kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Outsideinside

Outsideinside er det andre studioalbumet til den USA-amerikanske powertrioen Blue Cheer. Philips Records gav ut albumet i august 1968, berre sju månader etter debutplata deira, Vincebus Eruptum.

Albumet vart spelt inn både utandørs og innandørs - derav tittelen på albumet. Låtane inneheld bidrag frå alle medlemmene, og dessutan to coverlåtar: «Satisfaction» av The Rolling Stones og «The Hunter» av Albert King. Albumet vart gitt ut på CD i 1999 av det italienske selskapet Akarma Records. Denne inneheld ein ekstra låt frå dei opphavlege innspelingane, med tittelen «Fortunes», som eit bonusspor.

Outsideinside nådde 90. plassen på albumlista Billboard 200. «Just a Little Bit» var den første singelen frå albumet; han nådde 92. plassen på singellista Billboard Hot 100.

Bakgrunn
Outsideinside vart produsert av Abe «Voco» Kesh og delvis lydsett av Eddie Kramer, som hadde jobba med The Jimi Hendrix Experience og The Rolling Stones (og seinare lydsett utgivingar av mellom anna Led Zeppelin og Kiss). Nokre av låtane vart spelt inn både utandørs og i studio.

Omslagsmåleriet til albumet er måla av «Arab», og vart designa av Gut Turk, ein tidlegare Hells Angel. Fotografia til albumet vart tekne av den kjende rockefotografen Jim Marshall. Outsideinside var den siste plata med den opphavlege Blue Cheer-besetninga; gitaristen Leigh Stephens forlét bandet etter at albumet vart gitt ut.

Mottaking

I ei retrospektiv melding for AllMusic kommenterte Mark Deming: 

I ei melding av to-for-éin nyutgivinga av albumet (saman med Vincebus Eruptum) skreiv Pitchfork-skribenten Alexander Lloyd Linhardt: «Outsideinside konverterer den stilistiske entusiasmen og lêraktige haldninga deira til strukturert song. Viss plata ikkje høyrest like innverknadsrik ut som den kataklysmiske galskapen på Vincebus, er det fordi ho definerer 'klassisk' rock.» Den kanadiske journalisten Martin Popoff lovprisa albumet der bandet «pre-disponerer Purple, dunkar Hendrix i trynet, og generelt hamrar psykedelia ned i jorda» og konkluderte med at «Etter dei fleste definisjonar er ikkje dette heavy metal, men etter dei fleste målestokkar trampar Blue Cheer over Zep I og II.».

Innhald

Innspelingsstader
«Outside-innspelingane»
Gate Five, Sausalito, California
Muir Beach, California
Pier 57, New York City
«Inside-innspelingane»
A&R Studio, New York City
Olmstead Studios, New York City
Record Plant, New York City
Pacific Recorders, San Mateo, California

Medverkande
Blue Cheer
Leigh Stephensgitar
Dickie Petersonbassgitar, vokal
Paul Whaleytrommer

Gjestemusikar
Ralph Burns Kelloggklaverinstrument, orgel, blåseinstrument

Produksjon
Abe «Voco» Keshprodusent
Hank McGill, Jay Snyder, Tony May, Eddie Kramerlydteknikarar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Outsideinside» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1968
Blue Cheer-album
Philips Records-album
Just a Little Bit av Blue Cheer

«Just a Little Bit» er ein song av det amerikanske rockebandet Blue Cheer på albumet Outsideinside. Han er ein av to Blue Cheer-låtar som hamna på Billboard Hot 100, med ei topplassering på 92. plassen, og i Canada 69. plassen. Bandet gjorde ei nyinnspeling av songen til albumet deira What Doesn't Kill You.... Trommeslagar Neil Peart i Rush brukte seinare eit av trommemønstera frå låten til avslutninga av coverversjonen deira av «Summertime Blues».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Just a Little Bit (Blue Cheer song)» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Blue Cheer-songar
Songar frå 1968
Philips Records-singlar
Ethan James

Ralph Burns Kellogg (), òg kjend som Ethan James, var ein amerikansk musikar, plateprodusent og lydteknikar, mest kjend for arbeidet sitt på Minutemen-albumet Double Nickels on the Dime. Han har òg produsert og lydteknisert album for Black Flag, The Bangles, Rain Parade, Dos, Psychobud og mange andre. Mange av desse innspelingane vart gjorde i Radio Tokyo Studio, som han grunnla tidleg på 1980-talet.

Under sitt verkelege namn var han medlem av heavy metal-bandet Blue Cheer frå 1969 til 1972.  Han vart rekna som ein meister på dreielire, eit mellomalderinstrument, og var òg kjent for å spela symfonium. James vende tilbake til scena i 1989 og opptredde mellom anna med San Francisco Mozart Festival Orchestra.

James døydde av komplikasjonar frå leverkreft i San Francisco i ein alder av 56 år.

Utvald diskografi
 Shaking Hands With Kafka (Moll Tonträger, 1993)
 What Rough Beast (Moll Tonträger, 1995)
 The Ancient Music Of Christmas (Hannibal Records, 1996)
 A Garden Of Hurdy-Gurdy Delights (Taqsim Records, 1997)
 Learning Chinese The Hard Way (Stonegarden Records, 2002)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ethan James» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske heavy metal-musikarar
USA-amerikanske lydteknikarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Blue Cheer-medlemmar
Døde av leverkreft
Genesaretbåten

Genesaretbåten, og kalla Jesusbåten, er ein drygt åtte meter lang fiskebåt som  i 1986 vart funnen på stranda av Genesaretsjøen i Israel.

I 1986 var vasstanden uvanleg låg i Genesaretsjøen, og då oppdaga to brør frå kibbutzen Ginosar,  eit to tusen år gammalt båtvrak, som tidlegare låg innkapsla i botnleira ved den nordvestre kyst av innsjøen. 

Trevirket i båten er med karbon 14-metoden vorte datert til perioden år 120 f.Kr.-år 40 e.Kr. Båten var i såpass god stand på grunn av dei oksygenfattige forholda på sjøbotnen.

Oppbygging

Båten er bygd vedhjelp av ein skalbyggingsteknikk som gir ei glattt bordkledning. Borda har først vorte samanføya med ein tapp- og tappholteknikk. I overkant av eit bord har det vorte hogge ut eit tapphol. Eit tilsvarande hol vart laga i bordet over. Det vart sett inn ei brikke som passa i båe hola. Denne brikka vart så låst av dimlingar. På denne måten vart huda (skalet) oppbygd i båten sin fasong. Sa vart forsterkande og avstivande innved sett inn.

Dette samanføyingsprinsipper svært gammalt. Det er brukt i  Khufu-skipet,  begravelsesskip for farao Keops som døydde i 2566 f.Kr. Her har tappane vorte limte.

Båten er bygd hovudsakleg av sedertre. I skroget finn ein ti treslag, noko som kan tyde på dårleg tilgang på materialar, eller  at han vart bygd av overskotsmaterialar. Han er flatbotna og kunne roast av fire roarar. Det er spor etter mast. I båten fann ein mellom anna ei oljelampe, ei kokegryte, spikar og krokar. 

Båten er utstilt på Yigal Allon Museum and Educational Center i kibbutzen Ginosar.

Galleri

Kjelder

Sea of Galilee Boat (Jesus Boat) på www.madainproject.com, lest 11. oktober 2020

Denne artikkelen bygger på «Genesaretbåten» frå ,  den 5. juli 2023.  

Arkeologiske funn i Israel
Nord-distriktet i Israel
Marinarkeologi
Gjenstandar frå første hundreåret
Gjenstandar frå første hundreåret fvt.
Båtbygging
New! Improved!

New! Improved! er det tredje studioalbumet til den amerikanske rockegruppa Blue Cheer. Det kom ut mars 1969 på Philips Records, og var det første albumet deira utan den originale gitaristen Leigh Stephens. Albumet inneheld låtar spelt inn av to ulike gruppebesetningar: i tillegg til bassist og vokalist Dickie Peterson og trommeslagaren Paul Whaley, inkluderer side éin Bruce Stephens (ikkje i slekt med Leigh) på gitar og Burns Kellogg på klaverinstrument, medan side to inkluderer Randy Holden på gitar og vokal.

Dei to besetningane bidreg med svært ulikt materiale. Med Holden ligg tilnærminga nærare den tidlegare psykedeliske hardrocken på Blue Cheer-albuma; med Kellogg og Peterson utforskar dei meir diskré bluesrock og countryrock. I motsetning til på dei tidlegare albuma speler Peterson ei mindre rolle. Holden skreiv og syng låtane på side to, medan Kellogg og Stephens bidreg med det meste av materialet på side éin.

New! Improved! var litt meir vellykka enn førre albumet deira, Outsideinside, og nådde 84. plassen på albumlista [[Billboard 200|Billboard 200]]. Singelen «West Coast Child of Sunshine», med «When It All Gets Old» på baksida, vart gitt ut, men nådde ikkje hitlistene. Albumet har vorte gitt ut på nytt fleire gonger, og ei utgiving frå 1994 på Repertoire Records inkluderer to songar som først vart gitt ut i 1969 på ein singel som ikkje var ein del av albumet. Holden-komposisjonane «Peace of Mind» og «Fruit & Icebergs» er å finna på fleire Blue Cheer-samleplater, som t.d. Louder Than God: The Best of Blue Cheer (1986) og The History of Blue CheerGood Times Are So Hard to Find (1988).

Mottaking

I ei retrospektiv melding for AllMusic gav Mark Deming albumet tre og ei halv av fem stjerner. Han legg vekt på dei to svært ulike musikalske stilane: Uttrykk som «rootsy», «countryrock» og «perkussiv boogie» blir brukt for å skildra låtane med Kellogg og Stephens, medan Holden sitt «bidrag kjennest mykje meir som det formative arbeidet i gruppa [og] indikerer ei utvikling frå den ruvande proto-metallen på Vincebus Eruptum og Outsideinside».

Innhald

MedverkandeSide einDickie Petersonbass, 12-strengs gitar, vibraslap, vokal
Paul Whaleytrommer, perkusjon
Bruce Stephensgitar, skjelpaddeskjel, treblokker
Burns Kelloggpiano, orgel
Gene Estes«perkusjonsgreier»Side toRandy Holdengitar, vokal
Dickie Petersonbass
Paul WhaleytrommerProduksjon'''
Milan Melvinprodusent
Hank Cicalolydteknikar, miksing
Greg Ironsplateomslag og bokstavering

KjelderDenne artikkelen bygger på «New! Improved!» frå ,  den 5. juli 2023.  oppgav desse kjeldene:''  

Blue Cheer-album
Musikkalbum frå 1969
Philips Records-album
Randy Holden

Randy Holden  () er ein amerikansk gitarist som er mest kjend for engasjementet sitt i vestkystgruppa Blue Cheer på deira tredje album, New! Improved! (1969).  I tillegg er han målar. Albumet hans Population II frå 1970 blir rekna som eit av dei tidlegaste døma på doom metal.

