kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Eurosona

Eurosona er nemninga brukt om dei 20 medlemslanda i Den europeiske unionen (EU) der euro vert brukt som valuta. Desse landa er tilslutta Den økonomiske og monetære unionen (ØMU). Den europeiske sentralbanken (ESB) er ansvarleg for pengepolitikken til eurosona.

Fellesvalutaen vart oppretta elektronisk på verdas finansmarknadar i 1999, men vart ikkje innført som fysisk betalingsmiddel før 1. januar 2002. Europeiske mikrostatar som Monaco, San Marino og Vatikanstaten har innført euro gjennom spesielle avtalar, men er formelt ikkje ein del av euroområdet ettersom dei ikkje er medlemmar av EU. Unilateralt er fellesvalutaen òg kome i bruk i Andorra, Kosovo og Montenegro.

Sidan 1999 har òg Hellas, Slovenia, Kypros, Malta, Slovakia og Estland slutta seg til Den økonomiske og monetære unionen (EMU). Alle medlemslanda av Europaunionen, bortsett frå Storbritannia og Danmark, er bundne til å innføre euro, og dermed er det venta at fleire land vil ta del i valutaunionen ettersom kvart land oppfyller konvergenskriteria for samarbeidet.

Eurosona utgjer i dag ein av verdas største økonomiar, avhengig av kor kursen står mellom den amerikanske dollaren og euroen.

Omfang

Offisielle medlemsland 

Euroområdet vart danna då euroen vart skapt 1. januar 1999. Valutaen vart fyrst innført elektronisk og berre i dei 11 av EU sine då 15 medlemsstatar som oppfylte dei såkalla konvergenskriteria.

Hellas, som var ein av dei EU-statane som fyrst ikkje kvalifiserte seg til eurosona, slutta seg til området 1. januar 2001, ettersom landet då oppfylte konvergenskriteria.

Eitt år seinare, 1. januar 2002, vart euroen innført som fysisk valuta; det var no mogleg å handle med eurosetlar og euromyntar. Overgangen innebar at over 300 millionar personar på ein og same tid bytta valuta. Det var no eksempelvis mogleg for ein tyskar å handle i ein fransk forretning utan å måtte veksle valuta.

Sjølv om eurosona allereie i dag omfattar mange EU-medlemsstatar i tillegg til fleire andre land og territorium, så ventar fortsatt mange land på å få slutte seg til valutaunionen. I fylgje Maastricht-traktaten må nemleg alle medlemslanda, bortsett frå Danmark og Storbritannia som begge har unntak frå pålegget, innføre euroen som valuta så snart dei oppfyller konvergenskriteria. Dette gjorde Slovenia, som fyrste land etter dei opphavlege 12 eurolanda, i 2006, og kunne såleis innføre euroen som valuta 1. januar 2007. Kypros og Malta gjekk over til euroen 1. januar 2008. Slovakia innførte euroen 1. januar 2009 etter ei avgjerd fatta av finansministrane i euroområdet den 8. juli 2008.

Europakommisjonens konvergensrapport frå 2008 slo fast at Slovakia oppfylte konvergenskriteria, og 3. juni 2008 gav finansministrane i EU landet klarsignal om å innføre euroen frå 2009. 8. juni 2010 gav finansministrane i EU klarsignal til at Estland kunne innføre euro frå 1. januar 2011.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen byggjer på «Eurosonen» frå , den 1. mars 2011. 

 
Fleirhastigheits-Europa
Klatremus

Klatremus (Myodes glareolus) er ein gnagar i gruppa korthalemus. 

Ho har ein hale som er bere halvparten av kroppslengda, og er derfor lett å skilja frå skogmus og husmus, som begge har lengre hale. Pelsfargen på ryggen er tydeleg raudbrun, og det skil musa frå den gråbrune markmusa og  fjellmarkmusa.

Kultur

I Thorbjørn Egner si forteljing om «Hakkebakkeskogen» er Klatremus Lillemann eit av dyra i skogen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Klatremus» frå ,  den 1. mars 2011.

