kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Carska Bara

Carska Bara (kyrillisk skrift Царска бара) er den største myra og eit av dei største naturreservata i Serbia. Ho ligg i regionen Banat i provinsen Vojvodina.
Carska Bara ligg 17 km sørvest for byen Zrenjanin sentralt i Banat, nær staden der elva Begej munnar ut i Tisa.

Sjølv om myra ligg i trekanten mellom dei store byane Beograd, Novi Sad og Zrenjanin, er det berre mindre busetnader nær Carska bara. Den næraste busetjinga er Perlez, aust for myra. I nord ligg landsbyane Lukino Selo, Ečka og Stajićevo, medan Knićanin ligg i sørvest. Byen Titel ligg på andre sida av brua over Tisa.

Geografi 

Heile våtmarksområdet Carska Bara dekkjer eit areal på 11 km², og heile systemet består av tre mindre vatn (Carska, Perleska og Tiganjica). Det strekkjer sg 8–9 km langs Begej Våtmarksområdet består av mange mindre område med elvar, kanalar, innsjøar og tjern, dekte med sivkratt og piletrekratt. Den sentrale delen har blått, klårt vatn, medan det omliggande marsklandet består av kvitt og gult vatn.

Dyre- og planteliv 

Mange sjeldne og stadeigne planter finst i våtmarksområdet, men òg fleire importerte planter. Nokre av vassplantene er flytebregner og vassliljer. På land finn ein fjærekoll, malurt, kattost og engsalvie, og av marskplantene finn ein brudelys, sverdlilje, manna-søtgras og kalmusrot.

Det finst over 24 forskjellige fiskeartar i Carska Bara og den nærliggande elva Begej. Amfibiar (salamander, frosk) og reptil (sandfirfirsle, skjelpadde) finst det òg mykje av.

Carska Bara er best kjend for det rike fuglelivet med 240 forskjellige fugleartar. Det finst koloniar av hegre og skarv (mellom andre dvergskarv) og andre artar som havørn, musvåk, balkanhauk, skjestork, sivhauk, enghauk, raudhalsgås, kvitaugeand, fiskeørn, villgås, stork, hakkespett og fleire.

Av pattedyr finn ein villsvin, rådyr, raudrev, sørhare, bisam, flaggermus, pinnsvin, moldvarp, røyskatt, hamster, jordekorn og ilder med fleire.

Vern 

Naturreservatet Stari Begej-Carska Bara vart oppretta i 1955 og i 1995 fekk det oppdatert status. Det dekkjer eit område på 16,76 km² og er større enn sjølve Carska Bara. Sidan 1996 har området vore ein ramsarstad.

Galleri

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Carska Bara» frå , den 18. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av Carska Bara

Innsjøar i Serbia
Ramsarstader i Serbia
Gazivoda

Gazivoda (albansk Liqeni i Gazivodës; serbisk Газивода) er ein innsjø i Kosovo og Serbia. Han er den største i Kosovo. Gazivoda har eit areal på 11,9 km², der 9,2 km² ligg i Kosovo og resten i Serbia. Elva Ibar renn gjennom innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Gazivoda Lake» frå , den 18. mars 2009. 

Innsjøar i Serbia
Innsjøar i Kosovo
Gružasjøen

Gruža (serbisk Gružansko jezero eller Гружанско језеро) er ein kunstig innsjø som vart skapt sørvest for Knić, som eit vassreservoar for innbyggjarane i byen Kragujevac og industrien her. Han dekkjer eit areal på 9,19 km². Som den største innsjøen sentralt i Serbia vert han òg kalla Šumadija Sea (Šumadijsko more).

Innsjøar i Serbia
Batlavasjøen

Batlava (serbisk Batlavsko jezero; albansk Liqeni i Batllavës) er ein innsjø og ein feriestad i Kosovo.

Den lokale landsbyen Batlava vart grunnlagd av serbiske arbeidarar. Fram til 1932 var familien Ristić den einaste som budde her. Dei flytta under den andre verdskrigen til andre stader av Serbia. I dag er Batlava ein etnisk albansk landsby.

