kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Lydisk

Lydisk var språket i oldtidsriket Lydia i Vesleasia.  Lydisk vert rekna til dei anatoliske språka, ei undergruppe av dei indoeuropeiske språka.

Piero Meriggi la fram sterke bevis for at språket var indoeuropeisk i 1936, og Onofrio Carruba viste i 1959 at språket viste likskapar med språka i den anatoliske språkgruppe. Lydisk språk er attestert i skribleri og graffiti og på myntforklaringar frå slutten av 700- eller byrjinga av 600-talet f.Kr. og ned til 200-talet f.Kr., men velbevarte inskripsjonar lange nok til å lese er avgrensa til 400- og 300-talet f.Kr., det vil seia til perioden av persisk overherredømme. Lydiske tekster er såleis samtidige med dei i lykisk.

Innanfor den anatoliske gruppe har lydisk ein spesiell posisjon fordi det er  eit svært avgrensa material, og mange trekk som ikkje er delt med andre anatoliske språk. Det er ikkje kjent om desse trekka eller eigenskapane representerer særskilde før-lydiske trekk som sidan har gått tapt i andre anatoliske språk.

Det er noko over hundre lydiske tekster, alle unntatt nokre få har vorte funne i eller i nærleiken av den lydiske hovudstaden. Mindre enn tretti av inskripsjonane består av meir enn nokre få ord og er rimeleg fullstendige. Eit fleirtal av inskripsjonane er på stein, og er gravmonument i konteksten, men fleire er avgjerder/forordninger på av einkvan måte, og rundt eit halvt dusin tekstar synast å vera poesi med eit trykkbasert versemål og vokalt halvrim på slutten til linja. Gravinskripsjonar omfattar mange gravskrifter som typisk sett byrjar med orda eś wãnaś («denne grava»), omfram òg korte graffitiar.

Strabon nemner at i hans tid, det vil seia på 100-talet f.Kr., hadde det lydiske språk døydd ut i Lydia, men at det enno vart snakka blant  folkesetnaden i Kibyra (dagens Gölhisar) i sørvestlige Anatolia av etterkommarane av dei lydiske kolonistane som hadde grunnlagt byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lydisk» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff
 Lydisk grammatikk  ved Cyril Babaev
 Lydisk ordbok 
Anatoliske språk
Einskildspråk
Utdøydde språk i Asia
Bhili

Bhili, òg kalla bhagoria, bhil, bhilbari, bhilboli, bhilla, lengotia og vil, er eit vestleg indoarisk språk som vert talt i regionen austom Ahmadabad i den vestlege delen av det sentrale India. Bhili er eit av bhilspråka, dei er nærskyldt med gujarati og radjasthani. Språket blir skrive med ein variant av devanagari.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bhili» frå ,  den 1. januar 2016.  

Gujarat
Indoariske språk
Rajasthan
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Hindko

Hindko (ہندکو, हिन्दको [hindkoŭ]), òg kjent som hindku eller hinko, er eit indoarisk språk som tilhøyrer undergruppa lahnda. Det vert tala av hindkowaner i Pakistan og Nord-India, og dessutan av hindki-folk i Afghanistan. Hindko er nærskyldt med punjabi. Sjølve namnet hindko (som er ein sammentrekning av hindaku) er pashtunsk og tyder «indisk fjell», eit omgrep pashtunarane gav til folket som migrerte frå «hind», som ifølgje dei låg like austom Indus. Ordet hindko har òg vorte tolka som «Indias språk». Omgrepet finst òg i greske referansar til den fjellrike regionen i det austlege Afghanistan og nordlege Pakistan som Καύκασος Ινδικός (Kaukasus Indikus, eller Hindu Kush).

Språket vert tala i områda Khyber Pakhtunkhwa (inkludert hazarar), Punjab (inkludert Attock) og i Pakistan-administrerte Kashmir av rundt 1,2 til 2 millionar menneske. På det meste finst det 4 millionar menneske som brukar språket. Det blir snakka av ei rekkje ulike folk. Det finst ingen standard hindko, men dei sørlege dialektane er lettare å forstå for alle brukarar enn dei nordlege. Enklast å forstå for andre hindkospråklege er dialektane frå Peshawar og Talagang.

