kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Dino Baggio

Dino Baggio () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Camposampiero i Veneto-regionen. Baggio var med på å vinne UEFA-cupen tre gongar, ein gong med Juventus og to gongar med Parma FC. I tida 1991 til -99 spelte han 60 landskampar for Italia, høgdepunktet kom då han og landslaget vann VM-sølv i 1994. Han var kjend som ein taklingssterk, defensiv midtbanespelar.

Karriere

Klubbspel
Våren 1990 debuterte Baggio for Torino, som då var i ferd med å rykke opp frå Serie B. Han spelte for klubben i Serie A i 1990/91-sesongen, den neste sesongen spelte han for Inter. Frå sommaren 1992 spelte han for Juventus i to sesongar, den fyrste av dei to sesongane vart avslutta med siger i UEFA-cupen.

Sine beste år som fotballspelar hadde han i Parma FC. Gjennom seks sesongar fekk han med seg to triumfar i UEFA-cupen, 1995 og 1999, i 1999 vart det også nasjonalt cupgull. Ferda gjekk i 2000 vidare til SS Lazio der han spelte i tre sesongar. Etter minimalt med speletid i den siste sesongen, reiste han sommaren 2003 til den engelske klubben Blackburn Rovers. Halvvegs i fyrste sesongen flytta han tilbake til heimlandet, der han fullførte siste halvdel av 2004-sesongen med AC Ancona. Sommaren 2005 gjekk han til US Triestina i Serie B, men braut kontrakta etter tre seriekampar og la fotballskoa på hylla, etter ein konflikt med trenaren Pietro Vierchowod.

Landslagsspel
Baggio debuterte på Italia sitt landslag den 21. desember 1991, då det i ein EM-kvalifiseringskamp vart heimesiger 2-0 over Kypros. I 1992 var han sentral då Italia vann EM for ungdomslandslag, og han spelte same året på OL-laget under sommarleikane i Barcelona. Gjennom 1993 skåra han tre mål for Italia i kvalifiseringskampar til VM 1994. Under sjølve VM-sluttspelet i USA skåra han kampens einaste mål då Italia slo Noreg 1-0 i gruppespelet, og han gav Italia leiinga i kvartfinalen mot Spania, der namnebror Roberto Baggio vart kampvinnar med sitt 2-1-mål like før slutt. I finalen mot Brasil vart Dino Baggio bytta ut i det 95. minutt, Italia tapte kampen etter straffesparktevling. Han var med til EM 1996 i England, men spelte berre ein kamp. Derimot spelte han alle kampane då Italia tok seg til kvartfinalen i fotball-VM 1998. Han spelte sin 60. og siste landskamp i Lecce i november 1999, der det vart 1-3-tap for Belgia. Alle dei sju landslagsmåla hans kom i åra 1993 og 1994.

Merittar
VM-sølv 1994 for Italia
Vinnar av UEFA-cupen 1993 med Juventus 
Vinnar av UEFA-cupen 1995 og 1999 med AC Parma
Italiensk cupmeister 1999 med AC Parma

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dino Baggio» frå ,  den 20. juni 2014.

Bakgrunnsstoff
 

Italienske fotballspelarar
Inter-spelarar
Juventus-spelarar
Parma-spelarar
Italienske deltakarar under sommar-OL 1992
Fotballspelarar under sommar-OL 1992
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-VM 1998
Rune Nilsen

Rune Nilsen () var ein norsk friidrettsutøvar. Nilsen gjorde det best i tresteghopp, men deltok også i lengdehopp. I tidsrommet 1946-52 vann han seks av sju NM-titlar i tresteghopp, i 1949 vart han elles dobbeltmeister då han også sigra i lengdehopp. Han representerte IF Tønsberg-Kameratene og seinare IL i BUL.

Aktiv
Nilsen vart nummer fire i tresteghopp under EM i friidrett 1950, og nummer fem i lengdehopp. To år seinare kom han på femteplassen i finalen i tresteghopp i sommar-OL i Helsingfors, då han gjorde sitt livs lengste tresteghopp på  15,13 meter.

Han vart norsk meister i tresteghopp både i 1946 og 1947. I 1948 fekk han sølv i tresteg, slått av den 36-årige veteranen Eugen Haugland som hadde hatt sine beste friidrettsår på 1930-talet. Under NM 1949 vart Nilsen dobbelmeister då han også tok NM-gullet i lengdehopp. Han var nær ved å kopiere bragda i 1950, mangla fire centimeter på gullet i lengdehopp. I juni 1950 hadde han prestert sitt aller lengste lengdehopp, på Bislett stadion landa han på 7,12 meter. Nilsen vart noregsmeister i tresteghopp også i 1951 og 1952, i 1952 tok han elles si fjerde og siste NM-medalje i lengdehopp. Også etter OL-året høyrde han til noregseliten i tresteghopp, og fekk med seg medaljar frå NM 1954 og 1955. Til saman vann han sju gullmedaljar, tre sølv- og like mange bronsemedaljar i NM-tevlingar.

Medaljar i norske meisterskap
 1946: Gull i tresteg – 14,12 m, framom Einar Sæther (13,87), bronse i lengdehopp – 6,80 m
 1947: Gull i tresteg – 14,40 m, framom Petter Solemdal (13,79)
 1948: Sølv i tresteg – 14,29 m,bakom Eugen Haugland (14,52 m)
 1949: Gull i lengdehopp – 7,06 m, framom Jens Smith (6,83 m), og gull i tresteghopp – 14,22 m, framom Kaare Strøm (14,12 m) 
 1950: Gull i tresteg – 14,58 m, framom Odd B. Giving (14,21 m) og sølv i lengde – 6,89 m, bakom Bjørn Langbakke (6,92 m) 
 1951: Gull i tresteg – 14,50 m, framom Jakob Rypdal (14,17 m)
 1952: Gull i tresteg – 14,67 m, framom Olaf Aas (13,98 m), og bronse i lengdehopp – 6,79 m
 1954: Sølv i tresteg – 14,12 m, bakom Jakob Rypdal (14,35 m)
 1955: Bronse i tresteg – 13,98 m

Kjelder
friidrett.no

Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Odd Bergh

Odd Bergh () var ein norsk friidrettsutøvar, som spesialiserte seg i tresteghopp og lengdehopp og som representerte SK Freidig i Trondheim. Åra 1960-64 vann han seks norske meisterskap i hoppøvingar, fire i lengdehopp og to i tresteghopp. Han vart i 1964 tildelt kongepokalen for sigeren i lengdehopp på 7,40 meter. I tillegg var han med å vinne tre NM-gull i stafett. Sesongen 1962 sette han norsk rekord i tresteghopp med 15,63 meter og vart nummer sju i øvinga i EM i Beograd. Bergh vart bestemann av dei norske utøvarane i EM då han vart nummer sju i tresteghopp.

Bergh gjorde sitt lengste lengdehopp nokon gong då han i 1964 vann sin siste NM-tittel med 7,40 meter.

Aktiv
Bergh sette personleg rekord med 14,62 m under NM 1958 i Trondheim. For bestehoppet fekk han bronsemedaljen, berre slått av favorittane Eilif Fredriksen og Jakob Rypdal. I 1960 tok han sin fyrste NM-tittel då han overraskande gjekk til topps i lengdehopp. Gjennom sesongen imponerte han likevel meir då han sette personleg rekord med 15,19 meter, årsbeste i øvinga i Noreg. Både i 1962 og 1963 vart han dobbelmeister i NM. I 1962 forbetra han elles den 23 år gamle noregsrekorden i tresteghopp med 14 cm til 15,63 m. Ut i september månad 1962 vart han  7,40 m og vart tildelt kongepokalen for beste prestasjon under meisterskapen. Sesongane 1965-68 heldt Bergh fram med å sanke NM-medaljar i lengdehopp og tresteghopp, endå om det vart nokon gullmedalje. I alt vann 16 NM-medaljar (6-5-5) i hoppøvingane i perioden 1958-68.

