kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Qibya

Qibya (arabisk skrift قبية, hebraisk skrift קיביה) er ein palestinsk landsby på Vestbreidda, 30 km nordvest for Ramallah og rett nord for den store israelske byen Modi'in. Han er ein del av Ramallah og al-Bireh guvernement, og hadde i følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå eit folketal på kring 4 901 i 2007.

Historie
Det er funne potteskar frå Romarriket, Austromarriket, mamelukkane og tidleg osmansk tid i landsbyen.

Osmansk tid
Qibya vart, som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517, og i skattelista frå 1596 låg landsbyen i Ramla nahiya i Gaza liwa. Han hadde berre muslimske innbyggjarar fordelt på 29 hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, frukttre, linser, geiter og/eller bikubar og ei presse for oliven eller druer.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen (då kalla Kibbiah), som «ei særs lita grend med oliventre, i høgt lende».

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde landsbyen (kalla Kibbia) eit folketal på 694, alle muslimar.  I folketeljinga i 1931 var folketalet i Qibya 909, framleis alle muslimar, i 204 busette hus.

I 1945 var folketalet i Qibya 1 250, alle arabarar, som eigde 16 504 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 4 788 mål vart nytta for korn, medan 32 mål var utbygd (urbant) land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Qibya under jordansk styre.

Massakre
I oktober 1953 var Qibya målet for eit israelsk raid som vart kjend som Qibya-massakren. Denne vart utført av Eining 101, kommandert av Ariel Sharon. 67 eller 69 uvæpna sivile vart drepne og store delar av landbyen øydelagd. Den 18. oktober 1953 gav det amerikanske utanriksdepartementet ut ei pressemelding der dei uttrykte si «djupaste medkjensle for familiane til dei som mista liva sine» i Qibya i tillegg til at dei ansvarlege «bør haldast ansvarleg og effektive tiltak bør gjerast for å hindre slike hendingar i framtida.» USA suspenderte all økonomisk støtte til Israel for ein periode. 

Etter seksdagarskrigen i 1967 har Qibya vore under israelsk okkupasjon.

Qibya hamna i søkelyset til media igjen under valkampanjen i Israel i 2001, då Sharon vart den neste israelske statsministeren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qibya» frå ,  den 22. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Qibya

Landsbyar på Vestbreidda
Ramallah og al-Bireh guvernement
Rammun

Rammun (arabisk skrift رمّون) er ein palestinsk by i Ramallah og al-Bireh guvernement, sentralt på Vestbreidda, 12 kilometer aust for Ramallah og tre kilometer sør for Taybeh. Andre byar i nærleiken er Deir Dibwan i sørvest, Beitin i aust og Ein Yabrud i nordaust.

Historie og arkeologi
Det er funne mosaikk og cisterner frå oltida i landsbyen.

Van der Velde meinte i 1854 at Rammun vart staden nemnt i Bibelen som Rimmon, Sela Rimmon. Rimmonklippa var staden der benjamittane flkyta til (Domarane 20:45, 47; 21:13), og der dei heldt seg fire månader etter slaget ved Gibeah.

Ein trur òg at han er den Rimmon som er nemnt på Madabakartet, nord for Jerusalem, mellom Bethel og Jeriko.

Det finst ruinar frå bysantinsk tid, krossfarane, ajjubidane, mamelukkane og osmanarane i byen, inkludert mosaikk i moskéen i byen, ei gammal gravgrotte og sanitærgrop. Gravkammeret er datert attende til bysantinsk tid og inneheld keramikklampar, sandalar og krossforma medaljongar.

Osmansk tid
I 1596 var Rammun oppført i osmanske skattelister som ein del av Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 39 muslimske hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, oliven, og vindruer eller frukttre.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja først landsbyen i 1863, og skildra han som ein landsby med 500 innbyggjarar. Han skreiv òg at det var hogd ut mange grotter i kalksteinsfjellet her, og mange vart framleis nytta av gjetarar og flokkane deira. Gamle cisterner var hogde ut i berget. Husa var delvis bygd av gamle materiale, inkludert somme store blokker av tilpassa naturstein.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine  Rammun som «ein mellomstor landsby, med cisterner og grotter, tydelegvis ein eldgammal stad. I nordaust var ein djup tank, og sør for denne uthogde graver. Husa står på ei naken høgd nord for ein kupert dal, og er bygd i terrassar.»

Det britiske mandatet era
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Rammun eit folketal på 703, alle muslimar,  while i folketeljinga i 1931, landsbyen had 153 busette hus og eit folketal på 744, framleis alle muslimar.

I 1945 var folketalet 970, alle arabarar, medan det samla landarealet var 30 043 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 338  for plantasjar og irrigert land, 7 181 for korn, medan 61 mål var klassifisert som utbygde område.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Rammun under Jordan sitt styre. Etter seksdagarskrigen i 1967, har Rammun vore under israelsk okkupasjon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rammun» frå ,  den 22. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Velkomen til Rammun

Landsbyar på Vestbreidda
Rantis

Rantis (arabisk رنتيس) er ein palestinsk by på Vestbreidda, nordvest i Ramallah og al-Bireh guvernement, 33 kilometer nordvest for Ramallah. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han eit folketal på 2 900 i 2006.

Historie
Alle Evangelia nemner denne byen, Arimatea, ein gong, og alltid i tilknyting til Josef frå Arimatea — som plasserte lekamen til Kristus i si eiga grav. Både Eusebius og Jerome identifiserer Arimatea som fødestaden til Samuel. På 300-talet rapporterte Jerome at Den heilage Paula vitja denne staden. Sterke tradisjonar frå mellomalderen stadfestar denne påstanden, som feira byen som heimstaden til profeten. Eit kloster for Josef av Arimatea vart reist der. Ein annan tradisjon plasserer Arimatea ved Rantis, aust for Jaffa. Andre stader som er føreslått er ar-Ram og al-Bireh-Ramallah, nord for Jerusalem.

Byen vart annektert av Jordan i 1950 etter den arabisk-israelske krigen i 1948. Den 28–29. januar 1953 kryssa israelske forsvarsstyrkar grensa med 120 til 150 mann og gjekk til åtak på dei jordanske landsbyane Falameh og Rantis. I Falameh vart mukhtaren drepen, og sju andre landsbybuarar skadde, medan tre hus vart øydelagde. Åtaket vart fire og ein halv time og vart fordømt av Våpenkvilekommisjonen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rantis» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 (SWP II:286-7, 367)
 (p. 823-4)
  (p. 113)

 (p. 136)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Rantis

Landsbyar på Vestbreidda
Ramallah og al-Bireh guvernement
Nabi Ilyas

Nabi Ilyas (arabisk قرية النبي الياس, hebraisk skrift נבי אליאס) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, to kilometer aust for Qalqilya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Nabi Ilyas eit folketal på kring 1 214 innbyggjarar i 2006. 25,6 % av folkesetnaden i an Nabi Ilyas var flyktningar i 1997.

Etter at israelarar på handel heldt seg unna landsbyen i årevis etter 2000, har dei no starta å kome attende. Nabi Elyas nyt godt av jødar som kjem hit for låge prisar, særleg i helgene.

Historie
I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i «Survey of Western Palestine» Neby Elyas som: «Murar og brunnar, med ein kubbeh i ruinar.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nabi Ilyas» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Hjalmar Johannesen

Hjalmar Johannesen (), med tilnamnet «Hjalle», var ein norsk friidrettsutøvar frå Trondheim, son til ein kolonialhandlar. Sjølv var han sportsredaktør i osloavsia Morgenposten frå 1934 til han døydde. Han var etter tur medlem av SK Freidig, SK Brage og Oslo Turnforening.

Aktiv
Johannesen spesialiserte seg på løpsdistansane 400 m og 800 m. I tida frå 1925 til 1936 vann han  til saman elleve norske meisterskap i dei to øvingane, fem på 400 m og seks på 800 m. Han vart tildelt kongepokalen under NM 1931 for den nye norske rekorden på 49,0 på 400 meter. 

I 1932 var Johannesen ein av tre norske friidrettsutøvarar som tok den lange turen til dei olympiske leikane i Los Angeles. På 400 m nådde han kvartfinalane, men på 800 meter vart han slått ut allereie i kvalifiseringa. Same året viste han sine spurteigenskapar då han som ankermann på 4 x 400 m stafett var med å slå Sverige for første gang i ein landskamp.

På 1930-talet var landskampane mellom Sverige og Norge eit høgdepunkt i idrettsåret. I 1935 vann Johannesen både 400 m og 800 m i landskampen som då fann stad på Stockholm stadion. På 800- meteren forbetra han sin eigen norske rekord for tredje gong den sesongen, tida 1.52,1 var nasjonal rekord i 13 år. Ei veke seinare, 15. september 1935 på Bislett stadion flytta han den norske rekorden på 400 m til 48,6 sekundar, ei tid som var norsk rekord i 19 år. For desse prestasjonane vart han tildelt Morgenbladets gullmedalje for 1935.

