Dorothy Ward

Dorothy Ward () var ein engelsk skodespelar som spesialiserte seg på pantomime, der ho spelte hovudrolla som ein gut, medan mannen hennar Shaun Glenville spelte dame-roller. Ho hadde ein suksessrik karriere over 52 år, og spelte i over 40 pantomimar mellom 1905 og 1957.

Bakgrunn og tidleg karriere 

Ward var fødd i Aston (no ein del av Birmingham) i Warwickshire i 1890 som dotter av Eliza (fødd Millichamp, 1867-1946) og Edwin Ward (f. 1866), ein flaskegrossist.  Då ho var 14 år blei ho tatt med for å sjå Jack and the Beanstalk med Ada Reeve i hovudguterolla, og ho bestemte seg for å driva med pantomime. Ho debuterte på scenen ved Alexandra Theatre i Birmingham i 1905, 15 år gamal, som Zenobia i pantomimen Bluebeard.

Etter at ho hadde suksess i denne rolla fekk War tilbod frå Robert Courtneidge om rolla som Betty i den edvardianske musikalske komedien The Dairymaids ved Apollo Theatre i London (1906) i lag med Phyllis Dare og Walter Passmore. Under julsesongen 1906 var ho Dandini i pantomimen Cinderella i Edinburgh, der ho var reserve for rolla som Prince Charming. Då hovudspelaren i rolla blei sjuk fekk Ward sin fyrste sjanse til å spela ei hovudrolle. Ho skapte deretter den ikkje-talande rolla som Etoff i Edward German sin komiske opera Tom Jones ved Apollo Theatre i London (1907), og i 1908 spelte ho prinsessa Helene i operetta A Waltz Dream ved Hicks Theatre. Dette blei følgt av George Edwarde sin produksjon av Havana på Gaiety Theatre, før ho blei med i The Gay Gordons på Aldwych Theatre.

Ward spelte Robin Hood i pantomimen Babes in the Wood ved Prince of Wales Theatre i Birmingham (1909-10), og deretter tittelrolla i pantomimen Little Jack Horner i Newcastle (1910-11), der dame-rolla blei spelt av den unge irske skodespelaren Shaun Glenville. Dei gifta seg i 1911. Sonen deira var skodespelaren og regissøren Peter Glenville (1913-1996).

Toppår 

Ward blei rekna som ei av dei fremste skodespelarane i rolla som principal boy, medan Glenville var kjend som ei pantomime-dame utan like. I 50 år spelte dei derfor ofte mor og son i ulike pantomimar. Dei opptredde saman i slike stykke fram til 1914, då Ward fekk rolla som Louise med Fay Compton og Cicely Courtneidge i The Cinema Star, som turnerte i provinsene før det opna på Shaftesbury Theatre i London. I 1916 var ho med i We're All In It ved London Hippodrome, og turnert gjennom heile 1917 før ho blei gjenforeint med Glenville i Happy Go Lucky (1918). I store delar av 1921 var ho saman med mannen i New York der ho spelte Phoebe Throssel i Quality Street på Shubert Theatre og Cora Angélique i The Whirl of New York ved Winter Garden Theatre. 

Ward og Glenville hadde fått roller i Mother Goose ved Alhambra Theatre i Glasgow til julepantominen i 1921. Like før blei Ward henta inn for å erstatta Clarice Mayne i Jack and the Beanstalk ved London Hippodrome mot George Robey. I 1926 var paret med i The Apache ved Theatre Royal i Newcastle før dei drog på turné med stykket, og opna med det på London Palladium i 1927. Seinare var dei på turné med The Blue Train. Ward var Cora Angélique i ei gjenoppsetting av The Belle of New York på Daly's Theatre i London (1931), og følgde dette som Lady Holyrood i ei gjenoppsetting av Florodora. Seinare var ho Nan i A Country Girl, følgd av The Duches of Dantzic. Ho avslutta 1932-sesongen med Glenville i La poupée.

Då andre verdskrigen braut ut var Ward blant dei fyrste underhaldarane som blei med i ENSA, og reiste til Frankrike der ho underheldt troppane. No var paret blitt ganske rike, og åtte mellom anna ein Rolls Royce.

Frå oktober 1944 til januar 1945 spelte Ward Loretta Zelma i Meet Me Victoria ved Victoria Palace Theatre, mot Lupino Lane. På 1950-talet byrja ho å tenke på om ho kunne halde fram med å spela rolla som ung gut meor. I 1957 hadde ho sin siste opptreden i denne rolla, i Dick Whittington ved Pavilion Theatre i Liverpool. Ho var då 66 år, og enda med dette ein karriere der ho hadde spela principal boy nesten kontinuerleg sidan 1905.

Songar og innspelingar 

I løpet av karrieren sin framførte Ward ei rekkje songar skrivne av ein venn av henne og Glenville, Fred Godfrey, mellom anna «Meet Me Jenny When The Sun Goes Down» i ein pantomime i Belfast i 1908. Ward er kjend for å ha spelt inn fire Godfrey-låtar: «Blue Eyes» (Regal G-7170, 1915); «Tommy's Learning French» (Regel G-7219, 1915); «I Love My Motherland» (RegalG-7418, 1916); og «Take Me Back To Dear Old Blighty» (Retal G-7398, 1916). Ho song òg songane hans «It's the Way They Have In The Navy» (1914); «I'm Coming Back to Old Kilkenny» (1915); «Take Me Back to Your Heart» (1916); «You Were The First One to Teach Me to Love» (1911); «Down Texas Way» (1917); «Open Your Heart And Let The Sunshine In» (1920); «Till You Come Back Again» (1926); «Arm In Arm Together» (1931) og «There Is Always A Silver Lining» (1939).

Seinare år 
Ward og mannen slo seg ned i London i 1957, der Glenville døydde i 1968.

Dorothy Ward døydde i Hendon i London den 30. mars 1987, 96 år gammal.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dorothy Ward» frå ,  den 5. september 2023.

Bakgrunnsstoff 

 Tributetside av eit familiemedlem (arkivert nettside)
 Portraits of Dorothy Ward - National Portrait Gallery, London

Engelske skodespelarar
Engelske songarar
Folk frå Birmingham
Skodespelarar frå 1900-talet