Medaljar i norske meisterskap
 1958: Bronse i tresteghopp – 14,62 m
 1959: Bronse i tresteghopp – 14,58 m
 1960: Gull i lengdehopp – 7,01 m, framom Bernt Johannessen (6,78 m)
 1961: Sølv i tresteghopp – 14,98 m, bakom Martin Jensen (15,35 m)
 1962: Gull i lengdehopp – 7,13 m framom Harald Pettersen (7,00 m), og tresteghopp – 15,63 m, framom Kjell Bjøntegård (15,16 m)
 1963: Gull i lengdehopp – 7,28 m, framom Hans J. Flåthen (7,12 m), og tresteghopp – 15,44 m, framom Karl Johan Løwe (15,08 m)
 1964: Gull i lengdehopp – 7,40 m, framom Øivind Hopland (7,17 m), og sølv i tresteghopp – 15,19 m, bakom Martin Jensen (15,34 m)
 1965: Sølv i lengdehopp – 7,01 m, bakom Harald Pettersen (7,10 m), og bronse i tresteghopp – 15,27 m
 1966: Sølv i tresteghopp – 15,33 m, bakom Martin Jensen (15,78 m), og bronse i lengdehopp – 7,12 m
 1967: Sølv i tresteghopp – 15,58 m, bakom Kjell Artur Paulsen (15,63 m)
 1968: Bronse i tresteghopp – 15,29 m
  
Berghs personlege rekordar er 15,64 meter i tresteghopp og 7,40 meter i lengdehopp.

Kjelder
 Friidrett.no

Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Folk frå Trondheim
FC København

FC København, dansk F.C. København eller kort FCK er ein dansk fotballklubb som held til i København og speler i den danske Superligaen. Klubben vart stifta 1. juli 1992, som ei samanslåing av Kjøbenhavns Boldklub og B 1903.

Merittar

Danmarksmesterskapet
 Gull (15): 1992–93, 2000–01, 2002–03, 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2015–16, 2016–17, 2018–19, 2021/22, 2022/23
 Sølv (6): 1993–94, 2001–02, 2004–05, 2011–12, 2013–14, 2014–15
 Bronse (2): 1998, 2008
Landspokalturneringen
 Gull (9): 1995, 1997, 2004, 2009, 2012, 2015, 2016, 2017, 2023
 Sølv (3): 1998, 2002, 2007
Royal League
 Gull (2): 2005, 2006
 Sølv (1): 2007
 Klubben kvalifiserte seg for Champions League for fyrste gång i sesongen 2006-2007

Spelarstall

Endra 6. august 2020.

Kjelder

Danske fotballag
Skipingar i 1992
København
Fotball-VM 1958

Verdsmeisterskapen i fotball 1958 vart avvikla i Sverige i tida 8. til 29. juni 1958. Brasil vart verdsmeister etter å ha slått Sverige 5-2 i finalen. Just Fontaine skåra 13 mål i turneringa og sette ein målrekord som ingen har makta overgå. Meisterskapen vart det store gjennombrotet for Pelé. 

Turneringsformatet var endra frå 1954. Framleis deltok 16 land, fordelt på fire innleiingsgrupper, men no skulle alle laga i gruppa spele mot kvarandre, utan ekstraomganger ved uavgjort resultat. Dersom to lag enda med like mange poeng, skulle det spelast omkampar for å avgjere kva lag som skulle gå vidare til kvartfinalane.

I Gruppe D vart det spelt omkamp mellom Sovjetunionen og England, og Anatolij Iljins mål i det 67. minutt sikra kvartfinaleplass for Sovjetunionen. Det måtte også spelast omkampar i gruppe A, der Nord-Irland slo Tsjekkoslovakia, og i gruppe C, Wales vann over Ungarn og gjekk vidare.

Gruppespelet

Gruppe 1 

<noinclude>
Nord-Irland kom på andreplass i gruppa etter omkamp mot Tsjekkoslovakia<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>
Frankrike vann gruppa føre Jugoslavia på betre målskillnad<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>
Wales kom på andreplass i gruppa etter omkamp mot Ungarn<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>
Sovjetunionen kom på andreplass i gruppa etter omkamp mot England<noinclude>

Finalen
Finalen vart spelt på Råsunda stadion i bydelen Solna. 49 737 tilskodarar var vitne til at Sverige tok leiinga etter fire minuttar ved Nils Liedholm. Brasil kom snøgt tilbake, og Vava skåra to mål før pausa. I andre omgang var Pelé den store spelaren med to mål for Brasil, det siste i sluttsekundane, etter at Agne Simonsson hadde redustert til 2-4 i det 80. minutt. Sluttresultatet vart 5-2 til Brasil, som for fyrste gong kunne løfte Jules Rimet-pokalen.

Brasil sitt vinnarlag bestod av: Gylmar dos Santos Neves, Djalma Santos, Orlando Peçanha, Hilderaldo Bellini, Nílton Santos, Zito, Didi, Garrincha, Vavá, Pelé og Mário Zagallo.

Sveriges mannskap bestod av: Kalle Svensson, Orvar Bergmark. Sigvard Parling, Bengt Gustavsson, Sven Axbom, Reino Börjesson, Kurt Hamrin, Gunnar Gren, Agne Simonsson, Nils Liedholm (kaptein) og Lennart Skoglund.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «VM i fotball 1958» frå , den 29. juni 2014.  

 
Verdsmeisterskap i fotball
1958 i Sverige
Fotball i 1958
Ivar Ramstad

Ivar Ramstad () var ein norsk friidrettsutøvar frå Inderøy. Han vann tre norske meisterskap i diskoskast og tok åtte NM-medaljar i øvinga i perioden 1946-54. I 1948 kom han på fjerdeplass i diskoskasting under sommarleikane. Den høge, sterke trøndaren representerte Røra Idrettslag, og var gardbrukar på bruket Nygjerdet vest for Røra, samt forretningsførar.

Aktiv
Ramstad vart norsk meister i diskoskast i åra 1947-49. Alle åra frå 1947 til -51 stod kampen om NM-tittelen mellom Ramstad og Stein Johnson, dei to siste åra måtte Ramstad nøye seg med sølvmedaljar.

Under friidrettslandskampen mellom Noreg og Danmark i juli 1948 presterte Ramstad sitt livs beste kast då han på Bislett stadion slengde diskosen 52,32 meter. Rekordkastet, 75 cm lengre enn førre noregsrekord, vart ståande som norsk rekord i 11 år. Ein månad etter rekordkastet på Bislett vart Ramstad nummer fire i diskostevlinga under sommar-OL i London med 49,21 m i slutt protokollen. I ettertid meinte Ramstad at han ikkje var i same form som tidlegare på sommaren, grunna hardt arbeid på heimegarden.

Ramstad deltok aktivt til 1958, men nådde ikkje dei same lengdene etter 1950.

Medaljar i norske meisterskap
1946: Bronse – 44,96 m
1947: Gull – 47,34 m, framom Stein Johnson (45,28 m)
1948: Gull – 48,61 m, framom Stein Johnson (47,94 m)
1949: Gull – 49,59 m, framom Stein Johnson (46,89 m)
1950: Sølv – 46,00 m, bakom Stein Johnson (47,62 m)
1951: Sølv – 47,60 m, bakom Stein Johnson (48,04 m)
1953: Bronse – 44,87 m
1954: Sølv – 44,50 m, bakom Reidar Hagen (49,90 m)

Kjelder
Magnus Breili: Sport i navn & tall, 1971

Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Folk frå Inderøy
Anne Gerd Eieland

Anne Gerd Eieland () er ein tidlegare høgdehoppar frå Iveland i Aust-Agder. Ho vart noregsmeister i øvinga i alle åra frå 2001 til og med 2005, samt i 2007. Hennar bestehopp på 1,93 meter kom i 2003.

Aktiv
16 år gammal fekk Eieland sølvmedaljen under NM med personleg rekord på 1,78 m, trass i at ho låg ein divisjon under den suveren vinnaren Hanne Haugland som tok seg over 1,94 m. To år seinare tok ho over som Noregs beste kvinnelege høgdehoppar, ho forbetra den personlege rekorden til 1,84 m og vart norsk meister for fyrste gong. I 2002 persa ho med 1,86 m og vann nytt NM-gull. 

2003-sesongen var Eieland i sitt livs form. Allereie 1. juni forbetra ho den personlege rekorden til 1,90 m i Øyestad og seinare i juni auka til 1,92 m i Riga. Under stemnet i Øyestad sette ho også personleg rekord i tresteghopp med 13,13 m. Ho deltok i høgdehopp under VM 2003 i Paris, men der stoppa ho 1,85 m og var heile seks cm unna å kvalifisere seg til finalen. Den 15. august gjorde ho derimot sitt livs høgdehopp då ho i Kristiansand svinga seg over 1,93 m.

Eieland vart norsk meister både i 2003, 2004 og 2005. Etter 2003 stoppa framgangen opp og ho sleit mykje med å kome opp mot 1,90 m på resultatlista. Ho kvalifiserte seg til EM 2006 i Göteborg, men klarte ikkje opningshøgda på 1,78 meter i kvalifiseringa. I 2007 tok ho sitt sjette NM-gull og si niande strake NM-medalje i høgdehopp. Etter sesongen la ho opp, 25 år gammal.

Medaljar i norske meisterskap
Gull: 2001-05 og 2007
Sølv: 1999 og 2006
Bronse: 2000

Personlege rekordar og årsbeste

Notar

Kjelder
 Friidrett.no

Norske høgdehopparar
Norske tresteghopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Folk frå Iveland
Viken barne- og ungdomsråd

Viken barne- og ungdomsråd (VIKENBUR) er ein paraplyorganisasjon for ca. 50 frivillige barne- og ungdomsorganisasjonar i Viken fylke med til saman ca. 17 000 medlemmer. ABUR forvaltar fylkeskommunal offentleg støtte til frivillige barne- og ungdomsorganisasjonar i fylket. Organisasjonen fungerer også som kontaktledd mellom organisasjonane, fylkespolitikarane og fylkesadministrasjonen. Styreleiar er Claus Tornsberg og dagleg leiar er Kari Bjørnø Vangen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Viken barne- og ungdomsråd

Norske ungdomsorganisasjonar
Viken fylke
Damallsvenskan

Damallsvenskan er namnet på den svenske topdivisjonen i fotball for kvinner.

Svenske meistrar
1973: Öxabäck IF
1974: Jitex BK
1975: Öxabäck IF
1976: Jitex BK
1977: Jakobsbergs GoIF
1978: Öxabäck IF
1979: Jitex BK
1980: Sunnanå SK
1981: Jitex BK
1982: Sunnanå SK
1983: Öxabäck IF
1984: Jitex BK
1985: Hammarby IF
1986: Malmö FF
1987: Öxabäck IF
1988: Öxabäck IF
1989: Jitex BK
1990: Malmö FF
1991: Malmö FF
1992: Gideonsbergs IF
1993: Malmö FF
1994: Malmö FF
1995: Älvsjö AIK
1996: Älvsjö AIK
1997: Älvsjö AIK
1998: Älvsjö AIK
1999: Älvsjö AIK
2000: Umeå IK
2001: Umeå IK
2002: Umeå IK
2003: Djurgården/Älvsjö
2004: Djurgården/Älvsjö
2005: Umeå IK
2006: Umeå IK
2007: Umeå IK
2008: Umeå IK
2009: Linköpings FC
2010: LdB FC Malmö
2011: LdB FC Malmö
2012: Tyresö FF
2013: LdB FC Malmö
2014: FC Rosengård
2015: FC Rosengård
2016: Linköpings FC
2017: Linköpings FC
2018: Piteå IF
2019: FC Rosengård
2020: FC Rosengård
2021: FC Rosengård
2022: FC Rosengård

