kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Strandsnipe

Strandsnipa (Actitis hypoleucos) er ein euroasiatisk vadar i familien sniper.

Utsjånad, låt og feltkjenneteikn 
Kragen og øvre delen av sidene på halsen er brungrå, med svarte flekkar og tverrstriper. Ryggen og vengane er gråbrune med ein bronseglans. Eit kvitt band bak på vengane er godt synleg når fuglen flyg. Undersida er kvit, stjerten brungrå. Stjerten når eit stykke bakom dei samanlagde vengespissane når fuglen sit. Lengda på fuglen er 20–22 cm og vengespennet 38–41 cm.

Fuglen brukar ofte den karakteristiske lokkelæta, ein vemodig pipande låt som gjerne vert uttrykt i fire-fem stavingar. Låten sekk i toneleie for kvar staving og kan skrivast «hi-diii-dii-dii».

Strandsnipa er livleg, forsiktig og sky, og spring omkring på marka med trippande steg, eller sit på steinar som stikk ut i vasskanten. Når ho sit vippar ho ofte opp og ned med stjerten, nesten som ei erle. Ofte flyg ho med nedbøygde, vibrerande vengespissar tett over vassflata, samstundes som ho tek opp att sin drillande låt fleire gongar. Strandsnipa er svært sjeldan å sjå i flokk.

Utbreiing 
Strandsnipa er ein trekkfugl som hekker over store delar av Europa og Asia. Ho overvintrar i Afrika, det sørlege Asia og Australasia. Ein nærståande art, flekksnipe, held til i Amerika.

Biotop og leveområde i Noreg 
Strandsnipa er den vanlegaste vadefuglen i landet, både med omsyn til utbreiing og tal. Truleg hekkar 150 000 par i Noreg. Talet på fuglar minkar både nordom polarsirkelen og ovanfor bjørkebeltet. Fuglen trivst både ved stilleståande sjøar og vatn, og ved sakteflytande eller raskt flytande elvar og bekkar, som gjerne kan vere små. Terrenget rundt spelar lite rolle, men ho krev faste breidder med berg eller sand, eller oppstikkande steinar. Til fjells kan ho også halde til i meir myrlende strok. Aller best liker strandsnipa klare, relativt hurtigstrøymande små elver. Også ved saltvatn er strandsnipa vanleg mange stader.

Hekking 
Strandsnipa legg fire 36 mm lange egg i slutten av mai og i juni. Desse er gulkvite med mykje flekkar i brunt og oskegrått. Reiret vert plassert på marka, oftast nær men iblant ganske langt frå vatn. Ungane går frå reiret straks dei er klekte.

Trekket 
Dei norske strandsnipene reiser langt og overvintrar i Afrika. Også i vinterkvartera held dei seg ved rennande vatn. Fuglane flyg sørover i august og kjem attende tidleg i mai.

Føde 
Denne består av makkar, insekt og larvene deira, som ho plukkar på stranda eller fangar i flukta.

Galleri

Kjelder 
Referansar

 Norsk Fugleatlas, 1994.
 Mullarney, K. Svensson, L. Zetterström, D. (1999) Fågelguiden, Europas och medelhavsområdets fåglar i fält. Stockholm: Albert Bonniers förlag

Denne artikkelen bygger på «Drillsnäppa» frå ,  den 13. desember 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Sveriges Radio: P2-fågeln Drillsnäppa Läte

Fuglar i Noreg
Snipefamilien
Midlothian

Midlothian (låglandsskotsk Midlowden, skotsk-gælisk Meadhan Lodainn) er ein av 32 regionar i Skottland og eit statthaldarskap. Det grensar til Scottish Borders, East Lothian og City of Edinburgh.

Grevskapet Midlothian var tidlegare eit administrative område som omfatta byen Edinburgh, som framleis er ein del av det tradisjonelle grevskapet for enkelte føremål.

Regionen Midlothian vart oppretta i 1996 med grensene til distriktet Midlothian i den tidlegare regionen Lothian. Distriktet vart oppretta i 1975.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Midlothian» frå ,  den 14. desember 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Tradisjonelle grevskap i Skottland
Høgsterettsjustitiarius

Høgsterettsjustitiarius er den av dommarane i Noregs Høgsterett som er juridisk leiar av domstolen.

Liste over høgsterettsjustitiariar 
 1814–27:   Johan Randulf Bull
 1827–30:   Christian Magnus Falsen
 1831–35:   Jørgen Mandix
 1836–54:   Georg Jacob Bull
 1855–73:   Peder Carl Lasson
 1874–77:   Hans Gerhard Colbjørnsen Meldahl
 1878–86:   Iver Steen Thomle
 1887–1900: Morten Diderik Emil Lambrechts
 1900–08:   Einar Løchen
 1909–20:   Karenus Kristofer Thinn
 1920–29:   Herman Scheel
 1929–46:   Paal Berg
 1946–52:   Emil Stang
 1952–58:   Sverre Grette
 1958–69:   Terje Wold
 1969–84:   Rolv Ryssdal
 1984–91:   Erling Sandene
 1991–2002: Carsten Smith
 2002–16: Tore Schei
 2016–d.d.:      Toril Marie Øie

Fotnotar 

Noregs Høgsterett
Embetstitlar
Juridiske stillingar

sv:Høyesterettsjustitiarius#Lista över høyesterettsjustitiarier
Anders Aschim

Anders Aschim () er ein norsk teolog, bibelomsetjar og sakprosaforfattar. 

Aschim voks opp i Tromsø og på Hamar. Han har teologisk embetseksamen med mellomfag i hebraisk og musikk, og vart doktor philos. i 2010. Han verka som prest i mellom anna Ringebu og Enebakk. I tillegg har Aschim hatt forskings- og undervisingsstillingar ved Menighetsfakultetet. Han var med i prosjektet Bibel 2010 drive av Det Norske Bibelselskap, som utarbeidde ein fullstendig revisjon av bibelomsetjingane til både bokmål og nynorsk.

Fagleg har Aschim særleg teke for seg Daudehavsrullane og livet til salmeforfattaren Elias Blix, som han gav ut ein fyldig biografi om i 2008. Dette arbeidet var også grunnlaget for doktoravhandlinga han la fram hausten 2010: «Ein betre vår ein gong : Elias Blix / Uavslutta vitskapleg etterskrift.»

Aschim har publisert ei rekkje artiklar om emne knytt til omsetjing av Bibelen, Daudehavsrullane og tidleg målrørsle. I tillegg til tradisjonelle media har Aschim og nytta nyare former, som bloggar.

Verkliste 
 Hemmeligheten i hulen – en fortelling om Dødehavsrullene (1999)
 Ein betre vår ein gong. Elias Blix (2008).

Kjelder 
 «Anders Aschim» i Allkunne, innhenta 18. desember 2009.
 «Anders Aschim», forfattaromtale hjå Det Norske Samlaget, innhenta 18. desember 2009.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Blixblog. Blogg om Elias Blix skriven av Anders Aschim
 qumran.no . Nettstad om Daudehavsrullane driven av Anders Aschim

Norske teologar
Norske omsetjarar
Norske forfattarar
Folk frå Tromsø
Folk frå Hamar
Den store magellanske skya

Den store magellanske skya er ein liten galakse og den næraste eksterne galaksen til Mjølkevegen. Han ligg omtrent  lysår unna og har berre rundt 5–10 % av massen til Mjølkevegen. Han spenner over rundt 8° på den sørlege himmelhalvkula innanfor stjernebileta Gullfisken og Bordet, der han er lett synleg for det nakne auga. Den store magellanske skya er til liks med Den vesle magellanske skya namnsett etter Ferdinand Magellan som observerte dei under ferda hans rundt verda i 1519, men dei var kjende frå før denne datoen. Den fysiske diameteren til Den store magellanske skya er – lysår.

Den store magellanske skya liknar fyrst på ein irregulær galakse, men har ein sentralstav og kan henda ein spiralarm, so han vert generelt sett klassifisert som ein spiralgalakse. Ein av dei største kjende H II-regionane, Tarantelltåka, ligg i Den store magellanske skya.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på artikkelen «Large Magellanic Cloud» s. 222-23 i Philip's Astronomy Encyclopedia utgjeven i 2002.

Bakgrunnsstoff 

 
Dei magellanske skyene
Gullfisken
Bordet
Ludwig von Mises

Ludwig Heinrich Edler von Mises () var ein austerriksk økonom og ved sida av føregangarane Carl Menger og Eugen von Böhm-Bawerk og arvtakarane Friedrich Hayek og Murray N. Rothbard ein av dei viktigaste representantane for «den austerrikske skulenn» innan nasjonaløkonomi.

Liv og virke

Bakgrunn
Ludwig von Mises var fødd i Lemberg (no Lviv i Ukraina) i ein nyleg adla jødisk familie. Familien flytta til Wien då han framleis var ganske liten, og han studerte ved Universität Wien, der han sidan vart professor. Dei økonomiske verka hans var eit forsvar for liberalismen og eit forsvar for den frie marknaden, og samstundes eit angrep på både sosialisme og nasjonalsosialisme.

Karriere
I 1934 flytta von Mises til Sveits, der han var professor i Genève fram til 1940. Som jøde frykta han at dei tyske nazistane skulle ta makta i landet, og reiste til New York der han blei gjesteprofessor ved universitetet i 1945 fram til han pensjonerte seg i 1969. Han fekk ikkje løn frå universitetet, men blei i staden støtta av forretningsfolk som Lawrence Fertig. 

Då von Mises trekte seg tilbake var han 87 og den eldste aktive professoren i USA. Han døydde 92 år gammal i New York.

Sentrale verk 
 Theorie des Geldes und der Umlaufmittel (1912)
 Die Gemeinwirtschaft (1922)
 Grundprobleme der Nationalökonomie (1933)
 Human action (1949) (eigenleg ein utbygd versjon av Nationalökonomie (1940))

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ludwig von Mises» frå ,  den 19. desember 2009.  
 Denne artikkelen bygger på «Ludwig von Mises» frå ,  den 12. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 

 Ludwig von Mises: ein biografisk skisse 
 Ausführliche Informationen über Leben und Werk von L. v. Mises
 Website über die Österreichische Schule der Nationalökonomie
 Das Ludwig von Mises-Institut in den USA mit unzähligen Onlineausgaben seiner Werke (engl.)

Austerrikske økonomar
Folk frå Lviv
Folk frå Wien
Opphavleg omsett med Apertium
Booby's Bay

Booby's Bay er ei sandstrand nær Padstow i Cornwall i Storbritannia. Ho ligg nær Constantine Bay og neset Trevose Head.

Stranda vert lagt heilt under vatn ved flo og er ei populær strand for surfarar. Det er badevakter på vakt om sommaren, men det raude flagget som tyder på farlege forhold er ofte reist.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Booby's Bay» frå ,  den 20. desember 2009.

Bakgrunnsstoff
Bilete frå Booby's Bay

Strender i Cornwall
Bukter i Cornwall
Whitesand Bay

Whitesand Bay er ei vid sandstrand vest i Cornwall i Storbritannia. Ho strekkjer seg 1,5 km nordover frå Sennen Cove.

Stranda i Whitesand Bay vert mykje nytta av surfarar. Det meste av tida, og ved flo sjø, er stranda delt i to: Sennen Cove i sør og Gwynver i nord. I sørenden, ved Sennen Cove, finst det toalett, ein surfebutikk, ein restaurant og parkeringsplassar.

Perkin Warbeck gjekk i land her under starten av det andre korniske opprøret i 1497.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Whitesand Bay» frå ,  den 26. desember 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Strender i Cornwall
Bukter i Cornwall
Start Bay

Start Bay er ei bukt i Den engelske kanalen i Devon i England mellom estuaret til River Dart og Start Point.  Ho er ein del av Lyme Bay. På kysten, frå sør til nord, ligg Hallsands, Beesands, Torcross, Slapton Sands, Strete, Blackpool Sands og Stoke Fleming. 

Under førebuinga til invasjonen av Normandie, trente den amerikanske hæren ved Slapton Sands i Start Bay og frå 15. desember 1943. Terrenget her likna dei ein kom til å møte på Omaha Beach.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Start Bay» frå ,  den 26. desember 2009.  

Den engelske kanalen
Bukter i Devon
Kimmeridge

Kimmeridge er ein liten landsby i Purbeck i Dorset i England, ved kysten av Den engelske kanalen. Landsbyen har kring 110 innbyggjarar (2001).   

Landsbyen ligg på skiferklippene frå juratida og har gjeve namn til alderen kimmeridgium i juratida, då dette laget vart lagt ne. Klippene er ein del av verdsarvstaden Jurassic Coast. Vitjingssenteret for Jurassic Coast ligg i Kimmeridge.

Bukta er òg typelokaliteten for kimmeridgeleire frå juratida, som ein finn fleire stader i Sør-England og som er ein av kjeldebergartane for hydrokarbonar i Wessex- og Nordsjøbassenga. 

Under klippene finn ein ei stor abrasjonsflate (kalla The Flats). Kysten ved Kimmeridge er uvanleg varm og ein perfekt stad for å studere tang og tare og andre organismar. 

På klippa i vest står ei oljepumpe eigd av BP. Ho har pumpa kontinuerleg sidan seint i 1950-åra og er dermed den eldste oljepumpa i Storbritannia som framleis er i drift. Det vert produsert kring 65 tønner olje kvar dag frå eit lag som ligg 350 meter under klippa. 

Like aust for Kimmeridge Bay (oppfor Hen Cliff) står ein folly kalla Clavell Tower som inspirerte P.D. James til å skrive romanen The Black Tower. Då tårnet stod i fare for å rase utfor klippa som gradvis vert erodert bort, vart tårnet flytta 35 meter lenger bort frå klippekanten.

Sjå òg
 Jurassic Coast

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kimmeridge» frå ,  den 26. desember 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
 James P D (1975) The Black Tower, Sphere books (1987 edition), 288pp, ISBN 072-215110-1.
 Wignall P (ed) (1995) Benthic Palaeoecology of the Late Jurassic Kimmeridge Clay of England (Special Papers in Palaeontology series), Palaeontological Association, 74pp, ISBN 090-170242-0.
 Kimmeridge Bay; Geology of the Wessex Coast by Ian West

Bakgrunnsstoff
 Wytch Farm
 Purbeck  District Council
 Fossilsamling ved Kimmeridge Bay

Isle of Purbeck
Landsbyar i Dorset
Bukter i Dorset
Oljefelt i Storbritannia
Slaget ved Kay

Slaget ved Kay eller slaget ved Paltzig var eit slag utkjempa 23. juli 1759 under sjuårskrigen. Det skjedde nær Kay (Kije) i Neumark, i dag ein del av Polen.

General Carl Heinrich von Wedel, kommandøren av ein prøyssisk arme på 28 000 mann, gjekk uklokt til åtak på ein større russisk arme på 47 000 mann, kommandert av grev Pjotr Saltykov og vart slått. Prøyssarane mista 8300 mann, russarane mindre enn 5000 mann. Etter slaget valde kong Fredrik II av Preussen å tvinge russarane ut i eit avgjerande slag for å hindre dei å slå seg saman med hovudhæren til austerrikarane, men vart slått ved Kunersdorf av ein samla russisk-austerriksk arme.

Storleiken på styrkane er òg gjeven til å vere 26 000 prøyssarar og 70 000 russarar, men dette er lite truleg, sidan Saltykov hadde 41 000 mann ved Kunersdorf berre tre veker seinare.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Battle of Kay» frå ,  den 27. desember 2009.  

Slag i sjuårskrigen
Russiske slag
Prøyssiske slag
Historia til Brandenburg
Kårde

Ein kårde er eit stikkvåpen med ei lang, rett og trekanta stålklinge. Kården er det mest brukte konkurransevåpenet i fekting. Den moderne kården har opphav i duellsverda som vart brukte på 1800-talet.

Kårdefekting har for menn vore ei øving i OL frå 1896, og for kvinner frå 1996. Det har vore arrangert noregsmeisterskap sidan 1913, og for kvinner sidan 1986.

Galleri

Kjelder 
 «Kårde» av Rolf Bryhn på SNL.no, innhenta 30. desember 2009.

Stikkvåpen
Fekting
Erling Kaas

Erling Kaas () var ein norsk stavhoppar frå Idrettsklubben Tjalve.

Under sommar-OL 1948 kom han på 4. plass I stavhoppkonkurransen med eit hopp på 4,10 meter. Under sommar-OL 1952 fullførte han på 6. plass med 3,80 m. Kaas kom på fjerde plass under EM i 1946 og 5. plass i 1950, begge gongene med resultatet 4,10 m. Han vann noregsmeisterskapen i 1939 og 1946-1952.

Medaljar i norske meisterskap
 1937: Bronsemedalje - 3,40 m
 1938: Bronsemedalje - 3,70 m
 1939: Gullmedalje – 4,00 m, framom Michael Salomonsen (3,80 m)
 1946: Gullmedalje – 4,21 m, framom Wilhelm Carlsen (3,70 m)
 1947: Gullmedalje – 4,05 m, framom Audun Bugjerde (3,50 m)
 1948: Gullmedalje – 4,13 m, framom Audun Bugjerde (3,60 m)
 1949: Gullmedalje – 4,15 m, framom Audun Bugjerde (3,75 m)
 1950: Gullmedalje – 4,03 m, framom Andreas Larsen (3,40 m)
 1951: Gullmedalje – 4,00 m, framom Andreas Larsen (3,60 m)
 1952: Gullmedalje – 3,80 m, framom Erik Riis (3,50 m)

Den personlege rekorden hans, som han oppnådde i juli 1948 på Bislett stadion, var på 4,31 m.

Kjelder 
«Erling Kaas» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 30. desember 2009.

Notar 

Norske stavhopparar
Norske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Noregsmeistrar i friidrett
Mirakelet til huset Brandenburg

Mirakelet til huset Brandenburg syner til dødsfallet til tsarinne Elisabeth av Russland (52 år gammal) i byrjinga av 1762.

Seks år ut i sjuårskrigen var forsvaret til Kongedømet Preussen kraftig svekka og dei hadde nettopp mista den viktige hamnebyen Kolberg ved Austersjøen til russarane. Fredrik II av Preussen rekna krigen som tapt og var på randen av sjølvmord. 5. januar 1762 døydde tsarinne Elisabeth og nevøen hennar Peter III tok over trona. Peter var kjend for å vere tilhengjar av Preussen, og han trekte derfor troppane sine attende og enda krigen utan at det gagna russarane. Prøyssarane, som til då hadde vorte pressa frå alle kantar, kunne dermed konsentrere seg om austerrikarane og klarte til slutt å gå ut av krigen som sigerherrar.

Mot slutten av den andre verdskrigen var Berlin igjen omkransa av den russiske armeen. Adolf Hitler minnast mirakelet 200 år tidlegare og håpte at Tyskland igjen skulle reddast av ei uventa hending, som at Franklin D. Roosevelt skulle døy eller at det kom til usemje mellom Winston Churchill and Josef Stalin.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Miracle of the House of Brandenburg» frå ,  den 31. desember 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Kapittel om «The Miracle of the House of Brandenburg» i: Russell Frank Weigley. The Age of Battles: The Quest for Decisive Warfare from Breitenfeld to Waterloo. Indiana University Press, 2004. ISBN 0-253-21707-5.

Sjuårskrigen
Huset Hohenzollern
Hendingar i 1762
Louis-Joseph de Montcalm

Louis-Joseph de Montcalm-Gozon, Marquis de Saint-Veran () var kommandant for dei franske styrkane i Nord-Amerika under sjuårskrigen eller den franske og indianske krigen, som krigsskodeplassen i Nord-Amerika vart kalla. 

Montcalm vart fødd nær Nîmes i Frankrike i ein adelsfamilie og gjekk tidleg inn i militæret. Han var i teneste under den polske arvefølgjekrigen og den austerrikske arvefølgjekrigen, der han utmerkte seg og vart forfremma til brigadesjef. I 1756 sendte kong Ludcig XV han til Ny-Frankrike og leia forsvaret mot britane under sjuårskrigen. Montcalm oppnådde ein del suksess i 1756 og 1757, men britane mobiliserte store troppar mot Ny-Frankrike i 1758-1759, og det enda med at Montcalm vart slått og mista livet i Quebec og at franskmennene i 1760 mista Ny-Frankrike. 

Montcalm var ein kontroversiell person og avgjerslene hans ved Quebec har vorte kritiserte av militærhistorikarar. Han vart mykje minna i Frankrike, Quebec og delar av New York.

Slag han deltok i

Den polske arvefølgjekrigen 
Omleiringa av Kehl (1733)
Omleiringa av Philippsburg (1734)

Den austerrikske arvefølgjekrigen 
Omleiringa av Praha (1742). 
Slaget ved Piacenza (1746) - der han vart teken til fange. 
Slaget ved Assietta (1747) - skadd av geværeld
Omleiringa av Ventimiglia (1747)

Den franske og indianske krigen 
Slaget ved Fort Oswego (1756)
Slaget ved Fort William Henry (1757)
Slaget ved Carillon - rekna som den største sigeren hans, der han slo ein britisk styrke på meir enn 16 000 mann med færre enn 4000 mann. 
Slaget ved Beauport (1758)
Slaget ved Abrahamslettene (1759) - franskmennene tapte og Montcalm vart drepen av ei geværkule.

Minnesmerke 

Fire fartøy i den franske marinen har vorte kalla opp etter han opp gjennom åra, den siste ein F70 fregatt frå 1975. 

Mange stader og landemerker er kalla opp til ære for Montcalm. Mellom anna: 
 Montcalm vidaregåande skule i London i Ontario;
 Rue Montcalm i Hull i Quebec;
 Montcalm Street, Detroit i Michigan;
 Montcalm County i Michigan;
 Montcalm Street, Ticonderoga i New York;
 Montcalm Avenue, Buffalo i New York.
 Montcalm Park, Oswego i New York, der Fort Oswego tidlegare låg
 Montcalm Avenue (opphavleg Avenue du Montcalm) i den historisk fransk byen Plattsburgh i New York
 Montcalm vidaregåande skule i Montcalm i West Virginia

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Louis-Joseph de Montcalm» frå ,  den 1. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Franske generalar
Fransk adel
Folk frå Nîmes
Historia til Quebec
Franskmenn i sjuårskrigen
Slaget ved Abrahamslettene

{{Infoboks militære konfliktar
|konflikt=Slaget ved Abrahamslettene
|del av=  sjuårskrigenDen franske og indianske krigen
|bilete=Benjamin West 005.jpg
|bilettekst= '''The Death of General Wolfe  av Benjamin West. Olje på lerrett, 1770.
|dato=13. september 1759
|stad=Quebec City
|resultat=Avgjerande britisk siger
|part1= 
|part2=
|kommandant1=James Wolfe
|kommandant2=Louis-Joseph, Marquis de Montcalm
|styrke1=4800 regulære
|styrke2=2000 regulære600 kolonisoldatar1800 milits- og indianske soldatar
|tap1=60 drepne600 skadde
|tap2=200 drepne1200 skadde
}}Slaget ved Abrahamslettene, òg kalla slaget ved Quebec''', var eit viktig slag i sjuårskrigen (kalla den franske og indianske krigen i Nord-Amerika). Slaget starta 12. september 1759 og vart utkjempa mellom Storbritannia og Frankrike på eit platå like utanfor murane til Quebec City. Slaget omfatta færre enn 10 000 soldatar samla sett, men var ein avgjerande augneblink i konflikten mellom Frankrike og Storbritannia om lagnaden for Ny-Frankrike, som seinare skulle medverke til skipinga av Canada.

