kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ghaziyeh

Al Ghazieh (arabisk الغازية) er ein liten by i Sør-Libanon, nær Sidon. Ghazieh er eit økonomisk senter med mange fabrikkar og butikkar. I tillegg har byen ei lita hamn. Ghazieh har kring  50 000 innbyggjarar. Ghazieh grensar til mange landsbyar i sør og vest, som Qinnarit, Magdouche, Darb es Sim, Zaita, Aaqtanit, Maamriye og Zahrani.

Stranda med dei mange restaurantane er ein turistmål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ghaziyeh» frå ,  den 25. september 2014.  

Busetnader i Sør guvernement
Sidon distrikt
Tabbaya

Tabbaya (arabisk طبايا) er ein by i Sør guvernement i Libanon. Han ligg 57 km sør for Beirut og 15 km søraust for Sidon. Landsbyen ligg 10 km inn frå kysten av Middelhavet, i ei høgd på 400-410 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tabbaya» frå ,  den 25. september 2014.

Bakgrunnsstoff
 www.tobbaya.com 

Busetnader i Sør guvernement
Sidon distrikt
Nadine Kleinert

Nadine Kleinert () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Magdeburg som tevla i kulestøyt. Ho vart europameister i øvinga i 2012, og vann elles tre VM-sølv, eitt OL-sølv og to VM-bronsar i tida 1999-2009.

Aktiv
Kleinerts fyrste seniormeisterskap var VM 1997 i Aten der ho kom på sjuandeplass. To år seinare i Sevilla i 1999 tok ho si fyrste medalje då ho vart nummer to i VM. Same resultat oppnådde Kleinert ved VM 2001. Si tredje sølvmedalje vann ho ved dei olympiske leikane 2004 i Aten. Året før Aten-leikane vart ho nummer sju i VM, året etter nummer fire. I 2005 støytte ho for fyrste gongen over 20 meter med eit støyt på 20,06 m i Hannover.

Ved verdsmeisterskapen 2007 i Osaka fekk Kleinert bronsemedaljen, men under dei olympiske sommarleikane 2008 i Beijing enda ho på sjuandeplassen. Ved friidretts-VM 2009 i Berlin gjorde ho si  beste tevling nokon gong då ho forbetra sin personlege rekord til 20,20 meter, noko som gjorde henne til sølvmedaljør bakom verdsmeister Valerie Vili frå New Zealand. I 2010 vart Kleinert nummer sju i EM og i 2011 nummer åtte i VM.

Den 29. juni 2012 vann Kleinert si fyrste og siste internasjonale gullmedalje. I europameisterskapen i Helsingfors vann ho med eit lengstestøyt på 19,18 m, og slo sølvvinanren med 27 centimeter. Derimot mislukkast ho å kvalifisere seg til kulefinalen under sommar-OL 2012 i London.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nadine Kleinert» frå ,  den 25. september 2014.  
 

Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Tyske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Tyske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Gülcan Mıngır

Gülcan Mıngır () er ein tyrkisk langsdistanseløpar som har spesialisert seg på hinderløp. Ho vart europameister i øvinga i 2012.

Aktiv
I 2011 deltok Mıngır i friidretts-VM i Daegu, men klarde ikkje å kvalfisere seg til finalen på 3000 meter hinder.

I juni 2012 rykte Mıngır heilt opp i verdstoppen på hinderdistansen, då ho i Sofia sette tyrkisk rekord med 9.13,53. Nokre få veker seinare viste ho seg forvorittstempelet verdig då ho under europameisterskapen i Helsingfors vann gullmedaljen framom Svitlana Schmidt frå Ukraina og tyske Antje Möldner-Schmidt. Vinnartida vart 9.32,9. I august månad 2012 vart Mıngır derimot slått ut i forsøksløpet etter å kome i mål på tida 9,47,35.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gülcan Mıngır» frå ,  den 25. september 2014.  
 

Tyrkiske friidrettsutøvarar
Hinderløparar
Europameistrar i friidrett
Tyrkiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Anna Tsjitsjerova

Anna Vladimirovna Tsjitsjerova () er ein russisk friidrettsutøvar som tevlar i høgdehopp. Ho tok medalje i øvinga i samtlege seks friidretts-VM og sommar-OL i tida 2007-13, og vart verdsmeister i 2011 og olympisk meister i 2012.

