ఫ్రాంకెన్‌స్టెయిన్

Question: 1931 లో జేమ్స్ వేల్ ఎన్ని చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించాడు?

Main Page

సాధారణంగా ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్  అని పిలిచే ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్; లేదా, ది మోడరన్ ప్రమోథెస్ , అనేది మారే షెల్లే వ్రాసిన ఒక నవల. షెల్లే ఆమె 18 సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నప్పుడు ఈ కథను వ్రాయడం ప్రారంభించింది మరియు ఈ నవల ఆమె 20 సంవత్సరాల వయస్సులో ప్రచురించబడింది. మొట్టమొదటి ఎడిషన్ 1818లో లండన్‌లో అనామకంగా ప్రచురించబడింది. షెల్లీ యొక్క పేరు ఫ్రాన్స్‌లో ప్రచురించబడిన రెండవ ఎడిషన్‌లో కనిపిస్తుంది. నవల యొక్క శీర్షిక జీవాన్ని సృష్టించే విధానాన్ని నేర్చుకున్న ఒక శాస్త్రవేత్త విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను సూచిస్తుంది మరియు ఇతను మనిషి వలె కనిపించే ఒక జీవిని సృష్టిస్తాడు, కాని ఇది సగటు స్థాయి కంటే భారీగా మరియు ఎక్కువ శక్తిని కలిగి ఉంటుంది. సాధారణంగా సమాజంలో, వ్యక్తులు "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్"ను రాక్షసుడు వలె తప్పుగా భావిస్తారు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ గోతిక్ నవల మరియు శృంగారాత్మక పరిస్థితుల్లోని కొన్ని అంశాలతో ప్రేరేపించబడ్డాడు. ఇది నవల యొక్క ఉపశీర్షిక ది మోడరన్ ప్రోమెథెస్‌లో సూచనప్రాయంగా తెలిపిన పారిశ్రామిక మార్పులలో ఆధునిక వ్యక్తుల విస్తరణకు వ్యతిరేకంగా ఒక హెచ్చరిక కూడా అయ్యింది. ఈ కథ సాహిత్యం మరియు ప్రముఖ సాంప్రదాయాలపై ప్రభావం చూపింది మరియు భయానక కథలు మరియు చలనచిత్రాలు యొక్క సంపూర్ణ విధానాన్ని ప్రోత్సహించింది.
కథాంశం
వాల్టన్ యొక్క ప్రారంభ దృశ్య కథ
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ లేఖల ద్వారా చెప్పిన కథ వలె ప్రారంభమవుతుంది, ఇవి కెప్టెన్ రాబర్ట్ వాల్టన్ మరియు తన సోదరి, మార్గరెట్ వాల్టన్ సావిల్లేల మధ్య సంభాషణలను కలిగి ఉంది. వాల్టన్ ఉత్తర ధ్రువాన్ని పరిశీలించడానికి ప్రారంభమవుతాడు మరియు అతను కీర్తి మరియు స్నేహాలను సాధించే ఆలోచనతో తన శాస్త్రీయ విజ్ఞానాన్ని విస్తరించుకుంటాడు. అతను బయలుదేరిన ఓడ మంచులో చిక్కుకుంటుంది మరియు ఒకరోజు, ఓడ సిబ్బంది దూరంలో ఒక కుక్కలు లాగుతున్న ఒక పెద్ద చెక్కపై ఒక భారీ మనిషిని చూస్తారు. కొన్ని గంటల తర్వాత, సిబ్బంది నీరసంగా మరియు జీవనోపాధి అవసరమైన ఫ్రాంకిన్‌స్టైయిన్‌ను కనుగొంటారు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయన్ తన రాక్షసుడిని వెంబడిస్తూ వస్తున్నప్పుడు, అతని కుక్కల్లో ఒకటి చనిపోతుంది. అతను ఓడను చేరుకునేందుకు తెడ్డును చేయడానికి తన బండిని విరగొట్టి, మంచు తెప్పను తయారు చేసి, దానిపై ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన కష్టం నుండి ఉపశమనాన్ని పొందుతూ ఉంటాడు మరియు తన కథను వాల్టన్‌కు చెబుతాడు. తన కథను ప్రారంభించడానికి ముందు, స్వీయ సామర్థ్యానికి మించిన లక్ష్యాన్ని సాధించేందుకు ఒకడిని ప్రోత్సహించాలనుకుంటున్న వ్యక్తిని, ఆ పనికి అనుమతించడం వలన కలిగే హీనమైన ప్రభావాలు గురించి వాల్టన్‌ను ప్రాంకెన్‌స్టైయిన్ హెచ్చరించాడు.
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ కథ
విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన బాల్యం గురించి వాల్టన్‌కు చెప్పడం ప్రారంభించాడు. ఒక ధనిక కుటుంబంలో పెరిగిన ఫ్రాంకెన్‌స్ట్రైయిన్ అతను చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం (విజ్ఞానశాస్త్రం) గురించి ఎక్కువగా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రోత్సహించబడ్డాడు. అతను ప్రేమతో వ్యవహరించే కుటుంబ సభ్యులు మరియు స్నేహితుల మధ్య ఒక సురక్షిత వాతావరణంలో పెరిగాడు.
తన తల్లి చనిపోతుంది. యుక్త వయస్సులో ఉన్నప్పుడు, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ సహజ అద్భుతాలను సాధించే దిశగా పురాతన విజ్ఞానశాస్త్ర సిద్ధాంతాలను అధ్యయనం చేయడంతో నిమగ్నమయ్యాడు. అతను జర్మనీ ఇంగోల్స్‌టాడ్ట్‌లోని విశ్వవిద్యాలయంలో హాజరు కావాలని భావించాడు. కాని, అతను బయలుదేరడానికి ఒక వారం ముందు, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తల్లి స్కార్లెట్ జ్వరంతో బాధపడుతున్న అతని సోదరి ఎలిజబెత్‌కు నయమైన తర్వాత మరణించింది. మొత్తం కుటుంబం బాధపడింది మరియు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఆమె మరణాన్ని తన జీవితంలో మొట్టమొదటి దురదృష్టంగా భావించాడు. విశ్వవిద్యాలయంలో, అతను రసాయన శాస్త్రం మరియు ఇతర శాస్త్రాల్లో మంచి ప్రావీణాన్ని సంపాదించాడు మరియు అతను జీవితం ఎలా శిథిలమవుతుందో అధ్యయనం చేయడం ద్వారా ప్రాణంలేని వాటికి ప్రాణంపోసే రహస్యాన్ని కనిపెట్టాడు. అతను 1790ల్లో కనుగొనబడిన ఒక సాంకేతిక ప్రక్రియ ప్రవాహ విద్యుత్తులో కూడా ఆసక్తి కనబర్చాడు.
అయితే రాక్షసుడి యొక్క నిర్మాణం గురించి కచ్చితమైన వివరాలు అస్పష్టంగా మిగిలిపోయాయి, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఇలా వివరిస్తాడు, అతను ఎముకలను శల్యాగారము నుండి సేకరించినట్లు మరియు "మానవ నిర్మాణంలో మఖ్యమైన రహస్యాలు, చెడిపోయిన వేళ్లతో వాక్యులపడ్డాడు." అతను ఇంకా మాట్లాడుతూ, తన సేకరించిన అంశాల్లో చాలా అంశాలను విచ్చేధన గది మరియు శల్యాగారము నుండి సంపాదించినట్లు కూడా చెప్పాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ మానవ నిర్మాణంలోని అతిచిన్న భాగాలను రూపొందించడం కష్టంగా భావించి, ఒక సాధారణ మనిషి కంటే భారీగా-అది ఎనిమిది అడుగులు ఎత్తు ఉంటుందని అతను అంచనా వేశాడు-రాక్షసుడిని సిద్ధంచేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. రాక్షసుడికి ప్రాణం పోసిన తర్వాత, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ రాక్షసుడి యొక్క రూపం చూసి ఏవగించుకున్నాడు మరియు భయపడ్డాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ పారిపోయాడు.
ఒక మనిషి లాంటి రూపాన్ని తయారు చేయడానికి రహస్యంగా కష్టపడి కృషి చేసిన తర్వాత, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిడ్ జబ్బుపడ్డాడు. అతను తన బాల్య స్నేహితుడు హెన్రీ క్లెర్వాల్ సహాయంగా తిరిగి కోలుకున్నాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ కోలుకోవడానికి నాలుగు నెలలు పట్టింది. అతను తన ఐదు సంవత్సరాల సోదరుడు విలియమ్ హత్య చేయబడిన తర్వాత, అతను తిరిగి ఇంటికి చేరుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఎలిజిబెత్ విలియమ్ మరణానికి తాను కారణమని చెప్పింది, ఎందుకంటే అతని తల్లి లాకెట్‌ను ధరించడానికి ఆమె అనుమతి ఇచ్చింది. విలియమ్ యొక్క మామ్మ జస్టిన్ జేబులో ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క తల్లి లాకెట్ దొరికిన కారణంగా హత్య కేసులో ఆమెను ఉరి తీస్తారు. తర్వాత సృష్టించబడిన జీవి విలియమ్‌ను చంపేసి, ఆ లాకెట్‌ను జస్టినే కోటులో వేస్తుంది మరియు ఆ జీవి విలియమ్‌ను హత్యచేసే ఉదంతం గురించి కథలో తర్వాత చెప్పబడింది.
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క రాక్షసుడు జెనీవాకు చేరుకుని, అక్కడ అడివిలో ఒక చిన్న పిల్లవాడిని కలుసుకుంటాడు. అతను ఆ పిల్లవాడు తన అసహ్యించుకునే ఎక్కువ వయస్సు గల మనషుల యొక్క ప్రభావం లేని పసివాడు కనుక, అతను తనకు ఒక తోడుగా ఉంటాడని భావించి, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క రాక్షసుడు ఆ పిల్లవాడని ఎత్తుకునిపోతాడు. కాని ఆ కుర్రాడు తాను ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క బంధువు వలె చెబుతాడు. రాక్షసుడిని చూసిన తర్వాత, ఆ కుర్రాడు అతన్ని దూషిస్తాడు, అతనిపై ఆగ్రహిస్తాడు. ఆ కుర్రాడిని సముదాయించే ప్రయత్నంలో, అతన్ని నిశ్శబ్దంగా ఉండేలా చేసేందుకు రాక్షసుడి అతని చేతితో కుర్రాడు నోరు మూస్తాడు. రాక్షసుడి నోరు మూసిన కారణంగా ఊపిరి ఆడకపోవడంతో ఆ పిల్లవాడు మరణిస్తాడు. అతని ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా చేయనప్పటికీ, ఆ రాక్షసుడు తన రూపకర్తకు వ్యతిరేకంగా తన మొట్టమొదటి ప్రతీకార చర్యగా భావిస్తాడు. రాక్షసుడు చనిపోయిన కుర్రాడు శరీరంపై నుండి ఒక హారాన్ని తొలగించి, దానిని నిద్రిస్తున్న అమ్మాయి జస్టినే దుస్తుల్లో ఉంచుతాడు. జస్టినే హారంతో గుర్తించబడుతుంది, నేరం ఆరోపించబడి, నిరూపించబడుతుంది. విచారణలో ఏదైనా అనుమానం ఉన్నట్లయితే న్యాయమూర్తులు వ్యక్తులను ఉరి తీయడానికి ఇష్టపడేవారు కాదు; కాని బహిష్కారం యొక్క బెదిరింపుల మధ్య, జస్టినే హత్య చేసినట్లు నిర్ధారించారు మరియు ఉరి తీస్తారు.
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన సోదరుడి మరణం గురించి తెలుసుకున్న తర్వాత, అతను తన కుటుంబంతో ఉండేందుకు జెనీవా తిరిగి చేరుకుంటాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అతను తమ్ముడు మరణించిన అడివిలో రాక్షసుడిని చూస్తాడు మరియు ఆ రాక్షసుడే విలియమ్‌ను హత్య చేసిన హంతుకుడుగా నిర్ధారిస్తాడు. ఎక్కువ నేరాలు చేసిన ఒక రాక్షసుడిని సృష్టించినందుకు తన శోకం మరియు అపరాధాలచే కృంగిపోయిన ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ప్రశాంతత కోసం పర్వతాల్లోకి వెళ్లిపోతాడు. ఒంటరిగా కొంతకాలం గడిపిన తర్వాత, రాక్షసుడు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను కలుసుకుంటాడు. ప్రారంభంలో రాక్షసుడిని చంపే కోపంతో మరియు ఉద్దేశంతో అతనిపైకి దూకుతాడు. చాలా భారీ ఆకారంతో మరియు తన సృష్టికర్త కంటే చలాకీ అయిన రాక్షసుడు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ నుండి తప్పించుకున్నాడు మరియు అతనికి అతనే శాంతపర్చుకునే వరకు వేచి ఉన్నాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ విలియమ్ మరణానికి ప్రతీకారం తీర్చుకునే ఉద్దేశంతో తన సృష్టించిన జీవిని కలుసుకుంటాడు. అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు తాను కలుసుకున్న మనుషులు గురించి మరియు వారికి తాను ఎలా భయపడింది మరియు ఒక గుడిసెలో నివసిస్తున్న కుటుంబాన్ని పరిశీలిస్తూ దానికి సమీపంలో గడిపిన సంవత్సరం కాలం గురించి ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌కు చెప్పడం ప్రారంభించాడు. ఆ కుటుంబం ధనవంతుల కుటుంబం, కాని ఫెలిక్స్ డే లూసే తప్పుగా నేరం ఆరోపించబడి, ఉరి శిక్ష విధించబడిన ఒక టర్కీష్ వ్యాపారిని రక్షించడం ద్వారా బహిష్కరించబడుతుంది. ఫెలిక్స్‌చే రక్షించబడిన వ్యక్తి, అతను ప్రేమించే అమ్మాయి, సేఫియే యొక్క తండ్రి. అతన్ని రక్షించిన తర్వాత, ఆమె తండ్రి ఫెలిక్స్ సేఫియేను పెళ్ళి చేసుకునేందుకు అంగీకరిస్తాడు. యితే, చివరికి, అతను తన అమితంగా ప్రేమించే కూతురు ఒక క్రిస్టయన్‌ను పెళ్ళి చేసుకోవడం ఇష్టపడక, తన కూతురుతో పారిపోతాడు. సేఫియే తిరిగి వస్తుంది, యూరోపియన్ మహిళల స్వేచ్ఛకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటుంది.
డే లాసే కుటుంబాన్ని పరిశీలించడం ద్వారా, ఆ రాక్షసుడు తాను చూసే మానవులతో పోలిస్తే, తాను భౌతిక రూపంలో వేరుగా ఉన్నట్లు గుర్తించడం ద్వారా జ్ఞానం పొందుతాడు మరియు తాను ఎవరో తెలుసుకుంటాడు. ఏకాంతంలో, రాక్షసుడు డే లాసేస్‌తో స్నేహాన్ని కోరతాడు. రాక్షసుడు ఆ కుటుంబంతో స్నేహంగా ఉండేందుకు ప్రయత్నించినప్పుడు, వారు భయపడి తిరస్కరిస్తారు. ఈ తిరస్కరణతో రాక్షసుడు తన సృష్టికర్తపై ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. 
అతని రూపకల్పనలో ప్రారంభమై, ప్రారంభంలో ఎటువంటి హాని చేయని అమాయకుడి వలె అభిమానం సంపాందించుకున్న వ్యక్తిని మానవులు అసహ్యించుకోవడంతో హీనమైన దశలోకి చేరుకున్నాడు. అతను తన కథను అతను ఒంటిరిగా ఉన్న కారణంగా మరియు మానవులు ఇకపై తన ఉనికిని లేదా పాత్రను అంగీకరించరని కారణంగా, తన కోసం ఒక స్త్రీ తోడును రూపొందించమని ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను డిమాండ్ చేయడంతో ముగించాడు. ఆ రాక్షసుడు తాను ఒక జీవం ఉన్న ప్రాణి కనుక తనుక ఆనందించే హక్కు ఉందని మరియు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన రూపకర్త కనుక అతన్ని నిర్బంధించే హక్కును కలిగి ఉన్నాడని చెబుతాడు. అతను తన కోసం ఒక సహచరిని రూపొందించినట్లు, మళ్లీ ఎవరికి కనిపించనని ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌కు మాట ఇస్తాడు.
తన కుటుంబం గురించి భయపడిన ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ విముఖతతో అంగీకరిస్తాడు మరియు అతని పనిని ప్రారంభించేందుకు ఇంగ్లాండ్ చేరుకుంటాడు. క్లెర్వాల్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌తో కలిసి పనిచేస్తాడు, కాని వారు స్కాట్లాండ్‌తో విడిపోతారు. ఓర్క్నే దీవులలో ఉండి రెండవ జీవిని సృష్టించే విధానంలో, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ మరొక రాక్షసి చేసే మారణహోమం యొక్క పూర్వసంకేతాలతో బాధపడుతుంటాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ పూర్తికాని ప్రాజెక్ట్‌ను నాశనం చేస్తాడు. ఈ సంఘటనను కళ్లారాచూసిన రాక్షసుడు, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క వివాహం జరగబోయే రాత్రి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఐర్లాండ్‌కు చేరుకోవడానికి ముందు, రాక్షసుడు క్లెర్వెల్‌ను హత్య చేస్తాడు. ఐర్లాండ్‌కు చేరుకున్న తర్వాత, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ హత్య ఆరోపణపై జైలు పాలవుతాడు మరియు తీవ్ర అస్వస్థతకు లోనవుతాడు. విడుదల అయిన తర్వాత మరియు అతని ఆరోగ్యం కుదుటపడిన తర్వాత, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన తండ్రితో తిరిగి ఇంటికి చేరుకుంటాడు.
ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన బంధువు ఎలిజిబెత్‌ను వివాహం చేసుకుంటాడు మరియు రాక్షసుని యొక్క దాడిపై పూర్తి అవగాహన కలిగిన అతను రాక్షసుడిని చంపడానికి పన్నాగం పన్నుతుంటాడు. రాక్షసుడిని చూసి ఎలిజిబెత్ భయపడకుండా ఉండేందుకు, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఆ రాత్రికి ఆమె గదిలో ఉండమని సూచిస్తాడు. రాక్షసుడు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను విడిచిపెట్టి, బదులుగా ఒంటరిగా ఉన్న ఎలిజిబెత్‌ను హత్య చేస్తాడు. తన భార్య, విలియమ్, జస్టినే, క్లెర్వాల్ మరియు ఎలిజిబెత్ మరణాలతో కలత చెందిన ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తండ్రి గుండె పోటుతో మరణిస్తాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తనలో ఎవరు ఒకరు మరొకరిని చంపే వరకు పోరాటం కొనసాగించాలని రాక్షసుడిని తరమడానికి నిర్ణయించుకుంటాడు. కొన్ని నెలలు పాటు తరిమిన తర్వాత, వారిద్దరూ ఉత్తర ధ్రువానికి సమీపంలోని అర్కిటిక్ సర్కిల్‌లో మరణిస్తారు.
వాల్టన్ యొక్క ముగింపు కథనం
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ కథనం యొక్క ముగింపులో, కెప్టెన్ వాల్టన్ కథను చెప్పడం ప్రారంభిస్తాడు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తన కథను పూర్తి చేసిన కొన్ని రోజుల తర్వాత, వాల్టన్ మరియు అతని సిబ్బంది వారు ఈ మంచును పగలుగొట్టడం సాధ్యం కాదని మరియు తిరిగి ఇంటికి వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకుంటారు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ మరణించిన తర్వాత, రాక్షసుడు అతని గదిలో కనిపిస్తాడు. వాల్టన్ ఆ రాక్షసుని ప్రతీకారానికి అతని కఠినమైన నిర్ణయాన్ని అలాగే అతను ఓడను విడిచి వెళ్లడానికి ముందు పశ్చాత్తాప వ్యక్తీకరణలను కూడా వింటాడు మరియు తర్వాత అతను తన స్వంత అంతిమ సంస్కార చితిలో తనకు తాను నాశనం చేసుకునేందుకు ధ్రువం దిశగా పయనిస్తాడు, దీని వలన ఇకపై ఎవరు తన ఉనికిని తెలుసుకోలేరని భావిస్తాడు.
సంరచన

How I, then a young girl, came to think of, and to dilate upon, so very hideous an idea?[2]
1816లోని "ఇయర్ విత్అవుట్ ఎ సమ్మర్" వర్షాకాలంలో, ప్రపంచం 1815లో మౌంట్ తాంబోరా యొక్క విస్ఫోటనం కారణంగా ఒక దీర్ఘకాల చల్లని లావా శీతాకాలంలో చిక్కుకుంది.[3] 18 సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్న మేరీ వోల్‌స్టోన్‌క్రాఫ్ట్ గాడ్విన్ మరియు ఆమె ప్రియుడు (తర్వాత ఆమె భర్త) పెర్సే బైషీ షెల్లీలు స్విట్జర్లాండ్‌లో లేక్ జెనీవా ద్వారా విల్లా డియోదటిలోని లార్డ్ బైరాన్‌ను సందర్శించారు. వారు అవుట్‌డోర్ సెలవుదిన కార్యక్రమాలను ఆనందించడానికి ఊహించిన ఆ వేసవి కాలపు వాతావరణం చాలా చల్లగా మరియు నిరుత్సాహకరంగా ఉంది, దీనితో వారు వేకువజాము వరకు ఆ సమూహం గృహాల్లోనే కాలం గడిపింది.
