kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Anna Odine Strøm

Anna Odine Strøm () er ein norsk skihoppar frå Alta, medlem i Alta Idrettsforening. Ho sikra seg to bronsemedaljar under Ski-VM 2019, begge i lagtevlingar.

Strøm tok steget opp mot verdstoppen i skihopping for kvinner i 2019-sesongen. Ho vart som best nummer 2 og 3 i verdscuprenn. Under verdsmeisterskapen 2019 i Seefeld in Tirol deltok ho på det det norske kvinnelaget som vann bronsemedaljen i lagtevlinga. Dei andre på laget var Ingebjørg Bråten, Silje Opseth og Maren Lundby. Fire dagar seinare fekk Strøm ein ny bronsemedalje, då i mikstevlinga i lag med Lundby, Robert Johansson og Andreas Stjernen. I den individuelle tevlinga vart Strøm nummer 9.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anna Odine Strøm» frå ,  den 31. mars 2019.  

Norske skihopparar
Deltakarar under vinter-OL for ungdom 2016
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Folk frå Alta
Hovudkål

Hovudkål er ein kåltype med blad som ligg tett inntil kvarandre og dannar ein stor ball eller eit «hovud».
Det vitskaplege namnet på varieteten er Brassica oleracea var. capitata.

Variantar 
Det finst fleire typar hovudkål. Kvitkål er den vanlegaste forma i Noreg. Denne typen dannar store hovud med blad som sit tett saman og gjerne er lyse, tilmed kvitlege, inni hovudet. Nykål eller sommarkål er mindre tettpakka og er klart tidleg i sesongen.

Savoykål er ein annan variant med krusete, lausare pakka blad og mildare smak enn vanleg kvitkål. Raudkål er kjenneteikna av raudlilla blad og har også ein mild smak.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Kål
Bladgrønsaker
Monica Knudsen

Monica Knudsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar og seinare -trenar frå Arendal, ei av dei som vart olympisk meister med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho spelte i ni sesongar, 1995-2003, på topplaget Asker SK og var med å vinne to seriegull og eitt cupmeisterskap. På 2010-talet var Knudsen trenar for eit LSK-mannskap som tok heile ni nasjonale meistertitlar.

Spelar
Knudsen møtte den norske toppserien som Donn-spelar. Frå 1995 tok ho plass på midtbana til det norske topplaget Asker SK. Gjennom iherdig innsats bidrog ho mykje både i det defensive og offensive spelet til Asker-laget, eit lag som sanka to seriemeisterskap og ein kongepokal i åra 1998-2000. 2004-sesongen gjorde Knudsen teneste hos Fortuna Hjørring i den danske toppserien. Ho avslutta med to sesongar i det som då vart kalla Team Strømmen (seinare LSK).

Knudsen spelte 87 landskampar og skåra seks mål i tida 1998-2003. Ho deltok både i Fotball-VM 1999 og 2003, Sommar-OL 2000 og EM i fotball 2001. Knudsen spelte i alle Noregs kampar då laget vann OL-gull i Sydney. Ho var også med då Noreg under europameisterskapen 2001 i Tyskland tapte 0-1 mot vertslandet i semifinalen.

Trenar
Knudsen hadde stor suksess som trenar med LSK i tida 2010-17. LSK-laget vann då fem seriemeisterskap; 2012, -14, -15, -16 og -17, og fire rake cupmeisterskap; 2014, -15, -16 og -17. Sidan 2018 har ho vore trenar for kvinnelaget til Vålerenga IF.

Merittar, spelar
Olympisk meister: 2000 med Noreg
Seriemeister: 1998 og 1999 med Asker SK
Noregsmeister: 2000 med Asker SK

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Monica Knudsen» frå ,  den 4. april 2019.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Olympiske meistrar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Fotballspelarar under sommar-OL 2000
Folk frå Arendal
Ariadne

Ariadne er ein gresk sogefigur som var dotter av kong Minos på Kreta.

Ariadne blei forelska i den attiske helten Thesevs då han kom til Kreta for å kjempa mot Minotauros. Ho gav han råd om korleis han kunne finna vegen ut av labyrinten (ariadnetråd).

Etterpå tok Thesevs henne med seg bort frå øya, men lét henne så bli igjen på øya Dia (eller Naxos). I ei av sogeformene blei ho så drepen av gudinna Artemis her. Ei anna sogeform fortel at ho blei gift med guden Dionysos.

Den forlatne, sovande Ariadne er ofte blitt framstilt i  kunst frå oldtida.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Greske gudinner
Menneske i gresk mytologi
Kretisk mytologi
Pendro

Pendro eller Pendru (kurdisk  پێندرۆ, Pêndrû ) er ein kurdisk landsby i Irakisk Kurdistan, i Erbil guvernement, nær grensa til Tyrkia, og kring 15–18 km nord for Barzan. Han har kring 2 500 innbyggjarar.

Han ligg i ein dal omgjeve av låge og fjell og fjellet Butin, som ligg kring fire kilometer nordaust for Pendro og den tronge dalen Sardav ligg kring 15 minuttar gange frå nordenden av landsbyen.

Klima
Klimaet i Pendro er varmt, fuktig kontinentalklima (Dsa) i følgje Köppen si klimaklassifisering. Vêret i regionen er moderat, særrleg om vinteren då det ka bli kalt og regnfullt (meir enn 1 500 mm somme år) i tillegg til 150 cm med sør. Januar er den våtaste månaden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pendro» frå ,  den 5. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Arbil guvernement
Geografi i Irakisk Kurdistan
Kurdiske busetnader
John Bundrick

John Douglas «Rabbit» Bundrick () er ein USA-amerikansk klaverspelar, pianist og organist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med The Who og artistar som Eric Burdon, Bob Marley and the Wailers, Roger Waters, Free og Crawler. Bundrick er kjend som den viktigaste musikaren i kultfilmen The Rocky Horror Picture Show. I midten av 1970-åra var han medlem av den kortvarige gruppa Mallard, skipa av tidlegare medlemmar av Captain Beefheart's Magic Band. Han er òg kjend som komponist og har spelt inn soloalbum.

Utvald diskografi

1971 Kossoff Kirke Tetsu Rabbit
1972 Johnny Nash – I Can See Clearly Now
1972 Sandy Denny – Sandy
1973 Free – Heartbreaker
1973 Paul Kossoff – Back Street Crawler
1973 John Martyn –  Solid Air
1973 Bundrick – Broken Arrows
1973 Donovan – Cosmic Wheels
1974 Bundrick – Dark Saloon
1974 Kevin Ayers, John Cale, Nico, Eno – 1st June 1974
1974 Bryn Haworth – Let the Days Go By
1975 The Rocky Horror Picture Show
1975 Jim Capaldi – Short Cut Draw Blood
1975 Andy Fairweather Low – La Booga Rooga
1977 Joan Armatrading – Show Some Emotion
1977 Eric Burdon – Survivor
1977 Townshend & Lane – Rough Mix
1979 The Only Ones – Special View
1980 Pete Townshend – Empty Glass
1981 The Who – Face Dances
1985 Deep End – Deep End Live!
1988 Bundrick – Dream Jungle
1992 Roger Waters – Amused to Death
1998 Fairport Convention – Cropredy 98
2006 The Who – Endless Wire
2007 Mick Jagger – The Very Best of Mick Jagger (Deluxe Edition)
2015 208 Talks of Angels – Made in Hell
2017 The Puss Puss Band - Echoes Across the Cruel Sea 
2019 Neil Hamburger - Still Dwelling

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Bundrick» frå ,  den 8. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
www.rabbitwho.com 

USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske organistar
Folk frå Houston
Free-medlemmar
Back Street Crawler-medlemmar
Zulfikar Ali Bhutto

Zulfikar Ali Bhutto () var ein pakistansk politikar  som var president i Pakistan frå 1971 til 1973 og statsminister frå 1973 til 1977. Han var gift med Begum Nusrat Bhutto og far til Benazir Bhutto.

Bhutto var medlem av ulike regjeringar i perioden 1958–1966, dei tre siste åra som utanriksminister. Han braut så med regjeringspartiet og stifta Pakistan People's Party (PPP) i 1967. Etter å ha kalla regimet til Ayub Khan eit diktatur blei han sett i fengsel frå 1968 til 1969.

Etter at Ayub Khan blei kasta blei det halde val i Pakistan i 1970. Pakistan People's Party fekk flest røyster i Vest-Pakistan, medan Awami League vann i Aust-Pakistan (noverande Bangladesh). Etter at Bhutto nekta å danna koalisjon med dette partiet blei valresultatet forkasta, og det braut etterkvart ut ein blodig borgarkrig som enda med opprettinga av Bangladesh med hjelp frå India. Etter dette nederlaget overgav den pakistanske leiaren Yahya Khan makta til Bhutto i 1971. 

Som president sette Bhutto føregangaren sin i husarrest og innførte skattar for landeigarfamiliar. Han let landet fortsetja å vera i unntakstilstand. Ein ny grunnlov frå 1973 gav presidentembetet ei meir seremoniell rolle, og Bhutto gjekk over til å bli statsminister. 

5. juli 1977 utførte militæret, leia av Mohammad Zia ul-Haq, eit statskupp og avsette Bhutto. Han blei anklaga for å ha gjeve ordre om å drepa ein politisk motstandar i  1974. Bhutto erklærte av han var uskuldig, men blei dømt til døden for mordet og avretta gjennom henging.

Bhutto er ein kontoversiell person i pakistansk historie. Partiet hans, PPP, har halde fram med å vera eit av dei største i landet, og både dottera hans Benazir Bhutto og svigersonen hans, ektemannen til Benazir Asif Ali Zardari, har hatt leiande stillingar i landet.

Verk

 The Myth of Independence (1969) 
 The Great Tragedy (1971)

Kjelder 

 Meyers Lexikon online: Bhutto  (tysk)

Denne artikkelen bygger på «Zulfikar Ali Bhutto» frå ,  den 12. april 2019.

Pakistanske presidentar
Pakistanske statsministrar
Avretta politikarar
Pakistanske utanriksministrar
And.

And er det 19. studioalbumet til John Martyn, gjeven ut på Go! Discs i 1996. Det var det første albumet til Martyn på fem år med nye songar.

Songane vart spelte inn i JMI Studios og The Washoose i ein moderne stil som er blitt skildra som både hiphop og triphop. Martyn sa: «Eg likar svart amerikansk kultur særs godt og då eg drog ut på klubbane der var musikken verkeleg stor, og det blåste meg av banen. Energien i det er spanande.» Arbeidstittelen på albumet var Snooo.

CD-plata inneheld eit løynd spor etter ein kring 50 sekundar lang pause på et siste sporet. Bonussporet er ein remix av «Sunshine's Better».

Innhald

Medverkande
John Martyn - vokal, korvokal, guitar, klaverinstrument
Phil Collins - trommer, korvokal
Alan Thomson - bass
John Giblin - bass
Jerry Underwood - saksofon
Spencer Cozens - klaverinstrument, programmering
Kirk Lothian - klaverinstrument
Foster Patterson - klaverinstrument
Stefon Taylor - programmering
Cheryl Wilson - korvokal

Teknisk
 Produsentar: John Martyn, Stefon Taylor med Spencer Cozenz. 
 Lydteknikarar: Douglas «Bone» Graham, Spencer Cozens, Stefon Taylor
 Miksing: Douglas «Bone» Graham (spor: 6), Spencer Cozens (spor: 1-4, 8-9), Stefon Taylor (spor: 5, 7)
 Mastering: Gordon Vicary
 Fotografi: Lawrence Watson

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «And (John Martyn album)» frå ,  den 13. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

John Martyn-album
Musikkalbum frå 1996
Go! Discs-album
The New Folk Sound of Terry Callier

The New Folk Sound of Terry Callier er debutalbumet til den amerikanske visesongaren Terry Callier gjeve ut i 1968, kring tre år etter albumet vart spelt inn. Dette var truleg nokre år for seint, då visesongen var blitt mindre populær.

Alle songane på albumet er coverversjonar av folkeviser, ofte framført med eit visst jazzpreg med Callier på vokal og akustisk gitar og stundom bass frå anten Terbour Attenborough eller John Tweedle. 

Callier byrja å spele på viseklubbar og kafear i Chicago i midten av 1960-åra, der han vart sterkt inspirert av musikken til John Coltrane. Han møtte Samuel Charters i Prestige Records i 1964, og året etter spelte dei inn debutplata hans. Charters skal ha blitt så rørt av musikken at han forsvann til Mexico med masterlydbanda. Callier sa: «Alt eg veitt er at eg hadde spelt inn noko for Prestige og at det ikkje kom ut. Kring eit og eit halvt år seinare møtte eg Samuel og spurte han kva som hadde skjedd. Han sa han hadde reist til Mexico i ein provins der det var mange indianarar og han berre lytta til musikken og åt sop.» Albumet vart derfor ikkje gjeve ut før i 1968.

I oktober 2018 gav Craft Recordings ut albumet på ny i høve 50-årsjubileumet til utgjevinga. Plata kom då i ei luksusutgåve med sju bonusspor. Fem av desse var ikkje gjevne ut før.

Innhald
Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna er nemnt.

Medverkande
Terry Callier - akustisk gitar, vokal
John Tweedle - bass
Terbour Attenborough - bass

Kjelder

Debutalbum frå 1968
Terry Callier-album
Prestige Records-album
What Color Is Love

What Color Is Love er det tredje studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i mars 1973. Det var det andre albumet han gav ut for Cadet Records med Charles Stepney som produsent, arrangør og dirigent.

Albuet har ei blanding av funk, rock, folk, jazz og klassisk musikk. Albumet vert ofte rekna som hans beste og det om førte han attende i søkelyset att i 1990-åra etter at han i over ti år hadde lagt musikkarrieren på hylla.

Songen «You Goin' to Miss Your Candyman» vart populær då Urban Species sampla songen for sin «Listen» tidleg i 1990-åra.

Innhald

Medverkande

 Terry Callier - vokal, gitar
 Charles Stepney - elektrisk piano, piano, arrangement, dirigent
 Phil Upchurch - gitar 
 Donny Simmons - trommer
 Morris Jennings - trommer
 Louis A Satterfield - bass
 Alfred Nalls - conga, bongo
 Fred Walker - conga, perkusjon
 Bobby Christian - perkusjon
 Cyril Touff - munnspel
 Edward Druzinsky - harpe	
 Ethel Merker - horn
 Paul Tervelt - horn
 Donald Myrick - altsaksofon, fløyte
 Arthur Hoyle - trompet 
 John Howell - trompet
 Kitty Haywood - korvokal
 Shirley Wahls - korvokal
 Vivian Harrell - korvokal
 Fiolin – Elliot M. Golub, W. Zlatoff-Mirsky, Irving Kaplan, Jerry Sabransky, Joseph Golan, Ruth Goodman, Theodore Silavin, William Faldner
 Bratsj: Arthur Ahlman, Bruce Hayden, Harold Klatz, Harold Kupper, Roger Moulton
 Celloar: Karl B. Fruth, Leonard Chausow

Teknisk
 Produsent: Charles Stepney
 Lydteknikarar: Roger Anfinsen, Brian Christian og Gary Starr
 Ansvarleg og koordinator: Evelyn Greco

Kjelder

Musikkalbum frå 1973
Terry Callier-album
Cadet Records-album
Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1983 for menn

Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1983 for menn vart avvikla på Kjølnes stadion i Porsgrunn tysdag 21. og onsdag 22. juni 1983. Sverige vann landskampen med sine 212 poeng mot Noregs 198. Begge landa deltok med tre utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Torstein Dahle sette personleg rekord i tresteg, det same gjorde Svein E. Storlien på 400 meter og Trond Ulleberg i kulestøyt, alle vart nummer 2 i dei aktuelle øvingane. Fire av dei seks høgdehopparane enda med 2,15 m i resultatboka.

Tysdag 21. juni

100 m

400 m

1500 m

10 000 m

400 m hekk

Høgdehopp

Tresteghopp

Diskoskast

Spjutkast

4 × 100 m stafett

Onsdag 22. juni

200 m

800 m

5 000 m

110 meter hekk

3 000 m hinder

Stavhopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Sleggjekast

4 × 400 m stafett

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Friidrett 1983
Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Sport i Noreg i 1983
Idrett i Porsgrunn
Hark! The Village Wait

Hark! The Village Wait er debutalbumet til det britiske folkrockbandet Steeleye Span, først gjeve ut i 1970. Det er det einaste albumet med den originale besetninga, sidan dei vart oppløyst og kom saman att med ei litt anna besetning kort tid etter albumet kom ut, utan at dei hadde spelt ein einaste konsert i lag. Derfor er det eitt av berre to Steeleye Span-album med to kvinnelege vokalistar (Maddy Prior og Gay Woods). Det andre er Time (1996). Alt i alt består albumet av folkemusikk akkompagnert av rocketrommer og bassgitar. Fleire av songane vert framført med banjo som «Blackleg Miner», «Lowlands of Holland» og «One Night as I Lay on My Bed».

Tittelen på albumet refererer ikkje til det engelske ordet for å vente, men til ein «wait». Ein wait var ei lita gruppa offentlege bymusikantar som spelte blåseinstrument. Denne tradisjonen oppstod i tudortida og varte fram til byrjinga av 1800-talet. Ein landsby var vanlegvis for liten til å ha ei slik gruppe, så i denne samanhengen kan «village wait» syne til den seinare tradisjonen med slike wait-grupper som vart sett saman i juletider. Dette er nemnt i romanar av Thomas Hardy.

I løpet av åra har bandet vitja songane på dette albumet fleire gonger. På det andre albumet deira, Please to See the King, spelte dei ein ny versjon av «The Blacksmith». Ein ny konsertversjon av «Blackleg Miner» finst på Back in Line, og ein tredje variant er gjeven ut på Present--The Very Best of Steeleye Span. På Time spelte dei inn att «Twa Corbies». «Copshawholme Fair» hadde to år tidlegare blitt spelt av Prior og Tim Hart på albumet deira Folk Songs of Olde England Vol. 2.

Blant dei andre songane på albumet er det ein acapella versjon av «A Calling-On Song» (den første av mange acapellastykke bandet spelte inn), «The Hills of Greenmore» og «Dark-Eyed Sailor».

Albumet vart opphavleg gjeven ut i Storbritannia på RCA. Det kom ikkje ut i USA på den tida. I 1975 vart albumet gjeve ut på ny på Chrysalis i både Storbritannia og i USA, då med eit nytt plateomslag.

Innhald

Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna er nemnt.

Medverkande
Maddy Prior - vokal, banjo
Tim Hart - vokal, elektrisk gitar, elektrisk dulcimer, fele, banjo, harmonium
Ashley Hutchings - bassgitar
Terry Woods - vokal, elektrisk gitar, concertina, mandola, banjo, mandolin
Gay Woods - vokal, concertina, autoharpe, bodhran

Gjestemusikarar
Gerry Conway - trommer (spor 2-3, 5-8)
Dave Mattacks - trommer (spor 4, 10-12)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hark! The Village Wait» frå ,  den 16. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1970
Chrysalis Records-album
Steeleye Span-album
RCA Records-album
Mooncrest Records-album
United Artists Records-album
Raudkål

Raudkål er ei form for hovudkål der blada er raudlege eller lilla på farge. Eit vitskapleg namn som blir bruka på varieteten er Brassica oleracea capitata rubra. 

Blada får fargen sin frå antocyanin, som raudkål inneheld meir av enn andre kåltypar. Graden av pigment varierer med pH-verdien i jorda kålet veks i. I sur jord blir blada meir raudlege, i nøytrale blir dei meir lilla, medan i basisk jord blir kålet meir grøn-gult på farge. Safta frå kålet kan brukast som 
ein heimelaga pH-indikator som blir raud i sure og grøn-gul i basiske løysingar.
Bladnervene og stilken til raudkål er kvite på farge.

Kåltypen har ein mild smak. Ein kan eta rå finskore bitar i salat, koka, dampa, steika eller stua det. Kålet kan også fyllast eller syltast. Det passar godt til å laga surkål.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Red cabbage» frå ,  den 18. april 2019.

Bakgrunnsstoff

Kål
Bladgrønsaker
Savoykål

Savoykål er ei form for hovudkål der blada er meir krusete og ligg mindre tett enn på vanleg kvitkål. Kåltypen har namn etter Savoie i Frankrike, der han oppstod. Eit vitskapleg namn som blir bruka på varieteten er Brassica oleracea sabauda.

Savoykål har mørkgrøne blad og tjukke, gulkvite bladnervar.

Kåltypen har ein mild smak, og kan etast rå. Han kan også behandlast på same måte som vanleg hovudkål.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Kål
Bladgrønsaker
Ada Haug

Ada Brita Haug Grythe () var ein norsk fjernsynsmedarbeidar med ein karriere på 38 år i NRK si barne- og ungdomsavdeling.

Karriere
Ada Haug Grythe var cand.mag. og pedagog frå Universitetet i Oslo. Frå 1961 var ho tilsett i NRK, der ho særleg arbeidde med program for barn og ungdom. I løpet av 1960-talet var ho programleiar for Tenpluggen og Vi unge, og i 1970 var ho med på å utforma Flimra. Ho var nesteleiar i Barne-og ungdomsavdelinga frå 1974 til 1980, og programredaktør frå 1980 til 1991. Frå 1991 og fram til ho vart pensjonert i 1998 var ho ansvarleg for småbarnsprogramma.

Ho blei tildelt Kongens fortenstmedalje i gull i 1998.  Ho blei òg heidra med den franske ordenen Palmes Académiques for arbeidet sitt med å spreia fransk språk og kultur i Noreg.

Ada Haug Grythe var gift med Odd Grythe, som døydde i 1995. Ho var barnebarn til målaren og kunstkritikaren Kristian Haug.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ada Haug» frå ,  den 18. april 2019.

Folk frå Stange
Ordre des Palmes Académiques
Kongens fortenestmedalje i gull
Programleiarar for NRK
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Siamaggiore

Siamaggiore (sardisk Siamaiore, Siamajori) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Oristano i regionen Sardinia. Han har 927 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 13.17 km² og ligg i ei høgd på 8 meter over havet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Kommunar i provinsen Oristano
Odd Grythe

Odd Horn Grythe () var ein norsk journalist og filmmedarbeidar.

Karriere
Grythe vart tilsett i NRK i 1958 som programleiar, først i radio og frå 1961 i fjernsynet, der han arbeidde til 1986. Han leidde Melodi Grand Prix 1960 saman med Erik Diesen i februar 1960 og deretter opningsshowet til fjernsynet, Startskuddet som gjekk i august same år. Deretter var han å sjå i programmet På direkten. 

Grythe var programleiar for dei seks første utgåvene av Melodi Grand Prix. I 1960 og 1961 leidde han finalen saman med Erik Diesen, medan han leidde sendingane åleine i 1962, 1963, 1964 og 1965.

Grythe vert nok hugsa best som mangeårig programleiar for programserien Husker du?, som vart sendt på 1970- og 1980-talet, der eldre vart underhaldne i studio og via fjernsyn med songar og underhaldning frå tidlegare tider. I 1981 var han programleiar for spørreleiken Fem rette.

Han var gift første gong med regissøren Kirsten Sørlie og andre gong med NRK-programleiaren Ada Haug. Med Sørlie fekk Grythe dottera Hilde Grythe, som er skodespelar.

Bøker

Filmar
 1988: Folk og røvere i Kardemomme by – Musikklærer Andersen
 1959: Jakten
 1958: Salve Sauegjeter

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Odd Grythe» frå ,  den 20. april 2019.  

Folk frå Lillehammer
Programleiarar for NRK
NRK-journalistar
Puck i idrett

Puck er ei hard, tjukk skive som blir brukt til ein del idrettar, særleg ishockey. Puckar er som regel svarte på farge og laga av gummi.
Dei er ofte merka med logoen til eit lag eller serien dei blir brukte i på ei eller begge sider. 
Pucken blir brukt nokså likt ein ball i ballspel, men sklir på underlaget i staden for å spretta. Før ein ishockeykamp frys ein pucken for å redusera spretting.

Ein standard ishockeypuck skal vera 7,62 cm (3 tommer) i diameter og 2,54 cm (1 tomme) tjukk. Vekta skal vera innanfor 156–170 g (5,5–6,0 ounces).

I tillegg til i ishockey bruker ein puckar i roller hockey (rulleskøytehockey) og undervasshockey.
Liknande skivar eller puckar blir også brukt i sport og spel som novuss, shuffleboard, bord-shuffleboard, boks-hockey og air hockey.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hockey puck» frå , og «Puck» frå  den 23. april 2019.  
 

Ishockey
Idrettsutstyr