kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu

Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu er eit forbundsterritorium i India. Det blei oppretta 26. januar 2020 då to tidlegare forbundsterritorium, Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu, blei slått saman som følgje av eit vedtak i det indiske parlamentet i desember 2019. Daman by er  administrasjonssentrum i territoriet.

Forbundsterritoriet består av fire spreidde område, tre på vestkysten av India og eit sør på Kathiawar. Områda var del av Portugisisk India. Portugal tapte kontroll over Dadra og Nagar Haveli i 1954, medan Daman og Diu blei invadert av India i 1961. Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu blei då organiserte som forbundsterritorium.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu» frå ,  den 4. mars 2023.  

Daman og Diu
Dadra og Nagar Haveli
Skipingar i 2020
Kvitstrupetapakulo

Kvitstrupetapakulo (Scelorchilus albicollis) er ein mellomstor medlem av tapakulofamilien og er endemisk for Chile.

Taksonomi og systematikk 

Tapakuloar er ei gruppe på ca. 65 artar som er kjenneteikna av oppreist stjert, korte venger og kraftige bein, tilpassa eit liv i underskog. Kvitstrupetapakulo deler den biologiske slekta Scelorchilus med raudstrupetapakulo som lever vidare sør i Chile og i Argentina.
To underartar er anerkjende, nominatforma S. a. albicollis sentralt og sør i utbreiingsområdet og S. a. atacamae i nord.

Skildring 
Kvitstrupetapakuloen er omtrent 19 cm i kroppslengd. Vaksne fuglar av nominatforma har ei kanelfarga panne, ei markert kvit bogeforma augebrynstripe, supercilium, og gråbrun overside. Strupeområdet er kvitt og undersida og kroppssida er lys med  mørkebrune tverstriper. 
Underarten S. a. atacamae¨ er bleikare i same fargetone, spesielt oversida er mykje meir grå enn brun.

Leveområdet er avgrensa til sentrale Chile. Den nordlege underarten lever sørvest for Antofagasta og frå Atacama sørover til nordre Coquimbo-regionen. Nominatunderarten finst frå Coquimbo-regionen sør til omtrent Curicó i Maule-regionen. Den nordlegare delen av området er prega av halvørken med xeriske buskar og den meir sørlege delen er prega av matorral skog og kratt med middelhavsklima. Arten finst vanlegvis frå havnivå til 1000 moh., mest vanleg rundt 800 m, men òg opp til 1850 m. Desse fuglane er trudd å vere stasjonære.

Dietten er for det meste leddyr. Den søkjer mest på bakken i tett dekke av vegetasjon.

Kvitstrupetapakuloen graver neppe ut tunnel for reirplass som andre i tapakulofamilien, men finn naturlege holrom i fjellsprekker eller holrom etter degusar.

Kvitstrupetapakuloen syng frå bakken eller ei låg grein. Den typiske songen er ein serie av tre synkande tonar som fell i tonehøgd, skildra som gjentakande «ta-pa-cú». Kontaktropet har fleire tonar i kvar strofe og det finst variantar.

Status 
Kvitstrupetapakuloen er kategorisert som livskraftig av IUCN. Arten er skildra som nokså vanleg og med stabil populasjon. Han er verna mot jakt.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «White-throated tapaculo» frå , den 4. mars 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tapakulofamilien
Fuglar endemiske for Chile
Gertrude Atherton

Gertrude Franklin Horn Atherton () var ein amerikansk forfattar.

Atherton tilhøyrde  ein gammal amerikansk familie på farssida, og stamma frå ein bror av Benjamin Franklin på morssida. Ho fekk ei god utdanning, og budde lange tider i Europa. I ei rekke romanar skildra ho California i eldre og nyare tid, som i The Doomswoman (1892), The Californians (1898, svensk omsetjing 1900), American wives and English husbands (1898, svensk omsetjing 1900), The splendid idle forties (1902), Rézanov (1906) og The sisters-inn-law (1921). Ho henta motiv frå europeisk og amerikansk liv til Senator North (1900, svensk omsetjing 1901), Rulers of kings (1904), The gorgeous isle (1908, svensk omsetjing 1919), The tower of ivory (1910) og The sophisticates (1931). Ei reise i Hellas gav henne inspirasjon til å skildra antikken. The immortal marriage (1927) handlar om Aspasia, The jealous gods (1928) om Alkibiades. Dido, queen of hearts har òg antikt motiv. Andre verk av  Atherton er mellom anna The adventures of a novelist (1932), Can women be gentlemen? (1938) og Horn of life (1942).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gertrude Atherton» frå ,  den 4. mars 2023. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Svensk forslagsbok, 2:a opplaget, 1947

Folk frå San Francisco
USA-amerikanske forfattarar frå 1900-talet
Hannah Waddingham

Hannah Waddingham () er ein britisk skodespelar og songar. Ho er best kjend for å ha spela rolla som Rebecca Welton i komedieserien Ted Lasso. Ho vann ein Primetime Emmy Award for framståande kvinnelege birolle i 2021 og Critics' Choice Television Award for beste kvinnelege birolle i ein komedieserie i 2021 og 2022.

Waddingham har også spela i ei rekkje West End-forestillinger, blant anna Spamalot, Into the Woods og Trollmannen frå Oz som Den onde heksa frå Vest – og ho har fått tre Laurence Olivier Awards-nominasjonar for sin innsats. 

Waddingham har vore med i besetninga til filmversjonen av Les Misérables frå 2012 og i femte sesong av HBO-serien Game of Thrones som Septa Unella i 2015. Ho hadde ei av hovudrollene i den britiske thrilleren Winter Ridge (2018) og ei birolle i tv-serien Sex Education. Ho skal vere programleiar for Eurovision Song Contest 2023 i Liverpool saman med Alesha Dixon og Julija Sanina, og med Graham Norton i finalen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hannah Waddingham» frå ,  den 4. mars 2023.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Hannah Waddingham på IMDb.com

Britiske skodespelarar
Britiske songarar
Primetime Emmy Award-vinnarar
Eurovision Song Contest-programleiarar
Folk frå London
Andrea Berntzen

Andrea Berntzen () er ein norsk skodespelar. Ho vart kjend for hovudrolla som Kaja i Erik Poppes film Utøya 22. juli, og vart kåra til beste kvinnelege skodespelar under Amandaprisen 2018 for den rolla.

Berntzen har bakgrunn frå skulerevyen på Elvebakken vgs, og i 2017 vart ho kåra til årets kvinnelege skodespelar i Revykavalkadens oppsummering av skulerevyane i Oslo.

I 2018 var Berntzen elev ved Romerike Folkehøgskole. I 2021 spela ho rolla som «Marielle» i julekalenderen til TVNorge Nissene i bingen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Andrea Berntzen» frå ,  den 4. mars 2023.

Bakgrunnsstoff 
 Andrea Berntzen på IMDb.com
  Andrea Berntzens første filmrolle ble uvanlig krevende NRK 10. mars 2018.

Norske skodespelarar
Vinnarar av Amandaprisen
Kokstapakulo

Kokstapakulo (Scytalopus fuscus) er ein liten medlem av tapakulofamilien Rhinocryptidae. Han er mørk og sjeldan sett. Arten er endemisk for Chile.

Taksonomi og systematikk 

Kokstapakulo vart tidlegare vurdert som ein underart av magellantapakulo (Scytalopus magellanicus). Frå 1994 fekk han artsstatus på grunn av vokale forskjellar og fordi dei to er sympatiske (har overlappande utbreiing) gjennom delar av utbreiingsområdet. Kokstapakulo er monotypisk, har ingen underartar.

Skildring 

Kokstapakulo er ca. 11 cm lang. Han er i hovudsak mørk grå over det heile, mørkare over og lysare under. Korsryggen og bakdelen har ein brun tone, og flankane er nokre gonger bleik taubrune med svarte tverrstriper.

Kokstapakulo finst berre i det sentrale Chile. Utbreiinga spenner frå den sørlege Atacama-regionen sørover til Biobío-regionen i høgder frå havnivå opp til 4000 moh. i nord, men mest vanleg mellom 0 og 200 moh. frå nord mot sør. Han lever i dalbotnar med tett vegetasjon. Føretrekte habitat er buskkratt nær tilgang på vatn og i utkantar av sklerofyllskogar. Dei kan treffast ved bekkefar i kystbyar.

Dietten er lite kjent, men er trudd å vere leddyr som insekt, edderkoppar og mangefotingar. Dei grev og sparkar for å søke føde blant nedfallslauv og plukkar frå blad og greiner i lågvekst vegetasjon.

Det finst lite publisert materiale om hekkebiologien. Eitt reir er skildra laga av rotfibre og mose, fora med hestehår, plassert i enden av ein 0,6 m lang tunnel.

Songen er ei repeterande, kort stigande trille.

Status 
Kvitstrupetapakuloen er kategorisert som livskraftig av IUCN. Arten er skildra som nokså vanleg og med stabil populasjon.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dusky tapaculo» frå , den 4. mars 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tapakulofamilien
Fuglar endemiske for Chile
Julija Sanina

Julija Oleksandrivna Bebko (), kjend profesjonelt som Julija Sanina, er ein ukrainsk songar og frontfigur i det ukrainske rockebandet The Hardkiss.

Bakgrunn 
Sanina vart fødd Julija Oleksandrivna Holovan i 1990 i Kyiv i Den ukrainske sosialistiske sovjetrepublikken, seinare Ukraina. Ho vaks opp i en musikarfamilie og stod på scena fyrste gongen som treåring. Etter kvart byrja ho å syngje som solovokalist og vart med i eit barneband og jazzstorband.

Karriere
Sanina studerte etter kvart musikk, og var vokalist i bandet Sister Siren frå 2006 til 2008. I september 2011 danna ho popduoen Val & Sanina saman med musikkprodusenten Valeryj Bebko. Dei gifta seg same år, og ho endra etternamn frå Holovan til Bebko.

Etter kvart utvikla dei musikkbiletet sitt og endra namn til The Hardkiss. Dei gjekk over frå russiskspråklege tekster til engelske tekster, og lydbiletet vart tyngre og meir rockete.

I februar skreiv duoen kontrakt med Sony BMG. Bandet fekk rask aukande popularitet og vann fleire prisar i Ukraina og andre land. I 2014 oppretta Sanina også ein videoblogg på YouTube. Der fortalde ho om hennar eige liv og bandets virke bak scena. I 2016 vart Sanina ein av fire dommarar i den sjuande sesongen av ukrainske X Factor. Same år forsøkte gruppa seg i den ukrainske uttakinga til Eurovision Song Contest, der dei tapte på målstreken for Jamala. Ho vann seinare Eurovision Song Contest 2016 med låten «1944». Sanina vart i 2022 røysta fram av folket til å vere dommar til Vidbir, den ukrainske nasjonale finalen til Eurovision Song Contest.

Sanina skal leie Eurovision Song Contest 2023 i Liverpool saman med Alesha Dixon og Hannah Waddingham, og med Graham Norton i finalen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Julija Sanina» frå ,  den 4. mars 2023.  

Ukrainske songarar
Eurovision Song Contest-programleiarar
Folk frå Kyiv
Juanfernandezmeisetyrann

Juanfernandezmeisetyrann (Anairetes fernandezianus) er ein art av sporvefuglar i tyrannfamilien Tyrannidae, som tilhøyrer meisetyrannslekta Anairetes. Han er endemisk for Juan Fernández-øyane, Chile.

