kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Nansenøya i Karahavet

Nansenøya (russisk Остров Нансена, Ostrov Nansena) er ei lang og smal øya ved kysten av Karahavet i Krasnojarsk kraj i Russland. Ho er 21 km lang og i snitt om lag 2,5 km brei. Øya ligg i eit område med mange skjer, like utanfor kysten av Tajmyrhalvøya. Det smale sundet mellom Nansenøya og kysten av Sibir (Framsundet) er i snitt 2,5 km breitt. 
 
Kysten av Nansenøya og nokre av dei større naboøayne, som Tajmyrøya, Bonevi og Pilota Makhotkina er innskore med mange bukter og viker. Sunda mellom denne øya og naboøyane har derfor eit labryintpreg over seg. Geologisk er alle desse øyane ei fortsetjing av Nordenskiöldøyane som ligg lenger nord og stundom vert Nansenøya rekna som ein del av øygruppa. Ostrov Vkhodnoj er 750 meter lang og ligg like vest for Nansenøya. 

Havet omkring Nansenøya er dekt av pakkis med noko polynja gjennom den lange, harde vinteren og det er mykje isflak i havet om sommaren. 

Øya er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.

Historie 
I oktober 1900 under Baron Eduard von Toll sin skjebnesvangre siste ekspedisjon vart vinterforlegninga til Toll sitt skip «Zarja» sett til Nabljudenijøya og ein forskingsstasjon vart bygd der. Dette er ei lita granittøya søraust for Nansenøya i ei bukt som Baron Toll kalla Colin Archer-bukta.

Under den andre verdskrigen var det mykje militæraktivitet nær Nansenøya, særleg under Operasjon Wunderland.

På enkelte kart står Nansenøya berre oppført som Nansena. Øya må ikkje forvekslast med den russiske øya Nansenøya, som er ein del av Frans Josefs land, i Nordishavet. Begge øyane er kalla opp etter den norske polfararen Fridtjof Nansen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nansen Island (Kara Sea)» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 William Barr, Baron Eduard von Toll’s Last Expedition, 1900-1903. 
 Tajmyrøya og nærliggande øyar 
 Naturreservat
 Nansen sine ekspedisjonar
  og Hendingar under andre verdskrigen nær Nansenøya

Sjå òg 
 Karahavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Stader i Russland kalla opp etter nordmenn
Olenij

Olenij (russisk Остров Олений; Ostrov Olenij) er ei øy i Karahavet berre nokre kilometer frå kysten av Sibir i Russland. Ho ligg nord for ein av armane av Gydanhalvøya. Ho er dekt av tundravegetasjon og myrer, er 53 km lang og i snitt om lag 27 km brei. Øya har eit areal på 1197 km². 

Havet omkring Olenij er dekt av pakkis om vinteren og det er mykje isflak sjølv om sommaren, så ho er som regel landfast med Gydanhalvøya, som det berre går eit 2 km smalt sund mellom. 

Olenij høyrer til Jamalo-Nenetsk autonome okrug som ligg nord i Tjumen oblast. Olenij er òg ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Øya må ikkje forvekslast med andre øyar med same namn. Ei av desse ligg i Karahavet i Plavnikovijeøyane, medan dei andre ligg i Barentshavet og Kvitsjøen.

Nærliggande øyar 
 Sørvest for Olenij ligg tre små øyar kalla Prokljatyjeøyane (Проклятые острова; Prokljatyje ostrova) ved 72° 15' N og 77° 05' E.
 Rovnyjøya ligg nær kysten, eit par kilometer aust for Prokljatujeøyane.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Oleniy Island» frå , den 5. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Naturreservat

Sjå òg 
 Karahavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Tjumen oblast
Onekotan

Onekotan (russisk Онекотан), òg kalla Onekotan To, er ei øy heilt nord i Kurilane i Sakhalin oblast i Russland. Onekotan er ei vulkansk øy og ein del av «Eldringen» som krinsar Stillehavet. Ho har eit areal på 315 km², er 42,5 km lang og 11–16 km brei.

Onekotan er unik fordi ho har ein kaldera fylter med vatn både nord og sør på øya. Den største av desse to ligg i sør og har igjen ei øy midt i innsjøen. Dette vert kalla Tao-Rusyr-kalderaen. Det høgaste punktet på Onekotan er Krenitsyn på 1325 meter over havet, og ligg på øya som ligg i kalderaen. I nyare tid er det danna sekundære vulkankjegler i begge kalderaer og den nordlegaste er nesten heilt fylt att av ein slik, kalla Nemotoppen.

Det er aure i Tsjiornojesjøen, ein av dei to innsjøane på Onekotan.

Mellom naboøyane og Onekotan ligg Det fjerde kurilsundet, Jevreinovsundet og Krenitsynsundet. Naboøyane er Makanrusji med ein vulakn på 1170 moh i nordvest og Kharimkotan med ein 1210 meter høg vulkan i sør.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Onekotan» frå , den 5. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Bilete av Onekotan
 Aure i Tsjiornojesjøen

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin oblast

Kurilane
Kalderaer i Russland
Kratersjøar
Vulkanar i Russland
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Plavnikovyjeøyane

Plavnikovyjeøyane (russisk острова Плавниковые; Ostrova Plavnikovyje) er ei øygruppe aust i Karahavet utanfor kysten av Sibir i Krasnojarsk kraj i Russland. Øyane er dekte av tundravegetasjon og har mange innsjøar og myrområde. Dei er dekte av snø og is det meste av året. 

Den største av Plavnikovyjeøyane er Pestovyjøya og Kruglyjøya. Dei fleste av øyane ligg mindre enn 10 km frå kysten av Tajmyrhalvøya, men enkelte, som Vardropperaøya, ligg lenger ute til havs. Den austlege delen av øyane, inkludert Kosterina og Pestsovyj, vert òg kalla Vkhodnyjeøya.

Plavnikovyjeøyane ligg sør for den vesle Kolosovykhhalvøya. Geologisk er dei ein del av Mininaskjera, ein kompleks formasjon som inkluderer Kolosovykhøyane lenger nord. Denne øygruppa ligg mellom 73° 15' og 74° 40' N og mellom 84° og 86° 30' E. 

Havet omkring Plavnikovyjeøyane er dekt av fast is om vinteren og klimaet er særs hardt. Sjølv om sommaren er det pakkis i havet omkring. 

Øyane er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Plavnikovyjeøyane må ikkje forvekslast med Plavnikovyjøya (Ostrov Plavnikovyy) utanfor vestkysten av Severnaja Zemlja som òg ligg i Karahavet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Plavnikovyye Islands» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Naturreservat 
 Albert Hastings Markham. Arctic Exploration, 1895
 Armstrong, T., The Russians in the Arctic, London, 1958.
 Tidlege sovjetiske ekspedisjonar
 Russiske polarekspedisjonar

Sjå òg 
 Karahavet
 Tajmyrhalvøya

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Øygrupper i Nordishavet
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Rassjua

Rassjua (russisk Расшуа, japansk 羅処和島) er ei vulkanøy sentralt i Kurilane i Russland. Ho ligg 16 km frå Usjisjirøyane og 30 km sørvest for Matsuwa.

Vulkanen på øya strekkjer seg 956 meter over havet og hadde det siste utbrotet sitt i 1957. 

Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:Rasshua» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Global Volcanism Program 

Kurilane
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Vulkanar i Russland
Stratovulkanar
Aktive vulkanar
Rastorgujevøya

Rastorgujevøya eller Rastorgujevaøya (russisk Остров Расторгуева, Ostrov Rastorgujeva), er ei øy i Karahavet nordaust for Sjturmanovhalvøya i eit område med mange skjer sør for Nordenskiöldøyane i Russland. Samanlikna med ander store øyar i området har ho ei forholdsvis jamn form. Ho er 21 km lang og 6,5 km på det breiaste. Ho er dekt av tundravegetasjon om sommaren, men det meste av året ligg ho under eit snødekke. 

Øya ligg 40 km frå vestenden av Tajmyrbukta og berre 14 km sørasut for Tajmyrøya. Mellom øya og fastlandet er sundet berre ein kilometer på det smalaste. 

Klimaet i området er hardt med lange, bitre vintrar og mange snøstormar. Havet omkring Rastorgujevøya er fylt med pakkis om vintere og det er mykje isflak sjølv om sommaren. Det meste av året er ho derfor landfast med fastlandet. 

Rastorgujevøya høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, som er det største naturreservatet i Russland og Europa.

Historie 
Heile området rundt Rastorgujevøya vart utforska av den russiske geologen Baron Eduard von Toll på den siste ekspedisjonen hans. Øya vart namngjeve av han etter Stepan Innokentjevitsj Rastorgujev, ein kosakkisk offiser som var med på ekspedisjonen. 

Toll sende Rastorgujev i lag med kapteinen på skipet hans «Zarja», N. N. Kolomejtsev på ein lang sledetur for å opprette koldepot for «Zarja» på Kotelnyøya og Dikson, i tillegg til å føre post frå ekspedisjonen til Dudinka. Dette hjelpte på det dårlege forholdet mellom Baron Toll og Kaptein Kolomejtsev. 

I 1937 vart ei anna øy, Koltsjakøya i Kamennyjeøyane lenger vest langs kysten av Tajmyrhalvøya kalla opp etter Stepan Rastorgujev. Så i eit par tiår var det to Rastorgujevaøyar i Karahavet. 23. august 2005 vart dei tidlegare namna gjeninnsett for å lette på forvirringa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Naturrreservat 
 William Barr, Baron Eduard von Toll’s Last Expedition, 1900-1903.
 Namneendringar i Karahavet

Sjå òg 
 Eduard Toll
 Kamennyjeøyane

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Bregne

Bregne er ei gruppe karsporeplantar som formeirar seg med sporar. Bregnane har store, som regel delte eller flika og trekanta blad. Hjå bregnane, som hjå andre karsporeplantar, sit sporane i sporehus. Hjå mange bregneartar sit sporehusa i klasar (sori) som sit på undersida av blada.

Klassifisering
Klassifiseringa av bregnar er ikkje avklåra. Omgrepet kan visa til ulike vitskaplege klassifiseringar, som divisjonen Pteridophyta eller klassen Polypodiopsida. Mange grupper, mellom anna ormetungebregnar, som har vore rekna mellom bregnane har synt seg å høyra til eigne grupper.

I eldre systematikk utgjorde bregneplantene ein gruppe med det vitskaplege namnet «Filicatopsida» (eller «Filicatae»). Etterkvart har det vist seg at tre bregnegrupper, Psilotales, ormetungebregnar og Marattiales, ikkje er i nær slekt med resten av bregnene. Ormetungebregnar (Ophioglossales) verker vera nærast i slekt med Psilotales, medan Marattiales verker vera nærast i slekt med sneller (Equisetales).

Bregneplantar i denne tydinga er altså ei parafyletisk gruppe, men om ein også tek med snelleplantane (Equisetopsida) blir gruppa fullstendig. Resten av dei egentlege bregnane, dvs. med unntak av Marattiaceae og ormetungebregnar, er derimot ei monofyletisk gruppe ofte kalla bregnar (Polypodiopsida), eller eigentlege bregnar (Leptosporangiatae), og utgjer dessutan hovudvekta av alle bregneplantar.

Bregneplantane er (med unntak av ormetungegruppa) kjenneteikna av sporehus med veggar som berre er eitt cellelag tjukt. Bregnar veks i alle klimasoner, men er representert med flest artar i tropane.

Bakgrunnsstoff

Plantar
Karsporeplantar
Russkijøya i Karahavet

Russkijøya (russisk остров Русский, tyder «Den russiske øya») er ei øy i Karahavet nord i Krasnojarsk kraj i Russland. Ho er ein del av Nordenskiöldøyane. Med eit areal på 309 km² er ho den største øya i øygruppa. Ho er òg den nordlegaste øya i øygruppa ved 77° 03' N. Russkijøya er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Øya må ikkje forvekslast med Russkijøya utanfor Vladivostok i Peter den store-bukta.

Historie 
25. august 1942 under Operasjon Wunderland møtte den tyske kryssaren «Admiral Scheer» den russiske isbrytaren Sibirjakov under kaptein Katsjarev sin kommando like utanfor nordvestkysten av Russkijøya. Isbrytaren gjorde heroisk motstand men sokk til slutt etter eit ujamnt slag. «Admiral Scheer» segla så sørvestover for å gå til åtak på sovjetiske militærinstallasjonar ved Dikson.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Russky Island (Kara Sea)» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Valerian Albanov, In the Land of the White Death, 2001. Inneheld bilete av Fridjof Nansen sine tidlege kart av Arktis.
 William Barr, Baron Eduard Von Toll's Last Expedition. Arctic, Sept 1980. 
 Istilhøve nær Nordenskjoldøyane
 Naturreservat 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Gizjiginbukta

Gizjiginbukta (russisk Gizjiginskaja Guba) er ei vid bukt på nordvestkysten av Kamtsjatka i Russland. Ho er den øvste venstre armen av Sjelikhovbukta nordaust i Okhotskhavet.

Busetnaden Evensk ligg ved bukta. 

Stillehavssild er vanleg i farvatnet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gizhigin Bay» frå , den 7. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Stillehavssild

Bukter i Russland
Magadan oblast
Okhotskhavet
Kamtsjatka kraj
Laptevhavet

Laptevhavet (russisk море Лаптевых, more Laptevykh) er eit randhav i Nordishavet. Det ligg mellom austkysten av Sibir, Tajmyrhalvøya, Severnaja Zemlja og Nysibirøyane. I nord grenser havet til ei linje som går frå Kapp Arktis ved 79°N og 139°E til Kapp Anisij. Karahavet ligg i vest og Aust-Sibir-havet i aust. Laptevhavet har eit areal på om lag  og seglbart i august og september då det er mindre is enn resten av året. 

Laptevhavet er kalla opp etter dei russiske utforskarane Dmitrij Laptev og Khariton Laptev. Tidlegare vart havområdet kalla Nordenskjoldhavet eller Nordenskiöldhavet (russisk море Норденшельда; more Nordensjelda), etter den svenske polforskaren Adolf Erik Nordenskiöld.

Elva Lena, med det store deltaet sitt, og Olenjok munnar ut i Laptevhavet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Laptev Sea» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Økologi 
 Publiseringar frå Alfred Wegner institutt (AWI) Berichte zur Polar- und Meeresforschung .

 
Havområde i Nordishavet
Hav i Russland
Scott Hansen-øyane

Scott Hansen-øyane (russisk Острова Скотт-Гансена, Ostrova Skott-Gansena) er ei gruppe på tre små øyar i Karahavet i Russland. Dei er dekte av tundravegetasjon og ligg om lag 20 km frå enden av Mikhailovhalvøya på kysten av Sibir. 

Den vestlegaste øya er større enn dei to andre, men likevel berre om lag 3 km lang. Dei forskjellige øyane har ikkje eigne namn på fleste kart og vert derfor omtalt som ei gruppe. Havet omkring øyane er dekt av pakkis med noko polynja om vinteren. Det er òg mykje isfjell om sommaren. 

Scott Hansen-øyane høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Øygruppa er kalla opp etter Sigurd Scott Hansen, ein norsk løytnant som hadde ansvar for astronomiske og meteorologiske observasjonar under Framekspedisjonen til Fridtjof Nansen i 1893. På mange kart står namnet oppført som Scott-Gansen-øyane, som er ein transkripsjon av det russiske namnet på øyane.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Scott Hansen Islands» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 http://worldmaps.web.infoseek.co.jp/Russland_guide.htm
 http://pubs.aina.ucalgary.ca/arctic/Arctic27-1-2.pdf
 Naturreservat

Sjå òg 
 Karahavet
 Fridtjof Nansen

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Stader i Russland kalla opp etter nordmenn
Sjelonskijøyane

Sjelonskijøyane (russisk Шелонские острова, Sjelonskije Ostrova) er ei øygruppe i Laptevhavet i republikken Sakha i Russland. Ho ligg ved kysten av Janabukta, aust for munningen av elva Jana. 

Sjelonskijøyane er myrlendte og flate. 
 Den største øya er Vostotsjnyj Sjelonskij, som ligg nord for Manykohalvøya. Øya er 17 km lang og opp mot 7,2 km brei. Vostotsjnij har mange mindre innsjøar og er smalare i aust enn i vest. Aust for øya ligg ei djup vik som strekkjer seg sørover. 
 Zapadnyj Sjelonskij er mykje mindre og berre 2,5 km lang. Ho ligg vest for Vostotsjnyj og mellom dei ligg eit 2 km smalt sund. 
 Juzjnyj Sjelonskij ligg eit stykke unna resten av øyane, om lag 20 km lenger vest, og nordaust for øya Jarok. Ho er 3 km lang og 700 meter brei. 
 Det er eit par andre øyar i gruppa, alle av dei nær Vostotsjnyj, men desse har ikkje fått namn.