Bakgrunnsstoff

Pattedyratlas (Norsk Zoologisk Forening) 

Hamsterfamilien
Pattedyr i Noreg
Snøgås

Snøgås (Anser caerulescens, tidlegare Chen caerulescens) er ein fugleart i andefamilien.

Utbreiing og taksonomi 
Snøgåsa hekkar nord for tregrensa på Grønland, i Canada, Alaska og det noraustlegaste Sibir. Arten vert delt opp i to underartar.
 A. c. caerulescens: Lever i den vestre delen av utbreiingsområdet.
 A. c. atlanticus: Er litt større og lever i den austre delen av arten sitt utbreiingsområde.

Utsjånad 
Arten opptrer i to fargevariantar, kvitt eller blågrått. Dei kvite er snøkvite unnateke vengespissane som er svarte. Den andre typa har blågrått som erstatning for kvitt unnateke hovudet, nakken og halespissen. Ungfuglen av den blå varianten er meir gråleg med lite eller ikkje noko kvitt. Både den kvite og den blå typa har rosaraude føter og legger, og lyseraud nebb.

Trekktilhøve 
Fuglane flyg sørover til dei milde delane av Nord-Amerika og overvintrar frå det sørvestre British Columbia i nord til Mexico i sør.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Snow goose» frå ,  den 2. mars 2011.

Bakgrunnsstoff

Fuglar i Arktis
Andefamilien
Petter Hugsted

Alf Petter Hugsted () var ein norsk skihoppar. Han var både fødd og døydde på Kongsberg.

Karriere
Hugsted vart olympisk meister i hopp i under Vinter-OL 1948 i St. Moritz, føre Birger Ruud på sølvplass og Thorleif Schjelderup på bronseplass. Hugsted hoppa 65 meter i fyrste omgang og 70 meter i andre omgang, det lengste hoppet i tevlinga. Alle dei norske medaljane kom etter klart høgre stilkarakterar enn for dei sterkaste, utanlandske konkurrentane. Hugsted fekk 18 og to gongar 18,5 poeng i teljande karakterar for fyrstehoppet og tre gongar 19 for andrehoppet. Finnen Matti Pietikäinen hoppa 69,5 og 69 meter, men tapte totalt 12 stilpoeng i høve til Hugsted og hamna på fjerdeplass i tevlinga. For prestasjonen i OL-bakken vart Hugsted tildelt 'Sportsjournalistenes statuett' for 1948, den aller fyrste som vart utdelt. Han var også med i Ski-VM 1950 i Lake Placid, enda då på sjuandeplass, endå om han var berre femte beste nordmann.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1948: Gullmedalje under OL i St. Moritz. Nr 3 i Holmenkollrennet
1950: Nr 7 i VM i Lake Placid. Nr 3 i Holmenkollrennet
1951: Nr 13 i Holmenkollrennet

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1946: Nr 9
1947: Nr 6 i Tistedalen
1948: Nr 5 på Lillehammer

Kjelder
P. Chr. Andersen: Den nye olympiaboken. Oslo, 1957.

Bakgrunnsstoff
14. mars 1948 - Petter Hugsted ble nr 2 i Bergensbakken , Historien om en hoppbakke
http://www.kongsberg.kommune.no/kultur/gater/data/petter_hugsted_vei.htm 

Norske skihopparar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 1948
Norske deltakarar under vinter-OL 1948
Skihopparar under vinter-OL 1948
Folk frå Kongsberg
Fredrik Skavlan

Fredrik Skavlan () er ein norsk journalist, teiknar og programleiar.

Karriere 
Etter vidaregåande skule i 1987 byrja Skavlan sin pressekarriere i Morgenbladet, der han fekk jobb som teiknar og journalist. Sidan har han jobba primært som skrivande, men òg som teiknar og reportasjeleiar i Aftenposten og Dagbladet. Han har dessutan illustrert fleire bøker. Han debuterte som programleiar i NRK på sin 30-årsdag.

