kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Friidrett under Sommar-OL 1972

Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1972 i München vart avvikla i tida 31. august til 10. september 1972. Det vart tevla i 38 øvingar, 24 for menn og 14 for kvinner. 1500 meter og 4 x 400 meter stafett var heilt nye øvingar for kvinnene, medan 100 meter hekk kom i staden for 80 meter hekk. 1324 utøvarar frå 104 land deltok i tevlingane. Tevlingane fann stad på og ved det nybygde Olympiastadion, eit anlegg som den gongen tok mot 80 000 tilskodarar.

Friidrettstevlingane baud på ein stor rekordfest, heile 13 nye verdsrekordar såg dagens lys. Austtyske Renate Stecher sette verdsrekord både på 100 m og 200 m med høvesvis 11,07 sekundar og 22,40 sekundar. Landskvinna Annelie Ehrhardt forbetra verdsrekorden på 100 m hekk til 12,59, medan Ljudmila Bragina frå Sovjetunionen med 4.01,8 knuste verdsrekorden på 1500 m. Kvinnelaga til Vest-Tyskland på 4x100 m stafett og Aust-Tyskland på 4x400 m stafett forbetra rekordane til 42,81 sekundar og 3.22,9 minuttar. Sovjetiske Nadesjda Tsjisjova vart med 21,03 m den fyrste kvinna over 21 meter i kulestøyt. 16-åringen Ulrike Meyfarth frå Vest-Tyskland tangerte med 1,92 m høgdehopp-rekorden for kvinner.

Mennene stod for fem verdsrekordar. Lasse Virén frå Finland forbetra mil-rekorden med eitt sekund til 27,38,3, og det etter eit fall tidleg i løpet. Begge hekkerekordane vart flytta på; Rod Milburn frå USA fekk noterte 13,24 sekundar på korthekken, medan John Akii-Bua frå Uganda imponerte med 47,82 sekundar på langhekken. Med 38,19 sekundar pynta USA på verdsrekorden på 4x100 m stafett for menn. Mykola Avilov som representerte Sovjetunionen oppnådde 8 454 poeng i tikampen.

Menn

100 meter 

Finale 1. september

200 m 

Finale 4. september

400 m 

Finale 7. september

800 m 

Finale 2. september

1500 m 

Finale 10. september

5000 m 

Finale 10. september

10 000 m 

Finale: 3. september

Maraton 

10. september

110 meter hekk 

Finale: 7. september

400 m hekk 

Finale: 2. september

3 000 meter hinder 

Finale: 4. september

4 × 100 meter stafett 

Finale: 10. september

4 × 400 m stafett 

Finale: 10. september

20 km kappgang 

31. august

50 km kappgang 

3. september

Høgdehopp 

Finale: 10. september

Stavhopp 

Finale: 2. september

Lengdehopp 

Finale: 9. september

Tresteghopp 

Finale: 4. september

Kulestøyt 

Finale: 9. september

Diskoskast 

Finale: 2. september

Sleggjekast 

Finale: 7. september

Spydkast 

Finale: 3. september

Tikamp 

7./8. september

Kvinner

100 meter 

Finale: 2. september

200 m 

Finale: 7. september

400 m 

Finale: 7. september

800 m 

Finale: 3. september

1500 m 

Finale: 9. september

100 meter hekk 

Finale: 8. september

4 × 100 meter stafett 

Finale: 10. september

4 × 400 m stafett 

Finale: 10. september

Høgdehopp 

Finale: 4. september

Lengdehopp 

Finale: 31. august

Kulestøyt 

Finale: 7. september

Diskoskast 

Finale: 10. september

Spydkast 

Finale: 1. september

Femkamp 

2./3. september

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 1972/Leichtathletik» frå ,  den 1. juli 2019.  
 

Øvingar under sommar-OL 1972
Friidrett under Sommar-OL
Gabriel Smith (1784)

Gabriel Smith () var ein norsk forretningsmann og stortingsmann frå Skoger i Buskerud.

Smith var son til ein trelasthandlar og godseigar. Ti år gammal vart han send til krigsskulen i Christiania, utnemnd til sekondløytnant i 1805 og premierløytnant i 1810. Han slutta offiserstenesta i 1815, for å drive gardane Strøm, Sundland, Pukerud og Imjelt i Skoger. Smith budde dei fyrste åra på Sundland, sidan på Smithestrøm i Strømsgodset. 

Smith møtte i 1821 på Stortinget frå 20. februar som varamann for Hans Hovbrænder og Jarlsberg grevskap. I sesjonen var han medlem av åtte komitear; sekretær både i komiteen om handels- og gardbrukareksamen og i komiteen om Krokskogen allmenning. Han var andre representant for Jarlsberg og Larviks amt på Stortinget 1833, medlem av næringskomiteen. Smith var ordførar i Strømsgodset herad frå 1837 til 1843. Han heldt fram som ordførar i Skoger då dei to herada vart slegne saman i 1843, eit ombod han hadde til 1854. Året etter døydde han på Smithestrøm i Strømsgodset.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Folk frå Drammen
Verdsmeisterskapen i sjakk 2014

Verdsmeisterskapen i sjakk 2014 var ein tittelkamp i sjakk mellom regjerande verdsmeister Magnus Carlsen og utfordrar Viswanathan Anand (vinnar av kandidatturneringa). Tittelkampen blei spelt i Sotsji i Russland, og det var satt av tre veker til hendinga, frå 7. til 28. november 2014. Formatet for kampen var «best av tolv parti», der siger gir eitt poeng, og remis gir eit halvt poeng til kvar spelar. Spelaren som først når seks og eit halvt poeng, står att som ny verdsmeister. Den 23. november avgjorde Carlsen med siger mot Anand i det ellevte partiet, og den totale poengsummen 6½ mot 4½. Det var difor ikkje naudsynt å spele alle tolv partia.

Kandidatturneringa
Kandidatturneringa gjekk føre seg i Khanty-Mansijsk i perioden 12.–31. mars 2014. Alle spelarane møtte kvarandre to gonger, der uavgjort ga ½ poeng og seier 1. Viswanathan Anand vann turneringa, og blei dermed kvalifisert til å møte Magnus Carlsen i kampen om Verdsmeister-tittelen.

Deltakarar

Resultat

Verdsmeisterskapen

Timeplan 
Kvart parti starta klokka 15.00 MSK (UTC+3, dvs. klokka 13.00 norsk tid).

Premiering
Premiane blir utbetalte i Euro og fordelt med 60% til vinnaren og 40% til andreplassen.

Resultat

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
Kandidatturneringas nettstad 
Verdsmeisterskapen i sjakk 2014 - direkte 

Sportshendingar i Russland
Sport i 2014
Verdsmeisterskap i sjakk
Sjakk
Sjakkturneringar
Verdsmeisterskapen i sjakk 2013

Verdsmeisterskapen i sjakk 2013 var ein tittelkamp i sjakk mellom den regjerande verdsmeisteren, Viswanathan Anand og norske Magnus Carlsen som vann kandidatturneringa i London. Tittelkampen blei arrangert av Fédération Internationale des Échecs (FIDE) i perioden 6.–22. november 2013. Arena for meisterskapen var hotellet Hyatt Regency Chennai i Chennai i India, som også er Anands hjemby.

Etter gjennomføringa av det tiande partiet 22. november, hadde Carlsen oppnådd dei nødvendige 6,5 poenga for å vinne, mot Anands 3,5, og blei dermed kåra til ny verdsmeister.

Resultat

{| class="wikitable" style="text-align:center; background:white; color:black"
|+Verdsmeisterskapen i sjakk 2013
|-
! !! Rating !! Parti 19. nov !! Parti 210. nov !! Parti 312. nov !! Parti 413. nov !! Parti 515. nov !! Parti 616. nov !! Parti 718. nov !! Parti 819. nov !! Parti 921. nov !! Parti 1022. nov !! Parti 1124. nov !! Parti 1226. nov !! Poeng
|-
| align="left" |  Magnus Carlsen (Noreg) || 2870
| ½ || style="background:black; color:white" | ½
| ½ || style="background:black; color:white" | ½ 
| 1 || style="background:black; color:white" | 1 
| style="background:black; color:white" | ½ || ½  
| style="background:black; color:white" | 1 || ½ 
| style="background:black; color:white" | – || – 

| 6½
|-
| align="left" |  Viswanathan Anand (India) || 2775
| style="background:black; color:white" | ½ || ½
| style="background:black; color:white" | ½ || ½ 
| style="background:black; color:white" | 0 || 0 
| ½ || style="background:black; color:white" | ½  
| 0 || style="background:black; color:white" | ½ 
| – || style="background:black; color:white" | –
| 3½
|}

Kandidatturneringa 
Vinnaren av Kandidatturneringa 2013 blei Anands utfordrar i tittelkampen. Etter meir enn femti år med utslagsturnering, blei turneringa arrangert som round robin med åtte deltakarar. Turneringa fant stad i Institution of Engineering and Technology, Savoy Place, London, og pågjekk frå 15. mars til 1. april 2013.

Deltakarar
Deltakarane, som blei valde ut frå FIDE sine kriterium, var:

Resultatoversikt frå Kandidatturneringa

Dersom to eller fleire spelarar ligg på førsteplass med like mange poeng, blir turneringa vidare avgjord av
antal poeng oppnådd i innbyrdes oppgjer
antal spell vunne
poeng etter  Sonneborn - Berger systemet

Referansar 

Verdsmeisterskap i sjakk
Internasjonale meisterskap i 2013
Sportsarrangement i India
Verdsmeistrar i sjakk

Dette er ei oversyn over folk som har blitt verdsmeistrar i sjakk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liste over verdensmestere i sjakk» frå ,  den 12. november 2014.

Referansar

Verdsmeisterskap i sjakk
Phillips Idowu

Phillips Olaosebikan Idowu () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i tresteghopp. Han vart verdsmeister i øvinga i 2009 og europameister i 2010.

Aktiv
I sin fyrste store tresteg-finale, under Sommar-OL 2000, enda Idowu på sjetteplass med eit hopp på 17,08 meter. Han kapra ein finaleplass også i friidretts-VM 2001, men stoppa på niandeplass med eit lengstehopp på 16,60 m. Hans store gjennombrot kom då han vann sølvmedaljen ved samveldeleikane 2002. Med eit hopp på 17,68 m sette han personleg rekord, men fann sin overmann i landsmannen Jonathan Edwards.

Ein kneskade sette Idowu utanfor friidrettsarenaen i 2003. Han var tilbake til Sommar-OL 2004, der han hoppa gode 17,33 m i kvalifiseringa. I finalen mislukkast han og fekk ikkje eit einaste godkjent hopp. Ved samveldeleikane 2006 vann han trestegtevlinga med eit hopp på 17,45 m. Han fylgde opp med ein femteplass i EM 2006 i Göteborg, lengstehoppet målte 17,02 m.

I 2007 vann Idowu tresteg innandørs-EM i Birmingham med eit hopp på 17,56 m. Same året kom han på sjetteplass ved friidretts-VM i Osaka, der lengstehoppet målte 17,09. I 2008 vann han innandørs-VM, han gjorde då sitt livs dittil lengste hopp med 17,75 m. Seinare i OL-året tok han sølvmedaljen under Sommar-OL 2008 i Beijing etter å ha hoppa 17,62 m. Nelson Évora nådde fem centimeter lengre og vart olympisk meister.

Rollene vart omsnudd for dei to under VM 2009. Idowu gjorde verdsbeste i øvinga for året med 17,73 meter i finalen og vann gullmedaljen, Évora på sølvplass landa på 17,55 m. Under friidretts-EM 2010 forbetra Idowu sin personlege rekord til 17,81 m og vann gull med 30 cm margin til andremann, Marian Oprea frå Romania. I 2011 strekte han seg til heile 17,77 m under VM i friidrett i Daegu, noko som gav han sølvmedaljen. Christian Taylor frå USA vann med 17,96 m.

Idowu la opp som tresteghoppar etter han ikkje lukkast å nå OL-finalen på heimebane i 2012.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 17,08 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 9 – 16,60 m
EM 2002 i München: Nr 5 – 16,92 m
OL 2004 i Athen: Nr 12
EM 2006 i Göteborg: Nr 5 – 17,02 m
VM 2007 i Osaka: Nr 6 – 17,09 m
OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 17,62, bakom Nelson Évora (17,67 m)
VM 2009 i Berlin: Gullmedalje – 17,73 m, framom Nelson Évora (17,55 m)
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 17,81 m, framom Marian Oprea (17,51 m)
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 17,77 m, bakom Christian Taylor (17,96 m)
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (16,53 m =nr 14)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Phillips Idowu» frå ,  den 14. november 2014.  
 

Britiske tresteghopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Britiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Britiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Folk frå London
Kolibrislekter i taksonomisk rekkjefølgje

Kolibrislekter i taksonomisk rekkjefølgje viser eit oversyn av biologiske slekter av kolibriar, delt inn etter underfamiliar slik som gjeve i HBW and BirdLife International illustrated checklist of the birds of the world. Slekter i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023,

Underfamilie Florisuginae 
Fire artar i to slekter:
Slekt Topaza
Slekt Florisuga

Underfamilie Lesbiinae 
31 slekter med om lag 125 artar:

Stamme Heliantheini 
Slekt Haplophaedia
Slekt Eriocnemis
Slekt Loddigesia
Slekt Aglaeactis
Slekt Coeligena
Slekt Lafresnaya
Slekt Ensifera
Slekt Pterophanes
Slekt Boissonneaua
Slekt Ocreatus
Slekt Urochroa
Slekt Urosticte
Slekt Heliodoxa

Stamme Lesbiini 
Slekt Heliangelus
Slekt Sephanoides
Slekt Discosura
Slekt Lophornis
Slekt Phlogophilus
Slekt Adelomyia
Slekt Aglaiocercus
Slekt Sappho
Slekt Polyonymus
Slekt Taphrolesbia
Slekt Oreotrochilus
Slekt Opisthoprora
Slekt Lesbia
Slekt Ramphomicron
Slekt Oreonympha
Slekt Oxypogon
Slekt Chalcostigma
Slekt Metallura

Underfamilie Patagoninae 
Slekt Patagona er ein art: kjempekolibri, Patagona gigas

Underfamilie Phaethornithinae 
Ca. 37 eremittar i seks slekter:
Slekt Eutoxeres
Slekt Ramphodon
Slekt Glaucis
Slekt Threnetes
Slekt Anopetia
Slekt Phaethornis

Underfamilie Polytminae 
ca. 30 artar i 12 slekter:
Slekt Doryfera
Slekt Schistes
Slekt Augastes
Slekt Colibri
Slekt Androdon
Slekt Heliactin
Slekt Heliothryx
Slekt Polytmus
Slekt Avocettula
Slekt Chrysolampis
Slekt Anthracothorax 8 mangoar
Slekt Eulampis

Underfamilie Trochilinae 
60 slekter med ca. 169 artar:

Stamme Lampornithini 
Slekt Sternoclyta
Slekt Hylonympha
Slekt Eugenes
Slekt Panterpe
Slekt Heliomaster
Slekt Lampornis
Slekt Lamprolaima

Stamme Mellisugini 
Slekt Calliphlox
Slekt Myrtis
Slekt Rhodopis
Slekt Myrmia
Slekt Thaumastura
Slekt Philodice
Slekt Eulidia
Slekt Microstilbon
Slekt Chaetocercus
Slekt Tilmatura
Slekt Doricha
Slekt Calothorax
Slekt Archilochus
Slekt Mellisuga
Slekt Nesophlox
Slekt Calypte
Slekt Selasphorus

Stamme Trochilini 
Slekt Phaeoptila
Slekt Riccordia
Slekt Cynanthus
Slekt Chlorostilbon
Slekt Basilinna
Slekt Pampa
Slekt Abeillia
Slekt Klais
Slekt Orthorhyncus
Slekt Anthocephala
Slekt Stephanoxis
Slekt Campylopterus
Slekt Chalybura
Slekt Thalurania
Slekt Microchera
Slekt Goldmania
Slekt Eupherusa
Slekt Phaeochroa
Slekt Leucippus
Slekt Thaumasius
Slekt Taphrospilus
Slekt Eupetomena
Slekt Talaphorus
Slekt Trochilus
Slekt Ramosomyia
Slekt Saucerottia
Slekt Amazilia
Slekt Amazilis
Slekt Uranomitra
Slekt Chrysuronia
Slekt Leucochloris
Slekt Chionomesa
Slekt Hylocharis
Slekt Elliotomyia
Slekt Polyerata
Slekt Chlorestes

Kjelder

Referansar 

Kolibrifamilien
Sjakkolympiaden 2016

Sjakkolympiaden 2016 blir det 42. sjakkolympiaden. Sjakk-OL, som det òg kallast, er ei sjakkturnering for landslag, og blir arrangert i Baku i Aserbajdsjan frå 17. til 30. september 2016.

Baku blei tildelt sjakkolympiaden av Verdssjakkforbundet (FIDE) i konkurranse med søknadsbyane Albena i Bulgaria og Tallinn i Estland. Budsjettet var 13,3 millioner euro.

Referanser

Bakgrunnsstoff 
 FIDE

Sjakkolympiade
Sport i 2016
Sportsarrangement i Aserbajdsjan
Lesbiinae

Lesbiinae er ein av dei seks underfamiliane som utgjer familien kolibriar med 124 av alle ca. 365 kolibriartar. 
Underfamilien er delt inn i to biologiske tribus (stammar): Heliantheini («briljantar») som inneheld 13 slekter og Lesbiini («koketter») som inneheld 18 slekter.

Fylogeni 

Ein molekylær fylogenetisk studie av kolibriane publisert i 2007 fann at familien bestod av ni klader. Då Edward Dickinson og James van Remsen Jr. oppdaterte Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World for den 4. utgåva i 2013, delte dei kolibrifamilien inn i seks underfamiliar og foreslo å bruke namnet Lesbiinae for ein underfamilie som inneheld stammane Heliantheini og Lesbiini. Underfamilien Lesbiinae vart første gongen introdusert av Ludwig Reichenbach i 1854.

Molekylær fylogenetiske studiar av Jimmy McGuire og medarbeidarar publiserte mellom 2007 og 2014 bestemde forholdet mellom hovudgruppene av kolibriar. I kladogrammet nedanfor er dei engelske namna introduserte i 1997. Dei latinske namna er dei som vart foreslått av Dickinson og Remsen i 2013.

Kladogram for kolibrifamilien:

Oversyn over slekter 
For oversyn av biologiske slekter og artar i Lesbiinae, sjå lister for stammane
Heliantheini 
Lesbiini

Kjelder 

Artikkelen inneheld omsett tekst frå «Lesbiinae» frå , den 19. april 2023

Referansar

Kolibrifamilien
Polytminae

Polytminae er ein underfamilie av kolibriar, Trochilidae, etter inndelinga av kolibriar i  i HBW and BirdLife International illustrated checklist of the birds of the world, band 1, 2014. Det er gjort framlegg om å bruke det uformelle namnet «mangoar» om gruppa.

Fylogeni 

Ein molekylær fylogenetisk studie av kolibriane publisert i 2007 fann at kolibrifamilien bestod av ni klader. Då Edward Dickinson og James van Remsen Jr. oppdaterte Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World for den 4. utgåva i 2013, delte dei kolibrifamilien inn i seks underfamiliar og foreslo å bruke namnet Polytminae for «mangoar». Underfamilien Polytminae vart første gongen introdusert av Ludwig Reichenbach i 1854.

Molekylær fylogenetiske studiar av Jimmy McGuire og medarbeidarar publiserte mellom 2007 og 2014 bestemde forholdet mellom hovudgruppene av kolibriar. I kladogrammet nedanfor er dei engelske namna som vart introduserte i 1997 omsett til norsk. Dei latinske namna er dei som vart foreslått av Dickinson og Remsen i 2013.

Kladogram for kolibrifamilien:

Artsliste 
Liste over biologiske slekter med artar i Polytminae («mangoar») i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023,
 med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. Utval av slekter, samt IUCN raudlistekategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.

Kjelder 

Artikkelen bygger på «Lesbiini» frå , den 18. april 2023

Referansar

Kolibrifamilien
Alberto Tomba

Alberto Tomba () er ein italiensk tidlegare alpinist frå Bologna som vann verdscupen i alpine greiner i 1995. Han vann tre OL-gull i 1988 og -92 og vart den første utøvaren som tok gull i alpine øvingar i to OL på rad. Under alpint-VM 1996 vart han dobbeltvinnar med sigrar i slalåm og storslalåm. I tida november 1987 og mars 1998 vann Tomba 50 renn i verdscupen; 35 i slalåm og 15 i storslalåm. Tomba deltok ikkje i andre øvingar enn slalåm og storslalåm.

Merittar
VM i alpine greiner 1987 i Crans-Montana: Bronse i storslalåm
Vinter-OL 1988 i Calgary: Gullmedaljar i slalåm og storslalåm
Vinter-OL 1992 i Albertville: Gullmedalje i storslalåm, sølvmedalje i slalåm
Vinter-OL 1994 på Lillehammer: Sølvmedalje i slalåm
VM i alpine greiner 1996 i Sierra Nevada:  Gullmedaljar i slalåm og storslalåm
VM i alpine greiner 1997 i Sestriere: Bronse i slalåm

Tomba la opp som alpinist i 1998.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Italienske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Italia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Italienske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Italienske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Marc Girardelli

Marc Girardelli () er ein tidlegare alpinist frå Lustenau i Vorarlberg i Austerrike som representerte Luxemburg. Han vann verdscupen i alpine greiner heile fem gongar; 1985, 1986, 1989, 1991 og 1993. Girardelli, som vann 46 renn i verdscupen i tida februar 1983-januar 1996, er ein av få alpinistar som har vunne verdscuprenn i samtlege fem øvingar.

Girardelli vann fire gullmedaljar i fire ulike alpine verdsmeisterskap. Tre av VM-triumfane kom i kombinasjons-øvinga; 1987, 1989 og 1996, medan han i 1991 tok VM-gullet i slalåmtevlinga. I alt vann han 13 medaljar i VM og OL i åra 1985-96; fire gull, seks sølv og tre bronsar.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Luxembourgske alpinistar
Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Luxembourg
Luxembourgske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Luxembourgske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Luxembourgske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Zeno Colò

Zeno Colò () var ein italiensk alpinist frå fjelllandsbyen Abetone i provinsen Pistoia. Han vart i 1950 verdsmeister i både utfor og storslalåm i Aspen i Colorado. To år seinare, under Vinter-OL 1952 i Oslo, vann han gullmedaljen i utforrennet.

Frå 1941 til 1955 vann Colò 19 italienske meisterskap i alpine øvingar, meir enn nokon annan utøvar.

Kjelder
 
 
Denne artikkelen bygger på «Zeno Colò» frå ,  den 16. november 2014.  
 

Italienske alpinistar 
Olympiske meistrar for Italia
Italienske deltakarar under vinter-OL 1948
Alpinistar under vinter-OL 1948
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Italienske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Hemoptyse

Hemoptyse eller blodhoste er ekspektorasjon (opphosting) av blod eller blodfarga oppspytt (sputum) frå bronkiane, strupehovudet, luftrøyret eller lungene. Blodhoste kan vere eit symptom ved til dømes hjarte- og karsjukdommar, tuberkulose eller andre luftvegsinfeksjonar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hemoptysis» frå ,  den 17. november 2014.  

Bløding frå luftvegane
Sjukdommar i andedragssystemet
Gunnar Berndtson

Gunnar Fredrik Berndtson () var ein finsk kunstmålar. 

Berndtson var fødd i Helsingfors. Han var son av forfattaren Fredrik Berndtson.

Han blei student i heimbyen i 1872. Seinare tok han opp måleri. Han studerte dels i heimlandet og dels i Paris, der han var elev av Gérôme ved École des Beaux-Arts frå 1876 til 1877. I 1882-1883 var han på kunstreise til Egypt. 

Gunnar Berndtson måla sjangerbilde og portrett, som «utmerka seg ved elegans i utføringa og omsorgsfull finheit i detaljane.»

Av måleria hans kan nemnast dei parisiske måleria Konstkännare i Louvre (1879) og La chanson de la mariée (1881), Almée måla i Kairo i 1883), og fleire scener frå finsk soldatliv. Han bidrog med teikningar til bokverket Finland i 19:e seklet (1893). 

Berndtson døydde i Helsingfors i 1895 etter lengre tids sjukdom.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gunnar Fredrik Berndtson» frå ,  den 17. november 2014.

Bakgrunnsstoff

Finske målarar
Realistiske kunstmålarar
Sjangermålarar
Målarar frå 1800-talet
Folk frå Helsingfors
Katja Seizinger

Katja Seizinger () er ein tysk tidlegare alpinist, fødd i Datteln i Nordrhein-Westfalen, som vann verdscupen i alpine greiner i 1996 og 1998. Ho vann eitt VM-gull i 1993 og til saman tre OL-gull i 1994 og 1998. Mellom 1992 og 1998 sikra ho seg ni medaljar (4-3-2) i dei store internasjonale meisterskapane.

Aktiv
Seizinger var i sju sesongar på rad, 1992-98, alltid ein av dei tre beste kvinnelege alpinistane i verdscupen i alpine greiner. To gongar vart ho nummer tre (1992 og -94), tre gongar nummer to (1993, -95 og -97) og to gongar vann ho (1996 og -98). Fire sesongar, 1992-94 og 1998, vann ho utfor-pokalen, og fem gongar vann ho super-G-pokalen; 1993-96 og 1998. Mellom desember 1991 og januar 1998 vann Seizinger totalt 36 renn i verdscupen; 16 i utfor, 16 i super-G og fire i storslalåm. Vreni Schneider frå Sveits, Pernilla Wiberg frå Sverige, Anita Wachter frå Austerrike og landskvinna Martina Ertl var hennar hardaste konkurrentar.

Seizinger tok bronsemedaljen super-G-tevlinga under Vinter-OL 1992 i Albertville. Vinteren etter vart ho verdsmeister i same øvinga under VM i Morioka i Japan. Under vinterleikane på Lillehammer i 1994 vann ho gullmedaljen i utforrennet. I spanske Sierra Nevada kapra ho sølvmedaljen i VM-utforen. Nye sølvmedaljar vann ho både i super-G og i kombinasjonen under VM 1997 i Sestriere. Under Vinter-OL 1998 i Nagano sikra ho gullmedaljar i utfor og i kombinasjonen, samt bronse i storslalåm.

Ho la opp etter 1998-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Tyske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Tyske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Tyske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998