kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Deir al-Asad

Deir al-Asad (hebraisk דֵיר אֶל-אַסַד; arabisk دير الأسد) er ein arabisk by i Galilea i Israel, nær Karmiel. I 2003 vart kommunen Deir al-Asad slått saman med Majd al-Krum og Bi'ina til byen Shaghur, men då bykommuenn vart oppløyst i 2008 vart kommunen oppretta på ny. I 2011 var folketalet 8 000.

Historie
I krossfarartida var staden ein kristen busetnad, La Bana, med eit kloster kalla opp etter St. Georg i nærleiken. Då Det osmanske riket tok over, vart dei kristne drivne ut av sultan Suleiman I og etterkomarane deira slo seg sidan ned i den nærliggande busetnaden Bi'ina. Landområdet til den opphavleg kristne busetnaden og kloster vart gjeven av sultanen til sjeiken Al-Asad A-Zaffah frå Safed og sistnemnde grunnla den noverande landsbyen. 

Deir al-Asad og den nærliggande Bi'ina var begge busette av drusarar då Victor Guérin vitja staden i 1875, men seint i 1870-åra, hadde dei emigrert til Hauran for å unngå å verte innkalla i den osmanske hæren. I Palestine Exploration Fund sin Survey of Western Palestine (SWP) i 1881 vart Deir al-Asad skildra som ein landsby med 600 muslimar og nokre ruinar av den originale kristne busetnaden.  Han var omgjeven av oliventre og dyrkbar mark, med ei kjelde i nærleiken.

Byen er hovudsakleg busett av familiane Asadi og Dabbah.

I folketeljinga i 1922, utført av Det britiske mandatet, hadde Dair al-Asad eit folketal på 749, alle muslimar.  I folketeljinga i 1931 hadde Deir al-Asad 858 muslimske innbyggjarar som budde i 179 hus. I 1945 hadde Deir el Asad 1 100 innbyggjarar, all klassifisert som arabarar. Dei eigde i alt 8 366 dekar med land, medan 7 dekar var offentleg. 1 322 dekar var plantasjar og irrigerte landområde, der 1 340 vart nytta til korn, medan 38 dekar var utbygd (urbane) område.

Før 1962 var landsbyen Deir al-Asad sjølvforsynt med mat. Det vart produsert nok kjøt, frukt, kveite og grønsaker og overskotet vart seld i Akko eller Nasaret. I 1962 vart landområde i Majd al-Kurum-dalen konfiskert for byprosjektet Karmiel, og landsbyen vart derfor strippa for dei mest frodige områda. Berre åslandet i nord, som hovudsakleg bestod av olivenlundar, vart verande i fred. Dette konfikserte landet ruinerte økonomien i Deir al-Asad. I dag driv berre 10 % av arbeidsstyrken på landområdet, og 80 % pendlar dagleg til fabrikkar i Haifa eller arbeider på jødiske gardar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Deir al-Asad» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

  
   (s. 167 - 169 )

  

 

Petersen, Andrew (2001): A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)

Bakgrunnsstoff
SWP map III
Velkomen til Dayr al-Asad

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Hurfeish

Hurfeish (arabisk حرفيش, hebraisk חֻרְפֵישׁ) er ein drusisk by i Det nordlege distriktet i Israel.

Hurfeish vart kringsett av den israelske hæren under Operasjon Hiram i oktober 1948. Ein plan av det israelske forsvaret om å utvise folkesetnaden i desember 1949, vart stoppa av utanriksdepartementet.

Hurfeish fekk status som lokal kommune i 1967. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han eit folketal på 5 200 i 2006, med ein vekstrate på 1,9%. Dei fleste innbyggjarane er drusarar, med eit lite tal av kristne og muslimar. Mange av innbyggjarane tener som politi eller i det israelske forsvaret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hurfeish» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
From Brasil to Hurfeish: Meet the First Ever drusarar Lone Soldier 

Drusarstader i Israel
Kommunar i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Alexandra Meissnitzer

Alexandra Meissnitzer () er ein austerriksk tidlegare skirennar frå Abtenau i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner 1999 og same sesongen vart verdsmeister i både storslalåm og super-G under VM i alpine greiner 1999 i Vail i USA.

Karriere
Meissnitzer debuterte i verdscupen i alpine greiner den. 7. desember 1991. Nøyaktig på dagen fire år seinare vann ho super-G-rennet i Val-d’Isère og tok sin fyrste siger i verdscupen. 

Sesongen 1997/98 oppnådde Meissnitzer seks pallplasseringar, og i det siste rennet for sesongen fekk ho sin fyrste verdscupsiger i storslalåm. Under Vinter-OL 1998 i Nagano tok ho sølv i storslalåm og bronse i super-G, i utfor kom ho på åttandeplass.

Framom 1999-sesongen bytta ho til skimerket Völkl. Under VM i alpine greiner 1999 i Vail og Beaver Creek vann ho gullmedaljane i både super-G og storslalåm. Ho kom på fjerdeplass i utfor, seks hundredels sekund bak bronsevinnaren. Gjennom vinteren vann ho heile åtte verdscuprenn og stakk dermed avgarde med den store FIS-pokalen. Ho gjekk også til topps i kampen om super-G- og storslalåm-pokalane.

Meissnitzer var noko skadeplaga dei neste sesongane. Under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz vann ho sølvmedaljen i utforrennet, slått med elleve hundredels sekund av kanadiske Mélanie Turgeon. I januar 2004 vann Meissnitzer eit verdscuprenn for fyrste gong på nær fem år, då ho sigra i super-G i Megève i Frankrike.

32 år gammal vann Meissnitzer si tredje olympiske medalje under vinterleikane 2006, ein bronsemedalje i yndlingsgreina super-G. Den 13. mars 2008 vart ho nummer tre i super-G under verdscupavslutninga i italienske Bormio, dermed var ho den eldste kvinnelege skialpinisten som hadde stått på sigerspallen etter eit verdscuprenn.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Alexandra Meissnitzer» frå ,  den 7. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 

 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Folk frå Abtenau
Alpine greiner under Vinter-OL 2006

Alpine greiner under Vinter-OL 2006 i Torino vart avvikla i kommunane Sestriere og Cesana Torinese, høvesvis 100 km og 97 km vest for Torino, i tida 12. - 25. februar 2006. Øvingane omfatta ti tevlingar, fem kvar for både kvinner og menn. Sju av tevlingane, alle for menn, samt slalåm og storslalåm for kvinner, fann stad i Borgata og Colle i Sestriere. Dei tre andre kvinne-tevlingane fann stad ved vintersportsarenaen San Sicario i Cesana Torinese. På dei ulike arenaene var det plass til 6 160 - 8 560 tilskodarar.

Austerrikarane Michaela Dorfmeister og Benjamin Raich vann to gullmedaljar begge.

Menn

Slalåm 

Dato: 25. februar
Start 2240 moh, mål 2030 moh
Høgdeskilnad: 210 m

Storslalåm 

Dato: 20. februar 
Start: 2480 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 450 m

Super-G 

Dato: 18. februar 
Start: 2536 m, mål: 1886 m
Løypelengd: 2 325 m, høgdeskilnad: 650 m

Utfor 

Dato: 12. februar 
Start: 2800 m, mål: 1886 m
Løypelengd: 3 299 m, høgdeskilnad: 914 m

Kombinasjon 

Dato: 14. februar 
Start: 2686 m, mål: 1886 m
Løypelengd: 2 965 m, høgdeskilnad: 800 m
Start: 2210 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 180 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 22. februar 
Start: 2210 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 210 m

Storslalåm 

Dato: 24. februar 
Start: 2370 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 340 m

Super-G 

Dato: 20. februar
Start: 2286 m, mål: 1738 m
Løypelengd: 2 331 m, høgdeskilnad: 548 m

Utfor 

Dato: 15. februar 
Start: 2538 m, mål: 1738 m
Løypelengd: 3 058 m, høgdeskilnad: 800 m

Kombinasjon 

Dato: 17. februar (slalåm)  18. februar (utfor)
Start: 2170 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 140 m
Start: 2286 m, mål: 1738 m
Løypelengd: 2 331 m, høgdeskilnad: 548 m

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 2006/Ski Alpin» frå ,  den 8. desember 2014.  
 

Øvingar under vinter-OL 2006
Alpine greiner under vinter-OL
Alpint i 2006
Isolde Kostner

Isolde Kostner () er ein italiensk tidlegare skirennar frå Bolzano som vann gullmedaljane i super-G i alpin-VM både i 1996 og 1997. I alt vann ho seks OL- og VM-medaljar i tida 1994-2002. Ho vann FIS-pokalen som den beste kvinnelege utforrennaren både i 2001 og 2002.

Aktiv
Kostner var allereie frå unge år ein utprega såkalla fartsutøvar. Frå ho vann sin fyrste verdscupsiger i slutten av januar 1994, gjekk det ti år og to dagar til ho vann sin 15. og siste. Tolv av rennsigrane kom i utfor, tre i super-G. Ho kleiv på pallen etter 50 renn i verdscupen.

Kostner sanka sine fyrste OL-medaljar under vinterleikane på Lillehammer i 1994. Ho vann då bronsemedaljar både i utfor og i super-G. To år seinare vart ho verdsmeister i super-G då VM i alpine greiner 1996 vart arrangert i spanske Sierra Nevada. Året etter forsvarte ho VM-tittelen under alpin-VM 1997 i Sestriere. Korkje under Vinter-OL 1998 i Nagano eller i VM i alpine greiner 1999 i Vail lukkast ho blande seg inn i medaljestrid.

Både i 2001 og 2002 vann Kostner FIS-pokalen som prova at ho var verdas beste kvinnelege utforrennar. Begge desse sesongane kapra ho ein sølvmedalje i dei store meisterskapane. I 2001 vart ho nummer to i super-G ved VM i alpine greiner 2001 i St. Anton, fem hundredels skund bakom vinnaren, franske Régine Cavagnoud. Også under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City måtte Kostner sjå ei fransk kvinne øvst på sigerspallen, Carole Montillet vart olympisk meister i utfor med klar margin til Kostner på sølvplass.

Kostner la opp som aktiv alpinist i 2006.

Kunstløparen Carolina Kostner er syskenbarnet hennar.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Isolde Kostner» frå ,  den 9. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Italienske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Italienske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Mateja Svet

Mateja Svet () er ein slovensk tidlegare skirennar frå Ljubljana som representerte Jugoslavia. Ho vann VM-gull i slalåm i 1989 og tok i alt seks medaljar i VM- og OL-tevlingar i tida 1987-89.

Aktiv
Svet deltok i sitt fyrste verdenscuprenn som sekstenåring og vann to storslalåmrenn i verdscupen i 1986-sesongen, sytten år gammal. Under VM i alpine greiner 1987 i Crans-Montana sikra ho seg tre medaljar; fyrst ein bronse i super-G, så sølv i storslalåm bak Vreni Schneider frå Sveits og til sist ein bronse i slalåm.

Under Vinter-OL 1988 i Calgary tok Svet sølv i slalåm, også då fann ho si overkvinne i Vreni Schneider. Gjennom 1988 var Svet den beste kvinnelege storslalåm-rennaren i verda og vart dermed vinnar av FIS-pokalen 1988 for den greina.

Høgdepunktet for Svet kom i VM i alpine greiner 1989 i Vail i den USA-amerikanske delstaten Colorado, der ho vart verdsmeister i slalåm med klar margin til sølvvinnar Vreni Schneider. I tillegg fekk ho bronsemedaljen i storslalåm-tevlinga, men fyrst etter at den opphavlege bronsemedaljøren, Christelle Guignard frå Frankrike, vart dømd for brot på dopingreglementet.

Svet vann sju verdscuprenn, seks i storslalåm og eitt i slalåm. Den siste sigeren oppnådde ho i Veysonnaz i Sveits den 5. februar 1990. Etter 1990-sesongen la ho vekk konkurranseskia, 21 år gammal.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Mateja Svet» frå ,  den 10. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Jugoslaviske alpinistar
Slovenske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jugoslavia
Jugoslaviske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Jugoslaviske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Anita Wachter

Anita Wachter () er ein austerriksk tidlegare skirennar frå Bartholomäberg i Vorarlberg som vann verdscupen i alpine greiner 1993 og vart olympisk meister i kombinasjon i 1988. Ho vann til saman åtte meisterskaps-medaljar i tida 1988-99, tre av medaljane kom i yndlingsgreina storslalåm, fire i kombinasjon og eitt i slalåm.

Aktiv
Vinteren 1985 vart Wachter junior-verdsmeister i både slalåm og storslalåm. I november 1987 fekk ho sitt gjennombrot då ho vann sin fyrste verdscupsiger i slalåm i Courmayeur. Mindre enn tre månader seinare, i februar 1988, vart ho olympisk meister i kombinasjonen under Vinter-OL 1988 i Calgary.

I 1990-sesongen vart Wachter nummer to i verdscupen i alpine greiner 1990 og sigra i kampen om FIS-pokalen i storslalåm. Ved VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemm oppnådde ho ein bronsemedalje i super-G, medan ho i februar 1992 vann sølvmedaljar både i storslalåm og i kombinasjon under dei olympiske vinterleikane i Albertville.

Wachter gjekk heilt til topps i verdscupen i alpine greiner 1993. Ho sikra seg elles ein sølvmedalje i storslalåm og ein bronsemedalje i kombinasjonen ved VM i alpine greiner 1993 i japanske Morioka. Ho vart det året vald til årets kvinnelege idrettsutøvar i Austerrike for 1993.

OL-sesongen 1994 vann Wachter for andre gong FIS-pokalen for storslalåm, men måtte nøye seg med ein fjerdeplass i øvinga under Vinter-OL 1994 på Lillehammer. To år seinare sikra ho seg ein sølvmedalje i kombinasjonen ved alpin-VM 1996 i Sierra Nevada i Spania.

I januar 1998 fall Wachter stygt i eit super-G-renn i Cortina d'Ampezzo og pådrog seg store skadar i høgre kne. Ho kom likevel sterkt tilbake i 1999-sesongen med fire sigrar i storslalåm i verdscupen. Ved alpin-VM 1999 i Vail i Colorado tok ho bronsemedaljen i storslalåm-tevlinga. Wachter vann storslalåmrennet i Lienz den 28. desember 1999. Det var hennar 19. og siste rennsiger i verdscupen og hennar 75. pallplass. Ho la opp etter ein lite minnerik 2001-sesong.

Wachter lever i familie med den tidlegare skirennaren Rainer Salzgeber.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Anita Wachter» frå ,  den 10. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Austerrikske alpinistar
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Alpine greiner under Vinter-OL 2002

Alpine greiner under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City vart avvikla ved skisentera Snowbasin, Park City og Deer Valley, høvesvis 53 km i nordaust og 55 og 58 km aust for OL-byen. Utfor, super-G og kombinasjonsøvingane fann stad i Snowbasin, storslalåm i Park City og slalåm i Deer Valley. Dei ti tevlingane, fem kvar for både kvinner og menn, vart gjennomført i tida 10. - 23. februar 2002.

Janica Kostelić frå Kroatia vart den store forgrunnsfiguren med sine tre gullmedaljar, samt ein bronsemedalje. Norske Kjetil Andre Aamodt med to gullmedaljar og austerrikaren Stephan Eberharter med gull, sølv og bronse var dei fremste mannlege alpinistane i leikane.

Menn

Slalåm 

Dato: 23. februar 
Start 2488 m, mål 2274 m
Høgdeskilnad: 214 m

Storslalåm 

Dato: 21. februar 
Start: 2510 m, mål: 2120 m
Høgdeskilnad: 390 m

Super-G 

Dato: 16. februar 
Start: 2596 m, mål: 1948 m
Løypelengd: 2 018 m, høgdeskilnad: 648 m

Utfor 

Dato: 10. februar 
Start: 2831 m, mål: 1948 m
Løypelengd: 2 860 m, høgdeskilnad: 883 m

Kombinasjon 

Dato: 13. februar (utfor) (slalåm)
Start: 2787 m, mål: 1948 m
Løypelengd: 2 679 m, høgdeskilnad: 839 m
Start: 2113 m, mål: 1948 m
Høgdeskilnad: 165 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 20. februar 
Start: 2488 moh, mål: 2274 moh
Høgdeskilnad: 214 m

Storslalåm 

Dato: 22. februar 
Start: 2510 moh, mål: 2120 moh
Høgdeskilnad: 390 m

Super-G 

Dato: 17. februar 
Start: 2548 moh, mål: 1948 moh
Løypelengd: 1 944 m, høgdeskilnad: 600 m

Utfor 

Dato: 12. februar 
Start: 2748 moh, mål: 1948 moh
Løypelengd: 2 694 m, høgdeskilnad: 80 m

Kombinasjon 

Dato: 14. februar (utfor) (slalåm)
Start: 2655 moh, mål: 1948 moh
Løypelengd: 2 237 m, høgdeskilnad: 707 m
Start: 2100 moh, mål: 1948 moh
Høgdeskilnad:: 152 m

Øvingar under vinter-OL 2002
Alpine greiner under vinter-OL
Alpint i 2002
Stephan Eberharter

Stephan Eberharter () er ein austerriksk tidlegare skirennar frå Brixlegg i Tirol som vann verdscupen i alpine greiner både i 2002 og 2003. Han vann to gullmedaljar ved alpin-VM 1991 og ei i 2003, samt OL-gull i storslalåm i 2002. Til saman tok han åtte medaljar (4-3-1) i dei store meisterskapane i tida 1991-2003.

Aktiv
Eberharter vann både super-G- og kombinasjon-tevlinga under VM i alpine greiner 1991 i Saalbach. Dei neste sesongane vart prega av fleire skadar og han makta sjeldan å hevde seg i verdscuprenn. Etter 1994-sesongen vart han vraka frå den austerrikske landslagstroppen.

Frå starten av OL-sesongen 1998 etablerte Eberharter seg i verdstoppen i fleire greiner. Under Vinter-OL 1998 i Nagano syrgde han for austerriksk dobbeltsiger i storslalåm då han tok sølvmedaljen, bakom  landsmannen Hermann Maier. Heilt på tampen av OL-sesongen, den 14. mars 1998, kunne han feire sin fyrste siger i verdscupen. Ved verdscupavslutninga i Crans-Montana vann han storslalåmrennet framom tre landsmenn.

Både under VM i alpine greiner 2001 og Vinter-OL 2002 vart Eberharter sølvvinnar i super-G; Daron Rahlves frå USA vart verdsmeister, medan norske Kjetil Andre Aamodt stakk av med OL-gullet. Før Eberharter tok sølvmedaljen, hadde han allereie vunne bronsen i OL-utforen. Fem dagar etter super-G-tevlinga sikra han seg gullmedaljen i storslalåmrennet og sat dermed att med tre OL-medaljar av tre ulike valørar.  

I dei fire sesongane 2001 til 2004 vart Eberharter anten nummer to eller ein i verdscupen i alpine greiner. Han vart ein suveren vinnar i den alpine verdscupen 2002, og triumferte med klar margin i verdscupen i alpine greiner 2003. I 2003-sesongen vart han også verdsmeister i super-G då VM i alpine greiner vart avvikla i St. Anton.

Eberharter vann til saman 29 renn i verdscupen, langt dei fleste i utfor, men òg nokre i super-G og storslalåm. Alle dei 18 utfortriumfane kom i sesongane 2001-04. Både i 2002, 2003 og 2004 vann han FIS-pokalen for beste utforrennar, dei to fyrste åra også som den beste super-G-utøvaren.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Stephan Eberharter» frå ,  den 12. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Thomas Stangassinger

Thomas Stangassinger () er ein austerriksk tidlegare skirennar frå Hallein i forbundslandet Salzburg som vart olympisk meister i slalåm i 1994 og vann FIS-pokalen som verdas beste slalåmrennar i 1999.

Aktiv
Stangassinger fekk ein mislukka VM-debut då han deltok i kombinasjonen i Bormio i 1985. Tre år seinare tok han eit lite steg opp då han vart nummer 13 i same øvinga under Vinter-OL 1988 i Calgary.

Frå 1989-sesongen spesialiserte Stangassinger seg på slalåm. Han vart nummer ni i greina ved VM i alpine greiner 1989 i Vail i delstaten Colorado. Den 3. desember 1989 vann han i Canada sitt fyrste verdscuprenn. Gjennom ti sesongar sikra han seg til saman ti sigrar i verdscupen og i alt 37 pallplasseringar, alle saman, unnateke ein andreplass i kombinasjon, kom i slalåm.

Stangassinger tok sølvmedaljen ved VM i alpine greiner 1991 i Saalbach, berre Marc Girardelli frå Luxembourg rann fortare. To år seinare vart det bronse i yndlingsgreina då VM i alpine greiner 1993 vart avvikla i japanske Morioka. Han kom i mål 11 hundredels sekund bak gullmedaljør Kjetil Andre Aamodt frå Noreg, og sju hundredels sekund bak sølvvinnar Girardelli.

