kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Noureddine Morceli

Noureddine Morceli ({{fødd|28. februar|1970|Morceli, 'Noureddine }}) er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar frå டடChlef-provinsenஞஞ som vart verdsmeister på 1500 meter tre gongar på rad i tida 1991-95 og vart olympisk meister på same disstansen i 1996.

Aktiv
Morceli sette i Sevilla 28. februar 1991 ny verdsrekord innandørs på spesialdistansen 1500 m med tida 3.34,16. Ni dagar etter vann han innandørs-VM på same arenaen. Ved VM i friidrett 1991 i Tokyo var han storfavoritt, og innfridde med meisterskapsrekord og to sekundars margin til andremann. Morceli var også favoritt til å vinne 1500 meter under OL 1992 i Barcelona, men måtte nøye seg med ein sjuandeplass. Nokre veker etter sommarleikane sette han verdsrekord på 1500 meter med tida 3.28,86.

Ved friidretts-VM 1993 i Stuttgart forsvarte Morceli meistertittelen på 1500 meter, og utklassa konkurrentene med ein sluttrunde på 50,6 sekundar. Same sesongen sette han verdsrekord på ei engelsk mil med tida 3.44,39. I 1994 sprang han 3000 meter på 7.25,11, også det verdsrekord. Sommaren 1995 forbetra han Saïd Aouita sin verdsrekord på 2000 meter til 4.47,88, deretter gjorde han den 12. juli i Nice unna sitt livs beste 1500 meter og flytta dermed sin eigen verdsrekord til 3.27,37. Under friidretts-VM i Göteborg vann han sin tredje VM-tittel på rad på 1500 meter, også då på suverent vis.

Under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta var Morceli nok ein gong favoritt til å vinne gull på favorittdistansen. Etter at sterkaste konkurrenten, Hicham El Guerrouj, fall i svingen ein runde før mål, vann Morceli føre spanske Fermín Cacho. Året etter hamna Morceli på fjerdeplassen på 1500 m ved 1997-VM i Aten. Han deltok også i friidretts-VM 1999 i Sevilla, og braut finalen på sisterunden, medan han under OL 2000 i Sydney gav opp i semifinalen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje - 3.32,8, framom Wilfred Kirochi (3.34,8) 
OL 1992 i Barcelona: Nr 7 - 3.41,7
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje - 3.34,3, framom Fermín Cacho(3.35,5)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje - 3.33,7, framom Hicham El Guerrouj (3.35,2)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje - 3.35,7, framom Fermín Cacho (3.36,4)
VM 1997 i Aten: Nr 4 - 3.37,3
VM 1999 i Sevilla: Nr 12
OL 2000 i Sydney: Utslått i semifinalane (nr 24 - 4.00,7)

Kjelder

 
 Denne artikkelen bygger på «Noureddine Morceli» frå ,  den 7. august 2016.''  

Algeriske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Algerie
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Algeriske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Cdparanoia

cdparanoia er ein CD-rippar for Linux og UNIX, som er laga for å overføra data så feilfritt som muleg frå CD til ei lydfil. cdparanoia er i stand til å kompensera for feiljusterte CD-lesarar. Det er støtte for lydfilformata Wave, AIFF, AIFF-C og raw. 

cdparanoia starta som ein modifikasjon av cdda2wav, i 1994, men utvikla seg snart til eit eige prosjekt. Versjon III kom ut i 1998. Programmet er svært minimalistisk, men det finst fleire grafiske overbygg, som til dømes XCFA, som gjer det lettare å nytta. Slike overbygg legg som oftast òg til meir funksjonalitet, som støtte for fleire filformat.

Kjelder

Digital lyd
Saïd Aouita

Saïd Aouita () er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar frå Kenitra som vart olympisk meister og verdsmeister på 5000 meter, og dessutan tok bronsemedaljar på 800 m og 1500 m i tida 1983-89. Han sette verdsrekordar både på 1500 m og 5000 m.

Aktiv
Aouita vann 1500-meteren ved universiaden 1981 i Bucuresti. Året etter sikra han seg pallplass på både 800 m og 1500 m då Afrika-meisterskapen fann stad i Kairo. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett tok han i 1983 bronsen på 1500 meter. Vinnaren av løpet, briten Steve Cram, var dei neste sesongane hans aller sterkaste konkurrentr på 1500 meter, spesialdistansen til begge. Ved Sommar-OL 1984 i Los Angeles satsa Aouita på 5000 meter, og med sin framifrå spurtstyrke vann han ein overbevisande siger på ny olympisk rekord, 13.05,5.

