kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Sergej Klevtsjenja

Sergej Konstantinovitsj Klevtsjenja () er ein russisk tidlegare skeiseløpar frå Barnaul i Russland. Han vart verdsmeister i sprint i 1996 og 1997.

Klevtsjenja vann to olympiske medaljar under Vinter-OL 1994 på Hamar. Han kom på andreplassen på 500 meter, slått av landsmannen Aleksandr Golubev med seks hundredels sekund, medan det vart bronsemedalje på 1000 meter bak Dan Jansen frå USA og Igor Zjelesovskij frå Kviterussland. Seinare i OL-sesongen vart han andremann i sprint-VM i Calgary, også det ei tevling som Dan Jansen vann.

Både under sprint-VM 1996 og 1997 gjekk Klevtsjenja heilt til topps. I Heerenveen i 1996 parkerte han japanesarane Hiroyasu Shimizu og Junichi Inoue i kampen om VM-tittelen, og på Hamar i 1997 stod han i vegen for at arrangørlandets eigen Roger Strøm skulle verte verdsmeister.

Åra 1996-2001 sikra Klevtsjenja seg ein medalje av kvar valør på uilke sprintdistansar under VM i enkeltløp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergej Klevtsjenja» frå ,  den 24. november 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Russiske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Sprint
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Enkeltdistanse
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Russland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Russland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Deltakarar for SUS under vinter-OL 1992
Skeiseløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Russiske deltakarar under vinter-OL 1994
Skeiseløparar under vinter-OL 1994
Russiske deltakarar under vinter-OL 1998
Skeiseløparar under vinter-OL 1998
Russiske deltakarar under vinter-OL 2002
Skeiseløparar under vinter-OL 2002
Turid Breidalen

Turid Breidalen () var ein norsk lærar, journalist og forfattar. Ho var frå Måløy i Vågsøy kommune. Breidalen starta i 1986 Studiesenteret i Måløy, som m.a. dreiv undervisning i økonomi, administrasjon og media på høgskulenivå. Studiesenteret har hatt opptil 100 studentar årleg.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

 Om Turid Breidalen i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 I tidsskrift - eit utval ved Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Vågsøy
Grady Martin

Thomas Grady Martin () var ein USA-amerikansk studiogitarist innan country og rockabilly.

Han var medlem av The Nashville A-Team og spelte gitar på hittar som Marty Robbins sin «El Paso», Loretta Lynn sin «Coal Miner's Daughter» og Sammi Smith sin «Help Me Make It Through the Night». I løpet av ein karriere på nesten 50 år, spelte Martin for artistar som Elvis Presley, Buddy Holly, Johnny Burnette, Don Woody og Arlo Guthrie, Johnny Cash, Patsy Cline og Bing Crosby. Han er medlem av Rockabilly Hall of Fame og Country Music Hall of Fame.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grady Martin» frå ,  den 27. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Cooper, Peter «Grady Martin, Gitarist Who Did It all, Dies at 72» (4. desember 2001), Nashville Tennessean
Jessen, Wade «Good Works 'A-Team' Sessionist Grady Martin Dies» (15. desember 2001) Billboard, s.  66

Wadey, Paul «Obituaries: Grady Martin'» (7. desember 2001), The Independent, s.  6

Bakgrunnsstoff
Grady Martin-biografi på CMT.com

Musikarar frå Tennessee
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske countrygitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske rockabilly-musikarar
It Happened at the World's Fair

It Happened at the World's Fair er det 17. albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor i mono og stereo, LPM/LSP 2697, i april 1963. Innspelinga fann stad i Radio Recorders i Hollywood den 30. august og 22. september 1962. Det nådde fjerdeplassen på Billboard Top Pop Albums.

