kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Old and Wise

«Old and Wise» er ein song frå 1982 av The Alan Parsons Project frå albumet deira Eye in the Sky. Teksten omhandlar ein gammal person som ser attende på livet sitt og forstår at han kunne aldri forstå andre folk.

Songen nådde 21. plassen på den amerikanske Billboard AC-lista tidleg i 1983 og 74. plassen på lista i  Storbritannia. Det var den første singelen deira som gjekk inn på singellista i heimlandet.

Solovokal
«Old and Wise» vart sungen av den tidlegare Zombies-vokalisten Colin Blunstone. Blunstone song på fleire album med Alan Parsons Project, men «Old and Wise» var den einaste singelen med Blunstone som vart ein hit. han spelte seinarer inn songen for eit av sine eigne album.

Sampling
Kendrick Lamar sampla «Old and Wise» på «Keisha's Song (Her Pain)» på albumet Section.80.
B.o.B sampla «Old and Wise» på «Campaign» frå Fuck Em We Ball.
Pryda sampla vokal frå «Old and Wise» på songen «Shadows» påpalbumet hans Eric Prydz Presents Pryda.
Fat Jon samla songen på «Everywhere» på Lightweight Heavy.
Styles P sampla songen på «Shadows» i 2010 på albumet The Green Ghost Project.
Daft Punk sampla eit lite vokalklipp for singelen deira «Face to Face» i 2001 på albumet Discovery.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Old and Wise» frå ,  den 2. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1982
Songar frå 1982
Songar om alderdom
Balladar frå 1980-åra
The Alan Parsons Project-songar
Arista Records-singlar
Rockeballadar
Songar produserte av Alan Parsons
Songar skrivne av Alan Parsons
Songar skrivne av Eric Woolfson
Don't Answer Me

«Don't Answer Me» er ein song frå 1984 av The Alan Parsons Project frå albumet Ammonia Avenue. Han nådde 15. plassen på Billboard-lista i USA og var den siste singelen deira som nådde topp 20 der. Songen nådde òg 58. plassen i Storbritannia, den høgaste plasseringa ein av singlane deira fekk i heimlandet. Musikkvideoen vart presentert som ein teikneserie, med kunst og animasjon av Michael Kaluta, assistert av Lee Moyer.

Songen
I staden for kunstrock-stilen som Alan Parsons var kjend for vart «Don't Answer Me» laga i stilen til Phil Spector og Wall of Sound-teknikken hans. Eric Woolfson, som var medlåtskrivar på songen, song solovokal, medan Mel Collins spelte saksofonsolo.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Medverkande
Ian Bairnson: akustisk og elektrisk gitar
Colin Blunstone: vokal
Mel Collins: saksofon
Stuart Elliott: trommer, perkusjon
Alan Parsons: produksjon, Fairlight-programmering, lydteknikar
David Paton: bass
Chris Rainbow: vokal
Eric Woolfson: leiande produsent, klaverinstrument, solovokal
Lenny Zakatek: vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don't Answer Me» frå ,  den 3. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1984
Balladar frå 1980-åra
The Alan Parsons Project-songar
Animerte musikkvideoar
Arista Records-singlar
Songar frå 1983
Rockeballadar
Songar skrivne av Eric Woolfson
Songar skrivne av Alan Parsons
Songar produserte av Alan Parsons
Stefan George

Stefan Anton George () var ein tysk forfattar, framfor alt lyrikar. Han utvikla ein særeigen lyrisk stil, påverka av den franske symbolismen.

George var katolikk og studerte filologi og kunsthistorie. I 1892 byrja han gje ut «Blätter für Kunst», eit tidsskrift han styrte i 27 år. Gjennom denne publikasjonen vart han førar for ein generasjon av unge diktarar og kritikarar som avviste naturalismen. Kunst og dikting skulle stå høgt over kvardagen og fri mennesket frå det materialistiske i tilværet. George sette strenge krav til så vel form, som ordval og innhald. «Diktinga hans var og skulle vera for dei få utvalde.»  Han debuterte i 1890 med diktsamlinga Hymnen, seinare kom mellom andre Der Teppich des Lebens, Der siebente Ring og i 1914 Der Stern des Bundes. Das Jahr der Seele frå 1897 kom ut på bokmål i 2003 som Sjelens år. Elles omsette George verk av Dante Alighieri, William Shakespeare, Charles Baudelaire, J.P. Jacobsen, Henrik Ibsen og Gabriele d’Annunzio.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. bandet. 1953

Bakgrunnsstoff 

Tyske forfattarar
Lyrikarar
Folk frå Rheinland-Pfalz
Ishockey under Vinter-OL 1994

Ishockey under Vinter-OL 1994 vart arrangert på Lillehammer og Gjøvik i tida frå 12. til 27. februar 1994. Sverige vart olympisk meister i ishockey for aller fyrste gong, etter finalesiger 3-2 mot Canada. Finland vann bronsefinalen med 4-0 over Russland.

Turneringa
12 land deltok i turneringa, som tok til med ei opningsrunde med seks lag likt fordelt på to grupper. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagsspel, der laga fekk kvartfinalemotstandar basert på plassering i gruppene.

Kvartfinalane
 Canada – Tsjekkia 3-2
 Finland – USA 6-1
 Sverige – Tyskland 3-0
 Russland – Slovakia 3-2

Semifinalane
 Canada – Finland 5-3
 Sverige – Russland 4-3

Finalen
 Sverige – Canada 3-2 etter straffeslagstevling, 2-2 etter ekstratid.

Tomas Jonsson sende Sverige i leiinga etter 6.10. Midtvegs i den tredje perioden snudde Canada til 2-1, då Paul Kariya og Derek Mayer skåra etter høvesvis 49.08 og 51.43 minuttars spel. Magnus Svensson utlikna til 2-2 då klokka viste 58.11. Etter 10 mållause tilleggsminuttar var det klart for straffeslagstevling. I denne vart Peter Forsberg kampvinnar då han skåra på Sveriges sjuande forsøk, målvakta Tommy Salo hadde nett stoppa Canadas sjuande straffeskyttar.

9 245 tilskodarar såg kampen i ein fullsett Håkons Hall på Lillehammer, den aller siste tevlinga under dei andre vinterleikane i Noreg.

Sverige sitt meistermannskap
Målvakter: Tommy Salo, Håkan Algotsson, Michael Sundlöv.
Forsvarar: Magnus Svensson, Fredrik Stillman, Tomas Jonsson, Roger Johansson, Kenny Jönsson, Christian Due-Boje, Leif Rohlin.
Løparar:  Håkan Loob, Patrik Juhlin, Jörgen Jönsson, Peter Forsberg, Roger Hansson, Mats Näslund, Jonas Bergqvist, Charles Berglund, Stefan Örnskog, Patric Kjellberg, Niklas Eriksson, Andreas Dackell, Daniel Rydmark.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1994/Eishockey» frå ,  den 5. april 2020.  
 

Øvingar under vinter-OL 1994
Ishockey under OL
Ishockey i 1994
Fredrik Stillman

Fredrik Stillman () er ein svensk tidlegare ishockeyspelar frå Jönköping. Han vann VM-gull med Sverige i 1991 og 1992 og OL-gull i 1994.

Stillman var forsvarsspelar på HV 71 frå 1985 til ein akselskade i 2000 gjorde det umogleg for honom å halde fram som aktiv spelar. Bortsett frå sesongane 1995/96 og 1999/2000, då han spelte på Berlin Capitals i den tyske ishockeyserien, har han gjort teneste i HV 71. I 1995 var han med då HV 71 vart svensk meister for aller fyrste gong. Stillman stod gjennom åra bak 197 assist-pasningar og sanka totalt 287 poeng for klubben. Etter han slutta spele for HV 71, har han vore trenar og seinare sportssjef.

Med det svenske landslaget vart Stillman verdsmeister i Finland i 1991 og i Tsjekkoslovakia året etter. Høgdepunktet med Tre Kronor kom då Sverige vann den olympiske ishockeyfinalen på Lillehammer i 1994. Elles sanka Stillman VM-sølv i 1993 og på heimebane i 1995, samt VM-bronse i 1994. Gjennom åra deltok han i 156 landskampar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fredrik Stillman» frå ,  den 6. april 2020.  
 

Svenske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Sverige
Svenske deltakarar under vinter-OL 1992
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Svenske deltakarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1994
Jonas Bergqvist

Pär Jonas Bergqvist () er ein svensk tidlegare ishockeyspelar, fødd i Hässleholm. Han er trefaldig verdsmeister med Sverige; 1987, 1991, 1998 og olympisk meister 1994 på Lillehammer.

Bergqvist var høgreveng på Leksands IF frå 1981 til 1998, bortsett frå 1989/90-sesongen i Calgary Flames og sesongen etter i Mannheimer ERC. Han la opp i 1999, etter ein siste sesong i Feldkirch i Austerrike.

Frå 1986 til 1998 var Bergqvist med om å vinne sju medaljar i verdsmeisterskap i ishockey og to olympiske ishockey-medaljar. Medaljehaustinga tok til med sølv i 1986 og gull i Austerrike i 1987. Sidan fekk han bronse under Vinter-OL 1988 før han i 1991 vart verdsmeister for andre gong, der den avgjerande kampen fann stad i Turku i Finland. I 1993 vart det finaletap for Bergqvist og Sverige i verdsmeisterskapen mot Russland. Under dei olympiske vinterleikane 1994 på Lillehammer fekk Sverige si einaste gullmedalje då Tre Kronor lukkast vinne over Canada i ein jamn finale. Seinare i OL-sesongen tok Sverige bronseplassen, medan laget året etter måtte tole finaletap mot Finland då VM 1995 fann stad på svensk is. Bergqvist henta si niande internasjonale medalje då Sverige gjekk til topps i Ishockey-VM 1998 i Sveits.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jonas Bergqvist» frå ,  den 6. april 2020.  
 

Svenske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Sverige
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Svenske deltakarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Svenske deltakarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1994
Andrej Khomutov

Andrej Valentinovitsj Khomutov () er ein tidlegare sovjet-russisk ishockeyspelar frå Jaroslavl. Han vann i tida 1981-93 sju VM-gull og tre OL-gull for Sovjetunionen og sidan Russland.
 
Khomutov var frå vinteren 1980 høgreveng på CSKA Moskva, det suverene topplaget i sovjetisk ishockey. Etter ti suksessrike år i CSKA flytta han i 1990 til Sveits og var aktiv på Fribourg-Gottéron til han la opp i 1998.

Åra 1981-84 vann Khomutov med Sovjetunionen sitt landslag tre strake VM-titlar og den olympiske ishockey-turneringa i Sarajevo. Etter bronseplass i VM 1985, var Khomutov og lagkameratane tilbake på gullplassen året etter. I 1987 tapte Sovjetunionen den avgjerande VM-kampen mot Sverige. Under Vinter-OL 1998 vart det atter OL-gull til Sovjetunionen og Khomutov, deretter vart han verdsmeister i 1989 og 1990. Frå vinterleikane 1992 i Albertville reiste Khomutov med sin tredje olympiske gullmedalje. Året etter henta han sitt sjuande VM-gull, då saman med eit heilrussisk mannskap. I sitt siste ishockey-VM enda Khomutov i 1995 for fyrste gong opp utan medalje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andrei Walentinowitsch Chomutow» frå ,  den 7. april 2020.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske meistrar for SUS
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1984
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Deltakarar for SUS under vinter-OL 1992
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1992
Folk frå Jaroslavl
Ilja Bjakin

Ilja Vladimirovitsj Bjakin () er ein tidlegare sovjet-russisk ishockeyspelar frå Sverdlovsk. Han vann OL-gull med Sovjetunionen i 1988 og vart i perioden 1989-93 trefaldig verdsmeister for Sovjetunionen og så Russland.

Fosvarsspelaren Bjakin var i tida 1980-2004 aktiv i ein liten haug med ishockey-klubbar i heimlandet og utanlands, men lukkast aldri vinne nokon nasjonal pokal. Lengst tenestetid hadde han for Avtomobilist Sverdslovsk, Spartak Moskva, Lada Togliatti og CSKA Moskva i Russland, og for svenske Malmö IF. I tilleg var han innom klubbar i Sveits, Tyskland, Canada, USA og til sist Kviterussland.

