kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tom B. Hansen

Tom Birger Hansen () er ein dansk tidlegare mellomdistanseløpar frå Århus som vann sølvmedaljen på 1500 meter ved europameisterskapen 1974.

Aktiv
Hansen sletta i 1970 den 15 år gamle danske rekorden til Gunnar Nielsen på 1500 meter. Den 29. juli sprang han på Stockholms stadion i mål på 3.40,6 og vart andremann i løpet etter norske Arne Kvalheim, som vart klokka inn på 3.40,2. Sommaren 1972 mista Hansen landsrekorden til Gerd Larsen. Knapt seks veker seinare tok Hansen den 9. august tilbake rekorden då han vann eit stemne i Helsinki på den fine tida 3,38,9. Under dei olympiske sommarleikane i München i september kvalifiserte han seg til finalen på 1500 m, der han på sisterunda gav han opp og enda sist.

Den 25. juni 1973 forbetra Hansen danmarksrekorden til 3.36,8 ved eit stemne heime i Århus. I juli 1974 viste han at den gode forma var intakt då han i Stockholm med 3.37,0 vart andremann etter verdseinaren John Walker frå New Zealand. 1500-metersfinalen under Friidretts-EM 1974 i Roma fann stad 8. september. Løpet gjekk lenge i eit moderat tempo, noko som gagna den uvanleg spurtsterke Hansen. Ut av siste sving kleiv han opp i leiinga og såg ut til å gå å mot ein klar siger, heilt til austtyske Klaus-Peter Justus kom frå langt bak i feltet og passerte dansken få meter føre mållinja.

Etter 1975-sesongen lukkast Hansen ikkje å halde tidlegare toppnivå.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (3.46,3=nr 21)
OL 1972 i München: Nr 10 – 3.46,6
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 3.40,7, bakom Klaus-Peter Justus (3.40,5)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tom B. Hansen» frå ,  den 11. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Danske mellomdistanseløparar
Danske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Danske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Folk frå Aarhus
Matthias Alexander Castrén

Matthias Alexander Castrén () var ein finsk etnolog og filolog som var ein pioner innanfor studiet av uralske språk. For fleire språk, særleg samojediske og jeniseiske språk, er Castrén sitt materiale framleis det sentrale kjeldematerialet for desse språka. Castrén var også ein pionér innafor utforskinga av finsk. Castrén er kjent som grunnleggjaren av feltlingvistikken, og for den første lingvisten som undersøkte mange uralske språk. Han har også gjeve ut etnografiske tekstar. Castrén gjorde også, som den første eigentlege språkforskaren, feltarbeid blant samane.

Castrén blei utnemnd som den første professoren i finsk ved Helsingfors universitet i 1851, men døydde året etter som følgje av tuberkulose.

I 1841 gav han ut den første svenske omsetjinga av det finske nasjonaleposet Kalevala.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mattias Castrén» frå ,  den 11. september 2019.

Bakgrunnsstoff

Finske filologar
Finske språkforskarar
Personar innafor samisk språkforsking
Jens-Peter Herold

Jens-Peter Herold () er ein tysk tidlegare mellomdistanseløpar frå Neuruppin i Tyskland. Han vart europameister på 1500 m i 1990 som representant for Aust-Tyskland, sidan 1991 representerte han det samla Tyskland.

Aktiv
Herold vart sjettemann på 1500 meter i verdsmeisterskapen 1987 i Roma. Året etter sprang han inn til bronsemedalje på same distansen då dei olympiske sommarleikane 1988 fann stad i Seoul, einast Peter Rono frå Kenya og britiske Peter Elliott matcha Herolds sterke oppløp, medan favoritten Steve Cram vart nummer fire.

Vinteren 1990 vann Herold 1500-meteren i hall-EM i Glasgow. Ein langt større prestasjon var det at han vann gullmedaljen ved europameisterskapen i Split eit halvt år seinare. I Split spurta han forbi fire andre løparar og vann ein rimeleg klar siger. Året etter enda han opp med ein fjerdeplass på spesialdistansen, passert av landsmannen Hauke Fuhlbrügge på målstreken.

