จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี

Question: พระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย สละราชสมบัติเมื่อไหร่?


จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ([Wilhelm II.]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help)) หรือพระนามเต็มคือ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม วิคทอร์ อัลแบร์ท แห่งปรัสเซีย ([Friedrich Wilhelm Viktor Albert von Preußen]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help)) ทรงเป็นจักรพรรดิเยอรมัน (ไคเซอร์) และกษัตริย์แห่งปรัสเซียองค์สุดท้าย ขึ้นครองราชสมบัติเมื่อ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1888 และทรงสละราชบัลลังก์ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ภายหลังเยอรมนีพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และมีความเกี่ยวข้องฉันเครือญาติกับหลายราชวงศ์ทั่วยุโรปอาทิ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย เป็นต้น
หลังทรงขึ้นครองราชสมบัติได้เกือบสองปี ก็ทรงปลดนายกรัฐมนตรีอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค พระองค์ทรงชื่นชมหลงใหลในแสนยานุภาพอันยิ่งใหญ่ของกองทัพปรัสเซีย ทรงเห็นว่ากองทัพเป็นผู้รวมชาติเยอรมันและสร้างความยิ่งใหญ่ให้กับจักรวรรดิ หาใช่สมาชิกสภาไรชส์ทาคไม่ พระองค์จึงทรงมุ่งมั่นที่จะใช้กำลังทหารเพื่อขยายอิทธิพลของจักรวรรดิเยอรมันไปทั่วโลก พระองค์ทรงดำเนินนโยบายต่างประเทศอย่างแข็งกร้าวและให้การสนับสนุนออสเตรีย-ฮังการีในวิกฤตการณ์เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1914 ซึ่งเป็นชนวนเหตุนำไปสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 

ด้วยพระอุปนิสัยดุดันและมุทะลุ พระองค์มักจะขึ้นเสียงดังในประเด็นอ่อนไหวต่อหน้าคณะรัฐมนตรีจักรวรรดิ พระองค์พร้อมแม่ทัพคู่บารมีของพระองค์ จอมพล ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค และนายพลลูเดินดอร์ฟ ต่างบัญชาทัพในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยไม่สนใจคำแนะนำของรัฐบาลพลเรือนมากนัก ด้วยความปราชัยในศึกแล้วศึกเล่า ทำให้ในที่สุดกองทัพก็เลิกสนับสนุนพระองค์ พระองค์เลือกสละราชสมบัติในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 แล้วลี้ภัยไปประทับอยู่ในประเทศเนเธอร์แลนด์
พระประวัติ
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1859 ที่วังมกุฎราชกุมาร ([Kronprinzenpalais]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ในกรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย พระองค์ประสูติแด่เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระชายาในเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แห่งปรัสเซีย (จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ในกาลต่อมา) พระมารดาเป็นพระราชธิดาองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระองค์ถือเป็นพระนัดดาองค์แรกของพระนางเจ้าวิกตอเรีย
การเสด็จพระราชสมภพด้วยการคลอดท่าก้นทำให้พระองค์มีอาการอัมพาตเอิร์บ ซึ่งส่งผลให้แขนซ้ายของพระองค์สั้นกว่าแขนขวาราว 15 เซนติเมตร เพื่อพยายามปกปิดความผิดปกตินี้ พระองค์มักจะถือถุงมือไว้ที่มือซ้ายเสมอเพื่อทำให้แขนซ้ายดูยาวขึ้น บ้างก็ใช้มือซ้ายสอดไว้ที่ด้ามกระบี่ บ้างอาศัยการถือพระคฑา
ยามที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพนั้น ตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย ซึ่งยังไม่มีการสถาปนาจักรวรรดิเยอรมัน ขณะนั้น ปู่ของพระองค์มีตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินปรัสเซีย เมื่อพระเจ้าพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 เสด็จสวรรคตในปี 1861 ปู่ของพระองค์ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ส่วนพระบิดาก็ได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย ทำให้ตัวพระองค์กลายเป็นรัชทายาทลำดับสองแห่งราชบัลลังก์ปรัสเซีย
ปู่ของพระองค์ได้รับชัยชนะในสงครามหลายครั้งจนสามารถรวมชาติเยอรมันให้เป็นปึกแผ่น เสด็จปู่ได้สถาปนาจักรวรรดิเยอรมันขึ้นในปี 1871 พร้อมทั้งปราบดาตนเป็นจักรพรรดิเยอรมัน ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเสด็จปู่ซึ่งนำพาเยอรมนีขึ้นเป็นมหาอำนาจได้ปลูกฝังความนิยมทหารและเป็นแรงบันดาลใจให้เจ้าชายตัวน้อย
พระโอรส-ธิดา
พระโอรส-ธิดาทั้งหมด ประสูติแด่พระมเหสีองค์แรก ท่านหญิงเอากุสเทอ วิคโทรีอา แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซ็อนเดอร์บวร์ค-เอากุสเทินบวร์ค

ฐานันดรและพระอิสริยยศ

พระบรมวงศ์




Family of Main Page
16. พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย8. พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย17. ลันด์กราฟีน เฟรเดอรีคา ลูอีเซอ แห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท4. จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี18. คาร์ลที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์9. ดัชเชสลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์19. เจ้าหญิงฟรีเดอรีเคอแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท2. จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี20. คาร์ล เอากุสตุส แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท10. คาร์ล ฟรีดริช แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค21. แลนด์เกรวีนลูอีเซอ แห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท5. เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค22. จักรพรรดิพอลที่ 1 แห่งรัสเซีย11. แกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาวลอฟนา แห่งรัสเซีย23. เจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอา แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค1.  จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี24. ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ (= 30)12. แอ็นสท์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา25. เคาน์เตสเอากุสทา ร็อยส์ แห่งเอเบิร์สดอร์ฟ (= 31)6. เจ้าชายอัลแบร์ทแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์26. เอากุสตุส ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค13. เจ้าหญิงลูอีเซอแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค27. ดัชเชสลูอีเซอ ชาร์ล็อทเทอ แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน3. เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี28. พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร14. เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น29. ดัชเชสชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์7. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร30. ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ (= 24)15. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์31. เคาน์เตสเอากุสทา ร็อยส์ แห่งเอเบิร์สดอร์ฟ (= 25)
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น


, Google Books.

 of William II from 1913.

William II tried to stop the bombing of Belgrade: , as History of Ultimatum to Serbia repeated.





หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2402
ว
ว
ว
ว
หมวดหมู่:บุคคลจากเบอร์ลิน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคปอด
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร