เดอะเฟมมอนสเตอร์

Question: อัลบั้มที่สอง ของเลดี้ กาก้า  อัลบั้มทำยอดขายได้?


เดอะเฟมมอนสเตอร์ (English: The Fame Monster) เป็นอีพีลำดับที่สามของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน เลดี้ กาก้า วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2009 ในตอนแรก 8 แทร็คจากอัลบั้มนี้ตั้งใจที่จะเป็นเพิ่มลงในอัลบั้มชุดแรก The Fame แต่ต่อมาเธอประกาศว่าเพลงใหม่ทั้งหมดนี้จะถูกวางจำหน่ายแบบอัลบั้มเดี่ยว เนื่องจากการทำเพิ่มเพลงลงอัลบั้มเดิมมีค่าใช้จ่ายที่สูงเกินไป และเนื้อหาในอัลบั้มใหม่มีเนื้อหาที่แตกต่างจากอัลบั้ม The Fame และไม่มีความจำเป็นต้องใช้เพลงจากอัลบั้มแรกมาสนับสนุน  5 สัปดาห์ต่อมาในวันที่ 15 ธันวาคม 2009 ได้มีการวางจำหน่ายอัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์ รุ่นดีลักซ์ที่มี 2 ซีดีจากเดอะเฟมมอนสเตอร์และ The Fame ที่มาในรูปแบบโบนัสดิสก์
เดอะเฟมมอนสเตอร์มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับด้านมืดของความโด่งดังที่เลดี้กาก้าพบเจอจากประสบการณ์จริงระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตปี 2008-2009 ผ่านคำเปรียบเทียบ "Monster-ปีศาจ" และเปรียบเทียบความรู้สึกต่อเดอะเฟมมอนสเตอร์กับ The Fame ว่าต่างกันเหมือนกับหยินหยาง เธอรบเร้าให้ต้นสังกัดอนุญาตให้เธอถ่ายภาพปกอัลบั้มในสไตล์โกธิคที่มืดหม่น  โดยมีเฮดิ ซลิมาน เป็นช่างภาพ เพลงในอัลบั้มได้รับอิทธิพลจากเพลงโกธิคและแฟชั่นโชว์ เพลง Bad Romance, Telephone และ Dance in the Dark ต่างเป็นเพลงที่ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวก บางประเทศอีพีนี้ขึ้นชาร์ตคู่กับอัลบั้ม The Fame ยกเว้นสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และญี่ปุ่นที่ขึ้นชาร์ตเป็นอัลบั้มเดี่ยวเท่านั้น เดอะเฟมมอนสเตอร์ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย เยอรมนี ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ โปแลนด์ และสหราชอาณาจักร
Bad Romance ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลแรก และสามารถขึ้นชาร์ตอัลบั้มขายดีที่อันดับหนึ่งในประเทศแคนาดา สหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ ติดชาร์ตอันดับที่ 2 ของออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา และสวีเดน  ซิงเกิลต่อมาคือ Telephone และ Alejandro ก็สามารถติดชาร์ตหนึ่งในสิบอันดับแรกของสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา  ในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2009 4 วันหลังประกาศจำหน่ายอัลบั้มใหม่ เลดี้กาก้าประกาศทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่สองของเธอในชื่อว่า The Monster Ball Tour และจะสิ้นสุดในเดือนพฤษภาคม 2011 นี้
เดอะเฟมมอนสเตอร์ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่อวอร์ดทั้งสิ้น 6 สาขารางวัล 2 ใน 6 รางวัลที่เข้าชิง ได้แก่รางวัลอัลบั้มแห่งปีและรางวัลอัลบั้มเพลงป็อบยอดเยี่ยม
