kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Alenka Bratušek

Alenka Bratušek () er ein slovensk politikar som representerer Pozitivna Slovenija (PS). Ho var statsminister frå februar 2013 til september 2014, og var den fyrste kvinnelege statsministeren i Slovenia sidan sjølvstendet i 1991.

Bakgrunn 
Alenka Bratušek har ein mastergrad i administrasjon frå universitetet i Ljubljana. Etter studietida arbeidde ho i seks år som leiar for statsbudsjettdirektoratet ved det slovenske finansdepartementet.

Politisk karriere 
Bratušek freista å koma inn på nasjonalforsamlinga for partiet Zares i 2008, men utan hell. Under valet i 2011 vart ho innvald som parlamentsmedlem som representant for Pozitivna Slovenija. Sidan dette valet har Bratušek vore formann for parliamentet sin budsjettskontrollkomitté. 

I 2013 vart Bratušek sett som midlertidig leiar for Pozitivna Slovenija etter at forgjengaren Zoran Janković trekte seg frå alle verv grunna ein rapport frå komitéen som arbeider mot korrupsjon i landet. Som følgje av den same rapporten vart koalisjonsregjeringa til Janez Janša (det slovenske demokratiske partiet), vist mistillit. Pozitivna Slovenija, Sosialdemokratane, Dei liberale og Pensjonistpartiet bestemte seg for å nytta Bratušek som ny statsministerkandidat. Den 27. februar fekk den politisk ukjende Alenka Bratušek i oppdrag å danna ny regjering i Slovenia i løpet av to veker. 

Regjeringa Bratušek stod klar etter ei avrøysting den 20. mars, der 52 av 90 folkerepresentantar røysta for den nye koalisjonsregjeringa. Regjeringa stod framfor store utfordringar grunna økonomiske vanskar i landet.

Privatliv
Alenka Bratušek er busett i Kranj  med sambuaren sin. Ho har ein son og ei dotter.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alenka Bratušek» frå ,  den 23. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

Slovenske politikarar
Statsministrar i Slovenia
Igranka

«Igranka» (montenegrinsk for Dans) var det montenegrinske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på montenegrinsk av Who See. Songen er skriven av Wikluh Sky og Who See.

Eurovision Song Contest 2013
12. februar 2013 vart det kjend at «Igranka» ville representere Montenegro i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Montenegro vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 1
Songen starta som nummer ni, etter Nederland med «Birds» av Anouk og før Litauen med «Something» av Andrius Pojavis. Bidraget gjekk ikkje vidare til finalen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Igranka» frå ,  den 23. mars 2013.

Fotnotar

Eurovision Song Contest 2013-songar
Montenegrinske Eurovision Song Contest-songar
Montenegrinskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Berit Oksfjellelv

Berit Oksfjellelv () er ein norsk filolog, journalist, biletkunstnar og forfattar.

Oksfjellelv er utdanna cand.philol med hovudfag i nordisk og mellomfag i kunsthistorie. Hovudoppgåva hennes hadde tittelen Endringar i stadnamntilfanget ved tre ulike gardar i Bleikvasslia på Helgeland (NTNU, 2002).

Ho har arbeidd i Landslaget for norskundervisning, i Norsk Ordbok, i Stadnamnkonsulenttenesta, og som lærar i grunnskulen, den vidaregåande skulen, kulturskulen og ved Nord universitet. 

Ho debuterte som forfattar i 2012 med biletboka Ut av munnen. Ho har skrive noveller for m.a. Norsk Barneblad, Nordnorsk magasin og magasinet Stemmer.

Kunst 
I 2013 debuterte ho som kunstnar på den Nordnorske kunstutstilling med biletet "Tvil". I 2016 deltok ho på ei fellesutstilling under Arctic Race of Norway med tre bilete.

Bøker 
 2012 – Ut av munnen – bildeboka, illustrert av Jens Kristensen.  Mangschou, Bergen (nynorsk)
2017 - "Roadmovie" i antologien Vilje 
2019 - Skjør - novellesamling, skrive saman med Hallvard Kjelen. Kolofon, Oslo (nynorsk)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Berit Oksfjellelv: «Der ingen skulle tru at nokon kunne bu» i Samtiden 
 Utgjevingar av Berit Oksfjellelv i BIBSYS Ask

Folk frå Hemnes
Forfattarar frå Nordland
Norske barnebokforfattarar
Norske biletkunstnarar
Norske journalistar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2012
Nynorskforfattarar
Nynorsk i Nord-Noreg
Mount Greene

