kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Valerie Brisco-Hooks

Valerie Ann Brisco, ei tid gift Valerie Brisco-Hooks, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Greenwood i delstaten Mississippi. Ho vann tre gullmedaljar i ulike sprint-tevlingar under Sommar-OL 1984 i Los Angeles.

Aktiv
Brisco-Hooks vart historisk då ho under OL 1984 i Los Angeles vart den fyrste kvinna som vann olympisk gull både på 200 meter og 400 meter. På 400 m vann ho på tida 48,83 sekundar, landskvinna Chandra Cheeseborough kom inn på 49,05 og syrgde for dobbeltsiger til USA. Tre dagar seinare vann Brisco-Hooks 200 m på tida 21,81 sekundar, landskvinna Florence Griffith tok sølvet på 22,04. Begge Brisco-Hooks sine tider var olympiske rekordar og samstundes hennar personlege rekordar på distansane. Til sist i meisterskapen deltok ho saman med Lillie Leatherwood, Sherri Harrison og ankerkvinna Cheeseborough på USA sitt stafettlag som vann gull i 4 x 400 meter stafett, nesten tre sekundar framom Canada.

Under friidretts-VM 1987 i Roma sprang Brisco-Hooks den tredje etappen på det USA-amerikanske stafettlaget som tok bronse, slått av Aust-Tyskland og Sovjetunionen. Året etter vart ho nummer fire på 400 meter då Sommar-OL 1988 fann stad i Seoul, og ho var med på det USA-amerikanske stafettlaget som tok sølv på 4 x 400 meter. I den stafetten sprang både vinnarlaget Sovjetunionen og USA fortare enn den gamle verdsrekorden til Aust-Tyskland.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedaljar på 200 m – 21,81 og 400 m – 48,83 og i 4 x 400 m stafett (3.18,2)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett (3.21,0)
OL 1988 i Seoul: Nr 4 på 400 m – 50,16, sølvmedalje i 4 x 400 m stafett (3.15,5)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Valerie Brisco-Hooks» frå ,  den 21. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Cathy Freeman

Cathy Freeman, fullt namn Catherine Astrid Salome Freeman, () er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Mackay i Queensland. Ho spesialiserte seg på 400 meter, og vart verdsmeister på distansen i 1997 og 1999, før ho toppa karrieren med å verte olympisk meister i heimlandet i år 2000.

Aktiv

Freeman fekk sitt internasjonale gjennombrot med siger på både 200 meter og 400 m under samveldeleikane i Victoria i august 1994, vinnartidane var 22,25 og 50,38 sekundar. Året etter vart ho nummer fire på 400 m i friidretts-VM, før ho i same meisterskapen spurta forbi Tyskland og sikra Australia bronse i 4 x 400 m stafett.

Under dei olympiske leikane i Atlanta sommaren 1996 gjorde Freemann unna sitt livs snøggaste 400-meter og sette personleg rekord med tida 48,63, likevel vart det sølvplass på henne, ettersom franske Marie-José Pérec også var i sitt livs form og kom i mål på 48,25 sekundar.

Sesongane 1997-2000 var Freeman den beste 400-meterløparen på kvinnesida. Ho vart verdsmeister på distansen i 1997 og gjentok prestasjonen i 1999. Begge gongane vann ho med knapp margin, i 1997 med to hundredels sekund til jamaicanske Sandie Richards og i 1999 med sju hundredels sekund til tyske Anja Rücker. Derimot vann ho klart då ho i 2000 til stor jubel frå tribunane i Sydney vart olympisk meister på tida 49,11 sekundar.

Freeman la opp i 2002.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvartfinalane på 400 m (51,52 =nr 17)
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 på 400 – 50,60, bronsemedalje i 4 x 400 m stafett
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje på 400 m – 48,63, bak Marie-José Pérec (48,25)
VM 1997 i Aten: Gullmedalje på 400 m – 49,77, framom Sandie Richards (49,79)
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje på 400 m – 49,67, framom Anja Rücker (49,74)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 400 m – 49,11, framom Lorraine Graham (49,58)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cathy Freeman» frå ,  den 21. august 2016.  
 

Australske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Australia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Australia
Australske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Australske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Australske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Doug Sampson

Douglas Gary Sampson () er ein britisk musikar som er best kjend som trommeslagar for Iron Maiden frå 1977 til 1979.

Før han spelte med Iron Maiden, var han medlem av den førre gruppa til Steve Harris, Smiler, i 1975, før han vart beden om å bli med i Iron Maiden året dei starta. Sampson slutta i bandet i desember 1979 på grunn av dårleg helse, og vart erstatta med Clive Burr.

Diskografi
Iron Maiden
 The Soundhouse Tapes (1979)
 Metal For Muthas (1980)
 «Running Free» (1980) berre – «Burning Ambition»
 BBC Archives (2002) (Friday Rock Show Session frå 1979)

Airforce
 Origins of Iron (2015) - berre «War Games»
 Judgement Day (2016)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Doug Sampson» frå ,  den 21. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Iron Maiden-medlemmar
Engelske heavy metal-trommeslagarar
Engelske rocketrommeslagarar
Folk frå Hackney
Kevin Young

Kevin Young () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Los Angeles. Han vart olympisk meister 1992 og verdsmeister 1993 i 400 meter hekk. Han sette verdsrekord i øvinga på 46,78 sekundar då han vann OL-gullet i 1992, ein rekord som i 2016 framleis gjeld.

Aktiv
Young debuterte internasjonalt ved Goodwill Games 1986 i Moskva: Han deltok i 1987 i dei panamerikanske leikane, der han kom på andreplass på langhekken. I 1988 kvalifiserte han seg til OL i Seoul, og kom i finalen på fjerdeplass bak sitt store førbilete, Edwin Moses, som i det løpet vann sin siste store meistertittel.

Under VM i friidrett 1991 kom Young atter på fjerdeplass. Året etter sette han ny verdsrekord på tida 46,78 sekundar då han 6. august 1992 sikra seg gullmedaljen under sommarleikane i Barcelona. Han er til dags dato (2016) den einaste utøvaren som har sprunge 400 meter hekk under 47 sekundar. Etter 25 løpssigrar på rad, vart han to veker før verdsmeisterskapen 1993, slått i ei tevling av zambiske Samuel Matete. I verdsmeisterskapen revansjerte Young seg, og vart verdsmeister med Matete på andreplass.

Young var aktiv i fleire år etter 1993, utan å vere i nærleiken av «gammalt» slag.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 4 – 47,94
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 48,01
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 46,78, framom Winthrop Graham 47,66
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje – 47,18, framom Samuel Matete (47,60)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kevin Young» frå ,  den 21. august 2016.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Viljo Heino

Viljo Akseli Heino () var en finsk friidrettsutøvar frå Iitti som var verdsrekordhaldar på 10 000 meter frå 1944 til 1949. Han vann 10 000-meteren under EM i friidrett 1946 i Oslo.

Heino vart finsk meister på både 5 000 m og 10 000 m i 1943. Året etter vart han finsk meister på 5 000 m, men imponerte meir då han 25. august 1944 i Helsinki forbetra verdsrekorden på 10 000 meter med 17 sekundar til 29.35,4.

Under friidretts-EM 1946 på Bislett stadion var Heino fullstendig suveren i milløpet og vann på tida 29.52,0, førti sekundar framom landsmannen Helge Perälä på sølvplassen. Dagen etter vart Heino nummer fire på 5 000 meter. To år seinare sleit han med mageproblem då Sommar-OL 1948 fann stad i London. Han braut milløpet i den 17. runden og kom på 11. plass i maratonløpet.

Den 11. juni 1949 slo tsjekkoslovaken Emil Zátopek Heino sin verdsrekord på 10 000 meter. Kanppe tre månader seinare, den 1. september i Kouvola, tok Heino tilbake rekorden med eit løp på tida 29.27,2. Men allereie 22. oktober svarte langdistansefenomenet Zátopek med ei ytterlagre forbetreing av verdsrekorden på mila.

Heino la opp i 1951. Han døydde 84 år gammal i Tammerfors.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Viljo Heino» frå ,  den 22. august 2016.  
 

Finske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Finland
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Mikko Hietanen

Mikko Hietanen () var ein finsk langdistanseløpar frå Uusikirkko i dåverande finsk Karelen. Han vart europameister i maratonløp under EM i friidrett 1946.

Hietanen sprang sitt fyrste maratonløp i 1943, og det siste etter han var fylt 70 år. Han var finsk meister på distansen åra 1945-48. I 1946 vann han gullmedaljen i eit 40,2 km langt maratonløp under friidretts-EM i Oslo på tida 2.24.55. Han vart dermed den tredje europameisteren i maraton, alle tre finnar. Andremann i Oslo var den førre europameisteren, Väino Muoninen, som fekk tida 2.26.08. Hietanen kom inn på Bislett stadion då landsmannen Viljo Heino var i ferd med å springe i mål til siger på 10000-meteren. I løpet av to minuttar sikra dei finske langdistanseløparane seg to gullmedaljar og to sølvmedaljar.

Hietanen deltok både i Sommar-OL 1948 i London og Sommar-OL 1952 på finsk heimebane. Han braut løpet i London grunna ein akilles-skade, medan han i Helsinki enda på 17. plass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mikko Hietanen» frå ,  den 22. august 2016.  
 

Finske langdistanseløparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Finske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Katrine Sele

Katrine Sele () er ein norsk journalist og forfattar. Ho er fødd i København, vaks mellom anna opp i Skottland, Zimbabwe, Bærum og Singapore, og er busett på Vassenden i Sunnfjord kommune.

Ho har gjeve ut artikkelsamlinga Månen er så liten som ein katt (2000), Tvisynt tvilar - eit Oddvar Torsheim-portrett (2001) og Herifrå (2006), eit samtidsdokument om Sogn og Fjordane og Kenneth – historia om Kenneth Sivertsen (2013).

Sele er tildelt presseprisen til Sogn og Fjordane journalistlag i 2000 og 2005, Sivleprisen (Sivlelaget) i 2008 for framifrå nynorsk, Kulturdepartementet sin nynorskpris for journalistar i 2012 og Språkprisen for 2021.

I 2020 fekk ho Samlagsprisen.

Sele vart tilsett som kulturjournalist og -kritikar i Firda i 1998. I 2013 vart ho tilsett som kommunikasjonsrådgjevar ved Høgskulen i Sogn og Fjordane. Per 2021 jobbar ho på Høgskulen på Vestlandet.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Allkunne.no

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Jølster
Norske barnebokforfattarar
Vinnarar av Samlagsprisen
Valdemar Rautio

Karl Johan Valdemar Rautio () var ein finsk friidrettsutøvar frå Vaasa som vart europameister i tresteghopp i 1946.

Rautio gjorde sitt livs lengste tresteghopp på 15,48 m i året 1945. I 1946 vann han trestegtevlinga under EM i friidrett 1946 i Oslo med eit hopp på 15,17 meter, to centimeter lengre enn Bertil Johnsson og 21 centimeter framom Arne Åhman, begge frå Sverige. Vinnarhoppet var det lengste i verda i 1946-sesongen. To år seinare, då Arne Åhman vart olympisk meister i tresteghopp under Sommar-OL 1948 i London, enda Rautio som sjettemann med sine 14,70 meter.

I Brussel under europameisterskapen 1950 vann Leonid Sjtsjerbakov trestegøvinga med 15,39 meter, Rautio tok sølvmedaljen med 14,96 meter som best. Under Sommar-OL 1952 heime i Finland hopp Rautio ikkje lengre enn 14,14 meter i kvalifiseringa, langt unna finaleplass.

Rautio, som vart finsk meister i tresteghopp i 1944, 1946, 1947 og 1950, døydde 52 år gammal i Nurmijärvi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Valdemar Rautio» frå ,  den 22. august 2016.  
 

Finske tresteghopparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Finske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Bo Ericson

Bo Ericson () var ein svensk friidrettsutøvar frå Göteborg som vart europameister i sleggjekast i 1946.

Ericson sette svensk rekord i sleggjekast med 56,66 meter den 14. september 1941. Same året vann det fyrste av fem rake svenske meisterstitlar i greina. Den 22. august 1946 vann han sleggjetevlinga under friidretts-EM på Bislett stadion i Oslo med eit bestekast på 56,44 m.

6. august 1947 forbetra Ericson den svenske rekorden til 57,19 m, ein rekord som stod i ni år. Same sesong byrja han på ein ny fem år lang sigerrekke i den svenske friidrettsmeisterskapen.  Han deltok i Sommar-OL 1948 i London, der han enda på sjettplassen etter å ha kasta 52,98 m. I 1953 vann han si siste SM-medalje i sleggjekasting og stod att med 10 nasjonale gull, to sølv og tre bronsar.

Ericson døydde 61 år gammal i Karlstad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bo Ericson (friidrottare)» frå ,  den 22. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske sleggekastarar
Europameistrar i sleggekast
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Anne-Marie Colchen

Anne-Marie Colchen, gift Maillet, () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar og basketballspelar frå Le Havre.

Friidrett
Colchen vann to medaljar under EM i friidrett 1946 i Oslo. Opningsdagen vann ho høgdetevlinga ettersom ho var den einaste som tok seg over 1,60 meter, fem andre kvinner enda med 1,57 i resultatprotokollen. Siste meisterskapsdagen fekk ho og lagkameratane sølv i 4 x 100 meter stafett, klart slått av det sterke nederlandske laget.

Under dei olympiske leikane i London i 1948 stopp Colchen på 1,40 m i høgdehopp og vart nummer 14. To år seinare kom ho på sjetteplass då ho klarde 1,50 m ved friidretts-EM 1950 i Brussel.

Basketball
Frå 1946 til 1956 spelte Colchen 63 landskampar for Frankrike i basketball. Ho var med i samtlege fire europameisterskapane i tida 1950-56. Høgdepunktet var då Frankrike tok bronse i den aller fyrste verdsmeisterskapen i basketball i Chile i 1953, der USA vann framom vertslandet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anne-Marie Colchen» frå ,  den 22. august 2016.  
 

Franske høgdehopparar
Korgballspelarar
Franske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Niels Holst-Sørensen

Niels Holst-Sørensen () er ein dansk tidlegare friidrettsutøvar, generalmajor i det danske flyvåpenet og medlem av IOK. Han er fødd i Søndre Felding i Herning kommune.

Holst-Sørensen begynte med friidrett i Herning GF og kom i 1944 til Københavns Idræts Forening. I perioden 1943-47 vann han 18 danske meisterskapsøvingar. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vann han gullmedaljen på 400 meter og sølvmedaljen på 800 meter. Han slutta med
friidrett etter ein niande- og sisteplass i 800-meterfinalen ved Sommar-OL 1948 i London.

Holst-Sørensen sin danske rekord på 47,6 sekundar på 400 meter stod i 27 år fram til Arne Jonsson hausten 1971 forbetra den til 47,1. Hans 1,48,9 på 800 meter, oppnådd i landskamp i Stockholm i 1943, var dansk rekord til Gunnar Nielsen forbetra den elleve år seinare.

Holst-Sørensen var utdanna militær offiser. Frå 1970 var han generalmajor og sjef for Flyvevåbnet i Danmark til 1982. Deretter var han dansk medlem i NATO sin militærkomité til 1986.

Holst-Sørensen var 1981-84 formann i Danmarks olympiske komité, og 1977-2002 medlem i Den Internasjonale Olympiske Komité (IOK). Perioden 1993-2002 var han styremedlem i Danmarks Idræts-Forbund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Niels Holst-Sørensen» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Danske sprintarar
Danske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Danmark
Danske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Folk frå Herning
Gunnar Huseby

Gunnar Alexander Huseby () var ein islandsk friidrettsutøvar frå Reykjavik som vart europameister i kulestøyt i 1946 og 1950.

Allereie i 1944 støytte Gunnar Huseby 15,50 meter, ein prestasjon nær verdstoppen i kulestøyting. Den 23. august 1946 vann han kuletevlinga under EM i friidrett 1946 i Oslo med eit bestestøyt målt til 15,56 m, vel 30 cm lengre enn sølv- og bronsemedaljørane, Sovjetunionens Dmitrij Gorjainov og Finlands Yrjö Lehtilä.

Fire år seinare forsvarte Huseby EM-tittelen i kulestøyt under friidretts-EM 1950 i Brussel. Med sitt livs lengste støyt på 16,74 meter var han i ei heilt eiga klasse i tevlinga, italienaren Angiolo Profeti fekk sølv med 15,16 meter.

Gunnar Huseby forbetra den islandske kulerekorden med over to meter frå 1941 til 1950. Frå 1945 sette han også fleire rekordar i diskoskasting, til han i 1950 stoppa på 50,13 meter. Han la eigentleg opp i 1951, men kom av og til tilbake på arenaen. Så seint som i 1958 støytte han 16,03 meter og i 1962 15,75 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gunnar Huseby» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Islandske friidrettsutøvarar
Kulestøytarar
Diskoskastarar
Europameistrar i friidrett
Folk frå Reykjavík
John Ljunggren

John Artur Ljunggren () var ein svensk kappgjengar frå Forsheda som vart europameister 1946 og olympisk meister 1948 i 50 km kappgang. Han vann elles sølv og bronse i same øvinga under Sommar-OL 1960 og 1956, i tillegg til EM-sølv i 1950.

Aktiv

Ljunggren gjekk mykje som barn. Som kappgjengar vart han kjend for sin gang-teknikk, og vart aldri diskvalifisert frå nokon av dei 499 tevlingane deltok i. Nasjonalt deltok han også i sykling, orientering, terrengløp og langrenn.

Ljunggren var van med heitt, men ikkje kjølig vêr, så då OL-tevlinga i Helsinki i 1952 gjekk i kjølig sommarregn fekk han krampe og enda på niandeplass. Kort før målgang under Sommar-OL 1960 i Roma auste ein velmeinande funksjonær ei bøtte isvatn over han, Ljunggren fekk så krampe og vart andremann. Under dei olympiske sommarleikane 1956 i Melbourne gjekk han inn til bronse, trass i ei sår-infisert tå.

Ljunggren var kristen og skal ha sagt at «idrotten har givit mig allt utom pengar!». Han døydde i Voxtorps församling i Värnamo kommune, 80 år gammal.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Gullmedalje på 50 km - 4.38.20, framom Henry Forbes (4.42.58)
OL 1948 i London: Gullmedalje på 50 km - 4.41.52, framom Gaston Godel (4.48.17)
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje på 50 km - 4.43.25, bakom Giuseppe Dordoni (4.40.42)
OL 1952 i Helsinki: Nr 9 på 50 km - 4.43.45
EM 1954 i Bern: Nr 4 på 50 km - 4.38.09
OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje på 50 km - 4.35.02. Nr 4 på 20 km - 1.32.24
EM 1958 i Stockholm: Nr 9 på 50 km - 4.42.40
OL 1960 i Roma: Sølvmedalje på 50 km - 4.25.47, bakom Don Thompson (4.25.30). Nr 7 på 20 km - 1.37.59
EM 1962 i Beograd: Nr 5 på 50 km - 4.30.19
OL 1964 i Tokyo: Nr 16 på 50 km - 4.29.09. Nr 19 på 20 km - 1.37.03

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Ljunggren» frå ,  den 23. august 2016.  
Denne artikkelen bygger på «John Ljunggren» frå ,  den 23. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett for Sverige
Olympiske meistrar for Sverige
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Svenske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Svenske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Svenske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Sydney Wooderson

Sydney Charles Wooderson () var ein britisk mellom- og langdistanseløpar frå London som vart europameister på 1500 meter i 1938 og på 5000 m i 1946.

Wooderson vart fem år på rad britisk meister på ei engelsk mil før 2. verdskrig braut ut i 1939. Under sommarleikane i Berlin i 1936 var han plaga av ein ankelskade og lukkast ikkje nå finalen på 1500 meter. Etter ein operasjon kom han i 1937 tilbake og sette verdsrekord i «mile»-løp med tida 4.06,4.

I 1938 sette Wooderson verdsrekord på 800 meter med tida 1.48,4. Same hausten vann han gullmedaljen på 1500 m under friidretts-EM i Paris, ni tidels sekund framom belgiaren Joseph Mostert.

Svaksynte Wooderson vart funnen ueigna til soldat, og gjorde under verdskrigen teneste i heimlandet.

Den 9. september 1945 deltok Wooderson i eit stemne i Stockholm og sette i eitt og same løp britiske rekordar både på 1500 meter, tid 3.48,4, og over ei engelsk mil, tid 4.04,2, men det var den svenske toppløparen Arne Andersson som vann løpet. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vann Wooderson 5000-metergullet på 14.08.6, den nest beste 5000-tida ved den tid. I 1948 sprang han inn til siger i britisk meisterskap i terrengløp, men deltok ikkje i London-OL same året.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sydney Wooderson» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Britiske mellomdistanseløparar
Britiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Anton Bolinder

Anton Bolinder () var ein svensk friidrettsutøvar frå Los i Hälsingland, som vart europameister i høgdehopp i 1946.

Aktiv

Bolinder tok allereie i 1934 sølvmedaljen i høgdehopp i den svenske meisterskapen, ein prestasjon han kopierte ti år seinare. I 1946 gjekk han over 1,98 meter og vart for fyrste gong svensk meister i øvinga. Den 23. august same året sette han personleg rekord med 1,99 meter då han på Bislett stadion i Oslo vann gullmedaljen i høgdehopp under EM i friidrett 1946. Briten Alan Paterson tok sølvet med 1,96 m.

Blinder vart svensk meister i høgdehopp i OL-sesongen 1948, men deltok ikkje i Sommar-OL i London. Han tevla for i IFK Östersund, og døydde 91 år gammal i Östersund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Bolinder» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Svenske høgdehopparar
Lennart Strand

Lennart Strand () var ein svensk mellomdistanseløpar frå Malmö, som vann EM-gull på 1500 meter i 1946 og OL-sølv på same distansen i 1948. Han var verdsrekordhaldar på 1500 meter frå 1947 til -54.

Strand var svensk meister på 1500 m åra 1945-47 og 1949-50. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vart han europameister på 1500 meter, åtte tidels sekund framom landsmannen Henry Eriksson.

I den svenske friidrettsmeisterskapen 1947 i Malmö tangerte Strand landsmannen Gunder Hägg sin verdsrekord på 1500 meter ved å springe på 3.43,0. Året etter tok han sølvmedaljen på 1500 meter då Sommar-OL 1948 vart avvikla i London, Henry Eriksson vann på tida 3.49,8. Strand deltok i friidretts-EM 1950, der han braut 1500-meterfinalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lennart Strand» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Svenske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Sverige
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Bertel Storskrubb

Alf Bertel Storskrubb () var ein finsk friidrettsutøvar frå Jakobstad.

Storskrubb var ein allsidig idrettsutøvar; i 1945 var han med på laget som vann det finske handballsmeisterskapen. Best gjorde han det likevel som friidrettsutøvar på øvingane 400 meter, 800 meter og 400 meter hekk.

Storskrubb vann gullmedaljen på 400 m hekk under EM i friidrett 1946 med tida 52,2 sekundar, hans personlege rekord i øvinga. Same året fekk han notert 1.49,3 på 800 meter ved eit stemne i Malmö, årsbeste i verda og finsk rekord i ti år.

To år etter EM-triumfen var han ankermann for det finske mannskapet som enda på fjerdeplass i 4 x 400 meter stafett under sommarleikane 1948 i London. Han rauk ut or langhekk-tevlinga i semifinalane. 

Storskrubb vann 24 individuelle finske meiterskap og i tillegg 10 stafettmeisterskap.

Han døydde i Helsingfors.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bertel Storskrubb» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Finske hekkeløparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Europameistrar i friidrett for Finland