kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Stavanger lufthamn, Sola

Stavanger lufthamn, Sola vart opna i 1937. Flyplassen ligg i Sola kommune utanfor Stavanger. Stavanger lufthamn, Sola er den tredje største flyplassen Noreg i passasjertal. 

Stavanger lufthamn, Sola ligg rett ved Sola sentrum, og i nærleiken av lufthamna finn ein Sola Kontrolltårn/innflygningskontroll, Hovedredningssentralen, Stavanger Kontrollsentral og Sola flystasjon.

Historie 
Lufthamna ligg strategisk til, ut mot Nordsjøen. Under den andre verdskrigen vart lufthamna utvida i stor stil. For dei tyske okkupantane var flyplassen ein viktig del av Festung Norwegen. Mellom Sola og Forus vart betonggata Løwenstrasse bygd, og rullebanane vart forlenga. Etter verdskrigen har det norske Luftforsvaret hatt ein base ved lufthamna.

Hausten 2004 vedtok Avinor, det tidlegare luftfartsverket, å leggja kontrollsentralen for flytrafikk i det sørlege Noreg til Stavanger lufthamn, Sola. 

I 2006 var det til saman 3 271 852 passasjerar som reiste frå lufthamna. Stavanger lufthamn har to passasjerterminalar, ein for fly og ein for helikopter. Det er ein stor helikopterbase for offshore-trafikk. Flyplassen har to kryssande rullebanar, hovudbanen for fly ligg nord-sør ut mot Solastranda (18/36) og hovudbanen for helikopter ligg nordvest-søraust (11/29).

Bakgrunnsstoff 
 Satellittbilete på http://www.wikimapia.org
 Stavanger lufthavn, Sola i avinor.no

Flyplassar i Rogaland
Samferdsle i Sola
Byggverk i Sola
Skipingar i 1937
Jørgen Kosmo

Jørgen Hårek Kosmo () var ein norsk politikar (Arbeidarpartiet) og stortingspresident.

Han var fødd i Fauske i Nordland fylke, var opphavleg anleggsarbeidar, og dreiv lenge med fagforeningsarbeid. Frå 1979 til 1985 sat Kosmo i kommunestyret i Horten, dei siste to åra som formann i kommunestyret. Frå 1985 til 2005 var han vald inn på Stortinget som Arbeidarpartiet sin representant for Vestfold fylke.

Jørgen Kosmo var forsvarsminister frå 1993 til 1997, og statsråd i Arbeids- og administrasjonsdepartementet frå 2000 til 2001. Då han gjekk av som statsråd, vart han vald til stortingspresident. Han sat i dette embetet fram til Thorbjørn Jagland vart stortingspresident i oktober 2005.

I juli 2004 vart Kosmo utnemnd til fylkesmann for Telemark etter Solveig Sollie, men kunne ikkje tiltre stillinga medan han sat på Stortinget. Hausten 2005 vart han utnemnd til riksrevisor.

Den 2. november 2005 tildelte Kong Harald Jørgen Kosmo storkrossen av St. Olavs Orden for embetsforteneste som stortingspresident. Kosmo er den fyrste stortingspresidenten i nyare tid som har motteke ordenen. Same året vart Kosmo også utnemnd til storkross av den svenske Nordstjerneordenen, og i 2013 fekk han den nederlandske Oranje-Nassau-ordenen (Orde van Oranje-Nassau).

Kjelder 

 

Norske arbeidsministrar
Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Brundtland III
Statsrådar i Regjeringa Jagland
Statsrådar i Regjeringa Stoltenberg I
Ap-statsrådar
Norske riksrevisorar
Stortingspresidentar
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Ordførarar i Horten
Ap-ordførarar i Vestfold
St. Olavs Orden
Nordstjerneordenen
Folk frå Fauske
Eirik Raude

Eirik Raude eller Eirik Torvaldsson (Eiríkr Rauði) vart fødd om lag år 950, truleg ein stad på Jæren i Rogaland fylke. Om lag år 1003 døydde han. Tilnamnet «raude» skal koma av det raude håret til Eirik.

Utlegd på Island 
Om lag i år 970 måtte Eirik og faren Torvald Asvaldsson reisa frå Noreg etter å ha vorte lyst fredlause. Truleg hadde Torvald drepe nokre av mennene til kong Harald I Hårfagre. Dei valde å reisa til Island. 

Etter ei tid på Island vart Eirik Raude dømd fredlaus for drap. Dimed måtte han nok ein gong finna nytt land. I mellomtida hadde Eirik gifta seg med Tjodhild. Saman fekk dei sønene Leiv, som seinare blei kjend for å ha oppdaga Amerika, og Torstein. Med andre kvinner hadde Eirik borna Torvald og Frøydis.

Utlegd på Grønland 

I 982 kom dei til det nye landet, som dei kalla Grønland, og utforska det i tre år. Då reiste dei til Island og inngjekk forlik med uvenene sine. Eirik Raude fekk med seg fleire hundre menn, kvinner og born og slo seg ned i det nye lovande landet. 
 
To bygder laga seg til, Eystribyggð og Vestribyggð, det vil seie Austbygd og Vestbygd. Eirik Raude vart lagmann for bygdene. Garden Brattalid (Brattahlíð) i Austbygd var hovudbølet til Eirik Raude og slekta hans. Brattalid låg ved det noverande Narssarssuaq. 

Sonen Leiv Eiriksson merka seg ut med reiselyst og vågemot, og er rekna for å vera oppdagaren av Vinland.

I 1002 kom det fleire folk til Grønland frå Island. På Island tok det til å verta for mykje folk i høve til livsgrunnlaget. Eirik Raude døydde i 1003, truleg av sjukdomar som følgde med dei nyaste innvandrarane.

Etter Eirik 

Soga om Eirik Raude er truleg skriven av Jon Thordharson i 1387, mest fire hundreår etter at Eirik levde. Truleg er soga skriven ned etter munnleg overleverte soger. 

I nyare tid er boreplattforma Eirik Raude, som leiter etter olje i Barentshavet for Statoil, oppkalla etter vikinghersen.

Bakgrunnsstoff 
 Eiríks saga rauða frå www.heimskringla.no

Norske oppdagarar
Jærbuar
Fødde i 950-åra
Folk frå vikingtida
Døde i 1003
Reiskap

Ein reiskap eller eit verktøy er eit hjelpemiddel ein bruker til å utføra eit arbeid, gjerne eit mekanisk arbeid. Ein trudde lenge at evna til å bruka reiskap skilde menneska frå dyra. Seinare har ein funne at både fleire primatar, særleg sjimpansar, og fuglar som ramnar kan ta i bruk enkle ting som reiskap. Mange antropologar meiner at ein fri tommel til å halda reiskapar med og intelligens til å bruka dei har drive menneskeslekta si utvikling framover. 

Reiskapar gjer oss ferdigheitar me ellers ikkje ville hatt, som styrke til å slå ein spiker inn i ein vegg eller ein egg skarp nok til å skjera i tre. På grunn av dette kan reiskapar òg nyttast som farlege våpen. Ordet reiskap er i slekt med det norrøne ordet reiðskapr, som tyder 'kamputstyr'.

Ulike reiskapar 

 Enkle reiskapar:
 Bor
 Fil
 Hammar
 Kniv
 Meisel
 Sag
 Saks
 Tong
 Øks

 Reiskap for jord og stein:
 Grev
 Hakke
 Krafse
 Potethakke
 Sleggje
 Spade
 Spett

 Reiskap for innhausting:
 Bærplukkar
 Ljå
 Sigd

 Ete- og matlagingsreiskapar:
 Eggskjerar 
 Gaffel
 Gryte
 Kjøttkvern
 Kniv
 Korketrekkar
 Matpinnar
 Ostehøvel
 Rasp 
 Skei
 Sleiv
 Steikespade
 Trau
 Tvore
 Visp

 Elektriske reiskapar:
 Drill
 Motorsag

 Varmereiskapar:
 Loddebolt
 Sveiseapparat

Kjelder

Ting
Ord frå norrønt
Massemedium

Massemedium eller berre medium er alle typar kommunikasjon som vert brukte for å nå ei stor mengd menneske, typisk innbyggjarane i eit land. Omgrepet vart til på engelsk på 1920-talet, og viser derfor til mange nye eller vidareutvikla former for medium som samfunnet fekk på denne tida. Aviser, blad, radio, fjernsyn og kinofilm er døme på desse, medan andre former som Internett er komne til i nyare tid.

Utvikling 
Utvikling av nye former for medium, som film, og nye kopieringsmåtar ved byrjinga av 1900-talet førte til ein stor auke i det som blei gjeve ut, og måten det blei utgjeve på.

På same tid som medium og medieomgrepet utvikla seg, såg ein det store potensialet massemedium hadde til å påverka massane. Dei kunne brukast til propaganda og reklame, men òg til å kritisera det som var feil i samfunnet. Med eit større nedslagsfelt fekk media større gjennomslagskraft.

Massemedium er blitt kalla den fjerde statsmakta ettersom dei kan påverka opinionen ut frå kva dei skriv om. Ved å vera kritiske skal dei kunna fella regjeringer, og ved å lovprisa skal dei kunna støtta dei. Ei fri og kritisk presse vert derfor rekna som svært viktig i eit verkeleg demokrati. Den uavhengige pressa kan verta truga av sensur både frå myndigheitene si side og frå sterke eigarinteressar eller annonsørar.

Sjå òg 
 :Kategori:Aviser
 :Kategori:Radio
 :Kategori:Fjernsyn

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Mass media» frå ,  den 28. oktober 2005.
Anne Jahren

Anne Jahren () i Bærum, er ein tidlegare norsk langrennsløpar. 

Ho var med på Noregs vinnarlag i stafett under OL 1984 i Sarajevo, og vart verdsmeister på 10 km i 1987. Ho representerte Bærums Skiklub.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1982: Nr 4 på 10 km på Raufoss
Ski-NM 1983: Gullmedalej på 10 km på Lillehammer
Ski-NM 1984: Bronsemedalje på 5 km i Hof
Ski-NM 1985: Gullmedalje både på 5 km og 10 km i Tromsø
Ski-NM 1986: Sølv på 5 km og 10 km, bronse på 20 km på Vang
Ski-NM 1987: Gullmedalje på 10 km i Steinkjer
Ski-NM 1988: Sølvmedalje på 5 km på Vang
Ski-NM 1989: Nr 4 både på 5 km og 10 km på Geilo
Ski-NM 1990: Nr 4 på 5 km på Gjøvik
Ski-NM 1991: Nr 10 på 5 km i Bodø

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Noregsmeistrar i langrenn
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Langrennsløparar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Folk frå Bærum
Statsvitskap

Statsvitskap er studiet av politikk og politiske prosessar. Det har ei rekkje ulike fagdisplinar som ofte har utydelege grenser, til dømes samanliknande politikk, offentleg politikk, organisasjonsteori, politisk åtferd, internasjonal politikk og politisk teori. Samtidig ligg statsvitskap nær andre samfunnsvitskapelege fagfelt, som sosiologi, særleg historisk og politisk sosiologi, politisk økonomi og politisk geografi. Fagskila kan her vere små. 

