kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Wayde van Niekerk

Wayde van Niekerk () er ein sørafrikansk friidrettsutøvar frå Cape Town som har spesialisert seg på 400 meter. Han vart verdsmester på 400 meter ved VM i friidrett 2015 i Beijing og vart året etter olympisk meister under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro, då han samstundes sette verdsrekord på distansen med tida 43,03 sekundar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wayde van Niekerk» frå ,  den 28. august 2016.  
 

Sørafrikanske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Afrikameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Sør-Afrika
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Deltakarar under VM i friidrett 2015
Deltakarar under VM i friidrett 2017
Almaz Ayana

Almaz Ayana () er ein etiopisk friidrettsutøvar som tevlar i langdistanseløp. Under VM i friidrett 2015 i Beijing vann ho gullmedaljen på 5 000 meter. Ved Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro vart ho olympisk meister på 10 000 m, og slo Wang Junxia sin 23 år gamle verdsrekord, då ho sprang i mål på 29.17,4. Ho har elles vunne bronsemedaljar på 5000 m ved friidretts-VM 2013 og nemnde Sommar-OL 2016.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Almaz Ayana» frå ,  den 28. august 2016.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Etiopia
Olympiske meistrar for Etiopia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Liu Xiang

Liu Xiang () er ein kinesisk tidlegare friidrettsutøvar frå Shanghai som internasjonalt tevla på 110 meter hekk. Han vart olympisk meister 2004 og verdsmeister 2007 i øvinga, og sette i 2006 verdsrekord med tida 12,88 sekundar.

Aktiv
I 2002 slo Liu gjennom ved å vinne 110 meter hekk i det fyrste IAAF Grand Prix-stemnet i Lausanne med asiatisk rekord på 13,12. Same året vann han øvinga under Asia-meisterskapen i Busan, ein prestasjon han gjentok i 2006 og 2010.

Liu tok bronsen på 110 meter hekk under friidretts-VM 2003. I mai 2004 slo han verdsmeisteren Allen Johnson i samløp ved eit IAAF-stemne i Osaka, og forbetra asia-rekorden til 13,06. Under dei olympiske leikane 2004 i Aten var han heilt suveren og vann gullmedaljen i 110 meter hekk på tida 12,91 sekundar, tangering av Colin Jackson sin elleve år gamle verdsrekord. OL-gullet var det fyrste vunne av ein mannleg kinesar i friidrett.

I 2005 kom Liu på sølvplassen på 110 meter hekk under VM i Helsinki, ein hundredels sekund bak franske Ladji Doucouré og to hundredelar framom Allen Johnson. Den 11. juli 2006 sette Liu ny verdsrekord med tida 12,88 sekundar under eit stemne i Lausanne. Rekorden stod i tett på to år, til dess kubanske Dayron Robles kom i mål på 12,87 i eit stemne i Ostrava.

Under VM i friidrett 2007 i Osaka gjorde Liu eit av sine beste hekkeløp og vann VM-gullet på tida 12,95, med USA-amerikanarane Terrence Trammel og David Payne hakk i hæl. Dei neste sesongane var han plaga med skadar. Den 18. august 2008 møtte han likevel til start i Sommar-OL i Beijing, men ein skade i akillessenen gjorde det håplaust å springe, så han trekte seg ved start.

I 2011 fekk Liu sølvmedaljen på 110 meter hekk under friidretts-VM i Daegu, etter at fyrstemann Dayron Robles vart diska for å ha hindra ein konkurrent. I OL-sesongen 2012 fekk Liu notert 12,87 i Prefontaine-stemnet i byen Eugene, men tida vart ikkje godkjend som verdsrekordtangering, då det var vel mykje medvind. Han fall i kvalifiseringa under OL i London.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM i 2003 i Paris: Bronsemedalje – 13,23
OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 12,91, framom Terrence Trammell (13,18)
VM i 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 13,08, bakom Ladji Doucouré (13,07)
VM 2007 i Osaka: Gullmedalje – 12,95, framom Terrence Trammell (12,99)
OL 2008 i Beijing: Trekte seg ved start
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 13,27, bakom Jason Richardson (13,16)
OL 2012 i London: Braut forsøksløpet etter fall

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liu Xiang (athlete)» frå ,  den 30. august 2016.  
 
 

Kinesiske hekkeløparar
Olympiske meistrar for Kina
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Reuben Kosgei

Reuben Seroney Kosgei () er kenyansk tidlegare hinderløpar frå Kapsabet i Marakwet-distriktet som vart olympisk meister i 3000 meter hinder i 2000 og verdsmeister i 2001.

Aktiv
Kosgei vann 3000 meter hinder då juniorverdsmeisterskapen 1998 fann stad i Annecy. To år seinare sprang han inn til gullmedalje i hinderløpet under dei olympiske leikane 2000 i Sydney. Sommaren 2001 sette han personleg rekord med tida 7.57,2 under eit stemne i Brussel, og han vann 3000 meter hinder i verdsmeisterskapen i Edmonton.

Ved VM 2003 i Paris kvalifiserte Kosgei seg til finalen i hindertevlinga, ein finale han ikkje fullførte. I 2006 kom han tilbake i eit stort meisterskap og tok tredjeplassen i 3000 m hinder ved samveldeleikane i Melbourne, slått i spurten av landsmennene Ezekiel Kemboi og Wesley Koech.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 8,21,4, framom Wilson Boit Kipketer (8.21,7)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 8.15,1, framom Ali Ezzine (8.16,2)
VM 2003 i Paris: Braut finalen – nr 14

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reuben Kosgei» frå ,  den 30. august 2016.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Kenyanske hinderløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Olympiske meistrar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Anke Behmer

Anke Behmer, fødd Anke Vater, () er ein tysk friidrettsutøvar frå Stavenhagen i Mecklenburg-Vorpommern som repesenterte Aust-Tyskland og tevla internasjonalt i mangekamp. Ho vart europameister i sjukamp i 1986, og sikra seg bronsemedaljar i øvinga i VM 1983 og OL 1988.

Aktiv
I 1980 vann Anke Vater den fyrste meisterskapen i sjukamp i Aust-Tyskland. Ho kom på fjerdplass i sjukampen og forbetra seg både kva gjaldt poeng og plassering ved friidretts-EM 1983, då ho tok bronsemedaljen bak landskvinnene Ramona Neubert og Sabine Paetz. I 1984 boikotta Aust-Tyskland Sommar-OL 1984 i Los Angeles, så sjukampen vart då ei tevling utan dei austtyske favorittane.

Som Anke Behmer vann ho i 1986 gullmedaljen i europameisterskapen etter å han sanka 6 717 poeng. Året etter vart ho nummer fire i VM i Roma. I 1988 gjorde ho sin aller beste sjukamp og stoppa med 6 858 poeng, men måtte likevel nøye seg med bromsemedaljen, i ei tevling der Jackie Joyner-Kersee sette verdsrekord med heile 7 291 poeng, ein rekord som i 2016 framleis gjeld.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Nr 4 - 6390 poeng, bak Sabine Everts (6418)
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje - 6532 poeng
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje - 6717 poeng, framom Natalja Sjubenkova (6645)
VM 1987 i Roma: Nr 4 - 6460 poeng, bakom Jane Frederick (6502)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje 6858 poeng, bak Sabine John (6897)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anke Behmer» frå ,  den 30. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Austtyske idrettsutøvarar
Tyske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under vinter-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Jeremy Wariner

Jeremy Mathew Wariner () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Irving i Texas. Han vart olympisk meister på 400 meter under Sommar-OL 2004 og vart verdsmeister på same distansen både i 2005 og 2007. Frå 2004 til 2009 vann han fem gullmedaljar i 4 x 400 m stafett med USA sitt mannskap, to i olympiske leikar (2004 og 2008) og tre i verdsmeisterskap i friidrett (2005, 2007 og 2009).

