kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Hangman Jury

«Hangman Jury» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith. Han vart gjeven ut som singel i 1987 frå albumet Permanent Vacation. Songen vart skriven av songaren Steven Tyler, gitaristen Joe Perry og samarbeidspartnaren Jim Vallance. I motsetnad til resten av albumet, som stort sett er polert glam metal, er denne songen hovudsakleg ein bluessong. Refrenget har visse likskapar med «Linin' Track» av Lead Belly.

Perry sa om å skriva songen då han var edru at «då riffet til ‘Hangman Jury’ kom flygande frå ein gammal funky Silvertone-gitar eg hadde funne, vart eg letta. Musikken var der. Musikken var alltid der. Musikken til 'Hangman' spegla forholdet eg alltid hadde følt for den djupt forankra bluesen til Taj Mahal. Eg visste at me hadde fått ein god start. Eg heldt fram med å fortelja meg sjølv at eg som edru gut hadde elska musikk. Spenninga og drivkrafta var innebygd, ikkje levert av ei flaske eller eit stoff.»

Perry hevda at rosen for denne songen var hans største overrasking på albumet Permanent Vacation. Han fekk ros for songen frå alt frå den 14 år gamle son sin til hiphop-produsenten Rick Rubin. Rubin sa: «Eg liker denne, og eg liker han, men du veit, eg liker verkeleg 'Hangman Jury'. Det er interessant, spekteret av menneske som synest det.»

Perry meinte at med den «akustiske flaskehalsgitaren på songen og dei skumle country-blues-overtonane» var han «eit perfekt døme på at Aerosmith ser 'kor skitent me kan gjera det'».

Ifølgje Aerosmith-biografen Martin Power fekk Tyler ideen til songen frå ei plate av Taj Mahal, som fekk frasen «if I surely could» som interesserte Tyler mest frå Lead Belly, som fekk han frå ein song som hadde vorte sungen av slavar på bomullsmarkene i det sørlege USA. Aerosmith fekk løyve frå Taj Mahal til å omarbeida songen hans, men Lead Belly sitt dødsbu saksøkte bandet for brot på opphavsretten. 

Power skildra «Hangman Jury» som «ein oppsiktsvekkjande kraftfull song som skildrar drapet på ei kone i hendene på ektemannen hennar, den mørke grunngivinga hans for gjerninga og dei forferdelege konsekvensane som må konfronterast», og seier òg at det er eit døme på at Aerosmith prøver og lykkast med å gjera noko annleis. Han skildra vokalprestasjonen til Tyler som «innsiktsfull og skremmande» og gitarspelet til Perry som «påkallar spøkjelset til Robert Johnson». Power skreiv òg at framføringar av «Hangman Jury» var eit høgdepunkt på Permanent Vacation-turneen. Richard Bienstock skildra songen som lik nokre Led Zeppelin-songar, spesielt i arrangementet og vokalprestasjonen og munnspelet til Tyler.

Rocky Mount Telegram-kritikaren Deborah Saine tolka songen som ei åtvaring mot bruk av kokain. Saine rekna «Hangman Jury» som den kanskje mest kreative songen på Permanent Vacation. Allmusic-kritikaren John Franck skildra han som ein «utmerkt uteliggjar-munnspele-fabel».

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hangman Jury» frå ,  den 14. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-songar
Singlar frå 1987
Songar skrivne av Jim Vallance
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Joe Perry
Songar produserte av Bruce Fairbairn
Geffen Records-singlar
Bluessongar
Angel av Aerosmith

«Angel» er ein powerballade av det amerikanske rockebandet Aerosmith. Han vart skriven av songaren Steven Tyler og samarbeidspartnaren Desmond Child.

Han vart gitt ut i 1988 som den tredje singelen frå albumet deira Permanent Vacation i 1987. Han klatra raskt til tredjeplassen på Billboard Hot 100, som på den tida var deira høgast plasserte singel nokosinne. Songen ligg for tida på andreplassen bak 1998-suksessen deira «I Don't Want to Miss a Thing», som var Aerosmiths første (og, per 2022, einaste) singel til å toppa Hot 100.

Mottaking
Cash Box kalla han ein «sviande rockeballade» der «Steven Tyler attskaper den emosjonelle intensiteten til klassikaren 'Dream On'».

Medverkande

 Steven Tyler – solovokal, piano, orgel
 Joe Perry – sologitar, korvokal
 Brad Whitford – rytmegitar
 Tom Hamilton – bassgitar
 Joey Kramer – trommer

Andre medverkande

 Drew Arnott – mellotron
 Henry Christian – trompet
 Bruce Fairbairn – trompet, cello, korvokal
 Scott Fairbairn – cello

Salslister

Vekeslister

Årsliste

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Angel (Aerosmith song)» frå ,  den 14. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Balladar frå 1980-åra
Songar frå 1987
Singlar frå 1988
Aerosmith-songar
Geffen Records-singlar
Glam metal-balladar
Musikkvideoar regisserte av Marty Callner
Songar produserte av Bruce Fairbairn
Songar skrivne av Desmond Child
Songar skrivne av Steven Tyler
Mike Fraser

Mike Fraser er ein kanadisk plateprodusent, lydteknikar og miksar. Fraser har spelt inn og miksa seks plater for AC/DC: The Razors Edge, Ballbreaker, Stiff Upper Lip, Black Ice, Rock or Bust og Power Up, inkludert songen «Thunderstruck».

Andre kjende prosjekt er: 
Franz Ferdinand (inkludert singlane «No You Girls» og «Ulysses»), Metallica, Aerosmith (Pump og Permanent Vacation), Zac Brown (The Dave Grohl Sessions), Joe Satriani, The Cult, Enter Shikari, Chickenfoot, Van Halen (Balance), Elvis Costello og Led Zeppelin.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Kanadiske plateprodusentar
Botnvatnet i Saltdal

Botnvatnet er ein liten, men djup innsjø i Saltdal kommune i Nordland fylke. Han ligg vidare i nærleiken av Rognan. Vatninnsiget kjem inn frå sørsida. Han har kort utløp via Litlevatnet til Saltdalsfjorden. Innsjøen er meromiktisk. Det vil seie at vasslaga ikkje blandar seg saman. På botnen finst det eldgamalt sjøvatn (salt). 

Botnvatnet er eit godt fiskevatn med sjørøye, som kan vere stadeigen. Folk går også på skeiser her.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Botnvatnet (Saltdal)» frå ,  den 15. mai 2023.  

Innsjøar i Saltdal
Meromiktiske innsjøar
Haakon Natvig

Haakon Valde Natvig () var ein norsk lækjar frå Hetland i Rogaland. Han spesialiserte seg i hygiene og førebyggjande medisin, og var i 1952-75 professor i hygiene ved Universitetet i Oslo. 

Natvig var direktørson. Sjølv utdanna han seg i medisin ved Universitet i Oslo. Han dreiv så privatpraksis i Fetsund frå 1932 til -35, deretter var han vitskapleg assistent ved Bakteriologisk institutt på Rikshospitalet 1936-40. I tida frå 1940 til 1952 arbeidde han som helseinspektør for Oslo helseråd. Natvig var til sist leiar av Hygienisk institutt ved Universitetet i Oslo frå 1952 til han vart pensjonert i 1976.

Natvig gav ut ei lærebok i hygiene og skreiv fleire bøker om førebyggjande medisin.

Kjelder
Haakon Nartvig i Norsk biografisk leksikon

Norske medisinprofessorar
Folk frå Stavanger
Finn C. Knudsen

Finn Christian Knudsen () var ein norsk ingeniør, næringsdrivar og politikar frå Porsgrunn. Han representerte partiet Høgre på Stortinget 1922-24. Jørgen Knudsen var far hans.

Finn C. Knudsen utdanna seg til skipsingeniør og praktiserte ei tid som skipsbyggjar, mellom anna i Glasgow i Skottland. Frå 1890-åra var dreiv han i mange år Langesundfjordens Buxerselskab. Han starta eller stod bak ei mengd forretningstiltak, nokre av desse gjorde han til ein rik mann. Såleis kom Knudsen til å prege mykje av næringslivet i Skiensfjorden fram til utbrotet av andre verdskrigen. Til ulike tider var han styreleiar i Eidanger Sparebank, Skiensfjordens Kreditbank, Traag Iscompagnie, Bratsberg Bruk og Norsk Metallverk/Porsgrund Metalverk A/S.
 
Knudsen var ordførar i Eidanger kommune periodane 1908-10 og 1917-19. Han var stortingsrepresentant 1922–24, vald frå valkrinsen Notodden, Skien, Porsgrund, Brevik, Kragerø, Risør, Arendal, Grimstad. På Stortinget var han medlem i Justiskomiteen.

Knudsen var aktiv siglar, mangeårig formann Langesundfjordens Seilforening. Han støtta IF Urædd, der han vart utnemnd til heidersmedlem i 1919. Han gav også ut to bøker med lokalhistorie.

Kjelder

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Norske ingeniørar
Norske forretningsfolk
Folk frå Porsgrunn
Independence i Missouri

Independence er ein by i delstaten Missouri i USA med 123 000 ibuarar. Han er fylkesete i Jackson County og i gagnet ein forstad til hovudstadsområdet Kansas City.

Fleire mormonkyrkjer har hovudsete i Independence. For den Siste dagars heilage-rørsla har byen ein særleg status, ettersom det var her Joseph Smith i 1831 fekk bygt eit tempel.

Independence var heimbyen til politikaren Harry S. Truman.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Independence, Missouri» frå ,  den 15. mai 2023.

Bakgrunnsstoff

Byar i Missouri
Valmuefamilien

Valmuefamilien (Papaveraceae) er ein plantefamilie i ordenen Ranunculales. Han omfattar ca. 200 artar fordelte på 23 planteslekter. Valmueslekta (Papaver) er den absolutt mest utbreidde med ca. 100 artar. Mange artar i familien blir dyrka som hageblomar. 

Plantane har omfattande karsystem, og nesten alle artane produserer ein kvit mjølkeaktig, oransje eller gul lateks (plantesaft). Frå opiumsvalmuen (Papaver somniferum) kan ein vinna ut rusmiddelet opium. Blada til plantane er ofte enkle og motstilte. Blomane er ofte opne, lett klokkeforma og har mange frøberarar. Frøa er ofte innsette i kapslar. Nokre artar har ei piggete frukt.

Slekter (genus) 

 Arctomecon – Mojaveørkenen, USA
 Piggvalmueslekta (Argemone) – Amerika, Hawaii
 Bocconia
 Canbya – vestre Nord-Amerika
 Chelidonium – 1 art, svaleurt (Chelidonium majus) i tempererte strøk i den gamle verda, forvilla i Nord-Amerika
 Dendromecon – California, nordvestre Mexico
 Dicranostigma – Himalaya, Kina
 Eomecon – Kina, 1 art
 Californiavalmueslekta (Eschscholzia) – California
 Hornvalmueslekta (Glaucium) – Europa, Afrika, Asia
 Hunnemannia – Mexico, 1 art
 Hylomecon – Mandsjuria, Korea, Japan, 1 art
 Macleaya
 Meconella
 Valmuesysterslekta (Meconopsis) – Europa, Himalaya
 Valmueslekta (Papaver) – Nord-Amerika, Europa, Afrika, Asia
 Platystemon – California, 1 art
 Platystigma – 1 art
 Døgnvalmueslekta (Roemeria)
 Romneya – California, nordvestre Mexico
 Sanguinaria – austre Nord-Amerika, 1 art
 Stylomecon – California, nordvestre Mexico, 1 art
 Stylophorum – Kina, austre Nord-Amerika

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Valmuefamilien» frå ,  den 15. mai 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Valmuefamilien
Love in an Elevator

«Love in an Elevator» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Joe Perry. Han kom ut i august 1989 som den første singelen frå det tredje albumet deira på Geffen Records, Pump, gjeve ut i september. Singelen nådde femteplassen på Billboard Hot 100 og gjekk til topps på Hot Mainstream Rock Tracks chart. RIAA sertifiserte singelen til gullplate.

