kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Canadian Broadcasting Corporation

Canadian Broadcasting Corporation (CBC) er eit kanadisk statleg føretak som står for kringkasting av nasjonal radio og TV i Canada. På fransk heiter føretaket la Société Radio-Canada (Radio-Canada eller SRC). Det er òg kjent under samlenamnet CBC/Radio-Canada.

CBC er det eldste kringkastingsselskapet i Canada, og blei skipa i den noverande forma si den 2. november 1936. Radiotenester dei leverer er mellom anna CBC Radio One, CBC Radio 2, CBC Radio 3, Première Chaîne, Espace musique og den internasjonale radiotenesta Radio Canada International. Av TV-kanalar har dei CBC Television, Télévision de Radio-Canada, CBC Newsworld, le Réseau de l'information, ARTV (deleigarskap), Documentary og Bold. CBC sender òg i kanadiske Arktis under namna CBC North og Radio Nord Québec.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Canadian Broadcasting Corporation» frå ,  den 21. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Føretak skipa i 1936
Radiokanalar
Statlege føretak
Canadiske føretak
Kringkastingsstasjonar og -nettverk
Høghæla sko

Høghæla sko er ein type sko som løftar hælen markant meir enn tærne.

Historie 
Høge hælar blei innført for at føtene til ryttarar skulle bli verande i stigbøylen. Ved å gå med ridestøvlar framstod menn som høgare, og dette danna etterkvart mote.

Den eldste høge støvelhælen er frå omkring 1540 og frå England. Bruken av høge hælar kan belasta ledda i framfoten, sidan mykje av vekta frå kroppen kan kvila på dei. Tærne går nokre gangar inn i ei smal, spiss tå i skoen, noko som kan forverra belastninga.

Sko med halvhøge hælar 
Med ein halvhøg hæl (pumps) kviler ein del av kroppsvekta på fothola.

Stilettsko 
Stilettsko (eller stilettar) er høghæla sko med smale stiletthælar. Dette er høge tynne hælar, som det krev øving for å gå med. I stilettar kviler kroppsvekta ikkje berre på fotsolen, men òg på sidene og i noko grad på oversida av foten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Højhælede sko» frå ,  den 21. april 2023.

Litteratur 

 Sko; Stil, sex og sunne føter  
 Shoes  
Fottøy
Bellyelva

Belly River, eller Bellyelva, er ei elv i Nordvest-Montana i USA og Sør-Alberta i Canada. Ho er ei bielv til Oldman-elva, som sjølv er ei bielv til South Saskatchewan-elva.

Namnet på elva kan koma frå blackfoot-ordet , frå , som tyder 'mage'. Elva blei tidlegare kalla Mokowan River. Gros ventre-namnet er , som også tyder 'mageelv'.

Elva har gjeve namn til Belly River Formation frå krittida, som blei observert ved breidda hennar av George Mercer Dawson i 1883.

Løp 
Belly River spring ut i Nordvest-Montana ved Helen Lake, nær foten til Ahern Peak i Glacier National Park. Ho renn mot nord over 49. nordlege breiddegrad inn i Alberta nær Chief Mountain, aust for Waterton Lakes nasjonalpark. Ho fortset mot nord, blir kryssa av Highway 6 og Highway 5, og renn nær busetnadane Hill Spring og Glenwood, før ho renn mot nordaust. Ho blir kryssa av Highway 2 nord for Stand Off, og fortset mot nord langs botnen av Mokowan Ridge, der ho tek imot vatn frå Waterton River. Ho byrjar å renna i meandrar før ho vender mot aust rundt Wild Turnip Hill, før ho renn ut i Oldman River vest for Coalhurst, sør for Highway 3, i ei høgd på .

Bielver 
Frå utspringet til munningen renn desse elvene ut i Belly River:

 North Belly River
 Mami Creek
 Dipping Vat Lake
 Bullhorn Coulee
 Layton Creek
 Waterton River
 McNab Coulee

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Belly River» frå ,  den 21. april 2023.  

Elvar i Alberta
Elvar i Montana
Oldmanelva

Oldmanelva, eller Oldman River, er ei elv i sørlege Alberta i Canada. Ho renn hovudsakleg frå vest mot aust frå Rocky Mountains, gjennom Fort Macleod og Lethbridge og vidare til Grassy Lake, der ho renn saman med Bow River og dannar South Saskatchewan-elva. Denne munnar til slutt ut i Hudsonbukta.

Elva har ei total lengd på  og eit nedslagsfelt på .

Historie 
I 1991 fullførte styresmaktene i Alberta Oldman River Dam. Motstandarar mot utbygginga frå piikaninasjonen, leia av Milton Born With A Tooth, hadde prøvd å leia Oldman River vekk frå område der dei hadde tradisjonelle gravstader, noko som førte til væpna konfrontasjon. Demningen blei bygd på møtestaden for Oldman-, Crowsnest- og Castle-elvene.

Løp
Frå utspringet til munningen renn desse elvene ut i Oldman:

 Livingstone River
 Crowsnest River
 Castle River
 Pincher Creek
 Beaver Creek
 Willow Creek
 Belly River
 Waterton River
 St. Mary River
 Lee Creek
 Little Bow River

Natur 
Oldman River har utspring i Beehive Natural Area, eit område med alpin tundra og urskog av gran- og edelgranskog. Ho renn gjennom Bob Creek Wildland Provincial Park og Black Creek Heritage Rangeland. Oldman Dam og Oldman River er andre område med status som Provincial Recreation Area langs elveløpet.

Oldman River inneheld fiskeartar som aure, regnbogeaure, cutthroat trout (Oncorhynchus clarkii), bull trout (Salvelinus confluentus), hybride auereartar («cutbow,» kryssingar mellom rainbow og cutthroat), mountain whitefish (Prosopium williamsoni), gjedde, walleye (Sander vitreus), lake sturgeon (Acipenser fulvescens), sugekarper, goldeye (Hiodon alosoides) og karpe.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Oldman River» frå ,  den 21. april 2023.  

Elvar i Alberta
Diskografien til Thin Lizzy

Dette er diskografien til Thin Lizzy, eit irsk hardrockband danna i Dublin i 1969. Bandet var opphavleg leia av frontmann, bassgitarist, låtskrivar og songar Phil Lynott, og deira mest kommersielt vellykka songar er «The Boys Are Back in Town», «Whiskey in the Jar» og «Jailbreak», alle store internasjonale hittar som framleis blir jamleg spelte på hardrock og klassisk rock-radiostasjonar. 

Den noverande besetninga av Thin Lizzy avgrensar seg til å spela live og ikkje spela inn nytt materiale som Thin Lizzy - nytt materiale av noverande medlemmer av Thin Lizzy blir gitt ut under namnet Black Star Riders. Thin Lizzy opptrer framleis på sporadisk basis, og besetninga består no av den mangeårige gitaristen Scott Gorham, klaverspelaren Darren Wharton og fire andre medlemmer som ikkje var med under hovudinnspelingskarrieren til bandet.

Studioalbum

Konsertalbum

Arkivalbum

Samlealbum

EP-ar

Singlar

Listeplassering blir vist for følgjande singel i følgjande territorium. Ei skravert rute indikerer at denne singelen ikkje vart gitt ut i det viste territoriet. Tomme felt indikerer at det ikkje finst informasjon om listeplasseringa av singelen. Ein strek indikerer ei utgiving som ikkje er lista. Mange av desse singela vart gitt ut i andre land, men hitlisteinformasjon er ikkje tilgjengeleg.

Merknader
1 I somme land kom «Whiskey in the Jar» ut tidleg i 1973.
2 Oppført som «The Greedies» - Lynott, Gorham, Downey, Steve Jones og Paul Cook. Denne besetningar var ofte omtalt som «Thin Lizzy og The Sex Pistols»

Videoar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thin Lizzy discography» frå ,  den 21. april 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Thin Lizzy
Phil Lynott

Philip Parris Lynott () var ein irsk songar, bassist og låtskrivar. Hans mest kommersielt vellykka gruppe var Thin Lizzy, der han var ein av grunnleggjarane, hovudlåtskrivar, solovokalist og bassist. Han var kjend for sin særeigne plektrum-baserte stil på bassen og for dei fantasifulle lyriske bidraga sine, inkludert arbeidarklasse-forteljingar og mange karakterar henta frå personlege hendingar og keltisk kultur.

Lynott vart fødd i West Midlands i England, men voks opp i Dublin hos besteforeldra. Han heldt seg nær mor si, Philomena, gjennom heile livet. Han fronta fleire band som solovokalist, mellom anna Skid Row saman med Gary Moore, før han lærte seg bassgitar og danna Thin Lizzy i 1969. Etter innleiande suksess med «Whiskey in the Jar», hadde bandet fleire hittar på midten av 1970-talet, som «The Boys Are Back in Town», «Jailbreak» og «Waiting for an Alibi», og vart eit populært konsertband som kombinerte vokal- og låtskrivarferdigheitene til Lynott med doble sologitarar. Mot slutten av 1970-talet starta Lynott ein solokarriere og gav ut to diktsamlingar. Etter at Thin Lizzy vart oppløyst, sette han saman og fronta bandet Grand Slam.

På 1980-talet fekk Lynott i aukande grad problem med narkotika, særleg ein avhengnad av heroin. I 1985 hadde han ein siste hit med Moore, «Out in the Fields», etterfølgd av den mindre hitten «Nineteen», før han døydde i 1986. Han er framleis ein populær person i rockeverda, og i 2005 vart det reist ein statue til minnet hans i Dublin.

Diskografi

Album

Albums med Thin Lizzy

Singlar

Samarbeid

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Phil Lynott» frå ,  den 21. april 2023.

Bakgrunnsstoff

 
 Phil Lynott på allmusic.com

Irske rockesongarar
Irske heavy metal-songarar
Irske rockegitaristar
Irske rockebassistar
Irske låtskrivarar
Musikarar frå Dublin
Thin Lizzy-medlemmar
Folk frå Crumlin i Dublin
Grand Slam-medlemmar
Bluesrock-musikarar
Vestsudansk savanne

Vestsudansk savanne er ein tropisk økoregion med savannelandskap som strekkjer seg gjennom Vest-Afrika.

Geografi 
Økoregionen strekkjer seg aust og vest gjennom Vest-Afrika, frå atlanterhavskysten i Senegal til Mandarafjella på austgrensa til Nigeria.

Den tørrare akasiesavannen i Sahel ligg nord for regionen, og den fuktigare guineanske skog-savanne-mosaikken ligg i sør.

Klima 
Regionen har tropisk savanneklima og varmt steppeklima (Köppenklassifiseringane Aw og BSh) med ei tørketid og ei regntid, og varme temperaturar året rundt. Årlege nedbørsmengder går frå 1000 mm i sør til 600 mm i nord på grensa til Sahel. Nedbør og temperatur varierer etter årstid, med ei varm regntid frå mai til september og ei kjøligare tørketid frå oktober til april. Temperaturane varierer frå 30 °C til 33 °C i den varmaste månaden og frå 18 °C til 21 °C i den kaldaste månaden.

Flora 

Savanne og open skog er dei typiske vegetasjonstypane i regionen. Typiske savannetre er artar frå slektene Combretum og Terminalia, medan bakken er dekt av lange grastypar, urter og buskar. Den dominerande grastypen er Hyparrhenia, som ofte kan nå 1 meter eller høgare. Tre i dei tørrare skogane er vanlegvis mindre enn 10 meter høge, og omfattar artar av Anogeissus og Acacia i tillegg til Balanites aegyptiaca, Combretum glutinosum, Commiphora africana, Prosopis africana, Tamarindus indica og Ziziphus mucronata. Mange tre feller lauvet på høgda av tørketida, og grasa tørkar ofte ut.

Akasietre er mindre vanleg i dei fuktige skogane i område med meir nedbør og langs vassdrag, der Afzelia africana, Burkea africana, Combretum og Terminalia er dominerande. Mindre skogområde med Isoberlinia finst i fuktigare delar av den sørlege delen av økoregionen.

Fauna 

I økoregionen finst det fleire større pattedyr, som afrikansk savanneelefant (Loxodonta africana), vestafrikansk sjiraff (Giraffa camelopardalis peralta), kjempeeland (Taurotragus derbianus derbianus), hesteantilope (Hippotragus equinus), afrikabøffel (Syncerus caffer brachyceros), løve (Panthera leo), leopard (Panthera pardus) gepard (Acinonyx jubatus) og afrikansk villhund (Lycaon pictus). Dei fleste store pattedyra er no svært avgrensa i tal og utbreiing.

Vern 
Ein gjennomgang frå 2017 viste at 233 942 km², eller 14 %, av økoregionen var verna område.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «West Sudanian savanna» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff 

  

Afrika sør for Sahara
Økoregionar i Afrika
Verdsmeisterskapen i orientering 2001

Verdsmeisterskapen i orientering 2001, den 19. i sitt slag, vart avvikla ved Tampere i Finland dagane frå 29. juli til 4. august. På programmet stod seks individuelle tevlingar og to stafettar, likt fordelt menn og kvinner. Deltakarane kom frå 37 land. Det var tredje gongen Finland arrangerte orienterings-VM.

Finland og Noreg dominerte meisterskapen og sikra seg høvesvis åtte og sju medaljar. Finland vann tre gull- og fire sølvmedaljar samt ein bronsemedalje. Noreg tok to gull, to sølv og tre bronsar. Sveits stakk av med to gullmedaljar og Sverige med eitt gull.

Menn

Klassisk-distanse

Mellomdistanse

Kort-distanse

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse

Mellomdistanse

Kort-distanse

Stafett

Kjelder
Dagsavisen 30. juli 2001
Dagsavisen 3. august 2001
Dagsavisen 3. august 2001
Dagsavisen 5. august 2001

Verdsmeisterskap i orientering
Sport i 2001
Idrettstilskipingar i Finland
Eric Bell

Eric Robin Bell () er ein nordirsk rocke- og bluesmusikar, best kjent som grunnleggjar og den opphavlege gitaristen i rockegruppa Thin Lizzy frå 1969 til 1973. Etter tida i Thin Lizzy hadde han ein kort periode si eiga gruppe før han vart med i The Noel Redding Band på midten av 1970-talet. Han har sidan gitt ut fleire soloalbum og opptrer jamleg med ein bluesbasert trio, Eric Bell Band.

Diskografi

Thin Lizzy
Thin Lizzy (1971)
Shades of a Blue Orphanage (1972)
Vagabonds of the Western World (1973)
«Song for Jimmy» – Flexipop single (1981)
Life (1983)

The Noel Redding Band
Clonakilty Cowboys (1975)
Blowin' (1976)
The Missing Album (1995)

Eric Bell Band
«The Eric Bell Band E.P.» (1981)
«Lonely Man / Anyone Seen My Baby» – singelversjon av EP-en. (1981)
Live Tonite (Sverige, 1996)
Irish Boy (Spania, 1998)
Live Tonite Plus (ekstra spor, 2001)
A Blues Night in Dublin (2002)
Lonely Nights in London (2010)
Belfast Blues in a Jar (2012)
«Lonely Man » – 10" vinyl   (2021)

Eric Bell
Exile (2015)
Standing at a Bus Stop (2017)

Mainsqueeze
Live at Ronnie Scott's Club (France, 1983)
Hey... Bo Diddley: In Concert – as backing group for Bo Diddley (1986)

Andre
The Dreams – The Best of Dreams (1969)
Whistler – Ho Hum (1971)
Brush Shiels – Brush Shiels (1977)
Smiley Bolger – Ode to a Black Man (1991)
Honeyboy Hickling – Straight from the Harp (2000)
Barrelhouse Brothers – Pick It Up, Pass It On (2002)
The Animals and Friends – Instinct (2004)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eric Bell» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Musikarar frå Belfast
Nordirske rockegitaristar
Irske gitaristar
Thin Lizzy-medlemmar
The Noel Redding Band-medlemmar
Them-medlemmar
Eric Wrixon

Eric Wrixon () var ein musikar frå Belfast i Nord-Irland, og eit opphavleg medlem av Them og Thin Lizzy. Han kom opp med bandnamnet «Them» (frå sci-fi-filmen Them!), men ettersom han var mindreårig nekta foreldra hans å signera ein platekontrakt på hans vegner, og han vart erstatta i juli 1964 før innspeling med bandet. I august 1965 hadde han fullført studia og vende kort tilbake til Them.

Wrixon var deretter medlem av Belfast R&B-gruppa The People og spelte truleg på dei to låtane dei bidrog med på samlealbumet Ireland's Greatest Sounds: Five Top Groups From Belfast's Maritime Club frå februar 1966 (begge spora inneheld klaverinstrument). Medan dei heldt til i Blackpool, forlét Wrixon bandet i midten av 1966 for å bli med i eit anna Belfast-band, The Wheels, som han spelte inn singelen «Kicks» med i august 1966.

I 1967 flytta han til Tyskland med The Never Never Band og vart deretter med i den irske popgruppa The Trixons, som òg gav ut ei rekkje singlar på slutten av 1960-talet. Han slutta i 1969, då han og eksil-Belfast-kollegaen Eric Bell byrja å rekruttera eit nytt band frå musikkmiljøet i Dublin. Resultatet vart tidleg i 1970 Thin Lizzy, men Wrixon forlét bandet i juli same år på grunn av manglande økonomi og vende attende til Tyskland, sjølv om han medverka på deira første singel «The Farmer» gitt ut same år.

Wrixon vart ei kort stund med i eit reformert Them i Hamburg og spelte inn albumet Shut Your Mouth i 1979, men forlét bandet før promoturneen. I 1993 danna han «Them - The Belfast Blues Band» - ofte omtalt av media og arrangørar som «Them» - for «progressive rhythm and blues»-konsertar over heile Europa (inkludert ein turné i 1996), med songar som «Crazy Woman» og «Marcel's Song». Wrixon budde seinare i Italia og turnerte med ei besetning beståande av han sjølv (vokal og klaverinstrument), Billy McCoy (gitar), Luca Nardi (bass) og Tom Wagener (trommer). Bandet spelte òg inn eit studioalbum og planla ein konsert-DVD.

Wrixon døydde 13. juli 2015 i Italia i ein alder av 68 år.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eric Wrixon» frå ,  den 22. april 2023.  

Musikarar frå Belfast
Nordirske rockemusikarar
Nordirske klaverspelarar
Them-medlemmar
Thin Lizzy-medlemmar
Scott English

Sheldon David «Scott» English () var ein USA-amerikansk låtskrivar, arrangør og plateprodusent. Han er mest kjend som medlåtskrivar av «Brandy» som han skreiv saman med Richard Kerr. Songen vart ein nr. 1-hit for Barry Manilow i 1974, med tittelen endra til «Mandy». English hadde òg gitt ut ein singel av «Brandy» som nådde 12. plassen på UK Singles Chart i november 1971 og kom inn på dei amerikanske hitlistene i mars 1972

Diskografi

som Scott English

Album
 Scott English (1978)

Singlar
 «4 000 Miles Away» (1960)
 «High on a Hill» (1964) (US Pop #77)
 «Brandy» (1971)
 «Denver Calling» (1971)
 «Waterfall Woman» (1971)
 «Ballad of the Unloved» (1972)
 «He Was Me He Was You» (1972)
 «Dark Eyed Daughter of Love» (1973) 
 «Rescue Man» (1973) 
 «Mobile» (1973) 
 «Camp Followin' Rosie» (1973) 
 «Moonlight Lady» (1974) 
 «Something's Missin' in My Life» (1974)
 «Dance ('Till You're Out of My Life)» (1978)
 «Stay» (1978)

Utvald arbeid

1960-åra
Al Martino. «Adios Mexico» (1966)
Eric Burdon. «Help Me, Girl» (1966)
The Toys. «Ciao Baby» (1966)
The Montanas. «Ciao Baby» (1967)
The Outsiders. «Bend Me, Shape Me» (1967)
The American Breed. «Bend Me, Shape Me», «Don't Make Me Leave You» (1967)
Jeff Beck. «Hi Ho Silver Lining» (1967)
 Peter Law. «Lingering On» (1967)
Lynne Randell. «Ciao Baby» (1967)
Group Check. «Ciao Baby» (1968)
The American Breed. «Cool It (We're Not Alone)» (1968)
Amen Corner. «Bend Me Shape Me» (1968)
James & Bobby Purify. «Help Yourself (To All Of My Lovin')» (1968)
Joe Simon. «Help Yourself (To All My Lovin')» (1969)
Mama Cass. «Welcome To The World» (1968)

1970-åra
Steve & Albert. «Follow The Bouncing Ball» (1970)
The Glass Bottle. «Wonderwheel» (1971)
Greyhound. «I Am What I Am» (1972)
Bunny Walters. «Brandy» (1972)
Raiders: «Ballad Of The Unloved» (1972)
Al Wilson. «All For You» (1973)
The Bells. «He Was Me, He Was You» (1973)
Barry Manilow. «Mandy» (1974)

1980-åra
Barry Mann & Carole King. «You're The Only One» (1980)
Black Lace. «Hi Ho Silver Lining» (1984)
Slade. «Hi Ho Silver Lining» (1985)

1990-åra
Lynsey De Paul. «Words Don't Mean A Thing» (1994)
Alan Parsons. «One Day To Fly» (1996)
Imaani. «Something's Changing» (1998)
Imaani. «Where Are You» (1998)

2000-åra
Syria. «Manca di te» (2000)
Indiana [BE]. «Imitation Love» (2002)
Sarah Kreuz. «Gipsy Girl» (2009)
Sarah Kreuz. «I'll Be Yours» (2009)
Sarah Kreuz. «Whenever It's Raining» (2009)
Sarah Kreuz. «You Carried Me» (200)
Spike [UK]. «The Brooklyn Bridge» (2014)
Spike [UK]. Bonnie Tyler. «Fortune» (2014)
Westway Beats. «Holla» (2014)
Westway Beats. «Famous» (2015)
Westway Beats. «Ruby Rain» (2015)
Bob Welch. «Bend Me, Shape Me»
Arthur Louis. «If Ever I Need You» (2009)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Scott English» frå ,  den 22. april 2023.  

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Musikarar frå New York City
Folk frå Brooklyn
USA-amerikanske låtskrivarar
Nick Tauber

Nick Tauber er ein britisk plateprodusent, mest kjend for arbeidet sitt med Thin Lizzy, Toyah og Marillion i 1970- og 1980-åra.
Nick Tauber held fram med å vera manager, produsent og rådgivar for artistar og produsentar. På slutten av 1990-talet var Tauber involvert i det britiske pop/pønk-bandet Kowloon, og leidde dei gjennom fleire turnear i Storbritannia og Europa. På byrjinga av 2000-talet var han manager for det britiske rockebandet Nine Miles Wide, dei britiske banda Freak, The Cornerstones, jentebandet Blush og The Revenge.

Album produserte av Tauber
Thin Lizzy, Shades of a Blue Orphanage (1972)
Thin Lizzy, Vagabonds of the Western World (1973)
Slaughter & The Dogs, Do It Dog Style (1978)
Cock Sparrer, True Grit (1978)
Thin Lizzy, The Continuing Saga of the Ageing Orphans (1979)
Girl, Sheer Greed (1980)
Toyah, Toyah! Toyah! Toyah! (1980)
Toyah, Anthem (1981)
Secret Affair, Business as Usual (1982)
Stiff Little Fingers, Now Then... (1982)
Bernie Tormé, Turn Out the Lights (1982)
Toyah, Warrior Rock: Toyah on Tour (1982)
Specimen, Batastrophe (1983)
Toyah, Love Is the Law (1983)
Marillion, Script for a Jester's Tear (1983)
 Silent Running , When the 12th of Never Comes  (1983)
Marillion, Fugazi (1984)
Spear of Destiny, One Eyed Jacks (1984)
The Armoury Show, «Castles in Spain» (single) (1985)
Girlschool, Running Wild (1985)
UFO, Misdemeanor (1985)
Venom, Calm Before the Storm (1987)
The Band of Holy Joy, Manic, Magic, Majestic (1989)
Venom, Prime Evil (1989)
Venom, Tear Your Soul Apart (1990)
The Band of Holy Joy, Positively Spooked (1990)
The Brink, Nowhere To Run (2019)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nick Tauber» frå ,  den 22. april 2023.  

Britiske plateprodusentar
Guineansk skog-savanne-mosaikk

Guineansk skog-savanne-mosaikk (engelsk Guinean Forest-Savanna Mosaic) er ein økoregion danna som eit belte av skog-savannemosaikk som strekker seg igjennom store delar av Vest-Afrika, frå Senegal i vest til dei kamerunske høglanda i aust. Det er ei overgangssone mellom dei øvre guineanske skogane, som består av vestlege guineanske skogar, austlege guineanske skogar og guineansk fjellskog, i sør, og vestsudansk savanne i nord. Regionen går igjennom elleve land, og omfattar eit område på 673 600 km². Landskapet er kjenneteikna av slake åsar, og har ei høgde på rundt 200–500 meter over havet. Det skiftar mellom regnskog, vanleg skog og savanne-område. Nigerelva renn igjennom området. Regionen har eit fuktig tropisk savanneklima, der temperaturen varierer mellom 14 °C og 33 °C, og ein typisk har mellom 1600 og 2000 mm nedbør i året.

WWF har gitt området status Regionally Outstanding i vurdering av kor unikt området er med tanke på biodiversitet, og konserveringstatusen Endangered.

Dyreliv 

Landskapet er skiftande, med overgangar mellom regnskog, vanlig skog og savannelandskap. Dette gir grunnlag for den store artsrikdommen i området. I regnskogsområda lever mellom anna afrikansk palmerullar, Maxwells duiker, vestafrikansk skogssvin og bongo. I skog- og savanneområda kan ein sjå bavianar, vanleg og raudflanka duiker, hjelmperlehøne, stripa sjakal, dvergkrokodille og løver. I begge regionane er det vestleg sjimpanse og elefantar. I våtmarkene og i nærleiken av elver finst det afrikamanatar, flekkoter og buskbukk.

Det finst to endemiske pattedyr i området, gnagerne Mus mattheyi som finst i Ghana, og Steatomys jacksoni, som finst i Ghana og Nigeria. Utover det er det registert 11 endemiske reptil.

Nasjonalparkar 
Området er prega av arealendringar i nærleiken av menneskeleg busetnad. Dei største samanhengande delane finst stort sett i nasjonalparkar. Desse er Old Oyo nasjonalpark i Nigeria, Bui nasjonalpark og Digya nasjonalpark i Ghana, Badiar nasjonalpark i Guinea og dessutan Marahoué nasjonalpark på Elfenbenskysten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Den guineanske skog-savannemosaikken» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff 
 Guinean Forest-Savanna ved oneearth.org
 Guineansk skog-savanne-mosaikk ved worldwildlife.org

Økoregionar i Afrika
Afrotropis
Gernsbach

Gernsbach er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen hyser 14 171 ibuarar og dekker eit flatemål på 82 km². Byen ligg i norddelen av Schwarzwald, 7 km aust om Baden-Baden. Elva Murg renn gjennom kommunen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gernsbach» frå ,  den 22. april 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg