kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Charles Hoff

Charles Teilman Hoff () var ein norsk friidrettsutøvar frå Fredrikstad som konkurrerte i stavhopp, lengdehopp, tresteghopp, samt korte løpsdistansar. Hoff var «en friidrettsbegavelse utover det vanlige... [m]ed sin hurtighet, styrke og smidighet hadde han rent spesielle forutsetninger for stavhopp, og hans stil i denn gren ble revolusjonerende». Han var medlem av Torshaug IF. Far hans var i 1910 dreiarformann ved mekanisk verkstad.

Hoff sette ny verdsrekord i stavhopp med 4,12 meter under ein triangellandskamp mellom Danmark, Noreg og Sverige den 22. juli 1922 i København. Året etter forbetra han verdsrekorden til 4,21 m, og i 1925 til fyrst 4,23 m og seinare, under eit stemne i finske Åbo, til 4,25 meter. Hoff var i 1923 norsk rekordholdar også på 400 meter med 49,2 sekundar, 800 meter med 1,55,9 og i lengdehopp med 7,32 m. 

Under ein turne i USA i 1923 braut han amatørvedtektene, og vart sidan erklært som profesjonell. I 1928 svinga han seg over 4,28 m i Trondheim, og den 27. september 1931 hoppa han 4,32 m i Hønefoss, men korkje hoppa vart ikkje godkjende som verdsrekordar av International Association of Athletics Federations (IAAF).

Hoff arbeidde som journalist i bladet Idrætsliv og så som redaktør i Sportsmanden fram til 1935. Frå hausten 1940 var han ekspedisjonssjef i det nazistiske idrettsdepartementet. Ved landssvikoppgjeret i 1947 vart han dømd til ni års straffearbeid.

Medaljar i norske meisterskap
1921: Sølvmedalje i stavhopp – 3,28 m
1922: Gullmedaljar i stavhopp – 4,02 m, og tresteghopp – 14,38 m, samt sølvmedalje i lengdehopp – 6,98 m
1923: Gullmedaljar på 200 m – 23,0, i stavhopp – 4 ,01 m, og i tresteghopp – 14,29 m, sølvmedalje i lengdehopp – 7,03 m
1924: Gullmedaljar på 200 m – 22,5, og i stavhopp – 3,36 m
1925: Gull i stavhopp – 4,10 m, sølv i lengdehopp – 7,41 m, bronse på 100 m – 10,9
1933: Gullmedalje i stavhopp – 3,80 m

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Norske stavhopparar
Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske journalistar
Norske deltakarar under sommar-OL 1924
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1924
Landssvikoppgjeret
Medlemmar av Nasjonal Samling
Folk frå Fredrikstad
Sverre Hansen

Sverre Hilmar Hansen () var ein norsk friidrettsutøvar frå Oslo, son til ein lagermann. Hansen, som var medlem av Idrettsforeningen Torodd, vann bronsemedaljen i lengdehopp under Sommar-OL 1924.

Hansen fekk sitt gjennombrot då han vart norsk meister i lengdehopp i 1921 med 7,10 m, ein centimeter bakom noregsrekorden. Han forsvarte NM-tittelen i lengdehopp dei neste tre åra og byrja i 1922 på ei ny sigersrekke i høgdehopp, også i den øvinga vann han fire rake NM-gull 1922–25. Både i 1922 og 1923 vann han høgdetevlinga i triangellandskampar mellom Danmark, Noreg og Sverige.

Under Sommar-OL 1924 i Paris hoppa Hansen opp mot sitt alle beste og tok bronsemedaljen i lengdehopp etter å ha landa på 7,26 meter. Einast to mann frå USA hoppa lengre; DeBart Hubbard fekk gull med 7,45 m og Edward Gourdin sølv med 7,28 m. Finske Vilho Tuulos vart fjerdemann med 7,07 m. 

Hansen sette personleg rekord i lengdehopp med 7,28 m i 1924, året etter forbetra han sitt personbeste høgdehopp til 1,86 m. Han slutta å tevle etter 1925-sesongen.

Medaljar i norske meisterskap
1921: Gullmedalje i lengdehopp - 7,10 m, sølv i høgdehopp - 1,69 m
1922: Gullmedaljar i høgdehopp (1,84 m) og  i lengdehopp (6,99 m)
1923: Gullmedaljar i høgdehopp (1,85 m) og  i lengdehopp (7,06 m)
1924: Gullmedaljar i høgdehopp (1,85 m) og  i lengdehopp (7,28 m)
1925: Gullmedalje i høgdehopp - 1,85 m, bronse  i lengdehopp - 7,11 m

Kjelder
Raskest, høyest, lengst i 100 år. 1995

Bakgrunnsstoff 
 

Norske høgdehopparar
Norske lengdehopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1924
Norske deltakarar under sommar-OL 1924
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1924
Folk frå Oslo
Lee Kuan Yew

Lee Kuan Yew, opphavleg Harry Lee Kuan Yew, () var ein politikar i republikken Singapore. Han var den fyrste statsministeren i bystaten Singapore, og styrte bystaten frå 1959 til 1990. Frå 1990 til 2004 var han med i regjeringa til etterfylgjaren Goh Chok Tong som «Senior Minister». Deretter heldt han fram til 2011 som «Minister Mentor» i regjeringa til sonen sin, Lee Hsien Loong, den tredje statsministeren i Singapore. Begge desse ministerpostane vart laga spesielt for Lee Kuan Yewn. Etter at regjeringspartiet PAP ved parlamentsvalet 2011 gjorde sitt slettaste val sidan 1963, trekte Lee seg tilbake etter samnhengande 52 år i regjering.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lee Kuan Yew» frå ,  den 17. juli 2015.  
 

Singapore
Singaporske politikarar
Singaporsk historie
VM i fotball 1966

Verdsmeisterskapen i fotball 1966 vart avvikla i England i tida 11. -30. juli 1966. Kampane fann stad på åtte arenaer i sju ulike byar; London (Wembley og White City), Birmingham, Liverpool, Manchester, Sheffield, Middlesbrough og Sunderland. Vertslandet England vart verdsmeister etter å ha vunne 4-2 over Tyskland i finalen. Portugiske Eusébio vart toppskårar i turneringa med sine ni nettkjenningar.

Turneringsformatet var det same som i dei to føregåande VM-turneringane. Dei 16 deltakarlanda vart delt i fire innleiingsgrupper, og dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til kvartfinalane. England, Vest-Tyskland, Portugal og Sovjetunionen vart gruppevinnarar og fekk fylgje av Uruguay, Argentina, Ungarn og overraskingslaget Nord-Korea. Tittelforsvaren Brasil rauk ut etter å ha tapt 1-3 for både Ungarn og Portugal.

Frå kvartfinalane tok alle dei fire gruppevinnarane seg vidare til semifinalespel. Portugal vann 5-3 over Nord-Korea i ein høgdramtisk kamp der nordkoreanarane valsa over Portugal og leia 3-0 etter 22 minuttars spel. Fire mål av Eusébio snudde kampen i Portugals favør. 

Begge semifinalane enda 2-1: Vest-Tyskland sigra over Sovjetunionen på Goodison Park i Liverpool, medan Bobby Charlton skåra begge måla då England vann over Portugal på Wembley i London. Også bronsefinalen enda 2-1, her vart José Torres matchvinnar for Portugal to minuttar før fløyta lydde for full tid.

Gruppespelet

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Finalen

Finalen vart spelt på Wembley stadion i London om ettermiddagen 30. juli med 97 000 tilskodarar til stades.

Helmut Haller gav Vest-Tyskland leiinga etter 12 minuttar, og Geoff Hurst utlikna fire minuttar seinare. Martin Peters sende England opp til 2-1 i det 78. minutt. Kort før ordinær tid var over, fekk vesttyskarane frispark. Etter frisparket greide sidebacken Wolfgang Weber å putte ballen over målstreken ved nærast stolpe. Ti minuttar ut i fyrste ekstraomgang sende Hurst av garde eit skot som trefte tverliggjaren og spratt ned på mållinja. Ballen vart dømd i mål, ei mykje omdiskutert avgjerd. I det 120. minutt, då publikum var klar til storme bana for å feire sigeren, skåra Hurst sitt tredje mål. Han er den einaste mannlege spelaren som har skåra tre mål i ein VM-finale i fotball. Kapteinen Bobby Moore kunne heve Jules Rimet-pokalen som prov på at England var verdsmeister i fotball.

Verdsmeistrar for England vart: Gordon Banks, George Cohen, Jackie Charlton, Bobby Moore (kaptein), Ray Wilson, Nobby Stiles, Alan Ball, Martin Peters, Bobby Charlton, Geoff Hurst og Roger Hunt.

Tysklands mannskap: Hans Tilkowski, Horst-Dieter Höttges, Willi Schulz, Karl-Heinz Schnellinger, Wolfgang Weber, Franz Beckenbauer, Wolfgang Overath, Helmut Haller, Uwe Seeler (kaptein), Sigfried Held og Lothar Emmerich.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1966 FIFA World Cup» frå ,  den 19. juli 2015.

Bakgrunnsstoff
 VM-finalen 1966

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1966
Fotball-VM 1970

Verdsmeisterskapen i fotball 1970 vart avvikla i Mexico i tida 31. mai til 21. juni 1970. Kampane fann stad på fem arenaer i like mange byar; Mexico-byen, Guadalajara, Leon, Toluca og Puebla. Brasil vart verdsmeister for tredje gong etter å ha vunne 4-1 over Italia finalen, og kunne ta med Jules Rimet-pokalen heime og behalde han. Vesttyske Gerd Müller vart toppskårar i turneringa med sine ti skåringar.

Turneringsformatet var det same som i dei tre føregåande VM-turneringane. Dei 16 deltakarlanda vart delt i fire innleiingsgrupper, og dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til kvartfinalane. Sovjetunionen, Italia, Brasil og Vest-Tyskland vart gruppevinnarar og fekk fylgje av vertslandet Mexico, Uruguay, England og Peru.

I kvartfinalane vann Brasil 4-2 over Peru og Italia med 4-1 over Mexico. Dei to andre kvartfinalane gjekk til ekstraomgangar før Uruguay og Vest-Tyskland var klar for semifinalespel, og Sovjetunionen og England var utslegne or turneringa.

Brasil tok seg til finalen med 3-1 over Uruguay. Den andre semifinalekampen vart ei høgst minneverdig affære; Italia tok tidleg leiinga 1-0 og heldt denne til ordinær tid var så godt som ute. Då dukka den vesttyske forsvarsspelaren Karl-Heinz Schnellinger opp og utlikna. I ekstraomgangane eksploderte kampen, Vest-Tyskland tok leiinga 2-1 før Italia snudde til 3-2. Deretter utlikna Vest-Tyskland på ny, før midtbanespelaren Gianni Rivera avgjorde til 4-3 i det 111. minutt.

Gruppespelet

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Finalen

Finalen fann stad 21. juni på Estadio Azteca i Mexico-byen framfor 107 192 tilskodarar.
Brasil var det førande laget i kampen. Ved pause stod det 1-1 etter at Pelé sende Brasil i føringa og Roberto Boninsegna utlikna for Italia. Midtvegs i andre omgang gjekk Brasil opp i både 2-1 og 3-1, før den brasilianske lagkapteinen Carlos Alberto Torres gjorde eit raid frå sin forsvarposisjon og fastsette sluttresultatet til 4-1. Sigeren gjorde at Brasil, som det fyrste landet, tok sitt tredje napp i Jules Rimet-pokalen, som dermed var deira til odel og eige.
  
Brasil sitt vinnarlag bestod av Félix Miéli, Carlos Alberto Torres, Hércules Brito, Wilson Piazza, Everaldo Marques, Clodoaldo, Gérson de Oliveira, Jairzinho, Pelé, Tostão og Roberto Rivellino.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «FIFA 1970 World Cup» frå ,  den 20. juli 2015.  

