kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
jako kontrsprawozdawca z ramienia grupy sd w sprawie regulacji horyzontalnej chciałbym ponownie upomnieć się i zwrócić uwagę aby w końcowym dokumencie znalazły się nasze podstawowe elementy nasze postulaty transparencja opowiadamy się za tym aby nazwiska beneficjentów były publikowane;
ochrona środowiska rolnicy powinni spełniać zasady wzajemnej zgodności; ochrona bioróżnorodności zmianowanie;
wsparcie dla produkcji ekologicznej;
wprowadzenie wieloletnich wniosków o dopłaty bezpośrednie to ograniczy również biurokrację.
co do celów reformy wspólnej polityki rolnej jakie chcemy osiągnąć to myślę że tutaj wszyscy jesteśmy zgodni.
chcielibyśmy aby europejscy rolnicy produkowali dużo żywności żeby ona była zdrowa i żeby była dostarczana do konsumenta po odpowiedniej jak najniższej cenie.
chcemy aby rolnicy dbali o środowisko.
jeżeli chodzi o cele to myślę że tu wspólnie się zgadzamy.
jeśli chodzi o mechanizmy jakie wprowadzamy tu już niestety nie wypełni możemy się zgodzić.
cały czas rolnicy będą odbierać różne wsparcie w postaci dopłat bezpośrednich.
i to nie tylko pomiędzy państwami członkowskimi ale i w ramach państw członkowskich.
zmniejszone zostało niestety wsparcie dla ii filara co oznacza że nie będziemy mogli tych ambitnych celów w pełni zrealizować do roku.
to najważniejsza debata w tej kadencji parlamentu europejskiego.
nie ma bowiem w unii europejskiej spraw o większym znaczeniu gospodarczym i społecznym niż wspólna polityka rolna bo choć tylko trzynaście mln europejczyków jest rolnikami to pięćset mln europejczyków jest konsumentami żywności.
dziękuję wszystkim sprawozdawcom a w szczególności panu capoulasowi santosowi za jego sprawozdania dotyczące dopłat bezpośrednich i funduszu rozwoju obszarów wiejskich.
dzięki tej wspólnej pracy powstały sprawozdania świadczące o tym że parlament europejski znacznie lepiej niż komisja i rada rozumie znaczenie i potrzeby rolnictwa europejskiego.
grupa ecr od początku popierała pełne wyrównanie dopłat bezpośrednich w całej unii europejskiej.
niezależnie jednak od wyników głosowań nad poprawkami to co dotychczas zostało przygotowane w parlamencie europejskim jest dla nowych i dyskryminowanych dotychczas państw członkowskich znacznie lepsze od tego co w sprawie wieloletniego budżetu miesiąc temu zostało postanowione w radzie.
w przypadku polski największego z nowych państw członkowskich pułapy finansowe zawarte w sprawozdaniu pana capoulasa santosa są o prawie osiem mld euro wyższe niż pułapy wynikające z ustaleń budżetowego szczytu rządowego a i tak nie są to propozycje w pełni sprawiedliwe.
dyskryminacja nowych państw członkowskich pozostaje bowiem faktem i powinniśmy tę dyskryminację zakończyć jak najszybciej gdyż jest ona niezgodna z zasadami traktatowymi.
w ramach nowej wspólnej polityki rolnej najwyższy czas by zakończyć dyskryminację rolników z krajów które dołączyły do unii w ostatnich latach i są cały czas biedniejsze.
opowiadam się również za utrzymaniem wsparcia powiązanego z produkcją tytoniu gdyż walka z nałogiem nie powinna rozpoczynać się i kończyć się na walce z plantatorami.
jeszcze tylko apel o poparcie poprawki numer sto czterdzieści dzięki której zaprzestaniemy wspomagać uprawy gmo w unii europejskiej.
po pierwsze nie ma przez to możliwości by poprawić sytuację dochodową rolników europejskich. po drugie wymogi zazielenienia i wyłączenia ziemi z produkcji pogorszą naszą konkurencyjność na rynku światowym.
