kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Forsvarsdepartementet i Russland

Forsvarsdepartementet i Den russiske føderasjonen (russisk Министе́рство оборо́ны Росси́йской Федера́ции, i daglegtalen berre Минобороны [Minoborony]) er eit føderalt organ som gjennomfører militærpolitiske vedtak i Russland. 

Organet var oppretta 16. mars 1992 på basis av Forsvarsdepartementet i Sovjetunionen. Departementet har ingen juridiske plikter i høve det tidlegare sovjetiske forsvarsdepartementet.
10 540 personar arbeider i dette departementet i høve ein presidentordre frå 2016.

Departementet fekk ny struktur i 2004 etter eit dekret frå president Vladimir Putin, og gjennomfører stadig justeringar i organisasjonen. Hovudkontoret ligger i Znamenka-gata 19 i Moskva.
Forsvarsministeren heiter i 2017 Sergej Sjojgu. Han har vore forsvarsminister sidan 6. november 2012.

Samansetjing i 2017
Øvsteleiing i 2017 inkluderte:
 Generalstabssjef – Armégeneral Valery Gerasimov (sidan 9. november 2012)
 Nestkommanderande generalstabssjef – Ruslan Tsalikov (sidan 24. desember 2015)
 Statssektretær – Armégeneral (pensjonert) Nikolay Pankov (sidan 13. september 2005)

Hovudkommandoar

 Den russiske hæren
 Den russiske marinen
 Dei russiske luft- og romfartsstyrkane

Kommandoar
 Dei strategiske rakettstyrkane
 Dei russiske luftlandestyrkane

Einingar underlagde Forsvarsminsteriet i august 2012 inkluderte:

 Presse- og Informasjonsdirektorat  
 Kroppsøvingsdirektorat             
 Finansdirektorat                    
 Militært helsedirektorat               
 Militært innkjøpsdirektorat         
 Militært eigedomsdirektorat            
 Militært ekspertsenter                    
 Militært administrasjonsdirektorat             
 Direktorat for store militære investeringar            
 Departement for statleg konsum og kapitalforvaltning           
 Departement for statleg arkitektur og konstruksjon          
 Departement for sanatoriar og rekreasjon                 
 Direktorat for bustader
 Hovuddirektoratet for missil og artilleri (GRAU)
 Departement for djuphavsforskning

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff

Russiske føderale organ
Det russiske forsvaret
Russisk politikk
Russland
Socorrosmett

Socorrosmett (Troglodytes sissonii) er ein fugl i gjerdesmettfamilien som er 
endemisk for Socorroøya i Revillagigedo-arkipelaget utanfor vestkysten av Mexico. Han  er òg medlem av den biologiske slekta Troglodytes som inkluderer gjerdesmett i Noreg.

Skildring 
Dette er ein mellomstor medlem av slekta, ca. 11-12 centimeter, fjørdrakta til vaksne fuglar er lys jamstelt med andre i slekta: brungrå på oversida, varmare brun lengst bak, tverrvatringa på oversida er mest umerkeleg. Strupe, bryst og underside er lys brungul, nær kvit, men mørkare bakover.

Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er mistenkt å vere minkande. Arten er klassifisert som nær truga.

Kjelder 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Sosa, Roberto. 2011. Socorro Wren (Troglodytes sissonii), Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; henta 23. april 2017

Gjerdesmettfamilien
Fuglar i Oseania
Påskeliljeslekta

Påskeliljeslekta (Narcissus) er ei slekt i underfamilien Amaryllidoideae i påskeliljefamilien (også kjend som amaryllisfamilien og laukfamilien). Plantane i slekta er kjende som narsissar i gartnarsamanheng. Narsiss er blomen som ifølgje greske soger voks fram på staden der Narkissos døydde.

Slekta omfatter fleirårige urtevekstar med laukar. Plantane i slekta har grunnstilte, linjeforma blad som veks fram samtidig med blomane. Blomestengelen er hol og har éin eller fleire blomar. Blomane kan ha kvite, gule eller oransje fargar. Dei har seks blomsterdekkblad. Innanfor blomsterdekket er det ei bikrone, som ofte har ein annan farge.

