kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
22. juli-senteret

22. juli-senteret er eit norsk statleg informasjonssenter om terroråtaka 22. juli 2011. Senteret vart opna 22. juli 2015 og ligg i første etasje i H-blokka i Regjeringskvartalet i Oslo. Det skal først og fremst formidle fakta om terrorhendingane og kvifor det skal byggjast eit nytt regjeringskvartal.

Institutt for historiske studiar ved Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet har det faglege ansvaret for senteret, medan Departementenes tryggleiks- og serviceorganisasjon har ansvaret for drifta. Senteret er opent kvar dag.

Bakgrunnsstoff 
 Den norske regeringa om informationssentret
 Prosjektet July 22 and the Negotiation of Memory  NTNU

Informasjonssenter
Byggverk i Oslo
Historie i Buskerud
Historie i Oslo
Skipingar i 2015
2000-talet i Oslo
VM i fotball 1994

Verdsmeisterskapen i fotball i 1994 vart avvikla i USA i tida 17. juni-17. juli 1994. Dei 52 kampane vart spelt på ni arenaer i like mange byar; Pasadena, East Rutherford, Palo Alto, Dallas, Foxborough, Orlando, Chicago, Washington D.C. og Pontiac. Brasil vart verdsmeister for fjerde gong då dei vann 3-2 i straffesparktevlinga, etter 120 mållause minuttar mot Italia. Meisterskapen var den 15. i rekka, og var den fyrste arrangert utanfor Europa og Latin-Amerika.

Turneringsformatet for dei 24 landa som deltok i verdsmeisterskapen var det same som ved dei føregåande meistarskapane. Deltakarlanda vart delte inn i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe og dei fire beste trearane gjekk vidare til utslagsspel. Romania, Sverige, Brasil, Nederland, Tyskland og Spania tok seg vidare frå åttedelsfinalane etter 90 minuttars spel, Italia trengde derimot ekstraomgangar for å slå ut Nigeria, medan Bulgaria sende Mexico heim gjennom straffeskytinga.

Brasil, Italia og Bulgaria sikra seg semifinalplass med eittmålssigrar over høvesvis Nederland, Spania og Tyskland. Sverige fekk den siste semfinaleplassen då laget vann 5-4 etter straffesparktevling mot Romania, ved full tid stod det 2-2. I semifinalene vann Brasil 1-0 over Sverige og Italia 2-1 over Bulgaria. Sverige tok bronsemedaljen etter å ha vunne med 4 mot 0 over Bulgaria.

Hristo Stoitsjkov frå Bulgaria og Oleg Salenko frå Russland vart toppskårarar med kvar sine seks mål.

Noreg deltok i verdsmeisterskapen i fotball for fyrste gong sidan 1938. Laget enda på fjerdeplass i gruppe F, med like mange poeng som dei andre landa i gruppa, men med dårlegare målskilnad. Egil Olsen var norsk landslagssjef.

Finalen

VM-finalen i 1994 fann stad i Pasadena i California den 17. juli med 94 194 tilskodarar til stades på Rose Bowl. Kampen var prega av defensivt spel og enda 0-0. I straffesparktevlinga skaut Roberto Baggio over på Italias femte straffe, og ettersom berre to av lagkameratane hans hadde fått nettkjenning stod Brasil att som vinnar med 3-2. Det var fyrste gongen ein VM-finale vart avgjort med straffeskyting.

Brasil sine verdsmeistrar var Cláudio Taffarel,  Jorginho, Aldair Santos, Márcio Santos, Branco, Mauro Silva, Carlos Dunga, Mazinho, Zinho, Romário og Bebeto. Cafu kom inn for Jorginho i det 21. minutt og Paulo Sérgio Rosa for Mazinho i det 106. minutt.

Italia stilte med Gianluca Pagliuca, Antonio Benarrivo, Roberto Mussi, Franco Baresi, Paolo Maldini, Nicola Berti, Demetrio Albertini, Dino Baggio, Roberto Donadoni, Roberto Baggio og Daniele Massaro. Luigi Apolloni tok plassen til Mussi i det 35. minutt og Alberigo Evani erstatta Dino Baggio etter 95 minuttars spel.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Gruppe E 

<noinclude>

Gruppe F 

<noinclude>

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1994» frå ,  den 24. juli 2015.  

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1994
Sport i 1994
1994 i USA
VM i fotball 1998

Verdsmeisterskapen i fotball i 1998 vart avvikla i Frankrike i tida 10. juni-12. juli 1998. Vertslandet Frankrike vart verdsmeister for fyrste gong, etter finalesiger 3-0 over Brasil. Landet vart dermed det sjuande som vann eit fotball-VM for menn. Meisterskapen var den 16. i rekka. Dei 64 VM-kampane vart spelt på ti arenaer i like mange kommunar: Bordeaux, Lens, Lyon, Marseille, Montpellier, Nantes, Paris, Saint-Denis, Saint-Étienne og Toulouse.

Både talet på deltakarland og turneringsformatet var endra frå den førre verdsmeisterskapen. Talet på lag var utvida frå 24 til 32. Laga spelte i åtte kvalifiseringsgrupper der dei to beste laga i kvar gruppe gjekk vidare til utslagsspel.

Noreg deltok for i tredje gang i fotball-VM for menn. Laget vart nummer to i gruppe A, etter Brasil. Noreg møtte Italia i åttedelsfinalen og tapte 0-1.

Frå kvartfinalane gjekk Frankrike vidare etter straffesparktevling mot Italia. Laget fekk med seg Brasil, Nederland og Kroatia. Semifinalen mellom Brasil og Nederland møtte avgjerast med straffeskyting, der brasilianarane viste seg som dei beste. I den andre semifinalen vann Frankrike 2-1 over Kroatia, som på si side vann bronsekampen mot Nederland med dei same sifra. 

Davor Suker frå Kroatia vart toppskårar med sine seks nettkjenningar.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Gruppe E 

<noinclude>

Gruppe F 

<noinclude>

Gruppe G 

<noinclude>

Gruppe H 

<noinclude>

Finalen

Finalen gjekk for fulle tribunar på Stade de France i Saint-Denis. Dei 80 000 tilskodarane fekk sjå heimelaget ta kontroll over kampen, ved pause leia Frankrike 2-0, begge måla signert Zinédine Zidane. Heilt på tampen av kampen la midtbanespelaren Emmanuel Petit på til 3-0.

Det franske vinnarlaget bestod av Fabien Barthez, Lilian Thuram, Marcel Desailly, Frank Lebœuf, Bixente Lizarazu, Christian Karembeu, Didier Deschamps, Emmanuel Petit, Zinédine Zidane, Youri Djorkaeff og Stéphane Guivarc’h. Utover i andre omgangen kom Alain Boghossian, Christophe Dugarry og Patrick Vieira med ujamne mellomrom inn for høvesvis Karembeu, Guivarc’h og Djorkaeff.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1998» frå ,  den 24. juli 2015.  
 

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1998
Sport i 1998
Sport i Frankrike
Cafu

Marcos Evangelista de Morais (), kjend som Cafu [kaˈfu], er ein brasiliansk tidlegare fotballspelar, fødd i São Paulo. Han vart verdsmeister med Brasil i både 1994 og 2002, i den sistnemnde meierskapen som kaptein. Cafu spelte også VM-finalen 1998, og er dermed den einaste fotballspelaren som har spelt i tre VM-finalar. I tida 1990-2006 spelte han 142 landskampar for Brasil, noko som er landskamprekord i Brasil. Han skåra fem mål på landslaget.

På klubbplan spelte Cafu for både São Paulo (1990-94), AS Roma (1997-2003) og AC Milan (2003-08). Med São Paulo vart han seriemesiter i 1992 og vann Copa Libertadores både i 1992 og 1993. I Roma var han delaktig då klubben vann Serie A i 2001, medan han tre år seinare vann same Serie A med Milan. Han spelte meisterligafinalen i 2005, då Milan tapte for Liverpool FC etter straffeskyting, men kom ikkje på bana då Milan vann meisterligafinalen 2007.

Cafu vert rekna som å ha vore ein av dei aller beste sidebackane i Serie A. Han var ein dynamisk og energetisk høgreback, særleg hugsa for å vere både snøgg og uthaldande, samt med gode både taktiske og tekniske evner.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cafu» frå ,  den 24. juli 2015.  
 

Brasilianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-VM 2006
Milan-spelarar
Roma-spelarar
Didier Deschamps

Didier Claude Deschamps () er ein fransk fotballspelar og -trenar, fødd i Bayonne. Han var kaptein for Frankrike då landslaget vart verdsmeister i 1998 og europameister i 2000. Sidan 2012 er Deschamps fransk landslagssjef.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Didier Deschamps» frå ,  den 25. juli 2015.  
 

Franske fotballspelarar
Franske fotballtrenarar
Bordeaux-spelarar
Chelsea-spelarar
Juventus-spelarar
Marseille-spelarar
Nantes-spelarar
Valencia-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1992
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Folk frå Bayonne
Sitria

Sitria (hebraisk skrift סתריה) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shfela nær Rehovot og høyrer til Gezer regionale kommune. I 2007 hadde han eit folketal på 999.

Moshaven vart grunnlagd av Lag BaOmer i 1949 av 95 familiar frå Polen og Romania, som hadde vore internert i ein interneringsleir på Kypros. Før 1948 budde beduinstamma sitriya (arabisk skrift السطرية) i området.

I følgje Walid Khalidi er moshaven bygd på landområdet til Abu al-Fadl, ein palestinsk-arabisk landsby avfolka i 1948.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sitria» frå ,  den 25. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Polsk diaspora i Israel
Rumensk diaspora i Israel
Fotball-EM 1980

Europameisterskapen i fotball 1980 var den sjette europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Italia i tida 11. til 22. juni 1980. Vest-Tyskland vart europameister etter 2-1 over Belgia i finalen på Stadio Olimpico i Roma. Dei 14 kampane var fordelt på fire byar; Napoli, Roma, Milano og Torino.

Omframt vertsnasjonen Italia, med friplass, hadde England, Belgia, Spania, Nederland, Tsjekkoslovakia, Hellas og Vest-Tyskland kvalifisert seg til sluttspelet. 31 land deltok i kvalifiseringa, fordelt på sju grupper, som gjekk av stabelen i tida frå mai 1978 til mars 1980.

Dei åtte deltakarlanda var i sluttspelet fordelt i to like store grupper. Vinnarane av gruppene gjekk direkte til finale, medan toarane i gruppene gjorde opp om bronseplassen. Bronsefinalen i Napoli enda uavgjort 1-1 mellom vertslandet Italia og Tsjekkoslovakia, og vart avgjort med straffeskyting. Straffesparktevlinga vart ikkje avgjort før Fulvio Collovati bomma på Italias niande straffe.

Med sine tre mål vart Klaus Allofs frå Vest-Tyskland den spelaren som laga mest nettsus.

Finalen
EM-finalen fann stad på Stadio Olimpico i Roma framfor 47 864 tilskodarar. Midtspissen Horst Hrubesch gav vestyskarane leiinga i det 10. minutt. Belgia utlikna på straffespark ved René Vandereycken då det var spelt ein halv time av andre omgang, før Hrubesch vart matchvinnar i det 88. minutt.

Vest-Tyskland stilte med fylgjande mannskap på Stadio Olimpico: Harald Schumacher, Manfred Kaltz, Bernard Dietz (kaptein), Uli Stielike, Karlheinz Förster, Hans-Peter Briegel, Bernd Schuster, Hansi Müller, Karl-Heinz Rummenigge, Horst Hrubesch og Klaus Allofs. Bernhard Cullmann kom inn for Briegel i det 55. minutt.

For Belgia spelte: Jean-Marie Pfaff, Eric Gerets, Walter Meeuws, Luc Millecamps, Michel Renquin, Julien Cools (kaptein), René Vandereycken, Wilfried Van Moer, Raymond Mommens, François Van Der Elst og Jan Ceulemans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «UEFA Euro 1980» frå ,  den 26. juli 2015.  
 

 
1980
Gulkronekvitstjert

Gulkronekvitstjert (Myioborus flavivertex) er ein fugl i parulafamilien. Han er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 

Gulkronekvitstjerten når ei kroppslengd på 13 centimeter. Venglengda er 5,6 centimeter hos hannar, hofuglar 3 - 4 millimeter kortare. Hovudet er mest svart, men med iaugefallande gul krone, eit brungult, smalt band som går frå auge til auge over nebbrota. Vengene er mørk olivengrøne med smale grå fjørkantar. Oversida av fuglen er olivengrøn, på undersida er bleik gul. Halen er gråsvart med kvite ytre fjører. Også nebbet og beina er gråsvarte.

Denne parulaen lever i fuktig fjellskog, i tåkeskog og i krattskog i utkanten av skog i høgder frå 1200 til 3050 moh., men mest vanleg over 2000 meter. Under 2000 meter overlappar utbreiinga med skiferkvitstjert, Myioborus miniatus. Gulkronekvitstjerten lever hovudsakleg på insekt. Det skålforma reiret er godt gøymt på bakken eller lågt over bakken. Hekkesesongen er ikkje godt kjend, men ein har funne reir i mai med kull på to egg.

Populasjonsstorleiken er ikkje kjend, er trudd å vere minkande, men arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Salvin-Waldsänger» frå ,  den 27. juli 2015.  
  
BirdLife International (2015) Species factsheet: Myioborus flavivertex . Henta frå http://www.birdlife.org den 27. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Curson, J. (2010). Yellow-crowned Whitestart (Myioborus flavivertex) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 27. juli 2015

Parulafamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Blåkronetanagar

Blåkronetanagar (Anisognathus melanogenys) er ein iaugefallande fugl i tanagarfamilien som er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 

Denne tanagaren måler i gjennomsnitt 18,5 centimeter og veg 41 gram. Fjørdrakta presenterer blå krone og nakke, svarte kinn med ein liten gul flekk under auget, mørk, blågrå rygg og gyllengul underside. Både nebbet og beina er svarte.

Blåkronetanagaren lever i habitat som ligg i utkanten av fuktig skog, det kan òg vere gjenreist skog. Han er meir sjeldan inne i tett skog. Dei kan treffast i høgdnivå mellom 1200 og 3200 moh., men sjeldan under 1500 m.

Små frukter gjer ut for det meste av innhaldet i dietten til blåkronetanagaren. Dei beitar parvis, i små grupper eller i fleirartsflokkar.

Storleiken på populasjonen er ikkje kjent, men han er rekna å vere vanleg i det litle utbreiingsområdet. Trenden er minkande. Han er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 

 Hilty, S. (2011). Santa Marta Mountain-tanager (Anisognathus melanogenys) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 27. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Anisognathus melanogenys . Henta frå http://www.birdlife.org den 27. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tanagarfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
EM i fotball 1984

Europameisterskapen i fotball 1984 var den sjuande europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Frankrike i tida 12. til 27. juni 1984. Vertslandet Frankrike vart europameister etter 2-0 over Spania i finalen på Parc des Princes i Paris. Dei 14 kampane var fordelt på sju byar; Lens, Lyon, Marseille, Nantes, Paris, Saint-Étienne og Strasbourg.
 
Omframt vertsnasjonen, som fekk friplass, hadde Belgia, Danmark, Jugoslavia, Portugal, Romania, Spania og Vest-Tyskland kvalifisert seg til sluttspelet. 32 land deltok i kvalifiseringa, fordelt på sju grupper, som gjekk av stabelen i tida frå mai 1982 til desember 1983.

Dei åtte deltakarlanda i sluttspelet var fordelt i to like store grupper. Vinnarane i gruppene møtte så toarane i dei motsvarande gruppene til semifinalar. Semifinalevinnarane gjekk deretter til finale. Bronsefinale vart ikkje spelt.

I begge semifinalane stod det 1-1 etter 90 minuttar. Frankrike avgjorde mot Portugal då lagkapteinen Michel Platini la på til 3-2 i det 119. minutt. Den andre semifinalen mellom Spania og Danmark vart avgjort med straffesparktevling. Fyrst då ein av dei store spelarane i meisterskapen, danske Preben Elkjær, skaut utanfor på lagets femte straffe, kunne Spania juble for finaleplass.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Finalen

EM-finalen fann stad på på Parc des Princes i Paris framfor 47 368 tilskodarar. Den suverene einaren i meisterskapen, den franske lagkapteinen Michel Platini, skåra sitt niande mål då han gav vertslandet leiinga etter 57 minuttar. Stillinga 1-0 stod seg til Bruno Bellone kontra inn 2-0 i sluttminuttet. Fem minuttar tidlegare var den franske midstopparen Yvon Le Roux utvist.   

Dei franske spelarane som tok heim landslagets fyrste store pokal var: Joël Bats, Patrick Battiston, Yvon Le Roux, Maxime Bossis, Jean-François Domergue, Alain Giresse, Luis Fernández, Jean Tigana, Bernard Lacombe, Michel Platini, Bruno Bellone. Manuel Amoros kom inn for Battiston i det 73. minutt og Bernard Genghini for Lacombe etter 80 minuttar.

Spania stilte med: Luis Arconada (kaptein) i mål, Ricardo Gallego, Santiago Urquiaga, Salva García, José Antonio Camacho, Juan Señor, Víctor Muñoz, Julio Alberto, Francisco López, Santillana Alonso og Francisco Carrasco. Manuel Sarabia og Roberto Fernández vart bytta inn i det 77. og 85. minutt, ut fór Julio Alberto og Salva Garcia.

Vojtěch Christov frå Tsjekkoslovakia var finaledommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «UEFA Euro 84» frå ,  den 27. juli 2015.  
 

1984
 
Fotball i 1984
Sport i 1984
Michel Platini

Michel François Platini () er ein fransk idrettsleiar og tidlegare fotballspelar, fødd i Jœuf i Meurthe-et-Moselle-departementet. Han var president i Det europeiske fotballforbundet (UEFA) frå 2007 til 2015. Platini var ein offensiv midtbanespelar som var den heit dominerande spelaren då Frankrike vann EM i fotball 1984. Han spelte 72 landskampar og skåra 41 mål for Frankrike i tida, og vart i av France Football i 2000 kåra til tidenes beste franske fotballspelar, framom Zinédine Zidane.

Karriere

Klubbspel
Platini seriedebuterte for AS Nancy våren 1973 og spelte for klubben fram til 1979. Både i 1976 og 1977 fekk han prisen som beste spelar i den franske serien. Han var lagkaptein då Nancy vann 1–0 over Nice i den franse cupfinalen 1978. Sommaren 1979 underskreiv han ein treårskontrakt med AS Saint-Étienne, ein klubb han førte til seriemeisterskap i 1981.

Frå sommaren 1982 og i fem år framover var Platini Juventus-spelar. Han gjekk rett inn i eit klubbmannskap som bestod av mange av Italias verdsmeistrar frå same året; Dino Zoff, Gaetano Scirea, Antonio Cabrini, Claudio Gentile og Marco Tardelli. Platini vart likevel den mest sentrale spelaren bak Juventus sine mange triumfar dei neste fem åra. I 1983 vann Torino-klubben den italienske cupen, og året etter både den italienske serien og cupvinnarcupen. Under tragiske omstende på Heysel-stadion, der fleire titals italienske tilskodarar vart drepne, vann Juventus over Liverpool i europacupfinalen 1985. I 1986 vart Platinie seriemeister med Juventus for andre gong. Våren 1987 la han opp.

Landslagsspel
Platini spelte sin fyrste landskamp 27. mars 1976, og skåra eitt av måla då heimelaget spelte uavgjort 2–2 mot den komande europameisteren Tsjekkoslovakia. Han var med i den franske troppen både under VM i fotball 1978 og 1982, i den siste meisterskapen tapte Frankrike ein dramatisk semifinale mot Vest-Tyskland på straffeskyting. Også bronsemedaljen gjekk tapt ettersom Polen vann bronsekampen med 3 mot 2.

EM i fotball 1984 presenterte Platini seg på sitt aller beste. Med ni mål og skåring i kvar einaste kamp, stod han fram som den suverene einaren i meisterskapen. Det enda med at han som lagkaptein kunne ta mot EM-pokalen og feire at Frankrike for fyrste gong hadde vunne ein stor meistertittel. Som i 1982-VM møttest Frankrike og Vest-Tyskland til ein ny semifinale-dyst i VM i fotball 1986, og som sist gjekk Frankrike tapande ut av møtet. Til skilnad frå 1982 vann Platini og Frankrike denne gongen bronsefinalen.

Idrettsleiar
Platini var fransk landslagssjef frå 1988 til 1992, utan å oppnå større suksess. Seinare engasjerte han seg idrettspolitisk, og vart i 2007 vald til leiar av UEFA (det europeiske fotballforbundet). Attvald i 2011 og 2015.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michel Platini» frå ,  den 27. juli 2015.

Bakgrunnsstoff

Franske fotballspelarar
Juventus-spelarar
Nancy-spelarar
Saint-Étienne-spelarar
Idrettsleiarar
Franske fotballtrenarar
Folk som er nemnde i Panamapapira
Franske deltakarar under sommar-OL 1976
Fotballspelarar under sommar-OL 1976
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Valestrand Hjellvik Fotballklubb

Valestrand Hjellvik Fotballklubb (VHFK) er ein fotballklubb frå Osterøy i Vestland. Klubben kjem frå samanslåinga av Valestrand IF og fotballgruppa til Hjellvik IL, og vart skipa 13. desember 1992. Klubben spelar for tida i 4. divisjon. Heimebana til laget er Furubakken på Valestrand.

Fotballklubben har ein supportarklubb som vart stifta i 2002. Supportarklubben har ved fleire høve vore i media.

TV 2-programmet Grasrotkampen sende i 2015 ein direktesend kamp mellom Valestrand Hjellvik og Osterøy IL.

Kjelder 

http://www.vhfk.no
http://supporterklubb.com/

Bakgrunnsstoff 
http://www.vhfk.no
http://supporterklubb.com/ 

Fotballag i Vestland
Skipingar i 1992
Osterøy kommune
Fotball-EM 1988

Europameisterskapen i fotball 1988 var den åttande europameisterskapen i fotball for menn. Meisterskapen vart avvikla i Vest-Tyskland i tida 10. til 25. juni 1988. Nederland vann meisterskapen etter finalesiger 2-0 over Sovjetunionen på Olympiastadion i München. Dei 15 kampane vart fordelt på åtte byar; München, Stuttgart, Frankfurt am Main, Köln, Düsseldorf, Gelsenkirchen, Hannover og Hamburg.

Omframt vertsnasjonen, som fekk friplass, hadde Danmark, England, Irland, Italia, Nederland, Sovjetunionen og Spania kvalifisert seg til sluttspelet. 32 land deltok i kvalifiseringa, fordelt på sju grupper, som gjekk av stabelen i tida frå september 1986 til desember 1987.

Dei åtte deltakarlanda i sluttspelet var fordelt i to like store grupper. Vinnarane i gruppene møtte så toarane i dei motsvarande gruppene til semifinalar. Semifinalevinnarane gjekk deretter til finale. Bronsefinale vart ikkje spelt.

I den fyrste semifinalen møttest gruppevinnar Vest-Tyskland og Nederland, ein kamp der Marco van Basten vart matchvinnar då han la på til 2-1 for Nederland i det 88. minutt. Dagen etter vann den andre gruppevinnaren, Sovjetunionen, 2-0 over Italia.

Marco van Basten vart toppskårar i meisterskapen med fem mål.

Gruppespelet

Gruppe 1 
 

<noinclude>

Gruppe 2 

¨

<noinclude>

Finalen

Finalemotstandarane hadde møtst i gruppespelet, ein kamp Sovjetunionen vann 1-0. Finalen på Olympiastadion i München den 25. juni, med 72 308 til stades på tribunane, enda derimot med at Nederland vann 2-0 og tok landslagets fyrste internasjonale triumf. Lagkaptein Ruud Gullit gav nederlendarane leiinga i det 32. minutt, og Marco van Basten avgjorde kampen åtte minuttar ut i andre omgang på eit nær legendarisk volleymål.

Nederland sitt meisterlag bestod av Hans van Breukelen, Berry van Aerle, Frank Rijkaard, Ronald Koeman, Adri van Tiggelen, Gerald Vanenburg, Jan Wouters, Arnold Mühren, Erwin Koeman, Marco van Basten og Ruud Gullit. 

Sovjetunionen mønstra Rinat Dasajev (kaptein), Anatolij Demjanenko, Sergej Alejnikov, Vagiz Khidijatulin, Vasilij Rats, Hennadij Litovsjenko, Aleksandr Zavarov, Aleksej Mikhailitsjenko, Sergej Gotsmanov, Igor Belanov og Oleh Protasov. Midtvegs i den andre omgangen vart fyrst Gotsmanov og straks etter Protasov bytta ut, inn kom høvesvis Sergej Baltasja og Viktor Pasulko.
}

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Europameisterschaft 1988» frå ,  den 28. juli 2015.  
 

 
1988