สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศเรียงตามประเทศหรือดินแดน

Question: รักร่วมเพศได้รับอนุญาตอย่างถูกต้องในซาอุดิอารเบียหรือไม่ ?



กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศหรือดินแดน ตั้งแต่การรับรองการสมรสเพศเดียวกันตามกฎหมายหรือคู่ชีวิตในรูปแบบอื่น จนถึงโทษประหารชีวิตสำหรับกิจกรรมทางเพศหรือการแสดงออกของบุคคลเพศเดียวกัน
สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศถูกจัดว่าเป็นสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ซึ่งประกอบไปด้วย แต่ไม่จำกัดเพียง:
การอนุญาตให้ชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย (MSM) บริจาคเลือด
การรับรองความสัมพันธ์ของบุคคลเพศเดียวกันโดยรัฐบาล (เช่น การสมรสเพศเดียวกันหรือคู่ชีวิตเพศเดียวกัน)
การอนุญาตให้กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศรับบุตรบุญธรรม
การรับรองกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในการเป็นผู้ปกครอง
กฎหมายคุ้มครองการถูกรังแกและการคุ้มครองการเลือกปฏิบัติต่อเด็ก เยาวชน หรือนักเรียนที่มีความหลากหลายทางเพศ
กฎหมายเกี่ยวกับคนเข้าเมืองอย่างเท่าเทียมกัน
กฎหมายป้องกันการเลือกปฏิบัติทางการจ้างและการอยู่อาศัย
กฎหมายป้องกันอาชญากรรมที่มาจากความเกลียดชัง โดยมีการเสริมโทษทางอาญาสำหรับความรุนแรงสืบเนื่องมาจากอคติต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
กฎหมายเกี่ยวกับอายุที่รับรู้ยินยอมที่เท่ากัน
การเข้าถึงเทคโนโลยีช่วยเหลือการปฏิสนธิอย่างเท่าเทียมกัน
การเข้าถึงการผ่าตัดแปลงเพศและการรักษาเปลี่ยนแปลงฮอร์โมนทางการแพทย์
การรับรองการแปลงเพศทางกฎหมาย
และกฎหมายเกี่ยวกับเพศวิถีและการรับราชการทางทหาร
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 ประเทศกว่า 21 ประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นประเทศอยู่ในทวีปอเมริกาและยุโรปตะวันตก ได้รับรองการสมรสเพศเดียวกันและให้สิทธิต่าง ๆ ที่กล่าวไว้เบื้องต้นแก่กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
ความเป็นมาของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ

กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศเรียงตามประเทศหรือดินแดน

ทวีปแอฟริกา
แอฟริกาเหนือ























































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ แอลจีเรีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2509
การลงโทษ: ปรับและจำคุกสูงสุด 2 ปี[1][2] หมู่เกาะคะแนรี
(แคว้นปกครองตนเองของสเปน) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2522
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินชอบด้วยกฎหมายโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2546[3] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[4] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[5]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[6] สเปนเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[5130,5139,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2550 เอกสารทุกฉบับสามารถแก้ไขเพศให้เป็นเพศที่รับรู้ได้[8] เซวตา
(แคว้นปกครองตนเองของสเปน) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2522
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินชอบโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2541[9] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[10] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[11] สเปนเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[7042,7051,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ตั้งแต่ 2550 เอกสารทุกฉบับสามารถแก้ไขเพศให้เป็นเพศที่รับรู้ได้[8] อียิปต์/ ในเพศชายชอบด้วยกฎหมายโดยนิตินัย แต่ไม่ชอบด้วยกฎหมายโดยพฤตินัย ตั้งแต่ 2549
การลงโทษ: จำคุกสูงสุดถึง 17 ปีและ/หรือการใช้แรงงานอย่างหนักและ/หรือปรับตามกฎหมายว่าด้วยศีลธรรมอันดีงามที่ถูกตราขึ้น
 ไม่ชัดเจนในเพศหญิง[1][13] ลิเบีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2496[14] มาเดรา
(แคว้นปกครองตนเองของโปรตุเกส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2526
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2544[15][16] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553[17] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559 (+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[18][19][20] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[10799,10808,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2554 เอกสารทุกฉบับสามารถแก้ไขเพศให้เป็นเพศที่รับรู้ได้[21] เมลียา 
(แคว้นปกครองตนเองของสเปน) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2522
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2551[22] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[10] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[11] สเปนรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[12206,12215,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ตั้งแต่ 2550 เอกสารทุกฉบับสามารถแก้ไขเพศให้เป็นเพศที่รับรู้ได้[8] โมร็อกโก 
(รวมถึงจังหวัดทางใต้) ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2505
การลงโทษ: จำคุกสูงสุด 3 ปี[1][23] สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี 
(ไม่รวมถึงจังหวัดทางใต้) ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2487 (ในขณะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโพ้นทะเลสเปนซาฮารา)
 การลงโทษ: จำคุกสูงสุด 3 ปี[1][24][25] เซาท์ซูดาน ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2442 (ในขณะเป็นอังกโลอียิปต์ซูดาน)
การลงโทษ: จำคุกสูงสุด 10 ปี[1][2] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ปี 2554 ซูดาน  ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2442 (ในขณะเป็นอังกโลอียิปต์ซูดาน)
การลงโทษ: ประหารชีวิตในผู้ชายที่ทำผิดเป็นครั้งที่สามและในผู้หญิงที่ทำผิดเป็นครั้งที่สี่[1] ตูนิเซีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2456 (ในขณะเป็นตูนิเซียในคุ้มกันของฝรั่งเศส)
การลงโทษ: จำคุกสูงสุด 3 ปี[1][26]
แอฟริกาตะวันตก


























































































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ เบนิน ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ);[1][27]
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้[1] บูร์กินาฟาโซ ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1] รัฐธรรมนูญห้ามไว้ตั้งแต่ 2534 กาบูเวร์ดี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2547
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] แกมเบีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2431 (เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในอารักขาและอาณานิคมแกมเบีย)
โทษ: จำคุกถึงตลอดชีวิต[1][28][2] กานา ในเพศชายไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ช่วงปี 2403 (เป็นส่วนหนึ่งของโกลด์โคสต์)
โทษ: จำคุก 10 ปี หรือมากกว่า
 Female always Legal[1][29][2] กินี ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2531
โทษ: จำคุก 6 เดือนถึง 3 ปี[1] กินี-บิสเซา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2536[1]
+ ลงนามสหประชาชาติ โกตดิวัวร์ ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ);
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้[1] ไลบีเรีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2519
โทษ: จำคุก 1 ปี[1][30] มาลี ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1] มอริเตเนีย  ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2526
โทษ: ประหารชีวิตโดยการขว้างหิน[1][31] ไนเจอร์ ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ);
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้[1] ไนจีเรีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตามกฎหมายสหพันธรัฐตั้งแต่ 2444 (เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอารักขานอร์ทเทิร์นไนจีเรีย และ ดินแดนอารักขาเซาท์เทิร์นไนจีเรีย)
โทษ: จำคุกสูงสุดถึง 14 ปี  มีโทษประหารในรัฐบาอูชี, เบอร์โน, กอมเบ, จิกาวา, กาดูนา, กาโน, กัตซินา, เกบบี, ไนเจอร์, โซโกโต, โยเบ, และซัมฟารา[1][32][2] เซเนกัล ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2509
โทษ: จำคุก 1 ถึง 5 ปี[1][33] เซียร์ราลีโอน ในเพศชายไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2404 (เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอารักขาและอาณานิคมเซียร์ราลีโอน)
โทษ: จำคุกตลอดชีวิต (ไม่บังคับใช้)
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] โตโก ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2427 (เมื่อครั้งเป็นดินแดนอารักขาโตโกแลนด์)
โทษ: ปรับ และจำคุก 3 ปี[1][2]
แอฟริกากลาง



























































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ แคเมอรูน ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2515
โทษ: ปรับ และจำคุกสูงสุด 5 ปี[1][2] สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2559[34] ชาด ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560
โทษ: จำคุก 3 เดือนถึง 2 ปี สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2548 อิเควทอเรียลกินี ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1] กาบอง ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)
+ ลงนามสหประชาชาติ สาธารณรัฐคองโก ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ);
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้[1] เซนต์เฮเลนา
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[35][36] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560 สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[35356,35365,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ เซาตูเมและปรินซีปี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2555
+ ลงนามสหประชาชาติ[1]
แอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้























































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ บุรุนดี ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2552
โทษ: จำคุก 3 เดือนถึง 2 ปี[1][37] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2548 เคนยา ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2440 (เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอารักขาแอฟริกาตะวันออก)
โทษ: จำคุกสูงสุด 14 ปี[1][2] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2553[38] รวันดา ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1]
+ ลงนามสหประชาชาติ รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2546 แทนซาเนีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2407 (เฉพาะแซนซิบาร์)
ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2442
โทษ: จำคุกสูงสุดถึงตลอดชีวิต[1][2] ยูกันดา ในเพศชายไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2437
โทษ: จำคุกสูงสุดถึงตลอดชีวิต[39][39]
 ในเพศหญิงยังคลุมเคลือ รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2548
จะงอยแอฟริกา
























































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ จิบูตี ชอบด้วยกฎหมาย 
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1] เอริเทรีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2500 (ในขณะที่เป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐเอธิโอเปียและเอริเทรีย)
 การลงโทษ: จำคุกสูงสุด 3 ปี[1][40] เอธิโอเปีย ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 การลงโทษ: จำคุก 10 ปีหรือนานกว่านั้น[1] โซมาเลีย  ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2505
 การลงโทษ: สูงสุดถึงประหารชีวิต[41] โซมาลีแลนด์  ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 การลงโทษ: สูงสุดถึงประหารชีวิต[41]
รัฐในมหาสมุทรอินเดีย









































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ คอโมโรส ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2525
 โทษ: จำคุก 5 ปี และปรับ[1][42] เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์
(ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในดินแดน)[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่ 2542 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[46572,46581,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส มาดากัสการ์ ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ);
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้[1] มอริเชียส ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชายตั้งแต่ 2381 (เป็นส่วนหนึ่งของบริติชมอริเชียส)
 โทษ: จำคุกสูงสุด 5 ปี
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[43]
+ ลงนามสหประชาชาติ[1][44] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[48351,48360,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[45][46] มายอต
(ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในดินแดน)[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่ 2542 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[49613,49622,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส เรอูนียง
(ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 1791[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่ 2542 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[50307,50316,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส เซเชลส์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559[47]
+ ลงนามสหประชาชาติ ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1]
แอฟริกาใต้




































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ แองโกลา โดยพฤตินัย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2429 (เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดแองโกลา)
 โทษ: ปรับ กักกัน หรือ ลงอาญาด้วยการใช้แรงงาน (ไม่บังคับใช้)[1][48]
กำลังเตรียมการทำให้ชอบด้วยกฎหมาย[49][50] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[51] อาจมีการเปลี่ยนแปลงเพศได้ตาม Código do Registro Civil 2015[52] บอตสวานา ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2428 (เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอารักขาเบชัวนาแลนด์)
โทษ: ปรับ หรือ จำคุกสูงสุด 7 ปี (ไม่บังคับใช้)[1][2]
กำลังเตรียมการทำให้ชอบด้วยกฎหมาย[53] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ รัฐธรรมนูญรับรองการเปลี่ยนแปลงเพศโดยชอบตั้งแต่ 2560[54] สวาซิแลนด์ ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชายตั้งแต่ช่วงปี 2423
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1][2] เลโซโท ชอบด้วยกฎหมายในเพศชายตั้งแต่ 2555
ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิงมาโดยตลอด[1] อาจเปลี่ยนแปลงเพศได้ตาม มาตรา 9 แห่งรัฐบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน ค.ศ. 2011[55] มาลาวี ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2434 (เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอารักขาไชร์ไฮแลนด์และเขตอารักขาเนียซาแลนด์)
 โทษ: จำคุกสูงสุด 14 ปีและเฆี่ยน (กฎหมายดังกล่าวถูกระงับการใช้งานตั้งแต่ 2555)[1][56][2] โมซัมบิก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[57][58] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1][45] นามิเบีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชายตั้งแต่ 2463 (เป็นส่วนหนึ่งของแอฟริกาตะวันตก-ใต้)[2]
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิงมาโดยตลอด[1][59][60] ตาม มาตรา 81 แห่งรัฐบัญญัติการจดทะเบียนเกิด สมรส และตาย ค.ศ. 1963[61] แอฟริกาใต้ ชอบด้วยกฎหมายในเพศชายตั้งแต่ 2541
ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การรับรู้การเป็นหุ้นส่วนชีวิตโดยจำกัดแบบไม่จดทะเบียนตั้งแต่ 2541; การสมรสเพศเดียวกันตั้งแต่ 2549 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2549 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2545 ตั้งแต่ 2541 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[60372,60381,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ กฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติตีความรวมถึงอัตลักษณ์ทางเพศด้วย; การเปลี่ยนเพศโดยชอบอาจเกิดขึ้นได้หลังการผ่าตัดหรือกระบวนการทางการแพทย์ แซมเบีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2454 (เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทบริติชเซาท์แอฟริกาปกครองแห่งโรดีเซีย)
 โทษ: จำคุกถึง 14 ปี[1][2] ซิมบับเว ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชายตั้งแต่ 2434 (เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทบริติชเซาท์แอฟริกาปกครองแห่งโรดีเซีย)
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1][2] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2556
ทวีปอเมริกา
อเมริกาเหนือ

































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ เบอร์มิวดา
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2537 (อายุที่ยินยอม)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[62] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[63] สหราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[64102,64111,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[64] แคนาดา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2512 (อายุที่ยินยอมและห้ามมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนักในบางกรณี)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1][65] หุ้นส่วนชีวิตในครอบครัวในรัฐโนวาสโกเชีย (2544)[66]; 
ทะเบียนคู่ชีวิตในรัฐควิเบก (2545)[67]; 
ความสัมพันธ์ซึ่งพึ่งพาอาศัยกันในผู้ใหญ่ในรัฐแอลเบอร์ตา (2546)[68]; 
ความสัมพันธ์ทางกฎหมายจารีตประเพณีในรัฐแมนิโทบา (2547)[69] ชอบด้วยกฎหมายบางรัฐและดินแดนตั้งแต่ปี 2546
ทั้งประเทศตั้งแต่ปี 2548[70] ชอบด้วยกฎหมายบางรัฐและดินแดนตั้งแต่ปี 2539 ทั้งประเทศตั้งแต่ปี 2550[71] ตั้งแต่ 2535[72] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[67838,67847,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติและการประทุษวาจา การพยาธิวิทยาหรือการพยายามบำบัดทางรสนิยมทางเพศโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตไม่ชอบด้วยกฎหมายในรัฐแมนิโทบาและรัฐออนแทรีโอตั้งแต่ 2558 (เสนอแล้วในเขตอำนาจศาลอื่น) บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนอัตลักษณ์หรือการแสดงออกทางเพศของตนและชื่อได้โดยไม่ต้องมีการผ่าตัดแปลงเพศ และการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนอย่างชัดเจนรวมถึงการคุ้มครองอัตลักษณ์และการแสดงออกทางเพศตั้งแต่ 2560[73][74][75][76] กรีนแลนด์
(ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเดนมาร์ก) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2476
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2539[77] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559 การรับบุตรเลี้ยงบุญธรรมตั้งแต่ 2552[78] Joint adoption since 2016.[79] ตั้งแต่ 2521 (ความรับผิดชอบของเดนมาร์ก)/ ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] เม็กซิโก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2414
+ ลงนามสหประชาชาติ[1]/ การจดทะเบียนคู่ชีวิตในเม็กซิโกซิตี (2550), รัฐโกอาวีลา (2550),[80] รัฐโกลีมา (2556),[81] รัฐกัมเปเช (2556),[82] รัฐฮาลิสโก (2557)[83]/ ชอบด้วยกฎหมายในเม็กซิโกซิตี (2553),[84] รัฐกินตานาโร (2555),[85] รัฐโกอาวีลา (2557), รัฐชีวาวา (2558), รัฐเกร์เรโร (2558), รัฐนายาริต (2558), รัฐฮาลิสโก (2016), รัฐกัมเปเช (2016), รัฐมิโชอากัง (2559), รัฐโกลีมา (2559), รัฐโมเรโลส (2559)
รัฐทั้งหมดต้องให้เกียรติการสมรสเพศเดียวกันในรัฐที่ชอบด้วยกฎหมาย[84]
(เสนอทั่วประเทศแล้ว)[86][87]
ศาลสูงสุดประกาศว่าการปฏิเสธทะเบียนสมรสของคู่รักเพศเดียวกันในทุกรัฐถือว่าเป็นการขัดต่อรัฐธรรมนูญ[88] แต่เนื่องจากรัฐธรรมนูญของรัฐนั้นเป็นโมฆะคำสั่งแต่ละกรณีจะต้องมาจากศาล[89][90]/ ชอบด้วยกฎหมายอย่างชัดเจนในเม็กซิโกซิตี (2553)[91], รัฐโกอาวีลา (2557), รัฐมิโชอากัง (2559), รัฐโกลีมา (2559) [92]
ทั่วประเทศ คู่รักเพศเดียวกันที่สมรสแล้วอาจรับบุตรบุญธรรมได้[93] รัฐธรรมนูญต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[76345,76354,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[94] คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศของตนและชื่อได้อย่างชอบด้วยกฎหมายในเม็กซิโกซิตีตั้งแต่ 2551[95] เม็กซิโกได้ลงมติยอมรับพิธีสารชอบด้วยกฎหมายสำหรับอัตลักษณ์และการแสดงออกทางเพศในปี 2557 ภายใต้บทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญเพื่อปกป้องสิทธิและความเท่าเทียมกันของพลเมืองทุกคน[96] แซ็งปีแยร์และมีเกอลง
(อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อตกลงการเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ 2542[97] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[98] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[99] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[79336,79345,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ภายใต้กฎหมายแห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ 2560 การทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศได้ถูกยกเลิกไปแล้ว[100] สหรัฐอเมริกา ชอบด้วยกฎหมายในบางรัฐตั้งแต่ 2505 ทั้งประเทศตั้งแต่ 2546
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] หุ้นส่วนชีวิตในครอบครัวในรัฐแคลิฟอร์เนีย (2542),[101] วอชิงตัน ดี.ซี. (2545),[102] รัฐเมน (2547),[103] รัฐออริกอน (2551),[104] รัฐแมริแลนด์ (2551),[105] รัฐวิสคอนซิน (2552)[106] and รัฐเนวาดา (2552)[107]; 
การจดทะเบียนคู่ชีวิตในรัฐนิวเจอร์ซีย์ (2550),[108] รัฐอิลลินอยส์ (2554),[109] รัฐฮาวาย (2555),[110] และรัฐโคโลราโด (2556)[111] ชอบด้วยกฎหมายในบางรัฐตั้งแต่ 2547
ทั่วประเทศตั้งแต่ 2555 ยกเว้นอเมริกันซามัวและบางอำนาจศาลชนเผ่า[112][113] ชอบด้วยกฎหมายในบางรัฐตั้งแต่ 2536
ทั่วประเทศตั้งแต่ 2558 ยกเว้นอเมริกันซามัว[113]/ ตั้งแต่ 2554[114][115]/ คำสั่งของรัฐบาลกลางห้ามมิให้มีการเลือกปฏิบัติต่อรสนิยมทางเพศของพนักงานในพนักงานพลเรือนของรัฐบาล พร้อมกับการจ้างงานของวอชิงตัน ดี.ซี. และบริการไปรษณีย์สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ 2541 (ดูที่ คำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 12968 และ คำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 13087) การพยาธิวิทยาหรือการพยายามบำบัดทางรสนิยมทางเพศโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตไม่ชอบด้วยกฎหมายในบางรัฐ (มีการห้ามในรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐคอนเนตทิคัต รัฐอิลลินอยส์ รัฐนิวเม็กซิโก รัฐเวอร์มอนต์ รัฐนิวยอร์ก รัฐเนวาดา รัฐนิวเจอร์ซีย์ รัฐออริกอน รัฐโรดไอแลนด์ วอชิงตัน ดี.ซี. และในบางเมืองเช่น ไมอามีบลีช ซินซินแนติ พิตต์สเบิร์ก และ ซีแอตเทิล) รวมอยู่ในกฎหมายอาชญากรรมการเกลียดชังของรัฐบาลกลางตั้งแต่ 2552
(การเลือกปฏิบัติในรสนิยมทางเพศในการจ้างงานทั้งในสาธารณะและส่วนบุคคล)/ การเลือกปฏิบัติต่ออัตลักษณ์ทางเพศในการจ้างงานและการประกันสุขภาพถูกห้ามตั้งแต่ปี 2555[116][117] รวมอยู่ในกฎหมายอาชญากรรมการเกลียดชังของรัฐบาลกลางตั้งแต่ 2552 การเลือกปฏิบัติต่อรสนิยมทางเพศในการจ้างงานถูกห้ามตั้งแต่ปี 2558[118] 
(การเลือกปฏิบัติในรสนิยมทางเพศในการจ้างงานทั้งในสาธารณะและส่วนบุคคล)
อเมริกากลาง











































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ เบลีซ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559[119] มาตรา 16(3) แห่งรัฐธรรมนูญตราไว้ว่าให้ต่อต้านอาชญากรรมซึ่งมีรากฐานจากเพศ เชื้อชาติ สถานที่เกิด ความคิดเห็นทางการเมือง ลักษณะภายนอกหรือหลักความเชื่อ[120] The ruling overturning Section 53 of the criminal code specifically stated "sex" as mentioned in Section 16(3) of the constitution, includes sexual orientation.[121][122] บุคคลซึ่งเป็นบุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงชื่อตนได้โดยชอบโดยมิต้องผ่านการศัลยกรรม 
 การเปลี่ยนแปลงเพศไม่ได้รับการอนุญาต[123] คอสตาริกา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2514
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่รวมกันโดยไม่จดทะเบียนตั้งแต่ 2557;
(เตรียมการจดการอยู่กินโดยฑฤตินัย)[124][125] (รอคำพิพากษาของศาล)(รอคำพิพากษาของศาล) แอลจีบีทีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[126]ไม่มีทหาร ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[91898,91907,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] บุคคลซึ่งเป็นบุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงชื่อตนได้โดยชอบโดยมิต้องผ่านการศัลยกรรมหรือผ่านการอนุญาตโดยกฎหมายตั้งแต่ 2561[127]
 การเปลี่ยนแปลงเพศไม่ได้รับการอนุญาต เอลซัลวาดอร์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ช่วงปี 2343
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] (กำลังเตรียมการบัญญัติห้ามในรัฐธรรมนูญ) [128] (กำลังเตรียมการบัญญัติห้ามในรัฐธรรมนูญ) [128][129] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[93730,93739,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[129] ต่อต้านอาขญากรรมที่ขึ้นกับอัตลักษณ์ทางเพศ[130][131]
 บุคคลซึ่งเป็นบุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงชื่อตนได้ชอบตามกฎหมาย โดยต้องมีการอนุญาตทางกฎหมาย
 การเปลี่ยนแปลงเพศไม่ได้รับการอนุญาต[132] กัวเตมาลา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 1800s
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] มีข้อยกเว้นแค่ Código de la Niñez y la Juventud (รหัสเรียกเด็กและเยาวชน), ได้รับการอนุมัติใน 2540, ซึ่งเพื่อช่วยปกป้องเด็กและเยาวชนจากปัญหาการเลือกปฏิบัติบนพื้นฐานของปัจจัยต่าง ๆ รวมทั้งรสนิยมทางเพศทั้งของตนเองและบุพการี บุคคลซึ่งเป็นบุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงชื่อตนได้ชอบตามกฎหมาย โดยต้องมีการอนุญาตทางกฎหมาย[133]
 การเปลี่ยนแปลงเพศไม่ได้รับการอนุญาต ฮอนดูรัส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2442
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] บัญญัติห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2548[134][135] บัญญัติห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2548[134][135] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[96987,96996,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ รวมถึงการประทุษวาจาด้วย[136] ต่อต้านอาขญากรรมที่ขึ้นกับอัตลักษณ์ทางเพศ[1]
 ไม่ทราบว่าการเปลี่ยนแปลงเพศชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ นิการากัว ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2551
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] ปานามา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2551
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] (รอคำพิพากษาของศาล) (รอคำพิพากษาของศาล)ไม่มีทหาร ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[137]
(Anti-discrimination law proposed).[138] บุคคลซึ่งเป็นบุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงชื่อตนได้ชอบตามกฎหมายหลังจากการผ่าตัดแปลงเพศเสร็จสิ้นแล้ว ตั้งแต่ 2549[139] Legal name change, without surgeries, is allowed since 2016.[140]
แคริบเบียน







































































































































































































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ แองกวิลลา 
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน แอนติกาและบาร์บูดา ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โทษ: พิพากษาจำคุก 15 ปี (ไม่บังคับใช้)[1] อารูบา
(ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์) ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2559[141]/ การจดทะเบียนสมรสทำได้ในประเทศเนเธอร์แลนด์[142] เนเธอร์แลนด์รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน บาฮามาส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2534;
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้
+ ลงนามสหประชาชาติ[1][1] บาร์เบโดส ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โทษ: จำคุกตลอดชีวิต (ไม่บังคับใช้)[1] กำลังดำเนินการให้ชอบด้วยกฎหมาย หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[104665,104674,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[143] เนเธอร์แลนด์แคริบเบียน
(โบแนเรอ, ซาบา และ ซินต์เอิสตาซียึส เป็นเทศบาลพิเศษของเนเธอร์แลนด์) ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในเทศบาลเหล่านี้)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1][144] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2555[145][146] เนเธอร์แลนด์รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[106360,106369,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[147][148] หมู่เกาะเคย์แมน
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544; มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้[1] 
+ ลงนามสหประชาชาติ/ คู่รักเพศเดียวกันได้รับการยอมรับเพื่อจุดประสงค์ในการเข้าเมืองตั้งแต่ 2559 กำลังเตรียมคำพิพากษาของศาล[149] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน คิวบา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2522
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2519; กำลังเตรียมการทำให้ชอบด้วยกฎหมาย[1] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[150][151] บุคคลข้ามเพศได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนแปลงเพศได้ภายหลังจากการดำเนินการทางเพศ[152] กือราเซา
(ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์) ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] กำลังดำเนินการ/ การจดทะเบียนสมรสทำได้ในประเทศเนเธอร์แลนด์[142] เนเธอร์แลนด์รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ดอมินีกา ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โทษ: พิพากษาจำคุก 10 ปี หรือกักขังในสถาบันจิตวิทยา (ไม่บังคับใช้)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] สาธารณรัฐโดมินิกัน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2365
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2553[153][154] เกรเนดา ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย
โทษ: พิพากษาจำคุก 10 ปี (ไม่บังคับใช้)
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1]ไม่มีทหาร กัวเดอลุป
(จังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อตกลงการเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ 2542[97] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[98] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[99] ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[112848,112857,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส[100] ไฮติ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334 (ในฐานะเป็นแซ็ง-ดูมังเก)[1]ไม่มีทหาร จาเมกา ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย
โทษ: ใช้แรงงานอย่างหนัก 10 ปี (ไม่บังคับใช้)
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2505 มาร์ตีนิก
(จังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อตกลงการเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ 2542[97] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[98] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[99] ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[114898,114907,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส[100] มอนต์เซอร์รัต
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2553[155] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[115891,115900,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[156] ปวยร์โตรีโก
(คอมมอนเวลท์ของสหรัฐ) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546 ตั้งแต่ 2558 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[157] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558 สหรัฐรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน[114][158] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2561; ไม่จำเป็นต้องมีการผ่าตัด แซ็ง-บาร์เตเลมี
(อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อตกลงการเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ 2542[97] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[98] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[99] ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[118052,118061,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส[100] เซนต์คิตส์และเนวิส ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย
โทษ: จำคุก 10 ปี (ไม่บังคับใช้)
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1] เซนต์ลูเชีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย
โทษ: ปรับ และ/หรือ พิพากษาจำคุก 10 ปี (ไม่บังคับใช้)
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1]ไม่มีทหาร เซนต์มาร์ติน
(อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อตกลงการเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ 2542[97] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[98] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[99] ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[120239,120248,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส[100] เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โทษ: ปรับ และ/หรือ พิพากษาจำคุก 10 ปี (ไม่บังคับใช้)[1]ไม่มีทหาร ซินต์มาร์เติน
(ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์) ชอบด้วยกฎหมาย (ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]/ การจดทะเบียนสมรสทำได้ในประเทศเนเธอร์แลนด์[142] เนเธอร์แลนด์รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ตรินิแดดและโตเบโก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2561[159] หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2554[160] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[123715,123724,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ
(ดินแดนของสหรัฐ) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2528 ตั้งแต่ 2558[113] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[113] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[113] สหรัฐรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน[114][158]
อเมริกาใต้

















































































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ อาร์เจนตินา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2396
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินด้วยกันในบัวโนสไอเรส (2546),[161] รัฐริโอเนโกร (2546),[162] วิลลากาโลสปาซ (2550) และ รีโอกวาร์โต (2552)
การอยู่กินด้วยกันทั่วประเทศตั้งแต่ 2015[163] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553[164] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553 ตั้งแต่ 2552[165]/ กฎหมายปกป้องในบางเมือง;[166]
 กำลังดำเนินการทั้งประเทศ
การระบุว่าคนข้ามเพศคือความเจ็บป่วยในทางการแพทย์หรือพยายามบำบัดรักษารสนิยมทางเพศโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553 คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงเพศและชื่อของตนได้โดยไม่ต้องมีการผ่าตัดหรือการอนุญาตทางกฎหมายตั้งแต่ 2555[167] โบลิเวีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2375
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามใน การอยู่กินเสรี ตั้งแต่ 2552;[168]
Family life agreement pending[169] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2552[170] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นฝ่ายรับบุตรบุญธรรม แต่ไม่ใช่ในฐานะคู่[171] ตั้งแต่ 2558[172][173][174] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[129945,129954,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงเพศและชื่อของตนได้โดยไม่ต้องมีการผ่าตัดหรือการอนุญาตทางกฎหมายตั้งแต่ 2559[175][176][177][178] บราซิล ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2374
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] "การอยู่กินอย่างคงตัว" ชอบด้วยกฎหมายในบางรัฐตั้งแต่ 2547; รับรองในฐานะครอบครัวทั่วประเทศตั้งแต่ 2554[179][180] ชอบด้วยกฎหมายในบางรัฐตั้งแต่ 2555, ทั่วประเทศตั้งแต่ 2556[181][182] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553[183][184]/ ต่อต้านในทุกรัฐของบราซิล (ยกเว้นรัฐโตกันชีนส์), รวมถึงเขตสหพันธรัฐ; กำลังดำเนินการขยายกฎหมายต่อต้านการการเลือกปฏิบัติทั่วประเทศ[185] การระบุว่าคนข้ามเพศคือความเจ็บป่วยในทางการแพทย์หรือพยายามบำบัดรักษารสนิยมทางเพศโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2542[186][187] คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงเพศและชื่อของตนได้โดยไม่ต้องมีการผ่าตัดหรือคำสั่งทางกฎหมายตั้งแต่ 2561[188][189][190] ชิลี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2542;
 มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2558[191] กำลังเสนอ[192] กำลังเสนอ[193] ตั้งแต่ 2555[194] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[137010,137019,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[195] คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงเพศและชื่อของตนได้ภายหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงทางการแพทย์โดยสมบูรณ์และได้รับอนุญาตทางกฎหมายตั้งแต่ 2550[196] ปัจจุบัน ด้วยกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์ทางเพศที่กว้างขึ้น (กำเปลี่ยนเพศโดยไม่ต้องมีการผ่าตัดหรือการอนุญาตทางกฎหมาย) เริ่มมีการพูดคุยกันในรัฐสภาแล้ว[197] โคลอมเบีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2524
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ภาวะสมรสโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2550[198] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559[199] รับบุตรบุญธรรมได้ตั้งแต่ 2557;[200] รับร่วมกันได้ตั้งแต่ 2558[201] ตั้งแต่ 1999[1] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[139827,139836,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[202] ตั้งแต่ 2558, คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศและชื่อแสดงตนของตนได้เป็นพิธีก่อนที่จะมีการรับรอง ไม่จำเป็นต้องผ่าตัดหรือมีคำสั่งทางกฎหมาย[203] เอกวาดอร์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2540
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2552[204][205] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2552; กำลังดำเนินการพิพากษาของศาล[206] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจรับบุตรบุญธรรม แต่รับร่วมกันไม่ได้[207][208] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[142188,142197,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[209]
 การระบุว่าคนข้ามเพศคือความเจ็บป่วยในทางการแพทย์หรือพยายามบำบัดรักษารสนิยมทางเพศโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557 ตั้งแต่ 2559, คนข้ามเพศได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนชื่อกำเนิดและอัตลักษณ์ทางเพศได้ (แทนเพศที่ถูกกำหนดมาเมื่อเกิด) บนเอกสารราชการได้ ไม่จำเป็นต้องมีการผ่าตัดหรือคำสั่งทางกฎหมาย[210][211][212] หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ 
 (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2532
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2560[213] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[213] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560 สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[144477,144486,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[214] เฟรนช์เกียนา 
 (จังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2334
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่ง ตั้งแต่ 2542[97] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[98] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[99] ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[145490,145499,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[12] ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส[100] กายอานา ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โทษ: จำคุกสูงสุดตลอดชีวิต (ไม่บังคับใช้)[1][215][216] ปารากวัย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2423; มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2535[217] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 1992; court decision pending[218] ดำเนินการแล้ว[219] เปรู ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2467
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] กำลังดำเนินการ[220] กำลังดำเนินการคำพิพากษาของศาล ตั้งแต่ 2552[221] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[149063,149072,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[222][223][224][225][226] คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนชื่อและเพศของตนได้โดยชอบ โดยไม่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงทางการแพทย์โดยสมบูรณ์และการอนุญาตทางกฎหมายตั้งแต่ 2559[227][228] เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช(ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
+ ลงนามสหประชาชาติ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[229] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[229] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ซูรินาม ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2412 (ในฐานะดัชต์เกียนา);
มีข้อแตกต่างในอายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณีได้
+ ลงนามสหประชาชาติ ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[230] กำลังดำเนินการคำพิพากษาของศาล[231][232] อุรุกวัย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2477
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรสตั้งแต่ 2551[233] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[234] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2552[235] ตั้งแต่ 2009[236] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[154724,154733,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[237] คนข้ามเพศสามารถเปลี่ยนแปลงเพศและชื่อได้โดยชอบตั้งแต่ 2552[238] เวเนซุเอลา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2540
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ดำเนินการแล้ว รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2540;
กำลังดำเนินการคำพิพากษาของศาล[239] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1]
ทวีปเอเชีย
เอเชียกลาง























































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ คาซัคสถาน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2541[1][240][241] คีร์กีซสถาน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2541[1] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2559[242][241] ทาจิกิสถาน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2541[1][241] เติร์กเมนิสถาน ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุกสูงสุด 2 ปี
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1] อุซเบกิสถาน ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุกสูงสุด 3 ปี
 ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1]
ยูเรเซีย













































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ อับคาเซีย ชอบด้วยกฎหมายหลังจาก 2534 แอโครเทียรีและดิเคเลีย 
 (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ตั้งแต่ 2548 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557 บริติชรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[243] อาร์มีเนีย  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2558[244][245]/ ไม่มีการห้ามอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม บุคคลเพศทางเลือกจะถูกขับออกโดยรายงานด้วยเหตุผลด้านรสนิยมทางเพศ[246] คาราบัค ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543 ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2549 [247] อาเซอร์ไบจาน  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543[1] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ)[248] ไซปรัส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2541
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ตั้งแต่ 2558 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[166550,166559,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[249] ห้ามการเลือกปฏิบัติที่ขึ้นกับอัตล๊กษณ์ทางเพศ จอร์เจีย  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] (เสนอห้ามในรัฐธรรมนูญ) ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[167404,167413,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[250] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ)[248] นอร์เทิร์นไซปรัส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[251][252][1] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[168603,168612,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[251][252] ห้ามการเลือกปฏิบัติโดยใช้ถ้อยคำที่แสดงความเกลียดชังตั้งแต่ 2557[251][252]
 ไม่ทราบถึงกฎหมายการเปลี่ยนเพศ รัสเซีย ในเพศชายชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2536
ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมายตลอด[253][1]
ไม่ชอบด้วยกฎหมายในสาธารณรัฐเชเชน (เสนอห้ามในรัฐธรรมนูญ) ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม นโยบายห้ามถาม ห้ามบอกอย่างไม่เป็นทางการ (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ)[248] เซาท์ออสซีเชีย ชอบด้วยกฎหมายหลังจาก 2534 ตุรกี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2401[1] (เสนอ)[254] (เสนอ)[254] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ)
เอเชียตะวันตก








































































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ บาห์เรน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2519 (อายุที่ยินยอม)[1] อิหร่าน  ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: สำหรับผู้ชายเฆี่ยน 74 ทีสำหรับผู้ชายที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะและประหารชีวิตสำหรับผู้ชายที่บรรลุนิติภาวะซึ่งสุขภาพจิตสมบูรณ์และถ้ายินยอม สำหรับผู้หญิงเฆี่ยน 50 ทีสำหรับผู้หญิงที่บรรลุนิติภาวะซึ่งสุขภาพจิตสมบูรณ์และถ้ายินยอม และประหารชีวิตหากกระทำผิดเป็นครั้งที่สี่[1] การรับรู้เพศชอบด้วยกฎหมายในอิหร่านหากเกิดขึ้นกับการผ่าตัดแปลงเพศ[255] อิรัก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546[256] อิสราเอล ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2506 (โดยพฤตินัย) และ 2531 (โดยนิตินัย)[257]
 + UN decl. sign.[1][258] การอยู่ร่วมกันโดยไม่จดทะเบียนตั้งแต่ 2537/ ไม่มีการแต่งงานทางแพ่งสำหรับคู่รักเพศเดียวกันหรือคู่รักเพศตรงกันข้ามและการแต่งงานใด ๆ ที่ไม่ใช่ทางศาสนาถ้าเกิดขึ้นในประเทศ แต่การสมรสเพศเดียวกันในต่างประเทศจะได้รับการยอมรับโดยรัฐบาลและมีการบันทึกไว้ในทะเบียนราษฎร์โดยกระทรวงมหาดไทย การรับบุตรบุญธรรมของคู่รักเพศเดียวกันถูกปฏิเสธโดยพฤตินัย[259] Since 1993 ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์;[260][261] กฎหมายพื้นฐาน: ศักดิ์ศรีและอิสรภาพของมนุษย์นำมาใช้กับคนรักร่วมเพศและไปเซ็กซ์ชวล[262] การรับรู้อย่างเต็มที่ของเพศโดยปราศจากการผ่าตัดหรือการแทรกแซงทางการแพทย์;[263] การจ้างงานโดยเท่าเทียมกันบนกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติโดยอัตลักษณ์ทางเพศ;[264][265] กฎหมายพื้นฐาน: ศักดิ์ศรีและอิสรภาพของมนุษย์นำมาใช้กับคนที่แปลงเพศด้วย[264][266] จอร์แดน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2494[1] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[267] คูเวต ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: ปรับหรือจำคุกไม่เกิน 6 ปี
 ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมายเสมอ[1][268] เลบานอน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[269] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมาย โอมาน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: ปรับหรือจำคุกไม่เกิน 3 ปี (บังคับใช้เฉพาะเมื่อเป็น "เรื่องอื้อฉาวในสาธารณะ")[1] ปาเลสไตน์ (ฉนวนกาซา)เวสท์แบ็งก์:
 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2494 (เป็นส่วนหนึ่งของจอร์แดน)[1] 
กาซา: 
  ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: (โดยพฤตินัย) ประหาร/ดำเนินคดีอาญาพิเศษ (โดยนิตินัย) จำคุกถึง 10 ปี
  ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมาย[1] กาตาร์  ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: ปรับและจำคุกถึง 7 ปี[1] หรือประหารชีวิต[270]. ซาอุดีอาระเบีย  ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: จำคุกหลายเดือนหรือตลอดชีวิต, ปรับ และ/หรือ เฆี่ยน/โบย, ทำหมัน, ทรมานร่างกาย หรือประหารชีวิตหากทำความผิดครั้งที่สอง[1] ซีเรีย ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: จำคุกสูงสุด 3 ปี (กฎหมายถูกระงับโดยพฤตินัย)[271][1] บุคคลข้ามเพศได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนเพศ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  ไม่ชอบด้วยกฎหมายตามหฎหมายสหพันธรัฐ 
 โทษ: เนรเทศ ปรับ จำคุก หรือประหารชีวิต[270] 
 ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเอมิเรตส์ดูไบ 
 โทษ: จำคุกถึง 14 ปี
 ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเอมิเรตส์อาบูดาบี
 โทษ: จำคุกถึง 10 ปี[1] การผ่าตัดแปลงเพศสำหรับบุคคลที่มีเพศไม่ชัดเจนหรือบุคคลที่มีลักษณะทางกายภาพไม่ตรงกับสภาพทางสรีรวิทยา ชีววิทยา และลักษณะทางพันธุกรรม[272][273][274] เยเมน  ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: ลงโทษชายที่ยังไม่ได้สมรสด้วยการเฆี่ยน 100 ทีหรือจำคุกสูงสุดหนึ่งปี สำหรับชายที่สมรสแล้วโทษประหารชีวิตโดยการขว้างหิน ลงโทษหญิงด้วยการจำคุกถึง 3 ปี; เมื่อกระทำความผิดโดยขมขู่การลงโทษจะยาวนานถึงเจ็ดปี[1]
เอเชียใต้


















































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ อัฟกานิสถาน  ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: จำคุกยาวนานหรือประหารชีวิต (ไม่ทราบกรณีเสียชีวิตสำหรับกิจกรรมของคนรักร่วมเพศหลังจากที่กฎตอลิบานสิ้นสุดลง)[1] ถูกห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2514 บังกลาเทศ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: จำคุก 10 ปีหรือตลอดชีวิต[1] ตัวเลือกที่สาม (ฮิจร่า) มีทั้งชายและหญิง[275] ภูฏาน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: จำคุกถึง 1 ปี (ไม่บังคับใช้)[1] อินเดีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายทั่วประเทศตั้งแต่ 2404 เคยชอบด้วยกฎหมายในปี 2552 โดยสภาสูงเดลี แต่กลับมาไม่ชอบด้วยกฎหมายอีกครั้งในปี 2556 เนื่องจากคำพิพากษาของศาลสูงสุดแห่งอินเดีย[276]
 โทษ: จำคุก 10 ปีถึงตลอดชีวิต (บังคับใช้เป็นพัก ๆ )[277][276][1] ไม่มีการยอมรับอย่างชัดเจน[278] ไม่มีการยอมรับอย่างชัดเจน[278] คนข้ามเพศอาจรับบุตรบุญธรรมได้[279] "เพศที่สาม" ได้รับการยอมรับโดยศาลสูงสุดแห่งอินเดียเมื่อ 2557[280] มัลดีฟส์ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: สำหรับผู้ชายโทษเนรเทศเป็นเวลาเก้าเดือนถึงหนึ่งปีหรือเฆี่ยน 10 ถึง 30 ครั้ง สำหรับผู้หญิงโทษกักบริเวณเป็นเวลาเก้าเดือนถึงหนึ่งปี[1] เนปาล ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] (เสนอ: โดยสภาสูงใน 2551) (เสนอ: โดยสภาสูงใน 2551) อยู่ในระหว่างพิจารณา รัฐธรรมนูญต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[192889,192898,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติตั้งแต่ 2558 การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550
 รัฐธรรมนูญต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[193055,193064,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติ[281] ปากีสถาน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: จำคุก 2 ปีถึงตลอดชีวิต[1] มีสิทธิเปลี่ยนเพศ; คนแปลงเพศและกะเทยได้รับการคุ้มครองจาก<b data-parsoid='{"dsr":[193990,193999,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติและการละเมิด[282] ศรีลังกา ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 
 โทษ: ปรับและจำคุกถึง 10 ปี (ไม่บังคับใช้)[1] (เสนอ)[283][284] บุคคลที่เป็นทรานส์สามารถเปลี่ยนเพศและชื่อได้ชอบด้วยกฎหมายหลังจากการผ่าตัดแปลงเพศตั้งแต่ 2559[285][286]
เอเชียตะวันออก



















































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ จีน 
 (สาธารณรัฐประชาชน) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2540[1] บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้แต่ต้องหลังจากการศัลยกรรมการผ่าตัดแปลงเพศแล้ว ฮ่องกง 
 (เขตปกครองพิเศษของจีน) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2534[1] อาจรับบุตรบุญธรรมโดยฝ่ายหนึ่ง[287] 
 สาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นผู้รับผิดชอบในการป้องกันฮ่องกง โดยไม่คำนึงถึงรสนิยมทางเพศ ทหารจะไม่ได้รับเลือกใหม่จากฮ่องกง เฉพาะพนักงานของรัฐบาล สินค้าและบริการเท่านั้น บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้แต่ต้องหลังจากการศัลยกรรมการผ่าตัดแปลงเพศแล้ว มาเก๊า 
 (เขตปกครองพิเศษของจีน) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2539[1] 
 สาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นผู้รับผิดชอบในการป้องกันมาเก๊า โดยไม่คำนึงถึงรสนิยมทางเพศ ทหารจะไม่ได้รับเลือกใหม่จากมาเก๊า ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้แต่ต้องหลังจากการศัลยกรรมการผ่าตัดแปลงเพศแล้ว ญี่ปุ่น ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2423
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]/ การเป็นคู่ครองแบบไม่ผูกพันตามกฎหมายใน 6 เขตอำนาจศาลเทศบาล (ชิบูยะ เซตางายะ อิงะ ทาการาซูกะ นาฮะ และซัปโปโระ)/ ไม่ใช่การปกป้องแบบทั่วประเทศ แต่บางนครนั้นต่อต้านการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] (การต่อต้านการเลือกปฏิบัติทั่วประเทศอยู่ระหว่างเสนอ) บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้แต่ต้องหลังจากการศัลยกรรมการผ่าตัดแปลงเพศแล้ว และในกรณีบุคคลธรรมดาที่ไม่มีบุตรอายุต่ำกว่า 20 ปี มองโกเลีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2504
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] เนื่องจากการเกณฑ์ทหาร ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้ เกาหลีเหนือ ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[1] ไม่ทราบแม้ว่าจะมีการกำหนดบทบาททางเพศมากมายทั้งชายและหญิง ดูที่หนังสือให้ตัดผมตามวิถีทางการดำเนินชีวิตแบบสังคมนิยม เกาหลีใต้ ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)
 + ลงนามในสหประชาชาติ[1] (เสนอการเป็นหุ้นส่วนชีวิต) บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้ ไต้หวัน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2438[288] ตั้งแต่ 3 กรกฎาคม 2560[289]/(จะชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 24 พฤษภาคม 2562[290]) (การเสนอ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจรับบุตรบุญธรรม) เนื่องจากการเกณฑ์ทหาร ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ (ในการทำงานและการศึกษา) บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศตามกฎหมายได้ ไม่จำเป็นต้องมีการผ่าตัดตั้งแต่ปี 2558[291]
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้













































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ บรูไน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โทษ: ปรับและจำคุกไม่เกิน 10 ปี หรือ ประหารโดยการขว้างหิน[292] พม่า ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
 โทษ: มากถึงจำคุกตลอดชีวิต (ไม่บังคับใช้)[292] กัมพูชา ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[292] ห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 แม้ว่าจะมีตัวอย่างของการจดทะเบียนที่ถูกต้องตามกฎหมายและเป็นที่ยอมรับในการสมรสเพศเดียวกัน ติมอร์ตะวันออก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ พ.ศ. 2518
 และลงนามสหประชาชาติ[292] ห้ามการการเกลียดชังในอาชญากรรมที่ขึ้นกับรสนิยมทางเพศ อินโดนีเซีย ชอบด้วยกฎหมายทั้งประเทศ, เว้นแต่; 
  ไม่ชอบด้วยกฎหมายในบางจังหวัด ได่แก่ อาเจะฮ์ และ สุมาตราใต้ (ซึ่งใช้เฉพาะกับชาวมุสลิม)[293][294][292] (อายุมีผลในการได้รับการยินยอม)[295] บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศได้ตามกฎหมาย ลาว ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่เคยมีกฎหมายกีดกันกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันในประเทศ)[292] มาเลเซีย ไม่ชอบด้วยกฎหมายในผู้ชาย
 โทษ: ปรับและจำคุก (2-20 ปี) หรือเฆี่ยน[1][296] ฟิลิปปินส์ ชอบด้วยกฎหมายทั้งประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2476[297][292][298] (ดำเนินการ)[297] (ดำเนินการ)[299] อาจรับบุตรบุญธรรมได้[300] ตั้งแต่ พ.ศ. 2552[301] เซบู[302] เมืองเคซอน, Davao[303] และอัลเบย์มีกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติ[304] (ดำเนินการ)[305] สิงคโปร์ ไม่ชอบด้วยกฎหมายในผู้ชาย
 โทษ: จำคุกไม่เกิน 2 ปี (ไม่บังคับใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2542) 
  ชอบด้วยกฎหมายในผู้หญิงตั้งแต่ พ.ศ. 2550[292] เนื่องจากการเกณฑ์ทหาร แต่เกย์จะไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงานในโรงเรียนหรือหน่วยงานที่มีความสำคัญ บุคคลข้ามเพศสามารถเปลี่ยนเพศของตนได้อย่างชอบด้วยกฎหมาย แต่ต้องผ่านการผ่าตัดแปลงเพศแล้วเท่านั้น ไทย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ พ.ศ. 2499
 + และลงนามสหประชาชาติ[292] กำลังเสนอ[306] กำลังเสนอ[307] ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[215725,215734,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ มีการต่อต้านการเลือกปฎิบัติในการแสดงออกทางเพศ[296][308][309] เวียดนาม ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่เคยมีกฎหมายกีดกันกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันมาก่อนในประเทศ)[292][310] การเปลี่ยนแปลงเพศสามารถยอมรับได้สำหรับคนที่มีข้อบกพร่องทางเพศโดยกำเนิด และการผ่าตัดแปลงเพศตั้งแต่ พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป
ทวีปยุโรป
สหภาพยุโรป



















สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศสหภาพยุโรป ชอบด้วยกฎหมายใน<b data-parsoid='{"dsr":[218013,218022,3,3]}'>ทุก 28 รัฐสมาชิก[311]/ ชอบด้วยกฎหมายใน 22 จาก 28 รัฐสมาชิก
/ ชอบด้วยกฎหมายใน 13 จาก 28 รัฐสมาชิก
/ รับบุตรบุญธรรมได้ชอบด้วยกฎหมายใน 14 จาก 28 รัฐสมาชิก
 รับบุตรเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมได้ชอบด้วยกฎหมายใน 18 จาก 28 รัฐสมาชิก/ ชอบด้วยกฎหมายใน 27 จาก 28 รัฐสมาชิก
/ การเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปขอให้รัฐต้องต่อต้านการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ใน<b data-parsoid='{"dsr":[218857,218873,3,3]}'>การจ้างงาน</b>เท่านั้น ชอบด้วยกฎหมายใน<b data-parsoid='{"dsr":[218930,218939,3,3]}'>ทุก 28 รัฐสมาชิก[312]

ยุโรปกลาง













































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ ออสเตรีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2514[1]
 + ลงนามสหประชาชาติ จดทะเบียนคู่ชีวิตได้ตั้งแต่ 2553[313] [314] รับบุตรเลี้ยงมาเป็นบุตรบุญธรรมได้ตั้งแต่ 2556
รับบุตรบุญธรรมร่วมกันได้ตั้งแต่ 2559[315][316]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[317] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[221795,221804,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมาย[248] โครเอเชีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2520 (เป็นส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2557[318] ถูกห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่การลงประชามติในปี 2556[319]/ การเป็นผู้ปกครองร่วมกันตั้งแต่ 2557 (ความรับผิดชอบของผู้ปกครองและความสัมพันธ์ญาติสนิทถาวรระหว่างคู่ชีวิตและผู้ปกครองของเด็กจะถูกจดลงไว้ในสูติบัตรของเด็ก) ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[223537,223546,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7][320] รัฐบัญญัติการกำจัดการเลือกปฏิบัติ ต่อต้านการเลือกปฏิบัติทุกประเภทโดยอ้างอิงอัตลักษณ์ทางเพศของทั้งสองเพศและการแสดงออกทางเพศ การเปลี่ยนเพศถูกกำกับดูแลโดยนโยบายพิเศษของกระทรวงสาธารณสุข[321] เช็กเกีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2505 (เป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวัก)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2549[322] (เสนอการรับบุตรเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม)[323] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[225533,225542,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ได้รับการยินยอมทางกฎหมายและมีการปรับในสูติบัตร หลังจากการผ่าตัดแปลงเพศ (พร้อมการ mandatory sterilisation)[324] เยอรมนี ชอบด้วยกฎหมายในเยอรมนีตะวันออกตั้งแต่ 2511
ชอบด้วยกฎหมายในเบอร์ลินตะวันตกและเยอรมนีตะวันตกตั้งแต่ 2512
 + ลงนามสหประชาชาติ[1][325] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2544[326] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[327] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[327] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[227023,227032,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[328][329] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมาย[330] ฮังการี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2505
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2552[331] [332][333]
 ถูกห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2555[334][335] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม (เสนอการรับบุตรบุญธรรมและบุตรเลี้ยงบุญธรรมร่วมกัน)[333] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[229739,229748,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ไม่มีการรับรองทางกฎหมาย[324] ลิกเตนสไตน์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2532
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู้ชีวิตตั้งแต่ 2554[336] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[337]ไม่มีทหาร (เสนอ) การเปลี่ยนเพศไม่ชอบด้วยกฎหมาย[324] โปแลนด์ ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่เคยมีกฎหมายกีดกันกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันมาก่อนในประเทศ) 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1][338][339] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม ห้ามรับโดยร่วมกัน[340] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] โรมาเนีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2539
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[341] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[233047,233056,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] กฎหมายยินยอมและปรับในสูติบัตร หลังจากการผ่าตัดแปลงเพศ (sterilisation mandatory)[324] สโลวาเกีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2505 (เป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวัก)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2557[342] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[343] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[234274,234283,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[344][345] (ร้องขอให้ทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ[324]) สโลวีเนีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2520 (เป็นส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2549[346];
 Unregistered cohabitation since 2017[347]/ รับบุตรเลี้ยงบุญธรรมตั้งแต่ 2554[348] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[236074,236083,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมาย[349] สวิตเซอร์แลนด์ ชอบด้วยกฎหมายทั่วประเทศใน 2485 
 ชอบด้วยกฎหมายในรัฐเจนีวา (เป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส) รัฐตีชีโน รัฐวาเล และ รัฐโว ตั้งแต่ 2341
 + ลงนามสหประชาชาติ[1][350] จดทะเบียนคู่ชีวิตในเจนีวา (2544),[351] ซือริช (2546),[352] เนอชาแตล (2547)[353] และฟรีบูร์ (2547)[353]
ทั่วประเทศตั้งแต่ 2550[354] (เสนอ)[355]/ รับบุตรเลี้ยงบุญธรรมตั้งแต่ 1 มกราคม 2561 ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ (ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[238560,238569,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์อยู่ระหว่างเสนอ)[356] เอกสารทางกฎหมายสามารถออกใหม่ได้โดยพิจารณาจากอัตลักษณ์ทางเพศใหม่ของบุคคล โดยเทคนิคจำเป็นต้องทำหมันด้วยแต่ไม่บังคับใช้แล้วตั้งแต่ 2555 การจดทะเบียนคู่ชีวิตสามารถเป็นการแต่งงานระหว่างคู่รักเพศตรงกันข้ามใหม่ได้[357]
ยุโรปตะวันออก








































































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ อับคาเซีย ชอบด้วยกฎหมายหลังจาก 2534 อาร์มีเนีย  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]/ ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2558[358][359] การไปแต่งงานเพศเดียวกันในต่างประเทศได้รับการยอมรับในปี 2560[360]/ ไม่มีการห้ามอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม บุคคลเพศทางเลือกจะถูกขับออกโดยรายงานด้วยเหตุผลด้านรสนิยมทางเพศ[361] นากอร์โน-คาราบัค ชอบด้วยกฎหมายหลังจาก 2534 ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2549 [362] อาเซอร์ไบจาน  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543[1][363] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยน[324]) เบลารุส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2537[1] ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2537 [364]/ ถูกห้ามจากการรับราชการทหารในช่วงเวลาสงบ แต่ระหว่างสงครามคนรักร่วมเพศจะได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมได้[365] โดเนตสค์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2534
(เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน)[366][367] จอร์เจีย  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] (ถูกเสนอให้ห้ามในรัฐธรรมนูญ)[368][369] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[245841,245853,3,3]}'>ทุกการ</b>เลือกปฏิบัติต่อเกย์[370] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยน[324]) คาซัคสถาน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 1998[1][241] ลูฮานสค์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2534
(เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน)[366][371] มอลโดวา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2538
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2537[372] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยน[324]) รัสเซีย ในเพศชายชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2536
ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมายเสมอ[373][1] (เสนอห้ามในรัฐธรรมนูญ)[374] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยน[324]) เซาท์ออสซีเชีย ชอบด้วยกฎหมายหลังจาก 2534 ทรานส์นีสเตรีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2545[375] (เสนอ)[376] ยูเครน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2539[377] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[378]/ นโยบายขึ้นอยู่กับคณะกรรมาธิการภูมิภาค[379] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[380] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยน[324])
ยุโรปเหนือ




























































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ เดนมาร์ก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2476
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2532 ถึง 2555 (ทะเบียนคู่ชีวิตที่จดไว้ยังคงอยู่)[381] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2555[382][383] รับบุตรเลี้ยงบุญธรรมตั้งแต่ 2542
รับร่วมกันได้ตั้งแต่ 2553[384]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[385] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[254219,254228,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] เปลี่ยนเพศได้ตามกฎหมายและรับรองโดยไม่ต้องผ่าตัดหรือบำบัดด้วยฮอร์โมน[386] เอสโตเนีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2535
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ลงนามข้อตกลงการอยู่ร่วมกันได้ตั้งแต่ 2559[387]/ การสมรสในต่างประเทศได้รับการยอมรับตั้ง 2559[388]/ รับบุตรเลี้ยงบุญธรรมได้ตั้งแต่ 2559 คู่รักที่ไม่สามารถมีบุตรได้อาจร่วมกันรับเด็กที่ไม่ใช่ทางชีวภาพมาเลี้ยงได้ตั้งแต่ 2559 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[255709,255718,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] การโอนเพศชอบด้วยกฎหมาย[324] หมู่เกาะแฟโร 
 (ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเดนมาร์ก) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2476
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] สมรสได้ตั้งแต่ 2560 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[389][390] (สำหรับคู่รักที่สมรสแล้ว) (เดนมาร์กรับผิดชอบในด้านการป้องกันดินแดน) ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[391][392][393] ฟินแลนด์ 
 (รวมทั้งหมู่เกาะโอลันด์) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2514
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2545 ถึง 2560 (ทะเบียนคู่ชีวิตที่จดไว้ยังคงอยู่)[394] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[395] รับบุตรเลี้ยงบุญธรรมตั้งแต่ 2552
รับบุตรบุญธรรมร่วมกันตั้งแต่ 2560 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[258451,258460,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมายและยอมรับโดยต้องทำหมัน[396] ไอซ์แลนด์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2483
(เป็นส่วนหนึ่งของเดนมาร์ก)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนการอยู่ร่วมกันตั้งแต่ 2549[397]; 
จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2539 ถึง 2553 (ทะเบียนคู่ชีวิตที่จดไว้ยังคงอยู่)[398] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553[399][400] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2549[401]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[402]ไม่มีทหาร ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[260505,260514,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] สามารถแก้ไขเอกสารตามเพศที่รับรองได้[403][324] ลัตเวีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2535
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2549[404] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[405] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] มีการแก้ไขเอกสารได้โดยไม่ต้องมีการแทรกแซงทางการแพทย์[406] ลิทัวเนีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2536
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] (เสนอข้อตกลงการอยู่ร่วมกัน)[407] ถูกห้ามในรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2535[408] เฉพาะคู่รักที่แต่งงานกันเท่านั้น[409] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[262997,263006,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546[410] นอร์เวย์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2515
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2536 ถึง 2552 (ทะเบียนคู่ชีวิตที่จดไว้ยังคงอยู่)[411] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2552[412][413] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2552[414]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[415] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[264695,264704,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] เอกสารทั้งหมดสามารถแก้ไขให้เป็นเพศที่รับรองได้[248] สวีเดน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2487
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2538 ถึง 2552 (ทะเบียนคู่ชีวิตที่จดไว้ยังคงอยู่)[416] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2552[417] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546[418]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[419] [420] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[266340,266349,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7][421]
ยุโรปใต้































































































































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ แอโครเทียรีและดิเคเลีย 
 (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2543
 + ลงนามสหประชาชาติ[1][422][423] (สำหรับสมาชิกกองกำลังบริติช)[424] (สำหรับสมาชิกกองกำลังบริติช)[425] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[268516,268525,3,3]}'>ทุก การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[426] แอลเบเนีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2538
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[269327,269336,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ห้ามเลือกปฏิบัติตามอัตลักษณ์ทางเพศ[427]
 ไม่มีกฎหมายรองรับ[324] อันดอร์รา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2533
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การสมรสคงตัวตั้งแต่ 2548[428]; Civil union ตั้งแต่ 2557[128] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[429][128][430]ไม่มีทหาร ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[271189,271198,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ไม่มีกฎหมายรองรับ[324] บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2541 ในสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สาธารณรัฐเซิร์ปสกา ตั้งแต่ 2543 และ Brcko District ตั้งแต่ 2545
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[271979,271988,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชัง แต่ต้องผ่าตัดเพื่อเปลี่ยนเพศ[431] บัลแกเรีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2511
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2534[432] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[433] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[273120,273129,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ห้ามการเลือกปฏิบัติจากอัตลักษณ์ทางเพศ แต่ต้องทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ[434][435] ไซปรัส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2541
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนการอยู่ร่วมกันพลเมืองตั้งแต่ 2558[436] (เป็นเพียงประเทศเดียวในกลุ่มสหภาพยุโรปที่ห้ามกลุ่มคนหลากหลายทางเพศเข้ารับราชการทหาร/ไม่บังคับใช้)[437] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[274668,274677,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ห้ามการเลือกปฏิบัติจากอัตลักษณ์ทางเพศ[438]
 การเปลี่ยนเพศไม่ชอบด้วยกฎหมาย ยิบรอลตาร์ 
 (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2536
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] คู่ชีวิตพลเมืองตั้งแต่ 2557[439] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559[440] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557 สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ (ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[276146,276155,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ถูกเสนอ)[441] (เสนอ)[442] กรีซ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2494 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ลงนามข้อตกลงการอยู่ร่วมกันตั้งแต่ 2558[443] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[277114,277123,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ไม่ร้องขอการทำหมันสำหรับการเปลี่ยนเพศอย่างชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559 โดยศาลปกครอง[444] อิตาลี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2433
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2559[445][446][447][448] (เสนอ)[449][450][451]/ รับบุตรเลี้ยงบุญธรรมได้โดยศาลฎีกา[452][453].
ศาลฟลอเรนซ์สำหรับผู้เยาว์ยอมรับการรับบุตรบุญธรรมร่วมกันของคู่เกย์ชาวต่างชาติ[454] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2525 มีการยอมรับทางกฎหมายและแก้ไขเอกสารให้เป็นเพศที่รู้จักได้[455] ศาลฎีกาได้อธิบายเมื่อปี 2557 ว่าไม่จำเป็นต้องมีการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ[456] คอซอวอ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2537
(ส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย)[1][457] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม[458][459] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[281807,281816,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[460] ไม่มีกฎหมายรองรับ[324] มาซิโดเนีย ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2539
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] มอลตา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2516
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] จดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2557[461] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[283388,283397,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2558[462] มอนเตเนโกร ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2520 (เป็นส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2550[463][464] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[284752,284761,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ห้ามการเลือกปฏิบัติจากอัตลักษณ์ทางเพศ แต่ต้องทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ[248][324] นอร์เทิร์นไซปรัส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557[251][252][1] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[285818,285827,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[251][252] การเลือกปฏิบัติหรือแสดงความเกลียดชังด้วยคำพูดถูกต่อต้านตั้งแต่ 2557[251][252]
 ไม่ทราบถึงกฎหมายการเปลี่ยนเพศ โปรตุเกส ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2526
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การสมรสโดยพฤตินัยตั้งแต่ 2544[465][466] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553[467] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559 (+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[468][469][470] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[287720,287729,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์.[7] ตั้งแต่ 2554 เอกสารทั้งหมดสามารถเปลี่ยนให้เป็นเพศที่รู้จักได้[471] ซานมารีโน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2408
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]/ การอยู่ร่วมกันแบบไม่จดทะเบียนตั้งแต่ 2555 (สำหรับสิทธิเดียวเท่านั้น); การจดทะเบียนคู่ชีวิตถูกเสนอ[472][473] เสนอการรับบุตรเลี้ยงบุญธรรม[474] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ไม่มีกฎหมายรองรับ[248] เซอร์เบีย ชอบด้วยกฎหมายนับจาก 2401 เมื่อเป็นเมืองขึ้นในนามของจักรวรรดิออตโตมัน ถึง 2403[475] และอีกครั้งตั้งแต่ 2537 (เป็นส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย)
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ถูกเสนอพร้อมกฎหมายครอบครัวฉบับใหม่ในปี 2560 ถูกห้ามโดยรัฐธรรมนูญตั้งแต่ 2549[476] ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[290818,290827,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550[477][478] สเปน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2522
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การสมรสโดยพฤตินัยในแคว้นกาตาลุญญา (2541),[3] แคว้นอารากอง (2542),[3] แคว้นนาวาร์ (2543),[3] แคว้นคาสตีล-ลามันชา (2543),[3] บาเลนเซีย (2544),[479] the หมู่เกาะแบลีแอริก (2544),[480] แคว้นมาดริด (2544),[3] แคว้นอัสตูเรียส (2545),[481] แคว้นคาสตีลและเลออน (2545),[482] แคว้นอันดาลูซีอา (2545),[3] the หมู่เกาะคะแนรี (2546),[3] แคว้นเอกซ์เตรมาดูรา (2003),[3] แคว้นบาสก์ (2546),[3] แคว้นกันตาเบรีย (2548),[483] แคว้นกาลิเซีย (2551)[484] และ แคว้นลารีโอคา (2553)[485] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[486] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548[487]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[488] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[295607,295616,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2550 สามารถแก้ไขทุกเอกสารตามเพศที่รับรองได้[489] ตุรกี ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2401[1] (เสนอ)[254] (เสนอ)[254] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ[490]) นครรัฐวาติกัน ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2433 (เป็นส่วนหนึ่งของอิตาลี)[1]ไม่มีทหาร
ยุโรปตะวันตก




































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ เบลเยียม ชอบด้วยกฎหมายทั้งประเทศตั้งแต่ 2338
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่ร่วมกันตามกฎหมายตั้งแต่ 2543[491] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546[492][493][494] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2546[495] 
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[496] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[300110,300119,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2560 การเปลี่ยนขื่อไม่จำเป็นในการเปลี่ยนเพศแล้ว และ การเปลี่ยนเพศ (ทั้งทางกฎหมายและกายภาพ) ไม่จำเป็นต้องทำหมัน[497]. ฝรั่งเศส ชอบด้วยกฎหมายทั้งประเทศตั้งแต่ 2334
ชอบด้วยกฎหมายในซาวอยตั้งแต่ 2335
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่ 2542[498] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[499] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[500] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[302126,302135,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[7] ตั้งแต่ 2560 การเปลี่ยนเพศไม่จำเป็นต้องทำหมัน[501] เกิร์นซีย์ 
 (คราวน์ดีเพนเดนซีของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2526
 + ลงนามสหประชาชาติ[502][503][1]/ การเป็นหุ้นส่วนชีวิตในนอกสหราชอาณาจักรได้รับการยอมรับเพื่อวัตถุประสงค์ด้านมรดกและอื่น ๆ ในด้านทรัพย์สินตั้งแต่ 2555 การเป็นคู่ชีวิตได้รับการยอมรับตั้งแต่ 2560 (ไม่นำมาใช้ในชาร์ก)[504][505][506] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[507] 
 ไม่นำมาใช้ในชาร์กและอัลเดอร์นีย์  ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[508] สหราชอาณาจักรรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[509] กฎการต่อต้านการเลือกปฏิบัติ 2547 การเปลี่ยนเพศชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550: เฉพาะหลักกฎหมายที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐานเท่านั้น อนุญาตให้มีการออกสูติบัตรฉบับใหม่เท่านั้น ไม่สามารถแก้ไขหรือลบสูติบัตรฉบับเดิมได้ ในอัลเดอร์นีย์และชาร์กนั้นไม่ชัดเจน อาจขยายไปถึงเฮิร์ม[509][510] ไอร์แลนด์ ในเพศชายชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2536
 ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมายมาตลอด
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การเป็นหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2554 ถึง 2558 (ทะเบียนหุ้นส่วนชีวิตที่จดไว้ยังคงอยู่)[511] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558 หลังจากการลงประชามติรัฐธรรมนูญ[512] รับบุตรร่วมกันตั้งแต่ 2559 การรับบุตรเลี้ยงบุญธรรมไม่ชอบด้วยกฎหมายสำหรับทุกคู่ แต่ผู้ปกครองโดยกำเนิดและคู่ครองสามารถรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมร่วมได้[513][514][515][516]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[517] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[307358,307367,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[518][519][520] รัฐบัญญัติการยอมรับเพศ 2558 [521] ไอล์ออฟแมน 
 (คราวน์ดีเพนเดนซีของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2535
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การเป็นหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2554[522] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559[523] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2554 สหราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[524] บุคคลที่มีภาวะอยากแปลงเพศ ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนเพศตามกฎหมายของตนได้และมีเพศใหม่ที่ยอมรับได้ตามผลของ พระราชบัญญัติการยอมรับเพศ 2552 (c.11).[525][526] เจอร์ซีย์ 
 (คราวน์ดีเพนเดนซีของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2533
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การเป็นหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2555[527] (เสนอ)[528] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2555 สหราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[311270,311279,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[529] กฎหมายการยอมรับเพศ (เจอร์ซีย์) 2553[530] ลักเซมเบิร์ก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2338
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การจดทะเบียนหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2547[531] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[532][533] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[534] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[312773,312782,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[535] (ร้องขอการทำหมันเพื่อเปลี่ยนเพศ[324]) โมนาโก ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2336
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] (เสนอ)[536] ฝรั่งเศสรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] เนเธอร์แลนด์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2354
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การจดทะเบียนหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2541[537] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544[538] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544[539]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[540] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[315495,315504,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[541][542] สหราชอาณาจักร ในเพศชายชอบด้วยกฎหมายในอังกฤษและเวลส์ตั้งแต่ 2510 ในสกอตแลนด์ตั้งแต่ 2524 และในไอร์แลนด์เหนือตั้งแต่ 2525
 ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมายมาตลอด
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การจดทะเบียนหุ้นส่วนชีวิตตั้งแต่ 2548[543] ชอบด้วยกฎหมายในอังกฤษ เวลส์ และ สกอตแลนด์ตั้งแต่ 2557[544][545]
 ทำไม่ได้ในไอร์แลนด์เหนือ ชอบด้วยกฎหมายในอังกฤษและเวลส์ตั้งแต่ 2548 ในสกอตแลนด์ตั้งแต่ 2552 และในไอร์แลนด์เหนือตั้งแต่ 2556[546][547]
(+รับรองการดูแลร่วมกันโดยอัตโนมัติ)[548] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[317891,317900,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[549][1] พระราชบัญญัติการรับรองเพศ 2547
ทวีปโอเชียเนีย
ออสตราเลเซีย




























สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ ออสเตรเลีย 
 (รวมทั้งดินแดน
 , 
  และ 
 ) ชอบด้วยกฎหมายในรัฐเซาท์ออสเตรเลียตั้งแต่ 2515 ในรัฐวิกทอเรียตั้งแต่ 2524 รัฐนิวเซาท์เวลส์ตั้งแต่ 2526 ใน นอร์เทิร์นเทร์ริทอรีตั้งแต่ 2527 ในออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรีตั้งแต่ 2528 ในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียตั้งแต่ 2533 ในรัฐควีนส์แลนด์ตั้งแต่ 2534 ในเกาะนอร์ฟอล์กตั้งแต่ 2536 และ ในรัฐแทสเมเนียตั้งแต่ 2540
ชอบด้วยกฎหมายในเกาะคริสต์มาสและหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่ร่วมกันโดยไม่จดทะเบียนระดับชาติตั้งแต่ 2552

หุ้นส่วนชีวิตในแทสเมเนีย (2547)[550] เซาท์ออสเตรเลีย (2550)[551] วิกทอเรีย (2551)[552] นิวเซาท์เวลส์ (2553)[553] and ควีนแลนด์ (2555)[554]; 
การจดทะเบียนคู่ชีวิตในออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี (2555)[555] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2560[556] การรับบุตรบุญธรรมร่วมกันชอบด้วยกฎหมายในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย (2545) ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี (2547) รัฐนิวเซาท์เวลส์ (2553) รัฐแทสเมเนีย (2556) รัฐวิกทอเรีย (2559) รัฐควีนส์แลนด์ (2559)[557] และรัฐเซาท์ออสเตรเลีย (2560)[558]  การรับบุตรบุญธรรมถูกห้ามในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีเท่านั้น ตั้งแต่ 2535[559] ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[323312,323321,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์[560][560] นิวซีแลนด์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2529 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] การอยู่ร่วมกันโดยไม่จดทะเบียนตั้งแต่ 2545;
ทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่ 2548 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[561] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556[561] ตั้งแต่ 2536 ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[324466,324475,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ครอบคลุมภายใต้เงื่อนไข "การเลือกปฏิบัติทางเพศ" ของพระราชบัญญัติสิทธิมนุษยชน 2536 ตั้งแต่ 2549
เมลานีเซีย























































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ ฟิจิ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2553
+ ลงนามสหประชาชาติ[562][1] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[1] นิวแคลิโดเนีย 
 (อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่เคยมีกฎหมายกีดกันกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันมาก่อนในอาณานิคม)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่ 2552 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ความรับผิดชอบของฝรั่งเศส ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[327079,327088,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ตั้งแต่ 2560 การเปลี่ยนเพศไม่จำเป็นต้องทำหมัน ปาปัวนิวกินี ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุก 3 ถึง 14 ปี (ไม่บังคับใช้) 
  ในเพศหญิงชอบด้วยกฎหมายมาตลอด[1] หมู่เกาะโซโลมอน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
 โทษ: จำคุกสูงสุด 14 ปี[1]ไม่มีทหาร ในร่างรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุด (คาดว่าจะนำมาใช้แทนรัฐธรรมนูญเดิมในปลายปี 2559) อนุญาตให้มีการเลือกปฏิบัติอย่างชัดเจนในแง่ของรสนิยมทางเพศ และยังสนับสนุนในเรื่องความเกลียดชัง (และการก่อกวนให้นำไปสู่อันตราย) โดยขึ้นกับรสนิยมทางเพศ[563] วานูอาตู ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์
ไมโครนีเซีย


















































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ กวม 
 (ดินแดนมีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาลของสหรัฐ) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2521
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ตั้งแต่ 2558 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2542 ความรับผิดชอบของสหรัฐ ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์
 กฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชังของสหรัฐมีผลในพื้นที่ดินแดนของสหรัฐด้วย ห้ามการเลือกปฏิบัติบบางอย่างเกี่ยวกับการแสดงออกด้านอัตลักษณ์ทางเพศ
 กฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชังของสหรัฐมีผลในพื้นที่ดินแดนของสหรัฐด้วย ประเทศไมโครนีเซีย ชอบด้วยกฎหมาย 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]ไม่มีทหาร คิริบาส ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุก 5 ถึง 14 ปี
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1]ไม่มีทหาร ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์ หมู่เกาะมาร์แชลล์ ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2548 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]ไม่มีทหาร นาอูรู ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2559[564][565]
 + ลงนามสหประชาชาติไม่มีทหาร หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา 
 (ดินแดนมีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาลของสหรัฐ) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2526 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ตั้งแต่ 2558 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558 ความรับผิดชอบของสหรัฐ กฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชังของสหรัฐมีผลในพื้นที่ดินแดนของสหรัฐด้วย กฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชังของสหรัฐมีผลในพื้นที่ดินแดนของสหรัฐด้วย ปาเลา ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2557 
 + ลงนามสหประชาชาติ[566] รัฐธรรมนูญห้ามตั้งแต่ 2551ไม่มีทหาร เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ
(ดินแดนมีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาลของสหรัฐ) ชอบด้วยกฎหมาย ชอบด้วยกฎหมาย ชอบด้วยกฎหมาย สหรัฐรับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน
พอลินีเชีย






















































































































สิทธิในกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันการรับรองการอยู่กินของเพศเดียวกันการสมรสเพศเดียวกันการรับบุตรบุญธรรมของคู่เพศเดียวกันแอลจีบีทีได้รับอนุญาตให้รับราชการทหารอย่างเปิดเผยกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศกฎหมายเกี่ยวกับอัตลักษณ์/การแสดงออกทางเพศ อเมริกันซามัว 
 (ดินแดนมีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาลของสหรัฐ)[567] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2523 
+ ลงนามสหประชาชาติ[1][568] ความรับผิดชอบของสหรัฐ กฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชังของสหรัฐมีผลในพื้นที่ดินแดนของสหรัฐด้วย กฎหมายอาชญากรรมความเกลียดชังของสหรัฐมีผลในพื้นที่ดินแดนของสหรัฐด้วย เกาะอีสเตอร์
(ดินแดนพิเศษของชิลี) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2542
(อายุที่ไม่ยินยอม)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] คู่ชีวิตตั้งแต่ 2558 ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจเป็นผู้รับบุตรบุญธรรม (เสนอ) ชิลีเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[337392,337401,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ตั้งแต่ 2550 หมู่เกาะคุก 
 (เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรนิวซีแลนด์) ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุก 5 ถึง 14 ปี (ไม่บังคับใช้) 
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ความรับผิดชอบของนิวซีแลนด์ ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[569] เฟรนช์พอลินีเชีย 
 (อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่เคยมีกฎหมายกีดกันกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันมาก่อนในอาณานิคม)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ความรับผิดชอบของฝรั่งเศส ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[339024,339033,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ตั้งแต่ 2560 การเปลี่ยนเพศไม่จำเป็นต้องทำหมัน นีวเว 
 (ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรนิวซีแลนด์) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ความรับผิดชอบของนิวซีแลนด์ หมู่เกาะพิตแคร์น 
 (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2544
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ตั้งแต่ 2558 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[570] ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2558[571] สหราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน รัฐธรรมนูญห้ามการเลือกปฏิบัติ[572] ซามัว ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย
 โทษ: จำคุก 5 ถึง 7 ปี (ไม่บังคับใช้) 
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]ไม่มีทหาร ต่อต้านบางการเลือกปฏิบัติต่อเกย์[573] ซามัวมีกลุ่มคนข้ามเพศขนาดใหญ่หรือชุมชน "เพศที่สาม" เรียกว่า ฟาอาฟาฟิเน นี่เป็นส่วนหนึ่งของการยอมรับศุลกากรดั้งเดิมของชาวซามัว และมักหมายถึงทรานส์วูแมน โทเคอเลา 
 (ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรนิวซีแลนด์) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2550
 + ลงนามสหประชาชาติ[1] ความรับผิดชอบของนิวซีแลนด์ ตองงา ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุกสูงสุดถึง 10 ปีและโดนเฆี่ยน (ไม่บังคับใช้) 
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง[1] ตูวาลู ไม่ชอบด้วยกฎหมายในเพศชาย 
 โทษ: จำคุกสูงสุด 14 ปี
  ชอบด้วยกฎหมายในเพศหญิง 
 + ลงนามสหประชาชาติ[1]ไม่มีทหาร เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ
(ดินแดนมีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาลของสหรัฐ) ชอบด้วยกฎหมาย ชอบด้วยกฎหมาย ชอบด้วยกฎหมาย สหรัฐเป็นผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันดินแดน วาลิสและฟูตูนา 
 (อาณานิคมโพ้นทะเลของฝรั่งเศส) ชอบด้วยกฎหมาย
(ไม่เคยมีกฎหมายกีดกันกิจกรรมทางเพศของคนเพศเดียวกันมาก่อนในอาณานิคม)
+ ลงนามสหประชาชาติ[1] ข้อสัญญาการร่วมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่ 2552 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่ 2556 ความรับผิดชอบของฝรั่งเศส ต่อต้าน<b data-parsoid='{"dsr":[344712,344721,3,3]}'>ทุก</b>การเลือกปฏิบัติต่อเกย์ ตั้งแต่ 2560 การเปลี่ยนเพศไม่จำเป็นต้องทำหมัน
อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