kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Andøya Rakettskytefelt

Andøya Rakettskytefelt (ARS) er eit senter for oppskyting av forskingsrakettar og slepp av vitskaplege ballongar. Andøya Rakettskytefelt er lokalisert i Oksebåsen på Andøya, som ligg 5 km sørvest for Andenes i Andøy kommune i Nordland fylke. Anlegget er òg utstyrt med ei rekkje bakkeinstrument som blir nytta i utforskinga av det nære verdsrommet. Det blir fokusert særleg på den polaren atmosfæren i høgdeområdet mellom 70 og 2000 kilometer.

Andøya Rakettskytefelt er ein av dei mest høgteknologiske føretaka i Nord-Noreg og har 70 tilsette.

Den første raketten, Ferdinand I, vart skoten opp i 1962, og ved årsskiftet til 2012 var det sendt opp meir enn 1000 rakettar frå Andøya Rakettskytefelt.

Andøya Rakettskytefelt har eit utstrekt samarbeid med ei rekkje internasjonale forskingsmiljø, og sidan 1962 har meir enn 100 universitet og forskingsinstitutt frå heile verda nytta seg av tenestene til anlegget.

Andøya Rakettskytefelt er eit aksjeselskap og 10 % av aksjane blir ått av Kongsberg Defence Systems og Nærings- og handelsdepartementet eig dei øvrige 90 %, som igjen blir forvalta av Norsk Romsenter.

Andøya Rakettskytefelt driv òg SvalRak på Svalbard.

Andøy rakettskytefelt har vekentleg elevar frå Andøy vidaregåande skule, der det finst ei eiga linje for romteknologi kombinert med studiespesialisering for 3. årselevar.

Raketthendinga på Andøya januar 1995 
25. januar 1995 var det ei spesiell hending på Andøya ved at ein rakett som vart skoten opp frå ARS utløyste alarmberedskap i Russland. Han vart fanga opp av radar og teke for å vere ein Trident-missil skoten opp frå ein amerikansk ubåt i Norskehavet. Bileta av Boris Jeltsin med atomkofferten sin gjekk verda rundt, før ein oppdaga at banen til raketten var feilutrekna av russarane. Raketten som vart skoten opp var ein Black Brann-rakett som passerte over Svalbard. Kvifor det skulle kunne vere nokon grunn til å tru at dette var ein militær rakett er uvisst. Alle varslingsprosedyrar før oppskytinga var følgd. Dette tyder at òg Russland hadde fått melding om den planlagde oppskytinga, noko som er ein del av standard prosedyre før oppskyting av rakett frå ARS.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Andøya Rakettskytefelt» frå ,  den 26. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Andøya Rocket Range 
 Gemini nr. 6, 2004, side 34. SINTEF/NTNU, Trondheim.

Andøy kommune
Skipingar i 1962
Rakettutskytingsbasar
Norsk Romsenter
Run Away

«Run Away» (engelsk for 'Spring vekk') var det moldovske bidraget i Eurovision Song Contest 2010, framført av SunStroke Project og Olia Tira. Teksten er skriven på engelsk.

O melodie pentru Europa 2010
Songen deltok i den fyrste semifinalen i O melodie pentru Europa 2010 og gjekk vidare til finalen der han vann med 24 poeng. «Run Away» fekk dimed representere Moldova i Eurovision Song Contest 2010.

Eurovision Song Contest 2010
Songen starta som nummer éin i den fyrste semifinalen, før Russland med «Lost and Forgotten» av Peter Nalitch and Friends.

Bidraget fekk ti poeng frå Kviterussland, åtte poeng frå Portugal, sju poeng frå Malta og Makedonia, fem poeng frå Russland og Spania, fire poeng frå Hellas, tre poeng frå Frankrike, to poeng frå Belgia og eitt poeng frå Serbia. Moldova fekk til saman 52 poeng og enda på tiandeplass av totalt 17 bidrag. Dei gjekk dimed vidare til finalen. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget fått 54 poeng og enda på tiandeplass og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget fått 42 poeng og enda på 13. plass.

Songen starta som nummer fire i finalen, etter Noreg med «My Heart Is Yours» av Didrik Solli-Tangen og før Kypros med «Life Looks Better in Spring» av Jon Lilygreen og The Islanders.

Bidraget fekk ti poeng frå Romania, seks poeng frå Aserbajdsjan og Portugal, fire poeng frå Kviterussland og eitt poeng frå Georgia. Moldova fekk til saman 27 poeng og enda på 22. plass av totalt 25 bidrag. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget fått 28 poeng og enda på 18. plass og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget fått 33 poeng og enda på 23. plass.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Run Away (SunStroke Project and Olia Tira song)» frå ,  den 26. mars 2012.

Eurovision Song Contest 2010-songar
Moldovske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Salarisk

Salarisk er eit tyrkisk språk som blir tala av salarar, ei folkegruppe som hovudsakleg held til i grenseområdet mellom Qinghai- og Gansu-provinsane i Kina. Det finst rundt 115 000 salarar. Om lag 60 000 av dei snakkar salarisk, medan resten snakkar kinesisk.

Slektskap
Salarisk stammar frå oghuztyrkisk, som mellom anna tyrkisk og turkmensk også gjer. Ettersom språket har utvikla seg langt aust frå desse språkområda, er det blitt påverka av fleire austtyrkiske språk, og blir derfor også rekna til den uiguriske språkgruppa som også inneheld uigurisk. Det blir derfor gjerne rekna som eit austtyrkisk språk, nokre gonger tilmed som ein uigurisk dialekt. Moderne salarisk er også sterkt påverka av tibetansk og kinesisk, både når det gjeld fonologi og ordtilfang.

Status
Salararar er ei offisielt anerkjend folkegruppe i Kina, og salarisk er offisielt språk i alle sjølvstyrande salarområde.

Skriftsystem
Salarisk blir skrive med kinesisk skrift. Tidlegare brukte ein arabisk skrift, som med mange andre tyrkiske språk. Det er også gjort forsøk på å utvikla eit latinsk skriftsystem for språket.

Fonologi
Salarisk fonologi er påverka av tibetansk og kinesisk. Som i andre tyrkiske språk har /k, q/ og /g, ɢ/ blitt ulike fonem på grunn av lånord. Salariske vokalar er som dei tyrkiske, med dei bakre vokalane  og dei fremre vokalane .

Kjelder

«Salarisk» i Den store danske

Denne artikkelen bygger på «Salar language» frå ,  den 26. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Hahn, R. F. 1988. Notes on the Origin and Development of the Salar Language, Acta Orientalia Hungarica XLII (2–3), 235–237.
 Dwyer, A. 1996. Salar Phonology. Unpublished dissertation University of Washington.
 Dwyer, A. M. 1998. The Turkic strata of Salar: An Oghuz in Chaghatay clothes? Turkic Languages 2, 49–83.

 
 Lars Johanson, Classification of Turkic languages (1998) The History of Turkic. I Lars Johanson & Éva Ágnes Csató (eds) The Turkic Languages. London, New York: Routledge, 81-125.

Bakgrunnsstoff

 Salar Language Materials. Nokre døme på salarisk (skrive med pinyin) ved sino-platonic.org
 Salar grammatical sketch  av Arienne M. Dwyer
 Salır Vikipediyasığa. Salarisk forsøkswiki ved Wikipedia Incubator.

Tyrkiske språk
Språk i Kina
Einskildspråk
Eschlikon

Eschlikon er ein kommune i distriktet Münchwilen i kantonen Thurgau i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 570 meter over havet. 

Kommunen ligg ved søraustfoten av Tuttwilerberg langs vegen mellom Aadorf og Wil. Han består av gatelandsbyen Eschlikon og grendene Hurnen og Than.

Orienteringsløparen Daniel Hubmann er frå Eschlikon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eschlikon» frå ,  den 27. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Kommunar i Thurgau
Blåkveite

Blåkveite er ein halvvegs pelagisk kveitefisk som lever på djupt vatn i nordlege havområde.

Utsjånad 
Blåkveita er ein avlang flyndrefisk med stor munn og kraftige kvasse tenner. Fargen kan variere. Sjølv blindsida (venstre sida) er pigmentert. Venstre auga har ikkje heilt flytta over til augesida, men sit midt i ryggen. Makslengden er 120 cm, og største vekt 20 kg. Hannen går likevel sjeldan over 80 cm og 8 kg, hoa sjeldan over 100 cm og 20 kg.

Vanar 
Til skilnad frå dei fleste andre flyndrefiskar er blåkveita ein semipelagisk fisk, som ofte sym på høgkant. Den pigmenterte blindsida og augene si plassering reknast som ei tilpassning til dette. Arten trivst i djupt, kaldt vatn, mellan -1 °C og 4 °C samt ned til 2000 m; oftast held fiskane seg kring 500–1000 m. Føda består av fisk, krepsdyr og ulike botndyr. Også blekksprutar vert tekne. Største noterte alder er 30 år.

Forplanting 
Viktigaste gyteområde for nordaustarktisk blåkveite er eggakanten mellom Vesterålen og Spitsbergen
Hannane vert kjønnsmogne 7-8 år gamle, hoene når dei er 9-11 år. Hovudgytinga er om hausten og vinteren. Då kan hoa legge opp til 50 000 pelagiske egg på 600–1200 m djupn. Egg og larvar lever pelagisk, og vert transportert med straumen til Svalbard og Frans Josefs land.

Utbreiing 
Fisken lever i hava på den nordlege halvkula. I Atlanterhavet finst arten frå Canada og New Jersey i USA til Grønland, Spitsbergen og langs kysten av Noreg til Barentshavet og sørover til Irland. I det nordlege Stillehavet finst fisken frå Japanhavet til Alaska og sørover til Baja California i Mexico.
Det er ulike bestandar av båkveite. Individ i det nordaustlege havområdet, frå Haltenbanken og nordover rundt Svalbard, er genetisk ulike individ som lever ved Færøyane, Grønland og Canada.

Kommersiell bruk 
Ein skatta matfisk som for det meste vert teken med botntrål og line.  Minstemål for blåkveite er 45 cm. Særleg i det grønlandske fiskeriet har han stor verdi.
Den nordaustarktisk blåkveitebestanden var sterkt nedfiska på 1970 talet, og kvoteregulering vart innførd i 1977. Ho varde til 2010. For 2023 er anbefalt kvote  18 494 tonn.

Kjelder 

Fotnotar

Denne artikkelen bygger på «Mindre hälleflundra» frå ,  den 28. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Fisk
Saltvassfisk
Flyndrefisk
Matfisk
Fisk i Noreg
Contax

Contax (C/Y) var eit kameramerke frå 1975 til 2005.

Stutt soge 
Då Zeiss Ikon, den kameraproduserande delen av Carl Zeiss AG, vart lagt ned i 1972, inngjekk Carl Zeiss AG samarbeid med den japanske kameraprodusenten Yashica. Resultatet vart ei ny rekkje spegelreflekskamera som tok over det tradisjonsrike namnet Contax.

Det første kameraet, Contax RTS, kom på marknaden i 1975. Det var konstruert av prof. dr. Katsuiko Sugaya og designa av Porsche designstudio. Det vart laga 13 ulike modellar av spegelreflekskamera. Dei billegaste modellane vart òg marknadsførte med namnet Yashica. Contax 139 Quartz, til dømes, var det same som Yashica FX-D Quartz.

Yashica vart kjøpt opp av Kyocera i 1983, og Kyocera heldt fram med produksjonen av både Yashica- og Contax-kamera. På midten av 1990-talet kom det banebrytande rammeleitarkameraet Contax G1 og litt seinare Contax G2, og ikkje lenge før merket vart lagt ned, kom det særs avanserte mellomformatkameraet Contax 645.

Kyocera greidde ikkje å henga med i den digitale marknaden, og i 2005 vart all kameraproduksjon lagt ned.

Kameramodellar

Spegelreflekskamera

Objektiv

C/Y-fatning 
Zeiss fekk laga ei ny objektivfatning til dei nye spegelrefleksane, Contax/Yashica-fatninga (C/Y). Det var ei bajonettfatning som vart nytta på både Contax- og Yashica-kamera.

Zeiss-objektiv med C/Y-fatning vart laga i to variantar: AE og MM. Dei seinare MM-objektiva hadde ein funksjon som let kamera velja blendar som ein del av autoeksponeringssystemet, medan dei eldre AE-objektiva ikkje hadde nokon slik funksjon. Skilnaden mellom AE og MM var ofte ikkje større enn nett denne funksjonen. Dei eldre AE-objektiva er ofte meir verde på bruktmarknaden av di dei kan vera laga i Tyskland, medan dei nyare ofte er laga i Japan. Optikken og kvaliteten skal vera den same.

Distagon 15/3.5
F-Distagon 16/2.8
Distagon 18/4
Distagon 21/2.8
Distagon 25/2.8
Distagon 28/2
Distagon 28/2.8
Vario-Sonnar 28-70/3.5-4.5
Vario-Sonnar 28-85/3.3-4
Distagon 35/1.4
Distagon 35/2.8
PC-Distagon 35/2.8
Vario-Sonnar 35-70/3.4
Vario-Sonnar 35-135/3.3-4.5
Vario-Sonnar 40-80/3.5
Tessar 45/2.8
Planar 50/1.7

Planar 50/1.4
Planar 55/1.2 (Jubileumsobjektiv)
Makro-Planar 60/2.8
Makro-Planar 60/2.8 C
S-Planar 60/2.8 (Eldre slag Makro-Planar 60 mm f/2.8)
Planar 85/1.2 (Jubileumsobjektiv)
Planar 85/1.4
Sonnar 85/2.8
Planar 100f/2
Makro-Planar 100C/2.8
Sonnar 100/3.5
Sonnar 135/2.8
Planar 135/2
Sonnar 180/2.8
Apo-Sonnar 200/2 
Tele-Tessar 200/3.5
Tele-Tessar 200/4.0
N-Mirotar 210/5.6
Vario-Sonnar 70-210/3.5 AE
Vario-Sonnar 80-200/4
Tele-Apotessar 300/2.8
Tele-Tessar 300/4.0
Vario-Sonnar 100-300/4-5.6
Mirotar 500/4.5
Mirotar 500/8
Tele-Apotessar 600/4 AE
Mirotar 1000/5.6 AE
Mutar I  2x telekonvertar
Mutar II 2x telekonvertar
Mutar III 1.4x telekonvertar

Japanske føretak
Tyske føretak
Nedleggingar i 2005
Kameraprodusentar
Tiefencastel

Tiefencastel (retoromansk Casti) er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 859 meter over havet.

Kommunen ligg ved foten av Albula- og Julierpasset.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tiefencastel» frå ,  den 30. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad  (tysk)
 

Kommunar i Graubünden
Udegejsk

Udegejsk er eit nesten utdøydd tungusisk språk som blir snakka av om lag 100 personar i Primorskij og Khabarovsk kraj i austlege Sibir i Russland. Språket er i nær slekt med nanaiisk. I byen Bikin har ein observert at dei to språka har gått gjennom ein viss gjensidig assimilasjon.

Ortografi
Alfabetet frå 1931-1937:

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Udegejsk» frå , og «Udege language» frå  den 30. mars 2012.  
 oppgav desse kjeldene:

Tungusiske språk
Språk i Russland
Einskildspråk
DigitaltMuseum

DigitaltMuseum er ein felles database over samlingar i norske og svenske kunst- og kulturhistoriske museum. Tenesta vart skipa i 2009. Databasen vert utvikla og driven av KulturIT, som er eigd av Maihaugen og Norsk Folkemuseum, og mottek støtte frå Norsk kulturråd, tidlegare ABM-utvikling. Målet med DigitaltMuseum er at musea sine samlingar skal vere lett tilgjengelege for alle interesserte, uavhengig av tid og stad.

Per 1. februar 2013 var om lag 1 160 000 gjenstander frå 116 museum og samlingar tilgjengelege på nettstaden til DigitaltMuseum.

Bakgrunnsstoff 

 DigitaltMuseum.no

Museum i Noreg
Databasar
Skipingar i 2009
Fingertare

Fingertare er ein brunalge som er utbreidd langs heile kysten i Noreg.

Utsjånad 

Stor brunalge. Nedre del er fleirårig og femnar ein jamtjukk, glatt, svært bøyeleg og seig stilk, som er festa til underlaget med eit velutvikla hefteorgan. Stilken kan verte 2-3 m lang. Øvre del femnar eit glinsande blankt blad, som kan verte om lag 1,5 m langt og 0,5 m breitt, og som har lange reimliknande flikar. Bladet vert fornya kvart år nedanfrå. Ved stilken er bladplata kileforma eller avrunda. Bladet si form kan variere mykje frå stad til stad.

Utbreiing 
Planta finst langs det nordvestlege Atlanterhavet frå Grønland sørover til Cape Cod og langs det nordaustlege frå nordkysten av Russland og Island sørover til Frankrike.

Førekomst i Noreg 
Arten finst på sterkt utsette stader nedanfor sagtangbeltet, og veks på 1-20 m djupn. Utbreidd langs heile kysten, men sluttar å vekse når sjøtemperaturen vert høgare enn 18° C. I kjølige somrar kan planta vekse langt innover i fjordane, i varme somrar vert taren pressa utover att.

Bruk   
Økonomisk verdifull alge fordi celleveggane inneheld alginsyre, som  vert  brukt  til å framstill alginat. Desse vert brukte i næringsmiddelindustrien som tjukningmiddel i syltetøy, iskrem, tannpasta m. m. Tidlegare brende ein fingertare og framstilte soda og jod av asken. Taren vart også samla inn og turka, og brukt som gjødsel.

Kjelder 

 Floraen i farger 2, Arne Pedersen og Jørgen Vasshaug, H. Aschehoug & Co. ( W. Nygaard ).
 Denne artikkelen bygger på «Laminaria digitata» frå ,  den 30. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
 

 Algar
 Sjøplantar i Noreg
Brudespirea

Brudespirea (Spiraea x cinerea) er ein busk i spireaslekta i rosefamilien. Brudespirea er ein hydrid mellom S. hypericifolia × S. cana.

Bakgrunnsstoff 
 

Buskar
Hageplantar
Syrinslekta

Syrinslekta (Syringa) er ei planteslekt med 20-25 artar. Syringa er klassifisert under tribusen Oleeae som høyrer til oliventrefamilien.

Artar

Artar i Noreg
Desse artane veks i naturen i Noreg:
 Syrin (S. vulgaris), framandart, ikkje vurdert i Framandartslista 2018, men med svært høg risko (SE) i den førebels Framandartslista 2023
 Ungarnsyrin (S. josikaea), framandart, potensielt høg risiko (PH)
 Nikkesyrin (S. komarowii, syn. S. reflexa), framandart, låg risiko (LO)

Fleire artar og hybridar er registrerte med einskildfunn:
 Kinasyrin (S. ×chinensis, S. vulgaris × S. ×persica)), framandart, ikkje risikovurdert
 Himalayasyrin (S. emodi), framandart, ikkje risikovurdert
 Persiasyrin (S. ×persica, S. protolaciniata × ukjend), framandart, ikkje risikovurdert
 Ligustersyrin (S. reticulata, syn. S. pekinensis), framandart (dørstokkart), ingen kjend risiko (NK)

Andre artar
S. afghanica
S. mairei
S. microphylla
S. meyeri
S. oblata
S. pinetorum
S. pinnatifolia
S. protolaciniata
S. pubescens
S.p. ssp. julianae (syn. S. julianae)
S.p. ssp. microphylla (syn. S. microphylla)
S.p. ssp. patula (syn. S. patula)
S. spontanea
S. sweginzowii
S. tibetica
S. tomentella
S. villosa
S. wardii
S. wolfii
S. yunnanensis

Hybridar
S. ×diversifolia (S. oblata × S. pinnatifolia)
S. ×henryi (S. josikaea × S. villosa)
S. ×hyacinthiflora (S. oblata × S. vulgaris)
S. ×josiflexa (S. josikaea × S. komarowii)
S. ×lacinoata (S. protolaciniata × S. vulgaris)
S. ×persica (S. protolaciniata × ukjend) – 
S. ×prestoniae (S. komarowii × S. villosa)
S. ×swegiflexa (S. komarowii × S. sweginzowii)

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Kvite blomstrar
Raude blomstrar
Blå blomstrar
Oliventrefamilien
Skurugata

Skurugata er ei uvanleg geologisk danning i Eksjö i Jönköpings län i Sverige. Skurugata er ei omkring 800 meter lang kløft i fjellet som er mellom 7 og 24 meter brei. Det finst fleire liknande «skuror» på andre stader i austre Småland, der Skurugata er den største. Dei bratte fjellveggane er på visse stader 35 meter høge.

Det finst ei rekkje teoriar om korleis kløfta ein gong vart danna. Den vanlegaste forklaringa er at kløfta vart graven ut av ei iselv då innlandsisen smelta. Andre trur at kløfta er ein sprekk i fjellgrunnen eller ein forkastning. Fjellet i området og steinane på botnen av kløfta består av gråbrun og mørkbrun porfyr med innlegg av kvarts og raud feltspat.

Det finst ei rekkje mosearter i sprekken, nokre av desse finst elles berre i fjellområde. I dei omkringliggande skogane finst òg eit interessant fugleliv. Blant anna kan ein påtreffe storfugl, orre, jerpe og ramn.

Sjølv på varme sommerdager pleier det å vere svalt i botnen av kløfta, og einskilde år har haugar av snø og is lege til langt ut på sommaren. Tidleg på sesongen og etter kraftig regn kan sprekken verte fylt av vatn. Området kring Skurugata er eit naturreservat og i området finst ein sti, kring 2 km lang, som går gjennom heile sprekken og opp på fjelltoppen Skuruhatt.

I midten av kløfta finst ein stein som det går å løfte bort, og bak denne finst ei gjestebok, plasseringa er markert med eit skilt på klippeveggen.

Ei segn seier at ei bøsse finst gøymd i Skurugata, han skal ha vorte gøymt av ein person kalla «Tjuva-Jösse». Det vert sagt han som finn bøssa vil få stor lukke i livet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Skurugata» frå ,  den 31. mars 2012.  

Jönköpings län
Kløfter i Sverige
Robert Frost

Robert Lee Frost () var ein amerikansk poet.
Frost vann Pulitzerprisen fire gonger og blir rekna som ein av dei viktigaste poetane på 1900-talet.

Liv 
Frost vart fødd i San Francisco i California. Faren døydde då Frost var tolv år, og familien flytta frå San Francisco til Lawrence i Massachusetts. Han studerte ei lang tid ved Dartmouth College, men vendte attende til Lawrence og arbeidde som lærar, fabrikksarbeidar og avisbud, og etter at han måtte forsørge ein veksande familie, som farmar i Derry, New Hampshire. Mange av dei kjende dikta hans skreiv han om morgonen i tida rett før han starta på gardsarbeidet. Han makta ikkje få god nok avkastning av farmen og etter ni år tok han til som engelskærar att, denne gongen ved Pinkerton Academy (no Plymouth State University i New Hampshire).

I 1912 busette Frost og familien seg i Glasgow, seinare i Beaconsfield, ein forstad til London der han skreiv fleire av dei dikta som han sinare blei kjend for. I 1913 gav han ut si første diktsamling, A Boy’s Will. I London blei Frost kjend med T.E. Hulme, Edward Thomas og Ezra Pound. Lik Frost var Pound ein amerikansk poet som hadde slått seg ned i London. Pound skreiv seinare ein av dei mest akta oversiktene over verka til Frost.

Etter utbrotet av første verdskrigen vendte Frost attende til USA, kjøpte ein farm i Franconia, New Hampshire og fekk eit professorat i engelsk ved Amherst College. Han underviste seinare ved fleire ulike lærestader.

Virke 
Heimstaden var eit stadig attvendande tema i Frost sine dikt. Mange er naturdikt der han beskriv landskapet i New England. Formalt er dikta forteljande og tilsynelatande grunne og lette, men dei rommar gjerne ei djup innsikt som er vanskelegare å få tak på. Frost utvikla ein eigen teori om lyrikk der metaforar ligg til grunn og ei blanding av streng metrikk med den naturlege talerytmikken i det engelske språket spelar sentrale roller. Ein kan finne nokre parallellar til Emily Dickinson.

Verk

Diktsamlingar 
 A Boy’s Will. 1913
 North of Boston. 1914
 Mountain Interval. 1916
 New Hampshire. 1923
 West-running Brook. 1928
 A Further Range. 1936
 A Witness Tree. 1942
 Steeple Bush 1947
 In the Clearing. 1962
 Desert Place.

Dramatikk 
 A masque of reason. 1945
 A masque of mercy. 1947

Oppteikningar 
 The Notebooks of Robert Frost. 2007 ISBN 978-0-674-02311-6, 2009 ISBN 978-0-674-03466-2

Samleutgåver 
 Collected Poems, Prose and Plays. Redigert av Richard Poirier. Library of America, 1995, ISBN 978-1-883011-06-2.
 Complete Poems. Holt, Rinehart & Winston, New York 1967.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Bibliografi  
 Project Gutenberg: e-tekstar av nokre av Frosts verk
 Biografi og fleire diktsamlingar
Noko av poesien til Frost

USA-amerikanske diktarar
Pulitzerpris-vinnarar
Folk frå San Francisco
Folk frå Massachusetts
Dolgansk

Dolgansk er eit språk i den nordtyrkiske gruppa av de tyrkiske språka, og det næraste slektspråket er sakha. Det har rundt 1 000 talarar på Tajmyrhalvøya i Russland. 

Dolganarane skil seg frå sakhafolk ved at dei driv med reindrift, og i alle fall før Oktoberrevolusjonen var dei nomadiske. Språkleg er skilnaden gruppene i mellom så liten at ein viktig grunn til at dei blir rekna som to språk den etnografiske skilnaden dei i mellom.

På same måte som finsk, ungarsk og tyrkisk har dolgansk vokalharmoni, det er  agglutinerande, og har ikkje kjønn. Ordstillinga er som regel subjekt–objekt–verb.

Skriftsystem

Dolgansk fekk skriftspråk rundt 1920, basert på det latinske alfabetet. Etter omlegginga til kyrillisk i 1937 fekk dolgansk eit nytt alfabet, med desse tilleggsbokstavane og digrafane,  Дь дь, Һ һ, Ҥ ҥ, Нь нь, Ө ө, Ү ү, i tillegg til det vanlege kyrilliske а-я.

Publikasjonar

I Dudinka kjem det ut ei avis, Tajmyr, som regelmessig publiserer på dolgansk.

Kjelder

Bibliografi
 Stachowski, M.: Dolganischer Wortschatz, Kraków 1993 (+ Dolganischer Wortschatz. Supplementband, Kraków 1998).
 Stachowski, M.: Dolganische Wortbildung, Kraków 1997.
 Андросова С. И.: Долганский язык // Языки мира. Тюркские языки. М, 1997.
 Убрятова Е. И.: О языке долган // Языки и фольклор народов сибирского Севера. М.; Л., 1966;
 Убрятова Е. И.: Язык норильских долган. Новосиб., 1985;

Tyrkiske språk
Språk i Russland
Einskildspråk
Aspö i Karlskrona

Aspö er ei øy i Blekinge-øyane søraust i Sverige. Ho utgjer eit sokn i Medelstad härad i Karlskrona kommun i Blekinge län. Her ligg busetnaden Drottningskär og ei festning med same namn frå 1600-talet. Øya har kring 460 fastbuande, med mange fleire vitjande om sommaren. Ei bilferje går kvar time, gratis, mellom Aspö og Karlskrona.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aspö, Karlskrona» frå ,  den 4. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Turistkart over Aspö  (PDF)

Blekingeøyane
Blidö

Blidö er ei øy i Stockholms skjergard og ein del av Norrtälje kommun.

Journalisten og forfattaren Ture Nerman eigde eit sommarhus på Blidö frå 1919 til 1969.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Blidö» frå ,  den 4. april 2012.  

Stockholms skjergard
Øyar i Sverige