จักรพรรดิเต้ากวัง

Question: จักรพรรดิกวังซฺวี่ เกิดเมื่อไหร่?


จักรพรรดิเต้ากวัง (All {{zh-xx}} templates have been merged into {{zh}}, which can do anything. Consult that template's documentation for more details.Ruby templates{{ruby-zh-p}} (for pinyin)
{{ruby-zh-b}} (for zhuyin)See alsoTemplate:CJKV) พงศาวดารไทยเรียก สมเด็จพระเจ้าเตากวาง เป็นองค์ชายรองในจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง เดิมมีพระนามว่า เหมียนหนิง (綿寧) (แปลว่า อาทิตย์อัสดง) แต่ได้เปลี่ยนพระนามใหม่ภายหลังขึ้นครองราชย์ว่า หมิ่นหนิง (旻宁) (แปลว่า ท้องฟ้า หรือ จักรวาล)
จักรพรรดิเต้ากวัง ประสูติจากมเหสีที่มีชื่อว่า จักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย(孝淑皇后) แต่พระมารดาได้สิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่พระองค์ยังเยาว์วัย จักรพรรดิเจี่ยชิงพระราชบิดาจึงได้สถาปนาพระมเหสีองค์ใหม่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย (孝和皇后) ซึ่งเป็นบุตรสาวของอูนาลา ขุนนางพวกเดียวกับเหอเซิน ที่ทรงไม่ไว้วางพระทัย แต่ทรงทำไปด้วยด้วยเหตุผลทางการเมือง นั่นทำให้จักรพรรดิเต้ากวังเมื่อยังทรงพระเยาว์ก็ไม่โปรดในตัวพระนางด้วยเช่นกัน แม้จะมีศักดิ์เป็นพระมารดาเลี้ยงก็ตาม แต่ได้ทรงเปลี่ยนทัศนะที่มีต่อพระนางใหม่ เมื่อครั้งหนึ่งที่ได้เสด็จไปไหว้บรรพกษัตริย์ที่สุสานราชวงศ์ชิงด้วยกัน และได้มีโจรกบฏกลุ่มหนึ่งมาจับตัวพระองค์และพระนางไปพร้อมกับสามัญชนกลุ่มหนึ่ง พวกกบฏบังคับให้พระองค์และพระนางบอกว่าใครเป็นใคร หากเงียบ ก็จะให้จ้วงแทงพระนางด้วยมีด พระนางก็ปิดปากเงียบไม่ยอมบอก นั่นจึงทำให้พระองค์ซาบซึ้งในน้ำพระทัยของพระนางเสี้ยวเหอมากและยอมรับพระนางในที่สุด
จักรพรรดิเต้ากวัง ขึ้นครองราชย์ภายหลังการสวรรคตอย่างกะทันหันของจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง ในปี พ.ศ. 2363 (ค.ศ. 1820) ระหว่างเสด็จแปรพระราชฐานหลบร้อนไปยังเมืองเฉิงเต๋อ ซึ่งได้มีพระราชโองการแต่งตั้งไว้ในพินัยกรรม แต่เนื่องจากการที่สวรรคตในที่ห่างไกลเมืองหลวง จึงทำให้ องค์ชายสี่ เหมี่ยนซิน พระโอรสองค์เล็กพระนางเสี้ยวเหอของคัดค้านว่า เป็นพินัยกรรมปลอม และเตรียมการจะก่อกบฏ พระองค์จึงทรงวางแผนโยนไปให้พระนางเสี้ยวเหอตัดสินและได้ขอกำลังทหารส่วนหนึ่งมาคุ้มกัน ซึ่งพระนางเสี้ยวเหอได้ยอมรับว่า พินัยกรรมนั้นเป็นของจริง และได้พระราชทานอภัยโทษประหารองค์ชายเหมี่ยนซินไว้
ในรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวัง ได้ทรงหาทางกำจัดขุนนางกังฉินและบรรดาขุนนางที่ไม่เอาการเอางาน จึงทำให้เหล่าขุนนางลับหลังจะนินทาพระองค์อยู่เสมอ ๆ และทำให้ขุนนางแบ่งแยกกันเป็นฝักเป็นฝ่ายต่างก็สนับสนุนพระโอรสอันเกิดจากพระมารดาที่เป็นชนเผ่าเดียวกับตน แต่พระองค์ก็ได้หาทางบริหารประเทศอย่างเต็มที่ ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศเป็นปึกแผ่น ดูเหมือนเข้มแข็ง แต่ภายในอ่อนแออันเกิดจากการฉ้อราฎร์บังหลวงที่เป็นระบบกันมานานแต่สมัยจักรพรรดิเฉียนหลง ในรัชสมัยนี้พระองค์ได้ออกนโยบายให้ทุกคนในวังประหยัด โดยมีพระองค์เป็นแบบอย่าง และเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดคือ สงครามฝิ่นกับอังกฤษในปี  พ.ศ. 2382 (ค.ศ. 1839) และ พ.ศ. 2383 (ค.ศ. 1840) ยุคล่าอาณานิคม ซึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก และนำมาสู่การสูญเสียเกาะฮ่องกงและการล่มสลายของราชวงศ์ชิงในภายหลัง
จักรพรรดิเต้ากวังมีอุปนิสัยส่วนพระองค์คือ โปรดปรานปืนเป็นพิเศษ ได้สวรรคตในปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) และผู้ครองราชย์สืบไปคือ องค์ชายอี้จู่ภายหลังขึ้นครองราชย์ใช้พระนามว่า จักรพรรดิเสียนเฟิง
พระบรมวงศานุวงศ์
พระราชบิดา: จักรพรรดิเจี่ยชิ่ง
พระราชมารดา: จักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย
พระอัครมเหสี (皇后) 
จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง (孝穆成皇后) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿)
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิ่นเฉิง (孝慎成皇后) จากสกุลถงเจีย (佟佳)
จักรพรรดินีเสี้ยวฉวนเฉิง (孝全成皇后) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿)
พระมเหสี (皇貴妃)
พระมเหสีจิง (静皇貴妃) จากสกุลโป๋เอ่อร์จี้จี๋เท่อ (博爾濟吉特) ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง (孝静成皇后)
พระมเหสีจวงซุ่น (莊順皇貴妃) จากสกุลอูยา (烏雅)
พระราชเทวี (貴妃) 
พระราชเทวีถง (彤貴妃) จากสกุลซูมู่หลู่ (舒穆魯)
พระราชเทวีเจีย (佳貴妃) จากสกุลกัวเจีย (郭佳)
พระราชเทวีเฉิง (成貴妃) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿)
พระอัครชายา (妃) 
พระอัครชายาเหอ (和妃) จากสกุลน่าลา (那拉)
พระอัครชายาเซียง (祥妃) จากสกุลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿)
พระชายาฉาง (常妃) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里)
พระชายา (嬪) 
พระชายาเจิน (珍嫔) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่(赫舍里)
พระชายาเถียน (恬嫔)จากสกุลฟู่ฉา (富察)
พระชายาอวี้ (豫嫔) จากสกุลซั่งเจีย (尚佳)
พระชายาเชิงอวี้ (称豫嫔)
พระชายาซุ่น(順嬪) จากสกุลน่าลา (那拉)
พระชายาเหิง (恆嬪) จากสกุลไช่เจีย (蔡佳)
พระสนมขั้นกุ้ยเหริน (貴人) 
พระสนมผิง (平貴人) จากสกุลจ้าว (趙)
พระสนมหลี่ (李貴人) จากสกุลหลี่ (李)
พระสนมน่า (那貴人) จากสกุลน่า (那)
พระสนมติ้ง(定貴人) จากสกุลซุน (孫)
พระสนมขั้นฉางไจ้ (常在) 
พระสนมม้าน (蔓常在)
พระสนมขั้นตาอิ้ง (答应)
พระสนมมู่ (睦答應) จากสกุลเฮ่อเซ่อหลี่ (赫舍里)
นางข้าหลวง (官女子) จากสกุลหลิว (劉)
พระราชโอรส
องค์ชายอี้เว่ย (奕緯,1808–1831) อิ่นจื้อจวิ้นอ๋อง(隐志郡王)สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์;พระโอรสในพระอัครชายาเหอ
องค์ชายอี้กัง (奕綱,1826–1827) ซุ่นเหอจวิ้นอ๋อง(顺和郡王)สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์;พระโอรสในจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง
องค์ชายอี้จี้ (奕繼,1829–1830) ฮุ่ยจื้อจวิ้นอ๋อง(慧质郡王)สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์;พระโอรสในจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง
องค์ชายอี้จู่  (奕詝,1831–1861) ภายหลังเป็นจักรพรรดิ;พระโอรสในจักรพรรดินีเสี้ยวฉวนเฉิง
องค์ชายอี้ฉง (奕誴,1831–1889) ตุนฉินชินอ๋อง(惇勤親王,1846-1889);พระโอรสในพระอัครชายาเซียง
องค์ชายอี้ซิน (奕訢,1833–1898) กงจงชินอ๋อง(恭忠親王,1850-1898);พระโอรสในจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง
องค์ชายอี้ซวน (奕譞,1840–1891) ฉุนเสียนชินอ๋อง(醇賢親王,1872-1891);พระโอรสในพระมเหสีจวงซุ่น
องค์ชายอี้เหอ (奕詥,1844–1868) จงตวนจวิ้นอ๋อง(鍾端郡王,1850-1868);พระโอรสในพระมเหสีจวงซุ่น
องค์ชายอี้ฮุ่ย (奕譓,1845–1877) ฝูจิ้งจวิ้นอ๋อง(孚敬郡王,1850-1877);พระโอรสในพระมเหสีจวงซุ่น
พระราชธิดา
องค์หญิงตวนหมิ่นกู้หลุนกงจวู่ (端悯固伦公主,1813–1819) พระธิดาของจักรพรรดินีเสี้ยวเซิ่นเฉิง
องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1825) พระธิดาของพระอัครชายาเซียง
องค์หญิงตวนซุ่นกู้หลุนกงจวู่ (端顺固伦公主,1825–1835) พระธิดาของจักรพรรดินีเสี้ยวฉวนเฉิง
องค์หญิงโซ่วอันกู้หลุนกงจวู่ (寿安固伦公主,1826–1860) พระธิดาของจักรพรรดินีเสี้ยวฉวนเฉิง
องค์หญิงโซ่วจังเหอซั่วกงจวู่ (寿臧和硕公主,1829–1856) พระธิดาของพระอัครชายาเซียง
องค์หญิงโซ่วเอินกู้หลุนกงจวู่ (寿恩固伦公主,1830–1859) พระธิดาของจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง
องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1840–1844) พระธิดาของพระราชเทวีถง
องค์หญิงโซ่วซีเหอซั่วกู้หลุนกงจวู่ (寿禧和硕公主,1841–1866) พระธิดาของพระราชเทวีถง
องค์หญิงโซ่วจวงกู้หลุนกงจวู่ (壽莊固倫公主,1842–1884) พระธิดาของพระมเหสีจวงซุ่น
องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (1844–1845) พระธิดาของพระราชเทวีถง


หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์ชิง