kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Olle Laessker

Olle Laessker () var ein svensk friidrettsutøvar som var medlem av Jönköpings AIF og seinare Gävle SGF.

Laessker var aktiv frå 1942 til 1947. Han vart svensk meister i lengdehopp både i 1946 og 1947. Den 18. juli 1946 sette han svensk rekord med eit hopp på 7,50 meter.

Under EM i friidrett 1946 på Bislett stadion i Oslo vann Laessker lengdetevlinga med sine 7,42 meter, to centimeter framom sveitsaren Lucien Graff. Dagen etter, den 25. august, vann det svenske mannskapet 4 x 100 meter stafett på tida 41,5 sekundar, fem tidels sekund framfor Frankrike. Det svenske vinnarlaget bestod av Stig Danielsson, Inge Nilsson, Olle Laessker og Stig Håkansson; Laessker vart dermed den einaste mannlege utøvaren som tok to gull i meisterskapen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olle Laessker» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Svenske lengdehopparar
Svenske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Sverige
Håkan Lidman

Erik Håkan Lidman () var ein svensk friidrettsutøvar frå Göteborg. Han vart europameister på 110 meter hekk i 1946, åtte år etter han fekk EM-sølv i same øvinga.

Lidman var svensk meister på korthekken i tida 1934-45 og 1947-48. Han tok seg til finalen på 110 m hekk under Sommar-OL 1936 i Berlin, der han med tida 14,5 sekundar enda på fjerdeplass. To år seinare tok han sølvmedaljen då EM i friidrett 1938 fann stad i Paris, britiske Don Finlay vann tevlinga på 14,3 og Lidman fekk notert 14,5. I 1940 sette Lidman europarekord i 110 m hekk med tida 14,0, fyrst i 1956 vart rekorden sletta.

Under EM i friidrett 1946 i Oslo vann Lidman gullmedaljen på korthekken etter å ha vorte klokka inn på 14,6 sekundar, belgiske Pol Braekman tok sølv på 14,9. Same sesongen stilte han ikkje opp i den svenske friidrettsmeisterskapen, i protest mot at det svenske friidrettsforbundet hadde utestengd fleire utøvarar på livstid (for brot på amatørreglementet).

Lidman kvalifiserte seg også til OL-finalen på 110 m hekk i London i 1948, men enda som sjette og sistemann.

Han døydde i Estepona i Spania, 85 år gammal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Håkan Lidman» frå ,  den 24. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Sverige
Svenske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Lennart Atterwall

Lennart Folke Alfons Atterwall, fødd Ohlsson, () var ein svensk friidrettsutøvar frå Perstorp i Skåne som tevla i spjutkasting og mangekamp. Han vart europameister i spjutkasting under friidretts-EM 1946 i Oslo.

Atterwall var svensk meister i spjukasting åtte gongar; 1934-35, 1937-41 og 1946. I tillegg vann han femkampen i den svenske meisterskapen i 1937, og tikampen i 1940.

Sommaren 1936 deltok Atterwall i Sommar-OL 1936 i Berlin, og vart fjerdemann i spjuttevlinga med eit kast på 69,20 m. Seks veker seinare, den 20. september, sette han svensk rekord i øvinga med eit kast som målte 71,72 m.

I landskampen mellom Ungarn og Sverige 9.-10. oktober 1937 i Budapest vann Atterwall spjutkastinga med 75,10 m, men kastet vart ikkje godkjend som svensk rekord grunna sterk medvind. Ei veke etterpå, den 17. oktober, forbetra han i Stockholm sin svenske rekord til 74,77 m. Rekorden stod seg til 1951. Året etter vart han nummer seks i spjutøvinga ved EM i friidrett 1938 i Paris.

Atterwall vann gullmedaljen i spjutkast under EM i friidrett 1946 i Oslo. På Bislett stadion fekk han opp eit kast på 68,74 m og viste finnane Yrjö Nikkanen og Tapio Rautavaara til sølv- og bronseplass.

Atterwall la opp i 1947.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lennart Atterwall» frå ,  den 24. august 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Lennart Atterwall» frå ,  den 24. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske spydkastarar
Europameistrar i friidrett for Sverige
Svenske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Maurice Greene

Maurice Greene () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Kansas City i Kansas. Han vann i tida 1997-2001 to OL-gull og seks VM-gull i sprintøvingane 100 meter, 200 meter og 4 x 100 m stafett. Heile 53 gongar sprang han 100 meter på under 10 sekundar.

Aktiv
Greenes fyrste internasjonale meisterskap var VM 1995 i Göteborg, der han vart slått ut allereie i kvartfinalen på 100 m. Han lukkast ikkje å kome med i troppa til Sommar-OL 1996. Derimot hadde han stor framgang i 1997, han sprang for fyrste gong under 10 sekundar på 100 meter og han vart verdsmeister på 100 meter under VM i Aten.

Vinteren 1998 sette Greene verdsrekord på 60 meter innandørs med tida 6,39 sekundar. Den 16. juni 1999 slo han også Donovan Bailey sin verdsrekord på 100 meter då han fekk notert 9,79 sekundar. Verdsrekorden stod til Asafa Powell frå Jamaica i 2005 sprang på 9,77 sekundar. Under verdsmeisterskapen 1999 i Sevilla vann Greene gullet både på 100 meter og 200 meter.

Også frå dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney reiste Greene heim med to gullmedaljar. Fyrst vann han 100-meteren og deretter sprang han USA inn til siger i 4 x 100 meter stafett. Året etter tangerte han Carl Lewis sin prestasjon då han under friidretts-VM 2001 i Edmonton vann sitt tredje rake VM-gull på 100 meter.

Etter 2001 sleit Greene tidvis med skadar, og i VM 2003 i Paris rauk han ut or 100-meter-tevlinga i semifinalane. Han vann likevel bronsen på 100 meter under Sommar-OL 2004 i Aten, slått av Justin Gatlin og Francis Obikwelu, og han sprang den tredje etappen for USA sitt sølvlag i 4 x 100 meter, slått med ein hundredels sekund av Storbritannia sitt mannskap. Han konkurrerte lite etter ein skade i 2005.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Gullmedalje på 100 m – 9,86, framom Donovan Bailey (9,91)
VM 1999 i Sevilla: Gullmedaljar på 100 m – 9,80, framom Bruny Surin (9,84), og på 200 m – 19,90, framom Caludinei da Silva (20,00), og med USA i 4 x 100 m stafett (37,59)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 100 m – 9,87, framom Ato Boldon (9,99)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedaljar på 100 m – 9,82, framom Bernard Williams (9,94), og i 4 x 100 m stafett (37,61)
VM i 2003 i Paris: Utslått i semifinalane på 100 m (10,37 =nr 13) 
OL 2004 i Aten: Bronse på 100 m – 9,87. Sølv på 4 x 100 m stafett (38,08)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maurice Greene (athlete)» frå ,  den 25. august 2016.  
 
 

Sprintarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Allan Lindberg

John Allan Lindberg () var ein svensk friidrettsutøvar og bandyspelar frå Västanfors i Fagersta, som vart europameister i stavhopp i 1946.

Friidrett

Lindberg byrja med kastøvingar i friidrett, men gjjek i 1941 over til stavhopp. Han nådde den svenske eliten i øvinga i 1944 og vann stav-tevlinga under landskampen mot Danmark i juli 1945.

Den 25. august 1946 tok han gullmedaljen i stavhopp under EM i friidrett 1946 i Oslo. Vinnarhoppet på 4,17 meter var også svensk rekord, ein centimeter over den åtte dagar gammle landsrekord til Lars Andrén. Fire veker seinar, 20. september i Praha, forbetra Lindberg rekorden ytterlegare til 4,20 m.

Lindberg vart også svensk meister 1946 med 4,10 m i resultatprotokollen. Året etter tok han SM-sølv og i 1948 bronse i den nasjonale meisterskapen. Han enda på 12. plass i stav-tevlinga under Sommar-OL 1948 i London.

Bandy
Lindberg var angrepsspelar på Fagersta AIK sit bandylag. Dessutan var han aktiv med i både turn og fotball.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Allan Lindberg» frå ,  den 25. august 2016.  
 

Svenske stavhopparar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Harrison Dillard

William Harrison Dillard () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Cleveland i Ohio som tevla i sprint og hekkeløp. Han vart dobbelt olympisk meister både i 1948 og 1952. Dillard er den einaste utøvaren som har vunne OL-gull både på 100 meter og 110 meter hekk.

Aktiv
På slutten av 1940-åra var Dillard ein av dei fremste hekkeløparane i verda. Han lukkast likevel ikkje å kvalifisere seg til OL 1948 på 110 meter hekk, men kom i staden på tredjeplass i 100 meter-uttaket og fekk OL-billett til London. Under sommarleikane i London tok Dillard seg til finalen på 100 meter, der det enda med dødt løp mellom Dillard og landsmannen Barney Ewell. Fyrst etter at juryen hadde studert målfoto vart Dillard kårar til vinnar. Tida 10,3 sekundar var tangering av verdsrekorden og ny olympisk rekord. Dillard deltok også på USA sitt lag i 4 x 100 meter stafett, og saman med Barney Ewell, Lorenzo Wright og Mel Patton vann han seg si andre gullmedalje, med vertslandet Storbritannia på andreplass.

Fire år seinare kvalifiserte Dillard seg til OL 1952 i spesialøvinga 110 meter hekk. I Helsinki sprang han inn til gullmedaljen på same tid som landsmann og sølvvinnar Jack Davis, begge fekk tida 13,7 og var i ein klasse for seg. Seinare under 1952-leikane vann han si fjerde gullmedalje då USA forsvarte meistertittelen i 4 x 100 m stafett, godt hjelpt av lagkameratane Dean Smith, Lindy Remigino og Andy Stanfield.

I 1956 prøvde Dillard å kvalifisere seg til sitt tredje sommar-OL, utan suksess.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Gullmedaljar på 100 m – 10,3, framom Barney Ewell (10,3 ) og i 4 x 100 m stafett
OL 1952 i Helsinki: Gullmedaljar på 110 m hekk – 13,7 og i 4 x 100 m stafett (40,1)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harrison Dillard» frå ,  den 26. august 2016.  
 

Hekkeløparar frå USA
Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Jevgenija Setsjenova

Jevgenija Ivanovna Setsjenova () var ein friidrettsutøvar frå Sevastopol som representerte Sovjetunionen. Ho vann to gullmedaljar og like mange sølv- og bronsemedaljar i europameisterskap i friidrett.

Aktiv
Setsjenova vann både 100 meter og 200 m under EM i friidrett 1946 i Oslo. I begge tevlingane kom britiske Winifred Jordan på andreplass, høvesvis tre og to hundredels sekund bak. Setsjenova avslutta meistersskapen med å springe den fyrste etappen på Sovjetunionen sitt bronselag i 4 x 100 m stafett.

Også under EM i friidrett 1950 i Brussel vann Setsjenova ein bronsemedalje på den korte stafetten. På dei individuelle sprintdistansane måtte ho sjå seg slått av Fanny Blankers-Koen som var i ei klasse heilt for seg, seks og åtte tidels sekund framom sølvvinnar Setsjenova på høvesvis 100 m og 200 m.

Setsjenova deltok i Sommar-OL 1952. Ho vart slått ut or semifinalane på 200 m, tida 25,2 tilsvarte ein tiandeplass, og ho vart nummer fire med Sovjetunionen i 4 x 100 m stafett.

Setsjenova vart sovjetmeister på 100 m i 1940, 1946-47 og 1949-50. Ho vann det nasjonale gullet på 200 i 1939-40, 1944 og 1949. Setsjenova sette begge sine personlege rekordar, 11,8 på 100 m og 24,7 på 200 m, i 1951-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jewgenija Iwanowna Setschenowa» frå ,  den 26. august 2016.  
 

Sovjetiske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Stranger in a Strange Land av Iron Maiden

«Stranger in a Strange Land» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden, gjeve ut som den andre singelen frå det sjette studioalbumet deira, Somewhere in Time (1986). Songen er ikkje knytt til Robert A. Heinlein-romanen med same namn.

Oversyn
Teksten handlar om ein arktisk oppdagar som døyr og frys fast i isen. Etter hundre år vert lekamen hans funnen bevart av andre oppdagarar. Adrian Smith vart inspirert til å skrive songen etter å ha snakka med ein oppdagar som hadde opplevd noko liknande.

Gitarsoloen i «Stranger in a Strange Land» vart spelt av Adrian Smith. Songen er ein av berre fire Iron Maiden-songar som tonar ut. Tekstlinja «no brave new world» vart òg nytta på Iron Maiden-albumet Brave New World.

Singelomslag 

Eddie gjer ei hyllest til Clint Eastwood-figuren «Man with No Name» på omslaget, men kan òg reknast som ei blanding av Deckard frå Blade Runner og «Man with No Name».

B-sider
B-sida til singelen, «That Girl» og «Juanita», vart begge spelte under ein hemmeleg konsert med The Entire Population of Hackney den 19. desember 1985, med Adrian Smith på vokal. Det var truleg slik ideen kom til om å spele dei inn som B-sider.

«That Girl» var skriven av Merv Goldsworthy, Pete Jupp og Andy Barnett i ei tidleg utgåve av bandet FM og var eit av demospora som sikra dei platekontrakt med CBS i 1984. Songen vart sidan gjeven ut av både Iron Maiden og FM i 1986. På den tida hadde brørne Steve og Chris Overland kome med i FM og delar av den originale songen hadde blitt omskrive. .

«Juanita» vart opphavleg spelt av Barnett-bandet Marshall Fury tidleg i 1980-åra og vart skriven av Steve Barnacle og Derek O'Neil. Marshall Fury spelte aldri inn ein studioversjon av songen.

Innhald
7"-singel

12"-singel

Medverkande 
Frå singelomslaget:
 Bruce Dickinson – solovokal
 Dave Murray – gitar-synthesizer
 Adrian Smith – gitar-synthesizer
 Steve Harris – bassgitar
 Nicko McBrain – trommer
Produksjon
Martin Birch – produsent, lydteknikar, miksing
Derek Riggs – illustrasjon
Ross Halfin – fotografi

Lister

Fotnotar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stranger in a Strange Land (Iron Maiden song)» frå ,  den 26. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Iron Maiden-songar
Singlar frå 1986
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar frå 1986
EMI Records-singlar
Mo Farah

Sir Mohammed Farah, til vanleg omtalt Mo Farah, () er ein somalisk-britisk friidrettsutøvar frå Mogadishu som i perioden 2010-16 har vunne fire gullmedaljar i olympiske leikar, og fem gullmedaljar i både verdsmeisterskap og europameisterskap på distansane 5 000 meter og 10 000 meter. Farahs personlege rekordar på dei to langdistansane er 12.53,1 og 26.46,5, begge oppnådd sommaren 2011.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mo Farah» frå ,  den 26. august 2016.  
 

Britiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Storbritannia
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Olympiske meistrar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Britiske deltakarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Deltakarar under VM i friidrett 2011
Deltakarar under VM i friidrett 2013
Deltakarar under VM i friidrett 2015
Deltakarar under VM i friidrett 2017
Order of the British Empire
Knights Bachelor
Wilson Kipketer

Wilson Kipketer Kosgei () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Kapchemoyiwo i Kenya som representerte Danmark. Han vart verdsmeister på 800 meter tre gongar på rad; 1995, 1997 og 1999. I 2000 vann han OL-sølv og 2004 OL-bronse på same distansen. Sommaren 1997 forbetra Kipketer verdsrekorden to gongar, fyrst med eit halvt sekund til 1.41,24 i Zürich, og deretter den 7. juli til 1.41,11 i Köln. Rekorden vart sletta av David Rudisha i 2010.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilson Kipketer» frå ,  den 26. august 2016.  
 

Kenyanske mellomdistanseløparar
Danske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett for Danmark
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Danmark
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Danmark
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Danske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Danske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Stacy Dragila

Stacy Renée Dragila, fødd Mikaelson, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar som vart verdsmeister i stavhopp 1999 og 2001 og olympisk meister i 2000.

Aktiv
Dragila byrja med mangekamp, men midt på 1990-talet gjekk ho for fullt inn for stavhopp, den gongen ei ny øving i kvinne-friidrett. Ved innandørs-VM 1997 i Paris svinga ho seg over 4,40 og sette ny verdsrekord innandørs.

I åra frå 1999 til 2003 sette Dragila årleg verdsrekord i stavhopp. Den 21. august 1999 gjekk ho over 4,60 m, medan ho den 23. juli 2000 klarde 4,63 m. Ho auka til 4,70 m den 28. april 2001 og til 4,71 m den 9. juli i 2002. Hennar siste verdsrekordnotering, 4,81 meter oppnådde ho 9. juni 2003.

Ved friidretts-VM 1999 i Sevilla vann Dragila gullmedaljen, framom Anzjela Balakhonova og Australias Tatiana Grigorieva. Under dei olympiske leikane 2000 i Sydney sikra ho seg OL-gullet, sterkast utfordra av Grigorieva på sølvplass og den islandske bornsevinnaren, Vala Flosadóttir. Året etter forsvarte Dragila VM-tittelen i stavhopp i Edmonton, med Svetlana Feofanova og Monika Pyrek på dei andre medaljeplassane.

Dragila vart nummer fire i Paris-VM 2003 og sette landsrekord då ho vart nummer to etter Jelena Isinbajeva ved innandørs-VM 2004 i Budapest. Sommaren 2004 gjekk ho over 4,83 meter under eit stemne i Ostrava og sette sin gjeldande personlege rekord. Men  både under Sommar-OL 2004 og friidretts-VM 2005 bomma ho i kvalifiseringa.

Etter to år med skadar var Dragila i 2008 i stand til å ta seg over 4,70 meter, derimot lukkast ho ikkje å kvalifisere seg til Sommar-OL i Beijing. Ho deltok i friidretts-VM 2009 og rauk ut i kvalifiseringa.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 4,60 m, framom Anzjela Balakhonova (4,55 m)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 4,60 m, framom Tatiana Grigorieva (4,55 m)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 4,75 m, framom Svetlana Feofanova (4,75 m)
VM 2003 i Paris: Nr 4 – 4,55 m
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (4,30 m =nr 19)
VM 2005 i Helsinki:  Utslått i kvalifiseringa (4,40 m =nr 15)
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (4,25 m =nr 22)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stacy Dragila» frå ,  den 27. august 2016.  
 

Stavhopparar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Bobby Morrow

Bobby Joe Morrow () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Harlingen i Texas som vann tre gullmedaljar i sprintøvingane under Sommar-OL 1956 i Melbourne.

Aktiv
Morrow vart landsmeister 1955 på 100 yards. Våren 1956 tangerte han verdsrekorden på 100 meter på 10,2 sekundar under eit løp i USA-meisterskapen i friidrett, før han i same meisterskapen vann finalen på tida 10,3. Ei veke seinare kvalifiserte han seg til OL 1956 både på 100 m og 200 m. Seinare i 1956-sesongen vann han begge sprintdistansane under den nordamerikanske college-meisterskapen og han forsvarte tittelen som USA-meister på 100 yards.

I november 1956 reiste Morrow til Melbourne og sommarleikane med det USA-amerikanske sprintlaget, og returnerte med tre gullmedaljar. Fyrst vann han 100 meter på 10,5 sekundar. Tre dagar seinare sprang han inn til 20,6 sekundar på 200 meter, tangering av verdsrekorden, med landsmennene Andy Stanfield og Thane Baker på dei andre medaljeplassane. Den 1. desember sprang han ankeretappen i 4 x 100 meter stafett og suste inn til verdsrekord på tida 39,5, etter at Ira Murchison, Leamon King og Thane Baker hadde teke seg av dei andre etappane. Sovjetunionen fekk sølv etter 39,8 sekundar.

Etter OL-sesongen heldt Morrow fram med å dominere på nasjonalt nivå til han la opp i 1958. Han gjorde comeback i 1960-sesongen, men makta ikkje å kvalifisere seg til sommarleikane i Roma.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bobby Morrow» frå ,  den 27. august 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Bobby Morrow» frå ,  den 27. august 2016.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Olga Bondarenko

Olga Petrovna Bondarenko, fødd Krentser () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Slavgorod i Russland som representerte Sovjetunionen på langdistansane. Ho vart europameister 1986 på 3 000 m og olympisk meister 1988 på 10 000 meter.

Aktiv
Olga Krentser sette allereie 7. august 1981 verdsrekord på 10000 m med tida 32.30,8, på ein distanse der Det internasjonale friidrettforbundet (IAAF) ikkje hadde byrja registrere rekordar. Den 24. juni 1984 sette ho derimot den fyrste offisielle verdsrekorden i øvinga då ho i Kiev, som Olga Bondarenko kom ho i mål på tida 31.13,78.

I 1985-sesongen sette Bondarenko personleg rekord på 5 000 m med tida 14.55,7. Under EM i friidrett 1986 i Stuttgart vann ho 3 000 m på personleg rekord 8.33,9. To dagar seinare tok ho sølvmedaljen på 10 000 m på personleg rekordtid 30.57,2, norske Ingrid Kristiansen vann løpet klart. Året etter enda Bondarenko på fjerdeplass i milløpet då VM fann stad i Roma.

Under Sommer-OL 1988 i Seoul vann Bondarenko gullmedaljen i det fyrste olympiske 10 000- meterløpet for kvinner, tre sekundar framom britiske Liz McColgan.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Gull på 3000 m - 8.33,9, framom Maricica Puică (8.35,9), og sølv på 10000 m - 30.57,2, bakom Ingrid Kristiansen (30.23,2)
VM 1987 i Roma: Nr 4 på 10000 m - 31.18,3
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje på 10000 m - 31.05,2, framom Liz McColgan (31.08,4)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Olga Bondarenko» frå ,  den 28. august 2016.  
 
 

Russiske langdistanseløparar
Sovjetiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Diana Gansky

Diana Gansky, fødd Diana Sachse, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen auf Rügen i Mecklenburg-Vorpommern som representerte Aust-Tyskland. Ho vart europameister i diskoskasting i 1986, og fekk sølvmedaljar i øvingar under VM 1987 og OL 1988.

Aktiv
Diana Sachse vann diskosøvinga ved junior-EM 1981. Dei neste åra stod ho skuggen av dei sterke austtyske diskoskastarane, men ved EM i friidrett 1986 i Stuttgart slengde ho diskosen 71,36 m i siste omgang og vann ein klar siger framom Tsvetanka Khristova frå Bulgaria.

Sommaren 1987 sette Diana Gansky austtysk rekord med 74,08 m i Karl-Marx-Stadt, hennar livs lengste kast. Under friidretts-VM i Roma seinare i 1987-sesongen vart ho sølvmedaljar i øvinga med 70,12 m, halvannan meter bak landskvinna Martina Hellmann. Også under sommarleikane 1988 i Seoul stod Diana Gansky på sølvplassen etter diskostevlinga var over, også då med Martina Hellmann øvst på sigerspallen; 71,88 meter mot 72,30 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Diana Gansky» frå ,  den 28. august 2016.  
 

Tyske diskoskastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Sara Kolak

Sara Kolak () er ein kroatisk friidrettsutøvar frå Ludbreg i Varaždin fylke i Kroatia. Ho vart olympisk meister i spjutkasting i 2016.

Kolak sette kroatisk rekord på 63,50 meter då ho sikra seg bronsemedaljen ved EM i friidrett 2016 i Amsterdam. Ein månad seinare forbetra ho rekorden til 64,30 m i kvalifiseringa til spjutfinalen under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro. Halvvegs i OL-finalen låg ho på tredjeplass, men i fjerde omgang auka ho til 66,18 m, noko som skulle vise seg å halde til ein overraskande siger i tevlinga.

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Sara Kolak» frå ,  den 28. august 2016.  

Kroatiske friidrettsutøvarar
Spydkastarar
Olympiske meistrar for Kroatia
Olympiske meistrar i spydkast
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kroatiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Kroatiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020