kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Songen Toys in the Attic

«Toys in the Attic» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Joe Perry. Det er den første songen og tittelsporet på det tredje albumet deira, Toys in the Attic, som var det bestseljande studioalbumet deira i USA. Han kom ut som B-sida til singelen «You See Me Crying» i 1975.

Mottaking
Ultimate Classic Rock-kritikaren Michael Gallucci rangerte gitar-riffet til Perry i songen som det tiande beste av Aerosmith, og sa òg at Perry sin «heftige solo læt tøffare og sintare enn vanleg. »

Andre versjonar 
Songen finst òg på to av konsertalbuma til bandet, Live! Bootleg (1978) og Classics Live II (1987). Han kom òg ut som bonusspor på nokre utgåver av den karrierespennande samlinga O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits (2002).

Coverversjonar
R.E.M. spelte inn ein versjon av songen i 1986 som ei B-side til singelen «Fall on Me». Denne er å finna på Dead Letter Office, der gitaristen Peter Buck seier at songen «...var alltid morosam å spela live.».

Han har òg vorte spelt av The Answer, Black Happy, Metal Church, Warrant, Ratt og Roadsaw.

Stephen Pearcy, Tracii Guns, Phil Soussan og Aynsley Dunbar framførte songen på hyllestalbumet til Aerosmith, Not the Same Old Song and Dance (Eagle Records, 1999). Denne versjonen dukka opp igjen på eit sett med tittelen 'Guns Box: Attitude for Destruction.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Toys in the Attic (song)» frå ,  den 8. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1975
Aerosmith-songar
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Joe Perry
Songar produserte av Jack Douglas
USA-amerikanske heavy metal-songar
Protopunk-songar
You See Me Crying

«You See Me Crying» er ein powerballade av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han kom ut i 1975 som det siste sporet på gjennombrotsalbumet deira, Toys in the Attic. Ein kortare miks av songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i november 1975, men gjekk ikkje inn på hitlista.

Innspeling
Songen er ein kompleks pianoballade og vart tungt orkestrert. Aerosmith og produsenten Jack Douglas henta inn eit symfoniorkester til songen, som vart dirigert av Mike Mainieri. Sjølve songen vart skriven av vokalisten Steven Tyler og den eksterne samarbeidspartnaren Don Solomon.  Nokre av bandmedlemmene vart frustrerte over songen, som tok lang tid å fullføra, på grunn av dei mange komplekse tromme- og gitarpartia. På grunn av det komplekse arrangementet med piano og orkester speler Aerosmith sjeldan songen live.

Plateselskapet til bandet, Columbia Records, var likevel svært imponert over songen og innspelingsprosessen.  Bruce Lundvall, dåverande president i Columbia, kom inn på innspelinga av Toys då bandet jobba med songen og noterte: «De har noko utruleg på gang her. Eg kom nettopp frå ei Herbie Hancock-innspeling og dette er mykje kjekkare».

Brad Whitford spelte sologitar på songen, i staden for den vanlege sologitaristen deira Joe Perry.

Mottaking
Cash Box kalla songen «ein rockeballade som garantert vil gi knutar på platespelaren» og at «heavy metal-entusiastar vil setja pris på den storstilte produksjonen då Aerosmith høyrast ut som fem store symfoniorkester som alle speler ulike songar.» Ultimate Classic Rock-kritikaren Chad Childers rangerte han som den tiande beste songen til Aerosmith på 1970-talet, og sa at Tyler viser «ei evne for rockballader som ville tena han godt i dei kommande tiåra.»

Framføringsnotat
Den endelege versjonen av songen vart teken frå opptak 12, 14 og 15, og singelversjonen av songen vart redigert ned til 3:00.

Han har berre vorte framført live éin gong, 26. juni 2009, i Jones Beach Theater i Wantagh i New York under Aerosmith/ZZ Top-turneen.

Medan Aerosmith planla Back in the Saddle-turneen og spelte inn albumet Done with Mirrors i løpet av 1984, spelte DJ Mark Parenteau frå Boston songen. Tyler likte songen så godt at han foreslo at gruppa hans skulle spela inn ein coverversjon, berre for å bli fortald av Perry: «Det er oss, din kødd.» Tyler leid av minneproblem på den tida på grunn av tung narkotikabruk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «You See Me Crying» frå ,  den 8. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1975
Aerosmith-songar
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Songar frå 1975
Balladar frå 1970-åra
Rockeballadar
Geislingen an der Steige

Geislingen an der Steige er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 28 290 ibuarar og dekker eit flatemål på 75,8 km². Byen, som høyrer til Landkreis Göppingen, ligg på ei slette mellom åsar, 464 meter over havet. Frå Geislingen er det 27 km austover til Ulm og 50 km nordover til Stuttgart.

WMF, ein produsent av metallvarer, er den suverent største sysselsetjaren i Geislingen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Geislingen an der Steige» frå ,  den 9. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Eislingen/Fils

Eislingen/Fils er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 21 329 ibuarar og dekker eit flatemål på 16,4 km². Byen Eislingen ligg 336 meter over havet ved elva Fils. Kommunen høyrer til Landkreis Göppingen og er granne med bykommunen Göppingen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eislingen/Fils» frå ,  den 9. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Ebersbach an der Fils

Ebersbach an der Fils er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen, som høyrer til Landkreis Göppingen, har 15 531 ibuarar og dekker eit flatemål på 26,3 km². Ebersbach ligg 32 km austsøraust om storbyen Stuttgart.

Elva Fils renn gjennom kommunen frå aust mot vest.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ebersbach an der Fils» frå ,  den 9. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Uhingen

Uhingen er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 14 439 ibuarar og dekker eit flatemål på 24,8 km². Uhingen høyrer til Landkreis Göppingen.

Allgaier Werke, ein produsent av bildelar og tidlegare av traktorar, har hovudkontor i Uhingen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Uhingen» frå ,  den 9. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Donzdorf

Donzdorf er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 10 795 ibuarar og dekker eit flatemål på 39,8 km². Donzdorf ligg 407 meter over havet og høyrer til Landkreis Göppingen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Donzdorf» frå ,  den 9. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Einar Bruno Larsen

Einar Bruno Larsen () var ein norsk fotball- og ishockeyspelar frå Oslo. Både i fotball og ishockey spelte han i løparrekka.

Karriere

Ishockey
Larsen spelte på Vålerengen sitt ishockeylag i periodane 1959-67 og 1972-75. Han vart noregsmeister sju gongar og seriemeister seks år i rad. I 1963 vart Larsen tildelt gullpucken som årets spelar. Han deltok i 60 VM- og OL-kampar i ishockey, mellom anna under Vinter-OL 1964 i Innsbruck.

Fotball
Larsen debuterte i 1957. Våren 1961 kneip Vålerengen andreplassen i avdeling A av Hovudserien. I bronsefinalen slo laget byrival Lyn 6–4. Høgdepunktet på fotballbana kom då Vålerengen i 1965 gjekk til topps i 1. divisjon, klubbens fyrste store triumf på fotballbana. Med 10 nettkjenningar vart Larsen toppskårar for meisterlaget, som mellom andre bestod av Leif Eriksen, Nils Arne Eggen og Arild Mathisen. Han slutta med fotball då Vålerengen i 1968 enda på sisteplassen i 1. divisjon.

Larsen spelte 3 landskampar for Noreg. Etter 2–1 over Island på Ullevål stadion i ein kvalifiseringskamp til Sommar-OL 1960 den 21. august 1959, vart det i mai 1960 tap mot Danmark i København. Den 1. juli 1964 vart han, på Brann stadion i Bergen, matchvinnar då Noreg vann med 3 mål mot Sveits sine 2.

Merittar

Ishockey
Noregsmeister: 1960, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967 og 1971 med Vålerengen IF
Seriemeister: 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967 med Vålerengen IF

Fotball
Seriemeister: 1965 med Vålerengen IF

Kjelder
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske ishockeyspelarar
Vålerenga-spelarar
6899 til eg dør

6899 til eg dør er ein underhaldande norsk dokumentarserie frå 2023 om artisten Kjartan Lauritzen, mindre kjent som Per Áki Sigurdsson Kvikne, som impulskjøper eit hotell i barndomsbygda Balestrand.

Per kjøper Balestrand hotell saman med kjærasten sin Randi Sognnæs Aamot og storebroren sin Theodor Sigurdsson Kvikne, og dei har som mål å gjere den idylliske, men litt kjedelege heimbygda ved Sognefjorden attraktiv for unge. 

Utfordringa er at hotellet opnar samtidig som Per skal ut på sin viktigaste turné nokon sinne, dei har planar om å lage ein stor musikkfestival i hotellhagen og i tillegg eig og driv dei esportklubben 777 Esport som dei håpar skal vinne Telialigaen. Dei unge hotelleigarane får raskt kjenne på det store ansvaret og den enorme jobben dei har tatt på seg.

Serien handlar om kjærleik, venskap, musikk og å satse mykje for å fylgje draumen.

Serien er utvikla og produsert av NRK Vest og hadde premiere 9. mai 2023.

Tittelen 
Tittelen til programmet viser til ein av Kjartan Lauritzen sine låtar «6899/punk brother/telefon» og verselinja «6899 til eg dør Balestrand er for all tid det eg blør alt det som eg ville før, det er det eg gjer no, store draumar kom til meg på SFO.»

Episodar

Episodeskildringar

«Gå Kjartan» 
Hotellet som Kjartan, kjærasten og broren har kjøpt treng eit lag maling, for å seie det mildt. Synd at Kjartan ikkje er så praktisk, då.

«Få det på» 
Hotellet står på hovudet, Kjartan har sagt ja til spelejobb, og no kjem dei første gjestane. Heldiggrisen Randi.

«Million» 
Theodor har tre fulltidsjobbar, Randi må seie hadet til tannlegejobben og Per blir trivselsminister.

«Drift» 
Opningsfest og kvardag – og verdens mest motvillige bartender; Kjartan Eau de Vie Lauritzen.

«La meg vere i fred» 
Kjartan skal snart ut på sin største turné. Han må berre lage litt ny musikk og drive hotellet og seg sjølv til vanvidd først.

«Superhelt» 
Kjartan bur på jobben, som han ikkje skal jobbe på. Der ser han på Randi som jobbar dag og natt. Sikkert bra for forholdet.

«Fredag» 
Balestrand er ikkje kult. Skal det bli det, må festivalen i hotellhagen bli ein suksess. Men har nokon av dei laga festival før? Nei.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 6899 til eg dør hos NRK TV
 Ny NRK-serie: «Hjelp, Kjartan Lauritzen har kjøpt hotell!». Artikkel i Bergens Tidende.

Norske fjernsynsseriar frå 2020-åra
Brighton Dome

Brighton Dome, lokalt berre kalla The Dome, er eit teater- og konserthus i Brighton i England. Huset opna dørene i 1867, men har historie tilbake til 1803. I dag har Brighton Dome ein konsertsal, eit studioteater og ein historisk kornbørs. Alle tre salane er knytta til det nærliggjande Royal Pavilion via ein underjordisk tunnel.

Bakgrunn 
Brighton Dome blei bygd på bestilling frå dåverande prins Georg IV i 1803. Prinsen fekk arkitekt William Porden til å teikne eit stort kuppelforma bygg som skulle fungere som stall for hestane hans, samt ein kornbørs. Stallen hadde plass til 44 hestar og kuskane deira. Taket var ein stor kuppel – en dome – med diameter på 24 meter og høgde på 20 meter. Bygninga kosta  pund, og stallen blei opna i 1808.

I 1850 selde dronning Victoria, niesa til Georg IV, eigedommen til Brighton by, og stallen fungerte som kavaleribrakker frå 1856 til 1864. Etter dette blei innsida fullstendig bygd om og opna 24. juni 1867 som ein konsert- og møtesal med plass til 2500 menneske. I 1867 blei også ridehuset pussa opp og gjort om til ein kornbørs. Det blei handat korn i bygget kvar torsdag fram til desember 1914, då bygninga blei gjort om til eit militærsjukehus og seinare til ein rulleskeisebane. 

Ein ny omfattande runde med oppussing skjedde i 1934 og 1935, og konsertsalen blei bygd om til slik han ser ut i dag. Salen har plass til 2100 publikummarar. Domen fekk også eit nytt pipeorgel, eit av dei mest kjente særtrekka til bygget.

Bruk
Brighton Dome er eit av dei største og mest kjende musikk- og teaterbygget i Sør-England. Årleg vert det arrangert over 600 konsertar, teater- og danseframsyningar, bokbad, filmar og skodespel her. I tillegg husar domen den årlege Brighton Festival.

I 1974 blei Eurovision Song Contest arrangert i Brighton Dome, der Sverige og ABBA vann tevlinga med «Waterloo».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Brighton Dome» frå ,  den 9. mai 2022.   

Teater i England
Konsertlokale i England
Eurovision Song Contest 1974
Eurovision Song Contest-arenaer
Institut national des sciences appliquées de Toulouse

Institut national des sciences appliquées de Toulouse (INSA Toulouse) er eit teknisk universitet i Toulouse i Frankrike, og er ein av dei 204 franske ingeniørskular som er akkrediterte til å utskriva ei ingeniørgrad. Skulen vart grunnlagd i 1963 som ein medlem av INSA-gruppa, og er ein grunnleggjande medlem av Université de Toulouse. Alumninettverket inkluderer over 17 000 alumnar frå INSA Toulouse.

Utdanning

Opptak 
Opptak kan gjerast basert på fleire måtar; vitnemål, intervju eller fullførte grader i første, andre, tredje eller fjerde år.

INSA Toulouse rekrutterer også toppidrettsutøvarar, musikarar, dansarar, skodespelarar og kandidatar med funksjonshemmingar, som har opptak regulerte av spesielle føresegner.

Pre-oritenteringer 
Ved INSA Toulouse, etter eit første år med felles undervisning, må studentane velja mellom fire pre-orientingar for dei tre neste semestera:     

 Ingénierie chimique, biochimique et environnementale (ICBE), «Kjemi, biokjemi og miljøteknikk»
 Ingénierie de la construction (IC), «Byggjeteknikk»
 Ingénierie des matériaux, composants et systèmes (IMACS), «Materiale, komponentar og system»
 Modélisation, informatique, communication (MIC), «Modellering, databehandling og kommunikasjon»

Spesialiseringar 
Dei fire pre-orienteringene gir tilgang, frå 6. semester, til følgjande spesialiseringar:

Studentliv 
INSA Toulouse har Studentsamskipnaden Amicale des Élèves de l'INSA de Toulouse med 82 klubbar: tekniske, kulturelle, friluftslivs- eller solidaritetsforeiningar. Kvart år, i mai, gjer den årlege festivalen til skulen, 100 Tours de l'INSA, det mogleg for alle klubbar og foreiningar å møtast i to dagar med festar. Sidan september 2000 har Les Enfoiros frå INSA, med både studentar og lærarar frå INSA Toulouse bestemt seg for å engasjera seg i å hjelpa Restos du Cœur-foreningen (fr), ein ideell organisasjon som deler ut mat til trengande. Det blir m.a. halde mange konsertar på campusen til INSA, og arrangert fleire aksjonar i løpet av året for å samla inn pengar, mat og klede.

Bar P'tit Kawa og Boom 
P'tit Kawa er den studentdrivne baren på campus. Her blir det servert varm drikke til lunsj, og i lokala finst diverse spel. Kvar onsdag vert det også halde temakveldar. 

Før alle feriane blir arrangert såkalla Boom-kveldar, også med diverse tema. Desse kveldane er større arrangement med diskjockey og stort dansegolv.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Institut national des sciences appliquées de Toulouse» frå ,  den 10. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Toulouse
Universitet i Frankrike
Cary

Cary er ein by i fylka Wake og Chatham nordaust i delstaten Nord-Carolina i USA. Byen har kringom 175 000 ibuarar og ligg berre få kilometer vest om storbyen Raleigh. Cary er såleis del av eit storbyområde med 1,45 millionar ibuarar.

Byen Cary vart grunnlagt i 1750 og innlemma i delstaten i 1871.

Programvarefirmaet SAS Institute, som har hovudkontoret sitt i Cary, er største sysselsetjaren i byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cary, North Carolina» frå ,  den 10. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nord-Carolina
Busetnader grunnlagde i 1750
Fayetteville

Fayetteville er ein by søraust i delstaten Nord-Carolina i USA. Byen har 208 000 ibuarar og er fylkessete i Cumberland County.

Militærbasen Fort Bragg/Fort Liberty, som tilhøyrer United States Army, ligg nordvest om Fayetteville.

Byen vart grunnlagt i 1783.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fayetteville, North Carolina» frå ,  den 10. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nord-Carolina
Busetnader grunnlagde i 1783
Grande Rochère

Grande Rochère er ein fjelltopp i Wallis-Alpane, på nordsida av Aostadalen i Italia. Toppen er den høgste mellom fjellskaret Ferret og Store St. Bernhard-passet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grande Rochère» frå ,  den 10. mai 2023.  

Fjell i Alpane
Mont Néry

Mont Néry, også nemnt Becca Frudiera, er ein fjelltopp på austsida av Aostadalen i Italia. Toppen er den høgste i dette området av Wallis-Alpane.

Hausten 1873 klatra tre karar til topps som dei fyrste, mellom dei presten Amé Gorret.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mont Néry» frå ,  den 10. mai 2023.  

Fjell i Alpane
Marion Kirkland Reid

Marion Kirkland Reid (1815-1902) var ein skotsk feministisk forfattar som særleg er kjend for verket A Plea for Woman, fyrste gjeve ut i 1843.  A Plea for Woman blei fyrst gjeve ut i Edinburgh i 1843 av William Tait, og så i USA i 1847, 1848, 1851 og 1852 som Woman, her Education and Influence under namnet of Mrs. Hugo Reid. Ho var medlem av Ladies National Association for the Repeal of the Contagious Diseases Acts.

Liv og virke 
Reid var dotter av James Kirkland, ein kjøpmann i Glasgow, og Janet Finlay.

Ho gifta seg med Hugo Reid 8. januar 1839.  Reid var ein progressiv pedagog frå Edinburgh.

Marion var den einaste skotske kvinna til stades ved World Anti-Slavery Convention i London i juni 1840, der ho og andre britiske tilskodarar, mellom anna Anne Knight, var vitne til at amerikanske kvinnelege utsendingar blei nekta å ta del i konvensjonen. Det fann stad ein stor debatt, og Kirkland møtte leiaren for den amerikanske kvinnedelegasjonen, Lucretia Mott. Denne hendinga, og ein artikkel om  "Women's rights and duties" i Edinburgh Review frå 1841, kan ha inspirert Kirkland si bok A Plea for Women, som ho skreiv i 1843. Anne Knight sende eit eksemplar til Lucretia Mott og anbefalte henne varmt, og boka fekk stor innverknad i Nord-Amerika. A Plea for Women er truleg det fyrste verket frå Storbritannai eller USA som la vekt på å oppnå både sivile og politiske rettar for kvinner. Boka var særleg viktig dei fyrste åra av kampanjen for røysterett for kvinner i USA. 

Hugo hadde undervisingspostar i Liverpool og Nottingham, før han blei rekstor ved Dalhousie College i Halifax i Nova Scotia, ei stilling han hadde frå 1855 til 1860. Marion drog truleg med han til Canada. Etter at familien vende tilbake til Storbritannia budde dei i Marylebone i London, som var adressa Marion oppgav då ho skreiv under på eit opprop om røysterett for kvinner gjeve til parlamentet i 1866. Etter at Hugo døydde i 1872, budde ho hjå den einaste dottera si, Jessie, i Shepherd's Bush.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marion Kirkland Reid» frå ,  den 10. mai 2023.  

Kvinnelege forfattarar frå 1800-talet
Skotske forfattarar
Folk frå Glasgow
Britiske kvinnesaksfolk
Wembley Conference Centre

Wembley Conference Centre var eit konferansesenter som låg i Wembley Park i London og eksisterte frå 1977 til 2006.

Bakgrunn 
Utover i 1970-åra dukka fleire moderne fleirbruksarenaar opp i dei største byane i England. Blant dei var Wembley Conference Centre, som blei teikna av Richard Seifert for selskapet British Electric Traction Company. Arbeidet med bygginga starta i mai 1973, og senteret blei opna av Edward, hertugen av Kent, den 31. januar 1977. Hovudsalen, kalla Grand Hall, hadde plass til 2500 publikummarar. Eurovision Song Contest 1977 var eit av dei første store arrangementa som blei halde i senteret.

Konferansesenteret var del av eit større utviklingsprosjekt i området. Ved sida av senteret opna Greenwich Rooms and Elvin House, ein futuristisk, triangelforma kontorbygning på 722 kvadratmeter, og Wembley Exhibition Centre.

Opninga av konferansesenteret og utstillingshallen auka talet besøkande til Wembley Park, og den nærliggjande togstasjonen, Wembley Hill, blei døypt om til Wembley Complex i mai 1978. I 1987 blei stasjonen døypt om til Wembley Stadium.

Då Wembley Stadium og områda rundt stadionet skulle byggjast om i 2006, blei konferansesenteret rive for å gje plass til utbygginga.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wembley Conference Centre» frå ,  den 10. mai 2023.   

Konsertlokale i England
Eurovision Song Contest 1977
Eurovision Song Contest-arenaer
Jo Tessem

Jo Stuen Tessem () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Brekstad i Sør-Trøndelag. Han var både angreps- og midtbanespelar. Ein treårsperiode frå 2001 aksla han den norske landslagsdrakta 9 gongar. Tessem har utvandra til Storbritannia.

Karriere

Klubbspel
Tessem spelte frå 1989 fjerdedivisjons-fotball med Opphaug IL (seinare Ørland BK). Etter 14 seriemål i 1993-sesongen flytta han til Oslo for å gå politiskule. Han melde seg inn i Lyn, som då spelte på nivå 2 i seriesystemet. I sin fyrste sesong med Lyn tok han og laget seg til NM-finalen 1994, der vart tap mot Molde FK. Med 15 seriemål vart Tessem lagets toppskårar då Lyn i 1996 vann avdeling A på nivå 2 og to seg til spel i eliteserien. Etter Lyn rykte ned att i 1997, valde Tessem å spele for Molde FK i 1998 og 1999. Begge sesongane vann han seriesølv med Molde, han fekk og erfaring med spel i meisterligaen.

Frå november 1999 til 2003 gjorde Tessem teneste i engelske Southampton FC. 17. mai 2003 deltok han i FA-cupfinalen som innbytar, ein kamp som enda med siger 1–0 til Arsenal FC. Våren 2004 spelte han på Lyn, hausten 2004 for engelske Millwall FC. Sidan var han atter Lyn-spelar åra 2005-07. I 2005 la laget beslag på tredjeplassen i eliteserien, Tessem og Jan Derek Sørensen skåra begge 8 mål og var laget sine toppskårarar i serien. Våren 2008 var Tessem aktiv for AFC Bournemouth.

Landslagsspel
I tida 28. februar 2001 til 18. februar 2004 deltok Tessem i 9 av Noregs landskampar. Pussig nok fann både debuten og avskjeden stad på Windsor Park i Belfast, to vennskapskampar som begge enda med store norske sigrar. Tessem skåra ikkje for Noreg.

Merittar
Sølv i eliteserien: 1998 og 1999 med Molde FK
Bronse i eliteserien: 2005 med Lyn
Finaletap i noregsmeisterskapen: 1994 med Lyn
Finaletap i FA-cupen: 2003 med Southampton

Kjelder
Jo Tessem, international football player ved eu-football.info

Norske fotballspelarar
Folk frå Ørland
Achern

Achern er ein by og ein kommune med kringom 26 000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 65,2 km² vid. Achern ligg om lag 18 kilometer sørvest om Baden-Baden og 19 kilometer nordaust om Offenburg. Byen er handelssenter for dei omkringliggjande kommunane.

Ein stor stålrøyrs-produsent og eit større metallsag-firma har begge hovudkontor i Achern.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Achern» frå ,  den 11. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Oberkirch i Baden-Württemberg

Oberkirch er ein by og ein kommune med kringom 20 000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 69,1 km² vid. I luftlinje ligg Oberkich om lag 10 kilometer nordaust om Offenburg.

Papierfabrik August Koehler og maskindel-leverandøren Progress-Werk Oberkirch har begge hovudkontor i Oberkirch. Også vin- og fruktdyrking er viktige næringar i kommunen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oberkirch (Baden)» frå ,  den 11. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Ettenheim

Ettenheim er ein by og ein kommune med 13 603 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 48,8 km² vid.

Ettenheim ligg få kilometer sør om Lahr/Schwarzwald.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ettenheim» frå ,  den 11. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Gengenbach

Gengenbach er ein by og ein kommune med kringom 11 000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 61,9 km² vid. Gengenbach ligg i nedre del av Kinzigtal i Schwarzwald, få kilometer søraust om Offenburg. 

Vindyrking er ei viktig næring i kommunen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gengenbach» frå ,  den 11. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg