kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Yokneam

Yokneam Illit (hebraisk יָקְנְעָם עילית, òg Yoqne'am Illit og Jokneam Illit) er ein by i eit åslendt område av Nedre Galilea ved foten av Karmelberget med utsyn over Jezreeldalen, 21 km frå Haifa og 80 km frå Tel Aviv. Yokneam er eit senter for høgteknologi i Israel med over 100 høgteknologiselskap. 
 
Yokneam Illit vart grunnlagd i 1950 og vart ein lokal kommune i 1967. Bystatus fekk han i 2007. Byen ligg ved to av dei store hovudvegane i landet – hovudveg 70 og hovudveg 6 – med rask tilkomst til det sentrale, nordlege og sørlege Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå, hadde Yokneam Ill eit folketal på 19 524 innbyggjarar på slutten av 2011.

Historie
Yokneam finst i lista av 119 byar som den egyptiske faraoen Thutmose III erobra etter sigeren i slaget ved Megiddo i 1468fvt. Yokneam er nemnt i Bibelen som ein levittisk by der Sebulon-stamma budde (Josva 12:1, 12:22, 19:10-11, 21:34). Han ligg nær Megiddo (Armageddon). Lrossfararane kalla Yokneam «Cain Mons» eller «Kainfjellet» for å halde på tradisjonen om at Kain, som av Adam (1. Mos 4: 23-24), vart drepen på denne staden. Yokneam var busett gjennom persisk hellenistisk, romersk/bysantinsk, arabisk, i krossfarartida, under mamelukkane og i osmansk tid.

Ved Yokneam låg ein palestinsk landsby kalla Qira, som vart avfolka i samband med den arabisk–israelske krigen i 1948.

Yokneam Moshava vart grunnlagd i 1935. I juli 1950 vart det sett opp ein teltleir (Maabara) for å ta i mot 250 nye immigrantfamiliar og han var ein del av Yokneam Moshava fram til 1967. I starten av 1952 vart 400 familiar til plasserte i teltleiren. Fram til slutten av 1951, flytta 285 av familiane frå teltleiren og inn i permanente hus på ein ås oppom Yokneam Moshava.

I 1964 hadde Yokneam 4 300 innbyggjarar og i 1967 vart Yokneam delt inn i to lokale kommunar (Yokneam og Yokneam Illit).

Venskapsbyar
Yokneam Illit er venskapsby med:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yokneam» frå ,  den 17. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff
Partnership 2000 Yokneam-Megiddo
Offisiell nettstad  

Byar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1950
Utviklingsbyar
Arkeologiske stader i Israel
Stader i antikken i Israel
Bronsealderstader i Israel
Jernalderstader i Israel
Byar i Det nordlege distriktet i Israel
1950 i Israel
Dietmar Mögenburg

Dietmar Mögenburg () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leverkusen som tevla i høgdehopp for Vest-Tyskland, og til sist for Tyskland. Han vart europameister i 1982 og olympisk meister i 1984. Mögenburg er 2,01 m høg og vog 79 kg då han var aktiv, hans personlege rekordar er 2,36 m utandørs og 2,39 m innandørs. Han bur i dag med den norske kona si i Bærum.

Aktiv
Mögenburg tangerte verdsrekorden 28. mai 1980 med eit hopp på 2,35 m, dagen etter at polakken Jacek Wszoła hadde sett ny verdsrekord på same høgda. Rekorden stod i to månader til 1. august 1980, då austtyske Gerd Wessig hoppa ein centimeter høgre under sommar-OL i Moskva.

I europameisterskapen 1982 vann Mögenburg gullmedaljen då han var åleine om å klare 2,30 m. Året etter kom han på delt fjerdeplass under VM i friidrett 1983, på same høgda som bronsevinnar Zhu Jianhua frå Kina.

Mögenburg vann OL-gull i Los Angeles 1984 med eit hopp på 2,35 m. Han var den einaste som klarde høgda, svenske Patrik Sjöberg mislukkast og fekk sølv på 2,33 m. Vinteren 1985 gjorde han sitt livs høgste hopp då han sette innandørs verdsrekord med 2,39 m.

Perioden 1986-90 var Mögenburg medaljekandidat i alle dei store meisterskapane. Både i EM 1986 og VM 1987 vart han nummer fire i høgdehopp, medan han vart nummer seks i OL 1988 og EM 1990. I alle desse fire tevlingane opplevde han rive på den høgda som kunne gitt han medalje, to eller tre centimeter over hans eige sluttresultat.

Frå 1980 til -89 vann Mögenburg høgdetevlinga i innandørs-EM heile fem gongar. Han vart vesttysk meister i høgdehopp 1980-85 og 1987-90.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 2,30 m, framom Janusz Trzepizur (2,27 m)
VM 1983 i Helsingfors: Nr 4 – 2,29 m, delt med Igor Paklin
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje 2,35 m, framom Patrik Sjöberg (2,33 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 4 – 2,28 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 2,35 m
OL 1988 i Seoul: Nr 6 – 2,34 m
EM 1990 i Split: Nr 6 – 2,31 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa – 2,15 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dietmar Mögenburg» frå ,  den 18. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Ulf Timmermann

Ulf Timmermann () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Berlin som vart olympisk meister i kulestøyt i 1988 og europameister i same øvinga i 1990. Han tevla for Aust-Tyskland fram til 1991, i 1992 for eit samla Tyskland.

Aktiv

I 1983 i Helsingfors tok Timmermann sølvmedaljen i kulestøyt under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, han fann sin overmann i polske Edward Sarul. Den 22. september 1985 forbetra Timmermann verdsrekorden til landsmannen Udo Beyer med 40 centimeter til 22,62 meter under eit stemne i Aust-Berlin. Året etter fekk han sølvmedaljen i EM, ved det høvet var det sveitsaren Werner Günthör som var hans overmann.

Den 22. mai 1988 vart Timmermann den fyrste i verda som støytte seniorkula over 23 meter. Rekordstøytet målte 23,06 m og var ei rekordbetring på 15 cm i høve til Alessandro Andrei sin gamle verdsrekord. Timmermann levde opp til favorittposisjonen då det vart tevla om kulemedaljane under OL 1988 i Seoul. Med eit bestestøyt på 22,47 m innfridde han favorittstempelet, han slo andremann Randy Barnes frå USA med einast åtte centimeter.

Trass i nokså moderate 21,32 m vann Timmermann gullmedaljen i kulestøyt under EM i friidrett 1990. Med seg på sigerspallen fekk han landsmannen Oliver-Sven Buder på sølvplass. 

Timmermann vart austtysk meister i kulestøyt 1988-90, og tysk meister i 1992. Etter å ha vorte nummer fem under Barcelona-leikane i 1992, la Timmermann opp som aktiv kulestøytar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsingfors: Sølvmedalje – 21,16 m, bakom Edward Sarul (21,39 m)
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 21,84 m, bakom Werner Günthör (22,22 m)
VM 1987 i Roma: Nr 5 – 21,35 m
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 22,47 m, framom Randy Barnes (22,39 m)
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 21,32 m, framom Oliver-Sven Buder (21,01 m)
OL 1992 i Barcelona: Nr 5 – 20,49 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ulf Timmermann» frå ,  den 18. oktober 2014.  
 

Tyske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Ladji Doucouré

Ladji Doucouré () er ein fransk friidrettsutøvar frå Juvisy-sur-Orge i  Essonne-departementet som har tevla internasjonalt i hekkeløp og sprint. Han vann VM-gull på 110 meter hekk og i 4x100 m stafett i 2005.

Aktiv
Doucouré debuterte i VM i friidrett 2003, der han rauk ut i semifinalane som den beste av dei som ikkje kvalifiserte seg til finalen. I 2004 sette han fransk rekord på korthekken med 13,18 sekundar då han vann den franske meisterskapen. Han forbetra rekorden til 13,06 i ein semifinale under dei olympiske leikane i Aten i 2004. Med beste tid av alle utøvarane før finalen, var han favoritt til OL-gullet. I finalen leia han til han snubla i siste hekken, kom så i mål som sistemann i feltet.

I 2005 forbetra han sin franske rekord til 13,02 under eit såkalla Golden League-stemne i Paris. Den 15. juli same sesongem forsvarte han sin franske meistertittel på 110 meter hekk. Vinnartida på 12,97 sekundar var fransk rekord og den beste i verda i 2005-sesongen. Ein månad seinare vart han i Helsingfors verdsmeister med eit løp på 13,07 sekundar, ein hundredels sekund føre kinesaren Liu Xiang og tre hundredels sekund føre Allen Johnson frå USA. Dagen etter hekketriumfen sprang Doucouré startetappen då Ronald Pognon, Eddy De Lépine og Lueyi Dovy fylgde opp og syrgde for at Frankrike vann VM-gull på 4 x 100 m stafett, to hundedels sekund framom Trinidad og Tobago.

Doucouré opplevde under friidretts-VM 2007 det same han var ute for i VM 2003, han rauk ut i semfinalane med ein utslagsmargin på eitt hundredels sekund. Året etter vart han nummer fire i OL-finalen på 110 m hekk i Beijing. Med tida 13,24 sekundar var han sju og seks hundredels sekund bak dei to USA-amerikanarane som tok sølv og bronse, men over tre tidels sekund bak den suverene vinnaren, Dayron Robles frå Cuba.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM i 2005 i Paris: Utslått i semifinalane (13,54 =nr 9) 
OL 2004 i Aten: Nr 8 – 13,76
VM i 2005 i Helsingfors: Gullmedaljar 110 m hekk – 13,07, samt 4x100 m stafett – 38,08
EM 2006 i Göteborg: Utslått i semifinalane (13,87 =nr 12) 
VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (13,36 =nr 9) 
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 13,24, bakom David Oliver (13,18)
EM 2010 i Barcelona: Utslått i semifinalane (13,80 =nr 10) 
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (13,75 =nr 22)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ladji Doucouré» frå ,  den 18. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske sprintarar
Franske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Franske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Franske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Franske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Marie Knutsen

Marie Knutsen () er ein norsk fotballspelar frå Trondheim som deltok for Noreg i både fotball-EM 2005, fotball-VM 2007 og sommar-OL 2008. Perioden 2004-09 spelte ho 55 landskampar for Noreg, med semifinale og tapt bronsefinale under VM 2007 i Kina som toppen. Ho spelte for fleire norske klubbar, mest kjend for sine år i Røa Idrettslag. 

Knutsen er gift og busett i Oslo.

Klubbspel
Knutsen debuterte på toppnivå med Byåsen i 2000, der ho var med dei to fyrste sesongane laget spelte samanhengande i toppserien. I 2002 gjekk ho over til Trondheims-Ørn, men sat for det meste på benken. Ho flytta då over til byrivalen Kattem, og saman med systera Guro var ho sentral då laget rykte opp i toppserien i 2004. Kattem rykte ned allereie etter den fyrste sesongen.

Knutsen melde då overgang til Røa Idrettslag og i sitt fyrste år med osloklubben vart ho noregsmeister då Røa slo Asker i cupfinalen. Deretter vart ho seriemeister i 2007 og både serie- og cupmeister i 2008. Også i 2009 spelte ho for Røa.

Sommaren 2012, etter å ha vore to og eit halvt år i New York, kom Marie Knutsen tilbake til Røa. Ho debuterte mot gamleklubben Kattem den 22. september 2012, men etter sesongslutt enda ho sine år som aktiv fotballspelar.

Landslagsspel
Vinteren 2005 fekk Knutsen sin debut for det norske landslaget i ein kamp mot Frankrike under ei turnering i Spania. Under fotball-EM 2005 fekk ho kome inn på banen i finalen mot Tyskland få minuttar før slutt. Kampen enda med tysk siger og norsk sølvmedalje. Etter europameisterskapen fekk Knutsen fast plass på midtbanen for Noreg. Ho var med då Noreg tapte kampen om bronsemedalje ved VM i 2007. Under OL i Beijing spelte  Knutsen samtlege kampar, trass eit nasebrot i oppgjeret mot Japan. 

I oktober 2008 erklærte Marie Knutsen og fire andre Røa-spelarar; systera Guro Knutsen, Lene Mykjåland, Siri Nordby og Marit Fiane Christensen offentleg at dei var ferdig med landslaget. Dei uttrykte misnøye med landslagsleiinga. Bjarne Berntsen var landslagssjef. Sidan fekk ho eitt innbytte for Noreg hausten 2009 då det under Eli Landsem vart 1-0 over Slovakia på heimebane i Skien.

Merittar
EM-sølv 2005 for Noreg.
Noregsmeister: 2006 og 2008 med Røa IL
Seriemeister: 2007 og 2008 med Røa IL

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marie Knutsen» frå ,  den 19. oktober 2014.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Fotballspelarar under sommar-OL 2008
Folk frå Trondheim
Telegraph Road av Dire Straits

«Telegraph Road» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits og skriven av Mark Knopfler. Han finst på albumet Love over Gold frå 1982. Med ei lengd på over 14 minuttar vert han sjeldan spelt på radio, men har likevel vore høgt akta i løpet av åra.

Han vart først spelt på konsert under opningskonserten av den australske delen av Making Movies-turneen deira (Perth Entertainment Centre, 22. mars 1981) som ekstranummer. Songen har sidan vore fast på Dire Straits-konsertar og mange Mark Knopfler-konsertar, og er ein stor favoritt hos fansen.

Bandet spelte ein litt kortare versjon av songen for konsertalbumet Alchemy: Dire Straits Live frå 1984 og ein remiksa versjon av denne framføringa finst på samlealbumet Money for Nothing frå 1988. Den originale studioversjonen finst som første spor på The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations.

Tolking
Inspirert av ein busstur, skreiv Knopfler teksten om endringar i landutvikling over ein periode på fleire tiår langs Telegraph Road i forstadane av Detroit i Michigan. I dei seinare versa fokuserer Knopfler på ein mann som kjempar med arbeidsløyse etter at byen bygd rundt telegrafvegen har blitt like aude og naken slik det var før byen vart bygd.

I eit intervju på RockLine frå 1983 sa Knopfler: «eg køyrte faktisk den vegen og eg las i ei bok på den tida kalla Markens Grøde [av Knut Hamsun], og eg la berre dei to saman. Eg køyrte denne Telegraph Road... og han fortsette og fortsette berre i det uendelege, det er det dei kallar lineær utvikling. Og eg byrja å tenke, eg lurte på korleis vegen var då det starta, kva han først var. Og det er slik teksten kom til, eg berre sette boka saman med staden eg var på, ein turnébuss».

Komposisjon
Songen startar med eit roleg crescendo som varier i nesten to minuttar, før hovudtemaet i songen startar. Etter det første verset, vert hovudtemaet spelt igjen, etterfølgd av det andre verset. Etter ein gitarsolo, roar songen ned i eit kort mellomspel til eit roleg pianoparti, som minnar om intruoe, etterfølgd av ein langsam gitarsolo. Dei to siste versa følgjer så, med hovudtemaet mellom seg. Hovudtemaet vert spelt ein siste gong etterfølgd av ein noko raskare gitarsolo som varer kring fem minuttar.

Medverkande
 Mark Knopfler – vokal, elektrisk gitar og resonatorgitar
 John Illsley – bassgitar
 Hal Lindes – elektrisk gitar
 Alan Clark – piano og klaverinstrument
 Pick Withers – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Telegraph Road av Dire Straits» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Songar om vegar
Konstantinos Kenteris

Konstantios Kenteris () er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Mytilíni. Sesongane 2000-02 vart han høvesvis olympisk meister, verdsmeister og europameister på 200 meter. I 2004 vart han utestengd for brot på dopingreglementet.

Aktiv
Kenteris var ein av dei store sensasjonane under OL 2000 i Sydney. Han  hadde ingenting spesielt å vise til før meisterskapen. Med eit framifrå 200 meter-løp og ein sterk finish vann han OL-gull på tida 20,09, briten Darren Campbell tok sølv på 20,14 sekundar medan Ato Boldon frå Trinidad og Tobago fekk bronsen på 20,20. 

Kenteris viste seg på ny som verdas beste 200-meterløpar ved å vinne VM 2001 i Edmonton på tida 20,04, med Christopher Williams frå Jamaica på sølvplass og Shawn Crawford og Kim Collins på delt bronseplass. Under EM 2002 i München vann Kenteris ein overlegen siger. Vinnartida på 19,85 sekundar var meisterskapsrekord og den aller beste tida av ein europear på ei låglandsbane.

Til Sommar-OL 2004 i Aten var Kenteris eit av arrangørlandet sine største gullhåp. Kenteris og sprintkollega Ekaterini Thanou møtte ikkje til dopingkontroll etter det som vart sagt å vere ei motorsykkelulykke. Bileta av Kenteris på sjukehuset førte til mistanke om at ulykka var ein bløff, målet var å unngå dopingkontrollen. Fjernsynsbileta viste ein sengeliggande Kenteris med løpsskoa på, eit høgst uvanleg syn for pasientar på sjukehus. Kenteris og Thanou fekk ikkje delta i Aten-OL. Han vart seinare utestengd for brot på dopingreglane, og kom aldri tilbake på friidrettsbanen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvartfinalane på 200 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 200 m – 20,09, framom Darren Campbell (20,14)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 200 m – 20,04, framom Christopher Williams (20,20)
EM 2002 i München: Gullmedalje på 200 m – 19,85, framom Francis Obikwelu (20,21)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Konstantinos Kenteris» frå ,  den 21. oktober 2014.  
 

Greske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett for Hellas
Olympiske meistrar for Hellas
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Greske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Dopingsaker i friidrett
A zori zdes' tikhie

A zori zdes' tihkie (russisk А зори здесь тихие, engelsk The dawns here are quiet, 'Daggrya her er stille') er ein sovjetisk film frå 1972. Han vart regissert av Stanislav Rostotskij og er basert på ei barnebok av Boris Vasiljev frå 1969. Filmen var og er særs populær i Russland, og var oscarkandidaten frå Sovjetsamveldet i 1972.

Filmen handlar om ein tropp kvinnelege luftvernsoldatar og deira mannlege overordna, og handlinga gjeng føre seg i Karelen sommaren 1942 under andre verdskrigen. Filmen er i to delar, i fyrste del møter ein soldatane ved hovudkvarteret der oppgåva er å forsvare eit depot. Sett vekk frå nattlege raid frå den tyske fienden er stemninga god, og handlinga krinsar mest kring systerskapen mellom kvinnene. Mot slutten av del ein vert fem av soldatane valde ut til å leite opp og uskadleggjere to tyske soldatar på rekognisering. Del to handlar om dei fem kvinnene og deira mannlege overordna som kjempar mot det som syner seg å vera ein overlegen fiende i skogen. Det dei trudde var to tyske soldatar er ein tropp på 16 soldatar på sabotasjeaksjon. Ein etter ein vert kvinnene drepne, og til slutt er det berre den overordna mannen som overlever - og ber vidare minnet om hendingane i skogen.

Kjelder

Filmar frå 1972
Sovjetisk film
Krigsfilmar
Kvinnelege soldatar
Siri Nordby

Siri Kristine Nordby () er ein norsk tidlegare fotballspelar som spelte sytten sesongar, 1996-2012, og over 300 kampar for Røa Idrettslag. Ho og Kristine Edner bidrog mykje til at Røa både vart, og vart verande ein toppklubb i norsk kvinnefotball. Nordby, som fekk EM-sølv med Noreg i 2005, spelte 43 landskampar i tida 2004-11.

Klubbspel
Nordby starta spele for Øvrevoll Ballklubb, men bytta til Røa i 1996. Sidan spelte ho i alle år for Røa, bortsett frå ein periode då ho var med på fotballaget til University of South Florida i USA. Dei fyrste åra, då Røa klatra opp gjennom seriesystemet, var ho angrepsspelar med stor suksess.

Etter ho i 2001 kom heim frå USA vart Nordby ein stadig viktigare spelar for Røa. Ho utvikla seg som spelar, frå 2004 på midtstopparplass. Saman med stopparkollega Marit Fiane Christensen la ho grunnen for Røa sitt sikre forsvarsspel. Allereie i sin fyrste sesong som midtstoppar var Nordby med på å vinne både serien og cupen for Røa. I cupfinalen 2004 skåra ho det fyrste målet.

Frå 2009 var Nordby kaptein i Røa. I 2010-sesongen var ho heilt avgjerande for kontinuiteten i klubben, ettersom Kristine Edner, Marit Fiane Christensen og Marie Knutsen var gravide mesteparten av sesongen og Lene Mykjåland var i USA. Røa lukkast å vinne sølv i serien og gå heilt til topp i cupspelet. I 2011 markerte Nordby seg mellom anna med presise frispark då Røa vart seriemeister.

Landslagsspel
Nordby debuterte for Noreg den 24. juli 2004 i ein kamp mot Tyskland. Ho var med i den norske troppen som tok seg til finalen under fotball-EM 2005, men fekk lite speletid i sluttspelet i England.

Fyrst i 2007 erobra Nordby ein fast landslagsplass. I 2008 var ho med då Noreg vart nummer fire i fotball-VM i Kina. Ho skåra sitt fyrste landslagsmål 3. mai 2008 mot Israel i sin 34. kamp for landslaget. Sidan skåra ho på straffe trøstemålet i kvartfinalen mot Brasil under sommar-OL 2008 i Beijing.

I oktober 2008 erklærte Nordby og fire andre Røa-spelarar; Marie Knutsen, Guro Knutsen, Lene Mykjåland og Marit Fiane Christensen, offentleg at dei var ferdig med landslaget. Dei uttrykte misnøye med landslagsleiinga. Bjarne Berntsen var då landslagssjef. Sidan fekk Nordby eit innbyte i ein privatlandskamp mot Finland i 2011.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siri Nordby» frå ,  den 23. oktober 2014.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Fotballspelarar under sommar-OL 2008
Røa-spelarar
Fotball-EM 2005

Europameisterskapen i fotball for kvinner 2005 vart avvikla i grevskapa Lancashire og Cheshire i England i tidsrommet 5.–19. juni 2005. Finalen vart spelt på Ewood Park i Blackburn. Tyskland vart europameister for fjerde gong på rad.

Sluttspelet
Turneringa omfatta åtte landslag som var delt inn i to grupper som kvar spelte ein innbyrdes kamp. Sverige vann gruppe A med fem poeng, framfor Finland og Danmark, begge fire poeng, vertsnasjonen England fekk tre poeng. Finland fekk semifinaleplass då laget hadde slått Danmark i innbyrdes oppgjer. Tyskland vann alle kampane i gruppe B og gjekk vidare med ni poeng. Noreg og Frankrike tok begge fire poeng, her gjekk Noreg vidare på betre målskilnad, etter dei to landa hadde spelt 1-1 i gruppespelet. Italia enda sist i gruppe B med tre strake tap.

Semfinalane gjekk av stabelen 15. og 16. juni i høvesvis Preston og Warrington. Tyskland slo Finland 4-1 i den fyrste semifinalen. Den andre gjekk til ekstraomgangar og vart avgjort då Solveig Gulbrandsen gjorde sitt andre mål for dagen i det 109. minutt, dermed sigra Noreg med 3-2.

Finalen
Finaledagen var 21 105 tilskodarar til stades på finalearenaen i Blackburn. Dei fekk sjå Tyskland ta leiinga 2-1 til pause, etter to raske tyske mål midtvegs i omgangen, før Dagny Mellgren reduserte for Noreg i det 41. minutt. I andre omgangen la den tyske lagkapteinen Birgit Prinz på til sluttresultatet 3-1.

Det tyske meisterlaget bestod av: Silke Rottenberg, Steffi Jones, Sandra Minnert, Ariane Hingst, Renate Lingor, Britta Carlson, Conny Pohlers, Kerstin Garefrekes, Inka Grings, Birgit Prinz og Anja Mittag, med innbytarane Petra Wimbersky, Sandra Smisek, Sarah Günther.

Noregs sølvkvinner var; Bente Nordby, lagkaptein Ane Stangeland, Gunhild Følstad, Ingvild Stensland, Marit Fiane Christensen, Marianne Paulsen, Trine Rønning, Solveig Gulbrandsen, Lise Klaveness, Dagny Mellgren og Stine Frantzen. Isabell Herlovsen, Marie Knutsen og Kristin Bjerke kom alle innpå i 2. omgang.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «UEFA Women's Euro 2005» frå ,  den 23. oktober 2014.  
 

2005
Fotball i 2005
Kvinnefotball
Windows 10

Windows 10, tidlegare kjent under kodenamnet «Threshold», er eit operativsystem frå Microsoft. Det er etterfølgjaren til Windows 8.1.

Kjeldetilvisingar 

Microsoft Windows
Gulskuldermaursmett

Gulskuldermaursmett (Euchrepomis sharpei) er ein sporvefugl i maurfuglfamilien, endemisk for yungas, dei vil seie den austlege fjellsida av Andes i delar av departementa La Paz og Cochabamba i Bolivia, og dessutan i umiddelbart tilstøytande delar av Puno-regionen og Cuzco-regionen i Peru. Arten blir sjelden observert, men kan vere  oversett til ei viss grad. Storleiken på populasjonen har vore estimert til 1500-7000 individ, med oppstykka utbreiing.

Kjelder 
BirdLife International (2014) Species factsheet: Euchrepomis sharpei . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2014.

Referansar 

Maurfuglfamilien