kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Raudkroneparakitt

Raudkroneparakitt, Cyanoramphus novaezelandiae, er ein langhala og hovudsakleg grøn parakitt som er stadeigen til New Zealand og kan først og fremst treffast på Stewart Island/Rakiura og på predatorfrie småøyar ved hovudøyane.

Skildring 
Raudkroneparakitt er ein liten til mellomstor parakittart, hannfuglar ca. 28 centimeter i lengd og med kroppssvekt på 50 gram, og hofuglar 25 cm og 40 g. Fjørdrakta er klår grøngul med raud panne, raud band frå nebb og eit stykke bak auga, samt ein raud flekk på undergumpen. Halen er relativt lang.

Desse fuglane er utrydda på hovudøyane eller svært sjeldan observert på Sørøya, på Nordøya fåtalig i fjellrekkja Ruahine Range og i Northland og nokre få andre stader, men han er vanleg på Stewart Island og på mange andre mindre øyar. Det finst ein underart på Chatham-øyane og ein annan på Kermadec Islands.

Raudkroneparakitten finn føde oppe i trekroner og nede på bakken, dietten består av frø og frukt, dei et òg anna plantekost som blomar, planteskot, nektar og animalsk føde som virvellause dyr og daude dyr.

Dette er standfuglar som kan flytte seg mellom øyar, dei lever parvis eller einslege, om vinteren òg i små flokkar. Paret hekkar i hòle tre, i fjellsprekker eller hòler i bakken eller mykje tett vegetasjon. Kulla er store, rundt 7 egg som blir klekt etter ca. 23 dagar. Hoa rugar aleine, men hannfuglen tar del i å skaffe føde til hoa under ruginga og til ungane.

Arten har status som sårbar, og bestanden er estimert til 21 300-25 300 i individ (1999), og er trudd å vere minkande.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005
BirdLife International (2012) Species factsheet: Cyanoramphus novaezelandiae . Henta frå http://www.birdlife.org den 12. oktober 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar endemiske for New Zealand

fr:Perruche de Nouvelle-Calédonie
it:Cyanoramphus saisseti
pt:Cyanoramphus saisseti
zh:新加里東紅額鸚鵡
Dagny Mellgren

Dagny Mellgren Haugland () er ein norsk tidlegare fotballspelar, oppvaksen på Ålgård. Mellom 1999 og 2005 spela ho 95 landskampar for Noreg og skåra 49 mål. Ho vart olympiameister for Noreg under 2000 i Sydney, då ho skåra sigersmålet i OL-finalen mellom Noreg og USA. Mellgren spela for Ålgård, Klepp, Bjørnar, samt Boston Breakers i USA.

Ho er sidan 2006 gift og busett på Bryne.

Aktiv
Mellgren spela for den lokale klubben Ålgård FK, før ho i 1996 gjekk over til toppserieklubben Klepp. Ho spela fire sesongar for Klepp. Begge dei to fyrste sesongane vart det cupfinale på laget, og begge enda med tap. På tampen av si tid i Klepp, fekk ho sin landslagdebut mot Finland i ein kamp på Algarve vinteren 1999. Mellgren var med i landslagstroppen til fotball-VM 1999 der Noreg spela seg fram til bronsefinalen. Den mållause bronsekampen mot Brasil enda med norsk tap 4-5 i straffesparkskytinga.
 
I 2000-sesongen spela Mellgren for Bjørnar i Arna. Laget kom til cupfinalen, og nok ein gong måtte Mellgren nøye seg med sølvmedalje. Same sesongen var ho ein viktig angrepsspelar for Noreg under sommar-OL 2000 i Sydney. Ho profitterte på stor fart frå sin posisjon på høgre flanke. Noreg slo seg fram til finalen, der det møtte USA. Kampen veksla att og fram, og det stod etter full tid likt mellom laga; 2-2. I ekstraomgangane ville ein såkalla «golden goal» avgjere, han kom i det 102. minutt og vart sett inn av Mellgren.

