kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Khan Tengri

Khan Tengri (uigurisk omsett som «Herren over andane» eller «Herren over himmelen», på tyrkisk omsett som «herskar av himmelen» eller «herskaren Tengri») er eit fjell i Tian Shan-fjella. Det ligg på grensa mellom Kirgisistan og Kasakhstan, aust for innsjøen Issyk Kul. Den geologiske høgda er 6 995 meter over havet, men med breen som dekkjer toppen vert høgda 7 010 meter over havet. På grunn av dette vart han i fjellklatrarkrinsar inkludert i den sovjetiske snøleopardprisen der fjelltoppane må vere over 7 000 moh. Det vert òg kalla Khan Tangiri Sjyngy, Kan-Too Chokusu, Pik Khan-Tengry og Hantengri Feng.

Khan Tengri er det nest høgaste fjellet i Tian Shan etter Jengish Chokusu (7 439 moh) som ligg nokre kilometer lenger sør. Khan Tengri er det høgaste fjellet i Kasakhstan og det tredje høgaste i Kirgisistan etter Jengish Chokusu og Pik Lenin (7 134 m) i Pamirfjella.

Kjenneteikn 
Khan Tengri er ein massiv marmorpyramide dekt av snø og is. Ved solnedgang lyser marmoren raudt, noko som har gjeve fjellet det kasakhiske namnet Kan Tau («Blodfjellet»). Det ligg tvers overfor Sør-Ingeltsjek-breen (eller Inyltsjek), 16 km nord for Jengish Chokusu. Lenge trudde ein av Khan Tengri var den høgaste toppen i Tien Shen på grunn av den dramatiske forma, samanlikna med den massive klumpen som Jengish Chokusu består av. Khan Tengri er den høgaste toppen i fjellkjeda Tengri Tag eller Mustag, som òg inneheld toppar som Tsjapajeva og Gorkova. Anatolij Boukrejev reknar Khan Tengri som kanskje den vakraste fjelltoppen i verda på grunna av dei geometriske formene og symmetrien.

Historie 

Sjølv om han er 400 meter lågare enn den høgare naboen i sør, trudde ein lenge at Khan tengri var den høgaste toppen i fjellkjeda fram til Jengish Chokusu vart oppdaga i 1946.

Petr Semenov var visstnok den første europearen som fekk sjå den kolossale Khan Tengri i 1847.

Den første klatringa av toppen vart utført i 1931 av Mikhajl Pogrebetskij sitt lag frå Ukraina. Dei gjekk opp frå sør og langs vestryggen. Kuzmin leia den første klatreekspedisjonen frå nord i 1964. Khan Tengri er ein av fem toppar som ein sovjetisk fjellklatrar måtte klatre for å få den prestisjetunge snøleopardprisen.

I 2004 omkom 10-20 fjellklatrarar då dei vart tatt av eit snøras i den mest populære klatreruta i fjellet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Khan Tengri» frå , den 13. januar 2008.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Khan Tengri på SummitPost
 Khan Tengri på Peakware
 Klatreinformasjon på alpinefund.org
 Polsk ekspedisjon i 2007 
 Alex Gavan sin ekspedisjon til Khan Tengri i 2004 

Fjell i Kasakhstan
Fjell i Kirgisistan
Fjell i Kina
Høgaste punkt
Amazonasdelfin

Amazonasdelfinen eller boto/boutu  (Inia geoffrensis) er ein tannkval som høyrer til gruppa søramerikanske elvedelfinar. Han er typisk om lag 2,5 meter lang, veg 150 kilogram og er den største elvedelfinen. Arten er endemisk for elvesystemet Amazonaselva-Orinoco. Han førekjem i Brasil, Bolivia, Colombia, Ecuador, Peru og Venezuela.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Elvedelfinar
Amazonas
Orinoco
Dyr i Brasil
Dyr i Bolivia
Dyr i Colombia
Dyr i Ecuador
Dyr i Peru
Dyr i Venezuela
Syr-Darja

Syr-Darja (kasakhisk Сырдария, Syrdarija; tadsjikisk Сирдарёm, Sirdarjom; usbekisk Sirdaryo;
farsi سيردريا, Syrdarja eller Sirdarjo) er ei elv i Sentral-Asia, stundom kalla Jaxartes frå det gamle greske namnet ὁ Ιαξάρτης.

Geografi 
Elva startar der dei to elvane Naryn og Kara-Darja renn saman i Tian Shan-fjella (i antikken Imeonfjella) Namangan i Ferganadalen aust i Usbekistan. Ho renn så 2 212 km, først inn i Tadsjikistan og så inn i vestlege og nordvestlege område av Usbekistan og det sørlege Kasakhstan til restane av Aralsjøen. Området mellom Syr-Darja og den parallelle elva Amu-Darja i sør, vert kalla Transoksania.

Nedslagsfeltet til Syr-Darja er på over 800 000 km², men i dette tørre området er det berre eit 200 000 km² stort område som gjev vatn til elva. Syr-Darja gjev vatn til dei rikaste bomullsområda i heile Sentral-Asia, i tillegg til byane Kokand, Khujand, Kyzylorda og Turkestan.

Namn 
Det greske namnet kjem frå gamalfarsi, Yakhsha Arta («Store perleklar»), ein referanse til fargen på vatnet til elva. I islamske kjelder frå mellomalderen vert elva kalla Sayhoun (سيحون), etter ei av fire elvar i paradis. Elva markerte den nordlegaste grensa til Aleksander den store sine erobringar og greske historikarar hevdar at han her grunnla byen Aleksandria Eskhate i 329 f.Kr.. Byen heiter i dag Khujand. I røynda hadde han berre gjeve eit nytt namn til byen Kyropolis som vart grunnlagd av kong Kyros den store av Persia, meir enn to hundreår tidlegare.

Økologisk katastrofe 
Eit omfattande nettverk av kanalar vart bygd på 1700-talet av den usbekiske khanaten av Kokand i heile området som elva renn gjennom . Desse vatningskanalane vart kraftig utbygd i sovjetperioden for å gje vatn til bomullsmarkene. Dette gjekk særs hardt ut over dei økologiske forholda i området og elva tørka opp lenge før ho nådde Aralsjøen. Som følgje av dette har Aralsjøen krympa inn til ein fjerdedel av storleiken han ein gong hadde. Med millionar av menneske som i dag bur i nær bomullsmarkene og livnærer seg av denne industrien er det vanskeleg å sjå korleis situasjonen kan rettast opp att.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Syr Darya» frå , og «Syr-Darja» frå  den 14. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Store sovjetiske leksikon
 Britannica.com

Elvar i Tadsjikistan
Elvar i Usbekistan
Elvar i Kasakhstan
Talas

Talas er ei elv som renn gjennom Kirgisistan og Kasakhstan. Ho oppstår der elvane Karakol og Utsjkosja renn saman. Begge desse kjem frå Kirgisryggen og Talas-Alatau. Ho renn gjennom byen Taraz i Zjambyl-regionen i Kasakhstan og forsvinn før ho når Ajdynsjøen. 

Under slaget ved Talas i 751 slo ein hærstyrke av arabarar, kirgisarar og nepalarar hæren til Tang-dynastiet frå Kina og hindra dei i å utvide områda sine vidare vestover. Samstundes klarte dei å få tak i den kinesiske løyndomen om korleis ein laga papir.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Talas River» frå , den 14. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 http://www.talaschu.org/

Elvar i Kasakhstan
Elvar i Kirgisistan
Alden

Alden er ei øy i Askvoll kommune i Vestland. Ho ligg utom Vilnesfjorden, mellom Atløy/Tvibyrge og Værlandet. Fjellet Norskehesten, også kalla Den norske hest, gjer øya lett kjenneleg frå lang lei.

Folketalsutvikling:

Bakgrunnsstoff 

 Stadnamnsøk på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane

Øyar i Askvoll
Ossietzky-prisen

Ossietzky-prisen er ein ytringsfridomspris som vert delt ut av Norsk P.E.N.. Prisen vert delt ut årleg på Fengslede Forfatteres Dag, 15. november. 

Prisen har namn etter den tyske forfattaren og nobelprisvinnaren Carl von Ossietzky, som døydde i tysk fangenskap under nazisttida.

Prisvinnarar 

 Axel Jensen (1994) 
 Johanna Schwartz (1995) 
 Koigi wa Wamwere (1996)
 Håkon Børde (1997)
 Ketil Lund (1998) 
 Wera Sæther (1999) 
 Britt Karin Larsen (2000) 
 Sigmund Strømme (2001)
 Elisabeth Eide (2002)
 Stavanger kommune (2003)
 Aage Storm Borchgrevink (2004)
 Fakhra Salimi (2005)
 Ebba Haslund (2006)
 Democratic Voice of Burma (2007) 
 Francis Sejersted og Chungdak Koren (2008)
 Mohammed Omer (2009)
 Mansour Koushan (2010)
 Mohammad Mostafaei (2011)
 Deeyah (2012)
 Sidsel Mørck (2013)
 Sidsel Wold (2014)
 Ulrik Imtiaz Rolfsen (2015)
 Edward Snowden (2016)
 Tormod Heier (2017)
 Ahmedur Rashid Chowdhury (2018)
 Afshin Ismaeli (2019)
 Norske satireteiknarar (2020)
 Frie ytrarar frå Afghanistan (2021)
 Shabana Rehman (2022)

Kjelder 

 Norsk P.E.N. om Ossietzky-prisen med prisvinnarar 2001-2012. Vitja 14.01.14  

 Fotnotar

Norske prisar
Ytringsfridomsprisar
Skipingar i 1994
Norsk PEN

Norsk PEN (eller Norsk P.E.N.) er ei avdeling av International PEN. Den internasjonale organisasjonen vart stifta i 1921, og den norske avdelinga vart stifta i 1922 av Johan Bojer. Foreininga er ei litterær foreining og ei kampforeining for forfattarar og andre skribentar si rett til ytringsfridom, slik han er nedfelt i Menneskerettsfråsegna § 19, i den norske grunnloven § 100 og i Den internasjonale konvensjonen om sivile og politiske rettar, som Noreg er tilslutta. 

Foreininga delar ut Ossietzky-prisen og koordinerer arbeidet med fribyforfattarane.

Leiarar
 1985–1988: Per Egil Hegge
 1992–1997: Toril Brekke
 1997–2007: Kjell Olaf Jensen
 2007–2013: Anders Heger
 2013–2019: William Nygaard d.y.
 2019– : Kjersti Løken Stavrum

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1922
Norske forfattarlag
Svaner

Svaner er eit samleomgrep for store, vasslevande andefuglar av slekta Cygnus. Dei har lang hals og er som regel reint kvite fuglar som lever i nordlege, ofte kalde, strøk. Sørlege artar er ofte svarte eller svarte og kvite.

Det finst mellom seks og åtte artar svaner, i Noreg førekjem tre av dei: knoppsvane, songsvane og dvergsvane.

Oversyn artar, status og utbreiing 
Svaner i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. Fakta om raudlistestatus, populasjon og utbreiing er frå oppslag i BirdLife International sine nettsider 'Data Zone', 20. november 2012.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Andefamilien
Fugleslekter
ABB

The ABB Group (tidl. Asea Brown Boveri) er eit multinasjonalt selskap med hovudkontor i Zürich i Sveits. Selskapet vart danna ved samanslåinga av det svenske selskapet ASEA og det sveitsiske Brown Boweri i 1987. Selskapet driv i dag hovudsakleg med teknologiutvikling innan elkraftteknikk og industrielle elektro- og automatiseringsprodukt.

ABB har verksemder i over 100 land og totalt 108 000 tilsette (2006). I Noreg har selskapet om lag 2 000 tilsette og ein omsetnad på om lag 6,2 milliardar kroner (2006).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «ABB» frå ,  den 12. oktober 2022.  

Internasjonale føretak
Industriselskap
Atyrau oblast

Atyrau  (kasakhisk Атырау облысы) er eit oblast i Kasakhstan. Han ligg vest i landet rundt nordaustkysten av Kaspihavet. Hovudstaden er Atyrau, som har 142 500 innbyggjarar og sjølve oblastet har om lag 380 000 innbyggjarar. Med eit areal på 118 600 km² er han eit av dei minste oblasta i landet. Han grensar til Russland i nord i tillegg til den kasakhstanske oblasta Aktobe oblast, Mangystau oblast og Vest-Kasakhstan oblast. Ein stor del av provinsen ligg i den oljerike Kaspiske senkinga og på grunn av dette er det bort mange oljebrønnar i Tengizfeltet og oljerøyrleidningar går frå byen Atyrau til Groznij i Russland og vidare til Europa.

Byar 
 Atyrau 
 Kulsary 
 Ganyusjkino 
 Kotjajevka

Kjelde 

 Denne artikkelen bygger på «Atyrau Province» frå , den 16. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 National Geographic Atlas of the World, Eighth Edition.

Fotnotar 

Oblast i Kasakhstan
Pro-drop-språk

Pro-drop-språk viser til språk som ikkje treng ha subjekt i setninga, som t.d. finsk (minä) tulen kohta «(eg) kjem snart». Her er subjektspronomenet ikkje naudsynt, verbendinga -n fortel likevel at det er første person eintal. Omgrepet pro-drop-språk oppstod innanfor styrings- og bindingsteorien på 1980-talet, sjølv om andre grammatikkteoriar hadde vore klår over fenomenet tidlegare. Samsvaret mellom verbbøying og pro-drop er berre ein tendens, og ikkje ein regel: Det finst språk der verba uttrykkje person, som ikkje har pro-drop (t.d. tysk), og språk utan personmarkering som har prodrop (t.d. kinesisk). Det er mogleg å skilje mellom to typar pro-drop-språk: Dei som berre kan ha pro-drop i første og andre person (som finsk) og dei som kan ha det i tredje person også (som t.d. italiensk).

Litteratur 

 Bresnan, Joan (ed.), 1982, The Mental Representation of Grammatical Relations, MIT Press, Cambridge, Massachusetts.
 Chomsky, Noam, 1981, Lectures on Government and Binding: The Pisa Lectures. Holland: Foris Publications. Reprint. 7th Edition. Berlin and New York: Mouton de Gruyter, 1993.
 Graffi, G. (2001) 200 Years of Syntax. A critical survey, John Benjamins, Amsterdam, The Netherlands.
 Moro, A. 1997 The raising of predicates. Predicative noun phrases and the theory of clause structure, Cambridge Studies in Linguistics, Cambridge University Press, Cambridge, England.
 Rizzi, L. (1982) Issues in Italian Syntax, Foris, Dordrecht.

Syntaks
Filmen Kautokeino-opprøret

Kautokeino-opprøret er ein norsk film frå 2008 i regi av Nils Gaup. Handlinga i filmen er basert på Kautokeino-opprøret, som fann stad i 1852.

Filmen hadde premiere på norske kinoar den 18. januar 2008. Same året vann han prisen Folkets Amanda på utdelinga av Amandaprisen.

Medverkande

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Filmomtale hjå Sandrew Metronome

                       
Kautokeino-opprøret
Kautokeino-opprøret
Kautokeino-opprøret
Kautokeino-opprøret
Kautokeinoopprøret
Kautokeino-opprøret
Den samiske nasjonaldagen

Den samiske nasjonaldagen, nasjonaldagen til samane, eller samefolkets dag (sámi álbmotbeaivi) 6. februar er ein dag felles for alle samar i Noreg, Sverige, Finland og Russland. Dagen vart feira for første gong i 1993, samstundes med at FN offisielt opna det internasjonale året for urfolk. Dagen vert feira på ulike vis i ulike lokalsamfunn.

Datoen markerer det første samlande møtet for ulike samiske organisasjonar og aktivistar i Trondheim 6. februar 1917, med deltakar frå Noreg og Sverige. Dette var første gong i historia at nord- og sørsamar frå ulike land samla seg til eit stort møte for å drøfta felles saker og problemstillingar. Elsa Laula Renberg stod bak både ideen og sjølve møtet, som samla over hundre deltakarar.

I 1992 gjorde samekonferansen vedtak om at 6. februar, saman med seks andre dagar i året, skulle vera offisielle samiske flaggdagar.

Samekonferansen sitt vedtak i 1993 låg til grunn for Sametinget sitt vedtak om å gjera den 6. februar til Sámi álbmotbeaivi – Samisk folkedag. 

Frå 2004 har dagen vore offisiell flaggdag i Noreg, der det er påbod om å flagga med det norske flagget ved alle offentlege bygg. Det er valfritt om ein i tillegg vil flagga med det samiske flagget. Flagget er ei helsing til samane på dagen deira.

Kjelder 

 Pressemelding frå statsministeren: Samefolkets dag offisiell flaggdag
 Kalendernettstaden Dagen i dag

Nasjonaldagar
Samisk
Agenda 3:16

Agenda 3:16 er eit norsk, kristent månedsmagasin som har kome ut sidan 2001. Det er redaksjonelt fristilt frå eigaren sin, Normisjon.

Agenda 3:16 hadde per 1. januar 2017 eit opplag på 9 000 blad, rundt 8 000 abonnentar og omlag 40 000 lesarar. Bladet er ei vidareføring av For fattig og rik og Santalen. Redaktør for bladet er Kristin Wennemo Malmin.

Bladet har vunne prisar og fått heiderleg omtale av Den Norske Fagpresses Forening fleire gonger, jf. Fagpresseprisen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettside 

Kristne blad
Skipingar i 2001
Uralsk

Uralsk (kasakhisk: Орал, Oral; russisk: Уральск, Uralsk) er ein by nordvest i Kasakhstan der Uralelva renn saman med Tsjogan nær grensa til Russland. Han ligg på vestsida av Ural og vert derfor geografisk rekna som ein del av Europa. Uralsk har om lag 210 000 innbyggjarar og er hovudstaden i Vest-Kasakhstan oblast. Den etniske samansetjinga er dominert av russarar (54 %) og kasakhstanarar (34 %).

Uralsk er eit jordbruks- og industrisenter og har vore ein viktig handelsstad sidan han vart grunnlagd. Elvetraffikk på Uralelva mellom Kaspihavet og Uralfjella har passert byen i mange hundreår. I dag er han ein stoppestad for jernbanen mellom Europa og vidare inn i Sibir. Det ligg fleire oljefelt rundt byen og fleire andre industribyar.

Historie 
Uralsk vart grunnlagd i 1613 av kosakkar og heitte opphavleg Jaitsk, etter Jaik som var namnet på Uralelva på denne tida. Sidan jaikkosakkane (uralkosakk) haldt med opprørande i striden mellom Stenka Razin og Pugatsjev erklærte tsarina Katarina II den 15. januar 1775 at elva Jaik frå no skulle heite Ural og Jaitsk fekk namnet Uralsk. 

Byen vart erobra av Pugatsjev og festninga vart omleira frå 30. desember 1773 til 17. april 1774. Tsaren sine troppar under kommandør Mantsurov tok byen etter Golytsin hadde tatt Orenburg frå opprørarane. 

Pusjkin vitja byen med venen Vladimir Dahl i september 1833 medan han gjorde undersøkingar for boka si Historia om Pugatsjev sitt opprør og Kapteinens datter. 

Byen vart omleira av kosakkar under den russiske borgarkrigen. Mikhail Frunze, Vasilij Tsjapajev og Georgij Zjukov var med på å forsvare byen. Uralsk fekk namnet Oral etter Kasakhstan sitt sjølvstende i 1991.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Oral, Kazakhstan» frå , den 18. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 
 Uralsk sin telefonkatalog

Byar i Kasakhstan
Temirtau

Temirtau (kasakhisk Теміртау, russisk Темиртау) er ein by i Kasakhstan. Han ligg ved elva Nura i Karaganda oblast og har om lag 170 000 innbyggjarar.

Kjelde

 Denne artikkelen bygger på «Темиртау» frå , den 18. januar 2008. 

Byar i Kasakhstan
Turkestan i Kasakhstan

Turkestan (kasakhisk: Түркістан, Turkistan, tidlegare kalla Hazrat-e Turkestan) er ein by sør i Kasakhstan i Sør-Kasakhstan oblast, nær elva Syr-Darja og var hovudstad i det gamle Kangju. Han har opp under 100 000 innbyggjarar og ligg 160 km nordvest for Taraz langs den transaralske jernbanen mellom Kyzylorda (Perovsk) i nord og Tasjkent i Usbekistan i sør.

Turkestan er ein av dei mest historiske byane i Kasakhstan med arkeologiske funn som går tilbake til 300-talet. Kinesarane kalla staden Beitian og seinare vart han kalla Yasi eller Sjavgar fram til 1500-talet då han var eit viktig handelssenter.

Namnet Hazrat-e Turkestan tyder «den heilage av Turkestan» og refererer til Khoja Ahmad Yasavi, den store Sufi-sjeiken av Turkestan, som vart fødd her på 1000-talet og er gravlagd i byen. Under hans regjeringstid vart byen eit viktig utdanningssenter for folket på dei kasakhstanske steppene. I 1390-åra reiste Timur eit stort mausoleum kalla Mazar.

Framleis kjem mange pilegrimar til byen. I følgje ei lokal segn skal visstnok tre pilegrimsreiser til Turkestan vere like bra som ein hajj til Mekka, men dette er ikkje eit syn som resten av den muslimske verda deler. Helgenen vart rekna som så heilag at byen vart kjend som «det andre Mekka i austen», og er særs viktig for muslimar i Kasakhstan. 
 
Gjennom historia har Turkestan vore ein grenseby og ligg i utkanten av den persisk-islamske oasekulturen Transoksiana i sør og dei turkisk-mongolske steppenomadane i nord. Derfor har han til tider vore eit viktig kasakhstansk politisk senter, og til andre tider under usbekiske khanatar lenger sør sin kontroll.

Då han kom inn under russarane i 1863 var han under Khanatet Kokand. Turkestan var i Syr-Darja oblast i det russiske Turkestan. Då tsarist-regimet fall i 1917-18 var han ei kort stund ein del av Den autonome sovjetiske sosialistrepublikken Turkestan før han vart ein del av den kasakhstanske republikken i Sovjetunionen i 1924.

I dag har Turkestan opp under 100 000 innbyggjarar og dei fleste er etniske usbekarar. På 10 år på slutten av 1900-talet steig innbyggjartalet med 10 % og han var den kastakhstanske byen som voks raskast etter den nye hovudstaden Astana.

Ein kan nå Turkestan med tog frå Almaty, ei reise som tar nesten 20 timar. Bilturen frå den næraste flyplassen i Tsjimkent tar om lag to timar.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Hazrat-e Turkestan» frå , den 19. januar 2008. 

Byar i Kasakhstan
Busetnader langs Silkevegen
Heilage byar
Dubna i Latvia

Dubna er ei elv aust i Latvia. Ho er ei av sideelvane til Daugava frå høgre og munnar ut i Daugava ved byen Līvāni.

Bakgrunnsstoff

Elvar i Latvia
Gauja

Gauja (estisk Koiva jõgi; livisk Koiva; tysk Livländische Aa) er ei av dei lengste elvane i Latvia med ei lengd på 452 km og eit nedslagsfelt på 8 900 km². Kjelda hennar ligg i åsane sørvest for Cēsis. Ho renn først austover og nordover og dannar grense mot Estland i om lag 20 km. Sør for Valga og Valka snur ho vestover mot Valmiera, og held fram sørvestover nær Cēsis og Sigulda. Gauja munnar ut i Austersjøen nær Riga.

I Cesis og Riga fylke har Gauja grave ut den djupaste elvedalen i Latvia med breidder opp til 90 meter høge. Denne delen av Gauja inneheld mange flotte naturområde og vart erklært ein nasjonalpark i 1973.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Gauja» frå , den 20. januar 2008. 

Elvar i Latvia
Elvar i Estland
The Internet Movie Database

The Internet Movie Database (IMDb) er den eldste og sannsynlegvis største filmdatabasen på Internett. Den er kjent for å vere svært dekkjande, også med informasjon om ikkje-engelskspråklege filmar, lågbudsjettfilmar, TV-filmar og dataspel.

Soge
IMDb vart oppretta i 1990 som eit enkelt program for å søkje i lista over vanlege spørsmål (FAQ) for nyheitsgruppe rec.arts.movies. I 1993 var det mogleg å sende spørsmål til programmet via e-post, og året etter kunne også brukarane sende inn tillegg til databasen og det vart utvikla eit www-basert grensesnitt, noko som opna IMDb for den store brukarmassen. I byrjinga var IMDb ikkje-kommersiell, og brukte donert bandbredde og maskinvare. I 1996 vart det danna eit selskap i Storbritannia, Internet Movie Database Ltd. med eigendomsretten til databasen, og det kom reklame på nettstaden. I 1998 vart verksemda kjøpt opp av Amazon.com.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Internet Movie Database
Internet Movie Database
Internet Movie Database
Leptictidium

Leptictidium var ei slekt pattedyr. Leptictidium levde i regnskogane i Nord-Amerika og Eurasia gjennom eocen frå 50 til 35 millionar år sia.

Bakgrunnsstoff 
 Leptictidium på BBC sida
 

Pattedyr
Tom Hilde

Tom Andre Hilde () er ein norsk skihoppar frå Asker. Han vart norsk meister i normalbakken i 2013 og har vunne fire sølvmedaljar og to bronsemedaljar med det norske hopplandslaget åra 2007-11. Hilde er medlem i Asker Skiklubb.

Aktiv skihoppar
Hilde fekk sitt store gjennombrot i hoppbakken i 2008-sesongen. Då vann han to renn i verdscupen, den tredje sigeren i verdscuprenn kom i 2011. Fire gongar i perioden 2007-11 har han vore med å vinne sølvmedaljar for Noreg i lagtevlingar under verdsmeisterskapane, han var og med i kvartetten som vann bronsemedaljar under Vinter-OL 2010. Også i lagtvlinga under skiflygings-VM 2008 var han med å vinne bronsemedaljar. Femteplassen i normalbakken i VM 2011 er hans beste individuelle plassering i internasjonale meisterskap. Han vart nummer tre i den tysk-austerrikske hoppveka 2010/11. Vinteren 2013 kneip han gullmedaljen i noregsmeisterskapen i normalbakken i Rena, framom Anders Fannemel.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 Sapporo: Nr 12 i storbakken. Med på laget som tok sølv, saman med Roar Ljøkelsøy, Anders Bardal og Anders Jacobsen. 
VM 2009 Liberec: Nr 16 i normalbakken. Med på laget som tok sølv, saman med Anders Bardal, Johan Remen Evensen og Anders Jacobsen. 
OL 2010 Vancouver: Nr 11 og 12 i dei to renna. Med på bronselaget, som bestod av dei same fire som i VM året før. 
VM 2011 Oslo: Nr 5 i normalbakken og 10 i storbakken. Han var saman med Anders Bardal og Anders Jacobsen med på begge sølvlaga. Bjørn Einar Romøren var den fjerde på laget i normalbakken. I storbakken var Johan Remen Evensen den fjerde norske hopparen.

Besteplasseringar i internasjonale renn
2006: Nr 19 på Lillehammer (debut)
2007: Nr 4 i Zakopane
2008: To sigrar i Val di Fiemme og to andre- og fire tredjeplassar
2008/09: Nr 5 i Engelberg og i Planica (skiflyging)
2010: Nr 5 i Willingen
2011: Siger i Bischofshofen, to andre- (Zakopane, Oberstdorf) og tre tredjeplassar

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2006: Nr 6 i normalbakken i Heddal
Ski-NM 2007: Nr 4 i storbakken på Lillehammer
Ski-NM 2008: Sølvmedalje i storbakken i Trondheim
Ski-NM 2009: Bronsemedalje i storbakken på Lillehammer
Ski-NM 2010: Nr 4 både i normalbakken i Vikersund og i storbakken i Trondheim
Ski-NM 2011: Nr 6 i storbakken i Oslo
Ski-NM 2012: Nr 9 i normalbakken på Voss
Ski-NM 2013: Gullmedalje i normalbakken på Rena
Ski-NM 2014: Bronsemedalje i normalbakken i Molde
Ski-NM 2015: Bronsemedalje i normalbakken i Heddal
Ski-NM 2016:
Ski-NM 2017: Nr 4 i storbakken i Trondheim

Kjelde
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske skihopparar
Noregsmeistrar i skihopping
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Skihopparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Folk frå Asker