kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
na tej sali jest też wdowa po moim przyjacielu pawle adamowiczu prezydencie gdańska który został zamordowany tylko dlatego że ktoś nie zgadzał się z jego poglądami.
nie niuansowanie nienawiści nie normalizowanie nienawiści ale nazywanie nienawiści po imieniu bo ona ma swoje imię ma swój symbol partyjny ma swoją nazwę.
trzeba nazywać rzeczy po imieniu zanim powstanie drugi auschwitz. i o to dzisiaj proszę.
chciałabym zadać pani pytanie czy pani przeglądnęła podstawy programowe do wychowania do życia w rodzinie?
mamy rodzica który podejmuje decyzję w jaki sposób będzie się odbywało kształcenie. to jest obowiązek wynikający z przepisów że dyrektor razem z wychowawcą przygotowują rodzica i dziecko do tejże właśnie edukacji.
wreszcie czy pani wie że rodzice wspólnie z nauczycielami ustalają program wychowawczo profilaktyczny gdzie wszystkie niezbędne elementy które uznają za ważne w edukacji ich dzieci muszą wybrzmieć?
parlament europejski poprzedniej kadencji przyjął pakiet mobilności jednocześnie bardzo zmieniając wyjściową propozycję komisji europejskiej.
panie przewodniczący! pani komisarz! branża lotnicza przyczynia się w istotny sposób do wzrostu gospodarczego zwiększenia zatrudnienia rozwoju turystyki usług i jej towarzyszących kontaktów międzyludzkich mobilności obywateli jak również spójności regionalnej i społecznej unii europejskiej.
sektor lotniczy zapewnia ponad pięć milionów miejsc pracy a jego wkład w europejski pkb to blisko trzysta sześćdziesiąt pięć miliardów euro.
dane te pokazują jak ważny i przyszłościowy jest to sektor a jednocześnie mamy świadomość z jak wieloma problemami boryka się ta branża w europie.
dlatego powinniśmy podjąć działania których celem z jednej strony jest zapewnienie uczciwej konkurencji stworzenie dobrej sieci połączeń zapewnienie bezpieczeństwa pasażerów które jest możliwe dzięki wzrostowi bezpieczeństwa całego sektora a także zadbać o prawa pracowników i pasażerów.
z drugiej zaś strony należy przyspieszyć wdrożenie jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej gdyż dotychczasowa fragmentacja stanowi duże obciążenie dla europejskich przewoźników lotniczych a to z kolei powoduje obniżenie konkurencyjności całego sektora.
rynek wewnętrzny to przede wszystkim szereg przepisów prawnych finansowych a także ograniczeń takich jak na przykład wewnątrzunijny system handlu uprawnieniami do emisji które w wyraźny sposób osłabiają europejskie floty.
osobiście liczę i bardzo o to panią proszę pani komisarz aby grudniowa propozycja komisji która zostanie zaprezentowana zwiększała konkurencyjność sektora i przedstawiała długofalową strategię dla jego rozwoju dla sektora lotniczego.
stały wzrost liczby pasażerów podróżujących drogą lotniczą to powód do dumy i niezaprzeczalny sukces europejskich linii lotniczych.
komisja europejska słusznie chce wyjść naprzeciw problemom teraźniejszości i przyszłości tego sektora projektując pakiet lotniczy.
taki zbiór regulacji nie może jednak doprowadzić do wyhamowania dynamicznego rozwoju europejskiej branży lotniczej zwłaszcza poprzez narzucenie przedsiębiorcom znacznych obciążeń finansowych i administracyjnych.
w pierwszej kolejności musimy zatroszczyć się o bezpieczeństwo pilotów pasażerów i obsługi naziemnej oraz znaleźć sposób na wczesne eliminowanie zagrożeń dla ruchu lotniczego.
ważne jest również wspieranie innowacyjności która jest kluczem do budowania efektywnych narzędzi kontroli powietrznej.
powinniśmy choć rozsądniej niż do tej pory inwestować w infrastrukturę zarówno w lotniska jak i drogowe połączenia poprawiające komunikację między portami lotniczymi a obszarami zurbanizowanymi.
musimy również zadbać o to aby na światowym rynku lotniczym europejskie linie lotnicze nie były poddawane nieuczciwej presji przez konkurencję nieakceptującą zasad wolnego rynku. życzyłbym sobie by propozycja komisji zawierała odpowiedź na te właśnie wyzwania.
jednak będąc w europie wrażliwi na aspekty ekologiczne powinniśmy być twardzi i zasadniczo żądać od kanady spełnienia naszych rygorystycznych standardów.
bardzo się cieszę że pani komisarz wspomniała o tym w swoim wystąpieniu.
nie powinniśmy jednak koncentrować się tylko na zrównoważonym rozwoju powinniśmy również poruszać tematy wydobycia środków zagrażających życiu i zdrowiu takich jak azbest którego używanie i wydobycie jest w europie zakazane.
dodatkowo należy zauważyć różnicę w regulacjach dotyczących organizmów genetycznie zmodyfikowanych.
to jest temat szczególnie drażliwy w moim kraju ale oczywiście cały rozdział dotyczący rolnictwa jest ważny dla obu stron.
dalej należałoby wspomnieć o zobowiązaniach dotyczących redukcji emisji co.
tutaj też powinniśmy twardo nalegać na przestrzeganie naszych zakazów.
europejski filar praw socjalnych jest działaniem wzmacniającym społeczny wymiar unii europejskiej.
to dobry kierunek bo europę stanowią jej obywatele bo europa to ludzie.
pragnę jednak podkreślić że filar społeczny powinien być traktowany jak mapa drogowa.
powinien on wspierać funkcjonowanie rynków pracy i systemów ochrony socjalnej jednocześnie uwzględniając kompetencje krajowe i zasadę pomocniczości bo to państwa członkowskie są odpowiedzialne za budowanie zasad i praw społecznych a unia europejska może w tej materii służyć pomocą.
chciałabym w tym miejscu zwrócić państwa uwagę na bardzo skuteczny program społeczny realizowany przez polski rząd.
bardzo ważny jest fakt iż dokument pozwala na zastosowanie różnorodności polityk społecznych poszczególnych krajów członkowskich.
ten dokument to też swoista europejska odpowiedź na niekorzystne efekty globalizacji jako sprawiedliwe wyrównywanie dysproporcji.
zdecydowanie upominamy się w nim by europa stała się autentycznym ambasadorem i wzorcem wartości społecznych.
sprzeciwiamy się natomiast wszelkim próbom komisji dążącym do unifikacji systemu zabezpieczenia społecznego w poszczególnych państwach członkowskich unii europejskiej.
zrównoważony i trwały wzrost może zostać osiągnięty dzięki połączeniu polityki wspierającej inwestycje i pobudzającej zatrudnienie przy jednoczesnym wspieraniu inicjatyw wzmacniających spójność społeczną i wyrównujących różnice między regionami.
dlatego też uważam za słuszne włączenie europejskiego filaru praw socjalnych w proces zarządzania gospodarczego w ramach europejskiego semestru.
pozwoli to na lepsze monitorowanie realizacji założeń filaru i da jasny sygnał krajom członkowskim że aspekty społeczne i zatrudnieniowe są nierozerwalnie związane z zarządzaniem gospodarczym.
gospodarka europejska wróciła na ścieżkę wzrostu i to dobry moment aby skoncentrować się na zwiększeniu inwestycji i wydajności za czym musi iść wzrost zarobków i poprawa warunków pracy.
w tym obszarze zadaniem unii jest przede wszystkim wspieranie państw członkowskich w reformach pobudzających wzrost i zwiększających włączenie społeczne gdyż to głównie na nich spoczywa odpowiedzialność za realizację zobowiązań filaru.
mam też nadzieję że w działaniach na poziomie unijnym komisja bazować będzie na sprawdzonych instrumentach jak chociażby europejski fundusz społeczny który dysponuje prawie jedną czwartą całości finansowania w ramach funduszy strukturalnych i inwestycyjnych unii europejskiej.
wielokrotnie w ostatnich latach słyszeliśmy tu na tej sali ale także w państwach członkowskich głosy krytyki dotyczące umów handlowych usługowych inwestycyjnych na przykład właśnie umowy ttip ze stanami zjednoczonymi czy umowy handlowej ceta z kanadą
ci sami ludzie często albo te same środowiska teraz podnoszą głosy krytyki wobec prezydenta donalda trumpa i stanowiska stanów zjednoczonych w sprawie ceł które wiążą handel między innymi między unią europejską a stanami zjednoczonymi.
no przecież to jest wspaniały przykład na to właśnie czym się kończy taki nacjonalizm szowinizm zamykanie swoich narodów i państw przed innymi ograniczanie handlu.
czyli jeśli handel miałby być otwarty dla unii europejskiej to jest dobrze jeżeli miałby być zamykany dla nas to to jest źle.
chcę powiedzieć że przeżywamy dobrą szkołę na to jakim świat powinien być.
ja chcę pochwalić komisję europejską właśnie za stanowisko które prezentuje za stanowisko które jest działaniem na rzecz otwarcia i otwierania się na inne państwa na inne rejony ekonomiczne świata i tą polityką możemy doprowadzić także do zamknięcia konfliktu ze stanami zjednoczonymi a nie odwrotnie.
wejście stanów zjednoczonych na ścieżkę protekcjonizmu w odniesieniu do przemysłu stali i aluminium jest niewątpliwie informacją niepokojącą i smutną.
historia pokazuje bowiem że taka polityka nigdy nie kończy się happy endem zaś europa i stany zjednoczone zawsze większe korzyści osiągały współpracując ze sobą.
decyzja stanów zjednoczonych wymusza jednak na unii konieczność reakcji.
w moim przekonaniu musi ona być trzyetapowa.
po pierwsze musimy negocjować ze stanami stałe przedłużenie funkcjonującego obecnie do końca czerwca wyłączenia państw unijnych z nałożonych ceł oraz zaproponowanie współpracy nad rozwiązaniem światowego problemu jakim jest nadprodukcja stali.
jeżeli nie uda się tego osiągnąć unia powinna złożyć skargę do światowej organizacji handlu a następnie podjąć również dodatkowe działania zabezpieczające przemysł europejski.
otóż ten powrót do europy okazał się być inny niż ludzie przypuszczali.
dobrobyt jest wiemy to wszyscy tylko dla niektórych a polscy robotnicy z solidarności nie przewidywali że ich zakłady pracy znikną a nie zostaną zmodernizowane.
blhende landschaften o których mówił niedawno wolf biermann nie powstały niestety w europie środkowo wschodniej być może powstały na terenie dawnego nrd. ja chciałbym o tym przypomnieć i powiązać to z debatą na temat swobodnego przepływu osób migracji praw socjalnych.
ci którzy zwracają uwagę tylko na konsekwencje imigracji do swoich krajów zapominają o korzyściach jakie ich kraje odnoszą z otwarcia rynku w europie środkowo wschodniej i o tym jak robotnicy pracownicy w tych krajach traktowani są przez ich firmy które przyczyniają się do wzrostu ich zamożności. powinniśmy widzieć te dwie strony medalu i myślę że ta rocznica
unia europejska i japonia reprezentują razem ponad jeden pięć światowego handlu.
wiele wysokiej jakości produktów japońskich od lat cieszy się zaufaniem sporej części europejczyków.
wzajemna umowa o wolnym handlu powinna znacząco ułatwić naszym przedsiębiorcom pozyskiwanie towarów a także rozszerzenie eksportu do japonii.
