kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Remigius Machura

Remigius Machura () er ein tsjekkisk tidlegare kulestøytar som representerte Tsjekkoslovakia. Han tok bronsemedaljen i øvinga under EM 1982 og VM 1983. Machura vann i 1985 både innandørs-VM og innandørs-EM, kort før han vart dømd for doping. Også i 1988 gjekk han til topps i innadørs-EM.

Aktiv
Machura kneip bronsemedaljen ved Friidretts-EM 1982 i Aten, bak den suveren vinnaren, austtyske Udo Beyer og Jānis Bojārs som representerte Sovjetunionen. Året etter vann han ein ny bronse då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki, slått av polske Edward Sarul og den olympiske meisteren, Ulf Timmermann.

I 1985 vann kuletevlinga ved hall-VM i Paris med eit støyt på 21,22 m, Udo Beyer og Jānis Bojārs kom på plassane bakom. Ved hall-EM i Aten støytte han 21,74 m og slo både Timmermann og den seinare trefaldige verdsmeisteren Werner Günthör. Same året vart Machura avslørt for bruk av anabole steroidar (Stanozolol). Han vart då utestengd frå friidrett på livstid, ein dom som straks vart omgjort til to års startnekt.

Machura kom tilbake i 1987-sesongen og sette personbeste med 21,93 meter i eit stemne i Praha den 23. august. Ved hall-EM 1988 i Budapest støytte han 21,39 m og sigra framom vesttyske Karsten Stolz. Sidan i sesongen enda Machura på femteplassen under sommarleikane i Seoul. Han la opp i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Bronsemedalje – 20,59 m
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje – 20,98 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 21,39 m
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 20,57 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Remigius Machura» frå ,  den 27. mai 2021.  

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Kulestøytarar
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Petra Schersing

Petra Schersing, fødd Müller, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Aust-Tyskland. Perioden 1986-90 vann ho åtte medaljar i internasjonale meisterskap, fire individuelt på 400 meter og fire i stafettløp.

Aktiv
Müller sprang inn til bronsemedalje på 400 meter under europameisterskapen 1986 i Stuttgart, langt bak suverene Marita Koch og 0,21 sekund attom Olga Vladykina frå Sovjetunionen. Tre dagar seinare tok ho seg av tredje etappen for austtyske gullmannskapet i 4 x 400 meter stafett, dei andre på laget var Kirsten Emmelmann, Sabine Busch og Marita Koch.

Året etter fekk Müller sølv på 400 m ved verdsmeisterskapen i Roma, meir enn halvsekundet bak Olga Bryzjina (eks Vladykina). På den lange stafetten sikra ho seg VM-gull i lag med Dagmar Neubauer og førnemnde Emmelmann og Busch.

Med tida 49,30 sekund presterte Müller livsbeste på 400 meter ved eit stemne i Jena 3. juni 1988. Under dei olympiske sommarleikane tre månader seinare tok ho eitt nytt individuelt sølv på distansen, Bryzjina vart suveren olympisk meister. Dei fire austtyske stafett-verdsmeisterane enda opp med OL-bronse på 4 x 400 m stafett.

I europameisterskapen 1990 i Split henta Petra Schersing, som ho heitte etter giftarmål, si tredje individuelle sølvmedalje på 400 m. Og som ved EM 1987 og OL 1988 hadde ho inkje å stille opp mot vinnaren, landskvinna Grit Breuer slo henne med eit heilt sekund. Saman med Manuela Derr, Annett Hesselbarth og ankerkvinne Grit Breuer sprang Schersing i same meisterskapen Aust-Tyskland inn til fyrsteplass i 4 x 400 m stafett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Bronse på 400 m – 49,88. Gull i 4 x 400 m stafett
VM 1987 i Roma: Sølv på 400 m – 49,94, bakom Olga Bryzjina (49,38). Gull i 4 x 400 m stafett
OL 1988 i Seoul: Sølv på 400 m – 49,45, bakom Olga Bryzjina (48,65). Bronse i 4 x 400 m stafett
EM 1990 i Split: Sølv på 400 m – 50,51, bakom Grit Breuer (49,50). Gull i 4 x 400 m stafett

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Petra Schersing» frå ,  den 29. mai 2021.  

Tyske sprintarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Naturgjødsel

Naturgjødsel er organiske stoff ein kan spreia på dyrkingsjord for å tilføra næring. Han kan stamma frå plantestoff, møkk frå dyr eller menneske, eller kompost.

Så godt som all naturgjødsel kjem i dag frå husdyr, som storfe, sauer, geit, griser og høner. Gjødsla inneheld stoff som er danna i tarmane til dyra gjennom stoffskiftet. Møkka frå dyra bør vanlegvis gå gjennom kompostering før ho kan brukast som gjødsel. Naturgjødsel tilfører planetene næringsstoff, reduserer nitrogentap, forbetrar mikrobiologien i jorda, osb. Ein kan også ha naturgjødsel frå guano,  tang og tare, halm og slam.

Naturgjødsel blir spreidd som gjødsel på åker og eng. Naturgjødsel som er blanda med strø som til dømes halm blir etter måten fast og tørr, og blir spreidd med opne naturgjødselspreiarar. Der møkk og land blir samla opp i ein møkkakjellar blir konsistensen blautare, noko som krev bruk av ein møkkaspreiar med tett tank. For svært tyntflytande møkk, og spesielt gylle, blir det nytta tankspreiarar.

Referansar 

 

Gjødsel
Turn under Sommar-OL 1976

Turnøvingane under Sommar-OL 1976 i Montreal vart avvikla i tida 18. til 23. juli. Øvingane omfatta 14 tevlingar, 8 for menn og 6 for kvinner. 90 menn og 86 kvinner deltok i mangekampane.

Menn

Mangekamp

Bøylehest

Frittståande

Hopp

Ringar

Skranke

Svingstang

Lagkamp

Kvinner

Mangekamp

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Lagkamp

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gymnastics at the 1976 Summer Olympics» frå ,  den 31. mai 2021.  
 

1976
Øvingar under sommar-OL 1976
Sigling under Sommar-OL 1960

Sigletevlingane under Sommar-OL 1960 vart avvikla i Napolibukta i tida 29. august til 7. september. 290 deltakarar, av dei ei kvinne, frå 46 land tevla i fem ulike båtklassar.

Finnjolle

Flying Dutchman

Star

Drake

5,5 meter

Kjelder
P.Chr. Andersen: Olympiaboken Squaw Valley Roma. Dreyers Forlag, 1961.

Øvingar under sommar-OL 1960
1960
Tuve

Tuve eller tue (av norrønt þúfa) er ein rund liten topp på marka som kan vera danna av jord, plantar eller plantedelar.

Danning av tuver
Visse urteaktige plantar har ei vekstform som dannar tuver. Dette gjeld til dømes ymse typar gras, halvgras og kveke. Nokre naturlandskap er prega av tuvedannande gras, som myr- og våtmarksområde over heile verda, kjølige, våte graslandskap på den sørlege halvkula og tundralandskap i nord. 
Alpin vegetasjon dannar ofte tuver, ei vernande form som kan verna dei mot kulde og vind. I myrer er tuver forhøga, tørrare delar av landskapet prega av særskilde plantar, som lyng. Bærtuver blir danna ved at vekstar som blåbærlyng, tyttebærlyng o.l. veks til ei tuve. I kulturlandskap finn ein ofte grastuver på gamal eng eller i kulturbeite.

Tuver kan også vera laga av plantedelar, til dømes kan uttrykket brukast om ei såte av høy. Ein del insekt lagar tuver, som maur og termittar. Maur kan til dømes laga tuver av barnåler i skog og utmark, medan nokre typar maur (jordmaur) byggjer låge tuver av laus jord på grasmark.

Tuver i kulturen
Eit norsk ordtøke seier at «lita tuve kan velte stort lass», det vil seia at ei lita hindring kan ha ein stor verknad.

Ein finn også tuver i faste uttrykk som «å sitja trygt på tuva si» om nokon som sjølv er i ein trygg situasjon medan andre har problem, eller «å sitja på kvar si tuve» om folk eller grupper som avsondrar seg frå kvarandre og ikkje samarbeider.

Tuver kan også visa til gravstader. Ei særskild form av urnegrav der den gravlagde urna er dekka av ein låg haug blir kalla «tuvegrav», og er særleg utbreid i Jylland. Omgrepet er blitt brukt litterært om å vera død og gravlagd, som i Olaf Liljekrans av Henrik Ibsen:

Ak! At jeg laa under grønnen Tue,
Stedet til evig Hvile!

Det kan også brukast om noko som er forsvunne, som av norsk-amerikanaren Simon Johnson om barndomsheimen, som han skildra som «en knapt merkbar tue i en hveteåker».

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Plantar
Gras
Bær
Ord frå norrønt
Peder Lunde

Peder Lunde () er ein norsk forretningsmann og tidlegare seglar frå Oslo. Han er gift med Aud Hvammen.

Lunde var skipper på den norske båten som vann Flying Dutchmann-klassa under dei olympiske sommarleikane 1960 i Roma, med seg i båten hadde han Bjørn Bergvall. I Sommar-OL 1968 i Mexico-byen tok han sølv i Star-klassa. Sidan vart han nummer 6 i Tempest-klassa ved Sommar-OL 1972 i München og nummer 16 i Soling-klassa ved Sommar-OL 1976 i Montréal.

Lunde vart i 1960 tildelt Fearnleys olympiske ærespris.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peder Lunde» frå ,  den 1. juni 2021.  

Norske seglarar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Emilie Enger Mehl

Emilie Enger Mehl () er ein norsk politikar og jurist. Ho er justisminister i Regjeringa Støre frå 2021. 
Ho er sidan 2017 stortingsrepresentant frå Hedmark, vald for Senterpartiet.
Mehl tok eksamen i rettsvitskap ved Universitetet i Oslo i 2017. Gjennom fylkestingsvalet 2015 fekk ho plass i Hedmark fylkesting, der ho vart vald til nestleiar i Komiteen for økonomi, eigedom og regionalt samarbeid. Ved stortingsvalet 2017 var ho Hedmark senterparti sin andrekandidat og innvald til Stortinget. På Tinget hadde ho 2017-20 plass i Justiskomiteen, sesjonen 2020/21 var ho medlem i Utanriks- og forsvarskomiteen.

Deltakingar på fjernsyn
I 2015 vann Mehl fyrste sesong av Anno på NRK, som vart spela inn på Bryggen i Bergen.
I 2022 vann ho tredje sesong av Kompani Lauritzen. Mehl takka nei til betaling for deltakinga i programmet og bad i staden om at honoraret skulle donerast til friviljuge organisasjonar.

Kjelder 

 
 

Norske justisministrar
Statsrådar i Regjeringa Støre
Senterpartistatsrådar
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Norske juristar
Folk frå Lørenskog
Turn under Sommar-OL 1980

Turnøvingane under Sommar-OL 1980 i Moskva vart avvikla i tida 20. til 25. juli. Øvingane omfatta 14 tevlingar, 8 for menn og 6 for kvinner. 65 menn og 62 kvinner deltok i mangekampane.

Menn

Mangekamp

Bøylehest

Frittståande

Hopp

Ringar

Skranke

Svingstang

Lagkamp

Kvinner

Mangekamp

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Lagkamp

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gymnastics at the 1980 Summer Olympics» frå ,  den 4. juni 2021.  
 

1980
Øvingar under sommar-OL 1980
Sigling under Sommar-OL 1964

Sigletevlingane under Sommar-OL 1964 vart avvikla i Sagamibukta i tida 12. til 23. oktober. 233 deltakarar frå 40 land tevla i fem ulike båtklassar.

Finnjolle

Flying Dutchman

Star

Drake

5,5 meter

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sailing at the 1964 Summer Olympics» frå ,  den 4. juni 2021.  
 

Øvingar under sommar-OL 1964
1964
Edøyskipet

Edøyskipet er restane av eit skip frå mellom år 500 og 1000, norsk vikingtid eller merovingartid, som ligg under ein tidlegare gravhaug på jordet på Edøya i Smøla kommune i Møre og Romsdal. Funnet ligg rett nord for Edøy gamle kyrkje. Skipet vart oppdaga i 2019 like ved skipsleia langs Mørekysten inn mot Trondheim.

Gravhaugen har hatt ein diameter på omkring 18 meter, og frå radaren seier forskarar ved NIKU at dei verna delane av skipet kan ha ei lengd på minst 13 meter. Ut frå dette reknar dei med at skipet opphavleg var 16-17 meter langt.
Restane etter Edøyskipet er per 2021 enno ikkje gravne ut.

Funnstaden 
Arkeologar undersøkte i 2019 området med georadar som del av eit prosjekt finansiert av Møre og Romsdal fylkeskommune, ettersom Edøya alt var kjent som ei plass med mange fornminne. På radarbiletet kom skipet opp som ein såkalla «anomali», dvs. eit ikkje forventa mønster. 

