kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Lisburn

Lisburn (irsk Lios na gCearrbhach) er ein by i Nord-Irland, sørvest for Belfast. Ein anglisert versjon av det irske namnet, Lisnagarvey, vert nytta i namn på skular og idrettsklubbar i området. Byen fekk byrettar i 2002 (i lag med Newry). Byen ligg mellom grevskapa Antrim og Down med Lagan-elva som grense. Lisburn har like over 80 000 innbyggjarar. Trass i byrettane er byen omgjeve av jordbruks- og halvjordbruksområde. Lisburn City omfattar utanom byen Lisburn òg byane Hillsborough, Moira, Glenavy, Dunmurry og Drumbo. Det administrative hovudkontoret ligg i Lisburn.

Lisburn er òg kjend som fødestaden for den irske linindustrien, som vart oppretta i 1698 av Louis Crommelin og andre hugenottar. Ei utstilling om den irske linindustrien finst no på Irish Linen Center som ligg i Old Market House på Market Square.

Byen er ein populær handlestad med fleire store varehus i sjølve Lisburn og utanfor. Her finst mellom anna Sprucefield og Sprucefield parksenter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lisburn (stad)» frå ,  den 12. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
lisburn.com
Lisburn Market House 
Lisburn Cricket Club
Lisburn Racquets Club
BFBS Radio Lisburn 
St. Patrick's GAA, Lisburn 

Byar i Antrim
Byar i Down
Chesterfield

Chesterfield er ein marknadsby og eit administrativt distrikt i Derbyshire i East Midlands i England. Han ligg på møtestaden til elvane Rother og Hipper.

Historie 
Byen fekk marknadsrettar frå kong Johan utan land i 1204. Han voks sakte men sikkert fram til 1800-talet, då han fekk velstandstider på grunn av jernbanen. Chesterfieldlinja, som var ein del av North Midland-linja mellom Derby og Leeds, vart starta av George Stephenson i 1837. Under konstruksjonen oppdaga ein ei stor kolåre. Stephenson starta opp eit gruveselskap, som tok ut både kol og jernmalm i området. Stephenson budde i Tapton House i Chesterfield resten av livet, og er gravlagt i Trinity Church.

Det mest kjende landemerket til byen er spiret til kyrkja Saint Mary and All Saint. Det blir kalla «the crooked spire» («Det skeive tårnet») og toppen lenar seg nesten 3 meter til sidan i tilhøve til midtpunktet til tårnet. Dette skuldast truleg bruk av vått tømmer eller for få støttestag. Meir fargerike forklaringar er at spiret var så sjokkert over å høyre at ei jomfru gifta seg i kyrkja, at det bøygde seg for å sjå nærare på det, eller at ein smed i Bolsover skodde Djevelen feil, og at Djevelen så i store smerter hoppa over tårnet og slo det ut av stilling.

Boremaskinene som vart brukt under konstruksjonen av Kanaltunnelen vart laga i Chesterfield av Markham & Co., som no ikkje lengjer har nokre lokale der.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chesterfield» frå ,  den 12. juli 2011.

Bakgrunnsstoff

Byar i Derbyshire
Distrikt i East Midlands
John Bernhard Rekstad (1943-)

John Bernhard Rekstad () er ein norsk fysikar. 
Han vart dr.philos. i 1976, og professor i fysikk ved Universitetet i Oslo i 1980. Rekstad er kjent for arbeid innan eksperimentell kjernefysikk. Etter studieopphald ved Niels Bohr Instituttet i København, har han vore sterkt engasjert i forskingsprosjekt ved syklotronlaboratoriet i Oslo og har trekt det inn i eit internasjonalt forskingsmiljø. Han har òg arbeidt for samarbeid mellom grunnforsking og praktisk forsking. Han var ein av initiativtakarane til Forskningsparken som vart etablert i Oslo i 1989, og var med i styret i Innovasjonssenteret 1985–88. Han var òg ein av initiativtakarane til skipinga av Forskningsstiftelsen for Oslo-regionen, FOSFOR, og var styreformann 1987–89. Frå 1987 til 1993 var han medlem av styret for Norges Almenvitenskapelige Forskningsråd. Rekstad stod for bygginga av det første soloppvarma huset i Noreg i 1977, ei forsking som førte til danninga av selskapa Solnor AS (1990) og SolarNor AS (1995). Han var òg ein av grunnleggjarane av Senter for akseleratorbasert forskning og energifysikk (SAFE) i 2005 ved Universitetet i Oslo.

Bakgrunnsstoff 
	
John Bernhard Rekstad i Store norske leksikon. 

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske fysikarar
Norske fysikkprofessorar
Norske kjernefysikarar
Samfunnsgeografi

Samfunnsgeografi (tidlegare også kulturgeografi, i dag også regional samfunnsanalyse)  er eit av to hovudfelt i geografifaget. Den andre er naturgeografi.  Samfunnsgeografi fokuserer på korleis menneskeleg aktivitet er organisert frå eit geografisk perspektiv. Fagfeltet kan delast inn i fleire greiner som dels overlappar kvarandre, som befolkningsgeografi, bygeografi, økonomisk geografi, jordbruksgeografi, transportgeografi, rekreasjonsgeografi og sosialgeografi.

Kjelder

«Samfunnsgeografi» (19. februar 2013), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 28. november 2014.

Bakgrunnsstoff

Geografi
Geografi
Rhondda

Rhondda er eit dalstrøk og valdistrikt i det sørlege Wales.

Rhondda-dalen består av to dalar, Rhondda Fawr (den store dalen) og Rhondda Fach (den vesle dalen). Både eintalsforma Rhondda-dalen og fleirtalsforma Rhondda-dalane blir brukt som eit fellesomgrep om dei to dalane. Forutan dei store byane Cardiff, Swansea og Newport er Rhondda-dalen, med om lag 60 000 innbyggjarar, eit av dei tettast folkesette områda i Wales. Dalstrøket er nok mest kjent for den historiske tilknytinga si til kolindustrien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rhondda» frå ,  den 13. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Williams, Gwyn A. (1985): When was Wales?: A History of the Welsh (Black Raven Press) ISBN 0-85159-003-9

Bakgrunnsstoff 
www.therhondda.co.uk  a socio-economic history of  the Rhondda Valleys during the period 1800 - 1950
www.destinationrct.co.uk  Visit Rhondda Cynon Taf

Dalar i Wales
Glamorgan
Kettering

Kettering er ein marknadsby i distriktet Kettering i Northamptonshire i England. Han ligg om lag 130 km frå London. Kettering ligg hovudsakleg på vestsida av elva Ise, ei sideelv til Nene som ho møter i Wellingborough. Opphavleg vart byen kalla Cytringan, Kyteringas og Keteiringan på 900-talet, og namnet meiner ein tyder «staden (eller området) til slekta til Ketter».

Byen har kring 55 000 innbyggjarar. Byen, i lag med mange andre byar i området, har mange pendlarar som nyttar seg av jernbanen Midland Main Line, som har raske tog direkte til London.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kettering» frå ,  den 14. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Kettering Evening Telegraph 
 Kettering Borough Council
 Kettering Town F.C. 

Byar i Northamptonshire
Barnard Castle

Barnard Castle er ein by i County Durham i England. Han har namn etter slottet som ligg der, Barnard Castle, og ligg ved elva Tees. På den andre sida av elva ligg Startforth.

Slottet vart reist av normannarane kort tid etter erobringa i det 1000-talet. Det hadde sin storhetstid under Bernard de Bailleul i siste halvdelen av det 1100-talet. Det var i eiget til slekta inntil John Balliol vart avsett som konge av Skottland i 1296. Deretter tok Richard Neville, 16. jarl av Warwick over. Rikard III arva det gjennom kona si Anne Neville. Etter døden hans fall det i ruinar.

Ved sida av slottet er Bowes Museum den største turistattraksjonen i byen. Det er ein slottslignende bygning, der ein finn måleri av El Greco, Goya, Canaletto, Boucher, Fragonard og andre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barnard Castle» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
Melton Mowbray

Melton Mowbray (ofte berre kalla Melton) er administrasjonsbyen i distriktet Melton i Leicestershire i England. Han ligg ved elva Eye, som etter Melton er kalla Wreake. I 2019 hadde byen eit folketal på 27 670. 

Byen er best kjend for sine særeigne paiar med svinekjøt, Melton Mowbray pork pie, og er ein av stadane det blir laga  stiltonost på lisens.
Han er òg kjend for meltonstoff, som først er nemnd i 1823. Det er eit tettvove ullstoff som er valka slik at det vert  mjukt, og vert ofte nytta til ytterjakkar. Stoffet liknar mjuk vadmål.

Namn
Namnet kjem frå det gammalengelske Medeltone, med tydinga 'midtby omgjeven av små bygder' (som Milton og Middleton). Mowbray er eit normannarnamn på ein tidleg føydalherre her, Robert de Mowbray.

Historie

Ein kjend episode frå historia til byen har gjeve opphav til eit uttrykk; I 1837, då eit jaktlag leia av markien av Waterford feira jaktlukka, måla den kraftig rusa markien bokstaveleg talt fleire bygningar i Melton Mowbray raude. Dermed vart «å måle byen raud» eit uttrykk for å feste skikkeleg.

St. Mary's Church frå 1200-talet er den største soknekyrkja i Leicestershire. Ho har eit flott orgel, og det vert halde orgelkonsertar to gonger kvar månad. Av tidlegare organistar i kyrkja finn ein sir Malcolm Sargent.

Bymuseet, Melton Carnegie Museum, har blant anna fleire måleri med jakt- og sportsmotiv, og ein tohovuda kalv.

Melton Country Park er eit stort turterreng med ein innsjø, nær sentrum. I tillegg til piknikstader, naturstiar og leikeområde for barn finst det eit vitjingssenter der det er utstilt arkeologiske funn frå området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Melton Mowbray» frå ,  den 17. juli 2011.

Bakgrunnsstoff

Byar i Leicestershire
Aylsham

Aylsham er ein marknadsby og eit verdsleg sokn ved elva Bure i Norfolk i England. Elva har utspringet sitt like ved byen, og sidan 1779 har det vore mogeleg å segle opp til Aylsham. Dette gjorde at ein kunne bringe korn, kol og tømmer opp elva, noko som førte til vekst i byen. Byen ligg i nasjonalparken The Broads.

Historie 

Aylsham vert rekna å ha blitt grunnlagd av ein angelsaksisk thane ved namn Aegal omkring år 500. Den er nemnd i Domesday Book (1086) som både Elesham og Ailesham, truleg avleidd frå Aegel's Ham, og hadde då omkring tusen innbyggjarar. Fram til 1400-talet var produksjon av lin og ullgarn ein viktig næringsveg, og Aylsham Web eller cloth of Aylsham vart levert til hoffet under Edvard II og Edvard III.

Frå 1372 var John av Gaunt Lord of the Manor, og Aylsham vart hovudbyen for hertugdømet Lancaster. John av Gaunt var truleg aldri sjølv i byen, men borgarane naut fleire privilegium,  som fritak frå juryteneste utanfor området til herregarden og frå visse skattar.

I 1519 innvilga Henrik VIII ein vekentleg marknad på laurdagar, og ein årleg festival den 12. mars, dagen før festen for pave St. Gregor den store. Marknaden vart viktig for byen, og det oppstod ny næringsdrift som følgje av at bønder frå omeigna regelmessig kom inn til byen. Marknaden vert no halden to gonger i veka, samt at det er ein bondemarknad ein gong i månaden.

To av dei mest kjente borgarane i byen er minna med plakettar. På Barclay Bank-veggen, på Market Square, er det ein plakett for Christopher Layer, ein militant jakobitt som støtta prins Charles Edward Stuart. Han vart dømd for høgforræderi og hengd på Tyburn i 1723. Like ved er ein plakett for Joseph Thomas Clover, far for den moderne anestesien. Han vart fødd i eit husvære ved Market Square.

Ein av dei eldste bygningane i byen er Black Boys Inn, eit vertshus som har lege der sidan 1650-åra. Den noverande fasaden er frå omkring 1710–1720. Bygningen hadde stallar for kring førti hestar. I 1732 oppheldt Daniel Defoe seg i Aylsham, og budde på Black Boy Inn. Dagbokforfattaren Parson Woodforde åt der i 1781, og krigshelten Horatio Nelson skal ha dansa i fellesrommet under eit besøk hos fetteren sin som budde i byen.

Sir Humphrey Repton, landskapsarkitekt og målar, er gravlagt på St Michael's kyrkjegard. Akvarellane hans gjev gode bilete av marknaden på byrjinga av 1800-talet.

Det var ein periode to jernbanestasjonar i byen, men begge er nedlagde. Den eine tente Great Eastern Railway mellom County School og Wroxham, mens den andre tente Midland and Great Northern Joint Railway mellom Melton Constable og Great Yarmouth

Omkring to kilometer utanfor byen ligg Blickling Hall, eit jakobittisk teglhus som er eigd av National Trust.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aylsham» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Norfolk
The Broads
Strandmalurt

Strandmalurt (Artemisia maritima) er ei eviggrøn toårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 20 til 80 cm høg og veks i kystnære strøk i Europa. I Noreg er arten under etablering og spreiing, først og fremst i Østfold. Han vart funnen i Noreg for første gong i Hvaler i 1919. Han er framleis sjeldan i Noreg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Malurtslekta
Viltveksande plantar i Noreg
Norsk malurt

Norsk malurt, Artemisia norvegica, er ei urt i korgplantefamilien. Planten blir 5 til 25 cm høg. Han er berre funnen i Noreg, i nordre Uralfjella og i Nord-Skottland. I Noreg veks han hovudsakleg i Dovre, Trollheimen og Sunndalsfjella og er dessuten funnen i Hjelmeland og Jondal. Han er forholdsvis vanleg i kjerneområdet sitt, men i tilbakegang.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Malurtslekta
Plantar i Noreg
Det sørsudanske flagget

Det sørsudanske flagget er danna av vassrette striper og ein blå trekant som peiker innover frå venstre med ei gul stjerne. Det byggjer på det sudanske flagget i utforming og det kenyanske i fargeval.

Historie 
Flagget blei teke i bruk som nasjonalflagg for Sør-Sudan då landet fekk sjølvstende den 9. juli 2011. Det hadde allereie vore i bruk sidan Sør-Sudan fekk sjølvstyre frå 9. juli 2005, og før det av sjølvstenderørsla SPLA.

Symbolikk 
Raudfargen i flagget symboliserer blodet tapt under fridomskampen. Kvitt står for freden som blei oppnådd etter kampen. Blått står for Nilen, grønt for naturressursane i landet, svart for huda til innbyggjarane og den gule stjerna skal vera ei leiestjerne for landet og innbyggjarane.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Flag of South Sudan» frå ,  den 18. juli 2011.  
 
 State Symbols . Government of South Sudan, www.goss-online.org.

Sørsudan
Sør-Sudan
Det sørsudanske riksvåpenet

Det sørsudanske riksvåpenet viser ei flodørn (Haliaeetus vocifer), ei ørn som er utbreidd i størsteparten av Sør-Sudan. Ørna har spreidd stjert og venger og ser mot venstre (for sjåaren). Framfor ørna er eit tradisjonelt skjold og eit spyd i kross med ein spade. Ørna står for styrke, motstand, majestet og visjon. Spaden står for folket sin vilje til å arbeida hardt for å fø staten sin, og våpna for viljen til å forsvara det.

Kjelder 
 State Symbols . Government of South Sudan, www.goss-online.org.

