kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Night Prowler

«Night Prowler» er det avsluttande sporet på AC/DC-albumet Highway to Hell frå 1979. Han er kjend mellom andre AC/DC-songar for den langsame rytmen sin, den illevarslande teksten og kontroversar som følgje av at han er blitt assosiert med seriemorda til Richard Ramirez på midten av 1980-talet.

Produksjon
«Night Prowler» er ein hardrock-låt. Han byrjar med to djupe andedrag i rask rekkjefølgje, som skal skapa ein tone av «frykt og avsky». Songen blir avslutta med at vokalisten Bon Scott mumlar «Shazbot! Nanu nanu!», slagordet som vart brukt av Robin Williams i den populære situasjonskomi-serien Mork and Mindy'''.

«Night Stalker»-kontroversen
I juni 1985 starta ei svært omtalt drapssak rundt Richard Ramirez, som var ansvarleg for meir enn 15 brutale drap og dessutan valdtekter og drapsforsøk i Los Angeles. Ramírez fekk kallenamnet «Night Stalker» og var fan av AC/DC, spesielt songen «Night Prowler». Politiet hevda òg at Ramírez hadde på seg ei AC/DC-skjorte og lét etter seg ei AC/DC-hue på ein av åstadene. Under rettssaka ropte Ramírez «Hail Satan!» og viste fram pentagrammet som var rissa inn i handflata hans. Hendinga førte til ekstremt dårleg publisitet for bandet, og konsertane og albuma deira vart brått motarbeidd av foreldre i Los Angeles County. I VH1-programmet Behind the Music om AC/DC hevda bandet at låten hadde fått ein mordarisk konnotasjon av Ramírez, men at han eigentleg handlar om ein gut som snik seg inn på soverommet til kjærasten sin om natta.

Medverkande
Bon Scott – solovokal
Angus Young – sologitar
Malcolm Young – rytmegitar, korvokal
Cliff Williams – bassgitar, korvokal
Phil Rudd – trommer

KjelderDenne artikkelen bygger på «Night Prowler (song)» frå ,  den 16. juni 2023.  oppgav desse kjeldene:''

Songar om netter
AC/DC-songar
Songar frå 1979
Songar produserte av Robert John «Mutt» Lange
Songar skrivne av Angus Young
Songar skrivne av Bon Scott
Songar skrivne av Malcolm Young
Bluesrock-songar
Kontroversar i musikk
Jan Torgersen

Jan Torgersen () er ein norsk tidlegare hekkeløpar og sprintar frå Drammen. Han vart noregsmeister på 400 meter hekk i 1974. Torgersen var medlem i IF Hellas.

Torgersen overraska ved å vinne langhekken under NM i friidrett 1974, hans fyrste NM-medalje. I åra fram til 1981 vann han på 400 m hekk og 400 m til saman seks NM-sølv, dessutan tok to NM-bronsar på 400 m hekk.

Torgersen sette i 1974 personleg rekord på 400 meter hekk meit løp på 52,2, sekund. Ein rekord han i 1976 forbetra til 52,1. I 1976-sesongen gjorde han også sitt livs raskaste 400-meterløp på 48,1 sekund.

Medaljar i noregsmeisterskap
1974 i Hønefoss: Gullmedalje på 400 m hekk
1975 i Fana: Bronsemedalje på 400 m hekk
1976 i Askim: Sølvmedalje på 400 m og 400 m hekk
1977 i Lillehammer: Sølvmedalje på 400 m hekk
1978 i Steinkjer: Sølvmedalje på 400 m hekk
1979 i Larvik: Sølvmedalje på 400 m, bronse på 400 m hekk
1981 i Haugesund: Sølvmedalje på 400 m hekk

Kjelder

friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Folk frå Drammen
Noregsmeistrar i friidrett
Einar Hernes

Einar Hernes () er ein norsk tidlegare hekkeløpar og sprintar frå Bodø. Han vart i 1980 noregsmeister på 110 meter hekk. Hernes var medlem i IK Grand til 1982, sidan i nyskipa Bodø Friidrettsklubb.