Talkshow
I 1996 blei Skavlan henta til NRK2 for å leie det direktesendte talkshowet Absolutt. Programmet hadde premiere den 2. september. Etter 133 sendingar takka han for seg som programleiar for Absolutt i mai 1997. Sommaren same året var han og Ingunn Kyrkjebø programleiarar for sommarserien Sommeråpent, og same året leia han TV-aksjonen Krafttak mot kreft. Hausten 1998 blei han programleiar for talkshowet Først & sist. Programmet uvikla seg raskt til å bli eit av Noregs mest sette TV-program 1998 – 2007. Ved sida av Først & sist var han òg programleiar for laurdagsserien Underholdningsmaskinen våren 1999, og for direktesendingane frå kronprinsbryllaupet sommaren 2001. Skavlan avslutta Først & sist våren 2007. I 2009 starta han eit nytt talkshow, Skavlan, som blei sendt på NRK og SVT.

Illustratør
Skavlans teikningar har vorte publisert i fleire riksdekkande medium sidan han allereie som gut leverte teikneseriar til Dagbladet, Aftenposten og Det Nye. Sidan har han òg hatt reklameoppdrag og illustrert bøker for forlag som Cappelen, Press, Gyldendal og Aschehoug. Fredrik Skavlan jobbar primært med pennesplitt og tusj direkte på kvitt papir, og innimellom òg med akvarellfargar. Etter nedlegginga av Først & sist har Skavlan illustrert ei bok om Peter Pan. Han teiknar for tida vekevisst for Dagbladets Magasinet.

Han var medforfattar av boka Det Kongelige bryllup, lansert i 2001.

Vinteren 2006 blei det kjent gjennom media at Skavlan var blitt kjærast med Maria Bonnevie. Skavlan har tre born frå tidlegare ekteskap.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Fredrik Skavlan» frå ,  den 3. mars 2011.

Bakgrunnsstoff

Norske journalistar
Norske teiknarar
Norske programleiarar
Programleiarar for NRK
Programleiarar for SVT
Folk frå Oslo
Thorleif Schjelderup

Thorleif Schjelderup () var ein norsk skihoppar og forfattar frå Oslo. Ferdinand Schjelderup var far hans. Han var 1940-44 gift med Sossen Krohg. Seinare var han gift med Anne Brown. På 1970-talet budde han fleire år i Stockholm, saman med operasongaren Ranveig Eckhoff.

Skihoppar
Schjelderup vann sølvmedaljen under NM-hopprennet i 1947, 0,7 bak overraskingsmannen Henry Amdahl. Under det spesielle hopprennet i Vinter-OL 1948 vann Schjelderup bronsemedaljen bak landsmennene Petter Hugsted og Birger Ruud. Same året vart han nummer to i Holmenkollrennet, bak Arne Hoel, men på plassen føre olympiameisteren Hugsted, samt han fekk bronse under noregsmeisterskapen, delt med Birger Ruud. Schjelderup var den første nordmann som hoppa over 100 meter på ski. Han var instruktør for det norske hopplandslaget frå 1957 til-62.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1948: OL-bronse i St. Moritz. Nr 2 i Holmenkollen
1949: Nr 12 i Holmenkollen
1950: Nr 11 i Holmenkollen
1951: Nr 5 i Holmenkollen
1953: Nr 13 i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1946: Nr 6
1947: Sølvmedalje
1948: Bronsemedalje på Lillehammer

Forfattarskap
Schjelderup dreiv eit omfattande friluftsliv, mellom anna var han, som far sin, medlem av Norsk Tindeklub. Han skreiv fleire bøker om friluftsliv og reiseliv. Tidleg tok han i bruk smalfilm, reiste i mange år rundt og viste film og kåserte.

