kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Siegfried Wentz

Siegfried Wentz () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Vest-Tyskland. Han tevla i tikamp og vann bronsemedaljen i VM 1983, Sommar-OL 1984 og EM 1986, i 1987 tok han VM-sølv i Roma.

Aktiv 
Wentz fullførte den 5. juni 1983 i Filderstadt-Bernhausen sitt livs beste tikamp. Her plukka han i alt 8 762 poeng, einast to mann hadde betre poengsum å vise til. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsinki i august månad vart han nummer tre i tikampen, bak dei to verdstoppane Daley Thompson og Jürgen Hingsen. Også i Sommar-OL 1984 i Los Angeles enda Wentz på bronseplass, Thompson og Hingsen på ny nummer 1 og 2.

Under europameisterskapen 1986 i Stuttgart presterte Wentz si beste tikampserie i ein internasjonal meisterskap. Med 8 676 poeng hamna han enno ein gong på tredjeplassen, atter bak Thompson og Hingsen. I VM 1987 i Roma vann Wentz sølvmedaljen, overgått av vinnaren Torsten Voss med meir enn 200 poeng.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Nr 20 – 7 284 poeng
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje – 8 478 poeng
OL 1984 i Los Angeles: Bronsemedalje – 8 412 poeng
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 8 676 poeng
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 8 461 poeng, Torsten Voss (8 680 poeng)
EM 1990 i Split: Nr 12 – 7 810 poeng

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siegfried Wentz» frå ,  den 2. september 2019.  
 

Tyske mangekjemparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Vest-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Vesttyske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Barokkpop

Barokkpop (stundom kalla barokkrock) er ein blandingssjanger som kombinerer rock med visse element av klassisk musikk. Han dukka opp midt i 1960-åra då artistar prøvde å skape ein majestetisk, orkesteraktig stil, og kan identifiserast ved at det vert nytta barokk-aktige komposisjonsstilar (kontrapunktiske melodiar og mønster med funksjonsharmoniar) og dramatiske eller melankolske fakter. Cembalo vert ofte nytta i denne sjangeren, i lag med obo, valthorn og strykekvartettar, som òg er vanlege.

Sjølv om cembalo var blitt nytta på ei rekkje pophittar sidan 1940-åra, byrja somme produsentar i 1960-åra å plassere instrumentet i framgrunnen i arrangementa sine. Dels inspirert av The Beatles-songen «In My Life» (1965), byrja forskjellige grupper å bruke barokkinstrument og klassiske instrument i 1966. Omgrepet «barokkrock» vart nytta i marknadsføringa av The Left Banke, som brukte cembalo og fiolin i arrangementa sine. Eit døme på dette er songen deira «Walk Away Renée» frå 1966.

Barokkpop vart mindre populært i 1970-åra etter kvart som punkrock, disco og hardrock tok over, men musikkstilen heldt likevel fram. Philadelphia soul i 1970-åra og kammerpop i 1990-åra var begge inspirert av barokkpop, medan sistnemnde òg bestod av lo-fi-estetikken i musikken på den tida.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Baroque pop» frå ,  den 2. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

 

 
Musikksjangrar frå 1900-talet
Sjangrar innan rockemusikk
Pop
Miðflokkurin

Miðflokkurin (Mf.) (norsk omsetjing: «Senterpartiet») er eit kristenkonservativt politisk parti på Færøyene. Partiet står for ei tradisjonell og bibeltru tolking av kristen etikk; dei er sterkt profilert på motstand mot sjølvbestemt abort og likekjønna ekteskap og arbeid for ein restriktiv rusmiddelpolitikk. Namnet «Senterpartiet» er med andre ord berre ei omsetjing av det færøyske partinamnet, politisk ligg partiet til høgre for norske Kristeleg Folkeparti, både politisk og teologisk.

Miðflokkurin spring ut av vekkingskristne miljø og står sterkast på Norðoyar og Eysturoy. Partiet vart stifta i 1991 av utbrytarar frå Kristiligi Fólkaflokkurin, som for ein stor del gjekk inn i partiet.

Miðflokkurin brukar bokstaven «H» på røystesetlane. Partiet har to medlemmar på Lagtinget og har vore med i både høgre- og venstreorienterte regjeringar. Jenis av Rana er formann i partiorganisasjonen og lagtinggruppa.

Partileiing

Valhistorikk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Miðflokkurin» frå ,  den 3. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Færøyske politiske parti
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Lichtenfels i Bayern

Lichtenfels er ein by i Landkreis Lichtenfels i delstaten Bayern i Tyskland med 20 000 ibuarar. Byen ligg 273 meter over havet ved elva Main i Oberfranken.

Næringslivet i Lichtenfels er basert på mange mindre føretak og spreidd over mange ulike typar industri. Frå midt på 1800-talet og eit hundreår framover var Lichtenfels den største produsenten av korger i Tyskland, ei næring som sidan har så godt som forsvunne.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lichtenfels (Oberfranken)» frå ,  den 4. september 2019.

Bakgrunnsstoff

Byar i Bayern
Pavel Maslák

Pavel Maslák () er ein sprintar frå Havířov i Tsjekkia som vart europameister på 400 meter i Helsinki i 2012 og vann sølvmedaljen på distansen i EM 2016.

Aktiv
Sommaren 2012 sletta Maslák den 33 år gamle tsjekkiske rekorden på 400 meter, fyrst presterte han 45,31 sekundar og sidan 45,17. I EM-finalen i Helsinki sprang Maslák i mål på tida 45,24 og til ein klar siger på distansen. Seks veker seinare forbetra han under dei olympiske leikane i London den nasjonale rekorden til 44,91 i forsøket. I semifinalen fekk han notert 45,15 og var ute av tevlinga. Han avslutta sesongen med 20,59 og tsjekkisk rekord på 200 meter.

I 2013 tok Maslák seg til finalen på 400 m ved VM i Moskva, der han vart femtemann på 44,91, tangering av landsrekorden. Den 9. mai 2014 forbetra han 400-meterrekorden til 44,79 sekundar ved eit stemne i Doha i Qatar.

OL-sesongen 2016 kom Maslák på andreplass på 400 m ved EM i Amsterdam. Under OL i Rio de Janeiro var han med 45,06 sekundar sjanselaus i striden om finaleplass på distansen. Også i London-VM 2017 og Berlin-EM 2018 stoppa 400-meterstevlinga i semifinalane for hans del. Den 11. juni 2017 i heimelege Třinec flytta Maslák den nasjonale rekorden på 200 meter til 20,46 sekundar.

Maslák har vunne 400-meteren i tre hall-EM (2013, 2015, 2017) og to hall-VM (2014 og 2016), alle saman tevlingar med lita deltaking frå dei aller beste på distansen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2011 i Daegu: Utslått i semifinalane på 200 m (20,87=nr 14)
EM 2012 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m – 45,24, framom Marcell Deák Nagy (45,52)
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 400 m (45,15 =nr 12), og i forsøka på 200 m (20,67 =nr 27)
VM 2013 i Moskva: Nr 5 på 400 m – 44,91
VM 2015 i Beijing: Utslått i forsøket på 400 m (45,16=nr 22)
EM 2016 i Amsterdam: Sølvmedalje på 400 m – 45,36, bakom Martyn Rooney (45,29)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane på 400 m (45,06 =nr 15)
VM 2017 i London: Utslått i semifinalane på 400 m (45,24 =nr 17)
EM 2018 i Berlin: Utslått i semifinalane på 400 m (45,59 =nr 16)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pavel Maslák» frå ,  den 5. september 2019.  
 
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Europameistrar i friidrett
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Tina Svensson

Tina Svensson Grønlund () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Verdal som vart verdsmeister med Noreg i 1995, to år etter ho vann EM-pokalen. Ho vann også VM-sølv i 1991 og OL-bronse i 1996.

Klubbspel
Tina Svensson var sentral på Verdal IL sitt kvinnelag i fotball til juni 1985. Ho flytta då til Asker i Akershus fylke og melde seg inn i Asker SK. Det neste tiåret var ho ein viktig forsvarsspelar eit klubblag som i perioden 1988-92 vann fire av fem seriepokalar og to gongar sigra i NM-finalen. Ved sesongslutt i 1996 la ho vekk fotballskorne.

Landslagsspel
Svensson var aktiv på landslaget frå 1990 til -96. Ho deltok i 1991 både i EM-finalen og VM-finalen, begge enda med norsk tap. I 1993 var ho med om å vinne europameisterskapen. To år seinare kom høgdepunktet då ho som venstreback for Noreg lukkast verte verdsmeister i Sverige. Under Sommar-OL 1996 i Atlanta var ho innbytar i bronsefinalen. Svensson spelte i 57 landskampar og skåra 11 mål.

Merittar
Verdsmeister: 1995 for Noreg
Europameister: 1993 for Noreg
VM-sølv: 1991 for Noreg
EM-sølv: 1991 for Noreg
OL-bronse: 1996 for Noreg
Seriemeister: 1988, 1989, 1991 og 1992 med Asker SK
Noregsmeister: 1990 og 1991 med Asker SK

Kjelder
Norges Fotballforbund

Norske landslagsspelarar i fotball
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Fotballspelarar under sommar-OL 1996
Asker Skiklubb
Yoann Kowal

Yoann Kowal () er ein fransk mellom- og langdistanseløpar som i 2014 vart europameister i 3 000 meter hinder og to år seinare tok bronsen i same øvinga.

Karriere

Aktiv
Kowal deltok i 2010 på 1500 meter ved friidretts-EM i Barcelona, og vart femtemann i finalen. Året etter sette han 8. juli personbeste på distansen med 3.33,7 i eit stemne i Paris. Etter å ha roke ut i semifinalane på 1500 meter både under verdsmeisterskapen 2011 og sommar-OL i 2012, valde han i staden å satse på 3 000 meter hinder.

Den 9. juni 2013 fekk Kowal i Rabat notert 8.12,5 i hinderløpet, ei tid som vorte ståande som personleg rekord. Seinare i sesongen kom han på åttandeplass i verdsmeisterskapen. Sommaren 2014 vann han gjennom ein frisk spurt EM-gullet på ordinære 8.26,6. OL-sesongen 2016 tok han bronsen i 3 000 m hinder under Amsterdam-EM og han vart nummer fem i sommarleikane i Rio de Janeiro. Under Berlin-EM 2018 var Kowal eit lite sekund for seint ute til å sikre seg ein ny EM-bronse i 3 000 m hinder.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2010 i Barcelona: Nr 5 på 1500 m – 3.43,7
VM 2011 i Daegu: Utslått i semifinalane på 1500 m (3.37,4=nr 13)
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 1500 m (3.43,4=nr 21)
VM 2013 i Moskva: Nr 8 i 3 000 m hinder – 8.17,4
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje i 3 000 m hinder – 8.26,6, framom Krystian Zalewski (8.27,1)
VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa i 3 000 m hinder (8.41,6=nr 20)
EM 2016 i Amsterdam: Bronsemedalje i 3 000 m hinder – 8.30,7
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 i 3 000 m hinder – 8.16,7
VM 2017 i London: Nr 13 i 3 000 m hinder – 8.34,5
EM 2018 i Berlin: Nr 4 i 3 000 m hinder – 8.36,7

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yoann Kowal» frå ,  den 7. september 2019.

Bakgrunnsstoff

Yoann Kowal i olympeida.org

Franske hinderløparar
Franske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett for Frankrike
Franske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Franske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Ragnhild Gulbrandsen

Ragnhild Øren Gulbrandsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar, fødd i Narvik. Ho vart olympisk meister med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney. Gulbrandsen var ein duellsterk midtspiss.

Klubbspel
Gulbrandsen var midtbanespelar på Ranheim IL sitt fotballag på nivå 2 til og med 1996-sesongen. Sidan spelte ho på Trondheims-Ørn frå 1997 til 2005, med unnatak for 2002-03, då ho gjorde teneste for Boston Breakers i USA. På Trondheims-Ørn tok ho ei sentral rolle i angrepsspelet og var med å vinne tre seriemeisterskap; 1997, 2000 og 2001, samt fire cupmeisterskap, 1997–99 og 2001. Alle tre sesongane Trondheims-Ørn vann Toppserien var ho mestskårande i serien. Dei to siste sesongane som aktiv spelar, 2006 og -07, kledde Gulbrandsen seg i Asker-drakt.

Landslagsspel
Frå debuten i 1997 til ho avslutta landslagstida under VM 2007 deltok Gulbrandsen i 80 landskampar. Ho var då med i fem meisterskapsturneringar; EM 1997, VM 1999, OL 2000, EM 2001 og VM 2007. Under OL-finalen 2000 sende ho i det 78- minutt Noreg opp i 2-1-leiing, og såg ut til å verte matchvinnar, til dess USA utlikna i plusstida. I staden vart det Dagny Mellgren som vart norsk matchvinnar i ekstraomgangen. Gulbrandsen skåra i alt 30 landslagsmål.

Merittar
Olympisk meister: 2000 for Noreg
Seriemeister: 1997, 2000 og 2001 med Trondheims-Ørn
Noregsmeister: 1997, 1998, 1999 og 2001 med Trondheims-Ørn

Kjelder
Norges Fotballforbund

Norske landslagsspelarar i fotball
Ranheim-spelarar
Olympiske meistrar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Fotballspelarar under sommar-OL 2000
James Beckford

James Beckford () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Saint Mary Parish på Jamaica. Han vann to VM-sølv og eitt OL-sølv i lengdehopp i tida 1995-2003.

Aktiv
Den 20. mai 1995 i Odessa i den US-amerikanske delstaten Texas landa Beckford på 17,92 m, etter eit tresteghopp under gunstige vindtilhøve som berre mangla 6 cm på å tangere verdsrekorden i øvinga. Tidleg i august debuterte han i verdsmeisterskap med å verte sjettemann i tresteghopp då meisterskapen 1995 fann stad i Göteborg, over meteren bak Jonathan Edwards frå Storbritannia, som her sette ein verdsrekord som framleis gjeld i 2019. Om enn Beckford var ein framifrå tresteghoppar, deltok han ikkje i den øvinga i seinare meisterskapstevlingar. Fem dagar etter trestegtevlinga i VM, kneip Beckford sølvmedaljen i lengdehopp, centimeteren føre verdsrekordhaldaren Mike Powell frå USA. 

Under Sommar-OL 1996 i Atlanta vann Beckford ein ny sølvmedalje i lengdehopp, og nett som i Göteborg-VM hadde ingen å stille opp mot gullmedaljøren. Den 5. april 1997 presterte han sitt livs lengste godkjende lengdehopp då han fekk målt 8,62 meter ved eit stemne i Orlando i Florida i USA.

Sidan heldt ikkje Beckford eit like høgt toppnivå. Han lukkast likevel vinne sølvmedaljen i VM 2003. Året etter presterte han årsbeste med 8,31 m ved OL i Aten, ein centimeter for kort til å vinne medalje.

Doping
I 1997 vart Beckford utestengd i tre månader frå tevlingar etter å ha testa positivt på det forbodne stoffet efedrin.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,30 m, bakom Iván Pedroso (8,70 m). Nr 6 i tresteghopp - 17,13 m
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,29 m, bakom Carl Lewis (8,50 m)
VM 1997 i Aten: Nr 4 i lengdehopp – 8,14 m
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (7,98 m=nr 14)
VM 2001 i Edmonton: Nr 7 i lengdehopp – 8,08 m
VM 2003 i Paris: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,28 m, bakom Dwight Phillips (8,32 m)
OL 2004 i Aten: Nr 4 i lengdehopp – 8,31 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 9 i lengdehopp – 8,02 m
VM 2007 i Osaka: Nr 6 i lengdehopp – 8,17 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «James Beckford» frå ,  den 8. september 2019.  
 
 

Jamaicanske tresteghopparar
Jamaicanske lengdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jamaica
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Tone Haugen

Tone Haugen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Osen i Sør-Trøndelag, som vart verdsmeister med Noreg i 1995. Ho vann og VM-sølv i 1991 og OL-bronse i 1996, mellom anna. Haugen var ein iherdig midtbanespelar.

Klubbspel
Frå 1980 til -83 utmerkte Haugen seg i lokal fotball med heimlege Steinsdalen IL. I 1984 byrja ho på ei lang karriere med Trondheims-Ørn, det komande topplaget i norsk kvinnefotball. Med unnatak for vel eitt år frå september 1994, då ho var mellom dei norske spelarane i japanske Nikko, var Haugen ein sentral spelar i Trondheims-klubben til sesongslutt i 1997. Frå 2000 til -04 var ho spelande trenar i Fortuna Ålesund.

Landslagsspel
I åra frå 1984 til -96 deltok Haugen i 90 landskampar og skåra 19 mål. Ho var med då Noreg vann Fotball-EM 1987 med finalesiger over Sverige, og jamvel i startellevaren både i EM-finalen 1989 og VM-finalen 1991, to kampar som begge enda med norske tap. I 1995 vann ho og Noreg VM-finalen mot Sverige. Haugen avslutta med å ta del i bronsefinalen under Sommar-OL 1996, eit oppgjer Noreg vann og tok bronse.

Merittar
Verdsmeister: 1995 med Noreg
Europameister: 1987 med Noreg
EM-sølv: 1989 med Noreg
VM-sølv: 1991 med Noreg
OL-bronse: 1996 med Noreg
Noregsmeister: 1993 og 1997 med Trondheims/Ørn
Seriemeister: 1993, 1994, 1996, 1997 med Trondheims/Ørn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tone Haugen» frå ,  den 8. september 2019.  
 
heimeside til NFF

Norske landslagsspelarar i fotball
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Fotballspelarar under sommar-OL 1996
Folk frå Osen
Zersenay Tadese

Zersenay Tadese () er ein eritreisk langdistanseløpar. Han vann bronsemedaljen i 10 000 meter under OL 2004 i Aten og sølvmedaljen på same distansen i verdsmeisterskapen 2009. Den olympiske medaljen var den aller fyrste til ein representant frå Eritrea.

Aktiv
Tadese var ein av verdas beste milløparar i tida 2004-12. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 vart han tredjemann på 10 000-meteren, 13 og 17 sekundar bak to karar frå grannelandet Etiopia. Dei to etiopiarane, Kenenisa Bekele og Sileshi Sihine, kom dei neste sesongane til å hindre Tadese siger i baneløp ved VM og OL. Jamt måtte han nøye seg med plasseringar frå 4. til 6. plass. Einast under verdsmeisterskapen 2009 sprang han inn til medalje i milløpet. Atter ein gong måtte han sjå Bekele vinne gullmedaljen, sjølv tok han sølv, fire sekundar bak den suverene etiopiaren.

Sine aller beste langdistanseløp på både 5 000 m og 10 000 m gjorde Tadese sommaren 2006. I Roma sette han personleg rekord med 12.59,2 på halvmila, seks veker seinare presterte han i Brussel imponerande 26.37,2 på den doble distansen.

Tadese hevda seg elles framifrå i halvmaraton og i terrengløp. Såleis vann han fem gull i verdsmeisterskap i halvmaraton 2006-09 og 2012. År 2007 vart han også verdsmeister i terrengløp. Den 21. mars 2010 sette han verdsrekord med tida 58.23 då han sigra i Lisboa halvmaraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Nr 8 på 5 000 m – 13.05,5
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje på 10 000 m – 27.22,5. Nr 7 på 5 000 m – 13.24,3
VM 2005 i Helsinki: Nr 6 på 10 000 m – 27.12,8. Nr 14 på 5 000 m – 13.40,2
VM 2007 i Osaka: Nr 4 på 10 000 m – 27.21,3
OL 2008 i Beijing: Nr 5 på 10 000 m – 27.05,1
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje på 10 000 m – 26.50,1, bakom Kenenisa Bekele (26.46,3) 
VM 2011 i Daegu: Nr 4 på 10 000 m – 27.22,5
OL 2012 i London: Nr 6 på 10 000 m– 27.33,5

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zersenay Tadese» frå ,  den 10. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Eritreiske langdistanseløparar
Eritreiske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i terrengløp
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Eritrea
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Eritreiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Eritreiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Eritreiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Eritreiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Annelise Damm Olesen

Annelise Damm Olesen () er ein dansk tidlegare friidrettsutøvar frå København som vann sølvmedaljen på 800-meteren under EM 1969 i Aten.

Aktiv
Olesen sette 19 danske rekordar, den fyrste i 1960. 18 år gammal vann ho då sitt fyrste danske meisterskap i 80 meter hekk på rekordtida 12,0 sekundar. I 1969 bytta ein til 100 meter hekk, og ved årets slutt stod Olesen som rekordhaldar med 13,8.  På 400 meter forbetra ho den nasjonale rekorden fem gongar, siste gongen i 1969 til 53,6 sekundar, ein rekord som gjaldt til 1992. På 800 meter slo Olesen danmarksrekorden fyrste gongen i 1968 med 2.09,2 og flytta den ytterlegare fire gongar, mellom anna i både semifinalen og finalen under EM i Aten i 1969. Siste rekorden kom i Sommar-OL i München i 1972 då ho i forsøket fekk tida 2.01,77, som òg var nordisk rekord. Under Bislett-leikane i Oslo 3. august 1972 sette ho òg landsrekord på 1500 meter med 4.20,2, i det same løpet som Wenche Sørum forbetra sin norske rekord til 4.14,7.

Olesen vann sju individuelle danske meisterskap; tre på 800 meter, to på 400 meter og to i hekkeløp. Under europameisterskapen 1969 kneip ho sølvmedaljen på 800 meter, etter eit drivande oppløp avanserte ho frå sjetteplass 50 meter frå mål og passerte bronsevinnaren, Vera Nikolić frå Jugoslavia, så å seie på målstreken, begge fekk same tid 2.02,6.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1969 i Aten: Sølvmedalje på 800 m – 2.02,6, bakom Lillian Board (2.01,4)
OL 1972 i München: Utslått i semifinalen på 800 m – 2.04,19 (nr 13)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Annelise Damm Olesen» frå ,  den 10. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Danske mellomdistanseløparar
Danske hekkeløparar
Danske sprintarar
Danske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Danske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Reijo Vähälä

Reijo Untamo Vähälä () er ein finsk matematiar og tidlegare høgdehoppar frå Alajärvi. Han vann sølvmedaljen i høgdehopp ved EM i friidrett 1969 i Aten.

Vähälä vart finsk meister i høgdehopp 1996 med eit hopp på 2,04 meter. To år seinare forbetra han den finske høgderekorden med ein centimeter til 2,13 m. I den finske meisterskapen 1969 måtte han nøye seg med tredjeplass i høgdetevlinga. Under europameisterskapen i Aten i september 1969 forbetra han i finalen den nasjonale rekorden til 2.14 m, før han overraskande også svinga seg over den neste høgda 2,17 m. Ingen av dei tre utøvarane som klarte 2,17 m, tok seg over neste høgde, dermed hadde Vähälä vunne den mest uventa medaljen i finsk friidrett etter 2. verdskrigen.

I 1970 vann Vähälä med 2,12 m den finske meisterskapen i høgdehopp for andre gong. Ved EM i friidrett 1971 på finsk heimebane rauk han ut or tevlinga med 2,08 m i kvalifiseringa, 17 utøvarar klarte kvalifiseringshøgda på 2,12 m.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reijo Vähälä» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Reijo Vähälä» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Finske høgdehopparar
Herøy gamle prestegard

Herøy gamle prestegard, iblant kalla Raft(e)nes eller Stokksund (gnr. 58), ligg nordvest for Indre Herøy kyrkje, nord på Gurskøya i Herøy kommune i Møre og Romsdal.

Hovudbygningen — eit laftebygg med liggjande panel og saltak — vart oppført i 1823 og påbygd i 1882 så han fekk dagens utsjånad. Presten fekk ny bustad i 1972, og den gamle prestegardsbygningen forfall. Presten, som budde i den nye prestebustaden, kjøpte den gamle prestegarden og pussa han opp på fritida. Arbeidet vart belønna med Godt vern-prisen for 2004.

Prestegardsbygningen er freda, og fredinga omfattar òg ei bryggje frå 1843. Fredinga av driftsbygningen vart oppheva i 1993.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Herøy i Møre og Romsdal
Gardar i Møre og Romsdal
Margot Wallström

Margot Wallström () er ein svensk og europeisk sosialdemokratisk politikar. Frå 3. oktober 2014 til 10. september 2019 var ho utanriksminister i Stefan Löfvens første regjering og Stefan Löfvens andre regjering. Den 6. september 2019 vart det offentleggjort at Wallström, etter eige ønske, ville avgå som utanriksminister. Grunngivinga hennar var at ho ønsket meir tid til familien.

Sverige vart, under Wallströms tid som utanriksminister, det første landet i verda til å utforma og føra ein feministisk utanrikspolitikk. Ho fekk utarbeidd Handbok i feministisk utanrikspolitikk, som blant anna inneheld metodar og erfaringar, og skal vera ein ressurs for det internasjonale arbeidet for likestilling og menneskerettar for alle kvinner og jenter.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Margot Wallström» frå ,  den 11. september 2019.  
 </div>

Bakgrunnsstoff 

Svenske politikarar
Bad Fallingbostel

Bad Fallingbostel er ein by i Landkreis Heidekreis i delstaten Niedersachsen i Tyskland. Byen har ikring 12 000 ibuarar og ligg ved elva Böhme i sørdelen av Lüneburger Heide.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bad Fallingbostel» frå ,  den 11. september 2019.

Bakgrunnsstoff

Byar i Niedersachsen