kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Arakne

Arakne eller Arakhne (gresk skrift Ἀράχνη) er ei segnkvinne og vevar i gresk mytologi som gudinna Atene omskapte til ein edderkopp. 

Det blir sagt at Arakhne var ein av dei fremste vevarane, og laga vevnader av beste kvalitet. Ho blei beundra av alle for arbeidet sitt. Ho skrøyt av at ho var den beste vevaren, til og med betre enn Atene, gudinna for veving. 

Atene gjekk til henne forkledd som ei gammal kvinne og fortalde Arakne at ho måtte sona for den overdrivne sjølvtilliten sin. Arakne ville ikkje ta orda sine tilbake, og utfordra i staden Atene til ein vevekonkurranse. Atene tok av seg forkledninga si, viste kven ho var og konkurransen starta. Gudinna vov ei avbilding av konflikten med Poseidon over Aten, medan Arakne vov ein bildeserie av dei mange romantiske erobringane til Zevs. Atene blei rasande over dugleiken hennar og emnevalet (konkurransen blei aldri avgjort). Det enda med at Arakne fekk ei forferdeleg skuldkjensle, og i fortviling freista å ta livet av seg ved å henga seg i ein av vevtrådane. I det livet var nær ved å ebba ut, redda Athene henne ved å skapa henne om til den fyrste edderkoppen.

Asteroiden 407 Arachne har namn etter henne.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arakhne» frå ,  den 19. oktober 2023.  

Menneske i gresk mytologi
Oppdikta edderkoppar
Jens Lindberg

Jens Lindberg () var ein norsk filolog frå Elverum som arbeidde for mål- og kulturreising.

Lindberg utdanna seg i faga norsk, engelsk og latin. Sidan utvida interessa seg til tysk og gresk, og gjennom studieopphald i Tyskland og England tileigna han seg kunnskap om både språk og litteratur i desse landa. Seinare sette han seg grundig inn i semittiske språk, og omsette mellom anna persisk lyrikk til norsk. Lindberg var formann i Studentmållaget hausten 1920. Som formann tok han del i skipinga av studentbladet Fram i samarbeid med Mot Dag. Han gav ut Ivar Aasens folkeminnesamling Norske Minnestykke, og sluttredigerte Olav Aukrusts posthume diktsamling Solrenning (1930) saman med enkja Gudrun Aukrust. 

Sjukdom og ei særs kritisk innstilling førte til at han gav ut få arbeid. Under andre verdskrigen deltok han i illegal verksemd, og rømde sjølv til Sverige.

Kjelder
Jens Lindberg In Memoriam i Syn og Segn, årgang 1951.
Skirbekk, H. (1957). Lindberg, Jens. I  Norsk Allkunnebok. VIII. bandet (s. 141). Oslo: Fonna Forlag.

Fotnotar 

Norske filologar
Folk frå Elverum
Målfolk
Norske motstandsfolk
Kirchlengern

Kirchlengern er ein småby og ein kommune nordaust i forbundslandet Nordrhein-Westfalen i Tyskland, ei 20 km nord for Bielefeld. Kommunen omfattar 33,8 km² med 16 366 ibuarar (2022).

Småbyen Kirchlengern hyser om lag 6 000 menneske, resten av ibuarane fordelar seg på fem store landsbyar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kirchlengern» frå ,  den 20. oktober 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nordrhein-Westfalen
Löhne

Löhne er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Nordrhein-Westfalen i Tyskland, ei 20 km nord/nordaust for Bielefeld. Kommunen omfattar 59,5 km² og hyser 40 000 ibuarar.

Møbelindustrien er viktigaste næringsvegen i Löhne, særleg er kommunen kjend for si framstelling av kjøken- og kjøkenmøblar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Löhne» frå ,  den 20. oktober 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nordrhein-Westfalen
Vlotho

Vlotho er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Nordrhein-Westfalen i Tyskland, ei 20 km nordaust for Bielefeld. Kommunen omfattar 76,9 km² og hyser 18 500 ibuarar.

Byen, som fekk byrettar på 1100-talet, ligg langs elva Weser.

Eit firma som lagar vaskeri-maskinar, Kannegiesser, er største sysselsetjar i kommunen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vlotho» frå ,  den 20. oktober 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nordrhein-Westfalen
Mellomrikslovene

Mellomrikslovene var lover og forordningar som regulerte handels- og sjøfartstilhøva mellom Noreg og Sverige i tida 1815 til 1897.

Den fyrste mellomrikslova vart vedteken i 1815, som lov i Noreg, og som forordning i Sverige. Vanleg handelstraktat kunne ikkje brukast, då landa hadde sams konge. Mellomrikslova frå 1815 gav berre toll-lette for visse matvarer, men vart seinare utvida, mellomrikslova frå 1874 gav gjensidig full tollfridom for alle innanlandske produkt, òg til dei som kravde utanlandsk råstoff. I 1880-åra vart verjetollen sett høgre i Sverige enn i Noreg. Då mellomrikslova skulle nyast opp att i 1890, ville Sverige difor gjera unnatak for produkt med utanlandsk råstoff, for dei skulle det betalast ein differansialtoll svarande til skilnaden mellom norsk og svensk toll. Desse tingingane førde ikkje til semje, og 1895 sa Sverige opp mellomrikslova, som gjekk ut i 1897.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norsk historie
Unionen mellom Noreg og Sverige
Norsk Måldyrkingslag

Norsk Måldyrkingslag (Akademi for Det Norske Målet) er eit lag skipa i 1928 med føremål om å granska og dyrka det norske målet. Tuftinga skjedde etter opptak av Studentmållaget i Oslo. Laget har med ujamne mellomrom gjeve ut årboka «Fram då, frendar», og har dessutan prenta ein del fagordlister. Det var Norsk Måldyrkingslag som fyrst gjorde framlegg om Norsk Ordbok. Ansvaret for dette arbeidet vart i 1945 overteke av Det Norske Samlaget.

Lars Eskeland var den fyrste leiaren av laget. Av andre leiarar kan ein nemna Sigurd Kolsrud, Severin Eskeland (1880-1964), Elias Berdal og Knut Robberstad. Medlemstalet har variert gjennom tidene. I 2013 låg det på rundt 40.

Kjelder 
Aarnes, H. (1959). Norsk Måldyrkingslag. I  Norsk allkunnebok. IX. bandet (s. 32). Oslo: Fonna Forlag.

Fotnotar 

Norske språkorganisasjonar
Skipingar i 1928
Nynorskorganisasjonar
Norsk språk
Målrørsla
Andreas Bjelland Eriksen

Andreas Bjelland Eriksen () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Sidan 16. oktober 2023 har han vore klima- og miljøminister i regjeringa Støre.

Liv og virke 
Bjelland Eriksenvar elev ved Stavanger Katedralskole, avd. Kongsgard, og er utdanna siviløkonom frå Noregs handelshøgskole.

Han var leiar av AUF i Rogaland frå 2010 til 2012, og medlem av fylkestinget i Rogaland frå 2011 til 2019. 

Frå 2021 til 2023 var han statssekretær ved Statsministerens kontor og i Olje- og energidepartementet. Han kom frå stillinga som politisk rådgjevar i stortingsgruppa til Arbeidarpartiet.

Bjelland Eriksen er son av Cecilie Bjelland.

Bjelland Eriksen er gift og har eitt barn.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Andreas Bjelland Eriksen» frå ,  den 20. oktober 2023.  

Statssekretærar frå Ap
Folk frå Stavanger
Gunnar Andersen

Gunnar Andersen () var ein norsk idrettsmann frå Oslo, skihoppar og fotballspelar. På fotballbana var han ein «eminent halfback, oppoffrende lagspiller og myndig kaptein». I 1918 vart han den fyrste som vart tildelt Egebergs ærespris.

Karriere

Ski
Sundag 18. februar 1912 sette Andersen uoffisiell verdsrekord då han vann hopprennet i Gustadbakken i Modum med eit bestehopp på 47 meter.

Fotball
Andersen fekk sin landslagsdebut i 1911. Han var i mange år lagkaptein, mellom anna då Noreg i juni 1918 vann 3–1 over Danmark og landslaget kunne bokføre sin fyrste siger. 1919-sesongen spelte han alle fire kampane då Noreg vart uformell skandinavisk meister gjennom to triumfar mot Sverige og siger over Danmark på heimebane. Andersen deltok både i Sommar-OL 1912 i Stockholm og i Sommar-OL 1920 i Antwerpen. I Antwerpen overraska det norske mannskapet ved å slå England, ein av favorittane i turneringa.  Då olympiaden var over kom han med som venstre-half på eit tenkt verdslag. Han spelte sin 46. og siste landskamp i 1924.

Andersen spelte på fotballaget til Ski- og fotballklubben Lyn frå 1912 til 1924. Laget tok seg til finalen i noregsmeisterskapen i 1923, der det vart tap mot SK Brann.

Sidan var han fotballdommar.I fleire år sat han i styret til Norges Fotballforbund og i komiteen som tok ut landslaget.

Merittar
Tap i cupfinalen: 1923 med Lyn

Kjelder

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske skihopparar
Idrettsutøvarar frå Oslo
Per Skou

Per Skou () var ein norsk fotballspelar og idrettsleiar frå Skien, president i Norges Fotballforbund frå 1929 til 1933. Han vart noregsmeister med Ski- og fotballklubben Lyn i 1911 og med Odds Ballklubb i 1913 og 1915. Skou var venstreback, ein spelar kjent som ein «hardtspillende, taklingssterk og pasningssikker back med god plasseringsevne». Skou var tilsett i papirprodusenten Union i lang tid, mellom anna som revisjonssjef.

Karriere

Landslagsspel
Skou debuterte i landskampen mot Sverige i Stockholm 17. september 1911, Noregs tredje landskamp i fotball. Han deltok i OL-turneringa i 1912 i Stockholm og var med då Noreg i juni 1918 vann 3–1 over Danmark, landslaget sin fyrste siger. 1919-sesongen spelte han alle fire kampane då Noreg vart uformell skandinavisk meister gjennom to triumfar mot Sverige og siger over Danmark på heimebane. Under Sommar-OL 1920 i Antwerpen spelte han to av tre kampar, mellom dei då det norske landslaget slo England, ein av favorittane i turneringa. 
Skou sin 41. og siste landskamp kom i Oslo 16. september 1923. I 23 av desse kampane danna han backpar med Otto Aulie.

Klubbspel
Skou var Odd-spelar i 1910. Laget tok seg til cupfinalen, ein finale som enda med tap mot oslolaget Lyn. Året etter budde han i hovudstaden og spelte på backplass då Lyn-laget forsvarte NM-tittelen. Deretter var han med på Odd sine to NM-triumfar i 1913 og 1915, to finalekampar som begge enda med siger 2–1 til laget frå Skien. Frå 1917? til 1923 var Skou atter Lyn-spelar. Han fekk med seg NM-finalen 1923, ein kamp Lyn tapte mot SK Brann.

Merittar
Noregsmeister: 1911 med Lyn
Noregsmeister: 1913 og 1915 med Odd
Cupfinalist: 1923 med Lyn

Idrettsleiar
Skou var president i Norges Fotballforbund frå 1929 til 1933. I 1934 var han den fyrste som vart utnemnt til heidersmedlem i fotballforbundet.

Kjelder

Store norske leksikon

Norske landslagsspelarar i fotball
Lyn-spelarar
Odd Grenland-spelarar
Norske idrettsleiarar
Folk frå Skien
Enid Blyton

Enid Mary Blyton () var ein engelsk barnebokforfattar, mellom anna kjent for forteljingane om Noddy og for dei 21 bøkene i Fem-serien. I alt skal ho ha skrive meir enn 700 barnebøker og 10 000 noveller.

Liv 
Blyton var fødd  i East Dulwich og voks opp i Forstads-London, med ein far som forlét familien då ho var i tenåra. Usemje med mora gjorde at Enid sjølv flytta ut kort tid etter. Ho var ein dyktig pianist som ung, med avbraut musikkutdanninga for å ta lærarutdanning.

Ho gifta seg i 1924 med Hugh Alexander Pollock (1888–1971), som arbeidde i forlaget hennar. I 1943 gifta ho seg på nytt, med legen Kenneth Fraser Darrell Waters, som ho hadde hatt eit forhold til i to år. Ho blei enke i 1967. Kort tid etter utvikla ho Alzheimers sjukdom, og døydde i pleieheim året etter. Ho hadde to døtrer med den fyrste ektemannen sin.  Imogen Blyton skreiv seinare ein biografi om mora.

Forfattarskap 
Ho debuterte i 1922 med barnediktsamlinga Child Whispers, og etablerte seg raskt som ein effektiv bidragsytar til ulike magasin og tidsskrift. I den fyrste delen av forfattarskapet handla verka hennar ofte om alvar, feer og liknande eventyrfigurar.

