kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Inga Abitova

Inga Eduardovna Abitova () er ein russisk tidlegare langdistanseløpar frå Novokujbysjevsk. Ho vart europameister på 10 000 meter i 2006, og vart grunna dopingbruk frådømd eit EM-sølv 2010 på same distansen.

Aktiv
Abitova tok gullmedaljen på 10 000-meteren under EM 2006 i Göteborg med personleg rekord på 30.31,4. På sisterunden knekte ho norske Susanne Wigene, som tok sølvet, og si eiga landskvinne, Lidija Grigorjeva, med ein langspurt. Same året vart ho nummer to i Mumbai maraton. I 2007 enda Abitova på tolvteplass i milløpet under VM i Osaka, og i 2008 vart ho nummer seks på same distansen under sommarleikane i Beijing.

År 2009 kom Abitova på sjetteplass i London Marathon med 2.25.55, og ho toppa den fyrste utgåva av Yokohama maraton på tida 2.27.18. I 2010 sprang ho i mål til andreplass på 10000 meter ved europameisterskapen i Barcelona.

Doping
I november 2012 vart Abitova utestengd frå idretten i to år av Russlands Friidrettsforbund, grunna store endringar i hemoglobin-verdiane i hennar såkalla blodplass. Alle hennar resultat etter 10. oktober 2009 vart strokne, inkludert Yokohama maraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje på 10 000 m – 30.31,4, framom Susanne Wigene (30,32,3)
VM 2007 i Osaka: Nr 12 på 10 000 m – 32.40,3
OL 2008 i Beijing:  Nr 6 på 10 000 m – 30.37,3
EM 2010 i Barcelona: Annullert sølvmedalje på 10 000 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inga Abitova» frå ,  den 18. juli 2016.  
 

Russiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Dopingsaker i friidrett
Darja Pisjtsjalnikova

Darja Vitaljevna Pisjtsjalnikova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Astrakhan som internasjonalt tevla i diskoskasting.

Aktiv
Pisjtsjalnikova etablerte seg i verdstoppen i diskoskasting då ho i 2006 tok gullmedaljen under europameisterskapen i Göteborg med eit kast på 65,55 meter. Året etter forbetra ho bestekastet sitt til 65,78 m då ho tok sølvet i verdsmeisterskapen i Osaka, ein medalje som Den internasjonale voldgiftsretten for sport i Lausanne annullerte i 2009, etter som hadde testa positivt allereie i mai 2007.

Pisjtsjalnikova vart utteken til Sommar-OL 2008, men kort føre avreisa til Beijing vart ho og fleire andre kvinnelege russiske utøvarar utestengde, då dei skulle ha manipulert dopingprøver.

I 2011 byrja Pisjtsjalnikova å tevle att, og enda på ellevteplass i VM i Daegu. Året etter, olympiaåret, vart ho russisk meister med eit kast som målte heile 70,69 meter, det lengste diskokastet av ei kvinne sidan 1992.

Meir doping
Pisjtsjalnikova tok sølvmedaljen i diskoskast under Sommar-OL 2012. Men ein retest av ei prøve teken i mai 2012 viste prov på bruk av det anabole steroidet oksandrolon. I april 2013 utestengde Russlands Friidrettsforbund henne frå tevlingar i 10 år, og resultata etter 20. mai 2012 vart annullerte. I fylgje New York Times var Pisjtsjalnikova ei av dei som i desember 2012 varsla World Anti-Doping Agency (WADA) om det statsdrivne programmet russiske friidrettsutøvarar måtte delta i. Den stenge straffa frå det russiske friidrettsforbundet skal såleis ha vore ei hemnakt.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 65,55 m, framom Franka Dietzsch (64,35 m)
VM 2007 i Osaka: Annullert sølvmedalje (65,78 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 11 – 58,10 m
OL 2012 i London: Annullert sølvmedalje (67,56 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Darja Witaljewna Pischtschalnikowa» frå ,  den 19. juli 2016.  
 
Denne artikkelen bygger på «Darya Pishchalnikova» frå ,  den 19. juli 2016.  
 

Russiske diskoskastarar
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett
Mal Whitfield

Malvin Greston Whitfield (), kjend som Mal Whitfield, var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar fødd i Bay City i Texas. Han vann tre OL-gull og i alt fem medaljar i sommarleikane 1948 og 1952. Whitfield vann sine to individuelle gullmedaljar på 800 meter, dei hine medaljane på 400 m og 4 x 400 m stafett.

Aktiv
Whitfield vart olympisk meister 1948 på 800 meter den 2. august i London. På Wembley stadion sprang han i mål på tida 1.49,2, ny olympisk rekord, 0,3 sekundar føre jamaicanaren Arthur Wint. Tre dagar seinare vann Wint 400-meterfinalen på 46,2 sekundar, like framom landsmannen George Rhoden, med Whitfield på bronseplassen på tida 46,9. Til sist i London sprang Whitfield USA inn til ein suveren siger på 4 x 400 stafett, etter at Arthur Harnden, Cliff Bourland og Roy Cochran hadde lagt grunnlaget for triumf.

Frå dei panamerikanske leikane 1951 i Buenos Aires kom Whitfield heim med tre gull. Han vann både 400 m og 800 m og deltok på USA sitt vinnarlag på 4 x 400 m stafett.

Under Sommar-OL 1952 i Helsinki forsvarte Whitfield OL-tittelen på 800 meter på nøyaktig same tid som sist, og atter med Arthur Wint på andreplassen. Som i 1948 sprang han den siste etappen på 4 x 400 m stafett, der han og USA måtte seg slått av Jamaica, som sette verdsrekord med 3.03,9, USA fekk notert 3.04,0.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
OL 1948 i London: Gullmedaljar på 800 m og 4 x 400 m stafett, bronsemedalje på 400 m
OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje på 800 m og sølvmedalje på 4 x 400 m stafett

Whitfield, aktiv flygar under Korea-krigen, døydde på ein heim for krigsveteranar i Washington D.C., 91 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mal Whitfield» frå ,  den 19. juli 2016.  
 

Sprintarar frå USA
Mellomdistanseløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Tore Sjöstrand

Tore Ingemar Sjöstrand () var ein svensk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i hinderløp i 1948, og tok EM-bronsen i same øvinga i 1946. Han var fødd i Huddinge og budde i vaksen alder i Växjö.

Sjöstrand fekk bronsen på 3000 meter hinder under europameisterskapen i Oslo i 1946. Både i 1947 og 1948 vart han svensk meister i øvinga. Under dei olympiske sommarleikane 1948 i London førte han an då svenskane tok alle medaljane i hinderløpet. Sjöstrand vann på tida 9.04,6, framom Erik Elmsäter og Göte Hagström.

Sjöstrand la bort konkurransekorne etter 1950-sesongen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
EM 1946 i Oslo: Bronsemedalje – 9.14,0, etter Erik Elmsäter (9.11,0)   
OL 1948 i London: Gullmedalje – 9.04,6, framom Erik Elmsäter (9.08,2)  
EM 1950 i Brussel: Nr 8 – 9.25,2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tore Sjöstrand» frå ,  den 20. juli 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Thore Sjöstrand» frå ,  den 20. juli 2016.  
 

Svenske hinderløparar
Svenske langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Natallja Mikhnevitsj

Natallja Valerjevna Mikhnevitsj () er ein kviterussisk friidrettsutøvar, fødd i Nevinnomyssk i dagens Russland. Ho vann EM-gull 2006, OL-sølv 2008 og EM-sølv 2010 i kulestøyt. Sidan 2007 er ho gift med kulestøytaren Andrej Mikhnevitsj.

Aktiv
Natallja Kharaneka vann i 2003 kulestøyt i U23-EM i polske Bydgoszcz med 17,66 meter. Ho deltok i Sommar-OL 2004 der hennar 18,96 m heldt til ein femteplass. Året etter vart ho nummer åtte under VM i Helsinki. To veker etterpå vann ho kulestøyt-tevlinga ved universiaden i Izmir med 18,86 m.

Hennar fyrste store triumf kom i friidretts-VM innandørs 2006, då kula i Moskva landa på 19,84 m. Før siste omgangen i kulestøyt-tevlinga under europameisterskapen 2006 i Göteborg leia landskvinna Nadzeja Astapsjuk med 19,42 m. I sitt siste forsøk presterte Kharaneka 19,43 m og gullmedaljen var hennar. Kort etter EM støytte ho i Padova 20,17 m og passerte 20-metersgrensa for fyrste gong.

I 2007 gifta Kharaneka seg med Andrej Mikhnevitsj og fekk barn. Sommaren 2008 støytte ho i Grodno heile 20,70 m, hennar livs lengste kulestøyt. Under sommarleikane 2008 i Beijing tok ho sølvmedaljen etter å ha nådd 20,28 m, einast newzealandske Valerie Vili støytte lengre. Også i Barcelona-EM i 2010 fekk Mikhnevitsj sølv, klart slått av Astapsjuk, som såleis fekk revansj for finaletapet i førre EM.

Doping
Mikhnevitsj vart i april 2013 utestengd frå friidrett i to år, grunna bruk av det forbodne middelet stanozolol.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 18,96 m
VM i 2005 i Helsinki: Nr 6 – 18,34 m
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 19,43 m, framom Nadzeja Astapsjuk (19,42 m)
OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 20,28 m, bakom Valerie Vili (20,56 m)
VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 19,66 m
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 19,53 m, bakom Nadzeja Astapsjuk (20,48 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 11 – 18,47 m
OL 2012 i London: Nr 11 – 18,42 m
VM 2015 i Beijing: Nr 8 – 18,24 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Natallja Michnewitsch» frå ,  den 22. juli 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Natallia Mikhnevich» frå ,  den 22. juli 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Belarusiske kulestøytarar
Verdsmeistrar i friidrett for Belarus
Europameistrar i friidrett for Belarus
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett
Janel

Janel er debutalbumet til det amerikanske indie rock-bandet Driftless Pony Club. Det vart gjeve ut i 2004 på Sector Five Records.

Sporliste
 Manifest Destiny (3:47)
 Sexy Terrorist (3:35)
 Jackson Pollack Is Dead (4:41)
 Shallow Inland Sea (4:48)
 I Pinch Myself (5:01)
 Good Morning Little Bird (3:28)
 Broken Limbs (3:37)
 Stick And Carrot (4:17)
 Cranes That Build Themselves (4:36)

Kjelder

Musikkalbum frå 2004
Joan Armatrading

Joan Anita Barbara Armatrading () er ein britisk songar-låtskrivar og gitarist.

Ho har vore tre gonger nominert til Grammyprisen og to gonger til BRIT Awards som beste kvinnelege artist. Ho har ein platekarriere som strekkjer seg ovr 40 år og har gjeve ut minst 18 studioalbum, i tillegg til fleire konsertalbum og samlingar.

Diskografi

Album

Samleplater

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joan Armatrading» frå ,  den 23. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad

Engelske kvinnelege gitaristar
Engelske songarar
Engelske folkegitaristar
Engelske gitaristar
Engelske rockegitaristar
Engelske songar-låtskrivarar
Kvinnelege rockesongarar
Order of the British Empire
Musikarar frå Birmingham
Folk frå Basseterre
Musikarar frå Saint Kitts og Nevis
Donovan Bailey

Donovan Bailey () er ein jamaikansk-kanadisk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Manchester på Jamaica, som tevla i sprint. Han representerte Canada då han vart verdsmeister og olympisk meister på 100 meter i 1995 og 1996, og dessutan tok gull i 4 x 100 m stafett i dei same to meisterskapane og i VM 1997. Personleg rekord på 100 meter er 9,84 sekundar.

Aktiv
Familien utvandra til Canada då han var 13 år gammal. Etter å spelt basketball byrja han  å tevle i friidrett i 1991. I 1994 sprang han på det kanadiske laget som vart nummer to i 4 x 100 meter stafett då samveldeleikane fann stad i Victoria i Australia.

Gjennom 1995-sesongen etablerte Bailey seg i verdstoppen på 100 meter. Likevel var det noko overraskande at han vann gullmedaljen på distansen under friidretts-VM i Göteborg 1995, der han fekk med seg landsmannen Bruny Surin til kanadisk dobbeltsiger. På den siste dagen i meisterskapen vann dei to karane gull på 4 x 100 meter stafett, saman med Robert Esmie og Glenroy Gilbert.

Bailey gjentok dobbelttriumfen under sommarleikane 1996 i Atlanta, då han også sette verdsrekord på 100-meteren med tida 9,84 sekundar. Frankie Fredericks tok sølvet med 9,89 og Ato Boldon bronsen på 9,90. I 4 x 100 m stafett sprang Bailey og dei tre andre stafettvinnarane frå Göteborg inn til klar siger etter 37,69 sekundar, USA vart nummer to med 38,05.

Bailey vann sitt tredje VM-gull med Canadas stafettlag i 1997, laget var det same tok VM-gull 1995 og OL-gull 1996, no med Nigeria kom på andreplassen. Tidlegare i verdsmeisterskapen i Aten fekk Bailey sølvmedaljen på 100 meter etter Maurice Greene, Greene fekk notert 9,86 mot Baileys 9,91.

Etter 1997-sesongen heldt ikkje Bailey same nivået som før, og han la bort sprintskorne i i 2001.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Gullmedaljar på 100 m – 9,97, og 4 x 100 m stafett (38,31)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedaljar på 100 m – 9 ,84, og 4 x 100 m stafett (37,86)
VM 1997 i Aten: Sølv på 100 m – 9,91, og gull i 4 x 100 m stafett 
VM 1999 i Sevilla: Utslått i forsøket på 4 x 100 m stafett
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvartfinalane på 100 m (nr 40 – 11,36)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane på 100 m (nr 12 – 10,33)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Donovan Bailey» frå ,  den 27. juli 2016.  
 
 

Canadiske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Canada
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Canadiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Folk frå Manchester Parish
Kenny Harrison

Kenny Lorenzo Harrison () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Milwaukee, som internasjonalt tevla i tresteghopp. Han vart verdsmeister 1991 og olympisk meister 1996 i øvinga.

Aktiv
I OL-sesongen 1988 sette Harrison personleg rekord med 8,23 m i lengdehopp. Han satsa likevel meir på tresteghopp, men vart nummer fem i OL-uttaket i den øvinga. To år seinare tok han steget opp i verdstoppen i tresteg med eit hopp på 17,93 meter, det lengste i verda i 1990-sesongen. Året etter vann han alle dei åtte tresteg-tevlingane han deltok i, lengst hoppa han i verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo, der han nådde 17,78 meter og vann, tre centimeter føre Leonid Volosjin frå Sovjetunionen. Dei neste sesongane sleit Harrison med skadar. Han lukkast ikkje å kome til Sommar-OL 1992 i Barcelona, og enda på tiandeplassen i Stuttgart-VM 1993.

Etter ei 15 månadar lang skadepause vann Harrison tresteghopp-tevlinga i dei US-amerikanske OL-uttaka 1996 då han i for sterk medvind landa på 18,01 meter. Under sommarleikane i Atlanta same sommaren gjorde Harrison sitt livs lengste tresteghopp, med 18,09 meter sikra han seg gullmedaljen framom verdsrekordhaldaren Jonathan Edwards, som stoppa på 17,88 meter. Harrison var den tredje som hoppa 18 meter i tresteg. Ved VM 1997 i Aten vart han niandemann. 

Han la opp i 1998.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 17,78 m, framom Leonid Volosjin (17,75 m)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 10 – 17,06 m
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 18,09 m, framom Jonathan Edwards (17,88 m)
VM 1997 i Aten: Nr 9 – 17,05 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kenny Harrison» frå ,  den 27. juli 2016.  
 

Tresteghopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Charles Austin

Charles Allen Austin () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Bay City i Texas, som vart verdsmeister i høgdehopp i 1991 og olympisk meister i 1996.

Aktiv
Austin byrja med høgdehopp i 1986, mellom anna for å få eit idrettsstipend som sikra han plass ved universitet. Den 7. august 1991 sette han landsrekord med 2,40 m i Zürich, ein rekord som framleis gjeld, 25 år etter. Få veker etter rekordhoppet i Zürich vann han gullmedaljen under verdsmeisterskapen i Tokyo etter å ha svinga seg over 2,38 m som den einaste, verdsrekordhaldaren Javier Sotomayor vart nummer to. Dei neste sesongane heldt han ikkje same høge nivå, delvis grunna skadar.

Under Sommar-OL 1996 i Atlanta sette Austin ny olympisk rekord i høgdehopp då han tok seg over 2,39 m. Våren 1997 vann han høgdetevlinga i innandørs-VM etter ar han, som den einaste, klarte å klive over 2,35 m.

Austin vart USA-meister i høgdehopp seks år på rad. Han la opp i 2003.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 2,38 m, framom Javier Sotomayor (2,36 m)
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 – 2,28 m
VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (nr 13 – 2,27 m)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 2,39 m, framom Artur Partyka (2,35 m)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 13 – 2,26 m)
VM 1999 i Sevilla: Nr 8 – 2,29 m
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa  (nr 20 – 2,20 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 9 – 2,20 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charles Austin» frå ,  den 28. juli 2016.  
 

Høgdehopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Wang Junxia

Wang Junxia () er ein kinesisk tidlegare  langdistanseløpar frå Jiaohe i Jilin-provinsen, som nokre sesongar midt i 1990-åra dominerte på langdistansane i friidrett. Ho vart verdsmeister på 10 000 meter i 1993 og olympisk meister på 5 000 m i 1996.

Aktiv
Wang vann 10 000 meter under junior-VM 1992 i Seoul på tida 32.29,9, framom etopiske Gete Wami. Same året kom ho på andreplass i junior-klassa i terrengløp-VM, etter britiske Paula Radcliffe.

Året 1993 var Wang sitt magiske år. Fyrst vann ho gull vid Asia-meisterskapen på 10 000 meter med tida 34.19.3. Den 21. august vann ho gullmedaljen milløpet meter under Stuttgart-VM med tida 30.49,3, ny meisterskapsrekord. Under dei kinesiske idrettsleikane 1993 slo Wang tre verdsrekordar. Den 8. september vann ho 10 000 meter med tida 29.31,7, ei tid som var ufattelege 42 sekundar snøggare enn Ingrid Kristiansen sin verdsrekord. Den 11. deltok Wang på 1 500 meter og enda på andreplass med tida 3.51.9, slått av Qu Yunxia. Endå om ho vart nummer to, sprang ho fortare enn den tidlegare verdsrekorden til Tatjana Kazankina. Dagen etter, den 12. september, sprang Wang 3 000 meter. I den fyrste semifinalen sette Zhang Linli ny verdsrekord med vel eit halvt sekund til 8.22,0, ein rekord som stod i mindre enn ein time før Wang i sin semifinale sprang på 8.12,1. Dagen etter i finalen sprengde ho sin ferske verdsrekord då ho vart klokka inn på 8.06,1, ei tid ingen sidan har vore i nærleiken av.

I 1995 braut Wang med trenaren Ma Junren, mannen som stod bak triumfane til dei kvinnelege mellom- langdistanseløparane frå Kina. Wang sitt siste meisterskap vart sommarleikane 1996, der ho vann gullmedaljen på 5 000 meter etter å ha lagt Kenyas Pauline Konga 3,6
sekundar bak seg på sisterunda. Fem dagar seinare fekk ho sølvmedaljen på 10 000 meter, slått med eit lite sekund i spurten av Fernanda Ribeiro frå Portugal.

I 2016 vart det offentleggjort eit brev frå 1995 der Junxia vedgjekk at ho mot si vilje blei dopa av treneraren sin.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje på 10 000 m - 30.49,3, framom Zhong Huandi (31.12,5)
OL 1996 i Atlanta: Gull på 5 000 m - 14.59,8, sølv på 10 000 m – 31.02,5

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wang Junxia» frå ,  den 28. juli 2016.  
 
 
 

Kinesiske langdistanseløparar
Kinesiske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Kina
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kina
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Dopingsaker i friidrett
Alberto Juantorena

Alberto Juantorena Danger () er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar frå Santiago de Cuba. Under Sommar-OL 1976 i Montréal vart Juantorena den fyrste utøvaren til å verte olympisk meister både på 400 meter og 800 meter i dei same leikane. Hans personlege rekordar er 44,26 sekundar på 400 m og 1.43,44 på 800 m.

Aktiv
Juantorena spelte basketball i sine yngre år, men vart så overtalt til å begynne med springing. Eitt år etter han satsa for fullt på friidrett, kom Juantorena til semifinalen på 400 meter i OL 1972 i München. I 1973 vann han 400-meteren i universiaden i Moskva på kubansk rekord, 45,4 sekundar. Året etter forbetra han den nasjonale rekorden ved fleire høve, dei to siste gongane i Italia 2. og 4. juli, til høvesvis 44,9 i Milano og 44,7 i Torino, den beste 400-metertida i verda i 1974-sesongen. Han fekk sølv på 400 m i dei panamerikanske leikane 1975.

Fyrst i 1976 byrja Juantorena å satse seriøst på 800 meter, men dei færraste rekna han med i favorittsjiktet på den distansen i under Sommar-OL i Montreal. Men han vann sin semifinale greitt og i finalen leia han feltet gjennom det meste av løpet. Han vann gullet på ny verdsrekord, 1.43,50, framom belgiaren Ivo Van Damme, som med sine 1.43,86 også kom under den gamle verdsrekorden. Tre dagar seinare presterte Juantorena nok eit praktløp då han vann 400 meter på tida 44,26, sølvvinnar Fred Newhouse frå USA fekk notert 44,40.

Den 21. august 1977 forbetra Juantorena sin eigen verdsrekord på 800 meter til 1.43,44 då han vann med ein sigersmargin på over to sekundar under universiaden i Sofia. Kort etterpå vann han atter ein gong begge spesialdistansane 400 m og 800 m då finalane i verdscupen fann stad i Düsseldorf i Vest-Tyskland.

Juantorena nådde aldri sidan opp på nivået han hadde i 1976 og 1977. Han kom på fjerdeplass på 400 meter under Sommar-OL 1980 i Moskva. I VM 1983 pådrog han seg ein stygg ankelskade då han trakka på lista i semifinalen på 800 meter. 

Han la opp i 1984.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Utslått i semifinalane på 400 (nr 11 – 46,07)
OL 1976 i Montreal: Gullmedaljar på 400 m – 44,26, og 800 m – 1.43,50
OL 1980 i Moskva: Nr 4 på 400 m – 45,09
VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 800 m (nr 24)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alberto Juantorena» frå ,  den 28. juli 2016.  
 

Sprintarar
Cubanske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Cuba
Cubanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Cubanske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Cubanske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Oleg Pashinin

Oleg Pashinin () er ein tidlegare usbekisk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Usbekiske fotballspelarar
Siri Klokkerstuen

Siri Klokkerstuen () er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Ho var ordførar i Etne kommune i Hordaland frå 2015 til 2019. I perioden 2009—13 var ho sjette vararepresentant til Stortinget for Arbeidarpartiet i Hordaland.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Siri Klokkerstuen» frå , den 30. juli 2016, revisjon 15496090

Ap-ordførarar i Hordaland
Ordførarar i Etne