kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Elias Blix

Elias Blix () var ein norsk forfattar, professor, lærar, målmann og politikar. Han vart fødd på Våg i Gildeskål i Salten i Nordland fylke Mattismessedagen 1836, og døydde i heimen sin i Kristiania (Oslo) i 1902. Han vart gravlagd på Vår Frelsers gravlund.

I 1862 var Blix med på å skipa «Den nordlandske Forening» og var den første forman i organisasjonen. I 1868 var han med på å skipa «Det norske Samlaget», som fekk til oppgåve å gje ut nynorske skrifter. 

Blix tok teologisk embetseksamen i 1866, og han vart professor i teologi 1878 ved Universitetet i Oslo.

Frå 26. juni 1884 til 23. februar 1888 var Blix statsråd i Kyrkjedepartementet. Som statsråd greidde han å få oppretta eit professorat i norsk folkemål ved universitetet. I 1885 gjorde Stortinget vedtak om at landsmålet skulle vera jamstilt med bokmålet, det såkalla Jamstellingsvedtaket. Som politikar representerte Blix partiet Venstre.

Blix oppdaga landsmålet då han gjekk på lærarseminar i Tromsø på 1850-talet. Han tok kontakt med målrørsla då han kom til Kristiania og vart knytt til Aasmund Olavsson Vinje og vekebladet Dølen. Sommaren 1866, etter at han hadde teke teologisk embetseksamen, vitja han Gildeskål.  Her hjelpte han soknepresten med konfirmasjonsundervisninga, han skal òg ha bede om løyve til å preike i Gildeskålkyrkja.  Men Blix fekk ikkje lov til å preike - somme meiner soknepresten ikkje ville sleppe han til, fordi han ikkje likte Blix sitt arbeid som målmann; andre meiner soknerpresten hadde gjeve han melding om at det ikkje sømte seg for born av ålmugen å stå på preikestolen. Hendinga i Gildeskål skal etter soga vere årsaka til at han ikkje vart prest og han aldri kom attende til Gildeskål.

Blix var med på arbeidet med å omsetje Bibelen og Luthers litle katekisme til landsmål. Elias Blix var ein stor salmediktar, og skreiv meir enn 200 salmar.  Ved kgl. res. av 4. mai 1892 vart salmeboka hans, Nokre Salmar, autorisert for kyrkjeleg bruk. I Norsk Salmebok er det teke med over 50 salmar av Blix.

Nokre kjende salmar 
 Med Jesus vil eg fara
 Gud signe vårt dyre fedreland
 No livnar det i lundar
 Barndomsminne frå Nordland

Kjelder 
 Elias Blix på [Norsk Biografisk Leksikon]

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Elias Blix hjå Nasjonalbiblioteket
 Anders Aschim: Ein betre vår ein gong. Elias Blix. Samlaget, 2008 ISBN 978-82-521-6429-9
 Weblogg om forsking på Blix

 
Norske statsrådar 1884-1905
Norske salmediktarar
Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
Venstrestatsrådar
Målfolk
Forfattarar frå Nordland
Norske teologiprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Nordnorske målfolk
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Folk frå Gildeskål
Nynorsk i Nord-Noreg
Kvensk

Kvensk (på kvensk kvääni, tidlegare kainun kieli eller kveenin kieli), tidlegare òg kvænsk, er eit finsk-ugrisk språk som òg kan klassifiserast som ein dialekt av finsk. Kvensk er språket til kvenene — ei folkegruppe som er etterkommarar av finnar som innvandra til Troms og Finnmark frå 1600-talet av frå grensedalen mellom Sverige og Finland, Tornedalen, og frå Nord-Finland. Kvensk språk har ein viss status som språk i Porsanger kommune.

I kvenske/finskætta miljø er det mykje diskusjon om ein ynskjer eit eige kvensk skriftspråk eller å halde på det riksfinske som blir lært i skulane i dag. 

På eit møte i 2008 vart det vedtatt at skriftspråksnormalen som er under utarbeiding, skal basere seg på eit kompromiss mellom alle dei kvenske dialektane, og samstundes vere ei tilnærming mot meänkieli.

I januar 2006 vart det starta eit studium i kvensk ved universitetet i Tromsø. Studiet går over tre semester, og ein kan studere enkeltemne som kvensk språk og kvensk kultur og litteratur.

Historie
På 1800-talet vart kvenene av norske myndigheiter sett på som viktige i arbeidet med å dyrke opp Finnmark. Frå og med starten av 1900-talet slo Noreg over til ein politikk som gjekk ut på å hindre bruken av kvensk og samisk. Jordsalsloven, Lov av 22. mai 1902 om avhendelse av og bortforpaktning av Statens jord i Finnmark, § 1c sa at «Avhendelse må kun skje til norske statsborgere – som kan tale, læse og skrive det norske sprog og benytte dette til daglig bruk». NRK vart oppretta i 1933. Allereie året etter vart den første NRK-bygde radiosendaren utanfor Oslo opna — og det i Vadsø. Etter oppfordring frå Forsvaret delte NRK ut 50 radioapparat gratis til samar og kvenar i grensestroka mot Finland, så det er ikkje tvil om kva motiva bak denne radiosatsinga var.

I starten av 1990-åra vart det mogleg å ha finsk/kvensk som andrespråk i skolen i dei tre nordlegaste fylka.

Den norske regjeringa erklærte 26. april 2005 at dei såg på kvensk som eit eige språk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 E-læringsprogram for kvensk
 E-ordbok for kvensk
 Norske Kveners Forbund - Ruijan kveeniliitto si heimeside
 Kvensk bibliografi
 Kvensk institutt

Emne knytte til kvener
Austersjøfinske språk
 *
Språk i Noreg
Einskildspråk
1071

1071 (romartal MLXXI) var eit normalår som byrja på ein laurdag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 26. august: Bardagen ved Manzikert: seldsjukkiske styrkar leidde av sultan Alp Arslan slo bysantinske styrkar leidde av keisar Romanus IV Diogenes. Romanus vart dessutan teken til fange av seldsjukkane.

Fødde 
22. oktober: Vilhelm IX av Aquitaine, hertug av Akvitania og Gascogne, greve av Poitou og trubadur

Døde 
22. februar: Grev Arnold III av Flandern

Kjelder
1086

1086 (romartal MLXXXVI) var eit normalår som byrja på ein torsdag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 10. juli: Danskekongen Knut den heilage vart drepen i ei kyrkje i Odense.

Noreg

Fødde

Døde 
 10. juli: Knut den heilage
1042

1042 (romartal MXLII) var eit normalår som byrja på ein fredag etter den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 Det bysantinske riket:
 18/19. april Keisar Mikael VI av Bysants prøvde å verte eineherskar ved å sende adoptivmora og medregenten Zoë i kloster. Han vart avsett i eit folkeleg opprør og Zoë vart regent saman med søstera Theodora.
 11. juni: Keisarinne Zoë gifta seg for tredje gong og gjorde den nye mannen Konstantin IX Monomachos til bysantinsk keisar.
 Den bysantinske generalen på Sicilia, George Maniaces, starta revolusjon mot Konstantin IX.
 Harald Hardråde, då leiar for væringegarden i det Det bysantinske riket, vende tilbake til Noreg, moglegvis etter innblanding i revolusjonen til Maniaces.
 8. juni: Edvard vedkjennaren vart konge av England, og det danske veldet over landet tok slutt.
 Magnus I av Noreg vart krona til konge av Danmark.
 Normannarane i Italia flytta hovudstaden sin til Melfi.
 Den tysk-romerske keisaren Henrik III angreip Ungarn i forbund med kongen Peter I.
 Abad II etterfylgde faren på trona til Sevilla.

Fødde 
 Gissur Ísleifsson, seinare biskop i Skálholt på Island (død 1118).

Døde 
 23. august: Mikael V, avsett keisar av Det bysantinske riket.
 Hardeknut, konge av Danmark frå 1035, og konge av England frå 1040.
1038

1038 (romartal MXXXVIII) var eit normalår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 Madrid vart erobra av dei kristne frå muslimane.
 Versailles vart nemnt for fyrste gong.
 Vest-Xia erklærte sjølvstende frå Liaodynastiet (Khitanriket)

Fødde

Døde 
 18. juli: Gunhild av Danmark
 15. august: Stefan I av Ungarn
 Aethelnoth, erkebiskop av Canterbury
 Alhazen, arabisk matematikar
1039

1039 (romartal MXXXIX) var eit normalår som byrja på ein måndag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 Henrik II vart tysk konge.
 Abbaye Notre-Dame du Bec vart grunnlagt i Normandie.
 Bretislav I av Bøhmen invaderte Polen.
 Taifaen Ronda vart grunnlagd i Al-Andalus.

Fødde 
Helibo, leiar for den jurtsjenske stammen wanyan
Minamoto no Yoshiie, japansk samurai
Su Zhe, kinesisk forfattar og politikar

Døde 
 4. juni: Konrad II, tysk-romersk keisar 1024–1039.
 Teresa av Leon, dronningmor av Portugal.
1040

1040 (romartal MXL) var eit skotår som byrja på ein tysdag etter den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 14. august: Duncan I vart drepen i strid mot syskenbarnet Macbeth. Denne etterfylgde han som skotsk konge.
 Svein Estridsson forlét tenesta si hos Anund Jakob.
 Hardeknut vart konge av England.
 Pireus vart inntatt av væringar under leiing av Harald Hardråde og ei runerissing vart gjort på Pireusløva (omtrentleg år).

Noreg 
 Dynnasteinen på Hadeland blei laga.
 Vanse kirke blei bygd.

Fødde 
 22. februar: Rashi, fransk rabbinar og kommentator
 Géza I av Ungarn (omtrentleg år).

Døde 
 17. mars: Harald Harefot, konge av England 1037–1040.
 14. august: Duncan I, konge av Skottland 1034–1040.
 1. oktober: Hertug Alan III av Bretagne (forgifta).
1041

1041 (romartal MXLI) var eit normalår som byrja på ein torsdag etter den julianske kalenderen.

Hendingar 
 10. desember: Keisarinna Zoë Porphyrogenita sette inn adoptivsonen sin på trona til Det bysantinske riket som Mikael V.

Fødde 
 Harald Hein, konge av Danmark 1076–1080.

Døde 
 10. desember: Keisar Mikael IV av Bysants.
 Ingvar Vittfarne, svensk viking som var leiar av Ingvarsferd.
1044

1044 (romartal MXLIV) var eit skotår som byrja på ein sundag etter den julianske kalenderen.

Hendingar 
 September: pave Benedikt IX vart etterfølgd av Sylvester III, som i blant blir sett som motpave. Benedikt tok tilbake makta i mars året etter for å gå av i mai og selje pavesetet til Johannes Gratianus.

Fødde 
 Kong Anawrahta av Burma, kjent for å ha konvertert landet til theravada-buddhismen.

Døde 
 9. april: Hertug Gothelo I av Lorraine
 5. juli: Kong Samuel Aba av Ungarn
 Mathilda av Friesland, dronning av Frankrike
Alexandre Guilmant

Félix-Alexandre Guilmant () var ein fransk organist og komponist.

Saman med Charles-Marie Widor grunnla han den fransk-romantiske orgelskulen, etter at dei hadde lært hjå den belgiske organisten Jaak-Nicolaas Lemmens på stipend frå orgelbyggjaren Aristide Cavaille-Coll.

Bakgrunnsstoff 

Franske komponistar
Franske organistar
Romantiske komponistar
1961

1961 (romartal MCMLXI) var eit år i 1960-åra.

Hendingar

Utlandet 
 mars: Kongos første statsminister, Patrice Lumumba, blei arrestert og myrda.
 3. mars: Hassan II blei konge i Marokko.
 15. mars: Sør-Afrika gjekk ut av Det britiske samveldet
 12. april: Jurij Gagarin blei det første menneske i verdsrommet.
 5. mai: Alan Shepard blei den første amerikanaren i verdsrommet.
 13. august: Bygginga av Berlinmuren tok til
 8. september: Attentatforsøk mot den franske presidenten Charles de Gaulle.
 17. oktober: I Paris gjekk politiet til åtak på om lag 30.000 demonstrantar, hovudsakleg algerarar. Rundt 200 blei drepne.
 Sierra Leone vann sjølvstende frå Storbritannia.
 Tanganyika vann sjølvstende frå Storbritannia.
 Historias fyrste båt med internforbrenningsmotor vart prøvekøyrd av Jean-Joseph Étienne Lenoir. Motoren gjekk på lampegass.
 Islamabad vart grunnlagt.

Noreg 
 Sosialistisk Folkeparti vart tufta som ein protest mot Arbeidarpartiet sin utanrikspolitikk (NATO, Atomvåpen, EEC og liknande).
 Leiaren for ANC, Albert Luthuli, fekk Nobels fredspris for 1960 i Oslo.

Fødde 

 16. januar: Kenneth Sivertsen, norsk musikar
 14. februar: Raymond Johansen, norsk politikar
 17. februar: Meir Kessler, rabbinar
 24. februar: Erna Solberg, norsk statsminister
 19. mars: Rune Bratseth, norsk fotballspelar
 20. mars: Jesper Olsen, dansk fotballspelar
 21. mars: Lothar Matthäus, tysk fotballspelar
 4. juni: Ferenc Gyurcsány, ungarsk statsminister
 1. juli: Carl Lewis, USA-amerikansk friidrettsutøvar
 8. juli: Karl Seglem, norsk musikar
 23. juli: Akhtar Chaudhry, norsk politikar 
 4. august: Barack Obama, USA-amerikansk president
 12. august: Kristin Krohn Devold, norsk politikar
 6. september: Pål Waaktaar, norsk musikar
 28. september: Jordanka Donkova, bulgarsk friidrettstutøvar
 29. september: Julia Gillard, australsk statsminister
 24. desember: İlham Əliyev, aserbajdsjansk president
 25. desember: Grete Ingeborg Nykkelmo, norsk langrennsløpar og skiskyttar

Døde 

 4. januar: Erwin Schrödinger, austerriksk fysikar
 9. januar: Emily Greene Balch, USA-amerikansk økonom og fredsprisvinnar
 17. januar: Patrice Lumumba, kongolesisk statsminister (myrda)
 8. juni: Olav Bjaaland, norsk polfarar
 9. juni: Arnstein Arneberg, norsk arkitekt
 19. juni: Hjalmar Gullberg, svensk forfattar
 2. juli: Ernest Hemingway, USA-amerikansk forfattar
 17. september: Henrik Ameln, norsk politikar
 Adnan Menderes, tyrkisk statsminister (avretta)
 18. september: Dag Hammarskjöld, svensk FN-generalsekretær
 25. september: Olav Gullvåg, norsk forfattar
 3. oktober: Anne Grimdalen, norsk bilethoggar
 17. oktober: Jens Steffensen, norsk politikar
 9. november: Ferdinand Bie, norsk idrettsutøvar
 22. november: Ole Hallesby, norsk teolog 
 26. desember: Kristofer Uppdal, norsk forfattar
La elva leve!

La elva leve! er ein norsk doku-fiksjonell dramafilm frå 1980 om Alta-aksjonen i 1979 og 1980. Uttrykket «La elva leve!» vart brukt som slagord under aksjonen.

Filmen fokuserer på problema med vasskraftutbygginga i Alta- Kautokeinovassdraget. Samane sine rettar står særleg i fokus. 
Folk frå Folkeaksjonen mot utbygging av Alta-Kautokeinovassdraget er med i filmen. 

Filmregissør var Bredo Greve.

Medverkande i filmen 
 Nils Utsi, som Ole Raino 
 Christian Vennerød, som Arve, NRK-reportar 
 Sissel Kleven, som Majken 
 Ravdna Anti, som Ristin 
 Rolf Beev, som Radio-Rolf 
 Tore Bongo, som Same 
 Peik Borud, som Pettern, lydmannen 
 Leif Dunfjeld, som mann frå lokalavisa 
 Marit Gaup Dunfjeld, som syster til Ole 
 Mikkel Eira, som sameaktivist 
 Håkon Henriksen, som folkeaksjonsleiar 
 Paal Rasmussen, som Pål ved mixern 
 Helge Reiss, som industrirepresentant 
 Morten Skallerud, som Morten, TV-fotograf 
 Beate Vatnbakk, som jente, tjuvfiskar 
 Ulrik Wisløff, som Alta-væring

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Norske filmar
Filmar frå 1980
Altasaka
Folkeaksjonen mot utbygging av Alta-Kautokeinovassdraget

Folkeaksjonen mot utbygging av Alta-Kautokeinovassdraget vart stifta 12. juli 1978 i Alta i Finnmark fylke. Folkeaksjonen vart leiande i kampen mot vasskraftutbygging i Altaelva. På det meste hadde dei 20 000 medlemer. Til saman 10 000 deltok i demonstrasjonar. Etter demonstrasjonane delte staten ut bøter, og kraftutbygginga vart gjennomført. Trass i dette hadde aksjonen oppnådd å få merksemd særleg om samane sine rettar.

Sjå også 

 Altasaka

Bakgrunnsstoff 

 Alfred Nilsens opningstale ved Landskonferansen til Folkeaksjonen mot utbygging av Alta/Kautokeino-vassdraget den 30. mai 1981
 Natur og ungdom si framstilling av Altaaksjonen 

Finnmark fylke
Altasaka
Aktivisme i Noreg
Misje

Misje er ei øy og ein tettstad i Øygarden kommune, nord for Sotra i Vestland fylke. Tettstaden har . Misje er ei lita øy, 2 km lengd frå sør til nord og 1 km brei. Øya ligg 37 kilometer nord- vest for Bergen langs bilvegen. Geografisk sett er Misje den første øya i Øygarden.

Historie
Fram til 1964 høyrde Misje med til den dåverande Herdla kommune. I 1964 vart Herdla kommune oppløyst og delt mellom fem kommunar. I lag med naboøya Turøyna gjekk Misje inn i Fjell kommune. I 2020 vart Fjell slegen saman med kommunane Sund og Øygarden til nye Øygarden kommune. 

Tidlegare var det fiske i kombinasjon med jordbruk og dyrehald som var levevegen. På delar av 1900-talet gav ein sardinfabrikk arbeid til både born, menn og kvinner. 

Misje fekk bru til Sotra i 1982, og rutebåten slutta å gå. Nærbutikken og postkontoret vart nedlagt. Misje har likevel eige postnummer: 5366 Misje. Misje har også brusamband til Toftøyna i nord, og gjennomgangstrafikken til Øygarden går difor over Misje. 

På Misje er det barneskule, og skulekrinsen omfattar Turøyna og Misje. Ved skulen er eit lokalmuseum (Misje museum) i eit gamalt hus.

Folketalsutvikling for øya Misje:

Kjelder

Litteratur 
 Misje, Anne Karin: BRO -forbindelse eller forbannelse? En studie av sosiale endringer i et lokalmiljø, Semesteroppgave etnologi grunnfag. Universitetet i Bergen 1991. Nettversjon 
 Misje, Børge og Turøy, Tore: Misje bygdebok, Straume 2004.
 Turøy, Tore: Ættesoga Misje, Straume 2001.

Bakgrunnsstoff 
 Misje skule 
 Nettportal for bygda Misje

Øyar i Øygarden
Tettstader i Vestland
Toftøyna

Sjå òg Toftøya

Toftøyna, eller Toftøya, ei norsk øy i Øygarden kommune i Vestland. Toftøyna har brusamband sørover mot øya Misje. Frå Misje er det igjen brusamband til øya Sotra. Frå Sotra er det brusamband inn til Bergen kommune. Toftøyna har òg brusamband til øya Turøy vest i havet. I nord er det brusamband til Rongøy.

Folketalsutvikling:

Kjelder 

Øyar i Øygarden
Turøyna

Turøyna er ei øy i Øygarden kommune, nordvest for Sotra i Vestland. Øya ligg om lag 40 kilometer nordvest for Bergen med bil. Grensa mellom dei tidlegare kommunane Øygarden og Fjell kommune gjekk gjennom sundet som skil Turøyna og Toftøyna. Fram til 1964 høyrde Turøyna med til dåverande Herdla kommune. I 1964 vart Herdla kommune oppløyst, og Turøy gjekk til liks med naboøya Misje inn i Fjell kommune. I gamal tid var det fiske i kombinasjon med jordbruk og dyrehald som var levevegen. 

Turøyvarden står på det høgste punktet på Turøyna, 74,51 meter over havet. Frå varden er det fritt utsyn i alle retningar. Varden er frå 1896, murt i gråstein og tjærebredd. Den er vel fem meter høg og har sirkelform, er synleg langt til havs og er eit godt sjømerke. Det kan ha vore varde her tidlegare.
I 1991 fekk Turøyna bru. Kort tid etter at Turøybrua vart tatt i bruk vart butikk, skule og postkontor lagt ned. Postadressa er 5365 Turøy. Turøyna har 132 innbyggjarar (2023).

Folketalsutvikling:

Turøyna er ein god stad for fuglekikking, og Universitetet i Bergen hadde ein periode fuglestasjon på øya. Krigshelten Leif Andreas Larsen starta si første reise over Nordsjøen under andre verdskrigen frå Turøy, med motorkuttaren Motig 1.

Kjelder

Litteratur 
 Turøy, Tore: Gards- og ættesoga om Turøy, Straume 2001.
 Turøy som fuglelokalitet 
 Turøy fuglestasjon 

Øyar i Øygarden
Bardu kommune

Bardu kommune (nordsamisk Bearddu suohkan, kvensk Perttulan komuuni) er ein innlands- og fjellkommune i Troms-området i Troms og Finnmark fylke. 
Kommunen grensar til kommunane Sørreisa og Målselv i nord, til Salangen og Lavangen i vest og til Narvik kommune i sør. I sør og aust ligg Kiruna kommune i Sverige. Namnet Bardu skal komme frå det norske mannsnamnet Bardo som igjen kjem frå det gammalnorske namnet Bergþórr. At eit vanleg personnamn har fått ein slik omfattande bruk blir forklart med at namnet Bardu står som ei forkorting for Bardudalen og at ein av dei første nybyggarane i denne dalen må ha hatt dette namnet. 

Bardu kommune ligg i fleire samanhengjande dalføre mellom fjella i Indre Troms og har nærare 4000 innbyggjarar. Den administrative og politiske leiinga er i kommunesenteret Setermoen.

Forsvaret har sidan 1898 hatt ei omfattande verksemd i kommunen og er den største arbeidsgjevaren. Bardu er også  vasskraftkommune med fleire store kraftverk langs Barduelva.

Kommunevåpenet 
Kommunevåpenet viser ein svart jerv på gul botn. 
Jerven er eit symbol på dei store skogane og det rike dyrelivet i kommunen.

Historie 

Etter at flaumen Storofsen råka mellom anna det indre Austlandet hardt sommaren 1789 sette fogden i Senjens og Tromsø fogderi, Jens Holmboe, i gang eit stort arbeid for å få gje folk som hadde kome ille ut, ein ny start som busetjarar i Bardu. 
Det vart starten på ei stor tilflytting av folk frå Østerdalen og Gudbrandsdalen på 1700- og 1800-talet til Indre Troms.

Bardu kommune vart oppretta som eigen kommune i 1854, då han vart skild ut frå Ibestad kommune.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for Bardu kommune frå 1855:

Tettstad i kommunen 
Setermoen -

Kyrkjer, kapell og kyrkjegardar 
Bardu kyrkje som stod ferdig i 1829, er den einaste kyrkja i kommunen. 
Eit kyrkjelydshus vart ført opp i tilknyting til kyrkja i 1993.

I tillegg er det tre kapell i kommunen, eitt i kvart dalføre; Nedre Bardu kapell, Øvre Bardu kapell og Salangsdalen kapell.

Det er åtte større og mindre kyrkjegardar og gravlundar i kommunen.

Politikk

Kommunestyrevalet 2019

Folk frå Bardu
Lil Halima, musikar, låtskrivar, eigentlege namn Lillian Halima Anderssen

Venskapsbyar 
  Bjurholm
  Puolanka
  Füssen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bardu» frå ,  den 6. april 2008.

Bakgrunnsstoff 
 

 
Kommunar i Troms
Kommunar i Troms og Finnmark
Norske kommunar skipa i 1854
Ibestad kommune

Ibestad (nordsamisk Ivvárstáđiid) er ein øykommune i Troms-området i Troms og Finnmark fylke. Det er øyene Andørja og Rolla som utgjer kommunen. Over fjordane som omgjev øyene ligg kommunane Senja og Dyrøy i nord, Salangen i nordaust, Lavangen og Gratangen i aust, Skånland i sør, og i vest ligg Harstad.

Det er undersjøisk vegsamband mellom Rolla og Andørja via Ibestadtunnelen som går under sundet Bygda. Frå Andørja er det brusamband til fastlandet over Mjøsundbrua.

Tettstad i kommunen 
Hamnvik -

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for noverande Ibestad kommune frå 1930:

a Dette talet omfattar ikkje ein del av øya Rolla som var del av Skånland kommune fram til kommunesamanslåingane i 1964, då han vart overført til Ibestad kommune. Dette området hadde då 143 innbyggjarar.

Politikk

Kommunestyrevalet 2019

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

 
Kommunar i Troms
Kommunar i Troms og Finnmark
Norske kommunar skipa i 1838
Nordreisa kommune

Nordreisa (nordsamisk Ráisa, kvensk Raisi, finsk Raisi) er ein kommune i Troms-området i Troms og Finnmark fylke. Kommunen grensar i nord mot Skjervøy kommune, i aust mot Kvænangen og Kautokeino, og i vest mot Kåfjord kommune. I sør har kommunen grense mot Finland. Nordreisa høyrer til regionen Nord-Troms, og var tidlegare del av Troms fylke.

Administrasjonssenteret i kommunen er Storslett, som har om lag 1500 innbyggjarar. Reisaelva renn ut i Reisafjorden her. På Storslett ligg Nordreisa kyrkje og Haltibygget, som husar ulike former for kulturell verksemd.

Rett utom Storslett ligg tettstaden Sørkjosen. I Sørkjosen ligg Sørkjosen lufthamn med dagleg flysamband til Tromsø, Hammerfest og Kirkenes med Widerøe. 

Reisa nasjonalpark ligg i den sørlege delen av kommunen.

Tettstader 
 Storslett
 Sørkjosen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nordreisa» frå ,  den 17. april 2008.  
 Om namnet: Pressemelding KMD 27.04.2018

Bakgrunnsstoff 

 
Kommunar i Troms
Kommunar i Troms og Finnmark
Norske kommunar skipa i 1886