kfajdsl/voxpopuli huggingface dataset:
wszyscy pamiętamy rok dwa tysiące piętnaście w którym usłyszeliśmy od bardzo ważnej polityk europejskiej że nie da się chronić granic jej kraju granic zewnętrznych unii.
to efekt oporu społeczeństw krajów członkowskich i ostatnich wyborów w wielu tych krajach.
pozostaje tylko mieć nadzieję że także z propozycji reformy konwencji dublińskiej znikną oderwane od życia utopijne treści gdyż nie możemy zaprosić do unii europejskiej milionów ludzi by potem sprawdzać indywidualnie ich uprawnienia do uzyskania azylu.
to jest po prostu człowiek który nie ma ważnego paszportu i wizy.
sam byłem kilka razy nielegalnie w jakimś kraju.
socjalizm jest to ustrój w którym bohatersko pokonuje się trudności nieznane w żadnym innym ustroju.
gdyby nie było zasiłków socjalnych nie byłoby imigrantów.
po raz pierwszy w historii unii europejskiej.
to jest niezwykle ważny krok otwierający zupełnie nową formułę współpracy części państw należących do unii europejskiej jeżeli brak jest możliwości uzyskania zgody wszystkich dwadzieścia siedem państw członkowskich.
chciałbym bardzo serdecznie podziękować przede wszystkim radzie za stanowisko które zajęła w ramach współpracy z parlamentem europejskim.
parlament przy pracy nad tym rozporządzeniem występował jedynie jako ciało konsultacyjne natomiast częstotliwość spotkań oraz uwzględnienie przez radę wszystkich wniosków które zostały wypracowane w parlamencie europejskim przegłosowane w komisji prawnej uwzględnienie ich w końcowym dokumencie to doskonały przykład dobrze wróżący procedurze wzmocnionej współpracy na przyszłość. dziękuję także radzie za silne poparcie naszego wniosku o przeprowadzenie szybkiej rewizji rozporządzenia bruksela ii bis które jest niezbędne
w szczególności kwestie forum necessitatis która to sprawa pozwala jednocześnie państwom członkowskim zachować pewność co do funkcjonowania swoich wewnętrznych porządków prawnych natomiast naszym obywatelom daje nadzieję iż w przyszłości będą mogli oni dokonywać swobodnego wyboru nie tylko prawa ale także sądu.
żeby można było mówić o danym kraju że spełnia warunki dojrzałej demokracji nie wystarczy stwierdzić że przeprowadzane są tam powszechne tajne równe i uczciwe wybory do ciał przedstawicielskich w pierwszej kolejności do parlamentu.
niezbędne jest też stwierdzenie że respektuje się tam prawa mniejszości.
myślę że miejsce w którym dziś dyskutujemy jest najwłaściwsze aby wspomnieć o tym że siedemnaście marca parlament republiki litewskiej znowelizował ustawę o oświacie która niestety metodami administracyjnymi zdaje się łamać prawa mniejszości w tym wypadku między innymi mniejszości polskiej zmierzając do asymilacji
wystarczy wspomnieć że ustawa o oświacie prowadzi do tego aby narzucić jednakowy program nauczania we wszystkich szkołach także w tych w których uczą się tylko dzieci mniejszości narodowych.
pod pretekstem tak zwanej optymalizacji sieci szkół w małych miejscowościach mają być zamykane szkoły mniejszości narodowych w tym szkoły polskie i pozostawione tam tylko szkoły litewskie.
zabrał wtedy głos na temat sytuacji w timorze wschodnim w naszej podkomisji praw człowieka.
wolny timor wschodni był ciągle jeszcze w sferze planów i tylko niektóre odważne osoby szefowie opozycji mogli głosić tak wizjonerskie plany.
