kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Symfoni nr. 9 av Beethoven

Symfoni nr. 9 i d-moll, op. 125 er den siste symfonien skriven av Ludwig van Beethoven. Han blei fullført i 1824. Han er rekna som eit romantisk musikkstykke som danna eit førebilde for vidare romantisk komponering. Verket er særs kjent, og er rekna som eit av dei største meisterverka til Beethoven. Symfoniane er ein av dei mest framførte i verda.

Delar av Friedrich Schiller sitt dikt Ode an die Freude (Ode til gleden) blir sunge av solistar og eit kor i siste satsen. Beethoven var den første store komponisten som brukte menneskestemmer saman med instrument i ein symfoni.  Symfonien sette eksempelet for bruk av songstemmer i den romantiske symfoniforma.

Form 
Symfonien har fire satsar, merka som følgjande:
Allegro ma non troppo, un poco maestoso
Molto vivace – Presto
Adagio molto e cantabile – Andante Moderato – Tempo I – Andante Moderato – Adagio – Lo Stesso Tempo
Recitative: (Presto – Allegro ma non troppo – Vivace – Adagio cantabile – Allegro assai – Presto: O Freunde) – Allegro assai: Freude, schöner Götterfunken – Alla marcia – Allegro assai vivace: Froh, wie seine Sonnen – Andante maestoso: Seid umschlungen, Millionen! – Adagio ma non troppo, ma divoto: Ihr, stürzt nieder – Allegro energico, sempre ben marcato: (Freude, schöner Götterfunken – Seid umschlungen, Millionen!) – Allegro ma non tanto: Freude, Tochter aus Elysium! – Prestissimo: Seid umschlungen, Millionen!

Beethoven braut med prinsippet som gjaldt i wienerklassiske symfoniar då han plasserte scherzo-satsen før den rolige satsen. Dette var fyrste gongen han gjorde dette i en symfoni, men han hadde gjort det slik i nokre tidlegare verk. Også Haydn hadde dette arrangementet i nokre av sine verk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Symfoni nr. 9 (Beethoven)» frå ,  den 6. februar 2019.  

Komposisjonar av Ludwig van Beethoven
Beethoven, nr. 9
Korverk
Musikk i 1824
Verdsminne
St. Pölten

Sankt Pölten er ein by og ein kommune og eit distrikt i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 108,4 km² og nærare 55 000 ibuarar. Byen Sankt Pölten er den mest folkerike i Niederösterreich og sidan 1986 hovudstad i forbundslandet. Han har hatt byrettar sidan 1159.

Sunpor Kunststoff er eit selskap oppretta i Sankt Pölten og eigd av den norske rikmannen Olav Nils Sunde. Verket/fabrikken sysselset i underkant av 200 menneske og framstiller polystyren-produkt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St. Pölten» frå ,  den 4. februar 2019.

Bakgrunnsstoff

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Marcus Buck

Marcus Buck () var ein norsk statsvitar. Han var førsteamanuensis ved UiT Noregs arktiske universitet .

Buck hadde hovudfag i samanliknande politikk frå Universitetet i Bergen og vart i 2006 dr.polit. ved Universitetet i Tromsø. Frå 1994 arbeidde han ved Institutt for statsvitskap ved Universitetet i Tromsø. Buck var oppteken av konfliktlinjer, parti og val, demokratisering og komparativ forskingsdesign. Han var ekspert på politikk i Spania og har vore knytt til  Universidad de Granada. Han har publisert både på norsk, spansk og engelsk. Buck har vore leiar i Norsk statsvitenskapelig forening.

Han var mykje brukt som valkommentator av NRK og vart ofte intervjua om norsk politikk og spanske tilhøve av norske medium.

Buck døydde av kreft 19. januar 2023.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marcus Buck» frå ,  den 10. februar 2019.

Bibliografi 

 Publikasjoner av Marcus Buck i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
 Publikasjoner av Marcus Buck i BIBSYS
 2009 – Buck, Marcus: Democratisation: The Electoral Nexus, Köln: Lambert Academic Publishing. ISBN 978-3-8383-1800-4
 2008 – Buck, Marcus: «Los sistemas políticos nórdicos – La política de consenso como modelo propio?», s. 453-475 i Carlos de Cueto og Marién Durán (red.): Regímenes Políticos Contemporáneos – entre inmovilismo y cambio, Editorial Comares. ISBN 978-84-9836-442-2
 2007 – Buck, Marcus; Einar Berntzen og Leiv Marsteintredet: «La política comparada: a caballo entre historia y función»,  s. 1-24 i Marcus Buck og Carlos de Cueto Nogueras (red.): Manual de sistemas políticos, Editorial Comares. ISBN 978-84-9836-191-9
 2007 – Buck, Marcus: «Los sistemas políticos nórdicos – un modelo propio?», s. 383-400 i Marcus Buck og Carlos de Cueto Nogueras (red.): Manual de sistemas políticos, Editorial Comares. ISBN 978-84-9836-191-9
 2006 – Buck, Marcus, Helge O. Larsen og Tord Willumsen: Når folket får velge – Forsøkene med direkte valg av ordfører som deltakelses- og styringsreform, Oslo: Kommuneforlaget. ISBN 82-446-1227-4
 2005 – Buck, Marcus, Helge O. Larsen og Tord Willumsen og Mikal Lanes: «Direktevalg av ordfører: Demokratisk nyvinning eller mislykket eksperiment?», s. 102-121 i Jo Saglie og Tor Bjørklund: Lokalvalg og lokalt folkestyre, Oslo: Gyldendal Akademisk. ISBN 82-05-33941-4
 2005 – Broderstad, Else Grete og Marcus Buck: «Los Saami y la UE: los derechos indígenas y las limitaciones del estado-nación», s. 137-153 i Carlos de Cueto Nogueras (red.): Seguridad y diversidad en las sociedades contemporáneas, Madrid: Biblioteca Nueva. ISBN 84-9742-388-7
 2005 – Buck, Marcus: «The Exemplary Transition From Authoritarianism: Some Notes on the Legacy of Undemocratic Decision-Making in Spain», s. 1607-1635 i Stein Ugelvik Larsen (red.): Modern Europe After Fascism, New York: Columbia University Press. ISBN 0-88033-973-X

Bakgrunnsstoff 

 Markus Buck, profil ved UiT – Noregs arktiske universitet

Norske statsvitarar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Førsteamanuensar ved UiT Noregs arktiske universitet
Moksja-mordvinsk

Moksja-mordvinsk eller moksja (мокшень кяль) er eit finsk-ugrisk språk som høyre til den volgafinske greina. Det blir tala av rundt  personar i den autonome republikken Mordovia i Russland, der det er offisielt språk. Språket er nært i slekt med ersia-mordvinsk, men dei to språka er ikkje gjensidig forståelege. 

Språket har tidlegare vore rekna som ein dialekt av mordvinsk. Det blir skrive med det vanlege russiske alfabetet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Moksja» frå ,  den 11. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 Frändefolksutskottet vid Studentkåren vid Helsingfors universitets artikel Šumbrat!. Henta 18. august 2008.
 Artikeln ”Språkkoder i MARC21: alfabetiskt sorterade efter svensk benämning ” i LIBRIS Formathandbok. Henta 18. august 2008.
 SIL ISO 639 Code Tables. Henta 18. august 2008.

Bakgrunnsstoff 

Mordvinske språk
Språk i Russland
Einskildspråk
Steikjepanne

Ei steikjepanne er ei flatbotna, låg panne med langt handtak til å steikje mat i. Moderne steikjepanner finst i mange ulike materiale, som støypejern, aluminium og rustfritt stål, i tillegg kan ein få steikjepanner belagd med teflon (PTFE) som hindrar mat i å brenne seg fast.

Sjå òg
Takke
Vokk

Kjelder 
 

Kjøkenutstyr
Steiking
Emil Iversen

Emil Iversen () er ein norsk langrennar frå Meråker. Han vart noregsmeister på både 15 km og 30 km under Ski-NM 2019 i Meråker. I tida 2016-19 vann han seks tevlingar i verdscupen i langrenn; to i sprintrenn, ei tremil og tre etappar i såkalla tour-renn. Iversen er medlem i Idrettslaget Varden Meråker.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2014:
Ski-NM 2015: Bronsemedalje i sprint på Røros
Ski-NM 2016: Nr 5 i sprint i Tromsø
Ski-NM 2017: Nr 6 på 30 km på Gran
Ski-NM 2018:
Ski-NM 2019: Gullmedalje på 15 km og 30 km i Meråker
Ski-NM 2020: 
Ski-NM 2021: Gull på 30 km og bronse i sprint i Trondheim
Ski-NM 2022: 
Ski-NM 2023:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Emil Iversen» frå ,  den 13. februar 2019.  
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Langrennsløparar under vinter-OL 2022
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Folk frå Meråker
Storebrand

Storebrand OS () er eit norsk selskap i marknaden for langsiktig sparing og forsikring. Konsernet består av selskap som tilbyr livsforsikring, skadeforsikring, kapitalforvalting og bank, retta mot privatpersonar, føretak, kommunar og offentlege verksemder.

Historie
Røtene går attende til 1767, då Den almindelige Brand-Forsikrings-Anstalt vart oppretta som ei påboden brannforsikring for bygningar i dei norske byane. 

Skadeforsikringsdelen av Storebrand vart i 1999 skild ut i eit eige selskap kalla If. I løpet av få år selde Storebrand seg ut av If, men i 2006 vedtek Storebrand igjen å tilby skadeforsikring og starta eit nytt skadeforsikringsselskap som vart bygd opp frå botnen av.

Storebrand har hovudkontor på Lysaker i Bærum og har eit nett av kontor i Noreg. 

Satsinga i den svenske marknaden – gjennom dotterselskapet SPP – omfattar tenestepensjon, tenester innan kapitalforvalting og helseforsikring. 

Selskapet er notert på Oslo Børs med tickeren STB. Administrerande direktør i Storebrand ASA er Odd Arild Grefstad.

Fusjonar 
Storebrand har fusjonert med fleire selskap opp gjennom åra.

På 1970-talet kjøpte Storebrand dei attverande aksjane i Det norske Livsforsikringsselskab Idun, og Storebrand-Idun vart til. Storebrand hadde ått dei fleste aksjane i Idun sidan 1923.

Storebrand og Norden fusjonerte i 1982 og vart til Storebrand-Norden.

I 1991 fusjonerte Storebrand med UNI og vart til UNI Storebrand.

I 2007 kjøpte Storebrand den svenske livsforsikringsselskapet SPP.

Børsinformasjon 

 Storebrand er del av OBX-indeksen på Oslo Børs. Aksjen har ticker STB.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Storebrand» frå ,  den 9. mars 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 Årsrapport 2015
 Årsrapport 2014

Bakgrunnsstoff

1767 i Noreg
Føretak skipa i 1760-åra
Skipingar i 1767
VM i alpine greiner 2019

Den 44. verdsmeisterskapen i alpine greiner vart avvikla i tida 5. til 17. februar 2019 i Åre i Sverige. Det vart tevla i 11 øvingar; fem for menn og tilsvarande mange for kvinner. Dessutan vart arrangert ei mannskapsøving, ei utslagstevling i paralellslalåm, med to menn og to kvinner på kvart av laga. 471 deltakarar frå 76 land var pålmeldt til meisterskapen, den tredje alpine verdsmeisterskapen som fann stad i Åre.

Menn

Slalåm 

Dato: 17. februar 2019
Høgdeskilnad: 219 m

Storslalåm 

Dato: 15. februar 2019
Høgdeskilnad: 416 m

Super-G 

Dato: 6. februar 2019 
Løypelengd: 2172 m, høgdeskilnad: 637 m

Utfor 

Dato: 9. februar 2019
Løypelengd: 3122 m, høgdeskilnad: 871 m

Kombinasjon 

Dato: 11. februar 2019
Utfor: løypelengd: 1801 m, høgdeskilnad: 538 m
Slalåm: høgdeskilnad: 150 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 16. februar 2019
Høgdeskilnad: 186 m

Storslalåm 

Dato: 14. februar 2019
Høgdeskilnad: 400 m

Super-G 

Dato: 5. februar 2019
Løypelengd: 1670 m, høgdeskilnad: 502 m

Utfor 

Dato: 10. februar 2019
Løypelengd: 1670 m, høgdeskilnad: 502 m

Kombinasjon 

Dato: 8. februar 2019
Utfor: løypelengd: 2236 m, høgdeskilnad: 644 m
Slalåm: høgdeskilnad: 170 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alpine Skiweltmeisterschaft 2019» frå ,  den 20. februar 2019.  
 

Verdsmeisterskap i alpine greiner
Alpint i 2019
2019 i Sverige
Internasjonale meisterskap i Sverige
Havila Kystruten

Havila Kystruten AS er eit norsk reiarlag stifta i 2017 som fekk i oppdrag å drifta 4 av 11 skip i Hurtigruta, kystruta Bergen-Kirkenes, frå 1. januar 2021 .

Reiarlaget er eigd av Havila Holding AS i Fosnavåg. Administrerande direktør er Arild Ove Myrvoll.

Skip 
Reiarlaget har fire skip under bygging, alle med lengd på 122,7 meter og breidd på 22 meter. Lastekapasitet vert ni bilar og 190 pallar, der 40 av pallane kan fraktast med kjøling eller frysing. Skipa får eit mannskap på 76, ein lugarkapasitet til 468 passasjerar, og i tillegg plass til 172 dagreisande.

Lugarane vert på mellom 16 og 210 kvadratmeter. Skipa vil mellom anna ha fasilitetar som badstove, boblebad, treningsfasilitetar og fleksible serviceområde med matservering.

Fartøya kjem til å ha ein «servicefart» på 14-15 knop og maksfart på 18,2 knop.

Dei fire skipa vil få namna «Havila Capella», «Havila Castor», «Havila Polaris» og «Havila Pollux», og vert bygde ved to verft, høvesvis i Tyrkia og Spania.

Tekniske løysningar 
Skipa er designa av Havyard og har nemninga Havyard 923. Hovudmotorane skal gå på flytande naturgass og vert levert av Rolls-Royce.

Dei to Havyard-selskapa Norwegian Electric Systems og Norwegian Control Systems skal levere såkalla hybridpakkar, som inkluderer det som vert verdas største batteripakkar på passasjerskip. Med desse kan skipa segle fire timar berre på batteri. Reiarlaget får støtte av mellom anna Enova til sine energitiltak.

Kjelder

Norske reiarlag
Hurtigrutereiarlag
Skipingar i 2017
Bitte litle julaftan

Bitte litle julaftan eller dagen før vesle julaftan (også skrive bittelitle julaftan) er eit omgrep ein av og til nyttar om den 22. desember, dagen før vesle julaftan, 23. desember.

I Noreg er bitte litle julaftan er den dagen i året ein handlar mest. I forsikringsbransjen blir dagen også kalla «den store bulkedagen», ettersom det skjer særskild mange kollisjonar denne dagen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bitte lille julaften» frå ,  den 24. februar 2019.  
Norske ord og uttrykk
Advent
Desember
Damascenstål

Damascenstål (damaskusstål) er nemningar på to ulike tilarbeidingsprosessar og stållegeringar for bruk i sverd, knivar og andre blankvåpen.

Det opphavlege damascenstålet som vart framstilt og omsett i Austen blei brukt i vidgjetne damaskussverd som blei smidde i området rundt Damaskus i noverande Syria i perioden frå 500-talet til 1700-talet. Desse sverda var legendariske på grunn av styrken og skarpleiken sin. Historiske tekster seier at eit fallande tynt silkestykke ville delast av egga og at sverdet kunne bøyast 90 gradar utan å brekka eller bli verande skeivt.
Difor kunne sverda splitta andre sverd og til og med stein utan å bli øydelagde eller sløve. Sjølv om desse legendene er overdrivne var sverda klart overlegne samtidige blankvåpen frå andre område som til dømes blei brukte av krossfararane. Damaskussverd har ei karakteristisk mønstra overflate som liknar krusinger på vatn.

Damascenstål eller damaskert stål er òg brukt som nemning på mønstersmidd knivstål (engelsk pattern welded), som er ein vanleg metode for framstilling av stålemne til knivar og sverd. Denne framstillingsmåten har vore brukt frå romertida, og b;eo vanleg i mellomalderen. Her legg ein vekselvis hardt (karbonrikt) og blautt stål saman i ein pakke og smisveisar dei saman. Pakken blir bretta og smidt ut i fleire omgangar slik at det ferdige emnet inneheld titals tynne lag med vekselvis blautt og hardt stål som gjev skarpleik og fleksibilitet. Spesielt når sverdet eller kniven blir syrebehandla trer det fram eit overflatemønster som kan minna om det eigentlege damascenstålet, og på grunn av legendene blei dette marknadsført med same nemning. Desse to prosessane er likevel ikkje nærskylde. Mønstersmidd stål var vanleg i gode sverd frå europeisk mellomalder, norrøne vikingsverd, og katanaer (japanske samuraisverd). Det bir framleis brukt for fine blankvåpen. Overflata på mønstersmidd stål blir ofte bølgjeaktig meir enn krusete som på det eigentlege damascenstålet, men her finst det òg gode etterligninger.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Damascenerstål» frå ,  den 24. februar 2019.  
 
Legeringar
Blankvåpen
Damaskus
Jasminslekta

Jasminslekta  (Jasminum) er ei planteslekt i oliventrefamilien som omfattar rundt 200 artar. Namnet på slekta kjem via fransk jasmin og arabisk yas(a)min frå persisk yasmin.

Plantane i slekta er oppretta eller klatrande buskar eller tre, og kan vera lauvfellande eller eviggrøne. Stengelen er glatt, kanta eller fura. Blada er motsette eller spreidde, eller ein sjeldan gong kransstilte; av form er dei enkle, trekopla eller finna. Blomane er kvite eller gule og har ofte ei sterk, behageleg duft. Krona er trakt- eller klokkeforma med 4–16 flikar. Alle artane har to pollenberarar. Frukta er eit bær.

Slekta er utbreidd i Afrika, Asia, Australia og på stillehavsøyene. Ein art, Jasminum fruticans, veks i store delar av middelhavsområdet. Fleire andre artar, mellom anna den asiatiske Jasminum officinale, er naturalisert i middelhavslanda. Jasminum odoratissimum finnes på Kanariøyene og Madeira.

Fylogenetiske studium har vist at sjasminartane med gule blomar og spreidde blad utgjer ei eiga gruppe som utgjer ei systergruppe til både dei andre Jasminum-artene og til slekta Menodora, som er utbreidd i Amerika og Sør-Afrika. Ein artikkel frå 2014 føreslo å flytta desse 15 artane til ei ny slekt, Chrysojasminum. 

Ein dyrkar sjasmin både som hage- og husplante på grunn av dei duftande blomane. Sjasminolje blir hovudsakleg laga av storsjasmin (J. grandiflorum), og blir brukt til parfyme og som smakstilsetjing i te. Den vanlegaste stoveplanten er Jasminum polyanthum. I Noreg er klimaet stort sett for kaldt til at sjasmin kan brukast utandørs, men vintersjasmin (J. nudiflorum) blir planta i dei mildaste delane av landet. Slekta må ikkje forvekslast med skjærsmin (Philadelphus), som er utbreidde og temmeleg hardføre hagebuskar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sjasmin» frå ,  den 24. februar 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Oliventrefamilien
 
Planteslekter
Arabiske ord og uttrykk
Franske ord og uttrykk
Ord av persisk opphav
A Treasure

A Treasure er eit konsertalbum av den kanadiske musikaren Neil Young, gjeve ut den 14. juni 2011. Albumet inneheld opptak frå den amerikanske turneen hans i 1984 og 1985 med The International Harvesters. Albumet er volum ni i Archives Performance-serien til Young og det sjette som er gjeve ut i serien..

Bakgrunn
Turneen som opptaka er henta frå kom etter det Young kallar det første Old Ways, eit album med countrymusikk som plateselskapet nekta å gje ut fordi dei meinte det ikkje var kommersielt nok. På denne tida spelte Young inn plater i mange forskjellige sjangrar. Bandet hans, «International Harvesters», bestod av profesjonelle countrymusikarar frå Nasville, og somme hadde òg spelt (som «The Shocking Pinks») på rockabillyalbumet hans Everybody's Rockin'. Dette albumet inneheld både eldre Young-songar og nyare songar frå Old Ways. Det inneheld fem songar som ikkje var gjevne ut før (spor 1, 5, 8, 11 og 12).

I følgje Young kom platetittelen frå Ben Keith. «Eg hadde ikkje høyrt desse opptaka på 25 å, men då me gravde dei fram sa medprodusenten Ben Keith 'This is a treasure' (dette er ein skatt).»

Innhald

Medverkande
Neil Young – gitar, vokal
Ben «Long Grain» Keith – pedalsteelgitar, lapslidegitar, stringman, vokal
Anthony Crawford – gitar, banjo, vokal
Rufus Thibodeaux – fele
Spooner Oldham – piano
Tim Drummond – bass
Karl T. Himmel – trommer
Hargus «Pig» Robbins – piano (på spor 10, 11, 12)
Joe Allen – bass (på spor 10, 11, 12)
Matraca Berg & Tracy Nelson – korvokal (på spor 11)

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «A Treasure» frå ,  den 1. mars 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 2011
Konsertalbum av Neil Young
Album produserte av Neil Young
Album produserte av Ben Keith
Jürgen Pommerenke

Jürgen Pommerenke () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Wegeleben i Sachsen-Anhalt som vann cupvinnarcupen 1974 med FC Magdeburg. Midtbanespelaren vann olympisk bronsemedalje i 1972 for Aust-Tyskland.

Klubbspel
Pommerenke spelte i alle år FC Magdeburg. Han debuterte for klubben i 1970 og la opp i 1985. Perioden 1972-75 bidrog han mykje til at Magdeburg vann tre av fire austtyske ligatitlar. Høgdepunktet for Pommerenke kom då Magdeburg i 1974 vann cupvinnarcupfinalen i Rotterdam, der laget sigra 2-0 over italienske AC Milan. Elles sanka han fem nasjonale cuppokalar, den fyrste i 1973 og den siste ti år seinare. I 1975 vart han kåra til årets spelar i Aust-Tyskland.

Landslagsspel
Pommerenke deltok i 57 landskampar for det austtyske landslaget i tida 1972-83. Under dei olympiske sommarleikane 1972 i München var han på plass då Aust-Tyskland og Sovjetunionen spelte 2-2 i bronsefinalen, og begge laga vart tildelt bronse. To år seinare spelte han tre av kampane då Aust-Tyskland var med i Fotball-VM 1974 i Vest-Tyskland. Pommerenke skåra 3 landslagsmål.

Merittar
Vinnar av cupvinnarcupen: 1974 med FC Magdeburg
Austtysk ligameister: 1972, 1974, 1975 med FC Magdeburg
Austtysk cupmeister: 1973, 1978, 1979, 1983 med FC Magdeburg
Olympisk bronse: 1972 for Aust-Tyskland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jürgen Pommerenke» frå ,  den 2. mars 2019.  
 
eu-football

Tyske fotballspelarar
Magdeburg-spelarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Fotballspelarar under sommar-OL 1972
Spelarar i Fotball-VM 1974
Stina Nilsson

Täpp Karin Stina Nilsson () er ein svensk langrennar frå Malung. Ho vart olympisk meister i sprinttevlinga under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang og vann to gullmedaljar under Ski-VM 2019 i Seefeld, begge i stafettøvingar. Elles i åra 2015-19 vann ho to individuelle VM-sølv og ein individuell OL-bronse, samt tre VM-sølv, to OL-sølv og ein OL-bronse i ulike stafettøvingar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stina Nilsson» frå ,  den 3. mars 2019.  
 

Svenske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Sverige
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Svenske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Svenske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Ski-VM 2019

Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 2019 vart arrangert i perioden 20. februar til 3. mars 2019 i Seefeld i Austerrike. 22 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen. Det var andre gongen ein ski-verdsmeisterskap fann stad i Seefeld, fyrste gongen i 1985.

Norske utøvarar dominerte meisterskapen og vann 13 av dei 22 tevlingane. I langrenn sigra nordmenn i 10 av 12 øvingar. Dessutan vann norske kombinertrennarar to av fire gullmedaljar i kombinertrenn, medan det vart ein triumf i skihopping. Therese Johaug vart framgrunnsfigur i meisterskapen med sine tre individuelle gull og eine sølvmedalje i stafett.

Langrenn menn

Sprint, fristil 

Dato: 21. februar

15 km klassisk stil 

Dato: 27. februar

30 km/stilbyte 
 
Dato: 23. februar

50 km fellesstart fristil 

Dato: 3. mars

Lagsprint, klassisk stil

Dato: 24. februar

4 × 10 km stafett 

Dato: 1. mars

Langrenn kvinner

Sprint fristil 

Dato: 21. februar

10 km klassisk stil 

Dato: 26. februar

15 km/stilbyte 

Dato: 23. februar

30 km fellesstart fristil 

Dato: 2. mars

Lagsprint, klassisk stil

Dato: 24. februar

4 × 5 km stafett 

Dato: 28. februar

Kombinert

Normalbakke &10 km 

Dato: 23. februar

Storbakke & 10 km 

Dato: 28. februar

Lagtevling (normalbakke & 4x5 km) 

Dato: 2. mars

Tomannsstafett (storbakke & 15 km á 10 etappar) 
 

Dato: 24. februar

Skihopping menn

Normalbakke 

Dato: 1. mars

Storbakke 

Dato: 23. februar

Lagtevling 

Dato: 24. februar

Skihopping kvinner 

Dato: 27. februar

Skihopping mixlag 
 
Dato: 2. mars

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nordische Skiweltmeisterschaften 2019» frå ,  den 28. februar 2022.  
 

Ski-VM
Ski-VM 2019
Kristina Hansen

Kristina Sigurdsdóttir Hansen () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet.

Ho har vore medlem av Nordkapp kommunestyre sidan 2003 og ordførar frå 2007 til 2019. Ho var fylkesråd for samferdsel i Troms og Finnmark fylkeskommune frå 2019 til 2021, då ho blei utnemnd til statssekretær for fiskeriministeren i Nærings- og fiskeridepartementet.

Hansen er opphavleg utdanna adjunkt frå Føroya Læraraskúli i Tórshavn frå 1987. Ho har budd i Nordkapp kommune i Finnmark sidan slutten av 1980-åra. Før ho vart ordførar, var ho personalkonsulent ved Kystverket i Troms og Finnmark.

Kjelder

Færøyingar
Norske pedagogar
Ap-ordførarar i Finnmark
Ordførarar i Nordkapp