Aktiv
Wariner slo gjennom i 2004-sesongen. Under dei olympiske sommarleikane i Aten vann han gull på såvel 400 meter som i 4 x 400 meter stafett. I finalen på 400 meter sette han personleg rekord med tida 44,00. Året etter kopierte Wariner prestasjonane i Aten ved VM i Helsinki og sigra både på 400 meter og i stafett. Også ved det høvet forbetra han den personlege rekorden på 400 meter, då til 43,93. I 2006 var han med på å dele fyrstepremien i Gyllen-serien (Golden League). Han vann også den etterfylgjande IAAF-finalen i Roma på nytt personbeste, 43,62 sekundar.

I friidretts-VM 2007 lukkast Wariner å forsvare meistertittelen både på 400 meter og i stafett. Vinnartida 43,45 var ikkje berre ny personleg rekord, men førte han opp på tredjeplass på 400-meterstatistikken. Einast verdsrekordhaldar Michael Johnson og den tidlegare verdsrekordhaldaren Butch Reynolds hadde sprunge snøggare.

I 2008 vann Wariner fire av fem tevlingar i Gyllen-serien, men hamna likevel litt i skuggen av landsmannen LaShawn Merritt. Han tapte for Merritt både ved det avsluttande IAAF-stemnet i Berlin, og i OL-finalen i Bejing. I Beijing sprang Merritt nesten eitt sekund fortare, 43,75 sekundar mot Wariners 44,74. Begge to var, saman med David Neville og den olympiske meisteren på 400 meter hekk, Angelo Taylor, med i stafettlaget som på 4 x 400 meter vann gull på ny olympisk rekord, 2.55,39.

Også i VM 2009 stod gullstriden på 400 meter mellom Wariner og Merritt. Nett som i OL året i førevegen, var det Merritt som vann gullet medan Wariner vart andremann. Den siste konkurransedagen vart begge verdsmeistrar i stafett over 4 x 400 meter, og Wariner vann sitt femte VM-gull.

Wariner var med i OL-troppa til London i 2012, men ein skade gjorde at han trekte seg frå stafettlaget. Skadar førte også til at han var sjanselaus å kvalifisere seg til friidretts-VM 2013 og Sommar-OL 2016.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Gullmedaljar på 400 m - 44,00, og 4 x 400 m stafett (2.55,9)
VM 2005 i Helsinki: Gullmedaljar på 400 m – 43,93, og 4 x 400 m stafett (2.56,9)
VM 2007 i Osaka: Gullmedaljar på 400 m – 43,45, og 4 x 400 m stafett (2.55,5)
OL 2008 i Beijing: Sølv på 400 m – 44,74, og gull på 4 x 400 m stafett (2.55,3)
VM 2009 i Berlin: Sølv på 400 m – 44,60, og gull på 4 x 400 m stafett (2.57,8)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jeremy Wariner» frå ,  den 31. august 2016.  
 

Sprintarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Stanisław Grędziński

Stanisław Grędziński () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Ostrzyca i Krasnystaw fylke, som vart europameister på 400 meter og i 4 x 400 m stafett i 1966.

Aktiv
Grędziński overraska med å vinne 400 m under EM i friidrett 1966 i Budapest. Han sette personleg rekord med 46,0 og viste den største favoritten, landsmannen Andrzej Badeński til andreplass, to tidels sekund bak. Tre dagar seinare var dei to saman om gje Polen sitt lag i 4 x 400 m stafett sigeren; etter at Jan Werner, Edmund Borowski og Grędziński hadde gjort unna dei fyrste etappane, sprang Badeński inn til ny meisterskaprekord på tida 3.04,5, med Vest-Tyskland 0,3 sekund bakom.

Grędziński var med i OL-troppa til Sommar-OL 1968 i Mexico-byen. Han vart vraka til 400-meterstevlinga, men sprang ein av etappane i 4 x 400 m stafett, der Polen enda på fjerdeplassen.

Under EM i friidrett 1969 i Aten kjempa Grędziński hardt for å forsvare EM-tittelen på 400 meter og kom i mål til personleg rekord på 45,83 sekundar. Med det hamna han på bronseplassen, høvesvis to og seks hundredels sekund bak sølv- og gullvinnar. Landsmannen Jan Werner vann løpet. I 4 x 400 m stafett var dei to og lagkameratane deira tre hundredels sekund for seint ute til å vinne bronse.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stanisław Grędziński» frå ,  den 1. september 2016.  
 

Polske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Polen
Polske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Valentina Tikhomirova

Valentina Nikolajevna Tikhomirova, fødd Lomkina, () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Makhatsjkala i Dagestan i dåverande Sovjetunionen, no til dags i Russland. Ho vart europameister i femkamp i 1966.

Aktiv
Tikhomirova vart nummer tre i femkampen ved Sovjet-meisterskapen 1966. Sidan dei to andre medaljevinnarane, Irina Press og Tatjana Sjtsjelkanova, boikotta EM i friidrett 1966 i protest mot kjønnstesting, låg vegen meir open for Tikhomirova. Etter eit tett oppgjer med vesttyske Heide Rosendahl vann ho gullmedaljen med 4 787 poeng, 22 fleire enn Rosendahl.

Tikhomirova vart sovjetmeister i femkamp i 1967, 1969 og 1972. Både under Sommar-OL 1968 og friidretts-EM 1969 enda ho på fjerdeplassen i femkamp, medan ho i EM i friidrett 1971 og ved sommarleikane 1972 vart nummer fem.

Sin beste femkamp presterte Tikomirova i 1971-sesongen med 5 234 poeng etter dåverande poengtabell.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje - 4 787 poeng, framom Heide Rosendahl (4 765) 
OL 1968 i Mexico by: Nr 4 - 4 927 poeng, etter Annamária Tóth (4 959)
EM 1969 i Aten: Nr 4 - 4 715 poeng, etter Marija Sisjakova (4 773)
EM 1971 i Helsinki: Nr 5 - 4 986 poeng
OL 1972 i München: Nr 5 - 4 597 poeng (ny tabell)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Valentina Tikhomirova» frå ,  den 1. september 2016.  
 

Sovjetiske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Roger Kingdom

Roger Nona Kingdom () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Vienna i Georgia som tevla i hekkeløp. Han vant to olympiske gullmedaljar på 110 meter hekk og sette verdsrekord på øvinga på 12,92 sekundar i 1989, ein rekord som stod i fire år.

Aktiv
Kingdom vann i 1983 110 m hekk ved den nordamerikanske studentmeisterskapen (NCAA). Året etter vart han olympisk meister på korthekken under sommarleikane i Los Angeles, tre hundredels sekund framom den største favoritten, landsmannen Greg Foster.

Kingdom var derimot favoritt til OL-gullet i 110 m hekk i Seoul i 1988, ettersom han tidlegare i OL-sesongen hadde vunne alle tevlingane han hadde delteke i. I OL-finalen imponerte han med både teknikk, fart og styrke og slo nestemann, briten Colin Jackson, med tre meter og sette olympisk rekord på 12,98 sekundar.

Under eit stemne i Zürich i 1989 sette Kingdom verdsrekord i 110 meter hekk. Tida på 12,92 sekundar stod som rekord til sommaren 1993, då Colin Jackson sprang ein hundredels sekund snøggare.

I 1991 vart Kingdom operert i eit kne. Sjølv om han ikkje kom tilbake i same for som før, makta han å vinne ein bronsemedalje under friidretts-VM 1995.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje – 13.20, framom Greg Foster (13,23) 
OL 1988 i Seoul:  Gullmedalje – 12,98, framom Colin Jackson (13,28)
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 13,19

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roger KIngdom» frå ,  den 3. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Abdon Pamich

Abdon Pamich () er ein italiensk tidlegare kappgjengar fødd i Fiume i Italia (dagens Rijeka i Kroatia). Han deltok i samtlege friidretts-EM og olympiske sommarleikar i tida 1954 til 1972. Pamich vart olympisk meister i 50 kilomter kappgang i 1964 og europameister på same distansen i 1962 og 1966.

