ဘုရားမတင် နတ်မဝင်၊ လူတွင်ဆယ်ပွင့်ပန်း

ဘုရားမတင် နတ်မဝင်၊ လူတွင်ဆယ်ပွင့်ပန်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “ဘုရားမတင်၊ နတ်မဝင်၊ လူတွင် ဆယ်ပွင့်ပန်း” ဆိုသည်မှာ ပန်းပဲ၊ ပန်းထိမ်၊ ပန်းတဉ်း၊ ပန်းတော့၊ ပန်းတမော့၊ ပန်းရန် (သို့မဟုတ် ပန်းရွဲ)၊ ပန်းပု၊ ပန်းပွတ်၊ ပန်းချီ၊ ပန်းယွန်း ဟူသော ပန်းဆယ်မျိုးသည် ဘုရားဆင်းတုတော်များ သို့မဟုတ် နတ်ရုပ်တုများအား ပူဇော်ပသရာတွင် အသုံးပြုသော ပန်းများမဟုတ်ဘဲ လူတို့၏ အသုံးအဆောင်များ၊ အဆောက်အဦးများနှင့် အနုပညာလက်ရာများတွင် အသုံးပြုသော လက်မှုအနုပညာဆိုင်ရာ ပန်းဆယ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် မြန်မာ့ရိုးရာ ပန်းဆယ်မျိုး အတတ်ပညာကို ဖော်ပြသည့်အပြင် ဘာသာရေးနှင့် သာမန်လူတို့၏ ဘဝတွင် အသုံးပြုသော အနုပညာလက်ရာများ၏ ကွာခြားမှုကိုလည်း ထင်ရှားစေသည်။ ကိုးကားချက်များ "ပဲ၊ ထိမ်၊ တဉ်း၊ တော့၊ မော့၊ ရန်၊ ပု၊ ပွတ်၊ ချီ၊ ယွန်း၊ ဘုရားမတင်၊ လူတွင် ဆယ်ပွင့်ပန်းဟု ဆိုကုန်သည်။" [၁၁၉၄] ဇော။ ၄၉၅။ "ရှေးသူဟောင်းများသည် ဤသို့ ဆောင်ပုဒ်ကဗျာလုပ်၍ ထားခဲ့ကြပေသည်။ ယင်းသည်ကား-ပဲ၊ ထိမ်၊ တဉ်း၊ တော့၊ မော့၊ ရန်၊ ပု၊ ပွတ်၊ ချီ၊ ယွန်း။ ဘုရားမတင်၊ နတ်မဝင်၊ လူတွင် ဆယ်ပွင့်ပန်းဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။" [၁၃၁၅] မြဝတီ၊ ၂၊ ၁။ ၂၂။ "ဘုရားမတင်၊ နတ်မဝင်၊ လူတွင် ပန်းဆယ်မျိုး ဟု မြန်မာတို့ ဆိုရိုး စကား ရှိခဲ့သည်။ သဘာဝပန်းအလှထက် အယဉ်ဆင့်နေသော မြန်မာ့ အနုပညာပန်း အလှလေးများက ပိုပြီး လှပါသည်။" [၁၃၄၅] သွေးသောက်၊ ၄၅၁။ ၇၈။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