kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ruby Tuesday

«Ruby Tuesday» er ein song av The Rolling Stones frå 1967. Songen vart gjeve ut på singel og gjekk til topps på den amerikanske singellista og til tredjeplassen i Storbritannia.

Musikk og inspirasjon
Multiinstrumentalist Brian Jones spelte blokkfløyte, medan Bill Wyman og Keith Richards ståbass. Jack Nitzsche spelar piano.

I følgje Keith Richards i 1971 skreiv han songen på eit hotellrom i Los Angeles tidleg i 1966 om ein groupie han kjende;, men han har òg sagt at songen handlar om Linda Keith, ein kjæraste han hadde på midten av 60-talet. Songteksten omhandlar ei frilynt kvinne med Jagger som syng «Who could hang a name on you?/When you change with every new day/Still I'm gonna miss you.»

Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 310. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. Songtittelen har gjeve namn til ein restaurantkjede med same namn.

Ei konsertutgåve frå Steel Wheels/Urban Jungle-turneen vart gjeve ut på konsertalbumet Flashpoint i 1991.

Medverkande
Mick Jagger – solovokal, korvokal, tamburin
Keith Richards – kontrabass, 12 strengs akustisk gitar, korvokal
Brian Jones – blokkfløyte, piano

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Andre utgåver
Av andre artistar som har spelt songen finn ein Melanie Safka, Nazareth, Don Williams, Julian Lennon, Rod Stewart, Emiliana Torrini, Nena og The Corrs.

Bakgrunnsstoff
Songteksten

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ruby Tuesday» frå , den 28. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Rolling Stones-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1967
 310
Barokkpop-songar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Andrew Loog Oldham
Buddah Records-singlar
Decca Records-singlar
London Records-singlar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Oliver-songar
Melanie Safka-songar
Nazareth-songar
Scorpions-songar
Julian Lennon-songar
Rod Stewart-songar
Marianne Faithfull-songar
The Corrs-songar
Kristi forklåringsdag

Kristi forklåringsdag er ei kristen høgtid til minne om Kristi forklåring. Festen kom først inn austkyrkja, der han har vore feira sidan år 400 e.Kr. Feiringa fokuserer på Kristi makt og ære. Dagen er ei av dei tolv store høgtidene i den ortodokse kyrkja.

Dagen har vore markert ulike dagar i året. I Vestkyrkja blei han utropt til festdag den 6. august av pave Callixtus III etter avsluttinga av omleiringa av Beograd i 1456. Han blir markert i den ortodokse, katolske og anglikanske kyrkja denne datoen (i nokre ortodokse kyrkjer etter den julianske kalenderen, som fell på 19. august i den gregorianske).

I Den norske kyrkja blir han markert på sundagen før fastelavnssundag. Han har vore markert denne sundagen sidan 1978. Dagen markerer avslutninga på openberringstida.

Den armenske apostoliske kyrkja markerer dagen den fjortande sundagen etter påske.

Kjelder 

 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8

Forklåringsdag
Their Satanic Majesties Request

Their Satanic Majesties Request er eit psykedelisk rockealbum av The Rolling Stones frå 1967. Tittelen er eit ordspel på «Her Britannic Majesty requests and requires...», ein tekst som står inne i alle britiske pass.

Albumet fekk særs blanda mottaking då det kom ut, og i følgje Richie Unterberger i Allmusic har the Stones aldri har tatt fleire sjansar enn dette i studio med bruk av afrikanske rytmar, mellotronar og fullt orkester.

Innspelinga starta like etter Between the Buttons kom ut, og innspelinga var lang og sporadisk, mellom anna fordi medlemmer i bandet vart fengsla og måtte i retten. Albumet var det første Stones gav ut som ikkje hadde forskjellig innhald i USA og Europa.

Albumet kom ut i desember 1967 og nådde tredjeplassen i Storbritannia og andreplassen i USA og Noreg. Albumet fekk nokså dårleg kritikk og vart sett på som eit forsøk på å overgå The Beatles og Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (som kom i juni 1967). Albumet vart det første og einaste som vart produsert av the Stones sjølv. Produksjonen fekk særleg hard kritikk av Jon Landau i musikkmagasinet Rolling Stone og for dei neste albuma fekk the Stones hjelp av Jimmy Miller til å produsere albuma sine. For dei neste albuma gjekk òg Stones tilbake til den hardare bluesstilen dei hadde starta karrieren sin med

Arbeidstittelen på albumet var Cosmic Christmas. Albumet vart gjeve ut i Sør-Afrika som The Stones are Rolling fordi den originale tittelen inneheldt ordet «Satanic».

Berre to songar på albumet er spelte på konsertar av the Rolling Stones, «2,000 Light-years From Home» (1989 og 1990) og «She’s a Rainbow» (1997-1998).

Bill Wyman-komponerte «In Another Land» vart gjeven ut som singel.

Innhald

Medverkande
Kjelde:

The Rolling Stones
 Mick Jagger – solovokal , korvokal , perkusjon , maracas , klokkespel , tamburin 
 Keith Richards – elektrisk gitar , korvokal , akustisk gitar , fuzz bass , bassgitar 
 Brian Jones – Mellotron , fløyte , perkusjon , saksofon , lydeffektar , akustisk gitar , vibrafon , munnharpe , brass , orgel , elektrisk dulcimer , blokkfløyte , harpe , konsertmunnspel 
 Bill Wyman – bassgitar , perkusjon , solovokal , piano , orgel , Mellotron , oscillator 
 Charlie Watts – trommer , tamburin , perkusjon , congatrommer , tabla , claves ,

Andre medverkande
 Nicky Hopkins – piano , orgel , cembalo 
 John Paul Jones – strykearrangement 
 Ronnie Lane – korvokal 
 Steve Marriott – korvokal 
 Eddie Kramer – claves

Salslister

Vekeslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Their Satanic Majesties Request» frå , den 28. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Rolling Stones-album
Musikkalbum frå 1967
Decca Records-album
London Records-album
Engelske psykedeliske rockealbum
Psykedeliske popalbum
Acidrock-album
Jumpin’ Jack Flash

«Jumpin’ Jack Flash» er ein song av The Rolling Stones, som kom ut som singel i 1968. Han vart av musikkmagasinet Rolling Stone kalla «ein overnaturleg deltablues via Swinging London» og songen vert rekna som ein retur til blues-røtene til bandet etter den psykedeliske musikken som hadde prega dei førre albuma Between the Buttons og Their Satanic Majesties Request. Songen er ein av dei mest populære og lettast gjenkjennelege songane til bandet, og har vorte nytta i mange filmar og er med på mange samleplater.

Inspirasjon og innspeling
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og innspelt under innspelinga av Beggars Banquet i 1968 (men var ikkje med på dette albumet).

Richards har fortalt at han og Jagger skreiv teksten medan dei var på landstaden til Richards, der dei vakna ein morgon av gartnaren Jack Dyer som gjekk forbi vindauga deira. Då Jagger spurte kva som lagde lyd, svarte Richards «Oh, that's Jack – that’s jumpin’ Jack.» Ein jumping jack er eit gammal leiketøy, ein sprellemann.

I sjølvbiografien sin, Stone Alone, hevdar Bill Wyman at det var han som kom på det særeigne gitarrifett i songen på eit orgel, men at han ikkje vart kreditert for dette.

På studioutgåva av songen spelte Richards bass og golvtamtam, samt akustisk og elektrisk gitar. Jagger hadde solovokal og maracas, Brian Jones spelte akustisk gitar, Charlie Watts var på trommer og Bill Wyman spelte orgel. Ian Stewart medverka med piano og produsent Jimmy Miller var med Jagger og Richards på korvokal.

Utgjeving og ettermæle
Songen kom ut 24. mai 1968 med «Child of the Moon» som B-side og gjekk rett til topps på den britiske singellista og til tredjeplassen i USA og Noreg.

The Rolling Stones har spelt «Jumpin’ Jack Flash» på kvar einaste turne sidan han kom ut, og er av dei songane bandet har spelt flest gonger. Han har vore gjeve ut på konsertalbuma Get Yer Ya-Ya’s Out!, Love You Live, Flashpoint og Shine a Light. Introen vert vanlegvis ikkje spelt på konsertane, men i staden startar dei rett på hovudriffet.

I mars 2005 plasserte musikkmagasinet Q songen på andreplass på lista deira over dei største gitarsongane gjennom tidene. I 2004 låg songen på 124. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene. VH1 plasserte songen på 65. plass på lista deira over dei 100 største rockesongane gjennom tidene.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jumpin' Jack Flash» frå , den 28. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Songtekst

Rolling Stones-songar
Guns N' Roses-songar
Singlar frå 1968
Songar frå 1968
 125
Songar produserte av Jimmy Miller
Peter Frampton-songar
Johnny Winter-songar
Rennebu bygdemuseum

Rennebu bygdemuseum er ei samling av museumsanlegg i Rennebu kommune i Trøndelag fylke som skal verne om og presentere materielle kulturminne frå bygda. Bygdemuseet har eit eige styre som har sitt utspring i Rennebu historielag.

Arbeidet med å utvikle eit bygdetun tok til i 1952, og i 1965 kunne den første delen av Rennebu bygdemuseum opne på garden Haugen. Rennebu bygdetun har vorte kalla hovudbruket i museumsavdelingane som utgjer Rennebu bygdemuseum.

Dei andre museumsanlegga er:
 Høylåven i Uvsløkkjaunet
 Butikkmuseet «Gammelbua på Voll»
 Nerskogsmuseet
 Randistuggu
 Skulemuseet på Voll

 
Museum i Trøndelag
Rennebu kommune
Skipingar i 1965
Sermitsiaq

Sermitsiaq (grønlandsk for 'sal-fjellet') er ei grønlandsk avis som kjem ut i Nuuk kvar fredag. Avisa er kalla opp etter fjellet Sermitsiaq ikkje langt frå Nuuk.

Sermitsiaq kom ut frå 21. mai 1958 som eit alternativ til den danskspråklege avisa Mikken. Ho var lokalavis for Nuuk fram til 1980-talet, då ho blei meir av ei riksavis.

I logoen sin skreiv avisa lenge namnet sitt etter Samuel Kleinschmidt si rettskriving, Sermitsiaĸ'''. Seint på 2000-talet endra ho logoen til sermitsiaq''.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Sermitsiaq» frå  og «Sermitsiaq» frå , den 1. november 2009.

Bakgrunnsstoff 

Grønlandske aviser
Nuuk
Skipingar i 1958
Jarčina

Jarčina (serbisk Јарчина) er eit system av elvar og kanalar i regionen Srem i provinsen Vojvodina i Serbia med ei total lengd på 53 km. Systemet munnar ut i elva Sava.

Den øvre delen av systemet er den 27 km lange, naturlege elva Međeš. Ho spring ut på austsida av fjellet Fruška Gora, 480 meter over havet. Ho renn sørover forbi Grgeteg kloster. Etter landsbyen Donji Petrovci mottar ho Šelovrnac frå høgre og går inn i eit kanalisert parti, 90 meter over havet. Kanalen deler seg først i to retningar, Jarkovačka Jarčina og Jarčina-Galovica. Sistnemnde renn vestover og ut i Sava ved landsbyen Jarak, aust for byen Sremska Mitrovica. Sistnemnde renn sørover 4 km og ved landsbyen Popinci kryssar han Galovica-kanalen ved landsbyen Prhovo.

Frå her vert den 22 km lange kanalen kalla Progarska Jarčina. Denne kanalen renn inn i Beograd-området og munnar ut i Sava ved landsbyen Progar, 70 meter over havet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jarčina» frå , den 3. mars 2009. 

Elvar i Serbia
Vojvodina
Jasenica

Jasenica (serbisk Јасеница) er ei elv sentralt i Serbia. Ho er 79 km lang og ei sideelv til Velika Morava frå venstre. Ho har gjeve namn til regionen Jasenica.

Jasenica spring ut frå fleire småelvar, mellom andre Đurinci (Ђуринци) frå fjellet Večnac og Srebrenica (Сребреница) frå nordsida av fjellet Rudnik sentralt i Serbia. Jasenica munnar ut i Velika Morava nær landsbyen Veliko Orašje.

Jasenica har eit nedslagsfelt på 1343 km², som er ein del av Svartehavet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jasenica River» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, 3. utg (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Elvar i Serbia
Jasenička

Jasenička reka (serbisk Јасеничка река) er ei elv aust i Serbia, ei 55 km lang sideelv til Donau frå høgre.

Jasenička reka spring ut frå austsida av fjella Deli Jovan i Karpatane. Ho munnar ut i Donau om lag 1,5 km nord for munningen til elva Timok

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jasenička River» frå , den 3. mars 2009. 

Elvar i Serbia
Sideelvar til Donau
Jegrička

Jegrička (serbisk Јегричка) er ei elv nord i Serbia, i regionen Bačka i provinsen Vojvodina, ei 65 km lang sideelv til Tisa frå venstre, ofte feilaktig omtalt som den lengste elva i Vojvodina, men tre elva er lengre, Krivaja, Čik og Mostonga

Jegrička spring ut sør for landsbyen Pivnice og munnar ut i Tisa nord for åsen Jurišna humka. Første delen av elva (35 km) er heilt kanalisert. Elva er slak med eit totalt fall på berre tre meter og vatnet renn sakte.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jegrička» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 Decision of the preliminary protection of the natural property Jegrička, Institute for natural protection, 17. desember 2003

Elvar i Serbia
Vojvodina
Karaš

Karaš (serbisk Караш) eller Caraş (rumensk) er ei 110 km lang elv i regionen Banat i Serbia og Romania, og ei sideelv til Donau frå venstre.

I romartida vart elva kalla Apo, frå det trakiske ordet som tyder «vatn».

Caraş spring ut i Aninafjella, nordaust for byen Anina i Romania, og nær kjeldene til elvane Bârzava og Nera. Ho renn gjennom Romania i 50 km og først nordover, mfør ho snur sørvestover. Ho renn inn i Serbia og Vojvodina. Etter å ha passet austsida av Zagajicaåsane er Karaš kanalisert og ein del av den siste delen av Donau-Tisa-Donau-kanalen. Ho munnar ut i Donau nær landsbyen Stara Palanka, like ved turiststaden Ram.

Karaš drenerer eit område på 1400 km².

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Karaš River» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 Administraţia Naţională Apelor Române - Cadastrul Apelor - Bucureşti
 Institutul de Meteorologie şi Hidrologie - Rîurile României - Bucureşti 1971 
 Trasee turistice - judeţul Caraş 

Elvar i Serbia
Elvar i Romania
Vojvodina
Sideelvar til Donau
Klinaelva

Klina (serbisk Клина; albansk Klina) er ei elv i Kosovo, ei 62 km lang sideelv til Kvite Drin frå venstre. Ho renn berre innanfor sjølve Kosovo. 

Klina spring ut på søraustsida av Suva Planina, sør for den kunstige innsjøen Gazivode i elva Ibar. Mellom landsbyane Tušilje og Ovčarevo tar Klina imot den største sideelva si, Move. Langs den nedre delen av elva går ein del av den transbalkanske jernbanen mellom Pristina og Peć. Elva renn inn i byen Klina og like etter munnar ho ut i Kvite Drin. 

Elva har eit stort potensiale for produksjon av vasskraft, men dette er ikkje utbygd. Klina høyrer til nedslagsfeltet til Adriahavet og har sjølv eit nedslagsfelt på 393 km².

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Klina River» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Tredje utgåve (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Elvar i Kosovo
Kolubara

Kolubara (serbisk Колубара) er ei 123 km lang elv vest i Serbia og ei sideelv til Sava frå høgre. 

Kolubara startar som Obnica i regionen Podgorina vest i Serbia ved fjellet Povlen. Ved byen Valjevo møter ho elva Jablanica frå sør og dannar Kolubara, som elva vert kalla resten av løpet. Obnica er 25 km lang. 

Jablanica spring òg ut frå fjellet Povlen, berre nokre få kilometer frå Obnica. Denne elva er 24 km lang. 

Etter byen Valjevo, som er den største byen vest i Serbia, er det ingen større busetnader langs elva, bortsett frå eit par landsbyar. Dette kjem av at elva er utsett for flaum. Elva munnar ut i Sava nær landsbyen Barič.

Kolubara har relativt lange sideelvar, så sjølv om ho ikkje er så lang har ho eit relativt stort nedslagsfelt som dekkjer 3639 km². Dette høyrert til Svartehavet.

Kolubara var åstad for eit av dei store slaga på Balkan under den første verdskrigen, slaget ved Kolubara i 1914.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kolubara» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, 3. utg. (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Serbia
Sava
Kosanica

Kosanica (serbisk Косаница) er ei elv sør i Serbia. Elva er 34 km lang og har gjeve namn til området ho renn gjennom. Dette utgjer den sørlege delen av kommunen Kuršumlija.

Elvar i Serbia
Krivaja i Serbia

Krivaja (serbisk Криваја) er ei elv nord i Serbia. Med ei lengd på 109 km er ho den lengste elva som renn heilt innanfor den serbiske provinsen Vojvodina.

Krivaja spring ut frå Subotička Peščara, der fleire småelvar renn saman sørvest for landsbyen Žednik. Ved landsbyen og turiststaden Zobnatica er elva demd opp og den 5,5 km lang kunstige Zobnaticasjøen er danna. Denne vert nytta til vatning og turisme. 

Elva munnar ut i Veliki Kanal (Велики канал; Storkanalen), som er ein del av Donau-Tisa-Donau-kanalen. Meanderforholdet til heile elva er 65:109 (ho er 109 km lang over ei luftlinje på 65 km), så ho er særs svingande, noko som har gjeve ho namnet sitt som tyder «svingande elv» på serbisk. 

Krivaja drenerer eit område på 956 km² som høyrer til nedslagsfeltet til Svartehavet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krivaja River (Serbia)» frå ,  den 3. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, 3. utg. (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Elvar i Serbia
Vojvodina
Kubršnica

Kubršnica (serbisk Кубршница) er ei elv i regionen Šumadija sentralt i Serbia, og ei 42 km lang sideelv til Jasenica frå venstre. 

Kubršnica spring ut frå Venčac i eit område rikt på marmor og chamotte. Etter byen Smederevska Palanka munnar ho ut i Jasenica. 

Langs den austlege delen av elva går jernbanen mellom Beograd og Niš. Ho har eit nedslagsfelt på 709 km², som høyrer til Svartehavet. Den nedre delen av elva er regulert for å hindre flaum, men ho er likevel flaumutsett kvart år.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kubršnica» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Elvar i Serbia
Livadica

Livadica er ei lita sideelv til Donau i Serbia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Livadica River» frå ,  den 3. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
 Donaukommission - Die Donau von Kelheim bis Sulina 

Elvar i Serbia
Sideelvar til Donau
Lugomir

Lugomir (serbisk Лугомир) er ei elv sentralt i Serbia, og ei 57 km lang sideelv til Velika Morava frå høgre.

Lugomir har to kjeldeelvar, Dulenska reka og Županjevačka reka. Begge spring ut frå fjella Gledićke planine og renn saman ved landsbyen Beočić. Den lengste av desse er Dulenska reka (37,5 km). Sjølve Lugomir er berre 19,5 km lang. Ho munnar ut i Velika Morava nær landsbyen Ribari.

Lugomir drenerer eit område på 447 km² og nedslagfeltet høyrer til Svartehavet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lugomir» frå , den 3. mars 2009. 

Elvar i Serbia
Mlava

Mlava (serbisk Млава) er ei elv i Serbia. Ho er ei 158 km lang sideelv til Donau frå venstre.

Mlava spring ut som Tisnica i fjella Kučaj aust i Serbia. Mlava munnar ikkje direkte ut i sjølve Donau, men i ei lita grein kalla Dunavac (Дунавац; 'Vesle Donau') på sørsida av Donau og øya Ostrvo, den største øya i Serbia. Når elva er vassrik bryt ho gjennom midten av Ostrvo og deler ho i to. 

Mlava har eit nedslagsfelt på 1830 km², som høyrer til Svartehavet. Middelvassføringa ved munningen er 14 m³/s.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mlava» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2

Elvar i Serbia
Sideelvar til Donau
Mokroluški potok

Mokroluški potok (serbisk Мокролушки поток) er ei elv nord i sentrale område av Serbia. Ho er ei 15 km lang, tidlegare sideelv til Sava frå høgre. Heile elva renn gjennom byområdet i Beograd. Det meste av elva renn gjennom kloakksystemet i byen.

Elvar i Serbia
Beograd
Kondrul

Kondrular (frå gresk χόνδρος, chondros, som tyder 'korn' eller 'frø') er submillimeter- til millimeterstore dropar av snøggavkjølt smelta eller halvsmelta som ein finn i meteorittar. Dei er vanlegvis samansette av olivin og/eller pyroksen, med ulike teksturar, alt etter som kva opphavsmaterialet var, og korleis avkjølinga gjekk føre seg. Pyroksenrike kondrular er ofte samansette av krystallittar som strålar utifrå eit punkt som ligg litt utanfor sentrumet i kula. Olivinrike kondrular har ofte ein blokkete eller tversgåande struktur.

Opphavet til kondrulane er ikkje visst. Ein teori går ut på at dei vart danna gjennom avkjøling av smelta dropar som vart til ved kollisjonar mellom asteroidar, eller gjennom direkte kondensasjon frå ein gass. Alternativt kan dei ha vorte til gjennom smelting og storkning av små støvkorn i tåka som solsystemet vart danna utifrå.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på artikkelen «chondrule» s. 84-85 i Philip's Astronomy Encyclopedia utgjeven i 2002.

Meteorittar
Meteorittmineral
Wild Horses

«Wild Horses» er ein song av the Rolling Stones på albumet Sticky Fingers frå 1971, skriven av Mick Jagger og Keith Richards. Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 343. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene i 2004. 

Mange har meint at Jagger skreiv teksten om Marianne Faithfull, men i omslaget til samlinga Jump Back frå 1993 avkreftar Jagger dette. 

The Flying Burrito Brothers spelte inn ei utgåve av songen som kom ut alt i 1970, før The Rolling Stones si utgåve.

Utgjeving 
Han kom ut på singel i USA i juni 1971, der han nådde 28. plass på singellista. Sjølv om songen har vore spelt mykje på konsertar, har han ikkje vorte gjeven ut på noko konsertalbum. Ei nyinnspeling av songen kom ut på det albumet Stripped i 1995.

Medverkande
The Rolling Stones
 Mick Jagger – vokal
 Keith Richards – 12-strengs akustisk gitar, elektrisk gitar, korvokal
 Mick Taylor – akustisk gitar
 Bill Wyman – bassgitar
 Charlie Watts – trommer

Andre medverkande
 Jim Dickinson – piano

Salslister

Andre versjonar
Mange andre har gjort sine utgåver av songen, mellom andre The Flying Burrito Brothers, Leon Russell, The Cranberries, Elvis Costello, Neil Young, Old and in the Way, The Sundays, Guns N' Roses, Bush, Labelle, The Lovemongers med Chris Cornell, Jewel, Dave Matthews, Garbage, Charlotte Martin, Chantal Kreviazuk, Alicia Keys med Adam Levine, Tre Lux, Iron & Wine, Stone Sour, Honeytribe, Deacon Blue og Elisa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Wild Horses (song)» frå , den 3. mars 2009.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1971
Rolling Stones-songar
Songar frå 1971
 343
Songar produserte av Jimmy Miller
Balladar frå 1970-åra
Rockeballadar
Countryrocksongar
Folkrock-songar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Susan Boyle-songar
The Sundays-songar
Alicia Keys-songar
Richard Marx-songar
Southside Johnny & The Asbury Jukes-songar
The Flying Burrito Brothers-songar
Leon Russell-songar
Garbage-songar
Solveig Slettahjell-songar
Gov't Mule-songar
Molly Hatchet-songar
Songar om hestar
Windows 1.0

Windows 1.0 var eit operativmiljø utgjeve av Microsoft i 1985. Det var første gong at Microsoft prøvde seg med eit grafisk brukargrensesnitt for pc, som kunne køyre fleire oppgåver (såkalla multitasking) samstundes. Windows 1.0 vart avløyst av oppfølgjaren Windows 2.0 i november 1987.

Kjelder

Microsoft Windows