Innhald
Innspelinga var først planlagt for 28. og 29. august, men vart utsett då Presley vart sjuk og berre to av songane som vart spelte inn den første kvelden 30. august vart rekna som bra nok. Ti songar vart spelte inn for albumet. To av dei var skrivne av favorittlåtskrivaren til Presley, Don Robertson (som deltok på klaverinstrument på albumet), og ein song av Otis Blackwell og Winfield Scott, som hadde skrive hitten «Return to Sender» året før. Desse tre songane, «I'm Falling In Love Tonight», «They Remind Me Too Much of You» og «One Broken Heart for Sale», vart gjevne ut på samlealbumet Command Performances: The Essential 60s Masters II i 1995.

«One Broken Heart for Sale» og «They Remind Me Too Much of You» vart gjevne ut på singel den 29. januar for å marknadsføre både albumet og filmen. «Broken Heart» nådde 11. plassen på Billboard Hot 100, og B-sida 53. plassen. Singelen selde til gullplate. «One Broken Heart For Sale» vart den første singelen på RCA av Presley som ikkje nådde topp 5 på singellista, om ein ser bort frå «Shake Rattle and Roll» som vart gjeven ut 31. august 1951 samstundes med alle dei andre songane frå debutalbumet til Presley.

Albumet vart opphavleg planlagt med eit folda album, men med berre 20 minuttar med musikk og det relativt dårlege salet til «One Broken Heart For Sale» vart ideen skrinlagd. I 2003 vart It Happened at the World's Fair gjeven ut på Follow That Dream med originalalbumet og fleire alternative opptak.

Medverkande 
 Elvis Presley – vokal
 The Jordanaires – korvokal
 The Mello Men – korvokal
 Clifford Scott – saksofon
 Scotty Moore, Billy Strange – elektrisk gitar
 Tiny Timbrell – akustisk gitar
 Dudley Brooks, Don Robertson – piano, orgel
 Ray Seigel – kontrabass
 D. J. Fontana, Frank Carlson Hal Blaine – trommer

Innhald

Original

Follow That Dream-utgåva frå 2003

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «It Happened at the World's Fair (album)» frå ,  den 27. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
LPM-2697 It Happened At The World's Fair Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database
LSP-2697 It Happened At The World's Fair Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database

Filmmusikkalbum frå 1963
Elvis Presley-album
RCA Records-album
Album produserte av Leith Stevens
Elise Ringen

Elise Ringen () er ein norsk tidlegare skiskyttar som fekk VM-bronse i stafett i 2012. Ho er medlem i Meråker skiskytterklubb og syster til Ada Ringen.

Ringen deltok i skiskyttar-VM 2012 og 2015, og i Vinter-OL 2014. Individuelt var 14. plassen i 7,5 km sprint under VM i skiskyting 2012 i Ruhpolding hennar beste prestasjon. I den same meisterskapen gjekk ho andreetappen på det norske bronselaget i 4 x 6 km stafett, dei hine på laget var Fanny Horn, Synnøve Solemdal og Tora Berger.

Ringens sterkaste prestasjon i eit verdscuprenn var ein tiandeplass i 7,5 km sprint i Hochfilzen vinteren 2012. Sjetteplassen i standardprogrammet på Voss i 2014 var hennar beste individuelle NM-plassering. Ho la opp i 2016.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar.

Norske skiskyttarar
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Elvis' Golden Records Volume 3

Elvis' Golden Records Volume 3 er eit samlealbum av den amerikanske rock and roll-songaren Elvis Presley, gjeve ut av RCA Victor som LPM/LSP-2765 den 11. august 1963. Albumet var det tredje av til slutt fem plater i samlingar, og det 18. utgjevinga hans i alt. Samlealbumet inneheld singlar gjevne ut frå 1960 til 1962.

Albumet vart gjeve ut på ny på CD i 1997 med seks bonusspor. Det selde til gullplate 1. november 1966 og platinaplate 27. mars 1992 i USA.

Innhald 
Manageren til Presley, Colonel Tom Parker, såg for seg ein marknadsstrategi der Presley skulle gje ut filmmusikkallbum og uavhengige studioinnspelingar, i tillegg til singlar. I midten av 1963 selde studioalbuma til Presley langt dårlegare enn filmmusikkalbuma. Innspelingane seint i mai enda med at ein ikkje hadde nok materiale til eit vanleg album, og desse songane dukka opp på singlar og fyll på filmmusikkalbum og samleplata Elvis for Everyone. Den umiddelbare løysinga var nok ei samleplate med hit-singlar, og salstalet synte at det vart ein suksess.

Golden Records Volume 3 inneheldt åtte singlar som nådde topp fem på singellista i USA, i tillegg til fire B-sider, «Fame and Fortune», «I Gotta Know», «Little Sister» og «Anything That's Part of You». Fem A-sider «Stuck on You», «It's Now or Never», «Are You Lonesome Tonight?», «Surrender» og «Good Luck Charm» nådde førsteplassen.

Det originale albumet vart først gjeve ut på CD i 1989. I 1997 kom det ut på CD igjen med seks bonusspor. Dette var to albumspor, to songar som opphavleg var gjevne ut på EP-ar og ei anna B-side, og dei to hitsinglane «Can't Help Falling In Love» frå filmmusikkalbumet Blue Hawaii. «The Girl of My Best Friend» var henta frå albumet Elvis Is Back!, og «Wooden Heart» kom frå filmmusikkalbumet til G.I. Blues. «Wooden Heart» vart gjeven ut på B-side to gonger, ein gong i 1964 og ein gong til i 1965, og B-sida «Wild in the Country» er tittelsporet til filmen med same namn. Dei to andre songane er filmsongar, «Follow That Dream» og «King of the Whole Wide World», frå EP-ar frå Presley-filmar Follow That Dream og Kid Galahad.

Den originale innspelinga vart produsert av Steve Sholes, Joseph Lilley, Chet Atkins, Urban Thielmann, Jeff Alexander og Hans J. Salter.

Medverkande 

 Elvis Presley – vokal, akustisk gitar
 Scotty Moore – gitar
 Hank Garland – gitar, bass
 Tiny Timbrell – gitar
 Neal Matthews – gitar
 Harold Bradley – gitar
 Jerry Kennedy – gitar
 Floyd Cramer – piano, orgel
 Gordon Stoker – piano
 Dudley Brooks – piano

 Bob Moore – bass
 Ray Siegel – bass
 Meyer Rubin – bass
 D.J. Fontana – trommer
 Buddy Harman – trommer
 Hal Blaine – trommer
 Boots Randolph – saksofon
 Jimmie Haskell – trekkspel
 The Jordanaires – korvokal
 Millie Kirkham – korvokal

Innhald 
Listeplasseringa gjeld for Billboard Pop Singles-lista med mindre det står noko anna.

Originalalbum

Bonusspor på 1997-utgåva

Lister og salstrofé

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Elvis' Golden Records Volume 3» frå ,  den 29. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av Steve Sholes
Elvis Presley-album
Samlealbum frå 1963
RCA Victor-album
Fun in Acapulco

Fun in Acapulco er det 19. albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor Records i mono og stereo, LPM/LSP 2756, i november 1963. Innspelinga fann stad i Radio Recorders i Hollywood den 22. og 23. januar 1963 og i RCA Studio B i Nashville den 26. og 27. mai 1963. Albumet nådde tredjeplassen på Top LP's-lista i USA. Albumet og filmen vart det siste Presley gav ut før Beatlemania.

Innhald
Filmen var den tredje tropiske «reisefilmen» Presley deltok i for Paramount Pictures etter Blue Hawaii og Girls! Girls! Girls!, og denne gongen var Elvis i Mexico. Fleire av dei faste låtskrivarane til Presley leverte songar som passa til filmen, med titlar som «Marguerita», «El Toro», «You Can't Say No In Acapulco» og «The Bullfighter Was A Lady». I tillegg finn ein standardlåten «Guadalajara» av Pepe Guízar frå 1937. Presley fekk med seg trompetistane Rudolph Loera og Anthony Terran på innspelinga, og framførte songane med større entusiasme enn dei siste filmmusikkinnspelingane hans. Fire av desse songane vart sidan gjevne ut på samlealbumet Command Performances: The Essential 60s Masters II i 1995: tittelsporet, «Mexico,» «Marguerita» og songen som vart gjeven ut som den første singelen, «Bossa Nova Baby».

«Bossa Nova Baby» kom i butikkane ein månad før albumet, i lag med sporet «Witchcraft» av rhythm and blues-låtskrivaren og arrangøren Dave Bartholomew og som var ein hit for The Spiders i 1956. At bossa nova-bølgja frå 1960-åra var eit brasiliansk fenomen og ikkje eit mexicansk fenomen verka å bety lite, sidan singelen nådde åttande plassen på Billboard Hot 100 og 20. plassen på R&B-lista.

For å kompensere for det korte, ti spor lange It Happened at the World's Fair, insisterte manageren til Presley, Colonel Tom Parker, på at Fun in Acapulco skulle bli verdt pengane. Det vart lagt til to songar, «Love Me Tonight» og «Slowly But Surely» frå ei avkorta albuminnspeling frå mai 1963, slik at det totale talet kom opp i tretten songar.

I 2003 vart Fun in Acapulco gjeve ut på ny på selskapet Follow That Dream med mange alternative opptak av songane.

Medverkande 
 Elvis Presley – vokal
 The Jordanaires – korvokal
 The Amigos – korvokal
 Anthony Terran, Rudolph Loera – trompetar
 Scotty Moore – elektrisk gitar
 Barney Kessel – akustisk gitar
 Tiny Timbrell – akustisk gitar, mandolin
 Dudley Brooks – piano
 Ray Seigel – kontrabass
 Emil Radocchi – perkusjon
 D.J. Fontana, Hal Blaine – trommer

Innhald

Original release

Singel

Follow That Dream-utgåva frå 2003

Lister
Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fun in Acapulco (album)» frå ,  den 29. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1963
Elvis Presley-album
RCA Records-album
Engelskspråklege album
Erben Wennemars

Egbert Rolf Wennemars (), kjend som Erben Wennemars, er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Dalfsen. Han vart sprintverdsmeister i 2004 og 2005.

Wennemars kom på tredjeplass i sprint-VM 1998 i Berlin, ei plassering han kopierte i sprint-verdsmeisterskapen 2003 i Calgary. Same sesongen var han tilbake i Berlin ved VM i enkeltløp, der han vann både 1000 m og 1500 m.

Under sprint-VM 2004 i Nagano imponerte Wennemars med to sterke 1000-meterar, noko som gav han VM-gullet framfor kanadiarane Jeremy Wotherspoon og Mike Ireland. Han forsvarte VM-tittelen i Salt Lake City i 2005, også då var Wotherspoon hans sterkaste konkurrent. Frå Vinter-OL 2006 i Torino reiste Wennermars heim med to bronsemedaljar, fyrst fekk han ein "gratismedalje" i lagtempoen, før han vart tredjemann på 1000 meter.

I 2007 deltok Wennemars i firkamp-VM, og på heimebane i Heerenveen enda han på femteplassen. Over ein tiårsperiode, 1999-2008, vann Wennemars elleve 11 medaljar (6-2-3) i ulike VM i enkeltløp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erben Wennemars» frå ,  den 30. november 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Sprint
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Enkeltdistanse
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Nederland
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1998
Skeiseløparar under vinter-OL 1998
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 2002
Skeiseløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 2006
Skeiseløparar under vinter-OL 2006
Harum Scarum

Harum Scarum er eet 24. albumet til Elvis Presley. Det vart gjeve ut av RCA Victor i mono og stereo, LPM/LSP 3468, i november 1965. Albumet inneheld filmmusikken til filmen med same namn frå 1965. Innspelinga fann stad i RCA Studio B i Nashville i Tennessee den 24. til 26. februar 1965. Albumet nådde åttandeplassen på Top LP's-lista.

Innhald
Albumet markerte ei tilbalkevending til å lage filmmusikk for Presley, sjølv om han hadde gjeve ut studioalbumet Elvis for Everyone i 1965. Albumet med songar spelt inn dei siste ti åra, heilt attende til tida i Sun Studios i Memphis, hadde fått ein overraskande hitt verda over med ein fem år gammal gospelsong, «Crying in the Chapel». Presley uttrykte misnøye med kvaliteten på songane og det store presset på dei faste låtskrivarane hans samla saman av Freddy Bienstock — låtskrivarane Giant, Baum og Kaye som aleine hadde skrive 17 av 47 songar på dei fire siste filmmusikkalbuma i løpet av 18 månader. I røynda kunne ein ha pressa nesten kva song som helst inn i historia, inkludert gamle klassikarar. Men så lenge salet heldt fram, gjorde teamet rundt Presley kontroll over opphavsrettane til nye songar skrivne av låtskrivarane til eit rav. På denne tida byrja derimot plate- og kinosalet til Presley å falle. 

Det vart spelt inn elleve songar for Harum Scarum, og alle vart brukte på albumet, medan to songar ikkje vart nytta i filmen. Som med Roustabout vart det ikkje gjevne ut singlar frå albummet. Det kom ut ein singel ein månad seinare, ein song som var att frå 1957, «Tell Me Why» i lag med «Blue River» frå eit avlyst album frå mai 1963. Det var eit illevarslande teikn på det som skulle kome, då singelen berre nådde 33. plassen på Billboard Hot 100, den lågaste plasseringa Presley hadde hatt på lista til då i karrieren.

Presley spelte inn «Wisdom of the Ages» den 24. februar 1965 i RCA studios. Det vart gjeve ut som eit bonusspor på filmmusikkalbumet, i lag med «Animal Instinct», som heller ikkje var med i filmen. The Jordanaires sang korvokal. Filmen og filmmusikken vert rekna som noko av det dårlegaste Presley gjorde. 

I 2003 vart Harum Scarum gjeve ut på ny på Follow That Dream i ei spesialutgåve med originalalbumet og mange alternative opptak..

Medverkande 

 Elvis Presley - vokal
 The Jordanaires - korvokal
 Rufus Long - flute
 Ralph Strobel - obo
 Scotty Moore, Grady Martin, Charlie McCoy - elektrisk gitar

 Floyd Cramer - piano
 Henry Strzelecki - elektrisk bass
 D.J. Fontana, Kenny Buttrey - trommer
 Hoyt Hawkins - tamburin
 Gene Nelson - conga

Innhald

Original release

Follow That Dream-utgåva frå 2003

Lister

Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harum Scarum (album)» frå ,  den 1. desember 2016.

Bakgrunnsstoff
Inforasjon om innspelinga
LPM-3468 Harum Scarum på The Elvis Presley Record Research Database

Filmmusikkalbum frå 1965
Elvis Presley-album
RCA Victor-album
Engelskspråklege album
Album produserte av Fred Karger
Album produserte av Gene Nelson
Ivar Martinsen

Karl Ivar Martinsen () var ein norsk skeiseløpar frå Hamar. Han vart nummer tre både i VM 1952 og EM 1953, begge meisterskapane vart avvikla på heimebana på Hamar. Martinsen var medlem i Hamar Idrettslag.

Karriere
Ivar Martinsen vart junior-noregsmeister i 1946. I OL-sesongen 1948 kneip han fjerdeplassen under noregsmeisteskapen i Drammen og deltok i EM 1948 heime på Hamar, der han etter fall på 500-meteren enda på tolvteplass. Etter ein svakare 1949-sesong vart han nummer fem i NM 1950 i Trondheim, før han kom i mål til sjetteplass ved VM 1950 i Eskilstuna.

Både i 1951 og 1952 plasserte Martinsen seg på fjerdeplassen i noregsmeisterskapen. I OL-året 1952 vart han nummer sju og nest beste nordmann då EM fann stad i Östersund, før han under vinterleikane i Oslo skreid inn til åttandeplass på 1500 meter. Ei veke etter Oslo-leikane overraska han med å sikre seg tredjeplassen under VM på heimebane, einast verdsmeister Hjalmar Andersen og finske Lassi Parkkinen skeisa fortare. Mindre enn eitt år seinare vann han ein ny bronsemedalje då EM 1953 gjekk av stabelen på heimebana Hamar, nederlendarane Kees Broekman og Wim van der Voort tok dei øvste plassane på sigerspallen.  

Martinsen la opp etter 1954-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ivar Martinsen» frå ,  den 3. desember 2016.

Bakgrunnsstoff
Ivar Martinsen i olympedia.org

Norske skeiseløparar
Folk frå Hamar
Kristine Duvholt Havnås

Kristine Duvholt Havnås () er ein norsk tidlegare handballlspelar frå Tønsberg. Ho vart verdsmeister i 1999 og vann i tillegg seks ulike medaljar i olympiske leikar, verdsmeisterskap og europameisterskap. Høgrevengen Duvholt vann elles seks norske serimeisterpokalar med Larvik HK, og sigra i EHF-cupvinnarcupen 2005 med same klubben.

Karriere

Landslagsspel
Duvholt debuterte på det norske landslaget 31. oktober 1991 mot Vest-Tyskland. Åra 1992-94 var ho med å vinne OL-sølv, VM-bronse og EM-bronse i dei store meisterskapane. Etter ho og Noreg kom på sølvplassen under EM 1996 i Danmark, deltok ho ikkje i dei to neste meisterskaps-turneringane.
   
Derimot var Duvholt med då Noregs kvinnelandslag vann VM-gull for fyrste gong, på heimebane på Lillehammer kneip dei norske kvinnene gullmedaljane etter ekstraomgangar og sluttresultatet 25-24 mot Frankrike. Ho vart då kåra til beste høgreveng i meisterskapen. I 2000 tok ho bronsemedalje med Noreg i Sommar-OL 2000 og i sitt siste meisterskap, handball-VM 2001 i Italia, kompletterte ho medaljefangsten med ein sølvmedalje. Gjennom vel ti år spelte ho 208 landskampar for Noreg og skåra 377 mål.

Klubbspel
Duvholt spelte på Tønsberg Turn til kring 1992. Ho melde deretter overgang til Larvik Håndballklubb og spelte for klubben til ho la opp. Med Larvik HK sikra ho seg seks seriemeistetitlar, og i 2005 triumferte klubben den europeiske cupvinnarcupen.

Merittar
OL 1992: Sølvmedalje etter 21–28 mot Sør-Korea
VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania
EM 1994: Bronsemedalje etter 24–19 mot Ungarn
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
EM 2000: Nr 6 med Noreg
VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kristine Duvholt» frå ,  den 4. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Olympiske medaljevinnarar i handball
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Norske deltakarar under sommar-OL 1992
Handballspelarar under sommar-OL 1992
Spelarar i Handball-VM 1993 for kvinner
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Handballspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Folk frå Tønsberg
The Imperials

The Imperials er ei USA-amerikansk kristen musikkgruppe som har vore aktive i over 50 år. Dei oppstod som ein southern gospel-kvartett, men den nyskapande gruppa vart pionerar innan moderne kristen musikk i 1960-åra. Det har vore mange byte av bandmedlemmar og musikkstil gjennom åra. Dei vann i alt fire Grammyprisar og vart innlemma i Gospel Music Hall of Fame.

Bandet vart starta av Jake Hess i 1963. The Imperials spelte på fleire innspelingar med Elvis Presley i siste halvdelen av 1960-åra, mellom anna på How Great Thou Art.

I 1972 kom Sherman Andrus inn i gruppa, og dei vart den første kristne gruppa i USA med både kvite og svarte medlemmar.

Medlemmar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «The Imperials» frå ,  den 4. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
 Rick Evans

USA-amerikanske kristne musikkgrupper
Grammy-vinnarar
Gospel Music Hall of Fame
Musikkgrupper skipa i 1964