kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Johan de Witt

Johan de Witt, òg kjent som Jan de Witt, () var ein nederlandsk politikar. Han var statssekretær (nederlandsk Raadspensionaris) for Holland og Vest-Friesland i perioden 1650–1672. Johan var den mest suksessrike i slekta de Witt, ei nederlandsk patrisiar- og regentslekt.

Biografi 
Familien til Johan de Witt bestod av faren Jacob de Witt som var borgarmeister i Dordrecht, mora Anna van den Corput som var niesa til Johannes Corputius (kartograf og nederlandsk militærleiar i åttiårskrigen), og den yngre broren Cornelis de Witt. Familien hans høyrde til i ein lang periode den styrande klassa i heimbyen deira, og onkelen til De Witt Andries de Witt var òg statssekretær for Holland (raadspensionaris) i ein kort periode.

I 1655 gifta han seg med Wendela Bicker, dottera til Johan Bicker og Agneta de Graeff av Polsbroek. Med dette klarte De Witt og gifte seg inn i den mektige De Graeff-Bicker-klanen. Dette viste seg å vere nøkkelen til den politiske suksessen hans.

De Witt studerte jus ved Universitetet i Leiden, og reiste saman med broren sin Cornelis i 1645 gjennom Europa. Han tok doktorgraden sin ved Universitetet i Angars same år. I dei følgjande åra arbeidde han som advokat i Den Haag.

Den første statsmannen i Nederland 
I 1653 vart de Witt gjennom onkelen Cornelis de Graeff statssekretær og fekk stor innverknad på den dåverande utanrikspolitikken. Gjennom leiinga hans vart det i 1654 erklært fred med England, og Westminster-avtalen underteikna. I desse turbulente tidene utgjorde rådgjevaren hans Coenraad van Beuningen ei stor støtte.

Perioden hans som statsmann var prega av ei sterk økonomisk vekst og sjølve høgdepunktet i den såkalla «Nederlandske gullalderen».

Etter at Nederland i 1665 igjen hadde erklært krig med England, var de Witt på ny aktuell i fredsforhandlingar. I 1667 vart Breda-avtalen underteikna, som på ny erklærte fred mellom dei to statane.

Traktat om livrenta 

I 1671 publiserte de Witt ein traktat ved namn Waerdye van Lyf-Renten Naer Proportie van Lós-Renten, der han viste at livrenta til eit bestemt rentenivå var billegare enn oppseielege skuldbrev. Sidan han berre kunne vise til lite tilfredsstillande statistikk frå det nederlandske livrenteregistret, baserte han utrekningane sine på ein enkel statistisk mortalitetsmodell.

Seinare år 
Etter freden reduserte de Witt styrken til hæren. Dette førte til ulukke da Ludvig XIV gjekk til åtak på Nederland i 1672. De Witt vart etterfølgd av Vilhelm III og same år myrda av ei opphissa folkemengd saman med bror sin Cornelius de Witt.

Sjå òg 
 Cornelis de Graeff
 Coenraad van Beuningen
 Geschichte der Niederlande
 Freunden von De Witt (niederl.)

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Johan de Witt» frå ,  den 28. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Jan Romein, Annie Romein-Verschoor: Erflaters van onze beschaving - Johan de Witt, Stichting dbnl Leiden
 Buste van Mr. Johan de Witt, raadpensionaris van Holland, von Artus Quellinus (1665)
 C. L. Kaulbach: Johann de Witt. Trauerspiel in fünf Akten., München 1844 (Digitalisat der ULB Darmstadt)

Nederlandske politikarar
Folk frå Dordrecht
Elevar ved Universitetet i Leiden
Verdsorganisasjonen for immateriell eigedomsrett

Verdsorganisasjonen for immateriell eigedomsrett, Den internasjonale opphavsrettsorganisasjonen eller Verdas opphavsrettorganisasjon (OMPI eller WIPO; engelsk World Intellectual Property Organization, fransk Organisation Mondiale de la Propriété Intellectuelle) er ein organisasjon oppretta av SN. Han vart vedteke oppretta i 1967, med formål å «oppmuntre til kreativ aktivitet [og] framme vern av intellektuell eigedom i verda», og sett ut i livet i 1970.

