ပါစိတ်

ပါစိတ် (; Pācittiya ) သည် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာရှိ ဝိနည်းငါးကျမ်းထဲမှ ဒုတိယမြောက်ကျမ်းစာဖြစ်သည်။ ဝိနည်းပိဋကတ်ကို သင်္ဂါယနာတင်သောပုံစံဖြင့် ဘိက္ခုဝိဘင်း၊ ဘိက္ခုနီဝိဘင်း၊ မဟာဝဂ်၊ စူဠဝဂ်၊ ပရိဝါ ဟူ၍ ပိုင်းခြားပြီး ကျမ်းစာအနေဖြင့် ပါရာဇိကဏ်၊ ပါစိတ်၊ မဟာဝဂ်၊ စူဠဝါ၊ ပရိဝါ ဟူ၍ ပိုင်းခြားထားကြသည်။ ပါစိတ်ပါဠိတော်ကျမ်းကို ဘိက္ခုဝိဘင်းမှ ပါစိတ္တိယ၊ ပါဋိဒေသနီ၊ သေခိယ၊ အဓိကရဏသမထ စသည့်အပိုင်းကြီး လေးပိုင်း၊ ဘိက္ခုနီဝိဘင်းမှ အပိုင်းအားလုံးကို ပေါင်းစပ်၍ ပါစိတ်ကျမ်း (သို့) ပါစိတ္တိယကျမ်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းတွင် ရဟန်းတို့ကျင့်သုံးလိုက်နာရသည့် (၂၂၇) သိက္ခာပုဒ်များထဲက အချို့အဝက်ပါရှိပြီး ဘိက္ခုနီခေါ် ရဟန်းမများအတွက် ဝိနည်းစည်းကမ်း (၃၁၁) (သို့) (၃၀၄) သိက္ခာပုဒ်များလည်း ပါရှိသည်။ ဤကျမ်းတွင် ရဟန်းယောင်္ကျား(ဘိက္ခု)တို့အတွက် ပါစိတ္တိယကဏ္ဍ-ကုသိုလ်စိတ်မှလျောကျစေတတ်သော သိက္ခာပုဒ်အမျိုးအစား (၉၂) မျိုးနှင့် ပါဋိဒေသနီယကဏ္ဍ၊ သေခိယကဏ္ဍတို့ပါဝင်သည်။ ဤ ကျမ်းတွင် ရဟန်းယောင်္ကျား(ဘိက္ခု)များအတွက် စည်းမျဉ်းများနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရဟန်းမ(ဘိက္ခုနီ)တို့အတွက် စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်သည်။ ဤကျမ်းသည် စာပေဗဟုသုတရှာဖွေလိုသူများအနေဖြင့် အနည်းငယ် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အချို့သောသိက္ခာပုဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို လေ့လာရသောအခါ မြတ်စွာဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက ရဟန်းတော်များနှင့် လူဒါယကာတို့၏ ဆက်ဆံရေးအခြေအနေ တစိတ်တဒေသကိုသော်လည်းကောင်း၊ ရဟန်းများနှင့်ရဟန်းမတို့၏ ဆက်ဆံရေးအခြေအနေများကိုလည်းကောင်း လေ့လာအကဲခတ်နိုင်သည်။ အစေလကဝဂ်လာ၊ အစေလကသိက္ခာပုဒ်နှင့် သဘောဇနသိက္ခာပုဒ်တို့ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း၏အကြောင်းကို ဖတ်ရှုရသောအခါ မထေရ်မြတ်အရှင်အာနန္ဒာနှင့် အရှင်ဥပနန္ဒတို့၏ လူမှုရေးဒုက္ခများကို ကိုယ်ချင်းစာ၊ နားလည်ရလေသည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏အမိန့်တော်ဖြင့် မထေရ်မြတ်အရှင်အာနန္ဒာသည် စားကြွင်းစားတို့အား ဆွမ်းကျန်ကွမ်း ကျန်များပေးဝေခဲ့သည်။ မထေရ်လည်း ပရိဗိုဇ်မတစ်ယောက်အား မုန့်နှစ်ခုကို တစ်ခုအမှတ်အဖြစ်ဖြင့် ပေးမိသောကြောင့် ပရိဗိုဇ်မနှင့်ပေးစားခံရသောဒုက္ခနှင့် ရာဂစိတ်ဖြင့် ယစ်နေသော မိတ်ဆွေဒါယကာအိမ်သို့ ဆွမ်းခံကြွမိရာတွင် ဆွမ်းလောင်းပြီးသောအခါ အတင်းပြန်ကြွခိုင်းနေသော ဒါယကာနှင့် ယောင်္ကျား၏အခြေအနေကို ရိပ်မိသောဒါယိကာမက အတင်းတားနေရာ အရှင်ဥပနန္ဒမှာ ထိုင်ရမလို၊ ထရမလိုဖြစ်နေသော မထေရ်မြတ်တို့၏ အစားတစ်လုပ်၊ ဒုက္ခထုပ်တို့ကို ကိုယ်ချင်းစားနားလည် ရသည်။ နောက်ပိုင်း သေခိယသိက္ခာပုဒ်အချို့မှာ ရဟန်းတော်များသာမက လူပုဂ္ဂိုလ်များအနေဖြင့်လည်း လိုက်နာသင့်သောသိက္ခာပုဒ်များ ဖြစ်သည်။ လူကြီးလူကောင်းပီသစွာ သွားလာနေထိုင်မှုနှင့်အစား အသောက် ဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုများကို နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်ပညတ်ထားသည်မှာ အားကျနည်းယူဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ရဟန်းတော်တို့၏ “နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ်၊ ခုနှစ်သွယ်” သော သိက္ခာပုဒ်အားလုံး အထက်ပါနှစ်ကျမ်းလုံးတွင် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည်ကို တွေ့ရ ပေမည်။ ဤရဟန်းတော်တို့၏သိက္ခာပုဒ်များနှင့်ပတ်သက်၍ (၂၂၇)ပုဒ် ရှိသည်ဟု လက်ခံထားကြသော်လည်း အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ တိကနိပါတ်၊ သမဏဝဂ်၊ ဝဇ္ဇီပုတ္တသုတ်၌ “အရှင်ဘုရားတို့ ! တစ်ရာ့ငါးဆယ်သော သိက္ခာပုဒ်တို့ကို ရွတ်ဆိုရန်အချိန်တန်ပါပြီ” ဟူသောစကားရပ်နှင့် မိလိန္ဒပဥှာကျမ်း၊ အနဝသေသသိက္ခာပဒပဉှာ၌ “ရဟန်းကောင်းဟူသည် တစ်ရာ့ငါးဆယ်သော သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ကျွမ်းကျင်သူ” စသော စကားရပ်တို့ကိုထောက်ဆ၍ “မူလကသိက္ခာပုဒ် အရေအတွက်မှာ (၁၅၀)သာရှိပြီးနောက်ပိုင်းမှ သေခိယသိက္ခာပုဒ်(၇၅)ပုဒ်ကို ထည့်သွင်း၍ (၂၂၇)ပုဒ် ဖြစ်လာသည်” ဟုယူဆသော သုတေသီပညာရှင်များလည်းရှိသေးသည်။ အဋ္ဌကထာဆရာ၊ အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏အဆိုရမူ အင်္ဂုတ္တိုရ်၊ တိကနိပါတ်လာစကားရပ်ကို “ထိုအချိန်က သိက္ခာပုဒ်ပေါင်း (၁၅၀)သာ ရှိ၍ ထိုကဲ့သို့ဆိုကြောင်း” ဖြေရှင်းချက်ထုတ်ထားသည်။ သို့သော် အထက်ပါ ဖြေရှင်းချက်သည် လက်ခံနိုင်စရာအကြောင်းရှိသော်လည်း ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးကာလအတန်ကြာမှ ဗုဒ္ဓစာပေအတွင်းသို့ဝင်ရောက်လာသော မိလိန္ဒပဉှာကျမ်း၌လည်း သိက္ခာပုဒ် (၁၅၀)ဟုသာ ဆိုထားခြင်းမှာလည်း ပညာရှင်များအနေဖြင့် သုတေသနပြုဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ပါစိတ္တိယပါဠိကျမ်းနောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးသမီးရဟန်း(ဘိက္ခုနီ) တို့အတွက် သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်းထားသော သိက္ခာပုဒ်များကို ပြဆိုထားသည်။ သိက္ခာပုဒ်များကို ဤကျမ်းတွင် ထည့်သွင်းအသိမှတ်ပြုထားသေးသော်လည်း လက်ရှိရဟန်းတော်တို့၏ အယူဆအားဖြင့်မူ မြတ်စွာဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီး နှစ်ပေါင်းလေးရာကျော်ငါးရာခန့်ကပင် ဘိက္ခုနီသာသနာ ကွယ်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လက်ခံထားကြသည်။ အမျိုးသမီးရဟန်းတော်များ လိုက်နာရသည့် စည်းကမ်းများသည် အမျိုးသားရဟန်းတော်များထက် ပိုမိုများပြားကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိရသည်။ ဘိက္ခု နှင့် ဘိက္ခုနီ ဝိနည်းနှိုင်းယှဉ်ချက် ဘိက္ခုနီဆိုင်ရာ ဝိနည်းများမှာ ဘိက္ခုဝိနည်းမှ အများစုပါဝင်ပြီး အတိုးအလျှော့စည်းမျဉ်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်၏။ +ဝိနည်းစည်းကမ်းဘိက္ခုဘိက္ခုနီပါရာဇိက၄၈သံဃာဒိသိသ်၁၃၁၇အနိယတ၂0နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်၃၀၃၀သုဒ္ဓပါစိတ်၉၂၁၆၆ပါဋိဒေသနီ ၄၈သေခိယ၇၅၇၅အဓိကရဏသမထ၇၇၂၇၇၃၁၁ ဖွဲ့စည်းပါဝင်မှု ဤ၌ ဘိက္ခုများအတွက် ဘိက္ခုဝိဘင်းမှ ပါစိတ္တိယ၊ ပါဋိဒေသနီ၊ သေခိယ၊ အဓိကရဏသမထ စသည့်အပိုင်းကြီး လေးပိုင်းကိုဖော်ပြထားသည်။ သုဒ္ဓပါစိတ် (၉၂) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၁မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ်၅၀မုသားမပြောရ။၂ဩမသဝါဒသိက္ခာပုဒ်၅၁မဆဲရ။၃ပေသုညသိက္ခာပုဒ်၅၂ကုန်းမတိုက်ရ။၄ပဒသောဓမ္မသိက္ခာပုဒ်၅၃လူ ၊ သာမဏေနှင့် ပုဒ်ပြိုင်စာမချရ။၅သဟသေယျသိက္ခာပုဒ်၅၄တစ်ကျောင်းတည်း၌လူ ၊ သာမဏေနှင့် (၃)ညဉ့်ထက် မအိပ်ရ။၆ဒုတိယသဟသေယျသိက္ခာပုဒ်၅၅မာတုဂါမနှင့် တစ်ကျောင်းတည်းမအိပ်ရ။၇ဓမ္မဒေသနာသိက္ခာပုဒ်၅၆မာတုဂါမနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း(၆) ခွန်းထက် မဟောရ။၈ဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ်၅၇မိမိရသော ဈာန်၊မဂ်၊ဖိုလ်ကို လူ၊သာမဏေအား မပြောရ။၉ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစနသိက္ခာပုဒ်၅၈ရဟန်းတစ်ပါး၏ သံဃဒိသိသ်ကို လူ၊သာမဏေအား မပြောရ။၁၀ပထဝီခဏနသိက္ခာပုဒ်၅၉မြေကိုမတူးရ။၁၁ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်၆၀သစ်ပင်မခုတ်ရ။၁၂အညဝါဒကသိက္ခာပုဒ်၆၁ရဟန်းတပါးမေးသည်ကို ပြန်၍မပြောဘဲ မနေရ။၁၃ဥဇ္ဈာပနကသိက္ခာပုဒ်၆၂သမ္မုတိရသောရဟန်းကို မရှုတ်ချအပ်။၁၄ပဌမသေနာသနသိက္ခာပုဒ်၆၃သံဃိကညောင်းစောင်းကို အပြင်မှာမထားအပ်။၁၅ဒုတိယသေနာသနသိက္ခာပုဒ်၆၄သံဃိကအိပ်ရာကို အထဲမှာမထားဘဲ မသွားရ။၁၆အနုပခဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်၆၅သံဃိကကျောင်း၌ အိပ်နေသောရဟန်းကို နှိုး၍ မအိပ်ရ။၁၇နိက္ကဍ္ဎနသိက္ခာပုဒ်၆၆သံဃိကကျောင်းမှ အမျက်ထွက်၍ နှင်မထုတ်ရ။၁၈ဝေဟာသကုဋိသိက္ခာပုဒ်၆၇စို့မရိုက်သော ညောင်စောင်းကို မထိုင်ရ။၁၉မဟလ္လကဝိဟာရသိက္ခာပုဒ်၆၈စိမ်းစိုသော ကောက်ပဲမရှိရာ၌ အမိုးသုံးဆင့်ထက်ပို၍ အင်္ဂတေ မလိမ်းကျံရ။၂၀သပ္ပါဏကသိက္ခာပုဒ်၆၉ပိုးရှိသော ရေကို မြေပေါ်၊မြက်ပေါ်သို့ မသွန်ရ။၂၁ဩဝါဒသိက္ခာပုဒ်၇၀သမ္မုတိမရဘဲနှင့်ရဟန်းမအား မဆုံးမရ။၂၂အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပုဒ်၇၁သမ္မုတိရသော်လည်းနေဝင်လျှင် မဆုံးမရ။၂၃ဘိက္ခုနုပဿယသိက္ခာပုဒ်၇၂မနာဖျားဘဲ ရဟန်းမတို့၏ ကျောင်းသို့ သွား၍ မဆုံးမအပ်။၂၄အာမိသသိက္ခာပုဒ်၇၃ရဟန်းမများအား ဆုံးမသော မထေရ်ကြီးများကို မကဲ့ရဲ့အပ်။၂၅စီဝရဒါနသိက္ခာပုဒ်၇၄ရဟန်းမကို သင်္ကန်းမပေးအပ်။၂၆စီဝရသိဗ္ဗနသိက္ခာပုဒ်၇၅ရဟန်းမကို သင်္ကန်းချုပ်မပေးရ။၂၇သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ်၇၆ရဟန်းမနှင့်တိုင်ပင်၍ ခရီးမသွားရ။၂၈နာဝါဘိရုဟနသိက္ခာပုဒ်၇၇ရဟန်းမနှင့်တိုင်ပင်၍ လှေမစီးရ။၂၉ပရိပါစိတသိက္ခာပုဒ်၇၈ရဟန်းမ စီစဉ်သောဆွမ်း မစားရ။၃၀ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်၇၉အမျိုးသမီးနှင့်နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။၃၁အာဝသထပိဏ္ဍသိက္ခာပုဒ်၈၀ဧည့်သည်အတွက်ဆွမ်းကို တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍မစားရ။၃၂ဂဏဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၈၁ရဟန်း(၄)ပါး ထိုင်နေသည့်အခါ၌ထမင်းစားဖိတ်လျှင် မစားရ။၃၃ပရမ္ပရဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၈၂ရှေးဦးဒါယကာ၏ ဆွမ်းကို မစားဘဲ နောက်ဆွမ်းကို မစားရ။၃၄ကာဏမာတုသိက္ခာပုဒ်၈၃လက်ဆောင်မုန့်များ သုံးသပိတ်ထက် ပိုအလှူမခံရ။၃၅ပထမပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ်၈၄စားနေတုန်း ဆွမ်း၊ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့ကို ပယ်လျှင် နောက်ထပ်မစားရ။၃၆ဒုတိယပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ်၈၅ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းအား စွပ်စွဲလို၍ ဆွမ်းစားမဖိတ်ရ။၃၇ဝိကာလဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၈၆နေလွဲသောအခါ ညစာမစားရ။၃၈သန္နိဓိကာရကသိက္ခာပုဒ်၈၇သိုမှီးထား၍ ဘောဇဉ်ကို မစားရ။၃၉ပဏီတဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၈၈မနာမဖျားဘဲ မွန်မြတ်သောဘောဇဉ်ကို တောင်းမစားရ။၄၀ဒန္တပေါနသိက္ခာပုဒ်၈၉အကပ်မခံဘဲ ဘာကိုမျှမစားရ။၄၁အစေလကသိက္ခာပုဒ်၉၀ပရိဗိုရ်ကို ဘောဇဉ်မပေးရ။၄၂ဥယျောဇနသိက္ခာပုဒ်၉၁ဆွမ်းခံရာ၌ မာတုဂါမနှင့် စကားပြောလို၍ အဖော်ရဟန်းကို ပြန်မလွှတ်ရ။၄၃သဘောဇနသိက္ခာပုဒ်၉၂အကြင်လင်မယား အခန်း၌ မနေရ။၄၄ရဟောပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ်၉၃မျက်စိကွယ်ရာ၌ မိန်းမနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။၄၅ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်၉၄နားကွယ်ရာမှ မိန်းမနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။၄၆စာရိတ္တသိက္ခာပုဒ်၉၅ဆွမ်းစားပင့်ဖိတ်သော အိမ်မှတပါး အခြားအိမ်သို့ မလှည့်ရ။၄၇မဟာနာမသိက္ခာပုဒ်၉၆ဆေးပစ္စည်းကို ဖိတ်ကြားထားသည်ထက် လွန်၍ မတောင်းရ။၄၈ဥယျုတ္တသေနာသိက္ခာပုဒ်၉၇အင်္ဂါ(၄)ပါးရှိသော စစ်ဒရိန်းပြရာသို့ သွား၍ မကြည့်ရ။၄၉သေနာဝါသသိက္ခာပုဒ်၉၈အကြောင်းရှိ၍ စစ်မြေပြင်သို့ သွားသော် (၇)ရက်ထက် မလွန်ရ။၅၀ဥယျောဓိကသိက္ခာပုဒ်၉၉စစ်ဆင်ရာအရပ်သို့ မသွားရ။၅၁သုရာပါနသိက္ခာပုဒ်၁၀၀ယစ်မျိုးငါးပါး မသောက်ရ။၅၂အင်္ဂုလိပတောဒကသိက္ခာပုဒ်၁၀၁ရဟန်းချင်း ချိုင်းထိုး မကျီစားရ။၅၃ဟသဓမ္မသိက္ခာပုဒ်၁၀၂ရေထဲမှာ မကစားရ။၅၄အနာဒရိယသိက္ခာပုဒ်၁၀၃သိက္ခာကြီး၊ဝါတော်ကြီးကို မရိုမသေမနေရ။၅၅ဘိံသာပနသိက္ခာပုဒ်၁၀၄ရဟန်းချင်း မလှန့် မခြောက်ရ။၅၆ဇောတိကသိက္ခာပုဒ်၁၀၅ရဟန်းသည် မနာမဖျားဘဲ မီးမမွေးရ။၅၇နှာနသိက္ခာပုဒ်၁၀၆မဇ္ဈိမဒေသ၌နေသော ရဟန်းသည်(၁၅)ရက်တစ်ကြိမ် ရေချိုးရမည်။၅၈ဒုဗ္ဗဏ္ဏကရဏသိက္ခာပုဒ်၁၀၇ဗိန္ဓုမထိုးဘဲ သင်္ကန်းမဝတ်ရ။၅၉ဝိကပ္ပနသိက္ခာပုဒ်၁၀၈ဝိကပ္ပနပြုသည့် သင်္ကန်းကို ဝိကပ္ပနမပြန်ဘဲ မသုံးရ။၆၀စီဝရအပနိဓာနသိက္ခာပုဒ်၁၀၉ပရိက္ခရာရှစ်ပါးကို မဝှက်ရ ၊ မကျီစားရ။၆၁သဉ္စိစ္စသိက္ခာပုဒ်၁၁၀ပိုး၊တိရစ္ဆာန်တို့ကို မသတ်ရ။၆၂သပ္ပါဏကသိက္ခာပုဒ်၁၁၁ပိုးရှိသော ရေကို မသောက်ရ။၆၃ဥက္ကောဋနသိက္ခာပုဒ်၁၁၂ငြိမ်းအေးပြီးသော အဓိကရုဏ်းကို မချောက်ချားစေရ။၆၄ဒုဋ္ဌုလ္လသိက္ခာပုဒ်၁၁၃ရဟန်းတစ်ပါး၏ သံဃဒိသိသ်အာပတ်ကို မဖုံးကွယ်ရ။၆၅ဦနဝီသတိဝဿသိက္ခာပုဒ်၁၁၄အသက်(၂၀)မပြည့်သောသူအား ရဟန်းမခံစေရ။၆၆ထေယျသတ္ထသိက္ခာပုဒ်၁၁၅ခိုးသား၊ဓားပြနှင့် တိုင်ပင်၍ ခရီးမသွားရ။၆၇သံဝိဓာနသိက္ခာပုဒ်၁၁၆အမျိုးသမီးများနှင့် တိုင်ပင်၍ ခရီးမသွားရ။၆၈အရိဋ္ဌသိက္ခာပုဒ်၁၁၇မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဝါဒများကို မယူရ။၆၉ဥက္ခိတ္တသမ္ဘောဂသိက္ခာပုဒ်၁၁၈မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဝါဒကိုမစွန့်၍ နှင်ထုတ်အပ်သောရဟန်းနှင့် ဓမ္မသမ္ဘောဂ၊ အာဝါသ,သမ္ဘောဂ မပြုရ။၇၀ကဏ္ဍကသိက္ခာပုဒ်၁၁၉မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဝါဒကိုမစွန့်၍ နှင်ထုတ်အပ်သော သာမဏေနှင့် ဓမ္မသမ္ဘောဂ၊ အာဝါသ,သမ္ဘောဂ မပြုရ။၇၁သဟဓမ္မိကသိက္ခာပုဒ်၁၂၀ဝိမည်းဓိုရ်များ၏ စကားကို ရိုသေစွာ နားထောင်ရမည်။၇၂ဝိလေခနသိက္ခာပုဒ်၁၂၁သိက္ခာပုဒ်များကို မကဲ့ရဲ့ရ။၇၃မောဟနသိက္ခာပုဒ်၁၂၂ပါတိမောက်ပြရာ၌ ပြောင်လှောင်မှုမပြုရ။၇၄ပဟာရသိက္ခာပုဒ်၁၂၃ရဟန်းချင်း မရိုက်နှက်ရ။၇၅တလသတ္တိကသိက္ခာပုဒ်၁၂၄ရဟန်းကို လက်ဖြင့်မရွယ်ရ။၇၆အမူလကသိက္ခာပုဒ်၁၂၅လူ ၊ သာမဏေတို့ကိုလည်း မရိုက်နှက်ရ။၇၇သဉ္စိစ္စသိက္ခာပုဒ်၁၂၆ရဟန်းကို နှလုံးမသာအောင်မပြောရ။၇၈ဥပဿုတိသိက္ခာပုဒ်၁၂၇ရဟန်းချင်း ရန်ဖြစ်နေသည်ကိုချောင်း၍ နားမထောင်ရ။၇၉ကမ္မပဋိဗာဟနသိက္ခာပုဒ်၁၂၈ဆန္ဒမဲပေးပြီး မကဲ့ရဲ့ရ။၈၀ဆန္ဒံအဒတွာဂမနသိက္ခာပုဒ်၁၂၉ဝိနည်းကံကို ဆန္ဒမပေးဘဲ မသွားရ။၈၁ဒုဗ္ဗလသိက္ခာပုဒ်၁၃၀တိုင်ပင်၍ သင်္ကန်းပေးပြီးမှမကဲ့ရဲ့ရ။၈၂ပရိဏာမနသိက္ခာပုဒ်၁၃၁သံဃာအား ညီညွတ်ပြီးသောလာဘ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်သို့ မညွတ်စေရ။၈၃အန္တေပုရသိက္ခာပုဒ်၁၃၂မင်း၊မိဖုရား အိပ်ခန်းထဲသို့ မဝင်ရ။၈၄ရတနသိက္ခာပုဒ်၁၃၃ကျောင်းအရံအပြင်ဘက် ရတနာကို မကောက်ရ။၈၅ဝိကာလဂါမပ္ပဝိသနသိက္ခာပုဒ်၁၃၄ထင်ရှားရှိသောရဟန်းကို မပန်ကြားဘဲ နေလွဲ ရွာဝင် မသွားရ။၈၆သူစိဃရသိက္ခာပုဒ်၁၃၅ဆင်စွယ်ကို အပ်ကျည်မလုပ်ရ။၈၇မဉ္စပီဌသိက္ခာပုဒ်၁၃၆တစ်တောင့်ထွာထက်ပိုမြင့်သော ညောင်စောင်း၌ မအိပ်ရ။၈၈တူလောနန္ဓသိက္ခာပုဒ်၁၃၇ညောင်စောင်းထဲမှာ လဲထည့်၍ မလုပ်ရ။၈၉နိသီဒနသိက္ခာပုဒ်၁၃၈အလျားနှစ်ထွာ၊ အနံတစ်ထွာခွဲ၊ အဆာတစ်ထွာထက်ပို၍ နိသိဒိုင် မပြုလုပ်ရ။၉၀ကဏ္ဍုပ္ပဋိစ္ဆာဒိသိက္ခာပုဒ်၁၃၉အမာလွှမ်းသင်္ကန်းကို အလျား(၄)ထွာ ၊ အနံ (၂)ထွာထက် မပိုရ။၉၁ဝဿိကသာဋိကသိက္ခာပုဒ်၁၄၀မိုးရေခံ သင်္ကန်းကို အလျား (၆)ထွာ ၊ အနံ (၂)ထွာထက် မပိုရ။၉၂နန္ဒသိက္ခာပုဒ်၁၄၀ဘုရားသင်္ကန်း ပမာဏကို မပြုရ။ ပါဋိဒေသနီ (၄) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၃ပထမပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၂ရဟန်းမ၏ ဘောဇဉ်ကို မိမိလက်ဖြင့် မယူရ။၂ဒုတိယပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၃ဒါယကာများ ဆွမ်းကျွေးရာ ရဟန်းမများ ဝင်၍စီစဉ်လျှင် မောင်းမဲတားမြစ်ရမည်။၃တတိယပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၄သမ္မုတိရသော သေက္ခအိမ်ကို ဆွမ်းမခံရ။၄စတုတ္ထပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၅ဘေးရန်ရှိသည်ကိုမပြောကြားဘဲ အရံတွင်း၌ မိမိလက်ဖြင့် ဘောဇဉ်မခံယူအပ်။ သေခိယ (၇၅) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၁ပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၁၄၆သင်္ကန်းကို ညီညီဝတ်ရမည်။၂ပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၁၄၇သင်္ကန်းကို ညီညီရုံရမည်။၃သုပ္ပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ်၁၄၈လည်၊လက်ကောက်ဝတ်ဖုံးလျက် ရွာထဲသွားရမည်။၄သုပ္ပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ်၁၄၉လည်၊လက်ကောက်ဝတ်ဖုံးလျက် ရွာထဲမှာနေရမည်။၅သုသံဝုတသိက္ခာပုဒ်၁၅၀မျက်စိဣန္ဒြေစောင့်၍ ရွာထဲမှာ သွားရမည်။၆သုသံဝုတသိက္ခာပုဒ်၁၅၁မျက်စိဣန္ဒြေစောင့်၍ ရွာထဲမှာနေရမည်။၇ဩက္ခိတ္တစက္ခုသိက္ခာပုဒ်၁၅၂မျက်လွှာချ၍ ရွာထဲမှာသွားရမည်။၈ဩက္ခိတ္တစက္ခုသိက္ခာပုဒ်၁၅၃မျက်လွှာချ၍ ရွာထဲမှာ နေရမည်။၉ဥက္ခိတ္တကသိက္ခာပုဒ်၁၅၄သင်္ကန်းကိုပင့်၍ ရွာထဲမှာ မနေရ။၁၀ဥက္ခိတ္တကသိက္ခာပုဒ်၁၅၅သင်္ကန်းကို ပင့်၍ ရွာထဲမှာမသွားရ။၁၁ဥဇ္ဇဂ္ဃိကသိက္ခာပုဒ်၁၅၆ရွာထဲမှာကျယ်ကျယ်ရယ်၍ မသွားရ။၁၂ဥဇ္ဇဂ္ဃိကသိက္ခာပုဒ်၁၅၇ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်ရယ်၍ မနေရ။၁၃အပ္ပသဒ္ဒသိက္ခာပုဒ်၁၅၈ရွာထဲမှာကျယ်ကျယ် စကားပြော၍ မသွားရ။၁၄အပ္ပသဒ္ဒသိက္ခာပုဒ်၁၅၉ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်စကားပြော၍ မနေရ။၁၅ကာယပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၀ရွာထဲမှာ ကိုယ်ကို လှုပ်၍ မသွားရ။၁၆ကာယပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၁ရွာထဲမှာ ကိုယ်ကို လှုပ်၍ မနေရ။၁၇ဗာဟုပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၂ရွာထဲမှာ လက်ရုံးကိုလှုပ်၍မသွားရ။၁၈ဗာဟုပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၃ရွာထဲမှာ လက်ရုံးကိုလှုပ်၍မနေရ။၁၉သီသပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၄ရွာထဲမှာ ဦးခေါင်းကိုလှုပ်၍ မသွားရ။၂၀သီသပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၅ရွာထဲမှာ ဦးခေါင်းကိုလှုပ်၍ မနေရ။၂၁ခမ္ဘကတသိက္ခာပုဒ်၁၆၆ရွာထဲမှာ ခါးထောက်လျက် မသွားရ။၂၂ခမ္ဘကတသိက္ခာပုဒ်၁၆၇ရွာထဲမှာ ခါးထောက်လျက် မနေရ။၂၃ဩဂုဏ္ဌိတသိက္ခာပုဒ်၁၆၈ရွာထဲမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ၍မသွားရ။၂၄ဩဂုဏ္ဌိတသိက္ခာပုဒ်၁၆၉ရွာထဲမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ၍မနေရ။၂၅ဥက္ကုဋိကသိက္ခာပုဒ်၁၇၀ရွာထဲမှာ ခြေဖျားထောက်၍ မသွားရ။၂၆ပလ္လတ္ထိကသိက္ခာပုဒ်၁၇၁ရွာထဲမှာ လက်ဖြင့် ဒူးကိုပိုက်၍၎င်း၊ သင်္ကန်းပတ်၍၎င်း မနေရ။၂၇သက္ကစ္စပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၁၇၂မရိုမသေ ဆွမ်းမခံရ။၂၈ပတ္တသညီပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၁၇၃သပိတ်၌ အမှတ်ထား၍ ဆွမ်းခံရမည်။၂၉သမသူပကပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၁၇၄လေးပုံတစ်ပုံ ထက်ပို၍ ဆွမ်းဟင်းမခံရ။၃၀သမတိတ္ထိကသိက္ခာပုဒ်၁၇၅သပိတ်အနားရေးထက်ပို၍ ဆွမ်းမခံရ။၃၁သက္ကစ္စဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၆ဆွမ်းကိုရိုသေစွာ စားရမည်။၃၂ပတ္တသညီဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၇သပိတ်ထဲ၌ အမှတ်မထားဘဲ မထားရ။၃၃သပဒါနသိက္ခာပုဒ်၁၇၈ဆွမ်းကို အစဉ်လိုက်စားရမည်။၃၄သမသူပကဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၉ဆွမ်း၏လေးပုံတစ်ပုံထက်ပို၍ ဆွမ်းဟင်းကို မစားရ။၃၅ထူပကတသိက္ခာပုဒ်၁၈၀ဆွမ်းဦးကို နှိပ်၍ မစားရ။၃၆ဩဒနပ္ပဋိစ္ဆာဒနသိက္ခာပုဒ်၁၈၁ဟင်းလျာများကို ဆွမ်းနှင့်ဖုံး၍မစားရ။၃၇သူပေါဒနဝိညတ္တိသိက္ခာပုဒ်၁၈၂မနာဖျားဘဲ ဟင်းလျာတောင်း၍ မစားရ။၃၈ဥဇ္ဈာနသညီသိက္ခာပုဒ်၁၈၃ကဲ့ရဲ့လို၍ သူတစ်ပါးသပိတ်ကို မကြည့်ရ။၃၉အတိမဟန္တကဗဠသိက္ခာပုဒ်၁၈၄ဆွမ်းလုတ်ပမာဏထက် မလွန်ရ။၄၀ပရိမဏ္ဍလအာလောပသိက္ခာပုဒ်၁၈၅ဆွမ်းလုတ်ကို အဝန်းညီအောင်ပြု၍ စားရမည်။၄၁အနာဟဋသိက္ခာပုဒ်၁၈၆ဆွမ်းမရောက်ခင် ခံတွင်းမဖွင့်ရ။၄၂ဘုဉ္ဇမာနသိက္ခာပုဒ်၁၈၇ဆွမ်းစားလျက် ခံတွင်းဖွင့်ထားခြင်း မပြုရ။၄၃သကဗဠသိက္ခာပုဒ်၁၈၈ဆွမ်းစားလျက် စကားပြောခြင်း မပြုရ။၄၄ပိဏ္ဍုက္ခေပကသိက္ခာပုဒ်၁၈၉ဆွမ်းလုတ်ကို မြောက်၍မစားရ။၄၅ကဗဠာဝစ္ဆေဒကသိက္ခာပုဒ်၁၉၀ဆွမ်းလုတ်ကို ဖြတ်၍မစားရ။၄၆အဝဂဏ္ဍကာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၁ပါးစောင်၌ ဆွမ်းလုတ်ငုံ၍ မစားရ။၄၇ဟတ္ထနိဒ္ဓုနကသိက္ခာပုဒ်၁၉၂ဆွမ်းစားရင်း လက်မခါရ။၄၈သိတ္ထာဝကာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၃ဆွမ်းလုံးကို ကြဲ၍ မစားရ။၄၉ဇိဝှါနိစ္ဆာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၄လျှာထုတ်၍ ဆွမ်းစားခြင်းမပြုရ။၅၀စပုစပုကာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၅ပျတ်ပျတ်မြည်အောင် ဆွမ်းမစားရ။၅၁သုရုသုရုသိက္ခာပုဒ်၁၉၆ရှုပ်ရှုပ်မြည်အောင် ဆွမ်းမစားရ။၅၂ဟတ္ထနိလ္လေဟကသိက္ခာပုဒ်၁၉၇လက်ကိုလျှက်၍ဆွမ်းမစားရ။၅၃ပတ္တနိလ္လေဟကသိက္ခာပုဒ်၁၉၈သပိတ်ကိုခြစ်၍ ဆွမ်းမစားရ။၅၄ဩဋ္ဌနိလ္လေဟကသိက္ခာပုဒ်၁၉၉နှုတ်ခမ်းကိုလျက်၍ ဆွမ်းမစားရ။၅၅ပါနီယထာလကသိက္ခာပုဒ်၂၀၀ဆွမ်းလုံးပေကျံသောလက်နှင့် ရေခွက်ကို မကိုင်ရ။၅၆သသိတ္ထကသိက္ခာပုဒ်၂၀၁သပိတ်ဆေးရေကို ရွာထဲမှာမသွန်ရ။၅၇ဆတ္တပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၂ထီး လက်၌ရှိသောသူကိုတရားမဟောရ။၅၈ဒဏ္ဍပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၃တုတ်လက်၌ရှိသောသူကို တရားမဟောရ။၅၉သတ္ထပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၄ဓား လက်၌ရှိသောသူကိုတရားမဟောရ။၆၀အာဝုဓပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၅လေး လက်၌ရှိသောသူကိုတရားမဟောရ။၆၁ပါဒုကာရုဠှသိက္ခာပုဒ်၂၀၆ခြေနင်းစီးထားသောသူကို တရားမဟောရ။၆၂ဥပါဟနရုဠှသိက္ခာပုဒ်၂၀၇ဖိနပ်စီးထားသောသူကို တရားမဟောရ။၆၃ယာနသိက္ခာပုဒ်၂၀၈ယာဉ်စီး၍နေသောသူကို တရားမဟောရ။၆၄သယနသိက္ခာပုဒ်၂၀၉အိပ်ရာနေရာ၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။၆၅ပလ္လတ္ထိကာယသိက္ခာပုဒ်၂၁၀အာယောဂပတ်ဖွဲ့သူကို တရားမဟောရ။၆၆ဝေဌိတသီတဿသိက္ခာပုဒ်၂၁၁ဦးရစ်ခေါင်းပေါင်းထားသူကို တရားမဟောရ။၆၇ဩဂုဏ္ဌိတသီတဿသိက္ခာပုဒ်၂၁၂အိပ်ရာနေရာထက်၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။၆၈ဆမာသိက္ခာပုဒ်၂၁၃ခေါင်းမြီးခြုံထားသူကို တရားမဟောရ။၆၉နီစေအာသနသိက္ခာပုဒ်၂၁၄နိမ့်ရာကနေ၍ မြင့်ရာ၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။၇၀ဌိတနိသိန္နသိက္ခာပုဒ်၂၁၅ရပ်လျက် ထိုင်နေသောသူကိုတရားမဟောရ။၇၁ပစ္ဆတောဂစ္ဆန္တီသိက္ခာပုဒ်၂၁၆ရှေ့ကသွားသောသူကို နောက်ကလိုက်၍ တရားမဟောရ။၇၂ဥပ္ပထေနဂစ္ဆန္တီသိက္ခာပုဒ်၂၁၇လမ်းကိုသွားသောသူကို လမ်းမဟုတ်ရာက တရားမဟောရ။၇၃ဌိတောဥစ္စာရသိက္ခာပုဒ်၂၁၈မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ် မစွန့်ရ။၇၄ဟရိတေဥစ္စာရသိက္ခာပုဒ်၂၁၉မြက်၊သစ်ပင်ရှိရာ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ နှပ်၊တံတွေး မစွန့်ရ။၇၅ဥဒကေဥစ္စာရသိက္ခာပုဒ်၂၂၀ရေထဲမှာ ကျင်ကြီး၊ကျင်ငယ်၊နှပ်၊တံတွေး မစွန့်ရ။(နာဖျားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုမူ ဟောပြောတရားပြခြင်း၊နာဖျားချိန်၌ ကျင်ကြီး၊ကျင်ငယ်၊တံတွေး စွန့်ပစ်ခြင်းတို့ကို ခွင့်ပြုပါသည်။) အဓိကရဏသမထ (၇) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၁၂၂၁သံဃာဝတ္ထု၏ ဟုတ်မှန်ခြင်း ၊ဓမ္မဝိနည်း ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ မျက်မှောက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသော သမ္မုခါဝိနည်း။၂၂၂၂ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား ပေးအပ်သော သတိဝိနည်း။၃၂၂၃ရူးသောရဟန်းအား ပေးအပ်သော အမူဠဝိနည်း။၄၂၂၄ဝန်ခံသဖြင့် ငြိမ်းစေအပ်သော ပဋိညာတကာရေတဗ္ဗဝိနည်း။၅၂၂၅ဓမ္မဝါဒီ ရဟန်းများရာသို့လိုက်၍ပြုအပ်သောယေဘုယျဝိနည်း။၆၂၂၆ယုတ်မာသောရဟန်းအား ပေးအပ်သော တဿပါပိယသိကဝိနည်း။၇၂၂၇မစင်ကို မြက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့သော တိဏဝတ္တာရကဝိနည်း။https://mm.pubbarum.com/2019/09/blog-post_80.html ကိုးကား Category:ရဟန်းဝိနည်းများ ကဏ္ဍ:ဝိနည်းပိဋကတ်