kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
DY «Meteor»

DY «Meteor» (kallesignal LCTO / LCQF) var et turistskip bygd for det tyske reiarlaget Hamburger-Amerikanische Paketvart AG (ofte forkorta til HAPAG) i 1904. Skipet var byggnummer 170 ved det tyske verftet Blohm & Voss AG i Hamburg. I 1914 vart skipet rekvirert av den keisarlege marinen i samband med første verdenskrigen. I 1919 vart DY «Meteor» tatt som krigsbytte av Storbritannia. I 1921 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) skipet, og sette henne inn i cruisetrafikk. I 1940 vart skipet rekvirert av den tyske okkupasjonsmakta og ominnreidd til hospitalskip. I mars 1945 vart ho søkkt av sovjetiske fly.

Historie 

DY «Meteor» vart bygd for å gå i cruisetrafikk langs norskekysten, og etter overleveringa i mai 1904 vart skipet sett inn i turisttrafikk. Etter utbrotet av første verdskrigen i 1914, vart skipet rekvirert av den keisarlege tyske marinen, og nytta som losji-skip. I 1919 vart ho teke som krigsbytte av Storbritannia og underlagt The Shipping Controller og brukt av Royal Mail Packet Co.Ltd i London. I mars 1921 vart DY «Meteor» kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab, men vart registrert under H.J. Jewell i London. I juni 1922 vart skipet registrert i Noreg med Bergen som heimehamn. Kjøpesummen var 1,3 millionar kroner. I sommarmånadene gjekk DY «Meteor» på cruise langs norskekysten, og sommaren 1930 segla ho saman med den andre turistyachten til BDS, MY «Stella Polaris» til Island i høve tusenårsjubileet i landet. I 1935 vart skipet oppgradert med betre lugarar, ny damesalong og forbetring av maskineriet. I 1939 fekk ho ny radio.

Under det tyske åtaket på Noreg i april 1940, låg DY «Meteor» i Bergen. 27. april 1940 vart skipet beslaglagt av den tyske okkupasjonsmakta og ominreidd til hospitalsskip. Ombygginga førte til at mykje av innreiinga vart øydelagt då det vart gjort plass til sjukesalar. DY «Meteor» tenestegjorde i Austersjøen, men hadde norsk mannskap. I mars 1942 vart ho omdøypt «Rostock». To månader seinare vart ho igjen omdøypt, denne gongen til «Meteor II». 9. mars 1945 vart ho søkkt av sovjetiske fly ved Pillau (noverande Baltijsk i Russland), på trass av at ho var merkt som hospitalsskip. 24 menneske omkom, fire av dei var nordmenn.

Skipet 
Tonnasjen på DY «Meteor» var ved levering 3 718 bruttoregistertonn, 1 883 nettoregistertonn, og lasteevna var 1 500 dødvekttonn. Framdrifta bestod av to trippel ekspansjon dampmaskiner som dreiv kvar sin propell, og som hadde kvar sin kolfyrte kjele. Oppgjeven yting var 1 550 ihk (indikerte hestekrefter) og 235 nhk (nominelle hestekrefter) for kvar av dampmaskinene, noko som gav ein toppfart på 12 knop. Ved levering var passasjerkapasiteten 250. Etter ombygginga i 1935 var passasjerkapasiteten redusert til 205, men til gjengjeld hadde alle lugarane no fått innlagt kaldt og varmt vatn.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Warsailors.com – Norwegian Homefleet – WW II (engelsk) Vitja 31. januar 2009

Norske dampskip
Tyske dampskip
Norske cruiseskip
Tyske cruiseskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde i Hamburg
Skip frå 1904
Krigsforlis i 1945
Forlis i Austersjøen
Skip søkkte av sovjetiske flyåtak i andre verdskrigen
Jurij Khmyljov

Jurij Aleksejevitsj Khmyljov () er ein sovjet-russisk tidlegare ishockeyspelar frå Moskva. Venstrevengen vart verdsmeister for Sovjetunionen i 1986, 1989 og olympisk meister i 1992.