Pamich fekk sølv i 50 km under EM 1958, 45 sekundar bak Jevgenij Maskinskov frå Sovjetunionen. To år seinare kom han på bronseplassen då Sommar-OL 1960 fann stad i heimlandet i Italia. Ved dei neste store meisterskapane, EM 1962, OL 1964 og EM 1966 gjekk Pamich til topps på spesialdistansen 50 km.

Bestenoteringa til Pamich i 50 km kappgang på 4.03.02 frå 1960 var den gongen verdsrekord.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abdon Pamich» frå ,  den 3. september 2016.  
 

Italienske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett for Italia
Olympiske meistrar for Italia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Italienske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Italienske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Italienske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Italienske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Italienske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Jakob Remseth

Jakob Martinus Remseth () var ein norsk arbeidar og politikar, fødd i Dønnes og busett i Sauda. Han var stortingsrepresentant for valkrinsen Rogaland og Arbeidarpartiet i tida 1945 til 1965.

Liv og virke

Bakgrunn
Remseth var son til ein gruve- og industriarbeidar, og voks mykje opp på Båsmoen i Mo i Rana. Seksten år gammal byrja han å arbeide i Båsmoen gruver, eit yrke han hadde til 1926, og som han kombinerte med arbeid på samvirkelaget i dei periodane gruvedrifta var redusert. I 1926 flytta han til Sauda og var dei neste 19 åra fabrikkarbeidar ved Electric Furnace Products Co. Ltd. i Sauda.

Politisk karriere
Remseth var medlem i heradsstyret i Sauda frå 1931 til 1955. Han var ordførar 1937–1941, då han vart avsett av okkupasjonsstyret, og på ny frå 1945 til 1951.

Hausten 1945 vart Remseth vald inn på Stortinget frå Rogaland, og sidan attvald fire gongar. Han var medlem 1945–1949 i Sosialkomiteen og frå 1950 i Kommunalkomiteen, formann i denne frå 7. februar 1963.

Kjelder

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Folk frå Dønna
Folk frå Sauda
Eschbach i Usingen

Eschbach er ein bydel i Usingen i Hessen i Tyskland.
Stadet er kjend langt utanfor Taunusfjella på grunn av skogcampingplassen her og den tidlegare helgebusetnaden nedanfor Eschbacher-klippene.

Kjelder

Byar i Hessen
Different World av Iron Maiden

«Different World» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden frå albumet A Matter of Life and Death. Det vart gjeve ut som den andre singelen frå albumet, og den 35. singelen totalt. Singelen kom ut 14. november 2006 i USA og 26. desember 2006 i Europa. Songen har blitt omtalt som ei hyllest til Thin Lizzy på grunn av vokalen av Bruce Dickinson som minnar om vokallinjer som Phil Lynott song. Songen vart spelt først på alle konsertane til bandet på A Matter of Life and Death Tour.

Gitarsoloen på «Different World» vert spelt av Adrian Smith.

Songen vert nytta i videospelet Tony Hawk's Downhill Jam.

Det kvinnelege hyllestbandet The Iron Maidens spelt ein akustisk versjon av songen på EPen The Root of All Evil i 2006.

Musikkvideo
Det vart laga to musikkvideoar til «Different World». Den første er ein dataanimert video med Dickinson. Den andre versjonen syner bandet som spelar songen i studio 1 i Sarm Studios i Vest-London. Delar av denne videoen var med i den første versjonen.

Innhald 
Amerikansk CD-singel
 «Different World» (Adrian Smith, Steve Harris) – 4:15
 «Hallowed Be Thy Name (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) – 7:13
 «The Trooper (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) – 3:56

Digital singel
Intervjuet med Steve Harris var berre tilgjengeleg om ein førehandsbestilte singelen før 26. desember 2006 gjennom nettsida til Iron Maiden.
 «Different World» (Recorded live in Aalborg on the A Matter of Life and Death tour, 9. november 2006) (Smith, Harris) – 4:15
 Interview with Steve Harris on A Matter of Life and Death – 10:38

Europeisk CD-singel
 «Different World» (Smith, Harris) – 4:15
 «Iron Maiden» (Recorded live in Copenhagen on the A Matter of Life and Death tour, 10. november 2006) (Harris) – 5:40

Europeisk DVD-singel
 «Different World» (Smith, Harris) – 4:17
 «The Reincarnation of Benjamin Breeg» (konsertopptak frå København under A Matter of Life and Death-turneen, 10. november 2006) (Dave Murray, Harris) – 7:47
 «Hocus Pocus» (Thijs van Leer, Jan Akkerman; Focus-song) – 5:31

Europeisk 7" biletplate
 «Different World» (Smith, Harris) – 4:15
 «Fear of the Dark» (Recorded live in Copenhagen on the A Matter of Life and Death tour, 10. november 2006) (Harris) – 7:47

Medverkande 
Henta frå CD-omslaget:
Iron Maiden
 Bruce Dickinson – vokal
 Dave Murray – gitar
 Janick Gers – gitar
 Adrian Smith – gitar, korvokal
 Steve Harris – bassgitar, korvokal, medprodusent (studiosongar), leiande produsent (konsertopptak)
 Nicko McBrain – trommer
Produksjon
Kevin Shirley – produsent, miksing
Tony Newton – innspeling, miksing (konsertopptak)
Howard Greenhalgh – musikkvideoregissør («Different World» video)

Lister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Different World (song)» frå ,  den 5. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Music video (stream) 

Singlar frå 2006
Iron Maiden-songar
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar skrivne av Steve Harris
Songar frå 2006
EMI Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Finland
Grindheim kyrkje i Audnedal

Grindheim kyrkje står i Lyngdal kommune i Agder fylke og er ei krosskyrkje i tre frå 1783. 

Kyrkja har 250 sitjeplassar. Innvendig er kyrkja dekorert med rosemåling laga av Tore Asbjørnsen Risøyne.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lyngdal
Kulturminne i Lyngdal
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1780-åra
1783 i Noreg
Rosemåla kyrkjer
Audnedal
Micheline Ostermeyer

Micheline Ostermeyer () var ein fransk friidrettsutøvar og musikant. Ho tok to gull og eitt sølv i Sommar-OL 1948, og til saman tre medaljar i EM 1946 og EM 1950.

Idrett
Ostermeyer voks for det meste opp i Tunisia, den gongen kontrollert av Frankrike. Etter andre verdskrigen deltok ho i friidrettsstemne og vann franske meistertitlar i fleire ulike øvingar, mellom anna i løp, kast og hopp. Ho deltok i 1946 i fleire øvingar ved europameisterskapen i Oslo og tok sølv i kulestøyt.

Under Sommar-OL 1948 i London vann Ostermeyer gullmedaljane i kulestøyt og diskosksting, samt ein bronsemedalje i høgdehopp. Ho hamna likevel litt i skuggen av Fanny Blankers-Koen, den nederlandske kvinna som vann heile fire gullmedaljar på friidrettsbana i dei same leikane.

Ved friidretts-EM 1950 i Brussel tok Ostermeyer bronsemedaljar på 80 meter hekk og i kulestøyt, og la deretter opp som idrettsutøvar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Sølvmedalje i kule, nr 5 i høgdehopp
OL 1948 i London: Gull i kulestøyt og diskoskast, bronse i høgdehopp
EM 1950 i Brussel: Bronsemedaljar i 80 meter hekk og kulestøyt, nr 4 i diskoskast

Musikk
Ostermeyer konsentrerte seg sidan om musikklivet, og spelte pianokonsertar til opp i høg alder.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Micheline Ostermeyer» frå ,  den 5. september 2016.  
 

Kulestøytarar
Diskoskastarar
Franske hekkeløparar
Franske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948