kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Qeqertalik kommune

Qeqertalik kommune er ein kommune på Grønland oppretta 1. januar 2018 frå dei fire sørlegaste distrikta i tidligare Qaasuitsup kommune. Kommunen har omtrent 6 500 innbyggjarar og eit areal på 62 400 km². Administasjonssenteret ligg i Aasiaat.

Geografi 

Qeqertalik grensar til Qeqqata kommune i sør og til Avannaata kommune i nord. Mot aust grensar han mot Sermersooq kommune over innlandsisen og langs den 45. vestlege lengdegraden. Kommunen består hovedsakleg av lokalsamfunna omkring Diskobukta, bortsett frå nordaustkysten og Nuussuaqhalvøya som høyrer til nabokommunen Avannaata.

Busetnader 
 Aasiaat distrikt
 Aasiaat (Egedesminde)
 Akunnaaq
 Kitsissuarsuit (Hunde Ejlande)
 Kangaatsiaq distrikt
 Kangaatsiaq
 Attu
 Iginniarfik
 Ikerasaarsuk
 Niaqornaarsuk
 Qasigiannguit distrikt
 Qasigiannguit (Christianshåb)
 Ikamiut
 Qeqertarsuaq distrikt
 Qeqertarsuaq (Godhavn)
 Kangerluk

Administrasjon 

I samband med oppdelinga av Qaasuitsup kommune vart det vald eit overgangsutval i april 2017 på 15 medlemmar i den framtidige Queqertalik kommune. Ved etableringa av Queqertalik kommune 1. januar 2018 tiltredde overgangsutvalet som kommuneråd i den nye kommunen fram til kommunevalet i april 2021, og Ane Hansen frå Inuit Ataqatigiit vart vald som borgarmeister.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qeqertalik» frå ,  den 14. juli 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Kommunar på Grønland
Skipingar i 2018
Sigurd Mathiesen

Sigurd Mathiesen () var ein norsk forfattar frå Langesund. Han skreiv stemningsfulle verk med grunndrag frå nyromantikken, gjerne kring figurar med «spente sinn».  

Mathiesen debuterte i 1903 med novellesamlinga Unge sjæle og romanen Hide Unas. Seinare kom mellom andre Nag (1906), Augustnætter (1907), Hjemlig jord (1908), Den evige krig (1921), novellesamlinga Lykkens vang (1924) og dagbokromanen Johannes Veum (1927). Dessutan gav han ut skodespelet Satan som seirer (1910) og diktsamlinga Gjennem aarene (1917).

Under psevdonymet Leo Lønn gav Matiesen ut dei kulturhistoriske romanane Dengang – I den gamle kjøbmandsgaard og I den gamle kjøbmandsgaard i 1933-34, og En ny tid, den siste i 1950 under eige namn. 

Mathiesen var gift med forfattaren Anna Munch.

Verk 
Sigurd Mathiesen gav totalt ut seksten bøker som inneheldt noveller, romaner, dikt og skodespel. 

 Unge sjæle: Syv fortællinger (1903)
 Hide Unas (1903)
 Nag (1906)
 Augustnætter: En kvindes optegnelser (1906)
 Hjemlig jord: Fortællinger (1908)
 Satan som seirer: Drama i fem akter (1910)
 Under korsets tegn (1913)
 Det urolige hus (1914)
 Gjenom aarene: Vers (1917)
 Francis Rose: Barndom og ungdom (1918)
 Den evige krig (1921)
 Lykkens vang: Fortællinger (1924)
 Johannes Veum (1927)
 Dengang: I den gamle kjøbmandsgaard (Første band i ein romantrilogi om Larvik i perioden 1848–1884. Skrive under psevdonymet «Leo Lønn» 1933)
 I den gamle kjøbmandsgaard (Andre bind band i ein romantrilogi om Larvik i perioden 1848–1884. Skrive under psevdonymet «Leo Lønn» 1934)
 En ny tid (band i ein romantrilogi om Larvik i perioden 1848–1884. Skrive under psevdonymet «Leo Lønn» 1950)
 Mitt liv (Sjølvbiografisk avisartikkel 1951)

I 1999 blei Unge sjeler og andre noveller  gjenutgjeven på Aschehoug forlag av Knut Brynhildsvoll. Boka blei også omsett til tysk og russisk.

I 2008 var det femti år sidan Sigurd Mathisen døydde. Aschehoug forlag lanserte i dette høvet  Brynhildsvoll si 300 sider lange store studie om Mathiesens debutverk Unge sjæle: Syv fortællinger, med tittelen Sigurd Mathiesen. Norges bortglemte laurbærblad. Same året gav plateselskapet Grappa i samarbeid med Køppen forlag ut ei lydbok i serien Mørkets mestere, der forfattaren Hans Herbjørnsrud las to av Sigurd Mathiesen sine noveller, «Blodtirsdagen» og «Den sorte uke». Denne utgjevinga blei kåra til «Årets lydbok» av Fredrik Wandrup i Dagbladet 24.12.2008.

Kjelder

Sigurd Mathiesen i Store norske leksikon

Norske romanforfattarar
Norske novelleforfattarar
Norske diktarar
Folk frå Bamble
Kevin De Bruyne

Kevin De Bruyne () er ein belgisk fotballspelar frå Gent som sidan 2015 har spelt for den engelske fotballklubben Manchester City FC. Han spelar på det belgiske landslaget, som han vann bronsemedalje med landslaget under Fotball-VM 2018. 

De Bruyne debuterte med Racing Genk i mai 2009. Han var i 2011 med om å vinne den belgiske og spelte på laget til våren 2012. Sesongen 2012/13 gjorde han teneste i tyske Werder Bremen. Hausten 2013 fekk han prøve seg i Chelsea FC, men vart i januar 2014 overført til VfL Wolfsburg. I den tyske klubben hadde han stor suksess, våren 2015 vann Wolfsborg den tyske cupmeisterskapen og han vart kåra til årets spelar i bundesliagen. På tampen av august 2015 vart De Bruyne overført til Manchester City i England. Han var sentral då klubben frå Manchester i 2018 vann den engeske ligaen.

De Bruyne fekk sin landslagsdebut for Belgia i august 2010 mot Finland i Turku. Han deltok både i Fotball-VM 2014, EM i fotball 2016 og i Fotball-VM 2018 i Russland. Under verdsmeisterskapen i Russland var han ein sentral spelar då Belgia sikra seg bronsen med siger 2-0 over England. De Bruyne har spelt 68 landskampar og skåra 15 mål for Belgia pr juli 2018.

Merittar
VM-bronse: 2018 for Belgia
Belgisk seriemeister: 2010 med Racing Genk
Engelsk ligameister: 2018 med Manchester City
Tysk cupmeister: 2015 med VfL Wolfsburg
Engelsk ligacupvinnar: 2016 og 2018 med Manchester City

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kevin De Bruyne» frå ,  den 15. juli 2018.  
 
eu-football

Belgiske fotballspelarar
Manchester City-spelarar
Genk-spelarar
Wolfsburg-spelarar
Werder Bremen-spelarar
Chelsea-spelarar
Dallas Long

Dallas Crutcher Long () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Pine Bluff i delstaten Arkansas, som vart olympisk meister i kulestøyt i 1964, fire år etter han tok OL-bronsen i same øvinga.

Long melde seg på i verdseliten i kulestøyt berre 19 år gammal. Under dei panamerikanske leikane 1959 i Chicago vart han andremann med sine 18,51 m, vel halvmeteren bak verdsrekordhaldaren Parry O’Brien. Den 5. mars 1960 flytta Long verdsrekorden med åtte centimeter til 19,38 m under eit stemne i heimbyen Los Angeles. Etter at ein annan US-amerikanar, Bill Nieder, forbetra verdsrekorden 14 dagar seinare, tok Long tilbake verdsrekorden i slutten av mars månad då han støytte kula 19,67 m, 22 cm lengre enn Nieders rekordstøyt. Men allereie 2. april tok Nieder over att som versrekordhaldar då han presterte 19,99 m i Austin i Texas, ein rekord han forbetra til historiske 20,06 m i Walnut den 12. august. Vel to veker seinare kom Long på tredjeplass i kuletevlinga under sommarleikane 1960 i Roma, med 19,01 m enda han høvesvis 67 og 10 cm bakom landsmennene Nieder og O'Brien. 

Sommaren 1962 tok Long tilbake verdsrekorden i kulestøyt då han oppnådde 20,08 m på den gamle OL-arenaen i Los Angeles. På same stadion pynta han våren 1964 på verdsrekorden til fyrst 20,10 m og så 20,20 m. Den 27. juli 1964, under landskampen USA-Sovjetunionen gjorde Long sitt livs beste tevling frå kuleringen, atter ein gong i Los Angeles. I heile fire støyt landa kule bortom hans eigen gamle rekord, det lengste støytet stoppa på 20,68 meter. Knapt tre månader seinare tok Long heim gullmedaljen i øvinga under Sommar-OL 1964 i Tokyo, her støytte han 20,33 meter, 13 cm lengre enn landsmannen Randy Matson, den neste verdrekordsetjaren i kulestøyt. Long la opp etter leikane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dallas Long» frå ,  den 16. juli 2018.  
 

Kulestøytarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Benjamin Pavard

Benjamin Pavard () er ein fransk fotballspelar frå Maubeuge som i 2018 vart verdsmeister med Frankrike sitt landslag under verdsmeisterskapen i Russland. Pavard, som er sideback, spelar på FC Bayern München (2020).

Han spelte frå 2016 på den tyske fotballklubben VfB Stuttgart.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Benjamin Pavard» frå ,  den 16. juli 2018.  

Franske fotballspelarar
Stuttgart-spelarar
Lille-spelarar
Kristen Gislefoss

Kristen Gislefoss () er ein tidlegare norsk statsmeteorolog og vêrmeldar på NRK.

Bakgrunn
Gislefoss er fødd og oppvaksen i Vennesla. Han tok vidaregåande opplæring ved Kristiansand katedralskole. Han studerte meteorologi og tok pedagogisk seminar ved Universitetet i Bergen frå 1973 til 1980, med eit års avbrekk til militærteneste. Han er faren til meteorologen Kristian Gislefoss.

Kristen Gislefoss gjekk av med pensjon i mai 2021 etter å ha vore vêrmeldar i NRK sidan 1990.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kristen Gislefoss» frå ,  den 16. juli 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Nettmøte hos VG

Norske meteorologar
Folk frå Vennesla
VM i fotball for kvinner 2019

VM i fotball for kvinner 2019 var det 8. offisielle verdsmeisterskapet i fotball for kvinner, og vart arrangert i Frankrike frå 7. juni til 7. juli 2019. FIFA, som arrangerte meisterskapet, valde Frankrike som arrangør framfor Sør-Korea, som var einaste motkandidat.

Tittelforsvarar USA vart verdsmeister etter 2-0-siger over Nederland den 7. juli 2019 i Lyon. Dette var fjerde gongen USA vann verdsmeisterskapet i fotball for kvinner. Sverige vann bronsefinalen etter 2-1-siger over England.

Arenaer
Lista over stadion som vart brukt under meisterskapet, vart presentert 14. juni 2017.

Tre av stadiona vart seinast brukt under fotball-EM i 2016: Parc Olympique lyonnais i Lyon, Parc des Princes i Paris og Allianz Riviera i Nice. Ei anna stadion vart båe brukt under VM i fotball 1998 og Verdsmeisterskapet i rugby union i 2007. 

Semifinalane og finalen vart spelt på Parc Olympique lyonnais i Lyon, medan åpningskampen vart spelt på Parc des Princes i Paris.

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

------

Gruppe E

Gruppe F

Rangering av lag på tredjeplass

Sluttspelet

Åttandedelsfinalar

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinalen

VM-finalen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «VM i fotball 2019» frå ,  den 17. juli 2018.

Bakgrunnsstoff

Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 2019
 
Fotballturneringar i Frankrike
Sport i Frankrike
Idrettstilskipingar i Frankrike
Kvinnefotball
Nick Hysong

Nick E. Hysong () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Winslow i delstaten Arizona som i 2000 vart olympisk meister i stavhopp og året etter tok VM-bronse i same øvinga.

Hysong var nordamerikansk studentmeister 1994 i stavhopp. I sin internasjonale meisterskapsdebut i Sevilla-VM 1999 kom han på delt fjerdeplass. Året etter overraska han med å vinne stavtevlinga ved dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney med ny personleg rekord, 5,90 meter. Han sikra seg gullmedaljen ved å klare høgda i fyrste forsøk, medan nummer to, tre og fire i tevlinga, som alle tre også gjekk over 5,90 m, måtte ha både to og tre forsøk før dei smaug seg over lista/lekta.

Året etter tok Hysong bronsen under verdsmeisterskapen i kanadiske Edmonton. Han tok seg over 5,85 m, same høgda klarte fire av konkurrentane. Einast ein av dei svinga seg over større høgder, Dmitri Markov som representerte Australia, vart verdsmeister med imponerande 6,05 meter. Hysong deltok også i Helsinki-VM i 2005, der han kom på ein tredelt femteplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 5,70 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 5,90 m, framom Lawrence Johnson (5,90 m)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 5,85 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 5,50 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nick Hysong» frå ,  den 17. juli 2018.  
 

Stavhopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Avard Moncur

Avard Moncur () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bahamas som i 2001 vart verdsmeister på 400 meter. Saman med fleire ulike utøvarar frå Bahamas vann han i tida 2000-08 heile seks medaljar i 4 x 400 meter stafett i to ulike sommarleikar og fire verdsmeisterskap i friidrett.

Aktiv
Moncur gjorde sitt livs snøggaste 400-meterløp den 7. juli 2001 i Madrid, tida 44,45 sekundar var også bahamansk rekord. Sju veker seinare tok han gullmedaljen på distansen under verdsmeisterskapen i Edmonton, med eit finaleløp på 44,64 sekundar slo han sølvvinnar Ingo Schulz frå Tyskland med 0,23 sekund. Frå same meisterskapen enda i 2008 Moncur opp med gullmedalje også i 4 x 400 m stafett, då det opphavlege vinnarlaget frå USA vart diskvalifisert. Samstundes fekk han då også tildelt ein OL-bronse i 4 x 400 m stafett frå Sydney i 2000.

Frå 2003 vann Moncur heile fire medaljar med bahamanske stafettlag i 4 x 400 m. Etter bronse i VM 2003 vann han og lagkameratar VM-sølv på den lange stafetten i både 2005 og 2007. Også i 2008 tok Bahamas og Moncur ein internasjonal sølvmedalje, då under dei olympiske sommarleikane i Beijing.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Bronse i 4 x 400 m stafett. Utslått i semifinalane (45,18 =nr 9)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedaljar på 400 m – 44,64, og 4 x 400 m stafett
VM 2003 i Paris: Bronse i 4 x 400 m stafett. Utslått i semifinalane på 400 m (45,65 =nr 18)
VM 2005 i Helsinki: Sølv i 4 x 400 m stafett
VM 2007 i Osaka: Sølv i 4 x 400 m stafett. Nr 8 på 400 m – 45,40
OL 2008 i Beijing: Sølv i 4 x 400 m stafett (deltok einast i kvalifiseringa)
VM 2009 i Berlin: Diskvalifisert i 4 x 400 m stafett
VM 2011 i Daegu: Nr 9 i 4 x 400 m stafett

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Avard Moncur» frå ,  den 18. juli 2018.  
 

Bahamanske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Bahamas
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bahamas
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Donald Thomas

Donald Thomas () er ein bahamansk friidrettsutøvar frå Freeport i Bahamas som i 2007 vart verdsmeister i høgdehopp. Seinare vann han høgdetevlinga i samveldeleikane 2010 og dei panamerikanske leikane 2011.
 
Thomas vann høgdehopptevlinga under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka ved å verte den einaste av fem utøvarar som klarte 2,35 meter i sit fyrste forsøk. Russaren Jaroslav Rybakov og grekaren Kyriakos Ioannou gjekk over same høgda i andre forsøk, men ingen av dei tre makta gå over 2,37 m og dermed fekk Thomas gullmedaljen.

Thomas sette sin personlege rekord på 2,37 meter ved eit stemne i Székesfehérvár i Ungarn den 18. juli 2016.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Donald Thomas» frå ,  den 18. juli 2018.  
 

Bahamanske høgdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Kronemanet

Kronemanet er ein manetart som vanlegvis lever i djuphavet og berre ved unntak finst på grunt vann. Kronemanet har ein svært uvanleg livssyklus utan polyppstadium. 

I Noreg har ein funne maneta heilt opp i vassflata, der han kan skape store problem for fiskarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kronemanet» frå ,  den 19. juli 2018.

Bakgrunnsstoff

Nesledyr
Maneter
Benjamin Limo

Benjamin Kipkoech Limo () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå ein landsby i Uasin Gishu fylke i det vestlege av Kenya. Han vart verdsmeister på 5 000 meter i 2005, seks år etter han vann VM-sølv på same distansen.

Limo deltok utanlands fyrste gongen i terrengløp-VM 1998 i Marrakech i Marokko, der han vart fjerdemann i kort løype. Året etter tok han sølv på 5 000 meter då Friidretts-VM 1999 fann stad i Sevilla. Limo kneip medaljen 0,08 sekund framom Mohammed Mourhit frå Belgia, fram til gullvinnar Salah Hissou frå Marokko var det 0,6 sekund. I 2002 kom Limo på andreplassen på 5 000 meter både i samveldeleikane og i afrikameisterskapen. I begge desse løpa vart han knipe slått av landsmenn, fyrst av Sammy Kipketer med seks hundredels sekund og så av Paul Bitok med 15 hundredels sekund.

Limo sprang sitt livs fortaste 5 000 meter den 4. juli 2003 i Paris, der han fekk notert tida 12.54,9. Høgdepunktet for løparen Limo kom i august 2005 då på 5 000-meteren i verdsmeisterskapen spurtslo eit koppel på åtte mann. Året etter vart han nummer tre på 5 000 meter i samveldeleikane 2006.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje på 5 000 m – 12.58,7, bakom Salah Hissou (12.58,1)   
VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje på 5 000 m – 13.32,5, framom Sileshi Shihine (13.32,8) 
VM 2007 i Osaka: Nr 15 på 5 000 m - 14.01,2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Benjamin Limo» frå ,  den 19. juli 2018.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Arnie Robinson

Clarence Earl Robinson, kjend som Arnie Robinson, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå San Diego i California som vart olympisk meister i lengdehopp i 1976, fire år etter han tok OL-bronsen i same øvinga.

Robinson sette personleg rekord i 1970-sesongen med eit hopp på 7,88 meter. Året etter forbetra han seg til 8,04 m og vann lengdetevlinga i dei panamerikanske leikane 1971 i Cali med 8,02 m som best. I OL-sesongen 1972 flytta Robinson sitt personbeste lengdehopp til 8,13 m i San Diego den 8. april og til 8,14 m den 13. mai. Under sommarleikane i München kneip han bronsemedaljen etter å ha landa på 8,03 meter, klart slått av landsmannen Randy Williams som vart olympisk meister og av vesttyske Hans Baumgartner.

Den 25. mai 1974 flytta Robinson den personlege rekorden sin til 8,30 m då han vann eit stemne i Modesto i California. I OL-finalen i lengdehopp 1976 i Montréal smelte Robinson i den fyrste omgangen til med sitt livs lengste hopp på 8,35 meter og vann ein suveren gullmedalje framom Randy Williams på sølvplassen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arnie Robinson» frå ,  den 19. juli 2018.  
 

Lengdehopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Claudia Losch

Claudia Losch () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Wanne-Eickel som vart olympisk meister i kulestøyt i 1984.

Losch vart vesttysk meister i kulestøyt i ti år på rad, 1982-91. Heile denne tiårsperioden høyrde ho med i verdseliten i øvinga. Under dei olympiske sommarleikane 1984 i Los Angeles stod Losch og rumenske Mihaela Loghin i ei klasse for seg med støyt langt over meteren lengre enn bronsevinnaren. Losch tok leiinga i den fyrste omgangen med 19,97 m og auka til 20,31 m i den andre. I den fjerde omgangen gjekk Longhin i teten med eit støyt på 20,47 m, før Losch i sitt siste forsøk støytte kula 20,48 meter. 

Sesongane frå 1986 til 1991 enda Losch fire gongar på fjerdeplassen i kuletevlinga i dei største internasjonale meisterskapane, den femte gongen, Sommar-OL 1988, vart ho nummer fem. Nærast medalje desse åra var ho ved VM 1987 og EM 1990 då ho hamna høvesvis tre og fire centimeter bak to ulike bronsevinnarar frå Aust-Tyskland.

Den 23. august 1987 støytte Losch kula heile 22,19 meter i Hainfeld i Austerrike, hennar livs lengste støyt.

Losch la opp etter 1992-sesongen. Gjennom det meste av hennar tid på toppnivå gjekk talrike rykte om bruk av dopingmidlar i den treningsgruppa ho tilhøyrde. Noko som seinare vart stadfesta, utan Losch nokon gong testa positivt.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Nr 7 – 19,72 m
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje – 20, 48 m, framom Mihaela Loghin (20,47 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 4 – 20,54 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 20,73 m
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 20,27 m
EM 1990 i Split: Nr 4 – 19,92 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 19,74 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Claudia Losch» frå ,  den 19. juli 2018.  
 

Tyske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Siegrun Siegl

Siegrun Siegl, fødd Thon, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Apolda i Thüringen som i 1976 vart olympisk meister i femkamp og elles tevla på internasjonalt toppnivå i lengdehopp. Ho representerte Aust-Tyskland.

Siegrun Thon sanka 4 584 poeng og vart nummer fire i femkamptevlinga ved Friidretts-EM 1974. Sesongen etter vart ho austtysk meister i femkamp. I Dresden den 19. mai 1976 sette ho med eit lengdehopp på 6,99 meter ny verdsrekord. Vel to månader seinare under dei olympiske sommarleikane i Montreal måtte ho nøye seg med fjerdeplassen i lengdetevlinga. Derimot vann ho gullmedaljen i femkampen, etter ein drabeleg strid mot landskvinnene Christine Laser og Burglinde Pollak. Både Siegl og Laser sanka 4 745 poeng, Pollak 4 740. Avgjerande for gullstriden mellom Sigel og Laser vart at Siegl hadde flest poeng av dei to i tre av dei fem øvingane; høvesvis hekkeløpet, lengdehopp og 200 meter, slik at Laser måtte nøye seg med sølvmedaljen. Siegl presterte serien 13,31 sekundar - 12,92 meter - 1,74 m - 6,49 m - 23,09 sekundar.

Etter eit lengre skadeavbrot satsa Siegl einast i lengdehopp. I 1979 vann ho øvinga i innandørs-EM med eit hopp på 6,70 meter. Året etter vart ho austtysk meister i lengdehopp, medan ho under sommarleikane 1980 i Moskva enda på femteplassen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1974 i Roma: Nr 5 i femkamp – 4 584 pong
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje i femkamp  - 4 745 poeng og nr 4 i lengdehopp – 6,59 m
OL 1980 i Moskva: Nr 5 i lengdehopp – 6,87 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siegrun Siegl» frå ,  den 20. juli 2018.  
 
 

Tyske mangekjemparar
Tyske lengdehopparar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980