kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Saxifraga tricuspidata

Saxifraga tricuspidata er ein art i sildreslekta som blei vitskapleg skildra av Christen Friis Rottbøll. 
Han er funnen i USA (Alaska), Canada (Alberta, British Columbia, Labrador, Manitoba, Northern Territories, Nunavut, Ontario, Quebec, Saskatchewan, Yukon) og på Grønland.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Saxifraga tricuspidata» frå ,  den 8. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Sildrefamilien
Plantar i USA
Plantar i Canada
Plantar på Grønland
Måleri av Halsnøy kloster

«Halsnöy kloster nära Bergen, Norge» i oljemåling på lerret er eit landskapsmåleri av Elias Fiigenschoug måla i 1656. Måleriet heng på Skoklosters slott i Sverige og er eigd av Statens historiska museer (SHM) i Sverige.
  
Måleriet er det første kjente landskapsmåleriet frå Noreg. Målaren Elias Fiigenschoug var barokkmålar. Han budde i Bergen og var truleg frå Danmark.

Måleriet viser klosterbygningane på Halsnøy kloster og i framkant to bønder med spader saman med to kvinner.

Det er også ei innskrift på måleriet:

 HALSNÖE KLOSTER A : OSTEN : B : W. OTTE : KRAEG : HANS : BUGNING C : KIRSKEN : TO : HAVEN : LANG : D : BORREST VEN : E : POORTEN : F : SKOGLEN : G. FAEHUSET : H. LADEN I : NÖSTED : K : SÖBOD : L. BRYGEN -- 1656 E.F

Sjølve måleriet er 1600 mm breitt og 1300 mm høgt.

Kjelder

Kunstverk frå 1600-talet
Barokkunst
Norske kunstverk
Kunstverk i Sverige
Odd Fuglem

Odd Fuglem () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Selbu i Nord-Trøndelag som vart noregsmeister på 5 000 og 10 000 meter under NM i friidrett 1968. I 1967 vart han noregsmeister i 8 kilometer terrengløp. Han var medlem i Selbustrand IL.

Aktiv
Fuglem vart andremann på 5 000 m ved Nordisk meisterskap i friidrett 1963, to år seinare kom han tredjeplass på same distansen i den nordisk meisterkapen. 1. juli 1964 vart Fuglem den fyrste nordmannen som sprang 5 000 meter på under 14 minutt. Med tida 13.53,4 forbetra han den sju år gamle norske rekorden på distansen med over 10 sekund, ein rekord som hadde tilhøyrt Ernst Larsen. Allereie under Sommar-OL 1964 i Tokyo i oktober forbetra Thor Helland rekorden med eitt sekund.

Men før ein kom så langt, hadde Fuglem forbetra Helland sin ferske noregsrekord på 10 000 meter. 2. september i Oslo sprang Fuglem i mål på tida 29.09,4, ei norsk rekordforbetring på vel 18 sekund og samstundes også nordisk rekord med over 11 sekund. Denne norske rekorden flytta Fuglem i 1967 til 29.02,8 ved eit stemne i Stockholm. På Bislett stadion i Oslo sette 11. juli 1968 sin tredje nordiske rekord på mila då han kryssa mållinja etter 28.53,8.

Medaljar i noregsmeisterskap
1962 i Drammen: Bronsemedalje på 5 000 m
1963 i Trondheim: Sølvmedalje på 5 000 m 
1964 i Gjøvik: Sølvmedalje på 10 000 m
1965 i Haugesund:  Sølvmedalje på 5 000 m
1966 i Bærum: Sølvmedalje på 10 000 m
1967 i Trondheim: Sølvmedalje på 5 000 m og 10 000 m
1968 på Kongsvinger: Gullmedalje på 5 000 m og 10 000 m

I norske meisterskap i terrengløping vann Fuglem på 8 km sølv i 1963 og 1964, bronse i 1966, gull i 1967 og sølv i 1968, medan det på 3 km vart bronse i 1963 og sølv 1964 og 1968.

Personlege rekordar
5 000 m: 13.52,2 (1968)
10 000 m: 28.53,8 (1968)

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 2. juli 1964
Arbeiderbladet 3. september 1964
Arbeiderbladet 12. juli 1968

Noregsmeistrar i friidrett
Norske langdistanseløparar
Folk frå Selbu
Johnny Haugen

Johnny Svein Haugen () var ein norsk friidrettsutøvar frå Namsos i Nord-Trøndelag som vart noregsmeister i lengdehopp i 1974 og 1978, og på 200 meter i 1975 og 1977. I tillegg var han med å vinne NM-gull i 1000 m stafett i 1975 og 1977. Haugen var medlem i Namsen til 1973, frå same året representerte han IL i BUL.

Haugen sprang sitt livs beste løp då han i 1975 vann 200-meteren i noregsmeisterskapen på Fana stadion på tida 21,4 sekund. To veker etter fekk han notert 21,67 sekund med elektrisk tidtaking ved ein landskamp mot Sveits og Frankrike i Basel. To år seinare, under landskampen mot Hellas på Bislett stadion i Oslo den 3. august 1977, presterte han eige livsbeste og norsk årsbeste i lengdehopp. Hoppet målte 7,77 meter og sikra norsk triumf i øvinga.

Medaljar i noregsmeisterskap
1974 i Hønefoss: Gullmedalje i lengdehopp
1975 i Fana: Gullmedalje på 200 m, bronsemedalje på 100 m. Gull i 1000 m stafett
1976 i Askim: Sølvmedalje på 100 m, bronsemedalje i lengdehopp
1977 i Lillehammer: Gullmedalje på 200 m, sølvmedalje på 100 m og i lengdehopp. Gull i 1000 m stafett
1978 på Steinkjer: Gullmedalje i lengdehopp

Personlege rekordar
100 m: 10,6 (1975)
200 m: 21,4 og 21,67 (begge i 1975)
Lengdehopp: 7,77 m (1977)

Kjelder
friidrett.no
Nationen 4. august 1977

Noregsmeistrar i friidrett
Norske sprintarar
Norske lengdehopparar
Folk frå Namsos
Dansen strathspey

Strathspey () er ein type dansemusikk i   takt som inneheld ein synkopert rytme (både lang-kort og kort-lang «Scotch snap»), som tradisjonelt ofte blir spelt med nokså overdriven rytme. Nokre døme på strathspeyar er songane «The Bonnie Banks o' Loch Lomond» og «Coming Through the Rye» (som byggjer på ein eldre tone kalla «The Miller's Daughter»).

Strathspeymusikk kan spelast mellom 108 beat per minutt til Highland-dans opp til 160 beat per minutt til steppdans. Tradisjonelt blir ein strathspey følgd av ein reel, som er i  takt med jamne åttandedelsnotar, som ei forløysing av den rytmiske spenninga skapt under strathspeyen.

Dansen har namn etter Strathspey i Skottland, eit område i Moray og Badenoch and Strathspey. «Strathspey» kan visa både til dansen og musikktypen ein vanlegvis dansar han til, sjølv om dansen også ofte kan dansast til ein pastoral air med same tempo. Eit døme på dette siste kan vera dansen Autumn in Appin dansa til melodien «The Hills of Lorne». Ifølgje William Lamb var den fyrste bruken av ordet «strathspey» i samband med ein spesifikk dans i det anonyme Menzies-manuskriptet datert til 1749. Strathspey er eit av danseslaga som er del av  Scottish country dance. Eit Scottish country dance-sett er typisk sett saman av eit likt tal strathspeyar, jiggar og reelar. Strathspey-skritta er ein saktare, meir majestetisk versjon av hoppestega nytta til jig- og reeldans. Strathspey er også del av musikkformatet for tevlande sekkepipeband. Moderne sekkepipeband på høgt nivå må spela ein marsj, ein strathspey og ein reel ved ei typisk tevling.

