คำถาม: นบีมุฮัมมัด ท่านมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลาย เช่น มุสตอฟา, ฏอฮา, ยาซีน และ อะฮฺมัดใช่หรือไม่?

ข้อความที่เกี่ยวข้อง:
text: นบีมุฮัมมัด หรือ มุหัมมัด หรือ พระมะหะหมัด ( แปลว่า "ผู้ได้รับการสรรเสริญ") (22 เมษายน ค.ศ.571 - 8 มิถุนายน ค.ศ.632) เป็นนบีคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม ที่อัลลอฮ์ทรงแต่งตั้ง ท่านมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น มุสตอฟา, ฏอฮา, ยาซีน และ อะฮฺมัด
title: มุฮัมมัด

ข้อความอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อ:
text: สิบสี่มะอ์ศูม เป็น คำที่ใช้เรียกบุคคลสำคัญทางศาสนานิกายชีอะฮ์ 14 ท่าน ได้แก่ นบีมุฮัมหมัด (ศ) อิมามอะลี อิบนิ อบีตอลิบ, ฟาติมะฮ์ บุตรีของท่านศาสดา และอิมามอีก 12 คน โดยมีความเชื่อว่าบุคคลเหล่านี้เป็นผู้ที่มีความบริสุทธิ์ ปราศจากการทำบาปอย่างสมบูรณ์และตามฮะดีษของมัษฮับชีอะห์ก็ยังมีใช้คำว่าอะฮ์ลุลบัยต์
รากฐานของนิกายชีอะฮ์ ประกอบไปด้วย : 
หลักศรัทธาที่ชีอะห์ยอมรับมากกว่านิกายอื่น : ความเชื่อต่ออิมามมะฮ์ดี, การเร้นกายระยะสั้นและระยะยาวของท่าน, การรอคอย, การปรากฏกายของท่าน, รอจอัต, บะดาอฺ, การตะวัซซุล, การชะฟาอัต, การตะกียะฮ์, ความบริสุทธิ์ไร้มลทิน, การยอมรับผู้รู้ทางศาสนา, สถาบันศึกษาวิชาการศาสนา, ตำแหน่งผู้นำสูงสุดทางศาสนาเป็นตัวแทนของอิมามมะฮ์ดี
title: สิบสี่มะอ์ศูม

text: ชาวมุสลิมเชื่อว่าอัลลอฮ์ได้ประทานนบีแก่ประชาชนทุกชนชาติ จึงมีนบีอยู่มากมาย นบีมุฮัมมัดกล่าวว่านบีมีอยู่ถึง 124,000 คน โดยนบีมุฮัมมัดเป็นนบีคนสุดท้าย คัมภีร์อัลกุรอานระบุชื่อของนบีไว้ 25 คน ดังนี้
เมื่อจะออกชื่อนบีเหล่านี้ ชาวมุสลิมจะขอพรอัลลอฮ์แก่ท่านด้วยการลงท้ายชื่อแต่ละท่านท่านว่า “อะลัยฮิสสลาม” แปลว่า ขอสันติจงมีแด่ท่าน ยกเว้นนบีมุฮัมมัดจะลงท้ายว่า “ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม” แปลว่า ขออัลลอฮ์โปรดประทานเมตตาและสันติแก่ท่าน
title: นบี

text: สาวกของท่านนบีมุฮัมมัดที่สำคัญคนหนึ่ง มารดาของท่านอุซามะหฺมีชื่อว่า บะร่อกะหฺ อัลฮะบะชียะหฺ ทาสดำจากฮะบะชะหฺ (อบิสสิเนีย) มีฉายาว่า อุมมุอัยมันนางเคยเป็นทาสของนาง อามินะหฺ บินติวะหับ ซึ่งเป็นมารดาของท่านนบีมุฮัมมัด เคยเป็นพี่เลี้ยงดูท่านนบีในขณะที่ยังเล็กอยู่ ท่านนบีจึงรัก อุมมุ อัยมันมาก ส่วนบิดาของอุซามะหฺคืออดีตบุตรบุญธรรมของท่านนบีและผู้ที่ท่านนบีรัก นั่นคือ เซด บินฮาริษะหฺ ซึ่งในอดีตเป็นทาสของท่านหญิงคอดีญะหฺ แต่ท่านนบีได้ปลดให้เป็นไท ถึงกระนั้นเซด ก็ไม่ยอมกลับไปถิ่นฐานเดิม แม้ว่าพ่อของเขาจะเดินทางมาอ้อนวอนให้กลับไปก็ตาม
title: อุซามะหฺ บินเซด

text: มุฮัมหมัด บิน อัลฮะซัน อัลอัสการี รู้จักกันในนามของ ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน ตามความเชื่อของชีอะฮ์ 12 อิมาม คือ มะฮ์ดี ผู้ถูกสัญญานั้นคืออิมามท่านที่ 12 เป็นบุตรของฮะซัน บิน อาลี อัสการี (อิมามท่านที่ 11 ของชีอะฮ์) มีนามเหมือนกับท่านศาสดาแห่งอิสลามคือ มุฮัมหมัด ฉายานามของเขาคือ อะบุลกอซิม , อิมามซะมาน ,ซอฮิบุซซะมาน , วะลียุลอัศร์ , กออิมอาลิมมุฮัมหมัด และมะฮ์ดีอัลเมาอูด ฮุจญัต บิน ฮะซัน ประสูติในกลางเดือนชะอ์บาน ปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 255 หรือ 256 ที่เมืองซามัรรอ  เขาขึ้นดำรงตำแหน่งอิมามเมื่ออายุได้ 5 ขวบ หลังจากการเสียชีวิตของผู้เป็นบิดา หลังจากการเสียชีวิตของ ฮะซัน อัสการี ผู้คนสามารถติดต่อกับอิมามมะฮ์ดีได้โดยผ่านตัวแทนทั้งสี่ท่าน แต่จาการวิเคราะห์ประวัติศาสตร์แล้วทำให้เห็นได้ว่าบรรดาตัวของท่านไม่ได้ถูกจำกัดอยู่เพียงสี่ท่านเท่านั้น และศัพท์เชิงวิชาการที่เรียกขานกันว่า ตัวแทนเฉพาะ (นาอิบุลคอส) นั้นเริ่มใช้กันในศตวรรษที่4-5 โดยผู้รู้ของชีอะฮ์ เช่น เชคฏูซี เพื่ออธิบายการเร้นกายระยะสั้นนั่นเอง หลังจากผ่านช่วง 70 ปี (ช่วงเร้นกายระยะสั้น) สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของอาลี บิน มุฮัมหมัด สะมุรี ตัวแทนคนที่สี่ของอิมามท่านที่12 ความโศกเศร้าก็เกิดขึ้นกับชีอะฮ์อีกครั้ง พวกเขาพบกับการเร้นกายระยะยาวในช่วงปลายศตวรรษที่5  ตามความเชื่อของชีอะฮ์ ภายหลังจากสิ้นสุดยุคตัวแทน บรรดาชีอะฮ์ไม่อาจติดต่อกับอิมามมะฮ์ดีได้อีกหลังจากผ่านช่วง 70 ปี (ช่วงเร้นกายระยะสั้น) สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของอาลี บิน มุฮัมหมัด สะมุรี ตัวแทนคนที่สี่ของอิมามท่านที่12 ความโศกเศร้าก็เกิดขึ้นกับชีอะฮ์อีกครั้ง พวกเขาพบกับการเร้นกายระยะยาวในช่วงปลายศตวรรษที่5 เลย และยุคนี้เรียกว่ายุคเร้นกายระยะยาว หลังจากสิ้นสุดยุคการเร้นกายระยะยาว ท่านจะมาปรากฏในนามของมะฮ์ดีโดยจะเป็นผู้ที่สร้างความยุติธรรมบนโลกใบนี้ขึ้นอีกครั้ง
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: พระบะฮาอุลลอฮ์ ศาสดาของศาสนาบาไฮ กล่าวถึงนบีมุฮัมมัดว่าเป็นผู้เผยพระวจนะที่พระเป็นเจ้าทรงส่งมาเพื่อทำหน้าที่นำพาและให้ความรู้แก่มนุษย์ในยุคสมัยหนึ่ง เช่นเดียวกับผู้เผยพระวจนะท่านอื่น ๆ คือ พระกฤษณะ โมเสส ซาราธุสตรา พระพุทธเจ้า พระเยซู พระบาบ โดยบาฮาอุลลออ์อ้างว่าตนเองคือผู้เผยพระวจนะที่พระเจ้าส่งมาในยุคปัจจุบัน เป็นนบีอีซาผู้กลับมาบนโลกอีกครั้งตามที่นบีมุฮัมมัดทำนายไว้ในคัมภีร์หะดีษ นอกจากนี้ยังอ้างว่าตนเองคือฮุซัยน์ อิบน์ อะลี ผู้กลับมาตามที่ชาวชีอะฮ์รอคอย
title: มุฮัมมัด

text: ชาวมุลสลิมชีอะฮ์เชื่อว่าอิมามคนที่ 12 ผู้มีนามว่ามุฮัมมัด อัลมะฮ์ดี คือมะฮ์ดีที่นบีมุฮัมมัดพยากรณ์ไว้ในหะดีษ เขาหายสาบสูญไปตั้งแต่วันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 874 ขณะอายุเพียง 4 ปี ชาวชีอะฮ์เชื่อว่าท่านยังมีชีวิตอยู่และปกครองชาวชีอะฮ์ผ่านนาอิบ (ตัวแทน) ซึ่งสืบทอดมาจนถึงคนที่ 4 ในปี ค.ศ. 941 จึงมีการประกาศว่าจะไม่มีนาอิบอีกต่อไป เป็นการเข้าสู่การเร้นลับระยะยาว จนกว่าใกล้จะถึงวันสิ้นโลก อิมามอัลมะฮ์ดีจะมาปรากฏตัวเพื่อสถาปนาความดี ความยุติธรรม และสันติสุข
title: มะฮ์ดี

text: ซอฮีฟะฮ์ อิมามริฎอ(อ.) 
ซอฮีฟะฮ์ หรือ ที่ถูกกล่าวถึงในนาม “มุสนัดอิมามริฎอ” เป็นตำราที่รวบรวมคำสั่งสอนจากท่านอิมามริฎอ (อ.) อิมามที่แปดของชาวชีอะฮ์ ซึ่งมีหัวข้อที่หลากหลาย ตำราดังกล่าวเป็นตำราที่มีความสำคัญและมีคุณค่าสำหรับชาวชีอะฮ์มาก ถูกรวบรวมโดย “เชค อะซีซุลลอฮ์ อัฏฏอริดี”
เชค อะซีซุลลออฮ์ อัฏฏอริดี ได้เก็บรวบรวมวัจนะของท่านอิมามริฎอ(อ.) ทั้งหมดจากตำราต่าง ๆ ที่มีการรายงานจากบรรดาผู้รู้ยุคก่อน ดังนั้นเนื่องจากตำรานี้เป็นตำราฮาดีษ จึงมีฮาดีษหลายรูปแบบ ทั้ง ซอฮิห์ ฮาซัน ฎออีฟ หรือ มัตรูก ซึ่งจะถูกตรวจสอบตามขบวนการของวิชาความรู้เชิงฮาดีษ ในตำราดังกล่าวเชคได้กล่าวถึงชีวประวัติของท่านอิมามริฎอ (อ.)ไว้ด้วย
โดยภาพรวมตำราฉบับนี้แบ่งออกเป็นสามส่วน คือ
title: ซอฮีฟะฮ์ อิมามริฎอ(อ.)

text: สายรางานฮาดิษ และ นักบันทึกประวัติศาสตร์ท่านอื่นได้เริ่มต้นทำการรวบรวมธรรมเทศนาของท่านอิมามอาลี (อฺ) เช่นเดียวกัน อาทิ กอฎีมุฮัมหมัด อิบนิ ซะลามะ โด่งดังในนาม กอฎออี เสียชีวิตเมื่อ ปี๔๐๕ (ฮ.ศ) ได้รวบรวมสุนทโรวาทของท่านอิมามอาลี (อฺ) ในนาม «دستور معالم الحکم و مأثور مکارم الشیم» ซึ่งถูกแปลเป็นภาษาเปอร์เซียโดยมีชื่อว่า “กฎหมาย” และ ยังมีคำกล่าวของท่านอิมามอาลี(อฺ)อีกมากมายที่ถูกเรียบเรียงในตำรา “ อัลฆอรอต ” โดย อะบุลอิสฮาก ษะกอฟี กูฟี จากนักวิชาการศตวรรษที่?? (เสียชีวิตเมื่อปี ๒๓๘ ฮ.ศ) เช่นเดียวกัน ส่วนใหญ่ของคำสั่งสอนที่เกี่ยวข้องกับเตาฮีดถูกบันทึกไว้ในตำราสำคัญ ๆ ต่าง ๆ ก่อนการรวบรวมนะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺเป็นเวลาหนึ่งศตวรรษ เช่นตำราอัลกาฟีจากท่านเชค กุลัยนี และ ตำรา อัตเตาฮีดจากท่าน เชค ศอดูก อาลี อิบนิ ฮูเซน มัสอูดี นักบันทึกประวัติศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ดำรงชีวิตอยู่ก่อนหน้าซัยยิดรอฎีเป็นเวลามากกว่าหนึ่งปีได้บันทึกในตำราที่โด่งดังของเขา “ มุเราวิจ อัซซะฮัด ” เล่มสองว่า “ สิ่งที่ประชาชนนำมาใช้จดจำในชีวิตของตนจากคำสั่งสอนของท่านอาลี (อฺ) มีจำนวนมากกว่า ๔๘๐ ธรรมเทศนา ซึ่งท่านอาลีได้กล่าวทั้งหมดโดยไม่มีความจำเป็นต่อการบันทึกล่วงหน้า และประชาชนจะคอยจดจำและนำมาปฏิบัติซึ่งเป็นคำสั่งสอนที่มีคุณค่ายิ่งนัก ” จากการยืนยันของบรรดานักวิชาการท่านอื่น ๆ เกี่ยวกับจำนวนธรรมโวหารของท่านอิมามอาลี (อฺ) มีมากกว่านี้แต่ท่านซัยยิดรอฎีได้เลือกเพียง ๒๓๙ บทเท่านั้น ซึ่งเป็นบทที่มีคุณลักษณะและธรรมเทศนาที่พิเศษมากที่สุด มีการค้นคว้าเกี่ยวกับหลักฐาน และสายรายงานตำรานะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺอย่างกว้างขว้างซึ่งที่สำคัญที่สุดคือสามตำราที่ถูกเรียบเรียงโดย มุฮัมหมัด ดัชตี ในหนังสือ “ รุวาต วะ มุฮัดดะษีน นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ ” หนังสือ “ อัซนาด นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ ” โดย อาลีคอน อารัช และหนังสือ “ มะศอดิร นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ ” โดย ซัยยิด อับดุซซะฮฺรอ ฮูซัยนี และ ถอดความภาษาเปอร์เซีย โดยท่าน อยาตุลลอฮฺชีรอซี
title: นะฮฺญุลบะลาเฆาะฮฺ

text: คือคำที่ใช้เรียกประมุขของอาณาจักรอิสลามต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่หลังจากท่านนบีมุฮัมมัดเสียชีวิต จนถึงปลายอาณาจักรอุษมานียะหฺ ประมุขสี่คนแรกเรียกว่า อัลคุละฟาอ์ อัรรอชิดูน คือ อะบูบักรฺ อุมัร อิบนุลค่อฏฏอบ อุษมาน บินอัฟฟาน, และอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ ต่อมาเมื่ออำนาจของรัฐอิสลามตกภายใต้การปกครองของตระกูลอุมัยยะฮ์ ตระกูลอับบาซียะฮ์ และตระกูลอุษมาน ประมุขแต่ละคนก็ยังใช้คำนี้ เคาะลีฟะฮ์คนสุดท้ายคือ อับดุลมะญีด ที่ 2 เขตปกครองของเคาะลีฟะฮ์เรียกว่ารัฐเคาะลีฟะฮ์ (Caliphate)
title: เคาะลีฟะฮ์