kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
w obecnej sytuacji ekonomicznej i w kontekście polityki redukowania deficytów kluczowe znaczenie mają również inwestycje społeczne.
uważam że inicjatywy mające na celu zwiększenie i lepsze bardziej efektywne wykorzystanie środków na walkę z ubóstwem i bezrobociem są jak najbardziej uzasadnione.
szczególne znaczenie mają działania poprawiające sytuację bytową dzieci przez stworzenie im lepszych możliwości rozwoju i kształcenia.
jest to szczególnie ważne dlatego że inwestowanie w młodego człowieka w małego człowieka jest najbardziej efektywne i przynosi niezwykłe korzyści w przyszłości.
chciałbym podziękować pani bers za dostrzeżenie problemu kontekstu społecznego w sytuacji kiedy cała dyskusja jest zdominowana przez ekonomię i gospodarkę.
chciałbym przypomnieć że jednym z celów unii europejskiej jest spójność społeczno gospodarcza i terytorialna.
staramy się robić wszystko żeby instrumenty których się używa były kompatybilne. również wtedy kiedy dyskutujemy o funduszu rozwoju regionalnego zwracamy uwagę na niezwykle ważne o czym pan komisarz mówił inwestycje społeczne.
natomiast powinniśmy dążyć do tego żeby działania miały charakter zintegrowany i w związku z tym należy się poważnie zastanowić czy sztywne ustalanie proporcji poszczególnych funduszy jest dobrym rozwiązaniem na dzisiejsze czasy czy nie trzeba się koncentrować na działaniach i właśnie na inwestycjach społecznych
również z innych funduszy.
wydaje mi się że pomysł inwestycji społecznych wymaga bardziej elastycznego podejścia.
zmiany demograficzne zaistniałe w unii europejskiej na przestrzeni ostatnich kilku dekad zwróciły uwagę na konieczność reformy systemu opieki społecznej i emerytalnej oraz wypracowanie skutecznej polityki migracyjnej.
powszechną praktyką stało się namawianie do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę co spowodowało spadek aktywności zawodowej wśród osób między.
jednocześnie rażącym problemem jest najwyższy spośród wszystkich grup wiekowych odsetek bezrobotnych wśród młodzieży.
w związku z tym należy dążyć zarówno do włączenia jak i utrzymania na rynku pracy siły roboczej z różnych grup wiekowych.
również bardziej otwarta polityka migracyjna połączona z efektywną asymilacją i integracją mogłaby złagodzić skutki niedostatecznego przyrostu naturalnego.
panie przewodniczący! fundamentem rozwoju gospodarczego europy jest inwestowanie w kształcenie jako forma inwestycji w kapitał ludzki oraz innowacje które przyczyniają się do kreowania nowoczesnych rozwiązań i technologii.
aby inwestować w innowacje należy skupić się na dotowaniu badań naukowych.
przykładem są tu omawiane programy ramowe które są największymi na świecie międzynarodowymi programami z zakresu badań naukowych.
poprzez dotowanie tego typu badań europa ma szansę na poprawę konkurencyjności na arenie światowej zwiększenie liczby miejsc pracy dla tysięcy osób oraz polepszenie jakości życia wszystkich europejczyków.
w celu utrzymania najwyższych standardów w programach ramowych sprawozdawca opowiada się za zminimalizowaniem biurokracji i uproszczeniem procedur administracyjnych.
w rezultacie rzutowałoby to na łatwiejszy dostęp do finansowania tych badań w unii europejskiej a przecież o to chodzi.
oczywiście głosowałem za.
zarządzający tymi funduszami muszą przestrzegać przepisów i standardów które umożliwiają świadczenie usług na terytorium państw członkowskich a nadzór rynków finansowych musi być dokładny i skuteczny.
w tym celu musimy wyeliminować wszelkie nieścisłości w systemach prawnych i administracyjnych odpowiedzialnych za to instytucji.
głosowałem za sprawozdaniem pana posła thomasa manna w sprawie wyzwań demograficznych i solidarności międzypokoleniowej.
to bardzo dobre sprawozdanie a sama sprawa jest niezwykle ważna.
jeżeli mówimy o solidarności to zawsze powinniśmy pamiętać również o tym konkretnym aspekcie solidarności a mianowicie solidarności międzypokoleniowe. osoby starsze nie mogą być dyskryminowane ze względu na swój wiek.
mają pełne prawa członków wspólnoty lokalnej regionalnej państwowej i europejskiej.
unia europejska troszczy się o młodzież;
młodzież jest na przykład jednym z priorytetów przyszłorocznego budżetu.
cieszę się że nareszcie doszło do tej debaty na temat konsultacji społecznych i to co pan mówi brzmi bardzo podobnie do odpowiedzi którą moja koleżanka pani sehnalov otrzymała na pytanie do przewodniczącego komisji europejskiej pana barroso na temat konsultacji społecznych i tego że
odpowiedź brzmiała że wspieramy wielojęzyczność ale tylko w miarę dostępnych nam środków. ta odpowiedź kompletnie nie trafia w pytanie tak jak to co pan mówi że najważniejsze dla nas jest to aby dokumenty były przetłumaczone na różne języki ale wielość języków jest bardzo droga.
cóż jest droższego i ważniejszego niż zaangażowanie obywateli w sprawy unijne?
mówimy w wielu dokumentach że obywatele europejscy nie czują się właścicielami unii europejskiej dlatego też nie biorą udziału w jej budowaniu.
w zeszłym roku dwadzieścia sześć konsultacji z czego tylko cztery zostały przeprowadzone we wszystkich językach osiemnaście z nich zostało przeprowadzonych wyłącznie po angielsku.
odpowiedzi było bardzo mało.
które dotyczyło uznawalności kwalifikacji zawodowych w całej unii europejskiej odpowiedziało nieco powyżej trzysta osób.
jest nas jednak pięćset milionów obywateli.
wydaje mi się że z pytaniami które komisja europejska wysyła do obywateli ona do tych obywateli nie trafia.
zajmuję się teraz raportem na temat alternatywnego rozwiązywania sporów.
otrzymałam w ciągu kilku tygodni czterysta dwadzieścia pięć odpowiedzi.
komisja europejska przeprowadziła konsultacje na ten sam temat w całej unii europejskiej i otrzymała dwieście trzydzieści cztery odpowiedzi.
to bardzo źle świadczy o konsultacjach przeprowadzanych przez komisję.
ja nie wydałam na te konsultacje prawie żadnych pieniędzy.
używałam mediów społecznościowych facebooka i twittera.
chciałam zapytać czy komisja europejska wyciągnęła jakieś wnioski?
na szczeblu krajowym oraz lokalnym a także przy udziale organizacji pozarządowych związków zawodowych przedstawicieli mediów i innych pośredników.
powinny być one organizowane we wszystkich językach narodowych i zrozumiałe dla przeciętnego obywatela.
cierpi przez to nie tylko prestiż tego ważnego stanowiska i całej instytucji ale także prestiż polityka europejskiego na tak wysokim stanowisku.
myślę że jeżeli dzięki temu nareszcie skończy się tolerancja dla zachowań o których wszyscy wiedzieli i dla których panuje o wiele za dużo przyzwolenia to byłby to jedyny plus tej całej okropnej sprawy.
zwróćmy uwagę również na ten ostatni element który w tej sytuacji jest bardzo ważny.
bardzo często kiedy podejmujemy istotny problem szybko zderzamy się z takimi żelaznymi barierami politycznymi czy ideologicznymi. dlaczego proszę państwa w tym sprawozdaniu nie mówimy o sytuacji narodów europy środkowej wyzwolonych z komunizmu szczególnie w latach dziewięćdziesiątych ale i długo później kiedy miliony ludzi nie miały nie słyszały tak naprawdę swojego głosu w mediach
i konieczne było zaangażowanie władz publicznych w promocję właśnie pluralizmu wolności słowa?
