kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Michael Marsh

Michael Lawrence Marsh () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Los Angeles som vart olympisk meister på 200 meter i 1992 og samstundes vann OL-gull i 4 x 100 m stafett.

Marsh fekk sin internasjonale meisterskapsdebut då han sprang ein etappe på USA sitt stafettlag i forsøket på 4 x 100 m under friidretts-VM i Tokyo. I OL-sesongen 1992 sette han personleg rekord på 100 meter med 9,93 sekundar i Walnut, men enda på fjerdeplassen på distansen i det nasjonale OL-uttaket. På 200 m vart han andremann etter Michael Johnson. På plass i Barcelona imponerte Marsh kolossalt i sitt semifinaleheat og vann suverent på tida 19,73 sekundar, eitt hundredels sekund bakom verdsrekorden til Pietro Mennea. Og då Michael Johnson overraskande rauk ut i det andre semifinaleheatet, låg vegen open for Marsh. I OL-finalen var Marsh atter best, med tida tida 20,01 slo han sølvmedaljøren Frankie Fredericks med 0,12 sekund, dei andre finalistane kom langt bak.  Tre dagar etter triumfen på 200 m sprang Marsh den fyrste etappen då han saman med Leroy Burrell, Dennis Mitchell og Carl Lewis vann gull og sette verdsrekord i 4 x 100 meter stafett med 37,40 sekund.

Så vel som i 1993, 1995 og 1997 tok Marsh seg til ein VM-finale på ein av sprintdistansane, det vere seg 200 m i 1993 og 100 m i 1995 og 1997. Frå alle desse tre meisterskapane reiste han likevel medaljelaus. Under OL 1996 i Atlanta kvalifiserte han seg til finalen både på 100 m og 200 m, også etter begge desse øvingane stod han att utan medalje. Han fekk likevel ein medalje i Atlanta, ettersom han sprang den tredje etappen for USA sitt sølvmannskap i 4 x 100 m stafett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1992 i Barcelona: Gull på 200 m – 20,01, og i 4 x 100 m stafett (37,40)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 på 200 m – 20,18
VM 1995 i Göteborg: Nr 5 på 100 m – 10,10
OL 1996 i Atlanta: Nr 5 på 100 m – 10,00, nr 8 på 200 m – 20,48. Sølv i 4 x 100 m stafett (38,05)
VM 1997 i Aten: Nr 8 på 100 m – 10,29

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michael Marsh» frå ,  den 5. august 2017.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Anselm Kiefer

Anselm Kiefer () er ein tysk kunstmålar og skulptør, fødd i Donaueschingen i Baden-Württemberg i Tyskland. Frå 1991 har han budd og arbeidd i Frankrike.

Kiefer har vore representert med verk på dei viktigaste internasjonale kunstutstillingane, som til dømes dOCUMENTA 6, 7 og 8 i Kassel i Tyskland og Veneziabiennalen (La Biennale di Venezia) i Venezia i Italia, og er kjøpt inn av galleri og museum i fleire land,  mellom anna Astrup Fearnley Museet i Oslo.

Bakgrunnsstoff
 Astrup Fearnley Museets presentasjon av Anselm Kiefer 

Tyske målarar
Tyske bilethoggarar
Bilethoggarar frå 1900-talet
Målarar frå 1900-talet
Bilethoggarar frå 2000-talet
Målarar frå 2000-talet
Mykola Avilov

Mykola Avilov eller Nikolaj Viktorovitsj Avilov () er ein ukrainsk tidlegare mangekjemper frå Odessa som representerte Sovjetunionen. Han vart olympisk meister i tikamp i 1972 og vann OL-bronsen i same i 1976.

Aktiv
Avilov var i yngre år særleg dyktig i høgdehopp og gjekk over to meter allereie som sekstenåring. Då han samstundes viste seg som ein allsidig friidrettsutøvar, konsentrerte han seg etterkvart om tikamp. I 1968 presterte han heilt opp mot sitt beste under sommarleikane i Mexico-byen og vart nummer fire i tikampen med 7 909 poeng. Året etter forbetra han sitt personbeste til 7 945 poeng. Under europameisterskapen i Aten same hausten vart han på ny fjerdemann, fem poeng bak bronsemedaljøren.