Bakgrunn
Ifølgje Tyler var songen basert på ei faktisk oppleving der han klinte med ei kvinne i ein heis og dørene opna seg. Tyler sa at «Det kjendest som eit heilt liv å venta på at dørene skulle lukka seg.»

Innspeling
«Love in an Elevator», som dei andre spora på Pump, vart spelt inn ein gong i april til juni 1989 i Little Mountain Sound Studios i Vancouver. Songen vart produsert av Bruce Fairbairn og vart lydteknisk utført av Mike Fraser med Ken Lomas som andre lydteknikar, og i tillegg til Aerosmith – Steven Tyler (solovokal), Joe Perry (gitarar, korvokal), Brad Whitford (gitarar, korvokal), Tom Hamilton (bass, korvokal) og Joey Kramer (trommer) - var Bob Dowd (korvokal), Bruce Fairbairn (korvokal) og Catherine Epps (heisoperatør).

Innhald

7" 45 RPM

CD-singel

Musikkvideo
Musikkvideoen til «Love in an Elevator» vart regissert av Marty Callner. I byrjinga av videoen går Aerosmith gjennom eit fancy varehus. Ein heisoperatør (spelt av tidlegare Playboy-modell Brandi Brandt) spør Tyler suggestivt om han «går ned». Tyler hoppar inn i heisen før bandet byrjar å spela songen på scena (med fleire klipp til scener i varehuset).

Mottaking

Sangen vart nominert til ein Grammypris i 1990 for beste hardrocksong, men tapte mot Living Colour.

På konsert
Songen har konsekvent vore ein fast del av settlista til bandet på nesten alle turnear dei har spelt sidan songen vart gitt ut. Det er ein fanfavoritt og er godt kjent blant mainstream-publikummet.

Tyler endrar ofte teksten på konsertane til noko meir kontroversielt og banneprega; på ein versjon av songen på livealbumet A Little South of Sanity, henta frå turneane til bandet på 1990-talet, kan lyttarane høyra Tyler seia «jackin' in the elevator» og «lick your funky ass» (eller «fucking ass») i staden for «kiss your sassafras».

Salslister

Vekeslister

Årsliste

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Love in an Elevator» frå ,  den 15. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-songar
Plateomslag av Mark Ryden
Singlar frå 1989
Songar frå 1989
Geffen Records-singlar
Glam metal-songar
Funk metal-songar
Musikkvideoar regisserte av Marty Callner
Songar produserte av Bruce Fairbairn
Songar skrivne av Joe Perry
Songar skrivne av Steven Tyler
Janie's Got a Gun

«Janie's Got a Gun» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Tom Hamilton. Songen kom ut som den andre singelen frå Pump i 1989, og nådde fjerdeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100 og andreplassen på Billboard Album Rock Tracks-lista i 1990. I Australia nådde songen førsteplassen, og vart den første av to nummer éin-singlar for Aerosmith der. Han vart òg nummer to i Canada, nummer 12 i Sverige og nummer 13 i New Zealand.

Songen skildrar ei ung kvinne som planlegg hemn for overgrep i barndommen. Han vann bandet ein Grammypris for beste rockesong av ein duo eller gruppe med vokal i 1990.

Komposisjon
På albumet blir «Janie's Got a Gun» innleidd av ein 10 sekunds instrumental kalla «Water Song», som laga av instrumentalisten Randy Raine-Reusch, som bruker eit glasorgel, vindgong og brummar for å produsera spesialeffektane som høyrest i starten av songen.

Bakgrunn og låtskriving
Tyler kom opp med hovudriffet ved å bruke ei låg toneinnstilling på keyboardet sitt. Hamilton skapte basslinja. Gitarane og trommene vart lagt til seinare og Tyler skreiv teksten. Gitarsoloen til Joe Perry er akkompagnert av hovudriffet og rytmisk klapping. Songen bruker òg Slap Bass-instrumentet frå Korg M1. I eit intervju med Rolling Stone frå 1994 skildra Tyler opphavet til songen: 

Songaren erklærte: «Eg vart veldig sint for at ingen hylla dei som vart misbrukte av mamma og pappa.» Linja «He jacked a little bitty baby» var opphavleg «He raped a little bitty baby,» men Geffen Records A&R-sjef John Kalodner argumenterte for at bandet burde endra ho, og forklarte at han følte at songen hadde potensial til å bli ein hit og var sikker på at han ikkje ville bli spelt på kommersiell radio med ordet «rape» (valdtekt) i seg. Tyler syng ofte den originale linja når han opptrer live. I tillegg vart linja «...and put a bullet in his brain» endra til «...she left him in the pouring rain» for radioversjonen.

Musikkvideo
Musikkvideoen vart regissert av David Fincher. Janie blir spelt av skodespelaren Kristin Dattilo. Foreldra hennar blir spelte av Nicholas Guest og Lesley Ann Warren.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Janie's Got a Gun» frå ,  den 15. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Balladar frå 1980-åra
Singlar frå 1989
Songar frå 1989
Aerosmith-songar
Geffen Records-singlar
Glam metal-balladar
Hardrockballadar
Mordballadar
Musikkvideoar regisserte av David Fincher
Nummer-ein-singlar i Australia
Songar produserte av Bruce Fairbairn
Songar om barnemishandling
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Tom Hamilton
Songar om hemn
Rettsfilosofi

Rettsfilosofi, òg kalla allmenn rettsteori eller allmenn rettslære, er eit svært breitt og tverrfagleg område, og rommar både ei rekkje ulike tema og ulike tradisjonar. Utgangspunktet til rettsfilosofien er grunnspørsmålet til jussen. Det har nær samanheng med alminneleg filosofi og politisk filosofi. Rettsfilosofi tek føre seg analyseringa av juridiske omgrep som rettsregel, rett og gjeldande rett, kva rettferd inneber og forståinga av normer. 

Rettsfilosofi som fag står vesentleg nærare filosofi enn  rettsvitskap; rettsfilosofar er ofte utdanna som juristar eller filosofar, men kan òg ha bakgrunn i andre fag som til dømes sosiologi (som står nær filosofi i den kontinentale tradisjonen).

Ei rettsfilosofisk tilnærming til eit juridisk spørsmål kan vera av etisk art. Ein kan trekkja fram apartheid i Sør-Afrika som eit døme. Raseskiljet var ein integrert del av det sørafrikanske samfunnet, og forbodet mot giftermål og andre typar samkvem mellom svarte og kvite var fastsett ved lov. Raseskiljet var ein del av rettssystemet og burde difor vera «rett». Moralske og politiske innvendingar fekk likevel mange til å nekta for at det sørafrikanske raseskiljet kunne vera «rett» sjølv om raseskiljet var basert på gilde lovvedtak av den sørafrikanske nasjonalforsamlinga.

Innan rettsfilosofi er kritisk rettsteori og feministisk rettsteori døme på ulike retningar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rettsfilosofi» frå ,  den 15. mai 2023.

Litteratur 
 Torstein Eckhoff & Nils Kristian Sundby. Rettssystemer - Systemteoretisk innføring i rettsfilosofien. (2. utg. 1991).
 Svein Eng. Rettsfilosofi. 2007. 

Rettsfilosofi
Filosofi
The Other Side av Aerosmith

«The Other Side» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Jim Vallance (musikk) og Steven Tyler (tekst). Han vart gitt ut 6. juni 1990 som den fjerde singelen frå det svært vellykka albumet deira Pump frå 1989.

Låtskrivarteamet til Holland-Dozier-Holland vart til slutt gitt låtskrivarkreditt på songen etter å ha trua med å gå til søksmål over det dei oppfatta som likskapar mellom «The Other Side» og songen deira «Standing in the Shadows of Love».

Musikkvideo
Ein musikkvideo vart produsert for å promotera singelen. Videoen vart regissert av Marty Callner, og med John Kalodner i hovudrolla.  Videoen inneheld introstykket «Dulcimer Stomp».

I populærkulturen
Den vart brukt i Tony Scott-filmen True Romance frå 1993, med Christian Slater og Dennis Hopper.

Prisar
Songen vann MTV Video Music Award for beste rockevideo i 1991

Innhald

Maxi-singel

Radio single

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Other Side (Aerosmith song)» frå ,  den 15. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-songar
Singlar frå 1990
Musikkvideoar regisserte av Marty Callner
Songar skrivne av Jim Vallance
Songar skrivne av Holland–Dozier–Holland
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar produserte av Bruce Fairbairn
Geffen Records-singlar
Songar frå 1989
Glam metal-songar
Flygeteknikken å stille

Å «stille», òg nemnd å «rytle», er ein flygeteknikk hos nokre artar av fuglar og insekt som «står stille» i lufta ved hjelp av kraftige vengeslag.

Når fuglar stiller vil hovudet liggje stasjonært i forhold til bakken over tid. Å stille er svært energikrevjande for fuglen og kan også krevje løftekraft via vind. Teknikken blir til dømes brukt av fleire terner, isfuglar og rovfuglar når dei søkjer næring, vanlegvis i ope landskap eller over vatn. Ein teknikk ved næringssøk er at fuglen stiller høgt opp på himmelen, for så å gå ned litt, og til slutt dukke lynraskt og prøve å fange bytet. Andre artar stiller i staden i lågare høgd og dukkar rett etter bytet. Nokre fuglar, som lerker, stiller under spelflukta, og nokre småfuglar som meiser og flugesnapparar kan nokre gonger sjåast å stille medan dei søkjer. Sjølv kolibriar står stille i lufta når dei syg nektar frå blomstrar, men bruker ein heilt annan flygeteknikk.

Frå ordforklaringar i bøker på norsk bokmål:
Stille = «rytle, stå stille i luften på flagrende vinger (f.eks. tårnfalk).»

Rytle - «Fugler som stiller eller står stille i luften mens de tar til seg næring eller speider etter byttedyr.»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ryttla» frå , den 15. mai 2023

Fugleåtferd
What It Takes av Aerosmith

«What It Takes» er ein powerballade av det amerikanske bandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler, Joe Perry og Desmond Child. Han kom ut i 1989 som den tredje singelen frå det kritikarroste og suksessrike albumet deira Pump. «Eg skal leggja nokre balladar på eit album,» noterte Tyler, «viss det er det som skal til for at ein ung gut skal få høyra ein 'Young Lust' eller 'F.I.N.E.*'.»

Bakgrunn
Child hadde vore med på å skriva powerballaden «Angel» til på det førre albumet til Aerosmith, men bandet ville sørgja for at deira eigen identitet vart reflektert i «What It Takes». Ifølgje Perry «det byrja å høyrast veldig county-western ut. Me ønskte ikkje å skriva ein song som 'Angel', og for Desmond er det der hans hjarte og sjel er. Han likar store, dramatiske balladar. Men me ønskte å gjera noko annleis.» Aerosmith-gitaristen Brad Whitford uttalte at «Det var ein keyboard-låt til å byrja med. Ein eller annan stad på vegen visste me at han var spesiell, så han måtte angripast på ein annan måte.»  Perry heldt fram med å seia at «Det som gjorde det for meg var då [Fairbairn] sette eit trekkspel på han. Det gav han den smaken han trong. Elles ville det berre vore fine akkordar og fine endringar.»

Tekst
Teksten til «What It Takes» handlar om å komma over eit tidlegare forhold og dei vonde kjenslene det førte med seg.

Musikkvideo
Det finst to videoar til songen. Den eine, regissert av Wayne Isham, viser bandet opptre i Longhorn Ballroom. Den andre, regissert av Keith Garde og Martin Torgoff, er henta frå scener frå The Making of Pump, ein film som dokumenterte innspelingsprosessen av albumet Pump. Sistnemnde fekk mykje større radiospeling, og var også den versjonen banda valde å inkludera på videosamlinga Big Ones You Can Look At.

Salslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «What It Takes av Aerosmith» frå ,  den 15. mai 2023. 
 oppgav desse kjeldene:  

Aerosmith-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Singlar frå 1990
Songar skrivne av Desmond Child
Songar skrivne av Steven Tyler
Songar skrivne av Joe Perry
Songar produserte av Bruce Fairbairn
Geffen Records-singlar
Balladar frå 1980-åra