kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tomáš Dvořák

Tomáš Dvořák () er ein tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Gottwaldov i dagens Tsjekkia, som tevla internasjonalt i tikamp og sjukamp. Han vann tre strake gullmedaljar i tikamp under VM i friidrett 1997, 1999 og 2001. I Praha i 1999 sette han verdsrekord med 8 994 poeng, ein poengskår som einast to utøvarar sidan har overgått.

Aktiv
Dvořák byrja med tikamp i 1990, medan han var inne til militærteneste. Gjennombrotet kom då han vann bronsemedaljen i dei olympiske sommarleikane 1996 i Atlanta. Året etter vart han verdsmeister i Aten, ein meistertittel han forsvarte i Sevilla i 1999. Korkje i den mellomliggjande europameisterskapen 1998, ei heller under Sommar-OL 2000 makta Dvořák å take medalje. Derimot vann han sin tredje strake VM-tittel i tikamp då VM 2001 fann stad i Edmonton. 

Under Europacupen i mangekamp den 3. og 4. juli 1999 forbetra Tomáš Dvořák i Praha verdsrekorden til USA-amerikanaren Dan O’Brien med over 100 poeng til 8 994 poeng. Ettersom han konsentrerte seg om tida han måtte inn under, for å slå verdsrekorden, jubla han allereie på dei siste meterane før målstreken. Dermed glapp sjansen til å verte den fyrste tikjemparen med 9 000 poeng. Verdsrekorden til Dvořák vart slått i 2001 av hans eigen landsmann, Roman Šebrle. Dvořák er den einaste utøvaren som tre gongar har skåra over 8 900 poeng.

Etter talrike skadar kom han tilbake og blanda seg inn i medaljekampen i tikamp under Paris-VM i 2003, der han enda på fjerdeplassen. Dvořák la opp i 2008, då han mislukkast i å kvalifisere seg til Sommar-OL i Beijing.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Nr 10 – 8 032 poeng
EM 1994 i Helsinki: Nr 7 – 8 065 poeng
VM 1995 i Göteborg: Nr 5 – 8 236 poeng
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 8 664 poeng
VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 8 837 poeng, framom Eduard Hämäläinen (8 730)
EM 1998 i Budapest: Nr 5 – 8 506 poeng
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 8 744 poeng, framom Dean Macey (8 556)
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 8 385 poeng
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 8 902 poeng, framom Erki Nool (8 815)
VM i 2003 i Paris: Nr 4 – 8 242 poeng
OL 2004 i Aten: Braut
VM i 2005 i Helsinki: Nr 8 – 8 068 poeng
EM 2006 i Göteborg: Nr 12 – 7 997 poeng

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tomáš Dvořák» frå ,  den 20. mai 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Tomáš Dvořák» frå ,  den 20. mai 2015.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Juveldunfot

Dunfotkolibrien juveldunfot, Eriocnemis isabellae, er ein nyleg oppdaga kolibriart som berre er kjent frå eit særs avgrensa habitat i Cauca-departementet i sørvestre Colombia. Arten blei den ellevte arten i den biologiske slekta Eriocnemis, og er ein av fire artar i slekta som er kritsik truga.

Skildring 
Dette er ein relativt mørk og liten dunfotkolibri i slekta Eriocnemis, med kroppslengd på 8 til 9 centimeter og masse på ca. 4.5 gram. Hannen si fjørdrakt er mørk grøn, undergumpen er iriserande grønblå. Det som er karakteristisk for fjørdrakta er ornamentet i strupe og øvre bryst som er fleirfarga metallisk, frå blåfiolett i sentrum til grønt mot kantane. Fjørduskane ved beina er kvite. Hofuglar er lysare grøn, og har refleksar i raudbrunt og turkis i buken.

Habitatet ligg i temperert elfinskog og tåkeskog, og er trudd å vere mindre enn 10 kvadratkilometer i Serrania del Pinche, Cauca-departementet. Det ligg høgt i bratte fjellsider, ca. 2500 til 3000 moh. Her finn desse kolibriane føde i tett vegetasjon.

Juveldunfot er kategorisert som kritisk truga av BirdLife International. Det finst ikkje informasjon om storleiken på populasjonen, men han er trudd å vere minkande, truga av skogrydding for kokaplantasjar mellom anna.

