kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
ważne jest żeby ten instrument działał jak najszybciej i najefektywniej.
była kultura katalońska kastylijska szwabska bawarska saska czeska angielska szkocka i to była różnorodność.
wy wszyscy mówicie o różnorodności i sądzę że wy chcielibyście mieć różnorodność tylko powierzacie to urzędnikom a biurokracja musi z konieczności ujednolicać wszystko.
natomiast w odniesieniu do programu kreatywna europa chcę powiedzieć trzy rzeczy które są kluczowe.
po pierwsze ten program powinien być maksymalnie odbiurokratyzowany i bardzo się cieszę z deklaracji które dziś padły.
po drugie decyzje powinny być podejmowane zdecydowanie szybciej bo ten wolny tryb podejmowania decyzji krótko mówiąc szkodzi programowi.
chcę podziękować pani silvii coście która zakończyła swoją kadencję na stanowisku przewodniczącej komisji kultury bo parę rzeczy się udało.
po pierwsze rzeczywiście mamy program lekko odbiurokratyzowany.
po drugie zlikwidowano wreszcie zaległości płatnicze.
unia europejska zakłada że przez podniesienie podatku vat w krajach członkowskich zwiększy wpływy do budżetu.
rzeczywistość może okazać się jednak zupełnie inna.
jak podaje federacja small business w ciągu tej krótkiej sesji w brukseli firmy z sektora małych i średnich przedsiębiorstw spędzą ponad dwadzieścia trzy miliony godzin na wypełnianiu przepisów administracyjnych oraz podatkowych.
to tylko niektóre fakty związane ze zbyt dużymi obciążeniami administracyjnymi oraz podatkowymi w unii europejskiej.
dlatego dobrym rozwiązaniem wydaje się przyjęcie jednolitych stawek podatkowych na takie same rodzaje produktów kupowanych zarówno w sprzedaży tradycyjnej jak i w sprzedaży przez internet.
podstawą jest aby każde państwo samo decydowało o polityce podatkowej. możemy jedynie wspierać przyjęcie zasady opodatkowania konsumpcji a nie produkcji towarów oraz wspierać jak najniższe stawki podatku vat.
program erasmus to jeden z najważniejszych programów który współtworzy nowe pokolenie europejczyków.
mimo pewnej poprawy nadal utrzymuje się społecznie selektywny charakter udziału w mobilności.
wielu osób o niskich dochodach bez pomocy osób trzecich nie stać na uczestnictwo w programie.
aby zwiększyć możliwość uczestnictwa dla tych osób konieczne jest panie komisarzu dostosowanie wysokości dotacji do kosztów utrzymania w kraju goszczącym.
rzeczywiście środki są niewystarczające z uwagi na ogromną popularność programu ale dlatego niedopuszczalne jest tworzenie nowych nawet dobrych programów które są finansowane z programu erasmus takich jak między innymi europejski korpus solidarności.
proponuję także by dla tych dobrych projektów które są odrzucane z uwagi na brak środków wprowadzić patent wyróżnienia ich tak żeby miały priorytet w sięganiu po środki z innych źródeł.
apeluję do komisji aby w konsultacji z parlamentem przedstawiła strategię ponownego rozdziału części budżetu która prawdopodobnie nie zostanie wykorzystana do roku.
dwa tysiące dwadzieścia ostatnie pytanie które stawiam jaki wniosek z tego udanego programu płynie dla systemów edukacji państw członkowskich?
najważniejszy mobilność edukacyjna powinna być stałym fragmentem podstaw programowych zarówno w kształceniu akademickim jak i w doskonaleniu zawodowym.
panie komisarzu! jak dzisiaj słyszymy wszystkie wystąpienia koleżanek i kolegów świadczą o tym że jest to bardzo dobry program szczególnie jeżeli spojrzymy z perspektywy trzydzieści lat sukcesu integracji europejskiej.
