kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
EM i friidrett 1990

Europameisterskapen i friidrett 1990 vart avvikla i Split frå 26. august til 2. september 1990. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 19 for kvinner.

Frankrike sitt lag på 4x100 meter stafett for menn sette ny verdsrekord med tida 37,79 sekundar. Storbritannia sitt lag på 4x400 meter stafett for menn sprang inn på ny europarekord, 2.58,22.

Under denne meisterskapen deltok for siste gong to tyske nasjonslag. Ein månad før den tyske gjenforeininga representerte idrettsfolk DDR for aller siste gong i ein internasjonal meisterskap.

Noreg kom på delt 14. plass i medaljekampen med ein sølv og ein bronse. Dei norske medaljevinnarane var:
 Are Nakkim: Sølv på 10 000 m (28.04,0)
 Georg Andersen Bronse i kulestøyt (20,71 m)

Menn

100 meter 

Dato: 28. august
Vind: +2,2 m/s

200 m 

Dato: 30. august
Vind: 0,0 m/s

400 m 

Dato: 30. august

800 m 

Dato: 29. august

1500 m 

Dato: 1. september

5000 m 

Dato: 1. september

10 000 m 

Dato: 27. august

Maraton 

Dato: 1. september

110 meter hekk 

Dato: 31. august
Vind: +0,2 m/s

400 m hekk 

Dato: 29. august

3000 meter hinder 

Dato: 30. august

4 × 100 meter stafett 

Dato: 1. september

4 × 400 m stafett 

Dato: 1. september

20 km kappgang 

Dato: 28. august

50 km kappgang 

Dato: 31. august

Høgdehopp 

Dato: 1. september

Stavhopp 

Dato: 30. august

Lengdehopp 

Dato: 30. august

Borut Bilač vart etter ein (feilaktig) dopingprøve forbigåande diskvalifisert. Han fekk att bronsemedaljen i 1991.

Tresteghopp 

Dato: 31. august

Kulestøyt 

Dato: 29. august

Diskoskast 

Dato: 1. september

Sleggjekast 

Dato: 31. august

Spydkast 

Dato: 28. august

Tikamp 

Dato: 28./29. august
Poengverdi frå 1985

Kvinner

100 meter 

Dato: 28. august
Vind: +1,8 m/s

200 m 

Dato: 30. august
Vind: +0,3 m/s

400 m 

Dato: 29. august

800 m 

Dato: 29. august

1500 m 

Dato: 1. september

3000 m 

Dato: 29. august

10 000 m 

Dato: 31. august

Maraton 

Dato: 27. august

100 meter hekk 

Dato: 30. august
Vind: -0,9 m/s

400 m hekk 

Dato: 31. august

4 × 100 meter stafett 

Dato: 31. august

4 × 400 m stafett 

Dato: 31. august

10 km kappgang 

Dato: 29. august

Høgdehopp 

Dato: 31. august

Lengdehopp 

Dato: 28. august

Kulestøyt 

Dato: 27. august

Diskoskast 

Dato: 29. august

Spydkast 

Dato: 30. august

Sjukamp 

Dato: 30./31. august
Poengverdi frå 1980

Medaljetabell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Europameisterschaften 1990» frå ,  den 21. juli 2012.  
 

Split
1990 i Kroatia
1990 i Jugoslavia
Sport i 1990
1990
Margrethe Renstrøm

Margrethe Renstrøm () er ein norsk friidrettsutøvar som hoppar lengde for idrettsklubben Tjalve. Margrethe Renstrøm er opphavleg frå Søgne, men bur i Oslo og er utdanna fysioterapeut frå Høgskolen i Oslo. Ho hoppa for Søgne Idrettslag før ho gjekk over til IK Tjalve i 2005.

Renstrøm har noregsrekorden i lengdehopp med 6,68 meter, sett i Barcelona under EM i friidrett 2010. Ho slo då sin eigen rekord på 6,64 frå Noregsmeisterskapen i 2009, der ho igjen utraderte den 41 år gamle norske rekorden til Berit Berthelsen på 6,56 meter frå Bislett Stadion den 10. september 1968. 

Under EM i friidrett 2012 i Helsingfors tok ho bronsemedalje med resultatet 6,67, 14 cm bak vinnaren Éloyse Lesueur.  Renstrøm skulle også delta i Sommar-OL 2012 i London,  men på grunn av ein skade i høgrefoten måtte ho trekkja seg berre minutt før lengdekvalifiseringa skulle ta til.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Margrethe Renstrøm» frå ,  den 21. juli 2012.

Fotnotar 

Norske lengdehopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Norske fysioterapeutar
Folk frå Søgne
Smedholmen

Smedholmen eller Kjeholmen er ein holme i Fitjarøyane i Fitjar kommune. Holmen ligg nordvest for Fitjar sentrum, aust for Engesund i Lambholmosen med Teløyno i nordvest og Fodno i nordaust og Stora Eldøy i sør. 

Opphavleg høyrte holmen til Vestbøstad, som truleg brukte holmen til beite for kje. Garden på holmen er ikkje gamal og vart truleg rydda på siste halvdelen av 1600-talet. Han vart skuldsett som sjølvstendig gard i 1723. 

Garden var husmannsplass under Vestbøstad til 1723, og høyrte derfor til Lysekloster i Os til 1875, då brukaren kjøpte garden av buet til godseigar Formann. Seinare har brukarane vore sjølvstendige fram til dei i 1975 selde garden til Fitjar kommune, som same året selde ho vidare til Staten.

Geografi 
Øya har eit areal på 0,23 km² og har ei grov hesteskoform med ei vik som vender ut mot nordaust. Øya er 750 meter lang frå sørvest til nordaust og litt over 500 meter brei på det breiaste. Sjølve garden ligg på vestsida av øya. 

Det høgaste punktet på øya er 24 meter over havet.

Namn 
Gardsnamnet har ikkje endra seg stort og vart i 1701 skrive Kidholmen, i 1732 Kieholmen, i 1745 Kiholmen og sidan 1890 som Kjeholmen. Garden vert òg kalla Smeholmen, Smedholmen eller Smedaholmen etter Peder Olai Olsen, som var smed her på byrjinga av 1800-talet.

Folketalsutvikling

Kjelder 
 

Gardar på Fitjar
Fitjarøyane
Øyar i Fitjar
Ezinne Okparaebo

Ezinne Okparaebo () er ein norsk friidrettsutøvar. Ho kom til Noreg som niåring og er oppvaksen på Ammerud i Oslo. Okparaebo spring for IL i BUL.

Ezinne Okparaebo har noregsrekorden for både 100 meter og 200 meter for kvinner. Ho har teke gull på 100 meter i alle NM frå 2005 til 2011, samanhengjande. I tillegg tok ho gull på 100 meter under junior-EM 2007. Ho deltok på sommar-OL 2008 i Beijing og skal også delta på sommar-OL 2012 i London.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ezinne Okparaebo» frå ,  den 21. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Idrettsutøvarar frå Oslo
Norsk-nigerianarar
Christina Vukicevic

Ljubica Christina Vukicevic () er ein norsk friidrettsutøvar. 
Christina Vukicevic tevlar for Ski Idrettslag og spesialiserer seg i 100 meter hekk.

Personleg 
Ho har serbisk far, men er oppvaksen i Drøbak og Bærum. Far hennar, Petar Vukicevic, er fem gonger jugoslavisk meister på 110 meter hekk og deltok i sommar-OL 1980 og er også trenar for Christina. Bror hennar, Vladimir Vukicevic, er også hekkeløpar. Christina Vukicevic var lenge sambuar med spydkastaren Andreas Thorkildsen, men dei gjorde det slutt i 2011.  Ho er no kjæraste med fotballspelaren Vadim Demidov.

Idrett 

Ho har teke gull på denne distansen under alle NM i friidrett frå 2004 til 2010. I tillegg har ho bak seg eit gull frå ungdoms-OL i Paris 2003, sølv frå junior-EM i Kaunas i 2005, sølv frå junior-VM i Beijing 2006 samt to medaljar frå U23-EM, sølv i Debrecen 2007 og gull i Kaunas 2009. Alle desse medaljane er tekne på 100 meter hekk.

Vukicevic deltok under sommar-OL 2008 i Beijing og skulle delta på nytt under sommar-OL 2012 i London.  Men på grunn av ein skadeprega sesong valde Vukicevic å trekkja seg frå OL den 30. juli.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Christina Vukicevic» frå ,  den 21. juli 2012.

Fotnotar 

Norske hekkeløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Folk frå Frogn
Folk frå Bærum
Vladimir Vukicevic

Vladimir Vukicevic () er ein norsk friidrettsutøvar som spesialiserer seg på 110 meter hekk. 

Vladimir er ein yngre bror av Christina Vukicevic og er oppvaksen i Drøbak og Bærum. Far deira, Petar Vukicevic er fem gonger jugoslavisk meister i 110 meter hekk og deltok i sommar-OL 1980 i Moskva. Vladimir Vukicevic har juniorrekorden for 110 meter hekk i Noreg; 14,03. Han sette rekorden den 10. august 2010 i Göteborg.

Vladimir Vukicevic har elles teke gull på NM i friidrett i 2009 og 2010. Under junior-VM 2010 i Canada tok han sølv på 13,59 i motvind på 2,4 m/s. Han deltok også på U23-EM i 2011 og på EM i friidrett 2012 i Helsingfors.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vladimir Vukicevic» frå ,  den 21. juli 2012.  
 

Norske hekkeløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Frogn
Folk frå Bærum
Ida Marcussen

Ida Marcussen () er ein norsk friidrettsutøvar frå Kristiansand. Marcussen har noregsrekorden i sjukamp, sett i Osaka i 2007. Ho representerte tidlegare Kristiansand IF, men tevlar no for IK Våg frå Vågsbygd.

Resultat 

Marcussen har fleire medaljar frå NM i friidrett 2005-2008 i øvingane kulestøyt, lengehopp og spydkast, inkludert gull i spydkast under NM 2008. Under junior-VM i friidrett 2005 i Kaunas deltok ho som sjukjempar og kom på sjetteplass. Året etter forsøkte ho på nytt under junior-VM i friidrett i Beijing, og denne gongen vann ho sølvmedaljen. I 2007 tok ho noregsrekorden i mangekamp i VM i friidrett 2007 i Osaka med 6226 poeng. Dette heldt til ein ellevteplass.

I 2008 deltok ho som sjukjempar i Sommar-OL 2008 i Beijing, og enda på 21. plass. Elles har ho delteke som sjukjempar i VM i friidrett 2009 i Paris, EM i friidrett 2010 i Barcelona, VM i friidrett 2011 i Daegu og EM i friidrett 2012 i Helsingfors. Ho deltok også i sjukamp under Sommar-OL 2012 i London. Her enda ho på ein 28. plass.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ida Marcussen» frå ,  den 21. juli 2012.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske mangekjemparar
Norske lengdehopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Folk frå Kristiansand
Eivind Henriksen

Eivind Prestegård Henriksen () er ein norsk sleggjekastar frå Oslo. Han vann sølvmedaljen i øvinga under dei olympiske sommarleikane i 2021 og bronsemedaljen i VM i friidrett 2022. 
Henriksen er medlem i IK Tjalve og norsk rekordhaldar i sleggjekasting. Tidlegare har han også kasta diskos.

Aktiv
Henriksen har fleire medaljar i sleggje og diskos frå NM i friidrett 2007-2011. Han deltok i sleggjekast under EM i friidrett 2012 i Helsingfors og fekk også delta under Sommar-OL 2012 i London. I London-OL kasta han 74,62 meter og enda på ein  13. plass.

Under EM i friidrett 2018 i Berlin vart han nummer fem, og forbetra norgesrekorden  til 76,86 meter. Seinare same året flytte han rekorden til 78,25 meter.

Henriksen kom på sjetteplass i VM i friidrett 2019 i Doha med eit lengste kast på 77,38 meter.

Han deltok i sleggje under Sommar-OL 2020 i Tokyo. Der tok han ein overraskande sølvmedalje. Han oppnådde 81,58 meter, og vart med det første norske sleggjekastar over 80 meter.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Eivind Henriksen» frå ,  den 21. juli 2012.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske sleggekastarar
Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Idrettsutøvarar frå Oslo
Ingvild Snildal

Ingvild Nicoline Nerdrum Snildal () er ein norsk symjar. Ho tevlar for Asker svømmeklubb.

Ho deltok i sommar-OL 2008 i Beijing og skal delta under sommar-OL 2012 i London. Under Idrettsgallaen 2010 vart ho kåra til Årets gjennombrudd. I 2012 vann ho EM-gull på 100 meter butterfly.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ingvild Snildal» frå ,  den 21. juli 2012.  
 

Norske symjarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Symjarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Symjarar under sommar-OL 2012
Folk frå Asker
Koparand

Koparand (Anas chlorotis) er ei grasand i Anas-slekta som lever på nokre få og små lokalitetar på New Zealand. Artsnamnet på maori er Pāteke. Tidlegare var bronseand, Anas aucklandica, og campbelland, Anas nesiotis, rekna som konspesifikke med koparand. Bronseand som lever på Aucklandøyane og campbelland på Campbelløyane, er begge utan flygeevne.

Skildring
Koparanda er i gjennomsnitt ca. 48 centimeter i kroppslengd og veg ca. 500–600 gram. Hofuglen er koparbrun, hannfuglen i praktdrakt har grønglansa hovud, ein uklår, smal kvit ring rundt halsen og er noko mørkare på ryggen enn på kroppssidene. Begge har kvit augering og viser eit grønt vengespegl, speculum i flukt.

Koparanda har habitat i estuar, lagunar og bekkar som påverkast av tidevatn, og i anna sumpar og våte område. Ho beitar i skumring og nattemørke på marine virveldyr og andre virveldyr i vatn.

Utbreiing
Hekking førekjem på fastlandet så vel som på øyar i Fiordland, på austkysten av Northland, spesielt på Great Barrier Island. Dei legg oftast egg i perioden juni til oktober, kvart kull er typisk 5 egg. Den lengst kjente levetida for ei koparand er over seks år.

Storleiken på populasjonen har gått mykje tilbake, tidlegare var dei vanlege i våte område over heile landet. Nedgangen skjedde truleg på grunn av drenering av våtmark og av innførsel av hundar og kattar. Grunna vernetiltak er trenden snudd. Populasjonen er no estimert til 1900 individ (2012) og er aukande.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (rev. utg.), Viking, 2005
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Andefamilien
Fuglar endemiske for New Zealand
Ivarsøy

Ivarsøy er ei øy i Fitjar kommune i Fitjarøyane, vest for sjølve Fitjar sentrum. 

Garden på øya er truleg den eldste i Fitjarøyane. Her er ikkje gjort nokre fornfunn som tidfestar garden, men ein har funne ei steinøks og ei hakke av grønstein.

Geografi 
Ivarsøy ligg med Engesund, Gloppholmen og Litla Eldøy i aust, Hjelmen i søraust, Straumøy i sørvest, Ålforo, Avløypet og Langøy i vest og Siglo i nord. 

Øya har eit areal på 3,2 km², er 4,2 km lang og kring 1,3 km på det breiaste. 

Det høgaste punktet på øya er Storhaugen på 75 meter over havet. Det ligg tre større vatn på øya, Ivarsøyvatnet, Botnavatnet og Sætravågsvatnet.

Namn 
Første delen av namnet kjem av mannsnamnet Ivar. Namnet har gjennom hundreåra vorte skrive forskjellige, frå Iffuersøen i 1597, Yffuersøen i 1605, Iffuersøennn i 1610, Iffrsøenn i 1611, Iffersenn i 1612, Iffersøen i 1630, Ifuersøen i 1668, Iversøyen i 1701, Iversøen i 1715, Ivarsøen i 1890. Namnet vert no skriven Ivarsøy, som òg er slektsnamnet frå staden.

Namnet vart første gongen nemnd i dokument i 1597.

Historie 
Ivarsøy høyrde truleg til Fitjargarden i gamal tid, så kongen var då eigar. Ein gong i mellomalderen vart Allehelgensgodset og Utstein klostergodset slått i saman til eit len. I 1670- og 1680-åra kjøpte gjestgjevaren i Engesund Ivarsøy med Engesund og garden vart driven av gjestgjevarane ei tid, frå 1772 til 1776 då brukarane kjøpte. Seinare har brukarane vore sjølveigarar. 

Gjestgivarstaden Engesund låg under Ivarsøy. Garden hadde ei kvern, og frå Litlavatnet på øya til Ivarsøyvågen var vassføringa nok til ei flaumkvern. Jorda var ring og tungbrukt, men var bra til kornavl. 

