kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Dolmar GmbH

Dolmar GmbH er eit tysk førtak, eigd av Makita. Dolmar produserer motorsager og hagereiskapar. Hovedkontoret ligg i bydelen Hamburg-Wandsbek i Hamburg. Føretaket var, saman med konkurenten Stihl, ein av pionerane innan utvikling og produksjon av motorsager, og er spesielt kjent for tomannssagene sine. Føretaket er oppkalla etter Dolmarfjellet i Thüringen.

Soge 

Føretaket vart stifta av Emil Lerp i 1927, som tidlegare hadde vore salgsrepresentant for Rinco. Den fyrste Dolmar-saga, modell A, hadde ein to-sylindra totaktsmotor med eit slagvolum på 246 cm³. Dette var ei stor og tung sag, men ho var etter måten driftsikker. I 1929 kom Alfonso Lange inn som partnar i føretaket. I 1930 var det rundt 200 tilsette ved fabrukken i Hamburg. På 1930-talet vart det eksportert ein god del Dolmar-sager til Nord-Amerika. 
I 1930 kom den forbetra tomannssaga C, I 1938 kom det enda ei ny tomannssag, modell CL, som vart produsert heilt til 1964.

I 1952 tok Dolmar til å produsera einmannssaga CP, som hadde girdrift og vridbart sverd, slik at ho kunne nyttast både for felling og kapping. I 1957 kom model CF, som hadde membrannforgassar.

I 1975 vart kjøpte Fichtel & Sachs seg inn i føretaket og fekk aksjemajoriteten. Grunnen var truleg at dei ynskte å syna at wankelmotoren høvde bra som motorsagmotor. Etter som wankelmotoren er så godt som vibrasjonsfri verka dette lovande, men motorsager med wabkelmotor vart ingen kommersial suksess. I 1991 vart Dolmar oppkjøpt av det japanske føretaket Makita. Dolmar produserer framleis motorsager, men er ikkje lenger ein leiande produsent.

Galleri

Referansar 

Motorsagprodusentar
Tyske føretak
Makita

Makita er eit multinasjonalt føretak med hovudkontor i Japan. Det produserer elektriske verktøy, motorsager, hagereiskapar osb. Eit av dotterselskapa til Makita er den tyske motorsagprodusenten Dolmar.

Kjelder

Japanske føretak
Santamartamaurfugl

Santamartamaurfugl (Drymophila hellmayri) er ein fugl i maurfuglfamilien som er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Dette er ein langhala, streka, ca. 15 centimeter lang smettliknande maurfugl som veg ca. 12 gram. Hovudet og oversida er svart-kvit-streka, undersida kvit med svarte strekar, bakkroppen raudbrun. Halen er mørk, avrunda med kvite tupp.

Santamartamaurfuglen skil seg frå dei næraste slektningane i fjørdrakt ved at halefjørene hos begge kjønn har raudbrun farge mot bakkroppen, der dei andre artane har mørk grå farge. Ved studiar av  lætet er det òg funne forsiktige skilnader frå dei andre tidlegare underartane av langhalemaurfugl, mellom anna med bruk av sonogram frå lydopptak.

Denne maurfuglen er først og fremst knytt til bambus-vegetasjon i høgder frå 300 til 2150 moh., og mest vanleg over 1000 moh. Han kan og observerast i anna grøn skog. Dette er insektetande fuglar.

Taksonomi 
Fram til ca. 2012 var det definert eit takson langhalemaurfugl Drymophila caudata med fire underartar, mellom anna D. caudata hellmayri. Etter ein studie med samanlikningar av mtDNA, læte, fjørdrakt og diversitet i økologi, la gruppa framlegg om å handsame kvar av dei fire underartane som sjølvstendige artstakson. Synet blei stødd av South American Classification Committee og den nye taksonomien blei tatt inn i Clementslista frå august 2013, og er òg akseptert av IOC.

Kjelder 
 Isler, M. L., A. M. Cuervo, G. A. Bravo, & R. T. Brumfield. 2012. An integrative approach to species-level systematics reveals the depth of diversification in an Andean thamnophilid, the Long-tailed Antbird. Condor 114: 571–583
 Zimmer, K. & Isler, M.L. (2003). Santa Marta Antbird (Drymophila hellmayri) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. juli 2015 
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Maurfuglfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Kfar Yona

Kfar Yona (hebraisk skrift כְּפַר יוֹנָה) er ein by (lokal kommune) i Sharon-regionen i Sentral-Israel i Israel. Han ligg 7 km aust for Netanya. I 2008 var folketalet 16 100, over eit område på kring 11 km².

