kardosdrur/scandi-wiki huggingface dataset:
Black Hill

Black Hill er soloprosjektet til den ungarske gitaristen og låtskrivaren Csarnogurszky István. Prosjektet starta hausten 2014 og er eigentleg sideprosjektet til István. Musikken til Black Hill svever kring akustiske og elektriske gitarar som teiknar rolege stemningslydbilete. På utgjevingane har István alltid med seg éin gjestemusikar.

Diskografi 
Black Turns Grey (2014)
Bridges of the South (2015)
On a deserted path (2016)
Rivers & Shores (2016)

Kjelder 

Musikkgrupper skipa i 2014
Martina Hingis

Martina Hingis () i Kosice) er ein sveitsisk tennisspelar fødd i Košice i dåverande Tsjekkoslovakia, no i Slovakia. Martina Hingis spelte tennis for Sveits under sommar-OL 1996 i Atlanta i USA og under sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro i Brasil i doubles saman med Timea Bacsinszky.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Martina Hingis» frå , den 17. oktober 2016.

Sveitsiske tennisspelarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 1996
Tennisspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Sveitsiske deltakarar under sommar-OL 2016
Tennisspelarar under sommar-OL 2016
Bob Moore

Bob Loyce Moore () er ein USA-amerikansk studiomusikar, orkesterleiar og bassist som var medlem av Nashville A-Team i 1950- og 1960-åra.

Biografi
Bob Moore var fødd i Nashville. Då han var 15 år gammal spelte han kontrabass på ein teltturné med ei gruppe frå Grand Ole Opry, og 18 år gammal byrja å han å spele med Little Jimmy Dickens. 23 år gammal fekk han tilbodet om å spele på det kjende Red Foley-programmet Ozark Jubilee. Han spelte på showet i Springfield i Missouri på laurdagar og reiste attende til Nashville i veka, men dette var slitsamt og etter to år drog han attende til Nashville.

Moore spelte på over 17 000 dokumenterte innspelingar og var eit viktig medlem av The Nashville A-Team, ei gruppe studiomusikarar som var kremen av kremen i Nashville i 1950- og 1960-åra.

I 1958 spelte han på den første av mange Elvis Presley-innspelingar. Året etter slo han seg saman med Fred Foster og oppretta Monument Records, der han som musikalsk leiar på selskapet skapte arrangement for Roy Orbison. I 1960 danna han Bob Moore Orchestra og spelte inn eit album som inneheldt «Mexico», ein singel som nådde sjuandeplassen på Billboard poplista. Songen låg òg ei veke på toppen av Easy Listening-lista i 1961. Han selde over ein million eksemplar og Moore fekk derfor gullplate for innspelinga. Bob Moore spelte bassintroen på Roger Miller-hitten hit «King of the Road».

Moore arbeidde i fleire musikalske miljø, og spelte mellom anna på Newport Jazz Festival og var i studio med Arthur Fiedler og Boston Pops Orchestra. Han hadde sterke røter i countrymusikken og i 1994 kåra Life han til den beste countrybassisten gjennom tidene. Han har spelt med artistar som Bob Dylan, Marty Robbins, Jerry Lee Lewis, Flatt and Scruggs, Patsy Cline, Sammy Davis jr., Julie Andrews, Andy Williams, Connie Francis, Moby Grape, Wayne Newton, Quincy Jones, Burl Ives, Roger Miller og den franske songaren Johnny Hallyday.

Bob Moore vart innlemma i Musicians Hall of Fame i 2007.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bob Moore» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Bob Moore at nashvillesound.net
Whitburn, Joel (1996). The Billboard Book of Top 40 Hits, 6th Edition (Billboard Publications)

Bakgrunnsstoff
Hyllestside av sonen til Moore, R. Stevie Moore

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske bandleiarar
USA-amerikanske kontrabassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske countrybassistar
Musikarar frå Tennessee
Boots Randolph

Homer Louis «Boots» Randolph III () var ein amerikansk musikar som er best kjend for saksofonhitten «Yakety Sax» frå 1961 (som vart signaturlåten til Benny Hill). Randolph var ein tor del av «Nashville Sound» det meste av karrieren sin.

Biografi
Randolph var fødd i Paducah i Kentucky, og voks opp i Cadiz i Kentucky, medan han gjekk på vidaregåande skule i Evansville i Indiana.
 
Mot slutten av andre verdskrigen spelte Boots Randolph saksofon, trombone og vibrafon i United States Army Band. Etter tenesta i hæren spelte han i Dink Welch's Kopy Kats i Decatur i Illinois, frå 1948 til 1954. Han budde ei kort stund i Louisville i Kentucky, før han drog attende til Decatur for å starte si eiga gruppe. Han reiste frå Decatur i 1957.

I løpet av den over førti år lange karrieren, spelte Randolph på hundrevis av stader i lag med artistar innan pop, rock, jazz og country. Han spelte på mange innspelingar med Elvis Presley og spelte på filmmusikken til fleire av filmane til Presley, mellom anna songen «Return to Sender».

Randolph spelte for Monument Records i Nashville og spelte på Roy Orbison-hitten «Mean Woman Blues» i 1963. Han spelte òg på «Little Queenie» av REO Speedwagon, «Java» av Al Hirt, «Turn On Your Love Light» av Jerry Lee Lewis og «Rockin' Around the Christmas Tree» av Brenda Lee. Han deltok på mange av innspelingane til gitaristen Chet Atkins.

Som soloartist fekk Randolph fire singlar på topp 100 mellom 1963 og 1967. Den mest suksessrike av desse var «Yakety Sax», som nådde 35. plassen i 1963 og låg på lista i ni veker. Randolph hadde òg suksess på albumlista til Billboard, med fjorten plasseringar mellom 1963 og 1972. Boots With Strings frå 1967 nådde 36. plassen og låg inne på lista i nesten to år.

I 1977 opna Randolph ein suksessrik klubb i Nashville kalla Printer's Alley. Han var òg ofte å sjå på fjernsynsprogrammet Hee Haw.

Den 3. juli 2007 døydde Randolph på Skyline Medical Center i Nashville, etter hjerneblødning. Det siste soloalbumet hans, A Whole New Ballgame,  kom ut berre ein månad før, 12. juni 2007.

Diskografi

Albums

 A «Boots with Strings» nådde òg tredjeplassen på Jazz-lista og 21. plassen på R&B-lista.
 B «Country Boots» nådde 30. plassen på country-lista.

Singlar

Sjå òg
The Nashville A-Team

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boots Randolph» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Trott, Walt. (1998). «Boots Randolph.» In The Encyclopedia of Country Music. Paul Kingsbury, Editor. New York: Oxford University Press. s. 428–9.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 
 Find-A-Grave

USA-amerikanske rockesaksofonistar
Musikarar frå Paducah
Million Dollar Band-medlemmar
Silvermuseet

Silvermuseet er eit museum i sentrale Arjeplog som vart innvigt 23 oktober 1965. Samlingane skildrar historia til staden, frå forhistorisk tid til notid. Samane og nybyggarane sine liv blir gjort levande i ulike utstillingar. I eit av romma blir det til dømes vist ei av dei største samlingane i verda av samiske sylvgjenstandar. Sylvmuseet vert drive av ei kommunal stifting.

Namn og soge 
Namnet til museet har inkje å gjera med den sylvsamlinga som vert teke vare på der, men kjem av Nasafjälls silververk som åra 1635-1659 og 1770-1810 var verksam i området. Det er òg derfor  Riksveg 95 som går gjennom Arjeplog i dagleg tal vert kalla for Silvervägen og at nokre selskap innanfor Arjeplogs kommune har ordet silver i selskapsnamnet.

Sylvmuseet vart grunnlagt av Einar Wallquist. Han var provinslækjar i Arjeplog i førti år, i ei tid då den gamle nybyggarkulturen og den samiske kulturen byrja forsvinna. Med den store interessa som Einar Wallquist hadde for historie byrja han samla gamle gjenstandar frå staden. Samlingsiveren leia så etterkvart til ein ambisjon om å inventera soknet og samla inn minst ein av kvart slag av  gjenstandane som hadde vorte nytta. Heimen vart fylt med gjenstandar og buer og forråd i bygda vart nytta til förvaring. I 1965 donerte Einar Wallquist den unike samlinga si til Arjeplogs kommune og var sidan sjølv verksam som museumsmann fram til han døydde, knapt 90 år gammal, i 1985.

