kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Miguel Ángel López

Miguel Ángel López Nicolás () er ein spansk kappgjengar frå Murcia som vart europameister 2014 og verdsmeister 2015 på 20 kilometer.

Aktiv
López vart femtemann på 20 km under Sommar-OL 2012 i London, der han sette personleg rekord med 1.19.49, 24 sekundar unna bronseplassen. Året etter fekk López bronsemedaljen på distansen ved VM i Moskva, 23 sekundar etter vinnaren Aleksandr Ivanov, ein kar som på si side i 2019 fekk annullert sigeren. I europameisterskapen 2014 vann López 20 km så å seie på målstreken, eitt sekund føre Ivanov og to sekundar framom Denis Strelkov frå Russland og Ruslan Dmitrenko frå Ukraina, sistnemnde hamna då utanfor sigerspallen. Under Friidretts-VM 2015 i Beijing gjekk López sitt livs snøggaste 20 km. Han fekk notert 1.19,14 i sluttid og vann han gullmedaljen med 15 sekundar til gode på arrangørlandets Wang Zhen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2010 i Barcelona: Nr 13 på 20 km – 1.24.28
VM 2011 i Daegu: Nr 17 på 20 km – 1.23.41
OL 2012 i London: Nr 5 på 20 km – 1.19.49
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje på 20 km – 1.21.21
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje på 20 km – 1.19.44, framom Aleksandr Ivanov (1.19.45)
VM 2015 i Beijing: Gullmedalje på 20 km – 1.19.14, framom Wang Zhen (1.19.29)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 11 på 20 km – 1.20.58, braut 50 km
VM 2017 i London: Nr 10 på 20 km – 1.19.57
EM 2018 i Berlin: Nr 6 på 20 km – 1.21.27

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Miguel Ángel López (racewalker)» frå ,  den 4. juni 2019.  
 
 

Spanske kappgjengarar
Verdsmeistrar i friidrett for Spania
Europameistrar i friidrett for Spania
Spanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Spanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Spanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Hans-Georg Reimann

Hans-Georg Reimann () er ein tysk tidlegare kappgjengar, fødd i dåverande Heydekrug i Aust-Preussen (no Litauen). Han vann EM-sølv på 20 km i 1962 og OL-sølv 14 år seinare, i 1972 tok han bronsemedaljen på same distansen i München. Reimann representerte Aust-Tyskland.

Aktiv
Reimann overraska og tok sølvmedaljen på 20 km ved Friidretts-EM i 1962, 20 sekundar bak briten Ken Matthews og om lag like langt føre Volodimir Holubnitsjij, storfavoritten som representerte Sovjetunionen. Ti år seinare gjekk Reimann inn til bronsemedalje under Sommar-OL 1972, etter ein drabeleg strid mot landsmannen Peter Frenkel, som vart olympisk meister, og nemnde Holubnitsjij. I 1976 var Reimann flaggberar for det austtyske mannskapet som deltok i sommarleikane i Montreal. Her tok Neumann sølvmedaljen på 20 km, vel halvminuttet bakom Daniel Bautista frå Mexico, og med landsmannen Frenkel på bronseplassen bak seg.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1962 i Beograd: Sølvmedalje – 1.36.14, bakom Ken Matthews (1.35.54)
OL 1964 i Tokyo: Nr 12 – 1.34.51
EM 1966 i Budapest: Diskvalifisert
OL 1968 i Mexico by: Nr 7 – 1.36.41
EM 1969 i Aten: Nr 5 – 1.33.04
EM 1971 i Helsinki: Nr 6 – 1.28.56
OL 1972 i München: Bronsemedalje – 1.27.16
OL 1976 i Montreal: Sølvmedalje – 1.25.13, bakom Daniel Bautista (1.24.40)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hans-Georg Reimann» frå ,  den 4. juni 2019.  
 

Tyske kappgjengarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Heidi Støre

Heidi Elin Støre () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Sarpsborg. Ho vart europameister 1987 og 1993 og verdsmeister 1995. Midtbanespelaren Støre vann elles sølv i EM 1989, EM 1991 og VM 1991 og fekk OL-bronse i 1996.

Klubbspel
Støre spelte på Sprint-Jeløy frå 1979 til –84. Åra 1985–88 var ho aktiv i svenske Trollhättan, ein periode der ho utvikla seg til å verte ein fyrsteklasses midtbanedirigent. 1989-94 var ho på ny Sprint-Jeløy-spelar, og var sentral då Mosse-laget vann den norske toppserien i 1990 og i 1993. 1995-sesongen var ho aktiv i Kolbotn IL. Seinhaustes 1995 fekk ho kontrakt med den japanske fotballklubben Nikko, ein klubb ho tente til ho la opp i 1999.

Landslagsspel
Støre landslagsdebuterte i 1980 mot Danmark. Frå 1985 var ho ein drivande spelar i Noregs landslag. Etter kvart vart ho landslagskaptein, rolla som kaptein og strateg gjorde henne til ein framgrunnsfigur i norsk kvinnefotball. I 1987 leia ho landslaget til siger i den aller fyrste europameisterskapen i kvinnefotball, attpåtil på norsk grunn. Finalen fann stad på Ullevål stadion, der Noreg møtte Sverige. Framom 10 000 tilskodarar vart svenskane slått med 2–1. Dei neste åra var Støre den viktigaste aktøren då Noreg tok seg til EM-finale i 1989 og på ny i 1991, og til VM-finalen 1911. Alle desse finaleoppgjera enda med norske tap. I juni 1993 kunne derimot Støre i italienske Cesena heve EM-pokalen etter Noregs lag vann 1-0 over vertslandet Italia. To år seinare var Støre ikkje like sentral for det norske laget som gjekk til topps i VM i fotball 1995, nye profilar som Hege Riise, Ann Kristin Aarønes og Gro Espeseth hadde avgjort heva nivået i norsk og internasjonal kvinnefotball. Fram til 1997 deltok Støre i 151 landskampar. Gjennom 18 sesongar skåra ho 22 landslagsmål.

Sidan 2005 har Støre vore tilsett i Norges Fotballforbund.

Merittar
Verdsmeister: 1995 for Noreg
Europameister: 1987 og 1993 for Noreg
VM-sølv: 1991 for Noreg
EM-sølv: 1989 og 1991 for Noreg
OL-bronse: 1996 for Noreg
Seriemeister: 1990 og 1993 med Sprint-Jeløy

Kjelder
Norsk biografisk leksikon

Norske landslagsspelarar i fotball
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Fotballspelarar under sommar-OL 1996
Erica Alfridi

Erica Alfridi () er ein italiensk tidlegare kappgjengar frå Tregnago i Verona-provinsen. Ho vann sølv i kappgang ved EM 1998 og bronse ved EM 2002.

Aktiv
Alfridi meisterskapsdebuterte internasjonalt med ein femteplass i VM 1997. Året etter kneip ho sølvmedaljen på 10 km ved europameisterskapen i Budapest, sekundet framom Susana Feitor frå Portugal og fem skundar attom gullvinnaren, hennar eiga landskvinne Annarita Sidoti.

Frå 1999 tevla dei kvinnelege kappgjengarane i 20 kilometer. Her vart Alfridi nummer seks i VM 1999 og nummer fire både i Sommar-OL 2000 og VM 2001. I september 2001 vann ho distansen under Mellomhavs-leikane i Rades i Tunisia, der ho og landskvinna Elisabetta Perrone på andreplass fekk same tid. Alfridi avslutta internasjonalt med å vinne bronsemedaljen på 20 km då europameisterskapen 2002 fann stad i München.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Nr 5 på 10 km – 43.59,7
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje på 10 km – 42,54, bak Annarita Sidoti (42.49)  
VM 1999 i Sevilla: Nr 6 på 20 km – 1.32.04
OL 2000 i Sydney: Nr 4 på 20 km – 1.31.25
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 på 20 km – 1.29.48
EM 2002 i München: Bronsemedalje på 20 km – 1.28.33

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erica Alfridi» frå ,  den 7. juni 2019.  
 

Italienske kappgjengarar
Italienske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Torgeir Havgar

Torgeir Jebsen Havgar (), opphavleg Torgeir Jebsen Hansen, var ein norsk sokneprest og prost. Han bidrog til ei høgkyrkjeleg fornying i Den norske kyrkja, og av høgmessa. Dette engasjementet kom særleg til uttrykk i Gamle Aker kyrkje i Oslo.