świadczy o tym choćby fakt że zdecydowana ich większość aprobuje rozpoczęcie negocjacji. kwestie takie jak cła prawa własności intelektualnej konkurencyjność przedsiębiorstw a nade wszystko usuwanie barier pozataryfowych i przeszkód w dostępie do rynku zamówień publicznych muszą zostać usystematyzowane.
należy przy tym zwrócić uwagę na konieczność dokonywania oceny postępów w niwelowaniu barier pozataryfowych po rozpoczęciu negocjacji co pozostaje nie bez znaczenia dla przyszłego stanowiska parlamentu.
zapobiegając niekontrolowanemu wzrostowi importu musimy także uwzględnić skutecznie dwustronne środki ochronne szczególnie w odniesieniu do sektorów takich jak motoryzacja aby nie spowodować zagrożenia dla przedsiębiorców europejskich.
celem jednolitego rynku jest swobodny przepływ towarów usług i kapitału pomiędzy państwami członkowskimi co prowadzić ma do zrównoważonego wzrostu gospodarczego. obywatele wciąż jednak napotykają trudności w jego sprawnym funkcjonowaniu szczególnie wskutek szeregu luk prawnych a także niedostatecznych informacji.
zgadzam się więc z koniecznością przedstawienia komisji i państwom członkowskim zaleceń które przyczynią się do unormowania działania jednolitego rynku gdyż poprawa możliwa będzie tylko przy zaangażowaniu państw członkowskich. konieczne jest ujednolicenie choćby uznawania kwalifikacji zawodowych czy dostępu do świadczeń zdrowotnych i emerytalnych a także usług bankowych.
popieram wezwanie do modernizacji krajowych administracji publicznych w kierunku upowszechniania usług elektronicznych.
pozytywnie odbieram również postulat ściślejszej współpracy pomiędzy parlamentem radą komisją i państwami członkowskimi ukierunkowanej na zwiększenie wpływu obywateli w sprawach wewnętrznych unii.
republika środkowoafrykańska jest jednym z najbiedniejszych krajów na świecie który jak wielu już kolegów i koleżanek powiedziało mierzy się z największym kryzysem humanitarnym od czasu uzyskania niepodległości w tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt r.
w konsekwencji konfliktu między chrześcijańskim południem i muzułmańską północą ponad połowa ludności wymaga natychmiastowej pomocy humanitarnej.
ważne jest to że unia europejska zwiększyła wsparcie dla republiki środkowoafrykańskiej nie tylko w postaci pomocy humanitarnej ale także projektów rozwojowych w obszarze zdrowia tworzenia miejsc pracy czy integracji gospodarczej kobiet.
apeluję jednak o wzmocnienie politycznego przekazu w kwestiach takich właśnie jak budowanie pokoju zapewnienie bezpieczeństwa i poszanowanie praw człowieka.
pomimo wysiłków społeczności międzynarodowej sytuacja humanitarna i w dziedzinie bezpieczeństwa republiki środkowoafrykańskiej pozostaje dramatyczna a nawet się pogarsza.
misja unii europejskiej misja pomostowa była sukcesem co ocenili również członkowie sede odwiedzający republikę środkowej afryki wydaje się jednak że trwała zbyt krótko.
splot nieszczęśliwych okoliczności związanych z funkcjonowaniem minusca misji onz spowodował że nie mogła ona wypełnić skutecznie swojego mandatu.
doceniam zaangażowanie sekretarza generalnego onz rady bezpieczeństwa wydaje się jednak że społeczność międzynarodowa powinna zwiększyć wysiłki wspierające republikę środkowej afryki.
to może być ognisko naprawdę dramatycznej radykalizacji i pogorszenia sytuacji bezpieczeństwa.
koordynacji pomocy humanitarnej dotyczącego uchodźców z syrii wynika że liczba uchodźców lawinowo rośnie i każdego dnia syryjską granicę opuszcza ponad pięć zero osób. jest to ogromny problem dla krajów tego regionu przede wszystkim dla libanu i jordanii w których przebywa zdecydowana większość syryjczyków. uważam że w pierwszej kolejności powinniśmy skupić uwagę na pomocy uchodźcom a nie na poszukiwaniu środków których celem jest powstrzymanie nielegalnej emigracji. wystarczy zestawić dwie liczby w bułgarii która ostatnio skarżyła się na masowy napływ syryjczyków
pięćset zero czy zatem nie warto się skupić na pomocy państwom ościennym tak by zapobiec większej destabilizacji całego bliskiego wschodu?
w chwili obecnej pomoc ta jest bardzo ograniczona.
jedynie dwanaście państw członkowskich jest w nią zaangażowanych.
rozumiem że wiele krajów ma olbrzymie problemy budżetowe.
to destabilizuje sytuację wewnętrzną.
dlaczego zajmujemy się pojedynczymi produktami?
dlaczego ryżu miałyby dotyczyć inne zasady niż dotyczą innych produktów?
nie ma żadnego powodu żeby tak było.
mówicie że naszym obowiązkiem jest chronić producentów.
naszym obowiązkiem jest chronić konsumentów przede wszystkim.
to konsumentów jest więcej konsumenci są we wszystkich dwadzieścia osiem a nie tylko w siedem krajach.
i to konsumenci będą musieli zapłacić drożej za ryż tylko dlatego że ktoś się uparł hodować ryż w europie drożej niż w azji.
jeśli ktoś produkuje ryż taniej i ja chcę od niego kupić to jest moja sprawa między mną a nim.
a producent ryżu nie ma prawa z tego powodu stawać między nami i mówić że jemu się coś należy bo on chce hodować ryż tutaj.
jak mu się to nie opłaca niech hoduje coś innego.
to co robicie jest jak zwykle.
dobrzy na cudzy koszt na koszt konsumentów.
jak producenci uważają że mogą takie rzeczy robić to niech wezmą widły i niech sami może wyganiają producentów z granic bo to się niczym moralnie nie różni od tego co tutaj proponujecie.
a czym mają biedne kraje handlować?
utrzymujące się w sudanie od blisko miesiąca protesty stają się coraz krwawsze a sytuacja w kraju coraz bardziej napięta.
ogromna większość sudańczyków żyje w skrajnym ubóstwie utrzymując się za równowartość poniżej dolara dziennie dlatego zrozumiałe jest że rosnące ceny oraz niedobory żywności wyprowadziły sudańczyków na ulice.
zrozumiałe jest też że sudańczycy nie chcą się zgodzić na zmiany w konstytucji które pozwoliłyby na utrzymanie prezydenta baszira oskarżonego przez międzynarodowy trybunał karny o zbrodnie przeciwko ludzkości zbrodnie wojenne oraz ludobójstwo u władzy po zakończeniu obecnej kadencji.
tym samym uważam że obowiązkiem unii europejskiej jest domagać się od władz sudanu aby zaprzestały użycia siły podczas pokojowych demonstracji uwolniły niesłusznie aresztowanych obrońców praw człowieka dziennikarzy oraz przedstawicieli opozycji a także zaprzestały prześladowań chrześcijan i przedstawicieli innych religii.
bardzo niepokojące są też informacje dotyczące ograniczania wolności słowa a w szczególności zaś restrykcje w dostępie do internetu oraz cenzura prasy.
pani przewodnicząca! żeby powiedzieć dlaczego głosowałem przeciwko temu sprawozdaniu to przeczytam tylko jedno zdanie przypomnijmy że jest to sprawozdanie na temat handlu porozumienia handlowego z ameryką środkową przypomina się o zobowiązaniu się unii europejskiej i innych sygnatariuszy do włączenia aspektu równości płci do polityki handlowej;
wzywa się strony do zaakceptowania aspektu płci w układzie oraz do promowania i wspierania włączenia w ramach przyszłego przeglądu specjalnego rozdziału poświęconego płci.
mam nawet tytuł na ten rozdział dla państwa nazwijmy go handel jest kobietą podobnie jak kobietą była kopernik jak kobietą była galileusz i kobietą była newton.
chciałem pana zapytać te standardy na które się pan powołuje to ta sama argumentacja na którą przeciwko krajom europy wschodniej powołują się kraje europy zachodniej kiedy na przykład chcą wprowadzić ten pakiet mobilności zapobiegać konkurencji jak to nazywają dumpingowi socjalnemu.
nie rób drugiemu co tobie niemiłe.
chciałem zwrócić pani uwagę żeby nie szufladkowała pani ludzi po wyglądzie.
być może oni czują się kobietami i teraz jest im przez panią przykro.
proszę wstać i przeprosić tych ludzi i powstrzymać się na przyszłość od takich szowinistycznych wypowiedzi.
proszę nie mówić ludziom kim mają być.
są systemy polityczne które są znacznie gorsze dla ludzkiego życia i walki z głodem;
w europie kilkadziesiąt lat temu kraj który ma bardzo dobre warunki rolnicze został doprowadzony przez komunizm do głodu wskutek którego zginęło więcej ludzi w jednym kraju niż na całym świecie ginie w tej chwili.
radziłbym się zastanowić nad tym co się mówi w tej izbie.
pan komisarz powiedział o pierwszym najważniejszym celu.
kosztowna walka ze zmianami klimatycznymi jest ważniejsza od walki z ubóstwem.
ja sam dostałem w tym tygodniu takie zapytanie czy unia europejska nie myli celów i środków i zamiast walczyć ze skutkami ocieplenia rozpoczyna najdroższą w historii ludzkości walkę z wiatrakami czyli ze zmianami klimatycznymi?
myślę że najlepszym dowodem na brak sprzeczności między działaniami na rzecz klimatu a likwidowaniem głodu byłaby skuteczność w tej drugiej dziedzinie czyli w rzeczywistym wyeliminowaniu głodu na świecie. wtedy nikt by nam nie zarzucił że priorytety są wadliwe i że przedkładamy walkę z klimatem nad walkę z głodem o czym mówił też pan poseł
brak wspólnej strategii na poziomie międzynarodowym niepokoi szczególnie w świetle ciągle rosnącej liczby ludności świata która ma osiągnąć dziewięć mld w dwa tysiące pięćdziesiąt roku.
wszyscy dobrze pamiętamy skutki kryzysu żywnościowego w roku dwa tysiące siedem kiedy w wyniku nagłego wzrostu cen podstawowych produktów rolnych miliony ludzi na całym świecie stanęły w obliczu braku pożywienia.
myślę że kryzys ten powinien być dla nas lekcją.
musimy zatrzymać działania zmierzające do ograniczania produkcji rolnej tak popularne o dziwo w ostatnich latach w naszej unii.
uważam że w świetle światowych trendów na rynku żywnościowym każda próba ograniczenia wpr jest nierozsądnym posunięciem które w bliskiej przyszłości grozi bezpieczeństwu żywnościowemu naszego kontynentu.
dwa tysiące czternaście dwa tysiące dwadzieścia należy też zachować współfinansowanie przy obecnych stawkach płatności zaliczkowych. obniżenie środków na spójność jest niedopuszczalne i spowoduje turbulencje między dwoma okresami programowania.
ponadto mamy brexit.
wszystkie państwa członkowskie powinny wnosić wkład na podstawie tych samych zasad.
przyczyny stojące za obecnymi mechanizmami korekcji są już nieaktualne.
struktura wydatków uległa bowiem zmianie i nie ma państw członkowskich z nadmiernym obciążeniem.
pani przewodnicząca! historia podobno się nie powtarza ale w przypadku wrf powtarza się w sposób niekorzystny dla parlamentu europejskiego. od czasu przedłożenia projektu komisji czyli od maja dwa tysiące osiemnaście roku parlament jest w bardzo niewygodnej
i słusznie nie negocjuje dalej projektów sektorowych dlatego że trudno jest rozmawiać o regułach jeśli nie zna się liczb.
budżet to są liczby a nie deklaracje.
jest dzisiaj nieobecny więc nie dowiemy się czy jego spotkania z liderami państw członkowskich zwane w budżetowym slangu confessionals doprowadziły do zbliżenia stanowiska czy nie.
jeżeli doprowadziły to jakieś szanse powodzenia ma nadzwyczajny szczyt dwadzieścia lutego i nowy negotiating box ale ja pamiętam że nigdy nie udawało się osiągnąć porozumienia za pierwszym razem więc tego się dzisiaj nie dowiemy.
ten kalendarz wydaje się mało realny w tym roku.
jednak najgorszy scenariusz to długotrwały przetarg pomiędzy instytucjami.
tego ludzie nie lubią to buduje zły wizerunek w unii europejskiej bo beneficjenci chcą mieć przewidywalność inwestowania.
zaproponowane przez poprzednią komisję cięcia w unijnym budżecie na dwie najważniejsze polityki spójności o dziesięć i wpr o piętnaście zostały właśnie odrzucone w stanowisku przyjętym na początku lutego w portugalii przez siedemnaście krajów z grupy przyjaciół spójności.
konieczne jest więc zwiększenie budżetu zarówno przez podniesienie składek członkowskich jak i likwidację istniejących rabatów a być może również uruchomienie nowych źródeł dochodów własnych.
kompromis w radzie w tym zakresie jest możliwy ale pod warunkiem że odejdziemy od negocjacji opartych na konstrukcji płatnicy netto kontra beneficjenci netto a weźmiemy również pod uwagę korzyści poszczególnych krajów unijnych wynikające z uczestnictwa we wspólnym rynku a także przepływy kapitałowe.
płatnicy netto z reguły korzystają bardzo mocno z udziału we wspólnym rynku.
na przykład niemcy wpłacają dwadzieścia siedem miliardów euro składki rocznie a korzyści ze wspólnego rynku wynoszą aż dwieście dziesięć miliardów rocznie.
ponadto kraje europy zachodniej osiągają inne korzyści z rozszerzenia unii.
tylko wzięcie pod uwagę tych wszystkich przepływów daje moim zdaniem możliwość racjonalnej rozmowy o kształcie przyszłego budżetu i szansę na porozumienie.
stanowczo sprzeciwiam się wszelkim formom przemocy wobec kobiet a zwłaszcza okaleczaniu narządów płciowych.
jest ona bestialską formą okaleczania głównie młodych dziewczynek dlatego głosowałam za tą rezolucją.
niestety niektóre grupy polityczne nie powstrzymały się od promowania swoich ideologicznych pomysłów również i w tej rezolucji.
okaleczanie narządów płciowych można co prawda postawić na równi z przymusowymi małżeństwami w tym szczególnie małżeństwami dzieci ale nie da się tego porównać z brakiem kompleksowej edukacji seksualnej.
pięć i ust. dwadzieścia jeden w których użyto sformułowania zdrowie seksualne i reprodukcyjne.
o ile faktycznie opieka okołoporodowa kobiet okaleczonych wymaga szczególnych starań to zdecydowanie sprzeciwiamy się rozumieniu tego sformułowania jako dostępu do aborcji.
ponadto nie zgadzam się z ust.
dwadzieścia który traktuje o ratyfikowaniu przez unię konwencji stambulskiej.
to bardzo dobrze że pracujemy nad strategią na rzecz równouprawnienia płci.
gdyby do dwa tysiące trzydzieści roku wszystkie państwa świata zlikwidowały zjawisko dyskryminacji ze względu na płeć i zagwarantowały obywatelom równouprawnienie w tym jednym aspekcie światowe pkb zwiększyłoby się o sześć bilionów dolarów.
przecież i świata i europy nie stać na to żeby zrezygnować z zaangażowania kobiet.
nie stać ani gospodarczo ani społecznie.
miałem wystąpienie z innej perspektywy ale po raz kolejny biorę udział w debacie na temat równości kobiet i mężczyzn w której uczestniczą przede wszystkim kobiety.
i nachodzi mnie taka refleksja że za każdym razem gdy rozmawiamy na tej sali o wielkich pieniądzach o bombach o rakietach o władzy to sala debata zdominowana jest przez mężczyzn.