kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Andímilos

Andímilos (gresk Αντίμιλος), òg kalla Antimelos, er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg 20 km nordvest for Mílos.

Andímilos høyrer til kommunen Mílos, som er ein del av periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Øya har ingen busetnad.

Andímilos består berre av trakytt, og vert ofte kalla Erimómilos (‘Ørkenmilos’). Ho er ei vulkansk øy og krateret er framleis synleg. I antikken omforma innbyggjarar på øya krateret om til eit ope regnreservoar. Ein sjeldan variant av geiter lever på øya i dag, ho liknar den kretiske geita kalla «kri-kri», men er ikkje den same.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Antimilos» frå ,  den 13. august.  

Andimilos
Despotikó

Despotikó (gresk Δεσποτικό) er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg i kommunen Andíparos, som er ein del av periferieininga Páros i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Den litle øya ligg om lag ein kilometer frå Andíparos. Ho er ikkje busett, men det finst sterke indikasjonar på at ho kan ha vore eit sentrum i Kykladane i antikken. I dag vert det gjort arkeologiske utgravingar på øya og funna så langt har vore viktige. Enkelte lekamar ein har funne her er utstilt i museet i Páros by (Parikía) på øya Páros, i lag med andre viktige funn frå området.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Despotiko» frå ,  den 14. august 2007.  

Despotiko
Skhinoúsa

Skhinoúsa (gresk Σχοινούσα) er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Ho har eit areal på 8,5 km², er 5,5 km lang og på det breiaste 4 km.

Skhinoúsa var tidlegare eigen kommune, men inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Náxos og dei små Kykladane, som er ein del av periferieininga Náxos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Skhinoúsa 227 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 211 innbyggjarar.

Øya ligg mellom Iráklia og Kéros, og like sør for Náxos.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Schinoussa» frå ,  den 23. september 2016.

Referansar 

Skhinousa
Skhinousa
Skhinousa
Skhinousa
Iráklia

Iráklia (gresk Ηράκλεια), er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet.

Iráklia var tidlegare eigen kommune, men inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Náxos og dei små Kykladane, som er ein del av periferieininga Náxos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Iráklia 141 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 36 innbyggjarar.

Øya ligg mellom Náxos og Íos ved naboøyane Skhinoúsa, Koufonísia, Donoúsa og Amorgós. Hamna heiter Ájos Jeórjos, medan hovudlandsbyen vert kalla Panajía. Dei største grottene i Kykladane ligg på Iráklia. Ein kan nå Iráklia med båtar frå Pireus, Náxos og Páros.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Irakleia, Cyclades» frå ,  den 15. august 2007.

Bakgrunnsstoff 

Iraklia
Iraklia
Iraklia
Iraklia
Donoúsa

Donoúsa (gresk Δονούσα), òg kalla Donoussa, Denousa eller Denoussa, er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. I antikken vart ho kalla Stenosa eller Spinosa. I lag med Amorgós er ho ei av dei austlegaste øyane i øygruppa.

Donoúsa var tidlegare eigen kommune, men inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Náxos og dei små Kykladane, som er ein del av periferieininga Náxos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Donoúsa 167 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 141 innbyggjarar.

Donoúsa ligg om lag 25 km nord for Amorgós (Katápola), 7 km frå den vesle øygruppa Mákares og 15 km aust for Náxos. Ho er berre 14 km² og består av fjell, åsar, steinar og nokre buskar. Det høgaste punktet er 385 m. Donoúsa har ei lita hamn med båttransport til Náxos og Amorgós.

Referansar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Donoussa» frå ,  den 15. august 2007.  

Donousa
Donousa
Donousa
Donousa
Trollhummarar

Trollhummarar (Galatheidae) er ein familie krepsdyr med særs lange klør. Trass i namnet er dei ikkje i særleg nær slekt med hummarfamilien; dei høyrer til anomurene og er såleis nærskylde eremittkrepsar og trollkrabbar. I norske farvatn finst fleire artar, mellom anna 5 i slekta Galathea.

