kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
zużyć produkowany co dwa nawet do czterdzieści w produkcji metanolu i kolejno do produkcji tworzyw sztucznych?
ja mówię o czystych technologiach wykorzystania węgla.
zaletą europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego jest to iż dostrzega potrzebę zapewnienia dywersyfikacji dostaw i źródeł energii.
ważnym elementem jest również to że zacieśnia współpracę regionalną w dziedzinie energetyki.
nie możemy jednak być bezkrytyczni wobec tego dokumentu.
ja osobiście bardzo stanowczo protestuję przeciwko postulatowi dekarbonizacji.
lekceważenie tego problemu zaprzecza idei solidarności unii europejskiej i podważa szczerość intencji w budowaniu prężnej gospodarki unii europejskiej.
mówicie państwo że kraje takie jak polska muszą się dostosować i muszą zrezygnować z kopalnych surowców energetycznych.
nie interesuje was jakie to oznacza koszty dla mojego i kilku innych krajów.
łatwo mówić o postulatach dekarbonizacji wam krajom zamożnym których gospodarki były przez całe dekady nieograniczone żadnymi tego typu restrykcjami i rozwijały się sposób nieograniczony.
drodzy państwo ostatnie zdanie pani przewodnicząca bezpieczna energetycznie unia europejska to taka która szanuje interesy wszystkich jej członków a nie tylko najsilniejszych graczy.
myślę że nikogo na tej sali nie trzeba przekonywać o ogromnym znaczeniu bezpieczeństwa energetycznego unii europejskiej oraz o tym jakie ono ma wpływ dla naszej pozycji dla pozycji politycznej i gospodarczej europy zwłaszcza w kontekście kryzysów które są u europejskich granic. unia europejska w moim przekonaniu powinna zwiększyć wysiłki na rzecz dywersyfikacji dostaw ponieważ nie możemy się opierać tylko i wyłącznie na jednym źródle
które pochodzi z niepewnego kraju jakim jest rosja kraju który wyraźnie kwestionuje przepisy unijne i wykorzystuje energię do celów politycznych.
wracając do tematu europejska strategia bezpieczeństwa energetycznego powinna być jednym z najważniejszych dokumentów wspólnoty.
dotyczyć ma ona bowiem zapewnienia dobrej przyszłości rozwoju oraz względnej niezależności od energii lub jej źródeł spoza terytorium państw członkowskich.
dokument tego rodzaju powinien być więc zawężony do niezbędnych strategicznie priorytetów. powinny w nim współgrać tworzona unia energetyczna oraz polityki poszczególnych państw członkowskich.
jednym z głównych filarów tak pojętej strategii powinno być silne ujęcie w niej udziału rodzimych źródeł energii bowiem to one właśnie zapewniają niezależność zewnętrzną.
w tym zakresie nie powinno się więc prowadzić polityki dyskryminacji żadnego rodzimego źródła z węglem kamiennym czy gazem łupkowym włącznie.
powinno się kłaść nacisk także na wspieranie badań i rozwoju nad nowoczesnymi technologiami czystego wykorzystania źródeł rodzimych.
niestety omawiana strategia w zasadzie nie przewiduje tego rodzaju założeń wręcz przeciwnie.
z tych powodów jest bardziej stanowiskiem ideologicznym a nie merytorycznym.
pani przewodnicząca! unia energetyczna ma stanowić konsensus pomiędzy priorytetami klimatycznymi a strategią bezpieczeństwa dostaw energii niskich cen i konkurencyjności. będą temu służyć z jednej strony inwestycje strategiczne jak i wzrost efektywności energetycznej oraz wzrost udziału oze z drugiej.
obecna dyrektywa efektywnościowa jest błędna gdyż w krajach unijnych o zróżnicowanym użytkowaniu energii zakłada jednakowe jego ograniczanie.
wskaźnik efektywności jako cel polityczny dla państw członkowskich winien uwzględniać pkb per capita tych państw.