Khmyljov spelte frå 1981 til 1992 på Krylja Sovetov. På 456 kampar skåra han 163 seriemål. Sommaren 1992 fekk han kontrakt med Buffalo Sabres og tente den klubben i National Hockey League fram til 1996. Han la ishockeyutstyret på hylla i 1999.

Khmyljov vann gullmedalje i VM 1986, sølv i VM 1987 og atter gull i VM 1989. Under dei olympiske vinterleikane 1992 toppa han karrieren med olympisk gullmedalje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yuri Khmylev» frå ,  den 2. mai 2020.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for SUS
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Deltakarar for SUS under vinter-OL 1992
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1992
Folk frå Moskva
Marie-Josée Ta Lou

Gonezie Marie Josée Dominique Ta Lou () er ein ivoriansk friidrettsutøvar frå Bouaflé som vann sølvmedaljen både på 100 meter og 200 m under VM i friidrett 2017. To år seinare tok ho bronsen på 100 meter ved Friidretts-VM i Doha.

Ta Lou enda på fjerdeplass på 100 meter då Sommar-OL 2016 vart avvikla i Rio de Janeiro, berre tusendelar av eit sekund bakom bronsevinnar Shelly-Ann Fraser. Også på 200-meteren vart Ta Lou fjerde best, tida 22,21 var landsrekord. Under verdsmeisterskapen 2017 i London tangerte ho i finalen den personlege rekorden på 100 meter, men vart slått med eitt tidels sekund av Tori Bowie i striden om gullmedaljen. Også på 200 meter kom Ta Lou i mål til sølv, med tida 22,08 sekundar sette ho landsrekord, gullvinnar Dafne Schippers fekk notert 22,05.

Den 4. mai 2018 i Doha forbetra Ta Lou 100-meterspersen til 10,85 sekundar, ein rekord ho tangerte i 2019-sesongen. Ved verdsmeisterskapen 2019 sprang ho inn til bronse på 100 meter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marie-Josée Ta Lou» frå ,  den 3. mai 2020.  

Ivorianske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Ivorianske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Ivorianske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
NM i friidrett 1952

Noregsmeisterskapen i friidrett 1952, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Bislett stadion i Oslo dagane 22.-24. august 1952. Norges Friidrettsforbund stod som arrangør av ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner. Arbeiderbladet melde om «om lag 6000 tilskuere de to siste dagene» og «nesten flau stemning på tribunene». 

Sverre Strandli vart tildelt den store kongepokalen for sitt lengste sleggjekast. Berit Tomter fekk den vesle kongepokalen for sin norske rekord i høgdehopp.

Menn

100 meter

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

60 m

100 m

200 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Arbeiderbladet 25.8.1952

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1952
Idrettstilskipingar i Oslo
Mujinga Kambundji

Mujinga Kambundji () er ein sveitsisk friidrettsutøvar frå Bern som tevlar i sprintløp. Ho vann bronsemedaljen på 200 meter under VM i friidrett 2019, tidlegare sikra ho seg bronsemedaljen på 100 meter då EM i friidrett 2016 fann stad i Amsterdam.

Kambundji er sveitsisk rekordhaldar både på 100 meter og 200 m. Ved eit stemne i Zofingen i 2018 vart ho på 100 m klokka i mål på 10,95 sekund. Året etter forbetra ho i Basel landsrekorden på 200-meter til 22,26 sekund.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mujinga Kambundji» frå ,  den 4. mai 2020.  
 

Sveitsiske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Bern
Marcel Hansenne

Marcel Fernand Hansenne () var ein fransk mellomdistanseløpar og journalist frå Turcoing som i åra etter andre verdskrigen var ein av beste på 800 meter-løp.

Friidrett
Hansenne vart tredjemann på 800 m då EM i friidrett 1946 fann stad i Oslo, bak europameister  Rune Gustafsson frå Sverige og dansken Niels Holst-Sørensen. I 1948 forbetra Hansenne den franske rekorden til 1.48,3, einast tyske Rudolf Harbigs verdsrekordløp frå 1939 hadde gått fortare unna. Dermed var Hansenne favoritt til å ta OL-gull i London-leikane. Ettersom Hansenne ikkje var nokon spurtkanon, satsa han på å sprenge finalefeltet. Men to mann, Mal Whitfield frå USA og Arthur Wint frå Jamaica lukkast passere franskmannen som med 1.49,8 fekk bronsemedaljen. På 1500 meter kom Hansenne på ellevteplass.

Under EM 1950 i Brussel vann norske Audun Boysen, Hansenne og briten Roger Bannister kvart sitt forsøksløp. I finalen sette Boysen høg fart frå start og leia på den fyrste runda med fleire meter til dei andre løparane. Etter sekshundre meter byrja Boysen gå tom for krefter og britane Bannister og John Parlett smatt forbi han i siste sving. På oppløpet storma Hansenne fram og passerte alle, utanom Parlett. Briten vann på ny meisterskapsrekord 1.50,5, to tidels sekund føre Hansenne og Bannister. Boysen enda til sist på femteplass.

Hansenne vart ni gongar fransk meister på 800 meter; 1939, 1941–45, 1947, 1948 og 1950. På 1500 meter sigra han i 1943, 1945, 1946.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Bronsemedalje på 800 m - 1.51,2
OL 1948 i London: Bronsemedalje på 800 m - 1.49,8
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje på 800 m - 1.50,7, bak John Parlett 1.50,5

Journalist
Hansenne arbeidde i fleire tiår i den franske sportsavisa L’Équipe, og frå 1970 til 1982 var han sjefredaktør i avisa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marcel Hansenne» frå ,  den 5. mai 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske mellomdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Franske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Laura Muir

Laura Muir () er ein britisk mellomdistanseløpar frå Inverness som vart europameister på 1500 meter i 2018 og vann sølvmedaljen på same distansen under Sommar-OL i 2021.

Aktiv
Muir vart Diamond League-meister på 1500 m i 2016 og 2018, fyrste året gjennom poengfangst, siste året grunna siger i finaleløpet. Ho sette britisk rekord på distansen under DL-stemnet i London i juli 2016, ein månad seinare forbetra ho den til 3.55,2 ved DL-stemnet i Paris.

På 1500 meter vart Muir nummer fem i VM 2015, nummer sju i Sommar-OL 2016 og ho kom på fjerdeplass i VM 2017. 12. august 2018 sprang ho inn til gullmedalje på distansen under europameisterskapen i Berlin, det var fyrste gongen ei britisk kvinne vann 1500-meteren i EM. I VM 2019 enda ho opp på femteplass, trass i sterke 3.55,7.

Sommaren 2021 sette Muir personleg rekord på 800 meter med 1.56,73 då ho sigra i DL-stemnet i Monaco. Nokre veker seinare presterte ho i OL-finalen i Tokyo livsbeste og sette britisk rekord med tida 3.54,5. Prestasjonen sikra henne sølvmedaljen, kenyanske Faith Kipyegon sette olympisk rekord med sine 3.53,1.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,83=nr 10)
EM 2014 i Zürich: Utslått i forsøka på 1500 m (4.14,6 =nr 15)
VM 2015 i Beijing: Nr 5 på 1500 m – 4.11,4
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 7 på 1500 m – 4.12,8
VM 2017 i London: Nr 4 på 1500 m – 4.02,9. Nr 6 på 5000 m – 14.52,0
EM 2018 i Berlin: Gullmedalje – 4,02,3 framom Sofia Ennaoui (4.03,0)
VM 2019 i Doha: Nr 5 på 1500 m – 3.55,7
OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 3.54,5, bakom Faith Kipyegon (3.53,1)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Laura Muir» frå ,  den 5. mai 2020.  

Britiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Britiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Kasakhisk i Junior Eurovision Song Contest

Kasakhisk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det kasakhiske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på kasakhisk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2018 då Kasakhstan debuterte med «Özinge sen» av Danelïja Tölesjova. Sidan den gong har Kasakhstan delteke med til saman fem ulike bidrag som har vorte framførte på kasakhisk. Av landa som kan delta er kasakhisk offisielt språk i Kasakhstan og Republikken Altaj i Russland.

Bidrag

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Italiensk i Junior Eurovision Song Contest

Italiensk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det italienske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på italiensk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2004 då Sveits debuterte med «Birichino» av Demis Mirarchi. Sidan den gong har seks land delteke med til saman femten ulike bidrag som har vorte framført på italiensk; sju frå Italia, tre frå San Marino, eitt frå Albania, eitt frå Nederland, eitt frå Serbia og eitt frå Sveits. Av landa som kan delta er italiensk offisielt språk i Italia, San Marino og Sveits. I tillegg er italiensk offisielt språk i regionen Slovenska Istra i Slovenia og fylket Istria i Kroatia.

Bidrag

Sjå òg 
 Italiensk i Eurovision Song Contest

Kjelder

 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Italiensk språk
Irsk i Junior Eurovision Song Contest

Irsk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det irske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på irsk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2015 då Irland debuterte med «Réalta na Mara» av Aimee Banks. Sidan den gong har Irland delteke med til saman sju ulike bidrag som har vorte framført på irsk. Av landa som kan delta er irsk offisielt språk i Irland.

Bidrag

Sjå òg 
 Irsk i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Irsk språk
NM i friidrett 1951

Noregsmeisterskapen i friidrett 1951, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Bislett stadion i Oslo dagane 17.-19. august 1951. Norges Friidrettsforbund stod som arrangør av ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner. 

Sverre Strandli vart tildelt den store kongepokalen for sitt lengste sleggjekast. Jorunn Askersrud fekk den vesle kongepokalen for sin 60 meter på 7,8 sekund.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

60 m

100 m

200 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Arbeiderbladet 20. august 1951

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1951
Idrettstilskipingar i Oslo
Darren Campbell

Darren Campbell () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Manchester. Han vart europameister på 100 meter i 1998 og vann OL-sølv på 200 meter i 2000 og stafettgull med Storbritannia under Sommar-OL 2004 i Aten. Han sikra seg elles to EM-gull, 1998 og 2006, med Storbritannia i stafett, samt EM-sølv 2002 og VM-bronse 2003 på 100 m.

Aktiv
Campbell sprang ein av etappane for det britiske laget som kneip bronsemedaljen på den korte stafetten då VM 1997 fann stad i Aten. Året etter presterte han sitt liv beste 100 meter i EM-finalen i Budapest, med tida 10,04 sekund slo han sølvvinnar Dwain Chambers med seks tidels sekund. Seinare i meisterskapen var dei same to karane med om å vinne den korte stafetten.
I 1999 fekk Campbell sølv på 4 x 100 stafett ved VM i Sevilla. Under dei olympiske sommarleikane i Sydney sette han personbeste på 200 meter med 20,13 i kvartfinalane. I finalen han så i mål på 20,14 sekund og tok sølvmedaljen, vinnaren Konstantinos Kenteris brukte 20,09 sekund. 

I 2002 vart Campbell andremann på 100 m ved EM i München, klart slått av nigeriansk-portugisiske Francis Obikwelu. Under Friidretts-VM 2003 i Paris enda Campbell opp med bronse på 100 meter, på same tid som sølvmedaljøren og 0,01 sekund bakom gullvinnar Kim Collins. Dagar seinare vart Campbell nummer 4 på 200 m, 0,01 bakom bronsevinnaren.

