kornwtp/xquad-tha-qaretrieval huggingface dataset:
หลักฐานของการตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่ปัจจุบันคือนิวคาสเซิลซึ่งมีการบันทึกไว้เป็นอย่างแรกคือ ปงส์อีเลียส ซึ่งเป็นป้อมปราการและสะพานข้าม แม่น้ำไทน์ ของชาวโรมัน ปงส์อีเลียสได้รับการตั้งชื่อตามจักรพรรดิโรมันนามว่าเฮเดรียน ซึ่งเป็นผู้ก่อสร้างมันขึ้นในศตวรรษที่ 2 แห่งคริสตศักราช การให้เกียรติซึ่งหาได้ยากนี้ชี้ให้เห็นว่าจักรพรรดิเฮเดรียนอาจเคยไปที่บริเวณนั้นและก่อสร้างสะพานขึ้นสำหรับการไปเยือนอังกฤษ คาดว่าประชากรของปงส์อีเลียสในยุคนั้นมีอยู่ประมาณ 2,000 คน ชิ้นส่วนของกำแพงของ เฮเดรียน ยังคงปรากฏให้เห็นอยู่ในส่วนต่างๆ ของนิวคาสเซิล โดยเฉพาะตามถนนเวสต์โร้ด ระยะทางของ "กำแพงโรมัน" นี้ทอดยาวไปทางทิศตะวันออกไปยังป้อมปราการเซเกดูนัมในวอลล์เซนด์ ซึ่งเป็น “ที่สิ้นสุดของกำแพง” และไปยังป้อมเสริมอาร์ไบอาในเซาธ์ชีลดส์ กำแพงเฮเดรียนมีความยาว 73 ไมล์ (117 กม.) ทอดขยายไปตามความกว้างของอังกฤษ กำแพงนี้รวมตัวเข้ากับกำแพงป้องกัน ซึ่งมีคูน้ำทอดไปทางด้านหลังพร้อมด้วยเนินดินขนานกันไป และจุดประสงค์หลักในการก่อสร้างคือ เพื่อป้องกันไม่ให้มีการอพยพที่ไม่พึงประสงค์ และป้องกันการโจมตีของชาวเผ่า พิคทิช จากทางเหนือ ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อเป็นแนวรบสำหรับการรุกรานครั้งใหญ่

คำถาม: สิ่งใดคือหลักฐานของการตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่ปัจจุบันคือนิวคาสเซิลซึ่งมีการบันทึกไว้เป็นอย่างแรก
คำตอบ: ปงส์อีเลียส

คำถาม: แม่น้ำใดที่มีสะพานข้ามในสมัยโรมัน
คำตอบ: แม่น้ำไทน์

คำถาม: คาดว่ามีประชากรอยู่เท่าไรในปงส์อีเลียสในราวศตวรรษที่ 2
คำตอบ: 2,000

คำถาม: ชิ้นส่วนของกำแพงของใครยังคงปรากฏให้เห็นอยู่ในส่วนต่างๆ ของนิวคาสเซิลแม้กระทั่งในปัจจุบัน
คำตอบ: เฮเดรียน

คำถาม: ชาวเผ่าใดที่ชาวโรมันเกรงว่าจะเข้ามาโจมตีจากทางเหนือ
คำตอบ: พิคทิช
ตลาดเกรนเจอร์เข้ามาแทนที่ ตลาดบุตเชอร์ ที่มีอยู่ก่อนหน้าซึ่งสร้างขึ้นในปี 1808  ตลาดเกรนเจอร์เปิดให้บริการเมื่อปี 1835 และเป็นตลาดในร่มแห่งแรกของนิวคาสเซิล ขณะที่เปิดทำการในปี 1835 นั้น ตลาดแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดและสวยที่สุดในยุโรป มีการเฉลิมฉลองการเปิดตลาดด้วยการรับประทานอาหารมื้อค่ำซึ่งมีแขก เข้าร่วม 2000 คน และแลงอาร์ตแกลเลอรี มีภาพวาด ของเหตุการณ์นี้ นอกเหนือจากหลังคาไม้สักซึ่งโดนทำลายจากเหตุการณ์ไฟไหม้ในปี 1901 และเปลี่ยนเป็นหลังคาโค้งเหล็กกล้าลายตารางแล้ว ส่วนใหญ่ของตลาดนี้ยังคงอยู่ในสภาพเดิม ในปี 1954 สถาปัตยกรรมของตลาดเกรนเจอร์ได้รับการขึ้นทะเบียนอยู่ในสิ่งปลูกสร้างหมวดที่ 1 เช่นเดียวกับสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ในเมืองเกรนเจอร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนให้อยู่ในหมวดที่ 1 หรือ 2 โดย องค์กรมรดกอังกฤษ

คำถาม: ตลาดเกรนเจอร์มาแทนที่ตลาดใดซึ่งมีอยู่ก่อนหน้า
คำตอบ: ตลาดบุตเชอร์

คำถาม: ตลาดในร่มแห่งแรกของนิวคาสเซิลเปิดให้บริการเมื่อใด
คำตอบ: 1835

คำถาม: มีแขกเข้าร่วมในการรับประทานอาหารค่ำฉลองการเปิดของตลาดเกรนเจอร์กี่คน
คำตอบ: 2000

คำถาม: การเปิดตลาดเกรนเจอร์ได้รับการบันทึกในรูปแบบใดที่แลงอาร์ตแกลเลอรี
คำตอบ: มีภาพวาด

คำถาม: ใครเป็นผู้ขึ้นทะเบียนสถาปัตยกรรมของตลาดเกรนเจอร์ให้อยู่ในสิ่งปลูกสร้างหมวดที่ 1 ในปี 1954
คำตอบ: องค์กรมรดกอังกฤษ
ลินดิสฟาร์นคือวงดนตรีแนว โฟล์กร็อก ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษอย่างมาก "ฟ็อกออนเดอะไทน์" ซึ่งเป็นเพลงที่โด่งดังที่สุดของพวกเขาในปี (1971) ได้รับการคัฟเวอร์โดย พอล แกสคอยน์ในปี 1990  เวนอม ซึ่งก่อตั้งในนิวคาสเซิลเมื่อปี 1979 ได้รับการยกย่องจากคนจำนวนมากให้เป็นต้นตำรับของแบล็กเมทัล และมีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการดนตรีเมทัลในองค์รวม สกายแคลด ซึ่งเป็นวงดนตรีแนวโฟล์กเมทัลมักได้รับการกล่าว ถึงว่าเป็นวงดนตรีโฟล์กเมทัลวงแรก วงนี้ก่อตั้งขึ้นในนิวคาสเซิลเช่นกัน หลังจากที่สมาชิกวงแซ็บบัทซึ่งเป็นวงดนตรีแนวแทรชเมทัลของมาร์ติน วอลเคียร์แยกทางกัน แอนดี้ เทย์เลอร์ อดีตมือกีตาร์นำของวง ดูแรนดูแรน เกิดที่นี่ในปี 1961 ไบรอัน จอห์นสัน เคยเป็นสมาชิกของวงจอร์ดี้ ซึ่งเป็นวงดนตรีร็อกในท้องถิ่น ก่อนที่จะกลายเป็นนักร้องนำของวงเอซี/ดีซี

คำถาม: ลินดิสฟาร์นจัดอยู่ในวงดนตรีประเภทใด
คำตอบ: โฟล์กร็อก

คำถาม: เพลง ฟ็อกออนเดอะไทน์ ออกสู่ตลาดในปีใด
คำตอบ: 1971

คำถาม: วงใดที่ได้รับการยกย่องจากคนจำนวนมากว่าเป็นวงดนตรีแนวแบล็กเมทัลวงแรก
คำตอบ: เวนอม

คำถาม: มักกล่าวกันว่าวงใดเป็นวงดนตรีแนวโฟล์กเมทัลวงแรก
คำตอบ: สกายแคลด

คำถาม: แอนดี้ เทย์เลอร์ ซึ่งเป็นชาวนิวคาสเซิลโดยกำเนิด เคยเป็นมือกีตาร์นำของวงใด
คำตอบ: ดูแรนดูแรน
การเดินทางในเมืองนี้ให้บริการโดย ไทน์แอนด์แวร์เมโทร ซึ่งเป็นระบบรถไฟใต้ดินชานเมืองที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของไทน์และแวร์ การเปิดให้บริการมี ห้า ระยะระหว่างปี 1980 และ 1984 และเป็นระบบรถไฟรางเบาในเมืองแห่งแรกของอังกฤษ มีการเปิดส่วนขยายเพิ่มในปี 1991 และ 2002 มันได้รับการพัฒนาขึ้นจากการเชื่อมต่อรางรถไฟและสถานีที่มีอยู่เดิมเข้ากับส่วนที่สร้างขึ้นใหม่ โดยสร้างเป็นอุโมงค์ ลึก ทอดผ่านทั่วใจกลางเมืองนิวคาสเซิล มีการสร้าง สะพาน ข้ามแม่น้ำไทน์ ระหว่างนิวคาสเซิลและเกตส์เฮด และพระราชินีเอลิซาเบ็ธที่ 2 เป็นผู้เปิดสะพานนี้ในปี 1981 เครือข่ายรถไฟนี้ดำเนินงานโดยดีบีรีจิโอในฐานะตัวแทนของเน็กซัส และขนส่งผู้โดยสาร มากกว่า 37 ล้าน คนต่อปี โดยขยายไปไกลถึงท่าอากาศยานนิวคาสเซิล, ไทน์เมาธ์, เซาธ์ชีลดส์ และเซาธ์ฮีลตัน ในซันเดอร์แลนด์  ในปี 2004 บริษัทมาร์โคนีได้ออกแบบและก่อสร้างระบบวิทยุเคลื่อนที่สำหรับระบบรถไฟใต้ดิน ระบบรถไฟใต้ดินเป็นที่แรกในอังกฤษที่มีเสาสัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่ติดตั้งในอุโมงค์

คำถาม: ระบบรถไฟใต้ดินใดครอบคลุมพื้นที่ส่วนมากของไทน์และแวร์
คำตอบ: ไทน์แอนด์แวร์เมโทร

คำถาม: รถไฟใต้ดินเปิดให้บริการกี่ระยะระหว่างปี 1980 และ 1984
คำตอบ: ห้า

คำถาม: อุโมงค์แบบใดที่ได้รับการก่อสร้างทั่วใจกลางเมืองนิวคาสเซิล
คำตอบ: ลึก

คำถาม: พระราชินีเอลิซาเบ็ธที่ 2 เป็นผู้้เปิดทำการสิ่งใดในนิวคาสเซิลในปี 1981
คำตอบ: สะพาน

คำถาม: เครือข่ายรถไฟในนิวคาสเซิลขนส่งผู้โดยสารปีละกี่คน
คำตอบ: มากกว่า 37 ล้าน
เมืองนี้มีมหาวิทยาลัย สอง แห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล และมหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล ก่อตั้งขึ้นในปี 1834 โดยมีต้นกำเนิดมาจากโรงเรียนการแพทย์และศัลยกรรม ละได้กลายเป็นอิสระจากมหาวิทยาลัยเดอแรม เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ.1963 เพื่อก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลแห่งไทน์ ปัจจุบันนี้มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยนานาชาติชั้นนำของอังกฤษ ในปี 2000 มหาวิทยาลัยแห่งนี้ชนะ รางวัลมหาวิทยาลัยแห่งปีของซันเดย์ไทมส์ ซึ่งเป็นรางวัลที่มหาวิทยาลัยต่างๆ ต้องการครอบครอง มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรียก่อตั้งขึ้นในปี 1969 โดยมีต้นกำเนิดมาจากสถาบันโพลีเทคนิคนิวคาสเซิล และได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรียแห่งนิวคาสเซิลในปี 1992 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเปลี่ยนแปลงอย่างกว้างขวางของอังกฤษ ซึ่ง สถาบันโพลีเทคนิคกลายเป็นมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย ได้รับการโหวตให้เป็น “มหาวิทยาลัยใหม่ที่ดีที่สุด” โดยคู่มือแนะนำมหาวิทยาลัยที่ดีของไทมส์ในปี 2005 และยังชนะรางวัลซึ่งเป็นที่ปรารถนามากที่สุด ได้แก่ รางวัล “องค์กรที่มีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากที่สุด” (ในอังกฤษ) จากนิตยสารด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่ชื่อว่าคอมพิวติ้ง

คำถาม: นิวคาสเซิลมีมหาวิทยาลัยกี่แห่ง
คำตอบ: สอง

คำถาม: มหาวิทยาลัยใดมีต้นกำเนิดมาจากโรงเรียนที่เกี่ยวข้องกับการแพทย์และศัลยกรรม
คำตอบ: มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล

คำถาม: มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลชนะรางวัลใดในปี 2000
คำตอบ: รางวัลมหาวิทยาลัยแห่งปีของซันเดย์ไทมส์

คำถาม: เกิดอะไรขึ้นในกระบวนการเปลี่ยนแปลงอย่างกว้างขวางของอังกฤษในปี 1992
คำตอบ: สถาบันโพลีเทคนิคกลายเป็นมหาวิทยาลัย

คำถาม: มหาวิทยาลัยใดได้รับรางวัลมหาวิทยาลัยที่มีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากที่สุด
คำตอบ: มหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย
พิพิธภัณฑ์วิกคอเรียและอัลเบิร์ต (วีแอนด์เอ) มีต้นกำเนิดมาจาก นิทรรศการครั้งมโหฬารในปี 1851 โดยที่ เฮนรี โคลซึ่งเป็นผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์คนแรกมีส่วนเกี่ยวข้องในการวางแผน เดิมทีพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อว่า พิพิธภัณฑ์แห่งการผลิต เปิดทำการครั้งแรกในเดือนพฤษภาคมปี 1852 ที่มาร์ลโบโรเฮาส์ แต่ย้ายไปที่ ซัมเมอร์เซตเฮาส์ ในเดือนกันยายน ในขั้นนี้ คอลเล็กชันต่างๆ ครอบคลุมทั้งศิลปะประยุกต์และวิทยาศาสตร์  ผลงานศิลปะหลายชิ้นที่แสดงในนิทรรศการนี้มีผู้ซื้อไปเป็นจุดเริ่มต้นของการสะสม เมื่อถึงเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1854 มีการหารือกันว่าจะย้ายพิพิธภัณฑ์มายังสถานที่ปัจจุบัน และเปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์เซาธ์เคนซิงตัน ในปีค.ศ.1855 กอตต์ฟรีด เซมเปอร์ สถาปนิกชาวเยอรมัน ได้ออกแบบพิพิธภัณฑ์ตามคำขอของโคล ทว่าถูกปฏิเสธโดยคณะกรรมการการค้าเนื่องจากราคาแพงเกินไป สถานที่นั้นเป็นที่ตั้งของบรอมป์ตันพาร์คเฮาส์ ซึ่งได้รับการขยายรวมถึงเพิ่มห้องบริการอาหารและเครื่องดื่มห้องแรกๆ ที่เปิดให้บริการในปี 1857 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่แรกที่ให้บริการเช่นนี้

คำถาม: พิพิธภัณฑ์วีแอนด์เอมีต้นกำเนิดมาจากนิทรรศการระดับโลกนิทรรศการใด
คำตอบ: นิทรรศการครั้งมโหฬารในปี 1851

คำถาม: ใครคือผู้อำนวยการคนแรกของวีแอนด์เอ
คำตอบ: เฮนรี โคล

คำถาม: เดิมทีพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีชื่อว่าอะไร
คำตอบ: พิพิธภัณฑ์แห่งการผลิต

คำถาม: พิพิธภัณฑ์วีแอนด์เอย้ายจากมาร์ลโบโรเฮาส์ไปที่ใด
คำตอบ: ซัมเมอร์เซตเฮาส์

คำถาม: สถาปนิกชาวเยอรมันคนใดได้รับการขอให้ออกแบบพิพิธภัณฑ์
คำตอบ: กอตต์ฟรีด เซมเปอร์
คอลเล็กชันตะวันออกไกลมีผลงานศิลปะ มากกว่า 70,000 ชิ้นที่มาจากประเทศต่างๆในเอเชียตะวันออก ได้แก่ จีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ที.ที.ซุยแกลเลอรี สำหรับศิลปะจีนเปิดทำการในปี 1991 โดยจัดแสดงคอลเล็กชันจากพิพิธภัณฑ์วีแอนด์เอซึ่งมีวัตถุจากประเทศจีนประมาณ 16,000 ชิ้น มีอายุตั้งแต่สมัยสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลจนถึงปัจจุบัน แม้ว่าผลงานศิลปะส่วนใหญ่จะมาจากราชวงศ์ หมิงและชิง แต่ก็มีตัวอย่างวัตถุที่งดงามซึ่งมาจากราชวงศ์ถังและสมัยก่อนหน้าอยู่ด้วย  ที่โดดเด่นคือ เศียรพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์สูงหนึ่งเมตรจากประมาณปีค.ศ. 750 และศีรษะม้าหยกอายุ 2,000 ปีจากพิธีศพ ซึ่งเป็นหนึ่งในวัตถุที่เก่าแก่ที่สุด ประติมากรรมอื่นๆ ได้แก่ องครักษ์พิทักษ์สุสานขนาดเท่าของจริง มีการจัดแสดงตัวอย่างที่คลาสสิกของผลิตภัณฑ์จีน รวมถึง ผลิตภัณฑ์ไม้เคลือบเงา  ผ้าไหม กระเบื้อง หยก และภาชนะลงยา ภาพเหมือนขนาดใหญ่สองภาพของบรรพบุรุษซึ่งเป็นสามีภรรยากัน วาดขึ้นด้วยสีน้ำบนผ้าไหมตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 มีโต๊ะไม้เคลือบเงา ทำในแผนกช่างฝีมือในวังในรัชสมัยของจักรพรรดิเซวียนเต๋อแห่งราชวงศ์หมิง นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงตัวอย่างเสื้อผ้าอีกด้วย หนึ่งในวัตถุขนาดใหญ่ที่สุดคือเตียงจากสมัยกลางศตวรรษที่ 17 ผลงานของนักออกแบบร่วมสมัยชาวจีนก็ได้รับการจัดแสดงด้วยเช่นกัน

คำถาม: มีผลงานศิลปะประมาณกี่ชิ้นอยู่ในคอลเล็กชันตะวันออกไกล
คำตอบ: มากกว่า 70,000

คำถาม: ประเทศใดที่ได้รับการจัดแสดงในคอลเล็กชันตะวันออกไกล
คำตอบ: จีน ญี่ปุ่น และเกาหลี

คำถาม: แกลเลอรีที่แสดงผลงานศิลปะจากจีนมีชื่อว่าอะไร
คำตอบ: ที.ที.ซุยแกลเลอรี

คำถาม: แกลเลอรีที่แสดงผลงานศิลปะจากจีนเปิดทำการในปีใด
คำตอบ: 1991

คำถาม: ผลงานศิลปะจากจีนในคอลเล็กชันตะวันออกไกลส่วนใหญ่มาจากสองราชวงศ์ใด
คำตอบ: หมิงและชิง
คอลเล็กชันเครื่องแต่งกายนั้นครอบคลุมมากที่สุดในอังกฤษ โดยมีเสื้อผ้า มากกว่า 14,000 ชุด พร้อมด้วยเครื่องประดับ ซึ่งส่วนมากมาจากยุค 1600 จนถึงปัจจุบัน ภาพร่างเครื่องแต่งกาย สมุดบันทึกการออกแบบ และผลงานอื่นๆ ซึ่งอยู่บนกระดาษ ได้รับการจัดแสดงโดยแผนก ถ้อยคำและรูปภาพ  เนื่องจากไม่ค่อยมีเสื้อผ้าที่ใช้ในชีวิตประจำวันในยุคก่อนๆ หลงเหลืออยู่ เสื้อผ้าส่วนใหญ่ในคอลเล็กชันจึงเป็นเสื้อผ้าแฟชั่นที่ตัดเย็บขึ้นเพื่อโอกาสพิเศษ หนึ่งในของขวัญที่เป็นเครื่องแต่งกายที่สำคัญที่สุด ซึ่งมาถึงที่พิพิธภัณฑ์ในปี 1913 เมื่อวีแอนด์เอได้รับคอลเล็กชันของทัลบอต ฮิวส์ ซึ่งมีเสื้อผ้าและเครื่องประดับจำนวน 1,442 ชิ้นเป็นของขวัญจาก แฮร์รอดส์ ตามด้วยเครื่องแต่งกายที่โชว์อยู่ในห้างสรรพสินค้าซึ่งอยู่ใกล้เคียง

คำถาม: ในคอลเล็กชันของวีแอนด์เอมีเครื่องแต่งกายอยู่ประมาณกี่ชิ้น
คำตอบ: มากกว่า 14,000 ชุด

คำถาม: แผนกใดเป็นที่เก็บและจัดแสดงผลงานที่อยู่บนกระดาษในคอลเล็กชันเครื่องแต่งกาย
คำตอบ: ถ้อยคำและรูปภาพ

คำถาม: ทำไมเครื่องแต่งกายส่วนใหญ่ในคอลเล็กชันจึงเป็นเสื้อผ้าที่ตัดเย็บขึ้นสำหรับโอกาสพิเศษ
คำตอบ: เนื่องจากไม่ค่อยมีเสื้อผ้าที่ใช้ในชีวิตประจำวันในยุคก่อนๆ หลงเหลืออยู่

คำถาม: วีแอนด์เอได้รับคอลเล็กชันของทัลบอต ฮิวส์ในปีใด
คำตอบ: 1913

คำถาม: คอลเล็กชันของทัลบอต ฮิวส์ เป็นของขวัญจากบริษัทใด
คำตอบ: แฮร์รอดส์
แกลเลอรีเครื่องดนตรีถูกปิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2010 ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่มีการถกเถียงกันอย่างมาก มีการลงชื่อคัดค้านทางออนไลน์ มากกว่า 5,100  ชื่อบนเว็บไซต์ของรัฐสภา จนทำให้คริส สมิธ ถามรัฐสภาว่าอนาคตของคอลเล็กชันเครื่องดนตรีจะเป็นอย่างไร คำตอบจาก ไบรอัน เดวีส์ ก็คือ พิพิธภัณฑ์ตั้งใจที่จะเก็บและดูแลรักษาเครื่องดนตรีไว้ และให้สาธารณชนเข้าชมได้ โดยที่เครื่องดนตรีต่างๆ จะถูกย้ายไปที่แกลเลอรีบริติช รวมถึงแกลเลอรียุคกลางและยุเรอเนสซองส์ และมีการวางแผนว่าจะสร้างแกลเลอรีใหม่สำหรับเฟอร์นิเจอร์และยุโรปช่วงปี 1600 –1800 นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์ฮอร์นิแมน และสถาบันอื่นๆ ก็เป็นผู้ที่อาจมีสิทธิ์ได้ยืมเครื่องดนตรีไปจัดแสดง เพื่อให้แน่ใจว่าประชาชนจะยังสามารถชมเครื่องดนตรีเหล่านั้นได้ พิพิธภัณฑ์ฮอร์นิแมนร่วมกับวีแอนด์เอจัดแสดงเครื่องดนตรี และขอยืมเครื่องดนตรีจำนวน 35 ชิ้นมา

คำถาม: มีผู้ร่วมลงชื่อทางออนไลน์บนเว็บไซต์ของรัฐสภาเพื่อคัดค้านการปิดแกลเลอรีเครื่องดนตรีกี่ชื่อ
คำตอบ: มากกว่า 5,100

คำถาม: สมาชิกสภาคนใดอธิบายว่าพิพิธภัณฑ์จะเก็บและดูแลรักษาคอลเล็กชันเครื่องดนตรีไว้และให้สาธารณชนเข้าชมได้
คำตอบ: ไบรอัน เดวีส์

คำถาม: พิพิธภัณฑ์ใดได้รับเครื่องดนตรีโดยการยืมมาจากแกลเลอรีเครื่องดนตรี
คำตอบ: พิพิธภัณฑ์ฮอร์นิแมน

คำถาม: มีเครื่องดนตรีประมาณกี่ชิ่นที่พิพิธภัณฑ์ฮอร์นิแมนได้รับอนุญาตให้ยืม
คำตอบ: 35

คำถาม: แกลเลอรีเครื่องดนตรีถูกปิดในปีใด
คำตอบ: 2010
ในปี 1857 จอห์น ชีปแชงกส์ บริจาคภาพวาดซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลงานของศิลปินร่วมสมัย ชาวอังกฤษ จำนวน 233  ชิ้น และภาพวาดด้วยดินสอจำนวนเดียวกันให้แก่พิพิธภัณฑ์ โดยตั้งใจที่จะ ก่อตั้ง “หอศิลปะอังกฤษแห่งชาติ” ขึ้น ซึ่งพิพิธภัณฑ์เทตบริเทนรับบทบาทนี้ไป ศิลปินที่ได้รับการนำเสนอได้แก่ วิลเลียม เบลก, เจมส์ แบร์รี, เฮนรี ฟูซิลี, เซอร์ เอ็ดวิน เฮนรี แลนด์เซียร์, เซอร์ เดวิด วิลคี, วิลเลียม มัลเรดี, วิลเลียม พาวเวล ฟริธ, มิลเลส์ และ ฮิปโปลีต เดอลารอช แม้ว่าผลงานบางชิ้นของคอนสเตเบิลจะมาถึงที่พิพิธภัณฑ์พร้อมกับมรดกของชีปแชงกส์ ทว่าผลงานศิลปะส่วนใหญ่ของเขามาจากการของบริจาคอิสเบล ลูกสาวของชีปแชงกส์ในปี 1888  รวมถึงภาพสเก็ตช์สีน้ำมันขนาดใหญ๋สุดที่ชื่อว่า เดอะเฮย์เวน ซึ่งเป็นภาพที่สำคัญที่สุดในปี 1821 ศิลปินอื่นๆ ที่มีผลงานอนนยู๋ในคอลเล็dชัน ได้แก่: เบอร์นาดิโน  ฟังไก, มาร์คุส เฆร์อาร์ตส์ผู้น้อง, โดเมนิโก ดิ ปาเซ เบกคาฟูมี, ฟิโอราวันเต เฟอร์ราโมลา, ยัน บรูเกิลผู้พี่, แอนโธนี วานไดค์, ลูโดวิโก คาร์รัคชี, อันโตนิโอ แวร์ริโอ, จิโอวานนี บัตติสตา ทีโปโล, โดมนิโก ทีโปโล, คานาเลตโต, ฟรานซิส เฮย์แมน, ปอมเปโอ บาโตนี, เบนจามิน เวสต์, พอล แซนด์บี, ริชาร์ด วิลสัน, วิลเลียม เอตตี, เฮนรี ฟูวิลี, เซอร์ โธมัส ลอว์เรนซ์, เจมส์ แบร์รี, ฟรานซิส แดนบี, ริชาร์ด พาร์กส์ โบนิงตัน และอัลฟองซ์ เลอโกรส์

คำถาม: จอห์น ชีปแชงกส์ บริจาคคอลเล็กชันภาพวาดจำนวนมากในปีใด
คำตอบ: 1857

คำถาม: จอห์น ชีปแชงกส์ มอบภาพวาดให้แก่พิพิธภัณฑ์จำนวนเท่าใด
คำตอบ: 233

คำถาม: เป้าหมายในการมอบมรดกให้แก่พิพิธภัณฑ์ของจอห์น ชีปแชงกส์ คืออะไร
คำตอบ: ก่อตั้ง “หอศิลปะอังกฤษแห่งชาติ”

คำถาม: ในปี 1888 ลูกสาวของจอห์น ชีปแชงกส์บริจาคภาพสเก็ตช์สีน้ำมันขนาดใหญ่สุดที่วาดในปี 1821 ของศิลปินคนใด
คำตอบ: เดอะเฮย์เวน

คำถาม: ภาพวาดที่จอห์น ชีปแชงกส์บริจาค เป็นผลงานของศิลปินชาติใด
คำตอบ: ชาวอังกฤษ
ในปี 2000 สถานีโทรทัศน์เอบีซี ปล่อยแคมเปญจ์โปรโมททางเว็บไซต์ซึ่งให้ความสำคัญกับ โลโก้รูปวงกลม ของทางสถานี หรือที่เรียกกันว่า “จุด” ในแคมเปญจ์มีตัวการ์ตูนชื่อว่าจุดน้อยคอยกระตุ้นให้ผู้เยี่ยมชมเว็บไซต์ “ดาวน์โหลดจุด” โปรแกรมซึ่งจะทำให้โลโก้ของเอบีซีบินไปทั่วหน้าจอและหยุดอยู่ที่มุมขวาล่าง เครือข่ายว่าจ้าง ทรอยก้าดีไซน์กรุ๊ป ให้ออกแบบและผลิตเอกลักษณ์ประจำปี 2001–02 ซึ่งยังคงใช้สี ดำและเหลือง ในโลโก้และมีการใช้จุดและเส้นในสปอตโฆษณาต่างๆ ในการโปรโมทและสร้างเอกลักษณ์

คำถาม: ในปี 2000 สถานีโทรทัศน์เอบีซีเริ่มออกแคมเปญจ์ทางอินเทอร์เน็ตซึ่งให้ความสำคัญกับสิ่งใด
คำตอบ: โลโก้รูปวงกลม

คำถาม: ใครได้รับการว่าจ้างให้สร้างสรรค์เอกลักษณ์ของเอบีซีประจำปี 2001-02
คำตอบ: ทรอยก้าดีไซน์กรุ๊ป

คำถาม: โลโก้ของเอบีซีประจำปี 2001 มีสีอะไร
คำตอบ: ดำและเหลือง

คำถาม: โลโก้ของเอบีซีในแคมเปญจ์ปี 2000 มีชื่อเล่นว่าอะไร
คำตอบ: จุด
ในปี 1988 เครือข่ายเริ่มใช้ภาพกราฟิกแบบมินิมอลเพื่อแสดงเอกลักษณ์ของตนซึ่งออกแบบโดย พิตทาร์ต ซัลลิแวน เป็นโลโก้ "วงกลมเอบีซี" สีขาวดำขนาดเล็กบนพื้นหลังสีเหลือง (การโปรโมทสถานีในช่วงนี้ใช้รูปภาพนิ่งของดาราในรายการประจำสถานีในตารางเวลาช่วงที่ออกอากาศ รวมถึงตารางออกอากาศซึ่งจะเริ่มในช่วงไพรม์ไทม์ของแต่ละคืนเป็นต้นไป มีการใช้ธีมเสียงดนตรีสี่โน้ตแบบใหม่ควบคู่ไปกับสิ่งต่างๆ ที่กล่าวมาด้วยเช่นกัน โดยสร้างสรรค์จากแคมเปญจ์ "เรารักทีวี” เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของทางสถานีในปีนั้นเป็นพื้นฐาน และสร้างสรรค์สัญลักษณ์ทางเสียงเพลงให้เทียบเท่ากับของเสียงดังกังวานของเอ็นบีซี เสียงโน้ตสามตัวหลายๆ แบบของซีบีเอส (รวมถึงเวอร์ชันปัจจุบันที่ใช้มาตั้งแต่ปี 2000) และของฟ็อกซ์แฟนแฟร์ อัตลักษณ์ที่ใช้เสียงดนตรีสี่โน้ตได้รับการปรับเปลี่ยนทุกฤดูกาลของโทรทัศน์นับจากนั้นเป็นต้นมา (ทว่ายังคงใช้เวอร์ชันที่ใช้มาตั้งแต่ฤดูกาล 1998-99 อยู่ในระหว่างที่มีการแสดงโลโก้ของบริษัทผู้ผลิตรายการซึ่งตามหลังการให้เครดิตปิดท้ายรายการในรายการส่วนใหญ่) ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2015 สถานีโทรทัศน์เอบีซีหยุดใช้จิงเกิลสี่โน้ตในการแสดงโลโก้ของบริษัทผู้ผลิตรายการซึ่งตามหลังการให้เครดิตปิดท้ายรายการ ในรายการส่วนใหญ่ที่มีมากว่า 17 ปี และปัจจุบันนี้ใช้เพลงประเภทอื่นซึ่งคึกคักกว่า (โดยใช้เสียงกลองเล่นเพลงสี่โน้ตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสถานีในตอนท้ายรายการ) ยังคงมีการใช้เพลงธีมเดิมที่มีโน้ตสี่ตัวใน เอบีซีออนดีมานด์ ในตอนเริ่มรายการ

คำถาม: ใครเป็นผู้ออกแบบกราฟิกดีไซน์ใหม่ของสถานีโทรทัศน์เอบีซีในปี 1988
คำตอบ: พิตทาร์ต ซัลลิแวน

คำถาม: เอบีซีเลิกใช้จิงเกิลสี่โน้ตสำหรับการโปรโมทในปีใด
คำตอบ: 2015

คำถาม: จิงเกิลสี่โน้ตสร้างสรรค์โดยใช้แคมเปญจ์สร้างภาพลักษณ์ใดเป็นพื้นฐาน
คำตอบ: เรารักทีวี

คำถาม: ยังคงมีการใช้จิงเกิลสี่โน้ตของเอบีซีในอะไร
คำตอบ: เอบีซีออนดีมานด์
อย่างไรก็ดี มีปัญหาเกิดขึ้นในเรื่องของทิศทางที่เอบีซีและยูพีทีเลือกเดิน ในปี 1950 โนเบิลแต่งตั้งให้ โรเบิร์ต คินต์เนอร์ เป็นประธานของเอบีซี ในขณะที่ตัวเขาเองทำหน้าที่เป็นซีอีโอ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาครองจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1958 แม้จะมีการสัญญาว่าจะไม่มีการก้าวก่ายกันระหว่างเอบีซีและยูพีที โกลเดนสันก็จำเป็นต้องแทรกแซงในการตัดสินใจของเอบีซี เนื่องจากปัญหาทางการเงินและการใช้เวลาตัดสินใจที่ยาวนานของคณะกรรมาธิการการสื่อสารของรัฐบาลกลาง โกลเดนสันทำให้เกิดความยุ่งเหยิงยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเขาเสนอในเดือนตุลาคม 1954 ว่าจะรวมยูพีทีเข้ากับ ดูมงต์เทเลวิชันเน็ตเวิร์ก  ซึ่งมีปัญหาการเงินเช่นเดียวกัน ส่วนหนึ่งของแผนในการรวมตัวกันนี้ เครือข่ายจะได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "เอบีซี-ดูมงต์” เป็นเวลาห้าปี และดูมงต์จะได้รับ เงินสด 5 ล้านดอลลาร์ เวลาในผังรายการสำหรับรายการของดูมงต์ที่มีอยู่เดิม และการรับประกันเวลาโฆษณาสำหรับผู้ชมที่รับสัญญาณจากเครื่องดูมงต์แลบอราทอรี นอกจากนี้ เพื่อปฏิบัติตามกฎข้อห้ามของคณะกรรมาธิการการสื่อสารของรัฐบาลกลางเกี่ยวกับการถือครอง ดูมงต์จะต้องขายดับเบิลยูเอบีซี-ทีวี หรือ ดับเบิลยูเอบีดีในตลาดนิวยอร์กซิตี้ที่ดูมงต์เป็นเจ้าของและดำเนินงาน รวมถึงสถานีอื่นๆ อีกสองแห่ง การรวมตัวของเอบีซี-ดูมงต์จะทำให้มีกำลังในการแข่งขันกับซีบีเอสและเอ็นบีซี

คำถาม: โนเบิลแต่งตั้งให้ใครเป็นประธานของเอบีซีในปี 1950
คำตอบ: โรเบิร์ต คินต์เนอร์

คำถาม: ในเดือนตุลาคมปี 1954 โกลเดนสันเสนอให้ยูพีทีรวมตัวกับเครือข่ายใด
คำตอบ: ดูมงต์เทเลวิชันเน็ตเวิร์ก

คำถาม: ภายใต้แผนการของโกลเดนสัน สถานีใหม่จะใช้ชื่อว่าอะไร
คำตอบ: เอบีซี-ดูมงต์

คำถาม: เครือข่ายสถานีโทรทัศน์ดูมงต์จะได้รับเงินจำนวนเท่าไรภายใต้แผนการรวมสถานีของโกลเดนสัน
คำตอบ: เงินสด 5 ล้านดอลลาร์
ในต้นยุค 1970 เอบีซีเปลี่ยนภาพลักษณ์โดยสมบูรณ์ ทศวรรษนี้เป็นจุดเปลี่ยนของ เอบีซี เนื่องจากเรตติ้งของสถานีนี้เริ่มแซงหน้าซีบีเอสและเอ็นบีซีและกลายเป็นเครือข่ายอันดับหนึ่ง เอบีซีเริ่มใช้ข้อมูล ด้านพฤติกรรมและประชากรศาสตร์ เพื่อกำหนดได้ดีขึ้นว่าจะขายโฆษณาให้แก่ผู้สนับสนุนประเภทใด และนำเสนอรายการซึ่งโดนใจกลุ่มผู้ชมที่เฉพาะเจาะจง การที่บรรดาตลาดย่อยเติบโตขึ้นมากพอที่จะทำให้ทั้งสามเครือข่ายร่วมมือกันอย่างเต็มเวลา มีส่วนช่วยอย่างมากในเรื่องของจำนวนผู้ชมของเอบีซี

คำถาม: เอบีซีเปลี่ยนภาพลักษณ์ได้อย่างสมบูรณ์ในทศวรรษใด
คำตอบ: 1970

คำถาม: เครือข่ายใดก้าวขึ้นไปสู่การมีเรตติ้งอันดับหนึ่งยุค 1970
คำตอบ: เอบีซี

คำถาม: เอบีซีเริ่มใช้ข้อมูลประเภทใดในการหาโฆษณาได้ดีขึ้นและนำเสนอรายการสำหรับกลุ่มผู้ชมที่เฉพาะเจาะจง
คำตอบ: ด้านพฤติกรรมและประชากรศาสตร์
เอบีซีมีอิทธิพลในวงการโทรทัศน์อเมริกันในระหว่างยุค 1970 และต้นยุค 1980  (เมื่อถึงปี 1980 เครือข่ายหลักทั้งสามก็ได้รับคะแนนความนิยม 90% ของรายการโทรทัศน์ในช่วงไพรม์ไทม์ทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา) ซีรีส์ที่เป็นที่รู้จักกันดีหลายเรื่องก็ได้รับการออกอากาศครั้งแรกในช่วงนี้ รวมถึง ไดนาสตี้ ดราม่าเข้มข้นของแอรอน สเปลลิง ซึ่งได้รับความนิยมเมื่อได้รับการฉายในฐานะซีรีส์กลางฤดูในปี 1981 ห้าเดือนก่อนที่นางฟ้าชาร์ลีซึ่งเป็นซีรีส์ฮิตอีกเรื่องของเอบีซีจะจบลง เครือข่ายยังติดลมบนในระหว่างยุค 1980 อีกด้วย จากความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของแฮปปี้เดย์, ทรีส์คอมพานี, ลาเวิร์นแอนด์เชอร์ลี และแฟนตาซีไอแลนด์ และได้รับความนิยมครั้งใหม่จากทูโคลสฟอร์คอมฟอร์ต, เบนสันซึ่งเป็นสปินออฟของโซป และ มอร์กแอนด์มินดี้ ซึ่งเป็นสปินออฟของแฮปปี้เดย์ ในปี 1981 เอบีซีเปิดตัว อัลฟา เรเพอร์ทอรี เทเลวิชั่น เซอร์วิส (ผ่านทางแผนกให้บริการวิดีโอของเอบีซี) ช่องเคเบิลซึ่งเป็นกิจการร่วมค้ากับเฮิร์สต์คอร์ปอเรชั่น นำเสนอรายการเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรม ออกอากาศตอนกลางคืนในช่วงว่างของนิคคาโลเดียน

คำถาม: สามเครือข่ายใหญ่ได้รับคะแนนความนิยมในช่วงไพรม์ไทม์กี่เปอร์เซนต์ในปี 1980
คำตอบ: 90%

คำถาม: ซีรีส์ดราม่าของแอรอน สเปลลิงเรื่องใดออกอากาศครั้งแรกทางเอบีซีในยุค 80
คำตอบ: ไดนาสตี้

คำถาม: สปินออฟของแฮปปี้เดย์เรื่องใดออกอากาศครั้งแรกทางเอบีซีในยุค 1980
คำตอบ: มอร์กแอนด์มินดี้

คำถาม: เอบีซีเปิดตัวช่องใดในปี 1981 ซึ่งเน้นรายการด้านศิลปะและวัฒนธรรม
คำตอบ: อัลฟา เรเพอร์ทอรี เทเลวิชั่น เซอร์วิส
เมื่อมีอายุได้ประมาณ 16 ปี เตมูจินได้แต่งงานกับบอร์เตแห่งเผ่า อองกิรัต ตามที่บิดาได้จัดแจงไว้ เพื่อเชื่อมสายสัมพันธ์ระหว่างชนเผ่า หลังจากบอร์เตแต่งงานกับเตมูจินได้ไม่นานเธอก็ถูก พวกเมอร์คิต ลักพาตัวไป และตามข่าวรายงานว่าถูกนำตัวไปเป็นภรรยา เตมูจินช่วยเธอออกมาได้ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนและคู่ปรับในอนาคต จามูคากับผู้พิทักษ์ของเขา  โตกรุล ข่าน แห่งชนเผ่าคีเรต อีกเก้าเดือนต่อมาเธอก็ให้กำเนิดบุตรชายที่ชื่อ โจชิ (1185–1226) ซึ่งยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามีผู้ใดเป็นบิดา แม้ว่าโจชิจะเป็นที่ถูกจับตามอง และเตมูจินได้ปฏิบัติตนตามประเพณีด้วยการมีภรรยาหลายคน บอร์เตก็ยังได้เป็นอัครมเหสีแต่เพียงหนึ่งเดียวของเตมูจิน

คำถาม: เตมูจินแต่งงานกับสตรีชนเผ่าอะไรในขณะมีอายุประมาณ 16 ปี
คำตอบ: อองกิรัต

คำถาม: ใครลักพาตัวภรรยาคนแรกของเตมูจินไปภายหลังพวกเขาแต่งงานกันไม่นาน
คำตอบ: พวกเมอร์คิต

คำถาม: ใครช่วยเตมูจินนำภรรยาเขากลับคืนมาจากพวกเมอร์คิต
คำตอบ: จามูคากับผู้พิทักษ์ของเขา  โตกรุล ข่าน

คำถาม: บุตรชายคนแรกของบอร์เต ภรรยาของเตมูจินมีชื่อว่าอย่างไร
คำตอบ: โจชิ

คำถาม: บอร์เตให้กำเนิดโจชิในปีไหน
คำตอบ: 1185
เมื่อจามูคากับเตมูจินเหินห่างกัน ต่างก็เริ่มสะสมกำลัง แล้วในไม่ช้าก็กลายเป็นคู่ปรับกัน จามูคานิยม พวกขุนนางมองโกเลียดั้งเดิม ในขณะที่เตมูจินนิยมการสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตนเอง จึงสามารถดึงดูดผู้ติดตามซึ่งเป็นชนชั้นล่างได้มากกว่า ผลงานการปราบพวกเมอร์คิตเมื่อก่อนหน้านี้ บวกกับคำประกาศของหมอผี โคโคชู ว่าท้องฟ้าสีฟ้านิรันดร์กาลได้เลือกเตมูจินแล้ว ทำให้เตมูจินได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นทุกที พอถึง 1186 เตมูจินก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข่านแห่งมองโกล หากแต่ว่าจามูคาไม่ยินดีกับความก้าวหน้าอันรวดเร็วของเตมูจินจึงได้ทำการสกัดเขาไว้ ในปี 1187 เขาเข้าโจมตีอดีตสหายด้วยกำลังพลสามหมื่นนาย เตมูจินรีบรวบรวมพลพรรคเข้ารับมือ แต่ก็กลับต้องพ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่าใน สงครามแห่งดาลานบัลซัต จามูคาสร้างความหวาดผวาให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก และทำอันตรายต่อภาพลักษณ์ของตนเองด้วการต้มเชลยที่จับตัวได้ทั้งเป็นเจ็ดสิบคนในหม้อ จนทำให้ผู้ที่มีใจเอนเอียงจะติดตามเขาหลายคนต้องเปลี่ยนใจหันไปสวามิภักดิ์เตมูจินแทน โตกรุลซึ่งเป็นผู้อุปการะเตมูจินถูกเนรเทศไปยัง คาราคิไต ชีวิตของเตมูจินในอีกสิบปีไม่มีความชัดเจนเนื่องจากขาดแคลนบันทึกทางประวัติศาสตร์ในห้วงเวลาดังกล่าว

คำถาม: จามูคานิยมผู้ใดซึ่งมิได้เป็นส่วนหนึ่งของขุมพลังงานของเตมูจิน
คำตอบ: พวกขุนนางมองโกเลียดั้งเดิม

คำถาม: การประกาศของหมอผีผู้ใดมีส่วนสนับสนุนการขึ้นสู่อำนาจของเตมูจิน
คำตอบ: โคโคชู

คำถาม: เตมูจินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข่านแห่งมองโกลเมื่อใด
คำตอบ: 1186

คำถาม: เตมูจินพ่ายแพ้จามูคาในสงครามใดหลังจากได้รับการแต่งตั้งเป็นข่านไม่นาน
คำตอบ: สงครามแห่งดาลานบัลซัต

คำถาม: โตกรุลผู้อุปการะเตมูจินถูกเนรเทศไปไหน
คำตอบ: คาราคิไต
ในปี 1939 กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนนำที่บรรจุศพออกจาก 'สุสานหลวง' (มองโกเลียน: เอ็ดเส็น โครู) ในมองโกเลียเพื่อปกป้องมันจากกองทัพญี่ปุ่น มันถูกขนส่งบนเกวียนผ่านอาณาเขตคอมมิวนิสต์ในยานานเป็นระยะทางประมาณ 9 กม. ไปยังวัดพุทธ ดองชาน ดาโฟ เดียน ได้อย่างปลอดภัย แล้วประดิษฐานอยู่ ณ ที่นั้นเป็นเวลาสิบปี ในปี 1949 เมื่อกองทัพคอมมิวนิสต์รุกเข้ามา กองทัพปฏิวัติได้จัดการขนย้ายมันไปทางตะวันตกอีก 200 กม. สู่วัดธิเบต วัดคัมบัม หรือทาเออร์ชิใกล้ซีหนิง ซึ่งได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของคอมมิวนิสต์ในอีกไม่นาน ในตอนต้นปี 1954 ได้มีการนำโลงศพและอัฐิของเจงกีส ข่านกลับไปยังสุสานหลวงในมองโกเลีย พอถึงปี 1956 ก็ได้มีการสร้างวิหารใหม่ขึ้นเป็นที่ประดิษฐาน ในปี 1968 ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม เรดการ์ด ได้ทำลายสิ่งที่มีคุณค่าไปเกือบทุกอย่าง ได้มีการสร้าง "อนุสรณ์สถาน" ขึ้นใหม่ในทศวรรษที่ 1970 โดยรูปปั้นของเจงกิสซึ่งได้รับการแกะสลักด้วยหินอ่อนขนาดใหญ่เสร็จสิ้นในปี 1989

คำถาม: สถานที่บรรจุศพดั้งเดิมของเจงกิส ข่านมีชื่อเป็นภาษามองโกเลียว่าอย่างไร
คำตอบ: เอ็ดเส็น โครู

คำถาม: วัดพุทธใดเป็นที่ประดิษฐานของที่บรรจุศพเจงกิส ข่านในระหว่างจีนถูกญี่ปุ่นยึดครอง
คำตอบ: ดองชาน ดาโฟ เดียน

คำถาม: กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนเคลื่อนย้ายที่บรรจุศพหนีการรุกของกองทัพคอมมิวนิสต์จีนไปที่ใด
คำตอบ: วัดคัมบัม หรือทาเออร์ชิใกล้ซีหนิง

คำถาม: ที่บรรจุศพได้กลับไปยังสุสานหลวงในมองโกเลียเมื่อใด
คำตอบ: 1954

คำถาม: ใครเป็นผู้ทำลายอัฐิอันมีคุณค่าส่วนใหญ่ในที่บรรจุศพในระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม
คำตอบ: เรดการ์ด
เจงกิส ข่านมิได้พิชิตพื้นที่ทั้งหมดซึ่งสุดท้ายแล้วได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมองโกลตามที่เชื่อกันเป็นส่วนใหญ่ ณ เวลาที่เขาเสียชีวิตอาณาจักรมองโกลแผ่ขยายจาก ทะเลแคสเปียน ไปจนถึง ทะเลญี่ปุ่น และอาณาจักรนี้ยังคงแผ่ขยายต่อไปอีกไม่ต่ำกว่าหนึ่งชั่วอายุคนหลังจากเจงกิสเสียชีวิตลงในปี 1227 ความเร็วในการแผ่ขยายเพิ่มขึ้นสูงสุดในยุคของ ออคได ข่าน ซึ่งเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ของเจงกิส กองทัพมองโกลบุกเข้าไปในเปอร์เซีย ปราบเซี่ยตะวันตก และบดขยี้ควาเรซมิด แล้วเกิดความขัดแย้งกับราชวงศ์ซ่งของจีน จนได้ทำสงครามกันจนถึงปี 1279 จนลงเอยด้วยการที่มองโกลได้เข้าไปควบคุมทั้งประเทศจีน พวกเขายังบุกต่อเข้าไปในรัสเซียและยุโรปตะวันออกอีกด้วย

คำถาม: เมื่อเจงกิส ข่านเสียชีวิตพรมแดนด้านตะวันออกของอาณาจักรของเขาแผ่ขยายไปถึงทะเลใด
คำตอบ: ทะเลญี่ปุ่น

คำถาม: ผืนน้ำใดอยู่ทางตะวันตกของอาณาจักรมองโกลในตอนที่เจงกิส ข่านเสียชีวิต
คำตอบ: ทะเลแคสเปียน

คำถาม: ใครเป็นผู้นำการแผ่ขยายที่รวดเร็วที่สุดของอาณาจักรมองโกล
คำตอบ: ออคได ข่าน

คำถาม: ความขัดแย้งกับราชวงศ์ซ่งสิ้นสุดลงในปีใด
คำตอบ: 1279