kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Werd i Bodensjøen

Werd er ei den største øya i den vesle øygruppa Werdøyane vest i Bodensjøen like før Hochrhein forlet innsjøen. Han ligg i det sveitsiske området mellom Stein am Rhein og Eschenz.

Historie
Werd var alt busett 5000 f.Kr. med styltehus. Ein har funne steinreiskapar frå mellomsteinalderen brukte av jeger-samlarar på øya. Mellom 1931 og 1935 vart det gjort utgravingar på øya under leiinga til Karl Keller-Tarnuzzer.

Vinteren 2005/2006 var tørr og vassnivået i Bodensjøen fall særs lågt. Dette avdekte store område ved breidda og nokre førhistoriske gjenstandar.

Sankt Othmar, den første abbeden i St. Gall-klosteret, vart send i eksil til Werd i 759. Han døydde på Werd den 16. november dette året. St. Othmar-kapellet på øya vart reist til minne om han på 1400-talet.

Øya er i dag eigd av benediktinske Einsiedeln-klosteret. Det vert i dag leigd ut til fransiskanarordenen.

Øygruppe 
Werd er den største øya i ei lita øygruppe. Ho har eit areal på 1,59 hektar og ligg i kommunen Eschenz. Ho er knytt til fastlandet via ei 125 meter lang trebru.

Dei to mindre øyane i gruppa ligg i kommunen Stein am Rhein i Kantonen Schaffhausen. Dei er ikkje busett og er ein del av eit natur- og fuglereservat.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Werd (Lake Constance)» frå ,  den 6. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Heinz Finke: Inselspaziergänge. Werd, Liebesinsel, Reichenau, Mainau, Dominikanerinsel, Lindau., 1991, ISBN 387685122X
 Karl Keller-Tarnuzzer: Die Inselleute vom Bodensee, 1935

Bakgrunnsstoff 
 Fransiskanarmunkar på øya Werd 
 Bilete: Werd sett frå lufta 

Øyar i Sveits
Geografi i Schaffhausen
Geografi i Thurgau
Øyar i innsjøar
Spansk Wikipedia

Spansk Wikipedia (spansk: Wikipedia en español) er eit fritt oppslagsverk på spansk og ein del av Wikipedia–prosjektet.

Spansk Wikipedia vart oppretta 11. mai 2001.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spanish Wikipedia» frå ,  den 7. november 2011.  

Wikipedia etter språk
Spanske oppslagsverk
Skipingar i 2001
Hafez al-Assad

Hafez al-Assad () var ein syrisk sosialistisk politikar. Han var president i Syria frå 1971 til han døydde i 2000. 

Han høyrde til alawittane, ei grein av islam.

Statsleiar
I 1963 tok Ba'athpartiet makta i Syria. Ba'athpartiet i Irak følgde etter i 1968. Assad hadde vore med på kuppet i 1963, men tok sjølv makta i eit nytt statskupp den 22. februar 1971. Han moderniserte og industrialiserte Syria, men var ein brutal diktator. Under Assad sitt styre vart tusenar personar avretta utan lov og dom. Han er òg blitt sett på som undertrykkande overfor sunnimuslimar.

Det mest kjende brotsverket Hafez al-Assad gjorde, var Hama-massakren i 1982. Hama vart sett på som eit knutepunkt for Det muslimske brorskapet. Difor vart minst 17,000 menneske drepen av regimet.

Utanrikspolitikk 
Under den kalde krigen var Syria Sovjetunionen sin viktigaste allierte i Midtausten. Regjeringstida bestod av brutale konfliktar med Israel. Den blodigaste konflikten var Seksdagarskrigen. Israel angreip då Syria og fleire andre arabarland. Syria mista Golanhøgdene. I 1973 starta Syria saman med Egypt under Anwar Sadat Yom Kippur-krigen for å ta tilbake områda som vart okkupert under Seksdagarskrigen. Dette vart støtta av dei fleste arabarlanda.

Ba'athparti-regimet i Syria var heile vegen –  frå kuppet i Irak i 1968 til Irak-krigen i 2003 – nærmare fiendar. I 1980 starta Iran-Irak-krigen. Syria var dei einaste av arabarlanda med unntak av Libya som støtta Iran i krigen. Då Irak invaderte Kuwait i 1990, vart Syria med i den såkalla Golfkrigen som ville frigjere Kuwait. 

Hafez al-Assad var tilhengar av pan-arabisme. I 1972 grunnla Syria, Libya og Egypt Den arabiske føderasjonen. Sjølv om det på papiret var ein einaste stat, var dei tre landa i realiteten sjølvstendige. I 1977 braut føderasjonen saman.

Han døydde den 10. juni 2000. Den neste presidenten var sonen hans, Bashar al-Assad.

Sjå òg 
 Bashar al-Assad
 Golanhøgdene

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Syriske presidentar
Syriske politikarar
Direktrise i matematikk

Ei direktrise i matematikk er ei linje som generatrisa følgjer medan ho skildrar ei flate. Er direktrisa ein sirkel og generatrisa går gjennom eit fast punkt, vert det skildra ei kjegleflate. Ei direktise er òg namnet nytta om styrelinja til eit kjeglesnitt.

Kjelder
 

Kjeglesnitt
Algebraiske kurver
Euklidsk geometri
Havforskingsinstituttet

Havforskingsinstituttet, som har hovudkontor og laboratorium på Nordnes i Bergen, ei avdeling i Tromsø, og forskingsstasjonar i  Matre, Austevoll og Flødevigen, er det største marine forskingsmiljøet i Noreg. Instituttet vart skipa 15. oktober 1900. Fram til 1989 var det underlagt Fiskeridirektoratet, deretter vart det lagt beinveges under departementet.

Oppgåver
Instituttet har som oppgåve å ta seg av forsking som kan gje både styresmaktene, havbruks- og fiskerinæringa og samfunnet elles eit godt grunnlag for å take vare på miljøet i havet og trygge eit langsiktig og godt utbytte av fisk og andre viltlevande ressursar i havet og frå havbruket. Forskinga på klimatiske endringar og kjemisk forureining av havområda og korleis dette kan ha innverknad på livsvilkåra i havet, har òg ein viktig plass i instituttet si verksemd. Miljøtilhøva og økosystema er av ein slik natur at eit breitt internasjonalt samarbeid om både forsking og forvalting er naudsynt.

Ein viktig del av forskinga er konsentrert om dei fiskeressursane som er grunnlaget for dei norske fiskeria. Økosystemet i kystsona, botndyrsamfunn på kontinentalsokkelen og fangstteknologi er mellom forskingsoppgåvene.  Havforskingsinstituttet arbeider dessutan med å med få fram ny, grunnleggjande biologisk kunnskap om laksefisk, marine arter og skaldyr for å utvikle den norske havbruksnæringa,  soleis ved å forske på genetikk, fysiologi, fiskevelferd og fiskehelse.

Forskingsfartøy
Mykje av av forskinga er basert på observasjonar og målingar til havs og langs kysten. Havforskingsinstituttet har ein eigen skipsreiaravdeling som tek seg av drifta og vedlikehaldet av instituttets  forskingsfartøy: «Prinsesse Ingrid Alexandra», «G.O. Sars», «Johan Hjort», «Håkon Mosby» og «G.M. Dannevig», og dessutan drifta av Universitetet i Bergen sitt skip, «Hans Brattström». Avdelinga står òg for innkjøp og handsaming av vitskapleg utstyr. Når det trengst for særskilde forskingsføremål, vert to andre skip òg leigd inn.

Forskingsstasjonar
Forskingsstasjonen Flødevigen ligg på Hisøy ved Arendal, etablert i 1882 for klekking og utsetting av torskelarver. I dag er stasjonen særleg engasjert i forsking som gjeld miljøtilstand, biologisk produksjon, tolegrenser og verneområder i kystsona, og rådgiving som har med forvaltinga av kysten å gjere.
Forskingsstasjonen Matre, som ligg i Matre i Masfjorden, vart etablert i 1971, utvida og modernisert i 2005–2006. Her har det hovudsakleg vore arbeidd med laksefisk, men etter ombygginga har det i tillegg vore arbeidd med spørsmål som har å gjere med marine artar med omsyn til klima, velferd og reproduksjon.
Forskingsstasjonen Austevoll ligg på Huftarøy i Austevoll kommune, etablert i 1978, og har som oppgåve å forske på ein rad marine organismar med tanke på oppdrett, mellom anna kveite, torsk, hyse, kamskjel, hummar og leppefisk.
Avdeling Tromsø vart etablert i 2003 for å take seg av forsking og rådgjeving som gjeld botnhabitat, skaldyr, sjøpattedyr og fisk. Avdelinga er ein viktig bindelekk til andre forskingsmiljø i Tromsø.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Havforskingsinstitutt
Norsk forsking
Marinbiologi
Akvakultur
Skipingar i 1900
The Lion King

The Lion King (norsk tittel: Løvenes konge) er ein amerikansk teiknefilm frå 1994, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Filmen er den 32. animerte langfilmen til Disney.

Filmen handlar om ein løveunge i Afrika kalla Simba, som finn ut om plassen sin i «livets sirkel», mens han kjempar seg gjennom ulike hindringar for å bli den rettkomne kongen.

The Lion King er ein musikalsk film, med songar av komponisten Elton John og songtekstforfattaren Tim Rice, og filmmusikk av Hans Zimmer. 

Disney produserte seinare to relaterte filmar som vart utgjevne rett på video: Ein oppfølgjar, The Lion King II: Simba's Pride og ein forløpar-parallell, The Lion King 1½.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1994
Filmar frå USA
SINTEF

SINTEF er eit forskningskonsern som sel forskingsbasert kunnskap og tilhøyrande tenester basert på innsikt i teknologi, naturvitskap, medisin og samfunnsvitskap. Det fulle namnet var, inntil ei vedtektsendring i 2007, «Selskapet for industriell og teknisk forskning ved Norges tekniske høgskole». I dag er SINTEF det fulle namnet til organisasjonen. 

SINTEF er eit av største institutta for oppdragsforsking i Europa. SINTEF er ei ikkje-kommersiell forskingsstifting med dotterselskap. Heile overskotet blir investert i laboratorium, vitskapleg utstyr og ny forsking.

Hovudkontoret ligg i Trondheim, men konsernet har òg ca. 350 tilsette i Oslo. I tillegg har SINTEF verksemd i Bergen, Stavanger, Ålesund, Tromsø og på Raufoss, og kontor i Houston, Texas (USA), Rio de Janeiro (Brasil), og laboratorium i Hirtshals i Danmark.

Organisering

Konsernet består av stiftinga SINTEF og av forskingsakskjeselskapa MARINTEK, SINTEF Energi AS, SINTEF Fiskeri og havbruk AS og SINTEF Petroleumsforskning AS. I tillegg er SINTEF Holding etablert for å skilje aktivitet i grenseland mellom kommersiell verksemd og forsking ut frå kjerneverksemda.

SINTEF er organisert i følgjande konsernområde:

 SINTEF Byggforsk  
 SINTEF IKT
 MARINTEK
 SINTEF Fiskeri og havbruk AS
 SINTEF Materialer og kjemi 
 SINTEF Energi AS
 SINTEF Petroleumsforskning AS
 SINTEF Teknologi og samfunn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «SINTEF» frå ,  den 10. november 2011.

Bakgrunnsstoff

 
Norske teknologiselskap
Norske stiftingar
Geovitskaplege forskingsorganisasjonar
Forskingsorganisasjonar
Vitskaplege organisasjonar
Næringsliv i Trondheim
Skipingar i 1950
Espen Barth Eide

Espen Barth Eide () er ein norsk statsvitar og politikar for Arbeidarpartiet som er utanriksminister i regjeringa Støre, tidlegare klima‑ og miljøminister.

Karriere
Han vart forsvarsminister då Grete Faremo tok over som justisminister grunna Knut Storberget sin avgang frå stillinga den 11. november 2011. I september 2012 vart han utanriksminister. 

Han er visegeneralsekretær i SN og Kypros-spesialrådgjevar for SN sin generalsekretær António Guterres. Frå 2014 til 2016 var han direktør i Verdas økonomiske forum. 

Espen Barth Eide er son til forskarane Asbjørn Eide og Wenche Barth Eide. Han er utdanna cand. polit. frå Universitetet i Oslo. I 1992 vart han generalsekretær i Europarørsla. I 1994 vart han forskar ved Norsk utanrikspolitisk institutt (NUPI), der han m.a. har hatt ansvar for SN-programmet og leidd avdelinga for internasjonal politikk 2002–2005.  

Frå 2000 til 2001 var han statssekretær ved utanriksdepartementet i Jens Stoltenberg si fyrste regjering. Her spelte han ei sentral rolle ved forhandlingane om kjøp av norske jagarfly. Frå 2005 til 2010 var han statssekretær i forsvarsdepartementet, og frå 2010 til 2011 vart han statssekretær i utanriksdepartementet att fram til han fekk stillinga som forsvarsminister i 2011.

Kjelder 

 
 Biografi på regjeringa.no

Bakgrunnsstoff

Norske miljøvernministrar
Norske utanriksministrar
Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Støre
Statsrådar i Regjeringa Stoltenberg II
Ap-statsrådar
Statssekretærar i Regjeringa Stoltenberg I
Statssekretærar i Regjeringa Stoltenberg II
Statssekretærar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk tilknytte Norsk utanrikspolitisk institutt
Norske statsvitarar
Folk frå Oslo
Flagget til Tenerife

Flagget til Tenerife består av ein kvit Bourgognekross (Andreaskross) på blå bakgrunn. Fargen blå representerer havet og det kvite representerer det snødekte fjellet Teide vinterstid.

Dette flagget er svært likt det skotske flagget. Den einaste skilnaden mellom dei er at flagget til Tenerife har ein mørkare blåfarge.

Flagg
Tenerife
Paula Seling

Paula Seling () er ein rumensk songar, komponist og radio-DJ.

Selecţia Naţională

1998
14. mars 1998 deltok ho i den rumenske uttakinga til Eurovision Song Contest 1998, Selecţia Naţională 1998, med songen «Te iubesc». Ho enda på fjerdeplass med 565 poeng.

2010
I 2010 var ho med att, denne gongen med Ovi og songen «Playing with Fire» og med Kamara Ghedi og songen «It's Not Too Late». Med Kamara Ghedi enda ho på femteplass med 13 poeng og med Ovi vann ho med 24 poeng. Ho og Ovi fekk dimed representerte Romania i Eurovision Song Contest 2010.

Eurovision Song Contest

2010
Dei starta som nummer ti i den andre semifinalen etter Nederland med «Ik ben verliefd (Sha-la-lie)» av Sieneke og før Slovenia med «Narodnozabavni rock» av Ansambel Roka Žlindre og Kalamari.
  
Bidraget fekk tolv poeng frå Storbritannia, ti poeng frå Noreg, åtte poeng frå Israel, Danmark, Kypros og Tyrkia, sju poeng frå Sverige, seks poeng frå Litauen og Irland, fem poeng frå Aserbajdsjan, fire poeng frå Armenia, Sveits, Slovenia, Bulgaria og Georgia og tre poeng frå Ukraina og Nederland. Romania fekk til saman 104 poeng og enda på fjerdeplass av totalt 17 bidrag. Dei gjekk dimed vidare til finalen. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på fjerdeplass med 113 poeng og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på åttandeplass med 80 poeng.

Dei starta som nummer 19 i finalen etter Frankrike med «Allez Ola Olé» av Jessy Matador og før Russland med «Lost and Forgotten» av Peter Nalitch and Friends.
  
Bidraget fekk tolv poeng frå Moldova, ti poeng frå Spania, Noreg, Portugal og Sverige, åtte poeng frå Kypros, Storbritannia, Israel og Danmark, sju poeng frå Aserbajdsjan, Irland og Slovenia, seks poeng frå Serbia og Polen, fem poeng frå Albania, Island, Malta og Nederland, fire poeng frå Hellas og Sveits, tre poeng frå Russland og Latvia, to poeng frå Bosnia-Hercegovina, Tyrkia, Ukraina og Litauen og eitt poeng frå Kviterussland, Armenia og Slovakia. Romania fekk til saman 162 poeng og enda på tredjeplass av totalt 25 bidrag. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på sjetteplass med 155 poeng og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på tredjeplass med 167 poeng.

Diskografi

Album
 1998: Only Love
 1998: Ştiu că Exist
 1998: Colinde şi cântece sfinte
 1999: De Dragoste
 2001: Mă Voi Întoarce
 2001: Ştii ce înseamnă
 2001: Prima Selectie
 2002: Albumul de Craciun
 2003: Fără Sfârşit
 2006: De Sărbători
 2009: Culeg Vise
 2009: Believe
 2010: Playing with Fire

Singlar
 1998: Ploaie în Luna lui Marte
 1998: Te iubesc
 2001: Lânga mine
 2001: Un băiat şi o fată
 2001: Promit
 2001: Serile Verii
 2003: Timpul
 2003: Chip de Inger
 2009: Culeg Vise
 2009: Believe
 2010: Playing With Fire
 2011: Counting Down
 2011: Calling You (Hello, Hello)
 2011: I Feel Free

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paula Seling» frå ,  den 12. november 2011.  

Folk frå Baia Mare
Rumenske songarar
Rumenske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2010-deltakarar
Selecția Națională 2010-deltakarar
Eurovision Song Contest 2014-deltakarar
Hjørundfjordstranda

Hjørundfjordstranda har i seinare år vore nemninga for den om lag 15 km lange strekninga mellom Store-Standal og Brattheim, på vestsida av den ytre delen av Hjørundfjorden i Ørsta kommune.

Vegsamband 
Fylkesveg 5912 går langs Hjørundfjordstranda, mellom Festøya og Store-Standal. Vegen er 15,7 km lang. Hjørundfjordstranda har såleis vegsamband i Festøya med . Vegen vart opna for trafikk 28. mai 1966. Vegen er svært rasutsett, men har etter kvart fått fonnvern på dei fleste farlege punkta.

Fylkesveg 5912 held fram vidare  med   ferje frå Store-Standal til Trandal, Sæbø og Lekneset. 
Det er kommunal veg frå Store-Standal over Standalseidet til  i Kolåsen (9,5 km) i Follestaddalen.

Matrikkelgardane 
Rekna frå sør og mot utlaupet av fjorden omfattar Hjørundfjordstranda matrikkelgardane Store-Standal, Stavset, Ytre-Standal, Ytsteneset, Årsneset, Ytre-Årsneset, Klubbeneset, Saltre, Indre-Øyra, Ytre-Øyra, Skarbøen og Brattheim.

Før vart gjerne heile ytre del av Hjørundfjorden kalla for Strendene, og då vart også gardane på austsida rekna med: Strandabøen, Molaupen, og bygda Trandal med gardane Nes, Trandal og Rynningen.

Det har også vore vanleg å kalle strekninga frå og med Årsnes til og med Brattheim for Stranda.

Grunnkrinsar og folketal 
Hjørundfjordstranda består av to grunnkrinsar. I følgje SSB hadde Store-Standal 30 innbyggjarar, og Ytre-Standal/Brattheim 23 innbyggjarar pr. 1. januar 2009.

Fjell 
Langs heile Hjørundfjordstranda går fjella rett opp frå fjorden, og her er ei rekkje flotte toppar. Nokre av desse, rekna frå innlaupet til fjorden og sørover: Festøykollen (911 m), Jønshornet (1419 m), Ytstenestinden (1180 m), Longenestinden (1206 m), Storhornet (1310 m).

Fotnotar 

Hjørundfjorden
Ørsta kommune
Friedrich Engel

Friedrich Engel () var ein tysk matematikar.

Han var professor i Leipzig frå 1889, i Greifswald frå 1904, og i Giessen frå 1913 til 1930. Engel var elev av Sophus Lie og sidan medarbeidarane hans. Han har i arbeida sine ført teoriane til Lie vidare. Engel vart æresdoktor ved Universitetet i Oslo i 1929. Saman med professor Poul Heegaard gav han i 1922–1937 ut dei samla verka til Sophus Lie.

Tyske matematikarar
Folk frå Sachsen
Matematikarar på 1800-talet
Matematikarar på 1900-talet
Elevar ved Humboldt-universitetet i Berlin
Christina Vedø

Christina Vedø () er ein norsk konkurransepadlar frå Tysvær. Vedø representerer Tysvær Kano og Kajakklubb. I september 2011 tok ho to bronsemedaljar, på K4 1000 meter og K4 200 meter, i NM for seniorar.

I 2011 blei ho tatt ut til Junior-EM i Kroatia

Kjelder 

Norske padlarar
Folk frå Tysvær
Girard Desargues

Girard Desargues () var ein fransk matematikar, arkitekt og ingeniør.

Han var matematikar på same tid som Rene Descartes og var lærar for Pascal. Han var ein av dei første som handsama perspektivet matematisk. Ei kjend setning i projektiv geometri er Désargues-teoremet: Dersom to trekantar ligg slik i rommet at sambandslinja mellom to og to hjørne møter kvarandre i same punkt, vil skjeringspunkta mellom to og to tilsvarande sider ligge på ei rett linje; det omvendte gjelder òg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Franske arkitektar
Franske ingeniørar
Franske matematikarar
Geometerar
Folk frå Lyon
Matematikarar på 1600-talet
Fridtjof Frank Gundersen

Fridtjof Frank Gundersen () var ein norsk politikar, jusprofessor, forfattar og stortingsmann frå Tynset i Hedmark. Han vart ofte omtala som «fri og frank».

Karriere 

Gundersen studerte jus ved universitetet i Oslo, der han vart cand. jur i 1961, fullførte doktorgrad i 1973 og endeleg vart utnemnd til professor i rettsvitskap ved Norges Handelshøyskole i Bergen i 1975. Han var tilknytt NHH sidan, og fekk tittelen professor II i 2002. Dei viktigaste forskingsarbeida hans er gjort innan rettssystemet i EU. 
Gundersen vart vald inn på Stortinget som 10. representant for Akershus i perioden 1981-1985. Han var partilaus, men var innmeldt på programmet til Framstegspartiet. Etter å ha falle ut av Stortinget ein periode, vart han innvald att i 1989, og melde seg inn i Framstegspartiet året etter. Han vart sitjande på tinget fram til 2001, og hadde også plass i Utanrikskomitéen. 

I 2001 meldte Gundersen seg ut av Framstegspartiet og forsøkte å starta si eiga valliste saman med andre FrP-utbrytarar. Gundersen ville kalla lista for Det Liberale Folkepartiet, men ho fekk til slutt namnet Oslolista. Då Gundersen ikkje nådde opp i dette valet, trekte han seg attende frå aktiv politikk.

Han har også sete som formann og seinare æresmedlem i parlamentarikarforeininga til den vesteuropeiske unionen.
Fridtjof Frank Gundersen døydde i 2011 etter lang tids sjukdom.

Nokre verk 

 Ny solidaritet, 1966
 Introduksjon til EEC. Rettslige og politiske spørsmål, 1968
 Multinasjonale konserner og kontrollen med dem, 1970
 EEC-håndboken, 2 bd., 1971
 Kontrollen med karteller og storbedrifter, 1972
 Hovedlinjer i avtaleretten, 1977
 Hovedlinjer i forvaltningsretten, 1978 (4. utg. 1994)
 Fri og frank på Tinget, 1985
 EF-boken, 1989
 Lov og rett for næringslivet, 1989 (3. utg. 1997)
 Innføring i EØS og EF-rett, 1992

Kjelder 
 Bokmålswikipedia om Gundersen, henta inn 14.11.11 

 NBL-artikkel om Gundersen, skriven av Øystein Øystå. 

 Referansar 

Norske jusprofessorar
Folk frå Tynset
Stortingsrepresentantar frå FrP
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Professorar ved Noregs handelshøgskole
Stortingsrepresentantar for Akershus
Ingvild Holvik

Ingvild Holvik () er ein norsk forfattar og omsetjar.

Ingvild Holvik er fødd i Bergen, men bur no i Tromsø.  

Ho har gått forfattarstudiet ved Universitetet i Tromsø, og arbeider som konsulent i Norsk Forfattersentrum Nord-Noreg. 

Ho vart i 2009 nominert til Brageprisen for omsetjinga frå ungarsk av romanen Stillheten av Attila Bartis. I august 2010 debuterte ho med den skjønnlitterære romanen Lykkefeltet. Denne fekk ho Blixprisen for i 2011.

Bibliografi 
Lykkefeltet (roman), Det Norske Samlaget 2010 (nynorsk)
Premien for alt (roman), Det Norske Samlaget 2017 (nynorsk)
Ho er fri (roman), Det Norske Samlaget 2020 (nynorsk)

Omsetjingar 
 Stillheten av Attila Bartis, Cappelen Damm 2009 (bokmål)x

Prisar og utmerkingar 
 Blixprisen for 2011 for Lykkefeltet

Kjelder 
 «Ingvild Holvik» på Wikipedia på bokmål, henta inn 14. november 2011.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Ingvild Holvik i BIBSYS Ask

Forfattarar frå Bergen
Forfattarar frå Troms
Folk frå Tromsø
Norske romanforfattarar
Norske omsetjarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2010
Nynorskforfattarar
Vinnarar av Blixprisen
Nynorsk i Nord-Noreg