kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Thekla Resvoll

Thekla Susanne Ragnhild Resvoll () var ein norsk botanikar. 

Etter examen artium i 1892 og hovudfag i 1899 (med Axel Blytt som rettleiar), var ho amanuensis ved Det Kongelige Frederiks Universitet 1902-1936 og tok doktorgrad på avhandlinga Om planter som passer til kold og kort sommer (1917), der ho studerte  kor tilpaskingsdyktige fjellplantar er i goldt klima, og påviste issoleia si mangeårige opplagring av energi.  Ho oppdaga Aursunds-aster, Aster subintegerrimus ved Røros (1897).

Ho hadde forskaropphold på den indoneiske øya Java, ved den botaniske hagen i Buitenzorg, eit halvt års tid 1923–24.

Resvoll grunnla fjellhagen på Kongsvoll stasjon på Dovrebanen i 1924.  Fjellhagen vart seinare flytt til knausane sørfor  Kongsvold Fjeldstue ved E6.
Ved hagen er det reist ein minnestein over henne i kleberstein frå Sel laga av Per Haugen.
På Kongsvold Fjeldstue kan ein besøke Nasjonalparkutstillinga, som òg omtalar botanikarane som opp gjennom tidene har besøkt Kongsvoll. Utstillinga er open i sommarmånadene, elles etter avtale med fjellstua.

Ho var syster av botanikaren Hanna Resvoll-Holmsen. I 1895 gifta ho seg med hydrografen og bergmanneb Andreas Holmsen (1869–1955). Han var bror til Gunnar Holmsen, som blei gift Hanna. Desse fire etterlét seg også ei stor fotografisamling som no hovudsakleg høyrer til i Nasjonalbiblioteket i Oslo i bildeavdelinga (Resvoll-Holmsen-samlinga).

Utgjevingar 
Vinter-flora. Vore vildtvoksende løvtrær og buske i vinterdragt, Aschehoug, 1911
Norske fjellblomster, 1934

Kjelder 

 Eckblad, F.-E. (1991): Thekla Resvoll og Hanna Resvoll-Holmsen, to glemte? Pionerer i norsk botanikk. Blyttia 49: 3-10.
Inger Nordal og Bredo Berntsen: «Thekla Resvoll» i Norsk Biografisk Leksikon
 almamatersdotre.no: Biografi med bilder 

Norske økologar
Norske botanikarar
Folk frå Vågå
Skorpo i Tysnes

Skorpo er ei øy søraust for Tysnesøy i Tysnes kommune i Sunnhordland i Vestland fylke. Med eit areal på 8,8 km² er ho den tredje største øya i kommunen. Høgste fjelltoppane på øya er Kongshaug (229 moh.) og Laukhamarsåto (214 moh.).

Namnet 
Namnet kjem frå den største garden på øya, Skorpo. Ei oppskriving frå 1327 talar om øya som «Skorpuæy»; og frå same året og 1328 finn ein garden nemnd ved eigeforma «Skorpu». Namnet har truleg samanheng med det norrøne skarpr (‘skvarp, kvass, ufruktbar’) og det norske skorpa (yta på brødet).

Folketalsutvikling:

Kjelder 

Øyar i Tysnes
Jåblom

Jåblom er ei plante i jåblomslekta i plantefamilien Celastraceae. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta er fleirårig og kring 20 cm høg. Blada er snaue og hjarteforma med kvit prikk i spissen. Jåblom har snau stengel utan eller med eitt sitjande blad. Han har skålforma kvit blomster. Fem av mjølberarane er blitt til flika organ der kvar flik endar i ein gulgrøn glinsande kjertel. Planta blomstrar kring juli månad på grasmyr, enger, strandenger, mest på kalkrik grunn. 

Jåblom finst gjennom heile Noreg. Han er funnen opp til 1750 m i Jotunheimen.

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Denne artikkelen bygger på «Slåtterblomma» frå ,  den 9. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Viltveksande plantar i Noreg
Jåblomslekta
Celastraceae
Jåblomslekta

Jåblomslekta eller Parnassia er ei planteslekt i spolebuskfamilien. Ein art veks i Noreg, jåblom.

Slekta omfattar over 70 artar som veks på den nordlege halvkula. Dei er flerårige, urteaktige plantar, med stenglar, blad og blomar utan hår. Rotnettet er bygga opp over kraftige jordstenglar. Både i dei grunnstilte bladrosettane og i stengelblada er blada stilka og heile. Blomane er 5-talige og regelmessige med kvite, gulfarga eller grønlege kronblad. Fruktene er kapslar med mange frø.

Systematikk 
Jåblomslekta har historiske vore plassert i sildrefamilien (Saxifragaceae). I nyare tid har slekta vorte plassert i både spolebuskfamilien (Celastraceae) og i ein føreslått eigen familie, jåblomfamilien (Parnassiaceae).

Artar
Norsk art:
 Jåblom (P. palustris)

Alfabetisk oversyn:

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Denne artikkelen bygger på «Herzblatt» frå , og «Parnassia» frå  den 9. januar 2011.  

Denne artikkelen bygger på «Leverurt-slægten» frå , og «Parnassia» frå  den 22. mars 2023.

Bakgrunnsstoff 
 

Planteslekter
Spolebuskfamilien
Kim Yong-sam

Kim Yong-sam () var ein sør-koreansk politikar og demokratiforkjempar som sat som president i Sør-Korea frå 1993 til 1998. Han var den fyrste demokratisk valde presidenten etter ei rekkje diktatur som starta med Syngman Rhee, og sat som president i éin periode. Før dette var Kim Young-sam opposisjonsleiar i over tretti år, og ein av dei mektigaste rivalane til Park Chung-hee.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kim Young-sam» frå ,  den 16. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Museum for Kim Yong-sam

Sørkoreanske politikarar
Sørkoreanske presidentar
Ripsslekta

Ripslektas, Ribes, er ei planteslekt i ripsfamilien, Grossulariaceae. Medlemene er buskar med mange greiner frå grunnen. Dei har handnerva blad og små grøne eller raudlege blomstrar i klase. Desse har fem begerblad, fem kronblad og to griflar. Fire artar veks vilt eller forvilla i Noreg.

Norske artar:
 Stikkelsbær (R. uva-crispa). Dyrka plante som finst forvilla.
 Solbær (R. nigrum). Dyrka plante som finst forvilla.
 Villrips (R. spicatum). Viltveksande slektning av hagerips.
 Alperips (R. alpinum). Viltveksande slektning av hagerips.

Andre artar:
 Blodrips (R. sanguineum)

Kjelder 

 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Denne artikkelen bygger på «Vinbärssläktet» frå ,  den 10. januar 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Ripsfamilien
Planteslekter
Skrinneblomslekta

Skrinneblomslekta (Arabis) er ei planteslekt i krossblomfamilien. Medlemene er to- eller fleirårige plantar som har rosett med tagga blad og mangeblada stengel. Blomane er kvite eller lysgule. Dei har lang skulpe med kort griffel. Fem artar veks vilt eller forvilla i Noreg.

Norske artar:
 Tårnurt (A. glabra)
 Bergskrinneblom (A. hirsuta)
 Fjellskrinneblom (A. alpina)
 Hageskrinneblom (A. caucasica)
 Hengjeskrinneblom (A. pendula)

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Bakgrunnsstoff 
 

Krossblomfamilien
Planteslekter
Skraphalar

Skraphalar er tre fugleartar som utgjer den biologiske slekta Orthonyx. Slekta er i dag plassert i sin eigen familie Orthonychidae. Desse sporvefuglane er endemiske for Australia og Ny-Guinea. Kjenneteiknet for skraphalar er brei, kraftig stjert med stive fjørskaft. Dei stør seg på stjerten når dei tar opp føde.

Stripeskraphale, Orthonyx temminckii, er frå søraustlege Australia, der arten er veldig lokalt utbreidd, og strengt bakkelevande. Vengene har kvite band, og haka, halsen og brystet er heilt kvite hos hannen, men lyst raudoransje hos den hofuglen. Tertiærfjørene, remiges, er særs korte, avrunda og mykje innkurva, det syner ein svak flygar. Halefjørene er svært breie, skafta stive, og mot spissen har dei mothakar. Populasjonen som finst lokalt på Ny-Guinea er no generelt rekna som ein eigen art, papuaskraphale, Orthonyx novaeguineae.

Brilleskraphale, Orthonyx spaldingii, frå nordaust Queensland er mykje større enn dei to andre artane, med ei blekksvart fjørdrakt, hannen har kvit hals, hoa har oransje til raudbrunt på halsen.

Generelt er alle artane bakkelevande fuglar og svake flygarar. Dei  byggjer kuppelforma reir på eller nær bakken. Insekt og larver er den viktigaste matkjelda deira. Hannane kan gjere danseoppvisingar som liknar dei ein finn på spelplass med lyrehalar.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Orthonychidae» frå , den 16. januar 2011, artikkelen gav følgjande referansar:

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av skraphalar hos Internet Bird Collection

 
Sporvefuglar
Fuglar i den australske regionen
Otto Holm

Otto Steen Olsson Holm () var ein lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Bindal i Nordland.
 
Holm var son til ein husmann som seinare vart leiglending. Sjølv var han lærar i heimegrendene 1861-64, gjekk deretter Tromsø seminar. Han tok eksamen i 1866 og var så på ny lærar i Bindal fram til 1883. Tida 1871-83 var han også brukar av garden Holm, som han henta etternamnet sitt frå. I desse åra var han ei tid medlem av heradsstyret og varaordførar. 

Frå 1883 var Holm lærar og kyrkjesongar i Evenes, samstundes som dreiv klokkargarden. I Evenes var han ordførar og skulestyreformann, samt medlem av forlikskommisjonen og åstadskommisjonen. I 1892 medlem av «lappekommissionens nordlandske avdeling».

Holm var 2. varamann frå Nordlands amt til Stortinget perioden 1880-82, møtte i 1881 frå 3. mai i staden for Jens Dahl. Han møtte også på omframstortinget 1882, då i staden for Christian Havig. Valbolken 1883-85 var han 1. varamann, møtte då i 1882 frå 11. juli for Dahl, og heile 1885-sesjonen for Sofus Arctander. Dei neste fem periodane, 1886-1900, var han fast representant frå amtet. I 1881 var han medlem av tollkomiteen, året etter av Lagtinget og jarnbanekomiteen. Han var i 1883 medlem av tollkomiteen, frå 1885 var han heile tida medlem av protokollkomiteen.

Tildelt borgardådsmedaljen i sølv.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske gardbrukarar
Norske lærarar
Medaljen for borgardåd
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Evenes
Folk frå Bindal
Folk frå Evenes
Chelsea Morning

«Chelsea Morning» er ein song skriven av Joni Mitchell og gjeven ut på albumet hennar Clouds i 1969.

Songen vart inspirert av rommet til Mitchell i nabolaget Chelsea i New York City. Inspirasjonen for det første verset kjem delvis frå dekoren i leilegheita hennar. Medan ho var i Philadelphia hadde Mitchell og venene hennar laga ein uro frå bitar av farga glas dei hadde funne på gata og ståltråd, som filtrerte lyset i rommet hennar gjennom vindauget og skapte ein «regnboge på veggen» («rainbow on the wall»). Då ho spelte songen på kafear seint i 1960-åra forklarte Mitchell at det farga glaset kom frå vindauge frå eit øydelagd hus.

Teksten syner talentet Mitchell hadde for biletspråk, og den visuelle inspirasjonen hadde ho frå bakgrunnen sin i visuell kunst. «The sun poured in like butterscotch and stuck to all my senses.» Mitchell snakka om songen i 1996: «Det var ei ung og herleg tid... før eg hadde platekontrakt. Eg synest det er ein særs søt song, men eg synest ikkje han er av mine beste. For meg verkar desse tidlege songane som noko ei naiv, uskuldig jente skreiv.»

«Chelsea Morning» vart faktisk skriven før Mitchell gav ut debutalbumet Song to a Seagull i 1968, men Mitchell heldt songen tilbake for det andre albumet sitt, delvis fordi «Chelsea Morning» alt hadde vorte spelt inn av andre artistar, mest kjend av Judy Collins, som spelte songen i 1968 til Who Knows Where the Time Goes. Ho gav ut songen på singel i juli 1969 og nådde 25. plass på Billboardlista for easy listening, og ein 78. plass på den offisielle singellista.

Andre tidlege versjonar av «Chelsea Morning» vart spelte inn av Fairport Convention på deira sjølvkalla debutalbum i juni 1968 og av Jennifer Warnes på debutalbumet hennar I Can See Everything frå 1968. Den sistnemnde versjonen vart gjeven ut på singel i 1969.

I 1980 vart to versjonar av «Chelsea Morning» rangert som Easy Listening-hittar i Billboard: Green Lyte Sunday med Susan Darby, som nådde 29. plass, og Sérgio Mendes & Brasil '66 som tok songen til 21. plass. Neil Diamond spelte inn «Chelsea Morning» for albumet Stones i 1971.

Joni Mitchell-utgåva av songen finst på filmmusikken til filmen After Hours frå 1985.

Bill og Hillary Clinton har sagt at dottera deira Chelsea er kalla opp etter songen framført av Judy Collins. Collins framførte songen på tiltredingsdagen til president Clinton i 1993.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chelsea Morning» frå ,  den 19. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1969
Joni Mitchell-songar
Judy Collins-songar
Fairport Convention-songar
Folkrock-songar
Songar skrivne av Joni Mitchell
Elektra Records-singlar
Songar om New York
Songar produserte av Joni Mitchell
Songar produserte av Paul Rothchild
Sergio Mendes-songar
Neil Diamond-songar
Emiliana Torrini-songar
Tyrannus



Fugleslekta Tyrannus er ei gruppe av store insektetande sporvefuglar i tyrannfamilien. Dei fleste har fellesnamnet kongetyrann, engelsk 'kingbird'.

Dei føretrekkjer halvopne eller opne område. Desse fuglane sit på ei grein med fri utsikt, ventar på høve og fangar deretter insekt i flukt. Hovudføda er insekt, men somme kan ete av frukter om vinteren. Dei har lange spisse venger og store breie nebb. Kongetyrannar er typisk trekkfuglar, somme sterke trekkfuglar, andre er standfuglar som karibkongetyrann. Storkongetyrann er endemisk for Cuba.

Desse fuglane har ein tendens til å forsvare hekketerritoria sine særs aggressivt, ofte jagar dei bort mykje større fuglar. Slektsnamnet tyder «tyrann».

Verdas naturvernunion, IUCN, vurderer alle artar i slekta som lite sårbare. Unntaket er storkongetyrann, Tyrannus cubensis, med status trua og minkande populasjon,

Artslista 
Kongetyrannar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.9 frå august 2014  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

 Inkakongetyrann, Tyrannus niveigularis
 Tupikongetyrann, Tyrannus albogularis
 Tropekongetyrann, Tyrannus melancholicus
 Mayakongetyrann, Tyrannus couchii
 Krattkongetyrann, Tyrannus vociferans
 Tjukknebbkongetyrann, Tyrannus crassirostris
 Vestkongetyrann, Tyrannus verticalis
 Austkongetyrann, Tyrannus tyrannus
 Gråkongetyrann, Tyrannus dominicensis
 Karibkongetyrann, Tyrannus caudifasciatus
 Storkongetyrann, Tyrannus cubensis
 Saksetyrann, Tyrannus forficatus
 Gaffeltyrann, Tyrannus savana

Kjelder 
  «Kingbird» frå , den 19. januar 2011
 Ridgeley, Robert S. Paul J. Greenfield, The Birds of Ecuador vol II Christopher Helm London (2001) ISBN 0-7136-6117-8

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av tyrannar hos Internet Bird Collection

Tyrannfamilien
Fugleslekter
Ingebrigt Flønæs

Ingebrigt Ingebrigtsson Flønæs () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Selbu i Sør-Trøndelag.

Flønæs var son til ein gardbrukar. Han gjekk ut frå Klæbu seminar i 1862 og var så huslærar eit halvår. Deretter var han ein vinter lærar i Ytterøy. Sidan var han lærar i heimbygda Selbu i 49½ år, tok avskjed til jul i 1912. Attåt gardbrukar på farsgarden frå 1871 til 1908.

Han var medlem av heradsstyret frå 1873 til 1904, ordførar 1874-94. Elles var han sparebank–«direktør» (dvs, styremedlem), medlem av fleire fylkeskommunale utval og komitear og hadde mange kommunale verv. 

Flønæs var valmann fem gonger. Perioden 1880-82 var han 1. varamann til Stortinget. 1889-91 var han 3. representant frå Søndre Trondhjems amt på tinget, medlem av vegkomiteen.

På Stortinget kom han i 1890 med framlegg om at staten skulle gi ein premie på 20 kr per mål jord som vart rydda og dyrka opp av husmenn og småbrukarar.

Kjelder 

 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Folk frå Selbu
Jo Weil

Johannes Hermann Bruno Anton Weil, kjent som Jo Weil () er ein tysk skodespelar. Han er best kjend for rolla som Oliver Sabel i den langvarige tyske fjernsynsserien Verbotene Liebe og som livvakta Frank Farmer i fleire produksjonar av musikalversjonen av The Bodyguard i Austerrike, Tyskland og Sveits.

Roller

Filmar

TV-seriar

Teater
 2000: Glück auf
 2004-2005: Gespenster 
 2006-2007: Bei Verlobung Mord
 2007-2009: Ganze Kerle 
 2013 Landeier  
 2015 Zauberhafte Zeiten
 2018 Bodyguard - The Musical i Wien
 2019 Bodyguard - The Musical-turné

Kjelder

Tyske skodespelarar
Folk frå Frankfurt am Main
Erik Solbakken

Erik Solbakken () er ein norsk programleiar. Han har jobba i NRK sidan 2005. Frå desember 2007 har han vore sentral i den nye barnekanalen til NRK, NRK Super, og har medverka i barneprogramma Barne-TV, Julemorgen, Liga og Superkviss. Sidan hausten 2009 har han vore programleiar for programmet Utfordringen og Krem Nasjonal på NRK Super.

I mai 2010 leidde han den internasjonale songkonkurransen Eurovision Song Contest 2010 i Telenor Arena saman med Haddy N'jie og Nadia Hasnaoui.

8. januar 2011 var han programleiar for Idrettsgallaen 2011 i Hamar OL-Amfi saman med Haddy N'jie.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Folk frå Hemsedal
Norske programleiarar
Programleiarar for NRK
Eurovision Song Contest 2010
Eurovision Song Contest-programleiarar
Melodi Grand Prix-programleiarar
Melodi Grand Prix 2013
Melodi Grand Prix 2014
Johannisholms Glasbruk

Johannisholms Glasbruk var eit svensk glassverk oppretta i 1796 på Sandön i Venjansjön i Dalarna. Glassblåsinga kom i gang i 1798. I 1808 vart verket flytta til Johannisholm ved Vanån mellom Venjansjön og Örklingen.

I 1855 tok glassproduksjonen slutt.

Kjelde
 Made in Dalarna. ISBN 9187466 76-7

Bakgrunnsstoff 

 

Tidlegare svenske føretak
Skipingar i 1796
Nedleggingar i 1855
Levon Helm

Mark Lavon «Levon» Helm () var ein amerikansk rockemusikar og  multi-instrumentalist, som var mest kjend som trommeslagar og ofte solovokalist i The Band. Helm var kjend for den djupe, sjelfulle, countryaktige stemma og den kreative trommestilen frå innspelingane til The Band, som på «The Weight», «Up on Cripple Creek», «Ophelia» og «The Night They Drove Old Dixie Down». For albumet Dirt Farmer frå 2007 vann han Grammyprisen for beste tradisjonelle folkealbum, og i november same år rangerte musikkmagasinet Rolling Stone han som den 91. beste songaren gjennom tidene.. I 2010 vann han med Electric Dirt frå 2009 Grammyrpisen for beste americanaalbum, ein kategori som var nystarta dette året.

Helm hadde roller i filmane Coal Miner's Daughter, The Right Stuff og The Three Burials of Melquiades Estrada.

Siste bandet Helm spelte i var bluesgruppa The Levon Helm Band, der òg dottera, Amy, spelte.

Han har gjeve ut sjølvbiografien This Wheel's on Fire, der han er særs kritisk til bandmedlemmen Robbie Robertsen si rolle under oppløysinga av The Band.

Hyllester 
 Marc Cohn skreiv songen «Listening to Levon» i 2007. 
 «The Man Behind the Drums», skriven av Robert Earl Keen og Bill Whitbeck, på Keen sitt The Rose Hotel
 Elton John-songen «Levon» er kalla opp etter han.

Diskografi 
 1977 Levon Helm & the RCO All-Stars (ABC) U.S. #142
 1978 Levon Helm (ABC)
 1980 American Son (MCA)
 1982 Levon Helm (Capitol)
 1999 The Ties That Bind (Raven Records)
 2000 Souvenir, Vol. 1 (Breeze Hill) – Levon Helm & The Crowmatix
 2005 Midnight Ramble Sessions Volume I
 2005 Midnight Ramble Sessions Volume II
 2006 Levon Helm & the RCO All Stars Live (Levon Helm Studios)
 2007 Dirt Farmer (Vanguard), U.S. #102
 2009 Electric Dirt (Dirt Farmer Music), U.S. #36

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Levon Helm» frå ,  den 22. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske songarar
Folk frå Arkansas
The Band-medlemmar
Grammy-vinnarar
USA-amerikanske mandolinistar
Ringo Starr & His All-Starr Band-medlemmar
Tears of Rage

«Tears of Rage» er ein song skriven av Bob Dylan og Richard Manuel, Dylan teksten og Manuel melodien.

Songen vart først spelt inn under øvingane med The Band i huset «Big Pink» i 1967, med Dylan på solovokal og The Band som akkompagnement. Denne innspelinga vart ikkje offisielt gjeven ut før åtte år seinare, på albumet The Basement Tapes frå 1975. Innspelingane sirkulerte derimot mykje på piratkopiar i tida fram til dette albumet kom ut.

Den første offisielle utgåva av songen var opningssongen på debutalbumet til The Band, Music from Big Pink frå 1968, utan Dylan og med Manuel på solovokal.

Andre versjonar
Songen er spelt av fleire andre artistar, mellom andre Joan Baez, Gene Clark, Jerry Garcia, Ian & Sylvia, Jimi Hendrix, Albert Lee, Marty Ehrlich, Karate, Barbara Dickson, Bob Margolin, Totta Näslund og Chantal Kreviazuk.

Medverkande
1967-innspelinga for Bob Dylan & The Band sitt The Basement Tapes
 Bob Dylan – Vokal, gitar
 Rick Danko – Bass, korvokal
 Garth Hudson – Orgel
 Richard Manuel – Piano, korvokal
 Robbie Robertson – Elektrisk gitar

1968-innspeligna til The Band sitt Music from Big Pink
 Richard Manuel - Solovokal, piano
 Rick Danko - Bassgitar, korvokal
 Levon Helm - trommer
 Garth Hudson - Lowrey orgel, sopransaksofon
 Robbie Robertson - Elektrisk gitar gjennom «black box»
 John Simon - Tamburin, barytonhorn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tears of Rage» frå ,  den 23. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 
 
 
http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=17:4469750

Bakgrunnsstoff
«Tears of Rage» på bobdylan.com
Peter Viney på «Tears of Rage» på theband.hiof.no

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
The Band-songar
Songar frå 1967
Songar skrivne av Richard Manuel
Songar produserte av John Simon
Joan Baez-songar
Ian and Sylvia-songar
Gene Clark-songar
Albert Lee-songar
Jerry Garcia-songar
Songar om gråting
Chest Fever

«Chest Fever» er ein song av The Band frå debutalbumet Music from Big Pink frå 1968. Det er i følgje Peter Viney, ein historikar for gruppa, den songen frå Big Pink som finst på flest konsertalbum og samlealbum etter «The Weight». Musikken er skriven av Robbie Robertson, og heile songen er vanlegvis tilskriven han, men i følgje Levon Helm, vart teksten opphavleg improvisert fram av Levon Helm og Richard Manuel. Teksten fortel soga om ein mann som vert sjuk då han vert avvist av kvinna han elskar.

Robertson har sidan sagt at teksten var meiningslaus, berre nytta medan instrumentalspora vart innspelte. «Eg er ikkje sikker på om eg kan teksten til 'Chest Fever'; Eg er ikkje ein gong sikker på om det finst ord i 'Chest Fever'.»

På Woodstockfestivalen i 1969 spelte The Band den siste dagen, mellom Ten Years After og Blood, Sweat, and Tears. Dei opna med «Chest Fever».

Songen inneheld ein dramatisk orgelsolo i introen av Garth Hudson. Under konsertane utvikla dette seg til ein improvisert solo frå fleire musikkstilar som varte i fleire minuttar. Viney seier at «når Levon Helm har klaga på fordelinga av honorara frå denne perioden, så er det denne songen han nemner. Han meiner at medverknaden til Garth er kraftig undervurdert. Som han seier 'kva er det du hugsar frå 'Chest Fever' - teksten eller orgelet?'»

Songen er spelt fleire gonger av andre band, som Three Dog Night, Widespread Panic og Tishamingo.

Medverkande
 Richard Manuel - piano, solovokal
 Robbie Robertson - elektrisk gitar
 Garth Hudson - Lowrey organ, tenorsaksofon
 Rick Danko - bass, korvokal, fiolin
 Levon Helm - trommer, korvokal
 John Simon - barytonsaksofon

Utvald diskografi

The Band
Music from Big Pink 1968	
Rock of Ages 1972	
Anthology 1978	
Band Gift Set 1989
To Kingdom Come 1989
Collection [Castle] 1993
Across the Great Divide 1994
Most of the Band 1994
Greatest Hits 2000
Live at Loreley 2001	
Rock of Ages [Deluxe Edition] 2001	
Moon Struck One 2002
Very Best Album Ever 2002	
Rock of Ages [Bonus CD] 2004
Music from Big Pink [Bonus Tracks] 2003
Musical History [CD/DVD Box Set] 2005

Rick Danko
In Concert 1997
Live on Breeze Hill 1999

Richard Manuel
Whispering Pines: Live at the Getaway [Japan] 2002	
Whispering Pines: Live at the Gateway 1985 2005

Three Dog Night
Three Dog Night 1969
Three Dog Night: Live 1988
Captured Live at the Forum/Harmony 2006/1969
Three Dog Night/Suitable for Framing 2004

Widespread Panic
Endless Highway: The Music of The Band 2007

Tishamingo
The Point 2007

Wino
Punctuated Equilibrium 2009 (berre vinyl)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chest Fever» frå ,  den 23. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 "CD Review: Band Tribute Album Lavishes Praise With Little Originality: Record Pays Homage To '60s Rock Legends," David Hyland, Soundbytes, NBC4.com website, February 5, 2007 http://www.nbc4.com/entertainment/10888401/detail.html
 "Chest Fever", All Music website 
 Viney, Peter, "Chest Fever," 1997, Jan Høiberg’s The Band website  http://theband.hiof.no/articles/chest_fever_viney.html

Bakgrunnsstoff
 

The Band-songar
Songar frå 1968
Songar skrivne av Robbie Robertson
Songar produserte av John Simon
Three Dog Night-songar