Batlava er i dag hovuddrikkevasskjelda til byane Priština og Podujevo. På grunn av folkevekst i desse byane er det ofte lite vatn i innsjøen, særleg om sommaren.

Sidan Kosovo ikkje har kystlinje er Batlava ein populær badeplass i Kosovo. Turisme er derfor ei stor næring i lokalområdet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Batlava» frå , den 18. mars 2009. 

Innsjøar i Kosovo
Ledincisjøen

Ledincisjøen (serbisk Ledinačko jezero, Лединачко језеро) er ein liten kunstig innsjø i fjellet Fruška Gora, nær Novi Sad, i regionen Srem i Serbia.

Innsjøen vart skapt under NATO-bombinga av Jugoslavia i 1999, då forlatne pumper ved steinbrotet Srebro vart øydelagd og vatnet fylte seg opp. Innsjøen har ikkje noko utsig og veks stadig. I dag er djupna 50 meter og det er venta at han vil verte ein trugsel for landsbyen Stari Ledinci. Det er lagt fram planar om å lage fleire kanalar som vill føre vatnet ut til fleire andre kunstige innsjøar i Fruška Gora.

Innsjøen har eit areal på 4 hektar og er omgjeven av bratte klipper, bortsett frå ei slak side. Innsjøen er om lag 400 meter lang og opp mot 100 meter på det breiaste. Middeldjupna er 15 meter. Han ligg om lag 300 meter over havet og inneheld grønt og klårt vatn, på grunn av konstant tilførsel av vatn.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side 
 Landsbyen Stari Ledinci

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake of Ledinci» frå , den 18. mars 2009. 
 

Innsjøar i Serbia
Vojvodina
Srebrnosjøen

Srebrnosjøen (serbisk Сребрно језеро) er ein kroksjø på høgre breidda av Donau i regionen Braničevo aust i Serbia, nær byen Veliko Gradište. Han er ein populær turistdestinasjon.

Geografi 

Innsjøen ligg i den breie, låge Donaudalen med åsar på over 300 meter omkring. Den høgaste toppen er Goricaåsen på 362 meter over havet. Munningen til elva Pek ligg like sør for innsjøen. Mellomalderfestningane Ram og Golubac ligg nær innsjøen. 

Srebrnosjøen er ein arm av Donau på den høgre breidda hennar. Elveøya (ada) Ostrovo ligg mellom hovudelvefaret og innsjøen. I begge endar av øya vart det bygd vegfyllingar i 1971. 

Srebrnosjøen er forma som ein boge og er 14 km lang, opp til 300 meter brei og dekkjer eit område på 4 km². Han ligg 70 meter over havet og er opp til 8 meter djup. Vatneret er klårt på grunn av naturleg filtrerting av sanddyner langs innsjøen. Det er mykje fisk i sjøen, mellom anna graskarpe, karpe, malle, gjedde, åbor og andre ferskvassfisk. 

Området har vore ein turistdestinasjon i mange tiår, men særleg dei siste åra har dette teke seg opp, trass i mangel på overnattingsplassar. Det er derimot store planar om å gjere området om til ein feriestad. Det er planlagt fleire hotell og fleire turistfasilitetar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Silver Lake (Serbia)» frå , den 18. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Atlas Srbije (2007), MONDE NEUF, Belgrade; ISBN 978-86-86809-05-6

Bakgrunnsstoff 
 Srebrno jezero tourist info portal
 Srebrno jezero official site

Innsjøar i Serbia
Donau
Široka Bara

Široka Bara (serbisk Широка бара) er eit myrområde i Beograd i Serbia.

Široka Bara er ei lang myr på flaumsletta til Donau. Ho strekkjer seg 10 km langs breidda og er 1–3 km brei. Området består av mange mindre vatn og kanalar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Široka Bara» frå ,  den 18. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Serbia
Beograd
Veliki Galijaš

Veliki Galijaš eller berre Galijaš (serbisk Велики Галијаш) er ein kanal rundt Store krigsøya i Beograd, hovudstaden i Serbia.

Den tidlegare kanalen er vart avskoren frå Donau og omgjort til ein innsjø med eit areal på 0,24 km². I dag er innsjøen ein naturleg tilhaldsstad for fugl og fisk. 196 fugleartar og 90 fiskeartar held til i innsjøen og på øya. I tørre periodar har innsjøen stundom tørka heilt inn og gjort skade på økosystemet rundt han. I august 2007 starta arbeidet med å grave ein ny kanal som hindrar innsjøen i å tørke inn. Denne kanalen er knytt til Sava, og fisk frå denne elva har strøymd til Veliki Galijaš.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Veliki Galijaš» frå ,  den 18. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
 Politika (2007: 1. februar s.24; 13. juli s. 25; 14. juli s.24; 17. august s.23; 2008: 5. februar, 20. mars s.25)

Beograd
Innsjøar i Serbia
Vlasinasjøen

Vlasinasjøen (serbisk Власинско језеро, Vlasinsko jezero) er ein delvis kunstig innsjø søraust i Serbia. Han ligg 1211 meter over havet og har eit areal på 16 km². Dette er den høgaste og største kunstige innsjøen i Serbia. Han vart skapt frå 1947 til 1951 då ei torvmyr vart lukka av ein dam og lagt under vatn av elvane som strøymde inn, hovudsakleg elva Vlasina.

Geografi 

Innsjøen ligg på Vlasinaplatået i kommunane Surdulica og Crna Trava. Platået er omgjeve av fjella Čemernik, Vardenik og Gramada. Innsjøen strekkjer seg om lag 9,5 km frå nord til sør og er opp mot 3,5 km brei på det breiaste. Middeldjupna er 10,5 meter og på det djupaste er han 34 meter, nær demninga.

Demninga ligg i den nordvestlege delen av innsjøen. Han har ei kjerne av sement og er dekt av jord. Demninga er 239 meter lang og 139 meter brei, og held tilbake 1,65 km³ vatn. Eit system på fire vasskraftverk kalla Vrla (I-IV) ligg nedanfor innsøjen langs elva Vlasina. Dei har ein total kapasitet på 125 MW.

Det er to permanente øyar i innsjøen, langs austbreidda. Desse er Dugi del (7,84 ha) og Stratorija (1.82 ha). I tillegg til desse finst det fleire flytande øyar, som oppstår i periodar med høg vasstand når store bitar av torv bryt laus frå breidda. Den største av desse «øyane» som er observert har eit areal på 8 hektar. Ho er dekt av tett vegetasjon, mellom anna bjørk.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Vlasina Lake» frå , den 18. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 http://www.vlasinskojezero.co.yu  (serbisk)
 Bilete av flytande øyar
 Biletsamling frå ein soppsamlar  (serbisk)

Innsjøar i Serbia
Zaovinesjøen

Zaovinesjøen (serbisk Заовинско језеро eller Zaovinsko jezero) er ein kunstig innsjø vest i Serbia i Tarafjellet. Han vart skapt i elva Beli Rzav som eit reservoar for vasskraftverket Bajina Bašta II.

Zaovine ligg på sørsida av Tarafjellet i retning mot fjellet Zvijezda, som markerer grensa mellom Serbia og Bosnia-Hercegovina. Han strekkjer seg mellom landsbyane Zaovine i sørvest og Mitrovac, ein stor turiststad i Tara, i nordaust.

Opphav 
Zaovine vart skapt 1981-1983 då Beli Rzav vart demd opp av ei 125 meter høg demning. Han er knytt til elva Drina.

Eigenskapar 
Innsjøen dekkjer eit område på 15 km² og har fem greiner. I periodar med høg vassføring i Drina, vert det pumpa vatn frå Drina og inni Zavoine gjennom ein 8 km lang røyrleidning. Når det motsette er tilfelle, vert vatn pumpa tilbake til Drina, og det vert produsert straum av turbinar langs røyrleidninga.

Dyreliv 
Heile innsjøen høyrer til Tara nasjonalpark, ein av fem i Serbia. Han er omgjeve av store skogar. Det var her den endemiske serbiske grana i 1875. Det finst over 600 planteartar rundt innsjøen og 15 av desse er lovmessig verna, mellom anna den serbiske grana og edelveis. Av dyreliv finn ein gemse og 14 fiskeartar, mellom andre regnbogeaure, årbuk og donaumort.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Zaovinesjøen» frå , den 19. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Serbia
Zavojsjøen

Zavojsjøen (serbisk Завојско језеро, Zavojsko jezero) er ein kunstig innsjø aust i Serbia langs elva Visočica. Han vart skapt i 1963 etter at eit stort jordras demde opp elva og den naturlege demninga seinare vart erstatta forsterka. 

Zavoj ligg aust i Serbia og nord i regionen Visok, nær grensa til Bulgaria. Innsjøen er ein del av elva Visočica og ligg mellom Balkanfjella i nord og Vidlič i sør. Han ligg 16 km nord for by en Pirot, og nær staden der Visočica munnar ut i Temštica.

Historie 

25. februar 1963  raste eit stort jordras ned i dalen til Visočica og blokkerte elva med ein jorddemning som var 500 meter lang og 50 meter høg. Eit reservoar vart skapt bak dammen og landsbyen Zavoj vart lagt under vatn. Hendinga vart utnytta og den naturlege denminga vart forsterka. Reservoaret vart nytta for å produsere straum i vasskraftverket Zavoj. Landsbyen Novi Zavoj vart bygd opp att høgare oppe.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Zavoj» frå , den 19. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Innsjøar i Serbia
Žuti kamen-sjøen

Žuti kamen-sjøen (albansk Liqeni i Gurit të Kuq; serbisk Језеро Жути камен - Jezero Žuti kamen) er ein innsjø i Kosovo i fjellet Žuti kamen og fjellkjeda Prokletije. Han er den største innsjøen i den kosoviske delen av fjellkjeda etter Đeravicasjøen og Liqenatsjøen. I motsetnad til Liqenatsjkøen er ikkje Žuti kamen-sjøen omgjeven av tre, men i staden store enger. Like nord for innsjøen ligg Rugovakløfta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Žuti kamen Lake» frå ,  den 19. mars 2009.  

Innsjøar i Kosovo
Advokat med møterett for Høgsterett

Advokat med møterett for Høgsterett er ein uoffisiell tittel som blir brukt av og om advokatar som har fått rett til å føre saker (prosedere) for Høgsterett. Ordninga med løyve til å møte for Høgsterett skal sikre at dei advokatane som møter for Høgsterett er kompetente, då dei sakene som kjem til førehaving for Høgsterett vanlegvis er av ein type der avgjerdene vil kunne få verknad ut over den einskilde saka ved å danne mønster for korleis liknande saker skal avgjerast i framtida. 

For å få slik møterett, må advokaten ha gyldig advokatløyve, ha yrkespraksis av ein fastsett art, og godtgjere å vere skikka til å føre saker for Høgsterett ved fyrst å føre to prøvesaker for Høgsterett på ein akseptabel måte. Alle dei høgsterettsdomarane som har vore med å dømme i dei sakene som søkeren har utført, avgjer om prøven skal godtakast, og i så fall skriv formannen i Høgsterett ut vitnemål om dette. Den som ikkje står til denne prøven, kan ikkje prøve seg på nytt før etter at to år er gått fra Høgsterett gjorde si avgjerd. Meir enn to gonger kan ein ikkje gå opp til slik prøve. Reglane framgår av domstollova.

Dei som har fått slik møterett, titulerer seg sjølv som «advokat med møterett for Høgsterett», eller «advokat (H)». «Advokat med møterett for Høgsterett» er ingen offisiell tittel etter lova, men ein praktisk måte for dei aktuelle advokatane å fortelje omverda at dei har møterett for Høgsterett. Advokatar som ikkje har slike møterett, kan berre føre saker for tingrettane og lagmannsrettane.