Historie
Kfar Yona vart grunnlagd på landområde kjøpt på Sharonsletta i 1932 frå Mustafa Bushnaq og Shanti-familien frå Qalqiliya.

Kfar Yona (Yona-landsbyen) er kalla opp etter Jean (Yona) Fischer, ein belgisk sionist. Han vart grunnlagd den 23. januar 1932 av Morris Fischer, son av Yona, og medlem av World Jewish Congress, og heitte opphavleg Gan Yona (Yona-hagen).

Under den arabisk-israelske krigen i 1948 låg Kfar Yona ved frontlinjene og forsvararane av landsbyen var vendt mot den irakiske hæren, som prøvde å nå  Netanya og kutte dei jødiske styrkane i Israel i to. Det nye israelske forsvaret tvinga irakarane attende til fjella i Samaria, men Kfar Yona vart verande den austlegaste jødiske busetnaden i området. Som følgje av våpenkvileavtalen i 1949 vart grensa flytta frå Kfar Yona og 8 km austover, til like vest for Tulkarm.

Kfar Yona var omgjeve av frukthagar og hovudnæringa var dyrking av appelsinar. Dei fleste av desse frukthagane er no byta ut med nye bustadområde. 

Like ved Kfar Yona ligg Område 21 militærbase, kalla opp etter Mota Gur, som omfattar fallskjermjegerar, Nahal, militærpolitiet og andre små basar. I tillegg grensar Kfar Yona til Pardesiya og Lev HaSharon regionale kommune.

Venskapsbyar 
 Vancouver i British Columbia i Canada

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kfar Yona» frå ,  den 6. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 
Kfar Yona web site  

Kommunar i Israel
Kommunar i Det sentrale distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1932
1932 i Palestina
Tzoran-Kadima

Tzoran-Kadima (hebraisk skrift צוֹרָן-קָדִימָה), òg kalla Kadima-Tzoran, er ein lokal kommune i Sentral-Israel i Israel. Han vart danna i 2003 då Tzoran og Kadima vart slått saman til éin kommune.

Folketalet i Tzoran-Kadima var i desember 2009 16 800, opp frå 15 700 i slutten av 2004. Dei fleste av innbyggjarane er jødar.

I Tzoran-Kadima ligg museet «Ta'am Shel Pa'am» ('Ein smak av det gamle') som fortel historia til busetnaden.

Historie

Kadima
Kadima vart grunnlagd den 5. juli 1933 som eit jordbrukssamfunn etter initiativ frå Yehoshua Hankin. Dei fleste nybyggjarane var tyske immigrantar. Kadima vart erklært ein lokal kommune i 1950, og slått saman med Tzoran i 2003.

Kadima tyder «framover» på hebraisk, og kjem frå eit bibelvers (Habakkuk 1:9).

Tzoran
Tzoran, som tyder silisium, vart grunnlagd i 1992 og planlagt av arkitekten Rachel Walden. Busetjinga vart kalla opp etter ein hashmoneisk by som hadde lege i området. Han vart først busett i 1994 og erklærte ein lokal kommune i 1997, fram til han vart slått saman med Kadima i 2003.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tzoran-Kadima» frå ,  den 6. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Kommunar i Israel
Kommunar i Det sentrale distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1933
1933 i Palestina
2003 i Israel
Santamartakjerrsporv

Santamartakjerrsporv (Atlapetes melanocephalus) er ein fugl i amerikasporvfamilien, Passerellidae, og er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Dette er ein stor kjerrsporv, ca. 17 centimeter og 25 gram, med karakterisk fjørdrakt, kraftig gulfarga underside, olivenfarga overside, svart hovud med lysegrå flekker på kinnet. Den lange halen er mørk med olivenfarga kanter. Santamartakjerrsporven syng oftast i duett.

Han lever mellom 1000 og 3000 moh. i utkanten av krattskog og våt tropisk skog, også i gjenreist skog. Han beitar oftast nær bakkenivå, og ofte i fleirartsflokkar. Han rører seg lite innanfor utbreiingsområdet sitt.

Jamvel om santamartakjerrsporven har eit lite utbreiingsområde, er populasjonen stabil og livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Santa Marta Brush-Finch» frå ,  den 8. juli 2015.  
  
 Jaramillo, A. (2011). Santa Marta Brush-Finch (Atlapetes melanocephalus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Atlapetes melanocephalus. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, fotograf: Delia O Unson

Amerikasporvfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartasmett

Santamartasmett (Troglodytes monticola) er ein kritisk truga fugleart i gjerdesmettfamilien. Han er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartasmetten deler den typiske 'smettforma' med slektningen gjerdesmetten, men er litt større, ca. 11,5 centimeter. I hovudsak er dette ein brun til raudbrun uroleg liten fugl med mørke tverrstriper over heile bakkroppen, inkludert halen. Augestripa er lysebrun. Buken er lys, undergumpen kvit med mørke tverrstriper.

Denne smetten har habitat i utkanten av elfinskog og i páramo-økosystem, mellom 3200 og 4800 moh. i sentrale Sierra Nevada de Santa Marta. Her er han særs lite observert. Ein trur det er færre enn 370 gjenlevande individ og populasjonen er minkande.

Kjelder 
 Kroodsma, D., Brewer, D. & Sharpe, C.J. (2015). Santa Marta Wren (Troglodytes monticola) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Troglodytes monticola. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Gjerdesmettfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartatyrann

Santamartatyrann (Myiotheretes pernix) er ein fugl i tyrannfamilien som er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartatyrannen er ein stor tyrann på ca. 21 centimeter. Han har ei fjørdrakt med kjedeleg brunleg overside og rustfarga underside. Brystområdet er olivenfarga med streker, strupen kvit med mørke streker. Han har ei kvit stripe frå den øvre nebbrota til oversiden av auget. Halen er svart.

Han lever i utkanten av eller inne i skog i små område på nordlege skråningar av Sierra Nevada de Santa Marta, 2100 til 2900 moh. Føda er insekt.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 1000 og 2 500 individ og er trudd å vere minkande. Trugsmåla er styresmakta si sprøying av ugrasmiddel frå fly, utviding av jordbruksområde, skogfelling og nedbrenning av vegetasjon etterfølgt av planting av framande artar.

Kjelder 
 Farnsworth, A. & Langham, G. (2004). Santa Marta Bush-Tyrant (Myiotheretes pernix) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Myiotheretes pernix. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tyrannfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartastifthale

Santamartastifthale (Synallaxis fuscorufa) er ein fugl i omnfuglfamilien som er endemisk for Colombia  med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartastifthalen er ein omnfugl med rund kroppsform og mykje lang hale på totalt ca. 17 centimeter. Han veg rundt 16 gram. Skuldrene er gråolivenfarga, noko av kroppssidene olivenfarga, elles er fjørdrakta mykje lys raudbrun. Både nebbet og beina er mørke.

Han kan treffast så lågt som 760 moh., men lever helst mellom 2000 og 3000 moh. Her beitar dei insekt og anna leddyr i kratt og tett underskog og rører seg mest ein til to meter, men òg opptil 7 meter over bakkenivå. Dei kan beite i familiegrupper og i fleirartsflokkar, men mest vanleg parvis.

Storleiken på populasjonen er estimert til under 10 000 individ og er minkande. Trugsmåla er utviding av jordbruksområde, skogfelling og nedbrenning av vegetasjon.

Kjelder 
 Remsen, J.V., Jr (2003) Rusty-headed Spinetail (Synallaxis fuscorufa) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Synallaxis fuscorufa. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, frå ProAves, Colombia

Omnfuglfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartatapakulo

Santamartatapakulo (Scytalopus sanctaemartae) er ein fugl i tapakulofamilien, endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.


Skildring 
Dette er ein liten tapakulo, ca. 11 centimeter, fjørdrakta til hannfuglen er litt bleikgrå, men han har brunoransje bakkropp med svarte tverrstriper. Den litle oppeikande halen er mørkebrun. Han har ein liten kvit flekk midt på hovudet. Hoa er bleikare og har mindre kvitt på hovudet enn hannfuglar. Santamartatapakuloar lever nede i mørk, fuktig underskog, frå 900 til 1700 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil.

Om tapakuloar generelt 
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Santa Marta Tapaculo (Scytalopus sanctaemartae) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Scytalopus sanctaemartae . Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, fotograf: Daniel Uribe

Tapakulofamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartalauvgranskar

Santamartalauvgranskar (Clibanornis rufipectus) er ein fugl i omnfuglfamilien og er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartalauvgranskar er ein mellomstor, raudbrun omnfugl, ca. 17 til 20 centimeter lang og med kroppsvekt på rundt 30 gram. Strupen er kanelfarga oransje, stjerten er nøttebrun, medan resten av fjørdrakta er generelt raudbrun med få distinkte kjenneteikn. Nebbet er lyst grått. 
 
Han lever i dei nordlege og nordvestlege skråningane av Sierra Nevada de Santa Marta. Her har han habitat i generelt fuktig subtropisk opphavleg skog og i gjenvaksen skog med tett undervegetasjon. Han varierer i høgdnivå frå nesten tørr krattskog 700 moh. til den mest fuktige skogen på 2100 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande.

Kjelder 

 Remsen, J.V., Jr (2003). Ruddy Foliage-gleaner (Automolus rubiginosus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Clibanornis rufipectus. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, fotograf: Daniel Uribe

Omnfuglfamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartamaurpitta

Santamartamaurpitta (Grallaria bangsi) er ein fugl i maurpittafamilien, han er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartamaurpitta har ei kamuflerande fjørdrakt med olivengrøn overside og kvit underside med mørke streker. Strupen er brunoransje med uklåre streker i. Dei lange beina har blå farge, det kraftige nebbet er mørkt. Kroppsforma er typisk for Kjønna er like. Kroppslengda er på ca. 18 centimeter og gjennomsnittleg kroppsvekt om lag 62 gram.

Denne arten lever på bakken eller lågt i tett, fuktig skog i høgder mellom 1200 og 2400 moh. Han er ikkje så skjerr som typisk for maurpittaer, men blir likevel sjeldan sett. Han er vokal og eit 'vouv-voit' kan høyrast når han er nær.

Storleiken på populasjonen er estimert til under 10 000 individ og er minkande. Trugsmåla er øydelegging av opphavleg vegetasjon.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Santa Marta Antpitta (Grallaria bangsi) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
 Robert S. Ridgely and Guy Tudor, 'The Birds of South America, University of Texas Press, 1994
BirdLife International (2015) Species factsheet: Grallaria bangsi. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Maurpittafamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Givat Brenner

Givat Brenner (hebraisk skrift גִּבְעַת בְּרֶנֶר, tyder 'Brenneråsen'), òg skrive Giv'at Brener, er ein kibbutz i Sentral-Israel i Israel. Han ligg kring to kilometer sør for Rehovot og høyrer til Brenner regionale kommune. Kibbutzen vart grunnlagd i 1928 og er kalla opp etter forfattaren Yosef Haim Brenner, som vart drepen i Jaffa-opprøra i 1921.

Givat Brenner har kring 1 700 innbyggjarar og er ein av dei største kibbutzane i landet.

Historie

Givat Brenner vart grunnlagd i 1928 av immigrantar frå Litauen, Polen og Tyskland. Under andre verdskrigen forsynte Givat Brenner den britiske hæren med varer som syltetøy, noko som la grunnlaget for ein eksportindustri. Det vart starta ein fabrikk som laga utstyr for kunstig vatning, og dette førte til at det vart bygd eit støyperi. Støyperiet utvikla seg til å spesialisere seg på aluminium-trykkstøyperiselskap, som mellom andre produserte etuiet til naudtelefonar i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Givat Brenner» frå ,  den 8. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad  
From Socialist Dream to Capitalist Reality  New York Times, April 1998

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1928
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Polsk diaspora i Israel
Russisk diaspora i Israel
Tysk diaspora i Israel
Saltgruva i Wieliczka

Saltgruva i Wieliczka (polsk Kopalnia soli Wieliczka) ligg under byen Wieliczka i det sørlege Polen. Ho har vore i drift sidan 1200-talet og er ei av verdas eldste saltgruver i kontinuerleg drift.

Soge
Gjennom meir enn sju hundre år har gruvearbeidarar hogd ut 2 040 underjordiske kammer i saltgruva. Gruva er delt i ni nivå, som strekker seg heilt til 327 meter under bakkenivå. Kubaturen til dette underjordiske landskapet er på omtrent 7,5 millionar kubikkmeter. Den samla lengda av gangar er over 300 kilometer, to kilometer er opne for turistar. Gruva har ein lang tradisjon med turisme. Årleg besøker om lag 1,2 millionar menneske gruva.

I 1978 vart saltgruva i Wieliczka eitt av dei tolv fyrste objekta som vart valde til å stå på UNESCO si verdsarvliste.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saltgruven Wieliczka» frå ,  den 9. juli 2015.

Bakgrunnsstoff

Verdsarv i Polen
Veslepolske voivodskap
Bambusparula

Bambusparula (Myiothlypis basilica) er ein fugl i parulafamilien og er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta. Han er lett kjenneleg av det karakteristiske fargemønstret på hovudet og kan lett skiljast frå andre medlemmer av slekta Myiothlypis.

Skildring 

Bambusparula når ei kroppslengd på 14 centimeter. Venglengda er 6,3 til 6,6 cm, lengst hos hofuglen. Vaksne bambusparulaer har ei tynn, kvit kronestripe på eit svart hovud og ei brei, kvit augestripe som strekkjer seg bak til nakken. Under auget har han ein halvsirkelforma kvit flekk, ein annan kvit flekk bak øyret; resten av hovudet er svart. Fuglane har ei olivenfarga overside med olivenbrun til mørkebrun vengedekkfjører, fjørdrakta har gul underside og ein kvit strupe.

Bambusparulaer er trudd å vere insektetarar. Dei lever i par eller i små grupper i utkanten av skog med tett underskog, krattskog eller sekundærskog, i høgder på 2100-3000 moh., mest vanleg over 2300 moh. Dei deltar òg i fleirartsflokkar under beiting.

På grunn av det litle og fragmenterte utbreiingsområdet, har IUCN klassifisert arten som truga (sårbar) sidan 2004. Den nøyaktige bestandstorleiken er ukjent, men estimert til 1000-2500 individ. Populasjonen er trudd å minke snøgt.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Santa-Marta-Waldsänger» frå ,  den 11. juli 2015.   
  Santa Marta Warbler (Myiothlypis basilica) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 11. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Basileuterus basilicus . Henta frå http://www.birdlife.org den 11. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parulafamilien
Fuglar endemiske for Sierra Nevada de Santa Marta
Palmeolje

Palmeolje er ein type vegetabilsk olje vunne ut frå frukta til visse palmar, særleg afrikansk oljepalme  (Elaeis guineensis), men også Elaeis oleifera og Attalea maripa. Ho blir brukt som næringsmiddel, til reingjeringsprodukt og kosmetikk og kan også brukast til å laga biodiesel.

Palmeolje og kokosolje er av dei få vegetabilske oljene som inneheld ein relativt stor del metta feitt, særleg palmitinsyre. Eit anna viktig stoff i palmeolje er oljesyre. 

Olja er naturleg raudleg av farge fordi ho inneheld store mengder betakaroten, eit fargestoff som blir omdanna til A-vitamin i kroppen. Handsaming av olja, som raffinering og bleiking, kan fjerna lukt og farge frå produktet.

Produksjon   
Palmeolje er ei av dei mest produserte vegetabilske oljene i verda. Indonesia og Malaysia er dei største produsentlanda. Stadig fleire land har sats på produksjon av palmeolje både til ernæring og for biodrivstoff. Paradoksalt nok har auka fokusering på biodrivstoff som eit miljøvennleg alternativ til petroleumsprodukt ført til avskoging av regnskog og drenering av torvmyrer.

Galleri

Sjå òg
Moambe

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Palmeolje» frå , og «Palm oil» frå  den 12. juli 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Forbrukerportalen: Palmeolje. Usunn for kropp og klode, publisert 29.05.2008 (arkivert nettside)
 Regnskogfondet Fakta om palmeolje: Regnskog i handlevogna , publisert 29.03.2011
 Palmeoljeguiden: Oversikt over palmeoljeinnhold i ulike matvarer , publisert 08.12.2011 

Palmeprodukt
Planteoljer
Matoljer