kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ashia Hansen

Ashia Hansen, opphavleg Ashia Nana Koramdina, () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som i 2002 vart europameister i tresteghopp.

Aktiv
Hansen tok steget opp i verdseliten i tresteghopp i 1996-sesongen då ho med 14,49 meter enda på fjerdeplassen under OL i Atlanta. I 1997 vart ho nummer to i hall-VM med 14,70 m, bak russiske Inna Lasovskaja, og nummer fem med 14,49 m ved verdsmeisterskapen i Aten.

Våren 1998 hoppa Hansen 15,16 meter i hall-EM og sigra med ein margin på 40 centimeter til toaren i tevlinga, verdsmeister Šárka Kašpárková frå Tsjekkia. Også i hall-VM 1999 vann Hansen tresteghopp, då med 15,02 meter som best. 

Etter å ha vorte nummer 11 i OL 2000 og nummer 7 i VM 2001, kom Hansen i 2002 tilbake i verdstoppen. Med 14,71 m tok ho andreplassen i hall-EM bakom Tereza Marinova frå Bulgaria. Deretter sigra Hansen i samveldeleikane 2002 med eit hopp på 14,86 meter, 4 centimeter lengre enn det Françoise Mbango Etone frå Kamerun oppnådde. Under europameisterskapen i München fekk Hansen hjelp av god medvind då ho landa på 15,00 m og sikra seg EM-gullet i sjette og siste omgang.

Ved hall-VM 2003 vann Hansen nok ein gullmedalje. Med 15,01 m slo ho Françoise Mbango Etone med 14 cm.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (13,45 m=nr 15)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (13,61 m=nr 21)
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 14,49 m
VM 1997 i Aten: Nr 5 – 14,49 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 12 – 13,39 m
OL 2000 i Sydney: Nr 11 – 13,44 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 7 – 14,10 m
EM 2002 i München: Gullmedalje – 15,00 m, framom Heli Koivula (14,83 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ashia Hansen» frå ,  den 21. juli 2020.  
 

Britiske tresteghopparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Ignace Heinrich

Ignace Heinrich () var ein fransk friidrettsutøvar, fødd i Ebersheim i Bas-Rhin, som i 1950 vart europameister i tikamp.

Aktiv
Heinrich vart under 2. verdskrigen kalla til krigsteneste for Nazi-Tyskland. Etter å ha vore sovjetisk krigsfange fekk han sommaren 1945 vende heim til farsgarden i Ebersheim.

I 1947 deltok Heinrich for fyrste gong i ein tikamp og sanka 6 300 poeng. Under Sommar-OL 1948 i London tok han med 6 974 poeng, einast den unge USA-amerikanaren Bob Mathias var betre. To år seinare vann Heinrich tikampen ved europameisterskapen 1950 med sine 7364 poeng, 67 poeng føre islendingen Örn Clausen. Sundag 29. og måndag 30. juli 1951 møttest dei to i eit meistermøte i Reykjavik. Clausen leia etter fyrste dag, men Heinrich kom tilbake andre dag og vann med 7 476 poeng mot Clausens 7 453. Dermed forbetra han den franske tikamp-rekorden for femtande og siste gong. Prestasjonen tilsvarar etter dagens tabellar 6934 poeng.

Heinrich vart fransk meister i tikamp åra 1947, 1948, 1949 og 1952. Dessutan var han fransk meister 1949 i lengdehopp og i 1952 fransk meister i så vel 110 meter hekk som i stavhopp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Sølvmedalje - 6 974 poeng, bakom Bob Mathias (7 139 p)
EM 1950 i Brussel: Gullmedalje – 7 364 poeng, framom Örn Clausen (7 297 p).
OL 1952 i Helsinki: Braut etter seks øvingar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ignace Heinrich» frå ,  den 22. juli 2020.  
Arbeiderbladet 2. august 1951

Bakgrunnsstoff 
 

Franske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Franske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Franske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
NM i friidrett 2002

Noregsmeisterskapen i friidrett 2002, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Sandnes idrettspark dagane 16.–18. august 2002 med Sandnes Idrettslag som arrangør.

Kongepokalane vart tildelt spjutkastaren Pål Arne Fagernes og mellomdistanseløparen Lisbeth Pedersen.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

100 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kjelder
Rogalands Avis 19. august 2002

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 2002
Sport i 2002
Idrettstilskipingar i Rogaland
Idrett i Sandnes
Mark McKoy

Mark McKoy () er ein tidlegare friidrettsutøvar fødd i Georgetown i Guyana som representerte Canada fram til 1994 og deretter Austerrike. Han vart i 1992 olympisk meister i 110 meter hekk.

Aktiv
McKoy voks opp i England og budde frå ungdomsåra i Canada. Han fekk sitt internasjonale gjennombrot då han vann korthekken under samveldeleikane 1982. Der etter vart han fjerdemann i øvinga både ved verdsmeisterskapen 1983 i Helsinki og Sommar-OL 1984 i Los Angeles.

I VM 1987 så vel som Sommar-OL 1988 enda McKoy på sjuandeplassen i 110 meter hekk. I 1991 kom han enno ein gong på fjerdeplass i den største årsmeisterskapen, VM i Tokyo. Sommaren 1992 forbetra han den kanadiske rekorden på spesialdistansen til 13,11 sekund. I OL-finalen 3. august 1992 sprang han på 13,12 og vann ein klar siger.

2. juli 1993 kom McKoy i mål på 13,08 sekund ved eit stemne i Villeneuve d'Ascq i Frankrike, hans livs beste løp i 110 meter hekk. I 1994 vart han austerriksk statsborgar og representerte landet i OL i Atlanta.

Doping
Etter treningskollega Ben Johnson vart avslørt for doping under leikane i Seoul i 1988, vedgjekk også McKoy å ha nytta stimulerande stoff. Han var stengt ute frå tevling i 2 år.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Nr 4 – 13,56
OL 1984 i Los Angeles: Nr 4 – 13,45
VM 1987 i Roma: Nr 7 – 13,71
OL 1988 i Seoul: Nr 7 – 13,61
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 13,30
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 13,12, framom Tony Dees (13,24)
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvartfinalane (13,64=nr 22)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mark McKoy» frå ,  den 23. juli 2020.  
 
 

Canadiske hekkeløparar
Olympiske meistrar for Canada
Canadiske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Canadiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Canadiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Austerrikske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Dopingsaker i friidrett
Folk frå Georgetown
Habiba Ghribi

Habiba Ghribi () er ein tunisisk tidlegare friidrettsutøvar som særleg utmerkte seg i 3 000 meter hinder. Ho vart i 2012 den fyrste kvinna frå Tunisia som vann ein olympisk medalje. Ghribi vart i 2016 kåra til verdsmeister 2011 og olympisk meister 2012 i 3000 meter hinder.

Aktiv
Ghribi høyrde til verdstoppen i hinderløping for kvinner frå 2009 til –15. Både i VM 2011 og OL 2012 kom ho i mål som nummer to på 3 000 meter hinder, begge gongane slått av Julija Zaripova. I 2016 vart Zaripova sine prestasjonar under dei to meisterskapane annullert av Det internasjonale friidrettsforbundet.

Sommaren 2015 kom Ghribi på ny på andreplass i VM på 3 000 m hinder. Den 11. september same året vann ho eit storstemne i Brussel på topptida 9.05,3, einast tre utøvarar hadde sprunge fortare i øvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (9.51,4=nr 21)
OL 2008 i Beijing: Nr 13 – 9.25,5
VM 2009 i Berlin: Nr 6 – 9.12,5
VM 2011 i Daegu: Opphavleg sølvmedalje – 9.11,9, frå 2016 gullmedalje 
OL 2012 i London: Opphavleg sølvmedalje – 9.08,3,  frå 2016 gullmedalje
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 9.19,2, bakom Hyvin Jepkemoi (9.19,1)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Habiba Ghribi» frå ,  den 24. juli 2020.  
 

Tunisiske friidrettsutøvarar
Hinderløparar
Langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Tunisia
Tunisiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Tunisiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tunisiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Werner von Moltke

Werner Konrad von Moltke ( var ein tysk friidrettsutøvar og idrettsleiar. Han vart europameister i tikamp i 1966. Perioden 1989-97 var han visepresident i Deutschen Leichtathletik-Verbandes (Det tyske friidrettsforbundet) og deretter 1997-2012 president i Deutschen Volleyball-Verbands (Volleyballforbundet). Werner von Moltke ætta frå den mektige adelsslekta Moltke.

Aktiv
Werner von Moltke vart vesttysk meister i tikamp åra 1958, 1966 og 1968. Under europameisterskapen 1962 vann han sølvmedaljen – slått med fattige fire poeng av den dåverande verdsrekordhaldaren, sovjetiske Vasilij Dmitrijevitsj Kuznetsov.

Ved europameisterskapen 1966 i Budapest sigra Moltke og fekk landsmennene Jörg Mattheis og Horst Beyer med seg på sigerspallen. Same året presterte han sitt livs beste tikamp som etter den tids tabellar gav 7 961 poeng, etter dagens målestokk 7 849 poeng.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1962 i Beograd: Sølvmedalje – 8 022 poeng, bakom Vasilij D. Kuznetsov (8 026 p)
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 7 740 poeng, framom Jörg Mattheis (7 614 p) 
OL 1968 i Mexico-byen: Braut etter to øvingar

Idrettsleiar
Moltke var frå 1966 til 1991 ansvarleg for idrettspolitikken til sportsutstyr-produsenten Adidas. Samstundes dreiv han i lang tid ei sportsforretning i Nieder-Olm der han budde og døydde, 83 år gammal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Werner von Moltke» frå ,  den 25. juli 2020.  
 

Tyske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett for Vest-Tyskland
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Idrettsleiarar
Sylvia Kibet

Sylvia Jebiwott Kibet () er ein tidlegare langdistanseløpar frå Kenya. Ho vann i 2009 VM-sølv på 5 000 meter, ein prestasjon ho gjentok to år seinare.

Aktiv
Kibet enda på fjerdeplassen på 5 000-meteren under VM 2007 i Osaka, slått med fattige 0,05 sekund av landskvinna Priscah Cherono, og på ny under dei olympiske leikane i Bei Jing året etter. Også då ho i Bislett Games 2009 sette personbeste på halvmila med 14.37,7 vart Kibet nummer fire. Under verdsmeisterskapen i Berlin to månader seinare sprang ho inn til sølv på spesialdistansen, slått av landskvinna Vivian Cheruiyot. 23. mai 2010 forbetra Kibet i Shanghai den personlege rekorden til 14,31,9, enno ein gong kom ho på fjerdeplass. På 5 000 meter under VM 2011 vart det dacapo på forrige VM; Cheruiyot tok gull og Kibet sølv.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 14.59,26
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 15.44,9.  Endra til nr 3 og bronsemedalje i 2017 da Elvan Abeylegesse mista medaljen på grunn av doping.
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 14.58,3, bakom Vivian Cheruiyot (14.57,9)
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 14.56,2, bakom Vivian Cheruiyot (14.55,3)

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sylvia Jebiwott Kibet» frå ,  den 25. juli 2020.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Leevan Sands

Leevan Sands  er ein bahamansk tresteghoppar frå Nassau. Han vann bronsemedaljen i øvinga i VM 2003 og i OL 2008.

Aktiv
Våren 2002 sette Sands personleg rekord med eit tresteghopp på 17,50 meter under eit stemne i Odessa i delstaten Texas i USA. Han vart tredjemann i øvinga i så vel samveldeleikane 2002 i Manchester, som under verdsmeisterskapen 2003 i Paris/Saint-Denis. I VM 2005 vart Sands nummer fire, ein centimeter bak bronsemedaljør Marian Oprea frå Romania.

Under OL-finalen 2008 presterte Sands i tredje omgang sitt livs lengste tresteghopp på 17,59 meter. Med det hoppet vann han bronsen, 8 cm bak Nelson Évora og 3 cm bak Phillips Idowu. I dei komande store meisterskapane enda han som nummer 4 i VM 2009, nummer 7 i VM 2011 og nummer fem i OL 2012.

Doping
I februar 2006 testa Sands positivt på middelet levometamfetamin og vart straffa med seks månaders utestenging frå idretten grunna brot på doping-vedtektene.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 17,26 m
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (16,35 m=nr 27)
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 – 17,39 m
VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (16,53 m=nr 21)
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje – 17,59 m
VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 17,32 m
VM 2011 i Daegu: Nr 7 – 17,21 m
OL 2012 i London: Nr 5 – 17,19 m
VM 2015 i Beijing: Nr 10 – 16,88 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa (16,53 m=nr 18)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leevan Sands» frå ,  den 26. juli 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Bahamanske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bahamas
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Oto Grigalka

Oto Janovitsj Grigalka () var ein latvisk friidrettsutøvar som tevla for Sovjetunionen. Han deltok både i kulestøyting og diskoskasting.

Aktiv
Grigalka tok bronsemedaljen i kulestøyt ved europameisterskapen 1950. Under dei olympiske leikane 1952 i Helsinki enda han på fjerdeplass i kulestøyt og sjetteplass i diskoskast. I eit stemne på den same bana i slutten av juni 1954 sette han personleg rekord i kulestøyt med 17,20 meter. To månader seinare vann han sølv i øvinga ved EM i Bern, klart slått av storfavoritten Jíři Skobla. Under Sommar-OL 1956 vart Grigalka femtemann i diskoskast.

Grigalka var sovjetmeister i kulestøyt tre år i rad, 1952-54, og fire år i rad i diskoskast, 1953-56. Tidleg i oktober 1958 forbetra han i Kharkov den sovjetiske rekorden i diskoskasting til 56,94 meter. 

Grigalka var gift med Marija Pisareva, høgdehopparen som vann OL-sølv i 1956. Han døydde i ein landsby i Madona kommune i heimlandet Latvia.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1950 i Brussel: Bronsemedalje i kule – 15,14 m
OL 1952 i Helsinki: Nr 4 i kule – 16,78 m og nr 6 i diskos – 50,71 m 
EM 1954 i Bern: Sølvmedalje i kule – 16,69 m og nr 6 i diskos – 50,60 m 
OL 1956 i Melbourne:  Nr 5 i diskos – 52,37 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oto Grigalka» frå ,  den 26. juli 2020.

Notar

Sovjetiske diskoskastarar
Sovjetiske kulestøytarar
Latviske friidrettsutøvarar
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Leslie Djhone

Leslie Djhone () er ein ivoriansk-fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Abidjan. Han vann i 2003 VM-gull og i 2006 EM-gull i 4 x 400 meter stafett, dessutan tok han ein individuell bronsemedalje på 400 meter ved EM 2006.

Aktiv
Djhone, som vart fransk statsborgar i 1998, sprang fyrsteetappen for den franske laget som tok bronsen i 4 x 400 meter stafett i EM 2002. Under verdsmeisterskapen 2003 på fransk jord kom han på fjerdeplassen på 400 meter, tre hundredels sekund bakom bronsevinnaren. Fem dagar seinare ytte han sitt til at Frankrike kom i mål som nummer 2 på stafetten, ein prestasjon som året etter vart lønt med gullmedalje då det kom for ein dag at ein av USA sine løparar skulle ha vore stengt ute. 

Dei neste åra kvalifiserte Djhone seg til finalen på 400 meter både under OL 2004 og OL 2008, EM 2006 og EM 2010, samt VM 2007 og VM 2009. Høgst opp på resultatlista kom han i Göteborg-EM 2006, der han tok bronsemedaljen på 400 m og vann gull på stafetten. Beste løpa gjorde han likevel i Osaka-VM 2007, då han i semifinalen sette fransk rekord med tida 44,46 sekund, før han i finalen vart femtemann på 44,59.

Våren 2011 sigra Djhone på 400 m ved innandørs-EM i Paris.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2002 i München: Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett (3.02,7)
VM 2003 i Paris: Nr 4 på 400 m – 44,83. Gull i 4 x 400 m stafett (2.58,9), saman med Naman Keïta, Stéphane Diagana og Marc Raquil
OL 2004 i Aten: Nr 7 på 400 m – 44,94
VM 2005 i Helsinki: Nr 6 i 4 x 400 m stafett (3.03,1). Utslått i forsøket på 400 m (46,57=nr 34) 
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje på 400 m – 45,40. Gull i 4 x 400 m stafett (3.01,1), saman med Ydrissa M’Barke, Naman Keïta og Marc Raquil
VM 2007 i Osaka: Nr 5 på 400 – 44,59
OL 2008 i Beijing: Nr 5 på 400 – 45,11
VM 2009 i Berlin: Nr 8 på 400 – 45,90 og nr 7 i 4 x 400 m stafett (3.02,6)
EM 2010 i Barcelona: Nr 6 på 400 – 45,30 og nr 6 i 4 x 300 m stafett (3.03,8)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leslie Djhone» frå ,  den 27. juli 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett for Frankrike
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Franske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Birutė Kalėdienė

Birutė Kalėdienė, fødd Zalogaitytė, () er ein litauisk tidlegare spydkastar som tevla for Sovjetunionen. Ho vann sølvmedaljen i øvinga ved europameisterskapen 1958 og bronsemedaljen under Sommar-OL 1960.

Birutė Zalogaitytė kneip andreplassen ved EM 1958 der Dana Zátopková var i ei klasse for seg. Eit par månader seinare, 30. november 1958 i Tblisi, sette Zalogaitytė verdsrekord med eit kast på 57,49 meter. Under dei olympiske sommarleikane 1960 vann ho bronsen, medan ho fire år seinare måtte nøye seg med ein fjerdeplass i Sommar-OL i Tokyo.

Ho var sovjetmeister i spydkast 1958, 1959 og 1960.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1958 i Stockholm: Sølvmedalje - 51,30 m, bakom Dana Zátopková (56,02 m)
OL 1960 i Roma: Bronsemedalje - 53,45 m
OL 1964 i Tokyo: Nr 4 - 56,31 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Birutė Kalėdienė» frå ,  den 27. juli 2020.  
 
 

Sovjetiske spydkastarar
Litauiske friidrettsutøvarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
NM i friidrett 2006

Noregsmeisterskapen i friidrett 2006, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Bislett stadion i Oslo dagane 28.–30. juli 2006. Idrettslaga BUL, Tjalve og Vidar stod som arrangørar av meisterskapen.

Hekkeløparen Christina Vukicevic og spjutkastaren Andreas Thorkildsen vart tildelt kvar sin kongepokal.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

100 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «NM i friidrett 2006» frå ,  den 28. juli 2020.  
 

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 2006
Sport i 2006
Idrettstilskipingar i Oslo
Diana Jorgova

Diana Jorgova () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lovetsj. Ho vann sølvmedaljen i lengdehopp både under europameisterskapen 1966 og dei olympiske sommarleikane 1972. I 1973 sigra ho i øvinga ved innandørs-EM.

Aktiv 
Jorgova var ein av dei beste kvinnelege lengdehopparane i verda i tiårsperioden 1962-72. I 1966 tok ho EM-sølv i Budapest, einast Polens Irena Kirszenstein straffa henne på lengda. Under OL-finalen 1972 i München presterte Jorgova sitt livs lengste hopp då i fjerde omgangen land på 6,77 meter. Den vesttyske heimefavoritten Heide Rosendahl vart olympisk meister med sitt hopp på 6,78 m frå fyrste finaleomgang. Ved innandørs-EM 1973 i Rotterdam hoppa Jorgova 6,45 m, 15 cm lengre enn nummer 2.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1962 i Beograd: Nr 7 – 5,98 m
OL 1964 i Tokyo: Nr 6 – 6,24 m
EM 1966 i Budapest: Sølvmedalje – 6,45 m, bakom Irena Kirszenstein (6,55 m)
EM 1969 i Aten: Nr 4 – 6,31 m
EM 1971 i Helsinki: Nr 10 – 6,07 m
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 6,77 m, bakom Heide Rosendahl (6,78 m)

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Diana Jorgowa (Leichtathletin)» frå ,  den 28. juli 2020.  
 

Bulgarske lengdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
String Driven Thing

String Driven Thing er eit folkrockband frå Skottland, opphavleg skipa i 1960-åra og leia av ekteparet Chris Adams og Pauline Adams. Bandet hadde òg med seg Graham Smith på elektrisk fiolin.

Bandet vart skipa i Glasgow i 1967 som ei visegruppe som song tredelt harmoni. Sidan fekk dei platekontrakt hos Tony Stratton-Smith på Charisma og gav ut eit sjølvoppkalla albumet på dette selskapet, produsert av Shel Talmy.

Medverkande

Medlemmar
Noverande medlemmar
 Pauline Adams - vokal, perkusjon (1967–1974, 1991, 2001, 2004, sidan 2012)
 Graham Smith - fiolin (1972–1975, 1991, 2001, 2004, sidan 2012)
 Robin Adams - gitar (sidan 2004)
 Andy Allan - bass (sidan 2001)
 Dick Drake - trommer  (sidan 2004) 

Tidlegare medlemmar
 Chris Adams - gitar, vokal (1967–1974, 1991–1994, 2001-2016; død 2016)
 John Mannion - gitar (1967–1972)
 Colin Wilson - bass (1970–1974; død 2013)
 Billy «The Kid» Fairley - trommer (1973–1974)
 Bill Hatje - bass (1974)
 Colin Fairley - trommer (1974–1975)
 Kim Beacon - vokal (1974–1975; død 2001)
 Andy Roberts - gitar (1974–1975)
 James Exell - bass (1974–1975)
 George Tucker - gitar  (1991,1994–2004) 
 John Bradley - trommer (1991, 1994–2001)
 Bob Cairns - fiolin  (1994–1995)

Diskografi

Album
 String Driven Thing (1970)
 String Driven Thing (1972)
 The Machine That Cried (1973)
 Please Mind Your Head (1974)
 Keep Yer 'and On It (1975)
 Dischotomy: The Rarities 1971—1974 (1992)
 The Early Years 1968—1972 (1993)
 Suicide (Live in Berlin) (1995)
 Studio '72 Plus Live In Sveits '73 And London '95 (1998)
 The Machine That Cried Band’s Official Version (2006)
 Moments of Truth (2007)
 Songs From Another Country (2009)
 Live on the Foxtrot tour 40th Anniversary (2012)

Singlar
 «Another Night in this Old City» / «Say What You Like»
 «Eddie» / «Hooked on the Road»
 «Are You a Rocknroller» (demo)
 «Circus» / «My Real Hero»
 «I'll Sing One For You» / «To See You»
 «It's a Game» / «Are You a Rocknroller»
 «Overdrive» / «Timpani for the Devil»
 «Mrs O'Reilly» / «Keep on Moving»
 «Stand Back in Amazement» / «But I Do»
 «Cruel to Fool» / «Josephine»

Soloalbum
 Chris Adams - The Damage
 Chris Adams - The Damage II (Ozit)
 Graham Smith - Med Töfraboga (Touch of Magic) (Ozit, 1980)
 Graham Smith - Arrival of Spring (Ozit)
 Colin Wilson - Cloudburst
 Graham Smith - Kalinka (Ozit)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «String Driven Thing» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Skotske folkemusikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 1969