I faghistoria vert ofte klassiske forfattarar som Platon og Aristoteles, og seinare filosofar som Machiavelli, Hobbes og Locke trekt fram. I tillegg til filosofi, har statsvitskapen henta mykje inspirasjon frå statslære, sosiologi og historie. Faget har, slik vi ser det i dag, vokse fram i tradisjonen frå tysk Staatswissenschaft, franske sciences politiques og britisk og amerikansk political science. 

I Noreg vart faget etablert i tida etter andre verdskrigen, og mellom anna var Frede Castberg, Jens Arup Seip, Stein Rokkan og Knut Dahl Jacobsen sentrale i utviklinga dei første tiåra.

Vitskapsteoretisk grunnlag 

Det finst ikkje ei einheitleg vitskapsteoretisk tilnærming innan statsvitskapen. Dette fører til eit metododologisk mangfald, slik ein også kan finne innanfor andre samfunnsvitskapar. Opphavleg var faget tett knytt til historiske og filosofiske framgangsmåtar. Som ei fylgje av den «behavioristiske revolusjonen» i 1950- og 60-åra kom statsvitskapen nærare andre samfunnsvitskaplege disiplinar, og i denne tida vart mellom anna statistiske metodar vanlegare i bruk. Som i andre samfunnsvitskapar vart denne positivistiske trenden møtt av motreaksjonar. Mange hevda fortolkande tilnærmingar og kvalitative metodar var eit betre alternativ for å granske politiske prosessar. Dei ulike metodologiske, epistemologiske og ontologiske skiljelinene gjer at ein i dag har ei rekkje ulike tilnærmingar som eksisterer side om side, blant anna institusjonalisme, teorien om rasjonelle val, marxisme, feminisme, konstruktivisme og postmodernisme.

Litteratur 
 Østerud, Øyvind (2002): Statsvitenskap: Innføring i politisk analyse. Oslo: Universitetsforlaget ()
Målmann

Målmann er eit ord som kan tyda:

 Ein person som er tilhengjar av norsk målreising og bruker nynorsk.  Ordet kan brukast både om kvinner og menn, som hokjønsform kan ein alternativt nytte målkvinne. I fleirtal kan ein nytte målfolk. Arbeidet kan vere organisert gjennom  målrørsla.

 Ein som står i mål i fleire lagspel der målet er å få eit objekt inn i målet, til dømes fotball, handball, ishockey og rumpeldunk. Den tilsvarande engelske nemninga er «keeper». Ei anna nemning kan vera «målvakt» eller «målvaktar».

Referansar

Yrke
Målrørsla

eu:Atezain (futbola)
mr:गोलरक्षक (फुटबॉल)
Periodesystemet

Periodesystemet, som også blir kalla det periodiske systemet eller periodetabellen, er ein tabell over dei kjemiske grunnstoffa ein kjenner til. I dette systemet organiserer ein grunnstoffa etter atomnummer (talet på proton) slik at hydrogen, som har nummer 1, kjem først. Deretter vert grunnstoffa delte inn i periodar etter kva for elektronskal dei har og i grupper etter kor mange frie elektron dei har. Grunnstoff med like mange frie elektron har ofte svært like kjemiske eigenskapar. Det er 94 grunnstoff i naturen. Det finst òg 24 kunstige grunnstoff, men desse er det lite av.

For ein versjon av periodesystemet med tillegg av grunnstoffnamn og atommassar i kvar rute, sjå periodesystemet i stor utgåve.

Sjå òg 
 Grunnstoffliste
 Isotoptabell
 Periodesystemet i stor utgåve

Bakgrunnsstoff 
 Periodesystem med meir 
 Engelsk periodesystem
 Periodesystem
1536

1536 (romartal MDXXXVI) var eit skotår som byrja på ein laurdag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 2. februar: Spanske Pedro de Mendoza grunnla Buenos Aires i Argentina.
 Mai: Inkaleiaren Manco Inca Yupanqui leia eit opprør mot dei spanske inntrengjarane. 

 Ved eit kyrkjemøte i Uppsala blei den svenske kyrkja gjort om til evangelisk statskyrkje. Messe på svensk blei innført i heile landet.
 Cranganore i India blei portugisisk koloni.
 Omfattande bondeopprør i Yorkshire, fordi bøndene som arbeidde på konfiskert kyrkejord frykta å mista henne.

Noreg 
 Februar: Grevefeiden enda med siger for Kristian III av Danmark.
 Danmark-Noreg: Noreg blei eit lydrike under Danmark.
 Reformasjonen innført i Danmark-Noreg, alt kyrkjegods kom under statleg eige.

Fødde 
 24. februar: Ippolito Aldobrandini, seinare pave Klemens VIII

Døde 

 19. mai: Anne Boleyn, andre kona til Henrik VIII av England (halshogd)
 12. juli: Erasmus frå Rotterdam, nederlandsk humanist
Øya Kinn

Kinn er ei øy som ligg vest for Florø i Vestland. Øya Kinn var tidlegare del av Kinn kommune, men vart etter kommunesamanslåinga i 1964 innlemma i Flora kommune. Frå 1. januar 2020 er ho ein del av Kinn kommune.

Kinn kyrkje har lange tradisjonar knytt til seg, truleg heilt attende til år 1150. Eit eige spel, Kinnaspelet, er skrive om Kinn og kyrkja der.

Kulturminne på Kinn

Kulturminneskilt 

I 2014 vart det sett opp kulturminneskilt på Kinn. Eine skiltet står på kaia, og det andre skiltet står i starten av turløypa på søraust sida av Kinn. Ved kulturminna som ligg langs stien på sørsida av Kinn er det sett opp små skilt med eigne QR-kodar. Teksten på skilta på kaia er utarbeidd av Flora historielag, medan teksten på skiltet på søraustsida er utarbeidd av Sogn og Fjorande fylkeskommune.

Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for øya Kinn

Kinn prestegjeld 
Kinn var fram til 2004 eit prestegjeld. Prestegjeldet tilsvarte Flora kommune i utstrekking og vart delt i fire sokn; Kinn sokn, Bru sokn, Eikefjord sokn og Nordal sokn. Bremanger prestegjeld vart skilt ut frå Kinn i 1864. Prestetenesta i Flora er no leia av prosten i Sunnfjord prosti, og ordninga med prestegjeld er utfasa.

Tidlegare Kinn kommune 
Kinn kommune vart skipa i 1838 og hadde same utstrekkinga som Kinn prestegjeld. 
I 1861 vart Florø, med 846 innbyggjarar, skilt ut frå Kinn kommune som ladestad. Etter delinga budde det 6 531 personar i Kinn kommune.
Fem år etter, i 1866, vart Bremanger utskilt frå Kinn som eigen kommune. Etter delinga budde det 1 852 personar i nye Bremanger kommune og 4679 att i Kinn kommune.
I 1923 vart kommunen delt i tre og Bru og Eikefjord skipa som eigne kommunar. 
Eikefjord hadde ved opprettinga 929 innbyggjarar, og Bru hadde 1 560, medan det budde att 2 508 i Kinn kommune. 
I 1964 vart Bru, Eikefjord, Kinn og Florø slått saman til nye Flora kommune.

Folketalsutvikling 
Før delinga av kommunen i 1923 var Kinn den mest folkerike kommunen i Sogn og Fjordane. Ved delinga hadde den gamle kommunen til saman 4997 innbyggjarar.

