kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Den sørasiatiske regionale samarbeidsorganisasjonen

Den sørasiatiske regionale samarbeidsorganisasjonen (SAARC: South Asian Association for Regional Cooperation) er ein internasjonal organisasjon for Sør-Asia stifta i 1985. Samarbeidsorganisasjonen arbeider for å auka samhandel mellom medlemslanda og styrka den økonomiske utviklinga i regionen. Hovudsetet ligg i Katmandu i Nepal.

Den sørasiatiske regionale samarbeidsorganisasjonen blei grunnlagd av sju land i 1985, med det første møtet halde i Dhaka i Bangladesh den 8. desember same året. I 2005 blei Afghanistan med i organisasjonen, som dermed har åtte medlemsland.

Generalsekretær i organisasjonen er Arjun Bahadur Thapa frå Nepal (sidan 2014).

Medlemmer
 
  
  
  
 
  
 
  

Observatørar er Kina, EU, USA, Iran, Sør-Korea og Japan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «South Asian Association for Regional Cooperation» frå , og «Den sørasiatiske regionale samarbeidsorganisasjonen» frå  den 21. september 2014.

Bakgrunnsstoff

 

Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1985
Organisasjonen av alliansefrie nasjonar

«NAM» kan også visa til Namibia.

Organisasjonen av alliansefrie nasjonar (NAM: Non-Aligned Movement) er ein internasjonal organisasjon av over 100 statar som reknser seg som nøytrale i høve til dei store maktblokkene. Omgrepet «alliansefrie nasjoner» blei først brukt av den indiske statsministeren Nehru i ein tale i Colombo i 1954, og eit første uformelt møte blei halde i Bandung i Indonesia i 1955.

Soge
Organisasjonen blei offisielt stifta i Beograd i september 1961. På stiftinga deltok den jugoslaviske leiaren Josip Broz Tito, egyptiske Gamal Abdel Nasser, indiske Jawaharlal Nehru,  indonesiske Sukarno og ghanesiske Kwame Nkrumah. Organisasjonen har ikkje formell grunnlov eller eit permanent sekretariat. Kvart medlemsland skal ha like stor påverknadskraft.

Føremål
Føremålet til organisasjonen er nedfelt i Havanna-deklararasjonen av 1979 som å sikra «alliansefrie land nasjonal uavhengighet, suverenitet, territoriell integritet og tryggleik i sin kamp mot imperialisme, kolonialisme, nykolonialisme, apartheid, rasisme, zionisme og alle former for utanlandsk aggresjon, okkupasjon, dominans, innblanding eller hegemoni, og mot stormakts- og blokkpolitikk». NAM har mellom anna fokusert på kampen for nasjonalt sjølvstende, utrydding av fattigdom og økonomisk utvikling. Medlemslanda i organisasjonen representerer 55 % av folka på jorda, og nær to tredjedeler av medlemmene i SN.

Viktige medlemsland har vore India, Egypt, Sør-Afrika, Malaysia, Jugoslavia, og ei tid Folkerepublikken Kina. Brasil har aldri vore medlem, men deler mange av måla til organisasjonen, og sender observatørar til møta hans.
Medlemsland kan ikkje vera med i ein fleirnasjonalt militæravtale eller vera i militærallianse med ei stormakt i konteksten av «stormaktskonflikter».

NAM var opphavleg meint som ein like tett allianse som NATO og Warszawapakta, men samarbeidet har vora avgrensa, og mange medlemsland har valt side til fordel for ei av stormaktene. Cuba blei til dømes tett knytt til Sovjetunionen. Då Sovjetunionen invaderte Afghanistan i 1979 var medlemmene i NAM splitta i synet på invasjonen.

Organisasjonen av alliansefrie nasjonar har hatt problem med å finna ei relevant rolle etter slutten på den kalde krigen. Etterfølgjarstatane til Jugoslavia har vist lita interesse for NAM, og i 2004 forlet Malta og Kypros organisasjonen då dei blei medlemmer av EU.

Medlemsland

Kjelder

«Non-Aligned Movement (NAM)», Encyclopædia Britannica. Vitja 21. september 2014.
Denne artikkelen bygger på «Organisasjonen av alliansefrie nasjoner» frå ,  den 21. september 2014.

