kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Jani Soininen

Jani Markus Soininen () er ein finsk, tidlegare skihoppar frå Jyväskylä. Han vart olympiameister i normalbakken under vinter-OL 1998 i Nagano, og vann sølvmedaljen i storbakken i same olympiaden. Både i 1995 og 1997 var han med på Finlands lag som vart verdsmeistrar i laghopping. Tre gongar vart Soininen nummer sju i den totale verdscupen; 1995, 1998 og 2000.

Aktiv
Soininen debuterte i verdscupen den 29. februar 1992 i Lahti, utan å utmerke seg. Vinteren 1993/94 hoppa han seg inn i verdseliten. Under OL 1994 på Lillehammer kom han på femteplass i storbakken og på sjetteplass i normalbakken.

Året etter var Soininen med på å vinne laghoppinga for Finland under VM 1995 i Thunder Bay. Saman med Ari-Pekka Nikkola, Janne Ahonen og Mika Laitinen sikra han finsk siger etter ei jamn tevling med Tyskland. To år seinare gjentok dei same fire hopparane prestasjonen og tok eit suverent VM-gull under VM i Trondheim.

Soininen vann sin fyrste verdscupsiger 13. januar 1996 i Gross-Titlis-bakken i Engelberg. Han opna 1997/98-sesongen med å vinne to verdscuprenn på høvesvis Lillehammer, og veka etter i Predazzo i Italia. Sin fjerde og siste verdscuptriumf fekk han i Hakuba i Japan i januar 2000.

Høgdepunktet for Soininen kom under OL 1998 i Nagano. I normalbakken fekk han 234,5 poeng og vart olympisk meister, 1,0 poeng framom Japans eigen Kazuyoshi Funaki. I storbakken var rollene omsnudd, der var Funaki klart best, medan Soininen kunne gle seg over OL-sølv.

På finsk heimebane i Lahti under VM 2001 fekk Soininen plass på Finlands lag til laghoppinga i storbakken, etter å ha vorte tredje beste finne i det individuelle storbakkerennet. Saman med Risto Jussilainen, Ville Kantee og ankermannen Ahonen vart det finsk VM-sølv, bakom Tyskland.

Soininen la opp som skihoppar etter sesongslutt i 2001.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Jani Soiinen» frå ,  den 20. november 2012.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1994
Skihopparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Finske deltakarar under vinter-OL 1998
Skihopparar under vinter-OL 1998
Deltakarar under Ski-VM 1993
Deltakarar under Ski-VM 1995
Deltakarar under Ski-VM 1997
Deltakarar under Ski-VM 1999
Deltakarar under Ski-VM 2001
Jouko Törmänen

Jouko Sihveri Törmänen () var ein finsk skihoppar frå Rovaniemi. Han vart olympiameister i storbakkerennet under OL 1980 i Lake Placid. I 2004 vart han leiar for hoppkomiteen i det internasjonale skiforbundet (FIS).

Aktiv
Törmanen var ikkje fylt fjorten år då han 6. januar 1968 debuterte i den tysk-austerrikske hoppveka. Frå 1972 til -82 deltok han i samtlege hoppveker, men kom einast ein gong på pallen, i Innsbruck 1978 vart han nummer tre.

Törmänen deltok i sin fyrste store meisterskap i ski-VM 1974 i Falun. Her overraska han stort og vart beste finne på femteplass i storbakken. Fire år seinare kom han på sjetteplass i storbakkerennet under VM på finsk "heimebane" i Lahti, rennet vart vunne av landsmannen Tapio Räisänen. I mellomtida hadde Törmänen vorte nummer 10 i storbakken Bergisel under vinter-OL 1976 i Innsbruck.

Törmanen gjekk heilt til topps i den store bakken under vinter-OL 1980 i Lake Placid i den USA-amerikanske delstaten New York. Med 271,0 poeng vann han ein klar siger, 8,6 poeng framom Hubert Neuper frå Austerrike. 11. mars 1980 vann Törmanen sin einaste verdscupsiger, under Svenska skidspelen i Falun.

Törmanen vart finsk meister i normalbakken både i 1976, -77, -79 og -80.

Idrettsleiar
I 2004 tok Törmanen over stillinga som formann i hoppkomiteen i FIS etter nordmannen Torbjørn Yggeseth. Han beheldt denne stillinga i ei årrekkje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jouko Törmanen» frå ,  den 20. november 2012.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1976
Skihopparar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Finske deltakarar under vinter-OL 1980
Skihopparar under vinter-OL 1980
Procelsterna

Procelsterna  var eit takson av terner med berre ein art, seinare to artar. Dette er små, gråfarga terner som hekkar i koloniar, føda er plankton og småfisk. I dag er desse to artane klassifiserte i den biologiske slekta Anous som  
 Blånoddy, A. cerulea, tropiske og subtropiske farvatn i Stillehavet
 Grånoddy, A. albivitta, bleikare fjørdrakt, lever lengre sør i tempererte farvatn i sørlege Stillehavet

Kjelder 

 Denne artikkelen bygde opphavleg på «Procelsterna» frå , den 21. november 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

Ternefamilien
Fugleslekter
Nyzealandmåse

Nyzealandmåse eller nyzealandmåke (Chroicocephalus scopulinus), maori Tarāpunga, er ein kystbunden sjøfugl i måsefamilien. Arten er stadeigen for New Zealand, og lever langs kysten på begge hovudøyane og andre lærliggjande øyar, dessutan så fjernt som Chatham-øyane.

Skildring 

Nyzealandmåse er ein ganske liten måse med eit heilraudt nebb, raud augering, raude bein og føter, lysegrå venger med svarte vengetippar. Resten av kroppen og halen er kvit. Det er nesten ingen visuelle skilnader mellom hannfuglar og hofuglar. Umodne måsar har eit mørkt brunt nebb med berre svakt skjer av raudt. Beina er òg brune hos juvenile og det er brune flekker på dei grå vengene.

Han er den minste måsen av dei som ofte blir sett på New Zealand, ca. 37 centimeter i lengd og 260 til 300 gram i kroppsmasse, men hannen som den største. Inntil nyleg vart han trudd å vere ein underart av australmåse, Larus novaehollandiae i Australia, og dei ​​to artane er svært like i utsjånad. Men den nyaste forskinga tyder på at dei ikkje er spesielt nært nærskylde.

Åtferdsmessig er nyzealandmåse ein typisk måse. Han er ein aggressiv åtseletar og er kleptoparasittisk. Etter at den europeiske busetjinga tok til å vekse fram i landet har populasjonen av nyzealandmåse auka, spesielt rundt kystnære byar der han kan søke føde frå urbant avfall. Han lever normalt på småfisk, skaldyr og ormar, og nokre gonger bær, øgler og insekt.

Dei hekkar frå oktober til desember i koloniar på kysten, anten på øyar eller fjellsider og strender. Fuglane dannar parforhold som varar over fleire hekkesesongar, men det er ei viss mengd ekstraparkopulasjonar. Matgåver i samband med kurtisering er ein viktig del av førebuingar til paring. Reira er godt utforma og kan vere konstruert av tong, gras, blad og andre planter. Vanlegvis er kullet på to til tre egg, farga varierer frå brun til grå med lyse og mørkbrune flekker over. Forventa levetid er 9 år for hofuglar 6 år for hannfuglar, lengste kjente levealder er minst 28 år.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Red-billed Gull» frå , den 21. november 2012. 
  
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Chroicocephalus scopulinus . Henta frå http://www.birdlife.org den 21. november 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Måsefamilien
Fuglar endemiske for New Zealand
Veikko Kankkonen

Esa Veikko Antero Kankkonen () er ein finsk, tidlegare skihoppar frå Sotkamo. Han vart olympiameister i normalbakken under vinter-OL 1964 i Innsbruck og fekk sølv i storbakken. Både i 1964 og 1966 vann han den tysk-austerrikske hoppveka. Kankkonen vann hopprennet i Lahti fem gongar og i Holmenkollen ein gong.

Aktiv
Kankkonen slo gjennom i 1960 då han vann hopprennet i Lahti, to poeng framom landsmannen Niilo Halonen. Året etter gjentok han bragda, men delte då sigeren med Otto Leodolter frå Austerrike og Koba Tsakadze frå Sovjetunionen.

I 1962 deltok Kankkonen i sin fyrste internasjonale meisterskap. Under VM i Zakopane kom han på tiandeplass i storbakken. Seinare i same sesongen fekk han ein delt andreplass i Holmenkollrennet og ein tredjeplass i Lahti, verdsmeisteren Toralf Engan frå Noreg vann begge renna. I 1963-sesongen prøvde Kankkonen seg i Svenska skidspelen i Falun, og vart nummer to, enno ein gong bakom Engan.

OL-sesongen 1964 vart Kankkonens største, han opna med å vinne to av dei tre renna i den tysk-austerrikske hoppveka. Etter andreplass i det siste rennet vann han heile hoppveka framom Torbjørn Yggeseth frå Noreg. Gjennom resten av sesongen kjempa Kankkonen tett med to sterke komkurrentar, nordmennene Toralf Engan og Torgeir Brandtzæg. Under OL i Innsbruck sigra Kankkonen i normalbakken framom Engan og Brandtzæg, medan Engan sigra i storbakken Bergisel, med Kankkonen og Bandtzæg dei dei andre medaljeplassane. Etter olympiaden vann Kankkonen i Lahti eit tett oppgjer med Brandtzæg, før han i Homenkollen også vann knipe, då framom Engan.

Kankkonen vann den tysk-austerrikske hoppveka 1965/66, tre små poeng framom Dieter Neuendorf frå Aust-Tyskland. Han sigra i opningsrennet i Oberstdorf, og i avslutningsrennet i Bischofshofen. Året etter vart han nummer fire samanlagt i hoppveka, medan han i si siste hoppveke, 1967/68, stod på 13. plass då det heile var over.

Kankkonen siste større triumfar kom begge i Lahti, i 1967 gjekk han til topps føre Niilo Halonen, året etter sigra han framom nordmannen Lars Grini. Kankkonen vart nummer ti i normalbakken under vinter-OL 1968 i Grenoble. Han la opp ved sesongslutt i 1968.

Kankkonen vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1964.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 

Finske skihopparar
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Finske deltakarar under vinter-OL 1960
Skihopparar under vinter-OL 1960
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Finske deltakarar under vinter-OL 1964
Skihopparar under vinter-OL 1964
Finske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Niilo Halonen

Kalle Niilo Ponteva Halonen () er ein finsk, tidlegare skihoppar frå Kouvola. Han vann sølvmedaljen i skihopp under vinter-OL 1960 i Squaw Valley i USA, og fekk bronsemedalje i storbakken i Zakopane i 1962. Halonen representerte Lahden Hiihtoseura.

Aktiv
Halonen fekk sin meisterskapsdebut heime i Finland då han under ski-VM 1958 i Lahti kom på 14. plass i hopprennet, eit renn som landsmannen Juhani Kärkinen vann. To år seinare deltok Halonen i OL i Squaw Valley og kom på sølvplassen, 4,6 poeng bak olympiameisteren Helmut Recknagel frå Aust-Tyskland. Same sesongen vart Halonen nummer to i Lahti-rennet, to poeng bakom landsmannen Veikko Kankkonen.

Under ski-VM 1962 i Zakopane overraska Halonen då han vann bronsen i storbakkerennet, bakom den suverene verdsmeisteren Helmut Recknagel, samt Nikolaj Kamenskij frå Sovjetunionen.

Halonen deltok i den tysk-austerrikske hoppveka frå 1961 til 1967, med 14. plass i 1963/64 som beste samanlagtplassering. Hans einaste pallplassering i hoppveka oppnådde han i Garmisch-Partenkirchen den 1. januar 1964, der Veikko Kankkonen sigra. Under OL i Innsbruck vart Halonen nummer fjorten i begge hopprenna. Seinare i OL-sesongen vart han nummer tre i Lahti, men var langt bakom vinnaren Kankkonen og nordmannen Torgeir Brandtzæg.

Under ski-VM 1966 i Oslo vart Halonen atter nummer 14 i normalbakken Midtstubakken, men kom på sjuandeplass i sjølve Holmenkollbakken. 6. mars 1966 vann Halonen hopprennet i Lahti, 0,1 poeng framom den doble verdsmeisteren, Bjørn Wirkola frå Noreg. Også i 1967 kunne Halonen klive på pallen i Lahti, då berre slått av Veikko Kankkonen.

Halonen la opp som aktiv skihoppar i 1969.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 

Finske skihopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Finske deltakarar under vinter-OL 1960
Skihopparar under vinter-OL 1960
Finske deltakarar under vinter-OL 1964
Skihopparar under vinter-OL 1964
Pentti Kokkonen

Pentti Juhani Kokkonen () er ein finsk, tidlegare skihoppar frå Jämsä. Han vann den tysk-austerrikske hoppveka 1978/79, og var både i 1984 og -85 med på Finlands lag som begge gongane vart verdsmeistrar i skihopping for lag. Kokkonen representerte Lahden Hiihtoseura.

Aktiv
Kokkonen debuterte internasjonalt 30. desember 1976 i den tysk-austerrikske hoppveka. Under VM 1978 heime i Lahti vart han nummer fem og beste finne i normalbakken. Høgdepunktet som aktiv opplevde han under den tysk-austerrikske hoppveka 1978/79. Etter sigrar i Innsbruck og Bischofshofen, samt tidlegare tredjeplassar i Oberstdorf og Garmisch-Partenkirchen vann han hoppveka med heille 33 poengs margin til toaren, Hansjörg Sumi frå Sveits.

Under vinter-OL 1980 i Lake Placid kom Kokkonen atter på femteplass i normalbakken. To år seinare var han best i storbakken under ski-VM 1982 i Oslo, der han vart nummer seks. I laghoppinga under den same meisterskapen vart det VM-bronse på Kokkonen og Finland, dei andre på laget var Keijo Korhonen, Jari Puikkonen og Matti Nykänen.

To år seinare, i mars 1984, vart Kokkonen verdsmeister i laghopping i Engelberg i Sveits. Saman med førnemnde Puikkonen og Nykänen, samt Markku Pusenius, vann Kokkonen og Finland ein suveren siger framom Aust-Tyskland. Tidlegare i OL-sesongen 1984 vart Kokkonen nummer 12 og 14 i dei to OL-tevlingane i skihopping i Sarajevo.

Kokkonen, Nykänen og Puikkonen gjentok VM-bragda og sikra Finland eit nytt VM-gull i laghopping under ski-VM 1985 i Seefeld, då var Tuomo Ylipulli fjerdemann på meisterlaget. Kokkonen vart elles nummer åtte i storbakkerennet i Seefeld.

Mellom 1981 og desember 1984 kunne Kokkonen klive opp på pallen i fleire verdscuprenn, men aldri heilt til topps. Han la opp etter 1986-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1980
Skihopparar under vinter-OL 1980
Finske deltakarar under vinter-OL 1984
Skihopparar under vinter-OL 1984
Sao Vang lufthamn

Sao Vang lufthamn (IATA: VV01) er ein flyplass Sao Vang i Thanh Hoa, 45 km vest for byen Thanh Hoa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sao Vang Airport» frå , den 22. august 2012. 

Flyplassar i Vietnam
Matti Pietikäinen

Matti Pietikäinen () var ein  finsk skihoppar frå Kuopio. Han vart verdsmeister i skihopping i Falun i 1954. Pietikäinen tevla for klubben Puijon Hiihtoseura frå fødebyen Kuopio.

Aktiv 
Pietikäinen-brørne, Lauri, Aatto og Matti, var dominerande i finsk skihopping i 1940-åra. Matti, den yngste av brørne, var ein av dei fyrste skihopparane som under svevet heldt armanen langs sida av kroppen, den såkalla finnestilen. Til byrjinga av 1950-åra hoppa ein med armane strekt rett forover i svevet.

Under OL 1948 i St. Moritz kom Matti Pietikäinen på fjerdeplass og vart beste ikkje-norske utøvar, medan broren Aatto Pietikäinen kom på åttandeplass. Året etter deltok Matti i Holmenkollrennet og kom på andreplass, berre slått av nordmanenn Torbjørn Falkanger. Vinteren 1950 la Pietikäinen ut på den lange reisa til ski-VM i Lake Placid i delstaten New York i USA. Der vart han nummer ni i hopprennet og beste finne, nordmannen Hans Bjørnstad vart verdsmeister. I 1951 var Pietikäinen tilbake i Holmenkollen, men vart då nummer 14. Året derpå, under vinter-OL 1952 i Oslo, fekk han ikkje delta for Finland, som straff etter eit slagsmål i ei kneipe.

Den 15. februar 1954 vart Pietikäinen den fyrste finske verdsmeisteren i skihopping.
Under VM 1954 i Falun var han heile 10 poeng framom nestemann, landsmannen Veikko Heinonen. I same sesongen vann Pietikäinen hopprennet i Lahti, då føre ein annan landsmann, Eino Kirjonen.

Pietikäinen vart finsk meister i skihopping i 1948 og 1953. Ved sesongslutt i 1954 la han opp som aktiv skihoppar.

Pietikäinen omkom i ei trafikkulukke i 1967.

Kjelder og bakgrunnsstoff
Denne artikkelen bygger på «Matti Pietikäinen» frå ,  den 22. november 2012.  
 
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1948
Skihopparar under vinter-OL 1948
Antti Hyvärinen

Antti Abram Hyvärinen () var ein finsk skihoppar frå Rovaniemi. Han vart olympiameister i skihopping under OL 1956 i Cortina d'Ampezzo. Hyvärinen var medlem av Ounasvaaran Hiihtoseura.

Aktiv
Hyvärinen debuterte internasjonalt under vinter-OL 1952 i Oslo. Her kom han på sjuandeplass i hopprennet, og vart dermed beste finne i tevlinga. To år seinare kom han på niandeplassen under ski-VM 1954 i Falun, der landsmennene Matti Pietikäinen og Veikko Heinonen syrgde for finsk dobbelsiger. I 1955 deltok Hyvärinen i Holmenkollrennet og vart nummer fem, landsmannen Aulis Kallakorpi sigra.

Hyvärinen og Kallakorpi gjentok under vinter-OL 1956 bragda til landsmennene som vann dobbelsiger under ski-VM 1954. Etter 81 meter i fyrste omgang slo Hyvärinen til med dagens lengste hopp, 84 m, i den andre omgangen og enda på 227 poeng, to poeng meir enn Kallakorpi og 2,5 poeng føre bronsemannen Harry Glaß frå Tyskland. Dermed vart Hyvärinen den fyrste ikkje-nordmann som vann olympisk gull i skihopping. Pa tampen av OL-sesongen 1956 vann han Homenkollrennet framom norske Arne Hoel.

Etter 1956 plasserte Hyvärinen seg lengre nede på resultatlistene. Han vart nummer seks i Holmenkollen i 1957 og kom på sjuandeplassen i 1960. I 1960 slutta han som skihoppar og arbeidde dei neste fire åra som konstruktør av skibakkar.

Hyvärinen døydde i Bad Nauheim i Tyskland.

Kjelder

P.Chr. Andersen:Den nye olmpiaboken, 1957
Denne artikkelen bygger på «Antti Hyvärinen» frå ,  den 22. november 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Finske skihopparar
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Verdsmeistrar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1952
Skihopparar under vinter-OL 1952
Medaljevinnarar under vinter-OL 1956
Finske deltakarar under vinter-OL 1956
Skihopparar under vinter-OL 1956
Tapio Räisänen

Tapio Räisänen () er ein finsk tidlegare skihoppar frå Taivalkoski. Han vart verdsmeister i storbakken i 1978, i Lahti i heimlandet Finland.

Räisänen har dei seinare åra drive eit ferieanlegg i Kuuharju i Lappland.

Aktiv
Räisänen debuterte internasjonalt 30. desember 1975 i Oberstdorf, utan å utmerke seg. Seinare i OL-sesongen vart han finsk meister i storbakken, og han vart beste finne med ein sjuandeplass i hopprennet i Lahti. I 1977 kom han på sjuandeplass i skiflygings-VM, som det året vart arrangert i Vikersund i Noreg.

Under VM 1978 i Lahti gjekk Räisänen overraskande heilt til topps i det jevne storbakkerennet; 0,3 poeng framom austerrikaren Alois Lipburger og 0,8 poeng føre aust-tyske Falko Weißpflog. Han gjorde eit godt renn også i normalbakken og kom då på sjetteplass.

Räisänens beste plassering i den tysk-austerrikske hoppveka kom i avslutningsrennet i Bischofshofen i 1979, der han vart nummer ni. Same sesongen vann han eit internasjonalt hopprenn i Sapporo i Japan. Han la opp som aktiv skihoppar i 1980.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Tapio Räisänen» frå ,  den 22. november 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Brialmont Cove

Brialmont Cove er ei vik i Hughes Bay, som ligg mellom Charles Point og Spring Point langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart kartlagd i 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, som namngav ho etter generalløytnant Henri Alexis Brialmont, eit medlem av Belgica-komiteen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brialmont Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter belgiarar
Chudomir Cove

Chudomir Cove (bulgarsk залив Чудомир, ‘Zaliv Chudomir’) er ei 4,3 km brei vik som trengjer 3,4 km søraustkysten av Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya sør for Pitt Point og nord for Kiten Point.

Vika er kalla opp etter den bulgarske forfattaren Tsjudomir (Dimitar Tsjorbadzjijski, 1890-1967).

Kjelder

 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Viker i Graham Land
Geografi på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Stader i Antarktis kalla opp etter bulgararar
Langmuir Cove

Langmuir Cove er ei vik på nordenden av Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Irving Langmuir (1881–1957), ein amerikansk fysikar som studerte snødanning.

Kjelder

Viker i Graham Land
Loubet Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Moraine Cove

Moraine Cove er ei lita vik ved nordenden av Mikkelsen Bay langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ei morene går ned til vika frå sørvestenden av Pavie Ridge. Namnet kjem frå Moraine Point, som professor Robert L. Nichols frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) nytta då han utforska geologien i området i 1947.

Kjelder

Viker i Graham Land
Fallières Coast
Mutton Cove

Mutton Cove er ein ankerplass 1 km nordaust for sørenden av Beer Island i Biscoe Islands. Vika er danna av fire småøyar, Harp, Upper, Cliff og Girdler Islands. Beer Island vernar vika frå vest. Ho vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og namngjeven etter forslag frå løytnant R.G.D. Ryder i Royal Navy.

Kjelder

Viker i Graham Land
Geografi på Biscoe Islands
Odrin Bay

Odrin Bay (bulgarsk Одрински залив, ‘Odrinski Zaliv’) er ei 10 km brei vik som trengjer 7 km Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Ho ligg sørvest for Fothergill Point.

Vika er kalla opp etter busetnadane Odrintsi nordaust og sør i Bulgaria.

Kjelder

 Odrin Bay. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Viker i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter bulgarske stader
Orne Harbour

Orne Harbour er ei vik i Antarktis på vestkysten av Graham Land vest for Mount Fourcade, og 2 nautiske mil (3,7 km) sørvest for Cape Anna. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache i 1898. Namnet «Orne Harbour» vart truleg nytta av norske kvalfangarar, fordi det vart nytta av den skotske geologen David Ferguson under den geologiske undersøkinga hans ombord på kvalbåten «Hanka» i 1913.

Kjelder

Viker i Graham Land
Danco Coast
Port Circumcision

Port Circumcision er ei vik på søraustsida av Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart oppdaga 1. januar 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, som namngav ho etter heilagdagen som blei markert, herrens omskjering, då ho først vart oppdaga. Vika var base for skipet «Pourquoi-Pas?» vinteren 1909.

Kjelder

Viker i Graham Land
Geografi på Wilhelm Archipelago
Hamner i Graham Land
Shumskiy Cove

Shumskiy Cove er ei vik sør i Hanusse Bay på nordvestsida av Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto frå 1956-59. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Petr A. Sjumskij, ein russisk glasiolog som i 1955 gav ut ein viktig artikkel om petrologien til is.

Kjelder

Viker i Graham Land
Loubet Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter russarar
Osen i Dronning Maud Land

Osen er ei innsjøliknande vik nord på Skarvsnes med opning mot Byvågen ved austsida av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei.

Kjelder

Viker i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst