kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Etoloakarnanía

Periferieininga Etoloakarnanía (gresk Περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανία, Periferiakí enótita Etoloakarnanías) er ei periferieining i Hellas i periferien Vest-Hellas. Hovudstaden i periferieininga er Mesolóngi av historiske årsaker, men den største byen og det økonomiske senteret er Agrínio. Tilgrensande periferieiningar er Árta i nord, Evrytanía i nordaust, Fokída i søraust og Fthiótida i aust. Området er i dag òg forbunde til Préveza med tunnel under munningen av Amvrakiabukta (Ártabukta) og til Akhaía og Peloponneshalvøya via Río-Andírio-brua.

Geografi 
Den lengste elva er Akhelóos, som renn gjennom ein frodig dal. Den nest lengste elva er Évinos. Andre elvar er Ermítsa, Ínakhos og Mórnos. Av fjell finn ein Panetolikó i nordaust, Akarnanikó og Váltos i nordaust, Makrynóros heilt i nord, Nafpaktíafjella i søraust, Arákynthos og Krávara i sør og Lidoríki.

Av innsjøar finn ein Lysimakhíasjøen, Ozeróssjøen og Trikhonídasjøen. Reservoaret Kremastá har vore den største kunstige innsjøen i Hellas sidan 1970.

Historie 
Området vart ein del av Hellas under den greske sjølvstendekrigen i 1821. I hundreåra før dette var det okkupert av Det osmanske riket. I starten inkluderte prefekturet òg Evrytanía, før det vart skild ut til eit eige prefektur.

Administrativ inndeling 

Tidlegare var Etoloakarnanía eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i sju kommunar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Referansar

Kjelde 

Etoloakarnania
 
Etoloakarnania
Etoloakarnania
Ilía

Periferieininga Ilía (gresk Περιφερειακή ενότητα Ηλείας, Periferiakí enótita Ilías) er ei periferieining i Hellas i periferien Vest-Hellas. Hovudstaden i periferieiningα er Pýrgos. Periferieininga ligg vest på Peloponnes.

Administrativ inndeling 

Tidlegare var Ilía eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i sju kommunar.

Geografi
Kysten av Ilía har 120 km med sandstrender. Den lengste elva i periferieininga er Alfiós. Andre elvar er Erýmanthos og Néda, som dannar grensa mellom Ilía og Messinía.

I sør ligg fjellkjedene Móvri (Μόβρη), Dívri (Δίβρί), Mínthi (Μίνθη) og fleire.

Ilía grensar til Messinía i sør, Arkadía i søraust og Akhaía i nordaust. Det joniske havet ligg i nord og vest. Øya Zákynthos ligg eit stykke vest for Ilía.

Historie
I 776 fvt. vart dei første olympiske leikane halde i Olympia i Ilía. Desse leikane varte inn i Romarriket og Austromarriket. På 200- og 300-talet herja gotarar, slavarar og vandalar i området. På 1000- til 1200-talet bygde frankarane festningsverk i området for å hindre åtak frå nord. I 1204 vart fyrstedømet Akhia oppretta og Ilía vart ein del av dette dei neste 256 åra. I 1460 vart fyrstedømet og Ilía erobra av Det osmanske riket. Tida under osmanarane varte fram til den greske sjølvstendekrigen i 1821, med korte avbrot då Venezia erobra område på Peloponnes.

Ilía vart først ein del av det større prefekturet Akhaía-Ilía. Dei vart skild frå kvarandre og kom saman igjen, med sidan 1934 har dei vore fråskild.

I august 2007 vart Ilía råka av enorme skogbrannar, som førte til fleire titals dødsfall og enorme miljømessige og økonomiske øydeleggingar. Totalt omkom 45 menneske i prefekturet, men over 100 000 vart råka på ein eller annan måte. 3 500 vart heimelause, 25 000 dyr døydde og 8 500 hektar med skog brann ned, i tillegg til 2 300 hektar med jordbruksland.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ilia Prefecture» frå ,  den 7. september 2007.  

