kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Rolf Danneberg

Rolf Danneberg () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Hamburg som tevla for Vest-Tyskland. Han vann gullmedaljen i diskoskast under OL 1984 i Los Angeles med 66,60 meter. Fire år seinare fekk han bronsemedaljen i same øvinga under dei olympiske leikane i Seoul. Personleg rekord er på 67,60 m.

Aktiv
Danneberg vart vesttysk meister i diskoskast i 1980, men deltok ikkje i sommar-OL ettersom
Vest-Tyskland boikotta leikane i Moskva. Han fekk sin internasjonale meisterskapsdebut to år seinare, utan å nå EM-finalen i Aten.

I 1984 vart Danneberg olympisk meister i diskoskast under leikane i Los Angeles. Halvvegs i finalen låg han utanfor medaljeplass, men fekk i fjerde omgang opp eit kast som målte 66,60 m. Dermed gjekk han opp i leiinga, 30 cm framom arrangørlandet sin eigen meister, Mac Wilkins. Kastet viste seg å halde til OL-gull.

Etter ein ellevteplass i EM 1986, stod Danneberg for betre prestasjonar i 1987-sesongen. I mai månad gjorde han sitt livs lengste kast med 67,60 m i Berlin. Tre månader seinare kom han på fjerdeplass under VM 1987, seks centimter frå bestekastet til bronsemedaljøren Luis Delís frå Cuba.

Under OL 1988 lukkast Danneberg å vinne ein ny OL-medalje. Etter ein mindre god serie smelte han til med 67,38 m i sitt femte forsøk og tok bronsemedaljen, berre 10 cm bak sølvmedaljøren sitt bestekast. To år etter vart Danneberg nummer seks i diskostevlinga i EM 1990.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Utslått i kvalifiseringa
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje – 66,60 m, framom Mac Wilkins (66,30 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 11 – 61,60 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 65,96 m, bakom Luis Delís (66,02 m)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 67,38 m
EM 1990 i Split: Nr 6 – 63,08 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rolf Danneberg» frå ,  den 13. september 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske diskoskastarar
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Vest-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Folk frå Hamburg
Andrej Silnov

Andrej Aleksandrovitsj Silnov () er ein russisk høgdehoppar frå Sjakhty, europameister i øvinga i 2006 og olympisk meister i 2008.

Aktiv
Silnov vann gullmedaljen under friidretts-EM 2006 med eit hopp på 2,36 m. Dermed forbetra han den gamle 12 år meisterskapsrekorden til Steinar Hoen på 2,35 m. Ei veke etter friidretts-EM svinga Silnov seg over 2,37 m i Monaco, det beste høgdehoppet i verda det året.

Etter å ha tangert den personlege rekorden under i eit stemne i London den 25. juli 2008 vart han i siste stund teken med i den russiske troppen til Sommar-OL 2008 i Beijing. I den olympiske høgdetevlinga var han åleine om å ta seg over 2,36 m og fekk såleis gullmedaljen i øvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 2,36 m, framom Tomáš Janků (2,34 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 11 – 2,21 m
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje – 2,36 m, framom Germaine Mason (2,34 m)
OL 2012 i London: Nr 12 – 2,25 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andrei Alexandrowitsch Silnow» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Russiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Russland
Olympiske meistrar for Russland
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Russiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Valentin Gavrilov

Valentin Aleksandrovitsj Gavrilov () var ein sovjet-russisk friidrettsutøvar frå Moskva. Han vart europameister i høgdehopp i 1969, året i førevegen fekk han bronsemedaljen i øvinga under OL i Mexico-byen.

Aktiv
Gavrilov debuterte internasjonalt ved europameisterskapen 1966 i Budapest. Med 2,06 m i sluttrotokollen enda han på sjuande plass i høgdetvelinga. I 1967 vart han sjovjetisk meister med 2,12 m. 

Våren 1968 sette han personleg rekord med 2,20 m. Om hausten same året var han med i den historiske høgdehopp-tevlinga under dei olympiske sommarleikane i Mexico-byen. Framfor eit måpande publikum hoppa USA-amerikanaren Dick Fosbury seg over høgde etter høgde med ein stil (Fosbury-flopp) ingen hadde sett maken til. Til sist var han den einaste som klarte 2,24 m og dermed var gullmedaljen hans. Hans landsmann Ed Caruthers fekk sølv med 2,22 m, medan Gavrilov tangerte sitt personbeste på 2,20 og tok bronsemedaljen.

Våren 1969 vann Gavrilov høgdehopp i innandørs-EM i Beograd. Om sommaren sigra han i øvinga i den sovjetiske meisterskapen med 2,15. Han forbetra så den personlege rekorden til 2,21 meter. Under europameisterskapen 1969 i Aten vann Gavrilov gullmedaljen med 2,17 meter, same høgda klarte både Reijo Vähälä frå Finland og italienaren Erminio Azzaro, høvesvis sølv- og bronsevinnar. 

Med eit hopp på 2,20 m vann Gavrilov innandørs-EM også i 1970. Sommaren 1970 vann han høgdetevlinga i universiaden etter å ha gått over 2,18 m, hans årsbeste for sesongen var på 2,20 m. I 1971-sesongen hadde han 2,18 m som best, men fekk likevel delta ved europameisterskapen 1971 i Helsingfors der han vart nummer ti med 2,11 m. Både i 1972 og 1974 tangerte han den personlege rekorden på 2,21 m, det var ikkje lenger godt nok til å representere Sovjetunionen internasjonalt.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Nr 7 – 2,06 m
OL 1968 i Mexico by: Bronsemedalje – 2,20 m, bakom Ed Caruthers 2,22 m
EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 2,17 m, framom Reijo Vähälä (2,17 m)
EM 1971 i Helsingfors: Nr 10 – 2,11 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walentin Alexandrowitsch Gawrilow» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Sovjetiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Kęstutis Šapka

Kęstutis Šapka () er ein litauisk tidlegare høgdehoppar frå Vilnius, som tevla for Sovjetunionen. Han vart europameister i øvinga i 1971 og tok sølvmedaljen i EM 1974.

Aktiv
Sommaren 1971 vann Šapka høgdehopp under europameisterskapen i Helsingfors ved å gå over 2,20 m i sitt fyrste forsøk. Også ungararen Csaba Dosa og Šapkas landslagskollega Rustam Akhmetov klarde 2,20 m, men fyrst i høvesvis andre og tredje forsøk. Dermed var medaljane fordelt, med Šapkas siger hadde ein utøvar som nytta Fosburyflopp for fyrste gong vorte europameister.

I september 1972 vann Jüri Tarmak gullmedaljen under dei olympiske leikane i München med 2,23 m i sluttprotokollen. Šapka, som hadde vorte sovjetmeister det året, presterte ikkje betre enn 2,15 m i finalen og vart nummer tolv. 

Våren 1974 sigra Šapka i høgde ved innandørs-EM i Göteborg med 2,22 m. I sommarsesongen vart han sovjetisk meister for andre gong.

Under friidretts-EM 1974 i Roma rauk tsjekkoslovakiske Vladimír Malý, ungarske Istvan Major og polske Jacek Wszoła ut av høgdetevlinga på 2,21 m og vart ståande med 2,19 m på resultatlista, som høvesvis brinsevinnar, fjerde- og femtemann. Dansken Jesper Tørring og Šapka gjekk ikkje berre over 2,21 m, men også 2,23 m i sine fyrste forsøk. Begge to trong to forsøk på 2,25 m, personleg rekord for både Tørring og Šapka. Ingen av dei klarde 2,27 m. Avgjerande for gullstriden vart det at Šapka hadde rive ein gong på både 2,17 m og 2,19 m. Tørring var feilfri også på dei høgdene, og fekk dermed gullmedaljen, Sapka sølvet.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsingfors: Gullmedalje – 2,20 m, framom Csaba Dosa (2,20 m) og Rustam Akhmetov (2,20 m)
OL 1972 i München: Nr 12 – 2,15 m
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 2,25 m, bakom Jesper Tørring (2,25 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kęstutis Šapka» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Litauiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Aleksandr Sjustov

Aleksandr Andrejevitsj Sjustov (russisk: Александр Андреевич Шустов) () er ein russisk friidrettsutøvar frå Karaganda. Han vart europameister i høgdehopp i 2010.

Aktiv 
Sjustov vann høgdehopp-tevlinga under Sommaruniversiaden 2007 i Bangkok.

Tre år seinare, i juni månad 2010, vann han høgdetevlinga i Europmeisterskapen for lag, avvikla på Fana stadion i Bergen. Vinnarresultatet var såpass ordinært som 2,28 m. To månader seinare sikra han seg gullmedaljen i høgdehopp under friidretts-EM i Barcelona. Han tangerte då sin personlege rekord på 2,33 m.

Vinteren 2011 gjorde Sjustov sitt beste høgdehopp nokon gong, 2,34 m, då han vart nummer tre i øvinga i innandørs-EM i Paris.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 2,33 m, framom Ivan Ukhov (2,31 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 8 – 2,29 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (2,26 m -nr 15)
VM 2013 i Moskva: Nr 7 – 2,32 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexander Andrejewitsch Schustow» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Russiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Robert Grabarz

Robert Karl Grabarz () er ein britisk friidrettsutøvar frå Enfield som tevlar i høgdehopp. Han vart europameister i øvinga i 2012, same sesongen vann han bronsemedaljen under OL i London.

Aktiv
Grabarz mislukkast i å kvalifisere seg til friidretts-VM 2011. Dette fekk han til å skjerpe treninga. Allereie i januar 2012 fekk han sitt internasjonale gjennombrott då han gjekk over 2,34 meter under eit innandørsstemne i Wuppertal. Hans gamle personlege rekord var på 2,28 m.

I juni 2012 vann Grabarz gullmedaljen i høgdehopp i friidretts-EM i Helsingfors ved å ta seg over 2,31 m. Han fylgde opp prestasjonen under dei olympiske leikane i London i byrjinga av august ved å vinne ein bronsemedalje, etter å ha klart 2,29 m i fyrste forsøk i finalen. Også Mutaz Barshim frå Qatar og Derek Drouin frå Canada fekk kvar sin bronsemedalje. Ivan Ukhov frå Russland vann OL-gullet med 2,38 m.
 
Etter sigrar i DL-stemna i Roma og Birmingham vann Grabarz høgdehopp-trofeet i Diamond League 2012. Den 23. august 2012 sette han personleg rekord med 2,37 meter under eit DL-stemne i Lausanne, ei tangering av den britiske rekorden som Steve Smith sette i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2012 i Helsingfors: Gullmedalje – 2,31 m, framom Raivydas Stanys (2,31 m)
OL 2012 i London: Sølvmedalje – 2,29 m
VM 2013 i Moskva: Nr 8 – 2,29 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robert Grabarz» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Britiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Britiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Down to the Waterline

«Down to the Waterline» er ein song frå 1978 skriven av Mark Knopfler og først gjeven ut av Dire Straits som den første songen på debutalbumet Dire Straits. Han var òg med på ein demokassett som vart send til Charlie Gillett, som førte til at dei fekk den første platekontrakten sin. Songen vart sidan gjeven ut som B-sida til singelen «Water of Love».

Teksten til «Down to the Waterline» handlar om eit kort seksuelt stemnemøte. Cary Darling frå Billboard hyllar songen som overlegen andre kjærleikssongar på side 1 av Dire Straits, som «Water of Love».  I følgje bror til Mark Knopfler og medlem av Dire Straits David, var songen minna til Mark om ein tur langs elva Tyne ein kveld med kjærasten då han var tenåring. Darling hyllar teksten som «skarp» men «aldri klisjéfylt». Darling hyllar òg den stemningsskapande tåkeluren som starta songen, Knopfler si «raske fingerplukking og det stramme bandet på songen» Forfattaren Joel McNally skildrar korleis «bandet trer fram ut av tåka» for å starte songen, og skriv at effekten ikkje er «uekte». High Fidelity skreiv òg om songen og det «vare, lidenskaplege, men likevel usentimentale» erotiske bilete.  

Hi-Fi News & Record Review skildrar songen som «bouncy and punchy». The Rolling Stone Album Guide skreiv om den «galopperande rytmen» i songen.  Montreal Gazette-skribenten Bubert Bauch hevda at  «Once Upon a Time in the West», som opna det andre albumet til Dire Straits, Communiqué, minner mykje om «Down to the Waterline», som opna debutalbumet deira.

«Down to the Waterline» vart seinare gjeve ut på konsertalbumet Live at the BBC og på samleplata Money for Nothing.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Down to the Waterline» frå ,  den 15. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar skrivne av Mark Knopfler
Dire Straits-songar
Songar frå 1978
Songar produserte av Muff Winwood
Kfar Abida

Kfar Abida eller Kfar Aabida er ein landsby 2 km sør for Batroun i Batroun distrikt i Nord guvernement i Libanon. Delen av landsbyen i sørvest vert òg kalla det eldre namnet Fadous eller Fadaous.

Arkeologiske funn

Tell Fadous

Tell Fadous, Tell Fadaous, Fadaous eller Fadeous er ein tell (ei kunstig høgd) sørvest for Kfar Abida som først vart undersøkt av R. Wetzel og J. Haller i 1945 oppom sementerte strandavleiringar på 6 meter. Eit par Levallois-flintflak vart funnen på toppen av ei sanddyne. Nyare studiar av Hermann Genz og Hélène Sader frå American University of Beirut har vist at tellen var busett fram til tidleg bronsealder, men vart så fråflytta seint på 2000-talet fvt. Ralph Pederson frå Universitetet i Marburg studerte maritim arkeologi av kysten kring Tell Fadous. Pederson indikerte at staden «Tellbukta» kan ha vore nytta som hamnestad for fiskarar i bronsealderen, noko dei mange restane av fisk og stranskjel indikerer. Han fann òg eit flintblad frå yngre steinalder på grunna i Tellbukta.

Fadous Sud
Fadous Sud eller Fadaous Sud er ein stad frå yngre steinalder i Qaraoun-kulturen som ligg sør for tellen, kring 300 meter sør for landsbyen. Han vart oppdaga av Maurice Tallon i 1957 mellom sjøen og vegen. Det vart oppdaga at staden strekkjer seg aust for vegen i 1966 av W.E. Wendt, då materiale vart gjenoppdaga og staden undersøkt av Lorraine Copeland og Henri Fleisch. Den store staden dekkjer 400 meter på kvar side av hovudvegen opp til sida av ein wadi.

Fadous Sud viste seg å vere ein enorm flintfabrikk frå yngre steinalder med mange forskjllige typar grå flint og kremfarga chert med store kjernar og flag, og skraper, lange blad, endeskraper, og andre typar. Samlinga hadde særeigne likskapar med dei som vart funne ved Qaraoun frå same tidsepoke. Funna vart lagra ved St. Josef universitet. Ei ny undersøking av staden vart utført i 2005 av Dörte Rokitta-Krumnow.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kfar Abida» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
fadous.net

Batroun
Hamnebyar i Libanon
Kystbusetnader i Libanon
Batroun
Arkeologiske stader i Libanon
Den fruktbare halvmånen
Levanten i antikken
Busetnader frå yngre steinalder
Jbaa

Jbaa (arabisk جباع) er ein by i Nabatieh guvernement, sør i Libanon.

Jbaa er setet i Iqlim al-Tuffah. Det ligg mange naturlege kjelder kring landsbyen og er derfor ein turiststad med fleire restaurantar og hotell. Jbaa ligg kring 12 km frå byen Nabatieh, og 68 km frå hovudstaden Beirut.

Innbyggjartalet var kring 10 000, men 80 % av dei flytta under den isralske okkupasjonen på slutten av 1900-talet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jbaa» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Nabatieh guvernement
Nabatieh distrikt
Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader i Libanon
Den fruktbare halvmånen
Moukhtara

Moukhtara er ein liten by i Chouf distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Han er heimbyen til Walid Jumblatt, leiaren for Progressiv sosialistparti i Libanon.

Det vart gjort eit arkeologisk funn i landsbyen, utgraven i 1963 av Jacques Cauvin som fann mange flintreiskap frå yngre steinalder.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Moukhtara» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Chouf distrikt
Pekka Vasala

Pekka Vasala () frå Helsingfors er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt på mellomdistansane. Han vart olympiameister på 1500 meter under sommar-OL 1972. Begge dei personlege rekordane; 1.44,5 på 800 m og 3.36,3 på 1500 m oppnådde han i den same OL-sesongen.

Aktiv
Vasala slo gjennom i 1968-sesongen og imponerte særleg på 1500 m, der han forbetra sin personlege rekord til 3.41,8. I den finske meisterskapen fekk han bronse på distansen. Han fekk  delta under OL 1968 i Mexico-byen, der han vart utslått i forsøksheatet. Året etter vart han finsk meister på 1500 m og tok bronsen på 800 m. Under EM 1969 kom han på niandeplass på 1500 m.

I 1970 forbetra Vasala dei personlege rekordane på mellomdistansane med høvesvis fire og åtte tidels sekund til 1.49,1 og 3.41,0. Både det året og året etter vart han finsk dobbelmeister på dei to mellomdistansane. Den 1. juli 1971 forbetra Vasala den finske rekorden på 1500 m til 3.38,6 under eit stemne på olympiastadion i Helsingfors, der olympiameisteren Kipchoge Keino frå Kenya vart vist til andreplass. Vasala kvalifiserte seg til finalen på 1500 m då EM 1971 fann stad i heimbyen, men atter kom han i mål som niandemann.

Gjennom 1972-sesongen hadde Vasala stor framgang på begge mellomdistansane. På 800 meter sprang han heilt ned mot verdsrekorden med tida 1.44,5. Det var likevel 1500 m som var spesialdistansen og her imponerte han då han midt i juli månad i Åbo flytta sin finske rekord til 3.36,8, ei tid heilt i verdstoppen. Under den finske meisterskapen deltok han på 800 m og sprang i mål på 1.47,0, heile 2,4 sekundar føre nestemann.

Høgdepunkt for Vasala kom 9. september 1972, då han vann gullmedaljen på 1500 meter under OL 1972 i München framom den førre olympiameisteren på distansen; Kipchoge Keino frå Kenya, med Rod Dixon frå New Zealand på bronseplass. Same dagen, på avslutningsdagen for OL, vann landsmannen Lasse Virén gull på 5 000 meter, så i løpet av ein halvtime kunne finnane juble over to OL-gull. Også Vasala byrja delta på 5000 m, og sette personleg rekord med 13.45,8 i OL-sesongen.

Vasala sin årsbeste på 1500 m i 1974 var på 3.39,4, og han sette same året personleg rekord på 10 000 meter med 29.09,6. Under friidretts-EM i 1974 kom han på sjetteplass på spesialdistansen 1500 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico by: Utslått i forsøket (4.08,5)
EM 1969 i Aten: Nr 9 – 3.44,1
EM 1971 i Helsingfors: Nr 9 – 3.41,5
OL 1972 i München: Gullmedalje – 3.36,3, framom Kipchoge Keino (3.36,8)
EM 1974 i Roma: Nr 6 – 3.41,5

Sonen Samuli Vasala hevda seg i internasjonale tevlingar på 5000 m, vart nummer seks i EM i friidrett 1998 i Budapest.

Kjelder
Friidrott -71, -72, - 73 og -75. Helsingborg.
Denne artikkelen bygger på «Pekka Vasala» frå ,  den 18. september 2014.  
 

Finske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Finland
Finske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Finske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Urartu

Urartu, Van-riket eller Ararat-riket var eit oldtidskongedøme som låg rundt Vansjøen på det armenske høglandet i austlege Anatolia. Riket fanst i tidleg jernalder, frå rundt 1000 f.Kr., eller tidlegare, og truleg fram til 585 f.Kr. Det hadde ei stordomstid på 800-talet f.Kr., men gjekk tilbake på 600-talet og blei til sist erobra av medarane på 500-talet f.Kr. Seinare blei det første riket kalla Armenia danna i same området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Urartu» frå , og «Urartu» frå  den 19. september 2014.

Bakgrunnsstoff

Armensk historie
Oldtidsrike
Førhistorisk Anatolia
Førhistorisk Armenia
Førhistorisk Iran
Arkeologi i Armenia
Armenske kongedøme
Arkeologiske funn i Armenia
Arkeologiske funn i Tyrkia
Anatolia i jernalderen
Arkeologiske stader i Iran
Arqa

Arqa (fønikisk Irqata; hebraisk ערקת, Arkat i Bibelen) er ein landsby nær Miniara i Akkar distrikt i Nord guvernement i Libanon, 22 km nordaust for Tripoli, nær kysten. Den arkeologiske staden Tell Arqa, som går attende til yngre steinalder, ligg her. Det gjer òg ei borg som vart bygd under krosstoga.

Han er nemnt i antikken i Amarnabreva til Egypt-(som Irqata), i tillegg til assyriske dokument.

Den romerske byen vart kalla Caesarea i Libanon eller Arca Caesarea. Keisaren Aleksander Severus var fødd der.

Sjå òg
Omleiringa av Arqa under Det første krosttoget
Kanaan
Amarnabreva

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arqa» frå ,  den 19. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Moran, William L. The Amarna Letters. Johns Hopkins University Press, 1987, 1992. (softcover, ISBN 0-8018-6715-0)

Bakgrunnsstoff
Pictures of excavations of the city 

Arqa
Arqa
Arkeologiske stader i Libanon
Romerske stader i Libanon
Stader i Amarnabreva
Stader i Bibelen
Cheikh Mohammad

Cheikh Mohammad er ein landsby i Akkar distrikt i Libanon. Han ligg 400 meter over havet, mellom to fjell, oppom Akkarsletta og havet. Landsbyen består av kring 450 hus og 99% av innbyggjarane er kristen, hovudsakleg ortodokse og melkittiske katolikkar. Denne vesle landsbyen har to skular og to kyrkjer.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cheikh Mohammad» frå ,  den 19. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 «Lebanese  struggle with broken economy» , Don Duncan. San Francisco Chronicle, March 23, 2008]

Busetnader i Nord guvernement
Akkar distrikt
Iaal

Iaal (arabisk ايعال), òg skrive Ī’āl eller I’aal, er ein gammal landsby i Libanon kring 12 km søraust for Tripoli, 85 km frå Beirut og 5 km frå Zgharta. Han ligg i Zgharta distrikt i Nord guvernement ved foten av Libanonfjella og har ein veg som går opp i jella, parallelt til Wadi Iaal. Det ligg ei borg på ein åstopp i sentrum av landsbyen. Iaal festning vart bygd i 1816 av Mustafa Agha Barbar (guvernør i Tripoli under osmanarane frå 1798) fordi området vart rekna som strategisk med tanke på utsikta, som strekkjer seg heilt til kysten av Middelhavet. Andre bygg i Iaal er mellom anna moskéen langs vegen opp i fjella, kalla Masjid al-Taqwa (arabisk for «Fromheitsmoskeen»), bygd i 1994.  Det ligg ein moské til innafor festninga.

Historie
Iaal var busett før Barbar bygde festninga, noko ei osmansk folketeljing frå 1555 syner. Denne synte at det var 34 menn i landsbyen på denne tida (kvinner vart ikkje talde).

Jordbruk
Området kring Iaal får vatn frå Iaal-dammen og elva som flyt ut frå Wadi Iaal. Dette gjer området frodig og byen er kjend for dei mange oliventrehagane.

Klima
Klimaet i Iaal er middelhavsklima med ein god del regn og milde vintrar, og varme, tørre somrar. Årsmiddelnedbøren er 810 mm.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iaal, Lebanon» frå ,  den 20. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Nord guvernement
Zgharta distrikt
Kfarzeina

Kfarzeina eller Kfar Zeina er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kfarzeina» frå ,  den 20. september 2014.  

Busetnader i Nord guvernement
Zgharta distrikt