kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Skea kyrkje

Skea kyrkje skal i mellomalderen ha stått på garden Skea, like nordaust for Lørenfallet i Sørum. Dette er berre eit par kilometer frå hovudkyrkja i Sørum, men Skea er omtala som sokn i 1412. Mot dette hevdar Jan Brendalsmo at omtale av soknet ikkje utan vidare inneber at kyrkja var i bruk. Ho kan ha vore ute av bruk på 1400-talet. I biskop Eystein Aslaksson si jordebok vert det da òg sagt at det ikke vart ført rekneskap for året 1400, og for 1393 finst inga opprekning av landskyld, slik det er for nabokyrkjene. Kyrkjestaden let seg ikkje påvise fysisk, for i 1768 vart garden Skea ramma av eit leirskred der 16 menneskeliv gjekk tapt. Men då hadde kyrkja vore nedlagd i lang tid. Ein veit ingenting om korleis kyrkja såg ut.

Kjelder 

Fotnotar

 Skea, forsvunnet kirke i Norges kirker

Denne artikkelen bygger på «Skea kirke» frå ,  den 9. januar 2023.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 

Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Lillestrøm
Kulturminne i Lillestrøm
Eri stavkyrkje

Eri stavkyrkje stod i mellomalderen på storgarden Eri eller Æri i Lærdal. Denne er berre eit par kilometer frå kvar av gardane Hauge og Tønjum, der det òg stod kyrkjer.

Presten («sira Barðe a Æiðrini») er omtala i eit diplom frå 1305, og kyrkja («Kirkian a ædrin») er omtala i Bergens kalvskinn (før 1340). Kyrkja vart omtala som Ædernn kappel i 1535, og i 1565 låg ho i Tønjum sokn. Kyrkja er ikkje omtala i jordeboka for bispedømmet frå rundt 1600, og ein trur difor at ho vart lagd ned i god tid før dette.

Tufta synest ikkje å vere påvist. Over gardsbygningane finst ein liten bakke kalla Turkebakken, noko som av B.E. Bendixen er tolka som ei forvansking av «Kirkebakken». Det skal ha blitt funne knokkelrestar nær riksveg 5.

Kjelder 

Fotnotar

 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Sogn og Fjordane fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 108–109

Denne artikkelen bygger på «Eri stavkirke» frå ,  den 9. januar 2023.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Lærdal
Kulturminne i Lærdal
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Robinson Crusoe-øya

Robinson Crusoe-øya (spansk: Isla Róbinson Crusoe, blir uttalt [ˈizla ˈroβinson kɾuˈso]), tidlegare kjent som Más a Tierra ('Nærare land'), er den nest største av Juan Fernández-øyane, som ligg 670 km vest for Valparaiso, Chile, i det sørlege Stillehavet. Det er den mest folkerike av dei folkesette øyane i øygruppa med flest busette i byen San Juan Bautista ved Cumberland Bay på nordkysten av øya.

Frå 1704 til 1709 var øya heimstad for den stranda sjømannen Alexander Selkirk, som i det minste delvis inspirerte romanforfattaren Daniel Defoe sin fiktive Robinson Crusoe i romanen med same namn frå 1719, sjølv om romanen eksplisitt er sett til Karibia. Dette var berre ei av fleire overlevingshistorier frå perioden som Defoe ville ha vore klar over. For å spegle den litterære kunnskapen knytt til øya og tiltrekkje seg turistar, døypte den chilenske regjeringa om øya til Isla Róbinson Crusoe i 1966.

Robinson Crusoe-øya har eit fjellaktig og bølgjande terreng, danna av eldgamle lavastraumar som har bygd seg opp frå ei rekkje vulkanske hendingar. Arealet er 47.94 km2. Det høgaste punktet på øya er 915 meterover havet ved El Yunque. Intens erosjon har resultert i danninga av bratte dalar og ryggar. Ei smal halvøy er danna i den sørvestlege delen av øya kalla Cordón Escarpado. Øya Santa Clara ligg like utanfor sørvestkysten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Robinson Crusoe Island» frå ,den 9. januar 2023  

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Stillehavet
Øyar i Chile
Alejandro Selkirk-øya

Alejandro Selkirk-øya (spansk: Isla Alejandro Selkirk), tidlegare kjent som Más Afuera (lenger ut (til sjøen)) og døypt om etter den stranda sjømannen Alexander Selkirk, er den største og vestlegaste øya i Juan Fernández-øygruppa i Valparaíso-regionen, Chile. Ho ligg 180 km vest for Robinson Crusoe-øya i det søraustlege Stillehavet.

Frå 1704 til 1709 var øya heimstad for den stranda sjømannen Alexander Selkirk, som i det minste delvis inspirerte romanforfattaren Daniel Defoe sin fiktive Robinson Crusoe i romanen med same namn frå 1719, sjølv om romanen eksplisitt er sett til Karibia. Dette var berre ei av fleire overlevingshistorier frå perioden som Defoe ville ha vore klar over. For å spegle den litterære kunnskapen knytt til øya og tiltrekkje seg turistar, døypte den chilenske regjeringa om øya til Isla Alejandro Selkirk i 1966.

Øya måler 11 km i nord–sør retning og 6 km aust–vest, og har eit areal på 49,5 km2. Ho er tett skogkledt, fjellrik og er prega av rygger og mange djupe ravinar som fører til ein bratt, utilgjengeleg kyst på austsida av øya, med enorme djupner utanfor. Kystklippene er opptil 1000 m høge. Dei sørlege, vestlege og nordlege sidene av øya har sandstriper med strand som strekkjer seg 161 m til havs på somme stader. Den høgaste fjelltoppen, Cerro de Los Inocentes, stig til 1268 moh. i den sørvestlege delen av Alejandro Selkirk Island, der det også er ein framståande stein med eit hol gjennom.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alejandro Selkirk Island» frå ,den 9. januar 2023  

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Stillehavet
Øyar i Chile
Santa Clara-øya

Santa Clara-øya (spansk: Isla Santa Clara) er ei lita, øyde øy i Stillehavet, utanfor kysten av Robinson Crusoe-øya i ei gruppe av øyar kjend som Juan Fernández-øyane. Øya er av vulkansk opphav og er omtrent 1 km lang og 0,6 km brei. Øygruppa er politisk ein del av det søramerikanske landet Chile, og er administrert under Valparaíso-regionen.

Santa Clara er den tredje største av Juan Fernandez-øyane og relativt lita med eit areal på omtrent 2,2 km². På sørsida ligg ein mindre holme. Ho ligg 1,5 km sørvest for Robinson Crusoe-øya og har ei hovudsakleg flat overflate, med ei maksimal høgd på 376 moh. ved Johow Hill. Basert på dei geomorfologiske eigenskapane og samansetninga av lavaene hennar, er ho postulert å vere det tidlegaste vulkanske senteret som førte til framveksten av Robinson Crusoe-øya, og er derfor eldre - 5,8 millionar år, samanlikna med 3,8-4,2 millionar år for Robinson Crusoe-øya.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Santa Clara Island» frå ,den 9. januar 2023

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Stillehavet
Øyar i Chile
INXS

INXS (akronym for 'in excess') var eit australsk rockeband skipa i 1977 av Michael Hutchence, Andrew Farriss, Garry Beers og Kirk Pengilly.

Historie 
INXS utvikla sin heilt eigen ljod, og hermed kjenneteiknet deira,  ved å sameina element frå 60-talsrock, dance og heavy metal. Bandet vart populære med albumet Kick, særskild med hitlåten «Need You Tonight». Andre kjende låtar inkluderer «Never Tear Us Apart», «New Sensation», «Suicide Blonde», «Elegently Wasted», «Beautiful Girl» og «By My Side».

Michael Hutchence fekk store problem både i privatlivet og profesjonelt mellom anna på grunn av alkohol- og rusmisbruk. I ein alder av 37 år gamal vart Michael Hutchence funnen daud på Ritz Carlton Hotel i Sydney. Dødsårsaka til Hutchence var sett til å vera sjølvmord. I etterkant av dette heldt dei resterande bandmedlemene i INXS ein lågare profil. INXS la offisielt opp i 2012.

