kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Svetlana Boginskaja

Svetlana Leonidovna Boginskaja () er ein tidlegare turnar frå Minsk som representerte Sovjetunionen til 1991, og deretter Belarus til ho la opp i 1996. Ho vart verdsmeister i mangekamp i 1989 og europameister 1989 og 1990. Boginskaja sanka seg tre OL-gull, fem VM-gull og ni EM-gull åra 1988-92.

Aktiv
Boginskaja deltok i Turn-VM 1987 der ho kom på bronseplass i bom-øvinga og fekk sølv i lagtevlinga. Under Sommar-OL 1988 vart ho olympisk meister i hopp og med det sovjetiske mannskapet i lagtevlinga, dessutan tok ho ein sølvmedalje i frittståande og ein bronse i mangekampen. I europameisterskapen 1989 vart ho gullvinnar i mangekamp, frittståande og hopp. Nokre månader seinare gjekk ho til topps i mangekampen og i frittståande ved Turn-VM 1989, ho fekk gull også i lagtevlinga.

Under Turn-EM 1990 i Brussel gjorde Boginskaja reint bord med di ho vann alle fem tevlingane, rett nok måtte ho dele fyrsteplassen i skranke med to andre turnarar. Ved verdsmeisterskapen 1991 kom ho på andreplass i mangekampen, medan ho vann gullmedaljar i bom og i lagtevlinga. Gjennom året 1992 vann ho ein gullmedalje i bom i europameisterskapen, ein sølvmedalje i hopp i verdsmeisterskapen og ein gullmedalje i hopp med eit lag frå den oppløyste Sovjetunionen i Barcelona-OL. 

Etter eit opphald kom Boginskaja tilbke og deltok i Turn-VM 1995 der ho enda på 16. plass i mangekampen. I 1996 vann ho ein sølvmedalje i hopp ved Turn-EM. Ho avslutta med å verte nummer 5 i hopp-øvinga under Sommar-OL 1996.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Svetlana Boginskaya» frå ,  den 22. desember 2022.  

 

Sovjetiske turnarar
Belarusiske turnarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for SUS
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Gymnastar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Gymnastar under sommar-OL 1992
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Gymnastar under sommar-OL 1996
Andorra under vinter-OL 2022

Andorra deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.

Den andorranske troppen bestod av fem idrettsutøvarar: to alpinistar, to langrennsløparar og ein snøbrettkøyrar. Maeva Estevez var flaggberar for Andorra under opningsseremonien, mens ein friviljug var flaggberar under avslutningsseremonien.

Alpine greiner

Langrenn 
Distanse

Snøbrett

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andorra under vinter-OL 2022» frå , den 18. desember 2022.

Nasjonar under Vinter-OL 2022
2022
2022 i Andorra
Kim Zmeskal

Kimberly Lynn Zmeskal () er ein USA-amerikansk tidlegare turnar frå Houston i Texas. Ho vart verdsmeister 1991 i mangekamp og 1992 på bom og i frittståande.

Zmeskal gjekk heilt til topps i mangekampen under verdsmeisterskapen 1991 i Indianapolis. I den same meisterskapen fekk ho sølv i lagtevlinga med USA sitt mannskap, og ho tok bronsemedaljen i frittståande. Året etter sigra ho både i bom-øvinga og i frittståande ved Turn-VM 1992 i Paris. Nokre månader seinare kom ho og USA sitt lag på bronseplassen i lagtevlinga i Sommar-OL i Barcelona, individuelt enda ho på sjetteplass i frittståande.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kim Zmeskal» frå ,  den 23. desember 2022.  

USA-amerikanske turnarar
Verdsmeistrar i turn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1992
Gymnastar under sommar-OL 1992
Turn-VM 1992

Den 27. verdsmeisterskapen i turning vart avvikla i Paris i Frankrike dagane frå 14. til 19. oktober 1992. Mangekamp og lagtevling stod ikkje på programmet. Meisterskapen omfatta såleis seks apparat-tevlingar for menn og fire for kvinner. Tevlingane gjekk føre seg i tre omgangar: fyrst ein omgang for alle påmelde, deretter ein omgang med 16 kvalifiserte, før den avsluttande finalen med dei ni best turarnane.

Kvinner

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1992 World Artistic Gymnastics Championships» frå ,  den 23. desember 2022.  

Verdsmeisterskap i turn
Sport i 1992
In the Bleak Midwinter

«In the Bleak Midwinter» er eit dikt av den engelske diktaren Christina Rossetti som ofte blir framført som ein julesong. Diktet blei gjeve ut under tittelen «A Christmas Carol» i januarutgåva av Scribner's Monthly frå 1872, og blei fyrst gjeve ut i bokform i Goblin Market, The Prince's Progress and Other Poems (Macmillan, 1875).

I 1906 komponerte Gustav Holst ein melodi til Rossetti sitt verk, med tittelen «Cranham», til The English Hymnal som er blitt brukt over heile verda. Ei anthem-setting av Harold Darke frå 1909 er også mykje framført av kor, og blei vald til den beste jule-carolen i ei avstemming frå nokre av dei leiande kordirigentane og -ekspertane i verda i 2008.

Svein Ellingsen har gjendikta songen til bokmål, som «Midt i hårdest vinter». Denne står som nummer  55 i Norsk salmebok 2013.

Tekst

Melodiar

Melodi av Holst

Melodi av Darke

Innspelingar
The Moody Blues på December frå 2003
Annie Lennox på A Christmas Cornucopia frå 2010
Joss Stone på Merry Christmas, Love frå 2022

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «In the Bleak Midwinter» frå ,  den 26. desember 2022.

Bakgrunnsstoff 
  (free).
 .

Songar baserte på dikt
Songar frå 1870-åra
Julesalmar
James Taylor-songar
Huichol

Huichol er eit utryddingstruga uto-aztekisk språk som blir snakka i delstatane Jalisco, Nayarit og Durango i Mexico. Ifølge Mexico si folketeljing i 2010 vart språket snakka av 44 788 menneske. Språket har tre hovuddialektar.

Huichol er eit tonespråk og har grunnordstilling SOV. Det blir skrive med det latinske alfabetet.

Fonologi

Konsonantar 

Kjelde:

Vokalar 

Kjelde

Leksikon 
Talord 1-10 på huichol:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Huichol» frå ,  den 30. desember 2022.  
 

Språk i Mexico
Uto-aztekiske språk
Einskildspråk
Språket fon

Fon (fon fon gbè, uttalt ) er eit gbe-språk i kwa-gruppa av voltakongo-språk i niger-kongofamilien. Fon blir snakka av 1 435 000 av fonfolket, av dei bur 1,4 millionar  i Benin og resten i Togo. Til liks med andre gbe-språk er fon eit isolerande SVO-språk.

Fonologi 

Fon har fjorten vokalfonem, fordelt på sju orale og sju nasale vokalar.

Sjølv om  og  er eigne fonem blir dei alltid realiserte som  og  og .

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fon (språk)» frå ,  den 31. desember 2022.  

Språk i Togo
Språk i Benin
Niger-kongospråk
Tetum

Tetum er eit austronesisk språk som blir snakka på øya Timor, og er offisielt i landet Aust-Timor. Nokre av dialektane er særs påverka av portugisisk, det andre offisielle språket i Aust-Timor, både i ordforråd og grammatikk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tetum» frå ,  den 31. desember 2022.  

Språk i Aust-Timor
Språk i Indonesia
Gwich'in

Gwichʼin (Dinju Zhuh Kʼyuu) er eit nordathabaskisk språk som blir snakka av gwich'infolk i Canada og USA. Språket er òg kjent i eldre publikasjonar som Kutchin, Takudh, Tukudh og Loucheux. Gwich'in blir primært snakka i byane Inuvik, Aklavik, Fort McPherson og Tsiigehtchic i Nordvestterritoria og Old Crow i Yukon. I Alaska blir gwichʼin snakka i Beaver, Circle, Fort Yukon, Chalkyitsik, Birch Creek, Arctic Village, Eagle, og Venetie.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gwich'in (språk)» frå ,  den 31. desember 2022.  

Athabaskiske språk
Einskildspråk
Språk i Canada
Språk i USA
Junior Eurovision Song Contest 2023

Junior Eurovision Song Contest 2023 (JESC 2023) vil vere den 21. gongen Junior Eurovision Song Contest vert arrangert. 
Tevlinga vil verte arrangert i Nice i Frankrike 26. november 2023, etter at  vann tevlinga i 2022 med songen «». 

Dette vil vere andre gongen Frankrike arrangerer Junior Eurovision Song Contest, etter at landet arrangerte tevlinga i 2021.

16 land deltek i årets tevling. Estland skal delta for fyrste gong i Junior Eurovision Song Contest og Tyskland returnerer etter å ha stått over tevlinga året før. Kasakhstan og Serbia deltek ikkje i årets tevling.

Deltakande land 
Følgjande land skal delta i årets tevling:

Notar

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2023
 OGAE Second Chance Contest 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til Junior Eurovision Song Contest

2023
Musikktevlingar i 2023
Araucanía-regionen

Araucanía (spansk: Región de La Araucanía) er ein av Chiles 16 førsteordens administrative inndelingar, og omfattar to provinsar: Malleco i nord og Cautín i sør. Temuco er hovudstad og største byen i regionen. Andre vektige byar inkluderer Angol og Villarrica.

Dette geografiske området vart ikkje innlemma i Chile før på 1880-talet, då Chile okkuperte området med både militære og politiske middel for å få slutt på motstanden frå urfolksgruppa mapuche. Dette opna området for chilensk og europeisk immigrasjon og busetjing.

I perioden 1900–1930 voks folkesetnaden i Araucanía monaleg, det same gjorde økonomien trass i lågkonjunkturar som ramma resten av Chile. Araucanía vart eit av dei viktigaste landbruksdistrikta i Chile. Den administrative Araucanía-regionen vart etablert i 1974, i det som var kjernen i den større historiske regionen Araucanía.

I det 21. hundreåret er Araucanía den fattigaste regionen i landet målt i BNP per innbyggjar. Omtrent ein tredel av befolkninga til regionen er etnisk mapuche, den høgaste andelen av ein chilensk region. Araucanía-regionen har vore sentrum for konfrontasjonane til den pågåande Mapuche-konflikten, ettersom mapuche har pressa landskrava sine mot sentralregjeringa.

Natur 
Opphavleg skog, med bøketreartane coigüe og raulí,  og laurbærtrearten tepa, og dessutan sypresstre, kryssar regionen i alle retningar. Det majestetiske skjelgran, også kjent lokalt som pehuén, ruvar over dei andre trea. Frukta - piñónen, ein type pinjekjernar - er framleis ein hovudrett for urfolket pehuenches.

Ein stor del av denne naturrikdommen er verna i ulike nasjonalparkar (Nahuelbuta, Tolhuaca, Conguillío, Villarrica og Huerquehue nasjonalparkar), eller nasjonale reservat (Malalcahuello, Las Nalcas og Alto Biobío).

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Araucanía Region» frå , den 1. januar 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Regionar i Chile
The X-Files

The X-Files er ein science fiction-serie som gjekk på amerikansk fjernssyn frå 1993 til 2002 og frå 2016 til 2018. Serien var ein av dei første store suksessane til Fox og hovudpersonane og slagorda – «The Truth Is Out There», «Trust No One», «I Want to Believe» – vart ein del av populærkulturen på 1990-talet. Serien vann òg Emmy Award og Peabody Award. The X-Files er rekna som ein serie som definerte 1990-åra og den utbreidde mistrua til staten, interesse i konspirasjonsteoriar og åndelegheit og trua på utanomjordisk liv i perioden.

24. januar 2016 hadde ein ny miniserie på seks episodar med dei same hovudpersonane premiere på Fox.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «The X-Files» frå ,  den 1. januar 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

 
Fjernsynssprogram frå Fox Broadcasting Company
Fjernsynsseriar frå 1990-åra
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Thrillerseriar
Skrekkseriar
Science fiction-seriar
Incubus

Incubus er ei alternativ rockegruppe frå California i USA. Gruppa vart danna i 1991 av vokalist Brandon Boyd, gitarist Mike Einziger, og trommeslagar Jose Pasillas då dei gjekk på Calabasas High School. 

Gruppa vart seinare utvida med bassist Alex «Dirk Lance» Katunich og Gavin «DJ Lyfe» Koppell; som seinare vart erstatta med bassist Ben Kenney og DJ Kilmore.

Diskografi 
 Fungus Amongus (1995)
 S.C.I.E.N.C.E. (1997)
 Make Yourself (1999)
 Morning View (2001)
 A Crow Left of the Murder... (2004)
 Light Grenades (2006)
 If Not Now, When? (2011)

Bakgrunnsstoff 
 

Alternative rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1991
Maren Aardahl

Maren Nyland Aardahl () er ein norsk handballspelar frå Trondheim. Sidan 2021 er ho aktiv for Odense HB i Danmark. Aardahl vart verdsmeister i 2021 og europameister i 2022 med det norske handballslandslaget. Ho er linjespelar og utmerkar seg særleg innan forsvarsspel.

Karriere

Klubbspel
Aardahl spelte på Byåsen IL sitt lag i den norske toppserien frå 2012 til 2019. Våren 2016 kneip laget andreplassen i serien bakom Larvik HK. Sesongane 2019/20 og 2020/21 gjorde ho teneste i høvesvis tyske BBM Bietigheim og rumenske Vâlcea. Frå sommaren 2021 vart ho aktiv i det danske topplaget Odensse HB.

Landslagsspel
Aardahl fekk sin landslagsdebut 1. oktober 2021. Med Marit Frafjord ute av landslaget, fekk Aardahl ei sentral i rolle i det norske midtforsvaret jamsides Kari Brattset. Både under Handball-VM 2021 og Handball-EM bidrog ho mykje til at Noreg kunne stå att som vinnar i begge turneringane. Ved utgangen av 2022 står ho med 28 landskampar og 40 mål.

Merittar
VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike
EM 2022: Gullmedalje etter 27–25 mot Danmark

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maren Aardahl» frå ,  den 1. januar 2023.

Bakgrunnsstoff
Maren Aardahl i Byåsen Håndball
Landskampar

Norske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Kvenflagget

Kvenflagget (kvensk kvääniflaku) er eit flagg som sidan 2009 har vorte nytta av kvener i Noreg, Sverige og Finland. Flagget er designa av Bengt Johansson-Kyrö.

Formgjeving 
Formgjevaren til kvenflagget er kunstnaren Bengt Johansson-Kÿrö frå Jukkasjärvi utanfor Kiruna i Nord-Sverige. Flagget har mørkeblå bakgrunn og motiv frå ein solblome eller ei solrose (kvensk aurinkonkukka eller auringonkukka) som er funne på ei rekke gjenstandar i det kvenske området: Kvenland. Døme på slike gjenstandar skal mellom anna vera jakthorn, vevstolar, båtar m.m. Solrosa vert stadig nytta innan tradisjonelt käsityö, som er kvensk kunsthandverk.

Bruk 
Flaggdesignen var klar allereie i 2007 Kvenlandsförbundet arrangerte ein konkurranse for å få laga eit kvenflagg. Johansson-Kyrös design vann konkurransen. Det var først i 2009 at Kvenlandsforbundet vedtok å ta flagget i bruk. Dette skjedde på eit møte med medlemmer frå Noreg, Sverige og Finland.

Flagget vart først brukt på ei offentleg flaggstong utanfor rådhuset i Kiruna på Kvenfolkets dag i 2013. I 2017 vart flagga hange opp ved Rådhuset i Storfjord kommune, og for første gang flagga ein kommune i Noreg på Kvenfolkets dag.

På landsstyremøtet i Norske Kveners Forbund 29.-30. april 2017 vart flagget til Kvenlandsforbundet òg vedtatt brukt av NKF.

I mars 2018 heisa mellom anna Kvænangen kommune kvenflagget for første gang, det same gjorde Nordreisa, Porsanger og Troms fylkeskommune, og i mars 2019 vart flagget heisa i Tromsø på Kvenfolkets dag.

I 2018 avslo det norske Kommunal- og moderniseringsdepartementet ei oppfordring frå Norske kveners forbund om ei offentleg godkjenning av Kvenflagget. Departementet sa samtidig at norske kommunar og andre stod fritt til å bruka flagget til å markera Kvenfolkets dag og andre hendingar.

I 2022, 15 år etter at flagget vart til, fekk Johansson-Kyrö utdelt den første nordiske kvenske kulturprisen for innsatsen sin. I grunngjevinga for prisen stod det:

Siden 2007 og 2013 har flagget blitt den viktigste materielle markøren for det kvenskfinske. Johansson-Kyrös vinnerbidrag fra 2007 i Kvenlandsförbundets konkurranse tar ett urgammelt kven- og finnesymbol inn i et hav av nye muligheter for alle kvener og likesinnede. Bengt Johansson-Kyrö er den riktige mottaker av den første nordiske kvenske kulturprisen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kvenflagget» frå ,  den 1. januar 2023.  

Minoritetsflagg
Skipingar i 2009
Emne knytte til kvener
Kripos

Den nasjonale eininga retta mot organisert og annan alvorleg kriminalitet (Kripos) er ein nasjonal politietat under Politidirektoratet.

Oppgåver 
Kripos har som oppgåve å vera: 
 eit nasjonalt kompetansesenter for norsk politi,
 ansvarleg for å behandla sentrale register i politiet,
 eit nasjonalt kriminalteknisk laboratorium,
 eit kontaktpunkt for internasjonalt politisamarbeid (gjennom Europol og Interpol),
 ein aktør for førebygging og samfunnstryggleik.

Historie 
Kriminalpolitisentralen vart oppretta i 1959 då kriminallaboratoriet, identifiseringssentralen, kriminalregisteret og Polititidende vart skilt ut frå Oslo politikammer. I 1960 tok Kripos òg over ansvaret for det norske Interpolkontoret.

Utvikling 
Tidlegare var Kripos eit reint bistandsorgan for norsk politi. E-avdelinga (etterforskingsavdelinga), òg kalla «Mordkommisjonen», vart oppretta i 1967. Den 1. januar 2005 vart Kriminalpolitisentralen erstatta av eit nytt organ – Den nasjonale eininga retta mot organisert og annan alvorleg kriminalitet – som vart tilført politiet sitt datakrimsenter (tidlegare underlagt Økokrim) og det særskilte etterforskingsprosjektet «Catch» (tidlegare underlagt Politidirektoratet). I tillegg til dette fekk eininga ein eigen påtalekompetanse som gjorde det mogeleg for etaten å opna etterforsking av saker sjølv. I 2015 vart det oppretta ein seksjon i Kripos for tidlegare uoppklara drapssaker, ein såkalla «cold case»-seksjon.

Namn 
Namnet «Kripos» var opphavleg eit akronym henta frå ordet Kriminalpolitisentralen. Ved nedlegginga av Kriminalpolitisentralen den 1. januar 2005, vart forkortinga for Kriminalpolitisentralen – Kripos – vidareført, men vart tilført Nye foran namnet, slik at eininga i daglegtale vart kalla «Nye Kripos». Den 20. januar 2006 vart forkortinga Nye Kripos endra tilbake til Kripos – slik at det noverande formelle namnet til etaten vart «Den nasjonale eininga retta mot organisert og annan alvorleg kriminalitet (Kripos)».

Tilsette 
Kripos har per i dag 700 tilsette. Om lag halvparten av desse har ei politiutdanning, medan dei resterande er kjemikarar (analytisk kjemi, uorganisk kjemi, organisk kjemi), laborantar, psykologar, fotografar, omsetjarar, IT-spesialistar eller skriftgranskarar.

Leiarar for Kripos 
 1959–1976 : Arne Kleveland (politiinspektør)
 1976–1993 : Bjørn Heggelund (politiinspektør)
 1993–2005 : Arne Huuse (politimeister)
 2005–2009 : Odd Olsen Ingerø
 2009–2012 : Odd Reidar Humlegård
 2013–2020 : Ketil Haukaas
 2020– : Kristin Ottesen Kvigne

Sjå òg 
 Det nasjonale statsadvokatembetet

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kripos» frå ,  den 2. januar 2023.  

Skipingar i 1959
Norsk politi
Verdscupen i skiskyting 1993

Verdscupen i skiskyting 1993 tok til 17. desember 1992 og vart avslutta 21. mars 1993. Turneringa omfatta 12 individuelle tevlingar. Renna fann stad i Pokljuka i Slovenia, Oberhof i Tyskland, Antholz i Italia, Lillehammer i Noreg, Östersund i Sverige og Kontiolahti i Finland.

Dei mannlege utøvarane tevla i seks 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km. Svensken Mikael Löfgren gjekk til topps, utan å vinne noko enkeltrenn. På andreplass kom Mark Kirchner frå Tyskland, den einaste som sigra i to enkeltrenn, medan Italias Pieralberto Carrara vart tredjemann i turneringa. 

Dei kvinnelege utøvarane tevla i 15 km og 7,5 km, seks renn over kvar av distansane. Dessutan i fem stafettar over 4 x 7,5 km og ei mannskapstevling med fire på kvart landslag. Russiske Anfisa Reztsova vann heile seks av dei individuelle tevlingane og sigra med stor margin til nummer 2 og 3, høvesvis Myriam Bédard frå Canada og Anne Briand frå Frankrike.

Menn

Individuelt

Kvinner

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1992–93 Biathlon World Cup» frå ,  den 3. januar 2023.  

Skiskyting i 1993
1993
Ski-NM 2008

Noregsmeisterskapen på ski 2008 i nordiske greiner vart avvikla vinteren 2008 i Trondheim og i Støren/Selbu. Meisterskapsprogrammet vart avvikla i tida 30. januar til 3. februar og dagane 28.–30. mars. Sør-Trøndelag Skikrets stod som arrangør av alle tevlingane.

Langrenn menn

15 km fristil

Dato: 31. januar
Stad: Trondheim

30 km fellesstart

Dato: 3. februar
Stad: Trondheim

56 km fellesstart

Dato: 29. mars
Stader: Støren til Selbu

3 x 10 km stafett

Dato: 3. februar
Stad: Trondheim

Sprint

Dato: 1. februar
Stad: Trondheim

Langrenn kvinner

10 km fristil

Dato: 31. januar
Stad: Trondheim

15 km fellesstart

Dato: 3. februar
Stad: Trondheim

56 km fellesstart

Dato: 29. mars
Stader: Støren til Selbu

3 x 5 km stafett 

Dato: 3. februar
Stad: Trondheim

Sprint klassisk stil

Dato: 1. februar
Stad: Trondheim

Kombinert

Dato: 2. februar
Stad: Trondheim

Kombinert sprint

Dato: 3. februar
Stad: Trondheim

Hopprenn

Normalbakke 

Dato: 30. mars
Stad: Trondheim

Storbakke 

Dato: 30. januar
Stad: Trondheim

Kjelder
Dagsavisen 1. februar 2008
Dagsavisen 4. februar 2008
Dagsavisen 31. mars 2008

Noregsmeisterskap i 2008
Noregsmeisterskap på ski
Arica og Parinacota-regionen

Arica og Parinacota-regionen (spansk: Región de Arica y Parinacota) er den nordlegaste av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile, og omfattar to provinsar, Arica og Parinacota. Han grensar til Tacna-regionen i Peru, i aust av departementa La Paz og Oruro som tilhøyrer Bolivia, i sør av Tarapacá-regionen og i vest av Stillehavet. 

Arica og Parinacota er den 5. minste, den 3. minst folkerike og den 6. minst folketette av regionane i Chile. Arica er hovudstaden til regionen og den største byen.

Regionen var ein tidlegare peruansk provins, som vart okkupert av Chile under Ancón-traktaten frå 1883 ved slutten av Stillehavskrigen, og deretter formelt annektert i 1929 av Lima-traktaten. Etter annekteringa gjekk Arica og Parinacota gjennom ein prosess med tvungen akkulturasjon med sikte på å skape ein dominans av chilenske tradisjonar og kultur.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Arica y Parinacota Region» frå , den 4. januar 2023

Bakgrunnsstoff 

Regionar i Chile
Tarapacá-regionen

Tarapacá-regionen (spansk: Región de Tarapacá) er den nest nordlegaste av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile, og omfattar to provinsar: Iquique-provinsen i sørvest gjer ut for ca. 6 % av arealet i regionen, resten av arealet er i Tamarugal-provinsen. Tarapacá grensar til Arica og Parinacota-regionen i nord og til Antofagasta-regionen i sør. I aust ligg Bolivia, både Oruro-departmentet og Potosí-departmentet i Bolivia grensar til Tarapacá.
Iquique er hovudstad og største byen i regionen.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Tarapacá Region» frå , den 4. januar 2023

Bakgrunnsstoff 

Regionar i Chile
Atacama-regionen

Atacama-regionen (spansk: Región de Atacama) er ein av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile, og omfattar dei tre provinsane Chañaral, Copiapó og Huasco. Han grensar til Antofagasta-regionen i nord, til Coquimbo-regionen i sør og til Argentina i aust.
Copiapó er hovudstad og største byen i regionen, han ligg 801 km nord for Santiago. Andre vektige byar inkluderer Vallenar, Caldera og Chañaral.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Atacama Region» frå , den 4. januar 2023

Bakgrunnsstoff 

Regionar i Chile
Coquimbo-regionen

Coquimbo-regionen (spansk: Región de Coquimbo) er ein av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile, og omfattar dei tre provinsane Elqui, Limarí og Choapa. Han grensar til Atacama-regionen i nord,  til Valparaíso-regionen i sør og til Argentina i aust.
La Serena er hovudstad og største byen i regionen. Andre vektige byar inkluderer Coquimbo og Ovalle.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Coquimbo Region» frå , den 4. januar 2023

Bakgrunnsstoff 

Regionar i Chile
Valparaíso-regionen

Valparaíso-regionen (spansk: Región de Valparaíso) er ein av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile. Han grensar til Coquimbo-regionen i nord og til Santiago metropol-regionen i sør. I aust ligg Argentina.
Valparaíso er hovudstad og hamneby. Andre vektige byar inkluderer Viña del Mar, Quillota, San Felipe, Quilpué, Villa Alemana, og San Antonio.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Valparaíso Region» frå , den 4. januar 2023

Bakgrunnsstoff 

Regionar i Chile