kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Otto Bartsj

Otto Bartsj () er ein kirgisisk tidlegare kappgjengar frå Bisjkek som representerte Sovjetunionen i dei store internasjonale meisterskapane i tida 1968-78. Han vann sølvmedaljen på 50 km under europameisterskapen i Roma i 1974, etter han vart nummer 4 på distansen både i EM 1969, EM 1971 og Sommar-OL 1972. Og i EM 1978 kom han for fjerde gong på fjerdeplassen på 50-kilometeren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Nr 6 på 20 km – 1.36.16
EM 1969 i Aten: Nr 4 på 50 km – 4.26.45
EM 1971 i Helsinki: Nr 4 på 50 km – 4.09.14
OL 1972 i München: Nr 4 på 50 km – 4.01.35
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje på 50 km – 4.02.38, bakom Christoph Höhne (3.59.05)
OL 1976 i Montreal: Nr 13 på 20 km – 1.31.12
EM 1978 i Praha: Nr 4 på 50 km – 3.53.27

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Otto Bartsch» frå ,  den 1. juli 2019.  
 

Kirgisiske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Bisjkek
Eduard Hämäläinen

Eduard Hämäläinen () er ein tidlegare mangekjempar fødd i Karaganda i den dåverande sovjetrepublikken Kasakhstan. Han tevla etter tur som representant for Sovjetunionen, Kviterussland og Finland. Hämäläinen vann sølvmedaljen i tikamp i tre verdsmeisterskap i rad og dessutan eitt EM-sølv.

Aktiv
Hämäläinen representerte Sovjetunionen då han vart sjuandemann i tikampen ved VM 1991. Året etter kom han på andreplass i det såkalla meistermøtet i Götzis, deretter vann han Götzis-tevlinga både i 1993, 1994 og 1997. Her var det han i 1994 gjorde sin beste tikamp og sanka 8 735 poeng. I 1993 vart Hämäläinen nummer to i verdsmeisterskapen i Stuttgart, ein prestasjon han gjentok i VM 1995 i Göteborg, begge gongane som representant for Kviterussland og slått klart av Dan O’Brien frå USA. 

Hämäläinen hadde busett seg i Finland, fødelandet til oldefaren i farslinja, og representerte landet frå 1997. I sin fyrste sesong som finsk utøvar vann han sitt tredje rake VM-sølv, ved det høvet fann han sin overmann i tsjekkiske Tomáš Dvořák.  Sommaren 1998 sikra Hämäläinen seg enno ein sølvmedalje, i europameisterskapen i Budapest hamna han bak Erki Nool frå grannelandet Estland.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 7 – 8 233 poeng
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje – 8 724 poeng, bakom Dan O’Brien (8 817 p)
EM 1994 i Helsinki: Braut
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje – 8 489 poeng, bakom Dan O’Brien (8 695 p)
OL 1996 i Atlanta: Nr 5 – 8 613 poeng
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 8 730 poeng, bakom Tomáš Dvořák (8 837 p)
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 8 587 poeng, bakom Erki Nool (8 667 p)
VM 2001 i Edmonton: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eduard Hämäläinen» frå ,  den 3. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Belarusiske mangekjemparar
Finske mangekjemparar
Sovjetiske mangekjemparar
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Finske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Gerhard Sperling

Gerhard Sperling () er ein tysk tidlegare kappgjengar frå Berlin som representerte Aust-Tyskland. Den dauve utøvaren vann i 1971 EM-sølv på 20 kilometer.

Aktiv
Sperling spesialiserte seg på 20 km kappgang og var ein verdas beste i eit tiår fram til Sommar-OL 1972. Etter to fjerdeplassar på distansen i EM 1966 og 1969, femteplass i Sommar-OL 1968, lukkast han endeleg å vinne ein medalje ved europameisterskapen 1971 i Helsinki. I den finske hovudstaden gjekk han inn til sølvmedalje på tida 1.27.29, slått med knappe ni sekundar av Nikolaj Smaga frå Sovjetunionen. Året etter vart Sperling fjerdemann under sommarleikane i München, han siste store tevling.