Forfattarskapet omfattar mange sjangrar: attforteljingar, fagbøker og forteljingar. Forteljingane kan grupperast i tre grupper etter miljøa sine: light fantasy med alvar og feer, kostskule-forteljingar og barnedetektiv- og eventyrfortelljngar. Dei mest kjente bøkene i fantasysjangeren er The Faraway Tree-serien på fire bøker (1939–1951). Blant kostskulebøkene er mange lagt til Malory Towers eller til St Clare's.

Bøkene hennar om barnedetektivar og barn på spennande eventyr er samla i seriar som Fem-serien, De fem detektivene, Det hemmelige S og Eventyrbøkene.

Den fyrste av dei 24 bøkene om Noddy kom ut i 1949. Noddy er ein trefigur som bur i Lekeland, saman med eventyrfigurar og antropomorfe dyr. Det er laga fleire seriar med barne-tv-program om Noddy, den fyrste allereie i 1955.

Fjernsynsfilmen Enid (2009) var ei skildring av livet hennar, med Helena Bonham Carter i hovudrolla. Carter vann ein emmypris for rolla.

Enid Blyton Society blei skipa i 1995

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Enid Blyton» frå ,  den 21. oktober 2023.

Bakgrunnsstoff

Engelskspråklege forfattarar
Forfattarar frå London
Britiske barnebokforfattarar
Ludwig Emil Grimm

Ludwig Emil Grimm () var ein tysk målar og grafikar. Han var bror av dei kjende Grimm-brørne Jacob og Wilhelm.

Grimm var fødd i Steinau ved Hanau. Han lærte etsing- og koparstikkunst under Hess i München. Etter å ha teke del i Napoleonskrigane verka han i München. I 1832 blei han professor ved Kassel kunstakademi. Han måla religiøse bilde (sjølvportrett 1815), og fleire portrett, av blant anna diktaren Clemens Brentano, og utførte eit par hundre gode etsa blad. I 1840 gav han ut ei samling av etsingane sine: Die Märchenerzählerin (med supplement 1854).

Verk i utval

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ludwig Emil Grimm» frå ,  den 21. oktober 2023. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Tyskarar frå 1800-talet
Tyskarar frå 1700-talet
Tyske målarar
Љ

Љ (minuskel љ) er ein bokstav i det kyrilliske alfabetet, og vert brukt i serbisk og makedonsk. Bokstaven svarer til ljoden /lj/ og er elles gjeve ved digrafen ǈ i det latinske alfabetet i serbisk og kroatisk. Den kyrilliske bokstaven er ein ligatur av Л og Ь (kyrillisk L og det mjuke teiknet; som i m.a. russisk viser at konsonanten framom Ь skal uttalast palatalisert).

Det kyrilliske alfabetet
Њ

Њ (minuskel њ) er ein bokstav i det kyrilliske alfabetet, og vert brukt i serbisk og makedonsk. Bokstaven svarer til ljoden /ɲ/ og er elles gjeve ved digrafen Nj i det latinske alfabetet i serbisk og kroatisk. Den kyrilliske bokstaven er ein ligatur av Н og Ь (kyrillisk N og det mjuke teiknet; som i m.a. russisk viser at konsonanten framom Ь skal uttalast palatalisert).

Det kyrilliske alfabetet
Thaulow Goberg

Arthur Thaulow Goberg () var ein norsk fotballspelar frå Skien. Han vann 1919-31 fem kongepokalar i fotball med Odds Ballklubb og spelte 1924-31 i 25 av Noregs landskampar. Han var sideback, «en glimrende hodespiller med et usedvanlig blikk for selve spillet, hurtig, hard og kontant».

Karriere

Klubbspel
Goberg var aktiv i Storms Ballklubb før han i 1918 melde overgang til byrivalen Odd. Gjennom 17 sesongar fram til 1934 var han med på å verte cupmeister med Odd åra 1919, 1922, 1924, 1926 og 1931. I NM-finalen 1921 vart det tap mot SK Frigg.

Landslagsspel
Goberg tok i 1924 over som venstreback på landslaget etter Per Skou. Fram til 1931 spelte han i 25 av Noregs 34 landskampar i perioden. Han spelte alle tre kampane då Noreg vart nordisk meister 1929 etter sigrar over Finland, Sverige og Danmark. Goberg bidrog samstundes til at Noreg sikra seg den nordiske Gullpokalen 1929-32, den fyrste pokalen i sitt slag.

Merittar
Nordisk meister: 1929 for Noreg
Vinnar av Gullpokalen: 1929-32 for Noreg
Noregsmeister: 1919, 1922, 1924, 1926 og 1931 med Odd BK

Kjelder

eu-football

Norske fotballspelarar
Folk frå Skien
Gunnar Dybwad

Gunnar Dybwad () var ein norsk fotballspelar frå Steinkjer som spelte for Steinkjer Idretts- og fotballklubb frå 1948 til 1962. Han var ein angrepsspelar som i yngre år utmerkte seg med god teknikk, seinare òg som organisator og strateg. Dybwad spelte oftast senterløpar eller indre venstre. Han var den fyrste frå eit klubblag nord for Trondheim som fekk spele på Noregs landslag.

Karriere

Klubbspel
Dybwad spelte frå 1948 i landsdelsserien med Steinkjer. Vårsesongen 1951 var han innom Freidig i Trondheim. Sidan var han aktiv i Steinkjer til 1963, dei siste åra som spelande trenar og sesongane 1962 og 1963 einast på tampen av sesongen. Steinkjer-laget rykte opp i Hovudserien sommaren 1956. Etter nedrykk i 1958 tok det tre år før Steinkjer kom tilbake i toppserien. Laget kom på andreplass i 1. divisjon 1961-62, berre seriemeister SK Brann sanka fleire poeng i den lange «sesongen» med 16 lag som tevla om å kome med i den nye tiklubb-serien. Hausten 1963 enda Steinkjer sist i 1. divisjon.

Landslagsspel
Sommaren 1950 deltok Dybwad i ein landsdels-kamp mot Mellan-Sverige og deretter B-landskamp mot Sverige i Jönköping. Om hausten var han med i troppa då landslaget møtte Jugoslavia i Beograd. Han fekk sin landslagsdebut mot England sitt amatørlandslag den 15. mai 1951 i Middlesbrough. Dybwad spelte to til landskampar i 1951, skåra begge Noregs mål då det vart tap mot Jugoslavia. Åra frå 1953 til 1957 var han med i 22 av Noregs landskampar. Til sist fekk han to landskampar i juni 1960. I alt skåra han 11 mål på sine 27 landskampar.

Merittar
Sølvplass i 1. divisjon: 1961/62 med Steinkjer IFK

Kjelder
Heia Steinkjer!, 1964
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Steinkjer-spelarar
Hagiografi

Hagiografi (frå gresk hagios og grafein, «å skriva om heilage») er biografiar av helgenar (heilage person) eller kyrkjeleiarar. Desse kristne skriftene er studiet av helgenar med fokus på livet til enkeltpersonar og mirakla deira. Studiet av helgenar som fenomen, utan fokus på dei enkelte helgenane, blir kalla hagiologi. Hagiografi kan òg visa til skriftene som resulterer frå studiet, som har utvikla seg som ein eigen litterær sjanger. Sjangeren var ideologisk viktig for den katolske kyrkja, den ortodokse kyrkja, den anglikanske kyrkja, dei orientalsk-ortodokse kyrkjer, og kyrkjene i aust. Andre religionar som buddhisme, hinduisme, islam og sikhisme har òg framstilt og halde oppe hagiografiske tekstar (som Janamsakhis i sikhismen) som handlar om helgenar, guruar og andre enkeltpersonar som ein meiner var fylte med ei form for heilag makt.

I dei fyrste hundreåra til den kristne kyrkja utvikla hagiografien seg til å bli ein viktig litterær sjanger. Han kombinerer historisk informasjon, som er interessant for akademikarar, med historier og legender som er inspirerande og dermed interessante for eit mykje breiare publikum. Dei fyrste skriftene var martyrium, som skildra døden til ein martyr. Seinare, og særleg etter at dei store forfølgingane ebba ut, byrja ein å fokusera på livet til helgenen meir enn døden hans, og dette kunne bli skildra i eit vita («liv»).

