kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Gabriela Szabó

Gabriela Szabó () er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 5 000 meter under OL 2000 i Sydney og vann tre gullmedaljar i friidretts-VM; høvesvis på 5 000 meter i 1997 og 1999, og på 1500 meter i 2001. I 1999-sesongen var Szabó ein av fyrstepremie-vinnarane i Gyllen-serien (IAAF Golden League). Szabó sine personlege rekordar på distansane 1500 m, 3 000 m og 5 000 m er høvesvis 3.56,9, 8.21,4 og 14.31,4.

Idrett
18-årgamle Szabó vann bronsemedaljen på 3 000 meter ved friidretts-EM 1994 i Helsinki. Våren 1995 sigra ho på 3 000 m i innandørs-EM, ein prestasjon ho kopierte i dei to neste innandørs-VM, 1997 og 1999. Ho vann elles same distansen i innandørs-EM 1998 og 2000.

Sommaren 1996 sikra Szabó seg sølvmedaljen på 1500 m då Sommar-OL 1996 vart avvikla i Atlanta, einast russiske Svetlana Masterkova heldt seg framom henne på oppløpet.

Szabó vann så ein gullmedalje i tre verdsmeisterskap på rad; fyrst i Aten 1997 på 5 000 m og så forsvarte ho VM-tittelen på distansen i Sevilla i 1999, før ho i 2001 sigra på 1500 m i Edmonton. Derimot måtte ho sjå seg slått av irske Sonia O’Sullivan i spurten på 5 000 m under EM 1998.

Under dei olympiske leikane 2000 i Sydney revansjerte Szabo seg og vann gullmedaljen på 5 000 meter, framfor nettopp Sonia O’Sullivan og med etiopiske Gete Wami på tredjeplass. Dessutan fekk Szabó OL-bronsen på 1500 meter, slått av algeriske Nouria Mérah-Benida og si eiga landskvinne Violeta Szekely.

Szabó tok si siste internasjonale meisterskapsmedalje då ho vart nummer to på 1500 m ved EM 2002 i München, to hundredels sekund bak vinnaren, tyrkiske Süreyya Ayhan.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Bronsemedalje på 3 000 m – 8.40,0
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 på 5 000 m – 14.56,5
OL 1996 i Atlanta: Sølv på 1500 m – 4.01,5, bak Svetlana Masterkova (4.00,8). Utslått i kvalifiseringa på 5 000 m (nr 23 – 15.42,3) 
VM 1997 i Aten:  Gullmedalje på 5 000 m – 14.57,6, framom Roberta Brunet (14.58,2)
EM 1998 i Budapest: Sølv på 5 000 m – 15.08,3, bakom Sonia O'Sullivan (15.06,5),
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje på 5 000 m – 14.41,8, framom Zahra Ouaziz (14.43,1)
OL 2000 i Sydney: Gull på 5 000 m – 14.40,7, framom Sonia O'Sullivan (14.41,0), bronse på 1500 m – 4.05,2
VM 2001 i Edmonton: Gull på 1500 m – 4.00,5 og nr 8 på 5 000 m – 15.19,5
EM 2002 i München: Sølvmedalje på 1500 m – 3.58,81, bakom Süreyya Ayhan (3.58,79)
VM 2003 i Paris: Nr 11 på 5 000 m – 14.59,3

Politikk
Frå 5. mars 2014 til 4. november 2015 var Szabó ungdoms- og sportsminister i to regjeringar leidde av Victor Ponta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gabriela Szabo» frå ,  den 21. september 2016.  
 

Rumenske mellomdistanseløparar
Langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Romania
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Romania
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Romania
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Rumenske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Yipsi Moreno

Yipsi Moreno González () er ein kubansk tidlegare sleggjekastar frå Camagüey. Ho vart verdsmeister i 2001 og 2003, og vann to OL-sølv og like mange VM-sølv i tida 2004-08. Moreno sin personlege rekord på 76,62 m er frå 2008.

Aktiv
Moreno vart nummer fire i sleggjetevlinga under OL i 2000. Året etter kasta ho 70 meter for fyrste gong og vann VM-gull, fire centimeter framom russiske Olga Kuzenkova. To år seinare forsvarte Moreno VM-tittelen i Paris, same sesongen som ho makta kaste over 75 meter i slegge.

Både under Sommar-OL 2004 i Aten og friidretts-VM 2005 i Helsinki måtte Moreno sjå seg klart slått av sin sterkaste konkurrent, Olga Kuzenkova. Også ved VM 2007 i Osaka enda Moreno på sølvplassen, fattige to cm bak tyske Betty Heidler. Under sommarleikane 2008 i Beijing tok Moreno si fjerde rake sølvmedalje i OL/VM-tevlingar. Få veker etter dei olympiske leikane sette ho i Zagreb personleg rekord med 76,62 m, hennar livs lengste sleggjekast.

Etter OL-sesongen 2008 heldt Moreno fram på same høge nivå, utan at det vart VM- eller OL-medaljar på henne. Derimot vann ho sleggjetevlinga under Panamerika-leikane 2011 i meksikanske Guadalajara. Ho la opp i 2014.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (58,68 m =nr 18)
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 68,33 m
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 70,65 m, framom Olga Kuzenkova (70,61 m)
VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 73,33 m, framom Olga Kuzenkova (71,17 m)
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 73,36 m, bakom Olga Kuzenkova (75,02 m)
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 73,08 m, bakom Olga Kuzenkova (75,10 m)
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 74,74 m, bakom Betty Heidler (74,76 m)
OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 75,20 m, bakom Aksana Mjankova (76,34 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 74,48 m
OL 2012 i London: Nr 6 – 74,60 m
VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 74,16 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yipsi Moreno» frå ,  den 22. september 2016.  
 
 

Cubanske sleggekastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Cuba
Verdsmeistrar i sleggekast
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Leicester City

{{Infoboks fotballklubb |
klubbnamn = Leicester City |
fullt namn = Leicester City Football Club |
kallenamn = The Foxes |
kort namn = |
grunnlagd = 1884 som Leicester Fosse |
heimebane = King Power Stadium |
kapasitet = 32 312 |
trenar = Brendan Rodgers |
liga = Premier League |
sesong = 2021/22 |
plassering = 5. plass i Premier League |
nettstad = lcfc.com |
anna = |
mønster_va1=_leicester2223h|mønster_k1=_leicester2223h|mønster_ha1=_leicester2223h|mønster_sh1=_adidaswhite|mønster_so1=_adidaswhitel|
venstrearm1=0000FF|kropp1=0000FF|høgrearm1=0000FF|shorts1=0000FF|sokkar1=0000FF|
mønster_va2=_leicester2122a|mønster_k2=_leicester2122a|mønster_ha2=_leicester2122a|mønster_sh2=_leicester2122a|mønster_so2=_leicester2122a|
venstrearm2=A3C9F9|kropp2=A3C9F9|høgrearm2=A3C9F9|shorts2=A3C9F9|sokkar2=D6F3F1
}}
Leicester City er ein fotballklubb frå Leicester i Storbritannia stifta i 1884, som sidan 2014 spelar i den engelske toppdivisjonen Premier League. Laget overraska stort og vart engelsk ligameister i 2016. Leicester City har aldri tidlegare vunne den engelske ligaen, ei heller FA-cupen. Derimot har klubben vunne ligacupen tre gongar; 1964, 1997 og 2000.

Leicester City har sidan 2002 spelt heimekampane på King Power Stadion, eit anlegg med plass til 32 300 tilskodarar. I perioden 1891-2002 var Filbert Street heimarena. Laget spelar i mørkeblå drakter.

Leicester City har vore med i den engelske fotballigaen sidan sidan 1891. Klubben vart nummer to i toppdivisjonen i 1929, eitt poeng bak Sheffield Wednesday, den beste prestasjonen før laget vann Premier League i 2015/16-sesongen. Leicester City deltok i FA-cupfinalane 1949, 1961, 1963 og 1969, men tapte alle for høvesvis Wolverhampton Wanderers, Tottenham Hotspur, Manchester United og Manchester City.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leicester City F.C.» frå ,  den 22. september 2016.  

Engelske fotballag
Skipingar i 1884
Psykedelia

Psykedelia er eit omgrep som vart gjeven til subkulturen av folk som ofte nytta psykedeliske stoff som LSD, meskalin og peyote i 1960-åra. Omgrepet vert òg nytta til å skildre psykedelisk kunst og psykedelisk musikk. Psykedelisk kunst og musikk prøver typisk å gjenskape eller reflektere opplevinga av endra medvitstilstandar. Psykedelisk kunst brukar ofte forvrengde eller surrealistiske bilete, lyse fargar og fulle spektrum og animasjonar (som teiknefilmar) for å framkalle og overføre til sjåaren eller lyttaren kva kunstnaren opplevde under påverknad av dop, eller forsterke opplevinga til dopbrukaren. Psykedelisk musikk brukar forvrengd elektrisk gitar, element av indisk musikk som sitaren, elektroniske effektar, lydeffektar og romklang, i tillegg til studioeffektar som å spele lydband baklengs eller panorere lyden frå ei side til side. Omgrepet «psykedelisk» kjem frå det gammalgreske ordet psykhē (ψυχή, «sinn») and ogdēloun (δηλοῦν, «å avdekke»), omsett som «sinnsavslørande».

Ei psykedelisk oppleving vert kjenneteikna av ei slåande oppfatning av aspekt ved eins sinn ein tidlegare ikkje kjende til, eller ved ein kreativ overflod frå eit frigjort sinn. Psykedeliske tilstandar er ei rekkje opplevingar som omfattar endring av oppfatning som hallusinasjonar, synestesi, endra medvitstilstand eller fokusert medvit, variasjonar i tankeprosessar, transe eller hypnotiske tilstandar, mystiske tilstander og andre tankeendringar. Ein kan oppnå psykedeliske tilstandar via forskjellige teknikkar, som meditasjon, stimulering av sansane eller sanseberøving, og oftast ved hjelp av psykedeliske stoff. Når desse psykoaktive stoffa vert nytta for religiøse, sjamanske eller andelege føremål, vert dei kalla enteogen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Psychedelia» frå ,  den 23. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
Subkulturar
LXDE

LXDE (forkorting for engelsk Lightweight X11 Desktop Environment, ‘lettvektigX11-skrivebordsmiljø’) er eit fritt skrivebordsmiljø med relativt låge systemkrav. Dette gjer det spesielt godt eigna for ressurssvake datamaskiner som til dømes nett-PC-ar eller eldre maskinar.

Oversyn 
LXDE er skrive i programmeringspråket C, med GTK+ 2 som widgetverktøy. Det køyrer på UNIX og andre POSIX-kompatible plattformer, som Linux og BSD. Målet med programmet er å lage eit skrivebordsmiljø som er raskt og energieffektivt. LXDE er standard skrivebordsmiljø på Knoppix, Lubuntu, LXLE, Peppermint Linux OS og Rasbian, men andre distribusjonar tilbyr òg LXDE.

LXDE nytta rullerande utgjeving på individuelle komponentar (eller grupper av komponentar). Standard vindaugehandsamar er Openbox men LDXE kan òg konfigurerast til å nytt Fluxbox,  IceWM og Xfwm. LXDE har kjeldekode lisensiert i både GPL og LGPL.

Historie 
Prosjektet vart starta i 2006 av den taiwanske programmeraren Hong Jen Yee, som òg var kjent som PCMan då han publiserte filutforskaren PCManFM, den fyrste modulen i LXDE. Unøgd med GTK+ 3, bestemte Hong Jen Yee for å eksperimentere med  Qt tidleg i 2013 og lanserte den fyrste versjonen av ein Qt-basert PCManFM 26. mars 2016.
Den 3. juli 2013 annonserte Hong Jen Yee annonserte ein Qt-port av heile LXDE. "21 Juli 2013 slo Razor-qt and LXDE seg saman til eit prosjekt LXQt.

Mange distribusjonar har byrja å tilby LXDE-baserte utgåver, noko som bidrar til det relativt nye skrivebordsmiljøet sin popularitet .

LXDE sine programvarekomponentar 
Ulikt andre skrivebordsmiljø som GNOME og KDE, har LXDE sine standardprogram få avhengigheitar og er ikkje tett integrert. Dei kan istaden bli installert uavhengig av LXDE.

Galleri

Sjå òg 
 Xfce
 KDE
 GNOME
 Openbox

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «LXDE» frå ,  den 23. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

skrivebordsmiljø
Fri_programvare

Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Mike Conley

Mike Conley, fullt namn Michael Alex Conley, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Chicago i Illinois. Han vart olympisk meister 1992 og verdsmeister 1993 i tresteghopp, og vann i tillegg eitt OL-sølv og tre VM-medaljar i tresteg- og lengdehopp. Conley sine personlege rekordar er 8,46 m i lengde og 17,87 m i tresteg.

Aktiv
Frå 1983 var Conley ein av dei beste lengde- og tresteghopparane i verda. Same året, under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, vart han nummer tre i lengdegropa og fire i trestegtevlinga. Året etter tok han sølv i tresteghopp under OL 1984 i Los Angeles, åtte centimeter kortare enn landsmannen Al Joyner.

I 1987 vann Conley gull i tresteg ved innandørs-VM og ved dei panamerikanske leikane, begge tevlingane vart avvikla i Indianapolis. Om sommaren gjorde han sitt livs lengste, godkjende tresteghopp då han landa på 17,87 m under eit stemne i San Jose. Ved friidretts-VM 1987 i Roma la han beslag på sølvmedaljen, slått med 25 cm av Hristo Markov. Ein skade gjorde at han stod over Sommar-OL 1988 i Seoul. Våren 1989 vann han tresteghopp i innandørs-VM for andre gong.

Etter å ha vorte tredjemann i trestegtevlinga ved VM i friidrett 1991 i Tokyo, nådde Conley heilt til topps under dei olympiske leikane 1992 i Barcelona  I sjette og siste omgang av finalen fekk han fullklaff og landa på 18,17 meter, 20 cm over verdsrekorden, men litt for sterk medvind førte til at hoppet ikkje kunne godkjennast som verdsrekord. Sesongen etter vart Conley verdsmeister i tresteghopp i Stuttgart.

Den 4. mai 1996 sette Conley personleg rekord i lengdehopp med 8,46 m i byen Springfield i delstaten Missouri. Han trappa ned treninga etter OL 1996 i Atlanta, der han tok fjerdeplassen i tresteg, fire centimeter bakom bronsemedaljøren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje i lengdehopp – 8,12 m, nr 4 i tresteghopp - 17,12 m
OL 1984 i Los Angeles: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,18 m, bakom Al Joyner (17,26 m)
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,67 m, nr 8 i lengdehopp – 8,10 m
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje i tresteghopp – 17,62 m
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje i tresteghopp – 18,17 m, framom Charles Simpkins (17,60 m)
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje i tresteghopp – 17,86 m, framom Leonid Volosjin (17,65 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 – 16,96 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 i tresteghopp – 17,40 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike Conley» frå ,  den 24. september 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Mike Conley Sr.» frå ,  den 24. september 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Mike Conley» frå ,  den 24. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Lengdehopparar frå USA
Tresteghopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Hestrie Cloete

Hestrie Cloete, fødd Storbeck, () er ein sørafrikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Germiston. Ho vart verdsmeister i høgdehopp i 2001 og 2002, og vann OL-sølv både i 2000 og 2004.

Aktiv
185 cm høge Cloete vann høgdetevlinga i Afrika-leikane 1995 i Harare. Tre år seinare vart ho afrikameister i Dakar etter å ha svinga seg over 1,92 m og i 1999 vann ho øvinga med 1,96 m under Afrika-leikane i Johannesburg.

Under Sommar-OL 2000 i Sydney vann Cloete sølvmedaljen i høgdetevlinga, på same høgda som den russiske gullvinnaren. Året etter vann ho gullmedaljen ved friidretts-VM 2001 i Edmonton, på same høgda som sølvvinnaren, det òg ein russisk utøvar. Ved friidrett-VM i Paris i 2003 gjorde ho sitt livs beste høgdehopp på 2006 og vann ein suveren gullmedalje. Året etter stoppa ho på 2,02 m under sommarleikane 2004 og tok sølvmedaljen med færre riv enn bronsevinnaren, ukrainske Vita Stjopina.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Nr 10 – 1,90 m
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (1,89 m =nr 14)
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 2,01 m, bakom Jelena Jelesina (2,01 m)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 2,00 m, framom Inha Babakova (2,00 m)
VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 2,06 m, framom Marina Kuptsova (2,00 m)
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 2,02 m, bakom Jelena Slesarenko (2,06 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hestrie Cloete» frå ,  den 22. juli 2017.  
 
 

Sørafrikanske høgdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sør-Afrika
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Rock the Joint

«Rock the Joint», òg kalla «We're Gonna Rock This Joint Tonight», er ein boogiesong spelt inn av forskjellige proto-rock and roll-songarar. Songen er særleg kjend med Jimmy Preston og andre tidlege rock and roll-songarar, som Bill Haley. Preston sin versjon er blitt omtalt som ein av kandidatane til «den første rock and roll-songen», og Haley sin versjon blir rekna som den første rockabilly-songen.

Låtskrivarane av songen er oppført som Harry Crafton, Wendell «Don» Keane og Harry «Doc» Bagby, som var musikarar med kontrakt hos Gotham i New York, eigd av Ivin Ballen (men ein konsertversjon innspelt av Haley i 1969 for Buddah Records er tilskriven James Bracken). Songen var påverka av tidlegare R&B-songar som Wynonie Harris-songen «Good Rockin' Tonight» i 1948. Ballen gav songen til Jimmy Preston, som nyleg hadde hatt ein hit med «Hucklebuck Daddy». Versjonen til Jimmy Preston and His Prestonians vart spelt inn i Philadelphia i mai 1949 og vart gjeven ut på Gotham. Eit år seinare nådde singelen sjetteplassen på R&B-lista.

To år seinare hadde Bill Haley and the Saddlemen alt hatt suksess med sin versjon av Ike Turner-låten «Rocket 88», men såg etter ein ny hit. Dei vart overtydd av produsenten, Essex Records-eigaren Dave Miller, om å spele inn «Rock the Joint». Haley spelte inn songen i februar eller mars 1952, men skreiv eigne vers som betre passa til countrypublikummet hans, og nemnde ei rekkje hillbilly-dansar (som Sugarfoot Rag og Virginia Reel) i staden for Preston sine hucklebuck og jitterbug. Han nytta òg andre instrument på songen, og meir ekko. Særleg nytta Haley-versjonen meir perkusjonsaktig bass av Marshall Lytle og elektrisk gitar av Danny Cedrone, med eit gitarparti som han brukte om att to år seinare på «Rock Around The Clock».

Sjølv om Haley-versjonen ikkje vart ein hit då han kom på Essex Records i 1952, selde han godt nok i Chicago til at han fekk eit kort opphald ved ein jazzklubb der. Opphaldet vart kortare enn planlagt fordi mange av det svarte publikummet gjekk. Likevel var Haley-versjonen av «Rock The Joint»  - tre år før «Rock Around the Clock» - ein viktig milepåle for utviklinga av rockabilly, sidan han blanda R&B og country.

Songen vart spelt inn på ny i 1957 av Haley for Decca Records, og på den tida hadde bandet hans kalla seg Bill Haley & His Comets. Songen vart gjeven ut med tittelen «New Rock the Joint», sidan originalversjonen framleis var i sal. Han spelte seinare inn songen nok ein gong for Sonet Records i Sverige i 1968 og det finst mange konsertopptak av songen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rock the Joint» frå ,  den 24. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Jim Dawson, Rock Around the Clock: The Record That Started the Rock Revolution! (Backbeat Books, 2005).
 John W. Haley and John von Hoelle, Sound and Glory (Dyne-American, 1990).

Songar frå 1949
Rhythm and blues-songar
Singlar frå 1952
Rockabilly-songar
Bill Haley-songar
The Reverend Horton Heat-songar
Jamesbukta

Jamesbukta (; cree , Wînipekw, 'gjørmete vatn') er ei enorm havbukt i den sørlege enden av Hudsonbukta i Canada. Begge strekkjer seg sørover frå Nordishavet. Grensa mellom provinsane Quebec og Ontario går gjennom bukta i lengdretninga, men øyane i havet, medrekna den største Akimiski Island (3001 km2), høyrer til territoriet Nunavut. Nedslagsfeltet til bukta er åstad for fleire store vasskraftprosjekt, og er òg brukt til elvebasert rekreasjon. Fleire lokalsamfunn er plassert nær eller ved kysten av Jamesbukta, inkludert ei rekkje lokalsamfunn av urfolk som Kashechewan.

Som med resten av Hudsonbukta, frys sjøen i Jamesbukta om vinteren, sjølv om dette havet er det siste til å fryse om vinteren, og den første til å tine om våren.

Geografi 
Jamesbukta representerer den sørlege utstrekninga innanfor økosona til dei store øyane i det kanadiske polararkipelet.  Den steina og småkuperte austbreidda dannar den vestlege utkanten av det kanadiske skjoldet i Quebec, og såleis er det viktigaste habitatet her boreal skog. Vestkysten er prega av flatt, vått tundralågland. Ein stor del av dette området er ein del av Polar Bear Provincial Park.

Hundrevis av elver flyt inn i Jamesbukta. Geografien i regionen gjev mange av elvane likeins eigenskapar. Dei pleier å vere breie og grunne nær bukta, medan dei er brattare og smalare lenger oppstraums.

Hannahbukta
Hannahbukta er den sørlegaste bukta innanfor Jamesbukta. Her flyt elvane Kesagami og Harricana ut i Jamesbukta. Eit område på om lag 238 km² er verna som fuglereservat for trekkfuglar etter kanadisk lov. Dette verneområdet er òg utpeikt som eit verdifullt område etter Ramsarkonvensjonen frå mai 1987.

Landet i dette området er ei blanding av gjørmete fjærer, sand- og saltsletter, elvemunningar, myrar, ferskvassdammar, sumpar og skogkledde myrar. Desse elementa gjev grunnlag for eit rikt dyreliv.

Historie
Menneske slo seg ned ved kysten av bukta då breane frå den siste istida trekte seg tilbake, for rundt 8150 år sidan. Det har budd ulike urfolksgrupper i området. Då europearar kom til staden var folka som levde på begge sider av bukta creefolk.

Henry Hudson leia truleg den fyrste europeiske ekspedisjonen til bukta, då han utforska den større bukta som blei kalla opp etter i 1610. Denne sørlege delen av bukta fekk namn etter Thomas James, ein walisisk kaptein som utforska området meir nøye i 1630 og 1631.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «James Bay» frå ,  den 25. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå Kashechewan, Jamesbukta flickr.com

Bukter i Canada
Stader kalla opp etter britar
Chiloéøya

Chiloé-øya (spansk Isla de Chiloé, òg kjend som Isla Grande de Chiloé) er den største øya i Chiloé-arkipelet på stillehavskysten av Chile. Øya ligg i det sørlege Chile, i regionen Los Lagos.

Geografi 
Med eit areal på 8394 kvadratkilometer, er Chiloé-øya den nest største øya i Chile, etter Storøya i Eldlandet, og den femte største i Sør-Amerika. Ho er skilt frå det chilenske fastlandet ved Chacaosundet i nord, og av Ancudbukta og Corcovadobukta i aust. Stillehavet ligg mot vest, og Chonos-skjergarden ligg sør, over Boca del Guafo. Øya er 190 km frå nord til sør, og gjennomsnitt 55-65 km brei. Hovudstaden er Castro på austsida av øya; den nest største byen er Ancud, på øya sitt nordvestlege hjørne, og det er fleire mindre hamnebyar på austsida av øya, slik som Quellón, Dalcahue og Chonchi.

Chiloé-øya og Chonos-arkipelet er ei sørleg forlenging av det chilenske kystområdet, som går nord og sør, parallelt til stillehavskysten og Andesfjella. Valle Central ligg mellom Dei chilenske kystfjella og Andesfjella, kor Ancudbukta og Corcovadobukta dannar den sørlege forlenginga. Fjella strekker seg nordover og sørover langs midten av øya. Austkysten er djupt innskoren, med fleire naturlege hamner og ei rekkje mindre øyar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chiloé Island» frå ,  den 25. september 2016.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete frå Chiloé-øya flickr.com

Øyar i Chile
Los Lagos-regionen