kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
José Ángel Iribar

José Ángel Iribar Cortajarena () er ein tidlegare fotballspelar frå Gipuzkoa-provinsen i Spania. Målvakta vart europameister med Spania i 1964 og var i stallen til Athletic Bilbao i åra 1962 til 1980.

Karriere

Klubbspel
Iribar kom til Athletic Bilbao i 1962 og spelte fyrste sesongen tre kampar i La Liga. Sesongen etter vart han lagets fyrstemålvakt, ein post han hadde dei neste 16 åra. Med  Athletic Bilbao vann han den spanske cupen 1969 og 1973. Sesongen 1970/71 slepte han ikkje inn mål i ti rake heimekampar. I 1977 tok laget seg til finalen i UEFA-cupen der det enda med tap mot italienske Juventus. Han la opp i 1980 etter totalt 614 kampar i klubben.

Landslagsspel
Iribar landslagsdebuterte for Spania i ein EM-kvalifiseringskamp mot Irland i mars 1964. Han vart snøgt fyrsteval til målvaktsplassen i landslaget og spelte begge EM-kampane, semifinalen og finalen, då Spania vann fotball-EM 1964 på heimebane i Madrid. Iribar vakta også Spanias mål under VM i fotball 1966. I tida 1964-76 stod han 49 landskampar mellom stengene.

Merittar
 Europameister: 1964 med Spania
 Spansk cupmeister: 1969 og 1973 med Athletic Bilbao
 Tapande UEFA-finalist: 1977 med Atheltic Bilbao

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «José Ángel Iribar» frå ,  den 18. juni 2017.

Bakgrunnsstoff

Spanske fotballspelarar
Athletic Bilbao-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
Tatjana Ledovskaja

Tatjana Mikhajlovna Ledovskaja () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Sjtsjokino i Tula oblast som representerte Sovjetunionen og frå 1993 Kviterussland. Ho vann OL-gull i 4 x 400 meter stafett med Sovjetunionen i 1988 og vart europameister 1990 og verdsmeister 1991 i 400 meter hekk.

Aktiv
Ledovskaja meisterskapsdebuterte under sommarleikane 1988 i Seoul. På spesialdistansen 400 m hekk måtte ho sjå seg slått med eitt hundredels sekund av australske Debbie Flintoff-King som med tida 53,17 sekundar vann gullmedaljen, medan Ljadovska fekk sølvmedaljen. Tre dagar seinare, den 1. oktober 1988, sprang ho den fyrste etappen då ho saman med Olga Nazarova, Marija Pinigina og ankerkvinne Olga Bryzjina vann gull i 4 x 400 m stafett på ny verdsrekord 3.15,1, ein rekord som er gjeldande 29 år seinare (2017). 

Ved europameisterskapen 1990 i Split vann Ljadovska ein suveren siger på 400 m hekk, differansen til sølvvinnar Anita Protti frå Sveits var på 0,74 sekund. Same dagen og nokre få timar seinare sprang ho, eit elles heilt nytt sovjetisk lag i 4 x 400 m stafett, inn til sølvmedaljar. Året etter gjorde ho unna sitt livs snøggaste langhekkløp då ho i Tokyo vann VM-gull, fem hundredels sekund framom britiske Sally Gunnell. Som i Seoul-OL 1988 sprang Ljadovskaja startetappen då dei sovjetiske kvinnene Ljudmila Dzjigalova, Olga Nazarova og Olga Bryzjina vann gull i 4 x 400 m stafett i Tokyo-VM. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona vart Ljadovskaja nummer fire på tida 54,31, same tid som bronsevinnar Janeene Vickers.

Ljadovskaja vart sovjetmeister i 400 m hekk i 1988. 1989 og 1990. Frå 1993 representerte ho i Kviterussland. Ho var kviterussisk meister i spesialøvinga i åra 1995-97.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 OL 1988 i Seoul: Sølv i 400 m hekk – 53,18 og gull i 4 x 400 m stafett (3.15,17)
 EM 1990 i Split: Gull i 400 m hekk – 53,62 og sølv i 4 x 400 m stafett
 VM 1991 i Tokyo: Gull i 400 m hekk – 53,11 og i 4 x 400 m stafett
 OL 1992 i Barcelona: Nr 4 i 400 m hekk – 54,31
 VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (54,60=nr9)
 VM 1995 i Göteborg: Utslått i semifinalane (diskvalifisert)
 OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane (54,99=nr13)

Kjelder

 

Sovjetiske sprintarar
Sovjetiske hekkeløparar
Belarusiske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Sovjetunionen
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Ramona Neubert

Ramona Neubert, fødd Göhler, () er ein tysk tidlegare mangekjempar frå Pirna i Sachsen som tevla for Aust-Tyskland. Ho vart europameister 1982 og verdsmeister 1983 i sjukamp.

Aktiv
Neubert høyrde til verdseliten i mangekamp frå ho var 20 år gammal. I sesongane frå 1981 til 1983 var ho verdseinaren i sjukamp. Ho sette to verdsrekordar i 1981, fyrst i eit uttaksstemne i Halle 24. mai med 6 670 poeng, og der etter i ein landskamp 29. juli i Kiev med 6 788 poeng. Den 20. juni 1982 forbetra ho rekorden til 6 845 poeng, før ho i september same året vart europameister i øvinga i Aten. 19. juni 1983 sette ho sin fjerde rake verdsrekord då ho oppnådde 6 935 poeng i eit stemne i Moskva. Vel to månader seinare vann ho i Helsinki gullmedaljen i sjukampen under den aller verdsmeisterskapen i friidrett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 EM 1978 i Praha: Nr 6 i femkamp – 4 381 poeng
 OL 1980 i Moskva: Nr 4 i femkamp – 4 698 poeng
 EM 1982 i Aten: Gullmedalje i sjukamp – 6 664 poeng, framom Sabine Möbius (6 594)
 VM 1983 i Helsinki:  Gullmedalje i sjukamp – 6 714 poeng, framom Sabine Möbius (6 662)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ramona Neubert» frå ,  den 18. juni 2017.  
 

Tyske mangekjemparar
Tyske lengdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
83. luftlandebrigade

83. stormlandebrigade er ei stormlandeavdeling i det russsike forsvaret underlagt Dei russiske luftlandestyrkane. Brigaden er forlagt til Ussurijsk.

Historie
Brigaden vart fyrst oppsett i 1985 i Polen som stormlandebrigade som del av stridsgruppe Nord. Brigaden fekk gardestatus i 2015.

Samansetjing av brigaden i 2014

1. stormlandebataljon
2. stormlandebataljon
3. stormlandebataljon
artilleribataljon
luftvernbataljon
panservernbatteri
etterretningskompani
dronekompani
snikskytterkompani
sambandskompani
ingeniørkompani
ABC-vernkompani
verkstadkompani
forsyningskompani
sanitetkompani
støttetropp

Referansar

Russiske luftlandebrigadar
Luftlandestyrkar i Russland
Put Your Hand in the Hand

«Put Your Hand in the Hand» er ein gospel-popsong komponert av Gene MacLellan og først spelt inn av den kanadiske songaren Anne Murray for det tredje studioalbumet hennar, Honey, Wheat and Laughter.

Han vart ein hit singel for det kanadiske bandet Ocean, som gav han ut som tittelsporet på debutalbumet sitt. Singelen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og vart den 22. mest selde singelen i 1971. Singelversjonen hadde ikkje med instrumentalpartiet mellom andre refreng og andre vers, og kuttar òg ut nokre repeteringar av refrenget.

Innhald
7" single

A1 «Put Your Hand in the Hand» – 2:52
A2 «Tear Down the Fences» – 2:53

Andre versjonar
Songen vart spelt av fleire artistar i 1970-åra, som Elvis Presley (som òg spelte MacLellan sin «Snowbird»), Randy Stonehill, Frankie Laine, Donny Hathaway, Joan Baez, Les Humphries Singers og ein tyskspråkleg versjon («Ich fand eine Hand») av Cindy & Bert. Evangelisten Garner Ted Armstrong spelte inn songen i ein episode av Hee Haw i januar 1976. Countrysongarane Sandy Posey, Lynn Anderson og Loretta Lynn og The Oak Ridge Boys spelte òg inn songen.

Den sørafrikanske songaren Ray Dylan spelte inn ein versjon til albumet sitt Goeie Ou Country - Op Aanvraag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Put Your Hand in the Hand» frå ,  den 20. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1971
Anne Murray-songar
Kanadiske popsongar
Kanadiske religiøse songar
Kristne songar
Debutsinglar frå 1971
Elvis Presley-songar
Gospelsongar
Joan Baez-songar
Songar på toppen av VG-lista
Songar skrivne av Gene MacLellan
Frankie Laine-songar
Lynn Anderson-songar
Loretta Lynn-songar
Perry Como-songar
Dottie West-songar	
Nana Mouskouri-songar
Engelbert Humperdinck-songar
James Last-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Wanda Jackson-songar
Carola Häggkvist-songar
Crystal Gayle-songar
Bert Kaempfert-songar
Follobanen

Follobanen er ei 22 kilometer dobbeltspora, elektrifisert jernbane for høgfartstog mellom Oslo sentralstasjon og Ski stasjon på Østfoldbanen, der banen vert tilkopla Østfoldbanen. Byggjearbeidet tok til i juni 2015 og banen vart opna i desember 2022, men stengt att på grunn av ein teknisk feil.  

Follobanen, som har namn etter distriktet Follo, kjem i tillegg til den sterkt trafikkerte Østfoldbanen på strekninga Oslo-Ski og er den siste strekninga inn til Oslo sentralstasjon som får fire spor. Dette vil auke kapasiteten og regulariteten på strekninga monaleg. Banen er lagt i tunnel, Blixtunnelen, på så godt som heile strekninga, utan stasjonar. Det er bygd atskilde tunnelløp for kvart av dei to spora, i motsetnad til det som har vore vanleg her i landet til no.

Bakgrunnsstoff
Bane NOR SF: Follobanen

Norske jarnbanar
Richard Sterban

Richard Anthony Sterban () er ein USA-amerikansk bass-songar som vart med i country- og gospelkvartetten The Oak Ridge Boys i 1972. Før dette turnerte Sterban med J.D. Sumner and The Stamps Quartet, som song for Elvis Presley på den tida. Sterban vart mest kjend for sin «oom-pa-pa-oom-pa-pa-mow-mow»-bassolo på Oak Ridge Boys-singelen «Elvira» i 1981 og song solo på eit utval av songane til gruppa, mellom anna ein versjon av The Righteous Brothers-songen «Dream On.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Richard Sterban» frå ,  den 21. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:
 «Richard Sterban»  The Oak Ridge Boys. 2008. Henta 30. januar 2014.

USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Musikarar frå New Jersey
The Oak Ridge Boys-medlemmar
Burning Love and Hits from His Movies, Volume 2

Burning Love and Hits From His Movies, Volume 2 er eit samlealbum av Elvis Presley. Albumet kom ut 1. november 1972 på billigetiketten til RCA, RCA Camden. Albumet består hovudsakleg av filmmusikkinnspelingar frå forskjellige Elvis-filmar i 1960-åra, i tillegg til begge sidene av hitsingelen «Burning Love» frå 1972. Dette vart rekna som uvanleg sidan RCA vanlegvis reserverte hitsinglane hans til hovudselskapet RCA Victor, og ikkje billigvarianten Camden. RCA gjorde det same ein månad seinare med samlealbumet Separate Ways, som inneheld ein hitsingel i lag med nokså ukjende filmmusikkinnspelingar. Då albumet kom ut nådde det 22. plassen på Billboard-lista. Det selde til gull den 27. mars 1992, platina den 15. juli 1999 og 2x platina den 6. januar 2004 hos RIAA.

Innhald

Medverkande
 Elvis Presley	— Gitar, vokal
 The Jordanaires — vokal (kor)
 J.D. Sumner & the Stamps — vokal (kor)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Burning Love and Hits from His Movies, Volume 2» frå ,  den 21. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:
Elvis Sings Hits from His Movies, Volume 1 - Sergent.com.au

Elvis Presley-album
Samlealbum frå 1972
RCA Records-album
RCA Camden-album
Joachim Kirst

Joachim Kirst () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Neustadt an der Orla i Thüringen som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister i tikamp både i 1969 og 1971.

Aktiv
Kirst sette personleg rekord med 7 861 poeng då han vart femtemann i tikampen under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen. Året etter forbetra han seg til heile 8 279 poeng, ny austtysk rekord. Ved friidretts-EM i Aten same året var han suveren bestemann med sine 8 041 poeng, meir enn 200 poeng framom sølvmedaljøren. Både i 1970 og 1971 var Kirst mellom dei aller beste mangekjemparane i verda, med årsbeste på høvesvis 8 131 og 8 206 poeng. Han forsvarte i august 1971 EM-tittelen i tikamp ved meisterskapen i Helsinki. Til Sommar-OL 1972 i München kom ikkje Kirst som ein av dei store favorittane, men leia likevel etter fyrste konkurransedagen. På øving nummer seks i tikampen, 110 m hekk, snubla han i den tredje hekken og fall. Dermed braut han tevlinga og la deretter opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 OL 1968 i Mexico by: Nr 5 – 7 861 poeng
 EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 8 041 poeng, framom Herbert Wessel (7 828)
 EM 1971 i Helsinki: Gullmedalje – 8 196 poeng, framom Lennart Hedmark (8 038)
 OL 1972 i München: Braut tikampen

Kjelder
 Friidrott, årgangane 1969-73. Nyhamnsläge.
 

Tyske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Folk frå Harz
Dana Zátopková

Dana Zátopková (), opphavleg Dana Ingrová, var ein tsjekkisk spydkastar frå Karviná-Fryštát som tevla for Tsjekkoslovakia. Ho vart olympisk meister i spydkast i 1952 og europameister både i 1954 og 1958. Zátopková sin personlege rekord i spydkasting er på 56,67 m.

Aktiv
 

Ingrová vart nummer sju i spydkastøvinga i London-OL 1948. Same hausten gifta ho seg med langdistanseløparen Emil Zátopek. Etter å ha vorte nummer fem ved EM 1950 vann Zátopková gullmedaljen i spydkasttevlinga under Sommar-OL 1952 i Helsinki. Med eit kast på 50,47 meter kopierte ho ektemaken Emil Zátopek som ein time i førevegen hadde vunne 5 000-meteren. To år etter Helsinki-OL vann ho nok ein gullmedalje i spydkast då friidretts-EM 1954 fann stad i Bern. 

Den 1. juli 1958 forbetra Zátopková i Praha verdsrekorden med eit kast på 55,73 meter, 25 centimeter over den gamle rekorden. Vel sju veker seinare forbetra polske Anna Pazera verdsrekorden til 57,40 m. I august månad var likevel Zátopková i ei klasse for seg med sine 56,02 m då ho forsvarte EM-tittelen på Stockholm stadion. Ho avslutta medaljehaustinga med ein sølvmedalje under sommarleikane 1960 i Roma, slått med over to meter av Elvīra Ozoliņa frå Sovjetunionen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Nr 7 – 39,94 m
EM 1950 i Brussel: Nr 5 – 41,34 m
OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje – 50,47 m, framom Aleksandra Tsjudina (50,01 m)
EM 1954 i Bern: Gullmedalje – 52,91 m, framom Virve Roolaid (49,94 m)
OL 1956 i Melbourne: Nr 4 – 49,83 m
EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje – 56,02 m, framom Birutė Zalogaitytė  (51,30 m)
OL 1960 i Roma: Sølvmedalje – 53,78, bakom Elvīra Ozoliņa (55,98 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dana Zátopková» frå ,  den 22. juni 2017.  

 

Tsjekkiske spydkastarar
Tsjekkoslovakiske spydkastarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Tsjekkoslovakia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Ellen van Langen

Ellen Gezima Maria van Langen () er ein nederlandsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oldenzaal som vart olympisk meister på 800 meter under Sommar-OL 1992.