Medlemer 
 Michael Hutchence – vokal
 Andrew Farriss – keyboard
 Jon Farriss – trommer
 Tim Farriss – gitar
 Garry Gary Beers – bass
 Kirk Pengilly – gitar og saksofon

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «INXS» frå ,  den 9. januar 2023.  

Musikkgrupper skipa i 1979
Australske rockeband
GN-z11

GN-z11 er ein galakse med høg raudforskuving som finst i stjernebiletet Ursa Major (Den store bjørnen). GN-z11 var fram til 2022 rekna som den fjernaste kjende galaksen frå jordkloten som nokon gang er oppdaga.

Namn 
Namnet er avleia frå plasseringa galaksen har i GOODS-North-feltet av galaksar og hans høge kosmologiske raudforskuvingstal (GN + z11).

Oppdaginga 
Oppdaginga hende av romteleskopet Hubble i 2015. Forskarteamet nytta Hubble sitt Wide Field Camera 3 for å måla avstanden til GN-z11 spektroskopisk, og målte raudforskuvinga forårsaka av ekspansjonen til universet jamfør Big Bang. Nyhendet vart publisert i ein artikkel i 2016 leia av Pascal Oesch og Gabriel Brammer. Fram til oppdaginga av HD1 i 2022, var GN-z11 den eldste og fjernaste kjende galaksen var identifisert i det observerbare universet. Galaksen hadde ei spektroskopisk raudforskuving på z = 11,1. Galaksen var observert, og teke bilete av, slik han eksisterte for 13,4 milliardar år sidan, berre 400 millionar år etter Big Bang. 

GN-z11 er omtrent  av storleiken til mjølkevegen, og er vidare berre 1% av massen. GN-z11 lagar nye stjerner tjue gangar snøggare enn mjølkevegen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «GN-z11» frå ,  den 10. januar 2023.  

Den store bjørnen
Galaksar
Verdscupen i skiskyting 1997

Verdscupen i skiskyting 1997 tok til 30. november 1996 og vart avslutta 16. mars 1997. Turneringa omfatta 20 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad på Lillehammer og i Oslo i Noreg, Östersund i Sverige, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Osrblie i Slovakia, Nagano i Japan og Novosibirsk i Russland.

Dei mannlege utøvarane tevla i seks 20 km, ni stk 10-kilometer sprint, fire jaktstartar à 12,5 km og ein 10 km lang fellesstart. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 7,5 km og to mannskapstevlingar. Tyske Sven Fischer 
sikra seg topplassen i turneringa, sterkt utfordr av nummer 2 og 3, norske Ole Einar Bjørndalen og Viktor Majgurov, som representerte Belarus.

Dei kvinnelege utøvarane tevla i seks 15 km og ni stk 7,5 km sprint, fire jaktstartar à 10 km og ein 7,5, km lang fellesstart. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 7,5 km og to mannskapstevlingar. Magdalena Forsberg frå Sverige sigra i turneringa, like framom tyske Uschi Disl. Simone Greiner-Petter, også Tyskland, la beslag på tredjeplassen.

Menn

Individuelt

Kvinner

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1996–97 Biathlon World Cup» frå ,  den 12. januar 2023.  

Skiskyting i 1997
1997
Talisman

Talisman er ein gjenstand som blir tillagt visse magiske eller sakramentale eigenskapar slik at han kan gje hell, lukke og god helse til den som ber han, eller vern mot vondskap eller ulukke. Ofte blir talismanar bore av personar, men dei kan også setjast inn permanent i byggverk. Talismanomgrepet er tett knytt til amuletten, der dei to typane gjenstand kan ha dei same rollene, men ha litt ulik tyding. Der amuletten mest er meint som vern, kan ein talisman ha som føremål å gje brukaren gode eigenskapar, magiske evner og eller særskilde dugleikar.

Talismanar kan ofte omfatta gjenstandar som er innskrivne med magiske tekstar.

Ordsoge
Ordet talisman kjem frå fransk talisman, via arabisk  (, fleirtal  ), som kjem frå gammalgresk telesma (), med tyding 'fullending, religiøs rite, betaling'.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Talisman» frå  og «Talisman» frå , den 12. januar 2023.  

