kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Petter Hesselberg

Petter Hesselberg () er ein norsk ingeniør og tidlegare friidrettsutøvar frå Trondheim. Han spesialiserte seg i hekkeløp og vann åra 1981-85 sju norske meisterskapsgull, fem på rad i 400 meter hekk og to på 110 meter hekk. Hesselberg var medlem i Byåsen IL.

Aktiv
Hesselberg vart andremann både på korthekken og langhekken ved NM i friidrett 1979, så vel som ved Friidretts-NM 1980, slått av fire ulike utøvar. Under noregsmeisterskapen 1981 sigra han i begge hekkeløpa, ein prestasjon han gjentok i 1983. På 400 meter hekk vart han derimot norsk meister fem år i rad frå 1981 til 1985.

I landskampen mot Sverige i 1983 sigra Hesselberg i begge hekk-øvingane. Eit par veker etter landskampen sette han norsk rekord med 50,90 sekund på Bislett stadion i Oslo. Knapt året etter, 28. juni 1984 forbetra han på same bana rekorden til 50,76, ein rekord som gjaldt i 19 år. Sitt beste løp på 110 meter hekk gjorde Hesellberg same året den 9. september i Romedal, under friidrettslandskampen mot Sveits og Nederland vart han nummer 2 på tida 14,24.

Kjelder
friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske ingeniørar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Trondheim
Robin Simon

Robin Simon () er ein britisk gitarist, som var medlem av Ultravox, Magazine og Visage.

I 1975 flytta han til London og vart med i punkpopbandet Ians Radio (seinare kalla Neo) i 1976. Simon kom inn i Ultravox som erstatning for Stevie Shears i 1977. Han var berre med på eitt album, Systems of Romance, i 1978, før han slutta i lag med John Foxx året etter.

I 1980 vart Simon så medlem av Magazine, der han erstatta John McGeoch. Han var berre med ei kort stund, før han slutta for å spele med John Foxx på albumet Garden. Han heldt fram å spele med Foxx utover i 1980-åra. Seint i 1980-åra vart Simon med i bandet Humania, som var starta av Ultravox-medlemmet Billy Currie, etter at Ultravox vart oppløyst.

Diskografi
Neo
 Live At The Vortex (1977) (samlealbum med ymse artistar)

Ultravox
 Systems Of Romance (1978)

Magazine
 Play (1980)

John Foxx
 The Garden (1981)
 The Golden Section (1983)
 In Mysterious Ways (1985)
 The Golden Section Tour + Omnidelic Exotour (2001) (berre den første CD-plata)

Humania
 Sinews Of The Soul (2006)

Ajanta Music
 And Now We Dream Secret door. (2006)

Visage
 Hearts and Knives  Demons to Diamonds

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Robin Simon» frå ,  den 2. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
The Rolling Stone Encyclopedia of Rock and Roll – 3rd Edition

 

Engelske rockegitaristar
Ultravox-medlemmar
Magazine-medlemmar
Folk frå Halifax i West Yorkshire
Engelske new wave-musikarar
Bertil Reppen

Bertil Reppen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Brønnøysund. I tida 1975 til 1985 vart han noregsmeister i stavhopp sju gongar og sikra seg elles eitt NM-sølv og ein NM-bronse i øvinga. Reppen var etter tur medlem i Brønnøysund IL, BUL, Kamp-Vestheim og IK Tjalve.

Aktiv
Reppen presterte personbeste i stavhopp sommaren 1975 då han tok seg over 4,71 meter ved eit stemne på Kongsvinger. Seinare i sesongen vann han gullmedaljen i øvinga då NM i friidrett 1975 vart avvikla på Fana stadion i Bergen. To år seinare forbetra han sitt personbeste til 4,72 m i Mo i Rana. Under noregsmeisterskapen 1979 i Larvik vart Reppen norsk meister for andre gong med ny personleg rekord på 4,80 m, årsbeste i Noreg.

