kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Richard Francis Burton

Richard Francis Burton () var ein engelsk utforskar, omsetjar, forfattar, etnolog, lingvist, spion, poet, hypnotisør, fektar og diplomat. I den mangfaldige karrieren sin blei han kjend for reiser og utforskingar i Asia, Afrika og Amerika, i tillegg til kunnskap om språk og kulturar. Han skal ha snakka 29 europeiske, asiatiske og afrikanske språk.

Liv og virke

Bakgrunn 
Mor til Richard Francis Burton, Martha, stamma frå ein velstående familie, frå Richard Baker, ein squire frå Hertfordshire. Joseph Netterville Burton, far hans, var generalløytnant i den britiske hæren. Farfaren hans, Edward Burton, var av irsk-engelsk slekt og verka som prest i Westmorland for Church of Ireland. Burton hadde to sysken, Maria Katherine Elizabeth og Edward Joseph Netterville, fødd i 1823 og 1824.

Då han var ung drog familien hans på fleire reiser, til dømes til Tours i Frankrike i 1825. Richard blei først undervist av huslærarar, og i 1829 byrja han på ein skule driven av Charles Delafosse i Richmond Green i Richmond upon Thames. Familien reiste igjen, til Frankrike og Italia, og Richard fekk interesse for språk. Han lærte seg raskt fransk, latinsk og italiensk, og enkelte dialektar som napolitansk. Seinare i livet kom han til å læra seg hindi og andre indoariske språk.

Karriere 
Burton er kjend for ei reise til Mekka forkledd som muslim, ei ikkje fordekt eller forkorta utgåve av Tusen og ei natt (på engelsk kalla The Arabian Nights etter dei tidlege omsetjingane av Antoine Galland sin franske versjon), utgjevinga av Kama Sutra på engelsk, og utforsskarreiser saman med John Hanning Speke som dei første europearane som vitja dei store innsjøane i Afrika på jakt etter kjelden til Nilen. Burton sine skriftlege verk og brev kritiserte i stor grad kolonipolitikken til Det britiske imperiet i ein slik grad at det skadde karrieren hans. Han var ein profilert og lærd forfattar som skreiv ei rekkje bøker og akademiske artiklar om emne som omfatta menneskeleg åtferd, reiser, falkeoppdrett, fekting, seksualpraksis og etnografi. Eit karakteristisk trekk ved bøkene hans er rikeleg med fotnotar, referansar og appendiks (vedlegg) som inneheld ulike observasjonar og informasjon.

Han var kaptein i hæren til Det britiske austindiske kompaniet, tenestegjorde i India (og seinare òg kortvarig i Krimkrigen). Som følgje av dette vart han engasjert av Royal Geographical Society til å utforska austkysten av Afrika, og han leia ein ekspedisjon av lokale og var den første europearen som såg Tanganyikasjøen. Seinare i livet tenestegjorde hans som britisk konsul på øya Fernando Po; i Santos i Brasil; Damaskus i Syria; og til sist i Trieste i dagens Italia. Han var medlem av Royal Geographical Society og blei løna med ein britisk orden (KCMG) i 1886.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Richard Francis Burton» frå ,  den 9. august 2021.

Bakgrunnsstoff

Engelskspråklege forfattarar
Engelske forfattarar
Britiske oppdagarar
Offiserar i hæren til Det britiske austindiske kompaniet
Krimkrigen
Roing under Sommar-OL 2016

Roing under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro omfatta 14 båtklassar, 8 for menn og 6 for kvinner. 546 deltakarar frå 69 land var påmeld, av dei 331 menn og 215 kvinner. Tevlingane vart avvikla dagane frå 6. til 13. august på ei lakune sør i OL-byen. 

Noreg fekk to bronsemedaljar, den eine i dobbeltsculler, den andre i lettvekts-dobbeltsculler.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Lettvekts-dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Lettvekts-firar utan styrmann

Åttar

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Lettvekts-dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Åttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 2016/Rudern» frå ,  den 10. august 2021.  
 

2016
Øvingar under sommar-OL 2016
Roing under Sommar-OL 2020

Roing under Sommar-OL i 2021 i Tokyo omfatta 14 båtklassar, for fyrte gong likt fordelt mellom karar og kvinner. 523 deltakarar frå 80 land var påmeld, av dei 264 karar og 259 kvinner. Tevlingane vart avvikla dagane frå 23. til 30. juli på ei regattabane i bydelen Kōtō. 

Noreg fekk ein sølvmedalje i dobbeltsculler ved Kjetil Borch.

Karar

Singlesculler

Dobbeltsculler

Lettvekts-dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Åttar

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Lettvekts-dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Åttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 2020/Rudern» frå ,  den 12. august 2021.  
 

2020
Øvingar under sommar-OL 2020
Nordisk meisterskap i orientering 1967

Nordisk meisterskap i orientering 1967, den sjuande i sitt slag, vart avvikla 28. og 29. oktober 1967 ved Viborg i Danmark.

Karar

Klassisk-distanse – 17,4 km/17 postar

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 11,2 km/11 postar

Stafett

Kjelder
Drammens Tidende og Buskeruds Blad

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Danmark
Sport i 1967
Handball-VM 2021 for kvinner

Handball-VM 2021 for kvinner, den 25. i rekka, vart avvikla i tida 1. til 19. desember 2021 i Spania. Dette var den fyrste gongen Spania arrangerte verdsmeisterskapen i handball for kvinner. 32 land skal deltake i meisterskapen.

9. desember 2021 trekte Kina laget frå meisterskapen, etter at det vart påvist Covid-19 i laget. Dei resterande kampane som Kina skulle spele, vart sette til 10–0-siger til motstandarlaga.

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H

President's Cup

Gruppe I

Gruppe II

Plasseringskampar om 25.- til 32.-plass 
Kamp om 31.-plass

Kamp om 29.-plass

Kamp om 27.-plass

Kamp om 25.-plass

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Gruppe III

Gruppe IV

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-VM 2021 for menn

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad
International Handball Federation

Handball-VM
Handball i 2021
Internasjonale meisterskap i Spania
Friidrett under Sommar-OL 2020

Friidrettsøvingane under Sommar-OL i 2021 i Tokyo vart avvikla i tida 31. juli til 8. august 2021. Det vart tevla i 48 øvingar, 24 for menn og 23 for kvinner, dessutan i ein 4 x 400 meter stafett med 2 menn og 2 kvinner på laget. Alle dei 43 baneøvingane fann stad på olympiastadion, medan dei fem gatetevlingane; tre i kappgang og to i maraton, vart avvikla i Sapporo.

Tre verdsrekordar såg dagens lys i leikane. Karsten Warholm forbetra sin eigen ferske verdsrekord i 400 meter hekk til fabelaktige 45,94 sekund, same dag 1. august sletta Yulimar Rojas frå Venezuela den 27 år gamle verdsrekorden i tresteg for kvinner då ho i sjette og siste omgang klemte til med 15,67 meter. Også i 400 m hekk for kvinner vart det ny verdsrekord då Sydney McLaughlin frå USA flytta sin fem veker gamle rekord til 51,46 sekund. I tillegg til desse olympiske rekordane, vart det også sette fem andre olympia-rekordar. Mellom desse fem må ein nemne Jakob Ingebrigtsen sitt 1500-meterløp på 3.28,32, Damian Warner frå Canada med 9 026 poeng i tikamp og Jamaicas Elaine Thompson-Herah med 10,61 sekund på 100 meter.

Noregs utøvarar sanka to gullmedaljar og ein sølvmedalje, den beste norske medaljehausten i nokon sommarolympiade. Nemnde Karsten Warholm og Jakob Ingebrigtsen vann gull, sleggjekastaren Eivind Henriksen forbetra den norske rekorden i øvinga til 81,58 meter og vann sølv.

Menn

100 meter 

Finale: 1. august

200 m 

Finale: 4. august

400 m 

Finale: 5. august

800 m 

Finale: 5. august

1500 m 

Finale: 8. august

5000 m 

Finale: 7. august

10 000 m 

30. juli

Maraton 

8. august

110 meter hekk 

Finale: 6. august

400 m hekk 

Finale: 1. august

3 000 meter hinder 

Finale: 2. august

4 × 100 meter stafett 

Finale: 6. august

4 × 400 m stafett 

Finale: 7. august

20 km kappgang 

5. august

50 km kappgang 

6. august

Høgdehopp 

Finale: 1. august

Stavhopp 

Finale: 3. august

Lengdehopp 

Finale: 2. august

Tresteghopp 

Finale: 5. august

Kulestøyt 

Finale: 5. august

Diskoskast 

Finale: 31. juli

Sleggjekast 

Finale: 4. august

Spydkast 

Finale: 7. august

Tikamp 

4. og 5. august

Kvinner

100 meter 

Finale: 31. juli
>

200 m 

Finale: 4. august

400 m 

Finale: 7. august

800 m 

Finale: 4. august

1500 m 

Finale: 7. august

5 000 m 

Finale: 3. august

10 000 m 

7. august
>

Maraton 

7. august
>

100 meter hekk 

Finale: 3. august

400 m hekk 

Finale: 5. august

3 000 meter hinder 

Finale: 5. august

4 × 100 meter stafett 

Finale: 7. august

4 × 400 m stafett 

Finale: 8. august

20 km kappgang 

Finale: 6. august
>

Høgdehopp 

Finale: 7. august

Stavhopp 

Finale: 5. august
>

Lengdehopp 

Finale: 3. august

Tresteghopp 

Finale: 1. august

Kulestøyt 

Finale: 2. august

Diskoskast 

Finale: 3. august

Sleggjekast 

Finale: 3. august

Spydkast 

Finale: 6. august

Sjukamp 

4. og 5. august

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 2020/Leichtathletik» frå ,  den 17. august 2021.  

Øvingar under sommar-OL 2020
Friidrett under Sommar-OL
Sigurd Dæhli

Sigurd Dæhli () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Løten i Hedmark. Han vart nordisk meister i 1977 og verdsmeister i stafett 1981, under VM 1983 vann han bronsemedaljen.

Kjelder

Sigurd Dæhli i Store norske leksikon

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Folk frå Løten
Morten Berglia

Morten Berglia () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Hokksund i Buskerud. Han vart verdsmeister i 1983 og vann også gullmedaljar i stafett med Noregs mannskap i 1983, 1985 og 1987. Elles vart han noregsmeister på klassisk-distansen i 1981 og 1983, samt nordisk meister i stafett 1982, 1984, 1986. Berglia var medlem i Eiker Orienteringslag.

Kjelder
Morten Berglia i Store norske leksikon

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Øvre Eiker
Øyvin Thon

Øyvin Thon () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Drammen. Han vart verdsmeister i 1979 og 1981, dessutan var han med om å vinne fem VM-gull i stafett i rad i tida 1981-89 og fire stafett-gull i nordisk meisterskap perioden 1980-86, også det i rad. Thon, som fyrst vart medlem i IF Sturla og seinare Bækkelaget SK, vart norsk meister på klassisk-distansen i 1980 og på langdistansen i 1981, 1983 og 1986.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske orienteringsløparar
Norske fjellklatrarar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Drammen
Anne Berit Eid

Anne Berit Eid () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Oslo. Ho vart verdsmeister i 1978 og noregsmeister på klassisk-distansen i 1979 og 1980, i 1980 vann ho også langdistansen i noregsmeisterskapen. I 1977 sprang ho ankeretappen for det norske mannskapet som vart nordisk meister i stafett. Eid var medlem i Romerikslaget og seinare Oppsal IF.

Kjelder
Anne Berit Eid i Store norske leksikon

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Oslo
Åge Hadler

Åge Hadler () er ein norsk samfunnsgeograf og tidlegare orienteringsløpar frå Bergen. Han vart verdsmeister i 1966 og 1972 og nordisk meister i 1969 og 1971. I 1965 og 1971 var han med på dei norske laga som vann stafetten i nordisk meisterskap. Hadler, som vart noregsmeister på klassisk-distansen i 1966, 1967, 1970, 1971, 197, og på langdistansen i 1968, 1969 og 1973, var medlem i Bergens Turnforening til han flytta til Oslo for å studere. Etter den tid representerte han IL i BUL. Han og kona Ingrid Hadler gav i 1970 ut boka På tvers av stiene.

Åge Hadler var tilsett i Statens Kartverk frå 1986.

Kjelder

Store norske leksikon
Kunnskapsforlagets idrettsleksikon

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Bergen
Stig Berge

Stig Berge () er ein norsk vitskapsmann og tidlegare orienteringsløpar frå Meldal i Sør-Trøndelag. Han vart verdsmeister i orientering i 1970, i same meisterskapen sprang han ein etappe for det norske mannskapet som vann stafett-gullet. Berge vart noregsmeister på klassisk-distansen i 1964 og på langdistansen i 1967, 1970 og 1971. Elles fekk han med seg eit nordisk stafett-gull i 1965.  

Stig Berge utdanna seg til sivilingeniør i teknisk fysikk ved Norges tekniske høgskole i Trondheim. Sidan vart han professor i faget, og arbeidde i fleire år som leiar for Institutt for marin teknikk ved NTH/NTNU.

Kjelder

Stig Berge i Store norske leksikon
Kunnskapsforlagets idrettsleksikon

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Meldal
Peer H. Staff

Peer H. Staff () er ein norsk lege og tidlegare orienteringsløpar frå Oslo. Han vart nordisk meister i orientering i 1965 og noregsmeister i 1963. Han er far til Hanne Staff.

Medisin
Staff studerte medisin ved Universitetet i Oslo. Frå 1975 til 2001 arbeidde han ved Ullevål sykehus i 1975-85, siste 16 åra som avdelingsoverlege. Sidan var han 2001-08 medisinsk fagsjef i Tryg Forsikring. Staff var ein av grunnleggjarane av Norsk Idrettsmedisinsk Institutt.

Orienteringsløp
Staff, som var medlem i Nordstrand IF, vart norsk meister i orientering 1963. Året etter kom han på andreplass etter Stig Berge. Under den nordiske meisterskapen 1965 ved Hokksund sprang han inn til siger framom Berge og ytterlegare tre nordmenn. Dagen etter tok Staff seg av den tredje etappen for det norske mannskapet som vann stafetten.

Kjelder
Arbeiderbladet 9. august 2016

Norske legar
Norske orienteringsløparar
Noregsmeistrar i orientering
Ragnhild Bratberg

Ragnhild Bratberg () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar, langrennar og skiorienterar frå Ringsaker. Ho var medlem Ringsaker IL og Ringsaker Orienteringslag.

Karriere

Langrenn
Under junior-VM på ski 1980 i Örnsköldsvik vart Bratberg nummer 2 på 5 km, for så å gå fyrste etappe då Noreg, med Grete Ingeborg Nykkelmo og Brit Pettersen på dei andre etappane, vann stafetten. Tidlegare i sesongen kom ho på sjetteplass på 10 km ved Ski-NM i Asker. I konkurransen med fleire framstormande landskvinner fekk ho heller få internasjonale oppdrag. Ho enda på 22. plass i verdscupen i langrenn 1981 og 25. plass i 1982. Etter 1984 deltok ho lite i langrenn. På tampen av si idrettskarriere gjekk ho i 1991 til topps i Birkebeinerrennet.

Skiorientering
I staden for langrenn satsa Bratberg på skiorientering. Her vart ho verdsmeister på normaldistansen i 1986, 1988 og 1990, i 1990 vann ho også kort løype. Ho elles stafett-gull 1986, stafett-sølv 1988 og stafett-bronse 1990. I norske meisterskap gjekk ho inn til 8 sigrar.

Orientering
Bratberg fekk delta i verdsmeisterskapen i orientering 1981 og overraska med å verte  nest beste norske med sin tiandeplass. Året etter stadfesta ho at høyrde til noregseliten i idretten, mellom anna med femteplass i nordisk meisterskap og NM-sølv i begge dei individuelle tevlingane. 1984-sesongen vart Bratberg noregsmeister både i langløype og normalløype. Under den nordiske meisterskapen på Bardufoss tok ho seg av startetappen for dei fire norske kvinnene som vann stafetten. Ho vann den uoffisielle verdscupen i orientering 1984. 

I 1985 forsvarte Bratberg meistertittelen i NM lang løype og ho vann sølv på stafetten under Orienterings-VM. Året etter var ho på ny med om å vinne stafetten i nordisk meisterskap. I noregsmeisterskapane 1986 tok ho gull i klassisk og sølv i lang løype, to prestasjonar ho kopierte i 1987. Under verdsmeisterskapen sprang ho startetappen då det norske kvinnelaget vann stafetten.

1988-sesongen vart Bratbergs beste. Ho vart nordisk meister i Halmstad, både individuelt og i stafett, norsk meister på klassisk-distansen for tredje året i rad og ho vann verdscupen. Sommaren 1989 sigra ho i langdistansen-NM med ein margin på 25 minutt til nummer 2, om hausten kom ho på fjerdeplass i VM og på tredjeplass på klassisk-distansen i NM. I 1990 sikra ho seg ein ny gullmedalje i NM lang løype og ein sølvmedalje på den nye kortdistansen, som ankerkvinne sprang ho elles inn til stafett-sølv i den nordiske meisterskapen. I 1991-sesongen, hennar siste, vann Bratberg eit VM-sølv i stafett, NM-gull i lang løype og på kortdistansen, samt NM-bronse i klassisk løype, 

Gjennom åra vann Bratberg fire kongepokalar. I 1988 vart ho tildelt Egebergs Ærespris for sine prestasjonar i langrenn, skiorientering og orienteringsløp. Same året mottok ho også Porsgrunds Porselænsfabriks Ærespris.

Kjelder
Store norske leksikon
Kunnskapsforlagets idrettsleksikon

Norske langrennsløparar
Norske orienteringsløparar
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Ringsaker
Holvikjekta

Holvikjekta er ei nordfjordjekt, eigd av  Nordfjord Folkemuseum. Ho vart bygd  i 1881  på Sandane i Gloppen . Byggmeister var Jakob Apalsæt, Gloppen. Jekta er klinkbygd. Eigarar var fire bønder frå Sandane.
Holvikjekta er 19,70 meter lang, 8,30 meter brei og 2,95 meter djup. Den store råseglmasta var 25,75 meter lang. Fremste delen av kjølen, framlotet, var sidare enn det som var vanleg på tilsvarande jekter. Dette før at ho skulle vere god å styre. Råseglet (skomfarseglet) var sauma saman av 32 dukar. Samla pris for den nye jekta, medrekna segl, skrog og rigg var 3800 kroner. 

Det vart som regel tre turar til Bergen kvar vår/sommar. Lasten var for det meste ved. Holvikjekta var på 40 lester. Kvar lest 3 mål ved. Jekta bar då 120 mål vårkløyvd ved. Av lettare haustkløyvd ved var lasta opp i 150 mål. Siste turen til Holvikjekta var  ein last med telefonstolpar til Osterfjorden. Det var i 1906. Det var og siste året Holvikjekta vart sjøsett.

I 1909 kjøpte Nordfjord sogelag jekta for 400 kroner. Seinare vart naustet og kjøpt for 400 kroner. Då Nordfjord Folkemuseum vart skipa i 1920 overtok dei Holvikjekta. Gloppen kommune kjøpte grunnen der nastet står. Og sidan har jekta stått der som ho opprinneleg hadde vinteropplag.
I 2021 vert det arbeidd for å få i stand eit nytt bevarings- og formidlingsbygg på same staden.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Pedersen, Bjørn Tore : JEKTA Eventyrets farkost. Museumsforlaget Trondheim 2019
Norske seglskip
Gloppen kommune
Historie i Gloppen
Jekter
Tore Sagvolden

Tore Sagvolden () er ein norsk orienteringsløpar frå Oslo. Han vart nordisk meister i 1984 og fire gongar norsk meister. Tre gongar vann han sølvmedaljen i verdsmeisterskapen og i fire verdsmeisterskap på rad, 1981-87, vann han VM-gull i stafett. Stafett-gull vann han også i den nordiske meisterskapen 1980, 1984 og 1986.

Aktiv
Sagvolden slo gjennom då han under verdsmeisterskapen 1979 sprang inn til bronse, landsmennene Øyvin Thon og Egil Johansen vann gull og sølv. Året etter tok han sølvmedaljen i den individuelle tevlinga  i den nordiske meisterskapen, før han så saman med Thon, Johansen og ankermann Sigurd Dæhli vann stafettløpet i same meisterskapen. Tidlegare i 1980 vart han andremann i langdistanse-NM i Vestby.

I 1981 vart Sagvolden nummer 3 i langdistanse-NM i Evenskjær. Under verdsmeisterskapen 1981 i Thun kom han i mål til sølv i den individuelle tevlinga. Dagen etter fekk han det fyrste av fire strake stafett-gull i verdsmeisterskap, med på laget var elles Øyvin Thon, Harald Thon og ankermann Dæhli. På tampen av sesongen enda han opp med sølv på klassisk-distansen i NM.

Etter ein medaljefri sesong kom Sagvolden i 1983 tilbake med bronse ved langdistanse-NM i Pasvik. Individuelt i verdsmeisterskapen i Ungarn enda han på fjerdeplass, slått av tre landsmenn. Saman med Morten Berglia og Thon-brørne sikra han seg VM-stafettgull nr 2. År 1984 var Sagvolden i sitt livs beste form. Etter tredjeplass i langdistanse-NM i juni, var han uimotståeleg ved den nordiske meisterskapen i Bardu og Bardufoss i september. Han vann den individuelle tevlinga med eit forsprang på fem minutt til sølvmedaljøren, deretter var han ankermann for mannskapet som vann stafetten. To veker seinare vart han noregsmeister, over fire minutt føre nummer 2.

I løpet av september 1985 vann Sagvolden VM-sølv individuelt og VM-gull i stafett under verdsmeisterskapen i Australia, for så å reise til Korgen i Nordland der han vart norsk meister på klassisk-distansen. Året etter var han med å vinne stafetten i den nordisk meisterskapen for tredje gong. I noregsmeisterskapen 1986 fekk han sølvmedaljen, slått av Rolf Vestre med 3 sekund. I 1987 vann Sagvolden ein suveren siger i langdistanse-NM. Under verdsmeisterskapen i Frankrike kom han på sølvplassen for tredje gong og vart verdsmeister i stafett for fjerde gong. Den sterke sesongen vart krona med NM-tittel i klassisk løype.

Sommaren 1988 vart Sagvolden fjerdemann då noregsmeisterskapen vart avvikla i Hegra i Nord-Trøndelag. Han la deretter opp.

Kjelder

Store norske leksikon
Kunnskapsforlagets idrettsleksikon

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Magne Lystad

Magne Lystad () var ein norsk orienteringsløpar frå Lunderseter i Hedmark. Han vart nordisk mester i 1957 og 1959, i 1962 sigra han i det nyinnførte europameisterskapet. Han hadde 7 individuelle mesterskap og fem stafettmesterskap.

Aktiv
Lystad vart norsk meister fyrste gongen i 1954, ein prestasjon han fylgde med å vinne dei neste tre meisterskapa. I 1957 vart han i tillegg nordisk meister på suverent vis framom tre landsmenn, meisterskapen vart avvikla ved Hegra i Nord-Trøndelag. To år seinare vart han på ny både norsk og nordisk meister, den siste meisterskapen fann stad ved Ålborg i Danmark. I 1960 og 1962 vart han noregsmeister for sjette og sjuande gong, sommaren i mellom kom han på tredjeplass i den nordiske meisterskapen.

Høgdepunktet for Lystad kom ved den fyrste av to europameisterskap. Sundag 23. september 1962 i Løten sprang han inn til sigerstida 1.48.32 og slo andremann med 5 minutt og 39 sekund. I 1964 var han med i det norske firemanns-laget som tok sølv i stafetten under EM. Han avslutta år som aktiv løpar med å vinne bronsemedaljen i den individuelle tevlinga ved den nordiske meisterskapen 1965 ved Hokksund.

Med laget sitt, Lunderseter IL, vart Lystad stafettmeister i noregmeisterskapane 1956, 1957, 1958, 1961 og 1964.

År 1957 vart Magne Lystad tildelt både Morgenbladets gullmedalje og Sportsjournalistenes statuett for triumfen i den nordiske mesterskapen.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske orienteringsløparar
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Kongsvinger
Ragnhild Bente Andersen

Ragnhild Bente Andersen () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Halden. Ho vart nordisk meister i 1993 og vann VM-gull i stafett i 1987. Andersen var i alle år medlem av Halden Skiklubb, ho var med å vinne seks stafettgull i noregsmeisterskap for klubben.

Aktiv

Orientering
Andersen kneip bronsemedaljen ved langdistanse-NM 1986. Same året kom ho på fjerdeplass i den nordiske meisterskapen. I 1987 sprang ho den andre etappen for det norske mannskapet som vann VM-stafetten, dei andre var Ragnhild Bratberg, Ellen Sofie Olsvik og Brit Volden. Året etter vart det nytt stafettgull på Andersen, Bratberg og Volden, saman med Anne Line Nydal sigra dei veden den nordiske meisterskapen.

I 1990 vann Andersen tre gullmedaljar då noregsmeisterskapen vart avvikla i Selbu, etter ein suveren triumf på klassisk-distansen tok ho fyrsteplassen på kort-distansen, for så å ta Halden Skiklubb inn til topplass i stafetten. Gjennom fleire gode internasjonale løp vann ho verdscupen. Åra 1990, 1992, 1995 deltok ho på dei norske stafett-laga som vann sølv i nordisk meisterskap, i 1991 på laget som tok stafett-sølv i verdsmeisterskapen.

Under den nordiske meisterskapen 1993 i Finland vann Andersen gull i klassisk løype, sølv i kort løype og bronse i stafett. Same sesongen vart ho norsk meister i langdistanse, så vel som kortdistanse. Hausten 1995 vann ho gull på kortdistansen i NM og ho vart noregsmeister i nattorientering.

Friidrett
Andersen var ein løpssterk utøvar som i 1991 vart norsk meister i terrengløp.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ragnhild Bente Andersen» frå ,  den 3. september 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske orienteringsløparar
Verdsmeistrar i orientering
Noregsmeistrar i orientering
Kongepokalvinnarar i orientering
Folk frå Halden