kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Yvonne Murray

Yvonne Carole Grace Murray () er ein britisk-skotsk tidlegare langdistanseløpar frå Musselburgh som vart europameister på 3 000 meter i 1990, og elles vann bronsen på distansen i EM 1986 og Sommar-OL 1988, samt sølvmedaljen ved EM 1994.

Aktiv
Murray kom i 1986 på tredjeplass på 3 000 meter ved samveldeleikane i Edinburgh, seinare på sommaren tok ho same pallplassen på distansen under europameisterskapen i Stuttgart. Vinteren 1987 sigra ho på spesialdistansen i hall-EM i franske Liévin. Under dei olympiske sommarleikane 1988 sprang Murray sitt livs beste 3 000 meter, ho sette personleg rekord med 8.29,0 og vann endå ei bronsemedalje.

I januar 1990 vart ho nummer to på 3 000 m ved samveldeleikane i Auckland. Eit høgdepunkt i hennar idrettsliv kom då ho i Split lukkast vinne gullmedaljen på 3 000-meteren. Midt i mars 1993 vann Murray 3 000 m ved hall-VM i Toronto. Året etter tok ho sølv på distansen ved EM i Helsinki, klart slått av Sonia O’Sullivan frå Irland. Mindre enn to veker etter europameisterskapen vann Murray 10 000-meteren, på personbeste 31.56,9 då samveldeleikane 1994 fann stad i Victoria i British Columbia.

Murray sine personlege rekordar er elles 4.01,2 på 1500 m, oppnådd i Oslo i 1987, nemnde 8.29,0 på 3 000 m og 14.56,9 på 5 000 m frå London i 1995.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje på 3 000 m – 8.37,1
VM 1987 i Roma: Nr 7 på 3 000 m – 8.43,9. Utslått på 1500 m (4.07,8=nr 18)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje på 3 000 m – 8.29,0
EM 1990 i Split: Gullmedalje på 3 000 m – 8.43,0, framom Jelena Romanova (8.43,6)
VM 1991 i Tokyo: Nr 10 på 3 000 m – 8.44,5
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 på 3 000 m – 8.55,8
VM 1993 i Stuttgart: Nr 9 på 3 000 m – 8.43,4
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje på 3 000 m – 8.36,4, bak Sonia O’Sullivan (8.31,8)
VM 1995 i Göteborg: Braut 10 000 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yvonne Murray» frå ,  den 24. august 2019.  
 

Britiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Storbritannia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Hagen Melzer

Hagen Melzer () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bautzen i dåverande Aust-Tyskland. Han vart europameister 1986 i 3 000 meter hinder, året etter vann han sølvmedaljen i same øvinga i verdsmeisterskapen.

Aktiv
Melzer gjorde det kunststykket å få nøyaktig same tid i hinderløpet under EM 1982 og VM 1983, tida 8.21,33 gav fjerdeplass i EM og ellevteplass i VM. I den neste europameisterskapen, i Stuttgart i 1986, vann han spurten mot italienske Francesco Panetta og vesttyske Patriz Ilg. Året etter sprang Melzer i VM-finalen i Roma sitt beste hinderløp nokon gong og sette nasjonal rekord med tida 8.10,3, han var likevel sjanselaus mot nemnde Panetta, som tok gull og Melzer sølv.

Melzer vart austtysk meister i 3 000 meter hinder i 1980, 1983 og 1985-89. I 1991 vart han tysk meister i øvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Nr 4 – 8.21,3
VM 1983 i Helsinki: Nr 11 – 8.21,3
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 8.16,6, framom Francesco Panetta (8.16,8)
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 8.10,3, bakom Francesco Panetta (8.08,5)
OL 1988 i Seoul: Nr 10 – 8.19,8
EM 1990 i Split: Nr 7 – 8.22,4

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hagen Melzer» frå ,  den 24. august 2019.  
 

Tyske hinderløparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Tyske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Lura kyrkje

Lura kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1987 i Sandnes kommune i Rogaland fylke.

Kyrkja er av teglstein og tre og har 320 sitjeplassar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk
 Lura kyrkjelyd

Kyrkjer i Sandnes
Kyrkjer i Sandnes prosti
Norske kyrkjer frå 1987
Jack Pierce

Jack Warren Pierce () er ein USA-amerikansk tidlegare hekkeløpar som voks opp i Woodbury i New Jersey. Han vann VM-sølv 1991, OL-bronse 1992 og VM-bronse 1993 i 110 meter hekk.

Aktiv
Pierce var ein av verdas beste korthekkløparar i eit tiår fram til 1996. I sin internasjonale meisterskapsdebut under VM 1987 vart han fjerdemann i øvinga, tre hundredels sekund attom bronsevinnaren Colin Jackson. I den neste verdsmeisterskapen, i Tokyo i 1991, måtte det målfoto til for å kåre landsmannen hans, Greg Foster, til verdsmeister, både Foster og Pierce fekk sluttida 13,06 sekundar. Året etter, under Sommar-OL i Barcelona, kom målfoto ut til fordel Pierce i striden om bronsemedaljen, han og briten Tony Jarrett fekk begge tida 13,26. Ved verdsmeisterskapen 1993 sikra Pierce seg ein ny bronsemedalje, medan han VM 1995 måtte nøye seg med fjerdeplassen. Den 22. juni 1996 sette Pierce personleg rekord med 12,94 sekundar under gunstige vindtilhøve i Atlanta. Derimot mislukkast han å kvalifisere seg til dei olympiske leikane i same byen i august månad.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 13,41
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje 13,06, bakom Greg Foster (13,06)
OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje – 13.26
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 13,06
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 – 13,27

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jack Pierce (athlete)» frå ,  den 25. august 2019.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Torbjörn Lassenius

Lars Torbjörn Lassenius () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Helsinki som vann sølvmedaljen i tikampen under EM i friidrett 1954.

Vasilij D. Kuznetsov frå Sovjetunionen var suverent best i tikamp-tevlinga då europameisterskapen 1954 fann stad i Bern, der finlandssvensken Lassenius kom nærast den sovjetiske utøvaren. Same Lassenius gjorde i slutten av september 1956 si beste tikampserie ved eit stemne i Hamburg. Han sanka der 6 991 poeng (7 062 etter dagens tabell). Under dei olympiske sommarleikane i Melbourne to månader seinare enda han opp på sjuandeplassen, med langt færre poeng.

Lassenius var finsk tikampmeister i åra 1954-56.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1954 i Bern: Sølvmedalje – 6 424 poeng, bakom Vasilij D. Kuznetsov (6 752)
OL 1956 i Melbourne: Nr 7 – 6 565 poeng
EM 1958 i Stockholm: Nr 11 – 6 180 poeng

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Torbjörn Lassenius» frå ,  den 25. august 2019.

Finske mangekjemparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Bergen døvekyrkje

Bergen døvekyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1989 i Bergen kommune i Vestland fylke. Kyrkja ligg på Kalfaret og er bygd i betong. Det er barnehage i underetasjen.

I perioden 1951–1989 vart Nonneseter kapell nytta som døvekyrkje, og før dette hadde kyrkjelyden tilhald i skrudhuset i Bergen domkyrkje.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bergen døvekirke» frå ,  den 26. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Døves Menighet
 
 Bergen byleksikon

Kyrkjer i Bergen
Kyrkjer i Døveprostiet
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1989
1989 i Noreg
Alina Talaj

Alina Henadzeuna Talaj () er ein kviterussisk hekkeløpar frå Orsja. Ho vann sølvmedaljen på 100 meter hekk i EM 2012 og EM 2016, i 2015 vann ho bronsen under verdsmeisterskapen i Beijing. I 2015 sigra ho i 60 meter hekk ved hall-EM.

Aktiv
Talaj vart nummer to i 100 meter hekk under europameisterskapen 2012 i Helsinki, 0,1 sekund bak Nevin Yanıt frå Tyrkia. Tre år seinare seinare underkjende Det europeiske friidrettsforbundet prestasjonen til Yanit grunna i doping. Ved Sommar-OL i London forbetra Talaj i semifinalen sitt personbeste til 12,84 sekundar, utan det heldt til finaleplass.

I mars 2015 vann Talaj 60 meter hekk då hall-EM fann stad i Praha i Tsjekkia. Fem månader seinare kneip ho bronsemedaljen på 100 meter hekk ved verdsmeisterskapen 2015 i Beijing på ny kviterussisk rekord, 12,66 sekundar. Sommaren 2016 sprang ho i EM i Amsterdam inn til sølvmedalje på tida 12,68, seks hundredels sekund etter tyske Cindy Roleder.

Den 31. mai 2018 vart Talaj klokka inn på sterke 12,41 sekundar under eit stemne i Sankt Pölten i Austerrike. Ho tjuvstarta i EM-finalen 2018 og diskvalifisert.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2010 i Barcelona: Utslått i semifinalane (=nr 15)
EM 2012 i Helsinki: Sølvmedalje – 12,91. Gullmedaljøren sitt løp vart seinare annullert
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (12,84=nr 13)
VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane (12,82=nr 9)
EM 2014 i Zürich: Nr 5 – 12,97
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 12,66
EM 2016 i Amsterdam: Sølvmedalje – 12,68, bakom Cindy Roleder (12,62)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane (13,66=nr 21)
VM 2017 i London: Nr 6 – 12,81
EM 2018 i Berlin: Diskvalifisert i finalen (=nr 11)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alina Talay» frå ,  den 26. august 2019.  
 

Belarusiske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Belarus
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Nordkjosbotn kyrkje

Nordkjosbotn kyrkje er ei langkyrkje frå 1987 i Nordkjosbotn i Balsfjord kommune i Troms og Finnmark. Kyrkja har 260 sitjeplassar.

Grunnsteinen vart lagd ned av ordførar Olav Åsheim i 1986. Til stades var biskop Arvid Nergård samt Per Oskar Kjølaas, som fleire år seinare òg skulle bli biskop. 21. juni 1987 vart kyrkja innvigd.

Kyrkja fekk nytt orgel i 2005. Dette var eit brukt orgel frå Tyskland som vart flytta til Nordkjosbotn.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nordkjosbotn kirke» frå ,  den 28. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Ronny Trælvik og Arne Ivar Hansen, Kirkene i Troms, bind III, s. 225-231. Bok i Nord, 2017.
 Balsfjord og Malangen kyrkjelydar 
 Kyrkjer i Balsfjord kommune 
 

Kyrkjer i Balsfjord
Kyrkjer i Indre Troms prosti
Norske kyrkjer frå 1987
Paweł Januszewski

Paweł Januszewski () er ein polsk tidlegare hekkeløpar frå Pyrzyce som vart europameister i 400 meter hekk i 1998.

Aktiv
Januszewski gjorde sitt livs løp i finalen ved europameisterskapen 1998 i Budapest der han sette polsk rekord på langhekken med tida 48,17 sekundar og kneip gullmedaljen, hardt pressa av russaren Ruslan Masjtsjenko. Året etter sigra Januszewski i øvinga ved universiaden i spanske Palma de Mallorca og han vart femtemann i VM-finalen i Sevilla. Etter sjetteplassar i OL 2000 og VM 2001, avslutta Januszewski med å ta bronsemedaljen på spesialdistansen under europameisterskapen 2002 i München.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane (49,95=nr 12)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøket (49,43=nr 18) 
OL 1996 i Atlanta: Utslått i forsøket (49,63=nr 24) 
VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane (48,94=nr 13)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 48,17, framom Ruslan Masjtsjenko (48,25)
VM 1999 i Sevilla: Nr 5 – 48,19
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 48,44
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 48,57
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 48,46

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paweł Januszewski» frå ,  den 29. august 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Paweł Januszewski» frå ,  den 29. august 2019.  
 

Polske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Polen
Polske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Polske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Anzjela Balakhonova

Anzjela Anatolijivna Balakhonova () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sjakhtarsk som i 1998 vart den fyrste kvinnelege europameisteren i stavhopping. Året etter vann ho VM-sølv i øvinga.

Aktiv
Balakhonova var ein av dei fremste utøvarane i pionertida for kvinneleg stavhopping. Vinteren 1998 sette ho ny verdsrekord med 4,45 meter då ho vann øvinga ved innandørs-VM i Valencia. Eit lite halvår seinare vann ho gullmedaljen ved europameisterskapen i Budapest med 4,31 m. Under verdsmeisterskapen 1999 forbetra ho europarekorden til 4,55 m og vann sølvmedaljen, gullet tok Stacy Dragila med ny verdsrekord på 4,60 m. I Sommar-OL 2000 kvalifiserte Balakhonova seg greitt til finalen, i finalen rauk ho ut på opningshøgda si, 4,25 m.

Tidleg i juni 2004 forbetra Balakhonova sitt personbeste til 4,57 meter i Jalta. I den olympiske stav-finalen i Aten i august månad vart ho nummer seks etter å ha klart 4,40 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 4,31 m, framom Nicole Humbert (4,31 m)
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 4,55 m, bakom Stacy Dragila (4,60 m)
OL 2000 i Sydney: Nr 12
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (4,25 m=nr 13)
OL 2004 i Aten: Nr 6 – 4,40 m
VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (4,15 m=nr 17)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anschela Balachonowa» frå ,  den 30. august 2019.  

Ukrainske stavhopparar
Europameistrar i friidrett for Ukraina
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Jean-Claude Nallet

Jean-Claude Nallet () var ein fransk friidrettsutøvar frå Champdor i Ain-departementet. Han vart europameister i 400 meter hekk i 1971, to år etter han sprang Frankrike inn til gull i 4 x 400 m stafett under EM 1969. Han vann elles bronsen på 200 m ved EM 1966, sølv på 400 m ved EM 1969 og sølv i 400 m hekk i 1971.

Aktiv
Nallet slo gjennom under europameisterskapen 1966 der han vann bronsemedaljen på 200 meter på tida 21,0, same tid som sølvmedaljøren og eit tidels sekund attom vinnaren, landsmannen Roger Bambuck. I den neste europameisterskapen, i 1969 i Aten, kneip Nallet andreplassen på 400 meter, like bak polske Jan Werner. Til sist i same meisterskapen var Nallet ankermann for Frankrike i 4 x 400 meter stafett. Han tok mot stafettpinnen som leiar og heldt unna for tre andre løparar som kom halsande like bak.

I juli 1970 forbetra Nallet i Colombes sin eigen franske rekord på 400 meter til fyrst 45,4 og deretter 45,1 sekund. I mellom dei to rekord-forbetringane på 400 meter sette han fransk rekord i 400 meter hekk med sterke 48,6 sekund, ei øving som åra framover vart spesialøvinga hans. Ved europameisterskapen 1971 i Helsinki vann han øvinga på tida 49,15 sekundar, framom Christian Rudolph frå Aust-Tyskland som fekk notert 49,34. Same året kåra sportsavisa L’Équipe Nallet til årets idrettsmann i Frankrike.

I 1974 vart Nallet andremann på langhekken ved EM i Roma, briten Alan Pascoe vann tevlinga på 48,82 sekundar. Nallet si tid 48,94 var fransk bestetid elektronisk, til dess Stéphane Diagana sletta den i 1990. Avslutningsdagen i Roma vann Nallet ein bronsemedalje med det franske laget i 4 x 400 m stafett. Under Sommar-OL 1976 hadde han bestetid av dei utøvarane som vart slått ut i semifinalane på langhekken. I EM 1978 vart han nummer seks i 400 meter hekk.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Bronsemedalje på 200 m – 21,0. Nr 4 i 4 x 400 m stafett 
OL 1968 i Mexico-byen:  Utslått i semifinalane på 400 m (49,01=nr 15). Nr 8 i 4 x 400 m stafett
EM 1969 i Aten: Sølv på 400 meter – 45,81, og gull i 4 x 400 m stafett
EM 1971 i Helsinki: Gull i 400 m hekk – 49,15. Nr 6 i 4 x 400 m stafett 
EM 1974 i Roma: Sølv i 400 meter hekk – 48,94, og bronse i 4 x 400 m stafett
OL 1976 i Montreal: Utslått i semifinalane i 400 m hekk (50,08=nr 9)
EM 1978 i Praha: Nr 6 i 400 m hekk – 50,10

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jean-Claude Nallet» frå ,  den 31. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske sprintarar
Franske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Franske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Jack Buckner

Jack Richard Buckner () er ein britisk tidlegare mellom- og langdistanseløpar, fødd i Wells i Somerset. Han vart europameister på 5000 meter i 1986 og tok året etter VM-bronsen på same distansen.

Aktiv
Buckner sette personleg rekord på 1500 meter med 3.35,2 ved DN-galan i Stockholm 1. juni 1986. Med landsmenn som Sebastian Coe, Steve Cram og rutinerte Steve Ovett, alle saman i verdstoppen på distansen, valde Buckner å satse på 5 000 meter som sin distanse. Allereie under samveldeleikane i Edinburgh sist i juli månad vart han andremann på halvmila på tida 13,25,8, klart slått i spurten av nemnde Ovett. Ein månad seinare sprang Buckner sitt livs løp då han, etter ei glitrande spurtrunde vann gullmedaljen i europameisterskapen 1986 på tida 13.10,1, ei tid han aldri sidan makta forbetre.

Under verdsmeisterskapen i Roma i 1987 vann Buckner bronsen på 5 000 meter, like bak portugisiske Domingos Castro, ingen av dei to klarte å fylgje temposterke Saïd Aouita frå Marokko på oppløpet. Etter 1988 var Buckner plaga med skade. Han deltok i Sommar-OL 1992 der eit fall i forsøksløpet hindra han å nå finalen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 13.10,1, framom Stefano Mei (13.11,5)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 13.27,7
OL 1988 i Seoul: Nr 6 – 13.23,8
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (13.37,1=nr 17)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jack Buckner» frå ,  den 1. september 2019.  
 

Britiske mellomdistanseløparar
Britiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Nuria Fernández

Nuria Fernández Domínguez () er ein spansk tidlegare mellom- og langdistanseløpar, fødd i Luzern i Sveits. Ho vart europameister på 1500 meter i 2010. I 2012 fekk ho femte beste tid på same distansen under EM i Helsinki, prestasjonen til alle dei fire fremste i løpet har sidan vorte annullert.

Aktiv
Fernández nådde ikkje toppen på spesialdistansen 1500 meter før ho kom oppi 30-åra. Under verdsmeisterskapen 2009 i Berlin enda ho på fjerdeplassen, vel sju tidels sekund unna bronsen. Ved europameisterskapen 2010 på spansk heimebane i Barcelona spurta ho i mål på personleg rekord 4.00,2 og vann gullmedaljen. I den neste europameisterskapen, i Helsinki i juni 2012, passerte ho målstreken som nummer fem. Perioden 2013 til -16 vart løpa til dei fire framom henne på resultatlista annullert, med ulike grunngjevingar.

Fernández deltok i Zürich-EM 2014 på 5 000 meter og vart nummer fem på ei ordinær sluttid. To månader før ho fylte 40 år sette ho personleg rekord på 5 000 m med 15.24,1 ved eit stemne i Huelva.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Utslått i forsøket på 800 m (2.04,89=nr 31)
VM 1999 i Sevilla:  Utslått i forsøket på 1500 m (4.09,3=nr 20)
OL 2000 i Sydney: Utslått i semifinalane på 1500 m (4.10,9=nr 19)
VM 2001 i Edmonton: Nr 12 på 1500 m – 4.17,8
EM 2002 i München: Nr 8 på 1500 m – 4.07,1
OL 2004 i Aten: Utslått i semifinalane på 1500 m (4.07,6=nr 17)
EM 2006 i Göteborg: Utslått i semifinalane på 1500 m (4.08,9=nr 14)
VM 2009 i Berlin: Nr 4 på 1500 m – 4.04,9
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje på 1500 m – 4.00,2, framom Hind Dehiba (4.01,1)
EM 2012 i Helsinki: Nr 5 på 1500 m – 4.08,8
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 1500 m (4.06,5=nr 21)
EM 2014 i Zürich: Nr 5 på 5 000 m – 15.35,5

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nuria Fernández» frå ,  den 1. september 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Nuria Fernández» frå ,  den 1. september 2019.  
 

Spanske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Spania
Spanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Spanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Spanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Berg kyrkje i Vestfossen

Berg kyrkje var ei kyrkje i mellomalderen som stod i Vestfossen i Øvre Eiker kommune i Buskerud fylke.

Kyrkja vart omtala på slutten av 1300-talet, og var då ei soknekyrkje. Seinare vart ho lagd under Haug sokn, og dermed vart ho redusert frå kyrkje til kapell, og bruken avtok. Gudsteneste vart halde berre to–tre gongar i året. Kyrkja forfall etter kvart, og på slutten av 1500-talet vart ho omtala som «plat ødelagt, nedbrot i grunden». 

Det er truleg altartavla frå Berg som vart brukt i Haug kyrkje, og som vart skadd i brannen der i 1818. Men altartavla overlevde og vart brukt i Vestfossen kapell frå 1902. Ho vart restaurert i 1987. Seinare er ho overført til Vestfossen kyrkje.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Berg kirke (Vestfossen)» frå ,  den 1. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Øvre Eiker
Kulturminne i Øvre Eiker
Walk Away Renée

«Walk Away Renée» er ein song skriven av Michael Brown, Bob Calilli og Tony Sansone for bandet The Left Banke. Songen kom ut på singel i juli 1966 med Steve Martin Caro på solovokal. Han låg 13 veker inne på den amerikanske singellista og nådde femteplassen.

Songen har ein fløytesolo i midten av songen. Brown fekk ideen til denne soloen frå The Mamas & the Papas-songen «California Dreamin'» som var blitt spelt inn i november 1965, men ikkje vart ein hit før tidleg i 1966. Arrangementet består av svulstige strykarar, klingande cembalo og ein fallande bassmelodi. Produksjonen er tilskriven World United Productions, Inc., men innspelinga vart produsert av faren til Brown, fiolinisten Harry Lookofsky, som òg leia strykarane.

Rolling Stone plasserte «Walk Away Renée» på 220. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene. Songen gjekk inn att på listene i versjonar av The Four Tops (1967) og Rick Price (1993).

Medverkande
Trommer: Al Rogers
Bass: John Abbott
Gitar: George (Fluffer) Hirsh
Cembalo: Mike Brown
Strykarar: Harry Lookofsky & Friends
Fløyte: Jackie Kelso [ikkje oppført]
Arrangør: John Abbott
Solovokal: Steve Martin Caro
Korvokal: George Cameron & Tom Finn
Lydteknikar: Steve Jerome
Produsert av Harry Lookofsky, Steve Jerome, Bill Jerome

Salslister

Vekeslister

Årslister

Four Tops-versjonen
Four Tops-innspelinga av songen kom ut i 1967 på albumet Reach Out og vart den nest mest sukessrike versjonen av songen, med ein 15. plass på soul-lista i USA, 14. plassen på Billboard Hot 100 og nådde høgare enn The Left Banke i Canada med ein andreplass på RPM Magazine-lista. I Storbritannia nådde singelen tredjeplassen på UK Singles Chart og femteplassen på Irish Singles Chart i januar 1968. The Andantes song korvokal på denne Motown-utgåva.

Medverkande
 Solovokal av Levi Stubbs
 Korvokal av Obie Benson, Duke Fakir, Lawrence Payton og The Andantes
 Instrumentering av The Funk Brothers

Salslister

Vekeslister

Årslister

Rick Price-utgåva

I mai 1993 vart «Walk Away Renée» gjeven ut av den australske songaren Rick Price som den femte singelen deira frå debutalbumet Heaven Knows. Songen nådde 21. plassen i Australia. 

Vonda Shepard spelte inn ein versjon for TV-serien Ally McBeal, som finst på albumet hennar Songs from Ally McBeal (1998).

Vekeslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Walk Away Renée» frå ,  den 1. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1966
Singlar frå 1968
Singlar frå 1993
Songar frå 1966
Barokk pop-songar
The Left Banke-songar
Smash Records-singlar
Songar om hjartesorg
Songar om einsemd
Songar skrivne av Michael Brown
Songar produserte av Brian Holland
Songar produserte av Lamont Dozier
United States National Recording Registry-innspelingar
 222
Motown-singlar
Debutsinglar frå 1966
Four Tops-songar
Rick Price-songar
Alvin Stardust-songar
Rickie Lee Jones-songar
The Association-songar
Billy Bragg-songar
T'Pau-songar
Vonda Shepard-songar
Eric Carmen-songar
David Cassidy-songar
Linda Ronstadt-songar