kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Nuba i Hebron

Nuba (arabisk نوبا) er ein palestinsk landsby som ligg 11 kilometer nordvest for Hebron. Landsbyen høyrer til Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 4 336 i 2007.

Historie
Landsbyen er nemnt seint på 1300-talet i eit dokument av mamelukk-sultanatet som styrte Palestina frå Kairo, der tre landsbybuarar er kalla «ar'ru'asā (leiarane) i landsbyen Nūbā».

Osmansk tid
Nuba vart, som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517, og i skattelista frå 1596, landsbyen oppført i skattelister som ein del av i Halil nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 82 muslimske hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, vindruer og frukttre, tilfeldige inntekter, geiter og/eller bikubar.

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine  Nuba som «ein liten landsby oppå ein låg ås, med ein brunn kring 1,5 km mot aust.»

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde Nuba' 357 innbyggjarar, alle muslimar.  Dette hadde auka i folketeljinga i 1931 til 611 muslimar, i 140 hus.

I 1945 var folketalet i Nuba 760 arabarar, som eigde 22 836 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 403 mål var plantasjar og irrigert land, 10 116 for korn, medan 33 mål var utbygd (urbant) land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nuba, Hebron» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

  (p.124)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Nuba

Byar på Vestbreidda
Hebron guvernement
Sa'ir

Sa'ir (arabisk سعير, òg skrive Saeer) er ein palestinsk by i Hebron guvernement sør på Vestbreidda, 8 km nordaust for Hebron. I nærleiken ligg Beit Fajjar og al-Arroub i nord, Beit Ummar i nordvest, Halhul i vest og Beit Einun og ash-Shuyukh i sør. Daudehavet ligg like aust for kommunegrensa til Sa'ir. I 2007 hadde byen i følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå eit folketal på over 18 045.

Historie
Under Romarriket vart byen kalla Sior, som kjem frå det arameiske ordet sar eller «høgd» Det er gjort funn av bysantinsk keramikk. Palestine Exploration Fund skreiv i Survey of Western Palestine (SWP) at: «Grava til El 'Ais (Esau), sør for landsbyen, ere it kammer som er 37x20 fot, med ein Mihrab på sørveggen. Det er hengd opp eit strutse-egg i nærleiken. Det ligg òg gravholer sørvest for denne staden.»

Osmansk tid
I 1596 stod Sa'ir oppført i osmanske skattelister som ein del av Halil nahiya i Quds Liwa. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad på 72 hushaldningar. Skattar vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, geiter og/eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1860-åra, og estimerte at han hadde kring 400 innbyggjarar.  SWP skildra Sa'ir i 1883 som «ein mellomstor landsby, i ein dal omgjeve av oppdyrka mark.» Dei lokal muslimane meinte at ein maqam («grava til ein heilag person») i Sa'ir var grava til Esau, som dei kalla «Aisa.» SWP meinte at dette var feil og at grava til Esau var på det bibelske fjellet Seir.

Det britiske mandatet era
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Sa'ir eit folketal på 1 477, alle muslimar.  I folketeljinga i 1931 var folketalet i Si'ir 1 967, framleis berre muslimar, i 388 busette hus. I 1945 var folketalet i Si'ir 2 710, alle arabarar, som eigde 92 423 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 2 483 mål var plantasjar og irrigert land, 10 671 for korn, medan 76 mål var utbygd (urbant) land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, Sa'ir under Jordan sitt styre.

Etter Osloavtalen i 1993 hamna Sa'ir i «Område B» som gav Den palestinske sjølvstyresmakta (PNA) kontroll over sivile saker i byen, medan Israel heldt kontroll over tryggleiken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sa'ir» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

  
  
  s. 150-1

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Sa'eer

Byar på Vestbreidda
Hebron guvernement
Jab'a

Jab'a (arabisk الجبعة) er ein palestinsk landsby sentralt på Vestbreidda, 17 kilometer nord for Hebron og 15 kilometer sørvest for Betlehem. Han ligg tre kilometer aust for den grøne linja, i separasjonssonen, omgjeve av israelske busetjingar i Gush Etzion regional kommune og Israel si sperring på Vestbreidda. Nærliggande palestinske byar og landsbyar er Surif like ved Jaba'a, Wadi Fukin og Nahalin i nord. Han er den nordlegaste busetnaden i Hebron guvernement. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Jab'a eit folketal på kring 896 i 2007.

Historie
Jab'a er datert attende til kanaanittane. Det er òg gjort funn av bysantinsk keramikk.

I 1596 stod Jaba oppført i osmanske skattelister som ein del av Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på tre muslimske hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, oliven, og geiter eller bikubar.

I The Survey of Western Palestine (1883) vart Jeba skildra som «ein liten landsby på ein høg, smal rygg, med ein bratt dal i nord. Husa er av stein. I aust er det grotter i klippene.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Al Jaba'a eit folketal på 122, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde eit folketal på 176, framleis alle muslimar, som budde i totalt 36 hus.

I 1945 var folketalet i El Jab'a 210, alle arabarar, som eigde 5 593 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 102 mål var plantasjar og irrigert land, 1 880 vart brukt til korndyrking, medan 12 mål var utbygd (urbant) land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jab'a» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til al-Jab'a

Landsbyar på Vestbreidda
Khirbat al-Simia

Khirbat al-Simia (arabisk خربة السيميا) er ein palestinsk landsby som ligg fire kilometer nordvest for As-Samu. Landsbyen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 705 i 2006.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Khirbat al-Simia» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
    (s. 313, 378-9) 
  
 (p. 123)
  (p. 33:   Kh. Simia  counted under As-Samu)
  (p. 408)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Khirbat al-Simya

Landsbyar på Vestbreidda
Hebron guvernement
Qalqas

Qalqas eller Qilqis (arabisk قلقاس) er ein palestinsk landsby som ligg fire kilometer sør for Hebron ved Beit Hagai. Landsbyen ligg i Hebron guvernement, sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 149 i 2007.

Historie
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1863, og skildra han som «ruinane av ein stor landsby».

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine staden Khurbet Kilkis med «murar og cisterner, og graver hogde ut i berget».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qalqas» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

  

Landsbyar på Vestbreidda
Hebron guvernement
Ar-Rihiya

ar-Rihiya (arabisk ريحيا) er ein palestinsk by som ligg seks kilometer sørvest for Hebron. Byen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på over 3 949 i 2007.

Historie

Osmansk tid
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1863, som han kalla Khirbet el-Harayeh.

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine staden som ein «stor ruin med grotter og cisterner, verkar å vere ein eldgammal stad».

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde 'Al Rihiyeh 231 innbyggjarar, alle muslimar Dette auka i folketeljinga i 1931 til 243 muslimar, i 38 hus.

I 1945 var folketalet i Ar-Rihiya 330 arabarar, som eigde 2 659 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 136 mål var plantasjar og irrigert land, 1 093 for korn, medan 25 mål var utbygd (urbant) land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ar-Rihiya» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til al-Rihiya

Landsbyar på Vestbreidda
Hebron guvernement
Ash-Shuyukh

Ash-Shuyukh eller al-Shuyukh (arabisk الشيوخ) er ein palestinsk by i Hebron guvernement som ligg 6 km nordaust for byen Hebron. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Ash-Shuyukh eit folketal på over 8 811 i 2007.

Som resten av Hebron-området, er ash-Shuyukh eit jordbruksområde. Det vert hovudsakleg dyrka oliven, fiken, mandlar, linser, fersken og aprikos.

Historie

Osmansk tid
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1863, seint i osmansk tid. Han skreiv at landsbyen låg på ei høg klippe. Han hadde 200 innbyggjarar og ein liten moské tileigna "Cheikh Ibrahim el-Hedmi.»

