అమేడియో మొడిగ్లియాని

Question: అమేడియో క్లెమెంటే మొడిగ్లియాని ఎక్కడ మరణించాడు?



అమేడియో క్లెమెంటే మొడిగ్లియాని (జూలై 12, 1884– జనవరి 24, 1920 మధ్యకాలంలో జీవించారు) ఫ్రాన్సులో అధికంగా పనిచేసిన ఒక ఇటాలియన్ కళాకారుడు. ప్రధానంగా ఒక సంకేతాత్మక చిత్ర కళాకారుడిగా ఉన్నాడు, ఇతను మేలి ముసుగులు వేసుకున్న ముఖాలు మరియు దీర్ఘతను కలిగిన రూపాలచే వర్గీకరించబడిన ఆధునిక శైలిలో చిత్రలేఖనాలు మరియు శిల్పాలకు ప్రసిద్ధి చెందాడు. క్షయవ్యాధి సంబంధ నాడీ మండలపు పై పొర వాపు, అధికమైన దారిద్ర్యం, అమిత శ్రమ మరియు మద్యపానం మరియు మత్తుమందుల వ్యసనాల కారణంగా పారిస్‌లో మరణించాడు.
ప్రారంభ జీవితం

ఇటలీ లివోర్నోలోని యూదుల కుటుంబంలో మొడిగ్లియాని జన్మించాడు. లివోర్నో ఒక నౌకాశ్రయ పట్టణంగా, వారి మతాలను విడిచిపెట్టకుండా ఉన్నవారికి ఆశ్రయంగా ఉండేది మరియు అతిపెద్ద యూదుల సమాజానికి కేంద్రంగా ఉంది. అతని తల్లి ముత్తాత సాల్మన్ గార్సిన్ 18వ శతాబ్దంలో లివోర్నోకు శరణార్థుడుగా వలస వచ్చాడు.[1]
ఫ్లమినియో మొడిగ్లియాని మరియు అతని ఫ్రెంచి భార్య యుజినా గార్సిన్ యొక్క నాలుగవ సంతానం మొడిగ్లియాని. అతని తండ్రి ద్రవ్య-మారకం చేసేవాడు, కానీ అతని వ్యాపారం దెబ్బతిని వారి కుటుంబం పేదరికంలో జీవించింది. ప్రాచీన చట్టం ప్రకారం, గర్భిణీ స్త్రీ లేదా అప్పుడే పుట్టిన బిడ్డతో ఉన్న తల్లి మంచాన్ని ఋణదాతలు ఆక్రమించుకొనరాదని ఉండటంతో, అమేడియో జన్మించటం కారణంగా ఆ కుటుంబం నాశనం నుండి రక్షించబడింది. యుజినా ప్రసవానికి వెళ్ళిన సమయంలో అమీనులు వారి ఇంటిలోకి ప్రవేశించారు; వారి వద్దనున్న విలువైన వస్తువులన్నింటినీ ఆ కుటుంబ సభ్యులు ఆమె మీద కప్పి వాటన్నింటినీ కాపాడుకున్నారు.
పది సంవత్సరాల వయస్సు వరకు ఇంటిలోనే చదువు నేర్పించిన అతని తల్లితో మొడిగ్లియానీకు చాలా దగ్గర సంబంధం ఉంది. పదకొండు సంవత్సరాల వయస్సులో పుపుసావరణ శోథ సమస్య తరువాత చుట్టుముట్టిన ఆరోగ్య సమస్యలతో పాటు, కొద్ది సంవత్సరాల తరువాత టైఫాయిడ్ జ్వరము బారిన పడ్డాడు. అతను పదహారు సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నప్పుడు తిరిగి జబ్బున పడి, క్షయవ్యాధికి గురయ్యాడు. తరువాత అది ప్రాణాలను హరించింది. రెండవసారి పుపుసావరణ శోథ నుండి మొడిగ్లియాని కోలుకున్న తరువాత, అతని తల్లి అతనిని దక్షిణ ఇటలీకి తీసుకువెళ్ళింది: ఆ ప్రదేశాలలో నాప్లెస్, కాప్రి, రోమ్ మరియు అమల్ఫీ మరియు తరువాత ఉత్తరాన ఉన్న ఫ్లోరెన్స్ మరియు వెనిస్‌ ఉన్నాయి.[2][3][4]
సమర్థవంతంగా కళను వృత్తివిద్యగా అతను తీసుకోవటానికి చాలా విధాలుగా అతని తల్లి కారణమై ఉంది. అతనికి పదకొండేళ్ళ వయస్సులో, ఆమె తన డైరీలో వ్రాసుకుంది:




“The child's character is still so unformed that I cannot say what I think of it. He behaves like a spoiled child, but he does not lack intelligence. We shall have to wait and see what is inside this chrysalis. Perhaps an artist?[5]”
కళాభ్యసన విద్యార్థి సంవత్సరాలు
చాలా చిన్న వయస్సు నుండి మొడిగ్లియాని వర్ణచిత్రాలు మరియు చిత్రలేఖనాలను గీసేవారు మరియు అతను "అతనిని అప్పటికే చిత్రకారుడు"గా భావించటంతో, అధికారిక అభ్యాసం ఆరంభించే ముందే అతని తల్లి [6] అతని గురించి వ్రాసుకున్నారు. కళా అభ్యాసం యొక్క పఠనాంశాలను ఆరంభించటం వలన అతని ఇతర అభ్యాసాలు దెబ్బతింటాయని ఆమె సంశయపడినప్పటికీ, ఆ పఠ్యాంశం కొరకు యువ మొడిగ్లియానికు ఉన్న అభిమానం కారణంగా అతని తల్లి అతని ఇష్టప్రకారంగా తీసుకోనిచ్చింది.
పధ్నాలుగేళ్ళ వయస్సులో టైఫాయిడ్ జ్వరంతో జబ్బునపడినప్పుడు, అన్నింటికంటే ముందుగా అతను ఫ్లోరెన్స్‌లోని పలాజో పిట్టి మరియు ఉఫ్ఫిజిలోని చిత్రలేఖనాలు చూడాలని అతను తెలివితప్పిన స్థితిలో కలవరించాడు. ఇటాలియన్ రినైజాన్స్ ప్రముఖులచే చాలా కొద్ది చిత్రలేఖనాలను లివోర్నో యొక్క స్థానిక వస్తుప్రదర్శనశాలలో ప్రదర్శించటం వల్ల, ఫ్లోరెన్స్‌లో ప్రదర్శించబడిన గొప్ప కళాఖండాల కథల గురించి అతను ఊహలు ఏర్పరచుకున్నాడు మరియు అతని అనారోగ్య స్థితిలో వాటిని ఎన్నడూ చూసే అవకాశం రాదని విచారానికి గురయ్యాడు. అతను కోలుకున్న మరుక్షణమే తనతోపాటు అతనిని ఫ్లోరెన్స్ తీసుకువెళతానని వాగ్ధానం చేసింది. ఆమె తన వాగ్ధానాన్ని పూర్తి చేయటమే కాకుండా, లివోర్నోలో ఉన్న ఉత్తమ చిత్రలేఖన గురువు గుగ్లెల్మో మిచేలి వద్ద శిక్షణకు చేర్పించింది.
మిచేలి మరియు మచ్చియోలి
మొడిగ్లియాని 1898 నుండి 1900ల మధ్యకాలం వరకు మిచేలి యొక్క కళా పాఠశాలలో పనిచేశాడు. 19వ శతాబ్దపు ఇటాలియన్ కళ యొక్క శైలులు మరియు అంశాల అధ్యయనం అధికంగా ఉన్న వాతావరణంలో అతని మొట్టమొదటి కళాత్మక బోధన ఆరంభమయ్యింది. అతను ఆరంభంలో చేసిన పర్షియన్ కళారూపాలలో ఈ ప్రభావ జాడలను మరియు రినైజాన్స్ కళలో ఇతని కృషులను ఇప్పటికీ చూడవచ్చును: కళాకారులు జియోవన్నీ బోల్డినీ అలానే టౌలస్-లాట్రెక్ వంటివారిచే ఈ కళ ఆకృతి పొందింది.
మొడిగ్లియాని మిచేలీతో ఉన్న సమయంలో విజయవంతంగా అనుకున్నది సాధించగలిగే ప్రతిభను కనపరచాడు మరియు అతనిని తిరిగి క్షయవ్యాధి కబళించటంతో బలవంతంగా అతని అధ్యయనాలను ఆపివేయవలసి వచ్చింది.
1901లో, మొడిగ్లియాని రోమ్‌లో ఉన్న సమయంలో నాటకీయమైన బైబిల్ సంబంధ అధ్యయనాలు మరియు గొప్ప సాహిత్య సన్నివేశాల చిత్రకారుడుగా ఉన్న డొమెనికో మొరెల్లీకు ఆకర్షితుడైనాడు. ఈ చిత్రకారుడు సంప్రదాయాన్ని నిరసించే వ్యక్తుల సమూహానికి స్పూర్తిగా ఉండేవాడు, ఇలాంటి మొరెల్లీకు అతను ఆకర్షితుడవడం హాస్యాస్పదంగా ఉంటుంది, ఈ సమూహంలోని వ్యక్తులను "మచ్చియోలి" అని పిలవబడేవారు (మచ్చియా —"రంగు యొక్క గీత", లేదా అవమానకరంగా "మచ్చ" నుండి తీసుకోబడింది) మరియు మొడిగ్లియాని అప్పటికే మచ్చియోలి యొక్క ప్రభావాలకు బహిర్గతంకాబడి ఉన్నాడు. ఈ చిన్న స్థానికీకరణ ప్రకృతి దృశ్య ఉద్యమం, విద్యాసంబంధ చిత్తరువులకు సంబంధించిన చిత్రకారుల యొక్క మధ్యతరగతి శైలులకు వ్యతిరేకంగా స్పందించవలసిన ఆవశ్యకతను కలిగి ఉంది. అయితే సానుభూతికరమైన (మరియు నిజానికి తనకన్నా పెద్దవారితో) ఫ్రెంచి చిత్రలేఖకులతో జతకాబడి ఉన్నారు, మచ్చియోలీ సమకాలీనులు మరియు మోనెట్ అనుసరించేవారి వలే అంతర్జాతీయ కళా సంస్కృతి మీద ప్రభావాన్ని కలిగించలేకపోయింది మరియు ఈనాడు ఇది ఇటలీ వెలుపల పూర్తిగా కనుమరుగయ్యింది.
అతని మొదటి కళా అధ్యాపకుడైన గుగ్లెల్మో మిచేలీ కారణంగానే మొడిగ్లియాని ఈ ఉద్యమంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. మిచేలి కేవలం ఒక మచ్చియోలీనే కాకుండా, ఈ ఉద్యమ స్థాపకుడు ప్రముఖ జియోవన్నీ ఫట్టోరీ యొక్క శిష్యుడుగా కూడా ఉన్నాడు. మిచేలి కళాకృతులు అధునాతనంగా మరియు చిత్తరువులు చాలా సాధారణమైన ప్రదేశాలను కలిగి ఉన్నప్పటికీ, యువ మొడిగ్లియాని దానికి విరుద్ధంగా స్పందించాడు, ప్రకృతి చిత్ర దృశ్యణతో ఉద్యమాన్ని వర్గీకరించిన ఫ్రెంచి చిత్తరువుతో ప్రగాఢమైన కోరికను విస్మరించాలని భావించాడు. మిచేలి అతని శిష్యులను ఎన్ ప్లీన్ ఎయిర్ చిత్రించమని ప్రోత్సహించాడు, కానీ మొడిగ్లియాని ఎన్నడూ ఈ శైలిలో కృషిచేయటం, కాఫీ దుకాణాలలో చిత్రాలను వేయటాన్ని ఇష్టపడలేదు, కానీ అతను అంతఃప్రదేశాలలో మరియు ముఖ్యంగా అతని సొంత స్టూడియోలో చిత్రించటానికి ఇష్టపడ్డాడు. ప్రకృతి చిత్ర దృశ్యణను చిత్రించమని బలవంతం చేసినప్పటికీ (మూడింటిని వేసేవారని తెలపబడింది, [7] మొడిగ్లియాని మొదటి-కళా ఉద్యమకర్త రంగుల ఎంపికను చేసుకొని మచ్చియోలి కన్నా సెజాన్ సజాతీయుడిగా ఉన్నాడు.
మిచేలితో ఉన్నప్పుడు, మొడిగ్లియాని ప్రకృతి చిత్ర దృశ్యణాల అధ్యయనాలనే కాకుండా, మనుషుల చిత్తరువులు, నిశ్చలన జీవిత చిత్రం మరియు నగ్న చిత్రాలను కూడా అభ్యసించాడు. తోటి విద్యార్థులు అతని గొప్ప కళాఖండాలను ప్రదర్శించిన చోట అతనిని జ్ఞప్తికి తెచ్చుకుంటూ, ఇది అతనికి కేవలం విద్యాసంబంధ అనుసరణ కాదు: నగ్న చిత్రాలను చిత్రించనప్పుడు, అతను ఇంటి పనిమనిషితో సంభోగం చేసేవాడు అని తెలిపారు.[6]
మచ్చియోలి విధానాన్ని అతని తిరస్కరించినప్పటికీ, మొడిగ్లియాని అతని అభ్యాసకుడి అభిమానాన్ని పొందగలిగాడు, అతను శిష్యుడిని "సూపర్‌మాన్" అని సూచించేవాడు, ఈ ముద్దుపేరు మొడిగ్లియాని అతని కళలో పారాంగతుడు కావడమే కాకుండా నీట్సా యొక్క థజ్ స్పోకెన్ జరాతుస్ట్రా నుండి దృష్టాంతాలు చెప్తూ ఉండేవాడు. ఫట్టోరీ తనకుతానే స్టూడియోను తరచుగా సందర్శించేవాడు మరియు యువ కళాకారుడి నూతన కల్పనలను ఆమోదించాడు.[8]
1902లో, మొడిగ్లియాని జీవ చిత్రలేఖనంతో జీవితకాల మోహాన్ని కొనసాగించాడు, ఫ్లోరెన్స్‌లోని అకాడెమియా డి బెల్లే ఆర్టి (స్కౌలా లిబెరా డి నూడో, లేదా "ఫ్రీ స్కూల్ ఆఫ్ న్యూడ్ స్టడీస్") లో చేరాడు. ఒక సంవత్సరం తరువాత అప్పటికీ క్షయవ్యాధితో బాధపడుతూ, అతను వెనిస్ కు బదిలీ అయ్యాడు, అక్కడ ఇస్టిట్యూటో డి బెల్లే ఆర్టిలో అభ్యసించటానికి నమోదు చేసుకున్నాడు.
వెనిస్‌లో మొదటిసారి అతను గంజాయిని తాగాడు మరియు కళాభ్యాసన వీడి నగరంలోని అగౌరవమైన ప్రదేశాలలో తరచుగా సమయాన్ని గడపటం ఆరంభించాడు. అతని అభివృద్ధి చెందుతున్న కళాత్మక శైలి మీద ఈ జీవనశైలి ఎంపికల ప్రభావం ఊహలకు దోవతీసింది, అయిననూ ఈ ఎంపికలు కేవలం యుక్తవయస్సు తిరుగుబాటు లేదా సహజమైనదానికి కాకుండా ఆనందమే జన్మసాఫల్యతకు ముఖ్యసాధనమనే సిద్ధాంతం మరియు బొహెమియనిజం కన్నా ఎక్కువగా ఉన్నాయి, ఆ కాలంలోని కళాకారుల నుండి ఇది దాదాపుగా ఊహించబడింది; జీవితం యొక్క నీచమైన దిశలో అతని అనుసరణకు మూలాలు పరిణామవాద తత్త్వాలను అతను మెచ్చుకోవటం నుండి ఉన్నాయి, ఇందులో నీట్సా కళాకృతులు కూడా ఉన్నాయి.
తొలి సాహిత్య ప్రభావాలు
అతని తల్లివైపు నుండి తాతగారైన ఇసాకో గార్సిన్ యొక్క సంరక్షణలో చిన్న పిల్లవాడిగా పాండిత్యంతో కూడిన తత్వశాస్త్ర సాహిత్యాన్ని తెలుసుకొన్నాడు, నీట్సా, బాడలైర్, కార్డుసి, కొంటే డే లాట్రెమోంట్ మరియు ఇతరుల యొక్క రచనలతో అతని కళా అధ్యయనాల ద్వారా అభ్యసించటం మరియు ప్రభావితమవటం కొనసాగించాడు.
1901లో కాప్రిలోని అతని 'విశ్రామ దిన కాలంలో' అతను వ్రాసిన లేఖలు, నీట్సా యొక్క ఆలోచనలచే అతను అధికంగా ప్రభావితుడయయ్యాడని స్పష్టంగా సూచిస్తాయి. ఈ లేఖలలో, అతను స్నేహితుడు ఆస్కార్ ఘిగ్లియాకు సలహాను అందించాడు;




“(hold sacred all) which can exalt and excite your intelligence... (and) ... seek to provoke ... and to perpetuate ... these fertile stimuli, because they can push the intelligence to its maximum creative power.[9]”
లూట్రియాము కృషిలు కూడా ఆ సమయంలో సమానమైన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. ఈ దురదృష్టవంతుడైన కవి యొక్క లెస్ చాంట్స్ డే మాల్డోరోర్, మొడిగ్లియాని తరం యొక్క పర్షియన్ సర్‌రియలిస్ట్స్ కొరకు అభివృద్ధి చెందగల కృషి అయ్యింది మరియు ఆ పుస్తకం మొడిగ్లియాని యొక్క అభిమాన పుస్తకంగా అయ్యి, దానిని పూర్తిగా కంఠస్థంగా నేర్చుకునే వరకు వెళ్ళింది.[8] లూట్రియాము యొక్క కవిత్వాన్ని ఊహాజనితమైన అంశాలను కలిగి ఉండటంచే మరియు పరహింసా ప్రకోపిత ఆనందాన్ని పొందేవాడి మనస్సృష్టిచే వర్గీకరించబడుతుంది; అతని ప్రౌఢ వయస్సు ఆరంభంలో ఈ అంశాలకు మొడిగ్లియాని ప్రభావితం కావటమనేది అతని అభివృద్ధి చెందుతున్న అభిరుచులకు ఒక మంచి సూచనను అందిస్తుంది. బాడలైర్ మరియు డి'అన్నున్జియో కూడా ఇదేవిధంగా ఈ యువ కళాకారుడుకు కనిపించారు, వారి ఆసక్తి నశించే అందంలో మరియు సంకేత చిత్తరువులలో ఉంది.
కాప్రి నుండి ఘిగ్లియాకు మొడిగ్లియాని విపరీతంగా ఉత్తరాలను వ్రాశాడు, క్షయవ్యాధి చికిత్స కొరకు అతని తల్లి అక్కడకు తీసుకువెళ్ళింది. మొడిగ్లియాని మనస్సులో అభివృద్ధి చెందిన ఆలోచనల కొరకు ఈ ఉత్తరాలు ఒక సాధనంగా పనిచేశాయి. ఘిగ్లియా, మొడిగ్లియానీ కన్నా ఏడు సంవత్సరాలు పెద్దది మరియు ఇతను లివోర్నోలో ఈ యువకునికి అతని సరిహద్దుల పరిమితులను తెలియచేసారు. అడ్డదారులు తొక్కే యువకుల వలెనే, జాలితో తన గోడును వినటానికి మొడిగ్లియాని పెద్దవారి సహచర్యం కావాలని అతని యుక్తవయస్సులో కోరుకున్నాడు, ప్రధానంగా ఇతను క్రమంగా వ్రాసిన అత్యంత క్లిష్టమైన లేఖలను వ్రాసేవాడు మరియు ఈనాటికీ అవి లభ్యతలో ఉన్నాయి.[10]