Europeiske fotballseriar
Fotball i Sverige
Idrettstilskipingar i Sverige
Holmen prestegard i Sigdal

Holmen prestegard er i utkanten av Prestfoss i Sigdal kommune i Viken.

Denne garden var tidlegare bustad for presten i Sigdal, men eigedommen vart delt opp og seld i 2012, og staden har ein nyare prestebustad. Den gamle stavkyrkja stod i si tid like nord for prestegarden, medan den noverande kyrkja står litt vest for garden.

Kjelder

 Sigrid og Håkon Christie: Sigdal kirke i «Norges kirker»
Denne artikkelen bygger på «Holmen prestegård (Sigdal)» frå ,  den 2. juli 2014.

Bakgrunnsstoff
 

Kulturminne i Sigdal
Prestegardar i Noreg
Byggverk i Sigdal
Freda bygg i Viken
Gardar i Viken
Presteidbrua

Presteidbrua er ei bru i betong og stål som kryssar Presteidstraumen  i Presteidfjorden i Hamarøy kommune i Nordland. Brua er 112,46 meter lang og er ein del av fylkesveg 81. Brua blei opna i 1957.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Vegbruer i Nordland
Vegar i Hamarøy
1957 i Noreg
Bruer opna i 1957
Betongbruer
Hengebruer i Noreg
Brandstorp

Brandstorp er ein tettstad i Habo kommun i Jönköpings län i Sverige. I 2010 budde det 116 personar her.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Tettstader i Jönköpings län 
Habo kommun
An-Nabk

An-Nabk eller Al-Nabk (arabisk النبك) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq og er senteret i Qalamoun. Han ligg 81 km nord for Damaskus og sør for Homs, 1255 meter over havet I 2014 hadde han 90 000 innbyggjarar, og var dermed den 35. største byen i Syria.  St. Moses abyssinaren-klosteret (Deir Mar Musa al-Habashi) ligg i Anti-Libanonfjella nær Nabk og er datert attende til minst 500-talet. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar, katolikkar og syrisk kristne.

Historie
Al-Nabk vart nemnt av arabiske geografar på 1100- og 1200-talet. Ibn Jubayr skreiv at det var ein landsby nord for Damaskus «med mykje rennande vatn og vide enger.» Yaqut al-Hamawi skreiv i 1225 at han «er ein fin landsby med glimrande forsyningar. Her er ei merkverdig kjelde som har kaldt vatn om sommaren, og klårt, flott vatn. Dei seier at kjelda er ved Yabrud.»

Landemerke
Deir Mar Musa al-Habashi, klosteret for St. Moses abyssinaren, ligg oppom byen i vest.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «An-Nabk» frå ,  den 3. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Al Nabk.net 
Al Nabk.com
4nabk.com 

Byar i Syria
Busetnader i An-Nabk-distriktet
Al-Tall i Syria

Al-Tall (arabisk التل, òg skrive al-Tell) er ein by sør i Syria, administrativt ein del av Rif Dimashq guvernement og senter i al-Tall-distriktet. Han ligg midt i Anti-Libanonfjella, kring 1 000 meter over havet. Av stader i nærleiken finn ein Maaraba i sørvest, Damaskus i sør, Dahiyat al-Assad og Douma i søraust, Maarrat Saidnaya i nordaust, Manin i nord, Ashrafiyat al-Wadi og Basimah i nordvest og al-Hamah og Qudsaya i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Tall eit folketal på 44 957 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.

Tidleg i 1960-åra vart al-Tall omtalt som ein stort landsby med 3 500 innbyggjarar. Ein stor moské ligg i byen, omgjeve av fleire fragment av søyler, steinar som ligg hulter til bulter og gravkammer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Tall, Syria» frå ,  den 3. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Syria
Busetnader i Al-Tall-distriktet
Tveit prestegard

Tveit prestegard (gnr./bnr. 110/1) ligg like sørvest for Tveit kyrkje i Kristiansand kommune i Vest-Agder.

Hovudbygningen er lafta i to etasjar og vart oppført mellom 1812 og 1820. Ved ei omfattende vøling i 1884–87 vart bygningen utvida med ei kontorfløy på vestre gavlvegg. Bygningen har liggjande panel utvendig. Det vart gjort om på romfordelinga i 1960-åra. Prestegarden vart freda i 1991.

Også ein gravhaug i prestegardshagen er freda. Det er elles gjort diverse funn i prestegardsområdet.

Tveit prestegard er staden der Tveit formannskapsdistrikt (kommune) vart konstituert 10. januar 1838. Kommunen vart slegen saman med Kristiansand i 1964.

Fotnotar

Kjelder
 Tveit prestebolig  hos Opplysningsvesenets fond
Denne artikkelen bygger på «Tveit prestegård» frå ,  den 4. juli 2014.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Miljødirektoratets naturbase  om kartlegging av prestegardsgrunnen

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Kristiansand
Byggverk i Kristiansand
Gardar i Agder
Beit Jinn

Beit Jinn (arabisk بيت جن) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, sørvest for Damaskus ved foten av Hermon. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Hur, Qalaat al-Jandal og Qatana i nordaust og Saasaa, Kanakir og Deir Maker i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Beit Jinn eit folketal på 2 846 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Beit Jinn nahiyah som består av ni stader med eit samla folketal på 15 668. Elva Nahr al-Awaj (i antikken Parpar) renn nær byen.

Historie
Beit Jinn vart vitja av den andalusiske geografen Ibn Jubayr seint på 1100-talet, under regjeringstida til Ajjubide-dynastiet. Han noterte at han var «ein landsby mellom Darayyah og Baniyas innimellom nokre åsar.»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Jinn» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Busetnader i Qatana-distriktet
Byar i Syria
Al-Shaykh Badr

Al-Shaykh Badr (arabisk الشيخ بدر) er ein by i Syria, som administrativt høyrer til Tartus guvernement. Al-Shaykh Badr ligg 536 meter over havet. Byen har 47 982 innbyggjarar (2008).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Al-Shaykh Badr» frå ,  den 4. juli 2014.  

Byar i Syria
Busetnader i Al-Shaykh Badr-distriktet
Safita

Safita (arabisk صا فيتا, Ṣāfītā fønikisk Safita) er ein by i Tartous guvernement, nordvest i Syria, søraust for Tartous og nordvest for Krak des Chevaliers. Byen har kring 33 000, og innbyggjarane er nesten jamt fordelt mellom gresk-ortodokse kristne og alawittar. Han ligg på toppen av tre åsar og dalane mellom dei, i Dei syriske kystfjella. Safita voks seg viktig gjennom krossfarartida og var busett av tempelriddarane i borga Chastel Blanc, som då var ein del av Grevskapet Tripoli.

Historie
Byen har vore busett sidan fønikisk tid, og fleire arkeologiske funn er gjort frå fønikiske og kanaanittiske busetnader. I 1102 tok Raymond IV av Toulouse kontroll over landet til Banu Ammars-emirane frå Tripoli. Ei fire år lang kringsetjing av Tripoli førte til full kontroll over byen og landområdet kring, inkludert Safita. Mamelukk-sultanen Baibars erobra borga i 1271.

Venskapsbyar
  Marrickville, Australia
 Lalor (Melbourne)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Safita» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Nyhende i Safita (arabisk) 
 Nyhende i Safita (arabisk)

Byar i Syria
Busetnader i Safita-distriktet