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine han som «ein velbygd landsby i høgt lende, og synleg frå Tekua. Det står nokre få tre rundt, og grotter. Vassforsyninga kjem frå cisterner, og det ligg ei kjelde i nord.»

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde 'Al Shiukh eit folketal på 792, alle muslimar  Dette hadde auka under folketeljinga i 1931 til 925 muslimar, i 180 hus.

I 1945 var folketalet i Ash-Shuyukh 1 240 arabarar, som eigde 22 091 mål land i følgje ei offisiell landmåling.  1 713 mål var plantasjar og irrigert land, 3 365 for korn, medan 24 mål var utbygd (urbant) land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ash-Shuyukh» frå ,  den 28. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til al-Shuyukh

Landsbyar på Vestbreidda
Hebron guvernement
Gunnar Thoresen

Gunnar Nils Thoresen () var ein norsk fotballspelar frå Larvik som spelte 64 landskampar og skåra 22 landslagsmål i tida 1946-59. Han deltok i Sommar-OL 1952 i Helsinki.

Thoresen spelte all si tid på Larvik Turn, debuterte i 1937 og la opp i 1962. Han vart seriemeister i 1952/53, 1954/55 og 1955/56, i 1956 tapte Larvik Turn og Thoresen cupfinalen 1–2 mot IK Skeid. Både i 1953 og 1954 vart han toppskårar i Hovedserien. Til saman skåra han 91 mål i toppseriekampar.

Han var far til Hallvar Thoresen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gunnar Thoresen» frå ,  den 28. september 2015.  

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Fotballspelarar under sommar-OL 1952
Larvik Turn-spelarar
Folk frå Larvik
Ar-Ram

A-Ram eller al-Ramm (arabisk skrift الرّام, hebraisk skrift אל-ראם) er ein palestinsk by nordaust for Jerusalem, like utafor kommunegrensa til byen. Landsbyen er ein del av det urbane området kring Jerusalem, Atarot industrisone og Beit Hanina ligg i vest, og Neve Ya'akov ligg i sør. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde a-Ram eit folketal på 25 595 i 2006.

Historie
I krossfarar-kjelder vart Al-Ram kalla Aram, Haram, Rama, Ramatha, Ramitta, eller Ramathes.

Al-Ram var ein av 21 landsbyar som kong Godfrey gav som eit len til Den heilage grav-kyrkja

Alle innbyggjarane i landsbyen som vart nemnde i krossfararkjelder mellom 1152 og 1160 hadde namn som indikerer at dei var kristne.

Landsbyen vart nemnt kring 1161, då ein krangel om landegrenser vart avgjort.

Osmansk tid
I 1838 skreiv Edward Robinson at landsbyen var særs fattig og liten, men store steinar og spreidde søyler indikerte at han ein gong hadde vore ein viktig stad. I 1870 skreiv den franske oppdagaren Victor Guérin at landsbyen hadde kring 200 innbyggjarar.

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund landsbyen i Survey of Western Palestine, Er Ram, som «ein liten landsby, lett synleg på toppen av ein kvit ås, med oliven. Han har ein brunn i sør. [..] Husa er av stein, delvis bygd av gamle materiale».

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde Ram 208 innbyggjarar, alle muslimar. Dette auka i folketeljinga i 1931 til 262, framleis alle muslimar, i 51 hus.

I ei folketeljing i 1945 hadde Er Ram eit folketal på 350 arabarar, og eit samla landareal på 5 598 mål. 441 mål var for plantasjar og irrigert land, 2 291 for korn, medan 14 mål var utbygde område.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949 kom Al-Ram under Jordan sitt styre.

Etter seksdagarskrigen i 1967 har Al-Ram has vore under israelsk okkupasjon.

Venskapsbyar
 Zemun i Serbia
 Bondy i Frankrike

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ar-Ram» frå ,  den 29. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 
 
 

 
 
 
 
 ( s. 108, 114, 141)
 (Index: s. 491: Aram (Haram), s. 504: Rama, Ramatha )
 (Index: s. 129: Aram #74; s. 134: er Ram #74; Rama #30a; (Rame? #512)

Wilson, Charles Williams, ed. (1881, 1884): Picturesque Palestina, Sinai and Egypt. vol 1 of 4.

Bakgrunnsstoff
Velkomen til al-Ram

Byar på Vestbreidda
Jerusalem guvernement
Beit 'Anan

Beit 'Anan (arabisk skrift بيت عنان) er ein palestinsk landsby i Nordvest-Jerusalem i Jerusalem kommune. I 2010 hadde han eit folketal på 4 982. Somme innbyggjarar i Beit 'Anan har israelske ID-kort, medan andre har palestinske ID-kort.

Historie
I 1159 var Bethanam nemnt i krossfarar-kjelder i samband med at grensene mellom landsbyen og Parva Mahomeria vart sett.

I 1883 meinte Survey of Western Palestina at Beit 'Anan var den same staden som krossfararlandsbyen Beithumen, eit len for prestane i Jerusalem på 1100-talet. Men Röhricht meinte i 1887 at det var meir truleg at det var Beitunia som var Beithumen, og i 1890 var Conder heilt samd med Röhricht.

Osmansk tid
Beit 'Anan vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 28 hushaldningar, alle muslimar.

I 1863 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen og estimerte at han hadde 600 innbyggjarar, I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen som «ein liten landsby på ein flat rygg. Nær hovudvegen i vest lig ruinane etter ein khan med vatn, og kring 1,5 km i aust ligg ei kjelde.»

Det britiske mandatet
Beit 'Anan vart erobra av britiske styrkar i slaget ved Jerusalem i 1917 under felttoget deira i Palestina mot osmanarane.

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde «Bait 'Inan" eit folketal på 509, alle muslimar, og dette auka i folketeljinga i 1931 til eit folketal på 654, framleis alle muslimar, i 162 hus.

I 1945 hadde Beit I'nan eit folketal på 820, alle arabarar, med 10 105 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 015 mål var plantasjar og irrigert land, 2 471 nytta for korn, medan 63 mål vart utbygd land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Beit 'Anan under Jordan sitt styre.

Sidan seksdagarskrigen i 1967 har Beit 'Anan vore under israelsk okkupasjon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit 'Anan» frå ,  den 29. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (arabisk)
Velkomen til Bayt I'nan

Landsbyar på Vestbreidda
Jerusalem guvernement
Hizma

Hizma (arabisk حزما, hebraisk skrift חיזמה) er ein palestinsk by i Jerusalem guvernement, sju kilometer frå Gamlebyen i Jerusalem. Byen ligg i Område B og grensa til dei israelske busetjingane Neve Yaakov, Pisgat Ze'ev, Geva Binyamin og Almon. Sidan 1967 har Hizma vore okkupert av Israel. Landsbyen er avskoren frå Jerusalem av Separasjonsmuren i vest, som vart bygd i 2005 på konfiskert, palestinsk land. I 2007 hadde Hizma kring 5650 innbyggjarar. Hizma er avskoren frå Vestbreidda av ei rekkje israelske busetjingar i aust.

Historie
I tida under Det første tempelet var Hizma ein landsby for prestar i området til Benjamin-stamma. Landsbyen var kjend for å produsere steinskåler som vart nytta i tempelet. Ruinane av verkstadane som laga desse skålene er funnen i grotter kring Hizma.