Sperling vart austtysk meister på 20 km i 1966, 1968, 1969 og 1971.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Nr 9 – 1.33.15
EM 1966 i Budapest: Nr 4 – 1.31.25
OL 1968 i Mexico-byen: Nr 5 – 1.35.27
EM 1969 i Aten: Nr 4 – 1.32.04
EM 1971 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.27.29, bakom Nikolaj Smaga (1.27.20)
OL 1972 i München: Nr 4 – 1.27.55

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gerhard Sperling» frå ,  den 3. juli 2019.  
 

Tyske kappgjengarar
Tyske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Karl X av Frankrike

Karl X () var konge av Frankrike og Navarra frå 1824 til han abdiserte som følgje av julirevolusjonen i 1830. 

Karl var den yngste sonen til den franske kronprinsen Ludvig Ferdinand og Maria Josepha Carolina av Sachsen. Han var bror av både den avretta Ludvig XVI og Ludvig XVIII, som var den første kongen etter restaurasjonen.

Karl X var først kjend som greven av Artois (fransk comte d'Artois) fram til han blei konge av Frankrike i 1824. 
Han blei gift i 1773 med Marie-Thérèse av Savoie (1756–1805), dotter av kong Viktor Amadeus III av Sardinia.
I 1789, i samband med den franske revolusjonen, rømde han frå landet og kom først attende då Napoleon I fall i 1814. Han levde fråskild frå kona si, som døydde i 1805. Karl hadde opphald i Savoie, Torino, Trier og Koblenz før han ved utbrotet av Dei franske revolusjonskrigane i 1792 slo seg ned i Storbritannia, der han budde i London og Edinburgh med elskarinna  Louise de Polastron.

Karl X overtok trona etter broren Ludvig XVIII i 1824. Han blei krona 28. mai 1825. Karl X viste seg å vera ein regent som ønska å vinna tilbake stordommen og den eineveldige makta frå fortida, og dette gjorde han lite populær. Ministeren hans Jules de Polignac vekte også negative reaksjonar. Til sist braut Julirevolusjonen ut, og han blei tvinga til å abdisera. 

Sonen hans, Louis-Antoine, måtte også skriva under på abdikasjonen. Ein eldre son, Karl Ferdinand, hertug av Berry, blei drepen i 1820. Karl Ferdinand fekk likevel ein son, Henri, hertug av Bordeaux, fødd etter at han døydde. Denne sonen kunne dermed gjera krav på den franske trona. Henri blei likevel ikkje innsett som konge etter Karl X. Makta gjekk i staden over til den fjernare slektningen Ludvig Filip.

Barn 
 Louis-Antoine av Artois, hertug av Angoulême (1775-1844)
 Sophie av Artois (1776-1783)
 Karl Ferdinand av Artois, hertug av Berry (1778-1820)
 Marie Therese av Artois (1783)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karl X av Frankrike» frå , og «Karl X av Frankrike» frå  den 3. juli 2019.  

Franske monarkar
Huset Bourbon
Folk frå Versailles
Hosebandsordenen
Monarkar som abdiserte
Hertugar av Mercœur
Geithus Idrettslag

Geithus Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Geithus i Modum kommune. Idrettslaget vart skipa då Modum Skiklubb, Geithus Idrettsforening og Geithus Arbeideridrettslag slo seg saman 18. september 1940. Laget er i dag aktivt med i fotball og skøyter.

Soge 
Geithus IL hadde sine beste år i fotballen i 1950-åra. Sommaren 1953 rykte laget opp i hovudserien og sesongen 1953/54 deltok Geithus i avdeling B av hovudserien. Laget sanka 8 poeng og enda på 7. og neste siste plass i avdelinga. Dermed vart det nedrykk til landsdelsserien.

I 1986 vart europameisterskapen på skøyter for kvinner arrangert på Geithus. Austtyske Andrea Mitscherlich vann tevlinga.

Geithus Idrettslag reknar 16. januar 1892 for skipingsdato, dagen då Modum Skiklubb vart danna.

Kjelder
 heimeside 

Idrettslag i Viken
Modum kommune
Zhang Wenxiu

Zhang Wenxiu () er ein kinesisk sleggjekastar frå Dalian i Liaoning-provinsen. Ho har vore mellom dei beste sleggjekastarane i verda sidan 2004. Perioden 2007-17 vann Zhang ein sølvmedalje i både VM og Sommar-OL, tre bronsemedalje i VM og ein OL-bronse. Ho sigra i øvinga i asialeikane tre gongar i rad og er to gongar asiameister.

Aktiv
Berre 15 år gammal vart Zhang nummer 11 i Edmonton-VM 2001. Etter ein sjuandeplass ved Sommar-OL 2004 har ho alltid vore mellom dei fem beste i sleggjetevlinga under friidretts-VM og sommar-OL. Såleis vann ho bronsen ved VM 2007, Sommar-OL 2008, VM 2011 og VM 2013. Zhang vart asiameister i 2005 og 2009, og ho gjekk til topps i sleggjekasting under asialeikane tre gongar i rad; 2006, 2010 og 2014. Under 2014-leikane i Incheon den 28. september fekk ho opp sitt livs lengste kast på 77,33 meter. Då VM i friidrett 2015 fann stad på kinesisk grunn sikra Zhang seg sølvmedaljen, ein ny sølvmedalje tok ho under dei olympiske sommarleikane i Rio de Janeiro året etter. I begge tevlingane var ho ikkje i nærleiken av å tukte verdseinaren Anita Włodarczyk frå Polen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Nr 11 – 61,61 m
VM 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (65,09 m=nr 14)
OL 2004 i Aten: Nr 7 – 72,03 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 69,82 m
VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 74,39 m
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje – 73,42 m
VM 2009 i Berlin: Nr 5 – 72,57 m
VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 75,03 m
OL 2012 i London: Nr 4 – 76,34 m
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 75,58 m
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 76,33 m, bakom Anita Włodarczyk (80,85 m)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 76,75 m, bakom Anita Włodarczyk (82,28 m)
VM 2017 i London: Nr 4 – 74,53 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zhang Wenxiu» frå ,  den 5. juli 2019.  
 
 

Kinesiske sleggekastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kina
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kina
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Natallja Sazanovitsj

Natallja Sazanovitsj () er ein kviterussisk tidlegare mangekjempar som vann to sølv- og fire bronsemedaljar i internasjonale meisterskap-tevlingar i sjukamp i tida 1996-2003. Medaljane fordelte seg på sølv og bronse i sommar-OL, like eins i verdsmeisterskap og to EM-bronsar.

Aktiv
Sazanovitsj deltok i 1996 i dei olympiske sommarleikane i Atlanta og enda med 6 563 poeng, hennar livs beste sjukampserie, opp som toar i sjukamptevlinga etter den suveren vinnaren, Ghada Shouaa frå Syria. Etter femteplass i VM 1997 tok Sazanovitsj bronsen ved EM 1998 i Budapest. Ein ny bronsemedalje sikra ho seg i Sommar-OL 2000 i Sydney.

I mars 2001 vart Sazanovitsj innandørs verdsmeister då ho i Lisboa vann femkampen med 4 580 poeng og ny meisterskapsrekord. Seint på sommaren same året vart ho nummer to i sjukampen ved Friidretts-VM i Edmonton, klart slått av russiske Jelena Prokhorova. Året etter kom Sazanovitsj på tredjeplass ved europameisterskapen 2002 i München. År 2003 vart ho sølvmedaljør i femkamp ved innandørs-EM i Birmingham og bronsevinnar i sjukamp under verdsmeisterskapen i Paris, Carolina Klüft frå Sverige vann begge desse tevlingane.

I sitt siste meisterskap, sommarleikane 2004 i Aten, braut Sazanovitsj av tevlinga etter to greiner.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje – 6 563 poeng, bakom Ghada Shouaa (6 780 p)
VM 1997 i Aten: Nr 5 – 6 428 poeng
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 6 410 poeng
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 6 527 poeng
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 6 539 poeng, bakom Jelena Prokhorova (6 694 p)
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 6 341 poeng
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 6 524 poeng
OL 2004 i Aten: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Natallja Sazanovitj» frå ,  den 6. juli 2019.  
 
 

Belarusiske mangekjemparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Belarus
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Belarus
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Burglinde Pollak

Burglinde Pollak () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Aust-Tyskland. Ho tok bronsemedaljen i femkampen både under Sommar-OL 1972 og 1976, og sikra seg sølvmedaljen i i same øvinga i tre europameisterskap i rad; 1971, 1974 og 1978. Pollak sette verdsrekord i femkamp tre gongar i tida 1970-73.

Aktiv
Pollak enda på åttandeplass i femkampen ved EM 1969. 19 år gammal sette ho i 1970 ny verdsrekord med 5 406 poeng. Året etter vart ho nummer to  i EM 1971 i Helsinki, sigeren gjekk til vesttyske Heide Rosendahl. I Sommar-OL 1972 i München enda Pollak på tredjeplass, slått av den britisk overraskinga Mary Peters og nemnde Rosendahl. År 1973 sette Pollak på ny verdsrekord, med ein ny poengtabell sanka ho 4 831 poeng, ein rekord ho seinare i sesongen fortbetra til 4 932 poeng.

Under europameisterskapen 1974 i Roma vann Pollak sitt andre EM-sølv, 100 poeng etter vinnaren Nadezjda Tkatsjenko. To år etter enda Pollak opp med bronsemedalje då Sommar-OL 1976 fann stad i Montreal. Etter ei sjeldan tett tevling mangla ho 5 poeng i høve til landskvinnene Sigrun Siegl og Christine Laser på fyrste- og andreplass. Ved EM 1978 i Praha kneip Pollak sølvmedaljen for tredje gong, her var ungarske Margit Papp hennar overmann. I den siste internasjonale meisterskaps-femkampen utandørs, i Moskva-OL 1980, enda Pollak på sjetteplass.

Frå 1981 var sjukamp ny meisterskaps-tevling. Pollak prøvde seg på sjukamp, men fekk ikkje dreis på den nye øvinga spjutkasting. Dermed valde ho å legge opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1969 i Aten: Nr 8 – 4 598 poeng
EM 1971 i Helsinki: Sølvmedalje – 5 275 poeng, bak Heide Rosendahl (5 299 p)
OL 1972 i München: Bronsemedalje – 4 768 poeng
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 4 676 poeng, bak Nadezjda Tkatsjenko (4 776 p)
OL 1976 i Montreal: Bronsemedalje – 4 740 poeng
EM 1978 i Praha: Sølvmedalje – 4 600 poeng, bak Margit Papp (4 655 p)
OL 1980 i Moskva: Nr 6 – 4 553 poeng

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske mangekjemparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Charlotta Fougberg

Charlotta Emma Katarina Fougberg () er ein svensk mellom- og langdistanseløpar frå Lerum i Västra Götaland. Ho vann sølvmedaljen i 3 000 meter hinder under europameisterskapen 2014.

Karriere
Fougberg forbetra den svenske rekorden i 3 000 meter hinder med borti 10 sekundar til 9.23,9 då ho vart nummer fire i eit DL-stemne i Glasgow 12.juli 2014. Tida var europeisk årsbeste på distansen, dermed måtte ho reknast med mellom dei største favorittane ved EM i Zürich ein månad seinare. I EM-finalen sprang ho inn til sølv på tida 9.30,1, sju tidels sekund bakom Antje Möldner-Schmidt.

Fougberg deltok i Friidrett-VM 2013, 2015 og 2017 utan å kvalifisere seg til finale. Ei heller under Sommar-OL 2016 makta ho å nå finalen i hinderløpet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charlotta Fougberg» frå ,  den 7. juli 2019.

Bakgrunnsstoff

Svenske friidrettsutøvarar
Svenske langdistanseløparar
Svenske hekkeløparar
Hans Ole Eira

Hans Ole Eira () er ein norsk samisk politikar frå Masi i Kautokeino kommune som frå 2021 sit i sametingsrådet for Senterpartiet. Medan han sit i rådet, møter Kirsten Inger Anti fast på Sametinget for han.

Frå 2020 til 2021 sat Eira i òg sametingsrådet og Jan Ole Klemet Hermansen var vara for han på Sametinget i denne perioden. Opphavleg var det Ellinor Marita Jåma frå Åarjel-Saemiej Gïelh som skulle ta over i rådet etter at Berit Marie Eira frå Flyttsamelista hadde sete der i to år. Då Jåma meldte at ho ikkje kunne ta rolla, vart avtalen forhandla om, og Hans Ole Eira fekk plassen i staden.

Bakgrunnsstoff 

 Hans Ole Eira  på sametinget.no

Kjelder 

Sametingsrepresentantar frå Sp
Sametingsrepresentantar 2017-2021
Sametingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Kautokeino
Vinnarar av Sámi Grand Prix
Arthur Tørfoss

Arthur Johan Tørfoss () er ein norsk samisk politikar og røyrleggjar som har sete på Sametinget sidan 2009 for Framstegspartiet. Han er vald frå Nordre valkrins og er leiar i kontrollutvalet og nestleiar i nærings- og kulturkomiteen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Arthur Tørfoss på sametinget.no

Sametingsrepresentantar frå Frp
Sametingsrepresentantar 2009-2013
Sametingsrepresentantar 2013-2017
Sametingsrepresentantar 2017-2021
Sametingsrepresentantar 2021-2025
Per-Arne Berglund

Per-Arne Berglund () var ein svensk spjutkastar frå Örebro som vann sølvmedaljen ved EM i friidrett 1950.

Berglund deltok i Sommar-OL 1948 i London der han vart tiandemann med eit kast på 62,62 m. Seint i september 1949 slengde han spjutet 73,55 meter, det lengste spjutkastet i verda det året. I 1950 vart han svensk meister for fyrste gong, sidan vann han den svenske meisterskapen i spjut 1951, 1952 og perioden 1955-57.

Under europameisterskapen 1950 i Brussel tok han sølvmedaljen med eit bestekast på 70,06 m, finnen Toivo Hyytiäinen vann tevlinga med sine 71,26 m. Den 26. august 1951 forbetra Berglund den svenske spjutrekorden med ein liten halvmeter til 75,25 meter i Lindesberg, ein rekord som heldt seg i tre år. Med 71,28 m i kvalifiseringa under Sommar-OL 1952 i Helsinki var han ein av favorittane føre finalen. I finalen lukkast han ikkje og enda på tiandeplassen etter å ha stoppa på 67,47 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Per-Arne Berglund» frå ,  den 9. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske spydkastarar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Folk frå Örebro
Vadzim Dzevjatoŭski

Vadzim Dzevjatoŭski, eller Vadim Devjatovskij (), er ein kviterussisk tidlegare sleggjekastar frå Novopolotsk som tok VM-sølv 2005, OL-bronse 2004 og EM-bronse.

Etter å ha vorte nummer fire i sleggjekasting ved Sommar-OL 2004, tok Dzevjatoŭski sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i Helsinki året etter. I EM 2006 hamna Dzevjatoŭski på bronseplassen, 8 cm bakom sølvvinnar Olli-Pekka Karjalainen frå Finland. Vinnaren i Helsinki og under EM 2006, landsmannen Ivan Tsikhan, fekk elles annullert begge resultata etter at dopingprøvene frå 2004 vart testa på ny i 2012. Ved verdsmeisterskapen i Osaka i 2007 enda Dzevjatoŭski på fjerdeplassen, fattige 3 cm unna bronsen.

Under dei olympiske sommarleikane i Beijing vart kviterussarane Dzevjatoŭski og Tsikhan nummer 2 og nummer 3 i sleggjetevlinga. Etter leikane vart begge frådømde medaljane, men etter ein rettsprosess i 2010 tilkjende medaljane, grunngjeve med slurv i prøvetakinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Nr 7 – 78,13 m
OL 2004 i Aten: Nummer 4 – 78,82 m
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 82,60 m
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 80,76 m 
VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 81,57 m
OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 81,61 m, bakom Primož Kozmus (82,02 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wadsim Dsewjatouski» frå ,  den 10. juli 2019.  

Belarusiske sleggekastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Belarus
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Sajos

Det samiske kultursenter Sajos er eit kultursenter og administrativt senter i Enare, som også fungerer som kongress- og arrangementslokale. Sajos sto ferdig i januar 2012 og vart offisielt opna i april 2012.

Sajos inneheld administrasjon og møtelokale for det finske sametinget, Det samiske områdets utdanningssenter SOGSAKK, det samiske biblioteket og det samiske arkivet, Lapin aluehallintovirasto og fleire foreiningar.

Byggherre var Senaattikiinteistöt og bygget kosta 15 millionar euro. Bygget vart teikna av arktitektkontoret HALO Arkkitehdit Oy i Uleåborg. Prosjektleiar var Janne Laukka, andre pranleggarar var Tuomas Niemelä og Milla Parkkali. Prosjektleiar for byggeprosessen var Juha Guttorm.

Bygninga er på utsida mørk og på innsida lys furu. Utforminga er inspirert av samiske tradisjonar, noko konkurransevilkåra også ba om. Ordet sajos er enaresamisk og tyder støttepunkt.

Prosjektet har ei lang historie. Det dåverande samiske utvalet var allereie på 1970-talet på jakt etter eit eige lokale. Saka var også oppe i 1996, då det finske sametinget vart grunnlagt. Planprosessen skaut fart i 2000 og prosjektet kom på statsbudsjettet i 2007.

Kjelder 

Samisk kultur
Det finske sametinget
Enare
Skipingar i 2012
Karibisk mat

Karibisk mat er danna gjennom påverknad frå ulike mattradisjonar frå Afrika, Asia, Europa og ulike amerikanske samfunn, og frå tilgangen på ei rekkje tropiske vekstar og sjømat i regionen.

Nokre døme på vanlege råvarer frå plantar er ackee, chayote, culantro, kokebanan, kokosnøtt, okra, ris og ulike belgfrukter, med kjøt som høns, svin, storfe, fisk eller annan sjømat. Nokre vanlege retter er saltfish/bacalao, callaloo, ceviche, paella, curry, roti og jerk.

Kvart område har sine særskilde tradisjonar som reflekterer kolonihistoria deira og dei ulike folkegruppene som har busett seg der. Ei rom-kake inspirert av engelsk Christmas pudding finst til dømes som black cake på Trinidad og Tobago og Bizcocho de Ron på spansktalande Puerto Rico.
Ulike variantar av rispudding er kjend som arroz con dulce i spansktalande område, som rice pudding på Jamaica og som sweet rice på Trinidad og i Guyana.
Maispannekaka kalla johnnycake på Jamaica er kjend som yaniqueques eller yanikeke i Den dominikanske republikken.

Sjå òg
Jamaicansk mat

Kjelder 

 
Mat
Nordamerikansk mat