Våren 1971 sanka Avilov 8 096 poeng i ei tevling i Naltsjik, men vart klart slått av Boris Ivanov som sette sovjet-rekord med heile 8 237 poeng. Under EM i Helsinki var Avilov plaga med skade og gav seg etter diskoskastinga.

I juni 1972 i Moskva vart Avilov sovjetmeister i tikamp med ny personleg rekord på 8 115 poeng. Knappe tre månader seinare, under dei olympiske sommarleikane i München den 7. og 8. september, var han i ei heilt eiga klasse og 
og vann gullmedaljen med over 400 poengs margin til lagkamerat og sølvmedaljør Leonid Litvinenko. Med serien 11,00 på 100 m, 7,68 i lengdehopp, 14,36 i kulestøyt, 2,12 i høgdehopp, 48,5 på 400 m, 14,31 i 110 m hekk, 46,98 i diskoskasting, 4,55 i stavhopp, 61,66 i spjutkasting og ein 1500 m gjort unna på 4.22,8 sette han verdsrekord med 8 454 poeng, 37 poeng over den tre år gamle rekorden til Bill Toomey.

Etter å ha stått over eit par sesongar kom Avilov tilbake i toppform i 1976. Han gjennomførte ein framifrå tikampserie under sommarleikane i Montreal og kom på tredjeplass, 42 poeng bak vesttyskaren Guido Kratschmer som tok sølvet. Gullet gjekk til USA-amerikanske Bruce Jenner som sette verdsrekord med 8 618 poeng.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Nr 4 – 7 909 poeng
EM 1969 i Aten: Nr 4 – 7 648 poeng, bakom Viktor Tsjelnokov (7 653)
EM 1971 i Helsinki: Braut tikampen etter sju øvingar 
OL 1972 i München: Gullmedalje – 8 454 poeng, framom Leonid Litvinenko (8 035)
OL 1976 i Montreal: Bronsemedalje – 8 369 poeng

Kjelder
Friidrott, aktuelle årgangar.

Sovjetiske mangekjemparar
Ukrainske mangekjemparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Odessa
Quincy Watts

Quincy D. Watts () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Detroit som vart olympisk meister på 400 meter i 1992, og dessutan vann gullmedaljar med USA i 4 x 400 m stafett i OL 1992 og VM 1993.

Watts var til 1990 aktiv på 100 og 200 meter, på råd frå trenaren satsa han deretter på 400 m. I 1991 fekk han plass i VM-troppa til USA og sprang den andre etappen under verdsmeisterskapen i Tokyo, der han fekk sølvmedalje i 4 x 400 m stafett, fattige 0,04 sekund bakom Storbritannia.

Året etter sletta Watts i Barcelona den 24 år gamle olympiske rekorden på 400 m i semifinalane. Tida 43,71 sekundar vart ikkje ståande rekord til lengre enn i finalen, då han sjølv forbetra den til 43,50 og vann ein suveren siger framfor tittelforsvararen Steve Lewis. Watts tok OL-gull også i 4 x 400 m stafett, saman med lagkameratane Andrew Valmon, Michael Johnson og Steve Lewis. Samstundes sette dei verdsrekord i øvinga med tida 2.55,7 og forbetra USA sin gamle rekord frå 1968 med 0,4 sekund.

I 1993 vart Watts fjerdemann på 400 meter då friidretts-VM fann stad i Stuttgart. På den lange stafetten var han med på ein historisk prestasjon då USA sitt mannskap; Andrew Valmon, Watts, Butch Reynolds og Michael Johnson, den 22. august forbetra verdsrekorden til 2.54,29 og vann med over 5,5 sekundar til gode på nummer to i tevlinga. Rekorden står framleis ved lag i 2017.

Etter 1993 makta ikkje Watts å kome under 45,0 på 400 meter og han la opp i 1997.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje i 4 x 400 m stafett (2.57,57)
OL 1992 i Barcelona: Gull på 400 m – 43,50, og i 4 x 400 m stafett (2.55,7) 
VM 1993 i Stuttgart: Gull i 4 x 400 m stafett (2.54,2), nr 4 på 400 m – 45,05

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Quincy Watts» frå ,  den 6. august 2017.  
 

Sprintarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Folk frå Detroit
Amalie Iuel

Amalie Hammild Iuel () er ein dansk-norsk friidrettsutøvar som tevlar i hekkeløp, sprint og mangekamp. Frå 2015 er ho norsk statsborgar. Ho vart nummer seks i 400 m hekk i EM 2016. 

Iuel er oppvaksen i Bærum og fleire utland. I april 2015 sette ho personleg rekord i 400 meter hekk med 55,92 sekundar i eit stemne i Florida. Ho deltok i VM i friidrett 2015 i Beijing der ho rauk ut i forsøka på tida 56,59.

Den 7.-8. mai 2016 sette Iuel personleg rekord med 6011 poeng då ho vann sjukampen ved eit stemne i USA. Den 23. mai persa ho seg med 52,85 på 400 meter på Bislett stadion. Under friidretts-EM i Amsterdam sette ho i semifinalane ny norsk rekord i 400 meter hekk med tida 55,79 og gjekk vidare til finale. I finalen vart ho klokka inn til sjetteplass på 56,24. Få veker seinare vann ho sitt fyrste NM-gull då ho sette meisterskapsrekord med 57,06 sekundar i 400 m hekk. Under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro sprang ho på 56,75 i forsøka på langhekken, 0,4 sekund for sakte til å ta seg til semifinalane.

Våren 2017 forbetra Iuel i USA dei norske rekordane både på 400 meter og 400 meter hekk. Fyrst sletta ho 19. mars i Los Angeles den 26 år gamle 400-meterrekorden til Sølvi Olsen på 52,45, ho kom då i mål på etter 51,81 sekundar. Tre veker seinare, den 8. april i Plaquemine i Louisiana, forbetra ho sin eigen noregsrekord i 400 meter hekk til 55,38. Iuel deltok både på 400 m og 400 m hekk då VM i friidrett 2017 fann stad i London, utan å ta seg vidare frå forsøka i korkje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Amalie Iuel» frå ,  den 8. august 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske hekkeløparar
Norske mangekjemparar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Omar McLeod

Omar McLeod () er ein jamaicansk friidrettsutøvar frå Kingston som vann gullmedaljen på 110 meter hekk både under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro og i verdsmeisterskapen i friidrett 2017 i London. Hans personlege rekord på korthekken er 12,90 sekundar. McLeod har sprunge 100 meter på 9,99 sekundar, og er det einaste mennesket som har personbeste under 13 sekundar på korthekken og under 10,0 på 100 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Omar McLeod» frå ,  den 8. august 2017.  
 

Jamaicanske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Jamaica
Olympiske meistrar for Jamaica
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Deltakarar under VM i friidrett 2015
Folk frå  Kingston på Jamaica
Fabiana Murer

Fabiana de Almeida Murer () er ein brasiliansk tidlegare friidrettsutøvar som vart verdsmeister i stavhopp i 2011 og vann VM-sølv i øvinga i 2015.

Aktiv
Murer vann i 2005 sin fyrste brasilianske meistertittel i stavhopp, men under VM 2005 rauk ho ut or tevlinga i kvalifiseringa. I 2006 forbetra ho den personlege rekorden frå 4,40 m til 4,66 m og var då søramerikansk rekordhaldar i stavhopp. Ho vann det året både den brasilianske og den ibero-amerikanske meisterskapen.

I 2007 forsvarte Murer den nasjonale meistertittelen og vart også søramerikansk meister, begge gongane svinga ho seg over 4,50 meter. Under dei panamerikanske leikane i Rio de Janeiro auka ho vinnarhøgda til 4,60 m. Ein månad seinare tok ho seg over 4,65 m og vart nummer seks ved verdsmeisterskapen i Osaka.

Den 29. juni 2008 forbetra Murer i São Paulo søramerikarekorden i stavhopp til 4,80 m. Ho presterte derimot langt under sitt beste ved OL i Beijing, der ho enda på tiandeplassen. I juni 2009 flytta ho den søramerikanske rekorden med to centimeter til 4,82 m.

Våren 2010 vann Murer stavhopp ved innandørs-VM i Doha framfor russiske Svetlana Feofanova, begge klarte 4,80 m. I juni same året forbetra Murer den søramerikanske rekorden til 4,85 m i spanske San Fernando. Sommarsesongen elles vann ho tre av dei seks stavhopptevlingane i Diamantserien (DL) og viste seg som den beste kvinnelege stavhopparen i sesongen.

Under verdsmeisterskapen 2011 i Daegu tangerte Murer den søramerikanske rekorden på 4,85 m og vart verdsmeister, den aller fyrste verdsmeisteren i friidrett frå Brasil. I 2013 enda ho på femteplassen i VM i Moskva med eit hopp på 4,65 m. Med 4,85 m tangerte ho nok ein gong sin eigen søramerikanske rekord då ho i Beijing-VM 2015 vann sølvmedaljen.

Den 3. juli 2016 gjorde Murer sitt livs høgste hopp under den brasilianske friidrettsmeisterskapen i São Bernardo do Campo, Med ny søramerikansk rekord lydande 4,87 meter markerte ho seg som ein av favorittane til Sommar-OL i Rio de Janeiro. Men seinare i same månaden var ho plaga av kraftige smertar i ryggen, og då ho prøvde seg direkte på 4,55 m i stav-kvalifiseringa under OL mislukkast ho i alle tre forsøka. Ho la deretter opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (4,40 m =nr 15)
VM 2007 i Osaka: Nr 6 – 4,65 m
OL 2008 i Beijing: Nr 10 – 4,50 m
VM 2009 i Berlin: Nr 5 – 4,55 m
VM 2011 i Daegu: Gullmedalje – 4,85 m, framom Martina Strutz (4,80)
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (4,50 m =nr 15)
VM 2013 i Moskva: Nr 5 – 4,65 m
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 4,85 m, bakom Yarisley Silva (4,90)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa (-)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fabiana Murer» frå ,  den 8. august 2017.  
 

Brasilianske friidrettsutøvarar
Stavhopparar
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Folk frå Campinas
Saharamyrt

Saharamyrt (Myrtus nivellei) er ein planteart i myrteslekta. Han er endemisk for fjellområde i sentrale Sahara,   og veks berre i Tassili n'Ajjer i sørlege Algerie og i Tibesti-fjella i Tsjad, og er rekna som ein truga art. Saharamyrt veks i fjellskog, og blir brukt til utvinning av eterisk olje frå blada. I parfyme har olja den effekten at verknaden står imot svært varmt, tørt klima.

På tuareg er planten kjend som tefeltest). Han er ein tradisjonell medisinplante for tuaregar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Myrt» frå ,  den 9. august 2017.  
 
Denne artikkelen bygger på «Myrtus» frå ,  den 9. august 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Myrtefamilien
Plantar i Algerie
Plantar i Tsjad
Plantar i Sahara
Medisinplantar
Nafissatou Thiam

Nafissatou Thiam () er ein belgisk friidrettsutøvar frå Brussel som vart olympisk meister i sjukamp i 2016 og på ny i 2021, verdsmeister 2017 og europameister 2018 i same øvinga.

Aktiv
Thiam vart juniorverdsmeister i sjukamp i 2013. Året etter oppnådde ho 6 508 poeng ved meistermøtet i Götzis i Austerrike og ho tok bronsen i sjukampen ved europameisterskapen i Zürich. I 2016 sette ho personleg rekord med 6 810 poeng då ho vann den olympiske gullmedaljen i Rio de Janeiro.

Våren 2017 vann Thiam femkampen i innandørs-EM i Beograd. Ho vann i mai månad meistermøtet i Götzis, der ho sanka 7 013 poeng og vart den fjerde utøvaren med over 7 000 sjukamppoeng. I tillegg sette ho belgisk rekord i spydkasting med 59,32 meter. Under verdsmeisterskapen 2017 i London viste ho seg atter som den beste sjukjemparen og vann med ein margin på 88 poeng. Både ved EM 2018 i Berlin og VM 2019 i Doha stod kampen om fyrsteplassen mellom Thiam og Katarina Johnson-Thompson frå Storbritannia. I Berlin vart det belgisk triumf og britisk sølv i sjukampen, i Doha bytta dei to utøvarane plass på sigerspallen. Sommaren 2021 vart dei olympiske sommarleikane avvika i Tokyo, og fem år etter ho vann OL-gull i Brasil, sikra Thiam seg OL-gull nummer 2.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2013 i Moskva: Nr 14 i sjukamp – 6 070 poeng
EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje i sjukamp – 6 243 poeng
VM 2015 i Beijing: Nr 11 i sjukamp – 6 298 poeng
EM 2016 i Amsterdam: Nr 4 i høgdehopp – 1,93 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje  i sjukamp – 6 810 poeng, framom Jessica Ennis-Hill (6 775 poeng)
VM 2017 i London: Gullmedalje  i sjukamp – 6 784 poeng, framom Carolin Schäfer (6 696 poeng) 
EM 2018 i Berlin: Gullmedalje  i sjukamp – 6 816 poeng, framom Katarina Johnson-Thompson (6 759 poeng)
VM 2019 i Doha: Sølvmedalje  i sjukamp – 6 677 poeng, bakom Katarina Johnson-Thompson (6 981 poeng)
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje  i sjukamp – 6 791 poeng, framom Anouk Vetter (6 689 poeng)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nafissatou Thiam» frå ,  den 30. april 2021.  

Belgiske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Belgia
Olympiske meistrar for Belgia
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Brussel
Pierre-Ambroise Bosse

Pierre-Ambroise Bosse () er ein fransk friidrettsutøvar frå Nantes som vart verdsmeister på 800 meter under Friidretts-VM 2017 i London og tok EM-bronsen på same distansen i 2012. Hans personlege rekord på 1.42,53 vart oppnådd i 2014.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pierre-Ambroise Bosse» frå ,  den 10. august 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske mellomdistanseløparar
Franske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Franske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Franske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Nantes
David Hemery

David Hemery () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar fødd i Cirencester i Gloucestershire som vart olympisk meister og sette verdsrekord på 400 meter hekk i 1968.

Aktiv
Hemery voks for ein stor del opp i USA. I august 1966 vann han 110 m hekk under samveldeleikane i Kingston på Jamaica med tida 14,1 sekundar. Ein månad seinare rauk han ut or EM i Budapest i same øvinga med knapp margin.

I august 1968 sette Hemery britisk rekord i 400 meter hekk med 49,6 sekundar i London og melde seg med det på i favorittsjiktet til Sommar-OL 1968 i Mexico. I OL-semifinalane forbetra fyrst John Sherwood den britiske rekorden til 49,3, ei tid Hemery tangerte i den andre av semifinalane. Framom finalen på langhekken måtte mest alle åtte finalistane reknast som medaljekandidatar, sju av dei presterte semifinaletider frå 49,0 til 49,3. I finaleløpet imponerte Hemery kolossalt og flytta verdsrekorden på 400 meter hekk med sju tidels sekund til 48,12 og slo nummer to, tre og fire med ni tidels sekund.

Hemery sprang 110 meter hekk då han deltok EM 1969 i Aten. Han sikra seg der sølvmedaljen, 0,15 sekund bak den beste korthekkløparen i Europa gjennom fleire år, italienaren Eddy Ottoz. Året etter sette Hemery personleg rekord på korthekken med 13,4 og han forsvarte i Edinburgh samveldetittelen i same øvinga. 

Under Sommar-OL 1972 i München kom Hemery i mål til bronse på 400 meter hekk på tida 48,52, eitt fattig hundredels sekund bak Ralph Mann frå USA. Vinnaren, John Akii-Bua frå Uganda, sletta Hemerys fire år gamle verdsrekord då han vart klokka inn på 47,82 sekundar. Seinare i leikane sprang Hemery den tredje etappen på det britiske laget som vann sølvmedaljen i 4 x 400 m stafett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Utslått i semifinalane i 110 m hekk (14,2 =nr 9)
OL 1968 i Mexico by: Gull i 400 m hekk – 48,12, framom Gerhard Hennige
EM 1969 i Aten: Sølv i 110 m hekk – 13,74, bak Eddy Ottoz (13,59)
OL 1972 i München: Bronse i 400 m hekk, sølv i 4 x 400 m stafett

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Hemery» frå ,  den 11. august 2017.  
 

Britiske hekkeløparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Storbritannia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Britiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Britiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Luvo Manyonga

Luvo Manyonga () er ein sørafrikansk friidrettsutøvar frå landsbyen Mbekewmi i Western Cape-provinsen som vart verdsmeister i lengdehopp i 2017 og tok sølvmedaljen i same øvinga under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro. Han sette personleg rekord med 8,65 m då han vann den nasjonale meisterskapen i Potchefstroom 22. april 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Sørafrikanske lengdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sør-Afrika
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Eamonn Coghlan

Eamonn Christopher Coghlan () er ein irsk politikar og tidlegare friidrettsutøvar frå Dublin Coghland vart verdsmeister på 5000 meter ved friidretts-VM 1983 i Helsinki. Han var medlem av  det irske senatet, Seanad Éireann, frå 2011 til 2016.

Idrett
Coghlan meisterskapsdebuterte internasjonalt med fjerdeplass på 1500 meter under Sommar-OL 1976 i Montreal. To år seinare vann han sølvmedaljen på same distansen under EM 1978 i Praha. Han sette då personleg rekord med 3.36,5 og var i mål sekundet bak briten Steve Ovett. Coghlan studerte og tevla mykje i USA, der han gjorde mange av sine aller beste løp å den engelske mila, og ofte innandørs.

Frå 1980 valde Coghlan å delta på 5 000 meter i dei store internasjonale meisterskapane. I Sommar-OL i Moskva var han med i medaljekampen heilt inn til målstreken, men enda på fjerdeplassen, knapt to sekundar bak vinnaren. Den 19. august 1981 sette han personleg rekord på 5 000 m med 13.19,1 i storstemnet i Zürich.

Coghlan vart i 1983 verdsmeister på 5 000 meter i Helsinki, etter ei fabelaktig sterk avslutning var han nesten to sekundar føre dei andre medaljevinnarane i mål. Han heldt fram å delta i ulike tevlingar i mange år, trass i at han tidvis var plaga med skadar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1976 i Montreal: Nr 4 på 1500 m – 3.39,5
EM 1978 i Praha:  Sølvmedalje på 1500 m – 3.36,7, bakom Steve Ovett (3.35,5)
OL 1980 i Moskva: Nr 4 på 5 000 m – 13.22,7
VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje på 5 000 m – 13.28,5, framom Werner Schildhauer (13.30,2)
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 5 000 m – 14.02,1 (=nr 28)

Politikk
Eamonn Coghlan vart utnemnd til senator av den irske statsministeren Enda Kenny i mai 2011.
Han sat utan partitilknytting fram til 7. februar  2012, då han blei med i Fine Gael.
Ved suppleringsvalet til underkammeret Dáil Éireann i Dublin West i 2014 stilte han til val for Fine Gael, men blei slått ut til fordel for Ruth Coppinger frå Sosialistpartiet.
Coghlan var senator fram til 2016.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eamonn Coghlan» frå ,  den 11. august 2017.  
 

Irske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Langdistanseløparar
Irske politikarar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett
Irske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Irske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Irske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988