kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Blåkroneifrit

Blåkroneifrit (Ifrita kowaldi) er ein  insektetande fugleart som lever i det indre av Ny-Guinea. Han er plassert som einaste medlemmen av slekta Ifrita, som historisk var plassert i familien vakteltrastar eller monarkar i ordenen sporvefuglar. Det ser no ut til at fuglen er meir rettvist plassert i sin eigen familie Ifritidae, med norsk namn ifritfamilien.

Skildring 
Blåkroneifritar blir ca. 16 til 17 centimeter i kroppslengd og kan vege opp til 36 gram, og har gulaktig til brun fjørdrakt med ei blå og svart krone. Hannen har ein kvit strek bak auget, medan hoa her er gulfarga. Desse fuglane kryp på stammar og greiner på jakt etter insekt.

Denne gåtefulle fuglen representerer ein av berre tre fugleslekter kjent for å ha giftige medlemmar, dei andre er slekta Pitohui, òg frå Ny-Guinea, og slekta Colluricincla med arten lauvplystrar i Australia. Blåkroneifrit, nett som arten giftpitohui, har evne til sekresjon av batrachotoksin gjennom hud og fjører, noko som fører til kjenslelause og prikking hos dei som handterer fuglen. Gifta kjem inn i kroppen gjennom føda, spesielt frå biller i slekta Choresine.

Storleiken på populasjonen er ikkje kjent, men er trudd å vere stabil og han er vanleg i utbreiingsområdet, arten er derfor kategorisert som livskraftig, LC.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blue-capped Ifrita» frå ,  den 6. september 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Sporvefuglar
Fuglar endemiske for Ny-Guinea
Friidrett under Sommar-OL 2016

Friidrettsøvingane under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro vart avvikla i tida 12. til 21. august 2016. Det vart tevla i 47 øvingar, 24 for menn og 23 for kvinner, nett som førre sommar-OL i London. Alle dei 42 baneøvingane fann stad på olympiastadion, medan dei fem gatetevlingane; tre i kappgang og to i maraton, starta og enda i høvesvis bydelen Recreio dos Bandeirantes og arenaen Sambadrome.

Tre verdsrekordar såg dagens lys i leikane. På 10 000 meter forbetra Almaz Ayana frå Etiopia den 22 år gamle verdsrekorden med 14 sekundar til 29.17,4. To dagar seinare flytta Wayde van Niekerk frå Sør-Afrika ein 17 år 400-meterrekord med 0,15 sekund til 43,03 sekundar. Vidare forbetra polske Anita Włodarczyk sin eigen verdrekord med over ein meter til 82,29 meter. Usain Bolt stod for ein historisk prestasjon då han for tredje gong vann både 100 m og 200 meter, og saman med tre landsmennen vann også 4 x 100 m stafett for tredje gong. Dermed hadde Bolt sikra seg ni OL-gull på friidrettbana.

Langdistanseløparen Karoline Grøvdal og kappgjengaren Håvard Haukenes fekk dei beste plasseringane av dei norske utøvarane. Dei vart begge nummer sju, i høvesvis 5000 meter og 50 km.

Menn

100 m 

Finale: 14. august 2016

200 m 

Finale: 18. august 2016

400 m 

Finale: 14. august 2016

800 m 

Finale: 15. august 2016

1500 m 

Finale: 20. august 2016

5 000 m 

Finale: 20. august 2016

10 000 m 

13. august 2016

Maraton 

21. august 2016

20 km kappgang 

12. august 2016

50 km kappgang 

19. august 2016

110 m hekk 

Finale: 16. august 2016

400 m hekk 

Finale: 18. august 2016

3 000 m hinder 

Finale: 17. august 2016

4 × 100 meter stafett 

Finale: 19. august 2016

4 × 400 m stafett 

Finale: 20. august 2016

Høgdehopp 

Finale: 16. august 2016

Stavhopp 

Finale: 15. august 2016

Lengdehopp 

Finale: 13. august 2016

Tresteghopp 

Finale: 16. august 2016

Kulestøyt 

Finale: 18. august 2016

Diskoskast 

Finale: 13. august 2016

Sleggjekast 

Finale: 19. august 2016

Spydkast 

Finale: 20. august 2016

Tikamp 

17./18. august 2016

Kvinner

100 m 

Finale: 13. august 2016

200 m 

Finale: 17. august 2016

400 m 

Finale: 15. august 2016

800 m 

Finale: 20. august 2016

1500 meter 

Finale: 16. august 2016

5 000 meter 

Finale: 19. august 2016

10 000 meter 

12. august 2016

Maraton 

14. august 2016

100 m hekk 

Finale: 17. august 2016

400 m hekk 

Finale: 18. august 2016

3 000 meter hinder 

Finale: 15. august 2016

4 × 100 meter stafett 

Finale: 19. august 2016
Ukrainas resultat vart annullert i 2019

4 × 400 m stafett 

Finale: 20. august 2016

20 km kappgang 

19. august 2016

Høgdehopp 

Finale: 20. august 2016

Stavhopp 

Finale: 19. august 2016

Lengdehopp 

Finale: 17. august 2016

Tresteghopp 

Finale: 14. august 2016

Kulestøyt 

Finale: 12. august 2016

Diskoskast 

Finale: 17. august 2016

Sleggjekast 

Finale: 15. august 2016

Spydkast 

Finale: 18. august 2016

Sjukamp 

12./13. august 2016

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 2016/Leichtathletik» frå ,  den 12. august 2017.  
 

Øvingar under sommar-OL 2016
Friidrett under Sommar-OL
Elaine Thompson-Herah

Elaine Thompson-Herah (, opphavleg Thompson) er ein friidrettsutøvar frå Jamaica. Ho vann gullmedaljen på både 100 meter og 200 meter under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro, ein prestasjon ho gjentok fem år seinare i Tokyo-OL i 2021, då ho i tillegg fekk OL-gull i 4 x 100 m stafett. I VM i friidrett 2015 vart ho verdsmeister med Jamaica i 4 x 100 m stafett, samstundes som ho tok sølvmedaljen på 200 m. Thompsons personlege rekordar på 100 og 200 meter er høvesvis 10,54 og 21,53 sekundar.

Aktiv
Thompson presterte glitrande 21,66 sekund på 200 meter i VM-finalen 2015, ho enda likevel opp med sølvmedalje ettersom nederlandske Dafne Schippers gjorde sitt livs beste løp og vann på tida 21,63. Dagen etter sprang Thompson den tredje etappen for Jamaicas lag som vann 4 x 100 m stafett på suverent vis.

1. juli 2016 sette Thompson personbeste på 100 meter då ho i Kingston vart klokka inn på 10,70 sekund. Under dei olympiske leikane i Rio de Janeiro i august 2016 sprang ho 100-meteren på 10,71 og slo nummer 2 med 0,12 sekund. Også på 200 m tok ho gull, med tida 21,78 sekund var ho i mål ein tidels sekund føre sølvmedaljør Schippers.

2021-sesongen var Thompson-Herah i sitt livs beste form. Under Sommar-OL i Tokyo i 2021 sikra ho seg gullmedaljen på 100 m så vel som på 200 m. I finalen på 100 m den 31. juli sette ho olympisk rekord med tida 10,61, landskvinna Shelly-Ann Fraser-Pryce tok sølv på 10,74. Tre dagar seinare sette Thompson landsrekord med tida 21,53 då ho sigra på 200 meter, sølvvinnar Christine Mboma frå Namibia kom inn på 21,81. Den olympiske gullhausten vart fullført 6. august då Thompson saman med Briana Williams, Shelly-Ann Fraser-Pryce og Shericka Jackson vann 4 x 100 m stafett på jamaikansk rekordtid, 41,02 sekund. To veker etter OL var over, den 21. august 2021 i Eugene i Oregon, flytta Thompson landsrekorden på 100 meter til 10,54 sekund.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje på 200 m – 21,66, bakom Schippers (21,63). Gull i 4 x 100 m stafett
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje på 100 m og 200 m, sølv i 4 x 100 m stafett
VM 2017 i London: Nr 5 på 100 m – 10,97
VM 2019 i Doha: Nr 4 på 100 m – 10,93. Stilte ikkje i semifinalen på 200 m =nr 24
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje på 100 m, 200 m og 4 x 100 m stafett

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elaine Thompson-Herah» frå ,  den 13. juni 2022.  

Jamaicanske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett for Jamaica
Olympiske meistrar for Jamaica
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jamaica
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Deltakarar under VM i friidrett 2015
Folk frå Manchester Parish
Faith Kipyegon

Faith Chepngetich Kipyegon () er ein kenyansk friidrettsutøvar frå Bomet fylke i det sørvestlege Kenya som tevlar i mellomdistanseløp. Ho vart olympisk meister på 1500 meter i Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro, så vel som Tokyo i 2021. I mellomtida vart ho verdsmeister på distansen ved VM i friidrett 2017.

Aktiv
19 år gammal sette Kipyegon sette kenyansk rekord med sterke 3.56,9. To år seinare kneip ho sølvmedaljen på distansen i Beijing-VM. I mai 2016 forbetra ho landsrekorden to gonger, fyrst til 3.56,8 i Shanghai og der etter til 3.56,4 i Eugene i Oregon. 16. august 2016 var ho uimotståeleg i innspurten på 1500 m under sommarleikane i Rio de Janeiro. Året etter vart ho mykje meir pressa i avslutninga på VM-finalen i London, men lukkast vinne ein ny gullmedalje.  

Under verdsmeisterskapen 2019 i Doha kneip Kipyegon sølvmedaljen på ny kenyansk rekord: 3.54,2, likevel var ho sjanselaus mot nederlandske Sifan Hassan. I juni 2021 flytta Kipyegon landsrekorden til 3.53,9, for så den 10. juli i Monaco til 3.51,0. Den 6.august 2021 forsvarte ho den olympiske meistertittelen då ho i Tokyo vann klart og sette olympisk rekord på 3.53,1.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (4.08,7 =nr 25)
VM 2013 i Moskva: Nr 5 – 4.05,0
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 4.08,9, bakom Genzebe Dibaba (4,08,0)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje – 4.08,9, framom  Genzebe Dibaba (4,10,2)
VM 2017 i London: Gullmedalje – 4.02,5, framom Jennifer Simpson (4.02,7)
VM 2019 i Doha: Sølvmedalje – 3.54,2, bakom Sifan Hassan (3.51,9)
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje – 3.53,1, framom Laura Muir (3.54,5)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Faith Kipyegon» frå ,  den 10. mai 2021.  

Kenyanske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Olympiske meistrar for Kenya
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Shaunae Miller-Uibo

Shaunae Miller-Uibo () er ein friidrettsutøvar frå Bahamas som tevlar i sprintløp. Ho vart olympisk meister på 400 meter både i 2016 og 2021. Hennar personbeste på 200 meter og 400 m er på 21,74 og 48,36 sekund, oppnådd i høvesvis 2019 og 2021.

Aktiv
19 år gammal kom Miller på fjerdeplass på 200 m ved Moskva-VM. To år seinare vann ho sølvmedaljen på 400 meter under VM i friidrett 2015 i Beijing, einast Allyson Felix sprang fortare. Året etter vann Miller gullmedaljen på same distansen då Sommar-OL 2016 vart avvikla i Rio de Janeiro, sju hundredels sekund føre nemnte Felix. I London-VM 2017 gjorde Miller det best på 200 m, der ho tok bronsen. Under verdsmeisterskapen 2019 gjorde ho eit fabelaktig godt 400-meterløp på tida 48,37, trass i dette måte ho sjå seg slått av marokkanske Salwa Eid Naser. Miller-Uibo tok sitt mun att under dei olympiske sommarleikane i Tokyo i 2021, der ho forbetra sitt personbeste t med ein hundredels sekund til 48,36 sekund og vann ein suveren siger.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Utslått på 400 m (-)
VM 2013 i Moskva: Nr 4 på 200 m – 22,74
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje på 400 m – 49,47, bakom Allyson Felix (49,26)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje på 400 m – 49,44, framom Allyson Felix (49,51)
VM 2017 i London: Bronsemedalje på 200 m – 22,15. Nr 4 på 400 m – 50,49
VM 2019 i Doha: Sølvmedalje på 400 m – 48,37, bakom Salwa Eid Naser (48,14)
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje på 400 m – 48,36, framom Marileidy Paulino (49,20). Nr 8 på 200 m – 24,00

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shaunae Miller-Uibo» frå ,  den 16. juni 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Bahamanske sprintarar
Olympiske meistrar for Bahamas
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Julius Yego

Julius Yego () er ein kenyansk friidrettsutøvar som deltek i spydkasting. Han sette personleg rekord med 92,72 meter og vart verdsmeister i øvinga under VM i friidrett 2015, som den fyrste frå Afrika. Året etter tok han sølvmedaljen ved Sommar-OL 2016.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Julius Yego» frå ,  den 6. september 2016.  
 

Kenyanske friidrettsutøvarar
Spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Afrikameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kenya
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Genzebe Dibaba

Genzebe Dibaba () er ein etiopisk friidrettsutøvar som deltek  i mellomdistanse- og lansdistanseløp. Ho sette 17. juli 2015 verdsrekord på 1500 meter med tida 3.50,0 under eit stemne i Monaco, få veker før ho vart verdsmeister på same distansen under VM i friidrett 2015 i Beijing. Dibaba har også vunne OL-sølv på 1500 m ved Sommar-OL 2016 og VM-bronse på 5000 meter i 2015. Tirunesh Dibaba er ei eldre søster.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Genzebe Dibaba» frå ,  den 6. september 2016.  
 

Etiopiske mellomdistanseløparar
Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Etiopia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Etiopia
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Tatjana Samolenko

Tatjana Vladimirovna Samolenko, fødd Khamitova og ei tid gift Dorovskikh (), er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Sovjetunionen, til sist Ukraina. Frå 1986 til 1992 høyrde ho med i verdseliten på 1500 meter og 3 000 meter. Ho vann til saman tre gullmedaljar i verdsmeisterskapane 1987 og 1991 og vart olympisk meister på 3 000 m i 1988.

Aktiv
Samolenko fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1986-sesongen med sølv på 1500 m ved friidretts-EM i Stuttgart, klart slått av landskvinna Ravilja Agletdinova og hårfint framom Doina Melinte frå Romania. Vinteren 1987 vann ho 3 000 m ved innandørs-VM i Indianapolis. Og under verdsmeisterskapen i Roma i byrjinga av september 1987 vart ho dobbeltmeister. Fyrst sigra ho på 3 000 meter, sju tidels sekund føre rumenske Maricica Puică, og sidan sette ho meisterskapsrekord med 3.58,5 på 1500 m, hardt pressa av austtyske Hildegard Körner som fekk notert 3.58,6.

I dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul tok Samolenko gullmedaljen på 3 000 meter, etter å ha vunne spurten mot rumenske Paula Ivan, og ho fekk bronsemedaljen på 1500 meter. Etter å ha vorte mor i 1990 kom ho tilbake og vann 3 000 meter framfor Jelena Romanova ved VM 1991 i Tokyo, før ho sikra seg sølvmedaljen på 1500 meter, der einast Hassiba Boulmerka frå Algerie vart for sterk. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona bytta ho og Romanova plass på sigerspallen etter 3 000 m, Romanova kom då fyrst i mål og Samolenko-Dorovskikh vart sølvmedaljør. Trass i personleg rekord med 3.57,9 på 1500 m enda Dorovskikh på fjerdeplassen i siste OL-løp.

Doping
1993 vart Tatjana Dorovskikh teken for doping og stengd ute i to år. Ho kom aldri tilbake på friidrettsbana.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 1500 m – 4,02,3, nr 5 på 3 000 m – 8.40,3
VM 1987 i Roma: Gullmedaljar på 1500 m – 3.58,5, og 3 000 m – 8.38,7 
OL 1988 i Seoul: Gull på 3 000 m – 8.26,5, og bronse på 1500 m – 4.00,3
VM 1991 i Tokyo: Gull på 3 000 m – 8.35,8, og sølv på 1500 m – 4.02,5
OL 1992 i Barcelona: Sølv på 3 000 m – 8.46,8, bak Jelena Romanova (8.46,0), nr 4 på 1500 m – 3.57,9

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tetjana Samolenko-Dorowskych» frå ,  den 7. september 2016.

Bakgrunnsstoff
Tatjana Samolenko ved olympic.org

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for SUS
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Denise Lewis

Denise Lewis () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå West Bromwich. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2000, i 1998 vart ho europameister i same øvinga. I tillegg vann ho to gullmedaljar i samveldeleikar, to VM-sølv og ein OL-bronse.

Aktiv
Lewis fekk sitt internasjonale gjennombrot då ho oppnådde 6 325 poeng og vann sjukampen ved samveldeleikane 1994 i Victoria i den kanadiske delstaten British Columbia. Året etter enda ho på sjuandeplassen i friidretts-VM 1995. Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 lukkast ho vinne bronsemedaljen.

Dei to neste sesongane steig Lewis begge åra ein plass opp på sigerspallen. Ho tok sølvmedaljen i sjukampen under VM 1997, einast tyske Sabine Braun plukka fleire poeng, medan det vart gullmedaljar både ved friidretts-EM 1998 i august og samveldeleikane i Kuala Lumpur i september 1998. Ved VM i friidrett 1999 måtte ho sjå seg slått av Eunice Barber, som representerte Frankrike.

Sommaren 2000 var Lewis i sitt livsform, og sette i slutten av juli månad personleg rekord med 6 831 poeng under mangekampstemnet i Talence i Frankrike. Åtte veker seinare opplevde ho høgdepunktet på friidrettsarenaen då ho vann gullmedaljen i sjukamp under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho stod over VM 2001 grunna skade, og EM 2002 grunna fødsel. I 2003 kom ho på femteplass under friidretts-EM, og i 2004 braut ho sjukampen i OL etter fem øvingar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 - 6 299 poeng
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje - 6 489 poeng
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje - 6 654 poeng, bak Sabine Braun (6 739) 
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje - 6 559 poeng, framom Urszula Włodarczyk (6 460)
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje - 6 724 poeng, bak Eunice Barber (6 861)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje - 6 584 poeng, framom Jelena Prokhorova (6 531)
VM 2003 i Paris: Nr 5 - 6 254 poeng
OL 2004 i Aten: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denise Lewis» frå ,  den 7. september 2016.  
 

Britiske mangekjemparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Storbritannia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Britiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Vatreplystrar

Vatreplystrar (Rhagologus leucostigma) er ein sporvestor fugl som er monotypisk i slekta Rhagologus. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie, Rhagologidae. Han er endemisk for Ny-Guinea.

Skildring 
Kroppslengda til vatreplystrarar varierer mellom 15 og 16,5 centimeter, massen mellom 24 og 29 gram. 
Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt mellom kjønna og mellom dei tre underartane. 
Generelt har desse fuglane eit litt flekkete, vatrete inntrykk, panne, krone og nakke gråleg, oversida elles mørk brun til olivenfarga, undersida lysare brungul eller lys grå med mørke fjørkantar, og andlet og strupen er uklårt raudbrune. Undergumpen er raudleg. Hofuglar har sterkaste, mest kontrastrike farger, hannen av R. l. obscurus er mest gråleg over heile drakta. Alle underartar har svart nebb og bein og mørk brun iris.

Føda er truleg bær og noko insekt. Utbreiingsområdet er indre Ny-Guinea, helst over 1500 moh. nokre gongar opp til 2900 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 

Sporvefuglar
Dyr på Ny-Guinea
Fuglar endemiske for Ny-Guinea
Urmakaren Zenith

Zenith er ein sveitsisk klokkeprodusent som har har produsert eksklusive klokker siden 1865. Firmaet vart starta av 22 år gamle Georges Favre-Jacot. Det vart seinare kjøpt opp av LMVH, i november 1999.

El Primero 
El Primero-kaliberet var først utgitt i 1969. Kaliberet var eit av dei første automatiske kronograf-urverka som var laga. Urverket har heile 36 000 svingingar i timen, noko som gjev ein ekstra gangnøyaktigheit. Zenith var verdas første produsent som laga eit mekanisk kronograf med ein tidels nøyaktigheit. 9 månadar, meir enn 2 500 operasjonar, 300 ekspertar og 18 forskjellige typar metal skal til for å produsere eit El Primero-urverk. Det har ein gangreserve på over 50 timar.

Galleri

Kjelder

LMVH
Urmakarar
Føretak skipa i 1865
Sveitiske føretak
Borkplystrar

Borkplystrar (Falcunculus frontatus) er ein starestor fugl som er monotypisk i slekta Falcunculus. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie Falcunculidae. Han er endemisk for Det australske kontinentet.

Skildring 
Dette er ein mellomstor sporvefugl, ca. 16 til 19 centimeter, og rundt 30 gram i kroppsvekt. Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt både mellom kjønna og mellom dei tre underartane. 
Generelt har desse fuglane underside med kraftig gulfarge, oversida er mørk, meir avdempa grøngul til grå. Midtfeltet på hovudet frå nebb til nakke er mørkt og hannar syner oppreiste fjører. Strupen og øvre bryst er mørkt med skarpt skilje mot den gule undersida. Sidene av hovudet er i kvitt med eit mørkt kontrastrikt band frå panna ned og baketter gjennom auget til nakken. Nebbet er svart, stutt og lateralt samantrykt, beina er mørke grå.  Hofuglane har grønfarge i strupe og hals der hannar er svarte. Underarten i sørvestre Australia har kvit buk i staden for gul.

Føda er insekt med innslag av andre virvellause dyr, frø og frukter. Utbreiingsområdet er ikkje-samanhengande område over Det australske kontinentet. Det største samanhengande området er frå søraustre South Australia, gjennom Victoria og store delar av austre New South Wales.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Sporvefuglar
Dyr i Australia
Fuglar i den australske regionen
Janina Karoltsjik

Janina Dzislavavna Karoltsjik, gift Pravalinskaja, () er ein kviterussisk tidlegare kulestøytar. Ho vart olympisk meister i Sydney i 2000, og verdsmeister 2001 i Edmonton. I 2003 testa ho positivt på steroidet clenbuterol under eit stemne i Tyskland, og vart utestengd frå friidrett i to år.

Aktiv
Karoltsjik tok bronsemedaljen i sitt andre seniormeisterskap, EM 1998. Under sommarleikane 2000 slo ho til med 20,56 m og personleg rekord i finalen, eit resultat som gav henne gullmedaljen, meir enn ein halv meter framom sølv- og bronsemedaljørane, russiske Larisa Pelesjenko og tyske Astrid Kumbernuss.

Året etter forbetra Karoltsjik sin personlege rekord til 20,61 m ved verdsmeisterskapen i Edmonton, og ho vann då ein ny gullmedalje, nær meteren lengre enn tyske Nadine Kleinert og bronsevinnar Vita Pavlysj frå Ukraina.

Doping
Karoltsjik testa i 2003 positivt på stoffet clenbuterol og vart utestengd frå friidrett i to år. Ho var tilbake i internasjonal konkurranse ved friidretts-VM 2007 der ho enda på tiandeplass i finalen. I 2010 kom ho på fjerdeplass i kuletevlinga ved friidretts-EM i Barcelona, ti centimeter bak den russiske bronsevinnaren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 18 – 17,75 m)
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 19,23 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 19,17 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 20,56 m, framom Larisa Pelesjenko (19,92 m)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 20,61 m, framom Nadine Kleinert (19,86 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 10 – 18,17 m
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (nr 18 – 17,79 m)
EM 2010 i Barcelona: Nr 4 – 19,29 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (nr 17 – 17,87 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Janina Karolchyk-Pravalinskaya» frå ,  den 8. september 2016.  
 

Belarusiske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Belarus
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett
Folk frå Hrodna