kornwtp/xquad-tha-qaretrieval huggingface dataset:
ในยุโรป การต่อสู้ของอเมริกาเหนือในช่วงสงครามเจ็ดปีโดยทั่วไปแล้วไม่มีชื่อเรียกแยกต่างหาก ความขัดแย้งระหว่างประเทศทั้งหมดเป็นที่รู้จักในชื่อของสงครามเจ็ดปี "เจ็ดปี" หมายถึงเหตุการณ์ในยุโรปตั้งแต่การประกาศสงครามอย่างเป็นทางการใน ปี 1756 ไปจนถึงการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพในปี 1763 วันที่เหล่านี้ไม่สอดคล้องกับการต่อสู้บนแผ่นดินใหญ่ทางตอนเหนือของอเมริกา ซึ่งเป็นบริเวณที่การต่อสู้ระหว่างอำนาจอาณานิคมทั้งสองส่วนใหญ่ได้รับข้อสรุปในเวลา 6 ปี ตั้งแต่ การต่อสู้ของจูมอนวิลล์ เกลน ในปี 1754 ไปจนถึงการยึดมอนทรีออลใน ปี 1760

คำถาม: สงครามเจ็ดปีครอบคลุมกรอบเวลาช่วงใด
คำตอบ: ปี 1756 ไปจนถึงการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพในปี 1763

คำถาม: การต่อสู้ในสงครามเจ็ดปียาวนานแค่ไหน
คำตอบ: 6 ปี

คำถาม: มอนทรีออลถูกยึดเมื่อใด
คำตอบ: ปี 1760

คำถาม: การต่อสู้ครั้งแรกในปี 1754 คือการต่อสู้ใด
คำตอบ: การต่อสู้ของจูมอนวิลล์ เกลน
ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษมีจำนวนมากกว่าชาวฝรั่งเศสในอัตราส่วน 20 ต่อ 1 โดยมีประชากรประมาณ 1.5 ล้านคนที่กระจายอยู่ตามชายฝั่งตะวันออกของทวีป ตั้งแต่โนวาสโกเชียและนิวฟาวด์แลนด์ทางตอนเหนือไปจนถึงจอร์เจียทางตอนใต้ อาณานิคมเก่าหลายแห่งมีการยึดครองที่ดินที่ขยายออกไปไกลทางด้านตะวันตกตามอำเภอใจ เพราะขอบเขตของทวีปยังไม่เป็นที่ทราบชัดเจนในช่วงที่มีการออกใบอนุญาตกรรมสิทธิ์ของจังหวัดต่างๆ แม้ว่าศูนย์กลางประชากรจะอยู่ ตามแนวชายฝั่ง แต่การตั้งถิ่นฐานก็ได้ขยายเข้าไปสู่ด้านใน โนวาสโกเชียซึ่งถูกยึดจากฝรั่งเศสในปี 1713 ยังคงมีประชากรที่พูดภาษาฝรั่งเศสจำนวนมาก นอกจากนี้ บริเตนยังยึดรูเพิตส์แลนด์ ซึ่งเป็นบริเวณที่ฮัดสัน เบย์ คอมพานีค้าขายแลกเปลี่ยนขนสัตว์กับชนเผ่าพื้นเมือง

คำถาม: อัตราส่วนของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษต่อชาวฝรั่งเศสอยู่ที่เท่าใด
คำตอบ: 20 ต่อ 1

คำถาม: ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษอาศัยอยู่บริเวณใด
คำตอบ: ตั้งแต่โนวาสโกเชียและนิวฟาวด์แลนด์ทางตอนเหนือไปจนถึงจอร์เจียทางตอนใต้

คำถาม: ประชากรในอาณานิคมมีจุดศูนย์กลางอยู่บริเวณใด
คำตอบ: ตามแนวชายฝั่ง
แม้กระทั่งในช่วงก่อนที่วอชิงตันจะกลับมา ดินวิดดีก็ได้ส่งกลุ่มชาย 40 คนภายใต้การนำของวิลเลียม เทรนท์ไปยังจุดดังกล่าว ซึ่งเป็นบริเวณที่พวกเขาได้เริ่มก่อสร้างป้อมล้อมรั้วขนาดเล็กในช่วงเดือนแรกๆ ของ ปี 1754 ผู้ว่าการดูเค็นส่งกองกำลังฝรั่งเศสเพิ่มเติมไปภายใต้การนำของโกลด-ปีแยร์ เพคอดี เดอ คอนเทรเคอร์ เพื่อปลดปล่อยแซ็ง-ปีแยร์ในช่วงเดียวกัน และคอนเทรเคอร์ได้นำชาย 500 คนลงใต้จากป้อมเวนังโกในวันที่ 5 เมษายน 1754 เมื่อกองกำลังเหล่านี้ไปถึงป้อมในวันที่ 16 เมษายน คอนเทรเคอร์ได้อนุญาตอย่างใจกว้างให้กลุ่มคนเล็กๆ ของเทรนท์ถอนกำลังออกไป และซื้อเครื่องมือก่อสร้างของพวกเขาเพื่อสร้างสิ่งที่ต่อมาได้กลายเป็น ป้อมดูเค็น ต่อจากกลุ่มของเทรนท์

คำถาม: ดูเค็นส่งชายกี่คนไปปลดปล่อยแซ็ง-ปีแยร์
คำตอบ: 40

คำถาม: ชาวอังกฤษเริ่มสร้างป้อมภายใต้การนำของวิลเลียม เทรนท์เมื่อใด
คำตอบ: ปี 1754

คำถาม: ป้อมที่ถูกสร้างขึ้นซึ่งจะได้รับการตั้งชื่อคือป้อมใด
คำตอบ: ป้อมดูเค็น
หลังจากที่วอชิงตันกลับไปยังวิลเลียมสเบิร์ก ดินวิดดีก็ได้สั่งให้เขานำกองกำลังที่ใหญ่ขึ้นเพื่อไปช่วยเหลือเทรนท์ปฏิบัติงาน ในระหว่างทาง วอชิงตันได้ทราบถึงการล่าถอยของเทรนท์ เนื่องจากทานากริสสันได้สัญญาว่าจะสนับสนุนชาวอังกฤษ วอชิงตันจึงมุ่งหน้าต่อไปยังป้อมดูเค็นและพบกับผู้นำเผ่ามิงโก เมื่อได้ทราบถึงกลุ่มลาดตระเวนของฝรั่งเศสในพื้นที่ วอชิงตันพร้อมทั้งทานากริสสันและกลุ่มของเขาจึงได้ จู่โจมชาวแคนาดาในวันที่ 28 พฤษภาคม ด้วยเหตุการณ์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อของการต่อสู้ของจูมอนวิลล์ เกลน พวกเขาได้สังหาร ชาวแคนาดาหลายคน ซึ่งรวมถึงโจเซฟ คูลอน เดอ จูมอนวิลล์ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเขาด้วย โดยมีรายงานว่าศีรษะของเขาถูกทานากริสสันฟันให้เปิดออกด้วยขวานหิน นักประวัติศาสตร์ชื่อเฟรด แอนเดอร์สันเสนอแนะว่า ทานากริสสันแกล้งแสดงเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนจากชาวอังกฤษ และได้ กลับมามีอำนาจเหนือผู้คนของเขา พวกเขามีแนวโน้มที่จะสนับสนุนชาวฝรั่งเศส ซึ่งพวกเขามีความสัมพันธ์ด้านการค้ามายาวนาน คนของทานากริสสันคนหนึ่งบอกคอนเทรเคอร์ว่า จูมอนวิลล์ถูกสังหารโดยปืนคาบศิลาของชาวอังกฤษ

คำถาม: วอชิงตันทำอะไรเมื่อได้ทราบถึงกลุ่มลาดตระเวนของฝรั่งเศสในพื้นที่
คำตอบ: จู่โจมชาวแคนาดาในวันที่ 28 พฤษภาคม

คำถาม: ผู้บาดเจ็บล้มตายในการต่อสู้คือใครบ้าง
คำตอบ: ชาวแคนาดาหลายคน ซึ่งรวมถึงโจเซฟ คูลอน เดอ จูมอนวิลล์ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเขาด้วย

คำถาม: เหตุใดทานากริสสันจึงสนับสนุนความพยายามของชาวอังกฤษ
คำตอบ: กลับมามีอำนาจเหนือผู้คนของเขา พวกเขามีแนวโน้มที่จะสนับสนุนชาวฝรั่งเศส ซึ่งพวกเขามีความสัมพันธ์ด้านการค้ามายาวนาน
นิวคาสเซิลแต่งตั้งลอร์ดลูดูนมาแทนที่เขาในเดือนมกราคม 1756 โดยมี พลตรีเจมส์ อาเบอร์ครอมบี เป็นรองผู้บังคับหน่วยของเขา คนเหล่านี้ไม่มีใครมีประสบการณ์ด้านการรบมากเท่าเจ้าหน้าที่ 3 คนที่ฝรั่งเศสส่งมายังอเมริกาเหนือ กำลังเสริมของกองทัพฝรั่งเศสที่ส่งมาเป็นประจำมาถึงนิวฟรานซ์ในเดือนพฤษภาคม 1756 นำโดย พลตรีหลุยส์-โจเซฟ เดอ มองกาล์ม ตามด้วยเชอเวเลีย เดอ เลวิส และพันเอกฟรองซัวส์-ชาร์ลส์ เดอ บูร์ลามาค ซึ่งทั้งหมดเป็นทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์จากสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย ในช่วงดังกล่าวในยุโรป ในวันที่ 18 พฤษภาคม 1756 อังกฤษประกาศสงครามกับฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ เป็นการขยายสงครามเข้าไปในยุโรป ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อของสงครามเจ็ดปี

คำถาม: ใครได้รับการแต่งตั้งให้มีอำนาจบังคับบัญชารองจากลอร์ดลูดูนในปี 1756
คำตอบ: พลตรีเจมส์ อาเบอร์ครอมบี

คำถาม: ใครคือผู้นำกำลังเสริมของนิวฟรานซ์ในปี 1756
คำตอบ: พลตรีหลุยส์-โจเซฟ เดอ มองกาล์ม

คำถาม: อังกฤษประกาศสงครามกับฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการเมื่อใด
คำตอบ: 18 พฤษภาคม 1756
อริสโตเติล ได้อภิปรายด้านปรัชญาเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องแรง ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของ จักรวาลวิทยาของอริสโตเติล ในมุมมองของอริสโตเติล ทรงกลมโลกประกอบด้วย 4 ธาตุซึ่งมาพักอยู่ที่ "สถานที่ตามธรรมชาติ" ที่แตกต่างกันไป อริสโตเติลเชื่อว่า วัตถุที่ไม่เคลื่อนที่บนโลกซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยธาตุดินและธาตุน้ำนั้น อยู่ในสถานที่ตามธรรมชาติของตนเอง บนพื้นดิน และเชื่อว่าวัตถุเหล่านี้จะคงอยู่อย่างนั้นหากปล่อยไว้เฉยๆ เขาจำแนกแนวโน้มตามธรรมชาติของวัตถุที่จะค้นหา "สถานที่ตามธรรมชาติ" ของตน (เช่น สิ่งที่หนักจะหล่นลงพื้น) ซึ่งนำไปสู่ "การเคลื่อนที่ตามธรรมชาติ" และ ไม่เป็นไปตามธรรมชาติ หรือการเคลื่อนที่ที่ถูกบังคับซึ่งต้องใช้แรงกระทำอย่างต่อเนื่อง ทฤษฎีดังกล่าวซึ่งตั้งอยู่บนรากฐานของประสบการณ์ในชีวิตประจำวันเกี่ยวกับวิธีเคลื่อนไหวของวัตถุ เช่น จำเป็นต้องใช้แรงอย่างต่อเนื่องเพื่อให้รถเข็นเคลื่อนที่ต่อไปนั้น มีปัญหาด้านแนวคิดเกี่ยวกับพฤติกรรมของโพรเจกไทล์ เช่น การพุ่งของลูกธนู สถานที่ที่ผู้ยิงธนูทำให้โพรเจกไทล์เคลื่อนที่คือจุดเริ่มต้นของการพุ่ง และในระหว่างที่โพรเจกไทล์เดินทางผ่านอากาศก็ไม่มีเหตุที่มีประสิทธิภาพและมองเห็นได้กระทำต่อลูกธนู อริสโตเติลทราบถึงปัญหานี้ และเสนอว่าอากาศที่ถูกทำให้เคลื่อนที่ตามแนวของโพรเจกไทล์เป็นสิ่งที่นำโพรเจกไทล์ไปยังเป้าหมาย คำอธิบายนี้จำเป็นต้องมีภาวะต่อเนื่องเหมือนอากาศในการเปลี่ยนสถานที่โดยทั่วไป

คำถาม: ใครคือผู้อภิปรายด้านปรัชญาเกี่ยวกับแรง
คำตอบ: อริสโตเติล

คำถาม: แนวคิดเรื่องแรงเป็นส่วนสำคัญของอะไร
คำตอบ: จักรวาลวิทยาของอริสโตเติล

คำถาม: อริสโตเติลเชื่อว่าทรงกลมโลกประกอบด้วยกี่ธาตุ
คำตอบ: 4

คำถาม: อริสโตเติลเชื่อว่าสถานที่ตามธรรมชาติของธาตุดินและธาตุน้ำคือที่ใด
คำตอบ: บนพื้นดิน

คำถาม: อริสโตเติลกล่าวถึงการเคลื่อนที่ที่ถูกบังคับว่าเป็นอย่างไร
คำตอบ: ไม่เป็นไปตามธรรมชาติ
การพัฒนาทฤษฎีพื้นฐานของแรงดำเนินไปตามแนวทางการรวมกันของความคิดที่แตกต่างกัน เช่น ไอแซก นิวตัน รวมแรงที่ทำให้วัตถุหล่นลงบนพื้นผิวโลกกับแรงที่ทำให้เกิดวงโคจรของกลศาสตร์ท้องฟ้าในทฤษฎีความโน้มถ่วงสากลของเขา ไมเคิล ฟาราเดย์และเจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์แสดงให้เห็นว่า แรงไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กรวมกันเป็นหนึ่งด้วยทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าที่สอดคล้องกันเพียงหนึ่งเดียว ในศตวรรษที่ 20 การพัฒนากลศาสตร์ควอนตัมนำไปสู่ความเข้าใจที่ทันสมัยว่า แรงพื้นฐาน 3 อย่างแรก (ทั้งหมดยกเว้นแรงโน้มถ่วง) เป็นอาการของสสาร (เฟอร์มิออน) ที่มีปฏิกิริยาต่อกันโดยการแลกเปลี่ยนอนุภาคเสมือนที่เรียกว่าเกจโบซอน แบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์อนุภาคนี้จัดวางตำแหน่งความคล้ายกันระหว่างแรงต่างๆ และนำทางให้นักวิทยาศาสตร์ทำนายการรวมพลังอ่อนและพลังแม่เหล็กไฟฟ้าในทฤษฎีอิเล็กโตร-วีก ซึ่งได้รับการยืนยันในภายหลังโดยการสังเกต การก่อตัวอย่างสมบูรณ์ของแบบจำลองมาตรฐานทำนายทฤษฎีกลไกของฮิกส์ที่ยังไม่มีการสังเกตเห็น แต่การสังเกตต่างๆ เช่น ปรากฏการณ์เปลี่ยนชนิดของนิวตริโนชี้ให้เห็นว่า แบบจำลองมาตรฐานไม่สมบูรณ์ ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ที่ทำให้สามารถรวมแรงอิเล็กโทรวีกเข้ากับแรงที่แข็งแกร่งได้ถือเป็นความเป็นไปได้กับทฤษฎีตัวเลือก เช่น ทฤษฎีสมมาตรยิ่งยวดที่ได้รับการเสนอเพื่อรองรับปัญหาในด้านฟิสิกส์เด่นๆ บางอย่างที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข นักฟิสิกส์ยังคงพยายามพัฒนาแบบจำลอง การรวม ที่สอดคล้องในตนเอง ซึ่งจะผสมผสานปฏิสัมพันธ์ขั้นพื้นฐานทั้งสี่เข้ากับทฤษฎีของทุกสิ่งทุกอย่าง ไอน์สไตน์ได้พยายามทำสิ่งนี้และล้มเหลว แต่ในปัจจุบัน วิธีที่นิยมที่สุดในการตอบคำถามนี้คือทฤษฎีสตริง: 212–219

คำถาม: ใครก่อตั้งทฤษฎีสากลแห่งแรงโน้มถ่วง
คำตอบ: ไอแซก นิวตัน

คำถาม: กลศาสตร์ควอนตัมถูกสร้างขึ้นในศตวรรษใด
คำตอบ: 20

คำถาม: แบบจำลองที่สอดคล้องในตนเองประเภทใดที่นักฟิสิกส์พยายามสร้าง ซึ่งจะสร้างสรรค์ทฤษฎีของทุกสิ่งทุกอย่าง
คำตอบ: การรวม

คำถาม: แบบจำลองฟิสิกส์ประเภทใดที่ไอน์สไตน์สร้างไม่สำเร็จ
คำตอบ: การรวม ที่สอดคล้องในตนเอง
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาและจนถึงบัดนี้ สัมพัทธภาพทั่วไป ได้รับการยอมรับว่าเป็นทฤษฎีที่สามารถอธิบายแรงโน้มถ่วงได้ดีที่สุด ในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ความโน้มถ่วงไม่ได้ถูกมองว่าเป็นแรง แต่เป็นวัตถุที่เคลื่อนที่ได้อย่างอิสระในสนามแรงโน้มถ่วง ซึ่งเดินทางภายใต้แรงเฉื่อยของตนเองเป็นเส้นตรงผ่านกาลอวกาศที่โค้ง โดยได้รับการนิยามว่าเป็นเส้นทางกาลอวกาศที่สั้นที่สุดระหว่างเหตุการณ์กาลอวกาศ 2 เหตุการณ์ จากมุมมองของวัตถุ การเคลื่อนที่ทั้งหมดเกิดขึ้นราวกับว่าไม่มีความโน้มถ่วงใดๆ ความโค้งของกาลอวกาศจะสามารถสังเกตเห็นได้เฉพาะเมื่อสังเกตการเคลื่อนที่ด้วยการสัมผัสแบบ ทั่วโลก และแรงดังกล่าวก็ได้รับการอนุมานจากเส้นทางโค้งของวัตถุ ดังนั้น เส้นทางแนวเส้นตรงในกาลอวกาศจะเห็นเป็นเส้นโค้งในอวกาศ และเรียกว่า แนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ ของวัตถุดังกล่าว ตัวอย่างเช่น ลูกบาสเก็ตบอลที่ถูกโยนจากพื้นเคลื่อนที่เป็นรูปโค้ง เพราะลูกบอลอยู่ในสนามโน้มถ่วงที่สม่ำเสมอ แนววิถีกาลอวกาศของลูกบอล (เมื่อมีการเพิ่มมิติ ct) เกือบจะเป็นเส้นตรง โดยมีความโค้งเพียงเล็กน้อย (ด้วยรัศมีความโค้งของลำดับของไม่กี่ปีแสง) อนุพันธ์เวลาของโมเมนตัมที่เปลี่ยนแปลงของวัตถุคือสิ่งที่เราเรียกว่าเป็น "แรงโน้มถ่วง"

คำถาม: ทฤษฎีใดอธิบายถึงแรงโน้มถ่วงได้ดีที่สุด
คำตอบ: สัมพัทธภาพทั่วไป

คำถาม: เส้นทางกาลอวกาศใดที่มองเห็นเป็นเส้นโค้งในอวกาศ
คำตอบ: แนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ

คำถาม: อนุพันธ์ของโมเมนตัมที่เปลี่ยนแปลงของวัตถุเรียกว่าอะไร
คำตอบ: แรงโน้มถ่วง

คำถาม: คุณต้องสังเกตความโค้งของกาลอวกาศด้วยการสัมผัสแบบใด
คำตอบ: ทั่วโลก
จากการรวมนิยามของ กระแสไฟฟ้า ว่าเป็นอัตราเวลาของการเปลี่ยนแปลงของประจุไฟฟ้า กฎของการคูณเวกเตอร์ที่เรียกว่า กฎของลอเรนตซ์ อธิบายถึงแรงบนประจุที่กำลังเคลื่อนที่ในสนามแม่เหล็ก ความเชื่อมโยงระหว่างกระแสไฟฟ้ากับแม่เหล็กทำให้สามารถอธิบายถึง แรงแม่เหล็กไฟฟ้าแบบรวม ซึ่งกระทำต่อประจุ แรงนี้สามารถเขียนเป็นผลรวมของ แรงไฟฟ้าสถิต (เนื่องจากสนามไฟฟ้า) และแรงแม่เหล็ก (เนื่องจากสนามแม่เหล็ก) ได้ นี่คือกฎที่ได้รับการระบุโดยสมบูรณ์:

คำถาม: อัตราเวลาของการเปลี่ยนแปลงของประจุไฟฟ้าคืออะไร
คำตอบ: กระแสไฟฟ้า

คำถาม: แรงแม่เหล็กและไฟฟ้าแบบใดที่กระทำต่อประจุ
คำตอบ: แรงแม่เหล็กไฟฟ้าแบบรวม

คำถาม: กฎที่นิยามประจุซึ่งเคลื่อนที่ผ่านสนามแม่เหล็กชื่อว่าอะไร
คำตอบ: กฎของลอเรนตซ์

คำถาม: แรงไฟฟ้าสถิตและแม่เหล็กเขียนเป็นผลรวมของอะไร
คำตอบ: แรงไฟฟ้าสถิต
พื้นที่หน้าตัดที่เกี่ยวข้องสำหรับปริมาณที่มีการคำนวณเทนเซอร์ความเค้นอยู่ที่ไหน รูปแบบนิยม นี้รวมถึง เงื่อนไขด้านความดัน ที่เกี่ยวข้องกับแรงที่กระทำต่อพื้นที่หน้าตัดตามปกติ (เส้นทแยงมุมเมทริกซ์ของเทนเซอร์) และเงื่อนไขด้านการเฉือนที่เกี่ยวข้องกับแรงที่กระทำขนานกับพื้นที่หน้าตัด (สมาชิกนอกแนวเฉียง) เทนเซอร์ความเค้น ก่อให้เกิดแรงที่ทำให้เกิดความเครียดทั้งหมด (การเปลี่ยนรูป) ซึ่งรวมถึงความเค้นแรงดึงและการอัดด้วย: 133–134:38-1–38-11

คำถาม: อะไรทำให้เกิดความเครียดในโครงสร้าง
คำตอบ: เทนเซอร์ความเค้น

คำถาม: ใช้อะไรในการคำนวณพื้นที่หน้าตัดในปริมาณของวัตถุ
คำตอบ: เงื่อนไขด้านความดัน

คำถาม: อะไรที่เกี่ยวข้องกับแรงปกติ
คำตอบ: เงื่อนไขด้านความดัน

คำถาม: อะไรที่รวมถึงเงื่อนไขด้านความดันเมื่อคำนวณพื้นที่ในปริมาณ
คำตอบ: รูปแบบนิยม