kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Kirill Sosunov

Kirill Olegovitsj Sosunov () er ein russisk friidrettsutøvar frå Rjazan som vart europameister i lengdehopp i 1998 og fekk VM-bronse året før.

Aktiv
Sosunov vann i 1995 si fyrste internasjonale gullmedalje då han ved universiaden i Fukuoka vann lengdetevlinga. Vinnarhoppet målte 8,21 m, like langt hoppa tyske Georg Ackermann, men Sosunov sitt nestbeste hopp var lengre enn Ackermanns. To år seinare vart Sosunov andremann i innandørs-VM i Paris. Med 8,41 m var han ti centimeter bakom Iván Pedroso frå Cuba. Nok ein gong sikra han seg ein gjevare medalje på at han hadde betre nestbeste hopp enn ein annan utøvar, då Joe Greene frå USA også hadde vorte målt til 8,41 m.

Under verdsmeisterskapen 1997 i Aten fekk Sosunov bronsemedaljen med 8,18 m, utan å vere nær nivået til dei andre medaljevinnarane, Ivan Pedroso som vart verdsmeister og og USA-amerikanaren Erick Walder.

Den 27. juni 1998 vann Sosunov lengdetevlinga under europacupen i St. Petersburg. Han gjorde sitt lengste hopp utandørs, 8,38 m. Under europameisterskapen 1998 i Budapest landa Sosunov i tredje omgang på 8,28 m, dermed vann han gullmedaljen med ein margin på sju centimeter til rumenaren Bogdan Țăruș.

I dei neste åra var Sosunov jamt med i dei store meisterskapane, men utan å vere i stand til å vinne medaljar. Korkje i 2000 eller i 2004 i klarde han å kvalifisere seg til finalen i lengdehopp under dei olympiske leikane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Bronsemedalje – 8,18 m
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 8,28 m, framom Bogdan Tarus (8,21 m)
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (7,97 m =nr 16)
OL 2004 i Athen: Utslått i kvalifiseringa (7,94 m =nr 16)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kirill Olegowitsch Sossunow» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Russiske lengdehopparar
Europameistrar i friidrett for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Tia Hellebaut

Tia Hellebaut () er ein belgisk tidlegare friidrettsutøvar frå Antwerpen som tevla i høgdehopp og mangekamp. Ho vart europameister i høgdehopp i 2006 og olympiameister i same øvinga i 2008.

Aktiv
Hellebaut tevla i sjukamp, før ho spesialiserte seg i høgdehopp. Ho held den belgiske sjukamp-rekorden med 6 201 poeng. Ved dei olympiske leikane i 2004 vart ho nummer tolv i høgdehopp, året etter kom på sjetteplassen i verdsmeisterskapen i Helsingfors.

Ved EM i friidrett 2006 i Göteborg vann ho ein svært overraskande siger i høgdetevlinga. Ho sette då belgisk rekord ved å gå over 2,03 m. Endå høgre klarte ho i innandørs-EM 2007 då ho vann høgdetevlinga med 2,05 m. Vintersesongen 2008 vann ho femkampen i innandørs-VM.

Hellebaut ovveraska på ny i høgdetvelinga under sommar-OL 2008 i Beijing. Ho og favoritten Blanka Vlašić svinga seg begge over 2,05 m, men Vlašić trong to forsøk på høgda, mot Hellebauts eine, og dermed vann Hellebaut OL-gullet.  

Seinare vart Hellebaut nummer fem i høgdehopp i friidretts-EM 2010 i Barcelona, same plasseringa fekk ho under Sommar-OL 2012 i London. I begge desse meisterskapane vart ho ståande med 1,97 m på resultatlista. Ho la opp som aktiv våren 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tia Hellebaut» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Belgiske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Belgia
Olympiske meistrar for Belgia
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Folk frå Antwerpen
Julija Petsjonkina

Julija Sergejevna Petsjonkina () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krasnojarsk som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Ho vann VM-gull på 400 meter hekk og i 4x400 meter stafett under VM 2005. Perioden 2001-07 tok ho ein medalje på langhekken i samtleg fire verdsmeisterskapane.

Aktiv
Julija Nosova fekk sitt gjennombrot ved friidretts-VM i Edmonton i 2001, der ho vann  sølvmedaljen på 400 meter hekk og sprang andre etappen på Russland sitt bronselag på 4x400 m stafett. To år seinare vart medaljehausten omsnudd i det neste VM i friidrett; i Paris-VM fekk ho sølv på den lange stafetten og bronse på langhekken. Tre veker før meisterskapen i Paris sette ho i Tula verdsrekord på 400 m hekk med 52,34 sekundar, ein rekord som har stått vedlag. Under sommar-OL 2004 vart Petsjonkina nummer åtte og sist i langhekkfinalen.

Petsjonkina vart ein av forgrunnsfigurane under VM i friidrett 2005 i Helsingfors. Ho presterte årsbeste i verda då ho den 13. august vann 400 m hekk på tida 52,90 sekundar. Dagen etter sprang ho startetappen for Russlands lag på 4 x 400 meter stafett. Saman med Olesja Krasnomovets, Natalja Antjukh og Svetlana Pospelova syrgde ho for ein suveren siger til Russland.

I 2007 vann Petsjonkina sølvmedaljen på 400 m hekk under friidretts-VM i Osaka med tida 53,50. Ho la opp i 2009.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Julija Sergejewna Petschonkina» frå ,  den 4. oktober 2014.  

Russiske hekkeløparar
Russiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Nærings- og fiskeridepartementet

Nærings- og fiskeridepartementet er eit norsk departement som vart oppretta 1. januar 2014.

Leiing
Nærings- og fiskeridepartementet har to statsrådar; næringsminister Jan Christian Vestre og fiskeri- og havminister Cecilie Myrseth, begge frå Arbeidarpartiet. Næringsministeren er leiar for departementet, men det konstitusjonelle ansvar er delt mellom statsrådane.

Soge
Departementet blei oppretta av det tidlegare Nærings- og handelsdepartementet og Fiskeri- og kystdepartementet, med unntak av kyst- og miljøavdelinga og delar av avdelinga for forskning, styring og administrasjon. I tillegg fekk departementet overført konkurransepolitisk avdeling frå det tidlegare Fornyings-, administrasjons- og kyrkjedepartementet, og ansvaret for selskapslovgiving frå Justis- og beredskapsdepartementet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Norske departement
Skipingar i 2014
Norsk fiske
Norsk næringsliv
Max Klauß

Max Klauß () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt for Aust-Tyskland i øvingane tikamp og lengdehopp. Han vart europameister i lengdehopp i 1971.

Aktiv
Klauß satsa på tikamp fram til 1968. 19 år gammal vart han nummer fire i tikampen under friidretts-EM i Budapest. Året etter oppnådde han 7 986 poeng, ny austtysk rekord. I OL-sesongen 1968 måtte han nøye seg med 7 889 poeng som best, og deltok ikkje i Sommar-OL 1968 i Mexico-byen.

Sommaren 1968 forbetra Klauß sin personlege rekord i lengdehopp til 8,07 m, og lengdehopp vart den øvinga han satsa på i åra frametter. I 1969 kom han sjetteplass i lengde under EM i Aten. Høgst overraskande gjekk Klauß bort og vann lengdetevlinga ved europameisterskapen 1971 i Helsingfors. Lengste hoppet målte 7,92 m, eit høgst ordinært vinnarresultat i ein internasjonal meisterskap, men nok til å vise den sovjetiske veteranen Igor Ter-Ovanesjan til sølvmedalje med hans 7,91 m.

I 1972 forbetra Klauß den personlege rekorden sin til 8,10 m og vart nummer seks i OL-tevlinga i lengde i München. To år seinare gjorde han sitt livs lengste hopp i Aust-Berlin i juni 1974, der han landa på 8,18 m, ein centimeter bak den austtyske rekorden til Klaus Beer. Han var dermed i fremste favorittsjiktet ved EM i Roma, men nådde ikkje opp mot sitt beste og enda som nummer sju.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Nr 4 i tikamp – 7446 p
EM 1969 i Aten:  Nr 6 i lengdehopp – 8,00 m
EM 1971 i Helsingfors:  Gullmedalje i lengdehopp – 7,92 m, fram Igor Ter-Ovanesjan (7,91 m)
OL 1972 i München: Nr 6 i lengdehopp – 7,96 m
EM 1974 i Roma: Nr 7 i lengdehopp – 7,73 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Max Klauß» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Tyske lengdehopparar
Tyske mangekjemparar
Austtyske idrettsutøvarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Dietmar Haaf

Dietmar Haaf () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Stuttgart-Bad Cannstatt som tevla internasjonalt i lengdehopp. I 1990 vart han europameister i øvinga for Vest-Tyskland.

Aktiv
Haaf vart junior-verdsmeister i 1986. Vinteren 1990 vann han lengde-tevlinga i innandørs-EM i Glasgow. Eit lite halvår seinare gjekk han heilt til topps under europameisterskapen i Split då han i sitt andre forsøk i tevlinga hoppa 8,25 m. I 1991 triumferte han i Sevilla i lengdehopp i innandørs-VM.

I den minneverdige lengde-tevlinga under friidretts-VM 1991 i Tokyo, der Mike Powell sette verdsrekord med 8,95 meter, vart Haaf nummer fire med 8,22 m. Året etter deltok han i sommarleikane i Barcelona, med klarde ikkje å nå finalen. Han vart i Paris 1994 innandørs europameister for andre gong.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Nr 10 – 7,74 m
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa (7,51 m -nr 26)
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 8,25 m, framom Ángel Hernández (8,15 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 8,22 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (7,85 m -nr 14)
EM 1994 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa (7,55 m -nr 24)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dietmar Haaf» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Tyske lengdehopparar
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Har Hotzvim

Har Hotzvim (hebraisk הר חוצבים) er ein høgteknologipark nordvest i Jerusalem i Israel. Det er hovudsenteret i byen for vitskapsbaserte og teknologiske industriar, som Intel, Teva, Amdocs, NDS, Ophir Optronics, Sandvine, Radware og IDT Global Israel. I tillegg til store føretak, husar parken òg kring 100 mindre og mellomstore høgteknologiføretak. I 2011 var Har Hotzvim arbeidsplassen til 10 000 menneske.

Parken vart grunnlagd tidleg i 1970-åra av Jerusalem økonomiske samarbeid for å utvikle høgteknologiindustrien i Jerusalem.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Har Hotzvim» frå ,  den 5. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff
Bilete av Teva-bygget i Har Hotzvim

Bydelar i Jerusalem
Fjell i Jerusalem
Geografi i Jerusalem
Industriparkar i Israel
Økonomi i Jerusalem
Katrin Krabbe

Katrin Krabbe () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Neubrandenburg i Mecklenburg-Vorpommern som tevla for Aust-Tyskland og frå 1991 for Tyskland. Ho vart europameister på både 100 og 200 meter, samt 4x100 m stafett i 1990, året etter vart ho også verdsmeister på 100 m og 200 m under friidretts-VM i Tokyo.

Aktiv
I 1988 sette Krabbe personleg rekord på 100 m med 10,89 sekundar og vart utteken til sommar-OL i Seoul. Ho deltok i Seoul på 200 m, der ho rauk ut i semifinalane.

Krabbe fekk sitt store gjennombrot under europameisterskapen i Split i 1990. Etter 10,89 og ein suveren siger på 100 meter framfor to landskvinner, sigra ho seg to dagar seinare sigeren også på 200 m. Her vann ho på tida 21,95 sekundar framom landskvinna Heike Drechsler, som fekk notert 22,19. Dagen etter sigeren på 200 m sprang Krabbe andreetappe for Aust-Tyskland på 4x100 m stafett. Saman med Silke Möller, Kerstin Behrendt og Sabine Günther syrgde ho for at Aust-Tyskland susa i mål på 41,68 sekundar, sølvvinnarane frå Vest-Tyskland brukte 43,09.

Den 27. august 1991 tok Krabbe sin fyrste VM-tittel då ho vann gullmedaljen på 100 m under friidretts-VM i Tokyo. Vinnartida vart 10,99 sekundar, Gwen Torrence frå USA og Merlene Ottey frå Jamaica kom halsande inn til sølv og bronse på 11,03 og 11,06. Tre dagar seinare vart rekkefylgja den same for dei tre sprintarane på 200 meter. Krabbe vann med 22,09 sekundar, Torrence hadde 22,16 og Ottey 22,21. Den 1. september deltok Krabbe fyrst på Tysklands stafettlag på 4 x 100 m stafett, og halvannan time seinare, på laget på 4 x 400 meter. Begge laga kom i mål til bronsemedaljar.

Doping
I juli 1992 vart det funne spor etter dopinmiddelet clenbuterol i ei urinprøve, og Krabbe vart utestengd frå idretten i eitt år av det tyske friidrettsforbundet. Det internasjonale friidrettsforbundet, IAAF, forlengde utestenginga med to år. Krabbe gjekk i 1995 til rettssak mot det internasjonale friidrettsforbundet og vart i 2001 tilkjend 1,2 millionar tyske mark i skadeserstatning for tapte yrkesinntekter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Katrine Krabbe» frå ,  den 5. oktober 2014.  
 

Tyske sprintarar
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Dopingsaker i friidrett
Marie-José Pérec

Marie-José Pérec () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Guadeloupe, som tevla i sprint og hekkeløp. Ho vann olympiske gullmedaljar på 400 meter i 1992 og på både 200 og 400 meter i 1996. To gongar vart ho verdsmeister på 400 meter, fyrst i 1991 og så i 1995. I 1994 tok ho EM-gull på 400 m og 4x400 m stafett.

Aktiv
Pérec fekk sitt gjennombrot då ho i 1990 tok bronsemedaljen på 400 m ved europameisterskapen i Split. Med tida 50,84 sekundar splitta ho den austtyske trioen på distansen og tok bronsemedaljen. Året etter gjorde ho eit fenomenalt løp på 400 meter i VM i friidrett 1991 i Tokyo. Ho kom i mål til gullmedalje på tida 49,13, og viste førre års europameister, Grit Breuer frå Tyskland, til sølvplass, trass i sterke 49,42.

Under sommarleikane 1992 i Barcelona vart Pérec olympisk meister på 400 m med tida 48,83 sekundar, framom sovjetiske Olha Bryzhina som fekk notert 49,05. Året etter forbetra ho den franske rekorden på 200 meter til 21,99 sekundar. I 1994 vann ho EM-gull på 400 m og i 4x400 m stafett for Frankrike under meisterskapen i Helsingfors. Pérec vann sin andre VM-tittel på 400 m ved friidretts-VM 1995 i Göteborg. Same sesongen sette ho fransk rekord på 400 m hekk med gode 53,21 sekundar.

Pérec var i sitt livs form under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta. Den 29. juli 1996 sette ho olympisk og fransk rekord på 400 meter med 48,25 sekundar, der Australias Cathy Freeman vart ein god nummer to med 48,63. Tre dagar seinare, den 1. august, vart Pérec dobbeltvinnar då ho med 22,12 vann gullmedaljen også på 200 m, Merlene Ottey frå Jamaica tok sølvmedaljen på 22,24 m.

Etter 1996 var ho mykje plaga med skadar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marie-José Pérec» frå ,  den 5. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske sprintarar
Franske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Frankrike
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Olympiske meistrar for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Franske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Franske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Franske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Folk frå Guadeloupe
Beit Netofa-dalen

Beit Netofa-dalen (hebraisk בקעת בית נטופה) er ein dal i Nedre Galilea i Israel, halvvegs mellom Tiberias og Haifa. Han dekkjer 46 km2 og er den største dalen i Galilea og ein av dei største i det sørlege Levanten. Namnet Beit Netofa-dalen finst først i Mishna og seinare i mellomaldersk rabbinarlitteratur, og har fått namn etter den jødiske busetnaden frå romartida, Beth Netofa, som låg i nordaustenden av dalen. Det arabiske namnet på dalen er Sahel al-Batuf og er omtalt som Vallée Battof i krossfarardokumenter.

Geografi

Dalen er 16 km lang og i snitt 3 km brei, og er ein graben forma av to parallelle forkastingar som går aust-vest. Han ligg mellom to horstar som dannar Yodfatfjella i nord og Tur'anfjella i sør. Kalksteinsåsane i aust indikerer at dalen òg er forma av karstiske prosessar. Lang og smal og omringa av bratte åssider, består dalen av feit leire som vatnet har vanskar med å trenge gjennom, og ein får derfor stundom flaum i dalen om vinteren, noko som alt vart skildra på 1300-talet av den arabiske mellomaldergeografen Al-Dimashqi.

Den 7. februar 1950 registrerte ein vêrstasjon i dalen den lågaste temperaturen som er målt i Israel nokon gong, -13,7°C.

Busetnader 

Den frodige dalen vert nytta til jordbruk og er stort sett eigd og oppdyrka av innbyggjarane frå forskjellige arabiske busetnader i området rundt, som Kafr Manda, Sakhnin, Arraba, Bi'ina, Eilabun, Uzeir og Rumana. Delar av dalen er òg eigd av innbyggjarar frå Yodfat, Tzippori og kibbutz HaSolelim. Andre landsbyar i regionen er Bu'eine Nujeidat, Hanaton, Bir al-Maksur og Dmeide.

Nasjonal vasstransport 

Beit Netofa-kanalen er ein del av Nasjonal vasstransport, som går gjennom dalen. Den 17 km lange, opne kanalen, vart bygd med ein oval base på grunn av leirjorda. Breidda på kanalen er 19-20 meter og han er 2,60 meter djup. Sørvest i Beit Netofa-dalen munnar kanalen ut i dei to Eshkol-reservoara, der vatnet vert reinsa og testa før det flyt sørover mot Negev.

Arkeologiske funn 

Det er gjort fleire arkeolgiske funn i dalen. Dei tidlegaste er frå kalkolittisk tid og er funnen i vestsida nær Kafr Manda. Her fann ein mange flintreiskap, spydspissar og keramikk.

To tellar ligg i dalbotnen. Den første er Tel Hanaton (Tell Bedeiwiyeh), som dekkjer kring 5 hektar og dominerer vestenden av dalen.  Hanaton er identifisert som Hinnatuni i Amarnabreva, og i følgje Bibelen vart denne og området rundt styrt av Sebulonstammen. Den andre tellen, Tell el-Wayiwat, er 0,4 hektar og stig 3,5 meter over dalbotnen i austenden.

Sjå òg 
 Al-Batuf regionale kommune

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beit Netofa Valley» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Israel
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Nasjonal vasstransport i Israel
Sysselmeisteren på Svalbard

Sysselmeisteren på Svalbard, tidlegare Sysselmannen på Svalbard, er regjeringa i Noreg si øvste representant på øygruppa Svalbard, som er underlagd Justis- og beredskapsdepartementet.

Organisasjon 
Sysselmeisteren har same myndigheit som ein statsforvaltar, men han er òg politimeister og notarius publicus, i tillegg til å ha andre offentlege funksjonar jf. svalbardlova § 5. Han skal vidare sjå etter at rettane og ansvaret Noreg har, etter Svalbardtraktaten, vert overheldt.  

Sysselmeisteren på Svalbard vert tilsett for tre år med mogelegheit for ei forlenging med inntil to år. Sysselmeisteren held til i Longyearbyen med totalt 37 personar som arbeider i etaten. Sidan 2021 har Lars Fauske vore sysselmeister på Svalbard.

Namn 
Den offisielle tittelen sysselmann, og kjend som syslemann, vart endra av regjeringa Solberg til sysselmeister den 1. juli 2021 av di ein ynskja å ha ein kjønnsnøytral tittel. Fylgjeleg fekk sysselmeisteren på Svalbard også ein ny logo.

Tidlegare syslemenn 
 2015–2021 : Kjerstin Askholt
 2009–2015 : Odd Olsen Ingerø
 2005–2009 : Per Sefland
 2005–2005 : Sven Ole Fagernæs
 2001–2005 : Odd Olsen Ingerø
 1998–2001 : Morten Ruud
 1995–1998 : Ann-Kristin Olsen
 1991–1995 : Odd Blomdal
 1986–1991 : Leif Eldring
 1982–1986 : Carl A. Wendt
 1978–1982 : Jan S. Grøndahl
 1974–1978 : Leif Eldring
 1970–1974 : Frederik Beichmann
 1967–1970 : Stephen Stephensen
 1963–1967 : Tollef Landsverk
 1960–1963 : Finn Backer Midbøe
 1956–1960 : Odd Birketvedt
 1945–1956 : Håkon Balstad
 1935–1942 : Wolmer Marlow
 1933–1935 : Helge Ingstad (fullmektig)
 1932–1933 : Wolmer Marlow (konstituert sysselmann)
 1925–1935 : Johannes Gerckens Bassøe

Kjelder 

Sysselmenn på Svalbard
Norske statsetatar
Ta'anakh

Ta'anakh-regionen (hebraisk חבל תענך, Hevel Ta'anakh), òg kalla Ta'anachim (hebraisk תענכים), er eit område sør for Jezreeldalen i Israel og aust for Wadi Ara. Området er kalla opp etter den bibelske byen, og ligg like over Den grøne linja nordvest på Vestbreidda. I 1950-åra var området busett av emigrantar frå Marokko, Tunisia, Kurdistan og Polen.

Det meste av regionen ligg i Gilboa regionale kommune.

Landsbyar
Adirim
Avital
Barak
Dvora
Gadish
Meitav
Mlea
Nir Yafeh
Prazon
Ram-On

Sjå òg
Ti'inik

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ta'anakh» frå ,  den 5. oktober 2014.  

Regionar i Israel
Gilboa regionale kommune
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Bjørn Grimnes

Bjørn Grimnes () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Kongsberg Idrettsforening. Han deltok i spydkast, ei øving han i perioden 1972-78 vann tre NM-gull i. Hans fremste internasjonale resultat var femteplassen i dei olympiske sommarleikane 1972.

Aktiv
Grimnes var i noregstoppen allereie i 1970-essongen, med 77,42 meter var han nummer to på årsstatistikken og tok òg sølv under friidretts-NM. Året etter forbetra han den personlege rekorden til 78,62 m.

Gjennom 1972-sesongen hadde han stor framgang. Under Bislett-leikane kasta han heile 84,70 m og vann føre ein så dyktig spydkastar som Miklós Németh frå Ungarn som oppnådde 84,06 m. Einast Terje Pedersen og Egil Danielsen av norske spydkastarar hadde då betre personbeste enn Grimnes. Grimnes deltok så i september 1972 i sommar-OL i München, der han kvalifiserte seg til spydfinalen som tolvte- og sistemann. I finalen heva han prestasjonane og kom på femteplass etter eit lengstekast på 83,08 meter, mindre enn halvannan meter bak bronsemedaljøren. Gull- og sølvvinnarane Klaus Wolfermann og Jānis Lūsis var i ei klasse for seg med høvesvis 90,48 m og 90,46 m.

Grimnes vart noregsmeister i spydkast i 1972, 1973 og 1978. Han pynta på den personlege rekorden då han nådde 84,90 m i 1973. I 1976 vart han nummer fjorten i dei olympiske leikane i Montreal.

Han sette personleg rekord i juni 1978 i med 88,32 m.

Medaljar i norske meisterskap
1970: Sølv – 73,74 m, bakom Arve Olsson (78,02 m)
1971: Bronse – 75,22 m
1972: Gull – 84,70 m, framom Jan Pedersen (73,72 m)
1973: Gull – 75 ,90 m, framom Harald Lorentzen (75,74 m)
1977: Bronse – 72,24 m
1978: Gull – 82,70 m, framom Terje Thorslund (79,14 m)
1979: Bronse – 77,52 m
1980: Bronse – 79,80 m

Kjelder
 friidrett.no

Norske spydkastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Kongsberg