kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Ramslauk

Ramslauk (Allium ursinum) eller bjørnelauk er ein plante i laukslekta i påskeliljefamilien som veks vilt i Noreg. Han veks helst i skuggefull lauvskog langs kysten. For å få nytte ut lyset i skogbotnen startar veksten tidleg om våren. Plantane visnar gjerne tidleg då det om sommaren vert lite lys i skogen.

Blomane er samla i ein stor rund skjerm på toppen av stengelen. Dei er kvite med seks spisse kronblad. Lauken er samansett av berre to blad. Dei held fram å vekse over jorda. Dei får lang stilk. Blada har sterkare grønfarge enn andre laukplanter. Den runde frukta har seks frø.

Tradisjonelt har ramslauken vorte lite brukt. I seinare tid vert han, tilliks med andre laukplanter, brukt til å setje smak på matrettar.

Ramslauken har gitt namn til mange lokale stader. Planten har vore godt kjend fordi han set smak på mjølka når dyr, kyr og geiter, et han under beiting. Det kan føre til av mjølka må kasserast.

Ein kjenner til at ramslauk har vorte brukt mot innvolsorm hjå folk og dyr.

Ramslauk er ein heimleg plante som er ganske vanleg i kyst- og fjordstrøk frå Østfold til Møre, med nokre spreidde funn i Trøndelag. Arten vart i 2021 teken inn på Raudlista som nær truga (NT).

Kjelder 

 Høeg, Ove Arbo: Planter og tradisjon. Universitetsforlaget, 1975
 Rolf Jonsson: Ville blomster i skog og mark 1975 ISBN 82-05-09285-0

Bakgrunnsstoff 

Ramsløk - gammel tradisjon tas opp igjen , skogoglandskap.no

Laukslekta
Viltveksande plantar i Noreg
Takson namngjevne av Carl von Linné
Dari

Dari er eit språk som blir tala i Afghanistan og i delar av Iran og Pakistan. Det blir tala av rundt ein tredel av innbyggjarane i Afghanistan, og er eitt av dei to offisielle språka i landet, saman med pasjto. 
Dari har rundt 7 600 000 talarar i Afghanistan (folketeljing 2011) og 9 600 000 totalt.

Dari liknar på farsi, og blir ofte rekna som ein variant av dette. Talarar av dei to språka kan forstå kvarandre utan større problem. Språka har ganske lik syntaks og morfologi, men har større skilnader i fonologien. Til dømes har dari dei to lange vokalane o og e som ikkje finst i farsi. Dari er også i slekt med balutsji, kurdisk og gilaki.

Språket blir skrive med det persiske alfabetet, ein variant av det arabiske. Rundt 28 % av talarane kan skriva språket. Dari blir brukt i media, både skriftleg og munnleg. I radio bruker ein typisk ein standardisert uttale som byggjer på skriftspråket og tradisjonell, arkaisk uttale.

Kjelder

 dari (28.02.2013) i Store norske leksikon
 Dari hos Ethnologue
 Dari  hos UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles

Bakgrunnsstoff 
 Dari  - UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles (UCLA)
 Dari hos Ethnologue
 Dari-alfabetet  ved www.afghan-web.com
 Dari-bøker og software til sals ved www.kodakan.se

Indoiranske språk
Språk i Afghanistan
Einskildspråk
Dragor

Dragor (makedonsk Река Драгор, Reka Dragor) er ei lita elv sør i Nord-Makedonia. Han renn hovudsakleg gjennom byen Bitola. Kjelda ligg nær Sapunčitsa i fjellet Baba. Dragor munnar ut i Tsrna.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Dragor River» frå , den 1. februar 2008. 

Elvar i Nord-Makedonia
Lepenats

Lepenats (makedonsk Лепенец, albansk Lepenci) er ei elv i Kosovo og Nord-Makedonia med ei lengd på 75 km. Ho er ei av sideelvane til Vardar frå venstre.

Sirinić 
Lepenats spring ut frå Kodža Balkan-fjella aust for byen Prizren i ei høgd på 1 850 meter over havet. Ho renn austover mellom fjellet Žar i nord og nordsida av fjellet Šara i sør. Frå Šara mottar ho fleire småelvar, der Suva reka er den største. Vidare renn ho forbi landsbyane Sevtse og Jažintse, skistaden Brezovitsa og den litle byen og regionsenteret Štrptse.

Lepenats held fram mellom Šara frå sør og fjellet Nerodimka i nord ved landsbyane Donja Bitinja, Gotovuša, Brod og Doganović, der ho snur sørover og ut på sletta Veliko Kosovo.

Veliko Kosovo og Kačanik 

I fleire kilometer renn ho parallelt til elva Nerodimka og gjennom landsbyane Kovačevats og Bob. Ho mottar så elva Nerodimka frå venstre ved byen Kačanik, ved byrjinga av Kačanikravinen.

Ravinen er den smalaste delen av Lepnatsdalen og ligg mellom fjella Šara i vest og Skopska Crna Gora i aust. Ravinen er 23 km lang og er grave ut i kalkstein og skifer. Dei høgare delane av ravinen var ein gong utløpet frå ein innsjø som ikkje eksisterer lenger. Landsbyane Pustenik og Đeneral Janković ligg i ravinen. Etter Đeneral Janković vert Lepenats ei grenseelv mellom Kosovo og Nord-Makedonia før ho renn ut av ravinen etter landsbyen Sečište og inn i Nord-Makedonia etter 60 km.

Skopjesenkinga 

Dei siste 15 km renn Lepenats gjennom den låge Skopjesenkinga og like etter inn i storbyområdet rundt Skopje. Her mottar ho fleire sideelvar frå Skopska Crna Gora til venstre. Ho renn forbi ruinane av den antikke byen Scupi, men renn elles ikkje forbi nokre busetnader før ho går inn i dei nordlege forstadane til Skopje. Ho munnar ut i Vardar i bydelen Gjorče Petrov i ei høgd på 262 meter over havet.

Kjenneteikn 

Lepenats høyrer til Egearhavet sitt nedslagsfelt og har eit eige nedslagsfelt på 770 km² (695 km² i Kosovo, 75 km² i Nord-Makedonia). Elva kan ikkje nyttast til elvefart. 

Elva har eit potensial for å utnyttast til vasskraftproduksjon, men vert verken nytta til dette formålet eller til kunstig vatning. 

Lepenats var ein gong del av ein kunstig bifurkasjon då Nerodimka vart forbunde til både Lepenats og Sitnitsa via ein kanal, slik at nedslagsfelta til Egearhavet og Svartehavet så vart forbunde. Kanalen vart dekt til etter den andre verdskrigen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lepenac» frå , den 1. februar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Tredje opplag (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Elvar i Nord-Makedonia
Elvar i Kosovo
Radika

Radika (makedonsk og serbisk Радика, albansk Radikes) er ei elv sør i Serbia (Kosovo) og vest i Nord-Makedonia. Ho har ei lengd på 70 km og er ei sideelv til Svarte Drin.

Sjølve Radika er berre 52 km lang, men målt frå den fjernaste kjelda i nedslagsfeltet, som er elva Crni Kamen er ho 70 km lang.

Crni Kamen (Црни Камен; «Svart stein») har kjelda si på nordsida av fjellet Vratsa i Šar Planina nedanfor toppen Golema Vratsa (2 582 moh). Crni Kamen renn vestover før ho brått snur sørover og munnar ut i grenseelva Ćafa Kadis.

Ćafa Kadis har kjelda si på sørsida av Vratsa og renn vestover og dannar i fleire kilometer grensa mellom Kosovo og Nord-Makedonia. Etter at ho mottar Crni Kamen frå høgre og ei anna elv frå Kosovo renn ho innover i Nord-Makedonia og får frå dette punktet namnet Radika.

Radika munnar ut i Svarte Drin (Crni Drim) like sør for Debar. Svarte Drin renn vidare mot Adriahavet gjennom Albania. Radika har eit nedslagsfelt på 665 km² og kan ikkje nyttast til elvefart.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Radika» frå , den 1. februar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Tredje utgåve (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6 

Elvar i Nord-Makedonia
Elvar i Kosovo
Ekornes

Ekornes ASA () er ein norsk møbelprodusent med hovudavdeling i Sykkylven. Ekornes er mest kjend for varemerka Stressless og Svane, og sel møblar i over 40 land, blant anna gjennom eigne salselskap.

Historie 
Ekornes vart starta i 1934 av Jens E. Ekornes som J. E. Ekornes Fjærfabrikk, fyrst med produksjon av fjører til møblar og madresser, men snart utvikla ein produksjon av madrasser, og dei fekk produktnamnet Svane. 

I 1946 reiste Jens E. Ekornes til USA arbeidde ved ein madrassfabrikk for å lære meir om faget; han hadde òg tidlegare vore i USA. Tilbake i Sykkylven same året hadde han med seg òg nye maskiner frå USA. Året etter vart produksjonen av møbleldelar sett i gang. 
der han 

På 1950-talet var madrassproduksjonen utvida, og Ekornes sette i gang produksjon av skumplast. 

I siste halvdelen av 1960-talet tok produksjonen av salongmøblar til. Då satsa ein òg sterkt på marknadsføring, bl.a. med brosjyrer direkte sende til husstandane. 

I 1970 kutta Ekornes ned talet på forhandlarar frå 1200 til 200, og vart ein kort periode boykotta av møbelforhandlarforeininga for det. I 1971 kom Stressless i produksjon, og dermed gjekk Ekornes inn i ein særs ekspansiv periode. I 1977 var Ekornes blitt den største møbelprodusenten i Skandinavia, og Jens Petter Ekornes var ein administrerande direktør med høg medieprofil.

På 1980-talet gjorde Ekornes-konsernet fleire oppkjøp av andre fabrikkar. Minst vellukka var kjøpet av den svenske produsenten Ulferts AB, og konsernet fekk økonomiske problem. I 1987 gjekk Jens Petter Ekornes av som administrerande direktør, men kom tilbake i 1990 etter ein strid om strategiar og kontroll i selskapet. Ekornes hadde på denne tida økonomiske vanskar, men etter ulike omstruktureringar oppnådde Ekornes i 1994 overskot for fyrste gong sidan 1984. Seinare har produksjonen og overskotet auka, gjennom ulike effektiviseringsprosjekt og ny teknologi.

Produksjonseiningar 
Ekornes har i dag sju produksjonsselskap:

 J.E.Ekornes AS har tre produksjonseiningar i Sykkylven med om lag 800 tilsette. J.E.Ekornes produserer Stressless-stolar og Stressless-sofaer, i tillegg til ulike møbelkomponentar og skumplast.
 
 Ekornes Fetsund har eit anlegg på Fetsund på Romerike der ein produserer skumplast og Svane-madrassen. Der er om lag 160 tilsette.

 Ekornes Møbler AS, avdeling Grodås, ligg i Hornindal i Nordfjord, og har om lag 90 tilsette. Bedrifta lagar trekomponent til sofaer og delar til Stressless.

 Ekornes Møbler AS, avdeling Stranda, ligg på Stranda på Sunnmøre, og har om lag 80 tilsette. Bedrifta er tufta på dei tidlegare bedriftene Stranda Lenestolfabrikk AS og P.I. Langlos Fabrikker AS, som vart overtekne av Ekornes på 1970-talet. Bedrifta produserer sofaer. 

 Ekornes Møbler AS, avdeling Hareid, har 95 tilsette, og er tufta på deg gamle produsenten Utgård Mestermøbler AS som Ekornes overtok i 1996. Bedrifta produserer sofaer.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Norske møbelprodusentar
Norske føretak
Næringsliv i Sykkylven
Føretak skipa i 1934
1934 i Noreg
Jambol

Jambol eller Yambol (bulgarsk Ямбол) er ein by og ein kommune i provinsen Jambol i Bulgaria. Kommunen omfattar berre sjølve byen Jambol.

Byen ligg på båe sider av elva Tundzja i det historiske landskapet Thrakia.

Areal og folketal
Kommunen har eit areal på 91 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 74 132 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Jambol høyrer heile kommunen Jambol i tillegg til kommunen Tundzja. Heile storbyområdet har eit samla innbyggjartal på 98 287.

Den einaste busetnaden i kommunen er:

Historie for byen og området 

Området rundt Jambol har hatt busetnad sidan neolittisk tid. Dagens Jambol blei fyrst grunnlagt som ein romersk by i år 293 av den romerske keisaren Diokletian, under namnet Diospolis. Med den bulgarske voksteren på slutten av 500-talet og skipinga av det fyrste bulgarske riket i 681, blei Jambol, saman med heile område sør for Balkanfjella (det antikke Hemus), ein del av Bulgaria på byrjinga av 700-talet. 

I 1373 blei Jambol erobra av tyrkarane og underlagt det osmanske riket, kor byen voks til eit viktig regionalt senter. Byen blei gjort fri av russarane i 1878, og blei ein del av det autonome Aust-Rumelia, som seinare, i 1886 blei sameint med resten av Bulgaria (dagens bulgarske stat).

Verd å sjå 

Byen husar fleire historiske attraksjonar frå det osmanske riket, blant anna ein moské og ein tyrkisk basar frå byrjinga av 1500-talet. Området rundt byen er òg blant dei rikaste i Bulgaria på arkeologiske utgravningsstader.

Vennskapsbyar 
  Villejuif (del av Paris) i Frankrike
  Sieradz i Polen
  Izhevsk i Russland
  Berdyansk i Ukraina

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Jambol 
 yambolnews.net
 Jambol historiske museum

Byar i provinsen Jambol
Kommunar i provinsen Jambol
Provinsen Jambol
Democratic Socialists of America

Democratic Socialists of America (DSA) er ein sosialistisk organisasjon i USA, og den fremste amerikanske medlemen i Den sosialistiske internasjonalen, Socialist International. 

DSA vart danna i 1982, mellom anna av folk frå den eine av dei tre fraksjonane i det oppløyste Socialist Party of America. Dei to andre danna Social Democrats USA og Socialist Party USA. 

Michael Harrington og Barbara Ehrenreich vart valde til leiarar. 

Opphavleg var DSA sterkt assosiert med ideen om at «den realistiske venstresida finst i dag i Det demokratiske partiet» (Harrington). I dag er haldninga: «Democratic socialists reject an either-or approach to electoral coalition building, focused solely on a new party or on realignment within the Democratic Party.» 

Senator Bernie Sanders er medlem i DSA, og vart vald inn som uavhengig (Independent) kandidat frå staten Vermont. 

DSA sitt arbeid innanfor Democratic Party har likevel vorte sedd på som nødvendig fordi det politiske systemet ikkje gjev eit tredje parti ein sjanse. «Much of progressive, independent political action will continue to occur in Democratic Party primaries in support of candidates who represent a broad progressive coalition. In such instances, democratic socialists will support coalitional campaigns based on labor, women, people of color and other potentially anti-corporate elements... Electoral tactics are only a means for democratic socialists; the building of a powerful anti-corporate coalition is the end.» (Where We Stand)

I 2000 tok ikkje DSA noka offisiell stilling i presidentvalet, og fleire framståande medlemer støtta Ralph Nader frå Green Party. I 2004 støtta DSA demokratiske John Kerry. Landsmøtet til DSA i 2007 hadde stort oppmøte, og høyrde mellom anna ein viktig tale av senator Bernie Sanders. 

Young Democratic Socialists (YDS) er ungdomsorganisasjonen til DSA.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Democratic Socialists of America» frå ,  den 2. februar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Official site
 The Theory and Practice of Democratic Socialism
 Religion and Socialism Commission of the Democratic Socialists of America

Sosialistiske parti
Politiske parti i USA
Skipingar i 1982
Jordskjelvet i Skopje i 1963

Jordskjelvet i Skopje i 1963 (makedonsk Скопски земјотрес 1963, Skopski zemjotres 1963) var eit jordskjelv som råka Skopje i SR Makedonia (i dag Republikken Makedonia), då ein del av Jugoslavia, den 26. juli 1963.

Jordskjelvet målte 6,1 på momentmagnitudeskalaen (tilsvarer 6,9 på richterskalaen) og oppstod kl. 05.17 lokaltid i Skopje. Skjelvet varte 20 sekund og kunne merkast langs heile Vardardalen.

Få dagar etter jordskjelvet kravde 35 nasjonar i SN si generalforsamling at Skopje skulle få støtte i form av pengar, medisinar, oppbygging og forsyningar frå 78 land. Den kjende kunstnaren Pablo Picasso donerte måleriet sitt Hovudet av ei kvinne som vart stilt ut i Museet for Samtidskunst i Skopje.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «1963 Skopje earthquake» frå , den 2. februar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 On This Day: 26 July; 1963: Thousands killed in Yugoslav earthquake BBC
 Seismic Ground Motion Estimates for the M6.1 earthquake of July 26, 1963 at Skopje, Republic of Macedonia Department of Earth Sciences, Trieste, Italia
 Skopje-skjelvet i 1963 SeismoArchives, Incorporated Research Institutions for Seismology
 Jordskjelvet på inyourpocket.com

Skopje
Skopje i 1963
Jordskjelv i Jugoslavia
1963 i Jugoslavia
Katastrofar i Makedonia
Det første bulgarske riket

Det første bulgarske riket (bulgarsk Първo Българско царство, Părvo Bălgarsko Tsarstvo) var ein bulgarsk stat mellomalderen grunnlagd i år 681 i området nær Donaudeltaet og oppløyst i 1018 etter å ha vorte annektert til Austromarriket. Då riket var på sitt mektigaste dekte det eit område frå Budapest og Svartehavet og frå Dnepr i det moderne Ukraina til Adriahavet. Det vart etterfølgd av Det andre bulgarske riket, som vart oppretta i 1185. Det offisielle namnet på landet heilt sidan grunnlegginga var Bulgaria.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «First Bulgarian Empire» frå , den 2. februar 2008.

Fotnotar 

Bulgarsk historie
Makedonsk historie
STS-36

STS-112
Romutforsking i 1990
STS-104

STS-104
Romutforsking i 2001
STS-86

STS-86
Romutforsking i 1997
STS-84

STS-84
Romutforsking i 1997
STS-81

STS-81
Romutforsking i 1997
STS-79

STS-79
Romutforsking i 1996
STS-76

STS-76
Romutforsking i 1996
STS-74

STS-74
Romutforsking i 1995
STS-66

STS-66
Romutforsking i 1994
STS-46

STS-46
Romutforsking i 1992
STS-45

STS-45
Romutforsking i 1992
STS-44

STS-44
Romutforsking i 1991
STS-43

STS-43
Romutforsking i 1991
STS-37

STS-37
Romutforsking i 1991
STS-38

STS-38
Romutforsking i 1990
STS-26

STS-26
Romutforsking i 1988
STS-33

STS-33
Romutforsking i 1989
STS-39

STS-39
Romutforsking i 1991
STS-48

STS-48
Romutforsking i 1991
STS-42

STS-42
Romutforsking i 1992
STS-53

STS-53
Romutforsking i 1992
STS-56

STS-56
Romutforsking i 1993
STS-51

STS-51
Romutforsking i 1993
STS-60

STS-60
Romutforsking i 1994
STS-64

STS-64
Romutforsking i 1994
STS-70

STS-70
Romutforsking i 1995
STS-82

STS-82
Romutforsking i 1997
STS-121

STS-121
Romutforsking i 2006
STS-114

STS-114
Romutforsking i 2005
STS-105

STS-105
Romutforsking i 2001
STS-102

STS-102
Romutforsking i 2001
STS-92

STS-92
Romutforsking i 2000
STS-103

STS-103
Romutforsking i 1999
STS-95

STS-95
Romutforsking i 1998
STS-91

STS-91
Romutforsking i 1998
STS-85

STS-85
Romutforsking i 1997
Bias Bernhoft

Tobias Brodtkorb Bernhoft, kjend som Bias Bernhoft () var ein norsk songar og revyforfattar.

Karriere
Bernhoft var fødd  på Mjølfjell. Han debuterte som revysongar i 1926, og avslutta karrieren med å skriva tekstar til Jens Book-Jenssen i 1974. Gjennom hundreåret var han ein av dei viktigaste bakmennene i norsk revy, og skreiv for og/eller samarbeida med Arild Feldborg, svigersonen Bjørn Sand, Leif Juster, Einar Rose, Lalla Carlsen, Elisabeth Granneman, Kari Diesen, Wenche Myhre, Dizzie Tunes og Dag Frøland. Mellom Bernhoft sine kjende revyviser kan nemnast «Karl Johan og jeg» og «Omatt og omatt». Bias Bernhoft døydde i Oslo.

TV-portrettet Teksten var av Bias Bernhoft vart sendt i NRK i 1965. I det private dreiv han frå 1928 ein tobakksforretning på Majorstuen i Oslo. Denne vert i dag (2008) driven av dotter hans, Unni Bernhoft Sand, som også har ei fortid på «dei skrå breiddene». Bias Bernhoft vart tildelt Leonardstatuetten i 1973.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bias Bernhoft» frå ,  den 3. februar 2008.  

Revyliv i Noreg
Norske komikarar
Norske songarar
Folk frå Voss
Sildekonge

Sildekonge (Regalecus glesne) er ein stor fisk som høyrer til bandfiskane. Arten lever pelagisk og finst på mellombels djupt hav over heile verda. Det norske namnet sitt har han fått fordi han i folketrua tidlegare vart sett på som høvding over sildestimane.

Arten er særs sjeldan stort sett over heile utbreiingsområdet sitt. Han har difor liten økonomisk tyding, sjølv om kjøtet skal smaka særs godt.

Kjenneteikn 
Sildekongen er lang, smal og bandforma. Fargen er lyst sølvblank med raude finnar. Hovudet er lite, med ein tannlaus munn som kan krengast ut.

Ryggfinnen går langsetter heile ryggen og består av 10-15 harde finnestråler og opp mot 300 blaute. Dei fremste finnestrålane sit heilt framme med hovudet og er særs lange. Desse har vore med på å gje dyret namnet sitt, sidan dei kan sjå ut som ei krone. Ryggfinnen elles vert nytta til framdrift, ein reknar med at dyret sin kropp ligg i om lag 45 gradars vinkel frå retninga han sym. 

Sildekongen har elles korkje skjel eller gattfinne, og i dei lange bukfinnane er det berre èi finnestråle. Desse inneheldt kjemiske sanseceller og vert truleg brukt i næringssøk. Brystfinnane og halefinnen er òg små.

Sildekongen kan bli opp til sju meter lang med ei vekt på 272 kg. Ein trur mange forteljingar om sjøorm baserer seg på observasjonar av arten, særleg sidan mange myter skildrar ormen med raud man.

Levesett 
Me veit særs lite om biologien til sildekongen. Dei lever i dei frie vassmassane ned til 1 000 m, med hovudtyngda av bestanden mellom 300 og 500 meter. Skadde eller sjuke fisk vert stundom observert så grunt som opp til 20 m, og driv stundom i land. Det latinske artsnamnet glesne kjem frå Glesvær, der det første vitskapleg skildra eksemplaret vart funne.

Undersøkingar av mageinnhald har vist at sildekongen stort sett et små krepsdyr som kril, i tillegg til litt fisk og blekksprut. Funn av egg og larvar i Middelhavet tyder på at gytetida er tidleg på vinteren.

Kjelder 
 Jonsson, Bror: «Båndfisker» i Norges Dyr, Cappelen 1992
 FishBase

Bakgrunnsstoff 
 

Bandfisk
Birkirkara

Birkirkara (maltesisk B'Kara) er den største byen på Malta med 21 775 innbyggjarar (2005).

Birkirkara er heimstad til president Edward Fenech Adami, opposisjonsleiaren Alfred Sant og den første presidenten på Malta, Anthony Mamo.

Det er mange attraksjonar i Birkirkara, mellom anna den gamle jernbanestasjonen, som i dag er ein offentleg hage. Tog vart nytta som transportmiddel fram til 1931. Andre attraksjonar er akveduktane nær Mriehel og St. Helena-kyrkja.

Birkirkara er ein av dei eldste byane på Malta og vart nemnd i skriftlege kjelder i 1436.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Birkirkara» frå , den 3. februar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Birkirkara byråd
 Birkirkara: generell informasjon 
 Birkirkara og krossen

Byar på Malta
Qormi

Qormi (maltesisk Ħal Qormi, òg kalla Città Pinto) er den tredje største byen på Malta med 16 576 innbyggjarar (2005). Byen ligg sørvest for Valletta, sentralt på øya Malta. 
 
Av nabobyar finn ein Marsa, Luqa, Żebbuġ og Siġġiewi. Qormi ligg like i nærleiken av den gamle hovudstaden Mdina og den nye hovudstaden Valletta.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Qormi» frå , den 3. februar 2008. 

Byar på Malta
Gagauzia

Gagauzia (gagauzisk Gagauziya eller Gagauz-Yeri; rumensk Găgăuzia; russisk Гагаузия), formelt kalla Den autonome territorialeininga Găgăuzia (Gagauz Yeri) (moldovsk/rumensk Unitatea Teritorială Autonomă Găgăuzia), er ein autonom region i Moldova. 

Gagauzia ligg i den sørvestlege delen av Moldova og inneheld byane Comrat og Ceadîr-Lunga (gagauzisk Çadır-Lunga); ein større enklave rundt byen Vulcăneşti og to mindre enklavar rundt landsbyen Copceac og Carbalia.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gagauzia» frå , den 4. februar 2008.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av Gagauzia

Moldova
Transnistria

Transnistria, òg kalla Trans-Dnestr, Transdniestria og Pridnestrovie (fullt namn Den pridnestroviske moldoviske republikken) er ein region som offisielt høyrer til Moldova, og sjølv om det ikkje er respektert av andre statar eller internasjonale organisasjonar er han de facto ein sjølvstendig stat Transnistrisa fungerer i dag som ein republikk med eigen president, regjering, parlament, militær, politi og postsystem. Styresmaktene har vedteke eige flagg, nasjonalsong og riksvåpen.

Transnistria består av ei lang og smal landstripe mellom elva Dnestr og Ukraina, som i areal er mindre enn halve Rogaland fylke. Området var opphavleg ein del av Ukraina, men vart overført til Moldaviske SSR i 1940. Dette skjedde trass i at det budde få moldovarar i området. Etter Sovjetunionen sitt samanbrot i 1991, vurderte Moldova å verte ein del av Romania. Transnistria valde då å lausrive seg og dette førte til krig med Moldova som starta i mars 1992 og enda med våpenkvile i juli same år. Den politiske situasjonen er derimot framleis ikkje løyst og Transnistria har i praksis vore sjølvstendig sidan den gong. Transnistria vert stundom samanlikna med andre tidlegare sovjetiske område som Nagorno-Karabakh, Abkhasia og Sør-Ossetia

Mykje av Moldova sin industri låg nettopp i Transnistria, og tapet av denne regionen har råka Moldova hardt. Transnistria livnærer seg av handel med Ukraina og Russland, men òg av smugling.

Bakgrunnsstoff 
 Transnistrias presidents nettside
 Pridnestrovie.net offisiell nettside
 New York City Bar: Russia’s Activities in Moldova Violate International Law 
 Viorel Dolha – All about Transnistria
 - Fischka Photo Reportage på Transnistria

Kjelde 

 Denne artikkelen bygger på «Transnistria» frå , den 4. februar 2008.

Fotnotar 

Moldova
Omstridde område i Europa
Transnistria
Ikkje-anerkjende statar