kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Jens R. Nilssen

Jens Richard Nilsen () var ein norsk teiknar og illustratør. Han laga ei mengd karikaturar, vitseteikningar og teikneseriar frå 1905 og nesten seksti år framover, ofte under signaturen Jens R.

Jens R. Nilssen vart fødd og voks opp på Valberg i Lofoten. Han gjekk på Kunst- og handverksskulen i Oslo, reiste så til Peder Severin Krøyer sin målarskule i København. Han fekk med måleri på Haustutstillinga i 1905 og i 1907. Frå då av tok han til å teikne i satiriske moroblad som Hvepsen, Humoristen og Karikaturen. Etter kvart vart han ein av dei mest brukte og kjende illustratørane i landet. Han illustrerte også mange bokomslag og barnebøker. Jens R. er likevel mest kjend som ein teikneseriepioner med Smørbukk og Tuss og Troll for Norsk Barneblad, Vangsgutane for Fonna Forlag og Haukepatruljen, frå 1930 til 1959, for Ukemagasinet. Desse vart etter kvart samla i eigne hefte.

Kjennemerket på teikningane til Jens R. er ein tynn og presis pennestrek i ein stil som kombinerer realisme, karikatur og solid teiknehandverk. Jens R. var uvanleg produktiv. Han skal ha laga rundt tusen teikningar for året i over femti år. Teiknestilen hans forandra seg praktisk talt ikkje i desse åra.

Bakgrunnsstoff 
 Kort biografi
 Minneord i Norsk Barneblad
 Jens R.s Smørbukk-forsider
 Forsider fra Haukepatruljen m.m. 
 Om Haukepatuljen o.a.
 Omtale av biografien om Jens R.
 Sjølvportrett 
 Kort, engelskspråkleg biografi

Nilssen, Jens R.
Nilssen, Jens R.
Nilssen, Jens R.
Nilssen, Jens R.
Nynorsk i Nord-Noreg
Reksteren

Reksteren er den nest største øya i Tysnes kommune i Sunnhordland i Vestland fylke. Øya har om lag 160 innbyggjarar i vinterhalvåret og eit areal på 37 km². Det er brusamband over Bårdsund til Tysnesøy. På Flygansvær på Reksteren ligg det eit kystfort frå 2. verdskrigen.

Reksteren grensar til Bjørnafjorden i nord og Langenuen i vest. Mellom Reksteren og Tysnesøy ligg Søreidsvika. 

Folketalsutvikling:

1 Med Vernøy

Kjelder 

 Tysnes kommune.no

Busetnader i Tysnes
Øyar i Tysnes
Provinsen Alessandria

Provinsen Alessandria  (italiensk Provincia di Alessandria) er ein provins i regionen Piemonte i Italia. Hovudstaden er byen Alessandria. Han har eit areal på 3 560 km² og totalt 429 080 innbyggjarar (2005). 

I nord grenser han til provinsen Vercelli og i vest til Tornio og Asti. I sør grenser han til Liguria (provinsane Savona og Genova). I sørvest grenser han såvidt til provinsen Piacenza i Emilia-Romagna, og i aust til provinsen Pavia i Lombardia.

Det er 190 kommunar i provinsen og dei største av desse er:

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Province of Alessandria» frå ,  den 14. desember 2007.

Bakgrunnsstoff

Piemonte
Provinsen Verbano Cusio Ossola

Provinsen Verbano-Cusio-Ossola  (italiensk Provincia del Verbano Cusio Ossol) er ein provins i regionen Piemonte i Italia. Han vart oppretta i 1996 frå dei tre områda nemnd i namnet, som tidlegare hadde vore ein del av provinsen Novara. Vestbreidda av Lago Maggiore dannar austsida av provinsen, medan Ortasjøen og omgjevnadane rundt dannar den sørlege. I nord og aust består provinsen av Ossola, ein region med fjell og dalar i Alpane.