Det generiske hankjønnsnamnet Anairetes stammar frå det greske αναιρετης, anairetēs, som betyr ‘øydelegg’ (t.d. «tyrann»); og artsnamnet fernandezianus refererer til typelokaliteten til arten.

Arten er monotypisk. Gulaugemeisetyrann (A. parulus) som lever på fastlandet frå Colombia til Eldlandet er systerart.

Skildring 

Juanfernandezmeisetyrannen er ein stor medlem i slekta, ca. 12,5 cm i kroppslengd. Oversida er mørk grå, vengene nær svarte med to kvite vengeband. Kinna, strupe, bryst, undersida med flankar er kvit med kraftige svarte striper frå strupen til fremre buken. Undergumpen er kvit. Panna er svart med nokre lange fjører som kan reisast, størst hos hannar.

Han finst berre på Robinson Crusoe-øya, i Juan Fernández-øygruppa, Chile, i Stillehavet. Han er vanleg i alle skogkledde habitat på øya, opp til 900 m høgd. Han føretrekkjer skog av opphavleg treslag,  sjølv om han tilpassar seg godt til andre miljø, inkludert hagar og parkar. Føda er insekt, juanfernandezmeisetyrannen er einaste insektetande fugleart på øygruppa.

Status 
Juanfernandezmeisetyrannen har vorte klassifisert som nær trua av Verdas naturvernunion (IUCN) på grunn av den ekstremt litle utbreiinga og på ei enkelt øy. Sjølv om populasjonen, berekna til 5000 individ på midten av 1980-talet, truleg er stabil, er arten utsett for trugsmål frå innførte pattedyr som ringast den opphavlege vegetasjonen, menneskelege påverknader og moglegvis av introduserte frammande predatorar som nasebjørn (Nasua), rotter og huskattar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Anairetes fernandezianus» frå , den 4. mars 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 BirdLife International (2023) Species factsheet: Anairetes fernandezianus.
 

Tyrannfamilien
Fuglar endemiske for Chile
Ingá-Máret Gaup-Juuso

Ingá-Máret Gaup-Juuso () er ein finsk-norsk samisk songar, joikar og reindriftar frå Kaaresuvanto i Enontekis i Nord-Finland. Ho er vokalist og joikar i elektronika-bandet Tundra Electro.

Gaup-Juuso er fødd i Kaaresuvanto, og har finsk far og norsk mor frå Kautokeino-området. 
Ho er utdanna innan samisk språk og litteratur. 

I 2016 var ho med på å skipa bandet Tundra Electro, saman med den norske musikaren og komponisten Patrick Shaw Iversen. 
Dette året vart ho tildelt den finske Larin Paraske-prisen.

I 2019 vart ho tilsett som fylkesjoikar av Troms fylkeskommune.

I 2022 vann ho songkategorien i Sámi Grand Prix med songen «Dovdameahttumii», som ho sjølv hadde skrive i samarbeid med Ylva Persson, Linda Persson og Paul Dubrovsky. Seinare same år kom ho på sjetteplass i Liet International i Tønder i Danmark, der ho framførte ein noko endra versjon av «Dovdameahttumii»

Gaup-Juuso deltok også i Sámi Grand Prix i 2015, då ho kom på andreplass i klassen tradisjonell joik, med ein joik om systera si.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ingá-Máret Gaup-Juuso» frå ,  den 4. mars 2023. 

Samiske musikarar
Vinnarar av Sámi Grand Prix
Nil Cardoner

Nil Cardoner Gratacós () er ein spansk skodespelar. Han har spelt i fleire tv-seriar, som Polseres vermelles og Infidels, begge kringkasta på TV3. I 2019 debuterte han som Oscar i TV3-serien Les de l'hoquei.

