kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Grønkurle

Grønkurle (Dactylorhiza viridis) er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien).

Utsjånad 
Fargen på blomane kan variere frå gulaktig til grøn eller raudbrun. Einskildblomane har lang og smal leppe med tre flikar. Dei nedste blada er breie, og bladflatene er ofte krølla. Grønnkurle kan bli opp mot 40 centimeter høg og blømer gjennom det meste av sommaren.

Systematikk 
Artsdatabanken bruker prinsipielt separate namn på ulike taksonomiske nivå. Her har ein vald å bruke det innarbeidde namnet grønkurle på arten og gi eit nytt namn til nominatunderarten, som har fått namnet smågrønkurle, tidlegare òg bakkegrønkurle.

Underartane i Noreg er:
smågrønkurle eller bakkegrønkurle (nominatunderarten D. viridis ssp. viridis)
islandsgrønkurle (D. viridis ssp. islandica)

Grønkurle var tidlegare plassert i slekta Coeloglossum med namnet Coeloglossum viride. Slektskapet til marihandslekta var så nært at ein i Noreg har vald å overføre grønkurle dit. I Sverige har ein vald å halde på Coeloglossum-namnet.

Utbreiing 
Grønkurle er ein vanleg orkidé over det meste av landet med unntak av kyststrøka i sør. Han kan òg gå høgt til fjells. Fjellplantene er monaleg mindre og har mykje mindre blomeaks enn låglandsplantene. I Norsk raudliste for artar (2021) er arten vurdert som livskraftig (LC). Underarten islandsgrønkurle veks i sanddynelandskap på Sørvestlandet, og er oppgradert frå sterkt truga (EN) til kritisk truga (CR).

Grønkurle, representert ved nominatunderarten smågrønkurle, finst òg i Sverige (status LC) og i Finland (NT). Det svenske namnet er grönkulla og det finske pussikämmekkä. I Danmark (dansk namn poselæbe) er arten sist sett i 1950, og er rekna som regionalt utdøydd (RE).

På Island er det underarten islandsgrønkurle (LC) som veks (islandsk namn barnarót). Det skal òg vere denne underarten som er rekna som sjáldsom på Færøyane (færøysk namn grønligt hjúnagras).

Grønkurle (engelsk namn frog orchid) veks spreidd over det meste av Dei britiske øyane, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU). Lokalt er han sårbar (VU) i England og Skottland og sterkt truga (EN) i Wales. I Irland har han status som nær truga (NT).

I Estland (estisk namn rohekas õõskeel) veks grønkurle spreidde stader på øyane og på fastlandet, men er i sterk tilbakegang og er no rekna som kritisk truga (CR). I Latvia (latvisk namn zaļā dobziede) er arten sjeldan og finst som einskildindivid og i små grupper på eng og i open skog. På den latviske raudlista er han klassifisert som sårbar (kategori 2 – retas sugas). I Litauen (litauisk namn žalioji gegūnė) har arten vore funne spreidd over heile landet, men er i sterk tilbakegang og finst no mest i aust. Han er rekna som kritisk truga (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Færøyane
Orkidear på Island
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Marihandslekta
Islandsgrønkurle

Islandsgrønkurle (Dactylorhiza viridis ssp. islandica) er ei plante i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Islandsgrønkurle er ein underart av grønkurle, stuttare og med meir kompakt aks enn nominatunderarten smågrønkurle (ssp. viridis). Underarten var tidlegare plassert i slekta Coeloglossum med namnet Coeloglossum viride ssp. islandicum, men på grunn av det nære slektskapet til slekta Dactylorhiza, på norsk marihandslekta, er grønkurlene overførte dit i den norske klassifiseringa. Andre stader har ein valt å halde på Coeloglossum-namnet.

Utbreiing
Islandsgrønkurle veks på fuktig sanddyne og rikmyr på og nær sanddyner. I Noreg er utbreiinga avgrensa til to små og sårbare funnstader på kysten av Jæren. I Norsk raudliste for artar (2021) er underarten oppgradert frå sterkt truga (EN) til kritisk truga (CR).

Islandsgrønkurle veks òg på Island (status LC, islandsk namn barnarót). Det skal òg vere denne underarten som er rekna som sjáldsom på Færøyane (færøysk namn grønligt hjúnagras).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear på Færøyane
Orkidear på Island
Marihandslekta
Lowell Bailey

Lowell Bailey () er ein USA-amerikansk skiskyttar frå Lake Placid. Han er pr 2022 den einaste frå USA som er verdsmeister i idrettsgreina.

Aktiv
Bailey deltok i sitt fyrste verdsmeisterskap i 2003, og i sine fjerde og siste olympiske vinterleikar i 2018. Under VM i skiskyting 2017 i Hochfilzen var han i sitt livs form. Etter fjerdeplass i sprint-tevlinga fylgde han opp med sjetteplass på jaktstarten. På 20 km skaut han 20 treff og tok gullmedaljen på øvinga, 3,3, sekund føre Ondřej Moravec frå Tsjekkia. Sigeren var hans einaste i verdscup-tevlingar, i tillegg kom han på pallen i to andre verdscuprenn. Også på den avsluttande fellesstarten  i VM 2017 prikka Bailey inn 20 treff, noko som gav han sjetteplassen. I dei individuelle tevlingane i meisterskapen trefte han på 59 av 60 skot. Prestasjonane under VM 2017 gjorde at han enda på 8. plass i verdscupen i skiskyting.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lowell Bailey» frå ,  den 25. februar 2022.  

USA-amerikanske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2006
Skiskyttarar under vinter-OL 2006
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Marihandslekta

Marihandslekta (Dactylorhiza) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har marihandslekta nokre titals artar. Av desse er fem representerte i Noreg. Slekta er ei av dei mest uoversiktlege planteslektene i norsk flora. Systematikken i slekta er problematisk, det er stor usemje om kva som skal reknast som artar og kva som skal reknast som underartar, og mange artar og underarter kryssar seg med kvarandre og lagar vanskelege mellomformer. Særleg har det polyfyletiske komplekset kongsmarihand (Dactylorhiza majalis) vore omdiskutert.

Orkideane i denne gruppa var opphavleg rekna inn i vårmarihandslekta Orchis, men artane med forgreina rotknoll vart så skilde ut til slekta Dactylorchis, seinare Dactylorhiza. Ut frå eit ønske om monofyletiske slekter er grønkurle, som før var rekna til ei eiga slekt (Coeloglossum), no rekna inn i marihandslekta.

Etymologi 
Namnet Dactylorhiza kjem frå daktylos (gresk δάκτυλος), som tyder finger, og riza (gresk ρίζα), som tyder rot. Namnet viser til rota hos artane i slekta, som liknar fingrane på ei hand.

Artar og underartar i Noreg 
Artsdatabanken opererer med desse artane og underartane i Noreg:

grønkurle (D. viridis)
smågrønkurle (D. viridis ssp. viridis)
islandsgrønkurle (D. viridis ssp. islandica)
systermarihand (D. sambucina)
engmarihand (D. incarnata)
grasmarihand (D. incarnata ssp. incarnata)
dynemarihand (D. incarnata ssp. coccinea)
blodmarihand (D. incarnata var. cruenta) – ikkje lenger rekna som underart, men som varietet
kongsmarihand (D. majalis)
smalmarihand (D. majalis ssp. sphagnicola)
lappmarihand (D. majalis ssp. lapponica)
purpurmarihand (D. majalis ssp. purpurella)
bleikmarihand (D. maculata)
flekkmarihand (D. maculata ssp. maculata)
skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii)
stormarihand (D. praetermissa) – berre få einskildfunn i herbariebelegg

Raudliste 
Av artane og underartane i slekta Dactylorhiza er desse tekne med på Norsk raudliste for artar (2021):

Kritisk truga (CR):
islandsgrønkurle (oppgradert 2021 frå sterkt truga (EN))

Sterkt truga (EN):
purpurmarihand

Sårbar (VU):
systermarihand
dynemarihand (ny på raudlista 2021)
smalmarihand

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Markus Eisenbichler

Markus Eisenbichler () er ein tysk skihoppar frå Bad Reichenhall. Han vart verdsmeister i storbakkerennet under Ski-VM 2019 i Seefeld in Tirol. I tre verdsmeisterskap på rad; 2017, 2019, 2021, var han med i tyske mix-lag som vann gullmedaljen i lagtevlinga. Dessutan vann han i 2019 og 2021 med i mannskapa som vann VM-gull i lagtevlinga for menn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Markus Eisenbichler» frå ,  den 26. februar 2022.  

Tyske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Tyske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Knottblomslekta

Knottblomslekta (Malaxis) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har knottblomslekta mange artar; ulike klassifiseringar opererer med frå kring 150 til over 400 artar. Av desse er berre ein representert i Noreg og Norden. Tidlegare blei òg myggblom rekna til denne slekta, men er no skild ut til myggblomslekta Hammerbya. Det har vore framlegg om å skilje ut knottblom og somme andre artar til slekta Microstylis, men dette er ikkje gjennomførd i dei fleste klassifiseringar.

Etymologi 
Namnet Malaxis er laga ut frå det greske verbet malázo (μαλάζω), som tyder å gjere mjuk.

Artar i Noreg 
Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:

knottblom (M. monophyllos)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sterkt truga (EN).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Hn/Attack on Titan

Attack on Titan er ein japansk mangaserie skriven og teikna av Hajime Isayama. Det fyrste kapittelet kom september månad 2009, og det siste kom april månad 2021. Serien handlar um ei verd der folk bur i byar kringsett av tri store veggjer, som er der for å verna folket mot menneskeetande jøtlar (kjempor); soga fylgjer Eren Jaeger og barndomsvenene hans, Mikasa Ackerman og Armin Arlert, som vert med i militæret for å hemna seg på jøtlane etter at dei braut seg inn i heimbyen deira. Seinare i handlingi skifter fokuset mot sidepersonar som Historia Reiss, troppleidaren Levi Ackerman og Grisha Jaeger, far hans Eren. 

Mangaserien hev vorte laga som animeserie av Wit Studio (sesong 1-3) og MAPPA (sesong 4). Fyrstesesongen på 25 episodar vart kringkasta frå april til september 2013, og andresesongen på 12 episodar frå april til juni 2017.

Høgnorske flokkar
Myggblom

Myggblom (Hammarbya paludosa) er ei plante i myggblomslekta Hammarbya i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Myggblom er ei lita plante, som kan bli om lag 20 centimeter høg. Planta har gulgrøne blomar i eit smalt aks og to til fire blad nær bakken.

Systematikk 
Myggblom var tidlegare plassert i  knottblomslekta med namnet Malaxis paludosa, men er seinare skild ut som den einaste arten i planteslekta Hammarbya.

Utbreiing 
I Noreg veks myggblom på våte myrer i låglandet, mest rundt Oslofjorden, men elles spreidd langs kysten og nordover heilt til Troms. Planta står på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT). 

Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn myggblomster), i Danmark (EN, dansk namn hjertelæbe), i Finland (NT) (finsk namn suovalkku) og på Færøyane (CR, sera sjáldsom, færøysk namn vátlendismýggjargras).

Myggblom (engelsk namn bog orchid) veks spreidde stader på Dei britiske øyane, vanlegast i Skottland. I den britiske raudlista har arten status som livskraftig (LC). Lokalt er han sårbar (VU) i England  og sterkt truga (EN) i Wales. Arten er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. I Irland er arten verna gjennom forskrifta Flora (Protection) Order, 2015, og på den irske raudlista har han status som nær truga (NT).

I Estland (estisk namn sookäpp) veks myggblom spreidde stader over heile landet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn purva sūnene) veks arten ganske spreidd og er klassifisert som sjeldan (kategori 3 – samazinās). I Litauen (litauisk namn pelkinė laksva) veks arten no særleg i søraust og i vest. Han er rekna som sterkt truga (EN).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Færøyane
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Myggblomslekta
Myggblomslekta

Myggblomslekta (Hammarbya) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Myggblomslekta har ein einaste art, myggblom, som tidlegare blei rekna til knottblomslekta, men som no skild ut til si eiga slekt, Hammerbya.

Etymologi 
Namnet Hammarbya har namn etter Linnés Hammarby i Uppsala.

Artar i Noreg 
Den einaste arten i slekta lever i Noreg:

myggblom (H. paludosa)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Korallrot

Korallrot (Corallorhiza trifida) er ei plante i korallrotslekta Corallorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Korallrot er ei lita plante, som kan bli om lag 20 centimeter høg. Planta har gulgrøne blomar i eit lite aks. Leppa på blomen er stutt og oftast veikt tredelt med raudbrune spissar. Stengelen er gjerne gulbrun med svært veik grønfarge.

Systematikk 
Korallrotslekta har eit titals artar i Nord-Amerika, men korallrot er den einaste arten i slekta som lever i Europa.

Utbreiing 
I Noreg veks korallrot over det meste av landet. På Norsk raudliste for artar (2021) er arten rekna som livskraftig (LC). 

Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn korallrot), i Danmark (VU, dansk namn koralrod), i Finland (LC, finsk namn harajuuri), på Island (LC, islandsk namn kræklurót) og på Grønland (LC, grønlandsk namn isigammaasaaqqat).

Korallrot (engelsk namn coralroot orchid) veks i den nordlege delen av Storbritannia. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), slik som lokalt i England. Arten er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

I Estland (estisk namn kõdu-koralljuur) veks korallrot over det meste av landet, men er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn trejdaivu koraļļsakne) veks arten over det meste av landet på skogkledd myr. På den latviske raudlista er han klassifisert som sjeldan (kategori 3 – samazinās). I Litauen (litauisk namn nariuotoji ilgalūpė) er arten i tilbakegang, men finst framleis over det meste av landet utanom i nord. Han er rekna som nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Island
Orkidear på Grønland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Korallrotslekta
Korallrotslekta

Korallrotslekta (Corallorhiza) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Korallrotslekta har ein einaste art i Europa, korallrot.

Etymologi 
Namnet Corallorhiza er sett saman av corall (norsk korall) og riza (gresk ρίζα), som tyder rot.

Artar i Noreg 
Den einaste arten i slekta som lever i Noreg:

korallrot (C. trifida)

I Norsk raudliste for artar (2021) er korallrot rekna som livskraftig (LC).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Ryōyū Kobayashi

Ryōyū Kobayashi () er ein japansk skihoppar frå Hachimantai. Han vann verdscupen i skihopping 2019 og vart olympisk meister i storbakken i 2022. Kobayashi har elles vunne Tysk-austerriksk hoppveke i 2019 og 2022, samt teke sølv i normalbakken under Vinter-OL 2022 og bronse i langtevlinga ved Vinter-OL 2018. Per februar 2022 stod han med 26 triumfar i verdscuprenn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ryōyū Kobayashi» frå ,  den 27. februar 2022.  

Japanske skihopparar
Olympiske meistrar for Japan
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Japan
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Japanske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Japanske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Marius Lindvik

Marius Lindvik () er ein norsk skihoppar frå Sørum. Han vart olympisk meister i storbakkerennet under Vinter-OL 2022. I 2020 vart han andremann i Tysk-austerriksk hoppveke, ein prestasjon han kopierte i 2022. Pr februar 2022 står Lindvik med seks individuelle trimufar i verdscupen i skihopping.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marius Lindvik» frå ,  den 27. februar 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske skihopparar
Norske kombinertløparar
Verdsmeistrar i skiflyging
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Deltakarar under vinter-OL for ungdom 2016
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Deltakarar under Ski-VM 2021
Folk frå Sørum
Piotr Żyła

Piotr Paweł Żyła () er ein polsk skihoppar frå Cieszyn. Han vart verdsmeister i normalbakken ved Ski-VM 2021 i Oberstdorf og vann VM-gull med det polske mannskapet i lagtevlinga under Ski-VM 2017 i Lahti. Żyła sikra seg elles bronsemedaljen i storbakken ved Lahti-VM, samt i tida 2013-21 vore med om å vinne fem bronsemdaljar i lagtevlingar ved ulike Ski-VM og verdsmeisterskap i skiflyging.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Piotr Żyła» frå ,  den 27. februar 2022.  

Polske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Polske deltakarar under vinter-OL 2014
Skihopparar under vinter-OL 2014
Polske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Dawid Kubacki

Dawid Kubacki () er ein polsk skihoppar frå Nowy Targ. Han vart verdsmeister i normalbakken ved Ski-VM 2019 i Seefeld in Tirol og vann VM-gull med det polske mannskapet i lagtevlinga under Ski-VM 2017 i Lahti. Under Vinter-OL 2022 tok Kubacki bronsemedaljen i normalbakken, i tida 2013-21 var han med om å vinne fem bronsemdaljar i lagtevlingar ved ulike Ski-VM og verdsmeisterskap i skiflyging.

Kelder

Denne artikkelen bygger på «Dawid Kubacki» frå ,  den 27. februar 2022.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Polske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Polen
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Polske deltakarar under vinter-OL 2014
Skihopparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Polske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Polske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Silje Opseth

Silje Opseth () er ein norsk skihoppar frå Ringerike, medlem i IL Holeværingen. Ho vann ein sølvmedalje med det norske mix-laget under Ski-VM 2021 i Oberstdorf, i den same meisterskapen og i Ski-VM 2019 i Seefeld in Tirol deltok ho på dei norske mannskapa som tok bronse i laghopping.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Silje Opseth» frå ,  den 27. februar 2022.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Norske skihopparar
Noregsmeistrar i skihopping
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Deltakarar under Ski-VM 2017
Deltakarar under Ski-VM 2019
Deltakarar under Ski-VM 2021
Deltakarar under Ski-VM 2023
Folk frå Ringerike
Flugeblom

Flugeblom (Ophrys insectifera) er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Flugeblom er ei spinkel plante som kan bli kring 30 cm høg, med nokre få enkeltblomar i ein open blomsterstand. Leppa på blomen er brunsvart med form og teikningar som gjer at han liknar eit insekt.

Formeiring 
Flugeblom er den einaste representanten i Noreg for den store slekta Ophrys, som bruker ein heilt spesiell metode for å sikre seg pollinering. Blomen er utforma for å likne på eit hoinsekt av ein insektart, særeigen for kvar art. Ofte har han òg ei lukt som er karakteristisk for hoene til arten. Hannane av insektarten blir i mange tilfelle klekte ut ei stund før hoene, slik at orkideen har hanninsekta «for seg sjølv» i ein periode. Dette blir kalla narrepollinering eller psudokopulasjon («falskt samleie»). Flugeblom etterliknar hoinsekt av gravekvefsar i slekta Argogorytes.

Utbreiing
Flugeblom er bunden til kalkrik skog eller myr. I Noreg har han hovudområdet sitt vest for Oslofjorden, og har elles nokre funnstader ved Snåsa i Trøndelag og i Bodø-området i Nordland. Flugeblom er freda, og er på Norsk raudliste for artar oppgradert i 2021 frå nær truga til sårbar (VU).

Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn flugblomster), i Danmark (CR, dansk namn flueblomst) og i Finland (EN, finsk namn kimalaisorho).

Flugeblom (engelsk namn fly orchid) veks spreidde stader på Dei britiske øyane utanom Skottland, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), slik han òg er i England og Wales. I Irland har han status som nær truga (NT).

I Estland (estisk namn kärbesõis) veks flugeblom mest på øyane og vest på fastlandet og er rekna som nær truga (NT). I Latvia (latvisk namn mušu ofrīda) er arten sjeldan og veks berre i vest på kalkrik mark. Han er klassifisert som sterkt truga (kategori 1 – draud iznīkšana). I Litauen (litauisk namn musinis ofris) vart arten oppdaga i 1993 og er berre kjend frå fire lokalitetar i nord og midt i landet. Han er rekna som kritisk truga (CR).

Ei melding om funn av underarten Ophrys insectifera ssp. aymoninii (av somme rekna som ein egen art, Ophrys aymoninii) sør i Litauen er ikkje verifisert.

Hybridar 
I England er det påvist at flugeblom kan danne hybridar med biblom (Ophrys apifera × insectifera, òg kalla Ophrys ×pietzschii), men denne er svært sjeldan. Hybriden med Ophrys sphegodes (Ophrys insectifera × sphegodes eller Ophrys ×hybrida) er påvist nokre gonger i Kent.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Orkidear i Estland
Orkidear i Latvia
Orkidear i Litauen
Flugeblomslekta
Flugeblomslekta

Flugeblomslekta (Ophrys) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har flugeblomslekta mange artar, men det er stor usemje om kor mange og om korleis ein skal gruppere dei i artar og underartar. Ulike klassifiseringar opererer med frå nokre titals til fleire hundre artar, og i tillegg kjem ei stor mengd hybridar. Berre ein art, flugeblom, er representert i Noreg. Han var òg den einaste i Norden, men i 2004 vart ein ny art, biblom, funne i Danmark, der arten ser ut til å ha etablert seg på fleire lokalitetar. Han er no òg funne i Sverige.

Etymologi 
Namnet Ophrys kjem frå det gammalgreske substantivet ófrys (ὀφρύς), som tyder augebryn.

Artar i Noreg 
Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:

flugeblom (O, insectifera)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

I tillegg er det ein ny art i Sverige og Danmark:

biblom (O. apifera), i Sverige (ikkje raudlistevurdert) og Danmark (VU)

På Dei britiske øyane veks òg:

O. fuciflora, i England (VU)
O. sphegodes, i England (LC), i Wales (RE)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Biblom

Biblom (Ophrys apifera) er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Utbreiing 
Biblom er ein ny art i Norden. Han vart først observert i 2004 i Danmark, der arten ser ut til å ha etablert seg på fleire lokalitetar. Han er no òg registrert i Sverige (svensk namn biblomster). Han er førebels ikkje raudlistevurdert i Sverige.

I Danmark er arten (dansk namn biblomst) klassifisert som sårbar (VU).

Biblom (engelsk namn bee orchid) lever over det meste av Dei britiske øyane utanom Skottland. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales.

Hybridar 
I England er det påvist at biblom kan danne hybridar med flugeblom (Ophrys apifera × insectifera, òg kalla Ophrys ×pietzschii), men denne er svært sjeldan. Hybriden med Ophrys fuciflora (Ophrys apifera × fuciflora eller Ophrys ×albertiana) er påvist i Kent.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Flugeblomslekta