Det finst ingen generiske namn for brukarane fordi dei tilhøyrer ulike etniske grupper og har ein tendens til å identifisera seg sjølv ut frå større familiar eller kastar. Likevel vert folket frå den største gruppa i distrikta Haripur, Abbottabad og Mansehra anerkjent kollektivt som Hazarewal, namngjeve etter den tidlegare Hazara-divisjonen som omfatta desse distrikta. I Peshawar by vert dei kalla peshawari eller kharay av pashtunarane, som har tydinga «byfolk» eller hindkowan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hindko» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Hindko-nettstad 
 Hindko på ethnologue.com
Indoariske språk
Språk i Afghanistan
Språk i India
Språk i Pakistan
Einskildspråk
Garifuna

Garifuna er eit arawakspråk tala av rundt 300 000 medlemmar av garifunafolket langs den karibiske kysten av Honduras (om lag 98 000 brukarar), Guatemala (16 700) , Belize (16 100) og Nicaragua (1 500).

Garifuna har ein svært kompleks morfologi. Det har òg eit skilje i ordforrådet mellom ord som berre vert brukt av menn og ord som berre vert brukt av kvinner.

I 2009 vart språket teke med på UNESCO si liste over meisterverk i munnleg og immateriell kulturarv.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Garifuna (språk)» frå ,  den 3. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Språk i Belize
Språk i Guatemala
Språk i Honduras
Språk i Nicaragua
Arawakspråk
Einskildspråk
Immateriell kulturarv
Manglar infoboks
Sari Essayah

Sari Essayah () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar (kappgjengar) og riksdagsrepresentant. Sidan 2009 er ho medlem av Europaparlamentet. 

Essayah konkurrerte hovudsakleg på 10 km og var best på midten av 1990-talet. Høgdepunkta i karrieren var VM-gullet i 1993 i Stuttgart og EM-gullet i 1994 på heimebane i Helsingfors. Etter OL 1996, der Essayah vart nr. 16, valde ho å leggja opp. 

Frå 2003 til 2007 var Essayah representant i Finlands riksdag for Kristdemokraterna i Finland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sari Essayah» frå ,  den 3. januar 2016.

Bakgrunnsstoff
 
 

Finske politikarar
Finske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett for Finland
Verdsmeistrar i friidrett
Finske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Finske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Karl-August Fagerholm

Karl-August Fagerholm () var ein finlandssvensk sosialdemokratisk politikar. Fagerholm var statsminister i tre etappar; 1948–50, 1956–57 og 1958–59). Han sat i riksdagen 1930-1965.

I 1956 var han Finlands sosialdemokratiske parti sin kandidat ved presidentvalet og tapte knapt mot Urho Kekkonen.

Fagerholm var òg kjent som ein ivrig forkjemper for det nordiske samarbeidet og var ein flittig gjest i Stockholm hos blant anna Tage Erlander.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karl-August Fagerholm» frå ,  den 3. januar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Karl-August Fagerholm i Biografiskt lexikon för Finland

Statsministrar i Finland
Finlandssvenskar
Finske politikarar
Ateneum

Ateneum er nasjonalgalleriet i Finland. Kunstmuseet ligg ved jarnbanetorget i Helsingfors. Bygningen er teikna av arkitekt Theodor Höijer og vart ferdigstilt i 1887. 

Bygningen inneheld i dag kunstmuseet Ateneum, Billedkunstens sentralarkiv (Kuvataiteen keskusarkisto) og Konstmuseenes utviklingseining (Taidemuseoalan Kehittämisyksikkö Kehys). Alle desse er einingar av Statens konstmuseum (Valtion taidemuseo). Kunstmuseet omfattar òg samtidskunstmuseet Kiasma og kunstmuseet Sinebrychoff.

Bygningen 
Fasaden til Ateneum er dekorert med skulpturar og relieff. Over hovudinngangen, i nivået til andre etasje, finst byster av tre kjende kunstnarar frå antikken: Bramante, Rafael og Fidias. Over dei igjen står fire kariatyder som ber pedimentet. Dei fire symboliserer dei fire klassiske kunstartane arkitektur, måleri, skulptur og musikk. Høgdepunktet til fasaden er pedimentet, der Gudinna for kunst velsignar verk frå dei ulike kunstartene. Desse skulpturane og relieffa er skapt av Carl Sjöstrand. Mellom vindauga i andre etasje finst fleire relieff av finske og utanlandske kunstnarar, utført av Ville Vallgren. 

Under pedimentet står det skrive med gullbokstavar «Concordia res parvae crescunt» ('I samklang spirer den vesle'); dette viser til den lange kampen for å få etablert eit kunstakademi. Det finske kunstakademiet Kuvataideakatemia var tidlegare i bygningen, saman med Konstindustriella högskolan (Taideteollinen korkeakoulu).

Samlingane 
Samlingane omfattar ca. 20 000 arbeid, og er for ein stor del bygd på donasjonar, av dei vert  ei gåve frå samlaren H.F. Antell rekna som den viktigaste. 

Blant kunstnarar som er representert i museet kan nemnast Hans Norsbo, Hugo Simberg, Pekka Halonen, Albert Edelfelt, Ferdinand von Wright (blant anna Stridande tjädertuppar), Magnus von Wright, Marcus Collin, Akseli Gallen-Kallela (blant anna triptyket Aino), Werner Holmberg, Helene Schjerfbeck (blant anna med Rekonvalesenten og fleire sjølvportrett) og Eero Järnefelt (blant anna med Trälar under penningen), Johan Jakob Tikkanen. Skulptøren Johannes Takanen er òg representert. 

Museet er opent kvar dag frå kl. 10.00 til kl. 20.30 (17:00 i helga), og stengt måndag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ateneum» frå ,  den 4. januar 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Byggverk i Helsingfors
Finsk kultur
Waiauelva i Southland

Waiau er den største elva i regionen Southland på New Zealand. Ho renn ut frå Te Anau-sjøen, flyt vidare inn i Manapourisjøen 10  km mot sør, og renn vidare sørover i 70 km før ho munnar ut i Foveaux-sundet, åtte km sør for  Tuatapere. Ho får også tilført vatn frå Monowaisjøen.

Den øvre delen av Waiau River, som renn mellom innsjøane Manapouri og Te Anau,  vart framstilt som den oppdikta elva Anduin i slutten på den første filmen i triologien Ringdrotten, til scenene der uruk-haiane jagar brorskapet langs elvebreiddene. Eit framlegg om at eit to kilometer langt stykke av elva skulle få namnet Anduin Reach til ære for den newzealandske filmmakaren Peter Jackson, og for at han brukte dette området som elva Anduin, vart avslått av New Zealand Geographic Board i april 2009.

Flora og fauna
Der er fleire ulike dyreartar i det skogkledde tilsigsområdet til Waiau River. Underskogen i det meste av Fiordland National Park omfattar talrike bregneartar,  mellom desse kronebregna, Blechnum discolor.

Fleire trua fugleartar held til langs breiddene av Te Anau-sjøen og den øvre delen av Waiauelva, mellom desse takahē (Notornis hochstetteri). Eit område ved Mellom- og Sørfjorden, kalla Murchison Mountains, er sett av som ein fristad for desse fuglane. På den vestre breidda av Te Anau-sjøen ligg Te Ana-au-grottene, som Lake Te Anau har fått namnet sitt frå.

Sykkelvegprosjektet 
I mars 2007 vart Fiordland Trails Trust oppretta med føremål å byggja ein sykkelveg langs dei øvre breiddene til Waiau, og og få samband mellom busetnadane Te Anau og Manapouri.

Galleri

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Waiau River (Southland)» frå ,  den 5. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 

 Tony Busch. 2004. Trout Fishing: A Guide to New Zealand's South Island, Published by Stackpole Books, ISBN 0-8117-3163-4
 C. Michael Hogan. 2009. Crown Fern: Blechnum discolor, Globaltwitcher.com, red. N. Stromberg
Bruce fraser. 2009 "Fiordland Advocate 6 March 2009 page 3" Titled Name with a Ring to it
Ian Brodie. 2002. The Lord of the Rings Location Guidebook, Published by Harper Collins, ISBN 1-86950-452-6, 96 pages
the New Zealand Herald.2009.
the Canberra Times.2009.  
Top News International.2009. 
the Dominion Post.2009. 

Waiau River i Southland
Waiau River i Southland
Utvær

Utvær er namnet på den vestlegaste øygruppa i Noreg, og likeeins namnet på den største øya og fiskeværet som ligg her. Øygruppa ligg i Sognesjøen i øykommunen Solund i Vestland, om lag 18 kilometer vest om kommunesenteret Hardbakke. Det er ikkje fast busetjing her lenger. Heile øygruppa er freda under namnet Utvær naturreservat.

På Holmebåen på den vesle øya Steinsøyna i denne øygruppa ligg det vestlegaste punktet i Noreg (frårekna Jan Mayen). På øygruppa finn ein òg Utvær fyrstasjon, eit kystfyr av tredje ordenen. Fyret har raudt tårn, med lyskjelda 45 meter over havet.

Folketalsutvikling:

Galleri

Kjelder

Øyar i Solund
Santo Spirito Blues

Santo Spirito Blues er det 23. studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 2011.

Innhald

Luksusutgåve
Santo Spirito Blues, same som over
-
Bull Fighting DVD - 59 minutt
Bull Fighting CD - filmmusikk

-
Santo Spirito DVD - 55 minutt
Santo Spirito CD - Filmmusikk

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Santo Spirito Blues» frå ,  den 7. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Chris Rea-album
Musikkalbum frå 2011
Flodsvin

Flodsvinet (vitskapleg namn på latin Hydrochoerus hydrochaeris), også kalla kapivar eller kapybara, er den største gnagaren i verda. 

Flodsvinet er mellom 1 og 1,3 meter langt, og veg 35-66 kg. Det har delvis symjehud mellom tærne. Nesebora, auga og øyra sit høgt oppå hovudet slik at flodsvinet kan lukte, sjå og høyre medan det sym. Det er ein framifrå symjar og dykkar i elvar, innsjøar og sumpar. Flodsvin kviler om morgonen, er i vatnet under middagsheta, beitar vatnplanter, knopar og mjuk trebark om kvelden, kviler att rundt midnatt og byrjar å beite att mot daggry. Dei vandrar vidare til nye beitemarker når dei treng det, og kan raide dyrka mark og opptre som skadedyr nokre stader.

Flodsvinet lever i ulike grupperingar: Par, familiar med ungar, og større, blanda flokkar som er dominerte av ein hann som parar seg med alle hodyra i flokken. Flodsvinet streifar rundt på territoriet, som det duftmarkerer, og jagar bort inntrengjarar. Etter å ha gått drektig i 150 dagar føder hodyret 1-8 pelskledte ungar (vanlegvis 5) som kan springe, symje og dykke berre få timar etter fødselen. Mennesket er mellom dei største fiendane til flodsvinet, som drep det grunna kjøtet og skinnet.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Gnagarar
VM i skiskyting 2008

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2008, den 42. i rekka, vart avvikla i Östersund i Sverige i tida 8. – 17. februar 2008. Östersund arrangerte også i 1970 verdsmeisterskapen i skiskyting. 

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga. Deltakarar frå 39 land var påmelde meisterskapen. Einast seks land vann ein eller fleire medaljar.

Russland vann flest medaljar, 11 i talet, medan Tyskland tok flest gullmedaljar med sine fem topplasseringar. Norske Ole Einar Bjørndalen sanka flest medaljar av utøvarane med eitt gull, tre sølv og ein bronse. Dei to tyske kvinnene, Andrea Henkel og Magdalena Neuner, tok flest gullmedaljar, tre kvar.

Menn

10 km 
  
Dato: 9. februar 2008

12,5 km jaktstart 

Dato: 10. februar 2008

20 km 

Dato: 14. februar 2008

15 km fellesstart 

Dato: 17. februar 2008

4 x 7,5 km stafett

Dato: 16. februar 2008

Kvinner

7,5 km sprint 

Dato: 9. februar 2008

10 km jaktstart 

Dato: 10. februar 2008

15 km 

Dato: 14. februar 2008

12,5 km fellesstart 

Dato: 16. februar 2008

4 x 6 km stafett 

Dato: 17. februar 2008

Mixstafett

Dato: 12. februar 2008

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2008» frå ,  den 9. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 2008
2008 i Sverige
Idrettstilskipingar i Sverige
VM i skiskyting 2009

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2009, den 43. i rekka, vart avvikla i Pyeongchang i Sør-Korea i tida 14. – 22. februar 2009. 

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga. 250 deltakarar, 151 menn og 99 kvinner, frå 39 land var påmelde meisterskapen. Ni land vann ein eller fleire medaljar.

Noreg og Tyskland tok kvar sine åtte medaljar, Noreg fire av gullvalør og Tyskland to. Norske Ole Einar Bjørndalen vart den store forgrunnsfiguren med sine fire gullmedaljar, også tyske Kati Wilhelm (2-2-0) og russiske Olga A. Zajtseva (2-0-2) fekk med seg kvar sine fire medaljar heim.

Menn

10 km
  
Dato: 14. februar 2009

12,5 km jaktstart
  
Dato: 15. februar 2009

20 km 
  
Dato: 17. februar 2009

15 km fellesstart
  
Dato: 21. februar 2009

4 x 7,5 km stafett
  
Dato: 22. februar 2009

Kvinner

7,5 km
  
Dato: 14. februar 2009

10 km jaktstart
  
Dato: 15. februar 2009

15 km 
  
Dato: 18. februar 2009

12,5 km fellesstart
  
Dato: 22. februar 2009

4 x 6 km stafett
  
Dato: 21. februar 2009

Mixstafett

2 x 6 km + 2 x 7,5 km
  
Dato: 19. februar 2009

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2009» frå ,  den 9. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 2009
2009 i Sør-Korea
Internasjonale meisterskap i Sør-Korea
VM i skiskyting 2011

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2011, den 44. i rekka, vart avvikla i Khanty-Mansijsk i Russland dagane 3. – 13. mars 2011. Også i 2003 vart verdsmeisterskapen arrangert i Khanty-Mansisjk.

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga.

Medaljevinnarane kom frå ni land. Både Noreg og Tyskland tok kvar sine fire gullmedaljar, flest medaljar fekk Noreg med åtte (4-1-3). Magdalena Neuner frå Tyskland og Tarjei Bø frå Noreg var dei store forgrunnsfigurane med i alt fem medaljar kvar, derav tre gull til begge.

Menn

10 km 

Dato: 5. mars 2011

12,5 km jaktstart 

Dato: 6. mars 2011

20 km 

Dato: 8. mars 2011

15 km fellesstart 

Dato: 12. mars 2011

4 x 7,5 km stafett

Dato: 11. mars 2011

Kvinner

7,5 km 

Dato: 5. mars 2011

10 km jaktstart 

Dato: 6. mars 2011

15 km 

Dato: 9. mars 2011

12,5 km fellesstart 

Dato: 12. mars 2011

4 x 6 km stafett

Dato: 13. mars 2011 Det ukrainske stafettlaget (med Valj og Vita Semerenko, Olena Pidhrusjna og Oksana Khvostenko) kom i mål 24,5 sekundar bak Tyskland, men vart seinare diskvalifisert då Khvostenko var teken for doping.

Mixstafett

2 x 6 km + 2 x 7,5 km

Dato: 3. mars 2011

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2011» frå ,  den 10. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 2011
2011 i Russland
Idrettstilskipingar i Russland
Prawo i Sprawiedliwość

Prawo i Sprawiedliwość (PiS), polsk for Lov og rettferd, er namnet på eit nasjonalkonservativt, populistisk politisk parti i Polen, skipa i 2001 av tvillingbrørne Lech Kaczyński og Jarosław Kaczyński. Partiet går inn for ein etter måten stor statleg innverknad på økonomien, har gjeve lovnader om å styrke lov og orden og å gripe inn mot korrupsjon, og er dessutan såkalla EU-skeptisk, det vil seie at partiet er kritisk til den noverande byråkratiske oppbygginga og gjeng mot auka integrasjon i Den europeiske unionen.

Partiet fekk ved valet til det polske parlamentet i 2015 reint fleirtal i båe kammera, 235 mandatat i Sejm og 61 i senatet. Toppkandidaten for partiet i dette valet, Beata Szydło, vart statsminister i Polen 16. november 2015.

I Europaparlamentet har partiet 19 representantar, og alle desse er med i det konservative og anti-føderalistiske felleseuropeiske politiske partiet Alliansen av europeiske konservative og reformistar, som vart skipa 1. oktober 2009.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside for partiet

Polske politiske parti
Nasjonalkonservative parti
Sosialkonservative parti
Høgreparti
Skipingar i 2001
VM i skiskyting 2012

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2012, den 45. i rekka, vart avvikla i Ruhpolding i Tyskland dagane 1. – 11. mars 2012. Det var fjerde gongen verdsmeisterskapen vart arrangert i Ruhpolding.

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga.

Medaljevinnarane kom frå ti land. Noreg tok flest gullmedaljar med fire, medan Frankrike sikra seg flest medaljar, åtte i talet (3-5-0). Martin Fourcade frå Frankrike og Tora Berger frå Noreg stod begge på toppen av sigerspallen tre gongar, og tok i alt fire medaljar. Også Magdalena Neuner frå Tyskland sikra seg fire medaljar (2-2-0).

Menn

10 km 

Dato: 3. mars 2012

12,5 km jaktstart 

Dato: 4. mars 2012

20 km 

Dato: 6. mars 2012

15 km fellesstart 

Dato: 11. mars 2012

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 9. mars 2012

Kvinner

7,5 km 

Dato: 3. mars 2012

10 km jaktstart 

Dato: 4. mars 2012

15 km 

Dato: 7. mars 2012

12,5 km fellesstart 

Dato: 11. mars 2012

4 x 6 km stafett 

Dato: 10. mars 2012

Mixstafett

2 x 6 km + 2 x 7,5 km 

Dato: 1. mars 2012

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2012» frå ,  den 11. januar 2016.
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 2012
2012 i Tyskland
Idrettstilskipingar i Tyskland
Audun Hierman

Audun Munthe-Kaas Hierman () var fødd i Flora og var ein norsk forfattar og redaktør.

Han var journalist i Aftenposten, redaktør av Smaalenenes Avis 1919–1931, seinare Sarpen, av Larvik Morgenavis 1947-1950 og av Tønsberg Blad 1950-1954.

Som forfattar av ei mengd barne- og ungdomsbøker nytta han ofte pseudonymet «Peder Flint». Han gav også ut bøker under namnet Audun Munthe-Kaas Hjermann. Han gav ut i alt 48 barnebøker, romanar og biografiar.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Kjelder
Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff 

Norske forfattarar
Norske redaktørar
Folk frå Flora
Forfattarar frå Flora
Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
VM i skiskyting 2013

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2013, den 46. i rekka, vart avvikla i Nove Mesto i Tsjekkia i tida 7. – 17. februar 2013. Det var fyrste gongen ein verdsmeisterskap i skiskyting vart arrangert i Tsjekkia.

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga.

Dei norske utøvarane dominerte meisterskapen og vann åtte av dei elleve gullmedaljane. Tora Berger og Emil Hegle Svendsen tok begge kvar sine fire gullmedaljar, og Tarjei Bø tre gull. Tora Berger vann anten gull- eller sølvmedalje i samtlege seks tevlingar ho kunne delta i. Ti av dei norske deltakarane reiste heim med eitt eller fleire gull.

Menn

10 km 

Dato: 9. februar 2013

12,5 km jaktstart 

Dato: 10. februar 2013

20 km 

Dato: 14. februar 2013

15 km fellesstart 

Dato: 17. februar 2013

4 × 7,5 km stafett 

Dato: 16. februar 2013

Kvinner

7,5 km 

Dato: 9. februar 2013

10 km jaktstart 

Dato: 10. februar 2013

15 km 

Dato: 13. februar 2013

12,5 km fellesstart 

Dato: 17. februar 2013

4 × 6 km stafett 

Dato: 15. februar 2013

Mixstafett

2 × 6 km + 2 × 7,5 km 

Dato: 7. februar 2013

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2013» frå ,  den 12. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskap i skiskyting
Sport i 2013
2013 i Tsjekkia
Idrettstilskipingar i Tsjekkia
Jevgenij Ustjugov

Jevgenij Romanovitsj Ustjugov () er ein russisk tidlegare skiskyttar frå Krasnojarsk. Han vann individuelt OL-gull på fellesstarten under Vinter-OL 2010 i Vancouver og vart så olympisk meister i stafett under Vinter-OL 2014 i Sotsji.

Ustjugov fekk sitt gjennombrot då han vann jaktstarten i verdscupen i skiskyting i Pokljuka i 2009. Sidan gjekk han til topps på sprinten i Oberhof i januar 2010, før han vart olympisk meister i 15 km fellesstart då vinterleikane fann stad i Whistler ved Vancouver. Året etter kjempa han drabeleg om å gjenta triumfen på fellesstarten under VM i skiskyting 2011 i Khanty-Mansijsk, men måtte gje tapt mot norske Emil Hegle Svendsen kort før målgang.

Ustjugov fekk ein bronsemedalje i 4 x 7,5 km stafett under OL 2010, ein VM-sølv i same øvinga i 2011, før han, saman med Aleksej Volkov, Dmitrij Malysko og Anton Sjipulin vann gull for Russland under dei olympiske leikane i Sotsji i 2014. Utsjugov la opp som skiskyttar etter OL-sesongen.

I februar 2020 vart Ustjugov diskvalifisert av IBU (International Biathlon Union) frå alle resultat i sesongen 2013/2014 på grunn av doping.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jewgeni Romanowitsch Ustjugow» frå ,  den 13. januar 2016.  
 

Russiske skiskyttarar
Olympiske meistrar for Russland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Russland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Russiske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Russiske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Dopingsaker i skiskyting