I følgje segna budde den første mannen i Ivarsøy, Ivar, i Gulluro, som ligg før ein kjem inn på Ivarsøyvågen frå Fitjar på sørsida. Her er de tein del murar etter hus. Segna seier at Ivar drukna i Ivarsøyvatnet.

Folketalsutvikling

Kjelder 

 

Gardar på Fitjar
Fitjarøyane
Øyar i Fitjar
Zerynthia rumina

Zerynthia rumina  er ein dagaktiv sommarfugl i svalestjertfamilien.

Utsjånad 

Kroppen har eit ytre skjelett (hudplater) som held dei mjuke indre organa på plass. Det ytre hudskjelettet er for det meste bygd opp av kitin. 

Dei indre organa i bakkroppen er meltingsorgan, kjønnsorgan og andredrett. Andedretten hos sommarfuglar foregår ikkje med lunger, men ved at luft hentast inn og ut av kroppen gjennom små hol i hudskjelettet (spiraklar).  I kroppen er der eit svært finmaska system av trakéar som leiar oksygen til kroppen sine vitale delar. Ei blodvæske som sirkulerar i kroppen vert pumpa rundt av eit avlangt røyrforma hjarte.  Ein stor del av brystpartiet er vengene sin muskulatur. Sanseorgan for syn, smak og lukt er stort sett plassert i hovudet. Nervesystemet er sett saman av ein bukmarg med to nervestrengar og ein nerveknute (ganglion) i kvart kroppssegment. Den fyrste nerveknuten, som ligg framfor munnopninga, er særskilt stor og vert kalla hjernen.

Utbreiing
Zerynthia rumina finst sørvest i den palearktiske regionen, på nesten heile Den iberiske halvøya, sør i Frankrike, vest i Italia og nord i Atlasfjella aust til Tunisia. Arten lever i dei fleste biotopar, men er truleg vanlegast i kystnære fjellområde.
Han finst i høgder opp til 2100 moh., avhengig av område.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zerynthia rumina» frå ,  den 23. juli 2012.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Spansk hålrotsfjäril» frå ,  den 9. desember 2012.

Bakgrunnsstoff 
 
Bilete og skildring ved eurobutterflies.com
Bilete og skildring  ved tolweb.org
Bilete  ved lepidoptera.pl
Bilete ved leps.it

Sommarfuglar
Knottblom

Knottblom (Malaxis monophyllos) er ein plante i knottblomslekta Malaxis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Knottblom hadde tidlegare det vitskaplege namnet Microstylis monophyllos i Artsdatabanken, men slektsnamnet er nyleg endra.

Utsjånad 
Knottblom er ein liten gulgrøn plante som blir om lag 10 til 25 centimeter høg. Planten har små gulgrøne blomar i ein lang, smal klase.

Utbreiing 
Knottblom er den einaste arten frå den store planteslekta Malaxis som veks i Norden. I Noreg veks han på kalkrike myrar på det sørlege Austlandet, men er utrydda på mange av veksestadene på grunn av grøfting. Planten er freda i Noreg, og står på Norsk raudliste for artar (2021) som sterkt truga (EN).

Arten finst òg i Sverige (status VU, svensk namn knottblomster) og i Finland (EN, finsk namn sääskenvalkku).

I Estland (estisk namn soovalk) veks knottblom spreidd over det meste av landet og er rekna som nær truga (NT). I Latvia (latvisk namn purvāja vienlape) veks arten spreidd på fukteng og myr og er klassifisert som sjeldan (kategori 3 – samazinās). I Litauen (litauisk namn vienalapis gedutis) veks arten særleg i søraust. Han er rekna som sårbar (VU).

Referansar 

Denne artikkelen byggjer delvis på «Knottblomst» frå ,  den 23. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 

 

Myrplantar
Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Finland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Knottblomslekta
Folk for Jagland

Folk for Jagland blei oppretta og økonomisk støtta av LO under valkampen i 1997. Kampanjen som skulle støtte Thorbjørn Jagland som vidare statsminister var sett saman av kjendisar i forskjellige samfunnsgrupper. Leiaren var Trond Erik Henriksen som var tidlegare rusbrukar og kjent frå filmen Store gutter gråter ikke. Kampanjen blei kritisert fordi LO støtta den med fleire millionar kroner.

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Folk for Jagland» frå , den 23. juli 2012. 
 

Norsk politikk
Musikk og tradisjon

Musikk og tradisjon: tidsskrift for forsking i folkemusikk og folkedans er eit norsk vitskapleg tidsskrift som fokuserer på skandinavisk folkemusikkforsking og tradisjonell musikk og dans som eit breitt definert felt, både frå musikkvitskapeleg og andre humanistiske og samfunnsvitskaplege perspektiv.

Det oppstod i noverande form i 2010, som ei vidareføring av Norsk folkemusikklags skrift, som vart eit fagfellevurdert vitskapleg tidsskrift i 2005 og som har vorte utgjeve av Novus forlag sidan 2007. Norsk folkemusikklags skrift vart utgjevne frå 1984. Musikk og tradisjon er skriftet til Norsk folkemusikklag.

Redaktørar 
 Musikk og tradisjon
Are August Flannagan Furubotn (2023–)
Bjørn Aksdal (2022)
Karin Eriksson (2020–2021)
Sveinung Søyland Moen (2014–2019)
Gjermund Kolltveit (2010–2013)
 Norsk folkemusikklags skrift 
Astrid Nora Ressem (2007–2009)
 Hans-Hinrich Thedens (1997–2006)
 Frode Nyvold (1992–1996)
 Bjørn Aksdal (1987–1991)
 Ingrid Gjertsen (1984–1986)

Artiklar publiserte i Musikk og tradisjon / Norsk folkemusikklags skrift

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Musikk og tradisjon» frå , den 23. juli 2012. 

Musikkvitskap
Musikktidsskrift
Skipingar i 1984
Karoline Breivang

Karoline Charlotte Dyhre Breivang () er ein norsk handballspelar frå Oslo som sidan 2005 har spela for Larvik Håndballklubb. Ho vart europacupmeister med klubben i 2008 og er sju år på rad (2006-12) seriemeister. Breivang har i perioden 2004-12 vunne fire EM-gull, to OL-gull og eitt VM-gull med Noregs handballandslag. Mellom 2000 og august 2012 har ho spela 254 landskampar og skåra 421 landslagsmål.

Aktiv
Breivang spela for Stabæk då ho hausten 2000 vart teken ut på det norske kvinnelandslaget i handball til EM 2000. Her fekk ho sin landslagsdebut mot Ungarn den 30. november. Med fleire ferske landslagsspelarar på laget kom Noreg på sjetteplass i meisterskapen. Hennar neste store meisterskap var EM 2004, der Noreg gjekk heilt til topps. Ho spela for Stabæk fram til sommaren 2005, då ho melde overgang til Larvik HK.

Sidan 2004 har Breivang vore med i Noregs tropp til alle meisterskap, no fram til 2012. Desse åra vann ho EM-gull i 2006, VM-sølv i 2007, både OL- og EM-gull i 2008, VM-bronse i 2009, det fjerde rake EM-gullet i 2010, sitt fyrste VM-gull i 2011 og sitt andre OL-gull i 2012.

Merittar landslag
EM 200: Nr 6 med Noreg
EM 2004: Gullmedalje etter 27–25 mot Danmark
 VM 2005: Nr 9 med Noreg
EM 2006: Gullmedalje etter 27–24 mot Russland
 VM 2007: Sølvmedalje etter 24–29 mot Russland
 OL 2008 i Beijing: Gull etter norsk siger 34-27 over Russland
EM 2008: Gullmedalje etter 34–21 mot Spania
 VM 2009:  Bronsemedalje etter 26–21 mot Spania
EM 2010: Gullmedalje etter 25–20 mot Sverige
 VM 2011: Gullmedalje etter 32–24 mot Frankrike
OL 2012: Gullmedalje etter 26–23 over Montenegro
EM 2012: Sølvmedalje etter 31–34 mot Montenegro
 VM 2013: Nr 5 med Noreg
EM 2014: Gullmedalje etter 28–25 mot Spania

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karoline Breivang» frå ,  den 23. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
 Spelarprofil på Handball.no

Norske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Olympiske medaljevinnarar i handball
Olympiske meistrar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Handballspelarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Handballspelarar under sommar-OL 2012
Spelarar i Handball-EM 2000 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2004 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2006 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2008 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2010 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2012 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2005 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2007 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2009 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2011 for kvinner
Folk frå Oslo