kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Vibeke Skofterud

Vibeke Westbye Skofterud () var ein norsk langrennar frå Slitu i Eidsberg kommune i Østfold. Ho vart olympisk meister i stafett med Noreg i 2010 og vart verdsmeister i stafett både i 2005 og 2011. I alt vann ho fem medaljar med Noreg i stafettar under ulike ski-VM og vinter-OL. Skofterud var medlem av Slitu Idrettsforening. I 2002 vart ho norsk meister i sprint-øvinga.

Aktiv
Skofterud fekk sitt internasjonale gjennombrot i OL-sesongen 2002, med di ho i Cogne 8. desember 2001 vart nummer tre på 5 km i klassisk stil. Gjennom tolv sesongar, 2002 til 2013, oppnådde ho tolv pallplasseringar etter individuelle verdscuprenn, men gjekk aldri heilt til topps. Derimot var ho i tida 2001-12 med på å vinne 17 stafettevlingar i verdscupen.

Under Ski-VM 2003 i Val di Fiemme gjekk Skofterud på ankeretappen Noreg inn til sølvmedalje i 4 x 5 km stafett, 32 sekundar bakom det tyske laget. To år seinare var ho flytta over til startetappen då Noregs stafettlag vann VM-gullet, åtte sekundar føre Russland. Skofterud gjekk same etappen under Ski-VM 2007, der ho fekk ein medalje av den valøren ho mangla, ein bronsemedalje.

Skofterud vart olympisk meister i 4 x 5 km stafett under Vinter-OL 2010 i Vancouver og verdsmeister i same øvinga under Ski-VM 2011 i Oslo. Begge gongane gjekk ho fyrsteetappen på Noregs lag, som ved begge høva elles bestod av Therese Johaug, Kristin Størmer Steira og Marit Bjørgen.

I 2012 vann Skofterud kvinneklassa i Vasaloppet, som første norske kvinne, og sette ny løyperekord med 4.08,24.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
Ski-VM 2001 i Lahti: Nr 16 på sprinten
Vinter-OL 2002 i Salt Lake City: Nr 8 på 30 km
Ski-VM 2003 i Val di Fiemme: Nr 13 på 10 km. Sølvmedalje i 4 x 5 km stafett
Ski-VM 2005 i Oberstdorf: Nr 16 på 15 km. Gullmedalje i 4 x 5 km stafett
Ski-VM 2007 i Sapporo: Nr 13 på 15 km. Bronsemedalje i 4 x 5 km stafett
Vinter-OL 2010 i Vancouver: Gullmedalje i 4 x 5 km stafett
Ski-VM 2011 i Oslo: Nr 6 på 30 km. Gullmedalje i 4 x 5 km stafett

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 2001: Bronsemedalje på 30 km i Steinkjer 
Ski-NM 2002: Gullmedalje på sprinten på Høydalsmo
Ski-NM 2003: Bronsemedalje på sprinten i Molde
Ski-NM 2004: 
Ski-NM 2005: Nr 4 på 10 km på Lillehammer
Ski-NM 2006: Nr 4 på 15 km på Kongsberg
Ski-NM 2007:
Ski-NM 2008: Sølvmedalje på 10 km i Trondheim
Ski-NM 2009: Bronsemedalje på 10 km på Gjøvik
Ski-NM 2010: Nr 4 på 10 km i Stokke
Ski-NM 2011: Bronsemedalje på 10 km i Steinkjer 

Skofterud omkom i ei ulukke med vasskuter ved Tromøya i Arendal kommune.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Eidsberg
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Rudolf Nierlich

Rudolf Nierlich () var ein austerriksk skirennar frå Bad Ischl i Oberösterreich. Han vart verdsmeister i både slalåm og storslalåm under VM 1989 i Vail, og forsvarte VM-tittelen i storslalåm under VM 1991 i Saalbach-Hinterglemm.

Gjennom sesongane 1988-91 vann han åtte renn i verdscupen i alpine greiner, tre av sigerane kom i storslalåm og fem i slalåm.

Tre månader etter han hadde forsvart posisjonen som verdsmeister i storslalåm, omkom han på heimstaden St. Wolfgang am Salzkammergut då han i kraftig regnver kolliderte bilen sin mot ein husmur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rudolf Nierlich» frå ,  den 15. desember 2013.

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Døde i trafikkulukker
Driscollbreen

Driscollbreen er ein isbre i Antarktis som er 13 nautiske mil (24 km) lang i Heritage Range, og flyt søraust mellom Collier Hills og Buchanan Hills og ut i Unionbreen. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Jerome M. Driscoll, ein administrerande offiser i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1965.

Kjelder 

Isbrear i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Mofett

Mofett er ei gassutstrøyming frå hol eller sprekker i jorda i samband med vulkansk aktivitet. Gassen består hovudsakleg av karbondioksid og temperaturen er låg. Karbondioksidet er tyngre enn luft og vil samle seg i dalsøkk og fordjupningar i terrenget. Då gassen er fargelaus og utan lukt og smak, kan mofetter vere reine dødsfeller for menneske og dyr, som i Hundegrotta ved Napoli.

Sjå òg
Fumarole

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Vulkanologi
Italienske ord og uttrykk
Maskehornramnar


Maskehornramnar, Bucorvidae, er ein biologisk familie av ordenen Bucerotiformes, med ei einaste biologisk slekt Bucorvus og to nolevande artar. Familien er endemisk for Afrika sør for Sahara. Blåmaskehornramn finst i eit belte frå Senegal aust til Etiopia, medan raudmaskehornramn lever på dei sørlege og austlege delane av kontinentet.

Maskehornramnar er store fuglar, dei vaksne rundt ein meter høge. I motsetnad til hornfuglar er begge artar av maskehornramnar bakkelevande, og dei lever av insekt, slangar, andre fuglar, amfibium og jamvel skilpadder. Dei er blant fuglane med lengst levealder.

Ein forhistorisk maskehornramn, Bucorvus brailloni, er skildra frå fossile bein i Marokko, noko som tyder på at slekta var mykje meir utbreidd eller distribuert annleis før kvartæristidene.

Artslista

Bucorvus i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
Blåmaskehornramn, Bucorvus abyssinicus, Abyssinian Ground-Hornbill
Raudmaskehornramn, Bucorvus leadbeateri, Southern Ground-Hornbill

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bucorvidae» frå ,  den 16. desember 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Bucerotiformes
Fuglar i den afrotropiske regionen
Antonio Bazzini

Antonio Joseph Bazzini () var ein italiensk komponist, fiolinist og musikkpedagog. Av eigne verk er det kammermusikken som har gjort han fortent til ein sentral plass i den italienske instrumentalrenessansen på 1800-talet. I samtida var han kjend som ein av århundrets beste konsertfiolinistar, noko som overskygga komponistkarrieren hans. Han skreiv også ein del av Messa per Rossini, dødsmessa som vart skriven til Gioacchino Rossini. Bazzini spela på ein fiolin av Giuseppe Guarneri.

Liv og verksemd 

Som ung gut var Bazzini musikkelev under Faustino Carnisani, og 17 år gamal vart han sett til organist i ei kyrkje i heimbyen. Året etter fekk han møta fiolinvirtuosen Niccolò Paganini, og vart sterkt influert av den gamle meisterens kunst og stil. Paganini oppmuntra Bazzini til å ta til konsertkarrieren same året, og han vart raskt ein høgt akta musikar. Frå 1841 til 1845 oppheldt han seg i Tyskland, der han imponerte både Robert Schumann og Felix Mendelssohn som komponist og fiolinist. Etter eit kort opphald i Danmark i 1845, vendte Bazzini heim til Brescia for å undervisa og komponera. I 1846 heldt han konsertar i Napoli og Palermo, han reiste på turné i Spania i 1849-50, og budde deretter i Paris frå 1852-63. Han avslutta konsertkarrieren med ein turné i Nederland i 1864.

Nok ein gong vende Bazzini heim til Brescia, og vigde no tida si til komposisjon. Han komponerte operaene Il silfo e l'innamorato (1865) og Turanda (1867), samt ei rekkje dramatiske kantater, religiøse verk, konsertouverturar og symfoniske dikt dei neste to tiåra. Men han hadde størst suksess som komponist med kammermusikken. Musikken hans er kjenneteikna av sterkt virtuos teknikk som er ekspressiv, men ikkje sentimental. Hans Strykekvartett nr. 1 (1864) vann fyrsteplassen i Milano Kvartettsamfunn det året. I 1868 vart han president i Società dei Concerti i Brescia, og i 1873 vart han professor i komposisjon ved musikkonservatoriet i Milano, der han underviste m.a. Alfredo Catalani, Pietro Mascagni, Emilio Pizzi og Giacomo Puccini. Sistnemnte hadde han stor musikalsk innverknad på. I 1882 vart han også direktør ved konservatoriet. Bazzini døydde i Milano i 1897.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Antonio Bazzini» frå ,  den 18. desember 2013.

Bakgrunnsstoff 

Italienske komponistar
Italienske fiolinistar
Operakomponistar
Romantiske komponistar
Andreas Stjernen

Andreas Stjernen () er ein norsk skihoppar som er medlem av Sprova Idrettslag. Han har i åra 2009-13 vunne ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i noregsmeisterskap. Hans beste plassering eit verdscuprenn er ein andreplass i skiflygingsbakken i Oberstdorf i 2013-sesongen.

Hroar Stjernen er far hans.

Aktiv
Stjernen tok sølvmedaljen i NM normalbakke på Raufoss i 2009, 3,5 poeng bakom Roar Ljøkelsøy, men framom Anders Bardal. Stjernen debuterte i verdscupen med 19. plass på Lillehammer 5. desember 2009. Gjennom dei neste sesongane sleit han med å hevde seg i verdscuprenn, ein åttandeplass i Sapporo var hans beste plassering i verdscupen før 2013-sesongen.

Den 26. januar 2013 kom STjernen på fjerdeplass i skiflygingsrennet i Vikersund, etter eit hopp på 232,5 meter, ny personleg rekord. Han kopierte plasseringa i skiflygingsbakken i Harrachov, før han, den  16. februar 2013, vart nummer to i Oberstdorf, også det eit skiflygingsrenn. I ei rekordjamn tevling var han med 409,5 poeng 0,3 poeng bakom tyske Richard Freitag, og 0,5 poeng føre austerrikaren Gregor Schlierenzauer.

Stjernen deltok for Noreg i ski-VM 2013 både i normalbakken, storbakken og i lagtevlinga, der han høvesvis vart nummer 13, 18 og kom på fjerdeplass med det norske laget.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
2009: Sølvmedalje i normalbakken på Raufoss
2010: Bronsemedalje i normalbakken i Vikersund
2011: Nr 4 i storbakken i Oslo
2012: Nr 7 i normalbakken på Voss
2013: Bronsemedalje i normalbakken på Rena

Kjelder 
 

Norske skihopparar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Folk frå Steinkjer
Agalinabreen

Agalinabreen (bulgarsk ледник Агалина, ‘Lednik Agalina’) er ein 4,8 km lang og 2,9 km brei isbre på Pefaur (Ventimiglia) Peninsula på Danco Coast Den antarktiske halvøya, som ligg aust for Poduenebreen og vest for Krapetsbreen. Han flyt nordover og inn i både Graham Passage og vestarmen av Salvesen Cove.

Isbreen er kalla opp etter Agalinaneset ved Svartehavet i Bulgaria.

Kjelder

 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Isbrear i Graham Land
Stader i Antarktis kalla opp etter bulgarske stader
Danco Coast
Nærsnes kyrkje

Nærsnes kyrkje er ei langkyrkje i Asker kommune i Viken fylke. Bygget vart oppført som bedehus i 1893 og innvigd som kapell i 1900. I 1924–25 vart det bygd om etter planar av arkitekt Alfred Christian Dahl. Det vert i dag titulert som kyrkje.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja. Ein nyttar kyrkjegarden i Slemmestad.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Nærsnes kapell i «Norges Kirker»
 Røyken kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Norske kyrkjer frå 1893
Kyrkjer i Asker prosti
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Åros kyrkje

Åros kyrkje er ei langkyrkje frå 1903 i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja vart endra i 1963–65 etter planar av Ragnar Nilsen. Altarkrusifikset og glasmåleria er frå den tida.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Åros kapell i «Norges Kirker»
 Kyrkjesøk 
 Røyken kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Asker
Kyrkjer i Asker prosti
Norske kyrkjer frå 1903
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kulturminne i Asker
Røyken kyrkje

Røyken kyrkje er ei langkyrkje i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja vert gjerne datert til 1229. Sakristiet nord for koret er frå 1937 og våpenhuset i vest frå 1938.

