kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ponoj

Ponoj (russisk Поной) er ei elv på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland og ei av sideelvane til Oka frå venstre. Elva er 426 km lang, den lengste på Kolahalvøya, og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 166 m³/s.

Ponoj har utspring midt inne på Kolahalvøya, i den vestlege delen av Kejvyhøgdene, rundt 50 km aust for Lovozero. Elva buktar seg så austover gjennom eit landskap prega av åsar og myrlendte sletter mesteparten av løpet sitt. Det kjem fleire sideelvar inn frå nord, der den største er Atsjerjok. I likskap med hovudelva så har òg desse kjeldene sine i Keivyhøgdene, som dannar hovudvasskiljet på halvøya.

Nedanfor samløpet med den største sideelva frå sør, Purnatsj, skiftar Ponoj karakter og renn ned gjennom ei brattsida, canyonliknande dal med mange stryk. Ho munnar ut i Kvitsjøen ved Kapp Korabelnij, heilt aust på Kolahalvøya.

Elva frys til i månadsskiftet oktober/november og er isdekt til første halvdel av mai.

Ponoj er ei særs produktiv lakseelv, og er vorte særs populær hos europeiske fisketuristar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ponoj» frå , den 30. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Filatov, Nazarova, Salo, Semenov: Water resources and climate changes in Eastern Fennoscandia (Karelia and Kola Peninsula) 
 Russland, Murmansk Oblast, Topografisk kart 1:200.000, 1992, Kartblad 19, 20, 23, 24, 25

Elvar i Russland
Elvar i Murmansk oblast
Molmys

Molmys (russisk Молмыс) er ei elv i Perm kraj i Russland og ei av sideelvane til Jazva frå venstre. Elva er 100 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Molmys startar der elvane Vestre og Austre Molmys renn saman, på Kvarkusjfjellet, nær kjeldene til Jazva. Ho renn søraustover og munnar ut i Jazva 115 km frå munningen hennar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Молмыс (река)» frå , den 31. oktober 2008. 

Elvar i Russland
Elvar i Perm
Lzja

Lzja (russisk Лжа, latvisk Ludza) er ei elv i Latvia og Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Utroja frå høgre. Elva er 156 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 10,5 m³/s, målt 9 km før munningen. 

Den største sideelvane hennar er Innitsa frå høgre. 

Lzja spring ut i Latvia frå den vesle innsjøen Lielays-Ludzas, som ligg ved byen Madonas. Ho renn nordover gjennom eit myrlendt landskap og etter 25 km renn ho over grensa og inn i Russland. Elva renn ganske raskt gjennom skogkledde og myrlendte breidder. 

Lzja munnar ut i Utsoja ved ein togstasjon på jernbanen mellom Ostrov og Rēzekne.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Лжа» frå , den 1. november 2008. 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Elvar i Latvia
Målselv Mållag

Målselv mållag er eit mållag i Målselv i Troms og Finnmark. Laget er med i Noregs Mållag og Troms og Finnmark mållag.

Styre og medlemmar 
Målselv mållag blei stifta 18. desember 1947.

Leiarar i Målselv mållag har vore:
1947-1976:  Johan Nymo 
1977-1978:  Terje Dahl
1979-1982: manglar namn
1983:  Eirik Myre
1984-1985: Kurt Reinhardt
1986: Eirik Myre
1987: Øyvind Tollefsen
1988: Grete Lien Stenvold
1989-1990: Jorun Bøygard Tangen
1991-1995:  Berta Nordang Nymo
1996-1998:  Jorun Bøygard Tangen
1999-2003:  Janne Wahlquist
2004-2015:  Bodil Vinjevoll
2016:  Kjell-Magne Lundskar
2017-d.d.:  Nina Fjeldet  
Laget hadde i 2019 41 medlemmar.  Leiar i 2021 er Nina Fjeldet.

Lagsarbeid 
Ved 30 års-jubileet i 1977 kunne laget oppsummere at det hadde vore med på å avvikle 27 spelmannsstemner og 10 bygdekunstutstillingar. Det første spelmannsstemnet blei halde i 1949, og i oktober 1970 blei spelmenn frå Nordkalotten invitert, og dermed var det første Kalottspelet på plass. Det første Kalottspelet var eit samarbeid mellom Målselv Mållag og Målselv Spelmannslag.

