kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Kabuki

Kabuki (歌舞伎, kabuki)er ei japansk teaterform som oppstod på byrjinga av 1600-talet. Kabuki er kjend for ein stilisert spelestil og ei spesiell sminking, den såkalla kumadori-sminkinga. Kraftfulle liner i raudt, blått eller svart skal understreke rørslene til ansiktsmusklane og symboliserer den grunnleggande karakteren til rollefiguren.

Historie 
Teaterforma blei innført i 1603 av Izumo no Okuni, ei ung jente som tente som miko i Kyoto, då ho tok til å framføra ei ny form for dansedrama på elvebreiddane. Spela, der kvinnelege skodespelarar framførte morosame stykke frå dagleglivet, blei raskt svært populære, og Okuni blei til og med beden om å spela for keisarhoffet.

Etter kvart blei det framført mange stykke som var svært dristige, for ikkje å seia uanstendige, mange av skodespelarane var prostituerte, og atmosfæren blant tilskodarane var ofte valdeleg. I 1629 blei det forbode for kvinner å spela skodespel med den uttrykte grunngjevinga at herskarane ville verna den offentlege moralen. Kabukitradisjonen fortsette med mannlege skodespelarar, men i same stilen, og også desse dreiv ofte med prostitusjon i tillegg til skodespelet. I 1652 forbaud shogunen derfor også unge menn å spela skodespel.

Kabuki blei gjeve status som immateriell verdsarv av UNESCO i 2005.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Teater
Japansk kultur
Japanske ord og uttrykk
Immateriell kulturarv
Gustav Hasselbrink

Gustav Hasselbrink () var ein svensk prest og språkforskar. Han er framfor alt kjend for den store ordboka si over sørsamisk, og for ei tidleg autosegmental analyse over sørsamisk omlyd.

Hasselbrink var i mange år prest i Vilhelmina, og det var der han gjorde feltarbeid for det språklege arbeidet sitt. I doktoravhandlinga si frå 1944 gjekk han gjennom fonologien til vilhelminasamisken. I 1957 publiserte han ei sørsamisk lesebok i lag med Knut Bergsland.

Bibliografi (utval) 

 1944: Vilhelminalapskans ljudlära : med särskild hänsyn till första stavelsens vokaler / av Gustav Hasselbrink. Uppsala : Almqvist & Wiksell, 1944.
 Hasselbrink, Gustav og Knut Bergsland 1957: Sámien lukkeme-gärjá : sydsamisk lesebok med grammatikk og ordliste / utgitt av naborikenes sydsamer ved Knut Bergsland og Gustav Hasselbrink. Oslo : 1957.
 1965: Alternative analyses of the phonemic system in Central South-Lappish. Indiana University publications. Uralic and Altaic series ; 49. Bloomington : Indiana University, 1965.
 Hasselbrink, Gustav 1970: Südlappische Verbalnomina. – Actes du Xe Congrès International des Linguistes. , edited by Alexandru Graur. Volume 4. Bucarest: Editions de l'Academie De La Republique Socialiste: 583–587
 1981-1985: Südlappisches Wörterbuch = Oårj'elsaamien baaguog'ärjaa . Skrifter / utgivna genom Dialekt- och folkminnesarkivet i Uppsala Ser. C, Lapskt språk och lapsk kultur ; 4. Uppsala : Lundequistska bokhandeln, 1981-1985. 3 bind.

Sjå også 

 Samisk språkforsking i Sverige

Litteratur 

 Ruong, Israel 1980: Gustav Hasselbrink 80 år. In: Samefolket 1980/3, p. 9.

Svenske språkforskarar
Sørsamisk språk
Svenske leksikografar
Svenske prestar
Personar innafor samisk språkforsking
Thorleif Haug

Thorleif Haug () var ein norsk skilaupar fødd i Lier. Han vert halden for å ha vore den beste skilauparen i verda rundt 1920 og då dominerte han i både langrenn og kombinert, attåt at han gjorde seg gjeldande i hopp. I dei fyrste olympiske vinterleikane i 1924 i Chamonix tok han tre gullmedaljar (18 km, 50 km og kombinert). Haug vann femmila i Holmenkollrenna heile seks gonger, noko ingen andre har klart verken før eller seinare. I 1919, 1920 og 1921 vann han både kombinerttevlinga og 5-mila. I 1919 fekk han Holmenkollmedaljen saman med Otto Aasen. Thorleif Haug var medlem i Drafn. Av yrke var han røyrleggjar. Han døydde av lungebrann berre førti år gammal. I 1946 vart det sett opp ein statue av Haug i Drammen, denne er laga av bilethoggaren Per Palle Storm.

