kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Københavns Lufthavn, Kastrup

Københavns Lufthavn, Kastrup (med IATA-lufthamnskode CPH, SN-luftfartsorganisasjonen  ICAOs lufthamnskode EKCH) ligg om lag åtte kilometer frå sentrum av København i Danmark,  på øya Amager,  i Tårnby kommune, med litt av arealet i Dragør kommune, og er den største lufthamna (flyplassen) i Norden. Lufthamna vart skipa i 1925 med namnet Kastrup Lufthavn, og er såleis mellom dei eldste internasjonale lufthamnene i Europa.

Lufthamna har tre terminalar: Terminal 1 for innanriksflygingar og terminal 2 og 3 for utanriksflygingar. Dessutan er det ein terminal for lågprisflyselskap, CPH Go, som ligg som ei forlenging av terminal 3 og eigenleg ikkje er ein eigen terminal, men berre ei fellesnemning for dei ti utgangane (gates) F1-F10. Innsjekkinga for alle avgangar frå CPH Go går føre seg i terminal 2. Ingen stader på lufthamna er det lov til å røyke.

Det er to parallelle og ei tversgåande rullebane på lufthamna. Dei parallelle er 22L/04R, med ei lengd på 2994 meter i retninga 220° sørvestleg/40° nordaustleg og 22R/04L med ei lengd på 3295 meter i retninga 220°/40°. Den tversgåande rullebana 12/30 har ei nyttelengd på 2360 meter, men er om lag 400 meter lengre i den nordvestlege enden, og ligg i retninga 122° sørdaustleg/302° nordvestleg. Alle tre banene er utstyrt med instrumentlandingssystem (ILS), eit system av radiosendarar på bakken og mottakarutstyr i flya syter for å gje flygaren hjelp til å halde rett rute under den siste strekninga inn mot rullebanen. Bane 22L har dessutan landingssystemet ILS-CAT III som gjer at fly med tilsvarande utstyr kan lande med 0 meters sikt i stille vêr. Lufthamna ligg nær havnivået og utan hinder av åsar eller høge bygningar i innflygingsområda.

Bakgrunnsstoff

 Københavns Lufthavns internettside med opplysningar om eigartilhøva og driftsansvaret. 
Københavns Lufthavns internettside med faktaopplysningar om lufthamna på Kastrup. 
 Københavns Lufthavns internettside med soga om lufthamna. 
Lova om selskapet Københavns Lufthavne A/S.

Flyplassar i Danmark
Tårnby kommune
Sandro Mazzola

Alessandro Mazzola, kjend som Sandro Mazzola (), er ein italiensk, tidlegare fotballspelar frå Torino. Frå sin posisjon son indre høgre var han ein av dei aller beste fotballspelarane i Italia på 1960- og 70-talet, med framifrå evner som pasningsleggar og ballkontrollør. To gongar, 1964 og 1965, var han med på Inters sigrar i Europacupen og vann dessutan fire seriemeisterskap med Grande Inter. Mazzola spela 70 landskampar for Italia og skåra 22 mål. Han var ein sentral spelar både då Italia vann EM i fotball 1968 og det vart VM-sølv i 1970. Også faren Valentino Mazzola spela landskampar for Italia. Til liks med faren var han ein offensiv midtbanespelar og ein dyktig målskårar.

Karriere

Klubbspel
Mazzola debuterte for Inter i 1961 og skåra i debuten. Han slo gjennom på fyrstelaget i 1962/63-sesongen då Inter sikra seg det fyrste av tre seriemeisterskap på fire år. Både i 1964 og 1965 vann klubben den store Europacupen, med Mazzola som ei drivande offensiv kraft. I 1965 vart han seriemeister i Serie A, og vart også toppskårar i ligaen med 17 nettkjenningar, saman med Fiorentinas Alberto Orlando. Mazzola fekk sitt fjerde ligagull i 1971, same året som han kom på andreplass i kåringa av årets spelar i Europa, bakom Johan Cruijff. Mazzola spela heile si tid i Inter. I løpet av 16 sesongar på San Siro spela han 418 kampar i Serie A, og skåra 116 mål. Han la opp i 1977.

Landslagsspel
Mazzola debuterte på det italienske landslaget den 12. mai 1963, i ein kamp der verdsmeistrane frå Brasil vart slått 3-0 og Mazzola skåra eitt av måla. Han deltok i tre VM-sluttspel og var tapande finalist i 1970. I ein del landskampar delte han og Gianni Rivera på å vere playmaker for Italia, då trenarane ikkje var nøgd med spelet når begge var på bana. Mazzola var med på det italienske landslaget som vart europameistrar på heimebane i 1968. Han spela sin 70. og siste landskamp då Italia etter dei innleiande rundane rauk ut av VM 1974 med 1-2-tap mot Polen. Han skåra 22 landslagsmål, det siste allereie hausten 1970.

Merittar
 EM-gull 1968 for Italia
 VM-sølv 1970 for Italia
 Vinnar av Europacupen: 1964 og 1965 med Inter
 Italiensk seriemeister: 1963, 1965, 1966 og 1971 med Inter

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sandro Mazzola» frå ,  den 24. mai 2013.  
 

Italienske fotballspelarar
Inter-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-VM 1974
SSC Napoli

Società Sportiva Calcio Napoli, til dagleg omtala som Napoli, er ein fotballklubb i Napoli i Italia. Klubben vart opphavleg skipa i 1926, og etter konkurs nyskipa i 2004. Størstedelen av si tid har klubben delteke i Serie A, der han også tevlar i 2013. Napoli har vunne Serie A tre gongar: I 1987, i 1990 og i 2023. Fire gongar har Napoli gått sigerrike gjennom den nasjonale cupmeisterskapen. Største triumfen oppnådde klubben då det vart siger i UEFA-cupen i 1989. 

I stordomstida for Napoli spela den argentinske, legendariske fotballspelaren Diego Maradona sju sesongar for klubben.

Napoli spelar heimkampane på Stadio San Paulo, eit stadion med plass til 60 240 tilskodarar. Klubbfargane er lyseblå trøyer og kvite bukser.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «S.S.C. Napoli» frå ,  den 24. mai 2013.  

Italienske fotballag
Napoli
Fotballag skipa i 1926
Nutasjon

Nutasjon (frå latin nutare «nikke») er ei pendlande rørsle som oppstår når ein stiv lekam roterer om ein fri akse under påverknad av ei konstant ytre kraft, t.d. tyngdekrafta. Nutasjon kan ein sjå ved rørsla av ein snurrebass. Når han blir sett i rørsle, roterer han om sin eigen akse. Viss snurrebassen ikkje står nøyaktig loddrett, vil aksen hans røre seg langsamt rundt loddlinja gjennom understøttingspunktet i ein konusforma figur. Rørsla blir kalla presesjon. I tillegg utfører aksen ei hurtig, lita pendelrørsle omkring presesjonsrørsla. Denne blir kalla nutasjon. Ein kan skildre han som riller i presesjonskonusen. Presesjon og nutasjon kjennest mellom anna frå gyroskoprørsler.

Jorda har òg ei nutasjonsrørsle og periodetida er 18,6 år og amplituden er er 9,2" rettvinkla til ekliptikken og 6,8" parallell til ekliptikken. I tillegg finst ein komponent med amplitude under 1" og kortare periode.

I astronomi 
Retninga til jordaksen i rommet er ikkje konstant. Den største rørsla er presesjon som har ein opningsvinkel på ca. 23,5° og ein periode på ca. 25 780 år. Overlagra denne rørsla ligg den raskare og mykje mindre nutasjonsrørsla. Desse rørslene kjem hovudsakleg frå dreiemomentet til gravitasjonskreftene frå månen og sola på jorda, som har eit svakt elliptisk tverrsnitt. Nutasjon oppstår ved at dreiemomentet ikkje er kostant, men påverkast av banane til sola og månen relativt til jorda i eit periodisk mønster.

Hovuddelen av nutasjonen endrar retninga på jordaksen med ein amplitude på ca 9,2" rettvinkla på ekliptikken og 6,8" parallell med ekliptikken med ein periode på 18,6 år. Rørsla kjem av ei langsam forskyving av månebanen som vinklar ca 5,1° med ekliptikken og som har ein baneplanknute som dreier seg 360° i løpet av 18,6 år.