Kjenneteikn 
Trollhummarar har vanlegvis relativt flate kroppar med brei og fura hale. Ryggskjoldet er som regel ovalt, med eit framtredande og spisst pannehorn. Dei har stor halevifte som vanlegvis er bøygd opp under cephalothorax og stundom vert nytta til symjing. Det første paret gangbein er sterkt forlenga (ofte lenger enn sjølve kroppen) og er utstyrt med eit par lange klør. Som regel er det femte paret gangbein gøymd under ryggskjoldet i gjellekammeret, noko som gjer at trollhummarar kan sjå ut som dei berre har åtte gangbein.

Dei største trollhummar-artane kan bli ca 15 cm lange, men dei fleste av dei er mindre.

Levesett 
Trollhummarar finst både på ganske grunt vatn og ned til over 600 m djupn. Dei finst under mange slags botntilhøve, ein del av artane er kaldtvasskorallrevartar. Ein trudde lenge at trollhummarane fanga byttet sitt frå bakhald i holer med dei lange klørne sine, men nyare observasjonar har vist at dei kan bruka dei til å fanga fisk som sym forbi reva dei står på.

Mat 
Det vert ikkje drive aktiv fangst av trollhummarar, men krinakrabben (Galathea strigosa) vert ofte teken som bifangst i krabbe- og hummarteiner. Smaken skal vera god.

Kjelder 
 Frank Emil Moen & Erling Svendsen: Dyreliv i havet - nordeuropeisk marin fauna
 Tysk og engelsk wikipedia

Bakgrunnsstoff 
 

Krepsdyr
AbiWord

AbiWord er eit teksthandsamingsprogram lisensiert under GNU General Public License. Det er tilgjengeleg i fleire språk, blant anna norsk, og er tilgjengeleg under GNU/Linux, Windows og Mac OS.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 www.abisource.com

Fri programvare
Linux-programm
Teksthandsaming
Alkyonídesbukta

Alkyonídesbukta (gresk Κόλπος Αλκυονίδων, Kólpos Alkyonídon), òg kalla Alkionidesbukta, er ei bukt lengst inn på nordsida av Korintbukta. Sundet er om lag 20 til 25 km langt og 20 km breitt. Det strekkjer seg frå Egósthena til Kapp Trákhilos frå aust til vest og frå Mikrá Stráva til Kapp Trakhilos frå nord til sør. 

Det er tre periferieiningar som grensar til bukta, Korinthía i sør, Attikí i aust og Viotía i nord. Bortsett frå Mégarasletta i søraust er det fjell som ligg rundt bukta. Desse fjella er mellom anna Jeránia i sør, Patéras og Kitherónas i aust og Karámboli i nord. Av strender i bukta finn ein Mikrá Stráva, Stráva, Mavrolímni, Káto Alepokhóri, Egósthena, Alykí og Korínis. 

Det går ingen ferjeruter i denne bukta. Alkyonídesøyane, ligg lengst vest. Desse øyane inkluderer Daskalió, Prasonísi og Zoodókhos Pigí. Fleire øyar, som Foniás og Makrónisos ligg heilt i nord. I nord ligg òg Kouvéli i Domvrénabukta.

Mindre bukter 

 Khinoúbukta, sør
 Psáthabukta, søraust
 Egósthenabukta, aust
 Livadóstrasbukta, nordaust
 Domvrénabukta, nordvest

Stader langs bukta 

 Sør:
 Mikrá Stráva
 Stráva
 Søraust:
 Mavrolímni
 Ejiroúses
 Káto Alepokhóri
 Aust:
 Egósthena
 Nordaust:
 Ájos Vasílios
 Nord:
 Kalamári
 Alykí
 Nordvest:
 Paralía Korínis

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alkyonides Gulf» frå ,  den 17. august 2007.  

Alkyonidesbukta
Alkyonidesbukta
Alkyonidesbukta
Alkyonidesbukta
MS «Nordlys» (1994)

MS «Nordlys» er eit skip i Hurtigruten ASA, og siglar hurtigruta langs norskekysten. Skipet vart bygd på Volkswerft GmbH i Stralsund i Tyskland i 1994, er 121,8 meter langt og 19,2 meter breitt og har ein marsjfart på 18 knop. Skipet har 226 passasjerlugarer, inklusive seks såkalla suiter. 

MS «Nordlys» er systerskip til hurtigruteskipa MS «Kong Harald» og MS «Richard With», og erstatta MS «Nordstjernen», som byrja å gå i turisttrafikk til Svalbard.

Ulukke 
Torsdag 15. september 2011 byrja skipet å brenne ca. 10 nautiske mil frå Ålesund. Brannen starta i maskinrommet og vart snøgt svært stor med veldig røykutvikling. Kjølevassinntaka i maskinrommet vart ståande opne og båten byrja ta inn vatn. Skipet mista motorkrafta og ei redningsskøyte taua skipet til kai i Ålesund, og brannen kunne sløkkast av brannvesenet i byen. Den enorme røykutviklinga gjorde det uråd for mannskapet å gå over og sjekke alle kahyttane slik rømingsplanane seier dei skal. At ulukka skjedde ved frukosttid og like før båten var inne ved kai i Ålesund gjorde at dei fleste passasjerane var på høgare dekk, noko som letta berginga av passasjerane. Alle passasjerane vart berga trygt i land. Då skipet la til kai var eit stabiliseringsstag ute, og det vart pressa inn i skipssida og laga eit hol på 38 gonger 8 cm. Det tok ei tid før ein oppdaga denne skaden. Skipet fekk etterkvart sterk slagside, og det var ei tid fare for at det skulle kantre før det lukkast å tette lekkasjane og pumpe ut vatnet.

To av mannskapet omkom under ulukka, ni vart sende til Ålesund sjukehus og to alvorleg skadde til Haukeland Universitetssjukehus i Bergen. Til saman kom 16 personar til skade.

Bakgrunnsstoff 
 MS «Nordlys» på Hurtigruten sine heimesider 
 Hurtigruten i brann
 Brann om bord i Hurtigruten: Politiet bekrefter at to er omkommet
 Hurtigruten tar inn vann og har fått slagside

Det Bergenske Dampskibsselskab
Troms Fylkes Dampskibsselkap
Hurtigruteskip
Skip frå 1994
Statssekretær

Statssekretær er eit politisk lønna verv i ei rekkje land, mellom anna Noreg, Sverige og Tyskland.

Statssekretær i Noreg 
Ein statssekretær er rangert umiddelbart etter statsråden i vedkomande departement, og verkar i realiteten som vise-statsråd i det daglege arbeidet når det gjeld handsaming av politiske saker.  Ofte vil statsråden og ein eller fleire statssekretærar seg imellom dele dei saksområda departementet har ansvar for, og statsekretæren vil kunne uttale seg offentleg om politiske saker, men statsråden er politisk ansvarleg for alt.

Ein statsekretær har ingen formell rolle som del av regjeringa, møter aldri i statsråd på Slottet og fungerer aldri som formell vikar i statsrådens fråvær. Dersom ein statsråd er forhindra frå å vareta embetet på grunn av fråvær eller 
inhabilitet, vert det oppnemnt ein sette-statsråd mellom dei andre statsrådane for ein periode, eller for handsaming av den aktuelle saka.

Historikk 
Etter andre verdskrigen kom spørsmålet om avlasting av statsrådane opp, og ei saksutgreiing foreslo å opprette politiske stillingar som statssekretærar som kunne ta noko av arbeidsbøra i nokre av departementa. Dette vart også vedteke, og dei første 6 statssekretærane vart utnemnde 11. juli 1947. I ettertid har alle departementa fått statssekretær, og dei største departementa og statsministeren sitt kontor har fleire statssekretærar.

1814–1925 

Då prins Christian Frederik 2. mars 1814 oppnemnde eit regjeringsråd, blei det det også oppretta eit embete som sekretær for rådet. Innehavaren fekk tittelen regjeringssekretær. Grunnloven av 17. mai 1814 fastsette at kongen sitt råd skulle heite «statsrådet», og sekretærembetet for statsrådet fekk deretter namnet statssekretær.

Under unionen mellom Sverige og Noreg var statssekretæren sekretær for statsrådsavdelinga i Christiania. Etter kvart utvikla det seg til eit sekretærkontor med fleire tilsette, men leiaren hadde framleis tittelen statssekretær. Det var også eit sekretærembete ved statsrådsavdelinga i Stockholm. Innehavaren av embetet hadde mesteparten av tida tittelen ekspedisjonssekretær, men hadde frå 1822 til 1841 tittelen statssekretær.

Ordninga med statssekretær heldt fram etter unionsoppløysinga i 1905, men tittelen blei i 1926 endra til statsrådssekretær.

Andre tydingar

I mange engelsktalande land er Secretary of State tittelen til ein minister som leiar eit departement eller ministerium. I USA er dette tittelen til utanriksministeren. I Vatikanstaten er Segretario di Stato eit embete som tilsvarar statsminister.

Fotnotar 

Embetstitlar
Politikarar
Arvid Genetz

Arvid Oskar Gustaf Genetz () var ein finsk språkforskar, poet (under namnet Arvi Jännes), og senator (1901–1905).

Bibliografi

Lyrikk 
 Muistoja ja toiveita ystäville jouluksi (Weilin & Göös 1889)
 Muutamia Arvi Jänneksen runoja (Kansanvalistus-seura 1892)
 Toukokuun-lauluja (KS 1897)

Språkvitskapleg litteratur 
 Kertomus Suojärven pitäjäästä ja matkustuksistani siellä v. 1867 (Suomi-kirjassa; SKS 1870)
 Versuch einer karelischen Lautlehre (J. C. Frenckell & Sohn , 1877)
 Tutkimus Venäjän Karjalan kielestä (SKS 1881)
 Suomen kielen äänne- ja muoto-oppi ynnä runous-oppi. Helsingissä 1881.
 Suomen kieli-oppi (Holm , 1881)
 Lärobok i finska språkets grammatik (K. E. Holm 1882)
 Tutkimus Aunuksen kielestä (SKS 1884)
 Lyhyt Kasan’in tatarin kielen kielioppi (1884)
 Suomen kielioppi (nimellä Arvi Jännes; Werner Söderström 1886)
 Neuvoja Suomen kielen opettajille (nimellä Arvi Jännes; Werner Söderström 1886)
 Muistutuksia uuden raamatunsuomennoksen kielestä (nimellä Arvi Jännes; WSOY 1887)
 Ruotsalais-suomalainen sanakirja (nimellä Arvi Jännes; WSOY 1887)
 Ost-Tscheremissische Sprachstudien 1 (1889)
 Kielellisiä muistoonpanoja Kaakkois-Karjalasta (nimellä Arvi Jännes; SKS 1889)
 Suomen partikkelimuodot (väitöskirja; Arvid Genetz 1890)
 Kuollan Lapin murteiden sanakirja ynnä kielennäytteitä / Wörterbuch der Kola-lappischen Dialekte nebst Sprachproben Dokumentet er del av serien Bidrag till kännedom av Finlands natur och folk, utgivna av Finska Vetenskaps-Societeten 1891)
 Suru- ja muistojuhlassa maaliskuun 14 p:nä 1895 (Fr. ja P. 1895)
 Ensi tavuun vokaalit suomen, lapin ja mordvan kaksi- ja useampitavuisissa sanoissa (SKS 1896)
 Suomalais-ugrilainen đ ensimmäisen ja toisen tavuun vokaalien välissä (SKS 1896; også i: Suomi 3:13, 1897)
 Ost-permische Sprachstudien (Finsk-ugriska sällsk. 1897)
 Unkarin ensi tavuun vokaalien suhteet suomalais-lappalais-mordvalaisiin (SKS 1898)

 Omsetjingar til finsk 
 Auerbach, Berthold: Sysmäläinen (salanimellä Kusta Karjalainen; K. E. Holm 1877)
 Runeberg, Johan Ludvig: Hirvenhiihtäjät (Söderström 1884)
 Ruotsin valtakunnan laki (Oskar Favénin ja J. G. Sonckin kanssa; SKS 1896)

 Litteratur 

 Itkonen, Erkki 1950: Arvid Genetz kielentutkijana. Helsinki
 Karlsson, Fred 200x: E. N. Setälä vaarallisilla vesillä. Helsinki.

 Kjelder 
 Finsk wikipedia
 Arvid Genetz.
 Fennica, Suomen kansallisbibliografia.
 Hanski, Jari 2000: ”Tiedettä” ja ”mainetta”. Historiallisia Arvosteluja'' 23.
 Läntisen Uudenmaan kirjailijoita – Arvi Jännes .

Finske språkforskarar
Finske forfattarar
Personar innafor samisk språkforsking
Note

Ein note er i musikken eit uttrykk for kvalitetar ved ein tone som svinger med ein konstant frekvens.

Notehøgd 
I vestleg musikk vert notehøgda uttrykt med bokstavane c d e f g a h c.
 Eventuelt kan veriden vere heva eit halvt tonetrinn med eit # eller senka eit halvt trinn med ein ♭.

Noteverdi 

Noteverdien seier kor stor del av takta noten utgjer. Ein heilnote fyller fire taktslag, like lenge som to halvnotar eller fire fjerdedelsnotar. 

Notane vert teikna med eit sirkelforma hovud som vert plassert på eller mellon notelinene for å vise notehøgda. Vidare kan notane ha ein loddrett hals, og på halsen kan det vere ein eller fleire fanar som illustrerer noteverdien, slik det går fram av tabellen. Dersom fleire notar følgjer etter kvarandre, kan fanane skiftast ut med ein bjelke, som til høgre. 

Lyd
Musikknotasjon
Dojransjøen

Dojransjøen eller Doiránisjøen (makedonsk Дојранско Езеро, Dojransko Еzero, gresk Λίμνη Δοϊράνη Límni Doiráni) er ein innsjø på grensa mellom Hellas og Nord-Makedonia. Han er den minste av dei tre grensesjøane i Nord-Makedonia. Dei to andre innsjøane er Ohridsjøen og Prespasjøen. Det finst ein grenseovergang sør for den nesten ovalforma innsjøen. Fleire busetnadar ligg rundt innsjøen på begge sider av grensa, og mykje av kystlinja består av myr- og våtmarksområde.

Innsjøen har eit areal på 43,1 km², der 22 km² ligg i Hellas.

Innsjøen var på den sørlege linja av den makedonske fronten under den første verdskrigen, og den sørlege breidda vart åstad for slaget ved Dojran mellom dei allierte grekarane og britiske troppar frå sør og bulgarske troppar aust for innsjøen. Eit monument til minne om slaget og to gravstader for greske og britiske troppar ligg på ein ås eit par hundre meter sør for innsjøen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lake Doirani» frå ,  den 19. august 2007.  

Innsjøar i Hellas
Periferieininga Kilkís
Innsjøar i Nord-Makedonia
Erling Sande

Erling Sande () er ein norsk politikar frå Senterpartiet som er kommunal- og distriktsminister i regjeringa Støre.

Karriere
Han blei vald som vararepresentant til Stortinget frå Sogn og Fjordane i 2005, og møtte fast 2005–2013 medan Liv Signe Navarsete var i regjering.

Frå 2021 er han vald inn frå Sogn og Fjordane og Senterpartiet til Stortinget.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Norske forretningsfolk
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar frå Sp
Vararepresentantar til Stortinget
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Bremanger
Siffernoteskrift

Siffernoteskrift er eit notesystem utvikla for å notere musikktoner med siffer.

På 1800-talet vart eit siffernotesystem bruka ved undervisinga i salmodikonspel på lærarseminara. Systemet vart utbreidd i Sverige og Noreg av musikkpedagogane Johan Dillner og Lars Roverud.

Siffernoteskrifta Roverud bruka, byggjer på dur- og mollskalaen.

 Grunntonen i skalaen, primen, har sifferet 1.
 Den neste tonen, sekunden, har sifferet 2.
 Tersen har sifferet 3.
 Kvarten har sifferet 4.
 Kvinten har sifferet 5.
 Seksten har sifferet 6.
 Septimen har sifferet 7.
 Oktaven har sifferet (understreka) _1.

Neste skala held fram med (understreka) 2, 3 osv. til dobbelt understreka 1. Skalaen under noterast med overstreka 1, slik at fire påfølgjande skalaer kan noterast slik, uavhengig av toneart:

 = = = = = = = - - - - - - - 
 1 2 3 4 5 6 7 1 2 3 4 5 6 7 1 2 3 4 5 6 7 1 2 3 4 5 6 7 1
                                           - - - - - - - =

Dur og moll 

Avstanden (intervallet) mellom tonane i dei diatoniske skalaene kan vere ein heil eller ein halv tone. Skalaen har fem heiltrinn og to halvtrinn, og det er plasseringa av desse halvtrinna som avgjer om det vert ein durskala eller ein mollskala. 

Om ein markerer heiltoneintervalla med eit «.» får ein 
 durskalaen 1 . 2 . 3 4 . 5 . 6 . 7 1 
 mollskalaen 1 . 2 3 . 4 . 5 6 . 7 . 1 

Halvtonetrinna mellom tonane i skalaen er markert med ei * over sifferet (ein halv tone opp) eller ein + (ein halv tone ned). Eit trekant opphevar verknaden av * og +. Ein kromatisk skala går fram i halvtonar, har tolv trinn og kan noterast slik i siffernoteskrift:
   *   *     *   *   *   1 
 1 1 2 2 3 4 4 5 5 6 6 7 -

Ulike toneartar 

Sidan skalaen har tolv halve notar, og kvar av desse tolv tonane kan vere grunntone i ein ny skala, finst det tolv ulike durskalaer og tolv ulike mollskaler, i alt 24 toneartar.

Den første durtonearten skrivast i siffernoteskrift 1=1 (C-dur; tilsvarande skrivast c-moll 1=1 M). Tonearten som tar utganspunkt i tonen 2 (D-dur eller d-moll) skivast 2=1 (2=1 M), tonearten som tar utgangspunkt i tonen 3 (E-dur, e-moll) skrivast 3=1 osv.

Siffernoteskrifta er tilpassa strykeinstrumentet salmodikon. På salmodikonet er durskalen 1=1 (C-durskalaen) skriven med tal rett på instrumentet. Dersom ein vil spele andre toneartar, transponerer ein ved hjelp av ein tabell. Tabellen er ein lineal med talrekker for dur eller moll som ein plasserer langsmed gripebrettet. Vil ein spele i tonearten 5=1 (G-dur), legg ein tabellen slik at talet 1 på tabellen vert plassert over talet 5 på instrumentet.

Noteverdiar 
Noteverdiane kan doblast med eit etterfølgjande punkt eller med ein bindeboge mellom to like tal. Noteverdiane kan halverast med ein ( ) rundt sifferet. Eit opphald i musikken vert markert med pausesifferet 0.

Kjelder 
 J.A. Lindeman (1862): Coral-Melodier for Psalmodicon til de i Kingos, Guldbergs og den evangelisk christelige Psalmebog forekommende Psalmer, udsatte i Siffre efter den ved kongelig Resolusjon af 15de Juni 1835 authoriserede Choralbog, tilligemed en Veiledning til Brugen av Psalmodicon.  J.W. Cappelens Forlag

Musikknotasjon
Planaria

Planaria (Planariidae) er ein familie flimmerormar som lever i ferskvatn og er kjende for evna si til å regenerera mista kroppsdelar. Dei lever som regel krypande langs botnen ved hjelp av flimmerhår, men dei vert òg ofte funne på plantar.

Planaria er som regel mellom 3 og 12 mm lange og har tydelege augeflekkar som kan registrera lys og mørker. Dei er aktive predatorar som hovudsakleg lever av vasslopper og knott.

Bakgrunnsstoff 
 

Flatmakkar
Joachim Nielsen

Joachim «Jokke» Nielsen () var ein norsk musikar. Han var vokalist, gitarist, låtskrivar og frontfigur i den norske rockegruppa Jokke & Valentinerne, og var bror til teikneserieskaparen Christopher Nielsen og son av kunstnaren John David Nielsen.

Nielsen skipa Jokke & Valentinerne i 1982, og gruppa vart snøgt ei av dei mest populære gruppene i rockemiljøet i Oslo. I 1985 vart låtane «Spenn» og «Alt kan repareres» gjevne ut på ein samlekassett med nye norske band, og året etter gav Jokke & Valentinerne ut sitt fyrste album, Alt kan repareres.

Jokke levde på mange måtar opp til rockemyten. Tekstane hans handla mykje om fyll og alkohol, og ikkje sjeldan var Jokke sjølv i overkant påverka på sine eigne konsertar. Han skapte avisoverskrifter under utdelinga av Spellemannprisen i 1992 då han for albumet Frelst tok imot prisen i kategorien beste rockeartist, synleg ruspåverka.

På 90-talet tok «Jokke» i bruk hardare rusmiddel. I songtekstane sine skildra han strevet og fortvilinga i livet sitt med rusmiddelavhengnad. Han vart lagd inn på avrusingsklinikkar nokre gonger, for å freista slutta med heroin, noko han diverre ikkje klarte. «Jokke» Nielsen døydde av ein overdose i oktober 2000, berre 36 år gamal.

Diskografi

Jokke & Valentinerne 
 Alt kan repareres (1986)
 Et hundeliv (1987) 
 III (1990)
 Frelst (1991) 
 Alt kan repeteres (1994) 
 Spenn! (1995)

Soloalbum 
 Nykter (1996)

Jokke med Tourettes 
 Trygge Oslo (1997)
 Billig Lykke (1999)

Jokke & Valentinerne med Tourettes 
 Prisen for popen
 Tomgang (singel) (2005)

Bakgrunnsstoff 
 Jokke diskografi - Komplett diskografi.

Nielsen, Joachim
Musikarar frå Oslo
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Voulisméni

Voulisméni (gresk Λίμνη Βουλισμένη, Límni Voulisméni) er ein tidlegare innsjø som i dag er forbunde med havet.. Han ligg i sentrum av byen Ájos Nikólaos på Kreta og er sirkelforma med ein diameter på 137 meter og eit djup 67 m.. Dei lokale kallar han berre «innsjøen». Innsjøen er forbunde til havet via ein kanal som vart grave ut i 1870. 

I følgje segna skal gudinna Athene ha bada her. Kvart år rundt midnatt før den ortodokse påskedagen samlar mange innbyggjarar i byen seg rundt innsjøen for å feire med fyrverkeri.

Ei anna lokal urban legende fortel at innsjøen er botnlaus. Basert på at innbyggjarar merka forstyrringar i overflata på vatnet under jordskjelvet på Santoríni i 1956, meinte mange at det var ein geologisk samanheng mellom dei to stadane, men dette har aldri vorte stadfesta vitskapleg.

Fotnotar

Bakgrunn 
 Heimesida til Ájos Nikólaos

Kjelde 

Lasíthi
Innsjøar i Hellas