kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Plankeveg

Plankeveg eller plankesti er ein veg eller sti bygd opp av plankar. Han kan vera laga av ein eller fleire enkeltplankar lagt på langs, eller av kortare, tverrlagde plankar. Ein veg av tverrlagde heile eller kløyvde stokkar heiter på norsk kavlebru.

Ofte er plankevegar laga for fotgjengarar, men dei kan også vera tilpassa mindre køyretøy, som barnevogner, rullestolar og syklar, eller større køyretøy som bilar.

Verknad
Plankevegar har vore mykje brukte i uutbygde område, og er i dag vanlege i fritids- og verneområde. Dei kan brukast over våtmark så ein kan koma seg tørrskodd over, eller i sandete eller ulendte område slik at ein lettare kan koma seg fram. Bruken av plankeveg kan gje fleire menneske tilgang til naturen, og samstundes verna han mot forstyrring.

Tillaging av plankevegar gjennom nokre sårbare område kan likevel framleis vera forstyrrande i nokre høve, til dømes for hekkande fuglar, ved at ein opnar opp områda for fleire folk.

Historie

I den yngre steinalderen, for rundt 6000 år sidan, bygde folk i Somerset Levels sør i England ein plankeveg kjend som Sweet Track gjennom eit myrområde. Vegen var for det meste laga av eikeplankar lagt på langs, støtta opp av krosslagde pluggar av ask, eik og lindetre drivne ned i torva.

I Wittmoor nord for Hamburg er det funne to plankevegar, den eine frå 300- og den andre frå 600-talet, mellom aust- og vestsida av myra. Ein del av den eldre plankevegen er stilt ut ved Archäologisches Museum Hamburg.

I Nord-Amerika finst det ein tradisjon med å ha breie plankevegar eller boardwalks som promenadeområde ved feriestader ved kysten. Ein tidleg, kjend plankeveg av denne typen blei laga i Atlantic City i New Jersey, og opna 26. juni 1870.

Under første verdskrigen brukte ein plankevegar nedi skyttargravene og over slagmarkene på vestfronten. Plankevegane gjorde det lettare å ta seg fram i skyttargravssystemet. Dei medverka òg til å halda soldatane tørre på føtene slik at dei ikkje pådrog seg såkalla skyttargravsfot. Vatn og gjørne var eit stort problem i skyttargravene. 

Plankane vart sleipe når dei var våte, og det var fort gjort å skli. Med tung bør kunne det vere vanskeleg for soldatane å kome seg opp frå vatnet eller gjørma. Dei som datt uti, kunne hindra framgangen for dei andre og bli eit lett mål for fienden. Under eit slag kunne ein soldat koma til å drukna under den tunge børa si utan at nokon la merke til det.

Galleri

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Boardwalk» frå ,  den 12. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Ti centimeter tykke planker og 800 meter rett ned: Nå er plankestien igjen åpen for turistene. Om plankesti ved fjellet Huashan.

Stiar
Vegar
Byggverk i tre
Rhys Williams

Rhys Williams () er ein britisk friidrettsutøvar frå Cardiff i Wales som vann gull, sølv og bronse på 400 meter hekk i europameisterskapane 2006-2012.

Aktiv
Med sluttida 49,12 sekundar kneip Williams bronsemedaljen på 400 m hekk under EM i friidrett 2006 i Göteborg, ein hundredels sekund føre franske Naman Keïta. I den neste europameisterskapen, som fann stad i Barcelona i 2010, sprang Williams inn til 48,96 og personbeste, langt etter landsmannen, walisaren Dai Greene. Under EM i friidrett 2012 i Helsinki vann Williams gullmedaljen på langhekken, trass den relativt svake løpstida 49,33 sekundar. Williams gjorde sitt snøggaste langhekkløp i Luzern den 12. juli 2013, der han vart klokka inn på 48,86 sekundar.

Doping
Williams vart i juli 2014 hekta i ein dopingkontroll. Han vart stengd ute frå idretten i 6 månader, etter som han uforvarande hadde fått i seg det skadelege stoffet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rhys Williams (hurdler)» frå ,  den 13. juli 2019.  
 

Britiske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Mick Hill

Mick Hill, fullt namn Michael Christopher Hill,  () er ein britisk tidlegare spydkastar frå Leeds som vann bronsemedaljen i øvinga under VM 1993 og sølvmedaljen under EM 1998.

Aktiv
I perioden 1986-2002 kvalifiserte Hill seg til finalen i 14 av dei 16 største meisterskapane. Han vann bronsemedaljen under VM 1993 i Stuttgart, trass i moderate 82,96 meter. Hill gjorde sine beste meisterskapskast ved VM 1997 og EM 1998. Ved verdsmeisterskapen i Aten 1997 vart han fjerdemann med sine 86,54 m, 10 cm kortare enn bronsemedaljøren. Året etter forbetra han seg til 86,92 m og sikra sølvmedaljen ved EM i Budapest, slått med neste tre meter av landsmannen Steve Backley, men ein liten halvmeter framom tyske Raymond Hecht og russiske Sergej A. Makarov på dei neste plassane.

Hill sette sin personlege rekord på 86,94 meter i eit stemne i London 13. juli 1993.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Nr 8 – 77,34 m
VM 1987 i Roma: Nr 7 – 79,66 m
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (77,20 m=nr 20)
EM 1990 i Split: Nr 4 – 82,38 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 5 – 84,12 m
OL 1992 i Barcelona: Nr 11 – 75,50 m
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 82,96 m
EM 1994 i Helsinki: Nr 6 – 80,66 m
VM 1995 i Göteborg: Nr 6 – 81,06 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 12 – 78,58 m
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 86,54 m
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 86,92 m, bakom Steve Backley
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (80,75 m=nr 14)
OL 2000 i Sydney: Nr 11 – 81,00 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 12 – 77,81 m
EM 2002 i München: Nr 10 – 76,12 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mick Hill (javelin thrower)» frå ,  den 14. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Britiske spydkastarar
Britiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Britiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Britiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Britiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Rune Larsson

Karl Rune Larsson () var ein svensk friidrettsutøvar frå Järfälla kommun som jamnast tevla i 400 meter hekk. Han vann i 1948 bronsemedaljar i 400 m hekk og i 4 x 400 m stafett under Sommar-OL i London. Elles vann han i 1946 EM-bronsen i 400 m hekk og i 1950 ein EM-bronse i 4 x 400 m stafett.

Aktiv
Rune Larsson sprang inn til bronse i 400 meter hekk under europameisterskapen 1946 i Oslo, høvesvis tre og ein tidels sekund bakom gullvinnar Bertel Storskrubb frå [[Finland]9 og sin eigen landsmann Sixten Larsson.

Under dei olympiske sommarleikane 1948 i London sette Rune Larsson i sitt semifinaleløp svensk rekord med tida 51,9 sekundar, hans livs beste løp i øvinga. I sjølve finalen vart han klokka inn på 52,2 sekundar og tok bronsen, slått med 1,1 sekund av gullvinnaren frå USA. Nokre dagar seinare kvalifiserte han seg til semifinalane på 400 meter, men deltok ikkje. Ei veke etter hekkebronsen fekk Larsson som ankermann gleda med å springe Sverige inn til bronsemedalje i 4 x 400 meter stafett, resten av mannskapet bestod av Kurt Lundquist, Lars-Erik Wolfbrandt og Folke Alnevik.

I 1950 vann Larsson ein ny stafettmedalje i bronse ved Friidretts-EM i Brussel, der han tok seg av den andre etappen i 4 x 400 meter. Korkje i Brussel-EM 1950 og i Sommar-OL 1952 i Helsinki makta Larsson å ta seg vidare frå semifinalane i 400 meter hekk.

Larsson vart svensk meister på langhekken seks år i rad; 1946-51. Åra 1947 og 1948 vann han også 400-meteren. I 1948 sette han personleg rekord på 400 meter med 47,9 sekundar.

Larsson vart elles tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for året 1951 "för avgörande insats i landskampen mot Frankrike".

