kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Kyrkjebø

Kyrkjebø er ein tettstad i Høyanger kommune i Vestland fylke, og eit kyrkjesokn i Sunnfjord prosti. 
Tettstaden har  og ligg omtrent midt mellom Vadheim og Høyanger sentrum, på nordsida av Sognefjorden. Austreim ligg like austom Kyrkjebø.

På Kyrkjebø ligg Kyrkjebø kyrkje og barneskulen Kyrkjebø skule.

Frå 1858 til 1964 var Kyrkjebø òg ein kommune, fyrst med namnet Klævold kommune og frå 1890 Kyrkjebø kommune. I  1964 gjekk han inn i den nye Høyanger kommune.

Kyrkjebø sokn 
Kyrkjebø er eit kyrkjesokn i Sunnfjord prosti. Soknet vart overført til Lavik frå Vik prestegjeld i 1809, ved opprettinga av Lavik prestegjeld. Soknet har ei kyrkje, Kyrkjebø kyrkje frå 1869, og i tillegg høyrer Vadheim bedehuskapell til soknet. Fram til 1997 høyrde òg Bjordal kyrkje og Ortnevik kyrkje til soknet, men dei har sidan høyrd til Bjordal og Ortnevik sokn.

Sjå òg 
 Tettstader i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Sogn og Fjordane»

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fotografi frå Kyrkjebø på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Om Kyrkjebø sokn på nettstaden til Den norske kyrkja

Busetnader i Høyanger
Tettstader i Vestland
Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Sokn i Sunnfjord prosti
Selma Lønning Aarø

Selma Lønning Aarø () er ein norsk forfattar og spaltist frå Stord. Ho har ei fast spalte i laurdagsutgåva av Dagbladet.

Ho debuterte med romanen Den endelige historien i 1995, som fekk Cappelen sin pris for beste debutroman. Etter den tid har ho gjeve ut fire romanar og ein lettlest roman for ungdom. I tillegg har ho saman med Nils-Øivind Haagensen redigert tre årgangar av Cappelens debutantantologi.

Lønning Aarø-romanen Vill ni åka mera? (2003) har vorte rekna som gjennombrotet hennar som forfattar. Med denne romanen vart ho òg nominert til Brageprisen. Aarø er omsett til dansk og nederlandsk.

Utmerkingar 

 Nominert til Brageprisen for Vill ni åka mera?
 Ordknappen 2006 for Fortvilet kreps 1972

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Selma Lønning Aarø» frå ,  den 21. oktober 2008.

Bakgrunnsstoff 
Cappelen 
Dagbladet
Aftenposten

Norske forfattarar
Forfattarar frå Hordaland
Norske barnebokforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Stord
Norske romanforfattarar
Egil Aarvik

Egil Aarvik () var ein norsk KrF-politikar og statsråd og sjef for Sosialdepartementet  (sosialminister) i regjeringa Borten frå 1965 til 1971. I tida si som sosialminister la han mellom anna fram lovproposisjonen som innførte folketrygda (Ot.prp. nr. 17, 1965–66). 

Han vart vald inn på Stortinget frå Oslo i 1961 og var stortingsrepresentant i 4 valperiodar, til 1977. Han var vararepresentant i perioden 1958–1961.

Aarvik var medlem i Nobelkomiteen 1974–1990, varaformann 1976–1981 og formann frå 1982 fram til han døydde sommaren 1990.

Han var redaktør av Folkets Framtid i 1948–1965 og Dagsavisa, Trondheim i 1950–1955. Han var formann i landsstyret i Det Blå Kors i Noreg i 1960–1962.

Regjering
12. oktober 1965 – 17. mars 1971: Statsråd og sjef for Sosialdepartementet

Stortinget
1961–1965: Formann i Sosialkomitéen
1961–1965: Varamedlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
1969–1973: Medlem i Finanskomitéen
1969–1973: President i Lagtinget
1973–1977: Medlem i Finanskomitéen
1973–1977: Varamedlem i Valkomitéen
1973–1977: Visepresident i Lagtinget

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Egil Aarvik» frå ,  den 21. oktober 2008.

Bakgrunnsstoff
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Norske sosialministrar
KrF-statsrådar
Leiarar av Den Norske Nobelkomite
Folk frå Skaun
Folk frå Nøtterøy
Muja

Muja (russisk Муя) er ei elv nord i Burjatia i Russland og ei av sideelvane til Vitim frå venstre.

Ho startar mellom fjella Mujakanskogo og Nord-Mujskogo frå eit lite fjellvatn, og renn frå her nordaustover. Den nedre delen av Muja er rik på fisk (aure, harr, tungun og sik).

Ei av dei største sideelvane hennar er Ukuolkita frå høgre etter 284 km, og etter dette aukar vassføringa i elva kraftig.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Муя (приток Витима)» frå , den 22. oktober 2008. 

Elvar i Russland
Elvar i Burjatia
Bauntsjøen

Bauntsjøen (russisk Баунт озеро) er ein innsjø i Burjatia i Russland.

Innsjøen får vatn frå Øvre Tsipa, medan Nedre Tsipa renn vidare ut frå innsjøen. Vatnet inneheld meir enn 20 fiskeartar. Nord- og vestsida av Bauntsjøen er høg og steinete, medan resten av breidda er myrlendt.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Баунт (озеро)» frå , den 22. oktober 2008. 

Innsjøar i Russland
Burjatia
Soljonaja Kuba

Soljonaja Kuba (russisk Солёная Куба, tyder 'Salte Kuba') er ei elv i Saratov og Volgograd oblast i Russland og ei av sideelvane til Jeruslan frå venstre.

Elva er 88 km lang. Ho startar i nærleiken av kjeldene til Malyj Uzen og Jeruslan og i nærleiken av landsbyen Zaprudnogo. Soljonaja Kuba munnar ut i Jeruslan nær Valuevka.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Солёная Куба» frå , den 23. oktober 2008. 

Elvar i Russland
Elvar i Volgograd oblast
Elvar i Saratov oblast
Andoga

Andoga (russisk Андога) er ei elv i Vologda oblast i Russland og ei av sideelvane til Suda frå venstre. Elva er 150 km lang.

Ved breidda av Andoga ligg Filippo-Irapskaja-klosteret som vart hardt skadd under sovjettida. Klosteret vart grunnlagd på 1600-talet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Андога (река)» frå , den 23. oktober 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Vologda oblast
Laurelia novae-zelandiae

Laurelia novae-zelandiae (også kalla pukatea) er eit stort eviggrønt tre som er endemisk (stadeige) for New Zealand.

Utbreiing 

Pukatea veks over heile Nordøya på New Zealand, og på den nordlege tredjedelen av Sørøya. Det veks ofte i fuktige og skuggefulle låglandsskogar, gjerne i erosjonskløfter.

Utsjånad 
Pukatea kan veksa seg 40 m høgt, og er det einaste newzealandske treet som utviklar kraftige støtterøter. Dei mørkegrøne, elliptiske blada er fem til sju cm lange og grovt taggete.

Bruk 
Historisk har det lette, men sterke tømmeret til pukatea vorte brukt til båtbygging. Eit uttrekk frå borken som inneheld alkaloidet pukateine vart brukt av maoriane i tradisjonell urtemedisin som eit smertestillande middel. Uttrekk frå ulike delar av borken vart også brukt til handsaming av sår, mageplager og kjønnssjukdomar.

Referansar 

 Denne artikkelen bygger på «Laurelia novae zelandiae» frå , den 25. oktober 2008. 
 

Laurelia
Planteliv på New Zealand
Kemelva

Kem (russisk Кемь; finsk Kemijoki) er ei elv i Karelia i Russland. Elva er 191 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 275 m³/s.

Elva spring ut frå innsjøen Kujto og renn gjennom fleire innsjøar til Kvitsjøen. Det er ein serie på fem vasskraftverk i elva. Byen Kem ligg ved munningen.

Dei største sideelvane hennar er Tsjirka-Kem, Kepa og Sjomba.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kem (elv)» frå , den 25. oktober 2008. 

Elvar i Russland
Elvar i Karelia
Wäinö Aaltonen

Wäinö Valdemar Aaltonen () var ein finsk bilethoggar, som mellom anna har utført statue av idrettsmannen Paavo Nurmi (1924-25), fridomsmonumentet i Nyslott (1935) og enkle portretthovud av mellom andre Jean Sibelius (1935).

Han vart utdanna som målar i Åbo, der det i dag ligg eit Aaltonen-museum. Som skulptør var Aaltonen hovudsakleg sjølvlært. Arbeida hans er formstrenge og prega av klassisk harmoni.

Sommar-OL 
Aaltonen deltok i kunstkonkurranse, avdelng skulptur, under sommar-OL 1948 og 1952.

Referansar

Kjelder 

 «Wäinö Valdemar Aaltonen» i Store Norske Leksikon.

Finske bilethoggarar
Deltakarar i olympisk kunstkonkurranse
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Finske deltakarar under sommar-OL 1952
Inja ved Ob

Inja (russisk Иня) er ei elv i Kemerovo og Novosibirsk oblast i Russland og ei av sideelvane til Ob frå høgre. Elva er 663 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Inja spring ut frå eit høgdedrag i den sentrale delen av Kuznetsksenkinga og renn så vestover gjennom Kemerovo oblast og inn i Novosibirsk oblast der ho munnar ut i Ob, berre 5 km søraust for sentrum av byen Novosibirsk.

Ved landsbyen Berjosovka, rundt 30 km frå munningen har elva ei middelvassføring på 45,6 m³/s (minimum i februar med 8,6 m³/s, maksimum i mai med 195 m³/s). Nær munningen er elva rundt 60 m brei, 1,5 m djup og har ein straumfart på om lag 0,2 m/s. Dei største sideelvane er Kasma (russisk: Касьма), Ur (russisk: Ур), Zaboburykha (russisk: Забобурыха), og Batsjat (russisk: Бачат).

Ved Inja ligg byane Polysajevo, Leninsk-Kuznetskij og Togutsjin. Elva renn gjennom eit relativt tett folkesett område og kryssa av fleire jernbanelinjer. 

Inja frys til i byrjinga av november og er isdekt til vårløysinga i midten av april. Ved høg vasstand vert ho nytta til tømmerfløyting.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Inja ved Ob» frå , den 27. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Store sovjetiske leksikon
 R-ArcticNET - Eit regionalt, elektronisk, hydrografisk datanettverk for den arktiske regionen

Elvar i Russland
Elvar i Kemerovo oblast
Elvar i Novosibirsk oblast
Sideelvar til Ob
Marisenkinga

Marisenkinga er ei senking eller eit bekken på venstresida av Volga, og i vestlege område av Mari El i Russland. Senkinga ligg mellom Volga og elva Bolsjaja Koksjaga. Høgda på området varierer mellom 50 og 100 meter og er i dag delvis oversvømd av Tsjeboksary-reservoaret. Sandyner dekkav med skog ligg mellom elvane.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mari Depression» frå , den 27. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 БСЭ: Марийская низменность

Mari El
Senkingar i Russland
Glærem

Glærem er ein tettstad i Surnadal kommune i Møre og Romsdal fylke. Staden hadde  og ligg på nordsida inst i Surnadalsfjorden.

Sjå òg 
 Tettstader i Møre og Romsdal

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Møre og Romsdal»

Geografi i Surnadal
Tettstader i Møre og Romsdal
Olenjok

Olenjok (russisk Оленёк) er ei stor elv nord i Sibir i Russland. Elva er 2292 km lang, der rundt 1000 km kan nyttast til skipsfart, og har eit nedslagsfelt på . Den største sideelva hennar er Arga-Sala.

Elva har utspring nord på Det sentralsibirske platået og renn frå her nordaustover gjennom Olenjok, før ho munnar ut i Olenjokbukta i Laptevhavet ved Ust-Olenjok like vest for Lenadeltaet.

Olenjok er kjend for å vere rik på fisk. Ho er isdekt over åtte månader kvar år og klimaet i området er hardt. 

 Djangylakh eller Dzjangylakh (Ostrov Djangylakh)  er ei stor, flat deltaøy som ligg ved munningen av Olenjok. Det er fleire mindre øyar like i nærleiken, som Eppetøya på austsida, men ingen er like store. Djangylakh er 21 km lang og 16 km brei.

Historie 
Den russiske polfararen Vasilij Prontsjisjtsjov og kona hans Maria Prontsjsjtsjova døydde av skjørbuk i dette området i september 1736, medan dei kartla kysten av Laptev Sea. Begge vart gravlagde ved munningen av Olenjok

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Olenyok River» frå , den 28. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Historiske data 
 Utgravingar ved gravstaden til paret
 Dyangylakh

Elvar i Russland
Elvar i Krasnojarsk kraj
Elvar i Sakha
Laptevhavet
Tajmyra

Tajmyra (russisk Таймыра) er ei elv i Krasnojarsk kraj i Russland. Elva er 840 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 1220 m³/s og renn over Tajmyrhalvøya.

Øvre Tajmyr renn ut i Tajmyrsjøen frå vest og er den største elva som renn ut i innsjøen.

Nedre Tajmyr renn ut av Tajmyrsjøen og nordover gjennom Byrrangafjella, før ho munnar ut i Tajmyrbukta. Elva dannar eit estuar som munnar ut i Karahavet. Nedre Tajmyr frys til seint i September—tidleg oktober og er isdekt til juni.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Taymyr River» frå , den 28. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Leksikon

Elvar i Russland
Elvar i Krasnojarsk kraj
Karahavet
Neologisme

Neologisme (av gresk νέος, (neos), «ny» og λόγος (logos), «ord», «tale») eller nyord er eit nytt ord i språket. Slike ord blir typisk danna av språkbrukarar for å dekka behov for ord som ikkje finst frå før i språket deira. Ved nokre høve kan fagmiljø gå aktivt inn for å finna passande ny terminologi for sitt språk. Nokre neologismar seier noko om tekniske framsteg, som til dømes ord for nye produkt og oppfinningar, medan andre seier noko om samfunnsendringar, som til dømes ord for nye produkt, idear eller handlingar. Mange av desse orda blir berre brukte ei kort tid, men nokre av dei blir del av etablert språkbruk og blir etter kvart tekne inn i ordbøkene.

Nyord kan vera lånte inn direkte frå andre språk, som framandord, eller dannast frå andre ord i opphavsspråket. På norsk er det vanleg å danna nye ord gjennom samansetjingar, typisk av to substantiv. Nokre ord er lånte frå eit anna språk, men omsette ledd for ledd.

Døme på nyord 

 1970-talet: meme (på engelsk)
 1980-talet: kartongvin
 1990-talet: blog(g), høgdehus, 
 2000-talet: podcast/podkasting blogg, nettpirat
 2010-talet: oskefast, naving, sakte-tv, framandkrigar kvardagsintegrering

Sjå òg 
Framandord
Låneord

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Norsk Aviskorpus i Bergen: Nye ord i norske nettaviser siste døgn 
 Norsk Aviskorpus i Bergen: Arkiv over nyord fra norske nettaviser 
 Det norske akademis store ordbok: Nyord

Lingvistikk
Ord
Greske ord og uttrykk
Langøy

Langøy kan vere fleire stader:

 Langøy i Averøy – tettstad i Averøy kommune på Nordmøre
 Langøyna i Austrheim
 Langøy i Farsund – øy i Vest-Agder 
 Langøy i Fitjar – i Vestland fylke
 Langøy i Stavanger – øy ved innlaupet til Gandsfjorden i Rogaland
 Langøyna i Øygarden – i Vestland fylke
 Langøy i Antarktis – øy i Kemp Land i Antarktis.

Sjå òg 
 Langøya
Europakommisjonen

Europakommisjonen er EU sitt fremste utøvande organ, og er den einaste institusjonen i EU som kan føre eit lovforslag i pennen. I tillegg har han også enkelte lovgivande funksjonar, som å kontrollere at medlemslanda rettar seg etter dei ulike EU-traktatane.

Kommisjonen består av 27 kommissærar, ein frå kvart medlemsland i EU. Presidenten for organet er portugisiske José Manuel Durão Barroso.

Medlemmer 

Kvar av kommissærane har ansvar for eit bestemt politisk område. Presidenten blir vald av Det europeiske råd, og blir godkjent av Europaparlamentet. Dei resterande kommissærane blir valde av regjeringane i kvar enkelt medlemsstat i samsvar med presidenten. Kommissærane skal representere heile unionen, og har slik sett ikkje lov å motta instruksjonar frå sitt eige land sine myndigheiter.

Noverande medlemmer 
Dei 27 kommissærane er:
 José Manuel Durão Barroso (Portugal), president
 Margot Wallström (Sverige), første visepresident og kommissær for institusjonelle relasjonar og kommunikasjon
 Günter Verheugen (Tyskland), visepresident og kommissær for næringsverksemd og industri
 Antonio Tajani (Italia), visepresident og kommissær for samferdsel
 Siim Kallas (Estland), visepresident og kommissær for administrative saker, revisjon og bedrageribekjemping
 Jacques Barrot (Frankrike), visepresident og kommissær for justis, fridom og tryggleik
 Viviane Reding (Luxembourg), kommissær for informasjonssamfunnet og media
 Stavros Dimas (Hellas), kommissær for miljø
 Joaquín Almunia (Spania), kommissær for finans- og pengemarknadspolitikk
 Danuta Hübner (Polen), kommissær for regionale spørsmål
 Joe Borg (Malta), kommissær for fiskeri og maritime spørsmål
 Dalia Grybauskaité (Litauen), kommissær for finans og budsjett
 Janez Potočnik (Slovenia), kommissær for vitskap og forsking
 Jan Figel (Slovakia), kommissær for utdanning, kultur og ungdom
 Androulla Vassiliou (Kypros), kommissær for helse
 Olli Rehn (Finland), kommissær for utviding
 Louis Michel (Belgia), utvikling og humanitær bistand
 László Kovács (Ungarn), kommissær for skatt og toll
 Neelie Kroes (Nederland), kommissær for konkurranse
 Mariann Fischer Boel (Danmark), kommissær for landbruk og distriktsutvikling
 Benita Ferrero-Waldner (Austerrike), kommissær for utanrikssaker og naboskapspolitikk
 Charlie McCreevy (Irland), kommissær for det indre marked og tenester
 Vladimír Špidla (Tsjekkia), kommissær for sysselsetting, sosiale saker og likestilling
 Peter Mandelson (Storbritannia), kommissær for handel
 Andris Piebalgs (Latvia), kommissær for energi
 Meglena Kuneva (Bulgaria), kommissær for forbrukarvern
 Leonard Orban (Romania), kommissær for språkleg mangfald

Presidentar i Europakommisjonen

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 
Antidumpingstyresmakter
Organisasjonar skipa i 1967
Volnajaelva

Volnaja (russisk Во́льная) er ei elv i Moskva oblast i Russland og ei av sideelvane til Nerskaja frå venstre. Elva er 32 km lang.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Volnaja (elv)» frå , den 30. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Russisk: Вагнер Б. Б. Реки и озера Подмосковья. — М.: Вече, 2007. — С. 51-52. ISBN 5-9533-1885-5.

Elvar i Russland
Elvar i Moskva oblast
Der Baader Meinhof Komplex

Der Baader-Meinhof-Komplex er ein tysk film frå 2008 om Rote Armee Fraktion, RAF. Moritz Bleibtreu, Martina Gedeck og Johanna Wokalek speler hovudrollane. Filmen er basert på ei dokumentarbok av Stefan Aust med same namn. Handlinga i filmen har tyngdepunktet på det som skjedde frå då studentaktivisten Benno Ohnesorg døydde i ein demonstrasjon i 1967 og til terroristane Gudrun Ensslin, Andreas Baader og Jan Carl Raspe døydde i 1977.

Roller 
 Martina Gedeck - Ulrike Meinhof
 Moritz Bleibtreu - Andreas Baader
 Johanna Wokalek - Gudrun Ensslin
 Bruno Ganz - Horst Herold
 Stipe Erceg - Holger Meins
 Jan Josef Liefers - Peter Homann
 Alexandra Maria Lara - Petra Schelm
 Nadja Uhl - Brigitte Mohnhaupt
 Simon Licht - Horst Mahler
 Hannah Herzsprung - Susanne Albrecht
 Vinzenz Kiefer - Peter-Jürgen Boock
 Daniel Lommatzsch - Christian Klar 
 Niels-Bruno Schmidt - Jan Carl Raspe
 Katherina Wackernagel - Astrid Proll
 Annika Kuhl - Irmgard Möller

Innspeling av filmen 
Ein tok til å spele inn filmen i august 2007 under dekknamnet "Moby Dick". Innspelingsstadene var Berlin, München, Stammheim, Roma och Marokko. Til no er dette den dyrast filmproduksjonen i Tyskland. Filmen hadde premiere i Tyskland 25 september 2008, norsk førpremiere under Bergen internasjonale filmfestival 15. oktober 2008 og norsk premiere 31. oktober 2008.

Mottaking 
Sidan filmen tek opp eit fenomen som utgjer eit nasjonalt traume i Tyskland, har filmen vekt stor merksemd og debatt. Mottakinga av filmen har då òg gått i ulike retningar.

Dotter til RAF-medlem Ulrike Meinhof, Bettina Röhl, kritiserte filmen for å drive heltedyrking av Rote Arme Fraktion. Ho var særleg kritisk til at ein hadde brukt Moritz Bleibtreu til å spele Andreas Baader. Ho meinte at Bleibtreu som populær skodespelar i seg sjølv ville vekkje sympati hos ungdom for rollefiguren, dinest at filmen ikkje fekk fram kva for ein stor psykopat Baader var. Röhl meinte òg at ofra ikkje kom nok fram.

Michael Buback, son til tidlegare riksadvokat Siegfried Buback, myrda av RAF i 1977, gjekk tidleg ut med at han tvila på om filmen fortalde det som var historisk korrekt. Etter å ha sett filmen nyanserte han synet sitt, men han var framleis redd for at tilskodarane kunne kome til å identifisere seg for mykje med terroristane. 

Meir positiv var Jörg Schleyer, sonen til Hanns Martin Schleyer, som vart drepen av RAF i 1977. Schleyer meinte at filmen var storarta, og at den viste at RAF-medlemene var nådelause, grusame mordarar.

Kjelder

 Tysk wikipedia
 Engelsk wikipedia
 http://www.spiegel.de/kultur/kino/0,1518,578833,00.html
 http://politiken.dk/kultur/article572323.ece

Terrorisme
Tyske filmar
Filmar frå 2008
Klin

For fjellet i Slovakia, sjå Klin i Tatra

Klin (russisk Клин) er ein by i Moskva oblast i Russland. Han ligg 85 km nordvest for Moskva. 

Klin har vore kjend sidan 1317. I 1482 vart han innlemma i Storfyrstedømet Moskva saman med resten av fyrstedømet Tver. Av dei mange kyrkjene i byen er den mest merkverdige 1500-talskyrkja i Maria Himmelfartsklosteret og den barokke Gjenoppstandelseskatedralen frå 1712.

Byen er best kjend som bustaden til komponisten Pjotr Tsjajkovskij. Bustaden hans er i dag omgjort til museum. Det var her han skapte sine kjende ballettar Tornerose og Nøtteknekkeren. Klin vart kortvarig erobra av tyske styrkar under slaget om Moskva i 1941.

Den russiske hovudvegen M10, som går frå Moskva til St. Petersburg, samt jernbanen mellom dei to byane, går gjennom Klin. Under den kalde krigen låg Klin flybase ved byen.

Det ligg eit stort bryggeri i byen, som produserer ølmerket Klinskoje.

Bakgrunnsstoff
Umbaelva i Russland

Umba (russisk Умба) er ei elv på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Elva er 123 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 78,2 m³/s.

Geografi 
Elva renn ut frå innsjøen Umbozero, som ligg mellom fjella i Khibiny og Lovoziorskije Tundry på Kolahalvøya, 100 km nordaust for Kandalaksja. Frå her renn ho sørover, gjennom eit landskap prega av skog og åsar. Elva vekslar mellom stryk og meir rolege parti, og ho renn gjennom fleire innsjøar, der den største av desse er Kanozero.

Umba renn ut av Kanozero gjennom to separate utløp, rundt 5 km frå kvarandre. Utløpa vert kalla Kitsa og Rodvinga, og det siste deler seg etter nokre kilometer på nytt og dannar enno eit elveløp, kalla Nizma. Kitsa og Rodvinga renn saman igjen i sjøen Pontsjozero. Frå her vert elva igjen kalla Umba, og møter Nizma eit par kilometer lengre nedover elva. 

Elva munnar ut i Kandalaksjabukta i Kvitsjøen ved byen Umba. 

Den største sideelva er Vjala, som kjem frå Vjalozero og renn saman med Umba 15 km før utløpet i havet.

Fiske 
Umba er kjent som ei særs god lakseelv. Saman med Varzuga var Umba den første elva på Kolahalvøya som vart gjort tilgjengeleg for fisketurisme for utanlandske kundar tidleg på 1990-talet, og infrastruktur og innkvartering for turistar er bygd opp langs elva for å møte denne etterspurnaden.

I dei siste åra har derimot talet på laks gått sterkt tilbake, på grunn av ulovleg fiske frå dei lokale innbyggjarane, årsaka av ei arbeidsløyse på opp mot 90% i kommunesenteret Umba, og forverra av det faktum at det går køyrbare vegar langs heile elva, slik at ho er lett tilgjengeleg.

Umba vert òg nytta til tømmerfløyting.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Umba (elv i Russland)» frå , den 30. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Jussi Soppela – The Distinctive Features of Fishing Tourism on the Kola Peninsula 
 Data on Umba River runoff, Northern Water Problems Institute, KRC RAS .
 Russland, Murmansk Oblast, Topografisk kart 1:200.000, 1992, Kartblad 12, 13, 15, 22

Elvar i Russland
Elvar i Murmansk oblast
Rasulukka på Nese

Rasulukka på Nese var ei steinskrede som tok 45 menneskeliv på Nese i Arnafjorden i Vik i Sogn og Fjordane 2. desember 1811. Skreda gjekk i totida på natta og trefte klyngjetunet på Nese og knuste mest alle husa der og førte det med seg ned på fjorden. Før ulukka budde det kring 60 personar på Nese, etter skreda var dei berre 16 att og mange av desse var born. Dei hadde hatt soveplassen sin på lemmen, og difor vorte førte oppå skreda i større grad enn dei som sov i fyrste etasje på husa. Berre elleve av dei 45 omkomne vart attfunne slik at dei kunne gravleggjast. Dagen etter var Arnafjorden full av restar av husa på Nese og anna som raset hadde sopt med seg. Somt rak langt av stad og ein fjosvegg med ei fasttjora kyr skal ha vorte funnen att inne i sjølve Sognefjorden ved Vangsnes.

Kyrkja på Nese, Arnafjord kyrkje, vart ikkje råka av skreda.

I 2008 vart det innvigd eit minnesmerke på Nese over dei som omkom i skreda.

Kjelder 
 Arne Inge Sæbø: «Storskreda på Nese i 1811» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 «Skredet i 1811 tok 45 menneskeliv» på NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon

Referansar 

Historie i Vik
Ras i Noreg
Hendingar i 1811
1811 i Noreg