Åra 2001-03 spela Mellgren, saman med Ragnhild Gulbrandsen, for den US-amerikanske klubben Boston Breakers. Her var ho toppskårar i ligaen i 2003. Ho var med på det norske landslaget som deltok i fotball-VM 2003, der laget rauk ut i kvartfinalen etter tap for USA.

Etter ho kom heim til Noreg, spela Mellgren i 2004 og -05 atter for Klepp. Ho var med då Noreg spela seg fram til EM-finale i juni 2005, og skåra Noregs mål i 3-1-tapet for Tyskland. 

Dagny Mellgren la opp som fotballspelar etter 2005-sesongen.

Merittar
OL-gull 2000 for Noreg
EM-sølv 2005 for Noreg
NM-sølv 1996 og 1997 med Klepp
NM-sølv 2000 med Bjørnar

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske fotballspelarar
Olympiske meistrar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Fotballspelarar under sommar-OL 2000
Norske landslagsspelarar i fotball
Fuglen kaka

Kaka, Nestor meridionalis, er ein mellomstor papegøyeart, med habitat i opphavleg skog på New Zealand, og han er endemisk for landet.

Namnet på fuglen kjem frå maori kākā.

Skildring 

Kakaen er ein mellomstor papegøye, som måler 45 cm i lengd og veg 390-560 gram, med eit gjennomsnitt på 452 g. Han liknar den nærskylde papegøyen kea, men har mørkare fjørdrakt enn kea og er meir knytt til skog. Panna og krona er gråkvit og nakken er gråbrun. Halsen og buken er meir raudlege, medan vengene er meir brunlege. Begge underartane har ei sterkt mønstra brun / grøn / grå fjørdrakt med oransje og skarlakraude blinkar under vengene, det er vanleg med fargevariantar som viser raud til gul farge spesielt på brystet.

Lætet er ein hard 'ka-aa' og ein plystrande 'u-wiia'.

Kakaen lever i låglandet opp til middels høgd i opphavleg skog. Dei sterkaste områda deira er for tida i reservat på Kapiti Island, Codfish Island og Little Barrier Island. Dei blei introduserte i eit verna område i Wellington der over 300 fuglar har blitt ringmerkt sidan 2002.

Kakaen held seg hovudsakleg frå midten til toppen av trekrona. Ein kan ofte observere dei når dei flyg tvers over ein dal. Dei er veldig sosiale og flyttar seg i store flokkar, ofte saman med kea.

Kakaen beitar på frukt, bær, frø, blomar, knoppar, nektar, sevje og virvellause dyr. Han brukar den sterke nebben sin å knuse konglar på kauritreet for å få ut frøa. Han har ei penselforma tunge for å ta ut nektar, og han brukar det sterke nebbet til å grave ut larver og biller.

Kakaen byggjer reira sine i hòle tre, legg 2 til 4 egg i kullet på seinvinteren. Begge foreldra hjelper til med å fôre ungane. I eit godt fruktår kan paret ha to kull, ofte brukar dei det same reirhòlet til det andre kullet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «New Zealand Kaka» frå , den 14. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Gerard Hutching, *  «Large forest birds - Kākā» i Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand

Papegøyefuglar
Fuglar endemiske for New Zealand
Ord frå maori
Shirase Coast

Shirase Coast () er den nordlege delen av den heller dårleg definerte kystlinja langs austsida av Ross isbrem og Rosshavet, og ligg mellom nordenden av Siple Coast (kring ) og Cape Colbeck. Han vart namngjeven av NZ-APC i 1961 etter løytnant Nobu Shirase (1861-1946), leiaren for den japanske ekspedisjonen som segla skipet «Kainan Maru» nær denne kysten i januar 1912. Dei gjekk i land ved Kainan Bay og ved Bay of Whales, som var starten på ei 250 km lang reise søraust på Ross-isen. Frå  (utanfor Edward VII Peninsula), gjekk eit anna lag i land for ein sledetur til foten av Queen Alexandra Range.

Kjelder

Kystar i Ross Dependency
King Edward VII Land
Stader i Antarktis kalla opp etter japanarar
United States Geological Survey

United States Geological Survey (USGS, norsk USAs geologiske undersøkingar) er eit statleg, vitskapleg byrå i USA. Forskarar i USGS studerer landskapet i USA, naturressursar og naturfarar som trugar landet. Byrået har fire store fagfelt som omfattar biolog, geografi, geologi og hydrologi. USGS er ein forskingsorganisasjon som søker etter informasjon og har ikkje nokre lovmessig ansvarsområde. 

Byrået er underlagt Innanriksdepartmentet i USA og er dette departmentet sitt einaste vitskaplege byrå. USGS har kring 8500 tilsette og har hovudkvarter i Reston i Virginia. USGS har òg store kontor i Lakewood i Colorado og Menlo Park i California.

Mottoet til USGS er «Vitskap for ei verd i endring.»

USGS er Noreg sitt svar på Noregs geologiske undersøkingar og Statens kartverk.

Leiarar 
 1879–1881: Clarence King
 1881–1894: John Wesley Powell
 1894–1907: Charles Doolittle Walcott
 1907–1930: George Otis Smith
 1930–1943: Walter Curran Mendenhall
 1943–1956: William Embry Wrather
 1956–1965: Thomas Brennan Nolan
 1965–1971: William Thomas Pecora
 1971–1978: Vincent Ellis McKelvey
 1978–1981: Henry William Menard
 1981–1993: Dallas Lynn Peck
 1994–1997: Gordon P. Eaton
 1998–2005: Charles G. Groat
 2006–2009: Mark Myers
 2009–2013: Marcia McNutt
 2014–2017: Suzette Kimball
 2018–2021: James F. Reilly
 2022– : David Applegate

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «United States Geological Survey» frå ,  den 16. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 
Elliott Cresson-medaljen
Geologiske byrå
Skipingar i 1879
The Bling Ring

The Bling Ring er ein internasjonalt samprodusert krim- og dramafilm basert på sanne hendingar. Han er regissert og skriven av Sofia Coppola, medan Emma Watson, Taissa Farmiga og Leslie Mann og nykommarane Israel Broussard og Katie Chang spelar hovudrollene. Filminga starta i mars 2012, og filmen vart lansert  på filmfestivalen i Cannes i 2013.

Handling
Handlinga i The Bling Ring er inspirert av faktiske hendingar. Ei gruppe tenåringar som er svært opptekne av kjendisar, brukar internett til å spore opp husa til kjendiar og kvar kjendisane er for å gjera innbrot når dei er ute. Tenåringsgjengen, kjend som Bling Ring, er Nicki, Rebecca, Marc, Sam og Chloe.

Offer for tjuvane i røynda var Lindsay Lohan, Audrina Patridge, Orlando Bloom og Paris Hilton. Hilton deltok sjølv i filmen, og lånte bort huset sitt til ein del av filminga, slik at innbrotsscener blei meir autentiske.

Roller
Emma Watson som Nicki
Kirsten Dunst som seg sjølv
Taissa Farmiga som Sam
Katie Chang som Rebecca
Israel Broussard som Marc
Claire Julien som Chloe
Carlos Miranda som Rob
Leslie Mann som Nicki's Mom
Erin Daniels som Shannon
Gavin Rossdale som Ricky
Stacy Edwards som Debbie

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Bling Ring» frå ,  den 24. juli 2013.  
 
Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:

Filmar frå 2013
Filmar frå USA
Britiske filmar
Franske filmar
Tyske filmar
Japanske filmar
Barrett Island

Barrett Island er ei isdekt øy i Antarktis som er kring 2 nautiske mil lang og som ligg like innfor nordenden av Morgan Inlet ved Thurston Island. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Barry B. Barrett, ein pilot i skvadron VX-6 som tok flyfoto under U.S. Navy Operation Deepfreeze i 1964.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
McNamara Island

McNamara Island er ei stort sett isdekt øy i Antarktis som er 6 nautiske mil (11 km) lang, og som delvis ligg innanfor nordkanten av Abbot isbrem, kring 20 nautiske mil (37 km) aust for Dustin Island. Ho vart oppdaga av kontreadmiral Byrd og medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) på flyturen deira den  km² 1940, og vart namngjeven av Byrd for John McNamara, båtsmann på Jacob Ruppert i Byrd-ekspedisjonen i 1933-35.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Trice Islands

Trice Islands er ei gruppe små isdekte øyar som ligg like vest for Evans Point på Thurston Island i Peacock Sound. Gruppa trengjer gjennom Abbot isbrem som dekkjer sundet. Ho vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operation Highjump, 1946-47. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jack L. Trice, ein meteorolog ved Byrd Station, 1964-65.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Rulett

Rulett (frå fransk roulette, «lite hjul») er eit hasardspel som vert spelt på kasino ved hjelp av eit spinnande ruletthjul og ei lita kule. Spelet er leia av ein croupier som tek mot veddemåla og startar hjulet og kula. Han set i gang hjulet til å spinne eine vegen, og kula til å rulle hin. Folk set pengar på kor kula vert liggjande når hjulet har stogga. Ruletthjulet er delt inn i nummererte felt som er vekselvis raude og svarte, og ein kan spele på spesifikke nummer, par- eller oddetal, eller raudt eller svart.

Sjå òg 
 Russisk rulett

Referansar 

 
Hasardspel
Franske ord og uttrykk
Kakapofamilien

Kakapofamilien, Strigopidae, er ein biologisk familie av tre nolevande artar av nyzealandske papegøyar, alle endemiske for New Zealand. Dei finst i to biologiske slekter av papegøyefuglar, Nestor og Strigops som til saman utgjer familien. Slekta Nestor samlar to nolevande papegøyeartar på New Zealand, hovudøyane, ein utdøydd art på Norfolkøya og ein mogleg tidlegare art på Chatham-øyane.

Menneskeleg aktivitet har vore årsak til at av ein (to) artar blei utrydda, og nedgang i populasjonen av dei andre tre artane. Europeisk introduksjon av framande artar som gris og røysekattar som et egg frå bakken av hekkande fuglar, jakt, tap av habitat, og introduserte kvefs har ført til ytterlegare nedgang. Familien skilte seg frå alle andre papegøyar for rundt 82 millionar år sidan, då New Zealand braut ut frå Gondwana, medan forfedrane til slektene Nestor og Strigops skilte seg frå kvarandre for mellom 60 og 80 millionar år sidan.

Artsoversyn 
Det er tre overlevande artar og minst ein veldokumentert utdøydd art i slekta Nestor. Det finst lite kunnskap om kaka på Chatham-øyane, som kan ha vore konspesifikk med ein annan kakaart.

Nestor
 Kea, Nestor notabilis
 Kaka, Nestor meridionalis
 North Island kaka, Nestor meridionalis septentrionalis
 South Island kaka, Nestor meridionalis meridionalis
 Gullkaka, Nestor productus utdøydd 
 (Chatham kaka, Nestor ...., mogleg tidlegare art, no utdøydd)

Strigops
 Kakapo, Strigops habroptila

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «New Zealand parrot» frå , den 17. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Papegøyefuglar
Fuglar endemiske for New Zealand
Embassy Islands

Embassy Islands er to småøyar, vest for Îles Dion, som ligg 7 nautiske mil sør for Adelaide Island. Îles Dion vart først oppdaga og grovt kartlagd i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Desse øyane vart kartlagde i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey og kalla «Embassy Rock» av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av plasseringa i nærleiken av Emperor Island. I 1963 fann British Royal Navy  Hydrographic Survey Unit ut at det var to øyar, ikkje ei enkel øy slik ein hadde trudd tidlegare.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved Adelaide Island
British Graham Land Expedition

British Graham Land Expedition (BGLE) var ein forskingsekspedisjon til Graham Land i Antarktis som vart gjennomført i perioden 1934–1937. Under leiing av John Riddoch Rymill var ekspedisjonen to år i Antarktis. BGLE utnytta ein kombinasjon av tradisjonelle og moderne utforskingsmetodar og nytta både hundesledar, motorsledar og eit éinmotorsfly (de Havilland Fox Moth) for å kome seg fram. Reisa til Antarktis føregjekk med den eldre, tremasta seglskuta «Penola», som hadde ein upåliteleg hjelpemotor. Ekstra forsyningar vart frakta med skipet «Discovery II».

Ekspedisjonen var ein av dei siste privatfinansierte antarktiskekspedisjonane; berre ein liten del av utgiftene vart dekt av britiske styresmakter. Sjølv om ekspedisjonen hadde eit veldig lite budsjett, var det vitskaplege utbyttet vellukka. 1600 kilometer av kysten av Antarktishalvøya vart flyfotografert og kartlagt, og det vart fastslått at Graham Land var ei halvøy, ikkje eit arkipel. Sledeparti nådde 72° sørleg breidde ved George VI Sound. Observasjonar og undersøkingar innan meteorologi, tidvatn, geologi, glasiologi og biologi inngjekk i det vitskaplege arbeidet.

Vinterkvarter den første sesongen vart etablert på den vesle øya Winter Island i øygruppa Argentine Islands. Ei gruppe på ni menn overvintra i ei hytte som vart oppført på øya, medan sju menn overvintra ombord i ekspedisjonsfartøyet «Penola». Vinteren 1936 var ni mann på Barry Island, medan «Penola» segla til Falklandsøyane og Sør-Georgia for ornitologiske undersøkingar.

Alle dei seksten medlemmane som overvintra mottok Polarmedaljen. Éin av deltakarane på BGLE, Brian Birley Roberts, medverka seinare til å utarbeide Antarktistraktaten.

Sjå òg 
Antarktisekspedisjonar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «British Graham Land Expedition» frå ,  den 18. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av ekspedisjonen Scott Polar Research Institute

Antarktiske ekspedisjonar
Graham Land
1934 i Storbritannia
1934 i Antarktis
1935 i Antarktis
1936 i Antarktis
1937 i Antarktis
Storbritannia og Antarktis
Britiske ekspedisjonar
Malmö Arena

Malmö Arena ein innandørs fleirbruksarena i Malmö i Sverige, og heimearena til ishockeylaget Malmö Redhawks. I tillegg til å arrangere kampane til Malmö Redhawks, vert arenaen òg nytta til handball, innebandy, konsertar og andre hendingar. Han har òg arrangert innandørs friidrett. Arenaen er eigd av Parkfast og designa av Mats Matson frå MM Matsson Konsult, Hannu Helkiö frå Pöyry Architects og Gert Wingårdh frå Wingårdh arkitektkontor. Namneretten til arenaen tilhøyrer Malmö kommun i ein tiårskontrakt skipa i 2007.

Med ein kapasitet på 13 000 for idrettsarrangement og 15 000 for konsertar er Malmö Arena den nest største innandørsarenaen i Sverige, etter Globen i Stockholm. Rekorden for størst publikum på ein konsert er 11 300, då Lady Gaga heldt konsert 19. november 2010. På ein ishockeykamp er rekorden 13 247, då Malmö Redhawks spelte mot Leksands IF 12. november 2008. Bygginga av arenaen starta 10. januar 2007, og han opna 6. november 2008.  Arenaen kosta 750 millionar svenske kroner. Han ligg om lag 80 meter frå Hyllie station, der det går jarnbane og buss til Malmö centralstation, København lufthamn, Kastrup og Københavns Hovedbanegård.

Malmö Arena arrangerte Eurovision Song Contest 2013 14., 16. og 18. mai 2013.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Malmö Arena» frå ,  den 18. oktober 2012.  
 

Idrettsanlegg i Sverige
Melodifestivalen 2012
Melodifestivalen 2013
Eurovision Song Contest 2013
Skipingar i 2008
Eurovision Song Contest-arenaer
Pauling Islands

Pauling Islands er ei separat øygruppe som ligg 3 nautiske mil (6 km) søraust for Barcroft Islands i Crystal Sound. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Linus C. Pauling, ein amerikansk kjemikar som la fram ein teori om strukturen i is kring 1935.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Biscoe Islands
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
D'Urville Island i Antarktis

D'Urville Island er ei øy i Antarktis. Ho er den nordlegaste øya i Joinville-øyane. Ho er 27 km lang og ligg like nord for Joinville Island og mellom dei ligg Larsen Channel.  

Øya vart kartlagd i 1902 av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskiöld, som namngav ho etter kaptein Jules Dumont d'Urville, ein fransk oppdagar som oppdaga land i Joinville-øyane.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR 
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «D'Urville Island i Antarktis» frå ,  den 19. oktober 2012. 

Øyar i Joinville Island-gruppa
Stader i Antarktis kalla opp etter franskmenn
Advisory Committee on Antarctic Names

Advisory Committee on Antarctic Names (ACAN eller US-ACAN) er ein rådgjevande komite under United States Board on Geographic Names som er ansvarleg for å anbefale namn på geografiske objekt i Antarktis. USA anerkjenner ikkje territorialkrav i Antarktis, så ACAN tildeler geografiske namn på heile kontinentet – i samråd med andre nasjonale nomenklaturorgan der det høver seg slik. 

ACAN har publisert retningslinjer for namngjeving, basert på rekkfølgje på innkomne søknader, om det er eigna, og i kva grad bruk alt har blitt etablert.

Sjå òg 
Stadnamn i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Advisory Committee on Antarctic Names» frå ,  den 19. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
United States Geological Survey
Jenny Skavlan

Jenny Ebbing Skavlan () er ein norsk modell, skodespelar, programleiar og forfattar.

Liv og virke

Bakgrunn
Skavlan vakste opp på Frogner og Bygdøy i Oslo, som dotter av legen Jørgen Skavlan, medan mor hennar er kostymedesignar og tekstilkunstnar. Ho er niese til Fredrik Skavlan og trulova med Thomas Gullestad.

Skavlan gjekk på Fagerborg videregående skole, der ho hadde ein av hovudrollane i den tradisjonsrike Fagerborgrevyen to år på rad.

Karriere
Ho vart fyrst kjend gjennom ein reklamefilm for Pizza Grandiosa i 2007, og ho har seinare hatt roller i norske filmar som Fatso, Død snø og Tomme Tønner. Hausten 2008 deltok ho i Skal vi danse på TV 2. I 2012 debuterte ho som forfattar med boka SY OM. I 2013 var ho programleiar for Melodi Grand Prix 2013, saman med Erik Solbakken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jenny Skavlan» frå ,  den 19. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff

Norske modellar
Norske programleiarar
Norske skodespelarar
Norske forfattarar
Melodi Grand Prix-programleiarar
Melodi Grand Prix 2013
Norske Skal vi danse-deltakarar
Melodi Grand Prix 2014
Brabant Island

Brabant Island er den nest største øya i Antarktiske Arkipel i Britisk Antarktis, som ligg mellom Île Anvers og Île Liège. Brabant Island er 53 km lang og det høgaste punktet er Mount Parry med ei høgd på 2520 meter over havet. Øya vart namngjeven av Belgica-ekspedisjonen (1897-1899) under Adrien de Gerlache, som namngav ho etter den tidlegare provinsen Brabant i Belgia.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brabant Island» frå ,  den 20. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Kart over området 
 U.S. Geological Survey, Atlas of Antarctic Research 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Limitrophe Island

Limitrophe Island er ei oval øy i Antarktis som ligg like aust for Christine Island og 1,5 km sør for Île Anvers. Limitrophe Island vart namngjeven av personellet på Palmer Station i 1972, fordi øya ligg ved yttergrensa til dei normale feltoperasjonane frå stasjonen.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Limitrophe Island » frå ,  den 20. oktober 2012. 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Yoke Island

Yoke Island er ei øy som ligg vest for nordenden av Île Liège i Antarktiske Arkipel. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter forma på øya. Yoke tyder 'åk'.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Øyar i Antarktiske Arkipel