ale jak z każdym instrumentem który dobrze funkcjonuje wiele dzisiejszych wypowiedzi i komentarzy dotyczy także troski o to jaki jest był i będzie erasmus. to jest problem związany z sukcesem ale na sukces trzeba zawsze pracować i go wspomagać.
nie będę już powtarzał tych wszystkich argumentów jakich wiele koleżanek i kolegów użyło ale fakt że w okresie dwa tysiące czternaście dwa tysiące dwadzieścia program zaoferuje dalsze możliwości studiowania szkolenia lub wolontariatu cztery milionom europejczyków jest interesującym elementem.
ale aby sukces programu miał wymiar długofalowy istotne jest by komisja prowadziła działania w kierunku dalszego zwiększania budżetu programu także w kolejnym okresie jego realizacji oraz kontynuowała wysiłki na rzecz uproszczenia procedur związanych z programem.
przede wszystkim apeluję o przejrzysty przekaz dla beneficjentów programu a także o udoskonalenie narzędzi przysługujących agencjom narodowym.
tworzenie zachęt dla biznesu aby był odpowiedzialny społecznie jest niezwykle
przedsiębiorstwa a szczególnie te większe stanowią często integralną część danego obszaru geograficznego i stają się jednym z istotnych źródeł zatrudnienia i dochodu. na szczęście coraz częściej przedsiębiorstwa tworzą rozmaite programy w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu.
mam tego przykłady również w moim regionie.
jestem jednak przekonana że tworzenie programu w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu powinno wynikać z woli danego przedsiębiorstwa.
powinniśmy raczej skupiać się na zachętach dla przedsiębiorców które mogą przyjmować różną formę na przykład zachęt podatkowych a także wizerunkowych.
należy zwiększyć świadomość konsumentów i przekonywać ich że warto kupować produkty czy korzystać z usług przedsiębiorstw promujących dobre warunki zatrudnienia ochronę środowiska czy wspierających lokalną społeczność.
zaskoczyła mnie propozycja by w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu wprowadzić zakaz relokacji firm z jednego kraju do innego.
decyzja o modelu biznesowym oraz o miejscu działalności należy do firm. jest to podstawowa zagwarantowana traktatami wolność w ramach unii europejskiej. uważam że powinniśmy więcej uwagi poświęcić instrumentom dzięki którym jesteśmy w stanie niwelować skutki relokacji i zapewnić pracownikom przekwalifikowanie lub inne atrakcyjne zatrudnienie.
europa ma instrumenty do wykorzystania w tym celu.
jednym z nich jest fundusz społeczny.
jego efektywne wykorzystanie może zapewnić równowagę między ochroną pracowników i swobodą zarządzania firmą.
panie przewodniczący! oświadczenie komisji chyba nie zostało zrozumiane. mam wrażenie że interpretacja tego dokumentu jest zbyt często rozszerzająca a w niektórych podanych egzemplifikacjach niezbyt precyzyjna. odpowiedzialność o której mówimy jako o odpowiedzialności społecznej za aktywność firm europejskich i podwykonawców na zewnątrz poza europą jak i ze względu na skutki uzyskiwane tu w europie musi być mocno zrewidowana.
to jest po prostu przewidywanie określonych skutków które mają bardzo szerokie bardzo globalne znaczenie i takie też efekty aktywności.
natomiast na koniec dodam tylko jedną rzecz.
nie może być tak że wymaga się tego od europy od podmiotów europejskich a nie stosuje wobec podmiotów zewnętrznych.
nie dziwi więc że łączą nas także stosunki formalne jak wspólna deklaracja o stosunkach i współpracy z dwa tysiące siedem r.
więzi kulturalne więzi polityczne więzi gospodarcze poszanowanie praw człowieka i praworządności współpraca w zakresie środowiska i bezpieczeństwa w tym walka z terroryzmem.
cieszę się więc że skutkiem tego wszystkiego będzie mam nadzieję jak najszybciej także zawiązanie między nami umowy o wolnym handlu. warto bowiem przypomnieć że unia europejska jest trzecim partnerem handlowym dla nowej zelandii a wartość naszej wspólnej wymiany gospodarczej to jest około dwadzieścia miliardów
unia europejska jest także drugim inwestorem w nowej zelandii.
co ważne nowa zelandia to demokratyczne państwo szanujące praworządność ochronę środowiska prawa mniejszości.
panie komisarzu! około sześciu tygodni temu miałem przyjemność przyjmować w imieniu przewodniczącego tajaniego grupę posłów parlamentu nowej zelandii z przewodniczącym carterem na czele.
była to okazja do takiego dokonania krótkiego przeglądu i porównania jednocześnie intencji woli podobieństw różnic. otóż pierwsza generalna konstatacja historycznie jesteśmy sobie bliscy to znaczy europa jest bliska nowej zelandii.
druga rzecz bardzo ważna nasze gospodarki nie są konkurencyjne nasze gospodarki są w dużej mierze komplementarne.
trzecia konstatacja rozmiar unii europejskiej pod każdym względem i rozmiar nowej zelandii to są dwa zupełnie inne rozmiary.
i wreszcie to co ich bardzo interesuje to jest rzetelna współpraca i pytanie w jaki sposób podzielimy zwłaszcza obrót artykułami pochodzenia rolnego po brexicie.
drugie współpraca w dziedzinie terroryzmu i zwalczania terroryzmu.
i konstatacja ogólna gratuluję że rozważamy to sprawozdanie.
świetny specjalista tych relacji i tego sektora rolnego.
nowa zelandia jest eksporterem głównie produktów rolnych natomiast unia produktów przetworzonych do nowej zelandii.
prawdą jest że nowa zelandia jest konkurencyjna w stosunku do rolnictwa europejskiego ale to nie oznacza że mamy nie rozwijać handlu.
mamy wynegocjować odpowiednie warunki partnerskie warunki bo po prostu handel to podstawowy czynnik rozwoju i wzrostu i globalizacja na rynku światowym po prostu w tym kierunku idzie. należy także oczekiwać że nowa zelandia która była częścią
chciałbym podziękować panu eppinkowi za sprawozdanie. znając jego podejście z podziwem patrzę na to i cieszę się że to on akurat przygotowywał to sprawozdanie.
z przyjemnością też słucham głosów kolegów ale muszę się podzielić taką uwagą.
a komisji europejskiej bardzo często pozostaje tylko i wyłącznie działając pod presją krajów członkowskich starać się chronić w maksymalny sposób wolną konkurencję.
na tej sali kilka tygodni temu rozmawialiśmy między innymi o szczególnych przepisach dla rynku węglowego i nie było słychać takich głosów posłów którzy mówili o wolnej konkurencji a słychać było głosy ludzi którzy domagali się protekcjonistycznych zasad możliwości dopłacania do likwidowanych na przykład kopalń tak to się nazywało a tak naprawdę chodziło o pomoc kopalniom które wcale likwidowane
mówimy o pomocy dla sektora bankowego.
obawiam się że komisja europejska działając pod tą presją krajów członkowskich tylko sankcjonowała tę pomoc.
i dzisiaj kiedy mówimy o sprawozdaniu już za rok dwa tysiące dziewięć tu zgadzam się z krytyką wydaje mi się że brak jest elementów oceny tego jakie ta pomoc osiągnęła efekty i czy rzeczywiście w sposób stabilny zrestrukturyzowała tę branżę. oczekuję panie komisarzu że takie elementy oceny wielkiej polityki powinny się w tym sprawozdaniu
mówicie państwo też w tym sprawozdaniu o tym że walczycie z protekcjonizmem między innymi kiedy mówimy o rynku motoryzacyjnym ale są przykłady ja pochodzę z polski kiedy zlikwidowano najlepszy zakład w ramach grupy fiata może nie zlikwidowano ale ograniczono produkcję i produkcję przeniesiono do włoch.
mamy kolejny przykład w roku dwa tysiące dziewięć zlikwidowano polskie stocznie.
ja pochodzę z miasta stoczniowego w polsce ale problem jest szerszy niż dwie polskie stocznie.
i my dzisiaj zlikwidowaliśmy de facto polityką konkurencji przemysł stoczniowy w europie bo każemy im konkurować z przemysłami subsydiowanymi.
autorzy omawianej rezolucji słusznie zauważają iż kryzys gospodarczy był niezwykłym wyzwaniem dla unijnej polityki konkurencji.
interesy narodowe i polityczne niejednokrotnie zwyciężały nie tylko nad regułami wolnego rynku ale również nad zdrowym rozsądkiem.
wielki kryzys gospodarczy którego skutki jeszcze do dnia dzisiejszego są odczuwane w krajach europejskich w znacznym stopniu zdeterminował politykę konkurencji w dwa tysiące dziewięć roku.
był to okres stosowania mechanizmów i instrumentów których głównym celem była pomoc zagrożonym instytucjom finansowym czy niektórym dużym przedsiębiorstwom a nie zachowanie reguł gospodarki rynkowej.
to zachowanie najdotkliwsze było dla małych i średnich przedsiębiorstw.
dlatego należy wezwać komisję do sporządzenia wiarygodnych analiz pokazujących wpływ środków pomocowych na gospodarkę.
pozwoli to nie tylko ocenić podjęte działania ale również umożliwi szybką i skuteczną reakcję na podobne zagrożenia w przyszłości.
dobrze że dokonujemy corocznych ocen polityki konkurencji.
takie spojrzenie z perspektywy czasu jest bardzo pouczające.
skuteczne wykorzystanie instrumentu polityki konkurencji pozwoliło na poprawę stabilizacji gospodarczej oraz złagodzenie skutków kryzysu gospodarczego dla firm i konsumentów.
pamiętajmy że monopol tak prywatny jak i państwowy ogranicza konkurencję.
warto podkreślić że zmiany we wspólnej polityce rolnej wpłynęły na to że dopłaty i wsparcie zewnętrzne nie ogranicza już konkurencyjności.
panie przewodniczący! zwracam uwagę na trudną sytuację energochłonnej gałęzi przemysłu w polsce.
obecne wysokie ceny energii oraz realna groźba ich podniesienia doprowadzą do upadłości wielu zakładów zwiększą i tak już bardzo wysokie bezrobocie oraz wywołają drastyczny wzrost kosztów utrzymania.
już dziś w polskiej hucie częstochowa zapowiedziano zwolnienie tysiąc pięćset pracowników.
w zakładzie tym koszty energii na niektórych wydziałach przekraczają pięćdziesiąt kosztów produkcji.
dlatego też wszelkie działania w zakresie polityki klimatycznej nie mogą być oderwane od zróżnicowanych realiów gospodarczych i społecznych poszczególnych państw unii europejskiej.
w tej sytuacji ponowna próba przeforsowania tzw.
backloadingu i w konsekwencji drastyczne podniesienie cen energii jeszcze bardziej osłabi konkurencyjność energochłonnych sektorów przemysłu.
dlatego apeluję do parlamentu o potwierdzenie w środowym głosowaniu już raz wyrażonego sprzeciwu wobec próby wycofania z rynku części zezwoleń na emisję co.
jest to inicjatywa komisji europejskiej która zmierza do tego aby sztucznymi administracyjnymi metodami podnieść cenę uprawnień do emisji gazów cieplarnianych.
jest to przedsięwzięcie wątpliwe z punktu widzenia reguł rynku wolnego rynku który zakłada że nie powinno zmieniać się tych reguł w czasie gry w czasie kiedy one zostały już ustalone i wprowadzone w życie.
tak jest właśnie w tym wypadku i narusza to stabilność i pewność reguł podmiotów gospodarczych.
