kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Nikoleta Kyriakopoulou

Nikoleta Kyriakopoulou  () er ein gresk stavhoppar frå Aten. Ho vann bronsemedaljen i øvinga ved europameisterskapen 2012 og i verdsmeisterskapen 2015, i 2018 tok ho sølvmedaljen i EM.

Aktiv
I 2009 sigra Kyriakopoulou i stavhopp då mellomhavsleikane fann stad i Pescara på ny personbeste 4,50 meter. Gjennom 2011-sesongen hadde ho fin framgang og forbetra seg til 4,71 m ved eit stemne i London. Året etter tok ho bronsemedaljen ved europameisterskapen i Helsinki. Den 4. juli 2015 sette ho personleg rekord med 4,83 meter i eit DL-stemne i Paris, nokre veker etter klarte ho 4,80 m i Beijing-VM og vann bronsen bakom Yarisley Silva (4,90 m) og Fabiana Murer (4,85 m). Under EM 2018 i Berlin hoppa Kyriakopoulou på ny 4,80 m og syrgde for gresk dobbeltsiger ettersom landskvinna Ekateríni Stefanídi vann gull.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (4,15 m=nr 27)
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (4,40 m=nr 19)
EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (4,25 m=nr 13)
VM 2011 i Daegu: Nr 8 – 4,65 m
EM 2012 i Helsinki: Bronsemedalje – 4,60 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa  (4,25 m=nr 19)
VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa  (4,45 m=nr 13)
EM 2014 i Zürich: Nr 7 – 4,35 m
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 4,80 m
EM 2016 i Amsterdam: Nr 4 – 4,55 m
EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje – 4,80 m, bakom Ekateríni Stefanídi (4,85 m)
VM 2019 i Doha: Nr 13 – 4,50 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nikoleta Kyriakopoulou» frå ,  den 6. oktober 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Nikoleta Kyriakopoulou» frå ,  den 28. september 2019.  

 

Greske stavhopparar
Greske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Greske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Greske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Greske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Sandi Morris

Sandi Morris () er ein USA-amerikansk stavhoppar som i 2016 sette landsrekord med 5,00 meter. Ho vann sølvmedaljen i øvinga både under Sommar-OL 2016 og i verdsmeisterskapane 2017 og 2019.

Aktiv
Morris viste stor framgang i stavhopp i 2015-sesongen. Den 18. juli forbetra ho sitt personbeste til 4,76 m ved eit stemne i Heusden-Zolder i Belgia. I slutten av august kom ho på ein tredelt fjerdeplass i Beijing-VM med 4,70 m. Under dei olympiske leikane i Brasil sommaren 2016 tok Morris og greske Ekateríni Stefanídi, som dei einaste, seg over 4,85 m, begge i andre forsøk. Også 4,80 m klarte begge utøvarane i andre forsøk. Dermed vart deira respektive forsøk på 4,70 m avgjerande for gullstriden; Stefanídi gjekk over den høgda i sitt fyrste hopp, Morris måtte ha to opp på 4,70 og vart vist til sølvplass. Tre veker etter OL-tevlinga presterte Morris sitt livs beste stavhopp, den 9. september svinga ho seg over 5,00 meter i Brussel.

I verdsmeisterskapen 2017 i London vann Morris ein ny sølvmedalje i stavhopp, klart slått av Stefanídi. Også under VM 2019 i Doha enda Morris opp med sølvmedaljen, etter ei svært jamn tevling med Anzjelika Sidorova. Begge låg likt etter 4,90 m, årsbeste for Morris og personbeste for Sidorova. Tevlinga vart avgjort då Sidorova lukkast ta seg over 4,95 meter i sitt siste forsøk.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 4,70 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 4,85 m, bakom Ekateríni Stefanídi (4,85 m)
VM 2017 i London: Sølvmedalje – 4,75 m, bakom Ekateríni Stefanídi (4,91 m)
VM 2019 i Doha: Sølvmedalje – 4,90 m, bakom Anzjelika Sidorova (4,95 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sandi Morris» frå ,  den 28. september 2019.  
 

Stavhopparar frå USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Mirela Demireva

Mirela Krasimirova Demireva () er ein høgdehoppar frå Sofia i Bulgaria. Ho vann i 2016 sølvmedaljen i europameisterskapen så vel som i dei olympiske leikane, samt i europameisterskapen 2018.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Mirela Demireva» frå ,  den 28. september 2019.  
 

Bulgarske høgdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Bulgaria
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Let's See Action

«Let's See Action» er ein song skriven og komponert av Pete Townshend og innspelt av The Who. Han kom ut på singel i Storbritannia i 1971 og nådde 16. plassen på singellista der.

Skildring
Songen er den første av tre singlar som ikkje kom ut på album av The Who, men som var meint for det skrinlagde Lifehouse-prosjektet. Demoutgåva til Pete Townshend finst på det første soloalbumet hans på eit større selskap, Who Came First, som «Nothing Is Everything (Let's See Action)», og er ein lengre versjon enn singelversjonen og inneheld dei ekstra linjene «Rumor has it minds are open. Then rumors fill them up with lies.» Bassgitaristen John Entwistle sa at sporet var Pete Townshend som «prøvde å snakke til ungdommen generelt.» I følgje The Who-biografen John Atkins, tar songen idear frå læra til Meher Baba og omfattar «sjelegransking og bruk av positive impulsar frå det indre.»

B-side
B-sida til singelen var «When I Was a Boy», som var skriven og sungen av John Entwistle. I følgje John Atkins, er songen ein sørgjesong om ein tapt barndom og om å makte vaksenlivet som følgjer.

Utgjeving
Singelen kom ut i Storbritannia 15. oktober 1971. Han nådde 16. plassen på singellista. «Let's See Action» kom òg ut på singel i fleire andre land, men ikkje i USA, der han ikkje om ut før han var med på samlealbumet Hooligans i 1981.
«Let's See Action» vart òg miksa av Jon Astley og Andy Macpherson for plateboksen 30 Years of Maximum R&B i 1994. «When I Was a Boy» kom ut på CD på Polydor-samlinga Rarities 1966–1972 Vol. 1 & 2 og MCA sitt Who's Missing. Let's See Action har òg kome ut på samleplata My Generation: The Very Best of The Who og The Who Hits 50!.

Konsertversjonar
«Let's See Action» vart framført i Royal Albert Hall i 2000 med Eddie Vedder på delt solovokal med Roger Daltrey. Denne framføringa kom sidan ut på konsertalbumet Live at the Royal Albert Hall.

Medverkande
 Roger Daltrey – solovokal  (vers)
 Pete Townshend – gitar, synthesizer, solovokal (mellomspel)
 John Entwistle – bass, horn
 Keith Moon – trommer
 Nicky Hopkins – piano

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Let's See Action» frå ,  den 28. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Who-songar
Singlar frå 1975
Songar frå 1975
Songar produserte av Glyn Johns
Songar skrivne av Pete Townshend
Martina Hrašnová

Martina Hrašnová, fødd Danišová, () er ein sleggjekastar frå Bratislava i Slovakia. Han vann bronsemedaljen i øvinga under verdsmeisterskapen 2009 og tok sølvmedaljen i europameisterskapane 2012 og 2014.

Aktiv
Hrašnová forbetra i 2008-sesongen sitt personbeste med tre meter til 76,82 m, eit kast heilt opp mot verdstoppen i øvinga. Den 16. mai 2009 gjorde ho Trnava sitt livs beste kast då sleggja landa på 76,90 meter. Under verdsmeisterskapen i Berlin tre månader seinare nådde ho 74,79 m og tok bronsemedaljen.

Etter å a vorte mor i 2010 kom Hrašnová tilbake i sleggjeringen. Ved europameisterskapen 2012 i Helsinki kasta ho 73,34 og vann sølv, ein liten meter kortare enn det verdseinar Anita Włodarczyk frå Polen presterte. To år seinare vann dei same to utøvarane nytt sølv og nytt gull då EM 2014 fann stad i Zürich, der skilde det over fire meter mellom dei.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (61.26=nr 23)
EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (60,28 m=nr 26)
EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (62,39=nr 26)
VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (68,15 m=nr 13)
OL 2008 i Beijing: Nr 8 – 71,00 m
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 74,79 m
EM 2012 i Helsinki: Sølvmedalje – 73,34 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (68,41 m=nr 20)
VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (68,00 m=nr 20)
EM 2014 i Zürich: Sølvmedalje – 74,66 m
VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (67,63 m=nr 19)
EM 2016 i Amsterdam: Nr 7 – 70,62 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa (67,63 m=nr 19)
EM 2018 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (66,37 m=nr 18)
VM 2019 i Doha: Nr 9 – 71,28 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martina Hrašnová» frå ,  den 28. september 2019.  
 

Slovakiske sleggekastarar
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Bratislava
Ann Jansson

Ann Jansson () er ein svensk tidlegare kappgjengar som vann sølvmedaljen på 10 km under EM i friidrett 1986.

Jansson gjekk i 1981 ein kilometer på 47.58,2, ei tid som IAAF godkjende som verdsrekord. Året etter forbetra ho verdsrekorden til 47.49,3. Perioden 1981-87 var Jansson den beste kvinnelege kappgjengaren i Norden og sanka desse åra sju nordiske meistertitlar. Den fyrste meistertittelen sikra ho seg på Frøya laurdag 25. juli 1981, der ho vann med ein margin på 15 sekundar til norske Frøydis Hilsen.

Høgdepunktet for Jansson kom då ho under europameisterskapen 1986 i Stuttgart gjekk inn til sølvmedalje på 10 km, fem sekundar bakom Mari Cruz Díaz frå Spania og like langt framom si eiga landskvinnne Siv Gustavsson på bronseplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
1981: Nordisk meisterskap på Frøya: Gullmedalje på 5 km – 23.56
1983: Nordisk meisterskap i København: Gullmedalje på 10 km – 48.27
1985: Nordisk meisterskap i Pori: Gullmedalje på 5 km og 10 km – 22.17 og 46.39
EM i friidrett 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 10 km – 46.14
1987: Nordisk meisterskap i Gimo: Gullmedalje på 5 km – 22.06
VM i friidrett 1987 i Roma: Nr 11 på 10 km – 46.15

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ann Jansson» frå ,  den 29. september 2019.  
 

Svenske kappgjengarar
Adam Gemili

Adam Gemili () er ein britisk sprintar frå London. Han var europameister 2014 på 200 meter og har elles vunne to EM-gull og i 2017 VM-gull i 4 x 100 meter stafett med ulike britiske mannskap. Gemili sine personlege rekordar på 100 meter og 200 meter er på høvesvis 9,97 og 19,97 sekundar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adam Gemili» frå ,  den 29. september 2019.  
 

Britiske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett for Storbritannia
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Britiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Britiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå London
Alexis Copello

Alexis Copello () er ein kubansk tresteghoppar som sidan 2017 representerer  Aserbajdsjan. Han vann VM-bronsen i øvinga i 2009 og tok sølvmedaljen ved europameisterskapen 2018, begge desse meisterskapane fann stad i Berlin. Copello oppnådde sitt personbeste på 17,68 meter i 2011.

Aktiv
Copello vann i 2009 både ALBA-leikane og Sentral-Amerika/Karibia-meisterskapen, begge tevlingane fann stad i Habana. Same året vart han tredjemann i verdsmeisterskapen i Berlin, einast britiske Phillips Idowu og Portugals Nelson Évora hoppa lengre. Den 17. juli 2011 sette Copello personleg rekord med 17,65 meter ved eit stemne i Avila i Spania. Sju veker seinare vart han fjerdemann i Daegu-VM, før han seint i oktober vann panamerika-leikane.

Frå 2012 var ikkje Copello lengre i stand til å hoppe 17,50 m, slik han hadde vore i fire år. Med bestehopp på litt over 17 meter fekk han ikkje plass i Cuba sine troppar til dei største internasjonale meisterskapane. Frå 2017 representerte han Aserbajdsjan. I ei uvanleg svak trestegtevling under EM 2018 vart han nummer to med moderate 16,93 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (17,09 m=nr 13)
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 17,36 m
VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 17,47 m
OL 2012 i London: Nr 8 – 16,92 m
VM 2017 i London: Nr 5 – 17,16 m
EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje – 16,93 m, bakom Nelson Évora (17,10 m)
VM 2019 i Doha: Nr 7 – 17,10 m

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alexis Copello» frå ,  den 5. oktober 2019.  
 
Denne artikkelen bygger på «Alexis Copello» frå ,  den 29. september 2019.  
 

Cubanske tresteghopparar
Aserbajdsjanske friidrettsutøvarar
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Albumet Niko Valkeapää

Niko Valkeapää er debutalbumet til den samiske artisten ved same namn utgjeve i 2003. Albumet vann Spellemannsprisen i open klasse det året.

Sporliste

 Čakčii (3:07) (tekst: Georg Buljo og Niko Valkeapää)
 Gávpot (4:43)
 Eallima Čuovggasnai (5:40)
 Ruoktu Váimmus (3:23) (tekst: Nils-Aslak Valkeapää)
 Stirdon (4:36) (tekst: Georg Buljo og Niko Valkeapää)
 Alit Gierdu (3:56)
 Vádjolus (3:21)
 Čuoika (4:09) (tekst: Georg Buljo og Niko Valkeapää)
 Váiban (3:07)
 Beaivváš Ligge Litnásit (3:32)
 Rabas Mielain (7:29) (musikk: Georg Buljo og Niko Valkeapää)
 Gierdu (4:50) 

Songane er skrivne av Valkeapää åleine viss det ikkje står noko anna.

Referansar

Bakgrunnsstoff
Niko Valkeapää på Discogs. Lese den 29.9.2019.

Niko
Niko
Albumet Sierra

Sierra er det andre studioalbumet til den samiske artisten Niko Valkeapää.

Sporliste

Referansar

Bakgrunnsstoff
Sierra på Discogs.com. Henta den 29.9.2019.

Samiske musikkalbum
Musikkalbum frå 2004
Gusto

Gusto er det fjerde studioalbumet til den samiske artisten Niko Valkeapää. Det vart nominert til Spellemannsprisen i kategorien folkemusikk/tradisjonsmusikk.

Sporliste
 Ođđa Bálggis (4:17)
 Dat Livččen Galgan (3:18)
 Inhan Mun Dál Šat (3:18)
 Gosa (3:06)
 Munnje (3:48)
 Mánnu Ja Mun (2:46)
 Mánu Muitalus (2:43)
 Idat (4:25)
 Fáhkkestaga (4:17)
 Áigi Lea Boahtán (4:39)

Alle tekstene er skrivne av Niko Valkeapää og musikken av Georg Buljo, som også spela inn og produserte albumet.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Gusto på Discogs.com. Henta den 29.9.2019.

Samiske musikkalbum
Musikkalbum frå 2012
Ráfi

Ráfi er det sjette studioalbumet til den samiske musikaren Niko Valkeapää.

Sporliste
 Ráfi (3:17)
 Máilmmi biekkat (7:43)
 Eará sadji (5:28)
 Vuordámušat (5:44)
 Leatgo friija? (3:59)
 Sahara (6:15)
 Kolibri (5:01)
 San (4:22)
 Viiddisvuohta (3:41)

Alle songtekstane er skrivne av Niko Valkeapää, og musikken av Valkeapää og Georg Buljo.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Ráfi på Discogs.com. Henta den 29.9.2019.

Samiske musikkalbum
Musikkalbum frå 2015
Dennis Mitchell

Dennis Allen Mitchell () er ein tidlegare USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Sør-Carolina som åra 1991-93 vann to VM-gull og eitt OL-gull i 4 x 100 meter stafett og bronsemedaljen på 100 meter i VM 1991, Sommar-OL 1992 og VM 1993.

Aktiv
Mitchell vart fjerdemann på 100 meter under dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul. Året etter vart han nordamerikansk studentmeister på 200 meter.

Sommaren 1991, ei veke før Friidretts-VM, deltok Mitchell på USA sitt lag som i Zürich sette verdsrekord i 4 x 100 m stafett med tida 37,67 sekundar. Under verdsmeisterskapen i Tokyo sprang han inn til bronse på 100 meter på 9,91, dagar seinare sprang han ein etappe på USA-laget som forbetra verdsrekorden til 37,50. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona tok han ein ny bronsemedalje på 100 meter, bakom briten Linford Christie og Frankie Fredericks frå Namibia. Saman med Michael Marsh, Leroy Burrell og ankermann Carl Lewis syrgde Mitchell for gull til USA i 4 x 100 m stafett og verdsrekord på 37,40. Ved verdsmeisterskapen i Stuttgart året etter vann Mitchell si tredje bronsemedalje på 100 meter og si tredje gullmedalje i 4 x 100 m stafett, med eit lag som elles bestod av Jon Drummond, Andre Cason og Leroy Burrell.

Ved dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 kom Mitchell på fjerdeplass på 100 meter. I 4 x 100 meter stafett vann han og lagkameratane Drummond, Tim Harden og Michael Marsh sølv, slått av laget til Canada. Den 7. september 1996 sette Mitchell personleg rekord på 100 m med tida 9,91 sekundar ved eit stemne i Milano.

35 år gammal kvalifiserte Mitchell seg til sitt siste store meisterskap. Under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton deltok han atter på eit USA-amerikansk som sprang i mål til fyrsteplass og gull, ein medaljeplass som seinare vart annullert då det kom for ein dag at Tim Montgomery hadde vore dopa.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 4 på 100 m – 10,04
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje på 100 m – 9,91. Gull i 4 x 100 m stafett (37,50)
OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje på 100 m – 10,04. Gull i 4 x 100 m stafett (37,40)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje på 100 m – 9,99. Gull i 4 x 100 m stafett (37,48)
VM 1995 i Göteborg: Braut forsøket på 100 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 på 100 m – 9,99. Sølv i 4 x 100 m stafett (38,05)
VM 2001 i Edmonton: Annullert fyrsteplass i 4 x 100 m stafett

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dennis Mitchell» frå ,  den 30. september 2019.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Sigrid Drake

Sigrid Anna Maria Carolina Drake () var ein svensk forskar på samisk språk og kultur. Ho var elev av K.B. Wiklund.

Hovudverket til Drake er Västerbottenslapparna under förra hälften av 1800-talet, utgjeve i 1918. Hovudkjelda for teksten er notatane kyrkoherde J. A. Nensén gjorde i Dorotea i Västerbottens län i samtida. Dei originale notatane til Nensén finst i handskriftsavdelinga til Uppsala universitet.

Kjelder 

 Olavi Korhonen sin artikkel om Sigrid Drake i Saamelaiskulttuurin ensyklopedia

Svenske språkforskarar
Sørsamisk språk
Personar innafor samisk språkforsking
Henrik Ganander

Henrik Ganander () var ein finsk grammatikar frå Raumo. Han var blant dei første som forska på samiske språk. Han var også den første i Finland som skreiv ei fullstendig framstilling av eit samisk språk, Grammatica Lapponica frå 1743.

I den samiske grammatikken sin brukte han Berthold Vhaels finske grammatikk som forbilete, og viste dermed indirekte at han såg finsk grammatikk som meir relevant for samisk enn andre språk.

Kjelder 

 Kulonen, Ulla-Maija: Ganander, Henrid i Saamelaiskulttuurin ensyklopedia
 Bibliografi frå Finsk wikipedia

Bibliografi 

 Grammatica lapponica : linguae Europearum prope antiquissimae solidam planamque viam genium linguae lapponicae addiscere desideranti monstrans, opfra ac studio Henrici Ganandri Aboensis, comminist. Lapmarch. Tornoensis, jam design. pastoris in Siundo, elaborata. Holmiae, consensu & cura directorum. Typis Laurent. Salvii, anno 1743
 Haudan mercki. Cuules. Matcamies. : ... Henricus Tornberg ja. Hänen ... Emändäns. Brigitta Bonelia ... Cannettin. Cuolluitten. Jouckoon. ala. Tornion pitäjän. kirckohon. MDCCXLIII. XX päivänä. Huhticuusta. Rackahalle. Apellans. muistoxi. teki. Henric. Ganander. Turculainen. Tornion. Lapin. Cappalainen. Nyt. Siundon. Kirckoherraxi. Asetettu. Stuckhulmisa, brändaty Laurentius Salviuxen tykona  1743

Finske språkforskarar
Nordsamisk språk
Personar innafor samisk språkforsking
Hans-Hermann Bartens

Hans-Hermann Bartens () er ein tysk fennougrist.

Bartens studerte i Göttingen og Groningen, og arbeidde frå 1978 som forskar og seinare professor i fennougristikk i Göttingen. 

Bartens har framfor alt erbeidd med og fremja studiet av dei samiske språka i Tyskland. Boka Lehrbuch der saamischen Sprache frå 1989 var i tillegg til å vere ei lærebok også den mest omfattande grammatikken over moderne nordsamisk då ho kom ut.

Bibliografi 

 Die Verwendung von Potential und Konditional im Lappischen (Helsinki: 1980)
 Lehrbuch der saamischen (lappischen) Sprache (Hamburg: 1989)
 Die finnisch-ugrischen Minoritätsvölker in Europa (Hamburg: [1998] 2000)
 (Herausgeber und Übersetzer) Märchen aus Lappland (Kreuzlingen–München: 2003)
 Wotische Folklore (Wiesbaden: 2012)
 (Herausgeber und Übersetzer) Sagen aus Lappland (Berlin: 2018)

Kjelder 
 Biografi for Hans-Hermann Bartens i Katalog der deutschen Nationalbibliothek

Tyske språkforskarar
Personar innafor samisk språkforsking
Frans Äimä

Frans Äimä () var ein finsk fonetikar og språkforskar, som er mest kjend for arbeida sine om enaresamisk.

Äimä doktorerte i 1914 med avhandlinga Phoenetik und lautlehre des Inarilappischen, og vart same året dosent i finsk samisk og samisk lydlære ved Helsingfors universitet.

Äimä var ein føregangsmann for innføringa av eksperimentell fonetikk i Finland. Som språkforskar var han elev av E. N. Setälä, og det språkhistoriske arbeidet hans er prega av Setälä sine teoriar, og dermed ikkje lese i dag.  Arbeidet hans med enaresamisk har derimot hatt varig verdi. Eit opphald på seks månader i Enare i 1900-1901, og seinare kortare reiser i 1926, 1929 og 1931 resulterte i ei ordsamling på rundt 10000 ord, som utgjorde stammen i det som skulle bli Erkki Itkonen og Lea Laitinen si Inarilappisches Wörterbuch.

Finske språkforskarar
Personar innafor samisk språkforsking
Jussi Ylikoski

Jussi Ylikoski er professor i samisk ved Giellagas-instituttet ved Uleåborgs universitet. Han studerte fennougristikk ved Åbo universitet, og Uleåborg universitet, og var professor i samisk ved Samisk høgskole og professor i urfolksspråka i Barentsregionen ved Noregs arktiske universitet før han i 2017 vart professor i Uleåborg.

Som forskar har Ylikoski primært arbeidd med samisk syntaks og morfologi. Doktoravhandlinga hans frå 2009 handla om infinitte verbkonstruksjonar i nordsamisk, også med eit sideblikk til grammatikaliseringsprosessar og oppkomsten av nye bøyingskategoriar.

Bibliografi (utval) 

 Ylikoski, Jussi 2009: Non-finites in North Saami . Mémoires de la Société Finno-Ougrienne 257. Helsinki: Finno-Ugrian Society.
 Ylikoski, Jussi 2015: From compounds to case marking: Prolatives in South Saami and Lule Saami . – Finnisch-Ugrische Mitteilungen 39: 101–155.
 Ylikoski, Jussi 2016: Future time reference in Lule Saami, with some remarks on Finnish. – Journal of Estonian and Finno-Ugric Linguistics 7 (2): 209–244.
 Ylikoski, Jussi 2016: Degrammaticalization in North Saami: Development of adpositions, adverbs and a free lexical noun from inflectional and derivational suffixes . – Finnisch-Ugrische Mitteilungen 40: 113–173.
 Ylikoski, Jussi 2017a: The essive in North Saami . – Casper de Groot (ed.), Uralic Essive and the Expression of Impermanent State. Typological Studies in Language 119. Amsterdam & Philadelphia: John Benjamins. 217–241.
 Ylikoski, Jussi 2017b: What made Proto-Germanic *jah 'and' an infinitive marker in westernmost Uralic? Observations from the Saami-Scandinavian border. – Norsk Lingvistisk Tidsskrift 35 (2): 291–327.
 Ylikoski, Jussi 2018: The so-called relation forms of nouns in South Saami: A byproduct or remnant of the Uralic comparative in *-mpA? – Finnisch-Ugrische Forschungen 64: 6–71.
 Ylikoski, Jussi & Seppo Kittilä 2018. Some like it transitive: Remarks on verbs of liking and the like in the Saami languages.  – Ilja A. Seržant & Alena Witzlack-Makarevich (eds), Diachrony of differential argument marking. Studies in Diversity Linguistics 19. Berlin: Language Science Press. 455–480.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Jussi Ylikoski

Finske språkforskarar
Personar innafor samisk språkforsking