kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Husflid

Husflid er handverksmessig produksjon av varer for eigen bruk eller for sal. Husflidproduksjon skjer i heimen og treng få og enkle tekniske produksjonsmiddel. Husfliden omfattar teknikkar som vevnad, strikking, treskurd, smiarbeid og rosemåling.

Ordsoge
Omgrepet husflid er sett saman av orda hus og det lågtyske ordet flid (jf. flittig) og er kjend frå tidleg 1800-tal i tydinga flid i heimen. Biskop Jacob Neumann brukte omgrepet i sin omtale av Asker prestegjeld i 1817.

I vår tyding skal Henrik Wergeland vere rekna som opphavsmann til uttrykket. Eilert Sundt brukar omgrepet om arbeid som oppfyller stundene mellom hovudarbeida og som  sysselset kvar hand i familien — til skilnad frå fabrikkdrift og handverk som hovudsyssel.  Han har problem med å definere emnet, sidan det «er noget Usikkert og Svævende i Husflidens Navn og Begreb».

Sundt si bok gav støtet til etablering av dagens husflidlag; Den norske husflidforening vart stifta i 1891.  Formålet med husflidlaga å lære opp folk i husflidarbeid, og å etablere utsal for husflidprodukt.  Opplæring i husflid var hjelp til sjølvhjelp og for mange eit alternativ til fattigkassa.

Sjå òg
kunsthandverk

Kjelder 
Kultursjef Aaslaug Vaa: «Husflid - et tidløst fenomen, et nytt begrep» i Av nød, lyst og kjærlighet - Husflid i Nordland gjennom 100 år Nordland Husflidlag og Husfliden i Bodø 
Bunad & Husflidsportalen 
Eilert Sundt 1867-68: Om Husfliden i Norge - Til Arbeidets Ære og Arbeidsomhedens Pris 
Dagsavisen: «Flittig mangfold hos Husfliden»
Nynorskordboka

Fotnotar

Husflid
Slackware

Slackware er ein av dei tidlegaste linuxdistribusjonane, og er blant dei eldste som framleis vert oppdatert. Filisofien bak Slackware er stabilitet og det vert berre inkludert stabile og nøye gjennomtesta programvarepakkar i distribusjonen.

Kjelder

Fri programvare
Linuxdistribusjonar
Éjina

Éjina (gresk skrift Αίγινα) eller Aegina er ei av Dei saroniske øyane i Saroniabukta i Hellas, 50 km frå Athen. Tradisjonen seier at namnet kjem av Aigina, mor til Aiakos som var fødd på og herska over øya. Øya er ein kommune i periferieininga Øyane i periferien Attikí. Administrasjonssenteret er Éjina by, som ligg på den nordvestlege enden av øya. På grunn av plasseringa i forhold til Athen er øya ein populær utfartsstad i sommarmånadane, og mange atenarar eig sommarhus her.

Geografi 
Éjina har ei trekanta form med eit areal på 87 km². Øya er 13 km lang frå nordvest til søraust og 15 km brei.

To tredelar av Éjina er ein utdøydd vulkan. Den nordlege og vestlege sida består av steinete, men frodige sletter, der ein mellom anna dyrkar korn, bomull, vinranker, mandel, oliven og fiken, men mest karakteristisk er pistasje. Økonomisk er òg fiske etter svampar viktig.

Den sørlege, vulkanske delen av øya er kupert og berglendt, og stort sett aude. Den høgaste toppen er Óros i sør. Ein fjellrygg strekkjer seg nordover derifrå med smale, frodige dalar på kvar side.

Strendene på øya er ein populær turistattraksjon. Båtar frå Athen kan nå øya på 20 minutt, men vanlege ferjer bruker opp mot ein time.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Dei andre busetnadene på øya er:

Småøyar i kommunen:
  (Lagoúsa) (0)
  (Lagousáki) (0)
  (0)
  (0)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aegina» frå ,  den 23. juli 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå Éjina
 Éjina på athensguide.org 
 Éjina aeginagreece.com
 Reiseguide for Éjina
 Kart over Antikkens Hellas, inkludert Éjina

Ejina
Ejina
Ejina
Ejina
Ejina
Toyota Motor Corporation

Toyota Motor Corp (japansk トヨタ自動車株式会社) er verdas nest største bilprodusent, etter General Motors. Toyota vart grunnlagd av Kiichiro Toyoda i 1937, Føretaket eig og produserer bilmerka Toyota, Lexus, Scion, og delvis Daihatsu. Toyota eig òg lastebilprodusenten Hino Jidōsha.

