kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Derartu Tulu

Derartu Tulu () er ein etiopisk langdistanseløpar frå Bekoji i Oromiaregionen. Ho vann gullmedaljen på 10 000 meter både under OL 1992, OL 2000 og VM 2001, dessutan tok ho VM-sølv i 1995 og OL-bronse i 2004 på same distansen. Tulu sigra også i tre verdsmeisterskap i terrengløp.

Aktiv
Tulu vekte merksemd fyrste gongen då ho i 1991 tok VM-sølv i terrengløp. Under friidretts-VM 1991 vart ho nummer åtte på 10 000 m. Året etter vann ho den same distansen  under Sommar-OL 1992 i Barcelona, tre år etter fekk ho sølv på mila under VM 1995 i Göteborg. I 1995 vann ho elles det fyrste av tre VM-gull i terrengløp, dei hine kom i 1997 og 2000.

I 1997 deltok Tulu i Boston maraton og vart nummer fem. Under sommarleikane 2000 i Sydney vart ho olympisk meister på 10 000 meter på ny, og sette samstundes personleg rekord med tida 30.17,4. Ho stadfesta sitt ry som verdsleiande då ho i Edmonton i Canada vart verdsmeister 2001 på 10 000 meter. Den same sesongen sigra ho både i London maraton og i Tokyo maraton.

Under dei olympiske leikane 2004 i Aten måtte Tulu gje tapt mot kinesiske Xing Huina og si eiga kusine, Ejegayehu Dibaba, på 10 000 m og kom dermed på bronseplassen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 5 på 3000 m – 9.01,0, nr 8 på 10 000 m – 32.16,5
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 10 000 m – 31.06,0, framom Elana Mayer (31.11,7)
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje på 10 000 m – 31.08,1, bakom Fernanda Ribeiro (31.04,9)
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 på 10 000 m – 31.10,4
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa på 10 000 m – 33.25,9
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 10 000 m – 30.17,4, framom Gete Wami (30.22,4)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 10 000 m – 31.48,81, framom Berhane Adere (31.48,85)
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje på10 000 m – 30.26,4
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 i maraton – 2.23.30

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Derartu Tulu» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Etiopia
Afrikameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Etiopia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Martina Hellmann

Martina Helga Hellmann, opphavleg Martina Helga Opitz, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leipzig i Sachsen som representerte Aust-Tyskland i diskoskasting. Ho vart verdsmeister i øvinga i 1983 og 1987, og olympisk meister i 1988.

Aktiv
Martina Opitz begynte å konkurrere i diskos som 16-åring. I 1977 sette ho verdsrekord for 16-åringar med eit kast på 55,00 meter. Dei neste åra var ho plaga av sjukdom og skadar, derfor kom VM-triumfen i 1983 noko overraskande. Etter å ha vunne bronsemedaljen under EM 1986, forsvarte ho VM-tittelen i 1987 med eit kast på heile 71,62 m i Roma. Like før VM sette ho i Potsdam personleg rekord med 72,92 meter.

I dei olympiske leikane 1988 i Seoul kasta Hellmann opp mot sitt aller beste og vann diskostevlinga med eit kast på 72,30 m, ein liten halvmeter framfor sin argaste konkurrent, landskvinna Diana Gansky. To år etter kopierte Hellmann prestasjonen i forrige EM og vann ein ny EM-bronse, få centimeter bak sølvmedaljøren.

Hellmann la opp i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje – 68,94 m, framom Galina Murašova (67,44 m)
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 67,26 m
VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 71,62 m, framom Diana Gansky (70,12 m)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 72,30 m, framom Diana Gansky (71,88 m)
EM 1990 i Split: Bronsemedalje – 66,66 m, bakom Olga Tsjernjavskaja (66,72 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 67,14 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 – 60,52 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martina Hellmann» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Tyske diskoskastarar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Sigrun Wodars

Sigrun Wodars () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Aust-Tyskland på mellomdistansane. Ho vann gullmedaljen på 800 meter under VM 1987, OL 1988 og EM 1990.

Aktiv

I junioralderen konkurrerte Sigrun Ludwigs på 400 meter med stor suksess. Seinare gjekk ho over til 800 meter, til liks med landskvinna Christine Wachtel, ho som skulle verte hennar sterkaste rival på seniornivå.

Under EM i 1986 i Stuttgart tok Wodars sølvmedaljen på 800 m, 0,27 sekund bak sovjetiske Nadezjda Olizarenko. Våren 1987 måtte ho ta til takk med andreplass på distansen under innandørs-VM, slått av Wachtel. Wodars revansjerte seg ved friidretts-VM i Roma same året og vart verdsmeister på tida 1.55,26, fattige seks hundredels sekund føre Wachtel, og i 2016 framleis tysk rekord på distansen. Også under Sommar-OL i 1988 i Seoul vann Wodars 800-meteren, med Wachtel på andreplass.

Wodars tok si tredje straks gullmedalje då ho vann 800 m ved EM 1990 i Split, og enno ein gong med Wachtel på plassen bak.

Etter skils- og giftarmål konkurrerte ho som Sigrun Grau i VM i 1991 og OL i 1992, utan suksess. Ho la opp som aktiv utøvar i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 1.57,42, bakom Nadezjda Olizarenko (1.57,15)
VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 1.55,26, framom Christine Wachtel (1.55,32)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 1.56,10, framom Christine Wachtel (1.56,64)
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 1.55,87, framom Christine Wachtel (1.56,11)
VM 1991 i Tokyo: Braut semifinalen (nr 16)
OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (nr 11 – 2.00,91)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sigrun Wodars» frå ,  den 14. august 2016.  
 

Tyske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Hassiba Boulmerka

Hassiba Boulmerka () er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar frå Constantine, som i 1992 vann 1500 meter under Sommar-OL og vart den fyrste olympiske meisteren frå Algerie. Ho vann VM-gull på same distansen både i 1991 og 1995.

Aktiv
Boulmerka deltok i OL 1988 i Seoul som 20-åring, og vart slått ut i forsøka både på 800 m og 1500 meter. Dei neste åra hadde ho stendig framgang, og i 1991 fekk ho sitt definitive internasjonale gjennombrot. Under verdsmeisterskapen i Tokyo vann ho då 1500 meter, og vart dermed den fyrste afrikanske kvinna som vart verdsmeister i friidrett.

Suksessen heldt fram då Boulmerka vann gullmedaljen på 1500 meter under sommarleikane i Barcelona i 1992, vinnartida 3.55,3 var afrikansk rekord i over 20 år. Det var fyrste gongen ein olympiske gullmedalje gjekk til ein utøvar frå Algerie. Sesongen etter sikra ho seg bronsemedaljen under friidretts-VM 1993 i Stuttgart.

I tida føre friidretts-VM i Göteborg sommaren 1995 hadde ho ikkje vunne ei einaste tevling. Men i finalen viste ho sine framifrå spurteigenskapar og tok gullet på 1500 meter med rimeleg god klaring til dei andre medaljevinnarane.

Etter eit par svake sesongar la ho opp i 1997.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 – 4.08,3)
VM 1991 i Tokyo:  Gullmedalje – 4.02,2, framom Tatjana Dorovskikh (4.02,5)
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 3.55,3, framom Ljudmila Rogatsjova (3.56,9)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 4.04,2
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 4.02,4, framom Kelly Holmes (4.03,0)
OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane (nr 22 – 4.08,3)

Kjelder

 
 
Denne artikkelen bygger på «Hassiba Boulmerka» frå ,  den 14. august 2016.  
 

Algeriske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Algerie
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Evelin Jahl

Evelin Jahl, fødd Evelin Schlaak, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Annaberg-Buchholz i Sachsen som representerte Aust-Tyskland i diskoskasting og som vann to olympiske gullmedaljar og EM-gull i øvinga.

Aktiv
Schlaak overraska stort då ho vann diskostevlinga under Sommar-OL 1976 i Montréal framom Maria Vergova frå Bulgaria, og førehands-favoritten, verdsrekordhaldaren Faina Melnik frå Sovjetunionen. I 1978-esongen sette Jahl, som ho då heitte, verdsrekord i diskoskast med 70,72 m og ho gjekk sidan til topps i øvinga under europameisterskapen i Praha.

Den 10. mai 1980 sette Jahl ny verdsrekord med eit kast i Potsdam som målte 71,50 meter. To månader seinare forsvarte ho OL-tittelen ved Sommar-OL i Moskva. Nett som i 1976 hadde ho hardast konkurranse frå bulgarske Vergova, som hadde skifta namn til Maria Petkova. Men med to kast tett opp under 70 meter og dei fire lengste kast i tevlinga vann Jahl ein klar siger. 

Schlaak-Jahl vart austtysk meister i diskoskasting seks år på rad; 1976-81. Ho la opp som aktiv utøvar i 1982 grunna skade. Seinare hadde ho verv i det austtyske idrettsforbundet og i det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF).

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje – 69,00 m, framom Marija Vergova (67,30 m)
EM 1978 i Praha:  Gullmedalje – 66,98 m, framom Margitta Droese (64,04 m)
OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje – 69,96 m, framom Marija Petkova (67,90 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Evelin Jahl» frå ,  den 14. august 2016.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Tyske diskoskastarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Ljudmila Sjevtsova

Ljudmila Ivanovna Sjevtsova () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar frå Taman som representerte Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister på 800 meter i 1960.

Sjevtsova tok bronsemedaljen på 800 m under friidretts-EM i Bern i 1954. Året etter vart ho sovjetmeister på 400 m og 800 m, også i 1956 og -59 vann ho 800 m i sovjetmeisterskapen.

Den 3. juli 1960 sette ho verdsrekord på 800 m. Rekordtida 2.04,3 tangerte ho då ho to månader seinare spurta forbi australske Brenda Jones og vann gullmedaljen på distansen under sommarleikane i Roma. Ho vart sovjetmeister på yndlingdistansen i 1961 og -62, men vart slått ut i EM i friidrett 1962 i Beograd.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lyudmila Shevtsova» frå ,  den 14. august 2016.  
 
 

Ukrainske mellomdistanseløparar
Sovjetiske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Stax Records

Stax Records er eit USA-amerikansk plateselskap, opphavleg basert i Memphis i Tennessee.

Det vart skipa i 1957 som Satellite Records, men endra namn i 1961 til Stax Records. 
Namnet på selskapet er sett saman av namna til dei to grunnleggjarane, syskenparet Jim Stewart og Estelle Axton (STewart og AXton = Stax).

Selskapet var ein stor faktor i utviklinga av Southern soul- og Memphis soul-stilen. Stax gav òg ut gospel, funk, jazz og blues. Dei var kjende for dei mange [[afroamerikanarar>afroamerikanske]] artistane sine, men vart grunnlagd av to kvite sysken. Både banda og dei tilsette i selskapet bestod av både kvite og svarte amerikanarar, som husbandet til selskapet, Booker T. & the M.G.'s, i ei tid då det framleis var rasestridar og spaningar i Memphis og Sørstatane.

Etter at den største stjerna på Stax, Otis Redding, døydde i 1967, og selskapet reiv seg laus frå distribusjonsavtalen sin med Atlantic Records i 1968, fortsette Stax hovudsakleg under den nye medeigaren, Al Bell. Dei neste fem åra utvida Bell drifta til selskapet, for å konkurrere med hovudrivalen til Stax, Motown Records i Detroit. I midten av 1970-åra førte fleire faktorar, mellom anna ein problematisk distribusjonsavtale med CBS Records, til at selskapet vart insolvent og måtte leggjast ned seint i 1975.

I 1977 fekk Fantasy Records tak i Stax-katalogen frå etter 1968 og utvalde innspelinga frå før 1968. Frå og med 1978 byrja Stax (no eigd av Fantasy) å signere nye artistar og gje ut ny musikk, i tillegg til at dei gav ut tidlegare Stax-musikk. Tidleg i 1980-åra stoppa dette opp og dei neste to tiåra var Stax i røynda berre eit selskap som gav ut tidlegare innspelingar.

Etter at Concord Records kjøpte Fantasy i 2004, vart Stax-etiketten reaktivert og vert i dag nytta til å gje ut både musikk frå katalogen frå 1968-1976 og nyare innspelingar av moderne R&B- og soul-artistar. Atlantic Records eig framleis rettane til det meste av Stax-musikk frå 1959 til 1968.

Artistar på Stax

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stax Records» frå ,  den 15. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 Stax Museum
 Historia til Stax
 The Stax Site - diskografi med alle album og singlar gjevne ut på Stax
 Stax/Volt-diskografi
 Stax/Satellite-diskografi
 Respect Yourself: The Stax Records Story - PBS-dokumentar

 
USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1957
Selskap baserte i Memphis i Tennessee
Jazz-plateselskap
Soul-plateselskap
Rhythm and blues-plateselskap
Progressive rock-plateselskap
Concord Music Group
Afroamerikansk kultur
Musikk frå Tennessee
1957 i USA
Angelo Taylor

Angelo Taylor () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Albany i delstaten Georgia. Han vart olympisk meister på 400 meter hekk både i 2000 og 2008, og vann dessutan gullmedaljar i 4 x 400 meter stafett under OL 2008 og friidretts-VM 2009.

Aktiv
I sitt fyrste verdsmeisterskap i Sevilla sprang Taylor i 1999 den tredje etappen på USA sitt lag som vann 4 x 400 m stafett, for så, fleire år seinare, å verte frådømd gullmedaljane då det vart kjent at Jerome Young var dopa. Taylor var favoritt på 400 meter hekk under OL 2000 i Sydney, og vann ein spennande finale med fattige tre hundredels sekund margin til nestemann.

Dei neste sesongane nådde ikkje Taylor opp mot sitt tidlegare toppnivå, mykje grunna skadeproblem. Fyrst under VM 2007 i Osaka makta han å ta seg til finale, då på 400 meter flatt. Han tok bronsemedaljen på distansen, og han sprang ein etappe på USA sitt vinnarlag i 4 x 400 m stafett. Også under Sommar-OL 2008 i Beijing vann han gull med USA sitt lag på den lange stafetten, men før så langt kom, vann han sitt andre OL-gull på 400 meter hekk på suverent vis. Med vinnartida 47,25 var han langt føre landsmennene Kerron Clement og Bershawn Jackson som tok dei andre medaljane på tidene 47,98 og 48,06. 

Både i VM 2011 og OL 2012 tok Taylor seg til finale i 400 m hekk, utan å kunne vinne medalje i korkje. Derimot vann han gull i 4 x 400 m stafett i Daegu-VM i 2011 og sølv i same øvinga under London-OL 2012.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Frådømd gull i 4 x 400 m stafett
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 400 m hekk – 47,50, framom Hadi Soua'an Al-Somaily (47,53)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (nr 12 – 49,23)
OL 2004 i Aten: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (nr 13 – 48,72)
VM 2007 i Osaka: Bronse på 400 meter – 44,32, gull på 4 x 400 m stafett
OL 2008 i Beijing: Gull på 400 m hekk – 47,25, og 4 x 400 m stafett
VM 2011 i Daegu: Gull på 4 x 400 m stafett, nr 7 i 400 m hekk – 49,31
OL 2012 i London: Sølv på 4 x 400 m stafett, nr 5 på 400 m hekk – 48,25

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Angelo Taylor» frå ,  den 15. august 2016.  
 

Hekkeløparar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Ilke Wyludda

Ilke Wyludda () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leipzig som representerte Aust-Tyskland og seinare Tyskland i diskoskast og kulestøyt. Ho spesialiserte seg i diskoskasting og vart europameister i øvinga i 1990 og 1994, og olympisk meister i 1996. Frå 1989 til 1991 vann ho 41 strake sigrar, og vart einast slått av Tsvetanka Khristova under VM 1991.