OL-medaljar 
 1924  - Chamonix -  Gull i langrenn 18 km
 1924  - Chamonix -  Gull i langrenn 50 km
 1924  - Chamonix -  Gull i kombinert

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Norske kombinertløparar
Norske skihopparar
Verdsmeistrar i langrenn
Verdsmeistrar i kombinert
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Medaljevinnarar under vinter-OL 1924
Norske deltakarar under vinter-OL 1924
Kombinertløparar under vinter-OL 1924
Langrennsløparar under vinter-OL 1924
Skihopparar under vinter-OL 1924
Noregsmeistrar i kombinert
Noregsmeistrar i langrenn
Folk frå Lier
Eukaryotar

Eukaryotar er éin- eller fleircella organismar kjenneteikna av indre membranar, eit celleskjelett og mange celleorganeller som ikkje finst i prokaryote celler. Dei viktigaste eukarote celleorganella er cellekjernen (nukleus), endoplasmatisk retikulum, golgiapparatet, celleskjelettet, mitokondriar, kloroplastar og flimmerhår (ciliar). 

Domenet har fått namnet sitt etter den tydelege cellekjernen gjennom samansettinga av gresk ευ, 'god, ekte' og κάρυον, 'nøtt'. Inni kjernen finn ein arvematerialet DNA ordna i kromosom. I prokaryotar ligg derimot arvematerialet spreidd rundt i cella.

Sjå også 
 Prokaryotar

Bakgrunnsstoff 
 

 
Biologiske domene
Cellebiologi
Organismar
Indre Wijdefjorden nasjonalpark

Indre Wijdefjorden Bünsow Land nasjonalpark er ein nasjonalpark på Svalbard. Parken vart oppretta ved forskrift 9. september 2005 i medhald om Lov om miljøvern på Svalbard.

Nasjonalparken omfattar den indre delen av Wijdefjorden og landet på begge sider. Formel med fredinga er mellom anna og ta vare på det spesielle maritime miljøet ein terskelfjord, og fleire sjeldne planteartar i det høgarktiske steppeområdet rundt den lengste fjorden på Svalbard.

Lenkje til kart og informasjon 
 Indre Wijdefjorden nasjonalpark - informasjon frå Direktoratet for naturforvalting 
 Verneområde på Svalbard 

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde på Svalbard
Verneområde oppretta i 2005
Fargespekter

Fargespekteret er eit ord som skildrar alle synlege former for monokromatisk lys, det vil seie lys med éi bestemt bølgjelengde. Regnbogen inneheld alle fargane i fargespekteret. Grunnfargane høyrer til fargespekteret, men nokre fargar og nyansar består av fleire enn éi bølgjelengde og finst difor ikkje i fargespekteret (og dermed ikkje i regnbogen). Døme er fargar som kvit, rosa, brun og grå.

Bølgjelengder i fargespekteret

Bølgjelengdene er oppgjeve i nanometer og frekvensane er oppgjevne i terahertz. Overgangen mellom fargane er flytande, så tala er berre eit overslag.

Sjå òg 
 Visuelt spektrum
 Regnboge

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fargespekter» frå ,  den 9. januar 2007.

Bakgrunnsstoff

Farger
Susan Sontag

Susan Sontag () var ein forfattar, skribent og feminist frå USA. Ho vart fødd i New York.

Ho er kjend for sin innsats for menneskerettar og som ein skarp kritikar av Bush-regima i USA, særskilt i høve til golfkrigane, og staten Israel. Ho skreiv og eit kjent essay i 1964, «Notes on 'camp'», der ho analyserte popkulturen sin måte å naivt feire det estetiske framfor innhaldet.

Kontroverser 
Sontag er kjend for å ha sagt at «Mozart, Pascal, Boolean algebra, Shakespeare, parliamentary government, baroque churches, Newton, the emancipation of women, Kant, Balanchine ballets, et al. don't redeem what this particular civilization has wrought upon the world. The white race is the cancer of human history.» Konfrontert med dette seinare svara Sontag ironisk at det var ukjensleg i høve til kreft-offer. 

I 1968 under Vietnamkrigen vitja ho hovudstaden Hanoi i Nord-Vietnam.

Etter terroråtaka på World Trade Center 11. september 2001 skreiv Sontag i The New Yorker (24. september 2001):

«Where is the acknowledgment that this was not a 'cowardly' attack on 'civilization' or 'liberty' or 'humanity' or 'the free world' but an attack on the world's self-proclaimed superpower, undertaken as a consequence of specific American alliances and actions? How many citizens are aware of the ongoing American bombing of Iraq? And if the word «cowardly» is to be used, it might be more aptly applied to those who kill from beyond the range of retaliation, high in the sky, than to those willing to die themselves in order to kill others. In the matter of courage (a morally neutral virtue): Whatever may be said of the perpetrators of Tuesday's slaughter, they were not cowards.»

Død 
Susan Sontag døydde 71 år gamal av leukemi i New York.

Bibliografi 
 The Benefactor (1963, dt. Der Wohltäter, ISBN 3-596-11414-4)
 Against Interpretation (1966)
 Death Kit (1967, dt. Todesstation, ISBN 3-446-13128-0)
 Trip to Hanoi (1969, dt. Reise nach Hanoi)
 Styles of Radical Will (1969)
 Illness as Metaphor (1977, dt. Krankheit als Metapher, ISBN 3-446-20425-3)
 On Photography (1977, dt. Über Fotografie, ISBN 3-596-23022-5)
 I, etcetera (1978, dt. Ich, etc., ISBN 3-446-20426-1)
 Under the Sign of Saturn (1980, dt. Im Zeichen des Saturn, Essays über E.M. Cioran, A. Artaud, H. J. Syberberg, R. Barthes, L. Riefenstahl, W. Benjamin, E. Canetti, ISBN 3-446-13126-4)
 The Vulcano Lover (1989, dt. Der Liebhaber des Vulkans, ISBN 3-596-10668-0)
 In America (2000, dt. In Amerika, ISBN 0-312-27320-7)
 Regarding the Pain of Others (2003, deutsch Das Leiden anderer betrachten, ISBN 3-446-20396-6). Essay über die Kriegsfotografie, in dem Sontag teilweise die Aussagen ihres früheren Essays On Photography revidiert

Kjelder

USA-amerikanske forfattarar
USA-amerikanske kvinnesaksfolk
Folk frå New York City
All Blacks

All Blacks er namnet på rugbylandslaget til New Zealand. Laget har låna enkelte maoritradisjonar, mellom anna brukar dei ein eldgamal maorisk krigsdans kalla haka føre kvar kamp for å kome i stemning.

Bakgrunnsstoff

Rugbylandslag
Hardangervidda nasjonalpark

Hardangervidda er den største nasjonalparken i Noreg og det største fjellplåtaet i Nord-Europa. Nasjonalparken vart stifta i 1981. Hardangervidda ligg i Hordaland, Buskerud, og Telemark høvesvis i dei tre fylka Vestland, Viken, og Vestfold og Telemark fylke. 

Dette er den største nasjonalparken i Noreg, og parken har eit særleg verdifullt høgfjellsområde. Den norske turistforening har i alt 26 hytter på og i nærleiken av nasjonalparken. Området er tilhaldsstad for dei største villreinflokkane i Europa, og den sørlegaste utposten for fjellrev, snøugle og mange andre arktiske artar. Hardengerviddas høgste punkt er Sandfloeggi som er 1721 moh.

Plassering 
Nasjonalparken ligg i Odda,Ullensvang og Eidfjord kommunar i Hordaland, Vinje og Tinn kommunar i Telemark, Hol, Nore og Uvdal kommunar i Buskerud. Det samla arealet i nasjonalparken er om lag 3422 km² . Av dette ligg ca. 1813 km² i Hordaland fylke, 767 km² i Telemark fylke og 842 km² i Buskerud fylke.

Verneformål 
Føremålet med Hardangervidda nasjonalpark er å verne ein del av eit særleg verdfullt høgfjellsområde på ein slik måte at landskapet med planter, dyreliv, natur- og kulturminne og kulturmiljøet elles vert bevart, samstundes som området skal kunne nyttast for landbruk, naturvenleg friluftsliv og naturoppleving, jakt og fiske og undervisning og forsking.