Målselv Mållag har heilt sia 1963 gitt ut årboka Jul i Bardu og Målselvdalen saman med Bardu Mållag.

I 1979 gav Målselv Mållag ut «Sildrebekken», dikt av Arne Lyngås (44 sider).

I 1997 gav Målselv Mållag ut heftet Dialekter i Målselv og Bardu, skrive av Brit Mæhlum. I samband med dette heftet gav mållaget i 1998 ut ein CD med Dialektprøver frå Målselv og Bardu.

I 1994 gav laget ut «Kuppulsten», dikt av Arne Lyngås.

I 1997 markerte Målselv mållag 50 år. Og i 2017 markerte Målselv Mållag 70-årsjubileet sitt.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 «Målselv Mållag 30 år». Jul i Bardu og Målselvdalen. Årbok 1977, side 20-21.
 Sildrebekken. Dikt av Arne Lyngås. 44 sider. Målselv Mållag 1979.
 «Målselv Mållag er 50 år», Nye Troms, tirsdag 18. mars 1997 
 Brit Mæhlum: Dialekter i Målselv og Bardu. 82 sider. Målselv Mållag 1997.
 Dialektprøver frå Målselv og Bardu. CD gjeve ut i 1998 av Målselv Mållag i samband med heftet Dialekter i Målselv og Bardu av Brit Mæhlum.
 «70 år med mål og mening», Nye Troms''', 14. mars 2017
 «Målselv Mållag er 70 år», Språk i nord'' (blogg) 31.oktober 2017 , opphavleg frå heimesida til Noregs Mållag.
Kontaktadresse frå heimesida til Noregs Mållag.
Målselv historielag si side om Jul i Bardu og Målselvdalen, med innhald for årbøker 1963-2010 

Noregs Mållag
Skipingar i 1947
Målselv kommune
Nordnorske mållag
Nynorsk i Nord-Noreg
Martaum

Martaum eller åletang (latinsk Chorda filum) er ein brunalgeart som er vanleg langs norskekysten om sommaren. Planta vert gjerne vekke om hausten ettar at ho er overgrodd av andre algar. Algen er forma som ein lang og grov tråd som kan verte opp til fire meter lang og vert rekna med mellom tarane, men er eittårig. Arten er typisk for skjerma viker med grusbotn. Her kan dei lange snoren nå havflata og flette seg i kvarandre på overflata. Trådane kan ofte vikle seg rundt åreblad og propellar. Martaumen kan også gå ned til 7-8 m djupn.

Kjelder 
 
 Floraen i farger 2, Arne Pedersen og Jørgen Vasshaug, H. Aschehoug & Co. ( W. Nygaard ).

Bakgrunnsstoff 
 

Algar
Sjøplantar i Noreg
Torvild Aakvaag

Torvild Aakvaag () var generaldirektør i Norsk Hydro. Saman med generaldirektør i ÅSV, Håkon Sandvold, var han medverkande i fusjonsprosessen som førte til at Hydro Aluminium vart oppretta i 1986.

Aakvåg er jurist, han vart cand.jur. i 1949 og arbeida deretter som politifullmektig og dommarfullmektig. I 1951 vart han teke opp som aspirant i utanrikstenesta. Han var attaché ved ambassaden i Paris og jobba i UD til 1956, då han vart tilsett som jurist i Norsk Hydro. Frå 1964 arbeida han tre år som advokat og vart høgsterettsadvokat, og i 1967 vart han leiar for den juridiske seksjonen i Norsk Hydro. Frå denne stillinga gjekk han til oljedivisjonen i 1970, han vart administrerande direktør i 1975 og generaldirektør etter Johan B. Holte i 1982, ei stilling han hadde til Egil Myklebust overtok i 1991.

I 1989 vart Aakvaag kommandør av St. Olavs Orden for si teneste i norsk industri og oljeverksemd.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Torvild Aakvaag» frå , den 1. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Hvem Hva Hvor 1990 ISBN 82-516-1267-5

Bakgrunnsstoff 
 Om Torvild Aakvaag hos Energilink

Norske juristar
St. Olavs Orden
Folk frå Bærum
Norske næringslivsleiarar
Jeppe Aakjær

Jeppe Aakjær (), fødd Jeppe Jensen i Aakjær i Fly Sogn ved Skive, er ein dansk forfattar av romanar, noveller, dikt, og skodespel. I tillegg har Jeppe Aakjær skrive ein del lokalhistoriske bøker, alle basert på studiar av arkivalier på Landsarkivet i Viborg. Sonen Svend Aakjær (1894-1963) var landsarkivar på arkivet i Viborg frå 1929 og enda karrièren sin som riksarkivar.

Aakjær var fleire gonger i konflikt med samfunnet, som han gjorde opprør overfor. Han sat i fengsel fleire gonger for kampskriftene sine.

Jeppe Aakjær var først gift med forfattaren Marie Bregendahl, som òg kom frå Fjends. Seinare budde han på garden Jenle på Salling nord for Skive med den andre hustrua si, Nanna Aakjær, som var biletskjerar. Dei flytta flyttetinn på den nybygde garden i 1907 like etter bryllaupet deira. 

Aakjær samarbeida med forskjellige komponistar. Carl Nielsen skreiv musikk til fleire av Jeppe Aakjær sine dikt, mellom anna Jens Vejmand som vart ein stor slager byrjinga av 1900-talet. Ein annan kjend song av Aakjær er Jeg er havren, som er vorte kjend i heile Norden.

Lokalhistoriske bøker 
 Hedevandringer, 1915 (som er trykt opp att 1995 ISBN 87-7466-247-3)
 Langs Karupaaens Bred, 1929
 Fra Agermuld og Hedesand, 1930
 Konge, Adel og andre Sallingboer, 1930
 Gammel brug og gammel Brøde, 1931
 Muld og Mænd, 1932
 Fra Sallingland til Øresund, 1932

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jeppe Aakjær» frå , den 1. november 2008.

Bakgrunnsstoff 

 Samla verk på Arkiv for Dansk Litteratur 
 Dikt, portrett og bibliografi i Kalliope
 Med Jylland i hjertet
 Jenle
 DR's multimedieklipp 

Danske romanforfattarar
Danske novelleforfattarar
Danske dramatikarar
Danske diktarar
Personar med verk i den danske kulturkanonen
Folk frå Skive
Paraelva

Para (russisk Пара́) er ei elv i Rjazan oblast i Russland og ei av sideelvane til Oka frå høgre. Elva er 192 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Para er isdekt frå november til april.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Пара (река)» frå , den 1. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Store sovjetiske leksikon

Elvar i Russland
Elvar i Rostov oblast
Sosva

Sosva (russisk Сосьва) er ei elv i Sverdlovsk oblast i Russland og ei av kjeldeelvane til Tavda frå høgre. Elva er 635 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Sosva har utspring rundt 6-700 moh., på austsida av Uralfjella gjennom dei to korte (under 20 km) tilløpselvane Store (Bolsjaja) og Vesle (Malaja) Sosva, og renn så gjennom ein til tider smal og bratt dal i fjellområdet Denesjkin Kamen (1492 moh). Frå her renn Sosva i sørover, og seinare nordaustover gjennom dei vestlegaste delane av Det vestsibirske låglandet, til ho 12 km nord for Gari til slutt renn saman med Lozva og dannar elva Tavda.

Ved busetnaden Sosva, rundt 160 km før munningen, har elva ei middelvassføring på 123 m³/s (minimum i mars med 17 m³/s, maksimum i juni med 453 m³/s). Vasstanden i dei midtre og nedre delane av elva kan variere med 5-6 meter i løpet av året. I dei nedre delane er elva 80-100 m bred, 3 m djup, og med ein straum på 0,3 m/s. Dei viktigaste sideelvane er Vagran, Turja, Kakva og Ljalja. Sosva er isdekt frå først i november til vårløysinga i april.

