kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Jorge Llopart

Jorge Llopart Ribas, katalansk; Jordi Llopart Ribas () var ein spansk kappgjengar frå El Prat de Llobregat i Katalonia som spesialiserte seg på 50 km. Han vart europameister på distansen i 1978 og vann OL-sølv i same i 1980.

Aktiv
Llopart gjekk heilt til topps då han i 1978 gjorde sin internasjonale meisterskapsdebut i Praha-EM. Han vann ein klar siger på 50 km, halvtanna minutt føre favoritten, Sovjetunionens Venjamin Soldatenko. Året etter presterte Llopart sin livsrekord på distansen då han 26. august vann ei tevling i Reus i Katalonia etter 3.44.33 tids gange. Under dei olympiske sommarleikane i Moskva i 1980 sikra han seg sølvmedaljen, frågått med to minuttar av Hartwig Gauder frå Aust-Tyskland. Sidan makta ikkje Llopart å vinne medaljar i dei store meisterskapane. Han kom på sjetteplass i EM 1982, sjuandeplass i Sommar-OL 1984 og vart niandemann i EM 1986.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Gullmedalje på 50 km – 3.53.29, framom Venjamin Soldatenko (3.55.12)
OL 1980 i Moskva: Sølvmedalje på 50 km – 3.51.25, bakom Hartwig Gauder (3.49.24)
EM 1982 i Aten: Nr 6 på 50 km – 4.08.28
VM 1983 i Helsinki: Nr 28 på 20 km – 1.27.49. Braut 50 km 
OL 1984 i Los Angeles: Nr 7 på 50 km – 4.03.09
EM 1986 i Stuttgart: Nr 9 på 50 km – 3.52.12
VM 1987 i Roma: Diskvalifisert på 50 km
OL 1988 i Seoul: Nr 13 på 50 km – 3.48.09
EM 1990 i Split: Braut 50 km
VM 1991 i Tokyo: Nr 17 på km – 4.16.36

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jorge Llopart» frå ,  den 21. juni 2019.  
 
 

Spanske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett for Spania
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Spania
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Spanske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Spanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Spanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Gerard Nijboer

Gerard Nijboer, fullt namn Gerardus Hermanus Maria Nijboer, () er ein nederlandsk tidlegare maratonløpar frå Hasselt i Overijssel. Han vart europameister på distansen i 1982, to år etter han vann OL-sølv.

Aktiv 
Nijboer vann 26. april 1980 Amsterdam maraton på 2.09.01, ei tid som då var den nest beste i maraton i verda. Tida vart òg hans livsrekord og var nederlandsk bestetid i maraton i 23 år. Seinare vann Nijboer maratonløpet i Amsterdam også i 1984, 1988 og 1989. Opp mot maratontevlinga ved dei olympiske sommarleikane i juli månad same året vart han plaga med sjukdom. Likevel makta han å vere med i ei tetgruppe på fem løparar inn mot stadion. Til sist makta tittelforsvararen frå Montreal, Waldemar Cierpinski, å drage frå, medan Nijboer på si side la dei tre utøvarane frå arrangørlandet Sovjetunionen bak seg. I mål skilde det 17 sekundar fram til Cierpinski og 15 bak til Satymkul Dsjumanasarov.

Den 12. september 1982 vann Nijboer gullmedaljen i maraton ved europameisterskapen i Aten. Han var  godt over halvminuttet føre dei to belgiarane Armand Parmentier og Karel Lismont som tok sølv og bronse. For prestasjonen i Aten vart Nijboer kåra til årets nederlandske idrettsutøvar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1980 i Moskva: Sølvmedalje – 2.11.20, bakom Waldemar Cierpinski (2.11.03)
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 2.15.16, framom Armand Parmentier (2.15.51)
VM 1983 i Helsinki: Nr 29 – 2.16.59
OL 1984 i Los Angeles: Braut
EM 1986 i Stuttgart: Nr 6 – 2.12.46
OL 1988 i Seoul: Nr 13 – 2.14.40

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gerard Nijboer» frå ,  den 22. juni 2019.  

Nederlandske friidrettsutøvarar
Langdistanseløparar
Maratonløparar
Europameistrar i friidrett for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Nederlandske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Nederlandske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Nederlandske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Kolstad Idrettslag

Kolstad Idrettslag er eit idrettslag heiemhøyrande i bydelane Kolstad, Saupstad, Huseby i Trondheim kommune. Laget vart skipa 5. oktober 1972 og er aktivt med i fotball og handball. I 2023 gjekk mennene sitt handballag til tops i så vel toppserien som i noregsmeisterskapen. Kolstad IL spelar i heilraude drakter.

Handball
Kolstad IL sitt handballag for menn har sidan 2015 spelt i eliteserien. I 2022 skreiv laget kontrakt med, mellolm andre, dei norske landslagsspelarane Torbjørn Bergerud og Magnus Gullerud. Saman med andre nysigneringar bidrog dei til at laget våren 2023 gjekk til topps i både NM-cupen og i seriespelet. Sander Sagosen, som var Kostad-spelar i 2012/13-sesongen, skal frå sommaren 2023 på ny kle på seg Kolstad-drakta. Også Mari Molid var medlem i Kolstad IL i yngre år.

Fotball
Fotballaget til Kolstad gjesta nivå 2 i norsk fotball for menn ein sesong på 1990-talet, i 2019-sesongen deltok laget på nivå 4.

Kjelder
heimeside fotball
heimeside handball

Idrettslag i Trondheim
Al-Hindiya-distriktet

Al-Hindiya-distriktet (arabisk قضاء الهندية Kaza Al-Hindiya) er eit distrikt i Karbala guvernement i Irak. Den største byen er Al-Hindiya, aust for Karbala. Hindiya-demninga i nord kontrollerer flaumvatn og avleier vatn frå Eufrat til vatningskanalar på begge sider av elva.

Folketalet er kring 230 000, hovudsakleg sjiamuslimar og mange flyktningar.

Distriktet ilgg heilt aust i Karbala guvernement og grensar til Babil guvernement i aust.Eufrat flyt gjennom distriktet frå nord til sør. 
Observasjonar i Hindiya i 1920- og 1930-åra gav ein årsmiddelnedbør på 160 mm, men det varierte frå 568 mm på det meste til 37 mm på det minste.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Hindiya District» frå ,  den 22. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Distrikt i Karbala guvernement
Josef Doležal

Josef Doležal () var ein tsjekkisk kappgjengar frå Příbram som representerte Tsjekkoslovakia i tida 1946-60. Han vart europameister på 10 km i 1954 i Bern.

Doležal tok sølvmedaljen på 50 km under Sommar-OL 1952 i Helsinki, einast italienaren Giuseppe Dordoni gjekk fortare. Under europameisterskapen i Bern i slutten av august 1954 vann Doležal 10-kilometeren med over 50 sekundars margin til andremann. Berre fire døgn etter sikra han seg sølvmedaljen på 50 km, knappe tre minuttar bakom Vladimir Ukhov frå Sovjetunionen.

Fleire gongar flytta Doležal flytta verdsrekorden på både 20 km og 50 km. Han var verdsrekordhaldar på 50 km frå 1946 til -52, og på ny frå 12. september 1954 då han presterte passerte målstreken etter 4 timar 16 minuttar og 6 sekundar i Poděbrady. Våren 1955 sette han verdsrekord på 20 km med tida 1.30.26, ein rekord han miste tre månader seinare. Den 25. juli 1956 tok han tilbake rekorden då han i Praha vart klokka inn på 1.30.00.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Diskvalifisert på 50 km
EM 1950 i Brussel: Nr 4 på 50 km – 4.55.49
OL 1952 i Helsinki: Sølvmedalje på 50 km – 4.30.17, bakom Giuseppe Dordoni (4.28.07)
EM 1954 i Bern: Gull på 10 km – 45.01,8, og sølv på 50 km – 4.25.07
OL 1956 i Melbourne: Braut både 20 km og 50 km
OL 1960 i Roma: Nr 17 på 50 km – 4.51.18

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Josef Doležal» frå ,  den 24. juni 2019.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tsjekkoslovakia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Zhou Chunxiu

Zhou Chunxiu () er ein kinesisk tidlegare langdistanseløpar frå Jiangsu. Ho vann VM-sølv 2007 og OL-bronse 2008 i maratonløping. Både i 2006 og 2010 sigra ho i maratontevlinga under Asia-leikane.

Aktiv
Zhou vann Xiamen maraton både i 2003, 2004 og 2005. I 2005 sigra ho òg i Seoul maraton, ein triumf ho gjentok året etter då ho sette løyperekord med verdsbestetida 2.19.51. Seinare i 2006 sprang ho inn til gull i maraton under Asia-leikane i Doha.

I 2007 vann Zhou London maraton på sterke 2.20.38. Ved verdsmeisterskapen i Ōsaka same året kom ho i mål til sølv, åtte sekundar bakom Catherine Ndereba frå Kenya og med eit forsprang på ti sekundar til bronsemedaljør Reiko Tosa frå Japan.

Under dei olympiske sommarleikane 2008 i heimlandet sikra Zhou seg bronsemedaljen i maratonløpet, eit løp Constantina Tomescu frå Romania vann framom Catherine Ndereba. Etter ein fjerdeplass i Berlin-VM 2009, lukkast Zhou å forsvare meistertittelen i maraton under Asia-leikane 2010 i Guangzhou.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Nr 33 – 2.42.54
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 2.24.12
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 2.30.45
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje – 2.27.07
VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 2.25.39
VM 2011 i Daegu: Nr 6 – 2.29.58

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zhou Chunxiu» frå ,  den 25. juni 2019.  
 
 

Kinesiske langdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kina
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Kinesiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Dan Waern

Dan John Rune Waern () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Sköldinge i Södermanlands län. Han vann EM-sølv på 1500 meter under EM 1958 i Stockholm og sette mange svenske rekordar på 800 m og 1500 m.

Aktiv
Waern sletta den 6. august 1956 i Göteborg den 12 år gamle svenske 1500-meterrekorden til Gunder Hägg. Waern vart klokka inn på tida 3.42,0, ei rekordtid Ingvar Ericsson forbetra seinare i sesongen. Under Melbourne-OL i november 1956 rauk Waern ut i kvalifiseringsløpet, 0,2 sekundar unna finaleplass. 11. juli 1957 tok han tilbake den svenske rekorden på 1500 meter med eit løp på 3.40,8. Den 24. august sette han med tida 1.48,9 også svensk rekord på 800 meter, ein rekord han forbetra til 1.48,6 allereie 1. september. Seinare i september månad tok Rolf Gottfridsson med 1.48,2 over nasjonsrekorden. Den 4. oktober i Aten forbetra Waern rekorden til 1.48,1. På tampen av 1957 vart han tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje.

Ved europameisterskapen 1958 i friidrett i Stockholm tok Waern sølvmedaljen på 1500 meter på tida 3.42,1. Elles i 1958 flytta han to gongar verdsrekorden på ekstradistansen 1000 meter, ein rekord han i 1959 forbetra til 2.17,8. 27. juli 1959 pressa Waern i Malmö den nasjonale rekorden på 800 meter ned til 1.47,8.  Den 8. september det året forbetra han også sin svenske rekord på 1500 m til 3.40,7.

Under dei olympiske leikane i Roma i 1960 sprang Waern i mål til fjerdeplass på 1500 m på den nye nasjonale rekordtida 3.40,0. Få veker etter gjorde Waern sitt livs beste 1500-meterløp. Den 18. september på Nya Ullevi i Göteborg pressa han olympiameisteren Herb Elliott heilt inn til målstreken og fekk sluttida 3.38,6, to tidels sekund bak Elliott. 25. august 1961 sette Waern sin siste svenske rekord då han i Borås sprang 800 meter på 1.47,5. Den rekorden stod til Anders Gärderud slo den i september 1968, medan Waern sin svenske rekord på 1500 m overlevde til 1971.

Waern var svensk meister på 1500 meter seks år i rad; 1956-61. Åra 1958-60 vart han også dobbeltmeister gjennom å vinne 800-meteren.

Hausten 1961 stengde Svenska Friidrottsförbundet Waern ute frå all friidrett på livstid grunna brot mot amatørreglane. Han hadde teke mot pengar frå arrangørar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1956 i Melbourne: Utslått i forsøket (3.48,8=nr 13)
EM 1958 i Stockholm: Sølvmedalje – 3.42.1, bakom Brian Hewson (3.41,9)
OL 1960 i Roma: Nr 4 – 3.40,0

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dan Waern» frå ,  den 26. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske mellomdistanseløparar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Svenske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Douglas Wakiihuri

Douglas Wakiihuri () er ein kenyansk tidlegare langdistanseløpar frå Mombasa som i 1987 vart verdsmeister i maratonløping.

Wakiihuri sprang inn til gullmedalje i maraton ved verdsmeisterskapen 1987 i Roma, med god margin til dei andre medaljvinnarane, Hussein Ahmed Salah frå Djibouti og Gelindo Bordin frå Italia. Dei same tre løparane tok seg også av medaljefordelinga på distansen under sommarleikane 1988 i Seoul. I den sørkoreanske hovudstaden sigra Bordin med 15 sekundar til gode på Wakiihuri og 27 til Salah.

Våren 1989 vann Wakiihuri London maraton på tida 2.09.03, hans bestetid nokon gong. Året etter vart han fyrstemann på distansen både ved samveldeleikane i Auckland og i New York maraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 2.11.48, framom Hussein Ahmed Salah (2.12.30)
OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje – 2.10.47, bakom Gelindo Bordin (2.10.32)
OL 1992 i Barcelona: Nr 36 – 2.19.38

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Douglas Wakiihuri» frå ,  den 27. juni 2019.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Maratonløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Aries Merritt

Aries Merritt () er ein USA-amerikansk hekkeløpar som vart olympisk meister på 110 meter hekk under Sommar-OL 2012. Same året den 7. september sette han verdsrekord i øvinga med tida 12,80 sekundar, ein rekord som framleis gjeld (2019).

Aktiv
Merritt vann 110 meter hekk i junior-VM i 2004 i Grosseto i Italia framom Dayron Robles frå Cuba. To år seinare gjekk Merritt til topps på 110 meter i den nordamerikanske studentmeisterskapen (NCAA) på tida 13,21, I IAAF-finalen 2008 vart han fjerdemann på korthekken, året etter rauka han tidleg ut under VM i friidrett 2009. Hausten 2011 tok han seg til finalen på 110 meter hekk ved VM i friidrett i Daegu, der han kom på femteplass etter ei svakt løp. Landsmannen Jason Richardson vart verdsmeister.

Våren 2012 sprang Merritt inn til siger på 60 meter hekk ved innandørs-VM. Midtvegs i året vann han det USA-amerikanske OL-uttaket på den sterke tida 12,93, ei tid han kopierte ved to stemne i Europa to og tre veker etterpå. Under dei olympiske sommarleikane i London i august viste han på ny klasse i semifinalen med 12,94, i finalen 8. august sette han personleg rekord med 12,92 og vann ein klar siger føre landsmannen Richardson. Til sist forbetra Merritt verdsrekorden på korthekken til 12,80 sekundar ved det siste DL-stemnet for sesongen i Brussel den 7. september. Dayron Robles sin gamle rekord lydde på 12,87.

Etter å ha vorte sjettemann i Moskva-VM 2013, vart Merritt alvorleg sjuk. Han vart diagnostisert med ein sjeldan nyresjukdom. Merritt kom tilbake på friidrettsbana i 2015 og imponerte med årsbeste 13,04 og bronse i VM-finalen, eitt hundredels sekund bakom sølvmedaljøren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvartfinalane (13,71 =nr 27)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 – 13,67
OL 2012 i London: Gullmedalje – 12,92, framom Jason Richardson (13,04)
VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 13,31
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 13,04
VM 2017 i London: Nr 5 – 13,31

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aries Merritt» frå ,  den 28. juni 2019.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Jevgenij Maskinskov

Jevgenij Ivanovitsj Maskinskov () var ein kappgjengar frå Sovjetunionen som i 1958 vart europameister på 50-kilometeren, to år etter han vann OL-sølv på same distansen.

Maskinskov sette sommaren 1956 personleg rekord med tida 4.08.57. Under dei olympiske leikane i Melbourne seint i november vann han sølvmedaljen på 4.32.57, frågått av overraskingsmannen Norman Read frå New Zealand med over to minuttar, men sjølv over to minuttar føre ein av favorittane, svenske John Ljunggren på bronseplass.

Ved europameisterskapen 1958 i Stockholm gjekk Maskinskov tidleg fram og danna ei lita tetgruppe. Allereie ved 20-kilometersmerket låg han åleine fremst, ei leiing han heldt til mål. Han vann tevlinga på 4.17.15, likevel ikkje meir 45 sekundar framom sølvmedaljør Abdon Pamich frå Italia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jewgeni Iwanowitsch Maskinskow» frå ,  den 28. juni 2019.  
 
 

Russiske kappgjengarar
Sovjetiske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
KFUM-Kameratene Oslo

KFUM-Kameratene Oslo er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Ekeberg i Oslo. Idrettslaget er tilslutta Oslo KFUM og har i kring 1600 medlemer. Laget, som vart stifta 1. januar 1939, har sidan 1970-åra hatt base i KFUM-hallen, og er aktivt med i fotball, friidrett, futsal og volleyball. KFUM-laga spelar i raude og kvite trøyer, blå bukser og kvite strømper.

KFUM-kameratene har i fleire år spelt i toppserien i futsal. Fotballaget spelte 2016-sesongen på nivå to i seriesystemet. Tidlegare gjesta laget 3. divisjon eit par gongar på 1980-talet. Elles hadde KFUM-kameratene tilhald i lokal fotball, før det atter rykte opp på nivå tre i 2008.

I 1973 og -74 vann friidrettsutøvarane Rolf Olsen og Hans Kristian Sætrum kvar si NM-medalje på 400 meter og 1500 m.

Spelarstallen til mennene sitt A-lag i fotball

Oppdatert 1. juli 2020

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «KFUM-Kameratene Oslo» frå ,  den 28. juni 2019.  
 

Fotballag frå Oslo
Idrettslag i Oslo
Örn Clausen

Örn Clausen () var ein islandsk friidrettsutøvar, fødd og død i Reykjavik. Han var ein allsidig utøvar som vann sølvmedaljen i tikampen under europameisterskapen 1950.

Aktiv
Clausen deltok under Sommar-OL 1948 i London både på 100 meter og i tikamp. På 100-meteren rauk han ut allereie i forsøket, medan han i tikampen enda på tolvteplass av dei 28 utøvarane som fullførte tevlinga. Med sine 6 444 poeng var han om lag 200 poeng bakom Godtfred Holmvang og 100 bak Per Stavem, dei to nordmennene som vart nummer 10 og 11.
 
To år seinare vart Clausen andremann i tikampen ved europameisterskapen 1950 i Brussel. Franskmannen Ignace Heinrich tok gullmedaljen med sine 7 364 poeng (6 827 etter dagens tabell), Clausen sanka 7 297 poeng (6 819) og fekk sølv, svensken Kjell Tånnander 7 275 poeng (6 664) og bronsemedalje.

Den 30. og 31. juli 1951 møttest Clausen og Heinrich til dyst i Reykjavik. Clausen presterte sitt livs beste tikamp med di han oppnådde 7 453 poeng (6 932), likevel måtte han sjå seg overgått av Heinrich med 23 poeng. Einast olympiameister Bob Mathias hadde betre poengskår verda det året. Ein skade hindra Clausen i å delta i Sommar-OL 1952 i Helsinki, og han slutta med friidrett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Örn Clausen» frå ,  den 29. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Islandske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Islandske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Folk frå Reykjavík
Valto Olenius

Valto Rudolf Olenius () var ein finsk stavhoppar frå Karkkila som vann EM-sølv i 1950.

Aktiv
Olenius kom på ein delt sjuandeplass i stavhopp under Sommar-OL 1948 i London. To år seinare sikra han seg sølvmedaljen i øvinga ved europameisterskapen 1950 i Brussel. Her hoppa han over 4,25 m og tok sølv framom landsmannen Jukka Piironen som også klarte 4,25 m, svensken Ragnar Lundberg tok seg over 4,30 m og vann gullmedaljen. Ved dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsinki enda Olenius opp som femtemann i stavtevlinga på ny personleg rekord 4,30 m. 

Olenius var finsk meister i stavhopp tre år på rad 1950-52. Han sette sitt endelege personbeste med 4,31 meter den 6. juli 1953 i Tampere.

62 år gammal drukna Olenius ved Heinola, liket aldri attfunne.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Nr 7 – 3,95 m
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje – 4,25 m, bakom Ragnar Lundberg (4,30 m)
OL 1952 i Helsinki: Nr 5 – 4,30 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Valto Olenius» frå ,  den 29. juni 2019.  

Finske stavhopparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Finske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Ron Hill

Ronald Hill, kjend som Ron Hill, () var ein britisk langdistanseløpar som vart europameister i maratonløping i 1969.

Aktiv
Hill vart sjuandemann på 10 000 meter under Sommar-OL 1968. Året etter sette han personleg rekord på distansen med 28.39,0, ei tid ikkje heilt i verdstoppen. Dermed satsa han for fullt i maraton, same hausten 1969 vann han så maratonløpet i heten i Aten og kunne kalle seg europameister. Våren 1970 sette Hill løyperekord med 2.10.30 då han sprang inn til siger i Boston maraton. Den 23. juli same året gjorde han sitt livs kjappaste maratonløp ved Samveldeleikane 1970 i Edinburgh, tida 2.09.28 var mellom dei aller beste oppnådd ved den tid. I august 1971 sikra Hill seg maraton-bronsen i europameisterskapen i Helsinki, før han i 1972 enda på sjetteplassen i maraton under Sommar-OL 1972.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1962 i Beograd: Braut maratonløpet
OL 1964 i Tokyo: Nr 18 på 10 000 m og nr 19 i maraton 
EM 1966 i Budapest: Nr 12 i maraton – 2.26.04
OL 1968 i Mexico by: Nr 7 på 10 000 m – 29.53,2
EM 1969 i Aten: Gullmedalje i maraton – 2.16.47, framom Gaston Roelants (2.17.22)
EM 1971 i Helsinki: Bronsemedalje i maraton – 2.14.34
OL 1972 i München: Nr 6 i maraton – 2.16.30

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ron Hill» frå ,  den 29. juni 2019.  

Britiske langdistanseløparar
Maratonløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Britiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Britiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Henrik Dagård

Henrik Dagård () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Halmstad som vann sølvmedaljen i tikampen under europameisterskapen 1994 i Helsinki.

Aktiv
Dagård vart svensk meister 1989 i tikamp, ein prestasjon han gjentok i 1998. Toppen som utøvar nådde han i året 1994. I mars månad kom han på andreplassen i sjukampen ved innandørs-EM i Paris. Der etter fekk han same plassering ved meistermøtet i Götzis i Austerrike, før han tok sølvmedaljen i tikampen under europameisterskapen i Helsinki. Til sist i 1994-sesongen gjorde han ved Décastar-stemnet i franske Talence sitt livs beste tikampserie, han sanka der 8 403 poeng, svensk rekord til dess Nicklas Wiberg oppnådde 8 406 poeng under verdsmeisterskapen i Berlin i 2009.

Våren 1995 vann Dagård bronse i sjukamp under innandørs-VM i Barcelona. Sidan makta han ikkje å halde same høge nivået som før. Han avslutta med å verte nummer sju i Sevilla-VM 1999 og nummer ti Sydney-OL 2000.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 9 – 8 052 poeng
VM 1991 i Tokyo: Braut
VM 1993 i Stuttgart: Nr 12 – 7 838 poeng
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 8 362 poeng, bakom Alain Blondel (8 453)
VM 1995 i Göteborg: Nr 16 – 7 899 poeng
EM 1998 i Budapest: Nr 15 – 7 930 poeng
VM 1999 i Sevilla: Nr 7 – 8 150 poeng
OL 2000 i Sydney: Nr 10 – 8 176 poeng

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henrik Dagård» frå ,  den 30. juni 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Henrik Dagård» frå ,  den 30. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske mangekjemparar
Svenske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Den hebraiske bibelen

Den hebraiske bibelen er ei fellesnemning for den delen av Bibelen som opphavleg blei skriven på hebraisk, i jødisk samanheng kjend som Tanakh og i kristendommen Det gamle testamentet. Nokre få tekstar er også skrivne på bibelsk arameisk, hovudsakleg Daniel og Esra.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hebrew Bible» frå ,  den 30. juni 2019.

Litteratur 

 
 Kuntz, John Kenneth. The People of Ancient Israel: an introduction to Old Testament Literature, History, and Thought, Harper and Row, 1974. ISBN 0-06-043822-3

Bibelen
Tanákh