Diskografi

The Fender IV
«Mar Gaya» / «You Better Tell Me Now» (1964 Imperial singel)
«Malibu Run» / «Everybody Up» (1965 Imperial singel)
Fender IV: Surf 101Live (2016 DVD)

The Sons of Adam
«Take My Hand» / «Tomorrow's Gonna Be Another Day» (1965 Decca singel)
«You're a Better Man Than I» / «Saturday's Son» (1966 Decca singel)

The Other Half
The Other Half (1968 Acta album)

Blue Cheer
New! Improved! (1969, berre side 2)

Lucifer
Unreleased album (1969–1970)

Touch of Heaven
Visions of You (2010 i lag med operasongaren  Jaclyn Guthrie)

Solo
Population II (1970)
Guitar God (1997)
Early Works '64'66 (1997 - samlealbum)
Guitar God 2001 (2001)
Surf Guitar God 1963/2001 (2007 Fender IV)
Raptor (2007)
Psychedelic Blue (2011 stort sett coveralbum)
Population III (2022)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Randy Holden» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikarar frå Pennsylvania
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Blue Cheer-medlemmar
USA-amerikanske låtskrivarar
Blue Cheer av Blue Cheer

Blue Cheer er det fjerde studioalbumet til det amerikanske rockebandet Blue Cheer. Det vart spelt inn i Wally Heider Studios i San Francisco og gjeve ut i desember 1969 på Philips Records. Gary Lee Yoder bidrog med låtskriving på opnings- og avslutningssporet og vart seinare med i gruppa som gitarist for et neste albumet deira, The Original Human Being.

Utgjeving og mottaking 

Ifølgje Lillian Roxon sitt Rock Encyclopedia vart albumet gitt ut i desember 1969. I ei melding for The Village Voice i juni året etter gav Robert Christgau albumet karakteren «B» og skreiv: «Det burde finnast hundrevis av grupper som denne - harde, kompetente, litt kommersielle - men det finst truleg ikkje meir enn 20. Dette er ikkje spesielt originalt, men det er bra, og eg vil vedda på at dei er veldig bra live.» AllMusic-skribenten Mark Deming gav det seinare tre og ei halv av fem stjerner og vurderte det i forhold til dei hardare tidlegare platene til bandet, og kalla det «eit morosamt album som genererer ein imponerande groove ... ein meir tilbakelent og avslappa innsats, men det rockar framleis med ein sterk og stødig vals.»

Innhald

Den japanske nyutgivinga av Blue Cheer i 2007 inneheld monoversjonar av singlane «All Night Long» (Kellogg) og «Fortunes» (Peterson) saman med singelversjonane av «Fool» og «Ain't That the Way» som bonusspor.

Medverkande
Blue Cheer
 Bruce Stephens – gitar, kor- og solovokal (2, 4, 7, 9)
 Dickie Peterson – bass, solovokal (1, 3, 5, 6, 8, 10)
 Ralph Burns Kellogg – klaverinstrument
 Norman Mayell – trommer

Produksjon
 Michael Sunday – produsent
 Eric Albronda – assistant produsent, korvokal
 John Craig – cover design
 Russ Gary – lydteknikar
 Richard Germinaro – kunst
 Baron Wolman – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blue Cheer (album)» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1969
Blue Cheer-album
Philips Records-album
Album spelte inn i Wally Heider Studios
Eric Albronda

Eric Albronda () er ein USA-amerikansk musikar. Albronda var i ein kort periode den første trommeslagaren i Blue Cheer, før han vart erstatta av Paul Whaley. Han var òg medprodusent (saman med Leigh Stephens) på Red Weather, det første soloalbumet til den tidlegare Blue Cheer-gitaristen Leigh Stephens, og dessutan soloalbumet med same namn frå eit av Stephens sine band etter Blue Cheer, Pilot.

Gruppa Pilot hadde Bruce Stephens som vokalist, som ofte blir forveksla med Leigh Stephens. Eric Albronda produserte albumet Pilot saman med Bruce Stephens i Trident Studios i London. Innspelingane vart gjorde i 1971 og gitt ut på RCA Records. Songen «Fillmore Shuffle» vart sidan spelt inn av Sammy Hagar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eric Albronda» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske musikkmanagerar
Blue Cheer-medlemmar
Friidrettslandskampen Hellas–Noreg 1954

Friidrettslandskampen Hellas–Noreg 1954 for menn vart avvikla på Karaiskakis stadion i Athen 14. og 15. september. Landskampen enda med norsk siger 119 – 92. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane. I kring 20 000 tilskodarar begge dagane.

Jan Borgersen flytta sin fire døgn gamle noregsrekord i 400 meter hekk frå 53,4 sekund til 53,2 sekund.

Tysdag 14. september

100 meter

400 m

1500 m

5 000 m

110 meter hekk

Stavhopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Spjutkast

4 × 100 meter stafett

Onsdag 15. september

200 meter

800 m

10 000 m

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Tresteghopp

Diskoskast

Sleggjekast

4 × 400 m stafett

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 16. september 1954

Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Hellas
Friidrett i Noreg
Vormärz

Vormärz (‘før mars’) er det tyske omgrepet for tida fram til den mislykka marsrevolusjonen i Tyskland i 1848. Epoken var prega av politistat og sterk sensur. Austerrike og Preussen dominerte Det tyske forbundet, med Klemens von Metternich som ein viktig maktfigur.

Politikk og samfunn
Byrjinga på perioden er ikkje skarpt definert, men kan anten setjast til Napoleon sitt fall og skipinga av Det tyske forbundet i 1815, eller til den franske julirevolusjonen i 1830. Sensuren blei innleidd av Metternich i 1819, og førte til at trykkefridommen blei innskrenka og at innverknaden frå opplysingstida sine idéar i samfunnet blei reversert.

Då den mentalt tilbakeståande Ferdinand I av Austerrike overtok den formelle makta i 1835, blei det mogleg for Metternich å styra dei interne og ytre sakene i riket gjennom renkespel. Den veksande nasjonalismen og den sosiale uroa skulle komma til uttrykk i marsrevolusjonen i 1848, der den veksande arbeidarklassen blei sett på som eit politisk, framfor eit sosialt, problem.

Framveksten til liberalismen blant aristokratiet og middelklassen blei eit stadig større problem for både Metternich og Ferdinand, med krasse angrep på undertrykkinga deira av ytringsfridommen og tankefridommen.

Kultur
Kulturelt sett er tida kjend som biedermeier, ei avslutting på romantikken.

Vormärz viser også til ei rørsle i tysk litteratur på den same tida som var prega av auka interesse blant forfattarar for politiske og sosiale tema, som den aukande økonomiske eininga til Tyskland gjennom Zollverein, emne knytt til tysk sameining og utvida røysterett for menn.

Forfattarar og verk

Sjå òg 
 Wartburgfesten
 Hambacherfesten
 Novemberoppstanden
 Den tyske revolusjonen i 1848

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Vormärz» frå , den 6. juli 2023.  

Delar av denne artikkelen bygger på «Vormärz» frå , og «Vormärz» frå  den 6. juli 2023.  

Austerriksk historie
Tysk historie
Sosialisme
Liberalisme
Friidrettslandskampen Jugoslavia–Noreg 1954

Friidrettslandskampen Jugoslavia–Noreg 1954 for menn vart avvikla i Sarajevo helga 25. og 26. september. Landskampen enda med norsk siger 114 – 98. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Laurdag 25. september

100 meter

400 m

1500 m

5 000 m

110 meter hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

4 × 100 meter stafett

Sundag 26. september

200 meter

800 m

10 000 m

400 m hekk

3 000 m hinder

Stavhopp

Tresteghopp

Sleggjekast

Spjutkast

4 × 400 m stafett

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 27. september 1954

Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Jugoslavia
Friidrett i Noreg
Trådstjertar

Trådstjertar er ei biologisk slekt Discosura av kolibriar med fem medlemmer som samla har eit leveområde frå Costa Rica til Rio de Janeiro. Slekta er ein del av stammen Lesbiini, «koketter», innanfor underfamilien Lesbiinae.

Skildring 
Trådstjertar er små, i hovudsak kopargrøne kolibriar med eit iaugefallande kvitt band over overgumpen og med kvite flekker på kroppssidene. Hannane har lange og djupt kløfta halar, medan hoene har korte halar, relativt korte, rette nebb og viser tydelege mønster på undersida. Dette er skogbaserte kolibriar som spesielt favoriserer skog i relativt lågtliggande fjellsider og ein art, ringtrådstjert (Discosura langsdorffi) berre i lågtliggande skog 100-300 moh. Typisk er hannar 10-11 cm lange, hoene 6,5 til 8 cm.

Artslista 
Trådstjertar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.

 Grøntrådstjert, Discosura conversii, Green thorntail, (Bourcier & Mulsant, 1846), (LC)
Lever i Costa Rica, Panama, langs stillehavskysten av Colombia og langs vestsida av Andes i Ecuador.
 Topptrådstjert, Discosura popelairii, Wire-crested thorntail, (Du Bus de Gisignies, 1846), (LC)
Lever i ikkje-samanhengande område ved austre Andes i Meta-departementet i Colombia, i Ecuador, til Puno-regionen i Peru og kanskje inn i tilgrensande Bolivia.
 Ringtrådstjert, Discosura langsdorffi, Black-bellied thorntail, (Temminck, 1821), (LC)
Lever i fem land rundt indre Amazonas og langs austkysten av Brasil, i statane Bahia, Espírito Santo og Rio de Janeiro.
 Bronsetrådstjert, Discosura letitiae, Letitia's thorntail, (Bourcier & Mulsant, 1852), (DD)
Kjent frå tre museumseksemplar frå ca. 1853 merkt «Bolivia», det finst elles ikkje data for denne arten.
 Hjartetrådstjert, Discosura longicaudus, Racket-tailed coquette, (Gmelin, JF, 1788), (LC)
Skil seg mest frå dei andre artane med hannar som har to «rekkertar» på enden av halen liknande vimpelstjertar (Ocreatus). Bandet over nedre rygg er meir oransje enn kvitt. Lever på Guayanaskjoldet og langs austkysten av Brasil. Mest under 200 moh., men til 900 m i Gran Sabana i Venezuela.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

kolibrifamilien
fugleslekter
Mari Fasting

Mari Fasting () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Moss. Ho var del av det norske stafettlaget som vann VM-gull i 2013. Under VM 2015 tok ho to sølvmedaljar, den eine i klassisk løype og den andre i stafett. Tre år tidlegare fekk ho VM-bronse i stafett.

Aktiv
Etter ho vann langdistansen og stafetten ved junior-VM 2005, var Fasting frå 2006 ein av dei beste norske orienteringsløparane på kvinnesida. Åra 2010-15 vart ho noregsmeister 3 gongar på klassisk-distansen, 2 gongar på langdistansen og like mange gongar på mellomdistansen, samt 4 gongar i stafett og ein gong i nattorientering.

Under 2012-VM vann Fasting, Silje Jahren og Anne Margrethe Hausken bronse på stafetten. Året etter vann Noreg VM-stafetten under meisterskapen ved Tampere. Heidi Bagstevold opna for Noreg, før Fasting og til sist Anne Margrethe Hausken sikra norsk triumf. Ved VM 2015 i Inverness sprang Fasting  inn til sølvmedalje på klassisk-distansen, langt bak suverene Ida Bobach frå Danmark. Meisterskapen i Skottland avslutta Fasting med å vinne stafett-sølv i lag med nemnde Bagstevold og Hausken.

Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap 
VM 2006: Nr 6 på mellomdistansen
VM 2010: Nr 9 på klassisk-distansen
VM 2011: Nr 4 i stafett
VM 2012: Bronsemedalje i stafett
VM 2013: Gullmedalje i stafett, nr 8 på klassisk-distansen
VM 2014: Nr 4 på klassisk-distansen
VM 2015: Sølv på klassisk-distansen og i stafett
VM 2016: Nr 7 på klassisk-distansen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mari Fasting» frå ,  den 6. juli 2023.  

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Folk frå Moss
Samuel Colman

Samuel Colman () var ein amerikansk målar. Han er særleg kjend for bilete av på Hudsonelva.

Colman var fødd i Portland i Maine, men familien flytta etterkvart til New York by. Allereie i barndommen byrja han teikna etter naturen, ved hamna i New York og på Hudsonelva, og ein trur han fekk opplæring ei tid av Asher Brown Durand frå kunstrørsla Hudson River School. Han stilte ut for fyrste gong ved National Academy of Design i 1850. I 1854 hadde han opna sitt eige galleri i New York. Året etter blei han vald til associate member i National Academy, og i 1862 blei han fullverdig medlem. 

Colman reiste etterkvart til Europa og studerte kunst i Frankrike, Spania, Italia og Sveits. Han var med på å stifta det amerikanske akvarellselskapet, American Watercolor Society, som han var president for frå byrjinga i 1866 til 1871.

På 1860-talet budde Colman i Irvington i New York, der han utførte fleire måleri av landsbygda kring staden. Louis Comfort Tiffany, oppfinnaren av Tiffany-glas, var student av Colman medan han budde der.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Samuel Colman» frå ,  den 6. juli 2023.  
 oppgav desse kjeldene:
 
 

Målarar frå 1800-talet
Folk frå Portland i Maine
Slepkolibriar

Slepkolibriar er ei biologisk slekt Lesbia av kolibriar med to medlemmer som har eit leveområde frå Colombia til Bolivia. Slekta er ein del av stammen Lesbiini, «koketter», innanfor underfamilien Lesbiinae.

Skildring 
Slepkolibriar er små kolibriar der hannfuglar har ekstremt lang og kløfta hale. Den største arten er svartslepkolibri, med hale på opptil 18 cm og kan få ei total kroppslengd på 24-26 cm. Hoa av same art har òg lang hale med total kroppslengd på opptil 14,5 cm. Grønslepkolibri har kortare lengd, høvesvis 16,5 og 11 cm. Nebba er relativt korte. Dei har dels overlappande utbreiing og lever i habitat av krattskog i austre og sentrale Andesfjella, 2000-3800 moh., svartslepkolibri høgast og inn i páramo til 4000 m i Colombia og Ecuador.

Artslista 
Slepkolibriar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.

 Svartslepkolibri, Lesbia victoriae, Black-tailed trainbearer, (Bourcier & Mulsant, 1846), (LC)

 Grønslepkolibri, Lesbia nuna, Green-tailed trainbearer, (Lesson, RP, 1832), (LC)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

kolibrifamilien
fugleslekter
Handball-VM 2023 for kvinner

Handball-VM 2023 for kvinner, den 26. i rekka, vert avvikla i tida 29. november til 17. desember 2023 i Danmark, Noreg og Sverige. Dette vil vere den fyrste gongen at tre land arrangerer verdsmeisterskapen i handball for kvinner.

Arenaar

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H

President's Cup

Gruppe I

Gruppe II

Plasseringskamper om 25. til 32. plass 
Kamp om 31. plass

Kamp om 29. plass

Kamp om 27. plass

Kamp om 25. plass

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Gruppe III

Gruppe IV

Sluttspelet

Kvartfinalar

Plasseringskampar om 5.- til 8.-plass 

Kamp om 7. plass

Kamp om 5. plass

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-VM 2023 for menn

Referansar

Bakgrunnsstoff 
International Handball Federation

Handball-VM
Handball i 2023
Internasjonale meisterskap i Danmark
Internasjonale meisterskap i Noreg
Internasjonale meisterskap i Sverige