คำถาม: วัดระฆัง ตั้งอยู่ที่ไหน?

ข้อความที่เกี่ยวข้อง:
text: วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร หรือ วัดระฆัง, วัดหลวงพ่อโต ตั้งอยู่เลขที่ 250 แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เป็นพระอารามหลวงชั้นโทชนิดวรมหาวิหาร อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์มหานิกายภาค 1
title: วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร

ข้อความอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อ:
text: หอระฆัง ของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของพระอุโบสถ สร้างขึ้นในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) แต่ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้โปรดเกล้าฯให้สร้างขึ้นใหม่โดยมีลักษณะคล้ายสถาปัตยกรรมไทย ย่อมุมไม้สิบสอง (สี่ด้าน ด้านละสามมุม) ประดับด้วยเครื่องถ้วยชามแบบจีน เป็นลวดลายต่างๆวิจิตรพิสดารอย่างยิ่ง ปัจจุบันได้มีการบูรณะซ่อมแซมใหม่เพื่อเฉลิมฉลองในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ทรงครองราชย์ครบ 60 ปี ในปี พ.ศ. 2549
title: หอระฆัง (วัดพระศรีรัตนศาสดาราม)

text: หอระฆังจัตุรมุข ตั้งอยู่บริเวณหมู่กฏิสิทธิสารประดิษฐ์ เดิมเป็นหอไตรกลางน้ำ เมื่อชำรุดจึงได้ย้ายมาสร้างบนบกและดัดแปลงกลายเป็นหอระฆัง โดยมีลักษณะเป็นอาคารไม้ สูง 2 ชั้น ยอดมณฑปมุงกระเบื้องดินเผาประดับช่อฟ้าและหางหงส์
หอระฆัง (หอกลอง) ภายในวัดชลธาราสิงเห มีหอระฆัง 2 หลัง โดยหอระฆังทางด้านตะวันออกของกุฏิเจ้าอาวาสมีลักษณะเป็นหอระฆัง 3 ชั้น หลังทรงมณฑป ฝาผนังหอระฆังชั้นบนเป็นฝาไม้ มีช่องหน้าต่างขนาดเล็ก มีลวดลายประดับคล้ายฝาผนังกุฏิเจ้าอาวาส โดยภายในหอระฆังมีระฆัง 2 ใบ
ตั้งอยู่บริเวณหน้าเจดีย์ เป็นวิหารคลุมพระไสยาสน์มีขนาดกว้าง 5.90 เมตร ยาว 9.90 เมตร สร้างโดยพระครูสิทธิสารวิหารวัตรเมื่อปี พ.ศ. 2484 ภายในวิหารมีพระพุทธไสยาสน์ประดิษฐานอยู่ตอนท้ายของวิหารโถงและติดกับฐานเจดีย์เป็นอาคารเครื่องก่อ มีฝาผนังทั้งสี่ด้าน มีประตูทางเข้าทางทิศตะวันตก (สันนิษฐานว่าอาคารโถงน่าจะเป็นการต่อเติมในสมัยหลัง) องค์พระพุทธไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น 
ประดับด้วยกระจกสีทองโดยประทับอยู่บนนาค ประดิษฐานอยู่ในคูหาที่ประดับด้วยเครื่องถ้วยยุโรป จีน และ ญี่ปุ่น
เป็นสถาปัตยกรรมศิลปะภาคใต้และผสมอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมจีน มีการตกแต่งด้วยใบระกา หางหงส์และปูนปั้น
เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังบนฐานสี่เหลี่ยม ขนาด 4.55 เมตร ยาว 5.50 เมตร ทรงฐานสูงมีลานประทักษิณรอบเจดีย์ มีพนักกั้นเป็นขอบลายประทักษิณ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยครูจันทร์เป็นเจ้าอาวาส (ดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2456 - 2462) แต่สร้างไม่เสร็จ จากนั้นมาสร้างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2484 ลักษณะตัวเจดีย์เป็นทรงระฆังก่อิฐถือปูนบนฐานทรงสี่เหลี่ยมทรงสูงล้อมรอบด้วยลานประทักษิณ ต่อขึ้นไปเป็นบัลลังก์ ก้านฉัตร ไม่มีเสาหาน แล้วเป็นแผ่นปล้องไฉนลดหลันกันไปเป็นรูปทรงกรวยจนถึงปลียอดและลูกแก้ว
title: วัดชลธาราสิงเห

text: วัดพุทธบารมี  (Buddhabaramee Buddhist Temple) ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2552   ณ อำเภอหย่งคัง  เมืองไถหนาน  ประเทศสาธารณรัฐจีนไต้หวัน (เขตภาคไต้) ใกล้กับเมืองเกาสง ซึ่งเป็น หัวเมืองเศษฐกิจ ท่าเรือขนส่งสินค้า ที่สำคัญของ ไต้หวัน  อำเภอหย่งคัง เป็นอำเภอที่มี คนไทยมาอาศัยอยู่ เป็นจำนวนมากพอประมาณ โดยกระจายกันอยู่ ทั้งที่มาทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม และมีครอบครัวตั้งรกรากอยู่ที่นี่  ชาวไทยที่อยู่ที่นี่จึงได้รวมกลุ่มกันและมีมติ ร่วมกัน   อาราธนานิมนต์ พระสงฆ์ ไทย มาจำพรรษาเพื่อที่จะเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทยที่พำนักอาศัยอยู่ในเขตภาคไต้ ซึ่งวัดไทย ที่ได้ขึ้นทะเบียนต่อ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ของไทย ในไต้หวัน นั้น มี เพียง 2 วัด แต่ทั้งหมดจะตั้ง อยู่ ทางภาคเหนือ ซึ่งมีคนไทยอยู่หนาแน่นกว่า หากต้องการจะทำกิจกรรมทางพุทธศาสนา ก็ต้องเดินทางไป เป็นเวลา กว่า 1 วัน  จึงทำให้ลำบากและมีข้อจำกัดอยู่หลายประการ
title: วัดพุทธบารมี ไต้หวัน

text: วัดแห่งนี้เป็นวัดโบราณ สร้างในสมัยอยุธยา เดิมชื่อ วัดบางว้าใหญ่ (หรือบางหว้าใหญ่) ในสมัยธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสร้างพระราชวังใกล้วัดบางว้าใหญ่ โปรดเกล้าฯ ให้ยกเป็นพระอารามหลวงและเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราช ในสมัยรัตนโกสินทร์ รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช วัดบางว้าใหญ่อยู่ในพระอุปถัมภ์ของเจ้านายวังหลัง คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี (สา) พระเชษฐภคินีของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและเป็นพระชนนีของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ทรงมีตำหนักที่ประทับอยู่ติดกับวัด ได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดร่วมกับพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และได้ขุดพบระฆังลูกหนึ่ง ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้นำไปไว้ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยทรงสร้างระฆังชดเชยให้วัดบางว้าใหญ่ 5 ลูก จากนั้นได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า “วัดระฆังโฆสิตาราม” นอกจากเป็นเพราะขุดพบระฆังที่วัดนี้และเพื่อฟื้นฟูแบบแผนครั้งกรุงศรีอยุธยาที่มีวัดชื่อวัดระฆังเช่นกัน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อ “วัดระฆังโฆสิตาราม” เป็น “วัดราชคัณฑิยาราม” (คัณฑิ แปลว่าระฆัง) แต่ไม่มีคนนิยมเรียกชื่อนี้ ยังคงเรียกว่าวัดระฆังต่อมา
title: วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร

text: วัดระฆังโฆสิตารามมีหอพระไตรปิฎกซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่สวยงามมาก เคยเป็นพระตำหนักและหอประทับนั่งของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขณะทรงรับราชการในสมัยธนบุรี และโปรดเกล้าฯ ให้รื้อมาถวายวัด เมื่อเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแล้ว มีพระราชประสงค์จะบูรณปฏิสังขรณ์ให้สวยงามเพื่อเป็นหอพระไตรปิฎก
title: วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร

text: วัดป่าเรไร ตั้งอยู่ที่บ้านสวนใต้ หมู่ที่ 2 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 55 ตารางวา ด้านใต้(หน้าวัด)จะติดกับถนนทางหลวงหมายเลข 12 ที่เชื่อมระหว่างสุโขทัยกับพิษณุโลก ตรงหลัก กม.ที่ 7 ส่วนด้านทิศตะวันออกจะติดกับคลองสาธารณะที่อีกฝั่งหนึ่งจะเป็นวัดร้าง วัดตาดาวที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร และสุสานจีน(ป่าช้า)ด้านทิศตะวันตกติดกับโรงเรียนบ้านสวนใต้ (คลองประชานุกูล) สถานศึกษาระดับประถมศึกษา
title: วัดป่าเรไร

text: วัดโพธิ์เย็น ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 33 ตลาดลูกแก ตำบลดอนขมิ้น อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี 71120 เขตปกครองเจ้าคณะใหญ่คณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย สังกัดคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาจีนนิกาย สังกัดคณะสงฆ์จีนนิกาย ก่อตั้งวัดเมื่อปีพุทธศักราช พ.ศ.2497 และได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปีพุทธศักราช พ.ศ.2497
title: วัดโพธิ์เย็น (จีนนิกาย)

text: วัดไชยมงคลเป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ ๒ ถนนสุรศักดิ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี รหัสไปรษณีย์ ๓๔๐๐๐ มีเนื้อที่ ๑๔ ไร่ ๓ งาน ๘๙.๗ ตารางวา ตามเอกสารโฉนดที่ ๑๙๔๕ เลขที่ดิน ๑ หน้าสำรวจ ๑๐๖ เล่มที่ ๒๐ หน้า ๔๕ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ออกให้ตั้งแต่วันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๙ โดยมีอาณาเขตทิศเหนือจรดถนนพโลชัย ทิศใต้จรดถนนสุรศักดิ์ ทิศตะวันออกจรดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกจรดที่ดินเอกชน วัดไชยมงคลเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี โดยเป็นวัดที่สร้างขึ้นเป็นลำดับที่ ๔ ในบรรดาวัดที่สังกัดธรรมยุติกนิกายในเมืองอุบลราชธานี โดยวัดแรกที่สร้างขึ้นคือวัดสุปัฏนารามวรวิหาร สร้างโดยเจ้าพระพรหมวรราชสุริยวงศ์ (ทิดพรหม) (พ.ศ. ๒๓๓๘ - ๒๓๘๘) เจ้าเมืองอุบลราชธานีองค์ที่ ๒ วัดที่สร้างขึ้นเป็นลำดับที่ ๒ คือวัดศรีอุบลรัตนาราม (วัดศรีทอง) สร้างโดยพระอุปฮาด (โท ต้นราชตระกูล ณ อุบล) และคณะกรมการเมืองอุบลราชธานี โดยเริ่มสร้างกุฎิ วิหาร และศาลาการเปรียญขึ้นในปี พ.ศ. ๒๓๙๘ นอกจากนี้เจ้านายพื้นเมืองอุบลราชธานียังได้ร่วมมือกันสร้างวัดสุทัศนาราม ซึ่งเป็นวัดในสังกัดธรรมยุติกนิกายแห่งที่ ๓ ส่วนวัดไชยมงคลนั้นเป็นวัดสังกัดธรรมยุติกนิกายในลำดับที่ ๔
title: เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์

text: วัดไผ่ค่อมรัตนาราม ตั้งอยู่ที่ 76 หมู่ที่ 1 ต.ปากโทก อ.เมือง จ.พิษณุโลก สังกัดมหานิกาย คณะสงฆ์ภาค ๕ ถนนสายพิษณุโลก-แควน้อย ติดกับแม่น้ำแควน้อย ก่อนถึงแม่น้ำน่าน ประมาณ 500 เมตร กำเนิดเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 จากที่เคยเป็นป่าไผ่ และได้รับการพัฒนามาโดยตลอดตั้งแต่อดีตเจ้าอาวาส คือหลวงพ่อเขียน และพระครูนวการโกวิท (หลวงพ่อแพร) วัดไผ่ค่อมฯแห่งนี้ยังมีพระพุทธรูป ปูนปั้นสมัยสุโขทัย (ตามคำบอกเล่า) องค์ใหญ่นามว่า "หลวงพ่อโต"ศักดิ์สิทธิ์มาก เด็กๆชอบมาขอก่อนไปสอบกันมาก ปัจจุบันก็ยังมีการพัฒนาวัดให้มีความเจริญขึ้นไปเรื่อยๆโดยมี เจ้าอาวาสปัจจุบันคือ พระครูรัตนเวฬุวัน เจ้าอาวาส และ เจ้าคณะตำบลปากโทก เดิมที่เรียกกันว่า วัดชายค่อม และ ต่อมาได้เปลี่ยนใหม่เป็นวัดไผ่ค่อมรัตนาราม ตามชื่อหมู่บ้าน
title: วัดไผ่ค่อมรัตนาราม