kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tim Lobinger

Tim Lobinger () var ein tysk stavhoppar frå Rheinbach i Nordrhein-Westfalen. Han vann innandørs-EM 1998 og 2002, innandørs-VM 2003, og tok medalje i tre friidretts-EM på rad; sølv i 1998, bronse i 2002 og sølv i 2006.

Karriere
Lobinger presterte personbeste den 24. august 1997, med di han i Köln svinga seg over 6,00 meter, ein prestasjon han gjorde om att i 1999-sesongen. I mellomtida vann han han med 5,80 m innandørs-EM 1998 i Valencia, med eitt færre riv enn landsmannen Michael Stolle, og han vart andremann med 5,81 m i Friidretts-EM 1998 i Budapest, her tapte han gullstriden mot Maksim Tarasov med tre fleire mislukka hopp enn den russiske utøvaren.

I året 2002 vann Lobinger innandørs-EM i Wien ved å gå over 5,75 m i sitt fyrste forsøk,toaren og trearen i tevlinga trong høvesvis to og tre forsøk på same høgda. Under EM i friidrett 2002 i München enda dei same tre utøvarane opp med 5,80 m i sluttprotokollen, Lobinger fekk der bronsen, landsmannen Lars Börgeling sølvmedaljen og svenske Patrik Kristiansson vart nummer fire, Aleksandr Averbukh som representerte Israel vart europameister med 5,85 m.

Lobinger var den einaste som klarte 5,80 m då innandørs-VM 2003 fann stad i Birmingham. Han heldt i 2005 og 2006 fram med å sanke medaljar i innandørs-meisterskap; ein EM-bronse i Madrid i 2005 og VM-bronse i Moskva året etter. Under europameisterskapen 2006 i Göteborg tok Lobinger seg over 5,50 m og 5,65 m i fyrste forsøk, det same gjorde Romain Mesnil frå Frankrike. I kraftig regnver heldt det til sølvmedaljar, gullet gjekk til Averbukh på 5,70 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalfiseringa (5,35 m=nr 32)
EM 1994 i Helsinki: Utslått i kvalfiseringa (5,40 m=nr 21)
VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 5,40 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 5,80 m
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 5,80 m
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 5,81 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 6 – 5,70 m
OL 2000 i Sydney: Nr 13 – 5,50 m
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 5,80 m
VM 2003 i Paris: Nr 5 – 5,80 m 
OL 2004 i Aten: Nr 11 – 5,55 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 5.50 m
EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje – 5,65 m
VM 2007 i Osaka: Nr 8 – 5.81 m
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalfiseringa (5,55 m=nr 16)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tim Lobinger» frå  og «Tim Lobinger» frå , den 6. august 2019.  

Tyske stavhopparar
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Tyske deltakarar under sommar-OL 2008
Butch Reynolds

Harry Lee Reynolds, kjend som Butch Reynolds, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar som var verdsrekordhaldar på 400 meter i perioden 1988-99 med tida 43,29 sekundar. Han vann i åra 1987-93 OL-sølv, to VM-sølv og ein VM-bronse på 400 m, og var med om å vinne gullmedaljen i 4 x 400 m stafett i VM 1987, Sommar-OL 1988, VM 1991 og VM 1993.

Aktiv
Reynolds kom på tredjeplass på 400 meter i verdsmeisterskapen 1987, før han som ankermann sprang USA inn til ein klar siger i 4 x 400 m stafett. Den 17. august 1988 i Zürich forbetra han den 20 år gamle verdsrekorden på 400 meter med heile 0,57 sekund til 43,29 sekundar, ein rekord som skulle stå til landsmannen Michael Johnson slo den under VM i friidrett 1999. Under dei olympiske sommarleikane i Seoul seks veker seinare vart Reynolds med tida 43,93 nummer to på 400 m, 0,06 sekund bakom landsmannen Steve Lewis. Reynolds fekk så gleda med å springe USA inn til gull og verdsrekord i 4 x 400 m stafett, heile 4 sekund føre sølvlaget frå Jamaica.

Ein toårsperiode i 1990-92 var Reynolds grunna dopingstraff borte frå friidrettsbana. Han kvalifiserte seg til verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart, der han vann sølv på 400 m og gull i 4 x 400 m stafett. I 400-meterfinalen var han sjanselaus mot Michael Johnson, medan han saman med Andrew Valmon, Quincy Watts og Johnson forbetra verdsrekorden til 2.54,29, ein rekord som framleis gjeld i 2019. To år seinare kopierte Reynolds i Göteborg-VM medaljehausten frå Stuttgart, med sølv på 400-meteren og gull i stafetten.

Reynolds tok seg til semifinale på 400 m under Sommar-OL 1996 i Atlanta, eit løp han braut. Han la deretter opp.

Doping
I 1990 testa Lewis positivt i ein dopingkontroll, og Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) stengde han ute frå idretten i to år.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Bronse på 400 m – 44,80. Gull i 4 x 400 m stafett (2.57,2)
OL 1988 i Seoul: Sølv på 400 m – 43,93. Gull i 4 x 400 m stafett (2.56,1)
VM 1993 i Stuttgart: Sølv på 400 m – 44,13. Gull i 4 x 400 m stafett (2.54,2)
VM 1995 i Göteborg: Sølv på 400 m – 44.22. Gull i 4 x 400 m stafett (2.57,3)
OL 1996 i Atlanta: Braut semifinalen (=nr 16)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Butch Reynolds» frå ,  den 6. august 2019.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Glory Alozie

Glory Alozie Oluchi () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Amator i delstaten Abia i Nigeria. Ho representerte heimlandet Nigeria til 2001, frå 2002 tevla ho for Spania. Alozie vart afrikameister 1996 og 1998 på 100 meter hekk og i 2002 europameister i same øvinga. I 1999 og 2000 tok ho sølvmedaljen på korthekken under høvesvis Friidretts-VM og Sommar-OL.

Aktiv
Alozie tok steget opp i verdseliten i 1998, ein sesong der ho forsvarte meistertittelen i afrikameisterskapen på 100 meter hekk med eit finaleløp på 12,77 sekundar. Knapt to veker føre meisterskapen i Dakar sette ho afrikarekord på distansen med 12,44 i eit stemne i Monaco. Under VM i friidrett 1999 i Sevilla tangerte ho rekorden og vann VM-sølv, slått med sju hundredels sekund av Gail Devers frå USA. Året etter vann Alozie ein ny sølvmedalje på korthekken då Sommar-OL 2000 fann stad i Sydney, med tida 12,68 sekundar var ho tre hundredels sekund attom vinnaren Olga Sjisjigina.

Frå 2002 representerte Alozie Spania. Under EM i friidrett 2002 i München sprang ho inn til fjerdeplass på 100 meter med tida 11,32 sekundar, dagen etter vann ho ein klar siger på 100 meter hekk på tida 12,73. Sidan vart Alozie nummer fire på 100 m hekk både i VM 2003 og EM 2006, begge gongane utan å vere nær medalje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Glory Alozie» frå ,  den 9. august 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Glory Alozie» frå ,  den 9. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Nigerianske friidrettsutøvarar
Spanske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Spania
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nigeria
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Nigerianske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Spanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Idrettslaget Morild

Idrettslaget Morild er eit idrettslag heimehøyrande på Myre i Øksnes kommune i Nordland. Idretslaget vart stifta 26. juli 1937 og heitte til 1947 IL Bjørn, grunna namnefelleskap bytte laget då namn til IL Morild. Morild er i dag ein rein fotballklubb, etter i 1950-60-åra også ha hatt aktivitet i friidrett og skiidrett.

Morild spelar i grøne trøyer og strømper og raude bukser. Laget gjesta i 1998 nivå tre i seriesystemet, jamnast har Morild delteke på nivå fem og seks.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Idrettslaget Morild» frå ,  den 9. august 2019.  

Idrettslag i Nordland
Øksnes kommune
Skipingar i 1937
Tony Jarrett

Anthony Alexander Jarrett (), kjend som Tony Jarrett, er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla hekkeløp og i sprintløp. Han sanka i tida 1990-95 tre VM-sølv og to VM-bronsar, samt ein medalje av kvar av valørane sølv og bronse i europameisterskap.

Aktiv
Frå 1988 og eit tiår framover høyrde Jarrett til mellom dei beste korthekk-løparane verda. Heile denne perioden vart han ståande i skuggen til landsmannen Colin Jackson, som i nære på kvar einaste internasjonale hekkefinale viste Jarrett til ein plass lågare på pallen og resultatlista. Såleis i EM 1990 i Split, der det skilde tre hundredelar på 110 meter hekk frå Jarrett på sølvplass opp til Jackson. Året etter vann Jarrett to bronsemedaljar i Tokyo-VM, fyrst på korthekken og så som startmann for Storbritannia i 4 x 100 m stafett. I OL-finalen på 110 m hekk i Barcelona 1992 vart han fjerdemann på 110 meter hekk, med same tid som bronsevinnar Jack Pierce frå USA, dømt ein tusendels sekund bak.

Jarrett gjorde sitt livs beste hekkeløp i VM-finalen 1993 i Stuttgart. Med tida 13,00 sekundar vann han sølvmedaljen då Colin Jackson sette verdsrekord og tok gullet på 12,91. Begge to deltok så på det britiske stafettlaget som sette europarekord med 37,77 sekundar og sikra VM-sølv bak USA. I 1994 sprang Jarrett inn til bronse på 110 m hekk ved EM i Helsinki. Under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg presterte han eit nytt toppløp i finalen på korthekken, tida 13,04 var meir enn god nok til sølv, men 0,04 sekund for treg til VM-gull, ein medalje som Allen Johnson kunne ta med heim til USA.

Jarrett var aktiv til 2001, men uryddige løp og tjuvstartar hindra større suksess i åra frå 1996.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 6 i 110 m hekk – 13,54
EM 1990 i Split:  Sølv i 110 m hekk – 13,21, bakom Colin Jackson (13,18)
VM 1991 i Tokyo:  Bronse i 110 m hekk – 13,25, og i 4 x 100 m stafett
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 – 13,26
VM 1993 i Stuttgart: Sølv i 110 m hekk – 13,00, bakom Colin Jackson (12,91), og i 4 x 100 m stafett
EM 1994 i Helsinki:  Bronse i 110 m hekk – 13,23
VM 1995 i Göteborg:  Sølv i 110 m hekk – 13,04, bakom Allen Johnson (13,00)
OL 1996 i Atlanta: Diskvalifisert i kvartfinalane på 110 m hekk
VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane i 110 m hekk (13,50=nr 10)
EM 1998 i Budapest: Nr 6 i 110 hekk – 13,32
OL 2000 i Sydney: Diskvalifisert i forsøket på 110 m hekk
VM 2001 i Edmonton: Diskvalifisert i semifinalane på 110 m hekk (=nr 24)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tony Jarrett» frå ,  den 10. august 2019.  
 

Britiske hekkeløparar
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Florian Schwarthoff

Florian Schwarthoff () er ein tysk tidlegare hekkeløpar frå Dortmund. Han vann sølvmedaljen i 110 meter hekk under EM 1994 og bronsen i same øvinga under Sommar-OL 1996.

Aktiv
Schwarthoff var bestemann på korthekken i Tyskland over ti år frå 1987. Tre gongar, 1987, 1988 og 1990, vann han den vesttyske meisterskapen, sidan vart han ni gongar tysk meister i øvinga.

Frå 1991 til 2002 tok Schwarthoff seg jamt til finalen i dei internasjonale meisterskapane, med eit par mislukka semifinaleløp som unnatak. Etter femteplassar i OL 1992 og VM 1993, sprang han inn til sølv på tida 13,16 då europameisterskapen 1994 fann stad i Helsinki, einast verdsrekordhaldaren Colin Jackson sprang fortare.
 
Den 2. juli 1995 i Bremen sette Schwarthoff ny tysk rekord i 110 meter hekk med tida 13,05 sekundar, ein prestasjon på internasjonalt toppnivå. Dermed var han ein av dei store favorittane ved verdsmeisterskapen i Göteborg i august, men snubla i semifinalen i fyrste hekken og rauk ut. Under sommarleikane i 1996 i Atlanta kneip Schwarthoff bronsemedaljen framom Jackson, USA-amerikanarane Allen Johnson og Mark Crear makta han ikkje å fylgje. 

Schwarthoff vart fjerdemann i VM 1997 og i EM 1998. I Aten-VM 1997 kom han i mål to hundredels sekund bakom bronsemedaljøren, året etter hadde han tre hundredels sekund opp til bronseplassen i europameisterskapen. I sin siste store finale, EM-finalen 2002 i München, vart han atter nummer fire, fem hundredels sekund bakom vinnaren av bronsen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane (13,98=nr 15)
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvartfinalane (13,67=nr 17)
EM 1990 i Split: Utslått i semifinalane (13,59=nr 9)
VM 1991 i Tokyo: Nr 7 – 13,41
OL 1992 i Barcelona: Nr 5 – 13,29
VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 – 13,27
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 13,16, bakom Colin Jackson (13,08)
VM 1995 i Göteborg: Braut semifinalen (=nr 16)
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 13,17
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 13,20
EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 13,23
VM 1999 i Sevilla: Nr 7 – 13,39 
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 13,42
VM 2001 i Edmonton: Braut semifinalen (=nr 15)
EM 2002 i München: Nr 4 – 13,37

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Florian Schwarthoff» frå ,  den 11. august 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Florian Schwarthoff» frå ,  den 11. august 2019.  
 

Tyske hekkeløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Dani Stevens

Dani Stevens (), opphavleg Daniele Samuels, er ein australsk friidrettsutøvar frå Sydney som tevlar internasjonalt i diskoskasting. Ho vart verdsmeister i øvinga i Berlin i 2009 og vann sølvmedaljen i London i 2017, i den siste meisterskapen sette ho australsk og oseanisk rekord med 69,64 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dani Stevens» frå ,  den 11. august 2019.  
 
 

Australske diskoskastarar
Verdsmeistrar i friidrett for Australia
Australske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Australske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Australske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Australske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Ingo Schultz

Ingo Schultz () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Lingen i Niedersachsen. Han vart europameister på 400 meter i 2002, året etter han vann VM-sølv på same distansen.

Schultz sette personleg rekord med 44,66 sekundar då han vann semifinalen under VM i friidrett 2001 i Edmonton. I finalen sprang han i mål til sølvmedalje med tida 44,87, einast Avard Moncur frå Bahamas sprang fortare med sine 44,64 sekundar. Året etter vann Schultz gullmedaljen på distansen då EM i friidrett 2002 vart avvikla i München. Vinnartida hans vart 45,14, 0,10 sekund betre enn det andremann i løpet fekk notert. Schultz var elles del av det tyske mannskapet som enda på sjuandeplassen i 4 x 400 meter stafett, same plasseringa fekk han og lagkameratane i stafetten under Sommar-OL 2004 i Aten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ingo Schultz» frå ,  den 11. august 2019.  
 
 

Tyske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Slips

Slips (truleg frå lågtysk slippe, 'flik, snipp') er eit avlangt tøystykke knytta rundt halsen under skjortekragen, der endane heng ned framme på brystet. Slips kan vera sydde, strikka, hekla, bandvovne og anna. Dei vanlegaste typane er av vove stoff og kan vera fora. Form og breidd kan varierar med mote og stil. Slips blei utbreidde frå siste tredjedel av 1800-talet. Dei utvikla seg frå halsbind.

Slipsknuten er synleg på framsida av halsen, og kan ha ulike former som four-in-hand og enkel eller dobbel windsor.
Ein kan hala slips inntil skjorta med slipsnål eller slipskjede.

Historie

Den første dokumenterte bruken av halstørkle blant menn i Europa kan ein finna på Trajansøyla i Roma. I renessansen byrja rike menn å bruka silketørkle i halsen. 
På 1600-talet kom kroatiske leigesoldatar til Frankrike under Ludvig XIII. Dei peika seg ut med ein særskild måte å binda skjortesnippene saman med kvite halstørkle på. Kong Ludvig XIV oppretta regimentet Royal-Cravates for dei i 1666. Drakten blei også teken i bruk ved det franske hoffet, og blei kjend som cravate eller kravatt. Dette er eit plagg ein dag ein type halsbind som ein i dag bruker til sjakett. 

Slips og sløyfer utvikla seg vidare på 1800-talet, med fleire fastlagde former frå slutten av hundreåret.
Det moderne slipset fekk utforminga si rundt 1925. Ein slipsmakar i New York, Jesse Langsdorf, tok patent på å klippa stoffet på skrått og sy saman tre ulike delar. Denne teknikken gjorde plagget meir elastisk samstundes som det heldt forma. Rundt den same tida tok ein i bruk blindsting for å sy fast foret, som kunne vera av ull, bomull eller til og med avispapir.

Bruk
Brukt blir som regel brukt av menn saman med dress, eller jakke og bukse, i formelle eller høgtidelige samanhengar som bryllaup, gravferder, fødselsdagsfeiringar og liknande. Det kan også brukast på ein del arbeidsplassar. Nokre stader er slips del av uniforma, då også for kvinner, som i militæret, politiet og i diverse andre yrke. I nokre land er slips også del av skuleuniformer.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Slips» frå , og «Slips» frå  den 11. august 2019.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Necktie» frå ,  den 11. august 2019.

Bakgrunnsstoff

 knyteslips.no. Guidar og videoar til korleis ein knytar slipsknutar.

Mannsklede
Klede for halsen
Oliver-Sven Buder

Oliver-Sven Buder (), fødd i Steinheidel-Erlabrunn i Tyskland, er ein tidlegare kulestøytar som vann sølvmedaljen i øvinga i EM 1990, VM 1997, EM 1998 og VM 1999. Han representerte Aust-Tyskland til 1990, frå 1991 det samla Tyskland.

Aktiv
200 cm høge Buder markerte seg i kuleringen mest heile perioden 1990-2000. Ved EM 1990 i Split syrgde han for austtysk dobbeltsiger i kulestøyt, Ulf Timmermann vann tevlinga, medan norske Georg Andersen tok bronsen. Så gjekk det sju år før Buder vann medalje att, i VM 1997 i Aten tok han ein ny sølvmedalje, einast John Godina frå USA støytte lengre. Dei neste to sesongane sanka Buder meir sølv, i EM 1998 tok ukrainaren Oleksandr Bahatsj gullet framfor Buder, i VM 1999 stod Cottrell J. Hunter frå USA i vegen for Buder-triumf. I den sistnemnde meisterskapen i Sevilla sette Buder personleg rekord med 21,42 meter. Sitt lengste kulestøyt gjorde han likevel innandørs i Valencia våren 1998, der kula landa på 21,47 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 21,01 m, bakom Ulf Timmermann (21,32 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 20,10 m
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 – 19,74 m
EM 1994 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (18,41 m=nr 16)
VM 1995 i Göteborg: Nr 6 – 20,11 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 5 – 20,51 m
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 21,24 m, bakom John Godina (21,44 m)
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 20,98 m, bakom Oleksandr Bahatsj (21,17 m)
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 21,42 m, bakom Cottrell J. Hunter (21,79 m)
OL 2000 i Sydney: Nr 8 – 20,18 m
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (18,89 m=nr 21)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oliver-Sven Buder» frå ,  den 12. august 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Oliver-Sven Buder» frå ,  den 12. august 2019.  
 

Tyske kulestøytarar
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Alain Blondel

Alain Blondel () er ein fransk tidlegare mangekjempar frå Le Petit-Quevilly i Seine-Maritime-departementet som i 1994 vart europameister i tikamp.

Aktiv
Perioden 1986-90 høyrde Blondel med mellom verdstoppane i tikamp, utan å nå heilt opp i medaljestriden under dei største internasjonale tevlingane. Etter eit par svakare sesongar, kom han i 1993 tilbake i verdstoppen med personbeste på 8 444 poeng og femteplass ved verdsmeisterskapen i Stuttgart. Under EM 1994 forbetra han den personlege rekorden med ni poeng til 8 453 og vann ein rimeleg klar siger, 91 poeng føre Henrik Dagård frå Sverige.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Nr 8 – 8 185 poeng
VM 1987 i Roma: Nr 7 – 8 178 poeng
OL 1988 i Seoul: Nr 6 – 8 268 poeng
EM 1990 i Split: Nr 5 – 8 216 poeng
VM 1991 i Tokyo: Nr 13 – 7 848 poeng
OL 1992 i Barcelona: Nr 15 – 8 031 poeng
VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 – 8 444 poeng
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje – 8 453 poeng, framom Henrik Dagård (8 362 poeng)
VM 1995 i Göteborg: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alain Blondel» frå ,  den 12. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Franske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Kathrin Neimke

Kathrin Neimke () er ein tysk tidlegare kulestøytar frå Magdeburg som vann sølvmedaljen i øvinga under VM 1987 og Sommar-OL 1988, og bronsemedaljen i EM 1990, OL 1992 og VM 1993. Ho representerte Aust-Tyskland til 1990, frå 1991 det samla Tyskland.

Aktiv
Neimke slo gjennom i 1987-sesongen. I VM-finalen i Roma støytte ho kula 21,21 meter, eit støyt som skulle vise seg å verte hennar liv lengste. Einast verdsrekordhaldaren Natalja Lisovskaja frå Sovjetunionen makta overgå henne, med 21,24 m og fattige 3 centimeter. Året etter kneip Neimke sølvmedaljen også i Sommar-OL 1988 i Seoul, med 21,07 m tukta ho Li Meisu frå Kina med ein centimeter, gullvinnar Lisovskaja var då i ei heilt eiga klasse.

I dei neste meisterskapane sanka Neimke bronsemedaljar. Den fyrste bronsen kom i EM 1990 med 19,96 m som best, deretter tok ho OL-bronse i 1992 med 19,78 m og til sist VM-bronse i 1993 med 19,71 m på resultatlista. Midt i mars 1995 steig ho til topps i hall-VM i Barcelona etter å ha støytt kula 19,40 m. Fem månader seinare kom Neimke med 19,30 m på fjerdeplassen i verdsmeisterskapen i Göteborg.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 21,21 m, bakom Natalja Lisovskaja (21,24 m)
OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje – 21,07 m, bakom Natalja Lisovskaja (22,24 m)
EM 1990 i Split: Bronsemedalje – 19,96 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 8 – 18,83 m
OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje – 19,78 m
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 19,71 m
EM 1994 i Helsinki: Nr 6 – 18,94 m
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 – 19,30 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 18,92 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kathrin Neimke» frå ,  den 13. august 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Kathrin Neimke» frå ,  den 13. august 2019.  
 

Tyske kulestøytarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Víctor Muñoz

Víctor Muñoz Manrique, betre kjent som Víctor (), er ein tidlegare spansk fotballspelar frå Zaragoza. Han spelte 60 landskampar for Spania og skåra tre gonger. Han spelte for Barcelona, Real Zaragoza og Sampdoria. Han spelte for Spania i VM i 1986 og i EM i 1984 og i 1988. På klubbnivå vann han eit seriemeisterskap og to cupmeisterskap og ein cupvinnarcuptittel med Barcelona og med Sampdoria vann han den italienske cupen i 1989.

Meritar 
Spansk seriemeister: 1985 med Barcelona
Spansk cupmeister: 1983 og 1988 med Barcelona
Vinnar av Cupvinnarcupen: 1982 med Barcelona og 1990 med Sampdoria
Italiensk cupmeister: 1989 med Sampdoria

Spanske fotballspelarar
Spanske deltakarar under sommar-OL 1980
Fotballspelarar under sommar-OL 1980
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-EM 1988
Real Zaragoza-spelarar
Barcelona-spelarar
Sampdoria-spelarar