kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Covers av James Taylor

Covers er det 18. studioalbumet til den USA-amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor, gjeve ut 30. september 2008. Albumet vart spelt inn av det faste turnébandet til Taylor. Nokre av låtane hadde Taylor av og til spelt på konsertar i årevis, medan andre var nye på repertoaret. Innsatsen hausta dels gode kritikkar og to Grammy-nominasjonar.

Historie 
Albumet vart spelt inn over ti innesnødde dagar i januar 2008 i ein ombygd låve i Weston i Massachusetts.  Taylor var i stand til å samla den faste turnégruppa si (i det siste kalla «The Band of Legends») til å vera til stades samtidig, noko som var sjeldan i moderne tid. Dermed var få eller ingen overdubbar naudsynt under innspelingsprosessen. Til saman vart det spelt inn 20 songar.

For å marknadsføre Covers opptredde Taylor i ei rekkje TV-show. I 30. september-utgåva av The Colbert Report svarte han humoristisk på eit spørsmål om filosofien sin ved ganske enkelt å framføra «(I'm a) Road Runner» i sin heilskap.

Innsatsen hausta to Grammy-nominasjonar, for beste popvokalalbum og for «Wichita Lineman» med beste mannlege popsong.

Somme av bonusspora vart gjevne ut i ulike utgåver av albumet og enda opp på minialbumet Other Covers i 2009.

Innhald

Medverkande
 James Taylorsolovokal, gitar, munnspel
 Luis Conteperkusjon
 Walt Fowlertrompet
 Steve Gaddtrommer
 Larry Goldingspiano, klaverinstrument
 Jimmy Johnsonbassgitar
 Michael Landausologitar
 David Lasleyvokal
 Yo-Yo Macello på «Suzanne»
 Lou Marini jr.fløyte, klarinett, saksofon
 Kate Markowitzvokal
 Arnold McCullervokal
 Andrea Zonnfiolin, vokal

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Covers av James Taylor» frå ,  den 8. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2008
James Taylor-album
Coveralbum
Hear Music-album
Other Covers

Other Covers er det andre albumet med coverversjonar spelt inn av den USA-amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor, gjeve ut i april 2009 som ein EP og som ein oppfølgjer til Covers frå året før.

Historie
Låtane på denne mini-digipak-CD-en vart spelt inn under dei same låveinnspelingane i Massachusetts i januar 2008 som Covers, og nokre av dei var allereie gitt ut som bonusspor på det albumet.

Innhald

Medverkande
 James Taylor – solovokal, gitar, munnspel
 Luis Conte – perkusjon
 Walt Fowler – trompet, flygelhorn, ekstra klaverinstrument
 Steve Gadd – trommer
 Larry Goldings – piano, klaverinstrument
 Jimmy Johnson – bass
 Michael Landau – sologitar
 David Lasley – korvokal
 Lou Marini Jr. – fløyte, klarinett, saksofonar
 Kate Markowitz – korvokal
 Arnold McCuller – korvokal
 Andrea Zonn – fiolin, korvokal

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Other Covers» frå ,  den 8. april 2023. 

EP-ar frå 2009
James Taylor-album
Hear Music-album
Trombonisten Michael Davis

Michael Davis () er ein jazz-trombonist frå San Jose i California.

Diskografi

Som leiar
 1989 Sidewalk Cafe
 1991 Heroes
 1994 Midnight Crossing
 1997 Absolute Trombone
 1999 Bonetown
 2000 Brass Nation
 2002 New Brass
 2003 Trumpets Eleven
 2007 Absolute Trombone II
 2015 Bone Alone
 2016 Hip-Bone Big Band

Som sidemann
Med Linda Eder
 1991 Linda Eder
 1997 It's Time
 2003 Broadway My Way

Med Bob Mintzer
 1990 The Art of the Big Band
 1991 Departure
 1993 Only in New York
 2000 Homage to Count Basie
 2003 Gently
 2004 Live at MCG
 2006 Old School New Lessons
 2008 Swing Out
 2012 For the Moment

