kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tereza Marinova

Tereza Montsjeva Marinova () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Pleven som i 2000 vart olympisk meister i tresteghopp.

Aktiv
Marinova vann trestegtevlinga i junior-VM 1996 med eit hopp på 14,62 m. Etter sjetteplass i verdsmeisterskapen 1997 i Aten, lukkast ho å sikre seg bronsemedaljen under europameisterskapen i Budapest året etter.

I OL-finalen i tresteg i Sydney hausten 2000 smelte Marinova til med sitt livs beste tresteghopp, eit hopp som målte 15,20 m og gav henne gullmedaljen med ein margin på 20 og 22 centimeter til dei andre medaljevinnarane. Eit halvår seinare vann Marinova tresteg også under innandørs-VM 2001 i Lisboa, målt til 14,91 m som best. På seinsommaren i 2001 vann ho bronsemedaljen då friidretts-VM fann stad i Edmonton i Canada. I sitt siste store internasjonale meisterskap, Göteborg-EM 2006, vart ho nummer seks i trestegfinalen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Nr 6 i tresteghopp – 14,34 m
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje i tresteghopp – 14,50 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje i tresteghopp – 15,20 m, framom Tatjana Lebedeva (15,00 m)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje i tresteghopp – 14,58 m
EM 2006 i Göteborg: Nr 6 i tresteghopp – 14,20 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Teresa Marinowa» frå ,  den 24. mai 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Bulgarske tresteghopparar
Bulgarske lengdehopparar
Olympiske meistrar for Bulgaria
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Debbie Flintoff-King

Debbie Flintoff-King, fødd Debra Lee Flintoff, () er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Melbourne som vart olympisk meister på 400 meter hekk i 1988 og vann VM-sølv i same øvinga i 1987.

Aktiv
Debbie Flintoff var heilt suveren på langhekken under Samveldeleikene 1982 i Brisbane, med tida 55,89 sekundar var ho langt over sekundet før nummer to i løpet. Ho heldt ikkje same nivå då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki sommaren 1983 og måtte sjå ein finaleplass gå fløyten. I 1984 enda ho på sjetteplassen i spesialøvinga under sommarleikane i Los Angeles. Flintoff forsvarte i 1986 samveldetittelen på langhekken, og var med tida 54,94 endå meir suveren i øvinga i Edinburgh enn ho var i Brisbane fire år tidlegare. I Edinburgh vart ho også samveldemeister i 400 m flatt med tida 51,29 sekundar.

Under verdsmeisterskapen 1987 i Roma tok Flintoff sølvmedaljen i 400 m hekk, over halvsekundet bakom den suverene vinnaren, Sabine Busch frå Aust-Tyskland. Den 28. september 1988 var det klart for OL-finale på 400 meter hekk fot kvinner i Seoul. Flintoff-King hadde imponert i semifinaleløpet og sett olympisk rekord med 54,00 sekundar, eitt fattig hundredels sekund framom sovjetiske Tatjana Ledovskaja. I finalen forbetra det to seg kraftig, Flintoff-King gjorde sitt livs løp og vann på tida 53,17 sekundar, og som i semifinalen viste ho Ledovskaja til andreplassen, slått med ein einaste hundredel av eit sekund.

Flintoff-King la opp i 1989.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane (56,63 =nr 9)
OL 1984 i Los Angeles: Nr 6 – 56,21
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 54,19, bakom Sabine Busch 53,62
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 53,17, framom Tatjana Ledovskaja (53,18)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 25. mai 2018.  
 
 

Australske hekkeløparar
Olympiske meistrar for Australia
Australske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Australske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Folk frå Melbourne
Brahim Boutayeb

Moulay Brahim Boutayeb () er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar frå Khemisset som vann OL-gull på 10 000 meter i 1988 og VM-bronse på 5000 m i 1991.

Aktiv
Boutayeb hadde lita erfaring med 10 000-meterløp då han stilte til start på distansen under sommarleikane i Seoul hausten 1988. To kenyanske løparar la då i veg i stor fart, einast Boutayeb og italienaren Salvatore Antibo heldt fylgje. Halvvegs i løpet passerte dei i verdsrekordtempo, Boutayeb tok då over teten og heldt den heilt til mål, siste rundane kontrollerte han inn til siger på personleg rekord, 27.21,4, to sekundar føre Antibo og nær fire sekundar framom bronsemedaljør Kipkemboi Kimeli frå Kenya.

