အဆင်မတတ်လျှင် ဆန်းလျက်နှင့်မလှ၊ အငင်မတတ်လျှင် ပန်းလျက်နှင့်မရ

အဆင်မတတ်လျှင် ဆန်းလျက်နှင့်မလှ၊ အငင်မတတ်လျှင် ပန်းလျက်နှင့်မရ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် အဆင်မတတ်လျှင် ဆန်းလျက်နှင့်မလှ၊ အငင်မတတ်လျှင် ပန်းလျက်နှင့်မရ: မည်မျှပင် ဆန်းပြားကောင်းမွန်သော အရာဖြစ်စေ အဆင်အပြင် မတတ်ပါက မလှပ မတင့်တယ် ဖြစ်တတ်သည်။ ထို့အတူ မိမိလိုချင်သော အရာကို ရရှိအောင် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းဖြင့် အားမထုတ်ပါက ပင်ပန်းရကျိုး မနပ် ဖြစ်တတ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အရာရာတွင် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းနှင့် ချဉ်းကပ်မှုသည် အရေးကြီးကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ အတတ်ပညာ သို့မဟုတ် အခြားသော အရာများ မည်မျှပင် တန်ဖိုးရှိစေကာမူ အသုံးပြုပုံ၊ စီမံခန့်ခွဲပုံ မမှန်ကန်ပါက အကျိုးမရှိနိုင်ပါ။ ထို့အတူ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို ရရှိရန် ကြိုးစားရာတွင်လည်း မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုမှသာ အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပါက အချိန်နှင့် အားအင်ကို ဖြုန်းတီးရာရောက်ပြီး ရလဒ်ကောင်း ရရှိမည်မဟုတ်ပါ။ ဤဆိုရိုးစကားသည် မှန်ကန်သော နည်းလမ်း၊ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ကိုးကားချက်များ "အရာကိုမချင့်၊ အခွင့်ကိုမစာ၊ သမာဓိအရေးမှာ ဝီရိယကို သုံးမှားချေသော ကြောင့် ရူးသွပ်ခြင်းသို့ ရောက်ချေသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင်မတတ်လျှင် ဆန်းလျက်နှင့်မလှ၊ အငင်မတတ်လျှင် ပန်းလျက်နှင့်မရ ရှိတတ်သည်။" [၁၁၄၇] ဇဇာတ်။ ၅၃။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