Medaljar i norske meisterskap
1928: Gullmedalje på 400 m - 50,3
1930: Gullmedalje på 400 m – 49,6, samt sølvmedaljar på 200 m - 23,1 og 800 m - 1,55,3
1931: Gulllmedaljar på 400 m - 49,2 og på 800 m - 1.55,5
1933: Gullmedalje på 800 m - 1.55,8
1935: Gullmedalje på 400 m - 48,9
1936: Gullmedalje på 800 m - 1.54,4
1937: Gullmedalje på 800 m - 1.54,5

Johannesen var busett i Oslo.

Kjelder
friidrett.no

Norske sprintarar
Norske mellomdistanseløparar
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1932
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1932
Norske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Folk frå Trondheim
Tom Blohm

Tom Villiam Blohm () var ein norsk idrettsutøvar frå Oslo, mest kjend som fotballspelar. I tida frå 1937 til 1952 var han målvakt i 20 fotballandskampar for Noreg.

Karriere

Fotball
Blohm debuterte for Noreg 5. september 1937 i Helsinki, ein landskamp Noreg vann med 2-0 over vertslandet. 17 år gamle Blohm, som då var medlem av Sportsklubben Hugin, er til dags dato (2015) den yngste burvaktaren for Noregs A-landslag.

Etter å han spelt for Frigg i 1938, melde han seg inn i Ski- og fotballklubben Lyn i 1939 og spelte for klubben fram til 1954. Han var i 1945 og 1946 med då Lyn vann noregsmeisterskapane i fotball. I juli 1952 vakta han målburet for 20. og siste gong, då Noreg tapte 1-4 for Sverige i finske Tampere, 15 år etter han landslagsdebuterte i Helsinki.

Anna idrett
Blohm spelte bandy i Oslo-Sparta, ishockey i B-14, handball i Oslo Håndballklubb og dreiv friidrett med Torshaug Idrettsforening.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tom Blohm» frå ,  den 24. september 2015.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske fotballtrenarar
Norske bandyspelarar
Norske ishockeyspelarar
Norske handballspelarar
Norske journalistar
Noregsmeistrar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Fotballspelarar under sommar-OL 1952
Frigg-spelarar
Lyn-spelarar
Jammain

Jamma'in (arabisk جمّاعين) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 16 km sørvest for Nablus, 6 km nordvest for Salfit og 40 km nord for Ramallah. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 6 227 i 2007.

Historie
Jamma'in ligg på ei høgd som har vore busett sidan oldtida. Tilskjerte steinar har blitt nytta om att i landsbyhusa, murar, gjerde og jordbruksterrassar. Ein har òg funne uthogde cisterner. 400 meters nordvest for byen ligg gravholer hogde ut i berget, med ei nisje og grotte (kalla I-Qubay'ah). Ein har òg funne keramikk frå sein romersk og bysantinsk tid.

På 1000- og 1100-talet var landsbyen eit senter for Hanbali-aktivitet.

Byen har vore busett sidan midten av islamsk tid  Palestina og Saladin slo leir her med hæren sin. Dei førte innbyggjarane i byen var Bani Qudama, som flytta til Damaskus og oppretta forstaden Salihiyah i 1156. Medan dei var i byen bygde dei den første moskéen her.

Yaqut skildra staden som «Ein brunn i Nablusåsen i Filastin-provinsen. Han ligg ei dagsreise frå Jerusalem og høyrer til den byen.»

Ein landsby i krossfarartida (1123 CE), kalla Gemmail, har blitt identifisert som Jamma'in.

Det osmanske riket
Jamma'in vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 18 hushaldningar og fem ungkarar, alle muslimar. Innbyggjarane i landsbyen betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, geiter og/eller bikubar, og ei presse for druer eller oliven.

På 1600-talet regjerte Qasim-familien Jamma'in og tjue nærliggande landsbyar. Jamma'in var setet i Jamma'in underdistrikt i Nablus sanjak.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen (som han kalla Djemma'in) i 1870, og estimerte at han hadde 1400 innbyggjarar. Husa var i betre stand enn mange andre stader Palestina, og somme verka nybygde.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Jemmain som «den største landsbyen i distriktet, i høgt lende, omgjeve av olivenlundar. Vassforsyninga er eit reservoar og ein brunn aust for landsbyen.»

Palestinamandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde hadde Jammain eit folketal på 720, alle muslimar, dette auka i folketeljinga i 1931 til 957, framleis alle muslimar, i 202 hus.

I 1945 hadde Jamma'in eit folketal på 1 240, alle arabarar, med 19 821 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 5 362 mål var plantasjar og irrigert land, 6 625 nytta for korn, medan 77 mål vart utbygd land.

Etter 1967
Som så mange andre palestinske stader på Vestbreidda, har innbyggjarane i Jamma'in vore involvert i Israel-Palestina-konflikten, og har vore eit mål for fleire raid frå det israelske forsvaret (IDF). Sidan Den første intifadaen i 1987, har seks menneske i byen mista livet i åtak frå IDF og hundrevis har blitt sett i fengsel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jammain» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Velkommen til Jamma'in

Byar på Vestbreidda
Beita i Nablus

Beita (arabisk بيتا, tyder «Heim») er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 13 km søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 9 709 i 2007. Det er mange bygningar her som er daterte attende til romersk tid.  

I 1952 opna Beita ein grunnskule som tente byen og dei kringliggande landsbyane. I 1954 vart det opna ein grunnskule for berre jenter, og sidan den gong er det bygd fire skular til, inkludert to vidaregåande skular. Det finst fire moskéar og tre klinikkar i byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beita, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Beita

Byar på Vestbreidda
Asira al-Qibliya

’Asira al-Qibliya (arabisk skrift عصيرة القبلية) er ein palestinsk by i Nablus guvernement aust på Vestbreidda, 14 km sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 2 336 innbyggjarar i 2007.

Historie
Asira al-Qibliya ligg på ein eldgammal stad i lågt lende. Tilhogde steinar er blitt brukte om att i husa i landsbyen og til å byggje jordbruksterrassar. Ein har òg funne cisterner hogde ut i berget, i tillegg til bysantinsk keramikk.

Osmansk tid
Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som 'Asirah i Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 33 hushaldningar og seks ungkarar, alle muslimar. Innbyggjarane i landsbyen betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, og geiter og/eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen (som han kalla A'sirah) i 1870, og estimerte at han hadde tre hundre innbyggjarar. Han skreiv vidare at medhafeh, eller gjestehuset, låg på den høgaste staden i landsbyen.  I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Asiret al Kibliyeh som ein mellomstor landsby i lågt lende, med ein brunn i søraust.

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde 'Asira al-Qebliyeh eit folketal på 282, alle muslimar, og dette auka i folketeljinga i 1931 til 326, framleis alle muslimar, i 84 hus.

I 1945 var folketalet 410, alle arabarar, med 6 437 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 345 mål var plantasjar og irrigert land, 2 963 vart nytta for korn, medan 57 mål vart utbygd land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Asira al-Qibliya under Jordan sitt styre. Etter seksdagarskrigen i 1967, har Asira al-Qibliya vore under israelsk okkupasjon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Asira al-Qibliya» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Asira al-Qibliya

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Beit Imrin

Beit Imrin (arabisk بيت امرين) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 18 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde landsbyen eit folketal på 2 821  innbyggjarar i 2007.

Beit Imrin er ein jordbrukslandsby som produserer korn, grønsaker, oliven, druer, mandlar og fiken.

Byen Sebastia ligg i sørvest, landsbyane Ijnisinya og Nisf Jubeil i sør, Burqa i nordvest og Yasid i aust.

Historie
Beit Imrin vart grunnlagd av arabarar frå den nærliggande Burqa og Bani Hassan-stamma aust i Jordan, som òg var busett i Qarawat Bani Hassan.

Osmansk tid
I 1517 vart Beit Imrin ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina. I 1596 var han oppført i osmanske skattelister som «Bayt Imrin», ein landsby i Jabal Sami nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på ni hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, tilfeldige inntekter, geiter og bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

Seint på 1800-talet estimerte Victor Guérin at Beit Imrin hadde 700 innbyggjarar, medan han i 1882 vart skildra som «ein mellomstor landsby i dalen ved foten av Sheikh Beiyzid-fjella. Han er bygd av stein, og har ei kjelde i dalen i sør, og oliven kring seg i aust og vest. Somme av innbyggjarane er gresk-ortodokse.»

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Beit Imrin eit folketal på 527, 15 kristne og 512  muslimar. Folkesetnaden auka i 1931 til 620, av dette 13 kristne og 607 muslimar, i totalt 157 busette hus.

I 1945 var folketalet 860, alle arabarar, med 12 094 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1 442 mål for plantasjar eller irrigert land, 6 819 for korn, medan 53 mål vart utbygd land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948 kom Beit Imrin under Jordan sitt styre. I 1967, etter seksdagarskrigen, vart landsbyen okkupert av Israel, og same året var folketalet 1 100.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Imrin» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Perlmann, Joel: The 1967 Census of the West Bank and the Gaza Strip: A Digitized Version. Annandale-on-Hudson, N.Y.: Levy Economics Institute of Bard College. November 2011 – February 2012. [Frå Israelsk statistisk sentralbyrå, Census of Populatin and Housing, 1967 Conducted i Areas Administered by the IDF, Vols. 1–5 (1967–70), and Census of Population and Housing: East Jerusalem, Parts 1 and 2 (1968–70).]
    (p. 149)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bayt Umrin

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Burqa i Nablus

Burqa (arabisk بُرقه) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 18 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 4 030 innbyggjarar i 2006.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Burqa, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
  s. 149

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Fasayil

Fasayil eller Fasa'il (arabisk skrift فصايل, hebraisk skrift פסאיל) er ein palestinsk landsby nordaust på Vestbreidda i Jeriko guvernement, 14 km nordvest for Jeriko og kring 40 km søraust for Nablus. Den nærmaste palestinsk staden er Duma i vest. Landsbyen ligg nær den israelske busetjinga Petza'el. I følgje ei folketeljing utført av Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) i 2007 hadde landsbyen eit folketal på 1 078.

Historie

Antikken
Fasayil vart kalla «Phasaelis» i antikken. Det gamle namnet kom frå eit tårn som Herodes den store, konge i Judea, bygde i Jordandalen nord for Jeriko for den eldre broren sin Phasael. Dette har gjort at ein har trudd at Herodes grunnla Phasaelis. Han vart nemnt av den jødiske historikaren og kommandanten i den første jødisk-romerske krigen Josefus som ein stad sør for Archelais og var ein del av eit toparki som vart styrt av syster til Herodes, Salome I. Han er òg teikna inn på Madabakartet omgjeve av daddelpalmer. Grava til ein eremitt kalla Peter vart funnen i landsbyen i 1949.

Ruinane av eit kloster tileigna den heilage Kyriakos, ein munk som døydde i år 556, ligg i al-Fasayil. Mellom ruinane på staden står ein stor, firkanta bygning på staden, der tuftene no berre så vidt er synleg.

Staden vart nemnt av ein munk kalla Brocardus på 1200-talet som ein liten landsby kalla Pheselch og på 1300-talet av Marino Sanuto d.e. som ein liten landsby kalla Fasaelis.

Moderne tid
Den noverande landsbyen Fasayil vart grunnlagd av beduinar, hovudsakleg palestinske flyktningar frå Naqabørkenen i 1980-åra. Mange av innbyggjarane er registrerte som innbyggjarar i Betlehem guvernement og ikkje Jeriko. Fasayil var ein del av Nablus guvernement fram til 1995 då han vart ein del av Jeriko guvernement.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fasayil» frå ,  den 25. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
   ( identical with Phasaelis s. 388, described, 392, said to be haunted: s. 404  )
   (p. 229 ff  )
  (p. 255 )
    ( s. 201 ff  )

Landsbyar på Vestbreidda
Statsuniversitetet i Sumqayit

Statsuniversitetet i Sumqayit (aserbajdsjansk: Sumqayıt Dövlət Universiteti, forkorta SDU), er eit statleg universitet i Aserbajdsjan, grunnlagt 13. juni 2000.

Universitetsbygningane ligg i hovudsak innanfor Sumqayit sine bygrenser. Universitetet omfattar 7 fakultet og har over 5 000 studentar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 (på aserbajdsjansk, engelsk og russisk)

Universitet i Aserbajdsjan
Byggverk i Sumqayit
Skipingar i 2000
2000 i Aserbajdsjan
Umbramaurpitta

Umbramaurpitta (Grallaria milleri) er ein maurpitta, ein fugl som er typisk for artane i slekta si, Grallaria. Han er endemisk for Colombia og  lever i departementa Caldas, Risaralda og Quindío på vestsida av den sentrale fjellkjeda av Andes, og dessutan på austsida av fjellkjeda i Tolima-departementet. Utbreiingsområdet er nord for Cali og sør for Medellín.

Skildring 
Umbramaurpittaen er ein mellomstor til stor maurpitta, med store kraftige bein, 18 centimeter i kroppslengd. Han er vesentleg brun, med kvit strupe og kvit buk. Eit mørkt flekkete område dannar ei brystband. Arten har habitat i våt underskog, på eller nær bakken, frå 1800 til 3140 moh.

Populasjonen er estimert til 1500 til 7000 individ og minkande. Arten er klassifisert som sårbar.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003).  Brown-banded Antpitta (Grallaria milleri) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2015). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 25. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Grallaria milleri. Henta frå http://www.birdlife.org den 25. september 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Maurpittafamilien
Fuglar endemiske for Colombia