พัณนิดา เศวตาสัย

Question: เพราะมีเธอตอนสุดท้ายออกอากาศเมื่อวันที่เท่าไหร่?


พัณนิดา เศวตาสัย  (ชื่อเล่น: เอ๋; เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2508) นักร้องหญิงชาวไทย  มีพี่น้อง 4 คนโดยเธอเป็นคนที่ 2 เข้าศึกษาที่โรงเรียนราชินี รุ่นเดียวกับ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ต่อมาได้สอบเทียบเข้าคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบปริญญาตรีและจบปริญญาโท [[สาขาบริหารงานบุคคล ประเทศสหรัฐอเมริกา]] ตามลำดับ [1]
เริ่มสนใจการร้องเพลงตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาตอนต้น ได้เคยร้องเพลงหน้าชั้น และได้ประกวดร้องเพลงชั้น ป.4 ร่วมกับ แอม เสาวลักษณ์ รวมทั้งชื่นชอบการเล่นกีตาร์ โดยเริ่มเรียนเล่นกีตาร์ขณะเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ซึ่งได้เล่นและร้องขณะก่อตั้งวงโฟล์คซองประจำโรงเรียนเพื่อหาทุนสร้างตึก โดยเธอและแอมเสาวลักษณ์ได้ร่วมกันร้องเพลง เดียวดาย ที่แต่งโดยอาจารย์ลดาวัลย์ โสมศรี เพื่อสมทบทุนสร้าง สวนขวัญ ในโรงเรียนราชินี และวงนี้ได้ออกชุดที่สองเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ เพื่อหาทุนสร้างหอสมุดวชิราวุธานุสรณ์ของรัชกาลที่ 6   ขณะที่โฟล์คซองชุดแรกออกอัลบั้มเป็นเทปคอสเซ็ทและได้ถูกโปรโมทตามสถานีวิทยุ ทำให้คุณระย้า ประเสริฐ พงษ์ธนานิกร ดีเจรายการมิวสิคเทรนและผู้ก่อตั้งค่ายเพลงรถไฟดนตรีสนใจในน้ำเสียงของเธอ จึงได้ติดต่ออาจารย์ลดาวัลย์ให้พัณนิดาเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้ใหม่ แต่ต้องพับโครงการนี้ในช่วงแรกเพราะคุณพ่อของเธอยังไม่อนุญาต [2] มาทำต่อสำเร็จในปี พ.ศ. 2527 ขณะที่เธอกำลังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า เดียวดาย ปีต่อมาเธอได้มีผลงานชุดที่ 2 ชื่อ หลงรักเธอ ซึ่งได้ร้องเพลงเก่าที่กลับมาบันทึกเสียงใหม่ ส่วนผลงานชุดที่ 3 คิดถึงจัง ได้วางแผงหลังจากที่เธอได้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา โดยผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ฉากสุดท้าย ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จากนั้นเธอจึงมีผลงานออกมาเป็นระยะๆ ทั้งเพลงไทยและเพลงสากลออกมาอย่างต่อเนื่องซึ่งขายได้เรื่อยๆ แม้จะไม่เปรี้ยงปร้างนัก
ในระยะแรกพัณนิดาไม่เคยออกคอนเสิร์ตที่ไหน และไม่เคยออกรายการใดๆ เลย จนเมื่อประมาณ 25 ปีต่อมาจึงได้ออกคอนเสิร์ตครั้งแรก ชื่อ กรีนคอนเสิร์ตหมายเลข 10 The Lost Love Songs เมื่อปี พ.ศ. 2550  และ The Memory Night Concert ในปี พ.ศ. 2552 [3]
ปัจจุบันทำงานที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)  แผนกบริหารสัญญา การจัดหาการขนส่งต่างประเทศ [4]
ผลงาน
ผลงานเพลง
เดียวดาย (พ.ศ. 2527)
ก่อนจากกัน
ห่วง
เดียวดาย
เหงาใจ
นะ
เพ้อ
ซึ้ง
ใครเอ่ย
ตา
พบ
หลงรักเธอ (พ.ศ. 2528)
หลงรักเธอ
เพื่อดวงใจ
เสียแรงรัก
หลง
นกร้องเพลง
คลื่นชีวิต
รักลืม
พอกันที
รำพัน
เพียงเดียว
คิดถึงจัง (พ.ศ. 2529)
รักไร้ค่า
วันที่ผ่านเลย
แอบรัก
มีฉันมีเธอ
ฉากสุดท้าย
คิดถึงจัง
คืนนี้ยังมีดาว
รู้ใจตัวเอง
รักกว่าที่คิด
เหมือนใบไม้ร่วง
ข้ามฟ้า มาฝาก (พ.ศ. 2531)
ก็เพียงแต่ฝัน
เกือบไม่ทัน
ขอเป็นฝ่ายไป
รักที่อยากลืม
ละครบทเศร้า
วันที่ฝันเป็นจริง
ของขวัญวันเกิด
ความจริงใจ
คงเข้าใจ
อีกนานเท่าไหร่
Back To The Old Day (พ.ศ. 2532)
In The Mood I & II (พ.ศ. 2533)
ใจสองดวง (พ.ศ. 2534)
ยอมเป็นผู้แพ้
เจ็บครั้งเดียว
ใจสองดวง
ยังมีฉันอีกคน
เป็นเพราะใคร
ผ่านเลยผ่านไป
ขอให้เธอรับรู้
เก็บความหวัง
รักสักนิด
หัวใจเหงา
เติมเชื้อไฟ (พ.ศ. 2536)
อย่าเติมเชื้อไฟ
เจ็บเท่ากัน
หนังเรื่องเดิม
วันใหม่
เธอยังมีฉัน
ดอกไม้แทนคำ
บอกได้ไหม
โลกไม่รอ
พักร้อน
พบเพื่อจาก
ฟ้าเดียวกัน (พ.ศ. 2544)
ริมฝั่งน้ำ
รักข้ามขอบฟ้า
รักเองช้ำเอง
ฉากสุดท้าย
จงรัก
คำมั่นสัญญา
ไม่อยากให้โลกนี้มีความรัก
คะนึงครวญ
ลาวดวงเดือน
คู่นก
ทำตามหัวใจ (พ.ศ. 2546)
อย่ารอเขาเลย
ความจริงในหัวใจ
ขอเวลาพักใจ
ค่ำคืนสุดท้าย
ยอม
ความรักที่หายไป
เพราะฉันมีเธอ
ไม่เคยชิน
หลับเถิดนะ
ฝากรักกับจันทร์
อย่ารอเขาเลย (บรรเลง)
คอนเสิร์ต
กรีนคอนเสิร์ตหมายเลข 10 The Lost Love Songs (2550)
The Memory Night Concert (2552)
กรีนคอนเสิร์ตหมายเลข 19 The Lost Love Songs to be Continued (2559)
อ้างอิง




หมวดหมู่:นักร้องไทย

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์