czy dlatego że właśnie to dzisiaj dzieje się na węgrzech?
albo jak mówiąc o wolności słowa możemy milczeć o wprowadzaniu nowych form otwartej cenzury tak jak np.
pożałowania godna ustawa o zakazie publicystycznego dziennikarskiego utrudniania aborcji we francji?
wszyscy zgadzamy się że wolność wypowiedzi i opinii to podstawowe prawa człowieka.
niemniej moim zdaniem sprawozdanie o tym traktujące jest za długie zawiera zbędne elementy i ma źle rozłożone akcenty.
odwołuje się na przykład do konwencji stambulskiej do której nie przystąpiła aż jedna trzecia krajów członkowskich unii europejskiej o czym czytamy w opinii mniejszości.
w tekście brak jest potępienia szerzenia w mediach poglądów totalitarnych szczególnie komunizmu.
nie dostrzega się że w mediach zwłaszcza krajów europy środkowo wschodniej wystąpiła światopoglądowa asymetria.
w polsce nadaje jedyna ogólnopolska telewizja katolicka trwam i radio maryja które są permanentnie atakowane.
trzeba zaznaczyć że nie jest to krytyka lecz nagonka z użyciem fake newsów czy też oczerniania o czym mówiła pani sprawozdawczyni.
szczególnie na ich założyciela ze strony liberalnych mediów wychodzących w polsce ale z kapitałem zagranicznym.
wielu zaniepokojonych polskich obywateli pisze w tej sprawie skargi do ministerstwa sprawiedliwości prosząc o interwencję.
dwa tysiące jedenaście chciałabym zacząć pozytywnie od tego co moim zdaniem udało się ciekawie i skutecznie i ze szczególnym znaczeniem dla europejskich obywateli uzyskać w budżecie na dwa tysiące jedenaście rok.
przede wszystkim bardzo się cieszę że to porozumienie udało się znaleźć nam na czas że te trudne negocjacje z państwami członkowskimi i komisją europejską znalazły swój finał przed końcem roku dwa tysiące dziesięć i że udało się nam każdej ze stron która
dwa tysiące jedenaście jeżeli chodzi o konkretne elementy tego co udało nam się wynegocjować chciałabym zwrócić uwagę na kilka wartościowych i interesujących aspektów.
przede wszystkim to wspólne stanowisko wypracowane przez nas to przyjęcie w sto propozycji parlamentu europejskiego z października tego roku dotyczących priorytetów parlamentu europejskiego jeżeli chodzi o zobowiązania w budżecie.
wszystkie nasze propozycje dotyczące wzmocnienia finansowego linii budżetowych istotnych dla programów związanych z młodzieżą edukacją mobilnością innowacyjnością badaniami oraz kwestiami ważnymi w sprawach międzynarodowych zostały zaakceptowane przez radę i komisję europejską.
należy także zwrócić uwagę na to że parlament w swoim czytaniu w październiku był bardzo realistyczny i zdyscyplinowany.
mam nadzieję że komisja dołoży odpowiednich starań by te zwiększone fundusze odpowiednio wykorzystać w roku.
przede wszystkim podczas negocjacji dotyczących roku dwa tysiące jedenaście zobaczyliśmy w praktyce jak trudno jest wdrożyć traktat z lizbony jak wiele jeszcze pozostaje przez nami nieznanych obszarów jak wiele jeszcze musimy włożyć wspólnej pracy by wypracować sobie praktyczne pragmatyczne
rozwiązania wynikające z nowych ram w jakich funkcjonujemy.
stało się także bardzo boleśnie widoczne że państwa członkowskie są coraz mniej solidarne kiedy muszą zmagać się z kryzysem że to właśnie solidarność europejska jest tą pierwszą wartością która traci kiedy budżety narodowe muszą oszczędzać.
ponadto komisja europejska zgodnie z oczekiwaniami parlamentu europejskiego przedstawiła całą serię jednostronnych deklaracji dotyczących dla wyjaśnienia lizbonizacji europejskiej wartości dodanej i środków własnych.
jeszcze raz bardzo dziękuję moim kolegom i koleżankom z parlamentu europejskiego za wkład a wszystkim państwu z komisji europejskiej i rady za konstruktywne podejście i będę wdzięczna za odpowiedź na te pytania.
dwa tysiące jedenaście ale wynika z tych wszystkich wypowiedzi jasno że pozostaje niedosyt.
jest już w tej chwili dla mnie jasne że traktat z lizbony otwiera nowe nieznane tereny dla nas i że czeka nas bardzo trudna debata dotycząca nowego wieloletniego budżetu unii europejskiej po roku.
dwa tysiące trzynaście ta rozmowa dotyczy sprawy zasadniczej a mianowicie jak możemy pogodzić coraz większą rozbieżność pomiędzy oczekiwaniami unii europejskiej czyli między tym co unia europejska ma robić a widzimy że i państwa członkowskie i wszyscy zainteresowani także parlament europejski oczekują od unii europejskiej coraz więcej
unia europejska ma zajmować się coraz większą ilością obszarów tematycznych otwiera się nowe polityki nowe obszary działania stawia się unii europejskiej nowe zadania a gotowością do finansowania tych nowych przedsięwzięć która stale się zmniejsza.
o tej rozbieżności coraz bardziej dramatycznej musimy rozmawiać wspólnie.
nie możemy unikać takiej rozmowy.
tym bardziej w czasach kryzysu i finansowego i gospodarczego nie ma już miejsca na tematy tabu dotyczące finansów.
o każdym temacie powinniśmy otwarcie rozmawiać i o dochodach własnych unii o tym co unia powinna robić z czego być może powinna zrezygnować co tak naprawdę jest dla nas najważniejsze i w jakim stopniu te priorytety powinny być finansowane.
podsumowując uważam że to co działo się podczas przyjmowania budżetu na rok dwa tysiące jedenaście jest podstawą i początkiem debaty bynajmniej nie jej zakończeniem.
za tą gotowość do rozmowy dziękuję i mam nadzieję że będzie jej jeszcze więcej w przyszłym roku.
z dużym zaniepokojeniem przyjąłem doniesienia na temat spotkania ministrów finansów i środowiska a konkretnie projektu dokumentu końcowego w którym nie ma rozstrzygnięcia kluczowej kwestii jak unia europejska chce wesprzeć najbiedniejsze kraje świata w ich wysiłkach na rzecz ograniczenia emisji dwutlenku węgla i przystosowania się do zmian klimatycznych?
to rzeczywiście jest kluczowa sprawa.
w projekcie dokumentu nawet nie ma powtórzenia kwot które proponuje komisja europejska że potrzeby krajów rozwijających się w tym zakresie są oceniane na sto miliardów euro rocznie do roku dwa tysiące dwadzieścia i jaki ewentualny wkład unii europejskiej miałby być w tej kwocie?
co więcej nie ma decyzji jaki mechanizm współfinansowania ze strony państw członkowskich miałby być wprowadzony a wiemy o tym że propozycje w tym zakresie są bardzo różne.
oczywiście można zrozumieć argumenty że należy być ostrożnym z konkretnymi deklaracjami poczekać na propozycje innych państw szczególnie silnych gospodarczo.
jeżeli jednak unia chce być liderem jeśli chodzi o walkę ze zmianami klimatycznymi musi pokusić się o przedstawienie konkretnych propozycji i konkretnych rozwiązań tym bardziej że część to jest nasza wewnętrzna sprawa tak jak mechanizm współfinansowania.
najbiedniejsze kraje świata w najmniejszym stopniu przyczyniły się do zmian klimatycznych a jednocześnie ponoszą największe konsekwencje tychże zmian.
znaczne uzależnienie wielu z biednych państw od rolnictwa i od rybołówstwa a także słaba infrastruktura powoduje to że one są w bardzo trudnej sytuacji jeżeli chodzi o zmiany klimatyczne.
jak dotąd w ciągu ostatnich czterech lat sama afryka najbiedniejszy z kontynentów i jeden z najbardziej narażonych na konsekwencje zmian klimatycznych otrzymała mniej niż dwanaście funduszy które są dostępne do walki ze zmianami klimatycznymi.
panie przewodniczący! stanowisko parlamentu w sprawie globalnego podziału zobowiązań dotyczących redukcji co jest niestety pozbawione równowagi w ponoszeniu kosztów tej redukcji. przyjmując rezolucję podważamy z trudem wynegocjonowany pakiet klimatyczny którego koszty dziś spadają nierówną częścią na kraje członkowskie z europy środkowej.
przyjęcie rozwiązań zaproponowanych dziś jeszcze bardziej powiększy te nierówności.
próbujemy narzucić krajom członkowskim zabójcze dla gospodarki normy jednocześnie nie wymagając niczego konkretnego od krajów najbardziej odpowiedzialnych za emisję co na świecie.
jest to niesprawiedliwe i nieskuteczne.
bez proporcji w skali globalnej tylko pogłębiamy przewagi konkurencyjne chin indii czy brazylii.
rezolucja idzie nawet dalej proponuje byśmy dopłacali do krajów najbiedniejszych.
trzysta trzydzieści miliardów euro do roku dwa tysiące dwadzieścia oznacza od szesnaście pięć miliarda do nawet czterdzieści miliardów składki ze strony kraju takiego jak polska.
to jest polityczne szaleństwo które podważa ekonomiczny sens członkostwa w unii europejskiej.
ponadto jest to metoda nieskuteczna o czym świadczą przygotowania do rozruchu eksportowych elektrowni w graniczących z polską rejonach okręgu kaliningradzkiego.
w kopenhadze nie warto podpisywać porozumienia które nie będzie proporcjonalnie dzieliło obciążeń związanych z ograniczeniami emisji co dwa na świecie.
unia europejska na arenie międzynarodowej ma opinię lidera w zakresie promowania dialogu dotyczącego przeciwdziałania zmianom klimatycznym i wyznaczania priorytetów polityki na rzecz redukcji emisji co.
żadna z uprzemysłowionych potęg ani stany zjednoczone japonia czy australia nie wyszła do tej pory z konkretną propozycją z konkretnymi liczbami określającymi pomoc dla krajów rozwijających się w ich wysiłku na rzecz ograniczania emisji co i wsparcie w rozwoju wydajnych energetycznie technologii odnawialnych źródeł energii.
europa będzie wiarygodnym partnerem w negocjacjach tylko wtedy jeśli przedstawi realne osiągalne i zdroworozsądkowe propozycje które będą punktem wyjścia do osiągnięcia międzynarodowego konsensusu i porozumienia.
finansowe zaś wsparcie dla krajów rozwijających się powinno być również realnym zobowiązaniem.
to nie może być tylko lista życzeń. powinien to być system udzielania pomocy uwzględniający zasady zrównoważonego rozwoju i powinien on umożliwiać beneficjentom planowanie działań.
jedna rzecz jeszcze istotna z punktu widzenia obywateli europy nie powinniśmy zapominać o tym że szczytowi w kopenhadze naszym rezolucjom i przygotowaniu parlamentu do tego szczytu powinien towarzyszyć jasno sprecyzowany system komunikacji z obywatelami ze społeczeństwem. żeby nie wytworzyła się
zapora czy przerwa pomiędzy społeczeństwem a instytucjami unijnymi w systemie komunikowania się na temat ocieplenia.
w kontekście naszej debaty chciałabym zwrócić uwagę na dwa aspekty.
po pierwsze składając propozycję w zakresie ograniczenia emisji co oraz środków przeznaczonych dla krajów rozwijających się nie możemy zapominać o obecnej sytuacji gospodarczej i finansowej wywołanej światowym kryzysem bo wyznaczenie ambitnych celów jest bardzo ważne ale myślę że najważniejsza jest ich realizacja.
po drugie powinniśmy zwrócić uwagę na kwestię świadomości obywateli i konieczności zmian w zakresie problematyki ekologicznej.
z badań przeprowadzonych przy okazji konferencji klimatycznej w poznaniu w zeszłym roku wynika że społeczeństwo uznaje zmiany klimatyczne za poważny problem ale uważa że jego rozwiązanie leży tylko po stronie władz.
dlatego potrzebny jest tu apel kampania informacyjna która zmieni postawy i wypromuje wzorce zachowań mające na celu zwiększenie efektywności bądź ograniczenie zużycia energii w gospodarstwach domowych oraz uświadomi ze to jak żyjemy jak pracujemy ma swoją cenę ekonomiczną i ekologiczną.
i to jest dobrze.
albo odbędą się one według zasad które akceptujemy i to jest sygnał do poważnego otwarcia albo się nie odbędą w ten sposób i trzeba po prostu przestać zawracać sobie głowę otwieraniem na białoruś bo widać że pan łukaszenko wie czego chce a my tak do końca nie wiemy czego chcemy.
natomiast co do pana berlusconiego to on sam sobie wystawia świadectwa ponieważ jeśli dla niego ideałem przywództwa jest to co robi łukaszenko to znaczy że to jest ten model który mu imponuje i można tylko załamać ręce i wyrazić żal że taki akurat przywódca zasiada pośród dwadzieścia siedem przywódców krajów unii europejskiej.
trzy grudnia rzeczniczka organizacji opozycyjnej młody front tatiana szapućko została skreślona z listy studentów wydziału prawa białoruskiego uniwersytetu państwowego.
być może dla kobiety w tym kraju to nie jest tak niebezpieczne ale dla mężczyzn wyrzuconych z uczelni na białorusi skutki mogą być bardziej bolesne dlatego że służba wojskowa na białorusi jest traktowana jako kara jako zastępstwo uwięzienia.
są młodzi żołnierze jak franek wieczorka szef młodzieżówki białoruskiego frontu młodzieżowego iwan szyła też z organizacji młody front którzy są prześladowani podczas służby wojskowej gdzie odcina się im dostęp do informacji i jest to traktowane jako kara.
presja polityczna unii europejskiej jest więc niezbędnym warunkiem utrzymania bardzo słabo zarysowanego kursu na zmiany w mińsku.
otworzenie kanałów komunikacji z władzą musi iść w parze z odrzuceniem niedemokratycznego parlamentu w mińsku.
musimy też skrupulatnie dbać o to by wolni białorusini nie poczuli się porzuceni dlatego lekkomyślne pomijanie spotkań z przedstawicielami opozycji jest skrajną nieodpowiedzialnością.
mińsk musi wiedzieć że nasza polityka ma jeden cel demokrację na białorusi.
przemiany polityczne będą możliwe tylko wtedy gdy zapewnimy białorusinom dostęp do wolnej informacji.
projektem który dzisiaj wymaga wsparcia jest przede wszystkim telewizja belsat która od dwóch lat z rosnącym zainteresowaniem białorusinów nadaje jedyny program po białorusku zapewniając dostęp do nieocenzurowanej informacji o sytuacji w tym kraju.
panie przewodniczący! przysłuchuję się naszej debacie i mam wrażenie że za mało mówimy o głównym celu jaki nam przyświeca.
jako posłowie wybrani w demokratycznych wyborach w swoich krajach nie możemy ignorować tego głównego celu.
oni także czekają na ten sygnał.
wczoraj udało się uzyskać od pani komisarz deklarację w sprawie planu sarkozy'ego za co bardzo dziękuję.
rozpoczniemy od krótkiego filmu podsumowującego historię tego znaczącego dnia.
i panowie posłowie koleżanki i koledzy drodzy goście!
w gruncie rzeczy zmieniliśmy w tym czasie europę i w porównaniu z wieloma miejscami na świecie my europejczycy możemy być dumni ale równocześnie wiemy że to nie koniec naszej drogi.
ciągle zbyt mało kobiet jest w polityce tu w parlamencie europejskim jest was drogie panie drogie koleżanki tylko.
na szczęście w głównych ciałach decyzyjnych naszego parlamentu kobiet jest wyraźnie ponad.
jest tak również na stanowiskach przewodniczących komisji.
ale jaki będzie parlament europejski za następne trzy lata po następnych wyborach w gruncie rzeczy zależy od parlamentów narodowych i od sposobu wyłaniania reprezentantów do parlamentu europejskiego. to nasze parlamenty narodowe muszą zadbać o to
aby ilość kobiet w parlamencie europejskim zwiększyła się.
apelujemy o to dzisiaj apelujemy do naszych koleżanek i kolegów z parlamentów narodowych aby odpowiednie rozwiązania prawne i odpowiednie decyzje służyły wzrostowi liczby kobiet w parlamencie europejskim.
możemy być również przykładem jeśli chodzi o zatrudnienie kobiet.
mam własne doświadczenia w tym zakresie i mogę się państwu pochwalić w czasie gdy odpowiadałem za rząd w moim kraju było około pięćdziesiąt kobiet na najważniejszych stanowiskach ministerialnych i jako kierownicy najważniejszych urzędów państwowych.
i jest to rekord do dzisiaj niepobity ani wcześniej ani w ciągu ostatnich kilkunastu lat.
trzeba również zadbać o to aby płaca była ta sama dla kobiet i dla mężczyzn zatrudnianych na tym samym stanowisku z tymi samymi kompetencjami.
chciałbym w tym miejscu złożyć ukłon wszystkim wam drogie koleżanki panie w parlamencie europejskim i pomyśleć w tej chwili o tych kobietach które w północnej afryce na bliskim wschodzie walczą w prawdziwie odważny sposób o demokrację.
dlatego chciałbym jeszcze raz powtórzyć nie godzimy się na pozbawianie kobiet ich godności w imię jakiegokolwiek systemu prawnego religii czy kultury.
nie godzimy się na to aby w europie i na świecie kobiety miały mniej praw niż mężczyźni.
będziemy protestować gdy kobietom dzieje się krzywda.
trzy listopada tysiąc siedemset dziewięćdzisiąt trzy roku dwieście osiemnaście lat temu w europie ścięto olympię de gouges za to że przygotowała deklarację praw kobiety i obywatelki.
sto lat później w tysiąc dziewięćset sześć roku kobietom przyznano prawa wyborcze.
pierwszym krajem który to uczynił była finlandia.
pamiętamy o tym!
w ciągu kolejnego stulecia dokonaliśmy wielkiego postępu w sprawach równouprawnienia kobiet i mężczyzn.
chciałbym podkreślić rzecz bardzo ważną dla mnie osobiście że osiem marca jest świętem kobiet.
ale to święto jest przede wszystkim po to żebyśmy przez pozostałe trzysta sześćdziesiąt cztery dni w roku pamiętali o tej najważniejszej dzisiaj sprawie w europie równouprawnieniu kobiet i mężczyzn.
przez trzysta sześćdziesiąt cztery dni w roku powinny obowiązywać zasady które chcemy ugruntować osiem marca.
jak widać dyskusja dotycząca wprowadzenia kwot dla obywateli niektórych państw unii europejskiej na pobyt w szwajcarii budzi ogromnie żywą dyskusję. cieszy mnie to że w tej dyskusji biorą udział obywatele z różnych krajów posłowie z krajów które były członkami założycielami unii europejskiej i krajów które do unii europejskiej dopiero dołączyły.
w tej dyskusji z prawa na lewo z lewa na prawo ze wszystkich partii między którymi na co dzień spieramy się bardzo ostro i mamy bardzo różne opinie tym razem wszyscy się zgadzamy i wszyscy żywo popieramy projekt rezolucji posła trzaskowskiego i innych.
dzisiaj zyskuje ona tak szerokie poparcie dlatego że zdajemy sobie sprawę z tego że im bliżej współpracujemy im bardziej otwieramy się jedni na drugich tym bardziej wszyscy zyskujemy.