kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Myrkleggslekta

Myrkleggslekta (Pedicularis) er ei slekt av eitt-, to- og fleirårige blomsterplantar. Slekta blir no rekna til snylterotfamilien, men før omklassifiseringane i maskeblomfamilien høyrde slekta til der. 

Det vitskaplege namnet Pedicularis kjem frå latin pediculus, som tyder ‘lus’. På engelsk er fleire av artane i slekta kjende som lousewort, ‘luseurt’, fordi ein meinte at dyr som åt desse plantane kunne koma til å plagast med lus.

Plantane i slekta er glatte eller hårete halvparasittiske urter. Stilken er opprett. Blada sit som oftast spreitt, men kan òg sitja motsett eller kransstilt; dei er som regel fjørflikete. Blomane sit i endestilte aks. Blomane er raud-, gul- eller meir sjeldan kvitfarga. Krona har to lepper; den øvste minner om eit nebb eller ei hette, medan den nedste har tre flikar. Det er fire pollenberarar.

Blomane er tilpassa pollinering av bier og har landingsplattform, sterke fargar og mykje nektar. Den viktigaste pollinatoren er humler (Bombus), og utbreiinga til myrklegg og humler overlappar nesten heilt.

Slekta har ei vid utbreiing i kjølige område og fjellstrøk på den nordlege halvkula, og det er òg éin art i Andesfjella. Artsrikdommen er størst i fjella i sørvestre Kina, og heile 271 artar er endemiske for Kina.

Artar i Noreg 

 brannmyrklegg (P. flammea)
 lodnemyrklegg (P. hirsuta)
 ullmyrklegg (P. dasyantha), i Noreg berre på Svalbard
 kystmyrklegg (P. sylvatica)
 underart irsk myrklegg (P. s. subsp. hibernica)
 gullmyrklegg (P. oederi)
 kongsspir (P. sceptrum-carolinum)
 myrklegg (P. palustris)
 underart fjellmyrklegg (P. p. subsp. borealis)
 bleikmyrklegg (P. lapponica)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Myrkleggslekta» frå ,  den 4. juni 2023. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 Myrkleggslekta i Artsdatabanken. Besøkt 2. mai 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Snylterotfamilien
Dufttelg

Dufttelg (Dryopteris fragrans) er ein bregneart innanfor stortelgslekta i stortelgfamilien.

Dufttelg veks i ein relativt tett rosett, og er 10–25 cm høg. Han har svært korte bladstilkar, som er glinsande raudbrune og har skjel. Blada visnar om hausten, men blir sitjande, og tuene består dermed av både friske grøne skot og visna brune blad side om side.

Arten har 2–3 cm slanke, enkelt tagga eller dobbelt heilranda flikete blad. Bladplata er jamnbrei og tett besett med gule kjertelprikkar. Primærflikane har ofte bladkantar som er rulla inn.

Når ein gnir på blada luktar dei tydeleg av fiol. Sporehushopene (sori) er store og sit normalt tett i tett, omtrent dekkande over heile undersida av bladet. Sløret (indusium) over sporehushopen er blankt og gjennomsiktleg.

Dufttelg er ikkje blitt funnen i Noreg, men finst nær grensa i Utsjok i Finland, og kan såleis kanskje opptre i Noreg. Elles finst han sirkumpolart i Nord-Russland, Nord-Asia og Nord-Amerika (òg på Grønland).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dufttelg» frå ,  den 4. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Bregnar
Plantar i Noreg
Brannmyrklegg

Brannmyrklegg (Pedicularis flammea) er ein fleirårig, halvparasittisk urt i snylterotfamilien.

Planten er låg og blir berre kring 10 cm høg. Stilken er glatt og har smale parflikete blad. Ved basis av stengelen er det ein bladrosett. Blomen er tofarga. Overleppa er mørkeraud, medan resten av blomen er gul. Arten liknar på gullmyrklegg, men han har hårete stilk og annan farge på blomane. Utbreiinga overlappar heller ikkje.

I Dei skandinaviske fjella er brannmyrklegg ein nordleg unisentrisk art. I Noreg finst han i Nordland og Troms, og utbreiinga strekker seg inn i Sverige og til Kilpisjärvi i Finland.

Arten har ei vestleg amfiatlantisk utbreiing, og hovuddelen av utbreiingsområdet er vest for Atlanterhavet. I det nordlege Canada finst brannmyrklegg over eit stort område, og planten veks òg på Grønland og Island.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Brannmyrklegg» frå ,  den 4. juni 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Plantar på Grønland
Plantar i Noreg
Snylterotfamilien
Kantlyng

Kantlyng (Cassiope tetragona) er ein mørkegrøn, forgreina dvergbusk med ein flatedekkande vekst. Plantane har ein karakteristisk firkanta stengel som forgreiner seg kraftig frå den nedste delen av planten. At blada sit tett og ustilka opp langs stengelen gjer at den firkanta utsjånaden blir ekstra tydeleg. Blomstringa skjer frå juli til august, og består i hengande kvite blomar med klokkeform som sit einskildvis på korte, spinkle stilker ut frå bladhjørna ytst på skotet.

Rotnettet er vidt utbreitt, men særs spinkelt. Arten er avhengig av samliv med ein eller fleire soppartar (mykorrhiza).

Kantlyng når typisk ein storleik på 0,20 x 1,00 m (vekst 5 x 5 cm/år)

Utbreiing 

Kantlyng er vanleg i Nord-Noreg og arktiske område. På Grønland finst han så langt sør som på linje med Godthåbsfjord og Tasiilaq, men då berre i høgfjellet, eller i kjølige skyggeområde. Arten er avhengig av eit ganske langvarig snødekke som vern mot uttørking, og føretrekk sur og fuktig, men veldrenert jordsmonn. Det er sjeldan å finna mykje av denne samansetjinga, men han kan ofte opptre i mosaikk. Ved breidda av Torneträsk finst han typisk saman med blant anna rypebær, dvergbjørk, moselyng, tytebær, lav og mose.

Bruk 
På Grønland har planten hatt tyding som brensel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kantlyng» frå ,  den 4. juni 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Plantar på Grønland
Plantar i Noreg
Lyngfamilien
Kongsspir

Kongsspir (Pedicularis sceptrum-carolinum) er ein fleirårig, halvparasittisk urt i snylterotfamilien.

Planten har ein rosett av lansettforma og fjørflikete blad ved bakken. Stilken er ganske høg, 40–80 cm, og har nesten ingen blad. Blomane er lysgule med raud kant på underleppa. Eit særmerkt bygningstrekk er at blomane er lukka, slik at berre humledronningar er i stand til å pressa seg inn for å forsyna seg med nektar. Kongsspir veks i fuktig skog og kratt, på rikmyr og strandenger, og langs breiddene av elvar og bekker.

I Noreg er kongsspir ein austleg fjellplante på Austlandet og i Trøndelag og Nordland. I Troms og Finnmark finst han derimot heilt ned til havstrendene.  I Sør-Noreg dukkar han av og til opp på elvebredder i låglandet. Arten er vanleg i Nord-Sverige, Finland, Baltikum, Kviterussland og europeisk Russland. Han har òg spreidde førekomstar i Alpane, Karpatane og Sibir. I Danmark voks han éin stad i Jylland, men arten er ikkje blitt sett sidan 1949, og er rekna som utdøydd.

Artsnamnet blei gjeve av Olof Rudbeck d.y., som fann planten under reisa si i Lappland på slutten av regjeringstida til Karl XI. Boka Nora Samolad siva Lapponia illustrata kom ikkje ut før i 1701. Då var Karl XI død, og sonen hans Karl XII var blitt konge av Sverige. Rudbeck hadde tenkt å heidra Karl XI, men dediserte i staden planten til «Carl XII och de bragdstore Carlars minne».

Litteratur 

Denne artikkelen bygger på «Kongsspir» frå ,  den 4. juni 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Nordaflora —  Kongsspir
 NatureGate —  Kongsspir

Snylterotfamilien
Per O. Nicolaisen

Per Olaf Nicolaisen () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Horten som åra mellom 1987 og 1990 vart firfaldig norsk meister på 110 meter hekk og ein gong på 400 meter hekk. Han var medlem av Moss Idrettslag 1983, Borre Idrettsforening 1984–1986 og IK Tjalve 1987–1993.