Påskeliljeslekta er utbreidd i Europa og middelhavslanda og er rikast utvikla i det vestlege middelhavsområdet. Omfattande dyrking byrja i Nederland på 1500- og 1600-talet. Både villartane og ei rekkje kultivarar og hybridar er populære hageplantar, snittblomar og kan brukast til driving innandørs. Dei dyrka narsissane deler ein i 13 ulike klassar.

Alle artane er giftige og inneheld alkaloidet lycorin. Blomsterdekoratører og andre som har hudkontakt med narsissar kan utvikla eksem mot dei.

Artar
Desse artane er registrerte i naturen i Noreg:
 pinselilje (N. poeticus), framandart, tradisjonell produksjonsart, ikkje risikovurdert
 edelnarsiss (N. ×incomparabilis), framandart, låg risiko (LO) i Framandartslista 2018
 påskelilje (N. pseudonarcissus), framandart, tradisjonell produksjonsart, ikkje risikovurdert, med underartane
 nominatunderarten lita påskelilje (N. pseudonarcissus ssp. pseudonarcissus)
 stor påskelilje (N. pseudonarcissus ssp. major)
 smånarsiss (N. ×cyclazetta), framandart, låg risiko (LO)
 bukettnarsiss (N. ×medioluteus), framandart, einskildfunn, ikkje risikovurdert

Andre artar:
 miniatyrnarsiss (N. asturiensis)
 basunnarsiss (N. bulbocodium)
 cyklamennarsiss (N. cyclamineus)
 sivnarsiss (N. jonquilla)
 N. papyraceus
 bleiknarsiss (N. rupicola) 
 tasett (N. tazetta)
 tårenarsiss (N. triandrus)

Kjelder 

 
 
 
 
 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Påskeliljeslekta» frå ,  den 24. april 2017.

Bakgrunnsstoff 

Påskeliljefamilien
Valerij Vasiljev

Valerij Ivanovitsj Vasiljev () var ein russisk ishockeyspelar frå Volkhov som deltok på Sovjetunionen sitt landslag i 13 år. Med Sovjetunionen vann forsvarsspelaren Vasiljev ni VM-gull og to OL-gull i tida 1970-82.

Vasiljev spelte opphavleg på Torpedo Gorkij. I 1967 vart han overført til Dynamo Moskva og spelte for laget i den sovjetiske ishockeyserien fram til 1984. Sidan CSKA Moskva på den tida dominerte den innanlandske ishockeyen, vart han aldri seriemeister.

Frå Ishockey-VM 1970 deltok Vasiljev i nær samtlege meisterskaps-turneringar med det sovjetiske ishockeylandslaget i åra fram til 1982, delvis som lagkaptein. Både i 1973, 1977 og 1979 vart han kåra til den beste forsvarsspelaren i verdsmeisterskapen, og kom elles med på All Star Team i 1975 og 1981.

Merittar
Gullmedalje i VM: 1970, 1973, 1974, 1975, 1878, 1979, 1980, 1981 og 1982 med Sovjetunionen
Gullmedalje i Vinter-OL: 1972 og 1976 med Sovjetunionen
Sølvmedalje i VM: 1972 og 1976 med Sovjetunionen
Sølvmedalje i Vinter-OL: 1980 med Sovjetunionen
Bronsemedalje i VM: 1977 med Sovjetunionen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Waleri Iwanowitsch Wassiljew» frå ,  den 24. april 2017.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1972
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1980
Det britiske Overhuset

Det britiske Overhuset (engelsk House of Lords, seremonielt House of Peers) er overhuset i Det britiske parlamentet. Som Underhuset held det møte i  Palace of Westminster i London.

Funksjon
I motsetnad til det valde Underhuset er seta i Overhuset statleg statleg utnemnde eller arva. Medlemmene høyrer til to kategoriar: Lords Spiritual (dei øvste geistlege leiarane i Den engelske kyrkja) og Lords Temporal (medlemmer av adelsstanden). Dette er spegla i den formelle tittelen til forsamlinga, som er The Right Honourable The Lords Spiritual and Temporal in Parliament Assembled. Dei to medlemskategoriane er rekna som separate stender, men dei møter, debatterer og stemmer saman. Overhuset har over 800 medlemmer - i april 2017 hadde det 802 medlemmer som kunne stemma. 25 av dei var biskopar. Talet på parlamentsmedlem i Underhuset ligg fast på 650, og det britiske Overhuset er dermed det einaste overhuset i noko tokammersystem som har eit større medlemstal enn underhuset sitt.

Overhuset har i dag avgrensa makt. Med Parliament Act frå 1911 mista det sin absolutte vetorett, og kunne deretter berre utsetja lovforslag i inntil to år. Med Parliament Act frå 1949 blei denne retten innskrenka ytterlegare, til eitt år. Overhuset kan granska lover som er vedtekne av Underhuset. Det går gjennom og sender lover tilbake til Underhuset med endringar, eller med bod om å drøfta avgjerda ytterlegare. 
Bortsett frå i særskilde avgrensa høve kan det ikkje stoppa lovar frå å bli vedtekne.

Tidlegare var Overhuset eit rent aristokratisk organ som representerte interessene til adelen. Med Life Peerages Act 1958 kunne statsministeren gjennom monarken gje personar ikkje-arvelege adelstitlar (baroni på livstid).  I dag er fleirtalet av medlemmene, rundt 700, slike utpeika personar, medan berre rundt 92 av seta er knytt til arvelege titlar.

Medlemmene i Overhuset kan ha partitilknytting eller møta som uavhengige, såkalla crossbenchers. Per april 2017 var Det konservative partiet det største partiet i Overhuset med 253 medlemmer. Arbeidarpartiet hadde 201 og Liberaldemokratane 102 medlemmer. 177 medlemmer møtte som uavhengige.

House of Lords var tidlegare høgaste domstol for alle straffe- og privatrettslege saker i England, Wales og Nord-Irland, og for privatrettslege saker i Skottland. Etter ei lovendring i 2005 blei denne funksjonen overført til ein ny Høgsterett i 2009. Fram til då hadde ein komite av medlemmer av Overhuset med juridisk kompetanse, kjent som «Law Lords», hatt denne funksjonen. Desse medlemmane avstod frå å stemme i Overhuset, slik at ein levde opp til maktfordelingsprinsippet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Det britiske overhuset» frå , og «Det britiske overhuset» frå  den 30. april 2017.

Bakgrunnsstoff 

Overhuset
Elīna Garanča

Elīna Garanča () er ein latvisk operasongar (mezzosopran). Ho har studert ved Musikkakademiet i Latvia i Riga, og har sidan enden av 1990-talet vore aktiv på fleire internasjonale operascenar, mellom anna på operaane i Frankfurt og Wien.

Det internasjonale gjennombrotet til Garanča kom ved Festspela i Salzburg i 2003, då ho song rolle som «Annio» i La clemenza di Tito av Mozart. I 2008 song ho «Rosina» i Barberen i Sevilla av Giocchino Rossini på Metropolitan Opera i New York.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Latviske operasongarar
Folk frå Riga
Document.no

Document.no er ei norsk nettavis som inneheld politisk analyse, kommentarar, essay og reportasjar og som gjev ut bøker innan politisk filosofi på Document forlag. Nettstaden har hovudvekt på norsk og europeisk politikk med fokus på utfordringar knytte til innvandringar og møte mellom islamske- og andre kulturar. Document.no dekker også internasjonal politikk og har eiga spalte med gjesteskribentar frå inn- og utland. Nettstaden presenterer også kunstnerisk stoff innan litteratur, biletkunst og musikk.

Talet på unike lesarar per månad låg i april 2012 på over . Nettstaden oppgav i juni 2015 å ligge stabilt på om lag  unike lesarar, og oppgav nær 270 000 lesarar for september 2016. Document.no er eigd og utgjeve av aksjeselskapet med same namn. Hans Rustad er redaktør og Hanne Tolg Parminter er dagleg leiar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Document.no» frå ,  den 30. april 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Norske aviser etter namn
Norske nettaviser
Skipingar i 2003
Distriktet Salzburg-Umgebung

Distriktet Salzburg-Umgebung er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Salzburg som samsvarar med landskapet Flachgau, frårekna byen Salzburg. Distriktet dekker ei flatevidd på 1004,47 km² og har om lag 157 440 ibuarar (2023). Administrasjonssenteret for distriktet ligg i Salzburg by.

Forvaltning 

Distriktet Salzburg-Umgebung består af 37 kommuner, herunder 3 byer.

Byar 
 Seekirchen am Wallersee
 Neumarkt am Wallersee 
 Oberndorf bei Salzburg

Marknadskommunar 
 Grödig 
 Straßwalchen 
 Eugendorf 
 Thalgau
 Obertrum am See 
 Mattsee

Landkommunar 
 Anif
 Anthering
 Bergheim
 Berndorf bei Salzburg
 Bürmoos
 Dorfbeuern
 Ebenau
 Elixhausen
 Elsbethen
 Faistenau
 Fuschl am See
 Göming
 Großgmain
 Hallwang
 Henndorf am Wallersee
 Hintersee
 Hof bei Salzburg
 Koppl
 Köstendorf
 Lamprechtshausen
 Nußdorf am Haunsberg
 Plainfeld
 Sankt Georgen bei Salzburg
 Sankt Gilgen
 Schleedorf
 Seeham
 Strobl
 Wals-Siezenheim

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bezirk Salzburg-Umgebung» frå ,  den 7. mai 2017.  

Delstaten Salzburg
Bjarte Bruland

Bjarte Bruland () er ein norsk historikar og er frå Førde i Sunnfjord. Han har historisk-filosofisk embetseksamen frå Universitetet i Bergen med historie som spesialfelt.

Akademisk arbeid
Bjarte Bruland har forska mykje på skjebna til jødane i Noreg under andre verdskrigen. Han var tilsett som prosjektleiar ved Jødisk Museum i Oslo frå 1. januar 2007 til 31. desember 2014 der han hadde ansvar for utstillingar, innsamling av foto og gjenstandar til samlinga i museet og andre gjeremål. Bjarte Bruland har også vore engasjert i fleire andre studie, formidling-og forskingsprosjekt om lagnaden til dei norske jødane.

Bruland var medlem i det offentleg nedsette utvalet der mandatet var å granske kva som skjedde med eigedomane til dei norske jødane under og etter den andre verdskrigen. I granskinga NOU 1997 : 22  Inndragning av jødisk eiendom i Norge under den 2. verdenskrig utarbeidde og førte Bjarte Bruland i lag med Berit Reisel utgreiinga til mindretalet. Det blei seinare lagt til grunn av regjering og Storting.

Bjarte Bruland har i 2000–2015 arbeidd med ein database over jødar i Noreg med formål å kartlegge lagnaden til desse under verdskrigen 1940–1945.

Boka Holocaust i Norge : registrering, deportasjon, tilintetgjørelse (2017) er ei vidareføring av eit treårig doktorgradsstipend frå Universitetet i Bergen med arbeidstittel Norge og Holocaust, ca. 1925-1950. I eit intervju med Bjarte Bruland i vekeavisa Dag og Tid blir det hevda at boka kan bli eit referanseverk om holocaust i Noreg.

Bjarte Bruland er tildelt statsstipend frå 2019 i samband med dokumenteringa og synleggjeringa av lagnaden til dei norske jødane under den tyske okkupasjonen april 1940 til mai 1945.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 
 

Norske krigshistorikarar
Norske museumsfolk
Forfattarar frå Førde
Folk frå Førde
Ivo Viktor

Ivo Viktor () er ein tsjekkisk tidlegare fotballspelar frå Křelov, som var målvakt på Tsjekkoslovakia sitt lag som vann EM i fotball 1976. Han spelte 63 landskampar i åra frå 1966 til 1977. I si tid var han ei av dei beste målvaktene i Europa, og kom på tredjeplass i kåring om beste fotballspelaren i Europa i 1976 (Ballon d'Or). Fem gongar vart Viktor kåra til Tsjekkoslovakias beste fotballspelar, og to gongar til årets målvakt i Europa.

