kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Renée Zellweger

Renée Kathleen Zellweger () er ein amerikansk skodespelar og filmprodusent. Zellweger blei først vidkjend for rolla si i filmen Jerry Maguire (1996), og fekk deretter to nomineringar for Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolla som Bridget Jones i komedien Bridget Jones' dagbok (2001) og som Roxie Hart i musikalen Chicago (2002). Ho vann Oscar for beste kvinnelege birolle for rolla si i dramaet Cold Mountain (2003). 

Zellweger har vunne tre Golden Globe-prisar og tre Screen Actors Guild Awards. Ho blei utnemnd til årets kvinne av Hasty Pudding i 2009, og etablerte seg som ein av dei best betalte skodespelarane i Hollywood på 2000-talet.

Biografi 
Mor til Zellweger, Kjellfrid Irene Andreassen, voks opp på Ekkerøy ved Vadsø i Finnmark. Ho møtte sveitsiske Emil Zellweger på Hurtigruten, og dei gifta seg i 1963. Dei fekk sonen Drew i 1967, og Renée blei fødd i 1969 då dei budde i Baytown i Texas. Den sterke norske aksenten til mora gjorde at Renée òg snakka med aksent, noko ho blei mobba for som liten. Ho skifta til brei Texas-aksent som niåring, då familien flytta til byen Katy utanfor Houston i Texas.

9. mai 2005 gifta Renée seg med den amerikanske countryartisten Kenny Chesney. I september same året søkte dei om å få ekteskapet annullert, etter berre fire månader som ektefolk.

Karriere som skodespelar 
Zellweger slo gjennom i 1996 med filmen Jerry Maguire. Sidan har ho hatt fleire store roller i Hollywood, blant anna Jeg, meg og Irene og Bridget Jones' Dagbok, sistnemnde fekk ho ein oscarnominasjon for. Ho var òg med i suksessfilmen Chicago som fekk fleire oscarprisar. Ho blei etterkvart ein av dei best betalte skodespelarane i Hollywood. For rolla som Ruby Thewes i filmen Cold Mountain vann ho ein Oscar for beste kvinnelege birolle. Ho har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.

Zellweger har òg vore med å produsera to filmar, Miss Potter (2006), og Living Proof (2008).

Filmar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Renée Zellweger» frå , og «Renée Zellweger» frå  den 19. september 2021.

Bakgrunnsstoff

Folk frå Houston
Norsk-amerikanarar
Hollywood Walk of Fame
USA-amerikanske skodespelarar
Friidrettsutøvaren Tom Erik Olsen

Tom Erik Olsen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Kløfta i Akershus. Han vart i tida 1995-2004 noregsmeister fire gongar på 110 meter hekk, tre gongar i stavhopp og ein gong i lengdehopp.

Aktiv
Olsen var ein allsidig friidrettsutøvar. Han deltok i tikamp og i spesialøvingane 100 meter, 110 meter hekk, stavhopp og lengdehopp. Høgst nivå nådde han i stavhopp, der han hoppa 5,60 meter i Oslo den 25. juli 2002. Åra 2000, 2002, 2004 vart han norsk meister i stavhopp, tok i alt 5 (3-1-1) NM-medaljar i øvinga. Flest NM-medaljar (4-3-2) henta han på korthekken, meister i 1998-2000 og 2003. Sommaren 2000 sette han personbeste i 110 m hekk med 14,00 sekund. I 1999 vart han noregsmeister i lengdehopp, same året som han presterte livsbeste i lengde med 7,57 meter og på 100 meter med 10,62 sekund. Begge desse bestenoteringane oppnådde han i eit tikampstemne i spanske Alhama de Murcia. Same staden i juni 2000 sanka han 7600 poeng i sitt livs beste mangekamp.

Olsen var medlem 1992-95 i Ullensaker/Kisa, 1996-2000 i SK Vidar og frå 2001 i Norna-Salhus.

Kjelder

friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Norske lengdehopparar
Norske stavhopparar
Norske mangekjemparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Ullensaker
Terje Totland

Terje Totland () er ein norsk tidlegare høgdehoppar frå Lindås i Hordaland. Han vart noregsmeister i øvinga seks gongar og sette norsk rekord i 1977 med eit hopp på 2,22 meter. Totland var medlem i Eikanger Idrettslag.

Aktiv
Totland tangerte noregsrekorden i høgdehopp på Ostereidet 10. juli 1976. Han svinga seg då over 2,19 meter og fekk OL-billett. Tre veker seinare kom han på niandeplass i OL-finalen etter å ha teke høgda 2,18 m i sitt andre forsøk. Under noregsmeisterskapen, to veker etter sommarleikane i Montreal, hoppa han 2,17 m. Likevel måtte han nøye seg med sølv ettersom noregsrekordhaldaren Leif Roar Falkum tangerte rekorden sin. Vel to veker etter NM i Askim forbetra Falkum noregsrekorden til 2,20 m.

Den 31. juli 1977 på Hamar, i den norske juniormeisterskapen, tok Totland over som norsk rekordhaldar ved å gå over 2,22 meter. Noregsrekorden hans stod i 10 år, til dess Håkon Särnblom i mai 1987 hoppa 2,23 m. Åra 1977-78, 1980-81 og 1983-84 vann Totland gullmedaljen i noregsmeisterskapen i friidrett. Beste vinnarhoppet gjorde han då han i 1984 tangerte meisterskapsrekorden på 2,19 m. Han kvalifiserte seg til høgdehoppfinalen EM i friidrett 1978, enda på delt 14. plass med sine 2,15 m.

Kjelder

Rekordenes Utvikling/Progression of the Records Men Tekniske øvelser/Field events (01.01.202) ved friidrett.no

Norske høgdehopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Lindås
Anders Halvorsen

Anders Halvorsen () er ein norsk tidlegare sleggjekastar frå Slevik i Fredrikstad. I tida 1989-2006 vann han 7 gullmedaljar, 5 sølvmedaljar og 4 bronsemedaljar i øvinga under noregsmeisterskap i friidrett.

Aktiv
Anders Halvorsen vart noregsmeister i sleggjekasting 1992-94, 2000-01 og 2004-05. Allereie frå 1989 høyrde han med i eliten av norske sleggjekastarar. Det året sette han personbeste med eit kast på 62,74 meter, ein personleg rekord han auka til 64,30 m i 1990 og til 67,86 m i 1991. Etter den tid stagnerte utviklinga, men han makta forbetre sitt livsbeste til 68,24 meter, oppnådd ved eit stemne i Tønsberg 30. august 1994.

Halvorsen var medlem i Fredrikstad IF fram til 1990. Sidan representerte han Moss IL i 1991-92, SK Vidar åra 1993-2001 og frå 2002 Norna-Salhus.

Kjelder
friidrett.no

Norske sleggekastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Fredrikstad
Tor Øivind Ødegård

Tor Øivind Ødegård () er ein norsk tidlegare mellomdistanseløpar frå Trøsken i Sarpsborg. Han vart norsk meister to gongar på 800 meter og tre gongar på 1500 meter.

Aktiv
Ødegård vart noregsmeister 1991 og 1994 på 800 m og 1994, 1996, 1998 på 1500 m. Åra 1990-2004 sanka han i alt 11 (2-4-6) NM-medaljar på 800 meter og 5 (3-2-0) på 1500 m. 

Ødegård sine personbeste på 800 m og 1500 meter er begge frå sommaren 1997. Under eit internasjonalt stemne i München den 21. juni fekk han sluttida 3,39,8 på 1500 m. Den 5. august gjorde han sitt livsløp då han i kvartfinalen på 800 m ved verdsmeisterskapen i Aten sprang i mål på 1.45,42. I semifinalen makta han ikkje å fylgje opp og enda sist.

Per 2020 held Ødegård sin personlege rekord på 800 meter til tredjeplass på noregs-statistikken, einast hans samtidige, Vebjørn Rodal og Atle Douglas, har sprunge fortare på distansen.

Plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane på 800 m (1.47,83=nr 16)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i forsøket på 800 m (1.47,07=nr 27)

Kjelder
friidrett.no

Norske mellomdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Sarpsborg
Morten Næss

Morten Næss () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lia i Grimstad. Åra 1990-93 vart han noregsmeister i lengdehopp, i 1990-91 også norsk meister i tresteghopp. 

Næss vart i 1990 norsk dobbeltmeister i lengde- og tresteghopp, ein prestasjon han gjentok i 1991. Sommaren 1991 var han i sitt livs beste form. Den 30. mai på Jessheim hoppa han 7,81 meter i lengde. Vel to månader seinare sette han personleg rekord også i tresteg, den 3. august på Fana stadion i Bergen nådde han 16,05 meter. I NM 1992 og NM 1993 vart han norsk lengde-meister for tredje og fjerde gong i rad. Perioden 1989-96 sanka Næss seks NM-medaljar i lengdehopp og sju i tresteghopp.

Han var medlem 1985-93 i Sørild FIK og 1994-97 i IK Tjalve.

Kjelder

friidrett.no

Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Grimstad
Dverghornugle

Dverghornugle (Otus scops) er ein ugleart i den biologiske slekta Otus. Ugla er ein vanleg hekkefugl i Sør- og Aust-Europa, Kaukasus og delar av sentrale og vestlege Asia. Ho er ein trekkfugl som overvintrar i Afrika sør for Sahara.

Skildring 
Dette er ei lita ugle som måler cirka 19 centimeter, ein typisk storleik for ei Otus-ugle. Storleiken er dermed som ein stare. Vekta varierer, dei kan vege i området 60-135 gram. Ho er ganske einsfarga brun eller gråbrun med mørkebrune strek og lysare flekke. Undersida er lysare enn oversida. Irisen er gul, føtene er fjørkledde i lyst brungult. Dverghornugler kan reise og senke øyrefjørene. I Europa er moglege forvekslingsartar i utkanten av folkesette område dei litt større ugleartane kyrkjeugle og dvergugle.

Dverghornugla sitt vanlegaste læte er eit kart og djupt «tjo(k)» som gjentakast kvart andre, tredje eller kvart fjerde sekund. Jamført med fødselshjelparfrosken, Alytes obstetricans, som lever i vestlege Europa, er tonane meir melodiske og noko lengre.

Brorparten av populasjonen er trekkfuglar. Dei hekkar i eit belte frå Iberiahalvøya og nordvestlege Afrika i vest og austover til Bajkalsjøen og nordlegaste Mongolia. I Europa femnar området om Frankrike, Italia, Balkan, søraustlege Kviterussland og sørvestre Russland. Utanfor Europa på dei store øyane i Middelhavet, Anatolia, Midtausten, Kaukasus og vestlege Iran, sentrale Pakistan og inn i Afghanistan. Brorparten overvintrar i Afrika sør for Sahara i Sahelregionen nord om ekvator. Ein liten del av populasjonen rundt Middelhavet er standfuglar.

Dverghornugla hekkar i lauv- og blandingsskog, i jordbruksstrøk, skogkledde fjelltrakter, men òg i byparkar og andre halvopne habitat i urbane strøk. Ho plasserer reiret sitt i hole tre eller bygningar, men kan òg overta brukte reirplassar frå andre fuglar. Kullet er på 4-5 kvite egg som rugast av hoa i 24-25 dagar. Ungane blir tatt om hand av båe foreldra i 21-29 dagar innan dei er flygedyktige. Dverghornugla livnærer seg primært av insekt, men kan òg ta små virveldyr inkludert reptil.

Verdspopulasjonen er minkande og blir estimert til mellom 790 000 og 1,4 millionar vaksne individ. IUCN har kategorisert arten som livskraftig, LC.

I Noreg
Det finst berre særs få funn av dverghornugle i Noreg, og den første registreringa er frå 1954. I Artsobservasjoner.no har ein tre andre, Larvik i 2002 og Tromsø i 2013. Der er også registrert eit funn i 2018 på Eldfisk-feltet, lengst sør på den norske kontinentalsokkelen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dvärguv» frå ,  den 25. september 2021.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Uglefamilien
Hanne Lyngstad

Hanne Lyngstad () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Elverum som vart noregsmeister på mellomdistansar og i hinderløping fem gongar i tida 1998-2005.

Aktiv
Lyngstad vart norsk meister på 800 m i 1998 og på 1500 m i 2003. Perioden 1995-2010 sanka ho fem NM-medaljar (1-2-2) på 800 m og like mange (1-3-1) på 1500 meter. Åra 2003-05 vann ho NM-gull på 3 000 meter hinder med stor margin. Under NM i friidrett 2003 i Fredrikstad sette ho norsk rekord i 3 000 m hinder med tida 9.54,9. 4. juli 2004 i Herakleion forbetra ho landsrekorden til 9.53,1, ein rekord Susanne Wigene sletta allereie i september same året. Lyngstad sine livsbeste på mellomdistansane er 2.06,39 på 800 m og 4.15,0 på 1500 m, begge oppnådd i juli 1998.

Lyngstad var medlem av FIK Orion til 2000, sidan representerte ho osloklubben IK Tjalve. Særleg som medlem av Tjalve var ho med om å vinne ei rekke NM-medaljar i stafettløp. Ho sikra seg også nokre medaljar i terrengløp.

Kjelder

friidrett.no

Norske hinderløparar
Norske mellomdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Elverum
Bjørn Nordheggen

Bjørn Nordheggen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oppegård i Akershus. Han vart noregsmeister 1988, 1989 og 1994 på 10 000 meter, i den siste meisterskapen vann han også gullmedaljen på 5 000-meteren.

Aktiv
Åra 1988-94 vann Nordheggen tre gullmedaljar og fire sølvmedaljar på 10 000 m under noregsmeisterskapen. I den same perioden sikra han seg tre NM-bronsar, to NM-sølv og eitt NM-gull på 5 000 m. Også i terrengløp vann han NM-medaljar. Åra 1991-93 deltok Nordheggen i nokre verdsmeisterskap i terrengløp og halvmaraton, med ein 53. plass som best. 

Nordheggen sette personleg rekord på 5 000 m ved NM i friidrett 1988 på Byrkjelo. Han vart tredjemann i løpet på tida 13.36,9, slått med 4 sekund av noregsmeisteren Are Nakkim og 2 sekund av sølvvinnar John Halvorsen. Nordheggen sprang sitt livs beste løp då han 7. juli 1990 i Hechtel i Belgia gjorde unna mila på 28.37,7.

Han var medlem i Oppegård IL til 1990, frå 1991 i Follo FIK.

Kjelder
friidrett.no

Norske langdistanseløparar
Norske terrengløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Oppegård
Jakob P. Rypdal

Jakob Pettersson Rypdal () var ein norsk friidrettsutøvar, gymnastikklærar og gardbrukar frå Tresfjord i Romsdal som vart noregsmeister i tresteghopp fire gongar i tida 1953-57. Han levde ugift.

Aktiv
Kvart einaste år frå 1950 til 1960 sikra Rypdal seg ein NM-medalje i tresteghopp. Han vann gull i øvinga i 1953, 1954, 1955 og 1957. Dei hine åra fekk han med seg 5 NM-sølv og to NM-bronsar. Han deltok i 25 landskampar og EM i friidrett 1958. Den 15. mai 1960 sette han livsbeste med 15,06 meter heime i Tresfjord.

Rypdal var medlem i Tresfjord IL. Han fekk kallenamnet «Tresteg-Jakob», både for å skilje han frå ein samnemnd sambygding og frå lagkameraten i Tresfjord IL, langdistanseløparen Jakob Kjersem.

Plassering i internasjonale meisterskap
EM 1958 i Stockholm: Utslått i kvalifiseringa (14,41 m=nr 21)

Kjelder
friidrett.no
Bygdebladet 9. desember 2015

Notar

Norske tresteghopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Vestnes
Reidar Hagen

Reidar Hagen () var ein norsk friidrettsutøvar frå Kvikne i Nord-Fron som vart noregsmeister fire gongar i diskoskasting i tida 1953-57. Han var medlem i Vinstra IL.

Hagen sikra seg i perioden 1952–61 anten gull- eller sølvmedaljen i diskosøvinga under noregsmeisterskapen i friidrett. Åra 1953, 1954 og 1956, 1957 vann han gullmedaljen. Hagen presterte livsbeste då han på Tretten den 19. juni 1960 slengde diskosen 52,83 meter.

Kjelder
friidrett.no

Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Nord-Fron
Erling Aastad

Erling Rudolf Aastad () var ein norsk massør og friidrettsutøvar frå Oslo som særleg utmerkte seg lengdehopp, og til dels i sprintløp.

Aktiv
Aastad sanka i tida 1918-30 heile 10 NM-medaljar i lengdehopp og ein sølvmedalje på 100 meter, den siste kom i 1925. Han var noregsmeister i 1920 og alle åra frå 1925 til 1930. 4. september 1921 forbetra han noregsrekorden i lengdehopp til 7,22 meter, ein rekord som vart sletta året etter. På Frogner stadion i Oslo den 12. august 1925 tok han tilbake noregsrekorden med eit kjempehopp på 7,45 meter, ein landsrekord som heldt seg i ni år. Under NM i friidrett 1925 i Trondheim, to veker etter rekordhoppet i Oslo, presterte Aastad livsbeste på 100 meter med tida 10,9 sekund og fekk sølv, dagen etter tok han gull med eit lengdehopp på 7,42 m, ein fattig centimeter framom Charles Hoff.

Plasseringar i olympisk sommarleikar
Sommar-OL 1920: Nr 5 i lengdehopp – 6,88 meter
Sommar-OL 1924: Nr 13 i lengdehopp – 6,72 m
Sommar-OL 1928: Nr 14 i lengdehopp – 7,17 m

Kjelder
friidrett.no

Notar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske lengdehopparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1920
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1920
Norske deltakarar under sommar-OL 1924
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1924
Norske deltakarar under sommar-OL 1928
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1928
Folk frå Oslo
Gaute M. Gundersen

Gaute Melby Gundersen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oslo. Frå 1991 till 1997 vart han kvart einaste år noregsmeister i 110 meter hekk.

Aktiv
Etter å ha vunne NM-bronsen i 110 meter hekk i 1990, var Gundersen frå den 1991 dominerande korthekkløparen i Noreg fram til han la opp i 1998. Åra 1991-97 sikra han seg sju gullmedaljar i rad. Sommaren 1994 flytta han den norske rekorden til 13,71 sekund i Istanbul og deretter til 13,68 ved noregsmeisterskapen på Lillehammer. Under eit stemne 28. juni 1995 i Helsinki forbetra han rekorden til 13,65 sekund. Den 14. juni 1997 gjorde han sitt livs kjappaste hekkeløp, tida 13,62 sekund gjaldt som landsrekord i 15 år.

Gundersen var elles ein habil sprintar med bestetid 10,65 sekund på 100 meter og 21,31 på 200 m. Den siste tida oppnådde han i 1994, same året som han vann bronsemedaljen på 200 m i noregsmeisterskapen.

Plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i forsøket (13,77=nr 20)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøket (13,95=nr 37)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane (13,91=nr 30)
EM 1998 i Budapest: Utslått i forsøket (14,17=nr 23)

Gundersen var medlem i Lambertseter IF til 1992. Sidan representerte han SK Vidar, bortsett frå 1996-sesongen då han var medlem i TIF Minerva. Han la opp etter 1998-sesongen.

Kjelder
friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Cecilie Myrseth

Cecilie Terese Myrseth () er ein norsk psykolog og politikar frå Lavangen. Sidan oktober 2023 har ho vore fiskeri- og havminister i regjeringa Støre.

Karriere
Myrsteh er utdanna psykolog frå Universitetet i Tromsø. Ho var medlem av Troms fylkesting frå 2007 til 2017. Ho var Arbeidarpartiet sin gruppeleiar frå 2013?. I oktober 2015 tok ho over fylkesrådsleiar i Troms, ein posisjon ho hadde til juni 2017. Hausten 2017 vart ho vald til stortingsrepresentant frå fylket, attvald i 2021. Perioden mellom 2017 til 2021 hadde ho sete i Næringskomiteen.

Myrseth er frå 2019 medlem i Arbeidarpartiet sitt sentralstyre. Ho er utdanna psykolog ved Universitetet i Tromsø – Norges arktiske universitet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Stortingsrepresentantar for Troms
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Lavangen
Co-Co av Sweet

«Co-Co» er ein song frå 1971 av det britiske glamrockbandet The Sweet. Det var den andre singelen til The Sweet som gjekk inn på singellista i Storbritannia (etter «Funny Funny»), og nådde andreplassen på UK Singles Chart. Utafor Storbritannia gjekk «Co-Co» til topps i Flandern-regionen i Belgia, Sør-Afrika, Sveits og Vest-Tyskland. Singelen kom ut på debutalbumet deira, Funny How Sweet Co-Co Can Be, i november 1971.

Bakgrunn
Co-Co vart skriven av Nicky Chinn og Mike Chapman i 1971. Songen vart òg gjeven til Jackie Lee som songen på albumet hennar Jackie's Junior Choice same året.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Co-Co (Sweet song)» frå ,  den 1. oktober 2021.  
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
The Sweet-songar
Songar skrivne av Nicky Chinn
Songar skrivne av Mike Chapman
Songar produserte av Phil Wainman
RCA Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Belgia
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Sør-Afrika
Nummer-ein-singlar i Sveits
Francis James Child

Francis James Child () var ein amerikansk akademikar og folkeminneforskar som er kjend for å ha samla og klassifisert folkesongar frå England og Skottland og dei amerikanske variantane deira, og klassifisert dei etter systemet som blir kalla Child Ballads.

Child var fødd i Boston i Massachusetts. Der gjekk han på Boston Latin School, og gjekk ut av Harvard i 1846 som den beste i klassen i alle fag. Han underviste i matematikk frå 1846 til 1848, då han fekk ei stilling som lærar i historie, politisk økonomi og engelsk litteratur. Etter to års studia i Europa overtok han stillinga som professor i retorikk og talekunst etter Edward T. Channing, eit professorat han hadde til 1876.

Child fekk permisjon frå 1849 til 1853, då han studerte engelsk teater  og seinare tysk filologi ved Humboldt-universitetet i Berlin og universitetet i Göttingen. Han var redaktør for ei omfattande samling av britiske poetar. Han var òg redaktør for dei samla verka av Edmund Spenser (1855) og planla ei utgjeving av Geoffrey Chaucer, men nøgde seg med ein artikkel i The Memoirs of the American Academy of Arts and Sciences for 1863 under tittelen «Observations on the Language of Chaucer's Canterbury Tales». Artikkelen fekk stor tyding for forståinga av Chaucer sin grammatikk, uttale og skandering slik ein forstår det i dag.

Det største av arbeida hans var utgjevinga av eit åttebandsverk av engelske og skotske folkeballadar. Etter at han i 1876 fekk ei stilling som professor i engelsk, vigde han seg til komparative studium av tradisjonelle engelske balladar. Han samla ei stor mengd manuskript og andre folkeminnekjelder, og gjorde undersøkingar på andre språk enn engelsk. George Lyman Kittredge var blant elevane til Child, og følte eit særleg ansvar for å vidareføra arbeidet hans.

Det siste arbeidet til var English and Scottish Popular Ballads, som først var i ti og sidan i fem bind. Verket stod lenge som det autoritative verket på området. Då Child døyde hadde han ikkje hatt tid til å skriva ei innleiing eller ein bibliografi. Derimot blei utgjevinga forsynt med ein kort biografi over Child skriven av Kittredge.

Bibliografi 

 Four Old Plays (1848)
 English and Scottish Popular Ballads (1882–1898)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Francis James Child» frå ,  den 2. oktober 2021.

Bakgrunnsstoff

Retorikk
Folkloristar
Folk frå Boston
The Six Teens

«The Six Teens» (ofte skrive «The Sixteens») er ein song frå 1974 av det britiske glamrockbandet Sweet, skriven av Nicky Chinn og Mike Chapman, som kom ut på Sweet-albumet Desolation Boulevard. Songen var den første singelen dei gav ut under namnet «Sweet» (tidlegare heitte dei The Sweet). B-sida er ein bandkomposisjon kalla «Burn on the Flame».

Bakgrunn
Songen refererer til seks tenåringar som veks opp i den revolusjonære retorikken frå 1960-åra. Songen var den nest siste singelen skriven av Chinn og Chapman for bandet og den siste som den mangeårige produsenten Phil Wainman hjelpte til med.

Songen inneheld mjukare akustisk vers i kontrast til tyngre, elektriske gitarbaserte refreng og vart sett på som noko av eit vesentleg avvik frå glamrockstilen til bandet, som ein fann på tidlegare singlar. Gitaristen Andy Scott har fortalt når han introduserte songen på konsertar med det noverande bandet sitt at han ofte at han meinte songen var den beste Chinn og Chapman skreiv.

Singelen nådde topp 10 i fleire land i Europa og vart den tiande førsteplassen deira i Danmark. The Vinyl District omtalte songen som ein «ein ekte, tapt glamrock-klassikar».

Salslister

Medverkande
Brian Connolly - solovokal
Steve Priest - bassgitar, korvokal, additional solovokal,
Andy Scott - gitar, korvokal
Mick Tucker - trommer, korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Six Teens» frå ,  den 2. oktober 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

The Sweet-songar
Singlar frå 1974
Songar frå 1974
Songar skrivne av Nicky Chinn
Songar skrivne av Mike Chapman
Nummer-ein-singlar i Danmark
RCA Records-singlar
Songar produserte av Phil Wainman
Songar om nostalgi
Daiki Hashimoto

Daiki Hashimoto () er ein japansk turnar frå Narita. Han vart i 2021 olympisk meister i turn under sommarleikane i Tokyo.

Aktiv
Hashimoto var med om å vinne lag-sølv for Japan under Turn-VM 2019 i Stuttgart. Under Sommar-OL 2020 vann Hashimoto mangekampen framom utøvarar frå Kina og Russland. Han vann også gullmedaljen i svingstang og han fekk sølv i lagkampen med Japan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Daiki Hashimoto» frå ,  den 3. oktober 2021.  

Japanske turnarar
Olympiske meistrar for Japan
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Japan
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Japanske deltakarar under sommar-OL 2020
Gymnastar under sommar-OL 2020
Else Marie Tveit Rødby

Else Marie Tveit Rødby () er ein norsk politikar og jurist. Frå 2021 er ho vald inn frå Akershus og Senterpartiet til Stortinget.

Frå 2011 til 2019 var ho medlem av kommunestyret i tidlegare Hurum kommune og varaordførar i perioden 2015–2019.

I Stortingsperioden 2017–2021 var ho tredje vararepresentant for Buskerud, men møtte ikkje.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar for Akershus
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Vararepresentantar til Stortinget
Lokalpolitikarar i Hurum
Sp-politikarar i Buskerud
Norske juristar