เบื้องหลังและการพัฒนา
กาก้าอธิบายถึงเบื้องหลังของอัลบั้มนี้ว่ามีที่มาจากความหลงใหลในภาพยนตร์ปีศาจสยองขวัญ และเป็นคนที่สนใจความเสื่อมเสียของคนดังและความโด่งดังถือเป็นปีศาจร้ายในสังคม ซึ่งเป็นความลงตัวที่สมบูรณ์แบบระหว่างแนวคิดกับตัวอัลบั้ม 
เลดี้กาก้าระบุว่า 8 เพลงในอัลบั้มใหม่ของเธอ จะถูกจำหน่ายพร้อมกับอัลบั้ม The Fame ที่เป็นอัลบั้มเปิดตัว เดอะเฟมมอนสเตอร์[1] กล่าวถึงด้านมืดของความโด่งดังที่ถูกปิดบัง ซ่อนเร้นผ่านประสบการณ์ของเธอเองระหว่างปี 2008-2009 [2] เธออธิบายเพิ่มเติมว่า "ในอัลบั้ม The Fame Monster เธอจะเขียนทุกอย่างที่ไม่ได้เขียนลงไปใน The Fame ช่วงเวลา 2 ปีที่ฉันเดินทางไปทั่วโลกฉันได้พบเจอปีศาจหลายตัว ที่ถูกถ่ายทอดผ่านเพลงในแผ่นบันทึกเสียงนี้ เช่นความหวาดกลัวต่อปีศาจแห่งเซ็กส์, ปีศาจแอลกอฮอล์, ปีศาจแห่งความรัก, ปีศาจแห่งความตาย และปีศาจแห่งความโดดเดี่ยวของฉันเอง "ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ที่ยุโรปตะวันออกยามค่ำคืน และได้ทดลองดนตรีจังหวะอิสดัสเทรียล, โกธิค, เพลงแด๊นซ์ในยุค 90 ความหลงใหลในลักษณะพิเศษของเพลงป็อบมีลานโคลิก และรันเวย์ ฉันเขียนเพลงขณะที่กำลังชมแฟชั่นโชว์เงียบ และรู้สึกอัดอั้นตันใจที่จะกล่าวว่า เพลงของฉันได้รับความสำเร็จของสิ่งที่กล่าวมา"[2] กาก้าเปรียบเทียบอารมณ์ของอัลบั้ม The Fame กับ The Fame Monster ว่าเป็นสิ่งที่แตกต่างกันราวกับหยินหยาง และรู้สึกแปลกๆ ในตัวเองขณะที่กำลังทำอัลบั้ม [2]
เพลง Speechless เป็นเพลงบัลลาดที่แต่งขึ้นเพื่อโจเซฟ พ่อของเธอที่ป่วยเป็นโรคลิ้นหัวใจและไม่ยอมเข้ารับการรักษา กาก้าได้รับข่าวนี้ขณะที่กำลังทัวร์คอนเสิร์ตและแวะเขียนเพลงนี้ที่สตูดิโอแห่งหนึ่งเพื่ออ้อนวอนต่อพ่อของเธอ เพราะไม่อยากเสียพ่อไป และเหตุการณ์นี้ทำให้เธอพูดอะไรไม่ออก จนกลายเป็นชื่อเพลง Speechless ในท่อนสุดท้ายของเพลง If I promise to you boy/That I’ll never talk again/And I’ll never love again/I’ll never write a song /Won’t even sing along มีความนัยว่าหากว่าพ่อของเธอเป็นอะไรไป เธอจะยุติอาชีพการเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงทันที [2]
เดอะเฟมมอนสเตอร์ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกที่อเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักรในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2009  เว็บไซต์ของกาก้ายืนยันว่าอัลบั้ม The Fame Monster จะวางจำหน่ายในรุ่นดีลักซ์เท่านั้น ซึ่งจะได้โบนัสดิสก์จาก The Fame แต่เนื่องจากปัญหาด้านค่าใช้จ่ายทำให้ต้องเลื่อนการจำหน่ายรุ่นดีลักซ์ออกไป และจำหน่ายเวอร์ชันอัลบั้มเดี่ยวก่อน [3] [4]
ลักษณะการประพันธ์
The Independent รู้สึกได้ว่า Bad Romance ถูกครอบงำและได้รับงดงามจากปกอัลบั้มขาวดำ และเครื่องหมายไม้กางเขนบนปกนั้นได้รับอิทธิพลตามแบบโกธิค บทร้องรับใน Bad Romance คล้ายกับเพลงของ โบนี่ย์เอ็ม และอัลบั้ม Black Celebration (1986) ของวงเดเพเช่ส์โมด มีความเป็นซอมบี้ในเพลง Monster ในท่อนร้อง "He ate my heart - เขากินหัวใจของฉัน"[5] [6] เหมือนชาวคอสแซ็คในเพลง Teeth ในเนื้อร้อง "Take a bite of my bad girl-กัดเนื้อนังเด็กสาวชั่วสักหน่อย" และเพลง Dance in the Dark "Silicon, saline, poison inject me - ซิลิโคน น้ำเกลือ ยาพิษ ฉีดใส่ฉันซิ" [7] เนื้อร้องสุดท้ายของเพลงมีชื่อของคนดังที่สิ้นชีวิตอย่างสลดใจปรากฏอยู่หลายชื่ออย่าง มาริลีน มอนโรล  (นักแสดงเซ็กส์ซิมโบลยุค 50-60 ที่เสียชีวิตอย่างลึกลับ) , จูดี้ การ์แลนด์  (นักแสดงหญิงระดับตำนานของฮอลลีวู้ดที่เสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด) , ซิลเวีย พลาธ  (นักเขียนและกวีสตรีชาวอเมริกันที่จบลงชีวิตลงด้วยการฆ่าตัวตายด้วยเพียง 32 ปี) , ไดอาน่า-เจ้าหญิงแห่งเวลส์  (เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์จากการหลบหนีช่างภาพในวัย 36 ปี) , ลิเบอราซี (นักเปียโน และศิลปินการแสดงสดชาวเกย์ที่เสียชีวิตอย่างกะทันหัน) และโจน เบเน่ แรมซีย์ (นางงามเด็กชาวอเมริกันปี 2539 ที่ถูกฆาตกรรมอำพราง ขณะอายุได้เพียง 6 ขวบ) เพลง Monster มีเสียงร้องซ้ำๆ กันจากซินธ์และใช้กลองเฮฟวี่เป็นเครื่องดนตรีในเพลง [5] [5][8]
เพลง Speechless ได้รับแรงบันดาลใจจากดนตรีใยยุค 1970 ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ก้าวร้าวจากเนื้อเพลง "I can't believe how you slurred at me with  your half wired broken jaw - ฉันไม่เชื่อเลยเธอยังจะพูดจาอู้อี้กับในสภาพที่ยับเยินอย่างนั้นได้อีก"  เพลงนี้ผสมผสานเสียงร้องประสานและกีตาร์ Pop Matters เปรียบเทียบผลงานนี้กับงานของเฟรดดี้ เมอร์คิวรี่ และควีน Speechless ได้ รอน แฟร์ มาเป็นโปรดิวเซอร์ และใช้เครื่องดนตรีจริงๆ บรรเลงเพลงอย่าง กลอง กีตาร์ และเบสส์ ส่วนกาก้าเป็นผู้บรรเลงเปียโนเอง [9]
Dance in the Dark เป็นแทร็กที่ห้าจากอัลบั้ม ที่พรรณาถึงหญิงสาวที่รู้สึกอึดอัดใจเมื่อต้องมีเซ็กส์ กาก้าพูดถึงเพลงนี้ว่า "หล่อนไม่อยากให้ผู้ชายเห็นเธอเปลือยกาย เธอจะเป็นอิสระและปลดปล่อยความเป็นสัตว์ในตัวก็ต่อเมื่อปิดไฟให้มืดเท่านั้น" So happy I could die [10] เป็นเพลงที่นำเสนอความรู้สึกทางเพศผ่านเนื้อร้องท่อนที่ว่า "I love that lavender blonde/the way she moves the way she walks/I touch myself can't get enough -ฉันชอบผมสีบลอนด์สาเวนเดอร์นั่น/การเคลื่อนไหวการเดินของเธอ/ฉันสัมผัสร่างกายตัวเองแต่มันไม่พอดี" เพลงนี้จริงๆ แล้วเป็นเพลงรักและบ่งบอกความเป็นตัวเธอที่เล่าถึงภาพลักษณ์, การดื่ม, เต้นรำ และสัมผัสตัวเอง เสียงร้องเพลงนี้แสดงอารมณ์ท่เยือกเย็น และใช้โปรแกรมออโต้ทูนส์ปรับแต่งเสียง [5] [6] [5][8] เพลง Alejandro ผสมผสานทำนองดนตรีของ ABBA