Bjakin meisterskapsdebuterte med å verte olympisk meister i Calgary i 1988. Sidan deltok han i samtlege verdsmeisterskap i åra 1989-94. Han vann VM-gull i 1989 og 1990 med Sovjetunionen, bronse med same i 1991, og gull med Russland i 1993.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ilja Wladimirowitsch Bjakin» frå ,  den 7. april 2020.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1988
Paul Kariya

Paul Tetsuhiko Kariya () er ein kanadisk tidlegare ishockeyspelar frå Vancouver. Han vart verdsmeister 1994 og olympisk meister 2002 for Canada. Kariya var ein flink vengspelar med stor fart på skeisene.

Kariya var framleis amatør då han deltok i Vinter-OL 1994 på Lillehammer, ei turnering der Canada tapte finalen mot Sverige gjennom straffeslagstevling. Kariya si andre straffe vart stoppa av den svenske målvakta, dermed avgjorde Peter Forsberg gullstriden til Sveriges fordel med å sette inn si andre straffe. Seinare i OL-sesongen vann Kariya og Canada VM-finalen 1994 mot Finland, også i den kampen måtte straffeslagstevling til for å kåre ein vinnar. To år seinare var Kariya med då Canada fekk sølv i verdsmeisterskapen i Wien, Tsjekkia sigra med 4-2. Høgdepunktet for Kariya kom då han vann OL-gull for Canada under dei olympiske vinterleikane 2002 i Salt Lake City, der han i finalen skåra lagets fyrste mål i ein kamp som enda med 5-2 over arrangørlandet USA.

Kariya var aktiv i National Hockey League (NHL) frå 1994 til 2010. Fram til 2003 gjorde han teneste i Mighty Ducks of Anaheim, siste sju sesongane som kaptein. I par med finske Teemu Selänne danna han ein særs målfarleg duo. Tida hans med Anaheim enda med ein tapt Stanley Cup-finale i 2003, då New Jersey Devils sigra med 4-3 i kampar. Etter ein sesong i Colorado Avalanche, spelte Kariya 2005-07 med Nashville Predators og 2007-10 med St. Louis Blues. Han la opp grunna hovudskade.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paul Kariya» frå ,  den 9. april 2020.  
 
 

Canadiske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Canada
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Canada
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Canadiske deltakarar under vinter-OL 2002
Ishockeyspelarar under vinter-OL 2002
Pavel Patera

Pavel Patera () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Kladno. Perioden 1996-2001 vann han fire VM-gull og eitt OL-gull for Tsjekkia.

Karriere

Landslagsspel
Patera var senterløpar på Tsjekkia sitt sigerrike landslag, eit mannskap som tok medalje i seks verdsmeisterskap på rad og sigra i den olympiske ishockey-turneringa i 1998. Medaljehausten tok til med gull i VM 1996 og vart etterfylgd av bronse både i 1997 og 1998. Vinteren 1998 lukkast Patera verte olympisk meister med Tsjekkia, etter 1-0 over Russland i OL-finalen i Nagano. Deretter vann Tsjekkia tre strake VM-gull i åra 1999-2001, alle med Patera på plass.

Klubbspel
Patera var profesjonell spelar i 25 år frå 1990. Størstedelen av tida, 1990-96 og 2004-14, gjorde han teneste i klubben frå heimbyen Kladno. Saman med to lagkameratar, Martin Procházka og Otakar Vejvoda, reiste Patera i 1996 til Sverige, der han i to sesongar spelte han på AIK Stockholm. 1998/99-sesongen var han tilbake i heimlandet, ein sesong som enda med siger i den tsjekkiske ishockeyserien for klubben Vsetín og Patera. Hausten 1999 spelte Patera på  Dallas Stars og hausten 2000 på Minnesota Wild, men lukkast ikkje i korje av NHL-laga. Derimot vart han russisk meister 2004 med Avangard Omsk, den siste av tre sesongar med klubben frå Sibir.

Våren 2006 spelte Patera nokre få kampar på Färjestads BK, ein klubb som vart svensk meister den sesongen. Etter ti år i Kladno avslutta Patera karrieren med ein sesong i HC Olomouc, 43 år gammal la han opp i 2015.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pavel Patera» frå ,  den 9. april 2020.  
 

Tsjekkiske ishockeyspelarar
Olympiske medaljevinnarar i ishockey
Olympiske meistrar for Tsjekkia
‬Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 1998
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1998
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2002
Ishockeyspelarar under vinter-OL 2002
Azure d'Or

Azure d'Or er det niande studioalbumet av det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1979.