Mount Greene er eit fjell på 2220 moh. ved sørsida av munningen av Freimanisbreen der denne møter toppen av Tuckerbreen i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant John H. Greene i U.S. Army, som leia ei helikopteravdeling som flydde for USGS under landmålinga av området, 1961–62.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Louis-seize-stil

Louis-seize-stil er den stilen som kjem til uttrykk i arkitektur, interiørkunst og møbelutforming i siste del av 1700-talet. I Noreg finn ein stilen representert i tida 1770 til 1810. Den oppsto i Frankrike etter midten av 1700-talet, vart særleg vanleg i kong Ludvig XVIs regjeringstid, 1774–93, og fekk i ettertid namn etter han (som på fransk heiter Louis XVI, Louis-seize). Stilen blir rekna som ein del av klassisismen, med kjenneteikn som rette linjer, symmetri og omfattande bruk av former og ornament frå antikken. Louis-seize-stilen avløyste rokokko og vart utvikla under påverknad av dei arkeologiske utgravingane i ruinbyen Pompeii, som gjorde formverda frå antikken betre kjent.

I Noreg er bygningar i denne stilen kjenneteikna av heil- eller halvvalma tak med svai, søylemotiv i fasaden og midtark. Gesimsen vart ofte utsmykka med tannsnitt og eggstav. Inngangsportalane vart gjerne uforma med klassiske søyler under ein trekanta eller bua gavl. Typisk for denne stilen er rifla listverk og dørspegel. Dørspeglane var gjerne  ovale eller rombeforma. I ornamentikken finn ein motiv som urner, medaljongar, girlanderar og sløyfer.

Døme på norske bygningar i louis-seize-stil:
 Stiftsgården i Trondheim (1774–78)
 Stend hovudgard, Bergen, (etter 1782)
 Gamlebyen kyrkje, Oslo (1796) 
 Eidsvollsbygningen (1800)
 Mesterhuset ved Stoltz' reperbane, Bergen (1807–08)
 Sør-Fron kyrkje

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Louis-seize-stil» frå ,  den 26. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

Arkitektoniske periodar
Christian-Albrechts-Universität zu Kiel

Christian-Albrechts-Universität zu Kiel (CAU) er eit universitet i Kiel i Schleswig-Holstein. Det har over 20 000 studentar og 600 vitskapeleg fast tilsette. 

Universitetet vart grunnlagt 5. oktober 1665 av hertug Christian Albrecht av Holstein-Gottorp i samband med Kiel slott. Frå denne tida, rett etter trettiårskrigen, stammer òg ordspråket Pax optima rerum, «fred er det høgaste gode», i seglet til universitetet.

Folk tilknytte universitetet 

 Kurt Alder
 Hans-Gerhard Creutzfeldt
 Otto Diels
 Johann Gustav Droysen
 Karl-Dietrich Erdmann
 Hans Geiger
 Herbert Giersch
 Bernhard Harms
 Heinrich Hertz
 Alfred Heuß
 Felix Jacoby
 Theodor Mommsen
 Max Planck
 Erich Schneider
 Jens Christian Spidberg
 Ferdinand Tönnies
 Heinrich von Treitschke

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christian-Albrechts-Universität zu Kiel» frå ,  den 26. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 

 
 http://www.asta.uni-kiel.de (Allgemeiner Studierendenausschuss der CAU)
 http://www.uni-kiel.de/ueberblick/geschichte.shtml  Geschichte der Universität

Universitet i Tyskland
Byggverk i Kiel
Skipingar i 1665
Tyskland i 1665
Mount Hennessey

Mount Hennessey er eit fjell 2 nautiske mil nord for Mount Tukotok i Salamander Range i Freyberg Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1960–64), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Raymond W. Hennessey, ein flyfotograf ved Hallett-stasjonen i 1957.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Prorektor

Prorektor er ved mange universitet og høgskular namnet på rektors varamann. Ofte blir prorektor valt samtidig eller saman med rektor. Ved UiO blir rektor og prorektor valt under eitt (som eit team). Ved HiOA er to prorektorar valt saman med rektor. NTNU har tre prorektorar med kvar sitt arbeidsområde.

Kjelder

Utdanning
Akademiske titlar
Akademiske stillingar
Mount Joern

Mount Joern er eit ryggliknande fjell på 2510 moh. som ligg 3 nautiske mil nordvest for Mount Bower i Outback Nunataks i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Albert T. Joern, ein forskar i fysiopsykologi ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Jord

Mount Jord er eit fjell på 1400 moh. i Antarktis. Det ligg nordvest for Hetha Peak på kanten mellom Hartbreen og Goodspeedbreen i Asgard Range i Victoria Land. Fjella i denne kjeda har ofte namn frå norrøn mytologi, og dette fjellet fekk namn etter gudinna Jord av New Zealand Geographic Board i 1998.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Jord» frå ,  den 31. oktober 2023.  

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Knauff

Mount Knauff er eit fjell i Antarktis med ei høgd på over 1000 moh. Det ligg mellom Egebergbreen og enden av Dugdalebreen på Pennell Coast i Victoria Land. Austsida av Mount Knauff og ein fjellknaus som strekkjer seg nordover til Robertson Bay har bratte sider som er typisk for denne kysten. Fjellet vart kalla opp etter generalmajor Robert Knauff, stabssjef i New York Air National Guard.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Mount Kyle

Mount Kyle er eit fjell (2900 moh) midtvegs langs ryggen på nordsida av Demingbreen i Admiralty Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ricky L. Kyle i US Navy, reiskapsansvarleg ved McMurdo-basen, 1967.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Believe in Me av Bonnie Tyler

«Believe in Me» (engelsk for Tru på meg) er det britiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Bonnie Tyler. Songen er skriven av Desmond Child, Lauren Christy og Christopher Braide.

Eurovision Song Contest 2013
British Broadcasting Corporation (BBC) valde ut «Believe in Me» av Bonnie Tyler til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 2013. Tyler framførte songen for fyrste gong under turnéen Rock Meets Classic 2013 Tour i Berlin i Tyskland 18. februar 2013. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen slepp Storbritannia å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Storbritannia vil delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 2
Songen vil få eit startnummer frå éin til 26, men ikkje 16.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Believe in Me (Bonnie Tyler song)» frå ,  den 27. mars 2013.

Fotnotar

Eurovision Song Contest 2013-songar
Britiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Bonnie Tyler-songar
Songar skrivne av Desmond Child
Mount Lisicky

Mount Lisicky er eit fjell, 2120 moh, som ligg 7 nautiske mil (13 km) nordvest for Mount Cocks i Royal Society Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter kaptein Joseph F. Lisicky i United States Marine Corps (USMC), vedlikehaldsoffiser for U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1960, som tente fleire somrar ved McMurdo-basen.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Lopatin

Mount Lopatin er eit fjell på 2670 moh. som ligg 6 nautiske mil (11 km) aust-søraust for Mount Riddolls i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Boris Lopatin, ein sovjetisk utvekslingsforskar ved McMurdo-basen, 1968.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Mackintosh

Mount Mackintosh er ein antarktisk fjell og det nordlegaste fjellet i Prince Albert Mountains i Dei transantarktiske fjella. Fjellkjeda vart oppdaga i 1841 av James Clark Ross og vart  omfattande utforska i løpet av den heroiske alderen for Antarktiskforsking. Mount Mackintosh, som har ei høgd på 2468 moh., vart kalla opp etter Aeneas Mackintosh, den skotskfødde leiaren for gruppa ved Rosshavet i løpet av Endurance-ekspedisjonen, 1914–17, leia av Shackleton. Mackintosh forsvann 8. mai 1916 medan han gjekk på isen i McMurdo Sound, mellom Hut Point og Cape Evans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Mackintosh» frå ,  den 28. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
Bickel, Lennard: Shackleton's Forgotten Men Pimlico, London 2001 ISBN 0-7126-6807-1
Britannica on-line at :Article on Prince Albert Mountains
New Zealand Heritage at : Mackintosh biographical details

Prince Albert Mountains
Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Mount Mahony

Mount Mahony er eit massivt fjell i Antarktis på 1870 moh. som ligg like aust for toppen av Victoria Upperbreen i Victoria Land. Det vart kartlagt av den vestlege geologgruppa, leia av G. Taylor frå Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Det er kalla opp etter D. Mahony, ein geolog i Melbourne i Australia.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Masley

Mount Masley er eit markant fjell med ein flat topp og ei høgd på 2605 moh. Det ligg i den smale, nordlege delen av Pain Mesa, som ligg 11 nautiske mil (20 km) aust for Silva Ridge i Mesa Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Andrew J. Masley, ein forskar på ionosfæren ved McMurdo-basen, sommaren 1962-63.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Massell

Mount Massell er eit fjell i Antarktis på 1880 moh. som ligg 6 nautiske mil (11 km) søraust for Mount Jackman i Freyberg Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Wulf Massell, som styrte biolabben ved McMurdo-basen i 1967.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Matthias

Mount Matthias er eit fjell i Antarktis på 1610 moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) aust-nordaust for Mount Dockery i Everett Range i Concord Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Jack M. Matthias i US Navy, som var vedlikehaldsoffiser og flykaptein med skvadron VX-6 i Operasjon Deep Freeze 1968 og 1969.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Mount McCallum

Mount McCallum er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 2200 moh. like nordvest for det 2590 moh. høge Mount Marwick i Explorers Range i Bowers Mountains. Namnet vart foreslått av M.G. Laird, leiaren for den geologiske gruppa i New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i området, 1981-82. Det er kalla opp etter G. McCallum, ein forskar og fjellklatrar frå New Zealand som omkom i eit snøras på Mount Ruapehu på New Zealand i 1981. Han arbeidde i Antarktis i 1963-64.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount McDonald

Mount McDonald er ein fjelltopp i Antartis på 2470 moh. som ligg på nordsida av Trafalgarbreen, 4 nautiske mil (7 km) nordvest for Mount Burton i Victory Mountains i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter William McDonald, mannskap på «Terra Nova» i løpet av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. McDonald, som budde på New Zealand, var gjest hos U.S. Navy i 1962-63 i Antarktis då han vitja kontinentet igjen md to andre Scott-veteranar.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount McGee

Mount McGee er eit fjell i Victoria Land i Antarktis med ei høgd på 1410 moh. Det ligg på ein rygg ved nordsida av Clausnitzerbreen i Random Hills. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i perioden 1955-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Lawrence E. McGee, ein geolog ved McMurdo-basen i åra 1965-66.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount McKenny

Mount McKenny er eit fjell (1890 moh.) ved sørenden av Daniels Range i Antarktis, 4 nautiske mil (7 km) søraust for Mount Toogood i Usarp Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Clarence D. McKenny, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) som overvintra ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1959 og 1961, og ved Eights-stasjonen i 1963.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Mignone

Mount Mignone er ein fjelltopp i Cathedral Rocks i Royal Society Range, med ei høgd opp mot 2025 m mellom Darkowskibreen og Bolbreen i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Chaplains Tableland etter løytnant John C. Mignone i U.S. Navy som var feltprest ved McMurdo-basen vinteren 1966.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Miller Peak i Explorers Range

Miller Peak er ein fjelltopp i Antarktis på 2420 moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) sør for Mount Ford i Explorers Range i Bowers Mountains. Han vart utforska av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1963–64, og kalla opp etter J.H. «Bob» (no sir J. Holmes) Miller, som var sjefslandmålar i gruppa.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
The Mitten

The Mitten er eit nakent fjell i Antarktis med flat topp, som liknar ein vott ( på engelsk) sett frå lufta. Det ligg ligg 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Mount Armytage i Victoria Land. Det vart namngjeve av den sørlege geologigruppa frå New Zealand (NZGSAE) (1962–63) på grunn av forma si.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Phillips i Antarktis

Mount Phillips er eit hovudsakleg isdekt fjell med ei høgd opp mot kring 3035 moh. som ligg kring 11,5 km vest for Mount Alberts, i den sørlege delen av Malta Plateau på Borchgrevink Coast, heilt vest i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart først oppdaga i januar 1841 av sir James Clark Ross. Han gav det namn etter professor John Phillips, som var assisterande sekretær i British Association.

Kjelder
 http://geographic.org/geographic_names/antname.php?uni=11721&fid=antgeo_118

Fjell i Victoria Land
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Mount Mulach

Mount Mulach er eit fjell i Antarktis på 1080 moh. Det ligg 6 km nordaust for Mount Draeger på austsida av Posey Range i Bowers Mountains, som ligg oppom Lilliebreen. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sjefselektrikaren William J. Mulach i US Navy ved McMurdo-basen vinteren 1967.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Mount Murchison i Victoria Land

Mount Murchison er eit fjell (3501 moh) i Victoria Land i Antarktis. Somme kjelder seier Murchison er det høgaste fjellet i Mountaineer Range; eller det nest høgaste. Dette kjem an på om det høgare Mount Supernal vert rekna til fjellkjeda eller ikkje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Murchison i Victoria Land» frå ,  den 29. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 «Mount Murchison, Antarctica» på Peakbagger

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Fjørtoftbåten

Fjørtoftbåten er den største av to båtar frå eit myrfunn gjort på Fjørtofta i Haram i  oktober 1940. Under jorddyrking på bruket Marsteinnes, vart det funne båtrestar. Rasmus Buset ved Sunnmøre Museum tok kontakt med arkeolog Per Fett. Han var då på Sunnmøre og kom til Fjørtofta eit par dagar etter funnet. Han registrerte funnet. Seinare kom meir trematerial til syne, og i juni 1941 gjorde Fett ei endeleg utgraving. 

Det vart funne to båtar. Dei stod etter kvarandre i myra.  Dei såg ikkje ut til å vere knuste. Den store båten var fylt med stein. Fett tolka det som at båtane var sette i myra, for at dei skulle gro ned,og verte vekk under torva. Han tolka det som eit offer. Tilstanden på trerestane som vart funne var vekslande.

Båtane har seinare vorte rekonstruert av Bernhard Færøyvik.  Borda var klinka saman med jarnsaum. Dei var og klinka til banda. Den største båten var 9,86 meter lang. Han hadde seks bordgangar og var bygt av eik. Den minste båten var 5,72 meter lang og laga av furu. Ei noko usikker datering tidfester dei til 860 e.Kr +/- 90 år.

I 1951 vart det bygd fullskalakopi av båe båtane. Dei vart bygd av Sigurd Bjørkedal, og gjevne til Sunnmøre Museum av fiskarar i Haram.

Kjelder
 Per Sæther: Forhistoriske båter fra Sunnmøre i GAVLEN 2013 Sunnmøre Museum og Sunnmøre Museumslag
Fjørtoftbåten på Vikingskip.com
Haram kommune
Arkeologiske funn i Noreg
Klinkbygde båtar
Henrik Angell

Henrik August Angell () var ein norsk offiser, eventyrar, skipionér og forfattar.

Militær karriere
Angell vart offiser 1882, tenestegjorde ei tid i generalstaben og tok generalstabseksamen i 1898. Han vart major og bataljonssjef i infanteriet i 1910, og oberst og regimentsjef i 1911.

Han var på fleire stipendreiser på Balkan i 1912 og 1914 for å studere fri-skarenes bruk i Balkankrigen. Før dette hadde han eit lengre opphald i Montenegro frå 1897 og studerte krigen der.

I 1918 gjekk han av som norsk offiser for å delta på fransk side i krigen. Han vart løytnant i Fremmedlegionen og deltok først ei kort tid på vestfronten. Seinare i krigen mot bolsjevikane i Nord-Russland, der han på «kvit» side fekk kraftige forfrysningar og måtte amputere - dette tok til slutt livet hans.

Idrett
Same året (1884) som Fridtjof Nansen gjekk på ski frå Bergen til Kristiania gjekk Angell også over fjellet på ski.

På oppdrag frå prins Nikola I av Montenegro fekk han i gang landets første skiskule, og blir rekna som grunnleggjar av skisporten i Montenegro. Han medverka også til at den første skiskulen i dei franske Alpene vart skipa (1903). Angell var medlem av den internasjonale olympiske komité frå 1905 til 1907.

Heidersteikn
Angell vart tildelt ei rad ordenar og heidersteikn for sitt arbeid. I 1903 vart han tildelt 1. klasse av den norske Medaljen for edel dåd. Han vart dekorert med 4. klasse av den montenegrinske Danilo Is orden, 2. klasse av den serbiske Sankt Savas orden og 3. klasse av den osmanske Mecidi-ordenen. Han vart også ridder av 1. klasse av den svenske Sverdordenen og til ridder av den danske Dannebrogordenen. Angell var offiser av den greske Frelserens orden og ridder av den franske Æreslegionen. I Frankrike vart han også utnemnd til officier des académies.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Allkunne.no
Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff

Minnestein over Henrik Angell
Gravminner
 Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978
Om Henrik Angell i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske idrettsleiarar
Norske forfattarar av reiseskildringar
Norske offiserar
Norske sakprosaforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Medaljen for edel dåd
Dannebrogordenen
Sverdordenen
Æreslegionen
Folk frå Luster
Forfattarar frå Luster
Mount Northampton

Mount Northampton som stig over den sentrale delen av ryggen like aust for Bowersbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart oppdaga i januar 1841 av sir James Clark Ross, som namngav det etter markien av Northampton, då president i Royal Society.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter britar