Høgsterettsadvokat 
Høgsterettsadvokat (som ofte er forkorta h.r.advokat) var fram til 1978 den offisielle tittelen i domstollova på ein advokat som hadde møterett for Høgsterett. Denne tittelen vart avskaffa ved lovendring i 1977. Men dei som allereie hadde tittelen fekk nytte han framleis om dei ynskte det.

Bakgrunnsstoff 
 Domstollova § 221 med reglane om møterett for Høgsterett
 Domstollova, Lov av 13. august 1915 nr 5
 6.3.4 Adgangen til å opptre for domstolane

Noregs Høgsterett
Juridiske stillingar
Đavolja Varoš

Đavolja Varoš (serbisk Ђавоља Варош, tyder «Djevelbyen») er ein geografisk region sør i Serbia ved Radanfjella nær Kuršumlija. Regionen inneheld eksotiske formasjon skildra som jordpyramidar. Desse er skapt av erosjon.

Sidan 1959 har Đavolja Varoš vore verna av staten, og sidan 1995 har dei av den serbiske regjeringa hatt status som eit særskild viktig naturområde.

Kjelder under pyramidane har høgt mineralinnhald. Det er to kjelder: Đavolja voda («Djevelvatnet») med ekstremt surt vatn (pH 1,5) og høgt mineralinnhald (15 gram per liter vatn) og Crveno vrelo («Raudbrønnen»).

Đavolja Varoš er ein kandiat og ein av favorittane til å verte eit av dei sju naturlege underverka.. For tida ligg staden øvst i kategorien «Steinformasjon» og ligg an til å hamne i den siste avgjerande avstemninga mellom 21 kandidatar, som vert avgjort 31. juli 2009.

Formasjonane vart skapt for fleire millionar år sidan av vulkansk aktivitet. Det er fleire segner om korleis formasjonane vart skapt.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Đavolja Varoš» frå , den 20. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 http://www.serbia-tourism.org/srpski/tekst.php?podaci=priroda.txt&gde=dja
 kursumlija.pondi.hr

Bakgrunnsstoff 
 Mineralvatn i Đavolja varoš
 Đavolja varoš
 Djavolja Varos - eit mogeleg underverk 
 jos nesto o kursumliji i djavoljoj varosi

Serbisk geografi
Luftfartstilsynet

Luftfartstilsynet er den norske staten sin uavhengige tilsynsmyndigheit for luftfart. Luftfartstilsynet ferdar ut dei fleste sertifikata, løyva og godkjenningane innan luftfarten og fører tilsyn med at alle aktørane i luftfartssystemet som er tildelt ei driftsløyving til luftfart eller luftfartsrelatert verksemd, utøver denne med heimel i lover og forskrifter.

Soge
Luftfartstilsynet blei stifta og skild ut i frå Luftfartsverket 1. januar 2000 med kontor i Oslo. Inntil da var det Luftfartsverket som lagde regelverk, dreiv verksemda og overvaka aktørane i luftfarten (Luftfartsverket inkludert).

Tilsynet blei vedtatt flytta til Bodø innan 1. januar 2007. Flyttinga fann stad over fleire år og har møtt motstand.

Sidan Luftfartstilsynet blei oppretta i 2000 er direktøren for etaten òg norsk luftfartsdirektør. Tidlegare var direktøren for Luftfartsverket norsk luftfartsdirektør. Det er ei åremålsstilling med ein åremålsperiode på seks år.

Ei av avdelingane i Luftfartstilsynet er Legenemnda for flygarar som er ein del av Flymedisinsk institutt ved Universitetet i Oslo som også er Luftforsvarets flymedisinske kompetansesenter.

Luftfartsdirektørar
2017– : Lars Kobberstad
2012–2016: Stein Erik Nodeland
2006–2012: Heine Richardsen
2005–2006: Otto Lagarhus
2000–2005: Per-Arne Skogstad

Bakgrunnsstoff 
 

Luftfart i Noreg
Norske statsetatar
Tryggleik i Noreg
Skipingar i 2000
Sombor

Sombor (serbisk Сомбор) er ein by og ein kommune i Serbia. Byen har like over 50 000 innbyggjarar (2002), medan kommunen har opp under 100 000 innbyggjarar. Han er det administrative senteret i distriktet Vest-Bačka.

Historie 
Byen vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1340. Byen høyrte til Kongedømet Ungarn fram til 1500-talet, då han vart ein del av Det osmanske riket. Under osmanarane flykta ungarane frå byen og han vart hovudsakleg busett av etniske serbarar. 

Sidan 1687 kom byen under Habsburgmonarkiet og var ein del av Militærgrensa. I 1717 vart den første ortodoske grunnskulen opna. Fem år seinare opna òg ein katolsk skule. I 1745 vart Sombor tatt bort frå Militærgrensa og innlemma i Bacsensis fylke. I 1749 fekk Sombor status som «fri kongeleg by». I 1786 vart han sete i Bacsensis fylke. 

I 1848/1849 vart Sombor ein del av Serbisk voivodskap, ein serbisk sjølvstyrt region i Det austerrikske keisardømet, og mellom 1849 og 1860 var han ein del av Voivodskapet Serbia og Tamiš Banat, eit eige austerriksk kronland. Etter dette kronlandet vart nedlagd, vart Sombor setet i det nye Bács-Bodrog (Bačka-Bodrog) fylke.

Sidan 1918 vart Sombor ein del av Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar (seinare kalla Jugoslavia). Mellom 1918 og 1922 låg han i Bačka fylke, mellom 1922 og 1929 i Bačka oblast og mellom 1929 og 1941 i Donau Banovina. 

I 1941 vart byen okkupert av aksemaktene og annektert av Ungarn. Okkupasjonen enda i 1944 og Sombor vart ein del av det nye sosialistiske Jugoslavia og sidan 1945 i den sjølvstyrte provinsen Vojvodina.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sombor» frå , den 23. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Slobodan Ćurčić, Broj stanovnika Vojvodine, Novi Sad, 1996.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side
 www.so-sombor.com
 www.sombor.org.yu 
 Kart over Sombor 
 Sombor 
 Bilete frå Sombor 
 Nattebilete frå Sombor 
 www.somborskipecaros.co.cc

Byar i Serbia
Vulkanar i USA

Dette er ei liste over vulkanar i USA.
Winston-Salem

Winston-Salem er ein by i den amerikanske delstaten Nord-Carolina med eit folketal på rundt 230 000 (2010).

Byen ligg nord i delstaten, rundt 70 km vest for Greensboro og rundt 45 km sør for grensa til Vest-Virginia.

Byen blei danna gjennom ei samanslåing av dei to nabobyane Winston og Salem i 1913. Denne nemninga var allereie blitt brukt av det amerikanske postvesenet frå 1880-åra.
I 1920 hadde Winston-Salem eit folketal på 48 395, og var den største byen i Nord-Carolina.

Tobakkselskapet R. J. Reynolds Tobacco Company og Reynolds-familien har hatt mykje å seia for utviklinga av byen. Selskapet blei skipa i 1875, og blei kjend for produkt som Prince Albert pipetobakk (1907) og Camel-sigarettar (1913).

I 1917 kjøpte selskapet 340 000 m2 land i byen og bygde 180 hus som det selde til arbeidarane sine for kostpris. Byggjefeltet blei kalla Reynoldstown. 

I 1929 stod skyskraparen Reynolds Building på 96 m ferdig.  Han hadde 21 etasjar, og husa hovudkvarteret til Reynolds-selskapet. Skyskrapren var den høgaste bygningen i USA sør for Baltimore i Maryland, og blei utnemnd til årets beste bygning av American Institute of Architects. Bygningen var ein forløpar og prototyp for den mykje høgare Empire State Building som blei bygd i New York i 1931.

På 1940-talet var 60 % av arbeidarane i Winston-Salem tilsette anten i ved Reynolds-fabrikken eller ved tekstilverksemda til Hanes. 

Andre større verksemder frå byen er T.W. Garner Foods, som byrja selja den landskjende chilisausen Texas Pete i 1929, og Krispy Kreme, som opna sitt første smultringutsal i byen i 1937.

Han har fleire universitet og høgskular, som Wake Forest University, Winston-Salem State University, North Carolina School of the Arts og Salem Academy and College.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Winston-Salem» frå ,  den 23. mars 2009.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Winston-Salem, North Carolina» frå ,  den 4. april 2018.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nord-Carolina
Skipingar i 1913
Dei austslovakiske åsane

Dei austslovakiske åsane (slovakisk Východoslovenská pahorkatina) eller Det austslovakiske høglandet er den høgare, fjelliknande delen av Det austslovakiske låglandet.

Det er ei stripe med åslendt landskap rundt Den austslovakiske sletta, langs Karpatane.

Viktige byar i området er Michaľany, Dargov, Vranov nad Topľou, Strážske og Michalovce.

Eit viktig rekreasjonsområde er vassreservoaret Zemplínska šírava. Salte kjelder finst ved kurstaden Byšta og andre kjelder ved Kuzmice, Veľaty og Kazimír. Området vert nytta til jordbruk.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Eastern Slovak Hills» frå , den 24. mars 2009. 

Fjellkjeder i Slovakia
Store Fatra

Store Fatra eller Veľká Fatra (slovakisk) er ei fjellkjede i Dei vestlege Karpatane i Slovakia. Fjellkjeda ligg i Fatra-Tatra-området, om lag langs byane Ružomberok, Harmanec, Turčianske Teplice og Martin. Turiecbekkenet og Vesle Fatra ligg i nordvest og Låge Tatra i aust. Fjella kan delast i sju delar: Šípska Fatra, Šiprúň, Lysec, Hôľna Fatra, Revúcke podolie, Zvolen og Bralná Fatra.

Det høgaste fjellet er Ostredok på 1592 moh. Andre toppar er Krížna på 1574 moh. og Ploská på 1532 moh., der hovudryggen deler seg i to. På den vestlege Turiecryggen ligg Borišov på 1509 moh. og på den austlege Liptovryggen ligg Rakytov på 1567 moh. I Bralná Fatra ligg Tlstá på 1373 moh. og Ostrá på 1247 moh. Zvolen-massivet (1402 moh.) knyter Store Fatra til Låge Tatra. Nokre av dei største skistadane i Slovakia, Skipark Ružomberok og Donovaly, ligg i fjella. Det er fleire andre turist- og skistader i fjella. 

Ein stor del av fjella består av bergartar frå mesozoikum. Det sentrale området og hovudryggen består av lause bergartar (skifer). Dei sørlege og sørvestlege områda består av fastar kalkstein og dolomitt med skrentar og stup. Mellom ryggane ligg stort sett kløft-liknande dalar. Dei viktigaste av desse er Gaderskádalen (Gaderská dolina) og Blatnickádalen (Blatnická dolina). Den lengste dalen er Ľubochňadalen (Ľubochnianska dolina) med ei lengd på 25 km. Mange karstformasjonar finst i området, og Harmanecgrotta er ein av dei best kjende grottene i landet. 

Nesten 90 % av området er skogkledd med bøk- og granskog, og enkelte stader med granplantasjar og noko furu. Harmanecområdet er eit av dei rikaste barlind-områda i Europa. I dei høgareliggande områda finst mange beitemarker, der kyr beitar om sommaren. 

Det meste av området er verna som ein del av Veľká Fatra verna landskapsområde sidan 1972, og eit mindre område har høyrt til Veľká Fatra nasjonalpark sidan 2002. Resten av det tidlegare verneområdet fungerer no som ein buffersone. 

Ruinane av borgene Blatnický og Sklabinský ligg i området. Her finn ein òg den tradisjonelle arkitekturen i Vlkolínec (ein verdsarvstad) og kurstadane Ľubochňa og Turčianske Teplice.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Greater Fatra» frå , den 24. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 
 

Fjellkjeder i Slovakia
Fjellkjeder i Karpatane