kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Eduarda Amorim

Eduarda Idalina Amorim Taleska () er ein brasiliansk handballspelar frå Blumenau i Santa Catarina-delstaten, som vart verdsmeister med Brasil i 2013. Sidan 2009 har ho vore venstre rykkromspelar i den ungarske klubben Győr. Amorim vart kåra til verdas beste kvinnelege handballspelar 2014 av Det internasjonale handballforbundet (IHF).

Amorim spelte på lag i heimlandet til 2006. I februar 2006 byrja ho spele på Kometal Skopje i Makedonia. Då Kometal var i ferd med å gå konkurs vinteren 2009, vart Amorim og fleire andre spelarar løyst frå kontraktane. Sidan den gongen har ho vore aktiv i Győr og vunne tre meisterligapokalar med det ungarske laget, høvesvis 2013, 2014 og 2017. 

I åra frå 2007 til 2017 har Amorim delteke i fem verdsmeisterskap og alle tre sommarleikane i perioden. Ho var sentral då Brasil vann verdmeisterskapen 2013 etter finalesiger 23-22 mot vertslandet Serbia. I den meisterskapen vart ho også kåra til den beste spelaren i meisterskapen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eduarda Amorim» frå ,  den 10. desember 2017.  
 
 

Brasilianske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2008
Handballspelarar under sommar-OL 2008
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2012
Handballspelarar under sommar-OL 2012
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2016
Handballspelarar under sommar-OL 2016
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Ljudmila Bodnijeva

Ljudmila Valerijevna Bodnijeva () er ein russisk tidlegare handballspelar frå Elista i republikken Kalmykia i Russland som vart verdsmeister med Russland både i 2001 og 2005, og fekk EM-sølv i 2006. Gjennom fleire sesongar vart ho rekna som den beste linjespelaren i verda og vart i 2005 kåra til den beste spelaren i handball-VM.

Bodnijeva var aktiv på Dinamo Volgograd frå 1997 og vart russisk seriemeister med laget i tre år på rad, 1999-2001. I 2003 fekk ho kontrakt med slovenske Krim Ljubljana og spelte meisterligafinalar med Krim i 2004 og 2006, begge finalane enda med tap mot to danske lag.

Frå 2000 til 2012 deltok Bodnijeva i fire europameisterskap: 2000, -02, -04, -06, tre verdmeisterskap: 2001, 2005, 2011, og i Sommar-OL 2012 med det russiske handballandslaget. Ho sikra seg ein EM-bronse i 2000. Der etter vann ho gullmedalje både i 2001 og 2005, etter finaletriumfar mot høvesvis Noreg og Frankrike. Også i 2006 spelte ho meisterskapsfinale mot Noreg, ein EM-finale Russland tapte med 24 mot 27 mål. Bodnijeva fekk linjespelarplassen på All-Star-laget i samtlege fire EM i tida 2000-06, såvel som i VM 2001 og 2005. I den sistnemnde meisterskapen vart ho jamvel kåra til beste spelar i meisterskapen.

Bodnijeva la opp i 2013, etter ti år i Krim Ljubljana.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lioudmila Bodnieva» frå ,  den 11. desember 2017.  
 

Russiske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Handballspelarar under sommar-OL 2012
Handball-VM 2003 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 2003 for kvinner, den 16. i rekka, vart avvikla i tida 2. til 14. desember 2003 i Kroatia. Til saman 24 land deltok i turneringa. Frankrike vann meisterpokalen etter finalesiger 32-29 mot Ungarn. VM-triumfen var den fyrste for det franske kvinnelandslaget.

VM-finalen
Finalen mellom semifinalevinnarane Frankrike og Ungarn fann stad i Dom sportova i Zagreb framfor 9 000 tilskodarar. Ungarn leia gjennom så å seie heile den fyrsteomgangen og ved pause stod det 11-8. Utover i andre omgangen auka ungararane leiinga til 25-18 og etter 55 minuttars spel leia dei framleis med seks mål. Siste fem minuttane av andreomgang fall det ungarske laget derimot heilt saman og Frankrike klarte utlikne til 28-28 på straffekast i ordinær tids siste sekund. I dei rotete ekstraomgangane var Frankrike best og laget sikra seg pokalen med 32 mål mot 29 for Ungarn.

Ti av dei franske verdsmeistrane kom på skåringslista. Mélinda Jacques skåra 5 mål,  Stéphanie Cano, Myriam Korfanty, Leila Lejeune, Véronique Rolland, Raphaëlle Tervel, alle saman med 4 mål, Estelle Vogein 3, Nodjialem Myaro 2, Sandrine Delerce og Isabelle Wendling 1. I mål stod Valérie Nicolas ein god kamp og ho vart kåra til meisterskapens beste spelar.
 
Bojana Radulovics var kampens dominerande spelar og stod for heile 13 av dei 29 ungarske nettkjenningane.

Islendingane Stefan Arnaldsson og Gunnar Vidarsson dømde finalekampen. Dei straffa Frankrike med seks 2-minuttsutvisingar og Ungarn med åtte. På begge laga fekk ein spelar raudt kort.

Kjelder
ihf.info
nrk.no

 
Handball-VM
Valérie Nicolas

Valérie Nicolas () er ein fransk tidlegare handballspelar frå Lampaul-Guimiliau som vart verdsmeister med Frankrike i 2003 og vann VM-sølv 1999 og EM-bronse i 2002 og 2006. Målvakta vann òg Meisterligaen 2006 med danske Viborg HK.

Nicolas spelte 1993-95 på Gagny Paris og 1997-2003 på ES Besançon, med sistnemnde vann ho tre franske seriemeisterskap og like mange nasjonale cuptriumfar. I 2003 tok ho steget over til dansk klubbhandball og gjorde teneste i Viborg HK til 2007, medan ho 2007/08-sesongen spelte på Ikast/Bording. Med Viborg vart ho dansk seriemeister 2004 og 2006, vinnar av EHF-cupen i 2004 og Meisterligaen 2006. I tida 2008-12 var ho aktiv i franske Nice.

Nicolas debuterte på Frankrike sitt landslag i 1995 og spelte 245 landskampar opp til 2008. Ho markerte seg fyrste gongen då Frankrike overraska vertslandet Noreg under VM-finalen 1999 på Lillehammer, der Noreg måtte han ekstraomgangar for å vinne pokalen. Tre år seinare tok Nicolas og Frankrike bronse under EM 2002. Året etter spelte Nicolas ei avgjerande rolle då Frankrike snytte Ungarn for VM-gullet. Etter å ha lege under heile finalekampen i Zagreb, makta Frankrike å sikre seg ekstraomgangar, to ekstraomgangar der Nicolas «stengde» målet og Frankrike vann VM-pokalen med 32 mot 29 mål. Nicolas vart då kåra til beste målvakt i meisterskapen, ein pris ho fekk også i VM 2007. Før den tid var ho i 2006 med å vinne si andre bronsemedalje i eit handball-EM. I alt deltok ho i seks verdsmeisterskap, tre europameisterskap og like mange sommarleikar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Valérie Nicolas» frå ,  den 12. desember 2017.  
   

Franske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Franske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Franske deltakarar under sommar-OL 2004
Handballspelarar under sommar-OL 2004
Franske deltakarar under sommar-OL 2008
Handballspelarar under sommar-OL 2008
Natalija Morskova

Natalija Gennadijevna Morskova, fødd Kirtsjik, () er ein sovjetisk-spansk tidlegare handballspelar frå Rostov-na-Donu i Russland som vart verdsmeister med Sovjetunionen i 1986 og 1990 og vann OL-bronse både i 1988 og 1992.

Morskova var ein hardtskytande rykkromspelar som var aktiv i heimlege Rostselsmasj Rostov frå 1983 til 1991, eit lag som vann Cupvinnarcupenn 1990 og vart sovjetmeister i 1990 og 1991. Ho flytta i 1991 til Spania og spelte dei neste 14 år på Mar Valencia. Med Mar Valencia vann ho Meisterligaen 1997 og 11 nasjonale seriemeistertitlar og 9 cupmeisterskap med.

Morskova deltok på Sovjetunionen sitt landslag under VM 1986, OL 1988, VM 1990, OL 1992 og VM 1993. Både i 1986 og 1990 gjekk landet heilt til topps i turneringa, medan det tok bronse både i Sommar-OL 1988 i Seoul og Sommar-OL 1992 i Barcelona.  Morskova fekk plass på All Star-laget i VM 1986 og OL 1992. I 1998 vart ho spansk statsborgar og representerte Spania i 49 landskampar fram til 2002, ho skåra då i alt 396 mål, nokre av dei i Handball-VM 2001.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Natalia Morskova» frå ,  den 13. desember 2017.  
 
 

Sovjetiske handballspelarar
Russiske handballspelarar
Spanske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Olympiske medaljevinnarar i handball
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for SUS
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Handballspelarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Handballspelarar under sommar-OL 1992
Handball-VM 1986 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1986 for kvinner, den 10. i rekka, vart avvikla i tida 24. november til 4. desember 1986 i Nederland. Til saman 16 land deltok i turneringa. Sovjetunionen sikra seg meisterpokalen for andre gong då laget vann finalen mot Tsjekkoslovakia med 30 mål mot 22. Noregs lag overraska stort og vann bronsemedaljen, den aller fyrste til eit norsk handballag i ein internasjonal meisterskap. Meisterskapen innleia ein over 30 år lang periode der Noregs kvinnelandslag i handball har høyrt med mellom verdas aller beste landslag.

VM-finalen
Finalen mellom dei to gruppevinnarane i hovudrunda, Sovjetunionen og Tjekkoslovakia, vart spelt i Rotterdam. Ved pause leia Sovjetunionen 15-12. Utover i andre omgangen drog det sovjetiske laget ifrå og vann ein klar åttemålssiger, 30-22. Vinnarlaget sine mål kom ved Natalija Kirtsjik som fann nettmauskane 14 gongar, halvparten på straffekast, og elles netta Larissa Karlova 5 og Olga Semjonova 4 mål, kantspelarane Marina Bazanova og Olena Nemasjkalo skåra 3 gongar kvar, medan spelstyrar Zinaïda Turtsjina skåra 1 mål.

Mária Ďurišinová vart Tsjekkoslovakias toppskårar med 9 finalemål.

Sovjetunionen måtte tole fire 2-minuttsutvisingar, Tsjekkoslovakia tre.

Bronsefinalen
Noreg spelte for fyrste gong om medalje i ein internasjonal meisterskap og møtte Aust-Tyskland til dyst om bronsemedaljane. Etter ein forrykande fyrsteomgang leia dei norske kvinnene med heile seks mål, 14-8. Utover i andre omgangen minka leiinga, men sigeren i bronsekampen var aldri verkeleg truga og med 23-19 stod dei norske spelarane att med høgst overraskande bronsemedaljar. 

Flest mål for Noreg skåra rykkromspelarane Ingrid Steen og Cathrine Svendsen med 4 nettkjenningar kvar. Elles skåra kapteinen Hanne Hegh, Trine Haltvik og Kristin Midthun 3 gongar, medan Anne Migliosi og Heidi Sundal stod for 2 mål kvar og Kjerstin Andersen stod framifrå godt i mål. Dei andre norske bronsefinalistane var Karin Pettersen, Karin Singstad, Kristin Eide og målvakta Unni Birkrem. Åse Birkrem, Hanne Hogness og ei skadd målvakt, Linn Siri Jensen, var med i VM-troppa, men måtte sjå kampen frå tribunen.

Kjelder
 todor66

 
Handball-VM
Idrettstilskipingar i Nederland
Marina Bazanova

Marina Viktorovna Bazanova () var ein ukrainsk handballspelar frå Kiev som vart trefaldig verdsmeister med Sovjetunionen i tida 1982-90 og frå 1981 til -88 vann meisterligaen seks gongar med Spartak Kiev.

Bazanova var høgre kantspelar på både Sovjetunionen sitt landslag og på Spartak Kiev i over ti år. I 1981 var ho med å vinne Meisterligaen 1981 og året etter vart ho verdsmeister fyrste gongen då det sovjetiske landslaget vann VM-finalen mot vertslandet Ungarn. Sidan forsvarte Sovjetunionen og Bazanova VM-tittelen i 1986 såvel som i 1990. Meisterligapokal nummer to tok ho og Spartak Kiev i 1983, medan laget åra 1985-88 sopa med seg alle fire pokalane i meisterligaen. Bazanova deltok i Sommar-OL 1988 og 1992, der ho var med å vinne bronsemedalje i begge leikane, i Barcelona 1992 etter å ha tapt semifinalen mot Noreg med eitt mål. Nett i Barcelona fekk ho plass på All-Star-laget.

Ho døydde i Bremen i Tyskland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marina Bazanova» frå ,  den 14. desember 2017.  
 
 

Sovjetiske handballspelarar
Ukrainske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Olympiske medaljevinnarar i handball
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for SUS
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Handballspelarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Handballspelarar under sommar-OL 1992
Egil Lærum

Egil Joseph Lærum () var ein norsk fotballspelar, skihoppar, langrennar og friidrettsutøvar.

Karriere
Lærum debuterte på det norske fotballandslaget 16. juni 1946 i ein kamp i Oslo som enda med dansk bortesiger 2–1. I åra fram til 30. september 1951 tok han plass i halfrekka i 16 landskampar og var i sin siste kamp med å slå Sverige 4–3 i Göteborg. Han skåra aldri på landslaget. Lærum spelte mange sesongar på Larvik Turn & IF sitt fotballag, bortsett frå 1951/52-sesongen, han gjorde då teneste i oslolaget Vålerengen IF. Sesongen 1952/53 var han, saman med spelarar som Harry Boye Karlsen og Gunnar Thoresen, høgst delaktig då Larvik-laget vann sitt fyrste seriemeisterskap, Skeid vart slått 3–2 i seriefinalen på Ullevål stadion.

Lærum var også aktiv i friidrett og vart norsk juniormeister 1946 og krinsmeister i spydkast både i 1947 og i 1950. Han sette i 1947 krinsrekord i øvinga i Vestfold med 58,82 meter.

Vinteren 1947 vart Lærum bestemann i hoppdelen av kombinertrennet i Holmenkollen og tildelt Damenes pokal. Året etter enda han på åttandeplassen i sjølve kombinnertrennet på same arenaen. I 1950 hoppa Lærum heile 76,5 meter i den dåverande Vikersundbakken, i den øvinga som medlem av Vikersund IF.

År 1950 vart Lærum tildelt Egebergs Ærespris for sine allsidige merittar. Han var også aktiv i bandy, handball, hundesport, symjing og turn.

Lærum døydde av kreft, 33 år gammal.

Kjelder
Magnus Breili:Fotballboken. 1967.
Denne artikkelen bygger på «Egil Lærum» frå ,  den 15. desember 2017.  
 
Denne artikkelen bygger på «Egil Lærum» frå ,  den 15. desember 2017.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Larvik Turn-spelarar
Vålerenga-spelarar
Norske spydkastarar
Norske skihopparar
Norske handballspelarar
Norske symjarar
Norske turnarar
Tomoe Zenimoto Hvas

Tomoe Zenimoto Hvas () er ein norsk symjar.

Han representerte Noreg under Kortbane-EM i symjing 2017 i København, der han tok ein sensasjonell bronse, berre 17 år gammal. Zenimoto Hvas har japansk mor og norsk far

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tomoe Zenimoto Hvas» frå ,  den 16. desember 2017.  
 

Norske symjarar
Simen Krüger

Simen Hegstad Krüger () er ein norsk langrennløpar frå Oslo som vann to olympiske gullmedaljar og ein sølvmedalje under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang. Han er medlem i Ski- og fotballklubben Lyn i Oslo.

Karriere
Krüger tok sølvmedalje på 15 km fri teknikk under U23-VM på ski 2015 i Almaty, 9,5 sekund bak tyske Florian Notz og 17,2 sekund føre franskmannen Adrien Backscheider.

I Noregsmeisterskapen på ski 2016 vann Lyn 3 & 10 km stafett med eit lag beståande av Krüger, Jonas Frorud, Hans Christer Holund, ein prestasjon dei gjentok året etter. Under U23-VM på ski 2016 i Râșnov tok han gull på 15 km fri teknikk, føre franskmennene Clement Parisse og Alexandre Pouye. På tampen av 2016-sesongen tok han NM-bronsen på 10 km då Ski-NM 2016 vart avslutta på Beitostølen, slått av Martin Sundby og Emil Iversen.

Krüger fekk sin fyrste pallplass i verdscupen då han i Toblach vart tredjemann i ein etappe under Tour de Ski 2017. Knapt 12 månader seinare, tok han same staden sin fyrste siger i eit verdscuprenn laurdag 16. desember 2017. På eit gnistrande føre vann han 15 km fristil på tida 29.58,8 og slo franske Maurice Manificat med vel 10 sekund. Fire veker seinare vart han på Vang i Hedmark norsk meister i 15 km fristil, med over eit halvt minutts forsprang til andremann. Sundag 11. februar 2018 vann han den olympiske gullmedaljen på 30 km i Pyeongchang, med landsmennene Martin Sundby og Hans Christer Holund på sølv- og bronseplass. Deretter gjekk han inn til sølv på 15 km fristil, før han med ein flott tredjeetappe i 4 x 10 km la grunnlaget for at Johannes Klæbo kunne ta Noreg inn til OL-gull, dei andre på laget var Didrik Tønseth og Martin Sundby.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2015:
Ski-NM 2016: Nr 5 på 30 km i Tromsø
Ski-NM 2017: Nr 8 på 15 km og 30 km på Gran
Ski-NM 2018: Gullmedalje på 15 km
Ski-NM 2019: Nr 4 på 15 km og på 30 km
Ski-NM 2020: Nr 11 på 15 km i Drammen
Ski-NM 2021: Sølvmedalje på 15 km i Trondheim
Ski-NM 2022: Gull på 10 km i Gran og sølv på 15 km i Harstad
Ski-NM 2023:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Simen Krüger» frå ,  den 16. desember 2017.

Bakgrunnsstoff

Norske langrennsløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Folk frå Nittedal
Handball-VM 2017 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 2017 for kvinner, den 23. i rekka, vart avvikla i tida 1. til 17. desember 2017 i Tyskland. Til saman 24 land deltok i turneringa. Frankrike vann meisterpokalen etter å ha vunne 23-21 mot tittelforsvarar Noreg.

VM-finalen
Finalen mellom semifinalevinnarane Frankrike og Noreg fann stad i Hamburg framfor 11 261 tilskodarar. Midtvegs i den fyrste omgangen leia Noreg 7-4, før Frankrike snudde til 11-10 ved pause. I byrjinga av andreomgangen auka Frankrike til tremålsleiing 14-11 og 15-12. Sidan jamna kampen seg ut og Noreg leia både på 18-17 og 20-19. Dei siste 7-8 minuttane var Frankrike det beste laget og rodde i land ein 23-21-siger. Det var andre gongen eit fransk kvinnelag vann VM-gull i handball, 14 år etter den fyrste triumfen.

Dei franske måla kom ved Manon Houette og Allison Pineau (4), Laurisa Landre og Estelle Nze Minko (3), Camille Ayglon Saurina, Orlane Kanor og Alexandra Lacrabère (2), Siraba Dembele, Laura Flippes og Kalidiatou Niakate (1).

Noregs lag bestod av målvaktene Katrine Lunde, Kari Aalvik Grimsbø og Silje Solberg, målskårarane Nora Mørk og Veronica Kristiansen, begge med 7 nettkjenningar, Heidi Løke 3 mål, Kari Brattset 2, Stine Oftedal og Sanna Solberg 1 mål kvar. Elles deltok Stine Skogrand, Amanda Kurtovic, Emilie Hegh Arntzen, Camilla Herrem, Vilde  Ingstad, Emilie Christensen, Marit R. Jacobsen. Helene Fauske var med i alle kampane inntil finalen, då Silje Solberg vart henta inn som målvaktsreserve.

Det danske dommarparet, Karina Christiansen og Line Hesseldal Hansen, gav Noreg ei 2-minuttsutving og Frankrike fire.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

President's Cup

Plasseringskampar om 21.- til 24.-plass 

Kamp om 23.-plass

Kamp om 21.-plass

Plasseringskampar om 17.- til 20.-plass 

Kamp om 19.-plass

Kamp om 17.-plass

Sluttspelet

Åttandedelsfinalar

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Kjelder
 ihf.info

 
Handball-VM
S-125 Neva

S-125 Neva (NATO-rapporteringsnamn SA-3 Goa eller SA-N-1 Goa) er eit sovjetisk bakke-til-luft-missilsystem utvikla som eit komplement til S-75  «Dvina»

Stridserfaring i Jugoslavia
Det som vekte mest merksemnd var 27. mars 1999, då Serbia skaut ned eit amerikansk F-117 Nighthawk-fly. Det var den første gongen eit stealth-fly vart skote ned. Dette førte til at noko av teknikken rundt stealth vart kjent.

2. mai same året vart ein F-16 Falcon skoten ned av Neva-missil.

Variantar

System
Neva – Bakkebasert system med faste lavettar konstruert for PVO.
Neva-M1 – Modernisert med tyngre 5V27-missil og komplettert med TV-målsøkjar.
Neva-SC – Modernisert system med digital elektronikk som er laga i Polen.
Petjora – Mobilt system for export.
Petjora-2 – Oppgradert med komponentar frå systemet S-300.
Petjora-2M – Oppgradert med digital elektronikk og optisk målsøkjar.
Volna – Maritimt system med automatisk omlading.
Volna-M – Oppgradert eldleiingsradar for å kunne nytta 5V27-missilene med lengre rekkjevidde.
Volna-P – Komplettert med varmekamera for å få bedre motstandskraft frå jamming.

Referansar

Bakke-til-luft-missil
Birkebeinerne

Birkebeinerne er ein norsk historisk dramafilm frå 2016. Filmen var regissert av Nils Gaup og skriven av Ravn Lanesskog. Hovudrollene vert spelte av Jakob Oftebro, Kristofer Hivju, Pål Sverre Valheim Hagen, Benjamin Helstad, Thorbjørn Harr, Stig Henrik Hoff og Nikolaj Lie Kaas. Filmen er basert på den verkelege historia om birkebeinarane sin innsats for å redde kongsonen Håkon Håkonsson i borgarkrigen mellom dei to gruppene baglarane og birkebeinarane i 1206.

Filmen hadde kinopremiere i Noreg 12. februar 2016. Rettane til filmen blei selde til ca. 60 land.

Handlinga 
Året er 1204 og Noreg vert herja av borgarkrig. På den eine sidan står dei fattige birkebeinarane, og på den andre sida står baglarane, som er støtta av danskane og den rike pavekyrkja. Når birkebeinarkongen Håkon Sverresson døyr på uforklarleg vis, trur heile kongeriket at blodslinja i kongsætta er blitt broten, at det ikkje finst nokon ny arving. Rett før han døyr avslører kongen at han har ein uekte son, som må bli den neste kongen.

Baglarane får høyre om kongssonen, og no er den viktigaste oppgåva til birkebeinarane å halde guten i live. Med baglarane jagande rett bak, må dei to birkebeinarane Skjervald og Torstein frakte guten til Nidaros i tryggleik. Dette er starten på ei livsfarleg og dramatisk flukt på ski over fjellet. Ein tur som vil endre noregshistoria for alltid.

Rolleliste 
 Jakob Oftebro som Skjervald
 Kristofer Hivju som Torstein
 Pål Sverre Valheim Hagen som Gisle
 Thorbjørn Harr som Inge Bårdsson 
 Benjamin Helstad
 Stig Henrik Hoff
 Nikolaj Lie Kaas
 Ane Ulmoen Øverli som Inga fra Varteig
 Thea Sofie Loch Næss
 Anders Dahlberg som Aslak
 Elg Elgesem som Frikk
 Torkel Dommersnes Soldal
 Adam Nemet som Gisles vakt

Produksjon 
Filmen vart regissert og spelt inn i hovudsak på Ringsaker. Filmen hadde som mål å oppnå ein sterk filmturisme i området.

Historisk korrekt? 
Filmen viser sanninga om den brutale borgarkrigen i Noreg på 1200-talet, mellom dei to rivaliserande gruppene birkebeinarane og baglarane. Samstundes kan ein stille seg kritisk til kampstilen, og ifølgje journalisten Odd Hostad var mange detaljer utelatne. Han hevda også at bodskapen forsvann i dei dominerande actionscenene, noko som gjorde filmen mindre realistisk. Hostad klaga også på kampstilen, og meinte at settinga ikkje samspelte heilt med røynda.

Utgjeving 
Birkebeinerne hadde premiere på kino 12. februar 2016 i Noreg, og filmen vart gjeven ut på Blu-Ray og DVD 6. juni 2016. I USA blei filmen gjeven ut som The Last King den 17. juni 2016.

Mottaking 
NRK Filmpolitiet gav filmen terningkast 4, og skreiv at «Det blir kanskje ikke pustet nok liv inn i alle figurene, og selv heltene får litt for lite spillerom, men filmen lever godt når den utvikler seg til å bli noe vi nordmenn er i overkant opptatte av, nemlig et viktig og spennende skiløp!»

Kjelder 

Norske filmar
Filmar frå 2016
Johannes Klæbo

Johannes Høsflot Klæbo () er ein norsk langrennar. Han vann bronsemedaljen i sprintøvinga under Ski-VM 2017 og vart same sesongen norsk meister i same øvinga.

Karriere
Vinteren 2016 vann Klæbo tre av tevlingane då juniorverdsmeisterskapen i nordiske greiner fann stad i Râșnov i Romania, to individuelle og ei i stafett. Førjulssesongen 2016 overraska han med pallplassar i verdscuprenn i både Ruka og på Lillehammer. Under noregsmeisterskapen 2017 i Gran kommune vann han sprinttevlinga og tok sølvmedaljen på 15 km, slått einast av Didrik Tønseth. Den 18. februar tok han for fyrste gong steget til topps i eit verdscuprenn då han vann sprintrennet i Otepää i Estland. Like etterpå deltok han i Ski-VM 2017 i Lahtis og vann VM-bronsen i sprint, medan det vart fjerdeplass i lagsprinten ettersom lagkamerat Emil Iversen fall litt før målgang. 18. mars 2017 spurta han inn siger i 15 km fellesstart i Quebec i Canada og dagen etter vann han nok ein spurt i sjølve verdscupavslutninga. Dermed stod han som vinnar av langrennsturneringa i Canada og vinnar av sprintverdscupen 2017. I Verdscupen 2017 enda han på fjerdeplassen.

Gjennom november-desember 2017 viste Klæbo seg som den klart beste langrennaren i verda. I løpet av fire veker sanka han ikkje mindre enn sju sigrar i verdscuprenn; tre tevlingar i Ruka-turneringa, begge renna på Lillehammer, sprintøvinga i Davos og ein 15 km jaktstart i Toblach.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2017: Gullmedalje i sprint, sølv på 15 km 
Ski-NM 2018: Gullmedalje i sprint
Ski-NM 2019:
Ski-NM 2020: 
Ski-NM 2021: Gullmedalje i sprint Trondheim
Ski-NM 2022: Bronsemedalje på 10 km i Gran
Ski-NM 2023:

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Johannes Høsflot Klæbo» frå ,  den 19. desember 2017.  

Norske langrennsløparar
Folk frå Trondheim
Olympiske meistrar for Noreg