kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
VID vitenskapelige høgskole

VID vitenskapelige høgskole er ein norsk vitskapleg høgskule med hovudsete på Frøen i Oslo (studiestad Diakonhjemmet, samlokalisert med søsterverksemda Diakonhjemmet sykehus) og andre studiestader i Bergen, Stavanger og Tromsø, som driv forsking og tilbyr studiar på alle nivå opp til doktorgrad innan helse- og sosialfag, teologi, diakoni, samfunnsvitskap, pedagogikk og leiing. VID har rundt 50 studieprogram. Sjukepleiarutdanning er det største studieprogrammet og den tradisjonelle kjerneverksemda, og høgskulen tilbyr også ei rekkje mastergrader innan t.d. klinisk sjukepleie, sosialt arbeid og barnevern. Høgskulen tilbyr også studium i andre helseprofesjonar og profesjonsstudiet i teologi (cand.theol.).

VID er eit dotterselskap av stiftinga Diakonhjemmet, ein sjølvstendig og ideell diakonal institusjon innanfor Den norske kyrkja. VID vart etablert i 2016 gjennom ei samanslåing av Diakonhjemmet Høgskole med fleire mindre høgskular, med historie som går attende til 1843. Studiestad Diakonhjemmet, som er hovudsetet til VID og største studiestad, ligg på Frøen i Oslo ved sida av søsterverksemda Diakonhjemmet sykehus som også er eigd av Diakonhjemmet. VID hadde per 2022 kring 6 000 studentar og nesten 700 tilsette. VID er ein av tre private vitskaplege høgskular i Noreg, ved sida av BI og MF.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Høgskular i Noreg
Utdanning i Oslo
Utdanning i Bergen
Skipingar i 2016
Kamerunfjellet

Kamerunfjellet er eit fjell som er ein av  dei største og mest aktive vulkanane i Afrika. Det er det høgaste fjellet i Kamerun, og ligg i nærleiken av kysten inst i Guineabukta. Det høgaste punktet blir kalla Fako. Fjellet ligg på Kamerunlinja, ei lang kjede av vulkanske fjell som strekker seg ut i Guineabukta og omfattar fleire øyar der, som São Tomé og Príncipe. På den sørlege hellinga av fjellet, mot kysten, er tvillingtoppen Etinde, som også er kjend som Vesle Kamerun.

I det 5. hundreåret f.Kr. observerte den kartagiske navigatøren Hanno eit vulkanutbrot her. Fjellet hadde utbrot seks gongar på 1900-talet. I 1922 nådde ein lavastraum heilt til Guineabukta, og i 1999 stoppa ein straum berre 200 meter frå kysten. Nylege utbrot var i 1999, 2000 og 2012. 

Kvart år held ein løpet Mount Cameroon Race of Hope til toppen av fjellet. Dei beste når toppen på 4 timar og 45 minutt. Turistar som vil klatra til toppen, må ha med ein guide.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kamerunfjellet» frå ,  den 3. februar 2023.  

4000 m-toppar
Vulkanar i Afrika
9°E
4°N
Fjell i Kamerun
Caburguasjøen

Caburguasjøen (spansk: Lago Caburgua) er ein innsjø i Araucanía-regionen nordaust for den velkjende og langt større Villarricasjøen i det sørlege Chile. Dette er ca. 600 km sør for hovudstaden Santiago. Sjøen dekker eit areal på 53 km², 470 moh. og er omgjeve av kvite sandstrender. Hovudvasskjelda er Río Blanco. 

Sørvest for innsjøen ligg flere varme kjelder, t.d. Termas de Menetué, Termas de Huife og Termas de Río Blanco. Aust for innsjøen ligg Huerquehue nasjonalpark. Aust for innsjøen ligg òg det 2040 m høge Cerro Picos del Caburgua. Vest for innsjøen ligg Villarrica nasjonalreservat.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Lago Caburgua» frå , den 4. februar 2023

Bakgrunnsstoff

Innsjøar i Chile
Geografi i Araucanía-regionen
Villarricasjøen

Villarricasjøen (spansk: Lago Villarrica) ligg nord for Villarrica-vulkanen i Araucanía-regionen, Chile. Mot vest ligg byen med same namn og i aust byen Pucón. Sjøen er ein del av elvebassenget Toltén.

Om sommaren når vasstemperaturen 19 til 22 °C, vanleg temperaturen om vinteren har vore mellom 9 og 10 °C, noko som lettar reinsinga av vatnet. Men i dei siste åra er det  registrert mellom 13° og 14° i månadene juni, juli og august, eit teikn på klimaendringar i området.

Innsjøen dekker eit areal på 176 km² og ei elliptisk form, med ei lengste akse på 23 km og den kortaste er 11 km.

Som dei fleste innsjøane i det sørlege Chile, skylder ho opphavet sitt til oppdemminga utført av ein endemorene frå siste istid. Hovudvasskjelda er Pucón-elva, som er eit resultat av samanløpet av elvene Liucura og Trancura , som har opphav i fjellkjeda aust for innsjøen.

Innsjøen har ei enkelt øyden øy kalla Aillaquillén, omtrent 300 meter i diameter på den breiaste delen. Øya er representert som ein historisk arv i våpenskjoldet til byen Villarrica, og ho ligg 3,5 kilometer frå næraste landside og 7,2 kilometer frå porten til byen Villarrica.

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Lago Villarrica» frå , den 4. februar 2023

Bakgrunnsstoff

Innsjøar i Chile
Geografi i Araucanía-regionen
Slekta medusahovud

Medusahovud (Gorgonocephalus) er ei slekt av slangestjerner. Dei har sterkt greina armar, der alle dei fem armane til stjerna deler seg i to fleire gonger, ofte fleire fleire hundre gonger. Den samla omkrinsen av lekamen til medusahovudet kan verta over 50 centimeter. Namnet har slekta si frå Medusa i gresk mytologi, ei kvinne med levande ormar som hår.

I Noreg finst det fire artar av medusahovud. Dei lever på hard botn langs kysten frå Vestlandet til Trondheimsfjorden. Her finst dei ofte i samband med åttetalskorallar, særskilt sjøtre. Gorgonocephalus caputmedusa er den vanlegaste og har ei midskive på 90 millimeter med tettsitjande piggar. Gorgonocephalus arctica har ei arktisk utbreiing kring Svalbard og har færre piggar på midskiva.

Medusahovud lever av hoppekreps og andre planktoniske dyr i vatnet. Ved hjelp av tubeføter og flimmerhår vert maten ført inn til munnen på undersida av dyret.

Kjelder 

Pigghudingar
Reloncavíbukta

Reloncavíbukta (spansk: Seno de Reloncaví som tyder 'Reloncaví-sundet')  er ei havbukt sentralt i Los Lagos-regionen i Chile. I sør er ho forbunden med nordenden av Ancudfjorden gjennom eit sund mellom Puluqui på fastlandet i vest og Trentelhué i aust. Bukta har ei elliptisk form, og måler 24 nm i N-S-retning med 17 nm frå E til V. På austsida av bukta finst utlaupet på Reloncavífjorden, ca. 30 nm (55 km) lang. I nordenden av bukta ligg regionhovudstaden Puerto Montt.

Reloncavíbukta markerer sørenden av Valle Central i Chile  og blir rekna som den geografiske byrjinga av chilensk Patagonia. 

Både Reloncavíbukta, Ancudfjorden og Corcovadofjorden var basseng av store innsjøar som i ein periode utgjorde ein del av Valle Central, men som seinare sokk på grunn av geologiske uro, kanskje så seint som for ca. 2 millionar år sidan, og vart overfløymt av havvatn. Senkinga skapte eit landskap med mange øyer, fjordar og sund.

Kjelder 

Denne artikkelen er basert på «Seno de Reloncaví» den 5. februar 2023
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Fjordar i Chile
Geografi i Los Lagos-regionen
Reloncavífjorden

Reloncavífjorden (spansk: Fiordo de Reloncaví, ofte Estuario de Reloncaví) er ein fjord i det sørlege Chile. Han ligg aust i Llanquihue-provinsen som er ein del av Los Lagos-regionen. Fjorden har utlaup i austsida av Reloncavíbukta, han har først eit austleg laup innover, og bøyer nordasutleg og nærmare nordleg retning. Totallengda av fjorden er ca. 55 km eller 30 nm. 

I fjordbotnen finst store avleiringar frå fleire elver, den største er Petrohué-elva som startar med utlaupet av Lago Todos los Santos. Ei anna elv, Pueloelva, fører vatn frå mellom anna Puelosjøen i Argentina og tømmer seg omtrent halvvegs inne i og på austsida av Reloncavífjorden.

Området har klima med stor nedbørsmengd, årleg mellom 3300 og 4500 mm.

På vestsida, omtrent 15 km ut frå fjordbotnen inn i fjorden, ligg Canutillar vasskraftverk. Fjorden blir nytta både til båttransport, turisme og vassport, og til lakseoppdrett og havbruk.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fiordo de Reloncaví» frå , den 5. februar 2023.  
 Google Earth

Bakgrunnsstoff 

Fjordar i Chile
Geografi i Los Lagos-regionen
Ski-NM 2017

Noregsmeisterskapen på ski 2017 i nordiske greiner vart arrangert vinteren 2016/17. Hovuddelen av noregsmeisterskapen vart avvikla i tida 2. til 5. februar med langrennstevlingar i Gran kommune. Dei individuelle kombinert-renna fann stad i høvesvis i november 2016 og mars 2017, eit over fire månader langt mellomrom. Eit normalbakke-renn på plast fann stad i oktober 2016, medan rennet i stor bakke, den eigenlege noregsmeisterskapen vart avvikla i Trondheim 25. januar. Meisterskapen var avslutta med langrennstevlingar i Sør-Fron i månadsskiftet mars/april.

Marit Bjørgen sanka fire gullmedaljar, Martin Sundby tok to gull, eitt sølv og ein bronse.

Langrenn menn

15 km klassisk stil

Dato: 2. februar
Stad: Gran

30 km fellesstart

Dato: 4. februar
Stad: Gran

50 km fristil

Dato: 1. april
Stad: Sør-Fron

3 x 10 km stafett

Dato: 5. februar
Stad: Gran

Sprint

Dato: 3. februar
Stad: Gran

Langrenn kvinner

10 km klassisk

Dato: 2. februar
Stad: Gran

15 km fellesstart/skibyte

Dato: 4. februar
Stad: Gran

30 km klassisk stil

Dato: 1. april
Stad: Sør-Fron

3 x 5 km stafett 

Dato: 5. februar
Stad: Gran

Sprint fristil

Dato: 3. februar
Stad: Gran

Kombinert

Normalbakke/10 km

Dato: 18. og 19. november 2016
Stad: Oslo og Beitostølen

Hopprenn

Storbakke 

Dato: 25. januar
Stad: Trondheim

Kjelder
Fremtiden 3. februar 2017
Fremtiden 6. februar 2017
Fremtiden 1. april 2017
Fremtiden 3. april 2017

Noregsmeisterskap i 2017
Noregsmeisterskap på ski
Rosa 'Ulmer Münster'

‘Ulmer Münster’ eller KORtello er ei blodraud, ofte blomstrande buskrose som vart introdusert av Reimer Kordes i 1982. Rosa vart avla frå ADR-rosa ‘Sympathie’.

Planta vert om lag 80 til 150 centimeter høg, om lag 80 centimeter brei, og har store, mørkegrøne, blanke blad. Blomstrane er 10 til 12 centimeter store.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Roser
Matsumoto i Nagano

Matsumoto (松本市, Matsumoto-shi) er ein by i Nagano prefektur i Japan. Matsumoto har hatt status som kjerneby sidan 1. april 2021. I 2019 hadde han  innbyggjarar i  hushald, og ein foketettleik på 240 personar per km². Det totale arealet til byen er 978,47 km².

Matsumoto ligg sentralt i Nagano prefektur omgjeve av fjell. Byen ligg kring 75 kilometer sør for prefekturhovudstaden Nagano, og 167 kilometer frå sentrale Tokyo. Dei 3000 meter høge Hidafjella ligg vest for byen, medan det 3190 meter høge Hotakadake-fjellet ligg på grensa mellom Matsumoto og Takayama i Gifu som det høgaste punktet innanfor bygrensa.

Historie 

Matsumoto ligg i den tidlegare Shinano-provinsen, og var provinshovudstad frå Heiantida av. I Edotida utvikla byen seg kring Matsumotoborga i Matsumoto-doment under Tokugawa-shogunatet. Dagens Matsumoto bykommune blei skipa ved innføringa av kommunesystemet 1. april 1889. Han fekk bystatus 1. mai 1907.

Ifølgje tal frå japanske folketeljingar har folkesetnaden i Matsumoto nyleg blitt stabil etter ein lang periode med vekst.

Klima

Kjende folk frå Matsumoto
Yayoi Kusama, kunstnar

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Matsumoto, Nagano» frå ,  den 5. februar 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar på Honshu
Anacamptis coriophora

Anacamptis coriophora er ei plante i narrmarihandslekta Anacamptis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Systematikk 
Anacamptis coriophora var tidlegare knytt til vårmarihandslekta Orchis med namnet Orchis coriophora, men er, saman med fleire andre artar, flytta til slekta Anacamptis.

Utbreiing
Arten (estisk namn luitkkäpp) er dokumentert i herbariebelegg frå Saaremaa i Estland på 1800-talet, men er rekna som regionalt utdøydd (RE). Det har òg vore rapportert om funn av arten heilt sør i Litauen, men dette er ikkje dokumentert.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Estland
Orkidear i Litauen
Narrmarihandslekta
Orchis mascula ssp. speciosa

Orchis mascula ssp. speciosa er ei plante i vårmarihandslekta Orchis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho finst ikkje i Noreg.

Namn 
Somme kjelder bruker namnet O. mascula ssp. signifera.

Utbreiing 
Arten finst i Sentral- og Aust-Europa og i Algerie.

O. mascula ssp. speciosa er registrert i Estland, men er ikkje vurdert separat for raudlistestatus. Arten er òg omtalt i Litauen (som ssp. signifera), men det finst overgangsformer som er vanskelege å skilje frå nominatunderarten.

Referansar 

Orkidear i Estland
Orkidear i Litauen
Vårmarihandslekta
Jesús Castillo (2001)

Jesús Abdallah Castillo Molina () er ein peruansk fotballspelar som i 2020 spela for det peruanske landslaget og for Sporting Cristal i den peruanske toppdivisjonen.

Kjelder

Peruanske fotballspelarar
Llanquihue-provinsen

Llanquihue-provinsen (spansk: Provincia de Llanquihue) er ein av fire provinsar i den chilenske regionen Los Lagos. Hovudstaden er Puerto Montt. Den nest største innsjøen i landet, Llanquihuesjøen, ligg i provinsen. Her er dessutan fire vulkanar: Osorno, Calbuco, Puntiagudo og Cerro Tronador.

Europeisk busetjing av Llanquihue byrja i 1852 då tyskarar vart oppmoda til å immigrere til det sørlege Chile. 
Regionen er kjend for naturopplevingar og dessutan for sjømaten frå hamnene Puerto Montt og Calbuco.

I 2017 var folkesetnaden 408 052 i provinsen, av dei hadde ca. 75 % adresse i kommunen Puerto Montt. Dei øvrige kommunane i provinsen er Calbuco, Cochamó, Fresia, Frutillar, Llanquihue, Los Muermos, Maullín, og Puerto Varas.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Llanquihue Province» frå , den 6. februar 2023.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Los Lagos-regionen
Rusar

Rus var opprinnelig navnet på en befolkningsgruppe av svensk herkomst, som hadde slått seg ned sørøst for Ladogasjøen. Ifølge Nestorkrøniken var rus en skandinavisk stamme som ble invitert av de slaviske og finske stammene som bodde sør for Østersjøen, for å herske over dem og skape ro og orden.

Kjelder
Príncipe

Príncipe er ei øy inne i Guineabukta, vest for Ekvatorial-Guinea i Sentral-Afrika.  Ho er den minste av dei to hovudøyane i staten São Tomé og Príncipe, og ligg kring 150 km nordaust for øya São Tomé. Øya er 136 km² stor og hadde  innbyggarar ved folketeljinga i 2012. 

Den største byen på øya er Santo António. Pico do Príncipe på 947 meter er den høgaste toppen på øya.

Historie 

Øya var folketom då ho blei oppdaga av portugisarar 17. januar 1471, og blei fyrst gjeven namn etter helgenen Antonius av Padova, Santo Antão. Seinare fekk ho namnet Príncipe av kong Johan II av Portugal, for å æra sonen hans Afonso, prins av Portugal.

Den fyrste busetjinga her, Santo António, blei grunnlagd i 1502. Deretter skipa portugisiske kolonistar plantasjar på dei nordre og sentrale delane av øya, med bruk av afrikanske slavearbeidarar. I byrjinga dyrka dei sukkerroar, men frå 1822 blei avlingane endra til kakao. Deretter var São Tomé og Príncipe ei tid den største kakaoprodusenten i verda.

Festningen på øya, Fortaleza de Santo António da Ponta da Mina, blei bygd i 1695. I 1706 blei byen og festningen øydelagde av franskmenn. Frå 1753 til 1852 var Santo António den portugisiske hovudstaden i portugisiske São Tomé og Príncipe.

Natur

Geologi 
Príncipeøya blei danna for mindre enn 30 millionar år sidan, og består av ein skjoldvulkan som stig opp frå ei djuphavslette på 3 000 meters djupne. Príncipe ligg på Kamerunlinja, ei vulkankjede som strekker seg frå Kamerun mot sørvest. Det meste av lavaen som har runne ut dei siste millionar åra har blitt omforma til basalt.
Det ligg fleire mindre øyar i nærleiken, som Ilheu Bom Bom, Ilhéu Caroço, Tinhosa Grande og Tinhosa Pequena.

Flora og fauna 
São Tomé og Príncipe har aldri vore del av det afrikanske fastlandet. Flora og fauna har derfor komme til øyane med vind eller havstraumar.

São Tomé og Príncipe har det største biologiske mangfaldet av alle øyar i Guineabukta. På øyane finst det fem endemiske amfibium, 120 endemiske planter og 15 endemiske fuglar. Det finst ingen større pattedyr. På sjølve Príncipe finst det ein endemisk underart av korthaleirisk, i tillegg til príncipeglansstare og príncipesolfugl.

I 2006 blei nasjonalparken Parque Natural Obô do Príncipe grunnlagd på den berglendte sørdelen av øya. I 2012 utnemnde UNESCO Príncipe til eit biosfæreområde.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Príncipe» frå ,  den 7. februar 2023.

Bakgrunnsstoff

Guineabukta
São Tomé og Príncipe
Øyar i Afrika
Ski-NM 2020

Noregsmeisterskapen på ski 2020 i nordiske greiner vart arrangert hausten 2019 for skihopping og kombinert sin del, medan langrennøvingane fann stad i Drammen i månadsskiftet januar-februar 2020.

Grunna SarsCov2-epidemien vart tevlingane terminfesta til mars/april 2020 avlyste.

Menn

15 km fristil 

Dato: 30. januar
Stad: Drammen

30 km fellesstart 

Dato: 1. februar
Stad: Drammen

Sprint klassisk 

Dato: 31. januar
Stad: Drammen

3 x 10 km stafett 

Dato: 2. februar
Stad: Drammen

Kvinner

10 km fristil 

Dato: 30. januar
Stad: Drammen

15 km fellesstart 

Dato: 1. februar
Stad: Drammen

Sprint klassisk 

Dato: 31. januar
Stad: Drammen

3 x 5 km stafett 

Dato: 2. februar
Stad: Drammen

Kombinert

Normalbakke/5 km

Normalbakke/10 km

Skihopping menn

Normalbakke, plast 

Dato: 30. oktober 2019
Stad: Oslo

Kjelder
fis-ski
fis-ski
fis-ski
fis-ski

Noregsmeisterskap i 2020
Noregsmeisterskap på ski
Dactylorhiza ruthei

Dactylorhiza ruthei er ei plante med omdiskutert gyldigheit i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Systematikk 
Dactylorhiza ruthei høyrer til kongsmarihand-gruppa D. majalis. Heile gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (D. incarnata) og skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii), kopla med dobling av kromosomtalet. 

D. ruthei liknar på Dactylorhiza majalis ssp. elatior, men har ei leppe med djup tredeling og ofte særs svake teikningar. Det er naudsynt med meir omfattande genetiske analysar for å kartgjere den systematiske posisjonen.

To underartar har vore omtalte:
Nominatunderarten Dactylorhiza ruthei ssp. ruthei, kjend frå nokre ganske få område ved Austersjøen.
Dactylorhiza ruthei ssp. osiliensis, tidlegare òg rekna som ein eigen art D. osiliensis, no rekna til Dactylorhiza majalis ssp. elatior

Utbreiing 
Arten vart først skildra frå kysten ved Świnoujście i Polen på 1800-talet. Han var lenge rekna for å være utdøydd der, men er no kjend frå tre små populasjonar.

Arten vart funnen i Estland i 1974 (estisk namn Ruthe sõrmkäpp) og er registrert med nokre få funn på Saaremaa. Han har status som kritisk truga (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Estland
Marihandslekta
Dactylorhiza russowii

Dactylorhiza russowii er ei plante med omdiskutert gyldigheit i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Systematikk 
Dactylorhiza russowii høyrer truleg til kongsmarihand-gruppa D. majalis. Heile gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (D. incarnata) og skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii), kopla med dobling av kromosomtalet. 

D. russowii har vore registrert i alle landa i Baltikum. I Litauen er han no rekna til D. traunsteineri, som er eit synonym for lappmarihand. Ei kartlegging i Estland i 2005 konkluderte òg med at registrerte funn av D. russowii skulle reknast til D. traunsteineri. I Latvia, Estland og i Plants of the World Online er han likevel framleis rekna som ein eigen art.

Utbreiing 
I Estland (estisk namn Russowi sõrmkäpp) veks D. russowii spreidd over det meste av landet og har status som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn rusova dzegužpirkstīte) veks han spreidd og er temmeleg sjeldan, men står ikkje som truga på den latviske raudlista. I Litauen veks D. traunsteineri (litauisk namn siauralapė gegūnė) spreidd søraust og vest i landet og er rekna som sterkt truga (EN).

Hybridar 
I Estland er det registrert hybridar mellom Dactylorhiza russowii og grasmarihand (Dactylorhiza incarnata ssp. incarnata × russowii).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Marihandslekta
Ski-NM 2021

Noregsmeisterskapen på ski 2021 i nordiske greiner vart arrangert over ein periode på fire månader, frå hausten 2020 til januar 2021. Kombinert tok til med hopping tidleg i oktober 2020 og vart fullført med langrenn sju veker seinare. Åtte langrennstevlingar, likt fordelt menn og kvinner, og hopprenna i stor bakke vart avvikla i Trondheim midt i januar. Resterande langrennsøvingar, terminfesta til seint i mars, vart avlyst. Også hopptevlingane i normalbakken vart avlyst.

Menn

10 km klassisk 

Dato: 18. januar
Stad: Trondheim

15 km fristil 

Dato: 19. januar
Stad: Trondheim

30 km fellesstart 

Dato: 17. januar
Stad: Trondheim

50 km
Avlyst

Sprint klassisk 

Dato: 16. januar
Stad: Trondheim

3 x 10 km stafett 
Avlyst

Kvinner

5 km klassisk

Dato: 18. januar
Stad: Trondheim

10 km fristil 

Dato: 17. januar
Stad: Trondheim

15 km fellesstart 

Dato: 19. januar
Stad: Trondheim

30 km 
Avlyst

Sprint klassisk 

Dato: 16. januar
Stad: Trondheim

3 x 5 km stafett 
Avlyst

Kombinert

Normalbakke/5 km

Normalbakke/10 km

Skihopping menn

Storbakke

Dato: 16. januar
Stad: Trondheim

12 hopparar som nyss hadde delteke i renn utanlands var i karantene.

Kjelder
Dagsavisen 18. januar 2021
Dagsavisen 19. januar 2021
Dagsavisen 21. januar 2021

Noregsmeisterskap i 2021
Noregsmeisterskap på ski
Queen Maud Gulf

Queen Maud Gulf (fransk Golfe de la Reine-Maud) er ei bukt i Canada. Ho ligg i provinsen Nunavut, i den nordaustlege delen av landet, 3 000 km nordvest for hovudstaden Ottawa.

I vestenden ligg Cambridge Bay, som fører til Dease Strait; i aust ligg Simpson Strait og i nord ligg Victoria Strait. Verneområdet Queen Maud Gulf Migratory Bird Sanctuary ligg i bukta.

Historie 
I 1839 blei bukta kryssa av Peter Warren Dease og Thomas Simpson. Ho blei namngjeven av den norske utforskaren Roald Amundsen i 1905 etter dronning Maud av Noreg.

Vraket etter  frå Franklin sin tapte ekspedisjon frå 1845 på jakt etter Nortdvestpassasjen blei funne her i 2014. Vraket ligg på botnen av austdelen av Queen Maud Gulf, vest for O'Reilly Island.

Øyar
I bukta ligg følgjande øyar:
 Qikiqtaryuaq/Jenny Lind Island
 Qikiqtaq/King William Island
 Royal Geographical Society Island

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Queen Maud Gulf» frå  og «Queen Maud Gulf» frå ,  den 8. februar 2023.  

Bukter i Nunavut
Oppkallingar etter Maud av Noreg
Prosecco

Prosecco er ein italiensk musserande vin som vanlegvis vert laga på drua glera, som tidlegare var kjend under namnet prosecco.

Verna tittel 
Til og med 2008 hadde årgangsprosecco einerett på DOC-merkinga i Italia, men frå 2009 vart dette endra til DOCG. Frå 1. januar 2010 var ikkje nemninga lenger knytt til druetypen, men til ein geografisk indikasjon for produkt frå regionen Veneto stadfesta av EU-regulativ 1166/2009 av 30. november 2009.

I dag er det mogeleg å selja vinen sin som Prosecco i fleire nærliggande regionar i nordaust Italia.

Spumante er ein annan musserande italiensk vin frå Piemonte-området.

Sjå òg 
 Champagne
 Cava

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Prosecco» frå ,  den 9. februar 2023.

Bakgrunnsstoff 

Italiensk vin
Musserande vin
Verdscupen i skiskyting 2003

Verdscupen i skiskyting 2003 tok til 5. desember 2002 og vart avslutta 23. mars 2003. Turneringa omfatta 23 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad i  Östersund i Sverige (i to vender),  Pokljuka i Slovenia, Osrblie i Slovakia, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Lahti i Finland, Oslo i Noreg og vart avslutta med verdsmeisterskapen i Khanty-Mansijsk i Russland.

Dei mannlege utøvarane tevla i tre 20 km normalprogram, ni stk 10-kilometer sprint, sju jaktstartar à 12,5 km og fire 15 km-lange fellesstartar. I tillegg vart det arrangert åtte stafettar over 4 x 7,5 km. Norske Ole Einar Bjørndalen gjekk til topps i turneringa for andre gong, fem år etter den forrige triumfen. Vladimir Dratsjov, som no representerte Belarus, kom på andreplass, medan tyske Ricco Gross la beslag på tredjeplassen.

Dei kvinnelege utøvarane tevla i tre 15 km normalprogram, ni stk 7,5 km sprint, sju jaktstartar à 10 km og fire fellesstartar à 12,5 kilometer. I tillegg vart det arrangert åtte stafettar over 4 x 6 km. Tyske Martina Glagow sikra seg fyrsteplassen i verdscupen, i hard kamp med nummer 2 og 3, høvesvis russiske Albina Akhatova og franske Sylvie Becaert.

Menn

Individuelt

Kvinner

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltcup 2002/03» frå ,  den 9. februar 2023.  

Skiskyting i 2003
2003