Ein nutasjonsperiode varer nøyaktig 18,61296 julianske år eller  6798,3835 dagar (gyldig for epoken J2000.0).

I tillegg til denne hovuddelen av nutasjonen finst òg fleire bidrag med kortare periode, heilt ned til ein halv månad. Disse rørslene er små.

Historie 
Nutasjonseffekten vart først oppdaga i 1728 av James Bradley då han utførte nøyaktige analysar av stjernekoordinatar. Årsaka fann ein derimot først 20 år seinare. Nutasjon er av same storleiksorden som aberrasjon ein annan effekt som òg vart oppdaga av Bradley.

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Nutasjon» frå ,  den 26. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 Wolfgang Vollmann. Wandelgestirnörter. In: Hermann Mucke (Hrsg.): Moderne astronomische Phänomenologie. 20. Sternfreunde-Seminar, 1992/93. Zeiss Planetarium der Stadt Wien und Österreichischer Astronomischer Verein 1992, S. 55–102 (weblink, 27. Juli 2010)

Bakgrunnsstoff 
 Presesjon og nutasjon med ein luftputegyro – Simulering av rørsla til jorda* Presesjon og nutasjon – Skildring og grafikk

Maskinteknikk
Astrometri
Presesjon
Vakuumenergi

Vakuumenergi er energi som er att i eit område når all materie og energi som er mogeleg å bli kvitt, er fjerna. Vakuumenergi kan mellom anna kome frå virtuelle partiklar, som ein trur er partikkelpar som brått oppstår og forsvinn att så raskt at det ikkje er mogeleg å observere. Dei er venta å gjere dette overalt i universet. Oppførselen deira er føresagt som ein del av Heisenbergs uskarpsleiksprinsipp for energi og tid, men den eksakte effekten av så flyktige partiklar er vanskeleg å kvantifisere. 

Effekten av vakuumenergi er observert gjennom eksperiment i forskjellige fenomen som spontanemisjon, Casimireffekten og lambforskyving, og er trudd å påverke universet på kosmologisk skala. Ved å bruke den øvre grensa for den kosmologiske konstanten er vakuumenergien i ein kubikkmeter tomrom estimert til å vere 10−9 Joule. Men i både kvanteelektrodynamikk (QED) og stokastisk elektrodynamikk (SED), og i følgje prinsippa for Lorentz-kovarians og med storleiken til Planck-konstanten må denne verdien vere større enn 10113 Joule per kubikkmeter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vacuum energy» frå ,  den 27. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 PDF av The Structured Vacuum - thinking about nothing av Johann Rafelski and Berndt Muller (1985)   ISBN 3-87144-889-3.
 Saunders, S., & Brown, H. R. (1991). The Philosophy of Vacuum. Oxford [England]: Clarendon Press.
 Poincaré Seminar, Duplantier, B., & Rivasseau, V. (2003). "Poincaré Seminar 2002: vacuum energy-renormalization". Progress in mathematical physics, v. 30. Basel: Birkhäuser Verlag.
Futamase & Yoshida Possible measurement of vacuum energy
 YAN Kun (2006), Vacuum energy and superluminal velocity
G. Jordan Maclay, (et al.): Study of Vacuum Energy Physics for Breakthrough Propulsion.   2004, NASA Glenn Technical Reports Server,  (pdf, 57 sider, henta 2009-10-22)