celem nowej dyrektywy nie może być ograniczanie użytkowania energii lecz fizyczny wzrost jego efektywności jako główna metoda dekarbonizacji.
w zróżnicowanych gospodarkach krajów ue poważnie różniących się w konsumpcji energii brak sposobu liczenia wskaźnika tego celu innego dla całych krajów i innego dla sektorów przemysłowych nie stymuluje działań innowacyjnych zarówno w zakresie inwestycji efektywnościowych jak i oze.
brak także spójności eu ets z pozostałymi celami polityki klimatycznej gdyż wzrost efektywności energetycznej oraz użytkowania oze przez podmioty gospodarcze nie skutkuje rynkowo dodatkowymi dla nich uprawnieniami do emisji.
europejska strategia bezpieczeństwa energetycznego to kolejny etap budowy unii energetycznej.
wśród wielu istotnych postulatów dotyczących wydajności energetycznej rynku wewnętrznego czy zwiększenia rodzimych produkcji energii należy zwrócić szczególną uwagę na konwencjonalne i niekonwencjonalne źródła energii znajdujące się w granicach unii europejskiej.
szczególną uwagę chcę zwrócić na coraz czystsze i wydajniejsze technologie spalania węgla oraz produkcję gazu łupkowego.
to dwa elementy mające najistotniejszy wpływ na zapewnienie niezależności energetycznej w europie w oparciu o rodzime zasoby oraz wydatnie wpływające na cenę energii szczególnie elektrycznej która w unii europejskiej jest jedną z najwyższych
bezpieczeństwo energetyczne czy szerzej rozumiana unia energetyczna ma już trwałe miejsce w słowniku unii europejskiej.
ta lekcja jest wystarczająca ale skoro nie kwestionujemy celów to naszą wspólną odpowiedzialnością jest implementacja tak aby bezpieczeństwo energetyczne nie dzieliło losów tych wszystkich deklaracji które pozostały deklaracjami.
jak zwykle najtrudniejsze jest wyważenie agendy klimatycznej i energetycznej unii europejskiej.
idzie również tropem naszych wysiłków które pamiętam z końcówki komisji barroso i które zaowocowały propozycją aby w jednym ręku skupić i agendę klimatyczną i agendę energetyczną co stało się w przypadku komisarza caete.
jeżeli takiej równowagi brakuje to trudno osiągnąć inne cele konkurencyjność bezpieczeństwo reindustrializację a źle jest jeżeli unia deklaruje cele i ich nie osiąga.
to co zwraca uwagę w tych dokumentach to słabo zarysowany nieśmiało zarysowany aspekt zewnętrzny koordynacji polityk unijnych wobec głównych dostawców.
panie przewodniczący! mam wrażenie że w czasie prac nad tym pakietem trwała i trwa swoista rywalizacja czy licytacja. kto będzie bardziej ambitny to lepiej zasłuży się w ratowaniu planety i ludzkości.
zapominamy przy tym że to jest pakiet energetyczny a nie klimatyczny.
niestety propozycje zawarte w tych trzech sprawozdaniach nie są realistyczne i dlatego trudno nam będzie je poprzeć.
natomiast jeżeli chodzi o skutki polityczne powiem tylko o dwóch.
otóż kolega federley mówił o pouczaniu jednych krajów przez inne więc przyczyni się to do większych napięć w unii europejskiej.
natomiast jeszcze bardziej niepokojące jest to że zapominamy że unia jest wspólnotą prawa.
jeśli chodzi o efektywność energetyczną to propozycja profesora gierka liczenia jej w odniesieniu do energii pierwotnej jest racjonalna i naukowo uzasadniona.
cel trzydziestu pięciu procent oze może być realny proszę państwa ale tylko pod warunkiem że będziemy mieli do dyspozycji pełną gamę źródeł energii.
