kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Sir Abu Nu’ayr

Sir Abu Nu’ayr (arabisk أبو صير نعير, òg skrive Sir Abu Neir, Sir Bu Nair eller Sir Bu Nuair) er ei øy i Persiabukta. Ho ligg 65 km utafor kysten av Dei sameinte arabiske emirata, kring 80 km nord for Abu Dhabi, og  103 km vest for Dubai. Ho høyrer til emiratet Sharjah.

Sir Abu Nu’ayr er nesten heilt rundt med ein diameter på fire kilometer, og ei 1 km lang forlenging i søraust, slik at ho har form som ein drope.

Øya har ei lita hamn og ein flyplass. Begge ligg søraust på øya.

Crescent Petroleum har konsesjon på oljeboring i Sir Abu Nu’ayr-området. Nordaust for øya ligg Fateh-feltet, i nord Sirriøya i Iran og i vest rike olje- og gassfelt som høyrer til Abu Dhabi.

Øya er eit verneområde og har blitt registrert på lista over våtmarksområde som er internasjonalt viktige under Ramsarkonvensjonen, og vart i 2012 oppført som ein potensiell verdsarvstad av UNESCO.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sir Abu Nu’ayr» frå ,  den 6. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Sharjah
Øyar i Dei sameinte arabiske emirata
Omstridde område i Dei sameinte arabiske emirata
Omstridde område i Persiabukta
Omstridde område i Iran
Øyar i Persiabukta
Ramsarstader i Dei sameinte arabiske emirata
Sayh Diba

Sayh Diba er ei slette i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sayh Diba» frå ,  den 6. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Gazeteer of the United Arab Emirates. Washington, D.C. : Defense Mapping Agency, 1987.

Fujairah
Sletter i Dei sameinte arabiske emirata
Wadi Wurayah

Wadi Wurayah er eit område mellom byane Masafi, Khor Fakkan og Bidiyah i Dei sameinte arabiske emirata. Det har status som Ramsar-område. Området dekkjer 127 km².

Natur
Wadi Wurayah er heimstad til meir enn 100 artar av pattedyr, fuglar, reptil, amfibiar, og meir enn 300 planteartar. Området er kjent for dei vakre fossane i Hajarfjella. Det er eit av få område i verda der den utryddingstruga arabiske tahren framleis går fritt. Ein trur òg det framleis kan vere arabisk leopard her, men denne arten er ikkje blitt sett sidan 1995.

Verneområde
Den 16. mars 2009 vart Wadi Wurayah det første verna fjellområdet i dei sameinte arabiske emirata.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wadi Wurayah» frå ,  den 6. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Fujairah
Verneområde i Dei sameinte arabiske emirata
Fossar i Dei sameinte arabiske emirata
Ramsarstader i Dei sameinte arabiske emirata
Wurayah
VM i fotball 1938

Verdsmeisterskapen i fotball 1938 vart avvikla i 10 byar i Frankrike i tida frå 4. til 19. juni 1938. Det regjerande meisterlaget, Italia, heldt fram som verdsmeister etter å ha vunne med 4-2 over Ungarn i finalen.

15 land deltok i meisterskapen, den tredje verdsmeisterskapen i fotball. 12 av deltakarlanda var frå Europa, einast Brasil, Cuba og Nederlandsk Ostindia kom frå andre verdsdelar. Meisterskapen vart arrangert som utslagsturnering med cupkampar i tre rundar, pluss finale og bronsekamp.

Noreg, som deltok i ein fotball-verdsmeisterskap for fyrste gong, møtte i 1. runde Italia, den regjerande meisteren. Italia gjekk vidare då laget vann 2-1 etter ekstraomgangar. Også Brasil og Tsjekkoslovakia måtte han ekstraomgangar for å avansere til kvartfinalane, medan Sveits og Cuba måtte ut i omkamp før dei var vidare. Derimot trengde vertslandet Frankrike og Ungarn einast 90 minuttar på avansemenet. Sverige fekk walkover.

I kvartfinalane slo Italia ut vertslandet, og både Ungarn og sørleg Sverige tok seg greitt vidare. Brasil måtte derimot han omkamp før Tjsekkoslovakia var elimenert. I semifinalen valde Brasil å stille utan storskåraren Leônidas da Silva mot Italia, og tapte 1-2. Ungarn feia Sverige av bana med 5-1 i den andre semifinalen. Brasil vann bronsekampen med 4-2 over Sverige, der Leônidas var tilbake og vart toppskårar i meisterskapen med i alt sju nettkjenningar.

Finalen
Finalen på Stade Colmbes i Paris opna med to kjappe skåringar. I det 5. minutt sende Gino Colaussi Italia framom, to minuttar seinare utlikna Pál Titkos for Ungarn. Silvio Piola gav Italia leiinga på nytt i det 16. minutt og Colaussi auka til 3-1 i det 35. minutt. Kapteinen György Sárosi reduserte så for Ungarn 25 minutt ut i andre omgang, men åtte minuttar før slutt la Piola på til 4-2 og kampen ebba ut. Lagkapteinen Meazza var den einaste tilbake frå 1934-vinnarane.

Italia sitt meisterlag: Aldo Olivieri, Alfredo Foni, Pietro Rava, Pietro Serantoni, Miguel Andreolo, Ugo Locatelli, Amedeo Biavati, Giuseppe Meazza, Silvio Piola, Giovanni Ferrari og Gino Colaussi,

Ungarn: Antal Szabó, Gyula Polgár, Sándor Bíró, Antal Szalay, György Szűcs, Gyula Lázár, Ferenc Sas, Jenő Vincze, György Sárosi, Gyula Zsengellér og Pál Titkos.

45 000 tilskodarar såg finalen. Franske George Capdeville var dommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1938» frå ,  den 6. juni 2016.  
 

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1938
Xylofágou

Xylofágou (gresk Ξυλοφάγο, tyrkisk Ksilofagou) er ein by på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 6 231 innbyggjarar.

Referansar 

Xylofagou
Fomalhaut

Fomalhaut (Alfa Piscis Austrini, Alfa PsA, α Piscis Austrini, α PsA) er den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Den sørlege fisken og ei av dei mest lyssterke stjernene på himmelen. Ho er ei klasse A-stjerne i hovudserien kring 25 lysår frå jorda som målt av Hipparcos-satellitten. Sidan 1943 har spekteret til denne stjerna tent som ein av dei stabile ankerpunkta ein klassifiserer andre stjerner etter. Ho er klassifisert som ei Vega-liknande stjerne som stråler overskot av infraraud stråling, som indikerer at ho er omgjeve av ei skive kring stjerna. Fomalhaut, klasse K-stjerna TW Piscis Austrini og klasse M-stjerna LP 876-10 utgjer eit trippelsystem.

Fomalhaut er særleg viktig innan leitinga etter exoplanet, sidan ho er senteret i det første stjernesystemet med ein exoplanet (Fomalhaut b) som er mogeleg å sjå i synleg lys. Biletet vart publisert i Science i november 2008. Fomalhaut er den tredje mest lyssterke stjerna ein kjenner som har eit planetsystem (sett frå jorda), etter Pollux og sola.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fomalhaut» frå ,  den 8. juni 2016.

Bakgrunnsstoff

Fomalhaut
Triple stjernesystem
Piscis Austrini, Alfa
Piscis Austrini, 24
Den sørlege fisken
Variable stjerner
Hovudseriestjerner klasse A
Arabiske ord og uttrykk
Sirkumstellare skiver
Stjerner med eigennamn
216956
113368
8728
Planetsystem
3
Voróklini

Voróklini (gresk Βορόκληνη, tyrkisk Voroklini) eller Oróklini (Ορόκλινη) er ein by på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 6 134 innbyggjarar.

Referansar 

Voroklini
Kíti

Kíti (gresk Κίτι, tyrkisk Çite) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 4 252 innbyggjarar.

Referansar 

Kiti
Ormídia

Ormídia (gresk Ορμήδεια, tyrkisk Ormidya) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros. Ormídia ligg som ein enklave innanfor det britiske baseområdet Dekélia.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 4 189 innbyggjarar.

Referansar 

Ormidia
Keisargås

Keisargås (Anser canagicus) er ein gåseart. Tidlegare gjorde denne arten saman med 
snøgås (C. caerulescens) og eskimogås (C. rossii) ut for den biologiske slekta Chen. Mange autoritetar anerkjente ikkje Chen og desse tre artane blei i staden sett inn i slekta Anser. 

Storparten av keisargåsbestanden hekkar i Yukon-distriktet i Alaska. Ein mindre populasjon finn vi i det nordaustlege Sibir. Denne arten skil seg frå andre gjæser med nære band til strandlinja, han hekkar nær stranda i sesongen og søkjer føde ved kystar året rundt.

Skildring 
Keisargjæser ser meir kompakte ut enn andre gåseartar. Kroppslengda varierer i området 66 til 89 centimeter, hannar veg i gjennomsnitt 2,3 kilogram, hoer rett under 2 kg. Dei  forholdsvis korte beina er guloransje og nebbet er fleirfarga i gult raudt og med noko rosa, blått og grått. Fjørdrakta er lik hos kjønna med kvitt hovud og nakke, elles er ho spraglete grå.

Ungane har gjennomført mørk grå fjørdrakt med marmorering på hovudet, men det kvite på hovudet og nakke kjem første hausten. Nebba er enno svarte, medan føtene er olivengrå.

Keisargåsa finst frå Nord-Sibir til nordvestre Alaska og har overvintringsstader på øyane i Aleutane, på Kamtsjatkahalvøya og i sørvestre Alaska. 

Fuglane kjem til hekkeplassen mellom andre halvdel av mai og byrjinga av juni, i Russland opptil 3 veker seinare. Reira er godt kamuflerte, nede i ei senking i bakken. Mest vanleg er kullet på fem kvitmatte egg som rugast i 25 dagar. Polarmåse er den mest hyppige predatoren på ungane.

I hekkesesongen er dietten hovudsakleg planteføde, starr, bær, tang og algar, men òg blautdyr som blåskjel. Ungane vil oftast beite på mudderbankar med vegetasjon.

Status og vern 
Den globale populasjonen kan vere så liten som mellom 45 000 til 80 000 individ, og har vore sterkt minkande. Arten er klassifisert som nær truga (NT) av IUCN.

Kjelder 
 Første versjon av denne artikkelen byggjer i ei viss monn på «Kaisergans» frå , den 9. juni 2016
Referansar

Bakgrunnsstoff 

andefamilien
Fuglar i den palearktiske regionen
Fuglar i den nearktiske regionen
Troúlli

Troúlli (gresk Τρούλλοι, tyrkisk Trulli) er ein landsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros. Busetnaden ligg i FNs buffersone på Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 1 175 innbyggjarar.

Referansar 

Troulli
Vikingskipsmuseet i Roskilde

Vikingeskibsmuseet er eit museum i Roskilde på Sjælland i Danmark som konsentrerer seg om skip, sjøfart og båtbygging i vikingtida. På museet er det teke vare på leivningar etter fem skip frå vikingtida som vart funne på botn av Roskilde Fjord utanfor landsbyen Skuldelev og berga i 1960-åra, og som har fått namn etter denne landsbyen: Skuldelev 1, Skuldelev 2, Skuldelev 3, Skuldelev 5 og Skuldelev 6. Det som er er att av alle desse skipa er stilt ut med metallskjelett som synar korleis leivningane gjev grunn til å sjå for seg forma på båtane.

Det mest komplette av desse skipa er Skuldelev 3. Årsaka til at det ikkje er nokon båt med namnet Skuldelev 4 er at Skuldelev 2 til å byrje med  vart sett på som to særskilde skip, ettersom leivningane etter skipet låg på ulike plassar på fjordbotn.

Allereie før utgravingane av desse skipa vart sett i gang i 1962 ved å setje opp spuntveggar i botn av den grunne fjorden og pumpe ut vatnet innanfor veggane, hadde lokale fiskarar vore klar over at det låg ei gamal skute her, men ikkje at det var så mange og så gamle båtar. I 1920-åra vart stein og trestykke frå skipa teke opp og fotografert, mellom anna eit kjølsvin som vart nytta som ved i omnen ein kald vinterdag under den andre verdskrigen.

Soge
Vikingeskibmuseet opna i 1969 som eit museum for desse vikingskipa frå fjordbotn utanfor Skuldelev. Den såkalla Museumshallen, teikna av arkitekt professor Erik Christian Sørensen, er det opphavlege museet. I 1997 vart den andre parten av museet, Museumsøen (Museumsøya), teke i bruk. Her ligg det eit båtbyggjeri og dessutan rekonstruksjonar av dei gamle Skuldelev-skipa og andre vikingskip. Båtbyggjeriet bygg framleis rekonstruksjonar av både store og små skip for å dokumentere kva som som skal til for å byggje og halde ved like slike skip, og korleis skipa skal siglast. Båtane vert difor bygde med den same typen verktøy som vart nytta i vikingtida. Det kravde internasjonalt samarbeid og har vore tidkrevjande å finne fram til kva slags typar verktøy som har vore nytta i gamal tid.

Då museet i 1996–1997 bygde museumshamna si ved Roskilde hamn, vart det funne ni vrak og dessutan vrakdelar frå enda fleire fartøy. Dei ni vraka vart greve ut og dokumentert, og dei vart tidfesta til vikingtida og mellomalderen, om lag 1050–1400 e.Kr.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Kulturhistoriske museum
Museum i Danmark
Vikingskip
Roskilde
Skipingar i 1969
Museum skipa i 1960-åra
1969 i Danmark
In the Lap of the Gods... Revisited

«In the Lap of the Gods... Revisited» er ein song av det britiske rockebandet Queen, skriven av frontmannen Freddie Mercury. Han er den siste songen på albumet deira Sheer Heart Attack frå 1974. Han inneheld eit mektig anthem-aktig refreng og vert rekna som ein føregangar til «We Are the Champions». Songen finst òg på samlealbuma Deep Cuts, Volume 1 (1973-1976) og Queen Forever.

Sjølv om han har liknande namn som ein annan song frå same albumet, er det få likskapar mellom dei to.

Bakgrunn
Mercury var i eit forhold med Mary Austin, men hadde byrja å stille spørsmål ved den seksuelle legninga si tidleg til midten av 1970-åra. I desember 1974, då han vart spurt, «Så korleis er det å vere skeiv?» i eit intervju med New Musical Express, svarte han, «La oss ei det slik; det var gonger då eg var ung og grøn. Det er ein sak skulegutar går gjennom. Eg har min del av gutestrekar. Eg går ikkje inn i fleire detaljar enn det.» Homoseksuelle handingar mellom vaksne menn over 21 var blitt avkriminalisert i Storbritannia i 1967. Bandkollegaen Brian May har spekulert i om songen var Mercury sin måte å uttrykke frustrasjon om å ikkje kunne vere open homofil.

Musikalsk struktur
Byrjinga av songen er strukturert som ein ballade kring pianoet til Mercury, med bass og trommer, og langsamt glir det over eit tungt refreng dominert av elektrisk gitar og sungen med solovokal. Etter det første refrenget, går han over i eit rolegare andre vers, før han går over i eit kjent refreng (no sungen med korharmoniar) og dette vert repetert seks gonge til songen endar med eksplosjonsaktige lydar.

Konsertversjonar 
Songen vart nytta som avslutningslåt frå og med Sheer Heart Attack-turneen i 1974 fram til A Day at the Races-turneen i 1977. På desse konsertane vart det nytta spesialeffektar for å skape teateratmosfæren bandet ønskte. Røyk dekte scenen under det første refrenget og songen enda med pyroteknikk.  Ein forkorta versjon med gitararrangement var spelt på den siste turneen til bandet med Mercury i 1986.

I nyare tid spelte Queen songen med Adam Lambert i 2014. Songen var då del av ein medley med «Seven Seas of Rhye».

Konsertopptak 
Live at Wembley '86 / Live at Wembley Stadium (1992)
Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest ’86 (2012)
Live at the Rainbow '74 (2014)
A Night at the Odeon – Hammersmith 1975 (2015)

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, piano
Brian May - elektrisk gitar, korvokal
Roger Taylor - trommer, korvokal
John Deacon - bassgitar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «In the Lap of the Gods... Revisited» frå ,  den 10. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Queen-songar
Songar frå 1974
Songar skrivne av Freddie Mercury
Songar produserte av Roy Thomas Baker
Hardrock-balladar
Vikingskipshuset

Vikingskipshuset, som òg vert kalla Vikingskipsmuseet i daglegtale, er eit kulturhistorisk museum på Bygdøy i Oslo. Museet høyrer inn under Kulturhistorisk museum som ligg til Universitetet i Oslo, og er eit spesialmuseum for dei skipa og det gravgodset som vart funne i gravhauger frå vikingtida i Østfold og Vestfold. Her er teke vare på  funn frå  Tune, frå Gokstadhaugen i Sandefjord, Oseberghaugen og Borrehaugane, både gjenstandar og dei tre skipa, som i vår tid har fått namna Tuneskipet, Gokstadskipet og Osebergskipet.

Soge
Utgravingane av desse gravhaugane vart gjort på slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet.  Skipa og det rikhaldige gravgodset vart teke hand om av Universitetets Oldsaksamling ved Universitetet i Oslo. Gokstadskipet og Osebergskipet måtte mellombels verte plassert i lite høvelege skur bak Universitetsbygningane, og spørsmålet om kvar og korleis dei skulle stillast ut permanent,  engasjerte mange. Leiaren av  Universitetets Oldsaksamling, professor  professor Gabriel Gustafson, meinte at ein bygning for vikingskipsfunna burde danne kjerna i eit stor arkeologisk museum på grannetomta til Norsk Folkemuseum på Bygdøy, og i 1916 gjorde Stortinget vedtak om å byggje eit vikingskipshus på Bygdøy som fyrste byggjesteg i realiseringa av ein slik plan. Ein arkitektkonkurranse vart utlyst og vunne av arkitekt Arnstein Arneberg. Hallen for Osebergskipet vart bygd med løyvingar frå Stortinget, og  i 1926 kunne skipet flyttast frå skuret attom Universitetsbygningane i sentrum og ut i denne hallen. I 1932 var fløyene som skulle hyse Gokstadskipet og Tuneskipet ferdig, men den siste fløya for dei mange fine gjenstandane frå Oseberghaugen var ikkje ferdig før i 1957 på grunn av ei utsetting til å byrje med, og deretter som fylgje av krigen og den tyske okkupasjonen av Noreg under den andre verdskrigen i 1940–1945.

Vikingskipshuset har fått ei innvendig utforming som langt på veg kan karakteriserast som sakral. Arkitekturen vekker den kjensla i publikum som bør fylgje av at skipa og utstyret har vore plassert i gravhaugar. På sitt vis poengterer den arkitektoniske utforminga av utstillingshallane at utstillinga har å gjere med tru og sedvane i førkristen tid, ikkje utelukkande om skip og sjøfart.

Utvidingsplanar for museet
Statsbygg inviterte i 2015 til open konkurranse om planar for nytt vikingtidsmuseum på Bygdøy knytt til Vikingskipshuset. Vikingskipshuset er freda som ein del av Bygdøy kulturmiljø, og Riksantikvaren har difor vore rådgjevar i prosessen. Vinnar av konkurransen vart framlegget «Naust» av det danske arkitektfirmaet AART architects, som synar eit sirkelforma utbygg mellom to av fløyene på det som  riksantikvaren omtalar som «Arnstein Arnebergs ikoniske museumsbygning».

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Museum i Oslo
Arkeologiske museum i Noreg
Sjøfartsmuseum i Noreg
Vikingskip
Skipingar i 1926
1926 i Noreg
Museum skipa i 1920-åra
EM i fotball 2004

Europameisterskapen i fotball 2004 var den tolvte europameisterskapen i fotball for menn. Meisterskapen vart avvikla i Portugal i tida 12. juni til 4. juli 2004. Hellas vart europameister etter finalesiger 1-0 mot vertslandet Portugal. Dei 31 kampane vart spelt på ti arenaer i åtte byar; Aveiro, Braga, Coimbra, Faro-Loulé, Guimarães, Leiria, Lisboa og Porto. 50 land deltok i kvalifiseringa til meisterskapen.

Portugal tapte opningskampen mot Hellas, men vann likevel gruppe A. Gruppe C var den jamnaste med tre lag på fem poeng, Italia rauk ut med dårlegare målskilnad enn Sverige og Danmark. Med tre rake sigrar imponerte Tsjekkia mest av alle laga i gruppespelet.

I kvartfinalane feia Tsjekkia det danske laget av bana med 3-0 i målprotokollen. Både Portugal og Nederland gjekk vidare til semiifinale etter straffeskyting mot høvesvis England og Sverige. Portugal slo ut Frankrike med gjerrig spel og 1-0. Også i semifinalen mot Tsjekkia vann Hellas med 1-0, medan Portugal eliminerte Nederland etter ein 2-1-siger.

Milan Baroš frå Tsjekkia vart toppskårar i meisterskapen med sine fem nettkjenningar.

Gruppespelet 
 Alle tidene er norsk tid (UTC+1).

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Finalen

 
Finalen fann stad på Estádio da Luz i Lisboa 4. juli 2004, framfor 62 865 tilskodarar. På sett og vis vart finalen mellom Portugal og Hellas ei reprise på opningskampen i meisterskapen mellom dei same to laga, som hadde enda med ein overraskande siger til Hellas med 2-1. I finalekampen vann Hellas med same siffera som i kvart- og semifinale; 1-0. Det einaste målet i oppgjeret kom etter 57. minutts spel, og vart ekspedert av den høgreiste spissen Angelos Kharisteas. Hellas stod dermed for den største overraskinga i noko fotballmeisterskap for menn. Laget skåra einast sju mål på dei seks kampane det spelte.

Hellas sitt vinnarlag bestod av: Antonios Nikopolidis, Georgios Seitaridis, Traianos Dellas, Michalis Kapsis, Panagiotis Fyssas, Angelos Basinas, Konstantinos Katsouranis, Thodoris Zagorakis, Stelios Giannakopoulos, Angelos Charisteas, Zisis Vryzas og Zisis Vryzas. Stylianos Venetidis erstatta Giannakopoulos i det 76. minutt og Dimitrios Papadopoulos kom inn i staden for Vryzas då det var ti minuttar att av kampen.

Portugal: Ricardo Pereira, Miguel Monteiro, Jorge Andrade, Ricardo Carvalho, Nuno Valente, Maniche, Costinha, Deco, Luís Figo, Pauleta og Cristiano Ronaldo. Utover i kampen tok etter tur både Monteiro, Costinha og Pauleta plass på benken, inn på bana kom høvesvis Paulo Ferreira, Rui Costa og Nuno Gomes. 

Markus Merk frå Tyskland dømde kampen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Europameisterschaft 2004» frå ,  den 10. juni 2016.  
 

 
2004
Fotball i 2004
Pérgamos

Pérgamos (gresk Πέργαμoς, tyrkisk Beyarmudu)) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har det meste av busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er den nordlege delen administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein kommune i distriktet Gazimağusa.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den delen av busetnaden som framleis er under kontroll av republikken Kypros 193 innbyggjarar. Den delen av busetnaden som er administrert av Nord-Kypros hadde i 2011 1 196 innbyggjarar, medan kommunen Beyarmudu hadde 4 125 inbyggjarar, fordelt på busetnadene:
Beyarmudu (Pérgamos) (1 196 innbyggjarar)
 (660 innbyggjarar)
 (384 innbyggjarar)
 (192 innbyggjarar)
 (782 innbyggjarar)
Güvercinlik (Akherítou) (911 innbyggjarar)

Referansar 

Pergamos
Pergamos
Pergamos
Massimo Ambrosini

Massimo Ambrosini () er ein tidlegare italiensk fotballspelar frå Pesaro som vann meisterligaen to gongar med AC Milan. Den taklingssterke midtbanespelaren deltok i 35 landskampar på Italia sitt landslag og vann EM-sølv i 2000.

Karriere

Klubbspel
Ambrosini debuterte i Serie B med Cesena hausten 1994. Allereie sommaren 1995 vart han overført til AC Milan og var dei neste 18 år knytt til klubben, utanom 1996/97-sesongen då han spelte på Vicenza. Med Milan vart han seriemeister tre gongar og vann den nasjonale cupen i 2003. Same året sikra han seg sin fyrste meisterliga-triumf med klubben, ein prestasjon han gjentok i 2007. I mellomtida opplevde han frå benken at laget tapte finalen i Meisterligaen 2005, ein dramatisk kamp der Milan leia 3-0 før Liverpool FC kom tilbake og vann etter straffeskyting. Han spelte sesongen 2013/14 på Fiorentina, la deretter opp.

Landslagsspel
Ambrosini debuterte på landslaget våren 1999. Han var innbytar i EM-finalen 2000, der Italia tapte på såkalla «golden goal» etter ordinær tid var ute. Åtte år seinare var han med i EM i fotball 2008, og spelte sin 35. og siste landskamp då Italia i kvartfinalen rauk ut or meisterskapen etter straffeskyting mot Spania. Han skåra aldri på landslaget.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Massimo Ambrosini» frå ,  den 11. juni 2016.  
 

Italienske fotballspelarar
Milan-spelarar
Vicenza-spelarar
Fiorentina-spelarar
Cesena-spelarar
Italienske deltakarar under sommar-OL 2000
Fotballspelarar under sommar-OL 2000