ကျမ္ပဘုရင့်နိုင်ငံ

ကျမ္ပဘုရင့်နိုင်ငံ(ချန်: ꨌꩌꨛꨩ, چامفا; ; သို့မဟုတ် ) ၁၉၂ ခုနှစ်မှ ၁၈၃၂ ခုနှစ်များအတွင်း အမှီအခိုကင်းစွာ တည်ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ ကျမ္ပ၏ အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော နယ်မြေသည် ယနေ့ ဗီယက်နမ်အလယ်ပိုင်း၊ Hoanh Son တောင်တန်းမှ မြောက်ဘက် ကွမ်ဘင်းပြည်နယ် မှ တောင်ဘက် ဘင်သွမ်ပြည်နယ် အထိ လည်းကောင်း၊ တောင်တရုတ်ပင်လယ်သည် ယနေ့ခေတ် လာအို၏ အနောက်တောင်တန်းများဆီသို့။ ကျမ္ပဘုရင့်နိုင်ငံသည် ၉ နှင့် ၁၀ ရာစုများတွင် အချမ်းသာဆုံးဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းမှ ဒိုင်ဗီယက်မင်းဆက်များ၏ ဖိအားပေးမှုနှင့် ခမာအင်ပါယာနှင့် စစ်ပွဲများအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်။ ၁၄၇၁ တွင် ကျမ္ပဘုရင့်နိုင်ငံသည် ဒိုင်ဗီယက် ကို အကြီးအကျယ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏မြောက်ပိုင်းနယ်မြေအများစုကို ဒိုင်ဗီယက်သို့ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ကျမ္ပဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ကျန်နယ်မြေများကို ပြည်နယ်ငယ်များအဖြစ် ပိုင်းခြားကာ တဖြည်းဖြည်း ငုယင်ဘုရင်များ သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ၁၈၃၂ ခုနှစ်တွင် ဘုရင်မင်းမင်းလက်ထက်တွင် ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးကို တရားဝင် ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ အကိုးအကား ကဏ္ဍ: ချန်ပါ ကဏ္ဍ:ယဉ်ကျေးမှု ဒေသများ