kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Firda Ungdomslag

Firda Ungdomslag var eit regionalt ungdomslag som vart skipa i Stryn 7. februar 1896. Det hadde ved starten 17 lokallag i Sunnfjord og Nordfjord. Firda Ungdomslag var ei viktig drivkraft ved oppstarten av Nordfjord Folkemuseum. Laget spelte òg ei viktig rolle under skipinga av Firda Gymnas i 1922.

Saman med Sunnfjord Ungdomslag, Sogns Ungdomslag og Firda Mållag starta Firda Ungdomslag Firda og Sygna Herbyrge i Strandgaten i Bergen. Dette vart avvikla i 1916. Laga kjøpte i staden Smeby Hotell i same gata. I 1917 starta Firdaheimen og Firdastova.

Firda Ungdomslag arrangerte Firdastemna ved jonsokleite kvart år.

I 1991 slo dei regionale ungdomslaga i Sogn og Fjordane seg saman til Sogn og Fjordane Ungdomslag

Kjelder
 Per Lothe:Nordfjord Sogelag 80 år i Årbok for Nordfjord 1988
 Firda Ungdomslag i NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon

Noregs Ungdomslag
Nordfjord
Skipingar i 1896
The Weirdness

The Weirdness er det fjerde studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Stooges.

Musikarane på albumet bestod av medlemmane Iggy Pop (vokal), Ron Asheton (gitar) og Scott Asheton (trommer)  i lag med det nye medlemmet Mike Watt (bassgitar, tidlegare frå Minutemen) og gjestemusikar Steve Mackay (saksofon, som spelte på albumet deira Fun House i 1970.) Det var det første studioalbumet til bandet sidan Raw Power (1973), og det siste albumet med Ron Asheton, som døydde i 2009.

Innhald

Medverkande

 The Stooges

 Iggy Pop – vokal
 Ron Asheton – gitar
 Scott Asheton – trommer
 Mike Watt – bassgitar

 Gjestemusikarar

 Steve Mackay – saksofon
 Brendan Benson – korvokal på «Free & Freaky»

 Produksjon

 Steve Albini – lydteknikar
 Nick Webb – mastering
 Chris Wujek – teknisk assistent
 Rob Vester – assistant lydteknikar
 Henry McGroggan – produksjonskoordinering
 Eric Fischer – produksjonskoordinering
 Sean Mosher-Smith – kunstnarisk leiar og design
 Chapman Baehler – fotografi
 Robert Matheu – fotografi (av The Stooges på konsert i Hammersmith Apollo i London)

Salslister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «The Weirdness» frå ,  den 16. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Secret Plan - Iggy & The Stooges spelar inn eit album av Mike Watt

The Stooges-album
Album produserte av Steve Albini
Musikkalbum frå 2007
Virgin Records-album
Sennepslekta

Sennepslekta (Sinapis) er ei slekt i krossblomfamilien. Slekta er utbreidd i Nord-Afrika, Vest-Asia (til og med Pakistan), Kaukasus og Europa. Dei er oftast eittårige, eller meir sjeldan fleirårige, urteaktige plantar med ein opprett, buska vekst.  Blada er skruestilte, heile eller samansette med bukta til fjørsnittdelt rand. Blomstrane er samla i lause, opprette standar på enden av kvar stengelforgreining. Dei einskilde blomstrane er regelmessige og firetalige med gule kronblad. Fruktene er skulper som opnast med to klappar og inneheld to til tjue frø. Frøa er oljehaldige og beheld spireevna særs lenge (meir enn 40 år).

Mat 

Av frøa på somme artar blir det laga ein kryddersaus, kjent som sennep. Sjølv om desse vekstane stammar frå middelhavslanda, blir dei dyrka i andre europeiske land, mellom anna i Sverige, og i USA og Canada.

Blada blir i mange kulturar nytta i matlaging, mellom anna innan indisk matlaging.

Det er ein av variantane av «horta» eller grønt kjent som «vrouves» i gresk kjøkken, kokt og servert med olivenolje og sitron.

Artar 
 Sinapis alba (kvitsennep)
 Sinapis arvensis (åkersennep)
 Sinapis flexuosa
 Sinapis pubescens

Svartsennep og sareptasennep er ikkje Sinapis-artar, men høyrer til kålslekta (Brassica) og har dei vitskaplege namna Brassica nigra respektivt Brassica juncea.

Bakgrunnsstoff 
Den virtuella floran - Senaper
Funet: Sinapit (Sinapis)
United States Department of Agriculture (USDA): Sinapis
Flora of China: Sinapis
 Germplasm Resources Information Network - (GRIN) Online Database.

Krossblomfamilien
Nytteplantar
Zombie Birdhouse

Zombie Birdhouse er det sjuande studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop. Det kom ut i september 1982 på selskapet Animal.

Innspeling 

Zombie Birdhouse vart spelt på ein 16-bandsopptakar i juni 1982 i Blank Tape Studios i New York City. Chris Stein frå Blondie spelte gitar på albumet og fungerte som produsent. Clem Burke, eit anna medlem av Blondie, spelte trommer.

Utgjeving 

Albumet kom ut i september 1982 på vinyl på Animal Records. 
 
I 1991 vart albumet nymastra med Mick Reese og eitt bonusspor, «Pain and Suffering», frå dei orignale innspelingane i Blank Tape Studio. Songen vart nytta i filmen Rock & Rule i 1983.
 
I 2003 kom enno i nymastring med ein ekstra CD med konsertopptak frå 28. oktober 1982 i Masonic Temple Theater i Toronto, under Breaking Point-turneen til Iggy Pop.

Mottaking 

Zombie Birdhouse fekk blanda kritikk frå kritikarane. Parke Puterbaugh i Rolling Stone kalla albumet «ei smart samling med meir djupne enn ein kunne ha venta frå forfattaren av 'I Wanna Be Your Dog'.» 

I ei seinare melding skreiv Mark Deming for AllMusic «dessverre var ikkje Iggy sjølv situasjonen vaksen her. Tekstane han er ofte ei bisarr blanding av fri assosiasjon utan klårt fokus, og ein føler at Stein hadde for stor respekt for Iggy til å tørre å sei i frå når Iggy song surt. Til sjuande og sist er albumet mislukka, men det er likevel eit av dei mest interessante og ambisiøse fiaskoane i karrieren til Iggy».

Musikalsk stil

Charlotte Robinson frå PopMatters skriv at «Zombie Birdhouse har nådd nesten legendarisk status fordi det er så merkeleg», og at det er «fullt av bordune synthesizerar, Afro-aktige rytmar og pseudo-poetiske, fri-assosiative tekstar». Ho skreiv òg at albumet «markerte slutte på ei spanande og eksperimentell, om enn ujamn periode i karrieren til Pop.»

Innhald

Medverkande
 Iggy Pop – vokal
 Rob Duprey – gitar, klaverinstrument, korvokal
 Chris Stein – bass på A5, A6, B2, B3, B6, kunstnarisk leiar
 Clem Burke – trommer, perkusjon

Teknisk
Joe Arlotta - lydteknikar
Butch Jones - miksing
Esther Friedman - fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zombie Birdhouse» frå ,  den 7. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Musikkalbum frå 1982
Iggy Pop-album
Chrysalis Records-album
I.R.S. Records-album
Zernez

Zernez er ein kommune i distriktet Inn i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1474 meter over havet. 

Zernez grensar i søraust til Italia. Zernez er eit trafikknutepunkg med vegar oppover i Engadindalen og mot Italia, nedre Engadin mot Austerrike, over Fuornpasset og inn i Val Mustair og over Flüelapasset. Zernez er eit senter for vitjarar til Sveits nasjonalpark. Kommunen ligg i Sur Tasna kreis langs vegen til Ofenpasset inn i Engadin. Han består av landsbyen Zernez og Brail. Lai da Ova Spin er eit reservoar langs elva Spöl som ligg i kommunen. 

Retoromansk er det mest utbreidde talemålet i kommunen, men det har i lang tid vore ein vekst av dei som har tysk til daglegspråk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zernez» frå ,  den 19. oktober 2011 og «Zernez» frå ,  den 30. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad (tysk)

Kommunar i Graubünden
Wild One av Johnny O'Keefe

«Wild One» eller «Real Wild Child» er ein australske rock and roll-song skriven av Johnny Greenan, Johnny O'Keefe og Dave Owens. Sydney-DJ Tony Withers vart tilskriven fordi han hjelpte til med å få songen spelt på radio, men seinare utgjevingar har ofte utelatt Withers. 

O'Keefe var den første artisten som spelte han inn, på debut-EPen Shakin' at the Stadium, som kom ut på Festival i 1958. Denne versjonen, som tilsynelatande vart spelt inn på eit stadion, vart i røynda spelt inn i studio og lyden av publikum vart lagt på sidan. Han er forskjellig frå versjonen gjeven ut i USA og Storbritannia. «Wild One» vart òg gjeven ut som «Real Wild Child» i USA på Brunswick og i Storbritannia på Coral.

Songen var den første australske rockeinnspeligna som nådde den nasjonale singellista med ein 20. plass som høgaste plassering.

Andre versjonar
I 1958 vart songen gjeven ut som singel av Jerry Ivan Allison, eit medlem av The Crickets, som nytta namnet Ivan. Han vart då kalla «Real Wild Child», og vart ein liten hit som nådde 68. plass på Billboard Hot 100.

«Wild One» vart òg spelt inn av Jerry Lee Lewis i 1958, men ikkje gjeven ut før i 1974 på albumet Rockin' and Free. Songen vart spelt inn og gjeven ut som «Real Wild Child» av Jet Harris, tidlegare bassist i The Shadows, i 1962 på debutsingelen hans. «Real Wild Child (Wild One)» vart spelt inn av den britiske gitaristen Albert Lee i 1982. 

I 1986 spelte Iggy Pop inn ein versjon på Blah Blah Blah. Denne vart kalla «Real Wild Child (Wild One)», og gjekk til 10. plass på den britiske singellista i januar 1987. På Billboard si Album Rock Tracks nådde 27. plass. Iggy Pop-versjonen vart nytta i Crocodile Dundee II, Adventures in Babysitting, Problem Child og oppfølgjaren Problem Child 2.

Songen vart sidan spelt inn av Billy Idol i 1987, og Lou Reed i 1993. Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Status Quo, Everlife, Joan Jett & The Blackhearts, Glamour Camp, Marshall Crenshaw, Brian Setzer, Teenage Head, Albert Lee og Wakefield. 

Norske Vazelina Bilopphøggers spelte i 1996 inn ein versjon av songen med norsk tekst kalla «Villmænn» på albumet Hææærli' På Toppen Ta Væla.

Popkultur
Datoen singelen vart gjeven ut, 5. juli 1958, vert rekna som fødselsdagen for australske rockemusikk. The Jet & Iggy Pop spelte inn ein versjon av songen i 2008 for å markere 50-årsjubileumet til songen. 

Iggy Pop-versjonen vert nytta som kjenningsmelodi i Australian Broadcasting Corporation sitt musikkprogram rage.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wild One (Johnny O'Keefe song)» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1958
Singlar frå 1958
Singlar frå 1986
Australske rockesongar
Iggy Pop-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Billy Idol-songar
Lou Reed-songar
Status Quo-songar
Vazelina Bilopphøggers-songar
Brick by Brick

Brick by Brick er det tiande studioalbumet til den amerikanske songaren Iggy Pop, gjeve ut i juni 1990 av plateselskapet Virgin.

Etter å ha fått blanda kritikk for albuma sine gjennom heile 1980-åra, hyrte Pop inn Stooges-tilhengjaren Don Was som produsent, som seinare òg produserte Avenue B, og valde ein hardare rockestil. Mange av songane på albumet har tekstar som omhandlar faren for kulturelt forfall i USA.

Slash og Duff McKagan frå Guns N' Roses deltok begge på albumet som musikarar og låtskrivarar. Plateomslaget vart teikna av teikneserieteiknaren Charles Burns. Andre musikarar på albumet var Waddy Wachtel og Kenny Aronoff. Albumet var det første studioalbumet til Pop der han spelar gitar.

Albumet fekk noko av den beste kritikken Pop hadde hatt sidan samarbeida med David Bowie og «Candy», med The B-52's-vokalisten Kate Pierson, vart den første hitten hans på MTV. Videoen vart mykje spelt på kanalen. Det vart òg laga videoar for «Home», «Butt Town» og «Livin' On the Edge of the Night».

Albumet nådde 90. plassen på Billboard 200 i USA og låg på lista i 45 veker. Songen «Livin' On the Edge of the Night» vart gjeven ut før resten av albumet og på filmmusikkalbumet til filmen Black Rain med Michael Douglas og Andy García. Songen nådde 16. plass på Modern Rock Tracks. «Candy» nådde 30. plassen på Mainstream Rock Tracks, femteplassen på Modern Rock Tracks og 28. plassen på Billboard Hot 100. Den første singelen frå albumet, «Home», nådde andreplassen på Modern Rock Tracks.

Brick by Brick vart det første albumet til Igyy som selde til gullalbum i USA, meir enn 500 000 selde eksemplar. Etter albumet la Iggy ut på ein verdsturne. Konserten hans i 1991 i Paris vart filma og sidan gjeven ut på DVD. Fleire kjende tilhengjarar dukka opp på scenen med Iggy under turneen, som Johnny Depp.

Innhald

Medverkande
 Iggy Pop - vokal, gitar
 Waddy Wachtel - gitar
 Charley Drayton - bass
 Chuck Domanico - bass
 Duff McKagan - bass
 Slash - sologitar
 Jamie Muhoberac - klaverinstrument
 Kenny Aronoff - trommer
 David Lindley - fiolin, mandolin
 David McMurray - saksofon 
 Kate Pierson - duett på «Candy»
 John Hiatt - duett på «Starry Night»
 Scott Hackwith - korvokal
 Sweet Pea Atkinson - korvokal
 Sir Harry Bowens - korvokal
 Alex Brown - korvokal
 Ray Mitchell - korvokal

Teknisk
 Don Was: produsent
 Ed Cherney: lydteknikar
 Greg Fulginiti: mastering
 Suchi Asano Osterberg - produksjonskoordinering

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brick by Brick» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1990
Album produserte av Don Was
Virgin Records-album
American Caesar

American Caesar er eit album frå 1993 av Iggy Pop. Etter suksessen med Brick by Brick heldt Pop fram det tekstmessige temaet frå dette albumet, medan han gjorde det musikalske grunnlaget tøffare. ALbumet vert derfor ofte rekna som eit av dei sterkaste albuma hans frå 90-åra.

Omslaget på den britiske utgåva hadde følgjande tekst: «Parental Warning: this is an Iggy Pop record». Det vart laga musikkvideoar for «Wild America» og «Beside you». Andre nemneverdige augneblink på albumet er «Highway Song» og ein ambisiøs coverversjon av «Louie Louie» (gjort kjend av The Kingsmen) som Iggy skreiv sin eigen komiske og politiske tekst for. Han vart seinare nytta som opningsmelodi for Michael Moore-filmen Capitalism: A Love Story.

Den første singelen frå albumet «Wild America», nådde 25. plass på Modern Rock-lista i USA. Albumet selde ikkje like godt som føregangaren, men gjorde det godt i Storbritannia og selde bra i 90-åra i Amerika.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop - gitar, vokal
Eric Schermerhorn - gitar
Malcolm Burn - gitar, klaverinstrument, munnspel
Hal Cragin - bass
Larry Mullins - trommer, perkusjon
Jay Joyce - gitar på «Wild America» & «Mixin' The Colours»
Bill Dillon - gitar på «Mixin' The Colours»
Darryl Johnson - perkusjon på «Mixin' The Colours»
Henry Rollins - korvokal på «Wild America»
Katell Keineg - korvokal på «Mixin' The Colours»
Lisa Germano - korvokal på «Beside You»

Teknisk
Mark Howard - innspeling
Trina Shoemaker - lydteknikar
Todd Vos - lydteknikar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «American Caesar (album)» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1993
Virgin Records-album
Album produserte av Malcolm Burn
Avenue B

Avenue B er det 13. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut i 1999.

Albumet er produsert av Don Was, som tok med seg souljazz-artistane Medeski, Martin & Wood på nokre av songane, og skapte eit dempa, delvis sjølvbiografisk album. Ofte er musikken berre bakgrunn for opplesne tekstar. Albumet inneheld òg ein coverversjon av Johnny Kidd & the Pirates sin «Shakin' All Over».

Det vart laga ein musikkvideo for singelen «Corruption».

Biletet på plateomslaget var laga av Jeff Wall.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop - gitar, vokal
Peter Marshal - gitar
Lenny Castro - perkusjon
Hal Cragin - bass
David Mansfield - fiolin
John Medeski - Hammondorgel, wurlitzer
Larry Mullins - trommer, tabla, vibrafon, handsama 808
Billy Martin - trommer
Andrew Scheps - loopar, miksing
Chris Wood - bass
Michael Chaves - klaverinstrument
Whitey Kirst - gitar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Avenue B» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1999
Album produserte av Don Was
Virgin Records-album
1991-filmen Beauty and the Beast

Beauty and the Beast (norsk tittel: Skjønnheten og udyret) er ein amerikansk animert musikalfilm frå 1991, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Historia er basert på eventyret La Belle et la Bête av Jeanne-Marie Le Prince de Beaumont og hentar inspirasjon frå filmen frå 1946 med same namn. Filmen er den 30. animerte langfilmen til Disney.

Filmen handlar om ein prins som er blitt forvandla til eit udyr og ei ung kvinne, Belle, som han held fanga i slottet sitt. For å bli ein prins igjen, må udyret læra å elska Belle og sjølv vinna kjærleiken hennar. Imot dei står den sjølvdyrkande machomannen Gaston.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1991
Filmar frå USA
Universitetet i Leipzig

Universität Leipzig er eit av dei eldste universiteta i Europa, grunnlagt i 1415 av pave Aleksander V. Det hadde opphavleg fire fakultet, men har i dag 14 fakultet. Det medisinske fakultetet, som er over 600 år gammalt, er eit av dei mest velrenommerte. Det er det nest største universitetet i Sachsen.

Historisk vart personar tilknytte universitetet inndelt i ulike «nasjonar» kor dei kom ifrå: Den meissiske, den saksiske, den bayerske og den polske. Den store norske matematikaren Sophus Lie var professor ved universitetet i Leipzig.

Under DDR-perioden 1949–1989 heitte universitetet Karl-Marx-Universität.

Fakultet 
 Theologische Fakultät
 Juristenfakultät
 Fakultät für Geschichte, Kunst- und Orientwissenschaften
 Philologische Fakultät
 Erziehungswissenschaftliche Fakultät
 Fakultät für Sozialwissenschaften und Philosophie
 Wirtschaftswissenschaftliche Fakultät
 Sportwissenschaftliche Fakultät
 Medizinische Fakultät
 Fakultät für Mathematik und Informatik
 Fakultät für Biowissenschaften, Pharmazie und Psychologie
 Fakultät für Physik und Geowissenschaften
 Fakultät für Chemie und Mineralogie
 Veterinärmedizinische Fakultät

Kjende lærarar 
Carl Philipp Emanuel Bach, Komponist
Ernst Bloch, Philosoph, 1948–1957
Gustav Theodor Fechner, fysikar 
Paul Flechsig, psykiatar og hjerneforskar
Hans Freyer, sosiolog
Hans-Georg Gadamer, filosof, 1939–1947 professor, 1946/1947 rektor
Samuel Hahnemann, lege
Werner Heisenberg, fysikar
Gustav Hertz, leiar av det fysikalske institutt 1954–1961
Felix Klein, matematikar

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Leipzig» frå ,  den 31. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

 

Universitet i Tyskland
Leipzig
Skipingar i 1415
Kavli

Kavli er eit norsk konsern innan produksjon og marknadsføring av næringsmiddel med «Kavli» som overordna merkevarenemning. Verksemda vart etablert i 1893 av Olav Kavli.

Kavli har i dag produksjon i Noreg, Sverige, Danmark og Storbritannia. Til konsernet høyrer blant anna Q-meieriene som foredlar og marknadsfører meieriprodukt under varemerket «Q» og Vestfold Flatbrødfabrik med «Korni». «Primula» er eit anna av varemerka til verksemda, registrert i 1924 då den første smørbare osten vart lansert.

Kavli Holding 
Kavli Holding AS har hovudkontor i Bergen, og er heileigd av Kavlifondet (O. Kavli og Knut Kavlis Almennyttige Fond), som vart oppretta i 1962 av Knut Kavli, Olav Kavlis son.

Hovudkontor 
1918–1934: Kavligården i Rosenberggaten / Lodin Lepps gate i Bergen sentrum
1934-1982: Kavlifabrikken i Damsgårdsveien ved Damsgårdssundet i Bergen
1982–d.d.: Kavlibygget på Midtun

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1893
Norske næringsmiddelføretak
Akademie der bildenden Künste Wien

Akademie der bildenden Künste Wien er eit statleg kunstakademi i Wien og eit av Europas eldste kunstakademi.

Historie
Kunstakademiet vart grunnlagt i 1692 som privatakademi for hofkammermaleren Peter Strudel, inspirert av Accademia di San Luca. I 1725 vart akademiet grunnlagt på ny av Jacob van Schuppen som K.k. Hofakademie der Maler, Bildhauer und Baukunst. Frå 1754 til 1757 var Paul Troger rektor ved akademiet. I 1772 vart alle dei dåverande kunstakademia i Wien slått saman. Akademiet fekk høgskolestatus i 1872 og universitetsstatus i 1998, men heldt på det eksisterande namnet sitt.

Kjende studentar og professorar
 Paul Troger (1698-1762)
 Johann Georg Plazer (1704-1761)
 Franz Anton Maulbertsch (1724-1796)
 Karel Postl (1769-1818)
 Joseph Edward von Gillern (1794-1845)
 Eduard Gurk (1801-1841)
 Rudolf von Alt (1812-1905)
 Friedrich von Schmidt (1825-1891)
 Anselm Feuerbach (1829-1880), professor (1873) 
 August Eisenmenger (1830-1907), student 1845, professor 1872
 Otto Wagner (1841-1918)
 Franz Tavella (1844-1931)
 Anton Hlaváček (1846-1926) 
 Rodolphe Ernst (1854-1932) 
 Maurycy Gottlieb (1856-1879)
 Franz Baumgartner (1876-1946)
 Alois Arnegger (1879-1963)
 Clemens Holzmeister (1886-1983)
 Egon Schiele (1890-1918)
 Kamil Hilbert (1891-1895)
 Edwin Grienauer (1893-1964)
 Kurt Weiss (1895-1966)
 Caspar Neher (1897-1962)
 Karl Nieschlag (1909-1975)
 Roland Rainer (1910-2004)
 Heinz Leinfellner (1911-1974)
 Lucas Suppin (1911-1998)
 Ludwig Merwart (1913-1979)
 Sepp Nordegg (1913-1984)
 Joannis Avramidis (f. 1922)
 Gerhard Swoboda (1923-1974)
 Friedensreich Hundertwasser (1928-2000)
 Gustav Peichl (f. 1928)
 Anton Lehmden (f. 1929)
 Ernst Fuchs (f. 1930)
 Timo Penttilä (f. 1931)
 Adi Holzer (f. 1936)
 Harun Farocki (f. 1944)
 Erich Wonder (f. 1944)
 Reinhard Puch (f. 1947)
 Gottfried Helnwein (f. 1948)
 Martin Kohlbauer (f. 1956)
 Hans Scheirl (f. 1956)
 Andrea Maria Dusl (f. 1961)
 Daniel Richter (f. 1962)
 Helmut Ditsch (f. 1962)
 Emmerich Weissenberger (f. 1966)
 Gunter Damisch
 Erwin Bohatsch

Bakgrunnsstoff

Universitet i Austerrike
Wien
Skipingar i 1692
Kremler

Kremler er soppar i slekta Russula. Dei er kjennelege på traktliknande form og finst i fleire fargar. I likskap med riskene har dei ein sprø konsistens, men dei inneheld ikkje væske slik som riskene. Kremlene er utbreidd med kring 750 artar i temperert og i varmt klima over heile verda. I Norden finst minst 130 artar.

Kremlene omfattar fleire artar som er brukande matsopp, som storkremle, mandelkremle og nøttekremle, men også fleire giftige artar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kremler» frå , og «Kremlor» frå  den 22. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 

 
Slekter i kremleordenen
Personality Crisis

Personality Crisis er ein song av New York Dolls frå debutalbumet deira i 1973. Songen er skriven av David Johansen og Johnny Thunders.

Songen er ein tidleg punksong og var ein slags kjenningsmelodi i punkmiljøet i New York, før Ramones kom til. Produsent Todd Rundgren la på horn og piano, kanskje for å få songen til å høyrast meir ut som samtidige artistar som Elton John eller T. Rex. Resultatet vart eins til som både Ramones og Bruce Springsteen sidan prøvde å etterlikne.

Songen vart i 2003 plassert på 267. plass (271. plass i 2010) på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.

Kjelder

Singlar frå 1973
New York Dolls-songar
Songar skrivne av Johnny Thunders
Songar frå 1973
Mercury Records-singlar
Songar skrivne av David Johansen
 271
Sonic Youth-songar
Teenage Fanclub-songar
Todd Rundgren-songar
Reflected

«Reflected» er den første singelen til det amerikanske rockebandet Alice Cooper, gjeven ut i 1969 frå albumet Pretties for You. 

Songen selde dårleg og gjekk ikkje inn på listene, men vart omskriven i 1972 som «Elected», som vart den nest mest suksessrike singelen til bandet etter «School's Out». Teksten og melodien til «Reflected» og «Elected» er temmeleg lik. 

B-sida til singelen, «Living», var òg henta frå Pretties for You.

Medverkande
Alice Cooper – vokal, munnspel
Glen Buxton – sologitar
Michael Bruce – rytmegitar
Dennis Dunaway – bassgitar
Neal Smith – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Reflected (song)» frå ,  den 23. oktober 2011.  
 

Alice Cooper-songar
Singlar frå 1969
Songar frå 1969
Debutsinglar frå 1969
Psykedeliske songar
Hardrock-songar