po trzecie tylko w części zostaną zrealizowane zobowiązania akcesyjne wobec nowo przyjętych krajów. nadal będzie zachowane duże zróżnicowanie we wsparciu dla rolników z nowych krajów. największym błędem jest ograniczenie środków finansowych
rozwój obszarów wiejskich. te środki także finansują działania rozwojowe w gospodarstwach. dodatkowo na ten filar nałożono zbyt wysokie obciążenia programami rolno środowiskowymi aż dwadzieścia pięć środków z tego filara ma być przeznaczone na ten cel.
co możemy jeszcze zrobić?
co powinniśmy zrobić?
po pierwsze wprowadzić dalsze uproszczenia w zakresie administracji i kontroli realizacji wpr.
po trzecie wprowadzić wsparcie do produkcji na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania aby utrzymać tam produkcję.
to wpływa na jakość gleby.
dopłaty bezpośrednie pozostają głównym instrumentem wspólnej polityki rolnej rekompensują one niskie dochody naszym rolnikom wspierają konkurencyjność na światowym rynku i stanowią swoiste wynagrodzenie za dostarczanie dóbr publicznych. niestety zróżnicowanie wielkości tego wsparcia w skali unii europejskiej narusza
fundamentalną zasadę równych warunków konkurencji na jednolitym rynku. niestety proponowana reforma nie zmienia tej sytuacji a mechanizm zaproponowany do wyrównywania ma wymiar tak naprawdę symboliczny.
tak często tu w parlamencie mówimy o uczciwości mówimy o sprawiedliwości.
jeżeli chcemy być uczciwi jeżeli chcemy być sprawiedliwi jeżeli chcemy żeby dopłaty były sprawiedliwe to trzeba je oprzeć na obiektywnych kryteriach tak by różnice w wielkości wsparcia wynikały z tych obiektywnych kryteriów a nie z tego z jakiego kraju rolnik pochodzi.
nie mogą być dopłaty dalej instrumentem bilansowania przepływów finansowych między państwami członkowskimi a budżetem unii co rok temu przyznał sam komisarz.
reforma proponuje nowe instrumenty które na pewno będą dobrze przyjęte przez rolników.
bardzo cieszę się z propozycji zdefiniowania aktywnego rolnika żeby wsparcie trafiało rzeczywiście do rolników a nie do tych którzy próbują rolników udawać.
w obliczu dramatów które rozgrywają się na morzu śródziemnym jednym z priorytetów działań powinno być pilne wypracowanie nowej strategii działania frontexu w tym ustalenie nowych bardziej efektywnych ram współpracy między służbami granicznymi państw członkowskich a frontexem.
zwracam się do prezydencji łotewskiej dzisiaj stało się jasne że istnieje pilna potrzeba większego solidarnego zaangażowania wszystkich państw członkowskich unii a przede wszystkim tych które nie są obciążone presją migracyjną na morzu śródziemnym w działania operacyjne frontexu.
na ten moment udział pod względem udostępniania sprzętu i ludzi jest niewystarczający. zamiast więc koncentrować się na debacie o wspólnej straży granicznej może powinniśmy się bardziej skupić na zintegrowanym podejściu do wspólnych działań ratunkowych.
nie przypadkiem zabieram głos jako trzeci z rzędu polak agencja frontex bądź co bądź mieści się w naszym kraju.
oczywiście trzeba mówić dzisiaj i o granicy południowej ale też my musimy mówić o granicy wschodniej.
pani przewodnicząca! ze względu na rosnącą presję migracyjną nie tylko na południowej ale również na wschodniej granicy zewnętrznej unii europejskiej wzrasta rola agencji frontex która musi sprostać nowym wyzwaniom.
ostatnie tragiczne wydarzenia dotyczące imigrantów przemycanych na statkach towarowych z turcji do włoch i porzucanych na morzu przez przemytników pokazują wyraźnie że konieczna jest koordynacja działań między państwami członkowskimi jak również konieczne jest zwiększenie środków wsparcia.
komisja europejska musi także zdać sobie sprawę z powagi sytuacji zaistniałej na wschodniej granicy zewnętrznej unii europejskiej.
z powodu wojny w donbasie do polski już zaczęła napływać ludność uciekająca przed wojną i prześladowaniami ze wschodniej ukrainy.
komisja europejska musi zdać sobie sprawę że polska ze względu na niezażegnany konflikt na ukrainie może w każdej chwili potrzebować środków i pomocy na przyjęcie ogromnej liczby imigrantów ze wschodniej ukrainy.
w związku z tym mam pytanie także do pana komisarza jakie działania podjęła i jakie przeznaczyła środki komisja na wypadek napływu dużej liczby uciekinierów z ukrainy do polski?
dopiero wystąpienia pana posła karskiego czy pani poseł kudryckiej zdają się trochę uporządkować sprawę i nie miejmy wątpliwości że tak frontex jest agencją ze wszech miar potrzebną.
i polityka azylowa w polityce azylowej rzeczą ważną jest to żebyśmy my ją zaczęli de facto prowadzić w sposób zintegrowany czyli frontex powinien mieć większe uprawnienia w stosunku do państw członkowskich bo frontex to nie jest armia żołnierzy na straży granic.
dajmy im szansę skończenia szkoły może ukończenia studiów ze zobowiązaniem do powrotu potem do własnego państwa a tam budowy i przeniesienia wartości europejskich.
panie przewodniczący panie komisarzu! na wstępie chciałbym bardzo gorąco podziękować za udaną współpracę panu grardowi deprez sprawozdawcy w komisji libe wszystkim sprawozdawcom cieniom przedstawicielom prezydencji czeskiej oraz komisji europejskiej.
pomimo dość odległych na początku pozycji negocjacyjnych udało nam się osiągnąć kompromis który mam nadzieję pozwoli nam na dojście do porozumienia z radą już w pierwszym czytaniu.
projekt rozporządzenia ustanawia mechanizm na podstawie którego państwa członkowskie będą mogły renegocjować negocjować i zawierać umowy bilateralne z państwami trzecimi w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
analogiczny mechanizm przewidziany jest w odniesieniu do umów bilateralnych w zakresie jurysdykcji uznawania i wykonywania orzeczeń i decyzji w sprawach małżeńskich dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej oraz zobowiązań alimentacyjnych.
stanowi to odpowiedź na praktyczny problem jaki powstał w konsekwencji opinii trybunału sprawiedliwości nr jeden trzy w sprawie nowej konwencji z lugano zgodnie z którą w zakresie w jakim wspólnoty skorzystały z przysługujących im na podstawie art sześćdziesiąt.
jeden lit. c traktatu wspólnot uprawnień do przyjmowania środków prawnych w obszarze współpracy sądowej w sprawach cywilnych korzystają również z kompetencji do zawierania umów zewnętrznych.
proponowany instrument ustanawia szczegółowy tryb postępowania.
z tego powodu ramy prawne proponowanego mechanizmu muszą być ściśle ograniczone przedmiotowo i czasowo.
warunek pierwszy spełnia ograniczenie projektu do umów bilateralnych dotyczących kwestii jurysdykcyjnych uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych.
sunset clause zgodnie z którą umowa zawarta w ramach niniejszej procedury automatycznie przestaje obowiązywać w momencie zawarcia umowy z danym państwem trzecim przez wspólnoty.
bezsprzecznie dostrzegam potrzebę ujęcia w ramy prawne kwestii wykonywania kompetencji zewnętrznych w obszarze obejmującym prawo właściwe dla zobowiązań umownych i pozaumownych tak jak i w kwestii spraw małżeńskich.
niemniej jednak wskazane wydaje się doprecyzowanie że projektowany mechanizm będzie mógł być stosowany nie tylko do umów sektorowych wyznaczonych poprzez ograniczony zakres niniejszego projektu ale także do innych umów takich jak porozumienia dwustronne oraz umowy regionalne między ograniczoną liczbą państw członkowskich i sąsiadujących państw trzecich.
oczywiście tylko w bardzo ograniczonych przypadkach dotyczących kwestii szczególnych mających na celu rozwiązanie lokalnych problemów.
byłem sceptyczny co do konieczności wyznaczania sunset clause na trzydzieści jeden grudnia dwa tysiące czternaście roku jeśli w myśl projektu komisja europejska ma przedstawić sprawozdanie ze stosowania rozporządzeń do jeden stycznia dwa tysiące czternaście roku.
ponadto proces negocjowania umów z państwami trzecimi jest często skomplikowany i bardzo rozwlekły w czasie nie pozostawiając krajom członkowskim zbyt wiele czasu na korzystanie z tej nowej procedury.
dlatego też kompromisowa propozycja wygaśnięcia obowiązywania rozporządzenia trzydzieści jeden grudnia dwa tysiące dziewiętnaście roku pozwala na pełniejsze i bardziej efektywne skorzystanie z tej procedury przez państwa członkowskie.
pomimo odmiennego poglądu komisji europejskiej jestem zdania że komisja w swoim sprawozdaniu ze stosowania rozporządzeń powinna uwzględnić je w kontekście innych instrumentów legislacyjnych takich jak bruksela i.
zaproponowany mechanizm który obejmuje dwuetapową kontrolę ze strony komisji niewątpliwie będzie służył zapewnieniu spójności acquis.
jednakże starałem się o jak największe uelastycznienie proponowanej procedury i skrócenie terminów przeznaczonych na reakcje ze strony komisji oraz zmniejszenie ciężaru biurokratycznego.
legitymacja demokratyczna i rola parlamentu europejskiego nie podlega wątpliwości dlatego też nalegam aby parlament europejski wspólnie z krajami członkowskimi mógł otrzymywać informacje na każdym etapie od intencji podjęcia negocjacji z krajem trzecim przez kraj członkowski do zawarcia umowy.
chciałbym podkreślić że procedura zawierania umów bilateralnych z państwami trzecimi daje nam unikalną możliwość zademonstrowania że unia europejska potrafi rozwiązywać problemy obywateli w ich interesie co jest szczególnie ważne w kontekście kryzysu ekonomicznego i wzrastającego eurosceptycyzmu w wielu krajach członkowskich.
kończę panie przewodniczący;
pomimo pewnych różnic w podejściu stricte prawnym musimy wykazać się pragmatyzmem oczywiście z poszanowaniem dorobku prawnego wspólnoty.
w obszarze sądownictwa cywilnego poza wspólnotowym dorobkiem prawnym istnieją liczne umowy dwustronne które państwa członkowskie zawarły z krajami trzecimi.
trzysta siedem traktatu we kraje członkowskie są zobowiązane do wyeliminowania wszelkich ewentualnych niezgodności z dorobkiem prawnym wspólnoty które mogą występować w tego rodzaju umowach.
w swej opinii z lutego dwa tysiące sześć roku trybunał sprawiedliwości stwierdził że wspólnota otrzymała wyłączną kompetencję do zawierania umów międzynarodowych z krajami trzecimi w zakresie jurysdykcji uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych.
nasuwa się zatem pytanie czy wszystkie istniejące lub proponowane umowy dwustronne ze wspomnianymi krajami w określonym zakresie powinny być zastąpione umowami wspólnotowymi.
czy raczej w przypadku braku interesu wspólnotowego pozostawić upoważnienie do ich zawarcia państwom członkowskim?
ta stanowiąca odstępstwo od zasady procedura musi jednakże podlegać bardzo szczegółowo określonym warunkom związanym z zakresem i czasem obowiązywania tego mechanizmu.
istotne jest zatem aby komisja ustanowiła strategię i określiła priorytety z myślą o rozwoju wspólnotowej polityki dotyczącej stosunków zewnętrznych w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
od początku przystępując do tej pracy mieliśmy świadomość że stąpamy po kruchym lodzie.
z jednej strony wyjątkowość i niezwykła waga instrumentów prawnych nad którymi pracowaliśmy z drugiej strony świadomość upływającego czasu i nieuchronnie zbliżającego się końca tej kadencji parlamentu europejskiego i wreszcie po trzecie oczekiwanie
zarówno ze strony państw członkowskich ale także obywateli unii europejskiej by przynajmniej na jakiś ściśle określony czas przyjść im z pomocą w rozwiązywaniu jakże trudnych a jednocześnie ważnych dla nich spraw.
tylko i wyłącznie dzięki chęci dobrnięcia do dobrego efektu przy jednoczesnym oczywiście zastrzeżeniu pełnego poszanowania dla prawa wspólnotowego i wypracowania takiego instrumentu który będzie się mieścił w obowiązującym systemie prawnym unii europejskiej
dzięki chęci dobrej współpracy mogliśmy dojść do etapu który dzisiaj zamykamy tą dyskusją i mogliśmy dojść do etapu który najprawdopodobniej doprowadzi nas do osiągnięcia sukcesu w pierwszym czytaniu.
dlatego chciałbym raz jeszcze bardzo serdecznie podziękować panu grardowi deprez za jego usilne starania abyśmy nie przekroczyli pewnych nieprzekraczalnych barier.
chciałbym bardzo serdecznie na ręce pana ministra kohouta podziękować za niezwykle dynamiczną pracę przedstawicieli prezydencji czeskiej a na ręce pana komisarza barrot podziękowania za naprawdę doskonałą współpracę z przedstawicielami komisji.
to jest dobry wskaźnik rozwoju gospodarczego.
popatrzmy.
a w europie?
w europie najwyższy drapacz chmur ma połowę tego.
w całej europie jest dziesięć drapaczy chmur wyższych niż trzysta m z czego siedem w moskwie jeden w stambule jeden we frankfurcie jeden w londynie który niedługo opuści unię europejską.
pod okupacją unii europejskiej stajemy się skansenem stajemy się skansenem nie rozwijamy się dzieci się nie rodzą gospodarka się nie rozwija dlatego sądzę że unia europejska musi być zniszczona.
deindustrializacja to główna przyczyna bezrobocia w unii wskutek przenoszenia produkcji o niskiej wartości dodanej do państw trzecich. w byłym bloku wschodnim wrogie przejęcia natomiast były tego powodem w wyniku pospiesznego aferalnego prywatyzowania przemysłu państwowego.
wiele nowoczesnych zakładów z biurami projektowymi centrami badawczymi przejmowano a następnie korporacje międzynarodowe likwidowały je pozbywając się konkurencji.
reindustrializacja polski wymaga więc innych bardziej kompleksowych rozwiązań.
relatywizowanie udziału przemysłu w polskim pkb przez aktualnych decydentów nie napawa jednak optymizmem.
bagatelizują oni dwuipółmilionową emigrację i półtoramilionowe bezrobocie.
średniemu pkb unii to jedyna realna szansa dla mojego kraju poprzez wykorzystanie środków unijnych do stworzenia potrzebnych miejsc pracy małych i średnich przedsiębiorstw.
wolne wybory to jest przede wszystkim uczciwa kampania wyborcza. to samo odnosi się może w jeszcze większym stopniu do referendum.
i dlatego trzeba powiedzieć o niepokojących sygnałach które napływają do nas na trzy dni przed referendum irlandzkim o sygnałach na temat wolności tego referendum.
wbrew irlandzkiemu prawu a konkretnie orzeczeniom sądu najwyższego nie ma mowy o respektowaniu równości stron w debacie referendalnej.
w mediach publicznych nie mówiąc o mediach prywatnych dominuje tylko jedna strona ta która popiera wywrócenie obecnego prawa.
zarejestrowano bardzo poważne przypadki nakłaniania przez pracodawców swoich pracowników do angażowania się po stronie homoseksualnej w tym referendum.
kultura jako priorytet to dobrze brzmi natomiast z realizacją jest dużo gorzej.
ta późna godzina jest pewną ilustracją podejścia do kultury która zawsze pojawia się w tym czasie właśnie niezwykle późnym.
ale co chcę powiedzieć dziś bardzo się cieszę z tego że właśnie rok dziedzictwa to jest rok dwa tysiące osiemnaście ale trzeba zobaczyć przy tej okazji jaki jest stan uczestnictwa w kulturze zwłaszcza w tej dziedzinie.
przygotowuję sprawozdanie o barierach w uczestnictwie w kulturze i zająłem się także dziedzictwem. chcę powiedzieć że z najnowszych danych wynika iż zaledwie trzydzieści europejczyków minimum raz w roku regularnie odwiedza muzeum lub ogląda zabytki.
raz w roku! osiemdziesiąt jest dumnych z dziedzictwa kulturowego ale go nie dotyka nie uczestniczy w nim.
jeżeli pytamy dlaczego się tak dzieje padają trzy odpowiedzi.
po pierwsze brak czasu po drugie koszty a po trzecie brak informacji.
po co jest rok dziedzictwa jaki powinien mieć cel?
otóż po pierwsze poprawić informacje o dziedzictwie europejskim po drugie zwiększyć uczestnictwo w kulturze poprzez likwidację tych barier które sami mieszkańcy odczuwają.
jeżeli tylko trzydzieści europejczyków raz w roku ale rok po roku jest w muzeum lub zwiedza a aż osiemdziesiąt z nich ma muzeum lub zabytki pod nosem bardzo blisko to znaczy że ten wysiłek który powinien być dokonany jest wykonywany tylko i wyłącznie w tak zwanym minimum.
po kilkunastu miesiącach negocjacji dzisiaj przyjmujemy ostateczną wersję dyrektywy w sprawie sankcji karnych za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku.
nie mam najmniejszych wątpliwości że jest to produkt skończony i zarazem świetny przykład precyzyjnej regulacji która w sposób dynamiczny dostosowuje się do nowych zagrożeń które pojawiają się na rynkach finansowych.
swobodny przepływ usług finansowych w warunkach wolnej konkurencji to jedna z najpoważniejszych zdobyczy integracji europejskiej.
uczciwa konkurencja będąca podstawą gospodarki wolnorynkowej i prawa prywatnego zakłada jednak równość szans a ta często jak się okazało była zaburzona przez nieuczciwych uczestników rynku którzy pozostawali bezkarni.
skalę możliwych zaburzeń pokazał nam właśnie skandal z indeksem libor w wyniku manipulacji którym wartość zmieniły instrumenty finansowe o wartości trzysta pięćdziesiąt bilionów dolarów.
tym pakietem tworzymy skuteczne wydaje się narzędzie ograniczenia tej asymetrii informacji która nie tylko stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i zaufania w obrocie ale generuje też nieoptymalną alokację.
sprecyzować zakres przedmiotowy regulacji poprzez wyraźne wskazanie których instrumentów finansowych może dotyczyć naruszenie.
celem dyrektywy jest zwiększenie zaufania inwestorów i zapewnienie nam wszystkim integralności rynków poprzez zabronienie osobom dysponującym informacjami poufnymi uczestnictwa w obrocie instrumentami finansowymi których te informacje dotyczą oraz zabronienie manipulacji na rynku.
osiemdziesiąt trzy ust.
dwa traktatu o funkcjonowaniu unii europejskiej który pozwala na wprowadzenie sankcji karnych dla zapewnienia skuteczności polityki unii europejskiej w tak newralgicznym obszarze.
równocześnie uważam że w przypadku manipulacji na rynku finansowym zagrożenie karą więzienia wydaje się najskuteczniejszym czynnikiem odstraszającym.
doświadczamy jeszcze skutków światowego kryzysu ekonomicznego wywołanego przez nieodpowiedzialne zachowanie przedstawicieli sektora bankowego.
dążenie do maksymalizacji zysku nadal pozbawia jego przedstawicieli nawet minimalnych standardów moralnych.
nic więc dziwnego że poprzednia dyrektywa nie przyniosła oczekiwanych skutków.
regulacje w niej zawarte nie były dobrą odpowiedzią na powszechne w sektorze finansowym praktyki a niechęć rządów państw członkowskich do rzeczywistej penalizacji patologicznych zachowań sprzyjała niedawnej katastrofie finansowej.
cieszę się że państwa członkowskie w końcu porozumiały się i osiągnęły kompromis którego owocem jest niniejsza dyrektywa i powiązane z nią rozporządzenie. nie możemy jednakże tkwić w ułudzie że nałożenie sankcji karnych za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacji na rynku rozwiąże istniejące problemy.
musimy pamiętać że od popełnienia przestępstw nie odstrasza wysokość kary ale jej nieuchronność.
a z tym jak pokazują przedstawione w sprawozdaniu analizy nie jest w europie za dobrze.
pamiętajmy także że żadne instrumenty nie będą w pełni skuteczne jeżeli nie wdroży ich wielka brytania.
budżet parlamentu europejskiego i innych instytucji jest bardzo małą częścią budżetu unii europejskiej ale z pewnością znajdzie się w nim miejsce na oszczędności.
osiągnęliśmy to poprzez reorganizację pracy parlamentarnej w szczególności poprzez cięcia wydatków związanych z podróżami przez ograniczenie czasu trwania i liczby wyjazdów służbowych częstsze korzystanie z wideokonferencji i innych podobnych narzędzi oraz optymalizację usług w zakresie tłumaczeń.
podam dwa przykłady zamroziliśmy do końca bieżącej kadencji wszystkie świadczenia dla posłów na poziomie z roku.
dla przykładu diety na wyjazdy służbowe dla personelu nie były rewaloryzowane od dwa tysiące siedem r.
w najbliższym roku planujemy kolejne oszczędności przede wszystkim w obszarze tłumaczeń jednak co bardzo istotne bez uszczerbku dla obowiązującej i bardzo istotnej w tym parlamencie zasady wielojęzyczności.
chciałabym jednak podkreślić że cięcia budżetów administracyjnych nie mogą narazić na szwank podstawowej działalności instytucji europejskiej oraz przede wszystkim nie powinny prowadzić do łamania unijnego prawa.
oszczędności muszą być przeprowadzane tak by przede wszystkim likwidować całkowicie marnotrawstwo pieniędzy ale nie szkodzić tym działaniom które przynoszą europejską wartość dodaną.
apeluję by cięcia w administracji parlamentarnej i w innych instytucjach nie odbiły się negatywnie na obecnych i przyszłych pracownikach unijnych z nowych państw członkowskich.
jest dla mnie jasne że ich stopień zaszeregowania oraz pozycja zawodowa nadal nie odpowiadają potencjałowi ludnościowemu krajów które przystąpiły do unii europejskiej w dwa tysiące cztery.
panie przewodniczący! gościliśmy dziś w parlamencie prezydenta francji franois hollande'a który mówił o przyszłości unii europejskiej i strefie euro o sposobach przezwyciężania kryzysu gospodarczego oraz budżecie unii na lata.
dwa tysiące czternaście dwa tysiące dwadzieścia teraz debatujemy w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej na dwa tysiące czternaście.
r kryzys jest wszechobecny i musimy z żelazną konsekwencją ograniczać lub wręcz zamrażać budżety administracyjne.
cięcia są niezbędne ale oprzeć je należy na uprzedniej wnikliwej analizie wydatkowania środków budżetowych w minionych latach.