kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Otto Frank

Otto Heinrich Frank () var ein tysk jødisk offiser og forretningsmann. Han er kjend som faren til dagbokforfattaren Anne Frank.

Otto Frank blei fødd inn i ein tysk-jødisk bankierfamilie i Frankfurt. Han tenestegjorde i den tyske hæren på vestfronten under første verdskrigen, der han oppnådde graden løytnant og mottok Jernkrossen. I 1925 gifta han seg i Aachen synagoge med Edith Holländer som var dotter av Abraham Holländer, ein framståande forretningsmann i Aachen. Ekteparet Frank fekk døtrene Margot (fødd 1926) og Anne (fødd 1929).

Etter at nasjonalsosialistane tok makta i landet flytta Frank med familien til Amsterdam. Etter at Tyskland okkuperte lande under andre verdskrigen heldt dei seg skjult i Prinsengracht 263. Om morgonen 4. august 1944 storma politiet bygningen etter å ha fått eit anonymt tips. Otto Frank blei send til konsentrasjonsleirane Westerbork og Auschwitz. Kona hans svelta i hel i Auschwitz. Døtrene hamna i Bergen-Belsen, der dei døydde av tyfus.

Som den einaste overlevande familimedlemmen oppdaga Frank at Anne hadde skrive ei dagbok, som var blitt teken vare på av Miep Gies. Han lét først vera å lesa henne, men etter å ha transkribert boka bestemte han seg for å få henne gjeven ut. Han tok likevel ut nokre passasjar der Anne Frank skreiv negativt om mora.

I 1953 gifta Frank seg med ein tidlegare nabo, Elfriede Geiringer-Markovits, og slo seg ned i Basel i Sveits. Her brukte han resten av livet på å fremja dottera sitt minne og bodskap.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Otto Frank» frå ,  den 15. mai 2017.

Litteratur 
 Carol Ann Lee: The hidden life of Otto Frank. William Morrow, 2003. ISBN 0-06-052083-3

Tyskarar frå fyrste verdskrigen
Anne Franks dagbok
Jernkrossen
Tyske jødar
Tyske forretningsfolk
Tyske offiserer
Folk frå Frankfurt am Main
Jødiske flyktningar
Overlevande frå Auschwitz
Marián Masný

Marián Masný () er ein slovakisk tidlegare fotballspelar frå Rybany, som vart europameister 1976 med Tsjekkoslovakia. Han spelte 75 landskampar og skåra 18 mål i tida 1974-82. Nasjonalt var han med å vinne ni pokalar, både tsjekkoslovakiske og slovakiske, med Slovan Bratislava.

Aktiv
Masný spelte i tenåra på eit lokalt lag. Frå 1969 til -71 var han knytt til i Dukla Banska Bystrica, samstundes som han gjorde militærteneste. I 1971 fekk han plass i stallen til topplaget Slovan Bratislava og spelte på Slovan i elleve sesongar. Med laget frå den seinare slovakiske hovudstaden vann han fire tsjekkoslovakiske meistertitlar og fem slovakiske cupmeisterskap. Våren 1974 var eit høgdepunkt med triumfar i både den tsjekkoslovakiske serien, der slovakiske cupen og i cupfinalen mot den tsjekkiske cupvinnaren. Sesongen 1984/85 spelte han for Petržalka, ein mindre byrival til Slovan.

Masný debuterte på det tsjekkoslovakiske landslaget i september 1974, og fekk omgåande fast plass på laget. Då Tsjekkoslovakia sigra over Vest-Tyskland i finalen under fotball-EM 1976 etter straffeskyting, var Masný fyrst ut av dei fem tsjekkoslovakiske eksekutørane, som alle saman skåra. Masný deltok i alle fire kampane då Tsjekkoslovakia tok bronse ved fotball-EM 1980, og utlikna då Italia og Tsjekkoslovakia spelte 1-1 i bronsefinalen. Under VM i fotball 1982 var han innbytar i sine to siste kampar i landslagsdrakt.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1974 og 1975 med Slovan Bratislava
Slovakisk cupmeister: 1972, 1974, 1976, 1982 og 1983 med Slovan Bratislava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1974 og 1982 med Slovan Bratislava

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marián Masný» frå ,  den 15. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Koloman Gögh

Koloman Gögh () var ein slovakisk fotballspelar som vann EM-gull med Tsjekkoslovakia i 1976. Midtstopparen var med å vinne seks nasjonale pokalar, både tsjekkoslovakiske og slovakiske, med Slovan Bratislava.

Aktiv
Gögh var fødd i Kladno i dagens Tsjekkia, men byrja spele fotball i Kolárovo i dagens Slovakia, ein by med over 80% etniske ungararar. Under militærtenesta som fallskjermhoppar var han aktiv i Dukla Holešov. Deretter spelte han i ti år, 1970 til -80, på topplaget Slovan Bratislava. Her var han i 1974 med på storeslem; siger i den tsjekkoslovakiske serien, den slovakiske cupen og i cupfinalen mot den tsjekkiske cupvinnaren. I tillegg vart laget seriemeistrar i 1975 og triumferte i den slovakiske cupen i 1972 og -1976. Sidan 1980 var han aktiv i austerrikske VÖEST Linz i to sesongar, og like lenge i slovakiske Dunajská Streda til han la opp i 1984.

Gögh spelte 55 landskampar for Tsjekkoslovakia i tida 1974-80. Han var med på laget som sigra over Vest-Tyskland etter straffeskyting, og dermed vann fotball-EM 1976. Fire år seinare var han med då Tsjekkoslovakia kneip bronsen i EM i fotball 1980, i det som vart hans siste i landslagsdrakt. Han skåra eitt einaste landslagsmål.

Seinhaustes 1995 omkom Gögh i ei bilulukke ved Gattendorf i Austerrike, 47 år gammal.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1974 og 1975 med Slovan Bratislava
Slovakisk cupmeister: 1972, 1974 og 1976 med Slovan Bratislava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1974 med Slovan Bratislava

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Koloman Gögh» frå ,  den 15. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Døde i trafikkulukker
Torodd Kinn

Torodd Kinn ()  er ein norsk språkforskar. 

Kinn er utdanna ved Universitetet i Bergen i faga tysk, allmenn lingvistikk og nordisk. Han vart cand.philol. i 1993 og disputerte for dr.art.-graden i 2001 med avhandlinga Pseudopartitives in Norwegian. I 2006 gav han ut Academic Voices – Across Languages and Disciplines saman med Kjersti Fløttum og Trine Dahl. 

Han vart tilsett som førsteamanuensis i nordisk språkvitskap ved Universitetet i Bergen i 2006 og har vore professor sidan 2011.

Kinn forskar og underviser hovudsakleg innanfor norsk grammatikk, semantikk og språkhistorie, men har òg forska innanfor tekstlingvistikk og personnamn. Saman med Lars Anders Kulbrandstad gav han ut den fjerde utgåva av Språkets mønstre i 2016. Denne læreboka i det norske språksystemet kom i femte utgåve under namnet Språkmønster i 2023.

Bakgrunnsstoff 
 Torodd Kinn si nettside ved UiB
 Torodd Kinn si publikasjonsliste

Norske professorar
Norske språkforskarar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Panjabiar

Panjabiar eller panjabiarar (panjabi , ਪੰਜਾਬੀ), er ei folkegruppe knytt til Panjab-regionen i Søraust-Asia og til det indoariske språket panjabi. 

Panjabiar høyrer hovudsakleg til tre ulike religionssamfunn - hinduismen, islam og sikhismen. Sistnemnde religion stammar frå Panjab, og dei fleste sikhar er panjabiar. 

Det finst rundt 121 millionar panjabiar i verda (her rekna som panjabitalande folk}. Rundt 90 millionar av dei bur i Pakistan. Rundt 29 millionar bur i India.
Det finst større minoritetar i Canada (430 705), Storbritannia (296 381), USA (250 000) og Australia (71 228). I Noreg bur det rundt 24 000 panjabiar.

Ideen om ein felles panjabisk identitet for dei ulike klanane, stammane og kastene i Panjab voks fram frå byrjinga av 1700-talet. Før dette hadde ikkje innbyggjarane i Panjab hatt ein felles identitet, sjølv om dei delte språklege og kulturelle uttrykk.

