kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Skullduggery av Steppenwolf

Skullduggery er det niande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet kom ut i mai 1976 på Epic Records. Det var det tredje av fire gitt ut av Epic Records, og det siste med klaverspelaren Wayne Cook, som slutta for å bli med i Player i 1977. Det er òg det siste albumet som vart gitt ut berre under Steppenwolf-namnet før gruppa omprofilerte seg som John Kay & Steppenwolf.

Innhald

Medverkande

Steppenwolf
 John Kay – gitar, vokal
 Bobby Cochran – gitar, vokal
 George Biondo – bassgitar, vokal
 Wayne Cook – klaverinstrument
 Jerry Edmonton – kunstnarisk leiar, trommer, perkusjon, korvokal

Teknisk
 Steppenwolf – produsent
 Mike Reese – mastering
 Ed Bannon – lydteknikar
 Lorrie Sullivan – design, fotografi
 Randy Nicklaus – miksing

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skullduggery (Steppenwolf album)» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1976
Steppenwolf-album
Epic Records-album
Wayne Cook

Wayne Cook () er ein USA-amerikansk klaverspelar, mest kjend som medlem i Steppenwolf og Player. Han var med på å skriva instrumentalen «Lip Service» og spelte klaverinstrument på Steppenwolf-albumet Skullduggery frå 1976. Året etter vart han med i Player, og medverka på deira andre album Danger Zone i 1978 og Room with a View i 1980.

Diskografi

GoodThunder (1971–1972)
GoodThunder (1972)

Bob «Catfish» Hodge (1975)
Soap Opera's (1975)

Steppenwolf (1976–1977)
Skullduggery (1976)
The Lost Heritage Tapes (spelt inn september 1976, utgjeve 1997 under John Kay & Company)

Michael Cassidy (1977)
Nature's Secret (1977)

Stephen Sinclair (1977)
A+ (1977)

Player (1977–1978)
Danger Zone (1978)

Joanne MacKell (1978)
Joanne MacKell (1978)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wayne Cook» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

USA-amerikanske rockeklaverspelarar
Steppenwolf-medlemmar
Player-medlemmar
Wolftracks

Wolftracks er det tiande studioalbumet til John Kay og Steppenwolf, gjeve ut i 1982. Det vart opphavleg berre gitt ut i Canada og Australia. Albumet var det første nye studioalbumet på seks år for John Kay, med ei ny besetning av Steppenwolf og Kay døypte om gruppa tilsvarande.

Bakgrunn
I 1980 tok John Kay tilbake Steppenwolf-namnet og turnerte som «John Kay & Steppenwolf». Albumet Wolftracks, det første etter at bandet vart reformert, vart spelt inn «live» i studio på eit 2-spors digital opptakar, som då var heilt ny teknologi.

Innhald

Medverkande

John Kay and Steppenwolf
 John Kay – gitar, vokal
 Michael Wilk – klaverinstrument, vokal
 Michael Palmer – sologitar, vokal
 Welton Gite – bass
 Steven Palmer – trommer, perkusjon, vokal

Andre medverkande
 Brett Tuggle, George Biondo – korvokal

Teknisk
 John Kay – produsent
 Richard Podolor – produsent (spor 1)
 Kevin Kern – lydteknikar, assisterande produsent
 Rich Feldman – lydteknikar
 Mark Ettel, Steve Crimmel – assisterande lydteknikarar
 Bruce Leek, Richard Donaldson – mastering
 Drennon Studio – kunstnarisk leiar
 John Exley – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wolftracks» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1982
Steppenwolf-album
Michael Wilk

