kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Khrysopigi Devetzi

Khrysopigi Devetzi () er ein gresk tidlegare lengde- og tresteghoppar frå Alexandroúpoli. Ho vann sølvmedaljen i tresteghopp i OL 2004 og EM 2006. I 2007 og 2008 tok han bronsen i same øvinga ved høvesvis VM i Osaka og sommarleikane i Beijing, begge desse prestasjonane vart annullerte i 2016.

Aktiv
Devetzi gjorde store framsteg i tresteghopp i 2002 og -03-sesongane. Den 4. mars 2003 sette ho gresk rekord i øvinga med eit hopp på 14,84 m i Peanía. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 forbetra ho i kvalifiseringa den greske rekorden til 15,32 meter, einast tre andre kvinnelege tresteghopparar har hoppa lengre i øvinga. I finalen landa ho på 15,25 m i sitt bestehopp, noko som gav henne sølvmedaljen, 5 cm bakom Françoise Mbango Etone frå Kamerun.

I VM 2005 enda Devetzi på femteplass i tresteghopp. Den 10. juni 2006 gjorde ho personbeste i lengdehopp med 6,83 meter ved eit stemne i Tríkala. Seinare i sesongen tok ho leiinga i EM-finalen i tresteg med eit årsbestehopp som målte 15,05 m. Leia gjorde ho til den sjette og siste omgangen. Tatjana Lebedeva frå Russland nådde 15,10 m i sitt siste hopp og snappa gullmedaljen frå Devetzi.

Både i Osaka-VM 2007 og Berlin-OL 2008 vart Devetzi tildelt bronsemedaljen i tresteghopp, to medalje-plasseringar som begge vart underkjende i 2016.

Doping
I mai 2009 nekta Devetzi å stille til dopingkontroll. Ho vart då utestengd frå friidretten i to år og la opp. År 2016 viste nye testar av Devetzi sine dopingprøver frå august 2007 spor etter stanozolol. Alle hennar prestasjonar frå Friidretts-VM 2007 og til ho la opp vart då annullert. Dermed mista ho bronsemedaljane frå VM 2007 og OL 2008.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2002 i München: Nr 7 i tresteg – 14,15 m
VM 2003 i Paris: Nr 8 i tresteg – 14,34 m
OL 2004 i Aten: Sølv i tresteg – 15,25 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 14,64 m
EM 2006 i Göteborg: Sølv i tresteg – 15,05 m. Nr 10 i lengde – 6,41 m
VM 2007 i Osaka: Annullert bronse i tresteg (15,04 m)
OL 2008 i Beijing: Annullert bronse i tresteg (15,23 m). Annullert 14. plass i lengde (6,57 m)

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chrysopigi Devetzi» frå ,  den 20. september 2019.  
 
 

Greske tresteghopparar
Greske lengdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Hellas
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Greske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Greske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Dopingsaker i friidrett
Ready Steady Who

Ready Steady Who er ein 7-tommars EP av The Who, gjeve ut berre i Storbritannia 11. november 1966, kring ein månad før albumet deira A Quick One kom ut. Tittelen syner til eit TV-program kalla Ready Steady Go! som bandet nyleg hadde spelt i, men EP-en inneheld andre songar enn dei som vart spelte på TV.

Songar 
Plata består av to originale songar av Pete Townshend, i tillegg til coverversjonar av kjenningsmelodien frå Batman og Jan and Dean sin «Bucket T». Dei hadde òg med ein versjon av The Regents sin «Barbara Ann», som var meir kjend i ein versjon av The Beach Boys som The Who følgjer tett. Trass i tittelen vart ikkje EP-en spelt inn på Ready Steady Go!, og innspelingane hadde ikkje noko med fjernsynsshowet å gjere.

Alle songane kom ut som bonusspor på CD-utgåva av A Quick One, frå 1995, utanom «Circles», som skil seg frå versjonen på luksusutgåva frå 2002 av My Generation, og kan finnast på Two's Missing.

Den originale EP-en har låtskrivarane av «Batman» oppført som Jan Berry, Don Altfeld (feilstava «Altfield») og Fred Weider. Songen vart i røynda skriven av Neal Hefti. Dette vart retta opp i CD-utgåva av A Quick One frå 1995

The Who spelte inn songen «My Generation» for EP-en, men denne var ikkje med på plata og versjonen kom først ut i 1995 på A Quick One. Hovudskilnaden mellom denne og originalen er at han er kraftig forkorta og endar med ei utgåve av Edward Elgar sin «Land of Hope and Glory».

Utgjeving og mottaking
EP-en kom ut 11. november 1966 i Storbritannia og berre i mono. Han gjekk til topps på den britiske EP-lista, der plata låg fire veker frå 17. desember 1966.

EP-en kom ikkje ut i USA på den tida og songane vart lenge rekna som sjeldne samlarobjekt. Sjølv om songane «Disguises» og «Bucket T» kom ut i 1968 på samlealbumet Magic Bus: The Who on Tour, vart ikkje resten av songane gjevne ut offisielt i USA får luksusutgåva av A Quick One og Two's Missing.

«Bucket 'T'» vart gjeven ut på singel i fleire europeiske land. Han gjorde det særleg bra i Sverrige, der han låg inne på lista i sju veker og gjekk heilt til topps i februar 1967.

Då EP-en kom ut fekk han middels til gode meldingar. I ei seinare melding skreiv AllMusic-skribenten Richie Unterberger at «det var uklårt om dette var ein spøk eller songar som var til overs» og meinte at «kanskje det var litt av begge deler».

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ready Steady Who» frå ,  den 20. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Who Official Band Website - Ready Steady Who (EP)
http://www.thewho.info/WhoSingles5.htm The Who singles

EP-ar frå 1966
Album produserte av Kit Lambert
The Who-album
Reaction Records-album
John Regis

John Lyndon Regis () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Lewisham i London. Han vann sølvmedaljen på 200 meter i VM 1993 og bronsen på same distansen i VM 1987. Under Tokyo-VM 1991 sprang han ein etappe for britiske laget som vann gull i 4 x 400 meter stafett.

Aktiv
Regis sette personbeste med 20,18 sekundar då han i 1987 sprang inn bronse på 200 m ved verdsmeisterskapen i Roma. I 1988 var han med på Storbritannia sitt sølvlag i 4 × 100 meter stafett i Sommar-OL 1988.

Under europameisterskapen 1990 i Split vann Regis medalje i alle fire tevlingane deltok i. Det tok til med bronse på 100 m, heldt fram med gull og ny personbeste på 200 m, deretter sølv på den korte stafetten og eit gull nummer to på den lange stafetten (europarekord). Året etter sprang han den tredje etappen for det britiske mannskapet som vann gull i 4 x 400 m stafett, framom storfavorittane frå USA.

Ved dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona vart Regis, trass ny personbeste på 20,09, sjettemann på 200 m, og han var med om å vinne ein bronsemedalje i 4 x 400 m stafett. Eitt år seinare sette han britisk rekord med 19,94 då han sikra seg seg sølvmedaljen på 200 meter ved VM i Stuttgart, sølv fekk han også i 4 x 100 m stafett. Under særs gunstige tilhøve i Sestriere i Italia 31. juli 1994 senka Regis sin britiske 200-meterrekord til 19,87 sekundar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje på 200 m – 20,18
OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje i 4 x 100 m stafett (38,28). Utslått i semifinalane på 200 m (20,69=nr 13)
EM 1990 i Split: Gull på 200 m – 20,11, bronse på 100 m (10,07). Gull i 4 x 400 m stafett (2.58,2), sølv i 4 x 100 m stafett (37,98) 
VM 1991 i Tokyo: Gull i 4 x 400 m stafett (2.57,5), bronse i 4 x 100 m stafett (38,09). Utslått i semifinalane på 200 m (20,52=nr 9)
OL 1992 i Barcelona: Bronse i 4 x 400 m stafett (2.59,7). Nr 6 på 200 m – 20,55
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje på 200 m – 19,94, og i 4 x 100 m stafett (37,77)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Regis (athlete)» frå ,  den 22. september 2019.  
 

Britiske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett for Storbritannia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Storbritannia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Damian Warner

Damian David George Warner () er ein kanadisk mangekjempar fødd i London i Ontario. Han vart olympisk meister i tikamp i 2021, tidlegare vann han VM-sølv i 2015 og bronsemedaljen under VM 2013, OL 2016 og VM 2019.

Aktiv
Warner forbetra sitt personbeste med over 300 poeng då han vart femtemann i tikampen under OL 2012 i London. Året etter forbetra han i Moskva-VM den personlege rekorden til 8 512 poeng og tok bronsemedaljen. Med 8 282 poeng vann Warner tikampen under samveldeleikane 2014 i Glasgow.

Ved verdsmeisterskapen i Beijing sanka Warner 8 695 poeng, sette kanadisk rekord og tok sølvmedaljen bak den suverene vinnaren, Ashton Eaton frå USA. I 2016 sikra Warner seg bronsemedaljen under sommarleikane i Rio de Janeiro. Han forbetra den kanadiske rekorden til 8 795 poeng då han i slutten av mai 2018 vann meistermøtet i Götzis, også i 2019 steig han til topps på sigerspallen i Götzis-stemnet.

Warner sigra i tikampen ved panamerika-leikane 2015 i Toronto. I 2019 forsvarte han i Lima tittelen som panamerika-meister. På tampen av same sesongen vart han tredjemann i verdsmeisterskapen i Doha. Etter eit heilt år utan tevlingar, kom Warner tilbake i sitt livs form då dei olympiske leikane vart avvikla i Tokyo. Den 4. og 5. august 2021 vann han OL-gull etter å han sanka heile 9 018 poeng. Han vart då den fjerde tikampkjempa som kleiv grensa 9 000 poeng.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Nr 5 – 8 442 poeng
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 8 512 poeng
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 8 695 poeng – bakom Ashton Eaton (9 045 poeng)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje – 8 666 poeng
VM 2017 i London: Nr 5 – 8 309 poeng
VM 2019 i Doha:  Bronsemedalje – 8 529 poeng
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje – 9 018 poeng, framom Kévin Mayer (8 726 poeng)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Damian Warner» frå ,  den 25. august 2021.  
 
 

Canadiske mangekjemparar
Olympiske meistrar for Canada
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Canada
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
UEFA-cupfinalen i fotball 1974

UEFA-cupfinalen i fotball 1974 stod mellom nederlandske Feyenoord frå Rotterdam og engelske Tottenham Hotspur frå London, og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 21. mai på White Hart Lane i London med 46 281 på tribunane, returkampen vart avvikla 29. mai på De Kuip i Rotterdam framfor 59 317 tilskodarar. Feyenoord sigra med 4 mål mot 2.

Kampane
På heimebane i London tok Tottenham leiinga i det 39. minutt ved midtstopparen Mike England, Willem van Hanegem utlikna til 1-1 allereie fire minutt seinare. 64 minuttar ut i kampen var Tottenham atter i føringa, då etter eit sjølvmål. I det 85. minutt utlikna Theo De Jong for Feyenoord til 2-2.

I Rotterdam leia heimelaget 1-0 ved pause, forsvarsspelaren Wim Rijsbergen fann nettmauskane i det 43. minutt. Peter Ressel skåra kampens siste mål då han la på til 2-0 i det 84. minutt.

Laga
Feyenoord sitt vinnarlag bestod: av Eddy Treijtel, Wim Rijsbergen, Joop van Daele, Rinus Israel (kaptein), Harry Vos, Wim Jansen, Theo de Jong, Willem van Hanegem, Peter Ressel, Lex Schoenmaker, Jørgen Kristensen, Mladen Ramljak og innbytarane Johan Boskamp, Henk Wery.

Tottenham mønstra: Pat Jennings, Ray Evans, Mike England, Phil Beal, Terry Naylor, Chris McGrath, John Pratt, Steve Perryman, Martin Peters, Martin Chivers, Ralph Coates, Mike Dillon, Phil Holder.

Dommarar
Rudolf Scheurer frå Sveits var kampleiar i London, Concetto Lo Bello frå Italia styrte kampen i Rotterdam.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1974 UEFA Cup Final» frå ,  den 22. september 2019.  
 

Fotball i 1974
UEFA-cupfinalen i fotball
Paul Tanui

Paul Kipng'etich Tanui () er ein kenyansk langdistanseløpar som vann sølvmedaljen på 10 000 meter under Sommar-OL 2016 og i tre verdsmeisterskap på rad tok bronsemedaljen på same distansen.

Aktiv
Tanui vart andremann i terrengløps-VM 2011 i spanske Punta Umbria. Sommaren 2011 sette han personbeste på 10 000 meter med 26.50,6 ved eit stemne i Eugene i USA. To år seinare vart han tredjemann på 10 000 meter då verdsmeisterskapen fann stad i Moskva. Verdsmeister vart Mo Farah, ein kar som vann milløpet både i VM 2015, OL 2016 og VM 2017. I desse tevlingane vart Tanui høvesvis nummer tre, nummer to og nummer tre.  

Tanui forbetra i 2014 den personlege rekorden på 10 000 m til 26.49,4 i Eugene. I 2015 sprang han for fyrste gong under 13 minuttar på 5 000 m, i Roma vart han klokka inn på 12.58,6.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2011 i Daegu: Nr 9 på 10 000 m – 27.54,0
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje på 10 000 m – 27.22,6
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje på 10 000 m – 27.02,8
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje på 10 000 m – 27.05,6, bakom Mo Farah (27.05,1)
VM 2017 i London:  Bronsemedalje på 10 000 m – 26.50,6

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul Tanui» frå ,  den 23. september 2019.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Lev Lobodin

Lev Aleksejevitsj Lobodin () er ein tidlegare mangekjempar frå Rossosj i Voronezj oblast som 1992-96 representerte Ukraina og sidan 1997 Russland. Han vann etter tur tre EM-bronsar i tikamp.

Aktiv
Lobodin vart tredjemann i tikamp-tevlinga i europameisterskapane 1994, 1998 og 2002, altså tre gongar i rad. Han var ein utøvar som presterte jamt høgt i tikampar, 25 gongar sanka han over 8 000 poeng. Den personlege rekordnoteringa på 8 571 poeng kom ved EM 1998 i Budapest, der han var 16 poeng under sølvmedaljør Eduard Hämäläinen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Bronsemedalje – 8 201 poeng
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 – 8 196 peng
OL 1996 i Atlanta: Braut
VM 1997 i Aten: Braut
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 8 571 poeng
VM 1999 i Sevilla: Nr 5 – 8 494 poeng
OL 2000 i Sydney: Nr 13 – 8 071 poeng
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 8 352 poeng
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 8 390 poeng
VM 2003 i Paris: Nr 6 – 8 198 poeng
OL 2004 i Aten: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lew Alexejewitsch Lobodin» frå ,  den 23. september 2019.  
 

Ukrainske mangekjemparar
Russiske mangekjemparar
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Russiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Francis Obikwelu

Francis Obikwelu () er ein nigeriansk friidrettsutøvar som frå 2002 representerte Portugal. Han vann VM-bronse 1999 på 200 m for Nigeria, sidan vann han tre EM-gull og OL-sølv på sprintdistansane for Portugal.

Aktiv
Obikwelu deltok på det nigerianske laget som i 1997 tok VM-sølv i 4 x 100 meter stafett. Under verdsmeisterskapen i Sevilla i 1999 vann han semifinalen på 200 meter på 19,84 sekundar, eit tid han aldri sidan klarte forbetre. I finalen sprang han i mål på 20,11 og vart bronsemedaljør.

Etter Obikwelu ikkje fekk plass i Nigerias OL-tropp til Sydney, søkte han i 2001 om portugisisk statsborgarskap. Under EM 2002 vart han andremann på 100-meteren etter briten Dwain Chambers, fire år seinare vart Chambers sitt løp annullert og Obikwelu kåra til vinnar. På 200-meteren i same meisterskapen kneip han sølvmedaljen på 200 m, langt bak den suverene vinnaren, Konstantinos Kenteris frå Hellas.

I OL-finalen på 100 meter i Aten i 2004 sprang Obikwelu sitt livs fortaste 100 meter. Med tida 9,86 sekundar, ny europarekord, kneip han sølvmedaljen frå Maurice Greene. Begge fekk same tid og var eitt hundredels sekund attom vinnaren Justin Gatlin. To år seinare vart Obikwelu dobbeltmeister under europameisterskapen 2006 i Göteborg. Han var klart beste på 100 m og heilt suveren på 200 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje i 4 x100 m stafett (38,07)
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje på 200 m – 20,11
EM 2002 i München: Gull på 100 m – 10,06, sølv på 200 m – 20,21
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje på 100 m – 9,86, bakom Justin Gatlin (9,85 m)
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 på 100 m – 10,07
EM 2006 i Göteborg: Gull på 100 m – 9,99, og på 200 m – 20,01
EM 2010 i Barcelona: Nr 4 på 100 m – 10,18

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Francis Obikwelu» frå ,  den 24. september 2019.  
 

Sprintarar
Nigerianske friidrettsutøvarar
Portugisiske friidrettsutøvarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Portugal‎
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Portugisiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Portugisiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Kompott

Kompott er ein rett laga av frukt eller bær som er kokt med sukker. Det er ei form for fruktgraut der frukta ikkje er kokt sund.

Ordsoge 
Ordet kompott kjem frå frå fransk compote, av gammalfransk composte, som er avleidd frå latin composita eller compositus, 'samansett'. Historisk har ordet vist til ulike mattypar laga ved å blanda matvarer, som fisk eller kjøt i eddik eller salt og frukt i vin, sukker eller honning. Kompost, kompositum, komposisjon og komposittmateriale har same opphav. Kompot er ei austeuropeisk nemning for ein drikk laga på same vis som kompott.

På engelsk kan ordet compote visa til kompott eller til ei skål med stett, avleidd av ein type kompottskål.

Tillaging 
Ein kan laga kompott av ulike typar frukt, anten ein type eller fleire saman. Frukta kan vera fersk, frosen eller tørka. Ein kjend type er sviskekompott. I tillegg til sukker kan ein også tilsetja jamning, til dømes potetmjøl, og smaksstoff som sitrusskal eller krydder. Det finst også oppskrifter med alkohol. Til dømes kan ein bruka tørka frukt som har lege i drikkar som kirsch, rom eller Frontignan.

Servering 
Kompott kan serverast varm eller kald. Mange kompottar blir brukte som dessert, men nokre kan serverast til kjøtrettar på same måte som chutney. 
Ein kan servera kompott med krem, vaniljesaus, iskrem eller liknande.

Kompott kan også brukast som fyll til bakverk eller som tilbehøyr til andre rettar.

Bilete

Sjå òg 
 Hermetisk frukt
 Kompot
 Kissel

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Kalde dessertar - graut av frukt og bær, kompott, krem, krutong, mousse og pudding ved ndla.no

Fruktretter
Søtmat
Franske ord og uttrykk
Latinske ord og uttrykk
Věra Pospíšilová-Cechlová

Věra Pospíšilová-Cechlová () er ein tsjekkisk tidlegare diskoskastar frå Litoměřice som vann bronsemedaljen i øvinga under Sommar-OL 2004 så vel som VM 2005.

Aktiv
Pospíšilová vart nummer 6 ved VM 2001 i Edmonton, nummer 4 ved EM 2002 i München og nummer 5 ved VM  2003 i Paris/Saint-Denis. Før verdsmeisterskapen i Paris fekk ho den 6. juli i greske Réthymno opp sitt livs beste diskoskast, eit kast målt til 67,71 meter.

Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 tok Pospíšilová-Cechlová bronsemedaljen med eit bestekast på 66,08 meter. Året etter sikra ho seg ein ny bronsemedalje då verdsmeisterskapen 2005 fann stad i Helsinki, Franka Dietzsch frå Tyskland vann då øvinga og olympiameisteren Natalja Sadova tok sølv. Sidan den gongen var femteplassen i Beijing-OL 2008 Pospíšilová-Cechlovás beste plassering i ein stor internasjonal meisterskap.

Věra Pospíšilová-Cechlová er gift med brytaren Jakub Cechl.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 61,47 m
EM 2002 i München: Nr 4 – 62,31 m
VM 2003 i Paris: Nr 5 – 65,55 m
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 66,08 m
VM 2005 i Helsinki: Bronsemedalje – 63,19 m
EM 2006 i Göteborg: Nr 7 – 60,71 m
VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (57,56 m =nr 21)
OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 61,75 m
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (59,52 m=nr 18)
EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (0)
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (53,87 m=nr 23)
EM 2012 i Helsinki: Nr 7 – 60,08 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (55,00 m=nr 34)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Věra Pospíšilová-Cechlová» frå ,  den 26. september 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Věra Pospíšilová-Cechlová» frå ,  den 26. september 2019.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkia
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Kastellet skole

Kastellet skule er ein 1-10 skule i bydel Nordstrand i Oslo. Han stod ferdig i 2004, og det vart dermed etablert ein ny skulekrets mellom Bekkelaget og Nordstrand. Skulen vart bygd for omkring 550 elevar, og hadde i 2010 ca. 610 elevar. Skuleanlegget består av 4 bygg. Bygg A er hovudbygget med administrasjon og spesialrom, Bygg B vert disponert av småskolen og Aktivitetsskulen (tidlegare Skulefritidsordninga/SFO), Bygg C vert nytta av mellomtrinnet og funksjonshemja (Regnbuen), og Bygg D er for ungdomstrinnet.

Skulen sin spesialavdeling Regnbuen er for elevar med ulike funksjonshemningar og har byomfattande inntak. Avdelinga hadde 12 elevar i 2010.

Anlegget er utforma med inspirasjon frå læreplanen L97 og den såkalla Innstillinga til kvalitetsutvalet frå 2003. Han er såleis bygd som ein såkalt baseskule, med hovudsakleg opne og fleksible romløysingar. Det var til å byrja med store støyproblem i særskilde delar av skuleanlegget.

Rektorar 

 2004-2009:  Per Bjarne Ella (til Fyrstikkalleen skule)
 2009-2015:  Torill Røeggen (til Ullern vidaregåande skule)
 2015–2018: Ronny Trogstad
 2018-2019: Kjersti Svendsen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kastellet skole» frå ,  den 26. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Nettsidene til utdanningsetaten om skulen
 Data og statistikk - MinOsloskole, Oslo kommune. Vitja 5. februar 2018.

Bydel Nordstrand 
Skipingar i 2004
Skular i Oslo
Sjoddi

Sjoddi (frå engelsk shoddy, rakna ullfiller) er eit materiale laga av opprivne filler av ull. Stoffet blir laga gjennom resirkulering ved å riva sund gamle tekstilar av ull slik at ein kan spinna fibrane opp att til nytt garn. Sjoddi har òg blitt brukt som mjukt fyllmateriale og vatt, til dømes i vatteppe, sittemøblar, madrassar, dokker med meir.

Sjoddiindustrien i England oppstod tidleg på 1800-talet og var sentrert i West Yorkshire, kring byane Batley, Morley, Dewsbury og Ossett. Her var det i år 1860 80 firma med 550 arbeidarar som sorterte innsamla ulltekstilar, og desse blei selde vidare til sjoddifabrikkane som det var om lag 130 av i West Riding. Også i Noreg var det ein betydeleg produksjon av sjoddi på slutten av 1800-talet og første halvdel av 1900-talet. 

Ullfibrane i sjoddi er ofte skadde og kortare enn ordinære ullfibrar, og kan då gje ull av dårlegare kvalitet som ikkje er eigna til toving. Sjoddi av førsteklasses ull kan likevel ha ein betre kvalitet enn ny ull som er sett til ein lågare grad ved klassifisering. I midten av viktoriatida var USA og Canada ein stor eksportmarknad for sjoddiull. Ein vanleg bruk av materialet var uniformer for soldatar og tepper.

Ordsoge 
Nemninga shoddy har på engelsk frå rundt 1862 òg hatt ei overført tyding om noko som er av dårleg kvalitet, særleg grunna referanse til den amerikanske borgarkrigen grunna kvaliteten på forsyningar til hæren. Nemninga stammar moglegvis frå eit provinsielt ord frå Yorkshire som har ukjent opphav.

Sjå òg 

 Krøllhår
 Blåtrøye

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sjoddi» frå ,  den 27. september 2019.  
 
Ull
Tekstilar
Resirkulering