kornwtp/xquad-tha-qaretrieval huggingface dataset:
หลังจากที่มีการทดลองบินยานลงบนดวงจันทร์ โดยไม่มีมนุษย์ควบคุม ซึ่งเป็นภารกิจที่ AS-206 แล้ว นักบินก็จะบินด้วย  Block II CSM ลำแรกและบังคับยานลงบนดวงจันทร์ไปด้วย  ในภารกิจควบคู่ที่เรียกว่า AS-207/208 หรือ AS-278 (ยานอวกาศแต่ละลำจะได้รับการปล่อยจากคน Saturn IB คนละลำ) ตำแหน่งต่างๆ ของลูกเรือใน Block II เรียกว่า ผู้บัญชาการ (Commander / CDR)  นักบินยานบังคับการ (Command Module Pilot / CMP) และ นักบินยานลงดวงจันทร์ (Lunar Module Pilot / LPM) นักบินจะเริ่มสวม ชุดอวกาศอพอลโลชุดใหม่ ซึ่งออกแบบมาสำหรับการปฏิบัติภารกิจนอกยานอวกาศ หมวกที่มีกะบัง แบบดั้งเดิมถูกแทนที่ด้วยหมวกแบบ “โถเลี้ยงปลา” เพื่อให้มองเห็นได้ดีขึ้น และชุดสำหรับปฏิบัติการนอกยานอวกาศบนพื้นผิวดวงจันทร์ยังมี ชุดชั้นในทำความเย็นด้วยน้ำ อีกด้วย

คำถาม: บนเที่ยวบินทดลอง ภารกิจ AS-206 มีคนทั้งหมดกี่คน
คำตอบ: โดยไม่มีมนุษย์ควบคุม

คำถาม: นักบินอวกาศสวมอะไรระหว่างปฏิบัติภารกิจควบคู่ AS-278
คำตอบ: ชุดอวกาศอพอลโลชุดใหม่

คำถาม: เดิมทีชุดอวกาศมีอะไรก่อนจะเป็นหมวกแบบ “โถเลี้ยงปลา” ที่เห็นได้ชัด
คำตอบ: หมวกที่มีกะบัง

คำถาม: ชุดชั้นในแบบใด (ถ้ามี) รวมอยู่ในชุดอวกาศอพอลโล
คำตอบ: ชุดชั้นในทำความเย็นด้วยน้ำ

คำถาม: LPM ย่อมาจากตำแหน่งอะไรใน Block II
คำตอบ: นักบินยานลงดวงจันทร์
กริสซอม, ไวท์ และแชฟฟี ตัดสินใจที่จะเรียกเที่ยวบินอพอลโล 1 ว่าเป็นความมุ่งมั่นที่สร้างแรงบันดาลใจสำหรับเที่ยวบินในอวกาศเที่ยวแรกที่มีมนุษย์ควบคุม พวกเขาฝึกฝนและทำการทดสอบเกี่ยวกับยานอวกาศของพวกเขาที่ สถาบันการบินนอร์ธอเมริกัน และใน ห้องจำลองสภาพอากาศตามความสูงระดับต่างๆ ที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี้ มีการวางแผนให้มีการทดสอบ “ปลั๊กเอาต์” ในเดือนมกราคม ซึ่งจะจำลอง การนับถอยหลังสู่การปล่อยตัว LC-34 โดยที่ยานอวกาศจะเปลี่ยนจากการใช้พลังงานจากฐานเป็นการใช้พลังงานภายใน หากสำเร็จก็จะตามมาด้วยการจำลองการนับถอยหลังที่เข้มงวดกว่าเดิม ซึ่งใกล้กับวันปล่อยยานในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ โดยที่ทั้งยานอวกาศและพาหนะนำส่งมีเชื้อเพลิง

คำถาม: ลูกเรือของอพอลโล 1 ทำการทดสอบในที่ใดที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี้
คำตอบ: ห้องจำลองสภาพอากาศตามความสูงระดับต่างๆ

คำถาม: ใครคือลูกเรือหลักของอพอลโล 1 ซึ่งพวกเขาตั้งชื่อกันเอง
คำตอบ: กริสซอม, ไวท์ และแชฟฟี

คำถาม: การทดสอบปลั๊กเอาต์ทำอะไรเพื่อจำลองสถานการณ์ของ LC-34
คำตอบ: การนับถอยหลังสู่การปล่อยตัว

คำถาม: นอกเหนือจากศูนย์อวกาศเคนเนดี้แล้ว อพอลโล 1 ยังทำการทดสอบที่ใด
คำตอบ: สถาบันการบินนอร์ธอเมริกัน
การทดสอบปลั๊กเอาต์เริ่มขึ้นในเช้าวันที่ 27 มกราคม ปี 1967 และเผชิญสารพัดปัญหาในทันที นักบินที่หนึ่ง ได้กลิ่นแปลกๆ ในชุดอวกาศของพวกเขา จนทำให้การปิดประตูล่าช้า จากนั้น ปัญหาในการสื่อสารก็ทำให้นักบินอวกาศหงุดหงิดจนทำให้ต้องหยุดการจำลองการนับถอยหลังไว้ก่อน ในช่วงระหว่างที่หยุดนี้ ได้เกิด ไฟไหม้จากไฟฟ้า ในห้องโดยสารและลุกลามอย่างรวดเร็วในสภาพความกดอากาศสูงซึ่งมี ออกซิเจน 100% ในบรรยากาศ ไฟทำให้ความกดอากาศเพิ่มขึ้นสูงจนห้องโดยสารแตกและไฟลามไปบนบริเวณฐานปล่อยยาน ทำให้ช่วยเหลือลูกเรือได้ลำบาก นักบินอวกาศ สลบ ก่อนที่จะสามารถเปิดประตูได้

คำถาม: ปัญหาแรกที่นักบินอวกาศเผชิญคืออะไร
คำตอบ: ได้กลิ่นแปลกๆ ในชุดอวกาศของพวกเขา

คำถาม: การทดสอบปลั๊กเอาต์ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อใด
คำตอบ: 27 มกราคม ปี 1967

คำถาม: เกิดอะไรขึ้นระหว่างการทดสอบปลั๊กเอาต์จนเกิดความล่าช้าเมื่อได้กลิ่นเหม็นในชุดอวกาศ
คำตอบ: ไฟไหม้จากไฟฟ้า

คำถาม: เกิดอะไรขึ้นกับลูกเรือบนยานอวกาศระหว่างการทดสอบปลั๊กเอาต์
คำตอบ: สลบ

คำถาม: บรรยากาศแบบใดที่เป็นเชื้อเพลิงให้ไฟลุกลามไปทั่วห้องโดยสาร
คำตอบ: ออกซิเจน 100%
ด้วยเงินทุน 230,000 ดอลลาร์ นาฟซ์เกอร์ ข้อมูลเกี่ยวกับการลงจอดบนดวงจันทร์ซึ่งถ่ายทอดจากอพอลโล 11 ที่หลงเหลืออยู่ได้รับการรวบรวมโดย และบริษัท โลว์รีดิจิทัล ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ซ่อมแซมข้อมูลเหล่านั้น วิดีโอได้รับการปรับปรุงเพื่อกำจัดเสียงรบกวนและความสั่นไหวของภาพ โดยไม่ทำลายความชอบธรรมทางประวัติศาสตร์ ภาพมาจากเทปในออสเตรเลีย จากคลังข้อมูลของ ซีบีเอสนิวส์และ และภาพบันทึกแบบคีเนสโคป ซึ่งทำขึ้นที่ศูนย์อวกาศจอห์นสัน วิดีโอที่ได้รับการซ่อมแซมยังคงเป็น ภาพขาวดำ และได้มีการปรับปรุงทางระบบดิจิทัลแต่ไม่มีการปรับปรุงคุณภาพของเสียง

คำถาม: ใครเป็นผู้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการลงจอดดวงจันทร์ของอพอลโล 11 ที่ยังหลงเหลืออยู่
คำตอบ: นาฟซ์เกอร์

คำถาม: เทปวิดีโอได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงโดยไม่ทำลายความชอบธรรมทางประวัติศาสตร์หรือว่าแง่มุมบางอย่างในเทปวิดีโอสูญเสียความชอบธรรมทางประวัติศาสตร์
คำตอบ: โดยไม่ทำลายความชอบธรรมทางประวัติศาสตร์

คำถาม: มีการใช้การบันทึกภาพแบบใดที่ศูนย์อวกาศจอห์นสันเพื่อช่วยในการซ่อมแซมเทปต้นฉบับ
คำตอบ: และภาพบันทึกแบบคีเนสโคป

คำถาม: บริษัทใดได้รับมอบหมายให้พยายามซ่อมแซมเทปต้นฉบับ
คำตอบ: โลว์รีดิจิทัล

คำถาม: เทปที่ได้รับการซ่อมแซมมีการเพิ่มสีเพื่อเพิ่มคุณภาพของภาพหรือยังคงเป็นภาพขาวดำ
คำตอบ: ภาพขาวดำ
สนธิสัญญาสำคัญที่ทำให้เกิดสหภาพยุโรปเริ่มต้น ด้วย กฎบังคับใช้ร่วมกันว่าด้วยเรื่องถ่านหินและเหล็ก ตามด้วยข้อบังคับว่าด้วยเรื่องพลังงานอะตอม แต่สถาบันที่สมบูรณ์และเป็นทางการถือกำเนิดขึ้นผ่าน สนธิสัญญากรุงโรม ปี 1957 และสนธิสัญญามาสทริชท์ ปี 1992 (ปัจจุบัน คือ TFEU) โดยมีการแก้ไขเล็กๆ น้อยๆ ในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 และมีการลงนามแก้ไขสนธิสัญญาครั้งสำคัญเพื่อให้การสร้างตลาดเดียวในสหภาพเสร็จสมบูรณ์ตามกฎหมายยุโรปเดียว ปี 1986 โดยต่อยอดการสร้างยุโรปให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นผ่านสนธิสัญญาอัมส์เตอร์ดัม ปี 1997 และมีการแก้ไขเล็กน้อยเพื่อให้สอดรับกับอำนาจของประเทศสมาชิกในสถาบัน EU ในสนธิสัญญานีซ ปี 2001 และสนธิสัญญาลิสบอน ปี 2007 นับตั้งแต่ก่อตั้ง ได้มีประเทศสมาชิกเข้าร่วมกลุ่มเพิ่มเติมอย่างต่อเนื่องผ่านสนธิสัญญาการเข้าเป็นสมาชิก ไม่ว่าจะเป็นสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เดนมาร์ก และนอร์เวย์ในปี 1972 (นอร์เวย์ ไม่ได้ เข้าร่วมในท้ายที่สุด) กรีซในปี 1979 สเปนและโปรตุเกสในปี 1985 ออสเตรีย ฟินแลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดนในปี 1994 (นอร์เวย์ยังคงเข้าร่วมไม่สำเร็จเนื่องจากขาดการรับรองจากประชามติ) สาธารณรัฐเช็ก ไซปรัส เอสโตเนีย ฮังการี ลัตเวีย ลิธัวเนีย มอลตา โปแลนด์ สโลวาเกีย และสโลวีเนียในปี 2004 โรมาเนียและบัลกาเรียในปี 2007 และโครเอเชียในปี 2013 กรีนแลนด์ ลงนามในสนธิสัญญาปี 1985 ทำให้ได้สถานะพิเศษ

คำถาม: สนธิสัญญาสำคัญที่ทำให้เกิดสหภาพยุโรปเริ่มต้นขึ้นอย่างไร
คำตอบ: ด้วย กฎบังคับใช้ร่วมกันว่าด้วยเรื่องถ่านหินและเหล็ก

คำถาม: สนธิสัญญา 2 ฉบับใดทำให้สหภาพยุโรปกลายเป็นสถาบันที่เป็นทางการยิ่งขึ้น
คำตอบ: สนธิสัญญากรุงโรม ปี 1957 และสนธิสัญญามาสทริชท์ ปี 1992 (ปัจจุบัน คือ TFEU)

คำถาม: สเปนและโปรตุเกสเข้าร่วมสหภาพยุโรปเมื่อปีใด
คำตอบ: 1985

คำถาม: ในปี 1972 นอร์เวย์เข้าร่วมกลุ่มสหภาพยุโรปได้สำเร็จหรือไม่
คำตอบ: ไม่ได้

คำถาม: ประเทศใดลงนามในสนธิสัญญาปี 1985 และได้สถานะพิเศษ
คำตอบ: กรีนแลนด์

คำถาม: สาเหตุที่ทำให้ต้องมีสนธิสัญญาสำคัญที่นำไปสู่การก่อตั้ง EU คืออะไร
คำตอบ: กฎบังคับใช้ร่วมกันว่าด้วยเรื่องถ่านหินและเหล็ก ตามด้วยข้อบังคับว่าด้วยเรื่องพลังงานอะตอม

คำถาม: สนธิสัญญามาสทริชท์มีการลงนามในปีใด
คำตอบ: ปี 1992

คำถาม: กฎหมายยุโรปเดียวถูกตราขึ้นเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1986

คำถาม: เดนมาร์กเข้าร่วม EU เมื่อใด
คำตอบ: 1972

คำถาม: กรีนแลนด์ลงนามในสนธิสัญญาที่ทำให้ตนได้สถานะพิเศษเมื่อใด
คำตอบ: 1985
ไม่มี สนธิสัญญาเดิมฉบับใดบัญญัติสิทธิขั้นพื้นฐานในการคุ้มครองการกล่าวอ้างถึงสหภาพยุโรป ไม่มีการคาดการณ์ว่ามาตรการต่างๆ ของสหภาพยุโรปจะต้องเป็นไปตามหลักสิทธิมนุษยชน ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของการดำเนินการทางกฎหมายหรือการบริหารสถาบันในสหภาพยุโรป ในเวลานั้น ข้อกังวลเดียวที่ปรากฏคือจะต้องป้องกันมิให้ ประเทศสมาชิก ละเมิดหลักสิทธิมนุษยชน จนนำไปสู่การจัดทำอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนยุโรปใน ปี 1950 และการจัดตั้ง ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป ศาลยุติธรรมสหภาพยุโรปตระหนักว่าสิทธิขั้นพื้นฐานควรเป็นหลักเกณฑ์ทั่วไปของกฎหมายแห่งสหภาพยุโรป เนื่องจากความจำเป็นที่มาตรการต่างๆ ของสหภาพยุโรปจะต้องสอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชนที่มีบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญของประเทศสมาชิกเริ่มปรากฏเด่นชัดขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ใน ปี 1999 คณะมนตรียุโรปได้จัดตั้งหน่วยงานดูแลเรื่องการร่างกฏบัตรสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรป ซึ่งอาจกลายเป็นรากฐานของรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพยุโรป และออกแบบมาเพื่อใช้กับสหภาพยุโรปและสถาบันต่างๆ ในสหภาพโดยเฉพาะ กฎบัตรสิทธิขั้นพื้นฐานของสหภาพยุโรปได้ร่างรายการสิทธิขั้นพื้นฐานจากอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิมนุษยชนยุโรปและหลักอิสรภาพขั้นพื้นฐาน ปฏิญญาว่าด้วยหลักสิทธิมนุษยชนที่กำหนดขึ้นโดยรัฐสภายุโรปกำหนดขึ้นเมื่อปี 1989 และสนธิสัญญาต่างๆ ของสหภาพยุโรป

คำถาม: มีสนธิสัญญาฉบับแรกเริ่มกี่ฉบับที่บัญญัติเรื่องสิทธิขั้นพื้นฐานที่ได้รับการคุ้มครองโดย EU
คำตอบ: ไม่มี

คำถาม: หน่วยงานใดก่อตั้งขึ้นเพื่อป้องกันมิให้มีการละเมิดสิทธิมนุษยชน
คำตอบ: ประเทศสมาชิก

คำถาม: ปฏิญญาว่าด้วยหลักสิทธิมนุษยชนจัดตั้งขึ้นเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1950

คำถาม: ข้อตกลงอีกฉบับที่จัดทำขึ้นในเวลาเดียวกับปฏิญญาว่าด้วยหลักสิทธิมนุษยชนคืออะไร
คำตอบ: ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป

คำถาม: คณะมนตรียุโรปมอบหมายให้หน่วยงานหนึ่งดูแลเรื่องการร่างกฏบัตรสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1999
ภายหลัง การเลือกตั้งที่ทำให้พรรคแรงงานได้เป็นรัฐบาลของสหราชอาณาจักร ใน ปี 1997 สหราชอาณาจักรได้ลงนามรับรองข้อตกลงว่าด้วยนโยบายทางสังคมอย่างเป็นทางการ ทำให้สามารถรวมข้อตกลงดังกล่าวเข้าไว้เป็นตัวบททางสังคมในสนธิสัญญาอัมส์เตอร์ดัม ปี 1997 หลังจากมีการแก้ไขเล็กน้อย ต่อมาสหราชอาณาจักรจึงได้นำข้อกฎหมายหลักที่ได้รับความเห็นชอบก่อนหน้านี้ภายใต้ข้อตกลงว่าด้วยนโยบายทางสังคม ข้อบังคับว่าด้วยสภาคนงาน ปี 1994 ซึ่งกำหนดให้ต้องมี การให้คำปรึกษาแก่แรงงานในธุรกิจ และข้อบังคับว่าด้วยการลาคลอด ปี 1996 10 ปีหลังจากสนธิสัญญาอัมส์เตอร์ดัมปี 1997 และการบังคับใช้ตัวบททางสังคม สหภาพยุโรปจึงได้นำนโยบายริเริ่มในหลายสาขาของนโยบายทางสังคมไปปฏิบัติใช้ อาทิ แรงงานสัมพันธ์และอุตสาหกรรมสัมพันธ์ โอกาสที่เท่าเทียม อนามัยและความปลอดภัย สาธารณสุข การคุ้มครองเด็ก ผู้พิการและผู้สูงอายุ ตลอดจนความยากจน แรงงานต่างด้าว การศึกษา การฝึกอบรม และเยาวชน

คำถาม: สิ่งที่ทำให้สหราชอาณาจักรลงนามรับรองในข้อตกลงว่าด้วยนโยบายทางสังคมคืออะไร
คำตอบ: การเลือกตั้งที่ทำให้พรรคแรงงานได้เป็นรัฐบาลของสหราชอาณาจักร

คำถาม: สหราชอาณาจักรลงนามรับรองในข้อตกลงว่าด้วยนโยบายทางสังคมอย่างเป็นทางการเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1997

คำถาม: ข้อบังคับใดบัญญัติขึ้นในปี 1994
คำตอบ: ข้อบังคับว่าด้วยสภาคนงาน

คำถาม: ข้อบังคับว่าด้วยการลาคลอดมีขึ้นเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1996

คำถาม: ข้อบังคับว่าด้วยสภาคนงานกำหนดให้ต้องมีสิ่งใด
คำตอบ: การให้คำปรึกษาแก่แรงงานในธุรกิจ
ป่าดิบชื้นอเมซอน (ภาษาโปรตุเกส: Floresta Amazônica หรือ Amazônia, ภาษาสเปน: Selva Amazónica, Amazonía หรือมักเรียกว่า Amazonia, ภาษาฝรั่งเศส: Forêt amazonienne, ภาษาดัตช์: Amazoneregenwoud) หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ เป็น ป่าใบกว้างชื้น ที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ แอ่งนี้กินพื้นที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) โดยที่ป่าดิบชื้นอเมซอนกินพื้นที่ไป 5,500,000 ตารางกิโลเมตร (2,100,000 ตารางไมล์) พื้นที่นี้มีดินแดนเป็นของประเทศต่างๆ รวมทั้งหมด 9 ประเทศ พื้นที่ป่าส่วนใหญ่ราวร้อยละ 60 อยู่ใน ประเทศบราซิล รองลงมา คือ เปรู ร้อยละ 13 และโคลอมเบีย ร้อยละ 10 และอีกเล็กน้อยในเวเนซุเอลา เอกวาดอร์ โบลิเวีย กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รัฐหรือกระทรวงในกว่า 4 ประเทศมีคำว่า "อเมซอนาส" ปรากฏอยู่ในชื่อ ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก และเป็นป่าดิบชื้นเขตร้อนขนาดใหญ่ที่สุดและมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก มีต้นไม้ประมาณ 390 พันล้านต้นและมีพันธุ์ไม้ประมาณ16,000 ชนิด

คำถาม: ชื่อใดในภาษาอังกฤษที่ใช้อธิบายป่าดิบชื้นอเมซอนได้เช่นกัน
คำตอบ: หรือที่เรียกว่า Amazonia หรือ Amazon Jungle ในภาษาอังกฤษ

คำถาม: ป่าดิบชื้นนี้ครอบคลุมพื้นที่กี่ตารางกิโลเมตรของแอ่งอเมซอน
คำตอบ: 5,500,000

คำถาม: พื้นที่นี้ควบคุมโดยประเทศต่างๆ รวมทั้งหมดกี่ประเทศ
คำตอบ: 9

คำถาม: ประเทศที่มีชื่อ “อเมซอนาส” ปรากฏในชื่อมีกี่ประเทศ
คำตอบ: 4

คำถาม: ป่าอเมซอนคิดเป็นร้อยละเท่าไหร่ของพื้นที่ป่าดิบชื้นทั่วโลก
คำตอบ: ป่าอเมซอนคิดเป็นเนื้อที่ กว่าครึ่ง ของป่าดิบชื้นที่ยังเหลืออยู่บนโลก

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนในภาษาดัตช์เรียกว่าอะไร
คำตอบ: Amazoneregenwoud

คำถาม: ป่าดิบชื้นใดครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้
คำตอบ: ป่าดิบชื้นอเมซอน

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนมีพื้นที่มากที่สุดในประเทศใด
คำตอบ: ประเทศบราซิล

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนคิดเป็นจำนวนเท่าใดของป่าดิบชื้นทั่วโลก
คำตอบ: กว่าครึ่ง

คำถาม: พันธุ์ไม้ที่พบได้ในป่าดิบชื้นอเมซอนมีจำนวนกี่ชนิด
คำตอบ: 16,000

คำถาม: ป่าดิบชื้นอเมซอนเป็นป่าชนิดใด
คำตอบ: ป่าใบกว้างชื้น

คำถาม: แอ่งอเมซอนมีพื้นที่กี่ตารางกิโลเมตร
คำตอบ: 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,70

คำถาม: แอ่งอเมซอนกินพื้นที่ทั้งหมดกี่ประเทศ
คำตอบ: 9

คำถาม: ประเทศใดกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของป่าดิบชื้นอเมซอน
คำตอบ: ประเทศบราซิล

คำถาม: พันธุ์ไม้ในป่าดิบชื้นเขตร้อนอเมซอนมีประมาณกี่ชนิด
คำตอบ: 16,000
ช่วงปี 1991 ถึง 2000 พื้นที่ป่าทั้งหมดที่สูญหายไปในเขตอเมซอนเพิ่มสูงขึ้นจาก 415,000 เป็น 587,000 ตารางกิโลเมตร (160,000 เป็น 227,000 ตารางไมล์) โดยพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ที่หายไปกลายเป็น ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ ร้อยละ 70 ของเขตป่าเก่าในอเมซอน และ 91% ของพื้นที่ที่ถูกตัดไม้ทำลายป่านับตั้งแต่ปี 1970 ถูกใช้เป็นทุ่งปศุสัตว์ ปัจจุบัน บราซิลถือเป็น ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดี งานวิจัยใหม่ที่จัดทำโดยเลดิเมียร์ โอลิเวียราและคณะชี้ว่าพื้นที่ป่าดิบชื้นในอเมซอนถูกโค่นมากขึ้นและมีฝนตกในพื้นที่น้อยลง ส่งผลให้ผลผลิตต่อเฮกเตอร์ลดลง แม้คนส่วนใหญ่จะเห็นต่าง แต่ในความเป็นจริง บราซิลยังไม่ได้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเห็นได้ชัดจากการตัดไม้ในเขตป่าดิบชื้นและแปลงพื้นที่เหล่านี้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

คำถาม: ในปี 1991 ป่าอเมซอนหายไปแล้วรวมทั้งหมดกี่ตารางกิโลเมตร
คำตอบ: 415,000

คำถาม: พื้นที่ป่าอเมซอนหายไปกี่ตารางกิโลเมตรในปี 2000
คำตอบ: 587,000

คำถาม: พื้นที่ป่าอเมซอนที่ถูกโค่นส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อการใด
คำตอบ: ทุ่งเลี้ยงโคกระบือ

คำถาม: ประเทศบราซิลเป็นผู้ผลิตถั่วเหลืออันดับที่เท่าไหร่ของโลก
คำตอบ: ผู้ผลิตถั่วเหลืองอันดับ 2 ของโลก

คำถาม: พื้นที่ป่าอเมซอนที่ถูกโค่นเพื่อขยายการปศุสัตว์คิดเป็นร้อยละเท่าไหร่
คำตอบ: 91%
ความต้องการของชาวไร่ ถั่วเหลือง ถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำโครงการคมนาคมหลายแห่งที่เป็นประเด็นถกเถียงและมีการดำเนินการอยู่ในป่าอเมซอน ทางหลวง 2 เส้นแรกเปิดเส้นทางในพื้นที่ป่าดิบชื้นจนนำไปสู่ การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม นั่นหมายความว่าอัตราการตัดไม้ทำลายป่าต่อปีนับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 (22,392 ตร.กม. 8,646 ตารางไมล์ ต่อปี) คิดเป็น 18% ซึ่งสูงกว่าเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา (19,018 ตร.กม. หรือ 7,343 ตารางไมล์ต่อปี) แม้อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจะ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 ถึง 2014 แต่อัตราดังกล่าวก็เพิ่มขึ้นหากนับจนถึงปัจจุบัน

คำถาม: ทางหลวงในเขตป่าดิบชื้นอเมซอนสร้างขึ้นเพื่อชาวไร่กลุ่มใดเป็นหลัก
คำตอบ: ถั่วเหลือง

คำถาม: การสร้างทางหลวงในเขตป่าดิบชื้นอเมซอนนำไปสู่เหตุการณ์ใด
คำตอบ: การตั้งถิ่นฐานและการตัดไม้ทำลายป่าเพิ่มเติม

คำถาม: อัตราการทำลายป่านับตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 คิดเป็นกี่ตารางไมล์ต่อปี
คำตอบ: 8,646 ตารางไมล์

คำถาม: เกิดอะไรขึ้นกับอัตราการตัดไม้ทำลายป่าในเขตอเมซอนของบราซิลในช่วงปี 2004 - 2014
คำตอบ: ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

คำถาม: อัตราการตัดไม้ทำลายป่าจากปี 2000 ถึง 2005 เพิ่มขึ้นเท่าไหร่เมื่อเทียบกับปี 1995 ถึง 2000
คำตอบ: 18%
นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลเรื่องการสูญเสีย ความหลากหลายทางชีวภาพ ที่จะเป็นผลมาจาก การทำลายป่า รวมไปถึงการปล่อย คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก ซึ่งอาจเร่งการเกิดภาวะโลกร้อน ป่าไม้ผลัดใบอเมซอนคิดเป็นประมาณ 10% ของผลผลิตหลักบนพื้นโลกและ 10% ของปริมาณคาร์บอนที่เก็บกักอยู่ในระบบนิเวศ ซึ่งคิดเป็น 1.1 × 1011 เมตริกตันของคาร์บอน โดยคาดว่าป่าอเมซอนมีปริมาณคาร์บอนสะสม 0.62 ± 0.37 ตันต่อเฮกเตอร์ต่อปีในช่วงปี 1975 ถึง 1996

คำถาม: นักสิ่งแวดล้อมกังวลเรื่องอะไรเกี่ยวกับพื้นที่ป่าอเมซอนที่สูญหายไป
คำตอบ: ความหลากหลายทางชีวภาพ

คำถาม: นักสิ่งแวดล้อมชี้ว่าการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพอาจเป็นผลมาจากสิ่งใด
คำตอบ: การทำลายป่า

คำถาม: สิ่งที่ถูกปล่อยออกมาจากเขตอเมซอนที่นักสิ่งแวดล้อมเป็นกังวลคืออะไร
คำตอบ: คาร์บอนที่ถูกกักอยู่ในพืชผัก

คำถาม: คาร์บอนในโลกที่ถูกกักเก็บไว้ในป่าอเมซอนมีปริมาณเท่าใด
คำตอบ: 10%

คำถาม: นักสิ่งแวดล้อมเชื่อว่าปริมาณคาร์บอนที่ถูกกักไว้ในป่าอเมซอนมีกี่เมตริกตัน
คำตอบ: 1.1 × 1011
ใน ปี 2010 ป่าดิบชื้นอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งอย่างหนักอีกครั้ง ซ้ำยังร้ายแรงยิ่งกว่าภาวะแห้งแล้งในปี 2005 พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมีประมาณ 1,160,000 ตารางไมล์ (3,000,000 ตร.กม.) ของพื้นที่ป่าดิบชื้น เมื่อเทียบกับขนาด 734,000 ตารางไมล์ (1,900,000 ตร.กม.) ในปี 2005 ภาวะแห้งแล้งในปี 2010 มี จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง ที่พืชผักล้มตาย ส่วนภาวะแห้งแล้งใน ปี 2005 มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ วารสาร Science เผยแพร่ผลการศึกษาว่า ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ราว 1.5 กิกะตัน แต่ในช่วงปี 2005 กลับมีก๊าซคาร์บอนปล่อยออกมา 5 กิกะตัน และอีก 8 กิกะตันในปี 2010

คำถาม: ป่าอเมซอนประสบภาวะแห้งแล้งในปีใดที่อาจถือได้ว่ารุนแรงกว่าปี 2005
คำตอบ: ปี 2010

คำถาม: พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะแห้งแล้งปี 2010 มีขนาดกี่ตารางไมล์
คำตอบ: 1,160,000

คำถาม: พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากการล้มตายของพืชผักจากภาวะแห้งแล้งปี 2010 มีกี่แห่ง
คำตอบ: จุดศูนย์กลาง 3 แห่ง

คำถาม: ตอนใต้ของป่าอเมซอนได้รับผลกระทบจากภาวะแห้งแล้งมากที่สุดในปีใด
คำตอบ: ปี 2005

คำถาม: ในช่วงปีปกติ ป่าอเมซอนจะดูดซับคาร์บอนไว้ราวกี่ตัน
คำตอบ: 1.5 กิกะตัน
ทีโนฟอราเกือบทุกชนิดเป็นสัตว์นักล่าที่ออกล่าเหยื่อตั้งแต่สัตว์ตัวอ่อนและโรติเฟอร์ขนาดเล็กจิ๋ว ไปจนถึงสัตว์ตระกูลครัสเตเชียนขนาดเล็กที่โตเต็มวัย ยกเว้นก็แต่เพียงตัวอ่อนของ 2 สายพันธุ์ที่อาศัยเป็นกาฝากอยู่บนซาล์ป ซึ่งจะกลายเป็นอาหารของทีโนฟอราตัวโตเต็มวัยในเวลาต่อมา หากสภาพแวดล้อมเป็นใจ ทีโนฟอราจะกินอาหารได้ถึง 10 เท่าของน้ำหนักตัว ต่อวัน แต่ทว่ามีเพียง 100–150 สายพันธุ์ ที่ได้รับการยืนยันแล้ว ในขณะที่อีก 25 สายพันธุ์ยังไม่มีการอธิบายและตั้งชื่อโดยสมบูรณ์ ตัวอย่างที่ปรากฏในตำรา ได้แก่ ไซดิปพิดที่ลำตัวเป็นรูปทรงไข่ และมีเทนทาเคิลคู่ที่ยืดหดได้ติดอยู่กับ เทนทิลลา ("เทนทาเคิลขนาดเล็ก") ที่ปกคลุมไปด้วย คอลโลบราสท์ ซึ่งเป็นเซลล์เหนียวๆ ที่ใช้จับเหยื่อ ไฟลัมชนิดนี้มีลำตัวกว้าง มีพลาทิคเทนิดรูปทรงแบน ตัวโตเต็มวัยของสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะไม่มีส่วนหวี ในขณะที่คอสตัลเบรอยด์ซึ่งไม่มี เทนทาเคิล และล่าทีโนฟอราตัวอื่นโดยใช้ปากขนาดใหญ่และขาจำนวนมาก ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง ที่ทำหน้าที่เหมือนฟัน ความหลากหลายนี้ทำให้หลายสายพันธุ์เพิ่มประชากรจำนวนมากได้ในพื้นที่แห่งเดียวกัน เนื่องจากพวกมันมีความสามารถพิเศษในการล่าเหยื่อต่างชนิดกัน ทั้งยังมีวิธีการจับเหยื่อหลากหลายรูปแบบเหมือนกับที่แมงมุมใช้

คำถาม: ทีโนฟอรากินอาหารได้วันละเท่าไหร่
คำตอบ: 10 เท่าของน้ำหนักตัว

คำถาม: ทีโนฟอราที่ได้รับการยืนยันแล้วมีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 100–150

คำถาม: ทีโนฟอราที่ยังไม่มีการอธิบายหรือตั้งชื่อโดยสมบูรณ์มีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 25

คำถาม: ทีโนฟอราที่ได้รับการยืนยันแล้วมีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 100–150

คำถาม: เทนทาเคิลเล็กๆ ที่พบบนไซดิปพิดเรียกว่าอะไร
คำตอบ: เทนทิลลา

คำถาม: ทีโนฟอรากินอาหารได้วันละเท่าไหร่
คำตอบ: 10 เท่าของน้ำหนักตัว

คำถาม: สิ่งที่คอสตัลเบรอยด์ไม่มีเหมือนทีโนฟอราชนิดอื่นคืออะไร
คำตอบ: เทนทาเคิล

คำถาม: คอสตัลเบรอยด์ใช้อวัยวะส่วนใดเป็นเหมือนฟัน
คำตอบ: ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง

คำถาม: ทีโนฟอรากินอาหารวันละประมาณเท่าไหร่
คำตอบ: 10 เท่าของน้ำหนักตัว

คำถาม: เทนทาเคิลเล็กๆ ที่พบบนไซดิปพิดเรียกว่าอะไร
คำตอบ: เทนทิลลา

คำถาม: เบรอยด์ใช้อวัยวะส่วนใดเป็นเหมือนฟัน
คำตอบ: ซึ่งเป็นซีเลียชนิดแข็ง

คำถาม: ไซดิปพิดใช้อวัยวะส่วนใดในการจับเหยื่อ
คำตอบ: คอลโลบราสท์

คำถาม: ทีโนฟอรามีด้วยกันกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 100–150 สายพันธุ์
แม้จะมีลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น แต่ซากฟอสซิลที่คาดว่าน่าจะเป็นของทีโนฟอราชนิดไม่มี เทนทาเคิล แต่มีจำนวนซี่หวีมากกว่าสายพันธุ์ปัจจุบัน ได้ถูกค้นพบในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงต้นยุคแคมเบรียนหรือประมาณ 515 ล้านปี ก่อน ตำแหน่งของทีโนฟอราในแผนผังตระกูลการวิวัฒนาการของสัตว์มีการถกเถียงมาอย่างยาวนาน โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเห็นว่าหากพิจารณาจากวงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุล ไนดาเรียและไบลาทีเรียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่าความสัมพันธ์กับทีโนฟอรา งานวิเคราะห์วงศ์วานวิวัฒนาการในระดับโมเลกุลเมื่อเร็วๆ นี้ได้ข้อสรุปว่าบรรพบุรุษร่วมของทีโนฟอราทั้งหมดในยุคปัจจุบันมีลักษณะเหมือนไซดิปพิด และกลุ่มสายพันธุ์ปัจจุบันทั้งหมดน่าจะเพิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ภายหลังเหตุการณ์ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน เมื่อ 66 ล้านปีก่อน หลักฐานที่รวบรวมได้นับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1980 ชี้ว่า “ไซดิปพิด” ไม่ได้ มาจากชาติพันธุ์เดียว หรือไม่ได้มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเพียงสายพันธุ์เดียว เนื่องจากกลุ่มสายพันธุ์ทีโนฟอราดั้งเดิมอื่นๆ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่สืบเชื้อสายมาจากไซดิปพิดต่างชนิดกัน

คำถาม: การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีนเกิดขึ้นเมื่อใด
คำตอบ: 66 ล้านปีก่อน

คำถาม: หลักฐานบ่งชี้ว่าไซดิปพิดไม่ใช่สิ่งใด
คำตอบ: มาจากชาติพันธุ์เดียว

คำถาม: ซากฟอซซิลทีโนฟอราที่พบมีอายุเท่าใด
คำตอบ: 515 ล้านปี

คำถาม: ซากฟอซซิลทีโนฟอราที่พบไม่มีอวัยวะใดอย่างที่พบได้ในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน
คำตอบ: เทนทาเคิล

คำถาม: ซากฟอซซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอรามีอายุเท่าใด
คำตอบ: 515 ล้านปี

คำถาม: เหตุการณ์ใดเกิดขึ้นเมื่อ 66 ล้านปีก่อน
คำตอบ: การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลิโอจีน

คำถาม: ไซดิปพิดไม่ใช่สิ่งใด
คำตอบ: มาจากชาติพันธุ์เดียว

คำถาม: ทีโนฟอรายุคปัจจุบันมีอวัยวะใดที่ไม่พบในซากฟอซซิลที่ค้นพบ
คำตอบ: เทนทาเคิล
ทีโนฟอรามีขนาดราว 1 มิลลิเมตร (0.039 นิ้ว) ถึง 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) เป็นหอยที่เป็นสัตว์ (non-colonial) ขนาดใหญ่ที่สุด ใช้ซีเลีย ("ขน") เป็นอวัยวะหลักใน การเคลื่อนไหว สายพันธุ์ส่วนใหญ่มีแถบ 8 แถบที่เรียกว่าซี่หวียาวเท่าลำตัว มีซีเลียซึ่งมีลักษณะเหมือนหวี เรียกว่า "ทีเน” เรียงต่อกันเป็นซี่หวีเมื่อตีซีเลีย โดยที่หวีแต่ละซี่จะแตะกับซี่ด้านล่าง ชื่อ "ทีโนฟอรา" แปลว่า "การถือหวี” มาจากภาษากรีก “κτείς” (รูปรากศัพท์ κτεν-) ซึ่งแปลว่า "หวี" และคำต่อท้ายในภาษากรีกว่า “-φορος” แปลว่า "การถือ"

คำถาม: ขนที่พบบนทีโนฟอราเรียกว่าอะไร
คำตอบ: ซีเลีย

คำถาม: ซีเลียใช้ทำอะไร
คำตอบ: การเคลื่อนไหว

คำถาม: แถบซีเลียที่มีลักษณะคล้ายหวีเรียกว่าอะไร
คำตอบ: ทีเน

คำถาม: ทีโนฟอราแปลว่าอะไรในภาษากรีก
คำตอบ: การถือหวี
เนื่องจากมี ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น ซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก และฟอสซิลที่เชื่อว่าเป็นของทีโนฟอราก็พบได้แค่ในตะกอนทับถมแบบลาเกอร์ชเต็ทเทอซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อที่นิ่มโดยเฉพาะ นับจนถึงกลางทศวรรษ 1990 เราพบตัวอย่างที่พอให้วิเคราะห์ได้เพียง 2 ตัวอย่าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสายพันธุ์สูงสุดจากต้นยุคดีโวเนียน (เอมเซียน) ต่อมาจึงได้ค้นพบ 3 สายพันธุ์สันนิษฐานเพิ่มเติมในพื้นที่เบอร์เจสส์ เชล และแนวหินอื่นๆ ในแคนาดาที่มีอายุใกล้เคียงกัน คือ ประมาณ 505 ล้านปีก่อนจากช่วง กลางยุคแคมเบรียน ตัวอย่างฟอกซิลทั้งสามล้วนแล้วแต่ไม่มี เทนทาเคิล แต่มีซี่หวีราว 24 ถึง 80 ซี่ ซึ่งมากกว่า 8 สายพันธุ์ทั่วไปที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีโครงสร้างเหมือนอวัยวะภายใน ต่างจากโครงสร้างที่พบในทีโนฟอรายุคปัจจุบัน ฟอสซิลสายพันธุ์หนึ่งที่มีการรายงานครั้งแรกเมื่อปี 1996 มีปากขนาดใหญ่ที่โอบล้อมไปด้วยขอบพับที่อาจเป็นกล้ามเนื้อ หลักฐานจากประเทศจีนใน 1 ปีต่อมาชี้ว่าทีโนฟอราชนิดดังกล่าวพบได้ทั่วไปในยุคแคมเบรียน แต่อาจมีลักษณะต่างจากสายพันธุ์ปัจจุบันอย่างมาก ดังที่เห็นได้จากหวีของซากฟอสซิลชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่บนส่วนครับที่ยื่นออกมา เป็นต้น อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจสันนิษฐานได้ว่าเป็น วุ้นหวี

คำถาม: เพราะเหตุใดซากฟอสซิลทีโนฟอราจึงพบได้ยากมาก
คำตอบ: ลำตัวนิ่ม คล้ายวุ้น

คำถาม: อีโอเอนโดรเมดาจากยุคอีดีแอคารันอาจเป็นสิ่งใด
คำตอบ: วุ้นหวี

คำถาม: ยุค 505 ล้านปีก่อนเรียกว่ายุคอะไร
คำตอบ: กลางยุคแคมเบรียน

คำถาม: สายพันธุ์ที่พบในเบอร์เจสส์ เชลมีทั้งหมดกี่สายพันธุ์
คำตอบ: 3

คำถาม: ซากฟอสซิลที่พบในเบอร์เจสส์ เชลไม่มีสิ่งใด
คำตอบ: เทนทาเคิล
ความสัมพันธ์ระหว่างทีโนฟอรากับเมทาซัวมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจวิวัฒนาการของสัตว์ยุคต้นและต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ประเด็นนี้ได้รับความสนใจและเป็นที่ถกเถียงกันมาหลายปี มีผู้อ้างว่าทีโนฟอราอยู่ในวงศ์ตระกูลเดียวกับ ไบลาทีเรีย อยู่ในตระกูลเดียวกับไนดาเรีย พลาโคซัว และไบลาทีเรีย และอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์ชนิดไฟลัมทั้งหมด มีงานวิจัยจำนวนมากที่ศึกษาการมีและการไม่มีขององค์ประกอบในกลุ่มยีนและ การถ่ายทอดสัญญาณ (เช่น โฮมีโอบอกซ์ หน่วยรับที่นิวเคลียส การถ่ายทอดสัญญาณ Wnt และประตูโซเดียม) ที่แสดงหลักฐานสอดคล้องกับข้อสันนิษฐาน 2 ข้อหลังที่ว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับไนดาเรีย พลาโคซัว และไบลาทีเรีย และอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์ชนิดไฟลัมทั้งหมด งานวิจัยเมื่อไม่นานมานี้ซึ่งเปรียบเทียบลำดับจีโนมของทีโนฟอรากับจีโนมของสัตว์ชนิดอื่นก็สนับสนุนข้อสันนิษฐานที่ว่าทีโนฟอราอยู่ในวงศ์ตระกูลเดียวกับสัตว์อื่นๆ ทั้งหมด ข้อสันนิษฐานนี้ชี้ว่าเซลล์ประสาทและกล้ามเนื้อประเภทต่างๆ อาจสูญหายไปในตระกูลสัตว์ที่สำคัญ (เช่น พอริเฟอรา) หรืออาจมีการวิวัฒนาการฉีกออกมาจากตระกูลทีโนฟอรา แต่นักวิจัยคนอื่นๆ โต้ว่าการสันนิษฐานว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับสัตว์อื่นทั้งหมดเป็นความผิดปกติทางสถิติที่เกิดจากจีโนมของทีโนฟอรามีอัตราการวิวัฒนาการสูง และชี้ว่า ฟอริเฟอรา (ฟองน้ำ) ต่างหากที่เป็นสัตว์ชนิดแรกในตระกูลไฟลัมที่วิวัฒนาการแยกออกมา นอกจากนี้ ทีโนฟอราและฟองน้ำยังเป็นสัตว์ตระกูลไฟลัมชนิดเดียวที่เรารู้ว่าไม่มียีน Hox ที่แท้จริง

คำถาม: งานวิจัยเมื่อเร็วๆ นี้เชื่อว่าทีโนฟอราอยู่ในตระกูลเดียวกับอะไร
คำตอบ: ไบลาทีเรีย

คำถาม: นักวิจัยส่วนหนึ่งเชื่อว่าสัตว์ชนิดใดคือสัตว์ชนิดแรกในตระกูลไฟลัมที่วิวัฒนาการแยกออกมา
คำตอบ: ฟอริเฟอรา
"ฝั่งตะวันตก" ของเฟรสโนหรือที่เรามักเรียกว่า "เฟรสโนฝั่งตะวันตก” เป็นหนึ่งในย่านที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ตั้งอยู่ทาง ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของถนนฟรีเวย์ 99 (ซึ่งแยกย่านนี้ออกจากย่านดาวน์ทาวน์ของเฟรสโน) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41 และทางใต้ของถนนนีลเส็น (หรือถนนฟรีเวย์ 180 ที่เพิ่งสร้าง) ทอดยาวไปจนถึงสุดเขตเมืองทางฝั่งตะวันตกและตอนใต้ ย่านนี้มักได้รับการขนานนามว่าเป็นศูนย์กลางชุมชน แอฟริกัน-อเมริกัน แห่งเฟรสโน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม และมีชาวเม็กซิกัน-อเมริกันและเอเชีย-อเมริกันอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ส่วนใหญ่เป็นชาว ม้งหรือลาว)

คำถาม: ฝั่งตะวันตกของเฟรสโนมีชื่อเรียกอีกอย่างว่าอะไร
คำตอบ: เฟรสโนฝั่งตะวันตก

คำถาม: ย่านเฟรสโนฝั่งตะวันตกตั้งอยู่ทางทิศใดของถนนฟรีเวย์ 99
คำตอบ: ทิศตะวันตกเฉียงใต้

คำถาม: ฝั่งตะวันตกของเฟรสโนเป็นศูนย์กลางชุมชนของคนชนชาติใด
คำตอบ: แอฟริกัน-อเมริกัน

คำถาม: ชาวเอเชีย-อเมริกัน 2 กลุ่มหลักที่อาศัยอยู่ในย่านเฟรสโนฝั่งตะวันตกคือคนเชื้อชาติใด
คำตอบ: ม้งหรือลาว

คำถาม: ย่านใดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนฟรีเวย์ 41
คำตอบ: ฝั่งตะวันตก