ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန်

ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန်” ဆိုသည်မှာ မြန်မာစာပေ၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်တစ်ခုကို ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။ “ရေးခါမကျန်” ဆိုသည်မှာ မြန်မာစာလုံးများကို ရေးသားသောအခါ စာလုံးအပြည့်အစုံ (အသတ်၊ အငင် အပါအဝင်) ကို “မကျန်” အောင် ရေးသားရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “ဖတ်ခါချန်” ဆိုသည်မှာ စာလုံးများကို ဖတ်ရှုသောအခါ အချို့သော အသတ်၊ အငင်များကို အသံထွက်တွင် “ချန်” (ချန်လှပ်) ၍ ဖတ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဥပမာအားဖြင့် “စာ” ဟု ရေးသော်လည်း အသံထွက်တွင် “ဆာ” ဟု ထွက်တတ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် မြန်မာစာ၏ ရေးသားပုံနှင့် အသံထွက်ပုံ မတူညီမှုကို ဖော်ပြသည်။ “ရေးတော့အမှန် ဖတ်တော့အသံ” ဟူ၍လည်း အသုံးပြုသည်။ ကိုးကားချက်များ "မြန်မာ့ဘာသာ ဝေါဟာတို့တွင် ရေးခါမကျန် ဖတ်ခါချန်သော ထူးသော အသတ်အငင် အတင်တို့သည်…၊" [၁၂၄၅] လွှတ်ပုံ။ ၁၆၇။ ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ရေးတော့အမှန် ဖတ်တော့အသံ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