Filmografi 
 Zoo (2008)
 Negro Buenos Aires (2009)
 Infidels (2009–2011)
 Mil cretins (2011)
 Polseres vermelles (2011–2013)
 Fénix 11:23 (2012)
 Polònia (2014–2016)
 Seve (2014)
 Les de l'hoquei (2019–2020)
 Loco por ella (2021)
 Alma (2022)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Spanske skodespelarar
Skodespelarar frå 2000-talet
Marlene Stavrum

Marlene Nøvik Stavrum () er ein norsk VGTV-profil, manusforfattar, komikar og skodespelar, oppvaksen på Ytterøy i Trøndelag.

Utdanning
Stavrum har bachelor i drama og teater frå NTNU i Trondheim, og ein mastergrad i drama- og teaterkommunikasjon frå OsloMet.

Karriere
Stavrum har vore ein del av podkasten Skikk og bruk saman med Lars Berrum og Emilie Nicolas, i tillegg til podkastane Nei Nei Nei og Nuvel saman med Martha Leivestad.

I 2020 vart Stavrum kåra til Årets humorspire på Humorprisen. I 2022 vart ho ein del av Max Social og ein VGTV-profil.

Filmografi

Utval av TV-deltakingar

Stand-up show

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marlene Stavrum» frå ,  den 2. mars 2023.

Bakgrunnsstoff 
 Marlene Stavrum hos Internet Movie Database
 Marlene Stavrum hos Filmfront

Norske komikarar
Norske manusforfattarar
Norske skodespelarar
Folk frå Levanger
Pincoyastormsvale

Pincoyastormsvale (Oceanites pincoyae) er ein nyleg skildra fugleart i oseansvalefamilien, Oceanitidae, som er kjent frå kysten av Chile i Sør-Amerika.

Namnet pincoya er frå ei mytisk vakker sjønymfe i chilote-mytologien som symboliserer fruktbarheita i havet, hjelper seglarar i nød og dansar på bølgjene for å indikere god eller dårleg tilgjenge på fisk.

Utbreiing og systematikk 
Arten vart skildra så seint som i 2013 og har berre vore observert i farvatnet nær øya Chiloé i Los Lagos-regionen i Chile. Arten vart først oppdaga i 2009  inne i Reloncavíbukta sør for byen Puerto Montt. Arten er òg observert i Chacaokanalen. I februar 2011 organiserte ornitologen Peter Harrison ein ekspedisjon til havområdet utanfor Puerto Montt og i løpet av fire dagar vart over 1500 individ observerte.
Pincoyastormsvala er plassert i den biologiske slekta Oceanites saman med oseanstormsvale og dansestormsvale.

Skildring 
Pincoyastormsvala er svart og kvit og blir observert i felt som ei kryssing mellom oseanstormsvale (tidlegare kjent som wilsonstormsvale) og maoristormsvale. Som dei andre i slekta har ho ein rett avkutta mørk hale og eit hesteskoforma kvitt felt på overgumpen. Lyse vengedekkarar på både under- og oversida er ein distinkt karakter. Under flukt stikk føtene ut bak halen.

Arten er berre kjend frå observasjonar til sjøs og frå to eksemplar samla inn i landet ved El Bolson, Argentina. Det har vorte antyda at arten høyrer heime i området og hekkar anten på øyar og holmar i chilenske fjordar eller kanskje i innlandet. Pincoyastormsvala søkjer føde på havoverflata eller under flukt og kan gjere stupdukk og korte dukk på eit til tre sekund. Ho kan òg ta seg over overflata av havet som ei mus med vengene lukka.

IUCN har ikkje sett fast ein status på arten fordi det manglar kunnskap om bestandsstorleik og utviklingstrend.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pincoyastormsvala» frå , den 5. mars 2023

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Oseansvalefamilien
Fuglar endemiske for Chile
Vår Staude

Vår Vibeke Staude () er ein norsk programleiar som har jobba i TV 2 sidan 1992. Ho har vore nyheitsanker og Washington-korrespondent for TV 2 Nyhetene, og har sidan 2005 vore programleiar for God morgen Norge. 

Sidan 2005 har ho vore sambuar med den tidlegare olympiske padlaren Knut Holmann. 

Staude vart tildelt Riksmålsforbundets TV-pris i 2012.

I 2021 kom Staude på femteplass i den tolvte sesongen av 71° nord – Norges tøffeste kjendis.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vår Staude» frå ,  den 5. mars 2023.

Bakgrunnsstoff 
 Vår Staude på Internet Movie Database

Programleiarar for TV2
Folk frå Bærum
Verdscupen i skiskyting 2014

Verdscupen i skiskyting 2014 tok til 24. november 2013 og vart avslutta 23. mars 2014. Turneringa omfatta 22 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad i Östersund i Sverige, Hochfilzen i Austerrike, Le Grand-Bornand i Frankrike, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Pokljuka i Slovenia, Kontiolahti i Finland og Oslo i Noreg. 

Dei mannlege utøvarane tevla i to 20 km normalprogram, ni stk 10-kilometer sprint, åtte jaktstartar à 12,5 km og tre 15 km-lange fellesstartar. I tillegg vart det arrangert fire stafettar over 4 x 7,5 km. Martin Fourcade frå Frankrike triumferte for tredje året i rad. Som sesongane føreåt vart nordmannen Emil Hegle Svendsen nummer 2, like framom sin eigen landsmann Johannes Thingnes Bø.

Dei kvinnelege utøvarane tevla i t0 15 km normalprogram, ni stk 7,5 km sprint-tevlingar, åtte jaktstartar à 10 km og fem fellesstartar à 12,5 kilometer. I tillegg vart det arrangert tre stafettar over 4 x 6 km. Kaisa Mäkäräinen frå Finland kneip topplassen frå fjorårsvinnaren, norske Tora Berger. Darja Domratsjeva frå Belarus vart nummer 3.

Menn

Individuelt

Kvinner

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltcup 2013/14» frå ,  den 5. mars 2023.  

Skiskyting i 2014
2014
Joaquin Miller

Joaquin Miller (, eigentleg Cincinnatus Heine Miller) var ein amerikansk forfattar og poet.

Miller var fødd i Liberty i Indiana. Då han var 16 år gammal flytta han til California, der han hadde mange eventyr. I 1860 blei han tilsett ved eit advokatkontor i Oregon, og  i 1866 blei han dommar og seinare verksam i aviser ulike stader. I 1871 gav han ut diktsamlinga Songs of the Sierras. Seinare følgde Pacific poems (same år), Songs of the sunlands (1873), Songs of far away lands (1878) og Songs of Italy (same år). Innan prosa skreiv Miller mellom anna Life among the modocs: unwritten history (1873), romanane The one fair woman (1876) og The Danites of the Sierras (1881) med meir. Dei samla verka hans blei gjevne ut i 1902 .

Utgjevingar

Specimens (1868)
Joaquin et al. (1869)
Pacific Poems (1871)
Songs of the Sierras (1871)
Songs of the Sun-Lands (1873)
Life Amongst the Modocs (1873)
Arizonian (1874)
First Fam'lies of the Sierras (1875–76)
The One Fair Woman (1876)
The Baroness of New York (1877)
The Danites (1878)
Songs of Italy (1878)
Shadows of Shasta (1881)
Memorie and rime (1884)
The Destruction of Gotham (1886)
Songs of the Soul (1896)
True Bear Stories (1900)
Chants for the Boer (1900)
The Complete Poetical Works of Joaquin Miller (1902)
As It Was in the Beginning (1903)
The Building of the City Beautiful (1905)
Light: A Narrative Poem (1907)
Joaquin Miller's Poems (6 bd., San Francisco, 1909–1910)
The Danites in the Sierras (1910)
49: The Gold-Seekers of the Sierras (1910)
An Elk Hunt
The Battle of Castle Crags

Kjelder 

Bibliografi
Frost, Orcutt William. Joaquin Miller. Twayne Publishers, 1967.
Marberry, M. M. Splendid Poseur: Joaquin Miller—American Poet. New York: Thomas Y. Crowell Company, 1953.
Peterson, Martin Severin. Joaquin Miller: Literary Frontiersman. Stanford University Press, 1937.

Denne artikkelen bygger på «Joaquin Miller» frå ,  den 5. mars 2023.
 oppgav desse kjeldene:
 Miller, Joaquin i Nordisk familjebok (andre opplaget, 1925)

USA-amerikanske diktarar
USA-amerikanske journalistar
USA-amerikanske forfattarar frå 1800-talet
Ambrose Bierce

Ambrose Gwinnett Bierce () var ein amerikansk forfattar og journalist. Han er mest kjend som forfattaren av The Devil's Dictionary, som ein glitrande novelleforfattar og som ein bitande kritikar med eit beiskt livssyn. Dødsåret hans er usikkert ettersom han forsvann sporlaust i Mexico etter å ha reist dit i 1913 under revolusjonen, men ein går som regel ut frå at han døydde i 1914.

Utgjevingar
(i levetida hans)
 The Fiend's Delight (as by "Dod Grile"). (London: John Camden Hotten, 1873). Stories, satire, journalism, poetry.
 Nuggets and Dust Panned Out in California (as by "Dod Grile"). (London: Chatto & Windus, 1873). Stories, satire, epigrams, journalism.
 Cobwebs from an Empty Skull (as by "Dod Grile"). (London and New York: George Routledge & Sons, 1874). Fables, stories, journalism.
 (with Thomas A. Harcourt) The Dance of Death (as by "William Herman"). (San Francisco: H. Keller & Co., 1877). Satire.
 Map of the Black Hills Region, Showing the Gold Mining District and the Seat of the Indian War (San Francisco: A. L. Bancroft & Co., 1877). Nonfiction: map.
 Tales of Soldiers and Civilians (San Francisco: E. L. G. Steele, 1891; many subsequent editions, some under the title In the Midst of Life). Fiction: stories.
 (with G. A. Danziger) The Monk and the Hangman's Daughter (Chicago: F.J. Schulte & Co., 1892). Fiction: novel (translation of Der Mönch von Berchtesgaden by Richard Voss).
 Black Beetles in Amber (San Francisco and New York: Western Authors Publishing, 1892). Poetry.
 Can Such Things Be?  (New York: Cassell, 1893). Fiction: stories.
 How Blind Is He  (San Francisco: F. Soulé Campbell, c. 1896). Poetry.
 Fantastic Fables (New York and London: G. P. Putnam's Sons, 1899). Fiction: fables.
 Shapes of Clay (San Francisco: W. E. Wood George Sterling, 1903). Poetry.
 The Cynic's Word Book  (New York: Doubleday, Page & Co., 1906). Satire.
 A Son of the Gods and A Horseman in the Sky  (San Francisco: Paul Elder, 1907). Fiction: stories.
 Write It Right: A Little Blacklist of Literary Faults (New York and Washington, D.C.: Neale Publishing, 1909). Nonfiction: precise use of words.
 The Shadow on the Dial and Other Essays S. O. Howes, ed. (San Francisco: A.M. Robertson, 1909). Collected journalism.
 The Collected Works of Ambrose Bierce (New York and Washington, DC: Neale Publishing, 1909–1912):
 Volume I: Ashes of the Beacon
 Volume II: In the Midst of Life: Tales of Soldiers and Civilians
 Volume III: Can Such Things Be?
 Volume IV: Shapes of Clay
 Volume V: Black Beetles in Amber
 Volume VI: The Monk and the Hangman's Daughter; Fantastic Fables
 Volume VII: The Devil's Dictionary
 Volume VIII: Negligible Tales; On with the Dance; Epigrams
 Volume IX: Tangential Views
 Volume X: The Opinionator
 Volume XI: Antepenultimata
 Volume XII: In Motley

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ambrose Bierce» frå ,  den 5. mars 2023.  

USA-amerikanske journalistar
USA-amerikanske forfattarar