kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Bryan Clay

Bryan Ezra Tsumoru Clay () er ein USA-amerikansk tidlegare mangekjempar, fødd i Austin i delstaten Texas. Han vart verdsmeister i tikamp i 2005 og olympisk meister i 2008.

Aktiv
Clay, som er av afro-asiat opphav, voks opp på Hawaii. Han deltok i verdsmeisterskapane i friidrett både i 2001 i Edmonton og i 2003 i Paris, men fullførte ikkje i tikampen korkje gongane. Under Sommar-OL 2004 sette han personleg rekord med 8 820 poeng og tok sølvmedaljen bakom tsjekkiske Roman Šebrle. Året etter oppnådde Clay 8 732 poeng i VM i friidrett 2005 i Helsinki og vann gullmedaljen, med ein margin på over 200 poeng til Šebrle.

I 2006 vann Clay meistermøtet i austerrikske Götzis. Han gav så opp etter fire øvingar då VM i friidrett 2007 fann stad i Osaka. Våren 2008 vann Clay innandørs-VM i tikamp i Valencia, ein prestasjon han gjentok i 2010 i Doha. I mellomtida vann han den olympiske gullmedaljen i tikamp under sommarleikane 2008 i Beijing etter å ha sanka 8 791 poeng.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bryan Clay» frå ,  den 23. august 2015.  
 

Mangekjemparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Gulnara Galkina

Gulnara Iskanderovna Galkina, fødd Samitova, () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Naberezjnyje Tsjelny i Tatarstan som tevla på mellom-, langdistanse- og i hinderløp. Ho vart olympisk meister i 3000 m hinder i 2008.

Aktiv
Gulnara Samitova deltok under friidretts-VM 2003 i Paris, der ho vart nummer sju på 5000 meter. I 2004 kom ho på sjetteplassen på same distansen under Sommar-OL i Aten. Tidlegare same året sette ho ny verdsrekord på 3000 meter hinder med tida 9.01,59.

Galkina lukkast ikkje å ta medalje i hinder under VM i friidrett 2007 i Osaka, og enda på sjuandeplass. Derimot lukkast ho stort under dei olympiske leikane i Beijing i 2008, her forbetra verdensrekorden på 3000 meter hinder til 8.58,81, og tok ein suveren gullmedalje.

Under VM i friidrett 2009 i Berlin deltok leia Galkina hinderløpet til siste runde, men hadde lite å stille opp med i spurten og enda på fjerdeplass. Ho deltok i dei olympiske leikane 2012 og kvalifiserte seg til finalen i 3000 m hinder, men braut av og vart sist.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulnara Samitova-Galkina» frå ,  den 23. august 2015.  
 

Russiske mellomdistanseløparar
Russiske langdistanseløparar
Russiske hinderløparar
Olympiske meistrar for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Russiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Friidrett under Sommar-OL 1984

Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1984 i Los Angeles vart avvikla i tida 3.-11. august 1984. Det vart tevla i 41 øvingar, 24 for menn og 17 for kvinner, tre fleire enn i førre Sommar-OL. Nye øvingar for kvinnene var 3000 meter, maraton og 400 meter hekk, dessutan hadde ein bytta ut femkamp med sjukamp. 

1273 utøvarar frå 124 land deltok i tevlingane. Tevlingane fann stad på Los Angeles Memorial Coliseum, eit stadion med plass til 93 000 tilskodarar. Same arenaen var åstad for friidrettsøvingane under Sommar-OL 1932.

Den 8 og 9. august oppnådde briten Daley Thompson 8 798 poeng i tikampen, ei tangering av den ferske verdsrekorden til sølvvinnaren Jürgen Hingsen. (Då tikamptabellen vart justert i 1985 vart Thompson einsleg verdsrekordhaldar med 8847 poeng, mot Hingsens 8832 poeng). Avslutningsdagen sprang Sam Graddy, Ron Brown, Calvin Smith og Carl Lewis USA inn til verdsrekord på 4 x 100 meter stafett på tida 37,63 sekundar. Dessutan vart det sett sju andre olympiske rekordar for menn og ni for kvinner.

Maratonløparen Grete Waitz vann sølvmedaljen i øvinga, medan Ingrid Kristiansen vart nummer fire i same tevlinga. Også diskoskastaren Knut Hjeltnes enda på ein fjerdeplass. Kappgjengaren Erling Andersen vart nummer åtte på 20 km.

Menn

100 meter 

Finale 4. august

200 m 

Finale 8. august

400 m 

Finale 8. august

800 m 

Finale 6. august

1500 m 

Finale 11. august

5000 m 

Finale 11. august

10 000 m 

Finale 6. august

Maraton 

12. august

110 meter hekk 

Finale 6. august

400 m hekk 

Finale 5. august

3 000 m hinder 

Finale 10. august

4 × 100 meter stafett 

Finale 11. august

4 × 400 m stafett 

Finale 11. august

20 km kappgang 

3. august

50 km kappgang 

11. august

Høgdehopp 

Finale 11. august

Stavhopp 

Finale 8. august

Lengdehopp 

Finale 6. august

Tresteghopp 

Finale 4. august

Kulestøyt 

Finale 11. august

Diskoskast 

Finale 10. august

Sleggjekast 

Finale 6. august

Spydkast 

Finale 5. august

Tikamp 

8./9. august

Kvinner

100 meter 

Finale 5. august

200 m 

Finale 9. august

400 m 

Finale 6. august

800 m 

Finale 6. august

1500 m 

Finale 11. august

3000 m 

Finale 10. august

Maraton 

5. august

100 meter hekk 

Finale 10. august

400 m hekk 

Finale 8. august

4 × 100 meter stafett 

Finale 11. august

4 × 400 m stafett 

Finale 11. august

Høgdehopp 

Finale 10. august

Lengdehopp 

Finale 9. august

Kulestøyt 

Finale 3. august

Diskoskast 

Finale 11. august

Spydkast 

Finale 6. august

Sjukamp 

3./4. august

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 1988/Leichtathletik» frå ,  den 23. august 2015.  
 

Øvingar under sommar-OL 1984
Friidrett under Sommar-OL
Relikvarium

Relikvarium, relikvieskrin eller relikviegøyme er eit staseleg utforma skrin eller anna form for hol gjenstand meint for å take vare på relikviane frå eit kristent heilagt menneske (ein helgen), eller for noko som kan knytast til Jesu jordiske liv.

Relikvarium for lekamsdelar frå heilage personar, som føter, hender, hovud og anna, kunne verte utforma i samsvar med dei lekamsdelane dei inneheld.

Relikvarium er òg kjend frå andre religionar enn kristendomen, mellom anna frå buddhismen.

Bakgrunnsstoff

Kristen kunst
Religiøst utstyr
Ilåt
Relikviar
Irina Korzjanenko

Irina Nikolajevna Korzjanenko (russisk: Ирина Николаевна Коржаненко) () er ein russisk tidlegare kulestøytar frå Azov. Ho vart europameister i øvinga i 2002.

Aktiv
Korzjanenko vart russisk meister i kulestøyt i 1995. Ho fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1997 med ein bronsemedalje ved innandørs-VM, året etter vann ho kuletevlinga då innandørs-EM vart avvikla i Valencia. Under friidretts-EM 1998 i Budapest vann ho sølvmedaljen, men var nær to meter bakom vinnaren Vita Pavlysj. Våren 1999 vart begge desse utøvarane tekne i doping, og utestengde frå å tevle i to år.

Med eit lengstestøyt på 20,64 m vann Korzjanenko gullmedaljen under EM 2002 i München, med over ein halvmeters margin til toaren, Vita Pavlysj. Eit halvår etterpå tok ho nok eit gull, då ved innandørs-VM 2003 i Birmingham.

Doping
Korzjanenko testa positivt på doping ved innandørs-VM 1999, der ho opphavleg vart nummer to. Dermed vart ho utestengd til våren 2001. Under Sommar-OL i 2004 tok Korzjanenko gullmedaljen i kulestøyt, men testa positivt på stanozolol og vart diskvalifisert. Ho nekta å returnere medaljen då ho hevda at ho ikkje hadde brukt stanozolol. Samstundes kritiserte ho det russiske fiidrettsforbundet for ikkje å ha gjort noko for å hjelpe henne. I september 2005 stengde Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF)) henne ute frå friidretten for all framtid.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 12 – 17,88 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 8 – 18,68 m
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (17,80 m =nr 16)
EM 1998 i Budapest:  Sølvmedalje – 19,71 m, bakom Vita Pavlysj (21,69 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 19,35 m
EM 2002 i München: Gullmedalje – 20,64 m, framom Vita Pavlysj (20,02 m)
VM i 2003 i Paris: Nr 4 – 19,17 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Irina Nikolajewna Korschanenko» frå ,  den 25. august 2015.  
 

Europameistrar i friidrett for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Dopingsaker i friidrett
Friidrett under Sommar-OL 1988

Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1988 i Seoul vart avvikla i tida 23. september til 2. oktober 1988. Det vart tevla i 42 øvingar, 24 for menn og 18 for kvinner. 1627 utøvarar frå 148 land deltok i tevlingane, 1148 menn og 579 kvinner. Tevlingane fann stad på og ved olympiastadion i Seoul, ein arena som stod ferdig i 1984 med plass til 70 000 tilskodarar.

Carl Lewis frå USA sette ny verdsrekord på 100 meter med tida 9,92 sekundar. På kvinnesida forbetra dei USA-amerikanske svigerinnene Florence Griffith-Joyner og Jackie Joyner-Kersee kvar sin verdsrekord, fyrstnemnde på 200 meter og sistnemnde i sjukamp. Begge desse rekordane, høvesvis 21,34 sekundar og 7 291 poeng har vorte ståande til dags dato (2015). Til sist susa Sovjetunionen sitt lag i 4 x 400 meter stafett, beståande av Tatjana Ledovskaja, Olga Nazarova, Marija Pinigina og Olga Bryzjina, inn til OL-gull på tida 3.15,17, også det ein gjeldande verdsrekord i 2015.

Menn

100 meter 

Finale 24. september

200 m 

Finale 28. september

400 m 

Finale 26. september

800 m 

Finale 26. september

1500 m 

Finale 1. oktober

5000 m 

Finale 1. oktober

10 000 m 

Finale 26. september

Maraton 

2. oktober

110 meter hekk 

Finale 28. september

400 m hekk 

Finale 25. september

3000 m hinder 

Finale 30. september

4 × 100 meter stafett  

Finale 1. oktober

4 × 400 m stafett  

Finale 1. oktober

20 km kappgang 

23. september

50 km kappgang 

30. september

Høgdehopp 

Finale 25. september

Stavhopp 

Finale 28. september

Lengdehopp 

Finale 26. september

Tresteghopp 

Finale 24. september

Kulestøyt 

Finale 23. september

Diskoskast 

Finale 1. oktober

Sleggjekast 

Finale 26. september

Spydkast 

Finale 25. september

Tikamp 

28./29. september

Kvinner

100 meter 

Finale 25. september

200 m 

Finale 26. september

400 m 

Finale 26. september

800 m 

Finale 26. september

1500 m 

Finale 1. oktober

3000 m 

Finale: 25. september

10 000 m 

Finale 30. september

Maraton 

23. september

100 meter hekk 

Finale 30. september

400 m hekk 

Finale 28. september

4 × 100 meter stafett  

Finale 1. oktober

4 × 400 m stafett  

Finale 1. oktober

Høgdehopp 

Finale 30. september

Lengdehopp 

Finale 29. september

Kulestøyt 

Finale 1. oktober

Diskoskast 

Finale 29. september

Spydkast 

Finale 26. september

Sjukamp 

23./24. september

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 1988/Leichtathletik» frå ,  den 26. august 2015.  
 

Øvingar under sommar-OL 1988
Friidrett under Sommar-OL
Stjerna Castor

Castor (α Gem, α Geminorum, Alfa Geminorum) er den nest mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Tvillingane og ei av dei mest lyssterke stjernene på nattehimmelen. Sjølv om ho har Bayer-nemninga «alfa», er ho faktisk svakare enn Beta Geminorum (Pollux). Castor ligg 49,8 lysår frå jorda.

Fysiske eigenskapar
Castor vart oppdaga å vere ei visuell binærstjerne i 1678, med [tilsynelatande storleiksklasse|storleiksklasse]] på 2,0 og 2,9 (den samla storleiksklassen er 1,58). Avstanden mellom komponentane er fortida kring 5 sekundgrader, og perioden til eit omlaup er kring 467 år. Kvar av komponentane til Casto er i seg sjølv ei spektroskopisk dobbeltstjerne, noko som gjer Castor til eit firdobbelt stjernesystem. Castoar har ei svak følgjestjerne som ligg kring 72 sekundgrader unna, men med same parallakse og eigarørsle. Denne følgjestjerna er ei formørkande binærstjerne med ein periode litt under ein dag, og er derfor eit av få kjende formørkande binærstjernesystem der begge følgjestjernene er dvergstjerne klasse M. Castor kan derfor reknast som eit seksdobbelt stjernesystem, med seks individuelle stjerner som bundne saman av tyngdekrafta. Komponent C har variabel stjerne-nemninga YY Geminorum.

Castor-systemet

Etymologi og kultur

Castor og Pollux er to «himmelske tvillingar», som gjev stjernebieltet Tvillingane namnet sitt. Namnet Castor refererer til Castor, ein av tvillingsønene til Zevs og Leda. Stjerna vart på arabisk kalla Al-Ras al-Taum al-Muqadim, som tyder hovudet til den fremste tvillingen. I stjernekatalogen i Calendarium av Al Achsasi Al Mouakket, heiter denne stjerna Aoul al Dzira, som vart omsett til latinsk som Prima Brachii, som tyder den første på poten.

På kinesisk er 北河 (Běi Hé), som tyder «Nordelva», ein asterisme som består av Castor, ρ Geminorum og Pollux. Castor vert derfor på kinesisk kalla 北河二 (Běi Hé èr, som tyder «den andre stjerna i Nordelva».) Kinesisk astronomi hadde Castor som Yin, som er ein av dei to fundamentale prinsippa som alt er avhengig av i kinesisk tru.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Castor (star)» frå ,  den 26. august 2015.

Bakgrunnsstoff
 

Geminorum, Alfa
Formørkande binærstjerner
Geminorum, 66
Flarestjerner
Tvillingane
060178 9
036850
2891
6
Hovudseriestjerner klasse M
Hovudseriestjerner klasse A
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Anna Verouli

Anna Verouli () er ein gresk tidlegare spydkastar frå Kalava. Ho vart europameister under friidretts-EM 1982 i Aten. Midt på 1980-talet var Verouli utestengd frå friidretten i eitt år etter påvist dopingbruk.

Aktiv
Verouli passerte 60-metersgrensa i 1981-sesongen. Under europameisterskapen 1982 i Aten låg austtyske Antje Kempe i leiinga med 67,94 meter til femte omgangen. Då smelte Verouli til med 70,02 meter, ny personleg rekord. Med det kastet vann ho gullmedaljen framom Kempe og si eiga landskvinne Sofia Sakorafa på tredjeplass. Dei to medaljane var dei einaste medaljane som gjekk til vertslandet for meisterskapen.

Året etter, under VM i friidrett 1983 i Helsinki, vann også Tiina Lillak spydgull for vertslandet for meisterskapen. Bakom britiske Fatima Whitbread la Verouli beslag på tredjeplassen med eit bestekast på 65,72 meter, og tok dermed Hellas einaste medalje i den aller fyrste verdsmeisterskapen i friidrett.

Verouli forbetra den  personlege spydrekorden til 70,90 meter i 1983 og til 72,70 meter i 1984. Under dei olympiske leikane 1984 i Los Angeles rauk ho ut i kvalifiseringa, med knapp margin, og  ho testa positivt på dopingmiddelet nandrolon. Dermed vart ho diskvalifisert og deretter utestengd frå å tevle i 1985-sesongen.

I 1986 var Verouli tilbake på friidrettsbanen, og trass ho i at ho var aktiv til inn på 1990-talet, lukkast ho aldri sidan å blande seg inn i medaljestrid under dei store internasjonale meisterskapane. Hennar beste plassering var då åttandeplassen under  europameisterskapen 1990 i Split.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 70,02 m, framom Antje Kempe (67,94 m)
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje – 65,72 m
OL 1984 i Los Angeles: (utslått i kvalifiseringa), diskvalifisert
EM 1986 i Stuttgart:  Nr 10 – 57,06 m
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa (60,60 m -nr 13)
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (58,52 m -nr 19)
EM 1990 i Split: Nr 8 – 59,32 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 10 – 59,12 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (56,96 m -nr 21)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anna Verouli» frå ,  den 27. august 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Greske spydkastarar
Europameistrar i friidrett for Hellas
Greske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Greske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Greske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Dopingsaker i friidrett
Mikhail Zjelev

Mikhail Zjelev () var ein bulgarsk tidlegare hinder- og landistanseløpar. Han vart europameister i 3000 meter hinder i 1969.

Aktiv
Zjelev deltok ved europameisterskapen 1966 i Budapest, utan å gå vidare frå forsøksløpar. Frå 1967 til 1971 vann han derimot tre strake hindersigrar i Balkanleikane, i 1967 sigra han også på 10 000-meter og i 1969 på 5 000 meter.

OL-sesongen 1968 forbetra Zjelev den personlege rekorden til 8.36,8 og overraska med å verte nummer seks i hindertevlinga under dei olympiske leikane i Mexico-byen hausten 1968. 

Under europameisterskapen 1969 i Aten gjorde Zjelev sitt livs løp og vann gullmedaljen på tida 8.25,0, seks tidels sekund framom Aleksandr Morozov frå Sovjetunionen. Også i 1970-sesongen høyrde han til den absolutte verdstoppen i øvinga, sigerstida 8.29,4 i ein semifinale i europacupen for landslag var den beste oppnådd av ein europear, einast to australiarar sprang fortare i 1970.

Zjelev var sjanselaus på å nå hinderfinalen då EM 1971 fann stad i Helsinki. Under Sommar-OL 1972 i München kvalifiserte han seg til finalen, men enda som 12. og sistemann.

Zjelev vart bulgarsk meister på 3000 m hinder i 1966, 1968–1970, samt 1974. Han vart elles bulgarsk meister på 10000 meter i 1968, og på 5000 meter i 1969 og 1970.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Utslått i forsøksløpa (8.52,0 =nr 17) 
OL 1968 i Mexico-byen: Nr 6 – 8.58,4
EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 8.25,0, framom Aleksandr Morozov (8.25,6)
EM 1971 i Helsinki: Utslått i forsøksløpa (8.50,6 =nr 27 ) 
OL 1972 i München: Nr 12 – 9.02,6

Kjelder
 Friidrott 69, 71, 72, 73.

Bakgrunnsstoff 
 

Bulgarske friidrettsutøvarar
Hinderløparar
Langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Anna Birjukova

Anna Birjukova, fødd Derevjankina, () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sverdlovsk. Ho vart verdsmeister i tresteghopp i 1993 og europameister året etter.

Aktiv
Birjukova vann gullmedaljen då ho under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart hoppa 15,09 meter og sette ny verdsrekord. Det var fyrste gongen ei kvinne hoppa 15 meter i tresteghopp. Året etter vann ho også gullmedaljen i tresteg under friidretts-EM i Helsinki, fire centiemter framom landskvinna Inna Lasobvkaja. I VM 1995 i Göteborg vart ho nummer tre i ei tevling der Inessa Kravets tok over verdsrekorden etter å ha landa på 15,50 meter, gjeldande verdsrekord i tresteghopp også i 2015. Birjukova oppnådde 15,08 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje - 15,09 m, framom Jolands Tsjen (14,70 m)
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje - 14,89 m, framom Inna Lasovskaja (14,85 m)
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje -15,08 m, bakom Iva Prandzjeva (15,18 m)
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (14,19 m =nr 13)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anna Birjukova» frå ,  den 28. august 2015.  
 

Russiske tresteghopparar
Russiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tsvetanka Khristova

Tsvetanka Khristova () var ein bulgarsk diskoskastar som vart verdsmeister i 1991 og europameister i 1982. Dessutan vann ho sølvmedaljar i diskosøvinga under EM 1986 og OL 1992, samt bronsemedaljar i VM 1987 og OL 1988. I 1993 vart ho dømd for doping.

Aktiv
Khristova steig rett inn i verdseliten i diskoskasting. Berre 20 år gammal vann ho EM-gull under friidretts-EM 1982 i Aten med eit kast på 68,34 m. I den neste europameisterskapen, EM 1986 i Stuttgart tok ho sølvmedaljen, etter å ha slengd diskosen 69,52 m avgarde. Den 14. april 1987 sette Khristova bulgarsk rekord heime i Kasanlak; 73,22 m er framleis (2015) nasjonal diskosrekord for kvinner. Både frå VM i friidrett 1987 i Roma og frå dei olympiske leikane 1988 i Seoul kom ho heim med bronsemedaljar.

I 1991 vann Khristova gullmedaljen under verdsmeisterskapen i Tokyo, vinnarkastet målte 71,02 meter. Året etter fekk ho sølvmedaljen under sommarleikane i Barcelona, over to meter bakom Maritza Martén frå Cuba.

42 år gammal deltok Khristova i 2004 i dei olympiske leikane i Aten, og enda sist av dei som fekk godkjent kast i kvalifiseringa. Sidan arbeidde ho som trenar.

Khristova døydde av kreft på heimstaden Kasanlak i 2008, 46 år gammal.

Doping
Khristova vart i 1993 utestengd frå friidrettstevlingar av Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) for brot på dopingvedteketene.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 68,34 m, framom Marija Petkova (67,94 m)
VM 1983 i Helsinki: Nr 4 – 65,62 m
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 69,52 m, bakom Diana Sachse (71,36 m)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 68,82 m, framom Ilke Wyludda (68,20 m)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 69,74 m, framom Svetla Mitkova (69,14 m)
EM 1990 i Split: Nr 10 – 56,30 m
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 71,02 m, framom Ilke Wyludda (69,12 m)
OL 1992 i Barcelona: Sølvmedalje – 67,78 m, bakom Maritza Martén (70,06 m)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (53,64 m =nr 23)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (43,25 m =nr 41)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tsvetanka Khristova» frå ,  den 29. august 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Bulgarske diskoskastarar
Verdsmeistrar i friidrett for Bulgaria
Europameistrar i friidrett for Bulgaria
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Bulgaria
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bulgaria
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Françoise Mbango Etone

Françoise Mbango Etone () er ein tidlegare friidrettsutøvar fra Yaoundé i Kamerun. Ho vart olympisk meister i tresteghopp i 2004 og 2008, etter å ha vunne sølvmedaljane i same øvinga under verdsmeisterskapane i friidrett i 2001 og 2003. Etone sitt fyrste OL-gull var det fyrste vunne av ein utøvar frå Kamerun.

Aktiv
Etone deltok i friidretts-VM 1999 i Sevilla, utan å nå finalen i tresteghopp. Året etter vart ho nummer ti i tresteg under Sommar-OL 2000 i Sydney. 

Etone sikra seg så sølvmedaljen då VM i friidrett 2001 fann stad i Edmonton, einast russiske Tatjana Lebedeva hoppa lenger. I 2002 vann ho både tresteg- og lengdehopp i Afrika-meisterskapen. Ved verdsmeisterskapen i 2003 hoppa ho 15,05 m, og tok dermed sitt andre VM-sølv. Det var hennar fyrste hopp over 15 meter, som ved førre VM måtte ho sjå Lebedeva framom seg på resultatlista.

Også under dei olympiske leikane 2004 i Aten sette Etone ny personleg rekord i finalen. Med 15,30 meter vann ho gullmedaljen, fem centimeter føre Hrysopiyi Devetzi frå arrangørlandet. Lebedeva, som tidlegare i leikane hadde vorte olympisk meister i lengdehopp, tok bronsemedaljen.

Våren 2008 vart Etone afrikansk mester i tresteg. Som ved førre sommar-OL forbetra Etone den personleg rekorden i tresteghopp under Beijing-OL i 2008. Ho presterte 15,39 m, sitt livs lengste tretseghopp, og forsvarte OL-tittelen med god margin.

Frå 2010 representerte ho Frankrike og deltok for landet ved EM i friidrett 2012 i Helsinki, der ho enda på åttandeplass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Françoise Mbango Etone» frå ,  den 29. august 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Kamerunske friidrettsutøvarar
Franske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Franske lengdehopparar
Olympiske meistrar for Kamerun
Kamerunske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Kamerunske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Kamerunske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008