ကျေးဇူးရှိမှ ကျေးစွပ်သည်

ကျေးဇူးရှိမှ ကျေးစွပ်သည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် ကျေးဇူးရှိမှ ကျေးစွပ်သည် ဆိုသည်မှာ မိမိအပေါ် ကောင်းကျိုးပြုခဲ့သော ကျေးဇူးရှင်ကိုပင် ကျေးဇူးကန်းတတ်သည်၊ ကျေးဇူးကို မထောက်ထားတတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ စွပ် ဟူသော ဝေါဟာရသည် အပြစ်တင်ခြင်း၊ စွပ်စွဲခြင်း၊ ပြစ်တင်ဝေဖန်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ကျေးဇူးကန်းသော လူများ၏ အပြုအမူကို ဝေဖန်ရှုတ်ချခြင်းဖြစ်သည်။ လူအချို့သည် မိမိတို့အပေါ် ကောင်းကျိုးပြုခဲ့သူများကို ကျေးဇူးတင်မည့်အစား ပြန်လည်၍ ဒုက္ခပေးခြင်း၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။ ဤအပြုအမူသည် အလွန်ယုတ်မာပြီး လူ့ကျင့်ဝတ်နှင့်လည်း ဆန့်ကျင်ကြောင်းကို ဤဆိုရိုးစကားဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်တွင် ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ်သည် မိမိကြောင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသော အိမ်ရှင်က မိမိ၏ ဗိမာန်ဖြစ်သော ကြက်ဆူပင်ကို ထွင်း၍ တံခါးကျည်းစွပ်သောကြောင့် ကျေးဇူးရှင်ကိုပင် ကျေးစွပ်သည် ဟု ဆိုခဲ့သည်မှစ၍ ဤဆိုရိုးစကား ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ကိုးကားချက်များ ကျေးဇူးရှိမှ ကျေးစွပ်သည်ဟူသော စကားများကို မြေဝယ်မကျ မှတ်သား ပါတော့ဟု ပြောဆိုပြီးနောက်…၊ [၁၂၈၃] ဒဂုန်၊ ၁၊ ၁၂။ ၈၂။ ကျေးဇူးတရားကို မသိမမြင်ဘဲ ယုတ်မာချင်တဲ့သူများဟာ ကျေးဇူးရှိမှ ကျေးစွပ် ဆိုတာလို ဃဋမင်းအပေါ်မှာ ကျေးစွပ်တော့တာပေါ့၊ [၁၂၉၆] မဉ္ဇရီ၊ တ။ ၁၆၇။ မိတ်ဆယ်ပါးတရား ပျက်၍ ကျေးဇူးရှင်ကို ကျေးစွပ်သော အကတညု လူယုတ်မာ ဖြစ်သဖြင့် နတ်ကောင်းနတ်မြတ်များ မစောင့်၊ [၁၃၃၄] ဗညား။ ၁၅၀။ ရှေးသောအခါ လူတစ်ယောက်အိမ်၌ ကြက်ဆူပင်သည် ရှိသတည်း။ ထိုအိမ်ရှင်လည်း နွားမွေး၏။ ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ်လည်း အိမ်နှင့် နီး သောကြောင့် ငါနေသောသစ်ပင် မပျက်မစီး ပေသည်ဟူ၍ ထိုအိမ်ရှင်ကို မစကြည့်ရှုလေသတည်း။ မစကြည့်ရှုသောကြောင့် ထိုအိမ်ရှင်သည် စည်းစိမ်ချမ်းသာ များစွာ တိုးတက်သတည်း။ တစ်ရံရောအခါ အိမ်အနောက်၌ နွားခြံလုပ်သော် ထိုကြက်ဆူပင်ကို ထွင်း၍ တံခါးကျည်း ထည့်လျှိုသတည်း။ ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ်လည်း ငါမစ၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာ ရှိပါလျက် ငါ့ဗိမာန်ကို ထွင်း၍ တံခါးကျည်း စွပ်ဘိသည်။ ငါကျေးဇူးရှင်ကိုပင် ကျေး(ကျည်း)စွပ်သည်ဟူ၍ ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ်ဆိုသော စကားကို လိုက်၍ ယခုတိုင်အောင် ကျေးဇူးရှင်ကို ကျေးစွပ်သည် ဟူ၍ ဆိုရိုးပြု သတည်း။ ထို့ကြောင့် အကြင်သူတို့သည် ကျေးဇူးပြုသောသူကို ကျေးဇူး တုံ့ဆပ်ရာသည်။ သူ့ကျေးဇူးကို မချေရာ။ ကျေးဇူးချေသောကြောင့် အကျိုးယုတ်လျက် ပျက်စီးဖူးလေသည်။ မြတ်စွာဘုရားလည်း ကတညုတာစ-သူ့ ကျေးဇူး ကို သိရခြင်းသည်လည်းကောင်းဟူ၍ ဟောတော်မူသည်။ လောကပညတ္တိ။ ၃၄။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