jako przedstawiciel i aktywny członek opozycji przedstawił się tutaj w parlamencie europejskim jako główny propagator i wizjoner wolnego timoru. to był pięciopunktowy plan pokojowy wycofanie wojsk indonezyjskich przywrócenie praw człowieka wypuszczenie
tysiąc dziewięćset dziewięćdzisiąt dziewięć roku referendum w timorze wschodnim wypadło pozytywnie dla niepodległości timoru. rozpoczęła się trudna droga walki z ubóstwem pojednania w timorze wschodnim co nie było łatwe a także tworzenia wiarygodnych instytucji i wreszcie
pracy na rzecz obywateli tworzenia społeczeństwa obywatelskiego. parlament europejski bardzo sprzyjał działaniom prezydenta i władz timoru wschodniego.
pełne prawa wolnościowe zostały przywrócone trzy lata potem
w roku. dwa tysiące dwa wizja i doświadczenie pana prezydenta są ważne nie tylko w timorze wschodnim.
dzisiaj pan prezydent jeździ i odwiedza wiele krajów rozwijających się na wielu kontynentach i pokazuje że jest droga jest wyjście dla biednych krajów które mogą na nowo zapewnić obywatelom lepsze
bardzo serdecznie gratuluję posłowi sprawozdawcy malcolmowi harbourowi bardzo dobrej pracy i osiągniętego kompromisu.
w unii europejskiej mamy kilka milionów jednostek pływających wykorzystywanych w celach rekreacyjnych a wprowadzenie ich na rynek powinno podlegać aktualnym przepisom uwzględniającym na przykład wymogi bezpieczeństwa i wniosek komisji dostosowuje właśnie już istniejący reżim prawny do wymogów bezpieczeństwa i wymogów środowiskowych włączając w to emisje hałasu czy spalin.
nie są to tylko łodzie motorówki żaglówki jachty ale też na przykład dużo mniejsze pontony z silnikiem przyczepnym i bardzo ważne jest aby te jednostki były dopuszczane na rynek po spełnieniu ogólnych wymogów bezpieczeństwa co oczywiście
z punktu widzenia konsumenta jest kluczowe.
należy zwrócić uwagę że w sektorze rekreacyjnych jednostek pływających działa ponad trzydzieści siedem zero przedsiębiorstw w szczególności małych i średnich.
firmy w tym sektorze zatrudniają ponad dwieście siedemdziesiąt zero pracowników i na te wszystkie podmioty ta aktualizacja przepisów będzie miała daleko idący wpływ.
od początku xx ego wieku świątynia stanowi obiekt sporu kambodży i tajlandii które na przemian roszczą sobie prawo do budynku przylegających do niego terenów i wytyczenia granicy między państwami. najnowsze odsłony tej dysputy obserwujemy od początku lutego bieżącego roku. mimo wyroku międzynarodowego trybunału sprawiedliwości w hadze przyznającego świątynię kambodży do uregulowania pozostają pozostałe kwestie.
obydwa rządy powinny dołożyć wszelkich starań by znaleźć kompromis który da podwaliny pod stałe porozumienie. powtórka konfliktu sprzed półtora tygodnia gdy wojska obu krajów ostrzeliwały się z użyciem artylerii jest niedopuszczalna zarówno z punku widzenia narażonych na śmierć mieszkańców regionu jak i niszczonej świątyni znajdującej się na liście światowego dziedzictwa unesco.
ta ostatnia organizacja zaoferowała już swoją pomoc. podobnie jak stowarzyszenie narodów azji południowo wschodniej. dziś do tego apelu przyłącza się parlament europejski.
tajlandia i kambodża natomiast nie tylko nie szanują tego wysiłku ale również łamią wiążącą je międzynarodową konwencję o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego.
uważam to za bezmyślność która może doprowadzić do sytuacji że budowla która przetrwała od jedenastego wieku do naszych czasów zostanie zniszczona.
przede wszystkim jednak uważam że przykład ten powinien podnieść kwestię odpowiedzialności.
nie może powtórzyć się sytuacja z dwa tysiące jeden roku kiedy zniszczono w afganistanie unikatowe posągi buddy.
był to nie tylko wynik fanatyzmu religijnego talibów ale również braku dostatecznego zaangażowania państw zachodnich.
