kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Brunskulderlo

Brunskulderlo (Elseyornis melanops) er ein vadefugl knytt til ferskvatn, og ei lita lo som gjer ut for si eiga biologiske slekt Elseyornis. Tidlegare var arten endemisk for Australia, frå slutten av 1950-talet har han òg spreidd seg over New Zealand.

Skildring 

Brunskulderloa er ei relativt lita lo, ca. 17 centimeter med kroppssvekt på 33 gram, berre ca. 55 % av kroppsvekta til ei sandlo, til samanlikning.

Denne arten har namn på norsk etter den kastanjebrune skulderflekken, elles er oversida spraglete lysebrun, og undersida er kvit med svart, V-forma brystband. Panna og augestripa er svart, augebrynet kvitt og krona er lysebrunt som ryggen. Nebbet er raudt bortsett frå tuppen som er svart. Beina er grårosa. Begge kjønn har same fjørdrakta, og ho er uforandra året rundt, men ungfuglar manglar dei iaugefallande trekka som brystband, svart panne og skulderflekk. Eit karaktertrekk for arten er treig, rykkete flyging der dei ropar 'pitt', i flukt er oversida av ytste delar av vengen og halen svarte.

Ein kan finne brunskulderloa over det meste av Australia inklusive Tasmania der det finst vatn, dei held seg rundt ferskvassdammar, plassar med søle, sumpar eller ved innsjøar, enten aleine eller i småflokkar. På Nordøya finst denne arten spreidd ved elver, innsjøar i estuar i nord mot Bay of Plenty og i søraust. Dei få, ca. 300 individa på Sørøya lever på austsida av øya. Brunskulderloer er i ei viss grad standfuglar som passar eit territorium året rundt, men mange kan danne flokkar om vinteren for beiting.

Hekketida er vår og sommar frå august til februar. Hekkeplassar ligg ofte ved elveleier. Reira enkle, grunne senkingar, fôra med tørr vegetasjon. Kullet er vanlegvis på 3, nokre gonger 2 egg. Klekkinga skjer etter ein 22-26 dagar, begge foreldra rugar.

Dietten består av både virvellause dyr, krepsdyr, insekt og meitemark.

Arten har status som livskraftig, og bestanden er estimert til ca. 15 500 individ i Australia (2007), og 1700 på New Zealand, av desse 1400 på Nordøya. er trudd å vere aukande.

Kjelder 

 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
 BirdLife International (2013) Species factsheet: Elseyornis melanops . Henta frå http://www.birdlife.org den 21. januar 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Lofamilien
Fuglar i den australske regionen
Guden Bor

Bor (norrønt Búrr eller Borr) er ein skapning i norrøn mytologi som er son av Bure, mannen som blei slikka ut av ein stein av urkua Audhumbla. Han er far til gudane Odin, Ve og Vilje. Mor deira er Bestla, dotter av Boltorn. 

Bor si rolle i mytologien er uklar. Han fungerte truleg som eit nødvendig mellomledd i slektslista til Odin, og det finst ingen indikasjon på at han blei tilbeden i norrøn religion.

Bor i norrøn litteratur
Bor er nemnd éin gong i Gylfaginning i Den yngre Edda av Snorre Sturlason:

I skaldedikting og Den eldre Edda blir Odin av og til nemnd som Bors son som ein fast kenning, men det blir ikkje gjeve nokon vidare informasjon om Bor. Han blir også nemnt som far til Odin i Voluspå, vers 4, under namnet Bur:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bor (gud)» frå ,  den 21. januar 2013.  

Skapningar i norrøn mytologi
Maoriparakitt

Maoriparakitt (Cyanoramphus malherbi) er ein liten papegøye, endemisk for New Zealand. På New Zealand er han allment kjent som 'Orange-fronted Parakeet', eit namn han deler med ein annan papegøyeart frå Mellom-Amerika. Arten er kritisk truga med 50-249 kjønnsmodne individ igjen i vill tilstand.

I mange år blei maoriparakitt sett på som ein underart eller som fargevariant av den meir vanlege arten gulkroneparakitt. Nyare forsking har vist at dette er ein gyldig sjølvstendig art. Maoriparakitt lever i Nothofagus-skog på Sørøya på New Zealand, sjølv om dei kan ha hatt eit vidare spekter av habitat før tilkoma av menneske. Dei har vorte truga av hogst av opphavleg skog, som gav dei eldre tre som dei hekka i, ved overbeiting av dei låge buskane som dei fann føda i, og av predasjon av introduserte rotter, røyskattar og kattar.

Det vitkaplege artsnamnet heidrar den franske ornitologen Alfred Malherbe.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Malherbe's Parakeet» frå , den 23. januar 2013. 
  
 BirdLife International (2013) Species factsheet: Cyanoramphus malherbi. Henta frå http://www.birdlife.org den 23. januar 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar endemiske for New Zealand
Paul Berstad

Paul Johan Dankert Berstad () var ein folketonesamlar og songar frå Sogn og Fjordane.

Paul var frå garden Berstad i Selje kommune.
Paul vart tidleg oppteken av å lytte til besteforeldra sine, som alle hadde mykje å lære ifrå seg innanfor folketonar og salmar.
Foreldra til Paul, Helga og Kristen, var også glad i song og musikk. Mykje av det Paul samla av folketonar og musikk, hadde han frå mor si, Helga Kristine Hansdatter Berstad. Helga hadde tonar etter si mor, Helga Haraldsdotter Guddal frå Stryn. Harald Kolbeinsson, faren hennar, var bonde og gjerne kjøkemeister i bryllaup. Han var stortingsmann ein periode. Då stortingsmennene vestafrå kom til Mjøsa, lånte dei seg ein båt, men det gikk så som så med å ro i takt. Harald sat att'i rongja og song. «Hine tingmennene rodde Mjøsa, men han Harald Kolbeinsson song Mjøsa» vert det herma i slekta på Berstad.  

Etterkvart vaks syskeneflokken til 4 gutar og 2 jenter, og i stova på Berstad var det alltid nokon som song.

I 1986 vart Paul Berstad tildelt den første Folkemusikkprisen for Sogn og Fjordane, for innsamla og bevarte folketoner- og musikk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Paul Johan Berstad ved kulturnett.no

Norske songarar
Norske folkemusikksamlarar
Norsk vokal folkemusikk
Folk frå Selje
Harry Glaß

Harry Glaß () var ein tysk skihoppar frå Klingenthal, som representerte Aust-Tyskland. Han vann bronsemedaljen i det spesielle hopprennet under vinter-OL i 1956, var då den fyrste frå DDR-staten som vann ein olympisk medalje.

Aktiv 
Glaß byrja med skihopping vinteren 1952, året etter fekk han plass på det austtyske hopplaget. Han deltok ski-VM 1954 i Falun og vart nummer 64 av 69 deltakarar. Etter verdsmeisterskapen la han om til den såkalla finnestilen, ein aerodynamisk hoppstil som dei finske skihopparane hadde stor suksess med frå vinteren 1954 av.

Vinteren 1956 deltok Glaß i dei tre fyrste renna i den tysk-austerrikske hoppveka og vart nummer tre i Oberstdorf og Garmisch-Partenkirchen, samt nest best i Innsbruck, eit halvt poeng etter Koba Tsakadze frå Sovjetunionen. Under vinter-OL i Cortina d'Ampezzo fekk han bronsen i hopprennet, berre overgått av dei to finnane Antti Hyvärinen og Aulis Kallakorpi.

I 1957 vart Glaß nummer fem i den tysk-austerrikske hoppveka, hans beste samanlagtplassering, medan han i 1958 vart nummer to i avslutningsrennet for den same hoppveka, bakom landsmannen Helmut Recknagel. Under verdsmeisterskapen i Lahti i 1958 hamna han på fjerdeplassen, plassen føre beste nordmann, Asbjørn Osnes.

Glaß vart austtysk meister i skihopping i 1954, 1955, 1956 og 1958. I 1960 deltok han i den tysk-austerrikske hoppveka, eit fall i rennet i Bergiselbakken førte til han gjekk langvarig skadd. Året etter gjorde han eit mislukka comeback.

Glaß, som ikkje var i slekt med skihopparen Henry Glaß, var invalid frå 1988 til han døydde ni år seinare i Rodewisch.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Harry Glaß» frå , den 25. januar 2013. 
 
 

Tyske skihopparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1956
Tyske deltakarar under vinter-OL 1956
Skihopparar under vinter-OL 1956
Nordiske greiner under vinter-OL 1984

Nordiske greiner på ski under Vinter-OL 1984 i Sarajevo bestod av ti øvingar. Tre av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping.

Medaljestatistikk

Langrenn menn

15 km 

Dato: Måndag 13. februar 1984

30 km 

Dato: Fredag 10. februar 1984

50 km 

Dato: Søndag 19. februar 1984

4x10 km stafett 

Dato: Torsdag 16. februar 1984

Skihopping

Normalbakken

Dato: Laurdag 18. februar 1984

Storbakken 

Dato: Søndag 12. februar 1984

Kombinert 

Dato: Søndag 12. februar 1984

Langrenn kvinner

5 km 

Dato: Søndag 12. februar 1984

10 km 

Dato: Torsdag 9. februar 1984

20 km 

Dato: Laurdag 18. februar 1984

4 x 5 km stafett 

Dato: Onsdag 15. februar 1984

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordiske greiner under vinter-OL 1984» frå ,  den 26. januar 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1984/Ski Nordisch» frå ,  den 26. januar 2013.  
 

Øvingar under vinter-OL 1984
Nordiske greiner under vinter-OL
Hestia

Hestia (gammalgresk Ἑστία, 'årestad') var gudinne for eldstadar og familie i gresk mytologi. Ho høyrde til dei olympiske gudane. 

Gudinna var den førstefødde til Kronos og Rhea, den første til å bli slukt av Kronos og den siste til å koma ut att. Ho nekta å gifta seg med Apollon eller Poseidon, og valde i staden evig jomfrudom. I avbildingar blei ho framstilt som kysk kledd med lange klede og slør, nokre gonger med ei blomstrande grein eller ein kjele.

Hestia var gudinne for eller ei personifisering av årestaden, og mottok det første offeret ved eldseremoniar i heimen. Ho var til stades når ein bakte brød og stelte til mat heime.

Den offentlege årestaden i ein by var også vigd henne, og grekarar som grunnla nye koloniar tok med eld herfrå for å ta vare på bande til morbyen.

Gudinna svarer til den romerske gudinna Vesta.

Kjelder

Hestia ved theoi.com

Bakgrunnsstoff

Hestia ved maicar.com
Hestia ved theoi.com

Greske gudar
Eldgudar
Familiegudar
Jomfrugudar
Franci Petek

Franci Petek () er ein slovensk tidlegare skihoppar som representerte Jugoslavia og som er frå Jesenice. Han vart verdsmeister då han vann storbakkerennet under VM 1991 i Val di Fiemme.

Aktiv 
Petek oppnådde sin fyrste pallplass og einaste siger i verdscupen i skihopping då han i februar 1990 vann eit hopprenn i Engelberg, saman med Ari-Pekka Nikkola frå Finland. Eit halvt poeng bak dei to kom Peteks landsmann Primož Ulaga og austerrikaren Andreas Rauschmeier. Seinare skulle Petek få to andre- og to tredjeplassar i verdscupen, den siste i Predazzo i januar 1993.

Petek overraska då han i ski-VM 1991 i Val di Fiemme gjekk heilt til topps i storbakkerennet, 1,2 poeng føre ein annan sensasjonsmann, norske Rune Olijnyk. Seinare i meisterskapen vart Petek nummer åtte i normalbakken, same plasseringa fekk han også i storbakken under Vinter-OL 1992 i Albertville.

Han la opp som skihoppar i 1995.

Kjelder  

 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Slovenske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Slovenske deltakarar under vinter-OL 1992
Skihopparar under vinter-OL 1992
Slovenske deltakarar under vinter-OL 1994
Skihopparar under vinter-OL 1994
Deltakarar under Ski-VM 1991
Deltakarar under Ski-VM 1995
Hotel Mundal

Hotel Mundal ligg i bygda Mundal ved Fjærlandsfjorden i Sogn og Fjordane. Dagens bygning i drake- og sveitsarstil er teikna av Peter Andreas Blix. 

Breførar Mikkel Mundal og systra Brita dreiv Mundals Gjestgiveri i Fjærland nokre år tidlegare. Mundal og systra, mann hennar Olaus Dahle, samt Per og Johannes Mundal engasjerte Blix til å teikne hotellet som stod ferdig i 1891.

Hotel Mundal var familiedrive frå starten i 1891 og til nokre år ut på 2000-talet.  

Hotel Mundal er tildelt Olavsrosa.

I desember 2022 vart arkivet etter Hotel Mundal teke opp som del av Noregs dokumentarv. Arkivet var eitt av ni arkiv som vert teke opp i registeret i 2022, og det første hotellarkivet nokon gong. Arkivet vert bevart av Fylkesarkivet i Vestland, ein del av Vestland fylkeskommune.

Kjelder
Hotel Mundal frå Olavsrosa
Hotel Mundal arkivert utgåve
Arkivet etter Hotel Mundal blir del av Noregs dokumentarv. Vestland fylkeskommune 01.12.2022
Arkivet etter Hotel Mundal, Arkivportalen.
Dagbøker om skeiv kjærlighet blir nasjonal dokumentarv. Kulturdirektoratet 01.12.2022

Bakgrunnsstoff

Hotell i Vestland
Samferdsle i Sogndal
Olavsrosa
Smalahovesleppet

Smalahovesleppet er ein matfestival for smalahove som vert halden kvart år på Voss i månadsskiftet september–oktober.

Festivalen har meir enn berre smalahove, og under festivaldagane vert både ølbrygging, flatbrødbaking og andre mattradisjonar syna fram i Marknadsgata på Vossavangen. Festivalen har også fått sin eigen nummererte og spesialtappa Smalahoveakevitt som berre vert selt hjå Vinmonopolet på Voss.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Smalahovesleppet» frå ,  den 30. januar 2013.

Bakgrunnsstoff 
 
 Nationen: Tradisjonsmatfestivaler – det sosiale i handelssentrum

Kultur i Voss
Festivalar i Noreg
Arnljot Nyaas

Arnljot Ole Nyaas () var ein norsk langrennløpar frå Tolga i Hedmark som tevla i skisporet i åra etter 2. verdskrigen. Han vann bronsemedaljen på 18-kilometeren under verdsmeisterskapen i Lake Placid i USA. Han var ikkje med på det norske bronselaget i stafetten. Både i 1950 og 1951 gjekk han for Oslo Skikrets sitt firemannslag, som begge åra vann NM-stafetten. Ivar Odd Formo og Henry Hermansen var dei to andre som deltok begge sesongane.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1948: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen
1950: Bronsemedalje på 18 km i VM i Lake Placid, nr 14 på 50 km
1952: Nr 12 på 50 km i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1947: Bronsemedalje på 50 km 
Ski-NM 1948: Bronsemedalje på 50 km i Strinda
Ski-NM 1949: Nr 5 på 50 km
Ski-NM 1950: Nr 9 på 18 km
Ski-NM 1951: Nr 11 på 18 km i Narvik
Ski-NM 1952: Nr 12 på 18 km i Porsgrunn

Nyaas døydde i Oslo.

Kjelder
digitalarkivet
Arbeiderbladet 26. februar 1948

Norske langrennsløparar
Enar Josefsson

Enar Josefsson () var ein svensk langrennsløpar frå Åsele i Västerbottens län. Han vann to sølvmedaljar under verdsmeisterskapen i Lake Placid i 1950, samt ein gullmedalje i stafett i same meisterskapen og ein bronsemedalje i langrensstafetten under vinter-OL 1952.

Aktiv 
Josefsson hadde lite og inkje å vise til av toppresultat før han i 1950 reiste til ski-VM i Lake Placid i USA. Her lukkast han overmåte godt og vart nummer to både på 18 km og på 50 km. På 18-kilometeren var han berre tolv sekundar bak verdsmeisteren, landsmannen Karl-Erik Åström, nordmannen Arnljot Nyaas fekk bronsen. Josefsson tok ein ny sølvmedalje på femmila, med tida 3.00.01 var han 56 sekundar bakom landsmannen Gunnar Eriksson i tid. I melllomtida hadde Josefsson vunne VM-gull i 4x10 km stafett, då han gjekk sisteetappen for Sveriges sigersike lag, dei andre var Nils Täpp, Karl Erik Åstrøm og Martin Lundström.

I 1952 var Josefsson på plass under vinterolympiaden i Oslo. Han vart nummer 13 på 18 km, norske Hallgeir Brenden vart olympiameister. Sidan gjekk Josefsson tredeetappen for Sverige sitt firemannslag, ei tevling som enda med svensk bronseplass, Finland vann føre Noreg. Same sesongen vart Josefsson beste svenske på 18 km i Svenska skidspelen i Falun, 22 sekundar bakom vinnaren Viljo Vellonen frå Finland.

Josefsson var tilbake i Falun under verdsmeisterskapen på ski i 1954. Han deltok i alle dei tre individuelle langrenna og vart som best nummer ni, plasseringar han oppnåde både på 15 km og 50 km.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Enar Josefsson» frå , den 30. januar 2013. 
 

Svenske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Svenske deltakarar under vinter-OL 1952
Langrennsløparar under vinter-OL 1952
Verdsmeistrar i langrenn
Rolf Rämgård

Rolf Rämgård () er ein svensk, tidlegare langrennsløpar og politikar for Centerpartiet, busett i Älvdalens kommun. Han vann ein sølvmedalje og ein bronsemedalje under vinterleikane i Squaw Valley i 1960, og var riksdagsrepresentant frå 1974 til -85.

Langrenn
Rämgård deltok i 1958 i sin fyrste internasjonale meisterskap då han i Lahti vart nummer elleve på femmila under verdsmeisterskapen. Same sesongen vart han svensk meister på femmila, ein prestasjon han gjentok året etter.

Under vinter-OL 1960 i Squaw Valley var Rämgård nær ved å vinne 30-kilometren, men hamna tretten sekundar bakom landsmannen Sixten Jernberg i mål. På 50 km kom Rämgård på tredjeplass, i anvend tid over tre minuttar bak finnane Kalevi Hämäläinen og Veikko Hakulinen. Seinare i sesongen vart Rämgård nummer fire på femmila i Holmenkollen, bakom dei tre nordmennene Sverre Stensheim, Oddmund Jensen og Ingmund Holtås.

I sin siste sesong vart Rämgård nummer sju på 50 km i verdsmeisterskapen i Zakopane i Polen. Sidan i sesongen vann han sin største triumf då han gjekk til topps i 30 km i Svenska skidspelen i Falun, fire sekundar føre den nye finske toppløparen, Eero Mäntyranta.

Politikk
Same året som han la konkurranseskia på hylla, 1962, fekk Rämgård plass i det lokale landstinget, ein plass han hadde i 36 samfulle år. Han var i lang tid kommunalråd i Älvdalens kommun. I 1974 vart han vald inn i den svenske Riksdagen for Centerpartiet og valkrinsen Kopparbergs län. Han vart gjenvald for to periodar og hadde sete i Riksdagen til 1985.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rolf Rämgård» frå ,  den 30. januar 2013.  
 

Svenske langrennsløparar
Svenske riksdagsrepresentantar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Svenske deltakarar under vinter-OL 1960
Silbo gomero

Silbo gomero, også kjent som el silbo, er eit plystrespråk frå La Gomera, ei av Kanariøyane. Språket kan brukast til å kommunisera på avstand i det bratte landskapet.
Språket har ei historie på fleire hundre år. Det blei brukt av urfolket på øya for å kommunisera sitt språk, guanche. Etter at spanjolane okkuperte Kanariøyene på 1500-talet, tilpassa dei siste guanchane plystresråket til spansk. Språket stod i fare for å døy ut på 1900-talet, men interessa for det auka på slutten av hundreåret, og det blei innført skuleundervising i det.

Sidan 2009 har silbo gomero vært oppført på UNESCO si liste over immateriell verdsarv.

Kjelder

Litteratur
 Meyer, J., Meunier, F., Dentel, L. (2007). Identification of natural whistled vowels by non whistlers. Proceedings of Interspeech 2007.
 Trujillo, R., et al (2005). EL SILBO GOMERO. Materiales didácticos. Canary Islands: Consejería De Educación, Cultura y Deportes Del Gobierno De Canarias – Dirección General De Ordenación e Innovación Educativa. ISBN 84-689-2610-8.
 Carreiras M, López J, Rivero F, Corina D (2005). Linguistic perception: neural processing of a whistled language Nature 433 (7021): 31-32. PMID 15635400
 Trujillo, R. (1990). The Gomeran Whistle: Linguistic Analysis (English translation: J.Brent) . Santa Cruz de Tenerife: Library of Congress, Washington, DC (unpublished).
 Trujillo, R. (1978). EL SILBO GOMERO: análisis lingüístico. Santa Cruz de Tenerife: I. Canaria. ISBN 84-85543-03-3.
 Busnel, R.G. and Classe, A. (1976). Whistled Languages. New York: Springer-Verlag. ISBN 0-387-07713-8 
 Classe A. (1957). The whistled language of La Gomera. Scientific American, 196, 111-124.
 Díaz Reyes, D. (2008). El lenguaje silbado en la Isla de El Hierro. Excmo. Cabildo Insular de El Hierro. Santa Cruz de Tenerife.

Bakgrunnsstoff
«Silbo gomero: A whistling language revived» ved bbc.co.uk
Silbo-gomero.com
Undervisningsmateriale i silbo gomero
The Gomeran Whistle: Linguistic Analysis
Silbo Gomero – The Whistling Language 
MP3-fil med silbo gomero 

Spansk kultur
Plystrespråk
Kanariøyane
Einskildspråk
Immateriell kulturarv
Kystmuseet i Sogn og Fjordane

Kystmuseet i Sogn og Fjordane er eit distriktsmuseum for kyststroka og ei avdeling av stiftinga Musea i Sogn og Fjordane. Utstillingar på museet speglar livet ved kysten av Sogn og Fjordane frå midten av 1700-talet og fram til i dag. Gjenstandane fortel om fiskerinæring og sjøfart, om kystorienterte handverk, om livet til fiskarbonden og om livet i byen Florø. Mange av museet sine gjenstandar kan ein sjå på Digitalt Museum.

Ansvarsområde
I Museumsplan for Sogn og Fjordane vert det slått fast at museet er ansvarsmuseum for kommunane Gulen, Solund, Hyllestad, Askvoll og Flora. I kommunane Bremanger, Vågsøy og Selje skal Kystmuseet ha ansvar for oppgåver som er spesifikt sjøvende, medan andre oppgåver skal leggast til Nordfjord Folkemuseum.

Kystmuseet i Florø
Museet har hovudbase i Florø og består av 3 museumsbygg og eit 74 mål stort friluftsområde der ein finn både gardstun, tettstad, fiskevær og anna. Dei tre museumsbyga inneheld administrasjon, fagbibliotek, arkiv og arbeidsplassar for 7 tilsette. Utstillingane viser m.a. lokale båttypar, fiskeri, fraktefart, interiør, lokal fauna og ei av dei største permanente oljeutstillingane i landet.

Kulturlandskap langs kysten
Kystmuseet ligg i og har samla inn lokalt materiale frå eit gamalt kulturlandskap: den atlantiske lyngheia som stekkjer seg frå Lofoten og nedover på begge sider av Nordsjøen og langs Biscaya til Portugal.

Båtsamlinga
Kystmuseet har ei stor båtsamling, blant anna «Bakkejekta» frå midten av 1700-talet. Museet er medeigar i galeasen «Svanhild» og M/S «Atløy», og eigar av råsegljekta «Svømianna» og autolinebåten «Haugefisk». Fartøya er representantar for båttypar som har vore vanlege ved kysten av Sogn og Fjordane. Museet har også hovudansvar for fartøyvern i fylket.

Kjelder
Store Norske Leksikon: Kystmuseet i Sogn og Fjordane
Kystmuseet i Sogn og Fjordane 
Digitalt Museum: Kystmuseet i Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Kystmuseet i Sogn og Fjordane  ved Digitalt Museum

Museum i Vestland
Kultur i Kinn
Nordiske greiner under vinter-OL 1988

Nordiske greiner på ski under vinter-OL 1988 i Calgary bestod av 13 øvingar. Fire av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping.

Langrenn menn

15 km klassisk stil 

Dato: Fredag 19. februar 1988

30 km klassisk stil 

Dato: Måndag 15. februar 1988

50 km fristil

Dato: Laurdag 27. februar 1988

4 x 10 km stafett 

Dato: Måndag 22. februar 1988

Langrenn kvinner

5 km klassisk stil 

Dato: Onsdag 17. februar 1988

10 km klassisk stil 

Dato: Søndag 14. februar 1988

20 km fristil

Dato: Torsdag 25. februar 1988

4 x 5 km stafett

Kombinert

Lag

Skihopping

Normalbakken

Storbakken

Lag

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordiske greiner under vinter-OL 1988» frå ,  den 2. februar 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1988/Ski Nordisch» frå ,  den 2. februar 2013.  
 

Øvingar under vinter-OL 1988
Nordiske greiner under vinter-OL