kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
jak wiemy służby prawne rady podważyły opinię komisji europejskiej.
w tej sprawie pani komisarz może liczyć na wsparcie ze strony parlamentu europejskiego.
wydłużenie realizacji programu do trzech lat będzie miało wpływ na poprawę efektywności wydatkowania dostępnych środków.
program ten jest potwierdzeniem że unia europejska czuje się odpowiedzialna za najbardziej potrzebujących obywateli.
do tej grupy należą zwłaszcza ludzie bezdomni rodziny z problemami bezrobotni osoby samotnie wychowujące dzieci migranci osoby poszukujące azylu osoby w podeszłym wieku o niskim statusie materialnym.
często są to osoby niepełnosprawne czy nawet dzieci.
należy pamiętać że przemiany ustrojowe w krajach które niedawno przystąpiły do unii doprowadziły do silnego rozwarstwienia dochodowego ich społeczeństw.
co więcej w niektórych z tych państw różnice w sytuacji dochodowej i poziomie życia pogłębiają się coraz bardziej.
ubóstwem dotknięte są zwłaszcza rodziny z małych miasteczek oraz osoby zamieszkałe na wsi. zwiększa się liczba ludzi którzy nie mogą zaspokoić podstawowych potrzeb żywnościowych.
w związku z tym że w radzie mamy pewnego rodzaju sytuację patową wszyscy czekają na opinię parlamentu jestem przekonany że przyjęcie mojego sprawozdania przekona sprawujących obecnie prezydencję czechów do wznowienia dyskusji i znalezienia racjonalnego kompromisu w radzie.
około osiemdziesiąt milionów osób w unii europejskiej żyje w ubóstwie stanowi to szesnaście mieszkańców unii.
kryzys gospodarczy grozi powiększeniem tej grupy.
wniosek komisji zawiera jednak warunek współfinansowania co w przypadku najuboższych państw członkowskich może prowadzić do rezygnacji z pomocy.
byłoby to sprzeczne z celem wprowadzenia programu w szczególności ze zmniejszeniem nierówności ekonomicznych i społecznych między regionami i przekreślałoby zasadę solidarności.
pani przewodnicząca pani komisarz! dystrybucja żywności wśród osób najbardziej potrzebujących jest bardzo ważnym obszarem działania unii.
dlatego dziękuję komisji za wniosek w tej sprawie a posłowi siekierskiemu za sprawozdanie o którym dzisiaj dyskutujemy. kraje członkowskie osiągnęły olbrzymie postępy w polepszaniu jakości życia mieszkańców.
nadal jednak ubóstwo jest jednym z poważniejszych problemów współczesnej europy.
szacuje się że czterdzieści trzy miliony obywateli unii jest dotkniętych ryzykiem niedożywienia to szokująca liczba.
program dystrybucji pomaga wielu z tych europejczyków.
rozumiem że można mieć wątpliwości prawne ekonomiczne polityczne ale chciałbym wiedzieć jaka byłaby alternatywa dla tego programu tym bardziej że program dystrybucji żywności ma również pozytywne oddziaływanie na rynek rolny który dzięki temu jest bardziej stabilny.
unia jest globalnym liderem pomocy dla najbiedniejszych mieszkańców świata.
trudno sobie wyobrazić aby jednocześnie wspólnota przestała wspierać własnych obywateli którzy wpadli w poważne kłopoty dlatego liczę że rada dojdzie do porozumienia w tej sprawie.
po pierwsze chcę przypomnieć że jednym z głównych celów wspólnej polityki rolnej jest zapewnienie dostępu do żywności dla mieszkańców unii europejskiej po odpowiednich cenach a więc dla tych którzy mają niskie dochody albo nie mają ich w ogóle także żywności w sposób nieodpłatny.
po drugie sytuacja dochodowa mieszkańców unii w tym w szczególności w nowych krajach członkowskich pozostawia wiele do życzenia.
we wszystkich krajach nowo przyjętych liczba mieszkańców posiadających dochody poniżej czterdzieści średniej unijnej sięga aż pięćdziesiąt a więc prawie połowa ludzi w tych krajach ma tak niskie dochody.
te dane charakteryzujące sytuację dochodową mieszkańców pochodzą sprzed kryzysu.
popieram więc kontynuację programu nieodpłatnej dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących na które w dwa tysiące dziewięć r.
unia europejska przeznaczy prawie pół miliarda euro w tym dla mojego kraju polski około sto mln euro.
mam nadzieję że prezydencja czeska uzgodni ostatecznie jego kształt na forum rady.
odniosę się do niektórych poruszonych problemów.
i wtedy się zastanowimy co dalej ze współfinansowaniem.
po drugie podzielam pogląd pani komisarz że trudno będzie ograniczyć dystrybuowaną żywność tylko do pochodzącej z unii bo to zwiększy koszty i rozbuduje część administracyjną programu.
po trzecie bierzmy przykład z usa jak duże kwoty w ramach ustawy rolnej przeznaczono na wsparcie rolnictwa poprzez finansowanie bezpłatnych bonów żywnościowych. wreszcie po czwarte zachęcam kraje nieuczestniczące w programie do aplikacji.
program jest otwarty.
po piąte środki przeznaczone na ten program nie ograniczają dostępu rolników do wspólnej polityki rolnej gdyż mamy oszczędności w ramach wpru. na koniec chcę wrócić do źródeł. jak wiemy cele wpru zostały sformułowane już w traktatach rzymskich. mówią one o potrzebie zapewnienia społeczeństwu
dostępu do żywności po przystępnych cenach a rolnikom zagwarantowania odpowiedniego poziomu dochodu. można stwierdzić że są to po pierwsze zadania produkcyjne określające niezbędną wielkość produkcji. po drugie zadania społeczne socjalne bo mówimy o odpowiednich
cenach aby konsumentów było stać na zakup produktów żywnościowych.
i wreszcie po trzecie cele ekonomiczne związane z zapewnieniem odpowiednich dochodów dla rolników.
kiedy mówimy o cenach przystępnych dla biednego konsumenta często bezrobotnego to żywność ta powinna być dla niego dostępna po znacznie niższych cenach czy wręcz dostarczona w formie bezpłatnej oczywiście w ramach specjalnych programów i na określonych warunkach.
żeby odbyła się debata to powinny być jakieś dwa stanowiska.
państwo się tu wszyscy zgadzają ze sobą a więc ja postaram się udźwignąć ten ciężar i powiedzieć coś innego.
przede wszystkim parlament po raz kolejny zapomina że jest parlamentem europy a nie całego świata.
i ten wasz prozelityzm jest już naprawdę trudny do wytrzymania trudny do zniesienia.
po drugie parlament nawet nie jest parlamentem europejskim ponieważ wartością europejską jest przekonanie o bezwzględnej wyższości człowieka nad zwierzętami a to co tutaj uprawiacie to jest daleko idący relatywizm.
jest skandalem to że wolicie żeby pierwsze testy kosmetyków odbywały się w związku z tym na ludziach.
w zeszłym tygodniu zorganizowałam w parlamencie debatę na ten temat.
data publikacji dyrektywy została przesunięta na pierwszy kwartał przyszłego roku więc jest jeszcze trochę czasu na konsultację a my musimy bardziej włączać naszych obywateli w tym środowiska eksperckie w tworzenie prawa po to aby było ono rzeczywiście jak najlepsze.
mimo że decyzja kenijskiego sądu oraz nakaz zamknięcia kompleksu był niezgodny z konstytucją i miał dyskryminujący charakter sytuacja w dadaab bardzo trafnie ilustruje złożoność powiązań między problemami uchodźstwa oraz wyzwaniami w zakresie zarządzania granicami budowania stabilności. sądzę że globalny i regionalny plan działania z nairobi uchwalony w marcu tego roku
jest ważną deklaracją mówiącą o tym że uchodźcy którzy zdecydują się pozostać w państwie przyjmującym powinni mieć dostęp do zatrudnienia i usług a także możliwość przemieszczania się.
należy podkreślić że powroty do somalii jeżeli już są muszą się odbywać zgodnie z międzynarodowymi standardami czyli dobrowolnie bezpiecznie i z poszanowaniem praw człowieka. unia powinna przeznaczyć na ten cel środki z funduszu powierniczego dla afryki a także wspierać przy jego pomocy projekty oddolne które poprawią jakość
czasem to bardzo trafne ale czasami pozbawione jakiegokolwiek sensu.
w przeciwieństwie do związku sowieckiego trzydzieści lat temu mamy w unii europejskiej bardzo dobre narzędzia prawne do egzekwowania naszych norm bezpieczeństwa. są one na najwyższym poziomie wśród norm światowych dlatego nadużyciem jest wykorzystywanie czarnobyla dzisiaj do antynuklearnej propagandy opartej o zwykle uprzedzenia.
hamowanie europejskiej branży nuklearnej ma jeszcze jeden aspekt przyczynia się do utrzymania naszej zależności od importu paliw kopalnych z krajów trzecich.
czarnobyl może przynieść także pożyteczne konkluzje.
na naszej wschodniej granicy planuje się całą serię rosyjskich elektrowni jądrowych które mają eksportować prąd do krajów unii europejskiej.
są one budowane bez unijnych norm bezpieczeństwa. warto by komisja podjęła działania by nie tylko w samej unii ale także poza nią egzekwować własne normy skoro instalacje w obwodzie kaliningradzkim czy też na białorusi są zorientowane na rynek europejski.
pytanie tylko czy komisja będzie miała na tyle dużo siły i wyobraźni by w tym obszarze zdobyć się na działanie?
również ta świadomość dociera do nas po tym co wydarzyło się niedawno w fukushimie.
jedną z podstawowych przyczyn awarii w czarnobylu wiemy to na pewno była wadliwa konstrukcja reaktora.
i rodzi się tu pytanie czy unia europejska kontroluje co dzieje się z pozostałymi reaktorami z ery związku sowieckiego jakie czyni kroki w tym kierunku aby zapewnić ich bezpieczeństwo?
obecnie na terenie wspólnoty europejskiej działa ponad sto czterdzieści elektrowni atomowych zaś na terenie kontynentu europejskiego ponad.
testy te jednak nie będą obowiązkowe a brak uczestnictwa w nich nie będzie się wiązał z żadnymi konsekwencjami. jakie więc będą efekty takich testów dla elektrowni które ich nie zdadzą bądź nie wezmą w nich udziału?
bez wątpienia potrzebujemy wyznaczać wysokie standardy dla elektrowni atomowych tak aby mogły one uzyskać większe niż dotychczas zaufanie społeczeństwa gdyż są bezsprzecznie ważnym źródłem energii dla europy.
i panie komisarzu nie może pan ulegać woli tych państw członkowskich które postulują o łagodniejsze kryteria.
toczy się o to w tej chwili walka i bardzo nalegamy żeby zarówno w przypadku kryzysu jak i w przypadku zwykłych błędów ludzkich nie pójść na rozwiązania połowiczne na złagodzenie kryteriów.
tym bardziej że wyniki testów powinny być podstawą wytycznych dla tych krajów członkowskich które dopiero rozwijają swój program nuklearny. rozmawialiśmy o krajach sąsiadujących z europą które posiadają energię atomową. ja myślę że te kwestie powinny zostać włączone do komunikatu komisji dotyczącego zewnętrznego wymiaru energii. jest to bowiem też energia która wpływa do nas do europy i tak samo jak gaz czy inne źródła energii i powinna zostać objęta polityką unijną. musimy też równolegle pracować nad europeizacją polityki energetycznej.
pamiętam dokładnie dni bezpośrednio po tragedii kiedy komunistyczny reżim w moim kraju w polsce zatajał prawdę o samym fakcie a potem o rozmiarach katastrofy a tysiące ludzi przepędzano bez liczenia się z ich zdrowiem w pochodach pierwszomajowych zaledwie pięć dni po wybuchu kiedy chmura radioaktywna obejmowała kawał europy docierając również do północnowschodniej części mojego kraju właśnie ten rejon polski jako okręg wyborczy mam zaszczyt reprezentować w parlamencie europejskim.
wciąż nierozwiązaną kwestią jest odpowiednie zabezpieczenie miejsca wybuchu.
prace nad nową powłoką zostały wstrzymane ze względu na brak środków finansowych pomoc wspólnoty jest więc niezbędna aby móc dokończyć prace.
energia atomowa to doskonałe narzędzie do budowy niezależności energetycznej europy.
należy także aktywnie wspierać współpracę międzynarodową w podnoszeniu bezpieczeństwa jądrowego dlatego podobne stres testy powinny zostać przeprowadzone w elektrowniach znajdujących się na ukrainie terytorium rosji oraz w byłych państwach sowieckich.
instytucje europejskie w ostatnich latach mają szczególną łatwość ingerowania w wewnętrzne sprawy państw członkowskich nawet jeśli taka ingerencja nie jest uzasadniona z punktu widzenia zapisów traktatowych. po raz kolejny trzeba przypomnieć komisji że unia europejska jest złożona z suwerennych demokratycznych państw które mają prawo kształtować swój ustrój także w obszarze władzy sądowniczej zgodnie z oczekiwaniami obywateli.
jeśli jakieś zmiany nie zdobędą wystarczającego poparcia społecznego lub przyniosą negatywne skutki wtedy społeczeństwo w demokratycznych wyborach będzie mogło odpowiednio ocenić ich autorów.
i naprawdę żałośnie wygląda pani komisarz jourov jako profesor pouczający demokratycznie wybrany rząd rumunii.
komisja nie powinna uzurpować sobie prawa do takiej oceny ponieważ jej mandat nie ma charakteru demokratycznego. pan poseł weidenholzer bardzo żałuje że nie może tutaj brać udziału w tej debacie minister sprawiedliwości rumuni.
no szanowni państwo przed chwilą była mowa że minister tu jest.
wystarczy go zaprosić.
prosiłbym o wstrzemięźliwość w ferowaniu radykalnych ocen przepisów które wciąż jeszcze nie dostały ostatecznego kształtu.
pani przewodnicząca! panie wiceprzewodniczący! wszystkie państwa unii europejskiej podpisały porozumienie paryskie stąd oczywiste jest poparcie dla unijnego programu zielonego ładu i jego głównego celu neutralności klimatycznej do dwa tysiące pięćdziesiąt roku. chodzi zresztą nie tylko o klimat ale także o czyste powietrze bioróżnorodność czyste oceany. i nasz zielony ład powinien pokazać całemu światu że można tego dokonać rozwijając gospodarkę zachowując wzrost tworząc miejsca pracy. aby tak się stało musimy przede wszystkim zachować umiar przy formułowaniu pierwszego etapu tego programu przygotować także szczegółową ocenę wpływu która da odpowiedź na wiele pytań które dzisiaj mamy i także zachować neutralność technologiczną
a może co najważniejsze uwzględnić zasadnicze różnice pomiędzy regionami unii w punkcie startu programu.
pani przewodnicząca! możliwości jakie oferuje internet zainspirowały google by publikacje o wyczerpanym nakładzie zapomniane pokryte kurzem historii przywracać do życia w e przestrzeni.
szczytna idea utworzenia współczesnego odpowiednika słynnej biblioteki aleksandryjskiej doprowadziła jednak do sporu w kwestii praw autorskich.
osiągnięte przed dwoma tygodniami porozumienie zadowoliło już zrzeszenie twórców i stowarzyszenie wydawców amerykańskich oraz niektórych ich odpowiedników europejskich.
umowa przewiduje możliwość skanowania i udostępniania za opłatą pozycji wydanych na terytorium cztery państw stanów zjednoczonych wielkiej brytanii australii i kanady.
z punktu widzenia autora i wydawnictwa oznacza to dwojakie korzyści.
po pierwsze jednorazową opłatę od google'a za możliwość zeskanowania książki od sześćdziesiąt do trzysta dolarów po drugie sześćdziesiąt trzy zysków generowanych przez e książkę w serwisie google books.
innymi słowy autor zarobi udostępniając w internecie nawet tylko jedną stronę z własnej książki.
mało kto zdaje sobie sprawę z faktu że europejski użytkownik serwisu google books poza brytyjczykami np.
internauta z belgii czy z polski nie będzie miał dostępu nawet do wspomnianych dwadzieścia e książki.
w serwisie znajdą się głównie tytuły anglojęzyczne zaś każdy europejski wydawca i autor który wyrazi chęć przystąpienia do programu będzie musiał porozumieć się z firmą google na własną rękę.
europejczykom pozostanie jedynie darmowy dostęp do najmniej atrakcyjnej kategorii książek pozycji będących dobrami publicznymi wobec których prawa autorskie wygasły już dawno np.
w ten sposób nie uda się zbudować kompletnej elektronicznej biblioteki europejskich tytułów.
mimo pewnych obaw związanych z projektem google takich jak monopol firmy na przygotowanie i dystrybucję e książek oraz konieczność odstąpienia jej części zysków z opłat i reklam uważam że nie posiadając jednolitych rozwiązań w dziedzinie praw autorskich unia skazuje się na nieefektywność.
prawne zamieszanie wokół google wykazało konsekwencje braku jednolitego prawa autorskiego w unii jak również niemożność wystosowania spójnej odpowiedzi na inicjatywy formatu google books.
gołym okiem widać że harmonizacja prawa autorskiego w unii europejskiej stała się pilną koniecznością.
po pierwsze digitalizacja jest ogromną szansą na przekazanie możliwie jak największej liczbie europejczyków dziedzictwa kulturowego europejskiego i światowego.
niemniej jednak wydaje się że po pierwsze wymaga ujednolicenia cała kwestia dzieł osieroconych która przede wszystkim powinna mieć ujednolicone europejskie rozwiązania w zakresie zarządzania wpływami z tytułu czerpania dochodów z dzieł osieroconych.
tu państwa członkowskie mają różne rozwiązania.
i myślę że jeśli chcemy konkurować w tym pozytywnym tego słowa znaczeniu z google bądź też współpracować z całą pewnością powinniśmy przyspieszyć działania związane z europeaną i przede wszystkim spowodować przyspieszenie działań w tym zakresie państw członkowskich.
proces digitalizacji książek daje nam ogromne nowe szanse ale musi on służyć i pamiętajmy o tym dobru rynku wydawniczego oraz dobru czytelników to znaczy dobru przedsiębiorców i konsumentów w europie.
ta poprzednia wersja ugody z przedsiębiorstwem google groziła monopolizacją całego dorobku literackiego przez jedną prywatną firmę a i teraz to niebezpieczeństwo nie jest jeszcze całkiem oddalone.
przecież google zeskanował miliony tytułów chronionych prawami autorskimi z całego świata.
do tej pory posługiwał się bezprawnie tymi skanami korzystając jedynie z amerykańskiej formuły fair use nie pytając autorów ani wydawców o zgodę.
nowa ugoda w dalszym ciągu lekceważy podstawową zasadę konwencji berneńskiej która mówi o tym że posiadacza praw autorskich należy zapytać o zgodę przed użyciem jego dzieła a nie tylko dać mu możliwość wypisania się czyli obciążać go odpowiedzialnością wysiłkiem i kosztami.
a umowa dotyczy przecież książek z całego świata wydanych po angielsku w krajach które są objęte ową ugodą.
obie te kategorie są bardzo niedokładnie zdefiniowane.
przecież autorów dzieł osieroconych można bardzo często odnaleźć jeżeli się ich starannie szuka.
zaś out of print to bardzo często są książki z których wydania zrezygnował autor lub zrezygnował wydawca zupełnie świadomie.
czyż nie pojawia się niebezpieczeństwo że google może odebrać wydawcom swobodę polityki wydawniczej a autorom ich potencjalne zyski?
przemysł książkowy w dłuższej perspektywie może zostać osłabiony przez projekty google'a jeżeli posiadacze praw nie uzyskają należnych im honorariów.
wydawnictwa aby utrzymać się na konkurencyjnym rynku przestaną produkować wartościowe sprawdzone przez ekspertów drogie książki.
dla konsumenta oznacza to de facto zastąpienie publikacji wysokiej jakości twórczością tanią niezweryfikowaną mało ambitną i w dodatku opatrzoną wszechobecną reklamą.
potencjalne korzyści i możliwości jakie projekt google oferuje konsumentom naukowcom większości wydawców czy autorów dla zachowania dziedzictwa kulturowego w zasadzie nie podlegają dyskusji.
nie możemy jednak lekceważyć konsekwencji prawnych i na tych jako przedstawiciel komisji prawnej chciałbym się skupić.
po pierwsze warunki jakie trzeba spełnić są oczywiście jasne.
to poszanowanie praw autorskich oraz stworzenie odpowiedniego systemu wypłacania tantiem dla autorów.
niestety projekt google bazuje na anglosaskim systemie prawnym i północnoamerykańskich realiach rynkowych które są absolutnie nieadekwatne do porządku w unii europejskiej.
w związku z czym działania google'a na naszym terenie natrafiają na przeszkody natury prawnej ale także etycznej.
jest to oczywiście niezgodne z naszym prawem które zakłada że aby skanować i udostępniać książkę należy uprzednio uzyskać zgodę właściciela praw i wypłacić mu należne honorarium.
w większości państw członkowskich collecting societies reprezentują interesy znanych właścicieli praw jak także i tych niezidentyfikowanych do tej pory między innymi poprzez zabezpieczanie dochodów ze sprzedaży przez pewien okres na wypadek zlokalizowania właścicieli praw w przyszłości.
chciałbym także zaznaczyć potrzebę dostosowania europejskich przepisów prawnych w zakresie praw autorskich do wyzwań epoki cyfrowej jednocześnie w pełni podzielam zdanie komisarzy reding i mccreevy'ego a także słowa wypowiedziane dzisiaj przez komisarza kallasa że digitalizacja dzieł chronionych prawami autorskimi musi w pełni szanować zasadę praw autorskich godziwe wynagrodzenie autorów którzy w największym stopniu
mogą skorzystać na dostępie szerokiej publiczności europejskiej do ich dzieł.
poseł sprawozdawca i komisarz mówili o barierach jakie muszą pokonać młodzi rolnicy szczególnie dotyczy to wielu rozwiązań krajowych związanych z liczeniem opodatkowaniem i pozyskiwaniem ziemi. wymagają one dobrych rozwiązań bardziej otwartych dla rolników.
w przeszłości wiele mówiliśmy o instrumentach finansowych ich roli w realizacji wpr.
mam nadzieję że znajdą się one w propozycjach legislacyjnych komisji europejskiej i w krajowych planach strategicznych.
gwarancje poręczenia ułatwiają dostęp do kapitału.
także rozwiązania związane z innowacyjnością wprowadzaniem nowoczesnych technologii bardziej należy oprzeć na młodych rolnikach aby wykorzystali to jako swoje szanse rozwojowe.
pierre claver mbonimba działa na rzecz praw człowieka osób prześladowanych i bezprawnie aresztowanych w burundi. dziś na sali plenarnej zarówno ja jak i moi przedmówcy występujemy w jego obronie apelując do władzy o jego natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie z aresztu. międzynarodowo uznano jego pracę przyznając mu ważne odznaczenia a organizacja amnesty international
uznała go za więźnia sumienia.
sytuacja gospodarcza i polityczna jednego z najmniejszych i najbiedniejszych krajów afryki jest oczywiście bardzo trudna.
jednak nie zwalnia ona rządu burundi z obowiązku i odpowiedzialności przestrzegania afrykańskiej karty praw człowieka deklaracji onz deklaracji z kigali w sprawie obrońców praw człowieka.
wolność wypowiedzi i poszanowanie praw w burundi jest szczególnie ważne w kontekście nadchodzących wyborów w dwa tysiące piętnaście r.
obrońca praw człowieka pierre claver mbonimpa został aresztowany piętnaście maja pod zarzutem podżegania do nieposłuszeństwa publicznego i zagrażania bezpieczeństwu narodowemu jakiego dopuścił się w wypowiedzi do radia publicznego w burundi odnośnie do zbrojenia młodzieżowego skrzydła partii rządzącej.
rząd burundi nie po raz pierwszy bezpardonowo rozprawia się z opozycją. przypomnijmy że do dziś nie wyjaśniono zabójstw na tle politycznym w latach.
dwa tysiące dziesięć dwa tysiące dwanaście władze burundi zobowiązały się do przestrzegania porozumienia z kotonu oraz międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. dodatkowo unia europejska udzieliła już burundi wsparcia finansowego w wysokości czterysta trzydzieści dwa milionów euro na wspieranie społeczeństwa obywatelskiego.
apeluję do rządu burundi o demokratyczną debatę polityczną szczególnie w obliczu zbliżających się w dwa tysiące piętnaście r.
mam nadzieję że nowo nominowana wysoka przedstawiciel unii do spraw zagranicznych dołoży wszelkich starań aby głos unii był jednoznaczny wszędzie tam gdzie są łamane podstawowe prawa człowieka.
przysłuchuję się z uwagą tej dyskusji i jestem oburzona i zniesmaczona bo po raz dziewiąty obchodziliśmy światowy dzień zerowej tolerancji dla okaleczania żeńskich narządów płciowych dziewiąty raz.
a jakie są dane? dane są takie że sto czterdzieści milionów kobiet na świecie jest okaleczanych że dwa miliony kobiet rocznie cierpią z tego powodu że sześć tysięcy kobiet dziennie jest okaleczanych a pół miliona w unii europejskiej w europie.
przysłuchiwałam się pani wystąpieniu i nie znajduję niestety w nim konkretów.
możemy gadać gadać a z tego nic nie wynika.
kobiety cierpią.
kto się o nie upomni jeśli my nie upomnimy się dzisiaj skutecznie o ich życie?
panie przewodniczący panowie komisarze! jest rzeczą zaskakującą że przed kolejną perspektywą finansową prowadzimy często rozmowy które mają na celu obronę polityki spójności tej polityki która okazała się jedną z najbardziej skutecznych i najbardziej widocznych w unii europejskiej.
w gruncie rzeczy rozmowa na temat polityki spójności jest w dużym stopniu rozmową na temat unii europejskiej na temat tego czym ona jest jak ma funkcjonować jak ma być odbierana przez obywateli.
nie rozmawiamy tylko o pieniądzach mamy na myśli to czy rzeczywiście prowadzimy działania które prowadzą do wzrostu gospodarczego.
należy zwracać uwagę na to że polityka spójności jest niezwykle specyficznym instrumentem ponieważ łączy z jednej strony wyrównywanie dysproporcji z tym wspieraniem działań które prowadzą do większej konkurencyjności.
to nie jest sprzeczne to powoduje że ta polityka jest prorozwojowa.
warto o tym mówić bo to nie jest polityka dobroczynności tylko właśnie działania na rzecz rozwoju.
w związku z czym nie brońmy polityki spójności tylko w kontekście nowych warunków ekonomicznych.