Karriere
Nicolaisen presterte livsbeste på 400 meter hekk under noregsmeisterskapen 1988 på Byrkjelo. Han sprang då i mål til gullmedalje på tida 51,47. To år seinare gjorde han sitt livs beste løp på Bislett stadion i Oslo. Den 19. september 1990, i motvind, fekk han notert 13,85 sekund på 110 meter hekk. Tida var norsk rekord i øvinga til Gaute M. Gundersen sletta rekorden i 1994.

Medaljar i noregsmeisterskap
1983 i Trondheim: Bronse på 400 m hekk
1984 i Øvre Årdal: Bronse på 400 m hekk
1986 i Sandnes: Sølv på 110 m hekk og 400 m hekk
1987 i Nesbyen: Gull på 110 m hekk
1988 på Byrkjelo: Gull på 110 m hekk og 400 m hekk
1989 i Stjørdal: Gull på 110 m hekk
1990 i Moss: Gull på 110 m hekk, bronse på 400 m hekk
1992 i Mosjøen: Sølv på 110 m hekk
NM-sølv i høgde utan tilløp i 1992 og 1993, bronse i tikamp i 1993

Kjelder

Per O. Nicolaisen i friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske hekkeløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Horten
Tania Longe

Tania Longe () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som vart norsk meister i fem ulike øvingar: 100 meter hekk (3), lengdehopp, tresteghopp, kulestøyt (3) og sjukamp.

Longe var medlem i Fredrikstad Idrettsforening.

Medaljar i noregsmeisterskap
1997 i Overhalla: Gull i lengde og tresteg, sølv på 100 m hekk
1998 i Askøy: Gull på 100 m hekk, sølv i kule og bronse i lengde
1999 på Byrkjelo: Gull på 100 m hekk, sølv i lengde og kule. Sølv i sjukamp
2000 på Steinkjer: Sølv i lengde og kule. Gullmedalje i sjukamp
2001 i Drammen: Gullmedalje i kulestøyt
2002 i Sandnes: Gull på 100 m hekk og i kule, sølv i lengde
2003 i Fredrikstad: Gullmedalje i kulestøyt
2012 i Florø: Sølvmedalje i kulestøyt
2013 i Fana: Sølvmedalje i kulestøyt

Personlege rekordar
 100 meter hekk: 13,90 sekund
 Høgdehopp: 1,77 meter
 Lengdehopp: 6,29 meter
 Tresteghopp: 12,79 meter
 Kulestøyt: 14,91 meter
 Sjukamp: 5 518 poeng

Alle desse bestenoteringane nådde ho i tida mellom 1995 og 2000.

Kjelder

Tania Longe i friidrett.no

Norske hekkeløparar
Norske kulestøytarar
Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Norske mangekjemparar
Noregsmeistrar i friidrett
Johannes Berg

Johannes Berg () var ein norsk sjømann, fiskar, gardbrukar, postopnar og politikar. Han var stortingsrepresentant for Sør-Trøndelag og partiet Høgre i tida 1922–27, ordførar 1903–19 i Jøssund.

Berg var frå Vallersund i noverande Ørland kommune. Etter mellomskule i Trondheim reiste han i både innanriks- og utanriksfart før han tok styrmannseksamen i 1884. Sidan dreiv han fiske på bankane utom Trøndelags-kysten. I 1897 kjøpte han garden Valsøy i Jøssund og dreiv denne til 1917. Frå 1907 var han postopnar i Vallersund.

Berg var medlem i heradsstyret i Jøssund frå 1898 to 1922, ordførar i 18 år. Ei tid var han også formann fattigstyre i heradet, og formann i Fosen fiskeristyre i fleire år. Han var åstadskommisær i mange år. Hausten 1921 vart Berg vald til stortingsmann for perioden 1922-24, sidan attvald for treårsperioden 1925-27. Alle stortingssesjonane var han medlem i Post- og telegrafkomiteen.

Kjelder
Stortinget 1922-24

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Kitty Clive

Catherine Clive (fødd Raftor; ), kjend som Kitty Clive, var ein kjend songar og skodespelar i engelsk underhaldningsliv, aktiv frå 1728 til 1769. Clive leia og skapte nye former for engelsk musikalsk teater. Ho hadde suksess både i opphøga roller – ho song til dømes musikk Handel skreiv for henne i Messiah, Samson og The Way of the World – og i mindre forfina ballade-operaroller. Bilete av henne blei trykka og selde i eineståande mengder. Ho kjempa for rettane til kvinner gjennom heile karrieren. 

Ein imagekrise på slutten av 1740-talet gjorde Clive nøydd til å slutta med seriøs song og i staden gjera seg til latter på scenen. Sjølv om denne sjølvironien vann tilbake offentleg gunst for henne, og ho var den fremste komikaren i landet til ho forlet scena i 1769. 

Det blei gjeven ut ein definitiv biografi om Clive av Berta Joncus i 2019.

Roller i utval 

Rosella i The Village Opera av Charles Johnson (1729)
Phillida i Love in a Riddle av Colley Cibber (1729)
Kitty i The Humours of Oxford av James Miller (1730)
Dulceda i Bayes's Opera av Gabriel Odingsells (1730)
Nell i The Devil to Pay av Charles Coffey (1731)
Chlose i The Lottery av Henry Fielding (1732)
Mercury i Timon in Love av John Kelly 1733)
Maria i The Man of Taste av James Miller (1735)
Liberia i The Universal Passion av James Miller (1737)
Violetta i Art and Nature av James Miller (1738)
Miss Kitty i The Coffee House  av James Miller (1738)
Rosamond i Rosamond av Thomas Arne (1740)
Tag i Miss in Her Teens av David Garrick (1747)
Mrs. Riot i Lethe av David Garrick (1749)
Kitty i High Life Below Stairs av James Townley (1759)
Muslin i The Way to Keep Him av Arthur Murphy (1760)
Lady Freelove i The Jealous Wife av George Coleman the Elder (1761)
Lady Beverly i The School for Lovers av William Whitehead (1762)
Mrs. Heidelberg i The Clandestine Marriage av George Coleman the Elder (1766)
Sift i The Widowed Wife av William Kenrick (1767)
Mrs Winifred i The School for Rakes av Elizabeth Griffith (1769)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kitty Clive» frå ,  den 5. juni 2023.  

Forfattarar frå London
Engelske skodespelarar
Skodespelarar frå 1700-talet
Espen Borge

Espen Borge () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Drammen som vart norsk meister to gongar på 800 meter og tre gongar på 1500 meter. I 1987 forbetra han den norske rekorden på 3 000 meter hinder, ein nasjonal rekord som vart ståande i åtte år. Han var medlem av IF Hellas, frå 1986 representerte han IK Tjalve.

Borge høyrde til noregstoppen på mellomdistansane i ein tiårsperiode frå 1982, særleg utmerkte han seg med sin spurtstyrke på 1500 meter. I 1986 prøvde han seg på 3 000 meter hinder. Året etter, under eit stemne i nederlandske Hengelo den 19. juli, sletta han den tretten år gamle noregsrekorden til Knut Kvalheim på 3 000 meter hinder. Borge vart femtemann i eit felt med sterke løpar og flytta landsrekorden frå 8.25,2 til 8.23,11. I juni 1995 forbetra Jim Svenøy noregsrekorden i øvinga til 8.21,4.

Personlege rekordar
800 meter : 1.47,41 (1984)
1500 meter: 3.38,74 (1987)
3 000 meter hinder: 8.23,11 (1987)

Medaljar i noregsmeisterskap
1982 i Porsgrunn: Sølvmedalje på 1500 m
1984 i Øvre Årdal: Gullmedalje på 800 m, sølv på 1500 m
1986 i Sandnes: Gullmedalje på 800 m, sølv på 1500 m
1987 i Nesbyen: Gullmedalje på 1500 m
1988 på Byrkjelo: Gullmedalje på 1500 m, sølv på 3000 m hinder
1990 i Moss: Bronsemedalje på 3000 m hinder
1991 i Fana: Gullmedalje på 1500 m
Gull 1991 og 1992 i 3 km terrengløp, sølv 1989 i 10 km terrengløp

Kjelder
friidrett.no, norske rekordar
Fremtiden 20. juli 1987

Norske mellomdistanseløparar
Norske hekkeløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Drammen
Tor Olsen

Tor Olsen ()  er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Halden som vart norsk meister på 110 meter hekk fem år i rad: 1955-59. Han var norsk rekordhaldar på korthekken frå 1954 til 1965. Olsen var medlem i Halden Idrettslag.

Aktiv
Tre dagar etter han tangerte den norske rekorden på 110 meter hekk, forbetra Olsen rekorden med to tidels sekund til 14,6 sekund i København den 2. juli 1954. Nøyaktig ein månad etterpå flytta han landsrekorden til 14,5 på Bislett stadion i Oslo, ein rekord han sidan tangerte fem gongar. 23. august 1957 i Sarpsborg senka han noregsrekorden ytterlegare til 14,4. 18. juli 1958 på Bislett stadion presterte Olsen sitt livs beste hekkeløp då han klokka inn på 14,2 sekund. Kjellfred Weum tangerte denne tida i 1964, og forbetra noregsrekorden i 1965.

Olsen kvalifiserte seg til semifinale på 110 m hekk ved EM i friidrett 1954, men starta ikkje (dermed nummer 12). Også fire år seinare tok han seg til semifinalane i europameisterskapen. Olsen vart fjerdemann i semifinaleløpet på tida 14,9 sekund, dømt sist av tre løparar med 14,9 i tid. Dermed enda han på delt sjuandeplass på korthekken.

Olsen tevla også på 100 meter. Hans personbeste på distansen er 10,6 sekund, oppnådd ved eit stemne i Fredrikstad 9. august 1958.

Medaljar i noregsmeisterskap
1952 i Oslo: Sølvmedalje på 110 m hekk
1953 i Trondheim: Bronsemedalje på 110 m hekk
1954 i Sarpsborg: Sølvmedalje på 110 m hekk og på 100 m 
1955 i Oslo: Gullmedalje på 110 m hekk, sølv på 100 m
1956 i Stavanger: Gullmedalje på 110 m hekk
1957 i Bergen: Gullmedalje på 110 m hekk
1958  Trondheim: Gullmedalje på 110 m hekk
1959 på Hamar: Gullmedalje på 110 m hekk

Kjelder
friidrett.no, norske rekordar

Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Halden
John Skjelvaag

John Skjelvaag () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen  som vart norsk meister på 400 meter hekk fem år i rad: 1965-69. Skjelvaag var medlem i IL Varegg til 1961, sidan representerte han TIF Viking 1962-67 og IK Tjalve 1968-69.

I spesialøvinga 400 meter hekk stod Skjelvaag nasjonalt i skuggen til Jan Gulbrandsen, så lenge denne tevla. Skjelvaag fekk delta EM i friidrett 1966 i Budapest. Med 52,6 sekund fekk han bestetid av dei som ikkje kvalifiserte seg til semifinalane i 400 meter hekk, 16 mann gjekk vidare. Han var elles ein av dei beste sprintarane i Noreg på 200 meter og særleg 400 meter, vann til saman fem NM-medaljar på desse distansane.

Medaljar i noregsmeisterskap
1961 i Bergen: Bronsemedalje på 400 m hekk og på 400 m
1962 i Drammen: Bronsemedalje på 400 m
1963 i Trondheim: Sølvmedalje på 400 m hekk og i 1000 m stafett, bronse på 400 m 
1964 i Gjøvik: Sølvmedalje på 400 m hekk og på 400 m, bronse på 200 m
1965 i Haugesund: Gullmedalje på 400 m hekk
1966 i Bærum: Gullmedalje på 400 m hekk, bronse på 200 m
1967 i Trondheim: Gullmedalje på 400 m hekk
1968 på Kongsvinger: Gullmedalje på 400 m hekk, sølv i 1000 meter stafett
1969 i Fana: Gullmedalje på 400 m hekk

Personlege rekordar
200 m: 22,0 (1965)
400 m: 48,4 (1964)
400 m hekk: 51,8 (1965)

Kjelder
friidrett.no
varegg.no

Norske sprintarar
Norske hekkeløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Hamish Imlach

Hamish Imlach () var  ein skotsk folkemusikksongar. Imlach var fødd i Calcutta av skotske foreldre, men dei flytta tilbake til Glasgow då han var liten. Han hadde avgrensa kommersiell suksess, men påverka mange andre artistar, ikkje minst John Martyn, Billy Connolly og Christy Moore. Imlach hadde eit godt omdøme i Sentral- og Nord-Europa som ein fengande liveartist.

Karriere 
Imlach hadde den største hitten sin seint på 1960-talet med «Cod Liver Oil and the Orange Juice», ei humoristisk tolking av gospelstandarden «Virgin Mary Had a Little Baby», skriven av Ron Clark og Carl MacDougall. 
Denne gav tittel til sjølvbiografien hans frå 1992, Cod Liver Oil and the Orange Juice - Reminiscences of a Fat Folk Singer.

Imlach blei beden om å bli med i den irske folkegruppa The Dubliners. Han var ein tidleg aktivist mot atomvåpen, og skreiv og framførte mange protestsongar i tillegg til komiske songar.

Utgjevingar 

 Hamish Imlach (XTRA, 1966)
 Before and After (XTRA, 1967)
 Live (XTRA, 1967)
 The Two Sides of Hamish Imlach (XTRA, 1968)
 Ballads of Booze (XTRA, 1969)
 Old Rarity (XTRA, 1971)
 Fine Old English Tory Times (XTRA, 1972)
 Murdered Ballads (XTRA, 1973)
 Scottish Sabbath (Autogram, 1976)
 A Man's a Man (Autogram, 1978) med Iain MacKintosh
 The Sporting Life (Musikiste, 1981)
 Sonny's Dream (Lismor, 1985)
 Portrait (Musikiste, 1989)
 I Was Born in Glasgow (Gallus Music, 1991)
 Two's Company (Vindaloo Music, 1993) med Muriel Graves
 More and Merrier (Lochshore, 1995) med Muriel Graves og Kate Kramer

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hamish Imlach» frå ,  den 6. juni 2023.  

Skotske songarar
Synne Masdal

Synne Masdal (fødd 24. februar 2001) er ein norsk fotballspelar frå Vartdal, som spelar for Røa.

Referansar
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1967

Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1967 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo onsdag 20. og torsdag 21. juni. Noreg vann landskampen med 111 poeng mot Sveriges 101. Begge landa deltok med tre utøvarar i kvar av enkeltøvingane, berre dei to beste frå landa talde med i poengstriden.

Richard Simonsen imponerte ved å vinne både 100 meter, 200 m og 400 m. Han deltok også på dei sigerrike norske stafettlaga. Høgdepunkta var hans suverene siger på 400 meter, og den sterke avslutninga som ankermann i 4 x 400 meter stafett. Kjellfred Weum fekk notert 13,8 sekund på korthekken, men for sterk medvind gjorde at tida vart godkjent som norsk rekord.

Tysdag 20. juni

200 meter

800 m

5 000 m

110 meter hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Spjutkast

4 × 100 m stafett

Onsdag 21. juni

100 meter

400 m

1500 m

10 000 m

400 m hekk

Stavhopp

Lengdehopp

Diskoskast

Sleggjekast

4 × 400 m stafett

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 21. juni 1967
Arbeiderbladet 22. juni 1967

Friidrett 1967
Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Oslo
Sport i Noreg i 1967
Bjørn Thorkildsen

Bjørn Thorkildsen () var ein norsk friidrettsutøvar frå Drammen som vart norsk meister i høgdehopp i 1955, 1956, 1957 og 1960. I 1955 vart han også tildelt kongepokalen. Thorkildsen var norsk rekordhaldar i høgdehopp frå 1955 til 1963. Han var medlem i IF Hellas.

Thorkildsen var i 1955 den suverent beste høgdehopparen i landet. Den 24. september fekk han fullklaff i landskampen Polen–Noreg i Poznan, der han vann høgde-tevlinga ved å forbetre den norske rekorden med 3 cm til 2,03 meter. Nær eitt år etterpå flytta han i Bergen rekorden til 2,04 m, før han den 8. juli 1957 la på til 2,05 meter i Trondheim. Den siste landsrekorden vart sletta av Stein Sletten i 1963.