dlatego nie popieram ograniczenia biomasy i biopaliw. jeśli zaś chodzi o zarządzanie unią energetyczną to nie zgadzam się z tendencją do ograniczania kompetencji państw członkowskich do kształtowania koszyka energetycznego.
wystarczył nam jeden dzień w irlandzkim wicklow żeby namacalne dla nas stały się następstwa czy koszty brexitu dla kraju który po wstąpieniu do unii europejskiej stał się symbolem gospodarczego sukcesu i pojednania pod patronatem brukseli wspomaganego przez program który słusznie nosi nazwę peace. irlandia to jest dobry
niezawinionych kosztów brexitu ale także wierzchołek góry lodowej.
każdy kraj ma własną agendę brexitu wszędzie są jakieś następstwa od gibraltaru po polskę.
dla mojego kraju oczywiście najistotniejszy jest status setek tysięcy ludzi którzy przybyli na wyspy w poszukiwaniu lepszego życia poprzez pracę a nie przez eksploatację systemów socjalnych ale stali się ofiarą kłamliwej kampanii referendalnej.
są różne agendy ale unia dwadzieścia siedem krajów bardzo szybko znalazła wspólną platformę negocjacyjną to jest dobry znak to jest znak jedności w obliczu tego dużego wyzwania jakim są następstwa brexitu dla unii europejskiej.
ubywa potencjalnych naśladowców brexitu przybywa ludzi którzy rozumieją wartość wspólnej europy w globalnym świecie więc są również dobre następstwa.
wiele wydarzyło się w zakresie praw człowieka w roku.
dwa tysiące dziesięć jednocześnie też przyjmując to sprawozdanie nie jesteśmy w stanie otrząsnąć się z wrażenia jakie wywarła na nas arabska wiosna która rewiduje nasze spojrzenie na wspieranie procesów demokratyzacji i przestrzegania praw człowieka.
nowe podejście do wspierania procesów demokratyzacji wydaje mi się być synergią doświadczeń arabskiej wiosny jak i nowego podejścia które wynika z zapisów traktatu z lizbony.
mówiono o tym również tutaj w parlamencie ludzie skazani na śmierć również mają prawo do godnego traktowania sprawiedliwego procesu a ich rodziny mają prawo do informacji o bliskich i prawo do godnego pochówku. w tym kontekście jednocześnie zauważam z zadowoleniem pozytywny krok białorusi jakim jest uwolnienie dwóch więźniów politycznych andreja sannikaua i źmiciera bandarenki.
cieszy również ostatnia rezolucja euronest przyjęta w baku która dotyczy przestrzegania praw człowieka w krajach partnerstwa w tym również na ukrainie.
z zadowoleniem odnotowuję bardzo pozytywne odniesienie do powołania europejskiego funduszu na rzecz demokracji instrumentu który wesprze procesy demokratyczne zarówno przed w trakcie jak i po procesach przemian demokratycznych.
sprawozdanie potępia nasilające się prześladowania mniejszości religijnych w szczególności chrześcijan w świecie.
nie można pogodzić się z paleniem świątyń morderstwami czy innymi prześladowaniami chrześcijan i innych religii w świecie.
sprawozdanie podkreśla szczególną rolę inicjatywy współpracy rzeczników praw obywatelskich krajów partnerstwa wschodniego i unii zorganizowanej przez rzeczników praw obywatelskich z francji i z polski.
to promocja dobrych praktyk które pomagają w respektowaniu praw człowieka.
na koniec należy wspomnieć również o odniesieniu się do społecznej odpowiedzialności biznesu w szczególności w kontekście praw człowieka zwłaszcza w kontekście również stosunków handlowych z krajami które są sąsiedzkie wobec unii europejskiej.
widać to szczególnie w zakresie ujęcia kwestii wolności religijnej. wolność religijna należy do niezbywalnego kanonu praw człowieka jej fundamentalny charakter jest potwierdzony w konwencjach onz i rady europy.
