kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ghada Shouaa

Ghada Shouaa () er ein syrisk tidlegare friidrettsutøvar frå Mhardeh i Hama guvernement som konkurrerte i mangekamp. Under dei olympiske leikene 1996 i Atlanta vann ho Syrias fyrste og einaste olympiske gullmedalje. Ho er også verdsmeister i sjukamp frå Göteborg i 1995.

Aktiv
Shouaa gjennomførte sin fyrste sjukamp i 1991, og vart omgåande teken ut til VM 1991 i Tokyo, der ho ende på sisteplassen av dei som fullførte. Seinare i 1991-sesongen vart ho nummer to i sjukamp i Asia-meisterskapen. Ho OL-debuterte i Barcelona i 1992, der ho med skade kom på 25. plass.

Det store gjennombrotet til Shouaa kom i 1995 då ho vann den prestisjetunge Götzis-tevlinga med 6 715 poeng. Nokre veker seinare steig ho heilt til topps i sjukampen under VM i Göteborg. Shouaa vann med poengsummen 6 651, sølvvinnaren Svetlana Moskalets hadde 6 575 poeng.

I OL-sesongen året etter vann Shouaa atter i Götzis-sjukampen, der ho sette ny asiatisk rekord med 6 942 poeng. Under sommarleikane 1996 i Atlanta sikra ho seg gullmedaljen med stor margin, 6 780 poeng mot sølvmedaljør Natallja Sazanovitsj sine 6 563 poeng. Det er det einaste OL-gullet som har gått til Syria.

Skade øydela sesongane 1997 og 1998. I 1999 gjorde Shouaa comeback i VM 1999 i Sevilla og tok bronsemedaljen med 6 500 p, langt bak Eunice Barber på 6 861 poeng og Denise Lewis med 6 724.

Shouaa la opp etter OL i Sydney 2000.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 24 – 5 066 poeng
OL 1992 i Barcelona: Nr 25 – 5 278 poeng
VM 1993 i Stuttgart: Braut etter tre øvingar
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje 6 651 p, framom Svetlana Moskalets (6 575 p)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje 6 780 p, framom Natallja Sazanovitsj (6 563 p)
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 6 500 poeng
OL 2000 i Sydney: Braut opningsøvinga

Shouaa er busett i Tyskland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ghada Shouaa» frå ,  den 16. august 2016.  
 
 

Syriske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Syria
Syriske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Syriske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Syriske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Thomas Munkelt

Thomas Munkelt () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Zedlitz som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister 1978, olympisk meister 1980 og europameister 1982 på 110 meter hekk.

Aktiv
Munkelt markerte seg for alvor då han i 1973 sette personleg rekord på korthekken med tida 13,5. Året etter var han nær ved å ta medalje i Roma-EM, kom i mål eitt hundredels sekund bak den polske bronsevinnaren. I 1975 vart han austtysk meister for fyrste gang, og vann 110 m hekk i europacupen for landslag. Under OL 1976 i Montréal kom han på femteplassen.

I EM 1978 i Praha vann Munkelt sin fyrste internasjonale tittel. Han vann korthekken på tida 13,54 sekundar, hårfint føre polske Jan Pusty på sølvplassen og den finske bronsevinnaren Arto Bryggare, høvesvis eitt og to hundredels sekund bakom Munkelt.

Munkelts største triumf kom under Sommar-OL 1980 i Moskva. I finalen slo han kubanaren Alejandro Casañas med eitt hundredels sekund. Han sprang også på Aust-Tyskland sitt lag i 4 x 100 meter stafett, eit lag som kom på femteplass.

I Aten i 1982 forsvarte Munkelt EM-tittelen på 110 meter hekk, og i same meisterskapen tok han seg av den tredje etappen for det austtyske laget som kneip sølvmedaljen på den korte stafetten på tida 38,71 sekundar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1974 i Roma: Nr 4 på 110 m hekk – 13,72, bakom Leszek Wodzyński (13,71)
OL 1976 i Montreal: Nr 5 på 110 m hekk – 13,44
EM 1978 i Praha: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,54, framom Jan Pusty (13,55)
OL 1980 i Moskva: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,39, framom Alejandro Casañas (13,40)
EM 1982 i Aten: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,41, framom Andrej Prokofjev (13,44). Sølv i 4 x 100 m stafett.
VM 1983 i Helsinki: Nr 5 på 110 m hekk – 13,66

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thomas Munkelt» frå ,  den 17. august 2016.  
 

Tyske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Fjellbjørk

Fjellbjørk eller arktisk bjørk (Betula pubescens ssp. czerepanovii) er eit lauvtre i bjørkeslekta. Planten blei tidlegare rekna som ein egen art (Betula tortuosa), men blir no klassifisert som ein variant (Betula pubescens var czerepanovii) eller underart (Betula pubescens ssp. czerepanovii) av vanleg bjørk (dunbjørk). 

Fjellbjørk veks i fjellregionar i heile Sør-Noreg, i Nord-Noreg også i låglandet. I Norden veks ho i Finland, Sverige, Noreg og på Island. Ho dannar tregrensa mot snaufjellet mange stader.

Bjørka kan bli opptil 8 meter høg. Ho er motstandsdyktig mot frost og vind i fjellet, der ho tek form etter terrenget. Stammen kan vera forvridd og heile krona kan ha form av anten tre eller busk, til dels nesten krypande. Blada er tjukke, og om hausten får dei ein gulraud farge.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fjellbjørk» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Lie, Johannes og Dagny Tande, Norsk flora, versjon 2007, 7.utgaven. ISBN 978-82-521-6029-1. 
 Stenberg, Lennart & Bo Mossberg, Steinar Moen (norsk red.), Gyldendals store nordiske flora, Gyldendal, Oslo 2007. ISBN 978-82-05-32563-0.

Bakgrunnsstoff

Bjørkeslekta
Plantar i Noreg
Plantar i Finland
Plantar i Sverige
Plantar på Island
Jelena Romanova

Jelena Nikolajevna Romanova, fødd Malikhina, () var ein friidrettsutøvar frå Nesjenskoje i Voronezj oblast som representerte Sovjetunionen og seinare Russland på mellom- og langdistansane. Ho vart europameister på 3 000 meter i 1990 og olympisk meister på 10 000 meter i 1992.

Aktiv
Romanovas fyrste internasjonale meisterskap var VM 1987 i Roma der ho vart nummer fem på 5 000 meter og braut 10 000 meter. I Sommar-OL 1988 i Seoul kom ho på fjerdeplass på 3 000 meter med tida 8.30,4, hennar personlege rekord på distansen.

Romanova tok steget heilt til topp ved EM 1990 i Split, då ho vann milløpet på personbeste 31.46,8, og tok sølvmedaljen på 3 000 meter. Også under VM 1991 i Tokyo sprang ho inn til sølv på 3 000 meter, bak landskvinna Tatjana Samolenko. Året etter var rollene omsnudd ved OL 1992 i Barcelona, i finalen slo ho Samolenko i spurten og vann gullmedaljen. Seinare vart Romanova nummer seks både på 3 000 m ved VM 1993 i Stuttgart, og på 5 000-meteren under OL 1996 i Atlanta.

Romanova vart funnen død i husværet sitt i Volgograd i januar 2007.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 5 på 3 000 m – 8.41,7, braut 10 000 m-kvalifiseringa
OL 1988 i Seoul: Nr 4 på 3 000 m – 8.30,4
EM 1990 i Split: Gull på 10 000 m – 31.46,8, sølv på 3 000 m – 8.43,6
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 3 000 m – 8.36,0, braut 10 000 m
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 3 000 m – 8.46,0, framom Tatjana Samolenko (8.46,8)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 på 3 000 m – 8.39,6
OL 1996 i Atlanta: Nr 6 på 5 000 m – 15.14,0

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jelena Nikolajewna Romanowa» frå ,  den 18. august 2016.  
 
 

Russiske mellomdistanseløparar
Russiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for SUS
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Russiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Ilona Slupianek

Ilona Slupianek, fødd Ilona Schoknecht, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Demmin som representerte Aust-Tyskland i kulestøyt. Ho vart europameister i 1978 og 1982, og vann i mellomtida gullmedaljen i øvinga under OL 1980 i Moskva. Hennar personbeste, 22,45 meter, var verdsrekord 1980-84.

Aktiv

Doping
Ilona Schoknecht vann kulestøyt i junior-EM 1973. Ho vart så nummer fem i Sommar-OL 1976, før ho i 1977 vann kuletevlinga under Europacupen for landslag i Helsinki. Her vart ho teken for bruk av det forbodne stoffet nandrolon og utestengd i eitt år frå friidrettsbana.

Verdseinar
Utestenginga tok slutt to dagar før kulestøyt stod på programmet ved friidretts-EM 1978 i Praha. Ilona Slupianek sette då meisterskapsrekord med 21,41 m og vart suveren europameister framom tsjekkoslovakiske Helena Fibingerová, og med hennar eiga landskvinne Margitta Droese på bronseplass.

Den 11. mai 1980 sette Slupianek ny verdsrekord i kulestøyt med 22,45 meter under eit stemne i Potsdam, ein rekord som stod i fire år, til dess Natalja Lisovskaja forbetra den. Framleis i 2016 er Slupianek nummer to på verdstatistikken i kulestøyt for kvinner. Under dei olympiske leikane 1980 i Moskva støytte Slupianek heile 22,41 m og vart olympisk meister, ho nådde nesten ein meter lengre enn toaren, Svetlana Kratjevskaja frå Sovjetunionen.

Ved EM 1982 i Aten forsvarte Slupianek EM-tittelen, som i forrige EM med Helena Fibingerová på andreplass. Året etter enda ho på bronseplass, etter nettopp Fibingerová og si eiga landskvinne, Helma Knorscheidt.

Etter som Aust-Tyskland boikotta Sommar-OL 1984 i Los Angeles, deltok ho ikkje i leikane. Ho gifta seg med kulestøytaren Hartmut Briesenick og vart mor til to born. Sommaren 1988 prøvde ho fånyttes å kvalifisere seg til Sommar-OL 1988 i Seoul.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1976 i Montreal: Nr 5 – 20,54 m
EM 1978 i Praha: Gullmedalje 21,41 m, framom Helena Fibingerová (20,86 m)
OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje 22,41 m, framom Svetlana Kratsjevskaja (21,42 m)
EM 1982 i Aten:  Gullmedalje 21,59 m, framom  Helena Fibingerová (20,94 m)
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje 20,56 m, framom Nunu Abasjidze (20,55 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ilona Slupianek» frå ,  den 18. august 2016.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett for Aust-Tyskland
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Dopingsaker i friidrett
Dan O’Brien

Daniel Dion O'Brien () er ein USA-amerikansk tidlegare mangekjempar, fødd i Portland i Oregon. Han vann tikampen i tre verdsmeisterskap i friidrett på rad; Tokyo 1991, Stuttgart 1993 og Göteborg 1995. I 1996  vann han den olympiske gullmedaljen i Atlanta.

Aktiv
O’Brien vann ein suveren siger i tikamp i friidretts-VM 1991 i Tokyo, og sette meisterskapsrekord med 8 812 poeng. Året etter mislukkast han i å kvalifisere seg til OL 1992 i Barcelona då han bomma heilt i stavhopp. Ein månad etter sommarleikane slo han verdsrekorden til briten Daley Thompson, då han i Talence i Frankrike vann ei tevling etter å ha plukka 8 891 poeng. Noteringa var verdsrekord i sju år.

O’Brien forsvarte VM-tittelen i tikamp både i 1993 og i 1995, i begge tevlingane hadde han sterkast konkurranse frå Eduard Hämäläinen frå Kviterussland. Under Sommar-OL 1996 sikra O’Brien seg den olympiske meistertittelen i tikamp, med over hundre poengs margin Frank Busemann frå Tyskland.

Etter 1998-sesongen var O’Brien mykje hemma av skadar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 8 812 poeng, framom Mike Smith (8 549)
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje – 8 817 p, framom Eduard Hämäläinen (8 724)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 8 695 p, framom Eduard Hämäläinen (8 489)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 8 824 p, framom Frank Busemann (8 706)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dan O’Brien» frå ,  den 18. august 2016.  
 

Mangekjemparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Syndfloda

Syndfloda er ein storflaum som er omtalt i Første Mosebok i Bibelen. I forteljinga utslettar Gud alt livet på jorda gjennom ein flaum, bortsett frå menneska og dyra som blir redda i Noahs ark. Etter flaumen sluttar Gud og Noah regnbogepakta, som seier at det aldri skal koma ein liknande flaum.

Den bibelske syndfloda er ei av mange myter om store flaumar eller syndfloder. I dag blir forteljinga som regel tolka som ein allegori, men det har også vore dei som har teke henne bokstaveleg, og ein har til dømes prøvd å finna arkeologiske leivningar etter flaumen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Genesis flood narrative» frå ,  den 19. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Første Mosebok ved Bibel.no:
 
 
 

Fyrste Mosebok
Noah
Flaumar
Jødisk mytologi
Kristen mytologi
Islamsk mytologi
Ellina Zvereva

Ellina Aleksandrovna Zvereva () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Dolgoprudnyj som representerte Sovjetunionen og seinare Kviterussland. Ho tevla i diskoskasting og vann gullmedaljen i øvinga i OL 2000 og i VM 1995, og VM 2001. Zverevas personlege rekord er på 71,58 meter.

Aktiv
Zvereva enda på femte plass då ho meisterskapsdebuterte under Sommar-OL 1988 i Seoul. Same året sette ho sin personlege rekord i diskoskast på 71,58 m ved ei tevling i Leningrad. Ho vann si fyrste internasjonale meisterskapsmedalje ved EM 1994 i Helsinki der vart nummer to.

Under friidretts-VM 1995 i Göteborg kasta Zvereva 68,64 m og tok sitt fyrste gull, over meteren lengre enn tyske Ilke Wyludda. Året etter kneip Zvereva OL-bronse i øvinga under sommarleikane i Atlanta. I 1997 kompletterte ho medaljesamlinga med eit VM-sølv, gullet gjekk til nyzealandske Beatrice Faumuina.

Zvereva vann gull i diskoskasting både i 2000 og 2001. Hausten 2000 var ho heilt suveren i OL-finalen i Sydney, hennar lengstekast målte 68,40 m, medan toaren ikkje nådde 66 meter. Sommaren etterpå enda ho opphavleg på andreplass under friidretts-VM i Edmonton, men då russiske Natalja Sadova vart diskvalifisert for dopingbruk, tok Zvereva over fyrsteplassen i tevlinga.

Etter 2001-sesongen heldt Zvereva ikkje lenger eit toppnivå med kast over 65 meter. Ho vart utslått i kvalifiseringa under Sommar-OL 2004, og kom på sjetteplass både i EM 2006 og OL 2008. 47 år gammal la ho opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 68,94 m
EM 1990 i Split: Nr 6 – 63,88 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 9 – 63,22 m
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (nr 16 – 59,84 m)
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 64,46 m, bakom Ilke Wyludda (68,72 m)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 68,64 m, framom Ilke Wyludda (67,20 m)
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 65,64 m, framom Franka Dietzsch (65,48 m) 
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 65,90 m, bakom Beatrice Faumuina (66,82 m)
EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 65,92 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 10 – 62,75 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 68,40 m, framom Anastasia Kelesidou (65,71 m)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 67,10 m, framom Nicoleta Grasu (66,24 m)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 – 60,63 m)
EM 2006 i Göteborg: Nr 6 – 61,72 m
OL 2008 i Beijing: Nr 6 – 60,82 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ellina Zvereva» frå ,  den 19. august 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Elina Swerawa» frå ,  den 19. august 2016.  
 
 

Belarusiske diskoskastarar
Sovjetiske diskoskastarar
Olympiske meistrar for Belarus
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Belarus
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Adam Nelson

Adam Nelson () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Atlanta i delstaten Georgia. Han vart verdsmeister i kulestøyt under VM 2005 i Helsinki, og vann elles OL-sølv og tre VM-sølv i tida 2000-07. I 2012 vart han tilkjend gullmedaljen ved Sommar-OL 2004, då resultatet til den opphavlege vinnaren vart annullert.

Aktiv

Nelson fekk sitt gjennombrot då han deltok i dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney, der hans 21,21 m gav han sølvmedaljen, åtte centimeter bakom vinnaren Arsi Harju og ein centimeter betre enn tredjemann, John Godina.

Også frå VM 2001 i Edmonton og VM 2003 i Paris reiste Nelson heim med sølvmedaljar. I Edmonton støytte han som lengst 21,24 m, heile 60 centimeter kortare enn sigerherren Godina. I Paris i 2003 vart han lengste støyt målt til 21,26 m, kviterussaren Andrej Mikhnevitsj vann med 21,69 m. Den 18. mai 2002, i sesongen mellom dei verdsmeisterskapane, sette Nelson personleg rekord med 22,51 m under eit stemne i Portland.

Nelson var ein av favorittane i kulestøyt ved Sommar-OL 2004. Han innleia  finalen med å støyte 21,16 m, ukrainske Jurij Bilonoh nådde 21,15 m og låg på andreplass. Også i andre omgang nådde Bilonoh 21,15. Stillinga stod seg til siste omgang, då støytte Bilonog 21,16 m og vart tildelt gullet på betre andrestøyt enn Nelson. Åtte år seinare vart prestasjonen til Bilonoh annullert og Nelson tildelt gullmedaljen.

Også under VM 2005 lukkast Nelson å vinne gull, då med eit lengstestøyt på 21,73 m. To år seinare vann han sitt tredje VM-sølv i Osaka, landsmannen Reese Hoffa vann tevling med eit støyt på 22,04 m.

Nelson deltok i sitt siste store meisterskap i 2011, og vart sjuandemann i VM i Daegu.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 21,21 m, bakom Arsi Harju (21,29 m)
VM 2001 i Edmonton:Sølvmedalje – 21,24 m, bakom John Godina (21,87 m)
VM 2003 i Paris: Sølvmedalje – 21,26 m, bakom Andrej Mikhnevitsj (21,69 m)
OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 21,16 m, framom Joachim B. Olsen (21,07 m)
VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje – 21,73 m, framom Rutger Smith (21,29 m)
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 21,61 m, bakom Reese Hoffa (22,04 m)
OL 2008 i Beijing: Nr 11 (20,56 m i kvalifiseringa)
VM 2009 i Berlin: Nr 5 – 21,11 m
VM 2011 i Daegu: Nr 7 – 20,29 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adam Nelson» frå ,  den 19. august 2016.  
 

Kulestøytarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Nadezjda Olizarenko

Nadezjda Fjodorovna Olizarenko () var ein russisk friidrettsutøvar frå Brjansk som representerte Sovjetunionen. Ho tevla jamnast på mellomdistansane, men deltok også på 400 meter. Høgdepunktet var OL 1980 i Moskva der ho vann gullet på 800 meter med tida 1.53,43. Dette var ny verdsrekord, og er den nest beste tida på verdsstatistikken, bak Jarmila Kratochvílová si rekordnotering. I 1986 vart Olizarenko europameister på 800 m.

Aktiv
Nadezjda Musjta vart slått på målstreken då ho meisterskapsdebuterte på 800 m under friidretts-EM 1978 i Praha. Hennar eiga landskvinne Tatjana Providokhina vann løpet, to hundredels sekund føre Musjta. Begge dei to sprang så etappar for Sovjetunionen sitt lag i 4 x 400 m stafett, eit lag som vart slått med 1,3 sekund av Aust-Tyskland og fekk sølv. Året etter vann Musjta  800 m under universiaden i Mexico-byen og kom på andreplass i verdscupen i Montreal.

Den 12. juni 1980 sette ho i Moskva, no som Nadezjda Olizarenko, ny verdsrekord på 800 meter med tida 1,54,85. Vel seks veker seinare og på same arenaen, forbetra ho verdsrekorden til 1.53,43 og vart olympisk meister, med landskvinnene Olga Minejeva, 1.54,81, og Tatjana Providokhina, 1.55,46 på dei andre medaljeplassane. Ho deltok også på 1500-meteren i leikane, der ho tok bronsen bak landskvinna Tatjana Kazankina og Aust-Tysklands Christiane Wartenberg.

Etter nokre sesongar på sidelinja vart Olizarenko i 1985 nummer to på 800 m ved innandørs-EM 1985 i Pireus og ho kom på tredjeplass i verdscupen i Canberra.

Under europameisterskapen 1986 i Stuttgart sigra Olizarenko på 800 m, 0,27 sekund framom den austtyske toppløparen Sigrun Wodars. Året etter enda ho på sjuandeplass i VM, medan ho i 1988 tok farvel med toppidretten då ho rauk ut or Sommar-OL i semifinalane på 800 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Sølvmedaljar på 800 m – 1.55,82, og i 4 x 400 m stafett 
OL 1980 i Moskva: Gull på 800 m – 1.53,43, bronse på 1500 m – 3.59,5
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje på 800 m – 1.57,15, framom Sigrun Wodars (1.57,42)
VM 1987 i Roma: Nr 7 – 2.00,2
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane (2.05,2 =nr16)

Olizarenko døydde i Odessa i Ukraina.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nadeschda Fjodorowna Olisarenko» frå ,  den 21. august 2016.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Henry Eriksson

Knut Henry Eriksson () var ein svensk mellomdistansøpar frå Krylbo i Avesta som vart olympisk meister på 1500 meter i 1948.

Eriksson deltok fyrste gongen internasjonalt ved EM i friidrett 1946 i Oslo, der han på Bislett stadion vann sølvmedaljen på 1500 m, gullmedaljen tok hans sterkaste konkurrent, landsmannen Lennart Strand. Den 15. juli 1947 kjempa dei same to drabeleg på 1500 m under den svenske meisterskapen i Malmö, også her vann Strand og sette samstundes verdsrekord på distansen med 3.43,0, Eriksson sette personleg rekord med 3.44,4.

Under dei olympiske leikane i London sommaren 1948 var svenskane dei største favorittane på 1500 m. Under trasige tilhøve med regn og sleip bane streva Strand på sisterunden med å verte kvitt Eriksson, men lukkast ikkje og på oppløpssida smatt Eriksson forbi og vann på tida 3.49,8, seks tidels sekund framom Strand.

Eriksson var busett i Gävle.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henry Eriksson» frå ,  den 20. august 2016.  
 

Svenske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948