Bibliografi
Fra sprøytehopp til Planica, 1950
Du skulle forføres : noen tanker om frihet, 1952
Alt om skihopping, 1956
Hvordan planlegges samfunnet : orientering for ungdom om regionplanlegging, 1969
Thorleif Schjelderup & Rolf Vik:  Miljøvern, 1973.
Hva er galt med oss?, 1976
Så langt øyet kan se.,  1979
Mitt hjerte til Vestlandet., 1981

Kjelder
P. Chr. Andersen: Den nye olympiaboken. Oslo, 1957
Bibsys

Norske skihopparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 1948
Norske deltakarar under vinter-OL 1948
Skihopparar under vinter-OL 1948
Idrettsutøvarar frå Oslo
Rune Olijnyk

Rune Olijnyk () er ein norsk tidlegare skihoppar frå i Lørenskog. Han vann sølvmedaljen i storbakken under verdsmeisterskapen på ski 1991 i Val di Fiemme. Frå NM-tevlingar fekk han med seg tre bronsemedaljar. Han tevla for Lørenskog Idrettslag.

Karriere
Olijnyk markerte seg på nasjonalt nivå i 1989-sesongen. Han fekk sin debut i verdscupen i desember 1989 i Thunder Bay. Beste plasseringa for den sesongen kom under den tysk-austerrikske hoppveka i Bischofshofen, ein sjuandeplass. Same sesongen kom han på tredjeplass under noregsmeisterskapen i normalbakken. Han vann då den fyrste av tre bronsemedaljar som kom på rad i sesongane 1990-92, alle i normalbakken. Klart nærast NM-tittelen var han i 1992 i Molde. Han var då 1,4 poeng bak meisteren Espen Bredesen og 0,2 poeng bak toaren, Lasse Ottesen.

I 1991 overraska Olijnyk stort under ski-VM i Val di Fiemme. Han erobra då sølvmedaljen i storbakken, 1,2 poeng bak ein annan overraskingsmann, Franci Petek frå Jugoslavia (Slovenia). I normalbakken vart han nummer 20. Dessutan var han med på det norske laget som i lagtevlinga kom på fjerdeplass. I verdscupen elles kom han i mars 1991 på fjerdeplass i Holmenkollen. Gjennom 1992-sesongen presterte han på eit lågare nivå. Han kom likevel med til vinter-OL i Albertville, der han var med i ein svak norsk hopptropp som oppnådde ein sjuandeplass i lagtevlinga som best, med Olijnyk på laget.

Olijnyk var med på Akershus sine lag som vann NM-sølv i 1991 og gull i 1992. Han la opp etter 1993-sesongen.

Besteplasseringar i internasjonale renn
1990: Nr 7 i Bischofshofen
1991: Nr 4 i Holmenkollen
1991/92: Nr 12 i Thunder Bay

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1989: Nr 6 i storbakken på Odnes
Ski-NM 1990: Bronsemedalje i normalbakken på Fluberg
Ski-NM 1991: Bronsemedalje i normalbakken på Rognan
Ski-NM 1992: Bronsemedalje i normalbakken i Molde
Ski-NM 1993: Nr 8 i normalbakken på Lillehammer

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Rune Olijnyk i fis-ski.com 
Rune Olijnyk i olympedia.org

Norske skihopparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Skihopparar under vinter-OL 1992
Folk frå Lørenskog
Magne Johansen

Magne Johansen () i Trondheim er ein norsk tidlegare skihoppar. Han var med på det norske laget som vann VM-sølv i lagkonkurransen i stor bakke i Lahti i 1989. Frå noregsmeisterskapane fekk han med seg fire sølvmedaljar, alle i normalbakken, samt ein bronsemedalje.

Karriere 
Johansen debuterte i verdscupen i Lahti i mars 1987. Han slo ikkje heilt gjennom i internasjonale renn, ein fjerdeplass i St. Moritz i 1992 var hans beste plassering. Nasjonalt overraska han med å vinne sølvet under NM i normalbakken i 1988, berre overgått av Erik Johnsen. Dei beste sesongane hans var frå 1989 til -92. Under VM i Lahti fekk han ikkje hoppe i nokon av dei individuelle tevlingane, men var med på laget som vann VM-sølvet bak Finland. Clas Brede Bråthen, Ole Gunnar Fidjestøl og Jon Inge Kjørum var dei andre på laget. Beste individuelle VM-plassering var ein 13. plass under skiflygings-VM i Harrachov i 1992, same sesongen vart han nummer 18 i storbakken under OL i Albertville. Johansen var aktiv på toppnivå frå 1987 til 1993. Han tevla for Leknes SK, Meldal IL og Byåsen IL, og var med i treningsgruppa til Trønderhopp.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1987: Nr 14 i Lahti (debut)
1989: Nr 7 i Holmenkollen og i Örnsköldsvik
Ski-VM 1989: Sølvmedalje lag i Lahti
1990: Nr 5 i Örnsköldsvik
1992: Nr 4 i St. Moritz
1993: Nr 18 i Oberstdorf