Oversyn
Med dette albumet slutta bandet å bruke orkester, og valde i staden å overdubbe mange instrument sjølv i eit forsøk på å etterlikne ein orkesterlyd. Det var òg det første albumet deira som berre bestod av kortare songar utan lange «episke» stykke.

«Forever Changing» var den einaste Reneissance-songen der trommeslagaren Terry Sullivan skreiv all musikken.

Før albumet kom ut vart innhaldet publisert i eit brev til Renaissance Appreciation Society, og inkluderte «Island of Avalon». Denne songen enda opp med å bli fjerna frå den endelege utgjevinga, då bandet ikkje var nøgd med songen. Denne vart i staden gjeven ut som ei B-side til singelen «The Winter Tree» i april 1979; det var den einaste B-sida av denne typen i tida Haslam var i bandet. Han kom ut på CD i 1997 på samlealbumet Songs from Renaissance Days.

Etter dette albumet gjekk Renaissance gjennom store endringar og ei usikker framtid. Etter ein kort turné i 1980 slutta både John Tout og Terry Sullivan i bandet. Tout sleit med personlege problem etter systera døydde og hadde spelt kraftig feil under ein konsert og gått av scenen. Etter dette vart bandet og Tout samde om at han skulle forlate bandet. Terry Sullivan, ein langvarig ven av Tout, slutta så i bandet av prinsipp. På toppen av alt dette vart bandet droppa av selskapet sitt, Warner Brothers/Sire, på grunn av skuffande sal av Azure d'Or.

Innhald

Medverkande

Renaissance
Annie Haslam – solovokal (1–2, 4–7, 9, 10) og korvokal
Michael Dunford – elektrisk gitar (1, 5–6, 8–10), 12-strengs akustisk gitar (1–2, 4–9), klassisk gitar (5, 8), mandolin (4), autoharpe (5, 10)
John Tout – piano (1–2, 4–7, 9–10), Yamaha CS-80 (1–6, 8–10), Yamaha CS30 (1–2, 6, 8, 10), ARP String Ensemble (1–4, 6–7, 10), ARP Pro Soloist (4–5), ARP 2600 (8), Hammond B3 (8), Yamaha elektrisk piano CP 70 (8), Mellotron (9–10)
Jon Camp – korvokal, solovokal (3), bass (1–2, 4–10), basspedalar (4–10), cello (1), 12-strengs akustisk gitar (5), elektrisk gitar (6–8)
Terence Sullivan – trommer (1–2, 4–10), perkusjon (1–2, 4, 6–9), pauker (5–6, 10), klokkespel (5), gong (6), chimes (6, 10), xylofon (10), korvokal (4)

Produksjon
David Hentschel – produsent, lydteknikar
David Bascombe – assisterande lydteknikar
Dick Plant – vokalinnspeling
Gered Mankowitz – kunstnarisk leiar og fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Azure d'Or» frå ,  den 9. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1979
Renaissance-album
Album produserte av David Hentschel
Sire Records-album
Warner Bros. Records-album
Sonja Kristina

Sonja Kristina  () er ein engelsk låtskrivar, musikar og skodespelarinne, mest kjend for å ha spelt i 60-talsmusikalen Hair, og som frontkvinne og songar i det progressive rockebandet Curved Air i 1970-åra.

Kristina er òg songlærar.

Karriere
Kristina spelte i den originale oppsetjinga av Hair i London i 1968, før ho i 1970 vart med i Curved Air. Før den tid hadde ho òg vore visesongar. Curved Air var aktive fram til 1976, og igjen sporadisk etter 1990, med Kristina som det einaste faste medlemmet som var med heile vegen. I 1980 gav ho ut det første soloalbumet sitt og i 1982 gifta ho seg med Stewart Copeland, som då hadde stor suksess med The Police, men som i 1970-åra hadde ein kort periode i Curved Air. 

I 2008 vart Curved Air samla saman att og har sidan den gong turnert jamleg og gjeve ut eitt studioalbum i 2014.

Diskografi
Hair (Original London Cast Recording) 1968

Album med Curved Air
 Air Conditioning (1970)
 Second Album (1971)
 Phantasmagoria (1972)
 Air Cut (1973)
 Live (1975)
 Midnight Wire (1975)
 Airborne (1976)
 Lovechild (demoar frå 1973, gjeve ut 1990)
 Live at the BBC (1995)
 Alive, 1990 (2000)
 Masters from the Vaults
 Reborn (2008)
 North Star (2014)

Album som Sonja Kristina
 Sonja Kristina (1980)
 Songs from the Acid Folk (1991) (med TY-LOR og vener)
 Harmonics of Love (1995) (med Cloud 10)
 Cri De Coeur (2003)
 Heavy Petal CD + DVD av MASK med Sonja Kristina (2005)

Singlar
 «It Happened Today» (1971)
 «Back Street Luv» (1971)
 «Walk on By/O Fortuna» (1985)
 «Waking with Dream» (1985)

Andre innspelingar
 Vampires Stole My Lunch Money av Mick Farren (1978) – Sonja Kristina og The Pretenders-vokalisten Chrissie Hynde song korvokal på dette albumet.
 Sheep In Wolves' Clothing Motorheadbangers fan club tribute CD (2008) – Kristina bidrog med ein akustisk versjon av Motörhead sin «I Don't Believe A Word.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sonja Kristina» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Curved Air-medlemmar
Engelske rockesongarar
Kvinnelege rockesongarar
Folk frå Brentwood i Essex
Strawbs-medlemmar
Peter Zinovieff

Peter Zinovieff () var ein britisk lydteknikar, som med selskapet EMS seint i 1960-åra utvikla VCS3-synthesizeren. Denne synthesizeren vart nytta av mange tidlege progressive rockeband som Pink Floyd og White Noise, Krautrock-grupper og meir poporienterte artistar som Todd Rundgren og David Bowie.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peter Zinovieff» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske oppfinnarar
Elevar ved University of Oxford
Ishockey under Vinter-OL 1992

Ishockey under Vinter-OL 1992 vart arrangert i ein ishall i turistsenteret Méribel i Les Allues kommune i tida frå 8. til 23. februar 1992. Eit mannskap frå det nyleg oppløyste Sovjetsamveldet vann gullmedaljane under den vage nemninga «Samveldet av uavhengige statar». Det eks-sovjetiske laget vann med 3-1 over Canada i finalen. Tsjekkoslovakia tok bronseplassen etter 6-1 over USA.

Turneringa
12 land deltok i turneringa, som tok til med ei opningsrunde med seks lag likt fordelt på to grupper. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagsspel, der laga fekk kvartfinalemotstandar basert på plassering i gruppene.

Kvartfinalane
 Canada – Tyskland 4-3 eeo
 USA – Frankrike 4-1
 «Sovjetsamveldet» – Finland 6-1
 Tsjekkoslovakia – Sverige 3-1

Semifinalane
 Canada – Tsjekkoslovakia 4-2
 «Sovjetsamveldet» – USA 5-2

Finalen
 «Sovjetsamveldet» – Canada 3-1

Etter to mållause periodar skåra Vjatsjeslav Butsajev for det sovjetiske laget tidleg i den tredje perioden, klokka viste 41.01. Eit knapt kvarter skulle gå før lagkameraten Igor Boldin la på til 2-0 etter 55.54 minutts spel. Deretter reduserte Chris Lindberg til 1-2 ved 57.20, og så var Vjatsjeslav Bykov frampå etter 58.51 minutts tid og fastsette resultatet til 3-1.

6 100 tilskodarar var på plass i ishallen i Méribel, fullt hus.

«Sovjetsamveldet» sitt meistermannskap
Målvakter:  Nikolaj Khabibulin, Mikhail Sjtalenkov, Andrej Trefilov 
Forsvarar: Sergej Bautin, Dmitrij Jusjkevitsj, Vladimir Malakhov, Dmitrij Mironov, Darius Kasparaitis, Igor Kravtsjuk, Oleksij Zjytnyk, Sergej Zubov 
Løparar:  Igor Boldin, Nikolaj Borstsjevskij, Vjatsjeslav Butsajev, Vjatsjeslav Bykov,  Andrej Khomutov, Jevgenij Davydov, Jurij Khmyljov, Andrej Kovalenko, Aleksej Kovaljov, Sergej Petrenko, Vitalij Prokhorov, Aleksej Zjamnov

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1992/Eishockey» frå ,  den 10. april 2020.  
 

Øvingar under vinter-OL 1992
Ishockey under OL
Ishockey i 1992