kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Llangorse Lake

Llangorse Lake (walisisk Llyn Syfaddon eller Llyn Syfaddan) er den største naturlege innsjøen i Sør-Wales og ligg i Brecon Beacons nasjonalpark, nær byen Brecon og landsbyen Llangors. 

Innsjøen er kjend for fisk som ikkje høyrer til laksefamilien (sørleg gjedde), vassport og den einaste crannogen i Wales. Llangorse er òg ein av stadane som vert oftast nemnd i walisiske folkeminne. 

På grunn av den lange historia til innsjøen har han hatt mange forskjellige namn. 

Llangorse Lake er ein eutrofisk bresjø med ein omkrins på kring 8 km og eit areal på 1,53 km². Innsjøen er 1,5 km lang og ligg 154 meter over havet.. Innsjøen ligg mellom nedslagsfelta til River Wye i nord og River Usk i sør. Elva som renn ut av innsjøen heiter Afon Llynfi.

Innsjøen har status som Site of Special Scientific Interest (SSSI) og har eit rikt mangfald på fisk og fugl, noko som vart nemnd alt på 1100-talet av Gerald av Wales (Giraldus Cambrensis).

Crannógen er ei lita kunstig øy, som ligg om lag 40 meter frå nordsida av innsjøen. Han vart bygd av massive stokkar av eik. Han vart utforska av arkeologar frå National Museum of Wales mellom 1989 og 1993.  Ein fann mellom anna tekstil av høg kvalitet og ein bronse-tapp frå 700- til 800-talet.  

I 1925 fann arkeologar ein nesten komplett uthola kano i innsjøen. Karbon-14 datering viste at han kom frå 800-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Llangorse Lake» frå ,  den 23. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
The Description of Wales av Geraldus Cambrensis på Project Gutenberg
The Domesday Book of Mammoth Pike av Fred Buller, Hutchinson, 1979 (ISBN 0-09-136170-2)

Innsjøar i Wales
Brecon Beacons
Crannógar 
Arkeologiske stader i Wales
Site of Special Scientific Interest i Wales
Llyn Parc

Llyn Park er ein innsjø i Gwydir Forest i Nord-Wales. Han ligg 200 meter over havet og har ei flate på 9 hektar. Vatnet er langt og smalt.

Han er ein naturleg innsjø, men det vart bygd ei demning i sørenden som heva vassnivået for å gje vatn til maskineri i den nærliggande bly- og sinkgruva Aberllyn, som i 1900 hadde 200 mann tilsette. Elva som renn frå innsjøen, renn i dag forbi ruinane av møllene før ho munnar ut i River Conwy.

Vest for innsjøen står restane av ein høg mur, bygd av franske krigsfangar frå napoleonskrigane for å halde hjorten inne i Gwydir High Park.

I 1938 vart området råka av ein stor skogbrann. Ein håpte at Llyn Parc skulle fungere som ei naturleg branngate, men brannen var så kraftig at han kryssa innsjøen.

Det høge blynivået i vatnet gjer at det ikkje er fisk her.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Llyn Parc» frå ,  den 23. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
The Lakes of Eryri, av Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985

Parc, Llyn
Llyn Parc
Talybont-reservoaret

Talybont-reservoaret er det største reservoar sentralt i Brecon Beacons i Wales. Det har eit areal på 129 hektar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Talybont Reservoir» frå ,  den 23. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Fishing in Kite County: Talybont Reservoar

Bakgrunnsstoff 

www.geograph.co.uk bilete av Talybont reservoar og omliggande område

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales
Geografi i Powys
Brecon Beacons
Juleglede

Juleglede (Begonia x cheimantha) er ei plante i begoniaslekta. Ho er ein hybrid mellom artane B. socotrana og B. dregei. Ho har rosa eller kvite blomar, og er rekna som den eldste norske juleblomen.
Planta kan også kallast julebegonia, men dette kan også visa til andre begoniatypar som Begonia hiemalis.

Opphav

Den første kjende kryssinga vart gjort i Frankrike i 1891. Victor Lemoine kryssa den sørafrikanske arten B. dregei, med B. socotrana frå øya Socotra i Jemen.
Dei nye plantene vart kalla B. 'Gloire de Lorraine'. I delar av Europa går derfor hybriden under namnet Lorraine begonia.

I Skandinavia fekk planta namnet julebegonia eller juleglede. Ho er ei sesongpotteplante som kjem på marknaden 7-8 veker før jul.

Seinare er det utført vidare dyrkearbeid der ein har sjølvpollinert planter, kryssa tilbake med foreldretypæn eller ved å ta stiklingar av særeigne plantedelar. Det er særleg gjort mykje arbeid med planta i Skandinavia.
Dei norske plantane kjem alle frå same kjelda, sorten 'Marina' som blei registert i 1948.

'Gloire de Lorraine' kan vera ei vanskeleg plante å dyrka, men har vore eit godt utgangspunkt for andre hybridar, som B. ‘Glory of Cincinnati’ og B. ‘Konkurrent’.

Bruk av juleglede i dag
Den norske produksjonen er på om lag 1 million plantar, men julestjerne (Poinsettia) har teke over ein stor del av marknaden slik at salet av juleglede er merkbart mindre enn tidlegare. 
Planta føretrekk jamn fukt, mykje lys og eit inneklima som ikkje er for varmt.

Kjelder

  Hvoslef-Eide, A.K., Fjeld, T. og Einset, J.W. 1995. BREEDING CHRISTMAS BEGONIA (BEGONIA X CHEIMANTHA EVERETT) FOR INCREASED KEEPING QUALITY BY TRADITIONAL AND BIOTECHNOLOGICAL METHODS. Acta Hort. (ISHS) 405:197-204 

Juleplantar
Begonia
Hugo Wolf

Hugo Wolf () var ein austerriksk-slovensk komponist.

I nokre få intense periodar av livet sitt komponerte han dei fleste av dei nærast 300 songane som har gjort han til den fjerde meisteren blant dei tyske komponistane på 1800-talet av romantiske lieder ved sida av Schubert, Schumann og Brahms.

Liederane hans syner ein stor stilmessig breidd, form og uttrykk. Karakteristisk for ein del av produksjonen er den symfoniske utforminga av klaverakkompagnementet som ber ei songstemme utan synderleg melodisk eigenverdi, men desto meir intens og fintfølande overfor kvar og ein språkleg og psykologisk detalj i teksten. Musikken hans legg seg stilmessig i nærleiken av Wagner.

Dei siste seks år av livet hans vart formørka av ei sinnsliding som gjorde det umogleg for han å komponere.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hugo Wolf» frå , den 25. desember 2010.

Bakgrunnsstoff 

Austerrikske komponistar
Romantiske komponistar
Operakomponistar
Folk frå Koroska
Døde av syfilis
Den vesteuropeiske unionen

Den vesteuropeiske unionen (engelsk Western European Union, WEU, fransk Union de l'Europe occidentale, UEO) var ein delvis uverksam forsvar- og tryggleiksorganisasjon sett saman av 10 statar som alle var medlemmar av både NATO og EU. Fleire av funksjonane til organisasjonen blei etter den kalde krigen overførte til den sams utanriks- og tryggleikspolitikken til EU. 

I 2009 tok Lisboatraktaten over klausulen om gjensidig forsvar frå unionen. Etter dette vart det mykje diskusjonar om kva som skulle skje vidare med unionen. 30. mars 2010 gav Chris Bryant skriftleg melding om at Storbritannia ville trekkja seg ut frå unionen innan eit år. Eit kollektivt vedtak hadde vorte gjort om å avslutta den vesteuropeiske unionen innan juni 2011. Alle aktivitetane til unionen vart avslutta innan juli same året.

Deltakande statar
Den vesteuropeiske union hadde ti medlemsstatar, seks assosierte medlemsstatar, fem statar med observatørstatus og sju assosierte partnarstatar.

Medlemsstatar: 

 (1990)
 (1990)
 (1995)

Assosierte medlemsstatar: 

 (1999)
 (1999)
 (1999)

Observatørstatar: 

 (1995)
 (1995)
 (1995)

Assosierte partnarstatar: 

 (1996)

Bakgrunnsstoff 

Europeiske organisasjonar
Skipingar i 1954
Nedleggingar i 2011
Alf Nilsen-Børsskog

Alf Nilsen-Børsskog () var ein kvensk forfattar. Han var den fyrste romanforfattaren i historia som skreiv på kvensk. 

Nilsen-Børsskog var i ei årrekkje tilsett som lærar ved ulike vidaregåande skular i Finnmark. Då han blei pensjonist flytta han tilbake til Børselv, og konsentrerte seg om å skrive. Det endte med tre romanar og tre diktsamlingar før han døydde. To romanar blei gjevne ut etter at han var død.

Han gav ut den fyrste romanen Kuosuvaaran takana ('Bak Kuosovaara') i 2004, som fyrste del i romanserien Elämän Jatko ('Livet går vidare'). Då han tok til med arbeidet fanst det korkje ordbøker eller grammatikk for kvensk, så han laut laga si eiga rettskriving.

Alf Nilsen-Børsskog gjekk bort 28. januar 2014, 85 år gamal.

Utgjevingar 
 Kuosuvaaran takana – roman (Elämän jatko ; 1), Iđut (2004)
 Aittiruto – roman (Elämän jatko ; 2), Iđut (2007)
 Muistoin maila – dikt, Iđut (2008)
 Poiminttoi – dikt, Kvensk institutt (2010)
 Rauha – roman (Elämän jatko ; 3), Iđut (2011)
 Merimies muistelee – dikt, Iđut (2013)
 Viimi vuođet – roman (Elämän jatko ; 4), Iđut (2015)
 Varhaiset vuođet : elämän alku – roman, Iđut (2019)

Referansar 

Kvenske forfattarar
Folk frå Porsanger
Helse Vest

Helse Vest RHF  er eitt av dei fire regionale helseføretaka i Noreg og har det overordna ansvaret for spesialisthelsetenestene i Rogaland, Hordaland og Sogn og Fjordane. Føretaket er underlagt Helse- og omsorgsdepartementet og skal sjå til at dei kring 1 million innbyggjarane i regionen får dei spesialisthelsetenestene dei har krav på.

Helse Vest eig dei fem helseføretaka i regionen og er konsernleiing for føretaksgruppa. Dessutan er IKT-selskapet Helse Vest IKT AS eigd av Helse Vest. Konsernbudsjettet ligg på om lag 19,7 milliardar kroner i 2010. Helse Vest RHF har hovudkontor på Forus i Stavanger kommune og har kring 50 tilsette.

Det er fastsett av Kyrkje- og kulturdepartementet at Helse Vest skal ha nynorsk som tenestemål sidan det er ei overvekt av nynorskkommunar i regionen. Dette inneber at ekstern informasjon som kjem frå føretaket, til dømes magasinet Helse i vest, skal vera på nynorsk.

Helseføretak 
Helse Bergen
Helse Fonna
Helse Førde
Helse Stavanger
Apoteka Vest

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Helse Vest RHF
Nyköping

Nyköping er ein svensk by og centralort i Nyköpings kommune i Södermanland län i landskapet Södermanland, 60 km nordaust for Norrköping. I 2011 hadde byen 29 891 innbyggjarar.

Byen er sete for länsadministrasjonen i Södermanland. Her er hamn og stor handel og industri. Byen er eit trafikknutepunkt ved Havn, betydelig handel og industri. Kommunikasjonssentrum ved E 4 og jernbanelinjene Stockholm–Malmö og Grängesberg–Oxelösund. 

Nyköping fekk bystatus i 1444 og ligg ved Austersjøen.

Historie 
Ved Nyköpingån er det blitt funne etterleivningar som er datert til rundt 2000 f.Kr. Nyköping er truleg ein av dei eldste busetnadane i Sverige.  Staden, ved munningen av fire elver, Nyköpingsån, Kilaån, Svärtaån samt Idbäcken, var spesielt viktig på den tida då den viktigaste transporten skjedde med båt.

Det eldste privilegiebrevet til Nyköping stammar frå 1444; det omhandla tilgang til øyar i skjergarden. I løpet av mellomalderen var det fleire riksmøte og krigshendingar i byen. I 1280 blei det grunnlagt eit fransikanarkloster i byen. 

Det er ikkje kjend når slottet Nyköpingshus blei reist, men hertug Magnus Ladulås førte der dei forhandlingane som gjorde at den svenske krona fekk kontroll over Visby. På slottet sat Valdemar Birgersson som fange og døydde der i 1302. I 1317 skjedde det som er blitt kalla for «Nyköpings gjestebod» der hertugane Erik Magnusson og Valdemar Magnusson blei tatt til fange av bror deira, kong Birger Magnusson, og seinare døydde. Under Albrekt av Mecklenburg si tid var slottet styrt av den tyske riddaren Raven van Barnekow og seinare Bo Jonsson (Grip).

Sjå òg
Stockholm Skavsta Airport

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Nyköping kommun 

Nyköpings kommun
tettstader i Södermanlands län
Byar i Sverige
Stader frå norrøn tid
Symfoni nr. 39 av Mozart

Symfoni nr. 39 i Ess-dur av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 543, vart skriven ferdig den 26. juni 1788.

Komposisjon og premiere

Den 39. symfonien er den første av dei tre siste symfoniane som Mozart komponerte i rask rekkefølgje sommaren 1788. Nr. 40 vart ferdig den 25. juli og nr. 41 den 10. august. På same tid skreiv Mozart pianotrioane sine i E- og C-dur, hans sonate facile, og ein fiolin-sonatina. Mozart-biografen Alfred Einstein har indikert at Mozart tok Michael Haydn sin Symfoni nr. 26, i same toneart, og nytta som utgangspunkt.

Ein er ikkje sikker på når verket hadde premiere, eller om det vart framført i det heile medan Mozart levde.

Instrumentering og satsar

Symfonien er skriven for fløyte, to klarinettar, fagottar, horn og trompetar, pauke og strykarar, og består av fire satsar:

Adagio, 2/2 – Allegro, 3/4
Andante con moto, 2/4
Menuett: Trio, 3/4
Allegro, 2/4

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 39 (Mozart)» frå ,  den 28. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Deutsch, Otto Erich (1965) Mozart: A Documentary Biography. Stanford: Stanford University Press.
Einstein, Alfred (1945) Mozart: His Character, His Work, translated into English by Arthur Mendel & Nathan Broder. Oxford: Oxford University Press.

Bakgrunnsstoff
 
 

39
Musikk i 1788
The Clash

The Clash var ei britisk punkrock-gruppe som var aktiv i perioden 1976 til 1986. Ho var ein viktig del av den opphavlege britiske punkrocken, og bidrog også til utviklinga av post-punk- og new wave-rørslene som ko etter. Gruppa nytta element frå ulike sjangrar, som reggae, dub, funk, ska og rockabilly. Det meste av innspelingskarrierene sin hadde Clash Joe Strummer som hovudvokalist og rytmegitarist, Mick Jones som hovudgitarist og vokalist, Paul Simonon som bassist og Nicky «Topper» Headon som trommespelar.

Diskografi
The Clash (1977)
Give 'Em Enough Rope (1978)
London Calling (1979)
Sandinista! (1980)
Combat Rock (1982)
Cut The Crap (1985)
From Here To Eternity, live 1978 - 1982 (1999)
Live At Shea Stadium, live 1982 (2008)

Konsertar i Noreg
Chateau Neuf 21. mai 1980
Drammenshallen 16. februar 1984

Bakgrunnsstoff

pønk
ska
britiske musikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 1976
Musikkgrupper oppløyste i 1986

mzn:کلش (نمین)
Sofía av Spania (1938)

Sofía () er dronning av Spania og gift med kong Juan Carlos I av Spania. Kongen abdiserte i 2014, men Sofía har framleis dronningtittelen. 

Sofia høyrer til huset Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg og vart fødd som prinsesse av Hellas og Danmark. Ho var det eldste av borna til kong Paul I av Hellas og dronninga hans Friederike, som opphavleg var prinsesse av Hannover. Sofia har to yngre sysken; broren kong Konstantin II av Hellas, og dessutan systera prinsesse Irene. Ho er oldebarn av keisar Vilhelm II av Tyskland på både fedrane og mødrene side. 

Delar av barndomen var ho i Egypt og Sør-Afrika, etter at familien hennar måtte flykte frå den greske borgarkrigen. I 1946 reiste ho tilbake til Hellas, før ho vart send på den prestisjefulle tyske internatskolen Schule Schloss Salem. Deretter studerte ho musikk og arkeologi i Athen, og deltok ved dei sommar-OL i 1960 i Roma. 

14. mai 1962 gifta prinsesse Sofia seg med den spanske prinsen Juan Carlos. Han vart i 1969 utropt som tronfølgjar av Spanias diktator, Francisco Franco, og då Franco døydde 22. november 1975, vart Juan Carlos og Sofia Spanias kongepar. 

Dei har tre born: 

 Prinsesse Elena av Spania (f. 1963) 
 Prinsesse Cristina av Spania (f. 1965) 
 Prins Felipe, Fyrste av Asturias (f. 1968) 

Sofia vart i 1982 tildelt storkors av St. Olavs Orden. I 2001 mottok ho Ordenen til den kvite ørn frå Polens president. Ho er æresdoktor ved fleire universitet og medlem av Roma-klubben. 

Ho snakkar spansk, gresk, tysk, fransk og engelsk.

Spanske dronningar
St. Olavs Orden
Elefantordenen
Greske prinsesser
Danske prinsesser
Spanske prinsesser
Asturiske prinsesser
Folk som har opna Dei paralympiske leikane
Felipe VI av Spania

Felipe VI av Spania () er konge av Spania. Han er son av kong Juan Carlos av Spania og dronning Sofia, og kom på trona 19. juni 2014, etter at faren abdiserte.

Bakgrunn
Felipe vart fødd som ein ordinær spansk prins, men då faren vart utropt til konge etter at general Franco døydde i 1975, vart han som tronfølgjar gjeve tittelen fyrste av Asturias, som tilsvarar den britiske tittelen prinsen av Wales. Tittelen er knytt til krona av Castilla. Han har òg tittel av fyrste av Gerona, hertug av Montblanc, greve av Cervera og herre av Balaguer, alle titlar knytt til Aragons krone. Vidare har han tittel av Fyrste av Viana, knytt til Navarras krone.

Utdanning
Prinsen studerte jus og økonomi i Madrid frå 1987 til 1993, og tok seinare mastergrad i internasjonale relasjonar ved Georgetown University i Washington D.C. Han har i tillegg militær utdanning.

Familie
Den 1. november 2003 vart forlovinga mellom prinsen og TV-journalisten Letizia Ortiz Rocasolano annonsert. Dei gifta seg i Almudena-katedralen i Madrid den 22. mai 2004. Vigselen vart følgt av ei rekkje prominente kongelege og ikkje-kongelege gjestar, omfram 25 millionar TV-sjåarar i Spania og resten av verda.

Den 8. mai 2005 vart det kunngjort at tronfølgerparet venta det første barnet sitt. Prinsesse Leonor vart fødd 31. oktober 2005, og vart nummer to i arverekkjefølgja etter far sin.

Prins Felipe vart i 1995 tildelt storkrossen av St. Olavs orden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Spanske kongelege
St. Olavs Orden
Folk frå Madrid
Deltakarar for Spania under sommar-OL 1992
Spanske seglarar
Kongelege OL-deltakarar
Dodoma

Dodoma (gogo for 'han har sokke') er ein by og hovudstad i Tanzania.

Hovudstad 

Dodoma tok over frå Dar-es-Salaam som hovudstad for Tanzania i 1974, og ein starta prosessen med å flytta dei offisielle kontora frå Dar-es-Salaam til Dodoma. Etter planen skulle dette arbeidet vera fullført i 2005, men i 2007 stod framleis mange offisielle bygg att i Dar-es-Salaam. Dodoma er også delstadshovudstad.

Demografi 

Dodoma er ein innlandsby, og ligg omtrent midt i landet. Dei innfødde folkegruppene i Dodoma-området er gogo-, rangi- og sandawefolk, men innbyggjarane i det moderne Dodoma kjem frå mange ulike folkegrupper. Ifylgje den katolske kyrkja er 19,2 % katolikkar.

Infrastruktur 

Ein stor motorveg og ein jernbane går mellom Dodoma og Dar-es-Salaam ved kysten av Indiahavet.  Det går også vegar vestover og nordover frå Dodoma. Det finst også flyplass ved Dodoma, og styresmaktene planlegg å byggja ein ny flyplass ved byen.

Dodoma er eit handelssenter for landbruksprodukt, t.d. jordnøtter, mais, ris, bønner, kaffi, te, og kveite. Det finst også noko lettindustri her.

I nærleiken av byen ligg vasskjelda Hombolo-dammen, som bystyret har ansvar for. Det finst to universitet i Dodoma: St. Johns University of Tanzania som den anglikanske kyrkja eig, og University of Dodoma. Begge vart opna i 2007.

Bilete frå Dodoma

Kjelder 
 Dodoma i Store Norske Leksikon 

Denne artikkelen bygger på «Dodoma» frå ,  den 2. januar 2011.

Bakgrunnsstoff

Hovudstader i Afrika
Byar i Tanzania
Carl Eldh

Carl Eldh () var ein svensk kunstnar og skulptør frå Film i  Östhammar i Uppland. Eldh er kjend for å ha uttrykt eit starkt sosialt engasjement gjennom kunsten.

Biografi
Carl Eldh voks opp med dårlege kår i den vesle bygda Film. Far hans var smed. 19 år gamal påbyrja Carl Eldh si utdaning ved Tekniska skolan i Stockholm. Åra 1896–1903 oppheld seg Eldh i Paris, kor han studerte skulptur ved Académie Colarossi. I Paris arbeidde han mykje med treskurd og dei fyrste verka synte påverknad frå fransk salongskunst og Auguste Rodin. På verdsutstillinga i Paris 1900 representerte Carl Eldh Sverige med skulpturen Oskuld. 

Attende frå Paris trefte han Elise Persson og i 1907 vart dottera deira Brita fødd. I 1921 flytta kone og born California. Sjølv blei Carl Eldh verande i Sverige. Etterkvart utvikla Eldh stilen sin i kraftfull realistisk retning. Portrettbysten av kong Oscar II var den fyrste i ei rekkje portrett av si tids fremste svenske kulturpersoner. Etterpå laga han portrettbystar av kunstnarvenene Richard Bergh (1904), Karl Nordström og Bruno Liljefors (1914). Han var òg ven til August Strindberg og laga det svære Strindbergmonumentet i Tegnérlunden i Stockholm. Det vart oppført i 1942.

Andre døme på Eldh sin kunst i offentleg miljø er fontena på Birger Jarlsgatan i Stockholm (1921), skulpturen Löparna attmed Stockholms stadion (oppført i 1937), Engelbrektstatuen i Arboga (1935) og Linnémonumentet i Älmhult i Småland, (1946). Det største arbeidet til Carl Eldh var Brantingmonumentet, etter den sosialdemokratiske partileiaren og statsministeren Hjalmar Branting. Monumentet vart oppført i 1952 på Norra Bantorget i Stockholm. I fyrste halvdel av 1900-talet arbeidde Eldh saman med fleire kjende arkitektar: Ivar Tengbom, Erik Lallerstedt og Ragnar Östberg. Av Östberg fekk Carl Eldh oppdraget å utsmykke parken på sørsida av Stockholms stadshus med skulpturar.

Eldh deltok i kunstkonkurranse, avdelng skulptur under sommar-OL 1932.

Minnesmerke
Carl Eldh er gravlagd på kyrkjegarden ved Kyrkhults kyrka i Blekinge. Atelieret hans i Bellevueparken i Stockholm er gjort om til museum.

Biletgalleri

Referansar

Litteratur 
Åsa Cavalli-Björkman, Petra Gröminger m.fl. Carl Eldhs Ateljémuseum, ISBN 91-631-7296-8
Karl Asplund Carl Eldh, Stockholm 1943

Bakgrunnsstoff
 Carl Eldhs Ateliémuseum

Svenske kunstnarar
Svenske bilethoggarar
Deltakarar i olympisk kunstkonkurranse
Svenske deltakarar under sommar-OL 1932
Jóhanna Guðrún Jónsdóttir

Jóhanna Guðrún Jónsdóttir, kjend som Yohanna (), er ein islandsk-dansk songar. Ho vann Söngvakeppni 2009 og fekk representerte Island i Eurovision Song Contest 2009, der ho kom på 2. plass.

Bakgrunn og musikk 
Jóhanna vart fødd i København i Danmark, men familien flytta til Island då ho var to år gammal, og ho voks opp i Hafnarfjörður. Som lita lærte ho song på musikkskole. Ho spelte inn den første plata si då ho var ni år gammal, og denne kom ut 16. oktober 2000, I 2001 gav ho ut si andre plate og i 2003 kom den tredje plata, ei samling julesongar. I 2008 gav ho ut si første plate som vaksen, Butterflies and Elvis. Ho studerte ved songakademiet Söngskolinn i Reykjavik.

Eurovision

Eurovision Song Contest 2009
Ved den islandske avstemminga  ved Söngvakeppni, den islandske versjonen av Melodi Grand Prix 2009, fekk Jóhanna 28 % av røystene, eller  røyster. I finalen av Eurovision Song Contest 2009 vart ho nr. 2, berre slått av norske Alexander Rybak.

Eurovision Song Contest 2014

Diskografi 
 2009: Butterflies and Elvis 
 2009: Is It True? 
 2009: I Miss You

Deltakar i
 2009: Eurovision Song Contest 2009 (2. plass)
 2009: VG-lista Topp 20 (deltakar)

Fotnotar

Islandske Eurovision Song Contest-deltakarar
Islandske songarar
Vinnarar av OGAE Second Chance Contest
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Söngvakeppni Sjónvarpsins-deltakarar
Söngvakeppni Sjónvarpsins-vinnarar
Eurovision Song Contest 2009-deltakarar
Eurovision Song Contest 2014-jurymedlemmar
Islandske Eurovision Song Contest-jurymedlemmar