ပစလာယမာနသုတ်

-အံ၊၂၊၄၆၁-၄။ အံ၊မြန်၊၂၊၅၈၂-၅။ အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၇၄-၆။ အံ၊ဋီ၊၃၊၁၇၇-၁၈၀။ -အင်္ဂုတ္တရနိကာယ၊ သတ္တကနိပါတ၊ ၆-အဗျာကတဝဂ္ဂ၊ အဋ္ဌမသုတ်။ ဘုရားရှင် ဘဂ္ဂတိုင်း သုသုမာရဂိရမြို့အနီး ပဲစင်းငုံတောဝယ် သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် မဂဓနိုင်ငံ ကလ္လဝါဠပုတ္တရွာ၌ ၇-ရက်လုံးလုံး စင်္ကြန်ဖြင့် တရားအားထုတ် နေသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လှသဖြင့် စင်္ကြန်ဦး၌ အိပ်ငိုက်(မျည်း)နေသော အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်ကို ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ဖြင့် တွေ့မြင်တော်မူသဖြင့် ဣဒ္ဓိဝိဓ အဘိညာဉ်ဖြင့် ဘုရားရှင်ကြွတော်မူလာပြီး အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်အား ထိနမိဒ္ဓကို ပယ်ဖျောက်နိုင်သော တရား၇-ပါးကို ဟောတော်မူပါသည်။ သေယျသုခ၊ ပဿသုခ၊ မိဒ္ဓသုခများကို အားမထုတ်သင့်ပုံ သမာဓိကို ပျက်စီးစေနိုင်သော ရဟန်း ရှင်လူတို့နှင့် ရောနှောဆက်ဆံမှုကို ရှောင်သင့်ပုံ၊ တောရကျောင်းတို့၌ နေထိုင် အားထုတ်မှုကိုသာ ချီးမွမ်းတော်မူကြောင်း မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်က တဏှာသင်္ခယဝိမုတ္တ (ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂ ပဋိပဒါ)ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အကျဉ်းချုပ် ဟောတော်မူပါရန် လျှောက်ထားသဖြင့် ယင်း ကမ္မဋ္ဌာန်းအကျဉ်းချုပ်ကို ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။ အဋ္ဌကထာ၌ ဤသုတ်သည် အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ်အား ဩဝါဒ လည်းဖြစ်, ဝိပဿနာလည်းဖြစ်ပုံ၊ ဤဝိပဿနာကို ပွားများအားထုတ်သဖြင့် အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်ထေရ် ရဟန္တာဖြစ်ပုံကို ပြထားပါသည်။ အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်ဖွင့်ဆိုချက် များစွာရှိပါသည်။ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် တိပိဋကသူစိကျမ်း နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန် ရဟန်းပြုပုံ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်သည် အရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့်အတူ ဘုရားရှင်ထံတော်၌ ရဟန်းပြုပြီးနောက် အဂ္ဂသာဝကဉာဏ်အတွက် သမထ-ဝိပဿနာ ဘာဝနာတို့ကို ဆက်လက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုစဉ် မာဂဓတိုင်း၊ ကလ္လဝါဠပုတ္တရွာအနီး တောအုပ်တစ်ခု၌ (၇) ရက်တိုင်တိုင် မအိပ်စက်ဘဲ တရားအားထုတ်တော်မူရာ (၇) ရက်မြောက်နေ့တွင် ထိုင်လျက် တရားအားထုတ်နေစဉ် အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းမှု (ထိနမိဒ္ဓ) က ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်လာခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကြွလာတော်မူပြီး အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်အား အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းမှု မိဒ္ဓတရားကို ပယ်ဖျောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း (၇) မျိုးကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းမှု ပယ်ဖျောက်ကြောင်းတရား (၇) မျိုး: ငိုက်မျဉ်းမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သော အာရုံကို နှလုံးမသွင်းခြင်း။ သင်ယူမှတ်သားဖူးသော တရားတော်ကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း။ သင်ယူမှတ်သားဖူးသော တရားတော်ကို အကျယ် ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈာယ်ခြင်း။ နားရွက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲခြင်း၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများကို လက်ဖြင့် သုံးသပ်ဆုပ်နယ်ခြင်း။ နေရာမှထ၍ မျက်နှာသစ်ခြင်း၊ အရပ်မျက်နှာနှင့် နက္ခတ်တာရာများကို ကြည့်ခြင်း။ အာလောကသညာ (အလင်းရောင်အမှတ်သညာ) ကို နှလုံးသွင်းခြင်း: ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဏ်အတွက် ပွားများထားသော ဉာဏ်အရောင်အလင်းကို နေ့ရောညပါ အမြဲလင်းနေစေရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ အရောင်အလင်းနှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်ကို ပွားများခြင်း။ စင်္ကြံလျှောက်ခြင်း (ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံမှ စိတ်မလွင့်စေဘဲ)။ (ဤနည်း (၇) မျိုးဖြင့် မရလျှင် သတိဖြင့် ယာယီ ကျိန်းစက်အနားယူရန်လည်း ညွှန်ကြားတော်မူသည်။) အမှတ် (၆) အာလောကသညာ ပွားများပုံ အကျယ် ဘုရားရှင်က "အလင်းရောင်ဟူသော အမှတ်သညာကို နှလုံးသွင်းလော့၊ နေ့အခါ၌ကဲ့သို့ ညဉ့်အခါ၌၎င်း၊ ညဉ့်အခါ၌ကဲ့သို့ နေ့အခါ၌၎င်း အလင်းရောင်ကို အဓိဋ္ဌာန်ပြုလော့။ ဤသို့ ထက်ဝန်းကျင်၌ အပိတ်အပင်မရှိဘဲ အရောင်အလင်းနှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်ကို ပွားများလော့ (`သပ္ပဘာသံ စိတ္တံ ဘာဝေယျာသိ`)" ဟု ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ အဋ္ဌကထာ ဋီကာများက ဤ "အရောင်အလင်းနှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်" သည် ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဏ်အတွက် ပွားများအပ်သော ဉာဏ်အရောင်အလင်း နှင့် ယှဉ်သောစိတ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြကြသည်။ ဤဉာဏ်ရောင်သည် ထိနမိဒ္ဓကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်း အလင်း၊ ကသိုဏ်းပွားများမှု (အထူးသဖြင့် အာလောကကသိုဏ်း၊ တေဇောကသိုဏ်း၊ ဩဒါတကသိုဏ်း) ကြောင့်ဖြစ်သော အလင်း၊ ပရိကမ္မဘာဝနာကြောင့်ဖြစ်သော အလင်း၊ ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ညစ်ညူးကြောင်း ဥပက္ကိလေသအလင်း ဟူ၍ (၄) မျိုး ရှိနိုင်သော်လည်း၊ အားလုံးသည် ဉာဏ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလင်း များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသုတ္တန်၌ အဓိကရည်ညွှန်းသည်မှာ အာလောကကသိုဏ်း သို့မဟုတ် ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဏ်နှင့် ယှဉ်သော ဉာဏ်ကြောင့်ဖြစ်သည့် အလင်းရောင်နှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်ကို ပွားများရန် ဖြစ်သည်။ ရလဒ် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်သည် ဘုရားရှင် ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း၊ အထူးသဖြင့် အမှတ် (၆) နည်းလမ်းအတိုင်း ဉာဏ်အရောင်အလင်းကို နေ့ညမပြတ် ပွားများခြင်းဖြင့် အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းမှုကို အောင်မြင်စွာ ပယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး ဆက်လက်အားထုတ်ရာ မကြာမီ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ဆိုက်ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ အနှစ်ချုပ် ဤတရားတော်သည် တရားအားထုတ်ရာ၌ ကြုံတွေ့ရတတ်သော အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းမှု (ထိနမိဒ္ဓ) ကို ပယ်ဖျောက်ရန် လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်း (၇) သွယ်ကို ညွှန်ပြထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် စိတ်၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဉာဏ်အလင်းရောင်ကို အသုံးချ၍ အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ပယ်ရှားကာ သမာဓိ၊ ပညာ တိုးပွားအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ကြောင်း လမ်းညွှန်ပေးသော အလွန်အရေးပါသည့် ဒေသနာတော် ဖြစ်ပါသည်။ ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ပစလာယမာနသုတ္တန် ကောက်နုတ်ချက် ကိုးကား Category:ဝိပဿနာ Category:အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်