Kyrkja har gamalt inventar: Døypefonten er frå mellomalderen og altarrtavle og preikestol frå 1600-talet. Det finst òg gamle gjenstandar frå kyrkja i Drammens Museum.

Nordvest for kyrkja står eit bårehus frå 1973, og prestegarden ligg sørvest for kyrkjegarden.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Røyken kirke i «Norges Kirker»
 Røyken kyrkjelege fellesråd
 Bernt Eggen: Kirken og retterstedet i Røyken (Terra Buskerud)
 Kyrkjesøk

Fotnotar

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Kyrkjer i Asker prosti
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Viken
Slemmestad kyrkje

Slemmestad kyrkje er ei langkyrkje frå 1935 i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja vart utvida mot aust med sal for kyrkjelyden og andre rom, og ho var utvida også i 1978 og 2010.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja. Gravlunden i Slemmestad er ved kapellet, lengre sør.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Slemmestad kapell i «Norges Kirker»
 Kyrkjesøk 
 Røyken kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Norske kyrkjer frå 1935
Kyrkjer i Asker prosti
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Filtvet kyrkje

Filtvet kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1894 i Asker kommune i Viken fylke. Korpartiet vart endra til sekstiårsjubileet i 1954.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Filtvet kapell i «Norges Kirker»
 Svein Erik Harnes: Filtvet kirke (hjå Tunsberg bispedømme)
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Asker
Kyrkjer i Asker prosti
Norske kyrkjer frå 1894
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kulturminne i Asker
Holmsbu kyrkje

Holmsbu kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1887 i Asker kommune i Viken fylke. Interiøret er sterkt prega av ei oppussing fram mot 1954 utført av Holmsbumålarane, blant dei Henrik Sørensen. Kyrkja er òg rehabilitert på 2000-talet.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Holmsbu kapell i «Norges Kirker»
 Cecilia Wahl: Holmsbu kirke (hjå Tunsberg bispedømme)
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Kyrkjer i Asker prosti
Norske kyrkjer frå 1887
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kongsdelene kyrkje

Kongsdelene kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1905 i Sætre i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja står på toppen av ein knaus, og kyrkjegarden ligg nedanfor, på nordaustsida.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Kongsdelene kapell i «Norges Kirker»
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Kyrkjer i Asker prosti
Norske kyrkjer frå 1905
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Jelena Välbe

Jelena Välbe () er ein russisk tidlegare langrennsløpar frå Magadan i Sibir, som tevla for Sovjetunionen og Russland. Ho var den fremste utøvaren i internasjonal kvinnelangrenn på 1990-talet, og vann ti individuelle gullmedaljar og fire stafettgull i ski-VM tida 1989-97, samt tre OL-gull i stafett. I alt vann ho 23 medaljar i ulike VM og vinter-OL i perioden 1989-98. Frå 1989-sesongen til 1997-sesongen var Välbe alltid mellom dei tre beste i verdscupen i langrenn og gjekk heilt til topps fem gongar; 1989, 1991, 1992, 1995 og 1997. Ho sigra i 45 renn i verdscupen. Under Ski-VM 1997 i Trondheim sette Välbe ein fantastisk rekord ved å vinne fem gullmedaljar av fem moglege.

I 1992 vart ho tildelt Holmenkollmedaljen.

Jelena Välbe har sidan 2010 vore leiar av Russlands Langrennsforbund.

OL- og VM-medaljar

OL 
 Albertville 1992: gull på 4x5 km stafett, bronse på 15 km klassisk, 5 km klassisk, jaktstart og 30 km fristil
 Lillehammer 1994: gull på 4x5 km stafett
 Nagano 1998: gull på 4x5 km stafett
 3 gull, 4 bronse

VM 
 Lahtis 1989: gull på 10 km fristil og 30 km fristil, sølv på stafetten
 Val di Fiemme 1991: gull på 10 km fristil, 15 km klassisk og stafetten, sølv på 30 km fristil
 Falun 1993: gull på 15 km klassisk og stafetten
 Thunder Bay 1995: gull på 30 km fristil og stafetten, sølv på 15 km klassisk
 Trondheim 1997: gull på 5 km klassisk, 15 km jaktstart, 15 km fristil, 30 km klassisk og stafetten
 14 gull, 3 sølv

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Russiske langrennsløparar
Sovjetiske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for SUS
Olympiske meistrar for Russland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for SUS
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Deltakarar for SUS under vinter-OL 1992
Langrennsløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Russiske deltakarar under vinter-OL 1994
Langrennsløparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Russiske deltakarar under vinter-OL 1998
Langrennsløparar under vinter-OL 1998
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Deltakarar under Ski-VM 1989
Deltakarar under Ski-VM 1991
Deltakarar under Ski-VM 1993
Deltakarar under Ski-VM 1995
Deltakarar under Ski-VM 1997
Trenarar
Galina Kulakova

Galina Aleksejevna Kulakova, (russisk: Галина Алексеевна Кулакова), () er ein sovjetrussisk, tidlegare langrennsløpar frå landsbyen Logatsji i Udmurtia. Ho var verdas beste langrennsløpar i fyrste halvdelen av 1970-talet. Kulakova vann fem VM-gull og totalt fire OL-gull.

Aktiv
Kulakova kom med på Sovjetunionen sitt OL-lag i 1968 og vart landets beste løpar på 10 km med ein sjetteplass og tok deretter sølvmedaljen på 5 km, slått av svenske Toini Gustafsson med 3,2 sekundar. Kulakova gjekk så ankerettapen i 3 x 5 km stafett, men makta ikkje å blande laget inn i gullkampen, der Noregs kvinner overraskande vart olympiske meistrar framom Sverige.

I Ski-VM 1970 opna Kulakova med å ta bronsemedaljen på 10 km, før ho på 5 km tok sin fyrste internasjonale meistertittel. Til sist i meisterskapen fekk ho VM-gull i stafetten over 3 x 5 km, saman med Nina Fjodorova og Alevtina Smirnova. Både under Vinter-OL 1972 i Sapporo og i Ski-VM 1974 i Falun vann Kulakova alt som var å vinne; ho sigra på 5 km og 10 km ved begge høva, og ho avgjorde stafettane for Sovjetunionen både i Sapporo og i Falun.

Under Vinter-OL 1976 i Innsbruck gjekk Kulakova inn til bronse på 5 km, men mista medaljen for bruk av eit nasespray som inneheldt efedrin. Ho fekk likevel halde fram å delta i leikane og tok bronsemedaljen på 10 km og fekk sølv i 4 x 5 km stafett. Kulakova opna Ski-VM 1978 i Lahti med to fjerdeplassar, på 5 km og 10 km, og måtte på stafetten sjå seg slått av Finland og DDR sine ankerkvinner i kampen om gull og sølv. På den nye distansen over 20 km kjempa ho med landskvinna Zinaida Amosova om VM-tittelen, og måtte gje tapt med vel sju sekundars margin. 

Både under Vinter-OL 1980 og i Ski-VM 1982 deltok Kulakova på Sovjetunionen sitt stafettleg, som ved begge høva tok sølvmedalje. I 1980 tok ho sin siste individuelle medalje då ha vart nummer to på 20 km under VM i Falun, øvinga vart arrangert som eige meisterskap ettersom ho enno ikkje var teken med på OL-programmet. Kulakovas siste VM-løp fann stad i Holmenkollen under Ski-VM 1982, der ho vart nummer fem på 20-kilometeren.