Toyota har vunne Verdsmeisterskapen i Rally med både Celica og Corolla. Toyota har og vore med i Formel 1 sidan 2002. Til trass for store investeringar, har resultata til no ikkje vore som venta.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Toyota Norge
 Toyota Owners Group Norway (Forum) 

Japanske bilprodusentar
Skipingar i 1937
Toyota
Mads Østberg

Mads Østberg () er ein norsk rallyførar frå Moss. Han byrja med motorsport fire år gamal. Han var kartlesar for faren, Morten Østberg frå han var 13 og køyrde sitt første rally 16 år gamal.

I 2006 stilte han til start i Rally-NM i Gruppe A med ein Subaru Impreza. Han vart nummer to samanlagd og avslutta sesongen med siger. I 2007 har han til no vunne dei fire første NM-rundane og har ei komfortabel leiing på nummer to, Thomas Schie.
I februar 2007 køyrte Østberg WRC Rally Sweden og tok sin første etappesiger i WRC. Han er den yngste føraren nokonsinne til å vinne ein VM-etappe.

Bakgrunnsstoff 
 Bilsport.no, 04.06.09: Mads Østberg med avslappende opplading.

Folk frå Moss
Norske motorsportutøvarar
WRC-førarar
VM i fotball 1990

Verdsmeisterskapen i fotball i 1990 vart arrangert i Italia i tida 8. juni - 8. juli 1990. Dei 52 kampane vart spelt på tolv arenaer i tolv ulike byar. Vest-Tyskland vart verdsmeister for tredje gong, etter å ha sigra 1–0 over Argentina i finalen. Andreas Brehme sette inn målet på straffespark. Det var den 14. verdsmeisterskapen sidan byrjinga i 1930.

Turneringsformatet for dei 24 landa som deltok i verdsmeisterskapen var det same ved forrige meisterskapen. Deltakarlanda vart delt inn i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe, samt dei fire beste trearane gjekk vidare til utslagsspel. Italia, Jugoslavia, Argentina, Vest-Tyskland, Tsjekkoslovakia, England, Kamerun og Irland gjekk vidare frå åttedelsfinalane, sistnemnde etter straffesparktevling mot Romania.

Både Italia og Vest-Tyskland vann sine respektive kvarfinalar 1-0. England trengde ekstraomgangar for å slå Kamerun 3-2, medan Argentina slo ut Jugoslavia på straffespark etter 120 mållause minuttar. Begge semifinalane enda 1-1 og finalistane Argentina og Vest-Tyskland kvalfiserte seg ved betre straffeskyting enn Italia og England.

Vertslandet Italia kapra bronsemedaljen med siger 2-1 over England i Bari. Italias eigen Salvatore Schillaci vart toppskårar med seks mål.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Gruppe E 

<noinclude>

Gruppe F 

<noinclude>

Finalen
VM-finalen 1990 fann stad på Stadio Olimpico i Roma om kvelden 8. juli, framfor 73 603 tilskodarar. Ein svært sjansefattig finale vart avgjort då venstrebacken Andreas Brehme skåra på straffespark i det 85. minutt. Argentinaren Pedro Monzón vart utvist i det 65. minutt og landsmannen Gustavo Dezotti for same vegen få minuttar før kampen var over. Det var fyrste gongen ein VM-finale vart avgjort på straffespark.

Det vesttyske vinnarlaget bestod av Bodo Illgner, Klaus Augenthaler, Thomas Berthold, Guido Buchwald, Jürgen Kohler, Andreas Brehme, Thomas Häßler, Lothar Matthäus, Pierre Littbarski, Jürgen Klinsmann og Rudi Völler. Stefan Reuter kom inn for Berthold i det 73. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1990» frå ,  den 23. juli 2015.  
 

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1990
Sport i 1990
1990 i Italia
Rune Holta

Rune Holta () er ein norsk speedwayutøvar. Holta er fødd i Stavanger, og voks opp på Randaberg. Sesongen 2006 køyrer han for VMS Elit i Sverige, og Unia Tarnów i Polen.

Merittar 
 Norsk meister individuelt i 1994, 1996, 1997, 2000.
 Polsk meister individuelt i 2003, 2007.
 Golden Helmet-meister i 2000.
 Verdensmeister med Polen i 2005.
 Dansk ligameister med Outrup i 1999 og 2001.
 Polsk Extra League-meister med Czestochowa i 2003.
 Svensk Elitserien-meister med Valsarna i 1998, 1999 og VMS Elit i 2004 & 2006.

