kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Tvangsekteskap

Tvangekteskap er ei form for ekteskap som blir gjennomført mot viljen til minst éin av partane. Ofte kan ein oppfatta tvangekteskap som synonymt med arrangert ekteskap, men sistnemnde treng ikkje nødvendigvis omfatta bruk av tvang.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tvangsekteskap» frå ,  den 17. mai 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Om tvangekteskap  ved bufdir.no

Ekteskap
Brotsverk
Songen Head Games

«Head Games» er tittelsporet og den andre singelen frå det tredje albumet til Foreigner. Songen var skriven av Lou Gramm og Mick Jones, og singelen kom ut i oktober 1979 i USA, medan «Love On the Telephone» kom ut andre stader. B-sida på singelen var «Do What You Like».

«Head Games» nådde 14. plassen på singellista i USA og Canada.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Head Games (Foreigner song)» frå ,  den 19. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1979
Foreigner-songar
Songar skrivne av Mick Jones
Songar skrivne av Lou Gramm
Songar produserte av Roy Thomas Baker
Songar frå 1979
Atlantic Records-singlar
Waiting for a Girl Like You

«Waiting for a Girl Like You» er ein powerballade frå 1981 av det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner. Det markante synthesizer-temaet vart framført av den då ukjende Thomas Dolby.

Det var den andre singelen frå albumet 4 (1981) og var skriven av Lou Gramm og Mick Jones. Det var tein av dei største hittane deira verda over og nådde andreplassen på Billboard Hot 100 og toppen av Billboard Rock Tracks-lista. På Billboard Adult Contemporary-lista nådde songen femteplassen. Songen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart.

«Waiting for a Girl Like You» sette rekord for flest veker på andreplassen på Billboard-lista, då han låg der i ti veker totalt. Han vart halde unna toppen av lista av Olivia Newton-John med «Physical» og så Hall & Oates med «I Can't Go for That (No Can Do)». Songen enda opp på 19. plassen på årslista for 1982 i USA. 

Songen er oppført på 100. plassen på lista til Billboard over dei beste songane gjennom tidene.

Medverkande

Foreigner
Lou Gramm – solovokal
Mick Jones – korvokal, klaverinstrument
Rick Wills – bassgitar, korvokal
Dennis Elliott – trommer, korvokal

Andre medverkande
Thomas Dolby – synthesizer
Bob Mayo – klaverinstrument-tekstur
Ian Lloyd – korvokal
Robert John «Mutt» Lange – korvokal

Salslister

Vekeslister

Årslister

Gjennom alle tider

Andre versjonar
 Paul Anka gav ut ein versjon av songen på albumet sitt Classic Songs, My Way (2007).
 Cliff Richard spelte inn songen i 2007 på albumet hans, Love... The Album (2007), som nådde 13. plassen på UK Album Chart.
 Rick Springfield spelte inn ein versjon på albumet The Day After Yesterday (2005).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Waiting for a Girl Like You» frå ,  den 19. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1981
Singlar frå 1982
Foreigner-songar
Songar på toppen av Billboard Mainstream Rock-lista
Songar produserte av Robert John «Mutt» Lange
Songar skrivne av Mick Jones
Songar skrivne av Lou Gramm
Songar frå 1981
Balladar frå 1980-åra
Rockeballadar
Atlantic Records-singlar
Paul Anka-songar
Cliff Richard-songar
Rick Springfield-songar
Aleksandr Barysjnikov

Aleksandr Georgijevitsj Barysjnikov () er ein sovjet-russisk tidlegare kulestøytar frå Khabarovsk kraj som representerte Sovjetunionen. Han vann bronsemedaljen i øvinga både under OL 1976 i Montreal, EM 1978 i Praha og sølvmedaljen i OL 1980 i Moskva.

Aktiv
Barysjnikov melde seg på i verdstoppen i 1972-sesongen med eit bestestøyt på 20,54 m, men mislukkast heilt ved Sommar-OL i München. Den 25. august 1974 i Moskva overraska han stort då han forbetra seg med over ein meter og sette europarekord med eit støyt på 21,70 meter, også årsbeste i verda. Prestasjonen vart ein framskuv for rotasjonsteknikken, ein teknikk nokre få kulestøytarar hadde byrja utprøve i dei fyrste 1970-åra. Under europameisterskapen i Praha like etter måtte han nøye seg med 20,13 m og fjerdeplass.

I dei olympiske sommarleikane 1976 vart Barysjnikov tredjemann med 21,05 m som best, 2 cm bak sølvmedaljøren Jevgenij Mironov og 5 cm kortare enn gullvinnar Udo Beyer frå Aust-Tyskland. To år seinare fekk Barysjnikov ein ny bronse ved Praha, også då med Beyer og Mironov som sine overmenn. Under Sommar-OL 1980 i Moskva støytte Barysnjnikov 21,08 m og kneip sølvmedaljen framom Beyer, dei begge kunne lite gjere med Vladimir Kiseljov som støytte kula 21,35 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Utslått i kvalifiseringa (18,65 m =nr 22)
EM 1974 i Roma: Nr 4 – 20,13 m
OL 1976 i Montreal: Bronsemedalje – 21,05 m
EM 1978 i Praha: Bronsemedalje – 20,68 m
OL 1980 i Moskva: Sølvmedalje – 21,08 m, framom Udo Beyer (21,06 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexander Georgijewitsch Baryschnikow» frå ,  den 21. mai 2020.  
 
 

Sovjetiske kulestøytarar
Russiske kulestøytarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Alan Paterson

Alan Sinclair Paterson () var ein britisk friidrettsutøvar frå Glasgow som vart europameister i høgdehopp 1950.

Paterson vart andremann i høgdetevlinga då Friidretts-EM 1946 vart avvikla i Oslo. Den 3. august 1947 sette han landsrekord med 2,02 meter ved eit stemne i heimbyen Glasgow, på same høgda som vinnaren Bill Vessie frå USA. Under dei olympiske sommarleikane 1948 i London enda Paterson på sjuandeplass. To år seinare var han den einaste som hoppa over 1,96 m ved EM i Brussel og vann dermed gull framom den allsidige svenske utøvaren Arne Åhman.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Sølvmedalje – 1,96 m, bakom Anton Bolinder (1,99 m)
OL 1948 i London: Nr 7 – 1,90 m
EM 1950 i Brussel: Gullmedalje – 1,96 m, framom Arne Åhman (1,93 m)
OL 1952 i Helsinki: Nr 24 – 1,80 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alan Paterson» frå ,  den 21. mai 2020.  
 
Arbeiderbladet 4.8.1947

Britiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Britiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Folk frå Glasgow
Madame de Sévigné

Marie de Rabutin-Chantal, marquise de Sévigné (), kjend som Madame de Sévigné, var ein kjend fransk brevskrivar. Dei fleste av breva hennar var stila til dottera, som ho brevveksla med i nesten 30 år.

Liv og virke

Marie de Rabutin-Chantal var dotter av Celse Bénigne de Rabutin, baron de Chantal, og Marie de Coulanges. Ho var den einaste av dei tre barna til paret som voks opp.
Far hennar var ein offiser frå ei gammal, men ikkje særleg velståande burgundisk adelsslekt. Han døydde i strid under omleiringa av La Rochelle i 1627. Mora kom frå ein nyadeleg bankierfamilie; ho døydde i 1633. Marie fekk deretter ei høg utdanning under vernet til først mora sine foreldre og deretter av morbroren Christophe de Coulanges, abbé de Livry.

I 1644 blei ho gift med marki Henri de Sévigné frå Bretagne. Henri var stadig utru og sløsa med pengar, men morbroren til Marie hadde ordna ekteskapskontrakten slik at det meste av hennar formue blei halden fråskild frå den til mannen. 4. februar 1651 blei Henri de Sévigné dødeleg såra i ein duell med chevalier d'Albret, og døydde to dagar etter. Madame de Sévigné blei enkje 24 år gammal, og giftet seg aldri opp att.

Ho delte tida si mellom godset til ektemaken i Bretagne og Paris, der hun ofte vitja Nicolas Fouquet sin salong. Ho var også nær ven av La Rochefoucauld og Madame de La Fayette.

Dottera hennar Françoise gifta seg i 1669 med François Adhémar de Monteil, greven av Grignan. Etter at svigersonen var blitt guvernør i Provence og drog dit med kona si, byrja Madame de Sévigné den kjende brevvekslinga si med dottera, som varte frå 1671 fram til de Sévigné døydde. Frå 1673 blei breva hennar sirkulerte i kopiar.

Då sonen gifta seg i 1684 delte ho opp eigedommane sine mellom barna og heldt berre på ei privat inntekt for seg sjølv. Ho døydde i 1696 med ein feber, kanskje influensa eller lungebetennelse.

Ei samling av breva hennar blei gjeven ut i 1725 av dotterdotter hennar Pauline de Simiane, som gav ut fleire utgåver i 1734-1737 og 1754.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marie de Rabutin-Chantal, marquise de Sévigné» frå ,  den 22. mai 2020.

Bakgrunnsstoff

Folk frå Paris
Franske adelege
Franske forfattarar
Franskmenn frå 1600-talet
Forfattarar frå 1600-talet
Brevskrivarar
Luis Miguel Martín

Luis Miguel Martín Berlanas () er ein spansk tidlegare friidrettsutøvar frå Madrid som tilhøyrde europatoppen i hinderløping i tida 1998-2004.

Martín var opphavleg mellomdistanseløpar. Frå 1998 satsa han på 3 000 meter hinder. I sin fyrste sesong som hinderløper vart han iberoamerikansk meister i øvinga og nummer fire då europameisterskapen vart avvikla i Budapest, halvtanna sekund bak bronsevinnar Jim Svenøy. Året etter sette Martín landsrekord med 8.11,1, den fyrste av fire forbetringar av den spanske rekorden. Men i Friidretts-VM 1999 i Sevilla rauk han ut i forsøket.

År 2000 vart Martín spansk meister og femtemann i Sydney-OL. Deretter sprang han inn til fjerdeplass under verdsmeisterskapen i Edmonton i 2001, før han i 2002 vann bronsemedaljen ved europameisterskapen i München. Den 30. august 2002 flytta Martín den spanske rekorden til 8.07,4 ved eit stemne i Brussel, hans livs beste prestasjon i hinderløpinga. Sidan vart han nummer seks ved verdsmeisterskapen 2003 i Saint-Denis og nummer fem under Sommar-OL 2004 i Aten. Han tevla i friidrett til 2011.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 8.20,5
VM 1999 i Sevilla:  Utslått i forsøket (8.17,7=nr 13)
OL 2000 i Sydney: Nr 5 – 8.22,7
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 8.18,8
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 8.24,7
VM 2003 i Paris: Nr 6 – 8.13,5
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 8.11,6
VM 2005 i Helsinki: Nr 11 – 8.22,1

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Luis Miguel Martín» frå ,  den 22. mai 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Luis Miguel Martín» frå ,  den 22. mai 2020.  
 
 

Spanske hinderløparar
Spanske mellomdistanseløparar
Spanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Spanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Folk frå Madrid
Yamilé Aldama

Yamilé Aldama () er ein kubansk-britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt i tresteghopp. Ho representerte Cuba til 2003, deretter Sudan 2004-09 og frå 2010 Storbritannia. Aldama vann sølv under VM 1999 i Sevilla og sigra i øvinga ved hall-VM 2012.

Aktiv
Aldama fekk sitt gjennombrot i 1999. Ho sette kubansk rekord med 14,77 meter då ho vann trestegtevlinga ved dei panamerikaniske leikane i Winnipeg, for deretter å vinne sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i Sevilla. Året etter enda ho på fjerdeplassen ved Sommar-OL i Sydney. Etter Sydney-leikane gifta ho seg med ein brite og slo seg ned i London.

Sommaren 2003 var Aldama i sitt livs form. Ho vann Bislett Games med eit hopp på 15,11 m og sette 11. juli med 15,29 meter ny amerikarekord då ho sigra i eit GL-stemne på Stadio Olimpico i Roma. For å få vere med i Sommar-OL 2004 skaffa Aldama seg pass i Sudan. I 2004 tok ho sølv ved innandørs-VM i Budapest, ho vart afrikameister og ho sette afrikarekord med 15,28 m. Ved dei olympiske leikane i Aten landa ho på 14,99 m og enda på femteplass i ei uvanleg hard tevling. Året etter kom ho på fjerdeplassen ved VM i Helsinki. Sidan forsvarte ho i 2006 tittelen som afrikameister, før ho i 2007 triumferte ved afrikaleikane.

I 2010 fekk Aldama britisk statsborgarskap. Ho vart nummer fem i tresteghopp både under VM 2011 i Daegu og Sommar-OL 2012 i London. Tidlegare i 2012 hoppa seg til siger i innandørs-VM i Istanbul med 14,82 m som best.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (14,09 m=nr 13)
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 14,61 m, framom Olga Vasdeki (14,61 m)
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 14,30 m
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 14,99 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 – 14,72 m
VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (13,46 m=nr 25)
OL 2008 i Beijing: Utan resultat
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (14,11 m=nr 13)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 – 14,50 m
OL 2012 i London: Nr 5 – 14,48 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yamilé Aldama» frå ,  den 23. mai 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Yamilé Aldama» frå ,  den 23. mai 2020.  
 

Cubanske tresteghopparar
Sudanske friidrettsutøvarar
Britiske tresteghopparar
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Sudanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Sudanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Fita Bayisa

Fita Bayisa () er ein etiopisk tidlegare langdistanseløpar frå Oromiaregionen. Han vann sølvmedaljen på 5 000 meter ved Tokyo-VM 1991 og tok bronsemedaljen på same distansen både under Sommar-OL 1992 i Barcelona og i Stuttgart-VM 1993.

Bayisa var den einaste som fylgde Yobes Ondieki på sisterunda på 5 000-meteren under Friidretts-VM 1991 i Tokyo, men på oppløpet var han sjanselaus mot kenyanaren. OL-sesongen 1992 imponerte Bayisa stort då han vann milløpet ved Bislett Games i Oslo på den gode tida 27.14,2 og sigra over eit sterkt felt. Under Sommar-OL i Barcelona sprang han heller svakt på 10 000 meter. På 5 000 meter var han derimot ein av fire løparar som kjempa om sigeren heilt inn til målstreken, over mål kom han som tredjemann, slått av Dieter Baumann og Paul Bitok. Året etter vann Bayisa ein ny bronsemedalje ved verdsmeisterskapen i Stuttgart, klart fråsprunge i innspurten på 5 000-meteren av Kenyas Ismael Kirui og sin eigen landsmann Haile Gebrselassie.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 5 000 m – 13.16,6
OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.13,0. Nr 9 på 10 000 m – 28.27,6
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.05,4
VM 1995 i Göteborg: Nr 8 på 5 000 m – 13.34,5
OL 1996 i Atlanta: Nr 10 på 5 000 m – 13.18,3
VM 1997 i Aten: Nr 10 på 5 000 m – 13.25,9
VM 1999 i Sevilla: Nr 6 på 5 000 m – 13.13,8
OL 2000 i Sydney: Nr 4 på 5 000 m – 13.37,0

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fita Bayisa» frå ,  den 24. mai 2020.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Monolith av Kansas

Monolith er det sjette studioalbumet til det amerikanske progressive rockebandet Kansas, gjeve ut i 1979. Albumet vart ommastra og gjeve ut på ny i 2011 med bonusspor.

Oversyn 
Det var det første studioalbumet som vart produsert av bandet sjølv, og vart det tredje albumet deira som gjekk inn på topp 10 på Billboard-lista'. Likevel fekk Monolith dårlege meldingar og salstala var skuffande. Den første singlen, «People of the South Wind», stoppa på topp 30 på Billboard Hot 100 i august 1979 og dei gav raskt ut «Reason to Be» som ny singel, slik dei hadde gjort med hitten «Dust in the Wind», men «Reason to Be» nådde berre 52. plassen på lista.

Etter den amerikanske delen av Monolith-turneen, drog bandet til Japan for første gongen i januar 1980. Fire songar frå denne japanske turneen vart gjeve ut på ein EP kalla Kansas Monolith Tour 1980 in Japan og sendt til radiostasjonar.

Monolith selde til platinaplate tidleg i 1990-åra. Kerry Livgren donerte platinaplata si til Kansas State Historical Society. Albumet nådde tiandeplassen på Billboard-lista.

Det vart laga musikkvideoar for fire av spora på Monolith: «On the Other Side», «People of the South Wind», «Away from You» og «Reason to Be».

Mottaking 

John Swenson i Rolling Stone, som tidlegare hadde melt Point of Know Return, var langt mindre nøgd med Monolith, og kritiserte særskild at det var pretensiøst: «dette bandet er berre ein amerikansk versjon av The Moody Blues og Emerson, Lake and Palmer» Seriøs musikk som vender nasa opp til uttrykksevna i rock & roll og erstatta bombast med kjensler.»

Robert Taylor i AllMusic gav albumet to av fem stjerner og skreiv at bandet spelte bra, men kritiserte stilen deira som oppbrukt og generell mangel på retning. Han kritiserte særskild dei barnslege tekstane og at dei skifta fokus mot radiovenleg musikk.

Innhald

Medverkande
Kansas
 Steve Walsh – klaverinstrument, solo- og korvokal
 Kerry Livgren – gitar, klaverinstrument
 Rich Williams – gitar
 Robby Steinhardt – fiolin, korvokal, solovokal på «Angels Have Fallen,» «How My Soul Cries Out for You,» og «Stay Out of Trouble,» ambolt
 Dave Hope – bass
 Phil Ehart – trommer

Andre medverkande
The O.K. Chorale - korvokal på «Angels Have Fallen»

Produksjon
 Kansas - plateprodusent, konsept for omslaget
Brad Aaron, Davey Moiré - lydteknikar, miksing i Capricorn Studios i Macon i Georgia  
Les Horn, Steve Tillisch - assisterande lydteknikar
Tom Drennon - kunstnarisk leiar og design
Bruce Wolfe - illustrasjonar
Neal Preston - fotografi

Salslister 
 

Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Monolith (Kansas album)» frå ,  den 24. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1979
Epic Records-album
Warren Ham

Warren Ham () er ein vokalist, saksofonist og fløytist frå Fort Worth i Texas.

Warren og broren Bill skipa The Ham Brothers i 1970-åra, som mellom anna spelte for Cher seint i 1970-åra. 

Warren Ham turnerte òg med Kansas i John Elefante-tida tidleg i 1980-åra, og Donna Summer (1983). I seinare tid har han turnert med Olivia Newton-John (2006).

Då Kerry Livgren slutta i Kansas for å skipe sitt eige kristenrockband, AD, kom Ham med han og vart songar i bandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Warren Ham» frå ,  den 24. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Texas
USA-amerikanske songarar
Folk frå Fort Worth i Texas
Ringo Starr & His All-Starr Band-medlemmar
Libania Grenot

Libania Grenot Martinez () er ein kubansk-italiensk friidrettsutøvar som vann gullmedaljen på 400 meter ved europameisterskapane 2014 og 2016.

Grenot representerte Cuba til 2005. Etter ho i 2006 gifta seg med ein italienar tevla ho for Italia. Under sommarleikane 2008 i Beijing sette ho i semifinalen italiensk rekord på 400 meter med tida 50,83 sekund, men rauk ut or tevlinga med knapp margin, noko ho skulle oppleve fleire gongar i olympiske leikar og verdsmeisterskap. Året etter sigra Grenot på 400 meter i Mellomhavsleikane og forbetra den italienske rekorden til 50,30, gjeldande landsrekord i 2020. 

Grenot vann bronsemedaljen på 400 meter under EM 2010 i Barcelona. Fire år seinare vann ho EM-gullet på distansen i Zürich, ein prestasjon ho gjorde omatt ved EM 2016 i Amsterdam. Ho avslutta meisterskapen i Nederland med å spurte Italia inn til bronse i 4 x 400 meter stafett. Grenot la opp etter 2018-sesongen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.28,6=nr 9)
VM 2005 i Helsinki: Utslått i forsøket på 400 m (53,05=nr 34)
OL 2008 i Beijing: Utslått i semifinalane på 400 m (50,83=nr 10)
VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane på 400 m (50,85=nr 12)
EM 2010 i Barcelona: Bronse på 400 m – 50,43, og i 4 x 400 m (3.25,7)
VM 2011 i Daegu: Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.26,4=nr 9)
EM 2012 i Helsinki: Nr 6 på 400 m – 52,57. Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.31,6=nr 10)
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 400 m (51,18=nr 9). Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.29,0=nr 11)
VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane på 400 m (50,47=nr 9). Nr 8 i 4 x 400 m
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje på 400 m – 51,10. Nr 7 i 4 x 400 m
VM 2015 i Beijing: Utslått i semifinalane på 400 m (51,14=nr 14)
EM 2016 i Amsterdam: Gull på 400 m – 50,73, bronse i 4 x 400 m (3.27,4).
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 8 på 400 m – 51,25. Nr 6 i 4 x 400 m (3.27,0)
VM 2017 i London: Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.27,8=nr 9)
EM 2018 i Berlin: Utslått i semifinalane på 400 m (51,54=nr 9)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Libania Grenot» frå ,  den 25. mai 2020.  
 
 

Italienske sprintarar
Cubanske sprintarar
Europameistrar i friidrett for Italia
Italienske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Italienske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Italienske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Polat Kemboi Arıkan

Polat Kemboi Arıkan, opphavleg Paul Kipkosgei Kemboi (), er ein kenyansk langdistanseløpar som tevlar for Tyrkia. Han vann gull på 10 000 meter både under EM 2012 og EM 2016, i 2012 tok han også bronse på 5 000 meter. 

Kemboi fekk tyrkisk statsborgarskap i 2011. Året etter vann han milløpet under europameisterskapen i Helsinki, før han sprang inn til bronse på 5 000 m. I 2016 vann han EM-gull på 10 000 meter for andre gong. Nokre veker seinare sette han personleg rekord på mila under Sommar-OL i Rio de Janeiro, men vart ikkje betre enn nummer 13.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2012 i Helsinki: Gull på 10 000 m – 28.22,2, og bronse på 5 000 m (13.32,6)
OL 2012 i London: Nr 9 på 10 000 m – 27.38,8. Utslått i kvalfiseringa på 5 000 m (13.27,2=nr 19) 
VM 2013 i Moskva: Braut 10 000 m
EM 2014 i Zürich: Nr 4 på 10 000 m – 28.11,1
EM 2016 i Amsterdam: Gull på 10 000 m – 28,18,5, framom Ali Kaya (28.21,4)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 13 på 10 000 m – 27.35,5
VM 2017 i London: Braut 10 000 m
EM 2018 i Berlin: Nr 6 på 5 000 m – 13.23,4. Braut 10 000 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Polat Kemboi Arıkan» frå ,  den 25. mai 2020.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Tyrkiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Tyrkiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tyrkiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Tyrkiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020