kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tazzjana Khaladovitsj

Tazzjana Vladsimiravna Khaladovitsj () er ein kviterussisk spjutkastar frå Brest som i 2016 vart europameister i øvinga.

Aktiv
Khaladovitsj utmerkte seg i 2014-sesongen med personbeste på 63,61 meter i Grodno, og deretter med 61,66 m og femteplass i i europameisterskapen i Zürich. Året etter sigra ho i spjut-tevlinga ved universiaden i Gwangju med eit kast på 60,45 m. 

Under EM 2016 i Amsterdam overraska Khaladovitsj stort og vann gullmedaljen med ny landsrekord på 66,34 meter. Sidan i sesongen vart ho nummer fem i sommarleikane i Rio de Janeiro. Med eit kast på 64,05 m enda ho på sjetteplass då VM 2017 fann stad i London. Den 7. juni 2018 forbetra Khaladovitsj den kviterussiske rekorden til 67,47 meter då ho vann spjutøvinga under Bislett Games i Oslo.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2014 i Zürich: Nr 5 – 61,66 m
VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (60,07 m=nr 21)
EM 2016 i Amsterdam: Gullmedalje – 66,34 m, framom Linda Stahl (65,25 m)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 – 64,60 m
VM 2017 i London: Nr 6 – 64,05 m
EM 2018 i Berlin: Nr 5 – 60,92 m
VM 2019 i Doha: Nr 6 – 62,54 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tazzjana Chaladowitsch» frå ,  den 2. oktober 2019.  
 
 

Belarusiske spydkastarar
Europameistrar i friidrett for Belarus
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Vali Ionescu

Vali Ionescu-Constantin () er ein rumensk tidlegare lengdehoppar frå  Turnu Măgurele. Ho vart europameister i øvinga i 1982, same året som ho sette verdsrekord med 7,20 meter.

Aktiv
Ionescu vart nummer tre i lengdehopp ved hall-EM 1982 med 6,52 m. Ved eit stemne i Bucuresti 1. august 1982 forbetra landskvinna Anișoara Cușmir verdsrekorden med seks centimeter til 7,15 m. Deretter flytta Ionescu rekorden ytterlegare til 7,20 meter i den same tevlinga. Under europameisterskapen i Aten i byrjinga september innfridde dei to rumenarane favorittstempelet, Ionescu vann gullmedaljen sine 6,79 m og Cușmir tok sølv med 6,73 m. 

Ved dei olympiske sommarleikane 1984 gjekk dei same to utøvarane til topps i lengdehopp. I Los Angeles var det Anișoara Stanciu, tidlegare Cușmir, som strauk av garde med gullmedaljen etter eit bestehopp på 6,96 meter, Ionescu vart nummer to med 6,81 m. Nett same lengda, 6,81 m, nådde Ionescu ved europameisterskapen 1986 der ho enda på fjerdeplassen.

Ionescu-Constantin hoppa 7,08 meter i OL-sesongen 1988, deltok likevel ikkje i Sommar-OL i Seoul. Ho la opp etter 1990-sesognen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 6,79 m, framom Anișoara Cușmir (6,73 m)
VM 1983 i Helsinki: Nr 9 – 6,62 m
OL 1984 i Los Angeles: Sølvmedalje – 6,81 m, bakom Anișoara Stanciu (6,96 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 4 – 6,81 m
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa (6,30 m=nr 18)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vali Ionescu» frå ,  den 3. oktober 2019.  
 
 

Rumenske lengdehopparar
Europameistrar i friidrett for Romania
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Romania
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Waren Sardne

Waren Sardne var ei norsk samisk avis som kom ut i periodane 1910–13 og 1922–27. Namnet er sørsamisk og tyder 'Bodskap frå fjellet' eller 'Tidend frå fjellet'. Avisa var skriven på norsk.

Waren Sardne var ei avis for sørsamane, og blei gjeve ut  på Røros av Daniel Mortenson. Saman med avisa Saǥai Muittalægje var ho viktig for samerørsla i denne perioden.

Mortenson var redaktør i begge periodane då avisa kom ut, men etter at han døydde i 1924 tok sonen hans, Lars Danielsen, over som redaktør.

I første utgåve av avisa skreiv Mortenson om bladet:

Som ethvert andet folk har ogsaa vi lapper vore interesser og tarv at ivareta, og disse vil da gjennem dette beskedne organ søke belyst og utviklet os imellem, likesom en officiel talsmand bedre har anledning til at ffa henledet offentlighedens opmerksomhet paa lappernes, og da især flytlappernes, usikre livsvillaar og fotrængte stilling.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Waren Sardne» frå ,  den 3. oktober 2019.  

Norske aviser etter namn
Tidlegare samiske aviser
Tidlegare norske aviser
Skipingar i 1910
Nedleggingar i 1927
Emne knytte til sørsamar
Sunette Viljoen

Sunette Stella Viljoen () er ein sørafrikansk idrettsutøvar som har vore aktiv i både friidrett og cricket. Ho vann sølvmedaljen i spjutkasting ved Sommar-OL 2016, tidlegare fekk ho VM-bronse i same øvinga i så vel 2011 som i 2015.

Aktiv

Friidrett
I VM-finalen 2011 i Daegu forbetra Viljoen den sørafrikanske spjutrekorden med to meter til 68,38 m og sikra seg bronsemedaljen i tevlinga. Den 9. juni 2012 presterte ho sitt livs lengste kast ved eit stemne i New York, spjutet landa på 69,35 meter. Under sommarleikane i London to månader seinare kasta ho 64,53 m, 40 cm for kort til å ta bronsen. Derimot vann ho ein ny bronse ved Beijing-VM i 2015, etter eit bestekast på 65,79 m. Då Sommar-OL 2016 fann stad i Rio de Janeiro kneip Viljoen med sine 64,92 meter sølvmedaljen framom tre andre utøvarar som alle kasta 64,60 m og lengre.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris:  Utslått i kvalifiseringa (56,78 m=nr 16)
OL 2004 i Aten:  Utslått i kvalifiseringa (54,45m=nr 35)
OL 2008 i Beijing:  Utslått i kvalifiseringa (55,58 m=nr 33)
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (56,83=nr 18)
VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 68,38 m
OL 2012 i London: Nr 4 – 64,53 m
VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 63,58 m
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 65,79 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 64,92 m, bakom Sara Kolak (66,18 m) 
VM 2019 i Doha:  Utslått i kvalifiseringa (60,10 m=nr 17)

Cricket
Viljoen var 2000-02 sørafrikansk landslagsspelar i cricket. Ho deltok då i verdsmeisterskapen 2000 i New Zealand.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sunette Viljoen» frå ,  den 4. oktober 2019.  
 

Sørafrikanske spydkastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sør-Afrika
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Anita Márton

Anita Márton () er ein ungarsk friidrettsutøvar frå Szeged som vann kulestøyt ved innandørs-EM 2015 og 2017, samt innandørs-VM 2018. Ved dei store internasjonale meisterskapane utandørs har ho vunne sølv i VM 2017 og EM 2016, bronse i OL 2016 og EM 2014.

Aktiv
Márton fekk bronsemedaljen i kulestøyt då ho ved EM 2014 i Zürich gjorde personbeste med 19,04 m. Tidleg våren 2015 vann ho øvinga ved innandørs-EM 2015 i Praha med eit støyt på 19,23 m. Under verdsmeisterskapen i Beijing fem månader etter forbetra Márton sitt personbeste til 19,48 meter og vart nummer fem. 

Ved EM 2016 tok ho sølvmedaljen, trass i moderate 18,72 m. To månader seinare presterte Márton sitt livs beste kulestøyt i finalen under Sommar-OL 2016, kula landa på 19,87 meter og gav henne bronsemedaljen. I mars 2017 forsvarte ho meistertittelen i innandørs-EM i , med 19,28 m nådde ho nærare meteren lenger enn nummer to. Under London-EM same året sikra Márton seg sølvmedaljen med eit støyt på 19,49 m. Ved hall-VM 2018 i Birmingham støytte Márton 19,62 m og sigra framom sterke utøvarar som Danniel Thomas-Dodd frå Jamaica og Gong Lijiao frå Kina.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (16,80 m=nr 24)
EM 2010 i Barcelona: Nr 11 – 17,78 m
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (17,04 m=nr 22)
EM 2012 i Helsinki: Nr 7 – 17,93 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (17,48=nr 23)
VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (17,32=nr 20)
EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje – 19,04 m
VM 2015 i Beijing: Nr 5 – 19,48 m
EM 2016 i Amsterdam: Sølvmedalje – 18,72 m, bakom Christina Schwanitz (20,17 m)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje – 19,87 m
VM 2017 i London: Sølvmedalje – 19,49 m, bakom Gong Lijiao (19,94 m)
VM 2019 i Doha: Nr 5 – 18,86 m

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Anita Márton» frå ,  den 4. oktober 2019.  
 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Anita Márton» frå ,  den 4. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff
IAAF-profil

Ungarske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Ungarn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Ungarn
Ungarske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Ungarske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Ungarske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Ineta Radēviča

Ineta Radēviča () er ein latvisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krāslava i Latgale-regionen som vann EM-gull 2010 i lengdehopp og VM-sølv i same øvinga i 2011.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,53 m=nr 13) og i tresteghopp (14,12 m=nr 20)
VM 2005 i Helsinki:  Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,34 m=nr 20)
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 6,92 m
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,76 m, bakom Brittney Reese (6,82 m)
EM 2012 i Helsinki: Nr 5 – 6,55 m
OL 2012 i London: Nr 4 – 6,88 m (annullert i 2019)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ineta Radēviča» frå ,  den 6. oktober 2019.  
 

Latviske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Tresteghopparar
Europameistrar i friidrett
Latviske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Latviske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Diane de Poitiers

Diane de Poitiers () var ei fransk adelskvinne med tittelen hertuginne av Valentinois.

Ho var gift med den normanniske adelsmannen Louis de Brézé, som døydde i 1531. Kort tid etter at mannen døydde blei ho elskarinna til den franske tronarvingen Henrik, seinare Henrik II. Ho var 18 år eldre enn han. Diane de Poitiers fekk stor innverknad over Henrik, og denne varte heilt til han døydde i 1559.
Ho heldt dei mektige stormannsslektene Montmorency og Guise i sjakk, og var så mektig ved hoffet at sjølv dronninga, Katarina av Medici, måtte bøya seg for henne.
Etter at Henrik II døydde blei ho forvist frå hoffet, og levde dei siste åra av livet på eit av godsa sine.

Kjelder

Franske adelege
Hertugar av Étampes
Ilja Sjkurenjov

Ilja Jurjevitsj Sjkurenjov () er ein russisk friidrettsutøvar i mangekamp. Han har i tida 2012-18 vunne ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i tikamp.

Aktiv
Sjkurenjov presterte 8 219 poeng og personbeste då han vann bronsen i tikampen ved EM 2012 i Helsinki. Personbeste gjorde han også då han med 8 498 poeng vann ein ny EM-bronse i Zürich i 2014.  Året etter pressa han sitt personbeste til 8 538 poeng ved VM i Beijing og vart fjerdemann i tevlinga.

Sjkurenjov deltok ikkje i Sommar-OL 2016 då dei russiske friidrettsutøvarane var utestengde frå leikane. Sommaren 2017 sette han personleg tikamprekord med di han oppnådde 8 601 poeng under eit stemne i Smolensk. Med årsbeste lukkast han vinne sølv då EM 2018 fann stad i Berlin. Under verdsmeisterskapen i Doha i 2019 enda han som i VM 2015 på fjerdeplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2012 i Helsinki: Bronsemedalje – 8 219 poeng
OL 2012 i London: Nr 16 – 7 948 poeng
VM 2013 i Moskva: Nr 8 – 8 370 poeng
EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje – 8 498 poeng
VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 8 538 poeng
VM 2017 i London: Braut etter seks øvingar
EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje – 8 321 poeng, bakom Arthur Abele (8 431 poeng)
VM 2019 i Doha: Nr 4 – 8 494 poeng

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ilja Jurjewitsch Schkurenjow» frå ,  den 7. oktober 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Ilya Shkurenyov» frå ,  den 7. oktober 2019.  
 
 

Russiske mangekjemparar
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Deltakarar for ROC under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Johannes Vetter

Johannes Vetter () er ein tysk spydkastar frå Dresden. Han vart verdsmeister i øvinga i 2017 og tok bronsemedaljen i VM 2019.

Aktiv
Vetter sette personbeste med 85,40 meter ved eit stemne i Jena den 31. mai 2015. Bort i tre månader seinare vart han nummer sju i VM i Beijing. I 2016 vart han fjerdemann under dei olympiske leikane i Rio de Janeiro, 6 cm bakom bronsevinnar Keshorn Walcott. Få veker etter OL forbetra Vetter i Berlin sin personlege rekord til 89,57 m då han sigra i ISTAF-stemnet.

I juli 2017 vart Vetter tysk spydmeister med eit bestekast i Erfurt som målte 89,35 m. To dagar seinare slengde han spydet fire gongar over 90 meter i eit DL-stemne i Luzern. Lengste kastet landa på 94,44 meter, dermed sletta han den to månader gamle landsrekorden til Thomas Röhler. Vetter krynte sesongen med siger også i verdsmeisterskapen i London, vinnarkastet var på 89,89 m. Både i  2018 og 2019 hadde Vetter årsbeste på over 90 meter. Under VM 2019 nådde han 89,35 m i kvalifiseringa, i finalen enda han opp med bronsemedalje med 85,37 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Nr 7 – 83,79 m
EM 2016 i Amsterdam: Utslått i kvalifiseringa (79,98 m=nr 16)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 – 85,32 m
VM 2017 i London: Gullmedalje – 89,89 m, framom Jakub Vadlejch (89,73 m)
EM 2018 i Berlin: Nr 5 – 83,27 m
VM 2019 i Doha: Bronsemedalje – 85,37 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Johannes Vetter» frå ,  den 7. oktober 2019.  

Tyske spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Tyske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Alzenau

Alzenau er ein by nord i delstaten Bayern i Tyskland. Byen har om lag 18 500 ibuarar og høyrer til landkreis Ascahffenburg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alzenau» frå ,  den 8. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff

Byar i Bayern
Muktar Edris

Muktar Edris () er ein langdistanseløpar frå Etiopia. Han vart verdsmeister på 5000 meter i 2017 og forsvarte meistertittelen under VM 2019.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Muktar Edris» frå ,  den 9. oktober 2019.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Etiopia
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Andre De Grasse

Andre De Grasse () er ein kanadisk sprintar. Han vann i tida 2015-21 sju individuelle medaljar og tre stafettmedaljar i verdsmeisterskap og olympiske sommarleikar. Høgdepunktet kom då han vann gullmedaljen på 200 meter under Sommar-OL i Tokyo i 2021.

Aktiv
Sommaren 2015 sprang De Grasse inn til siger på både 100 meter og 200 meter i NCAA-meisterskapen, ein prestasjon han gjentok ved dei panamerikanske leikane i Toronto. Under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing gjorde han personbeste med 9,92 sekund på 100 m og kom på delt tredjeplass saman med Trayvon Bromell frå USA, Usain Bolt frå Jamaica vann løpet og Justin Gatlin frå USA tok sølv. De Grasse fekk ein bronsemedalje nummer to som deltakar på Canada sitt lag i 4 x 100 meter stafett.

Ved dei olympiske leikane i Rio de Janeiro i 2016 vann Bolt 100-meteren framom Gatlin og med De Grasse på bronseplass på personbeste 9,91. Tre dagar seinare sette De Grasse i semifinalen på 200 meter personleg rekord med tida 19,80. I finalen vann han sølvmedaljen med 20,02, Bolt sikra seg gullet på 19,78 sekundar. De Grasse avslutta leikane som ankermann for Canada i 4 x 100 m stafett, ei tevling som enda med landsrekord 37,64 sekundar og bronsemedalje. Ein skade hindra han i å delta i VM i friidrett 2017.

I Friidretts-VM 2019 i Doha forbetra De Grasse den personlege rekorden på 100 meter til 9,90 og vann si tredje VM-medalje i bronse. På 200-meteren i meisterskapen kneip han sølvmedaljen etter eit løp på 19,95 sekundar, Noah Lyles frå USA vann på 19,78.

Frå dei olympiske leikane i Tokyo sommaren 2021 reiste De Grasse med ein gullmedalje og to bronsemedaljar. Den 1. august vart han tredjemann på 100 meter, 4. august presterte han livsbeste og tok gull på 200 meter med tida 19,62, og 6. august sprang han som ankermann Canada inn til bronseplass i 4 x 100 m stafett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Bronse på 100 m – 9,92 og i 4 x 100 m stafett (38,13)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølv på 200 m – 20,02, bronse på 100 m – 9,91. Bronse i 4 x 100 m stafett (37,64)
VM 2019 i Doha: Sølv på 200 m – 19,95, bronse på 100 m – 9,90
OL i 2021 i Tokyo: Gull på 200 m – 19,62, bronse på 100 m – 9,89. Bronse i 4 x 100 m stafett (37,70)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Andre De Grasse» frå ,  den 23. mai 2022.  
 
 

Canadiske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Canada
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Canada
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Canada
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Joshua Cheptegei

Joshua Kiprui Cheptegei () er ein langdistanseløpar frå Uganda. Han vart verdsmeister på 10 000 meter i 2019 og olympisk meister på 5 000 m under Sommar-OL 2021 i Tokyo. Sommaren 2020 sletta han verdsrekordane på 5 000 meter og 10 000 m.

Aktiv
Cheptegei pressa spurtsterke Mo Farah heilt inn til mål på 10 000 meter då Friidretts-VM 2017 vart avvikla i London, tida 26.49,9 var personbeste og gav han sølv. Våren 2019 tok han gullmedaljen i VM i terrengløp i Århus. Ved verdsmeisterskapen i Doha hausten 2019 spurta han inn til gull på 10 000 m, sekundet før nestemann.

I Monaco 14. august 2020 forbetra Cheptegei verdsrekorden på 5 000 meter med to sekund til 12.35,4, den gamle rekorden til Kenenisa Bekele hadde stått i 16 år. 7. oktober 2020 i Valencia sletta Cheptegei også Bekeles verdsrekord på 10 000 m. Den nye rekordtida 26.11,0, var ei forbetring på 6,5 sekund. Frå dei olympiske sommarleikane i Tokyo sommaren 2021 reiste Cheptegei med gull og sølv. På mila måtte han sjå seg slått av Selemon Barega frå Etiopia, ei veke seinare var han bestemann i oppløpet på 5 000 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
VM 2015 i Beijing: Nr 9 på 10 000 m – 27.48,8
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 6 på 10 000 m – 27,10,0 og nr 8 på 5 000 m – 13.09,1
VM 2017 i London: Sølvmedalje på 10 000 m – 26.49,9, bakom Mo Farah (26.49,5)
VM 2019 i Doha: Gullmedalje på 10 000 m – 26.48,3 , framom Yomif Kejelcha (26.49,3)
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje på 5 000 m – 12.58,1 og sølvmedalje på 10 000 m – 27.43,6

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joshua Cheptegei» frå ,  den 26. april 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Ugandiske idrettsutøvarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Uganda
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Uganda
Ugandiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Ugandiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Ryan Crouser

Ryan Crouser () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Boring i delstaten Oregon som vart olympisk meister i kulestøyt i så vel 2016 som i 2021. Han er sidan sommaren 2021 verdsrekordhaldar i øvinga med 23,37 meter.

Aktiv
Crouser støytte over 21 meter fyrste gongen i mai 2013. Nokså nøyaktig eitt år seinare forbetra han sitt personbeste med 30 cm til 21,39 meter. Den store framgangen kom i 2016, det heile toppa seg då han sette personleg rekord i OL-finalen med eit støyt på 22,52 meter. 25. juni 2017 flytta han bestenoteringa til 22,65 m, men vart så ikkje betre enn nummer 6 i London-VM. 

I verdsmeisterskapen 2019 vart ein vitne til uvanleg skarp kuletevling. Tomas Walsh tok leiinga med 22,90 meter i fyrste omgang, Crouser opna med 22,36 m. I andre omgang rykte brasilianaren Darlan Romani opp på andreplass med 22,53 m. Crouser tok så tilbake andreplassen i fjerde omgang då kula landa på 22,71 m. I den siste omgangen auka Joe Kovacs med nesten meteren til 22,91 m, Crouser avslutta med sitt bestestøyt, 22,90 m, nok til å kapre sølvmedaljen frå Walsh, men ein centimeter for kort til å sikre seg gullet.

Sommaren 2020 persa Crouser med 22,91 m. 18. juli 2021 smekka han til med 23,37 meter under eit stemne i Eugene i Oregon, dermed sletta han den 31 år gamle verdsrekorden til Randy Barnes på 23,12 m. Nesten like langt, 23,30 meter, støytte Crouser då han i Tokyo den 5. august forsvarte OL-gullet i øvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje – 22,52 m, framom Joe Kovacs (21,78 m)
VM 2017 i London: Nr 6 – 21,20 m
VM 2019 i Doha: Sølvmedalje – 22,90 m, bakom Joe Kovacs (22,91 m)
OL i 2021 i Tokyo:  Gullmedalje – 23,30 m, framom Joe Kovacs (22,65 m)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ryan Crouser» frå ,  den 10. oktober 2019.  
 
 

Kulestøytarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Ola Stunes Isene

Ola Stunes Isene () er ein norsk friidrettsutøvar frå Lier i Buskerud. Han var norsk meister i diskoskasting 2018 og 2019, under VM i friidrett 2019 enda han på tiandeplass. Isene har elles vunne NM-medaljar i kulestøyt. Hans personbeste i diskoskast er 67,78 meter, medan han i kulestøyt har nådd 17,34 meter.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ola Stunes Isene» frå ,  den 11. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Lier