kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Dugurdspiggen

Dugurdspiggen er ein isolert fjelltopp kring 4 nautiske mil (7 km) nord for Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Fenriskjeften

Fenriskjeften er eit stort, bert fjell som liknar ei hårnål, heilt sør i Drygalskifjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60), og på grunn av forma kalla opp etter kjeften til Fenrisulven, ulven i norrøn mytologi.

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Orvinfjella
Fučíktoppen

Fučíktoppen er eit sentralt fjell, 2305 moh, i Kvævefjellet i Payerfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), og kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60). Fjellet vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1960–61), og kalla opp etter Julius Fučík, ein tsjekkoslovakisk journalist og forfattar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Fučík» frå ,  den 17. mars 2013.  

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Nomadeand

Nomadeand (Anas gracilis) er  ei grasand funnen på ope våtmarker i Australia, på Ny-Guinea, New Zealand, Vanuatu og Ny-Caledonia. Ho hekkar berre i Australia og på New Zealand.

Skildring 
Nomadeanda er ei mellomstor and, ca. 43 centimeter med kroppssvekt på gjennomsnittleg 525 og 425 gram for hannar og hoer høvesvis. Ho er brunspraglete  med kvite og grøne vengespeglar. Kjønna har lik utsjånad, i motsetnad til den nærskylde kastanjeand, der hoer og hannar er påfallande ulike. Nomadeanda har nesten identisk fjørdrakt til hoa av kastanjeand, men nomadeanda kan vere prega av lysare nakke og bleikare andlet. Ungfuglar av nomadeender er bleikare enn vaksne, spesielt på hovudet.

Ein gong var nomadeanda endemisk for Australia som utbreidd hekkefugl, men ho spreidde seg til New Zealand på 1950-talet. Ho er no vel etablert i store delar av landet, inkludert regionane Hawke's Bay, Waikato, Manawatu-Wanganui og Wairarapa på Nordøya, og dessutan austsida av Sørøya. Etter hekkinga på New Zealand kan dei flokkast i estuar om vinteren. I Australia er ho særs nomadisk og er streiffugl til Ny-Guinea, Vanuatu, Salomonøyene og Ny-Caledonia.

Dietten består av vassplantar og virvellause dyr som vassbiller og mygg.

Hekkinga er knytt til regntida i Australia. Reira er vanlegvis bygd i hole tre nær vatn der dei legg typisk 7 kremfarga egg i kullet. Hoa rugar i ca. 25–31 dagar og ungane dreg på vatnet straks etter klekking. Det eldste kjente individet av nomadeand i Australia blei over 21 år, men gjennomsnittleg levetid er ca. 3 år.

Arten har status som livskraftig, og den globale bestanden er estimert til over 1 million individ, og er trudd å vere minkande. På New Zealand auka storleiken på populasjonen frå mindre enn 20 000 til ca. 50 000 frå tidleg 1970-talet til 2005.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2013) Species factsheet: Anas gracilis. Henta frå http://www.birdlife.org den 17. mars 2013.
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Andefamilien
Fuglar i den australske regionen
Isingen

Isingen er eit stort isdekt fjellmassiv med fleire fjelltoppar som trengjer gjennom isen, mellom Isingbreen og Rogstadbreen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen(1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Knappen i Dronning Maud Land

Knappen er eit bert fjell i Antarktis på 220 moh. som ligg like aust for Osen på Skarvsnes, ved austsida av Lützow-Holmbukta. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve Knappen.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Kubus i Dronning Maud Land

Kubus er eit særeige, blokkforma fjell i Antarktis på 2985 moh. som ligg 3 nautiske mil (6 km) søraust for Trollslottet, nordvest i Filchnerfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938–39, og gjeve det skildrande namnet.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Ormehausen

Ormehausen er ein fjelltopp ved nordenden av Linnormen i Payerfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Fjellet vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve Ormehausen (ormehovudet).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Raudberget

Raudberget er eit markant fjell like nordaust for Høgskavlen i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeve av dei. 

Raudbergpasset er ein fjellovergang mellom Kulen og Raudberget i Borgmassivet i Dronning Maud Land. 

Raudbergdalen er ein stort sett isfylt dal, kring 20 nautisk mil (37 km) lang som strekkjer seg nordaustover gjennom Borgmassivet i Dronning Maud Land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Raudberg (Antarctica)» frå ,  den 19. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
 

Kronprinsesse Märtha Kyst
Fjell i Dronning Maud Land
Risemédet

Risemédet er eit stort fjell på 2705 moh. som markerer austenden av Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

Sjå òg
 Fjell i Dronning Maud Land

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Risemedet Mountain» frå ,  den 19. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Mount Rusanov

Mount Rusanov er eit isolert fjell som ligg nord for Dei russiske fjella, kring 35 nautiske mil (60 km) nordaust for Zhelannaya Mountain i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av Norsk Polarinstitutt frå flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen, 1958-59 og kartlagt på ny i 1959 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, som kalla det opp etter den russiske geologen og polfararen V.A. Rusanov.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Stader kalla opp etter russarar
Svartnupen

Svartnupen er eit fjell på sørsida av Håkonbandet i Holtedahlfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve Svartnupen.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Tanna

Tanna er eit fjell ved austsida av munningen av Rogstadbreen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Tempyo-zan

Tempyo-zan er ein klipperik ås i Antarktis på 260 moh. Han stig opp frå sørenden av Skarvsnes på kysten av Dronning Maud Land. Åsen vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957-62. Namnet «Tempyo-zan», som truleg skildrar forma på åsen, vart gjeve av JARE i 1973.

Kjelder

Åsar i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom

Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom (IKFF), Women’s International League for Peace and Freedom (WILPF), er ein freds- og menneskerettsorganisasjon som vart skipa på eit internasjonalt kvinnemøte i Haag i 1915 med det føremålet å få stogga den fyrste verdskrigen og arbeide for ein rettferdig fred bygd på demokratiske prinsipp. Jane Addams og Emily Greene Balch gjorde ein framifrå innsats i ligaen, og båe fekk Nobels fredspris for sitt arbeid for fred. Fleire norske kvinner har hatt sentrale verv og oppgåver i Women’s International League for Peace and Freedom, til dømes Johanne Lucie Reutz Gjermoe og Marie Lous Mohr. 

Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom held til i Genève i Sveits. Organisasjonen støtter arbeidet som Dei sameinte nasjonane (SN) gjer, og har konsultativ status ved det økonomiske og sosiale råd i Dei sameinte nasjonane, UNESCO, FAO og ILO. 

Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom har underavdelingar i fleire land. I Noreg vart det skipa ei nasjonal gruppe i 1915, Norsk seksjon av Internasjonal Kvinneliga for Fred og Frihet (IKFF), som har som føremål å samle norske kvinner med ulike politiske og ideologiske meiningar i arbeidet med å opplyse om og skaffe av vegen dei politiske, økonomiske og psykologiske tilhøva som kan vere årsaka til krig, og arbeide for ein konstruktiv fred i eit økologisk berekraftig samfunn. Hovudmåla er såleis å hindre krig, å få erstatta vald med ikkjevald i alle konfliktar, å få styrkt organa til Dei sameinte nasjonane (SN), å skape auka respekt for folkerettslege institusjonar, å komme fram til ein internasjonal økonomisk orden basert på kva alle folk treng, ikkje ein orden basert på profitt og privilegium.

Bakgrunnsstoff

Norsk seksjon av Internasjonal Kvinneliga for Fred og Frihet (IKFF) 
Arkivverkets internettside om norske fredsrørsler 

Fredsorganisasjonar
Skipingar i 1915
Genève
Zimmermannfjellet

Zimmermannfjellet (tysk Zimmermannberg) er ein fjelltopp i Antarktis på 2325 moh. som ligg 6 km nord for Ritschertind i Gruberfjella, sentralt i Dronning Maud Land. Fjellet vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter underdirektøren i Deutsche Forschungsgemeinschaft, Carl Zimmermann.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter tyskarar
Mount Schlossbach

Mount Schlossbach er ein fjelltopp like søraust for Mount Nilsen sør i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula i Antarktis. Fjellet vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen på ein flytur under 27. januar 1929, og kalla opp etter offiser Isaac Schlossbach i U.S. Navy. Han var eit medlem på Byrd-ekspedisjonen (1933–35) og medlem av gruppa frå U.S. Antarctic Service (USAS) som dreiv den seismiske stasjonen i Rockefeller Mountains i november–desember 1940.

Kjelder

Fjell i King Edward VII Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
New Mexico Institute of Mining and Technology

New Mexico Institute of Mining and Technology (òg kalla New Mexico Tech, og opphavleg kjend som New Mexico School of Mines) er eit universitet i Socorro i New Mexico.  

New Mexico Tech tilbyr over 30 bachelor-grader i teknologi, vitskapar, ingeniørvitskap, management og teknisk kommunkasjon, samt grader på master- og doktorgradsnivå. New Mexico Tech vert rekna som ein av dei beste av dei mindre vitskaplege og ingeniørvitskaplege skulane i Nord-Amerika.
I 2008 vart universitetet rangert som det 15. beste i landet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «New Mexico Institute of Mining and Technology» frå ,  den 20. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Universitet i New Mexico
Skipingar i 1889
1889 i USA
Mount Morning

Mount Morning er ein kuppelforma stratovulkan som ligg vest-sørvest for Mount Discovery og aust for Koettlitzbreen i Victoria Land. Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav han etter «Morning», støtteskipet på ekspedisjonen.

Morningbreen er ein isbre ved Mount Morning.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Morning» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 

 
 GNIS entry for Mt. Morning

Bakgrunnsstoff
 Polar Discovery: Mount Morning lavastraums

Stratovulkanar
Vulkanar i Victoria Land
Vulkanar i Ross Dependency
Hillary Coast
Scott Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter skip
Royal Society Volcano

Royal Society Volcano er ei gruppe basaltiske sinderkjegler og lavastraumar som ligg i Royal Society Range sør i Victoria Land. Dei fleste ventilane er frå kvartærtida. Meir enn 50 basaltiske ventilar, som varierer frå små slagghaugar til sinderkjegler opp til 300 meter høge, dekkjer foten av Royal Society Range. Kalium-argon-dateringa av tefralag i isen på Kempebreen, syner at dei er så unge som 80 000 år gamle og godt bevart geomorfologi indikerer at dei kan ha hatt utbrot i holocen.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder
 

Vulkanar i Victoria Land
Sinderkjegler
Royal Society Range
Scott Coast
Mount Aeolus i Antarktis

Mount Aeolus er eit markant fjell på over 2000 moh. i Antarktis. Det ligg mellom Mount Boreas og Mount Hercules i Olympus Range i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1958–59) etter Aeolus, den greske vindguden.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Browning

Mount Browning er eit fjell i Antarktis på 760 meter over havet i Antarktis som ligg ovanfor enden av Boomerangbreen i Northern Foothills, på kysten av Victoria Land. Det vart først grovt kartlagt av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09. Området vart utforska og kartlagd i større detalj av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen, og fjellet kalla opp etter kvartermeister Frank V. Browning i Royal Navy som deltok i denne gruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Browning» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
United States Board on Geographic Names

United States Board on Geographic Names (BGN) er eit føderalt organ i USA som har som føremål å skipa og oppretthalda einskapleg bruk av stadnamn blant styresmaktene.

Styret vart skapt i 1890 og fekk den noverande forma si i 1947. Styret har utvikla prinsipp, framgangsmåtar og prosedyrar for å styre både innanlandske og utanlandske geografiske namn. Det styrer òg namn på geografiske stader under havoverflata og i Antarktis.

Geographic Names Information System (GNIS) vart utvikla av BGN i samarbeid med U.S. Geological Survey, og inneheld topografiske kartnamn og bibliografiske referansar.

Sjå òg
Geographic Names Information System
SCAR Composite Gazetteer of Antarctica

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «United States Board on Geographic Names» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey, National Mapping Division, Digital Gazetteer: Users Manual, (Reston, Virginia: U.S. Geological Survey, 1994).
Report: "Countries, Dependencies, Areas Of Special Sovereignty, And Their Principal Administrative Divisions," Federal Information Processing Standards, FIPS 10-4.
Report: "Principles, Policies, and Procedures: Domestic Geographic Names," U.S. Board of Geographic Names, 1997.U.S. Postal Service Publication 28, November 2000.

Bakgrunnsstoff
U.S. Board on Geographic Names
Geographic Names Information System (GNIS)

Board on Geographic Names
Board on Geographic Names
Toponymi
Board on Geographic Names
Mount Chider

Mount Chider er eit markant fjell i Antarktis på 3110 moh. som ligg 2 nautiske mil søraust for Mount Hart i Admiralty Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Thomas J. Chider, ein helikopterpilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i Operasjon Deep Freeze 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Cirque Peak i Antarktis

Cirque Peak er ein fjelltopp 1 nautisk mil sør for Le Couteur Peak i Millen Range i Antarktis. Han fekk namn av den nordlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, på grunn av plasseringa til toppen ved toppen av ein stor dalbotn der firnen til Pearl Harborbreen ligg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Cox

Mount Cox er eit fjell på 1960 moh. nord i den sentrale delen av Emlen Peaks i Antarktis, 5 nautiske mil nord for Killer Nunatak. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Allen N. Cox i US Navy, mannskapssjef på R4D (Skytrain)-flyet i løpet av 1962–63 som flaug for USGS under kartlegginga deira. Cox kom attende til Antarktis i 1963–64 og 1964–65.

Kjelder 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Eric Frenzel

Eric Frenzel () er ein tysk kombinertløpar frå Annaberg-Buchholz i Sachsen. Han vart verdsmeister i kombinert både i 2011 (N+10) og i 2013 (S+10). Under vinter-OL 2014 i Sotsji vann han OL-gull i N+10-tvelinga. Frenzel har også vunne ein individuell bronsemedalje, samt tre sølvmedaljar og to bronsemedaljar i ulike lagtevlingar i dei internasjonale meisterskapane i tida 2009-13. I 2013 vann han verdscupen i kombinert og sikra seg dermed FIS-pokalen i idrettsgreina.

Aktiv
Frenzel vart juniorverdsmeister i kombinert-sprint i 2007. Same sesongen deltok han også i verdsmeisterskapen på ski i Sapporo, men utan å gjere seg gjeldande. I januar 2008 lukkast han å vinne eit verdscuprenn i Klingenthal, og hevda seg elles godt i fleire tevlingar, slik at han kom på sjuandeplass i kampen om FIS-pokalen i kombinert. Han deltok i alle de fire kombinert-øvingane under ski-VM 2009 i Liberec. Her fekk han seg ein sølvmedalje med Tyskland sitt firemannslag i lagtevlinga og vart som best nummer åtte i dei individuelle renna.

I 2010-sesongen etablerte Frenzel seg i verdstoppen i kombinert. Han vann eit verdscuprenn i Seefeld i slutten av januar månad, og han fekk med seg ein bronsemedalje frå lagtevlinga under vinter-OL i Vancouver, individuelt vart han som best nummer ti i olympiaden. Både i 2010-sesongen og 2011-sesongen hamna han på fjerdeplass i verdscupen i kombinert. Frenzel lukkast overmåte godt under VM på ski 2011, då han tok medalje i alle dei fire øvingane som vart avvikla. Individuelt vann han ein gullmedalje då det var hoppa i normalbakken, og ein bronsemedalje då det vart hoppa i storbakken, i begge tevlingane gjekk deltakarane 10 km. Under meisterskapen vart det også arrangert to lagtevlingar, der Tyskland og Frenzel måtte nøye seg med sølvmedaljar, slått av Austerrike i begge tevlingane.

Frenzel var verdas beste kombinertløpar i 2013-sesongen, og vann FIS-pokalen ganske klart. I januar månad vann han fire strake sigrar i verdscupen, og plussa på med to nye sigrar i mars. Mellomtida nytta Frenzel til å verte verdsmeister under ski-VM 2013 i Val di Fiemme, i tevlinga der det vart hoppa i storbakken. Etter å ha sett bakkerekord med 138,5 meter i hoppdelen av øvinga, gjennomførte han langrennet i einsam majestet. I den nye øvinga med veksel-stafett sikra Frenzel seg ein bronsemedalje, saman med Tino Edelmann.

Verdscupsigrar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eric Frenzel» frå ,  den 22. mars 2013.  
 
  (Kombinert)
  (Skihopping)

Bakgrunnsstoff
 

Tyske kombinertløparar
Verdsmeistrar i kombinert
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Tyske deltakarar under vinter-OL 2010
Kombinertløparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Kombinertløparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Tyske deltakarar under vinter-OL 2018
Kombinertløparar under vinter-OL 2018
Deltakarar under Ski-VM 2015
Mount Falconer

Mount Falconer er eit fjell på 810 moh. i Antarktis. Detragar over Lake Fryxell i nordveggen av Taylor Valley, mellom Mount McLennan og Commonwealthbreen. Fjellet vart namngjeve av den vestlege gruppa av Terra Nova-ekspedisjonen, som var leia av Thomas Griffith Taylor.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
SATS

SATS, tidlegare S.A.T.S som var ei forkorting av Sport Aerobic Trenings Senter, var ei treningssenterkjede i Sverige, Noreg, Finland og Danmark. SATS hadde treningsaktivitetar i form av styrketrening, gruppetrening, sykkel-spinning og personleg trening.

SATS vart skripa i Noreg i 1995 og utvida seinare til Sverige, Danmark og Finland. Namnet kom av forkortinga S.A.T.S som står for Sport Aerobic Trenings Senter. SATS bytta eigarar fleire gonger og vart sist ått av danske Tryg. Tryg kjøpte SATS 10. november 2006, og treningssenterkjeden hadde då 200 000 medlemmar fordelt på 100 treningssenter over heile Norden. Innan SATS fanst både senter som vart ått av føretaket sjølv samt nokre som vart drivne av franchisetakarar. SATS omsette for om lag 1,3 milliardar svenske kroner og hadde om lag 4 500 tilsette før dei vart slått saman med ELIXIA og skipa treningssenterkjeda SATS ELIXIA.

Kjelder
 www.sats.no 
Denne artikkelen bygger på «Sats (gymkedja)» frå ,  den 22. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

 www.sats.se

Skipingar i 1995
Treningssenter
Norske føretak
Finske føretak
Nedleggingar i 2014
Sverre Rotevatn

Sverre Rotevatn () er ein norsk, tidlegare kombinertløpar, fødd på Lillehammer, som var aktiv for Øystre Slidre IL frå 1998 til 2004. Han vart verdsmeister for Noreg i lagtevlinga under ski-VM 2001. Året etter fekk han sølvmedalje i noregsmeisterskapen på ski.

Aktiv
Rotevatn deltok for Noreg i alle tre kombinert-øvingane under VM 2001 i Lahti. Han vart nummer 27 i normaløvinga, men fekk likevel plass på det norske laget som sidan vann gull i lagtevlinga. Saman med Kenneth Braaten, Bjarte Engen Vik og Kristian Hammer syrgde han for norsk siger, elleve sekundar før Austerrike.

På nyåret 2002 gjorde Rotevatn sin beste prestasjon i verdscupen i kombinert, då han vart nummer åtte i eit renn i Schonach. Under vinter-OL 2002 i Salt Lake City gjekk Rotevatn i mål til ein 13. plass, hans fremste plassering i internasjonale meisterskap. Han deltok også på det norske laget som vart nummer fem i lagtevlinga. Tidlegare i 2002-sesongen vann han i Høydalsmo si einaste NM-medalje, slått av Jan Rune Grave med 58 sekundar.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1999: Nr 8 på Raufoss
2001: Nr 5 i Steinkjer
2002: Sølvmedalje i Høydalsmo
2003: Nr 7 i begge øvingane i Molde
2004: Nr 4 på Bardufoss

Kjelder

 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 

Norske kombinertløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Kombinertløparar under vinter-OL 2002