Åra 1976 til 1984 vann Hernes ein gullmedalje, fire sølv- og to bronsemedaljar på korthekken under dei norske meisterskapane i friidrett. Han fekk dessutan med seg eit NM-sølv og ein NM-bronse på 200 meter i den same perioden.

Hernes sin personlege rekord på 200 meter er 21,65 sekund, oppnådd i 1981. I 1982 sette han personbeste på 110 meter hekk med tida 14,15 sekund, med manuell tidtaking fekk han den same sesongen notert 13,9 sekund.

Medaljar i noregsmeisterskap
1976 i Askim: Sølvmedalje på 110 m hekk
1978 på Steinkjer: Bronsemedalje på 110 m hekk
1980 i Bodø: Gullmedalje på 110 m hekk, sølvmedalje på 200 m
1981 i Haugesund: Sølvmedalje på 110 m hekk, bronse på 200 m
1982 i Porsgrunn: Sølvmedalje på 110 m hekk
1983 i Trondheim: Sølvmedalje på 110 m hekk
1984 i Øvre Årdal: Bronsemedalje på 110 m hekk

Kjelder
friidrett.no

Noregsmeistrar i friidrett
Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Folk frå Bodø
Hesterumpe

Hesterumpe (Hippuris vulgaris) er ein vassplante som er utbreidd i Eurasia og Nord-Amerika, frå Grønland til Tibetplatået til Arizona. Han liker best vatn som ikkje er surt.

Skildring 
Hesterumpe er ein krypande, fleirårig plante som veks i grunt vatn og på mudderflater. Han har røter under vatn, medan dei fleste blada veks over vassoverflata. Blada sit kransstilt, 6–12 saman. Dei som er over vatnet er 0,5 til 2,5 cm lange og opptil 3 mm vide, medan dei som er under vatnet er tynnare, slappare og lengre enn dei over, særleg i djupare vassfar. Stilkane er solide og ugreina, men ofte boga, og kan vera opptil 60 cm lange. I grunt vatn stikk dei 20–30 cm opp av vatnet. Planten veks opp frå tjukke jordstenglar. Blomane er lite synlege, og blir ikkje danna på alle plantar. 

Studiar av H. vulgaris på Tibetplatået viste at han sleppte ut mykje metan. Plantar  i våtmark bidreg både med karbon til produksjon av metan, og ei rute for metan frå den anoksiske sona og ut i atmosfæren.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hippuris vulgaris» frå ,  den 17. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Takson namngjevne av Carl von Linné
Kjempefamilien
Blindurt

Blindurt (Silane wahlbergella) er ein fleirårig plante i smelleslekta  i nellikfamilien. Blindurt skil seg frå andre smeller ved å vera kleistogam, dvs. tilpassa for sjølvpollinering. Blomen framstår som regel berre med det oppblåste begeret som er karakteristisk for mange artane i denne slekta. Blindurt er ikkje fullstendig kleistogam: det finst blomar med eksponerte kronblad, og dette gir planten moglegheit for krysspollinering. Blada er smale. 

Planten veks i fjellstrøk i Sør-Noreg, gjerne på baserik grunn. Nordover frå Bodø og Fauske er arten vanlegare

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blindurt» frå ,  den 17. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Nellikfamilien
Plantar i Noreg
Spey Bay

Spey Bay (skotsk-gælisk Inbhir Spè) er ein liten busetnad i Moray i Skottland. Han ligg på austsida av munningen til Spey ved kysten av Moray Firth, mellom landsbyen Kingston på vestsida av Spey, og fiskehamna Buckie i aust. Ved Spey Bay finn ein den største småsteinstranda i Skottland.

Spey Bay har opphav i laksefiske i Spey. Fiskestasjonen her som blei bygd i 1768 er ikkje lenger i bruk, men Tugnet Ice House – som skal vera det største ishuset i Skottland – er att som turistattraksjon. Det blei bygd i 1830, og blei brukt til å lagra is som ein henta ut frå elva om vinteren. Deretter brukte ein han til å halda laksen ein fiska her fersk.

