လောဘကြီးသူ စကားချို၊ ဒေါသကြီးသူ စကားတို၊ မောဟကြီးသူ စကားယို

လောဘကြီးသူ စကားချို၊ ဒေါသကြီးသူ စကားတို၊ မောဟကြီးသူ စကားယို သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “လောဘကြီးသူ စကားချို၊ ဒေါသကြီးသူ စကားတို၊ မောဟကြီးသူ စကားယို” ဆိုသည်မှာ လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ သုံးမျိုးကို ယှဉ်တွဲဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။ ၎င်းစရိုက်များနှင့် ဆက်စပ်သော စကားပြောပုံများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ “လောဘကြီးသူ စကားချို” ဆိုသည်မှာ “လောဘကြီး” (လောဘဇောကြီးသောသူ၊ လိုချင်တပ်မက်မှု ကြီးသောသူ) သည် “စကားချို” (ချိုသာသော စကားများ ပြောဆိုခြင်း၊ ချော့မော့ခြင်း) ပြုလုပ်တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လောဘကြီးသောသူများသည် မိမိတို့၏ လိုအင်ဆန္ဒများ ပြည့်ဝစေရန်အတွက် အခြားသူများကို ချိုသာသော စကားများဖြင့် ချော့မော့တတ်သည်။ “ဒေါသကြီးသူ စကားတို” ဆိုသည်မှာ “ဒေါသကြီး” (ဒေါသထွက်လွယ်သောသူ၊ စိတ်တိုလွယ်သောသူ) သည် “စကားတို” (တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောဆိုခြင်း၊ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုခြင်း) ပြုလုပ်တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဒေါသကြီးသောသူများသည် စိတ်တိုလာပါက စကားကို ပြတ်ပြတ်သားသား၊ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောဆိုတတ်သည်။ “မောဟကြီးသူ စကားယို” ဆိုသည်မှာ “မောဟကြီး” (မောဟဖုံးလွှမ်းနေသောသူ၊ အမှန်တရားကို မသိနားမလည်သောသူ) သည် “စကားယို” (မှားယွင်းသော စကားများ ပြောဆိုခြင်း၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောဆိုခြင်း) ပြုလုပ်တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ မောဟဖုံးလွှမ်းနေသောသူများသည် အမှန်တရားကို မသိနားမလည်သောကြောင့် မှားယွင်းသော စကားများ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောဆိုတတ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လောဘ၊ ဒေါသနှင့် မောဟဟူသော အကုသိုလ်စိတ်များသည် လူတို့၏ အပြုအမူနှင့် စကားအပြောအဆိုကို မည်သို့ သက်ရောက်မှုရှိကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ “ချိုဟန် တိုဟန် ယိုဟန်ကို နှလုံးသွင်းလေ” ဟူ၍ ထိုစကားပြောပုံများကို သတိပြုဆင်ခြင်ရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ ကိုးကားချက်များ "လောဘကြီးသူ စကားချိုတတ်သည်၊ ဒေါသကြီးသူ စကားတိုတတ်သည်၊ မောဟကြီးသူ စကားယိုတတ်သည်. ချိုဟန် တိုဟန် ယိုဟန်ကို နှလုံးသွင်းလေ။" [၁၁၅၂-ခန့်] ကျည်း။ ၁၁၆။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