kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
zasadnicze znaczenie mają działania zmierzające do poprawy funkcjonowania sektora usług poprzez szybkie i sprawne wdrażanie dyrektywy usługowej.
dotyczy ona przecież usług wypracowujących aż czterdzieści pięć unijnego pkb i stale je powiększa.
jest to zatem potężny oręż zarówno walki z kryzysem jak i systematycznego wzrostu gospodarczego unii.
kwestią szczególnie pilną będzie tutaj wyeliminowanie przepisów dyskryminujących choćby ze względu na narodowość wciąż występujących w niektórych państwach członkowskich.
panie przewodniczący! dla osiągnięcia wzrostu gospodarczego potrzebujemy dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego a do tego konieczne jest odpowiednie środowisko prawne. w wielu przypadkach mamy instrumenty prawne ale nie mogą być one w pełni wykorzystane bo nie są wdrażane przez państwa członkowskie.
przykładem może być dyrektywa usługowa która dotyczy usług odpowiadających za siedemdziesiąt pięć pkb unii.
jej potencjał jest ogromny.
uważam za bardzo istotne że projekt rezolucji odnosi się do deficytu implementacji gdyż uznaję to za główny problem jeżeli chodzi o niepełne funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
to ważne że komisja europejska jest aktywna i w zeszłym tygodniu przyjęła pakiet dotyczący wdrożenia dyrektywy usługowej zauważając że wdrożenie dyrektywy wygeneruje w najbliższych pięć do dziesięć latach dodatkowo około jeden pkb całej unii a jeżeli państwa członkowskie będą bardziej zaangażowane w proces implementacji
zatem państwa członkowskie muszą ambitnie potraktować wdrażanie dyrektywy ale też skupić się na zidentyfikowaniu obszarów gdzie postęp mógłby się jeszcze dokonać czyli np.
powinny upewnić się że żadne zakazane wymogi nie są stosowane a tam gdzie to możliwe usuwać wymogi podlegające ocenie.
wspomniałam o implementacji dyrektywy usługowej ale to dotyczy też innych obszarów jak choćby zamówień publicznych nad którymi obecnie pracujemy.
my nie tylko musimy tworzyć dobre prawo my musimy również dobrze słuchać obywateli.
bardzo dużo osiągnęliśmy od tamtego czasu i bardzo dużo się stało w dziedzinach odnośnie do których obywatele i przedsiębiorcy wyrażali swoje oczekiwania niech wymienię tylko zamówienia publiczne uznawanie kwalifikacji zawodowych tu propozycje komisji są już opracowywane w parlamencie europejskim.
tutaj nie ma żadnego postępu od lat. teraz obchodzimy dwudziestolecie wspólnego rynku i organizujemy tydzień wspólnego rynku.
szanowni państwo! nie ma wątpliwości iż jedną z największych zalet istnienia unii europejskiej jest funkcjonowanie jednolitego rynku.
jest on jednym z niewielu czynników stymulujących europejską gospodarkę.
jeżeli komisja europejska wymienia jako główny osłabiający gospodarkę czynnik słabą i późną transpozycję oraz niewłaściwe wdrażanie i stosowanie unijnych norm dotyczących jednolitego rynku to zasadne staje się pytanie o dzisiejszą postawę państw członkowskich i ich destrukcyjne działania.
coraz bardziej widać powrót do narodowej retoryki do obarczania innych odpowiedzialnością za problemy gospodarcze.
pytanie tylko czy jest to dobra droga?
moim zdaniem nie.
receptą na obecny kryzys jest więcej a nie mniej europy.
zniesienie istniejących barier na europejskim rynku z pewnością przyczyni się do pobudzenia naszej gospodarki.
potrzebna jest do tego wola państw członkowskich.
zamiast tego coraz częściej słychać głosy o dumpingu socjalnym o odbieraniu miejsc pracy o konieczności ograniczania swobody przepływu osób i towarów.
pytanie tylko do czego to doprowadzi?
w obliczu zmian w gospodarce światowej powrót do zamkniętych gospodarek narodowych na pewno nie przyczyni się do polepszenia sytuacji wręcz przeciwnie.
dlatego komisja monitorując wszelkie naruszenia zasad jednolitego rynku powinna wciąż na nowo proponować rozwiązania które ułatwią wdrażanie obowiązującego prawa w państwach członkowskich.
chcę bardzo podziękować pani baroness ashton że choć wszyscy oglądają mecz na zewnątrz my tutaj debatujemy o prawach osób chorych na aids. debatujemy ponieważ jest to bardzo bolesna dla nas wszystkich sprawa.
choć w ciągu ostatnich lat nastąpił postęp w leczeniu i zapobieganiu to jednak niecałe pięć lat zostało nam na zrealizowanie milenijnych celów rozwoju w ramach których członkowie onz zobowiązali się ograniczyć rozprzestrzenianie hiv aids oraz ograniczyć ilość nowych zakażeń.
dotyczy to zwłaszcza niektórych regionów oraz niektórych grup społecznych kobiet i dziewcząt.
dlatego w naszej rezolucji deklarujemy i bardzo popieramy trzy typy działań.
po pierwsze działania prawne które mają na celu zachęcić kraje szczególnie narażone na tę chorobę do nadania walce z aids priorytetowego charakteru i przygotowania planów walki z tą chorobą w tym również przygotowania i wprowadzenia praw antydyskryminacyjnych mających na celu ochronę zagrożonych grup
po drugie mocno podkreślamy działania edukacyjne. szczególnie ważne jest zapewnienie dostępu do edukacji i przekazywania informacji na temat hiv w celu przeobrażenia dyskryminacji w zrozumienie i akceptację.
jest to ważne nie tylko w krajach rozwijających się nierozwiniętych ale również w krajach europejskich jest to nadal bolesna i ważna kwestia.
oprócz działań edukacyjnych podkreślamy znaczenie dostępu do pewnych leków.
jednym z podstawowych problemów z którymi się spotkaliśmy w czasie naszej wizyty w indiach było podkreślenie że kraj ten produkuje bardzo tanie lekarstwa które mają zapobiegać i zwalczać aids.
mimo tego że w ramach unii europejskiej mamy podatki zharmonizowane takie jak vat i akcyza i niezharmonizowane takie jak podatki dochodowe od firm i od osób fizycznych to w obydwu tych obszarach podatkowych mamy do czynienia z bardzo niekorzystnymi zjawiskami.
wyłudzenia podatku vat w większości krajów unii wynoszą już dziesiątki miliardów euro rocznie i z roku na rok rosną.
przestępstw karuzelowych polegających na mnożeniu faktur sprzedaży towarów bądź usług pomiędzy firmami z różnych krajów bez przeprowadzania rzeczywistych transakcji i na tej podstawie wyłudzania podatku vat.
odwróconym vat ale to wypacza ideę tego podatku.
w zakresie podatków dochodowych mieliśmy do czynienia z wielkimi optymalizacjami podatkowymi dokonywanymi przez wielkie koncerny z udziałem służb skarbowych luksemburga.
unikanie podatków przy pomocy rozmaitych półlegalnych i nielegalnych metod kosztuje nasze budżety wiele pieniędzy.
dlatego z wielkim zadowoleniem witam inicjatywę komisji i propozycję która stanowi moim zdaniem pierwszy krok na drodze do uporządkowania tej dziedziny polegającą na wymianie obowiązkowej informacji na temat decyzji podatkowych.
chcę również podziękować pani poseł sprawozdawcy pani kaili za przygotowanie wyważonego sprawozdania.
jest jednak jeden temat kontrowersyjny o którym chcę powiedzieć kilka słów.
dwadzieścia pięć pani poseł proponuje aby komisja europejska rozważyła wprowadzenie minimalnych stawek podatku od firm w celu cytuję ograniczenia szkodliwej konkurencji podatkowej między państwami członkowskimi.