Fire veker etter å ha vorte nummer seks på 1500 m i Barcelona-OL 1992, sette Herold personleg rekord på distansen ved eit internasjonalt stemne i Rieti i Italia. Han vart då klokka inn på 3.32,77, likevel klart slått av Noureddine Morceli som med 3.28,8 sette ny verdsrekord.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 6 – 3.40,1
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 3.36,21
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 3.38,3, framom Gennaro Di Napoli (3.38,6)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 3.35,3
OL 1992 i Barcelona: Nr 6 – 3.41,5
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (3.50,6=nr 36)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jens-Peter Herold» frå ,  den 12. september 2019.  
 

Tyske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Tømmervik kyrkje

Tømmervik kyrkje (tidlegare Sørreisa kyrkje) er ei kirke frå 1992 i Sørreisa kommune i Troms fylke.

Byggverket er i stål og tre og har 300 sitjeplassar. Kyrkja er konstruert i ein kvadratisk form.

Kyrkja har orgel frå Ryde & Berg Orgelbyggeri.

Det er kyrkjegard eit par kilometer frå kyrkja.

Tidlegare kyrkje 

Den førre kyrkja brann i 1987. Det var ei åttekanta kyrkje frå 1844. Arkitekt var Christian H. Grosch. Truleg vart dei same teikningane nytta som for Dverberg kyrkje, som vart oppført like før. Den nye kyrkja står på same tomta, og kyrkesalen speglar omrisset av åttekantkyrkja.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tømmervik kirke» frå ,  den 12. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk
 A3 Arkitektkontor
  (Gjeld den tidlegare krykja)
 Sørreisa kyrkjelyd

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Sørreisa
Norske kyrkjer frå 1992
Kyrkjebrannar i Noreg
Dieter Fromm

Dieter Fromm () er ein tysk tidlegare mellomdistanseløpar frå Bad Langensalza i Thüringen som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister på 800 meter i 1969 og nummer to på same distansen i EM 1971.

Aktiv
Fromm stega inn i verdseliten på 800 meter då han 14. juli 1968 vann distansen under landskampen Sovjetunionen – Polen – Aust-Tyskland i Leningrad, tida 1.46,1 var den tredje beste i verda i OL-sesongen føre sommarleikane i Mexico-byen. Etter å ha vorte sjettemann i Sommar-OL 1968, sprang han i Friidretts-EM 1969 inn til gullmedalje på personbeste 1.45,9.

I 1970-sesongen fekk Fromm notert 1.47,0 i sitt beste 800-meterløp. Under europameisterskapen 1971 i Helsinki viste han atter evna til å ta ut sitt beste i dei største tevlingane. Sluttida 1.46,0 var årsbeste og sikra han sølvmedaljen, tidelen bakom Jevgenij Arzjanov frå Sovjetunionen. 

Den 14. juni 1972 sletta Fromm den austtyske 800-rekorden til Manfred Matuschewski. Ved eit stemne i Aust-Berlin vart han klokka inn på 1.45,4, ei tid han sjølv tangerte i landskampen mot Frankrike nokre veker seinare. I september kvalifiserte han seg til OL-finalen i München, i finalen gav han opp og vart sist i feltet. To år seinare vart nummer sju og nest sist i EM-finalen i Roma.

Sommaren 1976 kvalifiserte Fromm seg til Sommar-OL 1976 på 1500 meter, etter eit løp på 3.39,9. To veker før sommarleikane tok til i Montreal, fekk han skadd ei akhilles-sinje då ein annan løpar trakka på foten hans. Han la deretter opp.

Fromm var austtysk meister på 800 meter i 1968, 1971, 1972 og 1975. I 1968 var han dobbelmeister med di han han også sigra på 1500 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Nr 6 – 1.46,2. Utslått i 4 x 400 m stafett (3.07,0=nr 12)
EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 1.45,9, framom Jozef Plachý (1.46,2)
EM 1971 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.46,0, bakom Jevgenij Arzjanov (1.45,9)
OL 1972 i München: Nr 8 – 1.48,0
EM 1974 i Roma: Nr 7 – 1.46,29

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dieter Fromm» frå ,  den 13. september 2019.  
 