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Bronsemedalje på 400 m hekk – 52,5
OL 1948 i London: Bronsemedalje på 400 m hekk – 52,2 og i 4 x 400 m stafett (3.16,8). Nr 12 på 400 m (48,8 i kvartfinalane)
EM 1950 i Brussel: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (53,6=nr 8). Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett (3.11,6)
OL 1952 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (53,9=nr 12) og i 4 x 400 m stafett (3.13,4=nr 8)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rune Larsson (friidrottare)» frå ,  den 15. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Svenske hekkeløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Tommy Robinson

Stephen Yaxley-Lennon (), mest kjend under dekknamnet Tommy Robinson, er ein britisk politisk aktivist. 

Han var med i grunnlegginga av English Defence League (EDL) og leidde organisasjonen 2009–2013. Han var også vore medlem av British National Party og i 2015 vart han involvert i grunnlegginga av britisk Pegida.

Tommy Robinson vart i juli 2018 dømd til 13 månader fengsel for å ha filma utanfor Leeds Crown Court der fire menn vart tiltalte for gruppevaldtekt av ei ung jente. Den raske dommen han fekk vekte mistankar om at dommen var politisk motivert. Han vart ein månad seinare lauslaten mot kausjon.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Engelske aktivistar
Islamkritikk
Leonel Suárez

Leonel Suárez Fajardo () er ein kubansk friidrettsutøvar frå Santiago de Cuba som tevlar i mangekamp. Han vann i 2008 OL-bronse, 2009 VM-sølv, 2011 VM-bronse og i 2012 OL-bronse i tikamp.

Suárez gjorde sin beste tikamp då han sanka 8 654 poeng og sigra under Sentral-Amerika og Karibia-meisterskapen 2009 i Havana.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leonel Suárez» frå ,  den 18. juli 2019.  
 
 

Cubanske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Cuba
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Alina Astafei

Alina Astafei, opphavleg Galina Astafei, () er ein rumensk-tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bucuresti som tevla i høgdehopp. Ho representerte Romania til 1994, frå 1995 Tyskland. Astafei vann i 1992 OL-sølv, 1995 VM-sølv og EM-bronse 1998. Vintersesongen 1995 sigra ho i øvinga ved innandørs-VM,

Aktiv
Astafei vann høgdetevlinga ved junior-EM 1987 og junior-VM 1987, i den siste meisterskapen svinga ho seg over 2,00 meter. Vinteren 1989 sigra ho ved innandørs-EM i Haag med eit hopp på 1,96 m, norske Hanne Haugland klarte same høgda men hadde fleire riv. Størst suksess for fødelandet Romania hadde Astafei då ho vann sølvmedaljen under Sommar-OL 1992 med eit hopp på 2,00 m.

Frå januar 1995 budde Astafei i Tyskland, der ho fekk statsborgarskap etter kort tid. Ho var då i sitt livs beste form, den 3. mars tok ho seg over 2,04 m ved eit innandørsstemne i Berlin. Åtte dagar seinare, den 11. mars 1995, vann ho høgdetevlinga under innandørs-VM i Barcelona, ho var den einaste som makta 2,01 m. Utandørssesongen 1995 sette ho personleg rekord med 2,01 m i Wörrstadt, før ho under VM 1995 i Göteborg kneip sølvmedaljen framom Inha Babakova frå Ukraina, begge stoppa med 2,00 meter som teljande resultat.

Vinteren 1996 vart Astafei innandørs europameister for andre gong, under meisterskapen i Stockholm klarte ho 1,98 m. I Friidretts-EM 1998 i Budapest fekk Astafei bronsen med 1,95 m, i ei tevling utan dei høge hoppa.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa (1,88 =nr 13-18)
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 1,93 m
EM 1990 i Split: Utslått i kvalifiseringa (1,80 =nr 16)
OL 1992 i Barcelona: Sølvmedalje – 2,00 m, bakom Heike Henkel (2,02 m)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 – 1,94 m
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje – 1,99 m, bakom Stefka Kostadinova (2,01 m)
OL 1996 i Atlanta: Nr 5 – 1,96 m
VM 1997 i Aten: Nr 7 – 1,93 m
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 1,95 m

Bakgrunnsstoff 
 

Rumenske høgdehopparar
Tyske høgdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Romania
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Tyske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Roger Waters: The Wall

Roger Waters: The Wall er eit konsertalbum av Roger Waters, eit tidlegare medlem av Pink Floyd. Det eit konsertutgåve av rockeoperaen til Pink Floyd frå 1979, The Wall.

Innhald
Albumet kom ut som ei dobbel CD-plate og ei tredobbel LP-plate. All tekst er av Roger Waters.

2-CD-utgåva

Medverkande
 Roger Waters: vokal, gitar, bass 
 Snowy White: gitar
 David Kilminster: gitar, bass på «Mother»
 Robbie Wyckoff: vokal
 George Edward Smith: gitar, bass
 Jon Carin: klaverinstrument, gitar
 Harry Waters: piano, harmonium
 Graham Broad: trommer
 Jon Joyce, Kipp Lennon, Mark Lennon, Pat Lennon: korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Roger Waters: The Wall» frå ,  den 20. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:
 Personell : https://www.discogs.com/Roger-Waters-The-Wall/release/7717250 

Roger Waters-album
Konsertalbum frå 2015
Columbia Records-album
Album produserte av Nigel Godrich
Ljubov Gurina

Ljubov Mikhajlovna Gurina () er ein sovjet-russisk tidlegare mellomdistanseløpar frå Matusjkino i Kirov oblast i dagens Russland som vart europameister på 800 meter i 1994, etter tidlegare å ha vunne VM-sølv på distansen både i 1983 og i 1993, EM-bronse i 1986 og VM-bronse  i 1987.

Aktiv
Gurina meisterskapsdebuterte med å ta sølvmedaljen på 800 meter i Helsinki i 1983 under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, ho sette personbeste med 1.56,11, men vart slått med halvtanna sekund av Jarmila Kratochvílová frå Tsjekkoslovakia. Tre år seinare tok Gurina bronsemedaljen ved EM 1986 i Stuttgart, eit løp sovjetiske Nadezjda Olizarenko vann framom Sigrun Wodars frå Aust-Tyskland. Året etter vart Gurina under VM i Roma klokka inn på 1.55,56, hennar livs snøggaste løp på spesialdistansen, og ho vann ein ny bronsemedalje bak dei austtyske utøvarane Wodars og Christine Wachtel.

Under VM 1993 i Stuttgart sikra Gurina seg sølvmedaljen på 800 meter, meir enn halvtanna sekund bakom Mosambiks Maria Mutola. Eitt år etter måtte det målfoto til for å avgjere om Gurina eller kviterussiske Natalja Dukhnova skulle få gullmedaljen på 800 meter ved EM 1994 i Helsinki, begge fekk sluttida 1.58,55. Gurina vart kåra til europameister, med sine 37 år den eldste europameisteren i friidrett. To veker før Helsinki-VM sprang ho i Monaco sitt livs beste 1500 meter på 4.02,4.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,11, bakom Jarmila Kratochvílová (1.54,68)
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje på 800 m – 1.57,33
VM 1987 i Roma:  Bronsemedalje på 800 m – 1.55,56
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 1500 m (4.08,5 =nr 16) 
EM 1990 i Split: Nr 7 på 800 m – 1.59,59
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 på 800 m – 1.58,13
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje på 800 m – 1.57,10, bakom Maria Mutola (1.55,43)
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje på 800 m – 1.58,55, framom Natalja Dukhnova (1.58,55)
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 på 800 m – 1.59,16

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ljubow Michailowna Gurina» frå ,  den 20. juli 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Lyubov Gurina» frå ,  den 20. juli 2019.  
 

Russiske mellomdistanseløparar
Sovjetiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Russland
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Paper Sun

«Paper Sun» var debutsingelen til det britiske bandet Traffic, gjeven ut i 1967. Singelen nådde femteplassen på UK Singles Chart, fjerdeplassen i Canada, og 70. plassen på Cash Box Top 100-lista i USA. Songen er kjend for det tidstypiske sitarriffet, spelt av Dave Mason, og vokalen av Steve Winwood. Han vart òg gjeven ut i ei redigert utgåve på den amerikanske utgåva av debutalbumet til bandet, Mr. Fantasy (for ei kort stund kalla Heaven Is in Your Mind).

B-sida til singelen, «Giving to You», vert sungen av Winwood. Den originale B-sida vart sidan gjeven ut som bonusspor på Mr. Fantasy. Songen vart sidan gjeven ut i ei endra utgåve (4:20) på Mr. Fantasy. Albumversjonen byrjar og endar med talte parti (truleg av Chris Wood).

Songen er med i filmen Made in Dagenham frå 2010.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paper Sun» frå ,  den 20. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Singelen på discogs.com

Traffic-songar
Singlar frå 1967
Debutsinglar frå 1967
Songar skrivne av Steve Winwood
Songar skrivne av Jim Capaldi
Songar produserte av Jimmy Miller
Island Records-singlar
Songar frå 1967
Hasna Benhassi

Hasna Benhassi () er ein marokkansk tidlegare mellomdistanseløpar frå Marrakech som på 800 meter vann OL-sølv i 2003, VM-sølv i 2005 og 2007, og OL-bronse i 2008.

Aktiv
Benhassi tok seg til finalen på 800 meter under Sommar-OL 2000, der ho enda sist med tida 1.59,27. Nokre månader etter vann ho 1500-meteren i innandørs-VM 2001 i Lisboa. Under dei olympiske sommarleikane 2004 i Aten kneip ho sølvmedaljen på 800 meter, 0,05 sekund bakom Kelly Holmes frå Storbritannia og med nøyaktig same tid som Jolanda Čeplak frå Slovenia på bronseplass. Sluttida 1.56,43 vart verande Benhassi sin personlege rekord på distansen. Ho kvalifiserte seg også til finalen på 1500 meter, hamna då på 12. og sisteplass.

Ved verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki vann Benhassi ein ny sølvmedalje på 800 meter, den gongen klart slått av Zulia Calatayud frå Cuba. Også i den neste verdsmeisterskapen, i Osaka i 2007, sikra Benhassi seg sølvmedaljen, knappe sekundet bakom Janeth Jepkosgei frå Kenya. Benhassi tok så bronsen på spesialdistansen under Sommar-OL 2008, trass gode 1.56,99 sjanselaus mot kenyanarane Pamela Jelimo og Janeth Jepkosgei.

Benhassi sitt personbeste 4.02,5 på 1500 meter oppnådde ho i Roma i 2003.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten:  Utslått i semifinalane på 800 m (2.03,70=nr 14)
OL 2000 i Sydney: Nr 8  på 800 m – 1.59,27
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,43, bakom Kelly Holmes (1.56,38). Nr 12 på 1500 m – 4.12,9
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje på 800 m – 1.59,42, bakom Zulia Calatayud (1.58,82)
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,99, bakom Janeth Jepkosgei (1.56,04)
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje på 800 m – 1.56,73

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hasna Benhassi» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Marokkanske mellomdistanseløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Marokko
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Marokko
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Human Be-In

Human Be-In var ei hending i Golden Gate Park Polo Field i San Francisco den 14. januar 1967. Det var opptakten til Summer of Love i San Francisco, om gjorde Haight-Ashbury-distriktet til eit symbol på amerikansk motkultur og introduserte ordet «psykedelisk» for forstadane.

Hendinga vart annonsert på framsida av San Francisco Oracle som «A Gathering of the Tribes for a Human Be-In». Høvet var at ei ny lov i California gjorde det psykedeliske dopet LSD forbode.

Talarane på møtet var alle inviterte av Michael Bowen, som organiserte hendinga, og inkluderte Timothy Leary for første gongen i San Francisco. Han sette tonen denne ettermiddagen med den kjende setninga «Turn on, tune in, drop out». Andre talarar var Richard Alpert (som kom til å bli kjend som «Ram Dass»), og diktarar som Allen Ginsberg, Gary Snyder og Michael McClure. Andre folk frå motkulturen var komikaren Dick Gregory, Lenore Kandel, Lawrence Ferlinghetti, Jerry Rubin og Alan Watts. Lokale rockeband underheldt med musikk, som Jefferson Airplane, The Grateful Dead, Big Brother and the Holding Company, Quicksilver Messenger Service og Blue Cheer. «Undergrunnskjemikaren» Owsley Stanley fekk i stand massive mengder med LSD.

Nasjonale media vart sjokkerte over det dei såg, og rapportar frå hendinga førte til at store mengder ungdomar frå heile Amerika reiste til Haight-Ashbury-området. Etter kort tid fekk alle slags samlingar og anna eit «-In»-namn, som komishowet Laugh-In på NBC.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Human Be-In» frå ,  den 23. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Human Be-In - 50-årsjubileum

Motkulturfestivalar
Festivalar i California
Haight-Ashbury i San Francisco
Hippierørsla
1967 i California
1967 i USA
Giuseppe Tosi

Giuseppe Tosi () var ein italiensk diskoskastar frå Borgo Ticino i Novara-provinsen som vann OL-sølv i øvinga i 1948 og tre strake EM-sølv; 1946, 1950 og 1954.

Aktiv
Tosi vart andremann i diskoskastinga då europameisterskapen 1946 fann stad på Bislett stadion i Oslo. Han vart slått einast av landsmannen Adolfo Consolini, ei skjebne han skulle oppleve tre gongar til i dei store internasjonale meisterskapsmøta fram til 1954. Så òg under dei olympiske sommarleikane i London i 1948. Der var avstanden opp til Consolini nøyaktig 1 meter, det næraste han kom landsmannen i EM- og OL-tevlingar. Fire veker etter OL-finalen i London smelte Tosi til med 54,60 meter under friidrettslandskampen Italia – Argentina, hans livs lengste kast og 16 cm under verdsrekorden til Bob Fitch frå USA.

Både ved EM 1950 og EM 1954 syrgde Consolini og Tosi for italiensk dobbeltsiger i diskos, begge gongane med ein dryg meter fordel Consolini. I italienske meisterskap makta derimot Tosi å verte nasjonal diskosmeister i 1943, 1946, 1957, 1948 og 1951.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Sølvmedalje – 50,39 m, bakom Adolfo Consolini (53,23 m)
OL 1948 i London: Sølvmedalje – 51,78 m, bakom Adolfo Consolini (52,78 m)
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje – 52,31 m, bakom Adolfo Consolini (53,75 m)
OL 1952 i Helsinki: Nr 8 – 49,03 m
EM 1954 i Bern: Sølvmedalje – 52,34 m, bakom Adolfo Consolini (53,44 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Giuseppe Tosi» frå ,  den 24. juli 2019.  
 

Italienske diskoskastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Italienske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Italienske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Vasilij Kaptjukh

Vasilij Borisovitsj Kaptjukh () er ein kviterussisk tidlegare diskoskastar. Han vann den olympisk bronsemedaljen i øvinga i 1996 og to bronsemedaljar frå verdsmeisterskap i friidrett, 1995 og 2003.

Aktiv
Kaptjukh var ein av verdas beste diskoskastarar i ein 15-årsperiode frå 1990. Han representerte Sovjetunionen då han vart fjerdemann i diskostevlinga ved europameisterskapen 1990 i Split, sidan tevla han for Kviterussland. Både i Friidretts-VM i Göteborg i 1995 og under Sommar-OL i Atlanta året etter vart Kaptjukh bronsemedaljør, i begge meisterskapane bakom verdsmeister og olympiameister Lars Riedel, og sin eigen landsmann Vladimir Dubrovsjtsjik. Under sommarleikane 2000 i Sydney presterte Kaptjukh sitt livs lengste diskoskast, med 67,59 meter enda han på fjerdeplassen. I 2003 vann han si andre VM-bronse, medan han i Aten-OL 2004 enno ein gong vart nummer fire.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 4 – 63,72 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 12
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 – 61,64 m
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 65,88 m
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 65,80 m
VM 1997 i Aten: Nr 11 – 60,12 m
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 67,59 m 
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 66,25 m
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 66,51 m
OL 2004 i Aten: Nr 4 – 65,10 m
VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (61,04 m=nr 20)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wassil Kapzjuch» frå ,  den 25. juli 2019.  

Belarusiske diskoskastarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Belarus
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004