Bygninga som vart teken i bruk då Sylvmuseet vart til i 1965 var opphavleg ein nomadeskole oppført i 1854 og er ein av dei eldste bevarte bygningane i sentrum av Arjeplog. Silvermuseet består av tre etasjar og har gjennomgått ei mengd om- og nybyggingar gjennom åra.

Sidan april 2009 har Instituttet for subarktisk landskapsforsking, INSARC, vore driven innanfor råma for Organisasjonen til Silvermuseet. Instituttet driv høgkvalitativ forsking med innretning på sambandet mellom mennesket si landskapsutnytting og endringane til økosystema i nordlege miljø. Eit av mange forskingsresultat har m.a. resultert i funnet av ein av dei aller eldste kjende buplassane i Nordland, datert til ca. år 7800 f.Kr, ved sjøen Dumpokjauratj nær grenda Svannäs i Arjeplogs kommune. Sommaren 2014 vart leiaren for Silvermuseet INSARC, Ingela Bergman, tildelt H.M. Konugens medalj 8:e ndi storleik Serafimerordens batt «För framstående insatser inom subarktisk landskapsforskning.»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Silvermuseet» frå ,  den 20. oktober 2016.  

Arjeplogs kommun
Samisk kunst
Samisk kultur
Museum i Norrbottens län
Kulturhistoriske museum i Sverige
Al Ghabah

Al Ghabah er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Al Ghabah» frå ,  den 20. oktober 2016.  

Busetnader i Ras al-Khaimah
Daftah

Daftah er ein landsby nær Masafi i Dei sameinte arabiske emirata og styrt av emiratet Ras al-Khaimah. Han er omgjeve av fjell. Daftah ligg langs vegen til Fujairah i Hamdalen. I 2016 opna ein ny veg frå Daftah til Khor Fakkan med fem tunnelar gjennom fjella.

Daftah er hovudsakleg busett av Al Naqbi-stamma.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Daftah» frå ,  den 20. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Ras al-Khaimah
Dhayah

Dayah er ein festning på eit høgdedrag i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata. Det stammar opphavleg frå sein bronsealder (1600–1300 f.Kr.), då innbyggjarar nytta det som ei bygdeborg.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dayah» frå ,  den 20. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Gazeteer of the United Arab Emirates. Washington, D.C. : Defense Mapping Agency, 1987.

Busetnader i Ras al-Khaimah
Soga om laksdølane

Soga om laksdølane (norrønt Laxdæla saga) er ei islendingesoge som vart skriven mellom 1230 og 1260. Historia finn stad vest på Island, og følgjer ei slekt gjennom sju eller åtte slektledd i åra før og etter år 1000.

Handling
Hovudhandlinga ligg i sjette generasjonen: det tragiske og destruktive trekantdramaet mellom fosterbrørne og fetrane Kjartan og Bolle, som begge elskar Gudrun, og som begge døyr på grunn av kjærleiksrivaliseringa. Soga har vorte skildra som «ein av dei største kjærleikstragediar i nordisk litteratur, skildra med psykologisk djupsyn og stor litterær kunst», og «dens beskrivelser avslører også innflytelse fra ridderdiktningen som hadde blitt oversatt fra franske originaler under styret til kong Håkon den gamle av Norge på 1200-tallet.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Laksdøla saga» frå ,  den 23. oktober 2016.

Bakgrunnsstoff

Islendingesoger
Ludmila Engquist

Ludmila Engquist () er ein sovjetisk-svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Tambov oblast i dåverande Sovjetunionen. Ho spesialiserte seg på 100 meter hekk og vann gullmedaljen i øvinga under VM 1991 i Tokyo, då som Ludmila Narozjilenko, og på ny i VM 1997 i Aten. I mellomtida vart ho olympiske meister i øvinga under Sommar-OL 1996 i Atlanta.

Aktiv
Narozjilenko vart verdsmeister på 100 meter hekk under friidretts-VM 1991 i Tokyo, fire hundredels sekund framom favoritten Gail Devers frå USA. Sommaren etter sette ho personleg rekord med 12,26 sekundar i eit stemne i Sevilla, 0,05 sekund bakom verdsrekorden. I dei olympiske leikane 1992 i Barcelona førte ein skade til at ho braut av hekke-tevlinga. 

I 1993 vart ho dømd til fire års utestenging for brot på dopingreglementet. Utestenginga var oppheva i 1995, då det kom fram at hennar då tidlegare ektemann Nikolaj Narozjilenko, utan hennar vitande, i 1992 hadde forsynt henne med steroidar i form av vitaminpillar.

Sommaren 1996 fekk Ludmila Engquist svensk statsborgarskap og deltok i sommarleikane i Atlanta for det svenske OL-laget. I kvartfinaleløpet sette ho svensk rekord på 100 m hekk med 12,47 sekundar. Dagen etter vart ho olympisk meister i øvinga, eitt, lite hundredels sekund framom slovenske Brigita Bukovec og med franske Patricia Girard på tredjeplass. For denne prestasjonen fekk ho Radiosportens Jerringpris 1996.

Ved verdsmeisterskapen 1997 sikra Engquist seg sin tredje store triumf då ho vann korthekken på tida 12,50, og ho vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for årets fremste svenske idrettsbragd 1997. To år seinare gjorde ho unna sitt snøggaste finaleløp i noko meisterskap på 100 m hekk. Under VM i Sevilla kom ho i mål på 12,47 sekundar og tangerte sin svenske rekord, men måtte likevel nøye seg med ein bronsemedalje.

Enquist avslutta friidretts-karrieren 2000 på grund av en skada i ei hælsene.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 5 – 12,97
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 12,59, framom Gail Devers (12,63)
OL 1992 i Barcelona: Starta ikkje kvartfinalen
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 12,58, framom Brigita Bukovec (12,59)
VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 12,50, framom Svetla Dimitrova (12,58)
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 12,47, bakom Glory Alozie (12,44)

Bobsleigh
Etter ho gav opp friidretten satsa Engquist på å verte den fyrste kvinna som vann gull i både sommar- og vinter-OL. Vinteren 2001 deltok ho i verdscuptevlingar i bobsleigh. Då ho vart dopingavslørd for andre gong, vart ho på ny utestengd frå idrett.

Sidan 2000 har Engquist budd med familien i Spania.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ludmila Engquist» frå ,  den 24. oktober 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Sovjetiske hekkeløparar
Russiske hekkeløparar
Svenske hekkeløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Sverige
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Svenske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Dopingsaker i friidrett
Al Mafjar

Al Mafjar er ein fråflytta landsby i Qatar, i kommunen Ash Shamal i nord. Det er planar om å utvikle ruinane av den gamle landsbyen til eit turistmål. Umm Tais nasjonalpark ligg i nærleiken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Mafjar» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Madinat ash Shamal
Umm al Qubur

Umm al Qubur er ein fråflytta landsby i Qatar, i kommunen Ash-Shamal. Det er gjort arkeologiske utgravingar på staden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Umm al Qubur» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Madinat ash Shamal
Dhal Al Misfir

Dhal Al Misfir er ei 40 meter djup hole og eit naturleg landemerke i Rawdat Rasid-området i Qatar. Grotta inneheld fiberaktige gips-krystallar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dhal Al Misfir» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Grotter i Qatar
Kulturår



1500-talet 
1500  1501  1502  1503  1504  1505  1506  1507  1508  1509
1510  1511  1512  1513  1514  1515  1516  1517  1518  1519
1520  1521  1522  1523  1524  1525  1526  1527  1528  1529
1530  1531  1532  1533  1534  1535  1536  1537  1538  1539
1540  1541  1542  1543  1544  1545  1546  1547  1548  1549
1550  1551  1552  1553  1554  1555  1556  1557  1558  1559
1560  1561  1562  1563  1564  1565  1566  1567  1568  1569
1570  1571  1572  1573  1574  1575  1576  1577  1578  1579
1580  1581  1582  1583  1584  1585  1586  1587  1588  1589
1590  1591  1592  1593  1594  1595  1596  1597  1598  1599

1600-talet 
1600  1601  1602  1603  1604  1605  1606  1607  1608  1609
1610  1611  1612  1613  1614  1615  1616  1617  1618  1619
1620  1621  1622  1623  1624  1625  1626  1627  1628  1629
1630  1631  1632  1633  1634  1635  1636  1637  1638  1639
1640  1641  1642  1643  1644  1645  1646  1647  1648  1649
1650  1651  1652  1653  1654  1655  1656  1657  1658  1659
1660  1661  1662  1663  1664  1665  1666  1667  1668  1669
1670  1671  1672  1673  1674  1675  1676  1677  1678  1679
1680  1681  1682  1683  1684  1685  1686  1687  1688  1689
1690  1691  1692  1693  1694  1695  1696  1697  1698  1699

1700-talet 
1700  1701  1702  1703  1704  1705  1706  1707  1708  1709
1710  1711  1712  1713  1714  1715  1716  1717  1718  1719
1720  1721  1722  1723  1724  1725  1726  1727  1728  1729
1730  1731  1732  1733  1734  1735  1736  1737  1738  1739
1740  1741  1742  1743  1744  1745  1746  1747  1748  1749
1750  1751  1752  1753  1754  1755  1756  1757  1758  1759
1760  1761  1762  1763  1764  1765  1766  1767  1768  1769
1770  1771  1772  1773  1774  1775  1776  1777  1778  1779
1780  1781  1782  1783  1784  1785  1786  1787  1788  1789
1790  1791  1792  1793  1794  1795  1796  1797  1798  1799

1800-talet 
1800  1801  1802  1803  1804  1805  1806  1807  1808  1809
1810  1811  1812  1813  1814  1815  1816  1817  1818  1819
1820  1821  1822  1823  1824  1825  1826  1827  1828  1829
1830  1831  1832  1833  1834  1835  1836  1837  1838  1839
1840  1841  1842  1843  1844  1845  1846  1847  1848  1849
1850  1851  1852  1853  1854  1855  1856  1857  1858  1859
1860  1861  1862  1863  1864  1865  1866  1867  1868  1869
1870  1871  1872  1873  1874  1875  1876  1877  1878  1879
1880  1881  1882  1883  1884  1885  1886  1887  1888  1889
1890  1891  1892  1893  1894  1895  1896  1897  1898  1899

1900-talet 
1900  1901  1902  1903  1904  1905  1906  1907  1908  1909
1910  1911  1912  1913  1914  1915  1916  1917  1918  1919
1920  1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1929
1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1939
1940  1941  1942  1943  1944  1945  1946  1947  1948  1949
1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959
1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969
1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979
1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989
1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999

2000-talet 
2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009
2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019

 
Kulturår
Johannes Olsen

Johannes Olai Olsen (), til dagleg Johs. Olsen, var ein norsk fiskar og politikar frå Måsøy som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1945-65 og var formann i Norges Fiskarlag 1951-55.

Far til Johs. Olsen var fiskar, gardbrukar og handelsmann Ole Johannessen i Ryggefjord i Måsøy herad. Olsen dreiv sjølv fiske frå 1908 til 1945. Han var aktiv i utviklinga av utstyr, fiskebruk og produkt og vart i 1929 tildelt diplom og medalje av Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme. Olsen stod i fremste rekke i organisasjonsarbeidet og var nestformann 1934-40 i Finnmark Fiskarlag, styreformann 1938-51 i Norges Råfisklag og formann 1951-55 i Norges Fiskarlag.

Olsen var ordførar i Måsøy heradskommune frå 1928 til 1940. Under andre verdskrigen var han i 1941 eitt av 100 gislar den tyske okkupasjonsmakta tok i Troms og Finnmark, og han sat fange på Grini i omkring fire månader. Etter verdskrigen var han atter ordførar 1945-46. 

I 1945 vart Olsen vald inn på Stortinget frå Finnmark. Med attval dei fire neste stortingsvala vart han verande stortingsrepresentant til hausten 1965. På Tinget var han heile tida medlem av Sjøfarts- og fiskerikomitéen, formann i komitéen frå nyår 1958 til 1965.

Han var far til Trygve Olsen, fiskeriminister i Korvald-regjeringa, og  Birger Olsen, nestformann i Norges Fiskarlag.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar for Finnmark
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Ordførarar i Måsøy
Ap-ordførarar i Finnmark
Folk frå Måsøy
Harald Samuelsberg

Harald Nicolai Samuelsberg () var ein norsk byråkrat og politikar frå Loppa i Finnmark. Han representerte Finnmark fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1958-69.

Samuelsberg var son til ein gardbrukar. Etter ein vinter på folkehøgskule (ungdomsskule),  arbeidde han frå 1928 som både fiskar, vegarbeidar, lærarvikar og fabrikkarbeidar. I tida 1936-41 var han tilsett i Fiskerioppsynet i Finnmark under vinter- og vårtorskefisket, og elles lensmannsbetjent i Lebesby frå 1939 til -40. Samuelsberg fekk i 1941 styrarjobben ved Feitsildfiskernes salgslag sitt kontor i Øksfjord, ei stilling han hadde til 1964. Frå 1948 til -65 dreiv han farsgarden i Øksfjordbotn

Samuelsberg var medlem av kommunestyret i Loppa periodane 1937–40 og 1947–67, ordførar 1960-61 og varaordførar 1962-63. Frå 1957 til -67 var han formann i Finnmark fylkes skulestyre, og i tida 1964-80 var han formann i Norsk sameråd.

Hausten 1957 vart Samuelsberg vald til å representere Finnmark på Stortinget. I tre etterfølgjande fireårsbolkar hadde han sete på Tinget og var medlem i Militærkomiteen fram til 5. mai 1960, då han vart flytta over i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Etter meir enn fem sesjonar i den komiteen, sat han dei fire siste sesjonane, 1965-69, i Sosialkomiteen.

Etter han forlet Stortinget i 1969 var Samuelsberg kontorsjef i Hasvik kommune frå 1970 til -74.

Kjelder

Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Loppa
Samiske politikarar
Ola Olsen

Ola Olsen () var ein  norsk funksjonær og politikar frå Finnås (Bømlo) i Hordaland. Han var 1954-61 stortingsrepresentant frå Hordaland, vald for Kristeleg Folkeparti.

Far hans var bøkker og emissær. Sjølv gjekk han Framnes ungdomsskule i Hardanger 1909/10 og var sidan kontorsjef ved Wichmann motorfabrikk frå 1911 til 1954.

I 1913 stifta Olsen fråhaldslaget Losje Wichmann og seinare var han styremedlem i Hordaland IOGT. Åra 1918-24 var han formann i Bremnes Misjonsforeining, eit lag tilslutta Det norske misjonsselskap. Han var også formann i Bremnes Helselag og i Den indre sjømannsmisjon sitt lokallag på Bremnes. Tida 1951-60 var han landsstyremedlem i Den indre sjømannsmisjon.

Olsen var med i Bremnes heradsstyre 1928-31. Hausten 1953 vart han vald til å representere Hordaland fylke og Kristeleg Folkeparti på Stortinget. Han vart attvald fire år seinare, og var begge fireårsperiodane medlem i Militærkomiteen.

Olsen vart heidra med fleire utmerkingar. Etter andre verdskrigen tok han for sin innsats i krigsåra imot den britiske «The Kings Medal for Courage in the cause of Freedom». I 1950 vart han tildelt Norges Vels medalje for arbeidet som kontorsjef ved Wichmann motorfabrikk og i 1964 vanka Kongens fortenstemedalje i gull på han.

Olsen skreiv jubileumsboka Wichmann Motorfabrikk A.L. 1903-1953 og ein artikkel «Glimt frå okkupasjonsåra», i Sunnhordland Årbok 1965.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Folk frå Bømlo
KrF-politikarar i Hordaland