kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Caxias do Sul

Caxias do Sul (portugisisk uttale [kaˈʃi. ɐz du ˈsuw]) er ein by i Rio Grande do Sul  sør i Brasil, som ligg i det fjellrike området Serra Gaúcha. Han blei grunnlagd av italienske innvandrar den 20. juni 1890. I dag er han den nest største byen i delstaten Rio Grande do Sul. I 2020 estimerte ein folkesetnaden i byen til 517.451 menneske, mange av dei av italiensk og tysk avstamming. Nemninga for innbyggjarane i Caxias do Sul er caxiense.

Historie 

Før Caxias do Sul blei folkesett av italienske innvandrarar var det husdyrdrift og urfolk som budde i regionen. Den italienske innvandringa, hovudsakleg av bønder på leit etter eit betre liv frå Veneto, Lombardia, Trento (Nord-Italia) og andre regionar av Italia, byrja i 1875 i Nova Milano. Medan dei fekk statleg støtte som verktøy, forsyningar og frø, måtte dei også betala alt tilbake til regjeringa seinare.

1. juni 1910 fekk Caxias do Sul status som by. Same dagen kom det fyrste toget som band saman regionen med delstatshovudstaden. Sjølv om innvandrarane var bønder, arbeidde mange av dei i andre økonomiske sektorar. Dei slo seg ned, urbaniserte området og byrja ei rask industrialisering.

Folkesetnad

Språk 
Portugisisk er det offisielle språket, og dermed hovudspråket som det blir undervist i ved skular. Eldre innbyggjarar kan ofte taliensk, eit regionalt språk basert på venetiansk, men som òg er påverka av andre italienske dialektar og portugisisk.

Klima

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Caxias do Sul» frå ,  den 26. august 2023.

Bakgrunnsstoff 

 City Hall of Caxias do Sul
 Street Map of Caxias do Sul
 Local Newspaper "O Pioneiro" (The Pioneer)
 The University of Caxias do Sul
 Juventude Soccer Club
 S.E.R. Caxias Soccer Club
 Caxias Bus Station and Schedules
 Caxias do Sul Tourist Guide
 Official Festa da Uva Site (The Grape Festival)
 Chateau Lacave Castle

Busetnader grunnlagde i 1890
Kommunar i Rio Grande do Sul
Amarkantak

Amarkantak (NLK Amarakaṇṭaka) er ein pilgrimstad og ein kommune (nagar panchayat) i Anuppur i Madhya Pradesh i India. Amarkantak-regionen er eit unikt naturarvområde og er møtepunkt for fjellkjedene Vindhya og Satpura, med Maikalåsane som hovudpunktet. Narmada-elva, Son-elva og Johilla-elva (ei bielv til Son) har utspring her.

Etter tradisjonen mediterte den indiske mystikaren og diktaren Kabir frå 1400-talet på Kabir Chabutra i Amarkantak. Denne staden blir òg kalla plattforma til Kabir.

Namn 
Amarakantaka er ein kombinasjon av to sanskritor: Amara (udøyeleg) og kantaka (‘hinder’ eller ‘torn’).  Diktaren Kalidas omtalte staden som Amarakuta, som seinare blei til Amarakantaka.

Plassering 

Amarkantak ligg i den indiske delstaten Madhya Pradesh på  . Han har ei gjennomsnittleg høgd på 1048 m. Han er knytt til vegnettet gjennom vegar som går gjennom Rewa, Shahdol, Anuppur, Jabalpur, Katni, Bilaspur og Gaurella. Dei næraste jernbanestasjonane er Pendra Road og Anuppur. Den nærmeste flyplassen er Bilaspur lufthamn, 12 mil unna.

Folkesetnad 
Ved folketeljinga i India i 2011 hadde Amarkantak 8416 innbyggjarar, der 4.514 var menn og 3.902 kvinner. Lesekunna i Amarkantak er 80,20%, høgare enn gjennomsnittet i staten på 69,32%. Lesekunna blant menn er rundt 88 % og blant kvinner rundt 71 %. 95,51 % av innbyggjarane er hinduar.

Religiøs tyding 

Amarkantak har tilnamnet «kongen av valfart», eller Tirthraj, fordi byen har mange tempel og heilage stadar. Det blir sagt i hinduskrifter som Puranaene at Amarkantak er staden der himmelske vesen, vismenn og andre fekk åndelege evne.

 Oldtidstempel frå Kalachuri-tida, også kjende som Trimukhi-tempel, ligg sør for Narmada Kund, like bak han. Dei blei bygde av Kalachuri-maharadjaen Karnadeva (1041-1073 e.Kr.).)
 Sarvodaya djaintempel
 Shri Yantra Mandir i Amarkantak er forma som ein Maha Meru, ein tredimensjonal representasjon av Shri Yatra eller Shri Chakra. Dette tempelet ligg på det heilage landet som blir rekna som opphavet til den heilage Narmada-elva.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Amarkantak» frå ,  den 27. august 2023.

Bakgrunnsstoff

Madhya Pradesh
Vjatsjeslav Skomorokhov

Vjatsjeslav Semjonovitsj Skomorokhov () var ein friidrettsutøvar frå Starobilsk som 1969 vart europameister på 400 meter hekk. Han representerte Sovjetunionen.

Karriere
Skomorokhov deltok i EM i friidrett 1966 i Budapest på 110 meter hekk, der han vart nummer 7 på 14,2 sekund. Sidan gjekk han over til å tevle i 400 m hekk, sovjetmeister i fire år på rad frå 1968. Under dei olympiske sommarleikane i Mexico-byen hausten 1968 sette han personleg rekord på 49,61 i semifinalen. I finalen sprang han sitt livs løp og vart femtemann på tida 49,12, sekundet bak David Hemery som sette verdsrekord, men berre eitt tidels sekund bak sølvvinnaren.

Etter å ha vunne den sovjetiske meisterskapen i 1969 på 49,1 sekund, reiste Skomorokhov til europameisterskapen i Aten som ein av favorittane. Han innfridde og vann gullmedaljen på 49,7 sekund, fire tidelar framom John Sherwood frå Storbritannia. To år seinare enda Skomorokhov på sjuandeplassen i langhekk-finalen ved EM i friidrett 1971.

Skomorokhov var nesten dauv, han kunne såvidt høyre smellen frå startpistolen.

Kjelder
World Athletics

Denne artikkelen bygger på «Wjatscheslaw Semjonowitsch Skomorochow» frå ,  den 27. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske hekkeløparar
Folk frå Starobilsk
Mirosława Sarna

Mirosława Kazimiera Sarna, fødd Sałacinska, () er ein polsk tidligare friidrettsutøvar som i 1969 vart europameister i lengdehopp.

Sarna deltok i Sommar-OL 1968, i Mexico-byen enda ho på femteplassen i lengdehopp med 6,47 meter. Året etter sette ho personleg rekord med 6,49 meter i EM i friidrett 1969 og vann gullmedaljen framom den olympiske meisteren Viorica Viscopoleanu, Berit Berthelsen fekk bronsemedaljen. I den same meisterskapen sprang Sarna som ankerkvinne Polen til femteplass i 4 x 100 meter stafett. I mars 1970 hoppa ho sitt livs lengste godkjende hopp på 6,54 meter då ho vart nummer 3 i innandørs-EM i Wien, 2 centimeter bak vinnaren Viscopoleanu.

Kjelder
World Athletics

Denne artikkelen bygger på «Mirosława Sarna» frå ,  den 27. august 2023.  

Polske lengdehopparar
Polske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Polen
Folk frå Łódź
Jean-Paul Villain

Jean-Paul Villain () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar
frå Dieppe. Han vart i 1971 europameister i 3 000 meter hinder.

Under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen vart Villain niandemann i hinderløpet. Eitt år seinare kom han i mål til femteplass på tida 8.33,4 ved EM i friidrett 1969 i Aten. I europameisterskapen i Helsinki i 1971 gjorde han sitt livs løp då han vann gullmedaljen på ny fransk rekord 8.25,1, sekundet føre Dušan Moravčik frå Tsjekkoslovakia. Året etter enda Villain nede ellevteplassen då dei olympiske sommarleikane 1972 vart avvikla i München. Korkje i Roma-EM 1974 eller i Sommar-OL 1976 i Montreal makta han ta seg til finale i 3 000 meter hinder.

Villain var fransk mester på 3 000 m hinder i 1965, 1969-1971 og 1976.

Kjelder
World Athletics

Denne artikkelen bygger på «Jean-Paul Villain» frå ,  den 27. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske hekkeløparar
Folk frå Dieppe
John Whetton

John Whetton () er ein britisk tidlegare mellomdistanseløpar frå Mansfield som i 1969 vart europameister på 1500 meter.

Whetton kom på åttandeplass på 1500 meter med tida 3.42,4 då Sommar-OL 1964 fann stad i Tokyo. Fire år seinare enda han på femteplass på distansen ved dei olympiske sommarleikane 1968 i Mexico-byen, langt bak medaljevinnarane. I finalen på 1500 meter under EM i friidrett 1969 i Aten gjorde Whetton sitt livs løp. Han spurta i mål til gullmedalje, personbeste og meisterskapsrekorden 3.39,4, eitt tidels sekund føre irske Frank Murphy.

Kjelder
World Athletics

Denne artikkelen bygger på «John Whetton» frå ,  den 27. august 2023.  

Britiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Folk frå Mansfield
Finn Cole

Finlay Lewis J. Cole () er ein britisk skodespelar. Han er kjend for rollene sine som Michael Gray i Peaky Blinders og Joshua «J» Cody i Animal Kingdom.

Liv og virke
Cole er fødd i Kingston i London, og voks opp i Sørvest-London som den fjerde av fem brør. Han blei med i National Youth Theatre som syttenåring. Eldstebroren hans, Joe, er også skodespelar, og dei hadde roller som syskenbarna John Shelby og Michael Gray i Peaky Blinders.

Peaky Blinders var den fyrste profesjonelle rolla til Cole, og han fekk høyra om serien gjennom den eldre bror sin. I 2015 opptredde han som Eric Birling An Inspector Calls regissert av Helen Edmundson for BBC One.

Roller

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Finn Cole» frå ,  den 27. august 2023.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Folk frå London
Engelske skodespelarar
Steinsundholmen

Steinsundholmen er ein holme i Solund kommune i Vestland, i sundet mellom Sula og Steinsundøyna. Holmen er veglaus. 

Seinast frå 1600-talet var det ein gjestgjevarstad på holmen. Fram til tidleg på 1900-talet var det landhandel her.

Folketalsutvikling:

Kjelder

 Alf Steinsøy, Solund - Gards- og ættesoge til 1982, bd. I (Solund Sogenemnd, 1982)

Øyar i Solund
Lambøyna

Lambøyna eller Lamøyna er ei øy i Solund kommune i Vestland, på nordsida av Steinsundøyna. Øya er veglaus. 

Frå 1870-talet til tidleg på 1900-talet var det ein husmannsplass på øya. Ved folketeljinga i 1900 budde det to personar her.

Kjelder

 Alf Steinsøy, Solund - Gards- og ættesoge til 1982, bd. I (Solund Sogenemnd, 1982)

Øyar i Solund
Nesøyna

Nesøyna er ei øy i Solund kommune i Vestland, sør for Sula. Øya er veglaus. 

Folketalsutvikling:

Kjelder

 Alf Steinsøy, Solund - Gards- og ættesoge til 1982, bd. II (Solund Sogenemnd, 1982)

Øyar i Solund
Simmerøyna

Simmerøyna er ei øy i Solund kommune i Vestland, mellom Nesøyna og Sula. Øya er veglaus og utan fast busetjing.

Kjeldene viser at det budde folk på Simmerøyna i 1668, men så må øya ha lege øde i mange tiår. Rundt midten av 1800-talet vart det igjen rydda ein husmannsplass på øya. Ved folketeljinga i 1900 budde det seks personar her. Sidan 1939 har øya ikkje hatt fast busetjing.

Kjelder

 Alf Steinsøy, Solund - Gards- og ættesoge til 1982, bd. II (Solund Sogenemnd, 1982)

Øyar i Solund
Äskekärrskipet

Äskekärrskipet er eit skip frå vikingtida som er funne ved Göta elva i Äskekärr i Ale kommun nord for Göteborg. Skipet er bygd tidleg på 900-talet. Det er eit av dei eldste skipa med segl som viktigaste framkomstmiddel funne i Norden. Det er og det eldste skipet funne i Sverige bygd med klinkbygging.

Äskekärrskipet har vore eit frakteskip, ein knarr, og minner i konstruksjonen mykje om Klåstadskipet, som var bygd i Noreg nokre tiår seinare. Det har og mykje felles med det danske Skuldelev 1, som og har vore ein knarr. Borda er av eik. Drevet mellom borda er ull innsett med tjøre eller kvae frå bartre.

Sidan stamnane har vorte fjerna frå skipet, er det noko usikkert kor stort det har vore. Truleg har lengda vore kring 16 meter.

Granskingar av materialar brukt til reparasjonar på skipet, syner at det har vore i bruk i minst 100 år.

Äskekärrskipet har sidan 1995 vore utstilt i Göteborgs stadsmuseum. Det er ikkje rekonstruert, men vert vist slik det vart funne.

I 1994 vart det sjøsett ein rekonstruksjon med namn «Vidfamne», i full storleik.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Äskekärrskeppet» frå ,  den 27. august 2023.  

Klinkbygde skip
Gjenstandar frå 900-talet
Arkeologiske funn i Sverige
Skip frå norrøn tid
Det taiwanske kvinnelandslaget i fotball

Kinesisk Taipei sitt kvinnelandslag i fotball er det kvinnelege landslaget i fotball for Kinesisk Taipei. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Chinese Taipei Football Association. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp i 1977 og deltok i sin fyrste store meisterskap i 1977.

Resultat i internasjonale meisterskap 
Resultata som er vist under er berre turneringar der Kinesisk Taipei har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskapen 
  1991: Kvartfinale

Asiameisterskapen 

  1977: Vinnar
  1980: Vinnar
  1981: Vinnar
  1989: Andreplass
  1991: Tredjeplass

  1993: Fjerdeplass
  1995: Tredjeplass
  1997: Fjerdeplass
  1999: Andreplass
  2001: Gruppespelet

  2003: Gruppespelet
  2006: Gruppespelet
  2008: Gruppespelet
  2022: Semifinale

Oseaniameisterskapen 
  1986: Vinnar
  1989: Vinnar

Asialeikane 

  1990: Fjerdeplass
  1994: Tredjeplass
  1998: Fjerdeplass

  2002: Gruppespelet
  2006: Gruppespelet

  2014: Kvartfinale
  2018: Fjerdeplass

Sjå òg 
 Det taiwanske herrelandslaget i fotball

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Nettsida til det taiwanske kvinnelandslaget
 Profil hos FIFA
 Profil hos AFC

Fotball i Taiwan
Taiwanske landslag
Kinesisk Taipei
Ryszard Skowronek

Ryszard Skowronek () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar frå Jelenia Góra. Han vart i 1974 europameister i tikamp.

Skowronek deltok i EM i friidrett 1971 og Sommar-OL 1972, utan å fullføre tikampen i korje. I 1973 vann han tikampen ved Universiaden i Moskva med 7 965 poeng, 62 poeng over den olympiske meisteren Mykola Avilov. Under EM i friidrett 1974 i Roma presterte Skowronek sitt livs beste tikamp. Etter den fyrste dagen låg han låg på tredjeplass, men særleg 5,10 meter i stavhopp andre dagen gav poeng-overskot i høve konkurrentane. Med 8 207 poeng (8 229 poeng etter 1985-tabellen) og polsk rekord, vann han gullmedaljen framom franske Yves Leroy på 8 146 poeng og vesttyske Guido Kratschmer på 8 132 poeng. Ved dei olympiske sommarleikane i Montreal vart Skowronek nummer 5 med sine 8 113 poeng.

Skowronek var polsk meister i tikamp i 1973, 1976 og 1977.

Kjelder

Ryszard SKOWRONEK | Profile | World Athletics
Denne artikkelen bygger på «Ryszard Skowronek» frå ,  den 28. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Polen
Polske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Markku Taskinen

Markku Aulis Taskinen () er ein finsk tidlegare sprint- og mellomdistanseløpar frå Kuusamo. Han vann bronsemedaljen på 800 meter ved EM i friidrett 1974.

Taskinen vart i 1973 finsk meister på 400 meter og 800 m. Han heldt fram med å vinne 800-meteren i den finske meisterskapen i 1974, 1975, 1976 og 1978. Under europameisterskapen i Roma i 1974 overraska han stort då han sprang sitt livs løp på 1,45,89 og sikra seg bronsen på 800 meter, bakom Jugoslavias Luciano Sušanj og britiske Steve Ovett. Fire dagar etter sprang Taskinen den tredje etappen då Finlands mannskap i 4 x 400 meter stafett kom på bronseplassen. Eitt år seinare presterte han livsbeste 47,12 sekund på 400 meter, også då i Roma. I mars 1978 vann Taskinen 800 m ved innandørs-EM i Milano på tida 1.47,36.

Taskinen var ein allsidig utøvar. I landskampen mot Sverige i 1979 deltok han på 400 meter hekk og kom i mål på tida 51,92.

Kjelder

Markku TASKINEN | Profile | World Athletics
Denne artikkelen bygger på «Markku Taskinen» frå ,  den 28. august 2023.  

Finske mellomdistanseløparar
Finske sprintarar
Négritude

Négritude er ei fransk litterær og politisk rørsle som oppstod i mellomkrigstida og danna eit samlingspunkt for svarte fransktalande forfattarar av ulike opphav, som Aimé Césaire, Léopold Sédar Senghor, systrene Paulette og Jeanne Nardal (som blir sett på som dei inspirerande figurane i rørsla), Jacques Rabemananjara, Léon-Gontran Damas, Guy Tirolien, Birago Diop og René Depestre. Rørsla var knytt til antikolonialismen, og påverka etterpå også mange personar knytte til svart nasjonalisme, og strekte seg langt utover dei fransktalande delane av verda.

Négritude inspirerte fleire rørsle i den afrikanske diasporaen over heile verda, som afro-surrealisme, karibisk créolité og black is beautiful i USA. Frantz Fanon viste ofte til Négritude i tekstane sine.

Opphav 

Négritude er eit nylaga ord frå 1930 som er sett saman av det franske ordet for «neger», nègre, som likt det engelske tilsvarande ordet var nedsetjande og hadde ei anna tyding enn berre ‘svart mann’. Rørsla si bruk av ordet «négritude» var ein måte å vinna tilbake ordet som ein emisk måte å ta tilbake makt på. Omgrepet blei fyrst brukt i den noverande tydinga si av Aimé Césaire i den tredje utgåva av L'Étudiant noir (mai-juni 1935), eit tidsskrift han hadde grunnlagt i Paris i lag med andre studentar som Léopold Senghor og Léon Damas, i tillegg til Gilbert Gratiant, Leonard Sainville, Louis T. Achille, Aristide Maugée og Paulette Nardal. 

Under overskrifta «Conscience Raciale et Révolution Sociale» i dette nummeret av L'Étudiant Noir gjer Césaire krav på ein svart identitet og kultur, fyrst og fremst i møte med ein "franskheit" (francité) som blei oppfatten som undertrykkende og eit middel nytta av den franske kolonistyret. Césaire nytta omgrepet opp att i 1939 då han gav ut Cahier d'un retour au pays natal. Konseptet blei deretter nytta av Leopold Sedar Senghor i Chants d'ombre, som fordjupar det, og set opp «hellensk fornuft» som motsats til «den svarte kjensla»:

Nuit qui me délivres des raisons des salons des sophismes,des pirouettes des prétextes, des haines calculées des carnages humanisésNuit qui fond toutes mes contradictions, toutes contradictions dans l'unité première de ta négritude.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Négritude» frå , og «Négritude» frå  den 28. august 2023.  

Postkolonialisme
Litterære rørsler
Afrikansk og svart nasjonalisme
Franske ord og uttrykk
Margit Papp

Margit Papp () er ein ungarsk tidlegare friidrettsutøvar som i 1978 vart europameister i femkamp.

Papp vart nummer 8 i femkampen ved EM i friidrett 1971, nummer 12 i EM i friidrett 1974 og nummer 8 under Sommar-OL 1976. Frå 1977 vart den avsluttande 200-meteren i femkampen erstatta med ein 800-meter. Året etter gjekk sovjetiske Nadezjda Tkatsjenko til topps i femkampen ved EM i friidrett 1978 i Praha. Ho sanka 4 744 poeng, medan Papp på andreplass enda opp med 4 655 poeng. Ettersom Tkatsjenko vart diskvalifisert for bruk av anabole steroidar, gjekk gullmedaljen til Papp. Papp deltok også i lengdehopp, utan å kvalifiser seg til finalen. Det makta ho heller ikkje under Sommar-OL 1980 i Moskva. Derimot hevda ho seg bra i femkampen, der ho enda på femteplass med sine 4 562 poeng.

Papp var ungarsk meister i femkamp i 1968, 1970, 1976-1978 og 1980, i lengdehopp 1973 og 1979 og i 100 meter hekk i 1979. Ho sette personleg rekord i lengdehopp med 6,57 meter i Budapest i 1979.

Kjelder

Margit PAPP | Profile | World Athletics
Denne artikkelen bygger på «Margit Papp» frå ,  den 28. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Ungarn
Mangekjemparar
Ungarske friidrettsutøvarar
Ungarske lengdehopparar
Ismo Toukonen

Ismo Tenho Tapio Toukonen () er ein finsk friidrettsutøvar frå Hollola som spesialiserte seg på 3 000 meter hinder, ei øving han vann bronsemedalje på i 1978.

Toukonen vart tolvtemann i 3 000 meter hinder under Sommar-OL 1976. To år seinare gjorde han sitt livs løp ved EM i friidrett 1978 i Praha. Med tida 8.18,2 vann han bronsen i hinderløpet. 

Toukonen vart finsk meister på 3000 meter hinder i 1978 og 1983. I 1985 vart han finsk meister på 10 000 meter. Han personbeste på 5 000 meter og 1 0000 meter, høvesvis 13.37,8 og 28.35,6, oppnådde han i åra 1976 og 1982.

Kjelder

Ismo TOUKONEN | Profile | World Athletics
Denne artikkelen bygger på «Ismo Toukonen» frå ,  den 28. august 2023.  

Finske hinderløparar
Finske langdistanseløparar
Giana Romanova

Giana Aleksandrovna Romanova () er ein ukrainsk tidlegare mellom- og langdistanseløpar som i 1978 vart europameister på 1500 meter. Ho representerte Sovjetunionen.

Romanova vann gull med det sovjetiske mannskapet i terrengløps-VM 1976, 1977 og 1980, i 1977 vart ho individuelt nummer 3. Ved EM i friidrett 1978 i Praha enda ho på femteplass på 3 000 meter med tida 8.45,7. Fem dagar seinare vann ho gullmedaljen på 1500 meter på livsbeste 3.59,0, sju tidels sekund føre Natalia Mărăşescu frå Romania. 12. juli 1980 sprang Romanova i Moskva sitt livs beste 3 000 meter då ho vart klokka inn på 8.41,8.

Kjelder
World Athletics

Denne artikkelen bygger på «Giana Alexandrowna Romanowa» frå ,  den 28. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Ukrainske mellomdistanseløparar
Det kinesiske kvinnelandslaget i fotball

Kina sitt kvinnelandslag i fotball er det kvinnelege landslaget i fotball for Kina. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Chinese Football Association. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp i 1986 og deltok i sin fyrste store meisterskap i 1986.

Resultat i internasjonale meisterskap 
Resultata som er vist under er berre turneringar der Kina har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 

  1996: Sølv
  2000: Gruppespelet
  2004: Gruppespelet

  2008: Kvartfinale
  2016: Gruppespelet

  2020: Gruppespelet

Verdsmeisterskapen 

  1991: Kvartfinale
  1995: Fjerdeplass
  1999: Andreplass

  2003: Kvartfinale
  2007: Kvartfinale
  2015: Kvartfinale

  2019: Åttedelsfinale
   2023: Gruppespelet

Asiameisterskapen 

  1986: Vinnar
  1989: Vinnar
  1991: Vinnar
  1993: Vinnar
  1995: Vinnar

  1997: Vinnar
  1999: Vinnar
  2001: Tredjeplass
  2003: Andreplass
  2006: Vinnar

  2008: Andreplass
  2010: Fjerdeplass
  2014: Tredjeplass
  2018: Tredjeplass
  2022: Vinnar

Asialeikane 

  1990: Gull
  1994: Gull
  1998: Gull

  2002: Sølv
  2006: Bronse
  2010: Fjerdeplass

  2014: Femteplass
  2018: Sølv

Sjå òg 
 Det kinesiske herrelandslaget i fotball

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Nettsida til det kinesiske kvinnelandslaget
 Profil hos FIFA
 Profil hos AFC

Fotball i Kina
Kinesiske landslag
Kina
Vladimir Krylov

Vladimir Valentinovitsj Krylov () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Sovjetunionen. Han vart i 1986 europameister på 200 meter og i 1988 olympisk meister i 4 x 400 meter stafett for Sovjetunionen.

Aktiv
Krylov var sovjetmeister på 400 meter i 1984 og 1985, på 200 meter i 1988 og på 100 m i 1990. I 1985 vart han andremann på 400-meteren i Europacup-finalen. Ved europameisterskapen i Stuttgart i 1986 vann han ein suveren siger på 200 meter med tida 20,52 sekund. Han fekk elles med seg ein bronsemedalje då han tok seg av ein av etappane for Sovjetunionen sitt lag i 4 x 400 meter stafett.

I VM i friidrett 1987 i Roma vart Krylov femtemann på 200 meter, med tida 20,23 kom han einast sju hundredels sekund bak verdsmeisteren Calvin Smith. På 4 x 100 meter stafett sprang han som ankermann Sovjetunionen inn til sølv. Under dei olympiske sommarleikane i Seoul hausten 1988 vart Krylov slått ut i semifinalen på 100 meter. Ei veke seinare tok han seg av den andre etappen då Sovjetunionen vann OL-finalen på 4 x 100 meter stafett. Dei andre gullvinnarane heitte Vikor Bryzjin, Vladimir Muravjov og Vitalij Savin. I sitt siste store meisterskap, EM i friidrett 1990 i Split, enda Krylov på sjuandeplassen på 100-meteren.

Krylov sin personlege rekordar er 10,23 sekund på 100 m (1988), 20,23 på 200 m (1987) og 45,20 på 400 m (1986).

Kjelder
World Athletics

Denne artikkelen bygger på «Wladimir Walentinowitsch Krylow» frå ,  den 29. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske sprintarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Folk frå Sengilej
Arthur Abele

Arthur Abele () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som i 2018 vart europameister i tikamp.

Abele vann i 2007 tikamp-tevlinga i Ratingen med personbeste 8 269 poeng. Han deltok VM i friidrett 2007 i Osaka, der han kom på niandeplass med 8 243 poeng. Under Sommar-OL 2008 braut han av mot slutten av dag 1. Etter å ha gått skadd i tre sesongar, byrja han i 2012 å tevle att. I august 2013 vart han i Lage tysk meister i tikamp med 8 251 poeng. Han kom på femteplass i EM i friidrett 2014 med ny personleg rekord på 8 477 poeng. I 2016 sigra Abele i Ratingen-tevlinga med livsbeste 8 605 poeng, Under dei olympiske leikane i Rio de Janeiro plukka han einast 8 013 poeng og enda på 15. plass. 16./17. juni 2018 vann han tikampen Ratingen med sine 8 481 poeng. Den 8. august 2018, etter å ha sanka 8 431 poeng, vann han gullmedaljen i tikampen ved europameisterskapen i Berlin. Dei neste sesongane var prega av ein ankelskade. Abele gjorde sin siste tikamp ved EM i friidrett 2022 i München, enda sist  av dei 15 som fullførte.

Kjelder

World Athletics
Denne artikkelen bygger på «Arthur Abele» frå ,  den 29. august 2023.  

Europameistrar i friidrett for Tyskland
Tyske mangekjemparar