kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ski-VM 2015

Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 2015, den 50. i rekka, vart avvikla i tida 18. februar til 1. mars 2015 i  Falun i Sverige. Det var fjerde gongen Falun stod som arrangørby av skiverdsmeisterskapen, tidlegare meisterskap fann stad i 1954, 1974 og 1993. 

Noreg vart beste nasjon i meisterskapen med i alt 20 medaljar; 11 gull, 4 sølv og 5 i bronse.

Langrenn

Menn

Sprint 

Dato: Torsdag 19. februar 2015

15 km fristil 

Dato: Onsdag 25. februar 2015

30 km/stilbyte, fellesstart 

Dato: Laurdag 21. februar 2015

50 km fellesstart, klassisk stil 

Dato: Sundag 1. mars 2015

Lagsprint, fristil

Dato: Sundag 22. februar 2015

4 × 10 km stafett 

Dato: Fredag 27. februar 2015

Kvinner

Sprint 

Dato: Torsdag 19. februar 2015

10 km fristil 

Dato: Tirsdag 24. februar 2015

15 km/stilbyte 

Dato: Laurdag 21. februar 2015

30 km fellesstart, klassisk stil 

Dato: Laurdag 28. februar 2015

Lagsprint 

Dato: Sundag 22. februar 2015

4 × 5 km stafett 

Dato: Torsdag 26. februar 2015

Kombinert

Normalbakke &10 km 

Dato: Fredag 20. februar 2015

Storbakke & 10 km 

Dato: Torsdag 26. februar 2015

Lagtevling (normalbakke & 4x5 km) 

Dato: Sundag 22. februar 2015

Tomannsstafett (storbakke & 15 km á 10 etappar) 

Dato: Laurdag 28. februar 2015

Skihopping

Menn

Normalbakke 

Dato: Fredag 20. februar 2015

Storbakke 

Dato: Torsdag 26. februar 2015

Lagtevling 

Dato: Laurdag 28. februar 2015

Kvinner

Dato: Fredag 20. februar 2015

Mikslag

Dato: Sundag 22. februar 2015

Medaljeoversyn

Langrenn

Skihopping

Kombinert

Deltakarar
Om lag 700 deltakarar frå 55 deltok i meisterskapen.

Noregs tropp

Langrenn 
31. januar tok Norges Skiforbund ut 23 utøvearar, elleve kvinner og tolv menn. Landslagssjef Vidar Løfshus meinte at Noreg stiller med «medaljekandidatar på alle distansar», med ei målsetning om å bli beste nasjon.

Kvinner

Menn

1 Deltek berre i sprint, med Sondre Turvoll Fossli som reserve.

Kombinert 
2. februar tok Norges Skiforbund ut seks utøvarar som alle hadde vore på pallen i verdenscupen 2014/15. I følge sportssjef Sverre Rotnevatn sende Noreg «eit av dei sterkaste laga på lenge til eit meisterskap», og hadde sett ei målsetjing om å bli beste nasjon. Ettersom Noreg kan stille med fire utøvarar på kvar distanse, bortsett frå lagsprinten, vil desse bli valde av landslagsleiinga etter offisiell trening i Falun.

Skihopping 
10. februar tok Norges Skiforbund ut ti utøvarar, fire kvinner og seks menn. I følgje sportssjef Clas Brede Bråthen sende Norge «eit av dei beste laga på lenge til eit mesterskap», og hadde ein målsetjing om medalje i kvar øving. Noreg hadde berre fire plassar i dei individuelle konkurransane, i tillegg til éin ekstra plass i normalbakkerenn for herrar grunna sigeren til Anders Bardal i Ski-VM 2013 i Val di Fiemme. Difor vilke landslagsleiinga etter den offisielle treninga i Falun plukke ut dei fire/fem herrehopparane, og mikslaget ville bli tatt ut etter renna i normalbakken.

Menn

Kvinner

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nordische Skiweltmeisterschaften 2015» frå ,  den 28. februar 2022.

Notar

Bakgrunnsstoff 

Ski-VM
Ski-VM 2015
Diskografien til Electric Light Orchestra

Under er ein komplett diskografi for Electric Light Orchestra. Katalogen til ELO er uvanleg sidan det er langt fleire samlealbum enn studioalbum, hovudsakleg på grunn av dei mange hitsinglane Jeff Lynne skreiv.

Album

Studioalbum

Konsertalbum

Samlealbum

 Komplett liste

Plateboksar

Singlar

Videoalbum

Bøker
The Electric Light Orchestra Story  (1980) ISBN 0-907394-00-0
Unexpected Messages  (1996) ISBN 3-00-000642-7
More Light for The Orchestra (1997) ISBN 950-43-8302-5

Fotnotar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Diskografien til Electric Light Orchestra» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Face The Music  - ELO og tilknytte artistar
Jeff Lynne Song Database 
Discovery - Welcome to the show 
Rockaria 

Diskografi
Electric Light Orcehstra
Johan Kjølstad

Johan Kjølstad () er ein norsk langrennsløpar frå Ekne i Levanger som spesialserte seg på dei såkalla sprint-øvingane. I par med Ola Vigen Hattestad vann han VM-gull på team-sprinten under Ski-VM 2009 i Liberec, og tok sølv i sprinttevlinga bak same Hattestad.

Aktiv
Kjølstad tok sin fyrste av to verdscupsigrar i Nove Mesto den 16. januar 2005, eit sprintrenn i fristil. Den andre triumfen kom då han vann klassisk-sprinten i Kuusamo den 1. desember 2007. Kjølstad har til saman seks pallplasseringar i verdscup-sprintar og fire i lag-sprintar. Han deltok på sprinten både under Vinter-OL 2006 og Vinter-OL 2010, der han vart høvesvis nummer sju og nummer ni.

I åra frå 2006 til 2011 vann Kjølstad fire medaljar i sprintøvinga under noregsmeisterskapane; gull i 2010, sølv i 2006 og 2009, samt bronse i 2011. Desse sesongane sikra han seg elles to NM-gull i 3x10 km stafett med Skogn Idrettslag og tre NM-titlar i team-sprint.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 2005:
Ski-NM 2006: Sølvmedalje i sprint på Kongsberg
Ski-NM 2007: Nr 5 på 50 km i Nybygda
Ski-NM 2008:
Ski-NM 2009:
Ski-NM 2010: Gullmedalje i sprint i Stokke
Ski-NM 2011: Bronsemedalje i sprint i Steinkjer
Ski-NM 2012: 
Ski-NM 2013: 
Ski-NM 2014:
Ski-NM 2015:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johan Kjølstad» frå ,  den 20. februar 2015.  
 

Norske langrennsløparar
Noregsmeistrar i langrenn
Verdsmeistrar i langrenn
Norske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 2009
Folk frå Levanger
Tryin' to Get to You

«Tryin' to Get to You» er ein song skriven av Rose Marie McCoy og Charles Singleton. Han vart opphavleg spelt inn av vokalgruppa The Eagles i 1954 og gjeve ut sommaren 1954 på Mercury Records 70391. 

Songen vart spelt inn av Elvis Presley i 1955 for Sun Records. Presley spelte inn fem versjonar av songen. Den første den 23. mars 1955 og den andre 11. juli 1955. Den andre innspelinga vart gjeven ut medan han levde. Han har òg spelt inn konsertopptak av songen på Elvis (NBC TV), Elvis: As Recorded Live on Stage in Memphis og Elvis in Concert. Den tidlegare versjonen kom ut i 1999 på albumet Sunrise og Presley spelte inn denne medan han samstundes spelte piano. Fordi pianoet ikkje var opp den forventa standarden, sletta produsenten Sam Phillips lyden av pianoet frå masterlydbandet, slik att ein i tillegg til vokalen til Elvis berre kan høyre sologitaren, bass og trommer. Vokalen til Presley verkar å vere inspirert av slik The Eagles song songen, 

Songen vart gjeven ut i 1956 på debutalbumet til Presley for RCA, Elvis Presley. Han er òg med på den kjende The Sun Sessions frå 1976. 

«Trying To Get To You» vart så gjeven ut av The Teen Kings med Roy Orbison i april 1956 som Je-Wel JE-101 med «Ooby Dooby» på B-sida.
Ein versjon av Johnny Carroll følgde, for Decca Records den 19. mai 1956 (Decca 9-29940). Ricky Nelson var så den neste som spelte inn songen. 

Etter Eric Burdon framførte han fleire gonger på konsertane sine, starta han opp att The Animals i 1983 og spelte inn songen i studio. Han er med på albumet Ark. 

Sidan er han spelt inn av Johnny Rivers, Faith Hill, Susie Arioli, Gene Summers og mange andre.

Songen var omarbeidd av Paul McCartney til «In Spite of All the Danger», den første originale songen spelt inn av the Quarrymen, førgjengaren til  Beatles.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tryin' to Get to You» frå ,  den 20. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1954
Singlar frå 1954
Rhythm and blues-songar
Elvis Presley-songar
Roy Orbison-songar
The Animals-songar
Faith Hill-songar
Gene Summers-songar
Songar skrivne av Rose Marie McCoy
Songar skrivne av Charles Singleton
Mercury Records-singlar
RCA Victor-singlar
Debutsinglar frå 1956
Bye Bye Love

«Bye Bye Love» er ein popsong skriven av Felice og Boudleaux Bryant og publisert i 1957. Han er mest kjend med debutinnspelinga til The Everly Brothers, gjeven ut på Cadence Records. Songen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard-lista og førsteplassen på Cash Box Best Selling Record-lista. Versjonen nådde òg toppen av countrylista i USA våren 1957. The Everly Brothers sin versjon av «Bye Bye Love» vart rangert på 210. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.

Andre versjonar

Webb Pierce spelte inn ein versjon av «Bye Bye Love» kring same tida som Every Brothers, og denne nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista sommaren 1957. 

Andre artistar som har spelt inn songen er 
 Rory Blackwell
 Connie Francis (på Country & Western – Golden Hits)
 Roy Orbison (på Lonely and Blue i 1960)
 Ray Charles i 1962 på albumet Modern Sounds in Country and Western Music
 Trini Lopez i 1964 på hans On The Move
 Arthur Alexander i 1968
 The Dials i ein reggaeversjon i 1969
 Simon & Garfunkel i eit konsertopptak i 1970 for Bridge Over Troubled Water.
 Ray Stevens i 1973 på albumet Losin' Streak.
 Jimmy Stevens spelte songen i 1972 på Don't Freak Me Out
 David Lindley på El Rayo-X i 1981.
 Lacy J. Dalton i 1992 på albumet Chains on the Wind. Versjonen hennar nådde 69. plassen på countrylista i Canada.
 The Proclaimers is heard in the 1995 film Bye Bye Love.
 The Pearls på A String of Pearls i 2005 .

Songen vart nytta i filmen All That Jazz i 1979, sungen av Ben Vereen og Roy Scheider. Han vart òg spelt i første episode av sesong to av Masters of Sex.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bye Bye Love» frå ,  den 21. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1957
Singlar frå 1957
Debutsinglar frå 1957
Songar skrivne av Felice og Boudleaux Bryant
The Everly Brothers-songar
Barbara Fairchild-songar
Billy Walker-songar
Webb Pierce-songar
Trini Lopez-songar
Ray Charles-songar
Lacy J. Dalton-songar
George Harrison-songar
Roy Orbison-songar
Simon & Garfunkel-songar
Connie Francis-songar
Grammy Hall of Fame Award
Cadence Records-singlar
Alvin Stardust-songar
Anders Gløersen

Anders Nøstdahl Gløersen () er ein norsk langrennar frå Oslo som under Ski-VM 2015 vann gullmedalje for Noreg i 4 x 10 km stafett og ein bronsemedalje på 15 km. Han er medlem av Rustad Idrettslag.

Aktiv
I tida frå desember 2007 til desember 2014 vann Gløersen fem renn i verdscupen, dei fire fyrste i sprint og den siste på 15 km. Han vart noregsmeister på 15 km i 2015. Gløersen vart nummer fire i sprintøvinga under Vinter-OL 2014.

Gløersen vart nummer tre på 15 km under verdsmeisterskapen på ski i Falun i 2015, 1,4 sekund bak sølvvinnar Maurice Manificat frå Frankrike, svenske Johan Olsson vart verdsmeister. Den 27. februar gjekk han ein framifrå tredjeetappe på Noregs lag i 4 x 10 km stafett, ein etappe som gav ankermann Petter Northug sjansen til å avgjere stafetten med sine unike spurteigenskapar. Dei to andre på vinnarlaget var Niklas Dyrhaug og Didrik Tønseth.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2009:
Ski-NM 2010: 
Ski-NM 2011: Sølvmedalje i sprint i Steinkjer
Ski-NM 2012: 
Ski-NM 2013: Nr 8 på 15 km
Ski-NM 2014: Bronsemedalje i sprint på Lillehammer
Ski-NM 2015: Gullmedalje på 15 km på Røros
Ski-NM 2016:
Ski-NM 2017: Gullmedalje på 10 km i Sør-Fron

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anders Gløersen» frå ,  den 21. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2015
Norske tvillingar
Folk frå Oslo
Chris Jespersen

Chris André Jespersen () er ein norsk langrennar frå Skånevik i Hordaland som vart nummer to i Tour de Ski 2013/14. Han var medlem av idrettslaget Korlevoll-Odda til 2007, dei neste fem sesongane representerte han Byåsen Idrettslag. Frå 2012 er han atter medlem i Korlevoll-Odda.

Aktiv
Jespersen vart juniorverdsmeister på 30 km friteknikk i 2003, framom russarane Aleksej Petukhov og Jevgenij Dementjev. Som senior trong han mange år før han kunne ta opp kampen om dei beste plasseringane. Den 24. februar 2008 gjekk han ein etappe på det norske andrelaget som vann verdscupstafetten i Falun framom det norske fyrstelaget. Under NM på ski 2008 deltok han på Byåsen sitt vinnarlag på 3x10 km stafett.

I 2011 tok Jespersen sølvmedaljen på 50 km under NM i Tromsø, hans einaste individuelle medalje. Den 14. desember 2013 oppnådde han si beste plassering i eit enkelt verdscuprenn då han kom på andreplass i 30 km friteknikk i Davos. Tre veker seinare imponerte han med å verte nummer to i Tour de Ski 2013/14, slått einast av landsmannen Martin Sundby. I Vinter-OL 2014 i Sotsji vart Jespersen nummer seks og beste nordmann på 15 kilometer.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2008: Nr 5 på 30 km i Trondheim 
Ski-NM 2009:
Ski-NM 2010: 
Ski-NM 2011: Sølvmedalje på 50 km i Tromsø
Ski-NM 2012: Nr 7 på 30 km på Voss
Ski-NM 2013: Nr 5 på 15 km på Vang
Ski-NM 2014:
Ski-NM 2015:
Ski-NM 2016:
Ski-NM 2017:
Ski-NM 2018:
Ski-NM 2019:
Ski-NM 2020: 
Ski-NM 2021: 
Ski-NM 2022: 
Ski-NM 2023:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chris Jespersen» frå ,  den 21. februar 2015.  
 

Norske langrennsløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Folk frå Etne
Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen

Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen er ein mellomstatleg internasjonal organisasjon som arbeider for gjennomføringa av Kjemivåpenkonvensjonen, blant anna ved kontroll og øydelegging av kjemiske våpen. Organisasjonen har 190 medlemsstatar. Hovudkontoret ligg i Haag i Nederland.

Organisasjonen blei tildelt Nobels fredspris i  2013 «for dens omfattende arbeid for å avskaffe kjemiske våpen».

Bakgrunn og virkeområde 
Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei til som følgje av inngåinga av Kjemivåpenkonvensjonen, som tredde i kraft i 1997. Denne internasjonale avtala blei inngått ved  nedrustningskonferansen i Genève i 1992 etter langvarige forhandlingar for å få til eit totalforbod mot kjemiske våpen. Konvensjonen forbyr produksjon, lagring, handel, overføring og bruk av kjemiske våpen. Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei oppretta for å sikra dette. Han er ikkje ein del av SN-systemet, men har ei samarbeidsavtale med Dei sameinte nasjonane.

Statar som er part i Kjemivåpenkonvensjonen blir òg medlem av Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen. I desember 2013 var 190 statar medlem av organisasjonen. Sju statar er ikkje med i organisasjonen. Israel og Myanmar har underteikna, men ikkje ratifisert, avtala, medan Angola, Egypt, Nord-Korea og Sør-Sudan korkje har underteikna eller ratifisert.

Generaldirektørar 
 José Maurício Bustani (1997–2002)
 Rogelio Pfirter (2002–2010)
 Ahmet Üzümcü (2010– )

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Organisasjonen for forbud mot kjemiske våpen» frå ,  den 21. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

 

Skipingar i 1997
Internasjonale organisasjonar
Organisasjonar i Haag
Vinnarar av Nobels fredspris
Sha'ar HaGolan

Sha'ar HaGolan (hebraisk שַׁעַר הַגּוֹלָן, tyder Porten til Golan) er ein kibbutz ved foten av Golanhøgdene i Jordandalen nordaust i Israel. Han ligg mindre enn 1 km frå grensa til Jordan og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 504.

Historie

Sha'ar HaGolan vart grunnlagd den 21. mars 1937 av medlemmar av Hashomer Hatzair ungdomsrørsle frå Tsjekkoslovakia og Polen. Grunnleggjarane møttest og vart organiserte som eit lag i 1930 i Rishon LeZion og vart kalla «Ein Hakore» fram til 1937, då dei oppretta kibbutzen som ei tårn og palisade-busetjing.

Under slaget i Kinarotdalen i den arabisk-israelske krigen i 1948, måtte forsvararane i kibbutzen, i tillegg til dei i nabokibbutzen Masada, trekkje seg attende på grunn av mangel på forsterkingar og ordrar. Kibbutzenim vart erobra og for ei kort stund halde av den syriske hæren. Dei vart då plyndra og sette i brann.

Arkeologi

Utgravingar ved Sha'ar HaGolan har avdekt ein 8 000 år gammal landsby og ein har funne dei eldste keramikkgrytene som er funne i ISrael. Denne landsbyen frå yngre steinalder var busett av folk som gav opp ein nomadisk livsstil til fordel for permanent busetnad, og markerte ei endring frå jakt- og samling til jordbruk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sha'ar HaGolan» frå ,  den 22. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
El Mul Golan 

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1937
Jødiske landsbyar avfolka under den arabisk-israelske krigen i 1948
Førhistoriske stader i Israel
Arkeologiske stader i Israel
Busetnader frå yngre steinalder
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Tsjekkisk diaspora i Israel
Polsk diaspora i Israel
Slovakisk diaspora i Israel
1937 i Palestina
Had Nes

Had Nes (hebraisk חַד נֵס) er ei israelsk busetjing og ein fellesbusetnad i Golan regionale kommune. Busetjingar ligg like ved Jordanelva og vart grunnlagd i 1989. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Golanhøgdene som ulovlege etter folkeretten, men dei israelske styresmaktene motset seg dette.

Sjå òg
 israelskokkuperte territorium
 israelsk busetjing

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Had Nes» frå ,  den 22. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Israelske busetjingar
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Golan regionale kommune
Busetnader grunnlagde i 1989
Kela Alon

Kela Alon (hebraisk קלע אלון) er ei israelsk busetjing og ein fellesbusetnad i Golan regionale kommune i Israel. Landsbyen vart grunnlagd i 1991. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Golanhøgdene som ulovlege etter folkeretten, men dei israelske styresmaktene motset seg dette.

Dei første nybyggjarane var emigrantar frå Sovjetunionen.

Sjå òg
 israelskokkuperte territorium

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kela Alon» frå ,  den 22. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Israelske busetjingar
Golan regionale kommune
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1991
Finn Hågen Krogh

Finn-Hågen Krogh () er ein norsk langrennsløpar frå Alta som vart verdsmeister i sprintstafett saman med Petter Northug under Ski-VM 2015 i Falun. Krogh, som er medlem av Tverrelvdalen Idrettslag, har vunne tre renn i verdcupen sesongen 2014/15.

Karriere
Krogh fekk sitt gjennombrot då han i Falun vart nummer to i verdscupsavslutninga, ein prestasjon han kopierte same staden to år seinare. I 2013 gjekk han inn til sølvmedalje på 15 km under NM på Voss, vel fem sekundar bak Martin Sundby.

Vinteren 2014/15 vann to sprintrenn i verdscupen, det siste i Östersund. Dagen etter siste sprinttriumfen vann han også 15 km i Östersund. Ei veke etter gjekk han sprintstafetten under Ski-VM i par med Petter Northug, og vann gullmedalje på ein overbevisande måte.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2012: Nr 9 på 30 km på Voss
Ski-NM 2013: Sølvmedalje på 15 km på Vang
Ski-NM 2014: Sølvmedalje i sprint på Lillehammer
Ski-NM 2015: Nr 4 på 30 km på Røros
Ski-NM 2016: Gullmedalje i sprint i Tromsø
Ski-NM 2017: Nr 6 på 10 km i Sør-Fron
Ski-NM 2018: Bronsemedalje på 30 km på Vang
Ski-NM 2019: Gullmedalje i sprint i Meråker
Ski-NM 2020: Gullmedalje på 15 km i Drammen
Ski-NM 2021: Nr 8 på 15 km i Trondheim
Ski-NM 2022: Nr 7 på 10 km på Gran
Ski-NM 2023:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Finn Hågen Krogh» frå ,  den 23. februar 2015.  
 

Norske langrennsløparar
Folk frå Alta
Pål Golberg

Pål Golberg () er ein norsk langrennsløpar frå Gol som er medlem av Gol Idrettslag. Han hadde per februar 2015 vunne to renn i verdscupen i langrenn.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2011: Nr 4 i sprint i Steinkjer
Ski-NM 2012: 
Ski-NM 2013: Gullmedalje i sprint på Vang
Ski-NM 2014: Nr 6 på 15 km på Lillehammer
Ski-NM 2015:
Ski-NM 2016: Nr 6 i sprint i Tromsø
Ski-NM 2017:
Ski-NM 2018: Sølvmedalje på 10 km i Alta
Ski-NM 2019: Nr 6 på 50 km
Ski-NM 2020: Gullmedalje på 30 km i Drammen
Ski-NM 2021: Sølvmedalje på 30 km i Trondheim
Ski-NM 2022: 
Ski-NM 2023:

Aktiv
Golberg vann 10 km under juniorverdsmeisterskapen i austerrikske Hinterartzen i 2010. Han deltok i ski-VM 2013 i Val di Fiemme, der han tok seg til finalen i sprintøvinga og enda på femteplassen.