Kvantefeltteori
Energi
Girondins Bordeaux

{{Infoboks fotballklubb
|klubbnamn = Girondins de Bordeaux
|fullt namn = Football Club Girondins de Bordeaux
|kort namn =
|kallenamn = Les Girondins «Girondarane»Le club au scapulaire «Klubben med Chevron»Les marine et blanc «Dei marineblåe og kvite»
|grunnlagd = 1. oktober 1881
|heimebane = Malmut Atlantique
|kapasitet = 42,115
|leiartittel = President
|styreleiar = Joseph DeGrosa
|trenar = Paulo Sousa
|liga = Ligue 1
|anna =
|sesong = 2018/19
|plassering = 14. plass i Ligue 1
|nettstad = girondins.com
|mønster_va1 = _bordeaux2324h
|mønster_k1 = _bordeaux2324h
|mønster_ha1 = _bordeaux2324h
|mønster_sh1 = _bordeaux2324h
|mønster_so1 = _3_stripes_white
|venstrearm1 = 000054
|kropp1 = 000054
|høgrearm1 = 000054
|shorts1 = 000054
|sokkar1 = 000054
|mønster_va2 =  _bordeaux2324a
|mønster_k2 =  _bordeaux2324a
|mønster_ha2 =  _bordeaux2324a
|mønster_sh2 = _bordeaux2324a
|mønster_so2 =  _bordeaux2324a
|venstrearm2 = FFFFFF
|kropp2 = FFFFFF
|høgrearm2 = FFFFFF
|shorts2 = FFFFFFF
|sokkar2 = FFFFFFF
}}
Football Club des Girondins de Bordeaux, til dagleg Girondins Bordeaux eller einast Bordeaux, er ein fotballklubb i Bordeaux i Aquitaine-regionen i Frankrike. Klubben, som vart skipa i 1881, spelar i Ligue 1, toppdivisjonen i fransk fotball. Han hadde si stordomstid i 1980-åra.

Girondins Bordeaux vart grunnlagt som eit idrettslag der det vart drive i ulike idrettsgreiner. Fotballklubben er ein av dei mest suksessrike i Frankrike, med seks seriemeistertitlar, den siste i 2009. Bordeaux har også vunne tre nasjonale cupmeisterskap (Coupe de France). I 1996 spela klubben seg fram til finalane i UEFA-cupen, der det vart tap i begge kampane mot Bayern München.

Bordeaux spelar heimekampane på Stade Chaban Delmas, eit tribuneanlegg frå 1938 med plass til 34 694 tilskodarar. Laget spelar i mørkeblå drakter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «FC Girondins de Bordeaux» frå ,  den 27. mai 2013.  
 

Franske fotballag
Fotballag skipa i 1881
Bordeaux
Lars Vegard

Lars Vegard () var ein norsk fysikar og polarlysforskar.

Han er særleg kjent for arbeidet med å kartlegge fargespektrumet til nordlyset. Spektralfordelinga gjev igjen opplysningar om samansetnaden av atmosfæren i nordlyshøgda. Vegard var den første som påviste at nordlysspektra inneheld informasjon om temperaturen til den gassen som sender ut lyset.

Vegard var den første som eksperimentelt påviste at òg hydrogen-emisjonar opptrer i nordlyset. Dette skjedde i 1939 etter fysiske observasjonar. I 1948 fann han dopplereffekten i hydrogenlinjene til nordlyset. Han publiserte 180 vitskaplege arbeid før han døydde.

Vegard tok examen artium i 1899 ved Ragna Nielsens skole og vart cand. real. i 1905 ved Det Kongelige Frederiks Universitet i Oslo. I 1906 og 1907 var han assistent for Kristian Birkeland og hjelpte til med å handsame resultat frå nordlysobservasjonane til Birkeland. I 1908 fekk han forskingsstipend og studerte elektrisitet hos J. J. Thompson i Cambridge. Hausten 1909 drog han vidare til Leeds og studerte røntgenstråling hos William Henry Bragg. I 1910 vart han amanuensis ved universitetet i Oslo. I 1911 drog han til Würzburg og Wilhelm Wien, som same haust vart tildelt nobelprisen i fysikk. I Würzburg eksperimenterte Vegard med anodestrålar (positive stråler) og skreiv avhandlinga Über die Lichterzeugung in Glimmlicht und Kanalstrahlen. Han vart dr. philos. på avhandlinga i Oslo i 1913. Same år vart han utnemnd til dosent ved universitetet, ei stilling han hadde til 1918 då han overtok professoratet i fysikk etter Kristian Birkeland. Vegard heldt på professoratet til 1952, då det vart overtatt av Roald Tangen.

Vegard var òg lokalpolitikar og representerte Venstre i Aker kommunestyre. Det står ei byste av han ved Vegårshei Sparebank. Eit portrett av han, måla av Henrik Sørensen, henger i foajeen i fysikkbygningen på universitetet i Oslo.

Verv og utmerkingar 
Det Norske Videnskaps-Akademi, innvald 1914
Initiativtakar til opprettinga av nordlysobservatoriet i Tromsø 1928
Det norske institutt for kosmisk fysikk i Oslo, styreformann 1928–35 og 1939–55
Den internasjonale fysiske union, visepresident 1932–40
Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning, 1934
Dekan mat.nat.-fakultetet, 1937-41
St. Olavs Orden, 1952

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lars Vegard» frå ,  den 28. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 

Norske fysikarar
Norske fysikkprofessorar
St. Olavs Orden
Professorar ved Universitetet i Oslo
Folk frå Vegårshei
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Lokalpolitikarar i Aker
Venstrepolitikarar i Akershus
Luigi Riva

Luigi Riva () er ein italiensk, tidlegare fotballspelar frå Leggiuno i Lombardia, også kjend som Gigi Riva. Han spela midtspiss for Cagliari i fjorten sesongar frå 1962 og vart seriemeister med klubben i 1970. Mellom 1965 og -74 spela Riva 42 landskampar for Italia. I 1968 vart han europameister og i 1970 fekk han VM-sølv med Italias landslag. Han skåra 35 mål på landslaget, noko som gjer han til den mestskårande spelaren for Italia gjennom alle tider.

Klubbspel
Riva debuterte som profesjonell fotballspelar i 1962 for Serie C-klubben AC Legnano. Sesongen etter gjekk han til Cagliari Calcio og vart der verande til han la opp. Han debuterte i Serie A for nyopprykka Cagliari den 13. september 1964. Riva vart toppskårar i Serie A tre gongar med Cagliari; 1967, 1969 og 1970. I den sistnemnde sesongen var han med sine 21 nettkjenningar sentral då Cagliari vann sin hittil einaste Serie A-tittel.

Hausten 1970 braut Riva venstrefoten, hans beste skotbein. Han klarte å kome tilbake i godt slag, men frå 1974 sleit han med å få plass på fyrstelaget. År 1976 fekk han ein stygg skade. Han prøvde å kome tilbake, men la opp for godt i 1978. Han spela 374 obligatoriske kampar for Cagliari og skåra 207 mål.

Landslagsspel
Landslagsdebuten fekk Riva 27. juni 1965 mot Ungarn. Våren 1966 braut Riva høgrefoten og var såleis uaktuell for VM 1966 i England. Han var med derimot på laget som vann EM i fotball 1968, der han skåra det fyrste målet i den andre finalekampen som enda med 2-0 over Jugoslavia. To år seinare fekk han VM-sølv då Brasil slo Italia 4-1 i VM-finalen. 30. mars 1973 skåra Riva fire mål då Italia feia Luxembourg av bana i Genova med 5-0. Riva spela sin 42. og siste landskamp under VM 1974 i Tyskland. Han skåra heile 35 mål, to mål meir enn Giuseppe Meazza, den legendariske mellomkrigsspelaren som har nest flest landslagsmål for Italia.

Merittar
EM-gull 1968 for Italia
VM-sølv 1970 for Italia
Italiensk seriemeister 1970 med Cagliari

Bakgrunnsstoff

Italienske fotballspelarar
Cagliari-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-VM 1974
Trond Nordsteien

Trond Nordsteien () er ein norsk fotballtrenar. Han tok i 2013 over ansvaret for . 

Han har vore spelarutviklar i  i sju år, hovudtrenar i Trondheims-Ørn i seks år, og trenar for  og . Han har òg vore assistenttrenar for det norske kvinnelandslaget i fotball i tre år. 

I 2012 tok han, samtidig til jobben i Rosenborg, over G19- og U21-landslaga i fotball. U21-landslaget trente han fram til Europameisterskapen sommaren 2013 då Tor Ole Skullerud tok over.

Som aktiv fotballspelar spelte Nordstein for  i 3. divisjon. 

I 2017 fikk han jobben som spillerutvikler hos Tromsø IL.

Kjelder
 Intervju på fotball.no
 http://www.itromso.no/100Sport/fotball/TIL-henter-tidligere-Rosenborg-trener-244612b.html 

Norske fotballtrenarar
Norske fotballspelarar
Fotballtrenarar for Ranheim
Trenarar for det norske U21-herrelandslaget i fotball
Release Arena

Release Arena (tidlegare Komplett Arena, Komplett.no Arena og Sandefjord Arena)  er heimebanen til Sandefjord Fotball. Han opna 21. juli 2007 med heimekamp mot Lyn. Stadionet erstatta Storstadion, som tidlegare var heimebanen til Sandefjord Fotball.

Første målscorar på Sandefjord Arena var Kari Arkivuo då han breisida ballen i mål frå 5 meter etter 18 minutt.
 
Stadionnamnet er leigd i 10 år av nettbutikken Komplett.no for 15 millionar kroner. Arenaen har ein publikumskapasitet på totalt 9 000, dei aller fleste under tak. Det er òg utvidingshøve på begge kortsidene som kan nyttast seinare for ytterlegare å auke kapasiteten til i alt 12 500.

Den foreløpige tilskodarrekorden på 8 103 var ved opningskampen mot Lyn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Komplett.no Arena» frå ,  den 29. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside
Live Web-kamera av Komplett.no Arena 
Sandefjord Fotballs offisielle nettside om Komplett.no Arena

 

Sandefjord Fotball
Fotballstadion i Vestfold og Telemark
Sandefjord kommune
Byggverk ferdigstilt i 2007
Politiken

Dagbladet Politiken er ei dansk avis som kjem ut dagleg (kvardagar og sundagar) i København. Utgjevar er JP/Politikens Hus, ein fusjon frå 1. januar 2003 av selskapa Politikens Hus og dagsavisa Morgenavisen Jyllands-Posten. Politiken har hovudkontor i Politikens Hus på Rådhuspladsen i København.

Politiken, som er ei av dei største avisene i Danmark, har tradisjonelt vore det som i Danmark vert kalla socialliberal, det vil seie at avisa i sitt syn på samfunnsproblema har tradisjon for å halde seg til venstre for midten av den politiske høgre-venstreaksen. Slik skil Politiken seg markant frå dei to andre store landsdekkjane avisene i Danmark, Berlingske Tidende og Jyllands-Posten, som båe er partipolitisk uavhengige aviser på den høgre sida i det politiske spekteret.

Soge 
Avisa vart skipa 1. oktober 1884 i København av Viggo Hørup, Edvard Brandes og Hermann Meyer Bing. Viggo Hørup og Edvard Brandes hadde vore redaktørar saman av avisa Morgenbladet, som var skipa i 1873 som det danske politiske partiet Venstres fyrste hovudstadsorgan. Men då skiparen av Morgenbladet, Christen Berg, meinte at Viggo Hørup og Edvard Brandes hadde for radikale haldningar, gav han dei avskil som redaktørar, og dei gjekk då saman om å skipe Politiken for å gå vidare med tankane og ideane frå samarbeidet i Morgenbladet. Hermann Meyer Bing, som òg var av same meining som Hørups og Brandes, gjekk inn med sin personlege formue for å finansiere drifta av avisa. Han var son av den eine grunnleggjaren av Bing & Grøndahls Porcelænsfabrik A/S, og hadde kapital til rådvelde.

I 1904 kom den seinare storavisa Ekstra Bladet som eit tillegg til Politiken, frå 1. januar 1905 som sjølvstendig avis, og i 1912 flytta dei inn i avishuset på Rådhuspladsen i København.

Frå byrjinga hadde Politiken hatt tilknyting til det politiske partiet Det Radikale Venstre, men denne tilknytinga gav avisa slepp på i 1970. Frå då av har Politiken vore ei avis som har halde seg til eit moderat venstreorienteret syn. Ved Folketingsrøystinga i 2005 oppmoda avisa på leiarplass folk til å røyste radikalt.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Danske aviser
Aviser skipa i 1884
1884 i Danmark
Strømmen IF

Strømmen Idrettsforening (Strømmen IF) er eit idrettslag i Strømmen i Viken. Idrettslaget vart stifta i 1945 etter ein fusjon av Strømmen Fotballklubb, stifta 25. september 1911 og Strømmen Idrettslag. Per 2008 er det berre fotball, turn og friidrett som har aktivitetstilbod i Strømmen IF.

Klubben spelar denne sesongen i . Noverande hovudtrenar er .

Historie 
Foreininga fekk det noverande namnet sitt 27. juni 1945 då Strømmen Fotballklubb, stifta 25. september 1911 og Strømmen Idrettslag slo seg saman. To andre namn som har sin plass i klubbhistoria er Strømmen Ballklubb (Strømmen BK) og IL Norrøna. Strømmen Ballklubb vart stifta i 1925 og på den tida var det to fotballklubbar på Strømmen. Tre år etter stiftinga i 1911 skifta Strømmen FK namn til FK Norrøna som snart vart til IL Norrøna. Dei to klubbane IL Norrøna og Strømmen BK fusjonerte 6. mai 1935 og tok tilbake det opphavlege namnet Strømmen Fotballklubb. 

Strømmen IF har gjennom tidene hatt grupper for idrettane friidrett, skøyter, handball, bandy, orientering, turn, ski, symjing, alpin og sykkel. Etter kvart har idrettane fall frå. I 1991 vart skøytegruppa lagt ned. På den tida var Johann Olav Koss medlem i klubben, og etter nedlegginga starta han ein ny skøyteklubb la Sk-94. Per 2008 er det berre fotball, turn og friidrett som har aktivitetstilbod i Strømmen IF.

Fotball 

A-laget har spelt i Adeccoligaen sidan 2010. Kampane vert spelte på Strømmen stadion.

Laget kom til semifinalen i NM i 1957, og spelte i den øvste divisjonen mellom 1949 og 1961, og i 1986 og 1988.

I 2006 vann laget tredjedivisjonsavdelinga si og vart med det klare for kvalifisering til 2. divisjon. I kvalifiseringa møtte dei Ullern. Den  21. oktober 2006 vann Strømmen 6-2 på Strømmen stadion, og i returkampen vann Ullern 4-2. Dermed vann Strømmen 8-6 samanlagt og spelte 2. divisjon i 2007-sesongen. Strømmen hamna på nedrykksplass i 2007, men rykte ikkje ned, fordi Odd Grenland 2 som hamna på plassen over vart relegert til 3. divisjon etter at førstelaget rykte ned frå Tippeligaen.

Strømmen vann 2. divisjon avdeling 1 i 2009 og rykte opp til Adeccoligaen, der klubben fortsett er. 

Strømmen sine supporterar er Strømmen Greyhounds, www.greyhoundsweb.no

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Strømmen Idrettsforening» frå ,  den 29. mai 2013.

Bakgrunnsstoff 

Strømmen Greyhounds – Supporterklubb

Idrettslag i Viken
Idrettslag skipa i 1911
Fotballag i Viken
Fotballag skipa i 1911
Friidrettslag i Noreg
Tidlegare bandyklubbar i Noreg
Tidlegare skeiseklubbar i Noreg
Skeiseklubbar i Viken
Idrett i Lillestrøm
Aalborghus

Aalborghus slott eller berre Aalborghus er ein festning som ligg i Ålborg i Danmark. Slottet vart reist etter initiativ av den dansk-norske kongen Kristian III i perioden frå 1539 til 1555 som festning. Arkitekt var byggmeister Morten Bussert.
 
Anlegget viste seg ikkje å kunne fungere som festning og gjekk dermed over til å bli nytta som hovudsete for lendmannen til kongen.

Aalborghus`historie går imidlertid lenger att enn 1500-talet. Det eldste ein kjenne til blei omtala fyrste gong i 1340 og låg
noko lenger mot sør. Dronning Margrete Valdemarsdotter var ein av eigarane. 

Kong Hans vart fødd på Aalborghus i 1455 og i 1513 døydde han òg her etter eit fall frå hesten. Det er svært lite att av det opphavelege anlegget; berre austfløya. Nordfløya blei bygd på under Kristian IV  på 1630-talet.

Aalborghus er eit kulturminne.

Referansar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aalborghus» frå , den 30. mai 2013, revisjon 12197551.

Bakgrunnsstoff

Slott i Danmark
Festningar
Kulturminne i Danmark