Hovudstaden er byen Verbania. Han har eit areal på 2 255 km² og totalt 161 732 innbyggjarar (2006). Det er 77 kommunar i provinsen og dei største av desse er:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Province of Verbano-Cusio-Ossola» frå ,  den 14. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell side 

Piemonte
Encyclopedia of Earth

Encyclopedia of Earth, EoE, er eit elektronisk oppslagsverk om jorda, naturmiljøet og samvirket med samfunnet. Oppslagsverket er skildra som ei fri og søkbar samling av artiklar som er skrivne av fagfolk, lærarar og andre utdanna og godkjente ekspertar som samarbeider og går gjennom arbeidet. Artiklane er skrivne i ei språkform slik at både studentar, lærde og profesjonelle så vel som vanlege menneske kan lese dei. I september 2006 vart verket første gong tilgjengeleg over Internett med omkring 360 artiklar, i oktober 2007 var talet på artiklar auka til over 4000. 

EoE er ein del av eit større prosjekt, Digital Universe, som er ei samstilling av mange portalar med emnespesifikk informasjon, felles tenester som søk, utsending av informasjon om hendingar, og dei byr òg på tilgang på andre ressursar.

Skriving og utgjeving 
Artiklar blir skrivne, redigerte og gjevne ut i ein totrinnsprosess:
 Ei gruppe ekspertar skapar, held vedlike og styrer stoff for oppslagsverket gjennom ein lukka wiki.
 Ferdig innhald blir vurdert og godkjent av ei gruppe redaktørar før det blir lagt ut ope på nettstaden.
Forfattarane kan gjere vedvarande forbetringar og oppdateringar på alle artiklar, men det er eit krav om at kvar nye versjon av artikkelen får ei gjennomgåing og ei ny godkjenning før han vert synt fram på den opne nettstaden til EoE.

Det finst politiske rettesnorer for handsaming av artiklar som rører emne som kan skape strid eller kan vere krenkjande. Politikken skal sikre nøytralitet og rettferd,  alle ulike utsegnskraftige syn på ei sak skal få sine prov og argument presentert i artikkelen, uttrykt rettkomen og så sympatisk som råd er. Etter denne politikken skal ikkje oppslagsverket sjølv forfekte standpunkt i miljøspørsmål.

Politikk for opphavsrett 
Innhaldet i EoE er gjeve ut etter vilkåra i Creative Commons-lisensen «Attribution-Share Alike». Einkvan har løyve til å (1) kopiere, distribuere og å syne fram innhaldet, (2) endre på, setje saman med anna innhald, avgrense og å byggje vidare på materialet, også å nytte det ut kommersielt, men brukaren må samtykkje i desse vilkåra:

 Attribution. Brukaren må gje namnet på / godskrive forfattaren slik som opphavsretteigaren har kravd. 		
 Share Alike. Om brukaren har endra på eller utvida arbeidet på nokon måte og han distribuerer resultatet må han gjere det under vilkår som er identiske til «Attribution-Share Alike» lisensen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Encyclopedia of Earth» frå ,  den 15. desember 2007.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Oppslagsverk tilgjengelege på Internett
Engelskspråklege oppslagsverk
Jorda
Økologi
MeSH

MeSH (Medical Subject Headings) organiserer emneord for bibliografisk indeksering og katalogisering av journalartiklar og bøker om medisin og medisinsk forsking. Det er eit stort metadatasystem som tidlegare kom ut kvart år i prent utgåve men nå er fritt tilgjengeleg på Internett.

Det er den amerikanske National Library of Medicine (NLM) som har utvikla systemet og som oppdaterer det. Det er i bruk ikkje berre ved NLM men også ved MEDLINE/PubMed artikkelbasen. Kvar post kan opptre i fleire hierarkiske «tre». Dei fleste postane har også ein kort definisjon, lenkjer til relaterte postar og til ei liste synonym og nesten-synonym.

Eit døme: Jet Lag 
«Jet Lag Syndrome» opptrer i tre ulike tre, og har 3 tre-nummer: Jet Lag

Trenummer C10.281.440 
 C10 = Sjukdommar av nervesystemet. 
 C10.281 = Kronobiologiske sjukdommar. 
 C10.281.440 = Jet Lag Syndrome.

Trenummer C10.886.425.200.500 
 C10 = Sjukdommar av nervesystemet. 
 C10.886 = Søvnforstyrringar. 
 C10.886.425 = Dyssomniar.
 C10.886.425.200 = Søvnforstyrringar, døgnrytme. 
 C10.886.425.200.500 = Jet Lag Syndrome.

Trenummer F03.870.400.200.500 
 F03 = Psykiske lidingar. 
 F03.870 = Søvnforstyrringar. 
 F03.870.400 = Dyssomniar. 
 F03.870.400.200 = Søvnforstyrringar, døgnrytme. 
 F03.870.400.200.500 = Jet Lag Syndrome.

Definisjonen er «Ei kronobiologisk forstyrring som resultat av reiser over fleire tidssoner, karakterisert ved søvnvanskar, trøyttleik, åtferdssymtom, hovudverk og mage- og tarmforstyrringar.»

Søkbare synonym er «Tidssoneendringsyndrom» og «Tidssonesyndrom» og det står Sjå au: Reise.

Hovudkategoriane 
 [A] Anatomi
 [B] Organismar
 [C] Sjukdommar
 [D] Kjemikaliar og farmakologiske substansar
 [E] Analytiske, diagnostiske og terapeutiske teknikkar og utstyr
 [F] Psykiatri og psykologi
 [G] Biologisk vitskap
 [H] Realfag
 [I] Antropologi, utdanning, sosiologi og sosiale fenomen
 [J] Teknologi og mat og drikke
 [K] Humanistiske fag
 [L] Informasjonsvitskap
 [M] Personar
 [N] Helsetenester
 [V] Karakteristikk av publikasjonar
 [Z] Geografiske lokalitetar

Bakgrunnsstoff 
 Medical Subject Heading Home provided by National Library of Medicine, National Institutes of Health (U.S.)
 MeSH på norsk (omsetjing og søkeverktøy av original Medical Subject Healdings, NLM) lagra på server hos uia.no. 
 Termsettet NORMSH lagra hos NLM

Bioinformatikk
Medisinsk forsking
Medisinsk klassifikasjon
Nix

Nix (òg referert til som S/2005 P 2, Pluto II og 134340 II ) er ein av fem kjende plutomånar. Han vart oppdaga i lag med Hydra i juni 2005 av Pluto Companion Search Team ved hjelp av bilete tekne av romteleskopet Hubble.

Nix vart vitja i lag med resten av Pluto-systemet av romsonden New Horizons 14. juli 2015.

Namn 
Namnet Nix kjem frå den greske gudinna for mørke og natt, mora til Karon. Namnet vart gjort kjent 21. juni 2006 i IAU Circular 8723, der designasjonen Pluto II også er gjeven. I lag med Hydra, Plutos tredje måne, utgjer dei initialane til New Horizons; NH. Det opphavlege namneforslaget gjekk ut på å bruka den gammalgreske stavinga Nyx, men for å unngå misforståingar med asteroiden 3908 Nyx vart den egyptiske stavinga brukt.

Oppdaging 
Oppdagingsbileta vart tekne 15. mai 2005 og 18. mai 2005, medan Max J. Mutchler den 15. juni 2005 og Andrew J. Steffl den 15. august 2005 oppdaga månane uavhengig. Oppdagingane vart offentleggjort 31. oktober 2005 etter at studiar av bilete frå 2002 kunne stadfesta at månane fanst. Månane fekk mellombelsnamna, Hydra og Nix respektivt, S/2005 P 1 og S/2005 P 2.

På oppdagingsbiletet er Nix 6300 gongar svakare enn Pluto.

Eigenskapar 
Tidlege undersøkingar såg ut til å visa at Nix var raudleg lik Pluto og ulikt dei andre månane; men seinare observasjonar viste at månen er grå lik resten av satellittane.

Nix og Hydra følgjer ein sirkulær bane lik Kharon. Omløpstida på 24,9 dagar er nær ein 1:4 baneresonans med Kharon; men avviket er på 2,7% slik at det sannsynlegvis ikkje finst nokon aktiv resonans.

Spektrum tekne av New Horizons syner at yta til Nix er sett saman av reinare eller meir grovkorna is enn ytene til Hydra og Kharon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nix (moon)» frå ,  den 16. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Nixs profil  hjå NASA's Solar System Exploration
 Background Information Regarding Our Two Newly Discovered Satellites of Pluto – Nettstaden til oppdagarane
 NASA's Hubble Reveals Possible New Moons Around Pluto – Hubble-pressemelding
 Two More Moons Discovered Orbiting Pluto (SPACE.com)
 Pluto's Newest Moons Named Hydra and Nix (SPACE.com)

Plutomånar
Campi Flegrei

Campi Flegrei, òg kalla Den flegreiske sletta, er ein stor og vid kaldera vest for Napoli i Italia. I dag ligg det meste av området under vatn, men inkluderer byen Pozzuoli og vulkanen Solfatara, som er den mytologiske heimstaden til den romerske eldguden Vulcanus. Ein meiner at kalderaen oppstod som følgje av to store hendingar. Den første skjedde for om lag 40 000 år sidan og spydde ut 200 km³ med magma som produserte campaniansk ignimbritt. For om lag 12 000 år sidan oppstod eit anna stort utbrot som danna ein mindre kaldera inni den store, sentrert rundt byen Pozzuoli. Denne hendingar produserte den gule napolitanske tuffbergarten.

Området var kjend for dei gamle grekarane som hadde ein koloni i nærleiken ved Cumae.

Kalderaen som i dag om lag ligg ved havnivå kan ein nå til fots. Det inneheld mange fumaroler, der det kjem ut damp, og mange pyttar med kokande gjørme. Ein finn fleire kjegler og tuffkrater inne i kalderan. Eit av desse kratera er fylt med vatn og har danna Avernosjøen. I 1538 førte eit åtte dagar langt utbrot til at det vart danna ein ny ås, Monte Nuovo ('nytt fjell').

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Campi Flegrei» frå ,  den 16. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Campi Flegrei 
 Historisk og geologisk informasjon om Napoli-området 
 Historie og myter 
 CampiFlegreipark.it

VEI-7-vulkanar
Den campanianske vulkanbogen
Vulkanar i Italia
Kratersjøar
Campania
Undersjøiske kalderaer
Wafd-partiet

Wafd-partiet (arabisk al-Wafd al-Misri, 'den egyptiske delegasjonen') var det største politiske partiet i Egypt, og ofte i regjering, frå 1920-talet til det blei oppløyst i 1952, etter militærkuppet utørt av Nasser.

Historia 
I Egypt under britisk styre førte aukande nasjonalistiske kjensler til organiseringa av politiske parti og folkeopprør. Ein delegasjon (arabisk wafd) til fredskonferensen i Versailles i 1919, leia av Saad Zaghlul, fekk etter først å ha blitt nekta tilgang lagt fram kravet sitt om egyptisk sjølvstende, utan å få støtte.

I løpet av åra som følgde samtalte britiske styresmakter med egyptiske leiarar, inkludert Zaghlul, om sjølvstyre. I 1922 erklærte Storbritannia Egypt som eit sjølvstendig kongerike under noko britisk kontroll. Wafd-partiet blei oppretta i 1923 med Zaghlur som leiar, og fekk fleirtal ved den første folkerøystinga i 1924. Kong Fouad av Egypt nekta først å godkjenna ei Wafd-regjering, og i åra som følgde var partiet stadig i strid med kongen.

Mustafa an-Nahhas tok over som partileiar i 1927, og partiet fekk endeleg makta i 1929, men mista henne igjen under depresjonen. 
Sjølv om partiet i prinsippet var imot det britiske styret kom det til makta i 1941 med britisk støtte. Wafd mista makta i 1952, seks månader før Nasser avsette kongen og innførte diktatur i landet. Wafd og alle andre politiske parti blei oppløyst og forbodne.

I 1978 blei Det nye Wafd-partiet (Hizb al-Wafd al-Jadid) oppretta som ei vidareføring av det gamle.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wafd Party» frå , og «Wafd» frå  den 18. desember 2007.
 «Wafd» i A Dictionary of World History. Oxford University Press, 2000. Oxford Reference Online. Oxford University Press. 18. desember 2007.
 «Wafd» i A Dictionary of Contemporary World History. Jan Palmowski. Oxford University Press, 2003. Oxford Reference Online. Oxford University Press. 18. desember 2007.

Tidlegare politiske parti i Egypt
Egyptisk historie
Nedleggingar i 1952
Alfa Romeo

Alfa Romeo er eit italiensk bilmerke, grunnlagt i Milano i juni i 1910. Føretaket heite opphavleg Anonima Lombarda Fabbrica Automobili (ALFA). Frå 1933 til 1986 var Alfa Romeo eigd av den italienske staten, gjennom statsselskapet IR. Frå 1986 har Alfa Romeo vore ein del av Fiat. Alfa Romeo legg vekt på å laga bilar med sportslege køyreeigenskapar og italiensk formgjeving. Utviklingsavdelinga arbeider uavhengig av utviklingsavdelinga til Fiat.

Historie 
Den fyrste spira til føretaket er frå 1906, då Cavaliere Ugo Stella frå Milano, saman med det franske føretaket Alexandre Darracq stifta Società Anonima Italiana Darracq (SAID). I byrjinga produserte føretaket Darracqbilar i Napoli, men etter ei tid vart samarbeidet avslutta og Stella stifta, saman med andre italienske investorar, føretaket Anonima Lombarda Fabbrica Automobili (ALFA) og starta produksjon i ein tidlegar Darracqfabrikk i ein av forstadane til Milano, Portello. Den fyrste bilen til det nye føretaket var konstruert av Giuseppe Merosi og hadde ei motoreffekt på 24 hk, som vart set i produksjonen i 1910. Merosi konstruerte mange andre bilar for Alfa, med motoreffekt opp mot 60 hk. Alfa sine bilar var heilt frå starten nytta i motorsport og i 1911 nytta dei to førarane Franchini og Ronzoni Afla med motorar på 24 hk i Targa Florio. 

Då fyrste verdskrig braut ut vart Alfa leia av Nicola Romeo, som la om produksjonen til krigsmateriale, som flymotorar, lokomotiv, vedgassgeneratorar, kompressorar og ammunisjon. Det vart difor eit opphald i bilproduksjonen frå 1916 til 1919. Då krigen var over fekk Romeo full kontroll over føretaket og i 1920 vart namnet endra til Alfa Romeo. Alfa Romeo 20/30 HP var den fyrte bilen med det nye namnet.

I 1920 vann Giuseppe Campari eit billøp i Mugello og Enzo Ferrari kom på 2. plass i Targa Florio, begge med Alfa Romeo. Desse bilane var konstruerte av Giuseppe Merosi, som òg stod for konstruksjonen av mange andre av Alfa Romeo sine bilar. I 1923 tok Vittorio Jano, som tidlegare hadde vore tilsett hjå Fiat, over som sjefskonstruktør. Den fyrste bilen han konstruerte for Alfa Romeo var resarbilen Alfa Romeo P2, som vann Grande Prix i 1925.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Alfa Romeo Noreg
 Alfa Romeo Digest

Italienske bilmerke
Italienske bilprodusentar
Skipingar i 1910
Dolly Dimple's

Dolly Dimple's er ei norsk pizzarestaurantkjede med 76 serveringsstader i Noreg. Kjeda omsette for 512 millionar i 2006, hadde 1600 tilsette og hovudkontor i Sandnes. 

Den første Dolly Dimple's-restauranten opna i 1986 i Sandnes. Kjeda vart grunnlagt av Andreas Hatjoullis. Dei tre største eigarane er NorgesGruppen Servering, Andreas Hatjoullis og Arne Larsen Økland. 

Namnet Dolly Dimple's stammar frå den amerikanske sirkusartisten Celesta Geyer, som på 1930- og 40-talet opptredde under namnet «Dolly Dimples – the world’s most beautiful fat girl». Den engelske apostrofen i det norske restaurantnamnet er ei forvansking av originalnamnet, som slutta på ein s.

Bakgrunnsstoff 

Restaurantar
Norske føretak
Skipingar i 1986
Asteroidemånen Petit-Prince

(45) Eugenia I Petit-Prince er ein asteroidemåne i krinslaup rundt 45 Eugenia. Den vart oppdaga i 1998 av astronomar ved Canada-Frankrike-Hawaii-teleskopet på Mauna Kea, Hawaii. Den fekk mellombelsnamnet S/1998 (45) 1.

Petit-Prince vart namnsett i 2003 etter Antoine de Saint-Exupérys rollefigur Den vesle prinsen, som bur på ein asteroide kalla B612 som igjen var basert på keisarprins Eugène Bonaparte, son av keisarinne Eugénie de Montijo.

Petit-Prince er 13 km i diameter mot 45 Eugenia sine 214. Satellitten bruker fem dagar på eit krinslaup rundt Eugenia.

Petit-Prince er den første asteroidemånen som har blitt oppdaga ved hjelp av ei bakketeleskop. Før oppdaginga av Petit-Prince kjende ein berre til éin asteroidemåne, Dactyl, som vart oppdaga av Galileo-sonden då den passerte 243 Ida.

Sjå òg 
 2578 Saint-Exupéry
 46610 Besixdouze – namnet er B-seks-12 på fransk og nummeret utgjer 0xB612
 612 Veronika

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Petit-Prince (moon)» frå ,  den 23. desember 2007.  

Petit-Prince
Salman Rushdie

Salman Rushdie () er ein forfattar av romanar og noveller, kjend for fantastisk handling frå det indiske subkontinentet. Rushdie er ein kontroversiell forfattar, særleg på grunn av boka Sataniske vers, der det blir antyda i ei draumescene at somme av versa i Koranen kan vere skrivne av djevelen. Dette førte til at den iranske leiaren Khomeini sende ut ein fatwa med dødsdom for blasfemi mot Rushdie. 

Verka hans er i grenselandet mellom ulike retningar som magisk realisme, postmodernisme og postkolonialisme. Han brukar språket levande, utfordrande og leikande, og eksperimenterer blant anna ved å blande engelsk med uttrykk frå andre språk, særleg urdu og hindi.

Liv og virke 
Rushdie vart fødd og voks opp i Bombay i India der han voks opp, men fekk den høgare utdanninga si i England, der han mellom anna studerte historie ved King's College i Cambridge.

Rushdie har sidan fatwaen levd i eksil og under jorda i Storbritannia og seinare USA. Han har vore gift og skild fire gonger, med Clarissa Luard (1976 til 1987, fekk sonen Zafar saman), med den amerikanske forfattaren Marianne Wiggins (1988–1993), Elizabeth West (1997–2004, fekk sonen Milan saman), og med den indisk-amerikanske fjernsynskokken Padma Lakshmi (2004–2007).

Salman Rushdie oppretta i 1994 Det Internasjonale Forfattarparlamentet (IPW), eit internasjonalt nettverk av fristader for forfølgde forfattarar. Dette vart sidan til eit nettverk av fribyar under ICORN (International cities of refuge network). 

I 2007 vart Salman Rushdie slegen til riddar (Knight Commander) av den britiske dronninga.

Attentat 
Den 12. august 2022 vart Rushdie ramma av eit knivåtak på scenen under eit føredrag i Chautauqua County i New York. Han vart knivstukken i andletet, halsen og overkroppen før gjerningsmannen vart overmanna av ein politimann. Etter åtaket missa Rushdie synet på det eine auga, fekk minka førleik i den eine handa og leid av PTSD.

Utgjevingar 
 Grimus (1975)
 Midnight's Children (1981)
 Shame (1983)
 The Jaguar Smile: A Nicaraguan Journey (1987)
 The Satanic Verses (1988)
 Haroun and the Sea of Stories (1990)
 Imaginary Homelands: Essays and Criticism, 1981 - 1991 (1992)
 Homeless by Choice (1992, med R. Jhabvala og V.S. Naipaul) 
 East, West (1994)
 The Moor's Last Sigh (1995)
 The Ground Beneath Her Feet (1999)
 Fury (2001)
 Step Across This Line: Collected Nonfiction 1992 - 2002 (2002)
 Shalimar the Clown (2005)
 The Enchantress of Florence (2008)
 Best American Short Stories 2008 (2008, redaktør)
 Luka and the Fire of Life (2010)
 Joseph Anton: A Memoir (2012)
 Two Years Eight Months and Twenty-Eight Nights (2015)

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Salman Rushdie» frå , den 25. desember 2007. 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Salman Rushdie» frå , den 24. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Salman Rushdie i New York Times (1999)
 Intervju med Salman Rushdie av Ginny Dougary i The Times (2005) 
 Intervju med Salman Rushdie i The New Yorker.

Indiske forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Korporativisme

Korporativisme, eller korporatisme, (frå latin corpus, 'lekam', i overført tyding 'organisasjon') betydde opphavleg eit system der dei politiske organa blei samansette av utsendingar frå organisasjonar, laug, yrkesgrupper og næringsvegar i staden for val ved allmenn stemmerett. Historisk kan omgrepet førast tilbake til både stenderstaten og dei yrkes- og næringsorganisasjonane som kjøpmenn og handverkarar etablerte frå 1100-talet og framover.

Ulike typar
Det er to hovudformer for korporativisme, kalla statskorporativisme og samfunnskorporativisme, der den førstnemnde er totalitær, medan den andre er demokratisk.

Statskorporativisme
Statskorporativismen blei bruka mellom anna i det fascistiske Italia. Det var eit styringssystem basert på ein ovanfrå-og-ned-modell, der dei korporative institusjonane si viktigaste oppgåve var å disiplinere medlemsmassane i arbeidslivsorganisasjonane. Frie fagforeiningar var forbodne. Den fascistiske eittpartistaten skulle sjølv vere ein stram korporasjon, med vekt på einskap og disiplin.

Samfunnskorporativisme
I samfunnskorporativismen supplerer korporativismen («organisasjonskanalen») demokratiske val i «den numeriske kanalen» (Stein Rokkan), men erstattar dei ikkje. Samfunnskorporativismen betyr då eit frivillig samarbeid mellom organisasjonar i arbeids- og næringslivet, og mellom desse og den demokratiske staten, i ein blandings- eller forhandlingsøkonomi. Dei skandinaviske landa, i tillegg til Austerrike, har ofte vorte trekte fram som land der korporative innslag i statsforvaltninga er særleg store.

I samfunnskorporativismen er motivet frå styresmaktene si side for å trekkje organisasjonane inn i avgjerdsprosessane mellom anna dette:

 Utvide kunnskapsgrunnlaget for offentleg politikk.
 Gje statsinngrep legitimitet ved at dei berørte partane blir medansvarlege.
 Bringe sosiale spenningar under kontroll.
 Delegere arbeidsoppgåver til eksterne organ etter kvart som staten utvidar arbeidsområdet sitt.

Når samvirket mellom interesseorganisasjonar og staten blir institusjonalisert oppnår ein ein såkalla korporativ pluralisme, slik til dømes Noreg har.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Korporativisme» frå ,  den 26. desember 2006.  

Økonomiske ideologiar
Politisk kultur
Politisk filosofi
Politiske system
Syndikalisme