kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Mangereflugeskvett

Mangereflugeskvett (Petroica traversi) er ein sterkt truga sporvefugl i flugeskvettfamilien med leveområde avgrensa til Chathamøyane utanfor austkysten av New Zealand. Han er nært nærskyld stripeflugeskvett ( P. australis). I motsetnad til slektningane på fastlandet, er flygeevna noko redusert. Evolusjon i fråvære av rovdyr gjort han sårbar for introduserte artar som kattar og rotter, og han vart utrydda på hovudøya i Chathamøyane før 1871. Det norske artsnamnet reflekterer at arten overlevde på Little Mangere Island til 1938 før vernetiltak kom i gang. I 2011 var det trudd å eksistere 260 individ av arten, dei fleste på Rangatira-øya.


Skildring 

Mangereflugeskvetten er ein liten, sporvestor fugl på ca. 15 cm med kroppsvekt på 22 til 25 gram. Hannfuglar er vanlegvis noko tyngre enn hoer. Fjørdrakta er brunsvart mest over det heile, og han har eit svart nebb og lange, brunsvarte bein med lysare føter. Auga er mørkebrune.

Songen åt hannar er ei enkel strofe av 5 til 7 tonar. Ropet hans er ein einaste høgfrekvent tone.

Mangereflugeskvettar er territoriale slik at hannfuglar patruljerer og forsvarer områda sine. Hoer er kjente for å jage vekk andre hoer. Vanlegvis held para saman frå år til år.

Habitata deira ligg lågt i krattskog. Dei føretrekker flate område av skogen med lag av nedfall. Det er komplette insektetarar, og finn føda på skogbotnen og på låge greiner. Mangereflugeskvettar beitar insekt blant nedfall av blad på bakken kor dei tar larver, kakerlakkar, kongroer, wetaer og biller.  Dei gjer korte flygingar frå grein til grein, men flyg ikkje over lange strekk.

Mangereflugeskvettar vil vanlegvis byrje å hekke når dei er to år. Hekkinga føregår mest vanleg i hòle tre og i rotne stubbar. Hoa byggjer to til tre reir, men berre eit blir fullført. Egglegginga skjer til vanleg i oktober og november. Hoa rugar egga, og kvart kull er typisk berre to egg. Begge foreldra matar ungane.

Forventa levetid er ca. fire år. Eit kjent individ blei meir enn 12 år gamalt.

Arten er enno truga, men det er pågåande restaurering av habitat, og utrydding av introduserte rovdyr blir gjennomført.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chatham Robin» frå ,  den 5. oktober 2013.  
  
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2013) Species factsheet: Petroica traversi. Henta frå http://www.birdlife.org den 5. oktober 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Flugeskvettfamilien
Fuglar endemiske for New Zealand
Kvitpannegerygone

Kvitpannegerygone (Gerygone albofrontata) er ein liten sporvefugl i tornsmettfamilien, endemisk for Chathamøyane utanfor austkysten av New Zealand. Han liknar gerygone på Nordøya og Sørøya, men kvitpannegerygonar har lengre nebb og brunare fjørdrakt. 


Skildring 
Denne arten måler ca. 12 centimeter i kroppslengd og har kroppssvekt på 8,5 til 10 gram, hannfuglar er tyngst. Hannar har mørke felt på venger og hale, eit markert kvitt augebryn som går rundt panna, og har framtredande kvit hals, bryst og underside. Hoer er gråare på underside og bryst og manglar det kvite partiet i panna.

Kvitpannegerygonar lever i skog og krattskog på mange av dei sørlege Chathamøyane inkludert Pitt Island, og på den skogkledde sørlege delen av hovudøya. Detter er ein insektetande art, det meste av føda plukkar dei frå bladverk og sprekker i trestammar og greiner. Dei beitar òg insekt blant nedfall av blad på bakken. Blant byttedyra inngår larver, fluger, kongroer og biller.

Dei bygg overbygde, hengjande reir med sideinngang på tre cm i tverrsnitt, kring seks meter over bakken eller lågare. Eit kull er på typisk tre kvite egg som hoa rugar i 20 dagar. Etter det tar det ca. 20 dagar til ungane er flygedyktige, og foreldra kan  fôre dei opptil 24 dagar etter at dei forlét reiret. Unge fuglar startar hekking når dei er to år, og kvitpannegerygonar kan nå ein levealder på opptil sju år.

Arten har status som livskraftig, om fuglane finst over store område er dei ikkje vanlege nokon stader. Storleiken på populasjonen er ikkje talfesta, men er trudd å vere minkande.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2013) Species factsheet: Gerygone albofrontata . Henta frå http://www.birdlife.org den 6. oktober 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tornsmettfamilien
Fuglar endemiske for New Zealand
Fjærelo

Fjærelo (Thinornis novaeseelandiae), maori: 'tuturuatu', er ein liten vadefugl i lofamilien, og er endemisk for Chathamøyane, New Zealand. Arten er truga, estimat for gjenlevande individ per 2009 er 250 til 330. 


Skildring
Dette er ei tettbygd lo på 20 cm i kroppslengd, og ho veg ca. 60 gram. Ho har kvit underside og brun overside. Hannar har ei svart maske frå panne og strupe, over auga og bak til nakken med kvit ring over og ei brun krope på toppen.

Fjæreloa hekkar på to mindre øyar ved Pitt Island i Chathamøyane, dei er standfuglar som streifar i liten grad til næraste øyar som Pitt Island. Arten har tidlegare levd både på Nordøya og Sørøya, men blei utrydda før 1871. Det føregår arbeid med å gjeninnføre arten på predatorfrie øyar ved hovudøyane og på fleire øyar i Chathamøyane.

Arten er territorial i hekkesesongen, men fjæreloer kan samlast i små flokkar for beiting elles. Føda er allsidig og inkluderer krepsdyr, edderkoppar, blautdyr som muslingar og insekt.

Fjæreloa treng skjul for reiret under tett vegetasjon, under stein eller bergoverheng ved sjøkanten. Hekketida er frå oktober til januar. Storleiken på kullet er typisk tre egg som treng 28 dagar til klekking. Ungane er flygedyktige etter 36 til 55 dagar. Vanlegvis er fuglane tre år når dei startar første hekkesesongen og dei kan nå ein alder på over 20 år.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2013) Species factsheet: Thinornis novaeseelandiae. Henta frå http://www.birdlife.org den 6. oktober 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Lofamilien
Fuglar endemiske for New Zealand
Chathamparakitt

Chathamparakitt (Cyanoramphus forbesi) er ein papegøyefugl i parakittfamilien Psittaculidae.

Chathamparakittar eig habitat i krattskog på hovudøya og Pitt Island på Chathamøyane, utanfor austkysten av New Zealand. På grunn av jakt, innføring av huskattar og habitatøydelegging, blei populasjonen redusert til 100 individ på den minste av Mangereøyane i 1938, men på grunn av skogplanting på Mangere Island har bestanden vakse til hundrevis. Men arten er framleis avgrensa til dei to øyane i Mangere Islands.

Chathamparakittar et hovudsakleg virvellause dyr, men dei er òg kjente for å ete blomar, frø og blad.

Arten har status som sterkt truga, storleiken på populasjonen er talfesta til 800 til 1000 individ totalt, og er rekna som stabil.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chatham Islands Parakeet» frå ,  den 6. oktober 2013.  
  
BirdLife International (2013) Species factsheet: Cyanoramphus forbesi . Henta frå http://www.birdlife.org den 6. oktober 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar endemiske for New Zealand
All We Know Is Falling

All We Know Is Falling er debutalbumet til det amerikanske rockebandet Paramore. Albumet blei utgjeve i USA den 26. juli 2005, og 24. april 2006 i Storbritannia. Det blei spelt inn på berre tre veker. I september 2005 kom det ut ein japansk spesialversjon av albumet, som inneheldt ein ekstrasong; «Oh, Star». Bassisten i Paramore, Jeremy Davis, speler berre bass på songen «Here We Go Again».

Per juli 2010 hadde albumet selt til saman rundt 528 000 eksemplar i USA, men før Riot! kom ut, hadde albumet berre selt 50 000 eksemplar. 26. mai 2009 kom det ut ei deluxeutgåve av albumet utgitt eksklusivt på iTunes med to live-låtar og tre musikkvideoar.

Sporliste
 «All We Know» – 3:13
 «Pressure» – 3:05
 «Emergency» – 4:00
 «Brighter» – 3:43
 «Here We Go Again» – 3:46
 «Never Let This Go» – 3:40
 «Whoa» – 3:21
 «Conspiracy» – 3:42
 «Franklin» – 3:18
 «My Heart» – 3:59
Japansk bonusspor
 «Oh, Star»  – 3:50

Personell
Hayley Williams – Vokal
Josh Farro – Gitar, vokal
Zac Farro – Trommer
Jeremy Davis – Bassgitar
Jason Bynum – Rytmegitar (slutta i bandet i 2005.)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «All We Know Is Falling» frå , og «All We Know Is Falling» frå  den 12. oktober 2013.  
 

Debutalbum frå 2005
Paramore-album
Rockealbum
Musikkalbum frå 2005
Universitetet i Tübingen

Universitetet i Tübingen (Universitas Eberhardina Carolina) er eit universitet i Tübingen i Baden-Württemberg. Det har over 27 000 studentar og 10 000 vitskapeleg fast tilsette. 

Universitetet vart grunnlagt 1477 av hertug Eberhard V.

Folk tilknytte universitetet 

 Hans Bethe
 Karl Ferdinand Braun
 Philipp Melanchthon
 Horst Köhler

Bakgrunnsstoff 

 

Universitet i Tyskland
Tübingen
Skipingar i 1477
Tyskland i 1477
Karianne O. Tung

Karianne Oldernes Tung () er ein politikar frå Rissa i Sør-Trøndelag. Ho er digitaliserings- og forvaltningsminister i regjeringa Støre frå og med oktober 2023.

Karriere
Tung har vore medlem av kommunestyret i Rissa sidan 2007 og av fylkestinget i Sør-Trøndelag sidan 2011. Deretter var ho stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i Sør-Trøndelag fylke frå 2013 til 2017.

Kjelder

 

Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Folk frå Rissa
Bart van der Leck

Bart Anthony van der Leck () var ein nederlandsk målar, designar og keramikar, fødd i Utrecht.

Liv og gjerning
Etter å ha vorte utdanna til glasmålar, studerte Leck på Rijksschool voor Kunstnijheid. Frå 1900 til -04 studerte han vidare ved Rijksakademie van beeldende kunsten i Amsterdam. Dei arbeida han laga i tida etter hundreårsskiftet syner påverknad frå impresjonismen.

I 1917 danna Leck, saman med Piet Mondrian, Theo van Doesburg og andre, grupperinga de Stijl. Saman med dei andre kunstnaranr utvikla han meir og meir abstrakte former. Allereie året før, 1916, hadde Leck drastisk redusert bruken av primærfargar i verka sine.

Leck var ein banebrytar for arbeid i geometriske former og reine fargar. Han hadde såleis ein avgjerande innverknad på den karakteristiske estetikken til De Stijl. Likevel braut han ut av gruppa, for å gå sine eigne vegar. Og i motsetnad til Mondrian løyste Leck seg aldri heilt frå realismen, noko som er berrsynt i mellom anna hans keramiske arbeid.

Han døydde i Blaricum i Nord-Holland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bart van der Leck» frå ,  den 16. oktober 2013.  

Nederlandske målarar
Abstrakte målarar
De Stijl
CR Flamengo

Clube de Regatas do Flamengo er ein brasiliansk fotballklubb, frå Rio de Janeiro, stifta 15. november 1895.

Meisterskap 
 Intercontinental Cup: (1) 1981
 Libertadores Cup: (3) 1981, 2019, 2022
 Ligameister (8) : 1980, 1982, 1983, 1987, 1992, 2009, 2019, 2020
 Brasil-cupen (4): 1990, 2006, 2013, 2022

Kjende spelarar som har spelt for klubben 
 Zico 
 Romário 
 Bebeto 
 Ronaldinho Gaúcho

Bakgrunnsstoff 
 

Brasilianske fotballag
Rio de Janeiro
Skipingar i 1895
Fotball i Brasil
Holmenkollen kapell

Holmenkollen kapell i Oslo kommune vart oppført i 1996 etter at det opphavlege kapellet frå 1903 vart påtent og brann ned i 1992.

Kapellet frå 1903 vart teikna av Holger Sinding-Larsen. Dagens kapell er teikna av Arne Sødal for å likne mest mogleg på det gamle, som var inspirert av stavkyrkjearkitektur.

Bakgrunnsstoff
 
 
 Ris kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Holmenkollen kapell
 

Kyrkjer i Oslo
Kulturminne i Oslo
Kyrkjer i Vestre Aker prosti
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Norske kyrkjer frå 1996
Kyrkjebrannar i Noreg
Ris kyrkje

Ris kyrkje er ei langkyrkje frå 1932 i Oslo kommune. Strukturen består av betong forblenda med teglstein, og kyrkja har eit asymmetrisk plassert tårn.

Det er urnelund ved kyrkja.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Ris kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Ris kyrkje

Fotnotar

Kyrkjer i Oslo
Kulturminne i Oslo
Kyrkjer i Vestre Aker prosti
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Norske kyrkjer frå 1932
Grefsen kyrkje

Grefsen kyrkje er ei langkyrkje i Oslo kommune som vart innvigd rett før krigen, den 3. mars 1940. Den funkisprega kyrkja er oppført i teglstein som er slemma og kalkmalt utvendig.

Mykje av interiøret stammar frå tida då kyrkja blei oppført. Mellom våpenhuset og kyrkjerommet er det ein glasveg med stjerneforma glasmåleri. Dei er utforma av Bernhard Greve og viser scener frå Det gamle testamentet. I 1967-68 blei koret noko endra av arkitekt Rolf Tønsager, og ein fekk ny preikestol og altar. Det blei også sett inn eit abstrakt glasmåleri av Oddmund Kristiansen i dalleglas og betong.

Kyrkjegarden på naboeigedomen vart teken i bruk før kyrkja vart oppført. Dette er ein av dei største kyrkjegardane i Oslo, og det står eit gravkapell frå 1904, teikna av Harald Bødtker, heilt i vest. 64 tyske krigsgraver vart flytta herfrå til Alfaset gravlund i 1953.

Kjelder

 Kyrkjesøk – Grefsen kyrkje

Bakgrunnsstoff
 Grefsen kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Grefsen kyrkje 
 Gravferdsetaten i Oslo kommune om Grefsen kyrkjegard (sjå òg PDF-kart
 Lokalhistoriewiki om Grefsen kyrkjegard
 

Litteratur
 
 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Vestre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1940
Kulturminne i Oslo
Iladalen kyrkje

Iladalen kyrkje er ei langkyrkje frå 1941 i Oslo kommune, teikna av Ragnar Nilsen. Ho vart kalla Iladalen småkyrkje i byrjinga. Kyrkja er funkisprega og kan seiast å vere ei slags tidleg arbeidskyrkje.

I 2004 fekk kyrkja eit sidealtar utforma av bilethoggaren Christine Aspelund med tittelen Redemptor gentium.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Iladalen kyrkjelyd 
 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Nordre Aker prosti
Kulturminne i Oslo
Norske kyrkjer frå 1941
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Sagene kyrkje

Sagene kyrkje er ei kyrkje frå 1891 i Oslo kommune. Kyrkja har krossform, men er møblert som ei langkyrkje.

Kyrkja vart gjenomgripande restaurert ved Bjarne Hvoslef og P.D. Hofflund i 1956. I 2005 til 2010 var ho stengd på grunn av omfattande angrep av hussopp.

Det er ikkje kyrkjegard på staden, men Nordre gravlund er nokre hundre meter frå kyrkja.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Sagene kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Sagene kyrkje 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Nordre Aker prosti
Kulturminne i Oslo
Norske kyrkjer frå 1891
Stovner kyrkje

Stovner kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1979, på Stovner i Oslo. Martin Fossum gav tomt til kyrkja allereie i 1951, og soknet vart utskilt i 1972.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Høybråten, Fossum og Stovner kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Stovner kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Kulturminne i Oslo
Norske kyrkjer frå 1979
Høybråten kyrkje

Høybråten kyrkje er ei langkyrkje frå 1932 i Oslo kommune. Opphavleg var dette eit gravkapell på ein kyrkjegard som vart teken i bruk i 1929. Seinare var det ei ombygging, og i 1966 fekk kyrkja status som soknekyrkje.

Kyrkjegarden er blant dei større i byen og vert nytta av ei rekkje sokn i Groruddalen. I 2012 vedtok bispedømmerådet å slå Høybråten sokn saman med Fossum og Stovner.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 
 
 Høybråten, Fossum og Stovner kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Høybråten kirke 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Kulturminne i Oslo
Norske kyrkjer frå 1932
Haugerud kyrkje

Haugerud kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1975 i Oslo kommune. Soknet vart utskilt frå Østre Aker i 1966, men i 2012 vedtok bispedømmerådet å slå dei to sokna saman att.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Østre Aker og Haugerud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Haugerud kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1975
Arbeidskyrkjer
Romsås kyrkje

Romsås kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1995 i Oslo kommune. Ho vart oppført nokre år etter at den tidlegare kyrkja på staden brann i 1986. Det har vore store problem med grunnforholda ved Romsås kyrkje.

I 2012 vart soknet slått saman med fleire andre sokn til Grorud sokn..

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Grorud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Romsås kirke

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1995
Grorud kyrkje

Grorud kyrkje er ei krosskyrkje frå 1902 i Oslo kommune. Dette var den fyrste kyrkja i Østre Aker etter Østre Aker kyrkje, og ho tok over som prostikyrkje frå 2012. Same år vart fleire sokn slått saman med Grorud sokn..

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Grorud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Grorud kirke 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1902
Rødtvet kyrkje

Rødtvet kyrkje frå 1978 er i Oslo kommune. Rødtvet sokn vart utskilt frå Grorud i 1972, men i 2012 vart sokna slått saman att..

Dette er ei typisk arbeidskyrkje satt saman av forskjellige volum med pulttak. Bygget er forblenda med teglstein, og eit frittståande klokketårn står om lag 30 meter frå kyrkja. I det er eit klokkespel med 12 klokker frå Olsen Nauen Klokkestøperi av om lag same type som ved Bredtvet kyrkje.

Det er ikkje gravplass ved kyrkja.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Grorud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Rødtvet kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1978
Kulturminne i Oslo
Østre Aker kyrkje

Østre Aker kyrkje er ei langkyrkje frå 1860 i Oslo kommune. Kyrkja vart oppført av murmeistrane Carl, Ferdinand og Albert Unger, som fekk i oppgåve å lage kyrkja mest mogleg lik Vestre Aker kyrkje. Dette var ein gong den einaste kyrkja i Groruddalen, og ho var prostikyrkje fram til 2013, då Grorud kyrkje tok over. Samstundes vart soknet slått saman med Haugerud.

Kyrkjegarden er stor og vert nytta av ei rekkje andre sokn i Groruddalen.

Galleri

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Østre Aker og Haugerud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Østre Aker kirke 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1860-åra
Mortensrud kyrkje

Mortensrud kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 2002 i Søndre Nordstrand, Oslo kommune. Ho er teikna av arkitektane Jan Olav Jensen og Børre Skodvin frå Jensen & Skodvin Arkitektkontor. Kunstnarleg koordinering var ved Kirkelig kulturverksted. 

Kyrkja står på ein skogkledd kolle med høge furuer rundt. Anlegget er samansett av to volum, kyrkje mot nord og forsamlingssenter i sør bundne saman med ein kyrkjebakke. Grunnplanet til bygget har ei langstrekt, rektangulær form med saltak over sjølve kyrkjerommet. I forlenging av kyrkjerommet kjem kyrkjetorget med flatt tak. Kyrkja har frittståande klokketårn i tre ved det sør-vestlege hjørnet. Kraftige murar i skifer framhevar fargane i landskapet samstundes med at dei store glasflatene reflekterer vegetasjonen og ljoset frå himmelen.

Kyrkja var kontroversiell i si tid, mellom anna fordi ein her tok i bruk langkyrkjeforma og fordi altaret ligg mot nord, og golvet har ei svak helling nedover mot altarpartiet.

Interiør og inventar 
Kyrkjerommet har hovudskip med to sideskip og galleri. Golvet fylgjer terrenget og har eit svakt fall fram mot fondveggen ved altarpartiet. I betonggolvet ligg berget ope framme ved koret og bak delar av benkane.

Preikestolen er ein lesepult i stål og tre og er montert i berget framme ved koret. Altaret og altartavla er trukket litt mot aust. Altartavla dekkjer ein stor del av glaspanelet i fondveggen. Arkitekturen er prega av grå murar og svarte stålkonstruksjonar.

Arkitekturprisar 
Mortensrud kyrkje og arkitektane har vunne ei rekkje arkitekturprisar, mellom anna Houens fonds diplom og Norsk Stålkonstruksjonspris.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Kunsthistorie.com om kyrkja
 Archileaks om kyrkja 
 Mortensrud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Mortensrud kirke

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Søndre Aker prosti
Arbeidskyrkjer
Houens fonds diplom
Bydel Søndre Nordstrand
Norske kyrkjer frå 2002
Klemetsrud kyrkje

Klemetsrud kyrkje er ei langkyrkje frå 1933 sør i Oslo kommune. Kyrkja er bygd i tre og har 130 sitteplassar. Ho er teikna av Herman Major Backer og fullført ved Einar Engelstad i 1932–33 etter Backers sin død.

Kyrkja vart utvida med eit tilbygg (kapell, bårehus og sal for kyrkjelyden) i 1982, og restaurert i 2008–09. Kyrkjeklokkene er støypte på Olsen Nauen Klokkestøperi i Tønsberg.

Kyrkjegarden er stor, og vert òg nytta av andre kyrkjelyder i nabolaget.

Referansar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Klemetsrud kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Klemetsrud kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Søndre Aker prosti
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Norske kyrkjer frå 1933
Bydel Søndre Nordstrand
Bygningar teikna av Herman Backer
Kulturminne i Oslo
Manglerud kyrkje

Manglerud kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1963 i Oslo kommune. Kyrkjesalen er rektaungulær (langkyrkjeform), og bygget har òg rom for andre føremål. Kyrkja er teikna av Carl Corwin.

Det er ikkje gravplass ved kyrkja.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Manglerud kyrkjelyd 
 
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Søndre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1963
Kulturminne i Oslo
Arbeidskyrkjer
Furuset kyrkje i Oslo

Furuset kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1980 i Oslo kommune. Ho ligg nær ein gamal pilegrimsveg der det stod ei kyrkje i mellomalderen. Denne kyrkja forfalt truleg etter Svartedauden, og eit par nøklar som er funne i nærleiken, stammer truleg frå ho. Dei er utstilt i dagens Furuset kyrkje.

I 2012 vedtok bispedømmerådet å slå saman Furuset og Ellingsrud sokn.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Ellingsrud-Furuset kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Furuset kirke

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Østre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1980
Arbeidskyrkjer
Hauketo-Prinsdal kyrkje

Hauketo-Prinsdal kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1995 i Oslo kommune.  Kyrkja er teikna av Arne E. Sæther Ho avløyste ei tidlegare kyrkje som brann i 1992.

Det er ikkje gravplass ved kyrkja.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Hauketo-Prinsdal kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Hauketo-Prinsdal kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kulturminne i Oslo
Kyrkjer i Søndre Aker prosti
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1995
Ljan kyrkje

Ljan kyrkje er ei langkyrkje frå 1932 i Oslo kommune. Kyrkja er nyromansk og mellomalderinspirert. Slik sett står ho i kontrast til dei funksjonalistiske tendensane som gjorde seg gjeldande i åra etter.

Kyrkja er teikna av Olav Olson som også teikna Kolbotn kyrkje og Strømmen kyrkje. Sistnemnde har vore modell for dei to   andre. Ljan kyrkje har 180 sitjeplassar og galleri. Preikestol og døypefont er ved Trygve Dammen.

Det er ikkje gravplass ved kyrkja.

Referansar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Ljan kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Ljan kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Søndre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1932
Bydel Nordstrand
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Kulturminne i Oslo
Nordstrand kyrkje

Nordstrand kyrkje er ei langkyrkje i Oslo kommune. Ho vart teikna av Jacob Wilhelm Nordan, oppført i 1865 og innvigd som kapell 4. januar 1866. I 1934–35 vart kyrkja forlenga mot vest og fekk dei karakteristiske trappegavlane (arkitekt: Georg Greve).

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Nordstrand kyrkjelyd 
 Kyrkjesøk – Nordstrand kirke
 

Kyrkjer i Oslo
Kyrkjer i Søndre Aker prosti
Norske kyrkjer frå 1860-åra
1866 i Noreg
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Kulturminne i Oslo