kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Couesnon

Couesnon er ei elv i departementet Mayenne nordvest i Frankrike, som munnar ut like ved Mont Saint-Michel. Den nedste delen av elva dannar den historiske grensa mellom hertugdøma Normandie og Bretagne. Elva har gjennom tidene skifta mellom to elveleie nord og sør for Mont Saint-Michel, men har no til slutt lagt seg til det sørlege elveleiet, noko som har ført til uttrykket «Couesnon sin galskap plasserte Mont Saint-Michel i Normandie» («le couesnon en sa folie mit le Mont en Normandie»). Den administrative grensa i dag følgjer derimot ikkje elva og ligg seks kilometer lenger vest.

Geografi 

Couesnon, Sée og Sélune dannar eit komplistert vassystem i bukta til Mont Saint-Michel. Tidvatnet fører store mengder sediment med seg, som dannar store sanddyner i elva, som elvane igjen fører med seg tilbake til sjøen. 

På 1900-talet vart Couesnon omgjort til ein kanal for å redusere erosjon av elvebreidda. I 1969 vart det bygd ei demning. Desse endringane av elva og vegen over til Mont Saint-Michel har ført til at det har bygd seg opp mykje gjørme ved munningen. Derfor har dei franske styresmaktene lagt fram planar om å byte ut vegen til øya med ei bru, og endre demninga slik at sedimenta igjen kan førast ut i sjøen. 

Under springflo kan ein sjå ei tidvassbølgje oppover i elva. 

Couesnon renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Ille-et-Vilaine: Fougères, Antrain
 Manche: Pontorson

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Couesnon» frå ,  den 23. april 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Couesnon på sandre.eaufrance.fr

Elvar i Frankrike
Mayenne
Hege Storhaug

Hege Storhaug () er ein norsk journalist, forfattar og aktivist frå Arendal. Ho arbeider som informasjonsleiar i organisasjonen Human Rights Service (HRS) og har vore aktiv i samfunnsdebatten i spørsmål om innvandring og integrering, menneskerettar og islamisme med særleg vekt på kvinner sin situasjon - mellom anna i høve til vald, tvangsekteskap, omskjæring av kvinner og æresdrap. Ho er ein særs kritisk og ihuga motstandar av islam og innvandringa av muslimar til Noreg og Europa elles, og meiner at innvandringa truger grunnleggjande europeiske verdiar og menneskerettar. Hennar syn har møtt stor motstand frå fleire hald, og vorte karakterisert som udokumentert og basert på vankunne og nedvurdering av store folkegrupper på eit kollektivt grunnlag.

Liv og virke 
Som ungdom var Storhaug ein habil volleyballspelar, og var på landslaget. Storhaug fekk i denne perioden spiseforstyrring, og gjekk ut i media med sine erfaringar. Storhaug sine erfaringar førte til stor offentleg debatt om dette problemet. Storhaug var etter dette med på å stifte Interessegruppa for kvinner med spiseforstyrrelser og ein krisetelefon.

I samband med kampen for partnarskapslova tidleg på 1990-talet liksomgifta Storhaug seg med sin dåverande partnar utanfor Stortinget.

Hege Storhaug budde to år i Pakistan tidleg på 1990-talet.

I 2001 var Storhaug sentral då dokumentarserien Rikets Tilstand i TV2 synte at imamar ved afrikanske moskear i Oslo og medlem av verdikommisjonen Kebba Secka støtta omskjæring av unge jenter. Denne dokumentarfilmen vann fleire prisar, mellom anna Gullruten 2001 for beste dokumentar.

Storhaug er sterkt kritisk til islamisme, og samanliknar denne ideologien med nazisme, fascisme og kommunisme.

Storhaug har kritisert innvandringspolitikken til Sosialistisk Venstreparti og Arbeiderpartiet, og støtter Framstegspartiet sin innvandringspolitikk. Hausten 2006 omtalte ho Fremskrittspartiet sin formann Siv Jensen som «landets ledende feminist».

Kritikk 
Storhaug har dei siste åra fått tildels mykje kritikk for sine utspel i media. Kritikken har særleg kome i samband med hennar kritikk av islam og innvandring frå islamske land. Ho har i samband med dette mellom anna fått kritikk for at ho manglar kunnskap om islam og innvandrarar frå den del av verda.

Storhaug er og blitt skulda for å ta ein høgrepopulistisk ståstad.

Bibliografi 
 Mashallah. En reise blant kvinner i Pakistan (1996)
 Hellig tvang. Unge norske muslimer om kjærlighet og ekteskap (1998)
 Feminin integrering. Utfordringer i et fleretnisk samfunn (2003)
 Men størst av alt er friheten. Om innvandringens konsekvenser (2006)
 Islam, den 11. landeplage (2015)

Prisar og utmerkingar 
 Sørlandets litteraturpris 2007 for Men størst av alt er friheten

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nykonservatisme på norsk (Dagbladet, 2006)
 Hege Storhaug vant Sørlandets litteraturpris 2007 

Norske journalistar
Norske forfattarar
Folk frå Arendal
Norske volleyballspelarar
Islamkritikk
Vinnarar av Sørlandets litteraturpris
Elva Cher

Cher er ei elv i sentral i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå venstre. Ho har sitt utspring i departementet Creuse nordaust for Crocq. Ho munnar ut i Loire i Villandry, vest for Tours.

Elva vart råka av ein katastrofal flaum i 1940, som øydela Chateau de Chenonceau og andre bygningar langs breidda. 

Departement og byar langs elva:
 Creuse 
 Allier: Montluçon
 Cher (kalla opp etter elva): Saint-Amand-Montrond, Vierzon
 Loir-et-Cher
 Indre-et-Loire: Tours

Dei største sideelvane hennar er (V: venstre, H: høgre)
 (V) Tardes
 (V) Voueize
 (H) Amaron eller Lamaron ved Montluçon
 (H) Aumance ved Meaulne
 (H) Yèvre ved Vierzon, frå Berry
 (V) Auron
 (V) Arnon ved Vierzon, frå Petite-Marche
 (V) Théols
 (H) Sauldre samlar vat frå Sologne
 (V) Fouzon over Saint-Aignan

Namnet har sitt opphav i den urindoeuropeiske rota kʰar, som tyder «stein».

Kjelder 
  

Cher
Cher
Cher
Cher
Cher
Cher
Cher
Bjørkedal

Bjørkedalen er ei bygd i Volda kommune i Møre og Romsdal. Riksveg 651 mellom Nordfjordeid og Volda går gjennom bygda. Bjørkedalen er første busetnaden etter fylkesgrensa frå Sogn og Fjordane Det bur om lag 150 menneske i bygda. 

Den kommunale skulen vart nedlagd i 2004. Den private Bjørkedal nærskule, som då vart starta, vart avvikla i 2016. Elevane vart overførte til Folkestad skule.

I bygda ligg matrikkelgardane Nøre Bjørkedal, Helset, Løset, Eidseflot og Søre Bjørkedal. Busetnaden ligg rundt Bjørkedalsvatnet

Næringsliv 
Bjørkedal er ei jordbruksbygd. Nokre gardar  driv skogbruk. Det er for det meste furu som blir henta ut, og nytta til båtbygging, plank og ved.

Den særeigne olivinrike fjellgrunnen gir skog som er svært godt eigna til båtbord. Og båtbygging har lange tradisjonar som attåtnæring på dei fleste gardar. Dette handverket kan sporast tilbake til 1500-talet. Her var ein av dei viktigaste stadane for den tradisjonsrike sunnmørsbåten. 

Sjølv om båtbyggaraktiviteten har minka av, vert det framleis bygd tradisjonelle trebåtar i bygda. I seinare tid er det bygd kopiar av vikingskip. Både Osebergskipet (1987)  og Gokstadskipet (1990)  er kopierte. Det er også bygd tre knarrar etter båtfunn i Danmark, Skuldelev 1-vraket. «Saga Siglar» (1983) som var på jordomsegling, «Borgundknarren» (1993) og «Kvitserk» (1996). Der har også vorte laga mindre vikingskip. 

Båtbyggarar frå bygda stod for bygginga av Myklebustskipet, som vart bygd på Nordfjordeid (2016–2019).

Namnet Bjørkedal 
Bjørkedal er òg eit slektsnamn. Det er 320 personar som har dette namnet (2007).

Kjende namneberarar 
 Anne Bjørkedal, forfattar
 Saxe Bjørkedal, båtbyggar og tradisjonsberar
 Sigurd Bjørkedal, båtbyggar
 Per Jakobsson Bjørkedal, båtbyggar og bygdelækjar.
 Jakob Persson Bjørkedal, gardbrukar, båtbyggjar og stortingsmann.

Kjelder

Busetnader i Volda
Bygder i Møre og Romsdal
Norske slektsnamn
Libreville

Libreville er hovudstaden og den største byen i Gabon.  I 2023 hadde han 870 000 innbyggjarar, ein tredel av innbyggjarane i Gabon. Byen er ein hamneby ved Gabon-elva, nær Guineabukta. Han er handelssentrum for eit tømmerområde.

Historie
Området var folkesett av mpongwéfolk lenge før Frankrike la landet under seg. 
Den franske admiralen Louis Edouard Bouët-Willaumez forhandla fram ein handels- og verneavtale med den lokale mpongwéherskaren Antchoué Komé Rapontcombo i 1839.

Amerikanske misjonærar frå New England grunnla ein misjon i Baraka i Gabon, på staden som no er Libreville, i 1842. I 1846 blei det brasilianske slaveskipet «L'Elizia», med ei last slavar frå Kongo, teke over av den franske marinen nær Loango under Afrika-blokaden. Femtito av dei frigjorte slavane blei busette i Libreville (fransk for 'Fri by') in 1849. 

Byen var den viktigaste hamna i Fransk Ekvatorial-Afrika frå 1934 til 1946. Her stod slaget om Gabon i november 1940 mellom franske styrkar frå det kollaboristiske Vichy-regimet og frie franske styrkar under general Charles de Gaulle. Då Gabon vart sjølvstendig i 1960 hadde byen berre 31 000 ibuarar, men har vokse raskt. Ved folketeljinga i 2013 hadde han 703 904 innbyggjarar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Hovudstader i Afrika
Byar i Gabon
Eesti Keskerakond

Eesti Keskerakond (på norsk Det estiske senterpartiet) er eit sosialliberalt sentrumsparti i Estland. Etter at det slo seg saman med Det estiske pensjonistpartiet (Eesti Pensionäride Erakond) den 20. august 2005 har det nest flest medlemer av dei estiske politiske partia. Ved parlamentsvalet i 2007 fekk det 26,1 % av røystene og 29 mandat i nasjonalforsamlinga (av 101). Det er det største opposisjonspartiet. Leiaren er Edgar Savisaar, som var statsminister i Estland frå 1990 til 1992. Partiet er medlem av Det europeiske liberaldemokratiske og reformpartiet, saman med mellom anna norske Venstre. I namn og symbolbruk er det òg knytt til dei andre nordiske senterpartia - som Senterpartiet i Noreg, Centerpartiet i Sverige og Centern i Finland har det ein firkløver som partisymbol. Partiet vart grunnlagd 12. oktober 1991.

Politikk 
Partiet seier sjølv at det har som mål at det vert danna ein sterk middelklasse i Estland. Det kallar seg eit «liberalt parti for middelklassen». Det støttar småbedrifter. I 1999 gjekk partiet til val med innføring av progressiv inntektsskatt som si fremste kampsak - Estland er eit av dei få landa i verda som har flat inntektsskatt. I 2004 inngjekk det eit samarbeid med det russiske "maktpartiet" Sameint Russland, noko som kan ha gjort partiet ekstra populært blant den russiske minoriteten i Estland. Fleirtalet på partiet sitt landsmøte i 2003 gjekk mot estisk EU-medlemskap.

Historie 
Partiet har teke del i fleire koalisjonsregjeringar sidan det vart stifta. Det har òg vore utsett for splittingar og avskalingar, ettersom det estiske partisystemet har utvikla seg etter sjølvstendet i 1991. Det var det største partiet i Estland ved parlamentsvala i 1999 og 2003. Fram til parlamentsvalet i 2007 sat det i ei koalisjonsregjering med det liberalistiske Reformpartiet og det populistiske Estlands folkeunion. Det gjekk svakt fram ved valet i 2007, men gjekk ut av regjeringa, og er no det største opposisjonspartiet i landet.

Oppslutning ved parlamentsval 1995-2011

Litteratur 
 Elisabeth Bakke (red): Sentral-Europa og Baltikum etter 1989 (2. utg.), Samlaget, 2006, 280 s. ISBN 82-521-6786-1.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisielle nettsider på estisk.

Estiske politiske parti
Sentrumsparti
Liberale parti
Skipingar i 1991
Gave de Pau

Gave de Pau er ei elv sørvest i Frankrike, og ei av sideelvane til Adour. Ho har fått namnet sitt frå byen Pau, og har ei lengd på 180 km. Gave de Pau har utspring i Pyreneane i Cirque de Gavarnie. Elva mottar den største sideelva si, Gave d'Oloron, i Peyrehorade. Eit stykke på 10 km mellom munningen til Gave d'Oloron og fram til Gave de Pau munnar ut i Adour vert kalla Gaves Réunis (Sameint Gaves). 

Gave de Pau renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Hautes-Pyrénées: Argelès-Gazost, Lourdes.
 Pyrénées-Atlantiques: Pau, Orthez.
 Landes: Peyrehorade.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gave de Pau» frå ,  den 26. april 2007.

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Frankrike
Hautes-Pyrénées
Pyrénées-Atlantiques
Landes
Nesna kyrkje

Nesna kyrkje er ei krosskyrkje frå 1880 i Nesna kommune og sokn i Nord-Helgeland prosti. Kyrkja vart bygd i 1879, og vigsla 17. september 1880.

Kyrkja er bygd i tre, i nygotisk stil. Det vart tidlegare rekna 800 plassar, men etter at ei benkerad er fjerna og galleria er stengde for publikum grunna manglande rømmingsvegar, reknar ein no at ho rommar 550.

Tidlegare kyrkjebygg på Nesna 
Vi veit at denne kyrkja er det tredje kyrkjebygget på denne staden sidan 1500-talet. Det har sannsynlegvis vore to kyrkjebygg også før 1500-talet, men dette er usikkert.

Frå kyrkjebygget som var på 1500-talet finnast det i dag eit alterskap frå 1400-talet, det er på historisk museum i Bergen. Det inneheld tre utskorne trefigurar, som ein tolkar vere sankt Andreas, pave Gregorius og Olav den heilage. Når dette alterskapet vart fjerna frå kyrkja er ikkje kjend, og det har nok òg ei tid etter reformasjonen ikkje vore i bruk. Det er ikkje nemnt i ei grundig skildring av kyrkja frå 1666, men er på plass og vart skildra av biskop Nannestad i 1758.

Ved same høve gjev biskopen ei lite smigrande skildring av sjølve kyrkjebygget. Han skriv:
Her findes den slettest og mest fordærvede kirkebygning i Trondhjems stift.

I 1767 vart det oppført ei ny kyrkje på Nesna. ei krosskyrkje som var noko mindre enn dagens kyrkje. Ho vart vigla av biskop Gunnerus. Til den nye kyrkja vart det laga ein ny altertavle. Midtfeltet, måla av den såkalla «Kjæfjordmålaren», er ei framstilling av krossfestinga. Over den er ei framstilling av oppstandinga og under eit bilete av Jesu siste måltid med læresveinane. På sidevangene har Paul Kolset måla Moses og Aron.
Kyrkja omtalast under ein visitas i 1845 som «både lys og rummelig». At ho vart skifta ut etter berre litt over hundre år handla nok om at bygdefolket ønska ei større kyrkje, i samband med folkeauke og økonomiske oppgangstider knytt til storsildfisket.

Eksteriørbilete

Interiørbilete

Kjelder 
 Peder A. Hansteen (1980): Nesna kirkes historie, hefte lokalt utgjeve ved 100-årsjubileet

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fotografi av kyrkja på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Nesna kyrkje  frå Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Nesna
Kyrkjer i Nord-Helgeland prosti
[[Kategori:Norske kyrkjer frå 1880]
Niels Stockfleth Darre Eckhoff
Krosskyrkjer i Noreg
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Nesna
Échez

Échez er ei elv sørvest i Frankrike i departementet Hautes-Pyrénées, og ei av sideelvane til Adour frå venstre. 

Ho har sitt utspring i Sère-Lanso aust i Lourdes, og renn nordover langs Adour, før ho munnar ut i denne elva ved Maubourguet.

Échez renn gjennom følgjande landsbyar: Les Angles, Arcizac-ez-Angles, Escoubès-Pouts, Orincles, Barry, Bénac, Louey, Tarbes, Juillan, Bordères-sur-l'Échez, Oursbelille, Vic-en-Bigorre, Maubourguet.

Sideelvar 
 (V) Aube
 (H) Jeune
 (V) Gespe
 (H) Souy
 (H) Géline
 (H) Lis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Échez» frå ,  den 26. april 2007.  

Echez
Echez
Têt

Têt er den største elva i Roussillon sørvest i Frankrike med ei lengd på 120 km. Têt har utspring ved foten av Pic Carlit i Pyreneane. Ho renn gjennom departementet Pyrénées-Orientales frå vest til aust, og munnar ut i Middelhavet nær Perpignan.

Sideelvar 

 Riberole
 Carança
 Mantet
 Rotja
 Cady
 Castellane
 Lentilla
 Boulès

Byar langs elva 

 Mont-Louis
 Olette
 Villefranche-de-Conflent
 Prades
 Perpignan

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Frankrike
Pyrénées-Orientales
Buëch

Buëch er ei elv søraust i Frankrike, og ei av sideelvane til Durance frå høgre. Ho har utspring i Dauphiné-Alpane nær fjelltoppen Grand Ferrand. Ho renn hovudsakleg sørover, og held seg stort sett i departementet Hautes-Alpes. Byar langs Buëch er mellom anna Aspres-sur-Buëch, Serres og Laragne-Montéglin. Ho munnar ut i Durance i Sisteron.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Buëch» frå ,  den 27. april 2007.

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Frankrike
Hautes-Alpes
Ramsund kapell

Ramsund kapell er ei arbeidskyrkje frå 1964 i Tjeldsund kommune i Troms og Finnmark. Kapellet er eigd av Ramsund kapellforening og vert mellom anna leigd ut til Ramsund orlogsstasjon/Sjøforsvaret.

Byggverket er i stein og tre og skal ha 250 plassar.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Tjeldsund
Kyrkjer i Ofoten prosti
Norske kyrkjer frå 1964
Norske militærkapell
Kulturminne i Tjeldsund
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Arbeidskyrkjer
Rørstad kyrkje

Rørstad kyrkje er ei krosskyrkje frå 1761 i Sørfold sokn i Salten prosti.

Byggverket er i tre og skal ha 300 plassar.

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fotografi av kyrkja på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 

Kyrkjer i Sørfold
Kyrkjer i Salten prosti
Norske kyrkjer frå 1760-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Sørfold
Sand kyrkje i Vesterålen

Sand kyrkje ligg på Sanden i Hadsel kommune i Nordland fylke. Kyrkja ligg nord på Austvågøya. Kyrkja er ei langkyrkje bygd i 1912, med 100 plassar.

Andre kyrkjer i Hadsel 
 Grønning kyrkje
 Hadsel kyrkje
 Hanøy kyrkje
 Innlandet kyrkje
 Melbu kyrkje

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Den norske kyrkja i Hadsel

Kyrkjer i Hadsel
Kyrkjer i Vesterålen prosti
Norske kyrkjer frå 1912
Kulturminne i Hadsel
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Susendal kyrkje

Susendal kyrkje er ei tømra langkyrkje i Susendalen i Hattfjelldal sokn i Indre Helgeland prosti.

Kyrkja er bygd på dugnad av bygdefolket i Susendalen,  hjelp frå næringslivet og kommunen i Hattfjelldalen.  Det stod eit gammalt kapell i Susendalen, dette vart bygd i 1916, men då biskop Øystein I. Larsen var på visitas i 1998, var kapellet så forfalle at det vart semje om å avvigsle kapellet og bere ut kyrkjesølvet.

I 2001 kom biskopen attende for å vigsle den nye kyrkja. Men arbeidet med å gjere kyrkja ferdig heldt fram i tida som følgde; i mars året etter vart altertavla vigsla, sidan vart det sett inn benkar.

Susendal kyrkje er ei av fleire kyrkjer i Hattfjelldal sokn.  Hattfjelldal kyrkje er hovudkyrkja, elles er det òg gudstenester i Varntresk kyrkje.

Altartavla 
Altertavla er eit triptykon, sett daman av tre bilete, måla av Karl Erik Harr:

 Biletet til venstre er såmannen, eit motiv knytt til Jesu likning om forkynninga av Guds ord og med ein parallell i jordbruket, hovudnæringa i Susendalen.  
 Hovudmotivet viser Jesu fødsel i Betlehem. 
 Biletet til høgre viser ei kvinne som held fram avlinga som er resultatet av arbeidet til såmannen.

Kjelder 
 Helgeland Arbeiderblad etter vigslinga
 Helgeland Arbeiderblad om altaravla

Bakgrunnsstoff 
 
 Den norske kyrkja i Hattfjelldal
 

Kyrkjer i Hattfjelldal
Kyrkjer i Indre Helgeland prosti
Norske kyrkjer frå 2001
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Kulturminne i Hattfjelldal
Marsfiol

Marsfiol (Viola odoráta) er ein plante i fiolslekta som blir opp til 7 cm. høg. Han blømer om våren med store mørkblå blomstrar som luktar godt. Blad og blomsterskaft dannar ein rosett ved bakken. Han har òg små blad på blomsterskaftet. Seinare kjem det blomstrar som ikkje opnar seg, men sjølvpollinerar. Desse har korte skaft og bøyer seg mot marka. Fruktene på desse blir modna på eller i molda. Plantar som har to slags frukt, på marka og i lufta, blir kalla amfikarpe. Eit anna døme er gaukesyre. Frøa til marsfiolen blir spreidde av maur. Planta formeirar seg også vegetativt med lange tæger, og kan danne store koloniar.

I Noreg er marsfiol ein forvilla hageblomster som finst rundt Oslofjorden, sør til Arendal. Det er òg førekomstar ved Mandal og Stavanger.

Galleri

Kjelder 

 Johannes Lid: Norsk og svensk flora. Oslo, 1974.
 C. A. M. Lindman: Nordens flora. Oslo 1977.

Bakgrunnsstoff 
 

Fiolar
Octopussy

Sjå òg boka Octopussy and The Living Daylights, som ofte berre vert kalla Octopussy.

Octopussy er ein britisk James Bond-film frå 1983. Han er den trettande i rekkja og den sjette med Roger Moore i hovudrolla. Filmen er regissert av John Glen, filmmusikken komponert av John Barry.

Handling 
Bond er på eit oppdrag på Cuba då han får melding om å returnere til London. Samtidig, i ein britisk base i Aust-Tyskland, kjem den døyeleg skadde, britiske agenten 009 tilbake og leverer eit falskt Fabergéegg før han døyr av store skader som Mishka og Grishka har gjeve han. Då Bond er på ein auksjon i London, ser han den afghanske prinsen Kamal Khan. Bond har fått vite om det falske Fabergéegget, og når han ser at Khan legg inn store bud på det, bestemmer Bond seg for å følgje etter Khan til India. I India bur Khan i eit monsunpalass. Han er rik, og har massevis av god mat og drikke, juvelar, ymse verdisaker, og atomvåpen. Han jobbar for den maktsjuke, sovjetiske General Orlov.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

James Bond
Britiske filmar
Filmar frå 1983
Kålsommarfuglar

Kålsommarfuglar (Pieris) er ei slekt av dagsommarfuglar som er kjenneteikna ved kvit eller kvitaktig grunnfarge og svarte flekkar. Dei to artane av kålsommarfugl som finst i Noreg er stor kålsommarfugl (Pieris brassicae) og liten kålsommarfugl (Pieris rapae). Andre kålsommarfuglartar er Pieris canidia, Pieris cheiranthi og Pieris napi.

Bakgrunnsstoff 
 

Sommarfuglar
Vestbygd kyrkje

Vestbygd kyrkje ligg på Vågehamn i Lødingen sokn i Ofoten prosti. Kyrkja er ei langkyrkje i tre med 230 plassar. Ho vart bygd i 1885 og sist ombygd i 1963. Arkitekt for kyrkja var Johannes Henrik Nissen.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Lødingen
Kyrkjer i Ofoten prosti
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Henrik Nissen
Kulturminne i Lødingen
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
1885 i Noreg
Fiolar

Fiol er den einaste slekta i fiolfamilien (Violaceae) som finst i Norden. Her er det 20 artar i slekta, alle små eller middelsstore urter med veik stengel, hjarte- eller nyreforma blad og nikkande 5-talsblomster med spore. Dei dannar ofte hybridar. 

På verdsbasis finst det om lag 500 artar, fleire av dei buskar og tre. På den sørlege halvkula finst dei særleg i fjella i Afrika og Sør-Amerika.

Fiolar i Norden 
 Stemorsblom V. trícolor
 Åkerstemorsblom V. arvénsis
 Fjellfiol V. biflóra
 Marsfiol V. odoráta
 Kvitfiol V. alba (Ikkje i Noreg)
 Bakkefiol V. collína
 Lodnefiol V. hirta
 Krattfiol V. mirábilis
 Sumpfiol V. uliginósa (Ikkje i Noreg)
 Dalfiol V. selkírkii
 Myrfiol V. palústris
 Stor myrfiol V. epípsila
 Sandfiol V. rupéstris
 Skogfiol V. riviniána
 Lundfiol V. reichenbachiána (Ikkje i Noreg)
 Engfiol V. canína
 Lifiol V. montána
 Bleikfiol V. persicifólia
 Dvergfiol V. púmila (Ikkje i Noreg)
 Storfiol V. elátior (Ikkje i Noreg)

Kjelder 
 Johannes Lid: Norsk og svensk flora. Oslo, 1974.
 C. A. M. Lindman: Nordens flora. Oslo 1977.
 Store norske leksikon. Oslo, 2006.

Bakgrunnsstoff 
 

Fiolar
Halsnøy

Halsnøy eller Halsne er ei øy i Ryfylke, og er den største av Fisterøyane i Stavanger kommune, tidlegare først Fister kommune, seinare i Finnøy kommune. 

Halsnøy har om lag 50 husstandar og her bur dei fleste av dei ca. 170 fastbuande på Fisterøyane samla sett. Næringsvegane er frukt, oppdrettsfisk og skjeloppdrett. I Skartveitsvågen ligg ein familiedriven butikk. Her finst fasilitetar for båtturistar. Øya har gode båtsamband, både med bilferje og hurtigbåt til andre øyar i kommunen, til Jelsa, Sauda, Nedstrand og Stavanger.

Kjelder 
 Om Fisterøyane hos Finnøy kommune 
 Handelsbladet FK om butikken 

Øyar i Stavanger