kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Logikk

Logikk er læra om lovene og reglane som gjer tenking, resonnement og argumentasjon gyldig («logisk»).

Den klassiske logikken går tilbake til Aristoteles si syllogismelære. Heilt sidan den gong har logikken vore ein av hovuddisiplinane i filosofien.

Den moderne logikken kan sporast tilbake til 1800-talet. Det var på denne tida at mellom andre George Boole, Augustus De Morgan og Gottlob Frege gjorde dei første forsøka på gi logikken ei matematisk framstilling (sjå boolsk algebra og formal logikk). Den mest grunnleggjande greina i moderne logikk er setningslogikken. Andre greiner er predikat-, klasse- og relasjonslogikk.

I løpet av 1900-talet blei logikken utvida til å gi rom for uvisse og sannsyn. Dette resulterte i utviklinga av mellom anna fleirverdi-, fuzzy- og kvantelogikk.

Sjå òg 
 Feilslutning
 Tankefeil

 
Abstraksjon
Filosofi etter tema
Formelle vitskapar
Myrkdalen Fjellandsby

Myrkdalen Fjellandsby ligg i Myrkdalen, i den nordlege delen av Voss i Vestland. Myrkdalen Fjellandsby er to køyretimar unna Bergen, Sogndal og Geilo. Skisenteret er det største i Vestlandet, og i stadig utvikling. Myrkdalen har 22 løyper i alle vanskegrader og er i tillegg kjend for gode moglegheiter for off-piste og fjell- og toppturar. Toppen av anlegget ligg på 1060 moh.

Skianlegget 
Myrkdalen har 22 løyper og 9 heiser, fordelt på to 6-setars ekspressheisar, tre t-krokheisar, tre tallerkentrekk og eit saktegåande rulleband for dei minste. Av dei 22 løypene er det fire grøne løyper, sju blå løyper, åtte raude løyper og tre svarte løyper. Til saman har Myrkdalen 28,5 km preparerte løyper. 

Myrkdalen har to parkar, familievenleg skicross-løype, og preparerte langrennsløyper i tilknyting til skisenteret. Myrkdalen har i tillegg hotell, hytter, leilegheiter, sportsbutikk, skiutleige, skiskule, barnepass, restaurantar, kafear og matbutikk.

Myrkdalen er per desember 2017 eigd av Schage Eiendom AS og Aurland Ressursutvikling AS. Harald Haaland er dagleg leiar for Myrkdalen Fjellandsby. Han tok i 2015 over som leiar for Nils Akselberg, som no er eigedomsdirektør i Myrkdalen.

Historia 
Den opphavlege planen for Myrkdalen var å bygga eit skitrekk og ein campingplass, men campingplassen vart det aldri noko av. I 1999 starta arbeidet med å planleggje hytter og fritidseigedommar, og to år seinare, i 2001, vart ein reguleringsplan med 355 hytter, eit lite senterområde med hotell og varmestove vedteke. I 2002 var Voss Fjellandsby grunnlagd, og i januar 2003 opna fjellandsbyen sitt fyrste skitrekk.

I 2005 såg Myrkdalen eit potensiale for å utvikle fjellandsbyen endå meir. I tillegg til dei 355 tradisjonelle hyttene som allereie var der, ligg det per desember 2017 3400 fritidsbustader inne i kommunedelplanen. Allereie året før planen var vedteke, starta arbeidet med regulering av 2000 av dei, og per desember 2017 er 558 bustader bygd, utanom Myrkdalen Hotel som har 112 rom.

Dei store milepålane for utviklinga av Myrkdalen har vore Myrkdalstovo (2006), Kari Traa-trekket (2007), Myrkdalsekspressen (2008), Myrkdalen Hotel (2012), Storhaugekspressen (2014), barnetrekket Mikkel og Mikkeline (2016) og Torggarden (2016), som er eit nytt leilegheitsbygg vis-à-vis Myrkdalen Hotel med Myrkdalen Sport og Skiutleige i fyrste etasje.

I 2013 skifta Voss Fjellandsby profil, og fekk namnet Myrkdalen Fjellandsby. For den nye profilen fekk ein tildelt merket for god design og vart også kåra til «Best of» i 2016 REBRAND 100® Global Awards, i konkurranse med jobbar frå 42 land. Som ein del av den nye profilen, vart det vedteke at Myrkdalen skulle bruke nynorsk skriftmål gjennomgåande i heile bedrifta. Dette førte til at Myrkdalen i mars 2017 fekk tildelt målprisen frå Noregs Mållag.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Byggverk i Voss
Idrett i Voss
Skipingar i 2002
Alpinanlegg i Noreg
VM i freestyle 2013
Columbretesøyane

Columbretesøyane er ei lita øygruppe av vulkansk opphav i Middelhavet, 60 km utanfor Oropesa del Mar i regionen Valencia i Spania. Hovudøyane er Illa Grossa (eller Columbrete Grande), La Ferrera, La Foradada og El Carallot. Det samla arealet til desse fire er berre 0,19 km² og det høgaste punktet er 67 meter over havet. 

Den største øya, Illa Grossa, er restane av eit gammal krater og er forma som ein halvsirkel. På øya står ein molo, eit fyr frå 1800-talet og ein bygning som biologar som arbeidae i i reservatet her nyttar.

Historia 
Øyane var kjend for grekarane og romarane i antikken. Forfattarar som Strabius eller Plinius den eldre omtalte dei store mengdene slangar som levde her. Nemna Ophiusa på gresk og Colubraria på latinsk referer begge til dette. 

Etter at det vart bygd eit fyr på Illa Grossa på midten av 1800-talet, slo eit par folk seg ned på øya. Dei fungerte som fyrvaktarar og var med på å avsløre smuglarar som nytta øya som skjulestad. Gardsdyr som grisar vart sett ut på øya då, og dette, samt brenning av kratt, førte til at dei mange endemiske slangane døydde ut. I dag finst berre ei utstoppa utgåva av denne slangen frå Columbretes igjen på Det naturvitskaplege museet i Madrid.

Biosfærereservat 
Sidan 1988 har øygruppa vore eit naturreservat. Øyane er ein optimal stad som hekkeplass for sjøfuglar. Den lokale kolonien med middelhavsmåse, som er rekna som nær utrydda, er ein av dei viktigaste koloniane i verda og ein nøkkel for å få arten til å overleve. Her finst òg ein av dei store stabile bestandane av eleonorafalk i Spania. I tillegg er øyane viktige om hausten og våren for trekkfuglar, sidan mange artar følgjer spanskekysten og nyttar øyane som kvilestad. 

Sidan øyane er isolerte frå omverda har fleire endemiske artar av små firfisler, Podarcis hispanica atrata utvikla seg. I dag er grisane fjerna frå øya og fyrlykta er automatisert, slik at berre biologar i dag vitjar øya for vedlikehald. 

400 km² rundt øyane er òg ein del av eit marint reservat sidan 1990.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side for naturparken .
 Offisiell side for spanske marine reservat  (spansk)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Columbretes Islands» frå , den 23. mai 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Spania
Naturparkar i Spania
Fyr i Spania
Biosfærereservat i Spania
Nikolaj Bobrikov

Nikolaj Ivanovitsj Bobrikov () var ein russisk embetsmann, offiser og generalguvernør i Storfyrstedømet Finland frå 1898. Han var Nikolaj II sin representant i Finland, og hadde som oppgåve å russifisere landet.

Livssoge

Tidleg karriere 
Bobrikov vart fødd 15. januar (27. januar etter den gregorianske kalenderen) 1839, faren var militærlækjar. I 1858 vart han offiser og gjekk igjennom det russiske generalstabsakademiet. I 1865 vart han utnemnd til kaptein ved generalstaben og tenestegjorde i ettertid ein lengre periode i St. Peterburgs militærdistrikt.

Han avanserte til oberst i 1869 og generalmajor i 1878. I 1884 vart han generalløytnant og stabssjef ved gardetroppane i Peterburgs militærdistrikt. I 1897 vart han forfremma til general av infanteriet. Eitt år seinare vart han utnemnd til generalguvernør i i Storfyrstedømet Finland, og øvste kommandant for troppane i det finlandske militærdistrikt.

Generalguvernør for Storfyrstedømet Finland 
I helsningstalen til dei finske myndigheitene i Helsingfors heldt han fram som sitt program å arbeide for å betre tilknytinga mellom Finland og Russland. Oppgåva hans som generalguvernør gjekk ut på å russifisere Finland, tvangsinnføre russisk språk i administrasjon og skulevesen, attåt å integrere landet i riket, noko som stod i strid med Finlands grunnlov. Desse tiltaka vart sett i verk av det illgjetne «Februarmanifestet». I manifestet erklærte tsaren at lovene i imperiet stod høgare enn fyrstedømets eigne lover, at ytringsfridomen vart innskrenka, organisasjonsfridomen oppheva, og at russisk vart einerådande i embetsverket. Russisk fekk også ein større plass som finsk skulefag. I 1903 fekk Bobrikov diktatoriske fullmakter av tsaren, som han utnytta til fulle i sitt embete.

Attentatet på Bobrikov 
16. juni 1904 vart Bobrikov skoten ned av den unge patriotiske finnen Eugen Schauman, som var misnøgd med den undertrykkjande politikken hans. Schauman skaut først Bobrikov tre gongar, for så å skyte seg sjølv to gongar. Bobrikov døydde dagen etter, 17. juni (4. juni i den julianske kalenderen).

Kjelder 
 Nikolaj Nikolaj Ivanovitsj Bobrikov. Store norske leksikon.

Fotnotar 

Russiske politikarar
Russiske generalar
Russiske embetsmenn
Perejiløya

Perejiløya (spansk Isla Perejil - «Persilleøya», arabisk Leila, Laila (ليلى)) er ei lita klippe i Gibraltarsundet. Suvereniteten over øya er omstridd mellom Spania og Marokko. Ho var åstad for ei væpna konflikt mellom dei to landa i 2002.

Øya ligg 250 meter utanfor kysten av Marokko, 8 km frå den spanske byen Ceuta og 13,5 km frå fastlandet i Spania. Øya er 480 x 480 meter, med eit areal på 15 ha eller 0,15 km². Ho har ei høgd på 74 meter over havet.

Historie 
Øya vart nytta av lokale berbarar for buskapen sin. I 1415 tok Portugal herredøme over øya i lag med Ceuta frå Kongedømet Fez. I 1580 kom Portugal inn under den spanske kongen. Då Den iberiske unionen enda i 1640 vart Ceuta verande under Spania.

Det er i dag strid mellom Marokko og Spania om herredøme over øya. I 2002 sette marokkanske soldatar opp ei base på øya. Dei marokkanske styresmaktene forklarte dette med at dei skulle overvake ulovleg innvandring, noko spanjolane ikkje godtok sidan det elles var lite samhandling mellom dei to landa på dette området. Etter protestar frå dei spanske styresmaktene, leia av José María Aznar, vart soldatane erstatta av marokkoanske kadettar som sette opp ein fast base på øya. Dette gjorde forholdet mellom Spania og Marokko ytterlegare anstrengt.

Morgonen 18. juli 2002 sette Spania i gang Operasjon Romeo-Sierra, eit militært forsøk på å ta over øya. Dei spanske soldatane klarte oppgåva og dei marokkanske kadettane vart fjerna frå øya utan motstand. Operasjonen vart utført i samhandling med den spanske marinen og det spanske luftforsvaret. Dei fanga marokkanarane vart frakta med helikopter til hovudkvarret til Guardia Civil i Ceuta og frå der frakta til den marokkanske grensa. Same dag vart medlemmer i den spanske legionen sett ut på øya. Dei vart verande fram til forhandlingar leia av Colin Powell frå USA førte til status quo ante, slik situasjonen hadde vore før dei marokkanske styrkane gjekk i lande på øya. Øya er i dag igjen folketom.

Suverenitet 

Isla Perejil har ikkje permanent folkesetnad. Dei marokkanske styresmaktene er uroa over at smuglarar og terroristar, i tillegg til ulovlege innvandrarar, skal nytta øya. Øya vert nøye overvaka frå begge sider for å oppretthalde status quo og øya er i praksis eit ingenmannsland.

Marokko har òg gjort krav på dei spanske byane Ceuta og Melilla i lag med fleire små øyar utanfor kysten av Marokko.

Bakgrunnsstoff 
 Isla Perejil på Google Maps

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Perejil Island» frå , den 24. mai 2009. 
 

Øyar i Spania
Øyar i Marokko
Øyar i Middelhavet
Omstridde øyar
Omstridde område i Spania
Omstridde område i Marokko
Gregoriansk sekvens

I gregoriansk song er ein sekvens ein særskild form for tropering knytt til alleluia-liturgien. Den første som skriv om desse sekvensane er munken Notker Balbulus ved St. Gallen i andre halvdel av 800-talet. Han var den første som dikta lengre sekvensar, og skreiv utførleg om korleis dei vart til. Notker hadde ergra seg over dei lange tekstlause delane av Halleluja-songen i klosteret, og tok til å dikte nye tekstar til dei. Han møtte og andre munkar utanfrå som synte han tropering som alt var i bruk. 

Med tida voks sekvensen fram som sjølvstendig sjanger og sleit seg laus frå dei liturgiske alleluia-songane. Då dette hende, vart det og dikta ny musikk. Før hadde songen vore tufta på det som alt fanst av melismar. Sekvensane vart likare og likare tekstane i hymnene, og det vart vanskeleg å skilja mellom dei.

Oppbygging 

Sekvensane vart bygde opp etter eit fast rimmønster: aa bb cc dd ee ff gg (to liner i kvar strofe). Nokre gonger var strofane utvida til tre liner: aaa, bbb og slik bortetter (som i Dies irae).

Kjende sekvensar 

 Dies irae er truleg den mest kjende sekvens-songen i dag. I Noreg er truleg Olavssekvensen eller Lux illuxit like godt kjend.

Mellomaldermusikk
Songformer
Hertuginne

Hertuginne (av norrønt hertoginna) er ein adelstittel brukt som tittel på ektefellen til ein hertug. Hertuginne kan også vere ei kvinne som regjerer over eit hertugdøme.

I Sverige har svenske prinsesser sidan 1980 blitt tildelt titlar som hertuginner av eit landskap, for eksempel er kronprinsesse Victoria også hertuginne av Västergötland.

Sjå også
Hertug

Kjelder

 
Adelstitlar
Giskebrua

Giskebrua er ei bjelkebru mellom øya Giske og Valderøya i Giske kommune i Møre og Romsdal. Brua er 552 meter lang. Det lengste spennet er 52 meter og seglingshøgda er 17 meter. Brua har 11 spenn. Den blei opna i 1987 og er ein del av riksveg 658.

Sjå òg 
 Ellingsøytunnelen
 Valderøytunnelen
 Alnestunnelen
 Bruer i Noreg
 Bruer i Noreg etter lengd

Bakgrunnsstoff 

Vegbruer i Møre og Romsdal
Vegar i Giske
Bruer opna i 1987
1987 i Noreg
Betongbruer
Bjelkebruer
Jesus Freak

Jesus Freak er dc Talk si fjerde cd-utgjeving, og den siste dei gav ut på Forefront Records. Plata kom ut i 1995.

Mottaking 

Heile sju songar frå plata vart utgjevne som singlar: «Jesus Freak», «Between You and Me», «What If I Stumble?», «Like It, Love It, Need It», «Colored People», «In the Light» og «Mind's Eye».

dc Talk hadde tidlegare gjeve ut plater som var meir prega av hip-hop, men gjekk no over til rein rock, noko som overraska både fansen og kritikarane. Jesus Freak vann Grammy-prisen for beste rock gospel-plate i 1997.

Innhald 

Uttrykket «Jesus freak» var opphavleg eit nedverdigande uttrykk frå USA på 1960- og 1970-talet. Ein «jesus freak» var ein person som var med i Jesusrørsla, den kristne greina innanfor hippie-rørsla.

Tematikken på plata dreier seg om t.d. rasisme, tilgjeving, religiøs hyklarskap og tru på Gud.

Plata var eksperimentell i forma. Fleire stader har ho med opptak av folk som held ein tale, før eller midt inni ein song. På «Mind's Eye» kan ein høyra Billy Graham som samanliknar Gud med vinden: «I've never seen the wind! I've seen the effects of the wind, but I've never seen the wind.» Sporet «What If I Stumble» startar med eit opptak av teologen Brennan Manning som fortel om kristne som fornektar Jesus med livsstilen sin sjølv om dei seier at dei fylgjer han.

«Alas, My Love» 

Det siste sporet, «Alas, My Love» er eit såkalla gøymt spor som startar med ei lang togn så lyttaren kan koma til å tru at plata er over. På den opphavlege versjonen av cd-en står det heller ikkje nokon tittel på det 13. sporet. Etter om lag to minutt med stille kjem plutseleg nokre strykarar langsamt inn før Kevin Max Smith tek til å lesa høgt eit sjølvskrive dikt; «Alas, My Love». Etter kvart kjem også fleire instrument inn og akkompagnerer Smith medan han les. Diktet handlar om Jesu lidingar på krossen.

Kevin Max Smith er både musikar og poet og har gjeve ut fleire diktsamlingar.

Sporliste 

 «So Help Me God» – 4:39
 «Colored People» – 4:26. 
 «Jesus Freak» – 4:50. '
 «What If I Stumble?» – 5:06
 «Day By Day» – 4:30. 
 «Mrs. Morgan» – 0:57
 «Between You and Me» – 4:59. 
 «Like It, Love It, Need It» – 5:23
 «Jesus Freak (Reprise)» – 1:17
 «In the Light» – 5:06. 
 «What Have We Become?» – 6:09. 
 «Mind's Eye» – 5:17
 «Alas, My Love» – 5:18.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jesus Freak» frå , den 8. juni 2009.

Fotnotar 

Musikkalbum frå 1995
Dc Talk-album
Tonari no Totoro

Tonari no Totoro (となりのトトロ), kalla Min nabo Totoro på norsk, er ein japansk anime-film frå 1988. Filmen er regissert av den japanske anime-regissøren og manga-teiknaren Hayao Miyazaki, og laga ved Studio Ghibli.

Norske stemmer 
 Hanne Dancke
 Reidun Berntsen
 Agnes Fasting
 Tommy Karlsen
 Lena Meieran
 Hedda Munthe
 Amalie Reitan
 Christoffer Staib
 Rut Tellefsen
 Inger Teien

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Filmpresentasjon på Nausicaa.net

Japanske filmar
Anime-filmar
Barnefilmar
Filmar frå 1988
Suser avgårde

Suser avgårde er debutalbumet til rockegruppa deLillos. Albumet vart gjeve ut 9. september 1986. Kjende låtar er «Min beibi dro av sted» og «Tøff i pyjamas». Alle låtane er skrivne og sungne av Lars Lillo-Stenberg.

I samband med 20-årsjubileumet til deLillos i 2005, vart albumet gjeve ut på nytt i ei nymastra og utvida utgåve som Suser avgårde deluxe edition.

Spor 
 «Min beibi dro avsted»
 «Mine øyne»
 «Tøff i pyjamas»
 «Nå som vi alle sammen er forskjellige»
 «Knut (er det sandt?)»
 «Siste sommerferiedag»
 «Finnes det en kvinne»
 «Full, men pen»
 «La la la»
 «Livet er en liten dings»
 «Hei, jeg er tilbake»
 «Suser avgårde alle mann»
 «Fugl i bur» (bonusspor på CD-utgjevinga)
 «Johnny Fredrik»(bonusspor på CD-utgjevinga)

DeLillos-album
Debutalbum frå 1986
Engesund

Engesund eller Engesundsøyo er ei øy i Fitjar kommune, vest for Fitjar sentrum ved den eldgamle skipsleia. Han var tidlegare ein gjestgjevarstad og kræmmerleie. I aust og sør grensar øya til Engesundsleia med Teløyno og Smedholmen på andre sida, i vest ligg Ivarsøy og i nord ligg Selbjørnsfjorden på andre sida av Dyrholmen. Stora Eldøy ligg søraust for Engesund.

Geografi 
Øya har eit areal på 0,78 km² og langstrekt. Ho er kring 2,2 km lang og kring 600 meter på det breiaste. Det høgaste punktet ligg 33,5 meter over havet.

Historie 
Garden er ikkje særskild gammal og vart rydda som eit plass under Ivarsøy av den første gjestgjevaren her på 1600-talet. I 1723 betalte plasset skatt som ein sjølvstendig gard. 

På 1800-talet hadde garden eiga kvern og ein hage som berre kunne nyttast av dyra 12 veker av året. Garden fekk etter kvart tre husmannsplassar, Flatholmen, Gassen og Revet. Plassa gav noko inntekt av bygselpengar, årleg avgift og arbeidsplikt. 

Garden Ivarsøy med Engesund var Allehelgensgods, men vart kjøpt av gjestgjevar Lars Madsen i 1670-åra. Seinare kom garden i brukarane si eige. 

Handelen på Engesund vart lagt ned i 1974.

Folketalsutvikling

Namn 
Namnet har alltid vorte skrive på same måte, og ein kjenner ikkje til opphavet til namnet.

Kjelder 
 

Gardar på Fitjar
Fitjarøyane
Handelsstader i Vestland
Øyar i Fitjar
Gloppholmen

Gloppholmen er ei øy eller ein holme i Fitjar kommune. Ho ligg sør for Engesund i Engesundsleia, vest for Fitjar sentrum.

Geografi 
Holmen har eit areal på kring 3,9 hektar, er kring 400 meter lang og kring 150 meter på det breiaste. 

Holmen ligg like vest for Stora Eldøy med Litla Eldøy i sør. I vest ligg Flatholmen og Ivarsøyo, medan Skatholmen og Engesundsøya ligg i nordvest.

Historie 
Garden er ikkje særskild gammal og vart rydda på 1600-talet. Han var husmannsplass under Vestbøstad fram til 1723, då han vart skattlagd som ein eigen gard. Garden høyrde då til Lyse kloster. Seinare kjøpte familien Formann godset, men utpå 1800-talet vart brukarane her òg eigarar av garden. 

Det ligg ei langrøys på Gloppholmen, forma som ein båt med ei lengd på 41 meter og ei breidde på 8 meter. Røysa vart grave ut i 1906 og her vart funne trekol og bein.

Namn 
Garden har skifta namn fleire gonger. Han vart truleg opphavleg kalla Gloppholmen fordi garden Gloppen nytta holmen som beite. Seinare vart han kalla Rasmusholmen etter den første brukaren, og seinare Skaffarholmen etter skysskaffaren som budde her. Etter kvart vart namnet endra til Gloppholmen att.

Folketalsutvikling

Kjelder 
 

Gardar på Fitjar
Fitjarøyane
Øyar i Fitjar
Thor-Christian Ebbesvik

Christian Ebbesvik () er ein norsk motorsportutøvar. Ebbesvik har køyrd i det britiske meisterskapen i Formel Ford og det spanske Formel 3 meisterskapen. som han vann i 2007. Same året vart han er den første nordmannen som har køyrd ein GP2-bil, under testkøyring for eit spansk GP2-lag på Jerez-bana.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside. 
 Statistikk i Driver Database.

Norske motorsportutøvarar
Folk frå Bergen
Rudyard Kipling

Joseph Rudyard Kipling () var ein britisk forfattar. Han er kjend for barnebøker som Jungelboka (1894), Kim (1901) og Just So Stories (1902), dikt som «If—» og «The White Man's Burden», og fleire noveller frå Britisk India, og skreiv også reportasjar og reiseskildringar. Kipling blei tildelt Nobelprisen i litteratur i 1907 som den fyrste engelskspråklege og den yngste nokonsinne. Han blei også tilbode britiske riddarordenar og stillinga som Poet Laureate (statsdiktar), noko han takka nei til.

Kipling var svært godt likt for dikta og forteljingane sine i si levetid, men blei mot slutten av tida for Det britiske imperiet sett på som meir av ein «profet for britisk imperialisme». Mange av verka hans blei sett på som unødig brutale og fordomsfulle. Barnelitteraturen har derimot overlevd og vidareført til nye medium som film og fjernsyn, til dømes Mowgli og Rikki-Tikki-Tavi frå Jungelboka og guteboka Kim.

Verkliste 
(ufullstendig)
 The Story of the Gadsbys (1888)
 Plain Tales from the Hills (1888)
 The Phantom Rickshaw and other Eerie Tales (1888)
 The Light That Failed (1890)
 Mandalay (1890) (dikt)
 Gunga Din (1890) (dikt)
 The Jungle Book (1894) (forteljingar)
 The Second Jungle Book (1895) (forteljingar)
 If— (1895) (dikt)
 Captains Courageous (1897)
 The Day's Work (1898)
 Stalky & Co. (1899)
 Kim (1901)
 Just So Stories (1902)
 Puck of Pook's Hill (1906)
 Life's Handicap (1915) (noveller)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Rudyard Kipling» frå , den 7. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
Ressursar
 IMDb si side om Kipling
 Omtale av Kipling hos Nobelprisen si heimeside.
 Heimeside  til The Kipling Society
 Kipling på Fantastic Fiction
Arbeid av Kipling på nettet
 450 dikt av Kipling HTML format og indeksert
 Arbeid av Kipling hos Project Gutenberg
 Verk av Kipling på Google Books. 
 Verk av Kipling på Archive.org. Bøker som er scanna inn, og blir vist på nettet eller som nedlastbar PDF fil. 

Britiske forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Britiske nobelprisvinnarar
Nobelprisen i litteratur
Nyromantiske forfattarar
Engelske diktarar frå 1900-talet
Folk frå Mumbai
Bad Nauheim

Bad Nauheim er ein kurstad i den tyske delstaten Hessen. Den har eit areal på 32,55 km². Bad Nauheim ligg ca 30 km nord for Frankfurt am Main i nærleiken av Taunusåsane. Staden hadde ca 31 000 innbyggarar i 2007.

Bad Nauheim blei grunnlagt for meir enn 4 000 år sidan då keltarane byrja å utvinne salt frå kjeldevatnet.

I byen finst det eit kuranlegg. Dette består av ein kurpark som også er ei kjelde for drikkevatn, og attmed kurparken ligg eit termalbad med varmt vatn.

Bakgrunnsstoff

Byar i Hessen
Ellingsøytunnelen

Ellingsøytunnelen er ein undersjøisk tunnel som går frå Nørvøya i Ålesund under Ellingsøyfjorden til Hovset på Ellingsøya. Tunnelen er ein del av riksveg 658 i Ålesund kommune i Møre og Romsdal. Tunnelen er 3520 meter lang, den når 144 meter under havet, og største stigning er 8,5 %. Ellingsøytunnelen blei opna i 1987. Saman med Valderøytunnelen gav den ferjefritt samband mellom Ålesund og Valderøya i Giske kommune, og dermed også ferjefritt samband til Ålesund lufthamn på Vigra.

Tunnellen var ein bomveg, bomstasjonen stod på Kverve på Ellingsøya. Bomperioden skulle opphavleg vare i 15 år, men på grunn av økonomiske problem hos tunnelselskapet, vart bompengeperioden forlenga til 22 år. Bompengeperioden opphøyrde i november 2009, og det er no gratis å bruke tunnelen.

Det er ikkje tillate for fotgjengarar å ferdast i Ellingsøytunnelen.

Sjå også 
 Valderøytunnelen
 Giskebrua
 Alnestunnelen
 Vegtunnelar i Noreg
 Undersjøiske vegtunnelar i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 The World's Longest Tunnel Page

Tunnelar i Møre og Romsdal
Undersjøiske tunnelar
Samferdsle i Ålesund
Byggverk i Ålesund