kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Danmarks Kommunistiske Parti

Danmarks kommunistiske parti (DKP) er eit dansk kommunistisk politiskt parti som blei grunnlagt i 1919 som Venstresocialistisk Parti. Det noverande namnet er frå 1920. Partiet braut ut frå Socialdemokraterne. 

Partiet hadde tette koplingar med Sovjetunionen og var fram til 1943 med i Komintern. Partiet blei forbode i 1941 og manga medlemer blei internerte eller sette i konsentrasjonsleirar. Partiet deltok i kampen mot den nazistiske ockupasjonsmakta og var representert i Danmarks frihedsråd. I Folketingsvalet i 1945 gjorde partiet sitt beste val nokon gong og fekk 12,5 % av stemmene, noko som gjorde det til Danmarks fjerde største parti i folketinget.

I åra 1945 til 1990 hadde partiet ei dagsavis som var kalla Land og Folk. Partiet hadde ein ungdomsorganisasjon som heitte Danmarks kommunistiske ungdom.

Samans med partia Venstresocialisterne og Socialistisk Arbejderparti danna DKP Enhedslisten i 1989, og i 1994 kom det partiet med i Folketinget.

Partiet har vore representert i folketinget 1932-1941, 1945-1960, 1970-1971 och 1973-1979.

Partileiarar 
 1932-1958 Aksel Larsen 
 1958-1977 Knud Jespersen 
 1977-1987 Jørgen Jensen
 1987-1991 Ole Sohn
 1991-2003 Kollektivt ledarskap
 2003- Henrik Stamer Hedin

Kjelder 

 Den svenskspråklege wikipediaen, artikkelen Danmarks Kommunistiska Parti.

Bakgrunnsstoff 
 DKP.dk - Offisiell nettstad

Danske politiske parti
Kommunistiske parti
Skipingar i 1919
Sakhalin oblast

Sakhalin oblast (russisk Сахалинская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Juzjno-Sakhalinsk, arealet er 87 100 km² og innbyggjartalet er 498 000 (2010). Provinsen består av øya Sakhalin og øygruppa Kurilane i Stillehavet. Dei sørlegaste øyane i Kurilane vert òg kravde av Japan.

Folkesetnad
Berre 20 % av folket bur utanfor byar. Den einaste store byen er Juzjno-Sakhalinsk (181 700 ibuarar i 2010). Dei andre byane har under 40 000 ibuarar. Fleirtalet av folket er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske fordelinga:
 Russarar: 82,3 %
 Koreanarar: 5,0 %
 Ukrainarar: 2,4 %
Det største av urfolka, nivkhane, utgjorde 2290 menneske, 0,5 % av folketalet i provinsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin oblast sine nettsider på russisk.
 Artikkel frå NUPI på engelsk.

Russiske føderasjonssubjekt
Liljekonvall

Liljekonvall (Convallaria majalis) er ein 15 cm høg plante i liljekonvallslekta i aspargesfamilien  med store grøne blad og kvite klokkeblomstrar som dannar raudgule bær. Konvallfamilien var tidlegare rekna som ein eigen familie, Convallariaceae.

Utsjånad 
Liljekonvallen har ein lang, greina jordstengel med nokre få, kraftige røter. Over jorda har han skot med eit par raudfiolette lågblad og to store grøne blad med bogeforma nervar. Dei kvite hengande klokkeblomstrane sit i hjørnet av bitte små skjelforma høgblad.

Frukta vert eit raudgult bær som er delt i tre rom. Bæret er, som resten av planten, giftig.

Liljekonvallen lukter godt, og både lukta og utsjånaden gjer han til ein populær bukettblome.

Utbreiing 
Liljekonvallen veks i småskog og solvarme lier, i Noreg nord til Dønnes og Nord-Rana. På Hardangervidda veks han opp i 1245 meters høgd.

Liljekonvallen er noko basekrevjande, slik at han ikkje trivst på sur jord.

Kultur 
Namnet liljekonvall er ei litterær nylaging, henta frå det gamle latinske namnet på planten, som første gong vart nytta for snart 500 år sidan, Lilium convallium, som omsett tyder 'lilja frå dalane'. Eit gammalt folkeleg norsk namn var rams.

Liljekonvallen er fylkesblomster i Østfold og nasjonalblomster i Finland.

Kjelder 

 C.A:M. Lideman Nordens Flora Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-8
 Botanisk museum 

Østfold fylke
Giftige plantar
Liljekonvallslekta
Systermarihand

Systermarihand (Dactylorhiza sambucina) er ein 20 cm høg orkidé. Han høyrer til marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien).

Utsjånad 
Systermarihand har breie, butte blad og hol stengel. Planten blomstrar tidleg om våren, før vårskjerpen gjer marka tørr – i mai i Sverige og Danmark, i juni i Noreg. Plantar med purpurraud og lysgule blomstrar veks om ein annan, men i Noreg er det berre funne plantar med gule blomstrar. Blomstrane sit i eit tett aks med lange støtteblad. 

Rotknollane - ei lys frå året og ein mørk frå fjoråret - skal likne to menneskekroppar som er klemte mot kvarandre, og kan ha gjeve opphav til namnet.

Utbreiing 

Systermarihand veks på tørre bakkar og enger. I Noreg veks planten frå Arendal i sør til Sigdal i nord og frå Tinn i vest til Øvre Eiker og Lardal i aust, med ein isolert førekomst på Asmaløy, Hvaler, oppdaga i 2021.

Arten finst òg, med båe fargeformene, i Sverige (status LC, svensk namn Adam och Eva), i Danmark (EN, dansk namn hylde-gøgeurt) og i Finland (VU, finsk namn seljakämmekkä). Elles veks han i fjellområde andre stader i Europa.

I Estland var systermarihand (estisk namn leeder-sõrmkäpp) rekna som regionalt utdøydd (RE), men i 2021 vart arten oppdaga på Saaremaa etter 120 år.

Hybridar 
Ein hybrid mellom systermarihand og skogmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. fuchsii × sambucina eller Dactylorhiza ×influenza) er registrert i Uppland i Sverige og i eldre funn på Åland, men funna er ikkje verifiserte. Nyare funn av ein hybrid med grasmarihand (Dactylorhiza incarnata ssp. incarnata × sambucina) i Småland i Sverige er heller ikkje verifiserte.

Kultur 
Systermarihand er knytt til gammaldags driven kulturmark. Ho er avhengig av ugjødsla slåtteenger og beitemarker med god tilgang på lys. Med moderne jordbruk er dette kulturlandskapet truga, og systermarihand er derfor totalfreda i Noreg og klassifisert på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Systermarihand var fylkesblomster for Telemark.

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Estland
Marihandslekta
Telemark fylke
Revebjølle

Revebjølle (Digitalis purpurea) er ein meterhøg toårig staude av kjempefamilien.

Utsjånad 
Revebjølla har rundtagga håra blad, nervane trer klårt fram på undersida. Blomsterkrona, som har form som ei bjølle, er purpurraud, blomstrane er dunhåra innvendig. Vanleg høgd er om lag 70 cm, men ho kan verte opptil halvannan meter.

Utbreiing 
Revebjølla er ein utprega oseanisk art som i Noreg veks naturleg i kyst- og fjordstrok frå Eidanger til Nord-Frøya, Verran og Leka; i Odda opp til 700 moh. I Sverige veks ho i Bohuslän; elles finst ho forvilla i begge landa. 

Utom Norden finst revebjølla på dei britiske øyane og langs Atlantarhavskysten av Vest-Europa. I Middelhavet veks ho på Korsika og Sardinia. 

Revebjølla veks på tørr jordbotn i skogbryn, gjerne på hogstfelt i lauvskog.

Kultur 
Revebjølla er ein giftplante som frå gammalt har vore bruka til lækjemiddel, både i folkemedisinen og sidan i lækjevitskapen. Giftstoffa digitoxin, gitoxin og gitalin påverkar hjarteaktiviteten. Til medisinsk bruk vert blad av planten samla under blomstringa og tørka; 2-3 g kan vere døyeleg dose. Symptom på forgifting er oppkast, auka blodtrykk, blåfarging av huda, synsforstyrringar, krampe og hjarteflimmer.

Revebjølla har sidan 1989 vore fylkesblomen i Sogn og Fjordane. Framlegget frå Det Norske Hageselskap og Norsk Botanisk Forening om at revebjølla skulle vera Sogn og Fjordane sin fylkesblom vart vedteke av Fylkestinget 6. juni 1989.

Kjelder 

 Johannes Lid Norsk og svensk flora Det Norske Samlaget 1974 ISBN 82-521-0297-2
 C.A:M. Lideman Nordens Flora Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-8
 Kleppa, Hermund Revebjølla - Sogn og Fjordane sin fylkesblom

Bakgrunnsstoff

Revebjølleslekta
Medisinplantar
Sogn og Fjordane fylke
Giftige plantar
Svalbardvalmue

Svalbardvalmue, varangervalmue eller polarvalmue (Papaver dahlianum) er ein plante i valmuefamilien. Svalbardrådet har utropt han til fylkesblomster for Svalbard.

Det latinske artsnamnet dahlianum har planten fått etter den norske botanikaren Ove Dahl, som arbeidde i mange år i Finnmark.

Utsjånad 

Svalbardvalmuen er om lag 15 cm høg. Han har lodne blad som sit i ein rosett. Blomsterskaftet har mindre hår. Blomsteren er gul eller kvit, 2-4 cm i diameter, med fire kronblad. Frøkapselen er klubbeforma, breiast på toppen.

Økologi 
Svalbardvalmue veks på sand og grus, gjerne på rasmark og ved elvekantar. Han toler dårleg konkurranse frå tett vegetasjon. Han er vanleg på heile Svalbard, elles veks han på Varangerhalvøya og nordaust på Grønland. Han er sterkt truga på fastlandet.

Kjelder 

 Johannes Lid Norsk og svensk flora Det Norske Samlaget 1974 ISBN 82-521-0297-2
 Olav Gjærevoll og Olaf I. Rønning 1980: Flowers f Svalbard ISBN 82-00-05398-9
 Botanisk museum

Bakgrunnsstoff 
 

Valmuefamilien
Arktisk flora
Arnhem

Arnhem (lokal dialekt Èrnem) er ein kommune og by aust i Nederland i provinsen Gelderland. Han er administrasjonssenter i Gelderland og ligg ved elva Nederrijn og nær St. Jansbeek, som byen utvikla seg rundt. Byen har om lag 140 000 innbyggjarar og er den nest største byen i Gelderland etter Nijmegen. Kommunen er ein del av storbyområdet Arnhem-Nijmegen, som har over 700 000 innbyggjarar.

Historie 
Byen fekk i 1233 bystatus av Greve Otto av Geldern, greve av Zutphen. Dokumentet finst framleis og er oppbevart i Duivelshuis ('djevelhuset') som no er ein del av rådhuset.
 
Arnhem vart ikkje bygd ved breidda av Rhinen, men på jordene som låg høgare opp. Arnhem vart grunnlagd der vegen mellom Nijmegen og Utrecht/Zutphen delte seg. Sju bekkar leverte vatn til byen. Først då løpet til Rhinen endra seg rundt 1500 hamna Arnhem ved sida av elva. Byen voks og hadde på 1400-talet om lag 4 000 innbyggjarar. Det vart bygget murar og tårn for å forsvare byen.
 
I 1850 var det 9 000 innbyggjarar i Arnhem. På 1800-talet vart områda rundt Arnhem og Nijmegen veldig populære blant det etablerte borgarskapet. Dei flytta frå vestlege til austlege delar av landet, og oppretta ein elite i Arnhem. Arnhem vart òg kalla «Austens hage» i denne perioden. Då veksten byrja å stagnere vart det bygd parkar for å trekke turistar. Saman med byen Apeldoorn har Arnhem framleis kallenamnet «Parkby». 
 
Etter den andre verdskrigen vart byen bygd opp att og har i dag eit levande sentrum. Byen vert framleis utvida. 
 
Arnhem har som siste by i Nederland eit trolleybuss-system for offentleg transport.

Den andre verdskrigen 
 
Byen vart hardt råka av den andre verdskrigen. Slaget om Arnhem i september 1944 er ei tragiske soge om polske og britiske fallskjermsoldatar som vart droppa bak dei tyske linjene med den føremål å erobre Rhinbrua uskadd. Det er denne hendinga at uttrykket «a bridge too far» ('ei bru for langt') kjem frå. Den britiske oberstløytnant John Frost klarte å erobre brua, men den andre britiske armeen lèt vente på seg, og slaget om Arnhem var tapt. Tyskarane var redde for ei gjentaking, og 24. september vart alle dei 95 000 innbyggjarane tvinga til å forlate byen. Då dei vendte tilbake etter krigen, viste det seg at heile byen var øydelagt og plyndra. Mange bygg i den gamle bykjernen, mellom anna Eusebiuskyrkja, var lagt i grus.
 
Rhinbrua vart 16. september 1978 omdøypt til John Frost-brua. Det finst eit minnesmerke frå slaget ved brua.
 
Slaget om Arnhem (og Operasjon Market Garden) er skildra i boka A Bridge Too Far (1974) av Cornelius Ryan. Boka vart filmatisert i 1977 med Richard Attenborough som regissør. Bruscenene i filmen er ikkje filma ved Arnhem, men ved Deventer, som har same type bru.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell side 
 Bilete av Arnhem
 Turistattraksjonar i Arnhem 
 Webkamera frå Arnhem 
 Virtuell rundtur i Arnhem

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Arnhem» frå , den 17. februar 2008.

Fotnotar 

Kommunar i Gelderland
Byar i Gelderland
Hansaen
Sommareik

Sommareik (Quercus robur eller Q. pedunculata Ehrh.) er eit tre i eikeslekta. 

Sommareik er ein av to artar av eik som veks vilt i Noreg. Sommareiketre i Noreg vert opp til 12 meter høgt.

Utsjånad 

 
I Noreg veks artane sommareik og vintereik vilt. Sommareika feller det meste av lauvet om hausten, til forskjell frå vintereika, som har det meste av det visne lauvet hengande på om vinteren. Sommareika har svært kort bladstilk, men lang nøttestilk. Vintereik er motsett med lang bladstilk, men kort nøttestilk. 

Sommareik er den mest hardføre av eikeartane i Noreg. Ho veks spreidd på indre Austlandet opp til Sigdal og nord til Ringsaker, og langs kysten nord til Sogn, meir sjeldan nord til Smøla. Som planta park- og hagetre veks er ho bruka nord til Troms.

Utbreiing 
I Noreg veks sommareika naturleg på Austlandet nord til Ringsaker, på Sørlandet og på Vestlandet nord til Edøy. 

Eika kan vekse på skrinne bakkar, men ho må ha næringsrik grunn for å produsere kvalitetsvirke. 

Sommareika kan danne hybrid med vintereika Q. petraea.

Kultur 
Eika er planta mange stader. Sidan teet kan bli tusen år gammalt, har det med seg mykje symbolkraft. Difor er det bruka som symbol for sparebankane. Kunstnarar har gjerne tatt for seg eika – kjende døme er diktet «Den gamle mester» av Jørgen Moe og «Historien» av Edvard Munch.

Eiketømmer har vore ein viktig eksportartikkel, men eikeskogen er krevjande å skjøtte, og i dagens norske skogbruk har eika liten betydning. Eikeborken har vore bruka til garving. 

Sommareika er fylkesblomster i Vest-Agder.

Kjelder 
 Johannes Lid Norsk og svensk flora Det Norske Samlaget 1974 ISBN 82-521-0297-2
 Botanisk museum

Bakgrunnsstoff

Bøkefamilien
Lauvtre
Vest-Agder fylke
Tre i Noreg
The Rock

The Rock er ein actionfilm frå 1996 i regi av Michael Bay.

Filmen handlar om ei gruppe elitesoldatar leia av oberst Francis X. Hummel (Ed Harris) som okkuperer øya Alcatraz («The Rock», «Klippen») og truar med å sende biologiske stridshovud mot San Francisco. For å stoppe dette må FBI-agenten Stanley Goodspeed (Nicolas Cage) få hjelp av den einaste fangen som har klart å rømme frå Alcatraz og komme frå det med livet i behald, John Patrick Mason (Sean Connery). I Noreg blei filmen klipt til slik at han kunne få 15-års grense på kino.

Rolleliste

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «The Rock (film)» frå , den 8. desember 2012. 
 

Spenningsfilmar
Filmar frå 1996
Actionfilmar
Filmar regissert av Michael Bay
Filmar frå USA
Sindre Rørstadbotnen

Sindre Rørstadbotnen () er ein norsk vektløftar frå Naustdal kommune i Sunnfjord. Han representerer vektløftargruppa til Tambarskjelvar IL.

Personlege rekordar 
 Rykk: 87 kg
 Støt: 106 kg
 Samanlagt: 182 kg

Rørstadbotnen løftar i klassa 77 kg. Han løftar mest av samtlege norske løftarar fødd i 1992.

Merittar 
 Gull i lag-NM 2005 (saman med Vegar Farsund, Vebjørn Varlid og Daniel Robert Shanks)
 Sølv i NM for ungdom 2006, klasse 77 kg
 Gull i lag-NM 2006 (saman med Daniel Shanks, Vebjørn Varlid og Ole Martin Larsen.

Bakgrunnsstoff 
 Naustdal.origo.no om Rørstadbotnen. 

Norske vektlyftarar
Folk frå Naustdal
Mariann Vestbøstad Marthinsen

Mariann Vestbøstad Marthinsen () er ein norsk symjar og langrennsløpar frå Fitjar. Ho er mellom dei beste handikapsymjarane i verda. Ho tevlar for klubben Vestkantsvømmerne i Bergen, der ho også bur og er vernepleiarstudent. Då Vestbøstad var to år gamal, måtte ho amputera høgrefoten. Til vanleg brukar ho ei beinprotese. Hausten 2009 gifte ho seg og tok namnet til ektemannen, Marthinsen. 

Mariann Vestbøstad har vunne drøye tretti NM-gullmedaljar og ei VM-gullmedalje og ein sylmedalje, og har sytten verdsrekordar i ulike øvingar. I Paralympics i Beijing 2008, tok ho bronsemedalje på 100 meter rygg. I 2004 deltok ho i Paralympics i Aten og i Beijing i 2008. Ho vart kåra til årets funksjonshemma utøvar i Noreg for 2005 på Idrettsgallaen i 2006. 

Under Paralympics i Vancouver i 2010 var Vestbøstad norsk flaggberar. Her deltok ho i langrennspigging, og tok ein femteplass. I februar tok ho sin fyrste gullmedalje i langrenn, under sprint i Oberried i Tyskland. Under Ridderrennet i april same året vart ho tildelt Erling Stordahls ærespris for prestasjonane sine som handikappa idrettsutøvar. I mai 2013 vart ho tildelt Egebergs Ærespris.

Kjelder 
 Aftenposten, 17. juli 2006: "For mange ser begrensningene og ikke mulighetene".

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske symjarar
Norske langrennsløparar
Norske handikappidrettsutøvarar
Paralympiske meistrar for Noreg
Paralympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Paralympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2004
Symjarar under Paralympiske sommarleikar 2004
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2008
Symjarar under Paralympiske sommarleikar 2008
Norske deltakarar under Paralympiske vinterleikar 2010
Langrennsløparar under Paralympiske vinterleikar 2010
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2012
Symjarar under Paralympiske sommarleikar 2012
Norske deltakarar under Paralympiske vinterleikar 2014
Langrennsløparar under Paralympiske vinterleikar 2014
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Folk frå Fitjar
AMSN

aMSN (Alvaro's Messenger) er ein gratis, open kjeldekode-klient for MSN (Microsoft Network).
Den finst på alle dei vanlegaste operativsystema (Windows XP, Windows Vista, Mac OS X, og så og seie alle Linux-basere operativsystem)

aMSN har som sagt open kjeldekode, noko som gjer at alle kan endra på klienten, og leggje til og fjerne funksjonar og utsjånad slik at han blir tilpassa kvar enkelt sine behov og ønskjer.

Funksjonar 
Programmet har også nokre funksjonar som ein del andre opne kjeldekode klientar manglar, deriblant støtte for nettkamera i samtalar, lydklipp, nudge, hugsar tidlegare samtaler, og du kan leggje til eige ikon.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Fri programvare
Windows-program
Mac OS-program
Linux-program
Lynmeldingsklient
Absolutt rørsle

Absolutt rørsle er rørsle i forhold til rommet, utan referanse til noko anna. 

Omkring 1860 oppdaga den skotske fysikaren James Clerk Maxwell at lys er elektromagnetiske bølgjer. Fysikarane meinte at dei elektromagnetiske bølgjene måtte ha eit medium å breie seg i og dette vart kalla eteren. Ein meinte at eteren var i ro og fylte heile universet. Absolutt rørsle vart då oppfatta som rørsle i forhold til eteren. 

Jorda har ein snøggleik på om lag 30 km/s i banerørsla si rundt sola. Albert Michelson og Edward Morley utførte i 1887 eit eksperiment for å måle denne snøggleiken, som vart oppfatta som ein snøggleik gjennom eteren. Men eksperimentet gav ikkje noko resultat. 

I følgje relativitetsteorien kan ikkje absolutt snøggleik målast og det finst heller ingen eter. Dei elektromagnetiske bølgjene er svingingar i elektriske og magnetiske felt og flyttar seg gjennom tomt rom. Ein kan berre måle rørsla til ein lekam i forhold til eit anna. 

Omgrepet absolutt rørsle, eller Motus Absolutus, vart første gong brukt av Isaac Newton i Philosophiæ naturalis principia mathematica.

Sjå òg 
 Relativitetsteorien
 Tregleikssystem

Kjelder 

 

Relativitet
Klassisk mekanikk
Tid
Fysisk kosmologi
Oslo Lufthamn

Oslo Lufthamn (, ), tidlegare kjend som Oslo Lufthamn, Oslo Lufthamn, Gardermoen, Gardermoen og OSL, er den største og mest trafikkerte lufthamna i Noreg. Lufthamna ligg på Romerike nord for Oslo, for det meste på Gardermoen i Ullensaker kommune, men har òg areal i grannekommunen Nannestad.

Norwegian, SAS og Widerøe har base på Gardermoen.
Gardermoen har to parallelle rullebanar som er høvesvis  m (01L/19R) og  m (01R/19L) lange, og 71 flyoppstillingsplassar. Gardermoen flystasjon utgjer den militære delen av lufthamnsområdet og er driven av Luftforsvaret.

Jarnbanelina mellom Oslo og Hamar passerer lufthamna, med stasjon under ekspedisjonsbygningen, der både langdistansetoga og lokaltoga på denne strekninga stoggar. Her er dessutan særskild stasjon for høgfartstoget Flytoget mellom lufthamna og Drammen, med stopp på dei store stasjonane undervegs, mellom andre Oslo Sentralstasjon og Nationaltheatret stasjon i Oslo sentrum.

Historie
I tidlegare tider var det ekserserplass for kavaleriet på eit av areala der Oslo Lufthamn ligg no. Under den andre verdskrigen bygde den tyske okkupasjonsmakta ein militær flyplass med to rullebaner og hangarar på området, og etter krigen vart denne flyplassen ein av basane for det norske luftforsvaret. På slutten av 1980-talet vart Gardermoen meir og meir nytta til sivil luftfart ved at chartertrafikken vart flytte over hit for å avlaste Oslo lufthamn, Fornebu i Bærum kommune vest for Oslo, som då var hovudflyplassen for Oslo. Somme langdistanseruter til utlandet vart òg flytta til Gardermoen med tida, av di rullebana på Fornebu vart i stuttaste laget for dei store flya som vart teke i bruk, medan rullebana på Gardermoen var lang nok. Lufthamna på Gardermoen opna i si nye form med to rullebaner i 1998, samstundes som Oslo lufthamn, Fornebu vart lagd ned.

Terminalbygget vart utvida i 2017 for å auka kapasiteten. Det fekk ein ny pir, 21 nye butikkar og 37 nye restaurantar og barar. Utvidinga vart offisielt opna 27. april 2017. Bygget vart totalt sett rundt dobbelt så stort i areal som tidlegare, og kapasiteten auka til 40 millionar reisande årleg.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Oslo Lufthamn» frå ,  den 21. mai 2021.

Bakgrunnsstoff 

Flyplassar i Viken
Skipingar i 1998
Houens fonds diplom
Tommy Urhaug

Tommy Urhaug () er Noregs fremste funksjonshemma bordtennisspelar og ein av verdas beste i sin klasse. Han kjem frå Manger i Radøy kommune. Han har 4 VM-gull, 1 VM-bronse, 6 EM-gull og 1 EM-sølv og to femteplassar frå Paralympics frå Athen og Sydney. Urhaug spelar for Stord Bordtennisklubb.

Tommy Urhaug er fødd med ein funksjonsfeil og sit difor i rullestol. Han er likevel ein av Noregs beste spelarar i klassen for funksjonsfriske, og han er på verdsrankinga over dei funksjonsfriske. 
Urhaug har fått prisen for Årets funksjonshemma idrettsutøvar i Noreg under Idrettsgallaen 3 gonger, i 2002, 2007 og 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstadArkivert
 

Norske bordtennisspelarar
Norske handikappidrettsutøvarar
Paralympiske meistrar for Noreg
Paralympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2000
Bordtennisspelarar under Paralympiske sommarleikar 2000
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2004
Bordtennisspelarar under Paralympiske sommarleikar 2004
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2008
Bordtennisspelarar under Paralympiske sommarleikar 2008
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2012
Bordtennisspelarar under Paralympiske sommarleikar 2012
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2016
Bordtennisspelarar under Paralympiske sommarleikar 2016
Norske deltakarar under Paralympiske sommarleikar 2020
Bordtennisspelarar under Paralympiske sommarleikar 2020
Folk frå Radøy
Folk frå Stord
Huk

Huk er eit parkområde og ei badestrand (Hukodden) lengst sør på Bygdøyneset i Oslo. Området vart kjøpt av Aker kommune i 1921. Det finst ei naturiststrand på ei landtunge nordvest for Hukodden, som tidlegare var hagen til børstefabrikant Jordan. Bygdøy-bussen (nr. 30) har endestasjon nesten heilt ute ved stranda på Huk. Tidlegare gjekk det båt til Oslo sentrum i badesesongen, men båtane går no berre til Dronningkaia og Bydgøynes, og den gamle båtbrygga vert no nytta av ein del badande til å hoppe frå..

Like ved strandområdet ligg skulpturen Large Arch (1963–69) av Henry Moore og Ikaros av Anne Sofie Døhlen (1965) (Anna Sofie Døhlen 1967).

Bygg 
 Villaen som låg i tilknyting til Jordan sin hage vart riven, men garasjen er framleis bevart. 
 Strandrestaurant som vart bygd som badehus for Quisling under krigen. Området var avstengt og det var plassert ei stor kanon her.

Bakgrunnsstoff 

 Norsk naturistforbund

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Huk» frå , den 21. februar 2008.

Fotnotar 

Strender i Noreg
Parkar i Oslo
Bygdøy