ale co niemniej ważne a może nawet pierwszoplanowe w tej sprawie to fakt że niestety sprawa będzie miała daleko idące reperkusje jeśli chodzi o sytuację gospodarstw domowych oraz europejskiej gospodarki bo inicjatywa ta nieuchronnie będzie prowadzić do wzrostu cen energii co odbije się na rachunkach tak zwykłych odbiorców
europejskich jak i tych którzy zajmują się produkcją.
ale poważnie mamy traktat lizboński który nas obliguje do bardzo poważnego działania w sytuacji która jest zła i której przez lata nie można było rozwiązać.
historia pokazuje że sprawiedliwość w końcu dosięga zbrodniarzy wojennych nawet jeśli początkowo wymykają się jej z rąk i mylą pościg.
ten sam scenariusz z pewnością czeka prezydenta sudanu omara al bashira architekta czystek etnicznych w darfurze ściganego przez międzynarodowy trybunał karny od marca zeszłego roku.
co może zrobić unia europejska by pomóc w postawieniu al bashira przed trybunałem?
przede wszystkich naciskać na państwa sygnatariuszy statutu rzymskiego który stanowi podstawę prawną działalności trybunału.
nie może powtórzyć się sytuacja z dwadzieścia siedem sierpnia kiedy prezydent al bashir nie niepokojony przez policję przybywa do kenii czyli do państwa które podpisało statut rzymski na uroczystość związaną z uchwaleniem nowej konstytucji po czym wraca bezpiecznie do sudanu.
musimy dać wyraz stanowczego sprzeciwu wobec postawy rządu kenii i zagrozić ograniczeniem polityki wsparcia dla tego kraju. niedopuszczalne jest aby prezydent sudanu al bashir na którego międzynarodowy trybunał karny wydał już drugi nakaz aresztowania
w tym za zbrodnie przeciwko ludzkości za morderstwa eksterminacje tortury i zbrodnie wojenne był zapraszany i podejmowany ze wszystkimi honorami na państwowych uroczystościach.
obowiązkiem kenii która ratyfikowała dokument założycielski międzynarodowego trybunału karnego jest aresztowanie osoby poszukiwanej lub odmówienie wpuszczenia tej osoby na swoje terytorium.
wzywam wszystkie państwa afrykańskie do podjęcia pełnej odpowiedzialności za zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne które nie mogą pozostawać bezkarne a których zbrodniarze powinni stanąć przed trybunałem w hadze.
w polsce istnieje takie powiedzenie że nie można być częściowo w ciąży a tak właśnie próbuje się zachować kenia.
z jednej strony zaprasza i wita prezydenta bashira a drugiej strony jest sygnatariuszem statutu rzymskiego.
władze kenii czadu i innych państw które ratyfikowały statut rzymski powinny przestrzegać jednoznacznie określonych zasad.
tak naprawdę to jak polityka sportowa będzie wyglądać przez następne lata będzie zależało od nas od parlamentu ale także od pani komisarz od tego na ile te ważne postulaty które zostały zawarte w sprawozdaniu będą właściwie wdrożone w praktyce.
myślę że zachowanie tych trzech elementów wpływu społecznego na sport elementu gospodarczego oraz całej organizacji sportu jest bardzo trafne.
jest to kwestia regulacji dotyczących agentów sportowych przejrzystości tego systemu całego systemu którego celem ma być łowienie młodych talentów.
to jest cały zakres pakietu finansowania fair play sportu które jest niezwykle ważne właśnie z punktu widzenia systemu szkolenia i łowienia młodych talentów.
to jest kwestia ogromnego wpływu turystyki sportowej.
chciałem powiedzieć że przed nami tak naprawdę przed panią komisarz jest jeszcze kwestia ukierunkowania funduszy strukturalnych a szczególnie europejskiego funduszu społecznego tak aby poprawiać bazę sportową ale też dawać wszystkim zawodnikom kończącym karierę szansę na to aby byli dzięki temu funduszowi profesjonalistami przekazującymi swoją wiedzę sportową.
