kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Didier Cuche

Didier Cuche () er ein sveitsisk tidlegare skirennar frå Le Pâquier i Neuchâtel. Han vart verdsmeister i super-G i 2009, i tillegg har han tre sølvmedaljar frå tre ulike internasjonale meisterskap. Cuche vart nummer to i verdscupen i alpint i 2011, og vann utforcupen av verdscupen fire gongar (2007, -08, -10 og -11), medan han i 2009 vann storslalåmcupen og i 2011 også super-G-cupen.

Aktiv
Cuche slo gjennom i 1998-sesongen, han kom då på åttandeplassen i verdscupen i alpint og vart nummer fire i utforcupen av verdscupen. Kort tid føre vinterolympiaden vann han i Kitzbühel sin fyrste verdscupsiger. Eit høgdepunkt i sesongen fekk også med sølvmedalje i super-G under OL 1998 i Nagano, slått av Hermann Maier og på same tid som Hans Knauß. Dei neste tre sesongane høyrde han med mellom dei beste skialpinistane i verda, men utan å toppe resultatlistene.

I 2002-sesongen vart Cuche nummer tre i verdscupen i alpint, nummer to i super-G-cupen og kom på fjerdeplass i storslalåmcupen. Også 2003-sesongen var ein stor sesong, med tredjeplass i storslalåm- og femte plass i den totale verdscupen.

Cuche var i sine seks siste år som heilt i toppen i verdseliten. I fire sesongar på rad, 2007-10, vart han nummer tre i verdscupen i alpint og i 2011 hadde han berre Ivica Kostelić frå Kroatia føre seg når alle poenga var talde. Utforpokalen i verdscupen fekk han med seg både i 2007, -08, -10 og -11, storslalåmpokalen i 2009, det året han ikkje vann utforpokalen, og super-G-pokalen sikra han seg i 2011.

Cuche tok bronsen i den alpine verdsmeisterskapen i Åre i 2007. To år seinare vann han gull i super-G og sølv i utfor under VM i alpine greiner 2009. I sitt siste verdsmeisterskap, i Garmisch-Partenkirchen i 2011,  fekk han sølv i utfor.

Cuche la opp som aktiv skirennar i 2012.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
1998: Sølvmedalje i super-G og nr 8 i utfor under vinter-OL i Nagano
1999: Nr 8 i super-G under VM i alpint i Vail
2001: Nr 5 i super-G under VM i alpint i St. Anton
2002: Nr 10 i storslalåm under vinter-OL i Salt Lake City
2003: Nr 4 i utfor under alpin-VM i St. Moritz
2006: Nr 12 i super-G under vinter-OL  i Torino
2007: Bronsemedalje i storslalåm, nr 4 i super-G og nr 6 i utfor under alpin-VM i Åre
2009: Gullmedalje i super-G, sølvmedalje i utfor og nr 6 i storslalåm under alpin-VM i Val-d’Isère
2010: Nr 6 i utfor under vinter-OL i Vancouver
2011: Sølvmedalje i utfor og nr 4 i super-G under alpin-VM i Garmisch-Partenkirchen

Verdscupsigrar

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Didier Cuche» frå ,  den 8. februar 2013.  

Sveitsiske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Nordiske greiner under vinter-OL 1998

Nordiske greiner på ski under vinter-OL 1998 i Nagano bestod av 15 øvingar. Fem av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping. Alle øvingane vart avvikla i småbyen Hakuba.

Langrenn menn

10 km klassisk stil

15 km jaktstart

30 km klassisk stil

50 km fristil

4 x 10 km stafett

Langrenn kvinner

5 km klassisk stil

5 + 10 km jaktstart

15 km klassisk stil

30 km fristil

4 x 5 km stafett

Kombinert

Normalprogram

Lag

Skihopping

Normalbakken (K90)

Storbakken (K120)

Lag

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordiske greiner under vinter-OL 1998» frå ,  den 9. februar 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1998/Ski Nordisch» frå ,  den 9. februar 2013.  
 

Øvingar under vinter-OL 1998
1998
Veøy gamle kyrkje

Veøy gamle kyrkje er ei langkyrkje av stein på Veøya i Molde kommune kommune, Møre og Romsdal fylke. Det er ei mellomalderkyrkje, bygd rundt år 1200. 

Veøya var i vikingtida ein kaupang, strategisk og sentralt plassert i Romsdalsfjorden. I dag er berre kyrkja og prestebustaden igjen. Kyrkja og prestebustaden høyrer no til Romsdalsmuseet, og er freda med heimel i lov om kulturminner.

Ei ny Veøy kyrkje vart i 1907 sett på Sølsnes på fastlandet som erstatning for den tidlegare «fylkeskyrkja» på Veøya.

Prestegarden ligg like utanfor kyrkjegardsmuren.

Bilete

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Romsdalsmuseet: Veøya prestegard og middelalderkirke

Kyrkjer i Molde
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Freda bygg i Møre og Romsdal
Kulturminne i Molde
Valkyrkjer i 1814
Risto Jussilainen

Risto Kalevi Jussilainen () er ein finsk tidlegare skihoppar. Han vann fire sølvmedaljar med Finlands hopplandslag i tida 2001-05, tre i verdsmeisterskap og ein i olympiske leikar. I året 2001 vann han to verdscuprenn, fordelt på to sesongar.

Karriere 
Jussilainen debuterte i verdscupen i desember 1993. Før 28. november 1999 hadde han aldri vore betre enn nummer elleve i noko verdscuprenn. Men i opningsrennet for den nye sesongen i Kuopio slo han til med andreplass i storbakken, eit renn som var prega av svært vanskelege tilhøve. Tevlinga vart avvikla over ein omgang, og dei to einaste som fekk til bra hopp var vinnaren Ville Kantee og Jussilainen, begge frå Finland.

Jussilainen utmerka seg særleg som skiflygar og vann 3. mars 2001 sin fyrste verdscupsiger i skiflygingsbakken i Oberstdorf. Åtte månader seinare gjekk han til topps i Kuopio, 1,6 poeng føre Adam Malysz frå Polen, som dagen i førevegen i same hoppbakken vann opningsrennet for verdscupen i skihopping 2001/02.

Jussilainen vann i 2001 dei to fyrste av fire sølvmedaljar i laghopping for Finland i verdsmeisterskapen på heimegrunn i Lahti. Det vart arrangert lagtevlingar i både normalbakken og i storbakken. Tyskland vann suverent i storbakken, medan Austerrike vann i normalbakken med ein margin på to poeng; 953,5 mot 951,5. Ville Kantee og Janne Ahonen var dei to andre finnane som var med i begge tevlingane.

Året etter, under vinter-OL 2002 i Salt Lake City, vart det ein ny sølvmedalje for Finland. I lagtevlinga sigra Tyskland over Finland med den aller minste margin; 974,1 mot 974,0 poeng. Omframt Jussilainen deltok Matti Hautamäki, Veli-Matti Lindström og ankermannen Janne Ahonen for Finland. Jussilainen var i 2005 tilbake på Finlands lag under verdsmeisterskapen i Oberstdorf, der dei fire utvalde finnane sikra sølvmedaljen i laghoppinga i normalbakken. I denne meisterskapen oppnådde han sitt beste resultat i ei individuell tevling då han vart nummer åtte i storbakkerennet.

Han la opp som aktiv skihoppar i 2008.

Verdscupsigrar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Risto Jussilainen» frå , den 10. februar 2013.

Bakgrunnsstoff 

Risto Jussilainen i olympedia.org

Finske skihopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Finske deltakarar under vinter-OL 2002
Skihopparar under vinter-OL 2002
Finske deltakarar under vinter-OL 2006
Skihopparar under vinter-OL 2006
Tami Kiuru

Tami Petri Antero Kiuru () er ein finsk tidlegare skihoppar frå Vanda. Han vann bronsemedaljen under VM i skiflyging 2004. Kiuru vart verdsmeister med Finlands lag i ski-VM 2003, og vann i åra 2004–2006 heile fire sølvmedaljar i ulike tevlingar i verdsmeisterskap og olympiske leikar.

Karriere 
Frå 1999 deltok Kiuru fram til og med 2002 kvar sesong i ein del renn i verdscupen i skihopping, men oppnådde få gode resultat. I 2003 fekk han plass i den finske troppen til VM i Val di Fiemme. I meisterskapen vart det gullmedalje i laghopp for dei fire skihopparane som representerte Finland; Janne Ahonen, Kiuru, Arttu Lappi og Matti Hautamäki. Tre veker etter Kiuru vart verdsmeister kom han i Lahti for fyrste gong på pallen i eit verdscuprenn, eit renn der Adam Malysz frå Polen gjekk til topps.

Kiuru vann sin einaste verdscupsiger då han i desember 2003 hoppa 136 meter i Titisee-Neustadt, det klart lengste hoppet i ei tevling som vart avvikla over berre ein omgang. Seinare i 2004-sesongen kom han på tredjeplass i VM i skiflyging i Planica, like bak landsmannen Janne Ahonen, norske Roar Ljøkelsøy vart verdsmeister. Dagen etter den individuelle tevlinga vart det sølvmedaljar for det finske firemannslaget, berre slått av Noregs fire utvalde.

Under Ski-VM 2005 i Oberstdorf var Kiuru med på det finske laget som tok sølv i laghopp i storbakken, knapt 15 poeng bakom verdsmeisterlaget frå Austerrike. I olympiaåret 2006 fekk Kiuru med seg to sølvmedaljar i laghopping, fyrst vart det VM-sølv på Finland bakom Noreg i skiflygingsmeisterskapen i Bad Mitterndorf i januar, og i februar vart det ein OL-sølv bakom Austerrike i hoppbakken under vinter-OL 2006 i Torino.

Etter 2006 klarte ikkje Kiuru å hevde seg i verdscuprenn og han la bort hoppskia i 2009.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Tami Kiuru» frå , den 10. februar 2013.

Bakgrunnsstoff 

Kiuru i olympedia.org

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Finske deltakarar under vinter-OL 2006
Skihopparar under vinter-OL 2006
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Odd Eirik Færevåg

Odd Eirik Færevåg () er ein norsk lærar og forfattar frå Røvær.

Han arbeider som lærar i Haugesund og debuterte som forfattar med diktsamlinga Dagane grå i 2013.

Bøker 
 2013 – Dagane grå – Diktsamling
 2020 – Den vesle jenta og havet. Korte forteljingar frå Røvær 1899-2044.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Truls Horvei: «Lyrikkdebutant om eigne tap» i Haugesunds Avis

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Rogaland
Norske skjønnlitterære debutantar i 2013
Nynorskforfattarar
Folk frå Haugesund
Nordiske greiner under vinter-OL 2002

Nordiske greiner på ski under vinter-OL 2002 i Salt Lake City bestod av 18 øvingar. Seks av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping. Tre øvingar stod på programmet for fyrste gong; to stk sprinttevlingar over 1,5 km langrenn, ei kvar for kvinner og for menn, samt eit halvprogram i nordisk kombinert. I denne kombinertøvinga gjorde utøvarane einast eit skihopp og gjekk einast eit halvparten så langt langrenn som i normalprogrammet.

Langrenn menn

1,5 km sprint

15 km klassisk stil

20 km jaktstart

Johann Mühlegg vart etter leikane fråkjend gullmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

30 km fristil

Johann Mühlegg vart etter leikane fråkjend gullmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

50 km klassisk stil

Johann Mühlegg ble frakjent gullmedaljen på grunn av dopingmisbruk

4 x 10 km stafett

Langrenn kvinner

1,5 km sprint

10 km klassisk stil

Olga Danilova vart fråkjend sølvmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

10 km jaktstart

Olga Danilova og Larisa Lazutina vart fråkjende høvsvis gull- og sølvmedalje grunna bruk av dopingmidlar.

15 km fellesstart fristil

Larisa Lazutina vart fråkjend sølvmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

30 km klassisk stil

4 x 5 km stafett

Kombinert menn

Normalprogram (normalbakke & 15 km)

Halvprogram (storbakke & 7,5 km)

Lag (storbakke & 4x5 km)

Skihopping

Normalbakken (K90)

Storbakken (K120)

Lag

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 2002/Ski Nordisch» frå ,  den 11. februar 2013.  
 

Øvingar under vinter-OL 2002
2002
Runar Dahle

Runar Dahle () er ein norsk forfattar og omsetjar frå Budalen i Austrheim.

Han debuterte i 2010 med novellesamlinga Der har vi deg, ja.

Dahle har magistergrad i engelsk og arbeider som frilansar.

Bibliografi

Bøker

Omsetjingar i utval

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Publikasjonar av Runar Dahle i BIBSYS

Folk frå Austrheim
Forfattarar frå Hordaland
Norske omsetjarar
Norske novelleforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2010
Nynorskforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Ryukyuøyene

Ryukyuøyene (japansk  琉球列島, Ryūkyū-rettō, eller 南西諸島, Nansei-shotō) er ei japansk øygruppe som ligg i ein boge frå Kyushu, den sørlegaste av dei japanske hovudøyene, til Taiwan. Øyene dannar ei grense for det grunne Austkinahavet mot det mykje djupare havet på austsida. Den største av dei er Okinawa.

Dei nordlegaste øyene i gruppa høyrer til Kagoshima prefektur, medan dei sørlege øyene utgjer Okinawa prefektur. 

Dei opphavlege øybuarane talte fleire ryukyuspråk som er i slekt med japansk, men ikkje gjensidig eller nødvendigvis innbyrdes forståelege.

I eldre tid var øyene eit eige kongedøme, men dei blei etter kvart eit lydrike under både Kina og Japan. I 1879 annekterte Japan øyene, og innførte eit brutalt styresett som undertrykte den opphavlege kulturen. Etter andre verdskrigen okkuperte USA prefekturet Okinawa fram til 1972, då Japan igjen fekk herredøme over heile øygruppa. Det finst likevel framleis amerikanske militærbasar på Okinawa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ryukuøyene» frå ,  den 12. februar 2013.  

Øyar i Japan
Kagoshima prefektur
Okinawa prefektur
I Wish It Would Rain Down

«I Wish It Would Rain Down» er ein song av Phil Collins frå albumet …But Seriously frå 1989 med Eric Clapton på gitar. Songen var òg eit steg til sida for dance-pop-stilen til No Jacket Required. Songen var ein stor hitt i mange land, inkludert Canada der han gjekk heilt til topps.

Innspeling
Collins fekk med seg Eric Clapton på gitar. Collins fortalte sjølv, «Eg sa 'Eric, har eg aldri bede deg spele? Kom igjen, eg har ein song som er i di gate her.'» Collins følte det var så nær han nokon gong hadde kome å skrive ein bluessong. Collins følte òg at det var ein Clapton-song.

Musikkvideo
Den 8:30 minuttar lange musikkvideoen i svartkvit var regissert av James Yukich, og inneheld ein 2:30 minuttar langs del med skodespel før musikken startar. Settingen var eit teater i 1940- eller 1950-åra. Skodespelaren Jeffrey Tambor spelar ein hyperkritisk, misnøgd teaterregissør. Han øvar med nokre dansarar (som dansar til gitar/bassriffet frå songen «Sunshine of Your Love» av bandet Cream, der Eric Clapton spelar gitar.)

Innhald
CD maxi
«I Wish It Would Rain Down»
«Homeless» («Another Day in Paradise» demo)
«You've Been in Love (That Little Bit Too Long)»

7" single
«I Wish It Would Rain Down»
«Homeless» («Another Day in Paradise» demo)

12" single
«I Wish It Would Rain Down»
«Homeless» («Another Day in Paradise» demo)
«You've Been in Love (That Little Bit Too Long)»

Medverkande
Phil Collins: klaverinstrument, vokal, trommer, tamburin 
Eric Clapton: gitarar
Pino Palladino: bass

Salslister
Songen vart ein hit i 1990 og nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100 i USA og førsteplassen på RPM Top 100 i Canada. I Storbritannia nådde singelen sjuandeplassen. 

I Canada var han den singelen som låg lengst på toppen av lista i 1990 med seks veker og var den mestseljande singelen i Canada det året.

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Wish It Would Rain Down» frå ,  den 12. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1989
Singlar frå 1990
Phil Collins-songar
Songar skrivne av Phil Collins
Songar produserte av Phil Collins
Balladar frå 1980-åra
Rockeballadar
Nummer-ein-singlar i Canada
Nummer-ein-singlar i Polen
Warner Music Group-singlar
Hans O. Vindenes

Hans O. Vindenes () var ein norsk fiskar, fiskebåtreiar og organisasjonsleiar. 

Hans Vindenes starta tidleg med fiske. Frå han var 18 år verka han som notbas under sildefiske. På det området fekk han ry som den fremste i si tid.  Han kjøpte det første fiskefartøyet i 1931, og bygde opp eit solid reiarlag.

Vindenes var med i styret i mange fiskeriorganisasjonar. Han var sentral i oppbygginga av Fiskebåtredernes Forbund. Han var nestformann i 13 år,og overtok som formann då Knut Vartdal omkom ved ei ulukke i 1959. Hans Videnes var formann til 1964.

Hans O. Vindenes var ein omtykt skribent. Dagbøkene hans frå storsildfisket kom som vedlegg til fiskeridirektøren sin årsrapport i fleire år.

Kjelder 
 Bjarne Myrstad: Vestlandsfiske Det Norske Samlaget Oslo 1996
 Norsk Fiskerinæring – en årskavalkade 1961 – 2001

Referansar 

Norske fiskebåtreiarar
Norske fiskarar
Folk frå Fjell
Det Kongelige Teater

Det Kongelige Teater er det danske nasjonalteateret. Teateret ligg på Kongens Nytorv i København og vart fyrst skipa i 1748 med namnet Den danske Skueplads. Orkesteret Det Kongelige Kapel vart underlagt teateret om lag år 1770. Den Kongelige Ballet, formelt skipa i 1771, er også knytt til teateret.

Ein ny teaterbygning stod klar i 1874, og vart bygd tett inntil den gamle. Teateret rommar fleire scener og bygg og syner både skodespel, opera og ballett. Erik Jakobsen har vore direktør for teateret sidan 2007. 

Det Kongelige Teater er freda.

Kjelder 

Skipingar i 1748
Dansk kultur
Teater i Danmark
Byggverk i København
Freda bygg i Danmark
Oscilloskop

Eit oscilloskop er eit måleinstrument brukt for å studere tidsvariasjonar av eit elektrisk signal. Det blir ofte rekna som det viktigaste instrumentet på ein elektronisk lab.

Ein har to hovudtypar av oscilloskop, analoge og digitale. Analoge oscilloskop har berre eit katodestrålerøyr (som i eit fjernsyn av gamal type) som skyt ut ein elektronstråle som dannar ein strek som viser korleis signalet går, medan eit digitalt oscilloskop har punktprøving av signalet og signalhandsaming før det blir vist på ein skjerm. Biletet som vert vist vert kalla eit oscillogram. 

For at ein skal kunne få eit signal som er stabilt på skjermen, er trigginga essensiell. Denne seier kor stor signalstyrken skal vere når ein skal byrje å teikne ein strek på skjermen frå venstre. Dersom ein t.d. har eit sinussignal som kjelde, vil det føre til at ein vil få ei fin sinuskurve på skjermen dersom trigginga er justert korrekt. Dersom trigginga ikkje er korrekt, vil ein få mykje rot på skjermen.

Oscilloskopet viser altså eit bilete på skjermen. Dette biletet har ein X- og ein Y-akse. X-aksen er vassrett og Y-aksen er loddrett. Langs den vassrette aksen les vi av tida, og langs den loddrette aksen spenninga. Vi seier at vi ser spenninga som ein funksjon av tida. Biletet på skjermen blir laga av ein lysstråle som varierer i takt med spenninga som blir målt. 

Trigging er ein mekanisme som er slik at biletet på skjermen blir stabilt. I og med at spenninga varierer (normalt vil han gjere det), vil lysstrålen røre seg opp og ned på skjermen. Triggingsnivået blir sett til ein ynskt verdi. Når spenninga passerer denne verdien, startar lysstrålen å teikne biletet på skjermen. Frå triggingstidspunktet vil strålen teikne eit bilete på skjermen som viser korleis den målte spenninga endrar seg. Når biletet er ferdig teikna, vil oscilloskopet vente til neste gong den målte spenninga passerer triggingspunktet. Då vil eit nytt bilete bli teikna på skjermen. Dette går normalt svært fort, og du vil ikkje kunne sjå tida mellom bileta. Dersom du måler ein repeterbar spenning, vil biletet virke stabilt på skjermen.

Sjå òg 
 Multimeter
 Spektrumanalysator
 Nettverksanalysator

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oscilloskop» frå ,  den 15. februar 2013.

Bakgrunnsstoff

Elektriske måleinstrument
Laboratorieutstyr
Tyske oppfinningar
Polaritet

Polaritet har fleire tydingar og kan syne til: 

Polaritet i grammatikk er ein grammatisk kategori med to grammatisk trekk.
Polaritet i fysikk tyder polarisasjonsretning. 
Polaritet i botanikk syner til at ei celle, eit organ eller heil plante syner ulike eigenskapar i to ender av lengdeaksen.
Polaritet i kjemi.
 positiv eller negativ elektrisk ladning
Polaritetsterapi, ei behandlingsform i alternativ medisin.
Polaritet i statsvitskap, syner til kven som styrer verdsordenen, og kvar mange land som har maktdominans.

Sjå òg 
Pol
Polar
Polarisering

ja:極性
Nordiske greiner under vinter-OL 2010

Nordiske greiner under vinter-OL 2010 i Vancouver bestod av 18 øvingar. Alle tevlingane vart avvikla ved småbyen Whistler i British Columbia, 120 km nordaust for Vancouver. Seks av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla både i langrenn, kombinert og skihopping.

Langrenn menn

Sprint i klassisk stil 

Dato: 17. februar

15 km fristil 

Dato: 15. februar

30 km skibyte 

Dato: 20. februar

50 km fellesstart i klassisk stil 

Dato: 28. februar 2010

Lagsprint i fristil 

Dato: 22. februar

4 x 10 km stafett

Dato: 24. februar

Langrenn kvinner

Sprint, klassisk stil 

Dato: 17. februar

10 km fristil 

Dato: 15. februar

15 km skibyte 

Dato: 19. februar

30 km fellesstart i klassisk stil 

Dato: 27. februar 2010

Lagsprint i fristil 

Dato: 22. februar

4 x 5 km stafett

Dato: 25. februar

Kombinert

Normalbakke + 10 km

Storbakke + 10 km

Lagtevling

Skihopping

Normalbakken

Storbakken

Lagtevling

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordiske greiner under vinter-OL 2010» frå ,  den 15. februar 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Pohjoismaiset hiihtolajit talviolympialaisissa 2010» frå ,  den 15. februar 2013.  
 

Øvingar under vinter-OL 2010
2010
Poyntingvektor

Poyntingvektoren er ein vektor som gjev storleik og retning av energistraumtettleiken i eit elektromagnetisk felt. Poyntingvektoren er definert som vektorproduktet av elektrisk og magnetisk feltstyrke, og er lik strålingstrykket multiplisert med lyssnøggleiken. 

Vektoren er kalla opp etter John Henry Poynting.

Kjelder

Elektromagnetisk stråling
Optikk
Vektorar
Spisskollektor

Spisskollektor er ein oppsamlar for luftelektrisitet og vert brukt til å måle potensialet i lufta. Ein spisskollektor består av ein metallspiss, som er knytt til eit statisk voltmeter eller elektrometer. Viss potensialet til spissen avvik vesentleg frå omgivnadene sine, blir lufta ionisert omkring, og spissen trekkjer ladning til seg inntil han har fått same potensial som omgivnadene. For å auke ionisasjonen og få nøyaktigare målingar blir ofte eit belegg av radioaktivt stoff lagt på spissen.

Sjå òg 
 atmosfærisk elektrisitet
 kollektor
 flammekollektor

Kjelder

 

Atmosfærisk elektrisitet
Transduserar
KDevelop

KDevelop er eit grafisk integrert utviklingsmiljø med open kjeldekode for skrivebordsmiljøet KDE. KDevelop har støtte for utvikling av kode i mange ulike programmeringsspråk, som C, C++, PHP, Python osb.

Kjelder

Programvareutvikling
1967-filmen The Jungle Book

The Jungle Book (norsk tittel: Jungelboken) er ein amerikansk teiknefilm frå 1967, produsert av Walt Disney Productions. Det var den siste filmen produsert av Walt Disney, som døydde under produksjonen. Filmen er basert på forteljingane om villungen Mowgli frå boka Jungelboken, som vart skrive av Rudyard Kipling. Filmen er den 19. animerte langfilmen til Disney.

The Jungle Book er ein av Disneys mest populære filmar, og inneheld fleire klassiske songar, inkludert «The Bare Necessities» og «I Wan'na Be Like You». Mesteparten av songane er skrivne av brørne Richard og Robert B. Sherman. Filmen er regissert av Wolfgang Reitherman. Sonen hans, Bruce Reitherman, gav Mowgli stemme. Ein oppfylgjar til filmen, The Jungle Book 2 (norsk tittel Jungelboken 2) kom ut på kino i 2003.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1967
Filmar frå USA