I mellomalderen var hagiografi eit viktig særstudium innan både historie og religion, og kunne ofte innehalda verdifulle nedteikningar av lokal historie og institusjonar. Dei kunne vera dokumentasjon på folkelege og populære kultar, skikkar og tradisjonar. Samtidig var hagiografi eit ideologisk verk som i stor grad ikkje var knytt til historiske kjensgjerningar. Fleire helgenbiografiar blei skrivne fleire hundreår etter at den påstått helgenen var død, og forfattarane tok seg store fridommar for å dikta inn kva ein ikkje visste. I mange tilfelle tenderte helgenbiografiane til å skriva av kvarandre, og der den eine helgenbiografien til forveksling var lik den andre, og den historiske verdien av desse forteljingane er minimale. I moderne tid kan omgrepet hagiografi bli nytta nedsettande om eit biografiar og forteljingar kvar forfattarane er ukritiske eller servile til emnet sitt. Delvis som ein reaksjon på dette finst det i dag hagiografiske miljøet bollandistene, oppkalla etter Jean Bolland, eit vitskapleg selskap i Belgia (Société des Bollandistes) som utgir Acta Sanctorum, ein særs omfattande, kjeldekritisk katalog over helgenar og livet deira.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hagiografi» frå ,  den 22. oktober 2023.  

Humaniora
Religion og livssyn
Helgenar
Ord av gresk opphav
Koprolitt

Ein koprolitt er fossilisert dyreavføring. Koprolittar er klassifiserte som sporfossil i motsetning til kroppsfossil, då dei gjev bevis for åtferda til dyret, i dette tilfellet diett, i staden for morfologi. Namnet er avleidd frå dei greske orda κόπρος ('kopros', som betyr «møkk») og λίθος ('lithos', som betyr «stein»). Koprolittar vart først skildra av William Buckland i 1829. Før dette var dei kjende som «fossile grankonglar» og «bezoar-steinar». Dei tener eit verdifullt føremål innan paleontologi fordi dei gjev direkte bevis på predasjonen og kosthaldet til utdøydde organismar. Koprolittar kan variere i storleik frå nokre få millimeter til over 60 centimeter.

Som andre fossil har koprolittar fått mykje av den opphavlege samansetninga si erstatta av mineralførekomstar som silikat og kalsiumkarbonat. Menneskeleg avføring, på den andre sida, beheld mykje av den opphavlege organiske samansetninga si og kan rekonstitueres for å bestemme dei opphavlege kjemiske eigenskapane deira, sjølv om omgrepet koprolitt i praksis også blir brukt om gammalt menneskeleg fekalt materiale i arkeologiske samanhengar.

Kjelder  

 Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Coprolite» frå , den 22. oktober 2023

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Fossil
Avføring
Popricani

Popricani  er ein kommune i Iași fylke i Romania. Kommunen inngår i storbyområdet til fylkeshovudstaden Iași.

Busetnader 

Popricani er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Popricani, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Popricani
Răducăneni

Răducăneni (ungarsk Radukanén) er ein kommune i Iași fylke i Romania.

Busetnader 

Răducăneni er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Răducăneni, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Raducaneni
Rediu i Iași

Rediu, tidlegare Tăutești eller Rediu-Tătar, er ein kommune i Iași fylke i Romania. Kommunen inngår i storbyområdet til fylkeshovudstaden Iași.

Busetnader 

Rediu er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Rediu, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Rediu
Ruginoasa i Iași

Ruginoasa er ein kommune i Iași fylke i Romania.

Busetnader 

Ruginoasa er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Ruginoasa, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Ruginoasa
Rediu

Rediu er namnet på fleire stader i Romania:
 Rediu i Galați, landkommune (comună) i Galați fylke
 Rediu i Iași, landkommune (comună) i Iași fylke
 Rediu i Neamț, landkommune (comună) i Neamț fylke
 Rediu i Ruginoasa, busetnad i landkommunen (comună) Ruginoasa i Iași fylke
 Rediu i Scânteia, busetnad i landkommunen (comună) Scânteia i Iași fylke
Scânteia i Iași

Scânteia, tidlegare Bodești, er ein kommune i Iași fylke i Romania. Kommunen inngår i storbyområdet til fylkeshovudstaden Iași.

Busetnader 

Scânteia er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Scânteia, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Scanteia
Scobinți

Scobinți, tidlegare Bădeni, er ein kommune i Iași fylke i Romania.

Busetnader 

Scobinți er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Scobinți, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Scobinti
Șipote

Șipote er ein kommune i Iași fylke i Romania.

Busetnader 

Șipote er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Șipote, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Sipote
Stolniceni-Prăjescu

Stolniceni-Prăjescu er ein kommune i Iași fylke i Romania.

Busetnader 

Stolniceni-Prăjescu er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Stolniceni-Prăjescu, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Stolniceni-Prajescu
Tătăruși

Tătăruși er ein kommune i Iași fylke i Romania.

Busetnader 

Tătăruși er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Tătăruși, Iași» frå , den 22. oktober 2023.

Referansar 

Tatarusi