kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
zaprosiliśmy ministrów na kilka dni przed dzisiejszą sesją parlamentu i przed naszą debatą bo chcieliśmy jeszcze raz wysłuchać ich opinii chcieliśmy poprosić ich o przedstawienie argumentów i zastanowić się nad tym jaka jest przyszłość ewentualnych zmian w dyrektywie. za chwilę przejdę do
wniosków płynących z tego spotkania.
teraz chciałbym jeszcze raz podziękować za pytania parlamentu europejskiego.
przekazaliśmy je ministrom odpowiedzialnym za tę dyrektywę podczas nieformalnego spotkania w krakowie i wcześniej.
dyrektywa na naszych oczach dorosła dojrzała ma już prawie dwadzieścia lat i ma swoje historyczne zasługi.
w oparciu o tę dyrektywę lub uwzględniając jej postanowienia państwa członkowskie wprowadziły prawne regulacje które służą ochronie pracujących mam.
dla polskiej prezydencji szukanie odpowiedzi na wyzwania demograficzne w tym promowanie rozwiązań mających na celu godzenie pracy i życia prywatnego jest i będzie priorytetowe.
dlatego nie przyjęliśmy założenia że nic w sprawie debaty na temat uprawnień rodzicielskich nie da się już zrobić.
podczas tego nieformalnego spotkania ministrów które odbyło się w ubiegły piątek omawialiśmy kwestie dotyczące urlopu macierzyńskiego w jak najszerszym kontekście.
wydaje się bowiem że prawidłowa diagnoza kontekstu prawnego historycznego i kulturowego może w co nie wątpię wskazać drogę ewentualnych rozstrzygnięć w jaki sposób osiągnąć równy udział w rynku pracy w jaki sposób pomóc w godzeniu pracy z życiem poza pracą. chciałbym podzielić się z państwem
co wydaje mi się szczególnie ważne szczegółowymi pytaniami i wątpliwościami wyrażonymi wprost przez ministrów państw członkowskich.
czy urlop macierzyński i wysokość świadczenia w czasie korzystania z tego urlopu jest prawnie zagwarantowana?
czy można to rozważać w oderwaniu od długości innych urlopów przysługujących rodzicom w oderwaniu od wysokości innych świadczeń przysługujących w związku z posiadaniem dzieci?
jak funkcjonuje system opieki nad małymi dziećmi którego wpływ na możliwość godzenia życia zawodowego z osobistym jest oczywisty?
czy dążenie do wypłacania świadczenia w wysokości sto wynagrodzenia tak jak zaproponował parlament spełni swoją rolę lepiej niż świadczenia proporcjonalnie niższe ale wypłacane dłużej nie tylko podczas urlopu macierzyńskiego?
kolejne bardzo istotne pytanie czy wobec coraz powszechniejszej tendencji do opieki nad małymi dziećmi przez oboje rodziców i w związku z tym wobec funkcjonujących już w wielu państwach prawnych rozwiązaniach umożliwiających korzystanie z uprawnień związanych z urlopami przez oboje rodziców
zmiany dotyczące wydłużenia urlopu macierzyńskiego nie utrudnią tym państwom realizacji ich celów?
są to oczywiście tylko wybrane wątki dyskusji prowadzonej przez ministrów podczas naszego spotkania w ubiegły piątek.
to zarazem pośredni dowód na to jak bogata jest mapa rozwiązań już obowiązujących w unii europejskiej. chciałbym w tym miejscu bardzo podziękować moim kolegom ministrom za to że na prośbę prezydencji zgodzili się na tę ponowną debatę i przedstawili argumenty
uzasadniające ich krytyczny stosunek do stanowiska parlamentu europejskiego.
brak wspólnego stanowiska rady nie jest rezultatem opieszałości zaniechania czy kaprysu rady.
nie jest też i to chciałbym podkreślić wyłącznie ani przede wszystkim konsekwencją oceny skutków finansowych z którymi dla wielu państw członkowskich wiązałoby się przyjęcie zmian w dyrektywie szczególnie w kształcie zaproponowanym przez parlament europejski.
