kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Katarina Johnson-Thompson

Katarina Johnson-Thompson () er ein britisk friidrettsutøvar frå Liverpool som tevlar i mangekamp, høgdehopp og lengdehopp. Ho vart verdsmeister i sjukamp i 2019 og har elles vunne femkampen i hall-EM 2015 og 2019 og hall-VM 2018.

Aktiv
Johnson-Thompson tok femteplassen i sjukamp ved verdsmeisterskapen 2013. Året etter vann ho meistermøtet i Götzis med 6 682 poeng. Same året i juli gjorde ho personleg rekord med eit lengdehopp på 6,92 meter ved eit DL-stemne i Glasgow. Våren 2015 sette Johnson-Thompson britisk rekord med 5 000 poeng då ho sigra i femkamp ved hall-EM i Praha, ho mangla 13 poeng på å tangere verdsrekorden.

Under dei olympiske leikane 2016 sette Johnson-Thompson under sjukampen britisk rekord i høgdehopp med 1,98 m, totalt i sjukampen enda ho på sjetteplass. I 2017 flytta ho sitt personbeste i sjukamp til 6 691 poeng i Götzis-stemnet og ho vart nummer fem i mangekampen ved verdsmeisterskapen i London. Mars månad 2018 sigra ho i femkamp ved hall-VM i Birmingham, ein større prestasjon gjorde ho då med 6 759 poeng tok andreplassen ved EM 2018 i Berlin.

I 2019 vann Johnson-Thompson meistermøtet i Götzis med endå eit personbeste, 6 813 poeng. Høgdepunktet i hennar idrettsliv kom då ho i byrjinga av oktober 2019 vann gullmedaljen i sjukampen ved verdsmeisterskapen i Doha og samstundes sette britisk rekord med 6 981 poeng.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

OL 2012 i London: Nr 14 i sjukamp – 6 267 poeng
VM 2013 i Moskva: Nr 5 i sjukamp – 6 449 poeng
VM 2015 i Beijing: Nr 11 i lengdehopp – 6,63 m og nr 28 i sjukamp – 5 039 poeng
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 6 i sjukamp – 6 523 poeng
VM 2017 i London: Nr 5 i sjukamp – 6 558 poeng og nr 5 i høgdehopp – 1,95 m 
EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje i sjukamp – 6 759 poeng, bakom Nafissatou Thiam (6 816 poeng)
VM 2019 i Doha: Gullmedalje i sjukamp – 6 981 poeng, framom Nafissatou Thiam (6 677 poeng)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Katarina Johnson-Thompson» frå ,  den 12. oktober 2019.  
 

Britiske mangekjemparar
Verdsmeistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Britiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Britiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Folk frå Liverpool
Beatrice Chepkoech

Beatrice Chepkoech Sitonik () er ein kenyansk langdistanseløpar som i 2018 sette verdsrekord i 3 000 meter hinder med eit løp på 8.44,3. Under VM i friidrett 2019 i Doha vann ho ein klar siger i øvinga og sette meisterskapsrekord med 8.57,8.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Beatrice Chepkoech» frå ,  den 12. oktober 2019.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Kenyanske hinderløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Yaimé Pérez

Yaimé Pérez Tellez () er ein friidrettsutøvar frå Cuba som i 2019 vart verdsmeister i diskoskasting under meisterskapen i Doha. Sommaren 2019 sette ho personleg rekord i øvinga med 69,39 meter ved eit stemne i Sotteville i Frankrike.

Aktiv
Pérez har vore ein av dei beste kvinnelege diskoskastarane sidan ho i Lausanne i 2015 sette personbeste med 67,13 meter. Ved Beijing-VM 2015 enda ho på fjerdeplassen, 7 centimeter bak bronsemedaljør Nadine Müller. I 2016 forbetra Pérez den personlege rekorden til 68,86 m, men mislukkast heilt i OL-finalen. 7. juli 2017 flytta ho sitt personbeste til 69,19 m i Sotteville, ein månad seinare vart ho på ny nummer 4 i eit Friidretts-VM. 16. juli 2019 var ho tilbake i Sotteville og presterte livsbeste då ho i sjette og siste omgang fekk opp eit kast på 69,39 meter. Nesten like langt kasta ho då ho i Doha i slutten av september, i den femte omgangen, «straffa» landskvinna Denia Caballero og vann VM-gull. Under dei olympiske leikane i Tokyo i 2021 la Pérez beslag på bronsemedaljen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (57,87 m =nr 30)
VM 2013 i Moskva: Nr 11 – 60,33 m
VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 65,46 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 12 (-)
VM 2017 i London: Nr 4 – 64,82 m
VM 2019 i Doha: Gullmedalje – 69,17 m, framom Denia Caballero (68,44 m)
OL i 2021 i Tokyo: Bronsemedalje – 65,72 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yaimé Pérez» frå ,  den 12. oktober 2019.  

Cubanske diskoskastarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Cuba
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Christian Coleman

Christian Coleman () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Atlanta i delstaten Georgia som i 2019 vart verdsmeister på 100 meter med den personleg rekordtida 9,76 sekundar. Under verdsmeisterskapen i Doha sprang han også startetappen for USA sitt vinnarlag i 4 x 100 meter stafett. Ved VM i friidrett 2017 vann Coleman sølv både på 100 meter og i 4 x 100 m stafett. Hans personbeste på 200 meter er 19,85 sekundar.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Christian Coleman» frå ,  den 12. oktober 2019.  
 

Sprintarar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Steven Gardiner

Steven Gardiner () er ein friidrettsutøvar frå Bahamas som tevlar på 200 meter og 400 meter. Under VM i friidrett 2019 vart han verdsmeister på 400 meter, samstundes som han sette landsrekord med sterke 43,48 sekundar. Tidlegare vann Gardiner VM-sølv på 400 meter ved London-VM 2017 og han fekk OL-bronse i 4 x 400 meter stafett i 2016 saman med Bahamas sitt mannskap i tevlinga. Gardiner har personbeste på 200 meter på 19,75 sekundar.

Kjelder
 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Steven Gardiner» frå ,  den 12. oktober 2019.  
 

Bahamanske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Bahamas
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bahamas
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Bahamanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Timothy Cheruiyot

Timothy Cheruiyot () er ein kenyansk mellomdistanseløpar som i 2019 vart verdsmeister på 1500 meter. Han vann VM-sølv på same distansen i 2017 og vann 1500-metertevlinga i diamantserien (Diamond League) i 2017, 2018 og 2019. Cheruiyot sin personlege rekord på spesialdistansen er på 3.28,4, oppnådd i 2018.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Timothy Cheruiyot» frå ,  den 13. oktober 2019.  
 

Kenyanske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Kenya
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Lelisa Desisa

Lelisa Desisa Benti () er ein langdistanseløpar frå Oromiaregionen i Etiopia. Han vart verdsmeister 2019 i maratonløping under verdsmeisterskapen i Doha. I 2013 tok han VM-sølv på distansen og han sigra i Boston maraton. Sidan vann han Boston maraton på ny i 2015, i 2018 sprang han inn til siger i New York maraton.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Lelisa Desisa» frå ,  den 13. oktober 2019.  
 

Etiopiske maratonløparar
Verdsmeistrar i friidrett for Etiopia
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Salwa Eid Naser

Salwa Eid Naser, opphavleg Ebelechukwu Agbapuonwu, () er ein nigeriansk friidrettsutøvar som sidan 2014 har representert Bahrain. Ho vart verdsmeister 2019 på 400 meter under meisterskapen i Doha. Vinnartida 48,14 sekundar er den beste på distansen etter 1983. I 2017 vann sølvmedaljen på 400 ved London-VM.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Salwa Eid Naser» frå ,  den 13. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Bahrainske friidrettsutøvarar
Nigerianske friidrettsutøvarar
Verdsmeistrar i friidrett
Bahrainske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Nia Ali

Nia Ali () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Pennsylvania som tevlar i 100 meter hekk og i sjukamp. Ho vann VM-gull 2019 og OL-sølv 2016 i 100 meter hekk. Under meisterskapen i Doha sette ho personleg rekord på 12,34 sekundar då ho sikra seg gullmedaljen på korthekken.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Nia Ali» frå ,  den 13. oktober 2019.  
 
 

Hekkeløparar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Anzjelika Sidorova

Anzjelika Aleksandrovna Sidorova () er ein russisk friidrettsutøvar frå Moskva. Ho vart europameister 2014 i stavhopp og verdsmeister 2019 i same øvinga, i den siste tevlinga sette ho personleg rekord med eit hopp på 4,95 meter. I Tokyo-OL 2021 vart ho sølvmedaljør.

Aktiv
Sidorova kneip gullmedaljen frå greske Ekateríni Stefanídi då ho under friidretts-EM 2014 tok seg over 4,65 meter i tredje og siste forsøk. Sidorova imponerte endå meir då ho ved hall-EM 2015 i Praha hoppa heile 4,80 m og på ny vann over Stefanídi med 5 cm.

Sidorova sigra i hall-EM 2019 i Glasgow med eit stavhopp på 4,90 m. Ved eit stemne i Madrid om sommaren forbetra ho sitt personbeste til 4,91 m. Høgdepunktet for Sidorova kom 29. september 2019 under verdsmeisterskapen i Doha, i tredje forsøk på 4,95 meter svinga ho seg over lista og vann gullmedaljen. Under dei olympiske leikane 2021 i Tokyo var Sidorova ein av tre utøvarar som tok 4,85 metershøgda i fyrste forsøk, men sidan ho ikkje hadde riv på lågare høgder, leia ho tevlinga. Gullmedaljen glapp då Katie Nageotte frå USA hoppa over 4,90 m i sitt andre forsøk.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje – 4,65 m, framom Ekateríni Stefanídi (4,60 m)
VM 2015 i Beijing: Nr 13 
VM 2017 i London: Utslått i kvalifiseringa (-)
EM 2018 i Berlin: Nr 4 – 4,70 m
VM 2019 i Doha: Gullmedalje – 4,95 m, framom Sandi Morris (4,90 m)
OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 4,85 m, bakom Katie Nageotte (4,90 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anschelika Alexandrowna Sidorowa» frå , den 5. mai 2021.  

Russiske stavhopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett for Russland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for ROC
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Deltakarar for ROC under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Bjarte Tjøstheim

Bjarte Paul Tjøstheim () er ein norsk radioprogramleiar, komikar og skodespelar, mest kjend frå radioprogrammet Radioresepsjonen. Han voks opp på Randaberg i Rogaland.

Bakgrunn
Tjøstheim er fødd i Kristiansand, og budde fram til 1974 på Onøy i Nordland. Seinare flytta familien til Randaberg, like utanfor Stavanger. Han har alltid vore interessert i musikk, og fekk sin fyrste elektriske gitar som 12-åring. Tjøstheim kjem frå ein kristen familie, og faren hans er pensjonert prest.

Karriere
Tjøstheim byrja radiokarrieren i Radio Vest som 17-åring. Sidan 2. januar 2006 har han, saman med dei to brørne Steinar og Tore Sagen vore programleiar i Radioresepsjonen på NRK P13 (tidlegare NRK P3). Hausten 2010 blei programmet flytta til TV under namnet Radioresepsjonen på TV, før dei gikk tilbake til radio 21. februar 2011.

Som skodespelar har han hatt roller i TV-seriane Buzz Aldrin, hvor ble det av deg i alt mylderet? og Julekongen og ein mindre rolle i TV-serien Lilyhammer. Våren 2013 og 2014 var han ein av syv komikarar i humorprogrammet Underholdningsavdelingen på NRK1. Han vann prisen som årets morosamaste (publikumsprisen) under Komiprisen 2014 og var i tillegg nominert i klassen årets mannlege TV-komikar. Tjøstheim blei den 11. september 2014 ramma av ein blodpropp, men han var tilbake i Radioresepsjonen 24. september 2014.