Bruk av nasjonalparken 
Grunneigarar og andre rettshavarar har eigedomsrett og bruksrett i nasjonalparken, og kan nytte rettane i den grad det ikkje kjem i strid med verneformålet. Det same gjeld bruk av allmenningsrettar etter fjellova.

Hardangervidda er populær til både turgåing, jakt og fiske. Motorferdsle er strengt regulert, men forvaltningen kan gje løyve til motorferdsle til turisthytter i området og til landbruk, garnfiske og storviltjakt.

Bakgrunnsstoff 
 Direktoratet for naturforvalting, informasjon om Hardangervidda nasjonalpark. 
 PDF-kart 
 DNT-turplanleggar 

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Vestland
Verneområde i Viken
Verneområde i Vestfold og Telemark
Verneområde oppretta i 1981
Geografi i Eidfjord
Geografi i Hol
Geografi i Nore og Uvdal
Geografi i Tinn
Geografi i Ullensvang
Geografi i Vinje
Anárjohka nasjonalpark

Anárjohka nasjonalpark (nordsamisk: Anárjoga álbmotmeacci) er ein nasjonalpark sør i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke oppretta ved forskrift i 1975. Saman med den tilgrensande finske nasjonalparken Lemmenjoki utgjer parken eit stort, urørt naturområde i nord. Nasjonalparken ligg avsides til på ein urørt del av Finnmarksvidda. Eit bølgande viddelandskap med bjørkeskog, furumoer, store myrer og mange vatn pregar nasjonalparken.

Parken endra i juli 2021 namn fra Øvre Anarjokka nasjonalpark til Anárjoga álbmotmeacci/Anárjohka nasjonalpark.

Plassering 
Anárjohka nasjonalpark ligg aust på Finnmarksvidda og omfattar areal i Karasjok og Kautokeino kommunar i Finnmark fylke.

Vern og bruk 
Formålet med Anárjohka nasjonalpark er å ta vare på eit stykke av Finnmarksvidda med eit representativt utval av dei naturtypar som forekjem der, så som furuskog, bjørkeskog og vidde med kratt, myr, vatn, elvar og låge fjell. Dyre- og plantelivet skal få utvikle seg mest mogleg fritt utan påverkning frå menneske. 

Verneforskriften tillèt tradisjonell reindrift. Bygging av gammer for reindrifta og eit avgrensa tal hytter eller buer for ålmen bruk, kan tillatast av Fylkesmannen som forvaltingsstyresmakt.

Referanser

Bakgrunnsstoff 
 Direktoratet for naturforvalting, informasjon om Øvre Anarjóhka (sic!) nasjonalpark. 
 PDF-kart over Øvre Anarjåkka (sic!) nasjonalpark 
 Forskrift om fredning av Øvre Anarjokka (sic!) nasjonalpark, Karasjok og Kautokeino kommuner, Finnmark
 DNT-turplanleggar

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Troms og Finnmark
Verneområde oppretta i 1975
Geografi i Karasjok
Geografi i Kautokeino
Junkerdal nasjonalpark

Junkerdal nasjonalpark eller Juηηkaravuome nasjonalpárkka er ein nasjonalpark oppretta i 2004 og omfattar areal i Fauske og Saltdal kommunar i Nordland fylke. 

Landskapet gir livsgrunnlag til ein svært artsrik flora med mange sjeldne planter. Området har mange spor etter samisk kultur og tradisjon.

Vern og bruk av parken 
Formålet med nasjonalparken er å verne 
 eit i stor grad urørt fjellområde, 
 geologiske førekomstar og kulturminne,
 eit unikt planteliv, 

Det er eit mål i seg sjølv å sikre areal for eit tradisjonelt og enkelt friluftsliv. 

Området er viktig for samisk kultur og næring. Området skal kunne brukast til reindrift. 
 
Jakt og fiske er tillate.

Bakgrunnsstoff 
 Direktoratet for naturforvalting, informasjon om Junkerdal nasjonalpark. 
 DNT Turplanleggar

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Nordland
Verneområde oppretta i 2004
Fauske kommune
Saltdal kommune
Hellisøy fyrstasjon

Hellisøy fyrstasjon ligg på den vesle øya Hellesøyna på sørvestsida av Fedje i Vestland. Fyret blei tent første gong 15. oktober 1855 og var det andre støypejarnstårnet i Noreg. Det er eit 32,3 meter høgt raudmåla tårn med to kvite belte. Fyret er bygt med 1-toms jernlater og fora med 35 000 murstein, dei to nedste etasjane er på det næraste fylt med gråstein. Fyret er støypt i akkurat dei same formene som Eigerøy fyr, det første støypejarnstårnet i landet. Den nedste delen var levert av Bærums Verk og den øvre delen frå Horten Mekaniske Verksted. 

Fyret blei automatisert i 1992 og fyrstasjonen freda i 2000. I dag vert det drive utleige av fyrvaktarbustaden. 

Sjølve øya Hellisøy ligg sør for Rongesundet lengst nord i Øygarden.

Lyset 
Fyret hadde lenge ei 2. ordens Frensel roterande linse. Lyskarakteren var først eit fast lys med blink som varte 12 sekund. Seinaret vart blinken 5 sekund. Den første tida vart det nytta oljebrennar. Seinare vart fyret elektrifisert med eige aggregat. I dag er lampa er eit 3. ordens apparat, med ein styrke på 960 000 candela. Lyset er 46,5 meter over havet og har ei rekkevidd på 18,8 nautiske mil. Det lyser fast kvitt med ein blink kvart 30. sekund.

Historie 

Fyrkommisjonen av 1828 gjorde opphavleg framlegg om å byggje fyr i innseglinga til Bergen på Holmengrå nord for Fedje. Etter ei synfaring i 1851 vart derimot Hellisøy vurdert som ei betre plassering, både som kystfyr og innseglingsfyr. Fyrdirektøren var likevel skeptisk til plasseringa og sa «...viss ikke man skulle træffe på en ualmindelig god sommer, byr den på så mange vanskligheter, at jeg ennu ikke har sett den make i de år jeg har vært i fyrvæsenets tjeneste». Bygginga var eit stort prosjekt og opptil 95 mann arbeidde på anlegget i byggeperioden.. 

Det vart òg bygt bustadhus for fyrvaktaren, familien hans og fyrvaktarassistenten. Denne bustaden brann ned under eit torevêr i 1902. Huset vart bygt opp att året etter, og det vart då samstundes bygt hus til assistenten. I mange år heldt fyrvaktaren nokre kyr og sauer på holmen. 

Fyret vart elektrifisert i 1954 med straum frå land. Samstundes vart drifta lagt om slik at fyrvaktaren ikkje lenger budde på fyrstasjonen. I 1968 vart husa ombygd, restaurert og innreidd med hyblar. Fyret vart automatisert i januar 1989, men på grunn av vêrstasjonen vart det ikkje nedbemanna før i 1992.

12. januar 2007 gjekk frakteskipet «Server» på grunn på holmen fyrstasjonen står på og forårsaka eit stort oljeutslepp.

Klima 
Meteorologisk institutt hadde ein vêrstasjon på Hellisøy fyr frå august 1867 til juli 2005. I dag har trafikksentralen på Fedje overteke stasjonen. Stasjonen låg 20 meter over havet.

Kjelder 
 Birger Bjørkhaug og Sven Poulsson: Norges fyr, bind 1. Oslo 1986
 Nordhordland reiselivslag

Kjelder i teksten

Bakgrunnsstoff 
 

Fyr i Vestland
Byggverk i Fedje
Samferdsle i Fedje
Kulturminne i Fedje
Freda bygg i Vestland
Øyar i Fedje
Pål Anders Ullevålseter

Pål Anders Ullevålseter () er ein norsk enduroførar (motorsyklist) som fleire gonger har delteke i det legendariske Paris-Dakar-rallyet.

I 2004 tok Ullevålseter heim VM-tittelen samanlagd i Rally Paris–Dakar. Han deltok i dette løpet for fyrste gong i 2002. I 2006 vart det bronse i sigeren samanlagd.

Han byrja å køyre motocross aktivt i 1991, men for nokre år sidan fann han ut at Noreg vart for lite. Ullevålseter ynskte å satse internasjonalt, og valet fall på enduro. Enduro tyder uthaldenheit, og set naturleg nok knallharde krav til den fysiske og psykiske forma til løparane. Sjølv meiner han at nettopp uthaldenheit og styrke er dei beste eigenskapane hans. 

Ullevålseter var tidlegare gift med Solveig Helen Våge Ullevålseter, som han har to søner saman med.

Ullevålseter vann 71° nord - Norges tøffeste kjendis 2011

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Pål Anders Ullevålseter

Ullevålseter, Pål Anders
Ullevålseter, Pål Anders
Petter Solberg

Petter Solberg () er ein profesjonell rallyførar, frå Spydeberg i Østfold, fødd i Askim. Han køyrer for Subaru World Rally Team (SWRT). I 2002 enda Solberg på andreplass i rally-VM (WRC, World Rally Championship), og i 2003 gjekk han heilt til topps og vart den fyrste norske verdsmeisteren i rally nokon gong. Dette året vart han tildelt Aftenpostens Gullmedalje. I 2004 og 2005 enda han på andreplass bak verdsmeister Sebastien Loeb.

Solberg vart noregsmeister i rallycross og bakkeløp i 1995 og 1996, og han vart noregsmeister i rally i 1998. Same år underteikna han kontrakt med VM-teamet til Ford, og i 2000 bytta han frå M-Sport Ford til Subaru (SWRT). Petter Solberg har vunne 13 VM-rundar i karrieren.

Hausten 2004 vart biografien Petter Solberg - 110% lansert. Boka er ført i pennen av journalist/forfattar Geir Svardal. Solberg er den best betalte norske idrettsutøvaren nokon gong med ei årsløn som truleg på mellom 30 og 40 millionar kroner. Han er busett i Monaco saman med den svenske kona si, Pernilla (dotter av Per-Inge Walfridsson [europameister i rallycross 1980]), som sjølv var ein dyktig rallyførar på 1990-talet, og sonen Oliver. Petter Solberg er veslebroren til Henning Solberg.

Hovudsponsoren til Petter Solberg i 2006 er 24SevenOffice, som inngjekk ein rekordavtale i norsk målestokk verdt 5 millionar kroner.

Kartlesaren til Petter Solberg har vore walisaren Philip Mills sidan 1999.

Sigrar i rally-VM 

Enkeltsigrar:
 Rally Storbritannia 2002
 Rally Kypros 2003
 Rally Australia 2003
 Rally Frankrike (Korsika) 2003
 Rally Storbritannia 2003
 Rally New Zealand 2004
 Rally Hellas 2004
 Rally Japan 2004
 Rally Storbritannia 2004
 Rally Italia (Sardinia) 2004
 Rally Sverige 2005
 Rally Mexico 2005
 Rally Storbritannia 2005

Førar-VM samanlagt:
 2000: 10.-plass
 2001: 10.-plass
 2002: 2.-plass
 2003: Verdsmeister
 2004: 2.-plass
 2005: 2.-plass

Solberg, Petter
Solberg, Petter
Folk frå Spydeberg
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Kjetil Jansrud

Kjetil Jansrud () er ein norsk alpinist frå Vinstra. Han har tre olympiske medaljar av tre ulike valørar, vunne i tre ulike øvingar, og ein VM-medalje i ei fjerde type øving. I 2010 tok han sølvmedaljen i storslalåm under vinter-OL i Vancouver. Fire år seinare fekk han fyrst OL-bronsen i utforrennet under vinterleikane i Sotsji, før han så vart olympisk meister i super-G-tevlinga i same leikane. I VM i alpine greiner 2015 vann han sølvmedaljen i kombinasjon.

Karriere
Jansrud starta karrieren sin i 2001/2002, allereie som sekstenåring, då han deltok i Europacupen i alpint. Han debuterte på internasjonalt seniornivå 19. januar 2003 i Wengen i slalåm og var med i verdscupsesongen 2004/2005. Jansrud var òg med i den norske troppen til VM 2005 i Bormio.

Det beste resultatet til Jansrud i verdscupen til no er ein tredjeplass. Jansrud fekk det fyrste møtet med pallen i storslalåm i Adelboden den 10. januar 2009. Jansrud låg på 14. plass etter fyrste omgang, men køyrde seg inn til ein tredjeplass i andre omgang. Han enda opp 72 hundredelar bak vinnaren Benjamin Raich, og 48 hundredelar bak andreplassen til Massimiliano Blardone.

I tillegg har han to fjerdeplassar. Den fyrste kom i desember 2005 i slalåmrennet i Beaver Creek. Den andre kom tre år seinare, i desember 2008 på same stad, men denne gongen i storslalåm.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Resultatoversikt hjå FIS 

Norske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Noregsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Alpinistar under vinter-OL 2022
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Folk frå Nord-Fron