Høgdepunktet for Stangassinger kom under Vinter-OL 1994 på Lillehammer, der han triumferte i slalåmrennet framfor det italienske håpet, Alberto Tomba.

I sine tre siste store meisterskap vart Stangassinger nummer seks i slalåm både i VM 1997, OL 1998 og VM 1999. I 1999-sesongen vann han slalåm-biten av verdscupen i alpine greiner 1999, etter å ha vorte nummer to i kampen om FIS-pokalen dei ti føregåande sesongane, 1997 og 1998, samt i 1994-sesongen. Han la opp etter 2000-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Thomas Stangassinger» frå ,  den 12. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Austerrikske alpinistar
Olympiske meistrar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Alpine greiner under Vinter-OL 1994

Alpine greiner under Vinter-OL 1994 på Lillehammer vart avvikla ved skisentera Hafjell i Øyer kommune og Kvitfjell i Ringebu kommune. Utfor og super-G-øvingane fann stad i Kvitfjell, storslalåm og slalåm i Hafjell. Kombinasjonsøvingane vart avvikla på begge stadene. Dei ti tevlingane, fem kvar for både kvinner og menn, vart gjennomført i tida 13. - 27. februar 1994.

Arrangørlandet Noreg fekk flest medaljar med sine fem (1-2-2), medan Tyskland for avgarde med flest gullmedaljar, tre stykke. Vreni Schneider frå Sveits vart forgrunnsfigur mellom kvinnene med sine tre medaljar i tre ulike valørar. Tyske Markus Wasmeier vart dobbelt gullvinnar med sine triumfar i super-G og storslalåm, og nordmannen Kjetil Andre Aamodt fekk med seg to sølvmedaljar og ein bronse.

Menn

Slalåm 

Dato: 27. februar 
Stad: Hafjell
Start: 485 moh, mål: 258 moh
Løypelengd: 685 m, høgdeskilnad: 227 m

Storslalåm 

Dato: 23. februar 
Stad: Hafjell
Start: 725 moh, mål: 258 moh
Løypelengd: 1720 m, høgdeskilnad: 467 m

Super-G 

Dato: 17. februar 
Stad: Kvitfjell
Start: 823 moh, mål: 182 moh
Løypelengd: 2574 m, høgdeskilnad: 641 m

Utfor 

Dato: 13. februar 
Stad: Kvitfjell
Start: 1020 moh, mål: 182 moh
Løypelengd: 3035 m, høgdeskilnad: 838 m

Kombinasjon 

Dato: 24. februar (Utfor)/25. februar (Slalåm)
Utforløype: Kvitfjell
Start: 952 moh, mål: 182 moh
Løypelengd: 2829 m, høgdeskilnad: 770 m
Slalåmløype: Hafjell
Start: 453 moh, mål: 258 moh
Høgdeskilnad: 195 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 26. februar 
Stad: Hafjell
Start: 453 moh, mål: 258 moh
Løypelengd: 611 m, høgdeskilnad: 195 m

Storslalåm 

Dato: 24. februar 
Stad: Hafjell
Start: 645 moh, mål: 258 moh
Løypelengd: 1370 m, høgdeskilnad: 387 m

Super-G 

Dato: 15. februar 
Stad: Kvitfjell
Start: 709 moh, mål: 182 moh
Løypelengd: 2035 m, høgdeskilnad: 527 m

Utfor 

Dato: 19. februar 
Stad: Kvitfjell
Start: 890 moh, mål: 182 moh
Løypelengd: 2641 m, høgdeskilnad: 708 m

Kombinasjon 

Dato: 20. februar  (Utfor)21. februar (Slalåm)
Utforløype: Kvitfjell
Start: 823 moh, mål: 182 moh
Løypelengd: 2418 m, høgdeskilnad: 641 m
Slalåmløype: Hafjell
Start: 424 moh, mål: 258 moh
Høgdeskilnad: 166 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1994/Ski Alpin» frå ,  den 13. desember 2014.  
 

Øvingar under vinter-OL 1994
Alpine greiner under vinter-OL
Alpint i 1994