państwa członkowskie jak doskonale wiemy przeznaczają w swoich budżetach ogromne środki na świadczenia związane z urodzeniem i wychowaniem dzieci.
co istotne to w ocenie wielu państw członkowskich poprawki parlamentu ignorują znaczną część rozwiązań już funkcjonujących i zgodnych z dyrektywą.
szanowne panie posłanki i panowie posłowie!
dyrektywa miała na celu ochronę w miejscu w pracy cytuję pracownic w ciąży które niedawno rodziły i pracownic karmiących piersią.
miała na celu określenie minimum tej ochrony.
wśród poprawek zgłoszonych przez parlament europejski jest wiele takich które wzbudziły wątpliwości niektórych państw członkowskich jak choćby te które mówią o przepisach przewidujących przerwy na karmienie ale nie tylko
czy trudno nie rozumieć że w tej sytuacji przy tak daleko idących i szczegółowych poprawkach zrodziły się również wątpliwości ze strony wielu państw członkowskich ale i komisji europejskiej co do zachowania zasady subsydiarności i proporcjonalności?
mamy dziś w unii europejskiej ustawodawstwo regulujące minimalne europejskie normy w zakresie urlopu macierzyńskiego.
dzięki temu pytaniu które zostało postawione przez parlament dzięki możliwości wysłuchania opinii ministrów podczas naszego spotkania w ubiegłym tygodniu zorganizowanego przez prezydencję i w związku z możliwością przedstawienia tych uwag poszczególnych państw członkowskich dziś w imieniu prezydencji będę miał zaszczyt
wysłuchać państwa opinii.
wiem że wiele z nich to będą opinie krytyczne cierpkie ale jesteśmy tutaj po to żeby o nich rozmawiać.
dziękuję również za bardzo w naszej ocenie w ocenie prezydencji konstruktywny charakter pytań które zostały skierowane do polskiej prezydencji.
pytań w których zapowiedzieli państwo wolę osiągnięcia kompromisu.
w ocenie prezydencji ewentualne osiągnięcie tego porozumienia będzie możliwe jeśli uwzględni ono różnice pomiędzy rozwiązaniami funkcjonującymi w państwach członkowskich koszty finansowe i społeczne tych zmian i zasadę pomocniczości.
powiedzmy sobie jednak również wprost że wobec wyzwań kryzysu ale nie tylko bo również wobec rozwiązań już obowiązujących w państwach członkowskich w ocenie prezydencji rada nie może zaakceptować dwudziestotygodniowego pełnopłatnego urlopu macierzyńskiego.
podczas dyskusji w radzie niektóre państwa członkowskie zwróciły uwagę że ich ustawodawstwo krajowe w rzeczywistości obejmuje przepisy dotyczące kilku kwestii podnoszonych przez parlament europejski np.
przerwę na karmienie piersią szczególne warunki pracy dla rodziców dzieci niepełnosprawnych dodatkowy urlop macierzyński.
jednak zgodnie z ogólnie panującym w radzie poglądem szczegółowe rozwiązania również w tych kwestiach należy pozostawić państwom członkowskim podkreślając że tendencja tych zmian ich kierunek o czym mówiłem na wstępie jest wspólny zarówno dla komisji europejskiej dla parlamentu europejskiego
jak i dla państw członkowskich czy rady.
w jaki sposób najskuteczniej służyć interesom kobiet na rynku pracy?
czy dłuższe minimalne urlopy macierzyńskie i świadczenia równe wysokością z dochodami z pracy są odpowiedzią na wyzwania współczesnego rynku?
tu znów można podkreślić że wiele państw członkowskich dąży w takim kierunku do takich rozwiązań.
takie rozwiązania zostały wprowadzone w polsce.
