kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Hyasintfamilien

Hyasintfamilien (Hyacinthaceae) var ein plantefamilie i aspargesordenen. Plantane i familien høyrde opphavleg til liljefamilien, vart så flytta til ein eigen famili før dei vart tekne inn i den store aspargesfamilien.

Plantane i gruppa er fleirårige laukvekstar med opprett stilk. Blada er rette og sit basalt (nedst på stilken). Blomane sit som regel i klasar og sjeldnare i kvastar. Mange vanlege prydplantar høyrer til gruppa, som svibelslekta (Hyacinthus), snøstjerneslekta (Scilla) og perleblomslekta (Muscari).

Slekter 
 Albuca
 Alrawia
 Amphisiphon
 Androsiphon
 Bellevalia
 Botryanthus
 Bowiea
 Brachyscypha
 Brimeura
 Charybdis
 Chionodoxa
 Chionoscilla
 Daubenya
 Dipcadi
 Drimia
 Drimiopsis
 Eucomis
 Fortunatia
 Galtonia
 Hastingsia
 Hesperocallis
 Hyacinthella
 Hyacinthoides
 Hyacinthus
 Lachenalia
 Ledebouria
 Leopoldia
 Litanthus
 Massonia
 Muscari
 Muscarimia
 Neopatersonia
 Ornithogalum
 Othocallis
 Polyxena
 Prospero
 Pseudogaltonia
 Pseudomuscari
 Puschkinia
 Rhadamanthus
 Rhodocodon
 Schizobasis
 Schoenolirion
 Scilla
 Sypharissa
 Thuranthos
 Veltheimia
 Whiteheadia

Kjelder

«Hyacinthaceae», Den virtuella floran
Delar av denne artikkelen bygger på «Scilloideae» frå ,  den 22. august 2014.

Bakgrunnsstoff

Plantefamiliar
Beit Mery

Beit Mery (arabisk بيت مري) er ein libanesisk by oppom hovudstaden Beirut.  Byen har vore ein feriestad om sommaren sidan fønikarane og seinare romarane. Namnet kjem frå arameisk og tyder «Huset til herren min». På ein av dei tre åsane kring Beit Mery (sør for byen) ligg ruinane av gamle fønikiske og romerske tempel. I dag står ei kyrkje og eit kloster over den øvre delen av det gamle romerske tempelet.

Kvar vinter vert den årlege Al Bustan-festivalen halde her, med internasjonale drama- og dansegrupper, i tillegg til orkester og kammergrupper.

Innbyggjarane i Beit Mery er hovudsakleg kristen (maronittar, gresk-ortodokse, gresk-katolikkar, armensk-ortodokse) og drusarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Mery» frå ,  den 22. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
http://www.beitmery.com

Stader frå yngre steinalder
Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske stader i Libanon
Den fruktbare halvmånen
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Matn distrikt
Romerske koloniar
Turistmål i Libanon
Jdeideh

Jdeideh (arabisk جديدة المتن, al-Judaydat, òg skrive Jdayde, Jdaideh og Jdeidet el-Matn) er ein kystkommune og det administrative senteret i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.

Jdeideh dekkjer eit areal på kring 6 km². Han ligg i dei nordlege forstadane i Beirut og er ein del av Stor-Beirut. Kommunen er danna av dei tre landsbyane Jdeidet el-Matn, Bauchrieh og Sed el Bauchrieh, med i alt nesten 160 000 innbyggjarar.

Jdeideh er eit viktig industriområde, men har òg ein del handels- og bankverksemd.

Arkeologi

Det er gjort tre arkeologiske funn i Jdeideh-området av jesuittar. To av dei er flintfunn frå yngre steinalder frå Qaraoun-kulturen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jdeideh» frå ,  den 22. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Jdeide Bouchrieh Sed kommune 
Ikamalebanon.com

 
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Matn distrikt
Den fruktbare halvmånen
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader i Libanon
Stader frå yngre steinalder
Sin el Fil

Sin el-Fil (arabisk سن الفيل,  Sin al-Fīl) er ein forstad aust i Beirut i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.

Namnet tyder «elefanttanna». Det er gjort fleire funn her frå yngre steinalder.

Venskapsbyar
  Prato i Italia, sidan 2008

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sin el Fil» frå ,  den 22. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Municipality of Sin el Fil  (arabisk)

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Matn distrikt
Den fruktbare halvmånen
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader i Libanon
Stader frå yngre steinalder
Mansourieh

Mansourieh (arabisk  المنصورية, al-Manṣūriyat, òg skrive el-Mansourieh, Mansouriyeh eller Mansouriyet el-Matn) er ein landsby i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.

Han ligg kring 10 km aust for Beirut, på ein åstop over hovudstaden.

Etymologi

Namnet kjem frå det arabiske منصور, Manṣūr, som tyder «sigrande», og truleg syner til eit slag mellom krossfararar og arabarar, som arabarane vann.

Geografi

Landsbyen ligg på toppen av ein rygg, og grensar i sør og sørvest til ei elv, Beirutelva og i nord til Mar Roukouz-ravinen (St. Roches). I aust glir Mansourieh saman med Ain Saadeh og Monte Verde, og heller nedover i vest til Mkalles og Sin el-Fil. På andre sida av elva i sørvest ligg Hazmieh, ein del av Baabda distrikt. Daychounieh ligg på søraustsida, mot Baabda og Louaize.

Mansourieh ligg 16 km frå hovudstaden Beirut, 16 km frå Baabda og 12 km frå Jdeideh.

Fram til tidleg i 1990-åra var Mansourieh hovudsakleg eit landleg område. Slettene ved breidda av Beirutelva vart nytta til dyrking av sitrus. Olivenlundar var tradisjonelt i dei tørrare områda. 
Furuskogar dekkj søraustsida. Vinrankar og fikentre utgjer resten av landskapet.

Dei siste åra har kraftig urbanisering ført til at mange av dei grøne områda er erstatta av bustad- og kommersielle bygg.

Mansourieh ligg langs hovudvegen frå Beirut til Sin el-Fil og Mkalles.

Demografi

I 2009 hadde Mansourieh kring 17 000 innbyggjarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mansourieh» frå ,  den 22. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Nettside

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Matn distrikt
Arkeologiske stader i Libanon
Romerske stader i Libanon
Romerske akveduktar
Dekwaneh

Dekwaneh (arabisk  دكوانة , Dikwene eller Dekweneh) er ein forstad nord for Beirut i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Folkesetnaden er hovudsakleg maronittiske kristne. Tel al-Zaatar, ein UNRWA-styrt palestinsk flyktningleir som huste 50 000-60 000 flyktningar og som var åstad for Tel al-Zaatar-massakren låg i utkanten av byen.

Arkeologi
Dekwaneh I ligg kring 700 m nordvest for Mar Roucos-klosteret, i nokre raviner på vestsida av ein r ygg. Her vart det funne flintreiskap frå Acheuléen i tillegg til store mengder avfall frå midtre eldre steinalder som indikerer at det var ein fabrikk på den tida.

Dekwaneh II inneheld òg flintreiskapar frå Qaraoun-kulturen frå yngre steinalder med massive økser, hakker og skraper. Andre reiskapar frå yngre steinalder vart funne på staden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dekwaneh» frå ,  den 23. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Matn distrikt
Den fruktbare halvmånen
Arkeologiske stader i Libanon
Busetnader i Libanon
Eldre steinalder
Reidar Strømdahl

Reidar Strømdahl () var ein norsk byråkrat og stortingsrepresentant frå Skoger i Buskerud.

Strømdahl var son til ein snikkar. Sjølv utdanna han seg i handel og rekneskap. Frå 1936 var han tilsett i Riksrevisjonen, sidan 1959 som byråsjef. I 1968 vart han direktør ved Lier sjukehus, ei stilling han hadde til 1983.

Strømdahl var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i fem periodar frå 1950 til 1969. Dei første fire periodane var han innvald frå Vestfold, den siste perioden frå Buskerud. I alle år på Stortinget var han medlem av justiskomiteen, siste fireårsperioden som sekretær. Han var visesekretær for Stortinget frå mai 1956 til januar 1959.

Frå unge år hadde han ei rad offentlege verv, samt tillitsverv i organisasjonar og parti.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. X. Bandet. 1965
 Stortinget.no

Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Sande i Vestfold
Clarence Clemons

Clarence Anicholas Clemons () var ein amerikansk musikar kjend for samarbeidet sitt med Bruce Springsteen og The E Street band. Hans instrument var saksofon. Han gjekk under kallenamnet «Big Man».

Clemons spelte med Bruce Springsteen frå 1972, og han og saksofonen var med på å gje E Street den karakteristiske lyden. På dei songane som ikkje inneheld dele med saksofon hende det òg at han bidrog med andre instrument.

Clarence Clemons jobba ikkje berre med The E Street Band, men òg med mange andre kjende artistar i tillegg til at han har hatt mange eigne musikkprosjekt. Nokre av dei mest kjende er duetten han hadde med Jackson Browne på singelen You're A Friend Of Mine i 1985, og saksofoninnspelinga på Aretha Franklins låt «Freeway Of Love».

Clemons vaks opp i Norfolk i Virginia, kor han gjekk på Maryland State College (nå University of Maryland Eastern Shore) med eit stipend i både musikk og amerikansk fotball. Han hadde gode utsikter innan fotball heilt til ein skade øydela karrieren.

Clarence Clemons vart ramma av hjerneslag 12. juni 2011, og døydde seks dagar seinare av komplikasjonar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clarence Clemons» frå ,  den 24. august 2014.

Bakgrunnsstoff 

Nekrolog NY Times

USA-amerikanske musikarar
The E Street Band-medlemmer
Folk frå Virginia
Døde av hjerneinfarkt
Ringo Starr & His All-Starr Band-medlemmar
Diva Zappa

Diva Muffin Zappa () er ein amerikansk artist og skodespelar, og det yngste barnet til musikaren Frank Zappa.

Bakgrunn
Zappa vart fødd i Los Angeles som dotter av Frank og Gail Zappa. Ho har tre sysken, Moon Unit, Dweezil og Ahmet.

Ifølgje faren Frank fekk ho namnet Diva «på grunn av den høge stemma hennar. Ho kunne høyrast på 300 meter».

Diva Zappa spelte i den første filmen sin i 1998, Anarchy TV, i lag med dei eldre syskena hennar. Sidan den gongen har ho vore med i Children of the Corn V: Fields of Terror (1998), National Lampoon's Pledge This! (2006), og forskjellige fjernsynsseriar som Felicity, Brothers & Sisters og The Mighty Boosh.

I 1999 gav Zappa ut komediesingelen «When the Ball Drops». Tipper Gore spelte trommer på innspelinga og Kristen Gore song korvokal.

Zappa driv sitt eige selskap kalla «Hand Made Beauty» der ho sel sin sjølvdesigna og sjølvlaga klede. Kleda er hovudsakleg strikka eller hekla.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Diva Zappa» frå ,  den 24. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Nettstaden til Diva Zappa

USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske songarar
Frank Zappa
USA-amerikanske motedesignarar
Civilization Phaze III

Civilization Phaze III er det 63. albumet til Frank Zappa, gjeve ut posthumt som eit dobbeltalbum den 31. oktober 1994.

Albumet markerer den tredje delen av ein konseptuell kontinuitet som starta med We're Only in It for the Money (1968), medan den andre delen er den redigerte versjonen av albumet Lumpy Gravy frå 1967. Soga på Civilization Phaze III involverer ei gruppe folk som lever inne i eit piano og den truande røyndomen i verda utafor. Temanet på albumet er personleg isolering og nasjonalisme.

Mykje av den improviserte dialogen var opphavleg spelt inn som ein del av innspelinga for We're Only in It for the Money og Uncle Meat, som består av noko dialog av dei same personane og noko av dialogen på dette albumet finst òg på den redigerte versjonen av Lumpy Gravy som kom i 1968. Ny dialog vart spelt inn av Zappa i 1991 og består av ein liknande improvisert dialog av medlemmmar i Ensemble Modern, dottera til Zappa, Moon Unit og skodespelaren Michael Rapaport.

Civilization Phaze III har blitt hylla som eit av dei beste verka til Zappa, særleg for den utfordrande og komplekse musikken framført på Synclavier.

Utgjeving 

Frank Zappa døydde etter at albumet var ferdig. Det vart gjeve ut posthumt på Barking Pumpkin Records den 31. oktober 1994, først som eit postordrealbum, utan marknadsføring. Rykodisc fekk høvet til å distribuere albumet nasjonalt, men valde å ikkje gjere dette.

Albumet vart heller ikkje gjeve ut saman med dei andre platene til Zappa under nyutgjevinga av katalogen hans i 2012.

Mottaking 

Albumet vart godt motteke som eit av dei beste verka til Zappa. Allmusic sin François Couture skreiv, «Det høyrer til den 'seriøse musikken' hans [...] Det originale omslaget og innpakninga er makelaust og luksuriøst, noko som passar musikken, som er noko av det beste Zappa skreiv utafor rocke-verda». Somme kritikarar meinte likevel at «piano people»-soga var for tynt for eit dobbeltalbum.

Innhald

Medverkande 
 Frank Zappa – produsent, dirigent
 Ensemble Modern – orkester

 Stemmer frå 1967
 Spider Barbour
 All-Night John
 Frank Zappa
 Euclid James «Motorhead» Sherwood
 Roy Estrada
 Louis «The Tyrkia» Cuneo
 Monica
 Gilly Townley
 Unknown Girl #1
 Unknown Girl #2

 Stemmer frå 1991
 Moon Unit Zappa
 Michael Rapaport
 Ali N. Askin
 Catherine Milliken
 Walt Fowler
 Todd Yvega
 Michael Svoboda
 Michael Gross
 William Formann
 Uwe Dierksen
 Stefan Dohr
 Daryl Smith
 Franck Ollu
 Hermann Kretzschmar
 Dweezil Zappa

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Civilization Phaze III» frå ,  den 25. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1994
Konseptalbum
Frank Zappa-album
Barking Pumpkin Records-album
Nadezjda Tsjizjova

Nadezjda Vladimirovna Tsjizjova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Usolje-Sibirskoje i Irkutsk oblast i Russland. Ho tevla for Sovjetunionen og vart både olympisk og firfaldig europeisk meister i kulestøyt.

Aktiv
Tsjisjova dominerte kulestøyt-øvinga frå midten av 1960-talet til midt i 1970-åra. Ho forbetra verdsrekorden ni gongar og vart europameister fire gongar på rad; 1966, 1969, 1971 og 1974.

Under dei XIX. olympiske sommarsleikane 1968 i Mexico-byen fekk ho bronsemedaljen bakom dei to austtyskarane Margitta Gummel, gullmedaljør, og Marita Lange på sølvplass. Fire år seinare var Tsjisjova i toppform og tok OL-gullet i kulestøyt under OL 1972 i München, framom Margitta Gummel (sølv) og bulgarske Ivanka Khristova (bronse). I 1976 avslutta ho si tid som aktiv med å ta ein sølvmedalje under dei XXI. olympiske sommarleikane i Montréal, gullet gjekk til Khristova med Helena Fibingerová frå Tsjekkoslovakia fekk bronse.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nadeschda Wladimirowna Tschischowa» frå ,  den 25. august 2014.  

Sovjetiske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Ruth Fuchs

Ruth Fuchs, fødd Ruth Gamm, () var ein tysk friidrettsutøvar og politikar frå Egeln i Sachsen-Anhalt. Ho tevla for Aust-Tyskland då ho var verdas beste kvinnelege spydkastar gjennom 1970-åra. I tida 1972-78 vann han to olympiske og to europeiske meisterskap i øvinga. Perioden 1990-2009 var ho aktiv politikar for det austtyske sosialistpartiet (PDS) og seinare venstrepartiet Die Linke.

Idrett
Fuchs fekk bronsemedaljen i EM i friidrett 1971. Året etter tok ho gullmedaljen under sommarleikane i München. I 1974 vart ho europameister i Roma med verdsrekordkastet 67,22 m og slo sølvvinnaren med over fem meter. Ho forsvarte OL-gullet i 1976 og EM-tittelen i 1978.

Politikk

Gjennom vel eit halvår i 1990, til dess dei to tyske statane vart samla 2. oktober 1990, representerte Fuchs sosialistpartiet PDS i den austtyske nasjonalforsamlinga Folkekammeret. Etter samlinga sat ho i den tyske forbundsdagen til 20. desember 1990. Frå 1992 til 2000 var ho forbundsdagmedlem for PDS, mista plassen i parlamentet då partiet kom under sperregrensa på 5% ved valet hausten 2002. Etter å ha vore medlem av landdagen (delstatsforsamlinga) i Thüringen perioden 2004-09 for Die Linke, trekte ho seg frå politikken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ruth Fuchs» frå ,  den 25. august 2014.  
 

Tyske spydkastarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar i spydkast
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Irena Szewińska

Irena Szewińska, tidlegare Irena Kirszenstein, () var ein polsk friidrettsutøvar, fødd i Leningrad i Sovjetunionen. I tida frå 1964 til 1978 vann ho tre OL-gull og fem EM-gull i sprintøvingane og i lengdehopp. Til saman sikra ho seg 17 medaljar, ti i EM og sju i OL. Sidan 2004 er ho medlem av den Internasjonale olympiske komiteen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Irena Szewińska» frå ,  den 25. august 2014.  
 

Polske sprintarar
Polske lengdehopparar
Europameistrar i friidrett for Polen
Olympiske meistrar for Polen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Polen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Polen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Polske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Polske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Polske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Polske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Renate Stecher

Renate Stecher, til 1970 Renate Meißner, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Süptitz i Sachsen som tevla for Aust-Tyskland. Ho vann tre olympiske gullmedaljar og like mange EM-gull i sprintøvingane i tida 1969-76.

Aktiv
Meißner deltok i friidretts-EM 1969, der ho tok sølv på 200 meter og gull på 4x100 m stafett. I den neste europameisterskapen i 1971 i Helsingfors vann ho både 100 og 200 meter, og fekk i tillegg sølv på den korte stafetten. Under sommar-OL 1972 i München kopierte Stecher prestasjonane på 100 m og 200 m frå Helsingfors, 100 meter vann ho på verdsrekordtida 11,07. Året etter sette Stecher verdsrekorder i begge sprintøvingane, og vart den fyrste kvinnelege sprintaren som sprang 100 meter på under 11 sekundar med 10,9, manuell tid, i Ostrava.

Under europameisterskapen 1974 i Roma måtte Stecher på begge enkeltdistansane 100 m og 200 m nøye seg med sølvmedaljar, begge gongane slått av Irena Szewińska frå Polen. På 4x100 m stafett sprang ho andreetappen for Aust-Tyskland, som sette verdsrekord med 42,51 sekundar.
 
Stecherdeltok i tre sprintøvingar under dei olympiske leikane i Montreal i 1976. Atter tok ho tre medaljar; gull på 4x100 m stafett, sølv på 100 meter bakom vesttyske Annegret Richter, og bronse på 200 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Renate Stecher» frå ,  den 25. august 2014.  
 

Tyske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Riitta Salin

Riitta Liisa Salin () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Helsingfors, som vart europameister på 400 meter i 1974.

Aktiv
Riitta Hagman deltok under europameisterskapen 1969 på Finlands lag på 4x400 meter stafett, eit lag som vart nummer åtte på ny finsk rekord 3.40,6. To år seinare vart det finske laget, med Hagman på andreetappen, nummer sju på den lange stafetten under EM i friidrett 1971, også då på ny landsrekord på 3.37,2.

Som Riitta Salin opplevde ho i 1974 under europameisterskapen i Roma sitt desiderte høgdepunkt på friidrettsbanen. Ho vann då 400-meterløpet på ny verdsrekord; 50,14 sekundar. På stafetten over 4x400 m sprang ho Finland inn til sølvmedalje på ny nasjonal rekord med tida 3.25,7, slått einast av Aust-Tyskland. Under sommar-OL 1976 i Montreal vart ho nummer sju på spesialdistansen 400 m, og nummer seks med Finlands lag på 4x400 stafett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Riitta Salin» frå ,  den 25. august 2014.  
 

Finske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Finland
Finske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Helsingfors
Liljana Tomova

Liljana Tomova () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister på 800 meter i 1974.

Aktiv
Ho vart bulgarsk meister på 400 m åra 1967-69 og 1972-73. I 1972 vart ho nasjonal meister også på 800 m.

Tomova deltok på 800 m under EM i friidrett 1974 i Roma, ein distanse der landsmannen Svetla Slateva stod som verdsrekordhaldar. Slateva var ikkje med i meisterskapsøvinga, og den bulgarske nasjonale meisteren av året vart utslått i semifinalane. Dermed kom det som ei stor overrasking at gullmedaljen på 800 m likevel skulle gå til Bulgaria. Med tida 1.58,14 sette Tomova personleg rekord og vann ein klar siger føre Gunhild Hoffmeister frå Aust-Tyskland. Fire dagar seinare tok Hoffmeister ein overbevisande siger på 1500 m, medan Tomova tok ein ny medalje då ho slo norske Grete Andersen i kampen om sølvmedaljen.

I 1976 fekk Tomova sølv på 800 m i innandørs-EM, bakom landsmannen Nikolina Sjtereva. Under dei olympiske leikane i Montreal om sommaren same året, rauk ho ut i ein semifinale.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liljana Tomowa» frå ,  den 25. august 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Bulgarske sprintarar
Mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Faina Melnik

Faina Grigorjevna Melnik  () var ein sovjetisk-ukrainsk friidrettsutøvar frå Bakota i Ukraina som deltok i diskoskast, og sjeldnare, i kulestøyt. I tida 1971-74 vann ho to EM-gull og eitt OL-gull i diskosøvinga. Ho tevla for Sovjetunionen.

Aktiv
I europameisterskapen 1971 i Helsingfors vann Melnik gullmedaljen i diskos med ny verdsrekord på 64,22 meter, meir enn to meter lengre enn det sølvmedaljøren Liesel Westermann frå Vest-Tyskland oppnådde. Føre dei olympiske sommarleikane 1972 i München hadde Melnik forbetra verdsrekorden til 65,48 meter under eit stemne i Augsburg i slutten av juni. Den 4. august 1972 forlenga ho rekorden til 66,76 meter i Moskva. Under OL i München vann ho etter eit vinnarkast på heile 66,62 m, halvtanna meter føre Argentina Menis frå Romania. I 1973 gjekk Melnik til topps i øvinga under universiaden med sluttresultatet 64,54 meter.

Melnik slengde diskosen heile 69,00 m då ho i 1974 forsvarte EM-tittelen i diskos under europameisterskapen i Roma, sølvvinnar Menis stoppa på 64,62 meter. Under sommarleikane 1976 i Montreal hamna Melnik på fjerdeplassen i diskosøvinga med 66,40 meter. Tre dagar seinare deltok ho i kulestøyt og vart nummer ti med 18,07 meter.

Etter 62,30 m i diskosfinalen under EM i friidrett 1978 vart ho nummer fem i øvinga. Ho mislukkast i å kvalifiserere seg til finalen då ho deltok i diskoskasting under Sommar-OL 1980 i Moskva. 

Mellom 1971 og 1976 sette Melnik 11 verdsrekordar i diskoskast. Den siste vart målt til 70,50 m. Ho var elles den fyrste kvinna som slengde ein diskos over 70 meter.

Melnik var 1977-79 gift med diskoskastaren Velko Velev frå Bulgaria.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Faina Grigorjewna Melnik» frå ,  den 25. august 2014.  
 

Sovjetiske diskoskastarar
Ukrainske diskoskastarar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980