Holta har køyrt fire sesongar i Grand Prix, og påbyrja sin femte i 2007.
Han køyrde sin første Grand Prix-sesong i 2001, og har deltatt i 3 GP-finalar (Sydney 2002, Praha 2003 og Bydgoszcz 2004).

Holtasin beste Grand Prix-sesong hittil var i 2007, då han kom på 7. plass samanlagd.

Startnummer i Grand Prix: 14(2001), 17(2002), 11 (2003), 8(2004), 14(2007), 7(2008).

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad 

Norske motorsportutøvarar
Folk frå Randaberg
Polske idrettsutøvarar
Bjørn Rune Gjelsten

Bjørn Rune Gjelsten () er ein norsk siviløkonom, mest kjend som investor og tidlegare konsernsjef i Aker RGI. Han er ein av Noregs rikaste menn og idrettsutøvarar. Gjelsten har vunne VM i offshore med båten Spirit of Norway 5 gonger. Han køyrer i klassen Class one.

Titlar 
 UIM Klasse 1 Verdsmeister - 1998
 UIM Klasse 1 Europameister  - 1998
 UIM Klasse 1 Verdsmeister  Pole Position - 2001
 UIM Klasse 1 Verdsmeister  - 2002
 UIM Klasse 1 Verdsmeister  Pole Position - 2002
 UIM Klasse 1 Europameister - 2002
 UIM Klasse 1 Verdsmeister - 2003
 UIM Klasse 1 Verdsmeister Pole Position - 2002
 UIM Klasse 1 Europameister - 2002
 UIM Klasse 1 Midtøstenmeister Champions - 2002

Bakgrunnsstoff
Spirit of Norway

Norske forretningsfolk
Norske motorsportutøvarar
Folk frå Vestnes
Norske siviløkonomar
Norske investorar
Jacques Villeneuve

Jacques Villeneuve, () er ein tidlegare motorsportutøvar som har konkurert i , Indycar, Formel 1, NasCar og 24timarsløpet i Le Mahns. Han vart fødd i St-Jean-Sur-Richelieu i Quebec i Canada og er son til den tidlegare Formel 1-køyraren Gilles Villeneuve, som omkom under treninga til Belgia Grand Prix i 1982. Jacques har også ein onkel som heiter Jacques Villeneuve senior som òg driv med motorsport. 

Jacques Villeneuve kom til Formel 1 frå Indycar, der han blant anna vann Indianapolis 500 i 1995. Han vart verdsmeister i Formel 1 i 1997 for det britiske formel 1-laget Williams-Renault

Bakgrunnsstoff 

 Den offisielle heimesida til Jacques Villeneuve 

Formel 1-førarar
Canadiske idrettssutøvarar
Kvilerett

Kvilerett er ein liten rett servert mellom hovudrettane i store måltid. Han har som føremål å gje «reinska ganen» mellom rettane. Kvileretten er oftast frisk og lett, som til dømes sorbet eller kald suppe.

Kjelder

Måltid
Heimsyn

Heimsyn, undertittel: Ei snøgg Umsjaaing yver Skapningen og Menneskja, tilmaatad fyre Ungdomen, er ei bok av Ivar Aasen med ei stutt innføring i landkunne, naturfag og historie. Boka kom ut anonymt i Kristiania (Oslo) 1875.

På denne tida fanst det lite skriven litteratur på norsk landsmål. Med Heimsyn ville Aasen syne at landsmålet kunne brukast på alle fagområde. Han ville dyrka fram norsk fagspråk på nye felt og gje ungdomen lesnad på landsmål. Under arbeidet med boka nytta Aasen høvet til å prøve ut ei rad nye ord til landsmålet, som «ravkraft» for elektrisitet (frå gresk elektron, ‘rav’). 

Med sine nær hundre sider er Heimsyn den lengste samanhengande teksten Ivar Aasen gav ut på landsmål.

Innhaldet i Heimsyn 
Innleiingsvis forklarar Aasen tydinga av ordet «heimsyn» – å sjå seg om i den store mannheimen (verda):

Naar Folk fara ut og sjaa seg um paa ein Stad, som dei skula flytja til elder busetja seg paa, so segja me, at dei era ute og heimsjaa seg. Og med ei onnor Vending kann ein ogso kalla det ei Heimsyn elder Heimsjaaing, naar unge Folk vilja sjaa seg i Kring i den store Mannheimen, elder naar dei høyra og spyrja etter nokot meir en det, som dei sjaa paa Fødestaden. Det kunde vera godt aa vita myket um den Verdi, som me liva i, um Land og Rike, um Himmel og Jord, um Skapningen paa Jordi og um ymse Tilstand i dei framfarne Tider; ---

Etter innleiinga held boka fram med 9 hovudbolker:
I. UM JORDFLATA.
II. UM LUFT OG VEDER
III. UM HIMMELKLOTARNE.
IV. UM JORDBOLKARNE.
V. UM SKAPNINGEN PAA JORDI.
a) Steinriket.
b) Voksterriket.
c) Dyreriket.
VI. UM MENNESKJA.
VII. UM FOLKESKIPNAD (ELDER LAGSKIPNAD I LAND OG RIKE).
VIII. UM TILSTAND I FYRRE TIDER.

Avslutningsvis skriv Ivar Aasen noko om dei store framstega for menneskja i hans tid:

Eit huglegare Minne er daa dei mange heppelege Uppfinningar, som era tilkomne i den sidste Mannsaldren. Fyrst og fremst er det den Kunsten aa nøyta Eimkrafti til Flutning og Førsla; dermed kom Folk fyrst til aa byggja Eimskip til Langferder paa Sjoen,
og sidan til aa leggja Jarnvegar og gjera Eimvogner til Førsla paa Landet. Dernæst kom det upp aa nøyta Ravkrafti (S. 230) til Teiknestreng (Telegraf) og dermed senda Snarbod fraa Stad til Stad, som er til stor Vinning fyre deim, som turva Tidender langveges ifraa. Og dertil kjem daa ei heil Mengd av Drivverk og Maskinor, som era uppfundne til aa letta Tungorka og dermed spara Tid og Handemagt. Desse nye Uppkomorna hava daa og gjort myki Umbrøyting i ymis Verknad og Vinneskap; og fyrst og fremst er det aa merka, at Samkvæmet imillom dei serskilde Folkeslag heve dermed lettnat og fenget ein Framvokster, som heve gjenget yver alle Voner.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Ivar Aasen
Bøker frå 1875
Norske bøker
Ingmar Bergman

Ernst Ingmar Bergman () var ein svensk teater- og filmregissør. Han var ein sentral filmskapar i andre halvdel av 1900-talet.

Oppvekst 
Mor hans var sjukepleiar og kom frå ein velsedd overklassefamilie, mens faren var vikarprest og hadde enklare sosial bakgrunn. På 1930-talet blei faren sokneprest i Hedvig Eleonora församling på Östermalm i Stockholm.

Ingmar Bergman voks opp i eit miljø med religiøse bilete og tankar. Fram til slutten av andre verdskrigen og oppdaginga av Holocaust var Bergman nazisympatisør.

Karriere 
Bergman studerte på Stockholms högskola frå 1937 til 1940, og interesserte seg for teater, seinare film. Filmane til Bergman handla oftast om eksistensielle spørsmål, død og tru.

Bergman skreiv som regel manuskripta sjølv. I perioden mellom 1960 og 1984 var Sven Nykvist den faste sjeffotografen hans.

Privatliv 
Bergman var gift fem gonger. Han hadde ni barn.

Verk

Filmar

Filmar for fjernsyn

Bøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 

Svenske regissørar
Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab

Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab (DKNVS) vart stifta i 1760 som Det Trondhiemske Selskab, for fremme av videnskaberne, på initiativ av biskop Johan Ernst Gunnerus , rektor Gerhard Schøning og etatsråd Peter Frederik Suhm. 

I 1761 etablerte selskapet Trondhiems Selskabs Skrifter, der vitskaplege artiklar vart trykt og publisert. Eit anna mål knytt til opplysingstanken og som vitskapsselskapet arbeidde mot, var å få etablert eit universitet i Noreg parallelt med Universitetet i København, tenkt plassert i Kristiansand. I 1767 vart Det Trondhiemske Selskab kongeleg approbert. Selskapet fekk då namnet «Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab» og eigne segl.

Frå 1926 har Selskabet hatt to avdelingar, Akademiet og Museet. Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab, Museet, vart i 1968 ein del av Universitetet i Trondheim.

Preses er professor Kristian Fossheim (2011).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 DKNVS sine statuttar  (PDF-fil)
 jubileumsvev 1760-2010
Arkivet etter DKNVS finst på NTNU Universitetsbiblioteket og er ein del av Noregs dokumentarv

Forsking i Noreg
Norske vitskaplege organisasjonar
Skipingar i 1760
Utdanning i Trondheim
Gråhai

Gråhai (Galeorhinus galeus) er ein bruskfisk i gråhaifamilien. I Noreg finst han langs kysten opp til Trøndelag. 

Gråhaien kan bli 170 cm lang og vega opptil 40 kg. Han har i dag inga større økonomisk betydning for norske fiskarar.

Bakgrunnsstoff 
 

Haiar
St. Anatolij av Petsjersk

St. Anatolij av Petsjersk er ein helgen i den ortodokse kyrkja. Han var ein eremitt og arbeidde på 1100-talet i Kievo-Petsjerskaja Lavra i Kiev og etter hans død vart han her gravlagd i klosteret Blizjnije petsjery.

Anatolij av Petsjersk
Raymond Johansen

Raymond Johansen () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Sidan 21. oktober 2015 har han vore byrådsleiar i Oslo.

Politisk karriere
Johansen var tidlegare medlem av Sosialistisk Venstreparti, og har mellom anna vore leiar i Sosialistisk Ungdom frå 1986 til 1988, dvs. mellom leiarperiodane til Kristin Halvorsen og Paul Chaffey og i Oslo SV i perioden mellom 1990 og 1991. Før han vart politikar, var han både røyrleggjarlærling, lastebilsjåfør og pleieassistent. Johansen er utdanna røyrleggjar, og var med som fagmann i hjelpearbeidet til Røde Kors etter jordskjelvet i Armenia i 1989.

Johansen var ein av tre SV-byrådar i det samarbeidsbyrådet som Rune Gerhardsen leidde i Oslo frå 30. september 1992 til 25. oktober 1995, og var då byråd for miljø og samferdsle. Under folkeavstemminga om EU i 1994 markerte byrådane Raymond Johansen og Terje Kalheim seg som EU-tilhengjarar. Etter kommune- og fylkestingsvalet i 1995, melde dei begge overgang til Arbeidarpartiet.

Som statssekretær arbeidde Johansen med internasjonale ikkje-europeiske spørsmål, ikkje minst med fredsarbeidet i Palestina, Sudan, Eritrea, og Afrika elles. Frå 1996 til 2000 var Johansen avdelingsdirektør i NORAD. Fredsarbeid og utviklingsspørsmål er dei fremste interessefelta til Johansen i utanrikspolitikken, og i eigenskapen som statssekretær overlappa ansvarsområdet hans delvis fagfeltet til miljø- og utviklingsminister Erik Solheim.

På landsmøtet i Arbeidarpartiet 21. april 2009 vart han vald som partisekretær etter Martin Kolberg, før det arbeidde han som statssekretær i Utanriksdepartementet. Han hadde også same funksjon i regjeringa Stoltenberg I, frå våren 2000 til oktober 2001. Etter valnederlaget til Arbeidarpartiet ved stortingsvalet i 2001 leidde Johansen det interne utvalet som studerte valnederlaget og føreslo tiltak for å gjenreise tilliten til partiet. Han var i mellomtida generalsekretær i Flyktninghjelpen frå 2002 til 2005.

I 2022 gav Johansen ut ei bok, Gjennom krisa, om korleis det hadde vore å vera byrådsleiar under koronapandemien.

Fotball 
Johansen og heile familien hans er Vålerenga-supporterar. I slutten av juli 2007 tok Raymond Johansen over som leiar for elitestyret i Vålerenga Fotball etter Espen Musæus.

Kjelder

Litteratur
 Janne Haaland Matlary: «Johansen, Raymond» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)

Bakgrunnsstoff

 «Raymond Johansen» hjå Utanriksdepartementet.

Byrådar i Oslo
Ap-politikarar i Oslo
SV-politikarar i Oslo
Statssekretærar i Regjeringa Stoltenberg I
Statssekretærar i Regjeringa Stoltenberg II
Statssekretærar frå Ap
Sekretærar i Arbeidarpartiet
Norske idrettsleiarar
Politikarar frå Oslo
Leiarar i Sosialistisk Ungdom
Átokos

Átokos (gresk Άτοκος) er ei øy i Dei joniske øyane i Hellas. Ho og ligg nordaust for Itháki og er ein del av Itháki kommune.

Dei næraste øyane er Itháki i sørvest, Arkoúdi i nordvest, og Kálamos og Kastós i nordaust.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Atokos» frå ,  den 1. august.

Bakgrunnsstoff 
 Átokos på GTP sine reisesider

Atokos
Kálamos

Kálamos (gresk Κάλαμος) er ei fjellkledd øy i Hellas og Dei joniske øyane. Ho har om lag 500 innbyggjarar på vinterstid, men folketalet aukar kraftig på sommaren. Namnet Kálamos tyder halmstrå på gresk. Tidlegare var øya eigen kommune, men frå 2011 er øya ein del av Levkáda kommune i periferieininga Levkáda i periferien Dei joniske øyane.

Øya er om lag 20 km² stor og det høgaste punktet er 745 meter over havet. Den største busetnaden på Kálamos er hamnelandsbyen Kálamos på austsida av øya med 454nbsp;innbyggjarar i 2011. Frå her går det båtsamband til Mýtikas på fastlandet.  er den einaste andre landsbyen på øya med 42 innbyggjarar. Landsbyen Kéfali vart forlaten etter jordskjelvet i 1953, som øydela vassforsyninga, men kyrkja vert framleis nytta.

Tidleg på 1990-talet vart vassystemet ombygd, og i dag har alle husstandane innlagd vatn. Dei siste åra har alle gangstiane vorte oppgradert brulagd. Kálamos var ein gong ei fjern øy utan elektrisitet eller vatn, men har i dag alle fasilitetar som på fastlandet med to butikkar, ein skule, eit legekontor, eit postkontor, bakeri, fleire restaurantar og ein bar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side
 Kálamos på gtp.gr

Kjelde 

Kalamos
Kalamos
Kalamos
Kalamos
Birgitte Grimstad

Birgitte Grimstad () er ein dansk-norsk visesongar fødd i København. 

Grimstad er dotter av den danske songaren Aksel Schiøtz. Ho hat teaterutdanning frå USA, og har budd i Oslo sidan 1959. Ho jobba mange år i NRK, blant anna med barne-TV. Ho har ei omfattande konsertkarriere i Noreg og Danmark, men òg elles i Europa og USA. Saman med Åse Kleveland, Lars Klevstrand og Lillebjørn Nilsen var ho med i visegruppa Ballade!, som hadde eit repertoar som omfatta både mellomalderballadar, folkeviser, protestviser og kyrkjemusikk. 

I dei siste åra har ho arbeidd med teater og musikk både på Den Norske Opera, Det Norske Teatret, Seniorteateret, og med eigne soloførestillingar i friteateret Lille Vindharpe og med eventyra til H.C. Andersen. 

Birgitte Grimstad har òg arbeidd som stemmepedagog.

Prisar 
 1971 Musikkritikerprisen
 1973 Spellemannprisen 1972 i klassen visesong
 1981 Spellemannprisen 1980 i klassen visesong som medlem av gruppa Ballade!
 1985 Gammleng-prisen
 1987 Fritt Ords honnør
 1999 Alf Prøysens Ærespris

Diskografi 
 1966 Birgitte Grimstad - synger viser. LP – norsk utgiving
 1967 Utdrag fra aulakonserten
 1968 Viser er så meget
 1969 Ballads Etcetera...
 1970 Posemannens bil m. m. m.
 1971 Det går så go' en vei. Viser og songar av Arne Paasche Aasen. Saman med Erik Bye, Nora Brockstedt og Jens Book-Jenssen
 1972 Nordlysun 
 1972 Viser i vinden
 1972 Viser på 1/2 12 (EP)
 1973 Ej blot til børn
 1973 12 nye viser
 1977 Ord over grind
 1977 Din sang - min vise
 1978 Songs of Scandinavia
 1978 En dobbel deylighet. Songar av Petter Dass. Saman med Erik Bye
 1978 Ballade! På turné Live opptak frå Sandvika kino
 1980 Ballade! Ekstranummer
 1982 Pas på de vilde fugle
 1986 Wondering and Calling
 1991 After a Visit in the Greenhouse of Dreams
 1996 Ord over grind, 51 Beste 1966-1994
 1996 Love Is a Flow
 2008 Tonen: Birgitte Grimstad synger Geirr Tveitt

Bøker 
 1969 Fra Birgitte Grimstads repertoar. Norsk Musikforlag. 24 sider
 1972 Menneskeviser. Gyldendal. 112 sider

Norske songarar
Mottakarar av Fritt Ords honnør
Vinnarar av Spellemannprisen
Vinnarar av Alf Prøysens Ærespris