“Dear friend

I write to pour myself out to you and to affirm myself to myself.
I am the prey of great powers that surge forth and then disintegrate...
A bourgeois told me today–insulted me–that I or at least my brain was lazy. It did me good. I should like such a warning every morning upon awakening: but they cannot understand us nor can they understand life...[11]”
పారిస్
ఆగమనం

1906లో అప్పటిలో నూతన మరియు ప్రయోగాత్మక కళా పద్ధతులకు కేంద్రమైన పారిస్‌కు మొడిగ్లియాని బదిలీ అయ్యారు. నిజానికి, కళాత్మక ప్రయోగాత్మక కేంద్రానికి అతను వచ్చిన సమయంలోనే, కళా ప్రపంచంలో తమ శైలిని చాటిచెప్పిన ఇద్దరు విదేశీయులు అనుకోకుండా విచ్చేశారు: వారు గినో సెవెరిని మరియు జువాన్ గ్రిస్.
అతను అతిబీదవారైన కళాకారుల వర్గం కొరకు మాన్‌మైట్ర్‌లో ఉన్న లే బాట్యూ-లావోయిర్ లో నివసించాడు, అక్కడ ర్యూ కౌలైన్‌కోర్ట్‌లో ఒక స్టూడియోను అద్దెకు తీసుకున్నాడు. మాన్‌మైట్ర్ ప్రాంతంలోని ఈ వర్గాన్ని బీదరికంతో కూడుకున్నదిగా వర్గీకరించినప్పటికీ, మొడిగ్లియాని ఆరంభంలో గత వైభవాన్ని కలిగిన ధనిక వ్యక్తిగా మరియు ఆర్థికంగా బీదరికాన్ని అనుభవిస్తున్నట్టు తననితాను ప్రదర్శించుకున్నాడు: అతని దుస్తులు పెట్టుకునే బీరువా పైకి మాత్రం చాలా అధునాతనంగా కనిపించేది మరియు అతను అద్దెకు తీసుకున్న స్టూడియోలో ఖరీదైన పరదాలు మరియు పునరుజ్జీవన శైలి పునరుత్పత్తులు ఉండేవి. అతను త్వరలోనే బొహెమియన్ కళాకారుడి వలే ప్రదర్శించటం ఆరంభించాడు, కానీ ఊదారంగు క్వాడ్రాయ్లు, సింధూరవర్ణ స్కార్ఫ్ మరియు పెద్ద నల్ల టోపీలో కూడా అతను మురికివాడలకు చెందినవాడుగా, కష్టకాలంలో ఉన్నవాడిగా కనిపించేవాడు.[9]
అతను పారిస్ వచ్చినప్పుడు క్రమం తప్పకుండా అతని తల్లికి ఉత్తరాలు వ్రాసేవాడు, అతని నగ్న చిత్రాలను అతను అకాడెమీ కొలరోస్సీలో చిత్రించాడు మరియు మితముగా ద్రాక్షసారాయి త్రాగేవాడు. అతనిని తెలిసిన వాళ్ళు అతనిని కొంచం బిడియంగల మరియు నలుగురితో కలవటానికి విముఖంగా ఉన్నవాడిగా భావించారు.[9] ఆ సమయంలో అతనికి చెందిన శైలిగా పేరొందిన కళాకారుని దుస్తులను ధరించిన పికాసోను కలసి, అతను మేధావంతుడు అయినప్పటికీ అనాగరికంగా ఉన్నాడని ఇతను వ్యాఖ్యానించటం గుర్తించబడింది.[9]
రూపాంతరం

అతను పారిస్ వచ్చి ఒక సంవత్సరమే అయినప్పటికీ, అతని వైఖరి మరియు పరపతి నాటకీయంగా మారిపోయాయి. అతను అకాడెమీకు చెందిన ఒక శుభ్రమైన కళాకరుడి నుండి దిమ్మరి రాజకుమారుడుగా మార్పుచెందాడు.
అతను దిమ్మరిగా మారిన తరువాత గతంలో అందంగా అలకరించబడిన అతని స్టూడియోను సందర్శించిన కవి మరియు విలేఖరి అయిన లూయిస్ లాటోరెట్టే, ఆ ప్రదేశం విచ్ఛేదం అయినట్టు, పునరుజ్జీవ పునరుత్పత్తులు అన్నీ గోడల నుండి ఊడిపోయి, ఖరీదైన పరదాలు చింకిగా మారినట్టు కనుగొన్నాడు. ఆ సమయానికే మొడిగ్లియాని మధ్యానికి మరియు మాదకద్రవ్యాలకు బానిసుడయ్యాడు మరియు దానిని అతని స్టూడియో ప్రతిబింబించింది. మొడిగ్లియాని యొక్క ప్రవర్తన ఆ సమయంలో కళాకారుడిగా వృద్ధి చెందుతున్న అతని శైలి మీద కొంత ప్రభావం పడింది, ఆ సమయం వరకు అతను పొందిన శిక్షణ మరియు విద్యా సంబంధ కళ గురించి ఉన్న అతని చేదు అనుభవానికి బలి పశువుగా స్టూడియో అయ్యింది..
అతని స్టూడియో నుండి అతని మధ్య తరగతి వారసత్వం యొక్క మొత్తం అలంకారాలను అతను తొలగించటమే కాకుండా, అతని పూర్వపు కళాఖండాలను కూడా నాశనం చేయటం ఆరంభించాడు. ఆశ్చర్యానికి గురైన అతని చుట్టప్రక్కల వారికి అతని అసాధారణ చర్యలను అతను వివరించాడు:




“Childish baubles, done when I was a dirty bourgeois.[12]”
ఆలోచింపదగినంత సాహసంగా ఉండటం కారణంగా అతను ఈ విధమైన విధ్వంస తిరస్కారానికి ప్రేరణమయ్యాడు. స్వీయ-వినాశ ఆలోచనలు బహుశా అతని క్షయవ్యాధి నుండి మరియు జ్ఞానం (లేదా అహంకారం) ద్వారా ఉద్భవించాయి, ఆ వ్యాధి చిన్న వయస్సులోనే అతను మృత్యువును చేరటట్టు చేస్తుందని తెలిసేట్టు చేసింది; కళాకారుడి యొక్క నివాసస్థలంలో, అనేకమంది ఇదే విధమైన నిర్ణయాలను కలిగి ఉండేవారు మరియు ముఖ్యంగా స్వీయ-వినాశన చర్యలలో మునిగి జీవితం అంతం అయ్యేలోపు దానిని అనుభవించాలని భావించేవారు. మొడిగ్లియాని కొరకు అటువంటి ప్రవర్తన గుర్తింపు దొరకని కారణంగా ఆరంభమయ్యింది; అతను ఉట్రిలో మరియు సౌటిన్ వంటి కళాకారుల సహవాసాన్ని కోరుకున్నాడు, అతని సహచరుల నుండి అతని చేసిన కృషికి ఆమోదం మరియు మద్ధతును కోరుకున్నాడు.[12]
మొడిగ్లియాని యొక్క నడవడి ఈ బొహెమియన్ పరిసరాలలో కూడా అసాధారణంగా నిలిచింది: అతను తరచుగా ప్రేమవ్యవహారాలను, విపరీతంగా మద్యం సేవించటాన్ని మరియు చేదుగా ఉండే ద్రవ పదార్థం మరియు గంజాయిని త్రాగటం చేసేవాడు. అతను విపరీతంగా తాగినప్పుడు బహిరంగ ప్రదేశాలలో బట్టలను విప్పుకొని నగ్నంగా ఉండేవాడు.[13] విషాదాంత కళాకారుని యొక్క ఉదాహరణగా అతను అయ్యాడు, విన్సెంట్ వాన్ గోగ్ వలే మరణానంతంరం ప్రసిద్ధి చెందాడు.
1920ల సమయంలో, మొడిగ్లియాని యొక్క కళావృత్తి మరియు ఆండ్రే సాల్మన్ మొడిగ్లియాని యొక్క శైలితో గంజాయి మరియు చేదుగా ఉండే ద్రవ పదార్థాన్ని పొగుడుతూ చేసిన వ్యాఖ్యలు వెలుగులోకి వచ్చినప్పుడు, చాలామంది ఆశావాదులు వాస్తవమైన దూషణ మార్గం మరియు అదనపు బొహెమియన్ గురించి వాదించటం ద్వారా అతని "విజయాన్ని" ఎదిరించటానికి ప్రయత్నించారు. సాల్మన్ వాదిస్తూ—పొరపాటుగా—మొడిగ్లియాని మద్యం సేవించనప్పుడు పూర్తిగా ఒక పాదచారి వలే ఉన్నాడు అని చెప్పాడు,




“...from the day that he abandoned himself to certain forms of debauchery, an unexpected light came upon him, transforming his art. From that day on, he became one who must be counted among the masters of living art.[14]”
శృంగార కోరికతో విషాదం కావాలని, అదృష్ట వంతుడిగా కావలనుకునే వారికి ఈ ప్రచారం ఒక పునరుద్ధరణ పిలుపుగా ఉంది, ఈ వ్యూహాలు అప్పటికే కలిగి లేనివారికి అసాధారణ కళాత్మక మెళుకువలు లేదా పరిజ్ఞానాన్ని అందించలేదు.
నిజానికి, కళాత్మక చరిత్రకారులు[14] సూచన ప్రకారం మొడిగ్లియాని తనని తాను పరిమితం చేసుకున్న దానికన్నా కళాత్మక ఎత్తులను సాధించేవాడు, అతని స్వీయ-చర్యల ద్వారా నాశనం చేసుకున్నాడు. అతని స్వీయ-వినాశన చర్యలను సరిదిద్దుకొని ఉంటే అతను సాధించగలిగి ఉండేవాడని మనం కేవలం ఊహించగలము.
చిత్రాల ఉత్పత్తి
పారిస్‌లోని అతని ఆరంభ సంవత్సరాలలో, మొడిగ్లియాని చాలా శక్తివంతమైన వేగంతో పనిచేశాడు. అతను నిరంతరం చిత్రలేఖనం చేస్తూ, రోజుకి వందల కొద్దీ చిత్రాలను గీసేవాడు. అయినప్పటికీ వాటిలో చాలా వరకు, నీచమైనవిగా భావించి అతను నాశనం చేశాడు, తరచుగా నివాసాలను మార్చటంతో వాటిని వదిలి వెళ్ళిపోయేవాడు లేదా అతని గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ కు ఇస్తే వాటిని వారు భద్రపరచలేదు.[13]
అతను ముందు హెన్రి డే టౌలౌస్-లుట్రేక్ నుండి ప్రభావితుడయ్యాడు, కానీ 1907 సమయంలో అతను పాల్ సెజేన్ చిత్రాలకు ఆకర్షితుడయ్యాడు. తదనంతరం అతను తన అసాధారణ శైలిని అభివృద్ధి చేసుకున్నాడు, దీనిని ఇతర కళాకారులతో తగినంతగా వర్గీకరణ చేయటానికి వీలుపడదు.
1910లో అతని 26 సంవత్సరాల వయస్సులో రష్యన్ కవయిత్రి అన్నా అఖ్మతోవాతో జీవితంలో మొదటిసారి అతను ప్రేమలో పడ్డాడు. వారిరువురూ స్టూడియోలను ఒకే భవంతిలో కలిగి ఉన్నారు మరియు 21-సంవత్సరాల-వయస్సు ఉన్న అన్నా అంతక్రితమే వివాహం చేసుకున్నా ఇతనితో ప్రేమ వ్యవహారం ఆరంభించింది. పొడవుగా (మొడిగ్లియాని కేవలం 5 అడుగుల 5అంగుళాలు) నల్లటి జుట్టుతో (మొడిగ్లియాని జుట్టువలే), తెల్లపారిన చర్మంతో మరియు బూడిద-ఆకుపచ్చ కళ్ళతో ఆమె మొడిగ్లియాని యొక్క రసజ్ఞాన ఆదర్శ ఆకారం అయ్యింది మరియు ఈ జంట ఒకరి పట్ల ఒకరు ఆకర్షితులయ్యారు. అయిననూ, అన్నా ఒక సంవత్సరం తర్వాత ఆమె భర్త వద్దకు తిరిగి వెళ్ళిపోయింది.
కళాఖండాల ప్రదర్శన

మూడ్ అబ్రన్టేస్, 1907
మాడమ్ పోంపడౌర్, c.1914
పాల్ గ్యులౌమ్, నోవో పిలోటా, 1915
బ్రైడ్ అండ్ గ్రూమ్, 1915
జాక్స్ అండ్ బెర్త్ లిప్‌చిట్జ్, 1916
బీట్‌రైస్ హస్టింగ్స్, 1916
రెడ్ న్యూడ్, 1917
న్యూడ్ ఆన్ అ బ్లూ కుషన్, 1917
జీన్ హెబుటెర్న్ ఇన్ రెడ్ షాల్, 1917
సీటెడ్ న్యూడ్, 1918, హొనొలులు అకాడెమి ఆఫ్ ఆర్ట్స్
డేడీ హేడెన్, 1918, సెంటర్ జార్జస్ పొంపీడు
స్వీయ-చిత్తరువు, 1919, ఆయిల్ ఆన్ కాన్వాస్, మ్యూజియం ఆఫ్ కంటెంపరరీ ఆర్ట్, సావో పాలో, బ్రెజిల్
పిల్లతో ఉన్న జిప్సీ మహిళ, 1919, నేషనల్ గ్యాలరీ ఆఫ్ ఆర్ట్
ది లిటిల్ పీసంట్, 1918, టేట్ మోడర్న్, లండన్

కట్టడాలు

వైవిధ్యమైన జీవనశైలి కారణంగా ఆరోగ్యం పాడయిన మరియు అలసిపోయిన మొడిగ్లియాని 1909లో, లివోర్నోలోని తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. కొద్దికాలంలోనే అతను తిరిగి పారిస్ వచ్చాడు, ఈసారి మాంట్‌పర్నాస్సేలో స్టూడియోను బాడుగకు తీసుకున్నాడు. అతను తనని తాను చిత్రలేఖకుడుగా కాకుండా ఒక శిల్పిగా భావించాడు మరియు పాల్ గిల్మీ తరువాత ఇతను కొనసాగటానికి ప్రోత్సాహాన్ని పొందాడు, అతను ఈ రంగంలో ఆసక్తిని కనపరచి శిల్పి కాంస్టాటిన్ బ్రాన్కుసీకు పరిచయం చేసుకున్నాడు.
మొడిగ్లియాని యొక్క శిల్పాల సమూహాలను 1912 సాలోన్ డి'ఆటోమ్‌లో ప్రదర్శించినప్పటికీ, 1914 నాటికి అతను విగ్రహాలను చెక్కటం వదిలివేసి పూర్తిగా చిత్రలేఖనం మీద దృష్టిని సారించాడు, యుద్ధం ఆరంభమవ్వటం వల్ల శిల్పాలను చెక్కటానికి కావలసిన వస్తువులను పొందటంలో కష్టాలు మరియు మొడిగ్లియాని యొక్క శారీరక బలహీనత కారణంగా ఈ నిర్ణయాన్ని తీసుకున్నాడు.[15]
ప్రశ్నార్థక ప్రభావాలు
మోపర్నాస్‌లోని సమకాలీన కళాకారుల మరియు స్నేహితుల చిత్తరువులను మొడిగ్లియాని గీశాడు: వారిలో చైమ్ సౌటిన్, మోయిస్ కిస్లింగ్, పబ్లో పికాసో, డిగో రివెరా, మారీ "మరెవ్న" వోరోబ్యేవ్-స్టేబెస్లకా, జువన్ గ్రిస్, మాక్స్ జాకబ్, బ్లెయిస్ సెండ్రర్స్ మరియు జీన్ కాక్ట్యూ ఉన్నారు, వీరందరూ ఆధునికతతో కూడిన శైలిలో కూర్చున్నారు.
ప్రపంచ యుద్ధం I ఆరంభమయిన తరువాత, మొడిగ్లియాని సైనికదళంలో చేరాలని అనుకున్నాడు, కానీ అతని అనారోగ్యం కారణంగా తిరస్కరించబడ్డాడు.
యుద్ధ సంవత్సరాలు

'శపించబడిన' (సమకాలీనుల మెప్పులను తగినంతగా పొందని కవి) అని అనువాదంకల, అనేక పర్షియన్లుచే మోడీ</i>గా పిలవబడేవాడు, కానీ అతని కుటుంబ సభ్యులు మరియు స్నేహితులు డేడో అని పిలుచుకునే మొడిగ్లియాని అందమైన వ్యక్తి మరియు ఇతను ఆడవారిని అమితంగా ఆకర్షించేవాడు.
బీట్‌రైస్ హేస్టింగ్స్ అతను జీవితంలో ప్రవేశించేంత వరకు అతని జీవితంలోకి అనేక మహిళలు వచ్చివెళ్ళారు. ఆమె అతనితోపాటు దాదాపు రెండు సంవత్సరాలు నివసించింది, అతని అనేక చిత్తరువులకు ఆమె మూలమయ్యింది, ఇందులో మాడమ్ పంపాడౌర్ కూడా ఉంది మరియు అతని తీవ్రమైన త్రాగుడుకు కారణమయ్యింది.
బ్రిటీష్ చిత్రకారుడు నినా హామ్నెట్ 1914లో మోపర్నాస్ వచ్చినప్పుడు, వచ్చినరోజు సాయంత్రం కాఫీ త్రాగే ప్రదేశంలో తన ప్రక్క టేబుల్ వద్ద నవ్వుతూ ఉన్న యువకుడు తనను తాను మొడిగ్లియాని; చిత్రకారుడు మరియు యూదుడు</i>గా పరిచయం చేసుకున్నాడు. వారిరువురూ గొప్ప స్నేహితులు అయ్యారు.
1916లో, పోలిష్ కవి మరియు కళాసంబంధ వర్తకుడు లియోపోల్డ్ బోరోస్కీ మరియు అతని భార్య అన్నాతో మొడిగ్లియాని స్నేహం చేశాడు.
జాన్ హెబుటెర్న్

తదనంతరం వచ్చిన వేసవిలో, రష్యన్ శిల్పి చనా ఒర్లోఫ్ అతనికి అందమైన 19-సంవత్సరాల-వయస్సు ఉన్న కళా విద్యార్థిని జాన్ హెబుటెర్న్[16]ను పరిచయం చేశాడు, ఈమె సుగుహారు ఫౌజీటా చిత్రం కొరకు భంగిమను అందించింది. సాంప్రదాయ మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందిన అమ్మాయిగా, హెబుటెర్న్ చిత్రలేఖకుడితో ఆమెకు ఉన్న లైంగిక సంబంధం కారణంగా, భక్తి విశ్వాసాలు ఉన్న ఆమె రోమన్ కాథలిక్ కుటుంబం ఆమెను దూరం చేసుకుంది, వారు ఈమెను చెరచబడి వదిలివేసినదిగా మరియు దానికన్నా దిగజార్పుగా యూదుల జాతికి చెందినదిగా భావించారు. కుటుంబ అభ్యంతరాలు ఉన్నప్పటికీ, వారు కలసి బ్రతకటాన్ని ఆరంభించారు మరియు హెబుటెర్న్ అతని జీవితంలోని వర్తమాన ప్రేమగా ఉన్నప్పటికీ, మొడిగ్లియాని యొక్క ఒంటరిగా తాగిన సందర్భాల కన్నా వీరి బహిరంగ సన్నివేశాలు అధికముగా ప్రసిద్ధి చెందాయి.
డిసెంబర్ 3, 1917న, మొడిగ్లియాని మొదటిసారి తన చిత్తరువులు మాత్రమే ఉన్న ప్రదర్శనను బెర్త్ వీల్ గ్యాలరీలో ఆరంభించాడు. మొడిగ్లియాని యొక్క నగ్న చిత్రాలను చూసి పారిస్ పోలీసు ముఖ్య అధికారి కోపోద్రిక్తుడయ్యి ప్రదర్శన ఆరంభమయిన కొద్ది గంటలకే దానిని బలవంతంగా మూయించేశాడు.
అతను మరియు హెబుటెర్న్ నీస్ వెళ్ళిన తరువాత, ఆమె గర్భం దాల్చి నవంబర్ 29, 1918న ఒక కుమార్తెకు జన్మనిచ్చింది, ఆమెకు వారు జాన్ (1918–1984) అని పేరు పెట్టుకున్నారు.
నీస్
నీస్‌ యాత్ర గురించి ఆలోచించిన మరియు నిర్వహించిన లెపాల్డ్ బోరొస్కీ, మొడిగ్లియాని, ఫౌజిటా మరియు ఇతర కళాకారులు వారు చేసిన కళాఖండాలను ధనిక పర్యాటకులకు అమ్మటానికి ప్రయత్నించారు. మొడిగ్లియాని చాలా తక్కువ ఫ్రాంకుల కొరకు కొన్ని చిత్రాలను అమ్మగలిగాడు. ఈ విధంగా అయినప్పటికీ, ఈ సమయంలో అతను అనేక చిత్రాలను రూపొందించాడు మరియు తరువాత ఇవి అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన మరియు విలువైన చిత్తరువులు అయ్యాయి.
అతని జీవితకాలంలో అతను అనేక సంఖ్యలో తన చిత్రాలను విక్రయించాడు, కానీ ఎన్నడూ పెద్ద మొత్తానికి అమ్మలేదు. అతనికున్న అలవాట్ల కారణంగా ఎంత డబ్బు వచ్చినా వెనువెంటనే అదృశ్యమయ్యేవి.
హెబుటెర్న్ మరియు వారి కుమార్తె నివసిస్తున్న పారిస్‌కు అతను మే 1919లో తిరిగి వచ్చాడు, గ్రాండ్ చౌమీర్‌లో అతను ఒక అపార్టుమెంటును బాడుగకు తీసుకున్నాడు. అక్కడ ఉన్న సమయంలో జాన్ హెబుటెర్న్ మరియు అమేడియో మొడిగ్లియాని ఒకరి చిత్తరువులను ఒకరు మరియు ఎవరిది వారు లేఖనం చేసుకున్నారు.
మరణం

అతను చిత్రలేఖనం చేయటం కొనసాగించినప్పటికీ, మొడిగ్లియాని యొక్క ఆరోగ్యం వేగవంతంగా క్షీణించింది మరియు అతని మద్యపానం కారణంగా స్వల్పకాలానికి స్పృహ తప్పిపోవటం సాధారణమై పోయింది.
1920లో అనేక రోజులుగా అతని మాటలను వినకుండా ఉన్న పొరిగింటి వ్యక్తి వారి కుటుంబాన్ని చూడటానికి వచ్చాడు మరియు దాదాపు తొమ్మిది నెలలు గర్భిణిగా ఉన్న హెబుటెర్న్‌ను పట్టుకొని తెలివి తప్పిన స్థితిలో మొడిగ్లియాని మంచంలో కనిపించాడు. వారు వెనువెంటనే వైద్యుడిని పిలిచారు, కానీ ఆ సమయంలో నయంకాని వ్యాధిగా ఉన్న క్షయవ్యాధితో మృత్యువును చేరుతున్న మొడిగ్లియానీకి వారు పెద్దగా ఏమీ చేయలేకపోయారు.
మొడిగ్లియాని జనవరి 24, 1920న మరణించాడు. అనేకమంది అతని అంతిమయాత్రలో పాల్గొన్నారు, మోపర్నాస్ మరియు మోన్‌మైటర్ లోని కళాత్మక రంగాల సమాజాలకు చెందిన అనేకమంది దీనికి హాజరయ్యాడు.
హెబుటెర్న్ ను ఆమె తల్లితండ్రులు వారి ఇంటికి తీసుకువెళ్ళారు, ఓదార్చటానికి సాధ్యపడని ఆమె మొడిగ్లియాని మరణించిన రెండు రోజుల తరువాత ఐదవ అంతస్తులోని కిటికీలో నుండి దూకి ఆమెను మరియు పుట్టబోయే బిడ్డను చంపుకుంది. మొడిగ్లియానీని పెరే లాచైజ్ శ్మశానంలో పూడ్చిపెట్టారు. హెబుటెర్న్‌ను పారిస్ సమీపంలోని సిమెటీరే డె బాగ్నెక్స్ లో పాతిపెట్టారు మరియు మొడిగ్లియాని ప్రక్కకు ఆమె మృతదేహాన్ని మార్చటానికి దుఃఖంతో మునిగిపోయిన ఆమె కుటుంబ సభ్యులు 1930 వరకు ఒప్పుకోలేదు. ఒకే సమాధి రాయి వారిరువురి గౌరవార్థంగా ఉంది. అతని చరమశ్లోకంలో: "కీర్తిని పొందే సమయంలో మృత్యువాత పడ్డాను" అని ఉంది. ఆమె దీనిలో: "పూజ్యనీయుడైన భాగస్వామికి అమితమైన త్యాగం" అని ఉంది.[17]
మొడిగ్లియాని చిల్లికానీ లేకుండా నిరుపేదగా చనిపోయాడు మరియు అతని జీవితంలో ఒకేఒక్క ప్రదర్శనను నిర్వహించాడు మరియు ఫలహారశాలలో భోజనం కొరకు తన చిత్రాలను ఇచ్చివేసేవాడు. అతను మరణించినాటి నుండి అతని గొప్పతనం పెరిగిపోయింది. తొమ్మిది నవలలు, ఒక నాటకం, ఒక యధార్థ చిత్రం మరియు మూడు చలనచిత్రాలు అతని జీవితం మీద ఆధారపడి తీయబడ్డాయి. నవంబర్ 2010లో, అమేడియో మొడిగ్లియాని వేసిన నగ్న చిత్రం 1917 కాలంలోని నగ్న చిత్రాల క్రమంలో భాగంగా ప్రదర్శించబడింది, ఇది $68.9మి కన్నా అధిక మొత్తానికి (£42.7m) న్యూయార్క్‌లో జరిగిన వేలంపాటలో అమ్ముడయ్యింది -ఇది కళాకారుడి కృషికి అత్యధిక మొత్తంగా రికార్డును సాధించింది. "లా బెల్లే రొమైన్" కొరకు చేసిన వేలంలో, దీని ధర $40మి అంచనాను అధిగమించింది (£24.8మి). 
గతంలో మొడిగ్లియాని యొక్క వేలంపాట రికార్డు 43.2మి యూరోలుగా ఉంది (£35.8మి), పారిస్‌లో ఆ సంవత్సర ఆరంభంలో ఇది ఏర్పడింది. వేరొక చిత్రలేఖన కళాకారిణి జాన్ హెబుటెర్న్ (ఔ చాప్యూ) వేసిన - అతను వేసిన మొదటి చిత్రాలలో అతని ప్రేమికురాలి యొక్క చిత్రలేఖనం $19.1మి (£11.8మి) కొరకు అమ్ముడయ్యింది, $9–12మి (£5.6-7.4మి) అంచనాలకు చాలా ఎక్కువగా నిలిచింది.[18]
వారసత్వం
ఫ్లోరెన్స్‌లోని మొడిగ్లియాని సోదరి, 15-నెలల వయస్సున్న వారి కుమార్తె జాన్ (1918–1984) ను దత్తత తీసుకున్నారు. ఆమె పెద్దయిన తరువాత, తన తండ్రి జీవితచరిత్రను రచించింది, దానిపేరు మొడిగ్లియాని: మాన్ అండ్ మిత్ అని ఉంది.
చలన చిత్రం
మొడిగ్లియాని మీద రెండు చిత్రాలను నిర్మించారు: 1958లో జాక్స్ బెకర్ దర్శకత్వం వహించిన లెస్ అమంట్స్ డే మన్పర్నాస్ మరియు మిక్ డేవిస్ దర్శకత్వం వహించిన మరియు మొడిగ్లియానిగా అండీ గార్సియా నటించిన 2004లోని మొడిగ్లియాని ఉన్నాయి.
రెడ్ న్యూడ్ (1917) 1972 చిత్రం ట్రావెల్స్ విత్ మై ఆంట్ చిత్రంలో ముఖ్య పాత్రను పోషించింది. జిత్తులమారిగా సైగ చేయు ముఖంతో ఉన్న మాగీ స్మిత్ పూర్తి ఎర్ర జుట్టుతో వాస్తవ చిత్రానికి అచ్చుగుద్దినట్టు ఉన్నాడు.
1968 ఫ్రెంచి చిత్రం లే టటౌ</i>లో కాల్పనిక దళ సభ్యుడుగా ఉన్న అతని వీపు మీద మొడిగ్లియాని అనే టాటూను వేసుకున్నాడు. అతను మరణించినప్పటి నుంచి, మొడిగ్లియాని చిత్రాల ధరలు ఆకాశాన్ని అంటాయి, ఒక కళా వర్తకుడు దళ సభ్యుడి వీపు మీద నుండి వస్తు ప్రదర్శనశాలలోకి టాటూను తీసుకురావటానికి చిత్రాన్ని తీశాడు.
ఎంపిక చేయబడిన చిత్తరువులు
చిత్రలేఖనాలు

హెడ్ ఆఫ్ అ ఉమన్ విత్ అ హాట్(టోపీతో ఉన్న మహిళ తల) (1907)
జాన్ గ్రిస్ నిలువెత్తు చిత్రం (1915)
కళా వర్తకుడు పాల్ గుల్లామ్ చిత్రం (1916)
జాన్ కొక్ట్యూ నిలువెత్తు చిత్రం (1916)
సీటెడ్ న్యూడ్(నగ్నంగా కూర్చోబెట్టిన చిత్రం) (ca. 1918) హోనలులు అకాడెమి ఆఫ్ ఆర్ట్స్
జాన్ హెబుటెర్న్ వర్ణచిత్రం (1918)
ఉమన్ విత్ అ ఫ్యాన్ (1919), పారిస్‌లోని మ్యూజియం ఆఫ్ మోడర్న్ ఆర్ట్ నుండి తొలగించబడింది May 19, 2010.
మారియస్ వార్వెగ్లిస్ నిలువెత్తు చిత్రం (1920; మొడిగ్లియాని చివరి చిత్రలేఖనం)
చెక్కిన శిల్పాలు
(మొడిగ్లియాని యొక్క కేవలం 27 శిల్పాలు మాత్రమే లభ్యతలో ఉన్నాయని తెలపబడింది.)
హెడ్ ఆఫ్ అ ఉమన్ (1910/1911).
హెడ్ (1911–1913).
హెడ్ (1911–1912).
హెడ్ (1912).
రోజ్ కార్యాటిడ్ (1914).
వీటిని కూడా చూడండి
Painting the Century: 101 Portrait Masterpieces 1900-2000
లిల్లే మెట్రోపోల్ మ్యూజియం ఆఫ్ మోడర్న్, కంటెంపరరీ అండ్ అవుట్‌సైడ్ ఆర్ట్
దివాన్ మీద కూర్చొని ఉన్న నగ్న చిత్రం
సూచనలు

బాహ్య లింకులు


, ది జ్యూవిష్ మ్యూజియం, న్యూయార్క్ 2004
, ది రాయల్ అకాడెమి ఆఫ్ ఆర్ట్స్, లండన్ 2006
 మొడిగ్లియాని అట్ ది రాయల్ అకాడెమి ఆఫ్ ఆర్ట్స్, లండన్
, 2006 RA ప్రదర్శన యొక్క ది గార్డియన్స్‌లో మొడిగ్లియాని యొక్క కళాకృతుల గురించి విరుద్ధంగా విమర్శించారు.

వర్గం:1884 జననాలు
వర్గం:1920 మరణాలు
వర్గం:యూదుల కళాకారులు
వర్గం:యూదుల చిత్రలేఖకులు
వర్గం:ఇటాలియన్ యూదులు
వర్గం:సేఫర్డి యూదులు
వర్గం:ఆధునిక చిత్రకారులు
వర్గం:ఆధునిక శిల్పులు
వర్గం:ఫ్రాన్సులో ఇటాలియన్ దేశభ్రష్టులు
వర్గం:ఇటాలియన్ చిత్రలేఖకులు
వర్గం:ఇటాలియన్ శిల్పులు
వర్గం:టుస్కాన్ చిత్రలేఖకులు
వర్గం:నాడీ మండలపు పై పొర వాపు వల్ల మరణాలు
వర్గం:ఫ్రాన్సులో మాదకద్రవ్యాల సంబంధ మరణాలు
వర్గం:పేరే లచైజ్ శ్మశానం వద్ద పాతిపెట్టటాలు
వర్గం:లివోర్నో నుండి ప్రజలు
వర్గం:చిత్రకారులు