และ Ace of Base [6] เล่าเรื่องราวของกาก้าที่กำลังหลบหนีออกจากฮาเร็มของชายชาวละติน Telephone กล่าวถึงกาก้าที่เลือกเวทีแด้นซ์มากกว่ารับโทรศัพท์จากคนรักของเธอ ท่อน Verse ถูกร้องอย่างรวดเร็วในทำนองดับเบิ้ลบีต  กาก้าอธิบายถึงเพลงนี้ว่าเป็นความกลัวต่ออาการหายใจไม่ออกและความกลัวที่เธอไม่สามารถให้ความสุขกับตัวเองได้ เพราะเป็นคนบ้างาน และไม่ได้ออกไปเที่ยวสนุกที่ไหน  โทรศัพท์ในเพลงไม่ได้หมายถึงโทรศัพท์ที่เห็นเท่านั้น แต่หมายถึงเสียงในสมองเธอที่สั่งให้เธอให้มุ่งทำงานหนักมากกว่าเดิม [5][8]  Teeth เป็นเพลงสุดท้ายจากอัลบั้มได้ทำนองจากเพลงสวดและเนื้อร้องในแบบ S&M พูดถึงการทำทารุณทรมานและกินเนื้อมนุษย์เพื่อจะได้รับความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกว่า
การวางจำหน่ายและอาร์ตเวิร์ก
แต่เดิมอัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์มีแผนจะวางจำหน่ายในรูปแบบใหม่แทนอัลบั้ม The Fame แต่กาก้าให้สัมภาษณ์ผ่าน MTV เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2009 ว่าอัลบั้มจะขายอัลบั้มเดี่ยวไปก่อนและจะมีรุ่นดีลักซ์และซุเปอร์ดีลักซ์จะวางจำหน่ายในวันที่ 15 ธันวาคม 2009 และรุ่นซุเปอร์ดีลักซ์จะมาในรูปแบบกล่องที่บรรจุโปสการ์ด, อัลบั้มภาพ, ผลงานอาร์ตเวิร์กทางทีมงานเฮ้าส์ออฟกาก้า รวมทั้งล็อกเก็ตบรรจุเส้นผมของเลดี้กาก้า [11]
3 พฤษภาคม 2010 เว็บไซต์ของกาก้าประกาศวางจำหน่ายเดอะเฟมมอนสเตอร์รุ่น USB ไดรว์ที่ผลิตจำนวนจำกัด ซึ่งมี 8 แทร็กจากเดอะเฟมมอนสเตอร์ มิวสิกวีดีโอฉบับโจ่งแจ้ง, เพลงรีมิกซ์, ดิจิตอลบุ๊คเล็ต, ปกอัลบั้ม และอัลบั้มภาพ [12]
ภาพปกอัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์ได้เฮดิ ซลิมานเป็นผู้ถ่ายภาพ ในภาพแรก กาก้าใส่วิกสีบลอนด์พองฟู สวมแจ็กเก็ตสีดำ และอีกภาพใส่วิกผมสีดำที่กระเซอะกระเซิง มีอายไลเนอร์ไหลจากตาข้างซ้าย เพื่อให้หน้าปกของอัลบั้มออกมาน่ากลัวและมืดหม่นกว่าที่เคยทำมาและสอดคล้องกับธีมอัลบั้มนี้ ต้นสังกัดของกาก้ารู้สึกงุนงงต่อปกอัลบั้มขาวดำสไตล์โกธิคนี้ และคิดว่าจะทำให้ความเป็นป็อบลดลง แต่กาก้าให้เหตุผลต่อหน้าปกนี้ว่าต้องการนำเสนอหลักหยินหยาง ไม่ต้องการเห็นตัวเองทำตามแบบสาวบลอนด์คนอื่นๆ และอยากให้แฟนเพลงของเธอรับรู้ถึงความรู้สึกเดียวกับเธอเมื่อเห็นภาพนี้ [2]
การขึ้นลำดับชาร์ต
ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มเดี่ยว เดอะเฟมมอนสเตอร์ ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 5 ด้วยยอดขาย 174,000 ก๊อปปี้ ส่วนอัลบั้มดีลักซ์ที่รวม The Fame กับเดอะเฟมมอนสเตอร์ ข่นชาร์ตที่อันดับ 6 กับยอดขาย 151,000 ก๊อปปี้ และสามารถติดชาร์ตดิจิตอลดาวน์โหลดขายดีที่ 65,000 ดาวน์โหลด [13] 7 ใน 8 เพลงจากอัลบั้มนี้ยังติดชาร์ตเพลงดิจิตอลยอดนิยม และยังขึ้นชาร์ตอัลบั้มเพลงแดนซ์/อิเล็กทรอนิกส์แทนที่อัลบั้ม The Fame [14] เดือนมกรคม 2010  The Fame Monster ได้รับการรับรองยอดขายจากสมาคมผู้บันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา (RIAA) สำหรับยอดขาย 1 ล้านแผ่น จากการสำรวจของศูนย์วิจัยนีลสันในสหรัฐอเมริกา อัลบั้ม The Fame Monster พบว่ามียอดขายกว่า 1.349 ล้านก๊อปปี้ [15] [16] ที่แคนาดาอัลบัมนี้เปิดตัวสูงสุดที่อันดับ 6 [17]