I mai og juni 1981 flytta Reppen sin personlege rekord tre gongar, sist til 4,95 meter i eit stemne på Kongsvinger den 25. juni. Same året i august byrja han på ei fem år lang gullrekke, med di han sigra i stavtevlinga i samtlege norsk meisterskap i åra fram til og med 1985. I denne perioden hoppa Reppen for aller fyrste gong, 16. august 1983 i eit nasjonalt stemne på Bislett stadion i Oslo 16. august 1983, over 5,00 meter, ein prestasjon han gjorde omatt både i 1984 og 1985-sesongen. Men noregsrekorden til Wilhelm Sorteberg  frå 1978 på 5,05 m makta han ikkje rikke.

Kjelder
friidrett.no

Norske stavhopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Arne Lothe

Arne Lothe () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar og politimann frå Sandane i Gloppen kommune. Han vart norsk meister i sleggjekasting i 1967, 1968, 1972, 1973 og 1974. I tillegg vann han i perioden 1964-76 fem sølv- og to bronsemedaljar i norske meisterskap. Lothe var medlem i TIF Viking til 1970, sidan i Idrottslaget Gular.

Aktiv
Lothe kasta over 60 meter fyrste gongen i 1963-sesongen. I ein «landskamp» mellom Vest-Noreg og Island på Aksla stadion i Ålesund smelte han til med 61,60 m. Året etter forbetra han sitt personbeste til 62,00 m i Odda. Same sesongen lukkast han vinne si fyrste NM-medalje, med di han under NM i friidrett 1964 sikra seg bronsen bakom Oddvar Krogh, noregsmeisteren, og Sverre Strandli.

I 1967-sesongen forbetra Lothe den personleg rekorden tre gongar, sist til 62,88 m då vann sitt fyrste NM-gull i Trondheim. Han forsvarte meistertittelen i 1968 og flytta i september personbeste til 62,96 m ved eit internasjonalt stemne på Krohnsminde i Bergen. Dei neste åra vart han sølvmedaljør i tre noregsmeisterskap på rad, 1969-71, desse sesongane var Magne Føleide norsk einar i sleggjekasting.

Lothe gjorde personbeste 11. mai 1971 med 63,32 m då han vart andremann i øvinga i landskampen mot Romania i Constanta. I same byen sette han personleg rekord med 64,26 m i ein ny landskamp mot Romania 22. september 1973, ein rekord han året etter flytta til 64,30 m i Halden. Åra 1972-74 vann Lothe tre NM-gull etter einannan. Han avslutta medaljehausten i NM med sølv i 1975 og 1976, då med Arild Busterud som sin overmann. Den 19. juni 1975 gjorde Lothe sitt livs lengste kast heim på Krohnsminde der sleggja landa etter ei luftferd på 65,16 meter.

Kjelder
friidrett.no

Norske sleggekastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Gloppen
Folk frå Bergen
Heidi Benserud

Heidi Elisabeth Benserud () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Horten. Tida 1976-84 vart ho noregsmeister seks gongar i mangekamp, to gongar i lengdehopp og like mange gongar i 100 meter hekk, samt norsk meister på 200 meter i 1983. Benserud var medlem i Horten IF til 1977, sidan av Fana Idrettslag. Ho er gift med Jan Fjærestad.

Aktiv
Benserud sikra seg 18 medaljar (6-9-3) i hovudmeisterskapen i friidrett. Elles henta ho 9 medaljar i NM i høgde og lengde utan tilløp, dessutan 8 medaljar (6-2-0) i mangekamp. Ho vart norsk meister i lengdehopp i 1976 og 1978, i alt vann ho 7 NM-medaljar i øvinga. Flest medaljar tok ho på 100 meter hekk, etter seks sølvmedaljar på sju år vart ho noregsmeister i øvinga både i 1983 og 1984. Åra 1976, 1978, 1979 vann ho NM-gull i femkamp, medan ho i 1981, 1982 og 1984 sigra i erstattaren sjukamp.

