ပုဗ္ဗယောဂ

ပုဗ္ဗယောဂပုဗ္ဗယောဂ (ပု) [ပုဗ္ဗ+ယောဂါ] (၁) ရှေးဘုရားရှင် သာသနာတော်၌ ကမ္မဋ္ဌာန်းအားထုတ်ခြင်း။ (၂) ရှေးဘဝတို့၌ ထိုထို အတတ်ပညာကို အဖန်ဖန်အားထုတ်ခြင်း။ ဣမေ ပဉ္စ မဟာပရိစ္စာဂေ ပရိစ္စဇိတွာ ပုဗ္ဗယောဂပုဗ္ဗစရိယဓမ္မက္ခာန ဉာတတ္ထစရိယာဒယော ပူရေတွာ။ ပဋိ သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၉၁။ ပုဗ္ဗယောဂေါ ပုဗ္ဗေ ဇိနသာသနေ ကမ္မဋ္ဌာနာနုယောဂေါ။ ပုဗ္ဗေ ပုဗ္ဗေ ဝါ တံတံသိပ္ပါယတနာနုယောဂေါ။ ပုဗ္ဗစရိယာ ပါရမီပုညရဏံ၊ တဒနုကုလံ ဝါ ယံကိဉ္စိ ကမ္မံ။ ပဋိသံ၊ဂံ၊၁၅၂။ ဆိုသည်မှာ "ရှေးကပြုဖူးသော အားထုတ်မှု" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းသည် ယခုဘဝတွင် တရားထူး၊ ဉာဏ်ထူးများ ရရှိရန်အတွက် အတိတ်ဘဝများစွာကတည်းက စိုက်ထူခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်ကောင်းမှုများကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် နှင့် သဘောတရား ပိဋကတ်ကျမ်းဂန်များတွင် ပုဗ္ဗယောဂကို အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရသည်- ၁။ ရှေးဘုရားရှင်တို့၏ သာသနာတော်၌ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားကို အားထုတ်ခဲ့ဖူးခြင်း။ ၂။ ရှေးအတိတ်ဘဝတို့၌ တရားဓမ္မနှင့် သက်ဆိုင်သော အလေ့အကျင့်၊ အားထုတ်မှုများကို အဖန်ဖန် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးခြင်း။ ဤအဓိပ္ပာယ်နှစ်ခုစလုံးသည် ယခုဘဝ၏ တရားထူးရရှိရေးအတွက် အလွန်အရေးပါသော အခြေခံအကြောင်းတရားဖြစ်ကြောင်း ညွှန်းဆိုနေပါသည်။ ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်၏ အကြောင်းတရားတစ်ခုအဖြစ် ပုဗ္ဗယောဂ ပုဗ္ဗယောဂ၏ အရေးပါပုံကို ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ် (အပြားအားဖြင့်သိသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ဉာဏ်) ရရှိခြင်း၏ အကြောင်းတရားများတွင် ထင်ရှားစွာတွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာအရ ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ရန် အကြောင်း (၅) ပါးရှိပြီး၊ ပုဗ္ဗယောဂသည် ၎င်းတို့ထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံး အင်္ဂါရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်- အဓိဂမ - ယခုဘဝတွင် အရိယမဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်သို့ ဆိုက်ရောက်ခြင်း။ ပရိယတ္တိ - ဘုရားရှင်၏ တရားစကားတော်များကို သင်ယူခြင်း။ သဝန - တရားတော်ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ်ပြုကာ နာယူခြင်း။ ပရိပုစ္ဆာ - ခက်ခဲသော အနက်အဓိပ္ပာယ်များကို မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်း။ ပုဗ္ဗယောဂ - ရှေးဘဝများက ပြုလုပ်ခဲ့သော အားထုတ်မှု။ သမ္မောဟဝိနောဒနီအဋ္ဌကထာက ဤအချက်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန် "ပရိယတ္တိ၊ သဝန၊ ပရိပုစ္ဆာတို့သည် ရှေးဘဝက ရှိချင်မှရှိမည်။ သို့သော် ပုဗ္ဗယောဂ ဟူသော သင်္ခါရတရားတို့ကို ဝိပဿနာရှုပွားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိဘဲ ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်ကို