မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ

ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ သည် မြန်မာနိုင်ငံ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ က ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော ဥပဒေဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေကို ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးကို မြှင့်တင်ရန်၊ နိုင်ငံတော်အချုပ်အခြာအာဏာကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ ဝေဖန်သူများက ၎င်းသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်နေရာအား နိုင်ငံတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ရန်၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖိနှိပ်ရန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်နှင့် သတင်းအချက်အလက် ရရှိပိုင်ခွင့်တို့ အပါအဝင် အခြေခံလူ့အခွင့်အရေးများကို ကန့်သတ်ရန်အတွက် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှုမြင်ကြသည်။ ဤဥပဒေသည် VPN (Virtual Private Networks) များကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို နိုင်ငံအတွင်း အင်တာနက်ကန့်သတ်မှုများကို ရှောင်ကွင်းရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ဤဥပဒေသည် ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဆက်သွယ်ရေးဥပဒေ နှင့် အီလက်ထရောနစ် ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်ရေးဥပဒေ ကဲ့သို့သော ရှိနှင့်ပြီးသား ဖိနှိပ်သည့် အင်တာနက်ဥပဒေများကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒစ်ဂျစ်တယ်ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် စစ်တပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ နောက်ခံ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အင်တာနက်ကို ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သမိုင်းကြောင်း ရှည်ကြာစွာ ရှိခဲ့သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ် မတိုင်မီက အင်တာနက်အသုံးပြုခွင့်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှုများနှင့် အခြေခံအဆောက်အအုံများလည်း ကန့်သတ်ချက်များ ရှိခဲ့သည်။ ဤကန့်သတ်မှုများကို အချို့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများက လျှော့ပေါ့ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၂၀၂၁ ခုနှစ် မြန်မာ့စစ်အာဏာသိမ်းမှု သည် သိသာထင်ရှားသော နောက်ပြန်လှည့်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ရာ၊ ကျယ်ပြန့်သော အင်တာနက်ဖြတ်တောက်မှုများ၊ လူမှုမီဒီယာပိတ်ဆို့မှုများနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်စောင့်ကြည့်မှုများ တိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။ စစ်အစိုးရသည် အွန်လိုင်းဆက်သွယ်ရေး လိုင်းများကို စနစ်တကျ ပစ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ခုခံရေးအဖွဲ့များနှင့် လွတ်လပ်သော မီဒီယာများ အသုံးပြုသည့် လိုင်းများကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ရာ၊ အင်တာနက်သည် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် သတင်းအချက်အလက်အတွက် အရေးပါသော စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ၏ မူကြမ်းများသည် ၂၀၁၉ ခုနှစ်ကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော်လည်း၊ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ က ဤဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခြင်းသည် ၂၀၂၁ ခုနှစ် အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ပြင်းထန်လာသော ပြည်တွင်းမတည်ငြိမ်မှုများနှင့် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးကို တိုက်ရိုက်တုံ့ပြန်ခြင်းအဖြစ် ရှုမြင်သည်။ ဤဥပဒေသည် ဆက်သွယ်ရေးပုံစံအားလုံးအပေါ် အာဏာသိမ်းအဖွဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် ဆက်လက်ကြိုးပမ်းနေသည့် ကာလအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အဓိက ပြဋ္ဌာန်းချက်များ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ သည် ဒစ်ဂျစ်တယ်လုံခြုံရေးနှင့် အွန်လိုင်းလုပ်ဆောင်မှုများ၏ ကဏ္ဍအသီးသီးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤဥပဒေသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဆိုက်ဘာနေရာအတွင်း ကျူးလွန်သည့် ပြစ်မှုများ၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မှတ်ပုံတင်ထားသော ယာဉ်များ သို့မဟုတ် လေယာဉ်များပေါ်တွင် ကျူးလွန်သည့် ပြစ်မှုများ၊ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားဆိုက်ဘာနေရာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် အခြားဆိုက်ဘာနေရာများတွင် ကျူးလွန်သည့် ပြစ်မှုများနှင့် ဥပဒေအရ ပြစ်မှုကျူးလွန်သည့် နိုင်ငံခြားရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားများကိုပါ သက်ရောက်စေမည့် ပိုင်နက်နယ်မြေကျော်လွန် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ဤဥပဒေသည် တင်းကျပ်သော လိုင်စင်လိုအပ်ချက်များ၊ မြင့်မားသော ဒဏ်ကြေးများ နှင့် ကျယ်ပြန့်သော ထိန်းချုပ်ခွင့်အာဏာများကို ချမှတ်ထားသဖြင့် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ဟန့်တားနိုင်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်စီးပွားရေးကို အဆိုးရွားဆုံး သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဤဥပဒေသည် အရေးပါသော သတင်းအချက်အလက်ဆိုင်ရာ အခြေခံအဆောက်အအုံများတွင် နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေး၊ e-government ဝန်ဆောင်မှုများ၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ဆက်သွယ်ရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ လျှပ်စစ်နှင့် စွမ်းအင်တို့ ပါဝင်သည်ဟု ကျယ်ပြန့်စွာ သတ်မှတ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဤအခြေခံအဆောက်အအုံများအတွက် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးစီမံကိန်းများ၊ ဖြစ်စဉ်တုံ့ပြန်ရေးအဖွဲ့များနှင့် နှစ်စဉ်အစီရင်ခံတင်ပြခြင်းများကို မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရန် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ဤဥပဒေသည် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဝန်ဆောင်မှုပေးသူများနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပလက်ဖောင်းဝန်ဆောင်မှုပေးသူများကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို မြန်မာနိုင်ငံကုမ္ပဏီများဥပဒေ အရ မှတ်ပုံတင်ရန် လိုအပ်သည်။ နိုင်ငံအတွင်း အသုံးပြုသူ ၁၀၀,၀၀၀ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို သော ဒစ်ဂျစ်တယ်ပလက်ဖောင်းများသည် ဒေသတွင်း မှတ်ပုံတင်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤပလက်ဖောင်းများသည် "မတည်ငြိမ်စေသော သတင်းအချက်အလက်များ၊ မှားယွင်းသော သတင်းအချက်အလက်များ၊ မသင့်လျော်သော အကြောင်းအရာများ" ကို ဖြန့်ဝေခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အသုံးပြုသူဒေတာနှင့် မှတ်တမ်းများကို သုံးနှစ်အထိ ထိန်းသိမ်းထားရှိရန်နှင့် တောင်းဆိုလာပါက အာဏာပိုင်များအား ထုတ်ဖော်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေသည် Virtual Private Network (VPN) ဝန်ဆောင်မှုပေးသူများကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော အစိုးရဝန်ကြီးဌာနများ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ VPN ဝန်ဆောင်မှုများ ပေးအပ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ဤဥပဒေသည် ကွန်ပျူတာပရိုဂရမ်များ သို့မဟုတ် သတင်းအချက်အလက်များကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပြောင်းလဲခြင်း၊ ဖျက်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်းချခြင်း၊ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ကွန်ပျူတာစနစ်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ အပြင် အတည်ပြုထားခြင်းမရှိသော အွန်လိုင်းလောင်းကစားနှင့် အွန်လိုင်းခိုးယူမှုများအပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော ဆိုက်ဘာအလွဲသုံးစားမှုများကိုလည်း ရာဇဝတ်မှုမြောက်စေသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့်၊ ဤဥပဒေသည် "ပြည်သူ့အကျိုးနှင့် နိုင်ငံတော်လုံခြုံရေး" အတွက် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆပါက ဒစ်ဂျစ်တယ်ပလက်ဖောင်းဝန်ဆောင်မှုများနှင့် အီလက်ထရွန်နစ်သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်၊ ထိန်းချုပ်ရန်၊ ပိတ်ဆို့ရန်နှင့် ရပ်ဆိုင်းရန် အာဏာပိုင်များအား အခွင့်အာဏာ ပေးအပ်ထားသည်။ ၎င်းတွင် အင်တာနက်ဝန်ဆောင်မှုပေးသူများအား "မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ငြိမ်သက်မှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း"၊ "မမှန်ကန်သော သတင်း သို့မဟုတ် ကောလာဟလများ"၊ သို့မဟုတ် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနှင့် "မသင့်လျော်သော" မည်သည့်အရာကိုမဆို တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေသည့် ပြဋ္ဌာန်းချက်များ ပါဝင်သည်။ ဝေဖန်မှုများ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေသည် ဒစ်ဂျစ်တယ် အာဏာရှင်စနစ် နှင့် ဖိနှိပ်မှု အတွက် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု စောဒကတက်သော လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့အစည်းများ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်အခွင့်အရေးလှုပ်ရှားသူများနှင့် နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများ၏ ကျယ်ပြန့်သော ဝေဖန်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ အာဆီယံ လူ့အခွင့်အရေးလွှတ်တော်အမတ်များအဖွဲ့ (ASEAN Parliamentarians for Human Rights)၊ EngageMedia နှင့် Manushya Foundation ကဲ့သို့သော လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့အစည်းများသည် အခြားသော ဒစ်ဂျစ်တယ်အခွင့်အရေးအဖွဲ့များနှင့်အတူ ဤဥပဒေကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများအကြောင်း အသိပညာပေးရန် တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့က ဤဥပဒေသည် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် လူ့အခွင့်အရေးများကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေး ဖော်ပြသည်။ ဝေဖန်သူများက "မတည်ငြိမ်စေသော သတင်းအချက်အလက်" နှင့် "မသင့်လျော်သော အကြောင်းအရာ" တို့၏ မရှင်းလင်းပြီး ကျယ်ပြန့်လွန်းသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို မီးမောင်းထိုးပြခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် စစ်အစိုးရအား အွန်လိုင်းမှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုများကို ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ရန်နှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖိနှိပ်ရန် ကျယ်ပြန့်သော အခွင့်အာဏာများကို ပေးအပ်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။ ဤပြဋ္ဌာန်းချက်ကို အရေးပါသော အသံများနှင့် လွတ်လပ်သော မီဒီယာများကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် ဥပဒေရေးရာ အခြေခံတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပလက်ဖောင်းဝန်ဆောင်မှုပေးသူများ အတွက် မဖြစ်မနေ ဒေတာထိန်းသိမ်းမှု လိုအပ်ချက်များ (သုံးနှစ်အထိ) နှင့် အာဏာပိုင်များထံသို့ အသုံးပြုသူဒေတာ ထုတ်ဖော်ရန် တာဝန်ရှိခြင်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုင်ရာ ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် စောင့်ကြည့်မှုကို လွယ်ကူချောမွေ့စေပြီး အသုံးပြုသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေသည်။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ Virtual Private Network (VPN) ဝန်ဆောင်မှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ရာဇဝတ်မှုမြောက်စေခြင်းသည် အထူးသဖြင့် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၂၀၂၁ ခုနှစ် အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း မြန်မာနိုင်ငံသားများအတွက် အစိုးရဆင်ဆာများကို ကျော်လွှားကာ လွတ်လပ်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရယူသုံးစွဲရန် VPN များသည် အရေးပါသော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေက VPN အသုံးပြုမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် သတင်းအချက်အလက် ရယူသုံးစွဲခွင့် လွတ်လပ်မှုအပေါ် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ၂၀၂၂ ခုနှစ်မှ မူလမူကြမ်းများကိုမူ ဤဥပဒေက လျှော့ပေါ့ပေးခဲ့ပြီး မူလမူကြမ်းများတွင် VPN များကို လုံးဝပိတ်ပင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထူးခြားသည်မှာ၊ ဤဥပဒေသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေသော နယ်မြေများရှိ လိမ်လည်မှုစင်တာများမှ ကျူးလွန်သည့် အွန်လိုင်းလိမ်လည်မှုများကို တိုက်ရိုက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မရှိဘဲ၊ အွန်လိုင်းလောင်းကစားလုပ်ငန်းများ တည်ထောင်ခြင်းကို ရာဇဝတ်မှုမြောက်စေသည့် အပိုဒ်တစ်ပိုဒ်သာ ပါဝင်သည်။ ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် မြန်မာနိုင်ငံရှိ အင်တာနက် ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဥပဒေများ ကဏ္ဍ:၂၀၂၅ မြန်မာနိုင်ငံ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ အင်တာနက် ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ခြင်း