ပန်းထိမ်တောက်တောက် မစားလောက်

ပန်းထိမ်တောက်တောက် မစားလောက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “ပန်းထိမ်တောက်တောက် မစားလောက်” ဆိုသည်မှာ ရှေးယခင်က ပန်းထိမ်လုပ်ငန်းသည် ဝင်ငွေကောင်းသော လုပ်ငန်းတစ်ခု မဟုတ်သောကြောင့် ပန်းထိမ်ဆရာများသည် ဝမ်းရေးအတွက် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ပန်းထိမ်ပညာသည် တန်ဖိုးရှိသော အတတ်ပညာတစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်း အလုပ်မရှိခြင်း၊ လုပ်ခလစာ နည်းပါးခြင်း စသည့် အကြောင်းများကြောင့် ပန်းထိမ်ဆရာများ၏ ဘဝသည် ချောင်လည်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ရှေးခေတ် မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ စီးပွားရေးအခြေအနေနှင့် လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုး၏ ဝင်ငွေရရှိမှု အခြေအနေကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ကိုးကားချက်များ “ပန်းထိမ်ဆရာဆိုတော့ဗျာ ပန်းထိမ်တောက်တောက် မစားလောက်ဆိုတဲ့ စကားလိုအလုပ်ကလေးရှိတဲ့အခါမှ လက်ခကလေး ရတာကိုးဗျ၊” [၁၃၀၁] သူရိယ၊ ၂၂၊ ၂၁။ ၂၃။ “ထိုစဉ်အခါက…ပန်းထိမ်သည်များမှာ တစ်ဝမ်းတစ်ခါး မျှရုံကိုပင်အတော် ခဲယဉ်းကြသည်ဟု ဆိုပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပန်းထိမ်တောက်တောက် မစားလောက်ဟု ညည်းညူသံများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သိရပါသည်။” [၁၃၄၀] မြန်မာ့ပန်း။ ၁၂၁။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