kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Keith McMillan

Keith Lionel McMillan () var ein engelsk fotograf og kunstnar. Han kom frå ein familie med mange kunstnariske talent: Mora var dansar, faren pianist og fotograf og broren kunstnar. Som barn viste McMillan at han var glad i musikk og friidrett, så mora melde han på ballett då han var åtte år gammal.

McMillan hadde ein karriere som ballettdansar, og dansa i mange ballettar. Sidan arbeidde han som fotograf og arbeidde for mange magasin frå 1967 til 1997. I 1968 fotograferte han dronninga av Storbritannia og familien hennar i høve gebursdagen hennar. Han fotograferte mange kjende folk som Tom Jones, Keith Richards, Roy Orbison, Mick Jagger, John Lennon, Yoko Ono, Henry Moore og Man Ray. Han skapte det ikoniske plateomslaget til det sjølvoppkalla debutalbumet til Black Sabbath, gjeve ut i 1970.

I 1980 regisserte han musikkvideoen for Paul McCartney-songen «Coming Up», og var musikkvideoregissør for ei rekkje artistar som Culture Club, Blondie, Pat Benatar, Queen, Bob Marley, Simple Minds, Kiss, Ian Gillan, Paul McCartney, Mike Oldfield, Motörhead, Kate Bush, Bananarama, Billy Squier, Ashford & Simpson, Foreigner, Wings og The Clash.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Keith McMillan» frå ,  den 24. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Engelske fotografar
Engelske ballettdansarar
Musikkvideoregissørar
Designarar av plateomslag
Folk frå Cairns
Eppelheim

Eppelheim er ein bykommune nordvest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen grensar i aust til Heidelberg. Eppelheim hyser 15 500 ibuarar og omfattar 5,7 km².

Næringsmiddelprodusenten Rudolf Wild er suverent største sysselsetjar i kommunen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eppelheim» frå ,  den 24. juli 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Baden-Württemberg
Evangelistane

Dei fire evangelistane i kristendommen er Matteus, Markus, Lukas og Johannes, som etter tradisjonen skal ha skrive dei fire fyrste bøkene i Det nye testamentet.  Matteus og Johannes blir begge rekna som til følgjesveinane til Jesus. Matteus var tollbetjent og Johannes var fiskar. Markus var medarbeidar av apostelen Peter, og Lukas var ein gresk lege og medarbeidar av Paulus.

Symbol 

Dei fire evangelistane har symbol knytte til seg som er inspirerte av vers i Det gamle testamentet,  Esekiels bok og teke opp att i Johannes' openberring.

 Matteus – menneske med venger, engel. Symboliserer at Gud blir menneske
 Markus – løve med venger. Løva er eit symbol for kongeleg makt.
 Lukas – Okse. Eit symbol for offer og bønn.
 Johanne – Ørn. Symboliserer inspirasjonen av den heilage anden.

Symbola blir nytta i kyrkjekunst saman med avbildingar av evangelistane eller som eigne symbol for evangelistane. Gjennomgåande blir Matteus, Markus og Lukas avbilda som gamle menn som sit innandørs og skriv, medan Johanne blir avbilda som ein ung mann som sit utandørs.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Evangelisterna» frå ,  den 24. juli 2023.  

Det nye testamentet
Kvartettar
The Wizard av Black Sabbath

«The Wizard» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Black Sabbath frå albumet Black Sabbath frå 1970. «The Wizard» vart vald ut som debutsingelen deira i Frankrike, med «Evil Woman» som vart vald ut som A-sida i mange andre land. Han var òg B-sida til singelen «Paranoid» i 1970, som nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart og 61. plassen på Billboard Hot 100.

Informasjon
«The Wizard» handlar om ein trollmann som bruker magien sin til å oppmuntra folk han møter. I eit intervju med Metal Sludge i 2005 sa Black Sabbath-bassist og tekstforfattar Geezer Butler at songteksten var påverka av trollmannen Gandalf frå Ringenes Herre.

Medverkande
 Ozzy Osbourne – vokal, munnspel 
 Tony Iommi – gitar, slidegitar
 Geezer Butler – bass
 Bill Ward – trommar

Overskrifter og innverknad
Songen vart spelt av Bullring Brummies, eit kortvarig prosjekt med Black Sabbath-grunnleggjarane Geezer Butler og Bill Ward, på hyllestalbumet Nativity in Black frå 1994.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Wizard (Black Sabbath song)» frå ,  den 24. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Black Sabbath-songar
Songar skrivne av Tony Iommi
Songar skrivne av Geezer Butler
Songar skrivne av Bill Ward
Songar skrivne av Ozzy Osbourne
Songar frå 1970
Vertigo Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Songar om narkotika
Songar om trollmenn
Britiske bluesrocksongar
N.I.B.

«N.I.B.» er ein song gjeven ut av det engelske heavy metal-bandet Black Sabbath. Han kom først ut som det fjerde sporet på debutalbumet deira Black Sabbath. Teksten er skriven i eg-form frå synsvinkelen til Lucifer. Bassisten Geezer Butler, som skreiv songteksten, har sagt at «songen handla om djevelen som forelska seg og forandra seg totalt og vart eit godt menneske.»

Tittel
Songtittelen har lenge vore ei kjelde til spekulasjonar, og nokre fans har gjennom åra tolka tittelen som «Nativity in Black» eller «Name in Blood». Tidleg på 1990-talet hevda Geezer Butler at tittelen var ein referanse til skjegget til trommeslagaren Bill Ward på den tida, som bandkameratane meinte så ut som ein pennespiss (nib på engelsk). Ifølgje Butler: «Opphavleg var (tittelen) Nib, som var skjegget til Bill. Då eg skreiv N.I.B., kom eg ikkje på nokon tittel til songen, så eg kalla han berre Nib, etter skjegget. For å gjera den meir spennande sette eg inn teiknsettingteikn for å gjera han til N.I.B. Då han kom til USA, omsette dei han til «Nativity in Black».

Sjølv om «Nativity in Black» er ein omstridd tittel, vart han seinare brukt på eit par hyllestalbum for Black Sabbath gitt ut i høvesvis 1994 og 2000.

Overversjonar og annan bruk
Ugly Kid Joe spelte inn sin cover av «N.I.B.» til hyllestalbumet Nativity in Black, etterfølgd av Ozzy Osbourne og Primus på Nativity in Black II. Den sistnemnde versjonen nådde andreplassen på Billboard Hot Mainstream Rock Tracks i oktober 2000.  Denne versjonen finst òg i plateboksen Prince of Darkness av Osbourne. Storm Large spelte òg ein cover i 2014 på albumet sitt Le Bonheur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «N.I.B.» frå ,  den 24. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Black Sabbath-songar
Songar frå 1970
Songar skrivne av Ozzy Osbourne
Songar skrivne av Tony Iommi
Songar skrivne av Geezer Butler
Songar skrivne av Bill Ward
Primus-songar
Ugly Kid Joe-songar
Evil Woman av Crow

«Evil Woman», stundom kalla «Evil Woman (Don't Play Your Games with Me)», er ein song av det Minneapolis–St. Paul-baserte bandet Crow, frå 1969 på albumet deira Crow Music. Songen nådde 19. plassen på amerikanske Billboard Hot 100-lista og 65. plassen i Australia.

Salslister

Black Sabbath-versjonen

Songen vart spelt inn i 1969 av Black Sabbath og gjeven ut i England som debutsingelen deira. Låten dukka òg opp på den europeiske versjonen av debutalbumet til bandet, Black Sabbath, sjølv om han vart ekskludert frå versjonar gitt ut i andre marknader og vart erstatta av B-sida, «Wicked World», på den amerikanske versjonen av albumet.

Låten vart ikkje offisielt gitt ut i Nord-Amerika før i 2002, då han vart inkludert på samlealbumet Symptom of the Universe: The Original Black Sabbath 1970-1978. Han vart seinare inkludert på eit anna samlealbum, Black Sabbath: The Ultimate Collection, gitt ut i 2016.

Andre innspelingar
 Ein kjønnsendra versjon av songen, med tittelen «Evil Man», vart spelt inn av Ike & Tina Turner og gitt ut på deira album Come Together frå mai 1970.
 Urge Overkill og Killdozer samarbeidde om ein versjon med tittelen «Evil W♀myn» som Urgeoverkilldozer for samlinga Mondostereo på plateselskapet Tinnitus. Produsert av Steve Albini.
 Jazz Sabbath gav ut ein instrumental jazzversjon av denne låten på det sjølvtitulerte debutalbumet sitt frå 2020.
 Det britiske heavy metal-bandet Saxon spelte inn songen i 2021 på eit album med coverversjonar, Inspirations.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Evil Woman (Crow song)» frå ,  den 24. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Debutsinglar frå 1970
Black Sabbath-songar
Fontana Records-singlar
Vertigo Records-singlar
Ike & Tina Turner-songar
Urge Overkill-songar
Saxon-songar
Music Week

Music Week  er ein fagpublikasjon for den britiske platebransjen som blir distribuert via ein nettstad og eit månadleg trykt magasin. Det blir gitt ut av Future.

Det vart skipa i 1959 som Record Retailer, og relansert 18. mars 1972 as Music Week. 17. januar 1981 vart tittelen igjen endra, denne gongen til Music & Video Week. Rivalen Record Business, skipa i 1978 av Brian Mulligan og Norman Garrod, vart absorbert inn i Music Week i februar 1983. Seinare det året vart avleggjaren Video Week lansert og tittelen på den opphavlege publikasjonen gjekk attende til Music Week.

Music Week inneheld desse britiske hitlistene:
Official Top 75 Singles of the month, Official Top 75 Albums of the month (til liks med listene som vart brukte av Top of the Pops tidleg på 1990-talet og Absolute 80s på søndagar) og Official Vinyl Charts. Spesialiserte hitlister inkluderer Official Top 20 Americana, Official Top 20 Classical, Official Top 20 Hip-Hop & R&B, Official Top 20 Jazz, Official Top 20 Country, Official Top 20 Dance, Official Top 20 Folk og Official Top 20 Rock & Metal. Music Week inneheld òg hitlister for strøyming og ulike albumsamlingar, medan James Masterton si vekevise spalte Official UK Chart Analysis no berre er tilgjengeleg på nettet for abonnentar.

Då magasinet vart gitt ut kvar veke, inkluderte det topp 75-singlar, topp 75-artistalbum, topp 20-nedlastingar, topp 20-ringjetonar, topp 20-kompilasjonsalbum, topp 50-radioavspeling, topp 40-TV-avspeling og ei rekkje format- og sjangerlister (musikk-DVD, rock, indie osb.). Det inneheldt òg bakgrunnsinformasjon om sal og radiospelingsanalyser frå Alan Jones. Etter ei omlegging i oktober 2008 introduserte magasinet live-lister basert på Tixdaq-data, ei Box Office-liste og prediktive lister basert på informasjon frå Amazon, Rakuten.co.uk, Shazam, HMV.com og Last.fm.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Music Week» frå ,  den 24. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1959 i Storbritannia
Britiske musikkblad
Britiske vekeblad
Magasiner etablert i 1959
Fag- og bransjeblad
Britiske hitlister
Sommer i P2

Sommer i P2 er ein portrettserie som vert sendt på radiokanalen NRK P2 og som podkast. Utvalde personar og gjestar deler personlege hendingar som dei har å fortelje. Programmet byrja i 2010.

Gjestar 
Programmet har hatt ein rekke gjestar som Sophie Elise, Else Kåss Furuseth, Erna Solberg og Jonas Gahr Støre.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Sommer i P2 i nrk radio

NRK
NM i orientering 2015

Noregsmeisterskapen i orientering 2015 vart avvikla dagane frå 10. til 13. september i Levanger i Nord-Trøndelag. Menn og kvinner tevla på normal- og mellomdistanse, samt stafett. Kongepokalane gjekk til vinnarane av normaldistansen, Mari Fasting og Olav Lundanes, nett som under noregsmeisterskapen i 2011.

Menn

Normaldistanse

Mellomdistanse

Stafett

Kvinner

Normaldistanse

Mellomdistanse

Stafett

Kjelder

Noregsmeisterskap i orientering
Noregsmeisterskap i 2015
Idrettstilskipingar i Akershus
Thorolf Mowinckel

Thorolf Beyer Mowinckel () var ein norsk kjøpmann og politikar frå Bergen. Han representerte Bergen og partiet Høgre på Stortinget 1934-36.

Han var son til kjøpmann Johan E. Mowinckel og fekk opplæring til forretningslivet gjennom pensjonsskule i London, handelsskule i Leipzig og handelslære i Hamburg. Frå 1905 arbeidde han i faren sitt firma, i lang tid som medeigar. I 1936 tok han over jobben som administrerande direktør i AS Schee, Aas & Mowinckel-Samas i Oslo. Etter 1952 var han tilsett i næringsmiddelfabrikken Joh. Lærum & Co. 

Mowinckel var medlem av Bergen bystyre 1917–1922 og stortingsrepresentant frå Bergen 1934–1936. På Tinget var han medlem i Justiskomitéen. Perioden 1932-42 var han formann i Norges Colonialgrossisters Forbund.

Kjelder

Stortinget : 1934-36
Hvem er hvem. 1948

Bakgrunnsstoff
A/S J.E. Mowinckel : tre generasjoner - tre epoker. 2000.

Stortingsrepresentantar 1934-1936
Norske forretningsfolk
Folk frå Bergen
Asbjørn B. Syrrist

Asbjørn Balthazar Syrrist () var ein norsk jurist, bladmann og politikar frå Horten i Vestfold. Han var stortingsrepresentant 1913-15 for partiet Høgre.

Etter mellomskule i hovudstaden, utdanna Syrrist seg 1891-93 ved Krigsskulen. Åra 1894-97 arbeidde han som lærar i heimbyen. 1898 var han redaktør i Søndmør Folketidende, frå 1899 hadde han tilsvarande stilling i Tønsbergs Blad i over tjue år. Han var så politimeister 1918-24 i Tønsberg og sidan sakførar i same byen.

I tida 1908-13 var Syrrist medlem i bystyret i Tønsberg. Ved stortingsvalet 1912 vart han vald til å representere einmannskrinsen Tønsberg på Stortinget 1913-15. Han var då medlem av Protokollkomiteen og Komiteen etter Grunnlovas § 75.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske juristar
Norske redaktørar
Folk frå Horten
Folk frå Tønsberg
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Andrea Maria Schenkel

Andrea Maria Schenkel () er ein tysk forfattar frå Regensburg.

Schenkel debuterte i 2006 med kriminalromanen Tannöd (omsett til norsk som Mordgården, 2007), som bygde på ei uoppklara mordsak frå Hinterkaifeck. I januar 2008 hadde romanen selt i over 550 000 eksemplar, og blei løna med Deutscher Krimi Preis, Friedrich Glauser-Preis og The Martin Beck Award. Som lydbok blei han tildelt Corine-Weltbild-Leserpreis. Også den andre romanen til Schenkel, Kalteis (2007), fekk Deutscher Krimi Preis.

I samband med utgjevinga av Tannöd blei Schenkel skulda for plagiat av journalisten Peter Leuschner. Han gjekk til erstatningssøksmål på grunnlag av påstått likskapar med to dokumentarbøker han hadde skrive om Hinterkaifeck-morda, Hinterkaifeck. Deutschlands geheimnisvollster Mordfall (1978) og Der Mordfall Hinterkaifeck (1997). Saka blei avgjort til fordel for Schenkel i Münchner Landgerichts 20. februar 2008.

Bibliografi 

 Tannöd (2006)
 Kalteis (2007)
 Bunker (2009)

Omsetjingar til norsk

Prisar og utmerkingar 

 Deutscher Krimi Preis 2007, for Tannöd
 Friedrich-Glauser-Preis for beste debutroman 2007, for Tannöd
 Corine 2007, for Tannöd
 Deutscher Krimi Preis 2008, for Kalteis
 The Martin Beck Award 2008, for Mordbyn (Tannöd)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Andrea Maria Schenkel» frå ,  den 25. juli 2023.  

Tyskspråklege forfattarar
Tyske forfattarar
Forfattarar frå 2000-talet
Kriminalforfattarar
Uncut

Uncut er eit månadleg tidsskrift med base i London. Det er tilgjengeleg over heile den engelsktalande verda og fokuserer på musikk, men inneheld òg film- og bokseksjonar. Eit DVD-magasin under varemerket Uncut vart gitt ut kvartalsvis frå 2005 til 2006. Magasinet vart i 2019 kjøpt opp av det singaporeanske musikkselskapet BandLab Technologies, og har vorte gitt ut av NME Networks sidan desember 2021.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Uncut (magazine)» frå ,  den 25. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Skipingar i Storbritannia i 1997
Tidsskrift skipa i 1997
Britiske musikktidsskrift
Britiske månadstidsskrift
Tidsskrift med lydinnhald
Skipingar i 1997
Kerrang!

Kerrang! er ei britisk nettside og kvartalsvis tidsskrift som primært dekkjer rock, pønkrock og heavy metal. Sidan 2017 har magasinet vorte gitt ut av Wasted Talent Ltd (det same selskapet som eig den elektroniske musikkpublikasjonen Mixmag'''). Bladet fekk namnet onomatopoetisk etter lyden av ein «gitar som blir slått med kraft».Kerrang! vart første gong publisert 6. juni 1981 som ein «Heavy Metal Special» frå den no nedlagde avisa Sounds. På grunn av populariteten til utgivinga vart bladet ein månadleg publikasjon, før det gjekk over til å bli kvar veke i 1987. I byrjinga vart det vigd til den nye bølgja av britisk heavy metal og framveksten av hardrock-band, Det musikalske tyngdepunktet til Kerrang! har endra seg fleire gonger, med fokus på grunge, no metal, post-hardcore, emo og andre sjangrar innan alternativ rock og heavy metal i løpet av den førti år lange utgivingshistoria til bladet. I 2001 vart det det mest selde britiske musikkvekebladet, og gjekk forbi NME.

Etter å ha gitt ut totalt 1818 utgåver la Kerrang! ned utgivinga av vekemagasinet i mars 2020 i samband med covid-19-pandemien, men heldt fram som ein nettpublikasjon med digitale «cover stories». I desember 2021 vart den trykte utgåva av Kerrang! gjenoppteke og vert no gjeve ut kvartalsvis.

KjelderDenne artikkelen bygger på «Kerrang!» frå ,  den 25. juli 2023.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
 

Skipingar i Storbritannia i 1981
Britisk heavy metal
Britiske musikktidsskrift 
Britiske vekesblad
Heavy metal-publikasjoner
Tidsskrift skipa i 1981
Britiske hitlister
Cyrus P. Smith

Cyrus Porter Smith () var ein amerikansk politikar. Han var borgarmeister iBrooklyn frå 1839 til 1842.

Bakgrunn 
Smith var fødd på ein gard i Hanover i New Hampshire, og arbeidde seg gjennom Dartmouth College. Etter å ha studert juss i Connecticut flytta han til Brooklyn i 1827. Han kom til byen med få kontakter og ressursar, og blei kjend gjennom å ha deltatt aktivt i presidentvalkampen i 1828 og som korleiar i First Presbyterian Church i byen.

Deltaking i samfunnslivet 
Smith hadde stillingar som sekretær for Board of Trustees for Brooklyn og deretter for Corporation Counsel.

I 1839 blei han vald til borgarmeister av Board of Trustees. Han blei den fyrste folkevalde borgarmeisteren i Brooklyn i 1840. Han tapte så for demokraten Henry C. Murphy i 1842.

Smith blei seinare senator i delstaten. Han var òg involvert i andre samfunnsverv, og var medlem av Board of Education i tretti år, og var medgrunnleggar av både Green-Wood Cemetery (der han seinare blei gravlagd) og Brooklyn City Hospital.

Smith & Bulkley 
Etter å ha forlate dei offentlege embeta sin slo Smith seg saman med forretningspartneren William F. Bulkley om å danna føretaket Smith & Bulkley.  Smith var president i selskapet, med mange jernbane- og ferjeføretak i Brooklyn, mellom anna Catherine Ferry og Gouverneur Street Ferry.

Familie 
Eit av barnebarna hans var illustratøren Pamela Colman Smith.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cyrus P. Smith» frå ,  den 25. juli 2023.  

Folk frå Brooklyn
USA-amerikanarar frå 1800-talet
Måren

Måren er ei veglaus grend i Høyanger kommune i Ytre Sogn. I 2023 er det ingen fastbuande i bygda. M/S Tansøy går i rute til Måren frå både Ortnevik og Nordeide. Det er eit tjuetals hytter i grenda som blir nytta som fritidsbustader om sommaren.

Historie
Måren var ein sentral plass i den tida fjorden var den viktigaste ferdselsåra, og difor busette fleire folk seg der. Før industribygginga i Høyanger i 1916 budde det fleire folk i Måren enn det som den gongen heitte Høyangsfjorden som no er kommunesenteret.

I 1808 oppførte den bergenske presen Michael S Tuchsen det praktfulle hovudhuset på kapteinsgarden i Måren.

I 1969 budde det 40 menneske i Måren. Idag er det ingen fastbuande igjen i grenda. Det var skulehus med elevar i Måren fram til 1977.

Attraksjonar
 Måredalen - Jakt og friluftsområde
 Kapteinsgarden - over 100 år gammalt hovudhus med hage
 Måren Kraftverk oppført i 2010.

Kjelder 

Busetnader i Høyanger
Friedrich von Hagedorn

Friedrich von Hagedorn () var ein tysk diktar frå rokokkotida.

Liv og virke
Far til Hagedorn var dansk ambassadør i Hamburg. Den yngre broren hans var kunstteoretikaren og -samlaren Christian Ludwig von Hagedorn (1712–1780).

Hagedorn studerte fyrst jus i Jena, og var deretter sekretær for den danske sendemannen til London i 1726–29. Her kunne han bli kjent med engelsk litteratur og språk. Etter å ha vendt tilbake til Hamburg levde han ei tid i tronge kår, men i 1733 blei han tilsett som sekretær av eit gammalt handelsselskap, English Court, i Hamburg. Dette gav han ei uavhengig stilling som innverka gunstig på den litterære og økonomiske stillinga hans. 

I 1729 gav han ut Versuch einiger Gedichte, men fyrst med sin samlinga Versuch in poetischen Fablen und Erzählungen (1738), som minna om La Fontaine i dei lette versa sine, viste han eigentleg diktarisk talent. Oden und Lieder og Moralische Gedichte er påverka av Horats. Samlinga Poetische Werke kom ut i 7 bind i 1756, og seinare ved Eschenburg med levnadsskildring i 1800.

Hagedorn hadde vennleg kontakt med kjende kolleagaer som Friedrich Gottlieb Klopstock, Ludwig Gleim og Johann Jakob Bodmer. Han tok også imot Gotthold Ephraim Lessing nokre gongar.

Mozart tonesette diktet hans Die Alte (K. 517) i 1787. Joseph Haydn komponerte to kanonar (a capella-songar) over verka hans (Hob. XXVIIb).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Friedrich von Hagedorn» frå , den 25. juli 2023. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
Delar av denne artikkelen bygger på «Friedrich von Hagedorn» frå  og «Friedrich von Hagedorn» frå , den 25. juli 2023.

Bakgrunnsstoff
 
  Hagedorn: Vorbericht  zu: Sammlung Neuer Oden und Lieder, 1742; i Projekt «Lyriktheorie» Arkivert 7. juni 2007 hos Wayback Machine.
  Kort biografi (tysk)
  Dikt på zgedichte.de
 OpenLibrary

Folk frå Hamburg
Tyske diktarar
Tyske forfattarar
Forfattarar frå 1700-talet
Juli Zeh

Juli Zeh () er ein tysk jurist og forfattar av romanar, drama og essay med stort fokus på samfunnsspørsmål. Bøkene hennar er omsette til nær 30 språk. 

Zeh er fødd i Bonn. Ho studerte jus i Passau og Leipzig, og tok doktorgraden  med ei avhandling innan folkeretten.

Prisar og utmerkingar 

 2000 Caroline-Schlegel-prisen for essayistikk
 2002 Den tyske bokprisen (Deutscher Bücherpreis)
 2002 Rauris’ litteraturpris
 2003 Ernst-Toller-prisen
 2009 Solothurns litteraturpris
 2009 Carl-Amery-prisen
 2015 Hoffmann-von-Fallersleben-prisen
 2018 Bruno-Kreisky-prisen
 2019 Heinrich-Böll-prisen
 2023 Hannelore-Greve-litteraturprisen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Juli Zeh» frå ,  den 25. juli 2023.  

Tyskspråklege forfattarar
Tyske forfattarar
Folk frå Bonn
Folk frå Leipzig
Forfattarar frå 2000-talet
Das Gedicht

Das GEDICHT ('Diktet') er det største poesimagasinet i den tysktalande verda. Det blei grunnlagt i 1993 av diktaren og forleggjaren Anton G. Leitner saman med Ludwig Steinherr. I periodane 1994–2007 og 2020–2022 var Leitner den einaste redaktøren. Mellom 2008 og 2019 redigerte Leitner det årlege tidsskriftet med ulike medredaktørar.

Frå den fyrste utgåva kom ut i 1993 har DAS GEDICHT publisert originale, ofte banebrytande verk frå tyskspråklege diktarar, og kritiske essar frå samtidige skribentar og forskarar. Kvar utgåve har eit tema (som erotika, religion, pop, politisk poesi, dikt om born, dyr, helse eller natur).  Temaa blir berre kunngjorde til abonnentar av magasinet. I tillegg har dei bok-lange utgåvene av bladet meldingar og kommentarar, og ein detaljert bibliografi av nye utgjevingar innan diktsjangeren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Das Gedicht» frå ,  den 25. juli 2023.

Bakgrunnsstoff 

 DAS GEDICHT-temavlegnsheiten
 Blogg for magasin
 Det er ein fullstendig lista over dei som er med i DAS GEDICHT sidan 1993.
 
Skipingar i 1993
Tysk litteratur
Tyske tidsskrift
Douala

Douala er ein by i Kamerun og regionshovudstad i Littoral. Byen ligg ved munningen av elva Wouri. Douala hadde 1 884 802 innbyggarar i 2005. Byen har lenge hatt omtrent like stort folketal som den kamerunske hovudstaden Yaoundé. Lenge var Douala den største byen i Kamerun, men no er Yaoundé større. 

Byen har ein stor produksjon av kakao, kaffibønner, palmeolje og tømmer. Desse varene blir eksporterte via hamna. Douala blei tysk i 1884, og var hovudstaden i Tysk Kamerun frå 1901 til 1916. Frå 1940 til 1946 var han hovudstaden i Fransk Kamerun.

Transport 
Det går jernbanelinjer frå Douala til byane Yaoundé, Ngaoundéré, Kumba og Nkongsamba. Byen har òg ein internasjonal flyplass, Douala internasjonale lufthamn.

Vennskapsbyar 

  Strasbourg i Frankrike.
  Akhisar i Tyrkia.
  Dakar i Senegal.
  Newark i USA.
  Philadelphia i USA.
  Windhoek i Namibia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Douala» frå ,  den 25. juli 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Kamerun
9°E
4°N