kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Starokadomskijøya

Starokadomskijøya (russisk Остров Старокадомского ; Ostrov Starokadomskogo) er ei timeglas-forma øy i Laptevhavet i Russland.

Ho ligg søraust for Severnaja Zemlja og nordaust for Tajmyrhalvøya. Malyj Tajmyr ligg søraust for Starokadomskijøya og mellom dei ligg eit 6 km breitt sund. 

Starokadomskijøya er 18 km lang og opp mot 7 km brei. Ho er omgjeve av smale sandbankar og myrområde. Like nord for Starokadomskijøya ligg ei lita øy kalla Majskije Ostrova.
Ostrov Vesennij er ei anna øy i aust. 

Vilkitskijsundet går sør for Starokadomskijøya og Malyj Tajmyr. Farvatnet rundt dei to øyane er dekt av pakkis gjennom den lange, bitre vinteren og det er mykje isfjell sjølv på sommaren, som varer frå juni til september. 

Starokadomskijøya høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Starokadomskijøya vart oppdaga av Boris Vilkitskij i 1913 og kalla opp etter dr. Leonid Starokadomskij, ein av leiarane av den arktiske hydrografiske ekspeidsjonen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Starokadomsky Island» frå , den 9. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Naturresevat 
 L. Starokadomskij:  ,  og 
 Ekspedisjonar

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Krasnojarsk kraj
Laptevhavet
Øyar i Severnaja Zemlja
Seppo Räty

Seppo Henrik Räty () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Helsingfors. Räty blei verdsmeister i spydkast i Roma 1987, og tok sølv i Tokyo i 1991 etter landsmannen Kimmo Kinnunen. Räty vart finsk meister i spydkast sju gongar mellom 1985 og 1996. Han er 190 cm høg og hadde ei tevlingsvekt på 115 kg.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
 EM i friidrett 1986 i Stuttgart: Utslått
 VM i friidrett 1987 i Roma: Gullmedalje 83,54 m
 Sommar-OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje 83,26
 EM i friidrett 1990 i Split: 5. plass 82,18 m
 VM i friidrett 1991 i Tokyo: Sølvmedalje 88,12 m
 Sommar-OL 1992 i Barcelona: Sølvmedalje 86,60 m
 VM i friidrett 1993 i Stuttgart: Utslått
 EM i friidrett 1994 i Helsinki: Sølvmedalje 82,90 m
 VM i friidrett 1995 i Göteborg: 11. plass 78,76 m
 Sommar-OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje 86,98 m
 VM i friidrett 1997 i Athen: Utslått

Medaljar i finske meisterskap 
 1985: Gull 85,02 m
 1986: Gull 80,02 m
 1988: Sølv 78,02 m
 1989: Gull 81,86 m
 1990: Gull 86,92 m
 1992: Bronse 82,74 m
 1993: Gull 85,68 m
 1995: Gull 87,68 m
 1996: Gull 83,46 m
 1997: Sølv 82,22 m

Rekordnoteringar 
Fire gongar forbetra Räty den finske rekorden i spydkast. To gonger i 1987; høvesvis 82,32 m og 83,54 m. I 1990 kasta han 86,92 m og i 1992 oppnådde han 90,60 m i sitt lengste (godkjende) kast nokonsinne.

I 1991 forbetra han verdsrekorden to gongar med eit spyd som seinare vart forbode; 5. mai kasta han 91,98 m i Shizuoka og 2. juni 96,96 m i Pungalaitio.

Personlege rekordar og årsbeste 

Räty la opp etter 1999-sesongen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Seppo Räty» frå , og «Seppo Räty» frå  den 9. august 2008. 
 
 Artikkelen bygger òg på «Seppo Räty» frå Finsk Wikipedia, den 9. august 2008.

Finske spydkastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Finland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Finske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Finske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Finske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tero Pitkämäki

Tero Pitkämäki () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar fødd i Ilmola i Lappland i Finland. Han vart verdsmeister i spydkast i Osaka 2007, og vann i åra 2006-15 heile sju medaljar i internasjonale meisterskap.

Aktiv
Pitkämäki byrja med spydkast som 16-åring og nådde relativt fort gode resultat. Internasjonalt utmerka han seg ikkje før enn 2004-sesongen, då han kom på åttande plass i OL 2004 med 83,01 meter.

Hans personlege rekord er 91,53 meter, kasta i Kuortane 26. juni 2005, noko som gjorde han til det store heimehåpet under VM i Helsingfors. Under vanskelege tilhøve lukkast han ikkje, kom på fjerdeplass med 81,27 meter som beste resultat.

I EM i Göteborg 2006 tok Pitkämäki sølv med eitt kast på 86,44. Norske Andreas Thorkildsen vann meisterskapet.

Den 5. august 2007 vann Pitkämäki det finske meisterskapet for fjerde gong med eit kast som målte 89,43 meter.
Pitkämäki deltok sidan i friidretts-VM i Osaka i Japan, der han vann gull med eitt kast på 90,33 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
OL 2004 Aten: Nr 8 - 83,01 m
VM 2005 Helsingfors: Nr 4 - 81,27 m
EM 2006 Göteborg: Sølvmedalje - 86,44 m, bakom Andreas Thorkildsen (88,78 m)
VM 2007 Osaka: Gullmedalje - 90,33 m, framom Andreas Thorkildsen (88,61 m)
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje - 86,16 m
VM 2009 i Berlin: Nr 5 - 81,90 m
EM 2010 Barcelona: Bronsemedalje - 86,67 m
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (79,46 m, nr 17)
EM 2012 Helsingfors: Nr 11 - 74,89 m
OL 2012 i London: Nr 5 - 82,80 m
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje -87,07 m, bakom Vítězslav Veselý (87,17 m)

Medaljar i finske meisterskap 
 Gull: 2004 (82,82), 2005 (87,83), 2006 (88,17) ja 2007 (89,43)
 Sølv: 2003 (80,45), 2008 (82,28)

Personlege rekordar og årsbeste 
 2000 73,75 Pihtipudas 20.7.	
 2001 74,89 Kannus 11.8.	
 2002 77,24 Lapua 24.6.	
 2003 80,45 Helsingfors 11.8.	
 2004 84,64 Pihtipudas 4.7.	
 2005 91,53 Kuortane 26.6.	
 2006 91,11 Kuortane 24.6.
 2007 91,23 Lapinlahti 22.7.

Spydulukka i Roma 
Fredag den 13. juli 2007 under IAAF Golden League-stemnet på Stadio Olimpico trefte eit av Pitkämäkis spyd den franske lengdehopparen Salim Sdiri i ryggen. Sjølv om han var skaka, fullførte Pitkämäki tevlinga og vart nummer to etter Andreas Thorkildsen.

Finske spydkastarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Finland
Finske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Finske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Finske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Finske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Vinnarar av Bislett-medaljen
Sumskijskjera

Sumskijskjera (russisk Sumskije Sjkhery) er ei gruppe av øyar, skjer og grunner i Kvitsjøen i Russland. dei ligg på sørsida av Onegabukta.

Dei største øyane av desse skjera er Sosnovtsy, Bolsjoj Varbostrov, Malyj Varbostrov, Berezovets, Rajdostrov, Ugmorin og Kondostrov.

Øygruppa høyrer til republikken Karelen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sumsky Skerries» frå , den 9. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering 
 Geografisk informasjon

Øyar i Arktis
Øygrupper i Nordishavet
Øyar i Russland
Kvitsjøen
Karelia
Sverdrupøya

Sverdrupøya (russisk Остров Свердрупа; Ostrov Sverdrupa) er ei isolert øy i dei sørlege områda av Karahavet i Russland. Øya er dekt av tundravegetasjon. Ho ligg 120 km nord for Dikson på kysten av Sibir. Den næraste landområdet er Arktitsjeskij Institut-øyane, som ligg 90 km lenger nordaust. 

Sverdrupøya er 15 km lang og opp mot 10 km brei. Ho har ei brei bukt som opnar mot vest. Havet omkring Sverdrupøya er dekt med pakkis og noko polynija om vinteren, og det er òg mykje isfjell om sommaren. 

Øya må ikkje forvekslast med Sverdrupøyane, ei øygruppe i Elisabetøyane, i Nunavut i Canada. Begge er derimot kalla opp etter den norske polfararen Otto Sverdrup.

Sverdrupøya høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sverdrup Island (Kara Sea)» frå , den 9. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 http://land.worldcitydb.com/dolgano-nenetskiy_in_russian_federation_state.html
 Naturreservat 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Stader i Russland kalla opp etter nordmenn
Aki Parviainen

Aki Uolevi Parviainen () er ein tidlegare finsk friidrettsutøvar som vart verdsmeister i spydkast i Sevilla 1999.

