kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Staņislavs Olijars

Staņislavs Olijars () er ein latvisk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Tsjeljabinsk i dåverande Sovjetunionen. Han tevla i 110 meter hekk og vart europameister i øvinga i 2006, og fekk sølv i EM 2002. Dessutan fekk han bronsemedaljar i 60 m hekk i innandørs-EM 2002 og innandørs-VM 2007.

Aktiv
Olijars vart juniorverdsmeister på 110 meter hekk i 1998. Både under friidretts-EM 1998 i Budapest, VM 1999 i Sevilla og dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney rauk han ut or korthekk-tevlinga i semifinalane.

Våren 2002 vart Olijars nummer tre på 60 meter hekk i innandørs-EM i Wien. Seinare det året tok han sølvmedaljen på 110 m hekk under EM i München på glitrande 13,22 sekundar, einast verdsrekordhaldaren Colin Jackson sprang fortare. Den 13. juli 2003 gjorde Olijars sitt livs snøggaste løp på 110 meter hekk då han i eit stemne i Lausanne fekk notert 13,08 sekundar. I 2004 sprang han seg til finaleplass på korthekken under OL i Aten, sluttida hans på 13,21 sekundar heldt til ein femteplass.

Olijars største stund på friidrettsbana kom under EM i Göteborg 2006, der han vann gullmedaljen på tida 13,24, langt førr nestemann. I 2007 vart han bronsemedaljør i innandørs-VM i Valencia på 60 meter hekk, etter Liu Xiang og Allen Johnson.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane (nr 22 – 13,62)
EM 1998 i Budapest: Utslått i semifinalane (nr 16)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i semifinalane (nr 14 – 13,70)
OL 2000 i Sydney: Utslått i semifinalane (nr 11 – 13,50)
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 13,22, bakom Colin Jackson (13,11)
VM i 2003 i Paris: Braut forsøksløpet
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 13,21
VM i 2005 i Helsinki: Utslått i semifinalane (nr 11 – 13,53)
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 13,24, framom Thomas Blaschek (13,46)
VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (nr 22 – 13,78)
VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane (nr 17 – 13,50)
EM 2010 i Barcelona: Braut forsøksløpet

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Staņislavs Olijars» frå ,  den 15. juli 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Staņislavs Olijars» frå ,  den 15. juli 2016.  
 

Latviske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Europameistrar i friidrett
Latviske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Latviske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Beatrice Tinsley

Beatrice Tinsley () var ein newzealandsk-amerikansk astronom. 

Tinsley fullførte ein Masters in Science-grad ved University of Canterbury i 1962. Ho var professor ved Yale University 1975–1981. Ho er særleg kjent for arbeida sine over den kjemiske utviklinga til galaksane, opphavet til dei ulike typane av supernovaer og relasjonen deira til stjerneutvikling og nukleosyntese, og over kosmologi.

Kjelder

 

Kosmologar
Newzealandske astronomar
Kvinnelege astronomar
Elevar ved University of Canterbury
Astronomar på 1900-talet
Roger Bambuck

Roger Bambuck () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar, fødd på Guadeloupe, som deltok på sprintdistansane. Han vann tre medaljar under friidretts-EM 1966, to av dei i gull, og ein OL-bronse i 1968.

Aktiv
Bambuck presterte i 1964-sesongen 20,7 sekundar på 200 m, ei europeisk topptid som gav han plass i den franske troppa til Tokyo-OL. Her tok han seg til semifinalane, der han med tida 21,0 var eitt tidels sekund for seint ute til å sikre seg finaleplass. På 100 m vart han slått ut i kvartfinalane etter ha kome i mål på tida 10,5. Han fekk ikkje plass på det franske laget som vann bronse på 4 x 100 m stafett.

Under EM i friidrett 1966 i Budapest vann Bambuck tre medaljar; to gull- og ein sølvmedalje. Han vann 200 meter på tida 20,9 og sprang sisteetappen på det franske stafettlaget som vann 4 x 100 meter stafett. Marc Berger, Jocelyn Delecour og Claude Piquemal var dei andre gullvinnarane. På 100 meteren var Bambuck ein av fire mann som fekk sluttida 10,5, og vart dømt som nummer to, bak polske Wiesław Maniak. Året etter forbetra Bambuck europarekorden på 200 m til 20,4 sekundar.

I dei olympiske leikane hausten 1968 i Mexico-byen enda Bambuck på femteplass på 100 m med tida 10,18, i semifinalen fekk han noterte 10,11. To dagar seinare vart han nummer fem også på 200 m, tid 20,51, også her sprang han fortare i semfinalen, 20,47 var tangering av hans eigen europarekord. Han avslutta satsinga på friidrettsbana med å springe det franske stafettlaget inn til tredje plass på 4 x 100 meter stafett for menn, høvesvis 0,19 sekund bak USA, som sette verdsrekord med 38,24 og 0,03 sek bak Cuba. Dei andre franskmennene var Jocelyn Delecour, Claude Piquemal og Gérard Fénouil.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Utslått i semifinalane på 200 m (nr 11 – 21,0) 
EM 1966 i Budapest: Gull på 200 m og 4 x 100 m stafett, sølv på 100 m
OL 1968 i Mexico-byen: Bronsemedalje i 4 x 100 m stafett, nr 5 på 100 m og på 200 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roger Bambuck» frå ,  den 16. juli 2016.  
 
Friidrott (svensk), aktutelle årgangar

Franske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Franske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Wiesław Maniak

Wiesław Jan Maniak () var ein polsk friidrettsutøvar frå Lviv som deltok på sprintdistansane. Han vart europemister på 100 meter i 1966.

Aktiv
Maniak deltok i dei olympiske sommarleikane 1964 i Tokyo. På 100-meteren vart han nummer fire og beste europear på tida 10,4. Han sprang òg den andre etappen for det polske laget i 4 x 100 meter stafett, eit lag som etter målfoto vann sølv på tida 39,3 sekundar. Andrzej Zieliński, Marian Foik og Marian Dudziak sprang dei hine etappane. I 1965-sesongen sette Maniak polsk rekord med eit løp på 10,1 sekundar, ein rekord som stod seg i 19 år.

Under europameisterskapen 1966 i Budapest stadfesta Maniak sitt ry som den beste sprintaren i Europa. Med 10,5 sekundar vann han gullmedaljen på same tid som dei andre medaljevinnarane, franskmennene Roger Bambuck og Claude Piquemal.

Maniak rauk rett ut or forsøka på 100-meter då Sommar-OL 1968 fann stad i Mexico-byen, og det polske stafettlaget gjorde eit heller svakt finaleløp og enda på åttande og siste plass med sine 39,22 sekundar. Også ved EM i friidrett 1971 i Helsinki rauk han ut or forsøka på 100 meter.

Maniak døydde i Kursjatov i Kursk oblast i Russland, i dåverande Sovjetunionen, der han var med å byggje eit kraftverk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wiesław Maniak» frå ,  den 16. juli 2016.  
 

Polske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Polen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Polen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Polske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Polske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Edyta Górniak

Edyta Anna Górniak () er ein polsk songar.

Diskografi

Album 
Dotyk (1995)
Edyta Górniak (1997)
Kiss me, feel me (1997)
Live '99 (1999)
Perła (2002)
Invisible (2003)
E.K.G (2007)
Zakochaj się na Święta w kolędach (2008)
My (2012)

