kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Wild Honey

Wild Honey er det trettande studioalbumet til The Beach Boys, utgjeve i 1967. Albumet var det første albumet deira sida Surfin' USA som ikkje var produsert av Brian Wilson aleine. Han hadde gradvis trekt seg tilbake som den musikalske leiaren av bandet etter den vanskelege prosessen innspelinga av det skrinlagte albumet Smile.

Avsluttingsporet «Mama Says», er einstonig song frå songen «Vegetables» frå det skrinlagde Smile. Det var det første av fleire Smile-songar nytta som avslutningssong på seinare Beach Boys-album.

Tittelsporet vart den første singelen frå albumet og vart ein liten hit. Oppfølgjaren «Darlin'» nådde Topp 20 i USA, medan sjølve albumet gjekk til 24. plass i USA og 7. plass i Storbritannia. Songen «Here Comes the Night» vart seinare innspelt på ny som ein disco-song seint i 1970-åra, men vart ikkje noko hit. «How She Boogalooed It», skriven av Al Jardine, Mike Love, Bruce Johnston og Carl Wilson, var den første Beach Boys-songen (bortsett frå nokre instrumentalar) der Brian Wilson ikkje medverka som låtskrivar.

I 1990 vart Wild Honey gjeven ut på CD i lag med Smiley Smile og bonusspor frå perioden.

Innhald

Medverkande

I følgje biografen David Leaf.

The Beach Boys
 Mike Love
 Al Jardine
 Bruce Johnston
 Brian Wilson
 Carl Wilson
 Dennis Wilson

Produksjon
 The Beach Boys – produsentar
 Jim Lockert – lydteknikar
 Bill Halverson – andreteknikar

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wild Honey (album)» frå ,  den 11. september 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
 Smiley Smile/Wild Honey CD-hefte, David Leaf, c.1990.
 "Look! Listen! Vibrate! Smile!", Domenic Priore, c.1995
 "The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys and the Southern California Experience", Timothy White, c. 1994.
 "Wouldn't It Be Nice - My Own Story", Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
 "Top Pop Singles 1955-2001", Joel Whitburn, c. 2002.
 "Top Pop albums 1955-2001", Joel Whitburn, c. 2002.
 Allmusic.com

Bakgrunnsstoff
Tekstane til Wild Honey 

The Beach Boys-album
Musikkalbum frå 1967
Capitol Records-album
USA-amerikanske poprockalbum
 410
Friends av The Beach Boys

Friends er det fjortande studioalbumet til The Beach Boys, gjeven ut i 1968.

Arbeidet på albumet kom i gang i februar 1968 og Mike Love reiste like etter på ei to veker lang reise til India (i lag med The Beatles og Donovan) for å studere transcendental meditasjon med den nye læremeisteren deira Maharishi Mahesh Yogi. Då han var borte spelte resten av bandet, Brian Wilson, Dennis Wilson, Carl Wilson, Al Jardine og - no eit offisielt medlem - Bruce Johnston inn det meste av Friends i lag med nokre musikarar frå The Wrecking Crew.

Friends var det første Beach Boys-album med fleire songar frå Dennis Wilson, «Little Bird» og «Be Still»; førstnemnde hadde eit mellomspel med element frå «Child Is The Father Of The Man», ein song frå det då skrinlagte albumet Smile. Sjølv om heile bandet er tilskriven produksjonen av albumet, var dette det siste albumet der Brian Wilson var den dominerande kreative drivkrafta før Love You i 1977. Han var medlåtskrivar på nesten alle songane, bortsett frå dei den yngre broren skreiv.

I midten av mars kom Mike Love tilbake frå India og medverka med vokal på albumet. The Beach Boys la så ut på to amerikanske turnear, ein med Strawberry Alarm Clock og ein annan med Maharishi Mahesh Yogi sjølv (som læremeister). Begge turneane var kommersielle fiaskoar og vart raskt kansellert (etter at berre 200 menneske møtte opp i New York City).

Albumet var det første til Beach Boys som berre vart gjeven ut i stereo og kom ut i juni 1968. Det nådde berre 126. plass på den amerikanske albumlista og indikerte at tida deira var forbi i heimlandet. I Storbritannia nådde derimot albumet 13. plass.

Friends finst i dag på CD i lag med 20/20, samt bonusspor frå denne perioden.

Innhald

Medverkande
The Beach Boys
 Mike Love – vokal
 Brian Wilson – vokal, orgel på «Be Still»;
 Carl Wilson – vokal
 Dennis Wilson – vokal
 Al Jardine – vokal
 Bruce Johnston – vokal
Adnre medverkande
 Jim Gordon – trommer på «Be Here in the Morning»
 Murry Wilson – låg stemme på «Be Here in the Morning»
 ikkje oppgjeve – bass, bassmunnspel, trommer, klokkespel, munnspel, perkusjon, tuba

Salslister

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Friends (The Beach Boys album)» frå , den 11. september 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Friends/20/20 CD-hefte, David Leaf, c.1990.
 "The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys and the Southern California Experience", Timothy White, c. 1994.
 "Wouldn't It Be Nice - My Own Story", Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
 "Top Pop Singles 1955-2001", Joel Whitburn, c. 2002.
 "Top Pop albums 1955-2001", Joel Whitburn, c. 2002.
 Allmusic.com

Bakgrunnsstoff 
 Tekstar til Friends 
 Artikkel av Matthew Asprey

The Beach Boys-album
Musikkalbum frå 1968
Capitol Records-album
Xinshi i Baoding

Xinshi er eit bydistrikt i byprefekturet Baoding i provinsen Hebei i Folkerepublikken Kina. Det har eit areal på 75 km² og hadde 393 351 innbyggarar i 2000.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Xinshi (Baoding)» frå , den 11. september 2009. 

Xinshi
Do It Again av The Beach Boys

«Do It Again» er ein song skriven av Brian Wilson og Mike Love for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Han vart først gjeven ut som singel av The Beach Boys i 1968 på Capitol Records. Songen vart spelt inn i mai og juni 1968 og kom òg på albumet 20/20 i 1969. På songen finst det nokre lydar på slutten av sporet som kom frå det skrinlagde Smile-prosjektet. B-sida til singel var «Wake the World». Songen vart produsert av Brian og Carl Wilson med Mike Love på solovokal.

Komposisjonen 
Teksten til songen, som opphavleg heitte «Rendezvous», var inspirert av ein dag Mike Love hadde vore på stranda og surfa med den gamle venen Bill Jackson. Love viste så teksten til Brian Wilson, som skreiv musikken til den nostalgiske teksten til Love. Brian Wilson har seinare sagt at han meiner dette var det beste samarbeidet dei nokon gong gjorde.

Mange kritikarar og tilhengjarar merka seg at bandet her gjekk tilbake til surfestilen, som bandet hadde unngått sidan 1964.

Innspeling 
Etter seks veker med lite arbeid i studio (sidan bandet var opptekne med ein turne) gjekk bandet tilbake i studio 26. mai 1968 og starta innspelinga av «Do It Again» i heimestudioet til Brian i Bel Air i California. Innspelinga var produsert av Brian og Carl. Etter å ha lagt ned akkompagnementet la dei på vokal, gitar og orgel, samt ein ny gitarsolo. Fleire instrument vart lagt på den 6. og 10. juni.

Under miksinga av albumet kom visstnok lydteknikaren Stephen Desper fram til trommeeffekten ein kan høyre i starten av songen. Mange meiner at denne lyden var medverkande til at singelen vart ein suksess.

Singelen 
Singelen kom ut med «Wake The World» som B-side i USA den 8. juli 1968. Singelutgåva er litt forskjellig frå albumutgåva og har ikkje lydane frå Smile i slutten. Singelen nådde listene 28. juli og gjekk opp til 20. plass. Dette var den siste Topp 20-plasseringa til bandet i USA før «Rock and Roll Music» i 1976, som nådde 5. plass.

I august 1968 kom singelen ut i Europa og vart den andre førsteplassen bandet oppnådde i Storbritannia. I Australia vart singelen den første bandet oppnådde førsteplassen med. I Tyskland gjekk singelen til fjerdeplass. I Nederland og Noreg stoppa singelen på femteplass.

Det vart laga ein promofilm av Peter Clifton for singelen. Filmen syner bandet som køyrer i ein varebil ned til stranda og surfar.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Do It Again (Beach Boys song)» frå , den 11. september 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Mike Love
Songar produserte av Brian Wilson
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Capitol Records-singlar
Songar om nostalgi
AOL

AOL (tidlegare America Online) er ei mediaverksemd og internettleverandør i USA. Selskapet vart grunnlagt i 1985, og er i dag eigd av Time Warner. AOL var eit av dei første selskapa som tilbaud tilgang til internett for ålmenta. I dag står AOL og bak snakkeprogrammet AOL Instant Messenger.

AOL tilbyr mobiltjenester under merkenamnet AOL Mobile.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «AOL» frå Wikipedia på bokmål, den 12. september 2009.

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske IT-føretak
USA-amerikanske medieføretak
Time Warner
Skipingar i 1985
Føretak som er med i PRISM
Den tyske revolusjonen i 1848

Den tyske revolusjonen i 1848 var ein etterverknad av den franske Februarrevolusjonen som fann stad den 22. februar 1848. Nett som under den franske Julirevolusjonen i 1830 spreidde også denne seg fort til Tyskland.

Førehistorie 
I byrjinga av mars gjekk det ei bølgje av protestar over Tyskland, og folk frå alle delstatar kravde politiske endringar. Dei første byane med oppstand var Mannheim og Heidelberg. I Baden tvinga dei revolusjonære kongen til å endre det politiske systemet etter store demonstrasjonar i hovudstaden Karlsruhe.

I Austerrike gjekk Klemens von Metternich av 13. mars og flykte til England. Den austerrikske keisaren sette inn soldatar for å stoppe ein stor demonstrasjon og måtte innføre pressefridom. Samstundes måtte han love å innkalle ei grunnlovsforsamling.

Oppstandar i Preussen 

Den folkelege suksessen i Wien oppmuntra til uro i Preussen òg. I Köln vart opprøret leidd av Andreas Gottschalck, som kravde pressefridom òg i Preussen. Opprøret i Köln vart slått ned, men bystyret i byen vart så engstelege for nye opptøyar at dei bad sentralregjeringa om å setje i verk reformer.

Kong Fredrik Vilhelm IV av Preussen gjekk etter ei tids nøling med på dette. 18. mars proklamerte kongen at det ville bli innført pressefridom i Preussen. Uheldigvis gjekk den prøyssiske øvstkommanderande i Berlin, von Prittwitz, samstundes hardt til verks mot demonstrantane og opna eld mot folkemengda utanfor palasset. Dette gjorde at reformlovnadane frå kongen mista alt truverde, og det utvikla seg etterkvart eit opprør mot kongen. Kongen måtte snart gje opp og sende von Prittwitz og hæren ut av byen.

Kongen gav tilslutning til ny grunnlov for Tyskland, og 18. mai møttest Tysklands første fritt valde parlament i Frankfurt. Dette vart likevel mislukka, då dei prøvde å gjere kongen i Preussen, Friedrich Wilhelm, til keisar i eit sameint Tyskland. Friedrich Wilhelm nekta å ta imot dette. Dette førte til at dei austerrikske og prøyssiske mandata forlét parlamentet, og dette gjekk då i oppløysing.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Revolusjonen i Tyskland i 1848» frå , den 12. september 2009. 

Opphavleg omsett med Apertium
Tyskland
Tysk historie
Hendingar i 1848
Apple I

Apple I, og kjend som Apple-1, var ei tidleg personleg datamaskin. Ho vart opphavleg konstruert av Steve Wozniak til privat bruk i 1975,  og introdusert for sal i 1976.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Apple I» frå ,  den 12. september 2009.  

Apple
Personlege datamaskinar
Introduksjonar i 1976
Arrive

Arrive AS var eit norsk IT-selskap som var eigd av NSB. Arrive vart stifta som aksjeselskap i 2001, men hadde historie tilbake til 1970 som datasentral i NSB. NSB utgjorde ein vesentleg del av kundemassen til selskapet. 
I 2005 hadde selskapet drygt 70 tilsette og ei omsetjing på 120 millionar kroner.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Arrive» frå , den 12. september 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Arrive AS 

Tidlegare norske føretak
Norges Statsbaner
Skipingar i 2001
ENIAC

ENIAC var ein av verdas første programmerbare elektroniske datamaskinar. Namnet stod for Electronic Numerical Integrator and Computer. Han vart utvikla for hæren i USA, og kom i drift i 1945, eit par år etter den britiske maskinen Colossus. Det opphavlege målet var å rekna ut ballistiske tabellar for skyting med artilleri, men den fyrste oppgåva var å finna kor mogleg det var å laga termonukleære våpen.
Maskinen var i kontinuerleg drift fram til 1955.

Kjelder 

Datamaskinar
Skipingar i 1942
Nedleggingar i 1955
Google Maps

Google Maps er ei nettbasert kartteneste frå Google som tilbyr satellittbilde, kart, gatebilde (Street View), trafikkinformasjon (Google Traffic) og ruteplanlegging for reiser til fots, i bil, på sykkel og offentleg transport.

Sjå òg 
 Google
 Google Earth

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Google Maps» frå ,  den 30. august 2018.

Bakgrunnsstoff 
 
 Google Maps (satellitt, sentrert over Noreg)

Nettenester
Kart
Stutteri

Eit stutteri er ein stad som driv med al og oppdrett av hestar.

Historisk blei hestar ala av adelsfolk. I mellomalderen gav nokre av desse kloster i oppdrag å driva stutteri, ettersom dei lesekunnige munkane kunne føra stambøker. Spanske karteusarmunkar er særleg kjende for å ha ala fram andalusiaren på 1400-talet.

Seinare grunnla herskarar stutteri der dei kunne ala fram hestetypane dei ville ha. Statsstutteri gav gjerne tilgang til alshingstar utan at ein måtte betala dyre avgifter.

Dei austerrikske stutteria i Kladrub (no Kladruby i Tsjekkia) og Lipizza (no Lipica i Slovenia) blei grunnlagde i 1579 og 1580, og gav opphav til lipizzanar- og kladruberhestane. 

På 1600-talet blei det grunnlagd fleire statlege stutteri for å sikra tilgangen på krigshestar til hærane. I Sverige blei det grunnlagd statsstutteri i Strömsholm, Flyinge og Ottenby på denne tida.

I 1665 gav Ludvig XIV av Frankrike ordre til ministeren Colbert om å laga ei stutteriordning for heile landet. Stutteria skulle ala, forska på og forbetra hesterasane. Bygginga av det første av dei, Haras du Pin, tok til i 1715. I dag er dette eitt av 23 franske statsstutteri.

Anna 
Namnet til den tyske byen Stuttgart stammar frå stutteri.

Sjå òg
Stall

Kjelder 
 Andalusian  ved ansi.okstate.edu

 Delar av denne artikkelen bygger på «Stud farm» frå , og «Stuteri» frå  den 14. september 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Haras nationaux (France)» frå , og «Haras du Pin» frå  den 14. september 2009. 

Hestar
Avl
Byggverk for dyr
Attila

Attila (), òg kjend som Atle, var keisaren over hunarane frå år 434 til han døydde i 453. Han var leiar av Hunarriket som strekte seg frå Tyskland til Uralelva, og frå Donau til Austersjøen. I løpet av regjeringstida hans, var han ein av dei mest frykta fiendane av det vestlege og det austlege romerske riket: han invaderte Balkan to gonger, og marsjerte gjennom Gallia (i dag Frankrike), så langt som til Orléans, før han tapte ved slaget på Katalaunarmarka.

I mykje av Vest-Europa er han hugsa som eit godt døme på ondskap og griskheit. Nokre historier skildrar han do som ein stor og edel konge, og han speler ei stor rolle i dei tre norrøne sagaene Atlekvida, Volsungesoga og Atlemål.

Hunarar
Kongar
Organisasjonen Vigrid

Vigrid er ein norsk organisasjon som baserer ideologien sin på norrøn mytologi og raselære. Av utanforståande blir dei ofte rekna som ein nynazistisk organisasjon. Vigrid har derimot si oppgåve som å bekjempa «de fascistisk-inspirerte hierarkiene som fører til at høyreekstreme krefter får fritt spillerom» ved hjelp av «den internasjonale jødedommen». Dei er også motstandarar av integrering og «fremmede» i Noreg, som dei meiner har skulda i høge bustadprisar og bruker slagordet «Hvert folk, sine landområder». Ved Stortingsvalet 2009 stilte dei med kandidatliste i Buskerud.

Organisasjonen blei grunnlagd av Tore W. Tvedt den 31. desember 1998. Thorgrim O. Bredesen var leiar i 2009.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Vigrid (organisasjon)» frå , den 14. september 2009.

Bakgrunnsstoff 
 www.vigridtvedt.net 
 vigrid.win 
 Artiklar om Vigrid  ved SOS Rasisme sin nettstad

Norske politiske parti
Skipingar i 1998
Pierre Bonnard

Pierre Bonnard () var ein fransk kunstmålar, grafikar og illustratør.

Bonnard vart fødd i Fontenay-aux-Roses, far hans hadde ei høg stilling i krigsministeriet. Sjølv byrja han tidleg å interessere seg for latin, gresk og filosofi, men òg i teikning og fargar. Etter farens ynske studerte han jus og arbeidde som jurist fram til 1891. Samstundes med jusstudia studerte han på L'Académie Julian, ein privat skule i målarkunst og skulptur i Paris. Han fekk plass på l'École des Beaux-Arts, der han møtte målaren Édouard Vuillard og elles vart kjend med kunsten til mellom andre Paul Gauguin, Edgar Degas, Claude Monet og Paul Cézanne.

Bonnard slutta seg til kunstnargruppa Les Nabis, ei postimpresjonistisk avantgardrørsle med intellektuelle og spirituelle ambisjonar, med mellom andre Vuillard, Maurice Denis, Félix Vallotton som deltakarar; kunstnarleg la rørsla stor vekt på å sublimere det daglegdagse, forenkle formene og skape intensitet i fargane. Bonnard var interessert i japansk kunst, og påverka av denne kunsten i så stor mon at han fekk tilnamnet «Nabi japonard». Han var dessutan sterkt påverka av ideane til Paul Gauguin.

I 1893 møtte han Maria Boursin som kalla seg Marthe De Meligny. Ho vart modellen hans og seinare kona hans. Martha døydde i 1942. Sjølv døydde han fem år seinare i Le Cannet ved kysten av Middelhavet.

Måleri i utval

Bakgrunnsstoff 
 - Réunion des musées Nationaux
 Tate Online med bilete av Bonnard 

Franske kunstnarar
Franske målarar
Postimpresjonisme
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Calonectris

Calonectris er ei slekt av tre store lirer i stormfuglfamilien. Artane i denne gruppa er langvenga fuglar med mørk brun eller svart overside, og hovudsakleg kvit på undersida. Dei er pelagiske utanfor hekkesesongen og lever mest vanleg i tempererte og kalde farvatn. Akkurat som Puffinus flyg Calonectris-lirer med stive venger og nyttar ein «klippe»-teknikk for å segle over bølgjefrontar med eit minimum av aktiv flyging. Men fluktbildet ligg nærare albatrossar enn Puffinus-artane.

Calonectris-lirer er langdistansemigrantar. Kvitpannelira spreier seg frå austasiatiske hekkeøyar gjennom heile det vestlege Stillehavet og inn i det austlege indiske havet.

Dei lever av fisk, blekksprut og liknande oseanisk mat og kan følgje fiskebåtar for å ta utkast.

Artar 
Taksonomi for Calonectris-lirer er nyleg endra, kappverdelire og portugisarlire er splitta ut frå tidlegare gulnebblire, Calonectris diomedea. Det finst ei anna lireslekt, Puffinus, som omfattar om lag tjue små til mellomstore lirer. Procellaria, med fem andre store artar er vanlegvis kalla petrellar, sjølv om ein trur dei er nærare knytt til lirer enn til «eigentlege petrellar». 
 Kvitpannelire, Calonectris leucomelas, Streaked shearwater, (Temminck, 1836), (NT)
 Poseidonlire, Calonectris diomedea, Scopoli's shearwater, (Scopoli, 1769), (LC)
 Portugisarlire, Calonectris borealis, Cory's shearwater, (Cory, 1881), (LC)
 Kappverdelire, Calonectris edwardsii, Cape verde shearwater, (Oustalet, 1883), (NT)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger dels på «Calonectris» frå , den 17. september 2009
 
 del Hoyo, J., C. Carboneras, F. Jutglar, N. Collar, and G. M. Kirwan (2020). Cory's Shearwater (Calonectris diomedea), version 1.0. In Birds of the World (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, and T. S. Schulenberg, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.corshe.01

Bakgrunnsstoff

Stormfuglfamilien
Sjøfuglar
Fugleslekter
Haustutstillinga

Haustutstillinga eller Statens Kunstutstilling er ei årleg kunstutstilling i Oslo. Ho er den største markeringa av samtidskunst i Noreg, og blir arrangert kvar haust av Norske Billedkunstnere. Utstillinga er juryert på grunnlag av fri innsending. Den Nasjonale Juryen, som står for vurderinga av dei innsende arbeida, består av ein fagperson innanfor kvar av teknikkane måleri, skulptur, grafikk, teikning, tekstil og andre teknikkar.</onlyinclude>

Historikk 
Den første Haustutstillinga blei arrangert som Kunstnernes Utstilling i 1882, som ein radikal protest mot den etablerte borgarskapen sin dominans i Christiania Kunstforening, og at dei ikkje ville la ein kunstnarjury avgjere innkjøpa til foreininga si årlege utstilling. Protesten blei fronta av kjende kunstnarar som Frits Thaulow, Christian Krohg og Erik Werenskiold. I 1884 fekk utstillinga statsstøtte, og blei omdøypt til Statens Kunstutstilling. Ho skulle vise kvaliteten og spennet i norsk biletkunst I 1891 blei eit bilete av Edvard Munch kjøpt inn av Nasjonalgalleriet for 200 kroner. Frå 1894 blei utstillinga arrangert på våren to gongar, men fann raskt tilbake til den faste plasseringa på hausten. Frå 1930 har utstillinga vore i Kunstnernes Hus.

Tradisjonelt har biletkunstformene skulptur, teikning, grafikk, tekstil og måleri vore representert på utstillinga. Det har likevel etter kvart blitt meir og meir vanleg at kunstnarar arbeider innanfor samlekategorien «andre teknikkar», som er foto, film, performance, lyd og så vidare. I dei siste åra har utstillinga difor vore open for eit bredt spekter av uttrykksformer. Slik har det ikkje alltid vore. Kåre Kivijärvi (1938-1991) var den første fotografen som blei teken med på Haustutstillinga, i 1971. Han bana dermed vegen for at foto som kunstart blei akseptert. Video og mobiltelefonfoto er blant dei nyare uttrykksformene på utstillinga.

I 2004 var det 1200 påmelde arbeid til Haustutstillinga. Av desse blei 117 tekne med. Året etter var det over 1700 påmelde kunstverk. I 2004 var det 31.533 personar som vitja Haustutstillinga, ein auke på ca. 2000 frå året før.

I 2008 blei 4289 verk sende inn til første juryering. Av desse blei 110 verk av 108 kunstnarar tekne med. 55 deltakarar var debutantar.

Sjå også 
 Kunstnernes Hus
 Norske Billedkunstnere
 Salon d'automne, Haustsalongen i Paris

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Haustutstillinga» frå , den 17. september 2009. 

 Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Heimesidene til høstutstillingen.no (Manifest)
 Haustutstillinga sine heimesider (søknadsskjema eller presentasjon)
 Kunstnernes Hus

Norsk kunst
Utstillingar
Skipingar i 1882
Vakre vegers pris

Vakre vegers pris (offisielt Vegdirektørens pris for vakre veger) er ein konkurranse som blir arrangert av Statens vegvesen og delt ut på arrangementet Veg- og trafikkdagane.

Prisvinnarar 
 2012 - Borgestadallén i Skien og Bybanen i Bergen 
 2008 - Riksveg 47 Risøybrua i Haugesund kommune i Rogaland og Slemmestadvegen gjennom Vollen i Asker kommune
 2006 - Fylkesveg 365 i Askvoll kommune i Sogn og Fjordane.
 2004 - Vegpakke i Drammen - Nedre Strandgate, Strandveien, Elveparken og Bragernestunnelen (Buskerud)
 2002 - Miljøgate i Drøbak (Akershus)
 1999 - Lysefjordbrua, riksveg 13 (Rogaland)
 1997 - Delt mellom Mannheller ferjekai, riksveg 5 (Sogn og Fjordane) og fylkesveg 382 ved Hafrsfjord (Rogaland)
 1995 - Årnes i Åfjord kommune (Sør-Trøndelag)
 1994 - Skarnsundbrua, riksveg 755 (Nord-Trøndelag)
 1993 - Vetrelidsalmenningen i Bergen (Hordaland)
 1992 - Europaveg 39 mellom Instefjord og Oppedal (Sogn og Fjordane)
 1991 - Miljøprioritert gjennomkøyring i Liknes sentrum (Vest-Agder)
 1990 - To fotgjengarundergangar under Europaveg 18 i Stavanger sentrum (Rogaland)
 1989 - Rundkøyring på Landstads plass i Sandefjord (Vestfold)
 1988 - Parsellen Langevatn-Breidablikk av Strynefjellsvegen, riksveg 15 (Oppland)

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side 
 Statens vegvesen – Vakre vegers pris 2006 – Årets vinnar er Bulandet-Værlandet, Askvoll 

Norske prisar
Vegar i Noreg
Skipingar i 1988
Ken Burns

Kenneth Lauren Burns () er ein amerikansk forfattar og produsent av dokumentarfilmar.

Bakgrunnsstoff 

 

USA-amerikanske filmprodusentar
Folk frå New York City
Opphavleg omsett med Apertium