kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Reidar Andreassen

Reidar Andreassen () frå Herefoss er ein tidlegare langrennsløpar og friidrettsutøvar, som vart noregsmeister både i vinter- og sommaridrett. Han representerte Herefoss Idrettslag i vinteridrett og idrettslaget BUL i Oslo i sommaridrett.

Ski
Reidar Andreassen vart noregsmeister på 50 km langrenn to gongar, 1958 og 1960. I 1958 vann han med over fem minuttars margin til sølvmannen Ådne Mykland. Året etter fekk han sølv på tremila i NM, på tungt føre kom han inn bak Sverre Stensheim, men framom Harald Grønningen. Sesongen etter fekk han revansje på femmila under noregsmeisterskapen, då han slo Stensheim med 1 minutt og 24 sekund. Han vart premiert 13 gongar i Holmenkollrenna, men var aldri betre enn nummer fem.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1957: Nr 11 på 50 km i Holmenkollen
1958: Nr 20 og beste nordmann på femmila under VM i Lahti
1959: Nr 5 på 15 km i Holmenkollen
1960: Nr 6 på 50 km i Holmenkollen
1962: Nr 13 på 50 km i Holmenkollen
1963: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen
1964: Nr 7 på 50 km i Holmenkollen
1965: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1957: Nr 10 på 50 km  på Rena
Ski-NM 1958: Gullmedalje på 50 km i Oslo
Ski-NM 1959: Sølvmedalje på 30 km på Gjøvik
Ski-NM 1960: Gullmedalje på 50 km på Fåberg
Ski-NM 1962: Nr 7 på 30 km i Skien
Ski-NM 1963: Nr 7 på 15 km i Rælingen
Ski-NM 1964: Nr 5 på 15 km på Voss
Ski-NM 1965: Nr 6 på 50 km i Bærum
Ski-NM 1969: Bronsemedalje i 3 x 10 km stafett med IL Gry i Alvdal

Friidrett
Andreassen vart sølvmedaljevinnar under noregsmeisterskapane 1957 og 1958, begge gongane på 3000 meter hinder. Første gongen måtte han sjå seg slått av kongepokalvinnaren det året, Ernst Larsen, som vann med over 20 sekundar betre tid enn Andreassen. Andre gongen var det Ragnvald Næss som vann distansen. Sommaren 1960 vart Andreassen noregsmeister på 10 000 meter baneløp, eit halvt år etter NM-femmilssigeren som han hadde vunne i vintersesongen. Han spurstlo Ola Tellesbø og vann med tida 30.05.0. Andreassen deltok i seks landskampar for Noreg i friidrett.

I 1963 sette Andreassen ny rekord i Besseggløpet over fjellryggen Besseggen i Vågå kommune i Oppland fylke, på tida 1.16,48.

Andreassen vart i 1960 tildelt Egebergs Ærespris.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Norske langdistanseløparar
Norske hinderløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Noregsmeistrar i langrenn
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Folk frå Birkenes
Edward Russell, 1. jarl av Orford

Flåteadmiral Edward Russell, 1. jarlen av Orford, PC () var engelsk marineminister under kong Vilhelm III.

Bakgrunn
Han var barnebarnet til 4. jarl av Bedford og ein yngre bror av 5. jarl (seinare 1. hertug av Bedford). Han gifta seg med syskenbarnet Lady Margaret Russell, den yngste dottera til den 5. jarlen, men dei fekk ingen barn.

Karriere
Berre 18 år gammal vart han løytnant i Royal Navy i 1671, og året etter vart han forfremma til kaptein. I den tredje engelsk-nederlanske krigen var han i aktiv teneste i Nordsjøen i 1672 og 1673. Russell tente seinare i Middelhavet i operasjonar mot berbarpiratar med Sir John Narborough og Arthur Herbert frå 1676 til 1682. I 1683 vart han oppsagt då alle medlemmer i Russel-familien fall i unåde hos kongen etter det vart oppdaga at Lord Russell var involvert i Rye House-plottet.

I 1688 var Russell ein av «the Immortal Seven», ei gruppe engelske adelsmenn som sende invitasjonen til Vilhelm, eit dokument som bad Vilhelm av Oranien om å avsetje kong Jakob II. I den påfølgjande niårskrigen tente Russell til sjøs og var flåteadmiral etter 1690.  I 1692 vart Russell øvstkommanderande for den engelsk-nederlandske flåten som kjempa mot den franske flåten i Barfleur og øydela mykje av han i La Hougue, der sigeren vart det avgjerande sjøslaget i krigen.

Russell vart marineminister i 1694, noko han var fram til 1699. Han tente i Middelhavet frå 1694 til 1695 og vart Baron Shingay, Viscount Barfleur og Jarlen av Orford i 1697. Desse titlane forsvann alle då den barnlause Orford døydde.

Etter ordre frå kong Vilhelm III var han den første engelske kommandanten til å overvintra i Cadiz. Dette førte til at engelskmennene ønskte ein engelsk middelhavsbase ved Gibraltar i 1704.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Edward Russell, 1st Earl of Orford» frå ,  den 27. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske jarlar
Britiske marineministrar
Engelske parlamentsmedlemmar
Engelske admiralar
Folk frå Penzance
Káto Nevrokópi

Káto Nevrokópi (gresk Κάτω Νευροκόπι) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Kommunen Káto Nevrokópi ligg nordvest for Dráma. Han grensar i vest til Sérres og strekkjer seg i nord opp i Rodopifjella til grensa mot Bulgaria.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 7 860 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 157 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Kato Nevrokopi
Kato Nevrokopi
Kato Nevrokopi
Synnøve Hjelle Halkjelsvik

Synnøve Hjelle Halkjelsvik () er ein norsk journalist. Ho blei nyheitsanker ved TV 2 Nyhetskanalen hausten 2010.  Halkjelsvik har  bakgrunn som nyheitsreporter i P4, reporter i allmennredaksjonen i TV 2 Nyheitene, journalist i Sunnmørsposten, TV2 Sporten, TV 2 hjelper deg og NRK Møre og Romsdal. Ho er utdanna journalist ved Høgskulen i Volda. Frå våren 2012 flytta ho til Bergen for å jobbe ved hovudkontoret til TV 2 Nyhetskanalen. I 2020 byrja ho i jobb som pressesjef i Storebrand.

Kjelder 

Norske journalistar
Norske programleiarar
Norske volleyballspelarar
Folk frå Volda
Fødde i 1983
NRK-journalistar
Kenzaburō Ōe

Kenzaburō Ōe () var ein japansk forfattar. I heimlandet blir han rekna som ein av dei viktigaste forfattarane i sin generasjon.

I 1994 fekk Ōe Nobelprisen i litteratur med grunngjevinga at han «med poetisk kraft skapar en imaginär värld, där liv och myt förtätas till en skakande bild av människans belägenhet i nutiden.»

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 
 Nobeltildelinga 1994  på nobelprize.org
 Biografi på pobelprize.org
 Verkforteikning (Pdf; 114 kB)
 Artikkel om Kenzaburō Ōe på Bildungs-Wiki

Japanske forfattarar
Japanske nobelprisvinnarar
Nobelprisen i litteratur
Folk frå Ehime
Avonelva i Canterbury

Avonelva i  Canterburyrenn gjennom sentrum av byen Christchurch på New Zealand, og ut i eit estuar som  ho deler med Heathcote-elva, Avon Heathcote-estuaret.

Geologi 
Geologisk er denne elva, som dei fleste av elvene på Sørøya, svært ung. Avon (i sitt noverande elveløp) kan daterast frå den siste istida på New Zealand.

Elveløp 
Avon følgjer eit svingete løp gjennom Christchurch frå utløpet sitt i den ytre vestlege forstaden Avonhead, gjennom Ilam, Riccarton og Fendalton, deretter gjennom Hagley Park og det sentrale forretningsstrøket i Christchurch (CBD).

Aust for CBD renn elva gjennom Avonside, Dallington, Avondale og Aranui, og ho renn til slutt ut i Stillehavet gjennom Avon Heathcote-estuaret (maori Te Wahapū) nær Sumner.

Namngjeving 
Avonelva var kjend blant maorifolket som Ōtākaro eller Putare Kamutu. Organisasjonen Canterbury Association hadde tenkt å kalla henne Shakespere . Elva fekk sitt noverande namn av John Deans i 1848 etter elva Avon i Skottland. Familien Deans reiste sin bustad nær Avonelva, der forstaden Riccarton no ligg.

Namnet vart offisielt endra til Avon River/Ōtakaro i samsvar med lova Ngai Tahu Claims Settlement Act 1998, ei av mange slike endringar etter overeinskomsten med iwien Ngāi Tahu.

Punting 
Kommersiell punting (båtturar i flatbotna prammar som vert staka fram) som turistattraksjon er tilgjengeleg på Avonelva i sentrum av byen, i Hagley Park og i Mona Vale, ein park i Fendalton.

Jordskjelv 
Mykje av landområda langs Avonelva nedstraums frå dei sentrale bydelane vart øydelagt i september  2010, i februar 2011 og i juni 2011, og er klassifisert som raud sone av Canterbury Earthquake Recovery Authority. Lokale interesser i byen driv lobbyverksemd for å få dei raude sonene gjort om til parkområde som bind dei sentrale bydelane saman med elvemunningen. Kampanjen vert leia av ei gruppe kalla Avon-Otakaro Network (AvON), og som har fått støtte frå borgarmeisteren Bob Parker.

Sjå òg 
 Avonelva i Marlborough

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Avon River (Canterbury)» frå ,  den 30. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 

 Avon River Masterplan, Christchurch City Council

Elver på New Zealand
Canterbury på New Zealand
Christchurch
Herbert Spencer

Herbert Spencer (Utt: spˈensə) () var ein britisk filosof. Samstundes med Charles Darwin, Ernst Haeckel og Thomas Huxley medverka han til å utarbeide evolusjonsteorien til eit omfattande filosofisk system.

Filosofi
Spencer meinte at samfunnsliv, kunst og vitskap er styrt av dei same lovene som gjeld for biologiske artars opphav og utvikling. Spencers syn var påverka av politisk økonomisk teori og nytta Darwins teori om naturleg seleksjon i eit samfunnsøkonomisk perspektiv. Spencer meinte samstundes at samfunnet går i retning av å bli stadig meir avansert og innfløkt, men at einskildindividet i løpet av denne prosessen blir friare enn før, og at konkurranse mellom menneske fremjar framsteget. I Social Statistics (1851) seier han at dei fattige ikkje klarar å tilpasse seg denne utviklinga, og derfor kan etterlatast for å døy. Dette synet heng saman med Spencers moralfilosofiske utilitarisme; Han hevdar at det vil kome seinare slekter til gode dersom ein let naturen gå sin gang og fjerne dei uønskte individa. Dette, seier Spencer, er det moralsk riktige standpunktet, fordi det har heile menneskeheita si lukke i tankane. likefullt var han også ein utprega individualistisk tenkjar. Han gjer greie for moralfilosofien sin i Principles of Ethics (1878).

Tankane til Spencer fekk mykje motbør frå 1880 og framover, frå vitskapleg såvel som religiøst hald. Spencer si filosofiske verksemd femnar om den optimismen som rådde i samtida, og arbeidet hans blei viktig for fleire fagdisiplinar, særleg pedagogikk, religionshistorie, sosiologi og antropologi. Han blir òg rekna som ein viktig premissleverandør for sosialdarwinismen.

Kjelder 

 Stromberg, Roland: European Intellectual History since 1789, s. 116-118. 6th edt. Prentice Hall. ISBN 0-13-105990-4

Bakgrunnsstoff

britiske filosofar
sosialdarwinismen
Heini Hemmi

Heini Hemmi () frå Churwalden er ein sveitsisk tidlegare skirennar. Han vann gullmedaljen i storslalåm under vinter-OL 1976. I 1977-sesongen, hans beste sesong, vart han nummer sju i verdscupen i alpint og gjekk heilt til topps i storslalåmcupen.

Aktiv
Hemmi slo gjennom i januar 1970 då han vart nummer i slalåmrennet i Wengen. Ei veke etter gjennombrotet klatra han ein plass opp og vart nummer fire i storslalåmrennet i Kranjska Gora. Under den alpine verdsmeisterskapen i alpint 1970 i Gherdëina kom han som best nummer 11 i slalåm. Dei neste sesongane klarte han ikkje å hevde seg internasjonalt, men vart sveitsisk meister i slalåm 1973 og i storslalåm 1974. Først i 1975 tok han plass i verdseliten i spesialgreina si, storslalåm. 2. mars 1975 oppnådde han sin første pallplass i verdscupen, då han i Garibaldi i British Columbia kom på andreplass i storslalåmrennet, bakom den nye storslalåmkongen Ingemar Stenmark, men hårfint framom den førre storslalåmeinaren Gustav Thöni. I den sveitsiske meisterskapen i storslalåm forsvarte han meistertittelen.

Hemmis største prestasjon var sigeren i storslalåm under OL 1976 i Innsbruck. Med samanlagttida 3.26,97 var han 0,20 sekund føre landsmannen Ernst Good, som sikra sveitsisk dobbeltsiger framom Ingemar Stenmark. På tampen av OL-sesongen tok han sin første siger i verdscupen, då han vann suverene eit renn i Mont Sainte-Anne. Og så vart han sveitsisk meister på ny, men då i slalåm. Sesongen 1976/77 var Hemmi den beste storslalåmrennaren i verda, han vann då tre renn og kom seks gongar på pallen i verdscupen. Totalt kom han på sjuandeplass i verdscupen.

Året etter, 1978, kom Hemmi på åttandeplass i verdscupen og vart nummer fire i storslalåmcupen. Han kom då på andreplass i tre storslalåmrenn. Under VM i alpint 1978 i Garmisch-Partenkirchen kom han på fjerdeplass i storslalåm. Han vann og den sveitsiske meisterskapen i storslalåm, hans femte og siste SM-tittel. I sin siste sesong kom Hemmi to gongar på pallen i verdscupen, han avslutta den 19. mars 1979 si tid som aktiv med ein andreplass i Furano i Japan. Atter ein gong måtte han sjå slått av Ingemar Stenmark.

Hemmi stod 13 gongar på pallen i verdscupen i alpint, alle gongane etter slalåmtevlingar.

Verdscupsigrar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heini Hemmi» frå ,  den 1. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

Sveitsiske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Sveits
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
François Louis de Bourbon-Conti

François Louis de Bourbon, prinsen av Conti () var prins av Conti, og overtok etter bror sin Louis Armand I av Conti i 1685. Fram til då nytta han tittelen Prinsen av Roche-sur-Yon. Han var son av Armand de Bourbon og Anne Marie Martinozzi, niesa til kardinal Jules Mazarin. Han er det mest kjende medlemmen av familien Bourbon-Conti, ei yngre grein av prinsane av Condé. Som medlem av det regjerande Huset Bourbon var han Prince du Sang.

Biografi
Conti var protesjeen til onkelen Louis II de Bourbon de Condé «den store Condé» og han gifta seg med barnebarnet hans, Marie Thérèse de Bourbon (1666–1732), i 1688. Paret vart gifte i slottet i Versailles den 22. januar 1688. Conti hadde fleire utanomekteskaplege affærar med folk av begge kjønn, og dette skapte stor spaning og avstand i familien hans og gav han kallenamnet le Grand Conti.

Han tente i den franske armeen, men fekk aldri ein høgare rank enn generalløytnant. I 1689 følgde han den nære venen marskalk Luxembourg til Nederland og deltok i dei franske sigrane i Fleurus, Steinkirk og Neerwinden. Då syskenbarnet Jean Louis Charles, hertugen av Longueville (1646–1694) døydde, gjorde conti krav på fyrstedømet Neuchâtel mot Marie d'Orléans, hertuginne av Nemours, (1625–1707), systera til hertugen. Han klarte ikkje å få militærstøtte hos sveistarane, og kongen kommanderte at området gjekk til Marie, sjølv om Conti hadde retten på si side. 

I 1697 tilbaud Ludvig XIV han den polske krona, og etter å ha muta Abbé de Polignac vart han vald. 27. juni 1697 vart han formelt erklært konge av Polen av kardinal Radziejowski. Conti reiste heller motvillig til det nye kongedømet sitt og då han nådde Danzig, hadde rivalen hans August II, kurfyrsten av Sachsen, alt teke over den polsk krona. Conti vende attende til Frankrike, der han vart teken imot av Ludvig. Etter at den franske armeen hadde mislukkast i dei tidlege åra av den spanske arvefølgjekrigen måtte Ludvig setje Conti, til å kommandere soldatane i Italia.

I hoffet var Conti ofte involvert i produksjonen av skodespel og støtta Illustre Théâtre, truppen til Molière, økonomisk i den tidlege karrieren deira. Conti levde livet og under ei burdsdagsfeiring for kongen på slottet i Versailles pådrog han seg syfilis frå ei prostituert kvinne, noko han førte vidare til kona si og som skulle påverka han dei siste åra av livet sitt. Lite var kjend om sjukdommen på denne tida, og han trudde han var straffa av Gud for det nære samarbeidet med skodespelarar og musikarar, som vart sett på som botnen av det franske samfunnet på denne tida. Han trekte derfor attende den økonomiske støtta og gjekk inn i Compagnie du Saint-Sacrement.

Han vart sjuk før han nådde slagmarka og døydde den 9. februar 1709. Han døydde av ein kombinasjon av gikt og syfilis. 

Den eldste sonen hans tok over som prins av Conti, Louis Armand de Bourbon (1696–1727).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «François Louis, Prince of Conti» frå ,  den 2. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Paris
Kandidatar for den polske trona
Grevar av La Marche
Huset Bourbon-Conti
Fyrstar av Conti
Fyrstar av la Roche-sur-Yon
Den Heilage Ande-ordenen
Elementary OS

elementary OS er eit operativsystem tufta på open kjeldekode. I 2011 vart fyrste versjon sleppt, kalla Jupiter. Andre versjonar var Luna (2012), Freya (2013) og Loki (2016).

Historie
Prosjektet byrja med eit ikontema for Ubuntu Linux som vart svært populært.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Gnome-Look.org

Operativsystem
Raidet mot Salmon Falls

Raidet mot Salmon Falls (27. mars 1690) var eit raid der Joseph-François Hertel de la Fresnière leia soldatane sine og mi'kmaq- og maliseet-indianarar frå Fort Meductic i New Brunswick for å erobre og øydeleggje den engelske busetnaden Salmon Falls (dagens Berwick i Maine) under Kong Vilhelm-krigen. Landsbyen vart øydelagd og dei fleste av innbyggjarane drepne eller tekne til fange og transportert attende til Canada. Ein milits frå Portsmouth følgde etter, men vart driven bort i ei småtrefning seinare på dagen. Hertel heldt så fram og raida dagens Portland i Maine.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Raid on Salmon Falls» frå ,  den 3. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Kingsford, William. The History of Canada

Salmon Falls
Salmon Falls
Historia til Maine
Slaget ved Fort Loyal

Slaget ved Fort Loyal (20. mai 1690) skjedde då Joseph-François Hertel de la Fresnière leia soldatane sine og mi'kmaq- og maliseet-indianarar frå Fort Meductic i New Brunswick for å erobre og øydeleggje den engelske busetnaden ved Falmouth (dagens Portland i Maine), då ein del av Massachusetts Bay Colony. Etter ei to dagar lang omleiring, overgav fortet, som då vart kalal Fort Loyal, seg. Samfunnet vart brend ned i lag med palisaden og innbyggjarane vart anten drepne eller tekne til fange.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Battle of Fort Loyal» frå ,  den 3. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Hull, John Thomas. The Siege and Capture of Fort Loyall

Fort Loyal
Fort Loyal
Historia til Maine
Falmouth (Portland)
Falmouth (Portland)
Willy Favre

Willy Favre () frå Les Diablerets var ein sveitsisk skirennar. Han vann sølvmedaljen i storslalåm under OL 1968 i Grenoble.

Favre vart under vinter-OL 1964 i Innsbruck nummer fire i storslalåmrennet. Han kom også på fjerdeplassen i den alpine kombinasjonen, basert åttandeplassen i utfor og 14. plassen i slalåmtevlinga.

Under VM i alpint 1966 i chilenske Portillo vart han nummer 5 i kombinasjonen og nummer 6 i storslalåm. Hans beste resultat og einaste pallplass i verdscupen, var ein andreplass som han oppnådde 9. januar 1967 i storslalåmrennet i Adelboden. Dette var det tredje første verdscuprennet for menn i den alpine skisoga.

I storslalåmtevlinga under vinter-OL 1968 kom Favre i mål på sølvplassen, men han var over to sekundar bak den triple olympiameisteren Jean-Claude Killy. Han la deretter opp som skialpinist på høgste nivå.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Willy Favre» frå ,  den 3. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

Sveitsiske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Lag Prau Pulté

Lag Prau Pulté er ein innsjø ved Flims i kantonen Graubünden i Sveits.

Innsjøen tørkar heilt ut om hausten og vert verande tørr til undervasskjelder fyller han opp at om våren under snøsmeltinga i fjella. Når innsjøen er fylt opp renn ei lita elv frå innsjøen og ned til Lag Tuleritg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lag Prau Pulté» frå ,  den 3. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Hermann Anliker: Schweizer Heimatbücher: Flims; Haupt-Verlag, Bern 1961
 Sina Semadeni-Bezzola: Waldhaus Flims, Werner Classen-Verlag, Zürich 1976
 Emil Kirchen: Wenn der Berg stürzt: das Bergsturzgebiet zwischen Chur und Ilanz - Chur [etc.]: Terra Grischuna, cop. 1993. [000943845] ISBN 3-7298-1087-1

Lag Prau Pulté
Lag Prau Pulté
Basilornis

Basilornis er ei biologisk slekt av starar. Tre av dei fire artane er endemiske til Indonesia. Brudestare er endemisk for Filippinane og nær trua.

Artslista
Basilornis-starar i rekkjefølgjetter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Sulawesistare, Basilornis celebensis, Sulawesi Myna
Hjelmstare, Basilornis galeatus, Helmeted Myna
Toppstare, Basilornis corythaix, Long-crested Myna
Brudestare, Basilornis mirandus, Apo Myna

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Starefamilien
Fugleslekter
Lai Nair

Lai Nair er ein liten innsjø oppfor Tarasp i Nedre Engadine i Graubünden i Sveits.

Området kring innsjøen er verna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lai Nair» frå ,  den 3. februar 2012.  

Nair
Innsjøar i Graubünden
Verneområde i Sveits
Edmund Bruggmann

Edmund Bruggmann () frå Flums var ein sveitsisk skirennar og seinare hotelldrivar i Flums. Han vann sølvmedaljen i storslalåm under vinter-OL 1972 i Sapporo. I verdscupen i alpint kom han same OL-sesongen på tredjeplass samanlagt.

Aktiv
Bruggmann slo seg inn i verdseliten først i 1968. Året før hadde han som best ein niandeplass i verdscupen. Til vinter-OL 1968 i Grenoble fekk han plass i den sveitsiske OL-troppen. I olympiaden vart han høvesvis nummer 10 og 12 i utfor og storslalåm. I storslalåmcupen av verdscupen 1968 kom han på andreplass. Under VM i alpine greiner 1970 i Gherdëina vart han nummer fem i den alpine kombinasjonen, men i spesialøvingane var han som best nummer 12 i utfor. Sitt beste resultat i eit internasjonalt meisterskap oppnådde han under vinter-OL 1972. Han kom då på sølvplassen i storslalåmtevlinga, men var over sekundet bak olympiameisteren Gustav Thöni frå Italia. I slalåmtevlinga hamna han på åttandeplassen.

Gjennom åra han deltok i verdscupen vann Bruggmann fem renn. I tillegg kom han fem gongar på andreplass og fire gongar på tredjeplass. Verdscupen i alpint 1972 kom han på tredje plass i verdscupen, bak verdseinaren Gustav Thöni og Henri Duvillard frå Frankrike. Som i 1968 kom han på andreplassen i storslalåmcupen. 

Sesongane 1973 og 1974 klarte han sjeldan å markere seg i alpinløypa, ein femteplass i storslalåm i Val-d'Isère på innleiinga av 1973/74-sesongen var hans beste resultat. Bruggmann la opp i 1974.

Verdscupsigrar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edmund Bruggmann» frå ,  den 3. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

Sveitsiske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1972
Alpinistar under vinter-OL 1972
Oeschinensee

Oeschinensee er ein innsjø i Bernse Oberland i Sveits, 4 km aust for of Kandersteg i Oeschinendalen. Han ligg 1578 meter over havet og har eit overflateareal på 1,1147 km². Den største djupna er 56 meter. 

Innsjøen får tilførsel frå ei rekkje fjellbekker og drenerer gjennom undergrunnen. Vatnet dukkar sidan opp att som elva Oeschibach. Delar av vatnet vert nytta som vassforsyning for Kandersteg og i vasskraft. 

Vassnivået i innsjøen varierer stort, om lag 12 meter gjennom året. Innsjøen er stort sett isdekt frå desember til mai. 

Sidan 2007 har innsjøen vore ein del av verdsarvstaden  Jungfrau-Aletsch-Bietschhorn.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Oeschinen Lake» frå ,  den 4. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Fischerei im Oeschinensee

Bakgrunnsstoff

Oeschinensee

Innsjøar i Sveits
Geografi i Bern
Berner Oberland
Turistmål i Sveits
Verdsarv i Sveits
Triebtenseewli

Triebtenseewli er ein innsjø nær Grimsel-passet i kantonen Bern i Sveits. Han har eit overflateareal på 10 ha.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Triebtenseewli» frå ,  den 4. februar 2012.   

Triebten
Berner Oberland
Triftsee

Triftsee er ein innsjø i Urner-Alpane nær Gadmen i kantonen Bern i Sveits. Innsjøen oppstod nyleg, etter 2002, då den nedre delen av Triftbreen smelta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Triftsee» frå ,  den 4. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Triftsee story on Swissduc.ch

Innsjøar i Sveits
Lej da la Tscheppa

Lej da la Tscheppa er ein innsjø oppfor Sils-Maria i Engadindalen i Graubünden i Sveits. Han har eit overflateareal på 7,96 ha i ei høgd 2616 moh. Han får vatn frå Crasta-Tscheppa-breen (smelta i 2003).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lej da la Tscheppa» frå ,  den 4. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Tscheppa
Tscheppa
Engadin