kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
André Bucher

André Bucher () er ein sveitsisk tidlegare friidrettsutøvar frå Neudorf i Luzern som tevla på mellomdistansane. Hans største triumf var sigeren på 800 meter under VM 2001 i Edmonton. Same sesongen vann han ein del av hovudpremien i Golden League-turneringa. Også bestetida 1,42,55 presterte han i 2001-sesongen.

Aktiv
Bucher deltok i Sommar-OL 1996 på spesialdistansen 800 meter, der han vart slått ut i semifinalane. Også i VM 1997 rauk han ut i semifinalane. I EM i friidrett 1998 i Budapest tok han seg greitt til finalen på 800 m, der han vann sølvmedaljen med sveitsisk rekordtid, 1.45,04, tyske Nils Schumann vann tevlinga. Nummer to på 800 m vart han også i unversiaden 1999, medan han i verdsmeisterskapen same året enno ein gong vart utslått i semfinalane.

Under dei olympiske sommarleikane 2000 vart André Bucher nummer fem i 800-finalen, i eit løp der han i siste sving vart mykje forstyrra av italienaren Andrea Longo, så mykje at italienaren vart diskvalifisert.

Bucher feira sin største triumf i 2001 då han vart verdsmeister på 800 m. Under meisterskapen i Edmonton var han heilt suveren, dei andre medaljevinnarane kom i mål kring ni tidels sekund bak. Vel ei veke etter VM-triumfen sprang han i Zürich i mål på rekordtida 1.42,55, sveitsisk rekord til denne dag (2015). Gjennom 2001-sesongen vann han fem av 800-meterløpa i Golden League-stemna og dermed ein del av hovudpremien. Til sist i sesongen sigra han i IAAF-finalen.

Frå 2002 vart Bucher meir og meir plaga av ulike slitasjeskadar. Han lukkast likevel kapre sølvmedaljen på 800 under EM i friidrett 2002 i München, eit reint lureløp som vart vunne av Wilson Kipketer som representerte Danmark. 2005-sesongen vart Buchers siste som toppidrettsutøvar.

Både 2001 og 2002 vart Bucher vald til årets idrettsutøvar i Sveits.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1996 i Atlanta: Utslått i semfinalane (1,46,41 =nr 11)
VM 1999 i Aten: Utslått i semfinalane (1.46,88 =nr 14)
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 1.45,04
VM 1999 i Sevilla: Utslått i semfinalane (1.48,07 =nr 19)
OL 2000 i Sydney: Nr 5 – 1.45,40
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 1.43,70
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 1.47,43
VM 2003 i Paris: Utslått i semfinalane (1.46,67 =nr 11)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (1.47,34)
VM 2005 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa (1.47,97)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «André Bucher» frå ,  den 8. april 2015.  
Denne artikkelen bygger på «André Bucher» frå ,  den 8. april 2015.

Bakgrunnsstoff
André Bucher ved IAAF.org

Mellomdistanseløparar
Sveitsiske friidrettsutøvarar
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Andesrikse

Andesrikse (Rallus semiplumbeus) er ei rikse som er endemisk for Colombia. Ho har utbreiing i páramo-myrer, savannar og våtmarker i departementa Cundinamarca og Boyacá i austlege Andes, ikkje langt frå Bogotá.

Dette er ein lita til mellomstor rikse, 25–30 cm i lengd, som er skifergrå frå sidene av andletet og bakover til buken. Halsen og brystet er òg i bleikgrått. Bakre del av flankene er svart med noe irregulære, kontrastrike, kvite tverstriper. Oversida er olivenbrun til raudbrun. Beina og nebbet har avdempa raudfarge.

Dei beitar gjerne i vassige habitat, så dietten er variert og sett saman av virvellause dyr, blautdyr og insekt, makk, rumpetroll, og froskar. Dei kan òg ta plantemateriale. Normalt har dei habitatet i høgder frå 2500 moh. opp til 4000 moh., i utbreiingsområdet er dette både páramo-myrer og savannar.

Andesrikse er venteleg monogame og dannar territorium. Forplantingsbiologien er ikkje kjent.

Denne riksearten har ein estimert populasjon på totalt 1500-3750 og er minkande. Han er klassifisert som sterkt truga (EN) fordi utbreiiingsområdet ikkje er større enn 730 km2 og habitatet framleis blir innskrenka og utarma.

Kjelder 
 del Hoyo, J., Collar, N. & Christie, D.A. (2014). Bogota Rail (Rallus semiplumbeus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 9. april 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Rallus semiplumbeus . Henta frå http://www.birdlife.org den 9. april 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Riksefamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Sogn prosti

Sogn prosti er eit tenestedistrikt i Bjørgvin bispedømme i Den norske kyrkja. Prostiet femner kommunane Vik, Sogndal, Aurland, Lærdal, Årdal og Luster. Prosten har sete på Stedje.

Prostiet vart oppretta i 2013 då Ytre Sogn prosti vart lagt ned. Vik og Balestrand vart då overførte til Indre Sogn prosti, som samstundes bytte namn til Sogn prosti.

Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eitt eller fleire sokn.

Sokn 
Det er 28 sokn i prostiet (2014).

 Arnafjord sokn
 Balestrand sokn
 Borgund sokn i Sogn
 Dale sokn i Sogn
 Feios sokn
 Fet og Joranger sokn
 Fjærland sokn
 Flåm sokn
 Fortun sokn
 Fresvik sokn
 Gaupne sokn
 Hafslo sokn
 Hauge sokn
 Jostedal sokn
 Kaupanger sokn
 Leikanger sokn
 Nedre Årdal sokn
 Nes sokn i Sogn
 Norum sokn
 Nærøy sokn i Sogn
 Solvorn sokn 
 Stedje sokn 
 Tønjum sokn 
 Undredal sokn
 Vangen sokn 
 Vangsnes sokn
 Vik sokn 
 Øvre Årdal sokn

Sjå òg		
 Kyrkjer i Noreg etter kommune

Bakgrunnsstoff	
 Nettsida til Den norske kyrkja

Kjelder

Prosti i Noreg
Sogn og Fjordane fylke
Bjørgvin bispedømme
Igor Paklin

Igor Paklin () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Frunze i Kirgisistan. Han deltok internasjonalt i høgdehopp for Sovjetunionen og seinare Kirgisistan. Paklin vann EM-gull i øvinga i 1986 og VM-sølv i 1987.

Aktiv
Paklin høyrde til verdseliten i høgdehopp frå 1983-sesongen. Han kom då på delt fjerdeplass under friidretts-VM i Helsingfors, på same høgda som bronsevinnaren. Same sesongen vann han høgdetevlinga under universiaden i kanadiske Edmonton. To år seinare forsvarte Paklin universiadetittelen då han i japanske Kobe sette verdsrekord med 2,41 meter den 4. september 1985, ein verdsrekord som stod til 30. juni 1987 då svenske Patrik Sjöberg hoppa ein centimeter høgre.

Prestasjonen i Kobe var den ypparste Paklin stod for. Året etter vann han høgdehopp under EM 1986 i Stuttgart med 2,34 m, og vinteren 1987 sigra han i innandørs-VM i Indianapolis i USA med å svinge seg over 2,38 m. Nett like høgt hoppa Paklin under VM 1987 i Roma, med det vart han sølvvinnar på same høgda som landslagskameraten, gullmedaljøren Gennadij Avdejenko.

Paklin deltok i store meisteskap fram til 1993, men hamna litt lengre nede på resultatlista for kvar einaste gong.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsingfors: Nr 4 – 2,29 m
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 2,34 m
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 2,38 m, delt med Gennadij Avdejenko
OL 1988 i Seoul: Nr 7 – 2,31 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 10 – 2,24 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (2,20 m)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (2,15 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Igor Paklin» frå ,  den 12. april 2015.  
 
 

Kirgisiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske høgdehopparar
Russiske høgdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett for Sovjetunionen
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Kastanjetannvaktel

Kastanjetannvaktel (Odontophorus hyperythrus) er ein bakkelevande fugl i tannvaktelfamilien og er endemisk for Colombia med utbreiing i sentrale og vestre del av Andesfjella i Colombia.

Skildring 
Kastanjetannvaktlar er 25 til 29 centimeter i kroppslengd og kan vege i området 350 til 390 gram, der hannfuglar er tyngst. Fjørdrakta er i det store kastansjebrun, men med mørk brun overside og svarte sjatteringar. Rundt auga og øyra er fjørene grå til kvite. Nebbet er svart, beina lysare grå og kan ha blåleg tone. Arten syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakta ved at hofulgar har meir grått, bryst og buk har mørk gråleg farge, men strupeområdet er som hos hannar.

Det naturlege habitatet for denne tannvaktelen er høgtliggande, subtropiske skogar, i høgder på 1600-2800 moh.

Kastanjetannvaktlar søkjer føde i nedfallslauv på bakken og tar bær og frø. Dei kan opptre i grupper på opptil 9 individ og er mest sannsynleg standfuglar. Forplantingsbiologien er lite kjent. Ein trur fuglar av denne arten kan legge egga i april til mai månad.

Kastanjetannvaktelbestanden er estimert til ca. 3 500-15 000 individ totalt og er trudd å vere minkande.

Kjelder 
 Carroll, J. P. & Kirwan, G. M. (1994). Chestnut Wood-Quail (Odontophorus hyperythrus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 12. april 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Odontophorus hyperythrus . Henta frå http://www.birdlife.org den 12. april 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tannvaktelfamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Kragetannvaktel

Den sjeldne kragetannvaktelen, Odontophorus strophium, er ein liten bakkelevande fugl. Denne vesle medlemmen av tannvaktelfamilien lever i store eikeskogrestar i den austlege Cordillera, stort sett i avgrensa område innanfor søraustlege Santander, men òg i grenseområdet mot Boyacá, begge er departement i Colombia.

Skildring 
Kragetannvaktlar er som andre tannvaktlar skjerre fuglar, har korte venger, nakke og hale. Denne arten er 25,5 til 27 centimeter i kroppslengd og kan vege rundt 300 gram. Mykje av fjørdrakta gjev eit brunt inntrykk, men han har kraftige markeringar i svart-kvitt i andletet. Dette er einaste tannvaktelarten som har eit band i svart og kvitt rundt heile strupen. Undersida er generelt lysare enn oversida, brystet har diffuse lyse flekker. Kjønnsdimorfismen syner seg ved at hofuglen har mørkt grått i undersida og er meir spraglete i  på hovudet. Hoa har og meir kvitt og mindre svart sentralt i strupeområdet, og har mindre tydelege flekker på halsen eller brystet.

Det naturlege habitatet for denne tannvaktelen er høgtliggande, subtropiske og tempererte skogar, hovudsakleg av eik og laurbærtre. Fuglen har berre vore observert i høgder på 1600-2050 moh., men ein trur han har ei vertikal utbreiing mellom 1500 og 2500 moh. Arten er sannsynlegvis avhengig av å leve i opphavleg skog gjennom delar av livssyklusen sin, men han har òg blitt plassert ut i degraderte habitat og i sekundærskog.

Føda for kragetannvaktlar er frukt, frø og leddyr. Fuglen sin hekkesesong ser ut til å falle saman med toppar i årleg nedbør mars-mai og september-november.

Han var tidlegare klassifisert som kritisk truga av IUCN. Men ny forsking har vist at det å vere ikkje så sjeldan som tidlegare trudd, ca.  2000-4300 individ totalt. Følgjeleg blei statusen endra til truga (EN) i 2008, jamvel om storleiken på populasjonen er trudd å vere minkande.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gorgeted Wood-Quail» frå ,  den 12. april 2015.  
  
 Carroll, J. P. & Kirwan, G. M. (2013).  Gorgeted Wood-Quail (Odontophorus strophium) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 12. april 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Odontophorus strophium . Henta frå http://www.birdlife.org den 12. april 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tannvaktelfamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Stop Draggin' My Heart Around

«Stop Draggin' My Heart Around» var den første singelen til Stevie Nicks frå det førte soloalbumet hennar, Bella Donna. Det var den einaste songen på albumet som ikkje var skriven av Nicks, og var skriven av Tom Petty og Mike Campbell som ein song for Tom Petty and the Heartbreakers, men Jimmy Iovine, som arbeidde med begge på denne tida, fekk ordna det slik at Nicks spelte inn songen. Petty song i lag med Nicks på refrenget og mellomspelet, medan heile bandet (utanom Ron Blair, som var erstatta av Donald «Duck» Dunn på bass) spelte på songen.

Eit studioopptak av songen vart nytta som musikkvideo. Videoen var den 25. musikkvideoen som vart spelt på MTV nokon gong, då MTV vart lansert 1. august 1981.

Songen nådde tredjeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100, der han låg seks veker på rad. I Storbritannia nådde songen berre 50. plass.

Lister

Årslister

Andre versjonar
Songen vart parodiert av «Weird Al» Yankovic som «Stop Draggin My Car Around» på debutalbumet hans.

My Morning Jacket og Neko Case spelte songen live i 2011.

Songen vart spelt inn av post-grunge-bandet Puddle of Mudd i 2011 på albumet Re:(plate)overed.

Jimmy Fallon og Stevie Nicks spelte songen i lag i ein gjenskaping av musikkvideoen frå 1981 på The Tonight Show den 9. april 2014.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stop Draggin' My Heart Around» frå ,  den 15. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Stop Draggin' My Heart Around
Singlar frå 1981
Stop Draggin' My Heart Around
Stop Draggin' My Heart Around
Songar skrivne av Tom Petty
Debutsinglar frå 1981
Songar skrivne av Mike Campbell
Songar produserte av Jimmy Iovine
Modern Records-singlar
Stefan Holm

Stefan Christian Holm () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar som konkurrerte i høgdehopp. Han vann OL-gull i 2004, og tok i tillegg to EM-medaljar og ein VM-medalje i øvinga. 181 centimeter høge Holm var relativ kortvaksen til høgdehoppar å vere, men makta likevel å hevde seg mot verdseliten i over ti år. Innandørs sikra han seg fire VM-gull og to EM-gull.

Aktiv
Holms internasjonale gjennombrot kom under Sommar-OL 2000 i Sydney der han vart nummer fire med 2,32 m. Nokre månader seinare vann han det fyrste av fire gullmedaljar i innandørs-VM; 2001, 2003, 2004 og 2008. Han trivdes openbert godt innandørs, også i innandørs-EM fekk han med seg to gullmedaljar, 2005 og 2007.

Utandørs vann han sølvemdaljar i både EM 2002 og VM 2003. 2004 vart hans store jubelår som høgdehoppar. Etter han hadde sigra i innandørs-VM i Budapest, vann han den olympiske gullmedaljen i sommarleikane i Aten, før han avrunda sesongen med siger i IAAF-finalen i Monaco.

Etter OL i Aten sikra han seg nye innandørs-triumfar, utandørs fekk han ein bronsemedalje i europameisterskapen på svensk heimebane i 2006. Han avslutta med fjerdeplassar både i friidretts-VM 2007 og Sommar-OL 2008.  Holm forbetra sin personleg rekord utandørs til 2,37 m i 2008. Innandørs svinga han seg over 2,40 m då han vann EM-gull i Madrid i 2005.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap, utandørs
EM 1998 i Budapest: Nr 7 – 2,27 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 10 – 2,25 m
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 2,32 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 2,30 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 2,29 m, bakom Jaroslav Rybakov (2,31 m)
VM i 2003 i Paris: Sølvmedalje – 2,32 m, framom Mark Boswell (2,32 m)
OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 2,36 m, framom Matt Hemingway (2,34 m)
VM i 2005 i Helsingfors: Nr 7 – 2,29 m
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 2,34, bakom Tomáš Janků (2,34 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 2,33 m
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 2,32 m

Personlege rekordar
 Utandørs: 2,37 m (13. juli 2008, Aten)
 Innandørs: 2,40 m (6. mars 2005, EM Madrid)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stefan Holm» frå ,  den 16. april 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Stefan Holm» frå ,  den 16. april 2015.  
 

Svenske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Sverige
Svenske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Svenske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Svenske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Hypnotic Eye

Hypnotic Eye er det 13. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers, gjeve ut 29. juli 2014 på Reprise Records. Albumet debuerte på toppen av Billboard 200, og vart det første albumet til Tom Petty and the Heartbreakers som nådde toppen av lista.

Produksjon
Den første innspelinga for albumet gjekk føre seg i august 2011 i øvingslokalet til bandet i Los Angeles, der «Burnt Out Town» vart spelt inn. Albumet gjekk stilmessig attende til dei to første albuma ti lbandet, Tom Petty and the Heartbreakers (1976) og You're Gonna Get It! (1978).

Marknadsføring

Den 10. juni 2014 vart songen «American Dream Plan B» gjeve ut som den første singelen frå albumet, i lag med songane «Red River» og «U Get Me High,» på nettsida til bandet og digitale butikkar. Ein månad seinare vart ein CD-singel med «American Dream Plan B» og «U Get Me High» gjeve ut.

Songane «Forgotten Man» og «Fault Lines» vart gjeven ut for strøyming på nettsida til bandet tidleg i juli 2014. I tillegg vart alle fem spora gjeve ut i marknadsføringa av Hypnotic Eye på ein «interaktiv radio» med skruknapp som fann spora for lyttarane.

Utgjeving
Albumet debuterte på toppen av Billboard 200-lista og selde 131 000 eksemplar i USA den første veka.

Innhald

Medverkande
Tom Petty – vokal, rytmegitar på alle utanom 10, sologitar på spor 9 (berre høgre kanal), spor 10, spor 11 (berre avslutning), fuzzbass på spor 3, høg bass på spor 7, bass på spor 9, plateprodusent
Mike Campbell – sologitar, sologitar på spor 9 (berre venstre kanal), rytmegitar på spor 10, produksjon
Scott Thurston – rytmegitar på spor 1, 3, 5, 6, 7, 8, 11, 12-strengs gitar på spor 4, munnspel på spor 2, 10, tamburin på spor 9
Benmont Tench – piano på spor 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 11, elektrisk piano på spor 1, 6, 11, orgel på spor 1, 2, 3, 5,6, 7, 8, 9, 11, mellotron på spor 4, 8, 11, synthesizer på spor 5
Ron Blair – bassgitar på alle utanom spor 9
Steve Ferrone – trommer på alle spor, perkusjon på spor 6, 7
Josh Jove - fuzzgitar på spor 7
Ryan Ulyate – korvokal på spor 8, produksjon

Lister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hypnotic Eye» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Tom Petty-album
Musikkalbum frå 2014
Album produserte av Tom Petty
Reprise Records-album
Album på toppen av Billboard-lista
Sergej Kljugin

Sergej Petrovitsj Kljugin () er ein russisk tidlegare høgdehoppar frå Kinesjima. Han vart olympisk meister i øvinga i 2000.

Aktiv
Kljugin forbetra sin personlege rekord til 2,30 meter i 1997-sesongen. Ved verdsmeisterskapen 1997 i Aten vart han nummer 11 med 2,29 m. Året etter, 12. august 1998, gjorde han sitt livs høgste hopp under stemnet Weltklasse Zürich der han tok seg over 2,36 m. Seinare i 1998-sesongen vann han bronsemedaljen i europameisterskapen i Budapest. Med 2,32 meter i sluttprotokollen vart han einast overgått av Artur Partyka frå Polen og briten Dalton Grant.

Kljugins store stund kom under OL 2000 i Sydney. Her vann han OL-gullet i høgdehopp. Sigershoppet målte 2,35 m, ein centimeter under hans personlege rekord. 

Kljugin vart russisk meister i høgdehopp både i 2000 og 2001. Han enda på fjerdeplassen i høgdetevlinga under VM i friidrett 2001 i Edmonton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Nr 11 – 2,29 m
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 2,32 m, framom Martin Buß (2,32 m)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (2,20 m)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje 2,35 m, framom Javier Sotomayor (2,32 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 2,30 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergei Petrowitsch Kljugin» frå ,  den 16. april 2015.  
 

Russiske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Russland
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Russiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Arne Halse

Arne Halse () var ein norsk friidrettsutøvar som tevla i spydkast, både i fristil og det som den gongen var vanleg spydkast. Han vann OL-sølv i spydkast med begge armar under Sommar-OL 1908, samt OL-bronse i spydkast med beste arm (fristil). Halse var medlem av Trondhjems IF, seinare av Sportsklubben Brage.

Aktiv
Halse, som var fødd i Kristiansund og oppvaksen i Trondheim, var son til den framgangsrike forretningsmannen Dyre Halse. Arne Halse vart norsk meister i spydkast i åra 1905, 1906, 1907 og tok sølvmedaljen i 1909. Åra 1906 og 1907 vart han noregsmeister også i kulestøyt, i 1909 fekk han bronsemedaljen i øvinga.

18 år gammal deltok Halse i Sommar-OL 1906 i Aten og vart nummer sju i spydkasting med beste arm. To år seinare vann han sølvmedaljen i vanleg spydkast og tok bronsen i fristil-øvinga under dei olympiske leikane i London. Han deltok også i kulestøyt. Under Sommar-OL 1912 i Stockholm kom han på femteplass i spydkast (venstre + høgre arm) og 7. plass i vanleg spydkast.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arne Halse» frå ,  den 17. april 2015.  
 

Norske spydkastarar
Norske kulestøytarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 1906
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1906
Medaljevinnarar under sommar-OL 1908
Norske deltakarar under sommar-OL 1908
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1908
Norske deltakarar under sommar-OL 1912
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1912
Folk frå Trondheim
Folk frå Kristiansund
Olivenmaskepapegøye

Olivenmaskepapegøye (Hapalopsittaca fuertesi) er ein liten, kritisk truga papegøye, endemisk for Colombia med utbreiing i vestsida av sentrale Andes i grenseområdet mellom departementa Quindío, Risaralda og Tolima. Arten var første gongen skildra i 1911, deretter var han ikkje rapportert eller trudd å vere utrydda i ein periode fram til 2002.

Skildring 
Olivenmaskepapegøyen er om lag 24 cm lang og veg ca. 124 gram. Dette er ein grøn papegøye med relativt kort hale. Han har indigo vengfjører, krimsonraude skuldrer, og ei blå krone. Nebbet er bleikt elfenbeinfarga med kastanjebrune fjører ved nebbrota. Kjønna er like. Lætet til denne arten er eit ufint 'kraaa'.

Det naturlege habitatet for denne arten er våt, temperert tåkeskog med epifyttar i høgder på 2610 til 3490 moh. Her lever han helst av frukter av tre i sandeltrefamilien, Eremolepidaceae.

Forplantingsbiologien er godt kjend. Arten har hekkeperiode i perioden januar til mai. Dei legg tre eller fire egg som blir ruga av hofuglen i 24 til 26 dagar. Begge foreldre tar omsut for ungane, det tar opptil 65 dagar til ungane kan flyge.

Populasjonen er estimert til mellom 50 og 250 vaksne individ, og er trudd å vere minkande trass vernearbeid og utplassering av fuglekassar for reirplass. Grunnen for svake utviklinga er langvarig avskoging som har ført med seg mangel på tre til reirplass. IUCN har klassifisert arten som kritisk truga, CR.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Indigo-winged Parrot» frå ,  den 19. april 2015.  
  
 Collar, N., Boesman, P. & Kirwan, G.M. (2014). Indigo-winged Parrot (Hapalopsittaca fuertesi) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 19. april 2015
BirdLife International (2015) Species factsheet: Hapalopsittaca fuertesi. Henta frå http://www.birdlife.org den 19. april 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå Flickr ved Alonso Quevedo Gil / Fundación ProAves

Parakittar
Fuglar endemiske for Colombia