ထားဝယ်စကား

ထားဝယ်စကားသည် ဒေသန္တရမြန်မာစကားပင်ဖြစ်သည့်အပြင် ဘာသာဗေဒပညာရှင်အများစုက မူလစံဘာသာစကားဖြစ်သည့် မြန်မာဘာသာစကားနှင့်အသွင်အနည်းအငယ်ကွဲပြားသည့် "ဒေသိယမြန်မာစကား" ဟူ၍လည်းခေါ်ဆိုကြသည်။ ထားဝယ်ဒေသိယစကားကိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍သုတေသနပြုကြည့်သော် ၁။ပေါရာဏကထာအသုံးအနှုန်း ၅% ၂။သန္ဓိစပ်စသောစကား ၂၀% ၃။စံဘာသာနှင့် အသုံးအနှုန်းကွဲပြားသော်လည်း စံဘာသာစကား၏လေသံအတိုင်းသာ အသံထွက်သည့် အသုံးအနှုန်း ၅၀% ၄။မူလစံဘာသာစကား ၁၀% ၅။တိုင်းရင်းစကားနှင့်မွေးစားစကား ၅% ၆။အသံဖလှယ်ထားသည့် စံဘာသာစကား ၁၀% ဟူ၍တွေ့ရပေသည်။ ထို့ကြောင့် ​ထားဝယ်စကားသည် ဒေသိယစကားတစ်ခုသာဖြစ်၍ သီးသန့်ရပ်တည်နေသောစံဘာသာစကားတစ်ခုမဟုတ်ပေ။မြန်မာဘာသာစကား၏ကိုင်းခွဲဘာသာ(သို့မဟုတ်)အသွင်ကွဲဘာသာစကားတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ မြန်မာစကား ထားဝယ်စကား IPA မှတ်ချက် ကောက် ကော့တ် /kɔʔ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ကျောင်း က္လောန်း /kláʊɴ/ ခြေ ခေ /kʰlè/ တောတောင် တောတောန် /tɔ́tɔ̀ɴ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ပိတောက် ဒေါ့တ် /dɔʔ/ ပိတောက်ပင် ဒေါ့တ်ပန် /dɔʔ bàɴ/ မနက်ဖြန် နန့်ကီးဟ်တိုင် /naʔkítàɴ/ သဘက်ခါ နန့်ကီးပွဲခါ(နန့်ကီးဖတ်) /naʔkípwɛ́kʰà/ နင် နန် /nàɴ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ပန်းပင် ပန်းဘန် /páɴbàɴ/ ပျောက် ပျော့တ် /pjɔʔ/ မိုးရွာ မိုးဝါ /mójwà/ သွား သွား /θɔ́/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ အိပ်ချင်တယ် အိရှင်ဟှယ် /ʔḭʃàɴjɛ̀/ အိမ်ခေါင်မိုး အီးမိုးခေါန် /ʔìːɴmókʰɔ̀ɴɴ/ ကိုးကား Category:တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး Category:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