kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Yukio Kasaya

Yukio Kasaya () er ein japansk tidlegare skihoppar frå Yoichi på Hokkaido. Han vart olympiameister i normalbakken i 1972 og vann VM-sølv i normalbakken i 1970.

Aktiv
Kasaya deltok i dei internasjonale skimeisterskapane frå 1964, utan dei heilt store resultata. Fyrst då han vart nummer ti i den tysk-austerrikske hoppveka 1969/70, nærma han seg verdstoppen. Likevel var det svært overraskande at han skulle ta VM-sølv i normalbakken under meisterskapen i Štrbské Pleso i februar 1970. I 1971-sesongen vart Kasaya nummer to i Holmenkollen, fire poeng bakom Ingolf Mork.

Sesongen 1971/72 vann Kasaya dei tre fyrste renna i den tysk-austerriske hoppveka, og reiste så heim for å førebu seg til vinter-olympiaden på heimebane i Sapporo. Dermed overlet han hoppvekesigeren til Ingolf Mork. Kasaya vart olympisk meister i normalbakken under Sapporo-OL. Han vann ein klar siger føre landsmennene Akitsugu Konno og Seiji Aochi, som ordna storeslem for Japan. Kasaya var den fyrste asiat som vann ein gullmedalje i eit vinter-OL, noko som har gjeve han ein særeigen status i japansk idrett. I storbakken vart han nummer sju.

I sin siste internasjonale sesong som skihoppar vart Kasaya under verdsmeisterskapen i Falun i 1974 nummer åtte i storbakken og nummer ni i normalbakken. Straks etter vart han nummer to i hopprennet i Holmenkollen, der Walter Steiner vann klart.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Innsbruck: Nr 11 i storbakken
VM 1966 i Oslo: Nr 17 i normalbakken
OL 1968 i Grenoble: Nr 20 i storbakken
VM 1970 i Štrbské Pleso: Sølvmedalje i normalbakken
OL 1972 i Sapporo: Gullmedalje i normalbakken
VM 1974 i Falun: Nr 8 i storbakken

Kjelder 

Sportsboken, aktuelle årgangar
 
Denne artikkelen bygger på «Yukio Kasaya» frå ,  den 14. desember 2012.  

Japanske skihopparar
Olympiske meistrar for Japan
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Japanske deltakarar under vinter-OL 1964
Skihopparar under vinter-OL 1964
Japanske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Japanske deltakarar under vinter-OL 1972
Skihopparar under vinter-OL 1972
Japanske deltakarar under vinter-OL 1976
Skihopparar under vinter-OL 1976
Hideharu Miyahira

Hideharu Miyahira () er ein japansk tidlegare skihoppar frå Otaru på Hokkaido. Han fekk sølv i normalbakken og bronse i storbakken under ski-VM 1999, der han også var med på Japan sitt lag som vann sølv i laghopp. Fire år seinare vann han ein ny VM-bronse for Japan i laghopp.

Aktiv
Miyahira debuterte i verdscupen 22. januar 1994 i Sapporo, utan å imponere det minste. Fyrst i 1996/97-sesongen fekk han delta i verdscuprenn utanlands, der ein ellevteplass i Oberstdorf var hans beste prestasjon. Han deltok i skiflygings-VM 1998 i Oberstdorf, men kom derimot ikkje med på laget til vinter-OL 1998 i Nagano. Ein niandeplass i eit verdscuprenn i Sapporo var hans beste plassering i OL-sesongen.

I 1999 var Miyahira derimot i sitt livs form. Under den tysk-austerrikske hoppveka oppnådde han sine første pallplasseringar i verdscupen med tredjeplassar i Innsbruck og Bischofshofen. Han vart også tredjemann samanlagt. I VM 1999 i Ramsau tok han sølv i normalbakken, berre slått av landsmannen Kazuyoshi Funaki. I lagtevlinga i storbakken fekk han eit nytt sølv, då som ein av fire på det japanske hopplaget. Han sikra seg så ein bronsemedalje i storbakken, bak tyskarane Martin Schmitt og Sven Hannawald. I sesongavslutninga i Planica tok han sin fyrste og einaste siger i verdscupen. Denne sigeren sikra han samtidig femteplassen i verdscupen 1999.

Sesongen etter, 2000, var fire femteplassar hans beste resultat i verdscupen. Også dei to neste sesongane sleit han med å nå dei lengdene som den absolutte verdseliten kunne prestere. Utover i 2003-sesongen kunne han atter tevle opp mot dei aller beste i verda, tre gongar kom han på pallplass i verdscupen, med ein andreplass i Willingen som høgdepunkt. Under VM 2003 i Val di Fiemme var Miyahira med på det japanske laget som tok sølvmedalje i laghoppinga, og han vart nummer fire og fem i dei individuelle renna.

Miyahira makta ikkje å hevde seg mellom dei beste i verda i sesongane 2004 og 2005. Etter han ikkje kom med på Japans representasjonslag i 2006, lag han opp som skihoppar.

Kjelder 
 
 
Denne artikkelen bygger på «Hideharu Miyahira» frå ,  den 14. desember 2012.  
 

Japanske skihopparar
Japanske deltakarar under vinter-OL 2002
Skihopparar under vinter-OL 2002
Deltakarar under Ski-VM 1999
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Gulkroneparakitt

Gulkroneparakitt (Cyanoramphus auriceps), maori kakariki, er ein liten, grøn parakitt. Han er endemisk for New Zealand og lever spreitt på Nordøya, vestlege Sørøya, Stewart Island/Rakiura og på dei subantarktiske Aucklandøyane.

Skildring 
Hannfuglar er ca. 25 centimeter med kroppssvekt på 50 gram, hofuglar er noko mindre, 23 cm og veg 40 g. Gulkroneparakittar liknar mykje raudkroneparakitt, og har som denne ei klår grøngul fjørdrakt. Dei skil seg i farger i panne og andlet, gulkroneparakitt har eit raudt band over nebbet og ut til dei raude auga, over det raude feltet har dei gyllengul panne. Ein raud flekk er synleg på undergumpen, dessutan har dei eit blåfiolett område på vengdekkjarane og på nokre ytre handsvingfjører. Halen er relativt lang.

På Nordøya lever gulkroneparakittar i skogkledde område mellom anna i sentrale Taranaki, i Tararuafjella og i Raukumarafjella i nord. På Sørøya er dei spreidde over større område frå vestlege Marlborough og sørover vestlege delar av øya til Fiordland, dessutan i Catlins og i Otago i søraust. Dei finst spreidd over den tredje største øya Stewart Island. Utanom dei tre største øyane i landet kan gulkroneparakittar treffast på mindre øyar, til dømes på Great Barrier Island, Little Barrier Island og på Kapiti Island.  Arten lever òg så langt sør som på Aucklandøyane.

Denne parakitten beitar høgt i tre og lever i stor grad av virvellause dyr, særleg skjoldlus, men dessutan plantekost som planteskot, blomar og frø, samt frukt i sesongen. Dei blandar seg ofte med kvithovudmohua eller gulhovudmohua i fleirartsflokkar.

Gulkroneparakittar føretrekk hòle trestammar og greiner til reirplass, dei kan hekke omtrent året rundt. Kullet er vanlegvis på 5-6, maksimum 9 egg. Hoa rugar i 15-20  dagar og ungane kan flyge etter rundt 6 veker.

Arten har status som nær truga, om fuglane finst over store område er dei ikkje vanlege nokon stader. Storleiken på populasjonen er ikkje talfesta, men er minkande.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2012) Species factsheet: Cyanoramphus auriceps . Henta frå http://www.birdlife.org den 15. desember 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar endemiske for New Zealand

en:Yellow-fronted Parakeet
Psychedelic Pill

Psychedelic Pill er det 36. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young. Det kom ut 30. oktober 2012. Dette var den andre utgjevinga til Neil Young i lag med Crazy Horse i 2012, og det første albumet deira med originale verk sidan Greendale i 2003. Albumet vart lagt ut for gjennomlytting på nettsida til Young den 24. oktober 2012, og spreidd på Internett sam dagen.

Innspeling

Med ei lengd på 87 minuttar er Psychedelic Pill det lengste albumet til Neil Young og det einaste doble studioalbumet. Mange av songane på albumet hadde opphav i lange jammar i lag med Crazy Horse etter Americana var spelt inn. Opningssporet «Driftin' Back» inneheld referansar til dei nye memoarane til Young Waging Heavy Peace og forakta hans for MP3ar innimellom lange instrumentalparti. Songen var heile 27 og eit halvt minutt. Ein av dei andre episke songane på albumet, «Walk Like a Giant» er ein klage over korleis generasjonen hans ikkje klarte å endre verda («We were ready to save the world / But then the weather changed.») Andre stader på albumet minnast han at han lytta til Bob Dylan sin «Like a Rolling Stone» og The Grateful Dead på radio («Twisted Road»), og dei kanadiske røtene hans («Born in Ontario»). The Rolling Stone merka seg at riffet og teksten på tittelsporet på albumet minna om tidlegare songar av Young, som «Cinnamon Girl». Hovudriffet er lånt frå Young sin «Sign of Love». Songen er òg spelt inn med ein «phaser»-effekt som gjer han ei «psykedelisk» kjensle. Den alternative miksen av songen på plata er utan denne effekten.

Mottaking
Samla sett fekk Psychedelic Pill positive meldingar. Rolling Stone gav albumet fire stjerner og sa det har «den irriterande ærlegheita og den brutale overfloda frå dei beste albuma deira» Douglas Heselgrave, for Paste Magazine, sa «Psychedelic Pill kan vere det beste albumet Neil Young har gjort nokon gong med Crazy Horse. Det vil ta fleire år å finne ut.» Dan Stubbs, gav det 8 av 10 stjerner for NME, og skreiv: «to spor her – 'Ramada Inn' og 'Walk Like A Giant' – er av dei beste til Young.» Andre meldingar var mindre sjenerøse, som Chicago Sun-Times som skreiv at albumet «har nokre få glimrande augneblink blant altfor mange typisk torande, flytande og keisame omvegar».

Innhald

Disk ein

Disk to

Medverkande
Neil Young – vokal, gitar
Billy Talbot – bass, vokal
Ralph Molina – trommer, vokal
Frank «Poncho» Sampedro – gitar, vokal

Listeplasseringar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Psychedelic Pill» frå ,  den 15. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Young-album
Crazy Horse-album
Musikkalbum frå 2012
Reprise Records-album
Album produserte av John Hanlon
Mia Gundersen

Mariann Gundersen Leliënhof (), kjend som Mia Gundersen, er ein norsk songar og skodespelar. Ho debuterte som åtteåring ved borneteateret til Rogaland Teater som ekornguten Per og var der til ho starta i ei musikkgruppe 15 år gamal. I 1983 tok ho over som vokalist i musikkgruppa Asfalt som året etter gav ut albumet Få det ud før gruppa vart oppløyst. I 1985 deltok ho i prosjektet All Of Us, Rogaland sitt bidrag til Live Aid, og året etter gav ho ut si einaste soloplate Temptation. Ho deltok i Melodi Grand Prix 1985, 1986 og 1996.

Mia Gundersen er også kjend som skodespelar i Offshore og som domar i Norske Talenter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mia Gundersen» frå ,  den 15. desember 2012.

Bakgrunnsstoff

Norske songarar
Norske skodespelarar
Melodi Grand Prix 1985-deltakarar
Melodi Grand Prix 1986-deltakarar
Melodi Grand Prix 1996-deltakarar
Norske Skal vi danse-deltakarar
Balder Point

Balder Point er eit nes i Antarktis på austenden av ei smal, klipperik «hanekam»-rygg, som strekkjer seg frå Frigga Peak og 6 nautiske mil aust-søraustover til vestsida av Cabinetfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav det etter den norrøne guden Balder, sonen til Frigg og Odin.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Andreas Küttel

Andreas Küttel () er ein sveitsisk, tidlegare skihoppar frå Einsiedeln. Han vart verdsmeister i normalbakken under ski-VM 2009. I 2006 vart han nummer tre i verdscupen i skihopping. Frå 2002 til 2010 vart han seks gongar sveitsisk meister i skihopping.

Aktiv 

Küttel debuterte i verdscupen i byrjinga av desember 1995. Allereie to veker etter debuten kom han på fjerdeplassen i eit renn i Chamonix i Frankrike, men makta ikkje fylgje opp i resten av sesongen. Åra deretter klarte han ikkje å hamle opp med verdseliten, men i storbakkerennet under OL 2002 i Salt Lake City kom han på ein svært overraskande sjetteplass. I januar 2004 kom han fyrste gongen på pallen i eit verdscuprenn då han vart nummer tre i Liberec i Tsjekkia, i eit renn som gjekk under vanskeleg tilhøve. Ganske nøyaktig eitt år seinare fekk han ein ny tredjeplass, då han i Willingen i Tyskland einast hadde Janne Ahonen og Martin Höllwarth framom seg på resultatlista.

Küttel vann sin fyrste verdscupsiger i storbakken på Lillehammer 3. desember 2005, nøyaktig på dagen ti år etter han vart nummer 23 i same bakken den helga han debuterte i verdscupen. Han sette ny bakkerekord med 139 meter i andre omgang og slo Jakub Janda med 0,1 poeng. Ei veke seinare tok han i Harrachov sin andre verdscupsiger. Under OL 2006 i Torino kom han på femte plass i normalbakken i Pragelato og vart nummer seks i storbakken. I byrjinga av mars månad vann han sin tredje verdscupsiger då han gjekk til topps i Kuopio føre Thomas Morgenstern. Sesongen 2005/06 kom han på tredjeplass i verdscupen, bakom vinnaren Jakub Janda og Janne Ahonen.

I 2007-sesongen vann Küttel nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen, og fekk elles tre andreplassar i verdscupen. Også i 2007/08-sesongen fekk han ein siger i verdscupen, då han straks før jul i Engelberg sigra føre fire austerrikske hopparar. Seinare i sesongen fekk han to til pallplassar, ein tredjeplass og så på Lillehammer ein andreplass. I 2009-sesongen kom ikkje Küttel på pallen i noko verdscuprenn, derimot vart han verdsmeister i skihopping under VM i Liberec. Han vann då rennet i storbakken framom Martin Schmitt frå Tyskland og Anders Jacobsen, ei tevling som vart avvikla over ein einaste omgang, grunna vertilhøva.

Sesongane 2010 og -11 klarte ikkje Küttel å hevde seg mot verdseliten i skihopping, og han la opp i 2011.

Kjelder 
 
 

Sveitsiske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2002
Skihopparar under vinter-OL 2002
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Skihopparar under vinter-OL 2006
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Skihopparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 1997
Deltakarar under Ski-VM 1999
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Pavel Ploc

Pavel Ploc () er ein tsjekkisk tidlegare skihoppar som tevla for Tsjekkoslovakia frå 1982 til 1991. Han tok sølvmedalje i normalbakken under OL 1988 i Calgary, og bronsemedalje i storbakken under OL 1984 i Sarajevo. Ploc vann sølvmedaljen under VM i skiflyging i 1983 og bronsemedaljen i same i 1985. Dessutan har han to bronsemedaljar frå verdsmeisterskap i laghopping; 1984 og 1989).

Aktiv
Ploc debuterte i verdscupen i skihopping i mars 1982 med ein tolvteplass i skiflygingsbakken i Bad Mitterndorf. I byrjinga av januar 1983 gjekk han heilt til topps i eit verdscuprenn i storbakken i Harrachov, 0,9 poeng framom Klaus Ostwald frå Aust-Tyskland. Seinare i sesongen fekk Ploc sølvmedaljen under skiflygings-VM i nettopp Harrachov. Rollene var då omsnudd, Klaus Ostwald vart verdmeister med Ploc og Matti Nykänen på dei neste medaljeplassane. Ploc sette elles verdsrekord i skiflyging med eit hopp på 181 meter, ein rekord som vart ståande i eit år.

I OL-sesongen 1984 fekk Ploc ei rekke gode plasseringar. Han vann bronsemedaljen  i storbakken under vinter-OL i Sarajevo, og vann sidan to verdscuprenn og tok fleire gongar steget opp på sigerspallen. Også i skiflygings-VM 1985 i Planica fekk han bronsemedalje, og hadde elles to andreplassar i verdscupen som sine beste prestasjonar i 1985-sesongen.

Ploc vann i 1986 nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen. Etter ein svak sesong i 1987 var han tilbake i verdstoppen i 1988-sesongen. Gjennom OL-sesongen sigra han i fire verdscuprenn, og fekk sølvmedaljen i normalbakken under vinter-OL i Calgary. Trass i at han vann verdscuprennet i heimlege Liberec i 1989, gjorde han lite av seg i resten av sesongen. Unnataket var lagtevlinga under VM i Lahti, der Tsjekkoslovakia vann bronsen. På ny forbetra han seg i 1990-sesongen då han fekk ein andreplass i eit verdscuprenn, før han gjekk heilt til topps i Sollefteå i mars 1990. Ploc la opp som skihoppar i 1992, han lukkast ikkje med overgangen til V-stilen.

Verdcupsigrar

På slutten av 1990-talet var Pavel Ploc tsjekkisk landslagstrenar i skihopping. Seinare har han hatt plass i bystyret i Liberec som representant for sosialdemokratane.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar
 

Denne artikkelen bygger på «Pavel Ploc» frå ,  den 16. desember 2012.  
 

Tsjekkoslovakiske skihopparar
Tsjekkiske skihopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tsjekkoslovakia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkoslovakia
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Tsjekkoslovakiske deltakarar under vinter-OL 1984
Skihopparar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Tsjekkoslovakiske deltakarar under vinter-OL 1988
Skihopparar under vinter-OL 1988
Krigsfange

Krigsfange er ein soldat som er teken til fange av fiendtlege styrkar under eller like etter ein væpna konflikt. 

Krigsfangar er verna gjennom internasjonale lover som skal sikre at fangane vert handsama på ein human måte. Denne lova trer i kraft så snart ein stridande person er teken til fange, og lova er verksam inntil personen ikkje lenger sit i fangenskap. Blant dei viktigaste reglane er at ein fange ikkje kan utsetjast for noka form for tortur, og at dei ikkje kan tvingast til å oppgje meir informasjon enn sitt eige namn, fødselsdato, militær grad og tenestenummer dersom noko slikt finst. Uvæpna ikkje-stridande som vert tekne til fange under ein væpna konflikt vert ikkje rekna som krigsfangar, men desse er verna av andre lover. Grove overgrep mot krigsfangar vert klassifiserte som eit krigslovbrot. 

For å kunne bli rekna som krigsfange må fangen ha tatt del i militære operasjonar i høve til krigen sine lover og reglar. Fangen må vere ein del av dei militære styrkane til eit land, bere uniform og bere våpen openlyst. Terroristar, gerilja-soldatar og spionar kan derfor ikkje reknast som krigsfangar i normal forstand. Dette vert ikkje alltid handheva like strengt overalt, då terroristar og gerilja-soldatar sjeldan brukar ein lett gjenkjenneleg uniform, men dei kan likevel få innvilga status som krigsfange.

I ein del tilfelle vert mangelen på uniformer hos irregulære grupperingar oppvege ved at dei ber armbind eller eit anna gjenkjenneleg merke. Årsaka til desse krava er at det er i strid med krigslovene dersom dei stridande vekslar mellom militær og sivil status. Dei må vere anten det eine eller det andre. Dette er for å verne den sivile folkesetnaden på best mogeleg måte. At soldatar forkler seg som sivile er eit krigslovbrot.

Kjelder

Krigsfangar
Krigsetterverknader
Militærhistorie
Fengselsvesen
Phantom Point

Phantom Point er eit nes i Darbel Bay i Antarktis, som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) vest for Shanty Point på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1955-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet kom av at ein berre så vidt kjende til neset då det vart vitja av eit sledelag frå FIDS i 1957, og det var dekt av tjukktåke, slik at det såg ut som eit fantom.