Kjelder 
 Cortés-Diago, A.; Ortega, L. A.; Mazariegos-Hurtado, L.; Weller, A.-A. 2007. A new species of Eriocnemis (Trochilidae) from southwest Colombia. Ornitologia Neotropical 18(2): 161-170
 Fjeldså, J. og C. J. Sharpe (2020). Gorgeted Puffleg (Eriocnemis isabellae), version 1.0. I Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, and E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.gorpuf1.01 
BirdLife International (2023) Species factsheet: Eriocnemis isabellae. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. august 2023
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Eriocnemis

Eriocnemis er ei biologisk slekt av kolibriar, som saman med artar i slekta Haplophaedia er kjente under fellesnamnet 'dunfot'. Dei lever i fuktig skog og buskar i høgder på 1000-4800 moh. i Andesfjella i Argentina, Bolivia, Peru, Ecuador, Colombia og Venezuela. Hannen har ein fargerik grøn, koparraud eller blå fjørdrakt, og hoene er vanlegvis litt avdempa i fargene. Det meste slåande trekket ved begge kjønn i slekta Eriocnemis er dei tette, runde, snøkvite dunputene rundt leggene. Putene består av fjørduskar. Ein art, svartbuksedunfot, er prega av svartfarga fjørduskar. Dei fleste har ein kontrast blå, lilla eller koparraud undergump, men dette er grønt hos svartbuksedunfot og kvitbrystdunfot, Eriocnemis aline. Andre fellestrekk for alle artar er rett, svarte nebb og lite til djupt kløfta hale. Slektnamnet vart skapt av den tyske naturforskaren Ludwig Reichenbach som kalla dei 'snøtruser'.

Medan mange medlemmar av denne slekta enno er ganske vanlege, er to artar sterkt truga, ein art kritisk truga og ein art, turkisstrupedunfot, Eriocnemis godini, er moglegvis utdøydd.


Artslista
Eriocnemis i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:     
 Svartbrystdunfot, Eriocnemis nigrivestis, Black-breasted puffleg, (Bourcier & Mulsant, 1852), (EN)
 Juveldunfot, Eriocnemis isabellae, Gorgeted puffleg, Cortés-Diago, Ortega, Mazariegos-Hurtado & Weller, 2007, (CR)
 Purpurstrupedunfot, Eriocnemis vestita, Glowing puffleg, (Lesson, RP, 1839), (LC)
 Svartbuksedunfot, Eriocnemis derbyi, Black-thighed puffleg, (Delattre & Bourcier, 1846), (NT)
 Turkisstrupedunfot, Eriocnemis godini, Turquoise-throated puffleg, (Bourcier, 1851), (CR (PE))
 Koparbukdunfot, Eriocnemis cupreoventris, Coppery-bellied puffleg, (Fraser, 1840), (NT)
 Langhaledunfot, Eriocnemis luciani, Sapphire-vented puffleg, (Bourcier, 1847), (LC)
 Gullbrystdunfot, Eriocnemis mosquera, Golden-breasted puffleg, (Delattre & Bourcier, 1846), (LC)
 Blåpannedunfot, Eriocnemis glaucopoides, Blue-capped puffleg, (d'Orbigny & Lafresnaye, 1838), (LC)
 Regnbogedunfot, Eriocnemis mirabilis, Colorful puffleg, Meyer de Schauensee, 1967, (EN)
 Kvitbrystdunfot, Eriocnemis aline, Emerald-bellied puffleg, (Bourcier, 1843), (LC)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Eriocnemis» frå ,  den 24. mai 2015.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kolibrifamilien
Fugleslekter
Regnbogedunfot

Regnbogedunfot (Eriocnemis mirabilis) er ein sterkt truga kolibriart som berre er kjent frå tre små og isolerte leveområde i vestre Andes i Cauca-departementet i sørvestre Colombia.

Skildring 
Dette er ein uvanleg fargerik dunfotkolibri i slekta Eriocnemis, med kroppslengd på 8 til 9 centimeter. Kjønna har stor skilnad i fjørdrakt. Mykje av fjørdrakta til hannfuglen er i grønt, med iriserande grøn strupe, men buken og kroppsidene har kraftig metallisk blåfarge, undergumpen er glitrande raud og koparfarga. Fjørduna rundt beina er store og kvite. Hoa har nær kvit underside med grøne flekker i strupen og brystet, samt små raude, oransje og blå flekker på buken, kroppssidene og undergump. Nebbet er rettpeikande og svart.

Habitatet ligg i fuktig, subtropisk tåkeskog og i utkanten av skogen, ca. 2200 til 2440 moh.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 350 og 1500 individ totalt innanfor dei tre leveområda på 31 kvadratkilometer, og han er minkande. Arten er kategorisert som sterkt truga (EN) av BirdLife International.

Kjelder 
 Heynen, I., P. F. D. Boesman, and C. J. Sharpe (2020). Colorful Puffleg (Eriocnemis mirabilis), version 1.0. In Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, and E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.colpuf2.01
BirdLife International (2023) Species factsheet: Eriocnemis mirabilis. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. august 2023

Bakgrunnsstoff 
Bilete frå Flickr.com Henta den 25. mai 2015

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Kyrkjebø kommune

Kyrkjebø kommune var ein kommune i Sogn og Fjordane fylke som eksisterte frå 1858 til 1964.

Historie
Kyrkjebø var opphavleg del av Lavik formannskapsdistrikt.

 I 1858 vart Kyrkjebø (då kalla Klævold) skild ut som eigen kommune med 1645 innbyggjarar.
 1. januar 1875 vart ein del av Kyrkjebø kommune, med 90 innbyggjarar, overført til Lavik og Brekke kommune.
 1. januar 1964 vart Kyrkjebø kommune, med 4742 innbyggjarar, slegen saman med Lavik kommune og ein mindre del av Vik kommune til den nye Høyanger kommune.

Folketalsutvikling 
Kyrkjebø var den største kommunen i Sogn og Fjordane i folketal frå 1920-talet og fram til 1953, då Årdal kommune vart større.

Folketalsutvikling for tidlegare Kyrkjebø kommune frå 1920 til 1964:

Kjelder

Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Skipingar i 1858
Nedleggingar i 1964
Inkaer

Inkaer (Coeligena) er ei biologisk slekt av mellomstore til store, snøgt flygande kolibriar som lever i høglandet i Andesfjella frå midt i Bolivia i sør, nordover til nordlegaste Colombia og nordvestre Venezuela.

Skildring 
Inkaer har kroppslengd på frå 11 til 14,5 cm og veg mellom 6 og 8 gram. Dei har 28–34 mm lange, rette, nesten nåleliknande nebb, og syner kjønnsdimorfisme i lengda på nebbet. Når dei sit på ei grein held dei nebbet litt oppeikande. Dei fleste artane har ein liten kvit flekk bak auget. Medan artane har liknande  kroppsbygging og proporsjonar, varierer dei mykje i fjørdrakt.

Desse artane flyg med stor snøggleik, dei fleste av artane nyttar ei fast rute og vitjar dei einskilde blomane med lange intervall mellom vitjingane.

Artslista
Det er  11 aksepterte artar i slekta. Nokre artar som bronseinka og kvitbrystinka er vidt utbreidde, medan andre som svartinka og Coeligena orina har særs avgrensa utbreiing. Nokre artar lever i små isolerte habitat i dei fjellrike områda av Sierra Nevada de Santa Marta i det nordlege Colombia, og i Cordillera del Condor i Ecuador.

Coeligena i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
 Bronseinka, Coeligena coeligena, Bronzy inca, (Lesson, RP, 1833), (LC)
 Bruninka, Coeligena wilsoni, Brown inca, (Delattre & Bourcier, 1846), (LC)
 Svartinka, Coeligena prunellei, Black inca, (Bourcier, 1843), (VU)
 manglar norsk namn, Coeligena conradii, Green inca, (Bourcier, 1847), (LC)
 Kvitbrystinka, Coeligena torquata, Collared inca, (Boissonneau, 1840), (LC)
 manglar norsk namn, Coeligena inca, Gould's inca, (Gould, 1852), (LC)
 Fiolettstrupeinka, Coeligena violifer, Violet-throated starfrontlet, (Gould, 1846), (LC)
 Regnbogeinka, Coeligena iris, Rainbow starfrontlet, (Gould, 1853), (LC)
 Kvithaleinka, Coeligena phalerata, White-tailed starfrontlet, (Bangs, 1898), (NT)
 Oreadeinka, Coeligena orina, Dusky starfrontlet, Wetmore, 1953, (EN)
 Opalvenginka, Coeligena lutetiae, Buff-winged starfrontlet, (Delattre & Bourcier, 1846), (LC)
 manglar norsk namn, Coeligena consita, Perija starfrontlet, Wetmore & Phelps, WH Jr, 1952, (EN)
 Gyllenbukinka, Coeligena bonapartei, Golden-bellied starfrontlet, (Boissonneau, 1840), (LC)
 manglar norsk namn, Coeligena eos, Golden-tailed starfrontlet, (Gould, 1848), (LC)
 Rosenbukinka, Coeligena helianthea, Blue-throated starfrontlet, (Lesson, RP, 1839), (LC)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Waldnymphen» frå ,  den 26. mai 2015.  
 Ridgeley, Robert S. Paul J. Greenfield, The Birds of Ecuador vol II, Christopher Helm London (2001) ISBN 0-7136-6117-8
  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kolibrifamilien
Fugleslekter
Gautar

Gautane eller gøtane (norrønt gautar, svensk götar) var eit nordgermansk folk som budde i område i dagens sørlege Sverige. Desse områda ber fortsett preg av dette, spesielt i namn som Göteborg, Västergötland og Östergötland.

Gautane vart omtalt allereie i år 150 av den greske astronomen og geografen Klaudios Ptolemaios som «Goutai». Jordanes skreiv om Gautigoth i det sørlege Sverige, mens Prokopius kalla dei Gautoi.  Sagalitteraturen kalla dei Gautar. Det er usikkert om geater som er nemnde i Beowulfkvadet og Widsith, er gautar eller jydar. Gautar kunne tidlegare brukast som etnisk nemning for forfedrane til alle nordiske folk, men det omgrepet har blitt erstatta av (nord)germanarar.

Gutarane frå Gotland er eit uavhengig folkeslag, men dei har same opphav.

Germanske folk
Sverige
Kriminalomsorga

Kriminalomsorga er ein norsk statleg etat som har ansvar for gjennomføring av varetektsfengsling og straffereaksjonar på ein måte som tryggjer samfunnet og som motverkar straffbare handlingar. Etaten ligg under Justis- og beredskapsdepartementet som eit direktorat.

Historie 
Etaten vart i byrjinga kalla «Fængselsstyrelsen» (seinere skrive «Fengselsstyret») i 1875 og var ei avdeling i Justis- og politidepartementet, leia av ein direktør (som samstundes hadde rang som ekspedisjonssjef). Fengselsstyret vart lagt ned i 2002 og  Kriminalomsorgas sentrale forvaltning som seinare vart Kriminalomsorsdirektoratet kom i staden.

Organisering 
Kriminalomsorga er organisert i eit hierarki som består av tre nivå: Kriminalomsorgsdirektoratet, eit regionalt nivå (leia av ein regiondirektør på 5 stader som driv sakshandsaming) og eit lokalt nivå som vil seie det einskilde fengsel eller friomsorgskontor.  Kriminalomsorga fekk i 2014 i oppdrag frå leiinga i departementet å utreie ein ny organisasjonsmodell der det regionale nivået kunne takast bort.  

I tillegg kjem òg Kriminalomsorgas utdanningssenter (KRUS), der dei som skal arbeide i etaten får utdanninga si.

Fengsel i Noreg 
Liste over fengsel i Noreg i 2015

Galleri: Norske fengsel 
Bilete frå nokre norske fengsel

«Overgangsbolig»  
Liste over overgangsboliger i Noreg i 2015

Friomsorgskontor i Noreg 
Liste over friomsorgskontor i Noreg i 2015

Sjå òg 
Varetektsfengsling
Dom
Prøvelauslating
Forvaring
Fengselsbetjent
Elektronisk fotlenke
Samfunnsstraff
Ulvsnesøy
KRUS

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Barn på besøk i fengsel
Ord og uttrykk i Kriminalomsorgen  For Fangers Pårørende

Fengsel i Noreg
Norske statsetatar
Kriminalomsorg
Namdals folkehøgskole

Namdals folkehøgskole er ein frilynt folkehøgskule som ligg i Grong kommune i Namdalen, nord i Trøndelag fylke. Skulen vart stifta i 1884 og tar årleg imot om lag 80 elevar. Skulen vart stifta av målmannen Marius Hægstad. 

Namdals folkehøgskole ligg i sentrum av Grong, ved lakseelvane Namsen og Sanddøla. Frå skulen er det kort køyreavstand til Grong Skisenter på Bjørgan.

Linjer som skulen tilbyr i skuleåret 2022–2023: 
 E-sport  
 Cosplay
 Backpack Japan
 Dyr og natur
 Spillutvikling

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Folkehøgskular i Trøndelag
Grong kommune
Utdanningsinstitusjonar skipa i 1884
1884 i Noreg
Oreadeinka

Oreadeinka, Coeligena orina,  er ein nyleg anerkjent kolibriart i den biologiske slekta Coeligena. Arten har utbreiing i nordvestre Colombia, avgrensa  til høgtliggande grenseområde mellom Antioquia-departementet og Chocó-departementet, samt i fjellsidene av Cerro Montezuma i Risaralda-departementet.

Dette er ein stor kolibriart, ca. 14 cm i kroppslengd og 7 gram i masse. Fjørdrakta er generelt mørk grøn, og undersida lysare metallisk grøn, drakta åt hannfuglen har ein iriserande blå strupeflekk og iriserande panneflekk som kan veksle frå grønblå til gyllengrøn. Hofuglar har noko lysare drakt med kanelgul strupe og ho manglar panneflekken. Begge kjønn har svart, litt kraftig rettpeikande nebb.

Habitatet ligg mellom 2500 og 3500 moh. i páramoøkosystem, elfinskog og dels i høgvaksen fuktig skog. Som andre kolibriar et dei nektar, men ein har funne at dei òg tar insekt og kongroer.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 70 og 400 individ totalt innanfor dei to kjente leveområda, og han er minkande. Arten er kategorisert som kritisk truga av BirdLife International.

Kjelder 
 del Hoyo, J., Collar, N., Kirwan, G.M., Boesman, P. & Sharpe, C.J. (2015). Dusky Starfrontlet (Coeligena orina) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 31. mai 2015 
BirdLife International (2023) Species factsheet: Coeligena orina. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. august 2023

Bakgrunnsstoff 

Bilete av Coeligena orina, hannfugl, på flickr.com av brukar Juan D Ramirez Rpo, henta 31. mai 2015
Krabbe, Niels; Flórez, Pablo; Suárez, Gustavo; Castano, José; Arango, Juan David; Pulgarin, Paulo C; Múnera, Wilmar A; Stiles, F. Gary; & Salaman, Paul (2005) Rediscovery of the Dusky Starfrontlet Coeligena orina, with a description of the adult plumages and reassessment of its taxonomic status. Ornitologıá Colombiana 3: 28-35 [Engelsk, med samandrag på spansk].

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske for Colombia
Ingvild Stensland

Ingvild Stensland () er ein norsk fotballspelar frå Lyngdal som har spelt toppfotball i fire norske klubbar, samt i Sverige og i Frankrike. Frå 2002 til 2013 var ho med på ein europacup-triumf, og å vinne seks seriemeistertitlar (Noreg og Frankrike), samt tre cupgull (Noreg og Sverige). Ho spelte på midtbana på det norske landslaget frå 2003 til 2014, og vann EM-sølv både i 2005 og 2013. Stensland var landslagskaptein frå 2009 til 2014.

Klubbspel
Stensland voks opp i ein fotballfamilie. Etter debuten for Lyngdal IL spela ho for Donn i 1999, Athene Moss 2000-01 og Kolbotn 2002-06. Med Kolbotn vart ho seriemeister i i både 2002, 2005 og 2006, samt cupmeister i 2007. I 2005 vart Stensland kåra til årets spelar i Toppserien, og i 2008 til årets norske kvinneleg fotballspelar.

Etter fem sesongar i Kolbotn flytta ho til Sverige og spelte i to år for Kopparbergs/Göteborg FC. Hausten 2008 reiste Stensland til den franske toppklubben Olympique Lyon. Her var ho med på å to strake seriemeisterskap; 2010 og 2011. Både i 2010 og 2011 spelte det franske laget seg også fram til finale i Europacupen for kvinner, den fyrste finalen enda med tap, medan den andre med siger 2-0 over Turbine Postdam. Stensland spelte 2010-finalen, men kom ikkje på bana i 2011-finalen. Sommaren 2011 gjekk ho då tilbake til Kopparbergs/Göteborg FC, der ho vart verande ut sesongen og var med då klubben vann den svenske cupmeisterskapen.

Frå våren 2012 har Stensland vore Stabæk-spelar. I 2012 vann Stabæk den norske cupen og i 2013 enda det med siger i Toppserien. På seinsommaren 2014 pådrog ho seg ein skade som sette henne på sidelinja til sommaren 2015.

Landslagsspel
Stensland landslagsdebuterte i Kina i januar 2003, der Noreg møtte USA i ei turnering og tapte 1-3. Sommaren 2005 var ho med då Noreg lukkast vinne sølv under europameisterskapen i England, Tyskland vann finalekampen i Blackburn. Frå den tid var Stensland i stendig større grad ein sentral midtbanespelar med sikker plass i den norske fyrsteellevaren.

Etter Ane Stangeland Horpestad la opp hausten 2008 var Stensland kaptein for Noreg til 2014. Ho leia landslaget til semifinale i EM 2009, der det vart tap mot europameister Tyskland. I 2013 var ho kaptein då Noreg og Tyskland møttest til EM-finale i Stockholm, atter ein gong viste dei tyske kvinnene seg for sterke. I perioden 2003-14 aksla Stensland den norske landslagstrøya 136 gongar og skåra 10 mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Invild Stensland» frå ,  den 31. mai 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Invild Stensland» frå ,  den 31. mai 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Ingvild Stensland» frå ,  den 31. mai 2015.  
 

Norske fotballspelarar
Norske kvinnelandslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Fotballspelarar under sommar-OL 2008
Stabæk-spelarar
Folk frå Lyngdal
Ralf Bartels

Ralf Bartels () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Stavenhagen i Mecklenburg-Vorpommern som tevla i kulestøyt. Han vart europameister under EM i friidrett 2006 i Göteborg og tok sølvmedaljen i europameisterskapen 2010. I tillegg vann han to VM-bronsar og ein EM-bronse.

Aktiv
Bartels innleia i 2002 ei fem år lang sigersrekke i kulestøyt i tyske friidrttsmeisterskap. Same sesongen vann han bronsemedaljen i øvinga under EM i friidrett 2002 i München. Året etter vart han nummer fem i VM 2003 i Paris/Saint-Denis, medan han vart åttandeman under Sommar-OL 2004 i Aten.

Den 29. mai 2005 i Schloss Engers forbetra han sin personlege rekord til 21,36 meter. Seinare i sesongen sikra han seg bronsemedaljen då kula under VM 2005 i Helsinki landa på 20,99 m. Toppforma heldt til neste sesong; ved europameisterskapen i Göteborg oppnådde han 21,13 m i siste forsøk og tok gullmedaljen etter å ha slått kviterussiske Andrej Mikhnevitsj med to cm.

Han vart så nummer sju under VM 2007 i Ōsaka. Sommarleikane 2008 i Beijing gjekk utan ein skadd Bartels. Under verdsmeisterskapen 2009 på tysk heimebane i Berlin lukkast han ta ein ny VM-medalje i bronse. I tredje omgangen forbetra han sin personlege rekord med ein centimeter til 21,37 m, einast verdsmeisteren Christian Cantwell frå USA og polske Tomasz Majewski sende kula lengre.

Under europameisterskapen 2010 i Barcelona tok Bartels sølvmedaljen med eit støyt på 20,93 m. Våren 2011 vann han EM innandørs i Paris med gode 21,16 m, men under VM i friidrett i Daegu enda han på tiandeplassen. Bartels makta ikkje kvalifisere seg til OL-finalen i London i 2012.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (19,41 m -nr 17)
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 20,58 m
VM i 2003 i Paris: Nr 5 – 20,50 m
OL 2004 i Aten: Nr 8 – 20,26 m
VM i 2005 i Helsinki: Bronsemedalje – 20,99 m
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 21,13 m, framom Andrej Mikhnevitsj (21,11 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 7 – 20,45 m
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 21,37 m
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 20,93, bakom Tomasz Majewski (21,00 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 10 – 20,14 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (20,00 m = nr 16)

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Ralf Bartels» frå ,  den 1. juni 2015.  
 

Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Tyske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Tyske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Deltakarar under VM i friidrett 2003
Deltakarar under VM i friidrett 2005
Deltakarar under VM i friidrett 2007
Deltakarar under VM i friidrett 2009
Deltakarar under VM i friidrett 2011
Ottaviano

Ottaviano er ein by og ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 24 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 19,8 km².
Ottaviano ligg under Vesuv, ikring 20 km aust for Napoli.

Under Romarriket var Ottaviano ein liten landsby på det veldige godset Octaviorum, ein eigedom som høyrde til Octavia-ætta, slekta keisar Augustus var ein del av.

Ottaviano vart i 1944 mykje skadd under eit vulkanutbrot på Vesuv. På 1980-talet var Ottaviano kjend som høgborga til forbrytarbanden Camorra.

Mest heile Vesuv nasjonalpark ligg i kommunen. Nasjonalparkleiinga held til i Medici-slottet i byen. Ottaviano kommune omfattar også landsbyane Furchi, San Gennarello og Zabatta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ottaviano» frå ,  den 2. juni 2015.

Bakgrunnsstoff

Byar i Campania
Byar i Italia