kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Kenji Ogiwara

Kenji Ogiwara () er ein japansk, tidlegare kombinertløpar og seinare politikar frå Kusatsu. Han vart verdsmeister i nordisk kombinert både i 1993 og 1997, og tok ein bronsemedalje i kombinertsprinten i 1999. Perioden 1992-95 vann Japan, med Kenji Ogiwara på laget, fire strake gullmedaljar for lag i to olympiske meisterskap og to verdsmeisterskap. Han vann 17 verdscuprenn og fekk i tillegg tolv andreplassar og to tredjeplassar.

Kombinertløparen Tsugiharu Ogiwara var tvillingbror hans.

Aktiv
Kenji Ogiwara debuterte i verdscupen i kombinert på tampen av 1991-sesongen, i sveitsiske St. Moritz vart han nummer ti. Han oppnådde ein fjerdeplass i eit verdscuprenn i Breitenwang i januar 1992, før han kom på sjuandeplass under vinterleikane i Albertville. Den 9. februar gjekk han Japan inn til OL-gull i lagtevlinga i kombinert, dei andre på laget var Reiichi Mikata og Takanori Kōno. Denne gullmedaljen var den fyrste av fire strake til Japan i lagtevlinga. I ski-VM 1993 i Falun paraderte Ogiwara i mål, over tre og eit halvt minutt føre sølvlaget frå Noreg. Både i 1993, under vinter-OL 1994 og i VM 1995 hadde Ogiwara med seg førnemnde Kono og Masashi Abe på laget. I 1995 var tevlinga utvida til å gjelde fire mann, Ogiwara sin tvillingbror Tsugiharu Ogiwara kompletterte då laget.

Kenji Ogiwara vart dobbelmeister i Falun i 1993, då han vann ein overlegen siger i den individuelle kombinertøvinga, han var i mål over halvtanna minutt før sølvmedaljøren Knut Tore Apeland frå Noreg. Han vart så nummer fire i kombinert i vinterleikane på Lillehammer i 1994, og nummer fem i verdsmeisterskapen på ski i Thunder Bay i 1995. Ogiwara vart så i 1997 verdsmeister individuelt for andre gong. Under vinter-OL på heimebane i Nagano i 1998 lukkast han ikkje heilt og måtte nøye seg med ein fjerdeplass individuelt. Heller ikkje i lagtevlinga i kombinert vart det japansk OL-medalje.

Frå 1999 var det to individuelle kombinertøvingar i dei store meisterskapa. Ogiwara vann bronsemedaljen i sprintøvinga under VM 1999 i Ramsau og vart nummer seks i normaløvinga. To år seinare vart han høvesvis nummer fem og sju i dei to øvingane under ski-VM 2001 i Lahti. I sin siste meisterskap, vinter-OL 2002 i Salt Lake City, vart han nummer elleve.

I 1995 vart Ogiwara tildelt Holmenkollmedaljen.

Verdscupsigrar

Kjelder 

 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Japanske kombinertløparar
Japanske politikarar
Verdsmeistrar i kombinert
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Olympiske meistrar for Japan
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Japanske deltakarar under vinter-OL 1992
Kombinertløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Japanske deltakarar under vinter-OL 1994
Kombinertløparar under vinter-OL 1994
Japanske deltakarar under vinter-OL 1998
Kombinertløparar under vinter-OL 1998
Japanske deltakarar under vinter-OL 2002
Kombinertløparar under vinter-OL 2002
Deltakarar under Ski-VM 1993
Deltakarar under Ski-VM 1995
Deltakarar under Ski-VM 1997
Deltakarar under Ski-VM 1999
Deltakarar under Ski-VM 2001
Tvillingar
Sylvain Guillaume

Sylvain Guillaume () er ein fransk, tidlegare kombinertløpar frå Champagnole i Jura som vann OL-sølv i øvinga i 1992 og VM-bronse i 1995. I 1998 var han med på Frankrikes bronselag i lagtevlinga under olympiaden i Nagano. Han vann eitt verdscuprenn og stod på pallen fem gongar i same.

Aktiv
Guillaume debuterte i verdscupen i kombinert i 1988 med ein 12. plass i slutten av mars månad. Nokså nøyaktig eitt år seinare gjorde han sin klart beste prestasjon til dess, då han vart nummer fire i Thunder Bay i Canada.

Etter to svake sesongar presterte Guillaume på eit heilt anna nivå då vinterleikane 1992 gjekk av stabelen i heimlandet og Albertville. Her vann han sølvmedaljen i kombinert, landsmannen Fabrice Guy vann rennet og vart olympisk meister. I lagtevlinga vart Frankrike nummer fire. Dei neste to sesongane var Guillaume ikkje i stand til å måle seg mot den ypparste verdseliten i øvinga. Han vart likevel såpass bra som nummer ni under OL på Lillehammer i 1994.

Også i 1995-sesongen hamna han nede på resultatlistene i verdscupen, men overraska stort og tok bronsen under VM 1995 i Thunder Bay, berre norske Fred Børre Lundberg og finske Jari Mantila var betre.

Guillaume vann den 20. januar 1996 sitt einaste verdscuprenn, med Kenji Ogiwara og Knut Tore Apeland på dei neste plassane. I ski-VM 1997 i Trondheim vart han nummer 19. Under OL 1998 i Nagano var Guillaume med på det franske laget som fekk bronse i lagtevlinga. Sjølv kom han på niandeplass i det individuelle rennet undr olympiaden, same plasseringa fekk han i normaløvinga i ski-VM 1999 i Ramsau.

Dei siste tre år han var aktiv, 2000-02, var han på ingen måte i stand til å hamle opp mot verdseliten i kombinert.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Franske kombinertløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Franske deltakarar under vinter-OL 1992
Kombinertløparar under vinter-OL 1992
Franske deltakarar under vinter-OL 1994
Kombinertløparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Franske deltakarar under vinter-OL 1998
Kombinertløparar under vinter-OL 1998
Mount Trott

Mount Trott er eit ryggliknande fjell med taggete utsjånad, kring 1 nautisk mil (1,9 km) nord for Mount Bunt i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagt frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) tekne i 1956 og 1960. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter N.E. Trott, som var vêrobservatør på Wilkes-stasjonen i 1962, og øvstkommanderande ved Davis-stasjonen i 1964.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Siple

Mount Siple er ein potensielt aktiv skjoldvulkan i Antarktis, med ei høgd opp mot 3110 moh. som dominerer nordvestdelen av Siple Island, med Getzisen mellom øya og Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Utsjånaden indikerer at han sist hadde utbrot i holocen. Han er dekt av ein 4 x 5 km stor kaldera og tuffkjegler i fjellsidene. Det massive volumet på 1800 km³ kan samanliknast med Mount Erebus. Høgda gjer Siple Island til den 15. høgaste øya i verda.

Mount Siple er kalla opp etter Paul A. Siple (1908–68), ein amerikansk antarktisfarar og geograf som deltok på seks ekspedisjonar til Antarktis, mellom anna dei to Byrd-ekspedisjonane i 1928-30 og 1933-35 (Siple Coast, Siple Island). Han var leiar for West Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, og var navigatør på alle dei store utforskingsflyturane frå basen, inkludert flyturen då Mount Siple vart oppdaga. Han tente som U.S. Army Senior Representative på Operasjon Highjump, 1946–47; som direktør i Scientific Projects i planleggingsstadiet av Det internasjonale geofysiske året og som forskingssjef ved Amundsen-Scott-stasjonen 1956-57.

Fjellet har «truleg vorte klatra», men det finst «ingen kjende kjelder» for at det skal ha skjedd. Om det faktisk ikkje er klatra er det eit av fjella med høgast skardhøgd i verda som ikkje har vorte klatra enno.

Mount Siple er sjeldan omtalt på grunn av den avsidesliggande plasseringa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Siple» frå , den 10. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 «Mount Siple i Antarktis» on Peakbagger

Skjoldvulkanar
Kalderaer
Vulkanar i Marie Byrd Land
Sovande vulkanar
Mount Takahe

Mount Takahe er ein stor, snødekt skjoldvulkan som står 64 km søraust for Toney Mountain i Marie Byrd Land i Antarktis. Vulkanen er omtrent sirkelforma og måler kring 29 km på tvers og har ein kaldera som er opp mot 8 km brei. Med 780 kubikkilometer er han ein massiv vulkan. Vulkan kan ha hatt det siste utbrotet sitt i holocen og er derfor truleg ein potensielt aktiv vulkan. 

Takahe vart truleg av dei sett frå avstand av Admiral Byrd og andre medlemmar av USAS på flyturar frå skipet «Bear» den 24. og 25. februar 1940. Det vart vitja i desember 1957 av medlemmar av Marie Byrd Land Traverse Party, 1957–58, som namngav det. «Takahē» er eit māori-namn om noko som ikkje kan fly.

Gill Bluff
Gill Bluff er ein skråning på nordvestsida av Mount Takahe i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1959-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Allan Gill, ein polarlysforskar ved Byrd-stasjonen i 1963.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Takahe» frå , den 10. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 

Skjoldvulkanar
Vulkanar i Marie Byrd Land
Sovande vulkanar
Toney Mountain

Toney Mountain er ein langstrekt snødekt skjoldvulkan, 60 km lang og med ei høgd opp mot 3595 moh ved Richmond Peak, 56 km sørvest for Kohler Range i Marie Byrd Land. Ein 3 km brei kaldera ligg på toppen av vulkanen og vulkanen kan ha hatt utbrot i holocen.

Toney Mountain vart truleg av fjella som vart sett frå avstand av Byrd og andre på flyturar frå skipet «Bear» i februar 1940. Det vart kartlagt i desember 1957 av eit lag som reiste over snøen frå Byrd-stasjonen til Sentinel Range i 1957–58. C.R. Bentley leia dette laget og foreslo namnet; ei oppkalling etter George R. Toney, forskingssjef ved Byrd-stasjonen i 1957 som deltok på fleire ekspedisjonar til Antarktis.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Toney Mountain» frå ,  den 10. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 «Mount Toney i Antarktis» on Peakbagger

Skjoldvulkanar
Kalderaer
Vulkanar i Marie Byrd Land
Syrisk kristendom

Syrisk kristendom er ei retning innan kristendommen som følgjer kristne tradisjonar frå Syria. Mange av dei bruker gammalsyrisk, ein variant av arameisk, som liturgispråk. 

Den syriske kristendommen er hovudsakleg utbreidd i Midtausten og i den indiske delstaten Kerala. Syrisk kristendom er rekna som ein del av austleg kristendom, og er delt inn i to hovudgrupper: Ei vestleg som følgjer antiokensk ritus og ei austleg som følgjer kaldeisk ritus.

Kyrkjer innan syrisk kristendom
Den syrisk-ortodokse kyrkja
Austlege kyrkjer:
Den austlege assyriske kyrkja
Den kaldeisk-katolske kyrkja
Tomaskristne
Den syrisk-katolske kyrkja
Den maronittiske kyrkja

Kjelder 

Bibliografi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Austleg kristendom
Kristne retningar
Per Ivarson Undi

Per Ivarson Undi () var ein tidleg norsk-amerikanar i Wisconsin, og vert sett på som den fyrste emigranten frå Sogn og Fjordane.

Biografi
Per Ivarson Undi vart fødd på garden Undi i Vik i Sogn og Fjordane. Han var ein av dei 8 borna til Iver Pedersen (1762-1837) frå garden Gullbrå i Vik og Inger Akseldtr (1775-1838) frå garden Skjervheim i Myrkdalen. Per Ivarson Undi gifta seg med Anna Davidsdatter frå garden Skjervheimm i Myrkdalen, og saman med sine born vart dei dei første emigrantane til USA frå Sogn og Fjordane i 1839. Undi var nok påverka av sin svoger, Peder Davidsen Skjervheim, som hadde emigrert frå Hardanger i 1837, og av Ole Rynning si bok frå 1838, Sandfærdig Beretning om Amerika.

Familien reiste frå Bergen med skipet Magdalena Christina i 1839 og var framme i New York 6. juli, 1839. Familien Undi slo seg ned i landsbyen Wayne i Wisconsin.

Per Ivarson Undi har vorte anerkjend som ein føregangsmann både av norske og amerikanske historikarar. Utvandringa hans frå Vik spelte ei viktig rolle for mange nordmenn, ikkje minst i Vik og Voss. Han skreiv ofte brev til vener og familie, og mange fylgde etter han til Wisconsin, blant anna fleire av søskena: Ragnilda, Erik, Ole og Axel Iverson.

Referansar

Adre kjelder
Flom, George T.  A History of Norwegian Immigration to the United States.  (Iowa City, Iowa.: Priv. Print, 1909)
Holand, Hjalmar Rued. History of the Norwegian Settlements (Decorah, Iowa: Astri My Astri Publishing. 2006)
Naeseth, Gerhard B.  Norwegian Immigrants to the United States, A Biographical Directory, 1825-1850. 2 vols. (Madison, WI: Vesterheim Norwegian-American Museum, 1997)
Ulvestad, Martin. Nordmændene i Amerika, deres Historie og Rekord (The Norwegians in America, their History and Record). 2 vols. (translated by C. A. Clausen. Minneapolis, Minn: History Book Company's Forlag, 1907)

Denne artikkelen bygger på «Per Ivarson Undi» frå ,  den 11. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 
The Official Federal Land Records Website 
Vossingen, No. 2-3  Madison, Wis., July-October, 1924  (K. A. Rene, editor. Translated by Stanley J. Nuland) 

Norsk-amerikanarar
Folk frå Vik
Saunders Mountain

Saunders Mountain er eit massivt øyliknande fjell i Antartkis med ei høgd opp mot 975 moh., ved vestenden av Denfeld Mountains i Ford Ranges, ved Saunders Coast i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen på ein flytur den 5. desember 1929, og vart namngjeve av kontreadmiral Byrd etter kaptein Harold E. Saunders i U.S. Navy (1890–1961), som var skipsingeniør, kartograf og toponymist; sjefskartograf på Byrd-ekspedisjonen i 1928-30 og 1933–35, som kompilerte kart av denne kysten frå flyfoto teken under Byrd-ekspedisjonane. Han var sidan medlem av  US-SCAN, 1943–46 og styreleiar i Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), 1947-61.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Banna Peak

Banna Peak er eit fjell på 2420 moh. oppom sørenden av Banna Ridge nordvest i Britannia Range i Antarktis. Det vart namngjeven i samband med Britannia av eit geologisk lag frå University of Waikato (New Zealand) leia av M.J. Selby, 1978–79. Banna er eit historisk stadnamn som tidlegare vart nytta i Romersk Britannia; det var ein festning langs Hadrianmuren.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Banna Peak» frå ,  den 13. mars 2013. 
'' oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Oates Land
Ralf Hütter

Ralf Hütter () er ein tysk klaverspelar og songar i electronica-bandet Kraftwerk. Etter at Florian Schneider slutta i bandet i 2008, er han den einaste som har vore med heilt frå starten av.

Biografi
Hütter vart fødd i Krefeld i Tyskland. Han bur i dag nær Düsseldorf.  Han møtte Florian Schneider medan han studerte improvisasjon ved konservatoriet i Düsseldorf.

Sykkelinteresse
Ralf Hütter er ein entusiastisk tilhengjar av sykling. Ei vandesoge skal ha det til at då bandet var på verdsturné, så slapp bussen han av 100 km frå endestaden, slik at han kunne sykle den siste vegen. Bandet byrja å sykle då dei spelte inn albumet Die Mensch-Maschine seint i 1970-åra. Singelen «Tour de France» inneheld lydar av syklar som sykkelkjede, girmekanismar og pusting frå ein syklist. Ralf Hütter prøvde på denne tida å overtale bandet til å spele inn eit album basert på sykling, men dette vart ikkje noko av. Prosjektet vart til slutt gjeve ut som Tour de France Soundtracks i 2003.

Hütter var involvert i ei alvorleg sykkelulukke i 1983, under innspelinga av det skrinlagde albumet Techno Pop. Berre singelen «Tour de France» og to demoar vart tilgjengeleg etter innspelingane. Han vart lagt i koma som følgje av ulukka.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Article in the London Independent about Hütter's love of cycling
Interview in The Guardian

Folk frå Krefeld
Tyske klaverspelarar
Kraftwerk-medlemmar
Tyske plateprodusentar
Tyske electronicamusikarar
Tyske låtskrivarar
Tyske songarar
Tyske eksperimentelle musikarar
Debussy Heights

Debussy Heights er ei mindre fjellkjede med ei høgd opp mot 1300 moh. (ved Ravel Peak) aust for Mozart forlandsbre nord på Aleksanderøya i Antarktis. Fjellet vart først kartlagy, frå flyfoto tekne under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947-48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter den franske komponisten Claude Debussy. (1862-1918).

Sjå òg

 Sutton Heights
 Planet Heights

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Debussy Heights» frå ,  den 14. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell på Aleksanderøya
Stader i Antarktis kalla opp etter franskmenn
Mount Pawson

Mount Pawson er eit fjell 7 nautiske mil (13 km) søraust for Mohn Peaks, på austkysten av Palmer Land. Det vart først kartlagt av eit felles sledelag frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og RARE i 1947-48. Det vart kartlagt på ny av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David L. Pawson, ein biolog under Palmer Station-Eastwind Expedition, sommaren 1965-66.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Borgmassivet

Borgmassivet er eit fjellmassiv som strekkjer seg over 50 km med toppar på over 2700 moh, langs nordvestsida av Pencksøkket i Dronning Maud Land, Aust-Antarktis. Det høgaste fjellet er på 2717 moh og er Høgsætet. Dei parallelle, isfylte dalane Raudbergdalen og Frostlendet går nordaustover gjennom massivet og deler toppane i tre grupper: 
 Nord i Borgmassivet ligg toppen av Borga, eit stort, isdekt fjell med flat topp og mange eksponerte klipper. 
 Ut frå Borgmassivet ligg toppen av Ytstenuten. 
 Sør i Borgmassivet ligg toppen av Høgfonna.

Oppdaging og namngjeving
Fjellet vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, men vart ikkje vist på rett stad på karta til ekspedisjonen. Det vart kartlagt i detalj av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver. Det vart kartlagt på ny av flyfoto tekne av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1958–1959). Dei namngav det i samband med Borga, det høgaste fjellet i massivet.

Sjå òg
 Fjell i Dronning Maud Land

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Borg Massif» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 Composite Gazetteer of Antarctica

Fjellkjeder i Dronning Maud Land
Borga i Dronning Maud Land

Borga er eit stort isdekt fjell med flat topp og mange eksponerte klipper. Det står ved nordenden av Borgmassivet i Dronning Maud Land.

Oppdaging og namngjeving
Borga vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952) og namngjeve av dei.

Sjå òg
 Fjell i Dronning Maud Land

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Borg Mountain» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Henning Schmitz

Henning Schmitz () er ein tysk musikar som er medlem av det elektroniske/eksperimentelle popbandet Kraftwerk.

Bakgrunn
Henning Schmitz studerte ved Musikhochschule Rheinland og Fachhochschule Düsseldorf og i 1980 fekk han ingeniærdiplom i audio- og biletteknologi. Frå 1978 arbeidde han med Kraftwerk som lydteknikar og var først omtalt på plateomslaget til Electric Café i 1986, og erstatta seinare det kortvarige medlemmet Fernando Abrantes på konsertane deira frå 1991 og frametter. Han har òg skapt forskjellige musikkstykke og lydeffektar for radioprogram produsert av WDR sidan midten av 1980-åra og arbeider i dag som frilansforelesar ved Robert-Schumann-Institut og stundom produsent for andre artistar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Henning Schmitz» frå ,  den 16. mars 2013.  

Tyske klaverspelarar
Kraftwerk-medlemmar
Didier Défago

Didier Défago () er ein sveitsisk skirennar frå landsbyen Morgins i Troistorrents i kantonen Valais. Défago vart olympisk meister i utfor under vinter-OL 2010 i Vancouver. I tida 2002-11 vann han fire renn i verdscupen i alpine greiner, 14 gongar har han stått på pallen.

Aktiv
I 1996 vann Défago junior-VM i super-G og fekk sølv i kombinasjonen og bronse i storslalåm. Straks etter debuterte han i verdscupen i alpint i Hafjell med ein 15. plass i storslalåm. 

Défago byrja nærme seg verdseliten i 2000-sesongen då han i to renn kom i mål som sjuandemann. På tampen av 2001-sesongen vart han nummer fire i eit super-G-renn i Kvitfjell, slått av tre austerrikarar. Ganske nøyaktig eitt år seinare fekk han sin fyrste pallplass då han i same super-G-løypa vart nummer to etter Alessandro Fattori frå Italia.

Défagos fyrste verdscupsiger kom 20. desember 2002, i eit super-G-renn i Gherdëina. I 2005-sesongen gjorde han mange gode prestasjonar og kom på sjetteplass samanlagt i verdscupen. Denne plasseringa kopierte han i 2009-sesongen, då han vart nummer tre både i kampen om utforpokalen og om super-G-pokalen av verdscupen. I same sesongen, i januar 2009, tok han sin andre siger då han rann fortast i utforløypa i Wengen.

I VM 2007 i Åre kom Défago på fjerde plass i superkombinasjonen, hans beste meisterskapsplassering til dess, i ei tevling der landsmannen Daniel Albrecht vart verdsmeister. Under OL 2010 opplevde Défago høgdepunktet som aktiv då han vart olympiameister i utforrennet, sju hundredels sekund framom norske Aksel Lund Svindal.

Défago tok sin fjerde og siste siger i verdscupen i eit utforrenn i Bormio romjula 2011.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2001: Nr 6 i super-G under VM i alpint i St. Anton
2002: Nr 6 i super-G under vinter-OL i Salt Lake City
2003: Nr 7 i kombinasjonen under alpin-VM i St. Moritz
2005: Nr 6 i utfor og 7 i super-G under alpin-VM i Bormio
2006: Nr 14 i storslalåm under vinter-OL i Torino
2007: Nr 4 i superkombinasjonen og nr 10 i utfor under alpin-VM i Åre
2009: Nr 9 i super-G under alpin-VM i Val-d’Isère
2010: Gullmedalje i utfor under vinter-OL i Vancouver
2013: Nr 8 i utfor under alpin-VM i Schladming

Verdscupsigrar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Didier Défago» frå ,  den 17. mars 2013.

Bakgrunnsstoff
 

Sveitsiske alpinistar
Olympiske meistrar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Silvan Zurbriggen

Silvan Zurbriggen () er ein sveitsisk tidlegare skirennar frå Brig-Glis i kantonen Valais. Han vann sølvmedaljen i slalåm under verdsmeisterskapen 2003 i St. Moritz, samt bronsemedaljen i den alpine kombinasjonen under Vinter-OL 2010 i Vancouver. Han er ein fjern slektning av Pirmin Zurbriggen.

Aktiv
Zurbriggen overraska i 2002 med ein sjetteplass i super-G-rennet under vinter-OL i Salt Lake City. Sesongen etter overraska han på ny med å ta sølvmedaljen i slalåm i den alpine verdsmeisterskapen i St. Moritz. Si fyrste pallplassering i verdscupen oppnådde han i Sestriere i desember 2004, der han vart nummer to i eit slalåmrenn.

Frå 2006 satsa Zurbriggen like mykje på utfor som slalåm, noko som viste att i resultatlistene over kombinasjonstevlingane. I denne øvinga fekk han nytte av sine eigenskapar som slalåm- og utforrennar. Etter eit fall i utforløypa i Gherdëina 15. desember 2007, gjekk han skadd resten av sesongen.

I verdscupen i alpint har Zurbiggen sigra i to tevlingar, fyrst i den alpin kombinasjonen i Kitzbühel 25. januar 2009 og så i utfor i Gherdëina 18. desember 2010. Tre gongar har han vorte nummer to i slalåm i verdscuprenn, fyrst i den førnemnde tevlinga i 2004 og så to gongar i 2009/10-sesongen.

Zurbriggen tok bronsemedaljen i kombinasjonen under vinter-OL 2010. Han la opp i 2015.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2002: Nr 6 i super-G under vinter-OL i Salt Lake City
2003: Sølvmedalje i slalåm og nr 7 i kombinasjonen under alpin-VM i St. Moritz
2005: Nr 5 i kombinasjonen og nr 7 i slalåm i alpin-VM i Bormio
2006: Nr 15 i slalåm under vinter-OL i Torino
2007: Nr 8 i superkombinasjonen under alpin-VM i Åre
2009: Nr 4 i superkombinasjonen under alpin-VM i Val-d’Isère
2010: Bronsemedalje i superkombinasjonen under vinter-OL i Vancouver
2011: Nr 12 i utfor under alpin-VM i Garmisch-Partenkirchen
2013: Nr 6 i utfor og nr 7 i superkombinasjonen under alpin-VM i Schladming
2015: Nr 15 i kombinasjonen under alpin-VM i Beaver Creek

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Silvan Zurbriggen» frå ,  den 17. mars 2013.  
 

Sveitsiske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010