Aktiv
Tsjitsjerova deltok i sin fyrste store høgdefinale i VM i friidrett 2003 i Paris der ho vart nummer seks med 1,95 m. Same plasseringa fekk ho under OL 2004, medan ho kom på fjerdeplass i friidretts-VM 2005 i Helsingfors.

I 2007 vann Tsjitsjerova si fyrste store internasjonale medalje då ho under verdsmeisterskapen i Osaka svinga seg over 2,03 m og fekk sølv, delt med Antonietta Di Martino frå Italia, medan kroatiske Blanka Vlašić sigra med 2,05 m. Også under Sommar-OL 2008 i Beijing klarde Tsjitsjerova 2,03 m, men her vart det bronse ettersom belgiske Tia Hellebaut og Vlašić tok gull og sølv med 2,05 m. Til liks med førre VM tok Vlašić gull og Tsjitsjerova sølv ved friidretts-VM 2009 i Berlin, på ny skilde det to cm; 2,04 m mot 2,02 m.

Tjitsjrova sette personleg rekord med 2,07 m på 29-årsdagen under den russiske meisterskapen. I verdsmeisterskapen 2011 i Daegu kniva Vlašić og Tsjitsjerova nok ein gong om gullmedaljen. Begge tok seg over 2,03 m, men ingen over neste høgde. Dermed vart Tsjitsjerova verdsmeister då ho ikkje hadde riv i tevlinga før på 2,05 m, Vlašić måtte ha to forsøk både på 2 m og 2,03 m. Under sommarleikane i London 2012 var Tsjitsjerova den einaste som svinga seg over 2,05 m.

Tsjitsjerova stoppa med 1,97 m ved VM i friidrett 2013 i Moskva. Ho fekk likevel med seg ein bronsemedalje, saman med Ruth Beitia frå Spania. Landskvinna Svetlana Sjkolina sette personleg rekord med 2,03 m og vart verdsmeister.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anna Wladimirowna Tschitscherowa» frå ,  den 25. september 2014.  
 

Russiske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Russiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett
Chehour

Chehoûr (arabisk شحور) er ein liten by i Tyr distrikt sør i Libanon. Han ligg 95 km sørvest for Beirut, hovudstaden i landet, 320 meter over havet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chehour» frå ,  den 26. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
http://shohour.org  
http://www.localiban.org/spip.php?article3978

Busetnader i Sør guvernement
Tyr distrikt
Ghassanieh

Ghassanieh er ein liten by sør i Libanon med kring 2000 innbyggjarar. Han er ein kystby som grensar til Kawatria Al Sayyad i aust, Al Babebliah i vest, Kakyiat Sanawbar i nordvest og Khartoum i søraust. Namnet på byen kjem frå familien Alghassasina. Han ligg 350 meter over havet. Byen ligg 7 km frå Akbyia og 25 km frå Sidon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ghassanieh» frå ,  den 26. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
http://www.lebanonatlas.com/lebanonmajorcities/South/Ghassanieh/index.htm 

Busetnader i Sør guvernement
Sidon distrikt
Kfarmelki

Kfarmelki (arabisk skrift كفرملكي, òg kalla Kafr Melki og Kfarmilki) er ein by i Sidon distrikt i Sør guvernement i Libanon.

Kfarmelki ligg 58 km frå Beirut, 500 meter over havet.  Byen har kring 13 000 innbyggjarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kfarmelki» frå ,  den 26. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 Discoverlebanon.com Website

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Busetnader i Sør guvernement
Sidon distrikt
Oleksandr Klymenko

Oleksandr Klymenko () var ein ukrainisk kulestøytar som tevla for Sovjetunionen til 1991, sidan for Ukraina. Han vart europameister i kulestøyt i 1994, og fekk VM-bronse i 1991.

Aktiv
Klymenko vann kuletevlinga under junior-VM i 1988 og junior-EM 1989. I 1991-sesongen fekk han sitt internasjonale gjennombrot. Han støytte for fyrste gong over 20 meter og vart både sovjetisk meister og vinnar av universiaden i kulestøyt. I verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo fekk han bronsemedaljen etter eit bestestøyt på 20,34 m, sveitsaren Werner Günthör vann ein suveren siger i tevlinga, medan nordmannen Lars Arvid Nilsen fekk sølvmedaljen.

Den 29. mai 1992 sigra Klymenko i den ukrainske meisterskapen med ny personleg rekord på 20,84 meter- Under dei olympiske leikane i Barcelona i 1992 støytte han 20,23 m og vart nummer åtte.  Året etter rauk han ut av verdsmeisterskapen i Stuttgart, med knapp margin, allereie i kvalifiseringa. Derimot forsvarte han tittelen som studentmeister i universiaden.

Friidretts-EM 1994 i Helsingfors vart ein stor triumf for kulestøytarane frå Ukraina. Dei tre karane, Klymenko, Oleksandr Bahatsj og Roman Virastjuk la beslag på alle medaljane med høvesvis 20,78 m, 20,34 m og 19,59 m.

Klymenko var 1,95 m høg og vog 115 kg i si tid som aktiv. Relativt tidleg slutta han med friidrett, arbeidde i staden som livvakt. Han vart skoten.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo:  Bronsemedalje – 20,34 m
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 – 20,23 m
VM 1993 i Stuttgart:  Utslått i kvalifiseringa (19,37 m -nr 13)
EM 1994 i Helsingfors: Gullmedalje – 20,78 m, framom Oleksandr Bahatsj (20,34 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 12 – 18,26 m

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oleksandr Klymenko (Leichtathlet)» frå ,  den 28. september 2014.  
 
 

Ukrainske kulestøytarar
Sovjetiske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Ukraina
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Folk myrda med skytevåpen
Folk frå Kiev
Karnei Hittin

Karnei Hittin (hebraisk קרני חיטין; arabisk قرون حطين, Kurûn Hattîn) er ein utdøydd vulkan med to toppar som ligg oppom Hattinsletta i Nedre Galilea, Israel.

Historie
Ein trur Karnei Hittin var åstad for slaget ved Hattin, då Saladin sigra over krossfararane i 1187. Slaget ved Hattin var utkjempa om sommaren då graset var knusktørt. Soldatane til Saladin sette fyr på graset og stengde tilkomsten til Genesaretsjøen for krossfararane. Saladin bygde ein «sigersdom», Qubbat al-Nasr, på toppen. Thietmar, ein tysk pilegrim som vitja staden i 1217, skreiv at «tempelet Saladin hadde reist til ære for gudane sine etter sigeren er no forlate.»  Tidleg på 1600-talet vart ruinane som vart funnen på toppen trudd å vere av ei kyrkje. Før 1948 låg det ein arabisk landsby, Hittin, ved foten av åsen. Det vart gjort utgravingar på åsen i 1976 og 1981.

Somme forskarar har identifisert åsen som Sæleprisingsfjellet, der Jesus heldt Bergpreika si. I 1864 skildra Fergus Ferguson fjellet som staden ein «trudde» det var fordi «plasseringa samsvarar med forteljinga, men ingen kan med visse sei at det var her han heldt preika.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karnei Hittin» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Krossfararstader
Palestinsk geografi
Israelsk geografi
Arkeologiske stader i Israel
Verneområde i Det nordlege distriktet i Israel
Linda Stahl

Linda Stahl () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Steinheim som tevla i spydkasting. Ho vart europameister i øvinga i 2010 og har elles vunne ein OL-bronse, to EM-bronsar og eitt EM-sølv i øvinga i tida 2012-16.

Aktiv

Stahl vart nummer 10 med 61,04 m i sin meisterskapsdebut i VM 2007 i Osaka. I 2008-sesongen kasta 66,06 m, men for seint til å få vere med til sommar-OL i Beijing. Året etter kom ho på sjetteplass under VM i friidrett 2009 på tysk heimebane i Berlin, hennar lengste finalekast målte 63,23 m.

I europameisterskapen 2010 i Barcelona smelte Stahl i femte omgang til med personleg rekord på 66,81 meter. Dermed tok ho over leiinga i tevlinga frå landskvinna Christina Obergföll, som ikkje makta svare og såleis enda på sølvplassen med 65,58 m. Stahl kvalifiserte seg til spydfinalen i friidretts-VM 2011, grunna skade deltok ho ikkje i finalen.

Både frå friidretts-EM og sommar-OL i 2012 fekk Stahl bronsemedaljar med heim. I Helsingfors-EM kasta ho spydet 63,69 m, i London-OL måtte ho opp i 64,91 m for å sikre seg medalje. Stahl kasta så som lengst 64,78 m under VM i friidrett 2013 i Moskva. Dermed enda ho opp som nummer fire, 31 cm bak bronsevinnaren Marija Abakumova frå Russland. Året etter tok Stahl si tredje internasjonale bronsemedalje då ho fekk notert 63,91 m i EM i friidrett 2014 i Zürich. 

Under europameisterskapen 2016 i Amsterdam oppnådde Stahl 65,25 m, og fekk med det sølvmedaljen i øvinga, vel meteren bak Tazzjana Khaladovitsj frå Kviterussland. Ho la opp etter Sommar-OL 2016. 

Stahl var tysk meister i spydkasting i 2013 og 2014.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Linda Stahl» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Tyske spydkastarar
Europameistrar i friidrett for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Tyske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tyske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Folk frå Nordrhein-Westfalen
A Letter Home

A Letter Home er det 37. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young. Det kom ut 19. april 2014 på Record Store Day av Third Man Records. Heile albumet, som består av coverversjonar av klassiske songar av artistar som Bruce Springsteen, Bob Dylan, Willie Nelson, Gordon Lightfoot og andre, vart spelt inn i ein renovert Voice-o-Graph, vinylinnspelingsboks frå 1949 ved Jack White sin Third Man-verkstad i Nashville i Tennessee. Opninga er eit talt spor og andre talte spor finst over heile albumet, til Edna «Rassy» Young, mora til Neil som døydde i 1990. Ei melding på nettsida til Young skildra albumet som «ei uhøyrt samling av gjennoppdaga songar frå fortida, spelt inn med eldgamal elektromekanisk teknologi, som fangar og slepp laus essensen av noko som har forsvunne for lenge sidan».

Mottaking

The A.V. Club rekna A Letter Home som eit av dei beste albuma som hadde kome ut til då i 2014, og kalla det «eit svært overraskande album av ein fyr som har bygd karrieren sin på å overraske deg».

Innhald

Bonusspor frå singlar som følgde med plateboksen:

Salslister

Medverkande
Neil Young – vokal, gitar, munnspel, piano
Jack White – vokal og piano på «On the Road Again» og «I Wonder If I Care as Much»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «A Letter Home» frå ,  den 29. september 2014.  

Musikkalbum frå 2014
Engelskspråklege album
Neil Young-album
Third Man Records-album
Record Store Day-album
Coveralbum
Album produserte av Jack White
Anna Rogowska

Anna Rogowska () er ein polsk friidrettsutøvar frå Gdynia som tevlar i stavhopp. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2009, og tok bronsemedaljen under sommar-OL 2004.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anna Rogowska» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Polske stavhopparar
Verdsmeistrar i friidrett for Polen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Polen‎
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Polske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Polske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Polske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Kim Gevaert

Kim Gevaert () er ein belgisk tidlegare friidrettsutøvar frå Leuven som tevla internasjonalr på sprintdistansane 100 m og 200 m. Ho vann gullmedaljen på begge distansane i EM i friidrett 2006 i Göteborg, og fekk sølvmedaljar på dei same distansane under EM 2002 i München.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kim Gevaert» frå ,  den 30. september 2014.  
 

Belgiske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Europameistrar i friidrett for Belgia
Olympiske meistrar for Belgia
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Vanja Stambolova

Vanja Stambolova () er ein bulgarsk friidrettsutøvar frå Varna som tevlar internasjonalt på 400 meter, 800 meter og 400 meter hekk. I 2006 vart ho europameister på 400 m, og 2010 tok ho EM-sølv på 400 meter hekk.

Doping
Stambolova vart i 2007 utestengd frå idretten i to år etter å ha testa positivt på testosteron.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wanja Stambolowa» frå ,  den 30. september 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Bulgarske sprintarar
Bulgarske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Bulgaria
Europameistrar i friidrett for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett
Olga Kotljarova

Olga Ivanovna Kotljarova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sverdlovsk som tevla internasjonalr på 400 metter og 800 meter. Ho vann EM-gull på 800 m i 2006, og bronsemedaljen på 400 m i EM 1988. For Russland har ho i 4x400 m stafett vunne EM-sølv 1998, VM-gull 1999 og OL-bronse i 2000.

Aktiv
Kotljarova vart bronsemedaljør på 400 m i friidretts-EM 1998 i Budapest på tida 50,38 sekunder, tyske Grit Breuer vann med 49,93. I same meisterskapen sprang Kotljarova  Russland inn til sølv i 4x400 m stafett, atter måtte ho gje tapt for Tysklands ankervinne Grit Breuer, no med eit halvt sekunds margin.

I 1999 vart Kotljarova nummer åtte på 400 m i VM i friidrett 1999 i Sevilla. Ho sprang så tredjeettappen på Russlands siggerrike lag på 4x400 m stafett. Ankerkvinna Natalja Nazarova heldt unna for USA si ankerkvinne, som vart slått med ein tidels sekund. Tatjana Tsjebikina og Svetlana Gontsjarenko sprang dei to fytste etappane for Russland. Under Sommar-OL 2000 i Sydney vart Kotljarova på ny nummer åtte på 400 m. På stafetten over 4x400 m fekk ho og Russland med seg ein bronsemedalje. 

Til EM i friidrett 2006 i Göteborg hadde skifta løpsdistanse til 800 meter. Her vann ho spurten og vart klokka i mål på 1.57,38, nøyaktg 10 hundredeles sekund framom landskvinna Svetlana Kljuka som tok sølv.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olga Iwanowna Kotljarowa» frå ,  den 30. september 2014.  
 

Russiske sprintarar
Russiske mellomdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Russiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Carolina Klüft

Carolina Evelyn Klüft, () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Sjömarken, som tevla internasjonalt i mangekamp og lengdehopp. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2004, verdsmeister tre gongar på rad 2003-07, samt europameister i 2002 og 2006, også desse titlane i sjukamp. Dessutan vann ho i femkamp innandørs VM-gull i 2003 og EM-gull i 2005 og 2007.

Klüft vann gullmedaljen i sjukampen i EM i friidrett 2002 med ny verdsrekord for juniorar, 6 542 poeng. Året etter vart ho ved friidretts-VM 2003 den tredje sjukjemparen som skåra over 7 000 poeng, då ho vann gullmedaljen med 7 001 poeng.
 
Under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka sette ho med 7 032 poeng samstundes europeisk rekord, ein rekord som gjeld i 2014, berre verdsrekordhaldar Jackie Joyner-Kersee med 7 291 har høgre poengskår.

Klüft vann 22 sjukamp- og femkamptevlingar på rad frå mars 2002, ein periode der ho tok ni gullmedaljer etter kvarandre i internasjonale meisterskap.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carolina Klüft» frå ,  den 1. oktober 2014.  
 

 

Svenske lengdehopparar
Svenske mangekjemparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett for Sverige
Olympiske meistrar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Svenske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Svenske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Steffi Nerius

Steffi Nerius () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen am Rügen i Mecklenburg-Vorpommern som tevla i spydkast. Ho vart europameister i øvinga i 2006 og verdsmeister i 2009. Nerius vann elles to sølvmedaljar og tre bronsemedaljar i dei store meisterskapane i tida 2002-07.

Aktiv
Nerius kvalifiserte seg til finalane i friidretts-VM 1993 og 1995, samt Sommar-OL 1996, og vart høvesvis nummer 9, 11 og 9. Fyrst i 1998 var ho i stand til for alvor å melde seg på i medaljekampen, då ho under europameisterskapen i Budapest kasta 62,08 m og kom på sjetteplass. I 1999 lukkast ho ikkje å kvalifisere seg til VM-finalen. Under Sommar-OL 2000 i Sydney vart Nerius nummer fire med 64,84 m. Året etter måtte ho ein plass ned på resultatlista ved VM 2001 i Edmonton.

Frå 2002 til 2007 tok Nerius kvart år ein medalje i spydkast ved dei største meisterskapane. Det starta med sølvmedalje i europameisterskapen i München, der ho kasta 64,09 m. I 2003 fekk ho VM-bronsen med 62,70 m. Mirela Manjani som representerte Hellas vann klart både i 2002 og 2003. Under sommarleikane 2004 i Aten sette Nerius personleg rekord med 65,82 m og tok sølvmedaljen, der Osleidys Menéndez frå Cuba var i ei heilt eiga klasse med sine 71,53 m. Menéndez vann gullmedaljen også under VM i friidrett 2005 i Helsingfors, Nerius fekk bronsen med 65,96 m.

Ved friidretts-EM 2006 fekk Nerius oppleve sin fyrste store triumf. Barbora Špotáková frå Tsjekkia leia med 65,64 m før Nerius i fjerde omgang slengde spydet nøyaktig like langt som ho gjorde under sommarleikane to år tidlegare, 65,82 m, og stakk av med gullmedaljen. I verdsmeisterskapen i Osaka i 2007 sikra Nerius seg bronsemedaljen med 64,42 m. Det var hennar sjette strake internasjonale medalje.

Trass i gode 65,29 m under sommar-OL 2008 i Beijing kom Nerius på femteplassen i tevlinga. Ti dagar seinare gjorde ho sitt livs lengste kast då spydet landa på 68,34 under eit stemne i Elstal. I 2009-sesongen, hennar siste sesong, smelte ho i fyrste forsøk til med 67,30 m under VM på tysk heimebane i Berlin. Ingen av dei største favorittane, Barbora Špotáková og Marija Abakumova, klarde å overgå prestasjonen. Dermed vann Nerius sitt fyrste VM-gull i ein alder av 37 år.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steffi Nerius» frå ,  den 1. oktober 2014.  
 

Tyske spydkastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Tyske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Nahal Amud

Nahal Amud (hebraisk נחל עמוד), òg kalla Wadi Amud, er ei elv i Øvre Galilea som renn ut i Genesaretsjøen.

Kjelda til elva, Ramat Dalton, ligg 800 meter over havet. Nedslagsfeltet omfattar fjelltoppane Kanaanfjellet (955 moh) og Har Meron (1 204 moh) og ho flyt sørover gjennom det austlege Galilea til nordvestsida av Genesaretsjøen - ei høgd som er 200 meter under havnivå. Elva er kalla opp etter ei søyle som stig høgt opp frå bakken, like ved elva nær Kibbutz Hokuk.

Det finst mange grotter i kløfta som danna elveleiet på denne staden, og var ein gong busett av Homo heidelbergensis og seinare av neandertalarar, som i grotta ved Zuttiyeh. Dei første paleontologiske utgravingane i det som då var Palestina fann stad her i 1925-1926. I grotta fann ein òg gjenstandar frå Moustérienkulturen og acheuléen.

Det meste av Nahal Amud vart erklært eit naturreservat i 1972.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nahal Amud» frå ,  den 1. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Amud stream @ eretz.com

Elvar i Israel
Naturreservat i Israel
Arkeologiske stader i Israel
Førhistoriske stader i Israel
Verneområde i Det nordlege distriktet i Israel
Neandertalarstader
Wadiar
Nahal Hever

Nahal Hever (hebraisk נחל חבר, arabisk Wadi al-Khabat) er ei elv i Judeaørkenen som flyt frå Ein Gedi og Masada til Daudehavet.

Ved munningen av elva ligg to grotter, Brevgrotta (מערת האיגרות) og Skrekkgrotta (מערת האימה) lenger opp, der ein har funne arkeologiske funn frå Bar Kokhba-opprøret (132–136).

Stadane vart oppdaga i 1953 og undersøkt i 1960-1961 av Yigael Yadin. Papyrusen som vart funnen vart publisert i to bind på gresk (1989) og hebraisk og arameisk (1991).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nahal Hever» frå ,  den 1. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Israel
Arkeologiske stader i Israel
Daudehavsrullane