Aktiv
Wyludda lukkast ikkje å kome med på Aust-Tyskland sitt lag til Sommar-OL 1988. Derimot sette ho den 13. september 1988, like etter olympiaden, å setje ein nærast uslåeleg juniorverdsrekord på 74,40 meter, to meter lengre enn vinnarkastet i OL.

Wyludda vann EM-gullet i diskos i 1990 og tok sølvmedaljen i øvinga i Tokyo-VM året etter. Dei neste sesongane var ho sett noko tilbake, grunna skadeproblem. Perioden 1994-96 var ho atter i den ypparste verdstoppen, og forsvarte EM-tittelen i Helsinki i 1994, før ho tok eit nytt VM-sølv i 1995. Under dei olympiske leikane i Atlantla 1996 var ho heilt i ei eiga klasse og vann diskostevlinga med over tre meters margin til sølvmedaljøren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 68,20 m
EM 1990 i Split:  Gullmedalje – 68,46 m, framom Olga Tsjernjavskaja (66,72 m)
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje – 69,12 m, bakom Tsvetanka Khristova (71,02 m)
OL 1992 i Barcelona: Nr 9 – 62,16 m
VM 1993 i Stuttgart: Nr 11 – 60,42 m
EM 1994 i Helsinki:  Gullmedalje – 68,72 m, framom Ellina Zvereva (64,46 m)
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje – 67,20 m, bakom Ellina Zvereva (68,64 m)
OL 1996 i Atlanta:  Gullmedalje – 69,66 m, framom Natalja Sadova (66,48 m)
EM 1998 i Budapest: Nr 6 – 63,46 m
OL 2000 i Sydney: Nr 7 – 63,16 m

Sjukdom
I desember 2010 førte ein infeksjon til at Wyludda måtte få amputert høgrebeinet frå låret. Ho har sidan delteke i handikappidrett, mellom anna var ho med ved Sommar-Paralympics i 2012.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ilke Wyludda» frå ,  den 15. august 2016.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Tyske diskoskastarar
Olympiske meistrar for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Joel Brodsky

Joel Lee Brodsky () var ein amerikansk fotograf. Han er best kjend for bileta sine av musikarar, særleg dei ikoniske «Young Lion»-bileta av Jim Morrison. I karrieren sin tok han bilete for over 400 plateomslag.

Brodsky var fødd i Brooklyn i New York og tok grad ved Syracuse University i 1960. Medan han arbeidde i ein kamerabutikk i Brooklyn, byrja han å ta fotografi på si og opna sitt eige studio i 1964.

Seinare slutta Brodsky å ta fotografi frå musikkmiljøet og fokuserte på kommersielt arbeid, og tok bilete for reklamekampanjar for Revlon, Avon, DuPont og andre føretak.
Frå byrjinga av 2000-talet har det vore fornya interesse for arbeidet til Brodsky innan musikkmiljøet og det har vore fleire utstillingar med bileta hans i USA og i Europa.

Delvis diskografi

The Doors, The Doors (1967)
Strange Days, The Doors (1967)
Astral Weeks, Van Morrison (1968)
David Ackles, David Ackles (1968)
Doc Watson in Nashville: Good Deal!, Doc Watson (1968)
Nazz, Nazz (1968)
The Clown Died in Marvin Gardens, Beacon Street Union (1968)
The Soft Parade, The Doors (1969)
 Kick Out the Jams, MC5 (1969)
The Stooges, The Stooges (1969)
Memphis Underground, Herbie Mann (1969)
Muscle Shoals Nitty Gritty, Herbie Mann (1970)
McLemore Avenue, Booker T and the MG's (1970)
The Isaac Hayes Movement, Isaac Hayes (1970)
...To Be Continued, Isaac Hayes (1970)
Air, Air (1971)
Free Your Mind... and Your Ass Will Follow, Funkadelic (1971)
Black Moses, Isaac Hayes (1971)
Push Push, Herbie Mann (1971)
Carly Simon, Carly Simon (1971)
Pleasure, Ohio Players (1972)
Pain, Ohio Players (1972)
Tell Me This Is a Dream, The Delfonics (1972)
Ecstasy, Ohio Players (1973)
Kiss, Kiss (1974)
Phyllis Hyman, Phyllis Hyman (1977)
Greatest Hits, The Doors (1980)
Mr. Blues Plays Lady Soul, Hank Crawford (1969)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Joel Brodsky» frå ,  den 16. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Brodsky på Allmusic.com
 The Morrison Hotel - offisielt Brodsky-galleri 
Brodsky på Snap Galleries
Brodsky på San Francisco Art Exchange

Elevar ved Syracuse University
USA-amerikanske fotografar
Plateomslag av Joel Brodsky
Designarar av plateomslag
Bärbel Wöckel

Bärbel Wöckel, fødd Bärbel Eckert, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leipzig som representerte Aust-Tyskland på sprintdistansane. Ho vann til saman fire gullmedaljar under OL 1976 i Montreal og OL 1980 i Moskva, to på 200 meter og to i 4 x 100 meter, dessutan vann ho totalt tre gullmedaljar og eitt sølv ved EM 1974 og EM 1982.

Aktiv

Eckert tok steg inn i verdseliten på sprintdistansane allereie i 1974, 19 år gammal. Ho tok seg til finalen på 100 m under EM i Roma, der ho vart nummer sju, og ho sprang siste-etappen for det austtyske laget som sette verdsrekord i 4 x 100 meter stafett på tida 42,51 sekundar, 24 hundredels sekund framom Vest-Tyskland. Dei andre austtyske gullvinnarane var Doris Maletzki, Renate Stecher og Christina Heinich. 

To år seinare vart Eckert olympisk meister på 200 meter under Sommar-OL 1976 i Montreal, med ein sigersmargin på to hundredels sekund til vesttyske Annegret Richter. På den korte stafetten sprang ho Aust-Tyskland inn til gull, fattige fire hundredels sekund føre Vest-Tyskland. I Montreal hadde Eckert med seg Marlies Oelsner, Renate Stecher og Carla Bodendorff på stafettlaget.

Etter giftarmål kom ho tilbake som Bärbel Wöckel og forsvarte OL-tittelen på 200 m under sommarleikane i Moskva. Også i 4 x 100 m stafett var ho med å forsvare Aust-Tyskland sin meistertittel i øvinga, saman med Romy Müller, Ingrid Auerswald og ankerkvinna Marlies Göhr. Med sluttida 41,60 sekundar forbetra dei samstundes landet sin verdsrekord.

Den 1. juli 1982 vart Wöckel den fyrste kvinna som sprang 100-meteren under 11 sekundar då ho vann ei tevling i Dresden på tida 10,95 sekundar. Under friidretts-EM i Aten to månader seinare fekk ho sølv på 100 m bak den suverene vinnaren, landskvinna Marlies Göhr, før ho vann 200 meter, ni hundredels sekund føre britiske Kathy Smallwood. Til sist sprang Eckert andre etappe for det sigerrike austtyske laget i 4 x 100 m stafett, og saman med Gesine Walther, Sabine Rieger og Göhr sikra ho seg sitt tredje EM-gull, åtte år etter det fyrste. Ho la deretter opp som aktiv utøvar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1974 i Roma: Gullmedalje i 4 x 100 m stafett (42,51 - verdsrekord). Nr 7 på 100 m – 11,46 
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje på 200 m - 22,37, framom Annegret Richter (22,39). Gull  4 x 100 m stafett (42,55)
OL 1980 i Moskva: Gullmedalje på 200 m – 22,03, framom Natalja Bokhina (22,19). Gull i 4 x 100 m stafett (41,60 - verdsrekord)
EM 1982 i Aten: Gull på 200 m - 22,04, sølv på 100 m - 11,20, og gull i 4 x 100 m stafet (42,19)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bärbel Wöckel» frå ,  den 16. august 2016.  
 

Tyske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980