Karriere
Parviainen utmerkte seg som spydkastar allereie i junioralderen. I åra 1991 og -92 vann han fyrst bronse og deretter gull i europameisterskap for juniorar. Som senior vart han finsk meister seks år på rad, frå 1998 til 2003. I seks verdsmeisterskap på rad (1995-2005) plasserte han seg mellom dei ni beste, med gull i 1999 og sølv i 2001 som dei fremste prestasjonane. I OL 2000 kom han på femteplass, medan han i EM-samanheng oppnådde ein niandeplass i 1998 og ein åttandeplass i 2002 som best.

Hans aller lengste kast kom i 1999, då han i Kuortane slengde spydet 93,09 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
 VM i friidrett 1995 Göteborg: 9. plass (79,58 m)
 VM i friidrett 1997 Athen: 8. plass (82,80 m) 
 EM i friidrett 1998 Budapest: 9. plass (82,30 m)
 VM i friidrett 1999 Sevilla: Gullmedalje - 89,52 m
 Sommar-OL 2000 Sydney: 5. plass (86,62 m)
 VM i friidrett 2001 Edmonton: Sølvmedalje (91,31 m)
 EM i friidrett 2002 München: 8. plass (78,92 m)
 VM i friidrett 2003 Paris: 5. plass (83,05 m)
 VM i friidrett 2005 Helsingfors: 9. plass (74,86 m)

Medaljar i finske meisterskap 
 Gull: 1998 (86,54), 1999 (87,55), 2000 (84,29), 2001 (83,51), 2002 (82,48), 2003 (82,91)
 Bronse: 1995 (85,60), 1997 (81,04)

Personlege rekordar og årsbeste 
 1991 79,96 Pyhäselkä 12.9.
 1992 80,94 Jyväskylä 5.7. 
 1994 78,76 Pihtipudas 17.7. 
 1995 85,60 Lapua 23.7. 
 1996 84,96 Tavastehus 10.8. 
 1997 87,48 Soini 27.7. 
 1998 90,88 Tartu 11.6. 
 1999 93,09 Kuortane 26.6.
 2000 90,97 Kuortane 24.6.
 2001 92,41 Vasa 24.6.
 2002 82,48 Joensuu 21.7.
 2003 83,30 Joensuu 11.6.
 2004 79,32 Bad Köstritz 5.9.
 2005 83,79 Doha 13.5.

Finske spydkastarar
Finske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Kimmo Kinnunen

Kimmo Paavali Kinnunen, () i Äänekoski, er ein finsk, tidlegare friidrettsutøvar. Han vart verdsmeister i spydkast i Tokyo 1991 og fekk sølvmedaljen i VM 1993. Med sterke konkurrentar i heimlandet, klarte han aldri å verte finsk meister. Han er son til tidlegare verdsrekordhaldar i spydkast, Jorma Kinnunen.

Aktiv 
Kimmo Kinnunen vart utteken til dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul, der han i kvalifiseringa til finalen sette personleg rekord med 80,24 m. Det var hans fyrste kast over 80 m, i finalen måtte han nøye seg med ein tiandeplass (78,04 m). Til europameisterkapen 1990 i Split kom han med gode voner etter å ha kasta spydet 83,10 m, noko i førevegen. Med eit kast på moderate 79,00 m enda han på åttande plass. 

Året etter forbetra han i forsesongen sin personlege rekord til 85,46 m. Under VM 1991 i Tokyo i september var han i sitt livs form. I kvalifiseringa forbetra han personleg rekord med heile tre meter til 88,48 m. I finalen slo han i fyrste kast til med eit kast på 90,82 m. Ingen andre kastarar passerte 90-metersstreken med sine spyd, landsmannen og erkerivalen Seppo Räty måtte sjå seg nøgd med sølv. 

I Sommar-OL 1992 i Barcelona hamna Kinnunen på fjerdeplass. Han revansjerte seg året etter, då han i VM i Stuttgart etter middelmåtige kast i kvalifiseringa slo til med årsbeste i finalen. Eit kast på 84,78 m heldt til sølv. Som i OL året føreåt, var Jan Železný den ingen makta slå.

