kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Det britiske kvinnelandslaget i handball

Storbritannia sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Storbritannia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av British Handball Association. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste store internasjonale meisterskap i 2012, då London arrangerte Sommar-OL.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Storbritannia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 
  2012: 12.-plass

Sjå òg 
 Storbritannia sitt herrelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside
 Profil hos EHF
 Profil hos IHF

Handball i Storbritannia
Kvinnelandslag i handball
Britiske landslag
Walking the Dog

«Walking the Dog» (eller «Walkin' the Dog») er ein song skriven og framført av Rufus Thomas. Han vart gitt ut i 1963 på albumet hans Walking the Dog. Det var signaturhitten hans og den største hitten hans, då han nådde tiandeplassen på Billboard Hot 100 i desember 1963 og vart verande på Hot 100 i 14 veker..

Bakgrunn
Rufus Thomas-versjonen byrjar med å sitera dei første 14 tonane av bryllaupsmarsjen til Mendelssohn frå «Ein midtsumarnatts draum». Denne versjonen er kjend for at Rufus plystrar og roper på hunden sin for å gå tur med han. Teksten har referansar til barnerim, spesielt «Miss Mary Mack».

Dennison-innspelinga
Den einaste hit-versjonen i Storbritannia var av The Dennisons, som nådde 36. plassen på UK Singles chart i 1964 med sin versjon..

Utgivingar
Songen vart spelt inn fleire månader seinare av The Rolling Stones i 1964. I motsetning til dei fleste Stones-innspelingane har songen harmonivokal på refrenget eine og åleine av Brian Jones (dei fleste tidlege Stones-låtane har Jones og Bill Wyman på korvokal, med Keith Richards som erstattar dei to ikkje lenge etter), noko som gjer innspelinga av songen unik i katalogen deira.

Mange andre artistar har spelt inn songen, mellom anna Aerosmith, Johnny Rivers, John Cale, Georgie Fame and the Blue Flames, Roger Daltrey, Green Day, Hans Theessink, Flamin' Groovies, The Kingsmen, The Sonics, The Lincolns, Ace Cannon, Jackie Shane, The Trashmen, Luv'd Ones, Bob Paisley and the Southern Grass og Ratt. Han vart av og til framført live av Grateful Dead i 1966, 1970 og på midten av åttitalet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Walking the Dog» frå ,  den 5. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1963
Songar frå 1963
Stax Records-singlar
Songar om hundar
Rufus Thomas-songar
The Rolling Stones-songar
The Kingsmen-songar
Zoot Money-songar
The Everly Brothers-songar
The Sonics-songar
Georgie Fame-songar
Sandie Shaw-songar
Aerosmith-songar
Robert Daltrey-songar
Spirit-songar
Rick Derringer-songar
Dr. Feelgood-songar
The Troggs-songar
John Cale-songar
Ratt-songar
The Flamin' Groovies-songar
Steve Marriott-songar
Grateful Dead-songar
Die Toten Hosen-songar
Suzi Quatro-songar
The Mar-Keys-songar
Ike Turner-songar
Brad Whitford

Bradley Ernest Whitford () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som rytmegitarist i hardrockbandet Aerosmith. I 2001 vart han i lag med bandet Rock and Roll Hall of Fame. Han har òg arbeidd som låtskrivar for gruppa og var medlåtskrivar på songar som «Last Child» i 1976.

Gjesteartist 
Whitford dukkar opp i Guitar Hero: Aerosmith som gitaristen. Han er òg ein spelebar karakter.
I 2011 gjorde Whitford ei gjesteframferd på A&E-programmet Storage Wars i episoden «Hang 'Em High Desert» saman med samlaren Barry Weiss som vurderte to gamle gitarar og ein forsterkar.
I 2012 bidrog Whitford til Joe Bonamassa-albumet Driving Towards the Daylight på fleire spor.
I 2019 gjorde Whitford ein opptreden, saman med sonen Graham, i ein episode av American Pickers der Mike og Frank finn den originale Aerosmith-bilen (sesong 20, episode 8).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brad Whitford» frå ,  den 5. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-medlemmar
Elevar ved Berklee College of Music
USA-amerikanske heavy metal-gitaristar
Musikarar frå Massachusetts
Rytmegitaristar
Folk frå Winchester i Massachusetts
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockegitaristar
Hollywood Vampires-medlemmar
Glam metal-musikarar
Bluesrock-musikarar
Forskingsetikk

Forskingsetikk handlar om dei etiske prinsippa forskarar må halda seg til ved utføring av vitskapleg aktivitet. Det omfattar mellom anna planlegging og gjennomføring av eksperiment på menneske og dyr, lovregulering av genetisk forsking og bioteknologi og dessutan førebygging av forskingsjuks og plagiering innan forsking.

Omsyn 
Deltakarane i forskingsprosjekt skal vera friviljug og som regel med skriftleg samtykke. Det skal også vera anonymitet og teieplikt for alt sagt og gjort av deltakarane i forskingsprosjektet. Forskinga skal også vera objektiv og nøytral (utan å vinkla forskinga).

Grunnlag 
Forskingsetikken innan medisinsk forsking er basert på  Nürnbergkodeksen (utvikla i samband med Legeprosessen i 1947) og Helsinkideklarasjonen frå 1964.

Norske lover 
I Noreg er forskingsetikken regulert igjennom Lov om organisering av forskningsetisk arbeid (forskningsetikkloven), og Lov om medisinsk og helsefaglig forsking (helseforskningsloven). Desse lovene vert forvalta av Dei nasjonale forskingsetiske komiteane og De regionale komiteer for medisinsk og helsefaglig forskingsetikk.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Forskningsetikk» frå ,  den 6. mai 2023.

Bakgrunnsstoff 
 De nasjonale forskningsetiske komiteene

Forsking
Etikk
Skiferolje

Skiferolje er olje som finst i skifer. Ho kan vinnast ut med hydraulisk oppsprekking, same måten som skifergass vert utvinna på. Skiferolje vert rekna med i kategorien ukonvensjonell olje og gass.

Skiferolje er ikkje det same som olje utvunne frå oljeskifer, noko som krev ein annan utvinningsmetode.

Kjelder 
 

Petroleum
Tom Hamilton

Thomas William Hamilton () er ein USA-amerikansk musikar og låtskrivar som sidan starten har vore bassist i hardrockbandet Aerosmith. 

Hamilton har ofte vore medlåtskrivar på songar for Aerosmith, inkludert to av dei største suksessane deira: «Sweet Emotion» (1975) og «Janie's Got a Gun» (1989). Hamilton speler òg stundom gitar (t.d. «Uncle Salty», «Sick as a Dog»), syng korvokal (t.d. «Love in an Elevator») og ein sjeldan gong solovokal («Up On the Mountain»). I 2001 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Aerosmith.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tom Hamilton (musician)» frå ,  den 6. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Aerosmith-medlemmar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske hevay metal-bassistar
USA-amerikanske bassistar
Musikarar frå Colorado Springs
Glam metal-musikarar
Bluesrock-musikarar
Joey Kramer

Joseph Michael Kramer () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i hardrockbandet Aerosmith, som vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2001.

Liv og karriere
Kramer vart fødd i The Bronx, New York City, som son av Doris og Mickey Kramer, ein forretningsmann. Han er jødisk og fekk ein bar mitzvah.   

Tidleg på 1970-talet var Kramer medlem av The Institution, eit banebrytande garasjeband frå New Jersey grunnlagt av Philip Rubin, J. Howard Duff, Richie Lester og Marv Coopersmith. Den 25. november 1970 opna det tidlege Bruce Springsteen-bandet Steel Mill for The Institution på Newark State College.

Aerosmith
Kramer er kreditert for å vera opphavet til namnet Aerosmith. I sine memoarar avslørte Kramer at han kom på namnet Aerosmith medan han høyrde på Harry Nilsson-albumet Aerial Ballet i 1968, to år før bandet vart danna. Kramer insisterer på at det ikkje er noko samband mellom namnet «Aerosmith» og Sinclair Lewis-romanen Arrowsmith. Kort tid før han vart med i Aerosmith, flytta Kramer til Boston og gjekk på Berklee College of Music og jobba med Chubby & the Turnpikes (seinare kjent som Tavares) saman med Bernie Worrell.

Memoara til Kramer, Hit Hard: A Story of Hitting Rock Bottom at the Top, vart gitt ut 30. juni 2009..

Kramer hadde ei gjesteframferd i den 22. sesongen (2010-11) av The Simpsons, i episoden «The Ned-Liest Catch», som ein tidlegare partnar av læraren til Bart, Mrs. Krabappel, som fortalt i episoden «Flaming Moe's» frå tredje sesong. I 2015 gav NECA ut ein «Simpsons-isert» actionfigur av Kramer, så vel som dei andre medlemmene av Aerosmith, som ein del av den fjerde serien i Simpsons 25th Anniversary-samlefigurserie.

Personleg liv 
I 2013 kunngjorde Kramer eit partnarskap med Comfort Foods, Inc. om å brenna, pakka og distribuera den økologiske kaffiserien sin med heile bønner: Rockin' & Roastin' Coffee. I 2015 kunngjorde han eit forretningspartnarskap med Les Otten, den tidlegare viseformannen i Boston Red Sox, for å opna to Joey Kramer's Rockin' & Roastin' Café and Restaurant i Newry i Maine, ved foten av Sunday River Ski Resort; og North Attleborough i Massachusetts Newry-staden stengde i 2016. Lokasjonen i North Attleborough stengde i 2017.

Den andre kona til Kramer, Linda, døydde 22. juni 2022, 55 år gammal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joey Kramer» frå ,  den 6. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-medlemmar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske heavy metal-trommeslagarar
Folk frå the Bronx
Musikarar frå New York City
USA-amerikanske trommeslagarar
Glam metal-musikarar
Bluesrock-musikarar
Same Old Song and Dance

«Same Old Song and Dance» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith, skriven av songaren Steven Tyler og gitaristen Joe Perry. Han kom ut 19. mars 1974 som den første singelen frå det andre studioalbumet deira, Get Your Wings, og vart ein fast song på rockeradio og setlistene til bandet.

Struktur
Songen vart bygd rundt eit riff som Joe Perry kom opp med medan han sat på forsterkaren sin. Steven Tyler kom raskt opp med teksten, som blir sungen synkronisert med hovudriffet. Songen er kjend for den oppmuntrande rytmen sin og dei duellerande gitarane til Perry og Brad Whitford, saman med innlagde blåsarar. Dick Wagner (Alice Cooper, Lou Reed) speler gitarsoloen på Get Your Wings-innspelinga. «På 'Same Old Song And Dance' sa eg til dei at me burde ta inn nokre blåsarar for å få fram rhythm and blues-sida deira,» sa produsent Jack Douglas. «Dei hadde definitivt den stilen og lyden allereie. Me fekk Brecker Brothers til å spela på han. Saksofonsoloen er spelt av Michael Brecker.»

Mottaking
Cash Box kalla den ein «hardrockar av øvste klasse.»Record World sa at det var «ein av årets mest rett-fram-rockarar» og kalla han ein «litterær, spraglete variant av 'Marc Bolan-boogie', rytmisk og lyrisk.»

Konsertopptak
Songen er framleis ein fanfavoritt og ein fast del av konsertane til bandet. Banda gjer ofte ein utvida jam i løpet av konserten, noko som ofte resulterer i at songen strekkjer seg to minutt over den opphavlege speletida. Denne utvida jammen på slutten av songen blir brukt som eit utstillingsvindauge for bassisten Tom Hamilton. Tyler er òg kjent for å gjera scat-song under desse jammane.

På andre album
«Same Old Song and Dance» har vore med på Aerosmith-samleplater, inkludert Greatest Hits (1980) (kvar songen er ommastra, 52 sekund av songen er redigert ut og første linje frå eit av versa er endra frå «Got you with your cocaine. .» til «Shady-looking loser...»), Pandora's Box (1991), O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits (2002) og Greatest Hits 1973-1988 (2004). Songen finst òg på konsertalbuma Classics Live II (1987), A Little South of Sanity (1998) og Rockin' the Joint (2005), og live-DVD-en You Gotta Move (2004).

I populærkulturen
Sangen er nemnd i episoden «Gaza» i sesong 5 av den amerikanske TV-serien The West Wing.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Same Old Song and Dance» frå ,  den 6. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Singlar frå 1974
Aerosmith-songar
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Joe Perry
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Songar frå 1974
S.O.S. (Too Bad)

«S.O.S. (Too Bad)» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han kom ut i 1975 som den tredje singelen frå det andre albumet deira, Get Your Wings.

Bakgrunn
Låten er skriven av Steven Tyler, og er ein hardrockande song med fokus på sex og snusk, med refrenget «I'm a bad, lonely school boy, and I'm a rat, and it's too bad, can't get me none of that.»  Songen startar med ein raskt trommerytme og eit grunnleggjande gitarriff, deretter bremsar han ned og byggjer seg opp igjen, med Steven Tyler sin raske, kraftige tekst som akkompagnerer. Det lyriske innhaldet i songen og den musikalske stilen er i retning av «blooze», ein tøffare hardrockversjon av bluesmusikk, ofte med tekstar som fokuserer på sex, narkotika og det urbane livet.

«S.O.S. (Too Bad») har vorte skildra som ein proto-pønklåt, med mange element som føregrip pønkrockeksplosjonen, inkludert mørke lyriske tema.

Record World sa «Her kjem [Aerosmiths] hardrock-suverenitet til unnsetning.»

Songen har halde fram med å vere ein fanfavoritt og har vore ein fast del av settlistene på dei seinare turneane til Aerosmith, som Rockin' the Joint Tour og Route of All Evil Tour.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «S.O.S. (Too Bad)» frå ,  den 6. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Aerosmith-songar
Songar frå 1974
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Protopunk-songar
Arnfinn Engerbakk

Arnfinn Engerbakk () er ein tidlegare fotballspelar frå Trysil.
Han var både forsvars- og midtbanespelar i Kongsvinger IL. I 1987 spelte han 4 landskampar for Noreg.

Karriere

Klubbspel
Engerbakk var aktiv i Nordre Trysil IL frå 1981. Etter fem sesongar med spel i fjerdedivisjon, melde han overgang til Kongsvinger IL. Han fekk sin fyrstedivisjons-debut 1. mai 1986 som høgreback. Med Kongsvinger kom han og lagkameratane på tredjeplass i 1. divisjon både i hans fyrste og andre sesong. Høgdepunktet kom i 1992, ein sesong laget vart nummer 2 i eliteserien bakom Rosenborg BK. Gjennom tolv sesongar noterte Engerbakk seg for 221 kampar i Kongsvinger-drakta, fleire toppseriekampar enn nokon annan Kongsvinger-spelar. Han la opp i 1997. Frå 1999 til 2002 var han fyrst aktiv på Vinger FK sitt lag på nivå 6 i seriesystemet, og så på andrelaget til Kongsvinger på nivå 4.

Landslagsspel
Engerbakk spelte fire U21-landskampar. I tida 26. mai til 18. november 1987 deltok han så i fire kvalifiseringskampar til Sommar-OL 1988. Tre av oppgjera enda mållaust, eitt med tap 0–1.

Merittar
Sølv i seriemeisterskapen: 1992 med Kongsvinger IL
Bronse i seriemeisterskapen: 1986 og 1987 med Kongsvinger IL

Kjelder
Arnfinn Engerbakk, international football player ved eu-football.info

Norske landslagsspelarar i fotball
Kongsvinger-spelarar
Hagefestival

Hagefestival eller hagemesse er ein type festival eller handelsmesse som er vigd hagebruk, hagedesign, landskapsutforming og landskapsarkitektur. Det finst lokale regionale, nasjonale og internasjonale hagefestivalar. Den fyrste nasjonale hagefestivalen var truleg den tyske Bundesgartenschau, som fyrst blei halden i 1951. Storbritannia hadde fem nasjonale hagefestivalar i tida 1984–1992.

Bureau International des Expositions (BIE), som blei skipa i 1928, godkjenner offisielle internasjonale utstillingar. Hagebruksmesser kan også godkjennast av International Association of Horticultural Producers (IAHP/AIPH). Ein hagefestival kan rekanst som nasjnal om han er anerkjend av dei nasjonale styresmaktene.

Det finst ei rekkje ulike typar hagefestivalar, både årvisse og eingongshendingar, og av ulik storleik. Ein av dei best kjende er Den internasjonale hagefestivalen (Festival international des jardins/Internasjonal Garden Festival) som blir halden på ein permanent stad ved Chaumont-sur-Loire i Frankrike. Denne festivalen er blitt halden sidan 1992, men er ikkje offisielt anerkjend av BIE. Andre hagefestivalar kan innehalda hagedesign men kalla seg sjølv blomeutstillingar eller flower shows, som Chelsea Flower Show, som er blitt halde i London sidan 1912. I 2012 blei også Chelsea Fringe halde i samband med utstillinga, med vekt på uvanlege hagar og hagebruk i London.

Internasjonale hagefestivalar som er anerkjende av BIE

Andre hagefestivalar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Garden festival» frå ,  den 7. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Andrew C. Theokas Grounds for Review: The Garden Festival in Urban Planning and Design (Liverpool University Press, 2004 )

Festivalar
Festival
Landskapsarkitektur
Kunnskapsdagen

Kunnskapsdagen (), ofte berre kalla 1. september, er ein dag då skuleåret tradisjonelt byrjar i Russland og mange andre tidlegare sovjetrepublikkar, i tillegg til andre land i den tidlegare Austblokka og i Israel. Det finst unntak, som Romania, der dagen fell på 11. september, det tidlegare Aust-Tyskland, der tidspunktet varierer, og Aserbajdsjan, der dagen fell på 15. september) 

Kunnskapsdagen oppstod i Sovjetunionen, der han blei etablert gjennom eit dekret frå Presidiumet til det øvste sovjetet den 15. juni 1984. Leiaren for Krasnodar skule, Brjukhovetskij Fedor Fedorovitsj, spelte ei viktig rolle i innføringa av den nye feiringa. 

Dagen markerer slutten på sommaren og byrjinga på hausten. Han har ei særskild tyding for nye fyrsteklassingar som den fyrste skuledagen deira. Ofte har dei ei festleg samling denne dagen. På dagen har ein også ei «fyrste klokke» (Первый Звонок), som typisk er ei bjølle som blir ringt av ein ny elev som sit på skuldrene til ein tiandeklassing. Elevar i andre klassar kan byrja skuleåret 1. september eller nokre dagar seinare, vanlegvis utan nokre særskilde feiringar.

I Israel markerer ein også kunnskapsdagen den 1. september, grunna mykje innvandring frå område der han er blitt feira.

Slutten av skuleåret kan markerast som «siste skuleklokkedagen».

Galleri

Hendingar

Gisseltakinga i Beslan 
På kunnskapsdagen, 1. september 2004, blei alle som var ved Skule nummer 1 i Beslan i Nord-Ossetia i Russland tekne som gislar av den tsjetsjenske terroristgruppa Riyadus-Salikhin. Gisseldramaet i Beslan varte i tre dagar, og enda då russiske tryggleiksstyrkar storma bygningen. 333 av gislane døydde, av dei 186 barn. Handteringa av gisseltakinga frå dei russiske styresmaktene fekk store politiske følgjer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Knowledge Day» frå ,  den 7. mai 2023.  

Utdanning i Israel
Utdanning i Russland
September
Overgangsritar
Skuletradisjonar
Let Me Be the One av The Shadows

«Let Me Be the One» (la meg vere den) er ein britisk popsong frå 1975 med The Shadows. Melodi og tekst er skriven av Paul Curtis. Songen var Storbritannia sitt bidrag i Eurovision Song Contest 1975, der han enda på ein andreplass.

Om songen 
Den britiske kringkastaren BBC valde The Shadows til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 1975 i Stockholm. I den britiske finalen 15. februar 1975 framførte bandet seks låtar, og «Let Me Be the One» vart kåra til vinnar gjennom ei postkortavrøysting. 

I den internasjonale finalen 22. mars 1975, var «Let Me Be the One» det niande bidraget på scena – etter Pepil In Kri frå Jugoslavia, med songen «Dan ljubezni», og før Renato frå Malta, med songen «Singing This Song». I avrøystinga fekk songen 138 poeng og enda på andreplass blant 19 deltakarland. 

The Shadows gav ut «Let Me Be the One» på singelen EMI 2269. Singelen var arrangert og produsert av gruppa sjølv.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Let Me Be the One» frå , den 7. mai 2023.  

Britiske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1975-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Plateprodusenten Jack Douglas

Jack Douglas () er ein USA-amerikansk plateprodusent. Han er mest kjend for arbeidet sitt med John Lennon og Yoko Ono, Patti Smith, Cheap Trick, og New York Dolls, blant andre rockeartistar i 1970- og 1980-åra. Han produserte mellom anna tre suksessrike album for Aerosmith.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jack Douglas (record producer)» frå ,  den 7. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske lydteknikarar
Grammypris-vinnarar
Folk frå the Bronx
Leif Eriksen

Leif Eriksen () er ein tidlegare fotballspelar og -trenar frå Oslo. Han vart seriemeister med Vålerengen IF I 1965. Tida 1964-68 deltok han i fire av Noregs landskampar. Eriksen var trenar for Vålerengen-laget som vart cupmeister 1980 og seriemeister 1981.

Karriere

Klubbspel og trenargjerning
Eriksen var indreløpar i angrep. Etter juniorlagsfotball 1957, spelte han i 1958 seg til fast plass på Vålerengen sitt fotballag i landsdelsserien (nivå 2) Østland Nordre. Laget rykte i 1959 opp i Hovudserien. To år seinare slo Vålerengen byrival Lyn 6–4 i bronsefinalen i Hovudserien. 1963 skåra Eriksen 16 seriemål på 18 kampar og vart toppskårar i 1. divisjon. Høgdepunktet for Eriksen kom då Vålerengen i 1965 gjekk til topps i 1. divisjon, klubbens fyrste store triumf på fotballbana. Einar Bruno Larsen, Nils Arne Eggen og Arild Mathisen var mellom dei andre VIF-triumfatorane.

Etter ein svak 1968-sesong og nedrykk for Vålerengen, forlet Eriksen laget. I 1969 og 1970 var han spelande trenar i Eidsvold Turn, førte laget til opprykk til 2. divisjon. 1971 og -72 var han trenar for Vålerengen, som også rykte opp frå 3. til 2. divisjon. Perioden 1973-78 var han etter tur trenar i Skiold, Jevnaker IF og IK Skeid. Han tok Skeid frå 2. til 1. divisjon. 1979-81 var Eriksen atter VIF-trenar. Han leia laget i siger i Noregsmeisterskapen i fotball for herrar 1980 og i 1981 til klubbens andre triumf i 1. divisjon fotball for menn. Sidan var han Bærum-trenar 1982-84.

Landslagsspel
Eriksen deltok i 4 landskampar, i tre av dei som innbytar. I debuten mot Irland 13. mai 1964, reduserte han til 1–2 då gjestande Irland vann 4–1 på Ullevaal stadion. Etter to nye landslagstap i juni 1967, fekk han endeleg vere med på ein siger. 18. august 1968 spelte han heile andre omgang då Finland måtte tole eit 1–4 tap.

Merittar
Seriemeister: 1965: Vålerengen IF

Kjelder
Leif Eriksen, international football player ved eu-football.info

Norske landslagsspelarar i fotball
Vålerenga-spelarar
Folk frå Oslo
Schwäbisch Hall

Schwäbisch Hall er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 41 000 ibuarar og dekker eit flatemål på 104,2 km². Byen ligg 304 meter over havet, om lag 37 km aust om Heilbronn og 60 km nordaust om Stuttgart. Byen er den største i Landkreis Schwäbisch Hall og krinssete.

Byen voks fram i mellomalderen rundt eit saltverk, kjent frå 1156. Gjennom 500 år, frå 1280 til 1802, hadde Hall status som keisarby i det tysk-romerske riket. Schwäbisch Hall er kjent for mynteininga heller, ei eining som har namn etter byen. Både språk og kultur i kommunen er frankisk-påverka.

Bausparkasse Schwäbisch Hall, ei byggjeforeining med over 6 millionar kundar, har hovudkontor i byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Schwäbisch Hall» frå ,  den 8. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Gaildorf

Gaildorf er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 12 268 ibuarar og dekker eit flatemål på 62,6 km². Byen, som høyrer til Landkreis Schwäbisch Hall, ligg ved elva Kocher, 329 meter over havet og 13 kilometer sør om byen Schwäbisch Hall.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gaildorf» frå ,  den 8. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Crailsheim

Crailsheim er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har kringom 35 000 ibuarar og dekker eit flatemål på 109,1 km². Byen, som høyrer til Landkreis Schwäbisch Hall, ligg 414 meter over havet, om lag 32 kilometer aust om Schwäbisch Hall og 40 kilometer sørvest om Ansbach.

Både språk og kultur i Crailsheim er frankisk-påverka.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Crailsheim» frå ,  den 8. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Spire

Ei spire er ein ung sporofytt som veks fram frå groren (embryoet) i eit frø.

Botanikk