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1987: Sølvmedalje lag i Steinkjer
Ski-NM 1988: Sølvmedalje i normalbakken i Skien
Ski-NM 1989: Sølvmedalje i normalbakken i Vikersund
Ski-NM 1990: Sølvmedalje i normalbakken på Fluberg, bronsemedalje i storbakken i Meldal
Ski-NM 1991: Nr 8 i storbakken i Bærum
Ski-NM 1992: Sølvmedalje i normalbakken i Molde
Ski-NM 1993: Nr 8 i storbakken på Odnes

Han la opp i 1993.

Bakgrunnsstoff 
 
 Magne Johansen i olympedia.org

Norske skihopparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Skihopparar under vinter-OL 1992
Folk frå Vestvågøy
Christian Mohn

Christian Mohn () var ein norsk skihoppar, idrettsleiar og forretningsmann. Han var president i Norges Skiforbund og seinare leiar av interesseforeininga Hoppsportens Venner. I si tid som aktiv hoppar var han medlem av IL Heming.

Mohn deltok i ski-VM både i 1950 og 1954. Han vart nummer 4 i Lake Placid i 1950 og nummer 20 i Falun i 1954. I Holmenkollrennet kom han på andreplass i 1952 og tredjeplass i 1954. Sjuandeplassen i 1952 var hans beste plassering under noko noregsmeisterskap.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1948: Nr 10 i Holmenkollen
1950: Nr 4 i VM i Lake Placid
1952: Nr 2 i Holmenkollen (mest berre norske deltakarar)
1953: Nr 9 i Holmenkollen
1954: Nr 3 i Holmenkollen
1955: Nr 13 i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1948: Nr 12 på Lillehammer
1952: Nr 7 i Porsgrunn
1955: Nr 9 på Voss
1956: Nr 9 i Drammen
1958: Nr 10 i Oslo

Kjelder

 
 Arne Thoresen: Lengst gjennom lufta. Versal Forlag, Oslo 2007. ISBN 978-82-8188-030-6, s. 110

Norske skihopparar
Norske idrettsleiarar
Asbjørn Osnes

Asbjørn Osnes () var ein norsk skihoppar i Hønefoss. Under Ski-VM 1958 i Lahti vart han nummer fem i hopprennet og beste nordmann. Tidlegare deltok han i Vinter-OL i 1956, der han vart nummer 18. Han slo gjennom i 1955-sesongen, vann same året si einaste NM-medalje. Etter god hopping i NM-rennet på Voss fekk han 224,9 poeng, eit lite poeng mindre enn noregsmeisteren Sverre Stallvik. I 1958 sette Osnes bakkerekord i Vikersundbakken med 108,5 meter. Han tevla for Jevnaker Idrettsforening og døydde på Jevnaker.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1955: Nr 6 i Lahti
1955/56: Nr 5 i Oberstdorf
1956/57: Nr 10 i Oberstdorf
1958: Nr 5 i VM i Lahti
1959: Nr 12 i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1955: Sølvmedalje på Voss
Ski-NM 1956: Nr 6 i Drammen
Ski-NM 1958: Nr 9 i Oslo
Ski-NM 1959: Nr 6 på Gjøvik
Ski-NM 1962: Nr 7 i Skien

Bakgrunnsstoff
 
Osnes sin OL-statistikk 

Norske skihopparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1956
Skihopparar under vinter-OL 1956
Folk frå Jevnaker
Garnering

Garnering er den indre kledningen  som vert lagd på spanta i eit fartøy. I tillegg til å gi jamn overflate, er ganeringa med på å gjere fartøyet sterkare. I trefarkostar er garneringa ofte av furu. Etter forskrifter frå Veritas skal margsida av plankane vende ut frå spanta.  For å minske fuktoppsamling  på hud, spant og garnering, må garneringa ventilerast. Det vert gjort antan ved langsgåande luftekanalar eller ved lufteluker, slik som på redningsskøyter med dreven garnering.

Kjelder
Torstein Arisholm med fleire:Kravellbygging i Norge. Hardanger Fartøyvernsenter og Norsk Sjøfartsmuseum 2008

Trebåtar
Båtbygging
Skipsterminologi
Erling Kroken

Erling Kroken () i Nedre Sigdal var ein norsk skihoppar. Han vart noregsmeister i skihopping i Narvik i 1951, der han sette bakkerekord i Fagerlibakken med 78,5 meter. I 1953 var han ein av Noregs deltakarar i den fyrste tysk-austerrikske hoppveka, vann rennet i Oberstdorf 4. januar. Året etter, 1954, vart han nummer sju i hopprennet under verdsmeisterskapen i Falun.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1951: Nr 5 i Holmenkollen
1952: Nr 8 i Holmenkollen
1953: Siger i Oberstdorf, nr 5 i Holmenkollen
1954: Nr 7 i VM i Falun, samt i Lahti

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1951: Gullmedalje i Narvik

Kroken vann Skuirennet i 1951 og 1955.

Kjelder

 
Skuibakkens Venner: Vinnere gjennom tidene
Arne Thoresen: Lengst gjennom lufta. Versal Forlag, Oslo 2007. ISBN 978-82-8188-030-6, s. 110, 334-341

Denne artikkelen bygger på «Erling Kroken» frå ,  den 4. mars 2011.  
 

Norske skihopparar
Noregsmeistrar i skihopping
Folk frå Sigdal
Bekfuru

Bekfuru (Pinus rigida), også kjend som pitchpine, er eit furuslag som høyrer heime i det austlege Nord-Amerika. Det kan trivast på ulik jordsmun, og  får ei høgd på 6-30 meter. Bekfuru har god motstandskraft mot skogbrann. Den tjukke barken vernar stammen mot brannskadar. Om trekruna vert øydelagd, kan det vekse nye skot rett frå stamma.

Trevirke
Sjølv om bekfuru ofte er krokete, og det kan vekse fleire stammer frå same rot, har trevirke vorte nytta til mange formål. Veden inneheld mykje harpiks, og er tung, hard og dermed slitesterk. Bruksområde har vore jernbanesviller, props i gruvegangar, og skipsbygging. Colin Archer brukte Pich Pine til garnering i polarskipet «Fram». Nokre av dei tidlege redningsskøytene hadde kjøl av bekfuru. Trevirket som har vore i handelen som Pitch Pine har og kome frå andre amerikanske furuslag, særleg Longleaf Pine (Pinus palustris).

Kjelder

Tom Rasmussen: Trevirke og materialbruk i Kravellbygging i Norge. Hardanger Fartøyvernsenter og Norsk Sjøfartsmuseum 2008
Bogen om træ. Lademann Forlagsaktieselskab København 2008

Denne artikkelen bygger på «Pitch Pine» frå ,  den 4. mars 2011.  

Furuslekta
Sverre Stallvik

Sverre Stallvik () var ein norsk skihoppar frå Trondheim som vart noregsmeister i 1955. Han var medlem i Byåsen Idrettslag.

Aktiv
Stallvik slo seg inn i eliten av norske skihopparar i 1949-sesongen. Han vann hopprennet i Svenska skidspelen i 1950 og vart nummer to i 1953, då svensken Karl Holmström vann. Også i Holmenkollrennet vart han nummer to i 1953, bak overraskingsmannen Otto Austad. I 1955 vart Stallvik noregsmeister på Voss, 0,9 poeng føre Asbjørn Osnes.

I ski-VM 1954 i Falun vart Stallvik nr 17. Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka 1955/56, og vart nummer 8 i opningsrennet i Oberstdorf. Til liks med heile den norske hopptroppen reiste han etter to renn heim til Noreg, for å trene til OL i Cortina d'Ampezzo. Under Vinter-OL 1956 vart han nummer ni og beste nordmann.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1949: Nr 4 i Holmenkollen
1950: Siger i Svenska skidspelen i Falun
1951: Nr 4 i Holmenkollen
1952: Nr 13 i Holmenkollen
1953: Nr 2 både i Holmenkollen og Svenska skidspelen i Falun
1954: Nr 17 i VM i Falun
1955: Nr 7 i Holmenkollen
1955/56: Nr 9 i OL i Cortina d'Ampezzo. Nr 8 i Oberstdorf

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1949: Nr 7 på Steinkjer
1950: Nr 9 i Bærum
1951: Nr 5 i Narvik
1952: Nr 6 i Porsgrunn
1953: Nr 5 i Trondheim
1954: Nr 10 på Kongsvinger
1955: Gullmedalje på Voss
1956: Nr 7 i Drammen

Kjelder
FIS-biografi
Byåsen IL Hopp-kombinert Hall of Fame
Sports-Reference.com: Sverre Stallvik 
Arne Thoresen: Lengst gjennom lufta. Versal Forlag, Oslo 2007. ISBN 978-82-8188-030-6, s. 121-122, 334-341

Norske skihopparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1956
Skihopparar under vinter-OL 1956
Folk frå Trondheim
Erik Johnsen

Erik Stein Johnsen () i Oslo er ein norsk, tidlegare skihoppar frå Oslo, som i 1988 vann olympisk sølvmedalje individuelt og bronsemedalje for lag. Han tevla for Romsås Idrettslag.

Karriere 
Johnsen slo gjennom nasjonalt i 1987 og fekk på tampen av sesongen sin debut i verdscupen under Holmenkollrennet. Sesongen etter debuterte han i den tysk-austerrikske hoppveka, men hamna langt nede på resultatlistene. Men nokså brått, frå slutten av januar 1988 var han jamnt høgt oppe i teten i verdscuprenna. Under vinter-OL 1988 i Calgary vann han sølvmedalje i stor bakke, langt bak vinnaren Matti Nykänen og 0,2 poeng føre bronsemannen Matjaz Debelak. Tidlegare i OL hadde han vorte nr 41 i normalbakkerennet. I lag med Ole Christian Eidhammer, Jon Inge Kjørum og Ole Gunnar Fidjestøl vann Johnsen bronsemedalje i laghoppinga i Calgary-OL. Same året vann Johnsen hopprennet i Holmenkollen. OL-sølvet i 1988 vart kåra til OLs beste norske prestasjon og Johnsen fekk tildelt Fearnleys olympiske ærespris. Han vart også noregsmeister i normalbakken. I 1989-sesongen vart Johnsen nummer 10 i storbakken under verdsmeisterskapen i Lahti, og fekk med seg ein sølvmedalje frå NM. Johnsen var ein av hopparane som mislukkast etter at V-stilen dominerte skihoppinga frå 1990-sesongen av.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn 
 1987: Nr 15 Holmenkollen (debut)
 1988: Sølvmedalje i OL i Calgary. To sigrar i verdscupen; Meldal og Holmenkollen, samt ein andreplass (St. Moritz) og to tredjeplassar (begge Lahti)
 1988/89: Nr 2 i Thunder Bay

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1987: Nr 7 i storbakke på Odnes
Ski-NM 1988: Gullmedalje i normalbakken i Skien
Ski-NM 1989: Sølvmedalje i storbakken på Odnes

Han la opp i 1991.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 Boksignering med 1980-tallets storhoppere

Bakgrunnsstoff 
 Erik Johnsen i fis-ski.com
 Erik Johnsen i olympedia.org

Norske skihopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Olympiske medaljevinnarar i skihopping
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Skihopparar under vinter-OL 1988
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Idrettsutøvarar frå Oslo