Aktiv
Etter å ha drive med fotball og friidrett til 1986, satsa Langen på springing frå neste sesong. Ho fekk sitt nasjonale gjennombrot på 800 meter i 1989 då ho som relativt ukjend vart nederlandsk meister på distansen. Under europameisterskapen 1990 vart ho nummer fire på tida 1.57,57, to sekundar under den gamle nederlandske rekorden på 800 m. Året etter gjorde ho fleire gode løp på spesialdistansen, men lukkast ikkje å ta seg til finalen ved VM 1991 i Tokyo.

I slutten av juni 1992 forbetra Langen sin eigen nasjonale 800-meterrekord til 1.56,66 i eit stemne i Hengelo. Vel fem veker seinare, i finalen under Sommar-OL 1992 i Barcelona, gjorde ho unna sitt livs løp på 800 meter. Spurtsterk som ho var, slo ho storfavoritten frå Russland, verdsmeister Lilija Nurutdinova med eit lite halvsekund og bronsevinnar Ana Fidelia Quirot frå Cuba med godt over sekundet. Vinnartida 1.55,54 er 25 år seinare framleis nederlandsk rekord. Langens olympiske gullmedalje var den fyrste til ein nederlandsk utøvar i løpsøvingane på 44 år.

Frå 1993 til ho la opp i 1998, var Langen ofte plaga med skadar. Ho deltok korkje i VM 1993 eller EM 1994. I sitt siste store meisterskap, VM 1995 i Göteborg, kom ho i mål til ein sjetteplass på 800 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 EM 1990 i Split: Nr 4 – 1.57,57
 VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøka (2.02,02 =nr 17)
 OL 1992 i Barcelona: Gull – 1.55,54, framom Lilija Nurutdinova (1.55,99)
 VM 1995 i Göteborg: Nr 6 – 1.58,98

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ellen van Langen» frå ,  den 23. juni 2017.  
 

Nederlandske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Nederland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Nederlandske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Fiona May

Fiona Marcia May () er ein britisk-italiensk friidrettsutøvar fødd i Slough. Ho vart verdsmeister i lengdehopp både i 1995 og 2001.

Aktiv
May deltok internasjonalt for Storbritannia og England fram til 1993. I 1994 gifta ho seg med ein italiensk stavhoppar og representerte sidan Italia.

Det var som italiensk utøvar May oppnådde den store suksessen. Frå og med EM 1994 til VM 2001 plukka ho medaljar i alle dei store meisterskapane. Desse åtte sesongane vann ho to VM-gull, fire sølvmedaljar og to bronsemedaljar i olympiske leikar, verdsmeisterskap og europameisterskap. Mays personlege rekord i lengdehopp er på 7,11 m og frå EM 1998 i Budapest, der ho likevel måtte seg seg slått av tyske Heike Drechsler.

Tidvis tevla May også i tresteghopp og presterte i 1998 eit hopp på sterke 14,65 m, noko som gav henne femteplassen på årsbestelista i verda. Ho la idrettsskorne på hylla i 2005.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 6 i lengdehopp – 6,62 m
EM 1990 i Split: Nr 7 i lengdehopp – 6,77 m
VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (6,54 m =nr 19)
OL 1992 i Barcelona: Utan resultat
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (6,42 m =nr 14)
EM 1994 i Helsinki: Bronsemedalje i lengdehopp – 6,90 m
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje i lengdehopp – 6,98 m, framom Niurka Montalvo (6,86 m)
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje i lengdehopp – 7,02 m, bakom Chioma Ajunwa (7,12 m)
VM 1997 i Aten: Bronsemedalje i lengdehopp – 6,91 m
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje i lengdehopp – 7,11 m, bakom Heike Drechsler (7,16 m)
VM 1999 i Sevilla:Sølvmedalje i lengdehopp – 6,94 m, bakom Niurka Montalvo (7,06 m)
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,92 m, bakom Heike Drechsler (6,99 m)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje i lengdehopp – 7,02 m, framom Tatjana Kotova (7,01 m)
VM 2003 i Paris: Nr 9 i lengdehopp – 6,46 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fiona May» frå ,  den 24. juni 2017.  
 
 

Britiske lengdehopparar
Italienske lengdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Italienske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Italienske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Italienske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Edvard M. Edvardsen

Edvard Magnus Edvardsen () var ein norsk skomakar og politikar frå Egersund som representerte Rogaland og Arbeidarpartiet på Stortinget i over tolv år.

Edvardsen var son til ein fiskar. Sjølv gjekk han i skomakarlære frå 1925 og arbeidde som skomakar hos firma A. Haugland frå 1928 til 1965.

Frå 1934 var Edvardsen med i kommunestyret i Egersund til 1964. Åra 1945-51 var han ordførar i kommunen. Etter kommunesamanslåing var han medlem av kommunestyret i Eigersund frå 1965 til 1979, med unnatak for valperioden 1972-75. Han var styreformann 1946-49 i Egersund kommunale elektrisitetsverk og 1951-81 i Dalane Elektrisitetslag/Elektrisitetsverk. Samstundes var han 1952-81 styremedlem i Lyse Kraftverk.

I alle dei fem stortingsperiodane frå 1945 til 1965 var Edvardsen etter tur andre, tredje, fyrste og andre vararepresentant til stortinget frå Rogaland. Etter å ha møtt sporadisk som varamann til stortinget, fekk Edvardsen gjennom stortingsvalet 1965 fast plass i stortinget og vart sidan attvald i 1969 og 1973. Han var i 1965-69 medlem i Justiskomiteen og 1969-77 medlem i Sosialkomiteen. Edvardsen var landsstyremedlem i Det norske Arbeidarparti frå 1959 til -64 og vart i 1995 utnemnd til heidersmedlem i partiet.

I 1999 vart han tildelt ein medalje for sin innsats i Heimestyrkane i Milorg.

Kjelder
Stortingsbiografi
  70-årsomtale

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Folk frå Eigersund
Vita Pavlysj

Vita Pavlysj, fullt namn Viktorija Anatolivna Pavlysj, () er ein ukrainsk tidlegare kulestøytar frå Kharkiv. Ho vart europameister i øvinga i 1994 og 1998. Etter å ha vorte dopingdømd for andre gong i 2004 vart Pavlysj nekta å delta i friidrett for all framtid.

Aktiv
Pavlysj gjekk heilt til topps i EM 1994, 12 cm framom tyske Astrid Kumbernuss. Tre år seinare var rollene omsnudd under VM 1997 i Athen. Kumbernuss støytte fem cm lengre enn Pavlysj i deira respektive bestestøyt, dei to var elles i ei klasse for seg. Ved friidretts-EM 1998 i Budapest den 20. august 1998 var Pavlysj fullstendig suveren, med sitt livs lengste støyt på 21,69 meter hadde ho ein sigersmargin på nesten to meter til sølvvinnaren.

Både i 2001 og 2003 tok Pavlysj bronsen i kulestøyt i friidretts-VM. I det mellomliggjande 2002 sikra ho seg sølvmedaljen i europameisterskapen.

Doping
I 1999 mista Pavlysj gullmedaljen ho fekk tildelt i innandørs-VM, etter å ha testa positivt på det forbodne stoffet stanozolol. Ho vart samstundes nekta starte i friidrettstevlingar dei neste to åra. Nær fem år etter ho vart dopingdømd, vann ho kuleøvinga også i Innandørs-VM 2004, men vart atter ein gong hekta for bruk av dopingmiddel. Ho vart då stengd ute frå friidrett på livstid.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje – 19,61 m, framom Astrid Kumbernuss (19,43 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 17,97 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 19,30 m
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 20,66 m, bak Kumbernuss (20,71 m)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 21,69 m, framom Irina Korzjanenko (19,69 m)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 19,41 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 20,02 m, bak Korzjanenko (20,64 m)
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 20,08 m, bak Nadzeja Ostaptsjuk (20,12  m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vita Pavlysh» frå ,  den 25. juni 2017.  
 
 

Ukrainske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Ukraina
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Dopingsaker i friidrett
Folk frå Kharkiv