ထလို့ပြေးချင် ရေအိုးတင်

ထလို့ပြေးချင် ရေအိုးတင် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် ထလို့ပြေးချင် ရေအိုးတင် ဆိုသည်မှာ ဒူးခေါင်း၏ အပေါ်ပိုင်း (ဒူးဆစ်) တွင် ထိုးကွင်းထိုးသောအခါ အလွန်အမင်း နာကျင်သောကြောင့် ထ၍ ပြေးချင်လောက်အောင် ခံစားရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ထိုးကွင်းထိုးခြင်း၏ နာကျင်မှုကို တင်စားဖော်ပြသည်။ ရှေးခေတ်မြန်မာလူမျိုးများတွင် ထိုးကွင်းထိုးခြင်းသည် ရိုးရာအစဉ်အလာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုးကွင်းထိုးခြင်းသည် နာကျင်မှုဝေဒနာကို အလွန်အမင်း ခံစားရသောကြောင့် ဤဆိုရိုးစကားကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ရေအိုးတင် ဆိုသည်မှာ ဒူးခေါင်း၏ အပေါ်ပိုင်း (ဒူးဆစ်) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုနေရာသည် အထိမခံနိုင်အောင် နာကျင်လွယ်သော နေရာဖြစ်သည်။ ကိုးကား ထိုးကွင်းအထိုးခံရသည်မှာ နာကျင်လှကြောင်းကိုမူ… ထလို့ပြေးချင် ရေအိုးတင်ဟုလည်းကောင်း၊ ဆရာကော်ဆဲ တင်ပါးဆွဲ ဟုလည်းကောင်း ခံခဲ့ရဖူးသော ရှေးလူများသည် ဆိုရိုးစကားထွင်ရစ်ခဲ့ကြ၏။ ၁၃၂၃] ယဉ်ကျေးမှု၊၃၊၉။ ၁၄၅။ ထလို့ပြေးချင် ရေအိုးတင် …လူ့ခန္ဓာ ကိုယ်တွင် ရေအိုးတင် ခေါ်သောနေရာကား ထိုဒူးနေရာပေတည်း။ …တစ်ခါတည်း ထပြေးချင်အောင်နာကျင်ကြောင်း ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ [၁၃၄၈] ထိုးကွင်း။ ၁၁၃။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