Michael John Wilk () er ein USA-amerikansk klaverspelar, låtskrivar og plateprodusent, mest kjend for bidraga sine for John Kay and Steppenwolf, stort sett som klaverspelar og bassist. Han har òg arbeidd med Boz Scaggs, Mick Fleetwood, Christine McVie, Billy Burnette, Phil Seymour, Danny Hutton, The Pointer Sisters, Tom Scott og skodespelar Scott Baio. Han arbeidde med Steve Cropper frå Booker T. & the M.G.'s og The Blues Brothers for musikken til filmen Satisfaction. Wilk arbeidde òg på musikken til Pretty In Pink og har laga musikk til TV-reklamar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michael Wilk» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

USA-amerikanske rockeklaverspelarar
Folk frå Chicopee i Massachusetts
Steppenwolf-medlemmar
Welton Gite

Welton Gite () er ein USA-amerikansk bassgitarist, komponist og arrangør. 

Gite flytta til New Orleans som 11-åring og byrja å spela bass som 12-åring. Han flytta til Los Angeles i 1975 og byrja den 53 år lange karrieren sin som turné- og studiomusikar, der han turnerte med mange artistar frå alle musikksjangrar, som Marvin Gaye, Marlena Shaw og Billy Preston, Willie Bobo, Ronnie og Hubert Laws, Alphonse Mouzon, The Jacksons, Cheryl Lynn, Luther Vandross, Thelma Houston, Sister Sledge, Shalamar, John Kay & Steppenwolf og mange andre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Welton Gite» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske komponistar
Steppenwolf-medlemmar
Brett Tuggle

Brett Tuggle () var ein USA-amerikansk musikar som er mest kjend som klaverspelar med Fleetwood Mac og bandet David Lee Roth.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brett Tuggle» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikarar frå Denver
USA-amerikanske heavy metal-klaverspelarar
USA-amerikanske heavy metal-gitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
Steppenwolf-medlemmar
Paradox av John Kay og Steppenwolf

Paradox er det ellevte studioalbumet til bandet Steppenwolf, her kalla John Kay og Steppenwolf. Det kom ut i 1984 på Black Leather Music. Det vart opphavleg berre gitt ut i Canada og Australia. Bassisten Gary Link erstatta Welton Gite på dette albumet. Det markerte òg ein retur til innspeling i American Recording Studios, som sist vart brukt til å spela inn For Ladies Only i 1971.

Innhald

Medverkande

Jon Kay and Steppenwolf
 John Kay – vokal, gitar
 Michael Palmer – sologitar, korvokal
 Gary Link – bass, korvokal
 Steven Palmer – trommer, perkusjon, vokal
 Michael Wilk – klaverinstrument, programmering

Andre medverkande
 Jackie DeShannon – korvokal
 Phil Seymour – korvokal
 Brett Tuggle – korvokal
 Duane Hitchings – instrumentale bidrag

Teknisk
 Richard Podolor – produsent
 Bill Cooper – lydteknikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paradox (Steppenwolf album)» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1984
Steppenwolf-album
Album produserte av Richard Podolor
Rock & Roll Rebels

Rock & Roll Rebels er det tolvte studioalbumet til John Kay og Steppenwolf. Det kom ut i 1987 på Qwil. 

Albumet kom ut på ny i 1996 som Feed the Fire, i ei remiksa form på Winter Harvest. Nyutgjevinga inneheldt ikkje «Turn Out The Lights» og «Give Me Life,» men la til to nye songar, «Feed the Fire» og «Bad Attitude».

Innhald

Medverkande

Musikars
 John Kay – solovokal, gitar
 Rocket Ritchotte – sologitar, korvokal
 Michael Wilk – klaverinstrument, bassgitar, programmering
 Ron Hurst – trommer, korvokal

Teknisk
 Mike Reese – mastering
 Stanley Mouse – plateomslag
 Amy Epa – fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rock & Roll Rebels» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Steppenwolf-album
Musikkalbum frå 1987
Album produserte av John Kay
Album produserte av Michael Wilk
Ron Hurst

Ron Hurst er ein USA-amerikansk trommeslagar. Sidan 1984 har han vore trommeslagaren i det amerikanske rockebandet Steppenwolf. Han er busett i Hillsboro i Oregon, i Portland-området, der han underviser i trommer i eit studio. Hurst flytta frå Nashville i Tennessee til Hillsboro-området i 2003. Han voks opp i Holyoke i Massachusetts før han flytta til New York City og Nashville. Dottera speler i bandet In Retrograde. I tillegg til trommer har han òg gjort vokalarbeid med bandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ron Hurst (musician)» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Folk frå Hillsboro, Oregon
Steppenwolf-medlemmar
USA-amerikanske trommeslagarar
Ocreatus

Ocreatus er ei biologisk slekt av små kolibriar med tre medlemmer som samla har eit leveområde langs Andes frå Venezuela, gjennom Colombia, Ecuador, Peru til Bolivia. Slekta er ein del stammen Heliantheini, «briljantar», i underfamilien Lesbiinae.

Namnet Ocreatus er latinsk med (overført) tyding «har på seg støvlar», refererer til at tarsus er dekt med kvite eller oransje fjørduskar.

Skildring 
Ocreatus er tre kolibriartar med sær utforming av halen som lever i Andes-regionane, frå Venezuela til Bolivia. Hannfuglane har metallisk grøn kropp, svarte venger og ein imponerande lang hale med utvida sentrale fjører forma som «rekkertar». Hoene har derimot kvite undersider med grøne flekker og manglar den forseggjorde rekkerthalen. Både hannar og hoer har lodne kvite eller oransje-raudbrune fjører rundt tarsen.

Arten trivst i fuktig til våte skogskantar på midthøgder i Andesfjella, typisk lever dei våte skogsoner i subtropiske og tempererte regionar. Den høgaste konsentrasjonen av desse fuglane er vanlegvis mellom 1600 og 2200 meter over havet.

Hannane er 11–15 cm lange, inkludert dei langstrekte halefjørene, hoene er mindre, måler 7,6–9 cm.

Dei tre artane i Ocreatus er kjenneteikna av variasjonar i farge og i utforming av halen. Vimpelkolibri har til dømes kvite fjørtufsar rundt beina, dei andre har oransje. Grad av flekking på undersida hos hoer, halelengder og plassering av «rekkertar» varierer med art og underart.

Desse kolibriane søkjer føde i ulike høgder i skogen, omtrent frå 6 til 18 meter over bakken.

Galleri

Artslista 
Hjå dei meste kjente taksonomi-autoritetar var taksonet Ocreatus monotypisk med ein art, vimpelkolibri (Ocreatus underwoodii) fram til nyleg. Ocreatus i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler.

 Vimpelkolibri, Ocreatus underwoodii, White-booted racket-tail, (Lesson, RP, 1832), (LC)
 Peruvimpelstjert, Ocreatus peruanus, Peruvian racket-tail, (Gould, 1849)
 Inkavimpelstjert, Ocreatus addae, Rufous-booted racket-tail, (Bourcier, 1846)

Kjelder 

 García, N. C., K.L. Schuchmann, and P. F. D. Boesman (2022). White-booted Racket-tail (Ocreatus underwoodii), version 1.0. In Birds of the World (B. K. Keeney, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.boorat1.01
 García, N. C., K.L. Schuchmann, and P. F. D. Boesman (2022). Peruvian Racket-tail (Ocreatus peruanus), version 1.0. In Birds of the World (B. K. Keeney, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.boorat2.01
 García, N. C., K.L. Schuchmann, and P. F. D. Boesman (2022). Rufous-booted Racket-tail (Ocreatus addae), version 1.0. In Birds of the World (B. K. Keeney, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.rubrat1.01

Bakgrunnsstoff 

kolibrifamilien
fugleslekter
Rise & Shine av Steppenwolf

Rise & Shine er det trettande og siste studioalbumet av John Kay og Steppenwolf, gjeve ut i 1990 på selskapet IRS Records. Det inneheld «The Wall», ein song der John Kay feira fallet til Berlinmuren, og «Rock 'N Roll War», ein hyllest frå Kay til veteranar frå Vietnamkrigen.

Innhald

Medverkande

Steppenwolf
 John Kay – gitar, vokal
 Michael Wilk – klaverinstrument, bass, programmering
 Ronald «Rocket» Ritchotte – sologitar, vokal
 Ron Hurst – trommer, vokal

Technical
 John Kay, Michael Wilk, Rocket Ritchotte – produsent
 Glenn Meadows – mastering
 Neil Zlozower – fotografi (bakside)
 John Taylor DisMukes – illustrasjon (framside)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rise & Shine (Steppenwolf album)» frå ,  den 3. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Musikkalbum frå 1990
Steppenwolf-album
Album produserte av John Kay
Album produserte av Michael Wilk
Smågodt

Smågodt er godteri som vert selt i lausvekt. 

Smågodtet blei utbreidd i Noreg i 1970-åra, og fram til 1990-åra blei det også selt med stykkpris. Det blei omsett smågodt for 991 millionar kroner i Noreg i 2012, noko som utgjorde 11 % av den totale godterimarknaden. Dei to største smågodtprodusentane på den norske marknaden er Nidar og Candyking.

Prismessig ligg smågodt betydeleg under prisen av innpakka godteri, og spesielt sjokolade er langt billegare om ein kjøper det i lausvekt.

Smågodt vert som regel selt med pris per kilogram (kg). Tidlegare blei smågodt i Noreg selt pris per hektogram (per 100 gram), men som for dei fleste andre matvarer blir kilogram brukt i aukande grad.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Smågodt» frå ,  den 4. juli 2023.  

Søtmat
Godteri
Friidrettslandskampen Danmark–Noreg 1954/Menn

Friidrettslandskampen Danmark–Noreg 1954 for menn vart avvikla på Østerbro i København 1. og 2. juli. Landskampen enda med norsk siger 127 – 85. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Fyrste dagen forbetra Audun Boysen sin norske rekord på 800 meter med eitt tidels sekund til 1.48,1. Andre dagen sletta Tor Olsen den 22 år gamle noregsrekord på 110 meter hekk då han vann løpet på 14,6 sekund, den gamle rekorden var på 14,8 og var tangert av mellom andre Olsen sjølv.

Torsdag 1. juli

200 meter

800 m

5 000 m

400 m hekk

3 000 m hinder

Stavhopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

4 × 100 meter stafett

Fredag 2. juli

100 meter

400 m

1500 m

10 000 m

110 meter hekk

Høgdehopp

Tresteghopp

Sleggjekast

Spjutkast

4 × 400 m stafett

Kjelder
friidrett.no

Arbeiderbladet 2. juli 1954
Arbeiderbladet 3. juli 1954

Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Danmark
Friidrett i Noreg
Minna Kauppi

Minna Kauppi () er ein finsk tidlegare orienteringsløpar frå Asikkala. Tre gongar vart ho verdsmeister på mellomdistansen og ein gong på normal-distansen. I fem meisterskap var ho med på finsk VM-triumf i stafett. 

Kauppi høyrde til verdseliten i orientering i over ti år frå 2004. Åra 2006-08 var ho med på dei finske laga som vann stafett-tevlinga under verdsmeisterskapen. I 2007 sikra ho seg også gullmedaljen i klassisk løype, og i 2008 sprang ho inn til gull i mellomlang løype. Perioden 2010-12 tok Kauppi to VM-gull i mellomlang løype og to-VM-gull i stafett. I 2013 var ho ankerkvinne for det finske stafett-mannskapet som kom på andreplass bak Noreg. Dermed vann ho medalje i sitt tiande verdsmeisterskap på rad. Ho stod då med totalt 17 (9-5-3) VM-medaljar.

I tida 2005-12 vann Kauppi 12 tevlingar i Verdscupen i orientering.

Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap 
VM 2004: Sølv i stafett, nr 5 på mellomdistanse
VM 2005: Bronse på mellomdistanse
VM 2006: Gull i stafett, nr 4 på mellomdistanse
VM 2007: Gull i klassisk og i stafett, sølv på kort-distansen  
VM 2008: Gull på mellomdistansen og i stafett, sølv på kort-distansen  
VM 2009: Bronse i klassisk løype og i stafett
VM 2010: Gull på mellomdistansen og i stafett
VM 2011: Gull i stafett, nr 4 på mellomdistansen
VM 2012: Gull på mellomdistanse, sølv på klassisk distanse
VM 2013: Sølv i stafett, nr 4 på mellomdistanse
VM 2015: Nr 6 på kort-distansen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Minna Kauppi» frå ,  den 4. juli 2023.  

Orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Finske idrettsutøvarar
Folk frå Asikkala
Peder Oluf Pedersen

Peder Oluf Pedersen () var ein arbeidar og politikar frå Kråkerøy i Østfold. Han representerte Høgre-partiet på Stortinget i tida 1903-12.

Pedersen var son til ein maskinist. Sjølv byrja han arbeide på sagbruket «Bingesagen» då han var kring 12 år gammal. Frå 1874 til 1913 var han tilsett som filar ved Bjørneby bruk, heilt til bruket brende ned.

I Kråkerøy kommune var han 1901–03 medlem av skulestyret. Gjennom stortingsvalet 1903 kom han inn på Stortinget frå Smaalenene. Han vart attvald til nye periodar i 1906 og 1909, då frå einmannskrinsen Glemminge. På Stortinget var han heile tida medlem i Sosialkomitéen. I Kråkerøy heradsstyre var han ei tid varaordførar.

P.O. Pedersens vei i Fredrikstad har namn etter honom.

Kjelder

Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Fredriksstad Blad 26. november 1954
Fredriksstad Blad 2. september 1995

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Norske arbeidarar
Folk frå Fredrikstad
Janne Jukkola

Janne Jukkola (fødd 1977) er ein finsk politikar for Samlingspartiet. Den 5. april 2023 blei han riksdagsmedlem for Vasa valkrins.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Finske politikarar
Vingummi

Vingummi er ein type godteri. Det består av mange små bitar som kjem i forskjellige smakar, fargar og fasongar. Vingummigodteri kan både vere mjuk og litt hardare, men aldri så hardt at dei ikkje kan tyggast.

Vingummi vert laga av sukker, vatn, gelatin og sitronsyre. Farge og smak blir tilsett mot slutten av prosessen, og vingummimassen treng eit døgn eller to på å stivne etter at bitane er støypte. På tross av namnet er det ikkje vin eller anna alkohol i vingummi.

Nokre kjende vingummivaremerke i sal i Noreg er britiske Bassett's (ein del av Mondelēz International), tyske Haribo og danske BonBon.

Galleri

Referansar 

<references> 

Denne artikkelen bygger på «Vingummi» frå ,  den 2. juli 2023. 

Godteri
Friidrettslandskampen Noreg–Ungarn 1954

Friidrettslandskampen Noreg–Ungarn 1954 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo 2. og 3. august. Landskampen enda med ungarsk siger 121 – 90. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Måndagen forbetra Tor Olsen sin månadsgamle noregsrekord på 110 meter hekk til 14,5 sekund. Ikkje lenge etter forbetra Ernst Larsen sin 12 dagar gamle norske rekord på 3 000 meter hinder med 2 sekund til 8.57,2. Dagen etter vann Sándor Iharos 1500-meteren framom Audun Boysen, begge sette nasjonale rekordar på distansen.

Måndag 2. august

200 meter

800 m

5 000 m

110 meter hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Tresteghopp

Sleggjekast

Spjutkast

4 × 100 meter stafett

Tysdag 3. august

100 meter

400 m

1500 m

10 000 m

400 m hekk

Stavhopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

4 × 400 m stafett

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 3. august 1954
Arbeiderbladet 4. august 1954

Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Oslo
Friidrett i Noreg
Marianne Andersen

Marianne Andersen () er ein norsk orienteringsløpar frå Drammen. Individuelt har ho vunne sju sølvmedaljar og tre bronsemedaljar i verdsmeisterskap, i stafett har ho eitt gull, to sølv ein bronse.

Aktiv
Åra frå 2004 til 2022 vart Andersen norsk meister 24 gongar, flest NM-gull har ho på mellomdistansen med 9 i talet. 

Andersen sanka VM-sølv på klassisk- og mellomdistansen både i 2006 og 2009, samt på klassisk-distansen i 2008 og 2010 og på mellomdistansen i 2017. Under den medaljerike verdsmeisterskapen 2009 i Miskolc i Ungarn var ho ankerkvinne då Noreg vann stafetten med god margin, Betty-Ann Bjerkreim Nilsen og Anne Margrethe Hausken sprang dei fyrste etappane.

Frå europeiske meisterskap i orientering har Andersen ytterlegare tre sølvmedaljar.

Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap 
VM 2003: Nr 8 på klassisk-distansen
VM 2005: Sølv i stafett, nr 4 på klassisk-distansen
VM 2006: Sølv på klassisk- og mellomdistansen
VM 2007: Bronse på mellomdistansen og i stafett
VM 2008: Sølv på klassisk-distansen
VM 2009: Sølv på klassisk- og mellomdistansen, gull i stafett
VM 2010: Sølv på klassisk-distansen og i stafett, bronse på mellom- og kort-distansen
VM 2011: Nr 7 på mellomdistansen
VM 2017: Sølv på mellomdistansen
VM 2018: Nr 4 i stafett

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marianne Andersen» frå ,  den 5. juli 2023.  

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Folk frå Drammen
Laksen kraftverk

Laksen kraftverk er eit vasskraftverk i Vefsn kommune i Nordland.

Det utnyttar eit fall på 80 meter mellom Laksen og Grytåvatnet i Vesterfjella i Vefsn.

Installert effekt er 4,9 MW frå ein francisturbin. Årsproduksjonen er 20 GWh.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Laksen kraftverk» frå ,  den 5. juli 2023.

Bakgrunnsstoff
 
 «Åpning Laksen kraftverk» i Helgeland Arbeiderblad.

Kraftverk i Vefsn
Helgeland Kraft
Kraftverk skipa i 2012
Leigh Stephens

Leigh Stephens er ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar, mest kjend som tidlegare sologitarist i rockegruppa Blue Cheer.

Han gav òg ut soloalbum, det første, Red Weather, i 1969. Sidan spelte han i gruppa Silver Metre, Pilot, Foxtrot og Chronic with a «K».

Han vart rangert på 98. plassen på Rolling Stone si liste over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.

Diskografi

Med Blue Cheer
Albums
 Vincebus Eruptum (1968)
 Outsideinside (1968)
 The '67 Demos (Demo, 2018; BeatRocket)
Live
Live & Unreleased, Vol. 1: '68/'74 (1996; Captain Trip Records)
Live & Unreleased, Vol. 2: Live at San Jose Civic Centre, 1968 & More (1998; Captain Trip Records)
Singlar
«Summertime Blues» med «Out Of Focus» (frå albumet Vincebus Eruptum)
«Just a Little Bit» med «Gypsy Ball»
«Feathers From Your Tree» med «Sun Cycle» (frå albumet Outsideinside)
«The Hunter» med «Come And Get It» (frå albumet Outsideinside)

Med Silver Metre
Album
 Silver Metre (1969)

Singlar
«Superstar» med «Now They've Found Me»

Med Pilot
Album
 Pilot (1972)

Singlar
«Rider» (Promo, Stereo/Mono)

Solo
Album
 Red Weather (1969, Philips)
 ...and a Cast of Thousands (1971, Charisma)
 Chronic With a K – Ride The Thunder (1999, Chronicorp)
 High Strung Low Key (2004, Self-Released)
 A Rocket Down Falcon Street (2013, Self-Released)

Singlar
«Saki Zwadoo» med «Red Weather»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leigh Stephens» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Sologitaristar
Blue Cheer-medlemmar
Paul Whaley

Paul Gene Whaley () var ein amerikansk trommeslagar som er mest kjent som trommeslagaren i rockebandet Blue Cheer. 

Whaley var son av countrysongaren Paul Edward Whaley. Han voks opp i byane Vallejo og Winters i California.  Han spelte trommer i bandet The Oxford Circle i Davis i California. Whaley er kreditert på Oxford Circle-albumet Live at the Avalon 1966. Då han forlét Oxford Circle for å bli med i Blue Cheer i 1967, vart det førstnemnde bandet oppløyst. Han var den lengstlevande medlemmen i Blue Cheer etter Peterson døydde i ein alder av 63 år. Whaley døydde av hjartesvikt 28. januar 2019, to veker etter 72-årsdagen sin.

Diskografi

Med Oxford Circle 

Singlar
«Foolish Woman/Mind Destruction» (World United 002, Januar 1966)
Album
 «Nuggets from California: Live at the Avalon» 1966 (Big Beat, 1997)

Med Blue Cheer

Singlar
«Summertime Blues» med «Out Of Focus» (frå albumet Vincebus Eruptum)
«Just a Little Bit» med «Gypsy Ball» (frå albumet Vincebus Eruptum)
«Feathers From Your Tree» med «Sun Cycle» (frå albumet Outsideinside)
«The Hunter» med «Come And Get It» (frå albumet Outsideinside)
Album
Vincebus Eruptum (1968)
Outsideinside (1968)
New! Improved! (1969)
The Beast Is Back (1984)
Highlights and Lowlives (1990)
Dining with the Sharks (1991)
What Doesn't Kill You... (2007)
7 (Finish in 1979) (2012; ShroomAngel Records)
The '67 Demos (Demo, 2018; BeatRocket)
Live
Blitzkrieg Over Nüremberg (1989; Thunderbolt/Nibelung Records)
Live & Unreleased, Vol. 1: '68/'74 (1996; Captain Trip Records)
Live & Unreleased, Vol. 2: Live at San Jose Civic Centre, 1968 & More (1998; Captain Trip Records)
Hello Tokyo, Bye Bye Osaka – Live in Japan 1999 (1999)
Rocks Europe CD/DVD, 2009; Rainman/Captain Trip Records)
Live at Anti WAA Festival 1989 CD/DVD, (2014; Nibelung Records)
Party Hard at the Underground Cologne (berre digital, 2017; Nibelung Records)
Three Giants, One Tour - Live in Tyskland in 1992 (berre digital, 2022; Nibelung Records)
Live Bootleg: London – Hamburg (offisiell bootleg, 2005; Rockview Records)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paul Whaley» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Blue Cheer-medlemmar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Abe «Voco» Kesh

Abe Keshishian, med artistnamnet Abe «Voco» Kesh () var ein San Francisco-basert disc jockey og plateprodusent. Han er mest kjend for å ha oppdaga det gryande hardrock-bandet Blue Cheer, og for å ha produsert dei to første albuma deira, Vincebus Eruptum og Outsideinside. Han produserte òg hitsingelen deira «Summertime Blues» av Eddie Cochran.

Han jobba som DJ på legendariske KSAN San Francisco, der han var ansvarleg for nattprogrammet. Han vart fødd i Detroit og døydde på Marin Hotel i San Rafael, der han budde dei siste 14 åra av livet sitt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Abe "Voco" Kesh» frå ,  den 5. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

USA-amerikanske plateprodusentar
Folk frå Detroit
USA-amerikanske radiopersonlegdomar