Bakgrunnsstoff 

Sør-Sudan
Riksvåpen
Sør-Sudan
Stein Johnson

Stein Jean Johnson () var ein norsk friidrettsutøver og idrettstrenar.

Johnson er særleg kjend som far til den norske «skøyterevolusjonen». Han trena landslaga på skøyter, i roing, sykling, kajakkpadling og kappgang. Tildelt ærespris på Idrettsgallaen på Hamar.

Johnson var med i OL fem gonger, to gonger som utøvar og tre gonger som trenar. Han vann fire NM-gull i diskos.

Kjelder
dagbaldet.no
bokmålswikipedia

Norske diskoskastarar
Norske trenarar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongens fortenestmedalje i gull
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Norske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Folk frå Bergen
Nailsworth

Nailsworth  er ein by i grevskapet Gloucestershire  i England. Han har kring  innbyggjarar og ligg i Cotswolds.

Nailsworth voks fram som busetnad ved møtepunktet til Avening-dalen og Woodchester-dalen, ved Nailsworth-bekken. Frå det fyrste eller andre hundreåret låg han ved romarvegen Fosse Way. Mellomalderbygningar i området er Beverston Castle og Owlpen Manor. Rådhuset, Nailsworth Town Hall, blei opphavleg bygd som kapell for dissentarar i 1867.

I moderne tid var Nailsworth ein liten industriby og eit senter for brygging.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nailsworth» frå ,  den 19. juli 2011.

Bakgrunnsstoff

Byar i Gloucestershire
Godalming

Godalming  er ein by i grevskapet Surrey i England. Han har kring  innbyggjarar. Byen ligg ved breidda av elva Wey der elva renn saman med Ock, 6 km sør for Guildford
og innanfor pendlarbeltet kring London.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Godalming» frå ,  den 19. juli 2011.  

Byar i Surrey
Ilminster

Ilminster er ein by i grevskapet Somerset i England. Han har kring 5 800 innbyggjarar. 
Byen ligg aust for krysset mellom hovudvegane A303 (London til Exeter) og A358 (Taunton til Chard og Axminster). Han ligg nær River Isle.

Historie

Ilminster er nemnd i dokument frå 725 og i eit charter gjeve til Muchelney Abbey ( nord for byen) av Ethelred II av England i 995. Ilminster er også nemnd i Domesday Book frå 1086 som «Ileminstre», med tydinga 'kyrkja på elva Isle', frå gammalengelsk ysle og mynster. På denne tida var  Ilminster eit blomstrande samfunn som fekk løyve til å halda ein marknad ein gong i veka.

Kyrkja byen har namn etter er vigd til jomfru Maria, og er kjend som The Minster. Den noverande bygningen i hamstone, ein kalkstein frå Ham Hill i Somerset, og stammar frå 1400-talet. Han blei renovert i 1825 av William Burgess, medan koret blei restaurert i 1883. Det blei utført vidare restaurasjonsarbeid i 1887-89 og 1902.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ilminster» frå ,  den 19. juli 2011 og 4. september 2023.  

Byar i Somerset
UEFA

Union of European Football Associations (UEFA, fransk Union des associations européennes de football) er det europeiske fotballforbundet som vart skipa 15. juni 1954 i Basel i Sveits. Forbundet er mest kjend under forkortinga UEFA. EUFA er sjølv medlem av FIFA, det internasjonale fotballforbundet. I 2016 vart Aleksander Čeferin vald til ny president i UEFA etter Michel Platini.

Medlemsland
UEFA har 53 medlemmer, og av desse har 46 eit aktivt kvinnelandslag. Samtlege lag innanfor den geografiske definisjonen av Europa er medlemmer, med unntak av Monaco, Storbritannia og Vatikanstaten. Til gjengjeld har England, Wales, Skottland, Nord-Irland og Færøyane eigne landslag, på tross av at dei ikkje er sjølvstendige nasjonar.

I tillegg er asiatiske land som Armenia, Aserbajdsjan, Georgia, Israel, Kasakhstan og Kypros medlemmer, og både Russland og Tyrkia, som er geografisk delt til både Europa og Asia, høyrer til UEFA. For Israel var det nødvendig å flytte ettersom dei fleste motstandarane deira i Asia ikkje anerkjende dei, og dermed ikkje ville spele mot dei (mellom 1974 og 1994 spelte Israel i Oseania). Kypros sin geografiske situasjon lét dei velje mellom Europa, Asia og Afrika, og dei valde Europa. Kasakhstan gjekk frå Asia til Europa etter semje med UEFA.

Turneringar

Noverande 
Organisasjonen arrangerer no følgjande fotballturneringar:

 EM: Europameisterskap for landslag, som vert halde kvart fjerde år, kor det seinaste var i 2008 i Austerrike/Sveits og det neste er i 2012 i Polen/Ukraina.
 EM U/21: Europameisterskap for U/21-landslag, som vert halde annakvart år, kor det seinaste var i 2009 i Sverige og det neste er i 2011 i Danmark.
 UEFA Champions League: Den mest prestisjefylte klubbturneringa i verda. Fungerer også som ei form for uoffisielt europameisterskap for klubblag. Vinnaren av turneringa kvalifiserer seg til FIFA Club World Cup.
 UEFA Europa League: Ei samanslutning av UEFA sine to tidlegare turneringar UEFA Cup og Intertoto Cup.

Tidlegare 
Organisasjonen har tidlegare arrangert følgjande fotballturneringar:

 UEFA Intertoto Cup: Ei annleis sommarturnering for klubblag, med tre vinnarar, som får tilgang til UEFA Cup. Avløyste International Football Cup. Turneringa vart spelt for siste gong i 2008.
 UEFA Cup: Ei turnering for dei «nest-beste» laga i dei nasjonale forbunda, samt for pokalvinnaren. Vart spelt for siste gong i 2008-09-sesongen. Vart bytta ut med UEFA Europa League.
 UEFA Pokalvinnarane sin Europa Cup: Ei europeisk turnering for pokalvinnarane. Vart spelt for siste gong i 1998.

Medlemsland

Presidentar i UEFA

Kjelder 
 UEFA-COEFFICIENTS.COM - Country Ranking, Champions League and Europa League statistics
Denne artikkelen bygger på «UEFA» frå ,  den 21. juli 2011, «Liste over medlemmer i UEFA» frå ,  den 21. juli 2011 og «UEFA» frå , den 21. juli 2011. 
Referansar

Bakgrunnsstoff

 
Skipingar i 1954
Fotballforbund
Pierre Puvis de Chavannes

Pierre Cécile Puvis de Chavannes, () var ein fransk kunstmålar. Sett vekk frå dei tidlege verka, vert arbeida hans rekna til symbolismen. Han laga mange veggmåleri til offentlege bygningar.

Liv og gjerning
Puvis de Chavannes var fødd i Lyon, familien hans var av øvre middelklasse. I 1844 reiste han til Paris, der han studerte hos Eugène Delacroix og særleg Thomas Couture. 

Han påverka ein heil generasjon kunstnarar. Georges de Feure var ein av dei følgde han nærast. 
Bilethoggaren Auguste Rodin var kanskje den som henta mest inspirasjon frå Puvis de Chavannes sine arbeid. Også skandinaviske kunstnarar mottok sterke impulsar, dei danske målarane Anna Ancher og Marie Triepcke var av dei som i Paris gjekk i lære hos Puvis de Chavannes. Den svenske prinsen, Eugen, studerte hos han åra mellom 1887 og 1889.

Juryen i Paris-salongen avviste måleri frå hans hand i åtte år, før han endeleg i 1861 fekk sitt gjennombrot med verka Concordia og Bellum. Særleg viktig for Puvis de Chavannes var det at den franske regjeringa kjøpte inn eit av arbeida hans til muséet i Amiens.

Puvis de Chavannes er mellom anna kjend for sine freskomåleri. Nokre av desse kan i dag sjåast på til dømes rådhusa i høvesvis Paris og Poitiers, på Sorbonne, og Panthéon i Paris. Dessutan finst fresker i USA, som på biblioteket i Boston i Massachusetts. Måleri på lerret finst i mange USA-amerikanske og europeiske galleri. 
Arbeida hans vert oppfatta som grunnleggande symbolistiske.

I 1890 var han med å grunnleggje den nasjonale kunstforeininga i Frankrike, kalla Société Nationale des Beaux Arts. Han var første formannen i foreininga. Frå 1926 har kunstforeininga stått for utdelinga av prisen Prix Puvis de Chavannes.

Utvalde verk
 Saint-Sébastien, 1854, 61,5 x 51 cm. 
 Orphée, 1896, 67 x 46,5 cm, Oslo, Nasjonalgalleriet.
 Homère (la Poésie épique), 1896, 126 x 62 cm, Boston, Museum of Fine Arts.
 La Madeleine, 1897, 116,5 x 89,5cm, Budapest.
 La Gardeuse de chèvres, 1893, 86 x 54 cm, Mâcon.
 Doux Pays, 1882, 230 x 428 cm, Bayonne, Musée Bonnat.
 Retour de Chasse, 1859, 345 x 295 cm, Musée des Beaux-Arts de Marseille.
 L'Eté, 1891, 150 x 232 cm, Cleveland, Cleveland Museum of Art.
 Les Baigneuses, vers 1890, 55,4 x 35,5 cm, Toronto.
 Les Jeunes filles et la mort, 1872, 146 x 105 cm, Williamstown.
 Vie de sainte Geneviève, 1879, Cambridge i Massachusetts.
Le Pauvre Pêcheur, 1881, 155,5 x 192,5 cm.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pierre Puvis de Chavannes» frå ,  den 21. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Lyon
Franske målarar
Symbolistiske målarar
Målarar frå 1800-talet
Kington i Herefordshire

Kington  er ein by i grevskapet Herefordshire i England. Han har kring 3 000 innbyggjarar.

Kington ligg  unna grensa til Wales, på vestsida av Offa's Dyke. Byen ligg i skuggen av Hergest Ridge, ved elva Arrow. Han ligg  nordvest for Hereford, administrasjonsbyen i fylket. Andre byar i nærleiken er Presteigne, Builth Wells, Knighton og Leominster.

Namnet tyder 'Kongebyen'. Staden er nemnd i Domesday Book) frå 1068 som «Chingtune».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kington, Herefordshire» frå ,  den 21. juli 2011.  

Byar i Herefordshire
Ingvar Wixell

Karl Gustaf Ingvar Wixell, () var ein svensk barytonsongar. Han debuterte i 1955 og var knytt til operaen i Stockholm fram til 1967. Frå 1967 vart han fast engasjert ved Deutsche Oper i Berlin. Han gjesta ofte andre operascener, mellom anna Bayreuth, Metropolitan og Salzburg. Av roller hadde han hovudroller som Falstaff og Simon Boccanegra, grev Almaviva i Figaros bryllup og Scarpia i Tosca.

Kjelder

Referansar

Folk frå Luleå
Svenske operasongarar
Svenske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 1965-deltakarar
Bjønnbrodd

Bjønnbrodd eller bjørnebrodd (Tofieldia pusilla) er ei urt i bjønnbroddslekta i bjønnbroddfamilien. Planta vert kring 10 cm høg, og har grann stengel med eit kort blad nedst, og grønkvite blomstrar tett saman i toppen. Ved grunnen av blomsterskaftet har ho treflika støtteblad. 

Arten har ei sirkumpolar utbreiing. I Noreg veks han på fuktige stader på kalkrik grunn over heile landet, og blomstrar kring juli månad. Bjønnbrodd er funnen opp til 1740 m i Jotunheimen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Björnbrodd» frå ,  den 28. juli 2011.

Bakgrunnsstoff
Björnbrodd i Den virtuella floran

Plantar i Noreg 
Bjønnbroddslekta