kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Rheinau i Baden-Württemberg

Rheinau er ein by og ein kommune med over 11 000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 73,5 km² vid.

Rheinau ligg langs austsida av Rhinen, som her er grenseelv mot Frankrike.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rheinau (Baden)» frå ,  den 11. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Intermedio

Intermedio eller intermezzo var i den italienske renessansen ei framsyning, gjerne med dans, som blei framført som mellomakt i skodespel oppført for å feira særskilde hendingar ved hoffet. I byar som Firenze og Ferrara var bryllaupet til herskarfamiliane (eller liknande statlege arrangement) det vanlegaste høvet til å ha storslåtte intermediar. Dei best dokumenterte blei oppførte under bryllaupsfestane til Medici-familien: I 1589 finansierte storhertugen av Toscana ikkje mindre enn 18 festivalbøker og andre trykksaker i samband med bryllaupet til Ferdinando de' Medici og Christina av Lorraine.

Blømingstida til forma var seint på 1500-talet, men det blei skrive og framført intermediar frå seint 1400-tal og gjennom heile 1600-talet. Etter 1600 gjekk forma inn i operaen, eventuelt som mellomspel. I nokre samanhengar kunne ein framleis òg bruka intermediar i skodespel.

Liknande former utanfor Italia 
I Frankrike utvikla det seg ei liknande form på same tid som i Italia. Den franske forma blei kalla intermède, og var meir basert på dans enn den italienske. 

Engelsk masque har mange likskapar med italiensk intermedio, men opphavet var ikkje meint som «fyll» mellom aktene. 

Intermezzoet i opera seria frå 1700-talet viser trekk frå renessanseforma, og var korte komiske mellomspel som var plasserte mellom aktene i dei elles «heroiske» seria-verka.

Den nordtyske kyrkjemusikk-komponisten Thomas Selle fletta fleirkorige motettar som han kalla Intermedien inn mellom bibelhistoriene i pasjonane sine for å oppsummera og kommentera forteljingane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Intermedio» frå ,  den 11. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Artikkelen «Intermedio», i The New Grove Dictionary of Music and Musicians, red. Stanley Sadie.  20 bind.  London, Macmillan Publishers Ltd., 1980.  ISBN 1-56159-174-2
 Reed, Sue Welsh & Wallace, Richard (red.), Italian Etchers of the Renaissance and Baroque, 1989, Museum of Fine Arts, Boston, ISBN 0-87846-306-2 eller 304-4 (paperback)

Litteratur 
 Warren Kirkendale, Emilio De' Cavalieri Gentiluomo Romano, (Florence, 2001).
 Alois Nagler, Theatre Festivals of the Medicis 1539-1637, 1964, Yale UP
 The New Harvard Dictionary of Music, red. Don Randel.  Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 1986.  ISBN 0-674-61525-5
 Reed, Sue Welsh & Wallace, Richard (red.), Italian Etchers of the Renaissance and Baroque, 1989, Museum of Fine Arts, Boston, ISBN 0-87846-306-2 eller 304-4 (paperback)
 James Saslow: The Medici Wedding of 1589, Yale University Press, 1996

Musikkhistorie
Musikkformer
Italienske ord og uttrykk
Last Child

«Last Child» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith. Han vart skriven av Steven Tyler og Brad Whitford og gitt ut som første singel frå albumet Rocks i 1976. Han nådde 21. plassen på Billboard Hot 100, ein av ei rekkje hittar for bandet på midten av 1970-talet.

Struktur
Songen er eit av dei mest kjende bidraga Brad Whitford skreiv for bandet. «Brad skreiv, 'Take me back to sweet Tallahassee, home sweet home...'» mintest Tyler. «Same kva han la i 'Last Child', er det augneblinken hans. Han kan ta det, og det er hans, for alltid.»

Mottaking
Cash Box sa at «det er rett i sporet: ein grei rockelåt med eit glatt, rytmeorientert arrangement.»

Lenge etter utgivinga blir «Last Child» jamleg spelt på rockeradio og er ofte ein del av konsertsettlista. På konsert er det ofte hovudinnslaget til Whitford, der Tyler introduserer han med noko som «Brad Whitford, kva har du å visa for deg sjølv?» eller «Kva har du i ermet?». Whitford gjer ofte litt av ein intro før han speler opningstonane til songen.

Sjølv om det ofte var grunn til å tru at gitarsoloen som vart høyrd på studioinnspelinga vart spelt av Joe Perry, vart det opphavleg ryktet at han vart spelt av ein ukjend (innleigd) gitarist. Under framferda si som gjest på That Metal Show i 2012 uttalte Whitford at han faktisk skreiv og framførte soloen sjølv.

«Last Child» har vorte gjenutgitt på samlingar som Aerosmith's Greatest Hits, O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits og Devil's Got a New Disguise og dessutan konsertalbuma som Live! Bootleg, Classics Live II og A Little South of Sanity.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Last Child» frå ,  den 11. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Aerosmith-songar
Singlar frå 1976
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Brad Whitford
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Funkrocksongar
Home Tonight

«Home Tonight» er ein powerballade av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Songen var skriven av frontmannen Steven Tyler og avsluttar albumet Rocks frå 1976. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå Rocks og nådde 71. plassen på Billboard Hot 100.

Cash Box sa at «den mjuke, nesten balladeaktige vokalen har mykje appell, og det hardare mellomspelet ser ut til å passa akkurat.»

Bakgrunn og utgiving
«Home Tonight» vart berre skriven av vokalisten Steven Tyler og produsert av Aerosmith og Jack Douglas.

«Home Tonight» vart gitt ut som den andre singelen frå Rocks den 27. august 1976, med «Pandora's Box» (ein song frå albumet Get Your Wings frå 1974) som B-side. Bandet håpa at singelen ville påverka hitlistene på same måte som 1973-låten deira «Dream On». «Home Tonight» nådde likevel berre nummer 71 på Billboard Hot 100 i 1976.

Record World sa at songen «har ein skarp heavy metal-kant, men formidlar samtidig ein mild smak av pop.»

Konsertversjonar
På seinare konsertar framførte Tyler av og til eit segment av «Home Tonight» som ein konsertintro til «Dream On». Dette er for å understreka forholdet mellom dei to songane.

I andre medium
«Home Tonight» er ein av dei to temasongane framførte av Aerosmith i videospelet Dead or Alive 3 for Xbox laga av Team Ninja. Han blir spelt under den utvida/fullstendige rulleteksten.

Ettermæle
På VH1-programmet That Metal Show med Eddie Trunk erklærte panelet songen på toppen av lista deira over dei fem beste powerballadane gjennom tidene.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Home Tonight» frå ,  den 11. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Balladar frå 1970-åra
Aerosmith-songar
Singlar frå 1976
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Hardrockballadar
Ernie Cefalu

Ernie Cefalu () er ein amerikansk kunstnar som i dag arbeidar med base i Los Angeles. han er kjend for design av plateomslag for musikkalbum.

Cefalu gjekk på California College of Arts and Crafts (no California College of the Arts) og vart uteksaminert i 1969 med utmerking. Kort tid etter starta Cefalu karrieren sin på Madison Avenue hos Carolini Advertising, der hans første oppdrag var å laga kampanjen og grafikken for International Paper sitt nasjonale salsmøte i 1970. Løysinga hans tok form av ein forseggjord, premiert musikalproduksjon utanfor Broadway, Dolls Alive. I byrjinga av 1970 vart Cefalu kunstnarisk leiar hos Norman Levit Advertising, der han skapte albumet Jesus Christ Superstar og Angels i ein byråkonkurranse med Decca Records-kontrakt som premie.

OriginalAlbumCoverArt.com
Cefalu har samla ein stor, privateigd samling av originale albumomslag og musikkrelaterte illustrasjonar. Denne samlinga består av over 260 signerte, originale kunstverk, som blir presenterte på www.originalalbumcoverart.com, og inneheld tidlegare utilgjengelege arbeid av illustratørane Drew Struzan, Bill Garland, Joe Petagno, Carl Ramsey, Ingrid Haenke, Joe Garnet og mange andre.

Andre kjende verk
 Iron Butterfly, Scorching Beauty
 Earth Wind & Fire, Open Our Eyes
 Black Sabbath, Sabbath, Bloody Sabbath
 Jefferson Airplane, Baron Von Tollbooth & the Chrome Nun
 Alice Cooper, Greatest Hits
 Alice Cooper, Welcome To My Nightmare
 Tony Orlando and Dawn, To Be With You
 Aerosmith, Toys in the Attic
 Aerosmith, Rocks
 West, Bruce and Laing, Whatever Turns You On
 Alice Cooper, Billion Dollar Babies
 Black Oak Arkansas, Early Times
 Melanie, Live At Carnegie Hall
 Alice Cooper, Alice At The Palace Poster
 David Bowie, Serious Moonlight Tour-logo
 Modern Jazz Quartet, In Memoriam
 Canned Heat One More River to Cross
 The Bee Gees Main Course
 Burton Cummings Above the Ground
 Alice Cooper, Old School Box Set
 Alice Cooper, Welcome 2 My Nightmare
 The Guess Who, Artificial Paradise
 Lou Reed, Berlin

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ernie Cefalu» frå ,  den 11. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 originalalbumcoverart.com

USA-amerikanske biletkunstnarar
Elevar ved California College of the Arts
Handelsmesse

Handelsmesse, industrimesse eller varemesse er ei mellombels utstilling der føretak frå ein industrisektor sel, viser fram produkt og tenester og bygger nettverk med forretningspartnerar. 

Varemesser består generelt av tre aktørar: Varemesseselskap som arrangerer messene, leigar ut utstillingsareal, organiserer praktiske gjeremål og liknande; utstillarar, som leiger eit areal der dei bygger ein utstillingsstand og presenterer produkta sine; og besøkande som vitjer messa i tida arrangementet varer. I tillegg til utstillingane kan det òg arrangerast konferansar, seminar og møte under messa, der industrien kan diskutera trendar og utvalde tema. Internasjonale varemesser kan vera ei viktig plattform for selskap som ønsker å eksportera til utlandet. I Noreg hjelper mellom anna Innovasjon Norge og Norsk-tysk Handelskammer norske eksportbedrifter med deltaking på varemesser i utlandet. Lokale styresmakter eig ofte ein del av varemesseselskapa med føremål om å stimulera handel i regionen sin.

Varemesser har opphavet sitt frå den klassiske marknaden i mellomalderen. Byane Köln, Leipzig og Hannover var viktige kryssingspunkt for handelsruter, og her oppstod dei fyrste varemessene. På slutten av 1800-talet fram til 1920 var messene kjende som dei store verdsutstillingane der alle slags oppfiningar blei presentert. Den moderne messa er spesifisert til berre ein industriell sektor eller sal, og har sidan 1950 vore ein viktig metode for eksport i land som Tyskland og USA.

Stiftinga Norges Varemesse er med anlegget sitt i Lillestrøm den mest sentrale messehallutleiaren og arrangøren av messer i Noreg. Anlegget husar i tillegg til messer og utstillingar òg eit stort tal kongressar, konferansar, bankettar, konsertar og andre tilstellingar.

Kjente messer 

 Aqua Nor
 Bygg Reis Deg
 CeBit
 Den Tekniske Messen/Industridagene
 Eliaden
 GENUS
 Nor-Fishing
 Nor-Shipping
 Reiseliv
 Sjøen for alle
 IWA OutdoorClassics

Kjelder 

 Kirchgeorg, M., Giese,W., Dornscheidt, W., and Stoeck, N., (2005), Trade Show Management:Planning,Implementing and Controlling of Trade Shows, Conventions and Events, Gabler Verlag, Wiesbaden

Denne artikkelen bygger på «Varemesse» frå ,  den 12. mai 2023.

Bakgrunnsstoff 

 Noregs Varemesse
 Innovasjon Norge
 Norsk-tysk Handelskammer
 Nor-Shipping
 Reiseliv
 Bygg Reis Deg
Varemesser
Handel
Songen Draw the Line

«Draw the Line» er ein song av amerikanske hardrockband Aerosmith. Han var skriven av Steven Tyler og Joe Perry, og kom ut i 1977 som den første singelen (og tittelsporet) frå albumet Draw the Line. Han nådde 42. plassen Billboard Hot 100. Songen kom ut på albumet deira Greatest Hits.

Komposisjon
Låten inneheld mange av dei typiske tinga Aerosmith er kjende for, inkludert den sterke rytmiske etterslaget toø Tom Hamilton og Joey Kramer, saman med samspelet mellom gitaristane Joe Perry og Brad Whitford. Songen roar seg ned før han byggjer seg opp til eit klimaks med det karakteristiske skriket til Steven Tyler.

Konsertversjonar
På scenen er likevel hovudfokuset på gitaristen Joe Perry, som speler ein lengre gitarsolo før klimaksen til songen, og fordi han på songen nyttar ei open stemming på gitaren, kan han utføre ulike triks. Mellom anna legg han gitaren på golvet og slår på han med skjorta, og trommeslagaren Joey Kramer slår ein rytme over strengene med trommestikkene. Songen dukkar opp som eit skjult spor på Live! Bootleg.

På nyare turnear har han òg vore kjend for å bruka ein Theremin i ein lengre solo i songen, ofte liknande slik Jimmy Page gjorde  i stordomstida til Led Zeppelin. Bandet følgjer ofte opp med ein kort snutt av Led Zeppelin-songen «Whole Lotta Love» før dei vender tilbake til songen.

B-sida

«Bright Light Fright», sunge av Joe Perry, òg frå Draw The Line-albumet dukkar opp som B-sida på dei fleste versjonane av singelen.  Ein seinare Columbia «Hall Of Fame»-singel parar «Draw The Line» med «Chip Away the Stone», ein frittståande singel frå 1978 som ikkje vart gitt ut på LP før Gems i 1988.

Andre versjonar
Thrash metal-bandet Testament spelte inn ein versjon av «Draw the Line» til ein samleplate, noko som gjorde han til den andre Aerosmith-låten dei har covra, den første var «Nobody's Fault».

Jeff Keith, Tommy Skeoch, Tony Levin og Eric Singer spelte inn songen til hyllestalbumetet Not the Same Old Song and Dance (Eagle Records, 1999).

Ein stereo-remix finst på Pandora's Box og samleplata O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits.

Pearl Jam framførte ein versjon av songen for første gong på showet sitt 5. august 2016 på Fenway Park i Boston.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Draw the Line (Aerosmith song)» frå ,  den 12. mai 2023.  

Aerosmith-songar
Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Songar skrivne av Joe Perry
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Get It Up av Aerosmith

«Get It Up» er ein song av det amerikanske hardrockband Aerosmith, skriven av songaren Steven Tyler og gitaristen Joe Perry. Karen Lawrence frå bandet L.A. Jets syng på refrenget. Songen kom ut i 1978 som den tredje og siste singelen frå albumet deira Draw the Line. Singelen inkluderte òg «Milk Cow Blues» som B-side. Han nådde ikkje opp på singellistene. Det vert nytta slidegitar på songen og han hadde ein referanse til neste spor på albumet, «Bright Light Fright». Songen vart spelt av og til av bandet under Aerosmith Express Tour frå 1977 til 1978 som støtte for albumet Draw the Line.

Mottaking
I ei 1979-utgåve av Rolling Stone kommenterte den dåverande manageren til Aerosmith, David Krebs, tilstanden til den kommersielle framferda til bandet og sa «...essensen i tekstane til Aerosmith...har alltid vore ein positiv, macho seksualitet...Draw the Line var ikkje slik. Kjenner du songen 'Get It Up'? Teksten seier eigentleg: 'Kan ikkje få den opp. Ungdom som er stein og har seksuelle forhold ønsker ikkje å høyre at dei 'ikkje kan få han opp.'« Billboard Magazine uttalte at «den kraftlada heavy metal-lyden til Aerosmith fungerer godt her». Cash Box sa at «det dominerande gitararbeidet glir og gnurar», og at songen har eit «god knagg». I ei retrospektiv melding for Ultimate Classic Rock, siterte Sterling Whitaker songen som eit døme på ein Draw the Line-låt som «burde ha vore bra, men ikkje heilt var det», og sa at han «inneheldt viktige element av den klassiske Aerosmith-sounden, men på ein eller annan måte ikkje tok fyr.» Biografen Richard Bienstock kalla det ei «haltande funk-økt».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Get It Up (Aerosmith song)» frå ,  den 12. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-songar
Funk-songar
Singlar frå 1978
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Joe Perry
Songar produserte av Jack Douglas
Columbia Records-singlar
Songar frå 1977
Kings and Queens av Aerosmith

«Kings and Queens» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han vart skriven av Steven Tyler, Brad Whitford, Tom Hamilton, Joey Kramer og Jack Douglas, produsenten deira, som hjelpte dei å skrive mange av songane på Draw the Line. Douglas spelte òg mandolin i songen. Songen dukka først opp på albumet Draw the Line i desember 1977 og vart gitt ut som singel 21. februar 1978. Songen vart òg brukt som B-side til Aerosmith-versjonen av The Beatles-songen «Come Together», gitt ut for å promotera filmen Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band og filmmusikkalbumet.

Tekst
Steven Tyler sa om «Kings and Queens» i platenotata til Pandora's Box:

Mottaking
Cash Box sa at han har «ein stor produksjon, drivande beat og cymbalarbeid, stram vokal, gitarar og eit piano-bass mellomspel.» Record World sa at «refleksjonane til Steve Tyler over europeisk historie gir ein fornøyeleg hardrock-singel.»

Salslister

På konsert
Songen var eit fast innslag på Aerosmith-konsertar på slutten av 1970- og byrjinga av 1980-talet, og var med på albumet Classics Live!. Denne versjonen vart òg inkludert på Pandora's Box. Bandet tok songen tilbake på settlista under konsertar i Providence i Rhode Island og Anaheim i California i 2005 og 2006 på Rockin' the Joint-turneen, og i São Paulo i Brasil og Sölvesborg i Sverige i 2010 på Cocked, Locked, Ready to Rock-turneen. Han vart spelt under Jones Beach-konserten i 2014.

Andre versjonar
Songen vart inkludert på albuma Aerosmith's Greatest Hits i 1980 og Greatest Hits 1973-1988 i 2004, men vart mykje redigert, med mange av gitarpartia fjerna. Denne redigerte versjonen høyrest nokre gonger på radio, sjølv om mange rockestasjonar speler den fulle versjonen.

«Kings and Queens» er ein masterlåt i spelet Guitar Hero: Aerosmith og kan låsast opp ved å slå den siste songen, «Train Kept A-rollin».

Glenn Hughes spelte inn ein versjon av songen i 2011

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kings and Queens (Aerosmith song)» frå ,  den 12. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Aerosmith-songar
Columbia Records-singlar
Songar produserte av Jack Douglas
Songar skrivne av Brad Whitford
Songar skrivne av Jack Douglas
Songar skrivne av Joey Kramer
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Tom Hamilton
USA-amerikanske heavy metal-songar
Arild Hermstad

Arild Hermstad () er ein norsk politikar for Miljøpartiet Dei Grøne (MDG). Sidan den 26. november 2022 har han vore leiar for MDG.

Liv og virke

Bakgrunn 
Hermstad har hovudfag i samfunnsgeografi ved Universitetet i Bergen og to åra studiar økonomi ved Norges handelshøyskole.

Han er busett i Oslo med kone og to born.

Karriere 
Hermstad har arbeidd i bank, som brigadekoordinator i Latin-Amerika, med lokalt miljøarbeid i Bergen og i Raftostiftinga. Hermstad var leiar for Framtiden i våre hender frå 2001 til 2017, og styreleiar i Syklistenes Landsforening frå 2013 til 2018.  

I perioden mellom 2018 og 2020 var Hermstad den nasjonale talspersonen til MDG saman med Une Bastholm. Han vart valt til nestleiar i partiet på landsmøtet den 25. april 2020. Frå 2. januar 2020 til 9. mars 2021 var han vikarierande byråd i Oslo, dels for miljø og samferdsle, dels for byutviking.

Ved stortingsvalet 2017 og stortingsvalet 2021 var han  fyrstekandidat i Hordaland for MDG.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Arild Hermstad» frå ,  den 12. mai 2023.

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Bergen
Norske miljøvernarar
Stamford i Connecticut

Stamford er ein by i Fairfield County i delstaten Connecticut i USA. Byen ligg ved Long Island-sundet, 55 kilometer nordaust om New York City. Byen vart grunnlagt i 1641 og har 135 000 ibuarar.

Ei rekke store forretningsselskap har hovudkontor i Stamford. Flest tilsette har telekommunikasjons- og massemedieselskapet Charter Communications med 100 000, og lydelektronikk-selskapet Harman International med 30 000.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stamford, Connecticut» frå ,  den 13. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Connecticut
Skipingar i 1641
Waterbury

Waterbury er ein by i New Haven County i delstaten Connecticut i USA. Byen, som har 114 000 ibuarar, ligg ved elva Naugatuck, 53 km sørvest om Hartford og 124 km nordaust om New York City. 
Fyrste halvdelen av 1900-talet var Waterbury ein blomstrande industriby, særleg kjent for framstilling av messingvarer og Timex-klokker. Gjennom 1970-80-åra gjekk mange arbeidsplassar tapt, utkonkurrert av asiatiske varer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Waterbury, Connecticut» frå ,  den 13. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Connecticut
Paterson

Paterson er, med sine 160 000 ibuarar, den mest folkerike byen og fylkesetet i Passaic County i delstaten New Jersey i USA.

Paterson var dominerande innom silkeproduksjonen i USA den siste halvdelen av 1800-talet. Sidan andre halvdel av 1900-åra har innvandrarar frå Latin-Amerika, Tyrkia, den arabiske verda og Sør-Asia sett sitt preg på staden. Målt etter folketal er Paterson ein av byane i USA med flest muslimar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paterson, New Jersey» frå , den 13. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i New Jersey
Andreas Lund

Torkjell Andreas Lund () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Kristiansand. Han var midtspiss og ein av dei flittigaste målskårarane i norsk fotball i åra fram mot 2000. I den norske eliteserien skåra han 55 mål på 99 kampar, dessutan stod han for 4 nettkjenningar på 8 landskampar.

Karriere

Klubbspel
Lund var frå 1992 til -94 aktiv i Vigør, eit lag på nivå 4 i seriesystemet. Etter to sesongar, 37 kampar og 13 skåringar, for IK Start vart han hausten 1996 overført til Molde Fotballklubb mot 1,25 millionar kroner. Frå 1997 til og med 1999 skåra han 42 mål på 62 kampar for Molde. Hausten 1999 møtte laget Real Mallorca til kvalifiseringskamp til meisterligaen. På bortebane utlikna Lund til 1–1 og sikra Molde plass i meisterligaen. I denne skåra Lund tre mål mot Olympiakos Pireus, eitt i Hellas og to i Molde, utan det sikra avansement.

I februar 2000 vart Lund overført til engelske Wimbledon FC, mot 2,8 millionar engelske pund. Etter eit mislukka opphald i England, som enda med nedrykk for klubben, vende Lund tilbake til Molde FK. Langvarig, alvorleg kneskade gjorde at han spelte sin siste kamp våren 2001.

Landslagsspel
I tida 20. mai 1999 til 4. februar 2000 deltok Lund i åtte landskampar. Han var innbytar i dei sju fyrste og vart bytta ut i den åttande og siste. Noregs lag vann fem av desse kampane, og tapte berre mot Tyskland. I debutkampen skåra Lund eitt av Noregs seks mål mot Jamaica, i den neste kampen vart han kampvinnar då Noreg slo Litauen 1–0. 2. februar 2000 skåra Lund to av måla då Danmark vart slått 4–2 i Spania.

Merittar
Sølv i eliteserien: 1998 og 1999 med Molde FK

Kjelder

eu-football
Denne artikkelen bygger på «Andreas Lund» frå ,  den 13. mai 2023.  

Norske landslagsspelarar i fotball
Molde-spelarar
Start-spelarar
Wimbledon-spelarar