Ein del av den tidlegare fiskestasjonen er blitt bygd om til Scottish Dolphin Centre, som er drive av Whale and Dolphin Conservation Society. Staden er kjend for delfinar, og det finst også fiskeørn, havert, steinkobbe, oter, ender og vadefuglar i området.

Spey Bay Golf Club opna i 1907. Han ligg ved sida av turruta Speyside Way.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Spey Bay» frå ,  den 17. juni 2023.  

Byar og landsbyar i Moray
Strandrug

Strandrug (Leymus arenarius, tidlegare Elymus arenarius) er ein fleirårig grasart med karakteristiske blågrøne, lange og spisse blad, og eit kornstrå med aks som kan minna om rug. Rotsystemet er forgreina, og gjer at planten kan spreia seg som bindeplante langs sandstrender. Han har ei høgd på 40-70 cm.

Skildring 
Blada er 8-15 mm breie, spisse ytst og hole nedst, og kan rulla seg til sylinderformasjon i sterkt sollys for å halda på fukt. Bladnervane er relativt grove. Aksa er 15-30 cm høge, og fargen går frå grøn til halmgul i løpet av sommaren. Aksa veks med 2-4 småaks per ledd på kornstilken.

Utbreiing 
Strandrug er nokre av dei mest nøysame plantane på sandstrender, men plasserer seg likevel gjerne ytst (mot strandsida) for å nyta godt av jord som bles inn over stranda.

Planten veks langs strender i heile Kyst-Noreg, og langs elvebredder i innlandet. I nødsår har ein nytta strandrug som basis for mjøl i Noreg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Strandrug» frå ,  den 17. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Grasfamilien
Plantar i Noreg
Knoppsildre

Knoppsildre (Saxifraga cernua) er ein fleirårig urteplante i sildrefamilien.

Planten er låg med ein opprett, spinkel stengel. Dei nedre blada er nyreforma med 5–7 fliker og lang stilk. Stengelblada har få eller ingen flikar og har raude yngleknopper i bladhjørna. Blomane er kvite, 12–18 mm store og sit einskildvis. Knoppsilde veks på kalkgrunn der marka er våt, ofte i skugge. Han formeirar seg hovudsakleg med yngleknoppar, og set sjeldan frø. 

Planten har sirkumpolar utbreiing i Arktis og i fjellstrøk lenger sør. Han er polyploid og kromosomtalet varierer, 2n = 24–72. Arten har truleg oppstått som ein hybrid mellom bekkesildre (S. rivularis) på den eine sida, og Saxifraga sibirica og Saxifraga radiata på den andre.

I Europa finst knoppsildre på Island, Jan Mayen, Svalbard, Frans Josefs land, Novaja Semlja, langs den skandinaviske fjellkjeda i Noreg, Sverige og Finland og dessutan i Skottland, Nord-Russland og nokre få stader i Alpane og Karpatane. I Noreg er knoppsildre ganske vanleg i fjellet i heile landet og finst opp til 2200 moh. i Jotunheimen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Knoppsildre» frå ,  den 17. juni 2023.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 
 

Plantar på Grønland
Sildrefamilien
Plantar i Noreg
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1965

Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1965 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo onsdag 4. og torsdag 5. august. Sverige vann landskampen med 119 poeng mot Norges 93. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Stein Sletten flytta sin ferske norske rekord til 2,10 meter då han vart andremann i høgdehopp. Dagen etter forbetra Martin Jensen sin noregsrekord i tresteghopp med heile 44 cm til 16,27 meter. Dei to landsrekordane gjaldt nøyaktig på dagen like lenge, dei vart sletta av høvesvis Leif Roar Falkum og Kristen Fløgstad under landskamp mot Sverige i Stockholm den 26. og 27. juni 1972.

Tysdag 4. august

100 meter

400 m

1500 m

10 000 m

400 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Spjutkast

4 × 100 meter stafett

Onsdag 5. august

200 meter

800 m

5 000 m

110 meter hekk

3 000 m hinder

Stavhopp

Tresteghopp

Diskoskast

Sleggjekast

4 × 400 m stafett

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 5. august 1965
Arbeiderbladet 6. august 1965

Friidrett 1965
Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Oslo
Sport i Noreg i 1965
Friidrett i Noreg
Den galante stilen

Den galante stilen (òg førklassisk og rokokkomusikk) er ei musikalsk stilretning frå andre halvdelen av 1700-talet i overgangen mellom barokkmusikken og klassisismen.

Historikk og skildring 
Stilen oppstod i seinbarokken, som ein reaksjon på den strengt polyfone stilen i barokken, og viser i større grad til ein måte å skriva musikk på enn ein epoke. Tidsmessig fall førklassisisme saman med rokokkotida innan biletkunst, og sidan musikkstilen til ein viss grad òg kan seiast å dela nokre kjenneteikn med biletkunsten i samtida, til dømes med friskheit, tilgjengelegheit og sjarme, blir han iblant kalla «rokokkomusikk».

 Viktige kjenneteikn

 Nært opp til bel canto-ideala (songbar, naturleg, forståeleg)
 Gjennomsiktig lydbilde med få stemmer og ei dominerande melodistemme
 Enkle, men verknadsfulle harmoniske forløp
 Korte og enkle melodifraser som ofte blir gjentatt
 Elegant melodikk og ornamentering

Den følsame stilen 
I Tyskland oppstod «den følsame stilen» (empfindsamer Stil) som ei intensivering av den galante stilen. Sentralt står fridommen til å uttrykka kjensler, og musikken er full av overraskingar som brå, hyppige og uventa modulasjonar, teksturendringar, pausar, uvanlege melodivendingar, uførebudde dissonansar og plutselege sforzandoar.

Viktige komponistar 
Førklassisismen blei gjerne delt opp dei fire «skulane»: Paris (galant), Berlin (kjenslevar),  Mannheim (mellom dei to føre) og Wiener (forløpar for wienerklassisismen).

 Carl Philipp Emanuel Bach (følsam stil, Berlinerskolen)
 Johann Christian Bach
 Wilhelm Friedemann Bach
 François Couperin (galant stil, Paris-skulen)
 Bernhard Joachim Hagen
 Giovanni Battista Pergolesi
 Domenico Scarlatti
 Johann Stamitz (Mannheimerskolen)
 Carl Stamitz (Mannheimerskolen)
 Georg Philipp Telemann (i seine verk)
 Johann Joachim Quantz
 Matthias Georg Monn (Wienarskulen, byrjande sonatesatsform)

Den norsk-dansk-tyske komponisten Johan Henrik Freithoff frå Kristiansand skreiv til dels i galant stil.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Den galante stilen» frå ,  den 18. juni 2023.

Litteratur 

 
 

 Martins Komponistentabelle, tidslinjer over komponistar frå ulike epokar
Klassisistisk musikk
Barokkmusikk
Haldor Virik

Haldor Virik () var ein norsk skipsreiar og politikar frå Sandar i Vestfold. Han representerte Frisinna Venstre på Stortinget 1922-24, vald frå Vestfold fylke.

Bondesonen Virik utdanna seg til forretningslivet, arbeidde utanlands i fleire år. I 1907 byrja han som meklar heime i Sandar, tre år seinare grunnla han sitt eige reiarlag. Allereie før 1914 disponerte han ein stor kvalfangarflåte. Frå 1920-åra vart han meir og meir reiar innom skipsfart. 

Tingperioden 1922-24 var han stortingsmann frå Vestfold. På Tinget var han medlem i Næringskomite nr 1. Han var også aktiv i lokal samfunnsstyring, såleis formannskapsmedlem 1920-25 i Sandar, ordførar i heradet 1938-40 og 1945-47. I tillegg var han formann i «en rekke kommunale komiteer» og med styreverv i private verksemder. Etter Frisinna Venstre gjekk i oppløysing, sokna han til partiet Høgre.

Kjelder
Stortinget : 1922-24
Sandefjords Blad 18. august 1958

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Folk frå Sandefjord
Norske skipsreiarar
Christian Jakhelln

Christian Albrecht Jakhelln () var ein norsk forretningsmann og politikar frå Bodø. Han var ordførar i Bodø i 10 1/2 år fordelt på 1899-1900, 1902, 1908-10, 1917 og 1919-22, dessutan varaordførar i 7 1/2 år.

Jakhelln arbeidde frå 1879 i faren sitt firma Christian Jakhelln, påbyrja av farfaren, forretningsmannen og politikaren Christian Jackhelln. Gjennom fleire år arbeidde han også utanlands. Han var medeigar i firmaet frå 1895. Frå 1896 til 1917 var han russisk visekonsul. Han var elles ein sentral aktør i Bodø Handelsstands Forening.

Jakhelln var medlem i Bodø bystyre frå 1895 til 1931, med unnatak for valperioden 1911-13. Som fyrste vararepresentant til Stortinget 1922-24 frå kjøpstadene i Nordland, Troms og Finnmark, vart han kalla inn då Karl Ivarsson døydde. På Stortinget hadde han sete i Lagtinget. I 1922 var han medlem i Universitets- og fagskulekomiteen, i 1923-24 i Konstitusjonskomiteen.

Kjelder
Nordlandsposten 8. mai 1945

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Folk frå Bodø
David Garrick

David Garrick () var ein engelsk skodespelar, skodespelforfattar, teatersjef og teaterprodusent. Han hadde innverknad på nesten alt som hadde med skodespel å gjera i England på 1700-talet, han var òg venn og elev av Samuel Johnson. Han verka fyrst innan amatørteater, og det var ikkje før han hadde hovudrolla i Shakespeare sitt drama Richard III at publikum fatta merksemd for talentet til skodespelaren.  

Med suksessen frå Richard III og mange andre roller blei Garrick engasjert av Charles Fleetwood på Theatre Royal Drury Lane. Han arbeidde for Drury Lane-selskapet i fem år.

Større verk 

 Lethe: or, Aesop in the Shades (1740)
 The Lying Valet (1741)
 Miss in Her Teens; or, The Medley of Lovers (1747)
 Lilliput (1756)
 The Male Coquette; or, Seventeen Fifty Seven (1757)
 The Guardian (1759)
 Harlequin's Invasion (1759)
 The Enchanter; or, Love and Magic (1760)
 The Farmer's Return from London (1762)
 The Clandestine Marriage (1766)
 Neck or Nothing (1766)
 Cymon (1767)
 Linco's Travels (1767)
 A Peep Behind the Curtain, or The New Rehearsal (1767)
 The Jubilee (1769)
 The Irish Widow (1772)
 A Christmas Tale (1773)
 The Meeting of the Company; or, Bayes's Art of Acting (1774)
 Bon Ton; or, High Life Above Stairs (1775)
 The Theatrical Candidates (1775)
 May-Day; or, The Little Gypsy (1775)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Garrick» frå ,  den 18. juni 2023.  

Engelske skodespelarar
Skodespelarar frå 1700-talet
Snøstjerneblom

Dovrestjerneblom eller snøstjerneblom (Stellaria longipes) er ein planteart i nellikfamilien. Han har sirkumpolar utbreiing, og finst overalt i dei nordlegaste breiddegradene på den nordlege halvkula. Planten er ein fleirårig urt som veks i mange ulike habitattypar, som tundra og taiga og i mange sørlegare område med subalpine og alpine klima. Planten har svært vekslande morfologi, og forma kan koma både av ulikt arvemateriale og miljøtilhøve. Han kan ha eit svært varierande tal kromosom. Vanlegvis er planten ein fleirårig urt med jordstenglar som dannar matter eller klumpar, eller veks opprett. Stilkane kan vera korte og enkle eller utbreiande og svært forgreina. Dei linje- til lanseforma blada er vanlegvis 1 til 4 centimeter lange og er vanlegvis motstilte i par. Blomestanden har ein eller fleire blomar som kvar sit på ein kort stilk. Blomen har fem spisse greine begerblad som kvart er nokre millimeter lange. Han har fem kvite kronblad som kvart er d elt inn i to flikar, av og til grunt delt, men ofte så djupt at det ser ut som to kronblad. Arten har gynodiøci, det vil seia at nokre blomar har både mannlege og kvinnelege reproduktive delar, medan andre berre har kvinnelege.

Det finst to underartar. Den mest uvanleg av dei to, S. l. arenicola, finst berre i sanddynene ved Athabascasjøen i sentrale Canada.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stellaria longipes» frå ,  den 18. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 
 Jepson Manual Treatment: var. longipes
 Flora of North America
 Photo gallery

Plantar i Canada
Plantar i Noreg
Nellikfamilien
Snømure

Snømure (Potentilla nivea) er ein blomstrande plante i mureslekta (Potentilla) som veks naturleg i subarktiske Asia, Nord-Amerika, på Grønland i Europa og subalpine område i Rockie Mountains og Alpane. Han har mange ulike nivå av ploiditet: 2x, 3x, 4x, 5x, 6x, 7x, 8x og 10x.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Potentilla nivea» frå ,  den 18. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Mureslekta
Plantar i Noreg
Mikael Niemi

Per Mikael Niemi ( er ein svensk (tornedalsk) forfattar.

Biografi 
Niemi er frå Tärnaby i Tärna forsamling i Västerbottens län. Faren hans jobba i politiet og mora hans var lærar og talepedagog. Han vart fødd i Tärnaby men vaks opp i Pajala og drøymde tidleg om å bli forfattar. I femtenårsalderen byrja han å skrive dikt og noveller. Han flytta til Luleå og utdanna seg til ingeniør innanfor el- og teleteknikk på fireårig teknisk linje ved Midskogsskolan. I Luleå vart han verande i 20 år før han flytte attende til Pajala. 

Niemi, som mellom anna har jobba som lærarvikar, debuterte i 1988 med diktsamlinga Näsblod under högmässa. Han har skrive lyrikk, prosa og dramatikk for både radio og scene. Gjennombrotet fekk han med Populärmusik från Vittula, som òg fekk Augustpriset i 2000. Mykje av inspirasjonen kjem ifrå eigen oppvekst i det tospråklege Tornedalen.

Ei av fritidsinteressene hans er astronomi.

Kona hans, Eelkje Tuma, er antropolog og opphavleg frå Friesland i Nederland. Ho kom til Tornedalen for å studere gravleggingstradisjonar.

Forfattarskap 
Mikael Niemi debuterte i 1988 med ei diktsamling. Romandebuten kom i 1994 med ungdomsboka Kyrkdjävulen (omsett til bokmål som Djevelen i kirken), som vart følgt tre år seinare av Blodsugarna med same hovudpersonar. I 2000 slo han gjennom både hjå lesarar og kritikarar med romanen Populärmusik från Vittula (bokmål Populærmusikk fra Vittula) som seinare har vorte filmatisert og har omsett til mange språk. Den science fiction-inspirerte oppfylgjaren Svålhålet (bokmål Knølhølet) fekk meir blanda respons. Med Mannen som dog som en lax (bokmål: Mannen som døde som en laks), som har ytre form som ein kriminalroman, vende Niemi attende til Tornedalsmiljøet.

Romanen Fallvatten (bokmål Fallvann) frå 2012 handlar om ein flaumkatastrofe i Norrbotten og vart veldig positivt teken imot av kritikarane. I 2017 kom romanen Koka björn (bokmål Koke bjørn) som handlar om prosten Lars Levi Laestadius. Utanom lyrikk og prosa har Niemi òg skrive drama. Han var òg med og skreiv manus til komedieserien Bondånger som vart sendt på SVT i 1997–1998.

Bibliografi 

 1983 – Rusning, hefte frå serien under trettio
 1988 – Näsblod under högmässan, diktsamling
 1988 – Mitt i skallen!, rapportbok om gymnasieskolen
 1989 – Änglar med mausergevär, diktsamling
 1989 – Med rötter här uppe, rapportbok om Tornedalen
 1994 – Kyrkdjävulen (bokmål: Djevelen i kirken), ungdomsroman
 1997 – Blodsugarna, ungdomsroman
 2000 – Populärmusik från Vittula (bokmål: Populærmusikk fra Vittula), roman, filmatisert i 2004 som Populärmusik från Vittula
 2004 – Svålhålet – Berättelser från rymden (bokmål: Knølhølet: fortellinger fra verdensrommet), science fiction-novellsamling
 2006 – Mannen som dog som en lax (bokmål: Mannen som døde som en laks), kriminalforteljing
 2006 – Jag gjorde Vietaskuppen, drama
 2010 – Skjut apelsinen (bokmål: Bomb dem!), ungdomsroman
 2012 – Fallvatten (bokmål: Fallvann), roman
 2017 – Koka björn (bokmål: Koke bjørn), roman

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mikael Niemi» frå ,  den 18. juni 2023.  

Svenskspråklege forfattarar
Svenske forfattarar
Resirkulert

Resirkulert er eit norsk poprock-band frå Storfjord i Troms, som også har hatt base i Tromsø. Dei gjev ut musikken sin på det tromsøbaserte plateselskapet Mano Music.

Bandet vart oppretta i 2013 og deltok same år på UKM der dei kom vidare til landsfestivalen i Larvik. Også i 2014 kom dei vidare til landsfestivalen. Året etter fekk bandet Ungdommens Kulturpris i Storfjord ved den fyrste utdelinga av prisen.

Same år, i 2015 sleppte dei debut-EP-en Blåmaling og spela på fleire festivalar i laupet av sommaren, mellom anna Riddu Riđđu.

Det fyrste albumet, Du snakke for dæ sjøl, kom i 2017 til god respons frå avisa iTromsø. I 2019 kom oppfylgjaren For en dag, for et liv som også vart teke godt imot lokalt. Same år vann gruppa prisen Årets unge artist under Sámi Music Awards.

Hausten 2022 annonserte bandet at dei skulle gje seg etter ein avskjedsturné i 2023.

Diskografi

Album 

 Du snakke for dæ sjøl, 2017
 For en dag, for et liv, 2019

EP-ar 

 Blåmaling, 2015

Singlar 

 Nederst på lista, 2015
 Før æ går til mitt, 2016
 Undervannsfest, 2016
 En million, 2017
 Filosofen, 2017
 Grav dæ ned igjen, 2017
 Over vannet, 2018
 Áddjá, 2018
 Papirtiger, 2019
 Palass, 2019
 Feil vei, 2019
 For en dag, 2019
 Ut i huttiheita (vis oss vei), 2020
 Vagabond, 2022
 Du så mæ dra, 2023

Kjelder 

Musikkgrupper frå 2010-talet
Norske musikkgrupper
Norske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 2013
Tjøredrev

Tjøredrev, ofte kalla si eller sisnor, vert brukt under klinkbygging av båtar, til å tette suda, overlegget, mellom kvar bordgang. I dag er drevet oftast laga av tvinna hamp eller bomull. I eldre båtar ser ein at det har vorte brukt dyrehår: saueull, kuhår eller reinshår.
Ull var vanlegast i eldre, og tildels  yngre jarnalder. Innslag av andre fibrar, plantematerialar som hamp og lin, vart frå 700-tallet og framover meir vanleg.

Ull og kuhår har gjerne vorte spunne saman til sisnor,  til dømes ved hjelp av ein sihårs-krok.  Høveleg tråd bør vere 4-5 mm tjukk, og laustvinna.

Når eit nytt båtbord skal setjast på, vert ei strime milebrend tjøre smurd på i suda. Tjøra må gjerne innkokast for å verte høveleg tjukk. Siet lagt opp på tjøra, og trykt godt saman. Når neste bord vert klinka på, ligg tjøredrevet mellom dei to borda og tettar. Om tjøra er for tynn, eller det er for mykje av ho, renn ho gjerne nedover båtsida.

Fleire båtbyggjarar, som til dømes i Bjørkedalen, laga si- snora, eller sibrædet, ferdig før dei starta å feste bordet.Tjøre og fiber vart grundig blanda saman, og dregne frå kvarandre med hendene. Ei høveleg snor vart drega ut og lagd i skøyten.

Kjelder 
Fotnotar

Klinkbygging