WIPO har 184 medlemsnasjonar, og har hovudkvarteret sitt i Genève i Sveits.

Organisasjonen utarbeider traktatar knytte til intellektuelt arbeid, og medlemslanda er forplikta til å utarbeide lover som handhevar dei direktiva som er vedteke.

Historie 
Forløparen til WIPO var eit byrå ved namn Bureaux Internationaux Réunis pour la Protection de la Propriété Intellectuelle, forkorta til BIRPI. Dette byrået var igjen eit produkt av samanslåinga av dei to byråa som administrerte Bernkonvensjonen og Pariskonvensjonen. I 1893 vart dei to slått saman til BIRPI, og i 1970 vart denne endra til WIPO. Fire år seinare, i 1974, vart WIPO innlema som ein del av SN.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Den internasjonale opphavsrettsorganisasjonen» frå ,  den 28. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

SN-organisasjonar
Genève
Internasjonale organisasjonar
Åndsrett
Skipingar i 1970
The Princess and the Frog

The Princess and the Frog (norsk tittel: Prinsessen og frosken) er ein amerikansk teiknefilm frå 2009 produsert av Walt Disney Animation Studios, delvis inspirert av boka The Frog Princess av E. D. Baker, som igjen var inspirert av eventyret til Grimm-brørne under same namnet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Disney-filmar
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2009
Filmar frå USA
Teiknefilmar
Vegsundbrua

Vegsundbrua er ei bru mellom øyane Oksnøya og Sula på Sunnmøre. Brua er ein del av E 39.

Vegsundbrua går over det tronge Vegsundet, som ligg mellom nordaustdelen av øya og kommunen Sula og matrikkelgarden Vegsund i Ålesund. Vegsundet er ein passasje i fjordsystemet mellom Flisfjorden i aust og den fjernare Åsefjorden i vest. Brua vart bygt i 1977 og er den andre brua på staden. Ho er ei bjelkebru. Den fyrste Vegsundbrua vart bygt i 1938 og var ei bogebru.

Kjelder 
 Harald Grytten: Byleksikon I, 1997.

Vegbruer i Møre og Romsdal
Bjelkebruer
Vegar i Sula
Vegar i Ålesund
Bruer opna i 1977
1977 i Noreg
Vadheim

Vadheim er ein industri- og strandstad i Ytre Sogn. Staden ligg ved botnen av den fem kilometer lange Vadheimsfjorden i Høyanger kommune i Vestland. Fylkesveg 55 endar i Vadheim og møter E39.

Navnet
Navnet kjem frå orda vadestad og heim. Den lokale uttalen av Vadheim er «Vaim».

Historie

Bondesamfunn
Fram til kring år 1900 har dei fleste innbyggjarane i bygda vore knytte til jordbruket.

Frå gamalt av har Bergen vore ein viktig handelsstad for bøndene i Vadheim. Dei viktigaste salsprodukta var ved, smør og livdyr (ofte hestar) og vart som regel transportert med jekter.

Turisme
Vegen frå Vadheim oppover Ytredalen mot Sunnfjord har vore ein viktig ferdselsveg i uminnelege tider. Hovudvegen frå Vadheim nordover mot Sunnfjord var ferdigbygd i 1895. Den sentrale plasseringa til Vadheim   førte til at Vadheim erfarte turistferdsel til Sunnfjord og Nordfjord. Særlig på grunn av vegen viare til Førde og Jølster.

I 1882 vart Vadheim Turisthotell bygd og skyssing av turistar blei ei viktig tilleggsinntekt for bøndene i Vadheim.

Industrialisering

Dei høge fjella rundt Vadheim har gitt mogleheiter for utviklinga av kraftintensiv industri. Allereie i 1895 vart det innstallert ein likestraumsgenerator i Vadheim, truleg den første i fylket. 

I 1906 kjøpte engelskmannen Edgar Ashcroft fallrettane til kraftverket og skipa Vadheim Elektrochemiske Fabriker i 1907. Verksemda produserte ei rekke elektrokjemiske produkt fram til nedlegginga av fabrikken i 2007. Industrisatsinga resulterte i at Vadheim blei eit industrisamfunn.

Andre Verdskrig
Under Andre Verdskrig bygde den tyske okkupasjonsmakta fleire mindre forvarsanlegg i Vadheim. Staden var eit samferdselsknutepunkt som det var viktig å ha kontroll på. I Vadheim står fleire skytestillingar og bunkarsar igjen etter krigen.

Samferdsel

Vadheim har frå gamalt av vore eit viktig knutepunkt i Ytre Sogn. Ferdselsvegen mellom Vadheim og Sande er nemnt allerie på 1300-talet. I 1785 vart vegen opp Ytredalen klassifisert som rideveg. Frå rundt 1800 vart det bygd ut køyreveg (kjerreveg) på strekninga. Etter dette vart vegen etter kvart ein del av han «Den trondhjemske postveg». 

Då steinbrua kom i Ytredalen på byrjinga av 1800-talet, blei den ein del av ein ny køyreveg.
I 1837 var vegen klassifisert som hovudveg, og rundt 1850 var han «en av Amtets mest befarne Veie». I 1910 kom dei fyrste bilane i drift frå Vadheim og nordover til Førde og Sandane. Gjennomfarta av folk auka betraktelig etter at båten «Alden» vart sett inn i rute i Sogn i 1888.

Politikk
Historisk sett har Arbeiderpartiet og Senterpartiet hatt stor oppslutning i Vadheim.
Valoppslutninga for Stortingsvalet i 2021 og Kommunevalet i 2019 låg høvesvis på 79,7 % og 64 %.

Kjente personar frå Vadheim
 Even Hovland, fotballspelar
 Stine Hovland, fotballspelar
 Vegar Gjermundstad, fotballspelar

Kjelder

Busetnader i Høyanger
Bygder i Vestland
Utgåtte tettstader
Windjammer

Windjammer er ein amerikansk film der filmteamet følgde seglskipet «Christian Radich». Det var den einaste filmen som vart teken opp i film-formatet Cinemiracle som gav dei som såg han ei spektakulær oppleving av seglasen på 17 500 nautiske mil.

Skipet og besetninga vart filma under seglasen frå Oslo, til Madeira, så vidare over Atlanterhavet til Karibia, så vidare til New York by, så til Portsmouth i New Hampshire, og frå der tilbake til Oslo. Verdspremiere var ved Grauman's Chinese Theatre i Hollywood, den 8. april 1958, og filmen gjekk i 35 veker.

Rolleliste
Bjørn Amvik, kadett #5
Arne Andersen, motormann
Per Antonsen, kadett #21
Niels Arntsen, overstyrmann
Svein Aske, kadett #23
Trygve Bendiksen, assistent til båtsmann
Tore Bilet, kadett #85
Sigurd Borgen, seglmaker
Even Børresen, kadett #31
Pablo Casals, seg sjølv 
Jan Christiansen, kadett #28
Peer Dahl, kadett #25
Thor Dalelv, kadett #84
Johan Egeland, kadett #9
Asbjørn Espenak, båtsmann
Arthur Fiedler, seg sjølv
Leiv Fornes, kadett #4
Tor Fossnes, kadett #14
Arian Fredriksen, assistent til båtsmann
Harry Guttersrud, kadett #20
Jan Halvorsen, kadett #34
Gunnulv Hauge, doktor
Gunnar Haugsvaer, assistent til båtsmann
Fred Hegerstrøm, kadett #15
Audun Heggertveit, kadett #70
Nils Hermansen, maskinsjef
Edvard Hokland, kadett #22
Kjell Holm, kadett #30
Jan Høyberg, kadett #29
Knut Iversen, andrekokk
Per Johnsen, kadett #33
Per Kirkaune, kadett #72
Reidar Kjelstrup, kadett #6
Yngvar Kjelstrup, kaptein
Olav Knudsen, kadett #12
Lasse Kolstad, assistent til båtsmann
Kjell Kristensen, kadett #73
Arild Kristoffersen, kadett #7
Harmvild Landstad, kvartermeister
Jørgen Lanes, kadett #11
Sven Erik Libaek, kadett #35 (også kjend som Svein Erik Libæk)
Ola Maerk, kadett #71
Tor Markussen, kadett #3
Geir Ivar Nustad, kadett #10
Bjørn Owren, kadett #80
Stein Petterson, kadett #81
Carl Robert Pihl, kadett #18
Jon Reistad, kadett #16
Semund Remøy, andrestyrmann
Frode Ringheim, kadett #24
Tor Rue, kadett #19
Thormod Saglien, kadett #83
Bjørn Sandbech, kadett #1
Eigil Sandnes, kadett #27
Otto Snildal, kadett #17
Sverre Solheim, stuert
Tor-Arne Strømmen, kadett #82
Oscar Strønen, førstestyrmann
Hans Tandberg, kadett #26
Kaare Terland, kadett #2
Frithjof Thoresen, kadett #8
Tormod Tofteland, kadett #13
Harald Tusberg, kadett #32
Forteljaren gjennom heile filmen er Erik Bye.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Windjammer» frå ,  den 31. juli 2011.

Bakgrunnsstoff
 Utfyllande side på engelsk og tysk om filmen
 
 Engelskspråkleg side, "cast and credit" 

USA-amerikanske dokumentarfilmar
Filmar frå 1958
Humler og bier

Humler og bier (Apidae) er ein biologisk familie av insekt innan overfamilien bier. Han har tre underfamiliar: Apinae, som mellom anna omfattar humler, honningbier og orkidébier; Nomadinae og snikkarbier (Xylocopinae).

Bakgrunnsstoff 
 

 Bier
Ullasundbrua

Ullasundbrua er ei bjelkebru på fylkesveg 150 i Haram kommune i Møre og Romsdal. Brua kryssar Ullasundet mellom Haramsøya og Flemsøya. Den opphavlege brua blei opna i 1969.

Mange bruer må reparerast fordi saltet i sjøvatnet øydelegg betongen og armeringsjernet i bruene. Den gamle Ullasundbrua var så skada at den måtte rivast og bli erstatta av ei ny bru. Dette skjedde i 1998, då brua berre hadde stått der i 29 år.

Ulla fyr ligg like nordvest for brua på Haramsøya.

Sjå òg 
 Bruer i Noreg
 Bruer i Noreg etter lengd

Bakgrunnsstoff 
Bilde av Ullasundbrua
Bilde av sundet mellom øyane

Bjelkebruer
Vegbruer i Møre og Romsdal
Vegar i Ålesund
Bruer opna i 1969
1969 i Noreg
Betongbruer
Heart of Midlothian FC

Heart of Midlothian Football Club, vanlegvis kalla Hearts,  er ein skotsk fotballklubb som speler i Scottish Premier League. Klubben blei stifta i 1874, og vann sin første ligameisterskap i 1895. Klubben spelar heimekampane sine på Tynecastle Stadium i Edinburgh. 

Namnet til klubben stammar frå den gamle tollbua i byen som var kjend som «Heart of Midlothian». 
Sjølv om det blei jamna med jorda i 1817 blei bygget minna gjennom romanen The Heart of Midlothian av Walter Scott og eit lokalt danselokale, The Heart of Midlothian Dancing Club, som fotballklubben fekk namnet sitt frå.

Byen Edinburgh har to lag i den profesjonelle ligaen. Hearts er frå gammalt av laget til protestantane i byen, medan rivalen Hibernian har mange katolske tilhengjarar. Det religiøse elementet i rivaliseringa mellom laga har likevel ikkje vore like sterk som den mellom Rangers og Celtic  i Glasgow.

Den norske fotballspelaren Roald «Kniksen» Jensen spelte for klubben i perioden 1965-72.

Merittar

Bakgrunnsstoff
Klubbens offisielle hjemmeside

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heart of Midlothian FC» frå ,  den 3. august 2011.  
 

Skotske fotballag
Edinburgh
Skipingar i 1874
Hagejordbær

Hagejordbær eller til dagleg berre jordbær (Fragaria × ananassa) er ein hybridplante i jordbærslekta, kjend for sine søte, saftige og hovudsakleg raude bær.

Jordbær i Noreg 

Tidleg på 1900-talet var Seierherren ein mykje nytta sort. Like etter krigen dominerte Abundance den norske marknaden. I 1958 kom den tyske sorten Senga Sengana og i 1965 kom den danske sorten Zephyr. Senga Sengana kom til å dominere marknaden frå 1970-talet til midten av 90-talet med 85 prosent av marknaden.  I dag (2005) er det sorten Corona som vert dyrka mest (65 prosent av marknaden), medan Senga Sengana står for berre 13 prosent og for det meste vert dyrka for næringsmiddelindustrien.  Sortane Zephyr og Bounty utgjer 8 og 7 prosent, respektive. Andre sortar i Noreg er Glima og Jonsok.  I 2005 tok ein òg til å dyrka den nye sorten Polka.

Sjukdommar og skadedyr 

 Jordbærmidd
 Jordbærsnutebille
 Gråskimmel
 Jordbærbrunflekk
 Jordbærøyeflekk

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Agropub 
 Jon Ramstad, Hagebrukslære for landbruksskolen. Landbruksforlaget, 1972.

Frukt
Bær
Ripsfamilien
Wilhelm Wilhelmsen (1872–1955)

Wilhelm Wilhelmsen () var ein norsk sjøkaptein og skipsreiar.

Etter skippareksamen 1892 var han til sjøs fram til 1901 og året etter avla han dispasjøreksamen. På denne tida vart han òg medeigar i firmaet til faren sin, Wilh. Wilhelmsen.

Han vart i 1937 utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden og forfremma til kommandør med stjerne i 1945. Han var òg innehavar av den belgiske Leopold-orden, den franske Æreslegionen og den svensken Nordstjerneordenen. Han var æresmedlem i Det Norske Videnskaps-Akademi.

Han var son av skipsreiar Morten Wilhelm Wilhelmsen (Wilh. Wilhelmsen) og hustru Catharine Fredrikke Lorentzen. Han vart i 1904 gift med Engelke Julie Engelhart, dotter av amtmann Thomas von Westen Engelhart.

Wilhelmsen deltok under sommar-OL for Noreg i 1928 i Amsterdam med 4. plass i segling, 8-metersklassen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Wilhelmsen (1872–1955)» frå ,  den 5. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Den Kongelige norske Sankt Olavs orden 1847-1947, utgitt av ordenskanselliet ved O. Delphin Amundsen, Grøndahl & Søns Forlag, Oslo, 1947

Bakgrunnsstoff 
Portrett av Wilhelm Wilhelmsen 1930, Oslo museum

Norske skipsreiarar
Norske seglarar
St. Olavs Orden
Nordstjerneordenen
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Norske deltakarar under sommar-OL 1928
Seglarar under sommar-OL 1928
Folk frå Tønsberg
High School Musical

High School Musical er ein amerikansk film frå 2006. Han vart produsert av The Walt Disney Company.

Roller

Utgjevingar
Album
 2006: High School Musical

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «High School Musical» frå ,  den 5. august 2011.  
 

Disney-filmar
Filmar frå 2006
High School Musical 2

High School Musical 2 er ein amerikansk film frå 2007. Han vart produsert av The Walt Disney Company.

Roller

Utgjevingar
Album
 2007: High School Musical 2

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «High School Musical 2» frå ,  den 5. august 2011.  
 

Disney-filmar
Filmar frå 2007
Unni Wikan

Unni Wikan () er professor i sosialantropologi ved Universitetet i Oslo.

Wikan har studert sosiologi ved Universitetet i Oslo (1965-66) og sosialantropologi ved Universitetet i Bergen (1967-68). Ho har òg studert arabisk ved American University in Cairo (1968–69). Ho vart dr. philos ved Universitet i Oslo i 1980, og utnemnd til professor i 1987. Ho vart tildelt Fritt Ord-prisen i 2004.

Wikan har vore gjesteprofessor ved fleire utanlandske universitet:

 Harvard University, dept. of social medicine, Boston, 1987 og 1999-2000
 Beersheba universitet, dept. of anthropology i Israel, 1989
 L´école des hautes études en science sociales (EHESS), dept. of history, Paris, 1996
 London School of Economics (LSE), dept. of social anthropology, 1997

Unni Wikan deltek ofte i offentleg debatt om framande kulturar, spesielt arabiske. Ho er spesialist på islam og Midtausten. Hun uttrykte støtte til den egyptiske presidenten Hosni Mubarak i samband med folkeopprøret i 2011, og meinte at han ville bli sitjande til valet hausten 2011.

Sosialantropololgen Fredrik Barth var hennar mann.

Bibliografi 
 Fattigfolk i Cairo, Gyldendal 1976 og 1995; omsett til engelsk og japansk
 Behind the Veil in Arabia: Women in Oman, Johns Hopkins University Press, 1980, pocketutg. University of Chicago Press, 1995
 I morgen, hvis Gud vil: Kvinneliv i Cairos bakgater, Universitetsforlaget, 1983
 Managing Turbulent Hearts: A Balinese Formula for Living, University of Chicago Press, 1990 
 Mot en ny norsk underklasse, Gyldendal, 1995
 Tomorrow, God Willing: Self-Made Destinies in Cairo, University of Chicago Press, 1996
 Generous Betrayal: Politics of Culture in the New Europe, University of Chicago Press, 2002, omsett til russisk
 For ærens skyld: Fadime til ettertanke, Universitetsforlaget, 2003, omsett til svensk og dansk, under oversettelse til tyrkisk
 Medmennesker: 35 år i Kairos bakgater, Pax, 2004

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Unni Wikan» frå ,  den 7. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff  

Norske sosialantropologiprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Folk frå Harstad
Norske antropologar
Mottakarar av Fritt Ords Pris
Ingrid Wigernæs

Ingrid Wigernæs (), opphavleg Ingrid Løken, er ein norsk tidlegare langrennsløpar og -trenar. Ho representerte Romerikslagets Idrettslag.

Karriere
Wigernæs vann 10 km i NM på ski, nordiske greiner i 1960, 1961 og 1966, 5 km i 1964 og 1965 og var med på Romerikslagets vinnande stafettlag i 1965 og 1966. Ho var med på laget som tok sølv på stafetten i Ski-VM 1966, og deltok under vinter-OL for Noreg i 1956 i Cortina d'Ampezzo med 27. plass på 10 km og i 1964 i Innsbruck med 12. plass på 10 km og 15. plass på 5 km.

Wigernæs var ein av forgrunnsfigurane under den første suksessrike perioden innan langrenn for damer i Noreg. I 1965 og 1966 var ho både løpar og trenar på landslaget i langrenn for damer og fortsette som trenar fram til 1969, etter at ho la opp som aktiv i 1966. Ho var trenar for damene som tok gull på stafetten i 1968 i Grenoble.

Jentut'n
Wigernæs reknast som opphavet til uttrykket jentut'n, som er Heimdalsdialekt for jentene. Ordet vart brukt av Wigernæs då ho omtalte lagveninnene på stafettlaget i VM i 1966, og seinare brukte ho det når ho omtalte landslagsjentene ho trena. Jentut'n var først klengenamnet på stafettlaget frå 1966, men seinare har orda vorte flittig brukt som «kjælenamn» på dei norske stafettlaga for damer under internasjonale renn og meisterskap.

Som fleire andre skiprofilar midt på 1960-talet, song òg ho inn ei plate. Denne fekk tittelen «Jentut'n våre».

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1955: Nr 5 i Trysil
Ski-NM 1956: Bronsemedalje på Raufoss
Ski-NM 1957: Bronsemedalje
Ski-NM 1958: Bronsemedalje i Oslo
Ski-NM 1959: Nr 4 i i Porsgrunn
Ski-NM 1960: Gullmedalje på Fåberg
Ski-NM 1961: Gullmedalje på Rena
Ski-NM 1962: Bronsemedalje i Molde
Ski-NM 1963: Sølvmedalje både på 5 og 10 km i Birkenes
Ski-NM 1964: Gull på 5 km og sølv på 10 km på Furnes
Ski-NM 1965: Gull på 5 km og bronse på 10 km på Fåberg
Ski-NM 1966: Sølvmedalje både på 5 og 10 km på Hernes

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ingrid Wigernæs» frå ,  den 7. august 2011.  

Norske langrennsløparar
Norske idrettsleiarar
Noregsmeistrar i langrenn
Norske deltakarar under vinter-OL 1956
Langrennsløparar under vinter-OL 1956
Norske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Folk frå Hemsedal
Paris Hilton's My New BFF

Paris Hilton's My New BFF er ein amerikansk realityserie. I serien prøver Paris Hilton å finne ein ny bestevenn gjennom ei tevling. Serien vart produsert av Ish Entertainment i samband med MTV, som viste han frå 30. september 2008 til 4. august 2009. Det vart laga to sesongar av han, i tillegg til to internasjonale versjonar — Paris Hilton's British Best Friend og Paris Hilton's Dubai BFF.

Sesong 1

I den fyrste sesongen av Paris Hilton's My New BFF prøvde 16 kvinner og 2 menn å vere den nye bestevennen til Paris Hilton. Vinnaren vart Brittany Flickinger.

Sesong 2
I den andre sesongen av Paris Hilton's My New BFF prøvde 13 kvinner og 3 menn å vere den nye bestevennen til Paris Hilton. Vinnaren vart Stephen Hampton.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paris Hilton's My New BFF» frå ,  den 8. august 2011.  

USA-amerikanske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Paris Hilton
Paris Hilton's British Best Friend

Paris Hilton's British Best Friend er ein britisk fjernsynsserie. I serien prøver Paris Hilton å finne ein ny bestevenn i London. Serien var den fyrste avleiinga av My New BFF (2008–2009). Han blei laga for ITV2 og filma kring jula 2008, med premiere 29. januar 2009. Serien hadde åtte episodar. Ved den siste episoden 19. mars vart vinnaren annonsert som Samuel Hextall, den einaste mannlege deltakaren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paris Hilton's British Best Friend» frå ,  den 8. august 2011.  

Britiske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Paris Hilton
Christoph Martin Wieland

Christoph Martin Wieland () var ein tysk diktar, forfattar og omsetjar. 

Wieland var ved sida av Gotthold Ephraim Lessing, Georg Christoph Lichtenberg og Immanuel Kant, ein av dei viktigaste forfattarane i tyskspråklege område i opplysingstida. Han var den eldste av dei såkalla «fire stjernene frå Weimar» som danna kjernen i Weimarklassisismen. Dei øvrige var Johann Gottfried Herder, Johann Wolfgang von Goethe og Friedrich von Schiller. 

Wieland er spesielt kjent for boka Geschichte des Agathon som kom ut i 1766-67. Ho er rekna som den første tyske danningsromanen. I perioden 1762-66 omsette han 22 av Shakespeare sine i alt 37 drama til tysk. Han utgav tidsskriftet Der teutsche Markus i perioden 1773-89.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christoph Martin Wieland» frå ,  den 8. august 2011.

Bakgrunnsstoff 

Tyske forfattarar
Tyske diktarar
Tyske omsetjarar
Charles-Marie Widor

Charles-Marie Jean Albert Widor () var ein fransk organist og komponist. Han er mest kjend for toccataen frå Symfoni for orgel nr 5, som ofte vert spelt i bryllaupsseremoniar.

Bakgrunn
Widor vart fødd i Lyon, og studerte musikk under faren sin, som òg var organist. Han fekk den første større jobben sin som organist i kyrkja Saint-Sulpice i Paris i 1870. I 1890 tok han over etter César Franck som orgelprofessor ved Pariskonservatoriet, der han seinare òg vart komposisjonsprofessor.

Fleire av studentane hans vart òg kjende, mellom andre Darius Mailhaud, Louis Vierane og Marcel Dupré. Widor skreiv musikk for ei lang rekkje instrument og ensemble, men verka hans for orgel blir oftast spelte. Komposisjonane hans inneheld mellom andre 10 orgelsymfoniar, ei messe for to orgel og to kor, symfoniar for orgel og orkester, nokre operaer med meir.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charles-Marie Widor» frå ,  den 8. august 2011.

Bakgrunnsstoff

 Komplett verkliste  ved Classical Composers

Franske organistar
Franske komponistar
Folk frå Lyon