Under israelske okkupasjon 
Etter Oslo-vatalen var kring 9 % av landsbyen ein del av Område B, medan resten høyrte til Område C. Israel har konfiskert tusenvis av mål frå Hizma for å byggje busetjingar, og omkøyringsvegar og Israel si sperring på Vestbreidda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hizma» frå ,  den 29. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins (1878), Volume: 1-2, 1878
 with s. 135–163: A. Socin: Alphabetischer Verzeichniss von Ortschaften des Paschalik Jerusalem (p. 155 )

Bakgrunnsstoff 
Hizma Village Profile. Applied Research Institute - Jerusalem, August 2012. On Jerusalem → community data

Byar på Vestbreidda
Jerusalem guvernement
Qalandiya

Kalandia (arabisk قلنديا, hebraisk skrift קלנדיה), òg Qalandiya, er ein palestinsk landsby på Vestbreidda, mellom Jerusalem og Ramallah, like vest for Jerusalem kommune. I 2006 budde det 1 154 innbyggjarar i landsbyen, i følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå. Kalandia er òg namnet på ein flyktningleir, oppretta av UNWRA i 1949. Han ligg like aust for Jerusalem kommune. Kalandia flyktningleir vart bygd for palestinske flyktningar frå Lydda, Ramle og Jerusalem etter den palestinske utflyttinga i 1948.

Historie
Det er funne fleire oldtidsgraver i Kalandia. Ein har òg grave ut eit bysantinsk bad og ein har funne keramikk frå den same perioden.

Under krossfarane var Kalandia ein av 21 landsbyar gjeven av kong Godfrey som eit len til prestane i Den heilage grav-kyrkja.

Kalandia vart, som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517, og i osmanske skattelister frå 1596, var landsbyen, då kalla Qalandiya, ein del av Al-Quds nahiya i Al-Quds liwa. Landsbyen eit folketal på 15 hushaldningar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, oliven, tilfeldige inntekter, bikubar og/eller geiter.

I 1863 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen, som han skildra som ei lita grend med nokre få hus med fikenplantasjar rundt.

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen som ein «liten landsby på ei høgd, omgjeve av oliven, med steinbrot i vest.»

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde Qalandieh (Qalandia) eit folketal på 144, 122 muslimar og 22 jødar. Dette hadde auka i folketeljinga i 1931 då Qalandiya hadde ein heilmuslimsk folkesetnad på 120, i 25 hus.

I 1945 var folketalet i Kalandia på 190 arabarar, og landområdet var 3 940 mål. 427 mål var for plantasjar og irrigert land, 2 202 for korn, medan seks mål var utbygde område.

Kalandia lufthamn
Fram til 1930 var Kalandia den einaste flyplassen i Palestinamandatet, sjølv om det var fleire militære flystriper. Kalandia vart nytta av viktige gjester som kom til Jerusalem. Han opna for faste flyruter i 1936. Etter seksdagarskrigen fekk han namnet Atarot lufthamn av Israel, men vart nedlagt som følgje av Israel–Palestina-konflikten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qalandiya» frå ,  den 29. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 
 
 
 

 
 
 

 (s. 137, 141, 315)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Qalandiya

Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Landsbyar på Vestbreidda
Palestinske flyktningleirar på Vestbreidda
Jerusalem guvernement
Beit Sirik

Beit Surik (arabisk skrift بيت سوريك, hebraisk skrift בית סוריכ) er ein palestinsk landsby i Jerusalem guvernement, 12 kilometer nordvest for Jerusalem nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 3 818 in 2006.

Historie
Beit Surik ligg på ein eldgammal stad på toppen av ei høgd. Ein har funne fragment av korintiske søyler, og eit mosaikkgolv, med ein inskripsjon på gresk. Ein tabula ansata vart delvis graven ut av LH Vincent i 1901.

Landsbyen vart kalla Beit Surie i krossfarartida. Han var ein av 21 landsbyar gjeven av kong Godfrey som eit len til Den heilage grav-kyrkja.

Osmansk tid
Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Jabal Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 21 hushaldningar, alle muslimar. Innbyggjarane i landsbyen betalte skatt for kveite, bygg, oliventre, vindruer, frukttre, druesirup, melasse og geiter og/eller bikubar.

I 1863 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen og noterte «ein vakker oldtidsmur», med fleire lag, danna av store steinar.

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Beit Surik som ein «liten steinlandsby på ein åstopp. I aust ligg ein flag dal med ei kjelde, sitroner og andre tre. Staden verkar gammal, og har graver hogde ut i berget nær kjelda.»

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Bait Suriq eit folketal på 352; alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 87 hus og eit samla folketal på 432, framleis alle muslimar. 

I 1945 var folketalet 480, alle arabarar, medan det samla landarealet var 6 879 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 581 for plantasjar og irrigert land, 1 827 for korn, medan 33 mål var klassifisert som utbygde område.

Etter 1948
Natt til 19. april 1948 vart landsbyen angripen av Palmach.

Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, hamna Beit Surik under Jordan sitt styre. Etter seksdagarskrigen i 1967, har Beit Surik vore under israelsk okkupasjon.

Beit Surik dannar i lag med Biddu, Beit Duqqu, Beit 'Anan, Qatanna, al Qubeida, Beit Ijza, Kharayib Umm al Lahimand og Tira «Biddu-enklaven», som ligg på vestsida av sperremuren på Vestbreidda.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Sirik» frå ,  den 29. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bayt Surik

Landsbyar på Vestbreidda
Jerusalem guvernement
Jib i Jerusalem

Al Jib eller al-Jib (arabisk الجيب, hebraisk skrift ג'יב) er ein palestinsk landsby i Jerusalem guvernement, ti kilometer nordvest for Jerusalem, i separasjonssonen på Vestbreidda. Sidan 1967 har Al Jib vore okkupert av Israel og kring 90% av området ligg i Område C, som er under full israelsk kontroll. Bydelen Al Khalayleh vart fråskild av Vestbreidda-muren. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde al-Jib eit folketal på kring 4 700 in 2006. Den moderne landsbyen er identifisert som Gibeon.

Historie

al-Jib vart identifisert som den gamle kanaanittiske byen Gibeon av Edward Robinson i 1838. Arkeologiske utgravingar leia av James Pritchard i 1956, 1957 og 1959 stadfesta dette, og det vart oppdaga 56 krukkehandtak med den semittiske inskripsjonen gb'n.

I Josvas bok vart oldtidsbyen Jib eller Gibeon skildra som «ein stor by, som ein av kongebyane», og er staden der Josva fekk sola til å stå stille (Josva 10:12).

«El-Jib» vart skildra av geografen Yâkût i 1225 med to borger tett ved kvarandre.

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund landsbyen i Survey of Western Palestine som «på enden av ein ås, 100 meter over dalen. I sør ligg ei smal slette, og det er ein open dal i aust, medan det i nord og vest er flate sletter. Åsen er derfor isolert og ei naturleg, sterk stilling. Husa dekkj den nordlege delen av åsen. Landsbyen er mellomstor, husa av stein, med eit sentralt tårn, og massiven fundament finst mellom dei moderne bygningane. I aust, nedanfor landsbyen, og ligg under toppen av ryggen, ligg ei kjelde, som kjem ut av ei grotte. Ho renn ut i restane av eit ganske stort reservoar. Det finst mange kjelder is ør og vest, og grotter på sørsida av åsen. Det vert dyrka oliven, fiken, pærer, eple, og vindruer kring landsbyen og på sletta. Det finst òg store kornåkrar lenger nede.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Jib» frå ,  den 29. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 s. 94, 95, 96, 99, 100, 164
 
 

Singer, A. (2002). Constructing Ottoman Beneficence: An Imperial Soup Kitchen in Jerusalem. Albany: State of New York Press.

Bakgrunnsstoff
Velkommen til al-Jib. PalestineRemembered
Al Jib Village Profile. The Applied Research Institute (ARIJ), August 2012

Landsbyar på Vestbreidda
Jerusalem guvernement
Stader i Bibelen
Geir Lundestad

Geir Lundestad () var ein norsk historikar og professor ved Universitetet i Oslo. Han var direktør for Det norske Nobelinstituttet frå 1990 til 2014.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 

Norske historikarar
Norske historieprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
St. Olavs Orden
Folk frå Bodø