kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tjøre

Tjøre eller tjære (frå norrønt tjara, eigentleg 'det som kjem frå tre') er ei mørk, tjukk væske av organiske stoff.

Tjøre blir danna ved tørrdestillasjon (oppvarming utan lufttilgang) av organiske materiale. Ho kan ha namn etter utgangsmaterialet, som steinkoltjøre, brunkoltjøre eller tretjøre.

Steinkoltjøra var lenge eit viktig råmateriale for framstilling av fargestoff (tjørefargestoff), sprengstoff og legemiddel, og har under nemninga kreosot vore særs mykje brukt til trykkimprengering (kreosotimpregnering) av tremateriale av grove dimensjonar, særleg tre til å byggje kaier og andre solide og vêrutsette trekonstruksjonar av, til jarnbanesviller av tre, stolpar av tre til telefon- og straumleidningar og liknande. Brunkoltjøre var råstoff for framstilling av den opphavlege solarolja. Tretjøre blir hovudsakleg brukt til å impregnere tre når tjøra skal strykast på treet med kost, til dømes på utvendige treveggar og tretekka tak på hus (som på stavkyrkjene, gamle stabbur og tømmerhus), eller på båtar og skip av tre.

Tjøre inneheld mellom anna helseskadelege polysykliske aromatiske hydrokarbon (PAH). Det er difor forbode å nytte kreosotimpregnert gamalt eller nytt tremateriale i fleire samanhengar, til dømes å nytte gamle eller nye kreosotimpregnerte stolpar i barnehagar og på leikeplassar.

Kjelder

Miljøverndirektoratet: Om forbod og åtvaringar mot å nytte kreosot (steinkoltjøre) og kreosotimpregnert tremateriale

Sjå òg
 Tjørebrenning

Bakgrunnsstoff

Blandingar
Polymerar
Ord frå norrønt
Kreosot

Kreosot er ei nemning som særleg vert nytta om tjøre, tjære, laga av steinkol til trykkimpregnering av trevyrke av større dimensjonar, men som opphavleg var ei sams nemning for både tjøre laga av steinkol og tjøre laga av tre. Nemninga er av gresk opphav, samansett av orda for «kjøt» og «teke vare på», og har sin bakgrunn i at det lukta røykt kjøt av den tjøra som vart laga av tre.

Kreosot i meininga steinkoltjøre er brun-svart, koker ved temperaturar mellom 200 og 400 °C, har ein karakteristisk lukt og eit innhald av om lag 150 ulike organiske bindingar. Fortynna kan kreosot nyttast som beis på tre. Kreosot er giftig for råtesoppar og treborande insekt, og skadeleg for menneske ved monaleg å auke fara for å få kreft. Det er no forbod og åtvaringar mot å nytte kreosotimpregnert materiale i mange samanhengar. Til dømes skal ikkje kreosotimpregnert tre, anten det er gamalt eller nytt, nyttast i barnehagar eller på leikeplassar. Gamalt trevyrke i kaier og andre solide og vêrutsette trekonstruksjonar, jarnbanesviller av tre, stolpar av tre til telefon- og straumleidningar og liknande, er vanlegvis trykkimpregnert med kreosot, og bør handsamast som spesialavfall når det vert fjerna, i staden for å verte nytta i hagar, på leikeplassar og liknande.

Sjå òg
Polysykliske aromatiske hydrokarbon

Kjelder

Miljøverndirektoratet: Om forbod og åtvaringar mot å nytte kreosot (steinkoltjøre) og kreosotimpregnert tremateriale 

Blandingar
Polymerar
Byggjematerial
Ballast

Ballast er materiale av ulikt slag som skal gje tyngd og stabilitet. Nemninga ballast vert såleis nytta om den pukksteinen som skjenegangen på jarnbaner både ligg på og vert halde på plass med ved at pukksteinen er pakka rundt svillene. Likeeins vert  nemninga ballast nytta om det materialet eller det vatnet som vert teke om bord i skip utan last, eller med lett last, for at skipet skal liggje djupt og stabilt nok i sjøen til å kunne verte manøvrert trygt. I seglskutetida vart det lagt sand eller stein i botnen på lasteromma som ballast. I moderne skip vert det vanlegvis pumpa inn i høvelege mengder sjøvatn i tankar eller holrom laga til det bruket. Når det gjeld tankskip, vert ofte ballastvatnet pumpa inn i nokre av tankane som elles vert nytta til last.

