kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Argentina Menis

Argentina Menis () var ein rumensk diskoskastar frå Dolj fylke. Ho vann sølvmedaljen i øvinga ved Sommar-OL 1972 i München og i EM 1974. To veker etter dei olympiske leikane i München sette ho verdsrekord med eit kast på 67,32 meter.

Aktiv
Menis melde seg på i verdstoppen i diskoskasting i 1971-sesongen. Ho sette personbeste med 61,08 meter og med eit kast på 59,04 m kom ho på fjerdeplass ved europameisterskapen i Helsinki. Året etter var ho med i ein minneverdig duell om gullmedaljen i øvinga under dei olympiske sommarleikane i München. I OL-finalen opna Menis med 64,28 m og ny olympisk rekord. I den fjerde omgangen auka ho til 65,06 m. Men verdsrekordhaldar Faina Melnik frå Sovjetunionen druste til med 66,62 meter og sikra seg gullmedaljen. Den 23. september 1972 sletta Menis verdsrekorden til Melnik då ho slengde diskosen 67,32 meter i Constanta. Åtte månader seinare tok Melnik verdsrekorden tilbake.

Både ved universiaden 1973 i Moskva og under europameisterskapen 1974 i Roma enda Menis opp på andreplass, begge gongane slått av Faina Melnik. Også ved universiaden 1975 i Roma vart Menis nummer to, ved det høvet overgått av Marija Vergova frå Bulgaria. Med eit kast på 67,96 meter sette Menis den 15. mai 1976 i Bucuresti sin tiande og siste landsrekord. Under sommarleikane i Montreal same sommaren måtte ho ta til takke med sjetteplass, trass i gode 65,38 m. Ho opp i 1979.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsinki: Nr 4 – 59,04 m
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 65,06 m, bakom Faina Melnik (66,62 m)
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 64,62 m, bakom Faina Melnik (69,00 m)
OL 1976 i Montreal: Nr 6 – 65,38 m
EM 1978 i Praha: Nr 9 – 58,36 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Argentina Menis» frå ,  den 25. mai 2020.  
 
 

Rumenske diskoskastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Romania
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
To Play Some Music

«To Play Some Music» er den første singelen til den amerikanske rockegruppa Journey. Han var opphavleg fjerdesporet på det sjølvoppkalla debutalbumet deira frå 1975.

Singelen kom ut i juni 195 med instrumentalen «Topaz» som B-side. «To Play Some Music» var skriven av Gregg Rolie og Neal Schon, medan «Topaz» var skriven av George Tickner.

«To Play Some Music» selde aldri godt nok til å gå inn på noko singelliste.

Medverkande
Neal Schon – sologitar
George Tickner – rytmegitar
Gregg Rolie – klaverinstrument, vokal
Ross Valory – bassgitar
Aynsley Dunbar – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «To Play Some Music» frå ,  den 26. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Debutsinglar frå 1975
Journey-songar
Columbia Records-singlar
Songar produserte av Roy Halee
Songar frå 1974
Songar skrivne av Gregg Rolie
Songar skrivne av Neal Schon
George Tickner

George Tyndall Tickner (-2023) er ein amerikansk rockemusikar som spelte rytmegitar og var medlåtskrivar som opphavleg medlem i Journey.

Før Journey var Tickner medlem av det psykedeliske rockebandet Frumious Bandersnatch, i lag med Journey-medlemmen Ross Valory.

I 1973 spelte Tickner i lag med Jerry Garcia og Merl Saunders.

Etter debutalbumet til Journey kom ut, slutta han for å studere ved Stanford Medical School. Då Tickner slutta tok sologitaristen Neal Schon over all gitarspeling i gruppa, fram til Jonathan Cain (klaverinstrument/rytmegitar) kom inn i 1981.

Diskografi

Med Frumious Bandersnatch
 A Young Man's Song

Med Faun
 Faun (1972)

Med Journey
 Journey (1975)  (artist og medlåtskrivar på tre songar)
 Look into the Future (1976)  (medlåtskrivar på to songar)
 Next (1977)  (medlåtskrivar på ein song)

Solo/samarbeid
 VTR - Cinema

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «George Tickner» frå ,  den 26. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
Musikarar frå New York
Journey-medlemmar
Folk frå Syracuse i New York
Frumious Bandersnatch-medlemmar
Winthrop Graham

Winthrop Graham () er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som vann sølvmedaljen på 400 meter hekk både under Friidretts-VM 1991 og Sommar-OL 1992, i 1993 tok han VM-bronsen i øvinga.

Aktiv
Gjennom 1987-sesongen forbetra Graham sitt personbeste i 400 meter hekk med over halvtanna sekund til 48,49 sekund. Han vann øvinga ved dei panamerikaniske leikane i Indianapolis, under verdsmeisterskapen i Roma rauk han derimot ut i semifinalane. Året etter flytta han den jamaikanske rekorden til 48,04 då han vart femtemann i øvinga under dei olympiske sommarleikane i Seoul. Saman med Howard Davis, Devon Morris og Bert Cameron vann han OL-sølv på den lange stafetten, einast USA sitt lag sprang fortare.

År 1990 sigra Winthrop Graham på 400 meter hekk i Goodwill Games. I VM-finalen 1991 i Tokyo forbetra Graham si bestenotering til 47,74 sekund og vann dermed sølvmedaljen bakom Samuel Matete frå Zambia. I 4 x 400 m stafett sikra Seymour Fagan, Devon Morris, Patrick O’Connor og Graham bronse til Jamaica bakom Storbritannia og USA.

Også under Sommar-OL 1992 i Barcelona presterte Graham personbeste med sine 47,66, noko som heldt til sølv bakom Kevin Young. I verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart sprang Graham over mål på 47,62 sekund og tok bronse, to hundredels sekund bak sølvmedaljør Matete og like knapt framom Stéphane Diagana på fjerdeplass. To veker før meisterskapen i Stuttgart slo Graham både Matete og verdsmeister Kevin Young i Weltklasse Zürich. Han sette då landsrekord og livsrekord med tida 47,60 sekund.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (48,64=nr 10). Nr 6 i 4 x 400 m stafett
OL 1988 i Seoul: Nr 5 på 400 m hekk – 48,04. Sølv i 4 x 400 m stafett
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 400 m hekk – 47,74, bakom Samuel Matete (47,64)
OL 1992 i Barcelona: Sølvmedalje på 400 m hekk – 47,66, bakom Kevin Young 
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje på 400 m hekk – 47,62
VM 1995 i Göteborg: Diskvalifisert i semifinalen på 400 m hekk (=nr 15)
OL 1996 i Atlanta: Braut forsøket på 400 m hekk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Winthrop Graham» frå ,  den 26. mai 2020.  
 

Jamaicanske sprintarar
Jamaicanske hekkeløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jamaica
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Folk frå Westmoreland Parish
Andy Turner

Andrew Steven Malcolm Turner (), kjend som Andy Turner, er ein engelsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister på 110 meter hekk i 2010 og fekk bronse i øvinga både ved EM 2006 og VM 2011.

Aktiv
I mars 2006 kom Turner på tredjeplassen på korthekken under samveldeleikane i Melbourne, same plassen kom han på ved europameisterskapen i Göteborg i august. To månader føre Göteborg-EM sette han personbeste med 13,38 sekund i eit stemne i Kassel. I forsøksløpet under Friidretts-EM 2007 i Osaka sette Turner personleg rekord med 13,27 sekund, men rauk ut or tevlinga i semifinalane etter eit løp på 13,38.

År 2010 vann Turner gullmedaljen på 110 meter hekk både ved europameisterskapen i Barcelona, og under samveldeleikane i New Delhi. I Barcelona gjorde han årsbeste med tida 13,28. Den 30. juni 2011 sette Turner livsrekord på 110 meter hekk med 13,22 sekund ved eit DL-stemne i Lausanne. Seinare i 2011-sesongen kneip han bronsemedaljen under verdsmeisterskapen i Dageu, på same moderate tid som fjerdemann i løpet, David Oliver frå USA.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått i forsøket (13,75=nr 36)
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 13,52
VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (13,38=nr 11)
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvartfinalane (13,53=nr 17)
VM 2009 i Berlin: Utslått i forsøket (13,73=nr 32)
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 13,28, framom Garfield Darien (13,34)
VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 13,44
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (13,42=nr 13)
EM 2014 i Zürich: Utslått i semifinalane (13,58=nr 14)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andy Turner (hurdler)» frå ,  den 28. mai 2020.  
 

Britiske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Britiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Lucyna Langer-Kałek

Lucyna Langer-Kałek () er ein polsk tidlegare hekkeløpar som vart europameister på 100 meter hekk i 1982 og tok bronsen i øvinga under Sommar-OL 1980.

Aktiv
Langer sprang under 13 sekundar på korthekken fyrste gongen i 1978, tid 12,89. Året etter forbetra ho seg til 12,62, ei tid oppnådd då ho sigra i øvinga ved universiaden i Mexico-byen. Då landskvinna Grażyna Rabsztyn den 13. juni 1980 sette verdsrekord med 12,36 sekund, fylgde Langer opp med 12,44, ei tid som plasserte henne på andreplassen på verdsstatistikken. Under dei olympiske sommarleikane i Moskva nokre veker seinare tok ho bronsen i øvinga, med tida 12,65 kom ho i mål to hundredels sekund attom Johanna Klier og eitt hundredels sekund framom Kerstin Knabe, begge utøvarane representerte Aust-Tyskland.

Som Lucyna Langer-Kałek vann ho i 1982 EM-gull på 100 meter hekk i Aten. Vinnartida på 12,45 sekund var den nest beste i verda det året, einast Jordanka Donkova frå Bulgaria, som tok sølvmedaljen i EM, presterte betre med sine 12,44. Vinteren 1984 triumferte Langer-Kałek på 60 meter hekk ved hall-EM i Göteborg etter eit løp på 7,96 sekund. Den 19. august 1984 forbetra ho livsrekorden sin på 100 meter hekk til 12.43 sekund ved eit stemne i Hannover, årsbeste i verda gjennom OL-sesongen. Ettersom Polen boikotta sommarleikane i Los Angeles deltok Langer-Kałek ikkje der.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Nr 5 på 100 m hekk – 12,98
OL 1980 i Moskva: Bronsemedalje på 100 m hekk – 12,65. Nr 7 i 4 x 100 m stafett (44,49) 
EM 1982 i Aten: Gullmedalje på 100 m hekk – 12,45, framom Jordanka Donkova (12,54)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lucyna Kałek» frå ,  den 29. mai 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Lucyna Kałek» frå ,  den 29. mai 2020.  
 

Polske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Polen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Polen‎
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Polske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Det vietnamesiske herrelandslaget i fotball

Vietnam sitt herrelandslag i fotball er det mannlege landslaget i fotball for Vietnam. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Liên Đoàn Bóng Đá Việt Nam. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp som Vietnam i 1991, og deltok i sin fyrste meisterskap i 1991.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Vietnam har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Asiameisterskapen 
     2007: 8.-plass
  2019: 8.-plass

Asialeikane 
  1998: 17.-plass

AFF-meisterskapen 

  1996: 3.-plass
  1998: 2.-plass
  2000: 4.-plass
   2002: 3.-plass
   2004: 6.-plass

   2007: 3.-plass
   2008: 1.-plass
   2010: 3.-plass
   2012: 6.-plass
   2014: 3.-plass

   2016: 3.-plass
 Søraust-Asia 2018: 1.-plass
  2020: 3.-plass
 Søraust-Asia 2022: 2.-plass

Sjå òg 
 Det vietnamesiske kvinnelandslaget i fotball

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside  
 Profil hos FIFA
 Profil hos AFC

Fotball i Vietnam
Vietnamesiske landslag
Landslag i fotball
Det estiske herrelandslaget i fotball

Det estiske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget til Estland, og blir administrert av fotballforbundet i Estland. Det estiske fotballforbundet blei stifta i 1921, og blei medlem av FIFA i 1923. Landet har aldri kvalifisert seg til noko VM-sluttspill. Nasjonalstadion er Lilleküla eller A. Le Coq Arena i Tallinn.

Kjelder

Landslag i fotball

Herrelandslag i fotball
Fotball i Estland
Estiske landslag
Det engelske herrelandslaget i fotball

Det engelske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget til England.
 
Landslagssjefen er Gareth Southgate (2020).

Spelararstall 
Dette var spelarstallen den 17. november 2019.

Sjå òg 
 Det engelske kvinnelandslaget i fotball
 Det britiske herrelandslaget i fotball
 Det britiske kvinnelandslaget i fotball

Referansar

England
Fotball i England
1872 i England
Landslag som har vunne VM i fotball
Engelske landslag
Det japanske herrelandslaget i fotball

Det japanske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget til Japan. Landslaget blir administrert av Japans fotballforbund, som blei stifta i 1921, og blei medlem av FIFA i 1929. 

Landslagssjefen er Hajime Moriyasu (2020).

Spelarstall 
Desse spelarane var på laget den 18. desember 2019.

Sjå òg 
 Det japanske kvinnelandslaget i fotball

Referanse

Landslag i fotball
Det skotske herrelandslaget i fotball

Det skotske herrelandslaget i fotball vert leia av Steve Clarke (2020).

Noverande spelarar 

Følgjande spelar på landslaget

David Marshall, nummer 1, målvakt (sommaren 2020)

Jon McLaughlin (andre kvartal 2020)

Craig MacGillivray, nr. 21, målvakt (2. kvartal 2020)

Scott McKenna

Stephen O'Donnell

Liam Palmer

Michael Devlin

Greg Taylor

Declan Gallagher

Ryan Porteous

John McGinn

Stuart Armstrong

Callum McGregor

Ryan Christie

Kenny McLean

Graeme Shinnie

Ryan Jack

John Fleck

Steven Naismith

James Forrest

Oliver Burke

Oli McBurnie

Lewis Morgan

Eamonn Brophy

Dette avsnittet vart sist endra i juni 2020.

Sjå òg 
 Det skotske kvinnelandslaget i fotball
 Det britiske herrelandslaget i fotball
 Det britiske kvinnelandslaget i fotball

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Profil hos FIFA
 Profil hos UEFA

Landslag i fotball
Faithfully av Journey

«Faithfully» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey, og den andre singelen deira frå albumet Frontiers. Songen vart skriven av klaverspelaren Jonathan Cain. Songen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100, og gav bandet den andre topp 20-hitten på rad frå Frontiers. Trass i at songen ikkje har eit refreng, har han blitt ein av dei mest kjende songane til Journey. I ein artikkel i Classic Rock vart «Faithfully» kalla den beste powerballaden som nokon gong er spelt inn.

Musikkvideoen til songen syner bandet på turné.

Salslister

Vekeslister

Årslister

I andre media
 Songen vart nytta i ein barscene i filmen Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby.
 Songen vart nytta i sesong 1 av «Glee». 
 Songen vert sampla mot slutten av Girl Talk-albumet Feed the Animals.
 Songen vart nytta i filmen Bucky Larson: Born to Be a Star (2011)
 Songen vart nytta i episoden «Dance Party USA» av serien The Goldbergs.
 Songen vart sungen i filmen Here Comes the Boom (2012).

Andre versjonar
 I høvesvis 1987 og 1991 spelte songarane Anita Mui og Eddie Ng frå Hong Kong inn songen på kantonesisk. 
 Countrysongaren Lorrie Morgan spelte inn songen i 1991 for albumet hennar Something in Red.
 I 2017 spelte den japanske gitaristen Tak Matsumoto og den amerikanske multi-instrumentalisten Daniel Ho inn songen på albumet Electric Island, Acoustic Sea.
 I 2017 spelte Brooke Simpson denne songen på The Voice i USA. 
 Det amerikanske punkrockbandet Lagwagon spelte denne songen på albumet deira Railer frå 2019.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Faithfully (song)» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Journey-songar
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar skrivne av Neal Schon
Songar skrivne av Steve Perry
Singlar frå 1983
Singlar frå 1984
Songar produserte av Mike «Clay» Stone
Songar frå 1983
Columbia Records-singlar
USA-amerikanske softrock-songar
Balladar frå 1980-åra
Rockeballadar
Brigita Bukovec

Brigita Bukovec () er ein slovensk tidlegare friidrettsutøvar frå Ljubljana 
som vann sølvmedaljen på 100 meter hekk både under Sommar-OL 1996 og Friidretts-EM 1998.

Aktiv
1989-91 vart Brigita Bukovec årleg jugoslavisk meister på 100 meter hekk. Der etter vann ho kvart år frå 1992 til 1997 øvinga i den slovenske meisterskapen i friidrett, då Slovenia var vorte sjølvstendig.

Ved europameisterskapen i Helsinki i august 1994 kom Bukovec på fjerdeplass med 13,01 sekund, åtte hundredels sekund unna medalje, derimot sigra ho i øvinga ved Goodwill Games. Våren 1995 fekk ho bronse ved hall-VM i Barcelona på tida 7,93, 0,01 sekund attom vinnaren Aliuska López frå Cuba og toaren Olga Sjisjigina frå Kasakhstan.

I hall-EM 1996 i Stockholm fekk Bukovec notert 7,90 sekund og vart atter slått med ein hundredels sekund av vinnaren, her Patricia Girard frå Frankrike. Under dei olympiske sommarleikane i Atlanta gjorde Bukovec sitt livs beste hekkeløp. Tida 12,59 sekund var slovensk rekord og sikra henne sølvmedaljen på korthekken. Ludmila Engquist som representerte Sverige tok gull, nemnde Patricia Girard fekk bronsen. I VM 1997 i Aten enda Bukovec opp på fjerdeplass med sine 12,69 sekund. Under europameisterskapen 1998 i Budapest sprang Bukovec i mål på 12,65 sekund og tok sølvmedaljen, klart slått av Svetla Dimitrova frå Bulgaria.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Utslått i semifinalane (13,46=nr 16)
VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøket (13,44=nr 25)
OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (13,68=nr 18)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (12,98=nr 10)
EM 1994 i Helsinki: Nr 4 – 13,01
VM 1995 i Göteborg: Nr 8 – 13,02
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje (12,59), bakom Ludmila Engquist (12,58)
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 12,69
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje (12,65), bakom Svetla Dimitrova (12,56)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brigita Bukovec» frå ,  den 2. juni 2020.  
 

Hekkeløparar
Slovenske friidrettsutøvarar
Jugoslaviske friidrettsutøvarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Slovenia
Slovenske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Slovenske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Pilaster

Pilaster er ein bygningsdel med form som ei halv søyle som er bygd inn som del av ein vegg. Han er vanlegvis utspringande med basis og kapitél. Pilasteren kan brukast til forsterking av muren eller understøtting for arkitrav, bjelkar eller bogar. Ofte er han berre bruk som dekorasjon for å bryta ei daud flate.

Ein pilaster kan ha ei enkel rektangulær form eller han kan ha ornament frå ein av søyleordenane. Om han går rundt eit hjørne blir han kalla hjørnepilaster. Går han over to etasjar, blir han kalla gigantpilaster eller kolossalpilaster. Gigantpilasteren var vanleg i manierismen og barokken. Han blei også brukt av Andrea Palladio.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pilaster» frå ,  den 2. juni 2020.  
 

Bygningsdetaljar
Kyrkjearkitektur
Girl Can't Help It av Journey

«Girl Can't Help It» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey frå albumet deira Raised on Radio frå 1986. Songen kom ut som den tredje singelen frå albumet, etter «Be Good to Yourself» og «Suzanne». Som dei to førre singlane vart «Girl Can't Help It» ein Billboard topp 40-hit, og gjekk inn på lista 20. september 1986 med ein 17. plass som høgaste plassering.
Han vart òg ein topp 10-hit på rockelista og nådde niandeplassen på Billboard Mainstream Rock-lista.

«Girl Can't Help It» vart skriven av Journey-klaverspelaren Jonathan Cain, vokalisten Steve Perry og gitaristen Neal Schon, som då songen kom ut var dei einaste tre medlemmane att i bandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Girl Can't Help It (song)» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1986
Balladar frå 1980-åra
Columbia Records-singlar
Journey-songar
Rockeballadar
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar skrivne av Neal Schon
Songar skrivne av Steve Perry
Generations av Journey

Generations er det 12. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Journey. Det var det siste albumet deira med songaren Steve Augeri og det andre med trommeslagaren Deen Castronovo, som var same besetninga som på Arrival frå 2001 og EP-en Red 13 frå 2003. Albumet vart gjeve bort gratis av bandet under dei fleste konsertane deira for Generations-turneen i 2005, og så gjeven ut på Sanctuary Records seinare same året.

Dette var det første Journey-albumet der alle i bandet syng solovokal. Jonathan Cain syng solo på «Every Generation» og «Pride of the Family» (sistnemnde berre på den japanske utgåva), den første gongen han song sidan «All That Really Matters» (opphavleg eit unytta spor for Frontiers) frå plateboksen Time3. Deen Castronovo syng solo på «A Better Life» og «Never Too Late». Neal Schon syng solovokal på «In Self Defense» (tidlegare spelt inn for Schon & Hammer-albumet Here to Stay) og Ross Valory syng på «Gone Crazy».

Albumet nådde berre 170. plassen på Billboard 200-lista. Generations var det siste albumet med Augeri, som slutta i midten av turneen i 2006 på grunn av ein halsinfeksjon. Jeff Scott Soto erstatta han og turnere med bandet fram til juni 2007. Det var det einaste Journey-albumet som kom ut på Sanctuary Records.

Innhald

Medverkande
Bandmedlemmar
 Steve Augeri - solovokal (utanom der andre er nemnde), ekstra gitar på «Butterfly (She Flies Alone)» og «Believe»
 Neal Schon - sologitar, korvokal, solovokal på «In Self-Defense»
 Jonathan Cain - klaverinstrument, rytmegitar, korvokal, solovokal på «Every Generation» og «Pride of the Family»
 Ross Valory - bass, korvokal, solovokal på «Gone Crazy»
 Deen Castronovo - trommer, perkusjon, korvokal, solovokal på «A Better Life» og «Never Too Late»

Produksjon
Kevin Elson - produsent
Mike Fraser - lydteknikar, miksing i The Warehouse Studio, Vancouver, B.C. 
Tom Size, Bill Donnelly - lydteknikar
Stephen Marcussen - mastering

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Generations (Journey album)» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2005
Journey-album
Sanctuary Records-album
Album produserte av Kevin Elson
Frontiers Records-album
Kakao M-album