kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Wild Dances

«Wild Dances» (ukrainsk Дикі танці, Dyki tantsi) er ein song som vann Eurovision Song Contest 2004 for Ukraina. Songen vart framført av den ukrainske popstjerna Ruslana, som hadde skrive han saman med Oleksandr Ksenofontov, Jamie Maher, Michael Fayne og Sjerena Dugani. Dette var den fyrste sigeren til Ukraina i Eurovision Song Contest, og songen fekk ein viss kommersiell suksess etter den internasjonale finalen.

Eurovision Song Contest 
Ukraina debuterte i Eurovision Song Contest i 2003, og som i debutåret valde den ukrainske kringkastaren NTU artist og song internt. Kanalen fekk ei av dei største popstjernene i landet, Ruslana, til å representere Ukraina i Eurovision Song Contest 2004 i Istanbul i Tyrkia. 

Etter 14. plassen året før, måtte Ukraina kvalifisere seg via semifinalen onsdag 12. mai. Der var «Wild Dances» det 11. bidraget ut på scena av 22 bidrag. Songen enda opp på ein andreplass og kvalifiserte seg dimed til finalen laurdag 15. mai. I finalen var Ukraina det tiande landet ut på scena av 24 deltakarar. Den energiske danseframføringa skilde seg ut, og songen enda opp med å vinne heile tevlinga i hard konkurranse med Serbia og Montenegro og Hellas. «Wild Dances» fekk 280 poeng, som var ny poengrekord. Denne rekorden heldt seg i to år, inntil finske Lordi fekk 292 poeng med «Hard Rock Hallelujah». «Wild Dances» fekk poeng frå 34 av de 36 landa som deltok i tevlinga. Noreg gav 7 poeng til Ukraina.

Songen 

«Wild Dances» er skriven av Oleksandr Ksenofontov, Jamie Maher, Michael Fayne og Sjerena Dugani, i tillegg til Ruslana sjølv. Det fyrste verset er på engelsk, mens det andre er på ukrainsk. «Wild Dances» vart dimed den fyrste vinnarsongen i Eurovision Song Contest som delvis vart sungen på eit anna språk enn berre engelsk etter at språkregelen vart teken bort i 1999. 

Songen vert også hugsa på grunn av sin energiske koreografi og for det spesielle lêrantrekket Ruslana hadde på seg under framføringa.

«Wild Dances» har blitt sungen på vietnamesisk av den vietnamesiske popstjerna Hồ Quỳnh Hương. Ruslana sin versjon av songen var også ein del av lydsporet til spelet Grand Theft Auto IV frå 2008. Den amerikanske gymnasten og verdsmeisteren Jordyn Wieber har også fortalt at ho brukar den energiske songen som treningsmusikk. 

Singelen var også ein del av samlealbumet The Very Best of Eurovision som vart utgjeve i samband med 60-årsjubileet til Eurovision Song Contest i 2015.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wild Dances» frå ,  den 2. mars 2022.  

Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Ukrainske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2004-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Ukrainskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Feittbladslekta

Feittbladslekta (Liparis) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Slekta er ikkje lenger representert i Noreg etter at feittblad er regionalt utdøydd (RE) i Noreg.

Utbreiing 
Slekta har fleire hundre artar spreidd over alle verdsdelar. Berre ein art lever i Norden:

feittblad (L. loeselii), i Noreg regionalt utdøydd (RE),, men finst i Sverige (VU), Danmark (EN) og Finland (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Plantearten norne

Norne (Calypso bulbosa) er ei plante i norneslekta Calypso i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.  Ho veks ikkje i Noreg.

Utbreiing
Norne er den einaste arten i slekta. Norne finst i den nordlige delen av Sverige og Finland, og arten er båe stader rekna som sårbar (VU). Det svenske namnet er norna og det finske neidonkenkä.)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Sverige
Orkidear i Finland
Norneslekta
Norneslekta

Norneslekta (Calypso) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har norneslekta berre ein art, som ikkje lever i Noreg, men som er å finne elles i Norden:

norne (C. bulbosa), i Sverige (VU) og Finland (VU)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Skrueaks

Skrueaks (Spiranthes spiralis) er ei plante i skrueaksslekta Spiranthes i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg. Skrueaks skil seg frå dei fleste andre orkidear i tempererte strøk ved at han blømer om hausten.

Utbreiing
Skrueaks finst i store delar av Europa utanom den nordlege delen.

I Sverige (svensk namn skruvax) finst han på ein lokalitet på Öland, der han er innplanta. Han er derfor klassifisert som framandart i kategorien "Ingen kjend risiko" (NK). 

I Danmark (dansk namn skrueaks) vart arten sist sett på Bornholm i 1981 og er rekna som regionalt utdøydd (RE). 

Skrueaks (engelsk namn autumn lady's-tresses) har ein god del veksestader i dei sørlege delane av Dei britiske øyane. Arten er rekna som nær truga både i Storbritannia og Irland. Lokalt er han nær truga (NT) i England, men blir rekna som livskraftig (LC) i Wales.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Skrueaksslekta
Skrueaksslekta

Skrueaksslekta (Spiranthes) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har skrueaksslekta nokre titals artar.. Ingen av dei lever i Noreg, medan ein er kjend frå Norden:

skrueaks (S. spiralis), i Sverige framandart (NK), i Danmark (RE)

På Dei britiske øyane har slekta òg vore representert med:

S. aestivalis, regionalt utdøydd (RE)
S. romanzoffiana, i England regionalt utdøydd (RE), i Skottland (LC), i Wales (nyoppdaga) i Irland (NT)

Referansar 

<references>

 |url = https://bsbi.org/download/17380/
 |tittel = GB Red List for vascular plants (revised Feb 2021)
 |utgjevar = Botanical Society of Britain & Ireland
 |dato = 2021
 |vitja = 9. mars 2022
}}</ref>

</references>

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Honningblom

Honningblom (Herminium monorchis) er ei plante i honningblomslekta Herminium i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Honningblom blir berre kring 10 centimeter høg. Planta har eit avlangt aks med små, gulgrøne blomar med honningduft. Ved basis har planta to langsmale blad.

Utbreiing 
Arten er knytt til fuktig, kalkrik slåttemark og beitemark og til havstrandeng. I Noreg har arten vore kjend frå fleire titals stader på Austlandet,  men på grunn av habitatstap er det no berre att ei handfull stader på Hvaler. Honningblom er totalfreda i Noreg og klassifisert på Norsk raudliste for artar (2021) som kritisk truga (CR). Arten er nøye overvaka, og som ein av svært få artar er han òg verna som prioritert art gjennom eiga forskrift.

Arten finst òg i Sverige (status VU, svensk namn honungsblomster) og i Danmark (EN, dansk namn pukkellæbe), men er rekna som utgått i Finland (RE, finsk namn mesikämmekkä).

Honningblom (engelsk namn musk orchid) veks heilt sør i Storbritannia, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU). Lokalt er han sterkt truga (EN) i England, og regionalt utdøydd (RE) i Wales (sist funne i 1968).

I Estland (estisk namn harilik muguljuur) veks honningblom mest på øyane og vest på fastlandet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn vienguma hermīnija) er arten sjeldan og veks berre nær kysten. Han er klassifisert som sårbar (kategori 2 – retas sugas). I Litauen (litauisk namn vienagumbis medauninkas) har arten gått sterkt attende på grunn av habitatstap og er dei siste åra berre kjend frå ein funnstad ved elva Šventoji. Han er rekna som kritisk truga (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Honningblomslekta
Honningblomslekta

Honningblomslekta (Herminium) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Slekta har nokre titals artar på verdsbasis. Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:

honningblom (H. monorchis)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som kritisk truga (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Knerot

Knerot (Goodyera repens) er ei plante i knerotslekta Goodyera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Knerot er ein liten, grønkvit orkide med krypande jordstengel og ein rosett med eggforma blad nær bakken. Dei hårete, gulkvite einskildblomane sit i eit smalt, einsidig aks. Namnet på arten kjem frå at stengelen har eit «kne», ein knekk i rett vinkel nede ved bladrosetten.

Utbreiing 
Knerot veks i skog over store delar av landet. Frå 2021 er arten komen med på Norsk raudliste for artar som nær truga (NT). 

Arten finst òg i Sverige (status VU, svensk namn knärot), i Danmark (LC, dansk namn knærod) og i Finland (LC, finsk namn yövilkka).