Benserud sine personbeste var 13,43 sekund på 100 meter hekk, 24,23 sekund på 200 meter, 6,32 meter i lengdehopp. Alle desse rekordane er frå 1983. I sjukamp nådde ho i 1984 opp i 5 414 poeng.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Heidi Benserud» frå ,  den 3. september 2020.  
 
friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske lengdehopparar
Norske mangekjemparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Horten
Memoar

Memoar er ein norsk ideell organisasjon. Føremålet han er å «fremje ein kultur for å ta vare på og dela munnlege forteljingar om levt liv», Organisasjonen vart stifta i Bergen i 2015. Sidan starten har han vore initiativtakar og deltakar i intervjuprosjekt der føremålet har vore å samla inn munnleg kjeldematerial, avlevera det til offentleg arkiv og gjera det tilgjengeleg på nett. Organisasjonen driv òg kursverksemd for å få fleire frivillige og profesjonelle til å engasjera seg i innsamling av munnleg material. Verksemda er ein kombinasjon av frivillig organisasjonsarbeid og lønt prosjektarbeid. Organisasjonen vert leia av eit styre på fem medlemmar som vert valde av årsmøtet ein gong kvart år. Leiar for stiftelsen har vore Bjørn Enes.

Prosjekt 
 Memoarkonferansen - ein årleg konferanse som samlar akademia, kultursektor og frivillig sektor med utgangspunkt i interessa for munnleg historie og forteljingar om levde liv fortalt av individa sjølv.
 Munnleg historie for alle - eit treårig prosjekt (2019-2022) finansiert av Sparebankstiftelsen DNB med føremål å halda kurs i videointervjuing over heile landet.
 «Vendepunkt 1975» - 10 intervju av personar som arbeidde ved Falconbridge Nikkelverk i tiåra rundt 1975, då nesten eit hundreår med samanhengande vekst i norsk industrisysselsetjing snudde til tilbakegang.  Prosjektet er eit samarbeid med Industri Energi og Norsk etnologisk gransking.
 «Sjøfartsminne» - Intervjuserie i samarbeid med Bergens Sjøfartsmuseum og Bergens Skipperforening. Sjøfolk og andre knytte til seg sjøfartsnæringane fortel sine yrkeshistorier. Opptaka vert gjort i museet med publikum til stades.
 Bergensminne: Sidan sommaren 2015 har Memoar samla munnlig historie om levt liv i Bergen. Sidan 2016 har organisasjonen samarbeidd med Bergen offentlege bibliotek om å drifta eit intervjustudio i biblioteket. Alle innbyggjarar i Bergen kan låna studio gratis.
 «Minnesamlarkurs»:  Memoar gjennomførte hausten 2016 eit utviklingsarbeid saman med Norsk etnologisk gransking og Folkeminnesamlinga for å utvikla eit introduksjonskurs om minnesamling med video. Målgruppe er både profesjonelle og amatørar.
 Krafttak for munnleg historie i Hordaland. Hausten 2017 fekk Memoar middel frå Hordaland fylka for å gjennomføra eit Kulturelt utviklingsprosjekt for å styrkja arbeidet med munnleg historie i Hordaland. Dette prosjektet går i perioden 2016-2020.
 Borregårdsamfunnet er eit samarbeid med Østfoldmuseene om innsamling av munnleg kjeldematerial om Borregård fabrikkar og samfunnet rundt. Prosjektet starta våren 2017.
 Jarnbaneminne er eit samarbeid med Norsk Industriarbeidarmuseum om innsamling av munnleg historie om Rjukanbanen. Prosjektsamarbeidet starta våren 2017.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Memoar» frå ,  den 3. september 2020.

Bakgrunnsstoff 
 memoar.no

Ideelle organisasjonar i Noreg
Skipingar i 2015
Fen stavkyrkje

Fen stavkyrkje eller Fenes stavkyrkje stod ved garden Søndre Fen eller Fen nedre (gnr. 25) søraust for Ulefoss i Nome kommune i Telemark (frå 2020 Vestfold og Telemark fylke). I dag står ein tidlegare skulebygning på staden.

Kyrkja var vigsla til erkeengelen Mikael den 31. juli i eit ukjent år. I jordeboka til Eystein Aslaksson er Fænes kirkia omtala utan at det er ført prestbol til kyrkja. Ein trur at kyrkja var lagt ned på overgangen mellom 1400- og 1500-talet, sidan ho ikkje er omtala i Povel Huitfeldt si stiftsbok eller i Jens Nilssøn sine visitasskildringar.

Treverk frå kyrkja skal ha blitt brukt til å byggje eit loft på garden, og ein trur at det dreide seg om ei stavkyrkje, uten at skriftlege vitnesbyrd bekreftar dette eksplisitt.

Kjelder 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark  (Riksantikvaren, 2016), s. 57–58

Denne artikkelen bygger på «Fen stavkirke» frå ,  den 3. september 2020.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 
 Holla.no

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Nome
Stine Lerdahl

Stine Lerdahl () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Rælingen i Akershus. Åra frå 1981 til 1991 vann ho åtte gullmedaljar i noregsmeisterskap kulestøyt. Lerdahl var medlem i IF Minerva.

Aktiv
Gjennom 15 sesongar høyrde Lerdahl med til noregstoppen i kulestøyting. Etter bronse i øvinga både i NM 1978 og 1979, vann ho sin fyrste NM-tittel i 1981. Sidan vart ho noregsmeister fem år i rad; 1983-87 og på ny i 1990 og 1991.  

Lerdahl forbetra den personlege rekorden på 14,41 m frå 1978-sesongen til 14,72 m under NM i friidrett 1980. Eitt år seinare flytta ho sitt personbeste med 4 cm då ho i Haugesund vart norsk meister fyrste gongen. 16. april 1982 støytte Lerdahl for fyrste gong over 15 meter ved eit stemne i USA, 15,19 meter. Gjennom 1983-sesongen forbetra ho den personlege rekorden mykje, lengst støytte ho kula på Meisingset i Tingvoll den 23. juli, der ho vart målt til 15,65 m. Sitt livs lengste kulestøyt på 15,77 meter presterte Lerdahl då ho sigra i ei tevling Des Moines i USA 28. april 1984.

Kjelder
friidrett.no

Norske kulestøytarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Rælingen
Sjur Johnsen

Sjur Johnsen () var ein norsk brytar og friidrettsutøvar fødd i Vik i Sogn, oppvaksen der og på Fjøsanger i Fana. Han vart tildelt kongepokalen i bryting i 1920 og 1922.

Karriere

Bryting
Johnsen vann ni NM-gull i bryting. Han vann 82-kg-klassa i NM 1913. Sidan vart han norsk meister i 74-kg-klassa i 1916, 1917, 1918 og 1920. Deretter sigra han i 82 kg i 1921, 100-kg-klassa i 1922, 82 kg i 1923 og 100 kg i 1929. Johnsen deltok i Sommar-OL 1920 i Antwerpen der han tapte bronsefinalen mot finske Masa Perttilä og vart fjedemann. Han var medlem i Bergen Atletklubb.

Friidrett
Johnsen vann seks NM-gull i sleggjekast. Frå 1923 til 1927 vann han sleggjetevlinga i samtlege meisterskap. Sommaren 1924 sette han norsk rekord med 43,56 m heime i Bergen. Under NM 1926 på Bislett stadion i Oslo forbetra han rekorden til 44,24 m, dagen etter flytta han rekorden ytterlegare til 44,48 m i Bergen. Tidleg i 1927-sesongen sletta Harald Stenerud noregsrekorden hans, men Johnsen tok rekorden tilbake med eit kast på 46,81 meter ved NM 1927 i Oslo. 

Johnsen måtte dei neste åra sjå Harald Stenerud dominere øvinga, såleis vart det NM-sølv på Johnsen i 1928-30. Stenerud var også norsk rekordhaldar i mange år frå 1928. Johnsen forbetra den personlege rekorden til 48,31 m i Stockholm i 1929 og vart elles noregsmeister for sjette gong i 1932. Seinare tok han bronse i NM 1933, sølv i 1934 og 1937. 47 år gammal sikra han seg bronsen i øvinga ved NM 1938, hans 13. medalje i friidretts-NM. I friidrett representerte Johnsen Sportsklubben Brann. Han var banemeister på Brann stadion frå 1919 til 1961.

Kjelder

friidrett.no
Denne artikkelen bygger på «Sjur Johnsen» frå ,  den 6. september 2020.  

Norske brytarar
Norske sleggekastarar
Noregsmeistrar i bryting
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1920
Brytarar under sommar-OL 1920
Folk frå Vik
Folk frå Bergen
Jorunn Tangen Hole

Jorunn Tangen Hole () er ein norsk tidlegare diskoskastar som i 1981 vart norsk meister i øvinga. I åra frå 1979 til 1998 tok ho 17 medaljar (1-9-8) i norske meisterskap.

Jorunn Tangen kom på tredjeplass i noregsmeisterskapen i friidrett både i 1979 og 1980. Med eit bestekast på 48,66 meter sikra ho seg gullmedaljen då NM i friidrett 1981 vart avvikla i Haugesund. Sidan sanka ho nesten årleg anten sølv- eller bronsemedaljen i noregsmeisterskap. Frå 1984 måtte Tangen finne seg i å stå i skuggen av Mette Bergmann, tidenes beste norske kvinnelege diskoskastar som vann 17 NM-finalar i rad.

Jorunn Tangen Hole var medlem i IF Sturla til 1995, sidan i Røyken og Spikkestad. Ho sette personleg rekord med 52,64 meter ved eit nasjonalt stemne i Spikkestad 7. september 1988, einast fem norske kvinner hadde kasta lengre per 2020.

I 1987 gifta Jorunn Tangen seg med trenaren sin, Iver Hole.

Kjelder
friidrett.no

Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
John Leckie

John William Leckie () er ein engelsk plateprodusent og lydteknikar. Han har mellom anna produsert Magazine sitt Real Life (1978), XTC sitt White Music (1978), Dukes of Stratosphear sitt 25 O'Clock (1985), The Stone Roses sitt The Stone Roses (1989), Radiohead sitt The Bends (1995), Muse sitt Origin of Symmetry (2001) og The Levellers sitt We the Collective (2018).

Leckie byrja karrieren i Abbey Road Studios i 1970 som lydbandoperatør og vart seinare lydteknikar og produsent der.

Produksjonsarbeid

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Leckie» frå ,  den 6. september 2020.  

Engelske plateprodusentar
Engelske lydteknikarar
Brit Award-vinnarar
Folk frå Paddington
The Stone Roses
Hakastein kyrkje

Hakastein kyrkje var ei mellomalderkyrkje under Gimsøy kloster ved Skien i Vestfold og Telemark. Kyrkja er første gong omtala i eit manuskript frå 1354.

I byrjinga av 2000-talet vart det ved Faret i Skien avdekka stolpehol og andre funn som kan ha samband med kyrkja. Dateringar syner at den første kyrkja på staden vart bygd mellom 1010 og 1040, noko som gjer området til ein av dei eldste daterte kyrkjestadene i Noreg. Stein som er funne aust for koret til dei første kyrkjebygga, kan tyde på at det òg har vore ei tredje kyrkje her.

Rundt stolpekyrkjene vart det registrert ein kristen gravplass, der to av gravene er daterte til første halvdelen av 900-talet. I mai 2015 opna Hakastein kulturpark på utgravingsområdet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hakastein kirke» frå ,  den 8. september 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Skien
Kulturminne i Skien
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Tuddal stavkyrkje

Namnet Tuddal stavkyrkje kan nyttast om to kyrkjer. Kyrkjestaden er ved Øverland (gnr./bnr. 105/1), men Jan Brendalsmo meiner at Tuddal kan ha vore namnet på opphavsgarden då det først vart oppført kyrkje. «Kirkian j Tuthdale» brann i 1369 eller like før, og ein kar kalla Kjetil Karlsson, som skal ha tent ljos i ein kove ved kyrkja den dagen, vart frikjend av biskopen for brannstifting.

Lorentz Dietrichson kallar kyrkja som vart oppført etter brannen, «Tuddals yngre kirke», og han trur at ho vart oppført rundt 1370. Denne kyrkja vert av Nicolay Nicolaysen omtala som «den oprindelige kirke» og skal ifølgje ein synfaringssrapport frå 1668 ha vore «en stavbygning med svalgang og mange skruv om og lig Vinjes». Andre skildringar av stavkyrkja finst ikkje. Dei nærare omstenda omkring rivinga synast ukjende, men ein trur at kyrkja vart riven kort tid før dagens kyrkje vart oppført.

Gjenstandar frå stavkyrkja 
Eit par portalplankar frå stavkyrkja er bevarte. Desse var seg ifølgje Dietrichson å finne på ein lokal gard fram til 1870-åra, men skal så ha funne vegen til Nordiska museet i Stockholm. Dietrichson har ikkje høge tankar om treskurden: «...og udskjæringerne er forfærdelig slette. De frembyder kun et og samme motiv: et ensforrnigt, stadig gjentaget plantemotiv [...] Det hele maa betegnes som vor middelalderske træskjærerkunsts dybeste forfald, der saaledes kan betegnes ved tiden kort efter den sorte død omkring 1370.»

Elles finst eit beslag og ein lås frå stavkyrkja.

Kjelder 

 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 80–81
 
Denne artikkelen bygger på «Tuddal stavkirke» frå ,  den 9. september 2020.

Bakgrunnsstoff

Fotnotar 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Hjartdal
Kulturminne i Hjartdal
Edel Leverås

Edel Leverås (), gift Serigstad, er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som åra 1956-63 vart noregsmeister fem gongar i kulestøyt, fire gongar i diskoskast og i 1956 den siste norske meister i slengballkasting.

Aktiv
Leverås sette 29. juli 1956 norsk rekord i kulestøyt med 11,79 meter på Skatval. Tre veker seinare  vann ho gullmedaljen i øvinga under NM i friidrett 1956, der ho òg sikra seg det siste NM-gullet i slengballkasting og fekk bronsen i diskoskastinga. Åra 1957, 1958 og 1960 vart Leverås dobbeltmeister i noregsmeisterskapen. Elles vann ho NM-gull i kulestøyt i 1961 og diskoskast i 1963. 

I åra fram til 1961 forbetra Leverås noregsrekorden i kulestøyt heile 11 gongar, frå 12,08 m i 1957 til sist 13,24 meter i 1961. Under NM i friidrett 1958 i Trondheim kasta Leverås diskosen 40,42 m og sletta dermed den seks år gamle noregsrekorden til Kirsti Jordet. Seinare forbetra Leverås rekorden ytterlegare fire gongar, sist til 42,29 meter då ho vann bronsemedaljen i diskoskast under Nordisk meisterskap i friidrett 1961 på Bislett stadion i Oslo den 31. juli 1961. Den noregsrekorden gjaldt til 1968, noregsrekorden hennar i kulestøyt fall i 1964.

Kjelder
friidrett.no

Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Levanger
Kittil Askildt

Kittil Halvorsson Askildt () var ein norsk friidrettsutøvar, fødd og død i Sauherad. I tida 1925-33 vart han sjufaldig norsk meister i diskoskasting. Han var medlem i idrettslaget Hermod.

Aktiv
Askildt deltok i Sommar-OL 1924 i Paris og vart femtemann i diskos med eit bestekast på 43,40 meter, medan han kulestøyt vart nummer 15. Same sesongen kom han bronseplass i diskoskast under noregsmeisterskapen i Oslo. Åra 1925 og 1926 vann han NM-gull i diskoskast med totallengdene 81,63 m og 82,84 m, fram til dess vart øvinga avgjort utifrå best kast samanlagt med både høgre og venstre hand. I den sistnemnde meisterskapen, 22. august 1926 på Bislett stadion i Oslo, vart Askildt norsk meister på norsk rekord, medan han med si beste hand kasta diskosen til skandinavisk rekord på 46,48 meter, hans livs lengste kast. I 1927 vart han norsk meister for tredje gong med meir moderate 42,11 m.

År 1928 kasta Askildt 42,75 m i noregsmeisterskapen og fekk bronse i diskoskast. Under Sommar-OL 1928 i Amsterdam var han norsk flaggberar, og enda på trettandeplassen med 42,57 meter. Dei neste to åra presterte Askildt bestekast på høvesvis 45,42 m og 45,11 i NM, noko som gav han gullmedaljen i begge meisterskapane. Etter sølv i spesialøvinga ved NM 1931 bakom Harald Stenerud, tok Askildt NM-gull nummer 6 i 1932 og nummer 7 i 1933. I den siste meisterskapen sigra han med eit kast 45,42 m, fattige 10 cm framom unge Helge Sivertsen.

Kjelder
friidrett.no

Bakgrunnsstoff 
 

Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1924
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1924
Norske deltakarar under sommar-OL 1928
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1928
Folk frå Sauherad
Sauland stavkyrkje

Sauland stavkyrkje stod, som dagens kyrkje, på grunn tilhøyrande prestegarden, som opphaveleg heitte Sauland. På grunnlag av den bevarte portalen trur ein at kyrkja var frå 1200-talet. Soknet («Swidulandæ sokn») er nemnt i 1395 og kyrkja («kirkio vmbodh a Swidhulande») i 1470. Jens Nilssøn fortel i sin visitasrapport frå 1595 at «Seudelandz kircke» er anneks til «Hierdall» (Hjartdal) og har gudsteneste annankvar sundag (kvar tredje om vintaren).

Ifølgje Lorentz Dietrichson målte skipet 21 alen x 18 alen (13 m x 11 m), noko som gjer kyrkja større enn hovudkyrkja i Hjartdal. Dietrichson viser til ein synfaringsrapport frå 1662 der det går fram at svillane ved altaret i koret er rotne. I 1668 var det framleis svalgangar rundt heile kyrkja, men då kyrkja vart riven, stod berre den på vestsida att. På slutten av 1700-talet fekk kyrkja eit lafta tilbygg på nordsida. I 1840-åra var kyrkja i minste laget og nokså medteken. Det var snakk om vøling og utviding, men det endte opp med vedtak om ny kyrkje. Stavkyrkja vart riven i 1860, året etter at den nye kyrkja var teken i bruk. Interiøret i stavkyrkja er avbilda på eit måleri av Adolph Tidemand, «Gudstjeneste i en norsk landskirke».

Stavkyrkjeportal 
Ein portal frå stavkyrkja er stilt ut i den permanente mellomalderutstillinga i Kulturhistorisk museum i Oslo. Portalen har drake- og rankeutskjeringar i Sogn-Valdres-tradisjonen, og det har vore spekulert i om det kan ha stått ein vestlandskunstnar bak. Dietrichson seier om utskjeringane: «...de viser os det høieste høidepunkt, hvortil træskjærerornamentikken er drevet i vort land og synes at tilhøre den samme blomstring, som viser sig i Stedje og Aardals kirkes portaler omkring 1200.»

Andre gjenstandar frå stavkyrkja 
Eit altarbilete frå 1810 er å finne i det søraustre hjørnet i dagens kyrkje. Dei to kyrkjeklokkene frå stavkyrkja heng i tårnet. Preikestolen står i kyrkjelydshuset. Elles har ein m.a. teke vare på eit døypefontlokk, eit vigslevasskar, ein dørring og fragment av eit par hjulkrossar.

Kjelder 
 
 
 Den første stavkyrkja: Stavkyrkja i «Arven» (kyrkjelydsblad for Hjartdal, Sauland og Tuddal) nr. 5/2009, s. 2–3

Bakgrunnsstoff 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark  (Riksantikvaren, 2016), s. 82–83

Fotnotar 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Hjartdal
Kulturminne i Hjartdal