Etter OL-triumfen konsentrerte Boutayeb seg helst om 5 000-meteren. Han vann bronsemedaljen på distansen då verdsmeisterskapen 1991 fann stad i Tokyo, utan han evna å vere med i gullkampen. Derimot var han med i ei firemannsgruppe som under Sommar-OL 1992 kjempa om alle medaljane i innspurten på 5 000 meter. Her måtte han ta til takke med fjerdeplassen, einast 0,75 sekundar bakom vinnaren Dieter Baumann og to tidels sekund unna bronsen.

Boutayeb la opp etter friidretts-VM 1993, der han vart slått ut i kvalifiseringa på 5000 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa på 5 000 m (13.32,7 =nr 18)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje på 10 000 m – 27.21,4, framfor Salvatore Antibo (27.23,5)
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.22,7
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 5 000 m – 13.13,2
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa på 5 000 m (13.42,3 =nr 18)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brahim Boutayeb» frå ,  den 25. mai 2018.  
 

Marokkanske langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Marokko
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Fabrizio Mori

Fabrizio Mori () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Livorno som vart verdsmeister på 400 meter hekk i 1999 og vann VM-sølv i 2001 og EM-bronse i 1998,

Aktiv
I forsøka under VM i 1991 fekk Mori notert tida 48,92 sekundar, hans første løp under 49 sekundar på langhekken, men makta ikkje å fylgje opp i semifinalane. Sommaren 1996 forbetra han persen til 48,33 ved eit stemne i Bologna og under Sommar-OL 1996 i Atlanta vart han sjettemann på 400 m hekk. I VM-finalen 1997 i Aten kneip han fjerdeplassen med eit løp på 48,05. Eit par veker seinare, den 16. august, sette han i München personleg rekord med 47,79 sekundar. Sesongen etter kunne han klive opp på sigerspallen etter å ha vorte nummer tre på langhekken under europameisterskapen i Budapest.

30 år gammal nådde Mori toppen ved friidretts-VM 1999, der han sette personbeste og vann ein klar siger framom den sterke franskmannen Stéphane Diagana. To år seinare gjennomførte Mori sitt livs raskaste løp i finalen på 400 meter hekk i Edmonton, då han skulle forsvare VM-tittelen i øvinga. Han kom i mål på 47,54 sekundar, fem små hundredels sekund bakom den nye langhekkmeisteren, Félix Sánchez frå Den dominikanske republikken. I sin siste store meisterskap, EM 2002, vart Mori fjerdemann i mål.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Utslått i semifinalane (50,70 =nr 16)
OL 1992 i Barcelona: Utslått  forsøka (49,16 =nr 18)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (49,23 =nr 11)
EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane (66,35 =nr 16)
VM 1995 i Göteborg: Diskvalifisert i semifinalane (=nr 16)
OL 1996 i Atlanta: Nr 6 – 48,71
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 48,05
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 48,71
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 47,72, framom Stéphane Diagana (48,12)
OL 2000 i Sydney: Nr 7 – 48,78
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 47,54, bakom Félix Sánchez (47,49)
EM 2002 i München: Nr 4 – 49,05

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fabrizio Mori» frå ,  den 26. mai 2018.  
 
 

Italienske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Italienske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Italienske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Italienske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Folk frå Livorno
Hildegard Falck

Hildegard Falck () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Vest-Tyskland. Ho vart olympisk meister på 800 meter i 1972.

Aktiv
Med tida 2.02,8 på 800 plasserte Hildegard Janze seg på sjetteplassen på verdsstatistikken for 1970. Same året vann ho det fyrste av tre nasjonale meisterskapsgull på spesialdistansen. Den 11. juli 1971 forsvarte ho, som Hildegard Falck, den vesttyske meistertittelen på Neckarstadion i Stuttgart, og forbetra samstundes verdsrekorden, som Vera Nikolić hadde på 2.00,5, med heile to sekundar til 1.58,5, ein rekord som vart ståande i to år. Falck var favoritt til å vinne EM-gullet i Helsinki to månader etter rekordløpet, men der snubla og fall ho og ein annan favoritt, austtyske Gunhild Hoffmeister, og begge braut løpet. Seinare i Helsinki-EM sprang Falck den tredje etappen for det vesttyske laget som tok sølv i 4 x 400 m stafett.

Den 3. september 1972, på den olympiske heimebana i München, lukkast Falck å vinne den olympiske gullmedaljen på 800 m, hardt pressa av Nijolė Sabaitė frå Sovjetunionen. Vinnartida vart 1.58,55, Sabaitė fekk 1.58,65 og bronsevinnar Hoffmeister 1.59.16. Ei veke etter gullløpet sprang Falck på ny den tredje etappen for Vest-Tyskland, her enda ho opp med ein OL-bronse.

Falck vart i 1973 vesttysk meister på 800 m for tredje gong. Våren 1971 vann ho elles 800 m ved innandørs-EM i Sofia. Ho la opp i 1974.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsinki: Nr 8 på 800 – braut finaleløpet. Sølv i 4 x 400 m stafett
OL 1972 i München: Gull på 800 m – 1.58,55. Bronse i 4 x 400 m stafett
EM 1974 i Roma: Nr 5 i x 400 m stafett

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hildegard Falck» frå ,  den 26. mai 2018.  
 

Tyske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Vest-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Ludmila Formanová

Ludmila Formanová () er ein tsjekkisk tidlegare friidrettsutøvar frå Čáslav som vart verdsmeister på 800 meter i 1999.

Aktiv
Formanová vart juniorverdsmeister på 800 m i 1993. Fire år seinare lukkast ho å ta seg til finalen på 800 m under friidretts-VM i Aten, der ho enda på femteplassen. Vel eit halvt år etter, i mars 1998, vann ho yndlingsdistansen ved innandørs-EM 1998 i Valencia.

I 1999 braut Formanová den lange sigersrekka til Maria Mutola på 800 m ved å vinne distansen i innandørs-VM med den sterke tida 1.56,90. Gjennom sommarsesongen var Formanová framleis i toppform og den 11. august sprang ho i Zürich sin fortaste 800 m nokon gong, klokka inn på 1.56,56. Tretten dagar seinare, den 24. august, vann ho gullmedaljen på 800 m under verdsmeisterskapen i Sevilla, fattige fire hundredels sekund framom Mutola og på ei tid like over hennar eige, ferske personbeste. Sidan heldt ikkje Formanová same toppnivå, dels grunna skadeplagar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 i 4 x 400 m stafett
VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøka på 400 m (52,05=nr 30) og 800 m (2.02,39 =nr 24) 
OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane på 800 m (1.59,28  =nr 12). Nr 7 i 4 x 400 m stafett
VM 1997 i Aten: Nr 5 på 800 m – 1.59,52, og i 4 x 400 m stafett 
EM 1998 i Budapest: Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,88 =nr 11). Nr 5 i 4 x 400 m stafett 
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje på 800 m – 1.56,68, framom Maria Mutola (1.56,72)
OL 2000 i Sydney: Braut forsøksløpet
EM 2002 i München: Nr 4 – 2.00,23

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ludmila Formanová» frå ,  den 26. mai 2018.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
FourFiveSeconds

«FourFiveSeconds» er ein song spelt inn av Rihanna, Kanye West og Paul McCartney. Han vart skriven og produsert av West, McCartney, Mike Dean, Dave Longstreth og Noah Goldstein med hjelp av Kirby Lauryen, Ty Dolla Sign, Dallas Austin, Elon Rutberg og Robyn Fenty. Songen vart første gong vist fram på av West på iHeartMedia Music Summit den 21. januar 2015, og vart posta på den offisielle nettsida til Rhianna den 24. januar. Same dagen vart songen tilgjengeleg for digital nedlasting. «FourFiveSeconds» er ein folk-pop-, pop- og soulpop-song framført med akustisk gitar, orgel og bassgitar.

Då han kom ut nådde han fjerdeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista. Dette vart dermed den 26. Topp 10-songen til Rhianna på lista, medan McCartney braut den lengste perioden hans utan singlar på Topp 10-lista. Songen gjekk òg til topps på den amerikanske Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista. Internasjonalt gjekk «FourFiveSeconds» til topps på Australia, Danmark, Ireland, Luxembourg, New Zealand, Noreg og Sverige, og nådde Topp 3 i Canada, Frankrike og Storbritannia.

For å marknadsføre songen vart det laga ein musikkvideo i svartkvit, regissert av den nederlandske fotografduoen Inez og Vinoodh i New York City. Rihanna, McCartney og West framførte «FourFiveSeconds» for første gongen under Grammyprisutdelinga den 8. februar 2015.

Singelen er sidan blitt spelt av fleire andre artistar, som den kanadiske rapperen Drake og britiske James Bay.

Innhald

Medverkande

Medverkande frå omslaget til CD-singelen og ASCAP

Låtskriving – Kanye West, Paul McCartney, Kirby Lauryen, Mike Dean, Ty Dolla Sign, Dave Longstreth, Robyn Fenty, Dallas Austin, Elon Rutberg, Noah Goldstein
Produksjon – Kanye West, Paul McCartney
Med-produksjon, fuzzbass – Mike Dean
Ytterlegare produksjon – Dave Longstreth, Noah Goldstein
Vokalproduksjon – Kuk Harrell
Innspeling – Marcos Tovar, Noah Goldstein, Mike Dean
Assisterande lydteknikar – Brendan Morawski, Zeke Mishanec, Jeremy «Head» Hartney, Brandon Wood, Jordan Heskett
Miksing – Manny Marroquin
Assisterande miksing – Chris Galland, Jeff Jackson, Ike Schultz
Akustisk gitar – Paul McCartney
Orgel – Dave Longstreth

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «FourFiveSeconds» frå ,  den 27. mai 2018.

Bakgrunnsstoff
 
 

Songar frå 2015
Singlar frå 2015
Balladar frå 2010-åra
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Australia
Nummer-ein-singlar i Danmark
Nummer-ein-singlar i Sverige
Nummer-ein-singlar i Sveits
Rihanna-songar
Kanye West-songar
Paul McCartney-songar
Popballadar
Roc Nation-singlar
Songar skrivne av Kanye West
Songar produserte av Kanye West
Songar produserte av Paul McCartney
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar skrivne av Dallas Austin
Songar skrivne av Mike Dean
Djabir Saïd-Guerni

Aïssa Djabir Saïd-Guerni () er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar som vart verdsmeister på 800 meter i 2003 og på same distansen vann VM-bronse i 1999 og OL-bronse i 2000.

Aktiv
Saïd-Guerni vart tredjemann på 800 m ved afrikameisterskapen 1998 i Dakar. Året etter vann han bronsemedaljen under verdsmeisterskapen i Sevilla og sølvmedaljen i afrikaleikane i Johannesburg. Den 3. september 1999 sprang han i Brussel sin snøggaste 800 meter nokon gong, klokka i måln på 1.43,09. I 2000-sesongen sigra han ved afrikameisterskapen på heimebane i Alger, før han under Sommar-OL i Sydney vann han ein ny bronsemedalje, slått med høvesvis åtte og to hundredels sekund av olympiameister Nils Schumann og sølvvinnar Wilson Kipketer. To år seinare forsvarte Saïd-Guerni afrikameistertittelen på 800 m i Alger.

Høgdepunktet for Saïd-Guerni kom i 800-metertevlinga under friidretts-VM 2003 i Paris. Inn mot målstreken kjempa han og russaren Jurij Borzakovskij og sørafrikanaren Mbulaeni Mulaudzi om gullmedaljen. Her lukkast Saïd-Guerni sikre seg gullet med ein margin på tre og ni hundredels sekund til dei nemnde utøvarane.

Saïd-Guerni nådde 800-meterfinalen både under Sommar-OL 2004 og friidretts-VM 2005, utan å kunne hevde seg i medaljestriden. Han la opp i 2007 etter fleire års skadeplagar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje på 800 m – 1.44,18
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje på 800 m – 1.45,16
VM 2003 i Paris: Gullmedalje på 800 m – 1.44,81, framom Jurij Borzakovskij (1.44,84)
OL 2004 i Aten: Nr 7 på 800 m – 1.45,61
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 på 800 m – 1.45,31

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Djabir Saïd-Guerni» frå ,  den 27. mai 2018.  
 
 

Algeriske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Algerie
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Algeriske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Algeriske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Perdita Felicien

Perdita Felicien () er ein kanadisk tidlegare friidrettsutøvar frå Pickering i Ontario-provinsen som vart verdsmeister på 100 meter hekk i 2003 og vann sølv i øvinga fire år seinare.

Aktiv
Felicien vart nummer to på korthekken i dei panamerikanske leikane i byrjinga av august 2003, slått med tre hundredels sekund av Brigitte Foster-Hylton frå Jamaica. Tre veker seinare, under verdsmeisterskapen i Paris, kjempa dei same to utøvarane om dei gjevaste medaljane i øvinga, og her vann Felicien gullet med fire hundredels margin. Litt over eit halvår seinare vann Felicien også 60 meter hekk då innandørs-VM 2004 fann stad i Budapest. I sommarsesongen 2004 sette ho personleg rekord på 100 meter hekk med 12,46 sekundar i eit stemne i Eugene i delstaten Oregon i USA. Ho var ein av dei største favorittane i OL i Aten, men ei elendig fyrste hekkepassering gjorde at ho fall og samstundes øydela for Inna Sjevtsjenko i løpebana utanfor.

Etter eit par svakare sesongar kneip Felicien sølvmedaljen på 100 meter hekk under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka, tre hundredels sekund bak vinnaren, men berre eitt og to hundredels sekund framom høvesvis nummer tre og fire i løpet. Grunna skade deltok ho ikkje i Beijing-OL 2008. Året etter nådde ho VM-finalen på korthekken i Berlin, men atter slurva ho med hekkepasseringane og vart desidert sist.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøka (13,21)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane (12,90)
VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 12,53, framom Brigitte Foster-Hylton (12,57)
OL 2004 i Aten: Nr 7 – braut finaleløpet
VM 2005 i Helsinki: Utslått i semifinalane (12,94)
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 12,49, bakom Michelle Perry (12,46)
VM 2009 i Berlin: Nr 8 – 15,53
VM 2011 i Daegu: Utslått i semifinalane (12,88)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Perdita Felicien» frå ,  den 27. mai 2018.  
 

Canadiske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Øystein Mikalsen

Øystein Mikalsen () er ein norsk journalist og forfattar. Han vaks opp i Flora og er per 2018 busett i Farsund. Mikalsen har cand.mag med historie, medievitskap og samaliknande politikk som fagområde. Han har jobba som journalist i fleire aviser og som frilans.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
Heimesida til Øystein Mikalsen 

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Flora
Norske journalistar
Nawal El Moutawakel

Nawal El Moutawakel () er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 400 meter hekk. Sidan 1990-åra har ho hatt leiande posisjonar i idrettsorganisasjonar og vore sportsminister i Marokko.

Aktiv
Moutawakel vann både korthekken og langhekken ved afrikameisterskapen 1982 i Kairo. Ho deltok året etter i begge øvingane under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, der ho i langhekktevlinga tok seg til semifinalane og på korthekken rauk ut allereie i forsøket.

Under OL 1984 i Los Angeles gjorde Moutawakel sitt livs løp på 400 m hekk og tok den olympiske gullmedaljen på tida 54,61 sekundar. Ho vart dermed den fyrste kvinna frå eit muslimsk land som vart olympisk meister. I 1987-sesongen sigra ho på langhekken både i universiaden og middelhavsleikane, men gjorde eit svakt løp i verdsmeisterskapen og forsvann frå den internasjonale idrettsarenaen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane i 400 m hekk (57,10 =nr 12)
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje i 400 m hekk – 54,61, framom Judi Brown (55,20)
VM 1987 i Roma: Utslått i forsøka i 400 m hekk (57,23 =nr 18)

Politikk
Moutawakel har hatt posisjonar i Det internasjonale friidrettsforbundet sidan 1995. Frå 1998 har ho vore medlem i Den internasjonale olympiske komitéen, styremedlem frå 2012. I 2007 vart Moutawakel utnemnd til sportsminister i Marokko.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nawal El Moutawakel» frå ,  den 28. mai 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Marokkanske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Marokkanske politikarar
Olympiske meistrar for Marokko
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Paraskevi Tsiamita

Paraskevi Tsiamita () er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Volos som vart verdsmeister i tresteghopp i 1999.

Tsiamita deltok ikkje i internasjonale meisterskap før 1998. Under europameisterskapen i Budapest forbetra ho i kvalifiseringa den personlege rekorden kraftig til 14,23 m, i finalen nådde ho 13,90 m og vart nummer ni. Sommaren 1999 var Tsiamita i sitt livs form. Den 1. august landa ho på 6,93 m i ei lengdehopptevling i greske Pátra, hennar livs lengste hopp. 
I tresteg-kvalifiseringa under friidretts-VM 1999 i Sevilla tre veker seinare smelte Tsiamita til med eit hopp på 15,07 m. Like langt  kom ho ikkje i VM-finalen, men eit bestehopp på 14,88 gav henne gullmedaljen i øvinga. Sidan var ho plaga med skadar og gav opp idretten i 2004.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Nr 9 i tresteghopp – 13,90 m 
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje i tresteghopp – 14,88 m, framom Yamilé Aldama (14,61 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paraskevi Tsiamita» frå ,  den 28. mai 2018.  
 

Greske tresteghopparar
Greske lengdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett