kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Adresse Liverpool

Adresse Liverpool er eit norsk underhaldningsprogram i fire delar som vert sendt på NRK i april og mai 2023. I programmet vurderer eit panel av kjendisar og Eurovision-fans alle dei 36 songane som konkurrerer mot Alessandra Mele og «Queen of Kings» i Eurovision Song Contest 2023. Programmet er ein del av dei årlege Adresse-programma som NRK har sendt før Eurovision Song Contest sidan 1970-åra. Tittelen på programmet vert endra kvart år etter kva for ein by som arrangerer Eurovision Song Contest. Adresse Liverpool hadde premiere på NRK1 og NRK TV fredag 14. april 2023 med Marte Stokstad som programleiar.

Deltakarar og sendingar 
I løpet av fire program vurderer eit panel av kjendisar og Eurovision-fans dei 37 bidraga som deltek i Eurovision Song Contest 2023 i Liverpool i Storbritannia 9., 11. og 13. mai. Songane er fordelte på de fire avsnitta på følgjande måte:
 Episode 1: Noreg + 9 land
 Episode 2: 9 land
 Episode 3: 9 land
 Episode 4: 9 land
Marte Stokstad er programleiar, mens kjendispanelet bestod av Ingeborg Heldal, Stian Thorbjørnsen og Kevin Vågenes. I tillegg var det ein kjendis-gjestedommar i kvart program, høvesvis artisten Kim Wigaard, youtubar Agnete Husebye, artist og tidlegare Eurovision-deltakar Amanda Tenfjord, debattredaktør Fawad Ashraf, politikar Henrik Asheim og komikar, forfattar og skodespelar Linn Skåber. Eit panel av fire utvalde Eurovision-fans deltek også i programma.

Episodar

Episode 1 
Den første episoden vart vist fredag 14. april. Til saman vart det vist ti bidrag i denne episoden.
 Kjendisjuryen: Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Kim Wigaard.
 Folkejuryen: Ingvild Sørensen, Jim Ødegård Pedersen, Marie Sophie Hellevang-Jensen og Subhan Sohail.

Episode 2 
Den andre episoden vart vist fredag 21. april. Til saman vart det vist ni bidrag i denne episoden.
 Kjendisjuryen: Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Agnete Husebye.
 Folkejuryen: James Puchowski, Jim Ø. Pedersen, Sebastian Veland Sætre og Ada Sofie Saraste.

Episode 3 
Den tredje episoden vart vist fredag 28. april. Til saman vart det vist ni bidrag i denne episoden.
 Kjendisjuryen: Fawad Ashraf, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Amanda Tenfjord.
 Folkejuryen: Karl Ottar Forberg, Jim Ø. Pedersen, Eldbjørg Søyland og Anders Ringen.

Episode 4 
Den fjerde episoden vart vist fredag 5. mai. Til saman vart det vist ni bidrag i denne episoden.
 Kjendisjuryen: Henrik Asheim, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Linn Skåber.
 Folkejuryen: Fredrik Løften Nilsen, Jim Ø. Pedersen, Jana Leonchanka og Even Jacobsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Adresse Liverpool på NRK TV

Norske fjernsynsprogram
Eurovision Song Contest
Moonshadow

«Moonshadow» er ein song skriven og framført av Cat Stevens, først gjeven ut som singel i Storbritannia i 1970 på Island og i USA i 1971 på A&M. Songen kom òg ut på albumet hans Teaser and the Firecat i 1971.

Historikk

Stevens reknar dette som sin favoritt av dei gamle songane sine. Då Yusuf dukka opp på The Chris Isaak Hour i 2009, sa han om denne songen:
«Eg var på ferie i Spania. Eg var ein gut frå West End - lyse lys og så vidare. Eg fekk aldri sjå månen åleine i mørket, det var alltid gatelykter. Så der var eg ved vasskanten ei vakker natt med månen glødande, og plutseleg såg eg ned og såg skuggen min. Eg syntest det var så kult, eg hadde aldri sett det før.»

Ein animert kortfilm med songen var ein del av spelefilmen Fantastic Animation Festival som vart gitt ut i 1977. Animasjonen byrjar med eit stillbilete av Teaser og kjæledyret hans Firecat, avbilda slik dei ser ut på coveret til albumet som ber namnet deira. Biletet kjem til liv, og i løpet av animasjonen finn dei den falne månen, rir på han medan han flyg, og finn ein måte å erstatta han på himmelen. Byrjinga og slutten av historia vart skriven av Cat Stevens og fortalt av Spike Milligan. Videoen blir òg vist som eit spesialinnslag på Majikat-konsert-DVD-en.

I mai 2012 hadde Moonshadow, ein ny musikal av Yusuf med musikk frå heile karrieren hans, premiere på Princess Theatre i Melbourne, Australia. Framsyninga fekk blanda kritikkar og stengde fire veker før tida.</ref>

Songen står oppført som «Moon Shadow» på både den britiske og amerikanske versjonen av singelutgivinga.

Salslister
«Moonshadow» nådde 30. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og 10. plassen på Easy Listening-lista.

Andre versjonar
 Finst på fleire Greatest Hits-album av Roger Whittaker.
 Spelt inn av Labelle for albumet deira frå 1972, òg med tittelen Moon Shadow.
 Ein versjon av Liz And the Kids nådde 28. plassen på den kanadiske AC-lista, 29. juli 1972.
 Spelt inn av Mandy Moore på coveralbumet Coverage frå 2003. Moore har òg spelt «Moonshadow» i NBC sitt familiedrama This Is Us sidan 2017

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Moonshadow (song)» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Cat Stevens-songar
Singlar frå 1970
Songar frå 1971
Songar skrivne av Cat Stevens
Songar produserte av Paul Samwell-Smith
Island Records-singlar
A&M Records-singlar
Labelle-songar
Roger Whittaker-songar
Catch Bull at Four

Catch Bull at Four er det sjette studioalbumet til Cat Stevens. Tittelen er henta frå ein av Dei ti oksane frå zen.

I USA låg albumet tre veker på toppen på Billboard 200. Det gjekk òg til topps i Australia og Canada og vart det andre albumet til Stevens på rad til å nå andreplassen på UK Albums Chart. Songen «Sitting» vart gitt ut som singel i 1972 og nådde 16. plassen på Billboard Hot 100.

Mottaking
Catch Bull at Four vart godt motteke både kommersielt og kritisk. Rolling Stone var nøgd med den «nydelege melodien og orkestreringa», samtidig som dei var skuffa over mangelen på eit enkelt spor som kunne samanliknast med «Morning Has Broken» frå Teaser and the Firecat.

Innhald
Alle songar skrivne av Cat Stevens, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Cat Stevens - solo- og korvokal, flygel, Fender Rhodes elektrisk piano, Wurlitzer elektrisk piano, RMI Electra piano, Böhm Diamond orgel, synthesizer, spansk gitar, akustisk gitar, elektrisk gitar, elektrisk mandolin, tinnfløyte, trommer, perkusjon.
Alun Davies - akustisk gitar, spansk gitar, kor, vokal
Jeremy Taylor - spansk gitar, (hjelpte til med å omsetja «O' Caritas» til det latinske språket som blir brukt i songen).
Andreas Toumazis - bouzouki på «O Caritas».
Alan James - bass, korvokal.
Jean Roussel - piano, hammondorgel, elektrisk piano
Gerry Conway - trommer, perkusjon, kor, korstemme
C.S. Choir - koring på «Freezing Steel» og «O Caritas»
Linda Lewis - korvokal på «Angelsea»
Lauren Cooper - korvokal på «Angelsea»
Del Newman - strykearrangement

Produksjon'
Paul Samwell-Smith- produsent

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}

Bakgrunnsstoff
Album details
Album information at catstevens.com
Album review

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Catch Bull at Four» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Cat Stevens-album
Musikkalbum frå 1972
Album produserte av Paul Samwell-Smith
Island Records-album
A&M Records-album
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Album spelte inn i eit heimstudio
Jeremy Taylor

Jeremy Taylor () er ein pensjonert engelsk visesongar og låtskrivar, som har budd det meste av livet sitt i Sør-Afrika, opphavleg som engelsklærar ved St. Martin's School i Rosettenville, sør i Johannesburg. Sidan 1994 har han budd i Wales og Frankrike. Etter å ha gått på University of Oxford, vart Taylor ein visesongar i Sør-Afrika, mest kjend for singelen sin «Ag Pleez Deddy».

Mykje av suksessen hans kom frå songar som starta som konsertsongar, med eit komisk innhald. Taylor framførte songar som sette spørsmålsteikn ved sosiale problem i apartheid Sør-Afrika.

Diskografi 

 Ag, Pleez Daddy (Ballad of the Southern Suburbs) (1962)
 Always something new out of Africa (1966) med Andrew Tracey og Paul Tracey
 His Songs (1968)
 More of His Songs (1970)
 Piece of Ground (1972)
 Jobsworth (1973)
 Done at a Flash – Recorded Live at the Cherry Trees Motel, Alcester (1978) med Alun Davies
 Come to Blackpool (1974(?))
 The Very Best of Jeremy Taylor (1996)
 Live in Chicago (2005)
 Spike Milligan and Jeremy Taylor: An Adult Entertainment

Bøker 

  (Now out of print)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jeremy Taylor (singer)» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Engelske folkemusikarar
Engelske komediemusikarar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Engelske folkegitaristar
Engelske gitaristar
Paul Martinez

Paul Frank Martinez () er ein britisk studiomusikar og låtskrivar, best kjent for arbeidet sitt med mellom anna Robert Plant, Cat Stevens, Jackie Edwards, Dave Edmunds, George Harrison, Maggie Bell, Vasco Rossi, Peter Gabriel, Chicken Shack og The Adverts.

Den 13. juli 1985, då Page, Plant og Jones vart gjenforeina til Live Aid-konserten på JFK Stadium i Philadelphia, spelte Martinez bass saman med trommeslagarane Tony Thompson og Phil Collins.

Martinez spelte bassgitar på det einaste albumet gjeve ut av Paice Ashton Lord, Malice in Wonderland.

Diskografi
 Jerry Byrd, Christmas in Hawaii (Lehua, 1987)
 Tom Cochrane og Red Rider, Tom Cochrane and Red Rider (Capitol, 1986)
 Mark Oliver Everett, Broken Toy Shop (Polydor, 1993)
 Groove Holmes, Night Glider (Groove Merchant, 1973)
 The Honeydrippers, Volume One (Es Paranza, 2007)
 Paice Ashton Lord, Malice in Wonderland (1977)
 Louisiana Red, Louisiana Red Sings the Blues (Atco, 1972)
 John Otway, Where Did I Go Right? (Polydor, 1979)
 Robert Plant, Pictures at Eleven (Swan Song, 1982)
 Robert Plant, The Principle of Moments (Es Paranza, 1983)
 Robert Plant, Shaken 'n' Stirred (Es Paranza, 1985)
 Patty Pravo, Patty Pravo (RCA, 1998)
 Patty Pravo, Tanto (RCA, 1976)
 Bernard Purdie, Soul Is... Pretty Purdie (Flying Dutchman, 1972)
 Renaissance, A Song for All Seasons (Warner Bros., 1978)
 Dakota Staton, Madame Foo-Foo (Groove Merchant, 1972)
 Cat Stevens, Foreigner (Island, 1973)
 Meic Stevens, Gwymon (Wren, 1972)
 Richard Strange, The Live Rise of Richard Strange (PVC, 1980)
 Stretch, Elastique (Anchor, 1975)
 Stretch, Why Did You Do It (Ariola, 1985)
 Johnny Warman, Hour Glass (Angel Air, 2005)
 Stan Webb, The Creeper (Ariola, 1978)
 You, Me, and Everyone We Know, Party for the Grown and Sexy (Rushmore, 2008)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paul Martinez» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Engelske studiomusikarar
Engelske rockebassistar
Folk frå Casablanca
Chicken Shack-medlemmar
Stretch-medlemmar
Paice Ashton Lord-medlemmar
Buddha and the Chocolate Box

Buddha and the Chocolate Box er det åttande studioalbumet til Cat Stevens, gjeve ut i 1974. Tittelen kom til Stevens då han var på veg til ein spelejobb på eit fly med ein Buddha i den eine handa og ei eske med sjokolade i den andre. Han tenkte at viss han skulle døy på flyet, ville dette vera dei siste gjenstandane han hadde med seg, og han ville vera fanga mellom det andelege og det materielle. Albumet lener seg mot den andelege vegen, og er ein indikasjon på kva retning livet hans kom til å følgja.

Singelen «Ready» nådde 20. plassen i Canada.

Innhald

Medverkande
 Cat Stevens – vokal, synthesizer, gitar, klaverinstrument, produsent, design, konsept, illustrasjonar
 Alun Davies – akustisk gitar, vokal
 Bruce Lynch – bassgitar
 Jean Roussel – strykarar, arrangør, klaverinstrument, strykearrangement
 Gerry Conway  – trommer, vokal, perkusjon

Andre medverkande
 Jimmy Ryan – gitar
 Mark Warner – gitar
 Roland Harker – banjo
 Joanne – kor
 Judy – kor
 Sunny – kor
 Ruby – kor
 Barry – kor
 Joy – kor
 Brigette – kor
 Suzanne – vokal
 Jacqui – kor
 Clifford – kor
 Danny – kor
 Rick – kor
 Jimmy – kor
 Larry – kor
 Del Newman – strykarar, arrangør, strykearrangement
 Suzanne Cox      – kor

Produksjon
 Paul Samwell-Smith – produsent
 John Wood  – lydteknikar
 Victor Gamm – lydteknikar, miksing
 Alan Harris – miksing
 Ted Jensen – mastering
 Robin Black – miksing
 Roger Quested – miksing
 Vartan                                  –   kunstnarisk leiar
 Roland Young                            – design, konsept
Mathieu Bitton      – design

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Buddha and the Chocolate Box» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1974
Cat Stevens-album
Album produserte av Paul Samwell-Smith
Island Records-album
A&M Records-album
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Buddhisme i musikk
Bruce Lynch

Bruce Lynch () er ein newzealandsk bassist, plateprodusent og arrangør.

Musikkarriere
Lynch kom til Storbritannia på midten av 1970-talet og vart ein kommersielt suksessfull studiomusikar, og turnerte mykje med Cat Stevens, inkludert Stevens sin Earth-turné i 1976 som sidemann som vart spelt inn som albumet Majikat. Han medverka på seks av Stevens sine album. Kona hans Suzanne Lynch song korvokal mykje av denne tida. Han spelte òg inn på to album for Richard Thompson, og eit album med Rick Wakeman og dessutan på Chris Rea-albumet Tennis frå 1980 og på Kate Bush sitt debutalbum. Medan han var i Storbritannia var han òg ein tidleg medlem av det britiske jazzfusion-bandet Morrissey-Mullen, saman med den newzealandske studiomusikaren Frank Gibson jr. på trommer.

Då han vende tilbake til New Zealand i 1981, byrja han å arrangera og orkestrera for newzealandsk fjernsyn og jazzensemble. Seinare vart han plateprodusent, og produserte mellom anna Kiri te Kanawa-albumet Maori Songs, «(Glad I'm) Not a Kennedy» av Shona Laing, og fekk to New Zealand Music Awards: i 1981 som Årets Produsent for Dave McArtney and the Pink Flamingos, og i 1986 som Beste produsent, for Peking Man.

Den 18. september 2020 gav Yusuf/Cat Stevens ut Tea for the Tillerman 2, ei nyinnspeling av albumet Tea for the Tillerman frå 1970. Lynch spelte bass på den nye innspelinga, og diskuterte bakgrunnen og detaljane om korleis dette skjedde med Jesse Mulligan på RNZ.

Sonen til Bruce, Andy Lynch, er òg ein kjend gitarist. Han har spelt med Sting og var tidlegare gitarist i bandet Zed. Han speler for tida med det newzealandske bandet Atlas. Han skreiv musikk til fleire Power Rangers-seriar etter at produksjonen av serien flytta til Auckland og skreiv temasongen til Power Rangers Mystic Force.

Diskografi

Med Cat Stevens
 Buddha and the Chocolate Box (1974)
 Saturnight (Live in Tokyo) (1974) berre i Japan)
 Numbers (1975)
 Majikat – Earth Tour (1976) Eagle
 Izitso (1977)
 Back to Earth (1978)
 Tea for the Tillerman 2 (2020)

Med andre
 The Kick Inside (1978) – Kate Bush, EMI 
 Rhapsodies (1979) – Rick Wakeman, A&M
 Tennis (1980) – Chris Rea, Magnet Records
 Across a Crowded Room (1985) – Richard Thompson, Polydor
 Watching the Dark – The History of Richard Thompson (1993) – Richard Thompson
 One Fine Day (2019) – Chris Rea

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bruce Lynch» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
 

Newzealandske studiomusikarar
Newzealandske bassistar
Newzealandske plateprodusentar
Morrissey–Mullen-medlemmar
Newzealandske gitaristar
Suzanne Lynch

Suzanne Joy Lynch () er ein newzealandsk songar.

Karriere
Lynch vart først allment kjend i 1960-åra som halvparten av duoen The Chicks saman med søstera Judy Hindman i TV-serien C'MON på NZBC. I 1969 vart ho soloartist og var fast artist i oppfølgjarshowet Happen Inn. I 1970 vart ho kåra til N.Z. Entertainer of the Year og vann ein Loxene Golden Disc i 1972.

Etter å ha gifta seg med artistkollegaen Bruce Lynch flytta ho til London i England, der ho arbeidde som studiomusikar inntil ho vart ein fast del av vokalgruppa til Cat Stevens og medverka på fleire av albuma hans inntil han slutta med musikk då han konverterte til islam. Den første songen Lynch gjorde for Stevens var «Oh Very Young» der ho song solo og korvokal.

Lynch dukka opp i 2008- og 2009-serien av Stars in Their Eyes som vokaltrenar og korsongar.

Ho er medlem av Lady Killers saman med Tina Cross og Jackie Clarke.

Diskografi

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Suzanne Lynch» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 
 

Medlemmar av New Zealand Order of Merit
Newzealandske popsongarar
Saturnight

Saturnight (med undertittelen Live in Tokyo) er det første konsertalbumet til Cat Stevens, berre gjeve ut i Japan i 1974. Inntektene frå salet av albumet gjekk til støtte for UNICEF.

Innhald

Medverkande
Cat Stevens – vokal, akustisk gitar, piano 
Alun Davies – gitar, korvokal
Larry Steele – gitar, perkusjon, korvokal
Jim Cregan – gitar
Jean Roussel – klaverinstrument
Bruce Lynch – bassgitar
Gerry Conway – trommer, perkusjon
Anna Peacock – korvokal
Suzanne Lynch – korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Saturnight» frå ,  den 14. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

A&M Records-album
Konsertalbum frå 1974
Cat Stevens-album
Carl Hall

Carl Hall () var ein USA-amerikansk songar, skodespelar og musikalsk arrangør. Han vart fødd og oppvaksen i West End i Pittsburgh i Pennsylvania. Ei sjølvtøyming med å snakka om alderen sin betyr at ingen var sikre på fødselsdatoen hans før etter at han døydde.

Liv og virke
Hall byrja å syngja i kyrkja, i tillegg til å opptre med korgrupper på Herron Hill Junior High og Schenley High School. Etter enda utdanning vart han rekruttert som medlem av Raymond Rasberry si anerkjende Ohio-baserte gospelgruppe, The Rasberry Singers, som spelte inn på det amerikanske plateselskapet Savoy Records. Han hadde vorte forsongaren til ensemblet då dei gav ut ein singel for Vee-Jay Records. Hall forlét gruppa for å tenestegjera i den amerikanske hæren, men i 1962, etter å ha dimittert, song han på nattklubbar.

Hall spelte òg inn ei rekkje soulmusikk-singlar i 1960- og 1970-åra, og starta med ein mislykka periode i 1964 med Mercury Records der ein av produsentane hans var Quincy Jones. Ein versjon av Frankie Laine-låten «I Believe» vart gitt ut under namnet C. Henry Hall. Han skulle bli døypt om til Carl Henry Hall på den andre Mercury-singelen sin, «Summertime», og i 1965 vart han oppført som Carl Hall på «My Baby's So Good», produsert i lag med Jones. Ingen av desse gjorde inntrykk på hitlistene, så i 1967 gjekk han og plateselskapet frå kvarandre.

Han slo seg deretter saman med den leiande R&B-produsenten i New York, Jerry Ragovoy - som var så imponert over Hall sitt fire-oktav-spekter at han hjelpte han med å sikra seg ein kontrakt med Warner Brothers/Reprise-dotterselskapet Loma Records. Saman spelte dei inn dei no ettertrakta låtane «You Don't Know Nothing About Love» / «Mean It Baby» (november 1967) og «I Don't Want to Be Your Used to Be» / «The Dam Busted» (våren 1968) i ein sterkt gospelinspirert stil. Mangel på promotering frå Loma sørgde for at ingen av dei gjorde det bra, og selskapet gjekk deretter ut av verksemda månader etter at sistnemnde ikkje klarte å bli ein hit. Ragovoy produserte òg ein annan singel på Atlantic i 1972 og deretter året etter, eit no etterspurt spor kalla «What About You» på Columbia. Han skreiv og produserte sin siste singel for det vesle NYC-etiketten Martru i 1987.

Seinare i karrieren, som vokalist, kan Carl Hall høyrast på Lou Courtney-klassikaren «What Do You Want Me To Do» og ulike spor av Stephanie Mills.

Han opptredde i teater over tre tiår, og byrja med Tambourines to Glory, ein gospelbasert musikal, i 1963. Hall opptredde òg på Broadway, mellom anna i oppsetninga av musikalen The Wiz.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carl Hall (singer)» frå ,  den 15. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikarar frå New York City
USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske songarar
Turn-VM 2005

Den 38. verdsmeisterskapen i turning vart avvikla i Melbourne i Australia dagane frå 21. til 27. november 2005.

Menn

Mangekamp

Bøylehest

Frittståande

Hopp

Ringar

Skranke

Svingstang

Kvinner

Mangekamp

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2005 World Artistic Gymnastics Championships» frå ,  den 15. april 2023.  

Verdsmeisterskap i turn
Idrettstilskipingar i Australia
Sport i 2005
Neustadt in Holstein

Neustadt in Holstein er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 15 288 i 2021 og kommunen omfattar 19,7 km². Byen ligg ved vestsida av Lübeckbukta, om lag 32 kilometer nord om Lübeck.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Neustadt in Holstein» frå ,  den 15. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Schleswig-Holstein
Preetz

Preetz er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 16 005 i 2021 og kommunen omfattar 14,4 km². Byen ligg om lag 15 kilometer søraust om Kiel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Preetz» frå ,  den 15. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Schleswig-Holstein
Westerland

Westerland er ein by på øya Sylt i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Byen hyser  12 500 menneske på eit 10,5 km² stort areal. Byen ligg sentralt på øya Sylt i Nordsjøen.

Turisme er hovudnæring, staden er særleg kjend for ei 6 kilometer lang sandstrand.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Westerland» frå ,  den 15. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Schleswig-Holstein
Isselburg

Isselburg er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Kommunen, som i vest og i nord grensar mot Nederland, hyser 10 928 ibuarar og har eit flatemål på 42,7 km². Byen ligg ved elva IJssel, 10 kilometer vest om Bocholt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Isselburg» frå ,  den 15. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nordrhein-Westfalen
Andreas Føllesdal

Andreas Føllesdal () er ein norsk filosof, og professor ved Universitetet i Oslo sidan 1999. Han leiar PluriCourts, eit av Noregs forskningsråd sine senter for framifrå forsking. Før dette var han forskar ved ARENA. Han har magistergrad i filosofi frå Universitetet i Oslo, og tok doktorgraden sin ved Harvard University med John Rawls som rettleiar.

Føllesdal arbeider spesielt med spørsmål knytte til etikk og moralfilosofi, både i høve styresmakter og næringsliv. På førespurnad har Føllesdal bidratt til partia Venstre og Arbeidarpartiet. 

Andreas Føllesdal er son av filosofiprofessoren Dagfinn Føllesdal. Han blei fødd i Boston.

I 2012 blei han vald inn i Det Norske Videnskaps-Akademi i gruppa for filosofi og psykologi.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andreas Føllesdal» frå ,  den 15. april 2023.

Bakgrunnsstoff

 Apollon – portrettintervju fra 2001.

Norske filosofar
Folk frå Boston
Professorar ved Universitetet i Oslo
Broderick Smith

Broderick Smith () er ein engelskfødd australsk multiinstrumentalist, låtskrivar og tidvis skodespelar. Han var medlem av 70-talsbanda  Sundown, Carson og [[The Dingoes]. På 1980-talet var han i Broderick Smith's Big Combo og han har spelt inn og opptredd solo og i duoar. Han spelte på scena i den australske versjonen av rockeoperaen Tommy frå 1973, og i mindre roller i TV-seriane Blue Heelers, Snowy River: The McGregor Saga og State Coroner i 1990-åra. Smith har vore involvert i skrivinga av rundt 200 songar og har leidd arbeidsøkter i låtskriving, munnspel og vokal. Han er far til Ambrose Kenny-Smith, som har bidrege med vokal, munnspel og klaverinstrument i rockebandet King Gizzard and the Lizard Wizard sidan dei vart danna i 2010

Diskografi

Studioalbum

Samlealbum

Andre album

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Broderick Smith» frå ,  den 15. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Engelske countrymusikarar
Engelske rockesongarar
Engelske munnspelspelarar
Engelske låtskrivarar
Folk frå Hertfordshire