kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Oldtidssteinbrotet i Jordandalen

Oldtidssteinbrotet i Jordandalen vart oppdaga i 2009 av arkeologar frå Universitetet i Haifa. Steinbrotet ligg kring 5 km nord for Jeriko på Vestbreidda.

Skildring
Grotta ligg i ørkenen nord for Jeriko, 10 meter under overflata. Ho dekkjer kring 0,4 mål og hovudrommet er støtta opp av 22 søyler. Forskjellige symbol, som bysantinske krossar, eit dyrekrins-liknande symbol og romartal er gravert inn i søylene. Ein romers legionvimpel indikerer at det vart nytta av den romerske hæren. Grotta vart graven ut for kring 2 000 år sidan og tente som eit stort steinbrot i romartida. Kammeret vart truleg nytta som steinbrot i 400 til 500 år. Det kan sidan ha blit tnytta som kloster og somme trur det kan ha markert ein bibelsk stad som har vore heilag for kristne i oldtida. Andre meiner at krossane aleine ikkje kan vitne om at det har vore ei kyrkje, sidan tilfeldige pilegrimar kan ha laga krossane, noko som var vanleg på den tida.

Dr. Adam Zertal, som leia ekspedisjonen, meiner at staden kan vere den gamle staden kalla Galgala. Eit kart frå bysantinsk tid, Madabakartet, omtalar ein stad i området kalla Galgala ved sidan av ein inskripsjon som seier «Dodekaliton», som tyder «Tolv steinar». Staden er markert i ein avstand frå Jeriko som høver med avstanden frå byen til grotta. Kartet syner ei kyrkje ved sidan av Dodekaliton og i dag finst det ruinar av to eldgamle kyrkjer nær grotta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ancient underground quarry, Jordan Valley» frå ,  den 17. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Bilete
'Largest' Holy Land cave found

Arkeologiske stader på Vestbreidda
Grotter på Vestbreidda
Jacobs Douwe Egberts Norge

Jacobs Douwe Egberts Norge (JDE) er frå 2015 namnet på det tidlegare Kaffehuset Friele og House of Coffee i Bergen etter at dette selskapet vart seld av dei lokale eigarane. Firmaet har lange tradisjonar i Bergen, og har arbeidd seg opp til å verte ein viktig fabrikant og grossist av kaffi på den norske marknaden, med eit moderne kaffibrenneri på Midtun i Fana i Bergen.

Soge
Kaffehuset Friele har sine røter attende til 1799, då skipskaptein Herman Friele gjekk i land i Bergen for å satse på handelsverksemd. I røynda var det kona hans som var den drivande krafta i ein butikk som vart etablert i sentrum av Bergen. Frå å importere ulike varer som vart selde i denne butikken, utvikla verksemda seg gjennom fleire generasjonar av den same familien til å verte ein leiande importør av råkaffi og drivar av eit kaffebrenneri som fram til midt på 1980-talet selde kaffi som ein velkjend merkevare framfor alt på Vestlandet og i Nord-Noreg, seinare over heile landet.

Sjå òg
Jacobs Douwe Egberts

Bakgrunnsstoff

Norske næringsmiddelføretak
Kaffi
Salomobassenga

Salomobassenga (arabisk بركة السلطان سليمان القانوني, Birkat as-Sultan Suleiman al-Kanuni; hebraisk skrift בריכות שלמה, Breichot Shlomo) ligg sør på det sentrale Vestbreidda, like sør for den palestinske landsbyen al-Khader og kring 5 km sørvest for Betlehem.

Skildring

Bassenga består av tre opne cisterner, kvar rettlinja basseng med eit 6 meter fall til det neste. Dei får vatn frå ei undergrunnskjelde. Kvart basseng er over 100 meter langt, 65 meter breie og 10 meter djupe og har ein samla vasskapasitet på 200 millionar liter. Bassenga har derfor spelt ei viktig rolle for vassforsyninga i området i mange hundreår.

Bassenga har blitt knytt til den velståande tida til kong Salomo (950 fvt.) som nemnt i Predikernes bok. Kong Salomo, som nemnt i Bibelen, laga desse bassenga for konene sine, som han visstnok hadde tusen av, så dei kunne bade der. 
  
Desse bassenga var ein del av vassforsyninga til Jerusalem i oldtida. Dei vart reparerte av Pontius Pilatus. Herodes den store (30 fvt.) fekk ført vatn frå bassenga via akvedukter til Herodion og truleg òg til Jerusalem. Under tyrkarane vart vatn frå desse bassenga ført til Jerusalem i fire tommar tjukke røyr lagt i 1902. Under det andre bassenget er ein pumpestasjon som førte vatnet til gamlebyen i Jerusalem. Desse røyra erstatta dei to eldgamle akveduktane. Det er ingen tvil om at dei både romarane og sarasenarane brukte dei og det er mogeleg at romarane forstørra reservoara eller restaurerte dei. I dag vert vatnet berre brukt av innbyggjarane som bur like ved.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Solomon's Pools» frå ,  den 17. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 Bromiley Geoffrey W (1995). The International Standard Bible Encyclopedia: E-J Wm. B. Eerdmans Publishing, ISBN 0-8028-3782-4
 
 Flavius, Josefus Antiquities
 Murphy-O'Connor, Jerome (2008) The Holy Land: An Oxford Archaeological Guide from Earliest Times to 1700 Oxford University Press US, ISBN 0-19-923666-6
Sawsan and Qustandi Shomali. A Guide to Betlehem and its Surroundings. Flamm Druck, Wagener GMBH, Waldbrol

Al-Khader
Akveduktar
Betlehem
Karavanseraiar i Palestina
Vassreservoar i Vestbreidda
Romerske akveduktar
Romerske cisterner
Salomo
Turistmål i Dei palestinske territoria
Mamillabassenget

Mamillabassenget er eit av fleire vassreservoar som i oldtida gav vatn til innbyggjarane i Gamlebyen i Jerusalem. Det ligg utafor murane til Gamlebyen, kring 700 meter nordvest for Jaffaporten i sentrum av Mamilla gravplass. Med ein kapasitet på 30 000 kubikkmeter er det knytt via ein undergrunnskanal til Hiskiabassenget i Det kristne kvarteret i Gamlebyen. Det er mogeleg at det har fått vatn via ein akvedukt frå Salomobassenga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mamilla Pond» frå ,  den 17. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 Jerusalem's water supply: from the 16th Century BC to the present, by Zvi Abells, Asher Arbit, 1993, s. 25

Vassreservoar i Jerusalem
Herodes den store
Geografi i Jerusalem
Wadi Fa'rah

Wadi Fa'rah er ei elv nord på Vestbreidda som munnar ut i Jordanelva ved Jisr Damiya. Han ligg i eit kupert område av Vestbreidda og skjer seg austover gjennom den øvre Jordandalen nær Huladalen, og gjennom den palestinske landsbyen Wadi al-Far'a.

Arkeologi
Det er avdekt ein gammal flintfabrikk som ein del av tre stader frå Qaraoun-kulturen. Desse vart oppdaga og utgrave av [[Francis 
Turville-Petre]] mellom 1925 og 1926.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wadi Fa'rah» frå ,  den 17. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar på Vestbreidda
Busetnader frå yngre steinalder
Yngre steinalder
Levanten i antikken
Den fruktbare halvmånen
Stader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader på Vestbreidda
Jacobs Douwe Egberts

Jacobs Douwe Egberts er ein internasjonalt kaffiverksemd med hovudkontor i Nederland, skipa i juli 2015 ved at det USA-amerikanske selskapet Mondelez International (MDLZ) og D.E Master Blenders 1753 gjekk saman. Denne samaslutninga, som opphavleg vart gjord kjend 7. mai 2014, vart godkjend på visse vilkår av Europakommisjonen 5. mai 2015.

Kaffehuset Friele og House of Coffee i Bergen i Noreg fekk frå 2015 namnet Jacobs Douwe Egberts Norge (JDE) etter at dette selskapet, med kaffibrenneri på Midtun, vart seld av dei lokale eigarane.

Soge
Douwe Egberts var ein nederlandsk matvareprodusent, og ein av dei største kaffiprodusentane i verda. Verksemda vart skipa i den vesle nederlandske byen Joure i Friesland i 1753 av Egbert Douwes som ein vanleg kjøpmannsbutikk, men utvikla seg i tidas løp til ein verksemd som stod for sal av te og kaffi i fleire land i Europa. Frå 1978 til 2012 var verksemda eigd av det USA-amerikanske daglegvarefirmaet Sara Lee, men i 2012 vart dette konsernet splitta opp, og Douwe Egberts vart sjølvstendig under det nye morselskapet, som fekk namnet D.E. Master Blenders 1753 NV. I mai 2014 gjorde altså D.E Master Blenders 1753 og Mondelez det kjend at dei ville slå saman kaffeverksemdene sine. Mondelez hadde etablert Jacobs som eit merkevarenamn, og dette avspeglar seg i namnet på den nyskipa samanslutninga.

Bakgrunnsstoff

Nederlandske føretak
Skipingar i 2015
Ramallah og al-Bireh guvernement

Ramallah og al-Bireh guvernement (arabisk محافظة رام الله والبيرة, Muḥāfaẓat Rām Allāh wa l Bīra; hebraisk נפת רמאללה ואל-בירה Nafat Rāmallāh VeAl Bīra) er eit av 16 guvernement i Den palestinske sjølvstyresmakta. Det dekkjer ein stor del sentralt på Vestbreidda, og grensar i sør til Jerusalem guvernement. Distriktshovudstaden eller muhfaza (sete) er byen al-Bireh. 

I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS), hadde distriktet eit folketal på 279 730 i 2007.

Stader
I følgje PCBS har guvernementet 78 busetnader, inkludert flyktningleirar.

Byar
Ramallah: 27 460
Beitunia: 19 761
al-Bireh: 38 202
Rawabi: under bygging

Kommunar

Bani Zeid
Bani Zeid al-Sharqiya
Beit Liqya
Bir Zeit
Deir Ammar
Deir Dibwan
Deir Jarir
al-Ittihad
Kharbatha al-Misbah
al-Mazra'a ash-Sharqiya
Ni'lin
Silwad
Sinjil
Turmus Ayya
al-Zaitounah

Landsbykommunar

Aboud
Abu Qash
Abwein
Ajjul
'Atara
Beitin
Bil'in
Beit Rima
Beit Sira
Beit Ur al-Fauqa
Beit Ur al-Tahta
Budrus
Burqa
Deir Ibzi
Deir Abu Mash'al
Deir Qaddis
Deir as-Sudan
Dura al-Qar
Ein 'Arik
Ein Qiniya
Ein Yabrud
al-Janiya
Jifna
Kafr Ein
Kafr Malik
Kafr Nima
Khirbet Abu Falah
Kobar
al-Lubban al-Gharbi
Mazra'a ash-Sharqiya
al-Midya
al-Mughayyir
Nabi_Salih
Qarawat Bani Zeid
Qibya
Rammun
Rantis
Ras Karkar
Saffa
Shuqba
Surda
Taybeh

Flyktningleirar
Am'ari
Qalandia
Jalazone

Sjå òg
 guvernement i Den palestinske sjølvstyresmakta

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ramallah and al-Bireh Governorate» frå ,  den 18. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Vestbreidda
Iktaba

Iktaba er òg eit anna namn på landsbyen Anabta

Iktaba (arabisk إكتابا) er ein palestinsk by som ligg fire kilometer nordaust for byen Tulkarm i Tulkarm guvernement nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS), hadde byen eit folketal på 2 665 innbyggjarar i 2007. I 1997 utgjorde flyktningar 33 % av alle innbyggjarane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Iktaba» frå ,  den 19. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
  (p.  II:185 )
   (Astaba, s. 354 )

   (p. 182 )

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Iktaba

Tulkarm guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Baqa ash-Sharqiyya

Baqa ash-Sharqiyya (arabisk باقه الشرقية) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 16 km nordaust for Tulkarm i Tulkarm guvernement. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS), hadde byen eit folketal på 4 101 innbyggjarar i 2007. Flyktningar utgjorde 20,4 % av folkesetnaden i Baqa ash-Sharqiyya i 1997.

Kring 3 km mot vest, på den andre sida av Den grøne linja, ligg Baqa al-Gharbiyye, («den vestlege blomsterbuketten») som høyrer til Israel. Begge byane var opphavleg ein enkel by, kalla Baqa, fram til etterverknaden etter den arabisk-israelske krigen i 1948. Før den andre Intifada bestod Baqa ash-Sharqiyya av 4 000 mål, men Israel konfiskerte kring 2 000 mål land for å byggje sperremuren/gjerdet på Vestbreidda.

Historie
Baqa ash-Sharqiyya ligg på ein gammal stad. Tidleg under osmansk styre, i 1596, låg Baqa ash-Sharqiyya i Qaqun nahiya i Nablus sanjak. Han hadde eit folketal på 35 hushaldningar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og/eller bier, og ei presse for oliven eller druer.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Baqa som «ei lita grend på ei høgd, med oliven. Han har ein brunn i sør og ein liten Mukam (muslimsk grav) i nord; spreidd oliven kring seg, og det er to eller tre palmer i nælriken. Husa står spreidd.» 

I folketeljinga i 1922 hadde Baqa Sharkiyeh eit folketal på 269, alle muslimar, dette auka i folketeljinga i 1931 til 330, framleis alle muslimar, i 67 hus.

I 1945 bestod folkesetnaden i Baqa ash-Sharqiyya av 480 arabarar på eit landområde på 3 986  mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 173 dekar for plantasjar og irrigert land, 2 870 for cereals, medan 14 dekar var utbygde område.

Som ein del av våpenkvileavtalen i 1949 etter den israelsk-arabiske krigen i 1948, avstod kong Abdullah av Jordan det erobra Wadi Ara-området til Israel i byte mot land nær Hebron. Dette førte til at Baqa al-Gharbiyye falt på vestsida av Den grøne linja, og vart skild frå den austlege delen, Baqa ash Sharqiyya. Den separerte byen har framleis tette sosiale og økonomiske band, men dette har blitt redusert etter muren på Vestbreidda stod ferdig.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Baqa ash-Sharqiyya» frå ,  den 19. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Baqa al-Sharqiya

Tulkarm guvernement
Byar på Vestbreidda
Ramin i Tulkarm

Ramin (arabisk:رامين) er ein palestinsk landsby nordaust på Vestbreidda, 15 kilometer aust for Tulkarm i Tulkarm guvernement. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2 100 innbyggjarar i 2006. 

Det totale arealet til Ramin er kring 8 500 mål, av dette er 422 må utbygde område, kring 500 mål er for steinbrot og 500 mål for beitemarker. Den nærliggande israelske busetjinga Enav har teke 470 mål. Dei gjenverande områda er dekte av oliven- og mandelhagar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ramin, Tulkarm» frå ,  den 19. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

   (p. 160)
   (p. 764)
  (p. 211)

  (p. 127)
  
  
   (p. 181: Daniel the Traveller)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Ramin

Tulkarm guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Ras Atiya

Ras Atiya (arabisk خربة رأس عطيّه, hebraisk skrift ראס עטיה) er ein palestinsk by i Qalqilya guvernement heilt vest på Vestbreidda, 27 kilometer sør for Tulkarm og 11 kilometer sør for Qalqiliya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 1 599 innbyggjarar i 2006.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ras Atiya» frå ,  den 19. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Qalqilya guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Zeita i Tulkarm

Zeita (arabisk زيتا) er ein palestinsk by i Tulkarm guvernement aust på Vestbreidda, 11 kilometer søraust for Tulkarm. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Zeita hadde eit folketal på 2 852 innbyggjarar i 2007.  21,5 % av folkesetnaden i Zeita var flyktningar i 1997.

Zeita er med på kartet til Jacotin teikna under invasjonen til Napoleon i 1799, men plasseringa er unøyaktig.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zeita, Tulkarm» frå ,  den 19. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
  (p.  II:153)
  s. 756
   (p. 346 )

   (p. 196, )

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Zayta

Byar på Vestbreidda
Tulkarm guvernement
Tayasir

Tayasir (arabisk تياسير, òg skrive Tiaseer) er ein palestinsk landsby i Tubas guvernement nord på Vestbreidda. Han ligg tre kilometer nordaust for Tubas og 22 kilometer nordaust for Nablus. Stader i nærleiken er al-Akabah i aust, al-Bikai'a i nordaust, Salhab i nord, 'Aqqaba i vest og ath-Thaghra i sørvest. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde Tayasir eit folketal på 2 489 i 2007.

Historie
Ein trur det har budd folk i Tayasir sidan kanaanittisk tid i Palestina, og namnet kjem frå det kanaanittiske ordet Asheer som tyder «glede». Det finst fleire arkeologiske funn i landsbyen, som eit romersk palass, ei olivenpresse, fleire grotter og ein gammal moské. Ein eldgamal veg gjekk gjennom landsbyen, og ein har funne bysantinsk keramikk. Han verkar å ha blitt kalla Asher av Bordeaux-pilegrimar i 333-334 evt.

Den arabiske mellomaldergeografen al-Muqaddasi skreiv seint på 900-talet om landsbyen «Ta'asir», skildra som ein stad like langt frå Nablus og Beisan

I 1500 slo dei arabiske klanane Jabir og Taleb seg ned på området og grunnla den moderne landsbyen, på grunn av den strategiske plasseringa og dei isolerte markene. I 1596 var han oppført i osmanske skattelister som «Tayasir», ein landsby i Jabal Sami nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 39 hushaldningar og 9 ungkarar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, tilfeldige inntekter, geiter, bikubar og ei presse for oliven eller druer.

Ein bygning sør for Tayasir, kalla el-Kusr, kanskje ei grav, vart først skildra i 1869 og undersøkt i 1874. Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja òg landsbyen i same periode.

I 1881 vart Tayasir skildra som ein liten landsby i ein avsidesliggande og frodig dal, med god jord og dyrkbar mark. Sør for landsbyen var det eit gammalt oliventre. Landsbybuarane dyrka jorda like aust til Wady Maleh, og hadde òg god jord nær Yarza.

I 1900 fekk godseigaren Hassan Hamad tak i det meste av landområdet til Tayasir, fordi dei skulda han mykje pengar. Tretti år seinare vart landområdet kjøpt av al-Batriyarkia al-Latinyah. Israel prøvde å kjøpe området etter dei erobra Vestbreidda i 1967, men patriarkatet avslo tilbodet deira.

Etter Osloavtalen i 1993 kom Tayasir under Den palestinske sjølvstyresmakta (PNA) og vart seinare ein landsbykommune i 1997.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tayasir» frå ,  den 20. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

   

(1869-1870):  Quarterly statement - Palestine Exploration Fund  Volume: 1-2

Bakgrunnsstoff
 Velkomen til Tayasir

Tubas guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Haris i Salfit

Haris (arabisk حارس) er ein palestinsk by som ligg i Salfit guvernement nord på Vestbreidda, 24 kilometer sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han eit folketal på 3 427 i 2007.

Historie
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Haris (kalla Hares) eit folketal på 285, alle muslimar.

Haris har blitt direkte råka av bygginga av muren på vestbreidda og busetjingane kring Ariel og Barqan industriområde.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Haris, Salfit» frå ,  den 20. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Guérin, M. V.: (1875): Description Géographique, Historique et Archéologique de la Palestine. Samarie, 2 pt. ("Seconde partie -Samarie»)("Tome II») (p. 159)

Landsbyar på Vestbreidda
Salfit guvernement
Marda i Salfit

Marda (arabisk مرده) er ein palestinsk by som ligg i Salfit guvernement nord på Vestbreidda, 18 kilometer sørvest for Nablus. Den israelske busetjinga Ariel ligg like sør for Marda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han eit folketal på 1 992 i 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marda, Salfit» frå ,  den 20. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Guérin, M.V.: (1875): Description Géographique, Historique et Archéologique de la Palestine. Samarie, 2 pt. ("Seconde partie -Samarie»)("Tome II») (p. 162)

Landsbyar på Vestbreidda
Salfit guvernement
Mas-ha

Mas-ha (arabisk مسحة) er ein palestinsk landsby i Salfit guvernement nord på Vestbreidda, 37 kilometer sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han eit folketal på 2 003 i 2007.

Historie
Masha stod oppført på osmanske skattelister i 1596 som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa.  Han hadde eit folketal på 5 hushaldningar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre,  tilfeldige inntekter, geiter og bikubar, og ei presse for oliven eller druer. Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1870, og estimerte at han hadde 300-350 innbyggjarar, og fikentre langs landsbygrensa. I 1882vart Mes-ha av «Survey of Western Palestina» skildra som «ein ganske stor landsby med eit høgt, sentralt hus, men delvis i ruinar. Han får vassforsyning frå cisterner og husa er av stein.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Mas-ha (kalla Masha) eit folketal på 80, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 20 busette hus og eit folketal på 87, igjen alle muslimar. I 1945 var folketalet 110, medan det samla landarealet var 8 263 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1 612 for plantasjar og irrigert land, 2 482 for korn, medan 18 mål var klassifisert som utbygde område.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mas-ha» frå ,  den 20. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Mas-ha

Landsbyar på Vestbreidda
Salfit guvernement
Az-Zawiya

Az-Zawiya (arabisk الزاويه) er ein palestinsk by i Salfit guvernement nord på Vestbreidda, 15 kilometer vest for Salfit og 24 kilometer sør for Qalqilya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde az-Zawiya eit folketal på 4 754 i 2007.

Historie
Zawiya var oppført i 1596 på osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han har eit folketal på fire hushaldningar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, frukttre, tilfeldige inntekter, geiter og bikubar.
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1870, og skildra han som ein stad med kring 200 innbyggjarar og ein liten moské. I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen som mellomstor, «truleg ein eldgammal stad, med graver hogde ut i berget i sør.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Zawiya (kalla Zawiyeh) eit folketal på 396, to kristne og resten muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 122 busette hus og eit folketal på 513, alle muslimar.

I 1945 var folketalet 720 medan det samla landarealet var 11 516 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 964 for plantasjar og irrigert land, 2 055 for korn, medan 41 mål var klassifisert som utbygde område.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zawiya, West Bank» frå ,  den 20. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til al-Zawiya
Az Zawiya Town (Fact Sheet), ARIJ
Az Zawiya Town Profile, ARIJ
Az Zawiya  Areal photo, ARIJ
Construction works in The Segregation Wall resumed The case of As Sawiya landsby Salfit guvernement, ARIJ, 21, May,2005
More of Az Zawiya landsby lands confiscated for the construction of a security road  09, oktober, 2006

Salfit guvernement
Byar på Vestbreidda
Royal Antwerp

Royal Antwerp Footvall Club er den eldste fotballklubben i Belgia, skipa i Antwerpen i 1880. Klubben nådde finalen i Cupvinnarcupen i 1993, der den møtte italienske Parma FC på Wembley Stadium, kampen med Parma-siger 3-1. 

Royal Antwerp har vunne fire seriemeisterskap og to nasjonale cupmeisterskap. Sidan 2004 har klubben spelt i belgisk 2. divisjon.

Sidan 1923 har Royal Antwerp spelt heimekampane på Bosuilstadion, eit stadion med 13 373 tribuneplassar. Laget spelar i kvite drakter og raude bukser.

Merittar
 Tapande finalist i Cupvinnarcupen 1993
 Seriemeister i Belgia: 1929, 1931, 1944 og 1957
 Cupvinnar i Belgia: 1955, 1992, 2020 og 2023

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Royal Antwerp FC» frå ,  den 21. september 2015.  
 

Belgiske fotballag
Fotballag skipa i 1880
Bani Zeid al-Sharqiya

Bani Zeid al-Sharqiya (arabisk بني زيد الشرقية) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, nord for Ramallah i Ramallah og al-Bireh guvernement. Han vart danna då landsbyane ‘Arura, Mazari al-Nubani og Abwein, sjølv om sistnemnde ligg fråskild frå kommunen. Bani Zeid al-Sharqiya ligg 3 km nord for Ajjul og andre stader i nærleiken er Deir as-Sudan i søraust, Kafr Ein i aust og Abwein i sørvest.

Historie

Både Arura og Mazari al-Nubani var ein del av Bani Zeid underdistrikt i Jerusalem sanjak. Dei to landsbyane produsert i lag 99 qintar med olivenolje, det viktigaste jordbruksproduktet frå Bani Zeid.

I 1596 stod 'Arura oppført i osmanske skattelister som ein del av Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 62 hushaldningar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, oliventre, vindruer og frukttre, geiter og/eller bikubar. Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen seint på 1800-talet, og han hadde då kring 350-400 innbyggjarar. Guerin observerte fragment av søyler og andre indikasjonar på at det var ein svært gammal stad. I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen, kalla Arara, som liten, i høgt lende og merkverdig fordi det låg fem heilage stader på vestsida av landsbyen.

I 1945 var det samla landarealet 10 978 mål, og av dette var 26 utbygde område og 2 550 nytta til olivenlundar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bani Zeid al-Sharqiya» frå ,  den 22. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Arura
 Velkomen til Mazari' al-Nubani

Byar på Vestbreidda
Ramallah og al-Bireh guvernement