På 1700- og 1800-talet blei det skrive mange strathspeyar av komponistar som William Marshall, James Scott Skinner og Magdalene Stirling, som nytta heile spennet til fela til å laga mange minneverdige verk. Skinner skilde mellom dansetonar, som heldt på staccato-bogebruk (Laird o Drumblair), og airar, som var meint å lytta til (Music of Spey). Angus Cumming stod bak den fyrste strathspeysamlinga av ein person frå Strathspey. Meir nyleg har Muriel Johnstone skrive nokre elegante strathspeyar for piano. I dag finst det minst fire, og somme vil sei sju, variantar av musikkstilen: den hoppande schottische, strong strathspey, song eller air strathspey, som alle tre kan nyttast til dansing, og tevlings-strathspey for stor Highland-sekkepipe, som hovudsakleg er meint for å visa virtuositet. Medan band- og solosekkepipe vanlegvis har ei komplisert, sterkt ornamentert form, kan tradisjonelle sekkepipespelarar ofte spela enklare, meir rytmisk drivne versjonar.

Innan irsk tradisjon er strathspeyar for det meste knytt til dei skotsk-påverka tradisjonane frå Donegal, der dei vanlegvis blir kalla highlands. Til skilnad frå dei skotske motparatane sine blir  highlands spelt med mjukare artikulasjon.

I den nye verda skil Cape Breton-strathspey seg frå dei skotske versjonane gjennom at synkoperte «snaps» kan koma inn kva tid som helst i ein takt; musikken er blitt skildra som villare enn skotsk spel.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Strathspey (dance)» frå ,  den 9. juni 2023.  

Skotsk folkemusikk
Europeiske folkedansar
Olivenkolibri

Olivenkolibri (Talaphorus chlorocercus) er ein kolibriart av «smaragdar», stammen Trochilini av underfamilien Trochilinae. Arten lever på øyar i og langs breidder av Amazonaselva med sideelver i Brasil, Colombia, Ecuador og Peru.

Olivenkolibrien er den einaste medlemmen av slekta Talaphorus og har ingen underartar. Han var tidlegare plassert i slekta Leucippus og er ofte funnen under det namnet i bøker.

Skildring 
Olivenkolibrien er 12 cm lang og veg omtrent 6 gram. Kjønna har i hovudsak likeins og nokså lite iaugefallande fjørdrakt. Dei har eit rettpeikande svartaktig nebb, men hoa har litt lengre nebb enn hannen. Vaksne har ei bronsekrone og -hals, og resten av overdelen er grågrønn til bronsegrøn. Strupe og bryst er olivengrøne, nokre gonger med svakt markerte flekker. Resten av undersida er kvitaktig. Halen er bleik grågrønn til olivengrøn med gråaktige spissar på dei indre fjørene og gråaktige ytre nett til dei andre. Dei ytre fjørene har også ei mørk stong nær enden. Ungfuglar er veldig like vaksne, men har meir gråbrun underside.

Olivenkolibrien finst langs den øvre Amazonas-elva og dens viktigaste sideelvar i nordvestlege Brasil, austlege Ecuador, nordaustlege Peru og ekstreme søraustlege Colombia. I Ecuador lever dei på øyar i Napo, og er spreidd sørover i Ucayali i Peru. Arten har sære krav til habitat: Dei finst for det meste på unge elveøyar og nokre gonger på den tilstøytande breidder av «fastlandet». Den held seg til buskar open skog og i skog endra av tidleg økologisk suksesjon. I høgda finst dei berre opp til 400 moh. Generelt er dette stasjonære fuglar, men spreier seg lokalt.

Olivenkolibrien søkjer etter nektar hos blomstrande plantar blant minst 10 plantefamiliar. I tillegg til å suge nektar, plukkar han insekt frå lauvverk.

Songen er ein bestemt, monoton serie på 4-7 fleirstavingstonar, til dømes «cliCHEW cliCHEW cliCHEW...» og ropa inkluderer eit skarpt «sik», eit surt «siui», ei rik skravling og eit hardt «tcht».

Status 

IUCN har vurdert olivenkolibrien til å vere livskraftig, sjølv om ein ikkje kjenner populasjonsstorleiken eller utviklingstrenden. Arten blir rekna som sjeldan til ganske vanleg på ulike punkt langs elvesystemet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Olive-spotted hummingbird» frå , den 10. juni 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff 

kolibrifamilien
Pimlico

Pimlico er ein liten stad innanfor City of Westminster i sentrale London. Han ligg på nordbreidda av elva Themsen, sør for Victoria stasjon. Området ligg like ved Belgravia i nord, og er skilt frå dette ved Victoria-stasjonen. Pimlico er kjent for hagetorga sine og hus i regency-arkitektur. I kjernen av Pimlico er det eit nettverk av bustadgater som blei planlagde av Thomas Cubitt frå byrjinga av 1825. Tate Gallery ligg i Millbank, rett ved grensa til Pimlico.

Nokre kjende personar som har budd her er mellom anna politikaren Winston Churchill, designaren Laura Ashley, filosofen Swami Vivekananda, skodespelaren Laurence Olivier, illustratøren og forfattaren Aubrey Beardsley, den fyrste kenyanske presidenten Jomo Kenyatta og piloten Sheila Scott.

Namn 
Stadnamnet Pimlico er dokumentert for fyrste gong i 1626. Det opptrer i som Pimplico i 1630, og igjen som Pimlico på Rocques kart av 1747. Namnet er ganske sikkert frå det velkjente drikkestova i Hoxton som er referert til som Pimlyco eller Pimlico i 1609, og var kjent for ølet sitt, ale, som også blei kalla for pimlico, og eigaren med same namn, Ben Pimlico, omtalt så tidleg som 1598. Dette var ein ynda drikkestad for teaterfol, sidan låg tidlege teater i nærleiken. Eksistensen av drikkestova er minna med ei lita gate som heiter Pimlico Walk i Hoxton.  Staden er òg jamleg referert til i skodespel av Thomas Dekker, Ben Jonson og andre.

Kollektivtransport 
Pimlico undergrunnsstasjon er ein stasjon frå Victoria, og gir dermed enkel tilgang til ulike undergrunns- og jernbanelinjer.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pimlico» frå ,  den 10. juni 2023.  

0°W
51°N
City of Westminster
Worshipful Company of Upholders

Worshipful Company of Upholders er eit gammalt laug, eit livery company, i City of London. «Upholder» er ei arkaisk form av upholsterer, som tyder ‘møbelpolstrar’. I eldre tid dreiv folk innan dette yrket både med tillaging og sal av polstra møblar, og kunne også driva med anna møbelsnikkararbeid, interiørvarer, taksering, auksjonar og gravferdsarbeid. 

Lauget blei skipa 1. mars 1360 og offisielt gjeve eit kongeleg charter av Karl I i 1626. Det hadde opphavleg retten til å setja standardar for polstring i London, og å leita etter, konfiskera og øydeleggja polstra varer som ikkje nådde standarden. Over tid mista lauget mykje av makta si, og gjekk som polstringsyrket tilbake etterkvart som det blei utvikla ny teknologi.

Polstrarar arrangerte gravferda til admiral lord Nelson, og lauget omfattar framleis gravferdsbyrå.

Lauget gjev støtte til handverket og handverkarar innan faget gjennom velgjerdsorganisasjonane sine som Peter Jackson Charity og Neville Hayman Charity. Det har særleg tette band til TS Upholder, ei sjøkadetteining i Chelmsford.

Lauget og laugsmedlemmane er aktivt involverte i mange organisasjonar i  City of London, mellom anna Castle Baynard Ward Club, ettersom lauget hadde laugshallen sin i i denne warden fram til bybrannen i London i 1666. Mottoet til lauget er Sustine Bona, latin for ‘hald oppe det gode’.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Worshipful Company of Upholders» frå ,  den 10. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
John Houston, Feather Bedds and Flock Bedds

 

Historia til London
Skipingar på 1300-talet
Pietro Metastasio

Pietro Antonio Domenico Trapassi (), kjend under pseudonymet Metastasio, var ein italiensk diktar og librettist.

Biografi 
Foreldra til Metastasio var Felice Trapassi frå Assisi og Francesca Galasti frå Bologna. Etter ein militær karriere i dei pavelege troppane etablerte faderen seg som grønthandlar i Via dei Cappellari i Roma. Paret hadde også to døtrer og endå ein son.

Allereie som barn kunne Pietro seia fram dikt spontant. Ved eit slikt høve blei han oppdaga i 1709 av m.a. Giovanni Vincenzo Gravina, som var kjend for den juridiske og litterære danninga si. Gravina var så begeistra over sjarmen og talentet til den vesle Pietro at han fekk løyve frå foreldra til å adoptera guten få veker seinare. Det var Gravina som gav den 11-årige guten kunstnarnamnet Metastasio.

Metastasio er rekna som ein av grunnleggarane av sjangeren opera seria.

Ein kjenner til  over 60 lyriske tragediar og librettoar og eit stort tal kantatar, oratorium, canzonetter, sonetter, elegiar m.m. Dei fremste komponistane i samtida, som Pergolesi, Durante, Jommelli, Leo, Paisiello, Hasse, Porpora, Scarlatti, Vinci og Gluck, sette musikk til tekstane hans.

Verk

Operaer 
Med namnet på den fyrste komponisten som tonesette den aktuelle librettoen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pietro Metastasio» frå ,  den 10. juni 2023.  

Italienske diktarar
Den Kongelige Ballet

Den Kongelige Ballet er eit internasjonalt anerkjent klassisk ballettkompani med base i Det Kongelige Teater i København. Det er eit av dei eldste ballettkompania i verda, og stammar frå 1748, då Det Kongelige Teater blei stifta. 

Balletten blei endeleg organisert i 1771 som ein reaksjon på den store populariteten som fanst for franske og italienske dansestilar. Det Kongelige Teater har tent som heimstad for balletten sidan han blei skipa. Det Kongeligee Teaters Ballettskole blei grunnlagd i 1771 av den franske Hofdansemester Pierre Laurent. Skulen blei vidareutvikla av den italienske ballettmeisteren Vincenzo Galeotti og August Bournonville skipa den romantiske Bournonville-tradisjonen til kompaniet.

Historie 

Frå byrjinga tilsette Den Kongelige Ballet nokre av dei leiande franske og italienske dansarane og koreografane. Det Kongeligee Teaters Ballettskole blei grunnlagd i 1771 for å levera innfødde dansarar. Eit par år etter at ballettskulen var grunnlagd debuterte Anine Frølich som ein av dei fyrste. 

Ein av dei tidlege ballettmeistrane, Vincenzo Galeotti, blir rekna for å vera den eigentlege grunnleggjaren av Den Kongelige Ballet. Han var ballettmeister frå 1775 fram til han døydde i 1816, og  innførte ballett d'action og førebudde til den romantiske balletten. Vincenzo Galeotti sin ballett Amors og Ballettmesterens Luner frå 1786 er framleis ein del av repertoaret til ballettkompaniet. Dette er verdas eldste ballett som framleis blir utført med den opphavlege koreografien sin.

Ein annan viktig ballettmeister i ballettkompaniet var den danske dansaren August Bournonville, som er eit sentralt namn i dansk balletthistorie. Ryet til Den Kongelige Ballet internasjonale kjem fyrst og fremst av repertoaret han etterlet seg.

