kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Mannfolkarbeid

Mannfolkarbeid er arbeid som tradisjonelt har vorte utført av mannfolk, som til dømes arbeidd som vert utført med hest, som pløying, horving, tømmerkjøring, å køyra høy, møkk og så vidare. Såing, slått, tresking, tommerhogst, jakt og fiske, slakting, bygging og vøling av hus og anna snikkararbeid er andre døme. Vedhogst var òg mannfolksarbeid og ofte var det kårkallen som sat i skottet og kløyvde ved. Å fora og ta seg av hestane var òg mannfolkarbeid og kvinnfolka skulle helst ikkje visa seg i stallen. Det fanst likevel unntak, ved at ungmøyer kunne verte sette til å skyssa embetsmenn når karane var opptekne med onnearbeid. Ølbrygging hadde ikkje kvinnfolk greie på, så dette var mannfolkarbeid. Det same var tilfelle for brenning, som i eldre tid var lovleg. Kvinnfolka skulle heller ikkje vera med på fiske, men nokre stadar langs kysten var det viktig å «ha godt haill» når ein la ut på fiske. Det var spesielt i Nord-Noreg at denne skikken vart sett på som viktig.

Å driva handel var òg mannfolkarbeid og mange livnærte seg som hest-, krøter- eller skreppehandlarar. Som det går fram av namnet var yrke som embetsmenn, sysselmenn, fylkesmenn og lensmenn mannfolkarbeid. Andre øvrigheitspersonar, som til dømes prestar, var alltid menn. Å arbeida som lærar og klokkar var òg mannfolkarbeid, som av òg til vart utført som attåtarbeid av gardbrukarar. Handverk som båtbygging, notbøting, skomakararbeid og så vidare var mannfolkarbeid.

Om ein mann utførte kvinnfolkarbeid, som til dømes mjølking eller matlaging vart det rekna som ei stor skam. Fram til midten av 1900-talet var det ikkje uvanleg at kallen stod med hendene i lommene og såg på at kjerringa mjølka.

Kjelder

Bibliografi 
 Feiring, T., Rovde, O. og Tøsse, S., Den norske småbrukaren 1913-1988, Det norske samlaget, 1988.
 Flatmoen, A., Turist i Gudbrandsdalen på 1800-talet, J.W. Cappelen, 2007.
 Fykse, S.J., Fjordabonden - Frå stuttorv og sigd til rundballar og reiseliv, Hardangerforlaget, 2003.
 Kiil, A., Da bøndene seilte - Bygdefarsbrukets historie i norderlandene, Messel forlag, 1993.
 Krokan, I., Det store hamskiftet i bondesamfunnet, 3. utg., Det norske samlaget, 1982.
 Leirfall, J., Stormaskina, Det norske samlaget, 1970.
 Leirfall, J., Bra folk, Det norske samlaget, 1977.
 Vinje, A.O., Ferdaminne frå sumaren 1860, Det norske samlaget, 1861.
 Williams, W.M., Til fots i Norge i 1856, J.W. Cappelen, 2005.

Sjå òg 
 Kvinnfolkarbeid
 Barnearbeid

Tradisjon
Kultur
Arbeidsliv
Landbrukshistorie
Haill

Hald, hall, haill eller vadhald er eit nordnorsk omgrep for god fiskelukke som skal koma av å ha hatt eit nyleg samleie. 
Ordet «hald» kan frå norrønt visa til å ha tak eller drag på noko.
Det var opphavleg berre knytt til kveitefiske.

Motsett kan dårleg fiskelukka forklarast med at ein manglar eller har dårleg hald.
Arthur Brox rapporterer frå Ytre Senja at dårleg fiskelukke, som at ein fekk skate (ufisk) i staden for kveite på kroken, kunne skuldast på at ein hadde fått dårleg hald frå kona eller kjærasten.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Fikk rekordlaks etter haill på bryllupsnatta, Finnmark dagblad, 26/7-2004.
 Kveithaill , Kveita.com 
 «Da presten ikke hadde haill» i  
Fiske
Norsk kystkultur
Nordnorsk kultur
Seksualitet
Uttrykk
Lac de Mauvoisin

Lac de Mauvoisin er ein innsjø i kantonen Valais i Sveits. Reservoaret er danna av Mauvoisin-demninga, som er 250 meter høg. Demninga er for tida den 8. høgaste i verda, og den tredje høgaste kvelvdammen. Han vart bygd 1951–1957 og vart gjort 13,5 m høgare i 1991. Reservoaret ligg i den øvre Val de Bagnes, aust for Grand Combin.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lac de Mauvoisin» frå ,  den 4. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Swiss Dams: Profile of Mauvoisin 

Mauvoisin
Mauvoisin
Mauvoisin
Joël Gaspoz

Joël Gaspoz () frå Morgins i Troistorrents er ein sveitsisk tidlegare skirennar. Mellom desember 1981 og januar 1987 vann han seks storslalåm- og eitt slalåmrenn i Verdscupen i alpine greiner. Han vann storslalåmcupen i 1986. Samanlagt vart han i sin beste sesong i verdscupen, 1987, nummer fire, bakom verdseinaren Pirmin Zurbriggen, Marc Girardelli og Markus Wasmeier.

Aktiv
Gaspoz debuterte i verdscupen i alpint i byrjinga av desember 1979 i Val-d'Isère. Han kom då på 13. plass i det som vart spesialgreina hans, storslalåm. Seks veker seinare, 21. januar 1980, kom han på tredjeplassen i same greina i eit renn i Adelboden, men var langt bak svensken Ingemar Stenmark som vann, og sin eigen landsmann Jacques Lüthy. Fire veker etterpå kom Gaspoz på sjuandeplassen i storslalåm under vinter-OL 1980 i Lake Placid. På tampen av gjennombrotssesongen kom han to gongar på pallplass. 1981-sesongen kom han to gongar på pallen i verdscupen, ein andreplass i Morzine tidleg i januar og ein tredjeplass i Laax i slutten av mars.

VM-sesongen 1982 innleia Gaspoz med å vinne sitt første verdscuprenn i Aprica i Italia. Under verdsmeisterskapen i Schladming kom han på fjerdeplass i storslalåm og femteplass i slalåm. I storslalåmtevlinga var han sju hundredels sekund bakom bronsevinnaren Boris Strel frå Jugoslavia. Ved sesongavslutninga tok han sin første pallplass i slalåm då han vart nummer tre i franske Montgenevre. 1983-sesongen var ein stor nedtur, han klarte ikkje å kome inn mellom dei ti beste i noko verdscuprenn. Han heldt eit noko høgre nivå i OL-sesongen 1984, utan å kunne klive opp på pallen i verdscupen. I OL-storslalåmen i Sarajevo kom han på tiandeplass. Heller ikkje i 1985 klarte han å kome på pallplass i verdscupen, som året før var femteplass hans beste resultat.

20.desember 1985 gjekk Gaspoz til topps att i eit renn verdscupen. Storslalåmrennet i Kranjska Gora enda med at han tok sin andre verdscupsiger i storslalåm, og to veker seinare gjentok han bedrifta i dei same løypene. Føre jula vann han føre Roberto Erlacher frå Italia, etter nyår var det Hubert Strolz frå Austerrike som var nærast bak Gaspoz.

Sesongen 1986/87 gjorde Gaspoz mange gode tevlingar i verdscupen, mellom anna vann han renn i både storslalåm og slalåm. Han lukkast ikkje i VM i alpint i Crans-Montana i heimlandet, ein delt sjuandeplass i slalåm var det einaste han oppnådde. OL-sesongen 1988 innleia han med to tredjeplassar i storslalåm i verdscupen, under sjølve vinter-OL 1988 i Calgary kom han på tiandeplass i yndlingsgreina storslalåm. 

Gaspoz la opp i 1989, etter ein svak sistesesong. Gjennom ti sesongar i verdscupen i alpint stod han att med 20 pallplasseringar (7-5-8).

Verdscupsigrar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joël Gaspoz» frå ,  den 4. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

Sveitsiske alpinistar
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Sandra Lillebø

Sandra Lillebø () er ein norsk forfattar og journalist. Ho debuterte i 2011 med diktsamlinga Navnet på den ensomme er frigitt. 

Lillebø er frilansjournalist og litteraturkritikar i avisa Klassekampen.
I 2021 fekk ho Bjørnsonstipendet.

Bibliografi 
 2011 – Navnet på den ensomme er frigitt – diktsamling
 2016 – Alt skal skinne og blø – diktsamling
 2020 – Tingenes tilstand – roman
 2023 – En fransk familie – roman

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Sandra Lillebø på nettstaden til Forlaget Oktober

Folk frå Oslo
Folk frå Ålesund
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Forfattarar frå Oslo
Norske forfattarar
Norske journalistar
Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Vinnarar av Bjørnsonstipendet
Joseph de Maistre

Joseph-Marie, comte de Maistre () var ein fransktalande, savoyansk diplomat, jurist, filosof og forfattar. De Maistre var ein framståande representant for den politiske, religiøse og filosofiske reaksjonen i kjølvatnet av Den franske revolusjonen.

Liv og verksemd

Livssoge 
Som ung blei han tilsett i ei embetsstilling på Sardinia. Han arbeidde seg sakte oppover i byråkratiet, og når franskmennene hærtok Savoie i 1792 sat han i ei høgare dommarstilling. Grunna okkupasjonen reiste De Maistre i eksil, og han skreiv det første verket sitt, Considérations sur la France (1795) i Lausanne. i boka uttrykker han vreide overfor revolusjonen. I 1803 blei han av utnemnd til diplomatisk sendemann i St. Petersburg på vegne av den sardinske krona, ei stilling han sat på fram til 1817. I denne perioden skreiv han ei rad verk på fransk. Etter at han kom attende sat han i ei ministerstilling fram til han døydde.

Lære 
De Maistre såg på revolusjonen som eit produkt av opplysningstida, og var sterkt kritisk til filosofar som til dømes John Locke. Samstundes meinte han at bakgrunnen til revolusjonen kunne sporast attende til reformasjonen, som i følgje de Maistre hadde skapt ein kultur grunnlagt på protestar og misnøye. Han sette vitskapen i samanheng med religiøs skeptisisme og politiske reformer, meinte at vitskapen måtte vere underordna religionen, og brukte Det gamle testamente i polemikk mot revolusjonære. Politisk støtta han ei attervending til før-revolusjonære tilstandar og la vekt på viktigheita av autoritetar; først kyrkja, så det absolutte kongedømmet. Trass den uforsonlege motstanden mot revolusjon og opplysning fekk tankane hans utbreiing, og Isaiah Berlin har til dømes synt korleis tankane hans påverka Leo Tolstoj.

Utvald bibliografi 
Considérations sur la France, 1795
Essai sur le principe génératuer de constitutions politiques et des autres institutions humaines, 1814
Du pape, 1819
Soirées de St. Petersbourg, 1821
De l'Église gallicane, 1821
Examen de la philosophie de Bacon, 1836

Kjelder 

Denne artikkelen baserer seg delvis på det danske Salmonsens konversationsleksikon 2. utgåve (1915–1930). «Maistre, Joseph de»
Hampson, Norman: The Enlightenment. London: Penguin Books, 1990. ISBN 978-0-14-013745-3

Bakgrunnsstoff

italienske diplomatar
italienske juristar
italienske forfattarar
italienske filosofar
franskspråklege forfattarar
 folk frå Chambéry
Per Kristian Cani

Per Kristian Cani () er ein norsk forfattar. Han debuterte i 2011 med diktsamlinga Atlas. 

Dikta i Atlas er om Marokko og Vest-Sahara og fleire av dei har politisk brodd. I 2011 medverka han også i antologien Ut av de åpne vinduene i denne byen. I 2014 kom diktsamlinga Blåst opp (under pseudonymet Per Kristian Juni), og han medverka i antologien Skrivehistorier i 2015. Cani har hatt fleire dikt publisert i Klassekampens litteraturbilag.

Bøker 
 2011 – Atlas – Diktsamling
 2014 – Blåst opp – Diktsamling (boksingel – pseudonym Per Kristian Juni)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Per Kristian Cani i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Oslo
Norske lyrikarar
Norske forfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Bussigny-près-Lausanne

Bussigny-près-Lausanne er ein kommune i den sveitsiske kanton Vaud, i distriktet Ouest Lausannois. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 415 meter over havet. 

Kommunen ligg vest for Lausanne og nær elva Venoge. Han består av landsbyane Bussigny-près-Lausanne og Saint-Germain.

Bussigny-près-Lausanne er ein forstad til Lausanne, og ligg om lag sju kilometer nordvest for byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bussigny-près-Lausanne» frå ,  den 6. februar 2012.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Vaud
Grande Tête de By

Grande Tête de By er eit fjell i Wallis-Alpane på grensa mellom Sveits og Italia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grande Tête de By» frå ,  den 7. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell som når over 2000 meter over havet i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Italia
Fjell i Valais
Fjell i Aostadalen
Internasjonale fjell i Europa
Grosser Mythen

Grosser Mythen er eit fjell i Schwyzer Voralpen, i nærleiken av Schwyz i Sveits. 

Fjellet har tilkomst frå Holzegg via ein sti som er open berre om sommaren. Geologisk er Mythen ei penninisk klippe.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Grosser Mythen» frå , den 7. februar 2012. 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Schwyz
Hasenmatt

Hasenmatt er det høgaste fjellet i kantonen Solothurn i Sveits. Det ligg aust i Jurafjella.

Hasenmatt ligg oppfor byane Grenchen og Solothurn i sør.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hasenmatt» frå ,  den 7. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 swissgeo.ch

Fjell i Sveits
Fjell i Jurafjella
Fjell i Solothurn
Hinteri Egg

Hinteri Egg er det høgaste fjellet i kantonen Basel-Landschaft i Sveits med ei høgd på 1 169 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hinteri Egg» frå ,  den 7. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Hinteri Egg geofinder.ch

Fjell i Sveits
Geografi i Basel-Landschaft
Lars Backer

Lars Thalian Backer () fødd og død i Oslo var ein norsk arkitekt og son av Herman Backer. Han er kjend for sine funksjonalistiske arbeid, og var ein pioner for modernismen i norsk arkitektur på 1920-talet.

Backer studerte ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Christiania under Herman Major Schirmer. Seinare utdanna han seg vidare han ved Kungliga Tekniske Högskolan i Stockholm. Backer opna eigen praksis i Oslo i 1921.

Av dei tidlegaste arbeida hans er ein villa i Drammensveien 88 C i Oslo reist i 1926 i italiensk-inspirert nyklassisisme. Backer mottok Sundts premie for 1926 for dette arbeidet. Bygningen vert no nytta som ambassade.

I 1926 samarbeidde Backer med Kristen Tobias Rivertz som hadde oppgåva med å teikne Frogner kino i Oslo. Interiøret blei teikna av Platou. Året etter stod han for ei gjennomgripande ombygging og utviding av Olympen restaurant som var teikna av faren.
Same år teikna han også Skansen restaurant på Kontraskjæret i skråninga ned mot Pipervika i Oslo. Bygningen blei rekna som Noregs første funksjonalistiske bygg. Han blei riven i 1970.

Ekebergrestauranten blei reist for Oslo kommune 1927-1929 og er eit av de finaste eksempla på klassisk funksjonalisme i Noreg. Han er bygd i betong med flatt tak, store vindusflater med ruter, terrasse og eit bua inngangsparti i eit lågt hjørnetårn. Etter fleire år med forfall vart bygningen pussa opp og opna att i 2005.

Et av dei siste store prosjekta til Backer var Horngården på Egertorget i Oslo frå 1929-1930. Bygningen vert kalla Noregs første skyskrapar. Etter planane skulle bygningen ha 13 etasjar, men det blei kutta ned til 8 etter fleire protestar. Backer fekk ikkje sett det ferdige resultatet då han plutseleg døydde 38 år gamal. Bygningen vart ferdigstilt av medarbeidaren F.S. Platou. Bygningen fekk Sundts premie for 1930.

I 1929-1930 stod Backer også for ei utviding og ombygging av Stavanger Museum. Oppgåva hadde han fått etter ei arkitektkonkurranse i 1921.

Kjelder 

Folk frå Oslo
Norske arkitektar
Elkem Bjølvefossen

Elkem Bjølvefossen er eit norsk metallsmelteverk som ligg i Ålvik i Kvam herad ved Hardangerfjorden.

Historie 

Verksemda vart starta opp i 19. mars 1905 under namnet Bjølvefossen A/S for å utnytta vasskrafta i Ålvik. I 1918 var Bjølvo kraftverk ferdigbygd for å gje kraft til Bjølvefossen A/S, og føretaket starta no med produksjon av kalsiumkarbid. I 1925 vart det skipa eit elektro-metallurgisk smelteverk her som produserte ferrosilisium og ferrolegeringar til internasjonal metallindustri. Firmaet Elkem overtok aksjemajoriteten i 1986, og frå og med 2000 eigde dei 100 % av aksjane.

Produksjon 
Elkem Bjølvefossen har i dag ca 150 tilsette og 2 elektriske reduksjonsomnar. I tillegg til ferrolegeringane produserer smelteverket også MicroSilika, silika-støv som opphavleg var eit avfallsstoff frå produksjonen. Ved hjelp av ny reinseteknologi kan stoffet i dag nyttast både i bygningsplater, kosmetikk og kontaktlinser. Elkem Bjølvefossen produserer om lag 60.000 tonn ferdig produkt i året. Smelteverket har også energiattvinning.

Elkem Bjølvefossen i dag 
Elkem Bjølvefossen vart truga av nedlegging i 2006.  Verksemda har likevel klart å halda det gåande, og er per i dag ikkje nedlagt. Eigaren Elkem blei i januar 2011 kjøpt opp av kinesiske China National Bluestar. I desember same året måtte Elkem stansa produksjonen ved 3 av omnane i Noreg i nokre veker. Bjølvefossen fekk dermed redusert produksjon ein periode. 

Elkem Bjølvefossen er i dag (2014) i full drift med 2 ovnar og har store planar for tida fremover.

Kjelder 

 Aalvik.info om Elkem Bjølvefossen, henta inn 9. februar 2012. 
 Bokmålswikipedia om Bjølvo kraftverk, henta inn 9. februar 2012.
 Offisiell nettside

Fotnotar 

Næringsliv i Kvam
Norske fabrikkar
Føretak skipa i 1905
Mittagstock

Mittagstock er eit fjell i Urner-Alpane i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mittagstock» frå ,  den 9. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 List of mountains above 2000 m in Sveits with koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Uri
Segmentboge

Ein segmentboge er ein boge eller ein sirkelboge som avgrensar eit segment.

Kjelder

Kurver
Eugène Burnand

Eugène Burnand () var ein sveitsisk målar.
Han vart fødd i Moudon i den sveitsiske kantonen Vaud. Før han i 1872 flytta til Paris, studerte han hos Barthélemy Menn på kunstskulen i Genève. I Paris byrja Burnand arbeide i atelieret til Jean-Léon Gérôme, der han var fram til 1878. Han var i hovudsak kjent som landskapsmålar. Seinare dreiv han òg med grafikk og han illustrerte bøker. Mellom 1907 og 1912 teikna han på fleire av pengesetlane til den sveitsiske nasjonalbanken. 

Burnand var sterkt påverka av realismen, og særleg av kunstnarar som Jean-François Millet og Gustave Courbet. Dette ser ein i hans kanskje mest kjende verk; Læresveinane Peter og Johannes springande til grava om morgonen etter oppstoda frå ca 1898. Måleriet heng i dag i Musée d'Orsay i Paris.

Verk i utval

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eugène Burnand» frå ,  den 9. februar 2012.

Bakgrunnsstoff

Sveitsiske målarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Ida Zachariassen Sagberg

Ida Zachariassen Sagberg () er ein norsk forfattar frå Tromsø. Ho debuterte i 2011 med novellesamlinga Snart er det oss. Sagberg bur i Vadsø og arbeider i Troms og Finnmark fylkesbibliotek som rådgjevar og festivalkoordinator for Finnlitt – Finnmark internasjonale litteraturfestival.

Sagberg var forfattarstudent ved Kunstakademiet på Universitetet i Tromsø frå 2011 til 2013. Ho har tidlegare medverka i antologiane Nordnorsk temperament  og Løsrivelse. I 2012 var ho redaktør og medverkande i antologien Vi skal ikkje bindes saman frå forfattarstudiet i Tromsø, og hadde òg ei novelle med i klimaantologien SNU – Et brev til klimagenerasjonen. 

I 2020 deltok ho i ein skrivekonkurranse i regi av iTromsø og Ordkalotten, og ho var ein av åtte finalistar som fikk vere med på Novellecup. Novella «I want to believe» kom til semifinalen.

Bøker 
 2011 – Snart er det oss – novellesamling

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bloggen til Ida Zachariassen Sagberg 

Bokmålsforfattarar
Folk frå Tromsø
Forfattarar frå Troms
Norske novelleforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Piz de Groven

Piz de Groven er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, i kantonen Graubünden i Sveits

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz de Groven» frå ,  den 10. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 meter over havet i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Scima da Saoseo

Scima da Saoseo er eit fjell i Livignofjella (Alpane), på grensa mellom  Italia og Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scima da Saoseo» frå ,  den 11. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 List of mountains above 2000 moh in Sveits 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Lombardia
Fjell i Graubünden
Internasjonale fjell i Europa
Strahlhorn ved Aletschgletscher

Strahlhorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet ligg ved sida av Aletschgletscher.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Strahlhorn (Aletsch)» frå ,  den 12. februar 2012. 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Martina Schild

Martina Schild () er ein sveitsisk skirennar frå Brienz som vann sølvmedaljen i utforrennet under vinter-OL 2006. Ho har utfor og super-G som sine spesialøvingar. Hedy Schlunegger var mormor hennar.

Aktiv
Schild debuterte i verdscupen i alpint 21. desember 2001 i St. Moritz.  Ho vart då nummer 29 i utfor, beste plasseringa i dei fem verdscuprenna ho deltok i den sesongen. Nøyaktig på dagen eitt år seinare kom ho på 13. plass i utfor i Lenzerheide, hennar beste resultat i verdscupen i 2003-sesongen. 20. desember 2003 kom ho på sjetteplass i utfor i St. Moritz, hennar klart beste sesongprestasjon i 2004-sesongen. Gjennom heile 2005-sesongen var ho å finne langt nede på resultatlistene etter verdscuprenn. 

21. januar 2006 gjorde Schild sitt beste verdscuprenn så langt, med ein femteplass i utfor, atter ein gong i St. Moritz. Tre veker seinare overraska ho stort og vann sølvmedaljen i utfortevlinga under vinter-OL 2006 i Torino, der ho einast hadde Michaela Dorfmeister framom seg på resultatlista. Også i super-G-tevlinga gjorde ho det godt med ein sjetteplass. Elles i sesongen hamna ho eit godt stykke ned på resultatlistene i verdscupen. Midt i desember 2006 kunne ho for første gong klive opp pallen etter eit verdscuprenn, i super-G i Reiteralm vart ho slått av dei to austerrikske kvinnene Renate Götschl og Nicole Hosp. Utover i 2007-sesongen hamna ho på ny langt ned på resultatlistene, i VM 2007 vart ho nummer 12 i super-G.

Den 2. desember 2007 vann Schild sitt første og så langt einaste verdscupren: Ho gjekk då til topps i eit super-G-renn i Lake Louise. Som i tidlegare sesongar måtte ho etter kvart sjå mange konkurrentar føre seg på resultatlistene. I 2009-sesongen var ho jamnare i prestasjonane, men ein 11. plass i eit super-G-renn vart sesongbeste. I januar 2010 fekk ho ein ny tredjeplass i super-G, i Haus im Ennstal. Seinare vart ho skadd og kunne ikkje delta i vinter-OL 2010. Etter ein svak 2011-sesong fekk ho ein opptur då ho tidleg i desember 2011 vart nummer fire i eit super-G-renn i Beaver Creek. Men ho klarte ikkje å følgje opp utover i sesongen.

Schild bur i Grindelwald.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martin Schild» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 
 
 Martina Schild si heimeside 

Sveitsiske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Wasenhorn i Bern-Alpane

Wasenhorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wasenhorn» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 moh. i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Piz Alpetta

Piz Alpetta er eit fjell i Glarus-Alpane, i nærleiken av Disentis i kantonen Graubünden i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Alpetta» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 m i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Graubünden
Fjell i Sveits
Piz Alpetta ved Curnera

Piz Alpetta er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, i nærleiken av landsbyen Sedrun i Tujetsch i kantonen Graubünden i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Alpetta (Curnera)» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 m i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits 
Fjell i Graubünden
Piz Alv i Oberhalbsteinfjella

Piz Alv er eit fjell i Oberhalbsteinfjella i Graubünden i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Alv (Oberhalbstein Range)» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 m i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits 
Fjell i Graubünden
Amselflue

Amselflue er eit fjell i Plessurfjella (Alpane), i nærleiken av Arosa i kantonen Graubünden i Sveits.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Amselflue» frå , den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Liste over fjell over 2000 m i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Piz Avat

Piz Avat er eit fjell i Glarus-Alpane, i nærleiken av Disentis i kantonen Graubünden i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Avat» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 m i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits 
Fjell i Graubünden
Piz Canal

Piz Canal er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, i nærleiken av Sumvitg i kantonen Graubünden i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Canal» frå ,  den 12. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Liste over fjell over 2000 m i Sveits med koordinatar 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits 
Fjell i Graubünden