Biografi 
Havgar var son av sokneprest Søren Hansen (1888-1986) og Anna (f. Jebsen). Torgeir Havgar tok artium ved Oslo katedralskole i 1942 på reallinja. Han kom deretter med i illegalt arbeid under andre verdskrigen, og vart nøydd til å forlata Noreg. Frå 1943 til 1945 oppheldt han seg i Canada, der han gjennomførte fly- og navigasjonsskule i Little Norway. Han fekk flygarvengen i 1945. Tilknytinga til dei amerikanske kontinenta følgde han deretter livet ut. Etter berre fem års studiar tok Havgar teologisk embetseksamen (cand. theol.) ved Menighetsfakultetet i Oslo i 1950.

Bibliografi 

 Glassmaleriene i Nidaros domkirke. Trondheim 1973
 Domorganist Ludvig Nielsen 1906 – 3. februar –1976, Trondheim , (1976) (redaktør: Torgeir J. Havgar)
 Guds pris i vår musikk, Koral "Engelberg" av Frederick Pratt Green (norsk omsetjing v. Torgeir J. Havgar), (Lyche) Drammen  1992
 Bjarne Skard 1896-1996 : streker til et bispeportrett i Tunsberg 1948-1961, Kitke og kultur 1996:5

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Torgeir Havgar» frå ,  den 9. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Oversyn over dei 3593 personane som i krigsåra var knytte til Little Norway i Canada. (Havgar nytta på denne tida etternamnet Hansen)

Deltakarmedaljen
Kongens fortenestmedalje i sølv
Folk frå Fusa
Norske flygarar
Norske lutherske prestar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Billy Konstantinidis

Billy Konstantinidis () er ein australsk fotballspelar.

Han spela for klubben Ventforet Kofu.

Bakgrunnsstoff 

Australske fotballspelarar
Folk frå Melbourne
The Great Society

The Great Society (òg kjend som The Great!! Society!!) var eit rockeband frå San Francisco som eksisterte frå 1965 til 1966, og var nært knytt til det blømande acidrockmiljøet i Bay Area på pden tida. Den mest kjende besetninga bestod av Grace Slick på vokal, den dåverande ektemannen Jerry Slick på trommer, broren hans Darby Slick på gitar, David Miner på vokal og gitar, Bard DuPont på bass og Peter van Gelder på fløyte, bass og saksofon. Miner og DuPont var ikkje med i bandet heile perioden.

Bandet gav berre ut ein singel medan dei varte, Darby Slick-songen «Someone to Love» (med «Free Advice» som B-side). Singelen kom ut i februar 1966 på Autumn Records, men vart ikkje lagt merke til utanfor Bay Area. Innspelinga vart produsert av produsenten på selskapet, Sylvester Stewart (betre kjend som Sly Stone), som på den tida var i ferd med å skipe sitt eige band, Sly and the Family Stone. Stewart slutta til slutt som produsenden deira, då det tok The Great Society over femti forsøk på å spele inn ein brukande versjon av songen «Free Advice».

Bandet byrja å varme opp for Jefferson Airplane og andre populære, lokale band og Columbia Records tilbaud The Great Society ein platekontrakt. Men då kontrakten kom i posten, valde Grace å erstatte vokalisten Signe Toly Anderson i Jefferson Airplane. Sidan Grace hadde vore midtpunktet i bandet, klarte dei ikkje å halde saman utan henne og vart oppløyst hausten 1966. Grace og Jerry Slick vart etter kort tid òg skilde.

Jefferson Airplane spelte inn «Someone to Love» (omdøypt «Somebody to Love») og Grace sin eigen «White Rabbit» for Surrealistic Pillow. Begge songane kom ut på singlar i 1967 og nådde høvesvis femte og åttandeplassen på Billboard Hot 100. Columbia Records gav så ut konsertopptak med The Great Society, som Conspicuous Only in its Absence i 1968.

Medlemmar
 Darby Slick - gitar, korvokal (1965-1966)
 Grace Slick - vokal, piano, blokkfløyte, orgel, gitar, bass (1965-1966)
 Jerry Slick - trommer (1965-1966)
 Peter van Gelder - bass, fløyte, saksofon (1965-1966)
 David Miner - vokal, gitar (1965-1966)
 Bard Dupont - bass, munnspel (1965-1966)
 Oscar Daniels - gitar (1965)
 Jean Piersol - vokal (1965)

Diskografi

Album

Singlar
 «Someone to Love»/«Free Advice» (Northbeach No. 1001) februar 1966
 «Sally, Go 'Round The Roses»/«Didn't Think So» (CBS 44583) 1968

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Great Society» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bay-area-bands.com

Acid rock-grupper
Musikkgrupper frå San Francisco
USA-amerikanske psykedeliske rockegrupper
Daniel Plaza

Daniel Plaza Montero () er ein spansk tidlegare kappgjengar frå Barcelona som i 1992 vart olympisk meister på 20 kilometer i heimbyen.

Aktiv
Plaza gjekk i 1990 inn til sølvmedalje på 20 km ved europameisterskapen i Split, 17 sekundar bakom vinnaren Pavol Blažek frå Tsjekkoslovakia. Under dei olympiske sommarleikane 1992 i heimbyen Barcelona vann Plaza gullmedaljen på 20 km, med god margin til dei andre medaljevinnarane, Guillaume LeBlanc frå Canada og Giovanni De Benedictis frå Italia. Året etter tok Plaza bronsemedaljen på same distansen då VM 1993 fann stad i Stuttgart, der landsmannen Valentí Massana vart verdsmeister.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 12 – 1.21.53
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 1.22.22, bakom Pavol Blažek (1.22.05)
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 1.21.45, framom Guillaume LeBlanc (1.22.25)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 1.23.18
EM 1994 i Helsinki: Diskvalifisert
OL 1996 i Atlanta: Nr 11 – 1.22.05

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daniel Plaza» frå ,  den 10. juni 2019.  
 
 

Spanske kappgjengarar
Olympiske meistrar for Spania
Spanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Spanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Spanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Jauhen Misjulja

Jauhen Misjulja, russisk: Jevgenij Nikolajevitsj Misjulja, () er ein kviterussisk tidlegare kappgjengar frå Hrodna som vann EM-sølv og to VM-bronsar på 20-kilometer i åra 1991-95. Han representerte Sovjetunionen til 1991.

Aktiv
Misjulja kneip bronsemedaljen på 20 km ved verdsmeisterskapen i Tokyo i 1991, langt over halvminuttet bak vinnaren Maurizio Damilano frå Italia og sin eigen lagkamerat Mikhail Sjtsjennikov. Etter ein femteplass i VM 1993, gjekk Misjulja inn til sølvmedalje i europameisterskapen 1994 i Helsinki. Han måtte då på ny sjå seg frågått av Sjtsjennikov, i ei tevling der dei to utøvarane ikkje representerte Sovjetunionen men kvart sitt land, Kviterussland og Russland.

Misjulja vann VM-bronse nummer to i Göteborg-VM 1995, der han passerte målstreken 49 sekundar bakom italienaren Michele Didoni og 26 sekundar etter spanske Valentí Massana. Misjulja var aktiv heilt fram til Sommar-OL 2004 i Aten. I den ni sesongar lange perioden frå 1996 var to sjetteplassar hans beste prestasjonar, fyrst i VM 1997 og så i EM 2002.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 27 på 20 km – 1.24.39
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje på 20 km – 1.20.22
VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 på 20 km – 1.23.45
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.19.22, bakom Mikhail Sjtsjennikov (1.18.45)
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje på 20 km – 1.20.48
OL 1996 i Atlanta: Nr 9 på 20 km – 1.21.16. Braut 50 km
VM 1997 i Aten: Nr 6 på 20 km – 1.23.10
EM 1998 i Budapest: Braut 50 km
VM 2001 i Edmonton: Diskvalifisert på 20 km
EM 2002 i München: Nr 6 på 20 km – 1.20.56
VM 2003 i Paris: Nr 12 på 20 km – 1.20.38
OL 2004 i Aten: Nr 19 på 20 km – 1.25.10

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jauhen Misjulja» frå ,  den 10. juni 2019.  
 
Denne artikkelen bygger på «Yevgeniy Misyulya» frå ,  den 10. juni 2019.  
 
 

Belarusiske kappgjengarar
Sovjetiske kappgjengarar
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Dieter Lindner

Dieter Lindner () var ein tysk kappgjengar frå Nebra i Sachsen-Anhalt som i 1966 vart europameister på 20 km, to år etter han vann OL-sølv på same distansen.

Lindner representerte det felles-tyske mannskapet då han i 1964 gjekk in til sølvmedalje på 20 km under Sommar-OL i Tokyo. To år seinare representerte han Aust-Tyskland ved europameisterskapen i Budapest, der han vann gullmedaljen framom to kappgjengarar frå Sovjetunionen, Volodimir Holubnitsjij og Nikolaj Smaga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1956 i Melbourne: Diskvalifisert
EM 1958 i Stockholm: Diskvalifisert
OL 1960 i Roma: Nr 4 – 1.35.34
EM 1962 i Beograd: Nr 6 – 1.34.38
OL 1964 i Tokyo: Sølvmedalje – 1.31.13, bakom Ken Matthews (1.29.34)
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 1.29.25, framom Volodimir Holubnitsjij  (1.30.06)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dieter Lindner (Leichtathlet)» frå ,  den 11. juni 2019.  
 

Tyske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Tyske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Tyske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Linda Haglund

Linda Haglund () var ein svensk friidrettsutøvar frå Stockholm som vann sølvmedaljen på 100 meter i europameisterskapen 1978. Hennar svenske rekord på 11,16 sekundar frå 1980 gjeld også i 2019.

Aktiv
Haglund var Sveriges beste sprintar på kvinnesida i tida 1974-81. I denne perioden vann ho sju SM-gull på 100 meter og fem på 200 meter. Allereie 16 år gammal deltok ho i olympiske sommarleikar. Både i EM 1974 og OL 1976 tok ho seg til semifinalane på 100 m, men rauk ut etter løp på høvesvis 11,72 og 11,41 sekundar.

Under europameisterskapen 1978 i Praha sprang Haglund inn til sølv på 100 meter, to og fire hundredels sekund føre nummer tre og nummer fire i løpet, vinnaren Marlies Göhr var i ei heilt eiga klasse. To dagar seinare vart Haglund nummer sju i finalen på 200 meter. Den 1. juli 1979 forbetra ho den svenske rekorden på 200 meter til 22,82 sekundar under eit stemne i Sittard i Nederland.

Ved dei olympiske leikane i Moskva i juli 1980 forbetra Haglund sin to år gamle nordiske rekord på 100 meter med to hundredels sekund i finalen. Tida 11,16 sekundar heldt likevel ikkje til medalje, bronsemedaljen gjekk til austtyske Ingrid Auerswald på 11,14.

Doping
Sommaren 1981 testa Haglund under den svenske friidrettsmeisterskapen positivt på bruk av anabole steroidar. Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) stengde henne ute frå idretten i 18 månader. Ho makta ikkje å kome tilbake til tidlegare sprintnivå og la opp i 1984.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Utslått i forsøka på 100 m (11,97 =nr 35)
EM 1974 i Roma: Utslått i semifinalane på 100 m (11,72 =nr 14)
OL 1976 i Montreal: Utslått i semifinalane på 100 m (11,41 =nr 14)
EM 1978 i Praha: Sølvmedalje på 100 m – 11,29. Nr 7 på 200 m – 23,07
OL 1980 i Moskva: Nr 4 på 100 – 11,14. Utslått i semifinalane på 200 m (23,11 =nr 12)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Linda Haglund» frå ,  den 12. juni 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Linda Haglund» frå ,  den 12. juni 2019.  

Svenske sprintarar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Svenske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Svenske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Ryta Turava

Marharyta Mikalajeuna Turava, kjend som Ryta Turava, () er ein kviterussisk tidlegare kappgjengar frå Vitebsk som i 2006 vart europameister på 20 km, året etter ho vann VM-sølv på distansen.

Turava fekk sitt gjennombrot då ho under Sommar-OL 2004 i Aten gjekk inn til fjerdeplass, 14 sekundar attom bronsevinnaren. Året etter vann ho sølvmedaljen på distansen i verdsmeisterskapen i Helsinki. Våren 2006 vann ho i spanske La Coruna ei tevling i verdscupen i kappgang på den gode tida 1.26.27. Ved europameisterskapen i Göteborg seinare i 2006 gjekk Turava i mål til ein ein suveren siger, bort i halvtanna minutt føre dei to andre medaljevinnarane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Nr 4 – 1.29.39
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.27.05, bakom Olimpiada Ivanova (1.25.41)
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 1.27.08, framom Olga Kaniskina (1.28.35)
OL 2008 i Beijing: Nr 10 – 1.28.06

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ryta Turawa» frå ,  den 13. juni 2019.  
 

Belarusiske kappgjengarar
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Heli Koivula

Heli Maarit Koivula () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Kauhajoki i Österbotten som vann EM-sølv i tresteghopp i 2002.

Aktiv
Koivula vart finsk meister i lengdehopp fem gongar; 1995, 1996, 1998, 2002, 2004, og sju gongar i tresteghopp; 1996, 1998, 2000–04. Ho deltok i både Sommar-OL 1996, Friidretts-VM 1997 og Friidretts-EM 1998, utan å ta seg til finale i nokon av øvingane. 

Ved verdsmeisterskapen i Edmonton i 2001 enda Koivula på femteplass i trestegtevlinga. Under europameisterskapen 2002 i München smekka ho til med 14,83 m i den fyrste finaleomgangen, hjelpt av 2,2 sekundmeter medvind. Med det hoppet leia ho tevlinga til den sjette og siste omgangen, då Ashia Hansen frå Storbritannia landa på 15 meter jamnt, også ho hjelpt av medvind.

Den 3. august 2003 i Lappeenranta sette Koivula finsk rekord i tresteghopp med 14,39 meter, ein rekord som framleis gjeld (2019). Tre veker seinare landa ho 14,10 meter i VM-kvalifiseringa i Paris/Saint-Denis, i ei uvanleg sterk tevling heldt det ikkje til finaleplass. I estiske Tallinn flytta Koivula den finske lengderekorden til 6,65 meter. Ein månad etter deltok ho sommarleikane i Aten, utan å nå finalen i korkje tresteg eller i lengdehopp.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 6 i 4 x 100 meter stafett
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa i lengde (0) og tresteg (13,25 m =nr 24)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa i lengde (6,57 m =nr 13) og tresteg (13,85 m =nr 19)
EM 1998 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa i lengde (6,23 m =nr 23) og tresteg (13,75 m =nr 21)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa i tresteghopp (13,33 m =nr 23)
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 i tresteghopp – 14,28 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje i tresteghopp – 14,83 m, bakom Ashia Hansen (15,00 m)
VM 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa i tresteghopp (14,10 m =nr 15)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa i lengde (6,50 m =nr 16) og tresteg (13,98 m =nr 23)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heli Koivula Kruger» frå ,  den 13. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Finske tresteghopparar
Finske lengdehopparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Finske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Hallwang

Hallwang er ein kommune i Salzburg-Umgebung i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 13,1 km² og i kring 4 200 ibuarar. Landsbyen Hallwang ligg 524 meter over havet, ei seks-sju kilometer nordvest om byen Salzburg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hallwang» frå ,  den 13. juni 2019.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i delstaten Salzburg
Jelena Lasjmanova

Jelena Anatoljevna Lasjmanova () er ein russisk tidlegare kappgjengar frå Saransk som i 2012 vart olympisk meister og i 2013 verdsmeister på 20 kilometer. Ho vart i 2014 utestengd frå idretten i 2 år for bruk av dopingmiddel. 

Lasjmanova vart junior-verdsmeister på 5 km i 2009 og på 10 km i 2010 og 2011. Våren 2012 vann ho heime i Saransk ei tevling i verdscupen i kappgang. Under dei olympiske sommarleikane 2012 i London tok ho gullmedaljen på 20 km med verdsbestetida 1.25.02, sju sekundar føre landskvinna Olga Kaniskina og 14 sekundar framom Qieyang Shenji frå Kina.

I august 2013 gjekk Lasjmanova i mål som vinnar av 20 km i VM i friidrett i Moskva. På tida 1.27.03 kom ho i mål 8 sekundar føre landskvinna Anisja Kirdjapkina, ein utøvar som i 2019 fekk annullert plasseringa si. Sjølv testa Lasjmanova i 2014 positivt på bruk av det forbodne stoffet enduborol, noko som gjorde at ho ikkje fekk drive idrett dei neste to åra. Ho kom ikkje tilbake i tevling.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jelena Anatoljewna Laschmanowa» frå ,  den 14. juni 2019.  
 

Russiske kappgjengarar
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett