kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Sverre Sørnes

Sverre Øyvind Sørnes () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Strandebarm i Hordaland, som oftast tevla i 3000 meter hinder. Perioden 1970-77 vart han fem gongar norsk meister i øvinga. Han vann hinderløpet under europacupen for landslag i 1971. Same året sprang han sitt snøggaste hinderløp nokon gong, 8.26,4 var ei tid i verdstoppen, og nokre veker seinare vart han klokka inn på 3.42,9 og endeleg personleg rekord på 1500 meter. Sørnes var medlem av Øystese Idrottslag og frå 1969 av Idrottslaget Gular i Bergen.

Aktiv
Sørnes satsa ikkje stort på friidrett før 1968. Han deltok på lokale stemne for Øystese IL og gjorde ikkje noko løp av nasjonalt nivå før oktober 1968. På eit stemne på Krohnsminde stadion i Bergen vart han då nummer to på 3000 meter hinder, tida 9.09,0 gav han åttandeplassen på den norske årsstatistikken.

I 1969 hadde Sørnes stor framgang og sprang seg inn i noregseliten på hinderdistansen med tida 8.42,6, eit resultat han oppnådde då han vart nummer tre i eit stemne i Århus i Danmark. Han byrja delta i landskampar for Noreg, jamsides Arne Risa som i same sesongen sette norsk rekord med 8.34,4. I 1970 forbetra Sørnes den personlege rekorden til 8.38,2 då han vann hinderløpet under semifinalen i europacupen for landslag. I NM i Kristiansand vart han same sesongen klart slått av Ståle Engen, ein løpar som tidlegare i sesongen hadde sett ny norsk rekord på distansen med 8.31,4.

Sørnes tok over den norske rekorden på 3000 meter hinder den 30. juni 1971. På Bislett stadion kom han i mål på sterke 8.26,4 og tok ein klar siger i landskampen mot Sverige. Tida var vel fire sekundar bakom verdsrekorden på distansen, og den femte beste i verda i 1971-sesongen. I august månad fekk han sin fyrste NM-tittel, då han spurtslo Arne Risa på Hamar. Men under EM 1971 i Helsingfors vart Sørnes nummer fem i det tredje og siste kvalifiseringsheatet. Han kom i mål på tida 8.35,2 og var dermed den beste løparen av dei som ikkje fekk plass i det tolv mann store finalefeltet.

Fram til 1977 heldt Sørnes seg mellom toppane på 3000 meter hinder i Noreg. Tidsmessig klarte han ikkje å gjenta prestasjonane frå 1971-sesongen, men han sikra seg likevel fire NM-gull i perioden 1973-77.

Medaljar i norske meisterskap
1969: Sølv på 3000 m hinder – 8.54,8, bakom Arne Risa (8.43,8)
1970: Sølv på 3000 m hinder – 8.52,2, bakom Ståle Engen (8.39,4)
1971: Gull – 8.43,2, framom Arne Risa (8.43,6)
1973: Gull – 8.43,0, framom Jan Voje (8.44,8)
1974: Gull – 8.40,0, framom Jan Voje (8.47,4)
1976: Gull – 8.47,0, framom Steinar Gressløs (8.51,2) og Arne Risa (8.51,4)
1977: Gull – 8.53,0, framom Steinar Gressløs (8.53,4)

Internasjonale stemne
Semifinale i europacupen 1970: Vinnar – 8,38,2, framom Kazimierz Maranda (8.39,8)
EM i friidrett 1971 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa på 3000 m hinder (=nr 13)
OL 1972 i München: Utslått i kvalifiseringa på 3000 m hinder (8.54,8)

Kjelder

Friidrott-72
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 friidrett.no
 

Norske langdistanseløparar
Norske hinderløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Folk frå Kvam
VM i friidrett 1987

Verdsmeisterskapen i friidrett 1987, den 2. i rekka, vart avvikla på Olympiastadion i Roma frå 28. august til 6. september 1987. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 19 for kvinner. Frå 157 deltakarland vart påmeldt 1741 utøvarar.

Stefka Kostadinova frå Bulgaria sette verdsrekord med 2,09 m i høgdehopp, medan Carl Lewis frå USA tangerte verdsrekorden på 100 meter då han vart klokka i mål på tida 9,93 sekundar. 

Norske Ingrid Kristiansen vart verdsmeister på 10 000 meter, og vann den einaste medaljen for Noreg. Bente Moe vart nummer fire på maraton-distansen.

Menn

100 meter 

Dato: 30. august

200 m 

Dato: 3. september

400 m 

Dato: 3. september

800 m 

Dato: 1. september

1500 m 

Dato: 6. september

5000 m 

Dato: 6. september

10 000 m 

Dato: 29. august

Maraton 

Dato: 6. september

110 meter hekk 

Dato: 3. september

400 m hekk 

Dato: 1. september

3000 m hinder 

Dato: 5. september

4 x 100 meter stafett 

Dato: 6. september

4 x 400 m stafett 

Dato: 6. september

20 km kappgang 

Dato: 30. august

50 km kappgang 

Dato: 5. september

Høgdehopp 

Dato: 6. september

Stavhopp 

Dato: 5. september

Lengdehopp 

Dato: 5. september

Evangelisti sitt siste hopp vart målt til 8,38 m, dermed fortrengde han Larry Myricks bort frå bronseplassen. Evangelisti vart tildelt bronsemedaljen. I ettertid vart det, gjennom berekningar gjort med datamaskin slått fast at Evangelistis sistehopp vart høgst 7,80 meter, Tevlingsdommaren hadde bevisst feilmålt hoppet, til gunst for landsmannen Evangelisti. Myricks vart tildelt bronsemedaljen etter meisterskapen.

Tresteghopp 

Dato: 31. august

Kulestøyt 

Dato: 29. august

Diskoskast 

Dato: 4. september

Sleggjekast

Dato: 1. september

Spydkast 

Dato: 30. august

Tikamp 

Dato: 3. og 4. september

Kvinner

100 meter 

Dato: 30. august

200 m 

Dato: 3. september

400 m 

Dato: 31. august

800 m 

Dato: 31. august

1500 m 

Dato: 5. september

3 000 m 

Dato: 1. september

10 000 m 

Dato: 4. september

Maraton 

Dato: 29. august

10 km kappgang 

Dato: 1. september

100 m hekk 

Dato: 4. september

400 m hekk 

Dato: 3. september

4 x 100 meter stafett 

Dato: 6. september

4 x 400 m stafett 

Dato: 6. september

Høgdehopp 

Dato: 30. august

Lengdehopp 

Dato: 4. september

Kulestøyt 

Dato: 5. september

Diskoskast 

Dato: 31. august

Spydkast 

Dato: 6. september

Sjukamp 

Dato: 31. august og 1. september

Medaljetabell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Weltmeisterschaften 1987» frå ,  den 11. august 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Weltmeisterschaften 1987/Medaillenspiegel» frå ,  den 11. august 2013.

Notar

1987
Sport i 1987
Idrett i Roma
Internasjonale meisterskap i Italia
VM i friidrett 1983

Verdsmeisterskapen i friidrett 1983, den alle fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, vart avvikla på Olympiastadion i Helsingfors frå 7. til 14. august 1983. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 17 for kvinner. Frå 153 deltakarland vart påmeldt 1572 utøvarar.

Under meisterskapen vart sett to verdsrekordar. USA sitt lag på 4x100 meter stafett for menn fekk notert 37,86 sekundar. Jarmila Kratochvílová som representerte Tsjekkoslovakia vart fyrste kvinne under 48 sekundar på 400 meter med tida 47,99.

Norske Grete Waitz vart den aller fyrste verdsmeisteren i friidrett då ho vann opningsdistansen i meisterskapen, maraton for kvinner. Per Erling Olsen vart nummer fem i spydkast.

Menn

100 meter 

Dato: 8. august

200 m 

Dato: 14. august

400 m 

Dato: 10. august

800 m 

Dato: 9. august

1500 m 

Dato: 14. august

5000 m 

Dato: 14. august

10 000 m 

Dato: 9. august

Maraton 

Dato: 14. august

110 meter hekk 

Dato: 12. august

400 m hekk 

Dato: 9. august

3000 m hinder 

Dato: 12. august

4 x 100 meter stafett 

Dato: 10. august

4 x 400 m stafett 

Dato: 14. august

20 km kappgang 

Dato: 7. august

50 km kappgang 

Dato: 12. august

Høgdehopp 

Dato: 13. august

Stavsprang 

Dato: 14. august

Lengdehopp 

Dato: 10. august

Tresteghopp 

Dato: 8. august

Kulestøyt 

Dato: 7. august

Diskoskast 

Dato: 14. august

Sleggjekast 

Dato: 9. august

Spydkast 

Dato: 12. august

Tikamp

Dato: 12. og 13. august

Kvinner

100 meter 

Dato: 8. august

200 m 

Dato: 14. august

400 m 

Dato: 10. august

800 m 

Dato: 9. august

1500 m 

Dato: 14. august

3000 m 

Dato: 10. august

Maraton 

Dato: 7. august

100 meter hekk 

Dato: 13. august

400 m hekk 

Dato: 10. august

4 x 100 meter stafett 

Dato: 10. august

4 x 400 m stafett 

Dato: 14. august

Høgdehopp 

Dato: 9. august

Lengdehopp 

Dato: 14. august

Kulestøyt 

Dato: 12. august

Diskoskast 

Dato: 10. august

Spydkast 

Dato: 13. august

Sjukamp 

Dato: 8. og 9. august

Medaljetabell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Weltmeisterschaften 1983» frå ,  den 11. august 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Weltmeisterschaften 1983/Medaillenspiegel» frå ,  den 11. august 2013.  
 

1987
Sport i 1983
Idrett i Helsingfors
1983 i Finland
Idrettstilskipingar i Finland
Carl Lewis

Frederick Carlton Lewis, kjend som Carl Lewis, () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Birmingham i Alabama. Han deltok i sprintøvingane og i lengdehopp. Mellom 1983 og 1996 vann han totalt 9 olympiske gullmedaljar og åtte VM-gull. Lewis tangerte verdsrekorden på 100 meter under VM 1987, ein rekord han forbetra to gongar; i 1988 og 1991. Dessutan var han med på ulike USA-amerikanske landslag som sette fem verdsrekordar på 4x100 m stafett. Hans personlege rekordar er 9,86 sekundar på 100 m, 19,75 sekundar på 200 m og 8,87 m i lengdehopp.

Merittar

Gullmedaljar
VM 1983: 100 meter, lengde og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1984: 100 meter, 200 meter, lengde og 4 x 100 m stafett
VM 1987: 100 meter, lengde og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1988: 100 meter og lengde
VM 1991: 100 meter og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1992: Lengde og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1996: Lengde

Sølvmedaljar
Sommar-OL 1988: 200 meter 
VM 1991: Lengde

Bronsemedaljar
VM 1993: 200 meter

Verdsrekordar
100 meter
9,93 sek (1987)
9,92 sek (1988)
9,86 sek (1991)

4 x 100 m (USAs landslag)
37,86 (1983)
37,83 (1984)
37,67 (1991)
37,50 (1991)
37,40 (1992)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carl Lewis» frå ,  den 12. august 2013.

Bakgrunnsstoff 
 

Lengdehopparar frå USA
Sprintarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Vinnarar av Bislett-medaljen
Per Erling Olsen

Per Erling Olsen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som representerte osloklubben Vidar. Han vart noregsmeister i spydkast i alle meisterskapane frå 1980 til 1984. I 1982 vart han tildelt kongepokalen etter eit vinnarkast på 84,30 meter. I VM i friidrett 1983 kom han på femteplassen i spydkast-tevlinga. Den personlege rekorden med den gamle spydtypen var på 90,30 meter, sett i 1983. Han er busett i Asker.

Aktiv
Olsen var nær ved å passere 80-meteren i 1979, men stoppa på 79,98 m. I OL-sesongen 1980 fekk han sitt gjennombrot, toppen nådde han den 4. juli i Bodø. Han vart då norsk meister etter å ha kasta spydet 86,36 meter. Berre Terje Pedersen av norske spydkastarar hadde nokon gong kasta lengre. Men sidan Noreg boikotta dei olympiske leikane i Moskva fekk han ikkje målt styrke mot dei beste internasjonale spydkastarane.

Også dei neste fire åra vart Olsen norsk meister i spydkast. I 1982 vart han elles tildelt kongepokalen for vinnarkastet på 84,30 meter. Same sesongen deltok han i sin fyrste store internasjonale meisterskap; EM i friidrett 1982. Etter 82,30 m i kvalifiseringa skuffa han med 79,18 m i finalen og vart nummer ti, plassen bak landsmannen Reidar Lorentzen. Den 19. januar opna han 1983-sesongen ved å vinne eit internasjonalt stemne i Wellington i New Zealand med fine 86,38 m. I juni månåd forbetra han den personlege rekorden to gongar. Fyrst auka han til 89,68 m i Øvre Årdal den 11. juni. 17 dagar seinare, den 28. juni på Bislett i Oslo, gjorde Olsen sitt livs beste kast med den gamle spydtypen. Spydet landa då på 90,30 m, likevel vart han berre andremann, Tom Petranoff frå USA nådde 90,60 m. Under VM i friidrett 1983 i Helsinki kasta Olsen 83,54 m i finalen og vart nummer fem. Året etter vart han niandemann i dei olympiske leikane i Los Angeles.

Frå 1985-sesongen var Olsen plaga med skadar og fekk ikkje opp dei same, store lengdene som før. Etter 1987-sesongen avslutta han satsinga som aktiv spydkastar. Seinare var han trenar for mellom andre Trine Hattestad og Pål Arne Fagernes.

Medaljar i norske meisterskap
1980 i Bodø: Gull – 86,36 m, framom Terje Thorslund (82,54 m)
1981 i Haugesund: Gull – 78,52 m, framom Reidar Lorentzen (78,08 m)
1982 i Porsgrunn: Gull – 84,30 m, framom Reidar Lorentzen (75,74 m)
1983 i Trondheim: Gull – 82,94 m, framom Reidar Lorentzen (71,70 m)
1984 i Øvre Årdal: Gull – 84,76 m, framom Øystein Slettevold (78,76 m)
1985 i Bærum: Sølv – 77,50 m, bakom Narve Hoff (83,54 m)
1987 i Nesbyen: Bronse – 72,16 m

Plasseringar i internasjonal meisterskap
EM 1982 i Aten: Nr 10 – 79,18 m
VM 1983 i Helsingfors: Nr 5 – 83,54 m
OL 1984 i Los Angeles: Nr 9 – 78,98 m

Kjelder
friidrett.no
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske spydkastarar
Norske trenarar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Vinnarar av Bislett-medaljen
Folk frå Oslo
Ådland kyrkje

Ådland kyrkje er ei kyrkje frå 1851 i Samnanger kommune i Vestland fylke i Noreg. Kyrkja ligg på Ådland (Årland), og vert også kalla «Ådlandskyrkja» eller «kyrkja på Ådland». Ho er også kjend som «Samnanger kyrkje».

Byggverket er i tømmer og har ca. 300 plassar. Bygget har basilikapreg der dei avkutta hjørna på sideskipa også gir bygget eit åttekanta grunnplan. Hjørna vart truleg avkutta for å sleppa å skøyta tømmerstokkane på lengda. Den førre kyrkja på staden vart oppført i 1652 og var også i tømmer. Kyrkja vart formgitt av presten Andreas Grønning som ikkje var faglært arkitekt. Bygget har preg av nygotiske detaljar. 

Noverende bygg fekk sakristi som tilbygg til koret i 1909. Tømmeret kviler på ein låg mur av gråstein. Over gesimshøgde på sideskipa er konstruksjonen av reisverk. Midtskipsveggane vert støtta av seks pilarar. Taket på midtskipet er av sperrer med hanebjelkar; under dette er ein tønnekvelva himling av bord. Hovudinngangen er gjennom tårnfoten i vest. Kyrkjerommet vart ominnreidd av arkitekt Ole Landmark til 100-årsjubileet; det fekk då nye benkar medan benkedørene vart brukt om att. Dei seks måla vindaugsglasa er datert 1614 og blant dei eldste i Noreg. Ei altertavle, datert 1743, frå førre kyrkje heng i kyrkja. Ein rund døypefont i kleberstein, utforma av arkitekt Landmark, står i kyrkja. Det første orgelet vart montert i 1919, og det kom nytt orgel i 1983. Kyrkja har også ein trekross frå 1200-talet.

Tidlegare kyrkjer
Presten i Samnanger er nemnd i Bergens kalvskinn. Lidén trur det var ei stavkyrkje der i mellomalderen. I noverande kyrkje er det glasruter merkte med årstalet 1614, noko som kan tyda på at stavkyrkja då fekk vindauge. Kyrkja har eit antemensale (på museum i Bergen) og eit krusifiks frå mellomalderen. Kyrkja frå 1652 vart oppført av tømmer som bygdefolket skaffa, til andre utlegg ga prestane tilskot. Bygget var på det lengste 29 alen (ca. 18 m), der koret med 11 alen (ca. 7 m) var litt smalare enn skipet, som var 13 alen (ca. 8 m) breitt.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til Samnanger sokneråd 
 Om Samnanger kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 
 

Kyrkjer i Samnanger
Kyrkjer i Hardanger og Voss prosti
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Basilikaer i Noreg
Kulturminne i Samnanger
Norske kyrkjer frå 1850-åra
1851 i Noreg
Into the Fire/Kom bli med til København

«Into the Fire»/«Kom bli med til København» er ein singel gjeven ut av Prudence i 1970. Singelen kom på den vesle Experience-etiketten i Mosjøen. A-sida er ein song av Deep Purple, og B-sida inneheld den einaste Åge Aleksandersen-låta på bokmål. Sistnemnde førte til ein viss reaksjon og vart mellom anna nekta spelt i NRK på grunn av omtale av narkotika («Kom bli med til København, der får du sikkert 200 gram»).

«Kom bli med til København» er seinare gjeve ut på samleplata Sensurert, som inneheld fleire norske songar som har blitt nekta spelt. «Into the Fire» er ikkje gjeve ut på album eller CD.

Innhald

«Into the Fire» (Deep Purple)
«Kom bli med til København» (Åge Aleksandersen)

Medverkande 
Prudence
 Åge Aleksandersen – song, gitar
 Per Erik Wallum – fløyte, song
 Kjell Ove Riseth – bass 
 Jan Erik Moe – gitar
 Kaare Skevik – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Into the Fire/Kom bli med til København» frå ,  den 15. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 
 Youtube Prudence - Kom Bli Med Til København

Prudence-songar
Singlar frå 1970
Æ e trønder æ

«Æ e trønder æ» er ein song av Prudence og den siste singelen dei gav ut. Singelen kom ut i 1975. Både songen og B-sida, «Sommern på landet», var henta frå albumet Takk te dokk. Songen er ei sarkastisk oppramsing av trønder-klisjéar, som har blitt ein av dei mest kjende Prudence-låtane.

Innhald
 «Æ e trønder æ» (Aleksandersen)
 «Sommern på landet» (Wallum)

Medverkande 
 Åge Aleksandersen – vokal, gitar
 Per Erik Wallum – vokal, fløyte 
 Terje Tysland – vokal, gitar trekkspel, piano
 Kaare Skevik – trommer
 Jan Devik – bass, kor 
 Johan Tangen – mandolin, gitar, kor

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Æ e Trønder Æ/Sommern på Landet» frå ,  den 15. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 
 Youtube Prudence - Æ e Trønder Æ live 11.11.11

Songar frå 1975
Singlar frå 1975
Prudence-songar
Åge Aleksandersen-songar
Tomorrow May Be Vanished

Tomorrow May Be Vanished er det debutalbumet til den norske rockegruppa Prudence. Albumet kom ut i 1972. Den fulle tittelen er Tomorrow May Be Vanished Victoria "Så Bærre Pass Dæ!"

Det låg femten veker på den norske albumlista i 1972 og 1973 med ein 14. plass som beste plassering.

Innhald

Medverkande 
Prudence
Åge Aleksandersen – gitar, vokalist
Per Erik Wallum – fløyte, vokalist
Terje Tysland – gitar, trekkspel , vokalist
Kaare Skevik jr. – trommer
Johan Tangen – mandolin, congas
Kjell Ove Riseth – bass

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tomorrow May Be Vanished» frå ,  den 15. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 

Prudence-album
Debutalbum frå 1972
Norske debutalbum
Musikkalbum produserte av Johnny Sareussen
Polydor Records-album
Drunk and Happy

Drunk and Happy er det andre studioalbumet til den norske rockegruppa Prudence. Albumet kom ut i 1973.

Innhald

Medverkande 
Prudence
Åge Aleksandersen – gitar, vokalist
Per Erik Wallum – fløyte, vokalist
Terje Tysland – gitar, trekkspel , vokalist
Kaare Skevik jr. – trommer
Johan Tangen – mandolin, congas
Kjell Ove Riseth – bass

 Johnny Sareussen - produsent
 Inge Holst Jacobsen - lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Drunk and Happy» frå ,  den 15. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 

Musikkalbum frå 1973
Musikkalbum produserte av Johnny Sareussen
Pan Records-album
Polydor Records-album
Prudence-album
No. 3 av Prudence

No. 3 er det tredje studioalbumet av den norske rockegruppa Prudence. Albumet kom ut i 1974.

Innhald

Medverkande 
Prudence
Åge Aleksandersen – gitar, vokalist
Per Erik Wallum – fløyte, vokalist
Terje Tysland – gitar, trekkspel , vokalist
Kaare Skevik jr. – trommer
Johan Tangen – mandolin, congas
Kjell Ove Riseth – bass

Andre
Johnny Sareussen - produsent

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «No. 3» frå ,  den 15. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 

Musikkalbum frå 1974
Prudence-album
Musikkalbum produserte av Johnny Sareussen
Takk te dokk

Takk te dokk er det fjerde og siste studioalbumet av den norske gruppa Prudence. Albumet kom ut i 1975. Takk te dokk er det einaste albumet til Prudence med norske tekstar.

Bandet fekk Spellemannprisen 1975 i klassen pop for albumet.

Innhald

Medverkande 
Prudence
Åge Aleksandersen – gitar, vokalist
Per Erik Wallum – fløyte, vokalist
Terje Tysland – gitar, trekkspel , piano, vokalist
Kaare Skevik jr. – trommer
Johan Tangen – mandolin, congas
Jan Devik – bass, gitar, vokalist

Andre
Terje Adde – vibrafon på «Instrumental»
 teknikar – Rune Nordal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Takk te dokk» frå ,  den 15. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 

Musikkalbum frå 1975
Prudence-album
Christian Olsson

John Christian Bert Olsson () er ein svensk, tidlegare friidrettsutøvar frå Göteborg som spesialiserte seg i tresteghopp. Han vart både olympisk meister, verdsmeister og to gongar europameister. Olsson vart svensk meister i tresteghopp fem gongar og ein gong i lengdehopp.

Aktiv
Olsson byrja som høgdehoppar. Han vart junior-europameister i øvinga i 1999, i tillegg fekk han sølv i tresteg-tevlinga i same meisterskapen. Sesongane 1999-2001 tok han medaljar i høgdehopp i den svenske senior-meisterskapen, i 2000 vart han svensk meister i tresteghopp for fyrste gong.

Det store gjennombrotet fekk Olsson i 2001 då han under verdsmeisterskapen i Edmonton for fyrste gong hoppa over 17 metter i tresteg og kom på sølvplassen, gullet tok Jonathan Edwards frå Storbritannia. Året etter slo han Edwards for fyrste gong og vart europameister i øvinga i München. I 2003 vart han suveren verdsmeister i Saint-Denis. 

Vinteren 2004 sette Olsson verdsrekord innandørs med 17,83 m, då han vann hall-verdsmeisterskapen i Budapest. Under OL i Athen sigra han trestegfinalen på ny svensk rekord; 17,79 m, eit resultat som vart hans endeleg personlege rekord. Den 12. september vann han avslutningstevlinga i den såkalla «Golden League» og kunne dele gullpotten på 1 million US-dollar med Tonique William-Darling frå Bahamas, etter å ha vunne samtlege seks tevlingar i turneringa.

I 2005 var han skadd og deltok ikkje i VM, men året etter tok han sin andre EM-tittel i heimbyen Göteborg. Frå 2007-sesongen gjekk Olsson mykje skadd, og tevla berre i korte periodar. Han sleit også med å prestere på same nivå som han hadde gjort i sine beste sesongar. 

Olsson vann trestegtevlinga i fem svensk meisterskap; 2000, 2001, 2003, 2009 og 2011. I 2006 vart han svensk meister i lengdehopp. Han noterte seg for fylgjande personlege rekordar; høgdehopp 2,24 m (2002), lengdehopp 7,69 m (2002) og tresteghopp 17,79 m (2004). Våren 2012 gjorde han kjent at han hadde lagt opp som friidrettsutøvar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 17,47 m, bakom Jonathan Edwards (17,92 m) 
EM 2002 i München: Gullmedalje – 17,53 m, framom Charles Friedek (17,33 m)
VM i 2003 i Paris: Gullmedalje – 17,72 m, framom Yoandri Betanzos (17,28 m)
OL 2004 i Athen: Gullmedalje – 17,79 m, framom Marian Oprea (17,55 m)
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 17,67 m, framom Nathan Douglas frå Stobritannia (17,21 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 6 – 17,23 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian Olsson» frå ,  den 15. august 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Christian Olsson» frå ,  den 15. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 

Svenske tresteghopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett for Sverige
Olympiske meistrar for Sverige
Svenske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Svenske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
11/12-75

11/12-75 er eit konsertalbum av den norske rockegruppa Prudence. Opptaket er frå den legendariske avskjedskonserten på Studentersamfundet i Trondhjem i desember 1975. Eit dobbeltalbum vart gjeve ut i 1976.

Innhald

Medverkande 
Prudence
Åge Aleksandersen – gitar, vokalist
Per Erik Wallum – fløyte, vokalist
Terje Tysland – gitar, trekkspel , piano, vokalist
Kaare Skevik jr. – trommer
Johan Tangen – mandolin, congas
Jan Devik – bass, gitar, vokalist
 Teknikar – Rune Nordal
 Medprodusent – Kaare Skevik jr. & Åge Aleksandersen

Bakgrunnsstoff
 Prudence Progrock.no 

Norske konsertalbum
Konsertalbum frå 1976
Doble konsertalbum
Prudence-album
Pan Records-album
Polydor Records-album
Musikkalbum produserte av Åge Aleksandersen