Bakgrunnsstoff

International Institute for Non-Aligned Studies  

Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1961
Joanne Pavey

Joanne Pavey (), er ein britisk friidrettsutøvar frå Honiton som har tevla i mellomdistanse- og langdistanseløp. Ho vart europameister på 10 000 meter i 2014 og tok sølv på same distansen under det førre EM i 2012.

Aktiv
Pavey deltok i fleire store meisterskap frå 1997, men det var fyrst ved EM i friidrett 2002 ho kom med i kampen om medaljane. I München-EM vart ho nummer fem på 1500 m, same plasseringa fekk ho under Sommar-OL 2004 i Aten, men då på 5000 m.

I 2006-sesongen kom Pavey på andreplassen på 5000 m under samveldeleikane, og på fjerdeplassen på same distansen ved friidretts-EM i Göteborg. Få veker etter europameisterskapen sette ho personleg rekord på 5000 m med 14.39,9.

Frå 2007-sesongen satsa Pavey mest på 10 000 meter. Ho sette personleg rekord i Watford med 31.26,9. I 2012 vann ho sølvmedaljen på 10 000 meter under friidretts-EM i Helsingfors, med tida 31.49,0 var ho i mål vel fire sekundar bak vinnaren Ana Dulce Félix frå Portugal. Seinare på sommarern vart Pavey nummer sju på mildistansen under Sommar-OL 2012 i London.

Pavey fekk sin store triumf då ho sigra i milløpet under EM i friidrett 2014 i Zürich. Løpet gjekk lenge i moderat tempo, og vinnartida vart ikkje betre enn 32.22,3. 40 år gammal vart Pavey den eldste europameister i friidrett nokon gong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jo Pavey» frå ,  den 21. september 2014.  
 

Britiske mellomdistanseløparar
Britiske langdistanseløparar
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Britiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Britiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Britiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Ruth Beitia

Ruth Beitia Vila () er ein spansk friidrettsutøvar og politikar frå Santander. Beitia, som tevlar i høgdehopp, vart europameister i 2012 og forsvarte meistertittelen i 2014. I den mellomliggande sesongen tok ho bronsemedaljen i øvinga under friidretts-VM i Moskva.

Hennar personlege rekord er 2,02 meter, oppnådd i San Sebastián i 2007.

Beitia er sidan juni 2011 fyrstesekretær i regionsparlamentet for Cantabria, der ho representerer det konservative partiet Partido Popular (Folkepartiet).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ruth Beitia» frå ,  den 21. september 2014.  
 
Denne artikkelen bygger på «Ruth Beitia» frå ,  den 21. september 2014.  
 

Spanske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Spania
Olympiske meistrar for Spania
Spanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Spanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Spanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Spanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Haret ech Cheikh

Haret ech Cheikh (òg kalla Haret-Ech-Cheikh) er ein kommune i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement nær Bouchriyeh.

Arkeologi
Den arkeologiske staden ved Haret Ech Cheikh ligg aust for vegen mellom Dekwaneh og Jdeideh, kring 50 meter over havet. Han vart oppdaga av Paul Bovier-Lapierre og Raoul Describes. Staden ligg på ein åstopp og her finst fleire heller av sandstein, som indikerer eit megalittisk byggverk. Funn frå staden kom frå yngre steinalder eller kalkolittisk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Haret ech Cheikh» frå ,  den 21. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
www.geographic.org - entry on Haret ech Cheikh

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Matn distrikt
Den fruktbare halvmånen
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader frå yngre steinalder
Mtaileb

Mtaileb eller Mtayleb er ein forstad nord for Beirut i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.

Det er gjort tre arkeologiske funn i Mtaileb I, II og III med steinreiskap frå yngre steinalder og Qaraoun-kulturen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mtaileb» frå ,  den 21. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Matn distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader frå yngre steinalder
Den fruktbare halvmånen
Iaat

Iaat (arabisk إيعات, andre transkripsjonar Ya'ad, Yaad, Yaat eller Iaad) er ein by og kommune som ligg i Beqaadalen i Libanon. Han er mest kjend for den korintiske søyla frå romartida som står der. Søylen er 18 meter høg og har fire store trappetrinn nedst. Han ligg midtvegs mellom Baalbek og Chlifa, 6 km nordvest for ruinane i Baalbek.

Det er ikke kjend kva som er føremålet med søylen, men ein trur dei er ein del av eit gravmonument. Han er òg nært knytt til ei lokal segn om heilage Helena.

Kjelder

«Iaat», Lebanon.com
Denne artikkelen bygger på «Iaat» frå ,  den 22. september 2014.

Bakgrunnsstoff
Iaat ved Lebanon.com

Arkeologiske stader i Libanon
Monument og minnesmerke i Libanon
Romersk arkeologi
Beqaadalen
Busetnader i Baalbek distrikt
Yanta i Libanon

Yanta er ein landsby som ligg i Rashaya distrikt, sør i Beqaa guvernement i Libanon, 79 km frå Beirut. Han ligg nær den syriske grensa nord for Kfar Qouq.

Landsbyen ligg kring 1540 meter over havet. Namnet vert hevda å tyde «Guds så» eller «Guds såmann» på semittisk, «kvit due» på gammalsyrisk og «høgd» på arabisk. I 2001 og 2002 vart det gjort arkeologiske undersøkingar ved Kamid al lawz nær Yanta, der ein fann store mengder gammal gresk keramikk.

Romersk tempel
Det ligg ruinar av eit imponerande stort romersk tempel i området, som ein trur vart bygd over eit semittisk tempel. Ruinane ligg på kvar side av vegen og er spreidd, men somme steinar står framleis. Kring staden har ein funne spor etter gamle busetnader og graver.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yanta, Lebanon» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Ikema guide til Libanon - Yanta
 Localiban om Yanta
 Youtube - Yanta av Nizam Saab
 American University of Beirut - Bilete av det romersk tempelet i Yanta 1
 American University of Beirut - Bilete av det romersk tempelet i Yanta 2

Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader i Rashaya distrikt
Romerske tempel
Labweh

Labweh er ein landsby som ligg 950 meter over havet ved foten av Anti-Libanonfjella i Baalbek distrikt i Libanon.

Historie

Labweh har vore busett sidan yngre steinalder, sidan minst det 7. tusenåret fvt. Ein trur at egyptarane kalla staden Lab'u, assyrarane Laba'u og hebrearane Lebo-hamath. Dette har vore knytt til Hamath som er nemnt i Kongebøkene og Ezekielboka som den nordlege grensa til territoriet til kong Salomo. Labweh tyder på assyrisk «hjarte» eller «senter», men det er òg føreslått at det kjem frå arabisk for «løve» eller «løvinne». Det er gjort fleire arkeologiske funn i landsbyen, som tre gamle grotter med romerske-bysantinske sarkofagar og ruinane av eit tempel. Det finst òg ruinar av ein bysantinsk bastion og ein romersk dam, som kan ha kome frå regjeringstida til dronning Zenobia. I følgje ei segn vart kanalane gravne ut i berget for å sende vatn til landområda hennar i Palmyra i Syria.

Labweh-kjeldene og elva

Landsbyen ligg på ein ås 26 km nordaust for Baalbek, som har gjeve namn til Labwehkjeldene og elva Labweh, som er ei av kjeldene til Orontes. Labwehelva renn kring 20 km gjennom ein steinete ørken, og fell så ned i ein innsjø og ei breiare elv til ein annan landsby kalla Er-Ras, som vert rekna som kjelda til Orontes. Denne flyt vidare nordaustover.

Romersk tempel
Det ligg ruinar av eit romersk tempel i landsbyen, som er ein del av templa i Beqaadalen. Berre ei blokk av den vestlege muren står att i dag. I moderne tid er det bygd eit hus inne i tempelet. Det ligg kring 20 tempel mellom Labweh og Ain el-Baid.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Labweh» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 Kirkbride, Diana., Early Byblos and the Bakaa, Volume 45 (Pages 43–60), Mélanges de l'Université Saint-Joseph (Beirut Libanon), 1969.
 Copeland, Lorraine and Westcombe, Peter., Inventory of steinalderen Sites i Libanon Part 2: North - South - East Central Libanon  Volume 42 (Pages 1–174) Mélanges de l'Université Saint-Joseph (Beirut Libanon), 1966.

Bakgrunnsstoff
Lebwe tempel on www.lebanon.com

Busetnader i Baalbek distrikt
Arkeologiske stader i Libanon
Fønikiske byar
Fønikiske stader i Libanon
Romerske koloniar
Byar i antikken
Busetnader grunnlagde i det 7. tusenåret fvt.
Romerske tempel
Romerske stader i Libanon
Turistmål i Libanon
Douris i Libanon

Douris er ein landsby som ligg kring 3 km sørvest for Baalbek i Bekaadalen i Libanon. Her ligg ein nekropolis frå seint i romartida, som det for tida vert gjort arkeologiske undersøkingar av.

Ein annan arkeologisk stad ligg 1 km sørvest for Douris, like nord for ein vingard. Her er det gjort funn frå yngre steinalder.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Douris, Lebanon» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Baalbek distrikt
Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader i Libanon
Den fruktbare halvmånen
Hermel distrikt

Hermel distrikt (arabisk قضاء الهرمل) er eit distrikt i Beqaa guvernement i Libanon. Innbyggjartalet er estimert til å vere 39 000. Det administrative senteret i distriktet er Hermel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hermel District» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
NY Times

Distrikt i Libanon
Hermel

Hermel (arabisk الهرمل) er ein by i Beqaa guvernement i Libanon. Han er det administrative senteret i Hermel distrikt.

Det ligg ein gammal pyramide i Hermel, kalla Kamouh el Hermel (Pyramiden eller nåla i Hermel) som ligg kring 6 km sør byen og som er eit populært turistmål.

Hermelsletta
Hermelsletta er eit område med låge åsar kring Hermel, som elva Orontes renn over. Området dominerer den nordlege Beqaadalen og strekkjer seg nordover til grensa til Syria. Det er gjort fleire funn her frå yngre steinalder.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hermel» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Megalittiske monument i Midtausten
Busetnader i Hermel distrikt
Den fruktbare halvmånen
Arkeologiske stader i Libanon
Beqaadalen
Anjar

Anjar (arabisk عنجر, armensk Անճար, tyder «uløyst eller rennande elv»), òg kalla Haoush Mousa (arabisk حوش موسى, Ḥawsh Mūsá), er ein by i Libanon i Bekaadalen. Innbyggjartalet er 2 400, og består nesten utelukkande av armenarar. Det samla areal eter kring 20 kvadratkilometer. Om sommaren aukar innbyggjartalet til 3 500.

Historie

Byen vart grunnlagd av omajade-kalifen al-Walid I på byrjinga av 700-talet, som ein palassby. Historikaren Jere L. Bacharach hevdar det var sonen til al-Walid, Al-Abbas, som grunnla Anjar, kring 714. Han siterer den bysantinsk-greske historikaren Theofanes bekjennaren som skreiv at al-Abbas bygde byen. Sjølve bygginga vart gjort av arbeidarar frå Anatolia og koptiske handverkarar frå Egypt.

Etter å ha stått tom i seinare år, vart Anjar busett på ny i 1939 med fleire tusen armenske flyktningar frå Musa Dagh-området i Tyrkia. Nabolaga i landsbyen er kalla opp etter dei seks landsbyane i Musa Dagh: Haji Habibli, Kebusiyeh, Vakif, Kheder Bek, Yoghunoluk og Bitias. Det syriske forsvaret valde Anjar som ein av hovudbasane sine i Beqaadalen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anjar, Lebanon» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad
 Nettside om Anjar

Busetnader i Zahlé distrikt
Arkeologiske stader i Libanon
Verdsarv i Libanon
Armenske samfunn
Omajadepalass
Turistmål i Libanon
Majdal Anjar

Majdal Anjar (arabisk مجدل عنجر; òg skrive Majdel Anjar eller Majdal 3njar) er ein landsby i Beqaa guvernement i Libanon. Majdal Anjar er i stor grad ein muslimsk by.

Geografi
Majdal Anjar ligg i Bekaadalen langs vegen mellom Beirut og Damaskus. Han ligg heilt på grensa mellom Libanon og Syria, der han vert kalla «Masnaa». Byen ligg kring 55 km frå hovudstaden i Libanon og 57 kilometer frå Damaskus, 970 meter over havet. Innbyggjartalet er kring 25 000. Han grensar til Sawiri i aust og sør, Anjar i nord og Dakwi og Rawda i vest.

Handel
Majdal Anjar er eit viktig handelssenter i Bekaadalen, sidan han ligg på riksgrensa. Det ligg mange tollkontor i grenseområdet, i tillegg til mange butikkar og marknader.

Historie
Byen har ein gammal moské kalla «Omar bin al-Khattab», bygd av Walid bin Abdul Malik bin Marwan. Majdal Anjar er kjend for den gamle katedralen, i dag berre kalla borga, som ligg på eit platå kalla Al Hosen.

Det er gjort funn i området av flintreiskap frå yngre steinalder og Qaraoun-kulturen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Majdal Anjar» frå ,  den 22. september 2014.  
 

Zahlé distrikt
Busetnader i Beqaa guvernement
Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader i Libanon
Den fruktbare halvmånen
Riyaq

Riyaq (arabisk رياق), òg skrive Rayak, er ein libanesisk by i Beqaa guvernement, nær byen Zahlé. Her ligg ein militær flyplass, ein gammal togstasjon på den tidlegare linja mellom Beirut og Damaskus, og eit sjukehus.
Riyaq flybase vart bombardert av Det israelske luftforsvaret under Libanonkrigen i 2006. Rullebanen vart særleg øydelagd som følgje av bombinga.

Byen ligg kring 11 km frå Zaleh og 60 km frå Beirut.

Det er gjort funn på staden frå yngre steinalder.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Riyaq» frå ,  den 22. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Rayak on geographic.org

  

Busetnader i Beqaa guvernement
Arkeologiske stader i Libanon
Beqaadalen
Busetnader frå yngre steinalder
Tatjana Lysenko

Tatjana Viktorovna Lysenko () er ein russisk friidrettsutøvar frå Batajsk som tevlar i sleggjekast. I perioden 2006-13 har ho vorte både olympisk meister, verdsmeister og europameister i øvinga.

Aktiv
Lysenko deltok i dei olympiske leikane 2004 i Aten, men makta ikkje kvalifisere seg til finalen. Sommaren etter fekk ho sitt internasjonale gjennombrot. Den 15. juli 2005 forbetra ho i Moskva den seks år gamle verdsrekorden til rumenske Mihaela Melinte med 99 centimeter til 77,06 m. Halvannan månad seinare vann ho bronsemedaljen ved friidretts-VM i Helsinki.

Den 24. juni 2006 tok ho i Zjukovskij tilbake verdsrekorden i sleggjekast med eit kast på 77,41 m, ein rekord som Gulfija Khanafejeva hadde hatt ei kort tid. Kort etter at ho hadde sigra ved europameisterskapen i Göteborg med 76,67 m, forbetra Lysenko sin eigen verdsrekord til 77,80 meter under eit stemne den 15. august 2006 i Tallinn.

Doping
Midt i juli 2007 vart ho dømd for å ha testa positivt i ein dopingkontroll i mai månad. Før ho vart utestengd i to år, hadde Lysenko i slutten av mai månad lagt ytterlegare på sin eigen rekord, denne rekorden vart sidan underkjend grunna dopingbruken.

Nye triumfar
Sommaren 2009 var ho tilbake i sleggjeringen og vart nummer seks under friidretts-VM i Berlin med 72,22 m. I 2010 tok ho sølvmedaljen ved EM i Barcelona, og sigra i Kontinentalen-Cupen i Split.

Lysenko vann i 2011 gullmedaljen under verdsmeisterskapen i Daegu med eit bestekast på 77,13 m. Året etter steig ho heilt til topps i sleggjeøvinga under dei olympiske sommarleikane i London med heile 78,18 m. I 2013 forsvarte ho VM-tittelen i sleggjekast på heimebane i Moskva, der ho sette russisk rekord med 78,80 m.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tatjana Wiktorowna Lyssenko» frå ,  den 22. september 2014.  
 
 
 
 

Russiske sleggekastarar
Verdsmeistrar i sleggekast
Europameistrar i sleggekast
Verdsmeistrar i friidrett for Russland
Europameistrar i friidrett for Russland
Olympiske meistrar for Russland
Olympiske meistrar i sleggekast
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Christina Obergföll

Christina Obergföll () er ein tysk friidrettsutøvar, fødd i Lahr/Schwarzwald i Baden-Württemberg, som tevlar i spydkast. Ho vart verdsmeister i 2013 i Moskva, tidlegare hadde ho vunne fem sølvmedaljar og ein bronsemedalje i dei store internasjonale meisterskapane; OL, VM og EM. Hennar personleg rekord på 70,20 meter er frå 2007-sesongen.

Aktiv
Obergföll tok sølvmedaljen i spydkastøvinga under VM i friidrett 2005 i Helsingfors. Trass i at ho sette europarekord med eit kast på 70,03 meter, måtte ho sjå seg slått av Osleidys Menéndez frå Cuba som forbetra verdsrekorden til 71,70 meter. To år seinare kopierte Obergföll medaljefangsten i det neste friidretts-VM, sølvkastet målte 66,46, Barbora Špotáková frå Tsjekkia vart verdsmeister på ny landsrekord; 67,07 meter.

I 2008 fekk Obergföll bronsemedaljen under den olympiske spydtevlinga i Beijing. Både i 2010 og 2012 tok ho sølvmedaljen i friidretts-EM med kast på høvesvis 65,58 m og 65,12 m. I Barcelona i 2010 hamna ho vel meteren bak landsmannen Linda Stahl, medan ho i Helsingfors i 2012 vart slått av Vira Rebryk frå Ukraina med halvannan meter og vel så det. Seks veker etter europameisterskapen i Helsingfors vann Obergföll OL-sølv med eit kast som var fire centimeter kortare enn bestekastet i EM. I London var det verdseinaren Barbora Špotáková som tok gullmedaljen.

Under verdsmeisterskapen i friidrett i 2013 i Moskva skulle det endeleg lukkast for Obergföll. I andre omgangen smelte ho til med 69,05 m og tok ei klar leiing føre Kimberley Mickle frå Australia som med 66,25 meter. I siste omgang sikra Mickle sølvmedaljen med eit kast på 66,60 m, men ingen kunne gjere noko med Obergföll i gullkampen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christina Obergföll» frå ,  den 22. september 2014.  
 

Tyske spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett for Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Tyske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Tyske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tyske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Svetlana Sjkolina

Svetlana Vladimirovna Sjkolina () er ein russisk friidrettsutøver som tevlar i høgdehopp. Ho vart verdsmeister i øvinga i Moskva i 2013. Personleg rekord er på 2,03 meter.

Aktiv

Sjkolina deltok i si fyrste store meisterskapstveling i Beijing under Sommar-OL 2008, der ho vart nummer 14 med 1,93 meter. Året etter kom ho på sjetteplassen i VM i friidrett 2009 i Berlin, etter å ha gått over 1,96 m.

I friidretts-EM 2010 i Barcelona vart ho ståande med 1,97 m og fjerdeplass, utan heilt å melde seg på i medaljekampen. Med same høgda enda ho som nummer fem ved friidretts-VM 2011 i Daegu. 

Sjkolina nådde eit høgre nivå i 2012-sesongen. Under sommarleikane i London var ho ein av tre deltakarar som klarde å svinge seg over 2,03 m. Ettersom ho måtte ha tre forsøk på høgda, enda ho opp med bronsemedaljen, landskvinna Anna Tsjitsjerova gjekk også over 2,05 meter og vart olympisk meister.

I 2013 var det klart for verdsmeisterskap i Moskva. Her vart Skjolina åleine om å ta seg over 2,03 m, noko ho gjorde i fyrste forsøk, og tok gullmedaljen framom Brigetta Barrett frå USA som måtte ta til takke med sølv, slik ho hadde gjort i London-OL året før.

Doping 
Då dopingprøvene frå Sommar-OL 2012 var testa på ny, fann IOK at Sjkolina då hadde vore dopa. Alle hennes resultat frå 2012 til 2015 blei annullerte og ho mista medaljen frå Sommar-OL 2012.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Svetlana Shkolina» frå ,  den 22. september 2014.  
 

Russiske høgdehopparar
Russiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett