Hauran

Hauran (arabisk حوران / Ḥawrān), òg skrive Hawran eller Houran, er eit vulkansk platå og eit geografisk område og folk som lever i det sørvestlege Syria og nordvesthjørnet av Jordan. Det har fått namn etter det arameiske Hawran, som tyder «grotteland» Geografisk og geomorfologisk strekkjer grensene seg frå nær Damaskus og Hermon i nord til Ajlounfjella i Jordan i sør. Området omfattar Golanhøgdene i vest og grensar der til Jordan-riftdalen. Det omfattar vidare Jabal al-Druze i aust og grensar der til dei tørre steppene og ørkenterrenget. Yarmouk drenerer mykje av Hauran i vest og er den største sideelva til Jordanelva.

Den vulkanske jorda gjer Hauran til ein av dei mest frodige regionane i Syria. Det vert produsert mykje kveite og han er særleg kjend for vingardane. Regionen får over gjennomsnittleg mykje nedbør for landet, men har få elvar. Hauran er avhengig av årleg snøfall og regn kvar vinter og vår og mange av dei eldgamle byane har cisterner og vassreservoar som held på nedbøren som fell i desse årstidene. 
Området skil seg frå andre historisk, frodige område i Syria (Orontes- og Eufratdalen) som er avhengige av kontrollerte vatningssystem. Sidan midten av 1980-åra har Syria bygd mange vassreservoar i kjeldeelvane til Yarmouk.

Historie
Slettene i Houran var truleg busett av små grupper jegerar og samlarar. Kring 12 000 fvt. vart mikrolittar og beinverktøy ein del av dagleglivet. Ein trur at utviklinga av jordbruk kring 10 000 fvt. utløyste ein jordbruksrevolusjon som endra historia til mennesket og bana veg for dei gamle sivilisasjonane etter tusenår med jakting og samling i små grupper. På denne tida slo natufarane seg ned i Taiyiba sør i Houran, sørvest for Houran i Tabqat Fahl og Golanhøgdene i vest i Nhal ‘En Gev-II, i tillegg til heile Kanaan.

Kring 8300 fvt. vart kveite dyrka i aust og naboane vest i Kanaan og aust i Mesopotamia starta å bu i ovale hus. Mellom 8000 og 7000 fvt. levde folket i Hauran stort sett av gasellar og revar dei jakta på. Mellom 7000 og 6000 fvt. var den daglege maten deira hovudsakleg husdyr (sau, geit, gris og kyr) og dyrka korn. På 3000-talet fvt. var det mange koparsteinalderbusetnader i Yarmoukdalen. 

Hauran er nemnt i Bibelen (Esekiel 47:16-18) skildrar grenseområda til det isralittiske kongedømet på den tida. Fleire hundreår seinare kalla grekarane og romarane området Auranitis, og markerte den tradisjonelle austlege grensa til Romersk Syria. Dette ser ein av godt bevarte romerske ruinar i byane Bosra og Shahba. På denne tida omfatta Hauran òg dei nordlege byane i Dekapolis.

Den sveitiske turisten Johann Ludwig Burckhardt skreiv om folket i regionen på 1800-talet: 

Følgjet mitt har planlagt å dra frå Damaskus særs tidleg i morgon. Eg drog frå rommet mitt på kvelden og drog med dei for å sove i ein liten Khan i forstaden til Damaskus, der haouaerane, eller folket frå Hauran, held til.

I dag er ikkje Hauran lenger eit eige administrativt område, men det omfattar dei syriske guvernementa Quneitra, As Suwayda og Daraa, og dei jordiske guvernementa Irbid, Ajloun og Jerash, i tillegg til det vestlege område av Mafraq guvernement. Namnet vert likevel nytta på folkemunne av både innbyggjarane i regionen og utanfor om både regionen og folket som bur der.

Byar

Landsbyar

Aidoon
Akaider
Al-Sanamayn
AlQurayya
Shajara i Jordan
Abtaa
Ashaykh Maskin
AlJiza
AlYadudah
Bassir
Busra al-Harir
Buwaidha
Jileen
Johfiyeh
Huwwarah
Izra'
Khabab
Da'el
Nuaymah
Sal
Sarih
Shajara i Syria
Tubna
Deir al-Bukht
Tafas
Muzayrib
Ajami
Zeizun
Tell Shihab
Qarfa
Namar
Saham al-Jawlan
Nafia
Lemseifreh
Umm Walad
Lemtaeyeh
Kharab al-Shahem
Lihrak
Othman
Gaittah
Nawa
Jasim

Romerske bruer
Brua ved Nimreh
Kharababrua
Gemarrinbrua

Kjende figurar
Ibn Qayyim Al-Jawziyya
Farid al-Atrash
Asmahan
Fahd Ballan
Mahmoud Zuabi
Mustafa Wahbi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hauran» frå ,  den 24. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Kort historie om Sør-Syria
Amrah - Catholic Encyclopedia

Stader i Bibelen
Syrisk geografi
Syrisk historie