Tyske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Tamara Danilova

Tamara Petrovna Danilova () er ein tidlegare friidrettsutøvar fødd i Leningrad i dåverande Sovjetunionen. Ho vart europameister i diskoskasting i 1969.

Aktiv
Danilova vart nummer to i sovjetmeisterskapen 1968 og nummer tre i 1969, begge åra vann Ljudmila Muravjova diskosøvinga. Under europameisterskapen i Aten i september 1969 smelte Danilova til med eit kast på 59,28 meter i den siste omgangen, nok til å slå den dit tils leiande Muravjova med fire centimeter og vinne ein noko overraskande gullmedalje.

I 1970 vart Faina Melnik sovjetmeister framom Danilova og Muravjova. Sesongen etter vann Danilova sin einaste sovjetiske meistertittel, med Melnik og Muravjova på dei neste plassane. Ved europameisterskapen 1971 i Helsinki sette Melnik verdsrekord med sine 64,22 meter, medan Danilova kom på femteplass med 58,28 m som best.

Sommaren 1972 vart Danilova nummer tre i den sovjetiske meisterskapen, bakom Melnik og Muravjova. Under OL-finalen i München sette Danilova personbeste med 62,64 m i sitt fyrste kast. Trass i at ho auka til 62,86 m i den tredje omgangen, enda ho opp utan medalje. Tre kastarar, landskvinna Faina Melnik som vann ein klar siger, rumenske Argentina Menis og bulgarske Vassilka Stoeva, kasta alle markant lengre enn Danilova.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 59,28, framom Ljudmila Muravjova (59,24 m)
EM 1971 i Helsinki: Nr 5 – 58,28 m
OL 1972 i München: Nr 4 – 62,86 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tamara Petrowna Danilowa» frå ,  den 14. september 2019.  
 

Sovjetiske diskoskastarar
Russiske diskoskastarar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Verners lov

Verners lov, formulert av Karl Verner i 1875, skildrar ei historisk lydforskyving i urgermansk: Når dei ustemde konsonantane f, þ, s og χ kom rett etter ei trykksvak staving i same ord, vart dei til dei tilsvarande stemde konsonantane b, d, z og g.

Sjølve lova
Då Grimms lov (om overgang frå lukkelydar til frikativar i germansk) vart formulert, vart det observert ei merkeleg uregelmessigheit. Dei indoeuropeiske ustemde lukkelydane p, t og k skulle etter Grimms lov ha vorte til urgermansk f, þ (dental frikativ) og χ (velar frikativ). Det viste seg likevel at det var ei lang rekkje ord, der latin, gresk, sanskrit, baltisk og slavisk garanterte indoeuropeisk p, t eller k, men dei germanske språka likevel hadde ein stemd frikativ (b, đ eller g).

Karl Verner observerte at dei tilsynelatande uventa stemde frikativane berre fanst der dei ikkje stod i byrjinga av ordet, og der vokalen føre dei var trykklett i indoeuropeisk. Dette er altså Verners lov: Indoeuropeisk p, t, k, s, som regelmessig skulle utvikla seg til ustemd f, þ, k, s, vert i staden til stemd b, d, g, z viss den føregåande vokalen ikkje var trykksterk i indoeuropeisk.

Døme

Leksikalske døme 

 p > b: t.d. gresk hypér (ὑπέρ), sanskrit upári  = tysk über, gresk heptá (ἑπτά), sanskrit saptá = gotisk sibun, tysk sieben.
 t > d: t.d. gresk patér (πατήρ), sanskrit pitár- = gotisk fadar, tysk Vater (med regelmessig d > t) mot gresk phrátor (φράτωρ), vedisk bhrā́tek- = gotisk brōþar, ty. Bruder (med regelmessig þ > d).
 k > g: t.d. gresk makrós (μακρός) ‘lang’ = tysk, norsk mager mot gresk dákry (δάκρυ) ‘tåre’ = norsk tåre, tysk Zähre, eng. tear.
 s > z: t.d. sanskrit áyas ‘metall’ (jf. latin aes ‘kopar’) = gotisk aiz,  norsk eir, tysk ehern ‘bronse-’, engelsk ore ‘malm’

Døme frå verbbøyinga i germansk 

Verners lov forklarer skilnaden i dei ulike verbformene ved at stavinga før frikativen er trykklett i fleirtal og i partisippforma.

Oversyn over lydsambanda mellom urindoeuropeisk og germansk 

Tabellen under må lesast slik: Dei urindoeuropeiske lukkelydane gjekk etter Grimms lov over i ustemde frikativar. Eventuelle stemde frikativar var etter denne forklaringa unntak. Verners lov opna for to realiseringar av kvar lukkelyd, ein stemd (framfor trykksterk staving) og ein ustemd (i andre posisjonar), som vist i tabellen. Unntaka var dermed gjort greie for.

Sjå òg 
 Grimms lov

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Verners lov» frå ,  den 15. september 2019.

Litteratur
 
 

Fonologi
Germanske språk
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Språkhistorie
Robson da Silva

Robson Caetano da Silva () er ein brasiliansk tidlegare friidrettsutøvar som vann bronsemedaljen på 200 meter under Sommar-OL 1988, og fire gongar vart nummer fire på same distansen i verdsmeisterskap/sommarleikar.

Aktiv
Silva fekk sitt gjennombrot då han under Roma-VM i 1987 kom på fjerdeplass på 200 meter, fattige seks hundredels sekund attom vinnaren Calvin Smith frå USA. OL-sesongen 1988 gjorde Silva personbeste på 100 meter med 10,00 sekundar ved eit stemne i Mexico-byen. Ut på hausten same året vart han femtemann på 100 meter under Sommar-OL i Seoul, før han dagar seinare sprang i mål på 20,04 sekundar og bronsemedalje på 200-meteren.

Den 25. august 1989 sette Silva personbeste då han ved eit stemne i Brussel vann 200 meter på tida 19,96. Under verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo vart han nummer sju på 100 m og fire på 200 m, på den lengste distansen fekk han same sluttid som bronsmedaljøren Atlee Mahorn frå Canada. Også på 200-metersfinalen ved Sommar-OL 1992 i Barcelona enda Silva på fjerdeplass, sju hundredels sekund unna bronsen. Under Friidretts-VM 1995 i Göteborg vart Silva for tredje gong i verdsmeisterskap nummer fire på 200 meter, og for fjerde gong i VM/OL.

Silva deltok for Brasil i fleire stafettløp, både i 4 x 100 m og 4 x 400 m. Men det var fyrst ved Sommar-OL 1996 i Atlanta at han lukkast vinne medalje med lagkameratar, ein bronsemedalje i 4 x 100 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Utslått i kvartfinalane på 100 m (10,66=nr 30)
OL 1984 i Los Angeles: Utslått i semifinalane på 200 m (20,80=nr 13). Utslått i 4 x 100 m stafett
VM 1987 i Roma: Nr 4 på 200 m – 20,22. Utslått i kvartfinalane på 100 m (10.53=nr 25). Utslått i 4 x 100 m stafett
OL 1988 i Seoul: Bronse på 200 m – 20,04, nr 5 på 100 m – 10,11
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 på 200 m – 20,49, nr 7 på 100 m – 10,12
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 200 m – 20,45. Nr 4 i 4 x 400 m stafett (3.01,6). Utslått i semifinalane på 100 m (10,32=nr 10)
VM 1993 i Stuttgart: Diskvalifisert i semifinalane (nr 15)
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 på 200 m – 20,21. Utslått i semifinalane på 100 m (10,20=nr 9). Nr 6 i 4 x 100 m stafett (39,35)
OL 1996 i Atlanta: Bronse i 4 x 100 stafett (38,41). Utslått i kvartfinalane på 200 m (20,65=nr 24)
VM 1997 i Aten: Nr 6 i 4 x 100 m stafett (38,48)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robson da Silva» frå ,  den 15. september 2019.  
 

Brasilianske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Brasil
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Paul Nihill

Vincent Paul Nihill () var ein britisk  kappgjengar som i 1969 vart europameister på 20 km og elles vann OL-sølv i 1964 og EM-bronse i 1971.

Aktiv
Nihill kjempa i Sommar-OL 1964 om gullmedaljen på 50 km, måtte til sist gje tapt mot den legendariske kappgjengaren Abdon Pamich frå Italia. Under Sommar-OL 1968 kollapsa Nihill etter 44 km i tynnlufta i Mexico.

Sidan satsa Nihill mest på 20-kilometeren. Han vann distansen ved Friidretts-EM 1969 og tok bronsemedaljen i EM 1971. Den 30. juli 1972 sette han verdsrekord på 20 km med tida 1.24.50, ein månad seinare enda han på sjetteplass i dei olympiske sommarleikane. Han slutta tevle i 1977.

Nihill døydde av COVID-19.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Sølvmedalje på 50 km – 4.11.31, bakom Abdon Pamich (4.11.12)
OL 1968 i Mexico-byen: Braut
EM 1969 i Aten: Gullmedalje på 20 km – 1.30.41, framom Leonida Caraiosifoglu (1.31.06)
EM 1971 i Helsinki: Bronsemedalje på 20 km – 1.27.34
OL 1972 i München: Nr 6 på 20 km – 1.28.44, nr 9 på 50 km – 4.14.09
OL 1976 i Montreal: Nr 30 – 1.36.40

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul Nihill» frå ,  den 16. september 2019.  
 

Britiske kappgjengarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Britiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Britiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Britiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Britiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Sølvi Sogner

Sølvi (Bauge) Sogner () var ein norsk historikar. Det meste av forskinga hennar dreidde seg om familiehistorie, historisk demografi og kvinnehistorie i tidleg moderne tid (1600/1700-talet).

Sogner var fødd i Trondheim. Ho vart universitetslektor i 1975 og dr.philos. i 1976. Ho var førsteamanuensis ved Universitetet i Oslo 1974, og professor frå 1988.

Sogner vart inspirert til å forska på folkesetnadshistorie av den franske demografen Louis Henry i 1960. Ho tok i bruk Henry sin familierekonstitusjonsmetode på norske kjelder frå Rendalen i  doktorgradsavhandlinga si.

Sogner fann ut at utvandringsbølgja frå Noreg til USA tidleg på 1900-talet langt frå var første store utvandrarbølge frå Noreg. På 1600-talet var det ei tilsvarande særs stor utvandrerbølge, spesielt frå Sørvestlandet, til Nederland.

Bibliografi 

 1979 Folkevekst og flytting. En historisk-demografisk studie i 1700-årenes Norge doktorgrad
 1984 Barn av sin tid. Fra norske barns historie (sammen med Bjarne Hodne)
 1984 Fra stua full til tobarnskull (sammen med Eli Fure og Hege Brit Randsborg).
 1990 Far sjøl i stua og familien hans
 1992 Europa 1500-1750 bind 2 i Cappelens kvinnehistorie
 1996 Krig og fred 1660-1780 bind 6 i Aschehougs Norgeshistorie ISBN 82-03-22034-7

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sølvi Sogner» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Portrettintervju i forskningsmagasinet Apollon: Sølvi Sogner – Med hjertet hos hverdagsmenneskene 2000

Folk frå Trondheim
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Norske historieprofessorar
Jevgenij Arzjanov

Jevgenij Aleksandrovitsj Arzjanov () er ein tidlegare mellomdistanseløpar frå Kalusj i Ukraina. Han vart europameister på 800 meter i 1971 og vann OL-sølv 1972 som representant for Sovjetunionen.

