ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ

ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ” ဆိုသည်မှာ “ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား” (ရွှေဖြင့် မွမ်းမံထားခြင်း မရှိသော ဘုရားရုပ်တု သို့မဟုတ် စေတီ) ကို “လူမရိုသေ” (လူအများက အလေးမထား၊ ရိုသေကိုးကွယ်မှု မပြု) တတ်ဟု ဆိုလိုသည်။ ရှေးခေတ် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုတွင် ရွှေသည် တန်ဖိုးအရှိဆုံး သတ္တုတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဘုရားနှင့် သာသနာ့အဆောက်အအုံများကို ရွှေဖြင့် မွမ်းမံခြင်းသည် ရိုသေကိုးကွယ်မှု၏ အထွတ်အထိပ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှေမရှိသော ဘုရားများကို အချို့သူများက အထင်သေးခြင်း သို့မဟုတ် အလေးမထားခြင်းများ ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ရွှေနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထုများ၏ ဆက်စပ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ “ရွှေမရှိတဲ့ဘုရား လူမရိုသေ” စကားပုံလည်းရှု။ ကိုးကားချက်များ "ရွှေမရှိသောဘုရား လူမရိုသေဟူ၍ စကားပုံ တွင်ကျန်ရစ်သည်ကား ဘုရားနှင့်ရွှေ မည်မျှ ပနံသင့်ခဲ့သည့် သာဓကကို ထုတ်ဖော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားမှန်လျှင် ရွှေဝါရောင်သန်းရမည်ဟူ၍ မြန်မာတို့ နားလည်ကြသည်။" [၁၃၂၉] မြန်မာ့မှန်စီ။ ၂၇။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