Kjelder

Nes i Graham Land
Loubet Coast
Påskeliljefamilien

Påskeliljefamilien (Amaryllidaceae), tidlegare også kjend som amaryllisfamilien og narsissfamilien, er ei plantegruppe i aspargesordenen og omfattar rundt 1100 artar fordelt på 85 slekter. Den tidlegare laukfamilien (Alliaceae) blir no òg rekna hit. Plantane i familien er einfrøblada og er hovudsakleg laukplantar med grunnstilt bladrosett og store, vakre blomar. Mange prydplantar i slekter som Galanthus, Hippeastrum og Narcissus høyrer til denne familien. 

Dei fleste plantane i påskeliljefamilien stammar frå sletteområde i varme land. Snøklokke, påskelilje og pinselilje er mykje brukte som hageplantar og finst også forvilla, mellom anna i Noreg.

Slekter i Noreg
Fire slekter er registrerte i Noreg:
Påskeliljeslekta (Narcissus)
Snøklokkeslekta (Galanthus)
Klosterklokkeslekta (Leucojum)
Laukslekta (Allium)

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Plantefamiliar
Dekkfrøplantar
Aspargesordenen
El Sueño de Morfeo

El Sueño de Morfeo (spansk for 'Draumen til Morfevs'), tidlegare Xemá, er ei spansk musikkgruppe. I 2012 vart gruppa valt ut av Corporación de Radio y Televisión Española (ERTV) til å representere Spania i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, då under akronymet ESDM.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «El Sueño de Morfeo» frå ,  den 18. desember 2012.

Fotnotar

Spanske musikkgrupper
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Spanske Eurovision Song Contest-deltakarar
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
McAfee

McAfee er ei amerikansk verksemd som sel sikkerheitsprogramvare for datamaskiner. McAfee har hovudkontor i Santa Clara i California. Verksemda marknadsfører programvare og tenester både til heimebrukarar, verksemder og for offentleg sektor. 

Verksemda vart stifta i 1987 under nammet McAfee Associates, oppkalla etter grunnleggaren John McAfee, som var seg direktør fram til 1994. Verksemda Network Associates vart grunnlagt i 1997 som ei samanslåing mellom McAfee Associates og Network General.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

USA-amerikanske IT-føretak
Datatryggleik
Skipingar i 1987
Kortnebbdvergrugde

Kortnebbdvergrugde (Coenocorypha pusilla) er ein vadefugl i snipefamilien, Scolopacidae, med utbreiing avgrensa til Chathamøyane, New Zealand.

Skildring 
Kortnebbdvergrugda er den minste dvergrugda, ei lita, kompakt snipe, ca. 20 centimeter lang med kroppssvekt på 80 gram. Nebbet er ca. 3 cm, beina er korte. Fjørdrakta er alt i alt i brunt, nedre del av brystet og buken manglar markeringar og er einsfarga lys. Elles er utsjånaden mykje som hos langnebbdvergrugde. Kortnebbdvergrugda held seg i skjul under vegetasjon på dagtid og flyttar ut i meir opne område om natta, dei flyg sjeldan om dei ikkje gjer fluktspel eller blir uroa.

Dietten består av virvellause dyr som meitemark, amfipoder, vaksne insekt og larver. Dei beitar ved å søkje med nebbet i jordsmonn og planterestar.

Reirplassen ligg i område med grasliknande plantar eller bregnar. Reira er enkle, grunne senkingar i nedfallsblad, gras eller bregnar. Kullet er på 2, nokre gonger 3 egg. Begge foreldra deltar i ruging og etter klekkinga deler dei kullet og tar ansvar for ein (to) unge kvar. Ungen blir fôra første tida og blir sjølvstendig etter ca. 6 veker.

Bestanden er estimert til 2 700-3 300 individ (1996), og er trudd å vere stabil.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Coenocorypha pusilla . Henta frå http://www.birdlife.org den 19. desember 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Snipefamilien
Fuglar endemiske for New Zealand