Aktiv
OL-sesongen 1968 sette Arzjanov personbeste med 1.47,2. Han kvalifiserte seg til semifinale i sommarleikane i Mexico-byen, stilte likevel ikkje til start. Året etter vart han fjerdemann på distansen ved EM i Aten på tida 1.47,1. Våren 1970 vann han i Wien ein klar siger på 800 meter i det fyrste offisielle innandørs-EM. Den 2. juli 1970 forbetra Arzjanov i Kiev den sovjetiske rekorden på distansen med sju tidels sekund til 1.45,5, ei tid heilt i verdstoppen. I innandørs-EM 1971 i Sofia var han i ei heilt eiga klasse og vann på 1.48,7.

Under europameisterskapen 1971 i Helsinki sigra Arzjanov på  1.45,6, med austtyske Dieter Fromm 0,4 sekund bak. OL-sesongen 1972 forbetra Arzjanov ved eit stemne i Moskva den 17. august sovjetrekorden til 1.45,3, hans livs beste løp. Han var største favoritten til OL-gullet på 800 meter to veker seinare, og tok på sisterunda leiinga i finaleløpet. Kort før mål låg han enno i tet, for så å verte passert av Dave Wottle frå USA straks før mållinja. Etter eit løp på 1.45,89 måtte Arzjanov så seg slått med 0,03 sekund.

I 1973 vann Arzjanov 800-meteren i universiaden på 1.46,88. Han vart elles sovjetmeister på 800 meter i 1970, 1971 og 1973.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Utslått i semifinalane (=nr 15)
EM 1969 i Aten: Nr 4 – 1.47,1
EM 1971 i Helsinki: Gullmedalje – 1.45,6, framom Dieter Fromm (1.46,0)
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 1.45,89, bakom Dave Wottle (1.45,86)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jewgeni Alexandrowitsch Arschanow» frå ,  den 17. september 2019.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Ukrainske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Ignisious Gaisah

Anthony Ignisious Gaisah Essuman () er  ein ghanesisk lengdehoppar som frå 2013 representerte Nederland. Han vann VM-sølv i øvinga i 2005, ein prestasjon han gjentok i 2013.

Aktiv

Ghana
Gaisah vart fjerdemann i lengdehopp ved verdsmeisterskapen 2003 i Paris med eit hopp på 8,13 meter. To månader seinare landa han på 8,30 m då han vann øvinga i afrikaleikane i Abuja. Der etter enda han på sjetteplass då han sette ghanesisk rekord med 8,24 m under Sommar-OL 2004.

Ved verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki forbetra Gaisah den ghanesiske rekorden til 8,34 m og vann sølvmedaljen bak suverene Dwight Phillips frå USA. Gjennom året 2006 vann Gaisah lengdetevlinga både ved hall-VM i Moskva, samveldeleikane i Melbourne og i afrikameisterskapen på Mauritius. Den 14. juli 2006 presterte han 8,43 meter ved eit stemne i Roma, personbeste og ny landsrekord for Ghana.

Nederland
I juli 2013 fekk Gaisah nederlandsk statsborgarskap. Ein månad etter kneip han sølvmedaljen under VM i Moskva med eit bestehopp på 8,29 m, høvesvis 2 og 3 centimeter lengre enn nummer 3 og 4 i tevlinga. Samstundes forbetra han den 25 år gamle nederlandske lengderekorden med 8 cm.

Trass i moderate 7,93 m fekk Gaisah bronsemedaljen i lengdehopp ved europameisterskapen 2016 i Amsterdam, grunna betre nestbestehopp enn Radek Juška frå Tsjekkia.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Nr 4 – 8,13 m
OL 2004 i Aten: Nr 6 – 8,24 m
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 8,34 m, bakom Dwight Phillips (8,60 m)
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (7,92 m=nr 17)
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (7,79 m=nr 18)
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje – 8,29 m, bakom Aleksandr Menkov (8,56 m)
EM 2014 i Zürich: Nr 6 – 8,08 m
VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (7,77 m=nr 22)
EM 2016 i Amsterdam: Bronsemedalje – 7,93 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ignisious Gaisah» frå ,  den 18. september 2019.  
 

Ghanesiske idrettsutøvarar
Nederlandske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Ghanesiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Ghanesiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Folk frå Kumasi