Magi
Folketru
Arabiske ord og uttrykk
Amulett

Amulett (av gresk amuletum) er ein gjenstand som einkvan ber med seg i tru på at han kan gje vern. Omgrepet er nært i slekt med talisman, men amuletten er mest meint som eit vern, medan ein talisman også kan ha som føremål å gje brukaren gode eigenskapar, magiske evner og eller særskilde dugleikar.

Amulettar kan til dømes berast i handa, leggast i lomma, brukast som halssmykke eller leggjast inn i ein ring. Dei skal kunna verna den som ber dei mot ulukker og farar langs vegen, forsøk på å kaste trolldom mot han, eller mot skader, sår og alle slags sjukdommar.

Galleri

Sjå òg
Himmelbrev
Maskot
Talisman

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amulett» frå ,  den 12. januar 2023.

Bakgrunnsstoff

 

Folketru
Magi
Greske ord og uttrykk
Skeiselandskampen Noreg–Sverige 1963

Skeiselandskampen Noreg–Sverige 1963 vart avvikla på Bislett stadion i Oslo laurdag 9. og sundag 10. februar 1963. Noreg vann landskampen med 1004,345 tidspoeng mot Sveriges 1020,055 poeng. Landa stilte med åtte utøvarar kvar som alle gjekk dei to kortaste distansane, på 5 000 m og 10 000 m deltok landa med seks mann kvar. Noregs mannskap bestod av Ivar Eriksen, Alv Gjestvang, Knut Johannesen, Fred Anton Maier, Per Ivar Moe, Torstein Seiersten, Magne Thomassen og Nils Aaness.

Magne Thomassen imponerte ved å vinne så vel 500 meter som 1500 meter. Fred Anton Maier sigra på 5000 meter, svenske Jonny Nilsson på 10000 meter.

500 m 

Dato: 9. februar

5 000 m 

Dato: 9. februar

1500 m 

Dato: 10. februar

10 000 m 

Dato: 10. februar

Kjelder
Arbeiderbladet 11. februar 1963

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1963
Idrettstilskipingar i Oslo
Maskot

Maskot er ein person, dyr, gjenstand eller annan figur som skal gje lukke eller representera ei gruppe, som eit lag, ei militæreining, eit føretak eller anna.

Sportsarrangement som verdsmeisterskapar, europameisterskapar og Dei olympiske leikane har ofte eigne offisielle maskotar.

Det finst også fleire døme på at militære einingar brukar levande dyr som maskotar, som pingvinen Nils Olav for Hans Majestet Kongens Garde.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Marknadsføring
Lukke
Odd Vollan

Odd Gabriel Vollan () var ein norsk skulemann og historikar.

Bakgrunn 
Vollan vart cand.philol. i 1941 med hovudfag i historie. Hovudoppgåva hans hadde tittelen Omlegginga av fisket i Ålesund og på Sunnmøre. Vollan arbeidde som lektor, først ved gymnasa i Førde og Molde, deretter i Ålesund frå 1945 til 1980. 

Odd Vollan gav ut om lag 30 publikasjonar. Han arbeidde særleg med emne knytt til fiske, fangst og anna næringsliv. Han har mellom anna skrive bedrifts- og foreiningshistorie, gjerne med lokalhistorisk tilsnitt. Vollan bidrog òg med artiklar om fiske og fangst til det store nordiske verket Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder. 

For sitt omfattande arbeid mottok Vollan Hans Strøm-medaljen, og i 1989 vart han heidra med Ålesund kommunes heiderspris.

Verk 
 I kamp for et rusfritt folkeliv på Sunnmøre: Fra Ålesunds kulturhistorie (2003)
 Byens våkne øye: Aalesunds handelsforening 150 år. De siste femti år (1996)
 De gav livet for landet. Minneskrift over 27 tidligere elever ved Ålesund offentlige høgre allmennskole som måtte ofre livet under krigen (1995)
 En skipper og hans samtid: Fra åttring til fabrikktråler (1993)
 Ålesunds Skipperforening gjennom hundre år (1992)
 Den tause motstand: Dagligliv i Ålesund under krig og okkupasjon 1940-1945 (1989)
 Selfangst i Norden I-II (1985–1986)
 Femti års husstellopplæring i Ålesund (1985)
 Ålesund og Sula elverk: En historikk (1982)
 Sunnmøre sparebanklag 1926-1976 (1976)
 Soga om fangst og fiske i eldre tider. Kjelder og problem (1972)
 Sildefisket gjennom tusen år (1971)
 Tafjord kraftselskap 1917-1967 (1967)
 Aalesunds sparebank 1911-1961 (1961)
 A.M. Liaaen. Skipsverft og mek. verksted, Ålesund – 1861-1961 (1961)
 Den norske klippfiskhandels historie (1956)
 Borgund sparebank 1880-1955 (1955)
 Volda og Ørsta sparebank 1854-1954 (1953)
 Ishavsfart. Selfangsten fra Sunnmøre gjennem femti år (1951)
 Aalesunds Handelsforening 1847-1947 (1949)
 Ålesunds Skipperforenings historie 1892-1942 (1943)
 Ålesunds-telefonens historie (1946)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Odd Vollan» frå ,  den 13. januar 2023.  

Norske historikarar
Folk frå Ålesund
Valdivia

Valdivia (spansk uttale: [balˈdiβja]; mapuche: Ainil) er ein by i det sørlege Chile, administrert av Valdivia kommune. Byen er oppkalla etter grunnleggjaren Pedro de Valdivia og ligg ved samanløpet av elvane Calle-Calle, Valdivia og Cau-Cau, omtrent 15 km aust for kystbyane Corral og Niebla. Valdivia vart grunnlagt i 1552 og blei ein spansk enklave i eit område dominert av mapuche urfolksgrupper. I ein periode var byen Valdivia og Chiloé-øyane dei to sørlegaste utstikkarane av det spanske imperiet. 

Frå 1645 til 1740 var byen direkte avhengig av visekongedømmet Peru, som finansierte bygginga av det valdiviske fortsystemet som gjorde Valdivia til ein av dei mest styrkte byane i den nye verda. På midten av 1800-talet var Valdivia inngangsporten for tyske immigrantar som slo seg ned i byen og områda rundt.

Det store chilenske jordskjelvet i 1960 gjorde alvorlege skadar i Valdivia. Dette er det kraftigaste jordskjelvet som nokon gong er registrert med ein styrke på 9,5. Jordskjelvet forårsaka ca. 2 meter med nedsøkking rundt Valdivia og lèt etter seg store område med tidlegare beitemarker og dyrka mark permanent overfløymde. I dag er det ulike verna våtmarker innanfor det urbaniserte området Valdivia så vel som i utkanten.

Sidan oktober 2007 har Valdivia vore hovudstaden i Los Ríos-regionen og er også hovudstaden i Valdivia-provinsen. Den nasjonale folketeljinga for 2017 registrerte at kommunen Valdivia hadde 166 080 innbyggjarar (Valdivianos), og 150 048 budde i byen. Dei viktigaste økonomiske aktivitetane til Valdivia inkluderer turisme, tremasseproduksjon, skogbruk, metallurgi og ølproduksjon. Byen er også heimen til Universidad Austral de Chile, grunnlagd i 1954 og Centro de Estudios Científicos, ein privat forskingsinstitusjon.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Valdivia» frå ,  den 14. januar 2023  

Referanar

Bakgrunnsstoff 

Byar i Chile
Los Ríos-regionen
Skiskyttaren Johannes Dale

Johannes Dale () er ein norsk skiskyttar frå Blaker i Akershus. Han vann sølvmedaljen i fellesstarten og bronsemedaljen på 20 km under VM i skiskyting 2021, året før fekk han sølv i 4 x 7,5 km stafett med Noreg ved VM i skiskyting 2020. Dale, som er medlem i Fet Skiklubb, hadde per 1.1.2022 sigra i to enkeltrenn i Verdscupen i skiskyting.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Johannes Dale» frå ,  den 14. januar 2023.  

Norske skiskyttarar
Deltakarar under VM i skiskyting 2020
Deltakarar under VM i skiskyting 2021
Deltakarar under VM i skiskyting 2023
Folk frå Lørenskog
Huasco-provinsen

Provinsen Huasco er ein av dei tre provinsane som Atacama-regionen i Chile er delt inn i, og blant desse tre ligg han lengst mot sør. Dei to andre provinsane i regionen er Chañaral i nord og Copiapó i midten. Alle tre provinsar har grense mot Argentina i aust og kystlinje mot Stillehavet i vest. I sør grensar Huasco mot Elqui-provinsen i Coquimbo-regionen. Huasco har eit areal på 19 066 km² og har ein folkesetnad på 73 133 innbyggjarar (2017). 

Huasco er delt inn i fire kommunar: 
 Vallenar, provinshovudstad med meir enn halvdelen av folkesetnaden i provinsen
 Freirina
 Huasco
 Alto del Carmen

Provinsen Huasco har ei historie som er spesielt knytt til gruvedrift. Gull og kopar gav bidrag til den økonomiske utviklinga av landet. Gruvehistoria byrja hos urfolket, i før-kolonitid.

I mars 2015 vart provinsen ramma av eit uvêr som påverka området frå Antofagasta til Coquimbo, med etterfølgjande flaum og overløp av Copiapó-elva, jordskred, menneske isolert på grunn av vegsperringar, hus og infrastruktur øydelagt.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Provincia de Huasco» frå , den 15. januar 2023

Atacama-regionen
Colchagua-provinsen

Provinsen Colchagua er ein av dei tre provinsane som O'Higgins-regionen i Chile er delt inn i.
Mot vest grensar han mot Cardenal Caro-provinsen, i nord mot Cachapoal-provinsen, i aust mot Argentina. I sør ligg Curicó-provinsen i Maule-regionen.

Colchagua har eit areal på 5678 km² og har ein folkesetnad på 222 556 innbyggjarar (2017). 

Colchagua er delt inn i ti kommunar inkludert provinshovudstaden San Fernando.

Provinsen strekkjer seg over Valle Central i Chile, og har eit stort område vigd til tradisjonelt landbruk og vindyrking. Dei viktigaste elvane er Rapel-elva med sideelva Tinguiririca.
Den statlege sentralbanen frå Santiago i sør kryssar provinsen og har eit regelmessig stopp i San Fernando. Linja pleidde å ha ei grein som gjekk frå San Fernando via Palmilla til Pichilemu ved kysten. Denne linja er no stengd, sjølv om ein del av han nyleg har opna ei avgrensa teneste retta mot turistnæringa.

Den meir lokalet Metrotrén-tjenesta går mellom Santiago og San Fernando og stoppar ved dei fleste av byane i mellom. Det går hyppige tog mellom desse to punkta.

Den panamerikanske hovudvegen går gjennom San Fernando-kommunen, og passerer nær austsida av byen.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Colchagua Province» frå , den 15. januar 2023

O'Higgins-regionen
CROWS

CROWS (avstytt frå engelsk Common Remotely Operated Weapon Station) er ein type fjernstyrt våpenplattform nytta av det amerikanske forsvaret. Plattforma vert fest til køyrtetøy og gjer det mogeleg for operatøren å avfyra våpenet fest til plattforma utan å vera utanfor køyretøyet.

Leverandøren av CROWS er per januar 2023 Kongsberg Defence & Aerospace.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Våpenplattformer
Magnus Freberg

Magnus Freberg (død ) var ein norsk musikar som mellom anna var medlem av gruppa Stiftelsen som fekk Spellemannsprisen i 1974.

Kjelder

Norske musikarar
Hans M. Borchgrevink

Hans M. Borchrevink () er ein norsk lege og musikar. Som medlem av visegruppa Stiftelsen fekk han Spellemannsprisen i 1974.

Kjelder

Norske legar
Norske musikarar
Viser i trengsel

Viser i trengsel er  eit studioalbum frå 1972 med diverse artistar som hadde opptrådd på Viseklubben Dolphins. Arne Bendiksen lot alle komme fram til mikrofonen i tur og orden ein dag i 1968. Teikningane på coveret var gjorde av Bjørn Morisse.

Albumet vart relansert 27. februar 2007 på CD.

Vinyl-versjon (utgitt 1972)

Sporliste
Side 1:
 «Fire melk og Dagbla' for i går» (1:16) (Øystein Sunde) – Artist: Øystein Sunde
 «Allentown Jail» (3:15) (Irving Gordon) – Artist: Sissel og Eivind Kvambe
 «En drømmers verden» (2:02) (Finn Kalvik) – Artist: Finn Kalvik
 «The Plastic Jesus» (2:02) (Bjørn Morisse, Lillebjørn Nilsen) – Artist: The Young Norwegians 
 «The Bad Woman and the Automobile» (4:08)  – Artist: The Young Norwegians (denne vart ikkje med på CD-versjonen)
 «Inga Litimor» (1:55) (Joachim) – Artist: Hege Tunaal
 «Vårteikn» (3:27) (Geirr Tveitt, Jakob Sande) – Artist: Lars Klevstrand
 «The Flowers Never Bend» (2:02) (Joachim) – Artist: Bjørn og Ulf

Side 2:
 «Feelin' Groovy» (1:32) (Paul Simon) – Artist: Bjørn og Ulf
 «Andpust-Olga» (1:23) (Øystein Sunde) – Artist: Øystein Sunde
 «Finne meg sjæl» (2:05) (Finn Kalvik) – Artist: Finn Kalvik
 «Brunkebekken» (1:38) (trad. arr. Kari Svendsen/Hartvig Kiran) – Artist: Kari Svendsen
 «Koreansk teater» (1:36) (Finn Sverre Ingstad, Stig Dagerman) – Artist: Jon Arne Corell 
 «The Little Flower» (1:45) (Peter Skodbo) – Artist: Peter Skodbo
 «Fløytelåt» (3:55) (Geirr Tveitt/Jacob Sande) – Artist: Lars Klevstrand
 «Vi skal ikkje sova burt sumarnatta» (2:22) (Geirr Tveitt, Aslaug Låstad Lygre) – Artist: Kinsfolk
 «Tusen plommer» (0:32) (Nissen, Halfdan Rasmussen, Hagerup) – Artist: Hege Tunaal

CD-versjon (utgitt 27. februar 2007)

Sporliste

 «Fire melk og Dagbla' for i går» (1:16) (Øystein Sunde) – Artist: Øystein Sunde 
 «Allentown Jail» (3:15) (Irving Gordon) – Artist: Sissel og Eivind Kvambe
 «En drømmers verden» (2:02) (Finn Kalvik) – Artist: Finn Kalvik 
 «The Plastic Jesus» (2:02) (Bjørn Morisse, Lillebjørn Nilsen) – Artist: The Young Norwegians 
 «Glymdrott» (1:20) (n.t. Svein Erik Børja) – Artist: Øystein Sunde (Denne var ikkje med på vinyl-versjonen)
 «Inga Litimor» (1:55) (Joachim) – Artist: Hege Tunaal 
 «Vårteikn» (3:27) (Geirr Tveitt, Jakob Sande) – Artist: Lars Klevstrand 
 «The Flowers Never Bend» (2:02) (Joachim) – Artist: Bjørn og Ulf
 «Feelin' Groovy» (1:32) (Paul Simon) – Artist: Bjørn og Ulf
 «Andpust-Olga» (1:23) (Øystein Sunde) – Artist: Øystein Sunde
 «Finne meg sjæl» (2:05) (Finn Kalvik) – Artist: Finn Kalvik 
 «Brunkebekken» (1:38) (trad. arr. Kari Svendsen/Hartvig Kiran) – Artist: Kari Svendsen
 «Koreansk teater» (1:36) (Finn Sverre Ingstad, Stig Dagerman) – Artist: Jon Arne Corell 
 «The Little Flower» (1:45) (Peter Skodbo) – Artist: Peter Skodbo
 «Fløytelåt» (3:55) (Geirr Tveitt/Jacob Sande) – Artist: Lars Klevstrand
 «Vi skal ikkje sova burt sumarnatta» (2:22) (Geirr Tveitt, Aslaug Låstad Lygre) – Artist: Kinsfolk
 «Tusen plommer» (0:32) (Nissen, H. Rasmussen, Hagerup) – Artist: Hege Tunaal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Viser i trengsel» frå ,  den 15. januar 2023.  

Musikkalbum frå 1972
Norske musikkalbum