nagminne naruszanie tego prawa widoczne szczególnie wobec chrześcijan jest dramatycznym pogwałceniem praw człowieka na świecie.
rok po rozpoczęciu arabskiej wiosny możemy mówić o coraz bardziej realnych zagrożeniach dla całych chrześcijańskich wspólnot na bliskim wschodzie.
musimy o tym cały czas przypominać naszym politycznym partnerom w tym regionie.
byłoby bowiem tragicznie gdyby się okazało że chrześcijanie są pierwszą ofiarą tak upragnionej demokratyzacji w tej części świata.
trudno nam zgodzić się z krytyką francji i wielkiej brytanii w sprawie przystąpienia unii europejskiej do europejskiej konwencji praw człowieka.
ta operacja grozi wyraźną kolizją kompetencji między sądami w luksemburgu i strasburgu może to też przynieść niekontrolowany rozrost kompetencji europejskich trybunałów. sprawozdanie powinno być pozbawione odniesień do tzw.
zdrowia reprodukcyjnego.
te zapisy są pretekstem do promowania i finansowania aborcji na świecie także w krajach w których ten proceder jest nielegalny. jest to olbrzymie nadużycie zaufania obywateli i państw członkowskich które nigdy komisji europejskiej nie dały takich kompetencji.
powinniśmy mówić o reformie sądownictwa przed innymi reformami we wszystkich krajach w których obserwujemy nieprzestrzeganie praw człowieka.
na białorusi trzeba podejmować decyzje dotyczące afryki północnej.
tutaj potrzeba trochę więcej dynamiki trochę mniej biurokracji powinniśmy o tym powiedzieć.
sprawozdanie wyczerpująco przybliża tę tematykę w kontekście polityki prowadzonej przez unię europejską.
w obliczu walki z globalnym kryzysem ekonomicznym wysokim bezrobociem i inflacją szczególnie łatwo stracić z oczu najważniejsze wartości jakimi są prawa człowieka.
niemniej jednak realizacja wartości mieszczących się w tym szeroko pojmowanym terminie powinna być zawsze podstawowym warunkiem jaki musi zostać spełniony przez kraje trzecie w przypadku różnych form współpracy z unią europejską. zysk ekonomiczny chociaż istotny i niemożliwy do pominięcia nie może być jednak okupiony zgodą na
naruszanie podstawowych praw jednostek i społeczności występujących w katalogu wartości przyjętych w kręgu unii europejskiej.
w chwili obecnej problematyka ta zyskuje na aktualności tym bardziej jako że jesteśmy w trakcie prowadzenia negocjacji tak handlowych jak i akcesyjnych z państwami które nie zawsze w sposób zbieżny interpretują pojecie praw człowieka lub świadomie je naruszają.
nie sposób odnieść się do jego wszystkich istotnych aspektów dlatego skoncentruję się na prawach kobiet.
choć równość płci znajduje odzwierciedlenie w unijnych priorytetach dotyczących praw człowieka wciąż toleruje się i niedostatecznie zwalcza traktowanie kobiet jak obywateli drugiej kategorii.
dlatego apeluję o wykorzystanie europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie w celu zwalczania wszystkich aspektów i form przemocy wobec kobiet tj.
przemocy fizycznej psychicznej społecznej ekonomicznej i politycznej.
trzeba uczynić prawa kobiet priorytetowym przedmiotem negocjacji ze wszystkimi krajami kandydującymi.
konieczne jest stałe przypominanie władzom tureckim że utrzymująca się skala przemocy wobec kobiet w tym zabójstwa honorowe oraz wcześnie zawierane i przymusowe małżeństwa to istotna przeszkoda dla wstąpienia turcji do unii europejskiej.
ważne jest również przeciwdziałanie aborcji selektywnej dzieciobójstwu dziewczynek i okaleczaniu ich narządów płciowych a także promowanie edukacji zdrowotnej i programów poświęconych prawom oraz zdrowiu seksualnemu i reprodukcyjnemu co uznawane jest za priorytetowe w polityce rozwojowej unii europejskiej.
apeluję do komisji europejskiej i państw członkowskich o zajęcie się na szczeblu międzynarodowym przemocą wobec kobiet oraz wymiarem związanych z płcią naruszeń praw człowieka.
zgadzam się iż potrzebujemy skutecznych i adekwatnych inspekcji pracy w unii europejskiej szczególnie jeśli naszym celem jest zwiększenie mobilności na rynku wewnętrznym oraz coraz większe korzystanie ze swobody przepływu pracowników usług czy swobody przedsiębiorczości. inspekcje pracy są niezbędnym elementem który wraz ze współpracą i wymianą informacji pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich
oraz odpowiednim poziomem monitoringu powinien zapewnić sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz poszanowanie zasad konkurencyjności. w sprawozdaniu znalazło się jednak wiele zapisów które mogłyby spowodować nadmierne obciążenia administracyjne i finansowe nie mając większej wartości dodanej.
stworzenie unijnego rejestru formularzy a jeden który miałby stanowić uzupełnienie istniejących rejestrów krajowych i być dostępny dla organów władzy w całej unii europejskiej.
uważam że wprowadzenie takiego rejestru na poziomie unijnym wiązałoby się z nadmiernymi kosztami i obciążeniami dla administracji krajowych i nie przyniosłoby zamierzonego efektu.
dostęp do informacji na temat wydanych formularzy a jeden można uzyskać poprzez wymianę informacji pomiędzy organami państw członkowskich oraz dzięki coraz powszechniej stosowanemu systemowi imi.
ponadto sugerowany system wczesnego ostrzegania przed przypadkami naruszania ochrony pracowników i pracy nierejestrowanej na wzór systemu szybkiego informowania rapex czy też sporządzanie czarnej listy są rozwiązaniami całkowicie nieadekwatnymi do prawa pracy i naruszeń z nimi związanych.
w rozpoczynającym się okresie programowania wymogiem dla otrzymania wsparcia ze środków rozwoju regionalnego będzie konieczność opracowania regionalnych strategii inteligentnej specjalizacji. w oparciu o nie dokonywane będą inwestycje w badania rozwój oraz innowacje.
szczególnie w obliczu recesji systematyczne zwiększanie zdolności innowacyjnych przyczynia się do wzrostu konkurencyjności oraz pomniejszania strat będących następstwem ograniczeń budżetowych.
dotychczasowa praktyka wykazała natomiast że brak kompleksowej i spójnej strategii w regionach prowadził do rozproszenia udzielanego wsparcia obejmującego nazbyt rozległe obszary działań.
decyzje dotyczące finansowania konkretnych przedsięwzięć podejmowano nierzadko w oparciu o czynniki polityczne nie przejmując się koniecznością równomiernego rozwoju regionu.
zbyt małą rolę odgrywała również współpraca międzyregionalna.
oczekuję zatem bardziej efektywnej polityki spójności w nadchodzących latach.
zgadzam się z wezwaniem do ściślejszej współpracy administracyjnej pomiędzy poszczególnymi instytucjami na szczeblu krajowym i unijnym w celu ułatwiania wdrażania unijnych przepisów prawa ograniczenia pracy na czarno czy właśnie fałszywego samozatrudnienia. ponadto sprawozdanie zwraca uwagę państw członkowskich na to że w stosunku do pracowników migrujących pochodzących z unii europejskiej pracujących w innym państwie członkowskim nie można stosować dyskryminujących zasad związanych z ochroną socjalną.
dokument porusza ważną kwestię fałszywego samozatrudnienia które realnie staje się w europie rosnącym problemem i który ciężko jednoznacznie rozwiązać na poziomie unijnym ze względu na niemalże wyłączne kompetencje państw członkowskich w tym zakresie.
brak jakichkolwiek działań doprowadzi jednak do zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym i do naruszenia praw pracowników socjalnych.
