kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Vårkål

Vårkål (Ranunculus ficaria) er ein vårblome i soleiefamilien. Planten har gule blome med mange kronblad, som viser seg i mars–april i Noreg. Blada er heile. Dette skil planten frå dei andre artane i soleiefamilien. 

Namnet 'vårkål' kjem frå tidlegare tider, då planten blei brukt som grønsak om våren. Dei mørkegrøne blada inneheld mykje C-vitamin, og var eit viktig kosttilskot på ei tid då ein lett mangla dette. I store mengder er derimot vårkål giftig.

Planten veks i heile Europa og Vest-Asia, og er blitt introdusert til Nord-Amerika.

Bakgrunnsstoff 

 Den virtuella floran - vårkål
 Miljolare.no - vårkål

Soleiefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Timianslekta

Timianslekta (Thymus) er ei slekt i leppeblomfamilien med om lag 350 artar. Desse veks i Europa, Midt-Austen og Nord-Afrika. Timian er ein dvergbusk som kan verta eit par desimeter høg.

Artar
Fleire artar og underartar er registrerte i Noreg:
 Bakketimian (T. pulegioides), nær truga (NT) i Raudlista 2021
 Kryptimian (T. praecox), sårbar (VU), med underartane
 Nominatunderarten hagekryptimian (T.p. ssp. praecox), framandart, låg risiko (LO)
 Norsk timian (T.p. ssp. britannicus), sårbar (VU)
 Småtimian (T. serpyllum), nær truga (NT), med underartane
 Nominatunderarten smaltimian (T.s. ssp. serpyllum), kritisk truga (CR)
 Tanatimian (T.s. ssp. tanaënsis), nær truga (NT)
 Kryddertimian (T. vulgaris), framandart, ikkje risikovudert
 Austerriksk timian (T. odoratissimus), framandart, berre einskildfunn, ikkje risikovudert

Bruk

Kryddertimian og sitrontimian (T. ×citriodorus) vert mykje brukt som krydder. Småtimian og somme andre artar eigner seg derimot ikkje som krydder, men er populære hagevekstar.

Ein nytter timian mellom anna til å smakssetja kjøt, supper og stuingar. I fransk matlaging blir urta mellom anna brukt i  bouquet garni og i Herbes de Provence. Timian er også viktig i karibisk og i middelhavsmat. Den jordanske krydderblandinga zahtar inneheld timian.

Timian har også vore brukt som medisinplante, mellom anna mot hoste og sår hals. Planten inneheld stoffet thymol. Dette verkar antiseptisk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Timian i Den virtuella floran (linnaeus.nrm.se)
 Timian i Urter i litteraturen (aa-arkivet.no)

Krydder
Leppeblomfamilien
 
Planteslekter
893

893 (romartal DCCCXCIII) var eit normalår som byrja på ein måndag i den julianske kalenderen.

Hendingar 
28. januar: Karl den einfaldige blei konge av Vestfrankarriket.

Fødde 
 Chen Jinfeng, kinesisk keisarinne gift med Wang Yanjun
 Ludvig barnet, austfrankisk konge

Døde 
26. april: Chen Jingxuan, general i Tang-dynastiet
18. mai: Patriark Stefan I av Konstantinopel
26. desember: Masrur al-Balkhi, general i Abbasidekalifatet
DR

DR, tidlegare Danmarks Radio, er statskringkastaren i Danmark. DR vart stifta i 1925 og er ein offentleg tenesteorganisasjon. Han er det eldste og største elektroniske medieføretaket i Danmark.

DR har fire FM radiostasjonar, atten DAB-stasjonar og to fjernsynskanalar.

Radio

P1/Program 1 
«Informasjonskanalen»: faktaprogram, rapportar, djupnenyheiter, diskusjon og debattar om offentlege saker og samfunnet.

P1 vert kringkasta på FM- og DAB-radio.

P2/Program 2 
Klassisk musikk, opera, jazz, radiodrama, og dekking av andre artistiske framføringar og spesielle hendingar.

P2 vert berre kringkasta på FM, men den klassiske musikkanalen på DAB DR Klassisk har samsending med P2 frå 0.00 til 8.00.

P3/Program 3 
Hit-radio, med populære underhaldningsshow og tre-minutts nyhendebulletinar kvar time. P3 dekkjer også store sportshendingar.

P3 vert kringkasta på FM og DAB.

P4/Program 4 

Den DR-radiokanalen som vert mest lytta til: ein «moderne offentleg stasjon» som vert kringkasta i ni regionale versjonar, populærmusikk som vert miksa med dansk musikk og lokale nyhende.

P4 med reine regionale versjonar vert berre kringkasta på FM.

DAB stasjonar 
 Musikkanalar
 DR Boogieradio
 DR Jazz
 DR Klassisk
 DR Rock
 DR Soft

 Nyhendekanalar
 DR Erhverv – nyheiter, økonomi, finans osb.
 DR Nyheder – alltid nyhende
 DR Politik – direktedekking av parlamentariske møte
 DR Sport

 Andre kanalar
 DR Event - dekkjer nasjonale hendingar
 DR Gyldne Genhør - «tidsmaskinradio»: atthøyr med drama, komedie og populær musikk frå DR sine radioarkiv
 DR Junior - for ungar
 DR Kanon Kamelen - historier og songar for 3- til 6-åringar
 DR Litteratur - lydbøker og anna bokstoff frå DR sine arkiv
 DR Kultur - kulturkanalen
 P1 - sjå P1 FM (ovanfor)
 P3 - sjå P3 FM (ovanfor)
 P4 Danmark - sjå P4 FM (ovanfor): dette er ein nasjonal versjon som er miksa saman av dei regionale sendingane

Fjernsyn

DR 1 
Den fyrste fjernsynskanalen til Danmarks Radio.

DR 2 
DR 2 var den tredje nasjonale abonnementsfrie fjernsynskanalen i Danmark. Han kom etter TV 2 Danmark og systerkanalen DR 1.

DR 2 var i byrjinga kjend som den hemmelege kanalen fordi ikkje heile Danmark kunne få han inn. Kanalen har ofte fleire sjåarar enn TV3 Danmark.

Sjå òg 
 Danske fjernsynskanalar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 DR si internettside (dansk)
 DAB-stasjonar

 
Statlege kringkastingsselskap
Skipingar i 1925
Dansk kultur
Medlemmar i EBU
Dansk samfunn
Danske føretak
Sonja av Noreg

Sonja () er dronning av Noreg og gift med kong Harald V av Noreg.

Sonja blei fødd i Oslo som Sonja Haraldsen, dotter til Dagny (1898–1994) og Karl August Haraldsen (1889–1959). Ho vart gift med kronprins Harald av Noreg 29. august 1968, og vart då kronprinsesse Sonja.

Utdanning 
Sonja Haraldsen voks opp på Vinderen i Oslo og tok realskule-eksamen i 1954. Ho utdanna seg i kjole- og draktsaum ved Oslo yrkesskule. Deretter reiste ho til Sveits og tok eksamen ved l'Ecole Professionelle de jeunes Filles i Lausanne. Undervisinga omfatta òg samfunnsfag, rekneskap og moteteikning. Seinare tok dronninga artium som privatist. Etter å ha avlagt eksamen i faga fransk, engelsk og kunsthistorie ved Universitetet i Oslo fekk ho tittelen cand. mag.

Ekteskap 
Sonja Haraldsen møtte kronprins Harald fyrste gong i 1959. Ni år seinare vart det klart at ho fekk gifta seg med sin utvalde. I mars 1968 kom meldinga om at kong Olav hadde gjeve løyve til at kronprinsen fekk gifta seg borgarleg. Trulovinga gav støyten til eit ordskifte om monarkiet si framtid i Noreg. Motstanden mot at kronprinsen gifta seg borgarleg var langt mindre enn mange hadde frykta. Kronprinsesse Sonja vart frå fyrste stund godteke av folket som medlem av det norske kongehuset. Den 29. august 1968 stod bryllupet i Oslo Domkyrkje. I høve med vigsla vart kronprinsessa òg tildelt Storkrossen av St. Olavs Orden.

Dronning 
Då kong Olav V døydde den 17. januar 1991, overtok kronprins Harald som konge. Sonja vart då den fyrste dronninga i Noreg på 53 år. Etter at dronning Maud av Noreg døydde i 1938 hadde det ikkje vore ei norsk dronning. Dronning Sonja var med kong Harald då han avla eid til forfatninga i Stortinget 21. januar 1991. For fyrste gong på 69 år var ei dronning til stades i Stortingssalen. Seinare har dronninga vore med når kongen har lese Trontala under den høgtidelege opninga av Stortinget. Etter eige ynskje vart kongeparet signa i Nidarosdomen i Trondheim 23. juni 1991.

Prisar og utmerkingar 
Som dei andre medlemmane av den norske kongefamilien er dronning Sonja fadder for ei rekkje organisasjonar. I 1982 blei kronprinsessa tildelt Nansenprisen, og i 1984 fekk ho Peer Gynt-prisen. I 2003 vann Dronning Sonja Petter Dass-medaljen «for å med stoltheit ha vist fram Nord-Noreg». I 2005 vart ho tildelt Holmenkollmedaljen for innsats for Holmenkollen og skiidrett.

Sonja er den første dronninga nokonsinne som har vitja Antarktis. Dette skjedde i 2005, då ho opna ein norsk forskingsstasjon i Dronning Mauds Land.

Born:
Prinsesse Märtha Louise fødd 1971
H.K.H. Kronprins Haakon, fødd 1973

Galleri 
Sonja av Noreg

Bakgrunnsstoff 

 Det norske kongehuset

Norske kronprinsesser
Norske dronningar
Kongelege frå Oslo
St. Olavs Orden
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Elefantordenen
Folk som har opna Dei paralympiske leikane
BBC

British Broadcasting Corporation (BBC, norsk 'Det britiske kringkastingsselskapet') er ein britisk radio- og fjernsynskringkastar. Selskapet vart danna i 1927 ved kongeleg dekret frå det tidlegare British Broadcasting Company, og starta den 2. november 1936 opp dei fyrste regulære fjernsynssendingane i verda. Fram til ITV vart oppretta i 1955 hadde BBC monopol på radio- og fjernsynssendingar i Storbritannia. 

BBC hadde ei norsk avdeling under andre verdskrigen som hadde sendingar retta mot det norske folket i Noreg, der dei tyske okkupasjonsmaktene hadde sett inn forbod mot kringkasting. Det var òg ulovleg å høyra på radio, men mange gjorde det likevel i løynda.

Programma som blir viste er ofte eit resultat av eigenproduksjon. Selskapet vert av mange oppfatta som eit av dei mest seriøse medieselskapa i verda, med ein nøytral og sjølvstendig synsvinkel. BBC tek på seg rolla som allmennkringkastar i Storbritannia, og norske NRK, i likheit med dei fleste andre eldre fjernsynskanalar i Europa, samanliknar seg difor ofte med BBC. På same måte som NRK vert BBC finansiert med lisensmiddel. Rett nok vert enkelte delar av BBC sitt programtilbod betalt av andre; World Service vert betalt av det britiske utanriksdepartementet. Dessutan har BBC i dei seinare år tent ein del på sin kommersielle del, mellom anna ved sal av DVD-kopiar basert på programma deira.

I Storbritannia vert kanalen ofte kalla The Beeb eller Auntie («tante», fordi kanalen tidlegare var kjent for å ha ein oppdragande stil i mange av sine program).

På fjernsyn

Fjernsynskanalar i Storbritannia 

I Storbritannia har BBC eit Public Service-oppdrag. TV-kanalane BBC One og BBC Two blir distribuert via det analoge nettet til heile Storbritannia.

 BBC One
 BBC Two
 BBC Three
 BBC Four
 CBBC
 CBeebies
 BBC News
 BBC Parliament
 BBC HD
 Gaelic Digital Service

Verdsfemnande kanalar 
BBC har òg ei omfattande verksemd utanfor Storbritannia. Verksemda internasjonalt blir drive under føretaket BBC Worldwide, som er eit kommersielt føretak. Pengar frå tv-lisensen i Storbritannia går derfor ikkje til desse kanalane.

 BBC Prime (tilgjengeleg på satellitt hjå Canal Digital og i somme kabelnett i Noreg)
 BBC World News (tilgjengeleg på Canal Digital, Viasat, det digitale bakkenettet og i somme kabelnett i Noreg)
 BBC Food (tilgjengeleg på Canal Digital)

 BBC America
 BBC Arabic televisjon
 BBC Canada
 BBC Entertainment
 BBC Kids (Canada)
 BBC Knowledge
 BBC Lifestyle

 UKTV
 UKTV i Australia og New Zealand
 Animal Planet
 People+Arts

På radio

Analoge og digitale 

 BBC Radio 1
 BBC Radio 2
 BBC Radio 3
 BBC Radio 4
 BBC Radio 5 Live

Digitale 
 BBC Radio 1Xtra
 BBC Radio 5 Live Sports Extra
 BBC 6 Music
 BBC 7
 BBC Asian Network

I andre land 
 BBC Radio Scotland
 BBC Radio nan Gàidheal
 BBC Radio Shetland
 BBC Radio Orkney
 BBC Radio Wales
 BBC Radio Cymru
 BBC Radio Ulster
 BBC Radio Foyle

Lokalradio 
 BBC Local Radio

Internasjonale 
 BBC World Service
 BBC Russian Service
 BBC Arabic
 BBC Spanish
 BBC Persian
 BBC Pashto (www.bbcpashto.com)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 
Skipingar i 1927
Medlemmar i EBU
Mongolia

Mongolia (khalkhamongolsk Монгол Улс) er eit land i Sentral-Asia med grense til Russland i nord og Kina i sør. Landet var senter for det mongolske riket på tolvhundretalet, men blei styrt av det kinesiske Qingdynastiet frå slutten av sekstenhundretalet fram til det vann sjølvstende, med sovjetisk hjelp, i 1921.

Størstedelen av Mongolia er steppeland, med fjellområde i nord og vest og Gobiørkenen i sør. Dei fleste innbyggjarane er nomadiske tibetan-buddhistar frå den mongolske folkegruppa.

Landet vart tidlegare kalla Ytre Mongolia for å skilje det frå Indre Mongolia, ein provins i Kina.

Bakgrunnsstoff 
 Michel Setboum  bilete knytte til Mongolia

Land i Asia
Kystlause land
Apollon

Apollon var ein viktig gud i gresk mytologi, ansvarleg for lys, musikk og sanning. Apollon hadde fleire funksjonar, der den viktigaste var som orakel. Denne rolla kan sporast attende til gudinnekulten i Delfi. Men Apollon var også jeger, lege og musikar. I klassisk tid erstatta han Helios som solgud.

Ifølge soga var Apollon son av Zevs og Leto. Han vart fødd saman med tvillingsyster si Artemis på øya Dílos dit mora hans hadde flykta frå den vreide Hera, kona til Zevs.

Apollon var i konflikt med gudane Dionysos, Pan og Hermes som alle hadde tilknyting til dyrehald. Dette har vorte tolka som eit produkt av rivaliseringa mellom ulike nomadiserande gjetefolk. 

Opphavleg skal Apollon ha vore ein solgud og ein av dei tolv olympiske gudane. Han blir vanlegvis framstilla som ein ung mann med vakre ansiktsdrag. Han gifta seg aldri, men hadde mange kjærastar, både gutar og jenter, og fekk mange ungar med dei sistnemnde.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Greske gudar
Solgudar
Hertz

Hertz er ei SI-avleia eining for måling av frekvens. Symbolet for hertz er Hz.

Eininga har fått namnet etter den tyske fysikaren Heinrich Rudolf Hertz, som gav viktige bidrag til vitskapen om elektromagnetisme.

Éin hertz er «ei svinging (eller hending) per sekund», 100 Hz blir då «hundre (hendingar) per sekund». Eininga kan bli brukt om alle periodiske hendingar. Til dømes kan ein seie at ei klokke tikkar med frekvensen 1 Hz.

Den inverse funksjonen av frekvens er tid (periode); slik blir ein frekvens på 1 Hz ein periode på eitt sekund. Ein frekvens på 1 MHz svarer til ein periode på eitt mikrosekund.

Bruk av eininga hertz 

Hertz → Kilohertz (103 Hz) → Megahertz (106 Hz) → Gigahertz (109 Hz) → Terahertz (1012 Hz) → Petahertz (1015 Hz) → Exahertz (1018 Hz)

Kjelder

SI-avleia einingar
Ayn Rand

Ayn Rand (), fødd som Алиса Зиновьевна Розенбаум, Alisa Zinovjevna Rozenbaum, var ein russiskfødd amerikansk forfattar og filosof. Ho vert rekna som grunnleggjaren av den filosofiske retninga ho kalla objektivisme, som er i nær slektskap med libertarianismen og liberalismen. I tillegg til dei filosofiske arbeida har Ayn Rand skrive ei rad skjønnlitterære verk, mellom anna romanane The Fountainhead og Atlas Shrugged; bokmålsutgåvene av desse er Kildens utspring (1949) og De som beveger verden (2000).

Rand var fødd i Petrograd (no St. Petersburg) i det dåverande tsarriket Russland. Ho voks opp i ein borgarleg apotekarfamilie. Ein nær ven var dottera til forfattaren Vladimir Nabokov. Etter Den russiske revolusjonen i 1917 mista faren apoteket, og familien flykta til Krimhalvøya for ei tid.
Etter borgarkrigen flytta dei tilbake fødebyen, som no heitte Leningrad.

Rand byrja som student ved universitetet i Leningrad i 1921. Ho tok ein grad i historie i 1924, og studerte deretter film ved ein nyoppretta statleg filmskule.  I 1926 drog ho til New York med påskot om at ho ville vitja slektningar, men ho  blei verande i landet livet ut. Rand busette seg i Los Angeles og arbeidde i Hollywood med ulike oppdrag som manusforfattar og statist. Ho møtte skodespelaren Frank O’Connor, som ho kom til å gifta seg med, på eit filmsett. Rand blei amerikansk statsborgar i 1931.

Bibliografi 
(norske omsettingar fyrst)
We the Living (1936)
Høysang. Original: Anthem (1938; bokmål 1984) 
Kildens utspring. Original: The Fountainhead (1953; bokmål 2000) 
De som beveger verden. Original: Atlas Shrugged (1957; bokmål 2000)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Fornuft, egoisme, kapitalisme: essays om Ayn Rand (Kontekst forlag, 2003) av Vegard Martinsen.

Russiske forfattarar
Russisk-amerikanarar
Jødiske sekulære filosofar
Askenasiske filosofar
USA-amerikanske filosofar
Objektivisme
DeLillos

deLillos er ei rockegruppe som blei skipa i Oslo i 1984. Gruppa blir rekna som eit av dei mest markante i norsk musikkliv frå 1980-talet og fram til i dag. Saman med Raga Rockers, DumDum Boys og Jokke og Valentinerne blir deLillos referert til som ei av dei fire store norske rockegruppene frå den nemnte perioden.

Historia 

Namnet deLillos kom etter forslag frå Ola Snortheim, som frontfigur Lars-Lillo Stenberg hadde spelt inn ein demotape saman med i 1983. deLillos kan fyrst og fremst kjenneteiknast gjennom tekstane og den karakteristiske stemma til frontfiguren Lars Lillo-Stenberg. Dei norskspråklege tekstane er skrivne i ei naivistisk form, noko ein kan sjå i sentrale songar som « Min beibi dro avsted» og «Tøff i pyjamas», begge henta frå debutalbumet «Suser avgårde». Dette albumet frå 1986 blir saman med «Hjernen er alene» frå 1989 og «Neste sommer» frå 1993 rekna som dei viktigaste for gruppa. For «Neste sommer» fekk dei Spellemannprisen 1993 i klassa rock. Albumet «Sent og tidlig» gav dei Spellemannsprisen 1995 i klassa gruppe. Bandet vann også Gammleng-prisen i klassa pop i 1994.

I tillegg til Lars-Lillo Stemberg har også far hans, Per Lillo-Stenberg, og bassist Lars Fredrik Beckstrøm skrive fleire av songtekstane til deLillos.
I 2005 blei Lars Lillo-Stenberg og Rune Lindstrøm samde om å sameina det «originale deLillos» som eit sideprosjekt. Dei hadde ein konsert på klubben Elm Street i Oslo i november same året for å feire samlinga under namnet deLillos'85

Då deLillos vart oppretta i 1984 var det berre tre medlemmer, Lars Lillo-Stenberg, Lars Frederik Beckstrøm og Rune Lindstrøm, men samansettinga endra seg fire gonger fram til 1991. I tillegg til Stenberg og Beckstrøm er Lars Lundevall og Øystein Paasche med i dag.

Medlemmer 

 Lars Lillo-Stenberg - Vokal, gitar, tangentar
 Lars Frederik Beckstrøm - Vokal, bass, kor
 Rune Lindstrøm - Trommer, kor - 1984 til 1986
 Øyvind Jevanord - Trommer, kor - 1986 til 1988
 Lars Lundevall - Gitar, kor - 1991 og utover
 Øystein Paasche - Trommer - 1988 og utover

Utgjevingar 
 Suser avgårde (1986)
 Før var det morsomt med sne (1987)
 Hjernen er alene (1989)
 Svett smil (1990)
 Varme mennesker (1991)
 Neste sommer (1993) Gruppa vann Spellemannprisen 1993 i klassen rock for denne plata.
 Mere (live) (1994)
 Sent og tidlig (1995) Gruppa vann Spellemannprisen 1995 i klassen beste gruppe for denne.
 Stakkars (1997)
 Gamle sanger om igjen (samleplate) (1998)
 Kast alle papirene (1999)
 Midt i begynnelsen (2002)
 Festen er ikke over... det er kake igjen (2005)
 Suser videre (2006)
 Huskeglemme (2009)
Trist å være glad (2011) 
Vi er på vei, vi kanke snu (2012) 
Rett og slett livet (2014) 
Peiling på seiling (2016) 
La oss bli fri for all nostalgi (2017) 
Dum som et menneske (2020)
Evige dager (2022)

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til DeLillos

Norske musikkgrupper
Norske rockegrupper
Vinnarar av Spellemannprisen
Musikkgrupper skipa i 1984
DeLillos
God Save the King/Queen

God Save the King, eller God Save the Queen når monarken er ei kvinne, er nasjonalsongen i Storbritannia og ei rekkje andre statar i Samveldet, britiske territorium og kroneige.
Han vart nasjonalsong på byrjinga av 1800-talet. 

Opphavet til teksten og melodien er ukjend. Det finst ikkje ein offisiell versjon, så teksten har variert gjennom tidas løp.

Historikk 
Ein variant av songen vart komponert av Thomas Augustine Arne, og vart fyrste gong framført i London i 1745. 

Ein variant av teksten gjeven ut i Gentleman's Magazine i oktober i 1745 var som følgjer:
God save great George our king,
Long live our noble king,
God save the king.
Send him victorious,
Happy and glorious,
Long to reign over us,
God save the king.

O Lord our God arise,
Scatter his enemies,
And make them fall;
Confound their politics,
Frustrate their knavish tricks,
On him our hope we fix,
O save us all.

Thy Choicest gift in store
On George be pleas'd to pour,
Long may  he reign;
May he defend our laws,
And ever give us cause,
To say with heart and voice 
God save the king.

I 1745 hadde songen òg eit vers som omhandla invasjonen av England i denne perioden:

Lord, grant that Marshal Wade,
May by thy mighty aid,
Victory bring.
May he sedition hush and like a torrent rush,
Rebellious Scots to crush,
God save the King.

Dette verset vart fjerna då songen vart tatt opp som nasjonalsong.

Standard britisk versjon i dag
God save our gracious King!
Long live our noble King!
God save the King!
Send him victorious,
Happy and glorious,
Long to reign over us:
God save the King!

O Lord our God arise,
Scatter his enemies,
and make them fall:
Confound their politics,
Frustrate their knavish tricks,
On thee our hopes we fix:
God save us all!

Thy choicest gifts in store,
On him be pleased to pour;
Long may he reign:
May he defend our laws,
And ever give us cause,
To sing with heart and voice,
God save the King!

Når monarken er ei kvinne byttar ein ut «King» med «Queen» og alle maskuline pronomen blir erstatta av feminine utgåver.

Normalt vert berre fyrste vers sunge, av og til vers ein og tre.

Annan bruk
Tyskland sin nasjonalsong frå 1871 til 1918 var basert på den engelske og brukte same melodi. Liechtenstein sin nasjonalsong brukar òg denne melodien.

Ein sidenote er at det britiske rockebandet Queen pleidde å framføre «God Save the Queen» som siste song på sine konsertar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «God Save the King» frå ,  den 28. januar 2023.

Bakgrunnsstoff 

 
 National Anthem ved nettstaden til den britiske kongefamilien.
 Lyd, tekst og informasjon om God Save the Queen ved nationalanthems.me
 Royal anthem page ved Department of Canadian Heritage.
 God Save Great George our King ved stgeorgesnews.org. Om dei ulike versjonane av teksten.
 
 A Point of View: Is it time for a new British national anthem? BBC News. 15. januar 2016.
 On some Philological Peculiarities in the English Authorized Version of the Bible. Thomas Watts, Esq.

Nasjonalsongar
Storbritannia
Kongesongar
Queen-songar
233 Asterope

233 Asterope er ein nokså stor hovudbelteasteroide. Han er ein sjeldan T-type-asteroide og har ei relativt mørk overflate.

Han blei oppdaga av A. Borrelly 11. mai 1883 i Marseilles.

Asteroiden blei namnsett etter Asterope (eller Sterope), ei av Pleiadane.

Referansar 
 Database for baneelementa til asteroidane (engelsk)
 Forholda rundt oppdagingar av småplanetar (engelsk)
 Ljoskurvedata for asteroidar (engelsk)

Asterope
Asterope
Asterope
Asterope
Tinnsjå

Tinnsjå, også kalla Tinnsjøen eller Tinnsjø, er ein innsjø delt mellom kommunane Tinn og Notodden i Vestfold og Telemark. Innsjøen har eit areal på 51 km² og er 460 meter på det djupaste. Frå vest kjem Måna frå Møsvatnet og Rjukan, frå nord kjem elva Mår frå innsjøen Mår, Gøystavatnet og Kalhovdfjorden. Tinnsjå er ein del av Skiensvassdraget, og vert drenert via Tinnelva i sør, ned til Heddalsvatnet. Tinnsjå er den fjerde djupaste innsjøen og den tjuande største.

Under den andre verdskrigen, i 1944, vart tinnsjøferja DF «Hydro» sprengt av norske motstandsfolk på Tinnsjøen. om bord hadde ho ei last med tungtvatn. Vraket av ferja vart lokalisert av eit dykkarlag frå Notodden i 1993. I 2004 vart vraket igjen undersøkt då eit amerikansk filmselskap skulle gjere opptak av vraket. Dei fikk opp fat som inneheldt tungtvatn (deuterium).

Stader ved Tinnsjø 
 Feten
 Atrå
 Atrå brygge i Sigurdsrud
 Austbygd
 Mæl
 Hovin

Bakgrunnsstoff 

Innsjøar i Notodden
Innsjøar i Tinn
Reservoar i Vestfold og Telemark
Skiensvassdraget