kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
VM i skiskyting 1965

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1965, den sjette i rekka, vart avvikla på Terningmoen i Elverum. Det var fyrste gongen skiskytings-VM vart arrangert i Noreg.

Meisterskapen bestod av ein individuell 20 km og 4 x 7,5 km stafett. Det var fyrste gongen VM-stafetten hadde ei form tilnærma lik den som frå året etter fekk offisiell VM-status.

20 km 

Dato: 20. februar

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 18. februar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1965» frå ,  den 13. februar 2016.  
 
Denne artikkelen bygger på «VM i skiskyting 1965» frå ,  den 13. februar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i Noreg i 1965
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Elverum
Skiskyting i 1965
VM i skiskyting 1963

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1963, den femte i rekka, vart avvikla i Seefeld in Tirol sundag 3. februar, i anlegget der skiskyting under Vinter-OL 1964 vart arrangert vinteren etter. Meisterskapen bestod av 20 km normalprogram.

20 km

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaft 1963» frå ,  den 13. februar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1963
1963 i Austerrike
Idrettstilskipingar i Austerrike
VM i skiskyting 1962

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1962, den fjerde i rekka, vart avvikla 4. mars 1962 i Hämeenlinna i Finland. Meisterskapen bestod av 20 km normalprogram.

20 km 

Dato: 4. mars

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaft 1962» frå ,  den 13. februar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1962
1962 i Finland
Idrettstilskipingar i Finland
VM i skiskyting 1961

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1961, den tredje i rekka, vart avvikla 25. februar 1961 i Umeå i Sverige. Meisterskapen bestod av 20 km normalprogram.

20 km 

Dato: 25. februar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaft 1961» frå ,  den 13. februar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 1961
1961 i Sverige
Idrettstilskipingar i Sverige
VM i skiskyting 1959

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1959, den andre i sitt slag, vart arrangert i Courmayeur i Italia. 20 km normalprogram var den einaste øvinga.

20 km

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaft 1959» frå ,  den 13. februar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 1959
1959 i Italia
Idrettstilskipingar i Italia
VM i skiskyting 1958

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1958, den alle fyrste internasjonale meisterskapen i skiskyting, vart arrangert 2. februar 1958 i Saalfelden i forbundslandet Salzburg i Austerrike. 20 km normalprogram var den einaste øvinga. I tillegg var det ei uoffisiell tevling der tidene til dei fire beste utøvarane frå dei enkelte vart lagt saman.

28 utøvarar frå seks land; Austerrike, Finland, Noreg, Polen, Sovjetunionen og Sverige, deltok i meisterskapen.

20 km 

Dato: 2. februar 1958

Samanlagt

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaft 1958» frå ,  den 13. februar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 1958
1958 i Austerrike
Idrettstilskipingar i Austerrike
Delstaten Salzburg
Barbro Martinsson

Barbro Martinsson, gift Grahn, () er ein svensk tidlegare langrennar frå Åsbyggeby ved Valbo i Gästrikland. Ho vann fire stafettmedaljar med Sverige i åra 1962-68.

Aktiv
Martinsson VM-debuterte med å verte nummer 15 på 10 km då Ski-VM 1958 fann stad i Lahti. Ho vart så nummer sju på 10 km under vinterleikane 1960 i Squaw Valley i USA, men fekk ikkje plass på det svenske stafettlaget som vann gull i 3 x 5 km stafett. To år seinare vart ho beste svenske på 10 km med sin sjetteplass under Ski-VM 1962 i Zakopane, ho gjekk då fyrsteetappen på Sverige sitt sølvlag i stafett, Britt Strandberg og Toini Gustafsson gjekk dei andre etappane. Dei same tre løparane tok ein ny stafettmedalje under OL 1964 i Innsbruck, der Martinsson vart nummer sju på 10 km.

Også i Ski-VM 1966 i Oslo tok Martinsson sjette- og sjuandeplass i dei individuelle øvingane. I stafetten måtte trioen Martinsson, Strandberg, Gustafsson nøye seg med bronsemedalje, etter at Noregs ankerkvinne Berit Mørdre overraska og slo Gustafsson i innspurten om sølvmedaljen. Under dei olympiske leikane i Grenoble i 1968 kom Martinsson inn til fjerdeplass i begge dei individuelle tevlingane, på 5 km var 1,3 sekund unna bronsemedaljen. I 3 x 5 km stafett gjekk ho for fyrste gong siste etappen, der ho kom inn til sølv, 21 sekundar etter det norske laget som stod for den fyrste norske triumfen i kvinnelangrenn.

Ho er gift med Sture Grahn, også han langrennar som tevla internasjonalt.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar.

Svenske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Svenske deltakarar under vinter-OL 1956
Langrennsløparar under vinter-OL 1956
Svenske deltakarar under vinter-OL 1960
Langrennsløparar under vinter-OL 1960
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Svenske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Svenske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Roberto Bolaño

Roberto Bolaño Ávalos () var ein chilensk forfattar og kritikar. Han blir rekna som ein av dei viktigaste søramerikanske forfattarane i sin generasjon. Bolaño blei fødd og voks opp i Chile, men budde store delar av livet i Mexico og Spania. Som ung støtta han det sosialistiske regimet til Salvador Allende, og i kjølvatnet av statskuppet 11. september 1973 var han åtte dagar i fengsel. Roberto Bolaño sin aktivisme var likevel fyrst og fremst retta inn mot kunsten og litteraturens område. Litterært var han inspirert av dei amerikanske beatpoetane sin anti-materialistiske livsførsel, og som forfattar var han sjølvlært, i den forstand at han aldri fullførte vidaregåande utdanning og heller aldri tok noko høgare utdanning. Ved sidan av skrivinga livnærte han seg gjennom strøjobbar.

Bolaño skreiv innanfor fleire ulike sjangrar, og gav ut både romanar, noveller, dikt, litteraturkritikk og essay. Jamvel om han konsekvent omtalte seg sjølv som poet, er det romanane han har blitt mest kjend for i ettertid, og då spesielt romanane Ville detektiver (1998) og 2666 (2004). Litteraturen hans er kjenneteikna av svart humor, absurde og surralistiske element, metafiksjon og referansar til annan litteratur. I båe romanane nemnd ovanfor blir litteraturen i seg sjølv tematisert, og kritikarar, forfattarar, lærarar, akademikarar og bøker er sentrale for handlinga. Som litteraturkritikar er Bolaño oppteken av arven frå søramerikansk litteratur og forfattarar som til dømes Julio Cortázar og Jorge Luis Borges. 

Bolaño mottok ei rad prestisjetunge prisar, mellom anna Premio Rómulo Gallegos for Ville detektiver i 1999 og TIME Magazines Book of the year i 2008 for 2666. Roberto Bolaño døydde av leversvikt 15. juli 2003.

Utvalde verk
La pista de hielo. Barcelona, 1993
La literatura nazi en América. Barcelona, 1996
El gaucho insufrible. Barcelona, 2003
Nocturno de Chile, 2000. Norsk utgåve: Chilensk nokturne, 2007. Omsett av Christian Rugstad
Los perros románticos, 1993. Norsk utgåve: De romantiske hundene, 2008. Attdikta av Jan Jakob Tønseth og Kristina Solum
Los Detectives Salvajes, 1998. Norsk utgåve: Ville detektiver, 2009. Omsett av Kristina Solum
Amuleto, 1999. Norsk utgåve: Amulett, 2020. Omsett av Kristina Solum
2666, 2004. Norsk utgåve: 2666, 2015. Omsett av Kristina Solum

Kjelder

Fotnotar 

Chilenske forfattarar
Chilenske litteraturkritikarar
Indusdelfin

Indusdelfin (Platanista gangetica minor) eller bhulan er ein elvedelfin som er endemisk for Induselva i Pakistan. Han er i nær slekt med gangesdelfin, og medan han av nokre biologar er blitt rekna som eigen art, er han sidan 1990-talet stadig oftar blitt rekna som ein underart av denne.

Dei to populasjonane av sørasiatiske elvedelfinar er fråskilde, men treng ikkje ha vore det så lenge. Fram til sein pliocen levde dei i det same elvesystemet, og tilmed i historisk tid kan det ha funne stad utveksling av individ mellom elvane.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Indus River dolphin ved wwf.panda.org
 Don E. Wilson & DeeAnn M. Reeder (Hrsg): Platanista minor  i Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3. utg.).

Delfinfamilien
Dyr i Pakistan
Indus
Johann Mühlegg

Johann Mühlegg () er ein tysk-spansk tidlegare langrennsløpar, fødd i Marktobendorf i Allgäu i Bayern. Han er særleg kjend for sine suverene prestasjonar under vinterleikane 2002 i Salt Lake City, og den etterfylgjande dopingsaka som enda med at han var fråteken alle OL-medaljane.

Aktiv
Mühlegg representerte Tyskland i dei store meisterskapane frå 1991 til 1999. Allereie i 1993 kom han i strid med det tyske skiforbundet, ein strid som enda med at forbundet i 1998 stengde han ute frå landslaget for godt.

Eit godt tilhøve til det spanske skilandslaget fekk Mühlegg til å søke om spansk statsborgarskap, og i 1999 vart han spansk statsborgar og tevla sidan for Spania. Han vann sitt fyrste renn i verdscupen den 10. desember 1999 i italienske Sappada. Seinare i sesongen vann han ein 30 km ved Moskva, og det 72 km lange turrennet i franske Lamoura Mouthe. Desse tre sigrane, samt tre andreplassar i verdscuprenn, gjorde at han vann verdscupen i langrenn 2000.

Under Ski-VM 2001 i Lahti tok Mühlegg sølvmedaljen på 20 km jaktstart, før han vann ein suveren siger på 50-kilometeren.

Under OL 2002 vann Mühlegg både 30 km og 10 km jaktstart. Han fekk bestetid på femmila, arrangert siste OL-dagen, men vart diskvalifisert frå løpet etter at han testa positivt på darbepoetin, eit legemiddel som aukar talet raude blodlekam; stoffet stod den gong ikkje på forbodslista fordi det var utvikla nyss.

Etter dopingfunnet vedtok Den internasjonale olympiske komitéen (IOK) at Mühlegg skulle få behalde gullmedaljane frå dei to fyrste OL-tevlingane. Men i desember 2003 vedtok Idrettens voldgiftsnemnd at også dei medaljane skulle takast tilbake.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
1991: Nr 15 på 15 km
1992: Nr 7 på 50 km
1993: Nr 6 på 50 km
1994: Br 8 på jaktstarten, nr 9 på tremila
1995: Nr 13 på jaktstarten
1997: Nr 6 på 30 km
1998: Nr 7 på 50 km
2001: Gullmedalje på 50 km, sølv på jaktstart, nr 8 på 15 km
2002: Diskvalifisert frå tre gullmedaljar

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Tyske langrennsløparar
Spanske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Tyske deltakarar under vinter-OL 1992
Langrennsløparar under vinter-OL 1992
Tyske deltakarar under vinter-OL 1994
Langrennsløparar under vinter-OL 1994
Tyske deltakarar under vinter-OL 1998
Langrennsløparar under vinter-OL 1998
Spanske deltakarar under vinter-OL 2002
Langrennsløparar under vinter-OL 2002
Dopingsaker i langrenn
Aki Karvonen

Aki Tapani Karvonen () er ein finsk tidlegare langrennar frå Valtimo i Norra Karelen som i tida 1982-89 vann seks medaljar i ulike verdsmeisterskap og olympiske vinterleikar.

Aktiv
Karvonen vart nummer ti på 30 km under Ski-VM 1982 i Oslo, noko som gav han plass på det finske stafettlaget i 4 x 10 km stafett, eit lag som kom på delt bronseplass med Aust-Tyskland. To år seinare vann han ein ny stafettbronse under Vinter-OL 1984 i Sarajevo. I same leikane tok han sølvmedaljen på 15 km, bak svenske Gunde Svan, og bronsemedaljen på 50-kilometeren, einast Thomas Wassberg og nemnde Svan kom framom på resultatlita. Dessutan vart han nummer fem på tremila.

I Ski-VM 1985 nådde ikkje Karvonen opp på pallen. I si beste tevling, 30 km, enda han som sjettemann. Derimot tok han sølvmedaljen på same distansen då Ski-VM 1987 fann stad i Oberstdorf, Thomas Wassberg vann tevlinga. Under verdsmeisterskapen 1989 heime i Lahti enda Karvonen på fjerdeplass i 15 km klassisk stil, før han gjekk startetappen på Finlands sølvlag i 4 x 10 km stafett.

Karvonen vedgjekk bloddoping i 1985. Bortsett frå dei store meisterskapane, var han sjeldan å sjå høgt på resultatlistene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aki Karvonen» frå ,  den 17. februar 2016.  
 

Finske langrennsløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Finland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Finske deltakarar under vinter-OL 1984
Langrennsløparar under vinter-OL 1984
Finske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Dopingsaker i langrenn
Hans Hønsi

Hans Hønsi (fødd 4. mars 1919, død 24. november 2006) var ein norsk forfattar og postmann frå Vik.

Hønsi arbeidde som vegarbeidar fram til 1943. Deretter byrja han i Posten, der han heldt fram til 1986.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Pridlao. Nr 2, 2004, s. 11. Utg. av Vik Lokalhistoriske Arkiv

Bakgrunnsstoff
Om Hans Hønsi i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Vik
Folk frå Vik
Norske lyrikarar
Marco Albarello

Marco Albarello () er ein italiensk tidlegare langrennar frå Aosta som vart verdsmeister på 15 km under Ski-VM 1987 i Oberstdorf og vann OL-gull i 4 x 10 km stafett på Lillehammer.

Karriere
Albarello gjekk startetappen for det italienske laget som vann sølvmedalja i 4 x 10 km stafett under Ski-VM 1985 i Seefeld, individuelt vart han nummer 17 på 15 km. To år seinare overraska han stort då han vann km i verdsmeisterskapen i vesttyske Oberstdorf, knappe sju sekundar føre svenske Thomas Wassberg.

Under dei olympiske leikane 1992 i Albertville, kjempa Albarello heilt i toppen i fleire av tevlingane. På opningsdistansen 30 km vart han fjerdemann, slått av tre nordmenn. Deretter tok han sølvmedaljen på 10 km, 19 sekund bak den suverene vinnaren, Vegard Ulvang. Albarello enda så på fjerplassen i den etterfylgjande jaktstarten. Til sist fekk han eit OL-sølv då Italia sitt stafettmannskap gjekk frå dei hine laga, utanom dei norske triumfatorane.

Italia og Albarello sikra seg eit nytt stafettsølv då Ski-VM 1993 gjekk av stabelen i Falun i Sverige. I same meisterskapen kom Albarello på fjerdeplass på 30 km. Året etter vann han bronsemedalja på 10 km under vinterleikane på Lillehammer, einast Bjørn Dæhlie og Vladimir Smirnov gjekk fortare. Nokre dagar etterpå var Albarello med på ein historisk OL-siger då ankermann Silvio Fauner slo Bjørn Dæhlie i spurten i 4 x 10 km stafett. Albarello gjekk den andre etappen, Maurilio De Zolt den fyrste og Giorgio Vanzetta den tredje.

Albarello vann nye stafettmedaljar under VM 1995 og OL 1998. I Thunder Bay vart det VM-bronse saman med Fulvio Valbusa, Fabio Maj og Silvio Fauner, tre år seinare tok same gjengen OL-sølv i Nagano. Etter OL-sesongen 1998 la Albarello opp, nær 38 år gammal.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar.

Bakgrunnsstoff
 
 

Italienske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Italia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Italienske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Italienske deltakarar under vinter-OL 1992
Langrennsløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1994
Langrennsløparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Italienske deltakarar under vinter-OL 1998
Langrennsløparar under vinter-OL 1998
Kvalme

Kvalme eller nausea (av latin nausea, og av gresk ναυσία - nausia) er ei kjensle av uro eller ubehag i den øvre delen av magesekken, med ein ufriviljug trong etter å kaste opp. Det blir somme gonger fylgt av oppkast, men ikkje av regel. Langvarig kvalme blir rekna som eit utmattande symptom.

Kvalme er eit ikkje-spesifikt symptom, som tyder at det finst fleire moglege årsaker. Vanlege årsaker er rørslesjuke, ørske, uvete, mage-tarmkatarr og matforgifting. Det er ein vanleg attåtverknad ved bruk av lækjemiddel som til dømes kjemoterapeutika (cellegift) og vomitiv.  Det kan også skuldast angst, avsky og depresjon. Morgonkvalme kan oppstå i tidleg svangerskap.

Lækjemiddel som førebyggjer og mildnar kvalme blir kalla antiemetika.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nausea» frå ,  den 21. februar 2016.  

Symptom og teikn med tilknyting til meltingsapparatet og buken
Kateřina Neumannová

Kateřina Neumannová () er ein tsjekkisk tidlegare idrettsutøvar frå Písek som vann VM-gull i 10 km langrenn i 2005 og 2007, og OL-gull i 30 km langrenn under Vinter-OL 2006. I perioden 1998–2007 vann ho seks medaljar i olympiske vinterleikar og fem medaljar i verdsmeisterskap på ski.

Karriere

Terrengsykling
Neumannová var aktiv terrengsyklist til 1996, då ho deltok i Sommar-OL 1996 i Atlanta. Ho tok bronsemedalja i europameisterskapen i terrengsykling 1995.

Langrenn
Neumannová tok bronsen på 15 km under Ski-VM 1997 i Trondheim, deretter vann ho sølvmedalja i klassisk stil og bronsemedalja på jaktstarten under Vinter-OL 1998 i Nagano, før ho sikra seg ei bronsemedalje på 5 km i klassisk stil då Ski-VM 1999 fann stad i Ramsau. I vinterleikane 2002 i Salt Lake City vann ho to sølvmedaljar, fyrst i 15 km fristil og så på jaktstarten.

Etter å ha vorte mor i 2003 kom Neumannová tilbake i løypa og vann si fyrste gullmedalje då ho gjekk til topps i 10 km fristil under Ski-VM 2005 i Oberstdorf. Under dei olympiske leikane 2006 fekk ho sølvmedalja i 15 km med skibyte, før ho vart olympisk meister på den avsluttande tremila.

Neumannová vann til saman 18 renn i verdscupen i langrenn, og enda på andreplass i verdscupen både i 2002- og 2005-sesongen; i 2002 bak Bente Skari og i 2005 bak Marit Bjørgen.

Neumannová vart kåra til årets kvinnelege idrettsutøvar i Tsjekkia for 2006. Ho la opp etter  2007-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kateřina Neumannová» frå ,  den 22. februar 2016.

Bakgrunnsstoff 

 

Tsjekkiske langrennsløparar
Tsjekkiske syklistar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Tsjekkia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tsjekkia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkia
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Tsjekkoslovakiske deltakarar under vinter-OL 1992
Langrennsløparar under vinter-OL 1992
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 1994
Langrennsløparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 1998
Langrennsløparar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2002
Langrennsløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Deltakarar i både vinter-OL og sommar-OL
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 1996
Syklistar under sommar-OL 1996
Andreas Engebø

Andreas Engebø () var ein norsk lærar, idrettsutøvar og forfattar.

Bakgrunn
Engebø vart fødd på Kvellestad i Vevring i Naustdal og busette seg seinare i Holmedal i Askvoll. Han har eksamen frå Befalskolen for Infanteriet i 1955, artium frå Voss landsgymnas i 1958 og eksamen frå Stord lærarskule i 1965. Engebø var lærar fleire stader, og frå 1969 ved Holmedal skule.

Karriere
Andreas Engebø var den første landskjende idrettsutøvaren i Tambarskjelvar idrettslag, som deltakar på landslaget i kulestøyt i 1957 og 1963. Han vann NM-tittel i vektløfting supertungvekt i 1971, 1972 og 1973, og vart norsk og nordisk meister i styrkeløft i 1967.

Engebø debuterte med diktsamlinga Trollhegg og rabarbra i 1986.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Lydbøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Om Andreas Engebø i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
Andreas Engebø i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 

Forfattarar frå Naustdal
Norske lyrikarar
Norske romanforfattarar
Forfattarar frå Askvoll
Norske vektlyftarar
Pissoar

Pissoar (frå fransk pissoir), eller pissehus, er eit lite ope hus på offentlege stader der gutar og menn kan skjule seg for omverda medan dei urinerer i eit urinal, ei renne eller ei skål med avløp. På fransk vert slike pissehus på offentlege stader, til dømes på fortauet langs ei gate, kalla vespasienne.

Nemninga pissoar vert òg nytta om ei avdeling på eit herretoalett der det er laga til skålar eller renner, urinal, som ein kan late vatnet i på same måten. Det finst òg urinal som kan nyttast av både menn og kvinner.

Bakgrunnsstoff

VVS
Franske ord og uttrykk
Elisha Cuthbert

Elisha Ann Cuthbert () er ein kanadisk skodspelar. Ho vart internasjonalt berømt då ho spelte figuren «Kim Bauer» i serien 24, Danielle i The Girl Next Door og Carly Jones i House Of Wax.

Filmografi (utval) 

1997	Dancing on the Moon - Sarah
1997	Nico the Unicorn - Carolyn Price
1998	Airspeed - Nicole Stone
1999	Believe	- Katherine Winslowe
1999	Time at the Top	- Susan Shawson
2000	Who Gets the House? - Emily Reece
2003	Love Actually - American Goddess Carol
2003	Old School - Darcie Goldberg
2004	The Girl Next Door -Danielle
2005	House of Wax - Carly Jones
2005	The Quiet - Nina Deer
2007	Captivity - Jennifer Tree
2007	He Was a Quiet Man - Vanessa
2008	My Sassy Girl - Jordan Roark
2008	Tim and Eric Awesome Show, Great Job!. Seg sjølv.
2008	Guns - Frances Dett
2009	The Six Wives of Henry Lefay - Barbara «Barby» Lefay
2014	Just Before I Go - Penny Morgan
2016	Goon: Last of the Enforcers - Mary'
 2020  Eat Wheaties!
 2022 The Cellar
 Bandit
 Friday Afternoon in the Universe

Kjelder 

 

Kanadiske skodespelarar
Loznica

Loznica (serbisk kyrillisk , uttalt ) er ein by vest iSerbia, i Mačva-distriktet, ikkje langt frå grensa til Bosnia-Herzegovina. Han ligg på høgresida av elvaDrina. I 2011 hadde byen eit folketal på 19 572, medan heile det administrative området hadde eit folketal på 79 327.

Historie
Namnet Loznica var opphavleg Lozica og er avleidd frå loza, 'drueranke'. Loznica-området har vore folkesett sidan steinalderen, men den eldste omtalen av byen stammar frå 1317. Dette året grunnla Katarina, svigerinna til den serbiske kongen Stefan Milutin, Tronoša-klosteret her. 

I 1533 var Loznica blitt erobra av Det osmanske riket, og størsteparten av innbyggjarane var muslimar. Skatteregisteret frå denne tida viser at av 37 hushaldningar var 26 muslimske og 11 kristne. I 1600 var Loznica offisielt muslimsk med 55 hushaldningar. På denne tida var Loznica og Jadar del av ein region styrt frå Zvornik, som igjen låg under pasjaen i Bosnia. 

Innbyggjarane i Loznica deltok i opprøret mot osmansk styre frå den første serbiske oppreisten i 1804. I tida fram til 1813 blei fleire tunge slag kjempa i området. I 1813 dreiv serbarane osmanarane over elva Drina, og Loznica blei ein osmansk grenseby. I november 1833 blei Loznica og Jadar del av fyrstedømet Serbia under Miloš Obrenović,  då sultan Mahmud II overgav seks regionar til landet. Det gamle føydalsystemet blei oppheva og landet blei erklært ein fri bondestat.

Loznice blei del av og hovudsete for Podrinjeregionen, ei rolle som blei overført til Šabac på 1800-talet. I 1830-åra hadde Loznica 295 hushaldningar med 1 203 innbyggjarar. Det blei bygd skular, fabrikkar og eit sjukehus (1882), medan handel og finans utvikla seg. Tidleg på 1900-talet byrja utbygging av ein jernbane mellom Šabac, Loznica og Banja Koviljaca.

Den første balkankrigen og den første verdskrigen stoppa den økonomiske utviklinga og reduserte folketalet kraftig. Ved slutten av verdskrigen var Loznica eit regionalt senter med rundt 5 000 innbyggjarar. Ei kort tid med gjenreising og utvikling blei følgd av den store depresjonen. Tysk industri nytta antimongruver i området, noko som styrkte økonomien fram til utbrotet av den andre verdskrigen.

I januar 2008 fekk Loznica status som by etter serbisk lovverk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loznica» frå ,  den 28. februar 2016.

Bakgrunnsstoff

Nettportal for Loznica 

Byar i Serbia