Ballettmeistrar 

 1748-1753 Des Larches
 1755-1756 Neudin
 1756-1763 Antonio Como
 1763-1767 Antonio Sacco
 1767-1768 Jean Baptiste Martin
 1768-1770 Innocente Gambuzzi
 1770-1771 Martini
 1771-1772 Vincenzo Piatolli
 1772-1773 Domenico Andriani
 1773-1775 Vincenzo Piatolli
 1775-1816 Vincenzo Galeotti
 1816-1823 Antoine Bournonville
 1823-1830 Pierre Larcher
 1836-1862 August Bournonville
 1862-1863 Gustave Carey
 1863-1877 August Bournonville (igjen)
 1877-1890 Ludvig Gade
 1890-1894 Emil Hansen
 1894-1915 Hans Beck
 1915-1928 Gustav Uhlendorff
 1928-1930 Kaj Smith
 1930-1932 Victor Schiøler
 1932-1951 Harald Lander
 1951-1956 Niels Bjørn Larsen (konstituert 1951-53)
 1956-1958 Frank Schaufuss
 1958–1960 Henning Rohde
 1961-1965 Niels Bjørn Larsen (igjen)
 1966-1978 Flemming Flindt
 1978-1985 Henning Kronstam
 1985-1994 Frank Andersen
 1994-1995 Peter Schaufuss
 1995-1997 Johnny Eliasen
 1997-1999 Mariana Gielgud
 1999-2002 Aage Thordal-Christensen
 2002-2008 Frank Andersen (igjen)
 2008-no: Nikolaj Hübbe

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Den Kongelige Ballet» frå ,  den 10. juni 2023.  

Skipingar i 1748
Dansk kultur
Ballett
København
Tore Bergan

Tore Bergan () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oslo som i åra 1982-84 vart norsk meister på 100 meter, i 1982 også på 200 meter. Han var medlem i Rustad IL til 1977, sidan representerte han Oslo Idrettslag.

Bergan var Noregs beste sprintar i åra frå 1981 til 1984. I desse fire sesongane vart han anten nummer 1 eller 2 i på dei tok kortaste distansane. Til saman sanka han fire NM-gull og fem NM-sølv på 100 meter pluss 200 m i tida 1981-85. Men han kom aldri opp eit 100-meternivå som Audun Garshol nådde på sitt beste i 1970-åra, ei heller eit 200-meternivå som Carl Fredrik Bunæs nådde i 1960-åra.

Medaljar i noregsmeisterskap
1981 i Haugesund: Sølvmedalje på 100 meter og 200 m. Gullmedalje i 1000 m stafett 
1982 i Porsgrunn: Gullmedalje på 100 m og 200 m
1983 i Trondheim: Gullmedalje på 100 m, sølv på 200 m og 1000 m stafett
1984 i Øvre Årdal: Gullmedalje på 100 m og sølv på 200 m
1985 i Bærum: Sølvmedalje på 100 m

I tillegg vann Bergan NM-gull i 4x100 m stafett i 1982 og 1985, og NM-sølv i same øving i 1981 og 1986.

Personlege rekordar
100 m: 10,77 (1983)
200 m: 21,38 (1982)

Kjelder
friidrett.no

Noregsmeistrar i friidrett
Norske sprintarar
Folk frå Oslo
Hermund Høgheim

Hermund Høgheim () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen som i åra 1954-57 vart norsk meister i stavhopp og 1957 i tikamp. Perioden 1954–1960 vann han i tillegg til saman seks NM-sølv i stavhopp og tikamp, samt NM-bronsar på 100 meter. Høgheim var medlem i IL Norrøna.

Medaljar i noregsmeisterskap
1954 i Sarpsborg: Gullmedalje i stavhopp
1955 i Oslo: Gullmedalje i stavhopp, bronsemedalje på 100 m
1956 i Stavanger: Gullmedalje i stavhopp
1957 i Bergen: Gullmedalje i stavhopp
1958 i Trondheim: Sølvmedalje i stavhopp, bronsemedalje på 100 m
1959 på Hamar: Sølvmedalje i stavhopp
1960 i Sarpsborg: Sølvmedalje i stavhopp

Han vart noregsmeister i tikamp i 1957, åra 1956, 1958, 1959 vart han andremann.

Personlege rekordar
100 meter: 10,7 (1957)
Stavhopp: 4,12 m (1961)
Tikamp: 6 379 poeng (1958)

Kjelder
friidrett.no

Noregsmeistrar i friidrett
Norske stavhopparar
Norske sprintarar
Norske mangekjemparar
Folk frå Bergen
Friidrettsutøvaren Anders Hoff

Anders Hoff () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Hitra i Sør-Trøndelag som vart noregsmeister 1977 i sleggjekast, og i tillegg vann fem sølv- og fire bronsemedaljar i same øvinga i tida 1977-86. I den same perioden tok han også ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i diskoskast i NM-tevlingar. Han var medlem i IL Trond og sidan Minerva.

Med eit kast på 63,14 meter, 10 cm kortare enn hans ferske personbeste, overraska Hoff med å vinne sleggjetevlinga under friidretts-NM på Lillehammer i 1977. NM-gullet vart hans einaste, ettersom Richard Olsen var den nasjonale einaren i øvinga i åra kringom 1980. 

Etter at han la opp, var Hoff norsk landslagstrenar for kastøvingane frå 1986 til 1993. Mellom andre han ansvar for karar som Lars Arne Nilsen og Georg Andersen, to utøvarar som hausta heider og kom i vanry.

Medaljar i noregsmeisterskap
1977 i Lillehammer: Gullmedalje i sleggjekast, sølv i diskoskast
1978 i Steinkjer: Bronsemedalje i sleggjekast og i diskoskast
1979 i Larvik: Sølvmedalje i sleggjekast
1980 i Bodø: Sølvmedalje i sleggjekast
1981 i Haugesund: Sølvmedalje i sleggjekast, bronse i diskoskast
1982 i Porsgrunn: Sølvmedalje i sleggjekast
1983 i Trondheim: Bronsemedalje i sleggjekast 
1985 i Bærum: Sølvmedalje i sleggjekast
1986 i Sandnes: Bronsemedalje i sleggjekast

Personlege rekordar
Diskoskast: 58,62 m (1981)
Sleggjekast: 68,22 m (1981)

Kjelder
friidrett.no

Noregsmeistrar i friidrett
Norske sleggekastarar
Norske diskoskastarar
Folk frå Hitra
Sverre Øverby

Sverre Øverby () var ein norsk friidrettsutøvar frå Lunner i Oppland som vart noregsmeister i kulestøyt åra 1953, 1955, 1956 og 1957. I tillegg vann han i tida 1952–59 to sølv- og to bronsemedaljar i øvinga under norske meisterskap. Han var medlem i Lunner IL til 1953, sidan representerte han Vestheim IF 1954–56 og IK Tjalve frå 1957.

Under noregsmeisterskapen i Stavanger i 1956 støytte Øverby kula 15,93 meter, ny meisterskapsrekord og einast 9 centimeter kortare enn Per Stavem sin norske rekord frå 1952. Etter meisterskapen vann Øverby seks stemne med støyt på frå 15,70 til 15,85 meter, men klarte ikkje å forbetre den personlege rekorden.

Øverby var busett i Oslo frå 1954. Han var tilsett i Forsvaret som idrettsoffiser.

Medaljar i noregsmeisterskap
1952 i Oslo: Sølvmedalje
1953 i Trondheim:  Gullmedalje
1954 i Sarpsborg: Bronsemedalje 
1955 i Oslo: Gullmedalje
1956 i Stavanger: Gullmedalje
1957 i Bergen: Gullmedalje
1958 i Trondheim: Sølvmedalje
1959 på Hamar: Bronsemedalje

Kjelder
friidrett.no

Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Lunner
Norske kulestøytarar