kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Eurovision

Eurovision  vart skipa i 1954 i Genève i Sveits, og er ein del av Den europeiske kringkastingsunionen. Eurovision vart skipa for å bistå med utveksling av fjernsyns og radio-program og fjernsynsbilete i tilknyting til nyhendehendingar via Eurovision news exchange.

Eurovision har i dag 75 medlemmer i 56 land i Europa, Nord-Afrika og Midtausten. I tillegg kjem 61 tilknytte selskap i Europa, Afrika, Amerika, Asia og Oseania.

TV-sendingar via Eurovision kan kjennast att ved logoen som vert presentert samtidig med starten av «Te Deum» av Marc-Antoine Charpentier. Den fyrste Eurovisionssendinga gjekk på lufta 6. juni 1954 og var Narzissenfest i Montreux i Sveits.

Den mest kjende sendinga til Eurovision er kanskje den årlege songkonkurransen Eurovision Song Contest, som har gått på lufta ein gong i året sidan 1956. Utover denne kjem andre samsendingar som velsigninga til paven, Urbi et Orbi, og nyttårskonserten frå Wien i Austerrike i tillegg til nyhendebilete frå sportsarrangement.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eurovisionen» frå ,  den 14. august 2011.

Bakgrunnsstoff

Skipingar i 1954
Den europeiske kringkastingsunionen
Kommunal veg 2776 i Kongsberg

Sjå òg fylkesveg 89 (fleirtyding).

Kommunal veg 2776 i Kongsberg kommune går mellom Geitetomta og Nybrufoss/Tislegård. Vegen er 1,8 km lang.

Fram til 2019 var vegen fylkesveg 89 i Buskerud.

Kommunar og knutepunkt

  Geitetomta
 Bussedalen/Hasbergs veg
Arm Apotekergata via  Gamlebrua til  Tislegård (0,6 km)
 frå Kirketorget til   Bergmannsvegen (0,6 km)
  Numedalsvegen, Nybrufoss

Kjelder

Vegar i Kongsberg
Bekkasinar

Bekkasinar er ei biologisk slekt Gallinago av 17 fugleartar i snipefamilien, Scolopacidae. Dei er karakteriserte av eit særs langt, tynnt nebb og kamuflasjefarga fjørdrakt. Gallinago-bekkasinar har ein nesten verdsomspennande distribusjon. Saman med kvartbekkasin, einaste medlemmen i slekta Lymnocryptes, utgjer  Gallinago-bekkasinar alle artar med det norske fellesnamnet bekkasin.

Skildring 
Bekkasinar søkjer etter virvellause dyr i gjørme med det lange nebbet i ei symaskinrørsle. Nebbet til bekkasinen er kjenslevart til det ekstreme gjennom ei rekkje tynne nervetrådar som høyrer til det femte paret av nervar. Dei går nesten til spissen og endar umiddelbart under den mjuke underhuda i ei rekkje av celler. Dei gjev denne delen av overflata av overnebbet ein bikakeliknande utsjånad. Dermed blir nebbet eit mykje ømfintleg føleorgan, og med hjelp av dette, er dei samstundes i stand til å identifisere kva slags objekt dei treffer når dei søkjer i jord og gjørme, jamvel om desse objekta er heilt ute av syne.

Dei fleste bekkasinar har særeigne fluktspel, vanlegvis gjeve ved daggry eller skumring, der dei pressar luft på tvers av ytre stjertfjør for å skape vibrasjonar som dannar lydar under korte stup i lufta.

Taksonomi 
Bekkasinar er ein del av snipefamilien Scolopacidae. Dei 17 typiske bekkasinane i slekta Gallinago er dei næraste slektningane av rugder, medan dei mindre slektene Coenocorypha og Lymnocryptes representerer tidlegare divergensar i bekkasin-rugde-kladen. 

Kvartbekkasin, Lymnocryptes, er avgrensa til Asia og Europa. Liknande fuglar, dvergrugder i slekta Coenocorypha, finst berre på dei ytre øyane i New Zealand. Dei tre artane av riksesniper liknar òg bekkasinar, men er ikkje nært relatert til dei typiske bekkasinar, og er plassert i sin eigen familie, Rostratulidae.

Artslista 
Gallinago-bekkasinane i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 
Fjellbekkasin, Gallinago solitaria
Japanbekkasin, Gallinago hardwickii
Himalayabekkasin, Gallinago nemoricola
Dobbeltbekkasin, Gallinago media
Indianarbekkasin, Gallinago delicata
Enkeltbekkasin, Gallinago gallinago
Søramerikabekkasin, Gallinago paraguaiae
Punabekkasin, Gallinago andina
Edelbekkasin, Gallinago nobilis
Kjempebekkasin, Gallinago undulata
Nordandesbekkasin, Gallinago jamesoni
Sørandesbekkasin, Gallinago stricklandii
Keisarbekkasin, Gallinago imperialis
Sibirbekkasin, Gallinago stenura
Bajkalbekkasin, Gallinago megala
Afrikabekkasin, Gallinago nigripennis
Madagaskarbekkasin, Gallinago macrodactyla

Kjelder 
Første versjon av denne artikkelen bygger på «Snipe» frå , den 22. juni 2011

Bakgrunnsstoff 

 Videoar av bekkasinane hos the Internet Bird Collection

Snipefamilien
Fugleslekter
Wikisource

Wikisource er eit Wikimedia-prosjekt som tilbyr frie digitaliserte kjeldetekstar på ulike språk. Prosjektet inneheld hovudsakleg originaltekstar, men òg ein del brukarlaga omsetjingar.

Wikisource blei starta i 2003 og blei etterkvart delt i utgåver med ulike kjeldespråk. Først ute var hebraisk, i august 2004, som med eige skriftsystem skrive frå høgre mot venstre hadde særskilde tekniske krav. Prosjektet blei endeleg delt opp i ulike språk i 2005. Det norske Wikisource-prosjektet blei starta i juni 2006 og kalla Wikikilden.

I juni 2011 hadde det engelske Wikisource-prosjektet over  tekstar. Det var eitt av tre prosjekt med over  sider; dei andre to var det russiske og det japanske prosjektet. Norske Wikikilden hadde over 900 tekstar.

Sjå òg
Google Books
Prosjekt Gutenberg
Prosjekt Runeberg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wikisource» frå ,  den 23. juni 2011.  
 
Hva er Wikikilden? ved Wikikilden, vitja 23. juni 2011
wikisource.org, vitja 23. juni 2011

Bakgrunnsstoff
Hovudside for alle Wikisource-prosjektar
 Wikikilden på norsk
 Wikisource på svensk
 Wikisource på dansk
 Wikisource på engelsk
 Wikisource på tysk
 Wikisource på fransk

Wikimedia
Digitale bibliotek
Sirkumpolar utbreiing

Sirkumpolar utbreiing er eit utbreiingsområde hjå ein art eller ei biologisk gruppe som er meir eller mindre samanhengande rundt enten nord- eller sørpolen. Utbreiingsområdet kan ligge både i den tempererte og i den kalde sona. I ei snever tyding kan det visa til artar med utbreiing innanfor polarregionane.

Nokre døme på sirkumpolare dyreartar er rein, isbjørn, fjellrev, snøugle, snøsporv, praktærfugl, ringgås og fjelljo i nord, og weddellsel og adeliepingvin i sør. Nokre nordlege sirkumpolare vekstar er harerug, fjellpryd, polarreddik, raudsildre og strandarve.

Sjå òg
Sirkumboreal utbreiing

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cirkumpolär (biologi)» frå ,  den 6. juni 2017.  

Biogeografi
Port Moresby

Port Moresby er hovudstaden i Papua Ny-Guinea og ligg på søraustkysten av Ny-Guinea. Byen hadde i 2001 eit innbyggjartal på 254 200. Han er eit administrasjons- og handelssentrum og det største industrielle sentrumet i landet.

I Port Moresby er det internasjonal lufthamn, universitet frå 1966 og børs frå 1995.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Papua Ny-Guinea
Hovudstader i Asia
Hamnebyar i Asia
Frelsesarmeen

Frelsesarmeen (engelsk Salvation Army) er eit kristent kyrkjesamfunn og veldedig organisasjon. Frelsesarmeen sin verdsleiar er general Brian Peddle.

Historie
Frelsesarmeen vart grunnlagd av ekteparet Catherine og William Booth i London 1865. Først brukte dei namnet East London Christian Mission. Salvation Army, det vil seie Frelsesarmeen, vart teke i bruk i 1878. Då omorganiserte Wiliam Booth organisasjonen til den halvmilitære forma han har hatt seinare.

I Noreg vart Frelsesarmeen starta den 22. januar 1888 av Hanna Ouchterlony. Den første kyrkjelyden vart grunnlagd i Kristiania, den andre i Arendal. Frelsesarmeen i Noreg vart offentleg godkjend som eige trussamfunn i 2005.
Øvste leiar for Frelsesarmeen i Noreg, Færøyene og Island er kommandør Knud David Welander.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Frelsesarmeen» frå , den 25. juni 2011.

Bakgrunnsstoff

 
Kristne organisasjonar
Skipingar i 1865
Carn a' Chlamain

Càrn a' Chlamain (skotsk-gælisk Càrn a' Chlamhain) er eit skotsk fjell om lag 12 km nord for Blair Atholl i Forest of Atholl. Det er det høgaste punktet på eit åslendt platå nordaust for Glen Tilt. River Tarf, ei sideelv til tributary Tilt, spring ut frå nordvestsida av fjellet. 

Fjellet har ei høgd på 963 meter over havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carn a' Chlamain» frå ,  den 27. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros (SMC Guide) Donald Bennett et al., ISBN 0907521312

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Càrn a' Mhàim

Càrn a' Mhàim er eit skotsk fjell i den indre delen av Cairngormsfjella, om lag 15 km vest for Braemar i Aberdeenshire.

Fjellet hare ei høgd på 1037 meter over havet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Càrn a' Mhàim» frå ,  den 27. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Donald Bennet et al.The Munros. Scottish Mountaineering Trust: ISBN 0-907521-13-4

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Aberdeenshire
Skjoldblad

Skjoldblad (Hydrocotyle vulgaris) er ein sumpplante i bergflettefamilien, som blir 5 til 20 cm høg med lange luftstenglar. Han veks i grasmark, hei, myr og vasskantar, hovudsakleg i Vest-Europa, heilt vest til Island og Asorane. I Noreg finst han i kyststrøk frå Østfold til Sogn og Fjordane.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Bergflettefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Kattefot

Kattefot (Antennaria dioica) er ei urt i korgplantefamilien som blir 5 til 20 cm høg. Ho veks i Eurasia, i sørlege delar av Europa berre i fjellområde.

Bakgrunnsstoff

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Fylkesveg 1366

Fylkesveg 1366 i Viken går mellom Rustadporten i Ås kommune og Skotbu stasjon i Ski kommune. Vegen er 7,1 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 27 i (Akershus. Strekninga mellom Reitvet og Skotby fekk eige nummer.
Tidlegare hadde strekninga gjennom Ås også nemninga fylkesveg 57.

Kommunar og knutepunkt

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Viken
Vegar i Ås
Vegar i Nordre Follo
Fylkesveg 1358

Fylkesveg 1358 går mellom Sentralholtet og Svaheim i Ås kommune i Viken. Vegen er 7,9 km lang.

Vegen hadde tidlegare nemninga fylkesveg 51 i Akershus.

Kommunar og knutepunkt

 Sentralholtet
 frå Rustadporten til Monsrud (0,5 km) →  til  og Skotbu stasjon i Ski kommune
 frå Revhaug til fylkesgrensa ved Haug →  (Østfold) til  Hagen i Hobøl kommune
 frå Rød til  Kroer kyrkje (1,2 km)
Arm frå Bråte (0,2 km) →  til  Vestby
Svaheim →  til  Brandstad i Vestby kommune

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Viken
Vegar i Ås
Fylkesveg 57 i Akershus

Fylkesveg 57 i Akershus gjekk mellom Monsrud og Rustadporten i Ås kommune. Vegen var 541 meter lang.

I 2013 blei vegen del av fylkesveg 27, seinare fylkesveg 1366.

Kommunar og knutepunkt

Monsrud →  til  og Skotbu stasjon i Ski kommune
 Rustadporten

Bakgrunnsstoff

 057
Vegar i Ås
Kvit gåseblom

Kvit gåseblom (Anthemis arvensis) er ei eittårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 10 til 50 cm høg, og er vanleg i heile Europa.

Bakgrunnsstoff 
 

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Storborre

Storborre (Arctium lappa) er ein toårig plante i korgplantefamilien. Planten blir 80 til 150 cm høg og veks i Eurasia, hovudsakleg Europa, utanom Spania, Portugal og Nord-Skandinavia. Han er dessutan innført i Nord-Amerika. Som hjå andre borrar har frøkapselen små krokar som lett festar seg til dyr og menneske, noko som har gitt namn til borrelåsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Takson namngjevne av Carl von Linné
Skuggeborre

Skuggeborre (Arctium nemorosum) er ein plante i korgplantefamilien. Som hjå andre borrar har frøkapselen små krokar som lett festar seg til dyr og menneske, noko som har gitt namn til borrelåsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Ullborre

Ullborre (Arctium tomentosum) er ei toårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 50 til 120 cm høg og veks i Europa og Vest-Asia i område som ikkje er for tørre. Som hjå andre borrar har frøkapselen små krokar som lett festar seg til dyr og menneske, noko som har gitt namn til borrelåsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Càrn Aosda

Càrn Aosda er eit fjell i Skottland, 12,5 km sør for byen Braemar i Aberdeenshire. Det ligg nær toppen av Cairnwell Pass på vegen A93 sentralt i Glenshee skisenter.

Càrn Aosda har ei høgd på 917 meter over havet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Càrn Aosda» frå ,  den 28. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
The Munros, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4

Fjell og åsar i Aberdeenshire
Zhoushan

Zhoushan (kinesisk 舟山, pinyin Zhōushān) er eit byprefektur i provinsen Zhejiang aust i Kina. Byprefekturet omfatter Zhoushanøyane utanfor nordaustkysten av provinsen. Det sentrale Zhoushan, før kjent som Dinghai, hadde 169 761 innbyggjarar ved folketeljinga i 2000, totalt budde ein million menneske i byprefekturet. Zhoushan er det minste byprefekturet i Zhejiang, både i areal og folketal. Byprefekturet delt i to bydistrikt og to fylke.

Historie
Zhoushan har lenge vore ein viktig handelsstad i Kinas sjøhandel. Under den fyrste opiumskrigen var øya Zhoushan okkupert av den britiske admiralen Charles Elliot. Ho vart overlevert kinesiske styresmaketer fyrst i 1846, etter Qing-regjeringa hadde betalt krigsskadeerstatning i pakt med Nanjingtraktaten.

Samferdsle
Kinas riksveg 329 går gjennom området, frå Hangzhou via Shaoxing og Ningbo til Putuo på Zhoushanøyane.

Den lange hengebrua Xuhoumenbrua (riksveg 329) er i byprefekturet. Ho var Kinas lengste hengebru då ho vart opna for trafikk i 2008, og inngår i ei serie på fem bruer som med tida vil gje  Zhoushanøyane fastlandssamband.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zhoushan» frå ,  den 28. juni 2011.

Bakgrunnsstoff

Zhejiang
Càrn Gorm

Càrn Gorm er eit fjell i Skottland 22 km vest for Aberfeldy i regionen Perth and Kinross.

Fjellet har ei høgd på 1029 meter over havet og har status som Munro og Marilyn.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Càrn Gorm» frå ,  den 28. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Càrn Mairg

Càrn Mairg er eit fjell i Skottland som ligg 18 km vest for Aberfeldy i Perth and Kinross. Det ligg på nordsida av Glen Lyon i ei gruppe av fire munro-fjell kalla Càrn Mairg-gruppa. Càrn Mairg har ei høgd på 1041 meter over havet og er den høgaste toppen i gruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Càrn Mairg» frå ,  den 28. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Chno Dearg

Chno Dearg (Skotsk-gælisk A' Chnò Dhearg) er eit fjell i Skottland som ligg 25 km aust for Fort William i Lochaber i Highland.

Chno Dearg ligg aust for Loch Treig og har ei høgd på 1046 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chno Dearg» frå ,  den 28. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
The Munros, Scottish Mountaineering Trust, Donald Bennett (red.) et al., ISBN 0-0907521-13-4

Fjell og åsar i Highland
Clach Glas

Clach Glas er eit fjell i Black Cuillin på Skye i Skottland. Det har ei høgd på 786 meter over havet og namnet tyder «Den grå steinen».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Clach Glas» frå ,  den 29. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Slesser M, (1975), The Island of Skye, SMC District Guide, ISBN 901516 96 1

Fjell og åsar på Skye
Malurt

Malurt eller ekte malurt, Artemisia absinthium, er ei fleirårig urt i korgplantefamilien, som kan bli frå 40 til 150 cm høg og blomstrar med gule blomar. Han er mellom anna kjent for å vera eit av kryddera i den alkoholiske drikken absint - absinthe er òg det franske namnet på planten. Det tyske namnet, Wermutkraut, vitnar om at planten òg er brukt som krydder i den alkoholiske drikken vermut. I Noreg er malurt knytt til kulturmark på Austlandet, men veks òg sporadisk i resten av landet.

Fotnotar

Malurtslekta
Plantar i Noreg
Markmalurt

Markmalurt, Artemisia campestris, er ei fleirårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 20 til 80 cm høg og veks tørre stader i Europa og Vest-Asia, også i Noreg.

Kjelder 
Referansar

Malurtslekta
Plantar i Noreg
Conival

Conival (skotsk-gælisk Cona Mheall) er eit fjell i Skottland som ligg i Assynt i Sutherland-området i Highland, 30 km nord-nordaust for byen Ullapool.

Conival er eit særprega landemerke når ein kjem køyrande langs vegen A837 mot vest, der den 600 meter høge vestsida er godt synleg. Sjølve fjellet har ei høgd på 987 meter over havet og har status som Munro. Det ligg nær det meir kjende Ben More Assynt som ligg 1,5 km austover.

Kjelder  
Denne artikkelen bygger på «Conival» frå ,  den 29. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4

Fjell og åsar i Highland
Creach Bheinn

Creach Bheinn er eit fjell i Ardgour-området vest i Skottland. Det er mindre bratt og ikkje så mykje vitja som naboen i nord, Garbh Bheinn, men utsynet mot sør og vest er open og omfattande. 

Fjellet har ei høgd på 853 meter over havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Creach Bheinn» frå ,  den 29. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Corbetts and Other Scottish Hills, (SMC Guide) ISBN 0-907521-29-0.

Fjell og åsar i Highland
Cùl Mòr

Cùl Mòr er eit fjell med to toppar heilt nordvest i Skottland. Fjellet er det høgaste punktet i Inverpolly. Fjellet har ei høgd på 849 meter over havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cùl Mòr» frå ,  den 29. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Corbetts and Other Scottish Hills, (SMC Guide) ISBN 0-907521-29-0

Fjell og åsar i Highland
Dartmoor

Dartmoor er eit høglandsområde i Devon i England. Dartmoor og området rundt er verna som nasjonalpark med eit areal på 954 km².

Området består av myrlandskap med fleire hundre granittoppar, kjent som tors. Det høgaste punktet er High Willhays, 621 moh. Det er svært mange fornminne i området.

Delar av Dartmoor har vorte brukt som militær skytebane i meir enn 200 år. Resten er ope for fri ferdsel, og området tiltrekker mange turistar.

Nasjonalparken blir styrt av eit National Park Authority med 22 medlemmar.

Dartmoor var med i fjernsynsserien Seven Natural Wonders som det fremste av dei sju i det sørvestlege England.

Elvar

Dartmoor er nedslagsfelt for mange elvar i Devon. Dart-elva, som har gjeve namn til området, byrjar med dei to elvane East Dart og West Dart, som renn saman ved Dartmeet. Andre elvar som renn ut frå Dartmoor er Teign, Taw, Tavy, Avon og Lyd. 

Nokre av elvane i Dartmoor er blitt demma opp for å laga drikkevassreservoar, som Avon og South Teign  (Fernworthy Reservoir).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dartmoor» frå ,  den 29. juni 2011.  

Denne artikkelen bygger på «Dartmoor» frå ,  den 7. januar 2023.

Bakgrunnsstoff

Åsar i Devon
Nasjonalparkar i England
Verneområde oppretta i 1951
Derry Cairngorm

Derry Cairngorm (skotsk-gælisk Càrn Gorm an Doire) er eit fjell i Skottland i Cairngorms-fjella som ligg 14 km nordvest for Braemar i grevskapet Aberdeenshire.

Fjellet har ei høgd på 1155 meter over havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Derry Cairngorm» frå ,  den 29. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros Donald Bennett et al.: Scottish Mountaineering Trust: ISBN 0-907521-13-4

Fjell og åsar i Aberdeenshire
Dunsinane Hill

Dunsinane Hill er ein ås nær landsbyen Collace i Perthshire i Skottland. Han er nemnd i Shakespeare-skodespelet Macbeth.

Åsen har ei høgd på 310 meter over havet. Det ligg restane av to tidlege fort på åsen. Ein trur at dette er staden for eit slag der Malcolm Canmore slo Macbeth i 1054. I røynda var dette berre eit lite nederlag for Macbeth, som vart slått og drepen av Malcolm Carmore i 1057 i Lumphannan nær Aberdeen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dunsinane Hill» frå ,  den 29. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Foel Rhudd

Foel Rhudd er eit fjell i Esgeiriau Gwynion nord i Wales. Det er eit vidt område med torvmyrer og toppen er berre markert med nokre få steinar. Toppen ligg 659 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Foel Rhudd» frå ,  den 30. juni 2011.  

Fjell og åsar i Nord-Wales
Fjell og åsar i Snowdonia
Gairich

Gairich er eit fjell i Skottland som ligg på sørsida av Loch Quoich mellom Glen Kingie og Glen Garry i Lochaber i Highland, 25 km nordvest for Fort William. 

Med ei høgd på 919 meter over havet har Gairich status som munro.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gairich» frå ,  den 30. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4

Fjell og åsar i Highland
High Willhays

High Willhays eller High Willes er det høgaste punktet i Dartmoor i Devon med ei høgd på 621 meter over havet og det høgaste punktet i Storbritannia sør for Brecon Beacons.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «High Willhays» frå ,  den 30. juni 2011.  
 

Åsar i Devon
Dartmoor
Meall Garbh i Càrn Mairg-gruppa

Meall Garbh er eit fjell på nordsida av Glen Lyon i Dei skotske høglanda. Den flate toppen har to toppar som er neste like høge, 968 meter over havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Meall Garbh (Càrn Mairg Group)» frå ,  den 1. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros, Scotland's Highest Mountains, Cameron McNeish, ISBN 1-84204-082-0

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Meall Garbh i Lawers-gruppa

Meall Garbh er eit fjell sør i Dei skotske høglanda. I lag med Meall Greigh dannar det den nordaustlege enden av Ben Lawers-fjella. Fjellet har ei høgd på 1118 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Meall Garbh (Lawers Group)» frå ,  den 1. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros, SMC Hillwalkers Guide: Donald Bennett et al.: ISBN 0-907521-31-2

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Mullach nan Coirean

Mullach nan Coirean er eit fjell i Skottland i Mamores-fjella. Det har ei høgd på 939 meter over havet og ligg 8 km nordvest for Kinlochleven. Det er det vestlegaste av ti munro-fjell i Mamores og ein rygg knyter det til Stob Bàn.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mullach nan Coirean» frå ,  den 1. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Donald Bennett et al.: The Munros. Scottish Mountaineering Trust: ISBN 0-907521-13-4

Fjell og åsar i Highland
Pap of Glencoe

Pap of Glencoe (skotsk-gælisk Sgurr na Cìche) er eit fjell på nordsida av Glen Coe i Dei skotske høglanda. Det ligg vest på Aonach Eagach-ryggen, like over staden der elva Coe munnar ut i Loch Leven.

Fjellet har ei høgd på 742 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pap of Glencoe» frå ,  den 1. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Milne, Rob, & Hamish Brown (eds), The Corbetts & Other Scottish Hills, Scottish Mountaineering Club Hillwalkers' Guide (The Scottish Mountaineering Trust, 2002). ISBN 0-907521-71-1

Fjell og åsar i Highland
Quinag

Quinag er eit fjell i Sutherland i Dei skotske høglanda. Det er i røynda ei lita fjellkjede med fleire toppar. Det høgaste er Sàil Gharbh på 808 meter over havet. Sàil Ghorm er 776 og Spidean Coinich er 764  moh.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Quinag» frå ,  den 1. juli 2011.  

Fjell og åsar i Highland
Verneområde i Highland
Sgurr Eilde Mòr

Sgurr Eilde Mòr er eit fjell i Skottland i Mamoresfjella, 6 km nordaust for Kinlochleven. Det er ein bratt, kjegleforma topp med urer og kvartsitt, dekt av eit lag med skifer.  Fjellet har ei høgd på 1010 meter over havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sgurr Eilde Mòr» frå ,  den 1. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros (SMC Guide), Donald Bennett et al., ISBN 0-907521-13-4

Fjell og åsar i Highland
Sgurr nan Ceathramhnan

Sgùrr nan Ceathreamhnan er eit fjell i Skottland som ligg i eit aude landskap mellom Glen Affric og Glen Elchaig, om lag 30 km aust for Kyle of Lochalsh i Highland. Med ei høgd på 1151 meter over havet, er det rangert som det tredje høgaste fjellet nord for Great Glen (etter Carn Eighe og Mam Sodhail).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sgurr nan Ceathramhnan» frå ,  den 2. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Handbook of the Scottish Hills, E.J. Yeaman, ISBN 0-9514324-0-0

Fjell og åsar i Highland
Mamores

Mamores er ei fjellgruppe i Lochaber i Grampian Mountains i Dei skotske høglanda. Dei dannar ein rygg frå aust til vest som strekkjer seg 15 km mellom Glen Nevis i nord og Loch Leven i sør. 

Ti av fjella er klassifisert som munrotoppar; frå vest til aust er desse: 

Mullach nan Coirean (939 m)
Stob Bàn (999 m)
Sgurr a' Mhàim (1099 m)
Am Bodach (1032 m)
Stob Coire a' Chàirn (981 m)
An Gearanach (982 m)
Na Gruagaichean (1056 m)
Binnein Mòr (1130 m)
Binnein Beag (943 m)
Sgurr Eilde Mòr (1010 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mamores» frå ,  den 2. juli 2011.  

Fjell og åsar i Highland