Jorda omkring funnstaden vart kartlagd i september 2018. Deretter undersøkte arkeologar frå Norsk institutt for kulturminneforskning (NIKU) jorda med ein georadar som ved hjelp av elektromagnetiske signal registrerer visse eigenskapar til jordsmonnet. På denne måten laga dei eit digitalt kart over strukturar under jordoverflata. 

Funnet var del av eit prosjekt finansiert av Møre og Romsdal fylkeskommune. Edøya var utvald for prosjektet ettersom det alt var kjent som ei plass med mange fornminne. Øya er òg kjend for Kulisteinen, ein runestein reist under kristninga av Noreg. På sørsida av Edøyfjorden, i den andre sida av skipsleia, ligg Solskjel der det er kjend to slag frå Noregshistoria; eit sagaslag under Harald Hårfagres rikssamling på slutten av 800-talet, og eit slag i 1208 i borgarkrigstida.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Edøyskipet» frå ,  den 5. juni 2021.  
 
Kulturminne i Smøla
Vikingskip
Arkeologiske funn i Noreg
Klinkbygde skip
Skip frå norrøn tid
Gianni Rivera

Giovanni Rivera, kjend som Gianni Rivera, () er ein italiensk tidlegare politikar og fotballspelar frå Alessandria. Han vann ei rekke pokalar med AC Milan og vart i 1969 kåra til årets fotballspelar i Europa. Rivera var ein framifrå playmaker, av fleire rekna som Italias beste fotballspelar i det 20. hundreåret.

Idrettskarriere

Klubbspel
Rivera var Milan-spelar frå 1959 til han la opp i 1979. Frå 1962 til 1979 var han med å vinne den italienske serien tre gongar og den nasjonale cupen fire gongar. Han bidrog mykje til at Milan vann europacupen både i 1963 og 1969, og cupvinnarcupen i 1968 og 1973. Etter han i 1969 som kaptein leia laget til klubbens andre triumf i europacupen, vart han tildelt Ballon d'Or som Europas beste fotballspelar.

Landslagsspel
Rivera fekk sin landslagsdebut i mai 1962 og deltok i alle fire verdsmeisterskapane i tida 1962 til 1974. Under Fotball-VM 1970 vart han matchvinnar i den legendariske semifinalen mot Vest-Tyskland, ein kamp som enda med 4 – 3 til Italia. I sjølve VM-finalen vart Rivera og Italia eit nummer for små mot Brasil. Rivera spelte ikkje meir enn 60 landskampar, noko som kom av at landslagssjefane anten valde honom eller Sandro Mazzola som spelstyrar i laget. Han skåra i alt 14 landslagsmål.

Politikk
Rivera var medlem av EU-parlamentet valperioden 2005-09. Han representerte Fridomsdemokratane, eit sentrum-høgre parti.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gianni Rivera» frå ,  den 5. juni 2021.  
eu-football

Italienske fotballspelarar
Milan-spelarar
Italienske deltakarar under sommar-OL 1960
Fotballspelarar under sommar-OL 1960
Spelarar i Fotball-VM 1962
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-VM 1974
Cornelia Oschkenat

Cornelia Oschkenat, fødd Riefstahl, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Neubrandenburg som representerte Aust-Tyskland til 1990. Ho vann sølv på 100 meter hekk ved europameisterskapen 1986 og bronse i øvinga under verdsmeisterskapen 1987, der ho også fekk sølv med det austtyske mannskapet i 4 x 100 m stafett. I tillegg sigra ho på 60 meter hekk ved tre innandørs-EM.

Aktiv
Cornelia Riefstahl høyrde til verdseliten på 100 meter hekk frå 1983. Som Cornelia Oschkenat vann ho 60 meter hekk ved hall-EM 1985 i Aten. Denne meistertittelen forsvarte ho ved hall-EM 1986 i Madrid og hall-EM 1988 i Budapest. I det mellomliggande 1987 vann ho øvinga ved hall-VM 1987 i Indianapolis.

Oschkenat sprang inn til sølvmedalje på 100 meter hekk under Friidretts-EM 1986 i Stuttgart, verdsrekordhaldaren Jordanka Donkova frå Bulgaria var i eiga klasse. 11. juni 1987 presterte Oschkenat personbeste med tida 12,45 sekund ved eit stemne i Neubrandenburg. Utover sommaren sprang ho fleire sterke hekkeløp. Under verdsmeisterskapen i Roma i september kom ho med tida 12,46 i mål til bronsemedalje, like bak landskvinna Gloria Uibel, bulgarske Ginka Zagortsjeva vann med god margin. I den same meisterskapen tok Oschkenat seg av den andre etappen for det austtyske laget i 4 x 100 meter stafett; Silke Gladisch, Kerstin Behrendt og Marlies Göhr. Ved EM 1990 enda Oschkenat på fjerdeplassen, to hundredels sekund attom bronsevinnaren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Utslått i semifinalane (13,07=nr 10) 
VM 1983 i Helsinki: Nr 7 – 12,94
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 12,55, bakom Jordanka Donkova (12,38)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 12,46. Sølv i 4 x 100 m stafett
OL 1988 i Seoul: Nr 8 – 13,73
EM 1990 i Split: Nr 4 på korthekken – 12,94 
VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (13,55=nr 33)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cornelia Oschkenat» frå ,  den 6. juni 2021.  

Tyske hekkeløparar
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Kidder County

Kidder County er eit fylke sentralt i den USA-amerikanske delstaten Nord-Dakota. Flatevidda til Kidder County er på 3 712 km², 213 km² er dekt av vatn. Fylket vart grunnlagt i 1873 og organisert i 1881.

Knapt 2 500 menneske bur i fylket som vert styrt frå landsbyen Steele. Ved folketeljinga 2000 vart 64,2 % av ibuarane registrert som tyskætta og 15,4 % som norskætta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kidder County, North Dakota» frå ,  den 6. juni 2021.

Bakgrunnsstoff

County i Nord-Dakota
Ines Müller

Ines Müller, fødd Reichenbach, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Grimmen i Mecklenburg-Vorpommern som representerte Aust-Tyskland. Ho vann i 1986 EM-sølv og 1987 VM-bronse i kulestøyt.

Aktiv
Ines Reichenbach vart nummer åtte i kuletevlinga ved Sommar-OL 1980 i Moskva. Ho måtte vente i seks år før ho fekk delta i den neste store internasjonale meisterskapen. Som Ines Müller vart ho austtysk meister 1985 i kulestøyt og på ny i 1986. Under europameisterskapen 1986 tok ho sølvmedaljen i øvinga, einast landslagskollega Heidi Krieger støytte lenger. Året etter kneip Müller bronsen i kulestøyt i Friidretts-VM, verdmeister Natalja Lisovskaja frå Sovjetunionen og hennar eiga landskvinne Kathrin Neimke var i eiga klasse. Den 16. mai 1988 sette Müller livsbeste i kulestøyt med 21,57 meter ved eit stemne i Aten. Fire månader seinare var ho langt unna den lengda då OL-finalen i kulestøyt fann stad i Seoul, berga likevel ein fjerdeplass.
 
Müller var også ein framifrå diskoskastar med ein personbeste på 66,40 meter, oppnådd 22. september 1985 i Berlin.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1980 i Moskva: Nr 8 – 19,66 m
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 20,81 m, bakom Heidi Krieger (21,10 m)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 20,76 m
OL 1988 i Seoul: Nr 4 – 20,37 m

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Ines Müller» frå ,  den 7. juni 2021.  

Tyske diskoskastarar
Tyske kulestøytarar
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Dmitrij Sjevtsjenko

Dmitrij Igorevitsj Sjevtsjenko () er ein russisk tidlegare diskoskastar frå Taganrog. Han tok sølvmedaljen i øvinga både under verdsmeisterskapen 1993 og europameisterskapen 1994.

Aktiv
Sjevtsjenko vart nummer sju i diskoskastinga ved VM 1991 i Tokyo og nummer åtte under Sommar-OL i Barcelona året etter. I 1993 tok han sølv då Friidretts-VM vart avvikla i Stuttgart, ein liten meter bakom tyske Lars Riedel. Ved EM 1994 i Helsinki sikra han seg ein ny sølvmedalje, slått med 22 cm av kviterussaren Vladimir Dubrovsjtsjik.

Etter å ha vore utestengt i 1996-97, lukkast Sjevtsjenko ikkje å vinne ein internasjonal medalje. Nærast kom han då han vart fjerdemann ved Friidretts-VM 2001 i Edmonton. Livsbeste presterte han då han 7. mai 2002 kasta 70,54 meter ved eit stemne i Krasnodar.

Sjevtsjenko vart sovjetisk diskosmeister i 1991, sidan vart han russisk meister seks gongar. Han er 200 cm høg og vog 140 kg då han var aktiv.

Doping
Kort etter han enda på åttandeplass i Göteborg-VM 1995, testa han positivt på det forbodne stoffet metandienon i ei dopingprøve. Dermed fekk han ikkje tevle dei neste to åra.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 7 – 62,90 m
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 – 61,78 m
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje – 66,90 m, bakom Lars Riedel (67,72 m)
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 64,56 m, bakom Vladimir Dubrovsjtsjik (64,78 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 8 – 63,18 m
EM 1998 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa - 0
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (60,80 m=nr 19)
OL 2000 i Sydney: Nr 11 – 62,65 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 67,57 m
EM 2002 i München: Nr 6 – 63,97 m
VM 2003 i Paris: Nr 10 – 62,28 m
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa – 0

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dmitri Igorewitsch Schewtschenko» frå ,  den 9. juni 2021.  

Russiske diskoskastarar
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Russiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Turn under Sommar-OL 1984

Turnøvingane under Sommar-OL 1984 i Los Angeles vart avvikla i tida 29. juli til 11. august. Øvingane omfatta 14 tevlingar, 8 for menn og 6 for kvinner. 71 menn og 65 kvinner deltok i mangekampane.

Menn

Mangekamp

Bøylehest

Frittståande

Hopp

Ringar

Skranke

Svingstang

Lagkamp

Kvinner

Mangekamp

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Lagkamp

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gymnastics at the 1984 Summer Olympics» frå ,  den 10. juni 2021.  
 

1984
Øvingar under sommar-OL 1984
Tulipanslekta

Tulipanslekta (Tulipa) er ei planteslekt i liljefamilien. Tulipanar er laukplanter. Mange artar blir dyrka som hageplanter og er vanlege å ha i bukettar og oppsatsar.

Artar
I Noreg er desse artane registrerte:
 Villtulipan (T. sylvestris), framandart, potensielt høg risiko (PH) i Framandartslista 2018
 Skjermtulipan (T. urumiensis), framandart, låg risiko (LO)
 Hagetulipan (T. ×gesneriana), framandart, ingen kjend risiko (NK)
 Darwintulipanar (Tulipa 'Darwin'), framandart, ikkje risikovurdert
 Turkestantulipan (T. turkestanica), framandart, ikkje risikovurdert

Namn
Namnet «tulipan» stammar frå det persiske ordet for turban, dulband.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 

Hageplantar
Liljefamilien
 
Ord av persisk opphav
Stephanie Graf

Stephanie Graf () er ein austerriksk tidlegare mellomdistanseløpar frå Klagenfurt. Ho tok sølvmedaljen på 800 meter både i Sommar-OL 2000 og VM 2001.

Aktiv
Graf sprang inn til bronsemedalje på 800 meter ved europameisterskapen 1998. Året etter vart ho nummer sju i VM-finalen på personleg rekord 1.57,92. Under Sommar-OL 2000 i Sydney presterte ho livsbeste då ho sikra seg sølvmedaljen på tida 1.56,64. Både i OL-finalen og det komande innandørs-VM 2001 i Lisboa måtte ho sjå seg klart slått av Maria Mutola. Også i VM-finalen 2001 i Edmonton enda Graf på sølvplass, fattige tre hundredels sekund attom Mutola. Ved innandørs-VM 2003 i Birmingham fekk Graf eit nytt sølv, då slått med eit knapt halvsekund av Mutola.

Doping
I 2010, sju år etter ho la opp, vart Graf dømd til to år utestenging frå idrett, grunna opplysningar om involvering i bruk av blodplasma.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (2.02,52=nr 18)
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 2.00,11
VM 1999 i Sevilla:  Nr 7 på 800 m – 1.57,92
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,64, bak Maria Mutola
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje på 800 m – 1.57,20, bak Maria Mutola (1.57,17)
VM 2003 i Paris: Nr 8 (1.59,26 i semifinalane)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stephanie Graf» frå ,  den 12. juni 2021.  

Austerrikske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Austerrikske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000