Under sine siste olympiske sommarleikar i 1996 fekk Kinnunen opp berre eitt kast over 82 m. Bestekastet på 84,02 gav han sjuandeplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
 Olympiske sommarleikar 1988 i Seoul - 10. plass, 78,04 m
 Europameisterskapen 1990 i Split - 8. plass, 79,00 m
 Verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo - gullmedalje, 90,82 m
 Olympiske sommarleikar 1992 i Barcelona - 4. plass, 82,62 m
 Verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart - sølvmedalje, 84,78 m
 Olympiske sommarleikar 1996 i Atlanta - 7. plass, 84,02 m

Personlege rekordar og årsbeste 

Finske spydkastarar
Finske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Finske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Finske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Tajmyrøya

Tajmyrøya (russisk Остров Таймыр, Ostrov Tajmyr) er ei stor øy langs kysten av Karahavet i Russland. Ho er 33 km lang og i snitt om lag 10 km brei. Øya ligg vest for Tajmyrbukta i eit område med mange skjer vest for Tajmyrhalvøya. Det smale sundet mellom Tajmyrøya og kysten av Sibir heiter Proliv Tajmyrskij og er om lag 3 km breitt. 

Kysten av Tajmyrøya og nokre av dei større naboøyane, som Nansenøya, Bonevi og Pilota Makhotkina er forreven med mange viker. Sunda mellom Tajmyrøya og naboøyane er òg noko labyrintaktig. Geologisk er alle desse kystøyane ei fortsetjing av Nordenskiöldøyane som ligg lenger nord. 

Havet omkring Tajmyrøya er dekt av pakkis med noko polynja gjennom den lange og bitre vinteren og det er sjølv isflak i farvatnet om sommaren. 

Tajmyrøya høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.

Historie 
I oktober 1900, under den skjebnesvangre siste ekspedisjonen til Baron Eduard von Toll, vart det oppretta vinterkvarter for skipet hans «Zarja» på Nabljudenijøya og det vart bygd ein forskingsstasjon her. Dette er ei lita granittøy som ligg sørvest for Tajmyrøya i bukta som Baron Toll kalla Bukhta Kolin Artsjera (Colin Archer-bukta), etter skipsverftet der «Zarja» vart bygd. 

På mange kart står Tajmyrøya berre oppført som Tajmyra. Ho må ikkje forvekslast med øya Malyj Tajmyr, som ligg i Laptevhavet utanfor søraustkysten av Severnaja Zemlja.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Taymyr Island» frå ,  den 10. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 William Barr, Baron Eduard von Toll’s Last Expedition, 1900-1903. 
 Tajmyrøya og nærrligande øyar 
 Naturreservat 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Rajkoke

Rajkoke (russisk Райкоке, japansk 雷公計島) er ei lita vulkansk øy med ein diameter på om lag 2,5 km. Ho er 551 meter over havet høg og høyrer til Kurilane i Russland. Vulkanen er framleis aktiv og det siste kjende utbrotet skjedde i 1924.

Rajkoke er ein av fem store ynglestadar for stellersjøløver i Kurilane og har den største kolonien av havhest i Kurilane. Kaptein Henry James Snow rapporterte i 1883 at 15 000 nordleg pelssel heldt til på øya. Men alt i 1890-åra var det berre få att på grunn av rovdrift av pelsjegarar. I dag er det ikkje pelssel att på Rajkoke i det heile.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Raikoke» frå , den 10. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Global Volcanism Program 

Kurilane
Vulkanar i Russland
Øyar i Russland
Stratovulkanar
Aktive vulkanar
János Sajnovics

János Sajnovics de Tordas et Káloz () var ein ungarsk jesuitt og lærd som arbeidde med språkvitskap, matematikk og astronomi. Han var den første som slo fast språkslektskapen innanfor dei finsk-ugriske språka.

I 1769 reiste Sajnovics til Vardø med ekspedisjonen som skulle undersøke Venuspassasjen som del av danskekongen sin ekspedisjon. Der samanlikna han også, i lag med Anders Porsanger, dei to språka nordsamisk og ungarsk. I 1770 publiserte han undersøkinga Demonstratio. Idioma Ungarorum et Lapponum idem esse, der han på grunn av fonologiske og morfologiske kriterium slo fast at samisk, finsk og ungarsk hadde same opphav.

Sajnovics var sannsynlegvis den einaste som brukte fonologiske og morfologiske kriterium for å slå fast språkslektskap. William Jones slo fast at dei indoeuropeiske språka var i slekt først i 1786. Sajnovics er dermed grunnleggjaren av den historisk-komparative språkvitskapen.

Bibliografi 

 Sajnovics , Joannis 1770: Demonstratio idioma Ungarorum et Lapponum idem esse. Tyrnaviae : Societatis Jesu
 Sájnovics, János 1972: Beweis, daß die Sprache der Ungarn und Lappen dieselbe ist / Johannes Sajnovics ; (aus dem Lateinischen übertragen von Monika Ehlers) ; mit Anmerkungen und Nachwort herausgegebenvon Gyula Décsy und Wolfgang Veenker. Veröffentlichungen der Societas Uralo-Altaica

Jesuittar
Ungarske språkforskarar
Finsk-ugriske språk
Personar innafor samisk språkforsking
Urup

Urup (russisk Уру́п; japansk 得撫島; Uruppu) er ei øy i Kurilane nord for Japan som høyrer til Russland. Ho har eit areal på 1430 km² og det høgaste punktet er Gora Ivao (1426 moh).

Øya høyrde opphavleg til Matsumae-klanen, før ho kom inn under regionen Hokkaidō sin kontroll. Sidan den andre verdskrigen har Urup høyrt til Sakhalin oblast i Russland.

Sundet mellom Urup og Iturup heiter Vriessundet etter den nederlandske oppdagaren Maarten Gerritsz Vries, som var den første europearen som utforska området. Sundet mellom Urup og Simusjir heiter Boussolesundet, etter det franske ordet for «kompass», som var namnet på eit av fartøya til La Pérouse. Denne franske sjøfararen utforska området rundt Kurilane i 1787.

Historie 
Øya var opphavleg busett av ainufolk, det innfødde folkeslaget i Kurilane, Sakhalin og Hokkaidō. Den første europaren kom hit i 1643, med eit skip frå Det nederlandske austindiske selskapet kommandert av Maarten Gerritsz Vries. Dei gjekk i land her og leita truleg etter pels.

Russiske pelsjegerar dukka opp i området på 1700-talet på jakt etter havoter. Det oppstod strid mellom russrane og ainufolket i 1772 og russarane forlét området ein periode, men kom raskt attende. Ein liten russisk busetnad vart oppretta på Urup av pelsjegeren Ivan Tsjernyj i 1768, etter instruksjonar frå guvernøren i Sibir. I 1770-åra vart det gjort forsøk på å opprette handel med japanarane på Yezo (Hokkaido), men dette tok slutt då han vart øydelagd av ein tsunami i juni 1780.

I 1801 tok japanarane offisielt kontroll over øya og innlemma ho i provinsen Ezo (i dag Hokkaidō prefektur). Dette førte raskt til strid med Russland over Urup og resten av Kurilane. Øya vart offisielt russisk territorium i 1855 etter ein avtale som sette grensa mellom dei to landa langs sundet mellom Urup og Etorofu (Iturup), men Japan kjøpte øya tilbake tjue år seinare i byte for Sakhalin. Det var i denne perioden at øya kom inn under administrasjonen til Hokkaidō prefektur og ainufolket vart drive bort.

Øya vart verande under Japan fram til august 1945, då sovjetiske styrkar invaderte Mandsjuria og Kurilane og sende dei japanske innbyggjarane på Urup tilbake til Hokkaidō. I 1952 signerte dei to partane San Francisco-avtalen der Japan sa frå seg kravet på øya.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Urup» frå , den 10. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering 
 Geografisk data
 Bilete

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin oblast

Kurilane
Øyar i Russland
Hokkaidō
Sakhalin oblast
Kosuke Kitajima

Kosume Kitajima () frå Tokyo er ein japansk brystsymjar. Han er 1,77 meter høg og veg 71 kilogram.

Merittliste 
 Sommar-OL 2008 i Beijing i Kina: Gull 100 meter bryst
 Langbane-VM 2007 i Melbourne i Australia: Gull 200 meter bryst
 Langbane-VM 2007 i Melbourne i Australia: Sølv 100 meter bryst

 Sommar-OL 2004 i Aten: Gull 100 meter bryst
 Sommar-OL 2004: Gull 200 meter bryst
 Sommar-OL 2004: Bronse 4 x 100 meter medley

 Langbane-VM 2003 i Barcelona i Spania: Gull 100 meter bryst
 Langbane-VM 2003 i Barcelona i Australia: Gull 200 meter bryst
 Langbane-VM 2003 i Barcelona i Spania: Bronse 4 x 100 meter medley

 FINA kortbane-VM 2002 i Moskva i Russland: Sølv 100 meter bryst

 Langbane-VM 2001 i Fukuoka i Japan: Bronse 100 meter bryst

Personlege rekordar 
 100 meter bryst: 58,91 (verdsrekord) (11. august 2008)
 200 meter bryst: 2.07,51 (verdsrekord) (8. juni 2008)

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (Japansk)  
 

Japanske symjarar
Olympiske meistrar for Japan
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Japan
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Japan
Japanske deltakarar under sommar-OL 2000
Symjarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Japanske deltakarar under sommar-OL 2004
Symjarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Japanske deltakarar under sommar-OL 2008
Symjarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Japanske deltakarar under sommar-OL 2012
Symjarar under sommar-OL 2012
Gard Kvale

Gard Kvale () er ein norsk symjar. Kvale, som representerer Bergens Svømmeclub, har styrken sin i medleyøvingane og dei lange friøvingane.

Kvale representerte Noreg under sommar-OL 2008 der han sette norsk og personleg rekord på 200 meter fri. Han gjekk likevel ikkje vidare til semifinale. Kvale vann heatet sitt, då han sumde inn til 1.48,73 i kvalifiseringa.

Kjelder

Norske symjarar
Folk frå Bergen
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Brendan Hansen

Brendan Hansen () frå Havertown i Pennsylvania, er ein amerikansk symjar. Han bur i Austin i Texas.

Hansen er 1,83 meter høg.

Merittar 
 VM 2007: Gull 100 meter bryst
 VM 2007: Sølv 50 meter bryst

 Symje-VM 2005: Gull 100 meter bryst
 Symje-VM 2005: Gull 200 meter bryst
 Symje-VM 2005: Gull 4 x 100 meter medley stafett

 Sommar-OL 2004: Gull 4 x 100 meter medley stafett
 Sommar-OL 2004: Sølv 100 meter bryst
 Sommar-OL 2004: Bronse 200 meter bryst

 Kortbane-VM 2004: Gull 50 meter bryst
 Kortbane-VM 2004: Gull 100 meter bryst
 Kortbane-VM 2004: Gull 200 meter bryst
 Kortbane-VM 2004: Gull 4 x 100 meter medley stafett

Verdsrekordar 
 100 meter bryst: 59,13
 200 yards bryst: 1.51,74

NCAA-rekord 
 200 yards bryst: 1.52,62

Bakgrunnsstoff 
 

Symjarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2004
Symjarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2008
Symjarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Symjarar under sommar-OL 2012
Folk frå Pennsylvania
John Johnsen

John Haakon Johnsen () var ein norsk symjar som konkurerte i dei olympiske leikane i 1912.

I 400 meter freestyle kom han til semifinalen, før han vart eliminert. Han deltok og i 100 meter freestyle, 1500 meter freestyle og 100 meter rygg, men kom ikkje lenger vidare frå førsterunden i nokon av dei.

Bakgrunnsstoff 
 John Johnsen i olympedia.org

Norske symjarar
Idrettsutøvarar frå Oslo
Norske deltakarar under sommar-OL 1912
Symjarar under sommar-OL 1912
Fin Gnatt

Fin Gnatt () er ein norsk sportssjournalist og tidlegare symjar. Han arbeider som sportsanker for TV2. Han voks opp i Australia og New Zealand, men flytta til Noreg då han var 11 år gamal. 

I perioden frå 1978 til 1980 var han med på det norske landslaget i symjing. I 1983 vart han konsulent i Norges Svømmeforbund. I 1986 var han landslagssjef i symjing, og året etter byrja han som profesjonell symjetrenar i Bergen. Same året slutta han som konsulent i Norges Svømmeforbund og fortsette som symjetrenar fram til 1992. Han har tidlagere jobba som frilansjournalist, men byrja å jobbe fast for TV 2-sporten same året som TV-kanalen vart lansert. I dag er han fast sportsanker for TV 2 Nyhetskanalen.

Kjelder 
 Profil hjå TV2.no

Norske journalistar
Norske symjarar
Programleiarar for TV2