Campbell vart olympisk meister 2004 og europameister 2006 i 4 x 100 meter stafett. I begge tilfella var han på lag med Marlon Devonish og Mark Lewis-Francis.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1996 i Atlanta: Braut 4 x 100 m stafett
VM 1997 i Aten: Bronse i 4 x 100 m stafett (38,14). Utslått i semifinalane på 100 m (10,37=nr 16)
EM 1998 i Budapest: Gull på 100 m – 10,04, og i 4 x 100 m stafett (38,52)
VM 1999 i Sevilla: Sølv i 4 x 100 m stafett (37,73). Utslått i semifinalane på 100 m (10,15=nr 10)
OL 2000 i Sydney: Sølv på 200 m – 20,14. Nr 6 på 100 m – 10,13
EM 2002 i München: Sølv på 100 m – 10,15. Diskvalifisert i kvartfinalane på 200 m (=nr 23) og i 4 x 100 m stafett
VM 2003 i Paris: Bronse på 100 m – 10,08 og nr 4 på 200 m – 20,39. Diskvalifisert i 4 x 100 m stafett
OL 2004 i Aten: Gull i 4 x 100 m stafett (38,07). Utslått i semifinalane på 200 m (20,89=nr 15) og i forsøka på 100 m (10,35=nr 36)
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje i 4 x 100 m stafett (38,91)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Darren Campbell» frå ,  den 6. mai 2020.  
 
 

Britiske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Olympiske meistrar for Storbritannia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Britiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Folk frå Manchester
Pierluigi Casiraghi

Pierluigi Casiraghi () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Monza. Han var angrepsspelar og med om å vinne UEFA-cupen 1990 for Juventus og fekk VM-sølv med Italia i 1994.

Karriere

Klubbspel
Casiraghi spelte i Serie B og C for heimlege Monza til 1989. Deretter gjorde han teneste i storklubben Juventus i fire sesongar fram til sommaren 1993. Han skåra eitt av måla då Torino-klubben vann UEFA-cupfinalen 1990 med 3-1 over Fiorentina i eit dobbeltoppgjer. Same våren gjekk Juventus også sigrande ut av den nasjonale cupmeisterskapen. Perioden 1993-98 var Casiraghi Lazio-spelar. I ein av dei siste kampane for Lazio måtte han tole tap mot FC Inter i UEFA-cupfinalen 1998. Sommaren 1998 flytta han over til Chelsea FC og den engelske toppserien. I november 1998 vart han alvorleg kneskadd då han kolliderte med West Ham-målvakta, og kom aldri sidan tilbake på bana.

Landslagsspel
Casiraghi deltok i 44 landskampar for Italia åra 1991-98. Han spelte i tre av kampane under VM i fotball 1994, ei turnering der Italia fekk sølv etter å ha tapt mot Brasil i straffeskyting. I EM i fotball 1996 skåra Casiraghi eitt av Italias tre mål, laget rauk ut allereie i gruppespelet. Til saman skåra Casiraghi 13 mål for landslaget.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pierluigi Casiraghi» frå ,  den 7. mai 2020.  
 

Italienske fotballspelarar
Lazio-spelarar
Juventus-spelarar
Monza-spelarar
Chelsea-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-EM 1996
Italienske deltakarar under sommar-OL 2008
Fotballspelarar under sommar-OL 2008
Tom Hagen

Tom Hagen () er ein norsk bygningsingeniør, eiendomsbesitter, forretningsmann og milliardær.

Hagen grunnla selskapet Elkraft AS i 1992, og han har i tillegg drive utstrekt eigedomshandel. Magasinet Kapital anslo i 2018 at formuen hans var på 1,7 milliardar norske kroner.

Forsvinninga av Anne-Elisabeth Hagen
31. oktober 2018 forsvann kona til Tom Hagen, Anne-Elisabeth Falkevik Hagen, og etter at det vart sett fram krav om løysepengar på ni millionar euro gjekk norsk politi ut frå at ho vart kidnappa av personar med økonomisk vinning som motivasjon. Betalinga vart kravd i kryptovalutaen Monero. Politiet heldt fyrst etterforskinga hemmeleg, men offentlegjorde ho i januar 2019. 

28. april 2020 blei Tom Hagen pågripen og sikta for drap, eller medverknad til drap, på Anne-Elisabeth Falkevik Hagen. Han vart varetektsfengsla for fire veker, etter kjenning i Nedre Romerike tingrett. Kjenninga blei anka til Eidsivating lagmannsrett, som med to mot tre stemmer avsa kjenninga om at Hagen skulle lauslatast frå varetekt. Politiet anka kjenninga til Høgsterett. Anken blei send til lagmannsretten, som gav han oppsetjande verknad, slik at Hagen blei sitjande i varetekt til Høgsterett fekk behandla saka. 8. mai forkasta Høgsteretten anken frå politiet, og Hagen blei lauslaten frå varetekt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tom Hagen» frå ,  den 7. mai 2020.  

Norske gründerar
Albansk i Junior Eurovision Song Contest

Albansk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det albanske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på albansk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2012 då Albania debuterte med «Kam një këngë vetëm për ju» av Igzidora Gjeta. Sidan den gong har Albania delteke med til saman åtte ulike bidrag som har vorte framført på albansk. Av landa som kan delta er albansk offisielt språk i Albania, Kosovo, Montenegro og Nord-Makedonia.

Bidrag

Sjå òg 
 Albansk i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Albansk språk
Polsk i Junior Eurovision Song Contest

Polsk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det polske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på polsk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2003 då Polen debuterte med «Coś mnie nosi» av Katarzyna Żurawik. Sidan den gong har Polen delteke med til saman ni ulike bidrag som har vorte framført på polsk. Av landa som kan delta er polsk offisielt språk i Polen.

Bidrag

Sjå òg 
 Polsk i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Polsk språk
Kongeriket Middag

Kongeriket Middag var eit kongerike på øya Taiwan mellom 1540-talet og 1732. Riket låg i det noverande Taichung, Changhua og Nantou. Det fanst ei tid jamsides med det Nederlandske lydlandet leggjande på Taiwan, med Fort Zeelandia som base og seinare kongeriket Tungning. Riket blei erobra i 1732 av Qingdynastiet under keisar Jongsjeng.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kungadömet Middag» frå ,  den 8. mai 2020.  

Kinesisk historie
Taiwansk historie
Skipingar på 1500-talet
Nedleggingar i 1732
Spansk i Junior Eurovision Song Contest

Spansk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det spanske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på spansk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2003 då Spania debuterte med «Desde el cielo» av Sergio. Sidan den gong har to land delteke med til saman ni ulike bidrag som har vorte framført på spansk; åtte frå Spania og eitt frå Serbia. Av landa som kan delta er spansk offisielt språk i Spania.

Bidrag

Sjå òg 
 Spansk i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Spansk språk
DGPS

Differensiell GPS (DGPS) er ei utviding av GPS-systemet. DGPS brukar eit nett av landbaserte referansestasjonar til å kringkasta skilnaden mellom posisjonane angjeve av satellittsystemet og den faktiske posisjonen til stasjonane. DGPS var spesielt nyttig då GPS systemet vart degradert ved Selective Availability, sidan DGPS då kunne forbetra grannsemda til rundt +/÷ 5–10 meter. DGPS-nettverket har stort sett vorte utvikla av finske og svenske maritime styresmakter for å forbetra navigasjonsgrannsemda i kystfarvatn.

Selective Availability vart slått av i år 2000, og med det nye europeiske satellittnavigasjonssystemet Galileo som vart operativt i 2013 vart nytten av DGPS ytterlegare redusert.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «DGPS» frå ,  den 8. mai 2020.  
 

 
GPS