kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Finnhamn

Finnhamn er ei øy i nordlege delen av Stockholms skjergard rett austom Ingmarsö og innanfor Husarö. Finnhamn omfattar òg øyane Store Jolpan, Vesle Jolpan og Idholmen. Øyane er populære turistmål og ein kan kome dit via Waxholmsbåt året rundt.

Namnet Finnhamn kjem seg av at finske seglskuter på veg til eller frå Stockholm via Husaröleden utnytta den naturlege hamna ved Store Jolpan.

Øya vart kjøpt av Stockholm by i 1943 og ein sommargard og ein hytteby vart anlagt for å kunne gje sommerferie til mindre velståande Stockholmsfamiliar på same måte som på til dømes Grinda. Styret av øya har i den seinare tida vorte skjøtta av Skärgårdsstiftelsen.

På Finnhamn finst i dag ein heilårsope vandreheim, som sommarstid òg driv butikken, sommargarden og hyttebyen, Idholmens gard, med økologisk landbruk og gardssalg og dessutan ei sommaropen kro.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Finnhamn» frå ,  den 5. april 2012.

Bakgrunnsstoff
Informasjon om Finnhamn
Finnhamns vandrarhem 

Stockholms skjergard
Øyar i Sverige
Truls Horvei

Truls Horvei () er ein norsk forfattar og journalist. 

Han debuterte i 1988 med diktsamlinga Havfruehestar, og har sidan gjeve ut fleire diktsamlingar og to ungdomsbøker. I tillegg har han i samarbeid med musikarar gjeve ut tre CD'ar. Saman med Roy Ole Førland har han gjeve ut albumet Haikutronics, og dei har halde konsertar og reist rundt på skular og der halde haiku- og elektronikaverkstad. I 2020 laga Scenekraft kortfilmen og poesimonologen Fars stemme med Horvei sine dikt henta frå boka med same namn. 

Horvei arbeider som kulturjournalist i Haugesunds Avis og er busett i Sagvåg på Stord.

Bibliografi

Bøker

CD-ar 
 2000 – Maria og de to andre : kjærlighetens triumf og andre besværligheter – saman med Maria Malmsten Steinkopf og Einar Steinkopf
 2002 – Fanden vet – saman med Siv Kvalsvik, Svein Ragnar Myklebust og Erik Jørgensen
 2005 – Haikutronics – saman med Roy Ole Førland 
 2011 - Moods of Horvei - saman med Roy Ole Førland (vedlegg til boka med same namn)
 2013 - Paraplyer ved havet - saman med Roy Ole Førland og band
 2015 - Søvnløs - saman med Roy Ole Førland og band

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Truls Horvei
 Digitaliserte bøker av Truls Horvei hjå Nasjonalbiblioteket
 Intervju med Truls Horvei  på nettstaden til Bergen Offentlige Biblitek
 Truls Horvei i Biblioteksøk
 Utgjevingar av Truls Horvei i Oria

Bokmålsforfattarar
Folk frå Bergen
Folk frå Stord
Forfattarar frå Hordaland
Norske journalistar
Norske lyrikarar
Norske ungdomsbokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1988
Hasslö

Hasslö er ein tettstad og ei øy i Karlskrona kommun i Blekinge län i Sverige. I 2020 hadde tettstaden 1 689 innbyggjarar.

Hasslö er ein gammal fiskarkommune med fiskehamnene Hallarna og Garpen. Det er òg eit lite, tidlegare marineverft i Garpen, no reparasjonsverkstad for mindre fartøy.

Hasslö har om lag 1 600 fastbuande, og ytterlegare 1 000 vitjande i sommarmånadane. Øya vert ofte kalla «Vesle Hawaii» på grunn av klimaet og den store badeturismen frå Sverige, Tyskland og Danmark. Hasslö har bru til fastlandet og har utvikla seg til ein pendlerforstad til Karlskrona. Likevel opplever øya fråflytting, og mange av husa er i dag sommarhus for hovudsakleg svenske hytteeigarar.

Den svenske sosialdemokratiske diktaren og agitatoren Fabian Månsson (1872-1938) var fødd og oppvaksen på Hasslö, og ein statue av han er reist i sentrum. Hasslö har eiga kyrkje og ein årleg festival, Hasslödoppet, med sirkus og konsertar av tidvis kjende svenske band.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hasslö» frå ,  den 6. april 2012.  
 

Tettstader i Blekinge län
Blekingeøyane
Knarrholmen

Knarrholmen er ei lita øy i Göteborgs skjergard i Sverige.

Bakgrunnsstoff

Göteborgs skjergard
Øyar på den svenske vestkysten
Kymmendö

Kymmendö er ei øy sør i Stockholms skjergard. Kymmendö er utgangspunkt for den fiktive øya Hemsö i August Strindberg-romanen Hemsöborna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kymmendö» frå ,  den 6. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Stockholms skjergard
Øyar i Sverige
Selaön

Selaön er ei svensk øy i innsjøen Mälaren i Strängnäs kommune i Södermanlands län. Med eit areal på 95 kvadratkilometer er Selaön den niande største øya etter areal i Sverige, og den største øya i ein innsjø. Øya har om lag 3000 innbyggjarar, og delar av tettstaden Stallarholmen ligg sør på øya. Brua ved Stallarholmen knyter Selaön til fastlandet.

Det finst fleire runesteinar på øya. Åsa gravfält frå den yngre jarnalderen består av ei rekkje gravanlegg og steinsettingar, den mest kjende er ein skipssetning kalla Åsa domaresäte. Mälsåker slott, som under andre verdskrigen var ått av den norske legasjonen i Stockholm og brukt som utdanningstad for polititroppene, er ein annan turistattraksjon på Selaön.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Selaön» frå ,  den 7. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Mälsåker slott

Øyar i Mälaren
Södermanlands län
Stockholms skjergard

Stockholms skjergard er den største skjergarden i Sverige og ein av dei største i Austersjøen, for ikkje å seie verda. Han strekkjer seg frå Stockholm og kring 60 km ut i Austersjøen. Drygt 24 000 øyar, holmar og skjer ligg utanfor kysten av Uppland og Södermanland, frå Björkö-Arholma i nord til Öja-Landsort i sør. 

År 1719 hadde heile Stockholms skjergard ein folkesetnad på 2 800 personar. Frå å ha vore heimstad for fiskarar, har Stockholms skjergard i stadig større grad vorte feriestad for velståande stockholmarar. Fast folkesetnad finst på mange av øyane, særleg Vaxholm og andre større øyar. 

På Resarö i Stockholms skjergard ligg landsbyen Ytterby, der den kjende Ytterby gruve ligg. I minerala derfrå oppdaga svenske forskarar ikkje mindre enn sju nye grunnstoff som til då var heilt ukjende. Av desse er fire kalla opp etter landsbyen Ytterby: erbium, terbium, yttrium og ytterbium. 

Landhevinga i Stockholms skjergard er kring 5 mm per. år.

Øyar 
 Blidö
 Dalarö
 Finnhamn
 Furusund
 Grinda
 Husarö
 Ingmarsö
 Ljusterö
 Möja
 Nåtarö
 Nämdö
 Ornö
 Resarö
 Rindö
 Sandhamn
 Svartsö
 Utö
 Vaxholm
 Yxlan
 Öja

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Stockholms skjærgård» frå , den 7. april 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Skärgårdsguiden 
 Skärgårdsstiftelsen 
 Stockholms skärgård
 Destination Stockholms skärgård

 
Øygrupper i Austersjøen
Riddarsporeslekta

Riddarsporeslekta (Delphinium) er ei planteslekt i soleiefamilien. Om lag 300 artar tilhøyrer slekta. Desse finn ein naturleg frå Vest-Europa aust til Sentral-Asia.

Det er ingen artar i denne slekta som veks naturleg i Noreg. Derimot er ein type nytta mykje som hageplante; spesielt kultivarar av hybriden Delphinium x elatum, hageriddarspore.

Nemninga riddarspore blir òg nytta om plantar både i slektene Consolida og Delphinium.

Alle artane er giftige.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Flora of China - Delphinium
Flora of North America - Delphinium

Slekter i soleiefamilien
Soleiefamilien
Giftige plantar
Medisinplantar
Persilleslekta

Persilleslekta (Petroselinum) er ei planteslekt med to artar i skjermplantefamilien Apiaceae. Dei veks naturleg i Vest- og Sør-Europa  og i Nord-Afrika. Dei er grøne toårige urter som ein sjeldan gong er eittårig. Planta er er heilt glatt utan hår. I løpet av det første året dannar dei ein rosett med finna eller tredobbelt finna blad og ei pælerot som blir nytta som næringslager (opplagsnæring) over vinteren. I det andre året gror det opp ein blomsterstilk som kan bli opptil 1 m høg med få blad og ein skjerm med kvite eller lilla til gul-grøne blomstrar.

Artar

Petroselinum crispum (hagepersille) frå det sørlege Europa og det nordlege Afrika (Sør-Italia, Algerie, Tunisia) er ein viktig kulinarisk urt som er mykje nytta som smakstilsetting og som grønsak.

Petroselinum segetum (kornpersille) frå det vestlege Europa (Storbritannia og Nederland sørover gjennom Frankrike til Italia, Spania og Portugal) er òg etande med lik smak, men blir ikkje dyrka i så stor grad som P. crispum. Han veks på grasenger, i hekkar og på elvebreidder. I Storbritannia er den avgrensa til låglandet i det sørlege og sentrale England (nord til Yorkshire) og til det sørlege Wales. Han blir mindre og mindre vanleg på grunn av intensivt landbruk. Den har smalare, meir lansettforma blad enn P. crispum, og blada er berre finna og ikkje tredobbelt finna.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Planteslekter
Skjermplantefamilien
Atomur

Eit atomur er ein ekstremt nøyaktig tidsmåler som bruker resonansfrekvensen til eit atom som oscillator.

Det finst fleire typar, der oscillatorar basert på cesium, hydrogen og rubidium er mest vanleg. Oscillatorar som er basert på cesiumatom skal vere dei mest nøyaktige, med ei nøysemd på ±1 sekund på éin million år. Eitt sekund er i dag definert ut i frå «kor lenge 9 192 631 770 periodar av strålinga som svarer til overgangen mellom dei to hyperfine nivåa av grunntilstanden til cesium-133 atomet ved 0 kelvin varer.» Det er dette ein måler i eit atomur.

Ifølgje relativitetsteorien er tid relativt, og avhengig av snøggleiken. Derfor vil ikkje to atomur gå likt med mindre dei flyttar seg med same snøggleik. Dette er merkbart i samband med satellittar og annan romfart.

I dag kan ein kjøpe forholdsvis billige radiostyrte ur, som ikkje må forvekslast med atomur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Atomur» frå ,  den 9. april 2012.

Bakgrunnsstoff

Klokker
Elektriske måleinstrument
Atomfysikk
Bergmynteslekta

Bergmynteslekta (Origanum) er ei planteslekt i leppeblomfamilien. Dei veks naturleg frå middelhavslanda i aust til det austlege Asia.
I denne slekta er det kring 20 artar aromatiske urter, mellom anna krydderurter som merian og bergmynte (oregano).

Origanum-artar er mat for larver av somme sommarfuglartar (Lepidoptera), derimellom Coleophora albitarsella (ein sekkmøll-art).

Artar 
I Noreg er det registrert to artar i slekta:
 Bergmynte (O. vulgare), livskraftig (LC) i raudlista 2021
 Merian (O. majorana), framandart, få einskildfunn, ikkje risikovurdert

Nokre andre artar
 O. acutidens
 O. amanum
 O. calcaratum
 O. compactum Benth.
 O. dictamnus L.
 O. laevigatum
 O. leptocladum
 O. libanoticum
 O. ×majoricum Cambess. – nesten ikkje søt merian
 O. libanoticum
 O. minutiflorum O.Schwarz & P.H.Davis
 O. onites L.
 O. rotundifolium Boiss.
 O. scabrum
 O. sipyleum
 O. syriacum L.

Art som tidlegare var plassert i Origanum 
Pogostemon benghalensis (Burm.f.) Kuntze (as O. benghalense Burm.f.)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Origanum» frå ,  den 9. april 2012.

Bakgrunnsstoff 

 Herb Society of America Fact Sheet: Oregano and Marjoram (pdf) 
Origanum dictamnus 

Leppeblomfamilien
Britiske oversjøiske territorium

Ρ (engelsk British overseas territories; tidlegare kjent som biland eller kronkoloniar) er territorium som er underlagde britisk overhøgleik utan å vera ein del av Det sameinte kongeriket Storbritannia og Nord-Irland. Britiske oversjøiske territorium må haldast fråskilde frå kroneige, som har eit anna konstitusjonelt tilhøve til Storbritannia, og protektorat, som formelt ikkje var underlagt britisk overhøgleik. Dei må heller ikkje forvekslast med Samvelde-kongerike, som er suverene statar med den britiske monarken som statssjef.

Tidlegare blei kronkoloniar administrert direkte frå tenestemenn utpeikte av den britiske regjeringa. I dag er dei fleste britiske oversjøiske territoria meir eller mindre sjølvstyrte, berre avhengig av Storbritannia når det gjeld forsvar, utanrikssaker og handel.

Oversjøiske territorium har aldri vore sett på som del av Storbritannia og har aldri vore representerte i det britiske parlamentet, med den grunngjevinga at dei er separate jurisdiksjonar. Dronning Elizabeth II er statssjef i dei oversjøiske territoria som dronning av Storbritannia, ikkje som dronning av kvart territorium. Dette til skilnad frå Samvelde-kongerika, som Canada eller Australia, der dronninga har ei uttrykkjeleg rolle i kvart kongerike som «dronning av Canada» eller «dronning av Australia».

Monarken utnemner ein guvernør for kvart territorium som handlar på vegner av han eller henne og er ansvarleg for den indre tryggleiken i territoriet, samt opptrer som ein delegat mellom territoriet og den britiske regjeringa. Guvernøren har makt til å oppløysa den lovgjevande forsamlinga i territoriet og må sanksjonera alle nye lover. Guvernøren er vanlegvis frå Storbritannia.

Nåverande oversjøiske territorium

Kjelde 

 Denne artikkelen er omsett frå «Britisk oversjøisk territorium» frå , den 9. april 2012. 
 

 
Undernasjonale område
Barkhauseneffekt

Barkhauseneffekt er ein effekt som opptrer når eit ferromagnetisk stoff, til dømes jern, endrar sin magnetiske tilstand. Dette skjer ikkje som ein kontinuerleg prosess, men ved at små område eller domene brått skiftar magnetiseringsretning. Effekten kan registrerast ved at eit jernstykke vert ført inn i ein spole som er kopla til ein høgtalar gjennom ein forsterkar. Når ein flyttar ein magnet i nærleiken av jernet i spolen, kan ein knitrande lyd høyrast i høgtalaren. Dette skuldast induksjonsstøyt i spolen kvar gong eit domene endrar sin magnetiske tilstand.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Magnetiske fordelingar
Lysterbåt

Lysterbåt eller Lystring er fellesnemnar for båtar som har likskap med listerbåten. På slutten av 1800-talet vart det på Vestlandet utvikla bruksbåtar som bygde på konstruksjonen til listerbåten. I Hardanger og Nordmøre gjekk ein vekk frå hogde halsar. På Sunnmøre gjekk ein vekk frå snedbygging, og bygde med heile bordgangar. I Hardanger bygde ein hardingar. På Sunnmøre bygde ein møringar. Frå Nordmøre og nordover brukte ein nemninga lystring på båtane som var inspirert av listerbåten. Dei første båtane av den nye typen var likare gamlebåtane enn dei som vart bygde seinare.

Lystringane vart rigga med lyster-rigg, som oftast gaffelrigg.

Kjelder 
 Gunnar Eldjarn og Jon Godal: Åfjordbåten og Nordlandsbåten  Bind 4.ISBN 82-992217-1-4
 Bygging av en Nordmørslystring 

Norske båttypar
Tsjekkia i Eurovision Song Contest

Tsjekkia debuterte i Eurovision Song Contest i 2007 og har delteke elleve gongar. Tsjekkia er blant landa med dei dårlegaste resultata i tevlinga; berre tre gongar har Tsjekkia kvalifisert seg til finalen. Tsjekkia har òg komme sist i semifinalen to gongar. Den beste plasseringa til Tsjekkia i Eurovision Song Contest er ein sjetteplass frå 2018.

Historikk 
Tsjekkia debuterte i Eurovision Song Contest i 2007, som det siste av dei sentraleuropeiske landa; nabolanda Polen og Slovakia debuterte allereie i 1994. Det er den tsjekkiske allmennkringkastaren Česká televize (ČT) som sender tevlinga i Tsjekkia, og som vel artist og song som skal representere Tsjekkia i Eurovision Song Contest. I debuten fekk Tsjekkia den verst tenkelege starten, då gruppa Kabát kom heilt sist i semifinalen med songen «Malá dáma». Året etter kom Tsjekkia nest sist i sin semifinale, og i 2009 kom Tsjekkia heilt sist i semifinalen utan eit einaste poeng. Dei elendige resultata gjorde at Tsjekkia trakk seg frå Eurovision Song Contest i 2010 og skulda på liten interesse blant tsjekkarane og låge sjåartal.

Returen 
Fråværet varte i fem år, og i 2015 var Tsjekkia tilbake igjen i Eurovision Song Contest. Artistane 
Marta Jandová og Václav Noid Bárta vart valde internt av ČT til å representere landet med songen «Hope Never Dies». Heller ikkje denne gongen klarte Tsjekkia å kvalifisere seg til finalen, men songen vart nummer 13 i semifinalen med 33 poeng - langt betre enn tidlegare resultat.

I 2016 lukkast det omsider Tsjekkia å kvalifisere seg til finalen med Gabriela Gunčíková og songen «I Stand». Men deira fyrste finaledeltaking vart lite suksessrikt: «I Stand» fekk ikkje eit einaste poeng i telefonavrøystinga, og juryane gav songen 41 poeng. Det førte til at Tsjekkia kom nest sist i finalen med 41 poeng. 

I 2018 klarte Tsjekkia å kvalifisere seg til finalen for andre gong. På førehand hadde det tsjekkiske bidraget vore blant favorittane til å vinne Eurovision Song Contest, og Mikolas Josef og songen «Lie to Me» kvalifiserte seg til finalen og endte til slutt på ein sjetteplass – det klart beste resultatet til Tsjekkia til no. Også i 2019 lukkast Tsjekkia å kvalifisere seg til finalen med Lake Malawi og songen «Friend of a Friend».

Bidraga

Galleri

Røystehistorikk

Finalane

Semifinale

Referansar

Kjelder
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Tsjekkia i Eurovision Song Contest
Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen «Tsjekkia i Eurovision Song Contest» frå ,  den 4. oktober 2020.  
 

 
Land i Eurovision Song Contest
Allium aflatunense

Allium aflatunense er ei plante i laukslekta i påskeliljefamilien som høyrer naturleg heime i Sentral-Asia. Arten er ei vanleg hageplante.

Skildring

A. aflatunense er ei 80-90 cm høg fleirårig laukplante med basale, smale løkkeforma blad, og hole, blomsterstandstenglar med svake ribber. Blomsterhovuda er tette, kuleforma skjermar, om lag 10 cm i diameter, danna av mange stjerneforma purpurlilla blomstrar. Blomstringa er i mai og juni, medan frøa mognar i august. Ho blir vanlegvis seld som lauk. 

A. aflatunense er ofte forveksla med A. hollandicum, og det syner seg at dei plantene som har gått under namnet kirgislauk i Noreg, skal reknast til A. hollandicum.

Dyrking
A. aflatunense er generelt ei hardfør plante (USDA-sone 4–8). Planta er eigna som skorne blomstrar. Ho trivst best i alkalisk jord, men ho kan òg klare seg i dårleg jord. Likeeins kan ho klare seg i delvis skugge, men trivst best i fullt solljos.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 ces.ncsu.edu 
 Hortipedia
 tulipworld.com

Litteratur 
 Hessayon, D.G. The Bulb Expert. Transworld Publishers Ltd. London, 1999.
 Rosella Rossi. 1990. Guía de Bulbos. Grijalbo. Barcelona
 Phillips, R. & Rix, M. 1989. Bulbs. Pan Books Ltd.
 Taylor, P. 1996. Gardening with Bulbs. Pavillion Books Ltd., London.
 Hartmann, H. & Kester, D. 1987. Propagación de plantas, principios y prácticas. Compañía Editorial Continental S.A., México. ISBN 968-26-0789-2

Hageplantar
Laukslekta
Leucocoryne

Leucocoryne (engelsk Glory-of-the-sun) er ei slekt av fleirårige laukplantar i familien Amaryllidaceae, underfamilie Allioideae. Det er tolv artar, alle heimehøyrande i  Chile. Blada hos alle artane er lange og smale og har ei laukliknande lukt. Dei blå, kvite eller lila blomstane dannar ein skjerm. 

Nokre artar blir dyrka i hagar som prydplanter.

Utvalde artar
 Leucocoryne alliacea Lindl.
 Leucocoryne ixioides (Hook.) Lindl.
 Leucocoryne odorata Lindl.
 Leucocoryne purpurea Gay.

Referensar

Påskeliljefamilien
Planteslekter
Tromsø mållag

Tromsø mållag er eit lokallag av Noregs Mållag i Tromsø. Laget inngår i Troms og Finnmark mållag.

Tromsø og omland mållag blei stifta i 22. mai 1954. Etter kommunesamanslåingane endra laget namnet sitt til Tromsø mållag i 1964.

Laget hadde 122 medlemmar i 2021. 

Styret for 2022:

 Gunnhild Skjold, leiar
 Åse Mette Johansen (kasserar)
 Askild Gjerstad
 Mariann Løkse
 Jo Are Vik
 Marit Falkenstein (vara)
 Trude Fonneland (vara)

Tidlegare mållag i Tromsø 
Det første mållaget vi høyrer om i Tromsø, er Mållaget Heimhug ved Tromsø Seminarium, som blei skipa 17. april i 1898.

16. juli 1899 blei Nordmannalaget skipa i Tromsø som eit fylkeslag for landsdelen, men laget sovna innetter kort tid.

Trumsøy maallag (1899) 
13. desember 1899 blei det skipa eit Trumsøy maallag, men dette høyrer vi heller ikkje meir til.

Troms mållag (1927-1936)
"Troms mållag" blei skipa 22. november 1927 som eit lag for Tromsø og omegn. Forsøksleiar Karl Fjærvoll blei valt til formann, og med seg i styret fekk han borgarmeister Eidem, postfullmektig Strømme, lektor Riksheim og overlærar Elsås. Laget hadde årsmøte i 1932 og 1933, og lagsmøte både i 1933 og 1936. I 1033 hadde laget 18 medlemmar; leiar då var overlærar Hans Elsås frå Tromsø lærarskole.

Andre mållag i Tromsø-området
Mange målfolk var medlemmar i Bondeungdomslaget i Tromsø som blei skipa i 1914, og som gav stønad til mange norskdoms-tiltak.

Det har også vore fleire lokale mållag i området rundt Tromsø:
 Mållaget "Trollvasstind", Svensby i Ullsfjord, skipa i 1917, gjekk etter kort tid til å bli ungdomslag.
 Mållaget "Solleia", Buvika på Kvaløya, skipa i 1919, og i drift ut 1930-talet.
 Straumsbukta mållag skipa i 1931 og lagt ned før 1940.
 Hillesøy mållag, skipa i 1936.

Leiarar i Tromsø mållag (frå 1954) 
 Karl Fjærvoll 1954–1956
 Erling Løkse 1957–1958
 Ottar Prestbakmo 1959–1960
 Lars Berg 1961–1963
 Karl Fjærvoll 1964 
 Vilhjelm Riksheim 1965–1966
 Erling Løkse 1967–1968
 Dagny Sollie 1969
 Ottar Prestbakmo 1970–1971
 Olav Aasegg 1972–1973
 Bjørnar Østgård 1974–1975
 Tove Bull 1976–1977
 Svein Otto Presthus 1978
 Herolv Olsen 1979–1980
 Bjørnar Østgård 1981–1982
 Liv Ingebrigtsen 1983–1984
 Erling Løkse 1985–1986
 Reidun Mellem 1987–1988
 Eirik Liland 1989
 Aud-Kirsti Pedersen 1990–1991
 Wenche Øvergaard 1992–1993
 Ola Melby 1994
 Bjørnar Østgård 1995–2001
 Vigdis Tverberg 2002–2003
 Styret (ingen leiar) 2004–2006
 Sigrun Høgetveit Berg 2007–2009
 Inger Johanne Sæterbakk 2010
 Øystein A. Vangsnes 2011–2012
 Styret (ingen leiar) 2013–2016
 Sæmund Stokstad 2016–2017
 Olaug Husabø 2017–2021
 Styret (ingen leiar) 2021–2022
 Gunnhild Skjold 2022–

Referansar

Bakgrunnsstoff 
"Mållaget Heimhug 1898-1923. Festskrift" nb.no
Roger Lockertsen: "Nordnorsk målreising 1848-1945", side 247-277 i Bull og Jetne: "Nordnorsk : språkarv og språkforhold i Nord-Noreg" Samlaget 1982. nb.no
Avisene "Tromsø", "Nordlys" og "Den 17de Mai", på nb.no 
Fakta om Tromsø mållag 
Oversyn over lagssoga skrive av Bjørnar Østgård til 50-årsjubileet i 2004

Noregs Mållag
Skipingar i 1954
Tromsø kommune
Nordnorske mållag
Nynorsk i Nord-Noreg
Balsfjord Mållag

Balsfjord mållag er er eit lokallag i Noregs Mållag og eit av laga i Troms og Finnmark mållag.

Laget blei skipa 11. juni 1977, men laget var berre i aktivt arbeid eit par år.

Laget blei oppattskipa 16. november 1991.

Det var 18 medlemmar i laget i 2020. I 2023 var Ingrid Russøy leiar.

Lagsarbeid
Balsfjord mållag har i fleire år arrangert diktkonkurranse for elevar i skolane i Balsfjord.

Mållaget har sia 1995 arrangert ein årleg kulturkveld om hausten, ofte med forfattarbesøk.

I 2017 markerte laget 40-årsjubileet sitt.

Nynorsk i skolen
I 1984 starta 11 elevar i første klasse med nynorsk som hovudmål ved Storsteinnes skole.  Nye parallellklassar starta i 1987, 1988, 1989, og 2003. I alt har det vore seks nynorskklassar ved Storsteinnes skole. Den første klassen hadde nynorsk i alle ni skoleåra. Dei andre klassane hadde nynorsk gjennom heile barneskolen, men det er uvisst om nokon av elevane heldt fram med nynorsk i ungdomsskolen.

Leiarar
 1977-: Rolf Einar Engstad
 1991-2002: Kjell-Arnt Labukt
 2003-d.d: Ingrid Russøy (2003-)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Aviser, tidsskrift og bøker på Nasjonalbibioteket, søkeord Balsfjord mållag
 Balsfjord Mållag 40 år. Språk i nord (blogg):Balsfjord mållag 40 år 

Nordnorske mållag
Nynorsk i Nord-Noreg
Balsfjord kommune
Skipingar i 1977