kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Austbanen

Austbanen er ein midtmorene i isbreen mellom Vestre Petermannkjeda og Midtre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Antarktis, med opphav frå Svarttindane og som går 22 km nordover. Han vart først grovt kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen mellom 1938 og 1939. Han vart kartlagd av Maudheimekspedisjonen frå 1956 til 1960 frå flyfoto og landmålingar. Vestbanen er ein morene som går parallelt 11 km mot vest.

Kjelder
 

Morenar i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Ole Kristian Furuseth

Ole Kristian Furuseth () er ein norsk tidlegare alpinist frå Jessheim. Han fekk bronsemedaljen i slalåm under VM i 1991 og tok OL-sølv i same øvinga i 1998. Furuseth vann ni renn i verdscupen i alpine greiner, og sikra seg pokal som beste storslalåmrennar i verdscupen både i 1989 og 1990. Sju gongar vart han norsk meister i alpinbakken.

Karriere
Furuseth fekk sitt internasjonale gjennombrot i Adelboden i januar 1989, der han vart nummer to i eit storslalåmrenn i verdscupen. I mars same sesongen tok han sin fyrste siger i verdscupen i Furano i Japan, då han gjekk til topps i ei slalåmtevling. Slalåm stod på programmet då han elleve år seinare, i mars 2000 i Bormio, tok sin niande og siste verdscupsiger. Han vart då den fyrste skialpinist med verdscupsigrar i tre ulike tiår. Dei ni verdscupsigrane fordelte seg på tre i storslalåm og seks i slalåm. Han vann i 1989 storslalåm-delen av verdscupen 1989, delt med Pirmin Zurbriggen frå Sveits. Også sesongen etter delte han sigeren i verdscup-storslalåmen, då med Günter Mader frå Austerrike. Den sesongen kom han på andreplassen i den samla verdscupen i alpine greiner.

Under VM 1989 i Vail vart Furuseth nummer seks i slalåm og åtte i storslalåm. To år seinare tok han bronse i slalåm-tevlinga i VM 1991 i Saalbach-Hinterglemm, og kom på fjerdeplass både i storslalåm og super-g. I 1992 vart det ein ny fjerdeplass i slalåm i vinter-OL 1992 i Albertville, ei plasseringa han kopierte i same øvinga under VM 1997 i Sestriere. Til sist kom ein OL-medalje då han sørgde for norsk dobbeltsiger i slalåm under vinterleikane 1998 i Nagano, Hans Petter Buraas tok ein klar siger. 

Furuseth la opp som alpinist i 2002. 

Han vart i 1989 tildelt Morgenbladets Gullmedalje for årets prestasjon i norsk idrett.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Bakgrunnsstoff 

 

Norske alpinistar
Noregsmeistrar i alpine greiner
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Folk frå Ullensaker
Zumbo

Zumbo er den vestlegaste byen i Mosambik. Han ligg på nordaustbreidda av Zambezielva der ho møter sideelva Luangwa. Zumbo er ein grenseby med Luangwa i Zambia og Kanyemba i Zimbabwe like ved. I 2005 hadde byen om lag 33 000 innbyggjarar.

Zumbo blei grunnlagd som ein portugisisk handelsstad i 1714 eller 1715. Gull og elfenbein var viktige handelsvarer, og byen voks kraftig, til han blei ein av dei største europeiske busetnadane i denne delen av Afrika. Også mange indarar busette seg her. I 1764 fekk han bystatus. Men frå midten av 176o-talet byrja ein tilbakegang for byen på grunn av endra økonomiske høve og tørke. Lokale konfliktar førte til at Zumbo blei raida i 1779 og måtte byggast opp att med festningsmurar. Staden blei også avskoren frå dagens Zambia og Zimbabwe ac dei britiske koloniane Nord- og Sør-Rhodesia. 

Under den mosambikiske sjølvstendekrigen og borgarkrigen var Zumbo strategisk viktig, og såg både geriljakriging og minelegging. Byen blei delvis øydelagd av krig, og låg ei stund forlaten.

Cahora Bassa-demningen blei laga nær byen på 1970-talet, og dannar ein innsjø. Elvane og sjøen blri brukt til fiske. Grensehandel og smugling er andre viktige næringskjelder. Nær Zumbo finst små kolgruver, og ein dyrker avlingar som ris, kassava og bønner i området.

Zumbo fekk eige sjukehus i 2012.
Vegsambandet med resten av Mosambik er dårleg, og mykje transport skjer med båt frå Songo ved Cahora Bassa.

Kjelder

Jacob W. Chikuhwa, Zimbabwe: The Rise to Nationhood (Google Books)
M.D.D. Newitt, A History of Mozambique, 1995
«Introducing Zumbo» , lonelyplanet.com

Denne artikkelen bygger på «Zumbo» frå ,  den 5. mars 2014.  

Byar i Mosambik
Tete-provinsen
Ellsworth-stasjonen

Ellsworth-basen (spansk Estación Científica Ellsworth) var ein base i Antarktis oppretta av USA i 1957 under Det internasjonale geofysiske året. Basen vart raskt gjeven vidare til Argentina og forlaten og dekt av is i 1962.

Historie

Han var kalla opp etter den amerikanske oppdagaren Lincoln Ellsworth og vart plassert på vestkysten av Weddellhavet på Filchner-Ronne-isen. Basen skulle opphavleg plasserast på Cape Adams, men då terrenget viste seg å vere upraktisk på grunn av store isklipper, valde ein ei ny plassering i Gould Bay.

Stasjonen vart bygt av marinepersonnell kommandert av kaptein Finn Rønne, med støtte frå isbrytarane USS «Staten Island» og USS «Wyandot». Basen vart utrusta den 11. februar 1957 og gjeve over til argentinske Instituto Antártico Argentino den 17. januar 1959. Dei amerikanske styresmaktene gav då bygnignar, fasilitetar og det som var att av matforsyninganem medan Argentina forplikta seg til å gjere det som var naudsynt for å drive basen vidare. Forskarar frå begge land kunne arbeide saman på basen.

I løpet av tida basen var i drift vart det gjort mange eksperiment og observasjonar innan meteorologi, stråling, målingar av karbondioksid frå lufta, ionosfæriske observasjonar av kosmisk stråling, og studiar av Filchnerisen.

Den 6. januar 1962 flydde kaptein Hermes Quijada frå den argentinske marinen frå denne basen til Sørpolen. Den 30. desember 1962 vart basen nedlagd og etter kvart tok isen over og han forsvann.

Klima 

<div style="width:75%">

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ellsworth-stasjonen» frå ,  den 8. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Ellsworth at Marambio.aq

Argentinsk Antarktis
United States Antarctic Program
Utpostar i Queen Elizabeth Land
1957 i Antarktis
Busetnader grunnlagde i 1957
Nedleggingar i 1962
Palmer-stasjonen

Palmer-stasjonen på Île Anvers er den einaste forskingsstasjonen til USA i Antarktis som ligg nord for Den antarktiske polarsirkelen. Han vart først bygd ferdig i 1968. Stasjonen vert driven av United States Antarctic Program (USAP).

Skildring 

Stasjon er kalla opp etter Nathaniel B. Palmer, som vert rekna som den første amerikanarane til å sjå Antarktis. Palmer-stasjonen kan huse opp til 46 personar. Om sommaren er det normalt kring 40 personar på stasjonen. Palmer-stasjonen er i drift året rundt, men berre 15-20 personar er her om vinteren for vedlikehald. 

Den noverande stasjonen er den andre Palmer-stasjonen. «Gamle Palmer» låg kring 1,5 km mot nordvest, nær basen til British Antarctic Survey «Base N», bygd i midten av 50-åra. Denne staden ligg på det som i dag vert kalla Amsler Island. Gamle Palmer vart bygd kring 1965, og tente som base for dei som bygde «nye» Palmer, som opna i 1968. Gamle Palmer vart nytta som naudstasjon om noko skulle skje med den nye stasjonen. Gamle Palmer vart riven ned og rydda opp av National Science Foundation i 1990-åra.

Forsking 

Mesteparten av forskinga ved Palmer-stasjonen dreiar seg om marinbiologi. Stasjonen husar eit årleg overvakingsustyr for eit globaltseismisk, atmosfærisk og UV-overvakingsnettverk, i tillegg til heliofysikk. Det står òg ein radiomottakar på Palmer som fangar opp lynnedslag på den vestlege halvkula.

Anna forsking vert gjort frå forskingsfartøyet (R/V) «Laurence M. Gould». Denne forskinga dekkjer fysisk oseanografi, maringeologi og marinbiologi. Skipet fraktar òg feltgrupper til forskjellige stader kring Den antarktiske halvøya for å studere glasiologi, geologi og paleontologi.

På film 
Den japanske filmen Fukkatsu no hi (Virus) frå 1981 går føre seg kring Palmer-stasjonen der dei siste overlevande etter eit dødleg virus samlar seg. I filmen spelar George Kennedy admiral Conway, øvstkommanderande på stasjonen, medan Glenn Ford er presidenten av USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Palmer-stasjonen» frå ,  den 8. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Uoffisielt nettsted
 Palmer Station National Science Foundation
 Long term ecological research on Palmer Station  National Science Foundation
 NSF Ultraviolet (UV) Monitoring Network with picture  National Science Foundation
 Stanford Very Low Frequency Research at Palmer Station

Utpostar i Graham Land
Flyplassar i Antarktis
United States Antarctic Program
Argentinsk Antarktis
Britisk Antarktis
Chilensk Antarktis
Antarktiske Arkipel
1968 i Antarktis
Marianne Dahlmo

Marianne Dahlmo () er ein norsk tidlegare langrennsløpar frå Bodø. Ho vann fire renn i verdscupen i langrenn i tida 1986-89, og enda på andreplassen i verdscupen 1986 og på tredjeplassen sesongen etter. Dahlmo, som var medlem av Bodø & Omegn IF, vart dobbel noregsmeister i 1986 og fekk tre stafettmedaljar med Noreg i åra 1987-89. Ho var ein av dei første kvinnelege langrennarane som meistra skøyteteknikken.

Aktiv
Dahlmo debuterte i verdscupen i Davos 18. desember 1984. Ho fekk sin fyrste pallplass då i byrjinga av mars 1985 vart nummer tre på ein 5 kilometer i Lahti. Sin fyrste siger i eit verdscuprenn tok ho på 20 km i Oberstdorf 15. februar 1986. Kvar av dei neste tre sesongane vann ho eit renn verdscupen, den fjerde og siste sigeren kom på 10 km i Klingenthal den 10. januar 1989. Både i 1986- og 1987-sesongen kjempa ho om å vinne verdscupen for kvinner, men vart nummer to i 1986 og tre året etter, begge gongane var det finske Marjo Matikainen som sikra seg FIS-pokalen.

Dahlmo deltok i alle fire verdsmeisterskapane på ski i perioiden 1987 til -93. Hennar beste individuelle plasseringar var to femteplassar, fyrst på 10 km i 1987 og så 5 km i 1991. Både i VM 1987 og OL 1988 gjekk ho for Noregs to sølvlag i 4 x 5 km stafett, medan ho i 1989 fekk ein bronsemedalje på stafetten under ski-VM i Lahti.

I 1986 vart Dahlmo norsk meister både på 5 km og 20 km. Dei neste fire åra, 1987-90, sikra ho seg fire NM-sølv og like mange NM-bronsar.

Ho la opp etter 1994-sesongen.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
 Ski-VM 1987 i Oberstdorf: Sølvmedalje på stafetten, nr 5 på 10 km
 Vinter-OL 1988 i Calgary: Sølvmedalje på stafetten, nr 8 på 20 km
 Ski-VM 1989 i Lahti: Nr 6 både på 10 km og på 30 km, bronsemedalje på stafetten
 Ski-VM 1991 i Val di Fiemme: Nr 5 på 5 km
 Ski-VM 1993 i Falun: Nr 19 på 5 km

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1986: Gullmedalje både på 5 km og 20 km på Vang
Ski-NM 1987: Sølvmedalje både på 5 og 10 km i Steinkjer
Ski-NM 1988: Sølvmedalje på 20 km, bronse på 5 km på Vang
Ski-NM 1989: Sølv på 10, bronse på 5 km og 20 km på Geilo
Ski-NM 1990: Bronsemedalje på 30 km på Gjøvik
Ski-NM 1991: Nr 7 på 30 km i Bodø
Ski-NM 1992:
Ski-NM 1993: Nr 4 på 15 km på Lillehammer
Ski-NM 1994: Nr 9 på 30 km på Koppang

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Folk frå Bodø
Vernadskij-stasjonen

Vernadskij-stasjonen (ukrainsk Академік Вернадський; Akademik Vernadskyj) er ein ukrainsk forskingsstasjon ved Marina Point på IÎles Galindez i Argentine Islands i Antarktis.

Historie

Storbritannia
Stasjonen vart oppretta av britiske Falkland Islands Dependencies Survey som Base F  eller «Argentine Islands» på Winter Island i 1947. Hovudhytta, som vart bygd på same stad som ei tidlegare hytte under British Graham Land Expedition, vart namngjeven «Wordie House» etter sir James Wordie, eit medlem på Endurance-ekspedisjonen til Ernest Shackleton som vitja under bygginga.

Wordie House er restaurert og har status som historisk stad og monument nr. 62. Basen vart flytta til nærliggande IÎles Galindez i mai 1954 der hovudbygningen fekk namnet «Coronation House».

Basen fekk namnet Faraday-stasjonen i august 1977 til ære for den britiske forskaren Michael Faraday.

Ukraina
Ukraina tok over drifta av basen i februar 1996 for den symbolske summen eitt pund. Kostnaden med å demontere basen utan å forstyrre miljøet ville bli for dyrt. Det ukrainske antarktissenteret heldt fram med å forske på meteorologi, atmosfærisk fysikk, geomagnetisme, ozon, seismologi, glasiologi, økologi, biologi og fysiologi.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vernadsky Research Base» frå ,  den 9. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

  Vernadsky-stasjonen si nettside
  Offisiell nettstad for National Antarctic Scientific Center
 COMNAP 

Vitskap og teknologi i Ukraina
Wilhelm Archipelago
Utpostar i Graham Land
1947 i Antarktis
Busetnader grunnlagde i 1947
SANAE IV

SANAE IV er forskingsbasen til Den sørafrikanske nasjonale antarktisekspedisjonen som ein del av den sørafrikanske antarktisforskinga (SANAP). Dei to andre basane til SANAP er på Gough Island og Marion Island.

Stad 
Basen ligg i Dronning Maud Land aust i Antarktis og ligg på toppen av ein flat nunatak, Vesleskarvet, på kanten av Ahlmannfjella. Basen ligg kring 80 km frå kanten av kontinentet og 160 km frå kanten av isbremmen. Vesleskarvet er fullstendig dekt av is.

Bakgrunn 
Dei første tre SANAE-stasjonane låg på Fimbulisen nær kysten, men vart gradvis gravlagd i snø og is. SANAE IV var ønsket om ein meir permanent stasjon og stod ferdig i 1997, bygd på stylter som gjer at snøen kan blese under bygningane og dermed ikkje samle seg opp langs veggane. 

Stasjonen har oransjefarga tak for at han skal vere lettare å sjå frå lufta. Undersida av stasjonen er måla blå fordi det i teorien skal føre til meir soloppvarming som reduserer oppbygginga av snø under stasjonen. I 1999 meinte Sør-Afrika at dette var for likt det gamle flagget til landet, og gav ordre om å måle det oransje taket lyseraudt. Taket vart verande oransje, medan undersida vart måla raud.

Basen er i drift året rundt av eit lag av forskarar og støttepersonell.

Sjå òg 
 Det sørafrikanske nasjonale antarktisprogrammet
 Den sørafrikanske nasjonale antarktisekspedisjonen
 Stasjonar i Antarktis
 Antarktiskekspedisjonar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «SANAE IV» frå ,  den 11. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Det sørafrikanske nasjonale antarktisprogrammet - offisiell nettstad 
 SANAE IV på Polar Conservation Organisation 
  Bilete av området 

Sør-Afrika og Antarktis
Utpostar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
1997 i Antarktis
Busetnader grunnlagde i 1997
Zucchelli-stasjonen

Zucchelli-stasjonen er ein italiensk-stasjonen som ligg ved Terra Nova Bay i Antarktis og kalla opp etter Mario Zucchelli, som tidlegare var direktør i det italienske antarktisprogrammet. Anlegget vert driven om sommaren (oktober-februar) for fleire forskingsprosjekt. Programma Nazionale di Ricerche in Antartide (Det nasjonale programmet for forsking i Antarktis) samarbeidar tett med USA og New Zealand om forskinga.

Sjå òg
 Concordia-stasjonen (Frankrike og Italia) 
 Jang Bogo-stasjonen ein ny sørkoreansk stasjon (opna i 2014).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Zucchelli Station» frå ,  den 13. mars 2014.

Bakgrunnsstoff
 Mario Zucchelli-stasjonen 
 Kart over Terra Nova Bay 
 COMNAP 

Utpostar i Antarktis
Utpostar i Ross Dependency
Italia og Antarktis
Victoria Land
Scott Coast
Bonnier

Bonnier AB er eit familieeigd mediekonsern med base i Sverige. Det er verksamt i meir enn 20 land, med vekt på Nord-Europa. Bonnierkonsernet omfattar ca. 150 føretak. Blant desse er Dagens Nyheter, Expressen, Dagens Industri, Stockholm City, Bonnier Tidskrifter, Svensk Filmindustri og TV4. Bonnier eig også det norske tradisjonsrike forlaget Cappelen.

Direktør og konsernsjef er Jonas Bonnier.

Forretningsområde
Bonnier Books – omfattar forlag, bokklubbar og nettbokhandlar.
Bonnier Magazine Group – omfattar tidsskriftsforlag.
Bonnier Newspapers –  omfattar hovudsakleg dagsaviser.
Bonnier Business Press – omfattar Dagens Industri og europeiske søsteraviser.
Bonnier Entertainment – omfattar føretak innanfor etermedia, musikk og film.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bonnier» frå ,  den 14. mars 2014.

Bakgrunnsstoff 

Komplett liste over Bonniers verksemder 

Svenske føretak
Medieføretak
Base Melchior

Base Melchior er ein argentinsk stasjon i Antarktis som vart oppretta 3. mars 1947 på Île Anvers i Argentinsk Antarktis.

Han er den andre antarktisbasen til Argentia etter at Orcadas marineavdeling vart oppretta i 1904.

I 2014 var Melchior ein av 13 forskingsbasar i Antarktis som er driven av Argentina. Frå 1947 til 1961 var han ein permanent base, men sidan den gong har han berre var bemanna om sommaren.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Melchior Base» frå ,  den 15. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Utpostar i Antarktis
Argentinsk Antarktis
Utpostar i Graham Land
1947 i Antarktis
Busetnader grunnlagde i 1947
Olena Petrova

Olena Jurijivna Petrova () er ein ukrainsk tidlegare skiskyttar, fødd i Moskva i Sovjetunionen/Russland. Ho vann ein olympisk sølvmedalje i under Vinter-OL 1998 i Nagano, samt fire VM-sølv og seks VM-bronsar. Petrova lukkast aldri å stå øvst på sigerspallen etter ei stor internasjonal tevling.

Aktiv
Petrova debuterte i verdscupen i skiskyting i 1992 med ein 11. plass på 15 km. Ho overraska stort i VM 1996, der ho kapra bronsemedaljen på 15 km og fekk ein ny VM-bronse med Ukraina sitt stafettlag på 4 x 7,5 km. I tillegg vann ho ein sølvmedalje i lagtevlinga i same verdsmeisterskapen. Under vinter-OL 1998 overraska ho på nytt og fekk OL-sølv på 15 km, 17,8 sekundar bakom den olympiske meisteren på distansen, Jekaterina Dafovska frå Bulgaria.

Det var fyrst i 1999-sesongen at Petrova kom på pallen i eit ordinært verdscuprenn. Ho vart då nummer to i ei tevling i Pokljuka, og enda på sjuandeplassen i verdscupen i skiskyting 1999.  På tampen av same sesongen tok ho VM-sølv på fellesstarten over 12,5 km, ei tre sekundar bak landsmannen Olena Zubrilova.

Med feilfri skyting fekk Petrova VM-sølv på sprinten i 2003, medan ho året etter tok ein bronsemedalje på 15 km i VM i Oberhof. Fram til 2006 var Petrova fast på Ukraina sitt stafettlag i dei store meisterskapane, og var såleis med på å vinne VM-bronsar i 2000 og 2001, og VM-sølv i 2003.

Ho la opp i 2008.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
 VM i skiskyting 1996 i Ruhpolding: Bronse på 15 km, sølv i lagtevlinga, bronse på stafetten
 VM i skiskyting 1997 i Osrblie: Nr 10 på 15 km
 Skiskyting under Vinter-OL 1998 i Nagano: Sølvmedalje på 15 km
 VM i skiskyting 1999 i Oslo: Sølvmedalje på fellesstarten, nr 4 på 15 km
 VM i skiskyting 2000 i Oslo: Nr 7 på 15 km, bronsemedalje på stafetten
 VM i skiskyting 2001 i Pokljuka: Nr 4 på 15 km, bronsemedalje på stafetten
 VM i skiskyting 2003 i Khanty-Mansijsk: Sølvmedalje både på 7,5 km og på stafetten
 VM i skiskyting 2004 i Oberhof: Bronsemedalje på 15 km
 VM i skiskyting 2007 i Antholz: Nr 13 på fellesstarten

Merknadar

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Ukrainske skiskyttarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Ukraina
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 1994
Skiskyttarar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 1998
Skiskyttarar under vinter-OL 1998
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2002
Skiskyttarar under vinter-OL 2002
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2006
Skiskyttarar under vinter-OL 2006
Deltakarar under VM i skiskyting 1993
Deltakarar under VM i skiskyting 1995
Deltakarar under VM i skiskyting 1996
Deltakarar under VM i skiskyting 1997
Deltakarar under VM i skiskyting 1998
Deltakarar under VM i skiskyting 1999
Deltakarar under VM i skiskyting 2000
Deltakarar under VM i skiskyting 2001
Deltakarar under VM i skiskyting 2003
Deltakarar under VM i skiskyting 2004
Deltakarar under VM i skiskyting 2006
Deltakarar under VM i skiskyting 2007
Camp Academia

Camp Academia (Lager Akademiya) er ein leir på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, kalla opp etter Det bulgarske vitskapsakademiet som sette i gang den bulgarske forskinga i Antarktis. Leiren har vore i drift sidan sommaren 2004/05. Sidan 2004 har sommarpostkontoret her Tangra 1091 vore det sørlegaste postkontoret i det bulgarske postvesenet. 

Camp Academia ligg i øvre Huronbreen i Wörner Gap-området, 541 meter over havet, nordvest for forberga av Zograf Peak, sentralt i Tangra Mountains. Staden har tilkomst via ei 11-12,5 km lang rute frå den bulgarske basen St. Kliment Ohridski og den spansk basee Juan Carlos I. Frå Camp Academia har ein tilkomst vidare til hovudfjella i Tangra Mountains i sør. Camp Academia var baseleir for den bulgarske landmålingsekspedisjonen Tangra 2004/05 frå 3. desember 2004 til 2. januar 2005. 

Camp Academia ligg 3,6 km aust for Orpheus Gate, 5,5 km aust-søraust for Rezen Saddle, 3,2 km sør-søraust for Omurtag Pass, 4 km sørvest for Pirdop Gate, 1,68 km vest for Lozen Saddle, 7,1 km vest for Karnobat Pass og 2,68 km nord-nordvest for Catalunyan Saddle.

Sjå òg
 Tangra Mountains
 St. Kliment Ohridski-basen
 Tangra 2004/05
 Feltleirar i Antarktis

Kjelder 
 L.L. Ivanov, Livingston Island: Tangra Mountains, Komini Peak, west slope new rock route; Lyaskovets Peak, first ascent; Zograf Peak, first ascent; Vidin Heights, Melnik Peak, Melnik Ridge, first ascent, The American Alpine Journal , 2005, 312-315.
 Livingston Island, Climb Magazine, Issue 14, Kettering, UK, April 2006, 89-91,
 Ivanov, L.L. Bulgaria i Antarktis. Sør-Shetlandsøyane. Sofia: Manfred Wörner Foundation, 2009. 16 pp., with a folded map. ISBN 978-954-92032-7-1

Bakgrunnsstoff
 Tangra 2004/05. Arkivert nettside.
 Tangra - Camp Academia. Arkivert nettside.
 Tangra 1091 postkontor. Arkivert nettside.
 Das südlichste Postamt Bulgariens - Tangra 1091 (på tysk). Arkivert nettside.
 Den bulgarske antarktiske stadnamnkommisjonen
 Den spanske antarktisbasen Juan Carlos I  (på spansk)
Litteratur
 Gildea, D. Mountaineering in Antarctica: complete guide: Travel guide. Primento and Editions Nevicata, 2015. ISBN 978-2-51103-136-0
 Ivanov, L. General Geography and History of Livingston Island. In: Bulgarian Antarctic Research: A Synthesis. Eds. C. Pimpirev and N. Chipev. Sofia: St. Kliment Ohridski University Press, 2015. pp. 17-28. ISBN 978-954-07-3939-7
 14 November 2004: Tangra. Discovering Antarctica Timeline. Discovery Channel UK website, 2012.

Utpostar i Antarktis
Bulgaria og Antarktis
Geografi på Livingston Island
Utpostar på Sør-Shetlandsøyane