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1970
Bohdan Bondarenko

Bohdan Viktorovytsj Bondarenko () er ein ukrainsk høgdehoppar som vart verdsmeister i øvinga i 2013 og europameister i 2014.

Aktiv
Bondarenko vart juniorverdsmeister i polske Bydgoszcz i 2008 med eit hopp på 2,26 m. Fram til 2012 hadde han forbetra den personlege rekorden til 2,31 m. I 2013-sesongen hadde han stor framgang; i slutten av juni forbetra han seg til 2,36 m i Birmingham og mindre enn ei veke seinare til heile 2,41 m i Lausanne. Under verdsmeisterskapen i Moskva kopierte han prestasjonen i Lausanne og vann VM-gullet.

Under Diamond League-stemnet i New York i juni 2014 tangerte Bondarenko den 27 år gamle europarekorden til Patrik Sjöberg, lydande på 2,42 m. Midt i august månad vann han høgdetevlinga under friidretts-EM i Zürich med eit bestehopp på 2,35 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2013 i Moskva: Gullmedalje i høgdehopp - 2,41 m, framom Mutaz Essa Barshim (2,38 m)
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje i høgdehopp - 2,35 m, framom Andrij Protsenko (2,33 m)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bohdan Bondarenko» frå ,  den 21. juli 2015.  
 

Ukrainske høgdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett for Ukraina
Europameistrar i friidrett for Ukraina
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Ukraina
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Ukrainske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Sverre Helgesen

Sverre Helgesen () var ein norsk friidrettsutøvar  som tevla i hoppøvingar. Han var son til ein fotograf i Bodø. Sjølv var han sportsredaktør i Arbeiderbladet.

Aktiv
Helgesen deltok i Sommar-OL 1924 i Paris og kom på delt åttandeplass i høgdehopp med 1,83 meter. Året etter sette han norsk rekord i høgdehopp med 1,91 meter under eit stemne i Moss. Helgesen sletta då den 10 år gamle rekorden til Fritz Warendorph på 1,90 meter. Rekorden hans vart ståande fram til 1928. Sjølv flytta han den norske rekorden i høgde utan tilløp tre gongar, ein gong i 1926 og to gongar i 1927 til sist 1,60 meter.

I 1926 vart Helgesen tildelt kongepokalen i friidrett etter å ha vore den beste hopparen i noregsmeisterskapen. Han vann høgdehopp med 1,90 meter og tangerte meisterskapsrekorden, vidare vart han nummer to i tresteg med 13,73 meter og tok bronse i lengde etter eit hopp som vart målt til 6,825 meter.

Helgesen var medlem av Glimt og av Bodø og Omegn Idrettsforening til 1923. Han melde seg inn IK Tjalve då han flytta til hovudstaden i 1923. I 1928 gjekk han over i Arbeidernes idrettsforbund og melde seg inn i AIF-foreininga Rollo. Same året som han vart medlem av Arbeidernes idrettsforbund vann han gullmedaljen i høgdehopp under Spartakiaden i Moskva. I åra deretter vann han fleire AIF-meisterskap i hoppøvingane.

Medaljar i norske meisterskap
1924: Sølvmedalje i høgdehopp - 1,80 m
1925: Sølvmedalje i høgdehopp - 1,86 m
1926: Gullmedale i høgdehopp (1,90 m), sølv i tresteghopp (13,73 m) og bronse i lengdehopp (6,82 m) - Kongepokal

Helgesen var sportsredaktør i Arbeiderbladet frå 1928 til 1973. Frå juni til oktober 1945 var han styremedlem i det fyrste konstituerte forbundsstyret i Norges Friidrettsforbund. Ved forbundstinget i oktober 1945 vart han vald til visefomann, eit verv han hadde fram til november 1948.

Kjelder

Magnus Breili: Sport i navn & tall. 1971

Norske høgdehopparar
Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Norske journalistar
Norske idrettsleiarar
Norske deltakarar under sommar-OL 1924
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1924
Kongepokalvinnarar i friidrett
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Bodø
VM i fotball 1974

Verdsmeisterskapen i fotball 1974 vart avvikla i Vest-Tyskland i tida 13. juni til 7. juli. Dei 38 kampane fann stad på ni arenaer i like mange byar; München, Stuttgart, Frankfurt am Main, Düsseldorf, Gelsenkirchen, Dortmund, Hannover, Hamburg og Vest-Berlin. Vertslandet Vest-Tyskland vart verdsmeister for andre gong etter å ha vunne 2-1 over Nederland finalen. Polske Grzegorz Lato vart toppskårar i turneringa med sju mål.

Turneringsformatet var endra frå dei føregåande VM-turneringane. Som tidlegare vart dei 16 deltakarlanda delt i fire innleiingsgrupper, og der dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til mellomspel. Dei attverande åtte laga, gruppevinnarane Aust-Tyskland, Jugoslavia, Nederland og Polen og gruppetoarane vart Vest-Tyskland, Brasil, Sverige og Argentina, vart så delt i to grupper. Vinnarane av dei mellomspelgruppene møttest så til finale, toarane i desse gruppene spelte bronsefinale. Nederland vann gruppe 1 framom Brasil, medan Vest-Tyskland sigr ai gruppe 2 framom Polen. I bronsekampen vann Polen 1-0 over Brasil.

Fyrste runde

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Andre runde

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Finalen

Finalen mellom Nederland og Vest-Tyskland fann stad på Olympiastadion i München den 7. juli.
Nederland, som gjennom meisterskapen hadde imponert med sin såkalla totalfotball, tok leiinga på eit straffespark i det andre minuttet av kampen, etter at Johan Cruijff vart felt. Johan Neeskens var sikker eksekutør. Målet kom før nokon vesttysk spelar hadde vore borti ballen. I det 25. minutt utlikna Paul Breitner, også han på straffespark. Desse to straffane var dei fyrste i ein VM-finale. Kampen vart avgjord i det 43. minutt då den tyske mistspissen Gerd Müller netta frå kort hald.
  
På det vesttyske meisterlaget spelte Sepp Maier, kapteinen Franz Beckenbauer, Georg Schwarzenbeck, Berti Vogts, Paul Breitner, Rainer Bonhof, Uli Hoeneß, Wolfgang Overath, Jürgen Grabowski, Gerd Müller og Bernd Hölzenbein.

Nederlands lag bestod av Jan Jongbloed, Wim Suurbier, Wim Rijsbergen, Arie Haan, Ruud Krol, Wim Jansen, Johan Neeskens, Willem van Hanegem, Johnny Rep, Johan Cruijff, Rob Rensenbrink. I pausa vart Rensenbrink bytta ut med René van de Kerkhof, medan Theo de Jong tok Rijsbergens plass midtvegs i den andre omgangen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1974» frå ,  den 22. juli 2015.  
 

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1974
VM i fotball 1978

Verdsmeisterskapen i fotball 1978 vart avvikla i Argentina i tida 1.-25. juni 1978. Dei 38 kampane fann stad på seks arenaer i fem ulike byar; Buenos Aires (Estadio Monumental og Estadio José Amalfitani), Córdoba, Mendoza, Rosario og Mar del Plata. Vertslandet Argentina vann sin fyrste VM-tittel etter å ha vunne 3-1 over Nederland etter ekstraomgangar. Argentinas eigen Mario Kempes vart toppskårar i turneringa med seks mål.

Turneringsformatet var det same som i den førre VM-turneringaa. Dei 16 deltakarlanda vart delt i fire innleiingsgrupper, der dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til mellomspel. Dei attverande åtte laga, gruppevinnarane Italia, Polen, Austerrike og Peru og gruppetoarane Argentina, Vest-Tyskland, Brasil og Nederland, vart så delt i to grupper. Vinnarane av mellomspelgruppene møttest så til finale, toarane i desse gruppene spelte bronsefinale. Nederland vann gruppe 1 framom Italia, medan Argentina sigra i gruppe 2 framom Brasil. Brasil vann bronsefinalen 2-1 over Italia.

Fyrste runde

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Andre runde

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Finalen

Finalen mellom Argentina og Nederland gjekk føre seg på Estadio Monumental i Buenos Aires, der 71 483 tilskodarar såg Mario Kempes gav heimelaget leiinga etter 38 minuttar og Dick Nanninga utlikne i det 82. minutt. På tampen av fyrste ekstraomgang gav Kempes Argentina leiinga på ny, før Daniel Bertoni skåra Argentinas tredje mål i det 115. minutt.

Argentina stilte med fylgjande mannskap finaledagen: Ubaldo Fillol, Daniel Passarella, Jorge Olguín, Luis Galván, Alberto Tarantini, Osvaldo Ardiles, Mario Kempes, Américo Gallego, Daniel Bertoni, Leopoldo Luque og Oscar Ortiz. Kring midten av andre ordinære omgangen kom fyrst Omar Larrosa og så René Houseman inn for høvesvis Ardiles og Ortiz.

Nederland mønstra: Jan Jongbloed, Wim Jansen, Ernie Brandts, Ruud Krol (kaptein), Jan Poortvliet, Willy van de Kerkhof, Arie Haan, Johan Neeskens, René van de Kerkhof, Johnny Rep og Rob Rensenbrink. Dick Nanninga tok plassen til Rep i det 59. minutt og Wim Suurbier tok over for Jansen i det 72. minutt.

Sergio Gonella frå Italia dømde kampen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1978 FIFA World Cup» frå ,  den 22. juli 2015.  

 
Verdsmeisterskap i fotball
Fotball i 1978
Fotball-VM 1982

Verdsmeisterskapen i fotball 1982 vart avvikla i Spania i tida 13. juni til 11. juli 1982. Italia vann sin tredje VM-tittel etter finalesiger 3-1 over Vest-Tyskland.

For fyrste gong deltok 24 land i verdsmeisterskapen, desse var inndelt i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe gjekk vidare til ei mellomrunde med fire grupper, kvar av dei med tre deltakarland. Vinnarane av dei fire gruppene i mellomspelet møttest så til to semifinalar.

I semifinalane vann Italia 2-0 over Polen, medan Vest-Tyskland slo ut Frankrike i straffetevling. Den siste kampen vart høgdramatisk; den vesttyske målvakta Harald Schumacher felte franske Patrick Battiston som var i ferd med å skåre eit «opplagt» mål på stillinga 1-1 i ordinær tid, og i ekstraomgangane tok Frankrike leiinga 3-1 før vesttyskarane reduserte og så utlikna til 3-3.

Bronsekampen i Alicante enda med polsk siger 3-2 over Frankrike.

Dei 52 kampane fann stad på 17 arenaer i 14 ulike byar. Italienaren Paolo Rossi vart toppskårar i turneringa med seks mål.

Fyrste runde

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Gruppe 5 

<noinclude>

Gruppe 6 

<noinclude>

Andre runde

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Finalen

VM-finalen mellom Italia og Vest-Tyskland fann stad på Santiago Bernabéu i Madrid om kvelden 11. juli, med 90 000 tilskodarar til stades. Etter ein mållaus fyrste omgang skåra Italia i det 12., 24. og 36. minutt av andre omgangen ved Rossi, Tardelli og Altobelli. Straks etter Italia sitt tredje mål, reduserte Paul Breitner for Vest-Tyskland.

Italia sitt meisterlag bestod av kapteinen Dino Zoff i mål, Gaetano Scirea, Claudio Gentile, Fulvio Collovati, Giuseppe Bergomi, Antonio Cabrini, Gabriele Oriali, Marco Tardelli, Bruno Conti, Paolo Rossi, Francesco Graziani. Graziani vart skadd og gjekk ut allereie i det 7. minutt, inn kom Alessandro Altobelli, som på side forlet bana i det 89. minutt til fordel for Franco Causio.

Mannskapet til Vest-Tyskland var: Harald Schumacher, Manfred Kaltz, Karlheinz Förster, Uli Stielike, Bernd Förster, Hans-Peter Briegel, Wolfgang Dremmler, Paul Breitner, Karl-Heinz Rummenigge, Klaus Fischer og Pierre Littbarski. Dremmler og ein småskadd Rummenigge forlet bana i det 62. og det 70. minutt, inn kom fyrst Horst Hrubesch og sist Hansi Müller.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1982» frå ,  den 23. juli 2015.  
 

 
Verdsmeisterskap i fotball
Sport i 1982
Fotball i 1982
VM i fotball 1986

Verdsmeisterskapen i fotball 1986 vart avvikla i Mexico i tida 31. mai til 29. juni 1986. Argentina vart verdsmeister for andre gong etter finalesiger 3-2 over Vest-Tyskland.

24 land deltok i verdsmeisterskapen. Desse vart delt inn i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe, og dei fire beste trearane gjekk vidare til utslagsspel.  Argentina, England, Spania, Belgia, Brasil, Frankrike, Vest-Tyskland og vertslandet Mexico vann sine kampar i åttedelsfinalane. Argentina slo England 2-1 i kvartfinalen, medan det i dei andre kvartfinalane måtte straffetevling til før det var klart at Belgia, Frankrike og Vest-Tyskland hadde slått ut høvesvis Spania, Brasil og Mexico.

Begge semifinalane enda 2-0, Argentina vann over Belgia og Vest-Tyskland over Frankrike. Bronsefinalen vart vunnen av Frankrike med 4-2, etter at det stod 2-2 ved ordinær tid.

Argentinaren Diego Maradona vart kåra til beste spelaren i meisterskapen. Gary Lineker frå England vart toppskårar med seks mål.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Gruppe E 

<noinclude>

Gruppe F 

<noinclude>

Finalen

Finalen fann stad på Azteca-stadion i Mexico-byen 29. juni klokka 1200 lokaltid, med 114 600 til stades på tribunane. José Luis Brown sende Argentina i føringa midtvegs i fyrste omgang, Jorge Valdano la på til 2-0 i det 56. minutt. Vest-Tyskland reduserte ved Karl-Heinz Rummenigge i 74. minutt og utlikna ved Rudi Völler i det 81. minutt. Berre tre minuttar seinare vart den offensive midtbanespelaren Jorge Burruchaga matchvinnar for Argentina.

Argentina sine verdsmeistrar var Nery Pumpido, José Luis Cuciuffo, José Luis Brown, Óscar Ruggeri, Julio Olarticoechea, Ricardo Giusti, Sergio Batista, Héctor Enrique, Jorge Burruchaga, Diego Maradona og Jorge Valdano. Marcelo Trabbiani kom inn i sluttsekundane i staden for Burruchaga.

Vest-Tyskland sitt mannskap bestod av: Harald Schumacher, Thomas Berthold, Karlheinz Förster, Ditmar Jakobs,  Hans-Peter Briegel, Andreas Brehme, Norbert Eder, Felix Magath, Lothar Matthäus, Karl-Heinz Rummenigge (kaptein) og Klaus Allofs. Rudi Völler tok i pausa plassen til Allofs, medan Dieter Hoeneß erstatta Matthäus frå 62. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1986 FIFA World Cup» frå ,  den 23. juli 2015.  
 

 
Verdsmeisterskap i fotball
Sport i 1986
Fotball i 1986
Krateret Hadley

Hadley er eit 120 kilometer breitt nedslagskrater på Mars. Det inneheld sjølv fleire nedslagskrater, og det djupaste punktet i eit av desse når 2600 meter under yta kring Hadley. Krateret er namnsett etter den britiske sakføraren og meteorologen George Hadley.

To nedslagskrater i Hadley har spor etter flyktige stoff, mogelegvis vatn.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Nedslagskrater på Mars
Stader på Mars kalla opp etter britar