kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Artimus Pyle

Thomas Delmer «Artimus» Pyle () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i Lynyrd Skynyrd frå 1974 til 1977 og frå 1987 til 1991. Han og bandkollegaene hans i Lynyrd Skynyrd vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2006.

Pyle kom me i Lynyrd Skynyrd i 1974 etter å ha ført spelt ved sida av, og så erstatta, den origniale trommeslagaren Bob Burns. Han overlevde flystyrten med flyet som førte heile bandet mellom to konsertar. Pyle vart hardt skadd, medan andre i bandet omkom. Bandet vart oppløyst etter styrten, og han byrja å spele i Rossington Collins Band med somme av dei tidlegare bandkollegaene, men Pyle måtte slutte etter han braut foten på 21 forskjellige stader etter ein kollisjon med ein fyllekøyrar. Pyle vart erstatta av Derek Hess.. I 1982 spelte Pyle med Artimus Pyle Band (A.P.B.). I 1987 vart Lynyrd Skynyrd starta opp att og Pyle vart igjen ein del av bandet. Han slutta etter de første, nye innspelinga deira, Lynyrd Skynyrd 1991.

Diskografi

Lynyrd Skynyrd
 Nuthin' Fancy (1975)
 Gimme Back My Bullets (1976)
 One More from the Road (1976)
 Street Survivors (1977)
 Legend (1987)
 Southern by the Grace of God (1988)
 Lynyrd Skynyrd 1991 (1991)

Artimus Pyle Band
 A.P.B. (1981)
 Nightcaller (1983)
 Live from Planet Earth (2000)
 Artimus Venomus (2007)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Artimus Pyle» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Artimus Pyle Band

Lynyrd Skynyrd-medlemmar
Musikarar frå Louisville i Kentucky
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Rock and Roll Hall of Fame
Rickey Medlocke

Rickey Medlocke () er ein amerikansk musikar mest kjend som frontmann og gitarist i southern rock-bandet Blackfoot og eit medlem av Lynyrd Skynyrd. I den første perioden hans i Lynyrd Skynyrd frå 1971-1972 spelte han trommer og song solo på eit par songar, som først kom ut i 1978 på First and Last. Medlocke vart med i Blackfoot i 1972 og kom seinare attende til Lynyrd Skynyrd òg i 1996 som ein gitarist og spelte med dei til dei gav seg i 2018. 

Sidan Medlocke har uroflksopphav, vart han innlemma i Native American Music Hall of Fame i 2008.

Diskografi

Med Blackfoot
No Reservations (1975)
Flyin' High (1976)
Strikes (1979)
Tomcattin (1980)
Marauder (1981)
Highway Song Live (1982)
Siogo (1983)
Vertical Smiles (1984)
Rick Medlocke And Blackfoot (1987)
Medicine Man (1990)
After the Reign (1994)
Live On The King Biscuit Flower Hour (1999)
Southern Native (2016)

Med Lynyrd Skynyrd
Street Survivors (1977) (trommer & refreng på One More Time, innspelt 1971-1972)
Skynyrd's First and... Last (1978) (med tidlege innspelingar frå 1971 og 1972)
Twenty (1997)
Lyve from Steel Town (1998)
Skynyrd's First - The Complete Muscle Shoals Album (1998) (inneheld tidlege innspelingar 1971 og 1972)
Edge of Forever  (1999)
Christmas Time Again (2000)
Vicious Cycle (2003)
Lynyrd Skynyrd Lyve: The Vicious Cycle Tour (2003)
God & Guns (2010)
Last of a Dyin' Breed (2012)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rickey Medlocke» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Biografi på IMDB

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Sologitaristar
Lynyrd Skynyrd-medlemmar
Indianske musikarar
Musikarar frå Jacksonville i Florida
Blackfoot-medlemmar
Naturally av J.J. Cale

Naturally er debutalbumet til J.J. Cale. Det kom ut i 1972 og inneheld songen «After Midnight», som først vart spelt inn av Eric Clapton i 1970. Cale, som stort sett var gått i gløymeboka på den tida, kjende ikkje til at Clapton hadde spelt inn songen før «After Midnight» vart ein radiohit i 1970. Cale fortalte til Mojo at då han høyrde Clapton sin versjon på radio «var eg lutfattig, og tente ikkje nok til mat og eg var ikkje ung heller. Eg var i trettiåra, så eg vart veldig glad. Det var så fint å tene litt pengar.» Venen til Cale, produsenten Audie Ashworth, oppfordra Cale til å spele inn eit heilt album for å utnytte suksessen til songen hans.

Naturally vart spelt inn sjølvstendig, og musikarane fekk betalt demo-honorar. Somme songar, som «Call Me the Breeze», vart spelte inn med ein primitiv trommemaskin og høyrest nesten ut som demoar. Albumet synte den særeigne, underdrivne stilen til Cale, og sette i gang solokarrieren hans, som han heldt gåande til han døydde i 2013. Albumet inneheld hittane «Crazy Mama» (22. plassen på Billboard Hot 100- den einaste han fekk på topp 40) og «After Midnight» (42. plassen) i tillegg til radiohittar som «Bringing it Back» (spelt inn av Kansas for debutalbumet deira), «Call Me the Breeze» (seinare spelt inn av Lynyrd Skynyrd) og «Clyde» (seinare spelt inn av Dr. Hook and the Medicine Show og ein countryhit i 1980 for Waylon Jennings).

Thom Owens frå AllMusic gav albumet tre av fem stjerner og sa då at «Cale fangar leikande lett ein lat, rullande boogie som gjekk i mot alle kommersielle artar av boogie blues og countryrock på den tida».

I 2009 kom albumet ut på ny i lag med Really, som ei fransk 24-spors dobbeltplate på Universal Records i serien '2 For 1' .

Innhald

Medverkande

Musikarar

 J.J. Cale – gitar, vokal
 Karl Himmel – trommer
 Chuck Browning – trommer
 Tim Drummond – bass
 Carl Radle – bass
 Norbert Putnam – bass
 Bob Wilson – piano
 David Paul Briggs – piano, orgel
 Jerry Whitehurst – piano
 Weldon Myrick – steelgitar
 Buddy Spicher – fele
 Shorty Lavender – fele
 Walter Hayness – dobro
 Mac Gayden – slidegitar
 Ed Colis – munnspel
 Diane Davidson – korvokal

Produksjon
 Plateomslag - Rabon
 Lydteknikar – James Long

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Naturally (J. J. Cale album)» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1972
J.J. Cale-album
Shelter Records-album
Album produserte av Audie Ashworth
Mac Gayden

McGavock Dickinson «Mac» Gayden er ein USA-amerikansk rock- og countrysongar, låtskrivar, musikar og platepodusent. Han er òg sjef i Wild Child Records, som vart skipa i 2004.

Gayden var med å starte musikkgruppene Area Code 615 og Barefoot Jerry, der han spelte gitar, klaverinstrument og song. Gayde slutta i Barefoot Jerry i 1972 for å skipe sitt eige band, Skyboat. Den største hitten til Gayden som låtskrivar var «Everlasting Love», opphavleg innspelt av Robert Knight. Dnene gjekk til topps i Storbritannia då han vart covra av Love Affair i januar 1968. 

Gayden spelte òg med Bob Dylan, Linda Ronstadt and the Stone Poneys, John Hiatt, Loudon Wainwright, Joe Simon, Ivory Joe Hunter, Margie Hendrixs, Kris Kristofferson, Gregg og Duane Allman, Steve Young, Jerry Jeff Walker, Ian & Sylvia, Elvis Presley, Hoyt Axton, Leonard Cohen og Simon & Garfunkel blant fleire.

Diskografi
McGavock Gayden (produsert av Bob Johnston)
Skyboat
Hymn to the Seeker
Nirvana Blues (CD)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mac Gayden» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 
Wild Child Records

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske southern rock-musikarar
Handball-NM 1976 for kvinner

Noregsmeisterskapen i handball 1976 for kvinner vart vunne av Idrettslaget Vestar etter finalesiger 15-9 over Sverresborg Idrettsforening. Det var Vestars fyrste triumf i NM-cupen og Sverresborgs fyrste cupfinale.

Finalen
Finalen vart avvikla i Mossehallen i Moss laurdag 11. desember 1976 framfor 250 tilskodarar. Vestar tok kommandoen i kampen frå start og leia 11-5 ved pause, i den andre omgangen auka laget frå Oslo leiinga med to mål slik at sluttresultatet vart 15-9.

Målskårarar for Vestar var Karen Fladset med 5 nettkjenningar, Berit Urdal 3, Anne Gangsø og Anne Eriksen 2, medan Unni Anisdahl, Grethe Tønnesen og Kari Aagaard skåra 1 kvar.

Seks av Sverresborg sine mål kom ved Åse Nygård, elles skåra Inger Sundal, May-Britt Sætre og Tove Haugen kvar sitt mål.

Kai Huseby og Arne Kristiansen dømde kampen.

Kjelder
Arbeiderbladet 13.12.1976

1976
Handball i 1976
Noregsmeisterskap i 1976
Idrettstilskipingar i Viken
Idrett i Moss
Precious Memories

Precious Memories er ein tradisjonell gospelsong tilskriven J.B.F. Wright i 1925. J. B. F. Wright var fødd i Tennessee 21. februar 1877. Songen er ofte blitt framført av ei rekkje forskjellige og kjende artistar som Tammy Wynette, Rosetta Tharpe, Johnny Cash, Alan Jackson, Emmylou Harris, Daniel O'Donnell, The Edwin Hawkins Singers, ein duett av George Jones & Patti Page, Jim Reeves, Bob Dylan, J.J. Cale og James Blackwood's quartet.

Dolly Parton spelte inn songen i 1999 på Dollywood-albumet Precious Memories. Systera hennar, Stella Parton, spelte inn songen for gospelalbumet hennar Appalachian Gospel.

Ein versjon av The Stanley Brothers kan høyrast på Rick Grimes (Andrew Lincoln) sin radio i byrjinga av The Walking Dead sesong fire. Susan Raye sin versjon vart brukt i introen og rulleteksten til Paul Schrader-filmen Hardcore (1979).

Aretha Franklin spelte inn eit konsertopptak for albumet hennar Amazing Grace (1972) og Ronnie Milsap for albumet sitt Then Sings My Soul (2009).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Precious Memories (hymn)» frå ,  den 16. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Gospelsongar
CeCe Peniston-songar
Sister Rosetta Tharpe-songar
Bill Monroe-songar
Jim Reeves-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Jimmie Rodgers-songar
Duane Eddy-songar
Charlie Walker-songar
Jean Shepard-songar
Kenny Rogers-songar
Willie Nelson-songar
Ray Price-songar
Bob Dylan-songar
Brenda Lee-songar
Dolly Parton-songar
George Jones-songar
Patti Page-songar
Randy Travis-songar
Ronnie Milsap-songar
Aretha Franklin-songar
J.J. Cale-songar
Emmylou Harris-songar
Songar om nostalgi
Vår Frelsers kyrkje i Haugesund

Vår Frelsers kyrkje er ei krosskyrkje frå 1901 i Haugesund kommune i Rogaland fylke. Dette er hovudkyrkja for Haugesund by.

Vindauga i korveggen har glasmåleri frå Dr.H. Oidtmann. Den nygotiske altartavla har eit bilete av Jesus i Getsemane måla av Fredrik Kolstø i 1901.

Vår Frelsers gravlund er ein annan stad i byen, litt utanfor sentrum. Det er ingen gravplass attmed kyrkja.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 Vår Frelsers kyrkjelyd

Kyrkjer i Haugesund
Kyrkjer i Haugaland prosti
Norske kyrkjer frå 1901
Kulturminne i Haugesund
Sævareid kapell

Sævareid kapell er ei langkyrkje frå 1956 i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke. Byggverket vart opphavleg bygd som gravkapell. Kor og sakristi kom til i 1961. Arkitekt ved begge høve var Anders Nordtvedt. I 1986 vart eit frittståande bårehus oppført nord for kapellet.

Kjelder 
 Hans-Emil Lidén: Sævareid kapell i «Norges kirker»

Bakgrunnsstoff 
 
 
 

Kyrkjer i Hardanger og Voss prosti
Kyrkjer i Bjørnafjorden
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1956
Kulturminne i Bjørnafjorden
1956 i Noreg
Vikebygd kyrkje

Vikebygd kyrkje er ei murkyrkje frå 1937 i Vindafjord kommune i Rogaland fylke.

Kyrkjebygg 
Sjølve kyrkjesalen er ei langkyrkje med orientering frå vest-nordvest til aust-søraust. Tårnet er asymmetrisk plassert på sørsida. Vindauga i apsisveggen i koret har glasmåleri.

Tidlegare kyrkjer 
Det har stått ei rekkje kyrkjer på staden. Mellomalderkyrkja var truleg ei stavkyrkje. Ho vart avløyst av ei tømmerkyrkje på same staden i 1682. Ei ny kyrkje vart oppført litt nærare fjorden i 1872, og gamlekyrkja vart riven året etter. Kyrkja frå 1872 brann i 1926. Ei ny bindingsverkskyrkje teikna av Torgeir Alvsaker stod klar i 1928. Denne kyrkja brann allereie i 1930, og Alsaker teikna òg dagens kyrkje, som vart innvigd i 1937. Kyrkja står om lag 70 meter lengre frå fjorden enn dei to førre kyrkjene.

Kjelder 
 Anne Marta Hoff: Vikebygd kyrkje i «Norges kirker»
 Jan Brendalsmo: Middelalderske kirkesteder i Rogaland  (Riksantikvaren, 2016), s. 148–149

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Vikebygd kyrkjelyd om kyrkja

Kyrkjer i Vindafjord
Kulturminne i Vindafjord
Kyrkjer i Haugaland prosti
Norske kyrkjer frå 1937
Vikedal kyrkje

Vikedal kyrkje er ei langkyrkje frå 1881 i Vindafjord kommune i Rogaland fylke. Kyrkja er oppført etter ei typeteikning av Jacob Wilhelm Nordan og har 400 sitjeplassar.

Det har vore kyrkje i Vikedal sidan mellomalderen. Dei tidlegare kyrkjene stod lengre sørvest. Mellomalderkyrkja (truleg ei stavkyrkje) vart avløyst av ei tømmerkyrkje i 1670. Denne vart riven eit par år etter at dagens kyrkje vart teken i bruk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Vikedal kyrkje på Kyrkjesøk
 
 Jan Brendalsmo: Middelalderske kirkesteder i Rogaland  (Riksantikvaren, 2016), s. 138–139

Fotnotar 

Kyrkjer i Vindafjord
Kulturminne i Vindafjord
Kyrkjer i Haugaland prosti
Norske kyrkjer frå 1880-åra
 1881 i Noreg
Tysvær kyrkje

Tysvær kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1852 i Tysvær kommune i Rogaland fylke. Ho har 490 sitjeplassar. Kyrkja har tårn i vest, og koret er rett avslutta. Utvendig har kyrkja liggjande panel, mmedan det flattelgja laftetømmeret er synleg inne i kyrkja.

Inventar 
Altartavla synar Jesus og to læresveinar i Emmaus. Klebersteinsdøypefonten er frå mellomalderen. Orgelet (14 registre) vart bygd av Norsk Orgel- og Harmoniumfabrikk i 1973.

Tidlegare kyrkjer 
Tysvær har hatt kyrkje sidan mellomalderen. Ei stavkyrkje vart avløyst av ei tømmerkyrkje omkring 1630. Denne tømmerkyrkja vart vøla fleire gonger før ho vart avløyst av ei ny kyrkje i 1852.

Kjelder 
 
 Jan Brendalsmo: Middelalderske kirkesteder i Rogaland (Riksantikvaren, 2016), s. 120–121

Bakgrunnsstoff

Fotnotar 

Kyrkjer i Tysvær
Kyrkjer i Haugaland prosti
Norske kyrkjer frå 1850-åra
1852 i Noreg
Kulturminne i Tysvær
Bygningar teikna av Hans Linstow
Nysæter kyrkje

Nysæter kyrkje er ei arbeidskyrkje i Stord kommune i Vestland fylke. Ho vart oppført i 1991 og innvigd i januar 1992.

Byggverket er i tegl og har 350 sitjeplassar. Det er inspirert av stavkyrkjearkitektur.

Kjelder 
 Hans-Emil Lidén: Nysæter kirke i «Norges kirker»
 
 

Kyrkjer i Stord
Kyrkjer i Sunnhordland prosti
Norske kyrkjer frå 1992
1992 i Noreg
2B9 Vasiljok

2B9 Vasiljok ('Kornblome') er ein automatisk 82 millimeters bombekastar som vart utvikla i Sovjetunionen i 1967 og utplassert på 1970-talet. 2B9 kan skyte enkeltskot eller automatlading med 4 granatar om gongen. Han kan ladast frå munningen eller ved sluttstykket og er basert på ei vogn med hjul. Det er rekna som bataljonssjefens lommeartilleri.

Variantar 

 2B9 Vasilek – Basimodellen
 2B9M Vasilek – Modernisert i 1984.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «2B9 Vasilek» frå ,  den 29. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 www.janes.com

Sovjetisk militærutstyr
Nationalmuseum i Stockholm

Nationalmuseum er eit svensk statleg sentralmuseum i Stockholm, og det største kunstmuseet i Sverige. Det har samlingar av måleri, skulptur og kunst på papir frå kring 1500-talet til 1900-talet, og dessutan kunsthandverk- og designgjenstandar frå 1500-talet til notida. Totalt omfattar samlinga rundt 700 000 gjenstandar. Museet ligg på Blasieholmen i Stockholm, i ein bygning som vart teikna for føremålet av den tyske arkitekten Friedrich August Stüler. Bygningen stod ferdig i 1866, men historia til museet går heilt attende til 28. juni 1792 då Konglig Museum vart oppretta. Museet er dermed eit av dei eldste kunstmusea i Europa.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nationalmuseum, Stockholm» frå ,  den 19. september 2018.  
 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Museum i Stockholm
Kunstmuseum
Nasjonalmuseum
Joseph Beuys

Joseph Heinrich Beuys () var ein tysk konseptuell kunstnar. Han er kanskje best kjend for sin performancekunst, men han jobba òg med skulptur, happening, fluxus, videokunst og installasjonar. Han vert rekna som ein av dei viktigaste tyske kunstnarane i siste halvdel av 1900-talet.

Biografi 
Den tilbakevendande bruken av filt og feitt som materialar i Beuys sine arbeid kan forståast på bakgrunn av påståtte opplevingar under andre verdskrigen. Han var pilot i det tyske Luftwaffe, og i 1944 vart han skoten ned over Krimhalvøya. Han vart lettare skadd, og fekk handsaming ved eit feltsjukehus. Seinare omskapte Beuys denne historia, og han fortalde ulike versjonar der han vart redda av nomadiske tatarar som heldt han varm ved å dekka han i feitt og pakka han inn i filt. Sjølv om historiene ikkje er heilt riktige og sannsynleg stammar frå hallusinasjonane hans i sjukesenga, så skulle dei visa seg å vera svært viktige for det kunstneriske virket hans. I dei siste dagane av krigen vart han teken som krigsfange av britiske troppar. Etter ein kort periode vart han repatriert og vende attende til foreldra sine. 

I 1947 byrja han å studera ved Kunstakademiet i Düsseldorf. Gjennom mesteparten av 1950-talet konsentrerte han seg mest om teikning. I 1961 vart Beuys professor i skulptur ved kunstakademiet, men fekk sparken i 1972 etter at han insisterte på at førelesingane hans skulle vera opne for alle som ville ta del. Studentane hans protesterte på oppseiinga, og han fekk halda på atelieret sitt der. 

I 1962 kom Beuys i kontakt med Fluxus-rørsla, noko som påverka han i retning av ein meir performance-orientert kunst. Ein av dei best kjende perfomancer-framføringane hans er I Like America and America Likes Me (1974), òg kjend som Coyote. Beuys lét seg pakka inn i filt og vart transportert på båra til flyplassen i Düsseldorf. Deretter vart han ført ombord i eit fly og frakta til René Block Gallery i New York, der han budde saman med ein coyote i fem dagar. Her presenterte han seg som sjaman som kommuniserte med dyr som indianarar hadde gjeve ein slag gudestatus. 

Etter opplevingane sine under andre verdskrigen vart han pasifist.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joseph Beuys» frå ,  den 20. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Joseph Beuys-guide (engelsk)
 Beuys musikk på ubuweb

Pasifistar
Tyske kunstnarar
Kunstnarar frå 1900-talet
Vasslås

Vasslås er ein konstruksjon som vert nytta i sluk og avløp for å hindra at kloakkgass og lukt trenger opp frå rørsystemet. Dette vert oppnått ved å utforma avløpsrøret som ein liggjande S, det vil seia lage ein bua på røyret slik at det heile tida er fylt av vatn på eit punkt.

Vatnet vert liggjande som ein barriere mellom lufta på begge sider av denne vasslåsen. Vasslåsar er obligatoriske under oppvaskbenker og utslagsvaskar, i toalett og sluk og i dei fleste typar avløp. Oftast er vasslåsa og dei bua røyra godt synlege, men ikkje alltid. I toalett med moderne design kan vasslåsen liggja skjult i konstruksjonen, og under nyare servantar vil den ofte berre stå fram som ein utbuling eller som ein sylinderformet konstruksjon nede på avløpsrøret. Under sluk er ofte vasslåsen støypt inn i golvet.

Over tid vil det samla seg skitt og avleiringer nedst i rørbuen. Difor er dei fleste vasslåsar utstyrte med ein plugg i botnen. Dei er for å tappa ut vatn og skitt og stake opp røyra. I prinsippet er det enkelt å gjera dette. Om røropplegget er gammalt og pluggen rusta fast kan det likevel vera naudsynt med fagfolk, spesielt om konstruksjonen er mura fast i golv eller vegg. Då kan ukyndig bruk av makt øydeleggja eldre konstruksjonar. Ein del nyare vasslås er konstruert slik at ein for hand kan demontera heile vasslåsen og reinsa den.

Bortsedd frå reinsing, krev sjeldan vasslås vedlikehald. Dersom avløpet står ubenyttet i lang tid er det likevel fare for at vatnet i vasslåsen fordampar, slik at kloakkgassen kan siva opp. Vasslåsar kan òg utsetjast for frost, dersom hus til dømes står ubenytta og uoppvarma på vinterstid. I såg fall kan ein forhindra skade ved å hella frostvæske i vasslåsen.

Vasslås-prinsippet vert òg nytta i gjærlås, som til dømes på vinballongar når råstoffet gjærar. I det tilfellet er poenget at gassen frå gjæringen skal sleppa ut, medan luft frå omgivnadene ikkje skal sleppa inn og forureina den gjærande væska.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vannlås» frå ,  den 20. september 2018.  

Teknologi
VVS
Vatn
Caldastanagar

Caldastanagar (Bangsia melanochlamys) er ein fugl i tanagarfamilien som er endemisk for Colombia.

Skildring 
Dette er ein robust bygd tanagar, ca. 15 centimeter og med vekt på rundt 40 gram. Kjønna er like. Dei har tjukt svart nebb og kort, svart hale. Fjørdrakta til vaksne har mørk blåleg til svart overside, heile hovudet og strupe, øvre bryst er svart. Nedre bryst, buk og undergump er kraftig gul. Han har eit ceruleanblått område øvst på vengen.

Utbreiingsområdet er skildra som todelt. Ein populasjon ligg i vestsida og nordsida av den sentrale fjellkjeda av Andes, innanfor sørlege Antioquia, ved elva Nechí og innanfor reservatet Reserva la Serrana. Det andre området ligg langs vestsida av vestlege Andes, særleg i Cerro Tatamá og Mistrató. Området er avgrensa, men fell litt innanfor tre departement: Chocó,  Risaralda og Valle del Cauca. Caldastanagarar lever her i fuktig til våt subtropisk alpin skog eller tåkeskog i høgder frå 1000 til 2285 moh. Føda er i stor grad frukt, men leddyr er eit supplement.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 600 og 1700 individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt sårbar.

Kjelder  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tanagarfamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Det europeiske forsvarsbyrået

Det europeiske forsvarsbyrået (EDA: European Defence Agency) er eit samarbeidsorgan for til forsvars- og rustningspolitikk, etablert i Den europeiske unionen.

Det europeiske forsvarsbyrået vart etablert i 2004, som eit instrument i EUs felles tryggings- og forsvarspolitikk. Det har til oppgåve å harmonisera forsvars- og rustningspolitikken i EUs medlemsstatar. Føremålet er vidare å oppnå ei forbetring av den militære kapasiteten i EU og å effektivisera evna innanfor byrået til å handtere krisar. Føremålet er dessutan å effektivisera europeisk rustningsindustri. 

EDA hadde per 2018 ca. 140 tilsette, og hovudkontor i Brussel.

Medlemsland og samarbeidsland 
Alle EU-medlemslanda bortsett frå Danmark deltek i byrået. Etter at Danmark sa nei gjekk landet i staden med på Maastricht-avtala i 1992. Dette var eit nasjonalt kompromiss der landet tok atterhald overfor EU på fire område, mellom dei forsvar. EU godtok dette atterhaldet. 

Byrået har samarbeidsavtaler med Noreg (2006), Sveits (2012), Serbia (2013) og Ukraina (2015).

Sjå òg 
 Den vesteuropeiske unionen
 OCCAR

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Det europeiske forsvarsbyrå» frå ,  den 21. september 2018.

Bakgrunnsstoff 
  

Skipingar i 2004
Federica Mogherini

Federica Mogherini () er ein italiensk statsviter og politikar for Partito Democratico. Ho var utanriksminister i Italia frå februar til oktober 2014. Mogherini har vore medlem av Italias deputertkammer sidan 2008. Ho tiltredde 1. november 2014 som EUs høgrepresentant for utanrikssaker og tryggingsspolitikk og visepresident i Juncker-kommisjonen.

Mogherini er dotter av filmregissøren Flavio Mogherini og har studert statsvitskap. Ho er gift med Matteo Rebesani og har to døtrer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Federica Mogherini» frå ,  den 21. september 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi i Europakommisjonen

Italienske politikarar
Folk frå Roma