Singlar 
To nie ja (1994)
Jestem kobietą (1994)
Dotknij... (1995)
Będę śniła (1995)
Pada śnieg (+ Krzysztof Antkowiak, 1995)
Kolorowy wiatr (1995)
Love Is on the Line (1995)
To Atlanta (1996)
When You Come Back To Me (1997)
Hope For Us (+ José Carreras, 1997)
Lustro (1998)
Dumka na dwa serca (+ Mietek Szcześniak, 1998)
Anything (1998)
Stop! (1999)
One and One (1999)
Linger (1999)
Hunting High And Low (2000)
Pieśń Julii (2000)
To nie ja (remix) (2000)
Jak najdalej (2001)
Nie proszę o więcej (2002)
Słowa jak motyle (2002)
Perła (2002)
Impossible (2002)
As If / Sit Down (2003)
The Story So Far (2003)
Whatever It Takes (2003)
Make It Happen (2003)
Nieśmiertelni (2003)
Krople chwil (2004)
Loving You (2006)
List (2007)
Dziękuję Ci (2008)
To nie tak jak myślisz (2008)
Mizerna cicha (2008)
Teraz – tu (2011)
On the Run (2011)
oj... KOTKU (2011)
Nie zapomnij (2012)
Co tylko chcesz (2012)
Consequences (2012)
Sens-Is (2013)
Your High (2014)
Glow On (2014)
Oczyszczenie (2015)
Grateful (2016)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Edyta Górniak» frå ,  den 16. juli 2016.  
 

Polske songarar
Polske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 1994-deltakarar
Christoph Scheiner

Christoph Scheiner  () var ein  jesuittprest, fysikar og astronom i Ingolstadt. Han vert rekna som ein av oppdagarane av solflekkar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christoph Scheiner» frå ,  den 16. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Daxecker, Franz; The Physicist and Astronomer Christoph Scheiner: Biography, Letters, Works, Veröffentlichungen der Universität Innsbruck 246 (2004).

Tyske astronomar
Optikarar
Tyske fysikarar
Tyske jesuittar
Tyske oppfinnarar
Tyske katolske prestar
Astronomar på 1600-talet
Elevar ved Universitetet i Ingolstadt
Tilsette ved Universitetet i Ingolstadt
Tyske sakprosaforfattarar
Marina Stepanova

Marina Ivanovna Stepanova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Meglevo i Leningrad oblast som representerte Sovjetunionen. Ho vart europameister på 400 meter hekk i 1986 og sette fire verdsrekordar i øvinga i tida 1979-86.

Aktiv
Stepanova tok i 1978 sølvmedaljen på 400 m hekk i sovjetmeisterskapen og sette personleg rekord med 56,19 sekundar. Ho deltok same året i EM 1978 i Praha, der ho rauk ut or semifinalane. Året etter vart Stepanova sovjetmeister og ho vann i Moskva spartiakaden på ny verdsrekord, 54,78 sekundar, 0,11 sekundar under den årsgamle rekorden til Tatjana Zelentsova, som vart nummer to i tevlinga.

Etter å ha vorte mor i 1981, kom Stepanova sterkt tilbake frå 1983-sesongen. I 1984 flytta ho den personlege rekorden til fyrst 54,34 sekundar, deretter til ny verdsrekord 53,67 då ho vann ein suveren siger under eit stort stemne i Praha midt i august. Stemnet kom elles i stand for dei landa som boikotta Sommar-OL i Los Angeles. Året etter vart ho i Leningrad sovjetmeister i speislaøvinga for andre og siste gong.
 
Under EM 1986 i Stuttgart vart Stepanova europameister og sette ny verdsrekord på langhekken med tida 53,32. Tre veker seinare forbetra ho rekorden til 52,94 sekundar i Tasjkent, og vart dermed den fyrste kvinna under 53 sekundar i øvinga. Verdsrekorden stod i sju år. Ho la opp i 1988, 38 år gammal, etter i Tasjkent å ha vunne spesialøvinga i spartakiaden, ni år etter fyrste gongen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Utslått i semifinalane (nr 11 – 57,49)
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 53,32, framom Sabine Busch (53,60)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marina Iwanowna Stepanowa» frå ,  den 16. juli 2016.  

Sovjetiske hekkeløparar
Russiske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Vilma Bardauskienė

Vilma Bardauskienė () er ein litauisk tidlegare lengdehoppar frå Pakruojis i Šiauliai fylke som representerte Sovjetunionen på friidrettsbana. Ho vart europameister i lengdehopp i 1978, same sesongen som ho forbetra verdsrekorden to gongar og vart den fyrste kvinna som hoppa over sju meter i lengdehopp..

Aktiv
Bardauskienė tok bronsemedaljen i sovjetmeisterskapen 1977 med eit hopp på 6,28 meter. Sommaren 1978 vart ho fyrst sovjetmeister med eit lengstehopp som målte 6,82 meter. Den 18. august 1978 smelte ho til med 7,07 meter i Chişinău, ny verdsrekord med åtte centimeter. Dermed vart ho også den fyrste kvinna som hoppa over sju meter.

Med sin ferske verdsrekord vart Bardauskienė favoritt til lengdegullet i europameisterskapen i Praha. Ho forsterka favorittstempelet då ho i lengdekvalifiseringa 29. august 1978 forbetra sin eigen verdsrekord med to centimeter til 7,09 meter. I finalen hoppa ho 6,88 meter og vann gullmedaljen framom austtyske Angela Voigt som stoppa på 6,79 m.

Under sovjetmeisterskapen 1979 enda Bardauskienė på femteplass med ordinære 6,29 meter. Verdsrekorden hennar stod til rumenske Anişoara Cuşmir i 1982 hoppa 7,15 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vilma Bardauskienė» frå ,  den 16. juli 2016.  
 

Sovjetiske lengdehopparar
Litauiske lengdehopparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Conon på månen

Conon er eit lite, men markant månekrater eller ringfjell som ligg i aust i fjellrekkja Montes Apenninus. like vest for Conon ligg den lange fjellryggen Mons Bradley. Dei nærmaste kratera med eigne namn er Galen, kring 70 km mot aust, Aratus, like langt mot nordaust.

Kanten av Conon er skarpt definert og er ikkje blitt særleg erodert av seinare nedslag. Den indre veggen har noko variable breidd, og den indre botnen dannar ei oval form. Denne irregulære forma kan kome av at flata var grov og ujamn då krateret vart danna.

I sør ligg Sinus Fidei ei bølgjete rille som går sør-søraustover. Denne rilla vert kalla Rima Conon, og er kalla opp etter krateret.

Krateret er kalla opp etter astronomen Konon frå Samos (kring 250 fvt.).

Satellittkrater
Dei nærmaste kratera til Conon er:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Conon på månen» frå ,  den 16. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 LTO-41C1 Conon - L&PI topografisk kart

Ringfjell på månen
Periklis Iakovakis

Periklis Iakovakis () er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Patras som vart europameister på langhekken i 2006, og vann bronsemedaljen i øvinga under friidretts-VM 2003.

Aktiv
Iakovakis tok steget opp mot verdseliten på 400 meter hekk då han i 2001-sesongen vart klokka inn på 48,87 sekundar. Året etter forbetra han den personlege rekorden til 48,66, og han kom på femteplass i friidretts-EM i München. Under verdsmeisterskapen 2003 vann han sitt semifinalefelt på gresk rekord, 48,17. I finalen tok han bronsemedaljen på sterke 48,24, like bak sølvmedaljøren, men nesten sekundet bak den suverene verdsmeisteren, Félix Sánchez.

I mai 2006 sprengde Iakovakis 48-sekundsgrensa for fyrste gong. Han kom i Osaka i mål til 47,82 sekundar. Under europameisterskapen i Göteborg i august månad vann han gullet etter 48,46 sekundar. Like etter EM fekk han notert 47,92 då hann sigra i Weltklasse-stemnet i Zürich.
  
Også i åra etter 2006 heldt Iakovakis fram med å kvalifisere seg til finalane på 400 m hekk i dei store meisterskapane, utan å kunne innkassere medaljar. Etter 2010-sesongen presterte han på eit lægre nivå, og la bort løpsskorne då Sommar-OL i London var over.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Utslått i forsøka (nr 17 – 49,53)
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøka (nr 25 – 50,20)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane (nr 14 – 49,38)
EM 2002 i München: Nr 5 – 49,07
VM i 2003 i Paris: Bronsemedalje – 48,24
OL 2004 i Aten: Utslått i semifinalane (nr 11 – 48,47)
VM i 2005 i Helsinki: Utslått i semifinalane (nr 13 – 49,28)
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 48,46, framom Marek Plawgo (48,71)
VM 2007 i Osaka: Nr 6 – 49,25
OL 2008 i Beijing: Nr 8 – 49,96
VM 2009 i Berlin: Nr 5 – 48,42
EM 2010 i Barcelona: Nr 5 – 49,38
EM 2012 i Helsinki: Nr 8 – 50,57
OL 2012 i London: Utslått i forsøka (nr 32 – 50,27)

Personlege rekordar og årsbeste

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Periklis Iakovakis» frå ,  den 17. juli 2016.  
 

Greske hekkeløparar
Greske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Greske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Greske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Greske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Stéphane Caristan

Stéphane Caristan () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Créteil som internasjonalt tevla i hekkeløp. Han vart europameister på 110 meter hekk i 1986, og vann gullmedaljen på 60 meter hekk i innandørs-VM 1985.

Aktiv
Caristan deltok i dei olympiske sommarleikane 1984 i Los Angeles, der han med tida 13,71 vart sjettemann på 110 meter hekk. Ved innandørs-VM 1985 i Paris-Bercy vann han 60 meter hekk på  7,67 sekundar, to hundredels sekundar framom spanjolen Javier Moracho.

I 1986 sprang Caristan dei to beste korthekkløpa i karrieren. Under europameisterskapen i Stuttgart van han semifinalen på ny europarekord, 13,28 sekundar. Og i finalen forbetra han seg til 13,20 og vann med ein margin på 0,22 sekund til finske Arto Bryggare. Eit halvår seinare tok Caristan sølvmedaljen ved innandørs-VM 1987 på tida 7,62 sekundar, vinnaren Tony Campbell frå USA sprang på 7,51. Kort tid etter måtte han få operert høgre kne, og klarde ikkje sidan å nå sitt tidlegare nivå på korthekken.

Noko overraskande kom Caristan tilbake på friidrettsbana i 1991 som langhekkløpar. Året etter tok han seg heilt til finalen i øvinga under Sommar-OL i Barcelona, der han vart nummer sju på personleg rekord, 48,86 sekundar.

Caristan var fransk meister på 110 m hekk samanhengande frå 1983 til 1986. Han vann nasjonalt gull på langhekken i 1992, før han i 1994 vart fransk meister på 400 m hekk for andre gong og deretter la opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Utslått i forsøka (nr 20 – 14,10)
OL 1984 i Los Angeles: Nr 6 på 110 m hekk – 13,71
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,20, framom Arto Bryggare (13,42)
VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane på 110 m hekk (nr 9 – 13,62)
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 110 m hekk (nr 9 – 13,69)
EM 1990 i Split: Braut forsøksløpet på 110 m hekk
OL 1992 i Barcelona: Nr 7 på 400 m hekk – 48,86

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stéphane Caristan» frå ,  den 17. juli 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Franske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Franske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Marc Raquil

Marc Raquil () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Créteil som internasjonalt tevla på 400 meter. Han vart europameister på 400 m i 2006, og vann VM-gull 2003 og EM-gull 2006 med Frankrike i 4 x 400 meter stafett. I 2003 tok han også VM-sølv på 400 meter individuelt.

Aktiv
Raquil kom på bronseplassen på 400 m ved innandørs-EM 2000 med tida 47,28. Eit halvår seinare var han på plass under dei olympiske sommarleikane i Sydney, der han rauk ut i kvartfinalane på 400 meter, men var med på det franske stafettlaget som vart nummer fire på 4 x 400 meter.

Etter å ha vorte utslegen or semifinalane på 400 meter i verdsmeisterskapen 2001, vart 2003 eit framifrå år for Raquil. Under verdsmeisterskapen gjorde han sitt livs løp på 400 meter, den personlege rekorden på 44,79 sekundar heldt til opphavleg til bronsemedalje, i 2009 omgjort til sølvmedalje, då det vart avslørt at vinnaren av løpet, Jerome Young frå USA, hadde vore dopa. Saman med Leslie Djhone, Naman Keïta og Stéphane Diagana vart Raquil tildelt sølv på 4 x 400 meter, men då det seinare viste seg at Calvin Harrison hadde vore dopa, vart USA diskvalifisert og dei franske løparane til verdsmeistrar.

Våren 2005 sprang Raquil på det franske laget som vann 4 x 400 m stafett ved innandørs-EM. Dei neste store prestasjonane til Raquil kom ved europameisterskapen 2006 i Göteborg. Han vart fyrst europameister på 400 meter med tida 45,02 sekundar. Sidan vart han gullmedaljør i 4 x 400 m stafett saman med Leslie Djhone, Idrissa M'barke og Naman Keïta. Raquil sprang då den siste etappen for Frankrike, og fekk til fulle vist sin eminent avslutningseigenskap ved å «parkere» Polen og Storbritannia sine løparar på oppløpssida.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Nr fire i 4 x 400 m stafett, utslått i kvartfinalane på 400 m (nr 20 – 45,56)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane (nr 11 – 45,22)
VM i 2003 i Paris: Sølvmedalje på 400 m – 44,79, bak Tyree Washington (44,77) og gull i 4 x 400 m stafett
VM i 2005 i Helsinki: Nr fem i 4 x 400 m stafett
EM 2006 i Göteborg: Gull på både 400 m (45,02) og 4 x 400 m stafett

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marc Raquil» frå ,  den 17. juli 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Jesús España

Jesús España Cobo () er ein spansk friidrettsutøvar frå Valdemoro som internasjonalt oftast tevla på løpsdistansar mellom 1500 m og 5000 meter. Han vart europameister på 5000 meter i 2006 og tok sølvmedaljen på same distansen i EM 2010. I innandørs-EM tok España tre bronsar på 3000 m i tida 2002-09.

Aktiv
Españas internasjonale gjennombrot kom med tredjeplassen på 3000 meter ved innandørs-EM 2002. Same året sette han personleg rekord på 1500 meter med 3.36,5 i Doha. I 2004 vann han 5000 m under den ibero-amerikanske meisterskapen.

Den største triumfen for España kom i europameisterskapen 2006. På Ullevi stadion i Göteborg slo han i spurten den britiske representanten, Mo Farah, med ni hundredels sekund og vann 5000-metergullet på tida 13.44,70. Like etter forbetra han den personlege rekorden på 3000 meter til 7.38,2.

España tok ein ny bronsemedalje på 3000 meter ved innandørs-EM 2007. Han vart sjuandemann  på 5000 m i VM 2007 i Osaka. I OL 2008 i Beijing hamna han nede på 14. plass på 5000 meter, året etter sikra han seg i Torino si tredje bronsemedalje på 3000 meter i eit innandørs-EM.

Under europameisterskapen 2010 i España sitt heimland, var han i spurten sjanselaus mot Mo Farah då han skulle forsvare EM-tittelen på 5000 m. Han var to sekundar bakom Farah i mål, men berga likevel sølvmedaljen i tevlinga. I juli 2011 forbetra España den personlege rekorden på 5000 m med seks sekundar til 13,04,7 under eit storstemne i Monaco, og i mars 2012 sprang han i Lisboa med tida 28.26,2 sitt raskaste milløp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2002 i München: Nr 11 på 5000 m – 13.55,8
VM i 2005 i Helsinki: Diskvalifisert på 5000 m
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje på 5000 m – 13.44,70, framom Mo Farah (13.44,79)
VM 2007 i Osaka: Nr 7 på 5000 m  – 13.50,5
OL 2008 i Beijing: Nr 14 på 5000 m – 13.55,9
VM 2009 i Berlin: Nr 10 på 5000 m – 13.22,0
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje på 5000 m – 13.33,1, bakom Mo Farah (13.31,1)
VM 2011 i Daegu: Nr 12 på 5000 m  – 13.33,9
EM 2012 i Helsinki: Nr 20 på 5000 m – 13.55,9
EM 2014 i Zürich: Nr 11 på 5000 m – 14.14,5
VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa på 5000 m (nr 26 – 13.51,4)
EM 2016 i Amsterdam: Nr 10 i halvmaraton – 1.04,01

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jesús España» frå ,  den 18. juli 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Jesús España» frå ,  den 18. juli 2016.  
 

Spanske mellomdistanseløparar
Spanske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Spania
Spanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Spanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016