Ilia
 
Ilia
Ilia
Berekraftig utvikling

Berekraftig utvikling er definert som ei utvikling som tilfredsstiller behova til dagens generasjon utan å øydeleggje høvet for kommande generasjonar til å få dekt sine behov. Berekraftig utvikling omfattar både økonomisk berekraft, berekraft for miljøet og sosial berekraft, der også den kulturelle dimensjonen inngår.

Eit døme på ein ressurs som bør styrast etter prinsippet om berekraftig utvikling, er torsk. For nokre få år sidan vart det lagt fram tal som viste at torskefangsten i verda har gått ned med 70% sidan 1970. Også for den norske kysttorsken er situasjonen særs alvorleg.

Berekraftig utvikling vart sett på dagsordenen då Brundtlandkommisjonen la fram rapporten «Vår felles framtid» i 1987. Riokonferansen om miljø og utvikling i 1992 var ein milepåle i det internasjonale miljøarbeidet.

Berekraftig produksjon
Berekraftig produksjon er tufta på integrering av omsynet til miljøet i heile verdikjeda – frå produksjon av råvarer, til materialforedling, industriell produksjon, produktutvikling, distribusjon og sal. Omgrepet føreset òg dokumentasjon av livsløpet til produkta.

Berekraftig forbruk
Berekraftig forbruk inneber at forbrukarane har ei miljømedviten åtferd når dei vel materialar og produkt, og at dei bidreg til å utnytte gjenbrukseigenskapane til produkta.

FNs berekraftsmål
I 2015 vart medlemslanda i FN samde om 17 berekraftsmål. FNs berekraftsmål er ein felles arbeidsplan for å utrydde fattigdom, kjempe mot ulikskap og stanse klimaendringane innan 2030. Berekraftsmåla gjeld alle landa i verda, og eitkvart land skal sørgje for å følgje opp og oppnå desse måla.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 St.meld. nr. 17 (1998-99)
 Innst. S. nr. 273 (2004-2005)

Miljøvern
Framtidsproblem
Institute of Electrical and Electronics Engineers

Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) er ein internasjonal fagorganisasjon som har som føremål å fremja utveksling av fagleg informasjon mellom dei som arbeider innan fagmiljøa elektroteknikk og elektronikk. IEEE har meir enn 360 000 medlemmer i 175 land.

Bakgrunnsstoff 

 
 Heimesida til IEEE Norway Section

Elektroteknikk
Elektronikk
Profesjonelle organisasjonar
Standardiseringsorganisasjonar
Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1963
NRK Sápmi

NRK Sápmi (tidlegare NRK Sámi Radio) er ei avdeling i NRK som sender radio- og fjernsynsprogram for samisktalande. Radiosendingane starta i 1946 i Tromsø, med Katrine Johnsen som programleiar. I 1976 vart NRK Sámi Radio flytta til Karasjok, og i 1984 flytta radioen inn i sine noverande lokale.

Frå 1991 har kanalen sendt vekentlege fjernsynsprogram for born, og frå hausten 2001 har kanalen produsert fjernsynssendinga Ođđasat saman med SVT og YLE og NRK, med sendestad frå NRK Sámi Radio. NRK Sámi Radio produserer også radio- og TV-program for NRK sine lokal- og rikssendingar.

NRK Sámi Radio har lokalkontor i Tana, Kautokeino, Manndalen i Kåfjord, Tromsø, Skånland, Tysfjord, Snåsa og Oslo. Desse kontora har omkring 17 årsverk. Hovudkontoret har rundt 60 årsverk.

Historiske årstal 
 1946: NRK startar faste samiske radiosendingar 8. november); 20 min. ein gong i veka.
 1947: YLE startar faste samiske radiosendingar (20. november); 15 min. ein gong i veka.
 1965: SR startar faste samiske radiosendingar (19. februar);5 min. kvar dag.
 1973: NRK etablerer sørsamiske sendingar frå NRK Trøndelag.
 1975: NRK i samarbeid med SR byrjar å sende lulesamiske program frå NRK Nordland.
 1976: Produksjonen av samiske radiosendingar vert flytta frå Tromsø til Karasjok.
 1984: Sámi Radio får sitt eige kringkastingshus i Karasjok.
 1990: NRK etablerer eit regelmessig samisk fjernsynstilbod.
 1991: NRK startar med faste samiske barneprogram i fjernsyn.
 1992: Sámi Radio vert omorganisert frå distrikskontor til eigen divisjon i NRK.
 1993: Sámi Radio tek over ansvaret for sørsamisk og etablerer faste sørsamiske sendingar på riksnettet.
 1999: Sámi Radio startar prøvesendingar på det digitale sendenettet, DAB. Sendenettet mest utbygd i sør, men det er sett opp DAB-sendarar i Kautokeino og Karasjok.
 1999: Sameradioane etablerer ein felles nettavis.
 2000: Det vert etablert fellessamiske nyheitssendingar i radio.
 2001: NRK og SvT etablerer daglege samiske nyheitssendingar på fjernsyn. YLE blir med i samarbeidet i januar 2002.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

NRK
Samisk kultur
Skipingar i 1946
Sandvolleyball

Sandvolleyball er ein sport som har utvikla seg frå og som liknar på innandørs volleyball. Allereie i 1920-åra kunne ein sjå folk som spelte volleyball på strendene i California og på Hawaii. Den første offisielle turneringa vart spelt på State Beach i California i 1947 og dei som vann fekk ein kasse Pepsi Cola. Me veit òg at det vart spela volleyball på sand i Europa allereie i trettiåra.

Dei viktigaste regelskilnadane er at i sandvolleyball er det berre to spelarar på kvart lag, at spelet som namnet seier går føre seg på sand, at banen er åtte gonger åtte meter i staden for ni gonger ni meter, i tillegg til ein del meir spesifikke reglar om ballhandtering og slag. Idretten har vore ei olympisk grein sidan 1996.

Bakgrunnsstoff 
  Strandvolleyball
 Offisielle regler - frå Fédération Internationale de Volleyball (FIVB, det internasjonale volleyballforbundet).

 
Idrettar frå USA
Porselenskrabbar

Porselenskrabbar (Porcellanidae) er ei gruppe anumore krepsdyr som lever i temperert og varmt vatn langs kystar over heile verda. Dei er den anomuregruppa som liknar mest på krabbar, men kan skiljast frå desse på at dei har lange antenner og har fått redusert det femte beinparet sitt markant. Dette vert nytta til å reinska gjellekammeret. Porselenskrabbar skil seg frå trollhummarar og trollkrabbar ved å mangla pannehorn og piggar på skalet.

Porselenskrabbar er vanlegvis små, og oppnår sjeldan lengder over 2 cm. Namnet sitt har dei fått sidan dei er så «skjøre», det vil seie at dei har ein tendens til å fella lemmar når dei vert angripne. Denne taktikken lønner seg; ofte kan eit brote bein halda fram å røra seg lenge nok til at dyret kjem seg i tryggleik. Brotne lemmar veks ut att i løpet av eit par skalskifte.

Det er registrert 21 slekter porselenskrabbe. Arten Pisidia longicornis er relativt vanleg langs norskekysten.

Bakgrunnsstoff
 

Krepsdyr
Keratsíni

Keratsíni (gresk Κερατσίνι) er ein tidlegare kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Keratsíni-Drapetsóna i periferieininga Pireus i periferien Attikí. Drapetsónabukta, som er ein del av Saroniabukta, ligg i sørvest og Aten sentrum om lag 14 km mot nordaust, medan sentrum av Pireus ligg 4 km mot søraust.

Området bestod tidlegare av jordbruksområde, men mellom 1930- og 1950-åra vart det kraftig urbanisert og i dag er det stort sett berre bustadområde igjen. Fjellet Egáleo dekkjer derimot dei nordlege områda.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Keratsini» frå ,  den 11. september 2007.  

Keratsini
Keratsini
Keratsini
Keratsini
Ilioúpoli

Ilioúpoli (gresk Ηλιούπολη), eldre former Helioupoli og Ilioupolis, er ein kommune i dei søraustlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Sentral-Aten i periferien Attikí.

Området bestod tidlegare av jordbruksområde, hovudsakleg enger og lundar, men mellom 1930- og 1940-åra vart dei vestlege delane kraftig urbanisert og i dag er det stort sett berre bustadområde igjen. Derimot ligg skogområda ved Ymittós i nordaust, medan dei austlegaste områda er nokså aude.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ilioupoli» frå ,  den 11. september 2007.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av Ilioúpoli

Ilioupoli
Ilioupoli
Ilioupoli
Ájos Dimítrios

Ájos Dimítrios (gresk Άγιος Δημήτριος) er ein kommune i dei sørlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer frå 2011 administrativt til periferieininga Sør-Aten i periferien Attikí.

Området bestod tidlegare av jordbruksområde, men mellom 1920- og 1930-åra vart det kraftig urbanisert og i dag er det stort sett berre bustadområde igjen. Området er åslendt og har eit par åstoppar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Agios Dimitrios» frå ,  den 11. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Kommunar i Attikí
Sør-Aten
Bydelar i Aten
Ajía Paraskeví

Ajía Paraskeví (gresk Αγία Παρασκευή) er ein kommune i forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.

Ajía Paraskeví ligg nordaust for Aten, om lag 10 km frå sentrum av byen. Fram til 1950-åra var forstaden tynt folkesett og dei fleste innbyggjarane dreiv med jordbruk. I 1960-åra opplevde Hellas rask økonomisk vekst og mange emigrerte til storbyane, noko som førte med seg rask utviding av desse. Dermed auka folkeveksten dramatisk i forstadane til Aten. I dag er Ajía Paraskeví tett folkesett med mykje trafikk og luftforureining.

Ajía Paraskeví ligg ved foten av Ymittós og er ein av få forstadar i Aten som har mange tre og grøne område. Byen strekkjer seg oppover i høgda og ein kan sjå store delar av Aten og heilt til Pireus.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Agia Paraskevi» frå ,  den 11. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Kommunar i Attikí
Nord-Aten
Bydelar i Aten
Iráklio i Aten

Iráklio (gresk Ηράκλειο), eldre former Heraklion og Irakleio, er ein kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.

Iráklio er delt inn i tre delar, Paleó (gamle), Néo (nye) og Áno (øvre) Iráklio. I perioden under Det osmanske riket til den greske sjølvstendekrigen vart byen kalla Arakli.

Området bestod tidlegare av jordbruksområde, men i 1920-åra vart det derimot urbanisert og industribygningar erstatta gardane. I dag er stort sett heile området bustadar. Ein kan sjå Párnitha herifrå og Pendéli i nordaust.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Irakleio» frå ,  den 13. april 2023.

Bakgrunnsstoff 

Iraklio
Iraklio
Iraklio
Brasiliansk kommune

Ein kommune i Brasil vert kalla município og er den minste politiske administrative eininga i Brasil. Han er lagd under dei føderale einingane (UF – Unidade Federativa, eller delstat). Han har berre to autoritetar, den utøvande (Prefeitura) og den lovgjevande (Câmera de Vereadores). Generelt sett er ein kommune sett saman av ein by, eit hovudsete og omkringliggjande område, men dei kan også vere sett saman av ulike tettstader innanfor det same kommuneområdet. Når byar veks og tar til å nærme seg andre kommunar, får dei namnet metropolregion. Dette skjer til dømes for hovudstadene i delstatane.

Oppgåver
Det er kommunen som har den direkte praktiske omsorga for dei forskjellige livsaspekt til innbyggjarane, som eigedomsregister, vedlikehald av mindre viktige tilkomstvegar, asfaltering, trafikkontroll på tilkomstvegar under deira kontroll i tillegg til grunnskoleutdanninga. Kommunen tilbyr også helsestasjonar for innbyggjarane. Dei kontrollerer og verifiserer publikumstransport innanfor kommunen (taxi, bybussar, lokaltrafikk). Kommunen har også ansvar for den lokale søppelhandsaminga og dei opne marknadane.

Kommunen har ingen væpna politistyrke, men har derimot eit kommunepoliti – guarda municipal – som generelt ikkje nyttar skytevåpen.

Inndeling
Dei politiske inndelingane i kommunen (distrikt) er lagd til rådhuset (prefeitura). Ein kommune er delt opp i bairroer innanfor same region. Det kan også vere under-prefeituras som desentraliserer administrasjonen sin dag til dag operasjon. Uansett er all utøvande politisk makt under ordføraren sin (prefeito) kontroll og assistentane hans (tillitsverv).

I Brasil samsvarar kommunegrensene sjeldan med naturlege eller kulturelle avgrensingar, men grensene samsvarar med politiske interesser åt dei lokale oligarkane.

I dag har Brasil 5 560 kommunar fordelt på 26 delstatar og eit føderalt distrikt.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kommune (Brasil)» frå ,  den 21. mars 2023.  

Brasil
Mesta

Mesta er eit norsk statleg selskap som blei skilt ut frå Statens vegvesen 1. januar 2003. Selskapet er Noregs største vegentreprenør, og omset årleg for om lag 6 milliardar kroner. Mesta har hovudkontor på Lysaker og regionkontor på Lysaker, i Bergen og Bodø. Selskapet har kring 3 100 tilsette. Mesta heitte tidlegare Vegproduksjon AS og vart utskilt frå Statens vegvesen.

Mesta er den tidlegare produksjonsavdelinga i Statens vegvesen, og er delt inn i tre regionar: Sørøst, Vest og Nord.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Norske statlege føretak
Skipingar i 2003
Torskefisk

Torskefisk (Gadiformes) er ein orden beinfisk som er utbreidd i alle hav. Arten lake lever dessutan i ferskvatn. Gruppa omfattar særs mange viktige matfisk; i tillegg til torsk høyrer m.a. sei, lyr, hyse og alaskatheragra til ordenen.

Dei fleste torskefiskane lever i kaldt vatn på den nordlege halvkula.

Kjenneteikn 
Dei fleste artane torskefisk har bukfinnar, og dei er alltid plassert framfor eller lateralt like under brystfinnane. Ryggfinnen er lang, og ofte delt i to eller fleire delar. Alle manglar ekte finnestrålar. Flesteparten av dei har ein eller fleire skjeggtråder under kjaken, men nokre av dei (til dømes sei) manglar dette.

Det er stor variasjon i storleik hjå dei ulike torskefiskane. Den største arten, torsk, kan verta opptil halvannan meter lang med ei vekt på meir enn 50 kg, medan andre artar sjeldan veks stort lengre enn 15 cm.

Alle unnateke to slekter har symjeblære, og denne er utan samband med svelget.

Bakgrunnsstoff 
 Torskefisk på FishBase
 

 
Fisk
GNOME Web

GNOME Web er ein nettlesar, også kjent som Epiphany. Han er standard nettlesar for skrivebordsmiljøet GNOME, men er og tilgjengeleg for MacOS. Epiphany er etterfølgjaren til Galeon.

GNOME Web nyttar Webkit-motoren for å syne nettsider. Epiphany støttar fanebasert surfing, cookie-handtering, popup-blokkering og eit utvidingsystem. Vanlege utvidingar er tilgjengelege med programvarepakka epiphany-extensions.

Medan dei fleste nettlesarar har eit hierarkisk katalogbasert system for favorittar, nyttar GNOME Web kategoriserte favorittar, der ein enkelt favoritt kan eksistere i fleire kategoriar. Spesielle kategoriar inkluderer favorittar som vert ofte nytta og bokmerke som enno ikkje har blitt kategoriserte. Eit liknande favoritt-system er planlagt for Firefox 3.0.

GNOME Web vart utvikla frå Galeon av Marco Pesenti Gritti som og starta Galeon-prosjektet. Målet med GNOME Web er å lage et fullstendig GNOME tilpassa nettlesar med ein enkel brukaroppleving. Som eit resultat har ikkje GNOME Web eigne tema-innstillingar. Som Firefox nyttar det GNOME sine innstillingar som er spesifiserte i GNOME Control Center.

Sjå og 
 GNOME
 Linux

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Galeon historiske heimeside (engelsk)  som dekker avgjerda om å splitte utviklinga.
 GNOME retningslinjer for samhandling med menneske (engelsk) 

Skrivebordsmiljøet GNOME
Fri programvare
Nettlesarar
Linux-program
Koreanske kampaktivitetar

Koreanske kampaktivitetar (hangul 무술, hanja 武術, musul eller hangul 무예, hanja 武藝, muye) er ulike former for kampsport ein har drive med i Korea gjennom historia, både for militære føremål og for rekreasjon og personleg utvikling. I dag blir fleire av desse teknikkane praktisert over heile verda, med taekwondo som eit viktig døme. Andre kjende koreanske øvingar er tradisjonell koreansk bogeskyting og kumdo, den koreanske forma av japansk kendo. Tradisjonelle øvingar som ssireum -  koreansk bryting - og taekkyon - fotkamp - er også blitt kjende utanfor landet. I november 2011 blei taekkyon anerkjend av UNESCO som immateriell verdsarv (Intangible Cultural Heritage of Humanity List).

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Korean martial arts» frå ,  den 1. februar 2023.

Bakgrunnsstoff

 
 
 
 Kim, S. H. (2001): Muye Dobo Tongji. Turtle Press.

Koreansk kultur
Kampsport
Sildefisk

Sildefisk (Clupeiformes) er ein orden beinfisk utbreidd i alle hav. Mange av artane er økonomisk viktige, om ikkje i like stor grad no som før. Somme artar lever òg i ferskvatn. Alle artane er sølvfarga og blanke plankton-etarar som lever i stim. Ein reknar gruppa som ei av dei meir primitive beinfiskgruppene ut frå finneplassering og indre anatomi.

I norske farvatn er det registrert seks artar sildefisk; sild, brisling, ansjos, sardin, maisild og stamsild. På verdsbasis reknar me med rundt 300 artar fordelt på fem familiar.

Skildring 
Sildefisk er sølvglinsande og har djupt kløfta halefinne. Finnestrålane er mjuke og har ledd. Mellom dei mest markante primitive trekka dei framviser kan me nemna at bukfinnane sit langt bak og brystfinnane langt nede mot undersida av dyret. Dei har symjeblære, som står i samband med svelget på dyret.

Alle sildefiskar er stimfisk som vandrar rundt i havet og beitar på plankton. Ein trur vandringsrutene deira er tillærte (ikkje genetisk betinga).

Kjelder 

 Hamre, Johannes & Gjøsæter, Harald: «Sildefisker» i Norges dyr, Cappelen 1992.

Bakgrunnsstoff

 
Fisk
Évosmos

Évosmos (gresk Εύοσμος) er ein tidlegare kommune i forstadane til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Frå 2011 inngår Évosmos som ei kommunaleining i kommunen Kordelió-Évosmos, der han er hovudsete.

Det første namnet på Évosmos var Kharmánkii (gresk Χαρμάνκιοι). I 1953 vart Kharmánkii ein sjølvstendig kommune med namnet Néos Koukloutzás (gresk: Νέος Κουκλουτζάς) og frå 1955 Évosmos.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Evosmos» frå ,  den 16. september 2007.  

Evosmos
Evosmos
Evosmos
Evosmos
Nattsvermar

Nattsvermarar eller nattsommarfuglar er namnet på sommarfuglar som flyg om natta eller i skyminga. Omgrepet går tilbake på ei eldre, pragmatisk inndeling av sommarfuglar i natt- og dagsommarfuglar. Men til forskjell frå dei sistnemnde er ikkje nattsommarfuglar noko naturleg gruppe. Gruppa er òg svært ueinsforma og samansett. Namnet gjev heller ikkje noko fullgod skildring av åtferda til gruppa, sidan det finst somme «nattsvermarar» som er dagaktive, og nokre «dagsommarfuglar» som er nattaktive. Omgrepet «nattsvermar» er likevel framleis i bruk, om enn ikkje lenger i det biologiske fagspråket.

Dei mest kjende gruppene av nattsvermaar er nattfly, spinnarar (med mellom andre tussmørkesvermarar), viklarar og diverse mòlgrupper.

Sommarfuglar
Ænes kyrkje

Ænes kyrkje er ei steinkyrkje på Ænes i Kvinnherad kommune i Vestland. Ho er truleg frå 1200-talet, men plar ofte daterast til 1190–1200, og det vart feira 750-årsjubileum for kyrkja i 1999.

Kyrkja har plass til 120 personar.

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Norges Kirker: «Ænes kirke», på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforskning
 Om Ænes sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirekbøker, Hordaland», på nettstaden til Arkivverket 
 
 

Freda bygg i Vestland
Kyrkjer i Kvinnherad
Kyrkjer i Sunnhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kulturminne i Kvinnherad
José González

José Gabriel González () er ein svensk singer-songwriter og gitarist busett i Göteborg, fødd i Sverige med argentinske foreldre.

Karriere
González kritikerhylla debuttalbum Veneer blei sloppen i Sverige i 2003 og i resten av Europa og USA i 2005. Gonzaléz sin musikk kan kanskje beskrivast som eit litt meir spanskklingande Nick Drake-aktig gitarspel på nylonstreng-gitar i staden for på stålstreng-gitar. Låten «Crosses», frå EP-en Crosses og seinare også albumet Veneer, kunne høyrast i den amerikanske dramaserien OC i siste episoden av den andre sesongen. Også hans versjon av The Knifes låt «Heartbeats» vart ein hit etter at han var med i ein reklamefilm for Sony Bravia.

José González slapp det andre albumet sitt, In Our Nature, den 26. september 2007.

José González er også medlem i gruppa Junip, saman med Elias Araya og Tobias Winterkorn.

Diskografi

Album 
 Veneer (2003)
 In Our Nature (2007)
 Vestiges & Claws (2015)
 Local Valley (2021)

EP 
 Crosses
 Remain EP
 Stay in the Shade EP
 Australian Tour EP

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «José González» frå ,  den 18. september 2007.

Bakgrunnsstoff 

 
 Intervju med José González frå PSL 

Svenske gitaristar
svenske singer-songwriters
Robert Kirby

Robert Kirby () var ein britisk strengarrangør og musikar innan Rock og folkemusikk. Han er mest kjend for å ha medverka på Nick Drake-albuma Five Leaves Left og Bryter Layter, men har også arbeidd med Ralph McTell, Paul Weller og Elvis Costello.

Konsert til ære for Nick Drake 
2. juli 2005 heldt Kirby ein konsert i Central Park i New York der han framførte 18 av Nick Drakes songar, med dei originale arrangementa. Five Leaves Left blei framført i heilheit, i tillegg til utdrag av Bryter Later og Made to Love Magic. Med seg hadde han gitaristen Josh Max og songaren Julie James frå New York-gruppa The Maxes. Konserten hadde over 3000 tilskodarar med Nick Drake-fans frå heile USA.

Britiske musikarar