Knerot (engelsk namn creeping lady's-tresses) veks i den nordlege delen av Storbritannia. I den britiske raudlista har arten status som livskraftig (LC), slik som lokalt i England. Arten er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

I Estland (estisk namn roomav öövilge) veks knerot over det meste av landet, mest i aust, og er rekna som livskraftig (LC). I Latvia (latvisk namn ložņu saulenīte) er arten temmeleg vanleg i barskog over heile landet og står ikkje som truga på den latviske raudlista. I Litauen (litauisk namn šliaužiančioji sidabriukė) er arten ein av dei mest vanlege orkideane, mest i aust og sør. Han er rekna som livskraftig.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Knerotslekta
Knerotslekta

Knerotslekta (Goodyera) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Knerotslekta har kring 100 artar på verdsbasis, av dei ein som lever i Noreg:

knerot (G. repens)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Plantearten fuglereir

Fuglereir (Neottia nidus-avis) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Fuglereir er utan klorofyll og snyltar på andre planter for å få næring. Planta blir kring 30 centimeter høg og er brun, slik at ho kan sjå ut som ho har visna. Einskildblomane er gulbrune med relativt stor, kløyvd leppe, og sit i eit ganske stort og tett aks. Rotsystemet er svært forgreina og samanfiltra, noko som har gitt arten namn.

Systematikk 
Tidlegare var fuglereir den einaste representanten i Noreg for slekta Neottia, men nyare genetisk forsking har synt at den tidlegare tvibladslekta Listera skal innlemmast i denne slekta, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Utbreiing 
Fuglereir veks i kalkrik skog, og har hovudutbreiinga i Noreg nær kysten frå Oslofjorden til Trøndelag. Frå 2021 er arten komen med på Norsk raudliste for artar som nær truga (NT). 

Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn nästrot), i Danmark (LC, dansk namn rederod) og i Finland (NT, finsk namn pesäjuuri).

Fuglereir (engelsk namn bird's-nest orhid) veks mange stader i England, Wales, Skottland og Irland. I den britiske raudlista har arten status som nær truga (NT). Lokalt er han sårbar (VU) i England, livskraftig (LC) i Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. Arten er livskraftig i Irland,

I Estland (estisk namn pruunikas pesajuur) veks fuglereir over heile landet og er rekna som livskraftig (LC). I Latvia (latvisk namn parastā ligzdene) er arten temmeleg vanleg over heile landet og står ikkje som truga på den latviske raudlista. I Litauen (litauisk namn rusvoji lizduolė) veks arten spreidd over det meste av landet, mest i lauvskog og blandingsskog. Han er rekna som livskraftig.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Fuglereir
Stortviblad

Stortviblad (Neottia ovata) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Stortviblad er ein opptil 60 centimeter høg orkidé med to store, ovale blad nedst på stengelen. Dei mange gulgrøne blomane sit i et høgt og smalt aks. Stortveblad kan somme stader finnast i store mengder.

Systematikk 
Tidlegare var stortviblad knytta til tvibladslekta Listera med namnet Listera ovata, men nyare genetisk forsking har synt at arten skal innlemmast i slekta Neottia, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Utbreiing 
Stortviblad veks i kalkrik skog over det meste av landet til Porsanger. I raudlistevurderinga 2021 har arten status som livskraftig (LC).

Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn tvåblad), i Danmark (LC, dansk namn ægbladet fliglæbe), i Finland (LC, finsk namn soikkokaksikko) og på Island (NT, islandsk namn hjónagras).

Stortviblad (engelsk namn common twayblade) er vanleg over heile Dei britiske øyane. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

I Estland (estisk namn suur käopõll) veks stortviblad over heile landet og er rekna som livskraftig (LC). I Latvia (latvisk namn ovālā divlape) er arten temmeleg vanleg over heile landet og står ikkje som truga på den latviske raudlista. I Litauen (litauisk namn kiaušininė dviguonė) er arten mellom dei mest vanlege orkideane og er rekna som livskraftig.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Island
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Fuglereirslekta
Småtviblad

Småtviblad (Neottia cordata) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Småtviblad er ein ganske liten orkidé som blir opptil 15 centimeter høg, med to små, hjarteforma blad nedst på stengelen. Dei raudbrune blomane sit i eit lite aks.

Systematikk 
Tidlegare var småtviblad knytta til tvibladslekta Listera med namnet Listera cordata, men nyare genetisk forsking har synt at arten skal innlemmast i slekta Neottia, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Utbreiing 
Småtviblad er ikkje like avhengig av kalk som den nære slektningen stortviblad. Han veks i skog og fjell over det meste av landet. I raudlistevurderinga 2021 har arten status som livskraftig (LC). 

Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn spindelblomster), i Danmark (LC, dansk namn hjertebladet fliglæbe), i Finland (LC, finsk namn herttakaksikko), på Færøyane (VU, færøysk namn hjartatvíbløðka), på Island (LC, islandsk namn hjartatvíblaðka) og på Grønland (LC, grønlandsk namn uummataasaaqqat).

Småtviblad (engelsk namn lesser twayblade) er vanleg på Dei britiske øyane, mest i nord. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

I Estland (estisk namn väike käopõll) veks småtviblad spreidd over det meste av landet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn sirdsveida divlape) veks arten spreidd i fuktig barskog og blandingsskog og er klassifisert som sjeldan (kategori 3 – samazinās). I Litauen (litauisk namn širdinė dviguonė) veks arten i vest og heilt i aust. Han er rekna som sårbar (VU).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Færøyane
Orkidear på Island
Orkidear på Grønland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Fuglereirslekta
Fuglereirslekta

Fuglereirslekta (Neottia) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Tidlegare var fuglereir den einaste representanten i Noreg for slekta Neottia, men nyare genetisk forsking har synt at den tidlegare tvibladslekta Listera skal innlemmast i denne slekta, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Artar i Noreg 
Fuglereirslekta har desse artane i Noreg:

småtviblad (N. cordata)
fuglereir (N. nidus-avis)
stortviblad (N. ovata)

Av desse artane er fuglereir teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Huldreblom

Huldreblom (Epipogium aphyllum) er ei plante i huldreblomslekta Epipogium i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Huldreblom blir kring 20 centimeter høg. Planta har store, gulhvite blomar med rosa teikninger. Huldreblom har ikkje klorofyll, og tek opp næring ved å snylte på andre planter. Han blømer ikkje årvisst, og det er spunne myter kring denne blomen som kan dukke opp og forsvinne att.

Utbreiing 
Arten er nær knytt til fuktige område i gammalskog, og mange veksestader er øydelagde av moderne hogst. Huldreblom finst på spreidde stader kring i landet, gjerne på ulendte stader der hogst ikke er lønsamt. Huldreblom er totalfreda i Noreg og klassifisert på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Arten finst òg i Sverige (status NT, svensk namn skogsfru), i Danmark (CR, dansk namn knælæbe) og i Finland (VU, finsk namn metsänemä).

Huldreblom (engelsk namn ghost orchid) var rekna å vere utdøydd på Dei britiske øyane, men eit eksemplar vart funne i Herefordshire i 2009. I den britiske raudlista har arten no status som kritisk truga (CR), likeeins lokalt for England.

I Estland (estisk namn lehitu pisikäpp) veks huldreblom spreidde stader, for det meste i aust. Han er rekna som kritisk truga (CR). I Latvia (latvisk namn bezlapu epipogija) er arten svært sjeldan, for det meste aust i landet. På den latviske raudlista er han klassifisert som sterkt truga (kategori 1 – draud iznīkšana). I Litauen (litauisk namn belapė antbarzdė) veks arten no berre på eit par lokalitetar heilt aust i landet og er blitt borte frå eit par andre stader. Han er rekna som kritisk truga (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Huldreblomslekta
Huldreblomslekta

Huldreblomslekta (Epipogium) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Slekta har fem artar på verdsbasis, ein av dei i Noreg:

huldreblom (E. aphyllum)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Raud skogfrue

Raud skogfrue (Cephalanthera rubra) er ei plante i skogfrueslekta Cephalanthera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad
Raud skogfrue er, som den nære slektningen kvit skogfrue, ei av dei mest elegante blomsterplantene i Noreg. Planta blir opp mot 50 centimeter høg og har eit glisent aks av raude blomar med raudt midtparti.

Utbreiing
Arten finst frå det sørvestlege Europa og Skandinavia austover til Sentral-Asia.

Arten lever i glisen, kalkrik skog, og har nokre få kjende veksestader frå Ringerike til Kragerø, med ein førekomst i Østfold.

Arten er særs sjeldsynt i Noreg, og derfor totalfreda. Han er òg på Norsk raudliste for artar (2021) som sterkt truga (EN), har ein egen handlingsplan, og som ein av svært få artar er han òg verna som prioritert art gjennom eiga forskrift.

Arten finst òg i Sverige (status NT, svensk namn röd skogslilja), i Danmark (CR, dansk namn rød skovlilje) og i Finland (CR, finsk namn punavalkku).

Raud skogfrue (engelsk namn red helleborine) finst på nokre få veksestader i England og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som kritisk truga (CR), likeeins lokalt for England.

I Estland (estisk namn punane tolmpea) veks raud skogfrue på øyane og meir spreidd på fastlandet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn sarkanā cefalantēra) er arten svært sjeldan og veks berre ved kysten heilt i nordvest. På den latviske raudlista er han klassifisert som sterkt truga (kategori 1 – draud iznīkšana). I Litauen (litauisk namn raudonasis garbenis) veks raud skogfrue i nokre få populasjonar i sør og søraust og er rekna som sterkt truga (EN).

Hybridar 
I Sverige er det registrert ein hybrid mellom raud skogfrue og kvit skogfrue (Cephalanthera damasonium × rubra eller Cephalanthera ×otto-hechtii) med svensk namn hybridskogslilja, berre observert på Gotland.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Skogfrueslekta
Stor skogfrue

Stor skogfrue (Cephalanthera damasonium) er ei plante i skogfrueslekta Cephalanthera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten finst ikke i Noreg.

Utsjånad
Stor skogfrue liknar mykje på den nære slektningen kvit skogfrue, men kan bli noko større og har lengre og smalare blad.

Utbreiing
Stor skogfrue er utbreidd i store delar av Europa og i nokre område i Asia og Nord-Afrika. Både i Sverige (svensk namn stor skogslilja) og i Danmark (dansk namn hvidgul skovlilje) er arten rekna som sårbar (VU). I Sverige finst han berre på Gotland, og i Danmark har han nokre veksestader på Sjælland og Møn.

Stor skogfrue (engelsk namn white helleborine) veks fleire stader sør i England, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), likeeins lokalt for England.

Hybridar 
Stor skogfrue kan danne hybridar med kvit skogfrue (Cephalanthera damasonium × longifolia eller Cephalanthera ×schulzei). I Sverige er hybriden registrert på Gotland, og på Dei britiske øyane i Hampshire og West Sussex.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Storbritannia
Skogfrueslekta
Skogfrueslekta

Skogfrueslekta (Cephalanthera) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
På verdsbasis har skogfrueslekta eit tjuetals artar. Artsdatabanken opererer med to artar i Noreg:

kvit skogfrue (C. longifolia)
raud skogfrue (C. rubra)

Båe er tekne med på Norsk raudliste for artar (2021) som høvesvis nær truga (NT) og sterkt truga (EN).

I Norden finst elles:
stor skogfrue (C. damasonium), i Sverige (VU),, i Danmark (VU)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Maria Therese Tviberg

Maria Therese Tviberg () er ein norsk alpin skirennar frå Geilo, medlem i Geilo Idrettslag. Ho vann OL-bronse med Noreg i mannskapstevlinga under Vinter-OL 2022. 

Tviberg har delteke i verdscupen i alpine greiner sidan 24. januar 2015, utan nokon gong kome på sigerspallen. I 2017 vart ho trippel noregsmeister med di ho då vann slalåm, super-g og utfor under meisterskapen i Narvik. To år seinare sikra ho seg eitt nytt NM-gull ved NM i alpine greiner 2019 i Hemsedal.

Under dei olympiske vinterleikane 2022 i Beijing fekk Tviberg ein bronsemedalje, i spann med Thea Louise Stjernesund, Fabian Solheim og Timon Haugan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maria Therese Tviberg» frå ,  den 4. mars 2022.  

Norske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Verdsmeistrar i alpine greiner
Folk frå Hol
Anne Kjersti Kalvå

Anne Kjersti Kalvå () er ein norsk langrennar frå Lundamo i Melhus som under Ski-VM 2023 gjekk Noreg inn til gullmedalje i 4 x 5 km stafett. Ho er medlem i Lundamo IL og syskenbarn til Marit Bjørgen.

Aktiv
Kalvå vart nummer 6 på 30-kilometeren då ho meisterskapsdebuterte i Ski-VM 2021 i Oberstdorf. Ho var påmeld til Vinter-OL 2022, men vart straks før leikane smitta av Sars-CoV-2 og kom ikkje med til leikane i Kina.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anne Kjersti Kalvå» frå ,  den 4. mars 2022.  

Norske langrennsløparar
Folk frå Melhus
Mariskoslekta

Mariskoslekta (Cypripedium) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Slekta har fleire titals artar på verdsbasis, ein av dei i Noreg:

marisko (C. calceolus)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien