Edgar Aubert de la Rüe

Edgar Aubert de la Rüe () var ein fransk-sveitsisk geograf, geolog, reisande og fotograf som først og fremst studerte øyane Saint-Pierre-et-Miquelon, Kerguelen og Vanuatu. Mount Aubert de la Rue på øya Heard er eit fjell med namn etter han.

Familie 
Edgar Aubert de la Rüe var fødd i Genève som son av kuratoren for det offentlege biblioteket i Genève, Hippolyte Aubert de la Rüe (1865-1923), og den franske kona hans, Élisabeth Pasteur (1877-1960). 

I 1925 gifta han seg med Andrée Sacré (1903-1990), som var den viktigaste samarbeidspartnaren hans. Dei hadde ein einaste son, René, som døydde i Paris i ein alder av 8 år.

Karriere 
Edgar Aubert de la Rüe vart tilsett som ingeniør-geolog ved universitetet i Nancy og som vitskapleg rådgivar for dei franske sørterritoria. Han var òg doktor i naturvitskap ved universitetet i Paris.

Som medarbeidar ved Muséum national d'histoire naturelle i Paris førte dei geologiske aktivitetane han til å utføra vanskelege undersøkingar rundt om i den franske unionen: Marokko, Elfenbeinskysten, Midt-Kongo, Madagaskar, Réunion, Syria-Libanon og Fransk Polynesia. 

Den 7. desember 1951 vart Edgar Aubert de la Rüe vald som ein av tilsvarande medlemar av det franske vitskapsakademiet.

Han var professor i høgare studiar av Latin-Amerika frå 1965 til 1967.

Reiser og utforskingar

Kerguelen
I 1928 vart Edgar Aubert de la Rüe skulda av brørne Henry og René-Émile Bossière, konsesjonærar for utnyttinga av Kerguelen-øyane, for systematiske oppdrag med håp om å oppdaga mineralressursar. Geologen, leidd av kona hans og med hjelp frå hyrdingar i Port-Couvreux, reiser deretter i alle retningar innover i landet fyrst frå 12. november 1928 til 25. februar 1929, deretter frå 25. januar til 27. mars 1931. nærværet av kull, som Bossière-brørne håpte på, er ubetydeleg. Likevel forbetra undersøkingane og den følgjande avhandlinga skrive av Aubert de la Rüe den geologiske kunnskapen om Kerguelen-øyane.

Frå 11. desember 1949 til 16. januar 1950 følgde han Pierre Sicaud for å etablera Port-aux-Français og besøkte Kerguelen-øyane igjen frå 12. desember 1951 til 6. januar 1953.

Saint-Pierre-et-Miquelon
Han budde sju gongar på Saint-Pierre-et-Miquelon-øyane (1932, 1935, 1937, 1939, 1941 til 1943, 1948, 1970), som til saman var tre heile år.

Den franske somaliske kysten
Han oppheldt seg på den franske somaliske kysten frå november 1937 til mai 1938, akkompagnert av kona hans

Quebec
Mellom 1938 og 1949 utførte han geologiske kartlegging undersøkingar for energidepartementet i Quebec (no kalla Ministère de l’Énergie et des Ressources naturelles du Québec (MERN). Dei mange geologiske rapportane han skreiv der, blir tatt vare på på MERN

Sommaren 1948 var han ein del av ei gruppe på fire forskarar (geolog, antropolog, botanikar, geograf) som gjorde ein ekspedisjon til det fjerne nord i Quebec. Med kano kryssa dei Ungava-halvøya frå Hudson Bay til Ungava Bay, ei reise på 523 km. National Film Board of Canada (NFB) produserte ein dokumentar om denne ekspedisjonen.

Andre reiser

Andrée leidde også reiser til Patagonia, Brasil, Vanuatu osb.

Kjelder

 Delar av denne artikkelen bygger på«Edgar Aubert de la Rüe» frå ,  den 25. september 2022.

Franske antarktisfararar
Folk frå Genève