Nokre kjende panjabiar
Dei ti sikh-guruane
Mulk Raj Anand, indisk forfattar
Kalpana Chawla, USA-amerikansk astronaut
Priyanka Chopra, indisk filmskodespelar
Nusrat Fateh Ali Khan, pakistansk songar
Nikki Haley, USA-amerikansk politikar
Raj Kapoor, indisk filmskodespelar og -produsent
Imran Khan, pakistansk cricketspelar og politikar
Har Gobind Khorana, indisk-amerikansk biokjemikar og nobelprisvinnar
Amrita Pritam, indisk diktar
Abdus Salam, pakistansk fysikar og nobelprisvinnar
Vikram Seth, indisk forfattar
Nawaz Sharif, statsminister i Pakistan
Rakesh Sharma, indisk flygar, første indar i verdsrommet
Amrita Sher-Gil, indisk målar
Manmohan Singh, statsminister i India
Manil Suri, indisk forfattar
Romila Thapar, indisk historikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Punjabis» frå ,  den 27. mai 2017.  
 

 
Panjab
Folkegrupper i India
Folkegrupper i Pakistan
Folkegrupper i Canada
Folkegrupper i USA
Folkegrupper i Australia
Folkegrupper åtskild av riksgrenser
Europacupen i fotball 1973

Europacupen i fotball 1973 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvararen Ajax frå Amsterdam. Turneringa var den 18. i rekka. I finalen 30. mai 1973 i Beograd vann tittelforsvararen 1-0 over italienske Juventus frå Torino. Dermed tok det nederlandske meisterlaget sin tredje rake triumf i Europacupen i fotball.

Europacupen 1973 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 13. september 1972. Etter to rundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1973.

Vinnarlaget Ajax fekk walkover i 1. runde og slo deretter ut CSKA Sofia, Bayern München og Real Madrid. Juventus sikra seg finaleplass ved å slå ut Olympique Marseille, FC Magdeburg, ungarske Újpesti Dózsa og Derby County.

Finalen
89 484 tilskodarar såg finalen på Raude Stjerne-stadion i Beograd. Sigersmålet kom allereie i 5. minutt og var sett inn av Johnny Rep.

Vinnarlaget Ajax stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Wim Suurbier, Barry Hulshoff, Horst Blankenburg, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Gerrie Mühren, Johnny Rep, Johan Cruijff (kaptein) og Piet Keizer.

For Juventus spelte: Dino Zoff, Sandro Salvadore (kaptein), Gianpietro Marchetti, Francesco Morini, Silvio Longobucco, Franco Causio, Giuseppe Furino, Fabio Capello, José Altafini, Pietro Anastasi og Roberto Bettega. Helmut Haller tok plassen til Bettega i det 49. minutt, åtte minuttar seinare kom Antonello Cuccureddu inn i staden for Causio. 

Milivoje Gugulović frå Jugoslavia dømde kampen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1972/73» frå ,  den 27. mai 2017.  

Europacupen i fotball
Fotball i 1973
Boknakaran

Boknakaran er ei nordnorsk visegruppe som vart starta i 1992 og består av Ragnar Olsen, Jan Arvid Johansen, Malvin Skulbru og Pål Thorstensen. Dei har gjeve ut ei rad plater, og har turnert mykje i Nord-Noreg. Sidan 2008 har bandet hatt med Julie Alapnes Normann i staden for Malvin Skulbru. Mange av visene til Boknakaran er prega av politiske skråblikk, og speler gjerne på den nordnorske kystkulturen. Senja-diktaren Helge Stangnes blir rekna som den femte boknakaren, fordi mange av dikta hans har blitt tonesett og framført av Jan Arvid Johansen. Eit av desse er diktet «Hortensia», som kanskje er den mest kjente visa til Boknakaran.

Årleg held Boknakaran romjulskonsert på vertshuset Skarven i Tromsø.

I 2012 hadde Boknakaran 20-årsjubileumkonsert på Tromsø kulturhus.

Diskografi
 Unbløgged 1994
 Oppståar-tid! 1996
 På kryss og ters 1999
 Moja på tvoja 2001
 Nær og dær 2003
 Kortreist Musikk 2011

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boknakaran» frå ,  den 29. mai 2017.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Norske visegrupper
Nordnorsk kultur
Musikkgrupper skipa i 1992
Norsk Presseforbund

Norsk Presseforbund er ein medlemsorganisasjon som har som føremål å vere eit fellesråd i etiske og redaksjonelle fagspørsmål for  norske massemedium. Medlemar er sjølvstendige og frittståande organisasjonar innanfor mediaverda, Norsk Journalistlag (NJ), Norsk Redaktørforening (NR), Mediebedriftenes Landsforening (MBL), Norsk Forbund for Lokal-TV (NFL, no innlemma i MBL), NRK, TVNorge, TV3, TV 2, P4, Norsk Lokalradioforbund (NLR), Landslaget for Lokalaviser (LLA), Fagpressen, SBS Radio Norge, Ukepressen (MBL).

Presseforbundet skal fungere som sekretariat for Pressens Faglige Utvalg, og har som mål å fremje den etiske standarden, yrkesetikken og integriteten i norske medium, for med det å styrke og verne om ytringsfridomen, pressefridomen og informasjonsfridomen. Dersom medlemane finn det naturleg å opptre samla gjennom Presseforbundet, kan forbundet ta opp saker til førehaving og gje fråsegner. Men Presseforbundet kan ikkje gjere vedtak som er rettsleg bindande for medlemane.

Den daglege verksemda i Presseforbundet vert teke hand om av eit sekretariat i Oslo leia av ein generalsekretær under instruks og i samsvar med funksjonsskildring vedteke av styret i forbundet.

Forbundet vart skipa 28. oktober 1910.

Bakgrunnsstoff

Om Norsk Presseforbund i Brønnøysundregistra

Norsk journalistikk
Skipingar i 1910
Norske medieorganisasjonar
Europacupen i fotball 1975

Europacupen i fotball 1975 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Bayern München. Turneringa var den 20. i rekka. I finalen 28. mai 1975 i Paris forsvarte vesttyske Bayern München meistertittelen ved å vinne 2-0 over engelske Leeds United. Sigeren var den andre av tre rake triumfar i Europacupen i fotball til det vesttyske meisterlaget. 

Europacupen 1975 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 18. september 1974. Etter to rundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1975.

Vinnarlaget Bayern München fekk walkover i fyrste runde, og sende deretter FC Magdeburg, Ararat Jerevan og AS Saint-Étienne ut av turneringa, medan Leeds sikra seg finaleplass etter møte med høvesvis FC Zürich, Újpesti Dózsa, RSC Anderlecht og FC Barcelona.

Finalen
48 374 tilskodarar såg finalen på Parc des Princes i Paris 28. mai 1975. Bayern München vann 2-0 etter mål av Franz Roth i det 71. og Gerd Müller i det 81. minutt. 

Vinnarlaget Bayern München bestod av Sepp Maier, Björn Andersson, Franz Beckenbauer (kaptein), Georg Schwarzenbeck, Bernd Dürnberger, Franz Roth, Rainer Zobel, Jupp Kapellmann, Conny Torstensson, Gerd Müller og Uli Hoeneß. Sepp Weiß
tok plassen til skadde Andersson allereie i det 4. minutt, medan Klaus Wunder erstatta Hoeneß i det 42. minutt. 

Leeds United mønstra David Stewart, Paul Reaney, Norman Hunter, Paul Madeley, Frank Gray, Billy Bremner (kaptein), Johnny Giles, Terry Yorath, Peter Lorimer og Joe Jordan, Allan Clarke. Eddie Gray kom inn for Yorath i det 80.minutt.

Franske Michel Kitabdjian var dommar i kampen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1974/75» frå ,  den 2. juni 2017.  
 

Europacupen i fotball
Fotball i 1975
Beaska Niillas

Beaska Niillas eller Niillas Beaska () er ein norsk samisk politikar og skodespelar frå Tana. Han har medverka i diverse oppsetjingar i Beaivváš Sámi Teáhter og Sami Teahter (Kiruna i Sverige).

Niillas stilte til val ved Sametinget 2013 for NSR-SfP i Austre valkrets. Han vart vald inn på Sametinget for perioden 2013–2017, og var medlem av plan- og finanskomiteen. Frå 2014 fram til 2018 sat han som leiar av Norske Samers Riksforbund. 

I 2021 vart han vald til Sametinget på nytt, og vart i oktober same år vald til parlamentarisk leiar for NSR.

Roller i teaterstykke og filmar 
 Ronja Rievvárnieda (Beaivvas Sami Teahter) 
 Hamlet  (Beaivvas Sami Teahter)
 MacBeth (Sami Teahter)
 MacBeth (film, 2004)
 Gonagasa Gatnjalat (Sami Teahter)
 Unna Addjas (Sami Teahter)
 Kautokeinoopprøret (film, 2008), der han spelte Rasmus Spein
 1852 (Beaivvas Sami Teahter)
 Ellos Eatnu - La Elva Leve (film, 2023)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Beaskka Niillas» frå ,  den 5. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Profil hos Sametinget 

Samiske skodespelarar
Samiske politikarar
Sametingsrepresentantar 2021-2025
Sametingsrepresentantar 2013-2017
Sametingsrepresentantar frå NSR
Olav Thon

Olav Thon () er ein norsk, stort sett sjølvlært forretningsmann, fødd i Ål i Hallingdal, som har gjort store pengar på særleg kjøp, bygging og utvikling av fast eigedom, mellom anna kjøpesentre, hotell og restaurantar, i både Noreg og somme andre land. Han vart Ridder av 1. klasse av St. Olavs Orden i 2003, og er som ivrig friluftsmann æresmedlem i Den Norske Turistforening etter å ha ytt store økonomiske bidrag til foreininga sine hytter og ruter i fjellet. Han er kjend for alltid å gå med ei karakteristisk strikkelue.

I ung alder reiste Olav Thon til Newcastle for å lære seg engelsk, og han var seinare ei tid i Sveits, der han gjorde forretningar i import og eksport. Deretter tok han til å kjøpe faste eigedomar i Noreg med stor økonomisk suksess, verksemda voks snøgt og vart børsnotert.

Kjelder
snl.no: Olav Thon

Litteratur
Berg, Hallgrim, 2008, En milliardær i anorakk. Oslo: Kagge forlag ISBN 9788248908357 ISBN 9788248908548

Bakgrunnsstoff
Olav Thon-verksemdene

Norske investorar
St. Olavs Orden
Folk frå Ål
Norske rikfolk
Norske hundreåringar
Trekongemøtet 1914

Trekongemøtet 1914 var eit internasjonalt møte som fann stad den 18.–19. desember 1914. Då samla dei tre nordiske kongane Christian X av Danmark, Håkon VII av Noreg og Gustaf V av Sverige seg saman med utanriksministrane Scavenius, Wallenberg og Ihlen på lensresidensen i Malmö for samtalar etter utbrotet av fyrste verdskrigen. Den svenske og norske kongen kom med tog frå Stockholm og Oslo, medan den danske kongen kom over Øresund med marinefarkosten «Heimdal». Utover middagar og høgtidelege talar, var det forhandlingar om økonomiske og folkerettslige spørsmål som hadde med krigen å gjera. Eit resultat vart at dei stadfesta semje om nøytralitetslinja.

I november 1917 blei det halde endå eit trekongemøte i Oslo.

Statssjefmøte ved utbrotet av andre verdskrigen 
Eit liknande trekongemøte vart føreslått av Christian X av Danmark etter utbrotet av andre verdskrigen i september 1939. Det kom i stand i Stockholm i oktober same år, i form av eit statssjefmøte mellom dei tre kongane, og dessutan saman med den finske presidenten Kyösti Kallio.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Trekongemøtet 1914» frå ,  den 9. juni 2017.  
 

Fyrste verdskrigen
Dansk politisk historie
Norsk politisk historie
Svensk politisk historie
Hendingar i 1914
1914 i Sverige
Talet 3
August Skeibrok

Berner August Berntsson Skeibrok (, ) var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Lista.

Skeibrok var son til ein gardbrukar. Sjølv var han i 1900/01 elev ved Kystartilleriets underoffisersskule i Kristiansand før han reiste til Nord-Amerika. Åra 1907-12 dreiv han eiga forretning i Brooklyn i New York. Han reiste i 1912 tilbake til Lista, der han slo seg ned som gardbrukar i Kjørrefjord.

Frå 1916 var Skeibrok medlem i Lista heradsstyre, ordførar 1925-31 og på ny i 1948. Han var også forlikskommissær, medlem i liknings- og overlikningsnemnda og hadde elles fleire andre kommunale tillitsverv i Lista herad.

Skeibrok representerte i tida 1931-45 valkrinsen Vest-Agder og partiet Høgre på Stortinget, heile tida var han medlem i Landbrukskomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Folk frå Farsund
Vokk

Vokk eller wok  (frå kantonesisk) er ein halvkuleforma gryte eller steikepanne laga av tynn jarnplate, av støypejarn eller av keramikk. Ho vert nytta til å steike på ein gong alle ingrediensane i ein matrett, skorne i småbitar, i løpet av stutt tid under høg temperatur i lite feitt eller olje. Ein vokk har gjerne eit par handtak som på ei gryte, eller eitt langt handtak som på ei steikepanne, og er forma for særleg å nyttast over eld, til dømes ei gassflamme. Denne typen gryter er mykje nytta i kinesisk og søraust-asiatisk matlaging, og har fått innpass i europeisk matlaging i den seinare tida.

I motsetnad til europeiske gryter og panner er det altså ikkje noka skilje mellom botn og vegg i ein vokk. Dette gjer det lettare snøgt å vende eller røre i maten under steikinga, så alle ingrediensane i retten får same temperatur og ikkje vert svidd. Den stutte steiketida gjer at vitamin, mineral, fibrar, farge og smak i matvarene vert teke godt vare på.

Snøggsteiking i ein vokk vert i Noreg ofte kalla å vokke eller wokke.

Bakgrunnsstoff

Kjøkenutstyr
Kinesiske ord og uttrykk
Kinesisk matlaging
BTR-82

BTR-82 er ei russisk stormpanservogn, ei modernisering av BTR-80 som vart utplassert til stridande avdelingar i Russland i 2013. 
Vogna har ein 8-sylindra V-forma firtakts-dieselmotor av typen KAMAZ-740 med 300 hestekrefter. Våpena er 14,5mm maskingevær av typen KPVT og eit koaksialt maskingevær i BPPU-modulen.

Våpensystemet er elektrisk drive og den to-plan, digitale stabilisatoren er kombinert med eit sikte av typen TKN-4GA som kan brukast både dag og natt. Siktet har eigen visuell stabilisator og ein kontroll for fjernstyring av granatar.

Variantar 
 BTR-82А — modifisering med 30 mm maskinkanon type 2A72 og BPPU-modul
 BTR-82V — variant for Den russiske nasjonalgarden.

Kjelder

Stormpanservogner
Mirela Manjani

Mirela Manjani () er ein albansk-gresk tidlegare spydkastar frå Durrës i Albania. Ho vart verdsmeister i øvinga i 1999 og 2003 og europameister i 2002.

Aktiv
Manjani deltok i internasjonal friidrett for fødelandet Albania fram til 1997. Ho gifta seg då med vektløftaren Giorgios Tzelilis og vart gresk statsborgar. I 1999 vann Manjani VM-gull i Sevilla framom russiske Tatjana Sjikolenko og norske Trine Hattestad. Under dei olympiske sommarleikane i Sydney hausten 2000 sette Manjani gresk rekord med 67,51 m, men hennar livs lengste spydkast heldt ikkje til gull, etter som norske Trine Hattestad presterte 68,91 m i fyrste omgangen. Året etter tok Manjani eit nytt internasjonalt sølv under VM 2001, då bak cubanske Osleidys Menéndez.

Både i friidretts-EM 2002 og VM 2003 steig Manjani til topps etter spydtevlinga, i begge meisterskapane var ho i ei lita klasse for seg. I si siste store meisterskapstevling, Sommar-OL 2004 i Aten, kneip ho bronsen i siste omgangen, seks centimeter framom tsjekkiske Nikola Brejchová.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 12 – 55,56 m
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (55,64 m =nr 24)
VM 1997 i Aten: Nr 11 – 61,02 m
EM 1998 i Budapest: Nr 9 – 58,65 m
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 67,09 m, framom Tatjana Sjikolenko (66,37 m)
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 67,51 m, bakom Trine Hattestad (68,91 m)
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 65,78 m, bakom Osleidys Menéndez
EM 2002 i München: Gullmedalje – 67,47 m, framom Steffi Nerius (64,09 m)
VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 66,52 m, framom Tatjana Sjikolenko (63,28 m)
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 64,29 m

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Albanske friidrettsutøvarar
Greske spydkastarar
Europameistrar i friidrett for Hellas
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Hellas
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Hellas
Albanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Greske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Greske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004