I sin hittil beste sesong, OL-sesongen 2014, tok Golberg sin fyrste verdscupsiger då han 7. desember 2013 sigra i 15 km klassisk stil på Lillehammer. Den 1. mars 2014 vann han sprintøvinga, eit fristilrenn, under verdscupen i Lahti.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pål Golberg» frå ,  den 23. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Langrennsløparar under vinter-OL 2022
Folk frå Gol
Pinjekjerne

Pinjekjernar, også kjend som pinjenøtter, piniolar og pignolar, er dei etande kjernane til frø frå konglar av pinje og eventuelt andre tre i furuslekta. Dei kan etast rå, rista eller steikt, og kan brukast til salat, til å laga sausar som pesto eller til bakverk. 

Som andre frø og nøtter har pinjekjernar eit høgt innhald av feitt; ca. 68 g per 100 g frø. Rundt halvparten av feittet er fleirumetta og over ein tredel er einumetta. Same mengd inneheld cirka 14 gram protein. Pinjekjernar er også gode kjelder til jern og sink.

Fleire frøkjernar frå furuslekta er etande. Mange av dei liknar frøkjernane frå pinje og kan seljast som dette eller under andre namn. Historisk har ein i Noreg ete russenøtter frå russiske furutre som kom til landet gjennom pomorhandelen.

I 2000-åra blei det rapportert om fleire tilfelle av smaksforstyrringar etter at folk hadde ete pinjekjernar frå Asia. Grunnen til forstyrringane var truleg at ein hadde blanda kjernar frå to artar som ikkje er rekna som etande, Pinus armandii og Pinus massoniana, saman med dei etande kjernane frå andre tre.

Pinjekjernar som kan etast
Etter liste frå FAO.

Haploxylon 
P. ayacahuite
P. albicaulis
P. cembra (sembrafuru)
P. flexilis
P. gerardiana
P. koraiensis
P. lambertiana
P. monticola

Piñon-furuar:
P. pumila
P. sibirica
P. strobiformis

Diploxylon
P. coulteri
P. pinea (pinje)
P. ponderosa
P. sabiniana
P. roxburghii
P. torreyana

Kjelder

«Pinjekjerner» (30. desember 2014), Store norske leksikon''. Fri artikkel henta 24. februar 2015.
«Pinjekjerner», matvaretabellen.no
«Pinjekjerner» , frukt.no

Bakgrunnsstoff

Etande frø
Furufamilien
Furu
Adenovirus

Adenovirusa (medlem av familien Adenoviridae) er ei gruppe mellomstore (90—100 nm), membranlause (utan eit ytre bilipid lag) virus (dsDNA) med ein ikosahedral nukleokapsid fylt med dobbelstrenga DNA-genom. Namnet kjem av at dei første gong blei isolert frå svelgmandelen (adenoide vegetasjonar) hjå menneske i 1953.

Ryggbeinsdyr er ein utbreidd vert for desse virusa. Hjå menneske har ein funne heile 57 distinkte serotypar av adenovirus som kan valda ulike sjukdommar, frå milde luftvegsinfeksjonar hjå små barn til livstrugande multiorgansjukdommar hjå folk med svekka immunsystem.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Adenoviridae» frå ,  den 25. februar 2015.  

Adenoviridae
Na'ura

Na'ura (arabisk ناعوره, hebraisk נָעוּרָה) er ein israelske-arabisk landsby i Nord distrikt i Israel. Han høyrer til Gilboa regionale kommune. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 1 700 innbyggjarar i 2005.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Na'ura» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Amos, Edna (11/9/2007): Na‘ura, Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.119
Moshe Hartal  (7/9/2010):   Na‘ura Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.122
 Edna Amos   (28/11/2011):  Na‘ura Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.123
Conder, Claude Reignier og H.H. Kitchener  (1881): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archeology. London: Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 1'vol 2'''  s. 85 
Palmer, E. H. (1881): The survey of Western Palestine: Arab and English name lists collected during the survey by Lieutenants Conder og Kitchener, R. E. Translitterert og forklart av E.H. Palmer.''    (p. 166 )

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Na'ura

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel