သာမညကာနိထေရ်

သာမညကာနိတ္ထေရ်သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါ ပုရိဗိုဇ်တစ်ဦး၏သားဖြစ်ခဲ့ပြီး "သာမညကာနိ"အမည်ကို ရခဲ့လေသည်။ ငယ်စဉ်အခါ သာမညကာနိသည် ဘုရားရှင်တို့၏ အကြောင်းကို ကြားနာခဲ့ရပြီး ဘုရားရှင်တို့အား အလွန်ကြည်ညို လေးစားခဲ့သည်။ ချိန်တန်အရွယ်ရောက် လူလားမြောက်သောအခါ တစ်နေ့တွင် သာမညကာနိသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ယမိုက်ပြာဋိဟာကိုမြင်တွေ့ပြီး ကြည်ညိုစိတ်များ ပိုမိုအားကြီးလာခဲ့သည်။ ထိုအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သာမညကာနိသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံတွင် ရဟန်းပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ရဟန်းပြုပြီးနောက် သာမညကာနိသည် စရိုက်အားလျော်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားများအားထုတ်ခဲ့သည်။ ဈာန်ကို အခြေခံသော ဝိပဿနာကို ကြိုးစားပွားများပြီး အားထုတ်မှုအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။ ထေရ်အကြောင်းကို ဆက်လက်လေ့လာမည်ဆိုပါက ထေရ်၏ အတိတ်ဘဝများတွင် ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများအကြောင်းကိုလည်း ဇာတ်လမ်းများ၌ တွေ့ရှိရသည်။ အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါ လူ့ဘဝဖြင့်ပင် ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး ညောင်စောင်းကုတင်တစ်ခုကို လှူဒါန်းခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် နတ်ပြည်၊ လူ့ပြည်တို့၌ ကျင်လည်ခဲ့ရကြောင်း ဆိုသည်။ သာမညကာနိတ္ထေရ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် အရေးပါသော ထေရ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာထူးချွန်ခြင်းတို့ကြောင့် ရဟန်းများအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် လေးစားခြင်းခံရသည်။ (ထေရ၊ ဋ္ဌ၊ ၁။ ၁၂၃) ဤစာပိုဒ်သည် ထေရ်အကြောင်းကို ရေးသားထားသော ကျမ်းဂန်ကိုးကားချက်ဖြစ်သည်။ ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