సుక్రోజ్

Question: నీరు రసాయన సూత్రం ఏంటి ?


Error in template * unknown parameter name (Template:Chembox): 'ImageFile1 size; ImageFile2 size' (See parameter list). This message only shows in Preview, it will not show after Publish changes.
సుక్రోజ్ అనేది ఒక సేంద్రియ పదార్థం, దీనిని సాధారణంగా టేబుల్ షుగర్‌ గా గుర్తిస్తారు, కొన్నిసార్లు శాక్రోజ్ అని కూడా పిలుస్తారు. తెలుపు వర్ణంలో, వాసనలేకుండా, స్ఫటిక రూపంలో ఉండే ఈ పొడి తియ్యటి రుచి కలిగివుంటుంది. ఇది మానవ ఆహారంలో సుప్రసిద్ధమైన పాత్ర పోషిస్తుంది. గ్లూకోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్‌ల నుంచి దీని బణువు డైశాఖరైడ్ ఏర్పడుతుంది, దీని రసాయన సూత్రం C12H22O11. ఏడాదికి సుమారుగా 150,000,000 టన్నుల సుక్రోజ్ ఉత్పత్తి చేయబడుతుంది.[1]
భౌతిక మరియు రసాయన లక్షణాలు
అనేక మార్పులేని స్థిరకేంద్రాలు గల సుక్రోజ్‌ను ఒక సంక్లిష్టమైన బణువుగా చెప్పవచ్చు, అనేక కేంద్రాలు ప్రతిక్రియాశీలంగా ఉంటాయి లేదా ఉండగలవు. నిర్మాణం సంక్లిష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, ఈ బణువు ఒక ఏక సమభాగిగా ఉంటుంది.
స్ట్రక్చరల్ β-D-ఫ్రక్టోఫురానోసైల్-(2→1)-α-D-గ్లూకోపిరానోసైడ్
సుక్రోజ్‌లో, గ్లూకోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్ భాగం, గ్లూకోసిల్ ఉపవిభాగంపై C1 మరియు ఫ్రక్టోసిల్ భాగంపై C2 మధ్య ఒక ఈథర్ బంధం ద్వారా అనుసంధానం చేయబడివుంటుంది. ఈ బంధాన్ని గ్లైకోసిడిక్ బంధంగా పిలుస్తారు. గ్లూకోజ్ ప్రధానంగా రెండు సమభాగ పైరానోసెస్ రూపంలో ఉంటుంది (α మరియు β), అయితే వీటిలో ఒకటి మాత్రమే ఫ్రూక్టోజ్‌తో బంధం ఏర్పరుస్తుంది. ఫ్రూక్టోజ్ కూడా ఈ రూపాల మిశ్రమంగా ఉంటుంది, ప్రతి రూపంలో α మరియు β సమభాగాలు (ఐసోమర్స్) ఉంటాయి, అయితే ఇక్కడ కూడా ఒక ఐసోమర్ మాత్రమే గ్లూకోసైల్ భాగంతో బంధం ఏర్పరుస్తుంది. అనేక డైశాఖరైడ్‌లతో పోలిస్తే సుక్రోజ్‌కు ఒక ప్రత్యేక లక్షణం ఉంది, అదేమిటంటే దీనిలో గ్లూజోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్ రెండింటి యొక్క క్షీణిస్తున్న చివరి భాగాల మధ్య గ్లైకోసిడిక్ బంధం ఏర్పడుతుంది, అయితే అనేక డైశాఖరైడ్‌లలో ఈ బంధం ఒక క్షీణిస్తున్న చివరి భాగానికి మరియు మరో క్షీణించని చివరి భాగానికి మధ్య ఏర్పడుతుంది. ఇతర శాఖరైడ్ భాగాలతో తదుపరి బంధాన్ని ఏర్పరిచేందుకు ఈ ప్రత్యేక లక్షణం వీలు కల్పిస్తుంది. ఎటువంటి అనోమెరిక్ హైడ్రాక్సిల్ సమూహాలు లేనందు వలన, దీనిని క్షీణించని చక్కెరగా వర్గీకరిస్తున్నారు.
బణువు నిర్మాణంపై అత్యంత స్పష్టమైన సమాచారాన్ని ఇచ్చే పద్ధతిని స్ఫటిక లేఖనం (క్రిస్టలోగ్రఫీ) అంటారు. a = 1.08631 నా.మీ. (నానోమీటర్), b = 0.87044 నా.మీ., c = 0.77624 నా.మీ., β = 102.938°లతో 300 K విలువల వద్ద మైనోక్లినిక్ స్పేస్ గ్రూప్ P21లో సుక్రోజ్ స్ఫటికీకరణ చెందుతుంది.[2][3]
సాధారణంగా ప్రమాణంగా సుక్రోజ్ స్వచ్ఛతను తెలుసుకునేందుకు పొలారీమెట్రీని ఉపయోగిస్తారు- ఒక చక్కెర ద్రావణం చేత సమతల-ధ్రువిత కాంతి యొక్క భ్రమణాన్ని కొలవడం ద్వారా దీని నాణ్యతను తెలుసుకుంటారు. 20°C (సెంటీగ్రేడ్) వద్ద పసుపు రంగు సోడియం-డి కాంతి (589 నా.మీ.) ని ఉపయోగించి పొందే నిర్దిష్ట భ్రమణం +66.47° ఉంటుంది. వాణిజ్య ప్రాతిపదిక చక్కెర నమూనాల నాణ్యతను ఈ ప్రమాణాన్ని ఉపయోగించి నిర్ధారణ చేసుకుంటారు.సుక్రోజ్ గాలి వలన చెడిపోదు.
ఉష్ణ మరియు ఆక్సీకరణ అధోకరణం

కారామెల్ (చిక్కని పంచదార) ను ఏర్పాటు చేసేందుకు 186°C (367°F) ఉష్ణోగ్రత వద్ద సుక్రోజ్ వియోగం చెందుతుంది. ఇతర కార్బోహైడ్రేట్లు (కర్బనోదకాలు లేదా పిండిపదార్థాలు) మాదిరిగానే ఇది కూడా కార్బన్‌డైయాక్సైడ్ (బొగ్గుపులుసువాయువు) మరియు నీటికి దహనమవుతుంది. ఉదాహరణకు, రాకెట్ క్యాండీగా పిలిచే సాదాసీదా రాకెట్ మోటార్ చోదకంలో ఆక్సీకరణకు ఉపయోగపడే పొటాషియం నైట్రేట్‌తో కలిపి దీనిని ఇంధనంగా ఉపయోగిస్తారు.
48 KNO3 + 5 C12H22O11 → 24 K2CO3 + 24 N2 + 55 H2O + 36 CO2
సల్ఫ్యూరిక్ ఆమ్లం మరియు పొటాషియం క్లోరేట్‌ల ప్రతి చర్య ద్వారా ఏర్పడే క్లోరిక్ ఆమ్లంతో సుక్రోజ్ దహనం చెందుతుంది:
8 HClO3 + C12H22O11 → 11 H2O + 12 CO2 + 8 HCl
సల్ఫ్యూరిక్ ఆమ్లంతో సుక్రోజ్‌ను నిర్జలీకరించవచ్చు, తద్వారా నల్లని, కర్బన-సమృద్ధ ఘనపదార్థం ఏర్పడుతుంది, దీనికి సంబంధించిన చర్య ఈ కింది సమీకరణంలో సూచించబడింది:
H2SO4(ఉత్ప్రేరకం) + C12H22O11 → 12 C + 11 H2O + ఉష్ణం మరియు ఉష్ణ ఫలితంగా H2O + SO3
జలవిశ్లేషణం
జలవిశ్లేషణ గ్లైకోసిడిక్ బంధాన్ని విచ్ఛిన్నం చేసి, సుక్రోజ్‌ను గ్లూకోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్‌లుగా మారుస్తుంది. అయితే జలవిశ్లేషణం సుక్రోజ్ ద్రావణాల్లో చాలా నెమ్మదిగా ఉంటుంది, అందువలన ఈ ద్రావణాలు అతిస్వల్ప మార్పుతో చాలా ఏళ్లపాటు స్థిరంగా ఉంటాయి. అయితే సుక్రోజ్ ఎంజైమ్‌ను జోడించినట్లయితే, ఈ చర్య వేగవంతమవుతుంది.[4] బలహీన ఆమ్లాలైన టార్టర్ క్రీమ్ (తింత్రిణికామ్లం) లేదా నిమ్మ రసం వంటి ఆమ్లాలతో కూడా జలవిశ్లేషణను వేగవంతం చేయవచ్చు. ఇదే విధంగా, జఠర ఆమ్లత జీర్ణక్రియ సందర్భంగా సుక్రోజ్‌ను గ్లోకోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్‌లుగా మారుస్తుంది. ఫ్రూక్టోజ్‌ను బాల్య స్థూలకాయం మరియు మధుమేహం వంటి వ్యాధులకు ఒక కారణంగా మరియు ప్రవర్థకంగా సూచిస్తారు.
సుక్రోజ్ సంయోజనం మరియు జీవసంయోజనం
పూర్వగాములైన గ్లూకోజ్ 1-ఫాస్ఫేట్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్ 6-ఫాస్ఫేట్‌ల ద్వారా సుక్రోజ్ జీవసంయోజనం జరుగుతుంది. ఇతర జీవుల ద్వారా కాకుండా సుక్రోజ్ మొక్కల ద్వారా తయారవుతుంది. సుక్రోజ్‌ను సహజంగా అనేక ఆహార మొక్కల్లో మోనోశాఖరైడ్ ఫ్రూక్టోజ్‌తోపాటు గుర్తించవచ్చు. పైనాపిల్ మరియు ఆప్రికాట్ (జల్దారు పండు) వంటి అనేక పళ్లలో సుక్రోజ్ ప్రధాన చక్కెరగా ఉంటుంది. ద్రాక్ష మరియు బేరి పండ్లు వంటి ఇతరాల్లో ఫ్రూక్టోజ్ ప్రధాన చక్కెరగా ఉంటుంది.
రసాయన సంయోజనం

సహజ వనరుల్లో సుక్రోజ్ ఎక్కువగా వియుక్తపరచబడి ఉన్నప్పటికీ, దీని యొక్క రసాయన సంయోజనాన్ని మొట్టమొదట 1953లో రేమండ్ లెమీయెక్స్ సాధించారు.[5]
ఆహారంగా

శుద్ధిచేసిన చక్కెర మొదట విలాసవంతమైనదిగా ఉంది, అయితే చక్కెర చివరకు ధర గణనీయంగా తగ్గిపోయి మరియు ప్రామాణిక వంటకాలను ప్రభావితం చేసే సాధారణ వస్తువుగా మారింది. చక్కెర వినియోగానికి ప్రసిద్ధి చెందిన బ్రిటన్ మరియు కరేబియన్ దీవుల్లో దీనిని విరివిగా ఉపయోగించే వంట పద్ధతులు గుర్తించవచ్చు.
మిఠాయిలో మరియు డెజర్ట్‌లలో (భోజనానంతరం తినే తీపి పదార్థాలు) చక్కెర ఒక ప్రధాన భాగంగా ఉంది. వంట మనుషులు తీపి కోసం దీనిని ఉపయోగిస్తారు, అంతేకాకుండా తగిన మోతాదుల్లో ఉపయోగించినప్పుడు ఇది ఆహార సంరక్షణకారిగా పనిచేస్తుంది. బిస్కెట్‌లు, కుకీలు, కేక్‌లు మరియు పీస్, క్యాండీ మరియు ఐస్‌క్రీమ్ మరియు సోర్బెట్‌లతోపాటు అనేక ఆహార పదార్థాల తయారీలో సుక్రోజ్ కీలకమైన భాగంగా ఉంది. అనేక సంవిధాన పరిచిన, జంక్ ఫుడ్‌లుగా పిలిచే ఆహారాల్లో దీనిని ఒక సాధారణ భాగంగా గుర్తించవచ్చు.
సుక్రోజ్ జీవక్రియ

క్షీరదాల్లో, సుక్రోజ్ జీర్ణాశయంలో ఆమ్ల జలవిశ్లేషణ ద్వారా దాని యొక్క చక్కెర భాగాలుగా జీర్ణమవుతుంది. ఈ దశ గ్లైకోసైడ్ హైడ్రోలేజ్ ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది, ఇది జలవిశ్లేషణకు ఉత్ప్రేరణ చేయడం ద్వారా సుక్రోజ్‌ను గ్లూకోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్ మోనోశాచురైడ్‌లుగా మారుస్తుంది. గ్లూకోజ్ మరియు ఫ్రూక్టోజ్ వేగంగా చిన్న పేగులో రక్తప్రవాహంలోకి శోషించబడతాయి. జీర్ణంకాని సుక్రోజ్ కూడా పేగు గుండా ప్రయాణించి సుక్రేజ్ లేదా ఐసోమాల్టేజ్ గ్లైకోసైడ్ హైడ్రోలేసెస్ చేత విచ్ఛిన్నం చేయబడుతుంది, ఇవి ఆంత్రమూలంపై ఉండే మైక్రోవిల్లీ యొక్క పొరలో ఉంటాయి. ఈ ఉత్పత్తులు కూడా వేగంగా రక్తప్రవాహంలో కలుస్తాయి. బ్యాక్టీరియా మరియు కొన్ని జంతువుల్లో ఇన్వెర్టేజ్ అనే ఎంజైమ్ ద్వారా సుక్రోజ్ జీర్ణమవుతుంది.
సుక్రోజ్ ఒక సులభ సమీకృత స్థూలపోషకం, శరీరంలోకి తీసుకున్నప్పుడు ఇది రక్తంలో చక్కెర స్థాయిని ప్రేరేపించడం ద్వారా తక్షణ శక్తిని అందజేస్తుంది. సుక్రోజ్‌ను అధికంగా తీసుకోవడం వలన ప్రతికూల ఆరోగ్య ప్రభావాలు కలుగుతాయి. వీటిలో సాధారణమైనది దంత క్షయం లేదా దంతాలు పుచ్చడం, నోటిలో ఉండే బ్యాక్టీరియా ఆహారంలోని చక్కెరలను (సుక్రోజ్‌తో సహా) ఆమ్లంగా మారుస్తుంది, ఈ ఆమ్లం దంతాలపై పూత (ఎనామిల్) పై దాడి చేస్తుంది. ఒక స్వచ్ఛమైన కార్బోహైడ్రేట్ రూపంలో సుక్రోజ్‌లో ప్రతి గ్రాముకు 3.94 కిలోక్యాలరీల శక్తి ఉంటుంది (లేదా ప్రతి గ్రాముకు 17 కిలోజౌళ్లు). అధిక స్థాయిలో సుక్రోజ్ ఉన్న ఆహారాన్ని ఎక్కువగా తీసుకున్నప్పుడు, ప్రయోజనకర పోషకాలు ఆహారం నుంచి తొలగించబడతాయి, ఇది దీర్ఘకాల రోగానికి దారితీసే అవకాశం ఉంది. స్థూలకాయం మరియు ఇన్సులిన్ నిరోధకత వృద్ధి చెందడానికి సుక్రోజ్-ఉన్న పానీయాలు సేవించడం కూడా కారణం కావొచ్చని సూచించబడుతుంది.[6] USAలో అనేక మృదు పానీయాలను ఇప్పుడు సుక్రోజ్‌తో కాకుండా హై ఫ్రూక్టోజ్ కార్న్ సిరప్‌తో తయారు చేస్తున్నారు. HFCS 55లో 55% ఫ్రూక్టోజ్ మరియు 45% గ్లూకోజ్ ఉంటుంది.
హైపోగ్లైసెమియా లేదా మధుమేహం ఉన్న రోగుల వంటి లోపభూయిష్ట గ్లూకోజ్ జీవక్రియతో ఇబ్బంది పడుతున్న వ్యక్తుల్లో రక్తంలో గ్లూకోజ్ పరిమాణాన్ని సుక్రోజ్ వేగంగా పెంచడం సమస్యలు సృష్టించవచ్చు. సుక్రోజ్ జీవక్రియ వైపరీత్యం వృద్ధి చెందేందుకు కారణం కాగలదు.[7] ఎలుకలతో జరిపిన ఒక అధ్యయనంలో, వాటికి మూడింట ఒక వంతు సుక్రోజ్ ఉన్న ఆహారాన్ని ఇచ్చి పరీక్షలు నిర్వహించారు, ఎలుకల రక్తంలో సుక్రోజ్ మొదట ట్రైగ్లైసెరైడ్‌ల స్థాయిని పెంచింది, ఈ పరిణామం పేగుల్లో కొవ్వును ప్రేరేపించి, చివరకు ఇన్సులిన్ నిరోధకతకు దారితీసింది.[8] సుక్రోజ్-సమృద్ధ ఆహారాలను ఎలుకలకు ఇవ్వడం ద్వారా వాటిలో హై ట్రైగ్లోసెరైడ్స్, హైపెర్‌గ్లైసెమియా మరియు ఇన్సులిన్ నిరోధకత వృద్ధి చెందినట్లు మరో అధ్యయనం గుర్తించింది.[9]
మానవ ఆరోగ్యం

మానవులు సుదీర్ఘ కాలం నుంచి చక్కెరలపై ఆధారపడివున్నారు, అయితే ఆధునిక ఆహారంలో భాగమైన పెద్ద పరిమాణాల్లో చక్కెరలు పూర్వికులకు అందుబాటులో లేవు, పూర్వం అడవి తేన రూపంలోనే వారికి చక్కెరలు అందుబాటులో ఉండేవి. సంవిధాన పరిచిన చక్కెర వినియోగం మరియు స్థూలకాయం మరియు దంత క్షయంతోపాటు ఆరోగ్య సమస్యల మధ్య సంభావ్య సంబంధాలను అధ్యయనాలు సూచిస్తున్నాయి. చక్కెర వినియోగం మరియు శుద్ధి చేసిన తీపి కారకాలకు (స్వీట్నర్స్) పరిహృదయ హృద్రోగం (కరోనరీ హార్ట్ డిసీజ్) తో దగ్గరి సంబంధం ఉన్నట్లు జాన్ యుడ్కిన్ నిరూపించారు. ఇది అంతర్జాత గ్లైకాటియాన్ ప్రక్రియలకు ఒక మూలంగా కూడా పరిగణించబడుతుంది.
దంత క్షయం
చక్కెర వినియోగంతో అనుబంధం ఉన్న అత్యంత ప్రధాన ఆరోగ్య సమస్యగా దంత క్షయం పరిగణించబడుతుంది. స్ట్రెప్టోకోకస్ మ్యూటాన్స్ వంటి నోటి బ్యాక్టీరియా దంతాలపై ఉండే కల్మషంలో నివసిస్తుంది, ఈ బ్యాక్టీరియా ఏవైనా చక్కెరలను (సుక్రోజ్ మాత్రమే కాకుండా, గ్లూకోజ్, లాక్టోజ్, ఫ్రూక్టోజ్ లేదా వండిన పిండిపదార్థాలు[10] కూడా) లాక్టిక్ ఆమ్లంగా మారుస్తుంది. ఎక్కువ స్థాయిలో ఆమ్లం దంతాల ఉపరితలంపై చేరడం వలన దంత ఖనిజ లవణాలు కోల్పోవడానికి దారితీస్తుంది.[11][12]
మొత్తం 6-కర్బన చక్కెరలు మరియు 6-కర్బన చక్కెరల ఆధారిత డైశాకరైడ్‌లు దంత ఫలక బ్యాక్టీరియా ద్వారా దంతాలు ఖనిజ లవణాలు కోల్పోవడానికి కారణమయ్యే ఆమ్లంగా మార్చబడతాయి. అయితే సుక్రోజ్ ప్రత్యేకంగా స్ట్రెప్టోకోకస్ మ్యూటాన్‌లకు ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. సమర్థవంతంగా డెక్స్‌ట్రాన్‌గా మార్చబడే చక్కెరగా సుక్రోజ్‌ను చెప్పవచ్చు, దీని సాయంతో బ్యాక్టీరియా దంతాల ఉపరితలానికి అంటుకుపోతుంది. అందువలన, స్ట్రెప్టోకోకస్ మ్యూటాన్‌లు దంతాలపై బలంగా అంటుకుపోయి ఉండేందుకు మరియు తొలగించే ప్రయత్నాలు నిరోధించేందుకు సుక్రోజ్ వీలు కల్పిస్తుంది. డెక్స్‌ట్రాన్ కూడా స్వయంగా బ్యాక్టీరియాకు నిల్వచేసిన ఆహారంగా ఉపయోగపడుతుంది.
అత్యంత ప్రధాన తీపి కారకంగా సుక్రోజ్ దాదాపుగా ప్రపంచవ్యాప్త వినియోగం కారణంగా గణనీయమైన స్థాయిలో దంత క్షయం జరగడంలో సుక్రోజ్ ప్రత్యేక పాత్ర ఉంది.
గ్లైసెమిక్ సూచిక
సుక్రోజ్‌కు పరిమితంగా అధిక గ్లైసెమిక్ సూచిక ఉంది (64, దాదాపుగా తేనకు సమానంగా, 62, అయితే మాల్టోజ్ కంటే చాలా తక్కువగా ఉంది, 105[13]), ఈ కారణంగా ఇది శరీరం యొక్క జీర్ణ వ్యవస్థలో ఒక తక్షణ స్పందనకు కారణమవుతుంది. ఇతర చక్కెరల మాదిరిగా, సుక్రోజ్ కూడా గ్లూకోజ్‌గా మార్చబడి (రక్త చక్కెర) రక్తంలోకి రవాణా చేయబడుతుంది. ఇతర చక్కెరల మాదిరిగానే, అధిక మోతాదులో తీసుకుంటే ఇది రక్తంలో చక్కెర స్థాయిలు సాధారణ స్థాయి 90mg/dL నుంచి 150mg/dL వరకు పెరిగేందుకు కారణం కావొచ్చు.[14]
మధుమేహం
శరీరం చక్కెరను పేలవంగా జీర్ణం చేసుకునేందుకు కారణమయ్యే వ్యాధిని మధుమేహం అంటారు, ఇది ఈ కింద సందర్భాల్లో సంభవించవచ్చు:
శరీరపు కణాల్లో చక్కెరను జీర్ణం చేసేందుకు వీలు కల్పించే రసాయనమైన ఇన్సులిన్‌ను ఉత్పత్తి చేసే కణాలపై శరీరం దాడి చేస్తుంది (మొదటి రకం మధుమేహం)
ఇన్సులిన్‌కు శరీరంలోని కణాలు బలహీనమైన స్పందనలను ప్రదర్శిస్తాయి (రెండో రకం మధుమేహం)
రక్తప్రవాహంలో గ్లూకోజ్ స్థాయిలు పెరిగినప్పుడు, ఇది ఈ కింది రెండు రకాల సమస్యలకు కారణం కావొచ్చు:
స్వల్పకాలికంగా, గ్లూకోజ్ అందుబాటులో లేకపోవడం వలన, కణాల్లో శక్తి హీనత ఏర్పడుతుంది
దీర్ఘకాలికంగా, తరచుగా అధిక గ్లూకోజ్ స్థాయిలు రక్తం యొక్క ఆమ్లతను పెంచినట్లయితే, కళ్లు, మూత్రపిండాలు, నాడులు మరియు/లేదా గుండెలసహా శరీరంలోని అవయవాలు దెబ్బతింటాయి
ప్రతికూల ప్రభావాలను నిరోధించేందుకు మధుమేహ రోగులు చక్కెర-సమృద్ధ ఆహారాలకు దూరంగా ఉండాలని అధికారిక యంత్రాంగం సిఫార్సు చేస్తుంది.[15]
స్థూలకాయం
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో జనాభా పిండిపదార్థాల (కార్పోహైడ్రేట్‌లు) నుంచి శక్తి వినియోగాన్ని పెంచిందని మరియు మొత్తం కొవ్వు నుంచి దాని యొక్క వాటాను తగ్గించిందని, అయినప్పటికీ స్థూలకాయం పెరిగినట్లు జాతీయ ఆరోగ్య మరియు పోషకాహార పరీక్ష అధ్యయనం I మరియు తరువాతి అధ్యయనాలు సూచించాయి. కొవ్వు వినియోగంతో పోలిస్తే చక్కెర వినియోగంతో స్థూలకాయానికి మరింత మెరుగైన సంబంధాలు గుర్తించవచ్చని, కొవ్వు వినియోగం తగ్గించి, చక్కెర వినియోగాన్ని పెంచడం వలన వాస్తవానికి స్థూలకాయ స్థాయిలు పెరిగాయని కింద ఇచ్చిన ఐక్యరాజ్యసమితి నివేదికతోపాటు, ఇది కూడా సూచించింది. అధ్యయన వివరాలను ఈ కింద పట్టిక తెలియజేస్తుంది (ఇది వివిధ ఆహార వనరుల నుంచి 20–74 మధ్య వయస్సుగల US పౌరులు తీసుకునే శక్తి శాతాలను తెలియజేస్తుంది, ఈ అధ్యయనాన్ని U.S. ఆరోగ్య శాఖ మరియు మానవ సేవల విభాగం, సెంటర్స్ ఫర్ డసీజ్ కంట్రోల్ అండ్ ప్రివెన్షన్, నేషనల్ సెంటర్ ఫర్ హెల్త్ స్టాటిస్టిక్స్, హైయట్స్‌విల్లే, MD[16] సంయుక్తంగా నిర్వహించాయి):

అదనపు చక్కెరల వినియోగం పెరగడం మరియు BMI మధ్య ఎటువంటి స్పష్టమైన మరియు స్థిరమైన సంబంధం లేదని U.S. నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్ నిర్వహించబడిన 2002 అధ్యయనం సూచించింది. (BMI లేదా "బాడీ మాస్ ఇండెక్స్" శరీర బరువు మరియు ఎత్తును కొలుస్తుంది.) [17]
కీళ్లవాతం
యూరిక్ ఆమ్లం అధికంగా ఉత్పత్తి కావడం వలన ఈ రుగ్మత వస్తుంది. సుక్రోజ్ అధికంగా ఉన్న ఆహారం కీళ్లవాతానికి దారితీయవచ్చు, శరీరంలో అధిక స్థాయిలో ఉత్పత్తి అయిన యూరిక్ ఆమ్లాన్ని విసర్జంచకుండా నిరోధించే ఇన్సులిన్ స్థాయిని ఇది పెంచుతుంది. శరీరంలో యూరిక్ ఆమ్లం సాంద్రీకరణం పెరిగినప్పుడు, కీళ్ల ద్రవంలో యూరిక్ ఆమ్లం సాంద్రీకరణం కూడా పెరుగుతుంది, ఈ సాంద్రీకరణ కీలకమైన స్థాయి దాటినప్పుడు, యూరిక్ ఆమ్లం స్ఫటికాలుగా మారడం ప్రారంభిస్తుంది. బాధాకరమైన కీళ్ల వ్యాధి అయిన వాతంతో ఇబ్బంది పడుతున్న వ్యక్తుల సంఖ్య పెరగడానికి ఫ్రూక్టోజ్ అధికంగా ఉన్న చక్కెర పానీయాల కారణమని పరిశోధకులు సూచిస్తున్నారు.[18][19]
క్యాన్సర్
కొద్దికాలంపాటు చక్కెర మరియు క్యాన్సర్ మధ్య సంబంధం ఒక ఊహగా ఉండేది, అయితే ఇది ఇప్పటికీ వివాదాస్పద అంశంగా ఉంది. ఈ సిద్ధాంతానికి కొన్ని ఇటీవల అధ్యయనాలు మద్దతు ఇస్తున్నాయి, [20] అయితే ఎటువంటి ప్రధాన వైద్య లేదా పోషకాహార సంస్థ ప్రస్తుత చక్కెర వినియోగాన్ని తగ్గించడం వలన క్యాన్సర్‌ను నివారించవచ్చని సూచించడం లేదు.
ఐక్యరాజ్యసమితి పోషకాహార సలహా
2003లో, నాలుగు ఐక్యరాజ్యసమితి సంస్థలు (ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ మరియు ఆహార మరియు వ్యవసాయ సంస్థలతోపాటు) 30 మంది అంతర్జాతీయ నిపుణులతో కూడిన కమిటీ చేత రూపొందించబడిన నివేదికను ఆమోదించాయి. చక్కెరల పరిమాణం (ఉత్పత్తిదారులు, వంటమనుషులు లేదా వినియోగదారులు తయారు చేసే ఆహారాలకు జోడించే మోనోశాచురేటెడ్ మరియు డైశాఖరైడ్‌లు, తేన, షర్బత్‌లు, పళ్ల రసాల్లో సహజంగా ఉండే చక్కెరలు) ఒక ఆరోగ్యకర ఆహారంలో శక్తి అంతర్గ్రహణంలో 10% కంటే ఎక్కువ ఉండరాదని, ఇదిలా ఉంటే పిండిపదార్థాల పరిమాణం మొత్తం శక్తి అంతర్గ్రహణంలో 55% మరియు 75% మధ్య ఉండవచ్చని ఈ నిపుణుల కమిటీ సూచించింది.[21]
బాహ్య చక్కెరపై చర్చ
అంతర్గత చక్కెర (ఆహారంలో సహజంగా ఉండే చక్కెర) తో పోల్చినప్పుడు బాహ్య చక్కెర (ఆహారానికి జోడించే చక్కెర) పరిమాణంపై చర్చ కొనసాగుతుంది. ఆహారానికి చక్కెర జోడించడం వలన తీపి అనుభూతి పెరుగుతుంది, అయితే దీనితోపాటు కేలరీల పరిమాణం కూడా పెరుగుతుంది, ఆరోగ్యం మరియు శరీరశాస్త్రంలో ఇతర ప్రతికూల ప్రభావాలు కూడా దీని ద్వారా పెరుగుతాయి.
USలో, ఆహార ఉత్పత్తుల్లో చక్కెర ప్రత్యక్షత పెరుగుతుంది, ఆహార తయారీదారులు అనేక రకాల పదార్థాలకు చక్కెర లేదా హై-ఫ్రూక్టోజ్ కార్న్ సిరప్ను జోడిస్తున్నారు. క్యాండీ బార్లు, మృదు పానీయాలు, బంగాళాదుంప చిప్స్, స్నాక్స్, పళ్ల రసం, పీనట్ బటర్, సూప్‌లు, ఐస్‌క్రీమ, జామ్‌లు, జెల్లీలు, యోగర్ట్, మరియు అనేక రొట్టెలకు చక్కెరలను జోడిస్తారు.
శాఖాహారులు మఱియు కఠిన శాఖాహారుల ఆందోళనలు
చక్కెర శుద్ధి పరిశ్రమ తరచుగా వర్ణాన్ని తొలగించేందుకు ఎముక బూడిద (భస్మం చేసిన జంతువుల ఎముకలు) ను ఉపయోగిస్తుంది.[22][23] U.S.లో ఉత్పత్తి చేసే సుమారుగా 25% చక్కెరను ఎముక బూడిదను వడపోత సాధనంగా ఉపయోగించి సంవిధాన పరుస్తున్నారు, మిగిలిన భాగాన్ని చక్కెరను ఉత్తేజిత కర్బనంతో సంవిధానం చేస్తున్నారు. ఎముక బూడిద సంవిధానపరిచిన తరువాత చక్కెరలో ఉన్నట్లు కనిపించకపోవడం వలన, యూద మత పెద్దలు దీని ద్వారా వడపోసిన చక్కెరను పార్వే/కోషెర్‌గా పరిగణిస్తున్నారు.[23]
నిర్మాణం

టేబుల్ షుగర్ (సుక్రోజ్) మొక్క మూలాల నుంచి వస్తుంది. అత్యంత ప్రధాన చక్కెర్ పంటలు: చెరకు (శాఖ్రుమ్ spp. ) మరియు చక్కెర దుంపలు (బేటా వుల్గారిస్ ), ఈ మొక్క పొడి బరువులో చక్కెర వాటా 12% నుంచి 20% వరకు ఉంటుంది. కొద్దిస్థాయి వాణిజ్య చక్కెర్ పంటల్లో డేట్ పామ్ (ఫీనిక్స్ డాక్టైలిఫెర్ ), సోర్ఘుమ్ (సోర్ఘుమ్ వాల్గారే ), మరియు షుగర్ మాపుల్ (ఎసెర్ శాఖ్రుమ్ ). 2001/2002 ఆర్థిక సంవత్సరంలో ప్రపంచవ్యాప్తంగా చక్కెర ఉత్పత్తి 134.1 మిలియన్ టన్నులకు పెరిగింది. ఈ పంటలను వేడినీటిలో ఉంచి సుక్రోజ్‌ను సేకరిస్తారు, ఈ సారం షర్బత్‌ల మాదిరిగా ఉంటుంది, దీని నుంచి ఘనీభవన సుక్రోజ్ స్ఫటిక రూపంలోకి మార్చబడుతుంది.
చెరకు నుంచి చక్కెర ఉత్పత్తి చేసే పద్ధతిని మొట్టమొదటిసారి భారతదేశంలో కనిపెట్టారు. అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ సహచరులు తేనటీగలు లేకుండా తేనెను ఉత్పత్తి చేయడం చూసినట్లు పేర్కొన్నారు మరియు అరబ్బులు సిసిలీ మరియు స్పెయిన్‌లో దానిని ఉత్పత్తి చేసే వరకు అది ఐరోపాకు అపరిచితమైన విషయంగానే ఉంది. క్రూసేడ్‌ల తరువాత ఐరోపాలో ఈ తీపి కారకాన్ని తేనకు ప్రత్యామ్నాయంగా ఉపయోగించడం ప్రారంభమైంది. స్పెయిన్‌వారు 1506లో వెస్టిండీస్‌లో (మరియు 1523 నుంచి క్యూబాలో) చెరకు పంటను సాగు చేయడం ప్రారంభించారు. 1532లో బ్రెజిల్‌లో పోర్చుగీస్‌వారు మొట్టమొదటిసారి చక్కెరను సాగు చేశారు.
బ్రెజిల్, భారతదేశం, చైనా, థాయ్‌ల్యాండ్, మెక్సికో మరియు ఆస్ట్రేలియా వంటి వెచ్చని వాతావరణాలు ఉన్న దేశాల నుంచి ఎక్కువ భాగం చెరకు నుంచి తీసిన చక్కెర ఉత్పత్తి అవుతుంది, ఇవి ప్రపంచంలో అత్యధిక స్థాయిలో చక్కెరను ఉత్పత్తి చేసే దేశాలుగా గుర్తించబడుతున్నాయి.[24] ఈ విషయంలో మిగిలిన దేశాలతో పోలిస్తే బ్రెజిల్ ముందుంది, 2006లో బ్రెజిల్ సుమారుగా 30 మిలియన్ టన్నుల చక్కెరను ఉత్పత్తి చేసింది, ఇదే ఏడాది భారతదేశం 21 మిలియన్ టన్నులు, చైనా 11 మిలియన్ టన్నులు మరియు థాయ్‌ల్యాండ్, మెక్సికో దేశాలు చెరో 5 మిలియన్ టన్నుల చక్కెరను ఉత్పత్తి చేశాయి. ప్రాంతీలవారీగా చూస్తే, ఆసియాలో అత్యధిక స్థాయిలో చక్కెర ఉత్పత్తి జరుగుతుంది, భారతదేశం, చైనా మరియు థాయ్‌ల్యాండ్ మరియు ఇతర దేశాలు 2006 ప్రపంచ చక్కెర ఉత్పత్తిలో 40% వాటా కలిగివున్నాయి. ప్రపంచ ఉత్పత్తిలో దక్షిణ అమెరికా 32%తో రెండో స్థానంలో, ఆఫ్రికా మరియు మధ్య అమెరికా చెరో 8% మరియు ఆస్ట్రేలియా 5%తో తరువాతి స్థానాల్లో ఉన్నాయి. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, కరేబియన్ దీవులు మరియు ఐరోపా సుమారుగా 3% వాటా కలిగివున్నాయి.[24]
దుంప చక్కెర శీతల వాతావరణాలు ఉండే ప్రాంతాల నుంచి ఉత్పత్తి అవుతుంది: వాయువ్య మరియు తూర్పు ఐరోపా, ఉత్తర జపాన్, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లోని కొన్ని ప్రదేశాలు (కాలిఫోర్నియాతోపాటు) దుంప చక్కెర ఉత్పత్తికి ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఉత్తరార్ధగోళంలో, దుంప-సాగు కాలం సుమారుగా సెప్టెంబరు పంటకాలం ప్రారంభంతో ముగుస్తుంది. కొన్ని ప్రాంతాల్లో సాగు మరియు సంవిధానం మార్చి నెల వరకు కొనసాగుతాయి. కోతకు గవచ్చిన మొక్కల సామర్థ్యం అందుబాటు, వాతావరణం రెండూ సాగుకాలం మరియు సంవిధానాన్ని ప్రభావితం చేస్తాయి - సంవిధానపరిచే వరకు పరిశ్రమ పండించిన దుంపలపై ఆధారపడుతుంది, మంచుతో-దెబ్బతిన్న దుంపలు సంవిధానపరిచేందుకు పనికిరావు.
యూరోపియన్ యూనియన్ (EU) ప్రపంచంలో రెండో అతిపెద్ద చక్కెర ఎగుమతిదారుగా గుర్తింపు పొందింది. EU దేశాల ఉమ్మడి వ్యవసాయ విధానం సరఫరా మరియు గిరాకీలను సమం చేసేందుకు సభ్యదేశాల ఉత్పత్తికి కోటాలు విధించింది మరియు ధరను కల్పించింది. ఐరోపా మిగిలిన ఉత్పత్తి కోటాను ఎగుమతి చేస్తుంది (2003లో సుమారుగా 5 మిలియన్ టన్నులు). దీనిలో భాగం, కోటా చక్కెర, పరిశ్రమ సుంకాల నుంచి సబ్సిడీ కల్పిస్తారు, మిగిలినదానిని సబ్సిడీ లేకుండా మార్కెట్ ధరల వద్ద C కోటా చక్కెరగా విక్రయిస్తారు. ఈ సబ్సిడీలు మరియు అధిక ఎగుమతి సుంకాలు EU దేశాలకు ఇతర దేశాలు చక్కెరను ఎగుమతిని, ప్రపంచ మార్కెట్‌లలో ఐరోపావాసులతో పోటీపడటాన్ని కష్టతరం చేసింది.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు తన ఉత్పత్తిదారులకు మద్దతు ఇచ్చేందుకు అధిక చక్కెర ధరలను నిర్ణయించాయి, అనేక మంది చక్కెర మాజీ వినియోగదారులు కార్న్ సిరప్ (పానీయ తయారీదారులు) లేదా దేశం నుంచి వెళ్లిపోవడం (క్యాండీ తయారీదారులు) కారణంగా ఈ నిర్ణయం తీసుకుంది.
గోధుమ మరియు జొన్న (మొక్కజొన్న) ల నుంచి తయారు చేసే గ్లూకోజ్ సిరప్ యొక్క తక్కువ ధరలు సంప్రదాయ చక్కెర మార్కెట్‌కు ముప్పుగా పరిణమించాయి. ఇవి కృత్రిమ తీపికారకాలతో కలిపేందుకు ఉపయోగపడుతున్నాయి, తద్వారా ఇవి తక్కువ వ్యయ సరుకులను ఉత్పత్తి చేసేందుకు ఉత్పత్తిదారులకు వీలు కల్పిస్తున్నాయి.
చక్కెర-HFCS మధ్య రాజకీయాలు

అమెరికా పారిశ్రామిక ఆహార ఉత్పత్తిలో ఫ్రూక్టోజ్ సిరప్‌లు లేదా క్రియాత్మక భాగాల సమ్మేళనాలు మరియు అధిక-సమృద్ధ తీపికారకాల వంటి ఇతర తీపికారకాలు సుక్రోజ్ స్థానాన్ని పాక్షికంగానే ఆక్రమించగలిగాయి. U.S. చక్కెరకు ప్రభుత్వం కల్పించిన సబ్సిడీలు మరియు విదేశీ చక్కెర దిగుమతిపై సుంకాలు, మిగిలిన ప్రపంచ దేశాల కంటే ఎక్కువ స్థాయికి సుక్రోజ్ ధరలను పెంచడం తదితరాలను ఈ మార్పుకు కారణాలుగా చెప్పవచ్చు.[25] సుక్రోజ్ ధరను కృత్రిమంగా పెంచిన కారణంగా, HFCS అనేక తీపికారక అనువర్తనాల్లో వ్యయ నియంత్రణ కారకాలయ్యాయి.
చెరకు గడలు

ఆరో శతాబ్దం BC నుంచి, గడ చక్కెర ఉత్పత్తిదారులు రసాన్ని సేకరించేందుకు మరియు వడపోసేందుకు చెరకు గడల నుంచి పండించిన కూరగాయ పదార్థాలను పిప్పి చేసేవారు. వారు తరువాత రసానికి (తరచుగా సున్నం (కాల్షియం ఆక్సైడ్) ) మలినాలను తొలగించేందుకు చికిత్స చేస్తారు, ఆపై దానిని తటస్థీకరిస్తారు. తరువాత రసాన్ని మరగబెట్టడం వలన అవక్షేపం అడుగు భాగానికి చేరుకుంటుంది, అలా అడుగు భాగానికి చేరిన అవక్షేపాన్ని తొలగిస్తారు, ఇదిలా ఉంటే తెట్టు ఉపరితలానికి చేరుకుంటుంది, దీనిని కూడా తొలగిస్తారు. శీతలీకరణలో, ద్రవం స్ఫటికీకరణ చెందుతుంది, సాధారణంగా దీనికి కుదిపే ప్రక్రియను ఉపయోగిస్తారు, ఆపై చక్కెర స్ఫటికాలు ఏర్పడతాయి. అపకేంద్రయంత్రాలు సాధారణంగా స్ఫటికీకరణ చెందని రసాన్ని తొలగిస్తాయి. ఈ విధంగా తయారైన చక్కెరను ఉత్పత్తిదారులు విక్రయించడం లేదా ఇంకా తక్కువ రకాలను ఉత్పత్తి చేసేందుకు మరింత సంవిధాన పరచడానికి దీనిని ఉపయోగించడం జరుగుతుంది. ఈ సంవిధాన ప్రక్రియ మరొక దేశంలో ఇంకొక కర్మాగారంలో జరగవచ్చు. చైనా వ్యవసాయ జాబితాలో చెరకు పంట నాలుగో స్థానంలో కనిపిస్తుంది.
దుంపలు


దుంప చక్కెర ఉత్పత్తిదారులు కడిగిన దుంపలను ముక్కలు చేస్తారు, తరువాత ఒక "డిఫ్యూజర్‌"లో వేడి నీటితో చక్కెరను సేకరిస్తారు. ఒక ఆల్కలీన్ ద్రావణం (సున్నపు బట్టీల నుంచి "తెల్లని సున్నం" మరియు బొగ్గుపులుసువాయువు) తరువాత మలినాలు అవక్షేపం చెందేందుకు ఉపయోగపడుతుంది (కార్బోనేటేషన్ చూడండి). వడపోత తరువాత, సుమారుగా 70% ఘనపదార్థాల ఏర్పడే వరకు ఆవిరి రసాన్ని సాంద్రీకరిస్తుంది మరియు నియంత్రిత స్ఫటికీకరణ చక్కెరను సేకరిస్తుంది. ఒక అపకేంద్రయంత్రం చక్కెర స్ఫటికాలను ద్రవం నుంచి తొలగిస్తుంది, ద్రవం స్ఫటికీకరణ దశల్లో రీసైకిల్ చేయబడుతుంది. మరింత చక్కెరను సేకరించేందుకు ఆర్థికపరమైన నిరోధాలు అడ్డుపడినప్పుడు, మిగిలిన ద్రవాన్ని తయారీదారు దానిని వదిలిపెడతాడు, అప్పుడు ఈ ద్రవాన్ని మొలాసిస్‌గా గుర్తిస్తారు.
మిగిలిన తెల్లని చక్కెరను జల్లెడపట్టడం ద్వారా విక్రయించేందుకు వివిధ రకాల శ్రేణులు ఉత్పత్తి అవతాయి.
గడ మఱియు దుంప చక్కెర మధ్య వ్యత్యాసం
దుంపలు మరియు చెరకు గడల నుంచి ఉత్పత్తి చేసిన చక్కెరను పూర్తిగా శుద్ధి చేసిన తరువాత, వాటి మధ్య వ్యత్యాసం చెప్పడం కష్టం. దీనిని చెప్పేందుకు కార్బన్ ఐసోటోప్ విశ్లేషణను ఉపయోగంచడం ఒక మార్గం. చెరకు గడలు C4 కార్బన్ ఘనీకరణను ఉపయోగిస్తుంది, దుంపలు C3 కార్బన్ ఘనీకరణను ఉపయోగిస్తాయి, దీని వలన సుక్రోజ్‌లో 13c మరియు 12c ఐసోటోప్‌ల నిష్పత్తి వైవిధ్యంగా ఉంటుంది. యూరోపియన్ యూనియన్ సబ్సిడీల దుర్వినియోగాన్ని గుర్తించేందుకు లేదా పళ్ల రసంలో మాలిన్యాలు కలపడాన్ని గుర్తించేందుకు పరీక్షలను ఉపయోగిస్తున్నారు.
గడ చక్కెరను ఉత్పత్తి చేసేందుకు దుంప చక్కెర ఉత్పత్తి కంటే సుమారుగా నాలుగు రెట్లు ఎక్కువ నీరు అవసరమవుతుంది, అందువలన సంప్రదాయబద్ధంగా గడ చక్కెరను ఉత్పత్తి చేసిన (ఈజిప్టు వంటివి) కొన్ని దేశాలు కొత్తగా దుంప చక్కెర కర్మాగారాలు నిర్మిస్తున్నాయి recently. మరోవైపు గడ చక్కెర మెరుగ్గా వేడి వాతావరణాన్ని తట్టుకోగలదు. కొన్ని చక్కెర కర్మాగారాలు గడ చక్కెర మరియు దుంప చక్కెర రెండింటినీ తయారు చేస్తున్నాయి, వాటి యొక్క సంవిధాన ప్రక్రియను ఈ మార్గంలో పొడిగిస్తున్నాయి.
ఉపయోగించిన ముడి పదార్థాలు మరియు తయారు చేసిన ప్రదేశాన్నిబట్టి చక్కెర ఉత్పత్తిలో ఏర్పడే అవశేషాల్లో గణనీయమైన వ్యత్యాసం ఉంటుంది. వంట మనుషులు తరచుగా చెరకు గడ మొలాసిస్‌ను ఆహార తయారీలో ఉపయోగిస్తారు, మానవులు చక్కెర దుంప మొలాసిస్‌ను చప్పగా ఉన్నట్లు గుర్తించగలరు, అందువలన దీనిని ఎక్కువగా పారిశ్రామిక కిణ్వన పదార్థంగా (ఉదాహరణకు మద్యం తయారీ కేంద్రాల్లో) లేదా జంతువుల ఆహారంగా ఉపయోగిస్తారు. ఎండిపోయిన తరువాత, ఎటువంటి మొలాసిస్‌ను అయినా మండించేందుకు ఇంధనంగా ఉపయోగించవచ్చు.
స్వచ్ఛమైన దుంప చక్కెరకు చిల్లరగా కొనుగోలు చేయడం కష్టమైన విషయం. కొన్ని బ్రాండ్‌లు స్పష్టంగా తమ ఉత్పత్తులపై స్వచ్ఛమైన చెరకుగడ చక్కెరగా రాస్తుంటాయి, అయితే దుంప చక్కెర ఉత్పత్తులపై దాదాపుగా చక్కెర లేదా స్వచ్ఛమైన చక్కెర అని ఉంటుంది. 5 ప్రధాన దుంప చక్కెర తయారీ కంపెనీలు ఒక ఇంటర్వ్యూలో అనేక స్టోర్ బ్రాండ్‌లు లేదా ప్రైవేట్‌గా లేబుల్ చేయబడే చక్కెర ఉత్పత్తులు స్వచ్ఛమైన దుంప చక్కెర అని వెల్లడించాయి. కంపెనీని గుర్తించేందుకు మరియు ఏ మొక్క నుంచి చక్కెరను తయారు చేశారో తెలుసుకునేందుకు లాట్ కోడ్‌ను ఉపయోగించవచ్చు, దీని వలన తెలివైన వినియోగదారు దుకాణంలో ఏది దుంప చక్కెరో గుర్తించవచ్చు.[26]
వంట చక్కెర

ముడి చక్కెర గా పిలిచేదానిలో పసుపు మరియు గోధుమ రంగు చక్కెరలు ఉంటాయి, అతితక్కువ రసాయన సంవిధానంతో స్ఫటికాకృతి పొందిన ఘనపదార్థంగా మారేవరకు మూల ద్రవాన్ని మరిగించి మరియు వేడితో ఆరబెట్టి తేటబరుస్తారు, ఈ విధంగా ముడి చక్కెరలు తయారు చేయబడతాయి. ముడి దుంప చక్కెరలు చక్కెర దుంప రసాన్ని సంవిధానం చేయడం ద్వారా తయారవతాయి, అయితే తెల్ల చక్కెర తయారు చేసే మార్గంలో ఇది మధ్యంతర పదార్థం మాత్రమే. ముడి చక్కెరల్లో రకాలు డెమెరరా, ముస్కోవాడో మరియు టర్బినాడో . ఇటువంటి ప్రత్యేక చక్కెరలను మారిషష్ మరియు మలావీ ఎగుమతి చేస్తున్నాయి. కొన్నిసార్లు తయారీదారులు ముడి చక్కెరలను స్ఫటకీకరణ పొడిగా కాకుండా పెద్ద ఖండాలుగా ఉత్పత్తి చేస్తారు, చక్కెర మరియు మొలాసిస్‌ను బట్టీల్లో కలిపి, దానిని ఆరబెట్టి వీటిని తయారు చేస్తారు. దీని ఫలితంగా భారతదేశంలో జాగెరీ లేదా గుర్, చైనాలో పింగ్బియాన్ టాంగ్ మరియు లాటిన్ అమెరికాలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో పానెలా, పానోచా, పైల్, పిలోన్సిలో మరియు పావో-డి-అక్యుకార్ వంటి పేర్లతో పోలిచే చక్కెర-కేక్‌లు లేదా కలకండ తయారవతాయి. దక్షిణ అమెరికాలో, స్వచ్ఛమైన ముడి చక్కెరను వేడి చేయకుండా, పంటపొలాల్లో పెరిగిన చక్కెర గడల నుంచి తయారు చేస్తారు, దీనికి పెద్దగా మార్కెట్ లేదు.
దీనిని ప్లాంటేషన్ వైట్, స్ఫటిక చక్కెర, లేదా మేలిరకం చక్కెర అని కూడా పిలిచే మిల్ వైట్ షుగర్‌ లో ముడి చక్కెర ఉంటుంది, దీనిలో ఉత్పత్తి ప్రక్రియలు రంగులతో ఉండే మాలిన్యాలను తొలగించవు, అయితే సల్ఫర్ డైయాక్సైడ్‌ను ఉపయోగించి దానికి తెలుపు వర్ణం తీసుకొస్తారు. చెరకు పండించే ప్రాంతాల్లో ఇది అత్యంత సాధారణ రకం చక్కెరగా ఉంది, ఈ ఉత్పత్తిని నిల్వచేయలేము, రవాణా కూడా చేయలేము; కొన్ని వారాల తరువాత దీనిలో మాలినాలు తిరిగి పూర్వ రంగు పొందడంతోపాటు, అది ఉండకట్టడం జరుగుతుంది.
భారతదేశంలో మరియు ఇతర దక్షిణాసియా దేశాల్లో సాధారణంగా కనిపించే తెల్ల చక్కెర బ్లాంకో డైరెక్టో ను అనేక మాలినాలను అవక్షేపం చెందించడం ద్వారా తయారు చేస్తారు, దుంప చక్కెర శుద్ధిలో ఉపయోగించే కార్బొనేటేషన్ పద్ధతి మాదిరిగానే ఫాస్ఫరిక్ ఆమ్లం మరియు కాల్షియం హైడ్రాక్సైడ్‌లతో నిర్వహించే ఫాస్ఫటేషన్ పద్ధతి ద్వారా అవక్షేపాన్ని వేరుచేస్తారు. సుక్రోజ్ నాణ్యతపరంగా, బ్లాంకో డైరెక్టో రకం మిల్ వైట్ కంటే మరింత స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది, అయితే ఇది శుద్ధి చేసిన తెల్ల చక్కెర కంటే తక్కువ స్వచ్ఛత కలిగివుంటుంది.
ఉత్తర అమెరికాలో మరియు ఐరోపాలో అత్యంత సాధారణ రకం చక్కెరగా శుద్ధి చేసిన తెల్ల చక్కెర పరిగణించబడుతుంది. ఈ శుద్ధి చేసిన చక్కెరను ముడి చక్కెరను కరిగించి, దానిని బ్లాంకో డైరెక్టోకు ఉపయోగించే ఫాస్ఫరిక్ ఆమ్ల పద్ధతితో శుద్ధి చేయడం ద్వారా తయారు చేస్తారు, దీనికి కాల్షియం హైడ్రాక్సైడ్ మరియు బొగ్గుపులుసువాయువులను ఉపయోగించే కార్బోనేటేషన్ ప్రక్రియను లేదా వివిధ శుద్ధి ప్రక్రియలను ఉపయోగించి కూడా ఉత్పత్తి చేస్తున్నారు. సంవిధాన ప్రక్రియ నిర్వహించే ప్రదేశాన్నిబట్టి క్రియాశీల కార్బన్ లేదా ఎముక ధూళి పొర ద్వారా వడపోసి దీనిని తరువాత మరింత శుద్ధి చేస్తారు. ఒక మధ్యంతర ముడి దశ లేకుండా నేరుగా దుంప చక్కెర కర్మాగారాలు శుద్ధి చేసిన తెల్ల చక్కెరను తయారు చేస్తున్నాయి. శుద్ధిచేసిన తెల్ల చక్కెరను ఎక్కువగా పొడి చక్కెర రూపంలో విక్రయిస్తుంటారు, ఉండకట్టకుండా ఉండేందుకు దీనిని ఆరబెడతారు.
వివిధ స్ఫటిక పరిమాణాలతో పొడి చక్కెర అందుబాటులో ఉంటుంది - అనువర్తనాన్ని బట్టి దీనిని గృహ మరియు పారిశ్రామిక ఉపయోగాలకు వినియోగిస్తున్నారు: 
శాండింగ్ షుగర్ (దీనిని పెరల్ షుగర్, డెకరేటింగ్ షుగర్, నిబ్‌డ్ షుగర్ లేదా షుగర్ నిబ్స్ అని కూడా పిలుస్తారు) వంటి ముతక-ధాన్యపు చక్కెరలను బేకరీలో తయారు చేసే పదార్థాలు, క్యాండీలు, కుకీలు/బిస్కెట్‌లు మరియు ఇతర తినుబండారాలను అలంకరించేందుకు ఉపయోగిస్తారు. చక్కెర కాంతిని పరావర్తనం చెందించే పెద్ద స్ఫటికాలను ఏర్పరుస్తున్నందు వలన మెరుసే ప్రభావం కలుగుతుంది. పెద్ద-స్ఫటిక చక్కెర అయిన శాండింగ్ షుగర్ వంట అలంకరణలకు ఉపయోగపడుతుంది. వండిన ఆహార పదార్థాలు, క్యాండీలపై చల్లినప్పుడు దీనిలోని పెద్ద రేణువులు మెరుస్తుంటాయి, ఇవి వేడికి కరిగిపోయే గుణాన్ని కలిగివుండవు.
సాధారణ రేణువు చక్కెరలను గృహావసరాలకు ఉపయోగిస్తున్నారు: ఈ చక్కెరలో రేణువుల పరిమాణం 0.5మిమీ ఉంటుంది
రేణువుల రూపంలోని చక్కెరను ప్రత్యేకంగా జల్లించడం వలన మెరుగైన నాణ్యత రకాలు వస్తాయి
కాస్టెర్ (లేదా కాస్టర్ [27]) (0.35 మిమీ) ను సాధారణంగా వంటల్లో ఉపయోగిస్తారు, ఇది కాస్టర్ నుంచి వెదజల్లబడుతుంది. కాస్టర్ లేదా కాస్టెర్ చక్కెర అనే పేరును బ్రిటన్‌లో అత్యంత నాణ్యమైన చక్కెరను పిలిచేందుకు ఉపయోగిస్తారు, ధాన్యాలు చక్కెర "కాస్టర్" లేదా స్ప్రింక్లెర్‌కు సరిపోయేంత చిన్నవిగా ఉండటం వలన ఈ చక్కెరకు ఆ పేరు వచ్చింది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో ఇది సూపర్‌ఫైన్ (అత్యంత నాణ్యతగల) చక్కెరగా విక్రయించబడుతుంది. అతిసూక్ష్మంగా ఉండటం వలన, ఇది సాధారణ తెల్ల చక్కెర కంటే త్వరగా కరిగిపోతుంది, అందువలన ఇది ముఖ్యంగా మెరింగ్యూస్ మరియు శీతల ద్రవాలకు ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. మిఠాయి చక్కెరతో పోలిస్తే ఇది నాణ్యత తక్కువగా ఉంటుంది, దీనిని యాంత్రికంగా పిండి చేస్తారు (ఉండకట్టకుండా ఉండేందుకు మిఠాయి చక్కెరకు కొద్దిగా పిండి పదార్థాన్ని కలుపుతారు). ఫుడ్ ప్రాసెసర్‌లో రెండు నిమిషాలు పెద్ద రేణువులుగా ఉన్న చక్కెరను పొడి చేయడం ద్వారా కాస్టర్ చక్కెరను ఇంటిలోనే తయారు చేయవచ్చు, (ఈ ప్రక్రియలో చక్కెర ధూళి ఉత్పత్తి అవుతుంది, అందువలన ప్రాసెసర్‌లో ధూళి అంతా చక్కెరలో కలిసే వరకు దానిని తెరవకుండా ఉంచాలి).

సూపర్‌ఫైన్ చక్కెర, దీనిని baker's sugar, బెర్రీ షుగర్, లేదా బార్ షుగర్ అని కూడా పిలుస్తారు — పానీయాల్లో తియ్యటి రుచి కోసం లేదా మెరింగ్యూ తయారీకి ఈ చక్కెరను ఉపయోగిస్తారు.
నాణ్యమైన రకాలు
పొడి చక్కెర, 10X చక్కెర, మిఠాయి చక్కెర (0.060mm), లేదా ఐసింగ్ షుగర్ (0.024mm), దీనిని చక్కెరను సూక్ష్మరేణువులు గల పొడిగా పిండి చేయడం ద్వారా తయారు చేస్తారు. తయారీదారు దీనికి యాంటీకేకింగ్ ఏజెంట్‌ను జోడించవచ్చు, ఉండకట్టకుండా ఉండేందుకు దీనిని కలుపుతారు - జొన్నపిండి (1% నుంచి 3% వరకు) లేదా ట్రై-కాల్షియం ఫాస్ఫేట్‌ను దీనిలో కలిపేందుక ఉపయోగిస్తారు.

రీటైలర్లు ప్రామాణిక ప్రమాణంలో తీసుకునేందుకు వీలుగా ఉండటానికి షుగర్ క్యూబ్‌లు లేదా చక్కెర ముక్కలు కూడా విక్రయిస్తుంటారు. చక్కెర ముక్కలు సరఫరా చేసేవారు వాటిని చక్కెర స్ఫటికాలను చక్కెర రసంతో కలిపి తయారు చేస్తారు. ఆస్ట్రియా సామ్రాజ్యంలో జాకుబ్ క్రిస్టోఫ్ రాడ్ 1841లో చక్కెర ముక్కల తయారీని కనిపెట్టాడు, (ఇప్పుడు ఆ ప్రాంతం చెక్ రిపబ్లిక్‌గా పరిగణించబడుతుంది).

బ్రౌన్ షుగర్ చక్కెరను శుద్ధి చేసే చివరి దశల్లో తయారవుతుంది, గణనీయమైన స్థాయిలో మొలాసిస్‌తో చిన్న స్ఫటికాలుగా చక్కెర తయారవుతున్నప్పుడు లేదా చెరుకు గడ మొలాసిస్ రసంతో శుద్ధి చేసిన చక్కెరకు పూతపూస్తున్నప్పుడు ఇది ఏర్పడుతుంది. తేమ-నిలుపుకునే లక్షణాల కారణంగా ఈ చక్కెర రంగు మరియు రుచి మొలాసిస్ పరిమాణాన్ని పెంచడంతో బలపడుతుంది. వాతావరణ సమక్షంలోకి తీసుకొచ్చినప్పుడు బ్రౌన్ షుగర్ గట్టిపడుతుంది, సరైన నిర్వహణ ఈ ప్రక్రియను వెనక్కు పంపవచ్చు.
కరిగిన చక్కెర సారం
శాస్త్రవేత్తలు మరియు చక్కెర పరిశ్రమలు ఆంటోనీ బ్రిక్స్ పరిచయం చేసిన బ్రిక్స్ (గుర్తు °Bx) ప్రమాణాలను ఉపయోగిస్తున్నాయి, ఒక ద్రవంలో నీటితో పదార్థ ద్రవ్యరాశి నిష్పత్తిని తెలియజేసేందుకు దీనిని ప్రమాణంగా ఉపయోగిస్తున్నారు. ఒక 25 °Bx సుక్రోజ్ ద్రావణంలో ప్రతి 100 గ్రాముల ద్రవంలో 25 గ్రాముల సుక్రోజ్ ఉంటుంది; లేదా, మరోరకంగా చెప్పాలంటే, 100 గ్రాముల ద్రావణంలో 25 గ్రాముల సుక్రోజ్ మరియు 75 గ్రాముల నీరు ఉంటుంది.
ఒక ఇన్‌ఫ్రారెడ్ సెన్సార్‌ను ఉపయోగించి బ్రిక్స్ డిగ్రీలను కొలుస్తారు. కరిగిన అన్ని ఘనపదార్థాలకు బదులుగా కరిగిన చక్కెర సాంద్రతను మాత్రమే కొలుస్తుండటం వలన, సాంద్రత లేదా వక్రీభవన సూచిక కొలతను బ్రిక్స్ డిగ్రీలకు ఈ ప్రమాణం సమం చేయదు. వక్రీభవన మాపకాన్ని ఉపయోగిస్తున్న సమయంలో, ఫలితాన్ని రెఫ్రాక్టోమెట్రిక్ డ్రైడ్ సబ్‌స్టెన్స్‌గా (RDS) నివేదించాలి. 20 °Bx RDS కలిగివున్న ఒక ద్రవం గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, ఇది మొత్తం శుష్క ఘనాల బరువు ద్వారా కొలిచిన శాతాన్ని సూచిస్తుంది, సాంకేతికంగా ఇన్‌ఫ్రారెడ్ పద్ధతిలో గుర్తించే బ్రిక్స్ డిగ్రీల మాదిరిగా లేనప్పటికీ, ఇది ఒక కచ్చితమైన సుక్రోజ్ సారం కొలతను ఇస్తుంది, ఎందుకంటే శుష్క ఘనపదార్థాల్లో ఎక్కువ భాగం సుక్రోజ్ ఉండటం వలన ఇది కచ్చితమైన కొలతను అందించగలదు. ఇన్-లైన్ ఇన్‌ఫ్రారెడ్ బ్రిక్స్ కొలత సెన్సార్‌లు అందుబాటులోకి రావడంతో ఉత్పత్తుల్లో కరిగిన చక్కెర పరిమాణాన్ని తెలుసుకునేందుకు వీటిని ఉపయోగించడం ఆర్థికంగా ప్రయోజనకరంగా ఉంది.
బేకింగ్ బరువు/ద్రవ్యరాశి పరిమాణ సంబంధం
తేమ చేర్చడం మరియు రేణువుల పరిమాణంలో వ్యత్యాసం కారణంగా వంటకు ఉపయోగించే వివిధ చక్కెరలకు వేర్వేరు సాంద్రతలు ఉంటాయి.
డొమినో షుగర్ కంపెనీ బరువు మార్పిడులకు ఈ కింది పరిమాణాన్ని ఏర్పాటు చేసింది:
బ్రౌన్ షుగర్ 1 కప్పు = 48 టీస్పూన్‌లు ~ 195 గ్రా = 6.88oz (ఔన్స్‌లు)
గ్రాన్యులర్ చక్కెర 1 కప్పు = 48 టీస్పూన్‌లు ~ 200 గ్రా = 7.06 oz
పొడి చక్కెర 1 కప్పు = 48 టీస్పూన్‌లు ~ 120 గ్రా = 4.23 oz
చక్కెర (సుక్రోజ్) తయారీ చరిత్ర


ప్రజలు తీయ్యదనాన్ని సేకరించేందుకు చెరకు గడలను నేరుగా తినేవారు. సుమారుగా AD 350లో, గుప్తుల కాలంలో భారతీయులు చక్కెరను స్ఫటికీకరణ చెందించే ప్రక్రియను కనిపెట్టారు.[28]
మొదట ఉష్ణమండల దక్షిణాసియా మరియు ఆగ్నేయాసియా ప్రాంతాల్లోనే చెరకు పెరిగేది. వివిధ ప్రదేశాల్లో వేర్వేరు రకాల చెరకు ఉంది, భారతదేశంలో ఎస్. బార్బెరీ మరియు న్యూ గినియాలో ఎల్. ఎడుల్ మరియు ఎస్. ఆఫీసినారమ్ మూలాలు ఉన్నాయి.[29]
ముస్లిం వ్యవసాయ విప్లవం సందర్భంగా, అరబ్బు ఔత్సాహికులు భారతదేశంలో చక్కెర ఉత్పత్తి పద్ధతులను స్వీకరించారు, తరువాత వారు దీనిని ఒక భారీ-స్థాయి పరిశ్రమగా తీర్చిదిద్దారు. అరబ్బులు మొట్టమొదటిసారి భారీ స్థాయి చక్కెర మిల్లులు, శుద్ధికేంద్రాలు, కర్మాగారాలు మరియు చెరకు పెంపక కేంద్రాలు ఏర్పాటు చేశారు.
1390వ దశకంలో గణనీయమైన స్థాయిలో రసం తీసే పరికరాలు అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి, వీటలో చెరకు గడల నుంచి తీసే రసం పరిమాణం రెట్టింపు అయింది. ఇది అండాలూసియా మరియు అల్గార్వే ప్రాంతాలకు చెరకు పెంపకం యొక్క ఆర్థిక విస్తరణకు వీలు కల్పించింది. 1420వ దశకంలో చక్కెర ఉత్పత్తి కానరీ ద్వీపాలు, మదీరా మరియు అజోరెస్ ప్రాంతాలకు విస్తరించింది.
పోర్చుగీసువారు చక్కెరను బ్రెజిల్‌కు తీసుకెళ్లారు. 1555లో ప్రచురించబడిన హాన్స్ స్టాడెన్‌ 1540లో రాసిన పుస్తకం శాంటా కాంటారీనా ద్వీపంలో 800 చక్కెర మిల్లులు మరియు బ్రెజిల్ ఉత్తర తీరంలోని డెమారరా మరియు సురీనేమ్ ప్రాంతాల్లో మరో 2,000 మిల్లులు ఉన్నట్లు తెలియజేస్తుంది. నూతన ప్రపంచం 1550లో కొలిమి ఇనుము, గేర్‌లు, లివర్స్, యాక్సెల్స్ మరియు ఇతర భాగాలకు గిరాకీని సృష్టించకముందు సుమారుగా 3,000 చిన్న మిల్లులు ఉండేవి. చక్కెర ఉత్పత్తి విస్తరించడంతో ఐరోపాలో బట్టీ-తయారీ మరియు ఇనుము-కరిగించడంలో ప్రత్యేక వ్యాపారాలు అభివృద్ధి చెందాయి. చక్కెర మిల్లుల నిర్మాణం 17వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో నవజాత పారిశ్రామిక విప్లవానికి అవసరమైన సాంకేతిక నైపుణ్యాలు అందించింది.
1625 తరువాత, డచ్‌వారు చెరకు పంటను దక్షిణ అమెరికా నుంచి కరేబియన్ దీవులకు తీసుకెళ్లారు - ఇక్కడ దీనిని బార్బడోస్ నుంచి వర్జిన్ ద్వీపాల వరకు పండించేవారు. అమెరికా ఖండాల్లో ఐరోపా వలసరాజ్యాల స్థాపనతో, కరేబియన్ దీవులు ప్రపంచంలో అతిపెద్ద చక్కెర ఉత్పత్తిదారుగా మారాయి. తూర్పు దేశాల నుంచి దిగుమతి చేసుకునే గడ చక్కెర కంటే అతితక్కువ ధరకు బానిస కూలీలను ఉపయోగించి ఈ ద్వీపాల్లో చెరకును పండించడం మరియు చక్కెర ఉత్పత్తి చేయడం చేశారు.
18వ శతాబ్దంలో, చక్కెర బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది, చక్కెర మార్కెట్‌లలో వరుసగా భారీస్థాయి వృద్ధి కనిపించింది. పెద్ద కరేబియన్ దీవుల్లో ఐరోపావాసులు చెరకు పంటను పండించడం మొదలుపెట్టడంతో, ముఖ్యంగా బ్రిటన్‌లో చక్కెర ధరలు పడిపోయాయి. ఒకప్పుడు సంపన్నశ్రేణివారికి మాత్రమే అందుబాటులో ఉన్న చక్కెరకు 18వ శతాబ్దంనాటికి, సమాజంలోని అన్ని తరగతులవారు సాధారణ వినియోగదారులయ్యారు. బ్రిటన్‌లో ఎక్కువగా చక్కెరను టీకి ఉపయోగించేవారు, తరువాత మిఠాయి మరియు చాకోలేట్‌ల తయారీకి ఉపయోగించడం ద్వారా ఇది బాగా ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది. సరఫరాదారులు సాధారణంగా చక్కెరను దిమ్మెల రూపంలో విక్రయించేవారు, వినియోగదారులు షుగర్ నిప్ వంటి సాధనాన్ని ఉపయోగించి వాటిని చిన్న ముక్కలు చేసుకునేవారు.
18వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, చక్కెర ఉత్పత్తిలో యంత్రాల ఉపయోగం పెరిగింది. 1768లో జమైకాలో చక్కెర మిల్లుకు మొదట ఆవిరి యంత్రం శక్తిని అందించింది, తరువాత కొంతకాలానికే ఆవిరి స్థానంలో ఉష్ణ మూలంగా నేరుగా మండించడం మొదలుపెట్టారు. ఇదే శతాబ్దంలో, ఐరోపావాసులు ఇతర పంటల నుంచి చక్కెరను తయారు చేయడంపై ప్రయోగాలు ప్రారంభించారు. ఆండ్రియాస్ మార్‍‌గ్రాఫ్ బీట్‌రూట్‌లో సుక్రోజ్‌ను గుర్తించారు, ఆయన విద్యార్థి ఫ్రాంజ్ అచార్డ్ సిలెసియాలో చక్కెర దుంప సంవిధాన కర్మాగారాన్ని నిర్మించాడు. ఇదిలా ఉంటే, దుంప-చక్కెర పరిశ్రమకు వాస్తవానికి నెపోలియన్ యుద్ధాల కాలంలోనే గిరాకీ ఏర్పడింది, ఈ కాలంలో ఫ్రాన్స్ మరియు ఐరోపాలకు కరేబియన్ చక్కెర సరఫరా నిలిచిపోయింది. ప్రస్తుతం ప్రపంచ చక్కెర ఉత్పత్తిలో 30% దుంపల నుంచి తయారు చేస్తున్నారు.
ప్రస్తుతం, ఒక భారీ దుంప కర్మాగారం రోజుకు 1500 టన్నుల చక్కెరను ఉత్పత్తి చేయడానికి సుమారుగా 150 మంది శాశ్వత కార్మికులు 24 గంటలపాటు పనిచేయాలి.
వాణిజ్యం మరియు ఆర్థికశాస్త్రం
చారిత్రాత్మకంగా ప్రపంచంలో అత్యంత విస్తృతంగా వాణిజ్యం సాగించబడిన సరుకుల్లో చక్కెర కూడా ఒకటి, అంతర్జాతీయ డ్రై కార్గో మార్కెట్‌లో చక్కెరకు 2% వాటా ఉంది. అంతర్జాతీయ చక్కెర ధరల్లో ఎక్కువగా హెచ్చుతగ్గులు కనిపిస్తుంటాయి, గత 50 సంవత్సరాల్లో దీని ధరల్లో హెచ్చుతగ్గులు 3 నుంచి 60 శాతం వరకు ఉన్నాయి. ప్రపంచంలోని 180 దేశాల్లో సుమారుగా 100 దేశాలు దుంపలు లేదా చెరకు నుంచి చక్కెరను ఉత్పత్తి చేస్తున్నాయి, మరికొన్ని తెల్ల చక్కెరను సృష్టించేందుకు ముడి చక్కెరను శుద్ధి చేస్తాయి, ఇదిలా ఉంటే అన్ని దేశాలు చక్కెర వినియోగదారులుగా ఉన్నాయి. ఇథియోపియాలో ఏడాదికి ప్రతి మనిషి 3 కేజీల చక్కెరను వినియోగిస్తుండగా, బెల్జియంలో ఒక్కో వ్యక్తి ఏడాదికి సుమారుగా 40 కేజీల చక్కెరను ఉపయోగిస్తున్నాడు. తలసరి ఆదాయం పెరిగేకొద్ది దీని తలసరి వినియోగం కూడా పెరుగుతూ, మధ్య ఆదాయ దేశాల్లో ఏడాదికి సగటు వినియోగం ప్రతి వ్యక్తికి 35 కేజీలు ఉంటుంది.

అనేక దేశాల చక్కెర ఉత్పత్తిపై భారీగా ప్రోత్సాహాకాలు అందిస్తున్నాయి. యూరోపియన్ యూనియన్, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, జపాన్ మరియు అనేక అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు దేశీయ ఉత్పత్తికి ప్రోత్సాహాకాలు అందించడంతోపాటు, దిగుమతులపై అధిక సుంకాలు విధిస్తున్నాయి. ఈ దేశాల్లో చక్కెర ధరలు తరచుగా అంతర్జాతీయ మార్కెట్ ధరల కంటే మూడు రెట్ల వరకు పెరుగుతుంటాయి; ప్రస్తుతం ప్రపంచ మార్కెట్‌లో చక్కెర ధరలు బలమైన స్థాయి ఉన్నాయి, ఇటువంటి ధరలు ప్రపంచ మార్కెట్ స్థాయి కంటే రెండురెట్లు ఎక్కువ ఉంటాయి.
ఈ చక్కెర మార్కెట్‌లు అత్యవసరంగా గడ చక్కెర దిగుమతులను మినహాయిస్తున్న కారణంగా స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం పరిధిలో తమకు అందే ధరల కంటే తక్కువ ధరలు వస్తున్నాయని అంతర్జాతీయ వాణిజ్య సంస్థలు, ముఖ్యంగా ప్రపంచ వాణిజ్య సంస్థ, బ్రెజిల్ నేతృత్వంలోని G20 దేశాలు సుదీర్ఘకాలంగా ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నాయి. యూరోపియన్ యూనియన్ మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు కొన్ని అభివృద్ధి చెందుతున్న మరియు తక్కువ ఆదాయ దేశాలు (LDCలు) నిర్దిష్ట పరిమాణంలో తమ మార్కెట్‌లలో చక్కెరను విక్రయించేందుకు వాణిజ్య ఒప్పందాలు కలిగివున్నాయి, ఈ ఒప్పందాల పరిధిలో ఈ దేశాలకు అవి సాధారణ దిగుమతి సుంకాల నుంచి విముక్తి కల్పించబడుతుంది, ఈ వాణిజ్య విధాన ఒప్పందాల వెలుపల ఉన్న దేశాలు ఇటువంటి విధానాలు అంతర్జాతీయ వాణిజ్యం యొక్క అత్యంత అనుకూల దేశం నిబంధనకు విరుద్ధమని వాదిస్తున్నాయి. ఇది గతంలో అసంఖ్యాక సుంకాలు మరియు పన్నుల విధింపుకు దారితీసింది.
2004లో, (బ్రెజిల్ మరియు ఆస్ట్రేలియా నేతృత్వంలోని) గడ చక్కెర ఎగుమతి దేశాల సమూహంతో ఏకీభవించిన WTO EU చక్కెర-విధానం మరియు దానితోపాటు ACP-EU నిబంధన (దీని పరిధిలో ఐరోపా చక్కెర మార్కెట్‌లోకి ఆఫ్రికా, కరేబియన్, ఫసిఫిక్ ప్రాంత దేశాలకు ప్రత్యేక ప్రవేశం కల్పించబడింది) అక్రమమని తీర్పు చెప్పింది.[30] దీనికి మరియు WTO యొక్క మిగిలిన తీర్పులకు స్పందనగా, EU చక్కెర-విధానంపై ఇతర అంతర్గత ఒత్తిళ్ల ఫలితంగా యూరోపియన్ కమిషన్ 2205 జూన్ 22న EU చక్కెర విధానానికి ఒక ప్రాతిపదిక సంస్కరణను ప్రతిపాదించింది, దీని పరిధిలో ధరలను 39% మేర తగ్గించడంతోపాటు, అన్ని EU చక్కెర ఎగుమతులను తొలగించింది.[31]
అయితే ఆఫ్రికా, కరేబియన్, ఫసిఫిక్ ప్రాంత దేశాలు మరియు తక్కువ అభివృద్ధి చెందిన దేశాల చక్కెర ఎగుమతిదారులు EU చక్కెర ప్రతిపాదనలపై అసంతృప్తి వ్యక్తం చేశారు.[32] 2005 నవంబరు 25న, EU మండలి 2009 నుంచి EU చక్కెర ధరలను 36% మేర తగ్గించేందుకు అంగీకరించింది. 2007లో, [33]
U.S. చక్కెర కార్యక్రమం సంస్కరణకు తరువాతి లక్ష్యంగా కనిపించింది. అయితే, కొందరు వ్యాఖ్యాతలు U.S. చక్కెర పరిశ్రమ నుంచి భారీస్థాయి లాబీ చర్యలు ఆశించారు, ఈ పరిశ్రమకు చెందిన వ్యక్తులు 2006 US ఎన్నికల్లో US హౌస్ మరియు US సెనెట్ ప్రతినిధులకు $2.7 మిలియన్లు విరాళం రూపంలో ఇచ్చారు, US ఆహార ఉత్పత్తులకు సంబంధించిన అన్ని పరిశ్రమల కంటే ఈ పరిశ్రమ నుంచి వారికి అత్యధిక స్థాయిలో విరాళాలు అందాయి.[34]
తమకు అనూకూలంగా మార్చుకునేందుకు ప్రయత్నించిన ముఖ్య వ్యక్తుల్లో చక్కెర దిగ్గజాలుగా గుర్తింపు పొందిన ఫాంజుల్ సోదరులు ఉన్నారు, వీరు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజకీయ వ్యవస్థలోని డెమొక్రటిక్ మరియు రిపబ్లికన్ పార్టీల అభ్యర్థులకు ఉదార నగదు రూపంలో largest విరాళం ఇచ్చారు.[35][36]
కొద్ది పరిమాణాల్లో చక్కెర, ముఖ్యంగా ప్రత్యేక రకాలకు చెందిన చక్కెర, ఫెయిర్ ట్రేడ్ సరుకుల మార్కెట్‌ను చేరుతుంది; ఆదాయంలో సాధారణం కంటే ఎక్కువ భాగం అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రపంచంలో చిన్న రైతులకు మద్దుతుగా ఉంటుందనే భావనతో ఫెయిర్ ట్రేడ్ వ్యవస్థ ఈ ఉత్పత్తులను తయారు చేసి విక్రయిస్తుంది. అయితే, ఫెయిర్‌ట్రేడ్ ఫౌండేషన్ "ఫెయిర్‌ట్రేడ్" పేరు గల చక్కెరకు చిన్న రైతులకు ప్రతి టన్నుకు $60.00 ప్రీమియం అందిస్తుంది, [37]
U.S. చక్కెర కార్యక్రమం మరియు ACP చక్కెర నిబంధన వంటి ప్రభుత్వ పథకాలు ప్రపంచ మార్కెట్ ధరలకుపైన, ప్రతి టన్నుకు సుమారుగా $400.00 ప్రీమియాలు అందిస్తున్నాయి. ఇదిలా ఉంటే, EU 2007 సెప్టెంబరు 14న యూరోపియన్ యూనియన్‌లోకి చక్కెర దిగుమతిపై అన్ని సుంకాలను మరియు మినహాయింపులను ఎత్తివేస్తున్నట్లు ప్రకటించింది.[38]
US చక్కెర సంఘం కృత్రిమ ప్రత్యామ్నాయాలకు దీటుగా చక్కెరను ప్రోత్సహించేందుకు ప్రచారం ప్రారంభించింది. దీనిలో భాగంగా చక్కెర వినియోగం యొక్క ప్రతికూల ఫలితాలకు సంబంధించి ఉన్న అనేక సాధారణ విశ్వాసాలను సంఘం ప్రస్తుతం సవాలు చేస్తుంది. ఫాక్స్ టెలివిజన్‌లో 2007 ఫ్రైమ్ టైమ్ ఎమీ అవార్డ్స్‌లో ఈ ప్రచారం సారాంశాలు అత్యంత-ప్రధాన టెలివిజన్ వాణిజ్య ప్రకటనగా ప్రసారం చేయబడ్డాయి. చక్కెర సంఘం వాణిజ్యచిహ్నపు ఉపశీర్షికగా "షుగర్: స్వీట్ బై నేచర్"ను ఎంచుకుంది."[39]
సూచికలు

మరింత చదవడానికి
.
బాహ్య లంకెలు


వర్గం:డైశాఖరైడ్
వర్గం:చక్కెర
వర్గం:స్వీట్నర్స్