Medaljar i noregsmeisterskap
1951 i Oslo: Bronsemedalje i høgdehopp
1953 i Trondheim: Sølvmedalje i tresteghopp, bronse i høgdehopp
1954 i Sarpsborg: Sølvmedalje i høgdehopp
1955 i Oslo: Gullmedalje i høgdehopp
1956 i Stavanger: Gullmedalje i høgdehopp
1957 i Bergen: Gullmedalje i høgdehopp
1959 på Hamar: Sølvmedalje i høgdehopp
1960 i Sarpsborg: Gullmedalje i høgdehopp

Personlege rekordar
Høgdehopp: 2,05 m (1957)
Tresteghopp: 14,12 m (1953)

Kjelder
friidrett.no
Arbeiderbladet 26. september 1955
Arbeiderbladet 9. juli 1957

Norske friidrettsutøvarar
Folk frå Drammen
Anfin Rosendahl

Anfin Rosendahl () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen  som i åra 1979-82 vart norsk meister fire gongar på 3 000 meter hinder, to gongar på 1500 meter og ein gong på 5 000 meter. Han var medlem i Idrottslaget Gular.

Rosendahl innleia under NM i friidrett 1979 ei rad med sigrar på tre ulike løpsdistansar. Han vann då NM-gull på 3 000 meter hinder og på 1500 m. Året etter vart han noregsmeister på dei same distansane, i tillegg sprang i mål til gullmedalje på 5 000 m. Spurtsterke Rosendahl heldt så fram med å vinne 3 000 m hinder ved noregsmeisterskapen i 1981 og i 1982. Ein skade gjorde at han tevla lite frå 1983 av.

Medaljar i noregsmeisterskap
1977 i Lillehammer: Sølvmedalje på 1500 m
1979 i Larvik: Gullmedalje på 1500 m og 3 000 m hinder
1980 i Bodø: Gullmedalje på 1500 m, 5 000 m og 3 000 m hinder
1981 i Haugesund: Gullmedalje i 3 000 m hinder og sølv på 5000 m
1982 i Porsgrunn: Gullmedalje i 3 000 m hinder

I 1976 og 1977 var Rosendahl med på å vinne NM-gull til Gular i 4 x1500 m stafett, i 1985 og 1987 fekk han NM-sølv i same øvinga.

Personlege rekordar
1500 m: 3.40,1 (1980)
5 000 m: 13.44,4 (1980)
3 000 m hinder: 8.33,8 (1979)

Kjelder
friidrett.no

Noregsmeistrar i friidrett
Norske hekkeløparar
Norske mellomdistanseløparar
Folk frå Bergen
Arild Busterud

Arild Busterud () er ein tidlegare gardbrukar og friidrettsutøvar frå Løten i Hedmark som vart norsk meister 1975 og 1976 i sleggjekasting. Han er medlem i Løten Idrettslag. Busterud har vore aktiv i veteranklassar til han vart over 70 år gammal.

Busterud deltok i noregsmeisterskapen i friidrett 1967 og var aktiv på toppnivå til 1980. Åra 1971 til -73 vann han NM-medaljar i både kulestøyt og i sleggjekast. Heile tida var likevel sleggjekasting spesialøvinga. Under noregsmeisterskapane 1975 og 1976 lukkast han vinne denne øvinga, i hard konkurranse frå Arne Lothe.

Sommaren 1975 var Busterud i sitt livs beste form. 8. juni på Kongsberg sletta han den elleve år gamle noregsrekorden til Oddvar Krogh. Kastet vart målt til 66,00 meter. I juli månad flytta han rekorden til 67,14 m på Moelv den 6. Same staden tre veker seinare, 27. juli 1975, auka han til 67,84 meter. Busterud si bestenotering var norsk rekord i tre år.

Medaljar i noregsmeisterskap
1971 på Hamar: Sølvmedalje i kulestøyt, bronse i sleggjekast
1972 i Stavanger: Bronsemedalje i kulestøyt og sleggjekast
1973 i Trondheim: Sølvmedalje i kulestøyt og sleggjekast
1974 i Hønefoss: Sølvmedalje i sleggjekast
1975 i Fana: Gullmedalje i sleggjekast
1976 i Askim: Gullmedalje i sleggjekast
1977 i Lillehammer: Sølvmedalje i sleggjekast

Personlege rekordar
Kulestøyt: 18,07 m (1973)
Sleggjekast: 67,84 m (1975)

Kjelder
friidrett.no
Hamar Dagblad 28. juli 1975

Norske friidrettsutøvarar