w porządku obrad jutrzejszej rady europejskiej po raz kolejny znalazło się omówienie sporządzonej przez komisję strategii europa.
dwa tysiące dwadzieścia rada rozpatrzy również konkurencyjny projekt europa dwa tysiące trzydzieści wyzwania i szanse opracowany przez tzw.
dwa tysiące dwadzieścia osobiście zwracałem uwagę komisji na to że program ten nie może prowadzić do uszczuplenia środków finansowych przeznaczonych dla nowych krajów członkowskich w tym dla polski.
sądzę że głos posłów do parlamentu europejskiego powinien znaczyć więcej niż opinia nieformalnej grupy notabene przez nikogo nie kontrolowanej i nieposiadającej demokratycznego mandatu.
w kontekście wielkiego urodzaju projektów dotyczących europy takich jak dwa tysiące dwadzieścia czy dwa tysiące trzydzieści proponuję aby nasz parlament nie pozostawał w tyle i opracował własną strategię europa.
pani przewodnicząca! wolny rynek jest wielką wartością.
kiedy zabraknie regulacji które gwarantować będą jego zdrowe funkcjonowanie oraz instytucji które stoją na straży tych regulacji to rodzi się problem i następuje nieuchronny kryzys.
widać to wyraźnie dzisiaj w europie widać też na świecie w kontekście sektora bankowego gdzie zabrakło właśnie stosownych regulacji i poczucia odpowiedzialności.
aby wolny rynek mógł dobrze funkcjonować niezbędne są instytucje które stoją na straży podstawowych zasad i zaufania które musi być kluczem do funkcjonowania w sferze obrotu gospodarczego.
bez niego niestety skutki będą bardzo opłakane.
co do strategii dwa tysiące dwadzieścia to warto zauważyć że jak do tej pory nie ma analizy porażki strategii lizbońskiej która z wielkimi fanfarami została przyjęta dziesięć lat temu.
więcej regulacji więcej odpowiedzialności i szans dla zaufania w ramach działalności wolnego rynku tego potrzebuje dzisiaj europa.
panie komisarzu wydaje mi się że wszystkie kraje członkowskie powinny zostać włączone w ten proces zwalczania kryzysu a metoda wspólnotowa o której tak dużo mówimy ma swoją wartość i nie powinniśmy powoływać nowych bytów nowych instytucji.
komisja europejska ma pełen mandat do tego aby stać się tym organem który będzie koordynował politykę zwalczania kryzysu.
wczoraj mieliśmy taki przykład kiedy chcieliśmy włączyć przedsiębiorców w ten sam system co pracowników firm transportowych.
jednocześnie chcę zwrócić uwagę na pomocniczość włączenie również parlamentów narodowych państw członkowskich w tę debatę aby czuli się współodpowiedzialni za ten proces wychodzenia całej unii europejskiej z kryzysu.
w przyszłym roku komisja europejska zamierza kontynuować między innymi wdrażanie pakietu klimatyczno energetycznego.
rok dwa tysiące trzynaście to również przejście do trzeciego etapu funkcjonowania systemu handlu emisjami w unii europejskiej.
w tych ramach komisja walczy o coraz większe prawa do ingerowania w politykę krajową i konkurencyjność poszczególnych gospodarek.
ani parlament ani rządy państw członkowskich nie powinny się na to godzić.
projekt decyzji dotyczącej harmonogramu akcji uprawnień do emisji co jest tylko jednym z przykładów wnioskowanych przez komisję działań które mogą skutkować jeszcze większym pogrążeniem gospodarek narodowych w kryzysie zwłaszcza takich państw jak polska której przemysł oparty jest na węglu.
jednocześnie wyrażam nadzieję że przedmiotem prac komisji w przyszłym roku będzie także wniosek moich rodaków zarejestrowany jako jedna z pierwszych inicjatyw obywatelskich której celem jest zawieszenie szkodliwego dla naszej części europy pakietu klimatyczno energetycznego.
ja podobnie jak pan poseł rangel cieszę się z tego iż uniknęliśmy radykalizmu i przyjęcia okręgu transnarodowego gdyż z punktu widzenia legitymacji parlamentu europejskiego znacznie lepszy jest wybór posłów w krajach członkowskich i tego też należy uniknąć w trakcie prac nad prawem wyborczym.
w zaleceniach pani poseł hbner i pana posła leinena jest sporo dobrych propozycji między innymi te które dotyczą przejrzystości procesu wyborczego terminów.
chodzi tu przede wszystkim o centralizację wyborów o obowiązek umieszczania logo przynależności na poziomie europejskim w wyborach do parlamentu europejskiego.
to tłumi nowe inicjatywy polityczne. naszym zdaniem powinno być to prawo a nie obowiązek.
cieszę się z wystąpienia pani minister bo to pozwala określić możliwe pole uzgodnień.
tak jest szansa na uchwalenie nowego prawa ale takiego które będzie zgodne z tradycjami konstytucyjnymi państw członkowskich i będzie zapewniać polityczną wolność.
pani minister! wysłuchaliśmy tutaj interwencji pani poseł hbner i pana posła jo leinena która w zasadzie jest prośbą słuchajcie ponad dwa lata temu dostaliście jako rada naszą propozycję stanowisko.
i co my usłyszeliśmy od pani minister? że radzie zależy na tym żeby obywatele się interesowali wyborami żeby wybory były transparentne żeby możliwie dużo ludzi poszło do wyborów.
ale powiedzcie jaka to jest metoda.
piąta prezydencja a może szósta nawet z państw różnych nowych mniej nowych i zawsze jest ta sama odpowiedź.
trwają prace.
techniczne czynniki.
chcemy być w kontakcie.
będziemy w kontakcie.
będziemy informować.
i co dalej?
i nic. w tym momencie nawet ja nie chciałbym jakichkolwiek poszczególnych aspektów wnosić tylko chciałbym skonstatować następująco rada nie jest zainteresowana niezależnie od prezydencji tym żeby w akcie wyborczym tym najważniejszym ludzie wiedzieli kogo wybierają dlaczego po co co on ma tu robić.
radzie po prostu na tym nie zależy.
i ja przyznam się szczerze pani panayotova.
niemiecki koncern qimonda jeden z największych producentów układów pamięci ogłosił bankructwo.
qimonda zatrudniała trzynaście pięć tysiąca osób. w grudniu ubiegłego roku ich płace obniżono o dziesięć do piętnaście z zapewnieniem zwrotu potrąconych kwot do kwietnia bieżącego roku.
tymczasem pięćset pracowników straciło pracę z dnia na dzień.
nie wypłacono im wynagrodzenia rekompensat z tytułu niewykorzystanych urlopów ani należnych odpraw.
kolejne pięćset osób straci pracę w ciągu najbliższego miesiąca.
dalsze tysiąc pięćset pracowników jest także zagrożonych zwolnieniami.
takich zakładów jest w naszych krajach więcej choćby w krośnie czy w stalowej woli w polsce.
oczekujemy od komisji europejskiej spójnego programu ochrony miejsc pracy w okresie kryzysu.
przedstawione sprawozdanie jest wynikiem niezwykle trudnych negocjacji i niezwykle trudnym kompromisem który niestety był i jest podważany na tej sali.
jest to powód dla którego nie możemy się zgodzić na brzmienie artykułu dziewięćdzisiąt jeden który oznacza radykalne zaostrzenie polityki klimatycznej co pociąga za sobą podniesienie kosztów dla wszystkich branż energochłonnych takich jak papier chemia nawozy dla rolnictwa szkło stal dla zakładów które konkurują w tym samym czasie z podobnymi zakładami
w kontekście rozmów o wolnym handlu jest to szczególnie ważne jeszcze ważniejsze niż zwykle.