kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Xánthi

Xánthi (gresk Ξάνθη, tyrkisk İskeçe, bulgarsk Ксанти (Ksanti) og stundom Скеча (Sketsja)) er ein by og kommune i periferieininga med same namn, der han òg er hovudstad, i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Historie
Ein har kjende kjelder om Xánthi eller Xanthia tilbake til år 879 fvt.. Han byrja som ein liten landsby og har opplevd alle tumultane gjennom Thrakia sin historie, som plyndringstokt, katastrofar, rasekonfliktar og borgarkrigar. Innbyggjarane i området har nesten vore utrydda og nesten alt vart lagd i grus, Dette var situasjonen då osmanarane kom til området. Som følgje av dette førte osmanarane kolonistar frå Vesleasia til området, som er korleis Jeniséa (Γενισέα) vart oppretta, medan Oréo (Ωραίο) og Xánthi vart verande hovudsakleg greske og kristne senter.

Jeniséa-perioden
Ved 1715 var Xánthi og Jeniséa kjend for den gode tobakken som vart dyrka her. Handelen med tobakk i Europa førte til at Xánthi vart ein velståande by. I mars og april 1829 vart byen råka av to jordskjelv som bokstavleg talt jamna byen med jorda, men dei spelte ei viktig rolle i den vidare utviklinga til byen. Alle byane vart raskt bygd opp att. I 1870 brann byen Genisea med og alle kontor og tenester vart flytta til Xánthi, som på den tida hadde om lag 10 000 innbyggjarar. I 1891 vart det bygd ei jernbanelinje nær byen, som førte til vidare økonomisk vekst og oppretting av skular og foreiningar.

Balkankrigane
Bulgaria tok Xánthi i 1912 under den første balkankrigen, men etter ein periode på åtte månadar vart han erobra av den greske hæren under den andre balkankrigen. Kort tid etter vart derimot Xánthi og Vest-Thakia avstått til Bulgaria, som hadde kontroll over området til slutten av den første verdskrigen. Etter bulgarsk tap i denne krigen vart Vest-Thakia, og dermed Xánthi, ein permanent del av Hellas i 1919-1920.

Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg den tidlegare kommunen Stavroúpoli. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 65 133 innbyggjarar, medan kommunaleininga Xánthi hadde 63 083 og tettstaden med same namn 56 122 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Xanthi» frå ,  den 18. september 2007.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (gresk)

Xanthi
Xanthi
Xanthi
Xanthi
Xanthi
Dráma i Hellas

Dráma (gresk Δράμα) er ein by i periferieininga med same namn i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Han er hovudsete i kommunen med same namn og er hovudstad i periferieininga.

Historie 
Under romartida vart Dráma kalla Dravescus (Δραβήσκος) og var eit handelssentrum og ein militærleir langs den romerske vegen Via Egnatia. Dráma har gode vasskjelder og det er mogeleg at namnet kjem av «Hydrama» (hydro, gresk for 'vatn)'. Ein meiner at byen har stått på same stad sidan antikken.

Administrativ inndeling 

Frå 2011 omfattar kommunen Dráma òg den tidlegare kommunene Sidirónero. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 58 944 innbyggjarar, medan kommunaleininga Dráma hadde 58 532 og tettstaden med same namn 44 823 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Drama, Greece» frå ,  den 18. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (gresk)

Drama
Drama
Drama
Drama
Drama
Kalamáta

Kalamáta (gresk Καλαμάτα), eldre form Kalamai, er ein by på Peloponnes i Hellas. Han er ein kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes og er hovudstad i periferieininga.

Kalamáta ligg om lag 60 km søraust for Kyparissía, 120 km søraust for Pýrgos, om lag 80 km sørvest for Trípoli, om lag 60 km vest for Spárti, nordvest for Areópoli og om lag 8 km aust for Messíni. Byen har i dag oppunder 60 000 innbyggjarar.

Byen har ein internasjonal flyplass og ei viktig hamn. Frå her kan ein nå den greske øya Kýthira.

Messiníabukta, der Kalamáta ligg, har fleire lange strender. Fjella Taýjetos ligg 4 km aust for Kalamáta.

Oliven og olivenolje er viktige eksportvarer for Kalamáta som er kjend for sin eigen oliventype, kalamataoliven.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Kalamáta
 Áris
 Arfará
 Thouría
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 69 849 innbyggjarar, medan kommunaleininga Kalamáta hadde 62 409 og tettstaden med same namn 54 100 innbyggjarar.

Historie 
I motsetnad til mange andre greske byar har ikkje Kalamáta ei historie tilbake til antikken. Messíni, som òg ligg i Messinía, er ein antikk stad. Frå 1681 styrte venetianarane Kalamáta. 23. mars 1821 vart Kalamáta den første byen som vart frigjort frå den osmanske okkupasjonen som hadde vart i over 300 år. Greske opprørsstyrkar var leia av generalane Theodoros Kolokotronis, Petros Mavromikhalis og Papaflessas. I 1825 øydela Ibrahim Pasha byen under den greske sjølvstendekrigen. Kalamáta vart bygd opp at og vart ei av dei viktigare hamnene i Middelhavet. Det nest eldste handelskammeret i Middelhavet, etter det i Marseille, ligg i Kalamáta.

29. april 1941 vart det utkjempa eit slag nær hamna mellom dei invaderande tyske styrkane og ein newzealandsk divisjon. Etter den andre verdskrigen, av politiske årsaker, vart Kalamáta og Peloponnes ikkje teke med i regjeringa sine utviklingsplanar, som heller fokuserte på Nord-Hellas. Dette gjekk ut over den lokale økonomien og hamna, og dermed byen, vart mindre viktig. Først etter at byen vart hardt råka av eit jordskjelv 13. september 1986 gjekk styresmaktene inn med midlar for å få byen på fote att. Kalamáta er derfor i dag ein moderne hovudstad med alle fasilitetar og gode, og har mellom anna eit av dei mest moderne sjukehusa i Hellas.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kalamata» frå ,  den 19. september 2007.  
 

 Referansar 

Kalamata
Kalamata
Kalamata
Kalamata
Kalamata
Kalamata
Árgos

Árgos (gresk Άργος) er ein by på Peloponnes i Hellas. Byen ligg i nærleiken av Návplio, som var den historiske hamna til byen, kalla opp etter Nauplios. Árgos var tidlegare eigen kommune, men inngår frå 2011 i kommunen Árgos-Mykínes i periferieininga Argolída i periferien Peloponnes, der han er hovudsete.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Árgos 27 050 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 22 209 innbyggjarar.

Namnet 
Namnet stammar frå tida før grekarane, til liks med namnet på akropolisen, Lárisa. Etymologisk stammar det frå ein mytologisk grunnleggar kalla Argos, son av Zevs og Niobe.

Innbyggjarane i Árgos vart kalla Αργεῖοι, Argīvī på latin.

Historie

Antikken 
Ei neolitisk busetnad låg nær den sentrale heilagdomen i Argolis. Heilagdomen var tileigna «argiviske Hera». Hovudfestivalen i tempelet var Hekatombaia, ei av dei viktigaste markeringane i sjølve Árgos. Walter Burkert (Homo necans, s. 185) knytte festivalen med myter til Hermes sitt drap av Argus Panoptes. Det har vore spekulasjonar om at Hermes sitt epitet argeifontes som vart forstått som «argusdreparen» veldig tidleg, faktisk er knytt til adjektivet argós, «skimrande» eller «rask», frå rota arg- (urindoeuropeisk språk: *arǵ-, dermed òg argyros, «sølv») med tydinga «skinande klår» eller liknande, og berre sekundært knytt til stadnamnet eller den mytologiske Argus.

Árgos var ein viktig festning i mykensk tid, og vart saman med nabobyane Mykene og Tiryns (Tíryntha) svært tidlege busetnadar på grunn av plasseringa deira midt på den fruktbare sletta i Argolis.

På Homer tid høyrte han til ein av av tilhengarne til Agamemnon og gav namnet sitt til dei omkringliggande distrikta, argolidiske, som romarane kjende som Argeia. Historia til Árgos var knytt til Sparta etter 500-talet fvt.

På grunn av at byen nekta å delta i persarkrigane vart Árgos skydd av nesten alle dei andre bystatane. Árgos vart verande nøytral eller den ineffektive allierte til Aten under kampane mellom Sparta og Aten på 400-talet fvt.

Mellomalderen 
På 1100-talet vart det bygd ei borg på høgda Lárisa, staden der den antikke akropolisen, kalla Kástro Lárisa, låg. Árgos kom under krossfararar, så til venetianarane og vart erobra av Det osmanske riket i 1463. Morosini erobra han for Venezia i 1686, men han vart gjenerobra av osmanarane i 1716. Han vart ein del av kongedømet Hellas etter den greske sjølvstendekrigen.

Árgos i dag 

Ifølgje den greske folketeljinga frå 2011 har sjølve byen vel 22 000 innbyggjarar. Han er den største byen i periferieininga, ein av dei få periferieiningane i Hellas der den største byen har større folketal enn hovudstaden.

Store delar av byen har overlevd og er populære turistattraksjonar. Men det er landbruk som er den hovudnæringa i området, der sitrusfrukt er den viktigaste avlingen. Oliven er òg populære her.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Argos» frå ,  den 19. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside 

Argos
Argos
Argos
Agrínio

Agrínio (gresk Αγρίνιο, eldre form Agrinion, latinsk Agrinium) er ein kommune og ein by i periferieininga Etoloakarnanía i Vest-Hellas i Hellas, den største byen i periferieininga.

Busetnaden i Agrínio går tilbake til antikken. Antikkens Agrínio låg 3 km nordaust for dagens by. Nokre murar og grunnmurar er grave ut i nyare tid. I mellomalderen og fram til 1925 vart området kalla Vrakhóri (Βραχώρι).

Store delar av innbyggjarane var ei stund tobakksbønder på slutten av 1800-talet og på byrjinga av 1900-talet.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Agrínio
 Angelókastro
 Arákynthos
 Thestiís
 Makrynía
 Neápoli
 Panetolikó
 Parakambýlia
 Paravóla
 Strátos
Dei ti tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 94 181 innbyggjarar, medan kommunaleininga Agrínio hadde 59 329 og tettstaden med same namn 46 899 innbyggjarar.

Historie 
I følgje gresk mytologi vart byen bygd av kong Agrios, Thestievs sin son. Han vart øydelagd av Kassander i 314 fvt.

I perioden under Det osmanske riket var området stort sett busett av tyrkarar. I 1585 vart byen forlaten under opprøret til Theodoros Migas. På byrjinga av 1700-talet vart han administrativt senter for Etoloakarnanía (då som eit sanjak kalla Karleli). Byen var delaktig i den greske sjølvstendekrigen. Han vart mellombels frigjort 11. juni 1821 og vart ein permanent del av Hellas i 1830 etter Konstantinopeltrakataten.

Under den gresk-tyrkiske krigen 1919-1922 kom mange innbyggjarar frå Vesleasia til byen.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Agrinio» frå ,  den 21. september 2007.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Agrinio
Agrinio
Agrinio
Agrinio
Szelidsjøen

Szelidsjøen (ungarsk Szelidi-tó) er ein innsjø i fylket Bács-Kiskun i Ungarn. Han har eit areal på 0,8 km².

Szelidsjøen er ein uvanleg saltsjø danna ut frå ei gamal grein av elva Donau. Han ligg 4 km søraust for Dunapataj. Innsjøen har ei breidd på 200 meter og er 4 km lang. I snitt er han berre 3 meter djup. Dermed vert han raskt varma opp om sommaren og når stundom så høg temperatur som 28 °C. Bortsett frå dei terapeutiske effektane dei medisinske saltane i innsjøen har, vert han nytta til rekreasjon og fiske. Det ligg ein campingplass i nærleiken og ei sandstrand på sørsida.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Lake Szelid» frå ,  den 24. september 2007.  

Innsjøar i Ungarn
Bács-Kiskun
Tiszasjøen

Tiszasjøen (ungarsk Tisza-tó, òg kalla Kisköre-reservoaret (ungarsk Kiskörei-víztározó) er den største kunstige innsjøen i Ungarn. Han ligg heilt søraust i fylket Heves, nær grensa til fylka Borsod-Abaúj-Zemplén, Hajdú-Bihar og Jász-Nagykun-Szolnok.

Reservoaret vart bygd på elva Tisza for å kontrollere flaumfarane og vart bygd i 1973. Fyllinga var ferdig på 1990-talet og gav eit areal på 127 km². Innsjøen er 27 km lang med eit middeldjup på 1,3 m og eit maksimalt djup på 17 m. Han inneheld 43 km² med småøyar.

Etter reservoaret stod ferdig byrja ungarar å nytte innsjøen som feriestad og vart eit bra alternativ den overfylte og dyre Balatonsjøen, den tradisjonelle feriestaden i Ungarn. Som følgje av dette har turistinfrastrukturen vorte utvikla ved reservoaret og den ungarske regjeringa har erklært området som eit offisielt turistmål.

Innsjøen (eller reservoaret) har ein ny lokal økologi med eit mangfald av fuglar, planter og dyr.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lake Tisza» frå ,  den 24. september 2007.  

Reservoar
Innsjøar i Ungarn
Kunstig innsjø

Kunstig innsjø er ein innsjø som menneske har laga eller forma, anten ved å grave ut eit basseng i terrenget der vatnet naturleg vil samle seg, eller ved å demme opp eit vassdrag for å skape eit vassreservoar. Valldalsvatnet i Valldalen søraust på Hardangervidda er eit av fleire døme i Noreg på at naturlege innsjøar og elvar har vorte heva og utvida til store innsjøar, reguleringsbasseng, for at vatnet skal kunne nyttast i vasskraftverk.

I parkar i byar er det ofte laga til kunstige små innsjøar eller kunstige tjern til glede for bybuarane, til dømes i Vigelandsanlegget i Oslo, der bekken frå Sognsvann er demma opp. Lille Lungegårdsvann i Bergen er eit døme på at ein opphavleg fjordarm gjennom eit trangt sund har vorte omgjort til ein liten, geometrisk utforma innsjø i eit sentralt område av byen.

Innsjøar
Kunstige landformer
Vadkertsjøen

Vadkertsjøen (ungarsk Vadkerti-tó eller stundom Büdös-tó) er ein innsjø i nærleiken av byen Soltvadkert i Ungarn. Han har vorte ein av dei mest populære turistdestinasjonane i Ungarn, sidan han har mange av dei same eigenskapane som Balatonsjøen, men med lågare prisar og ikkje så overfolka.

Historie 
Vadkertsjøen vart først nemnd på militære kart i 1780-åra. Innsjøen vart uttørka i fleire hundreår, men er i dag kjend for det reine vatnet og dei flotte strendene.

Den eine sida av innsjøen vert nytta til fiske, den andre for bading. Det ligg bungalowar rundt heile innsjøen og fleire restaurantar.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Lake Vadkert» frå ,  den 24. september 2007.  

Innsjøar i Ungarn
Bács-Kiskun
Velencesjøen

Velencesjøen (ungarsk Velencei-tó) er den tredje største innsjøen i Ungarn med eit areal på 26 km². Han ligg i fylket Fejér langs motorvegen mellom Budapest og Székesfehérvár og ved foten av Velencefjella.

Ein tredjedel av innsjøen er dekt av siv. På grunn av mykje sollys og det grunne vatnet er han ein av dei varmaste innsjøane i Europa med temperaturar opp mot 28 °C om sommaren.

Busetnadar langs breidda 
 Velence
 Velence-újtelep
 Velencefürdő
 Kápolnásnyék
 Gárdony
 Agárd
 Dinnyés
 Pákozd

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lake Velence» frå ,  den 24. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete
 Kart

Innsjøar i Ungarn
UNICEF

UNICEF (United Nations International Children's Emergency Fund) er FNs barnefond, og blei oppretta etter andre verdskrigen for å avhjelpe situasjonen for naudlidande born. Sidan den gong har organisasjonen arbeida med naudhjelp, katastrofehjelp og utviklingshjelp over heile verda.

UNICEF blei oppretta av FNs generalforsamling 11. desember 1946. I 1953 blei namnet forkorta til United Nations Children's Fund, men barnefondet er framleis kjend under det same populære akronymet.

UNICEF blei tildelt Nobels fredspris i 1965.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 UNICEF Norges heimeside

Dei sameinte nasjonane
Vinnarar av Nobels fredspris
Skipingar i 1946
Crasna

Crasna (på rumensk) eller Kraszna (på ungarsk) er ei elv nordvest i Romania og nordaust i Ungarn. Elva er ei av sideelvane til Tisza og har utspring i Transylvania i Romania, nærlandsbyen Crasna. Ho renn gjennom dei rumenske fylka Sălaj og Satu Mare og dei ungarske fylket Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ho munnar ut i Tisza i Vásárosnamény. Byar langs Crasna er Șimleu Silvaniei i Romania og Mátészalka i Ungarn.

Elva er 193 km lang, der 147 km renn i Romania og 46 km i Ungarn. Nedslagsfeltet er 3 142 km² der 2 255 km² er i Romania og 887 km² i Ungarn.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Crasna River (Tisza)» frå ,  den 24. september 2007.  

Elvar i Romania
Elvar i Ungarn
Sălaj fylke
Satu Mare fylke
Tisza
Crişul Repede

Crişul Repede (på rumensk) eller Sebes-Körös (på ungarsk) er ei elv på 209 km i Bihor i Transylvania i Romania og søraust i Ungarn. I lag med elvane Crişul Alb (Kvita Criş) og Crişul Negru (Svarte Criş) utgjer ho dei tre Criş elvane («Cele Trei Crişuri»). Desse vert rekna som dei viktigaste elvane i regionen Crişana i Romania. Historisk, då Crişana var ein offisiell region (i dag er Romania delt inn i 40 fylke), var Criş-elvane dei viktigaste i regionen. 

Crişul Repede renn gjennom byen Oradea, hovudstaden i Bihor. Ho munnar ut i Körös (Criş) nær Gyomaendrőd i Ungarn.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Crişul Repede» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Romania
Elvar i Ungarn
Cluj
Bihor
Körös-ér

Körös-ér (på ungarsk) eller Kereš (på serbisk, kyrillisk Кереш) er ei elv sør i Ungarn og nord i Serbia. Elva er 70 km lang og ei av sideelvane til Tisza frå høgre. Ho renn gjennom Bačka i både Ungarn og Serbia (Vojvodina): 27 km i Ungarn, 15 km som grenseelv og 27 km i Serbia. 

Körös-ér har utspring i den ungarske delen av Subotička peščara, mellom byane Jánoshalma og Kiskunhalas. Vest for Kelebia vert Körös-ér ei grenseelv mellom dei to landa. Som Kereš renn ho nord for byen Subotica. Ho munnar ut i Tisza ved Adorjan, 76 moh. 

Ved Subotica vert det dumpa mykje avfall i elva, som er særs forureina og den største foruereingskjelda til Tisza.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Körös-ér» frå ,  den 25. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Kereš i Serbia 

Elvar i Serbia
Elvar i Ungarn
Crişul Negru

Crişul Negru (på rumensk) eller Fekete-Körös (på ungarsk) er ei elv vest i Romania og søraust i Ungarn. 

Ho har utspring vest i Apusenifjella og renn gjennom byane Ştei og Beiuş i Romania. Ei av sideelvane hennar er den vesle Roşia. Ho kryssar grensa til Ungarn og endrar namn til Fekete-Körös, her møter ho Fehér-Körös eit par kilometer nord for Gyula og i lag dannar dei elva Körös.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Crişul Negru» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Romania
Elvar i Ungarn
Bihor
Mureș

Mureș (på rumensk) eller Maros (på ungarsk) er ei 725 km lang elv i Aust-Europa. Ho har utspring i Giergeukjeda aust i Karpatane i Romania og munnar ut i Tisza ved Szeged søraust i Ungarn.

Mureș renn gjennom dei rumenske fylkea Harghita, Mureș, Alba, Hunedoara og Arad, og det ungarske fylket Csongrád. Byane Toplița, Reghin, Târgu Mureș, Iernut, Luduş, Ocna Mureș, Aiud, Teiuș, Alba Iulia, Deva og Arad i Romania og Makó og Szeged i Ungarn ligg alle langs elva.

Mureș vart kalla Marisus i antikken. På tysk vart ho òg kalla Mieresch og Marosch av dei transylvanske Siebenbürgen-sakserane og det ein gong austerrikske Habsburg-styret. Salt vart frakta på elva i mellomalderen på store flåtar.

Den ungarske delen av Maros er 50 km lang (21 km av ho dannar landegrensa mellom dei to landa). Om lag 2 850 mål på nordsida av elva er ein del av Körös-Maros nasjonalpark.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mureș River» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Elvar i Romania
Tisza
Pinka

Pinka er ei elv i Sentral-Europa med ei lengd på om lag 90 km. Ho har utspring i Steiermark aust i Austerrike, ved grensa til bundeslandet Burgenland. Ho renn inn i Ungarn mellom tettstadane Burg og Felsőcsatár, og kryssar grensa mellom dei to landa fem gonger. Ho munnar ut i elva Rába nær Körmend. Den største sideelvane hennar er Strem.

Dei største busetnadane langs elva er Pinkafeld og Oberwart (ungarsk Felsőőr).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pinka» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Elvar i Austerrike
Plazović

Plazović eller Kiđoš (på serbisk, kyrillisk Плазовић) eller Kígyós (på ungarsk) er ei elv sør i Ungarn og nord i Serbia, som renn innanfor regionen Bačka. Ho har ei lengd på 129 km, og på eit berre 15 km langt stykke kryssar ho grensa mellom dei to landa åtte gonger. 92 km av elva renn i Ungarn, medan 37 km renn i Serbia. 

Kigyós har opphav i Ungarn frå to elvar. Den eine, Bokodi-Kígyós-csatorna, har igjen utspring frå to mindre elvar vest for byen Baja. Den eine av desse har sitt utspring ved landsbyen Rém og den andre ved Borota. Elvane renn saman ved Felsőszentiván, og renn sørover. Den andre elva, Mátételke-Kígyós-csatorna, har utspring nord for landsbyen Tataháza. Denne elva renn nesten over den serbiske grensa før ho snur vestover. Aust for Katymár, like før dei kryssar grensa til Serbia, møter dei to elvane kvarandre og etter dette møtet vert elva hovudsakleg kalla Plazović.

I Serbia renn elva ut i kanalen Veliki Bački (Велики бачки канал, 'Store Bačka kanal').

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Plazović» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Elvar i Serbia
Bačka
Sajó

Sajó (på ungarsk) eller Slaná (på slovakisk) er ei elv i Ungarn og Slovakia. Ho har ei lengd på 229 km, der 110 km renn i Slovakia. Ho har utspring i fjella Nedre Tatra nær Dobšiná. Sajó renn gjennom den slovakiske byen Rožňava og den ungarske byen Miskolc. I Ungarn renn jo gjennom fylket Borsod-Abaúj-Zemplén, og nær Tiszaújváros munnar ho ut i Tisza.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sajó» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Elvar i Slovakia
Tisza
Séd

Séd er ei elv vest i Ungarn, nord for Balatonsjøen. Elva er 70 km lang og renn gjennom byen Veszprém.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Séd» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Sió

Sió er ei kanalisert elv sentralt i Ungarn. Elva er det einaste utsiget frå Balatonsjøen og renn ut frå innsjøen ved byen Siófok. Ho går gjennom byen Szekszárd, og eit par kilometer aust for byen renn ho ut i Donau. Sió renn gjennom dei ungarske fylka Somogy, Fejér og Tolna.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sió» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Sideelvar til Donau
Someș

Szamos (på ungarsk) eller Someș (på rumensk) er ei elv i Romania og Ungarn.

Elva har utspring der elvane Someșul Mare og Someșul Mic møtest. Someșul Mare har utspring i Rodnafjella i Bistrița-Năsăud fylke og Someșul Mic har utspring i Apusenifjella i Cluj fylke. Someșul Mic vert igjen danna der dei to elvane Someșul Cald og Someșul Rece renn saman.

Someșul Mare og Someșul Mic møtest ved Dej, og frå her renn Someș vestover, gjennom Satu Mare, før ho munnar ut i Tisza i Ungarn, nær Vásárosnamény.

Someș vart i antikken kalla Samus.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Someș River» frå ,  den 25. september 2007.  

Elvar i Ungarn
Elvar i Romania
Tisza
Cluj fylke
Sălaj fylke
Maramureș fylke
Satu Mare fylke
Szinva

Szinva er ei elv nord i Ungarn og ei av sideelvane til Sajó. Elva har utspring i Bükkfjella og er 30 km lang. 20 km av elva renn gjennom byen Miskolc. Meir enn 70 bruer er bygd over elva og i delar av byen renn ho under bakken. 

Ei demning er bygd på Szinva og elva Garadna og dette danna Hámorisjøen i Miskolc-Lillafüred rundt 1770. Den høgaste fossen i landet (20 meter høg) høyrer til Szvina like i nærleiken og er ein stor turistattraksjon. Vatnet er ei viktig vasskjelde til byen og om sommaren kan derfor dei øvre dalen av ho stundom verte tørrlagd. Då vert det pumpa vatn frå innsjøen for å få vatn i fossefalla. Garadna renn ut i Szinva om lag 100 meter etter fossen. 

Szinva førte til ein stor flaum i 1878, ein av dei største flaumane på 1800-talet. Flaumen tok 400 liv og nesten øydela heile sentrum av Miskolc. 

Før 1990, då Miskolc vart eit senter for tungindustri, var elva svært forureina, hovudsakleg på grunn av papirfabrikken i Diósgyőr. I dag er ho mykje reinare og dette har ført til at det i dag er noko fisk i elva.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Szinva» frå ,  den 25. september 2007.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av fossefall i elva 

Elvar i Ungarn