kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Polen i Junior Eurovision Song Contest

Polen debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København i Danmark med songen «Coś mnie nosi», framført på polsk av Katarzyna Żurawik. Bidraga vart vald gjennom den nasjonale finalen Junior Eurosong. Landet deltok berre i 2003 og 2004. Fyrste gongen kom dei på siste plass med 3 poeng, og andre gongen kom dei på delt sisteplass med Latvia.

I 2016, etter å ha vore vekke frå tevlinga i tolv år, vendte Polen attende til Junior Eurovision Song Contest. Dei valde å gjennomføre ei nasjonal uttaking, og Olivia Wieczorek vart vald til å representere landet, med songen «Nie zapomnij».

Polen har vunnet Junior Eurovision Song Contest to gongar. I 2018, vann Polen tevlinga for fyrste gong med songen «Anyone I Want to Be», framført av Roksana Węgiel. I 2019, vart Polen det fyrste landet i Junior Eurovision Song Contest til å vinne to år på rad og til å vinne på heimebane, då Viki Gabor vann tevlinga med songen «Superhero».

Bidrag i Junior Eurovision Song Contest

Røystehistorikk

Galleri

Junior Eurovision Song Contest i Polen

Sjå òg
 Polen i Eurovision Song Contest

Fotnotar

Kjelder
 Polen i Junior Eurovision Song Contest

Denne artikkelen bygger på «Polen i Junior Eurovision Song Contest» frå , den 21. desember 2018.

Land i Junior Eurovision Song Contest
Topas

Topas er eit mineral som er eit fluorhaldig aluminiumsilikat Al2SiO4F2. Dei vanlege topasane er gule, men det finst òg fargelause, lyseblå, grønlege og lyseraude. Einskilde gule topasar frå Brasil blir djupraude ved oppvarming.

Klåre varietetar av topas vert nytta som edelsteinar og dei beste kjem frå Sri Lanka, Brasil og Russland (Ural). I Noreg finst til dels store krystall på einskilde pegmatittgangar. 

Pyrofysalitt er ein gulkvit, ugjennomsiktig topas som mellom anna finst på Modum og i Sverige. Pyknitt er ei stengleg form som særleg er kjent frå tinnsteinsgangane i Böhmen.

Nemninga topas blir òg feilaktig brukt om visse andre edel- og smykkesteinar. Orientalsk topas er ein gul varietet av korund, spansk topas er ein gul kvarts og ofte ein varmehandsama ametyst. Såkalla røyktopas er det same som røykkvarts.

Kjelder
Raade, Gunnar. (15. februar 2009). Topas: mineral. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/topas%2Fmineral.
Raade, Gunnar. (15. februar 2009). Topas: smykkesteiner. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/topas%2Fsmykkesteiner.

Bakgrunnsstoff
rosa Topaz, Biblical Topaz References  Farlang – gem information and full text historical references
Topaz and other minerals found at Topaz Mountain, Juab County , Utah Geological Survey

Aluminiummineral
Edelsteinar
Nesosilikat
Ortorombiske mineral
Wagneritt

Wagneritt er eit relativt sjeldan mineral. Det krystalliserer monoklint og består av eit fluorhaldig magnesiumfosfat, Mg2PO4F. Det er identisk med det norske mineralet kjerulfin (oppkalt etter Th. Kjerulf), som finst i gulaktige, feittglinsande massar ved Havredal i Bamble, ofte delvis omdanna til apatitt.

Det er kalla opp etter den tyske gruvelederen F. M von Wagner (1768–1851).

Kjelder

Magnesiummineral
Jernmineral
Fosfatmineral
Halidmineral
Marsmeteoritt

Marsmeteorittar er meteorittar ein meiner har kome frå Mars. Av dei over over 61 000 meteorittane som er funne på jorda er 132 av dei blitt funne å stamma frå Mars (2014).

Marsmeteorittane kan inndelast i shergottitar, som er mafiske eller ultramafiske steinar, nakhlittar, som er rike på augitt, chassignittar, ei gruppe på to liknande meteorittar, og uklassifiserte meteorittar.

Mange marsmeteorittar er funne i Antarktis. Ein av desse meteorittane, EETA 79001, har fått namnet shergotitt, og inneheld karbonatmineral og uvanleg mykje karbon, som kan tolkast som opphavleg organisk materiale. 

I 1996 fann forskarar frå NASA forsteina, bakterieliknande strukturar i ein 1,9 kg tung marsmeteoritt kalla ALH 84001 (Allan Hills 84001), frå Antarktis. Denne vart opphavleg henta ut av isen i 1984. Meteoritten er kring 3,9 milliardar år gamal. Han styrta ned på isen i Antarktis for kring 13 000 år sidan.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Maritan meteorite» frå ,  den 28. juli 2018.  

Meteorittar
Mars
EM i friidrett 2014

Europameisterskapen i friidrett 2014 vart arrangert i Zürich i Sveits frå 12. til 17. august 2014. 1400 deltakarar frå 50 land var påmeld til meisterskapen, der det vart tevla i 47 øvingar; 24 for menn og 23 for kvinner. Det var den 22. europameisterskapen i friidrett, og den andre som vart avvikla i Sveits. I 1954 fann europameisterskapen stad i Bern.

Menn

100 m 

Dato: 13. august

200 m 

Dato: 15. august

400 m 

Dato: 15. august

800 m 

Dato: 15. august

1500 m 

Dato: 17. august

5000 m 

Dato: 17. august

10 000 m 

Dato: 13. august

Maraton 

Dato: 17. august

110 meter hekk 

Dato: 14. august

400 m hekk 

Dato: 15. august

3000 m hinder 

Dato: 14. august

4 × 100 meter stafett 

Dato: 17. august

4 × 400 m stafett 

Dato: 17. august

20 km kappgang 

Dato: 13. august

50 km kappgang 

Dato: 15. august

Høgdehopp 

Dato: 15. august

Stavhopp 

Dato: 16. august

Lengdehopp 

Dato: 17. august

Tresteghopp 

Dato: 14. august.

Adams sitt resultat vart annullert i 2019.

Kulestøyt 

Dato: 12. august

Diskoskast 

Dato: 13. august

Sleggjekast 

Dato: 16. august

Spydkast 

Dato: 17. august

Tikamp 

Dato: 12.-13. august

Kvinner

100 m 

Dato: 13. august

200 m 

Dato: 15. august

400 m 

Dato: 15. august

800 m 

Dato: 16. august

1500 m 

Dato: 15. august

5 000 meter 

Dato: 16. august

10 000 m 

Dato: 12. august

Maraton 

Dato: 16. august

100 meter hekk 

Dato: 13. august

400 meter hekk 

Dato: 16. august

3000 m hinder 

Dato: 17. august

4 × 100 meter stafett 

Dato: 17. august

4 × 400 m stafett 

Dato: 17. august

20 km kappgang 

Dato: 14. august

Høgdehopp 

Dato: 17. august

Stavhopp 

Dato: 14. august

Lengdehopp 

Dato: 13. august

Tresteghopp 

Dato: 16. august

Kulestøyt 

Dato: 17. august

Diskoskast 

Dato: 16. august

Sleggjekast 

Dato: 15. august

Spydkast 

Dato: 14. august

Sjukamp 

Dato: 14.-15. august

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Europameisterschaften 2014» frå ,  den 12. august 2017.  

 
Sport i 2014
Zürich
2014 i Sveits
2014
Valerij Brumel

Valerij Nikolajevitsj Brumel, (Валерий Николаевич Брумель) () var ein sovjetisk idrettsutøvar som konkurrerte i høgdehopp. Han vart europameister 1962 og olympisk meister 1964, i tillegg tok han OL-sølv i 1960. Brumel var verdsrekordhaldar i høgdehopp frå 1961 til 1970. Han nytta dykkstilen når han hoppa høgde.

Aktiv
Brumel sette europarekord med 2,17 meter i eit stemne i Moskva den 13. august 1960. Under sommar-OL i Roma knapt tre veker seinare tok han sylvmedaljen med 2,16 m, same høgda som den olympiske meisteren Robert Sjavlakadze, som klarte høgda i fyrste forsøk. Utover i september og oktober 1960 forbetra Brumel europarekorden tre gongar og stoppa på 2,20 m den 25. oktober i Ujgorod. 

I 1961-sesongen sette Brumel den fyrste av seks verdsrekordar i åra fram til 1963; frå 2,23 m til 2,28 m. Rekordhoppet på 2,28 meter vart utført i Moskva 21. juli 1963, og stod som verdsrekord fram til kinesaren Ni Zhiqin klarde 2,29 m hausten 1970.
 
I 1962 vann Brumel gullmedaljen under EM i Beograd, med sluttresultatet 2,21 m slo han sølvvinnaren Stig Pettersson frå Sverige med åtte centimeter. Brumel vart olympisk meister under sommar-OL 1964, då han svinga seg over 2,18 m, same høgda som sølvvinnaren John Thomas frå USA.