Frå 1960 til -63 stod Viktor ein sesong i mål for kvart av laga Železárny Prostějov, RH Brno og Spartak Brno. Sidan var han målvakt i topplaget Dukla Praha i fjorten sesongar, og fekk med seg tre seriegull og like mange nasjonale cuptriumfar før han ha la opp i 1977.

Viktor fekk sin landslagsdebut mot Brasil på Maracanã stadion i Rio de Janeiro i 1966. Fire år seinare vakta han målet då Tsjekkoslovakia rauk ut or fotball-VM 1970 i Mexico etter tre strake tap. Under EM i fotball 1976 utmerkte han seg med framifrå prestasjonar og bidrog mykje til at Tsjekkoslovakia vann turneringa. Særleg viktige redningar stod han for mot Nederland i semifinalen, såvel som mot Vest-Tyskland i finalen. Han vart også kåra til beste målvakt i EM og kom på tredjeplass i kåringa av årets fotballspelar i Europa.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1964, 1966 og 1977 med Dukla Praha
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1965, 1966 og 1969 med Dukla Praha

Prisar og utmerkingar
Årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia: 1968, 1972, 1973, 1975, 1976
Tredjeplass i Ballon d'Or 1976
Året fotballmålvakt i Europa: 1969 og 1976
All star team Fotball-EM 1976

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ivo Viktor» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-EM 1976
Antonín Panenka

Antonín Panenka () er ein tsjekkisk tidlegare fotballspelar frå Praha som vann EM-gull i 1976 og EM-bronse i 1980 med Tsjekkoslovakia. Den offensive midtbanespelaren spelte 59 landskampar og skåra 17 mål i tida 1973-82. Han er særleg kjend for den såkalla panenka-straffa, som avgjorde EM-finalen til Tsjekkoslovakia sin fordel.

Aktiv
Panenka spelte på Bohemians Praha frå 1967 til 1981. Her markerte han seg som ein drivande midtbanespelar, framifrå pasningsleggjar og frisparkskyttar, utan at laget vann noko stor turnering. Sommaren 1981 gjekk han til austerrikske Rapid Wien, der han gjennom fire sesongar sikra seg to seriegull og tre nasjonale cuptitlar. Han var innbytar då Rapid spelte finale i Cupvinnarcupen 1985 mot engelske Everton FC, ein kamp laget hans tapte 1-3. Seinare same året flytta han over til St. Pölten og spelte toppfotball i nye to sesongar. Sidan var han aktiv på lågare nivå i austerriksk fotball, med høvesvis Slovan Wien, ASV Hohenau og Kleinwiesendorf. 

I finalen mot Vest-Tykland under EM i fotball 1976 sette Panenka inn det avgjerande målet i straffeskytinga. Han kippa då ballen inn midt i målet, medan den tyske målvakta Sepp Maier kasta seg mot venstre stolpe. Denne typen straffespark er sidan kalla panenka-straffe. Fire år seinare vann han ein bronsemedalje då Italia vart slått i kampen om tredjeplassen ved fotball-EM 1980, også då etter straffeskyting.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Austerriksk seriemeister: 1982 og 1983 med Rapid Wien
Austerriksk cupmeister: 1983, 1984 og 1985 med Rapid Wien

Heider
All star team Fotball-EM 1976
Årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia 1980

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antonín Panenka» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Folk frå Praha
Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Zdeněk Nehoda

Zdeněk Nehoda () er ein tsjekkisk fotballspelar frå Hulín. Angrepsspelaren, som vanlegvis var høgreveng, vart europameister med Tsjekkoslovakia i 1976 og fekk EM-bronse i 1980. Han spelte 89 landskampar og skåra 31 mål i tida 1971-82.

Aktiv
Nehoda spelte på TJ Gottwaldov frå 1969 til -71. Han gjekk då over til topplaget Dukla Praha, der han gjennom tolv sesongar var med å vinne tre seriemeisterskap og to cupmeisterskap. Frå 1984 var han etter tur aktiv i kortare eller lengre tid i vesttyske Darmstadt 98, belgiske Standard Liege, franske FC Grenoble og austerrikske Amaliendorf. Nehoda spelte 345 kampar og skåra 145 mål i den tsjekkoslovakiske toppserien.

Nehoda debuterte for Tsjekkoslovakia i 1971, men det var i tida frå 1973 han var eit fast innslag i fyrsteellevaren  på landslaget. Han skåra fleire mål då Tsjekkoslovakia tok seg til EM-finalen 1976. Under fotball-EM 1980 stod han for to av dei fem nettkjenningane til Tsjekkoslovakia, då laget vann bronsen etter å ha sigra over Italia i straffeskyting. Etter EM 1980 var han kaptein på landslaget til Tsjekkoslovakia rauk ut or VM i fotball 1982. Vel fem år seinare, 27. oktober 1987, spelte han 12 minuttar i ein vennskapskamp mot Polen. Dermed står han bokført med 90 landskampar, meir enn nokon anna tsjekkoslovak.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1977, 1979 og 1982 med Dukla Praha
Tsjekkoslovakisk cupmeister: 1970, 1981 og 1983 med Dukla Praha 

Både i 1978 og 1979 vart Nehoda kåra til årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zdeněk Nehoda» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Karol Dobiaš

Karol Dobiaš () er ein slovakisk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Handlová, som vart europameister 1976 med Tsjekkoslovakia. Han var ein allsidig spelar som oftast spelte i forsvaret eller på midtbana.

Aktiv
Dobiaš byrja spele på det lokale laget Baník Handlová. I 1965 flytta han over til Spartak Trnava, der han hadde stor suksess. Med Spartak vann han fem seriemeisterskap og vart cupvinnar tre gongar, over ein periode på tolv år. Både i 1970 og 1971 vart han kåra til årets spelar i Tsjekkoslovakia. Frå 1977 til -80 spelte han på Bohemians Praha. Sommaren 1980 vart han overført til belgiske KSC Lokeren, der han var aktiv til 1983.

Dobiaš fekk ein kortvarig debut på landslaget i 1967. Under fotball-VM 1970 i Mexico spelte han alle tre kampane då Tsjekkoslovakia rauk ut or meisterskapen med strake tap. I åra framover var han fast på landslaget. Under EM i fotball 1976 gav han Tsjekkoslovakia leiinga 2-0 då Vest-Tyskland vart slått etter straffeskyting i finalen i Beograd. I mars 1980 opptredde han i landslagsdrakt for 67. og siste gong. Han skåra seks landslagsmål.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1968, 1969, 1970, 1971 og 1973 med Spartak Trnava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1967, 1971 og 1975 med Spartak Trnava

Prisar og utmerkingar
Årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia: 1970 og 1971

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karol Dobiaš» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Anton Ondruš

Anton Ondruš () er ein slovakisk tidlegare fotballspelar frå Solčany, som vart europameister 1976 med Tsjekkoslovakia og tok bronse i EM 1980. Han spelte 58 landskampar i tida 1974-80.

Aktiv
Ondruš fekk fast plass i fyrsteellevaren til Slovan Bratislava i 1972. I åra 1974-76 var han med å vinne fem nasjonale meistertitlar med laget; to seriegull og tre cuppokalar. Sidan var han kaptein på laget frå Bratislava, der han deltok i 210 kampar og skåra 38 mål. I 1981 tok Ondruš turen til Club Brugge i Belgia. Etter å ha mislukkast i Brugge var han i åra frå 1983 til -87 aktiv på det franske laget CS Thonon-les-Bains, og til sist på FC Biel-Bienne i Sveits.

Ondruš spelte 58 kampar på Tsjekkoslovakia sitt landslag og skåra ni mål. I 1976 var han var kaptein på laget som vann fotball-EM. Hans framifrå prestasjonar mot Nederland i semifinalen, der han skåra, førte Tsjekkoslovakia til finalespel mot Vest-Tyskland og EM-tittel etter straffeskyting. Bronsekampen mot Italia under fotball-EM 1980 vart hans siste. Etter 58 landskampar og seks mål var tida med landslagsspel over.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1974 og 1975 med Slovan Bratislava
Slovakisk cupmeister: 1974 og 1976 med Slovan Bratislava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1974 med Slovan Bratislava

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Ondruš» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980