kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Spiranthes romanzoffiana

Spiranthes romanzoffiana er ei plante i skrueaksslekta Spiranthes i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

Utbreiing
Arten finst i Europa berre på Dei britiske øyane, men er elles utbreidd i Nord-Amerika.

S. romanzoffiana (engelsk namn: «irish lady's-tresses») veks heilt vest i Storbritannia og i Irland, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som livskraftig (LC). Lokalt er han regionalt utdøydd (RE) i England (sist funne i 1994), men livskraftig (LC) i Skottland. Arten vart oppdaga i Wales i 2019. I Irland er arten verna gjennom forskrifta Flora (Protection) Order, 2015. På den irske raudlista har han status som nær truga (NT), og det er laga ein eigen aksjonsplan for arten.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Skrueaksslekta
Orchis anthropophora

Orchis anthropophora er ei plante i vårmarihandslekta Orchis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg. Han var tidlegare rekna til ei eiga slekt Aceras med namnet Aceras anthropophorum.

Utbreiing
Arten finst i Europa sør for Danmark, heilt vest i Asia og nordvest i Afrika.

O. anthropophora (engelsk namn man orchid) veks heilt søraust i Storbritannia, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sterkt truga (EN), det same som lokalt i England.

Hybridar 
I England er det registrert at Orchis anthropophora har danna hybridar med Orchis simia (Orchis anthropophora × simia, òg kalla Orchis ×bergonii) og med purpurnøklar (Orchis anthropophora × purpurea, òg kalla Orchis ×macra). Båe er påviste i Kent.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Vårmarihandslekta
Orchis simia

Orchis simia er ei plante i vårmarihandslekta Orchis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

Utbreiing
Arten finst i Europa sør for Danmark, heilt vest i Asia og nordvest i Afrika.

Orchis simia (engelsk namn monkey orchid) veks heilt søraust i Storbritannia, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), det same som lokalt i England.

Hybridar 
I England har Orchis simia danna hybridar med johannesnøklar (Orchis militaris × simia, òg kalla Orchis ×beyrichii). Hybriden har vore påvist i Oxfordshire, men foreldreartane finst ikkje lenger i same område. Det har òg vore registrert hybridar med Orchis anthropophora (Orchis anthropophora × simia, òg kalla Orchis ×bergonii) i Kent, og det er rapportert om hybridar med purpurnøklar (Orchis purpurea × simia eller Orchis ×angusticruris).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Vårmarihandslekta
Grannbrudespore

Grannbrudespore (Gymnadenia borealis) er ei plante i brudesporeslekta Gymnadenia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Det er uvisst om ho finst i Noreg.

Systematikk 
Grannbrudespore har tidlegare vore rekna som ein underart (Gymnadenia conopsea ssp. borealis) på same måte som brudespore og praktbrudespore, men blir no rekna som ein fullverdig art.

Utbreiing 
Grannbrudespore (engelsk namn heath fragrant orchid) har vore rekna for å vere endemisk for Dei britiske øyane, men det er eit ope spørsmål om han òg kan finnast i Noreg. I den britiske raudlista er arten rekna som livskraftig (LC), lokalt i England og Wales er statusen usikker (DD, data deficient), og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. I den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC).

Hybridar 
Dei tre taksona i brudesporeslekta på Dei britiske øyane som no har status som eigne artar, er førebels ikkje så godt kartlagde. Ein reknar med at grannbrudespore dannar hybridar med både brudespore (Gymnadenia borealis × conopsea) og praktbrudespore (Gymnadenia borealis × densiflora).

Grannbrudespore kan danne ein intergenerisk hybrid (hybrid mellom ulike slekter) med purpurmarihand (Dactylorhiza majalis ssp. purpurella × Gymnadenia borealis eller ×Dactylodenia varia), som er funnen i Nord-England, Skottland og Irland. Hybridar med Dactylorhiza majalis ssp. praetermissa (Dactylorhiza majalis ssp. praetermissa × Gymnadenia borealis eller ×Dactylodenia lacerta) er registrerte i Sør-England. Ein hybrid med flekkmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. maculata × Gymnadenia borealis eller ×Dactylodenia evansii) er registrert spreidd i Storbritannia og Irland. Ein reknar òg med at arten dannar ein intergenerisk hybrid med skogmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. fuchsii × Gymnadenia borealis).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Brudesporeslekta
Neotinea maculata

Neotinea maculata er ei plante i krutbrennarslekta Neotinea i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.  Ho veks ikkje i Noreg.

Systematikk 
Arten var tidlegare rekna til vårmarihandslekta Orchis med namnet O. intacta, men er, saman med fleire andre artar, flytta til slekta Neotinea, først med namnet N. intacta.

Utbreiing
N. maculata (engelsk namn: «dense-flowered orchid») veks for det meste i landa kring Middelhavet. På Dei britiske øyane veks han berre i Irland, der han er nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Irland
Krutbrennarslekta
Himantoglossum

Himantoglossum er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har slekta eit titals artar, ingen av dei i Norden, men ein art på Dei britiske øyane:

H. hircinum, i England (LC)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Himantoglossum hircinum

Himantoglossum hircinum er ei plante i slekta Himantoglossum i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

Utbreiing
Arten finst i Europa sør for Danmark og nordvest i Afrika.

H. hircinum (engelsk namn lizard orchid) veks søraust i Storbritannia. I den britiske raudlista har arten status som nær truga (NT), lokalt i England livskraftig (LC).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Himantoglossum
Serapias

Serapias er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har slekta eit tjuetals artar, ingen av dei i Norden, men to artar har vore funne på Dei britiske øyane:

S. lingua, i England (CR)
S. parviflora, i England (RE)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Serapias lingua

Serapias lingua er ei plante i slekta Serapias i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

Utbreiing
S. lingua (engelsk namn greater tongue orchid) finst naturleg i landa kring Middelhavet, men var funne to stader på Dei britiske øyane, på Guernsey i 1992 og i Devon i 1998. Etter å ha stått på venteliste for raudlistevurdering (WL), vart det gjort eit nytt funn i 2017 i Essex. Arten blir no rekna som ein naturleg nyinnvandra art og har fått status som kritisk truga (CR) i den britiske raudlista.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Serapias
Serapias parviflora

Serapias parviflora er ei plante i slekta Serapias i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

Utbreiing
S. parviflora (engelsk namn small-flowered tongue orchid) finst naturleg i landa kring Middelhavet, men vart funne i eit område i Cornwall i 1989, og arten blei sett på venteliste (WL) for raudlistevurdering. Dei siste åra har arten utvida området sitt i nordvest-Frankrike, så han blir no rekna som ein naturleg innvandra art og er teken med på den nyaste raudlista (2021), men arten vart sist observert i 2008, så han har fått status som regionalt utdøydd (RE).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Serapias
Anacamptis laxiflora

Anacamptis laxiflora er ei plante i narrmarihandslekta Anacamptis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Systematikk 
Anacamptis laxiflora var tidlegare knytt til vårmarihandslekta Orchis med namnet Orchis laxiflora, men er, saman med fleire andre artar, flytta til slekta Anacamptis.

Utbreiing
Anacamptis laxiflora (engelsk namn loose-flowered orchid) veks i det sørlige Europa og eit stykke austover i Asia. På dei britiske øyane finst han berre på Jersey og Guernsey. Han blir òg kalla Jersey orchid.

Hybridar 
Det er påvist at Anacamptis laxiflora kan danne hybridar med narrmarihand (Anacamptis laxiflora × morio, òg kalla Anacamptis ×alata). Hybriden er registrert på Jersey og Guernsey.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Narrmarihandslekta
Ophrys fuciflora

Ophrys fuciflora er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Arten er av somme kjelder skildra som O. holosericea.

Utbreiing 
O. fuciflora (engelsk namn late spider orchid) lever på Dei britiske øyane berre heilt søraust i England. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), til liks med lokalt i England.

Arten er registrert frå Estland med eit herbariebelegg, men det er uvisst om dette verkeleg skriv seg frå Estland. I så fall er arten rekna som regionalt utdøydd (RE).

Hybridar 
I England er det påvist at Ophrys fuciflora kan danne hybridar med biblom (Ophrys apifera × fuciflora eller Ophrys ×albertiana) og med Ophrys sphegodes (Ophrys fuciflora × sphegodes eller Ophrys ×arachnitiformis). Båe er registrerte i Kent.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Estland
Flugeblomslekta
Ophrys sphegodes

Ophrys sphegodes er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Utbreiing 
O. sphegodes (engelsk namn early spider orchid) lever på Dei britiske øyane i dei søraustlege delane av England. I den britiske raudlista har arten status som livskraftig (LC), til liks med lokalt i England. I Wales er han rekna som regionalt utdøydd (RE).

Hybridar 
I England er det påvist at Ophrys sphegodes kan danne hybridar med flugeblom (Ophrys insectifera × sphegodes, òg kalla Ophrys ×hybrida) og med Ophrys fuciflora (Ophrys fuciflora × sphegodes eller Ophrys ×arachnitiformis). Båe er registrerte i Kent.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Flugeblomslekta
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella

Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella er ei plante i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Underarten finst truleg ikkje i Noreg, men er teken med i namnetreet i Artsdatabanken.

Systematikk 
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella høyrer til den vanskelege slekta Dactylorhiza, på norsk marihandslekta. Den er ein underart av engmarihand, men mange klassifiseringar godtek ikke denne underarten. Fordelinga på underartar av engmarihand er ikkje fullt ut klarlagd på Dei britiske øyane.

Utbreiing
I Noreg er det registrert nokre funn i herbariebelegg frå 1855 til 1930. Underarten høyrer elles heime i Storbritannia og Irland og blir rekna som endemisk for Dei britiske øyane.

I den irske raudlista har underarten status som livskraftig (LC). I den britiske raudlista er arten no sett på venteliste (WL) i påvente av meir data, det same gjeld lokalt i England. Han finst truleg ikkje i Skottland, men har vore rekna som livskraftig (LC) i Wales,

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Marihandslekta
Dactylorhiza incarnata ssp. gemmana

Dactylorhiza incarnata ssp. gemmana er ei plante i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Underarten finst ikkje i Noreg.

Systematikk 
Dactylorhiza incarnata ssp. gemmana høyrer til den vanskelege slekta Dactylorhiza, på norsk marihandslekta. Den er ein underart av engmarihand, men mange klassifiseringar godtek ikke denne underarten. Fordelinga på underartar av engmarihand er ikkje fullt ut klarlagd på Dei britiske øyane.

Utbreiing
I den irske raudlista er underarten sett på venteliste (WL) i påvente av meir data. I den britiske raudlista er arten markert med manglande data (DD – data deficient), det same gjeld lokalt i England. Han finst truleg ikkje i Wales eller Skottland, men har vore rekna som livskraftig (LC) i Wales.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Marihandslekta
Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis

Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis høyrer til kongsmarihand-gruppa D. majalis. Heile gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (D. incarnata) og skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii), kopla med dobling av kromosomtalet. 

På dei britiske øyane er denne planta (engelsk namn Pugsley's marsh orchid) klassifisert som ein art, Dactylorhiza traunsteineroidis (tidlegare rekna til Dactylorhiza traunsteineri, som har synt seg å vere ein reint mellomeuropeisk art). I Skottland har ein tidlegare rekna med ein underart D. t. ssp. lapponica (engelsk namn Lapland marsh orchid), som ikkje er identisk med vår lappmarihand. Desse plantene blir no rekna som ein varietet, var. lapponica.

I Storbritannia har ein tradisjonelt rekna planter på Hebridane (engelsk namn Hebridian marsh orchid) som eit eige taxon endemisk for området, anten som varietet (Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis var. ebudensis), underart (Dactylorhiza occidentalis ssp. ebudensis) eller art (Dactylorhiza ebudensis). I den siste utgåva av New Flora of the British Isles (2019) er taxonet innlemma i D. traunsteineroidis, men ved raudlistevurderinga i 2021 har ein valt førebels å halde fast på dei to artsnamna.

Utbreiing
Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis er rekna for å dere endemisk for Dei britiske øyane. Det er likevel mogleg at ein populasjon på flyplassområdet på Sola, kalla solamarihand, høyrer til denne underarten.

På Dei britiske øyane er Dactylorhiza traunsteineroidis rekna som livskraftig (LC) i både den britiske og den irske raudlista, på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

Dactylorhiza ebudensis er rekna som sårbar (VU) i den britiske raudlista og lokalt i Skottland.

Hybridar 
Hybridar med grasmarihand (Dactylorhiza incarnata ssp. incarnata × majalis ssp. traunsteineroidis) er registrert i Yorkshire, Wales og Irland, men er ganske sjeldne. Hybridar med skogmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. fuchsii × majalis ssp. traunsteineroidis) og med flekkmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. maculata × majalis ssp. traunsteineroidis) er registrerte i Yorkshire, Nordvest-Wales og Irland. I England er det òg funne hybridar med Dactylorhiza majalis ssp. praetermissa.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Marihandslekta
Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis

Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis høyrer til kongsmarihand-gruppa D. majalis. Heile gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (D. incarnata) og skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii), kopla med dobling av kromosomtalet. 

I Irland har denne planta (engelsk namn Irish marsh orchid) vore klassifisert som arten Dactylorhiza occidentalis med varieteten D. o. var. kerryensis, men no er alle forekomstane rekna som ein art, Dactylorhiza kerryensis, endemisk for Irland, der han er livskraftig (LC).

Hybridar 
Det er registrert hybridar med grasmarihand (Dactylorhiza incarnata ssp. incarnata × majalis ssp. occidentalis), skogmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. fuchsii × majalis ssp. occidentalis) og flekkmarihand (Dactylorhiza maculata ssp. maculata × majalis ssp. occidentalis).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Irland
Marihandslekta
Mick Ralphs

Michael Geoffrey Ralphs () er ein engelsk gitarist og låtskrivar. Han var opphavleg medlem i rockebanda Mott the Hoople og Bad Company.

Diskografi

Solo 
 1984 - Take This 
 2001 - It's All Good 
 2003 - That's Life

Mott The Hoople 
 1969 - Mott the Hoople
 1970 - Mad Shadows 
 1971 - Wildlife
 1971 - Brain Capers
 1972 - All the Young Dudes
 1972 - Rock and Roll Queen 
 1973 - Mott 
 1974 - The Hoople

Bad Company 
 1974 - Bad Company
 1975 - Straight Shooter
 1976 - Run With The Pack
 1977 - Burnin' Sky
 1979 - Desolation Angels
 1982 - Rough Diamonds
 1985 - 10 from 6 - samlealbum
 1986 - Fame and Fortune - Brian Howe erstatta Paul Rodgers. 
 1988 - Dangerous Age
 1990 - Holy Water
 1992 - Here Comes Trouble
 1993 - What You Hear Is What You Get: The Best of Bad Company - konsertalbum med Brian Howe som solovokalist. 
 1995 - Company of Strangers - Robert Hart erstatta Brian Howe som solovokalist. 
 1996 - Stories Told & Untold
 1999 - The 'Original' Bad Co. Anthology
 2006 - Live in Albuquerque 1976
 2010 - Hardrock Live - Paul Rodgers var attende i bandet
 2011 - Live at Wembley
 2016 - Live in Concert 1977 & 1979

Mick Ralphs Blues Band 
 2013 - I Should Know Better

 2016 - If It Ain't Broke

Samarbeid 
 1971 : Under Open Skies by Luther Grosvenor 
 1984 : Mick Ralphs turnerte med David Gilmour under turneen for det andre soloalbumet hans, About Face.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mick Ralphs» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Engelske rockegitaristar
Engelske låtskrivarar
Mott the Hoople-medlemmar
Bad Company-medlemmar
Sologitaristar
Glamrock-musikarar
Wildlife av Mott the Hoople

Wildlife er det tredje studioalbumet til det britiske rockebandet Mott the Hoople.

Albumet vart opphavleg gjeve ut i 1971, i Storbritannia på Island Records og i USA på Atlantic Records. Det nådde 44. plassen på UK Albums Chart i april 1971.

Innspeling
Albumet vart spelt inn i november og desember 1970 i Island Studios i London. Det vart produsert av Guy Stevens og Mott the Hoople. Lydtekniarar var Andy Johns, Brian Humphries og Phill Brown.

Mottaking

Ben Edmonds skreiv for Rolling Stone i juni 1971 at han følte bandet og songaren hadde gått bort frå Bob Dylan-likskapen på dei første to albuma og lagt til ein smak av country. Dei hadde produsert eit album med «meir enn nok solid musikk» som burde gje dei merksemd i Amerika.

Stephen Thomas Erlewine i AllMusic gav albumet fire av fem stjerner og skreiv: «Sidan dei hadde oppnådd lite suksess og verka å køyre av vegen, vart Mott the Hoople oppfordra til å produsere det tredje albumet deira med nokon andre enn Guy Stevens. Til slutt valde dei å produsere albumet sjølv, og skapte eit album som var lystig og slagkraftig, i direkte kontrast til den svøypande tåka på Mad Shadows. Dei enda opp med Wildlife, ei plate som framleis verkar som ein overgang, og som likevel er langt meir sjølvsikker, einskapleg og glederikt.»

Innhald

Medverkande
 Ian Hunter – solovokal (spor 2, 4, 5, 7, 9), and korvokal, rytmegitar, piano
 Mick Ralphs – sologitar, solovokal (spor 1, 3, 6, 8), korvokal
 Verden Allen – orgel, korvokal
 Pete «Overend» Watts – bass, korvokal
 Dale «Buffin» Griffin – trommer, korvokal

Andre medverkande
 Jerry Hogan – steelgitar på «It Must Be Love» og «Original Mixed-Up Kid»
 Jess Roden – korvokal på «Lay Down»
 Stan Tippins – korvokal på «Lay Down»
 Michael Gray – strykearrangement og dirigent på «Waterlow»
 Jim Archer – fiolin på «Angel of Eighth Avenue»

Teknisk
 Andy Johns, Brian Humphries, Phill Brown – lydteknikar
 Brian Cooke – fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wildlife (Mott the Hoople album)» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Mott the Hoople-album
Album produserte av Guy Stevens
Island Records-album
Minstemål

Minstemål for fisk  er reglar som skal verne fiskebestandar mot sterk beskattning på unge individ, før dei kan formeire seg.
Hovudregelen er at fiske i sjøen er fritt i norsk økonomisk sone. Men alle som fiskar i sjøen må følgje reglane for minstemål.  Det gjeld både yrkesfiskarar og sportsfiskarar.

Reglane er innførte av Nærings- og fiskeridepartementet  ved Fiskeridirektoratet.
Gjeldande forskrift er Forskrift om gjennomføring av fiske, fangst og høsting av viltlevende  marine ressurser (høstingsforskriften) (iverksett 01.01.2022). 
	
I tillegg til minstemål inneheld forskrifta reglar for maskevidde, begrensning i bruk av ymse fiskeredskap, bifangst,  fredning av ymse arter til ulike tider m.m.

Fisken skal målast frå snutespissen til enden av den ytterste strålen på sporen.

For ein del artar er det ulike minstemål i ulike havområde. For torsk er minstemålet nord for 62° N,  44 cm, og Sør for 62° N, 40 cm.

Kveite har eit minstemål på 80 cm.

Forskrifta om minstemål gjeld både yrkesfiskarar og sportsfiskarar.
Fiskeridirektoratet  melder at målretta fiske på undermåls fisk kan verte straffa. Men målet med forskrifta er i større grad å få fiskarane til å fiske på stor og vaksen fisk.

Kjelder 

Fiskeri i Noreg
Norske sportsfiskerekordar

Norske sportsfiskerekordar er lister over dei største fiskane  som er tekne med sportsfiskeutstyr i Noreg.
Det var bladet Alle Menn som i 1973 kom med den første rekordlista, som då innheldt 19 artar. Det var lita oppsluttning første åra. Oppsluttinga vart betre då bladet Villmarksliv overtok  lista i 1976. Frå då vart den lista rekna som dei offisiellle norske sportsfiskerekordane. I førstninga var lista delt i to, ei for saltvassfisk og ei for ferskvassfisk.

Frå 1979  har det og vorte rekordar for fisk fanga på fluge.

Rekordlistene
Slik er det no fire rekordlister:

 Rekordane for saltvassfiskar

 Flugerekordane for saltvassfiskar 

 Rekordane for ferskvassfiskar

 Flugerekordane for ferskvassfiskar

For nokre av dei største artane vert det ført to rekordlister. Av praktiske grunnar kan det vere uråd å få til skikkeleg veging.  Då er det ei liste med vekt, og ei med lengdemål. Dette gjeld artar som håkjerring, makrellstørje, håbrann, kveite og ulike skater.
For kvar rekordnotering finn vi: Fiskeslag, vekt kg, fiska av, fangststad og dato.

Godkjenning
Fiskarar som vil ha godkjende rekordfiskar må forhalde seg til eit heller detaljert sett av fangstreglar.

Det er ein omfattande prosess å få ein rekordfisk godkjend
Det skal innmeldast med eit detaljert skjema  om fiskaren,  fiskestaden,   reiskapen , og fisken. 
Det krevst vitne som bekreftar fangsten, og det skal foreligge fotodokumentasjon.

Nokre rekordar
 Håkjerring 880,0 kg  Boknafjorden, 2010
 Kveite 233,5 kg Laksefjorden,  2013
 Torsk 41,72 kg Sørøya, 2012
 Makrell 3,474 kg, Stølefjorden, 1997
 Lita havnål 1,14 g, Oslofjorden, 2019
 Gjedde 19,540  kg, Grøtlitjernet, 2017
 Laks 32,5 kg, Tana, 1951

Referansar 

Fiskeri i Noreg
GPS Exchange Format

GPX, eller GPS Exchange Format, er eit XML-skjema designa som eit felles dataformat for GPS for ulik programvare. Det kan brukast til å skildra vegpunkt, spor og ruter. GPX er eit open filformat og kan brukast utan å betala lisens. Posisjonsdata (med moglegheit for høgde, tidspunkt og annan informasjon) blir lagra i taggar og kan utvekslast mellom GPS-utstyr og programvare.

Einingar 
Lengdegrad og breiddegrad blir uttrykte i desimalgrader og høgd i meter, begge ved hjelp av WGS 84. Dato og tid er ikkje lokale tidspunkt, men nyttar Coordinated Universal Time (UTC) i ISO 8601-formatet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «GPS Exchange Format» frå ,  den 25. mars 2022.  
 

XML-standardar
Markeringsspråk
GPS