kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Battir

Battir (arabisk بتير) er ein palestinsk landsby på Vestbreidda, 6,4 km vest for Betlehem, og sørvest for Jerusalem.

Battir har vore busett sidan jernalderen. Oldtidsbyen Betar, òg skrive Bittir, Bitir, Beitar, var ei jødisk landsby på 100-talet evt og åstad for det siste slaget i Bar Kokhba-opprøret. Han var busett i bysantinsk og islamsk tid. Battir ligg like oppom Jaffa–Jerusalem-banen, som tente som våpenkvilelinje mellom Israel og Jordan frå 1949 til seksdagarskrigen, då han vart erobra av Israel. I 2007 hadde Battir eit folketal på kring 4 000 og var under Den palestinske sjølvstyresmakta si kontroll.

Historie

Oldtida
Battir har blitt identifisert som staden Betar (òg kalla Beiter). Den moderne palestinske landsbyen er bygd kring den gamle staden Khirbet el-Yahud (arabisk, som tyder «ruinen til jødane» ) og var den siste skansen under det andre opprøret mot romarane, der leiaren Bar-Kokhba døydde i 135 evt.

Nyare tid
I 1596 stod Battir oppført i osmanske skattelister som ein landsby i Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 24 muslimske hushaldningar og to ungkarar, og betalte skatt for kveite, sommaravlingar eller frukttre, og geiter eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1860-åra.

Palestine Exploration Fund skildra i Survey of Western Palestine i 1883 Battir som ein mellomstor landsby i ein djup dal.

På 1900-talet var utviklinga av Battir knytt til plasseringa langs jernbanen til Jerusalem, som gav tilkomst til marknadsplassen og inntekter frå passasjerar som tok seg ein pause under reisa. Under krigen i 1948 flykta dei fleste landsbybuarane, men Mustafa Hassan og nokre få andre vart verande att. Om kvelden tende dei lys i husa og om morgonen tok dei kyrna ut på beite. Då dei nærma seg landsbyen trudde isrealarane derfor at Battir framleis var busett og gav opp åtaket. Våpenkvilelinja vart trekt nær jernbanen, og Battir enda opp berre nokre meter aust for Jordan si grense med Israel. Minst 30 % av landområdet til Battir hamna på den israelske side av den grøne linja, men landsbybuarane fekk lov å behalde området, for å hindre at jernbanen vart øydelagd, og dermed vart dei dei einaste palestinarane som offisielt fekk lov til å krysse inn i Israel og arbeide på landområdet sitt før seksdagarskrigen.

Etter seksdagarskrigen i 1967 kom Battir under israelsk kontroll, men etter tilbaketrekkinga til Israel i 1995, har han blitt administrert av Den palestinske sjølvstyresmakta (PNA).

Venskapsbyar
 Luton i Storbritannia

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Battir» frå ,  den 1. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Battir

Arkeologiske stader på Vestbreidda
Betlehem guvernement
Byar på Vestbreidda
Beit Fajjar

Beit Fajjar (arabisk بيت فجّار) er ein palestinsk by som ligg åtte kilometer sør for Betlehem i Betlehem guvernement, sentralt på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på over 11 000 i 2007.

Historie 
Ein trur Beit Fajjar var ein leirstad for den islamske kalifen Umar ibn al-Khattab.

Osmansk tid
Beit Fajjar var hovudsakleg jordbruksområde fram til 1800-talet, då han gradvis fekk eit meir urbant preg.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863, og skildra han som ein landsby på toppen av ein ås, med kring 400 innbyggjarar. Landsbybuarane gravla framleis sine døde i gravholer i berget, nedanfor landsbyen. I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i «Survey of Western Palestina» Beit Fejjar som ein «liten steinlandsby på ein høg rygg. Han vert forsynt av norke fine kjelder og kjeldebrunnen Wady el Arrub».

Det britiske mandatet

I folketeljinga i 1922 hadde Bait Fajjar 766 innbyggjarar, all muslimar. I folketeljinga i 1931 var folketalet i Beit Fajjar tald saman med Umm Salamuna, Marah Ma'alla og Marah Rabah. Det samla folketalet var 1043, framleis alle muslimar, i 258 hus.

I 1945 var folketalet i Beit Fajjar 1 480 arabarar, som eigde 17 292 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 2 572 mål var plantasjar og irrigert land, 2 633 for korn, medan 87 mål var utbygd (urbant) land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Beit Fajjar under jordansk styre, før han i 1967 vart okkupert av Israel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Fajjar» frå ,  den 1. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bayt Fajjar

Byar på Vestbreidda
Betlehem guvernement
Beit Jala

Beit Jala (arabisk بيت جالا) er ein palestinsk, kristen by i Betlehem guvernement på Vestbreidda. Beit Jala ligg 10 km sør for Jerusalem, på vestsida av Hebronvegen, ovanfor Betlehem, 825 meter over havet. I 2007 hadde Beit Jala 11 758 innbyggjarar i følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå. Kring 75 % av folkesetnaden var kristne (hovudsakleg gresk-ortodokse) og kring 25 % muslimar.

Historie

Osmansk tid
På 1500-talet var Beit Jala ein stor landsby med kristne og muslimske bønder. Mot slutten av 1500-talet var nesten alle innbyggjarane i Beit Jala kristne, med eit folketal på 239 kristne menn og seks muslimske menn. Landsbyen produserte meir kveite og bygg en områda rundt. Beit Jala betalte skatt for dette, i tillegg til fiken, honning, og geiter. Han hadde ein av seks olivenpresser i Jerusalem-distriktet på 1500-talet.

Innbyggjarane i Beit Jala deltok i bondeopprøret i Palestina i 1834 mot Ibrahim Pasha, den egyptiske guvernøren i Syria. Ein meinte at innbyggjarane hadde teke del i plyndringa av egyptisk eigedom, og 31. mai gjekk egyptiske soldatar til åtak mot landsbyen. Ibrahim Pasha stoppa åtaket, men minst 33 menn og kvinner vart drepne. I tillegg vart alle dyra i landsbyen fjerna. Åtaket mot Beit Jala førte til opprør frå Ta'amira-stamma, ei lokal beduin-stamme, som gjekk inn i Betlehem for å hjelpe til med forsvaret der.

I 1952 gjekk Det israelske forsvaret til eit hemnåtak mot Beit Jala, der sju sivile vart drepne og det vart klaga på at Israel hadde brote våpenkvileavtalen. Dei sameinte nasjonane sin organisasjon for overvaking av våpenkvile fordømde Israel for å ha brote avtalen.

Den palestinske sjølvstyresmakta tok kontroll over byen etter Osloavtalen i 1993.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Jala» frå ,  den 1. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 (p. 20)
 (p. 915)
 (s. 113- 119)
 
 (p. 121)

 (p. 286)
 (p. 322 )
 (p. 322 ff )

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Byar på Vestbreidda
Palestinske kristne busetnader
Al-Ubeidiya

Al-Ubeidiya (arabisk لعبيديّه) er ein palestinsk by 6 km aust for Betlehem. Byen er ein del av Betlehem guvernement sentralt på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS), hadde al-Ubeidiya eit folketal på over 10 753 i 2007.

Historie
Al-Ubeidiya er kalla opp etter St. Theodosius («Ibn Ubeid» på arabisk), som bygde og vart gravlagd i eit kloster 1 km vest for byen, kjend som St. Theodosius-klosteret. Det vart opphavleg bygd på 400-talet, og Theodosius vart gravlagd der i 520. Det noverande bygget vart reist av krossfararar på 1100-talet. Mar Saba-klosteret, som vart bygd av St. Sabbas i 484, ligg lenger aust, men innafor kommunegrensa. Det ligg òg eit romersk basseng i sentrum av al-Ubeidiya som vart nytta av romarane i Palestina for å samle vatn.

Osmansk tid
Området vart, som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517. I 1596 stod Al-Ubeidiya oppført i osmanske skattelister, kalla Dayr Bani 'Ubayd, som ein del av Al-Quds nahiya i Al-Quds liwa. Han hadde eit folketal på 42 hushaldningar og 6 ungkarar, alle muslimar. Dei betalte skattar for kveite, bygg, tilfeldige inntekter, geiter og/eller bikubar. 

I 1863 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin staden, som han kalla Deir Dosi, og skildra ruinane av klosteret. I 1883 skildra Palestine Exploration Fund landsbyen i Survey of Western Palestine som Kh. Deir Ibn Obeid og «ruinar av ein moderne landsby».

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Ibaidiyeh ein muslimsk folkesetnad på 2 000, 880 menn og 1 120 kvinner. I folketeljinga i 1931 hadde El Ubeidiya 1 187 innbyggjarar, framleis alle muslimar, 610 menn og 577 kvinner.

Etter 1948
Etter den den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, var Al-Ubeidiya under jordansk styre.

Sidan 1997 har al-Ubeidiya vore styrt av Dei palestinske sjølvstyresmaktene (PNA).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Ubeidiya» frå ,  den 1. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 
 
 

 
 

Byar på Vestbreidda
Artas i Betlehem

Artas (arabisk أرطاس) er ein palestinsk landsby fire kilometer sørvest for Betlehem i Betlehem guvernement, sentralt på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 3 663 i 2007.

Historie

Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Quds nahiya i Quds liwa. Han hadde eit folketal på 32 muslimske hushaldningar.

Fram til 1800-talet, hadde innbyggjarane i Artas ansvar for Salomodammane, ei tunikt vassystem som gav vatn til  Betlehem og Herodium og Tempelhøgda eller Haram al-Sharif i Jerusalem. 

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja området i juli 1863, og han estimerte at landsbyen hadde kring 300 innbyggjarar. Mange av husa i landsbyen var bygde av gamle byggemateriale. 

I 1883 skildra Palestine Exploration Fund landsbyen i Survey of Western Palestine som «ein liten landsby høgt oppe i ei li, med gode kjelder bak.»

Det britiske mandatet 
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Urtas eit folketal på 433, dei fleste muslimar, medan 44 var kristne. I folketeljinga i 1931 var folketalet i Artas 619 i 123 busette hus.

I 1945 auka folketalet i Artas til 800, alle arabarar, som eigde 4 304 dekar land i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 894 dekar var plantasjar og irrigert land, 644 for korn, medan 54 dekar vart utbygd (urbant) land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Artas, Betlehem» frå ,  den 1. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 
 

 

F de Saulcy (1872): Voyage en terre sainte Vol 2.

, London

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Artas

Landsbyar på Vestbreidda
Betlehem guvernement
Beit Ta'mir

Beit Ta'mir (arabisk خربة بيت تعمر) er ein palestinsk landsby seks kilometer søraust for Betlehem. Byen ligg i Betlehem guvernement sentralt på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 229 i 2007. Landsbyen er kalla opp etter 'Arab al-Ta'mira, ei beduinstamme i Betlehemområdet, og i lag med Tuqu' og Za'atara dannar han landsbygruppa 'Arab al-Ta'mira.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Ta'mir» frå ,  den 1. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 (p. 100)

Landsbyar på Vestbreidda
Betlehem guvernement
Harrana

Harrana, kalla opp etter Qasr Kharana, er eit arkeologisk omajadepalass i ørkenen aust i Jordan, kring 60 kilometer søraust for Amman.

Området er stort sett folketomt, utanom beduingjetarar med sau og kamel som til frå desember til april gjetar dyra sine her. Sjølv om området er tørt, har det eit rikt dyreliv med fugl, ugler, gnagarar, revar, slangar, øgler og stundom ulv og hyenar.

Det er bevart mange fossil i Harrana i dei store kalksteinsformasjonane, som er datert attende til 66-67 millionar år sidan, ein periode nær slutten av krittida. Ein har mellom anna funne mosasaur-artar med godt bevarte skjel-avtrykk her.
Det best bevarte og komplette funnet av den utdøydde fiskearten Saurocephalus og den mest komplette mosasauren Carinodens er òg funnen her.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Harrana» frå ,  den 2. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Arkeologiske stader i Jordan
Jordansk geografi
Jabal Waqf es Suwwan-krateret

Jabal Waqf es Suwwan-krateret er eit nedslagskrater i Ma'an guvernement i Jordan, nær grensa til Saudi-Arabia.

Krateret har ein diameter på 5,5 km og er estimert til å vere 37-56 millionar år gammal. Det er eksponert ved overflata.

Krateret vart føreslått i 2006 av geologane Elias Salameh og Hani N. Khoury frå Universitetet i Jordan, i lag med den tyske professoren Werner Schneider. Boliden er estimert til å ha vore 100 meter i diameter, og ha hatt ein snøggleik på 40–50 km/s.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabel Waqf as Suwwan crater» frå ,  den 2. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Scientists discover region’s largest meteor crater, The Jordan Times, 8. august 2006
 At Google jorda Community 
 Salameh Elias, Khoury Hani N., Schneider Werner (2006). Jebel Wagf as Suwwna, Jordan: a possible impact crater - a first approach . Z. Dtsch. Ges. Geowiss., Vol.157, No.3, P. 319-325 (Cited at http://omzg.sscc.ru/impact/ab460.html)

Krater i Asia
Jordansk geografi
Wadi Rum

Wadi Rum (arabisk وادي رم) òg kalla Månedalen (arabisk وادي القمر) er ein dal som har skjert seg ut i sandstein og granitt sør i Jordan, 60 km aust for Akaba. Han er den største wadien i Jordan. Namnet Rum kjem truleg frå ei arameisk rot som tyder 'høg'.

Historie

Wadi Rum har vore busett av mange kulturar sidan førhistorisk tid, og mange av dei har etterlate seg spor i form av helleristingar og tempel, inkludert nabatearane.

I vesten er Wadi Rum mest kjend for tilknytinga til den britiske offiseren T.E. Lawrence, som kryssa området mange gonger under arabaropprøret i 1917–18. I 1980-åra vart ein av steinformasjonane i Wadi Rum kalla «Dei sju visdomssøylene» eller boka til Lawrence, som han skreiv etter boka, sjølv om 'Dei sju søylene' som vert omtalte i boka ikkje har noko med Rum å gjere.

Geografi
Området er sentrert kring dalen Wadi Rum. Det høgaste punktet i Jordan er Um Dami på 1840 moh., og ligg 30 km sør for landsbyen Wadi Rum. På ein klår dag er det mogeleg å sjå Raudehavet og grensa til Saudi-Arabia frå toppen.

Jabal Rum (1734 moh.) er det nest høgaste punktet i Jordan og den høgaste toppen sentralt i Rum, og stig direkte opp frå Rumdalen ovanom Jebel um Ishrin, som er kring éin meter lågare.

Det finst mange helleristingar på veggane i Khaz'ali-kløfta som syner menneske og antiloper, datert attende til thamudisk tid. Landsbyen Wadi Rum har nokre hundre beduinske innbyggjarar med geitehårstelt og betonghus, ein skule for gutar, ein for jenter, nokre få butikkar og hovudkvarteret til Ørkenpatruljen.

Turisme
Wadi Rum er heimstaden til Zalabia-beduinar, som arbeider med klatrarar og turgåarar, og har utvikla ein økoturisme i området, som no er hovudkjelda deira. Område er eit av dei viktigaste turistmåla i Jordan, med stadig fleire utlendingar, særleg fjellklatrarar og fjellturistar, men òg for kamel- eller hestesafari, eller folk som berre er på dagstur frå Akaba eller Petra.

Filmar
Fleire filmar er spelte inn dette området:

Lawrence of Arabia - David Lean filma det meste av filmen sin frå 1962 i Wadi Rum.
 Red Planet - Wadi Rum vart nytta so overflata på Mars i denne filmen frå 2000.
 Passion in the Desert - 1998
  The Face - BBC-film om fjellklatring i Rum. 
  Transformers: Revenge of the Fallen  - representert for å vere i Egypt
  The Frankincense Trail  - scenar frå tog og frå lufta. 
  Prometheus  - scenar frå Alien-planeten
  Krrish 3  - songen 'Dil Tu Hi Bata'

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wadi Rum» frå ,  den 3. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Jordansk geografi
Rum
Naturreservat i Jordan
Verdsarv i Jordan
Amman citadell

Amman citadell er ein nasjonal, historisk stad i sentrum av Amman i Jordan. På arabisk vert staden kalla Jabal al-Qal'a, (جبل القلعة) og han er ein L-forma ås med ein av sju jabal-ar som Amman opphavleg bestod av. Ein har funne spor etter busetnad sidan yngre steinalder og han er ein av dei eldste, kontinuerleg busette stadane.

Amman citadell ber preg av dei mange sivilisasjonane som har hatt kontroll over området og busetnaden i område strekkjer seg over 7 000 år.  Amman citadell er ein del av Jordan arkeologiske museum.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amman Citadel» frå ,  den 4. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Byggverk i Amman
Fjell i Jordan
Arkeologiske stader i Jordan
Jebel al-Madhbah

Jebel al-Madhbah (arabisk جبل المذبح) er eit fjell ved Petra, i dagens Jordan, som mange forskarar meiner kan ha vore Sinaifjellet i Bibelen, først ved Ditlef Nielsen i 1927. Toppen av fjellet er hogd bort, så spor etter eventuelt tidlegare byggverk på toppen er gått tapt.

Namnet Jebel al-Madbah tyder altarfjellet, og er godt bevart, sidan toppen av fjellet er dekt i seremonielle strukturar hogde ut i fjellet.
 
Fjellet er over 1000 meter høgt, men ei steintrapp går frå toppen til dalen nedanfor, der Petra ligg i det som i dag vert kalla Wadi Musa, som tyder Mosesdalen. Ved inngangen til Siq-en ligg Ain Musa, som tyder Moseskjelda. På 1200-talet skreiv den arabiske historikaren Numairi at Ain MUsa var Meribah, staden der Moses slo staven sin og vatnet strøymde ut av bakken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jebel al-Madhbah» frå ,  den 4. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Jordan
Heilage fjell
Arkeologiske stader i Jordan
Edom
Petra
Habaka

Habaka (arabisk حبكا) er ein liten småby i åsane nord i Jordan, 75 km nord for hovudstaden Amman, og kring 5 km sør for Irbid. Regionen har særs frodig jord og godt klima, som gjev gode vekstvilkår for jordbruk. Hovudprodukta som vart dyrka her er oliven og druer. Åsane her er dekte av furuskogar som strekkjer seg frå Ajloun.

Habaka har kring 1800 innbyggjarar.

Historie 
Det er gjort funn på Tell Johfiyeh i nærleiken, som går attende til jernalderen. Ein av dei kjende islamske vitskapsmennene , ‘Ali bin Ziadah bin abd Alrhman Alhabaki Alshafie’ var frå Habaka og døydde i 1364.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Habaka» frå ,  den 5. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Irbid guvernement
Johfiyeh

Johfiyah, Johfiyeh, Juhfiyah eller Juhfiyeh (arabisk جُحفية) er ein historisk og arkeologisk landsby nord i Jordan, 80 kilometer nord for hovudstaden Amman, kring 7,5 km sørvest for byen Irbid (Arabialla). Han har kring 4000 innbyggjarar.

Historie

Den vesle landsbyen har vore busett frå steinalderen til Det osmanske riket, og var ein av dei store byområda fram til dei ti romerske festningsbyane Dekapolis oppstod i romartida. Ein trur at dei fleste av dei historiske ruinane og bygningane kollapsa i eit jordskjelv som råka regionen i 747 evt. og i jordskjelv som følgde seinare.

Johfiyah ligg strategisk til på ein ås oppom fjellsletta Hauran, med utsyn mot Golanhøgdene, fjellet Hermon og Genesaretsjøen, i tillegg til foten av fjella i Ajloun i sør.

Under omajadane, trur ein at dei omajadiske herskarane kom til Johfiyeh for å jakte i den vene naturen. Ein har funne mange glastøy og keramikk frå omajadane i området.

Johfiyeh vart mindre viktig etter at senteret av det islamske kalifatet vart flytta til Bagdad.

Johfiyeh er nemnt i osmanske skattelister, som tyder at han framleis var busett fram til våre dagar.

Monument og arkeologiske funn  

Tell Johfiyeh
 Den gamle moskeen
 Den bysantinske kyrkja
 Dolmen: Det er mange døme på flint-dolmenar i Johfiyeh og Natifah 
 Assieh
 Al Bateen
 Kherbet Hufa
 Umisrareh
 Rojmelaries

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Johfiyeh» frå ,  den 5. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Megalittiske monument i Midtausten
Busetnader i Irbid guvernement
Arkeologiske stader i Jordan
Cosplay

Cosplay (av engelsk costume play, «kostymeleik», frå japansk コスプレ, kosupure ) er ein type performancekunst der ein person kler seg ut med kostyme og anna utstyr for å likna ein bestemt karakter frå manga, anime, teikneseriar, dataspel, filmar og tv-seriar. Subkulturen oppstod i Japan rundt 1980-talet og byrja å vekse seg stor på 1990-talet. Det er vanleg at cosplayarar skiftar kjønn på karakteren dei kler seg ut som, då kalla crossplay.

Antrekka kan vera alt frå enkle klesplagg til særs detaljerte kostyme. Når cosplayarane går med kostymene sine prøvar dei å etterlikna karakteren si åtferd og kroppsspråk. Cosplay har blitt ein vanleg del av fan-samlingar til alle slags seriar, og her kan ein ofte finne cosplay-konkurransar. 

Nokre kjende cosplay-samlingar i Norge er:
Desucon i Oslo eller Lillestrøm.
Torucon i Trondheim.
Banzaicon i Larvik.
Metrocon i Stavanger.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cosplay» frå , den 6. oktober 2015.

Bakgrunnsstoff
Cosplay på DMOZ
Cosplay.com
Cospix.net
A Cosplay Paradise
WorldCosplay

 
Japanske subkulturar
Anime
Deir Alla

Deir Alla (arabisk دير علا) er ein liten by i Balqa guvernement i Jordan). Ein trur dette er byen som er omtalt som Pethor i Bibelen.

Historie

Byen var ein fristad og eit metallarbeidssenter, med fleire smelteomnar bygd langs utsida av bymurane,  og dei stadige ombyggingane, datert av keramikk frå sein bronsealder frå 1500-talet fvt. til 400-talet fvt., vart akkumulert som ein tell. Deir Alla var den første bronsealderbyen som vart grave ut i Jordan.

Dei eldste funna i Deir Alla er datert til sein bronsealder; og vart bygd lag på lag i fleire intervall, slik at bakken heva seg og haugen gradvis vart høgare. Ein har funne spor etter ein kraftig brann, og ei egyptisk krukke dekt av sot hadde ein kartouche med dronning Twosret, slik at brannen er datert til kring 1200 fvt., noko som samsvarar med fleire byar som vart øydelagde i dette hundreåret i Det nære austen. I motsetnad til andre øydelagde byar, vart Deir Alla bygde opp att etter brannen, inn i jernalderen.

Under utgravingar i 1967 vart det funne ein mur med inskripsjonar knytte til det til då ukjende  Balaam-profetiet, som dermed vart den første profeten frå Gamletestamentet som vart identifisert i ein inskripsjon. The Oxford Handbook of Biblical Studies skildrar dette som «det eldste dømet på ein bok på vestsemittisk skriven med alfabetet, og det eldste stykket litteratur på arameisk.» Deir Alla-inskripsjonen er datert til ,ring 840-760 fvt. og vart måla med blekk på fragment av ein vegg med mørtel.

Ein fann òg 11 leirtvaler, der tre av dei hadde ein ukjend, mogelegeins alfabetisk skrift, sju hadde berre prikkar, og ein var tom.

Den 20. august 2010 registrerte byen eit temperatur på 51,1 °C, som er den offisielle varmerekorden i Jordan

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Deir Alla» frå ,  den 6. oktober 2015.  

Busetnader i Balqa guvernement
Arkeologiske stader i Jordan
Sakib

Sakib (arabisk skrift ساكب) er ein by i Jordan, heilt nord i landet, 11 kilometer vest for byen Jerash, og 55 kilometer nord for byen Amman. Sakib ligg langs hovudvegen mellom Jerash og Ajloun.

Historie
Under Austromarriket låg det eit romersk myntpregeri i byen, som òg var eit stort senter for pressing av olivenolje. Ein har funne fleire store, romerske olivenpresser i byen i tillegg til ein stor bysantinsk gravplass.

Klima
Klimaet i Sakib er generelt dominert av Middelhavet med kalde vintrar og milde somrar. Årsmiddelnedbøren er 422 mm.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sakib» frå ,  den 6. oktober 2015.

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Jerash guvernement
Arkeologiske stader i Jordan