Gjennom 1965-sesongen vann Brumel alle tevlingane han deltok i, men vart stygt skadd i ei ulukke med motorsykkel. Sjølv etter 29 operasjonar vart han aldri sidan stand til å måle seg med dei beste. I 1970 hoppa han 2,06 meter, langt under nivået til verdseliten.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1960 i Roma: Sølvmedalje – 2,16 m, bakom Robert Sjavlakadze (2,16 m)
EM 1962 i Beograd: Gullmedalje – 2,21 m, framom Stig Pettersson (2,13 m)
OL 1964 i Tokyo: Gullmedalje – 2,18 m, framom John Thomas (2,18 m)

Kjelder
 Friidrott 61.
 Friidrott 65.

Russiske høgdehopparar
Sovjetiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Aleksandr Krupskij

Aleksandr Konstantinovitsj Krupskij () er ein russisk tidlegare stavhoppar frå Irkutsk som representerte Sovjetunionen og seinare Russland. Han vart europameister i 1982 under EM i Athen. I tillegg vann han tre medaljar frå ulike innandørs-EM i tidda 1981-85.

Krupskij vart europameister i Athen i 1982, då han hadde færre riv enn landsmannen Vladimir Poljakov og bulgararen Atanass Tarev som til liks med Krupskij klarde 5,60 m.
 
Sin personlege rekord på 5,82 meter sette Krupskij i Budapest den 20. august 1984.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Athen: Gullmedalje – 5,60 m, framom Vladimir Poljakov (5,60 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexander Konstantinowitsch Krupski» frå ,  den 14. august 2014.  
 

Sovjetiske stavhopparar
Russiske stavhopparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Vladimir Trofimenko

Vladimir Trofimenko () er ein  sovjet-russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Syzran. Han deltok for Sovjetunionen i stavhopp og vart europameister i øvinga i 1978.

Aktiv
Trofimenko presterte sterke 5,37 meter innandørs i 1974. To år seinare vann han sin einaste sovjetiske meistertittel i stavhopp, men fekk ikkje plass i OL-troppen. Under europameisterskapen i friidrett 1978 sigra han med eit hopp på 5,55 meter, framom finnane Antti Kalliomäki og Rauli Pudas. Same sesongen gjorde han sitt livs beste stavhopp då han svinga seg over 5,61 meter.

Året etter fekk ein bronsemedalje i den europeisk hallmeisterskapen med 5,45 meter, slått av Władysław Kozakiewicz frå Polen og sin eigen landsmann, Konstantin Volkov. Same sommaren vart han nummer to i sovjet-meisterschapen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Gullmedalje – 5,55 m, framom Antti Kalliomäki (5,50 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wladimir Trofimenko» frå ,  den 14. august 2014.  
 

Sovjetiske stavhopparar
Russiske stavhopparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Jeitagrotta

Jeitagrotta (arabisk مغارة جعيتا) er eit system av to fråskilde, men samankopla karstgrotter med ei samla lengd på 9 km. Grottene ligg i Nahr al-Kalb-dalen ved Jeita, 18 km nord for den libanesisk hovudstaden Beirut. Sjølv om ho var busett i førhistorisk tid, vart ikkje den nedre grotta oppdaga på ny før i 1836 av presten William Thomson. Ho kan berre vitjast med båt sidan ei underjordisk elv renn gjennom ho. Vatnet i elva gjev friskt drikkevatn til meir enn éin million libanesarar.

I 1958 oppdaga libanesiske grotteforskarar dei øvre galleria, 60 meter over den nedre grotta. Her er det bygd ein tilkomsttunnell og ei rekkje gangvegar slik at turistar kan vitje grotta. Dei øvre galleria husar den største kjende stalaktitten i verda. Galleria består av ei rekkje kammer, der det største har ei høgd på 120 meter.

Utanom å vere eit libanesisk nasjonalsymbol og ein av dei mest vitja turistmåla i landet, speler Jejitagrotta ei viktig sosial, økonomisk og kulturell rolle, og er ein finalist i konkurransen om å verte eit av dei nye sju underverka i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jeita Grotto» frå ,  den 15. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
360 HD-panorama av Jeitagrotta 
Jeitagrotta på Beautiful World

Grotter i Libanon
Natufi-stader
Kalksteinsgrotter
Turistmål i Libanon
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader frå yngre steinalder
Jabal es Saaïdé

Jabal es Saaïdé (arabisk skrift جبل سعيدة) er eit fjell i Libanon nær den fråflytta landsbyen Saaïdé, kring 12 km nordaust for Baalbek i Libanon.

Saaidé I og Saaidé II er arkeologiske stader i dette området. Sommaren 1966 grov den libanesiske hæren ei grøft ved Saaidé I, og fann mange reiskapar og steintøy som sigdar, kverner, skraper, kislar, sylar og blad som vart daterte til 8000 til 6000 fvt. Jacques Besançon & Francis Hours oppdaga seinare eit lag frå eldre steinalder under laget frå yngre steinalder med knivar, spydspissar og anna.

Saaidé II, som dekkjer nesten 0,25 hektar, vart først grave ut i 1969 av Bruce Schroeder frå University of Toronto, men staden var skadd av moderne jordbruk. Jebal Saaidé er den einaste landsbyen funnen i Libanon som er datert til før jordbrukstida byrja. Innbyggjarane ser ut til å ha jakta forskjellige typar dyr som gaupe, hjort, gaselle og somme fuglar.

Merknadar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jabal es Saaïdé» frå ,  den 15. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 Besançon, J. Hours, F,. Une coupe dans le quaternaire récent. Saaidé I (Beqaa centrale, Liban), Hannon, 5, 29-61, 1970.
 Hours, F,. L'épipaléolithique au Liban. Resultats acquis en 1975, Colloque III, UISPP 1976, 9ème Congrès de l'UISPP, Nice, 130-196, 1976.
 Schroeder, H.B., Natufian i Central Béqaa Valley, Libanon, Bar-Yosef and Valla (eds.) 1991, The Natufian Culture i Levanten, 43-80, International Monographs in Prehistory, 1991.
 Copeland, L., Natufian Sites i Libanon, Bar-Yosef and Valla (eds.) 1991, The Natufian Culture i Levanten, 27-42,International Monographs in Prehistory, 1991
 Ofer Bar-Yosef, François Raymond Valla,. The Natufian culture i Levanten, International Monographs in Prehistory, 1991.
 Soliveres, O., « Restes humains natoufiens du Jebal Saaidé (Epipaléolithique du Liban) », Paléorient, 3, p. 293-294, 1975-1976-1977.
 Churcher, P., « The vertebrate fauna from the Natufian level at Jebel es-Saaïde (Saaïde II), Libanon », Paléorient, 20/2, p. 35-58, 1994

Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader i Libanon
Natufi-stader
Den fruktbare halvmånen
Fjell i Libanon
Busetnader i Beqaa guvernement
Baalbek distrikt
Ivar Orvedal

Ivar Orvedal () er ein norsk forfattar frå Måren i Høyanger. Orvedal debuterte som lyrikar i 1979 med Moldmennsje, og har sidan gitt ut fem bøker.

I 2006 fekk Ivar Orvedal kulturprisen til Høyanger kommune.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Om Ivar Orvedal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Høyanger
Folk frå Høyanger
Detlef Thorith

Detlef Thorith () var ein tysk diskoskastar frå Berlin som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister i øvinga under EM i friidrett 1966 i Budapest. Thoriths personlege rekord er frå 1972 og lyder på 64,82 meter.

Aktiv
Thorith sette personleg rekord med 57,43 m i 1964, men var ikkje god nok til å få plass i OL-troppen til Tyskland. To år seinare kasta han under EM i friidrett 1966 ein cm kortare enn den tidlegare personlege bestenoteringa, men det var tilstrekkeleg til å vinne gullmedaljen i ei svært jamn tevling, der alle medaljane gjekk til austyske utøvarar. Få veker i forkant av meisterskapen hadde han nådd 61,30 m, og vart dermed den fyrste tyskaren som passerte 60-metersgrensa i diskoskast.

Han sette austtysk rekord med 62,26 m i 1967, og tok sin fyrste av tre DDR-titlar i diskoskasting. I OL-sesongen 1968 var han berre så vidt over 60 meter, og fekk dermed ikkje vere med til OL i Mexico-byen. Heller ikkje til EM 1969 eller 1971 fekk han reisesetel, men vart austtysk meister i 1970. Han forbetra besteresultatet sitt til 63,90 m i 1970, og gjorde sitt livs lensgste kast med 64,82 m i 1972. Thorith deltok under Sommar-OL 1972 i München, der han kom på sjetteplassen. Same sesongen tok han i den austtyske meisterskapen si tredje gullmedalje i diskos.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 57,42 m, framom Hartmut Losch (57,34 m)
OL 1972 i München: Nr 6 – 62,42 m

Kjelder
Friidrott-65, Friidrott-68, Friidrott-69, Friidrott-71 og Friidrott-72. Hälsingborg.
Denne artikkelen bygger på «Detlef Thorith» frå ,  den 15. august 2014.  
 

Tyske diskoskastarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Folk frå Berlin
Georgi Stojkovski

Georgi Stojkovski (bulgarsk:Георги Иванов Стойковски) () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i tresteghopp. Han vart europameister i øvinga i 1966 med sitt livs lengste hopp; 16,67 meter.

Aktiv
Under dei olympiske leikane i Tokyo i 1964 sette Stojkovski personleg rekord med 16,21 m i kvalifiseringa. I finalen stoppa han på 16,10 m og vart nummer sju. To år seinare forbetra han den bulgarske rekorden til 16,67 m då han vann gullmedaljen i friidretts-EM i Budapest. Han vann tittelen med ein centimeters forsprang på Hans-Jürgen Rückborn frå DDR, som også sette landsrekord.

I Mexico-byen vart Stojkovski nummer ni under OL 1968 med 16,46 meter i sluttprotokollen. Han presterte eit hopp på 16,39 meter i kvalifiseringa i EM 1969, men det vart berre 15,14 m og ein tolvte og sisteplass i finalen.

Stojkovski var bulgarsk meister i tresteghopp 1964-66 og 1968-71.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Nr 7 – 16,10
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 16,67 m, framom Hans-Jürgen Rückborn (16,66 m)
OL 1968 i Mexico by: Nr 9 – 16,46 m
EM 1969 i Athen: Nr 12 - 15,14 m

Kjelder
Friidrott-65 og Friidrott-69
Denne artikkelen bygger på «Georgi Stojkowski» frå ,  den 15. august 2014.  
 

Bulgarske tresteghopparar
Europameistrar i friidrett for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Vilmos Varjú

Vilmos Varjú () var ein ungarsk friidrettsutøvar frå Gyula. Han vart europameister i kulestøyt i 1962, og forsvarte EM-tittelen fire år seinare. I mellomtida vann han bronsemedaljen i øvinga under dei olympiske sommarleikane i Tokyo 1964.

Aktiv
Varjú sette europarekord med 18,67 m i 1960, men deltok ikkje i OL. I 1962 vann han ein klar siger i kulestøyttevlinga under EM i Beograd. Han forbetra den personlege rekorden til 19,42 m i 1963, og støytte berre tre centimeter kortare i finalen under OL 1964 i Tokyo, ein prestasjon som gav han bronsemedaljen bak dei to suverene US-amerikanarane Dallas Long og Randy Matson. 

I 1966 vart det klart for europameisterskap på heimebane i Budapest. Varjú skuffa ikkje, han forsvarte EM-tittelen med stor margin til andremann. Same sesongen forbetra han europarekorden med seks cm til 19,62 m. I 1970 sette han ny personleg rekord med 19,72 m, før han i 1971 la på til heile 20,45 m. Under EM 1971 i Helsingfors kom han på fjerdeplassen med 19,99 m, fem centimeter bak bronsevinnaren.

Varjú vart ungarsk meister i kulestøyt 1958-60 og 1963-72. Han flytta i si tid som akiv den ungarske rekorden 17 gongar, frå 16,63 meter til 20,45 m, hans endelege personlege bestenotering.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1958 i Stockholm: Nr 7 – 16,77 m
EM 1962 i Beograd: Gullmedalje – 19,02 m, framom Viktor Lipsnis (18,38 m)
OL 1964 i Tokyo: Bronsemedalje 19,39 m, bakom Randy Matson (20,20 m)
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 19,43 m, framom Nikolaj Karasjov (18,82 m)
OL 1968 i Mexico by: Utslått i kvalifiseringa (18,86 m =nr 13)
EM 1969 i Athen: Nr 7 – 18,87 m
EM 1971 i Helsingfors: Nr 4 – 19,99 m, bakom Władysław Komar (20,04 m)
OL 1972 i München: Nr 8 – 20,10 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vilmos Varjú» frå ,  den 15. august 2014.  
Ymse Friidrott
 

Ungarske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Ungarn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Ungarn
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Ungarske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Ungarske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Ungarske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Jacques Madubost

Jacques Madubost () var ein fransk friidrettsutøvar og  pistolskyttar frå Dangeau i Eure-et-Loir. Han tevla i høgdehopp, ei øving han vart europameister i i 1966.

Aktiv
Madubost, som aldri lukkast verte fransk meister i høgdehopp, sigra overraskande i høgdehopptevlinga under europameisterskapen 1966 i Budapest. Med 2,12 meter enda han på same høgda som sølvvinnaren, landsmannen Robert Sainte-Rose. Same sesongen forbetra Madubost den franske rekorden til 2,15 m.

Etter han slutta med friidrett, deltok han i skytesport som pistolskyttar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 2,12 m, framom Robert Sainte-Rose (2,12 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jacques Madubost» frå ,  den 15. august 2014.  
 

Franske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Jörg Drehmel

Jörg Drehmel () er ein tysk friidrettsutøvar frå landsbyen Trantow i forbundslandet Mecklenburg-Vorpommern, som deltok internasjonalt i tresteghopp. Han vart europameister i øvinga 1971, og tok sølvmedaljen under sommar-OL 1972.

Aktiv
Etter å drive med tikamp, satsa Drehmel frå 1966 på tresteghopp. Han sette personleg rekord med 16,27 m i 1968 og kom opp i europa-eliten i 1969, då han vart nummer seks i EM. I 1970 vann han trestegtevlinga under Europacupen for landslag med 17,13 m og vart den fyrste tyskaren over 17 meter.

I 1971 vann Drehmel gullmedaljen i tresteg under friidretts-EM i Helsingfors med eit hopp på 17,16 m, seks centimeter føre Viktor Sanejev frå Sovjetunionen. Vinnarhoppet vart prestert i for mykje vind til at det kunne godkjennast som rekord. Året etter gjorde han sitt livs lengste tresteghopp under OL i München, men 17,31 m var ikkje nok til å vinne OL-gull, Viktor Sanejev forsvarte OL-tittelen frå 1968 med ein margin på fire centimeter.

Drehmel vart austtysk meister i tresteghopp i 1969-72 og 1974.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1969 i Aten: Nr 6 – 16,23 m
EM 1971 i Helsingfors: Gullmedalje – 17,16 m, framom Viktor Sanejev (17,10 m)
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 17,31 m, bakom Viktor Sanejev (17,35 m)
EM 1974 i Roma: Nr 4 – 16,54 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jörg Drehmel» frå ,  den 16. august 2014.  
 

Tyske tresteghopparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Dieter Hoffmann

Dieter Hoffmann () var ein tysk friidrettsutøvar, fødd i Danzig. Han deltok i kulestøyt for Aust-Tyskland og vart europameister i øvinga i 1969. Hoffmann var medlem av ASK Berlin og seinare ASK Potsdam. Som aktiv var han 188 cm høg og vog 120 kg.

Aktiv
Hoffmann deltok i 1964 i dei olympiske leikane i Tokyo og vart nummer 12. Året etter representerte han DDR og vart nummer fire i Europacupen. I 1966 kom han på åttandeplassen i EM i Budapest.

Den 3. juli 1968 støytte Hoffmann i Potsdam 20,08 meter, ny europarekord. To veker seinare forbetra han, i Sokolov i dåverande Tsjekkoslovakia, europarekorden med to centimeter. I august vann han i Erfurt sin einaste DDR-meistertittel utandørs. Under sommarleikane i Mexico-byen enda han på fjerdeplassen, ni cm bakom bronsevinnaren.

I 1969 vann Hoffmann gullmedaljen i kulestøyt under europameisterskapen i Aten, framom landslagskameratane Heinz-Joachim Rothenburg og Hans-Peter Gies. Same sesongen forbetra han den personlege rekorden til 20,60 meter. Under europameisterskapen 1971 vart han nummer sju. I 1972 vart han nummer fire i kulestøyt i den aust tysk meisterskapen, og gjekk dermed glipp av dei olympiske leikane i München.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Nr 12 – 17,11 m
EM 1966 i Budapest: Nr 8 – 18,02 m
OL 1968 i Mexico by: Nr 4 – 20,00 m, bakom Eduard Gusjtsjin (20,09 m)
EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 20,12 m, framom Heinz-Joachim Rothenburg (20,05 m)
EM 1971 i Helsingfors: Nr 7 – 19,38 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dieter Hoffmann (Leichtathlet)» frå ,  den 16. august 2014.  
 

Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968