрқашан дүниелік өмірден аулақ болған гермиттер болған. "Даодэцзин" авторы (немесе авторлары), мүмкін, өз өмірінде ешқандай із қалдырмаған адам болған шығар. Тарихи Лао Цзыдың бар-жоғы туралы мәселені көптеген ғалымдар көтерді, бірақ бұл өте бос. "Даодэцзин", біз білетіндей, бір автордың жұмысы бола алмайды; оның кейбір сөздері Конфуций дәуіріне қатысты болуы мүмкін; басқалары, әрине, кейінірек; және мәтіннің нұсқасы б.з. д. 300 жылға дейінгі Годиан археологиялық олжасынан табылды. Осы фактілерге байланысты кейбір ғалымдар даодэцзиннің авторлығын астролог данға жатқызады; ал басқалары сым Цянның өмірбаянында айтылған философ ұрпақтарының шежіресіне құрметпен қарап, б.з. д. 4 ғасырдың аяғында Лао Цзы өмірін қоюға тырысады. Бірақ бұл шежірені тарихи деп санауға болмайды. Бұл тек сым Цянның кезінде Лидің белгілі бір отбасы (жоғарыдан қараңыз) даос шалфейінің ұрпағы болуды талап еткенін дәлелдейді; бұл соңғысының бар екенін анықтауға негіз бермейді. Лао Цзы есімі жеке адамды емес, шалфейдің белгілі бір түрін білдіреді. Аңыздар Шижидегі өмірбаяннан және басқа ескі кітаптардағы кездейсоқ ескертулерден басқа, б. з. д. 2 ғасырдан бастап бірнеше хагиография жазылды. Олар діни даосизмнің қалыптасу тарихы үшін қызықты. Шығыс немесе кейінгі хан әулеті кезінде (б.з. д. 25-220 ж. ж.) Лао Цзы адамдар, кейде император ғибадат еткен мифтік тұлғаға айналды. Кейінірек діни ортада ол Лао (Лао Цзюнь) билеушісі, қасиетті мәтіндерді ашушы және адамзаттың құтқарушысы болды. Оның дүниеге келуі туралы бірнеше әңгімелер болды, олардың біріне Будданың керемет туылуы туралы аңыз әсер етті. Лао Цзы анасы оны құрсағында 72 жыл бойы көтеріп, сол жағында дүниеге келген дейді. Бір аңыз Ли фамилиясына түсінік береді: бала қара өрік ағашының (ли) етегінде дүниеге келді және ли ("өрік") оның тегі болуы керек деп шешті. Екі аңыз даосизм дінінде ерекше маңызды болды. Біріншісіне сәйкес, Лао Цзюнь тарих бойында әртүрлі көзқарастарды қабылдады және даос доктринасында билеушілерге тәлім беру үшін бірнеше рет жерге түсті деп есептелген. Екінші аңыз Лао Цзыдың Батысқа саяхаты туралы әңгімеден пайда болды. Бұл әңгімеде Будда Лао Цзыдың өзінен басқа ешкім болып саналмады. Біздің дәуіріміздің 3 ғасырында буддистердің насихатымен күресу мақсатында осы тақырыпта апокрифтік кітап ойлап табылды. Буддизм даосизмнің төменгі түрі ретінде ұсынылған "Лаози хухуацзин" ("Лао Цзы варварларға Үндеуі") кітабын Қытай империялық билігі жиі айыптаған. Лао Цзы ешқашан Қытайдың барлық орталарында жалпыға ортақ құрметке ие болуды тоқтатқан емес. Конфуцийлер үшін ол құрметті философ болды; адамдар үшін ол қасиетті немесе құдай болды; және даосистер үшін ол Дао эманациясы және олардың ең үлкен құдайларының бірі болды. Лао-цзы культі Лао-цзыны құдайға теңеу үрдісі даосизмде біздің заманымызға дейінгі III ғасырдың соңы мен II ғасырдың басында-ақ басталған болуы мүмкін, алайда бұл үрдіс Хань әулеті билік еткен дәуірде, шамамен біздің заманымыздың II ғасырына қарай толық қалыптасты. 165 жылы император Хуань-ди Лао-цзыға оның туған жері — Ку уезінде құрбандық шалу рәсімін өткізуді бұйырды, ал келесі жылы өз сарайында да осындай құрбандық шалу жүргізуге әмір етті. Даосизмдегі басты мектептердің бірі — Аспан ұстаздары мектебінің негізін қалаушы Чжан Даолин 142 жылы әлемге құдайлық Лао-цзының келгенін және оған ғажайып құдіретті күштерін бергенін жариялады. Бұл мектептің басшылары «Дао дэ цзин» трактатына өз түсіндірмесін жазып шықты, ол «Сян Эр чжу» деп аталды. Сонымен қатар олар II ғасырдың соңы мен III ғасырдың басында Сычуань провинциясында құрылған теократиялық мемлекетте Лао-цзыға табыну дәстүрін орнықтырды. Алты әулет дәуірінде (220–589 жж.) Лао-цзы даос пантеонындағы ең жоғарғы үш құдайдың бірі — Үш Таза (сань цин) ретінде құрметке ие болды. Лао-цзыға табыну Тан әулеті (618–907 жж.) билігі кезінде ерекше кең етек жайды. Бұл әулеттің императорлары Лао-цзыны өздерінің ата-бабасы деп танып, оған арнайы ғибадатханалар салдырып, жоғары атақтар мен титулдар беріп отырды. Дәл осы кезеңде Лао-цзыға «түсініксіздіктің әміршісі» (қытайша 玄元皇帝, пиньинь Xuán yuán huángdì) деген құрметті атақ берілді. Дереккөздер Сілтемелер * [https://akyldy.kz/lao-czydyng-ataqty-soezderi/ Лао Цзыдың атақты сөздері]