kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Jon Brion

Jon Brion () er ein amerikansk rock- og pop-multi-instumentalist, songar, låtskrivar, komponist og plateprodusent.

Diskografi

Med The Bats 
 How Pop Can You Get? (1982)

Med The Grays 
 Ro Sham Bo (1994)

Solo 
 Meaningless (2001)

Filmmusikk 
 Hard Eight (med Michael Penn) (1996)
 Magnolia (1999)
 PunchDrunk Love (2002)
 Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2003)
 I ♥ Huckabees (2004)
 The Break-Up (2006)

Som produsent 
 Aimee Mann, Whatever, (1993)
 Aimee Mann, I'm with Stupid, (1995)
 Rufus Wainwright, Rufus Wainwright, (1998)
 Eleni Mandell, Wishbone, (1998)
 Robyn Hitchcock, Jewels for Sophia, (1998)
 Robyn Hitchcock, A Star for Bram, (1999)
 Fiona Apple, When the Pawn..., (1999)
 The Crystal Method - "Bad Stone" (1997), "Over the Line" (2001), "Realizer" (2004)
 Elliott Smith, From a Basement on a Hill, (uutgjeve versjon, spelt inn i 2001)
 Brad Mehldau, Largo, (2002)
 Rhett Miller, The Instigator, (2002)
 Evan Dando, Baby I'm Bored, (2003)
 Fiona Apple, Extraordinary Machine, (uutgjeve versjon, spelt inn i 2002-2003)
 Kanye West, Late Registration, (2005)
 Marjorie Fair, Self Help Serenade, (2005)
 Kanye West, Graduation, (2007)
 Spoon, "The Underdog," Ga Ga Ga Ga Ga, (2007)

Sjå også 
 Killer Queen: A Tribute to Queen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jon Brion» frå ,  den 28. februar 2008.  

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Fødde i 1963
USA-amerikanske komponistar
Folk frå New Jersey
Trebukken garvar

Ein garvar er ein billeart i trebukkfamilien. Han finst over store delar av Europa, både på lauv- og bartre, men er særs sjeldan i Noreg. Han finst berre i Agder og Telemark, og er ikkje funnen meir enn tre gongar sidan krigen. Norsk raudliste 2006 lista han som sterkt truga av utrydding på grunn av hogst.

Levesett 

Garvarane lever mesteparten av livet sitt som larvar i daudt tre. Han er ikkje artsspesifikk, men kan gå på ei rekkje ulike treslag. I Noreg reknar ein med at han stort sett heldt seg til furu og kanskje til ein viss grad òg bøk.

I Europa har ein observert at garvarar har brukt tre år eller meir i larvestadiet sitt. Dei forpuppar seg i juni til juli. Dei vaksne insekta kjem fram på seinsommaren om lag ein månad etter, formeirar seg og døyr til vinteren. Dei er nattaktive og vert tiltrekte av lys.

Kjelder 
 Artsdatabanken 
 Norges biller

Bakgrunnsstoff 
 

Garvar
Matresfjorden

For fjorden i Kvinnherad med liknande namn sjå Matersfjorden. 

Matresfjorden er ein fjordarm av Masfjorden i Masfjorden kommune. Fjorden har ei lengd på 7 km og strekkjer seg austover inn til Matre. 

Fjorden har innløp mellom Saltneset på sørsida og Lauvvikneset på nordsida. Like nord for Lauvvikneset ligg Soleheimsøya i innløpet til Haugsværsfjorden, den andre fjordarmen til Masfjorden. Litt aust i fjorden stikk Krossneset og dannar Haukevika på nordsida. Rett sør for Krossneset ligg Kjølneset med Lysebugen på vestsida og den djupare Haugsdalsvågen på austsida. I botn av denne vågen ligg bruket Haugsdal. 

Litt lenger inn i fjorden ligg Terneset med Tersundet på nordsida. Matreselva munnar ut i fjorden ved Matre og rett utanfor Matre ligg Matresøyna.

Fjordar i Vestland
Geografi i Masfjorden
Haugsværfjorden

Haugsværfjorden er ein fjordarm av Masfjorden i Masfjorden kommune. Han strekkjer seg 4,5 km nordaustover frå innløpet ved  Solheimsøyna ved Solheim på nordvestsida av fjorden. Grenda Haugsvær, som har gjeve namn til fjorden, ligg om lag halvvegs inn i fjorden på søraustsida og frå her strekkjer fjorden seg vidare 1,5 km inn til botn. 

E39 følgjer fjorden frå Haugsvær og inn til botn.

Fjordar i Vestland
Geografi i Masfjorden
Fylkesveg 5006

Fylkesveg 5006 går mellom Rubbestadneset og Rolfsnes i Bømlo kommune. Vegen er 9,3 km lang.

Fram til 2019 blei vegen kalla fylkesveg 19 i Hordaland.

Kommunar og knutepunkt

 Rubbestadneset
 frå Stongavåg til Aga
Endepunkt Rolfsnes

Bakgrunnsstoff

 5006
Vegar i Bømlo
Fylkesveg 5010

Fylkesveg 5010 går mellom Stongarvågen og Aga i Bømlo kommune i Vestland fylke. Vegen er 3,1 km lang.

Fram til 2019 blei vegen kalla fylkesveg 19 i Hordaland.

Kommunar og knutepunkt

 Stongarvågen
 Klubbstraumentunnelen (81 m)
Krabbavika
Endepunkt Aga

Bakgrunnsstoff

5010
Vegar i Bømlo
Bjorøyna i Øygarden

Bjorøyna er ei bynær øy i Øygarden kommune i Vestland som har opplevd ein kraftig vekst i folketalet etter at fastlandssambandet kom i 1996. Folketalet har meir enn dobla seg, til 887 menneske per 1. januar 2013. I tillegg til nybygde hus har mange fritidseigedomar vorte omgjorde til heilårsbustader. Like ved Bjorøyna ligg Tyssøy i Sund kommune, og det er bru mellom desse to øyane. Fram til 1996 var ikkje Bjorøyna knytt saman med fastlandet, men i 1996 opna Bjorøytunnelen. Denne tunnelen har ei lengd på om lag to kilometer og er kjend for bratt stiging og krappe svingar. Tunnelen strekkjer seg frå Nilsvika på Bjorøyna til Alvøen i Bergen kommune. Før tunnelen opna, gjekk det ferje mellom Bjorøyna og Alvøen kai.

Bjorøy oppveksttun er eit viktig knutepunkt i lokalsamfunnet, der ein finn barnehage, skulefritidsordning og barneskule på same område. Sjølv om Bjorøyna er eit lite øysamfunn, har øya eit eige idrettslag, kalla Bjorøy idrettslag, med blant anna fotballag for både store og små, og eit volleyballag. Ein finn også eit gartneri og ein liten interiørbutikk på øya. I dei siste åra, spesielt etter at tunnelen opna, har fleire og fleire folk funne vegen til Bjorøyna, og slått seg til der.

Folketalsutvikling:

Kjelder 

Øyar i Øygarden
Trudi Canavan

Trudi Canavan () er ein australsk fantasyforfattar, mest kjend for bokserien «The Black Magician Trilogy».

Trudi Canavan vart fødd i Melbourne i Australia i 1969. Ho interesserte seg tidleg for litteratur, kunst og musikk. Av desse fann ho kunst som den mest sannsynlege greina å overleve på, så ho tok eit studium innan «Promotional Display» på Melbourne College of Decoration. Her fekk ho òg ein pris for beste karakter i kunstfag («Art Subjects») i 1988.

Hennar første jobb var hos Lonely Planet Publications, der ho jobba som designar, kartteiknar og illustratør. I 1995 byrja ho òg hos eit Australsk science fiction-blad, Aurealis. Same året starta ho eit eige frilansselskap med namnet «The Telltale Art». Her jobba Canavan med å tilby tenester som illustratør, grafisk designar og kartteiknar.

Det at ho fekk starta sitt eige firma gav Canavan sjansen til å begynne å skrive på deltid. Dette resulterte i at ho i 1999 fekk Aurealisprisen for beste fantasy-novelle. Same år fekk ho ein plass på Varuna Writers' Centre, der ho kunne begynne å bruke meir og meir av tida si til skriving. 

I år 2001 kjøpte HarperCollins Australia hennar første trilogi, The Black Magician Trilogy, den første boka blei så utgitt november same år. Alle bøkene i denne trilogien kom inn på Australias Sci/Fi-bestseljarliste. I 2004 nådde «The Black Magician Trilogy» den internasjonale marknad, og er sett på som den mest vellykka debutserien innan fantasy. 

Hennar andre bokserie, «Age of the Five» har òg selt seg inn på fleire bestseljarlister.

I 2006 byrja Canavan å jobbe med å skrive bøker som kronologisk ligg føre og etter «The Black Magician Trilogy».

Kjelder 
 www.trudicanavan.com

Australske forfattarar
Fantasyforfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Folk frå Melbourne
Górnik Zabrze

Klub Sportowy Górnik Zabrze er ein polsk fotballklubb som spelar i Orange Ekstraklasa. Klubben vart stifta i 1948.

Bakgrunnsstoff 

 

Polsk kultur
Skipingar i 1948
Terra Securities

Terra Securities ASA var eit norsk meklarhus som dreiv med aksjehandel og aksjeanalyse i tillegg til valuta-, finans- og obligasjonsmekling, sokalla corporate finance og andre investeringsobjekt gjennom 78 lokale sparebankar som var medlemer av Terra-Gruppen. I 2006 hadde meklarhuset ein marknadslut på 1,92 % på Oslo Børs, og var med det rangert som nummer 21 av 49 meklarhus. Meklarhuset var i fleire år på topp i Dagens Næringsliv si spalte for aksjeanbefalinger, sist i 2006. Mottoet til Terra Securities var «finanshuset for folk flest».

Eigarstruktur 
Dei 78 sparebankene som eig Terra-Gruppen, eigde gjennom Terra Markets 66,73 % av selskapet Terra Securities. Resten var eigd av fire toppleiarar, mellom anna konsernsjef Ola Sundt Ravnestad i Terra-Gruppen og administrerande direktør i Terra Markets Odd Arne Pedersen.

Terra-skandalen 
I november 2007 kom den såkalla Terra-skandalen for dagen. Det viste seg at selskapet hadde fått mellom anna dei fire kraftkommunane Rana, Hemnes, Hattfjelldal og Narvik i Nordland til å investere 451 millionar kroner i kompliserte fondsprodukt med høg risiko igjennom Citibank i USA Då finanskrisa i USA utvikla seg utover hausten fekk kommunane krav om å betale inn garantibeløp av di den opphavlege investeringa hadde falle, ned til under 55 prosent av innskotsverdien.

Konkurs 
Den 28. november 2007 vart det gjeve eit førehandsvarsel ifrå Kredittilsynet om at selskapet ville miste sine konsesjonar grunna skandalen. Derfor varsla Terra-Gruppen eit ønske om å be om oppbdd i meklarhuset. Bjørn Skogstad Aamo, direktør i Kredittilsynet, forklarte at dette skjedde som ein reaksjon på fleire grove brot på krav om rett og god informasjon. Same dagen trekte Ola Sundt Ravnestad seg frå stillinga som konsernsjef i Terra og styreformann i Terra Securities, i eit forsøk på å avhjelpe situasjonen. Han fekk med seg ei avtalt etterlønn på 5,5 millionar kroner over 18 månadar.

Byfogd Lars Borge-Andersen i Oslo avsa på ettermiddagen 28. november ei kjenning om at Terra Securities skulle handsamast som konkursbo. Under konkursopninga var Terra Securities representert ved advokat Morten Kinander ifrå advokatfirmaet Wiersholm, Mellbye & Bech. Firmaet opplyste om selskapet Securities sine aktiva, på 219 millionar kroner og samla gjeld på 601 millionar kroner. Advokat Jon Erling Skjørshammer vart oppnemnt som bustyrar og første skiftesamling vart halden 20. desember. All verksemd vart innstilt og alle tilsette mista arbeidet.

Kjelder 

 Terra-Gruppens årsrapport for 2006
 Denne artikkelen bygger på «Terra Securities» frå , den 3. mars 2008. 

Tidlegare norske føretak
Terra-Gruppen
Skipingar i 1997
Nedleggingar i 2007
Saint-Pierre-et-Miquelon

Saint-Pierre-et-Miquelon er eit fransk oversjøisk område i Nord-Atlanterhavet, om lag 25 kilometer sør for Newfoundland. Området består av dei to øyane Saint-Pierre og Miquelon. Arealet er 242 km² og folketalet 6125 (2006). Namnet Isle Sainct Pierre vart gitt av oppdagaren Jacques Cartier i juni 1536.

Øygrupper i Atlanterhavet
Usjølvstendige område
Franske oversjøiske territorium
Usjølvstendige område i Nord-Amerika
Norddalsfjorden i Flora

Norddalsfjorden er ein fjord i Kinn kommune i Vestland fylke. Fjorden er ei fortsetjing av Botnafjorden nordaust for Florø og strekkjer seg 17 km nordaustover. 

Fjorden har innløp Store og Litle Terøya på nordsida av Grønenga. Bruka Haukå og Bjørnset ligg på kvar si side av fjorden like aust for innløpet, men frå her og nokre kilometer austover er det berre små, isolerte gardar langs fjordsidene. Mellom Grovaskjeret og Straumsnesodden kryssar riksveg 614 fjorden via Norddalsfjordbrua, som har ei lengd på 401 meter. Denne erstatta ferja mellom Bjørnset og Haukå i 1987. 

Aust for brua ligg Norddalsøya og aust for denne igjen ligg bygda Norddalsfjord eller Norddal på nordsida av fjorden. Fjorden held fram austover eit lite stykke til og inn til garden Øya. Frå Norddalsfjordsbrua og austover går Fylkesveg 544 på nordsida av fjorden.

Fjordar i Kinn
Norsk Astronautisk Forening

Norsk Astronautisk Forening er ein organisasjon som har som si fremste oppgåve å spreia kunnskap om romfart og romrelatert verksemd i Noreg. Dette skjer mellom anna gjennom møte (i hovudsak i Oslo) og medlemsbladet Romfart, i tillegg til ei nyhendeteneste på papir og Internett.

Historie
Organisasjonen blei etablert av Erik Bergaust, Gunnar Oxaal og Thorstein Thelle 2. august 1951 under namnet «Norsk Interplanetarisk Selskap», men tre år seinare blei namnet endra til Norsk Astronautisk Forening.

Blant organisasjonens mest kjende leiarar var Erik Tandberg. Leiar i dag er Per Arne Marthinsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Erik Bergaust om stiftinga av foreininga i  (frå 1977)

Norske vitskaplege organisasjonar
Skipingar i 1951
Professor

Professor (av latin profiteri, «offentleg framføre», ein som hevdar offentleg å vere ekspert) er den høgste tittelen for ein person som forskar og underviser ved eit universitet eller ved andre høgskular og vitskapelege institusjonar.

Professorar i Noreg 
I Noreg kan tittelen «professor» berre nyttast for stillingar på høgste vitskapeleg eller kunstneriske nivå ved universitet og høgskular som er akkreditert som institusjon eller for einskildstudium etter Lov om universiteter og høyskoler. Dette framgår av § 6-7 i denne lova, der det òg er fastsett at departementet kan gje tilsvarande vern til andre titlar på undervisings- og forskerstillingar. For å bli professor krevst det som oftast doktorgrad og omfattande vitskapeleg publisering. Det er no svært sjeldan at ein person utan doktorgrad blir tilsett som professor.

Fram til 1985 var det som hovudregel berre ein professor ved kvart institutt ved universiteta, og vedkommande hadde difor ein meir framståande posisjon. Andre vitskapsmenn med tilsvarande kompetanse vart utnemnde til dosentar. Ved ei reform i 1985 vart alle dosentstillingar ved dei norske universiteta og vitskapelege høgskulane omgjort til professorat. Tittelen dosent vart i ein periode berre nytta ved dei statlege høgskulane, som i høgskuledosent. Frå 2006 er tittelen tatt opp att som ein tittel tilsvarande professor, men med inngangsløp frå førstelektor og ei noko breiare kvalifiseringsplattform enn professor.

I det norske akademiske hierarkiet rangerer professorar over førsteamanuensar.

Professor II 
Stillinga som professor II er ei vitskapeleg bi-stilling (andrestilling), og rekna til å utgjere 20 % stilling. Slike stillingar vert ofte brukt når universitet og høgskular vil knyte til seg spesialkompetanse frå personar som har hovudsysselsetjinga si på anna hald. Ein professor i andrestilling kan ha hovudsysselsetjing som professor, forskar e.l. ved eit anna universitet eller institutt, som museumskonservator, praktisere som advokat, utøvande kunstnar m.v. Ordninga er framfor alt brukt innan medisin. Dei fleste medisinprofessorar er professor II, og praktiserande legar som har hovudsysselsetjinga si som overlege e.l. ved universitetssjukehus.

Professor emeritus 
Professor emeritus er eit omgrep nytta på ein pensjonert professor. Det latinske leddet emeritus, som tyder uttent, vert også brukt i andre samanstillingar, mest vanleg som biskop emeritus. I nokre land, som for eksempel i Sverige, er emeritus ein tittel som vert tildelt etter forteneste. I Noreg er bruken av emeritus-tittelen fri.

I latin er forma emeritus ei hankjønn eintalsform. Ein pensjonert kvinneleg professor har etter korrekt latinsk grammatikk tittelen professor emerita. Fleire personar (uavhengig av kjønn) med denne tittelen kan kallast professores emeriti. Det er vanleg å forkorte emeritus/emerita som em., altså professor em.

Fotnoter

 Denne artikkelen bygger på «Professor» frå , den 6. mars 2008. 

Embetstitlar
Akademiske titlar
Akademiske stillingar
Bartreløpar

Bartreløparen er ei bille i trebukkfamilien. Han er utbreidd i heile Europa, nord i Asia og i Nord-Amerika, og høyrer med mellom dei vanlegaste og mest utbreidde artane gruppa har. I Noreg er han òg talrik, ein kan finna han frå heilt i sør til Finnmark overalt kor det er skog.

Levesett 
Bartreløparen er, som namnet tilseier, hovudsakleg knytt til bartre. Særleg i høgareliggande og nordlege strok byter arten òg ofte til lauvtre som bjørk og eik. Egga vert lagde i ferskt daudt trevirke, helst fuktig med byrjande råte. Larvane lever mellom borken og veden, kor dei òg seinare forpuppar seg. Dette skjer i eit karakteristisk «reir» av små fliser. Utviklingstida er frå to år i Noreg.

Dei vaksne billene klekkast seint på hausten, men overvintrar og kjem ikkje fram før om våren.

Kjelder 
 Norges biller

Bakgrunnsstoff 
 

Trebukkar
Kimmie Meissner

Kimberly Claire «Kimmie» Meissner () er ein amerikansk kunstløpar. Ho er amerikansk mester, og tok gull under VM 2006.

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske kunstløparar
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2006
Kunstløparar under vinter-OL 2006
Folk frå Maryland
Traktorprodusentar

Dette er ei liste over noverande traktorprodusentar og omfattar ikkje tidlegare traktorprodusentar.

A
 Aebi 
 AGCO 
  AGCO Tractors 
  AGCO Allis  
  Challenger   
  Fendt 
  Massey Ferguson 
  Valtra 
 Agrale 
 Agria 
 Agrinar 
 Agritech 
 AGT 
 Al-Ghazi  

 Antonio Carraro 
 ARGO SpA 
  Landini (tractor)  
  McCormick Tractors 
  SEP 
  Valpadana 
 ArmaTrac

B
 Bahçe Traktorü 
 Barbieri 
 Basak 
 BCS SpA 
  BCS
  Ferrari
  Pasquali
 BS 
 Buhler Versatile

C
 Carraro (Agritalia) 
 Changzhou
 Chelyabinsk
 Claas 
 CNH Global 
  Case IH 
  New Holland 
  Steyr 
 Crystal

D
 DaeDong 
 Dexheimer  
 Desmond Equipment (Dezzi) 
 Dongfeng Agricultural Machinery Group (DFAM)

E
 Escorts

F
 Force Motors

G
 Goldoni

H
 Hindustan Machine Tools (HMT) 
 Huanghai Jinma

I
 Iseki

J
 J. C. Bamford (JCB)  
 John Deere

K
 Kharkiv  
 Kirovetz 
 Krieger 
 Kubota

L
 Limb 
 Lindner  
 Lipetsk Tractor (LTZ) 
 LS Tractor 
 Luzhong

M
 Mahindra & Mahindra 
 Masini Agricole si Tractoare (MAT) 
 MTZ Belarus

O
 Orumleh

P
 Pauny 
 Pronar

R
 Reform 
 Rehos 
 Rigitrac

S
 Same Deutz-Fahr 
  Deutz-Fahr  
  Hurlimann  
  Lamborghini 
  SAME  
 Sauerburger 
 Saukville  
 Schiltrac 
 Shandong Weituo 
 Shanghau Reden  
 Shifeng 
 Sichuan Chuanlong 
 Sonalika

T
 Tractors And Farm Equipment (TAFE) 
 Trantor  
 Tumosan

U
 Ursus 
 Uzel

V
 Vandel 
 VenIran 
 VST Tillers  (Mishubishi på lisens)

Y
 Yancheng Jinma Tractor Manufacturing Co. Ltd  
 Yanmar Agritech 
 YTO

Z
 Zetor  

Traktorprodusentar
Lister

no:Liste over traktorprodusenter
fi:Luettelo traktorimalleista
Lauvøya i Dønna

Lauvøya (tradisjonell uttale låvøiæ) er ei øy i Dønna kommune på Helgeland. Det er ikkje lenger fast busetjing på øya.

Eigedommen Lauvøya høyrde til frå gammalt Herøy kyrkje. I 1777 fekk Ole Hartvigsen Jentoft løyve til å drive gjestgiveri i handelshuset på øya. I 1801 kjøpte Jentoft eigedommen, ved å gjere eit makebytte der han overdrog eigedommane Skorpa og Sørra til kyrkjegodset.

Handelshuset på Lauvøya vart drive fram til midt på 1900-talet. Lauvøya hadde postkontor (Lauvøy i Helgeland, Løvø i Helgeland) til tidleg på 1960-talet. På 1920-talet var det òg ein sildoljefabrikk på øya.

I 1965 kjøpte Helgeland Skogselskap Lauvøygarden, og det meste av eigedommen, 315 dekar, vart i åra 1965-67 tilplanta med 92 000 sitkagran. Innmarka måtte plantast opp att i 1969 og 1970. Sitkagrana på Lauvøya har vakse særs godt. 

På slutten av 1990-talet overdrog Skogselskapet våningshuset til Dønna kystlag. Utanom våningshuset er det meste av hus knytt til handelsstaden rivne, men mange strandsittar- og husmannsstuer er enno i bruk som hytter.

Litle Lauvøya 
Ved sida av Lauvøya, som òg vert kalla Store Lauvøya, ligg Litle Lauvøya. Denne øya er òg avfolka no.

Kjelder 

 Øyvind Jensen: «Lauvøya i Dønna» i Årbok for Helgeland 1986 ISBN 82-90148-45-3
 Kåre Hansen: «Drukkenskap, Fylderie og Uskikkeligheder... Om bakgrunnen for noen av de første gjestgiveriene på Helgeland» i Årbok for Helgeland 1998/99 ISBN 82-7866-007-7
 Arvid Sveli 1980: Helgeland Skogselskap gjennom 75 år

Bakgrunnsstoff 
 O. Rygh: Norske Gaardnavne
 Om Lauvøya på www.bjornsmartnan.no 

Øyar i Nordland
Geografi i Dønna
Skogsaka
Efjordbruene

Efjordbruene er tre bruer som kryssar Efjorden i Narvik kommune i Nordland. Bruene vart opna 14. september 1969, og er del av europaveg 6. Brusambandet erstatta ferjesambandet mellom Forså og Sætran, som hadde vore i drift sidan 1941.

Efjordbruene og vegen mellom Sætran og Forså er foreslege verna i Nasjonal verneplan for veger, bruer og vegrelaterte kulturminner.

Kjerringvikstraumen bru 
Kjerringvikstraumen bru er den nordlegaste av dei tre bruene. Ho er ei hengebru med total lengd 551 meter, lengste spenn 200 meter og seglingshøgde 18 meter. Brua har 15 spenn. Brua kryssar Kjerringvikstraumen mellom fastlandet og Storøya. Denne brua er særmerkt ved at ho har berre eitt tårn, midt på brua.

Mellastraumen bru 

Mellastraumen bru er ei bogebru med lengde 143 meter og seglingshøgd 15 meter. Brua kryssar Mellastraumen mellom Storøya og Hallvardøya.

Sørstraumen bru 

Sørstraumen bru er den sørlegaste av bruene. Ho er ei bjelkebru med lengde 162 meter og seglingshøgde 2 meter. Brua kryssar Sørstraumen mellom Hallvardøya og fastlandet. Sørstraumen bru i Efjord må ikkje forvekslast med brua med same namn som kryssar Kvænangen i Troms.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Efjordbruene» henta frå , den 9. mars 2008.
Bokmålsartikkelen oppgav denne kjelda:

Bakgrunnsstoff 
 Efjord.info: Bilete av alle tre bruene 
 Nordlandsportalen: Bilete av Kjerringvikstraumen bru 
 Nordlandsportalen: Bilete av Mellastraumen bru 
 Nordlandsportalen: Bilete av Sørstraumen bru 

Europaveg 6
Vegbruer i Nordland
Vegar i Narvik
Hengebruer i Noreg
Bogebruer
Bjelkebruer
Bruer opna i 1969
1969 i Noreg
Engeløybruene

Engeløybruene er to bruer som bind Engeløya til fastlandet i Steigen kommune i Nordland. Bruene vart opna av Kong Olav V i 1978 og er ein del av riksveg 835.

Høybrua er ei fritt frambygg-bru og går frå fastlandet til Ålstadøya. Brua er 548 meter lang og har eit hovudspenn på 110 meter. Lavbrua går frå Ålstadøya til Engeløya. Brua er 360 meter lang, med lengste spenn 24 meter.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Engeløybruene» henta frå , den 9. mars 2008.

Vegbruer i Nordland
Vegar i Steigen
Fritt frambygg-bruer
Bruer opna i 1978
1978 i Noreg
Gimsøystraumen bru

Gimsøystraumen bru (Gimsøybrua) er ei fritt frambygg-bru som kryssar Gimsøystraumen mellom Austvågøya og Gimsøya i Nordland. Brua er 839 meter lang og har eit hovudspenn på 148 meter og seglingshøgde 30 meter. Brua har 9 spenn. Ho vart opna i 1981 og er ein del av europaveg 10. Saman med Sundklakkstraumen bru (opna 1976) erstatta ho ferjestrekninga mellom Lyngvær på Austvågøya, Smorten på Vestvågøya og Sundklakk på Gimsøya. Ferjesambandet hadde vore i drift sidan 1955.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Gimsøystraumen bru» henta frå  9. mars 2008.

Europaveg 10
Vegbruer i Nordland
Vegar i Vågan
Fritt frambygg-bruer
Bruer opna i 1981
1981 i Noreg
Verrasundet

Verrasundet er ein 22 km lang fjordarm av Trondheimsfjorden som strekkjer seg sørvestover frå Beitstadfjorden i kommunane Steinkjer, Inderøy og Indre Fosen i Trøndelag. 

Fjorden har innløp mellom Skjelstad i vest og Finnsvika i aust. Verrastranda ligg på vestsida like innanfor innløpet. Ei rekkje bruk ligg innover fjorden på vestsida, som Bolmset, Stavrem og Vølset. Sør for Vølset, på andre sida av fjorden ligg Hindberg. Om lag halvvegs inn i fjorden stikk Hovdklumpen ut i fjorden frå austsida. Fjorden er her på det smalaste, omkring 200 meter, og sundet forbi neset vert kalla Trongstundet. Inst i fjorden ligg Verrabotn

Fylkesveg 720 går langs heile vestsida av fjorden, medan fylkesveg 6918 går langs delar av austsida.

Fjordar i Trøndelag
Geografi i Indre Fosen
Geografi i Inderøy
Geografi i Steinkjer
Mørrifjorden

Mørrifjorden er ein fjordarm av Åfjorden i Åfjord kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 2,5 km sørover til garden Møri, som fjorden er kalla opp etter. Midt i fjorden ligg Mørriholmen. 

Fjorden har innløp mellom Askerholmen i nord, nesten heilt inst i Åfjorden. Arnvika ligg på austsida av fjorden. 

Riksveg 715 går på austsida av fjorden, medan fylkesveg 6326 går langs delar av vestsida.

Fjordar i Åfjord
Fylkesveg 6326

Fylkesveg 6326 går mellom Mørre og Vorpbukt i Åfjord kommune. Vegen er 5,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjend som Fylkesveg 51 i Sør-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Mørre
Endepunkt Vorpbukt

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Åfjord