Med The Rolling Stones
 1995 Stripped
 1998 No Security
 2008 Shine a Light

Med Philippe Saisse
 1995 Masques
 1997 Next Voyage
 1999 Halfway Till Dawn
 2009 Philippe Saisse

Med Andy Snitzer
 1994 Ties That Bind
 1996 In the Eye of the Storm
 1999 Some Quiet Place
 2013 The Rhythm

Med andre
 1985 Mr. Drums, Buddy Rich
 1989 Through the Storm, Aretha Franklin
 1991 All of Me, John Pizzarelli
 1993 Caché, Kirk Whalum
 1994 Just for You, Gladys Knight
 1994 Live from New York, Louie Bellson
 1994 Picture Perfect Morning, Edie Brickell
 1994 Push, Bill Evans
 1995 I Wish It So, Dawn Upshaw
 1996 Better Than Ever, Julius La Rosa
 1996 I'll Be Your Baby Tonight, Bernadette Peters
 1997 Que Pasa, Gato Barbieri
 1997 Turning Night into Day, Nelson Rangell
 1998 The Globe Sessions, Sheryl Crow
 1999 Slowing Down the World, Chris Botti
 2000 The Door, Keb' Mo'
 2000 Universal Language, Marc Antoine
 2001 Alternate Side, Tim Ries
 2002 Outbreak, Dennis Chambers
 2003 34th N Lex, Randy Brecker
 2003 Smile, Lyle Lovett
 2004 Taking a Chance on Love, Jane Monheit
 2005 When I'm With You, Chuck Loeb
 2007 This Is Somewhere, Grace Potter
 2008 The Rolling Stones Project, Tim Ries
 2014 No Sad Songs for Me, Carol Fredette
 2015 Before This World, James Taylor
 2015 The Hope of Christmas, Ann Hampton Callaway

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michael Davis (trombonist)» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Hip-bone music

USA-amerikanske jazztrombonistar
Musikarar frå San Francisco
American Standard av James Taylor

American Standard er det tjuande studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor. Det består av tolkingane hans av standardlåtar frå den amerikanske kanonen.  Albumet vart gitt ut 28. februar 2020, av Fantasy Records. Det vann Grammyprisen for beste tradisjonelle pop-vokalalbum.

Albumet vart produsert, spelt inn og miksa av Dave O'Donnell og samprodusert av John Pizzarelli og James Taylor. Mastering vart utført av Ted Jensen hos Sterling Sound Nashville.

Mottaking

American Standard fekk generelt positive meldingar frå kritikarar. På Metacritic, som tildeler ei normalisert vurdering opp til 100 til meldingar frå kritikarar, fekk albumet ein gjennomsnittleg poengsum på 60, som indikerer «generelt gunstige meldingar», basert på 8 meldingar.

Innhald

Over the Rainbow: The American Standard EP

Medverkande
 James Taylor – vokal, akustisk gitar
 John Pizzarelli – rytmegitar
 Michael Landau – sologitar
 Jimmy Johnson – bass
 Steve Gadd – trommer
 Larry Goldings – piano, klaverinstrument
 Luis Conte – perkusjon
 Dorian Holley – vokal
 Kate Markowitz – vokal
 Arnold McCuller – vokal
 Caroline Taylor – vokal
 Andrea Zonn – fiolin, vokal
 Jerry Douglas – Dobro
 Viktor Krauss – kontrabass
 Stuart Duncan – fiolin
 Louis Marini jr. – saksofon, fløyte, klarinett
 Walter Fowler – trompet, flygelhorn

Produksjon
 Ted Jensen – master lydteknikar 
 Jerry Douglas – lydteknikar, produsent
 Justin Shturtz – masteringassistent
 James Taylor, Dave O'Donnell, John Pizzarelli – produsentar

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «American Standard (James Taylor album)» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2020
Fantasy Records-album
James Taylor-album
Coveralbum
Kulestøyt

Kulestøyt (ofte berre «kule») er ein av dei fire tradisjonelle kastdisiplinane innen friidrett: Kulestøyt, diskoskast, spydkast og sleggjekast. Målet med øvinga er å «støyte» ei tung metallkule så langt som mogleg, med berre ei hand. Utøvaren som støyter kule vert kalla ein «kulestøytar» eller ein «kastar».

Kula som nyttast har ei vekt på 7,26 kg for menn og 4 kg for kvinner.

Kulestøyt har vore ei olympisk øving for menn frå dei første moderne leikane i 1896 og for kvinner frå 1948 under Sommar-OL 1948. Kule er òg ein del av mangekamp; tikamp for menn og sjukamp for kvinner.

Referansar 
 

Friidrettsøvingar
NM i alpine greiner 2023

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2023 vart avvikla i Trysil i tida frå 22. til 26. mars. Øvingane i vidlåm (super-g), utfor og superkombinasjon vart alle avlyste grunna veret.

Menn

Slalåm 

Dato: 25. mars

Storslalåm 

Dato: 25. mars

Kvinner

Slalåm 

Dato: 25. mars

Storslalåm 

Dato: 26. mars

Kjelder
fis.ski
fis.ski
fis.ski
fis.ski

Noregsmeisterskap i 2023
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Hedmark
Lucas Braathen

Lucas Pinheiro Braathen () er ein norsk alpin skirennar frå Hokksund i  Buskerud. Han sigra i slalåm-øvinga i verdscupen i alpine greiner 2023, i den same sesongen enda han på fjerdeplassen totalt i verdscupen. I tida 2020-23 vann han fem verdscup-tevlingar, tre i slalåm og to i storslalåm. Braathen er medlem i Bærums Skiklub.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lucas Braathen» frå ,  den 9. april 2023.  

Norske alpinistar
Noregsmeistrar i alpine greiner
Atle McGrath

Atle Lie McGrath () er ein norsk alpin skirennar frå Bærum i Akershus, medlem i Bærums Skiklub. Han vann i 2022 to slalåmrenn i verdscupen i alpine greiner, ein sesong han enda på 12. plass samanlagt i verdscupen. Far hans, Felix McGrath frå USA, høyrde på 1980-talet til verdseliten i slalåm.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Atle Lie McGrath» frå ,  den 9. april 2023.  

Norske alpinistar
Alexander Steen Olsen

Alexander Steen Olsen () er ein norsk alpin skirennar frå Oslo. Under verdsmeisterskapen 2023 var han med å vinne sølv i mannskapstevlinga for Noreg. 26. februar 2023 vann han verdscuprennet i slalåm i Palisades Tahoe i California. Olsen, som er medlem i Kjelsås IL, vart norsk meister i slalåm 2020 og 2022, og i storslalåm 2022 og 2023.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexander Steen Olsen» frå ,  den 9. april 2023.  

Norske alpinistar
Günzburg

Günzburg er ein by og ein kommune vest i Bayern i Tyskland, ved grensa mot Baden-Württemberg. Kommunen sitt flatemål er 55,4 km² og folketalet kringom 21000. Byen Günzburg ligg 465 meter over havet.

Skeiserennaren Erhard Keller er frå Günzburg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Günzburg» frå ,  den 9. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Bayern
Green Bay

Green Bay er ein by i delstaten Wisconsin i USA. Med sine 107 395 ibuarar er byen den tredje mest folkerike i delstaten. Byen er administrasjonssenter for Brown County. Byen ligg nordaust i delstaten, der elva Fox River renn ut i ei bukt av Michigansjøen.

Byen er særleg kjent for å vere heimstaden til Green Bay Packers, eit lag som spelar i toppserien i amerikansk fotball.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Green Bay, Wisconsin» frå ,  den 9. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Wisconsin
Joshua Bassett

Joshua Taylor Bassett () er ein amerikansk skodespelar og songar. Han er kjend for rolla som Ricky Bowen i High School Musical: The Musical: The Series.

Bakgrunnsstoff 
 
 

USA-amerikanske musikarar
USA-amerikanske skodespelarar
Diskografien til Cat Stevens

Denne artikkelen er ein oversikt over diskografien til den britiske songar-låtskrivaren Cat Stevens. Lista inkluderer òg album han har gjeve ut etter han konverterte til islam og tok namnet Yusuf Islam, og album han sidan gav ut under Yusuf / Cat Stevens.

Album

Som Cat Stevens

Studioalbum

Konsertalbum

Samlealbum

Som Yusuf Islam

Studioalbum
 1995: The Life of the Last Prophet
 1998: I Have No Cannons That Roar
 1999: Prayers of the Last Prophet
 2000: A Is for Allah
 2001: Bismillah
 2002: In Praise of the Last Prophet
 2003: I Look I See
 2003: Peace Train '03 / Angel of War (singel)
 2004: Night of Remembrance
 2005: Indian Ocean (singel)
 2006: Footsteps in the Light
 2008: I Look, I See 2
 2014: The Story of Adam and Creation

Samlealbum
2008: Various Artists, Songs for Survival (bidrog med eitt spor — «Edge of Existence»)

Som Yusuf

Studioalbum

Konsertalbum

Som Yusuf / Cat Stevens

Studioalbum

Singlar

Som Cat Stevens

Som Yusuf / Cat Stevens

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cat Stevens discography» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Diskografiar
Diskografi
Matthew and Son

«Matthew and Son» er ein song skriven og framført av Cat Stevens. Han vart vald ut som tittelsporet for debutalbumet hans i 1967. Stevens var ein nyleg signert tenåringsvisesongar, som opptredde til forseggjorte arrangement ganske ulikt frå skiffle som delvis hadde inspirert han til å byrja å skriva og opptre.

Songen er framleis den mest selde singelen til Cat Stevens på Dei britiske øyane, og nådde andreplassen i Storbritannia og tredjeplassen i Irland tidleg i 1967.

Opphav
Songen fekk ifølgje Stevens namnet sitt frå skreddaren Henry Matthews, som sydde dressar for Stevens, som fann på historia om arbeidaren som er hovudpersonen i songen.

Stevens kommenterte seinare: «Eg hadde ein kjærast, og ho jobba for dette store firmaet, og eg likte ikkje at ho måtte bruka så mykje av tida si på å jobba. Riffet såg ut til å passa til orda, Matthew og son. Det var litt sosial kommentar der om at folk var slavar for andre menneske.»

Songen vart spelt av bandet The Delgados i ein Peel-sesjon i 2002 og inkludert på samlinga The Complete BBC Peel Sessions.

Verset i songen høyrest ut som Tears For Fears-singelen «Mad World» frå 1982. Yusuf/Cat gjorde ein referanse til dette på ein konsert på 2016-turneen sin medan han spelte «Matthew and Son», med teksten «I think it's kind of funny, I think it's kind of strange, yes I think it's kind of funny, that this sounds the same!».

Echo and the Bunnymen skulle låna melodien til hitten sin frå 1983 «The Cutter».

Cat Stevens refererer òg til «Matthew and Son», inkludert eit lite firetonars riff frå originalsongen, i ein seinare song, «(I Never Wanted) To Be a Star» frå albumet Izitso.

Historie
Sangen handlar om ei bedrift som heiter Matthew And Son. Arbeidarane der, der nokre av dei har femti års erfaring med verksemda, er lønnsslavar, og fordi alle er for apatiske og/eller for redde til å gjera det, tør ingen av dei å be om lønnspålegg, eller forfremjingar til betre betalt arbeid, trass i ein felles økonomisk vanske. («He's got people who've been working for fifty years | No-one asks for more money 'cause nobody dares | Even though they're pretty low and the rent's in arrears.»). Dei får få pausar i kvardagen, og maten er generelt dårleg. («There's a five-minute break | And that's all you take | For a cup of cold coffee and a piece of cake.»)

Kva slags verksemd Matthew and Son driv med er ikkje spesifisert i teksten. Mest truleg kan ein rekna med at Matthew and Son er eit kontor i byen. («The files in your head, you take them to bed, you're never evar through.»)

I film
Songen dukkar opp i Michael Apted-filmen Stardust og i Wes Anderson-filmen Rushmore.

Salslister

Medverkande
Cat Stevens - vokal
John Paul Jones - bassgitar
Nicky Hopkins - klaverinstrument
Alan Tew – orkesterarrangement

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Matthew and Son» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Singlar frå 1966
Cat Stevens-songar
Songar skrivne av Cat Stevens
Deram Records-singlar
Songar frå 1966
Songar produserte av Mike Hurst
Songar om arbeid
I Love My Dog

«I Love My Dog» er ein song skriven av Cat Stevens, og var hans første singel (med «Portobello Road»), som dukka opp året etter på debutalbumet Matthew and Son. Stevens erkjende seinare at han i hovudsak hadde skrive teksten til musikken til den amerikanske jazz-multiinstrumentalisten Yusef Lateef sin «The Plum Blossom», frå hans Eastern Sounds frå 1961. Stevens indikerte at han «fortalde Yusef Lateef om det, gav han ein stor sjekk, og byrja faktisk å betala han honorar.» I seinare år er Yusef Lateef oppført som komponist på songen. 

B-sida, «Portobello Road», handlar om den kjende gata med same namn og marknaden i London i England. Songteksten vart skriven av amerikanske Kim Fowley, og Stevens vart beden om å samarbeida om å komponera musikk til han. Han vart seinare spelt inn av den første gitaristen til Stevens, Alun Davies, etter å ha signert med Island Records i 1970. Davies sin versjon dukka opp på dei første soloalbuma hans, Daydo, i 1974.

«I Love My Dog» nådde 28. plassen på UK Singles Chart i 1966, og var sju veker på lista.

Songen har òg blitt spelt inn av Carolyn Hester, Theo Bikel, Linda Tillery og Mike Batt.

Medverkande
Cat Stevens - vokal, gitar
Alan Tew - orkesterarrangement

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Love My Dog» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 I Love My Dog på songfacts.com

Songar frå 1966
Debutsinglar frå 1966
Cat Stevens-songar
Deram Records-singlar
Songar produserte av Mike Hurst
Songar om hundar
Songar skrivne av Cat Stevens
Here Comes My Baby av Cat Stevens

«Here Comes My Baby» er ein song skriven av Cat Stevens. Han vart først innspelt og gitt ut som singel av The Tremeloes i januar 1967 og vart ein hit på singellistene i Storbritannia, Canada og USA, der han nådde høvesvis fjerdeplassen, 7. plassen, og 13. plassen. Han dukka så opp på Stevens-albumet Matthew and Son, som kom ut i mars 1967. Stevens hadde spelt inn songen 1. februar 1967.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Yo La Tengo spelte inn songen i 1990 på albumet deira, Fakebook. Han vart også covra av The Mavericks, som nådde 42. plassen på den amerikanske Billboard-lista Hot Country Singles & Tracks i 1999 med sin versjon. Turin Brakes gav ut ein coverversjon som ei B-side til singelen «Something In my Eye». Den originale teksten til Stevens byrja «In the midnight moonlight I'll / Be walking a long and lonely mile».  Dei fleste coverversjonar (inkludert den av Yo La Tengo) syng «In the midnight moonlight hour». Songen vart òg framført i den amerikanske animasjonsfilmen Barbie and the Sensations: Rockin' Back to Earth.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Here Comes My Baby (song)» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
The Tremeloes-songar
Cat Stevens-songar
The Mavericks-songar
Yo La Tengo-songar
Songar skrivne av Cat Stevens
CBS Records-singlar
Narkoman

Narkoman er eit forelda og nedsetjande ord om menneske med rusmiddelavhengnad. Ordet er avleidd frå gresk narke ('stivleik, lamming, kjensleløyse') og -mania, 'mani'.

Verdsorganisasjonen for helse (WHO) og det norske Helsedirektoratet tilrår å bruka uttrykk som «person med rusmiddelproblem» eller «person som er rusmiddelavhengig». I daglegtale blir dette ofte forkorta til «rusavhengig» eller helst «rusmiddelavhengig» (det er ikkje rus som blir brukt, men rusmiddel).

Eit nasjonalt forskingsprosjekt viser at nær halvparten av dei etterlatne etter narkotikarelaterte dødsfall har opplevd nedsetjande kommentarar om avdøde, og dessutan hadde 26 prosent av dei etterlatne høge symptom på forlengd sorg. Mange opplyser om å kjenna seg stigmatisert.

Ordet «narkoman» har inspirert andre ord som gjeld ei overdriven tiltrekking til noko, som «arbeidsnarkoman» og «treningsnarkoman».

Kjelder 

 
 Rus, rusmiddel, rusgift, misbruk og skadelig bruk. Språkspalten, Tidsskrift for Den norske legeforening
 Etterlatte ved narkotikarelatert død. END-prosjektet 2017, Høgskulen på Vestlandet
 

Denne artikkelen bygger på «Narkoman» frå , den 9. april 2023.

Vidare lesnad 
  Narkoman i Store medisinske leksikon
  Språk kan forsterke stigma – Anne Berit Bech, spesialrådgivar KORUS Øst

Skjellsord
Greske ord og uttrykk
Avhengnad
I'm Gonna Get Me a Gun

«I'm Gonna Get Me A Gun» er ein song skriven og spelt inn av Cat Stevens i 1967, produsert av Mike Hurst for Deram Records. Han vart gjeven ut på singel i Storbritannia og nådde sjetteplassen på UK Singles Chart, og var med på den amerikanske utgåva av debutalbumet hans, Matthew and Son.

Medverkande
Cat Stevens - vokal
Alan Tew - orkesterarrangement

Tema
Hovudpersonen i songen er ein ung mann som har tenkt å skaffa seg ein pistol, i frustrasjon over sitt slitsame, lite tilfredsstillande arbeid og mangelen på respekt han tilsynelatande får frå medarbeidarane sine. Songen kan oppfattast som ein slags oppfølgjar til «Matthew and Son».

Salslister
Song

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I'm Gonna Get Me a Gun» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Singlar frå 1967
Cat Stevens-songar
Songar skrivne av Cat Stevens
Deram Records-singlar
Songar produserte av Mike Hurst
Songar frå 1967
Store medisinske leksikon

Store medisinske leksikon (SML) er eit 5-bands leksikon som blei gjeve ut 2006–2007 av Kunnskapsforlaget. Hovudredaktør var Magne Nylenna. Redaksjonsrådet bestod av Harald Arnesen, Anton Hauge, Marit Kirkevold og Ellen Schlichting; prosjektleiar var Nils Gundersen. SML omfattar ca. 12 000 artiklar. Leksikonet blei lagt ut gratis på nett som del av Kunnskapsforlaget sin nettversjon av Store norske leksikon frå 2009. Fra og med 2010 har SML vore eigd og gjeve ut av Store norske leksikon AS. Store medisinske leksikon blei opna for oppdatering og redigering med eige søk og framside frå 2013.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kunnskapsforlagets Store medisinske leksikon» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff
 Artikkel på snl.no
 Store medisinske leksikon på nett

Norske oppslagsverk
Kunnskapsforlaget
Store norske leksikon
Bøker frå 2006
Oppslagsverk tilgjengelege på Internett
Alan Tew

Alan Tew er ein britisk komponist og arrangør.

Han byrja i 1950-åra som pianist og arrangør for Len Turner Band i London.

Tew er kjent som komponist av bibliotekmusikk, inkludert kjenningsmelodiane til britiske TV-program, Doctor in the House kalla «Bond Street Parade», og ...And Mother Makes Three. Han komponerte òg all musikken til 1975-serien The Hanged Man, og noko vart brukt som underhaldningsmusikk til The Two Ronnies, The Sweeney, SpongeBob SquarePants og Blaxploitation-parodien Black Dynamite frå 2009. Eit av kutta komponert for The Hanged Man, med tittelen «The Big One», skulle til slutt bli brukt som tema og kjenningsmusikk for den amerikanske TV-serien The People's Court. «The Big One» kom òg til å bli brukt i ein episode av den britiske detektivserien Van der Valk, og dessutan dei erotiske filmane Barbara Broadcast (1977), The Satisfiers of Alpha Blue (1980) og Malibu High (1979).

Tew leidde òg sitt eige orkester, The Alan Tew Orchestra, og samarbeidde med Cat Stevens.

I løpet av karrieren sin laga Tew ei rekkje orkesteralbum med CBS Records, som The Magnificent Westerns (1969).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alan Tew» frå ,  den 9. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Britiske komponistar
Rotoruasjøen

Rotoruasjøen (maori Te Rotorua nui ā Kahumatamomoe) er den nest største innsjøen på Nordøya på New Zealand, og dekkjer 79,8 km². Med ei gjennomsnittleg djupne på berre 10 meter er han mykje mindre enn nærliggjande innsjøen Tarawera målt i vassvolum. Sjøen ligg innanfor Rotorua-kalderaen i Bay of Plenty-regionen. Han har gjeve namn til byen Rotorua.

Rotoruasjøen får tilført vatn frå ei rekkje elvar og bekkar; slik som Utuhina med ein vasstemperatur som er varmare enn innsjøen på grunn av den termiske aktiviteten i Rotorua-området. På nordsida har elvane krystallklart vatn med konstant temperatur på 10 grader Celsius, til dømes Hamurana og Awahou-elva. Andre sideelvar inkluderer Ngongotahā-elva, som er kjend for aurefiske.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lake Rotorua» frå , den 10. april 2023

Bakgrunnsstoff 

Innsjøar på New Zealand
NM i skiskyting 2023

Noregsmeisterskapen i skiskyting 2023, den 64. i rekka, vart avvikla i Alta i Finnmark dagane 24. til 26. mars. 

Ingen utøvar vann meir enn ein gullmedalje.

Menn

10 km 

Dato: 24. mars
Stad: Alta

15 km fellesstart 

Dato: 25. mars
Stad: Alta

4 x 7,5 km stafett

Dato: 26. mars
Stad: Alta

Kvinner

7,5 km 

Dato: 24. mars
Stad: Alta

12,5 km fellesstart 

Dato: 25. mars
Stad: Alta

3 x 6 km stafett

Dato: 26. mars
Stad: Alta

Kjelder

Skiskyting i 2023
Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Finnmark
Elmshorn

Elmshorn er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 50 141 i 2021, kommunen omfattar 21,4 km². Byen ligg om lag 30 kilometer nordvest om Hamburg.

Næringsmiddelindustrien har hatt ein sentral plass i økonomien i Elmshorn.

Matematikaren Hermann Weyl var frå byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elmshorn» frå ,  den 10. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Schleswig-Holstein
Østenfor Sol

Østenfor Sol var ei norsk vise/pop/jazz-gruppe som hadde utspringet sitt i Toneheim Folkehøgskole. Gruppa spela eigenkomponert musikk til tekstar av Vegard Vigerust og Ragnar Solberg. Ho gav ut albuma Syng, Dovre (1998) og Troillspel (2001) på plateselskapet MajorStudio.

Medlemmer 

 Bjørn Sigurd Glorvigen – vokal
 Ole Jørn Myklebust – trompet
 Camilla Bjørndahl Sørensen – saksofon/fløyte
 Morten Qvenild – piano
 Roger Arntzen – bass
 Erlend Lygren – trommar

Tidlegare medlemmer 

 Jan Inge Tangen – trommar
 Morten Strypet – bass
 Audun Os – saksofon/piano

Diskografi 

 Syng, Dovre (1998)
 Troillspel (2001)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Østenfor Sol» frå ,  den 10. april 2023.  

Norske musikkgrupper