TV og film 

 2005: Singelklubben – Bjarte
 2006: Jul i Svingen – Servitør
 2007: Switch – Lærer
 2007: Torsdag kveld med Steinar Sagen – Bjarte
 2008: Jubalong – Sjefen for fjernsynet
 2010: Radioresepsjonen på TV
 2011: Buzz Aldrin, hvor ble det av deg i alt mylderet? – Karsten
 2012: Julekongen – Anton, Kevins far
 2012: Lilyhammer – Teddy
 2013: Underholdningsavdelingen
 2014: Død snø 2 – Prest
 2014: Doktor Proktors prompepulver – Politimann
 2017: Presten – NRK1, Bjarte Tjøstheim spelar seg sjølv som prest
 2019: Hellums kro

Radio 

 1984– ?? Radio Vest
 NRQ
 1999–2003  Holger Nielsens Metode
 2006– d.d. Radioresepsjonen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bjarte Tjøstheim» frå ,  den 15. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 

 

Norske komikarar
Folk frå Randaberg
Folk frå Kristiansand
Dwain Chambers

Dwain Anthony Chambers () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå London. På 100 meter tok han sølv i europameisterskapen 1998 og bronse i verdsmeisterskapen 1999. I stafettløp over 4 x 100 meter var han med om å vinne sølv i VM 1999 og gull i EM 2006. Under hall-VM 2010 vann 60-meteren.

Aktiv
Chambers vart andremann på 100 m ved EM 1998 i Budapest, slått av landsmannen Darren Campbell. Året etter sette han personleg rekord med 9,97 sekundar og kneip bronsemedaljen på 100 meter då VM 1999 fann stad i Sevilla. Deretter sprang han som ankermann Storbritannia inn til europarekord og sølvmedalje i 4 x 100 meter stafett, laget elles bestod av Jason Gardener, Darren Campbell og Marlon Devonish. Under Sommar-OL 2000 i Sydney enda Chambers på fjerdeplassen på 100 m, same plassering fekk han på distansen også ved VM 2001 i Edmoton.

Doping
I europameisterskapen 2002 i München var Chambers fyrstemann på 100-meteren framom Francis Obikwelu, før han så var med om å vinne 4 x 100 m stafett. I oktober 2003 kom for ein dag at Chambers 1. august hadde testa positivt på steroidet tetrahydrogestrinon. Det britiske friidrettsforbundet stengde han ute frå idretten i to år, og alle resultata hans etter 1. januar 2002 vart annullert.

Tilbake
År 2006 kom Chambers tilbake på friidrettsbana. Under europameisterskapen i Göteborg kvalifiserte han seg til finalen på 100-meteren og han tok gull med det britiske mannskapet i 4 x 100 meter stafett. Sidan deltok han i 100-meterfinalen både ved VM 2009 og EM 2010.

Chambers sigra på 60 meter både ved hall-EM 2009 i Torino og hall-VM 2010 i Doha. I Torino sette han europarekord med 6,42 sekund i semifinalen. I 2014 var han to hundredels sekund for seint i mål til å ta bronsemedaljen på 100 m ved europameisterskapen i Zürich.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje på 100 m – 10,10, bakom Darren Campbell (10,04) 
VM 1999 i Sevilla: Bronse på 100 m – 9,97. Sølv i 4 x 100 m stafett (37,73)
OL 2000 i Sydney: Nr 4 på 100 m – 10,08. Diskvalifisert i 4 x 100 m stafett
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 på 100 m – 9,99, Utslått i kvartfinalane på 200 m (20,60=nr 19)
EM 2002 i München: Annullerte fyrsteplassar på 100 m og 4 x 100 m stafett
VM 2003 i Paris: Annullert fjerdeplass på 100 m og annullert bronse i 4 x 100 m stafett
EM 2006 i Göteborg: Gull i 4 x 100 m stafett (38,91). Nr 7 på 100 m – 10,24
VM 2009 i Berlin: Nr 6 på 100 m – 10,00
EM 2010 i Barcelona: Nr 5 på 100 m – 10,18
VM 2011 i Daegu: Diskvalifisert i semifinalane på 100 m
EM 2012 i Helsinki: Diskvalifisert i 4 x 100 m stafett
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 100 m (10,05=nr 10)
VM 2013 i Moskva: Nr 14 på 100 m – 10,15
EM 2014 i Zürich: Nr 4 – 10,24

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Dwain Chambers» frå ,  den 16. oktober 2019.  
 

Britiske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett for Storbritannia
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Dopingsaker i friidrett
Malin Ewerlöf

Malin Ewerlöf () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Gävle. Ho vann sølvmedaljen på 800-meteren under Friidretts-EM 1998 i Budapest.

Aktiv
Ewerlöf sprang inn til siger i juniorklassa både i VM i terrengløp 1989 og på 1500 meter ved EM 1991. Ho lukkast ikkje ta seg til meisterskapsfinale i seniortevling før 1997. Den sommaren sette ho personleg rekord på 1500 meter med 4.05,4 ved eit stemne i Luzern. Under verdsmeisterskapen 1997 i Aten enda ho på tiandeplassen på distansen. Ved europameisterskapen 1998 i Budapest sette Ewerlöf med tida 1.59,44 svensk rekord i semifinalane. I finalen overraska ho med å ta sølvmedaljen, over sekundet bak den suverene vinnaren frå Russland.

Perioden 1990-99 vann Ewerlöf 1500-meteren i sju svenske meisterskap og 800-meteren i seks. Ho sikra seg elles fire SM-gull i terrengløp og sigra i 2005 i SM i maratonløping.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 800 m (2.02,28=nr 15)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøka på 800 m (2.02,28=nr 23)
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa på 1500 m (4.13,8=nr 18) og i forsøka på 800 m (2.01,61=nr 22)
VM 1997 i Aten: Nr 10 på 1500 m – 4.08,6
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje på 800 m – 1.59,61, bakom Jelena Afanasjeva (1.58,50) 
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa på 1500 m (4.07,6=nr 18)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Malin Ewerlöf» frå ,  den 20. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske mellomdistanseløparar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Team America: World Police

Team America: World Police er ein amerikansk komedie frå 2004, produsert av Trey Parker, Matt Stone og Scott Rudin, dei to første kjende som skaparane av den animerte fjernsynsserien South Park. Filmen er ein satire på actionfilmar og tilhøyrande klisjear og stereotypar. Filmtittelen er avleidd frå nasjonal og internasjonal kritikk mot utanrikspolitikken til USA. 

I staden for verkelege skodespelarar bruker filmen marionettar, med Parker, Stone, Kristen Miller, Masasa Moyo, Daran Norris, Phil Hendrie, Maurice LaMarche, Chelsea Marguerite, Jeremy Shada og Fred Tatasciore som stemmeskodespelarar.

Filmen premierte under Denver Film Festival den 14. oktober 2004, og vart utgjeven på kinoar i USA dagen etter av Paramount Pictures. Han fekk hovudsakleg positive omtalar og spelte inn over 51 millionar dollar mot eit budsjett på 32 millionar dollar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Actionkomediar
Filmar frå 2004
Filmar frå USA
Lennart Hedmark

Lennart Per-Olav Hedmark () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Skellefteå som hevda seg i både spjutkasting og i mangekamp. Han vann sølvmedaljen i tikampen under europameisterskapen 1971 i Helsinki.

Aktiv
Hedmark vart svensk spjutmeister tre år i rad; 1963-65. Han vart i 1965 tredjemann i øvinga ved universiaden i Budapest, men lukkast ikkje ta medalje i den nordiske meisterskapen i Helsinki. Sin personlege rekord i spjutkasting sette han i Modesto i California i mai 1966, der spjutet landa på 81,94 meter.

Frå 1967 satsa Hedmark på mangekamp og vart svensk meister i tikamp fyrste gongen. Sidan vann han tikampen i SM åra 1968, 1970, 1971, 1973–75 og 1977. Han sikra seg òg fem nasjonale gullmedaljar i femkamp; 1971–73, 1975, 1977. I 1968 forbetra han den svenske tikamprekorden til 7 625 poeng då han vart nordisk meister i Reykjavik, og han kom på 11. plass ved Sommar-OL i Mexico-byen. Året etter vart han sjuandemann i EM 1969 i Aten.

År 1970 tok Hedmark steget opp i verdseliten i tikamp. Under ein landskamp mot Estland i Stockholm i juli månad sanka han 8 011 poeng, det sjette beste resultatet i verda det året. I september månad vann han sølv ved universiaden i Torino, slått av Mykola Avilov frå Sovjetunionen med 20 poeng. Også ved EM 1971 i Helsinki tok Hedmark sølvmedaljen, samstundes forbetra han sin nordiske rekord til 8 038 poeng. Både under Sommar-OL 1972 i München og i EM 1974 i Roma gav han opp etter den tredje øvinga.

Midt i juni 1973 gjennomførte Hedmark sin beste tikamp noko gong. I heimlege Sollentuna plukka han 8 188 poeng. Under dei olympiske sommarleikane 1976 i Montreal enda han på åttandeplassen.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Nr 11 – 7 481 poeng
EM 1969 i Aten: Nr 7 – 7 531 poeng
EM 1971 i Helsinki: Sølvmedalje – 8 038 poeng, bakom Joachim Kirst (8 196)
OL 1972 i München: Braut etter tre øvingar
EM 1974 i Roma: Braut etter tre øvingar
OL 1976 i Montreal: Nr 8 – 7 974 poeng

Kjelder
Fleire årgangar av «Friidrott», årbøker som kom ut i Helsingborg.

Svenske mangekjemparar
Svenske spydkastarar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Svenske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Svenske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
László Bölöni

László Bölöni () er ein tidlegare fotballspelar og seinare -trenar frå Romania. Han var i 1986 med å vinne europacupen i fotball med FC Steaua București.

Spelar

Klubbspel
Bölöni er etnisk ungarar og var frå 1970 til -84 aktiv på topplaget frå heimbyen Târgu Mureş. Perioden 1984-87 spelte han på Steaua, der han hadde ei sentral rolle på midtbana då laget vann Europacupen i fotball 1986. Vinteren 1988 reiste han til Belgia og spelte dei neste fire åra for klubbar på lågare nivå i belgisk og fransk klubbfotball. Bölöni vart kåra til årets spelar i Romania i 1977 og i 1983.

Landslagsspel
Böloni deltok i sin fyrste landskamp 4. juni 1975 då Romania på heimebane slo Danmark 4-0 i ein OL-kvalifiseringskamp. 13 år seinare spelte han sin 108. og siste landskamp i Amsterdam, i møtet med den blivande europameisteren Nederland måtte han som kaptein sjå mannskapet sitt tape 0-2. Böloni skåra 25 landslagsmål og spelte alle tre kampane då Romania deltok i EM i fotball 1984.

Merittar
Vinnar av Europacupen: 1986: FC Steaua București
Seriemeister: 1985, 1986, 1987: FC Steaua București
Cupvinnar: 1985 og 1987: FC Steaua București

Trenar
Bölöni har sidan 1994 var lagsjef (trenar) i ei rad fotballklubbar, for ein stor del i Belgia og Frankrike. Han leia i 2002 Sporting CP til liga- og cuptriumf i Portugal, og Standard Liège til ligapokal i Belgia i 2009.

Kjelder

eu-football
Denne artikkelen bygger på «László Bölöni» frå ,  den 23. oktober 2019.  

Rumenske fotballspelarar
Steaua-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1984