jednak krytycy tego rozwiązania wskazują na zróżnicowanie dochodów pracujących mam i pytają dlaczego kosztem wszystkich podatników finansować urlopy macierzyńskie dla najlepiej zarabiających?
może najlepszym rozwiązaniem jest to zawarte w obowiązującej dyrektywie określającej minimalną wysokość świadczenia równą zasiłkowi chorobowemu i pozostawiające państwom członkowskim określenie górnego pułapu tego świadczenia?
pytają państwo również czy rada uwzględni urlop ojcowski w zmienionej dyrektywie o urlopie macierzyńskim? jak państwo wiedzą prezydencja nie dysponuje mandatem do prezentacji stanowiska rady bo takie wspólne stanowisko nie zostało przyjęte
ale w oparciu o przeprowadzone rozmowy w imieniu prezydencji pragnę państwa poinformować że w naszej ocenie państwa członkowskie nie poprą takiego rozwiązania.
nie ze względu na to że nie doceniają znaczenia urlopu ojcowskiego w polityce społecznej.
wręcz przeciwnie wiele z państw członkowskich takie rozwiązanie już wprowadziło i znów mogę powiedzieć że wśród nich jest polska.
jednak w powszechnej ocenie wśród państw członkowskich i w radzie dyrektywa dotycząca urlopu macierzyńskiego i związana z bezpieczeństwem i higieną pracy nie powinna być rozszerzona o urlopy ojcowskie.
znów nie dyskutujemy o kierunku zmian nie mówimy o tym czy urlop ojcowski jest instytucją która powinna się rozwijać.
rada wskazuje na to w jakim kierunku moglibyśmy pójść.
panie posłanki panowie posłowie!
zdaję sobie sprawę z tego że moje wystąpienie przekroczyło już limit czasu ale chcę mówić o tych rozstrzygnięciach w sposób otwarty.
wydaje się że dotyczą one tak ważnych rozstrzygnięć dla obywateli unii europejskiej że nie ma tutaj miejsca na grę i na pozorowanie pracy.
pozwólcie państwo pani przewodnicząca na jeszcze kilka uwag które są rodzajem podsumowania tej mojej deklaracji podkreślającego brak formalnego mandatu ze strony rady ale informującego o tym jaki jest stan dyskusji w radzie
na powyższy temat.
że rada i parlament mogą na późniejszym etapie przedyskutować realistyczny kompromis.
w imieniu polskiej prezydencji mogę państwa zapewnić że jeśli przebieg dzisiejszej debaty da podstawy do przekonania o gotowości parlamentu do negocjacji a zatem i mówię o tym otwarcie również do zmiany dotychczasowego stanowiska parlamentu
to niezwłocznie i z radością przekażę taką dobrą wiadomość radzie.
gdyby w trakcie polskiej prezydencji możliwe było zaproponowanie dalszych realistycznych kroków zmierzających do osiągnięcia porozumienia byłby to również bardzo obiecujący prognostyk dalszych prac trio prezydencji.
liczymy na państwa wsparcie.
chciałbym żeby dzisiejsza debata zbliżyła nas do porozumienia a jeśli tak się nie stanie to przynajmniej żeby nasz dialog i zderzenie argumentów nie poszły na marne żeby tocząca się wymiana poglądów
oczywiście ważne jest aby kobiety pracujące pozostające na urlopie macierzyńskim otrzymywały środki finansowe na utrzymanie swoich rodzin.
również istotne jest to jak z takimi dodatkowymi wydatkami poradzą sobie przedsiębiorcy w sytuacji gdy to oni będą pokrywać świadczenia na rzecz matek.
jak nie doprowadzić do sytuacji w której pracodawcy w obawie przed kosztami będą unikali zatrudnienia młodych kobiet planujących macierzyństwo?
to są bardzo ważne kwestie i rozumiem że właśnie one różnicują stanowiska państw w radzie oraz utrudniają znalezienie wspólnego stanowiska.
ale w tym wszystkim nie zapominajmy jednak o tym co według mnie jest najważniejsze o dzieciach.
dla dziecka i dla kobiety okres po narodzinach to jedyny taki czas który matka może bezgranicznie poświęcić dziecku.
poza tym jeśli unia europejska ma sprostać założeniom strategii dwa tysiące dwadzieścia uchronić się przed konsekwencjami niżu demograficznego trzeba wprowadzić rozwiązania kompromisowe.
być może trochę mniej ambitne aniżeli te których domagał się parlament.
apeluję do państw członkowskich aby jeszcze raz zastanowiły się nad możliwością zagwarantowania wszystkim matkom w europie kompromisowych osiemnaście tygodni ze swoimi nowonarodzonymi dziećmi. panie ministrze czy uważa pan że właśnie takie rozwiązanie ma szansę znalezienia większości w radzie tak abyśmy rzeczywiście mogli zapewnić osiemnaście
w parlamencie europejskim;
drugi istotniejszy to fakt że po uważnym przestudiowaniu rozwiązań mających pozytywny wpływ na godzenie życia zawodowego z osobistym rozwiązań prorodzinnych czy rozwiązań które mają ułatwić mamom powrót do pracy w dwadzieścia siedem
państwach członkowskich.
proszę mi wierzyć że uczy to ogromnej pokory.
uczy to również przekonania że kiedy debatujemy na temat długości i pełnopłatności urlopu macierzyńskiego powinniśmy i jest to nasz obowiązek brać pod uwagę tradycje doświadczenia
proszę pana przewodniczącego żeby odebrał mi głos za chwilę gdybym się nie pohamował w swoich komentarzach.
jesteśmy w trio z danią z cyprem.
będziemy współpracować i dzielić się naszymi obserwacjami i doświadczeniami.
szczególnie chciałbym odnotować fakt że mówili tu państwo o bardzo konkretnych propozycjach wyjścia z tej sytuacji w której się teraz znajdujemy.
padały propozycje powrotu do propozycji komisji europejskiej również refleksje dotyczące ewentualności nowej propozycji skierowanej przez komisję europejską klauzuli kładki czy klauzuli zwanej pomostową która mogłaby być odpowiedzią na różne wątpliwości.
ogromnie dziękuję również za szacunek dla dotychczasowej tradycji rozwiązań obowiązujących w państwach członkowskich za to że mówili państwo o tym że mamy standardy i że nie zaczynamy od zera co więcej że w oparciu o obowiązującą dyrektywę powstały tradycje na których można budować przyszłość.
dziękuję również za te uwagi które wskazywały na potrzeby wykonalności rozwiązań które miałyby być wprowadzone czy zaproponowane.
dziękuję za zachętę do podjęcia rozmów i poszukiwania optymalnych rozwiązań również za prośby o nowe inicjatywy ze strony prezydencji.
w tym roku minie dwadzieścia dwa lat od zawarcia układu w dayton osiemnaście lat od zakończenia wojny o kosowo.
to sprawozdanie które w bardzo dobry sposób prezentuje ówczesne i obecne zadania dla serbii zarówno postępy jak i to co jest przed serbią w zakresie negocjacji w sprawie członkostwa buduje pewien że tak powiem optymizm.
przewodniczący buzek powiedział kiedyś że udało nam się zapobiec powrotom konfliktów na bałkanach zachodnich w sposób zaskakujący i zarazem prosty bo państwa regionu ustawiły się w kolejce do unii europejskiej.
to było ważne stwierdzenie ale zarazem to jest niewystarczające my też musimy dokonywać wielu wysiłków.
nie brakuje oczywiście głosów krytykujących podważających wartość unii ale wydaje mi się że warto przy okazji tej debaty mówiąc o serbii o tym przypomnieć.
sprawozdanie powinno być nie tylko zachętą dla rządu serbii ale przede wszystkim powinno być też swoistą zachętą dla obywateli serbii że warto kontynuować trudne czasami i czasami być może nawet niezrozumiałe na danym etapie reformy.
jest wiele postępu w obszarze gospodarki i demokratyzacji otwarto również nowe rozdziały ale też wiemy że jest wiele potrzebnych zmian w zakresie praw człowieka wolności mediów wymiaru sprawiedliwości czy zaleceń dotyczących chociażby zmiany niektórych przepisów konstytucyjnych.
kilkanaście milionów obywateli unii europejskiej studiuje lub pracuje poza swoim krajem ojczystym korzystając z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się.
w każdym roku kilkaset tysięcy dokumentów urzędowych trzeba legalizować lub poświadczać aby zostały one uznane w innych krajach niż te w których je wydano.
w tym kontekście kwestią niezwykle ważną jest uproszczenie formalności którym podlegają obywatele przenoszący się za granicę.
wprowadzenie standardowych wielojęzycznych formularzy dla większości dokumentów objętych rozporządzeniem w tym dokumentów dotyczących pobytu obywatelstwa stanu cywilnego czy zaświadczeń o niekaralności pozwoli uniknąć kosztownych tłumaczeń i tym samym przyczyni się do uproszczenia procedur jakich muszą dopełnić obywatele unii przemieszczający się do innych krajów członkowskich.
cieszy mnie że rozporządzenie zawiera klauzule przeglądowe przewidujące rozszerzenie w przyszłości zasięgu ułatwień administracyjnych.
jest to niezmiernie ważne zwłaszcza biorąc pod uwagę że dyplomy i świadectwa szkolne zaświadczenia o niepełnosprawności oraz wiele innych dokumentów dotyczących przedsiębiorstw nie zostało objętych tym rozporządzeniem.
nowe przepisy ułatwią w znacznym stopniu swobodny przepływ obywateli unii którzy już od dwa tysiące dziewiętnaście roku będą mogli skorzystać z nowych procedur.
na koniec chciałabym serdecznie pogratulować sprawozdawczyni osiągniętego dobrego kompromisu.
obywatele unii europejskiej oczekują zupełnie czegoś innego.
obywatele unii europejskiej są bardzo zadowoleni z faktu że wreszcie parlament i rada przyjmują także dokumenty które ułatwiają im codzienne życie.
a ten dokument to rozporządzenie ułatwia życie milionom obywateli poruszającym się po unii europejskiej i nie są to imigranci. to są obywatele unii europejskiej. przyjmijcie to wreszcie do wiadomości!
to rozporządzenie ma oczywiście zakres z którego nie możemy do końca być zadowoleni.
powinno mieć szerszy zakres ale od czegoś trzeba zacząć. obywatele będą wdzięczni za każdy krok który ułatwia im codzienne życie który oznacza że nie muszą biegać do tłumaczy że nie muszą potwierdzać dokumentu ileś tam razy że nie muszą starać się w kraju do którego przybyli o dwieście zaświadczeń potwierdzonych pieczątkami podpisami i nie wiadomo czym
ten pierwszy krok pozwoli nam w przyszłości wprowadzić kolejne udogodnienia.
tyle tylko że państwa członkowskie muszą teraz dobrze ten czas wykorzystać.
nie możemy go zmarnować.
działania władz w sudanie polegające na systematycznych represjach członków opozycji demokratycznej oraz na łamaniu praw człowieka wymagają reakcji społeczności międzynarodowej.
w wyniku styczniowych protestów zatrzymanych zostało także ponad sto czterdzieści innych działaczy praw człowieka i opozycjonistów. zatrzymania przebiegały z użyciem siły.
dochodzą do nas też raporty o stosowaniu tortur wobec aresztowanych.
dialog z sudańskimi władzami jest potrzebny ale musi być bardziej zdecydowany.
jednak uważam że w sytuacji gdy ignorują one zalecenia społeczności międzynarodowej jak chociażby poprzez odrzucanie rekomendacji onz w maju dwa tysiące szesnaście r.
powinniśmy przede wszystkim ukierunkować nasze wsparcie na lokalnie działających obrońców praw człowieka i społeczeństwo obywatelskie.
prawa człowieka w sudanie są notorycznie łamane.
w związku z łamaniem praw człowieka bardzo trudną sytuacją gospodarczą wzrostem cen wybuchły na początku tego roku protesty w których zginęło kilkanaście osób. kilkadziesiąt zostało rannych.
aresztowano setki ludzi liderów opozycji dziennikarzy studentów.
przetrzymuje się ich w więzieniach bez postawienia zarzutów i bez procesu.
dlatego też za pomocą tej rezolucji chcemy bardzo stanowczo potępić przemoc sudańskiego reżimu przeciwko osobom biorącym udział w pokojowych protestach a także chcemy wezwać władze sudanu do poszanowania i ochrony podstawowych praw człowieka w praw tym mniejszości narodowych
etnicznych i religijnych.
kryzys w jakim znajduje się sudan zarówno ekonomiczny jak i polityczny nie skończy się dopóty dopóki podstawowe prawa człowieka będą łamane.
przypadek saliha mahmouda osmana a także przykłady użycia siły wobec osób pokojowo protestujących ograniczenie wolności słowa i wyznania czy represjonowanie dziennikarzy to dowody na trwający kryzys rządów prawa w sudanie.
jak wiadomo część obrońców praw człowieka została zwolniona z aresztu w lutym. jednak siłowe uwarunkowanie przez służby bezpieczeństwa wypuszczenia pozostałych zatrzymanych i zagwarantowania że nie będą uczestniczyli w dalszych protestach pokojowych jest sprzeczne z międzynarodowymi zobowiązaniami sudanu w zakresie praw człowieka.
dlatego apeluję o natychmiastowe uwolnienie saliha mahmouda osmana prawnika i laureata nagrody im.
sacharowa oraz kilkudziesięciu innych aktywistów którzy są przetrzymywani z powodu ich legalnej i pokojowej pracy w obronie praw człowieka i na rzecz demokracji w sudanie.
już kilka miesięcy temu kiedy kończyliśmy pracę nad przeglądem rozporządzenia o jurysdykcji uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych znoszącym procedurę egzekwatury pozwalając w ten sposób na swobodny przepływ orzeczeń sądowych w unii europejskiej
podkreślałem ogromne znaczenie wysokiego poziomu wzajemnego zaufania systemów sądowniczych które zdołaliśmy osiągnąć w unii europejskiej.
po ustanowieniu europejskiego nakazu ochrony kolejnym krokiem w kierunku zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa i pewności prawnej podczas korzystania ze swobody przemieszczania się jest omawiane dzisiaj sprawozdanie.
wzajemne uznawanie cywilnych instrumentów ochrony jest ważnym uzupełnieniem tej niezwykle starannie budowanej sieci prawa która pozwoli osobom które przeszły często bardzo trudne sytuacje życiowe bez obaw realizować osobiste i zawodowe plany życiowe także poza granicami własnego kraju.
warto podkreślić że tworzony w ten sposób spójny system ochrony i wsparcia ofiar przestępstw we wszystkich państwach członkowskich ma przede wszystkim na celu zapewnienie ochrony przed popełnieniem ponownych przestępstw wobec tych osób.
ten wymiar oddziaływania prewencyjnego może stać się także ważnym i skutecznym instrumentem w walce przeciwko zorganizowanej przestępczości szczególnie w obszarze handlu ludźmi.
wczoraj w tej izbie dyskutowaliśmy o skuteczności wdrażania programu sztokholmskiego podawaliśmy przykłady tematów spraw które wciąż jeszcze mamy do załatwienia.
dzisiaj mamy przed sobą kolejny instrument prawny który w praktyce przyczyni się do budowania bezpiecznej dla obywateli unii europejskiej.
trzy traktatu o funkcjonowaniu unii europejskiej spowodowały że coraz więcej osób podróżuje lub przeprowadza się za granicę.
taka sytuacja wymaga zapewnienia wspólnych harmonijnych środków prawnych gwarantujących obywatelom ochronę i bezpieczeństwo z jakiego korzystali w swoim państwie na terenie całej unii.
inicjatywa komisji dotycząca rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych uzupełni dyrektywę w sprawie europejskiego nakazu ochrony gwarantującą wzajemne uznawanie środków ochrony w sprawach karnych i tym samym pomoże zagwarantować prawa ofiar w całej ue.
łączne stosowanie tych dwóch instrumentów karnego i cywilnego pozwoli osobom którym przyznano nakaz ochrony w jednym państwie członkowskim na jego utrzymanie podczas podróży lub przeniesienia się do innego państwa członkowskiego bez konieczności poddawania się czasochłonnym procedurom.
zaproponowane ustandaryzowane wielojęzyczne zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje niezbędne do uznania ochrony będzie ogromnym ułatwieniem dla wszystkich poszkodowanych.
zaproponowany wniosek jest doskonałym przykładem upraszczania i tworzenia prawa europejskiego zrozumiałego dla obywateli szybkiego i skutecznego na całym terytorium wspólnoty.
dwa tysiące jedenaście wypracowanie zadawalającego porozumienia w sprawie budżetu na rok dwa tysiące dwanaście będzie wymagać otwartego i konstruktywnego dialogu między naszymi dwiema instytucjami. mam w szczególności nadzieję ze uda nam się uniknąć wszelkich odniesień do kwestii które nie są bezpośrednio związane z budżetem
rocznym.
ze szczególną satysfakcją odnotowałem fakt że pierwsza runda rozmów trójstronnych dotyczących budżetu która odbyła się w dniu jedenaście lipca przebiegła w atmosferze owocnej współpracy.
żywię nadzieję że ta sprzyjająca atmosfera będzie panowała nadal i pomoże nam uchwalić realistyczny i zrównoważony budżet na rok.
dwa tysiące dwanaście pozwolą państwo że przedstawię teraz cztery główne elementy którymi rada kierowała się podczas analizy projektu budżetu zaprezentowanego przez komisję.
to jest pewna filozofia która została wypracowana w trakcie dyskusji przez ministrów finansów nad projektem budżetu i ona odzwierciedla sposób oceny i podejście do pewnych wydatków które zostały zaproponowane przez komisję europejską.
mam nadzieję że to pozwali państwu lepiej zrozumieć stanowisko rady niż przedstawienie samych suchych liczb określających poziomy wydatków w poszczególnych działach.
po pierwsze wzrost budżetu unii europejskiej musi odzwierciedlać sytuację w państwach członkowskich które przeżywają okres słabego wzrostu gospodarczego i które borykają się z poważnymi ograniczeniami budżetowymi.
szczególną uwagę należy zwrócić na kontrolowanie wydatków administracyjnych tak aby nasze działania były zgodne z wysiłkami państw członkowskich podejmowanych w tym względzie na poziomie krajowym.
po drugie w budżecie unii europejskiej należy potraktować priorytetowo programy i działania które przyczyniają się do wyjścia z obecnego kryzysu wspierają konkurencyjność i konwergencję przynoszą faktyczną unijną wartość dodaną
po trzecie zwiększenie środków na zobowiązania i płatności musi być realistyczne.
powinniśmy uwzględnić przede wszystkim obecne i przyszłe wskaźniki wykonania budżetu jak również zdolność absorpcyjną tak aby uniknąć wszelkich przeszacowań które tylko wywierałyby niepotrzebną presję na budżety krajowe i zwiększały zobowiązania pozostające do spłaty.
po czwarte w budżecie należy przestrzegać obowiązujących pułapów wieloletnich ram finansowych.
budżet powinien być także elastyczny dzięki odpowiednim marginesom tak aby można było reagować na nieprzewidziane sytuacje lub uwzględniać nowe polityczne priorytety w trakcie roku budżetowego.