kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ein Vered

Ein Vered (hebraisk skrift עֵין וֶרֶד, tyder 'Rosekjelda') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg på Sharonsletta og høyrer til Lev HaSharon regionale kommune. I 2007 var folketalet 1 200.

Ein Vered vart grunnlagd sør på Sharon i 1930 av sørafrikanske jødar på landområde som vart kjøpt av Jewish National Fund. Han var opphavleg eit intensivt jordbrukssamfunn.  I 1947 hadde han 450 innbyggjarar.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ein Vered» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1930
Jødiske landsbyar i Palestinamandatet
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1930 i Palestina
Michelle Perry

Michelle Perry () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Los Angeles i California som tevla i hekkeløp og mangekamp. Ho vart verdsmeister på 100 meter hekk i 2005 og forsvarte VM-tittelen i 2007. Hennar personlege rekordar er 12,43 sekundar på 100 m hekk og 6 126 poeng i sjukamp.

Aktiv
Perry deltok under Sommar-OL 2004 i sjukamp og vart nummer 14. Året etter vart ho USA-amerikansk mester på 100 m hekk, og deretter vann ho gullmedaljen i øvinga på tida 12,66 då VM i friidrett 2005 fann stad i Helsinki. Både i 2005 og 2006 sprang ho korthekken på 12,43 sekundar.

Under VM i friidrett 2007 i Osaka vann Perry eit jamnt løp med tida 12,46, like framom Perdita Felicien frå Canada og Delloreen Ennis-London frå Jamaica, med høvesvis 12,49 og 12,50. Perry kom over i løpebana til svenske Susanna Kallur, men den svenske protesten kom for seint inn til at den vart handsama.

Perry deltok ikkje i Sommar-OL 2008. Ved friidretts-VM 2009 i Berlin var ho plaga med skadar og rauk ut i forsøksløpet på korthekken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michelle Perry» frå ,  den 4. september 2015.  
 

Hekkeløparar frå USA
Mangekjemparar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Reese Hoffa

Michael Reese Hoffa () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Evans i delstaten Georgia som tevlar i kulestøyt. Han vart verdsmester i øvinga i 2007 i Osaka og fekk bronsemedaljen under sommarleikane 2012 i London. Hoffa sin personlege rekord er 22,43 m, oppnådd i 2007.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (19,40 m =nr 22)
VM 2007 i Osaka: Gullmedalje - 22,14 m, framom Adam Nelson (21,61 m)
OL 2008 i Beijing: Nr 7 - 20,53 m
VM 2009 i Berlin: Nr 4 - 21,28 m, bakom Ralf Bartels (21,37 m)
VM 2011 i Daegu:  Nr 4 - 20,99 m
OL 2012 i London: Bronsemedalje - 21,23 m, framom Christian Cantwell (21,19 m)
VM 2013 i Moskva: Nr 4 - 21,12 m, framom Ladislav Prášil (20,98 m)
VM 2015 i Beijing: Nr 5 - 21,00 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reese Hoffa» frå ,  den 4. september 2015.  

Kulestøytarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Matorraltapakulo

Matorraltapakulo (Scytalopus griseicollis) er ein fugl i tapakulofamilien. Han er endemisk for Colombia med kjent utbreiing avgrensa til eit lite område ved Bogota og nordaust for byen.


Skildring 
Dette er ein nokså liten tapakulo som varierer mellom ca. 10 og 11,5 centimeter i kroppslengd, med kroppsvekt på ca. 16 til 19 gram. Matorraltapakuloar skil seg lite frå andre artar i slekta Scytalopus.
Kroppsforma er typisk for familen; rund kropp med kraftige bein langt bak på kroppen og ein spinkel oppeikande stjert. Fjørdrakta til vaksne fuglar er grå på oversida, undersida er lysare grå, vengene gråbrune og halen heilt brun. Bakkroppen er orangefarga og utan striper. Det finst to variantar av matorraltapakulo, ei mørk form er litt større enn andre fuglar. Matorraltapakuloar lever i våt til halvtørr krattskog, frå 2000 til 3900 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som livskraftig.

Taksonomi 
Som fleire andre takson i Scytalopus, er Scytalopus griseicollis i endring. Den mørke forma som tidlegare var anerkjent som underarten S. g. infasciatus, er etter Clementslista 2015 ein del av nominatforma, samstundes som ein annan underart vart definert.

Om tapakuloar generelt 
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Pale-bellied Tapaculo (Scytalopus griseicollis) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Scytalopus griseicollis. Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
Referansar

Notar

Bakgrunnsstoff 

Bilete av matorraltapakulo, frå flickr.com

Tapakulofamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Paramillotapakulo

Paramillotapakulo (Scytalopus canus) er ein fugl i tapakulofamilien. Han er endemisk for Colombia med utbreiing i to små åtskilde område i nordvestlege fjellkjeda av Andes, Cordillera Occidental.

Skildring 
Paramillotapakuloar liknar andre Scytalopus-tapakuloar, samla sett einsfarga mørk grå fjørdrakt, manglar det brune området på lågare flankar og undergump slik som mange andre i slekta inkludert den nærskylde paramotapakulo. Han har ei kroppslengd på 10,5 centimeter og veg ca. 13 til 16 gram.

Paramillotapakulo er endemisk for fuktige høglandskratt i Cordillera Occidental i Colombia. I dag er han berre kjent frå Páramo de Paramillo og Páramo de Frontino. Utbreiinga er avgrensa til ei smal stripe vegetasjon ved tregrensa, mellom beltet av fjellskog og páramo-grassletter høgre opp. Denne stripa av kratt, småtre og polylepisskog er ofte berre hundre meter brei. Høgda over havet kan vere 3050–4000 moh.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 375 og 1500 individ og er trudd å vere minkande. Når han i tillegg er kjent frå berre eit mindre ubreiingsområde, har han IUCN-status som sterkt truga. Medan han lokalt er vanleg, er det estimerte arealet av eigna habitat innanfor det kjente utbreiingsområdet av paramillotapakulo berre 3 km² totalt. Og av det er berre 0,1 km² effektivt verna. Páramo de Paramillo er ein nasjonalpark, men mykje dårleg verna.

Taksonomi 
Dette taksonet har tradisjonelt omfatta den meir utbreidde S. opacus som ein underart, og då under fellesnamnet paramotapakulo, eit namn som i dag utelukkande blir brukt for S. opacus. Dei to har ulike læte, noko som førte til at dei vart delt inn i separate artar i 2010.

Om tapakuloar generelt 
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Paramillo Tapaculo» frå ,  den 5. september 2015.  
  
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Paramillo Tapaculo (Scytalopus canus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Scytalopus canus . Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
 Fundación ProAves (2010). ProAves expedition solves Tapaculo mystery. Henta den 5. september 2015 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av paramillotapakuloar, ProAves, Colombia/Flickr.com

Tapakulofamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Boyacastifthale

Boyacastifthale (Synallaxis subpudica) er ein fugl i omnfuglfamilien. Han er endemisk for Colombia med kjent utbreiing avgrensa til eit lite område ved Bogota og nordaust for byen.

Skildring 
Boyacastifthalen er ein liten omnfugl med kroppslengd på rundt 17 til 18 centimeter inklusive den lange halen med to tuppar. Krona og vengefjørene er raudbrune, ryggen og halen brun, elles er denne stiftehalen gråleg med innblanda  brunt på undersida og med ein mørk strupeflekk.

Han lever helst i utkanten av skog og gjenreist skog, i utkanten av våt tåkeskog, mellom 2100 og 3200 moh.

Reiret er av småpinnar, overbygd med sideinngang og kan ligge i vegetasjonen rundt to meter over bakken.

Storleiken på populasjonen er rekna som stabil, men han er ikkje estimert. Arten er skildra som vanleg i utbreiingsområdet, og IUCN har kategorisert han som livskraftig, LC.

Kjelder 
 Remsen, J.V., Jr (2003). Silvery-throated Spinetail (Synallaxis subpudica) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Synallaxis subpudica . Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Bilete av boyacastifthale, Daniel Uribe/Flickr

Omnfuglfamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Ionela Târlea

Ionela Târlea () er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå Râmnicu Vâlcea som deltok i sprint- og hekkeløp. Ho vart europameister i spesialøvinga 400 m hekk i 1998 og forsvarte EM-tittelen i 2002. I 2004 vann ho OL-sølv i yndlingsøvinga.

Aktiv
Târlea vart juniorverdsmeister på 400 meter hekk i 1994. Både i VM i friidrett 1995 i Göteborg og under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta slo ho seg gjennom til finale, der ho begge gongane kom i mål til sjuandeplass på 400 meter hekk.

Under friidretts-EM 1998 i Budapest vann Târlea gullmedaljen på 400 meter hekk, våren etterpå sigra ho på 200 meter i innandørs-VM. Gjennom 1999-sesongen sette ho alle sin personleg rekordar. Det tok til med 22,35 på 200 m i Doha den 13. mai, heldt fram 7. juli med 53,25 på langhekken i Roma, før ho ei knapp veke seinare avslutta med 49,88 på 400 meter i Palma de Mallorca. Ein skade hindra henne i delta i friidretts-VM i Sevilla. Ho vart så nummer seks på langhekken under Sommar-OL 2000 i Sydney, ei plassering ho kopierte då VM i friidrett 2001 fann stad i Edmonton i Canada.

I EM 2002 i München vann Târlea gullmedaljen på 400 m hekk, nett slik ho ved den forrige europameisterkapen fire år tidlegare. Året etter spurta ho inn til fjerdeplass på spesialdistansen i VM 2003 i Paris. Under sommarleikane i Aten i 2004 kapra ho sølvmedaljen, einast vertslandets Faní Khalkiá sprang fortare.

Under friidretts- VM 2007 i Osaka deltok ho i tre øvingar; 200 meter, 400 meter og 400 meter hekk, utan å nå ein finale. I sitt fjerde OL, Beijing 2008, rauk ho ut i kvartfinalane på 200 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i forsøka (57,79 =nr 17)
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 – 55,46
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 54,40
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 53,37, framom Tetjana Teresjtsjuk (54,07)
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 54,35
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 55,36
EM 2002 i München: Gullmedalje – 54,95, framom Heike Meissner (55,89)
VM i 2003 i Paris: Nr 4 – 54,41
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 53,38, bakom Faní Khalkiá (52,82) og framom Teresjtsjuk-Antipova (53,44)
VM i 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (55,41 =nr 14) og på 400 m (51,62 =nr 19)
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvartfinalane på 200 m (23,2 =nr 20)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ionela Târlea» frå ,  den 5. september 2015.  
 

Rumenske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Romania
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Romania
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Rumenske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Rumenske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Rumenske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Oskemaurfugl

Oskemaurfugl (Cercomacra parkeri) er ein fugl i maurfuglfamilien som er endemisk for Colombia. Utbreiinga er i øvre og sentrale Magdalenadalen nord til Antioquia-departementet, òg så langt aust som til Yariguíes nasjonalpark i  Santander-departementet.

Skildring 
Oskemaurfugl er vanlegvis rundt 14 centimeter lang. Som mange maurfuglartar syner denne arten kjønnsdimorfisme i fjørdrakta. Vaksne hannar er skifergrå, lysare under enn på oversida. Han har avvikande kvite fjørtuppar på dekkfjører nær skulder. Hoa har oransje til nøttebrun underside, og mørk brun overside, hovudet og halen er meir grå enn brun.

Han lever i tett underskog i våte skogsområde, spesielt i utkantar og lysningar, og i høg gjenvekst skog. Her lever dei utan å vere med i fleirartsflokkar. Dei beitar på insekt, edderkoppar og andre leddyr plukka frå lauvverket.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
 Zimmer, K., Isler, M.L. & Sharpe, C.J. (2015). Parker's Antbird (Cercomacra parkeri) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Cercomacra parkeri. Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Maurfuglfamilien
Fuglar endemiske for Magdalenadalen i Colombia
Natalja Dobrynska

Natalja Volodymyrivna Dobrynska () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar frå Vinnytsia som tevla i mangekamp. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2008 og tok EM-sølv i same øvinga i 2010.

Aktiv
Dobrynska høyrde til verdseliten i mangekamp frå 2004, utan å nå opp til medaljestriden anna enn i femkamp i innandørsmeisterskapane. Ho lukkast derimot overmåte godt då ho vann gullmedaljen under sommarleikane 2008 i Beijing, der ho sette personleg rekord med 6 733 poeng, over 100 poeng meir enn sølvvinnaren. To år seinare forbetra ho den personlege rekorden med 45 poeng under friidretts-EM i Barcelona, men måtte nøye seg med sølvmedalje ettersom det var ytterlegare 45 poeng opp til europameisteren, Jessica Ennis frå Storbritannia.

I 2012 oppådde Dobrynska 5013 poeng då vann ho femkamp i innandørs-VM i Istanbul. Dermed var ho den fyrste kvinna som passerte 5000-grensa.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Nr 8 i sjukamp - 6225 poeng
VM i 2005 i Helsinki: Nr 9 - 6144 poeng
EM 2006 i Göteborg: Nr 6 - 6356 poeng
VM 2007 i Osaka: Nr 8 - 6327 poeng
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje - 6733 poeng, framom Hyelas Fountain (6619 p)
VM 2009 i Berlin: Nr 4 - 6444 poeng, bakom Kamila Chudzik (6471 p)
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje - 6778 poeng, bakom Jessica Ennis (6823 p)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 - 6539 poeng
OL 2012 i London: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nataliya Dobrynska» frå ,  den 5. september 2015.  
 

Ukrainske mangekjemparar
Olympiske meistrar for Ukraina
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Konrad Hauge

Konrad Flørenæs Hauge () var ein norsk friidrettsutøvar og politimann frå Eide i Aust-Agder, son til ein gardbrukar og snikkar. Han tevla i hekkeløp og sprintøvingane. Hauge, som etter tur tevla for idrettslaga Lillesand Idrettslag, Norrøna IL, Torodd IF og Oslo Politis IL, vann i alt 14 gullmedaljar i norske meisterskap i tida 1927-37, åtte på langhekken og seks på korthekken.

Karriere

Aktiv
Hauge var i ein tiårsperiode frå 1927 den dominerande utøvaren i hekkeøvingane i Noreg, einast Holger Albrechtsen var i stand til å tukte han på særleg 110 m hekk, men òg på langhekken. 

Med unnatak for 1928, då han ikkje deltok, vart Hauge i åra 1927-33 dobbeltmeister i NM på 110 meter hekk og 400 meter hekk. Både i 1931 og 1932 vart han tildelt kongepokalen for sine NM-prestasjonar, i 1931 fekk han elles i tillegg to bronsemedaljar på 200 og 400 m.

Under NM 1932 forbetra han den norske rekorden på 110 m hekk for tredje og siste gong, til 14,8 sekundar, hans raskaste løp på distansen nokon gong. Hauge sette ikkje mindre enn åtte norske rekordar på 400 m hekk, sist til si beste tid på 54,5 sekundar, oppnådd under NM i friidrett 1933.

Medaljar i norske meisterskap
1927: Gullmedaljar på 110 m hekk - 15,8 og på 400 m hekk - 57,7
1929: Gullmedaljar på 110 m hekk - 15,0 og på 400 m hekk - 57,0
1930: Gullmedaljar på 110 m hekk - 15,2 og på 400 m hekk - 55,3
1931: Gullmedaljar på 110 m hekk - 15,2 og på 400 m hekk - 54,8, samt bronsemedaljar på 200 m - 23,0 og 400 m - 50,0
1932: Gullmedaljar på 110 m hekk - 14,8 og på 400 m hekk - 54,7
1933: Gullmedaljar på 110 m hekk - 15,1 og på 400 m hekk - 54,5
1934: Bronsemedalje på 400 m hekk - 55,2
1935: Sølvmedalje på 400 m hekk - 55,6
1936: Gullmedalje på 400 m hekk - 55,9
1937: Gullmedalje på 400 m hekk - 56,3 og sølvmedalje på 110 m hekk - 15,4

Kjelder
Magnus Breili: Sport i navn & tall. 1971
friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Norske politifolk
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Folk frå Grimstad
Masami Ihara

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Norio Omura

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Motohiro Yamaguchi

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Masashi Nakayama

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Hiroshi Nanami

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Wagner Lopes

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Toshihiro Hattori

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Masayuki Okano

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Hiroaki Morishima

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Eisuke Nakanishi

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Naoki Matsuda

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Ryuzo Morioka

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Junichi Inamoto

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Akinori Nishizawa

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Tormod Lislerud

Tormod Lislerud () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Degernes som vann ni norske meisterskap i diskoskasting i tida 1965-74. I 1971 sette han norsk rekord med 59,98 meter. Han var medlem av Freidig og seinare Ski Idrettslag.

Aktiv
Gjennom tolv sesongar, 1963-74, tok Lislerud tolv medaljar i diskokasting. Han enda opp med ni gullmedaljar, ein sølvmedalje og to bronsemedaljar.

I 1968 flytta han den personlege rekorden til 55,36 m, hans fyrste kast over 55 m. Under eit stemne i Malmö sommaren 1970 kasta han fire gongar over den norske rekorden til Harald Lorentzen på 56,78 m, med høvesvis 56,94 – 57,18 – 57,42 og 56,96 m. Det vart likevel ikkje norsk rekord på Lislerud, ettersom Iver Hole i same stemnet til slutt slo til med heile 59,54 m. Seinare i 1970 forbetra Lislerud den personlege rekorden til 58,02 m.

Den 4. september 1971 sette Lislerud sin einaste norske rekord då han oppnådde 59,98 m heime på Ski. Denne rekorden vart ståande til Knut Hjeltnes i 1975 vart fyrste nordmann med eit diskoskast over 60 m. Då hadde Lislerud lagt opp.

Medaljar i norske meisterskap
1963: Bronsemedalje i diskokasting – 48,67 m
1964: Sølvmedalje i diskokasting – 49,06 m, bakom Stein Haugen (54,05 m)
1965: Gullmedalje i diskoskasting – 52,72 m, framom Ragnar Skautvedt (51,90 m)
1966: Gullmedalje i diskoskasting – 51,04 m, framom Stein Haugen (51,00 m)
1967: Bronsemedalje i diskokasting – 50,08 m
1968: Gullmedalje i diskoskasting – 51,68 m, framom Stein Haugen (50,54 m)
1969: Gullmedalje i diskoskasting – 52,28 m, framom Harald Lorentzen (51,22 m)
1970: Gullmedalje i diskoskasting – 53,56 m, framom Harald Lorentzen (52,62 m)
1971: Gullmedalje i diskoskasting – 56,36 m, framom Harald Lorentzen (52,56 m)
1972: Gullmedalje i diskoskasting – 57,02 m, framom Iver Hole (55,52 m)
1973: Gullmedalje i diskoskasting – 58,40 m, framom Iver Hole (54,78 m)
1974: Gullmedalje i diskoskasting – 56,18 m, framom Knut Hjeltnes (55,70 m)

Kjelder
Magnus Breili: Sport i navn & tall. 1971
friidrett.no

Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Rakkestad
Alessandro Santos

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Takashi Fukunishi

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Koji Nakata

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Tsuneyasu Miyamoto

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Mitsuo Ogasawara

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Daisuke Ichikawa

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Hitoshi Sogahata

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Teruyuki Moniwa

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Naohiro Takahara

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Seiichiro Maki

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Yoichi Doi

() er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar
Masashi Oguro

() er ein japansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
Japan National Football Team Database

Japanske fotballspelarar