Året etter sette Aouita ny verdsrekord på 5000 meter med 13.00,4 på Bislett stadion i Oslo den 27. juli 1985. Saman med Steve Cram dominerte han også mellomdistansane, fyrst ved å vere eit halvt skritt bak briten då denne vart fyrstemann under 3.30,0 på 1500 m – 3.29,67 mot 3.29,71. For så, den 23. august, å setje ny verdsrekord med 3.29,46 i Berlin.

Den 27. juli 1987 vart Aouita fyrstemann under 13 minuttar på 5000 meter, under eit stemne i Roma kom han i mål på tida 12.58,3. Seks veker seinare var han tilbake på same arenaen, der han vann VM-gull på same distansen, men i eit langt lågare tempo.

I OL-sesongen 1988 gjorde Aouita unna sitt livs snøggaste 800 meter på 1.43,86, og tok sidan bronsen på distansen under sommarleikane 1988 i Seoul. Han deltok også på 1500 m, men ein skade førte til han kutta ut semifinalen. Tidleg i mars 1989 vann han 3000 m i innadørs-VM i Budapest, og same sommaren vart han den fyrste løparen under 7.30 på same distansen. Verdsrekorden oppnådd i Köln lydde på 7.29,4.

Aouita fekk Bislett-medaljen i 1985. Han la opp i 1991.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje på 1500 m – 3.42,0
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje på 5000 m – 13,05,5, framom Markus Ryffel (13,07,5)
VM 1987 i Roma: Gullmedalje på 5000 m – 13,26,4, framom Domingos Castro (13.27,5)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje på 800 m – 1.44,06
VM 1991 i Tokyo: Nr 11 på 1500 m – 3.39,4

Kjelder

 
 
Denne artikkelen bygger på «Saïd Aouita» frå ,  den 10. august 2016.  
 

Marokkanske langdistanseløparar
Marokkanske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Marokko
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Marokko
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Vinnarar av Bislett-medaljen
Marjorie Jackson

Marjorie Jackson-Nelson () er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Coffs Harbour i New South Wales som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1952 i Helsinki. Ho var guvernør i South Australia frå 2001 til -07.

Liv og gjerning
Jackson vann fire av tevlingane i British Empire Games 1950, høvesvis 100 og 220 yards, samt to stafettøvingar. To år etter stilte ho som favoritt foran då sommarleikane 1952 fann stad i Helsinki. Ho vann 100 meter-finalen på tangert verdsrekordtid, 10,5 sekundar. Dermed tok ho det fyrste australske friidrettgullet i eit OL sidan Edwin Flack vann både 800 meter og 1500 m i 1896 i Aten. Ho vann også gullmedaljen på 200 meter, ein distanse som stod på OL-programmet til kvinnene for fyrste gong, på personleg rekord 23,4 sekundar. Den 4. oktober 1952 sette Jackson ny verdsrekord på 100 meter med tida 11,4, ved eit stemne som fann stad i Gifu i Japan.

Ved British Empire Games 1954 vann Jackson-Nelson begge dei individuelle sprintdistansane på ny, og ho sprang sisteetappen for Australia sitt vinnarlag i 4 x 110 yards stafett. Ho la opp etter 1954-sesongen.

I 2001 vart Jackson-Nelson utnemnd til guvernør i delstaten South Australia, der ho bur, av dronning Elisabet av Australia. Ho trekte seg frå stillinga i august 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marjorie Jackson-Nelson» frå ,  den 10. august 2016.  
 

Australske sprintarar
Olympiske meistrar for Australia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Australske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Præriesnipe

Præriesnipe (Bartramia longicauda) er ein medlem av snipefamilien, Scolopacidae. Ho er einaste medlemmen i slekta si, Bartramia. Arten hekkar i sentrale Nord-Amerika og  overvintrar i sørvestre Sør-Amerika.

Skildring 
Præriesnipe når ei lengd 26-32 centimeter og veg i området 98-226 gram. I høve til lekamen synest storleiken på hovudet lite. Det rette, litle gule nebbet er langt som hovudet og svakt nedbøygd mot tuppen. Auga er store og mørke. Beina er gule. Andletet er bleik beige, strupen kremfarga utan teikningar,  halsen og nakken er fint brunstipla, brystet med meir dråpeforma brune flekker. Buken og undersida av halen er bleik kremfarga. Oversida er olivenbrun med mørke tverrstriper og fløytefarga fjørrender. Halen er brun med mørke tverrstriper og ei kvit rand.

Præriesniper er gode flygarar med kraftfulle vengeslag. Etter landing vil præriesniper ofte halde vengene loddrett opp i lufta.

Habitat og utbreiing 
Hekkeområdet for denne arten er i stor grad todelt, eit område strekkjer seg frå nordvestre Alaska, Yukon og litt inn i Britisk Columbia. Eit anna til i sørlege Alberta og Saskatchewan i Canada og tvers over Great Plains og sørvestover over det meste av nordlege til vestlege USA. Præriesnipa hekkar òg innanfor staten Oregon. Overvintringsområda ligg i Sør-Amerika frå vestelege Bolivia, det sørlege Brasil til nordvestlege Argentina. Området dekker òg Uruguay og det meste av Paraguay. Avreisa frå hekkeområda byrjar i august og held fram til september. Dei første fuglane møtest på den søramerikanske Pampasen allereie i slutten av september. Etternølarar blir observert i Nord-Amerika tidleg i november. Vårtrekket startar i midt i februar. Vanlegvis er præriesnipa attende på hekkeplassane igjen i april, lengst nord i mai til juni.

Præriesniper hekkar på grassletter, prærien og graskledde myrar. Dei stiller høge krav til storleiken på territoriet, som må innehalde minst 150 dekar.

Under trekket kan præriesniper treffast på savannar og på opne område på Pampasen og blir òg ofte observert på flyplassar og golfbanar.

I Europa er præriesnipa ein sjeldan haustgjest som er observert hovudsakleg i Storbritannia og Irland relativt regelmessig. Eit individ er notert i Noreg hausten 2005.

Levevis 

Præriesniper er dagaktive og aktiv i tussmørker. Mykje som ei lo spring dei korte avstandar svært raskt, så plutseleg stoppar dei og byrjar å hakke i bakken. Dietten består hovudsakleg av insekt. Her spelar grashopper, sirissar og snutebiller og ulike billelarver ei viktig rolle. Han et òg edderkoppar, sniglar og meitemakk. Dei fleste byttedyr blir tatt på overflata.

Præriesnipe har nomalt allereie danna par når dei kjem til hekkeplassen. Reiret er ein senking i bakken, som er fôra med tørr plantematerialar. Kullet består vanlegvis av fire egg. Rugetida er ca. 24 dagar og begge foreldra deltar.

Den totale populasjonen er estimert til ca. 350 000 individ og er trudd å vere aukande.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Prärieläufer» frå ,  den 11. august 2016.  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Snipefamilien
Fuglar i den nearktiske regionen‎
Fuglar i den neotropiske regionen
Sally Gunnell

Sally Janet Jane Gunnell () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Chigwell i Essex som internasjonalt deltok i hekkeløp. I åra 1992-94 vann ho både OL-, VM- og EM-gull i 400 meter hekk. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart setter ho ny verdsrekord med 52,74 sekundar.

Aktiv
Gunnell vart samveldemeister på 110 meter hekk i 1986. Ho nådde semifinalen i øvinga både under VM 1987 og OL 1988. I Seoul-OL 1988 tok ho seg til finalen på 400 m hekk, der ho sette ny personleg rekord med 54,03 og vart nummer fem.

Frå 1991 til -94 låg Gunnell heilt i verdstoppen på langhekken. Gjennom 1991-sesongen forbetra ho den britiske rekorden til 53,78 sekundar i Monaco, deretter til 53,63 i Zürich, før ho under VM i Tokyo tok sølvmedaljen med tida 53,16, fem hundredels sekund bak sovjetiske Tatjana Ledovskaja. Under dei olympiske leikane i Barcelona tok Gunnell gullmedaljen etter 53,23 sekundar, og vann klart føre Sandra Farmer-Patrick. Året etter pressa Farmer-Patrick henne heilt til målstreken i VM-finalen og fekk notert tida 52,79, men Gunnell kom inn på 52,74 og ny verdsrekord.

Ved friidretts-EM 1994 vann Gunnell 400 m hekk med rekordstor sigersmargin, 1,45 sekund. Ho vart skadd under OL 1996 og la deretter opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane på 110 m hekk 
OL 1988 i Seoul: Nr 5  på 400 m hekk– 54,03. Utslått i semifinalane på 110 m hekk 
EM 1990 i Split: Nr 6 på 400 m hekk – 55,45
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 400 m hekk – 53,16, bakom Tatjana Ledovskaja
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 400 m hekk – 53,23, framom Sandra Farmer-Patrick (53,69). Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje på 400 m hekk – 52,74, framom Sandra Farmer-Patrick (52,79)
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m hekk – 53,33, framom Silvia Rieger (54,68)
OL 1996 i Atlanta: Braut semifinalen på 400 m hekk (nr 16)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sally Gunnell» frå ,  den 12. august 2016.  
 

Britiske hekkeløparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Robert Změlík

Robert Změlík () er ein friidrettsutøvar frå Prostějov i Tsjekkia som vann tikampen under Sommar-OL 1992. Han representerte Tsjekkoslovakia til 1993, sidan Tsjekkia.

Změlík vart fjerdemann i tikamp både i friidretts-EM 1990 og i VM 1991. I 1992-sesongen gjorde han sitt livs beste tikamp då han vann Götzis-tevlinga etter å ha oppnådd 8 627 poeng. Seinare same året vann han den olympisk gullmedaljen i Barcelona-OL, ei 200 poeng føre spanske Antonio Peñalver.

Skadar sette han noko tilbake dei neste sesongane. Han vart nummer sju i Sommar-OL 1996. Våren 1997 vann han sjukamp-tevlinga i innandørs-VM i Paris med 6 228 poeng, hans beste poengsum i den greina. Etter han braut tikampen i VM 1997, la han opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 4 - 8249 
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 - 8379
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje - 8611, framom Antonio Peñalver (8412)
VM 1993 i Stuttgart: Braut
VM 1995 i Göteborg: Nr 14 - 7963
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 - 8422
VM 1997 i Aten: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robert Změlík» frå ,  den 12. august 2016.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske meistrar for Tsjekkoslovakia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Ivanka Khristova

Ivanka Khristova () var ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oskovitsa som tevla i kulestøyt. Ho vann gullmedaljen i øvinga i OL 1976, og bronsen i OL 1972.

Khristova vart nummer seks i kuletevlinga under Sommar-OL 1968. Året etter kom ho på fjerdeplass i friidretts-EM, etter å sett bulgarsk rekord med 18,04 meter. Ved sommarleikane 1972 tok Khristova bronsemedaljen med 19,35 meter, langt bak sølvvinnar Margitta Gummel frå Aust-Tyskland.

I byrjinga av juli 1976 sette Khristova verdsrekord i kulestøyt med 21,87 m, ein rekord ho straks forbetra til 21,89 m. Den 26. juli tok Helena Fibingerová frå Tsjekkoslovakia over rekorden med eit støyt på 21,99 m. Fem dagar seinare var det klart for OL-finale i kvinnene si kuletevling i kanadiske Montreal. Her leia Nadesjda Tsjisjova frå Sovjetunionen tevlinga til og med fjerde omgang. I femte omgang tok Khristova leiinga med eit støyt på 21,16 m, ei liing som heldt seg til tevlinga var over.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Nr 10 - 15,69 m
OL 1968 i Mexico by: Nr 6 - 17,25 m
EM 1969 i Aten: Nr 4 - 18,04 m
EM 1971 i Helsinki: Nr 6 - 17,78 m
OL 1972 i München: Bronsemedallje - 19,35 m
EM 1974 i Roma: Nr 4 - 19,17 m
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje - 21,16 m, framom Nadesjda Tsjisjova (20,96 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iwanka Christowa» frå ,  den 12. august 2016.  
 

Bulgarske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Bulgaria
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Astrid Kumbernuss

Astrid Kumbernuss () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Grevesmühlen som representerte Aust-Tyskland og seinare Tyskland i kulestøyt. Ho vart europameister 1990, verdsmeister 1995, 1997, 1999 og olympisk meister 1996.

Aktiv
Kumbernuss vann gullmedaljen i EM 1990, hennar fyrste store seniormeisterskap, med eit støyt på 20,38 meter. Dei neste åra presterte ho på eit lågare nivå, men var ganske nær ved å forsvare EM-tittelen då ho i Helsinki i 1994 fekk sølv.

Frå 1995 til -99 var Kumbernuss den dominerande kulestøytaren i verda. Ho vann tre VM-gull på rad, 1995, 1997 og 1999 og inn i mellom desse triumfane sikra ho seg kulegullet ved dei olympiske sommarleikane i Atlanta i 1996. Særleg imponerte ho ved VM 1995 i Göteborg, der kula landa på 21,22 meter i hennar livs lengste støyt, og vann med ein margin på 1,18 m til den kinesiske sølvmedaljøren.

Kumbernuss tok si siste medalje då ho ved Sommar-OL 2000 kom på bronseplassen. Ho la opp i 2005.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 20,38 m, framom Natalja Lisovskaja (20,06 m)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 – 19,42 m
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 19,49 m, bakom Vita Pavlysj (19,61 m)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 21,22 m, framom Huang Zhihong (20,04 m)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 20,56 m, framom Sui Xinmei (19,88 m)
VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 20,71 m, framom Vita Pavlysj (20,66 m)
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 19,85 m, framom Nadine Kleinert (19,61 m)
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 19,62 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 19,25 m
EM 2002 i München: Nr 4 – 19,22 m
VM i 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 – 17,83 m)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 16 – 17,89 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Astrid Kumbernuss» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Tyske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Tyske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Tyske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Derrick Adkins

Derrick Adkins () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå New York som vart verdsmeister 1995 og olympisk meister 1996 i 400 meter hekk.

Aktiv
Adkins slo gjennom i 1991-sesongen, då han vann 400 meter hekk under universiaden i Sheffield og vart sjettemann i VM i Tokyo. To år seinare kom han på sjuandeplass i Stuttgart-VM.

Hans fyrste store meisterskapstriumf kom i 1995 under VM i Göteborg, der han vann gullmedaljen på langhekken fem hundredelar framom zambiaren Samuel Matete. Under Sommar-OL 1996 i Atlanta stod gullstriden atter mellom Adkins og Matete, og nok ein gong vann Adkins, då med 24 hundredelars forsprang.

Adkins siste internasjonale meisterskap vart VM 1997, der han rauk ut i semifinalane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 6 på 400 m hekk – 49,28
VM 1993 i Stuttgart:  Nr 7 på 400 m hekk – 49,07
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 47,98, framom Samuel Matete (48,03)
OL 1996 i Atlanta:  Gullmedalje – 47,54, framom Samuel Matete (47,78)
VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane (nr 14 – 48,95)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Derrick Adkins» frå ,  den 13. august 2016.  
 
 

Hekkeløparar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tonique Williams-Darling

Tonique Williams-Darling () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bahamas. Ho vart olympisk meister på 400 meter i 2004 og verdsmeister på same distansen i 2005.

Aktiv
Tonique Williams deltok i fleire store meisterskap før ho makta nå ein finale. Etter å ha fått eit gjennombrot i 2003, imponerte ho stort i OL-sesongen 2004. Ho vann den olympiske gullmedaljen på spesialdistansen 400 m framom den regjerande verdsmeisteren, meksikanske Ana Guevara. Endå meir imponerande, og innbringande, vart det at ho vann samtlege seks 400-meterar i Gyllenserien (Golden League) og kunne dele fyrstepremien på ein million US-dollar med den svenske tresteghopparen Christian Olsson. Ho sikra premien den 12. september 2004 i Berlin, i det siste stemnet i Gyllenserien 2004, ved å springe sin snøggaste 400 m på 49,07 sekundar.

Williams-Darling vann gullmedaljen på 400 meter også under friidretts-VM 2005 i Helsinki. Året etter vart ho nummer to på yndlingdistansen i samveldeleikane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane (nr 23 – 54,23)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i forsøka (nr 33 – 52,95) 
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøket (nr 37 – 53,43) 
VM 2003 i Paris: Nr 5 – 50,38
OL 2004 i Aten: Gullmedalje på 400 m – 49,42, framom Ana Guevara (49,56)
VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m – 49,55, framom Sanya Richards (49,74)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tonique Williams-Darling» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Bahamanske sprintarar
Olympiske meistrar for Bahamas
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004