I undervassbåtar er det likeeins sjøvatn som vert pumpa inn og ut i ballasttankar som får båten til å dykka ned under vatn til rett djupna og kome seg opp att. Jamvel i seglfly vert det nytta vatn som ballast for å få optimal vekt og vektfordeling på flyet under flyginga.

På seglbåtar med djuptstikkande kjøl, til dømes fritidsbåtar, er kjølen gjerne laga av tungt materiale for å fungere både som kjøl og som ballast.

Ballastvatn frå skip har vorte eit stor miljøproblem kringom i verda. Ulike organismar fylgjer med vatnet frå den staden eller hamna der vatnet er pumpa inn i skipet, og vert sleppt fri på ein heilt annan kant av verda når skipet kvitter seg med ballastvatnet for å take inn nyttelast. Her kan desse framande organismane gjere store skadar på dei eksisterande lokale artane eller på anna vis endra tilhøva i ugunstig lei, slik det er fleire døme på. Difor vert det gjort arbeidd for å få bindande internasjonale reglar for reinsing av ballastvatn. I seglskutetida vart planter og insekt ført frå ein stad til ein annan på liknande vis med den jorda og sanden som vart nytta som ballast.

Sjå òg
Ballasttrekkvogn
Seglstein

Bakgrunnsstoff
Ballast i Store Norske Leksikon

Skipsterminologi
Jarnbane
OBOS

OBOS er eit bustadbyggjelag, det vil seie eit partslag med føremål å byggje og administrere bustader for medlemane sine, partseigarane. Bustadsbyggjelaget OBOS, som med tida har vorte eit konsern med fleire dotterselskap, har hovudkontor på Hammersborg i Oslo og avdelingskontor i Fredrikstad, Hamar, Stavanger, Bryne, Tønsberg, Bergen og Trondheim.

OBOS var opphavleg eit bustadbyggjelag for Oslo, skipa 19. august 1929 som Oslo og omegn Bolig- og Sparelag (OOBS) av leiaren for bygningsarbeidarorgansiasjon i Oslo, Martin Strandli, saman med arkitekt Jacob Christie Kjelland. I 1935 endra bustadbyggjelaget namnet til Oslo Bolig- og Sparelag, avstytt til OBOS, samstundes som det vart gjort avtale med Oslo kommune om at OBOS skulle stå for bustadbygginga i Oslo som eit organ for kommunen. I samband med at grannekommunane Oslo og Aker vart slege saman som ei utviding av Oslo, vart avtalen lengd i 1948, og Aker boligbyggelag innlemma  OBOS.

Frå 2014 er OBOS BBL det offisielle namnet på bustadbyggjelaget, etter at verksemda hadde vorte utvida både geografisk og når det gjeld forretningsområde. Bustadbyggjelaget er no eit konsern med dotterselskap som har store lutar av Sør-Noreg som område for verksemda si, òg femner om hotellbygningar og fleire kjøpesenter. OBOS har vorte slege saman med lokale bustadbyggjelag kringom i Sør-Noreg, til dømes Tønsberg og Nøtterøy BBL, Fredrikstad og Omegn Boligbyggelag, Hetland Boligbyggelag, Jæren Boligbyggelag, Hamar og Omegn Boligbyggelag, og har kjøpt ferdighusprodusenten Block Watne, skipa dotterselskapa OBOS-Banken, OBOS Forsikring, Obos Eiendomsforvaltning AS, Fornebu Utvikling AS, Basale AS, Gårdpass AS, Hammersborg Inkasso AS, Hammersborg Regnskap- og Innbetalingsservice AS, Megleroppgjør AS, OBOS Eiendomsdrift AS, OBOS Nye Hjem AS, OBOS Hetland Nye Hjem AS, OBOS Utleieboliger AS, OBOS eiendomsmeglere AS, OBOS Energi AS, OBOS Forretningsbygg AS, OBOS Håndverksenter AS, OBOS Prosjekt AS, OBOS Skadeforsikring AS, Oslogarasjene AS, Fobbl Service og Omsorg AS, Østfold Prosjekt AS.

Litteratur
Bjørn Bjørnsen, 2007, Hele folket i hus : OBOS 1929-1970, Oslo: Boksenteret, OBOS  ISBN 9788299058858

Bakgrunnsstoff

Skipingar i 1929
Bustadbyggjelag
Norske føretak
VM i skiskyting 2016

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2016, den 48. i rekka, vart avvikla i Oslo i dagane frå 3. til 13. mars 2016. Meisterskapen omfatta fem individuelle tevlingar for kvinner og like mange for menn, samt ein mixstafett der kvart land deltok med to kvinner og to menn på laget. Oslo arrangerte skiskytings-VM i Holmenkollen for tredje gongen, tidlegare meisterskap fann stad i 1986 og 2000. Dessutan vart enkelte VM-øvingar arrangert i Oslo i 1990, 1999 og 2002.

Dei franske utøvarane Martin Fourcade og Marie Dorin Habert dominerte meisterskapen med sine til saman elleve medaljar. Fourcade vann fire gullmedaljar og ein sølvmedalje, medan Habert tok medaljar i samtlege seks tevlingar ho kunne delta i; tre gull, to sølv og ein bronse. Arrangørlandet Noreg vart nest beste deltakarland med fire gull-, to sølv- og like mange bronsemedaljar. Meisterskapen vart elles historisk då Russland for fyrste gong vart utan medalje.

Menn

10 km 

Dato: 5. mars 2016

12,5 km jaktstart 

Dato: 6. mars 2016

20 km normal 

Dato: 10. mars 2016

15 km fellesstart 

Dato: 13. mars 2016

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 12. mars 2016

Kvinner

7,5 km sprint 

Dato: 5. mars 2016

10 km jaktstart 

Dato: 6. mars 2016

15 km normal 

Dato: 9. mars 2016

12,5 km fellesstart 

Dato: 13. mars 2016

4 x 6 km stafett 

Dato: 11. mars 2016

Mixstafett

2 × 6 km + 2 × 7,5 km 

Dato: 3. mars 2016

Bakgrunnsstoff

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i Noreg i 2016
Idrettstilskipingar i Oslo
Oddbjørn By

Oddbjørn Vegard By () er ein norsk «minnesutøvar» og forfattar.
By kan memorera ein kortstokk på 43 sekundar, han har delteke i internasjonale meisterskap innan greina og er Grand Master of Memory. 14. februar 2006 sette han verdsrekord i memorering av flest siffer på eit minutt. Han memorerte denne talrekka på 72 siffer og gjenkalte alt korrekt:
5081437342314775418552782999511263151696136284098040986216227157825491052. Resultatet var fire siffer betre enn den gamle rekorden til doktor Gunther Karsten.

Oddbjørn By har spelt volleyball og sandvolleyball for Førde volleyballklubb og BSI, og la opp etter 9. plass i NM 2012. Han har også spelt bordhockey, med 20. plass i NM 2006 som beste resultat.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 oby.no

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Førde
Vandans

Vandans er ein landkommune i distriktet Bludenz i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 53,8 km² og har 2 610 ibuarar i 2016. Landsbyen Vandans ligg i eit trangt dalføre, 648 meter over havet, om lag åtte kilometer søraust for distriktshovudstaden Bludenz. 26% av landvidda er skogdekt, 34% er høgfjell.

Eit firma som lagar utstyr til bilindustrien er største arbeidsplassen i Vandans. Turisme er ei viktig næring, både vinter og sommar. I kommunen er det bygt ut fleire vasskraftverk.

Fjellkjeda Rätikon reiser seg sør i kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vandans» frå ,  den 6. mars 2016.

Bakgrunnsstoff

Vorarlberg
Disco

Disco eller discomusikk er ei form for popmusikk som særleg er rekna for bruk i diskotek. Musikkforma oppstod i USA i 1970-åra. Stilen byggjer på soulmusikken frå 1960-åra. Han er ofte kjenneteikna av ein «hjarteslagsrytme» med bruk av basstromme på kvart taktslag, latino-perkusjon, rik instrumententasjon og gjerne bruk av synth.

Blant dei fremste discoutøvarane kan ein nemna Donna Summer, Gloria Gaynor og gruppene Bee Gees, Boney M, Chic, Jackson Five og Kool and the Gang. Innan disco er det også vanleg at ein produsent har ei viktig rolle, og hovudsakleg kan bruka anonyme studiomusikarar.

Discomusikken gjekk tilbake i poplaritet sist på 1970-talet. Han kulminerte med filmen Saturday Night Fever (1977), men element av han lever vidare i ein del av dance- og house-musikken frå 1980- og 1990-åra.

Kjelder

 
Dansemusikk
Musikk i 1970-åra
Musikksjangrar frå 1900-talet
Pop
USA-amerikanske musikkstilar
Al Harrah

Al Harrah er eit stort basaltisk vulkanfelt nordvest i Saudi-Arabia nær grensa til Jordan. Det dekkjer eit område på 15 200 km2. Vulkanfeltet dannar den sørlege tredjedelen av massivet Harrat Ash Shamah (òg kjend som Harrat Ash Shaam), som strekkjer seg frå Syria gjennom Jordan til nordlege  Saudi-Arabia.

Den saudiarabiske delen av Harrat Ash Shamah vulkanfeltet strekkjer seg over 210 km og er 75 km brei frå nordvest til søraust til nordaustsida av Wadi Sirhan. Den høgaste høgda er 1100 meter over havet ved Jabal al Amud.

Den vulkanske aktiviteten byrja i miocen, medan eit yngre utbrotsstadium i søraustenden av vulkanfeltet skjedde seint i pleistocen og holocen.

Sjå òg
Vulkanar i Saudi-Arabia

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Harrah, Saudi Arabia» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Vulkanfelt
Al Harrah
Vulkanar i miocen
Vulkanar i pliocen
Vulkanar i pleistocen
Vulkanar i holocen
Marte Olsbu Røiseland

Marte Olsbu () er ein norsk skiskyttar frå Froland som vart verdsmeister i 4 x 6 km stafett og vann bronsemedalje i mixstafett under VM i skiskyting 2016 i Oslo. Ho er medlem av Froland Idrettslag.

Olsbu debuterte i verdscupen i skiskyting i 2014-sesongen. Ho vart nummer sju på jaktstarten i Östersund 6. desember 2015, hennar beste plassering i verdscupen. Under VM i skiskyting 2016 i Oslo gjekk ho ein god opningsetappe for det norske laget som tok bronsen i mistafetten. Laget bestod elles av Tiril Eckhoff, Johannes Thingnes Bø og Tarjei Bø. Åtte dagar seinare gjekk ho Noregs lag i kvinnestafetten inn til VM-gull, etter at Synnøve Solemdal, Fanny Horn Birkeland og Tiril Eckhoff hadde sendt henne ut i leiing på den fjerde og siste etappen. 

Olsbu vart norsk meister i 15 km normalprogram i 2014 og i 7,5 km sprint i 2015.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marte Olsbu» frå ,  den 11. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
 VG-oppslag om Marte Olsbu
 

Norske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Skiskyttarar under vinter-OL 2022
Deltakarar under VM i skiskyting 2015
Deltakarar under VM i skiskyting 2016
Deltakarar under VM i skiskyting 2017
Deltakarar under VM i skiskyting 2019
Deltakarar under VM i skiskyting 2020
Deltakarar under VM i skiskyting 2021
Deltakarar under VM i skiskyting 2023
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Kongepokalvinnarar i skiskyting
Folk frå Froland
Bønnemøte

Bønnemøte er ei samling av lekfolk som har som føremål å be saman. Slike møte blir vanlegvis haldne til andre tider enn vanlege gudstenester. Dei kan haldast i heimar, større samlingsstader, det offentlege rommet eller den vanlege møtestaden for trussamfunnet, og kan arrangerast av leiarar i trussamfunnet eller vanlege medlemmer. Bønnemøte er ofte knytte til eitt enkelt trussamfunn, men kan også innebera at ulike trusretningar ber saman.

Bønn er naturleg nok det viktigaste elementet i bønnemøte. I tillegg kan dei innehalda element frå andre religiøse samlingsformer, til dømes andakt, lovsong eller nattverd.
Bønnemøta og kan ha ulike emne, frå det personlege og lokale til heile trussamfunnet og det globale. Eit døme på eit globalt emne er til dømes å be for fred.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Prayer meeting» frå ,  den 13. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Cowan, John Franklin (1906) New life in the old prayer-meeting. Fleming H. Revell.
 (1870). The Prayer-Meeting, and Its History, as Identified with the Life and Power of Godliness, and the Revival of Religion. United Presbyterian Board of Publication. OCLC: 5004714

Møte
Religionsutøving
Møte
Paul Ingebretsen

Paul Ingolf Ingebretsen () var ein norsk byråkrat og politikar frå Stavanger som representerte Venstre på Stortinget i tida mellom 1950 og  1961. Han var fylkesmann i Rogaland frå 1959 til 1968.

Liv og virke

Bakgrunn
Ingebretsen var son til kjøpmannen Gustav Andreas Ingebretsen i Stavanger. Han tok examen artium ved Kongsgård skole i Stavanger i 1923. I 1923 studerte han jus i Oslo og vart cand.jur. i 1927. Han arbeidde så ved sorenskriveri frå 1928 til 1940, fyrst som kontorist og sidan som dommarfullmektig. Under den andre verdskrigen mellom 1940 til 1944 var han tilsett på kontoret til Rogaland fylkeskommune, og kontorsjef i perioden frå 1945 til 1946. I 1947 vart han likningssjef i Stavanger, ei stilling han hadde til 1958. Han fekk stillinga som fylkesmann i Rogaland i 1959, eit embete han hadde til han døydde i 1968.

Politikk
I perioden frå 1937–1940 og 1945–1955 var Ingebretsen medlem av bystyret i Stavanger, vald for partiet Venstre. I tida mellom 1950 til 1961 var han stortingsrepresentant for Venstre. I den fyrste valperioden var han vald frå kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland, i dei to siste frå Rogaland fylke. Som stortingsrepresentant sat han i Finanskomiteen, dei siste åtte sesjonane som nestformann. Han var parlamentarisk nestleiar i Venstre frå 1954 fram til han forlet Stortinget.

Andre verv
Ingebretsen hadde ei mengd verv i både privat og offentleg virke. Mellom anna var han formann i eit utval som vurderte flytting av statsinstitusjonar frå Oslo i åra mellom 1961 til 1964, i tillegg var han formann i Bygningsfredningskomiteen frå 1967 til han døydde året etter. Han var elles styremedlem i Norsk Folkeakademi frå 1946 til 1957, og som nestformann dei siste fire åra.

I 1968 vart Ingebretsen utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Folk frå Stavanger
Rimah guvernement

Rimah guvernement er ein av provinsane i Riyadh-regionen. Han ligg kring 120 km nordaust for Riyadh, og grensa i nordaust til Austprovinsen i Saudi-Arabia, i sør til Riyadh og i vest til Majma'ah, Thadig og Harimlae-provinsen.

Folketalet i Rimah er 28 055 innbyggjarar.

Landsbyar i provinsen 
Rumah-provinsen består av 23 landsbyar. 
 Asamlh 
 Almajaflah 
 Aljamalin 
 Faraj 
 Alozma 
 Al Ghurair 
 Shelash 
 Albledan 
 Ar Rumahiyah 
 Afaihanah  
 Hafr Alach 
 Shuih 
 Almazira 
 Agheilana 
 Alaatalah 
 Omani Centre
 Saad 
 Al Ali 
 Aujan 
 Beni Amer 
  Albany
 Ela

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rimah Governorate» frå ,  den 14. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 http://www.riyadh.gov.sa/RiyadhPlaceProvinces.asp?Prov=15 

guvernement i Saudi-Arabia
Kristin Hatledal

Kristin Hatledal () er ein norsk historikar, forfattar, biblioteksjef og tidlegare langrennsløpar frå Stryn.   

Ho har skrive boka Kvinnekamp : historia om norske motstandskvinner (Samlaget, 2011)

Bibliografi

Kjelder

Om Kristin Hatledal i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Tyskartøs eller spionheltinne?, 18. februar 2010, ved forskning.no
 De glemte motstandskvinnene, 2. oktober 2011, vg.no

Norske langrennsløparar
Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Stryn
Recife

Recife er ein by og ein kommune med om lag 1,6 millionar ibuarar i det nordaustlege Brasil, og er hovudstad i delstaten Pernambuco. Heila storbyområdet har ikring 3,9 millionar ibuarar. Hamnebyen Recife ligg ved Atlanterhavet og er ein av dei austlegaste byane i Sør-Amerika, einast João Pessoa ligg litt lenger aust.

Soge
Recife var grunnlagd av portugisiske kolonisatorar i 1537 og fekk byretta i 1823. Dyrking av sukkerrøyr var den viktigaste næring i området rundt Recife og den nærliggjande byen Olinda. Den lettrafikerte hamna i Recife førte til at byen etter kvart vart den mektigaste i regionen.

Mellom 1630 og 1654 rådde Nederlanda i Recife.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Recife» frå ,  den 20. mars 2016.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Pernambuco
Byar i Brasil
Genom

Genomet er den totale mengda av arvestoff til ein organisme. Det inkluderer alle gen på alle kromosom. Det vert òg nytta om eitt einskild sett av kromosom (haploiditet).

Menneskegenomet har kring 3 milliardar basepar, og nukleotidsekvensen dess vart skildra i ei utgjeving i 2003.

Per april 2023 er genoma til 240 sogdyr sekvenserte.

Kjelder 

Genetikk
Karl Norbeck

Carl Norbeck () var ein norsk brytar og sirkusmann frå Ullensaker.

Han var son til ein gardbrukar på Nordbekk i Ullensaker. Etter å ha vore ni år i USA reiste han heimatt til Noreg og var dei neste åra med i ei rad profesjonelle brytetevlingar, tevlingar som la grunnlaget for at bryting slo rot som idrett i Noreg.

I 1905 starta Norbeck opp eit sirkus som han dreiv heilt fram til 1929. Han var elles mykje interessert i travsport. Ved stortingsvalet 1927 var han ein av framgrunnsfigurane i Den Nasjonale Legion, ei politisk gruppering som var sterkt mot arbeidarrørsla. Norbeck testamenterte «store summar til velgjerdsføremål».

Kjelder

Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske brytarar
Sirkus
Folk frå Ullensaker
Erland Lien

Erland Erlandsson Lien () var ein norsk gardbrukar, smed og klokkemakar frå Vågå.

Erland var son til ein gardbrukar og børsesmed på Øverli i Våga. Han tok sjølv over farsgarden i 1836 og vert kalla «meistersmed». Ifylgje Ivar Kleiven og boka I gamle daagaa laga han om lag 50 stoveklokker.

Kjelder

Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957.

Folk frå Vågå
Norske gardbrukarar
Norske smedar
Norske klokkemakarar
The Hunter av Albert King

«The Hunter» er ein bluessong først spelt inn av Albert King i 1967. Songen er sidan spelt inn av fleire andre artistar, som Ike and Tina Turner, som fekk ein hit med songen i 1969.

Originalen
«The Hunter» vart skriven av husbandet til Stax Records, Booker T. and the MGs, og Carl Wells. Songen er ein mellomrask 24-taktsblues i A-dur. Med på innspelinga med Albert King (vokal og gitar) var: Booker T. Jones (orgel), Steve Cropper (rytmegitar), Donald «Duck» Dunn (bass), Al Jackson jr. (trommer) og medlemmar av The Memphis Horns, Wayne Jackson (trompet), Andrew Love (tenorsaksofon) og Joe Arnold (barytonsaksofon).
«The Hunter» vart først gjeven ut på Albert King-albumet Born Under a Bad Sign i 1967, som «vart eit av dei mest populære og viktige bluesalbuma seint i 60-åra». I 1969 vart han gjeven ut på singel (med «As the Years Go Passing By» på Atlantic 2604), men nådde ikkje salslistene. Songen er seinare gjeven ut på forskjellige samlealbum av Albert King.

Ike and Tina Turner-utgåva
Ike and Tina Turner spelte inn «The Hunter» i 1969 og sjølv om han var over seks minuttar lang, vart songen ein hti. Han nådde 37. plassen på Billboard R&B-lista og 93. plassen på Billboard Pop Singles-lista (Blue Thumb 102). Songen vart gjeven ut på albumet deira The Hunter i 1969, som nådde 176. plassen på Billboard-lista (Blue Thumb BTS-11).

Andre innspelingar
Andre artistar som har spelt «The Hunter» er mellom andre Blue Cheer (Outsideinside 1968), Pacific Gas & Electric (Get It On 1968), Free (Tons of Sobs 1968) og Blues Magoos (Never Goin' Back to Georgia 1969).  Canned Heat spelte inn ein demoversjon av songen i 1967, men spelte han inn på ny som «Amphetamine Annie» (ein tidleg antidopsong) med same musikk (Boogie with Canned Heat 1968).  Led Zeppelin brukte noko av teksten frå «The Hunter» under «How Many More Times» på debutalbumet Led Zeppelin i 1969.

Seinare innspelingar er gjort av Great White (Great White 1983), Koko Taylor (Queen of the Blues 1985), Danzig (Danzig 1988), Paul Rodgers (Muddy Water Blues: A Tribute to Muddy Waters 1993), Doyle Bramhall (Bird's Nest on the Ground 1994),  Gov't Mule (Live... With a Little Help from Our Friends 1999) og Michael Schenker & Davey Pattison (Endless Jam Continues 2005).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Hunter (song)» frå ,  den 26. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Albert King-songar
Singlar frå 1969
Bluessongar
Songar skrivne av Steve Cropper
Songar skrivne av Booker T. Jones
Songar skrivne av Al Jackson jr.
Ike & Tina Turner-songar
Free-songar
Canned Heat-songar
Blue Cheer-songar