Sosva er farbar på dei nedste 333 km, opp til samløpet med sideelva Kakva nær Serov, men vert for tida berre rekna som offisiell vassveg på dei nedste 160 km, opp til busetnaden Sosva.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sosva» frå , den 1. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Store sovjetiske leksikon
 R-ArcticNET - Et regionalt, elektronisk, hydrografisk datanettverk for den arktiske regionen
 Vassvegar i Den russiske føderasjon  (Regjeringsforordning av 19. desember 2002) (russisk)

Elvar i Russland
Elvar i Sverdlovsk oblast
Serga

Serga (russisk Серга) er ei elv i Sverdlovsk oblast i Russland og ei av sideelvane til Ufa frå høgre. Elva er 113 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Elva er mykje brukt til rafting og renn gjennom Oleni Rutsji naturpark.

Byen Nizjnije Sergi ligg ved Serga.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Serga» frå , den 1. november 2008. 

Elvar i Russland
Elvar i Sverdlovsk oblast
Vazuza

Vazuza (russisk Вазуза) er ei elv i Smolensk og Tver oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå venstre. Elva er 162 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Den nedste delen av elva ligg no under Vazuza-reservoaret. Byane Sytsjovka og Zubtsov ligg ved Vazuza, sistnemnde ved munningei i Volga.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Vazuza» frå , den 1. november 2008.

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Russland
Elvar i Smolensk oblast
Elvar i Tver oblast
Sideelvar til Volga
Kazanka

Kazanka eller Qazansu (russisk Казанка; tatarisk Казансу eller Qazansu) er ei elv i Tatarstan i Russland, og ei av sideelvane til Volga frå venstre. Ho spring ut nær landsbyen Bimeri i Arsk rajon og munnar ut i Kuybysjev-reservoaret i Kazan, nær Kazan Kreml. Ein anna by ved Kazanka er Arsk og den historiske Iske Qazan. 

Elva er 142 km lang. Dei største sideelvane hennar er Ija, Kismes, Sjimjakovka og Sölä. Historisek rann Bolaq-kanalen til Kazanka, før dei vart skild frå kvarandre av ei demning i 1957. Den største vassføringa hennar er 299 m³/s. Elva har status som eit «nasjonalmonument» i Tatarstan.

Under bygginga av Kuybyshev-reservoaret vart den nedre delen av Kazankadalen oversvømd. Delar av elveleiet vart skild frå reservoaret av demningar, og nye elvebreidder vart konstruert. 

Kazanka deler Kazan i to like delar. Det er seks bruer over Kazanka i byen, den mest kjende av desse er Milleniumbrua.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kazanka River» frå , den 2. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Tatarisk leksikon

Elvar i Russland
Elvar i Tatarstan
Sideelvar til Volga
Amguema

Amguema (russisk Амгуэ́ма) er ei elv i Tsjukotka i Russland. Elva er 498 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Ho renn frå Anadyrfjella og er ein av dei største elvane som munnar ut i Tsjuktsjarhavet

Ei av dei største sideelvane hennar er Tsjantalvejergyn frå venstre. 

Den vesle staden med same namn som elva ligg eit stykke oppover elva. Han har om lag 600 innbyggjarar, hovudsakleg tsjuktsjarar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Amguyema River» frå , den 2. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering 
 Skildring

Elvar i Russland
Elvar i Tsjukotka
Majn

Majn (russisk Майн) er ei elv i Tsjukotka i Russland og ei av sideelvane til Anadyr frå venstre. Elva er 150 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 260 m³/s. 

Elva renn hovudsakleg nordover frå kjelda i den vesle Majnkojesjøen i Parapoldalen i Korjakfjella. Elva renn så gjennom tynt folkesette område i skog- og tundraområde i Tsjukotka. Vegetasjonen i området består mellom anna av mose, lav, dvergkratt og siv. 

Majn munnar ut i Anadry ved Ust-Majn, om lag midt på Anadyr, i eit våtmarksområde med mange små innsjøar. Elva er isdekt 8-9 månader av året. 

Byen Vajegi ligg ved Majn.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Main River (Chukotka)» frå , den 2. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Tsjuktsjarar

Elvar i Russland
Elvar i Tsjukotka
Husøy kyrkje i Solund

Husøy kyrkje er ei langkyrkje frå 1896 på Straumen på Ytre Sula i Solund kommune i Vestland.

Kyrkjestaden for ytre Solund var frå 1717/18 til 1896 på den vesle Kirøyna ved Husøyna vestom Straumsfjorden, der låg Husøy kapell. 

Kirøyna overtok som kyrkjestad etter Utvær, der det truleg hadde vore eit kapell sidan 1100-talet. 
Mot slutten av 1800-talet var kapellet på Kirøyna vorte for lite og det låg og usentralt til i forhold til kvar størstedelen av kyrkjelyden no budde, difor vart det vedteke å byggje ny kyrkje austom Straumsfjorden. 
Mange av dei som budde på småøyene vestom Straumsfjorden var svært lite nøgde med dette og fleire nekta å delta i pliktarbeidet med den nye kyrkja. 

Fram til utgangen av 1999 var kyrkja soknekyrkje i Husøy sokn. Frå 2000 har dei tre tidlegare sokna i Solund vore slegne saman til eitt.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Margrethe Henden Aaraas: «Kyrkjestaden Husøy» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 «Husøy kyrkje» på NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
 Sigurd Muri: Norske kyrkjer. Det Norske Samlaget. Oslo 1971

Bakgrunnsstoff 
 
 Om Solund sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane»
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 
 

Kyrkjer i Solund
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1896
Petter Gabrielsen Spjutø
Kulturminne i Solund
Pur

Pur (russisk Пур) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland. Elva er 1024 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 10 m³/s. 

Pur startar der elvane Pjakupur og Ajvasedapur renn saman. Frå dette samløpet til munningen er Pur 389 km lang, men med Pjakupur vert ho 1024 km lang. 

Berre nokre få kilometer vest for munningen til elva Taz munnar Pur i Tazbukta, som er ein arm av Obbukta i Karahavet. Elva frys til i november og er islagd til mai. 

Urengoj-feltet (naturgass) og Gubkin-feltet (olje og gass) ligg i nedslagsfeltet til Pur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pur River» frå ,  den 3. november 2008.  

Elvar i Russland
Elvar i Jamalo-Nenetsk
Karasundet

Karasundet (russisk Пролив Карские Ворота; Proliv Karskije Vorota) er eit 56 km breitt sund mellom sørenden av Novaja Zemlja og nordenden av Vajgatsj. Sundet går frå Karahavet i aust og Barentshavet i vest, nord i Russland.

Karasundet var ein viktig vassveg under den tidlege utforskinga av Nordaustpassasjen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kara Strait» frå , den 3. november 2008. 
 

Sund i Russland
Barentshavet
Karahavet
Vriessundet

Vriessundet eller Miyabelinja er eit sund mellom dei to største øyane i Kurilane. Det ligg mellom nordaustsida av Iturup og sørvestsida av Urup, og knyter Okhotskhavet i vest til det opne Stillehavet i aust. Sundet er 42 km breitt.

Sundet er kalla opp etter den nederlandske utforskaren Maarten Gerritsz Vries, den første kjende europearen som utforska området i 1643.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Vries Strait» frå , den 3. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering

Sund i Russland
Kurilane
Lvinaja Past

Lvinaja Past (tyder «Løvegapet») er ein vulkan sør på øya Iturup i Kurilane i Russland.

Sjå òg 
 Vulkanar i Russland

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lvinaya Past» frå , den 3. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 

Kurilane
Vulkanar i Russland
Kalderaer i Russland
VEI-6-vulkanar
Undersjøiske kalderaer
Otdelnyj

Otdelnyj (russisk Отде́льный) er ein skjoldvulkan sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland, aust for Savanelva.

Sjå òg 
 Vulkanar i Russland

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 3. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 

Kamtsjatka kraj
Vulkanar i Russland
Skjoldvulkanar
Zavaritskij kaldera

Zavaritskij kaldera er ein kaldera sentralt på øya Simusjir i Kurilane i Russland. Birjuzovojesjøen fyller delvis den yngste av tre kalderaer som ligg inn i kvarandre i vulkanen.

Sjå òg 
 Vulkanar i Russland

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zavaritski Caldera» frå , den 3. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 

Kurilane
Vulkanar i Russland
Aktive vulkanar
Kratersjøar
Kalderaer i Russland
Nordiska museet

Nordiska museet er det største kulturhistoriske museet i Sverige og ligg på Djurgården i Stockholm. Det vart skipa i 1873. Museet har som mål å ta vare på og levandegjera minne om liv og arbeid frå 1500-talet til samtida. Museet har over 1,5 millionar gjenstader i samlingane sine.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nordiska museet» frå , den 3. november 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Museum i Stockholm
Kulturhistoriske museum
Skipingar i 1873
1873 i Sverige
 *
Kathina

Kathina eller kathen er ei buddhistisk høgtid som kjem ved slutten av vassa, den tre månader lange regntida markert innan theravada. Ein markerer henne gjennom gåvegjeving og seremoniar. Truande gjev gjerne gåver til buddhisttempel, særleg draktklede til munkane, som har vore bufaste under regntida.

Paliordet «kathina» viser til ei treramme som munkar i det gamle India brukte til å strekka ut og skjera eller sy saman tøy på. Det var vanleg å laga «kathinaklede» av fleire samansydde lappar på ei slik ramme. Ifølge ei buddhistisk forteljing sende Buddha klede gjeve til han av ein lekmann til ei gruppe munkar som var blitt hindra av kraftig regn frå å møta han, og bad dei sy ei drakt til éin av dei. Munkane blei oppløfta av samarbeidet og delinga. Dagens kathinaklede blir gjevne ferdiglaga av nye tekstilar, men er framleis sydd saman av fjorten tøylappar.

Eit buddhistkloster kan feira kathina i månaden etter den første fullmånen i den ellevte månaden. Dette er vanlegvis i oktober eller november. For å kunne halda ei feiring må klosteret ha hatt minst fem munkar buande under vassa. Munkar som har budd der i heile perioden kan få klede som gåve.

Lokale skikkar 

I Thailand heiter kathina-seremonien thod kathin (thai ทอดกฐิน). Den seremonielle overleveringa av ein slik drakt frå kongen av Thailand eller ein kongeleg representant er ein viktig del av markeringa, og har ofte vore utgangspunt for ein kongeleg båtprosesjon.

I Kambodsja heiter feiringa kathina tean og kan markerast med samlingar der ein går i prosesjon rundt eit tempel.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Kathina» frå , den 11. november 2008.

Bakgrunnsstoff 

 Skildring av kathina  frå buddhamind.info (engelsk)
 Kathina Robe-Offering Ceremony: Historical and Spiritual Significance . Bakgrunn og forklaring av Bhikkhu Dhammasami ved Sri Saddhatissa International Buddhist Centre i London (engelsk)

Buddhistiske høgtider
Oktober
November
GUM

GUM, Gosudarstvennij universalnij magazin, (russisk ГУМ, Государственный универсальный магазин) er namn på store varehus eller kjøpesenter i mange byar i Russland. Det mest kjende av dei ligg ved Den raude plassen i Moskva. Før 1920-åra var varehuset kjend som «Dei høgare handelsrekkjer».

GUM i Moskva 
Det har vore handel på denne staden sidan 1600-talet. Den noverande bygningen vart ført opp mellom 1890 og 1893 av Aleksander Pomerantsev og Vladimir Sjukhov, og erstatta ein tidlegare bygning frå byrjinga av 1800-talet. Etter den russiske revolusjone i 1917 vart verksemda, som på dette tidspunktet omfatta om lag 1200 butikkar, nasjonalisert. Frå 1928 vart lokala nytta som kontorlokal av ein komité med ansvar for den første femårsplanen til Josef Stalin. I 1932 låg hustrua til Stalin, Nadezjda, på lit-de-parade i bygningen etter sjølvmordet hennar.

I 1953 gjennomgjekk bygningen ei omfattande renovering og vart igjen eit varehus. Etter at Sovjetunionen fall vart GUM privatisert og eigarskapet gjekk kjøpesenterkjeda Perekrjostok. Sidan mai 2005 har halvparten av kjøpesenteret vore eigd av firmaet Bosco di Ciliegi.

Bakgrunnsstoff 
 The Origins of Modernism in Russian Architecture
 Vladimir Sjukhov
 GUM

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «GUM» frå , den 6. november 2008. 
 

Byggverk i Moskva
Kjøpesenter i Russland