အဿုသုတ်

-သံ၊၁၊၃၈၈-၉။ သံ၊မြန်၊၁၊၃၇၅-၆။ သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၆။ သံ၊ဋီ၊၂၊၁၅၁။ -သံယုတ္တနိကာယ၊ နိဒါနဝဂ္ဂသံယုတ္တ၊ ၄-အနမတဂ္ဂသုတ္တ၊ ပဌမဝဂ္ဂ၊ တတိယသုတ်။ သံသရာ၏အစကို မသိနိုင်ကြပုံ၊ အဝိဇ္ဇာဖြင့်ဖုံးကာပြီး တဏှာနှောင်ကြိုးဖြင့် ဖွဲ့တုတ်ချီနှောင်ခံရသဖြင့် တစ်ဘဝမှ တစ်ဘဝသို့ ပြောင်းရွှေ့နေကြရသောသတ္တဝါတို့၏ အစကို မသိနိုင်ကြပုံ၊ ထိုသို့ရှည်လျားလှစွာသော သံသရာခရီးတစ်လျှောက်၌ မချစ်မနှစ်သက်သောသူတို့နှင့် ပေါင်းဆုံရခြင်း၊ ချစ်ခင်နှစ်သက်သူတို့နှင့် ကွေကွင်းရ ခြင်းကြောင့် ငိုယိုခဲ့ရသောသတ္တဝါတို့၏ မျက်ရည်သည် သမုဒ္ဒရာလေးစင်း ရှိရေတို့မက များပြားလှကြောင်း၊ သင်္ခါရတရားတို့၌ ငြီးငွေ့စိတ်ပျက်ခြင်း၊ တပ်မက်မှု ကင်းခြင်း၊ သင်္ခါရတရားတို့မှ လွတ်မြောက်ခြင်းငှာ အားထုတ်သင့်ကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ အဋ္ဌကထာ၌ -မြင့်မိုရ်တောင်၏ အရောင်လေးမျိုးထွက်ပုံကို ဖွင့်ထားပါသည်။ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် တိပိဋကသူစိကျမ်း နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ ကိုးကား Category:သံယုတ္တနိကာယ်