ఇతర అంశాల్లో, వారు సంభాషణల్లో ప్రవాహ విద్యుత్తు మరియు ఒక మృతదేహానికి తిరిగి ప్రాణం పోయగల లేదా అమర్చిన శరీర అవయవాలకు ప్రాణాన్ని ఇవ్వగల సాధ్యతల గురించి మరియు యానిమేటెడ్ మృతదేహ అంశాన్ని కలిగి ఉన్నాడని చెప్పే 18వ-శతాబ్దపు సహజ శాస్త్రవేత్త మరియు కవి ఎర్సామస్ డార్విన్ గురించి ప్రస్తావించారు.[4] బైరాన్ యొక్క విల్లాలో ఒక దుంగ మంట చుట్టూ కూర్చుని, ఆ సమూహం కూడా జర్మన్ దెయ్యం కథలను చదవడం ద్వారా వినోదం పొందారు, బైరాన్ ప్రతి ఒక్కరూ వారి స్వంత అసాధారణ కథను వ్రాయమని సూచించాడు. కొంత సమయం తర్వాత, మేల్కొనే సమయంలో వచ్చిన కలలో, మారే గాడ్విన్‌కు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఆలోచన వచ్చింది:
I saw the pale student of unhallowed arts kneeling beside the thing he had put together. I saw the hideous phantasm of a man stretched out, and then, on the working of some powerful engine, show signs of life, and stir with an uneasy, half vital motion. Frightful must it be; for SUPREMELY frightful would be the effect of any human endeavour to mock the stupendous mechanism of the Creator of the world.[5]

ఆమె ఒక చిన్న కథ అవుతుందని భావించి రాయడం ప్రారంభించింది. పెర్సే షెల్లీ యొక్క ప్రోత్సాహంతో, ఆమె ఈ కథను ఒక సంపూర్ణ నవల వలె మార్చింది.[6] ఆమె తర్వాత స్విట్జర్లాండ్‌లోని ఆ వేసవికాలం గురించి మాట్లాడుతూ, "ఆ సమయంలోనే నేను నా జీవితంలో చిన్నతనం నుండి బయటపడినట్లు" పేర్కొంది.[7] బైరాన్ బాల్కాన్స్‌కు ప్రయాణం చేస్తున్నప్పుడు అతను విన్న రక్తపిపాసి ప్రముఖ రచనలు మరియు రక్తపిపాసి సాహితీ ప్రక్రియ యొక్క మూలపురుషుడు అయిన జాన్ పోలిడోరి రచించిన శృంగార ది వ్యాంపైర్ (1819) ఆధారంగా ఒక చిన్న భాగాన్ని రాశాడు. ఈ విధంగా, ఈ ఏకైక పరిస్థితి నుండి రెండు ప్రముఖ భయానక కథలు ఉద్భవించాయి.
1818లో మొదటి మూడు-వాల్యూమ్ ఎడిషన్ కోసం మారే యొక్క మరియు పెర్సే బైషీ షెల్లీ యొక్క రచనలు అలాగే ఆమె ప్రచురణ కర్త కోసం మారే షెల్లీ యొక్క ఉత్తమ కాపీలు ప్రస్తుతం ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని బాడ్లెయిన్ గ్రంథాలయంలో ఉంచబడ్డాయి. బాడ్లెయిన్ 2004లో పేజీలను సొంతం చేసుకుంది మరియు అవి ప్రస్తుతం అబెంగెర్ సేకరణకు చెందినవి.[8] 2008 అక్టోబరు 1న, బాడ్లెయిన్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క కొత్త ఎడిషన్‌ను ప్రచురించింది, దీనిలో మారే షెల్లీ యొక్క యథార్థ రచన, పెర్సీ షెల్లీ యొక్క చేర్పులతో సరిపోలికలను మరియు వీటితో పాటు మధ్యవర్తిత్వాలు ఉన్నాయి. ఈ కొత్త ఎడిషన్ చార్లెస్ E. రాబిన్సన్‌చే నవీకరించబడింది: ది ఒరిజినల్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (ISBN 978-1851243969).[9]
ప్రచురణ

మారే షెల్లీ మే 1817లో తన రచనను పూర్తి చేసింది మరియు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్; ఆర్, ది మోడరన్ ప్రోమెథెస్ మొట్టమొదటిసారి హార్డింగ్, మావోర్ & జోన్స్ యొక్క చిన్న లండన్ ప్రచురణ సంస్థచే 1818 జనవరి 1లో ప్రచురించబడింది. ఇది పెర్సే బైషీ షెల్లీచే మారే కోసం వ్రాయబడిన ఒక పీఠికతో మరియు ఆమె తండ్రి అయిన తత్వవేత్త విలియమ్ గాడ్విన్‌కు అంకితం చేస్తున్నట్లు సూచిస్తూ అనామకంగా విడుదల చేయబడింది. ఇది 19వ శతాబ్దంపు మొదటి ఎడిషన్‌లకు ప్రామాణిక "ట్రిపుల్-డెక్కర్" పద్ధతిలో మూడు వాల్యూమ్‌ల్లో కేవలం 500 కాపీలు ఎడిషన్‌ల్లో మాత్రమే ప్రచురించబడింది. ముందుగా ఈ నవలను ప్రచురించడానికి పెర్సే బైషీ షెల్లీ యొక్క ప్రచురణ కర్త చార్లెస్ ఓలైర్ మరియు బైరాన్ యొక్క ప్రచురణ కర్త జాన్ ముర్రేలు తిరస్కరించారు.
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క రెండవ ఎడిషన్ రెండు వాల్యూమ్‌ల్లో (G. మరియు W. B. విటేకర్‌చే) 1823 ఆగస్టు 11న ప్రచురించబడింది మరియు ఈసారి మారే షెల్లీని రచయిత్రిగా పేర్కొన్నారు.
31 అక్టోబరు 1831న, మొట్టమొదటి "ప్రముఖ" ఎడిషన్ ఒక వాల్యూమ్‌లో విడుదలైంది, దీనిని హెన్రీ కోల్బర్న్ & రిచర్డ్ బెంట్లేలు ప్రచురించారు. ఈ ఎడిషన్‌ను మారే షెల్లీ ఎక్కువగా మెరుగుపర్చింది మరియు ఒక నూతన, పొడవైన పీఠికను ఉంచింది, దీనిలో కథ యొక్క మూలాన్ని కొంతవరకు వర్ణిస్తున్న ఒక సంస్కరణను అందించింది. ఈ ఎడిషన్‌ను ప్రస్తుతం విస్తృతంగా చదువుతున్న పుస్తకాల్లో ఒకటిగా చెప్పవచ్చు అయితే యథార్థ 1818 రచనను కలిగి ఉన్న ఎడిషన్‌లు కూడా ఇప్పటికీ ప్రచురించబడుతున్నాయి. ఎందుకంటే, ఎక్కువ మంది విద్వాంసులు 1818 ఎడిషన్‌ను మాత్రమే సిఫార్సు చేస్తారు. వారు ఇది షెల్లీ యొక్క యథార్థ ప్రచురణ యొక్క స్ఫూర్తిని కలిగి ఉన్నట్లు వాదిస్తారు (W. W. నార్టన్ సంక్లిష్ట ఎడిషన్‌లో అన్నే K. మెల్లోర్ యొక్క "చూజింగ్ ఎ టెక్స్ట్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ టూ టీచ్"ను చూడండి).
పేరు పుట్టుక
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ సృష్టి


ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క కథలో తిరస్కరణకు గురైన అంశంగా అతని సృష్టించి జీవిని చెప్పవచ్చు ఎందుకంటే అతను దానికి ఒక పేరు పెట్టలేదు, దీనితో దానికి గుర్తింపు లేకుండా పోయింది. బదులుగా ఆ జీవిని "రాక్షసుడు", "దెయ్యం", "క్రూరుడు", "తుచ్చుడు" మరియు "అది" వంటి పదాలచే సూచించబడింది. 10వ భాగంలో ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఆ రాక్షసుడితో సంభాషిస్తున్నప్పుడు, అతను ఆ జీవిని "నీచమైన జీవి", "అసహ్యంగా ఉండే రాక్షసి", "క్రూరుడు", "తుచ్ఛమైన దెయ్యం" మరియు "అసహ్యంగా ఉండే రాక్షసుడు" వలె సూచించాడు.
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ చెబుతున్న సమయంలో, షెల్లీ ఆ జీవిని "ఆడమ్" వలె సూచించింది. షెల్లీ గార్డెన్ ఆఫ్ ఎడెన్‌లో మొదటి వ్యక్తిని తన వివరణలో ఈ విధంగా సూచించింది:
Did I request thee, Maker from my clay
To mould Me man? Did I solicit thee
From darkness to promote me?
John Milton, Paradise Lost (X.743–5)
ఈ రాక్షసుడిని తరచూ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్" అని తప్పుగా పిలిచేవారు. 1980లో ఒక రచయిత ఇలా చెప్పాడు "దాదాపు విశ్వవ్యాప్తంగా "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్" అనే పదాన్ని, విజ్ఞానవంతులైన వ్యక్తులు కూడా తప్పుగా ఒక దుస్సహ రాక్షసుడిని సూచించడానికి ఉపయోగించడం ఆశ్చర్యకరంగా" అనిపిస్తుంది.[11] ఎడిత్ వార్టన్ యొక్క ది రీఫ్ (1916)లో ఒక దుష్ట కుర్రాడిని ఒక "శిశు ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్"గా సూచించారు.[12] 12 జూన్ 1844లో ది రోవర్‌ లో ప్రచురించబడిన డేవిడ్ లిండ్సే యొక్క "ది బ్రైడల్ ఆర్నామెంట్"లో "బలహీన ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క సృష్టికర్త"గా పేర్కొన్నాడు. జేమ్స్ వేల్ యొక్క ప్రముఖ 1931 చలన చిత్రం ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ విడుదలైన తర్వాత, ఎక్కువ మొత్తంలో ప్రజలు ఆ రాక్షసుడినే "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్"గా సూచించడం ప్రారంభించారు. ఈ విధంగా బ్రైడ్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (1935) మరియు ఆ సీరిస్‌లోని పలు తర్వాత చలన చిత్రాల్లో అలాగే అబాట్ అండ్ కాస్టెల్లో మీట్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ వంటి చలన చిత్ర శీర్షికల్లో కూడా సూచించబడింది.
ఫ్రాంకెన్‌స్టెయిన్
మారే షెల్లీ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్" అనే పేరును తన కల నుండి తీసుకున్నట్లు పేర్కొంది. ఆమె చెప్పే యథార్థ మూలం గురించి విషయాలు కాకుండా, పేరు యొక్క ప్రాముఖ్యత పలు ఊహాకల్పనలకు దారి తీసింది. సిద్ధాంతపరంగా, జర్మన్‌లో, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అనే పేరు యొక్క అర్థం "ఫ్రాంక్స్ యొక్క రాయి". ఈ పేరు క్యాజెల్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (బర్గ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ) వంటి పలు స్థలాలకు సంబంధించి ఉంది, దీనిని మారే షెల్లీ నవలను రాయడానికి ముందు పడవలో నుండి చూసి ఉండవచ్చు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అనేది పాలాటినేట్ ప్రాంతంలో ఒక నగరం పేరుగా కూడా ఉంది; మరియు 1946 పూర్వం, పోలాండ్, సిలెసియాలో ఒక నగరం అయిన Ząbkowice Śląskieను షెలెసియెన్‌లో ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌</i>గా పిలిచేవారు.
ఇటీవల, రాడు ఫ్లోరెస్కూ తన పుస్తకం ఇన్ సెర్చ్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ లో, స్విట్జర్లాండ్‌కు వెళ్లిన మారే మరియు పెర్సీ షెల్లీలు రినేతో కలిసి డార్మ్‌స్టాడ్ట్ సమీపంలో కోనార్డ్ డిపెల్ అనే పేరుగల క్రూరమైన రసవాది మానవ శరీరాలతో ప్రయోగాలు చేసిన క్యాజెల్ ఫ్లాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను సందర్శించినట్లు వాదించాడు, కాని మారే తన కథ వాస్తవికతను కాపాడుకునేందుకు ఆ సందర్శనను కప్పిపుచ్చినట్లు చెప్పాడు. A.J. డేస్ రచించిన ఒక ఇటీవల సాహిత్య కథనం[13] ఫ్లోరెస్కూ యొక్క అంశానికి మద్దతు ఇస్తూ, మారే షెల్లీ తన ప్రారంభ నవలను రాయడానికి ముందు క్యాజెల్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్[14] గురించి తెలుసుకుందని మరియు సందర్శించిందని చెప్పాడు. డే మారే షెల్లీ యొక్క 'కోల్పోయిన' జర్నల్‌ల్లో ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ క్యాజెన్ యొక్క ఆరోపణ వివరణ యొక్క వివరాలను కూడా ఉంచాడు. అయితే, ఈ సిద్ధాంతాన్ని విమర్శకులు అంగీకరించలేదు; ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ నిపుణుడు లియోనార్డ్ వూల్ఫ్ దీనిని ఒక "నమ్మశక్యం కాని... మర్మ సిద్ధాంతం"గా పేర్కొన్నాడు[15] మరియు 'పోయిన జర్నల్‌లు' అలాగే ఫ్లోరెస్కూ యొక్క వాదనలు ధ్రువీకరించబడలేదు.[16]
విక్టర్

విక్టర్ అనే పేరును షెల్లీపై అధిక ప్రభావాన్ని కలిగి ఉన్న జాన్ మిల్టన్ యొక్క పారాడైజ్ లాస్ట్ నుండి తీసుకోబడింది (పారాడైజ్ లాస్ట్‌ లోని ఒక ఉల్లేఖనం ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క ప్రారంభ పేజీలో ఉంచబడింది మరియు షెల్లీ ఆ రాక్షసుడి కూడా దానిని చదివేలా అనుమతించింది). మిల్టన్ తరచూ పారాడైజ్ లాస్ట్‌ లోని దేవుడిని "ది విక్టర్" అని సూచించేవాడు మరియు షెల్లీ ప్రాణం పోయిడం ద్వారా విక్టర్‌ను దేవుని వలె చూపించింది. దీనికి అదనంగా, షెల్లీ వివరించిన రాక్షసుడి పాత్ర పారాడైట్ లాస్ట్‌ లోని సటాన్ యొక్క పాత్ర ఆధారంగా చిత్రీకరించింది; అందుకే, ఆ పురాణ పద్యాన్ని చదివిన తర్వాత, రాక్షసుడు ఇలా చెబుతాడు, ఆ కథలోని సాటాన్ యొక్క పాత్రను అర్థం చేసుకుంటాడు.
విక్టర్ మరియు మారే యొక్క భర్త పెర్సీ షెల్లీల మధ్య పలు సారూప్యతలు ఉన్నాయి. విక్టర్ అనేది పెర్సీ షెల్లీ తన సోదరి ఎలిజిబెత్‌తో కలిసి రాసిన కవిత్వాల పుస్తకం ఒరిజినల్ పోయిట్రీ బై విక్టర్ అండ్ కాజిరే</i>లో తన కలం పేరువలె సూచించాడు.[17] విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ కోసం మారే షెల్లీ యొక్క నమూనాల్లో ఒకటి పెర్సీగా అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి, అతను ఈటన్‌లో "విద్యుత్తు మరియు అయస్కాంతత్వంతో అలాగే తుపాకీమందు మరియు పలు రసాయనిక ప్రతిచర్యలతో ప్రయోగాలు చేశాడు" మరియు ఆక్స్‌ఫర్డ్‌లోని అతను గది పలు శాస్త్రీయ సాధనాలతో నిండి ఉంటుంది.[18] పెర్సీ షెల్లీ శక్తివంతమైన రాజకీయ సంబంధాలుతో ఒక సంపన్న దేశీయ భూస్వామి యొక్క మొట్టమొదటి కుమారుడు మరియు 1వ బారోనెట్ ఆఫ్ క్యాజెల్ గోరింగ్ సర్ బైషీ షెల్లీ మరియు 10వ ఎర్ల్ ఆఫ్ అరండెల్ రిచర్డ్ ఫిట్జాలాన్ యొక్క ఒక వంశస్థుడు.[19] విక్టర్ యొక్క కుటుంబం ఆ గణతంత్ర రాజ్యంలో ప్రముఖ కుటుంబాల్లో ఒకటి మరియు అతని పూర్వీకులు సలహాదారులు మరియు ఆర్థికవేత్తలుగా పనిచేశారు. పెర్సీకి ఎలిజిబెత్ అనే ఒక సోదరి ఉంది. విక్టర్‌కు ఎలిజిబెత్ అనే పేరు గల దత్తసోదరి ఉంది. 1815 ఫిబ్రవరి 22న, మారే షెల్లీ రెండు-నెలలు నిండని శిశువుకు జన్మినిచ్చింది మరియు ఆ శిశువు రెండు వారాలు తర్వాత మరణించింది. పెర్సీ సంచాలనాత్మకమైన అంశం కోసం ఈ నెలలు నిండని శిశువు యొక్క పరిస్థితి గురించి ఏమాత్రం పట్టించుకోలేదు మరియు మారే యొక్క సోదరి క్లాయిరేకు విడిచిపెట్టాడు.[20] ఆ జీవి ప్రాణం పోసుకోవడం చూసిన విక్టర్ అపార్ట్‌మెంట్ నుండి పారిపోతాడు, అయితే ఆ జీవి తల్లిదండ్రుల వద్దకు పిల్లవాడు చేరుకునే విధంగా కొత్తగా జన్మించిన జీవి అతన్ని చేరుకుంటుంది. ఆ జీవిపై విక్టర్ యొక్క బాధ్యత అనేది పుస్తకంలోని ప్రధాన నేపథ్యాల్లో ఒకటిగా చెప్పవచ్చు.
ఆధునిక ప్రోమెథియస్
ది మోడరన్ ప్రోమెథియస్ అనేది నవల యొక్క ఉపశీర్షిక (అయితే ఈ రచన యొక్క ప్రస్తుత ఆధునిక ప్రచురణల్లో ఇది ఒక పరిచయ వ్యాక్యం అని మాత్రమే సూచిస్తూ, ఉపశీర్షికను తొలగిస్తున్నారు). గ్రీకు పురాణాల యొక్క కొన్ని సంస్కరణల్లో ప్రోమెథియస్ అనేది మానవులను సృష్టించిన టైటాన్‌ను సూచిస్తుంది. అలాగే స్వర్గం నుండి రహస్యంగా అగ్నిని తస్కరించి, మానవులకు ఇచ్చినది కూడా ప్రోమెథియస్ అని చెబుతారు. దీనిని జ్యూస్ తెలుసుకున్నప్పుడు, అతను ప్రోమెథియస్‌ను ఒక రాయికి కట్టేస్తాడు, ప్రతిరోజు ఒక పీక్కుతినే పక్షి వచ్చి అతని కాలేయాన్ని కబళిస్తూ ఉంటుంది, మళ్లీ తర్వాత రోజు పక్షి తినడానికి కాలేయం ప్రత్యక్షమవుతుంది. హెర్క్లెస్ వచ్చి అతనికి విముక్తి చేసేవరకు ఈ విధంగా జరుగుతూ ఉంటుంది.
ప్రోమోథియస్ లాటిన్‌లో కూడా ఒక కల్పితకథ వలె ఉంది, కాని అది పూర్తిగా ప్రత్యేకమైన కథ. ఈ సంస్కరణలో, ప్రోమెథియస్ మట్టి మరియు నీటి నుండి మానవులను తయారుచేస్తాడు, మళ్లీ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌కు చాలా సన్నిహిత నేపథ్యం, ఎందుకంటే విక్టర్ ప్రకృతి ధర్మాలకు (సహజంగా ప్రాణి ఎలా జన్మిస్తుందో) వ్యతిరేకంగా ప్రవర్తిస్తాడు మరియు ఫలితంగా అతని సృష్టిచే శిక్షను పొందుతాడు.

ప్రోమెథియస్ యొక్క గ్రీకు పురాణంలోని టైటాన్ విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను పోలి ఉంటుంది. కొత్తగా మనిషిని రూపొందించే విక్టర్ యొక్క అంశం టైటాన్ మానవులను సృష్టించే సృజనాత్మక అంశాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. అలాగే టైటాన్ మానవులకు ఇచ్చేందుకు స్వర్గం నుండి అగ్నిని ఎలా దొంగలించాడో అదే విధంగా విక్టర్ దేవుడి నుండి సృష్టించే రహస్యాన్ని దొంగలించాడు. టైటాన్ మరియు విక్టర్‌లు ఇద్దరూ వారు చేసిన చర్యలకు శిక్షను అనుభవించారు. విక్టర్ తన సన్నిహితులను కోల్పోవడం ద్వారా బాధను అనుభవించాడు మరియు తనని కూడా తాను సృష్టించిన జీవి చంపేస్తుందని భయపడ్డాడు.
మారే షెల్లీకి, ప్రోమెథియస్ ఒక నాయకుడు కాదు కాని ఒకరకమైన దెయ్యంగా భావించింది, ఆమె అతను అగ్నిని మానవునికి అందించి, మానవ జీవితంలో మాంసాన్ని తినాలనే అవగుణాన్ని ప్రోత్సహించాడని ఆరోపించింది (అగ్ని వంటకాన్ని పరిచయం చేసింది, దానితో వేటాడి, చంపడం ప్రారంభమైంది).[21] ఈ వాదనకు మద్దతుగా ఒక అంశం నవలలోని 17 భాగంలో విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌తో "రాక్షసుడు" మాట్లాడే అంశంలో పేర్కొంది: "నా ఆహారం మానవులు తినేది కాదు; నేను నా ఆకలి తీర్చుకోవడానికి గొర్రె పిల్ల మరియు చిన్న జంతువులను నాశనం చేయను; పళ్లు మరియు మృదుఫలాలు నాకు తగిన ఆహారం." సాధారణంగా భావకవితాయుగం కళాకారులకు, మానవులకు ప్రోమెథియస్ యొక్క బహుమతి 18వ శతాబ్దంలోని రెండు మంచి ఉతోపియన్ హామీలను మళ్లీ చెప్పింది: పారిశ్రామిక విప్లవం మరియు ఫ్రెంచ్ విప్లవం, ఇవి రెండూ మంచి హామీలు మరియు సమర్థవంతమైన తెలియన్ భయానక అంశాలుగా చెప్పవచ్చు.
ప్రత్యేకంగా బైరాన్ ఈకస్లెస్‌చే ప్రోమోథియస్ బౌండ్ నాటికను ఇష్టపడేవాడు మరియు పెర్సీ షెల్లీ కొద్దికాలంలోనే తన స్వంత ప్రోమోథియస్ అన్‌బౌండ్‌ (1820) ను రచించాడు. "ఆధునిక ప్రోమోథియస్" అనే పదం నిజానికి బెంజామిన్ ఫ్రాంక్లిన్‌ను సూచిస్తూ ఇమాన్యుయిల్ కాంట్‌చే మరియు తర్వాత అతని విద్యుత్తుతో ఇటీవల ప్రయోగాలు ఉపయోగంలోకి వచ్చింది.[22]
షెల్లీ యొక్క మూలాలు
షెల్లీ తన రచనలో పలు వేర్వేరు మూలాల నుండి అంశాలను చొప్పించింది, వాటిలో ఒకటి ఒవిడ్ నుండి ప్రోమోథియస్ కథ ఒకటిగా చెప్పవచ్చు. నవలలో జాన్ మిల్టాన్ యొక్క పారాడైజ్ లాస్ట్ మరియు శామ్యూల్ టైలర్ కోలెరిడ్జే యొక్క ది రిమే ఆఫ్ ది యాన్సెంట్ మార్టినెర్‌ ల యొక్క ప్రభావం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అలాగే, విలియమ్ థామస్ బెక్ఫోర్డ్ యొక్క గోథిక్ నవల వాథెక్‌ను షెల్లీలు ఇద్దరూ చదివారు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌</i>లో తన తల్లి మారే వోల్‌స్టోన్‌క్రాఫ్ట్‌కు మరియు పురుషులకు మరియు స్త్రీలకు సమానమైన విద్య లేదంటూ వివరించిన ఆమె ప్రముఖ రచన ఎ విండికేషన్ ఆఫ్ ది రైట్స్ ఆఫ్ ఉమెన్‌కు కూడా పలు సూచలను కలిగి ఉంది. తన రచనలో ఆమె తల్లి యొక్క ఆలోచనలను చొప్పించడం కూడా నవలలో సృష్టించే నేపథ్యానికి మరియు మాతృత్వానికి సంబంధించి ఉంది. మారే ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క పాత్రకు కొన్ని ఆలోచనలను హంఫ్రే డావే యొక్క పుస్తకం ఎలిమెంట్స్ ఆఫ్ కెమికల్ ఫిలాసఫీ నుండి తీసుకుంది, దీనిలో అతను ఇలా రాశాడు "విజ్ఞానశాస్త్రం మానవ శక్తులను ప్రసాదించింది, దానిని సృజనాత్మకత అని కూడా పిలుస్తారు; ఇది అతని చుట్టూ ఉన్న అంశాలను మార్చడానికి మరియు సవరించడానికి అనుమతించింది...".
విశ్లేషణ
ఆమె నవల యొక్క ఒక ప్రక్షేపం ఆమె తండ్రి విలియమ్ గాడ్విన్ యొక్క తీవ్ర రాజకీయాలను ఆమె ప్రస్తావిస్తున్నప్పుడు షెల్లీచే సూచించబడింది:
The giant now awoke. The mind, never torpid, but never rouzed to its full energies, received the spark which lit it into an unextinguishable flame. Who can now tell the feelings of liberal men on the first outbreak of the French Revolution. In but too short a time afterwards it became tarnished by the vices of Orléans — dimmed by the want of talent of the Girondists — deformed and blood-stained by the Jacobins.[23]

షెల్లీ యొక్క నవలలో ఒక సందర్భంలో, రాక్షసుడు ఒక మంచుదిబ్బపై విక్టర్‌ను ఎదుర్కొంటాడు. ఈ జీవి ఒంటరితనం మరియు పరిత్యాగం గురించి దాని అభిప్రాయాలను వ్యక్తపరస్తుంది. విక్టర్ అప్పటికీ కూడా ఈ జీవిని విడిచిపెట్టింది తాననే గుర్తించడు, ఎందుకంటే అతను చిన్నతనంలో ఉన్నప్పుడు తన తల్లిదండ్రులు చేసిన విధంగా ఆ జీవికి ప్రేమ మరియు తన సమయాన్ని పంచే బాధ్యత అతనిదేనని గుర్తించడు. విక్టర్ ఎందుకు అంత దూరంగా ఉంటాడు? తనను తాను ఒక తండ్రి వలె ఎందుకు భావించాడు? ది నైట్‌మేర్ ఆఫ్ రొమాంటిక్ ఐడెలిజమ్ వ్యాసంలో, రచయిత ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ తండ్రిగా మారిన తర్వాత […], అతను తల్లిదండ్రులు వారి పిల్లల యొక్క బాధ్యతలను మర్చిపోయాడు […] ఒక సృష్టికర్త వలె తన కలిగి లేని ఒక లక్షణం ఏమిటంటే తన స్వంత తల్లిదండ్రులు గురించి తాను ప్రశంసిస్తూ చెప్పే లక్షణంగా చెప్పవచ్చు: 'వారు ప్రాణం పోసిన జీవులపై వారి బాధ్యతపై సంపూర్ణంగా అవగాహనను కలిగి ఉండాలి'." (షెల్లే 391) ఈ రచయిత “జీవితంలో ఒక వయోజన పాత్రను ధరించడంలో [ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క] తిరస్కరణ […] అతను […] సృష్టించే శక్తిని కలిగి ఉన్నాడు. కాని అదే సమయంలో, అతను పూర్తిగా బాధ్యతారహితంగా ప్రవర్తించాడు […] మరియు అతని కార్యాలకు పరిణామాలను ఎదుర్కొనే సామర్థ్యాన్ని కలిగి లేడు” అని చెప్పాడు (షెల్లీ 391) నవలలోని ఈ భాగాలు తన రూపొందించిన జీవిపై విక్టర్ యొక్క అభిప్రాయాన్ని వివరిస్తాయి. ఊహించని విధంగా, విక్టర్ యొక్క వశపర్చుకునే బాల్యం అతని నిజ ప్రపంచాన్ని ఎదుర్కొనే విధంగా సిద్ధం చేయలేదు. అతను స్థాయి ఎదగలేదు మరియు తను చేసిన కార్యాలకు బాధ్యత వహించలేదు. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ సృష్టికర్త మరియు సృష్టించిన జీవి మధ్య సంబంధాన్ని మరియు ఒకరి తల్లిదండ్రులు మరియు సమాజం నుండి ప్రేమ మరియు అంగీకరాల సార్వజనీక అవసరాన్ని అన్వేషిస్తుంది. తను సృష్టించిన జీవిని విక్టర్ తిరస్కరించుకోవడం వలన ఆ రాక్షసుడు ఒక బహిష్కృతుడిగా భావించి, కోపం పెరిగింది మరియు ఆ ప్రాణిలోని ఆగ్రహం కథలో చివరిలో విక్టర్ మరణించేంత వరకు, విక్టర్ ప్రాణంగా భావించే వారిని కిరాతకంగా హత్య చేయడానికి మరియు రాక్షసుడు తనకుతాను మరణించడానికి దారి తీసింది.
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క వ్యాప్తిలో ఉన్న మరొక నేపథ్యంగా ఒంటరితం మరియు ఆ ఒంటరితనం వలన మానవులపై ప్రభావాలు అనే అంశాన్ని చెప్పవచ్చు. ఈ నేపథ్యాన్ని మూడు ప్రధాన పాత్రల యొక్క ఆలోచనలు మరియు అనుభవాల ద్వారా విశ్లేషించబడింది: వాల్టన్, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ మరియు రాక్షసుడు. కథ ప్రారంభంలోని ఉత్తరాలు వాల్టన్ ఒంటరితనం యొక్క సంపూర్ణ భావాలుగా చెప్పవచ్చు ఎందుకంటే అతని గొప్ప సాహసయాత్ర దాని ప్రకాశం మరియు ఆకర్షణ కోల్పోవడం ప్రారంభమైంది. విక్టర్ పుస్తకం చదువుతున్నప్పుడు భయం మరియు ఆతురతలను అనుభవించాడు. కథ ప్రారంభంలో, విక్టర్ యొక్క పని అతన్ని తన కుటుంబం నుండి వేరు చేసింది. అతను చాలా సంవత్సరాలు ఒంటరితనంలో గడిపాడు. తర్వాత కథలో అతని కుటుంబ సభ్యులు మరియు స్నేహితులు మరణిస్తున్నప్పుడు, ఈ అనారోగ్య భావాలు అధికమయ్యాయి. అతను ఇలా చెప్పాడు "ఈ మెదడు స్థితి నా ఆరోగ్యాన్ని పాడు చేసింది, ఇది కొనసాగిన మొదటి ఆశ్చర్యకర విషయం నుండి మొత్తంగా కోలుకున్నాను. నేను మనుషుల ముఖాలను త్యజించాను; ఆనందం లేదా నిశ్చలత యొక్క మొత్తం ధ్వని నన్ను హింస పెడుతుంది; ఏకాంతం మాత్రమే - తీవ్ర, అంధకార, మరణం వంటి ఏకాంతం-నా ఓదార్పు." అతను ఇలా చెబుతున్నప్పుడు కూడా ఇవే భావోద్వేగాలను వ్యక్తపరిచాడు "ఎక్కువ రోత పుట్టించే వృత్తిలో ఉన్నందుకు, చేస్తున్నందుకు, నేను చేసే పనిలోని వాస్తవిక దృశ్యం నుండి నా సావధానతను ఆకర్షించని ఏకాంతంలో నిమగ్నమయ్యాను, నా ఉత్సాహాలు అసాధారణంగా మారాయి; నాకు విశ్రాంతి లేకుండా పోయింది మరియు అధైర్యపడ్డాను." అతని ఒంటరితనం అతన్ని ఏ విధంగా మార్చివేసిందనే విషయాన్ని రాక్షసుడు వివరిస్తూ, ఇలా చెబుతాడు, "నేను అందం యొక్క భారీ మరియు అతీతక భావాలు మరియు మంచితనం యొక్క ఘనతలతో నిండినట్లు భావించిన వ్యక్తిని అని నమ్మలేకపోతున్నాను. కాని అది ఇలా జరిగింది; ఫాలెన్ యాంగిల్ ఒక ప్రాణాంతక రాక్షసిగా మారింది. దేవుని మరియు మానవుల యొక్క శత్రువు స్నేహితులయ్యారు మరియు అతని నిస్సహాయస్థితిలో సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకున్నారు; నేను ఒంటరిగా మిగిలిపోయాను." షెల్లీ స్పష్టమైన రీతిలో తన ప్రధాన పాత్రలకు ఒంటరితనం అనేది ఒక ప్రధాన ప్రేరణ వలె ఈ నేపథ్యాన్ని విశ్లేషించింది.
నైట్‌మేర్:బర్త్ ఆఫ్ హరర్‌లో క్రిస్టోఫెర్ ప్రేలింగ్ నవలలో పేర్కొన్న సజీవ జంతువుల కోతకు వ్యతిరేక నేపథ్యాన్ని చర్చించాడు, ఎందుకంటే షెల్లీ ఒక శాకాహారి. భాగం 3లో, విక్టర్ "జీవంలేని మట్టికి సజీవంగా చేయడానికి ప్రాణాలతో ఉన్న జంతువును హింసించినట్లు" రాశాడు. మరియు ఆ జీవి ఇలా చెబుతుంది: "నా ఆహారం మానవులు తినేది కాదు; నా ఆకలిని తీర్చుకోవడానికి గొర్రె పిల్ల లేదా శిశువును నాశనం చేయను."
నవలలో గుర్తించబడే మరొక నేపథ్యంగా మతాన్ని చెప్పవచ్చు. రాక్షసుడి మరియు అడమ్ మరియు లూసిఫెర్‌ల మధ్య పోలిక నవలలో ప్రబలంగా కనిపిస్తుంది. ఆ వాక్యాలు మిల్టన్ యొక్క పారాడైజ్ లాస్ట్ లేదా బైబిన్ నుండి అయినప్పటికీ, మతపరమైన నర్మ గర్భ పదాలు చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి. వాస్తవానికి విక్టర్ మొట్టమొదటిసారి ఆ జీవిని "దెయ్యం"గా పిలుస్తాడు.
ఒక స్వల్పస్థాయి అభిప్రాయాన్ని సూచిస్తూ, అర్థర్ బెలెఫ్యాంట్ తన పుస్తకం ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్, ది మ్యాన్ అండ్ ది మానిస్టర్ (1999, ISBN 0-9629555-8-2)లో మారే షెల్లీ యొక్క ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే పాఠకులు ఆ ప్రాణి ఉనికిలో లేనట్లు అర్థం చేసుకోవాలని మరియు విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయినే మూడు హత్యలు చేశాడని పేర్కొన్నాడు. ఈ అనువాదంలో, ఈ కథ విక్టర్ యొక్క నైతిక హైన్యం యొక్క అధ్యయనంగా మరియు కథలోని శాస్త్రీయ కల్పితకథ కారకాలు విక్టర్ యొక్క ఊహ మాత్రమే అని చెప్పవచ్చు.
మరొక స్వల్పస్థాయి అభిప్రాయంగా సాహితీ విమర్శకుడు జాన్ లౌరిట్సెన్ తన 2007 పుస్తకం "ది మ్యాన్ హూ వ్రోట్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ "[24]లో మారే యొక్క భర్త పెర్సే బుషీ షెల్లీని రచయితగా పేర్కొన్న ఇటీవల వాదనను చెప్పవచ్చు. లౌరిసెన్ యొక్క పరికల్పనను ప్రధాన మారే షెల్లీ విద్వాంసులు విశ్వసించలేదు, కాని ఈ పుస్తకం విమర్శకుడు కామిల్లే పాగిలా[25] చే ఉత్సాహభరితంగా ప్రశసించబడింది మరియు జర్మైనే గ్రీర్‌చే విమర్శించబడింది.[26]
డెలావేర్ విశ్వవిద్యాలయంలో ఆంగ్ల ప్రొఫెసర్ అయిన చార్లెస్ E. రాబిన్సన్ అతని 2008 ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఎడిషన్‌లో ఈ చర్చించదగిన రచనను పాక్షికంగా మద్దతును సూచించాడు. రాబిన్సన్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క అచ్చు ప్రతులను మళ్లీ పరీక్షించాడు మరియు ఈ అచ్చు ప్రతులను రాయడంలో పెర్సీ షెల్లీ యొక్క సహకారాన్ని గుర్తించాడు.
ఆదరణ
ఈ పుస్తకం ప్రారంభ విమర్శకులచే రచయిత యొక్క గుర్తింపు లేని కారణంగా అయోమయ ఊహాగానాలచే చెడు సమీక్షలను అందుకుంది. సర్ వాల్టర్ స్కాట్ ఈ విధంగా రాశాడు "మొత్తంగా, రచయిత యొక్క యదార్ధ కుశలత యొక్క ఉన్నత ఆలోచన మరియు వ్యక్తీకరణ యొక్క సామర్థ్యంతో రచన మమ్నల్ని ఆకట్టుకుంది", కాని ఎక్కువమంది విమర్శకులు దీనిని "భయంకరమైన మరియు విసిగించే అసంబద్ధత యొక్క ఒక భాగం"గా భావించారు (త్రైమాసిక సమీక్ష ).
సమీక్షలతో సంబంధం లేకుండా, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ వెంటనే మంచి విజయాన్ని సొంతం చేసుకుంది. ఇది ప్రత్యేకంగా భావప్రధాన సిద్ధాంత అనువర్తనాల ద్వారా విస్తృతంగా ఖ్యాతి గడించింది - మారే షెల్లీ 1823లో రిచర్డ్ బ్రిన్స్లే పీక్‌చే ఒక నాటకం ప్రీసంప్షన్; లేదా ది ఫేట్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ యొక్క ఒక నిర్మాణాన్ని చూసింది. ఒక ఫ్రెంచ్ అనువాదం 1821లో ప్రత్యక్షమైంది (జూలెస్ సలాడిన్‌చే Frankenstein: ou le Prométhée Moderne పేరుతో అనువదించబడింది).
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ 1818లో దాని అనామిక ప్రచురణ నుండి బాగా ప్రశంసలు పొందింది మరియు విస్మరించబడింది. ఆ సమయంలోని క్లిష్టమైన సమీక్షలు ఈ రెండు అంశాలను సూచిస్తున్నాయి. బెల్లె అసెంబ్లీ ఈ నవలను "చాలా సాహసోపేతమైన కల్పన"గా పేర్కొంది (139). క్వార్టర్లీ రివ్యూ "ఈ రచయిత్రికి ఉహ మరియు భాష రెండింటిలోనూ మంచి పట్టు ఉందని" (185) పేర్కొంది. సర్ వాల్టెర్ స్కాట్ బ్లాక్‌వుడ్స్ ఎడిన్‌బర్గ్ మ్యాగజైన్‌లో "రచయిత్రి యొక్క యదార్ధ మేధస్సు మరియు వ్యక్తీకరణ శక్తులను" ప్రశంసిస్తూ రాశాడు (620) అయితే అతను ఆ రాక్షసుడు ఏ విధంగా ప్రపంచం మరియు భాష గురించి జ్ఞానాన్ని సంపాదించాడనే అంశం గురించి ఏకీభవించలేకపోయాడు.[27] ఎడిన్‌బర్గ్ మ్యాగజైన్ మరియు లిటరరీ మిస్కెలానే "ఈ రచయిత్రి నుండి మరిన్ని రచనల"ను ఎదురు చూస్తున్నట్లు పేర్కొన్నారు (253).
రచయిత్రి విలియమ్ గాడ్విన్ యొక్క కుమార్తెగా తెలుసుకున్న రెండు సమీక్షల్లో నవల యొక్క విమర్శను మారే షెల్లీ యొక్క ఆడ స్వభావంపై దాడిగా చెప్పవచ్చు. బ్రిటీష్ విమర్శకులు నవల యొక్క బలహీనతలను రచయిత్రి యొక్క దోషాలుగా దాడి చేశారు: "ఈ నవలను రచించింది ఒక స్త్రీగా గుర్తించాము; ఇది నవల ప్రధాన దోషంగా చెప్పగల ఒక ప్రకోపనగా చెప్పవచ్చు; కాని మన కారకురాలు ఆమె లింగం యొక్క మర్యాదను మర్చిపోవచ్చు, మనం మర్చిపోవడానికి ఎటువంటి కారణం కనిపించడం లేదు మరియు కనుక మనం ఎటువంటి వ్యాఖ్య లేకుండా ఈ నవలను విస్మరించవచ్చు" (438). లిటెరరీ పనోరమా మరియు నేషనల్ రిజిస్టెర్‌లు నవలను "ప్రముఖ సజీవ నవలారచయిత యొక్క కుమార్తె" రచించిన ఒక "Mr. గాడ్విన్ యొక్క నవలల నిర్వీర్యమైన అనుకరణ"గా అపహాస్యం చేసింది. (414).
వీటి ప్రారంభ తిరస్కరణ మినహా, 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నుండి క్లిష్టమైన మంచి ఆదరణను సంపాదించింది.[28] M. A. గోల్డ్‌బెర్గ్ మరియు హెరాల్డ్ బ్లూమ్ వంటి ప్రముఖ విమర్శకులు నవల యొక్క "రసికమైన మరియు నైతిక" సంబంధాన్ని ప్రశంసించారు[29] మరియు ఇటీవల కాలంలో, ఈ నవల మనో విశ్లేషక మరియు స్త్రీవాద విమర్శకు ప్రముఖ అంశంగా మారింది. నేడు ఈ నవలను సాధారణంగా కాల్పనిక మరియు గోథిక్ సాహిత్యం యొక్క అలాగే శాస్త్రీయ కల్పనా సాహిత్యం యొక్క ఒక మైలురాయిగా భావిస్తారు.[30]
ప్రముఖ సంప్రదాయాల్లో ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్


షెల్లీ యొక్క ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌</i>ను నేటి-ప్రముఖ పిచ్చి శాస్త్రవేత్తల తరంలో మొట్టమొదటి నవలగా పిలవబడుతుంది.[31] అయితే, ప్రముఖ సంస్కృతి అమాయక, మంచి అర్థం గల విక్టర్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ను మరింత అవినీతికర పాత్ర వలె మార్చివేసింది. ఇది ఆ జీవిని కూడా యథార్థంగా చిత్రీకరించిన దాని కంటే మరింత సంచలన, హీనమైన మానవ రూపంగా మార్చేసింది. నిజమైన కథలో, విక్టర్ చేసిన నీచమైన అంశంగా భయంతో ప్రాణిని విస్మరించడాన్ని చెప్పవచ్చు. అతను భయపెట్టాలని భావించలేదు. ఆ జీవి ప్రారంభంలో ఒక అమాయక ప్రేమగల జీవి వలె ప్రవర్తిస్తుంది. ఆ ప్రాణి తన సృష్టికర్త ఈ విధంగా చేయాలని చెప్పడానికి సమయాన్ని వెచ్చించనప్పటికీ, నిరంతరంగా దయ గల జీవి వలె తనను తాను నిరూపించుకుంది. సమాజంతో పదేపదే తిరస్కరించబడుతున్నప్పటికీ, అతను మునిగిపోతున్న ఒక అమ్మాయిని రక్షిస్తాడు మరియు బీదరకంతో బాధపడుతున్న కుటుంబానికి ఉద్యోగాన్ని ఇవ్వడం ద్వారా ఆదుకుంటాడు. అతను అంత త్వరగా ఆగ్రహించేవాడు కాదు మరియు విక్టర్ బెదిరిస్తున్నప్పుడు స్వీయ-నిగ్రహాన్ని ప్రదర్శించాడు. అతను తనను తాను మంచిగా మార్చుకోవడానికి నిరంతరంగా కృషి చేశాడు మరియు సమాజంలో కలిసిపోవడానికి ప్రయత్నంగా మనిషిగా మారేందుకు చాలా కష్టపడ్డాడు. పలు తిరస్కరణలు ఎదుర్కొన తర్వాత మాత్రమే తనకు ఆగ్రహం వచ్చింది. అతను ప్రపంచం తనపై దౌర్జన్యం చేసే వరకు అతని అసహ్యాన్ని పెంచుకోలేదు. ముగింపులో విక్టర్ శాస్త్రీయ విజ్ఞానం అనేది సమర్థవంతమైన హానికరం మరియు ప్రమాదకరమైన ప్రలోభపెడుతుందని పేర్కొంటాడు.[32]
అయితే పుస్తకం ప్రచురించబడిన కొద్దికాలంలోనే, రంగ స్థల దర్శకులు ఆ కథను మరింత దృశ్యమాన రూపంలోకి తీసుకురావడంలో ఉన్న కష్టాలను గుర్తించడం ప్రారంభించారు. ప్రదర్శనలు ప్రారంభమైన 1823లో, నాటకకర్తలు నాటికను దృశ్యరూపంలోకి మార్చేటప్పుడు, శాస్త్రజ్ఞుడిని యొక్క అంతర్గత తర్కాలు మరియు జీవిని తొలగించాలని భావించారు. ఆ ప్రాణి తన రూపం మరియు సంచలన దాడితో నాటకంలో ప్రముఖంగా పేరు గాంచింది. విక్టర్ ప్రకృతి యొక్క రహస్యాల్లో బాగా పరిశ్రమించినందుకు ఒక అవివేకిగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. ఈ మార్పులతో సంబంధం లేకుండా, అసలైన కథతో ఈ నాటకాలు తదుపరి చలన చిత్రాల కంటే అధిక సారూప్యతను కలిగి ఉన్నాయి.[33] కామిక్ సంస్కరణలు కూడా విడుదల అయ్యాయి మరియు 1887లో ఒక సంగీత పరిహాస సంస్కరణ వలె ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్, ఆర్ ది వ్యాంపైర్స్ విక్టమ్ అనే పేరుతో లండన్‌లో నిర్మించబడింది.[34]
మూకీ చలనచిత్రాలు ఈ కథను ప్రత్యక్షంగా చూపించడానికి చాలా కష్టపడ్డాయి. ఎడిసన్ సంస్థ యొక్క ఒక-రీల్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (1910) మరియు చలన చిత్రం లైఫ్ విత్అవుట్ సోల్ (1915) వంటి ప్రారంభ సంస్కరణలు కొంతవరకు కథాంశానికి సారూప్యతను కలిగి ఉన్నాయి. అయితే 1931లో, జేమ్స్ వేల్ దర్శకత్వం వహించిన ఒక చలన చిత్రం కథను పూర్తిగా మార్చివేసింది. యూనివర్సిల్ పిక్చర్స్‌లో పనిచేస్తూ, వేల్స్ యొక్క చలన చిత్రం ప్రస్తుత ఆధునిక ప్రేక్షకులకు తెలిసిన కథాంశం యొక్క పలు అంశాలను పరిచయం చేశాడు: "Dr." యొక్క ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ప్రారంభంలో ఒక అమాయక, యువ విద్యార్థిగా చెప్పవచ్చు; ఒక ఇగోర్ వంటి పాత్ర (చలన చిత్రంలో ఫ్రిట్జ్ అనే పేరుతో ఉంటాడు) పరిచయం కావడంతో, శరీర భాగాలను సేకరించేటప్పుడు తన గురువు యొక్క క్రిమినల్ జ్ఞానాన్ని పెంచాడు; మరియు రసాయనిక విధానాలు కాకుండా ఎలక్ట్రిక్ శక్తిపై దృష్టిని కేంద్రీకరించి ఒక సంచలన సృష్టి దృశ్యానికి కారణమయ్యాడు. (షెల్లీ యొక్క యథార్థ కథలో, కథకుడు వలె ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా తాను జీవికి ప్రాణం పోసే విధానాన్ని వివరించకుండా విస్మరిస్తాడు ఎందుకంటే ఆ విధానాన్ని చెప్పడం వలన మరొక వ్యక్తి ఆ ప్రయోగాన్ని మళ్లీ చేస్తారని భయపడ్డాడు.) ఈ చలన చిత్రంలో, శాస్త్రవేత్త ఒక అనామక యువకుడు వలె కాకుండా ఒక గర్విష్ట, తెలివైన మరియు ఎదిగిన వ్యక్తిగా చూపించారు. అతని కోసం రాక్షసుడిని చంపేందుకు మరొక శాస్త్రవేత్త స్వయంగా పూనుకుంటాడు, ఈ చలన చిత్రంలో తను చేసిన పనులకు తాను బాధ్యత తీసుకున్నట్లు చూపించలేదు. వేల్ యొక్క సీక్వెల్ బ్రైడ్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (1935) మరియు తదుపరి సీక్వెల్‌లు సన్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (1939) మరియు గోస్ట్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ (1942) మొత్తం అన్ని Dr. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ మరియు ఇతర పాత్రలు మరింత క్రూరంగా మారడంతో సంచనలశీల, భయానక మరియు అతిశయోక్తుల సాధారణ నేపథ్యంతో కొనసాగాయి.[35]
ఇవి కూడా చూడండి
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ వాదన
ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ క్లిష్టత
ఫ్రాంకెన్‌స్టెయిన్ యొక్క రాక్షసుడు
ప్రముఖ సంస్కృతిలో ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్
హోమన్‌కులస్
గోలెమ్
జాన్ కోన్రాడ్ డిపెల్
సూచనలు
గమనికలు

గ్రంథ పట్టిక
అల్డిస్, బ్రైయిన్ W. "ఆన్ ది ఆరిజన్ ఆఫ్ స్పెసీస్: మారే షెల్లీ". స్పెక్యులేషన్స్ ఆన్ స్పెక్యులేషన్స్: థీరీస్ ఆఫ్ సైన్స్ ఫిక్షన్ . Eds. జేమ్స్ గన్ మరియు మాథ్యూ కాండెలారియా. లాన్హమ్, MD: స్కేరేక్రో, 2005.
బాల్డిక్, క్రిస్. ఇన్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్స్ షాడో: మైథ్, మోన్స్రోసిటీ అండ్ నైన్‌టీన్త్-సెంచరీ రైటింగ్ . ఆక్స్‌ఫర్డ్: ఆక్స్‌ఫర్డ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1987.
బాన్, స్టెఫెన్, ed. "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్": క్రియేషన్ అండ్ మానిస్ట్రోసిటీ . లండన్: రియాకిటాన్, 1994.
బెహ్రెన్డెట్, స్టెఫెన్ C., ed. అప్రోచెస్ టూ టీచింగ్ షెల్లీస్ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్" . న్యూయార్క్: MLA, 1990.
బెన్నెట్, బెట్టీ T. మరియు స్టౌర్ట్ కురాన్, eds. మారే షెల్లీ ఇన్ హెర్ టైమ్స్ . బాల్టిమోర్: జాన్స్ హోప్కిన్స్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 2000.
బెన్నెట్, బెట్టీ T. మారే వోల్‌స్టోన్‌క్రాఫ్ట్ షెల్లీ: యాన్ ఇంటర్‌డక్షన్. బాల్టిమోర్: జాన్స్ హోప్కిన్స్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1998. ISBN 0525949801
బోహ్ల్స్, ఎలిజిబెత్ A. "రుచి యొక్క ప్రమాణాలు, 'జాతి' యొక్క ఆవిష్కరణలు మరియు ఒక రాక్షసుని యొక్క రసికమైన అధ్యయనం: ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్‌ లో స్రామ్యాజ్యం యొక్క విమర్శ". ఎయిటీన్త్ సెంచరీ లైఫ్ 18.3 (1994): 23–36.
బోటింగ్, ఫ్రెడ్. మేకింగ్ మానిస్ట్రస్: "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్", క్రిటిసిజమ్, థీరీ . న్యూయార్క్: సెయి. మార్టిన్స్, 1991.
క్లేరే, E. J. ఉమెన్స్ గోథిక్: ఫ్రమ్ క్లారా రీవ్ టూ మేరీ షెల్లీ . ప్లేమౌత్: నార్త్‌చోట్ హౌస్, 2000.
కాంజెర్, సైండే M., ఫ్రెడెరిక్ S. ఫ్రాంక్ మరియు గ్రెగోరీ ఓడీయా, eds. ఐకానోక్లాస్టిక్ డిపార్చరెస్: మారే షెల్లీ ఆఫ్టర్ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్": ఎస్సేస్ ఇన్ హానర్ ఆఫ్ ది బైసెంటెనరీ ఆఫ్ మారే షెల్లీస్ బర్త్ . మాడిసన్, NJ: ఫెయిర్లెగ్ డికిన్సన్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1997.
డోనావెర్త్, జానే. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్స్ డాటర్: ఉమెన్ రైటింగ్ సైన్స్ ఫిక్షన్ . సైరాకుసే: సైరాకుసే యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1997.
డున్, రిచర్డ్ J. "నేరిటివ్ డిస్టెన్స్ ఇన్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ". స్టడీస్ ఇన్ ది నావల్ 6 (1974): 408–17.
ఈబెర్లే-సినాట్రా, మిచైల్, ed. మారే షెల్లీస్ ఫిక్షన్స్: ఫ్రమ్ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్" టూ "ఫాల్క్నెర్" . న్యూయార్క్: సెయి. మార్టిన్స్ ప్రెస్, 2000.
ఎల్లిస్, కేట్ ఫెర్గ్యూసన్. ది కాంటెస్టెడ్ క్యాజెల్: గోథిక్ నావల్స్ అండ్ ది సబ్‌వెర్షన్ ఆఫ్ డొమెస్టిక్ ఐడియాలజీ . ఉర్బానా: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ఇల్లినోయిస్ ప్రెస్, 1989.
ఫోరే, స్టీవెన్ ఈర్ల్. హీడియస్ ప్రోజినెయిస్: డ్రామాటిజేషన్స్ ఆఫ్ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్" ఫ్రమ్ మేరీ షెల్లీ టూ ది ప్రెజెంట్ . ఫిలాడెల్ఫియా: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ పెన్సేల్వానియా ప్రెస్, 1990.
ఫ్రీడ్మాన్, కార్ల్. "హెయిల్ మేరీ: ఆన్ ది ఆధర్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అండ్ ది ఆరిజన్స్ ఆఫ్ సైన్స్ ఫిక్షన్". సైన్స్ ఫిక్షన్ స్టడీస్ 29.2 (2002): 253–64.
గిగాంటే, డెనైస్. "ఫేసింగ్ ది అగ్లీ: ది కేస్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ". ELH 67.2 (2000): 565–87.
గిల్బెర్ట్, సాండ్రా మరియు సుసాన్ గుబార్. ది మ్యాడ్ఉమెన్ ఇన్ ది అటిక్: ది ఉమెన్ రైటర్ అండ్ ది నైన్‌టీన్త్-సెంచరీ లిటరరీ ఇమేజినేషన్ . న్యూ హావెన్: యాలే విశ్వవిద్యాలయ ప్రెస్, 1979.
హెఫెర్నాన్, జేమ్స్ A. W. "లుకింగ్ ఎట్ ది మానిస్టర్: ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అండ్ ఫిల్మ్". క్రిటికల్ ఎంక్వైరీ 24.1 (1997): 133–58.
హోడ్గెస్, డెవోన్. "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అండ్ ది ఫిమినైన్ సబ్‌వెర్షన్ ఆఫ్ ది నావల్". టుల్సా స్టడీస్ ఇన్ ఉమెన్స్ లిటరేచర్ 2.2 (1983): 155–64.
హోయివెలెర్, డియానే లాంగ్. గోథిక్ ఫెమినిజమ్: ది ప్రొఫెషినలిజేషన్ ఆఫ్ జెండర్ ఫ్రమ్ చార్లోటే స్మిత్ టూ ది బ్రోంటేస్ . యూనివర్సిటీ పార్క్: పెన్సైల్వానియా స్టేట్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1998.
హోమెస్, రిచర్డ్. షెల్లీ: ది ప్యూర్సూట్ . 1974. లండన్: హార్పెర్ పెరెనియాల్, 2003. ISBN 0525949801
నోయిప్‌ఫ్లామాచెర్, U. C. మరియు జార్జ్ లెవినే, మొదలైనవివారు. ది ఎండూరెన్స్ ఆఫ్ "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్": ఎస్సేస్ ఆన్ మారే షెల్లీస్ నావల్ . బెర్కెలే: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా ప్రెస్, 1979.
లెయు, జోసెఫ్ W. "ది డెసెప్టివ్ అదర్: మారే షెల్లీస్ క్రిటిక్యూ ఆఫ్ ఒరియెంటలిజమ్ ఇన్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ". స్టడీస్ ఇన్ రొమాంటిసిజమ్ 30.2 (1991): 255–83.
లౌరిట్సెన్, జాన్. "ది మ్యాన్ హూ రోట్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ". పాగాన్ ప్రెస్, 2007.
లండన్, బెట్టే. "మారే షెల్లీ, ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ మరియు ది స్పెక్టాక్లే ఆఱ్ మాస్క్యూలినిటీ". PMLA 108.2 (1993): 256–67.
మెల్లోర్, అన్నే K. మారే షెల్లీ: హెర్ లైఫ్, హెర్ ఫిక్షన్, హెర్ మానిస్టర్స్ . న్యూయార్క్: మెథ్యూయిన్, 1988.
మైల్స్, రాబర్ట్. గోథిక్ రైటింగ్ 1750–1820: ఏ జెనియాలజీ . లండన్: రూట్లెడ్జే, 1993.
ఒఫ్లిన్, పౌల్. "ప్రొడక్షన్ అండ్ రిప్రొడక్షన్: ది కేస్ ఆఫ్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ". లిటరేచర్ అండ్ హిస్టరీ 9.2 (1983): 194–213.
పూవే, మారే. ది ప్రొపెర్ లేడీ అండ్ ది ఉమెన్ రైటర్: ఐడియాలజీ యాజ్ స్టైల్ ఇన్ ది వర్క్స్ ఆఫ్ మేరీ వోల్‌స్టోన్‌క్రాఫ్ట్, మారే షెల్లీ మరియు జానే ఆస్టెన్ . చికాగో: చికాగో విశ్వవిద్యాల ప్రెస్, 2002.
రౌచ్, అలాన్. "ది మానిస్ట్రస్ బాడీ ఆఫ్ నాలెడ్జ్ ఇన్ మారే షెల్లీస్ ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ ". స్టడీస్ ఇన్ రొమాంటిసిజమ్ 34.2 (1995): 227–53.
సెల్బానెవ్, ఎక్స్‌టోఫెర్. "నేచురల్ ఫిలాసఫీ ఆఫ్ ది సౌల్", వెస్ట్రన్ ప్రెస్, 1999.
స్కాహోర్, ఎస్టెర్, ed. ది కేంబ్రిడ్జ్ కంపానియన్ టూ మేరీ షెల్లీ . కేంబ్రిడ్జ్: కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 2003.
స్మిత్, జాహన్నా M., ed. ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ . కేస్ స్టడీస్ ఇన్ కాంటెపరీర్ క్రిటిసిజమ్ . బోస్టన్: బెడ్‌ఫోర్ట్/సెయి. మార్టిన్స్, 1992.
స్పార్క్, మురియిల్. మేరీ షెల్లీ లండన్: కార్డినల్, 1987. ISBN 0525949801
స్టాబ్లెఫోర్డ్, బ్రియాన్. "ఫ్రాంకెన్‌స్టైయిన్ అండ్ ది ఆరిజిన్స్ ఆఫ్ సైన్స్ ఫిక్షన్". యాంటిసిపేషన్స్: ఎస్సేస్ ఆన్ ఎర్లీ సైన్స్ ఫిక్షన్ అండ్ ఇట్స్ ప్రీకర్సర్స్ . Ed. డేవిడ్ సీడ్. సైరాకుస్: సైరాకుస్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1995.
సన్‌స్టెయిన్, ఎమిలే W. మారే షెల్లీ: రొమాన్స్ అండ్ రియాలిటీ . 1989 బాల్టిమోర్: జాన్స్ హోప్కిన్స్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1991. ISBN 0525949801
ట్రోప్, మార్టిన్. మారే షెల్లీస్ మానిస్టర్ . బాస్టన్: హౌటన్ మిఫ్లిన్, 1976.
విలియమ్స్, అన్నే. ది ఆర్ట్ ఆఫ్ డార్క్‌నెస్: ఎ పొయిటిక్ ఆఫ్ గోథిక్ . చికాగో: చికాగో యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1995.
బాహ్య లింక్‌లు
, పెన్సిల్వేనియా ఎలక్ట్రానిక్ ఎడిషన్ స్టౌర్ట్ కురాన్‌చే సవరించబడింది, దీనిలో క్లిష్టమైన కథనాలు మరియు ఇతర వనరులు ఉన్నాయి
ఇంటర్నెట్ ఆర్కైవ్‌లో , 1831 ఎడిషన్
 ఆడియోపుస్తకం, పూర్తి కథతో (ముందు మాట లేదు)
LibriVox నుండి  ఆడియోపుస్తకం, ముందు మాటలు లేవు (అనామక ఎడిషన్)
, ఆన్‌లైన్ లిటరేచర్ లైబ్రరీ, ముందు మాటలు కలిగి ఉన్నాయి (అనామక ఎడిషన్)
మారే షెల్లీచే  ఆన్‌లైన్ కథ, దీనిలో ముందు మాటలు మరియు ముగింపు లేఖను ఉంచారు

పెర్సే బైషీ షెల్లీచే సమీక్షించబడిన .


వర్గం:1818 నవలలు
వర్గం:సృజనాత్మక రచనలో ఆర్కిటిక్
వర్గం:సృజనాత్మక రచనలో జర్మనీ
వర్గం:సృజనాత్మక రచనలో స్విట్జర్లాండ్
వర్గం:బ్రిటీష్ శాస్త్రీయ కల్పనా నవలలు
వర్గం:ప్రారంభ నవలలు
వర్గం:ఆంగ్ల-భాష నవలలు
వర్గం:లేఖల ద్వారా చెప్పే నవలలు
వర్గం:కాల్పనిక శాస్త్రజ్ఞలు
వర్గం:ఫ్రాంకెన్‌స్టెయిన్
వర్గం:గోథిక్ నవలలు
వర్గం:భయానక నవలలు
వర్గం:మారే షెల్లీ నవలలు
వర్గం:రోమాంటిసిజమ్
వర్గం:అనామకంగా ప్రచురించబడిన రచనలు