Kulakova la opp i 1982. Ho er tildelt Leninordenen.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske langrennsløparar
Russiske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Langrennsløparar under vinter-OL 1980
Dopingsaker i langrenn
Lierskogen kyrkje

Lierskogen kyrkje er ei kyrkje frå 1937 på Lierskogen i Lier kommune i Viken fylke. Kyrkja er bygd om fleire gonger, sist i 2010, då ho fekk eit nytt tilbygg.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lier
Kyrkjer i Drammen prosti
Norske kyrkjer frå 1937
Gullaug kyrkje

Gullaug kyrkje er ei langkyrkje frå 1905 på Linnesstranda i Lier kommune i Viken fylke. Ho vart innvigd som bedehuset Betel i 1905 for så å bli innvigd som kapell 3. juledag 1923, etter at altar og døypefont var kome på plass. Tårnet (eller takryttaren) kom til i 1950, og bygget har vorte vøla ei rekkje gonger. Det har vore titulert som kyrkje sidan 1990-talet.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lier
Kyrkjer i Drammen prosti
Norske kyrkjer frå 1905
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Toini Gustafsson

Toini Gustafsson, seinare Toini Lempi Rönnlund () er ein svensk tidlegare langrennsløpar som vart olympisk meister på både 5 km og 10 km under vinter-OL 1968 i Grenoble.

Liv og virke
Toini Gustafsson er fødd i Suomussalmi i Finland. Seks år gammal kom ho til Värmland i Sverige som krigsbarn, grunna den finske framhaldskrigen.

Gustafsson var Sveriges beste kvinnelege lanngrennar i tida mellom 1962 og 1968, då ho vann 11 nasjonale meistertitlar på 5 og 10 km. I ski-VM 1962 gjekk ho Sverige inn til sølv i 3x5 km stafett, ein prestasjon ho gjentok under vinter-OL 1964. Gustafsson tapte i 1966 spurten mot norske Berit Mørdre om sølvet under ski-VM 1966 i Oslo. To år seinare, under OL 1968 i Grenoble tok Gustafsson sitt tredje stafettsølv i internasjonale meisterskap, men gjekk då andreetappen. Før stafettevlinga i Grenoble hadde Gustafsson gått til topps i begge dei invididuelle langrennsøveingane. På 10 km vann ho med over eitt minutts margin til Berit Mørdre, medan ho på 5 km slo Galina Kulakova frå Sovjetunionen med 3,2 sekundar. For desse prestasjonane vart ho i 1968 tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje. Året i førevegen hadde ho fått Holmenkollmedaljen.

Gustafsson gifta seg hausten 1968 med langrennaren Assar Rönnlund. I 1969 gav ho ut boka sjølvbiografien Från adresselapp til guldmedalj.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar.
Denne artikkelen bygger på «Toni Gustafsson Rönnlund» frå ,  den 23. desember 2013.  

Svenske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Sverige
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Svenske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Svenske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Øystein Pettersen

Øystein Pettersen () er ein norsk langrennsløpar frå Oslo som har spesialisert seg mot sprintdistansane. Han vann OL-gull på sprintstafetten saman med Petter Northug under vinter-OL 2010 i Vancouver.

Karriere
Pettersen fekk sitt gjennombrot då han hausten 2006 i Düsseldorf vart nummer to både på sprinten og sprintstafetten under opningsrenna i verdscupen i langrenn. Dei komande sesongane fekk han ein tredjeplass i Rybinsk i 2007, ein andreplass i Kuusamo i november 2008 og ein tredjeplass i Düsseldorf i desember 2009, alle saman sprinttevlingar.

Pettersen deltok for Noreg i begge sprinttevlingane under vinter-OL 2010 i Vancouver. Han kom på sjetteplass i den individuelle øvinga, der han var tredje beste nordmann. Petter Northug og Ola Vigen Hattestad skulle gå sprintstafetten for Noreg, men då Hattestad kjende seg småsjuk, overlet han sin plass til Pettersen. Pettersen og Northug sigra i stafetten, vel eitt sekund føre Tyskland og Russland som tok dei andre medaljane i tevlinga.

I november 2011 kom Pettersen for andre gong på pallen i eit sprintrenn i Kuusamo, ein tredjeplass. Pettersen har sjeldan hevda seg i eigentleg langrenn, men på tampen av 2013-sesongen delte han bronsemedaljen med Hans Christer Holund på NM-femmila i Løten.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2006: Bronsemedaje på sprinten på Kongsberg, nr 10 på 50 km i Vardø
Ski-NM 2007: Nr 8 på 50 km i Nybygda
Ski-NM 2010: Nr 5 i sprint i Stokke
Ski-NM 2012: Nr 5 i sprint på Voss
Ski-NM 2013: Bronsemedalje på 50 km på Løten, delt med Hans Christer Holund

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Folk frå Oslo