Folketalsutvikling for tidlegare Kinn kommune frå 1923 til 1964:

Nye Kinn kommune
Ein ny kommune med namnet Kinn kommune er vedeteken skipa frå 2020 gjennom samanslåing av Flora og Vågsøy kommune.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Arkiv frå Kinn kommune 
Fattigstyret . Frå Arkivportalen.no
Formannskapet.  Frå Arkivportalen.no
Skulestyret . Frå Arkivportalen.no
Stavøy skule . Frå Arkivportalen.no

Øyar i Kinn
Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Historie i Kinn
Busetnader i Kinn
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Florø

Florø er ein by i Noreg, den vestlegaste byen i landet. Han er administrasjonssenter i Kinn kommune saman med Måløy. Han var også administrasjonssenter i tidlegare Flora kommune i Sogn og Fjordane fylke. Florø hadde bystatus frå 1860 etter utskiljinga frå Kinn kommune og fram til 1964, då byen vart slegen saman med kommunane Kinn, Bru og Eikefjord til bykommunen Flora. 

Næringslivet i Florø er eksportretta og hovudnæringane er fiskeindustri, skipsbygging, forsyningsbase for oljeindustrien og servicenæring. Byen er stoppestad for Hurtigruta.
Byen trekk folk mellom anna gjennom det årlege Kinnaspelet og ein rockefestival. Helleristingane i Ausevika og Kystmuseet gjev eit historisk perspektiv.

Byen vart grunnlagd på øya Florelandet og har sidan spreidd seg til naboøya Brandsøya.

Florø kommune
Florø vart skild ut frå Kinn som eigen bykommune i 1860. 1. januar 1964 vart han slått saman med Kinn, Eikefjord, storparten av Bru, og mindre delar av Vevring og Bremanger til den nye storkommunen Flora.

Folketalsutvikling

Melodi Grand Prix
22. januar 2011 var Florø vertsby for den andre delfinalen i Melodi Grand Prix, og 4. februar 2012 var han vertsby for den tredje delfinalen.

Utmerkingar
1998: Miljøbyprisen.

Kjelder
	

Byar i Vestland
Flora kommune
Busetnader i Kinn
Hurtigruteanløp
Kommunesenter i Vestland
Nasjonal sikkerheitsmyndigheit

Nasjonal sikkerheitmyndigheit (NSM) vart oppretta som eit eige direktorat under Forsvarsdepartementet 1. januar 2003. NSM skal utvikle og koordinere førebyggjande sikringstiltak og kontrollere sikkerheita i staten, fylka og kommunane i tillegg til private verksemder som arbeider med varer eller tenester til det offentlege i samband med tryggingsgraderte innkjøp. NSM skal forvalte Sikkerheitslova av 1998.

Oppgåver
NSM har fylgande hovudoppgåver:
Sikkerheitsstyring
Personellsikkerheit
Fysisk sikring
Leverandørhøve
Kommunikasjonssikkerheit
Kryptosikkerheit
Tilsyn
Metode og reiskapar for sletting av sikkerheitsgraderte data

Kritikk
NSM er saman med PST og E-tenesta ei av tre hemmelege tenester i Noreg, og er underlagt kontroll av Stortingets EOS-utval. I ei av klagesakene utvalet handsama i 2017, meinte dei at «NSM på en klar og sterkt kritikkverdig måte har krenket klagerenes rettigheter».

I september 2018 publiserte NSM eit kart over stader i Noreg der det var forbode å bruka droner. Dei laut tola kritikk frå mange i samband med denne publiseringa fordi dei fleste militærinstallasjonar var med på dette kartet, inkludert dei strengt løynlege. Dette kunne hjelpe framand etterretning i å få stadfest desse anlegga.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Det norske forsvaret
Skipingar i 2003
Løynlege tenester
Flora kommune

Flora er ein tidlegare norsk bykommune i Sogn og Fjordane fylke. Han omfatta fleire øyar, halvøyar og fjordar som Eikefjorden og Norddalsfjorden.
1. januar 2020 vart han slegen saman med Vågsøy til Kinn kommune. 

Florø, som var administrasjonssenter i kommunen, er òg den vestlegaste byen i Noreg. «Havet sitt sølv», silda, var lenge hovudnæringa for Flora og Florø, og ein finn igjen fisken i kommunevåpenet.

Kommunen har eit aktivt og variert kulturliv med kulturskule og musikk-, kor- og revymiljø. Kinnaspelet vert framført kvart år på sagaøya Kinn. Sildebord og rockefestival er andre trivelege aktivitetar å få med seg. I tillegg har Flora idrettshall, symjehall, fotballbanar, løkker og eit mylder av idretts- og fritidsorganisasjonar. 

Helleristingane i Ausevika og Kystmuseet i Sogn og Fjordane gjev eit historisk perspektiv. Flora er fleire gonger kåra til den trivelegaste bykommunen i landet, og fekk utdelt Miljøbyprisen i 1998.

Næringslivet i kommunen er eksportretta, og hovudnæringane er fiskeindustri, skipsbygging, forsyningsbase for oljeindustrien og servicenæring. Innbyggjarane i kommunen skapar verdiar som ligg fleire gonger over landsgjennomsnittet.

Flyplassen Florø lufthamn ligg i kommunen.

Høge fjell 
 Blåbreen , 1385 moh., grensetriangel mellom Flora, Bremanger og Gloppen.
 Risekeipen, 1365 moh., grensepunkt mellom Flora og Bremanger.
 Storebottsnipa, 1206 moh.

Bygder 
 Eikefjord 
 Norddalsfjorden
 Barlindbotn
 Steinhovden
 Svardal

Tettstader 
 Brandsøy 
 Florø

Folketalsutvikling 
Flora var den største kommunen i Sogn og Fjordane etter folketal frå kommunesamanslåinga i 1964 og fram til 2007, då Førde kommune vart større.

Folketalsutvikling for noverande Flora kommune frå 1920:

a Talet omfattar den delen av gamle Bru kommune som låg sør for Førdefjorden, som ved kommunesamanslåinga i 1964 vart del av Askvoll kommune. Dette området hadde då 92 innbyggjarar. Talet omfattar ikkje Steindal krins, som var ein del av gamle Vevring kommune før han vart del av Flora kommune i 1964. Denne krinsen hadde då 25 innbyggjarar. Talet omfattar heller ikkje området rundt Husefest og Breivik, som var ein del av Bremanger kommune før det vart del av Flora kommune i 1964. Dette området hadde då ni innbyggjarar.

Kjende personar frå Flora 

 Kong Eirik Blodøks, (ca. 895-954), konge av Noreg 933-935
 Johan Ernst Welhaven Sars, (1835-1917), professor (historie) og politikar (V)
 G.O. Sars (1837-1927), marinbiolog
 Thor Solberg, (1893-1967), flypioner som var første nordmann som flaug frå USA til Noreg 
 Albert Joleik, (1880-1968), bladmann (journalist), lokalhistorikar og målmann.
 Saxe Bjørkedal, (f. 1926), kystkulturberar
 Magne Føleide (f. 1937), noregsmeister i friidrett, sleggjekast
 Idar Stegane (f. 1940), professor emeritus (nordisk litteratur) ved UiB 
 Øyvind Alsaker (f. 1965), fotballkommentator (Tv2) 
 Margunn Humlestøl Haugenes (f. 1970), olympisk meister i fotball (Sommar-OL 2000)
 Eivind Stavang (f. 1982), hekkeløpar og NM-vinnar.

Bakgrunnsstoff 
 Floranett 
 Floraportalen.net  

 Nrk om Flora kommune

Fotnotar 

Sunnfjord
 
Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Norske kommunar nedlagde i 2020
Kinn kommune
Tomaskyrkja i Leipzig

Tomaskyrkja i Leipzig (Thomaskirche) er hovudkyrkje i Leipzig, saman med Nikolaikyrkja. Ho er vidkjend som kyrkja der Johann Sebastian Bach var kantor frå 1723 til han døydde i 1750.

Bakgrunnsstoff 

Kyrkjer i Tyskland
Johann Sebastian Bach
Leipzig