po pierwsze państwa członkowskie znajdują się na różnym poziomie rozwoju gospodarczego niektóre są w stanie oferować bardzo dobre warunki do działania biznesu inne po prostu nie mają takich środków. dotyczy to infrastruktury czy usług publicznych administracji rządowej.
dlatego nie jest rzeczą celową aby ustalać minimalne stawki podatkowe po prostu ze względu na to że część państw może po prostu nie być w stanie oferować takich usług dla biznesu.
i po drugie to jest decyzja polityczna.
w zależności od tego która partia wygrywa ta partia decyduje o podziale dochodu i o polityce podatkowej.
jeżeli koleżanka z portugalii się skarży że ludzie uciekają do holandii to niech obniżą podatki do poziomu niższego niż w holandii połowa holandii przyjedzie do portugalii.
bardzo proste!
celem powinno być zmuszenie rządów żeby konkurowały o firmy żeby konkurowały żeby przyciągnąć obywateli żeby przyciągnąć poszczególnych przedsiębiorców.
niestety widzę że na sali dominuje tendencja totalitarna że wszystko musi być jednolite.
dlatego sądzę że unia europejska musi zostać zniszczona.
chciałbym jednak powiedzieć szczerze że mam pewne wątpliwości co do sposobu prezentowania tej sprawy w parlamencie europejskim.
pani komisarz jurova powiada że w tamtym czasie nie istniało instrumentarium unii europejskiej nie istniały porozumienia prawne nie istniały zobowiązania.
prezydencja przypomina ja też chcę to przypomnieć że kwestia bezpieczeństwa narodowego jest w polu odpowiedzialności państw członkowskich i tam właśnie powinny toczyć się postępowania ustalające te fakty. jest to kwestia suwerennych decyzji tych państw.
parlament europejski ma pełne prawo zwracania się do opinii publicznej mobilizowania opinii publicznej ale czy ma prawo prowadzić postępowania śledcze?
myślę że na podstawie traktatów takie postępowania może prowadzić w odniesieniu do samych instytucji europejskich a nie państw członkowskich.
to oni chcą zniszczyć naszą cywilizację.
decyzje w sprawie sankcji dla przedstawicieli białoruskiego reżimu są dobrą wiadomością ze szczytu rady.
tylko dzięki presji politycznej i gospodarczej możemy skutecznie powstrzymać przemoc która dla łukaszenki jest dziś jedynym środkiem utrzymania jego władzy.
w konkluzjach z posiedzenia rady stwierdzono że oprócz deklaracji i gestów solidarności potrzebne jest konkretne wsparcie dla procesów demokratycznych zmian na białorusi.
polska od początku tego kryzysu postulowała utworzenie planu gospodarczego na rzecz demokratycznej białorusi który obejmie wsparcie finansowe programy stypendialne i ułatwienia w przekraczaniu granic.
gratuluję z tego miejsca premierowi morawieckiemu skuteczności w forsowaniu tego pomysłu i mam nadzieję że komisja skutecznie wcieli ten plan w życie.
ostatnie miesiące powinny również przekonać wiele państw członkowskich do zdecydowanej rewizji relacji z rosją która jest głównym źródłem niestabilności i konfliktów w naszym najbliższym sąsiedztwie.
od trzech miesięcy społeczeństwo białorusi wychodzi na ulice żeby domagać się czegoś co my w unii europejskiej bierzemy za rzecz oczywistą wolności demokracji i praworządności. ludzie giną na białorusi z rozkazu łukaszenki
co robi w tej sprawie unia europejska?
nakłada sankcje na czterdzieści osób.
przypomnę w dwa tysiące szesnaście roku w sprawie białorusi nałożyliśmy sankcje na sto siedemdziesiąt osób w dużo mniej poważnej sytuacji.
dzisiaj od lewa do prawa na tej sali padają głosy że sankcjami nie jest objęty sam prezydent łukaszenko.
jeżeli unia europejska chce zachować wiarygodność te sankcje muszą być w trybie pilnym nałożone na samego łukaszenkę.
sprawozdanie dotyczące przyszłej strategii leśnej cechuje się całościowym podejściem i nie tylko podkreśla ekologiczną rolę lasów ale także zwraca uwagę na ich społeczne aspekty.
europa potrzebuje ambitnej silnej strategii leśnej aby zapewnić skoordynowane podejście do lasów sektora leśno drzewnego i wielu świadczonych przez nie usług.
sprawozdanie należy poprzeć ponieważ po pierwsze opiera się na zasadach zrównoważonego rozwoju który promuje ekologiczne gospodarcze i społeczne funkcje lasów.
po drugie kładzie nacisk na aspekty ludzkie odnosząc się w szczególności do ludzi którzy pracują utrzymują się bezpośrednio lub pośrednio z lasów i sektora leśnego.
po trzecie apeluje o ambitną niezależną samodzielną strategię leśną unii europejskiej na okres po dwa tysiące dwadzieścia roku i podkreśla potrzebę lepszej koordynacji integracji z innymi przepisami unii europejskiej które odnoszą się do lasów leśnictwa a także rolnictwa.
one są bardzo ważne bardzo cenne i mogę zadeklarować że zarówno pan komisarz sinkeviius jak i ja bo razem pracujemy nad koncepcją tej strategii włączymy te uwagi które państwo przedstawiają w takim zakresie w jakim to jest możliwe.
mamy dotychczasową strategię nowa będzie oczywiście jej kontynuacją ale ulepszoną kontynuacją takie są nasze ambicje żeby przygotować lepszą strategię niż ta która była do tej pory.
strategia nie będzie wiążącym aktem prawnym zmuszającym państwa członkowskie do czegokolwiek.
będzie mamy taką nadzieję pewną uzgodnioną polityczną deklaracją woli państw członkowskich aby wspólnie na równych zasadach z równą uwagą dbać o to żeby zachować lasy europejskie we właściwym stanie.
wiele wypowiedzi państwa podkreślało kwestie wielofunkcyjności.
nie żeby tylko można było je podziwiać z daleka ale żeby można było z nich korzystać.
no i oczywiście rola gospodarcza.
dla mnie osobiście szczególnie ważne jest właściwe wykorzystanie elementów wspólnej polityki rolnej bo takie instrumenty są środki na zalesianie w drugim filarze.
wspomniałem i powtórzę agro leśnictwo jako jeden z potencjalnych ekoprogramów do których będziemy zachęcać państwa członkowskie rolników żeby z niego korzystali.
oczywiście będziemy też pamiętać o lasach na świecie mamy instrumenty we wspólnej w polityce handlowej unii europejskiej.
będziemy opierać nasze działania na badaniach naukowych oczywiście.
tutaj bardzo ważna jest współpraca z nauką i podejmowanie wszelkich działań w oparciu o solidną wiedzę naukową.
musimy też racjonalnie kształtować zapotrzebowanie na drewno żeby to oczywiście nie było kosztem nadmiernej eksploatacji lasów.
myślę że jesteśmy wspólnie na dobrej drodze żeby wypracować dobrą strategię leśną taką która będzie akceptowana przez wszystkich w unii europejskiej i konsekwentnie realizowana.
i dzięki niej zachowamy piękno naszych lasów ich wartości przyrodnicze ale także zachowamy ich ważny potencjał gospodarczy.
także my parlamentarzyści europejscy nie powinniśmy się skupiać na populistycznym licytowaniu się w propozycjach jak największej redukcji gazów cieplarnianych w jak najkrótszym czasie lecz poszukiwać realistycznych scenariuszy akceptowalnych dla wszystkich poszczególnych państw członkowskich i ich społeczeństw.
cel neutralności klimatycznej na który zgodziła się rada europejska w grudniu ubiegłego roku ma obowiązywać na poziomie unii.
przyjęto że osiągnięcie zeroemisyjności w poszczególnych państwach nastąpi w różnych perspektywach czasowych.
jest to zgodne z zasadami sprawiedliwej transformacji która musi brać pod uwagę różne pierwotne uwarunkowania przekształceń krajowych gospodarek.
także w projekcie rozporządzenia zakłada się osiągnięcie neutralności klimatycznej do dwa tysiące pięćdziesiąt r.
przez unię europejską jako całość.
tak to historyczny moment moment naszej parlamentarnej odpowiedzialności.
tak obiecywaliśmy ochronę środowiska wody powietrza ale obiecywaliśmy odpowiedzialność posługiwanie się faktami i konsekwencję.
tak myślimy o tym co za dziesięć lat za dwadzieścia za trzydzieści ale musimy myśleć o tym co za rok co za dwa i za trzy.
kiedy przeczytacie państwo dokładnie ocenę skutków choć na wiele spraw nie odpowiada dowiecie się państwo że beztrosko mówi się o tym jak wzrośnie bezrobocie jak wzrośnie ubóstwo energetyczne jak wzrośnie cena wody śmieci wreszcie cena energii.
obiecywaliśmy naszym obywatelom solidarność europejską i poszanowanie traktatów.
nasi premierzy prezydenci ustalili w radzie europejskiej że będziemy mówić o zeroemisyjności na poziomie unii europejskiej.
jeszcze kilkanaście kilka miesięcy temu słyszeliśmy od agencji środowiska że nie jesteśmy w stanie zrealizować ambitnego celu czterdzieści a już mówimy o pięćdziesiąt pięć wiedząc co się stanie z cenami uprawnień bo to się stało.
mamy nowe narzędzie nowej instytucje w dodatku niepoliczone.
zasłaniamy się hasłem że będą to naukowcy którzy będą znowu to jest niezgodne z traktatami wspierać komisję w odbieraniu praw państwom członkowskim.
nie dość że uważamy że tylko oni są odpowiedzialni za to żeby realizować strategię bioróżnorodności strategię od pola do stołu to jeszcze każemy im liczyć każemy im zatrudniać księgowych i zwiększać biurokrację.
tak jesteśmy odpowiedzialni i będziemy to potwierdzać swoim głosowaniem.
jednakże powinniśmy pamiętać że to przemysł jest nadal głównym czynnikiem rozwoju i dobrobytu europy. dlatego słusznie unia europejska obrała sobie za cel zwiększenie produkcji przemysłowej tak by stanowiła ona co najmniej dwadzieścia.
czterdzieści dopiero kilka lat temu uzgodniła zasady osiągnięcia tego celu natomiast na stronach komisji europejskiej mamy ekspertyzy które mówią że będzie ciężko osiągnąć.
czterdzieści a więc pojawia się pytanie dlaczego w pierwszej kolejności nie analizujemy dlaczego jest problem w osiągnięciu celów a stawiamy nowe założenia?
pani przewodnicząca! musimy mówić jak poważni politycy a nie jak uczestnicy młodzieżowego strajku klimatycznego. mówmy konkretnie o kosztach polityki klimatycznej i jej ofiarach.
powiem wam jaka jest cena zielonego ładu z perspektywy ludzi mieszkańców mojego regionu.
koszt stworzenia nowych miejsc pracy dla pracowników samej tylko polskiej grupy górniczej to dwieście miliardów złotych.
a mowa tylko o jednej spółce jednej z największych w europie.
sto czterdzieści miliardów zabraknie do przeprowadzenia modernizacji śląska.
tych środków nie dostaniemy z brukseli.
kilka państw zarabia na wymuszanych technologiach a regiony takie jak śląsk mają pogrążyć się w biedzie i kryzysie społecznym.
są państwa których transformacja klimatyczna nic nie będzie kosztować inne państwa poradzą sobie przy minimalnym wysiłku. polska której przemysł jest najbardziej uzależniony od węgla będzie zdewastowana gospodarczo i społecznie a komisja europejska i niektórzy europosłowie zamiast nas zrozumieć
straszą sankcjami i grożą obcięciem funduszy.
to jest wasza sprawiedliwość!
dzisiaj musimy wziąć odpowiedzialność za naszą wspólną przyszłość przyszłość naszych dzieci a decyzję tę musimy podjąć w szczególnie trudnym dla europy czasie bezprecedensowego kryzysu ekonomicznego i pandemii zagrażającej naszemu zdrowiu i życiu.
o działanie apelują do nas młodzi ludzie ci do których będzie należała przyszłość i my jesteśmy im to działanie winni.
popieramy dzisiaj najbardziej ambitny na świecie plan walki ze zmianami klimatycznymi znacząco redukując emisje tu i teraz.
na naszych oczach równolegle do walki ze zmianą klimatu odbywa się ogólnoświatowa nie tylko ogólnoeuropejska rewolucja przemysłowa.
żeby nadążyć za zmianami już dzisiaj musimy budować miejsca pracy przyszłości ale równocześnie musimy dbać aby nikt nie został sam z tyłu bez wsparcia.
stąd konieczne jest stworzenie skutecznych mechanizmów sprawiedliwej transformacji.
głosujemy dziś nad prawem klimatycznym które mówi o celach jakie chcemy osiągnąć ale nie możemy zapomnieć że jest to tylko część europejskiego zielonego ładu który musi być kołem zamachowym naszej gospodarki.
nowa strategia leśna powinna stanowić kluczowe ramy prawne dla spójnych skoordynowanych działań na szczeblu unii europejskiej.
ona powinna być kontynuacją poprzedniej z wyraźnym podkreśleniem zachowania zasady suwerenności i kompetencji państw członkowskich w zarządzaniu lasami.
dla polski bardzo istotne jest wzmocnienie roli stałego komitetu ds.
leśnictwa nie tylko jako sieci dyskusyjnej służącej wymianie wiedzy i ekspertyz ale także jako forum opiniotwórczego dla inicjatyw leśnych w instytucjach unijnych.
zapewnienie trwałości lasów poprzez poprawę odporności szczególnie w zakresie ochrony przed pożarami suszami szkodnikami chorobami i innymi zagrożeniami których występowanie może wzrosnąć na skutek zmiany klimatu powinno być jednym z głównych celów nowej strategii.
niezabezpieczenie lasów przed zamieraniem będzie skutkować utratą na tych terenach specyficznych cech ekosystemów leśnych na długie lata.
myślę że prawie wszyscy na tej sali jesteśmy zgodni co do tego że chcemy zapewnić sobie oraz naszym dzieciom i wnukom świeże powietrze czystą wodę i bezpieczne środowisko naturalne.
w ogóle jak słucham tej naszej dzisiejszej dyskusji to odnoszę wrażenie że wszyscy po trochu mamy trochę racji.
bez wątpienia potrzebujemy ambitnych celów w zakresie polityki klimatycznej i sporego wysiłku wszystkich europejczyków aby je osiągnąć.
w drodze do osiągnięcia tych celów nie możemy pozbawić miejsc pracy setek tysięcy europejczyków.
nie możemy też przerzucać kosztów tej transformacji na zwykłych obywateli którzy będą musieli je pokryć chociażby w postaci wyższych rachunków za prąd.
tak stawiajmy sobie poprzeczkę wysoko ale dajmy jednocześnie też europejskim firmom i obywatelom narzędzia i środki by tę poprzeczkę przeskoczyć.
z zadowoleniem przyjęliśmy fakt że rada europejska znalazła ostateczne porozumienie w sprawie sankcji dla osób odpowiedzialnych za stosowanie przemocy i represji wobec protestujących na białorusi.
jednak proces dochodzenia do tego porozumienia i przeciągające się w nieskończoność negocjacje pokazały jak system zarządzania unią jest niewydolny bo nawet w najbardziej oczywistych kwestiach wymaga jednomyślności wszystkich członków rady. zgodnie z zaprezentowaną agendą liderów do połowy przyszłego roku rada europejska planuje podejmowanie licznych działań strategicznych
w obszarze polityki zagranicznej.
chodzi między innymi o nasze relacje z chinami afryką rosją czy wreszcie wielką brytanią.
w tym kontekście jestem przekonany że rada powinna jak najszybciej podjąć efektywne starania żeby odstąpić od stosowania niefunkcjonalnej zasady jednomyślności na rzecz stosowania metody wspólnotowej w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
w tym celu nie jest niezbędna zmiana traktatów wystarczy jedynie wola polityczna państw członkowskich.
nie możemy prowadzić nieskutecznej i rozwodnionej polityki zagranicznej jedynie dlatego że kluczowe decyzje mogą być blokowane przez partykularne interesy któregoś z państw.
unia nie może być kolosem na glinianych nogach.
mamy uzasadnione aspiracje a jak się okazało na przykład w sprawie białorusi brak naszych zdolności do skutecznego działania obnażył jeden pomniejszy satrapa.
traktat lizboński zwiększa kompetencje parlamentu europejskiego wymaga to określonych dostosowań.
chodzi między innymi o zidentyfikowanie w obecnych rozporządzeniach uprawnień wykonawczych i delegowanych przyznanych komisji zgodnie z art.
tak naprawdę aby zobaczyć cały obraz reformy wpr trzeba poznać kształt aktów delegowanych i wykonawczych które komisja ma przedstawić.
często diabeł tkwi w szczegółach.
wreszcie chcę stwierdzić że posłowie powinni być lepiej informowani i włączeni w proces negocjacji z radą i komisją.
dzisiaj podczas poprzedniej debaty udowodniliśmy że stoimy po stronie rolników że walczymy o ich interes walczymy o dopłaty bezpośrednie i o wspólną politykę rolną.
jesteśmy pańskimi sojusznikami.
silna rola parlamentu europejskiego to nie tylko obrona traktatu z lizbony ale przede wszystkim obrona interesu rolników.
jeżeli pan komisarz wskazuje że dodaliśmy tu już pewne rozwiązania do aktów delegowanych to ja chciałbym zwrócić uwagę że to nie jest decyzja polityczna ale jest to decyzja stricte prawna.
a to będzie oznaczało że w sytuacji zastosowania rozwiązań niezgodnych z traktatem z lizbony całość pakietu legislacyjnego zostanie zawieszona i przestanie funkcjonować a wtedy rolnicy nie będą mogli korzystać ze wspólnej polityki rolnej z wielu rozwiązań.
apeluję więc o to abyśmy wrócili do tych pierwotnych rozwiązań które komisja europejska zaproponowała i które były dobrze przygotowane zgodnie z literą prawa.
później na skutek interwencji rady państwo się z szeregu rozwiązań wycofali a szkoda.
w parlamencie europejskim jesteśmy zgodni w kwestii scalenia wszystkich unijnych instrumentów finansowych na rzecz badań naukowych i innowacji tak aby w następnych okresach planowania działały we wszystkich wspólnych ramach strategicznych.
zgadzam się że takie rozwiązanie przyczyni się nie tylko do wzmocnienia konkurencyjności europy na arenie międzynarodowej ale również w znaczącym stopniu pomoże uprościć zasady i przyśpieszyć proces uzyskiwania dotacji przez beneficjentów.
możemy również zauważyć dużą rozbieżność między państwami członkowskimi przejawiającą się przede wszystkim w różnym stopniu nakładów na badania i innowacje oraz dostępu do zaplecza naukowego.
proszę zwrócić uwagę że linia tak charakterystycznego kontrastu pomiędzy krajami przebiega przede wszystkim wzdłuż państw należących do tzw.
zastosowanie wspólnego katalogu procedur administracyjno finansowych organizacyjnych i informacyjnych oraz wymuszenie harmonizacji zasad i warunków uczestnictwa w różnych programach w kierunku tworzenia wspólnego i przejrzystego systemu w ramach europejskiej przestrzeni badawczej leży w interesie wszystkich państw członkowskich.