kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Innsjøar på Island

Dette er ei liste over innsjøar på Island

Merk at hovudsakleg er berre innsjøar større enn 2,5 km² nemnd. Storleiken til dei større innsjøane varierer stundom ein del, mellom anna som følgje av at nokre av dei er reservoar. Island har om lag 67 innsjøar.

Større innsjøar (>10 km²) 

 Þórisvatn 83-88 km², 114 m
 Þingvallavatn 84 km², 114 m
 Blöndulón 57 km², 39 m
 Lagarfljót (Lögurinn) 53 km², 112 m
 Mývatn 37 km², 4.5 m
 Hóp 29-44 km² (avhengig av tidvatn), 8,5 m
 Hvítárvatn 30 km², 84 m
 Langisjór, 26 km², 75 m
 Kvíslavatn, 20 km²
 Sultartangalón, 19 km²
 Jökulsárlón, 18 km², 190 m (1999 estimat - storleiken og djupet aukar fordi isbreen smeltar)
 Grænalón, 18 km²
 Skorradalsvatn, 15 km², 48 m
 Sigöldulón, 14 km² (òg kalla "Krókslón")
 Krókslón, eit anna namn på Sigöldulón
 Apavatn, 13-14 km²
 Svínavatn, 12 km², 39 m
 Öskjuvatn, 11 km², 220 m (Den djupaste i Island)
 Vesturhópsvatn, 10 km², 28 m
 Höfðavatn, 10 km², 6 m
 Grímsvötn
 Hestvatn

Mindre innsjøar (<10 km²) 

 Litlisjór, 9,2 km², 17 m
 Kleifarvatn, 9,0 km², >90 m 
 Breiðárlón, 8 km² 
 Reyðarvatn, 8,3 km²
 Hítarvatn, 7,6 km², 24 m
 Miklavatn, 6,6 km², 23 m
 Sigríðarstaðavatn, 6,2 km²
 Laxárvatn, 6,0 km²
 Íshólsvatn, 5,2 km², 39 m
 Úlfljótsvatn, 60 m
 Langavatn, 5,1 km², 36 m
 Ánavatn, 4,9 km², 24 m
 Hlíðarvatn, 4,4 km², 21 m
 Arnarvatn hið stóra, 4,3 km²
 Þríhyrningsvatn, 4,3 km², 33 m
 Hvalvatn, 4,1 km², 160-180 m
 Másvatn, 4,0 km², 17 m
 Fjallsárlón, 4,0 km² ?
 Skjálftavatn, 4,0 km², 2,5 m
 Stífluvatn, 3,9 km², 23 m
 Fljótavatn, 3,9 km²
 Úlfsvatn, 3,9 km²
 Kálfborgarárvatn, 3,5 km²
 Langavatn, 3,5 km²
 Hraunhafnarvatn, 3,4 km², 3 m
 Haukadalsvatn, 3,3 km², 41 m
 Grænavatn, 3,3 km², 14 m
 Eskihlíðarvatn, 3,3 km², 5 m
 Ljósavatn, 3,2 km², 35 m
 Sandvatn, 3,0 km², 4 m
 Ölvesvatn, 2,8 km²
 Kýlingavötn (Kýlingar), 2,5-3,0 km² 
 Sandvatn, 2,6 km²
 Kvíslavatn nyrðra, 2,6 km²
 Hraunsfjarðarvatn, 2,5 km², 80 m
 Stóra-Viðarvatn, 2,5 km², 20 m
 Oddastaðavatn, 2,5 km², 18 m
 Frostastaðavatn, 2,3 km², >6 m
 Laugarvatn, 2,1 km²
 Meðalfellsvatn, 2,0 km², 19 m
 Elliðavatn, 1,8 km², 7 m
 Hreðavatn, 1,1 km², 20 m
 Skyggnisvatn
 Hvítavatn
 Tjörnin

Bakgrunnsstoff 
 Vísindavefurinn 
 Veiði í vötnum
Ålefamilien

Ålefamilien (Anguillidae) er ein liten beinfiskfamilie med særs einsarta medlemmar. Han omfattar ei slekt med 15 artar, som alle er katadrome (ferskvassfisk som gyter i saltvatn), slange-liknande fisk som enklast kan skiljast ved å telja ryggvirvlar.

Dei fleste ålane heldt til i vassdrag nær vestkysten av Stillehavet, men det finst òg to artar i Atlanterhavet: Europeisk og amerikansk ål. Begge gyter i Sargassohavet.

Kjenneteikn 
Fisk i ålefamilien har avlange kroppar utan skjel eller med skjela djupt nede i huda. Dei har godt utvikla brystfinnar bak gjellene, men manglar bukfinnar heilt. Halefinnen, gattfinnen og ryggfinnen heng saman.

Ålane er svakt underbitte og har mange små, skarpe tenner.

Kjelder 
 Vøllestad, Leif Asbjørn: «Ålefisker» i Norges dyr - Fiskene 1, Cappelen 1992
 FishBase

Bakgrunnsstoff 
 

Ålefisk
Havålfamilien

Havålfamilien er ein stor familie reint saltvasslevande ålefisk som hovudsakleg er utbreidd i Stillehavet. Nokre artar lever òg i Atlanterhavet og Indiahavet. Dei fleste artane er tropiske, men somme lever òg i tempererte strok. I Noreg førekjem èin art; havål.

Havålfamilien omfattar rundt 150 artar, fordelt på 32 slekter.

Kjenneteikn 
Alle havålartane manglar skjel, er utstyrte med kraftige kjevar og har tverrtappar på oversida av ryggvirvlane sine. Som regel har dei brystfinnar.

Dei fleste havålar er nattaktive rovfisk som lever av fisk og krepsdyr. Dei finst helst på djupt vatn, bortsett frå dei få tempererte artane. Artane i underfamilien Heterocongrinae, lever i koloniar i sandbotn, og kjem opp for å ete plankton om natta.

Bakgrunnsstoff 
 

Ålefisk
Vulkaneksplosivitetsindeks

Vulkaneksplosivitetsindeks (VEI) er eit relativt mål på eksplosiviteten til eit vulkanutbrot.

Volumet av utkasta masse, skyhøgda til utbrotet og kvalitative observasjonar (med uttrykk frå «mild» til «megakolossal») vert nytta for å avgjere indeksen. Skalaen har ein open ende, og dei største vulkanane i historia er gjevne storleik 8. Ein verdi på 0 er gjeven til ikkje-eksplosive utbrot (mindre enn 104 kubikkmeter med tefra vert kasta ut) og ein verdi på 8 representerer eit megakolossalt utbrot som kan kaste ut 1012 kubikkmeter tefra og ha ei oskesøyle med ei høgd på over 25 km. Kvart intervall på skalaen er ei tidobling utkasta masse av den førre.

Merk at oske, vulkanske bomber og ignimbritt alle vert handsama likt. Ein svakheit med VEI er at han ikkje tar med eksplosjonskrafta i utbrotet, men dette er igjen nesten umogeleg å påvise med førhistoriske utbrot eller utbrot som ikkje vert observert.

Klassifisering 
Forskarar måler kor kraftige vulkanutbrota er ved å nytte VEI, vulkaneksplosivitetsindeksen. Han gjev eit mål på kor mykje masse vulkanen spyr ut, kor høgt utbrotet går og kor lenge det varer. Skalaen går frå 0 til 8 og ein vulkan med VEI på 1 er 10 gongar kraftigare enn ein vulkan med VEI på 0. 

* Talet på utbrot dei siste ti tusen åra er basert på tal frå 1994 frå Global Volcanism Program til Smithsonian Institution

Merk at det er ein diskontinuitet i definisjonen til VEI mellom indeks 1 og 2. Den nedre grensa til utkasta volum hoppar med ein faktor på 100 frå 10 000 til 1 000 000 m³ medan faktoren er 10 mellom alle høgare indeksar.

Liste over utbrot 

Merk at det ikkje har fore eit VEI-8-utbrot dei siste ti tusen åra. Oruanuiutbrotet ved Taupo er truleg det nyaste, for 26 500 år sidan. Det finst ein teori som går ut på at Det minoiske utbrotet til Santorini kan ha vore dobbelt så kraftig som ein først har trudd. Dette er i så fall kraftigare enn Tambora sitt utbrot i 1815.

Sjå òg 
 Supervulkan

Fotnotar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Volcanic Explosivity Index» frå ,  den 3. oktober 2007. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Korleis måle storleiken på eit vulkanutbrot , frå The Guardian
 Storleiken og hyppigheita til dei største vulkanutbrota på jorda frå Bulletin of Volcanology
 Liste over store utbrot dei siste ti tusen åra. 

Vulkanologi
Risikoskalaer
Eldgjá

Eldgjá (isl. uttale eld-gjao) er ein vulkan og ein elvedal på Island. Eldgjá og dei nærliggande Laki-kratera er ein del av det same vulkansystemet som Katla sør i landet. Eldgjá tyder «eldgjel» på norsk. 

Dalen ligg mellom Landmannalaugar og Kirkjubæjarklaustur, og på det djupaste er gjelet 270 meter djupt og 600 meter breitt. Han vart oppdaga av Þorvaldur Thoroddsen i 1893. Det første dokumenterte utbrotet i 934 var den største flaumbasalten i historisk tid. Det er estimert at 18 km³ med lava strøymde ut av jorda.  

Det ligg ein flott foss kalla Ófærufoss i dalen. Ei naturleg bru over fossen forsvann i 1993 på grunn av smeltande is. Smeltevatnet førte til stor vassføring som vaska bort brua.

Sjå òg 
 Vulkanar på Island

Kjelde 

Vulkanar på Island
Fjell på Island
VEI-6-vulkanar
Vulkansprekker
Platåbasaltar
Tilje

Tilje eller tile er nemning for treflaker å trø på, både i båt og hus. Ordet har norrønt opphav: þilja.

I hus kan ordet vise til tregolvet generelt, eller berre eit golvbord. Det kan og tyde dansegolv: Golvtil.

I bruksbåtar av tre er tilje treflaken ein stig på i roma mellom toftene. I Nord-Noreg er nemning plikt vanleg. Lenger sør brukar ein plikt eller plitt om ei tilje som spissar av i skuten på båten (skottplikt). Tradisjonelt er ei tilje ein flake som er laga av bord som er nagla i ein eller to tiljeåsar. Det har då vore brukt grovt tilskorne trenaglar. Tiljene er til å takast opp når båten skal ausast eller når han vert sett på land. Difor er det bora hòl i dei. Hòlet kan vere så stort at ein får tak på tilja ved votten på. Tiljene har namn etter romet dei ligg i.

Treting
Trebåtar
Vassfartøykomponentar
Klinkbygging
Grímsnes

Grímsnes er ei vulkankjede sørvest på Island. På det høgaste er ho 214 meter over havet. Tefrakronologi tyder på at vulkanen hadde det siste utbrotet sitt i om lag 3500 f.Kr.

Sjå òg 
 Vulkanar på Island

Bakgrunnsstoff 
 Grimsnes på vocanolive.com
 Global Volcanism Program 

Grimsnes
VEI-3-vulkanar
Vulkansprekker
Terje Søviknes

Terje Søviknes () er ein norsk politikar frå Framstegspartiet. Han var olje- og energiminister i regjeringa Solberg frå 20. desember 2016 til 30. august 2018.

Han var ordførar i Os kommune i Hordaland frå 1999 til 2016. Søviknes er også gruppeleiar for Framstegspartiet i Hordaland fylkesting, og vart i 2005 utnemnd som formann i Frps kommunalpolitiske utval. Han var 2. nestleiar i partiet 1999–2001, og vidare 2. nestleiar frå 2019.

Liv og virke 
Terje Søviknes kjem frå Søvikneset i Lysefjorden i Os kommune. Han er utdanna sivilingeniør.

Terje Søviknes vart ordførar i Os i 1999, og vart med det den første Frp-ordføraren i landet. Os kommune vart då omtalt som Framstegspartiet sitt «utstillingsvindauge» og Søviknes' popularitet og politikk gav han tilnamnet «Trollmannen frå Os» i mange aviser.

Terje Søviknes var frå 1999 til 2001 nestformann i Framstegspartiet saman med Siv Jensen og var ein profilert rikspolitikar. Han vart i denne perioden ofte omtalt som dåverande partiformann Carl I. Hagens naturlege etterfølgjar. Han trekte seg frå alle rikspolitiske verv i januar 2001 etter at det vart kjend at han hadde hatt seksuell omgang med ei 16-årig jente på ein fest i Langesund etter eit landsmøte i Framstegspartiets Ungdom. Siv Jensen og partileiinga vedgjekk seinare at dei kjende til saka då Søviknes vart nominert på førsteplass på Hordaland Frps liste til stortingsvalet 2001. Søviknes heldt fram som ordførar, men var ikkje innblanda i rikspolitikken før hausten 2002 då han var innleiar på partiets landskonferanse. Frå 2003 har han vore til stades på landsmøta. Siv Jensen uttrykte at ho ønskjer Terje Søviknes tilbake i rikspolitikken.

Ved kommunevalet i 2003 gjekk FrP si oppslutning i Os frå 36,6 til 45,7 prosent – ein framgang på nær ti prosentpoeng i forhold til valet i 1999. Os vart òg den kommunen i Noreg der partiet hadde størst tilslutning. I valet i 2007 oppnådde partiet 44,8 prosent i Os.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Terje Søviknes» frå ,  den 5. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 

 
 Portrettintervju i Økonomisk Rapport (2006)

Norske olje- og energiministrar
Statsrådar i Regjeringa Solberg
Frp-statsrådar
Ordførarar i Os i Hordaland
FrP-ordførarar i Hordaland
Vararepresentantar til Stortinget
Norske ingeniørar
Folk frå Os i Hordaland
Blanda

Blanda er ei elv på Island som renn frå sørvestsida av isbreen Hofsjökull og ut i Húnaflói ved Blönduós. Blanda er av dei lengste elvane på Island med ei lengd på om lag 125 km og har eit nedslagsfelt på om lag 2 370 km². Utspringet til elva ligg på om lag 800 meter over havet. Elva er ei av dei største lakseelvane på Island og på ein sommar fangar ein som regel nesten 3000 laks. Før elva vart demma opp i 1990 gjekk laksen nesten heilt opp til breen. Blanda vasskraftverk nyttar fallet i elva til å generere opp mot 150 MW med straum.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blanda» frå ,  den 5. oktober 2007.  

Elvar på Island
Hork

Hork er ein liten ferskvassfisk i åborfamilien. Han er utbreidd i mellom- og nord-Europa frå Frankrike til Sibir, i tillegg til ein engelsk bestand. I Noreg finst arten naturleg på Austlandet frå Mjøsa og sørover.

Kjenneteikn 
Hork liknar åbor, men er mindre og manglar fargeteikningane til den større slektningen. Han er grågrøn til brun med mørke prikkar, og dei to ryggfinnane heng saman. På hovudet har han eit sett gropar som skil ut slim, og på gjellelokka har han piggar.

Horken er vanlegvis ikkje lenger enn 14 cm, men sør i Europa kan han bli så lang som 25 cm.

Levevis 
Hork heldt seg helst i botnsjiktet i innsjøar, tjern og ved elvebreidder. Han trivst best på litt djupare vatn med sand- og mudderområde. Arten er aktiv både og dagen og om natta, og finn vegen godt i mørket ved hjelp av sidelinjeorganet. Han er altetar, og lever for det meste av fjørmygglarver, amfipodar, makk, fiskeyngel, rogn og blautdyr.

Gytetida er seint på våren, og horken gyter på grunt vatn ved 12-15 °C. Egga vert fest til stein og vassplanter, og klekker etter ei eller to veker. Larvane måler då om lag 4 mm, og veks sakte. Likevel kan dei bli kjønnsmogne allereie i sitt andre leveår.

Kjelder 
 Brabrand, Åge: «Hork» i Norges dyr - Fiskene 1, Cappelen 1992
 Riehl, Rüdiger & Baensch, Hans A.: Akvariets lexikon, Mergus verlag 1997 (svensk utgåve)
 FishBase

Bakgrunnsstoff 
 

Ferskvassfisk
Åborfamilien
Gjørs

Gjørs er ein stor ferskvassfisk i åborfamilien. Han er utbreidd i varmt ferskvatn og brakkvatn i Aust-Europa, Sverige og Finland. I Noreg førekjem arten i Austfold og sør i Akershus til Øyeren i Glomma.

Norsk raudliste reknar arten som sterkt truga på grunn av endringar i habitat. Han er følsom overfor forsuring.

Kjenneteikn 
Gjørs kan likna åbor, men er slankare og meir langstrakt med mindre kjeft. Fargen er grønaktig, med mørkare rygg og nesten sølvglinsande buk. I munnen har han eit stort tal på små, kvasse tenner.

Gjørs kan bli 130 cm lang med ei vekt på opp til 20 kg, men er vanlegvis mykje mindre. Dei eldste registrerte eksemplara har vore 16 år gamle.

Levesett 
Gjørs lever for det meste pelagisk, men jaktar òg langs botnen i område med lite vegetasjon. Yngelen et vasslopper, hoppekreps og fjørmyggpupper, medan den vaksne fisken stort sett berre et andre fisk. Undersøkingar viser at arten føretrekk ulike habitatar til ulike tider av året.

Gjørsen gyter ved 11 °C i stilleflytande elver med grusbotn. Etter at egga er befrukta, hender det foreldra vaktar dei. Yngelen klekkar etter om lag ei veke, og målar då om lag 6 mm. Dei lever pelagisk nær overflata den første tida.

Kjelder 
 Brabrand, Åge: «Gjørs» i Norges dyr - Fiskene 2 Cappelen 1992
 Artsdatabanken 
 FishBase

Bakgrunnsstoff 
 

Åborfamilien
Ferskvassfisk
Irja Seurujärvi

Irja Anneli Seurujärvi-Kari () er ein finsk same som er representant i det finske sametinget. Ho arbeider som lektor i samisk ved Universitetet i Helsingfors.

Seurujärvi-Kari tok eksamen som filosofie magister med engelsk som hovudemne, og med pedagogisk seminar, ved Universitetet i Uleåborg, i 1974. Ho studerete samisk som stipendiat ved Universitetet i Oslo i 1977–1978. Deretter var ho rektor ved Utsjok samiske gymnas (1978–1985). Frå og med 1986 har ho vore lektor i samisk språk og kultur ved Universitetet i Helsingfors.

Seurujärvi-Kari fekk i lag med Ulla-Maija Forsberg og Risto Pulkkinen den finske statens pris for vitskaplege publikasjonar i 2006 for leksikonet The Saami. A Cultural Encyclopaedia.

Publikasjonar 
 Ulla-Maija Kulonen, Juha Pentikäinen & Irja Seurujärvi-Kari (toim.): Johdatus saamentutkimukseen. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1994. ISBN 951-717-792-5.
 Irja Seurujärvi-Kari: Beaivvi mánát - Saamelaisten juuret ja nykyaika.. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 2000.
 Ulla-Maija Kulonen, Irja Seurujärvi-Kari, Risto Pulkkinen (toim.): The Saami A Cultural Encyclopaedia. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 2005.
 Irja Seurujärvi-Kari, Risto Pulkkinen, Petri Halinen (toim.): Saamentutkimus tänään. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 2011.

Samiske politikarar
Samisk samfunnsforsking‎
Seurujärvi-Kari
Seurujärvi-Kari
Personar innafor samisk språkforsking
Vahana

Vahana (frå sanskrit vah, 'å bera') er i hinduismen eit dyr som er knytte til ein særskild guddom. Guden bruker vahanaen til å ri på, men det viktigaste ved dyret er at det symboliserer ein vektlagt gudeeigenskap, til dømes elefant for rikdom, eller tiger for villskap. Svært ofte blir desse dyra framstilte i tempel til og avbildingar av gudane.

Mange gudar har meir enn éin vahana, som gjerne står for ulike sider ved guden.

Kjelder

Hinduisme
Mytologiske dyr
Venezuelabukta

Venezuelabukta (spansk Golfo de Venezuela) er ei bukt i Venezuela med opning nordover til Det karibiske havet. Bukta strekkjer seg 120 kilometer frå nord til sør og ho er 240 km brei på det vidaste målt frå byen Cojúla på grensa mot Colombia i vest til botnen av sidebukta Coro i aust. Lengst nord er Venezuelabukta avgrensa av halvøya Paraguaná i aust og av Guajirahalvøya i vest. I botnen i sør finst eit 54 km langt sund som bind saman Venezuelabukta med Maracaibosjøen.

Bukta har kyststrekning til følgjande politiske einingar lista frå vest mot sør, aust og nord igjen: Departementet Guajira i Colombia, kommunane Páez og Miranda i delstaten Zulia, delstaten Falcón. Dei største byane ligg på austsida og er Punto Fijo og Coro. Utanfor bukta i Det karibiske hav ligg Aruba og Dei nederlandske Antillane.

Venezuelabukta vart første gongen skildra av ein europear i 1499 då Alonso de Ojeda saman med Amerigo Vespucci utforska kysten av Venezuela og Maracaibosjøen.

I dag er bukta ein transportveg for råolje som vert frakta ut frå Maracaibosjøen til oljeraffineri ved Punto Fijo og andre stader.

Kjelder 
 Artikkelen Venezuelabukten på svensk Wikipedia

Bakgrunnsstoff 
 Food and Agriculture Organization of the United Nations - statistik för Venezuelabukten 

Venezuelansk geografi
Rolf Bendiksen

Rolf Bendiksen () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han vart innvald på Stortinget frå Nordland i 1989. Han var vararepresentant i perioden frå 1985 til 1989, og møtte fast frå mai 1986 då Bjarne Mørk-Eidem vart fiskeriminister.

Bendiksen er fødd i Moskenes i Nordland. Han var ordførar i Moskenes kommune frå 1983 til 1987.

Stortingskomitéar 
 1989–1993: medlem i Sjøfarts- og fiskerikomitéen
 1985–1989: medlem i Sjøfarts- og fiskerikomitéen

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Ordførarar i Moskenes
Folk frå Moskenes
Ap-ordførarar i Nordland
Maskinentreprenørenes Forbund

Maskinentreprenørenes Forbund (MEF) er ein bransje- og arbeidsgjevarorganisasjon med om lag 1800 medlemmar. Dei fleste medlemmane driv anleggsverksemd med eigne maskinar, med nokre av medlemmane driv som entreprenørversemd med skogsmaskinar, eller med renovering og attvinning.

Medlemsføretaka har til saman over 19.000 tilsette og omsett for over 26 milliardar kroner i året. MEF er medlem av Bygge-, anleggs- og eiendomsrådet (BAE-rådet) og har eigen hovudavtale med Landsorganisasjonen (LO) / Norsk Arbeidsmandsforbund (NAF) og tariffavtalar med NAF og Fellesforbundet.

Historie 
MEF vart stifta i 1948, under namnet Bulldosereiernes Landsforening. I 1961 vart namnet endra til Maskinentreprenørenes Forening og i 1974 til Maskinentreprenørenes Forbund.

Bakgrunnsstoff 

Anleggsmaskinar
Norske fagforeiningar
Kristine Engeset

Kristine Eikrem Engeset () er ein norsk friidrettsutøvar som vart noregsmeister på 1500 meter i 2007. Ho vann fleire sølv- og bronsemedaljar på distansane 800, 1500 meter og 3000 meter hinder i tida 2006-17.

Aktiv
Engeset forbetra den norske innandørsrekorden på 1500 meter til 4.16,0 ved eit stemne i Stockholm 20. februar 2007. 2. juni same året sette ho personleg rekord på same distansne då ho kom på andreplass i Florø-stemnet 2007. Tida 4.09,4 vart verande hennar personbeste på 1500 meter.

18.mai 2023 sette ho personleg rekord på 5000 meter i Stockholm , med tida 15.44,21.

Norske mellomdistanseløparar
Norske langdistanseløparar
Norske hinderløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Ørsta
Venom

Venom er ei black metal/thrash metal-gruppe frå Newcastle i England. Med albumet Black Metal skapte ho namnet på det som blei ein eigen sjanger innan heavy metal, black metal eller svartmetall.

«Venom» er engelsk for 'gift' (frå dyr).

Medlemmar 
 Conrad «Cronos» Lant - vokalist/bassist
 Rage - gitarist
 Antony «Antton» Lant - trommeslager

Album 
 Welcome to Hell (1981)
 Black Metal (1982)
 At War with Satan (1983)
 Possessed (1985)
 Calm Before the Storm (1987)
 Prime Evil (1988)
 Temples of Ice (1991)
 The Waste Lands (1992)
 Cast in Stone (1997)
 Resurrection (2000)
 Metal Black (2006)
 Hell (2008)
 Fallen Angels (2011)
 From the Very Depths (2015)
 Storm the Gates (2018)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Venom hos Encyclopaedia Metallum

Engelske rockegrupper
Black metal-band
Sophie Scholl – Die letzten Tage

Sophie Scholl – Die letzten Tage (på norsk Sophie Scholls siste dager) er ein tysk film regissert av Marc Rothemund, med Julia Jentsch i hovudrolla som Sophie Scholl. Scholl var medlem av den antinazistiske gruppa Den kvite rosa under Den andre verdskrigen.

Prisar 
Under filmfestivalen i Berlin fekk regissør Marc Rothemund sølvbjørnen for beste regissør, medan Julia Jentsch fekk sølvbjørnen for beste skodespelar. Filmen var nominert til Oscar-utdelinga i 2005 for beste utanlandske film.

Handling 
Filmen fortel om dei siste levedagane til Sophie Scholl, frå ho blir arrestert saman med broren Hans 18. februar 1943 i  Ludwig-Maximilians-universitetet i München, for å ha delt ut pamflettar, til ho blir avretta med giljotin 22. februar. Avhøyra av ho blir vist, i tillegg til rettssaka mot ho og dei to andre tiltalte.

Filmen er ei detaljtru attgjeving av den faktiske historia, og grundig forsking ligg til grunn for filmen. Stor vekt er lagt på å gjenskape autentiske kulissar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side (tysk)
 Internet Movie database

Tyske filmar
Dramafilmar
Krigsdrama
Filmar frå 2005
Filmar om andre verdskrigen
COMECON

Council for Mutual Economic Aid (COMECON eller CMEA) var ein økonomisk samarbeidsorganisasjon for ei rekkje kommunistland med Sovjetunionen i spissen. Han vart skipa i 1949 og vart nedlagt i 1991.

Formål
Formålet med organisasjonen var å samordne medlemslanda sin økonomi, teknologi, i tillegg til å fremme industrialiseringa og heve levestandarden. Det vart satsa spesielt på oljetransporten og jarnbane mellom dei involverte landa. I tillegg vart Den internasjonale banken for økonomisk samarbeid oppretta i 1964.

Organisasjonen hadde hovudsete i Moskva.

Medlemsland 
  (1949-1961)
  (1950-1990)
 
  (frå 1972)
  (observatørstatus 1955, assosiert medlem frå 1964)
  (frå 1962)
 
 
 
 
 
  (frå 1978)

I tillegg hadde organisasjonen samarbeidsavtalar med Kina, Nord-Korea, Afghanistan, Angola, Finland, Irak, Jemen, Laos, Mexico, Mosambik og Nicaragua.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «COMECON» frå ,  den 9. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 

Den kalde krigen
Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1949
Nedleggingar i 1991