niszczenie światowego dziedzictwa kulturowego nie może pozostawać bezkarne. jest to kwestia na tyle istotna że na wzór istniejącego w hadze trybunału sądzącego zbrodniarzy wojennych powinna powstać również instytucja sądząca i pociągająca do odpowiedzialności osoby które dopuszczają się niszczenia bezcennych zabytków.
panie przewodniczący! jest swoistą siłą unii europejskiej fakt że nie jesteśmy egoistami że patrzymy dalej niż czubek naszego europejskiego nosa że patrzymy na to co dzieje się poza europą co dzieje się w dalekiej egzotycznej azji.
ten konflikt jak słusznie podkreślano ma w gruncie rzeczy przeszło jeden wiek historii.
ale dobrze że unia europejska że parlament europejski który jest tak naprawdę sercem unii w tej sprawie zabiera głos. to dobrze ponieważ my powinniśmy być wszędzie tam gdzie toczy się debata o prawach człowieka gdzie toczy się debata o tym co jest najważniejsze
i z całą pewnością ten konflikt pokazuje że ludzie umierali a dzisiaj biją się choć już nie z takim śmiertelnym skutkiem w sprawach które być można by załagodzić w sposób bardzo pokojowy.
jako jeden ze środków zaradczych bezrobociu wśród młodzieży proponuje się zwiększenie transnarodowej mobilności pracowników co jest oczywiście w interesie tych państw które jak np.
i ja oczywiście nie jestem za zamknięciem granic tak jak tutaj niektórzy koledzy.
dotyczy to wielu krajów europy środkowo wschodniej na przykład z polski wyjechało po dwa tysiące cztery.
r ponad dwa miliony głównie młodych osób.
jednak wyjazd młodych ludzi pogłębia kryzys demograficzny przyczynia się do stagnacji ekonomicznej i politycznej odbiera tym społeczeństwom dynamikę.
poza tym emigranci najczęściej pracują dużo poniżej swoich kwalifikacji nierzadko w warunkach niegodnych niezgodnych ze standardami danego kraju.
dlatego emigracja zarobkowa która jest skutkiem rosnącej nierównowagi między krajami europejskiego centrum a pozostałymi krajami nie może być żadnym trwałym rozwiązaniem.
jest tylko potwierdzeniem nierówności między krajami europejskimi.
mimo iż gospodarka europejska powoli acz stabilnie wychodzi z kryzysu sytuacja na rynku pracy nadal jest niepokojąca. zatrważający jest ogrom frustracji oraz brak nadziei wśród młodych osób które nie mogą znaleźć pracy.
jako członkowie europarlamentu mamy moralny obowiązek by problem bezrobocia wśród młodzieży traktować priorytetowo i wspierać instrumenty które faktycznie poprawią sytuację europejskiej młodzieży.
od wielu lat narzekamy na słabą jakość edukacji w unii europejskiej.
pomimo ponad dwadzieścia trzy procentowego bezrobocia wśród młodzieży prawie cztery miliony miejsc pracy pozostaje nieobsadzonych ze względu na brak pracowników z odpowiednią wiedzą i kwalifikacjami.
odpowiednia reforma systemów edukacyjnych w ramach wspólnej europejskiej strategii naprawy szkolnictwa o której ciągle tylko mówimy a nic niestety nie robimy powinna być pierwszym i podstawowym krokiem w kierunku poprawy sytuacji na rynku pracy.
unia powinna postawić na rozwój dualnego systemu kształcenia oraz stworzenie struktur wczesnego spersonalizowanego doradztwa zawodowego.
pozwoli to na bardziej świadomy wybór ścieżki edukacyjnej i późniejszej kariery zawodowej.
najmłodszym dzieciom należy natomiast zapewnić dostęp do edukacji oraz zdobycie możliwie najszerszego początkowego zasobu wiedzy by przyszłości znacznie szybciej i łatwiej przekwalifikowywały się w momencie zmian na rynku pracy.
inwestowanie w młodzież się opłaca.
wspieranie mobilności także w istotny sposób może zwiększyć szanse na zatrudnienie wśród młodych osób.
niestety w wyniku kryzysu gospodarczego i finansowego zbyt często mamy do czynienia z mobilnością wynikającą z braku perspektyw i bardzo trudnej sytuacji społeczno gospodarczej niektórych krajów taka sytuacja nie powinna mieć miejsca!
potwierdza jednak konieczność przeprowadzenia odpowiednich reform polityki społecznej i zatrudnienia.
grupa socjalistów i demokratów proponuje by tytuł debaty brzmiał środki pomocy unii europejskiej dla włoch w związku z ruchami migracyjnymi.
proponowany tytuł jest następujący przedstawienie przez komisję europejską środków pomocy które można skierować do włoch i innych krajów objętych nadzwyczajną falą migracji.
czwartek grupa europa wolności i demokracji zwróciła się o umieszczenie w porządku dziennym swego pytania ustnego do komisji dotyczącego zastosowania europejskiego nakazu aresztowania w sprawie juliana assange.
szczególnie okrutne wydaje się jej stosowanie w stosunku do nielegalnych imigrantów lub osób przebywających na terenie malezji bez ważnych dokumentów w tym uchodźców politycznych z birmy. za faktem dotyczącym jej srogiego wyrazu kryje się jednak przemilczana prawda dotycząca też tradycyjnych uwarunkowań i wyrazu kary chłosty stosowanej w malezji.
wiele z wykroczeń obwarowanych karą chłosty jest związanych ze złamaniem islamskiego prawa religijnego i wynikających z niego obyczajów.
zdecydowanie należy potępić stosowanie chłosty oraz wszelkich form kar cielesnych i nieludzkiego traktowania.
malezja nie może powoływać się na prawo krajowe które przewiduje karę chłosty za co najmniej sześćdziesiąt sześć przestępstw by uzasadniać swoje bezwzględne metody równoznaczne z torturami które są uznane za nielegalne przez prawo i konwencje międzynarodowe.
unia europejska która od wejścia traktatu lizbońskiego dysponuje bardziej skutecznymi niż dotychczas metodami umożliwiającymi ochronę praw człowieka powinna wykazać większą inicjatywę w walce z brutalnym traktowaniem ludzi na świecie.
ponadto przestrzeganie praw człowieka powinno stać się kluczowym warunkiem unii europejskiej dla rozwijania dalszej współpracy politycznej z malezją.
w ostatnim czasie rząd malezji zwiększył jeszcze katalog przestępstw objętych karą biczowania i wymierza się tę karę aż w sześćdziesiąt sześć różnych przypadkach.
więźniowie skazani na chłostę są przetrzymywani w więzieniach bez żadnych informacji o terminie odbycia kary.
władze tego kraju nie widzą jednak potrzeby zmiany prawa uznając biczowanie za skuteczny sposób walki z przestępczością.
w perspektywie budżetowej na lata dwa tysiące siedem dwa tysiące trzynaście zapisano siedemnaście mln euro na wsparcie rozwoju tamtejszej gospodarki.
ale ten tygrys ma poważny problem.
oczywiście można mówić o poszanowaniu pewnej odrębności kulturowej o tym że my europejczycy powinniśmy być szczególnie wrażliwi gdy chodzi o narzucanie swoich wzorców innym kontynentom.
jednak w tej kwestii chodzi tak naprawdę o prawa człowieka które są niepodzielne które są ponad granicami kontynentów granicami ras i religii.
czy przewiduje pan przygotowanie czegoś w rodzaju programu realizacji strategii osobnego dokumentu na pięcioletnią kadencję dla komisji gdzie byłyby rozpisane działania które muszą być zrealizowane?
myślę że to byłoby dobre. moglibyśmy monitorować realizację tej strategii i jednocześnie rozliczać komisję z tego co zostało wdrożone.
na koniec pozwolę sobie na komentarz uważam że czas poświęcony na konsultacje społeczne a więc wyznaczenie terminu na dzień piętnaście stycznia jest zbyt krótki.
powinniśmy troszeczkę poważniej traktować naszych partnerów społecznych.
będąc w kijowie dowiedziałem się że strona europejska odmówiła wpisania do końcowej deklaracji sformułowania o europejskiej tożsamości ukrainy.
nie ukrywam że bardzo mnie to dziwi ponieważ wydaje mi się że kwestia europejskiej tożsamości ukrainy nie powinna być sporna. po drugie dowiedziałem się w kijowie że nasza europejska delegacja odmówiła złożenia wieńców na pomniku ofiar głodu ukraińskiego co jest dyplomatycznym zwyczajem wszystkich odwiedzających ukrainę i nie ukrywam że te dwa fakty bardzo mnie dziwią.
podkreślam nieodmiennie neoimperialną politykę rosji i obawy o bezpieczeństwo mojego regionu.
popieram działania pokojowe i stabilizacyjne w naszym południowym sąsiedztwie wyrażam jednak obawy o efektywność pomocy humanitarnej i rozwojowej dostarczanej w rejonach konfliktów a jest to niezbędne działanie dla ograniczenia
podejmujemy dzisiaj temat którym zajmowaliśmy się już w dwa tysiące osiem roku.
już wtedy parlament europejski wyrażał swoją solidarność z rybakami i wzywał komisję do opracowania konkretnych propozycji mających na celu złagodzenie sytuacji w rejonach najbardziej uzależnionych od rybołówstwa.
statystyki jasno pokazują że od dwa tysiące trzy roku koszty połowów w unii europejskiej wzrosły ponad trzykrotnie a gwałtowny skok cen paliwa sprawił że obecnie rybacy muszą inwestować o czterdzieści więcej środków aby świeża ryba mogła dotrzeć jak najszybciej do klienta.
fenomen gwałtownego wzrostu cen ropy naftowej na rynkach światowych w ostatnich miesiącach jest bezspornie najważniejszą przyczyną gwałtownego pogorszenia sytuacji. wzrost cen ropy przekłada się bezpośrednio na spadek dochodów rybaków gdyż kutry napędzane są silnikami diesla.
działa tu zasada błędnego koła.
rybacy próbując zrekompensować sobie wzrost ceny paliwa zwiększają połowy wypływając na dalsze łowiska przez co ich łodzie zużywają więcej oleju napędowego.
dlatego istnieje pilna potrzeba podjęcia dodatkowych kroków przez komisję europejską i podniesienia pułapu pomocy de minimis tak jak proponuje moja grupa polityczna z trzydzieści tysięcy do sześćdziesiąt tysięcy euro na firmę na okres trzy lat.
to rozsądna propozycja która w obecnej sytuacji zapewniłaby sektorowi borykającemu się z trudnościami finansowymi pomoc oraz warunki społecznego i gospodarczego rozwoju.
wspólna polityka rybołówstwa oparta na zasadach chroniących przede wszystkim środowisko naturalne musi utrzymywać zarządzanie i rozwój rybołówstwa europejskiego na zrównoważonym poziomie.
z punktu widzenia gospodarczego rybołówstwo jest elementem niezwykle istotnym należy jednak podkreślić że stanowi ono także przekazywaną z pokolenia na pokolenie wartość kulturową. zachowanie tej wartości powinno stać się więc celem wspólnej polityki rybołówstwa.
pod względem ekonomicznym jest to z kolei niezbędny warunek do utrzymywania równowagi gospodarczej na odpowiednim poziomie.
w związku z drastycznym przyczyniającym się do zapaści w branży wzrostem cen ropy naftowej w europie wspólna polityka rybołówstwa powinna posiadać mechanizm który na wypadek takich sytuacji zabezpieczy rybaków przed niekontrolowanymi wzrostami cen.
unia europejska nie może pozwolić sobie na to aby po przemyśle stoczniowym i transporcie morskim kolejna dziedzina europejskiej gospodarki morskiej wyemigrowała na daleki wschód.
należy zwrócić uwagę na fakt że islandia właśnie z obawy przed wpryb nie chce przystąpić do unii europejskiej.
w związku z powyższym proces reformowania wpryb należy zdecydowanie przyspieszyć tak aby swoim oddziaływaniem zabezpieczać środowisko naturalne oraz zapewniać odpowiednią ochronę dla rybaków.
po raz kolejny nasuwa się pytanie o potrzebę wprowadzenia w branży rybołówstwa regionalizacji oraz zrównoważonego aczkolwiek większego oddziaływania na wpryb rządów poszczególnych państw.
jeszcze raz należy podkreślić że w wyniku kryzysu oraz niestabilności gospodarczej wpryb przestaje funkcjonować pozostawiając przy tym rybaków na pastwę losu.
chcę wskazać na potrzebę czy wręcz konieczność podjęcia specjalnych działań ochronnych wobec osób żyjących w ubóstwie wykluczonych ludzi starszych oraz bezrobotnych i młodzieży.
w okresie kryzysu likwidowane są miejsca pracy zamykane zakłady.
na szczęście funkcjonują uniwersytety i inne uczelnie.
w przeciwieństwie do poprzednich prezydencji rząd belgijski nie przedstawił swoich priorytetów a jedynie opracowano program prac dostosowany do kalendarza unijnego. rodzi się zatem pytanie czy podczas tego półrocza zostaną poruszone ważne dla mieszkańców unii europejskiej problemy.
co prawda rząd belgijski zapowiedział że podczas swojej prezydencji dokona przeglądu unijnych aktów prawnych i działań na wypadek katastrof naturalnych.
jest to bardzo ważne zwłaszcza w aspekcie mających miejsce klęsk powodzi który ostatnio dotknęły nie tylko mój kraj polskę ale również rumunię słowację węgry czy francję.
ludzie dotknięci taką tragedią oczekują szybkiej i sprawnej pomocy a także dobrej koordynacji podjętych działań.
mam więc nadzieję że pomimo wewnętrznych problemów podczas prezydencji belgijskiej zostaną podjęte prace w tej materii tak jak zostało to zapowiedziane.
dwadzieścia jeden czerwca rosja ograniczyła dostawy gazu dla białorusi zapowiadając jednocześnie że może być dalsza redukcja jeżeli ten kraj nie zapłaci około dwieście milionów dolarów płatności.
sieci przesyłowych.
ale również mogło to wpłynąć na wizerunek jako jednego z krajów tranzytowych i w konsekwencji uzasadnić chociażby takie inwestycje jak southstream czy też nordstream.
moje osobiste doświadczenia spowodowały że chciałabym zwrócić uwagę parlamentu europejskiego na kwestię opieki medycznej eurodeputowanych w sytuacjach nagłych wypadków za granicami europy.
mój przypadek a po nim przypadek z haiti świadczą o potrzebie stworzenia precyzyjnych uregulowań dla posłów którzy podczas repatriacji wymagają stałej opieki lekarskiej.
w parlamencie brak jest odpowiedniej komórki która w takich sytuacjach odpowiadałaby za organizację powrotu posła.
myślę że należałoby utworzyć w parlamencie podmiot odpowiedzialny za tego rodzaju sytuacje.
z tego miejsca pragnę podziękować za troskę o mój stan zdrowia w tych trudnych dla mnie chwilach.
pragnę szczególnie podziękować za doskonałą opiekę zarówno lekarzom jak i całemu personelowi medycznemu pierwszego szpitala w szanghaju oraz pani petrze claes panom esteli burriel i lorenzo manelli z parlamentu europejskiego za zaangażowanie i ogromną pomoc której mi udzielili.
chciałem też powiedzieć że to kolejna sytuacja w pakistanie w ostatnim czasie gdzie w sposób ewidentny widać że władze tego kraju nie są w stanie reagować na to co się dzieje na ich terenie.
i na koniec prośba do pani komisarz.
pani komisarz! potępiamy wszelkiego rodzaju ataki na ludzi niosących pomoc humanitarną ale szczególnie istotne jest to że w tym przypadku mamy do czynienia z atakami na ludzi niosących pomoc medyczną i to w szczególności w sytuacji gdy dotyczy to tak groźnej choroby jak polio.
choroby grożącej epidemią w pakistanie i w szczególności w sytuacji kiedy ta akcja w którą zaangażowanych jest kilka tysięcy osób dotyczy szczepień dzieci milionów dzieci które można by ochronić.
jakie z tego wnioski?
oczywiście trzeba wezwać władze pakistanu do tego aby ukarano winnych i trzeba wezwać do tego aby zapewnić ochronę możliwie najlepszą tym którzy zajmują się pomocą medyczną.
ale jest to wezwanie to drugie zarówno do pakistanu jak i do nas jako unii europejskiej o to aby może część środków przeznaczonych na pomoc dla pakistanu przekazać na działalność edukacyjną oświatową aby wytłumaczyć społeczeństwu pakistanu że szczepienia nie są groźne nie grożą sterylizacją nie są skierowane przeciwko ich religii.
panie przewodniczący! czy rząd pakistanu to dobry adres? dlatego że największym nieszczęściem nie jest działanie ludzi złych ale milczenie i bierność ludzi dobrych i tych podmiotów które powinny działać na rzecz bezpieczeństwa. sprawa o której mówimy nie jest epizodem. to kolejny i boimy się że nie ostatni przykład zamachu
szczególnie odrażającego i barbarzyńskiego bo atakowanie bezbronnych dzieci i kobiet jest rzeczą straszną ale atakowanie ludzi niosących im pomoc niosących pomoc medyczną w historii cywilizacji było szczególnie potępiane.
i dlatego parlament europejski musi ten głos skierować przede wszystkim do rządu pakistańskiego który nie tylko w tej sprawie ale wielu innych budzi poważne obawy opinii międzynarodowej czy panuje nad sytuacją.
w pakistanie w ostatnim czasie gwałtownie wzrosło zagrożenie życia przedstawicieli organizacji humanitarnych.
w grudniu ubiegłego roku na obszarach plemiennych w północno zachodniej części kraju zginęło dziewięciu pracowników służby zdrowia odpowiedzialnych za organizację krajowej kampanii szczepień przeciwko polio.
miesiąc później siedmiu innych wolontariuszy zostało zastrzelonych przez grupę uzbrojonych islamistów. sprawcami ataków są islamskie organizacjami militarne uznające pracowników instytucji humanitarnych za szpiegów zachodu próbujących odebrać im władzę w regionie.
wydarzenia te potwierdzają po raz kolejny powszechną opinię o tym że pakistan to jedno z najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych miejsc na świecie dla niosących pomoc humanitarną.
co gorsza ataki te uderzają w najsłabszych czyli dzieci blokując w praktyce proces szczepień przeciwko polio prowadzony w różnych częściach kraju.
należy zdecydowanie potępić wszelkie akty przemocy wymierzone w bezbronnych ludzi których misją jest niesienie pomocy mieszkańcom pakistanu!
jest to jeden z trzech krajów świata gdzie polio występuje endemicznie.
zatem dla dobra własnego narodu władze tego kraju muszą niezwłocznie podjąć niezbędne kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom służb medycznych by pomoc potrzebującym mogła być kontynuowana bez konieczności narażania ich życia.
gdyby wymowa tych faktów nie opierała się na prawdziwych dokumentach trudno byłoby uwierzyć że tak straszne okrutne działania wymierzone są w przedstawicieli służby zdrowia ludzi którzy niosą pomoc i ratunek dzieciom.
grupa ludzi którzy pod hasłami odwołującymi się do religii do islamu są gotowi mordować innych są gotowi mordować lekarzy.
dlatego w tej sprawie musimy stanowczo protestować.