ရရှိခြင်းမည်သည် မရှိနိုင်" ဟု ဆိုထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိပဿနာအားထုတ်မှုဟူသော ပုဗ္ဗယောဂသည် ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အကြောင်းရင်းခံ ဖြစ်သည်။ ပုဗ္ဗယောဂ၏ အဆင့်အတန်း ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂအဋ္ဌကထာက ပုဗ္ဗယောဂကို ပိုမိုတိကျစွာ ဖွင့်ဆိုထားသည်- > "ပုဗ္ဗယောဂ မည်သည်မှာ ရှေးဘုရားရှင်တို့၏ သာသနာတော်အတွင်း၌ ဆွမ်းခံအသွားအပြန်တွင်ပင် ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မပြတ်ပွားများအားထုတ်ခြင်း (ဂတပစ္စာဂတိကဝတ်) ဖြင့် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် တိုင်အောင် ဝိပဿနာကို အားထုတ်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။" ဤဖွင့်ဆိုချက်အရ ပုဗ္ဗယောဂနှင့် ပြည့်စုံသူသည်- နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် (ရုပ်နာမ်တို့ကို ပိုင်းခြားသိသောဉာဏ်) ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် (အကြောင်းအကျိုးကို ပိုင်းခြားသိသောဉာဏ်) သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် (သင်္ခါရတရားတို့အပေါ် လျစ်လျူရှုနိုင်သော အဆင့်မြင့်ဝိပဿနာဉာဏ်) တို့ကို ရှေးဘဝကတည်းက ရရှိခဲ့ပြီးသူ ဖြစ်သည်။ ပုဗ္ဗယောဂသည် အဓိကာရကောင်းမှုပင်ဖြစ်ခြင်း ဤသို့ ရှေးဘဝများကတည်းက စူးစိုက်အားထုတ်ခဲ့သော ဝိပဿနာကျင့်စဉ်ကိုပင် အဓိကာရကောင်းမှုကုသိုလ် ဟု ခေါ်ဆိုပါသည်။ ၎င်းသည် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ရရှိရေးအတွက် အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အခရာအကျဆုံးသော ပါရမီဖြည့်ကျင့်မှု ဖြစ်သည်။ ဤအားထုတ်မှုသည်- ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့ ဖြစ်သည် - အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိပဿနာသည် ဝိဇ္ဇာ (၈) ပါးတွင် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်၍ အမှန်တရားကို သိမြင်နိုင်သော ပညာစွမ်းရည်ကို ပေးသည်။ စရဏမျိုးစေ့ ဖြစ်သည် - အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိပဿနာသည် စရဏတရား (၁၅) ပါးတွင် "ပညာ" အဖြစ်ပါဝင်၍ ကောင်းသောအကျင့်ကို ဖြစ်စေသည်။ နိဂုံး နိဂုံးချုပ်ရလျှင်၊ ပုဗ္ဗယောဂ ဆိုသည်မှာ သာမန်ကောင်းမှုကုသိုလ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုရန်အတွက် အတိတ်ဘဝများစွာကတည်းက စိုက်ထုတ်လေ့ကျင့်ခဲ့သော၊ အထူးသဖြင့် ဝိပဿနာဘာဝနာ ကို အဆင့်မြင့်စွာ အားထုတ်ခဲ့ဖူးသည့် အလေ့အကျင့်ကောင်း၊ အားထုတ်မှုကောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် ယခုဘဝတွင် အရိယမဂ်၊ အရိယဖိုလ်နှင့် ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်ကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဉာဏ်ပညာများ ရရှိရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြေခံအကြောင်းတရားနှင့် အဓိကာရကောင်းမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။သာသနာ့အမွေကို ခံယူခြင်း- ဖားအောက်တောရဆရာတော် ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ Category:ဝိပဿနာ ပြင်ပလင့်များ