สโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์

Question: สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ด ยูไนเต็ด ใส่ชุดสีอะไรเมื่อสำหรับการเป็นทีมเยือน?


สโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์ (English: Nottingham Forest Football Club) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ฟอเรสต์ เป็นสโมสรฟุตบอลประจำเมืองนอตทิงแฮม ประเทศอังกฤษ มีฉายาในภาษาไทยว่า "เจ้าป่า" เป็นสโมสรที่เคยประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการได้แชมป์ดิวิชั่น 1 (พรีเมียร์ลีกในปัจจุบัน) หนึ่งสมัย รวมถึงได้แชมป์ยูโรเปี้ยนส์คัพ (ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในปัจจุบัน) ได้ถึงสองสมัยติดต่อกัน คือใน ปี ค.ศ.1979 และ 1980  ก่อนจะตกต่ำถูกลดชั้นลงไปเล่นในลีกระดับรอง ปัจจุบันฟอเรสต์เล่นอยู่ในลีกแชมเปียนชิป หรือดิวิชั่น 1 อันเป็นลีกรองลงมาจากพรีเมียร์ลีก
ประวัติ
ฟอเรสต์ได้ก่อตั้งใน 1865 โดยกลุ่ม shinty (เป็นสโมสรที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่อยู่มาถึงปัจจุบัน) ใน 1862 พวกเขาเข้าร่วมใน Football Alliance ใน 1888 และได้ชนะในการแข่งขันในปี 1892. พวกเขาได้รับอนุญาตให้เข้ากับฟุตบอลลีกและฟอเรสต์ชนะ เอฟเอคัพในปี 1898 ฟอเรสต์ อ้างเกียรติยศของพวกเขาขณะที่พวกเขาชนะเอฟเอคัฟ 1898 ชนะ ดาร์บีเคาน์ตี 3-1 ที่สนามของคริสตัลพาเลซ อย่างไรก็ตาม สโมสรได้ใช้ตกชั้นไปเล่นในลีกสอง (แชมป์เปียนชิพในปัจจุบัน) ในปี 1949 และสโมสรก็ได้ตกชั้นไปเล่นใน ลีกสาม (ลีกวันในปัจจุบัน), ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาในอีกสองปี หลังจากนั้นก็ได้แชมป์ "แชมป์เปียนชิพ" พวกเขาได้เลื่อนชั้นไปเล่นใน พรีเมียร์ชิพ(พรีเมียร์ลีกในปัจจุบัน) ในปี 1957 และชนะเอฟเอคัพเป็นครั้งที่สองในปี 1959, แม้สูญเสีย รอย ดไวทย์ ลุงของ เอลตัน จอห์น และ เป็นทีมแรกที่เอาชนะ 'hoodoo' ที่ Wembley โดยครั้งนี้ได้กลายเป็นทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในนอตทิงแฮม แต่หลังจากที่ยิ่งใหญ่สุด ๆ ได้เข้ารอบรองชนะเลิศในปี 1967 ฟอเรสต์ก็ตกชั้นจากพรีเมียร์ชิพในปี 1972 
ฟอเรสต์เป็นทีมเล็ก ๆ ใน ลีกมาตรฐานของอังกฤษ จนกระทั่งกลางปี 1970 เมื่อ ไบรอัน คลัฟ และผู้ช่วยของเขา ปีเตอร์ เทเลอร์ เข้ามาคุมทีม คลัพว์เป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในประวัติศาสตร์ของฟอเรสต์ พวกเขาได้แชมป์ลีกกับทีม คาร์บี้เคาว์ตี้ ในปี 1972 ที่ลนามของ ฟอเรสต์ ในวันที่ 6 มกราคม ปี 1975 หลังจากแพ้ 0-2 ในบ้านของพวกเขาต่อ น็อต เคาน์ตี ในวัน บ็อกซิง เดย์ (ฟอเรสต์ ไม่มีบอดร์ตัดสินใจ) จึงไล่ผู้จัดการทีมคนเก่าออก อลัน บราวน์ และเมื่อคลัวพ์ได้มาคุมเป็นนัดแรก มีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่เอฟเอคัฟรอบสามนัดรีเพลยกับ ทอตแนมฮอตสเปอร์ ชนะไป1-0 ประตูชัยจากกองหน้าชาวสก็อต เนล มาร์ติน (ในการเล่นกับฟอเรสต์ มาร์ตินเป็นนักเตะคนแรกที่ยิงได้ 100 ประตู ในลีกทั้งอังกฤษและสกอตแลนด์)
ทีมชุดปัจจุบัน
Note: Flags indicate national team as defined under FIFA eligibility rules. Players may hold more than one non-FIFA nationality.



























































































No.PositionPlayer1GKดอรุส เดอ ไวรส์2DFเอริก ลีไฮ4DFไมเคิล แมนไคน์5DFแมท มิลส์6DFเควิน วิลสัน7FWแมตต์ ฟายแอทท์ 8MFคริส โคเฮน (Captain)9FWบริตต์ อัซซอมบาลองกา 10MFเฮนรี่ แลนส์บิวรี่11MFแอนดี้ รีด (Vice-Captain) 13DFแดนนี่ ฟ็อก14MFไคล์ อีเบซิลิโอ (ยืมตัวจากทเวนเต้) 15MFไรอัน เมนเดส (ยืมตัวจากลีลล์)17FWเนลสัน โอลิเวียรา (ยืมตัวจากเบนฟิกา)18MFเลียม ทรอตเตอร์ (ยืมตัวจากโบลตันวอนเดอเรอร์)19FWเจมี วอร์ด

















































































No.PositionPlayer20MFจอนนี่ วิลเลียมส์ (ยืมตัวจากคริสตัล พาเลซ)23FWเด๊กเตอร์ แบล๊คสต๊อค24MFเดวิด วอกฮาน25DFแจ็ค ฮอปส์26GKดิมิทาร์ เอฟติมอฟ27MFคริส เบอร์ก29FWคริส โอเกรดี้ (ยืมตัวจากไบรท์ตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบี้ยน)31DFแดเนียล พินิลลอส 32MFโรเบิร์ต เทสเช34FWไทเลอร์ วอล์กเกอร์35MFโอลิเวอร์ เบอร์ก36DFโรเจอร์ ริเอรา37MFจอร์จ แกรนต์38MFเบน ออสบอร์น41FWเจอร์รี แมคโดนักฮ์
สีของสโมสร

นอตทิงแฮมฟอเรสต์ได้ใช้เสื้อสีแดงเป็นสัญลักษณ์นับตั้งแต่การก่อตั้งสโมสรเมื่อปี ค.ศ. 1865 ในการประชุมที่ Clinton Arms ซึ่งนำไปสู่การจัดตั้งสโมสรฟุตบอลแห่งนี้ คณะกรรมการในที่ประชุมได้ผ่านมติให้ใช้สีแดงที่เรียกว่าสี ‘Garibaldi Red’ เป็นสีประจำทีม[4] เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ จูเซปเป การิบัลดี ผู้รักชาติชาวอิตาลีซึ่งเป็นผู้นำของพรรค Camicie rosse (พรรคเสื้อสีแดง) ซึ่งเป็นพรรคที่มีบทบาทในการเคลื่อนไหวให้เกิดการรวมชาติอิตาลี ในเวลานั้นสโมสรยังได้ทำเครื่องหมายสำหรับระบุทีมของตนเพิ่มด้วยการทำเครื่องประดับศีรษะและหมวกแก๊ปสีแดงมีพู่ห้อยอีก 12 ใบ ทำให้ทีมนี้เป็นที่แรกที่ใช้สีแดงเป็นสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ นับตั้งแต่นั้นมาสีแดงก็ได้เป็นสีสำคัญที่ได้รับการยอมรับจากสโมสรฟุตบอลจำนวนมาก และทีมฟอเรสต์เองก็เป็นเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังการเลือกสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของอาร์เซนอล จากการบริจาคคิลต์ (กระโปรงสำหรับผู้ชายชาวสก็อต) สีแดงแบบครบชุดให้แก่อาร์เซนอลเนื่องในวาระการก่อตั้งสโมสรดังกล่าวในปี ค.ศ. 1886

เกียรติประวัติ
ภายในประเทศ
ฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1977–78
รองชนะเลิศ 2 สมัย: 1966–67, 1978–79
ดิวิชั่น 2[5]
ชนะเลิศ 3 สมัย: 1906–07, 1921–22, 1997–98
รองชนะเลิศ 2 สมัย: 1956–57, 1993–94
ดิวิชั่น 3
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1950–51
รองชนะเลิศ 1 สมัย: 2007–08
ฟุตบอล อัลเลียนส์
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1891–92
เอฟเอคัพ
ชนะเลิศ 2 สมัย: 1898, 1959
รองชนะเลิศ 1 สมัย: 1991
ฟุตบอลลีกคัพ
ชนะเลิศ 4 สมัย: 1978, 1979, 1989, 1990
รองชนะเลิศ 2 สมัย: 1980, 1992
เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1978
รองชนะเลิศ 1 สมัย: 1959
ฟูล เม็มเบอร์ คัพ
ชนะเลิศ 2 สมัย: 1989, 1992
ระดับยุโรป
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ชนะเลิศ 2 สมัย: 1979, 1980
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1979
รองชนะเลิศ 1 สมัย: 1980
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้
รองชนะเลิศ 1 สมัย: 1980
เกียรติประวัติอื่นๆ
Anglo-Scottish Cup
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1977
Bass Charity Vase
ชนะเลิศ 3 สมัย: 1899, 2001, 2002
Brian Clough Trophy
ชนะเลิศ 3 สมัย: 2009 (29 August), 2010 (29 December), 2011 (22 January)
Dallas Cup
ชนะเลิศ 1 สมัย: 2002
Football League Centenary Tournament
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1988
Nuremberg Tournament
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1982
Trofeo Colombino Cup
ชนะเลิศ 1 สมัย: 1982
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 on Facebook
 on Facebook

น
น