Britane hadde omleira byen i tre månader og kulminerte med slaget, som varte mindre enn ein time. Dei britiske troppane kommandert av general James Wolfe stod imot dei framrykkande franske og kanadiske troppane under Louis-Joseph, Marquis de Montcalm. Dette klarte dei ved å nytte nye taktikkar som synte seg særs effektive mot det som var standard militærformasjonar nytta i dei fleste europeiske konfliktane på denne tida. Begge generalane vart dødeleg skadde under slaget. Wolfe døydde berre nokre få minuttar ut i kampen, medan Montcalm døydde morgonen etter. Etter slaget kom dei gjenverande franske styrkane i Canada og resten av Nord-Amerika under aukande press frå dei britiske styrkane. 

Franskmennene heldt fram kampen og sigra i fleire slag etter at Quebec var tapt, men britane gav aldri opp att festninga i Quebec. Dette smitta over på andre område i Nord-Amerika og innan fire år var nesten alle dei franske områda i det austlege Nord-Amerika avståtte til Storbritannia.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Battle of the Plains of Abraham» frå ,  den 1. januar 2010. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Sjuårskrigen på kanadisk krigsmuseum 
 Ein soldat fortel om Abrahamslettene
 Slaget ved Abrahamslettene på sida om historia til Quebec 
 Abrahamslettene på Google Maps
 Animert kart over slaget ved Quebec  av Jonathan Webb
 NFB-dokumentar Wolfe and Montcalm

Kanadiske slag
Franske slag
Britiske slag
Slag i den franske og indianske krigen
Konfliktar i Canada
Historia til Quebec
Slaget ved Abrahamslettene
Petter Stordalen

Petter Anker Stordalen () er ein norsk hotelleigar, eigedomsutviklar og investor. Stordalen har eitt års utdanning frå Norsk Kjøpmannsinstitutt, eitt år på Varehandelens høyskole og eitt år på Norges Markedsføringshøyskole.

Han kontrollerer hundre prosent av hotellkjeden Strawberry (tidlegare Choice Hotels Scandinavia), som omfattar 160 hotell i Norden og Baltikum, under merkenamna Comfort, Clarion, Clarion Collection, Quality og Quality Resort. Han er også kjend som som tidlegare deleigar i Steen & Strøm og andre kjøpesenter, som sporadisk miljøaktivist og for forsøket sitt på å overta papirfabrikken Union i Skien i august 2005.

Stordalen fungerte som viseadministrerande direktør i kjøpesenterselskapet Steen & Strøm i perioden 1991–1995 og som administrerende direktør i perioden 1995–1996. Stordalen var styreleiar i Choice Hotels Scandinavia frå 1996 til 1999, konsernsjef frå 1999 til 2006, og igjen styreleiar frå 2006.

I april 2006 vart det kjent at Stordalen og Øystein Stray Spetalen vurderte å kjøpe heile eller delar av den engelske fotballklubben Liverpool FC.

Stordalen er mellom dei rikaste personane i Noreg, og vart i 2008 lista med ein formue på 9,3 milliardar kroner av Kapital. Han er son av tidlegare noregsmeister i bryting, Knut Anker Stordalen.

Miljøfokus 
Stordalen har erklært seg som miljøinvestor. Han har også vist stor interesse for å stoppe dumpinga av slam utanfor Malmøykalven. Sommaren 2007 trassa han og politikar Rune Gerhardsen eit ikkje tilgang-skilt, og gjekk i protest om bord i lekteren der dumpinga skjedde. Dette vart dei seinare politimelde for.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Petter Stordalen» frå ,  den 1. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 

Bloggen til Petter Stordalen.
«Tre ganger på trynet» av Frank Lynum på E24.no (9. januar 2008), om Stordalen sitt feilslåtte forsøk på å legge ned Union i Skien, ta over kontrollen i Fast, samt å få styreplass i Norske Skog.

Folk frå Porsgrunn
Norske forretningsfolk
Norske konsernsjefar
Norske investorar