kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Steppenwolf av Steppenwolf

Steppenwolf er debutalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf, gjeve ut i januar 1968 på ABC Dunhill Records.

Albumet vart ein suksessfull debut for bandet, med låtane «Born to Be Wild» og «The Pusher», som begge vart brukte i filmen Easy Rider frå 1969. «Berry Rides Again» er ei hyllest til gitaristen Chuck Berry. Stavemåten på spor nr. 4 på vinylen er «Hootchie Kootchie Man». I albumkrediteringane står det at albumet vart spelt inn i American Recording Company i Studio City i California, men det eigentlege namnet på studioet var American Recorders.

Bakgrunnsfargen på det originale ABC LP-omslaget var ein sølvfarga «folie», i motsetning til seinare (MCA Records) LP-utgivingar og det moderne CD-omslaget der han er erstatta av off white. Det er det einaste albumet frå bandet som er gitt ut i både stereo og mono. Sjølv om det meste av sistnemnde berre er ei «nedfelling» av stereomiksen, er den ettertrakta som samlarobjekt.

Tidlege utgåver av «sølvfoliebakgrunn»-versjonen krediterer «Mars Bonfire» for å ha skrive «Born to be Wild» på både LP-etiketten og baksida av LP-coveret.

Etter suksessen med «Born to Be Wild» hadde seinare utgivingar ein svart boks på coveret med teksten: «Including The Hit: Born to Be Wild». Dei tidlegaste 1968-versjonane av albumet hadde ikkje dette.

Innhald

Medverkande
Steppenwolf
 John Kay – solovokal, gitar, munnspel
 Michael Monarch – gitar, korvokal
 Goldy McJohn – Hammondorgel, piano, Wurlitzer elektrisk piano
 Rushton Moreve – bassgitar, korvokal
 Jerry Edmonton – trommer, korvokal, perkusjon

Teknisk
 Gabriel Mekler – produsent 
 Bill Cooper – lydteknikar
 Richard Podolor – lydteknikar
 Gary Burden – kunstnarisk leiar, design
 Tom Gundelfinger – fotografi
 Henry Diltz – fotografi

Salslister
Album - Billboard (United States)

Singlar - Billboard (United States)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Steppenwolf (Steppenwolf album)» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Debutalbum frå 1968
Steppenwolf-album
ABC Records-album
Album produserte av Gabriel Mekler
Dunhill Records-album
The Pusher

«The Pusher» er ein song skriven av Hoyt Axton og gjort populært av Steppenwolf då han vart nytta i filmen Easy Rider i 1969 under opningsscene som viser narkotikasmugling. 

Songteksten skil mellom ein marihuana-dealer - som «vil selja deg mange søte drøymar» - og ein pusher av harde stoff som heroin - eit «monster» som ikkje bryr seg «om du lever eller døyr».

Steppenwolf-versjonen
Songen vart populær då rockebandet Steppenwolf gav ut songen i 1968 på albumet deira Steppenwolf.

Organisten Goldy McJohn, som spelte inn den opphavlege Steppenwolf-versjonen, sa at versjonen som finst på Early Steppenwolf framført av The Sparrows, eit forgjengarband til Steppenwolf i 1967 på Matrix, kom til då vokalisten John Kay og Jerry Edmonton kom for seint til ein opptreden:
«Nick og Mars og eg starta den lange versjonen av «Pusher». John og Jerrys fly var seint ute ein kveld på Avalon Ballroom, så me byrja, og så perfeksjonerte me han på «Arc» i Sausalito på nyttårsaftan i 1966.»

Andre versjonar
 Låtskriveren Hoyt Axton gav først ut sin eigen versjon av «The Pusher» på eige album på Joy to the World frå 1971. Versjonen hans av songen vart opphavleg gitt ut i mai 1969 på eit postordrealbum med ulike artistar kalla First Vibration.
 Nina Simone inkluderte ein soul-versjon av songen i 1974 på albumet It Is Finished og på RCA «Novus Series 70» med tittelen «Nina Simone ~~ The Blues». Opphavleg innspelt i juni 1971.
Blind Melon gav ut ein versjon av «The Pusher» på albumet deira Nico, gitt ut i 1996.
The Flaming Lips & Deap Vally sitt samarbeid kalla Deap Lips gav ut ein versjon av «The Pusher» på det sjølvtitulerte albumet sitt frå 2020, Deap Lips. Han inneheldt ein litt annan tekst enn Steppenwolf-versjonen..
Låten har òg blitt spelt av Monkeywrench, Young Flowers, Black League, The Substitutes, UFO, Helix, Negative Space, Emerson Parris og Gideon Smith, The Dixie Damned og Left Lane Cruiser. 
 Bandet Cowboy Mouth spelte «The Pusher» for filmen Half Baked frå 1998.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Pusher» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Songar frå 1968
Steppenwolf-songar
Nina Simone-songar
Hoyt Axton-songar
Songar skrivne av Hoyt Axton
Songar om cannabis
Songar om narkotika
Dunhill Records-singlar
ABC Records-singlar
Michael Monarch

Michael Monarch () er ein amerikansk gitarist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med bandet Steppenwolf.

Monarch vart fødd i Los Angeles. Som den opphavlege gitaristen i Steppenwolf (1967 til det meste av 1969), spelte han på alle hittane deira, inkludert «Born to Be Wild», «Magic Carpet Ride» og «Rock Me», medan han framleis var tenåring. Han spelte òg på Janis Joplin-albumet I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama! og var medlem av Michael Des Barres-bandet Detective. Monarch jobba òg med Roger Glover frå Deep Purple, Andy Fraser frå Free, Chris Hillman frå The Byrds og andre, inkludert mange plateprosjekt gjennom åra.

Monarch opptrer saman med andre 1960- og 1970-talsrockarar i supergruppa World Classic Rockers og lokalt i Florida med Peyton Monarch Band.

Diskografi
 Steppenwolf - Steppenwolf (1968, Dunhill) U.S. #6, U.K. #59, gullplate
 Steppenwolf - The Second (1968, Dunhill) U.S. #3, gullplate
 Steppenwolf - At Your Birthday Party (1969, Dunhill) U.S. #7, certified gold
 Janis Joplin - I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama! (1969, Columbia) U.S. #5, platinaplate
 Hokus Pokus - Hokus Pokus (1972, Romar)
 Detective - Detective (1977, Swan Song)
 Detective - It Takes One to Know One (1977, Swan Song)
 Detective - Live from the Atlantic Studios (1978, Swan Song)
 Michael Monarch - It Feels So Real (2001, MSR)
 Michael Monarch - Guitar Bazaar (2001, MSR)
 Michael Monarch - The Other Side of the Tracks (2002, MSR)
 Michael Monarch - MM3 (2006, MSR)
 Peyton-Monarch - Lonesome Highway (2021,  MSR)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michael Monarch» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Sologitaristar
Steppenwolf-medlemmar
Musikarar frå Los Angeles
World Classic Rockers-medlemmar
Goldy McJohn

John Raymond Goadsby (), kjend som Goldy McJohn, var ein kanadisk klaverspelar, mest kjent som den opphavlege klaverspelaren i rockegruppa Steppenwolf. Han var opphavleg klassisk utdanna pianist, men var ein pioner i den tidlege bruken av elektronisk orgel (Hammond B3) i heavy metal.

Karriere
McJohn vart fødd som John Raymond Goadsby av middelklasseforeldre i Toronto i Ontario. Han fekk pianoundervisning i ung alder, noko som etter kvart gjorde han i stand til å bli ein pioner innan bruk av elektronisk orgel i rocken. «Eg stod opp klokka fire om morgonen kvar dag for å øva frå eg var sju til ... eg vart dum. Eg var klassisk skolert. Eg spelte på ein Lowrey». 

I 1964 spelte McJohn med det lokale bandet Little John & The Friars, før han seinare same år vart medlem av The Mynah Birds, som òg inkluderte Rick James, Bruce Palmer og (etter at McJohn forlét bandet) Neil Young. I 1965 var han ein kort periode med i The Diplomats, før han vart med i The Sparrows i september same år.  John Kay spurde han om han kunne bli kalla «Goldy» medan han sat på bussen til Willowdale.  

Goldy følte at «Goldy Goadsby» ikkje ville vera rett, så til ære for mora, Dorothy (fødd) McIntyre, la Goldy til «Mc» til det juridiske førenamnet sitt, og skapte dermed kunstnarnamnet sitt. Bandet (med diverse endringar) vart til Steppenwolf, og McJohn vart verande i gruppa frå 1967 til tidleg i 1975, då han fekk sparken av Kay.

Under pausen ti Steppenwolf på byrjinga av 1970-talet danna McJohn og Steppenwolf-trommeslagaren Jerry Edmonton Manbeast saman med Rod Prince og Roy Cox frå Bubble Puppy, og i løpet av denne tida skreiv bandet minst éin låt som skulle dukka opp på Steppenwolf-albumet Slow Flux i 1974, det siste McJohn spelte inn med bandet.

McJohn var med på å reformera Steppenwolf i 1977 saman med Nick St. Nicholas og Kent Henry og spelte i fleire inkarnasjonar av bandet. Han spelte òg saman med Steve Marriott i ein rekonstruert versjon av Humble Pie.

McJohn budde i Burien i Washington saman med kona Sonja. Soloutgivingane hans inkluderte New Visions, Fugue in D, Goldy McJohn & Friendz, Rat City in Blue, Set the World on Fire og Osmosis. Frå 2008 opptredde han med eit nasjonalt band under namnet Gm and Friendz og med The Born To Be Wild Tour.

Død
McJohn døydde uventa av eit hjarteinfarkt 1. august 2017 i heimen sin i Burien i Washington, 72 år gammal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Goldy McJohn» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Musikarar frå Toronto
Kanadiske rockeklaverspelarar
Kanadiske organistar
Steppenwolf-medlemmar
Folk frå Burien i Washington
Rushton Moreve

Rushton Moreve () var ein amerikansk bassgitarist som er mest kjent for arbeidet sitt med rockebandet Steppenwolf frå 1967-68 og igjen i 1978. Ifølgje songaren John Kay var han ein intuitiv bassist med ein melodisk stil som tilførte bandet ein ikkje-kommersiel sound, noko som vart eksemplifisert på hitten han skreiv saman med Kay, «Magic Carpet Ride».

Den tidlege innverknaden til Moreve var avgjerande for å skapa den unike musikalske stilen som Steppenwolf vart kjend for. Han vart med i bandet i 1967 og medverka på debutalbumet Steppenwolf, som bestod av coverlåtar og låtar skrivne av Kay. Innverknaden hans var større på oppfølgjaren The Second, hans siste album med Steppenwolf. Han omkom i 1981 i ei bilulykke.

Biografi

Steppenwolf 
Moreve vart med i bandet i 1967, etter å ha svart på ei etterlysing etter ein bassist på Wallich's Music City på Vine og Sunset. Ein av dei mest populære låtane til Steppenwolf var «Magic Carpet Ride», ein låt som utvikla seg frå noko Moreve hadde jobba med - ein enkel, men fengjande basslinje på tre tonar. Medan bandet spelte inn sitt andre album, spelte Moreve låten sin for bandet. Bandet likte han. John Kay og Rushton Moreve fekk æra for å ha skrive «Magic Carpet Ride». Dette var den einaste Steppenwolf-låten Moreve fekk æra for å ha skrive. Han vart gitt ut på albumet The Second.

Avgang 
Han vart etter kvart erstatta av tidlegare bassist i The Sparrows, Nick St. Nicholas. Han fekk gullplata si for The Second då ein av produsentane hans kjende igjen han på gata mange år seinare. I 1978 opptredde han med ei ny Steppenwolf-besetning saman med eks-Steppenwolf-gitaristen Kent Henry, som spelte på albumet For Ladies Only.  Dette var ei anna besetning enn ho med Nick St. Nicholas. Moreve forlét etter kvart denne versjonen av Steppenwolf då han og Henry vart uvener.

Død 
Moreve døydde i 1981 av skadane han pådrog seg i ei bilulykke i Sun Valley i Los Angeles.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rushton Moreve» frå ,  den 2. juli 2023.  

USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
Døde i trafikkulukker
Steppenwolf-medlemmar
Jerry Edmonton

Gerald Michael Edmonton () var ein kanadisk musikar som var trommeslagar, og sekundær solovokalist i rockebandet Steppenwolf.

Tidleg liv og karriere 
Edmonton vart fødd i Oshawa i Ontario i Canada. Både broren Dennis, òg kjent som Mars Bonfire, og han sjølv skifta etternamn til Edmonton i løpet av 1960-åra, då dei opptredde i gruppa The Sparrows. John Kay og Goldy McJohn vart med i denne gruppa i Toronto i 1965, og etter fleire endringar i besetninga og flytting til California vart gruppa omdøypt til Steppenwolf.

Då Steppenwolf vart mellombels oppløyst 14. februar 1972, danna Edmonton og Steppenwolf-organisten Goldy McJohn eit nytt band. Goldy McJohn skipa Seven saman med vokalist Lance Gullickson og gitarist Robin Huff. Etter Seven danna Edmonton og McJohn Manbeast saman med Rod Prince og Roy Cox frå Bubble Puppy, før Steppenwolf samla seg igjen i 1974 for tre album før dei vart oppløyste igjen i 1976.

Privatliv 
Edmonton gifta seg med enkja til den tidlegare Steppenwolf-bandkollegaen Andy Chapin på 1980-talet. Edmonton døydde i ei bilulykke i Santa Ynez i California, den 28. november 1993, då han krasja inn i eit tre etter å ha oversett ein sving.

Diskografi 

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jerry Edmonton» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

Musikarar frå Oshawa
Kanadiske rocketrommeslagarar
Kanadiske trommeslagarar
Døde i trafikkulukker
Steppenwolf-medlemmar
Gabriel Mekler

Gabriel Mekler () var ein amerikansk låtskrivar, musikar og plateprodusent som oppnådde ry i 1960-åra, med album for Steppenwolf, Three Dog Night og Janis Joplin. Han samarbeidde òg med R&B-songerinna Etta James på to kritikarroste album på byrjinga av 1970-talet, der han blanda blues og soul, og toppa det heile med Genya Ravan sin produksjon av jazz og rock.

Karriere
Mekler vart fødd i Palestina og var klassisk utdanna pianist. Då Mekler kom til Los Angeles i California, oppsøkte han Dunhill Records og vart tilsett som produsent, sjølv om han mangla produksjonserfaring og kjennskap til rock and roll og popmusikk. Hans første prosjekt hos Dunhill var med folkpopbandet The Lamp of Childhood, der han leidde studioinnspelingane, bidrog med låtar og spelte piano. Dei tre singlane i gruppa floppa, men det neste prosjektet til Mekler, Steppenwolf, skreiv musikkhistorie. Det var Mekler som foreslo namnet «Steppenwolf» for bandmedlemmene, etter å ha lese Hermann Hesse. Som produsent på Steppenwolf, debuten i gruppa frå 1968, var Mekler med på å skapa det soniske åtaket som skulle sleppa omgrepet «heavy metal» laus på verda, ein replikk frå broren til trommeslagaren Jerry Edmonton (eigentleg McCrohan) i låten «Born to Be Wild».

Den mystiske Mars Bonfire var Dennis Edmonton (McCrohan), gitarist i Jack London & The Sparrows.  Gruppa frå Oshawa i Ontario var starten på Steppenwolf og produsent Mekler sine bidrag på psykedeliske låtar som «Born to Be Wild» og «Magic Carpet Ride». Året etter Steppenwolf-innspelingane lanserte Mekler hittar for Three Dog Night som «One», «Try a Little Tenderness», «Eli's Coming», «Easy to Be Hard» og «Celebrate».  Andre studiokrediteringar inkluderer klaverspel for Cher, Donovan og David Clayton-Thomas, og dessutan produksjon av songar for Dinah Washington.

I 1971 grunnla Mekler sine eigne plateselskap, Vulture og Lizard Records, med base på Sunset Boulevard i Los Angeles.  Blant artistane som vart signerte til Lizard/Vulture var Nolan Porter, Clydie King, Jamul, Paul Humphrey & the Cool Aid Chemists og The Frantics.  Trass i nasjonal hitlistesuksess kollapsa både Vulture og Lizard Records i midten av 1972. Mekler heldt fram med å vere etterspurt for produksjonstalentet sitt fram til han døde i ei motorsykkelulykke i september 1977.

Mekler produserte òg albumet Goldie Zelkowitz for Genya Ravan, der tittelen kom frå artistnamnet hennar frå Goldie and the Gingerbreads og etternamnet til far hennar, som døydde under innspelinga.

Privatliv
Mekler var jøde. Han gifta seg med Dorothy J. Scully den 2. august 1967 i Los Angeles, og dei vart skilde i november 1974.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gabriel Mekler» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske låtskrivarar
The Second

The Second er det andre studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf, gjeve ut i oktober 1968 på ABC Dunhill Records. Albumet inneheld ein av dei mest kjende songane til Steppenwolf, «Magic Carpet Ride». Bakgrunnen på det opphavlege ABC LP-omslaget var ein skinnande «folie», i motsetning til seinare (MCA Records) LP-utgivingar og det moderne CD-omslaget.

Med ein stil som omfattar psykedelisk musikk og hardrock, har utgivinga fått gode kritikkar både då ho kom ut og i seinare år. Til dømes uttalte AllMusic-kritikaren Bruce Eder at The Second, sjølv om det var «svært avleidd» av deira første album, hadde «veldig harde og kanta» spor med bandet «i utmerkt form». Det vart det høgast rangerte albumet til bandet på Billboard 200, med ein tredjeplass.

Dei fem spora på side to etter «Magic Carpet Ride» består av ein samanhengande medley.

Innhald

Medverkande

Steppenwolf
 John Kay – solovokal, rytmegitar, munnspel
 Michael Monarch – sologitar
 Goldy McJohn – orgel, piano
 Rushton Moreve – bass
 Jerry Edmonton – trommer, vokal, solovokal på «Faster Than the Speed of Life» og «28», delt solovokal på «Don't Step on the Grass, Sam»

Teknisk
 Gabriel Mekler – produsent 
 Bill Cooper – lydteknikar
 Richard Podolor – lydteknikar
 Gary Burden – kunstnarisk leiar, design
 Henry Diltz – fotografi

Salslister
Album - Billboard (United States)

Singlar - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Second» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

steppenwolf.com Steppenwolf: The Second album

Musikkalbum frå 1968
Steppenwolf-album
ABC Records-album
Album produserte av Gabriel Mekler
Dunhill Records-album
Magic Carpet Ride av Steppenwolf

«Magic Carpet Ride» er ein song skriven av John Kay og Rushton Moreve for det kanadisk-amerikansk hardrockbandet Steppenwolf. Songen vart først gjeven ut i 1968 på albumet The Second. Han var førstesingelen frå albumet, nådde tredjeplassen på Billboard-lista i USA og vart liggjande på hitlistene i 16 veker, lenger enn nokon annan Steppenwolf-låt.

45 rpm-versjonen er ikkje berre ei redigering av albumversjonen, men inneheld òg ein annan vokal på første vers. Trass i populariteten til singelen vart albumversjonen spelt mykje på FM-radio og er framleis den føretrekte versjonen på dei fleste klassiske rockestasjonar, og dessutan den som oftast er inkludert på samleplater og i populære medium.

Skriving og innspeling 
Under førebuingane til innspelinga av andre albumet til bandet, The Second''', kom bassisten Rushton Moreve opp med eit «sprettande riff». Bror til bandmedlemmen Jerry Edmonton, Mars Bonfire, byrja å spela gitar, og bandet utvikla riffet. Til introduksjonen laga gitaristen Michael Monarch ein feedback som vart skøyta inn i byrjinga av innspelinga. John Kay hadde nyleg kjøpt eit nytt hi-fi-anlegg av topp kvalitet, og byrja å skriva ein tekst «om kor bra det nye stereoanlegget vårt høyrdest ut», og la til bilete om å ønskja seg noko. Etter å ha fullført teksten og spelt inn vokalsporet, la Kay inn ein falsett, og lydteknikaren Bill Cooper la inn eit ekstra refreng på slutten av sporet.  Kay nekta for at låten handla om narkotikaerfaringar, men innrømde overfor Wall Street Journal i 2016 at «eg kan ha røykt ein joint» den kvelden han og Monarch fekk ideen til låten.  Kay hevda òg at teksten ikkje berre refererte til kvaliteten på det nye stereoanlegget, men òg til forholdet hans til kona Jutta og at han såg for seg at han hadde ønskt seg noko med Aladdins lampe.Billboard' skildra singelen som ein «pulserande rockar» med liknande salspotensial som den tidlegare singelen til Steppenwolf, «Born to Be Wild». Record World spådde at «dei unge vil flippe ut av songen.».

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Ein versjon frå 1978 av den sørafrikanske gruppa Buffalo låg 12 veker på Springbok Radio-listene, med ei toppnotering på femteplass..
Billy Paul  spelte inn songen i 1971 på albumet hans Going East.
Creative Source spelte inn songen på deira sjølvoppkalla album.
Grandmaster Flash and the Furious Five, på 1988-albumet On the Strength.
Bedlam-versjonen på soundtracket til Reservoir Dogs i 1992.
Edgar Winter-versjonen til soundtracket til Star Kid i 1998.
KSM-versjon til soundtracket til Wizards of Waverly Place i 2009

KjelderDenne artikkelen bygger på «Magic Carpet Ride (Steppenwolf song)» frå ,  den 2. juli 2023.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
 
 

Singlar frå 1968
Songar frå 1968
Singlar frå 1979
ABC Records-singlar
Dunhill Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Canada
Steppenwolf-songar
Rock Me av Steppenwolf

«Rock Me» er ein song av det kanadisk-amerikanske hardrockbandet Steppenwolf. Han vart gitt ut i 1969 på albumet deira At Your Birthday Party. Songen vart skriven av vokalisten i bandet John Kay, og var den femte amerikanske singelutgivinga deira. Låten vart produsert av Gabriel Mekler og gitt ut som singel i 1969, opphavleg som B-sida til «Jupiter's Child», men sidene vart seinare bytt om. Han nådde topp 10 på Hot 100 den 19. april 1969 og 6. plassen på både WLS og WCFL. Han var både Billboard og Cashbox sin toppdebut i veka 1. mars 1969. Songen blir rekna som høgdepunktet på albumet, sjølv om han vart nytta i ein film i god tid før albumet kom ut. Låten følgde i kjølvatnet av dei to hittane til bandet frå 1968, «Born to Be Wild» som nådde andreplassen og «Magic Carpet Ride» som nådde tredjeplassen. Cash Box rosa spesielt den «pulveriserande vokalprestasjonen».

Dave Grusin brukte songen då han laga musikken til den psykedelisk sexfarse-filmen Candy frå 1968, der han er kulminasjonen på soundtracket. Steppenwolf framførte låten i ein episode av The Smothers Brothers Comedy Hour den 5. januar 1969 og på den tyske Beat-Club. Låten dukka seinare opp på livealbumet Live at 25 gitt ut i 1995 og Live in Louisville gitt ut i 2004, og dessutan på alle samlealbuma deira.

Way Back Attack rangerer den som nummer 31 på lista si over dei 100 beste psykedeliske hitene frå 1966-1969.

I boka Die at the Right Time! A Subjective Cultural History of the American Sixties, noterte Erik v. d. Luft det overraskande temaet frå det reint mannlege bandet, fronta av John Kay si barske stemme som «klaga over at ei kvinne vart objektifisert for sex.»

Cash Box skildra den opphavlege A-sida, «Jupiter's Child», som «stålhard utelukkande på grunnlag av den særeigne solovokalen og ulmande instrumenteringa» trass i eit relativt lågt tempo.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rock Me (Steppenwolf song)» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Singlar frå 1969
Steppenwolf-songar
Songar frå 1969
ABC Records-singlar
Dunhill Records-singlar
Nick St. Nicholas

Nick St. Nicholas () er ein tysk bandleiar, bassist, songar og låtskrivar, mest kjend som medlem av Steppenwolf.

Studioalbum
T.I.M.E.1968Liberty Records
At Your Birthday Party1969U.S. #7GullplateDunhill Records
Monster1969U.S. #17U.K. #43GullplateDunhill Records
Live & Unreleased '68/'741996Captain Trip Records
Country Magic1984Gold Star Records

Konsertalbum
Early Steppenwolf1969 (spelt inn i 1967 som The Sparrows)U.S. #29Dunhill Records
Steppenwolf Live1970U.S. #7U.K. #16GullplateDunhill Records
World Classic Rockers: Live (1st edition)WCR Records
World Classic Rockers: Live (2nd edition)WCR Records
World Classic Rockers: Live (3rd edition)WCR Records
World Classic Rockers: Live (4th edition)WCR Records
World Classic Rockers: Live (5th edition)WCR Records
World Classic Rockers: Live (6th edition)WCR Records
Blue Cheer Live & Unreleased, Vol. 1: '68/'74 (1996; Captain Trip Records)

Samlealbum
Gold: Their Great Hits1971U.S. #24GullplateDunhill Records
Rest in Peace1972U.S. #62Dunhill Records
16 Greatest Hits1973U.S. #152GullplateDunhill Records
The ABC Collection1976ABC Records
Born to Be Wild - A Retrospective1991MCA Records
All Time Greatest Hits1999MCA Records
20th Century Masters - The Millennium Collection: The Best of Steppenwolf2000GullplateUniversal Music Group
Steppenwolf Gold2005Geffen Records

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nick St. Nicholas» frå ,  den 2. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Folk frå Plön
Tysk-kanadiarar
Blue Cheer-medlemmar
Steppenwolf-medlemmar
Tyske rockebassistar
Tyske gitaristar
World Classic Rockers-medlemmar