ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့

ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့သည် ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်၏ လူဦးရေအများဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး အတ္တလန္တိတ်ကမ်းရိုးတန်းတွင် တည်ရှိသောမြို့ဖြစ်ပြီး ၂၀၂၀ ခုနှစ်အထိ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ဧရိယာအလိုက် အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် မြို့တော်အစိုးရကို ပေါင်းစည်းခဲ့သော ဒူဗာလ်ကောင်တီ၏ မဲဆန္ဒနယ်ဖြစ်သည်။ စုစည်းမှုသည် ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့၏ကြီးမားသောအရွယ်အစားကိုပေးခဲ့ပြီး ၎င်း၏မြို့ပြလူဦးရေအများစုကို မြို့ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း နေရာချပေးခဲ့သည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်အထိ၊ ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့၏လူဦးရေသည် ၉၄၉,၆၁၁ ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အမေရိကန်တွင် ၁၂ ခုမြောက် လူဦးရေအများဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး အရှေ့တောင်ဘက်တွင် လူဦးရေအများဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။ လူဦးရေ ၁,၇၃၃,၉၃၇ ရှိသော ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့ပြဧရိယာသည် ဖလော်ရီဒါ၏ စတုတ္ထအကြီးဆုံးမြို့ပြဒေသအဖြစ် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်။ ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့သည် ဖလော်ရီဒါပြည်နယ် အရှေ့မြောက်ဘက် First Coast ဒေသရှိ စိန့်ဂျွန်မြစ်ကို လွန်ဆွဲနေကာ ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ်မျဉ်း၏တောင်ဘက် ၁၁ မိုင် (၁၈ ကီလိုမီတာ) (မြို့ပြဗဟိုမှ ၂၅ မိုင် (၄၀ ကီလိုမီတာ) နှင့် မြောက်ဘက် ၃၁၆ မိုင် (၅၀၉ ကီလိုမီတာ) အကွာ မိုင်ယာမီရှိသည်။ Jacksonville Beaches အသိုင်းအဝိုင်းများသည် ကပ်လျက် Atlantic ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် ရှိနေသည်။ အဆိုပါဧရိယာသည် မူလ Timucua လူမျိုးများနေထိုင်ခဲ့ပြီး 1564 ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်ကိုလိုနီနယ်မြေဖြစ်သည့် Fort Caroline ၏နေရာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် အစောဆုံးဥရောပအခြေချနေထိုင်ရာနေရာဖြစ်သည်။ ဗြိတိသျှ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်၊ နွားများဖြတ်ကူးသည့် မြစ်ကျဉ်းတွင် အခြေချနေထိုင်မှုတစ်ခု ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး၊ Wacca Pilatka ဟုခေါ်သော Seminole နှင့် Cow Ford တို့အား ဗြိတိသျှတို့ထံ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် စပိန်နိုင်ငံမှ ဖလော်ရီဒါကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် တစ်နှစ်အကြာ 1822 တွင် ပလပ်စတစ်မြို့ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ကိုးကား ကဏ္ဍ:အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ မြို့များ