Janadeltaet, som øyane ligg i nærleiken av, er eit omfattande våtmarksområde. Området er utsett for det harde arktiske vêret med mange snøstormar og streng kulde. Lenger nord er havet isdekt om lag åtte månader av året, slik at øyane er landfaste det meste av tida.

Referansar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Shelonsky Islands» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Geografiske data
 Plassering
 Permafrost og danninga av termokarstsjøar

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Laptevhavet
Sakha
Sjokalskijøya

Sjokalskijøya (russisk Остров Шокальского; Ostrov Sjokalskogo) er ei øy i Karahavet i Russland. Ho ligg aust for munningen av elva Ob, utanfor nordvestsida av Gydanhalvøya. Ho er skild frå land av eit smalt sund fullt av holmar kalla Gydanskij Proliv.

Sjokalskijøya har eit areal på 428 km² og er dekt av tundra. Havet omkring øyane er dekt av pakkis om vinteren og det er mykje isfjell sjølv om sommaren, slik at ho ofte heng saman med Gydanskijhalvøya. 

Øya høyrer til Jamalo-Nenetsk, som er den nordlege delen av Tjumen oblast. Øya er òg ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Øya er kalla opp etter den russiske kartografen Julij Sjokalskij.

Sjokalskijøya må ikkje forvekslast med den vesle øya med same namn som ligg vest for Vajgatsjøya i Barentshavet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Naturreservat

Sjå òg 
 Karahavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Tjumen oblast
Sjumsju

Sjumsju (russisk Шумшу) er den nordlegaste øya i Kurilane i Russland. Ho ligg berre 11 km sør for Kapp Lopatka på Kamtsjatkahalvøya og har eit areal på 388 km². Øya er den lågaste av alle øyane i øygruppa og det høgaste punktet er 189 meter over havet. Terrenget på den lågtliggande øya er dekt av mange innsjøar og myrområde.

Sidan ho ligg nær Kamtsjatka var Sjumsju den første av Kurilane som kosakkane kom til dei første åra av 1700-talet. Det frå denne basen at russiske pelsjegerar og kjøpmenn gradvis flytta seg til dei andre øyane i øygruppa og Sakhalin. Byen Bajkovo (Kataoka) er den største busetnaden og det administrative senteret på Sjumsju.

I 1945 var øya åstad for det siste slaget under den andre verdskrigen mellom Sovjetunionen og Japan. Slaget starta 18. august, tre dagar etter at keisar Hirohito hadde bede om overgjeving.

Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Shumshu» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering

Bakgrunnsstoff 
 Bilete
 Sakhalin oblast

Kurilane
Vulkanar i Russland
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Sibirjakovøya

Sibirjakovøya (russisk Остров Сибирякова, Ostrov Sibirjakova), òg kalla Kuzkinøya (Кузькин остров), er ei øy på 800 km² i Karahavet i Russland. Ho er 38 km lang og 27 km brei og dekt av tundravegetasjon. 

Øya ligg nord for estuaret til Jenisej, berre 35 km frå kysten.

Havet omkring Sibirjakovøya er fylt av pakkis om vinteren og sjølv om sommaren er det mykje isfjell. Sundet mellom Sibirjakovøya og fastlandet vert kalla Vostotsjnyj Proliv.

Øya høyrer til Krasnoyarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Øya er kalla opp etter Aleksandr Mikhajlovitsj Sibirjakov, ein gullgruveeigar i Russland. Sibirjakov finansierte ekspedisjonar til Sibir, som dei Adolf Erik Nordenskiöld tok del i.

Nærliggande øyar 
12 km nord for Sibirjakovøya ligg ei lita gruppe på tre øyar kalla Nosokøya.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sibiryakov Island» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Naturreservat 
 Encyclopædia Britannica.

Sjå òg 
 Karahavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Simusjir

Simusjir (russisk Симушир, japansk 新知島) er ei vulkansk øy i Kurilane i Russland

Ei rekkje vulkanar (opp til 1539 moh.) dannar øya, som er 59 km lang og 12 km brei med eit areal på 227,6 km². Ein kaldera på 7,5 km i diameter ligg nordaust på øya og delvis under vatn. Midt på øya ligg Prevotoppen og i sørvest ligg Zavaritskij kaldera med tre kalderaer inni kvarandre.

Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast.

Historie 
Den russiske sjøfararen Gerasim Izmailov var stranda på Simusjir tidleg i 1770-åra. Han var her eit heilt år og levde av «musling, gras og røter».

Ainufolket og aleutarar busette seg på Simusjir på 1800-talet.

Nordaust på øya ligg Broutonbukta som den sovjetiske marinen nytta som ein hemmeleg ubåtbase mellom 1987 og 1994. Restane av basen kan ein sjå tydeleg på satellittbileta. I dag er ikkje øya busett og fleire sovjetiske landsbyar, som Kraternyj er forlatne.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Global Volcanism Program
 Simusjir ubåtbase

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin oblast

Kurilane
Kalderaer i Russland
Kratersjøar
Vulkanar i Russland
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Sorevnovanija

Sorevnovanija (russisk Остров Соревнования; Ostrov Sorevnovanija) er ei øy sør i Karahavet i Russland. Ho ligg i Sorevnovanijabukta, aust for Mikhailovhalvøya. 

Øya er nesten trekanta og har ei lengd på 8 km og er i snitt 3,5 km brei. Midt på øya ligg ein liten innsjø. Øya ligg like ved Tajmyrhalvøya og sundet mellom dei er berre 500 meter breitt. 

Det er to mindre øyar like ved Sorevnovanija. Ostrov Jezj er 1 km lang og ligg 2 km vest for det sørvestlegaste neset på Sorevnovanija. Den andre er litt større og ligg søraust for Sorevnovanija i ei lita bukt. 

Desse øyane og den nærliggande kysten ligg i det aude tundraområde i Sibir. Havet omkring øyane er fylt av pakkis med noko polynijaer om vinteren og klimaet er hardt sjølv på sommaren. 

Sorevnovanija høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.

Historie 
Området rundt øyane vart utforska av Otto Sverdrup på skipet «Eklips» i 1914, medan han leita etter Brusilov og Rusanov. 

Peter Tessem og Paul Knutsen, som forsvann frå Roald Amundsen sin ekspedisjon i området i 1919, mista livet i dette området. I 1921 reiste ein sovjetisk-norsk ekspedisjon til området for å leite etter dei og fann restane etter eit bål og forkola bein. Ein trudde først at dette var restane etter nordmennene, men nyare undersøkingar viser at bålet truleg var etter Rusanov-ekspedisjonen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sorevnovaniya Island» frå , den 8. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 William Barr, The Last Journey of Peter Tessem og Paul Knutsen, 1919
 Geografisk data
 Naturreservat 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Amfibiske køyretøy

Eit amfibisk køyretøy er eit køyretøy som både kan køyra på land og i større eller mindre grad på vatn. Omgrepet vert brukt om alt frå små syklar og bilar til dei største luftputefartøya. Mange amfibiekøyretøy er laga for militære føremål, men det finst også sivile amfibiedoningar, både fabrikkproduserte og ombygde.

Nokre landgangsfartøy kan òg køyra på land, men desse vert vanlegvis rekna som skip og ikkje amfibiske køyretøy.

Sjå òg
Amfibisk krigføring
Volvo BM BV202
Amphicar
GMC DUKW (au kjent som «Duck»)
Schwimmwagen
Ford GPA
LuAZ-967
LARC V

Bakgrunnsstoff

Fartøy
Motorkøyretøy
Praktfregattfugl

Praktfregattfugl (Fregata magnificens) er ein fugl i fregattfuglfamilien. Han er den største av fregattfuglane.

Utbreiing
Praktfregattfugl hekkar for det meste langs nord- og austkysten av Sør-Amerika, vestkysten av Mellom-Amerika og i Karibia og elles langs Mexicogolfen. Han finst også på øyer som Galapagosøyene og Kapp Verde.

Bakgrunnsstoff 

Fregattfuglfamilien