udział finansowy pracowników stymuluje ich przedsiębiorczość i zaangażowanie nie wspominając o potencjalnych korzyściach finansowych.
w nazistowskich obozach śmierci romowie byli masowo mordowani głodzeni zagazowywani. dziś leżą w bezimiennych grobach w nieznanych miejscach bez kwiatów bez wieńców bez honorów oddawanych przez władze i przez tych którzy przeżyli.
uznanie romskiego holokaustu to jest nasz moralny obowiązek pierwsza powinność którą powinniśmy zrobić jako parlament a także ważny krok w budowaniu romskiej tożsamości i w budowaniu nowych relacji między romami i nie romami.
polski sejm uznał zagładę romów w dwa tysiące jedenaście roku ustanawiając dwa sierpnia dniem pamięci zagłady romów i sinti. co roku w auschwitz birkenau w nazistowskim obozie koncentracyjnym gdzie zamordowano pięć tysięcy romów z tego trzy tysiące w jedną noc podczas likwidacji cygańskiego obozu odbywają się oficjalne uroczystości.
one są organizowane przez organizacje romskie z udziałem państwowych władz.
polski rządowy program romski liczony w milionach złotych należy do jednego z najlepszych w europie ale jest dalece niewystarczający bo wciąż romowie żyją naprawdę w dużej biedzie jest wysoki poziom bezrobocia i bezdomności i to jest wszystko sprzężone z niedostatecznym wykształceniem czasami bezpaństwowością i tworzy się błędne koło biedy i dyskryminacji które musimy koniecznie przerwać.
uważam że kluczem do tych lepszych działań jest edukacja zarówno dzieci romskich jak i dorosłych a także współpraca z romskimi asystentami i ludźmi którzy będą budować mosty pomiędzy społecznością romską a społecznością nieromską.
pani przewodnicząca! najbardziej pożądanym dobrem publicznym współczesnej europy jest poczucie bezpieczeństwa. to jest największy deficyt naszych czasów i najważniejsze pole starcia z lewicowym i prawicowym populizmem który żyje z podsycania ludzkich lęków.
odgadywanie nowych zagrożeń a nie tylko automatyczna relokacja która moim zdaniem nie ma wielkiej przyszłości w unii europejskiej.
wyrażam satysfakcję że uczestniczy w tym parlament europejski wnosząc dobry wkład w reformę prawa azylowego.
przed wyborami europejskimi w dwa tysiące dziewiętnaście r.
dlatego wiedząc że nie zrobimy tego bez liderów bez szefów rządów koniecznie należy uzgodnić scenariusze pomiędzy instytucjami europejskimi żeby iść razem i iść szybko.
problem migracji polega na nieprzestrzeganiu zasad układu z schengen który miałem nadzieję przetrwa nieunikniony upadek unii europejskiej.
gdy przyjedzie mieszkaniec australii ameryki czy nie daj boże rosjanin i chce bez dokumentu przekroczyć granicę schengen to się go zatrzymuje siłą a w ostateczności nawet strzela.
a jeżeli przyjdzie dziesięć tysięcy somalijczyków nigeryjczyków czy mieszkańców nigru to się ich wpuszcza i załatwia się im bez pytania wszystkie dokumenty. prawo ustępuje przed siłą.
jest silna w stosunku do słabych.
i to jest upadek jeżeli prawo ustępuje przed siłą.
a towarzyszowi pittelli chciałem wyjaśnić że on ma rację.
socjalizm polega na rabowaniu biednych i dawaniu bogatym.
dlatego właśnie tacy bogaci jak buffett popierają socjalizm popierają lewicę a nie broń boże wolny rynek.
być może ma to związek z tym że g siedem spotyka się dosyć często a być może nie.
otóż mieliśmy na sali przypadek kiedy pani przewodnicząca wezwała posła do opuszczenia sali.
nie zastosowała przemocy i w wyniku tego musiała pozwolić panu timmermansowi na przemawianie bez wykonania jej polecenia. dziwimy się że isil kalifat z nami wygrywa. wygrywa bo oni stosują przemoc a my nie.
jeżeli będziemy głosili hasła działania bez przemocy to musimy przegrać.
tylko kretyn może wyrzec się stosowania przemocy.
ten kto usiłuje narzucić europie życie bez przemocy ten chce zguby europy.
panie przewodniczący! ujednolicenie ustawodawstwa dotyczącego produktów biobójczych w unii europejskiej wydaje się potrzebne tym bardziej że regulacje w poszczególnych krajach są bardzo zróżnicowane. brak wspólnych przepisów jest niebezpieczny dla zdrowia i życia ludzi oraz stanu środowiska zwłaszcza w warunkach wolnego rynku.
zaproponowany jednak w pierwotnej wersji dokumentu dziesięcioletni okres wdrożenia przepisów prawnych okazuje się nierealny z powodu niezwykle skomplikowanych i kosztownych procedur rejestracji związków stosowanych w tych preparatach.
procedury których zakładanym celem był wysoki stopień bezpieczeństwa paradoksalnie mogą przyczynić się do zmniejszenia stopnia kontroli co jest tym bardziej problematyczne że w części przypadków regulacje krajowe dawały możliwość kontroli produktów biobójczych wprowadzanych do obrotu.
natomiast wyeliminowanie tych mechanizmów oraz wprowadzenie mało wydajnych i kosztownych procedur oceny może ograniczyć zakres obrotu produktami biobójczymi.
nie zapewni także bezpieczeństwa europejski centralny wykaz substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych zwłaszcza że czynniki biologiczne charakteryzują się dużą zmiennością oraz odpornością na substancje czynne.
ograniczony wybór efektywnych związków będzie jedynie sprzyjał zwiększaniu odporności.
ponadto wysokie koszty oraz komplikacja procedur wyeliminuje z rynku małe przedsiębiorstwa doprowadzając do jego monopolizacji przez dużych potentatów tej branży.
dlatego zaproponowany wydłużony czternastoletni okres przejściowy z możliwością przedłużenia o kolejne dwa lata staje się niezbędny tym bardziej że rejestracja substancji czynnych ale i transpozycja przepisów do prawa krajowego nie jest możliwa przed dwa tysiące czternaście.
r przeznaczonego na ocenę substancji czynnych które występują w produktach biobójczych jest niezbędne do uregulowania rynku przepisami unijnymi.
przepisy krajowe sprawiłyby że obrót znaczną częścią produktów biobójczych stałby się nielegalny co mogłoby doprowadzić do wielu paradoksalnych sytuacji?
w trakcie trwania okresu przejściowego ten specyficzny rynek powinien być ściśle nadzorowany przez przepisy krajowe.
warto tu dodać że w przypadku jakichkolwiek uregulowań dotyczących produktów biobójczych należy zachować szczególną ostrożność pamiętając o tym że są to środki przeznaczone do niszczenia i odstraszania organizmów szkodliwych oraz że mają one działanie chemiczne.
unia europejska nie zapomniała o haiti.
pierwszy etap udzielanej pomocy kryzysowej miał ulżyć ludziom w najpilniejszych potrzebach.
na drugim etapie mieliśmy się skoncentrować na odbudowie kraju zarówno gospodarczej jak i społeczno politycznej.
ale ze względu na wybuch epidemii cholery huragan niestabilną sytuację polityczną i społeczną a nawet napięcia i walki międzyreligijne okres udzielania pomocy humanitarnej trwa dłużej aniżeli się początkowo spodziewaliśmy.
cały czas jest potrzebne nasze zaangażowanie.
celem rezolucji którą jutro przyjmiemy w naszym parlamencie jest zmobilizowanie państw członkowskich i komisji do kontynuowania wypełniania tych deklaracji które składaliśmy.