kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ida Lindtveit Røse

Ida Lindtveit Røse () er ein norsk politikar for Kristeleg Folkeparti.

Bakgrunn 
Ida Lindtveit Røse har ein bachelorgrad i europastudiar frå Universitetet i Oslo. Ho har arbeidd som rådgjevar for Abelia, NHO si foreining for kunnskaps- og teknologiverksemder, og arbeidd som seniorrådgjevar i PR-byrået First House.

Politisk karriere 
Røse sat i kommunestyret og var gruppeleiar for KrF i Oppegård kommune frå 2011 til 2019. I 2019 vart ho vald inn som gruppeleiar for KrF på fylkestinget i Viken.

Røse var leiar i Kristeleg Folkepartis Ungdom frå 2015 til 2017.

Den 26. mai 2020 vart Røse konstituert som statsråd for Barne- og familiedepartementet medan den opphavlege barne- og familieministeren Kjell Ingolf Ropstad avvikla foreldrepermisjon, frå 1. juni til og med 21. august 2020. Røse vart hermed den yngste statsråden i Noreg.

På landsmøtet til KrF den 22. april 2023, vart ho vald til andre nestleiar i partiet.

Familie 
Røse er gift med John Anders Lindtveit Røse, og saman har dei to born.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ida Lindtveit Røse» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff 

KrF-politikarar i Akershus
KrFU-leiarar
Statsrådar i Regjeringa Solberg
Janjanbureh

Janjanbureh (tidlegare kjend som Georgetown) er ein by som ligg på elveøya med same namn, Janjanbureh ved Gambiaelva. Byen ligg i det sentrale Gambia, i regionen Central River. I 2008 hadde byen eit innbyggartal på cirka 3700. Frå Janjanbureh går det ferje, ferjesambandet Janjanbureh–Lamin Koto. 

Frå øya mot sør var det òg ei kortare ferjestrekning som blei erstatta av brua Sankulay Kunda i 2010.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Janjanbureh» frå ,  den 22. april 2023.  

Øyar i Afrika
Byar i Gambia
14°W
13°N
Shades of a Blue Orphanage

Shades of a Blue Orphanage er det andre studioalbumet til det irske rockebandet Thin Lizzy, gjeve ut i 1972. Tittelen er ein kombinasjon av det tidlegare bandet til medlemmene: Shades of Blue og Orphanage.

«Sarah» vart skriven til bestemor til Phil Lynottsom oppdrog han då mor hans, Philomena, ikkje var i stand til å gjera det. Denne songen må ikkje forvekslast med 1979-songen med same namn, til dottera til Lynott, inkludert på Black Rose: A Rock Legend.

Ei ommastra og utvida versjon av Shades of a Blue Orphanage vart gitt ut 11. oktober 2010

Mottaking

Stuart Berman frå Pitchfork uttalte at Thin Lizzy «ikkje mangla ambisjonar på dette stadiet, men snarare retning», og kritiserte songar som albumopnaren for dent «tidlege, klønete forsøk på tyngde frå eit band som på dette tidspunktet hadde eit mykje betre grep om intimitet», men rosa «den lyriske røysta til Lynott» som eit «solid anker» for produksjonen til bandet. Martin Popoff definerte Shades of a Blue Orphanage som «eit ærleg verk», med hint av den akustiske folk-fortida til Lynott, «litt 60-tals regissert progressiv psykedelia og til og med rockabilly utanfor kontekst», typisk for slike tidlege 1970-tals rockeplater. Eduardo Rivadavia frå AllMusic var i stor grad kritisk til albumet, og skildra det som «skuffande», og både opningssporet og tittelsporet som «overdrive og usamanhengande». Han plukka likevel ut «Baby Face» og «Buffalo Gal» som lyse stunder, og rosa den «veltalande og personlege» framføringa til Lynott på «Sarah».

Innhald

Singlar
 Whiskey In The Jar / Black Boys on the Corner – 7" (1972)

Medverkande
Thin Lizzy
 Philip Lynott – vokal, bass, rytmegitar, akustisk gitar
 Eric Bell – sologitar, akustisk gitar
 Brian Downey – trommer, perkusjon

Andre medverkande
 Clodagh Simonds – cembalo, klaverinstrument, mellotron
 Gary Moore – ekstra gitar på spor 12–14

Produksjon
Nick Tauber – produsent
Louie Austin – lydteknikar
Dick Plant, Tony Duggan, Desmond Najekodunmi – assisterande lydteknikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shades of a Blue Orphanage» frå ,  den 22. april 2023.  

Thin Lizzy-album
Musikkalbum frå 1972
Decca Records-album
The Rocker av Thin Lizzy

«The Rocker» er ein song av den irske rockegruppa Thin Lizzy, gjeven ut i 1973 på albumet deira Vagabonds of the Western World. Han vart òg gitt ut som singel i eit redigert format på 2:41, det opphavlege albumsporet strekkjer seg til 5:17. Det meste av den ekstra lengda blir teken opp av ein utvida gitarsolo av Eric Bell. Ein opptreden på det nederlandske TV-programmet Toppop vart gjort i lag med Gary Moore spelt inn i 1974 under hans første av to periodar med bandet.

B-sida av singelen i dei fleste territorium var albumsporet «Here I Go Again», men i Tyskland vart ikkje-albumsporet «A Ride in the Lizzy Mobile» brukt. Dette sporet dukka seinare opp på CD-boksen Vagabonds, Kings, Warriors, Angels som «Cruising in the Lizzy Mobile».

Singelen nådde ikkje hitlistene i Storbritannia, men nådde 11. plassen i Irland og var fire veker på hitlista. Han vart likevel ein konsertfavoritt og var ein av dei få songane frå Eric Bell si tid i bandet som overlevde hans avgang og vart ein del av konsertrepertoaret til Brian Robertson/Scott Gorham (som framførte songen i ein lågare toneart enn originalen). Det var det siste sporet på konsertalbumet deira Live and Dangerous frå 1978.

Songen vart ommiksa for PlayStation 3-videospelet Gran Turismo 5: Prologue.

Raven har spelt inn songen på albumet Glow frå 1994.

Songen er med på soundtracket til filmen Rush.

Det britiske heavy metalbandet Saxon spelte inn songen i 2021 på coveralbumet sitt Inspirations.

Medverkande
Phil Lynott – bassgitar, solovokal
Eric Bell – sologitar
Brian Downey – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Rocker (song)» frå ,  den 22. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Thin Lizzy-songar
Singlar frå 1973
Songar skrivne av Phil Lynott
Saxon-songar
Kid Jensen

David Allan «Kid» Jensen () er ein kanadiskfødd, britisk radio-DJ og TV-programleiar. Jensen vart fødd i Victoria i British Columbia og byrja som radio-DJ på Radio Luxembourg. Jensen var seinare programleiar for BBC frå 1976 til 1984, som programleiar på BBC Radio 1 og programleiar på TV-musikkprogrammet Top of the Pops frå 1977 til 1984. Jensen har òg vore programleiar for mellom anna Capital FM og ITV.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kid Jensen» frå ,  den 22. april 2023.  

Britiske radioprogramleiarar
Britiske fjernsynsprogramleiarar
Brooklyn Funk Essentials-medlemmar
Folk frå Victoria i British Columbia
Brian Robertson

Brian David Robertson () er ein skotsk rockgitarist, mest kjend som tidlegare medlem av Thin Lizzy og Motörhead.

Diskografi

Solo 
 Diamonds and Dirt (2011)

Med Thin Lizzy 
Nightlife (1974)
Fighting (1975)
Jailbreak (1976)
Johnny the Fox (1976)
Bad Reputation (1977)
Live and Dangerous (1978)
Life (1983)

Med Wild Horses 
Wild Horses (1980)
Stand Your Ground (1981)

Med Motörhead 
Another Perfect Day (1983)
Live 83 – Sheffield 9. juni 1983 (1983)
Live At Manchester 10. juni 1983 (1983)
The Birthday Party (1990)

Andrealbum 
Pat Travers – Makin' Magic (1977)
Peter French – Ducks in Flight (1978)
Roy Sundholm – The Chinese Method (1979)
Philip Lynott Solo in Soho (1980)
Zaine Griff – Ashes and Diamonds (1980)
Eric Burdon – Darkness Darkness (1980)
Frankie Miller – Dancing in the Rain (1986)
Balaam and the Angel – Live Free or Die (1988)
Mona Liza Overdrive – Vive La Ka Bum (1989)
Skyclad – Tracks from the Wilderness EP (1992)
Shane MacGowan and The Popes – The Snake (1994)
The Clan – That's All... EP (1995)
Shane MacGowan and The Popes – Christmas Party EP (1996)
Ymse artistar – Thousand Days of Yesterdays – A Tribute to Captain Beyond (1999)
Lotus – A Taster for the Big One (1999)
Five Fifteen – Silver Machine (2000)
Lotus – Quartet Conspiracy (2000)
Dogface – Unleashed (2001)
Steve Ellis – Last Angry Man (2001)
Meldrum – Loaded Mental Cannon (2001)
Five Fifteen – The Man Who Sold Himself (2004)
The Bitter Twins – Global Panic! (2009)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brian Robertson (guitarist)» frå ,  den 22. april 2023.  

Sologitaristar
Folk frå Clarkston i East Renfrewshire
Motörhead-medlemmar
Skotske rockegitaristar
Skotske gitaristar
Skotske heavy metal-gitaristar
Thin Lizzy-medlemmar
Wild Horses-medlemmar
Mötorhead-medlemmar
Frankie Miller

Francis John Miller () er ein skotsk rockesongar og låtskrivar, og skodespelar. 
 
Miller skreiv for og spelte med mange artistar og er mest kjend for albumet Full House frå 1977 og singlane «Be Good To Yourself», «Darlin'» og duetten sin med Phil Lynott på Thin Lizzy-songen «Still in Love with You».

Diskografi

Album

Studioalbum

Konsertalbum
BBC Radio 1 Live in Concert (1994)

Samlealbum

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Frankie Miller» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Skotske rockemusikarar
Skotske songarar
Skotske låtskrivarar
Skotske rockegitaristar
Skotske gitaristar
Folk frå Bridgeton i Glasgow
Skotske rockesongarar
Skotske popsongarar
Musikarar frå Glasgow
Ron Nevison

Ron Nevison er ein USA-amerikansk plateprodusent og lydteknikar. Han starta karrieren sin tidleg på 1970-talet som lydteknikar på Quadrophenia av The Who og Bad Company sitt debutalbum. Han vart etter kvart produsent og jobba med artistar som Meat Loaf, The Babys, Led Zeppelin, Ozzy Osbourne, UFO, Michael Schenker Group, Survivor, Jefferson Starship, Thin Lizzy, Kiss, Europe, Chicago, Grand Funk Railroad, Heart og Damn Yankees blant mange andre.

Karriereoversikt
Det første arbeidet til Nevison som lydteknikar var for The Who-albumet Quadrophenia. Deretter var han lydteknikar på dei tre første albuma til Bad Company. Han produserte og var lydteknikar albumet Nightlife av Thin Lizzy. I 1974 var han lydteknikar på Led Zeppelin-albumet Physical Graffiti.

Nevison jobba òg med Ozzy Osbourne på The Ultimate Sin, Shooting Star på Silent Scream, Kiss på Crazy Nights og begge Damn Yankees-albuma.

Nevison har vorte anerkjend fire gonger som topp 5 blant årets produsentar av Billboard Magazine og har vorte nominert til fleire Grammyprisar.

Diskografi som produsent (kronologisk, ikkje komplett)
 8. november 1974 – Thin Lizzy, Nightlife
 7. mai 1977 – UFO, Lights Out
 3. september 1977 – The Babys, Broken Heart
 21. juni 1978 – UFO, Obsession
 1978 – Mike Finnigan, Black & White
 2. januar 1979 – UFO, Strangers in the Night 
 9. januar 1979 –  The Babys, Head First
 1. november 1979 – Jefferson Starship, Freedom at Point Zero
 February 1980 – Survivor, Survivor
 2. april 1981 – Jefferson Starship, Modern Times
 September 1981 – Michael Schenker Group, MSG
 30. januar 1984 – Grace Slick, Software
 30. mai 1984 – Jefferson Starship, Nuclear Furniture
 August 1984 – Survivor, Vital Signs
 15. april 1985 – Shooting Star, Silent Scream
 6. juli 1985 – Heart, Heart
 22. februar 1986 – Ozzy Osbourne, The Ultimate Sin
 9. oktober 1986 – Survivor, When Seconds Count
 6. juni 1987 –  Heart, Bad Animals
 18. september 1987 – Kiss, Crazy Nights
 21. juni 1988 – Chicago, Chicago 19
 9. august 1988 – Europe, Out of This World
 22. august 1989 – Jefferson Airplane, Jefferson Airplane
 22. februar 1990 – Damn Yankees, Damn Yankees
 29. januar 1991 – Chicago, Twenty 1
 1. oktober 1992 – Damn Yankees, Don't Tread
 27. april 1993 – Vince Neil, Exposed
 11. april 1995 – FireHouse, 3
 14. april 1995 (Japan) – UFO, Walk on Water
 14. november 1995 – Meat Loaf, Welcome to the Neighborhood
 28. august 1996 – Michael Schenker Group, Written in the Sand
 10. mai 1997 – Michael Schenker Group, The Michael Schenker Story Live
 10. august 1999 – Lynyrd Skynyrd, Edge of Forever
 11. oktober 2000 - Dimonet, Attention Control Room
 2006 – Days Before Tomorrow, The Sky Is Falling
 2011 – Walden Waltz, Walden Waltz EP

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ron Nevison» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske lydteknikarar
Keith Harwood

Keith Harwood () var ein amerikansk lydteknikar som er mest kjent for arbeidet sitt i Olympic Studios med musikarar som David Bowie (på Diamond Dogs i 1974), Pretty Things og Ron Wood. Harwood samarbeidde lydteknisk på Rolling Stones-albuma It's Only Rock 'n' Roll (1974) og Black and Blue (1976) med høvesvis brørne Andy og Glyn Johns. Han var òg lydteknikar på ei rekkje Led Zeppelin-album, mellom anna Houses of the Holy (1973), Physical Graffiti (1975) og Presence (1976).

I 1977 hadde Harwood vore med på miksinga av Rolling Stones-albumet Love You Live i Olympic Studios i London. På veg heim frå økta sovna han ved rattet som følgje av utmatting. Bilen hans køyrde av vegen i Sør-London i Queens Ride i Barnes, og inn i eit gammalt platantre, og drap han straks. Rolling Stones dedikerte Love You Live til minne om Harwood. Marc Bolan døydde i ei bilulykke same stad to veker seinare.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Keith Harwood» frå ,  den 22. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske lydteknikarar
Folk døde i bilulukker
Fylkesveg 477

Fylkesvei 477 i Agder går gjennom Mandal sentrum mellom Halse og Skåran bru i Lindesnes. Han har to kryss med fylkesveg 474, og dei to dannar dermed ein ringveg.

Strekninga blei fastlagd i 2019, og består av ei delstrekning av tidlegare fylkesveg 201 i Vest-Agder.

Kommunar og knutepunkt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fylkesvei 474» frå ,  den 23. april 2023.  

Fylkesvegar i Agder
Vegar i Lindesnes
Fylkesveg 4226

Fylkesvei 4226 i Agder går mellom Øyslebø og Mandal i Lindesnes kommune.

Strekninga blei fastlagd i 2019, og består av ei delstrekning av tidlrgare fylkesveg 201 i Vest-Agder.

Kommunar og knutepunkt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fylkesveg 4226» frå ,  den 23. april 2023.  

Fylkesvegar i Agder
Vegar i Lindesnes
Røykbadstove

Røykbadstove eller røykbadstue er ein tradisjonell bygningstype kjent frå ulike delar av Norden og Baltikum. Det er ein tradisjonell type badstove som blir varma opp med ved, til forskjell frå nyare metodar som elektrisitet. Slike bygningar er tradisjonelt blitt laga utan skorstein, slik at røyken siv rundt i rommet før han går ut.

Røykbadstovene har tradisjonelt vorte nytta for å skjøtta den personlege hygienen. Finsk saunakultur er rekna som immateriell verdsarv av UNESCO. Den særskilde røykbastovetradisjonen frå Võromaa er også teken med på lista.

I Noreg er røykbadstover mellom anna kjente frå Neiden, Færsnes og Finnskogen. Norsk Skogfinsk Museum har arbeidd for å kartlegga og opplysa om røykomnteknologien som blir nytta til å varma opp røykbadstover.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Røykbadstue» frå ,  den 23. april 2023.  

Reinsemd
Finsk kultur
Finnekulturen
Verdsmeisterskapen i orientering 2003

Verdsmeisterskapen i orientering 2003, den 20. i sitt slag, vart avvikla i Rapperswil, Trin og ved Winterthur og Egg i Sveits dagane frå 3. til 9. august. På programmet stod seks individuelle tevlingar og to stafettar, likt fordelt menn og kvinner. Deltakarane kom frå 40 land. Det var andre gongen Sveits arrangerte orienterings-VM.

Sveitsiske Simone Luder sprang inn til siger i alle fire kvinne-tevlingane. I alt tok arrangørlandet sju medaljar (5-1-1), Sverige fem medaljar (1-2-2), medan Noreg sanka to sølv- og to bronsemedaljar.

Menn

Klassisk-distanse

Mellomdistanse

Kort-distanse

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse

Mellomdistanse

Kort-distanse

Stafett

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «VM i orientering 2003» frå , den 23. april 2023.

Verdsmeisterskap i orientering
Sport i 2003
Idrettstilskipingar i Sveits
Gaggenau

Gaggenau er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 30 000 ibuarar og dekker eit flatemål på 65 km². Byen ligg langs elva Murg, 8 km nordaust om Baden-Baden.

Meir enn 2/3-delar av byen låg i grus etter andre verdskrigen. Fyrst i 1958 rekna ein Gaggenau for bygt oppatt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gaggenau» frå ,  den 23. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Bühl

Bühl er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har kringom 29 000 ibuarar og dekker eit flatemål på 73,2 km². Byen ligg om lag 10 km sør om Baden-Baden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bühl (Baden)» frå ,  den 23. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Rastatt

Rastatt er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 50 000 ibuarar og dekker eit flatemål på 59 km². Byen ligg 11 km nord om Baden-Baden. I vest grensar kommunen mot Frankrike.

Mercedes-Benz har ein stor fabrikk i Rastatt.

Freden i Rastatt vart inngått her i 1714.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rastatt» frå ,  den 23. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Jailbreak av Thin Lizzy

«Jailbreak» er ein song av Thin Lizzy opphavleg gitt ut som tittelsporet i 1976 på albumet Jailbreak. I lag med «The Boys Are Back in Town» er det ein av dei mest populære songane deira, ofte spelt på classic rock-radio.

Låten er typisk for musikken til bandet, med den doble sologitarharmonien og bruk til Brian Robertson av wah-wah-pedal. Teksten til Phil Lynott om ei fengselsflukt er den typiske personifiseringa av dei «tøffe gutane», som ein òg ser i «The Boys Are Back in Town» og den faste konsertavsluttaren og fanfavoritten «The Rocker». Ein alternativ versjon av songen dukka opp på bonusdisken til den ommastra luksusutgåva av Jailbreak-albumet frå 2011, med ein kort munnleg introduksjon og ekstra gitarparti gjennom heile albumet.

Salslister

Bruk i media
I desember 2008 vart songen kåra til den 73. beste hardrocklåten gjennom tidene av VH1.

«Jailbreak» er brukt i filmane Detroit Rock City, Joe Dirt, Bordello of Blood og Gracie og vart òg brukt i Veronica Mars-episoden «Ahoy, Mateys!» og i MTV-showet Jackass.

Den 3. februar 2009 vart eit konsertopptak av songen (frå livealbumet Still Dangerous) gitt ut som nedlastbart innhald til Rock Band som del av ein Thin Lizzy-pakke (som òg inneheldt versjonar av «The Boys Are Back in Town» og «Cowboy Song» frå same album).

Andre versjonar

 Det Minnesota-baserte glam metal-bandet Slave Raider spelte inn songen på sitt andre album, What Do You Know About Rock 'N Roll?, i 1988.
 Master spelte inn songen på albumet Collection of Souls i 1993.
 Eit konsertopptak av songen av Jon Bon Jovi vart òg brukt som b-side på «Queen of New Orleans» i 1997.
 Fu Manchu spelte inn songen som bidraget sitt til ein splitta 7-tommar med Fatso Jetson i 1998. Den vart lagt til nyutgjevinga Godzilla's/Eatin' Dust i 2019.
 Det amerikanske death metal-bandet Six Feet Under spelte inn songen på albumet Maximum Violence i 1999.
 Blue Öyster Cult spelte songen på konsert (med gitarist Al Pitrelli) i 1999.
 Supersuckers spelte songen på konsertalbumet Live at The Magic Bag, Ferndale, MI frå 2004.
 Gary Moore spelte songen på 2005-festivalen One Night in Dublin som seinare vart gitt ut i 2006.
 Dropkick Murphys spelte han inn i 2007 for albumet deira The Meanest of Times, som eit bonusspor.
 «Jailbreak» er sterkt sampla i Girl Talk-songen «Don't Stop» frå 2008.
 Grave Digger gav ut ein versjon på EP-en sin Ballads of a Hangman i 2009.
 Anthrax spelte inn songen på EP-en sin Anthems.
 Europe spelte inn songen med Scott Gorham som spesiell gjest under 30-årsjubileumskonserten til Europe på Sweden Rock Festival i 2013, ein konsert som vart gitt ut på DVD og Blu-ray.

Medverkande
Phil Lynott – bassgitar, vokal, akustisk gitar
Scott Gorham – solo- og rytmegitar
Brian Robertson – solo- og rytmegitar
Brian Downey – trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jailbreak (Thin Lizzy song)» frå ,  den 23. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Thin Lizzy-songar
Songar frå 1976
Songar om fengsel
Songar skrivne av Phil Lynott
Vertigo Records-singlar
Singlar frå 1976
Gary Moore-songar
Dropkick Murphys-songar
Anthrax-songar
Europe-songar
Jon Bon Jovi-songar
Teikneserien Blondie

Blondie er ein amerikansk teikneserie som fyrst kom ut i 1930, og opphavleg blei teikna og skriven av Chic Young. Blondie gjorde sin inntreden blant avisseriane 8. september 1930. Han har vore populær i ei rekkje land, og er blitt trykt i over 2000 aviser i over 47 land, og omsett til 35 språk.

Då Chic Young døydde i 1973 blei serien overteken av dei to assistentane hans, Jim Raymond og sonen Dean Young. Dean hadde då assistert faren i meir enn ti år. I 1984 overtok Stan Drake teikninga av serien, og heldt det gåande fram til han døydde i 1997. Blondie blir i dag produsert av Denis Lebrun og Dean Young. Serien er blitt teikna av ei rekkje ulike teiknarar, som Alex Raymond, Jim Raymond, Paul Fung Jr., Mike Gersher, Stan Drake, Denis Lebrun, Jeff Parker og frå 2005 John Marshall.

Hovudpersonane i serien er ekteparet Blondie og Dagobert Sørensen. Andre figurar som dukkar opp regelmessig i serien er barna til ekteparet, Babs og Putte, familiehunden Daisy, naboane Herbert og Fanny og den tyranniske og humørsjuke sjefen til Dagobert, Julius Dithers. 

Det har skjedd ein del fornyingar i løpet i åra. Blondie var opphavleg ei ung flapper-jente som festa på dansestadar med kjærasten sin, den unge arvingen Dagobert. Paret blei gift i 1933, men Dagobert blei gjort arvelaus av foreldra sine, og blei nøydd til å tena til livsopphald sjølv. Blondie blei husmor i ein forstad, og utvikla seg til å bli den fornuftige i ekteskapet. I 1991 skipa ho eit eige cateringfirma.

Blondie i Noreg 
Blondie hadde den norske debuten sin i vekebladet Hjemmet på 1930-talet. Sidan 1941 har serien kome ut som julehefte kvart år (bortsett frå i 1944, grunna papirrasjonering). Blondie hadde òg sitt eige serieblad i Noreg i to omgangar: først 1968 (6 nummer) og så i 1980-1988 (6-8 nummer årleg). Serien gjekk òg i VG (som «Sørensens») og Aftenposten i fleire år.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blondie (tegneserie)» frå ,  den 23. april 2023.  

Introduksjonar i 1930
USA-amerikanske teikneseriar