kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Senbere Teferi

Senbere Teferi () er ein etiopisk mellom- og langdistanseløpar som vann sølvmedaljen på 5 000 meter under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing.

Aktiv
Teferi kneip sølvmedaljen på 5 000 meter ved Friidretts-VM 2015, hårfint framom landskvinna Genzebe Dibaba. Sommaren 2016 sette Teferi personbeste på så vel 5 000 som 10 000 meter. På mila fekk ho notert 30.40,5 i juni, medan ho på 5 000 m kom i mål på tida 14.29,8 ved eit stemne i september. Både i det mellomliggjande Sommar-OL 2016 og i Friidretts-VM 2017 enda ho på femteplass på 5 000 meter. Ho forbetra den personlege rekorden til 14.23,3 i Rabat i juli 2018. 8. juni 2021 gjorde Teferi sitt livs beste løp då ho i Hengelo sprang 5 000-meteren på sterke 14.15,2. Til Sommar-OL i Tokyo i juli månad kom ho som ein av favorittane, men enda på tiandeplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa på 1500 m (4.11,4=nr 30)
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje på 5 000 m – 14.44,0, bakom Almaz Ayana (14.26,8) 
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 på 5 000 m – 14.43,7
VM 2017 i London: Nr 5 på 5 000 m – 14.47,4
VM 2019 i Doha: Nr 6 på 10 000 m – 30.44,2
OL i 2021 i Tokyo: Nr 10 på 5 000 m – 14.54,3

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Senbere Teferi» frå ,  den 13. juli 2022.  

Etiopiske langdistanseløparar
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Ittoqqortoormiit

Ittoqqortoormiit (vestgrønlandsk for ‘Store hus’, tidlegare dansk namn Scoresbysund) er ein by på Grønland.

Byen ligg i Sermersooq kommune og har 345 ibuarar (per 2020). Han ligg ved utlaupet av Kangertittivaq (Scoresby Sund), som er verdas største fjordkompleks og verdas lengste fjord. Ittoqqortoormiit er ein av dei mest isolerte byane på Grønland, og ein kan berrw nå han med helikopter eller båt i ein kort periode om sommaren.

Ittoqqortoormiit ligg på Liverpool Land, aust for Kangerterajiva (Hurry Fjord) nær utløpet av norddelen av Kangertittivaq (Scoresby Sund), som går ut i Grønlandshavet.

Byen var tidlegare del av Ittoqqortoormiit kommune i Østgrønland (Tunu) amt.

Galleri

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ittoqqortoormiit» frå ,  den 13. juli 2022.    

Byar på Grønland
Claude Piquemal

Claude Piquemal () er ein fransk tidlegare sprintar. Han vart europameister 1962 på 100 meter og vann EM-gull 1966 med Frankrike sitt mannskap i 4 x 100 meter stafett.

Aktiv
Piquemal vart fransk meister på 100 meter i 1960 og 1963. I mellomtida vann han 100-meteren ved EM 1962 på 10,4 sekund, landsmannen Jocelyn Delecour vart nummer 2. I Mellomhavsleikane 1963 sigra Piquemal på 100 meter framom Livio Berruti frå Italia. Under Sommar-OL 1964 i Tokyo nådde Piquemal semifinalen på 100 meter. I stafetten vann han og Frankrike bronse på 39,3 sekund, USA sette verdsrekord med 39,0 og Polen tok sølv.

Den 11. juni 1965 sette Piquemal fransk rekord med eit løp på 20,5, sekund i Charlety. Same sommaren presterte han livsbeste 10,33 sekund på 100 m. I Budapest-EM 1966 kom Piquemal på tredjeplass på 100 meter, slått av Wiesław Maniak frå Polen og sin eigen landsmann Roger Bambuck, alle tre fekk lik tid. Uoffisielt skilde det 0,02 sekund mellom dei fire beste i løpet. I 4 x 100 m stafett vann det franske laget, beståande av Marc Berger, Jocelyn Delecour, Claude Piquemal og Roger Bambuck, på 39,4 sekund, Sovjetunionen på sølvplass fekk notert 39,8. Under dei olympiske sommarleikane 1968 sprang Piquemal den tredje etappen for Frankrike sitt bronselag.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1960 i Roma: Utslått i kvartfinalen på 100 m (10,7=nr 19)
EM 1962 i Beograd: Gull på 100 m – 10,4, framom Jocelyn Delecour (10,4). Nr 4 i 4 x 100 m stafett
OL 1964 i Tokyo: Bronse i 4 x 100 m stafett (39,3). Utslått i semifinalen på 100 m (10,56=nr 12)
EM 1966 i Budapest: Bronse på 100 m – 10,5. Gull i 4 x 100 m stafett (39,4)
OL 1968 i Mexico-byen: Bronsemedalje i 4 x 100 m stafett (38,4)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Claude Piquemal» frå ,  den 14. juli 2022.  

Franske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Franske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Franske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Philippe Collet

Philippe Collet () er ein fransk tidlegare stavhoppar frå Nancy. Han fekk bronsemedaljen i øvinga ved europameisterskapen 1986 i Stuttgart.

Aktiv
Collet vart fransk meister i stavhopp i 1985, ein prestasjon han gjorde opp att i 1988, 1989, 1991 og 1992. Han sette personleg rekord med 5,85 meter i Paris den 22. juli 1986. Innandørs hoppa han seinare 5,92 m våren 1989 og 5,94 meter i mars 1990, begge gongane i Grenoble. Høgdepunktet i dei store meisterskapane kom då han tok bronsemedaljen i EM 1986 med 5,75, like høgt som sølvmedaljør Vassyl Bubka]. Bror til sistnemnde, Sergej Bubka vart europameister på 5,85 meter. Sidan tok Collet del i medaljestriden både ved Sommar-OL 1988, der han vart femtemann, og i EM 1990 og EM 1994, der han kom på fjerdeplass i begge høva.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 5,75 m
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa (-)
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 5,70 m
EM 1990 i Split: Nr 4 – 5,70 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 13
OL 1992 i Barcelona: Nr 7 – 5,55 m
EM 1994 i Helsinki: Nr 4 – 5,80 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Philippe Collet» frå ,  den 14. juli 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske stavhopparar
Franske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Franske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Folk frå Nancy
Murielle Ahouré

Murielle Ahouré () er ein ivoriansk friidrettsutøvar som tevla på sprintdistansane. Ho var på 2010-talet ein av verdas beste 100-meterløparar, vann to VM-sølv i 2013.

Aktiv
Ahouré tok seg til finale både på 100 m og 200 m under Sommar-OL 2012, utan å prege løpa. Sommaren 2013 presterte ho livsbeste på 200 meter med 22,24 sekund i eit stemne i Monaco. Tre-fire veker seinare vart ho dobbel sølvmedaljør i Friidretts-VM i Moskva. Fyrst kneip ho medaljen på 100 meter med ein hundredels margin til Carmelita Jeter, deretter kneip ho sølvet på 200 m, der ho og nigerianske Blessing Okagbare på bronseplass fekk lik tid. Shelly-Ann Fraser-Pryce frå Jamaica vann begge VM-finalane.

Ahouré vart afrikameister 2014 på 200 meter i Marrakech. To år seinare vart ho afrikameister på 100 m i Durban. Like før den siste meisterskapen i juni 2016 sette ho personleg rekord med 10,78 sekund ved eit stemne i Monteverde i USA. Både i London-VM 2017 og Doha-VM 2019 kom Ahouré til kort i medaljestriden på 100 meter, i London var ho 0,02 sekund for seint ute til å ta bronsemedaljen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Nr 6 på 200 m – 22,57, nr 7 på 100 m – 11,00
VM 2013 i Moskva: Sølv på 100 m – 10,93, og på 200 m – 22,32
VM 2015 i Beijing: Utslått i semifinalane på 100 m (10,98=nr 9)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane på 100 m (11,01=nr 10) og 200 m (22,59=nr 12)
VM 2017 i London: Nr 4 på 100 m – 10,98
VM 2019 i Doha: Nr 5 på 100 m – 11,02
OL i 2021 i Tokyo: Utslått i semifinalane på 100 m (11,28=nr 19)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Murielle Ahouré» frå ,  den 16. juli 2022.  

Ivorianske friidrettsutøvarar
Ivorianske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Ivorianske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Ivorianske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Abidjan
Mare Dibaba

Mare Dibaba Hurrsa () er ein etiopisk langdistanseløpar som tevla i maratonløping. Ho vart verdsmeister 2015 i maraton.

Aktiv
I januar 2012 gjorde Dibaba personbeste med 2.19.52 då ho kom på tredjeplass i Dubai maraton. Denne tida tangerte ho då ho på nyåret 2015 sigra i Xiamen maraton. Seinare same året sprang ho inn til gullmedalje på maratondistansen ved Friidretts-VM i Beijing. Under dei olympiske sommarleikane 2016 kom ho i mål til bronse, 26 sekund bakom vinnaren frå Kenya.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Nr 23 – 2.28.48
VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 2.27.35, framom Helah Kiprop (2.27.36)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje – 2.24.30

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mare Dibaba» frå ,  den 16. juli 2022.  

Etiopiske langdistanseløparar
Etiopiske maratonløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Etiopia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Melanie Paschke

Melanie Paschke () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Braunschweig som tevla på sprintdistansane. Ho vann EM-gull 1994 og VM-gull 2001 i 4 x 100 m stafett.

Aktiv
Paschke tok bronsemedaljen på 100 meter ved EM 1994. Dagar seinare vann ho og Silke Knoll, Bettina Zipp og Silke Lichtenhagen gull i 4 x 100 meter i same meisterskapen. Året etter deltok ho på det tyske mannskapet som sprang inn til stafettbronse i VM i Göteborg, etter fjerde- og sjetteplass på dei individuelle sprintdistansane 200 og 100 meter. Våren 1998 sigra Paschke på 60-meteren i hall-EM. Ved europameisterskapen same året vann ho bronsemedaljen på 200 meter og sølv i stafett.

To år etter Friidretts-VM 2001 vart Paschke verdsmeister i 4 x 100 meter stafett saman med Gaby Rockmeier, Birgit Rockmeier og Marion Wagner. I sitt siste store meisterskap, EM 2002, enda ho som nummer 5 på 100 m før ho vart sølvvinnar i den korte stafetten.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Bronse på 100 m – 11,28. Gull i 4 x 100 m stafett
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 på 200 m – 22,60. Nr 6 på 100 m – 11,10. Bronse i stafett 
OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane på 100 m (11,14=nr 10) og på 200 m (22,81=nr 12)
VM 1997 i Aten: Nr 6 på 100 m – 11,19. Utslått i kvartfinalane på 200 m (23,22). Nr 4 i stafett
EM 1998 i Budapest: Bronse på 200 m – 22,78. Nr 5 på 100 m – 11,07. Sølv i stafett
VM 2001 i Edmonton: Gull i 4 x 100 m stafett. Utslått i kvartfinalane på 100 m (11,60)
EM 2002 i München: Sølv i 4 x 100 m stafett. Nr 5 på 100 m – 11,37

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Melanie Paschke» frå ,  den 16. juli 2022.  

Tyske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tori Stødle

Tori Stødle () var ein norsk pianist og professor ved Musikkonservatoriet ved Universitetet i Tromsø.

Stødle var utdanna klaverpedagog. Ho hadde vore elev av Mary Barratt Due og Robert Riefling og hadde studert ved Juilliard School i New York i USA og ved Staatliche Hochschule für Musik i Stuttgart. I 1987 vart ho førsteamanuensis ved Nordnorsk Musikkonservatorium, der ho seinare vart professor. Stødle debuterte som konsertpianist i 1970. Ho har halde konsertar i inn- og utland, og dessutan spelt inn fleire plater.

Kong Harald V av Noreg utnemnde i 2011 Stødle til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for innsatsen hennar for norsk kulturliv.

Utgjevingar 

 Pianomusts. 2006. Arena AR 06006. Verk av norske samtidskomponister.
 Franz Schubert, Brahms. 2005. Arena Ar 05004
 Landscapes in music: Piano works, Tromsø: SoNor Music, 2000. SNMCD2000. Verk av David Monrad Johansen.
 Piano works: Berg, Bibalo, Germeten, Brahms. Victoria, 1996. ECD 19001
 Music from the top of the world, 1991. Victoria VCD 19058. Verk av Ketil Vea, Folke Strømholm, Gunnar Germeten jr., David Monrad Johansen, Arne Nordheim, Edvard Grieg

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tori Stødle» frå ,  den 16. juli 2022.

Bakgrunnsstoff

 Diskografi , rockipedia.no

Folk frå Oslo
Norske musikkprofessorar
Norske klassiske pianistar
Professorar ved UiT Noregs arktiske universitet
St. Olavs Orden
Blessing Okagbare

Blessing Oghnewresem Okagbare () er ein nigeriansk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i sprintløp og lengdehopp. Ho tok OL-bronse i lengdehopp i 2008 og sikra seg VM-sølv i øvinga fem år seinare. Okagbare fekk då også bronsemedaljen på 200 meter. Dopingdømt.

Aktiv
Okagbare vart nummer tre i lengdetevlinga under Sommar-OL 2008, andreplassen gjekk til Tatjana Lebedeva som fekk annullert sitt resultat ni år seinare. Under verdsmeisterskapen 2013 i Moskva enda Okagbare opp med sølv i lengde, 2 centimeter bakom Brittney Reese frå USA. Fem dagar seinare sprang Okagbare inn til bronse på 200 m, på same tid som sølvmedaljør Murielle Ahouré. I 2014 sigra Okagbare både på 100 m og 200 m ved samveldeleikane i Glasgow.

Okagbare sine personbeste på 100 meter og 200 m, høvesvis 10,79 og 22,04 sekund, var i si tid afrikarekordar. 100-meterstida presterte ho i 2003, same sesongen som ho sett personleg rekord med eit lengdehopp som målte 7 meter. 22,04 oppnådde ho våren 2018 i Abilene i Texas.

Doping
Under Tokyo-OL 2021 testa Okagbare positivt i doping, det kom for ein dag at ho hadde nytta seg av veksthormonar og EPO over lengre tid. Ho vart deretter stengt ute frå idrett dei neste ti åra.

Medaljar i internasjonale meisterskap
OL 2008 i Beijing: Bronsmedalje i lengdehopp – 6,91 m
VM 2013 i Moskva: Sølv i lengdehopp – 6,91 m, bronse på 200 m – 22,32

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blessing Okagbare» frå ,  den 17. juli 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Nigerianske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Sprintarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nigeria
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Dopingsaker i friidrett
VM i fotball 2022

VM i fotball 2022 var den 22. verdsmeisterskapen i fotball for menn som vart arrangert i Qatar frå 20. november til 18. desember 2022.

Stadion

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H

Sluttspelet

Åttedelsfinalar

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside 

 
Idrettstilskipingar i Qatar
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 2022
Fotball under Sommar-OL 1952

Fotballturneringa under Sommar-OL 1952 vart avvikla i tida frå 15. juli 2. august. Kampane fann stad på seks ulike stadion, to av dei i høvesvis Helsinki, dei hine i Kotka, Lahti, Tampere og Turku.

25 land deltok: Austerrike, Brasil, Bulgaria, Chile, Danmark, Egypt, Finland, Frankrike, Hellas, India, Italia, Jugoslavia, Luxemburg, Nederland, Nederlandske Antillar, Noreg, Polen, Romania, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige, Ungarn, USA, Tyrkia, Tyskland.

Noregs mannskap møtte Sverige i 1. runde og tapte 1–4. 

Ungarn vart olympisk meister etter finalesiger over Jugoslavia. Ungararane vann 2–1 over Romania i kvalifiseringsrunda, deretter slo dei Italia 3–0 i 1. runde og Tyrkia 7–1 i kvartfinalen. I semifinalen vart Sverige slått 6–0, medan finalen enda med 2–0 over Jugoslavia. Sverige tok bronseplassen etter å ha sigra 2–0 over Tyskland.

Finalen
På olympiastadion i Helsinki fekk 58 853 tilskodarar sjå den komande legenda Ferenc Puskás skåre kampens fyrste mål i det 70. minutt. Eit par minutt før sluttsignalet la Zoltán Czibor på til 2–0.

Ungarn sitt meisterlag bestod av: Gyula Grosics, Jenő Buzánszky, Gyula Lóránt, Mihály Lantos, József Bozsik, József Zakariás, Sándor Kocsis, Nándor Hidegkuti, Péter Palotás, Ferenc Puskás og Zoltán Czibor.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Football at the 1952 Summer Olympics» frå ,  den 19. juli 2022.  

Fotball i 1952
Øvingar under sommar-OL 1952
Fotball under sommar-OL
Lena Solli Reimann

Lena Solli Reimann () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Skien som tevla i hekkeløp. Perioden 1991-96 vart ho firfaldig noregsmeister i 100 meter hekk. Ho var medlem i IF Herkules, Lambertseter IF og frå 1994 SK Vidar.

Aktiv
Solli sette i 1990 personbeste i 100 meter hekk med 13,71 sekund. Året etter flytta ho bestetida til 13,68, dessutan sikra ho seg sin fyrste NM-tittel i øvinga etter eit jamnt løp med Anne Brit Skjæveland. Solli forsvarte i 1992 NM-tittelen med minst mogleg margin, 0,01 sekund, i kamp med Monica Grefstad. I 1993 forbetra ho bestetida si til 13,59 sekund. Den store framgangen kom i 1995-sesongen. Ho flytta den personlege rekorden til 13,40 i april, deretter til 13,32 og 13,26 i løpet av juni. Midt i august fekk ho notert 13,22, før ho seks dagar seinare smekka til med 13,02 under noregsmeisterskapen på Lillehammer. Den 24. mai 1996 forbetra ho den norske rekorden til 12,94 sekund då ho sigra i eit stemne i tyske Rhede. Ho fekk delta i dei olympiske leikane i Atlanta der ho tok seg vidare frå forsøket med tida 13,13. I kvartfinalen sprang ho på 13,30 og vart nr 31. Etter å ha vunne sitt fjerde NM-gull var ho plaga med skade, og la opp.

Medaljar i noregsmeisterskap
1990 i Moss: Sølv – 14,12, bakom Anne Brit Skjæveland (14,05)
1991 i Fana: Gull – 13,79, framom Anne Brit Skjæveland (13,87)
1992 i Mosjøen: Gull – 13,69, framom Monica Grefstad (13,70)
1994 på Jessheim: Sølv – 13,99, bakom Monica Grefstad (13,45)
1995 på Lillehammer: Gull – 13,02, framom Monica Grefstad (13,20)
1996 i Kristiansand: Gull – 13,14, framom Monica Grefstad (13,61)

Lena Solli gifta seg med ein sveitsar og utvandra til Sveits.

Kjelder

friidrett.no

Bakgrunnsstoff 
 

Norske hekkeløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
VM i fotball for kvinner 2015

VM i fotball for kvinner 2015 var den 7. offisielle verdsmeisterskapen i fotball for kvinner, og vart arrangert i Canada frå 6. juni til 5. juli 2015. Dette var fyrste gongen Canada arrangerte meisterskapen, og tredje gongen meisterskapen vart arrangert i Nord-Amerika. Kampane vart spelte i seks byar rundt om i Canada i fem tidssoner.

24 landslag deltok i meisterskapen. Meisterskapen var utvida frå 16 lag i 2011 til 24 lag i 2015. 

USA vart verdsmeister etter 5-2-siger over tittelforsvarar Japan den 5. juli 2015 i Vancouver. Dette var tredje gongen USA vann verdsmeisterskapen i fotball for kvinner. England vann bronsefinalen etter 1-0-siger over Tyskland. 

Verdsmeisterskapen i 2015 var den fyrste meisterskapen som hadde mållinjeteknologi. Det var også fyrste gongen at ein verdmeisterskap for menn eller kvinner vart spelt på kunstgras, der alle kampane vart spelte på kunstgras.

Arenaer

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Rangering av tredjeplass-laga

Sluttspelet

Åttedelsfinalar

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «VM i fotball 2015» frå ,  den 22. juli 2022.  

Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 2015
 
Fotballturneringar i Canada
Sport i Canada
Idrettstilskipingar i Canada
Kvinnefotball
DAX

DAX er ein aksjeindeks med dei 40 største selskapa på Frankfurt børs som stettar visse krav. Indeksen vart oppretta 1. juli 1988. Fram til 20. september 2021 var han sett saman av 30 selskap.

Verksemder 
Verksemdene som er med i indeksen per 26. februar 2023:

 adidas
 Airbus
 Allianz
 BASF
 Bayer
 Beiersdorf
 BMW
 Brenntag
 Continental
 Covestro
 Daimler Truck
 Deutsche Bank
 Deutsche Börse
 Deutsche Post
 Deutsche Telekom
 E.ON
 Fresenius Medical Care
 Fresenius
 Hannover Rück
 HeidelbergCement
 Henkel vz.
 Infineon
 Mercedes-Benz Group
 Merck
 MTU Aero Engines
 Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft
 Porsche
 Porsche Automobil vz.
 QIAGEN
 RWE
 SAP
 Sartorius vz.
 Siemens
 Siemens Energy
 Siemens Healthineers
 Symrise
 Volkswagen
 Vonovia
 Zalando

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Aksjeindeksar
Bergensdalen prosti

Bergensdalen prosti er eit tenestedistrikt i Bjørgvin bispedømme i Den norske kyrkja. Prosten har sete i Storetveit. 

Bjørgvin bispedømeråd vedtok i møte 13. juni 2016 å opprette eit nytt prosti i Bergen frå 1. oktober 2017. «Bergensdalen prosti» dekkjer nokre av sokna som tilhøyrde Bergen domprosti og Fana prosti.
		
Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja.	Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsett av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsett i prostiet. Dei fleste prestane er tilsett i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn.

Sokn 
Det er ni sokn i prostiet.
 Bønes sokn
 Fridalen sokn
 Fyllingsdalen sokn
 Landås sokn
 Løvstakksiden sokn
 Solheim kyrkje
 St Markus kyrkje
 Slettebakken sokn
 Storetveit sokn
 Sælen sokn
 Årstad sokn

Sjå òg		
 Kyrkjer i Noreg etter kommune

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 Om Bergensdalen prosti på nettstaden til Den norske kyrkja 

Prosti i Noreg
Hordaland fylke
Bjørgvin bispedømme
East Neuk Festival

East Neuk Festival er ein årleg musikkfestival som går føre seg over fem dagar rundt 1. juli i området kjent som East Neuk i Fife i Skottlandt.

Festivalen blei skipa i 2004 etter idear frå Donald og Louise MacDonald og den fyrste kunstnariske leiaren Svend McEwan-Brown.

Det blir halde konsertar på fleire ulike stader, mellom anna i kyrkjer i landsbyar som St Monans, Crail, Kilconquhar, Kilrenny og Cellardyke i tillegg til uvanlege stader som bunkeren frå den kalden krigen, den såkalla Secret Bunker i Anstruther, hagar, holer, dalar, lokale attraksjonar og The Bowhouse, eit senter for matproduksjon og promotering av Balcaskie Estate som blir gjort om til ein framsyningsstad i høve festivalen.

Musikarar og ensemble kjem saman i residensar under praktisk talt heile festivalen, og speler standar kammermusikk-repertoar i tillegg til nye bestillingsverk, samtidsverk, jazz og verdsmusikk. Historieforteljing, poesi, litteratur, utstillingar, filmar og andre kunst- og installasjonsprosjekt høyrer også til festivalen.

Musikarar og grupper som har vitja festivalen fleire gonger er mellom anna Scottish Chamber Orchestra, dirigenten og pianisten Christian Zacharias, Belcea Quartet, Pavel Haas Quartet, Castalian Quartet, Leipzig String Quartet, The Tallis Scholars og pianistane Elisabeth Leonskaja og Llŷr Williams.

Prisar 
East Neuk Festival har vunne Royal Philharmonic Society sin pris for Audience Development to gonger,  i 2007 og i 2017. I 2019 vann han Scottish Awards for New Music for prosjektet sitt Lost at Sea.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «East Neuk Festival» frå ,  den 8. august 2022.

Bakgrunnsstoff 

Musikkfestivalar i Storbritannia
Kammermusikkfestivalar
Fife
Skipingar i 2004
Festivalar i Skottland
Brett Young

Brett Young () er ein USA-amerikansk country-pop-songar, låtskrivar og gitarist frå Orange County i California. 

Han var baseball-pitcher i a college, men måtte gje seg etter ein olbogeskade, og byrja skriva songar medan han kom seg. 

Debut-EP-en hans, Brett Young, var produsert av Dann Huff, og kom ut på Republic Nashville 12. februar 2016. Hovudsingelen frå albumet, «Sleep Without You», kom ut 11. april. Han hadde ein stor hitt med den neste singelen, «In Case You Didn't Know». Han gav ut det andre albumet sitt på eit større merke, Ticket to L.A., i 2018, og det tredje, Weekends Look a Little Different These Days, i 2021.

Utgjevingar

Album
Brett Young (2012)
 On Fire (2013)
Broken Down (2013)
 Brett Young (2017)
Ticket to L.A. (2018)
 Weekends Look a Little Different These Days (2021)
 Across the Sheets (2023)

Singlar
(utval)
«Lady» (2020, førsteplass på Country Airplay-lista)
«You Didn't» (2021)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brett Young» frå ,  den 1. september 2023.

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske countrysongarar