ซาร์ด

Question: ซาร์ด สังกัดอยู่ค่ายเพลงใด?



ซาร์ด () เป็นกลุ่มนักร้องเจ-ป็อปที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534 ในสังกัดค่ายเพลง บี-แกรมเรคอร์ด  เดิมประกอบด้วยสมาชิก 5 คน นำโดยนักร้องอิซุมิ ซะกะอิ ซึ่งเธอเป็นสมาชิกคนเดียวในกลุ่มที่ยังคงอยู่ในวงตั้งแต่เริ่มก่อตั้งและเป็นผู้แต่งเพลงทั้งหมดให้กับวงซาร์ด รวมถึงวงอื่น ๆ ด้วย ในขณะที่สมาชิกอื่นเปลี่ยนตัวตลอดเวลา และหลังจากอัลบั้มโฮลด์มี (HOLD ME) ออกจำหน่าย สมาชิกทั้งหมดก็ออกจากวงไป  ทำให้เมื่อกล่าวถึงซาร์ด ก็มักจะหมายถึงอิซุมิ ในขณะเดียวกันเมื่อกล่าวถึงอิซุมิ ก็สามารถหมายถึงซาร์ดได้เช่นกัน ซาร์ดมีเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงอยู่หลายเพลง เช่น มะเกะไนเดะ () , ยุเระรุโอะโมะอิ () (พ.ศ. 2536) และ มายเฟรนด์ () (พ.ศ. 2539)
ซาร์ดปิดตำนานของวงเนื่องจากการเสียชีวิตของอิซุมิเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 (รวมอายุได้ 40 ปี) จากอุบัติเหตุพลัดตกจากบันไดสูง 3 เมตร ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเคย์โอ อย่างไรก็ดีก็ยังมีการนำเพลงเก่าของซาร์ดทั้งที่เคยอยู่ในอัลบั้มหรือซิ งเกิลเก่า ๆ มาทำใหม่โดยนำนักร้องจากเครือบีอิ้งซึ่งเป็นบริษัทแม่ของบี-แกรมเรคคอร์ด ต้นสังกัดของซาร์ดมาร้องคู่กันหรือเรียบเรียงทำนองใหม่ ทำให้ซาร์ดยังมีผลงานออกมาเรื่อย ๆ โดยในปัจจุบันซาร์ดมี 45 ซิงเกิล และ 17 อัลบั้ม
ในวงการเพลง
ซาร์ดเริ่มเข้าวงการครั้งแรกใน พ.ศ. 2534 จากการที่ซีอีโอของเครือบีอิ้ง ไดโก นางาโตะ (เกษียณเมื่อ พ.ศ. 2550) ได้รับนางแบบ ซะจิโกะ คะมะจิ () วัย 24 ปีเข้าร่วมงาน โดยหลังจากนั้นเธอเปลี่ยนชื่อเป็น อิซุมิ ซะกะอิ () เพื่อตัดประสบการณ์ในอดีต เธอได้ก่อตั้งวงซาร์ดขึ้นมา และได้ออกซิงเกิล กูด-บายมายโลนลีเนส (Good-bye My Loneliness) เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ในขณะที่ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องของสมาชิกร่วมวง เพลงนี้ได้นำไปประกอบละครโทรทัศน์ของฟูจิทีวี ที่ชื่อ เก็กกงโนะริโซโตะเก็งจิสึ () ที่นำแสดงโดยมิซาโอะ ทานากะ เพลงนี้ประสบความสำเร็จมากและขึ้นถึงอันดับ 9 ในชาร์ตโอริคอน
ซาร์ดทำยอดขายในสองซิงเกิลต่อมาได้ไม่ดีนัก จนมาถึงซิงเกิลที่สี่ เนะมุเรไนโยะรุโวะไดเตะ () ที่แนวเพลงเริ่มแตกต่างจากสามซิงเกิลแรก เนื่องจากการที่เพลงนี้เป็นเพลงแนวร็อก ทำให้เพลงเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น ในมิวสิกวีดิโอภาพ ที่เดิมดูมืดในมิวสิกวิดีโอก่อน ๆ ก็เริ่มสว่างมากขึ้น เพลงนี้ทำยอดขายไปได้ประมาณ 440,000 ชุด และทำให้ซาร์ดปรากฏตัวทางโทรทัศน์หลายครั้ง ซึ่งประมาณครึ่งหนึ่งของการปรากฏตัวทางโทรทัศน์อย่างเป็นทางการของซาร์ด ล้วนมีการร้องเพลงนี้ทั้งสิ้น ในการปรากฏตัวครั้งหนึ่ง คะซุโยะชิ โมริตะ (เรียกสั้น ๆ ว่า "ทาโมริ") พิธีกรรายการมิวสิกสเตชัน ซึ่งเป็นรายการร้องเพลงสดทางโทรทัศน์ของนักร้องในประเทศญี่ปุ่น ได้ถามซะกะอิว่าเหตุใดจึงใช้เวลานานกว่าจะได้มาปรากฏตัวในรายการ เธอตอบว่าเพื่อให้ยอดขายอัลบั้มประสบผลสำเร็จ เธอจึงไม่อยากมาปรากฏตัวเพื่อโปรโมตเพลงของเธอก่อนกำหนดวางขายซิงเกิลของ ซาร์ด
จุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดในวงการเพลงของซาร์ดคือซิงเกิลใน พ.ศ. 2536 ด้วยซิงเกิล มะเกะไนเดะ () ซึ่งเพลงนี้ถูกนำไปใช้ในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่อง เรโกะ ฉันนั้นหรือสวย เฉียบ เนี้ยบ และเนื่องจากช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตลาดหุ้น Nikkei 225 ตกต่ำที่สุดในรอบ 3 ปี เพลงนี้จึงกลายเป็นเพลงที่ได้รับความรู้จักอย่างรวดเร็วในฐานะเพลงประจำยุค เศรษฐกิจตกต่ำ เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ของชาร์ตโอริคอนเป็นครั้งแรก ด้วยยอดขายกว่า 1.6 ล้านก๊อปปี้ ไม่เพียงเท่านั้น เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบรายการพิเศษ 24 ชั่วโมงของนิปปอนเทเลวิชัน ซึ่งเป็นรายการประจำปีที่พิธีกรที่มีชื่อเสียงจะจัดรายการตลอดทั้งวัน ในปีเดียวกันซาร์ดออกซิงเกิลอีก 4 ซิงเกิลโดยมี 2 ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของชาร์ต คือ ยุเระรุโอะโมะอิ () และ คิตโตะวะซุเระไน () ก่อนที่เธอจะออกอัลบั้มยุเรรุโอะโมะอิ ที่มีทั้งเพลงมะเกะไนเดะและยุเระรุโอะโมะอิ อัลบั้มนี้ทำยอดขายได้ถึง 2 ล้านชุด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ซาร์ดทำยอดขายได้ถึงล้านชุด และอัลบั้มนี้ยังเป็นอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดประจำปี พ.ศ. 2536 อีกด้วย
ใน พ.ศ. 2538 ซิงเกิล มายเฟรนด์ เป็นซิงเกิลที่สองของซาร์ดที่ทำยอดขายรวมได้มากกว่า 1 ล้านชุด โดยรวมแล้วตั้งแต่ซาร์ดเข้าวงการจนถึงปัจจุบัน ซาร์ดมีซิงเกิลทั้งสิ้น 11 ซิงเกิลที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตโอริคอน และสตูดิโออัลบั้มจำนวน 6 อัลบั้มที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่ง นั่นคือตั้งแต่อัลบั้มยุเระรุโอะโมะอิ โอมายเลิฟ (Oh My Love) ซึ่งเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งลำดับที่ 500 ตั้งแต่มีการจัดอันดับชาร์ตโอริคอน จนถึงอัลบั้ม โทคิโนะสึบาสะ () ก่อนที่จะมาร่วงในอัลบั้มที่ 10 โทมัตเตอิตา โทเคอิกาอิมาอุโกคิดาชิตา () ซึ่งทำอันดับได้สูงสุดอันดับ 2
ซาร์ดเป็นนักแต่งคำร้องที่มีความสามารถสูง เธอเขียนเพลงรวม 150 เพลงตลอดเวลา 17 ปีที่อยู่ในวงการ ทั้งของตัวเองและของคนอื่น ยกเว้นเพลง อนนะเดะอิตะอิ () และ โคอิอนนะโนะยูยุทสุ () ของซาร์ดในอัลบั้มแรก กูด-บายมายโลนลีเนส (Good-bye My Loneliness) ซึ่งแต่งโดยดาริยะ คะวะชิมะ โดยเพลงที่เธอแต่งนั้นนอกจากจะทำเป็นซิงเกิลและอัลบั้มแล้ว ยังมีหนังสือจำนวนหนึ่งที่ออกมาเกี่ยวกับเพลงที่เธอแต่งด้วยเช่นกัน ในบทบรรณาธิการของ หนังสืออาซาฮีชิมบุนกล่าวว่า ความลับที่ทำให้ซาร์ดประสบความสำเร็จอันเนื่องมาจากกระแสที่รายการเพลงทาง โทรทัศน์เริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ ซาร์ดกลับใช้ช่วงโฆษณาในช่วงดึกเพื่อโปรโมตผลงานแทน
นอกจากซาร์ดจะแต่งเพลงสำหรับตัวเองแล้ว ซาร์ดยังแต่งเพลงสำหรับนักร้องเจป็อปอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน เช่น ฟิลออฟวิว วานด์ส ดีน รวมไปถึง เติ้ง ลี่จวิน นักร้องไต้หวันอีกด้วย ตัวอย่างของเพลงที่เธอแต่งและร้องร่วมกับนักร้องคนอื่น เช่น ซิงเกิล ฮาเตชินาอิยูเมะโวะ () ที่ซาร์ดร้องร่วมกับกลุ่มเจป็อปอื่น ๆ อาทิ วานด์ส ซิก เรฟ รวมไปถึงอดีตนักเบสบอลใน ตำนานของญี่ปุ่น ชิเกะโอะ นากาชิมะ เพลงที่ซาร์ดแต่งมักถูกนำไปใช้ประกอบการ์ตูนและรายการอื่น ๆ อยู่บ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเพลงที่ซาร์ดร้องเองหรือไม่ก็ตาม เช่น  ดราก้อนบอล GT ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ยอดกุ๊กแดนมังกร และสแลมดังก์ รวมถึงวิดีโอเกม โทคิเมคิเมโมเรียล 3 ตัวอย่างของเพลงในกลุ่มนี้คือเพลง ดังดัง โคะโคะโระฮิกะเระเตะกุ () ซึ่งใช้ในอะนิเมะเรื่องดราก้อนบอล GT ร้องโดยฟิลออฟวิว เป็นเพลงที่อิซุมิเป็นผู้แต่งคำร้องให้ ซึ่งซาร์ดนำมาร้องเป็นเวอร์ชันของตัวเองในอัลบั้ม ทูเดย์อีสอนาเธอร์เดย์ (Today Is Another Day)
ซาร์ดเป็นที่รู้จักเพราะความที่เป็นนักร้องที่ลึกลับคนหนึ่ง เนื่องจากต้นสังกัดของเธอไม่ได้เปิดเผยรายละเอียดที่เกี่ยวกับเธอมากนัก และการที่เธอไม่ปรากฏตัวทางโทรทัศน์หรือปรากฏตัวต่อสาธารณชนมากนัก ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 อาทิ การปรากฏตัวผ่านทางรายการเพลง ซึ่งเป็นวิธีทำตลาดในวงการเพลงญี่ปุ่น เช่น รายการมิวสิกสเตชันของทีวีอาซาฮี แต่ซาร์ดปรากฏตัวต่อสาธารณชนในรูปของการออกแสดงคอนเสิร์ตรวมทั้งสิ้น 2 ครั้งแทน ครั้งแรกจัดขึ้นบนเรือสำราญแปซิฟิกวีนัสในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2542 โดยมีการคัดเลือกผู้เข้าชมเพียง 600 คนจากผู้สมัครกว่า 2 ล้านคน ดีวีดีของการแสดงครั้งนี้วางจำหน่ายจำนวนจำกัดเพียง 300,000 ชุดในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2543 และคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบ ว็อทอะบิวตีฟูลโมเมนต์ (What a Beautiful Moment)  ในช่วงเดือนมีนาคมถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งเมื่อมีคอนเสิร์ตนี้ขึ้น ซิงเกิลของเพลงที่เธอใช้ในคอนเสิร์ตก็ขายหมดเกลี้ยงเกือบทุกซิงเกิล
แม้ว่าแท้จริงแล้วซาร์ดเป็นวงดนตรี ซาร์ดมักถูกนับว่าเป็นนักร้องหญิงเดี่ยวมากกว่า ซึ่งเธอเคยเป็นประสบความสำเร็จมากวงหนึ่งของญี่ปุ่น ในช่วงปี พ.ศ. 2534-พ.ศ 2544 ซาร์ดมียอดขายสูงที่สุดในกลุ่มนักร้องหญิง และเป็นอันดับ 3 จากอันดับทั้งหมดรองลงมาจาก บีซ และ มิสเตอร์ชิลเดรน โดยซาร์ดมี 11 ซิงเกิลที่ติดอันดับ 1 ในอันดับซิงเกิลโอริกอน (Oricon Singles Charts) 42 ซิงเกิลที่ติด 1 ใน 10 อันดับแรก และ 9 อัลบั้มที่ติดอันดับหนึ่ง จากอัลบั้มทั้งหมด 17 อัลบั้ม (11 อัลบั้ม 5 อัลบั้มเพลงฮิต และ 1 อัลบั้มไลฟ์) และซิงเกิล 45 ซิงเกิล
การเสียชีวิตของอิซุมิ ซะกะอิ

เมื่อเวลาประมาณ 5.40 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อิซุมิประสบอุบัติเหตุตกจากทางลาดความสูง 3 เมตร ระหว่างที่กำลังเดินบนทางลาดเพื่อกลับไปยังห้องผู้ป่วย หลังจากเข้ารับการรักษาเกี่ยวกับมะเร็งปากมดลูกตั้งแต่ พ.ศ. 2549 เธอถูกนำส่งห้องฉุกเฉินเพื่อช่วยชีวิต แต่ก็สายเกินไปและในวันที่ 27 พฤษภาคม ได้มีการยืนยันว่าอิซุมิเสียชีวิตแล้ว โดยโฆษกของทางต้นสังกัดกล่าวว่า

ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตนั้น เธอได้วางแผนจะออกอัลบั้มที่ 12 และจัดทัวร์คอนเสิร์ตอีกครั้งเพื่อแสดงให้แฟน ๆ เห็นถึงการยืนหยัดต่อสู้โรคร้ายของเธอ ด้วยเหตุผลนี้ทำให้ทางต้นสังกัดเชื่อว่าเธอไม่น่าจะฆ่าตัวตายแม้ว่าจะมีร่อง รอยที่สามารถบอกได้ว่าเธออาจทำเช่นนั้นก็ตาม
พิธีศพของซาร์ดสำหรับแฟนเพลงถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 หนึ่งเดือนหลังจากเธอเสียชีวิต ที่ย่านอาโอยาม่า เขตมินะโตะ กรุงโตเกียว โดยก่อนหน้านั้นหนึ่งวันมีการจัดพิธีไว้อาลับที่จัดสำหรับบุคคลในวงการ อาทิเช่น เท็ตสึโระ โอดะและมากิ โอกุโระ ซึ่งในวันเดียวกัน ทัค มะสึโมโตะ และ โคชิ อินาบะ แห่งวงบีซ ไม คุรากิและชิเกโอะ นากาชิมะ ได้ร่วมกล่าวไว้อาลับให้กับซาร์ดด้วย นอกจากนี้ยังมีการออกอัลบั้มรวมเพลง 2 อัลบั้ม แบ่งเป็นเพลงที่อิซุมิชอบ 1 อัลบั้มและของสตาฟผู้ผลิตเพลงของเธออีก 1 อัลบั้มเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม รวมถึงยังมีการเปิดให้แฟนเพลงร่วมโหวดเพลงที่จะนำไปรวมเป็นอัลบั้มตามคำขอ ของแฟนเพลงอีกด้วย รวมถึงในปีนั้นยังมีการจัดคอนเสิร์ตที่ชื่อ "ว็อทอะบิวตีฟูลเมโมรี" (What a Beautiful Memory) เมื่อวันที่ 6, 7 กันยายน ที่โอซากะเฟสติวัลฮอลล์ และวันที่ 14 กันยายน ที่ นิปปอน บูโดกัง โดยเหตุที่เลือกสองสถานที่นี้มาจากการที่ซาร์ดเคยจัดคอนเสิร์ตว็อทอะบิวตีฟูลโมเมนต์ เมื่อ พ.ศ. 2547 โดยเลือกสถานที่ทั้งสองเป็นสถานที่แรกและสถานที่สุดท้ายตามลำดับ สำหรับคอนเสิร์ตในวันที่ 14 นั้นมีผู้เข้าชมกว่า 13,000 คน มีการฉายภาพที่ไม่เคยออกอากาศทางพีวีมาก่อน แต่ไฮไลต์สำคัญคือเพลง กลอเรียสมานด์ () ที่ถูกนำมาเล่นในงาน ซึ่งเป็นเพลงที่เธอแต่งก่อนที่จะเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลด้วยอาการมะเร็งปากมดลูกเมื่อ พ.ศ. 2549 เพลงนี้แท้จริงแล้วเป็นเพลงที่ยังไม่สมบูรณ์เนื่องจากอิซุมิบันทึกเสียงไว้เฉพาะท่อนคอรัส แต่ท่อนอื่นไม่ได้บันทึกเสียงไว้ เพลงท่อนอื่นที่เป็นภาษาอังกฤษจึงเกิดจากการนำเพลงที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ที่ไม่ได้ออกวางขายของซาร์ดมาใส่แทน โดยเพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดของอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ผลงานเพลง
ซิงเกิล

อัลบั้ม

ดีวีดี
ดีวีดีของซาร์ดออกในนามของค่ายบีวิชั่น ซึ่งเป็นค่ายในสังกัดบีอิ้งเช่นเดียวกับบี-แกรมเรคคอร์ด

ซาวด์แทร็ก
เพลงของซาร์ดมักถูกนำไปประกอบในรายการทีวีและโทรทัศน์ต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น อยู่บ่อยครั้ง ต่อไปนี้คือรายการซาวด์แทร็กที่นำเพลงของซาร์ดไปรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของรายการนั้น ๆ ด้วย 

แหล่งข้อมูลอื่น
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 เว็บไซต์ในไทย

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534