อัลบั้มเดอะเฟมมอนสเตอร์ ขึ้นชาร์ตคู่กับ The Fame ในออสเตรเลียแต่ต่อมาถูกพิจารณาให้เป็นอัลบั้มเดี่ยว นับตั้งแต่วันวางจำหน่ายที่ออสเตรเลียอัลบั้มใช้เวลา 18 สัปดาห์ก็สามารถครองชาร์ตอันดับหนึ่ฃซิงเกิลขายดี และได้รับการรับรองยอดขายจากสมาคมผู้บันทึกเสียงแห่งออสเตรเลีย ในระดับทองคำขาว x2 สำหรับยอดขาย 140,000 ก๊อปปี้ [18] [19] The Fame Monster ขึ้นชาร์ตคู่กับ The Fame ในหลายประเทศเช่น เดนมาร์ก, ไอร์แลนด์, เยอรมนี และสามารถขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งสองประเทศหลัง  อัลบั้มขึ้นชาร์ตโอไรคอนของญี่ปุ่นที่อันดับสอง [20] [21] ส่วนในสหราชอาณาจักร มีการจำหน่ายอัลบั้ม The Fame Monster ในรุ่นดีลักซ์เท่านั้น จึงขึ้นชาร์ตควบคู่กับ The Fame 3 มกราคม 2010 อัลบั้มนี้ไต่ชาร์ตขึ้นไปแตะอันดับที่สอง ทุกเพลงจาก The Fame Monster สามารถติดชาร์ตซิงเกิล 110 ยอดนิยมในสหราชอาณาจักร รวมทั้งซิงเกิลที่ยังไม่ได้เปิดตัว Telephone ซึ่งสามารถขึ้นชาร์ตนี้ที่อันดับ 30 [22]
สัปดาห์สุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ 2010 เดอะเฟมมอนสเตอร์-The Fame ก็สามารถครองชาร์ตอันดับหนึ่งยาวนาน 4 สัปดาห์ แต่แล้วในวันที่ 21 มีนาคม 2010 อัลบั้มกลับมาครองแชมป์อย่างไม่คาดคิดอีกครั้ง [22] The album has reached thirteen on the European Top 100 Albums chart.[23] แทนที่อัลบั้ม Glee Cast ที่ถูกคาดหมายว่าจะเป็นผู้ครองแชมป์อันดับหนึ่งในเวลานั้น เดอะเฟมมอนสเตอร์ติดชาร์ตอัลบั้มท็อป 100 แห่งยุโรปที่อันดับ 13 และได้รับการรับรองจาก IFIP สำหรับยอดขาย 2 ล้านก๊อปปี้ทั่วยุโรป [24]
ซิงเกิล
อัลบั้มเปิดตัวด้วยเพลง Bad Romance เธอแสดงเพลงนี้ครั้งแรกในรายการ Saturday Night Live เมื่อ 3 ตุลาคม 2009 3 วันต่อมาเพลง Bad Romance ได้ใช้เปิดเป็นเพลงประกอบในโชว์ชุดฟินาเล่คอลเลคชั่นสปริง/ซัมเมอร์ 2010 ของอเล็กซานเดอร์ แม็กควีนที่งานปารีสแฟชั่นวีค ซิงเกิลถูกวางจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดเมื่อ 27 ตุลาคม 2009 [25] [26] [27]
Bad Romance ติดท็อปชาร์ตแคนาดาฮ็อต 100, ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร, ชาร์ตยุโรปฮ็อต 100, ชาร์ตซิงเกิลเยอรมัน, บัลกาเรีย, เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, ฮังการี, ไอร์แลนด์, อิตาลี, นอร์เวย์, โรมานเนีย, สโลวาเกีย, สเปน และสวีเดน ซึ่งสามารถขึ้นชาร์ตสูงสุดที่ลำดับสองในประเทศสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, เบลเยียม และสวิตเซอร์แลนด์ ในวันที่ 1 ธันวาคม 2010 Bad Romance ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาเพลงป็อบหญิงยอดเยี่ยม และมิวสิกวีดีโอเพลงนี้ก็ได้เข้าชิงรางวัลสาขา [28] มิวสิกวีดีโอขนาดสั้นยอดเยี่ยม [29] [30] [31]
เพลงที่สอง Telephone ซึ่งกาก้าได้ร่วมงานกับนักร้องอาร์แอนด์บี บียอนเซ่ โนวลส์ กาก้าร้องเพลง Telephone ครั้งแรกในงานบริทอวอร์ด 2010 ในเวอร์ชันเปียโน และเพลง Dance in the Dark เพื่อไว้อาลัยต่อการเสียชีวิตของอเล็กซานเดอร์ แม็กควีน [32] มิวสิกวีดีโอเพลง Telephone ถูกเผยแพร่ครั้งแรกในรายการ E!News เมื่อ 11 มีนาคม 2010 1 วันก่อนการเผยแพร่อย่างเป็นทางการ กาก้ากล่าวว่ามิวสิกวีดีโอนี้เป็นภาคต่อจาก Paparazzi ในรูปแบบภาพยนตร์สั้นเหมือนกัน Telephone ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ว่าเป็นแทร็กที่ดีที่สุดในอัลบั้มนี้ และยังสามารถขึ้นชาร์ตซิงเกิลในหลายประเทศก่อนหน้าที่จะมีการปล่อยเพลงนี้เมื่อ 22 มีนาคม 2010 ซิงเกิล Telephone ครองชาร์ตอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรอีกครั้ง ซึ่งกลายเป็นเพลงที่สองจากอัลบั้มนี้ที่ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งได้ รวมทั้งหมดเป็นครั้งที่ 4 กับอัลบั้มเดิม ซิงเกิลสามารถติดชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 แห่งสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 3 กลายเป็นเพลงที่ 6 ของเลดี้กาก้าที่สามารถขึ้นชาร์ตท็อปเท็นได้ [33] และเป็นเพลงที่ถูกเปิดในรายการวิทยุในอเมริกามากครั้งที่สุดนับตั้งแต่ปีก่อตั้ง 1992 ของนีลสันบีเอสบี ทำลายสถิติของมารายห์ แครีย์และบียอนเซ่ Telephone ยังได้รับเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาเพลงป็อบ Collaboration ยอดเยี่ยม.[34]
Alejandro ถูกปล่อยเพลงที่สามและเพลงสุดท้าย [35] ในตอนแรก Dance in the Dark ถูกเลือกไว้ให้เป็นเพลงที่จะปล่อยต่อจาก Telephone แต่กาก้ากลับเลือกที่จะปล่อยเพลง Alejandro โดยไม่ปรึกษากับบริษัทต้นสังกัดและเกิดความขัดแย้งระหว่างกาก้ากับต้นสังกัดที่จะปล่อย Alejandro เป็นเพลงสุดท้ายจากอัลบั้มนี้ [36] [37] กาก้าอธิบายสาเหตุที่เลือก Alejandro เพราะเพลงนี้ได้ออกอากาศบนวิทยุแล้วตั้งแต่เดือนเมษายน 2010 ในอเมริกา Alejandro ติดชาร์ตซิงเกิลในออสเตรเลีย, แคนาดา 1 ใน 5 ลำดับแรก และติด 10 อันดับแรกในชาร์ตซิงเกิลหลายประเทศ ที่สหรัฐอเมริกา เพลงนี้ขึ้นชาร์ตสูงสุดที่อันดับ 5 และกลายเป็นเพลงที่ 7 แล้วที่สามารถติดชาร์ต 10 อันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 [38] [39]
รายชื่อเพลง

ชาร์ตและการดำเนินการ





ชาร์ต


ชาร์ตรายปี


ประวัติการจำหน่าย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 จาก Metacritic.com
 จาก Ladygaga.com

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเลดี้ กาก้า
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