အယ်လီယော့ရော့ဂျာ

အယ်လီယော့ အော်လီဗာ ရောဘတ်ဆင်ရော့ဂျာ (; ဇူလိုင် ၂၄ ၁၉၉၃ – မေလ ၂၃ ၂၀၁၄) သည်အင်္ဂလိပ်-အမေရိကန် ကောလိပ်ကျောင်းသားဟောင်းနှင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် လူသတ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာသည် ၂၀၁၄ အိုင်စလာဗစ္စတာ သတ်ဖြတ်မှုအတွက် တာဝန်ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ မေလ ၂၃ ရက် ၂၀၁၄ ခုနှစ် ရော့ဂျာ သည် ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် ၊ အိုင်စလာဗစ္စတာ ရှိ ဆန်တာဘာဘရာ (ယူစီအက်စ်ဘီ) တက္ကသိုလ် အနီးတွင် ဓားများ၊ ဆယ်မီအော်တို ပစ္စတိုများ နှင့် ၎င်း၏ ကားကို အသုံးပြု၍ လူခြောက်ဦးသေဆုံးပြီး ဆယ့်လေးဦးဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ ဟာ သူ့အခန်းဖော်နှစ်ယောက်နဲ့ သူတို့ရဲ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကို အတူတူ တိုက်ခန်းထဲရောက်ပြီး ဓားနဲ့ထိုးသတ်ခဲ့ပါတယ်။ နာရီအတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ၎င်းသည် ၎င်း၏ အိမ်တွင် နေထိုင်သူများကို သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ခြံအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရော့ဂျာ သည် ကောလိပ်ကျောင်းသူများအသင်းအဖွဲ့အိမ် အပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသမီး သုံးဦးကို ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသေဆုံးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အနီးနားရှိ စားသောက်ကုန်တစ်ခုမှ ကားမောင်းလာကာ အတွင်းဘက်တွင် လူတစ်ဦးကို ပစ်သတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ရော့ဂျာ သည် အိုင်စလာဗစ္စတာ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် မောင်းနှင်လာပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများကို ၎င်း၏ယာဉ်ဖြင့် ပစ်သတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ရဲမှူး၏လက်ထောက်များနှင့် နှစ်ကြိမ် အပြန်အလှန်ပစ်ခတ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယမြောက် ပစ်ခတ်မှုအတွင်း ရော့ဂျာသည် ၎င်း၏ တင်ပါးတွင် အပစ်ခံရသည်။ ခဏအကြာတွင် ရပ်ထားသောကားကို သူ့ကားနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့က ယာဉ်ကို စစ်ဆေးစဉ်တွင် ရော့ဂျာ၏ ဦးခေါင်းတွင် မိမိကိုယ်ကို သေနတ်ဒဏ်ရာဖြင့် သေဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုများမစတင်မီတွင် ရော့ဂျာ သည် အမျိုးသမီးများကို "အပြစ်ပေး" ရန်ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ကြေညာထားသည့် ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ယူကျူ့ဘ် တွင် အပ်လုဒ်တင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့သည့် အမျိုးသားများနှင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ ရော့ဂျာ သည် ၁၃၇ စာမျက်နှာပါ ကြေညာချက်တစ်စောင်ကို အီးမေးလ်ပေးပို့ခဲ့သည်—၎င်းသည် ၎င်း၏ဘဝဖြစ်ရပ်များ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာရုန်းကန်မှုများနှင့် တစ်သက်တာအပျိုစင်ဖြစ်ရခြင်းအတွက် စိတ်ပျက်စရာများကို ၎င်း၏မိသားစုဝင်များ၊ အသိမိတ်ဆွေများနှင့် ကုထုံးဆရာများထံ အီးမေးလ်ပေးပို့ခဲ့သည်။ ဘဝအစပိုင်း အယ်လီယော့ အော်လီဗာ ရောဘတ်ဆင်ရော့ဂျကို ၁၉၉၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း၊ လန်ဒန် ၌ မွေးဖွားခဲ့ပြီး မိဘနှစ်ပါးဖြစ်သည့် ပီတာ ရော့ဂျာ နှင့် လီချင်း ရော့ဂျာ တို့အား မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဗြိတိန်နိုင်ငံသား ပီတာသည် ရုပ်မြင်သံကြားကြော်ငြာများကို ညွှန်ကြားကာ ဒ ဟန်ဂါ ဂိမ်း (၂၀၁၂) တွင် ဒုတိယမြောက် ဒါရိုက်တာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏မိခင်သည် မလေးရှားနွယ်ဖွားဖြစ်ပြီး ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းတွင်လည်း လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုတွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားပြီးနောက် သူမသည် ဒ ပရင့်ဆက်စ် ဘရိုင်ဒ် (၁၉၈၇) နှင့် အင်ဒီယာနာ ဂျိုးန့်စ် အန့် ဒ လတ်စ်တ် ကြူးဆေးဒ် (၁၉၈၉) တို့ကို ထုတ်လုပ်စဉ်တွင် သူနာပြုဆရာမအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ဖခင်အဖိုး ဂျော့ရော့ဂျာ သည် ဘာဂန်-ဘယ်လ်ဆင် ချွေးတပ်စခန်း၏ပုံများကြောင့် လူသိများသော ဓာတ်ပုံသတင်းထောက်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရော့ဂျာ မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် သူ၏မိသားစုသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အခွင့်ထူးခံကလေးဘဝဖြင့် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ ဆပ်ဆက်စ် သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့သည်။ လီချင်း သည် ရော့ဂျာ ကို ပြုစုရန် သူမ၏ သူနာပြုလုပ်ငန်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် မိသားစုအိမ်သို့ ပြောင်းရွေ့လာခဲ့သည့် ရော့ဂျာ ၏ မိခင်အဖွားနှင့် သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားခဲ့ပြီး ခိုင်မာသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဝက်စ်ဆပ်ဆက်စ် ရှိ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်သော ဒေါစတ်ဟောင်း ဗဟိုကျောင်း သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ အသက်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် သူ၏မိသားစုသည် လော့စ်အိန်ဂျလိစ်၏ ကြီးမားသောရပ်ကွက်ဖြစ်သည့် ဝုဒ်လန်းဟိလ်စ် သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် တိုပန်ဂါ မူလတန်းကျောင်းသို့မပြောင်းမီ ပိုင်ခရက်စ် ကျောင်းများကိုတက်ရောက်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ၏မိဘများသည် သူခုနစ်နှစ်သားအရွယ်တွင် ကွာရှင်းခဲ့ကြသည်။ သူ၏ အုပ်ထိန်းမှုမှာ သူ့မိဘများကြား ကွဲသွားသည်။ ရော့ဂျာနှင့် ၎င်း၏ညီမငယ်တို့သည် သီတင်းကျွတ်ပိတ်ရက်များတွင် မိခင်နှင့်အတူ နေထိုင်ကြပြီး၊ စနေ၊ ကွာရှင်းပြီး တစ်နှစ်အကြာတွင် ရော့ဂျာ ၏ဖခင်သည် မော်ရိုကန်နွယ်ဖွား ပြင်သစ်မင်းသမီး ဆိုမယား အာကာဘူန်း နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရော့ဂျာ သည် အခြားသူများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ မူလတန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဆိတ်ဆိတ်နေပြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ စကားပြောဆိုရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်၊ မိန့်ခွန်းပြောပါက တိုးတိုးလေးဖြေတတ်သည်၊ စကားပြောခြင်းထက် သတင်းအချက်အလတ်ရေးခြင်းကို နှစ်သက်သည်၊ အားလပ်ချိန်အတွင်း ရွယ်တူချင်း အပြန်အလှန်ဆက်ဆံခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သည်။ မကြာခဏ ဆူညံသံများ နှင့် ခြေဖြင့်ပုတ်ခြင်း ကဲ့သို့သော ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုမူမှုများတွင် ပါဝင်ပြီး အလွန်အကျွံ နှိုးဆွမှုကြောင့် အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးခံရသည်။ မွေးနေ့ပွဲများကဲ့သို့ လူမှုရေးဆုံပွဲများ က သူ့ကို စိတ်ရှုပ်စေသည်၊ ဒီဇနီလန်း မှာ တစ်ခါက လူအုပ်ကြီးက မျက်ရည်တွေကျခဲ့တယ်။https://www.independent.com/2015/02/20/elliot-rodger-report-details-long-struggle-mental-illness/ ရော့ဂျာ က သူ့ညီမကို ပြိုင်ဘက်အဖြစ် ရှုမြင်ပြီး သူ့မိဘတွေက သူ့ကို ဖက်ထားခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝုန်းဒိုင်းကြဲ အော်ဟစ်ခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၉၉ တွင်၊ ရော့ဂျာ ၏မိခင်သည် ၎င်း၏ဖခင်ထံမှ ကလေးပံ့ပိုးမှုပိုမိုရရှိရန် ကျမ်းကျိန်လွှာတင်သွင်းခဲ့ပြီး ၎င်း၏သားအား အထူးလိုအပ်ချက်များဖြင့် "စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသော အော်တစ်ဇင်ကလေး" အဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ဒေါက်တာ စတီးဖင် အမ် စကပ်ပာက အထီးကျန်ရောဂါရှာဖွေစစ်ဆေးသူသည် စိတ်ကျရောဂါနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကဲ့သို့သော အခြေအနေများကို လွဲချော်သွားသည့်အတွက်ကြောင့် အထီးကျန်ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိမှုမှာ မှားယွင်းနေကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ စကပ်ပာသည် မှန်ကန်သောရောဂါရှာဖွေမှုနှင့် သင့်လျော်သောကုသမှုကိုရရှိရန် ကလေးစိတ်ရောဂါအထူးကုဆရာဝန်မှ ရော့ဂျာ ကို ထပ်လောင်းအကဲဖြတ်ရန် အကြံပြုထားသည်။ ရော့ဂျာ သည် သူ၏မိထွေး အာကာဘူန်း. နှင့် ခက်ခဲသော ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ပြီး မိဘအုပ်ထိန်းသူ၏ အခွင့်အာဏာကို ၎င်း၏မိခင်အရင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ရော့ဂျာ သည် သူ၏အရပ်အမောင်းနှင့် သွယ်လျသောကိုယ်ထည်အကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိလာသည်။ အရပ်ရှည်စေမည်ဟု ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ဘတ်စကတ်ဘောကို အတိုချုံးကစားခဲ့သည်။ သူ့လူမျိုး ရောနှောထားသော အမွေအနှစ်များနှင့်ပတ်သက်၍လည်း ရှက်ရွံ့လာကာ သူ့ကို လူဖြူရွယ်တူများနှင့် လုံးဝကင်းကွာစေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ အသက် ကိုးနှစ်အရွယ်တွင် ရော့ဂျာသည် ဆံပင်ရွှေရောင်ဆိုးကာ စကိတ်စီးခြင်းကို စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အဆိုပါပြောင်းလဲမှုများက အခြားကလေးများနှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့လူမှုရေးအရ အဆင်မပြေမှုတွေရှိပေမဲ့ ရော့ဂျာ ဟာ သူ့ရဲ့နာမည်ကျော်ရွယ်တူတွေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံပြီး မိန်းကလေးတွေကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် နာကြည်းသည့်ခံစားချက်ကို စတင်ခံစားလာရပြီး သူ့ဘဝသည် သူနှင့်ရွယ်တူများထက် မမျှတကြောင်း အခိုင်အမာယုံကြည်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးများနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ထူထောင်ရာတွင် သူ၏ ခက်ခဲမှုသည် အထီးကျန်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ အလယ်တန်းနှစ်များ ရော့ဂျာ ၏မိခင်သည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးသူ ဂျော့ခ်ျလူးကပ်စ် နှင့် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှောင်းပိုင်းတွင် အချိန်တိုအတွင်း ချိန်းတွေ့ခဲ့ပြီး စတား ဝားစ့် အီပစ်စုတ် ၁: သာနာမေညာ (၁၉၉၉) ၏ ကော်ဇောနီတွင် ပြသရန် သူမနှင့် ရော့ဂျာ အား ဖိတ်ကြားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ရုပ်ရှင်ရုံများတွင် စုံတွဲများရှိနေခြင်းကြောင့် ရော့ဂျာ ၏ ရုပ်ရှင်များကို နှစ်သက်မှု လျော့နည်းလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏မိထွေးသည် ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီး ရော့ဂျာ၏ ဖအေတူမကွဲညီအငယ်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ အလယ်တန်းကျောင်းတက်စဉ်တွင် ရော့ဂျာ ၏လူမှုရေးလှုပ်ရှားမှုများ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး ဟေးလို နှင့် ကမ္ဘာ့ဝေါ့ကဖ် ကဲ့သို့သော လူကြိုက်များသော ဗီဒီယိုဂိမ်းများတွင် သူ့မိဘအိမ်များနှင့် ဆိုက်ဘာကဖေးစမ်တွင် အဓိကအားဖြင့် အခြားသူများနှင့် အွန်လိုင်းစကားပြောခန်းများမှတစ်ဆင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေပါသည်။ သူ အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်တွင် AOL ချက်ရုန်း အသုံးပြုသူသည် ရော့ဂျာ နှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ မဖွယ်မရာပုံများကို မျှဝေခဲ့ပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုနှင့် စိတ်ခံစားချက်များ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ အပျိုဖော်ဝင်စမှာ ရော့ဂျာ ဟာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိတ်အားထက်သန်မှု မြင့်မားလာပေမယ့် အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ဘယ်တော့မှ လိင်ဆက်ဆံမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်လာခဲ့ပါတယ်။ သူသည် အတန်းဖော်များကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေကာ အခြားကျောင်းသားများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ဖြစ်စေသော "ဆိတ်ငြိမ်" နှင့် "ထူးဆန်းသော ကလေး" အဖြစ် လူသိများလာခဲ့သည်။ သူ၏အနိုင်ကျင့်ခံရသူများထဲမှ တစ်ဦးမှာ ဆံပင်ရွှေရောင်မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လွဲမှားသော စိတ်သဘောထားများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်ဟု ရော့ဂျာ က ဆိုခဲ့သည်။ အလယ်တန်းကျောင်းပြီးသောအခါ ရော့ဂျာ သည် လော့စ်အိန်ဂျလိစ် ၏ အင်စီနို ရပ်ကွက်ရှိ ယောက်ျားလေးများအားလုံး ကက်သလစ်ကျောင်းဖြစ်သော ကရက်စ်ပီ ကာမေလစ် အထက်တန်းကျောင်း (ကရက်စ်ပီ) တွင် စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် အစောပိုင်းတွင် အမျိုးသမီးရွယ်တူများနှင့် ခပ်ခွာခွာနေရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သော်လည်း ကရက်စ်ပီ တွင် အသက်ကြီး၍ အရပ်ရှည်သော ကျောင်းသားများကို သတိပြုမိခြင်းကြောင့် ရော့ဂျာ သည် ၎င်း၏ပထမဆုံးတက်ရောက်သည့်နေ့တွင် စိတ်ပူပန်မှုဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် Crespi ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် ပေါင်းသင်းရန် ငြင်းဆိုမှုကြောင့် လိင်တူချစ်သူများ အလွဲသုံးစားလုပ်မှု အပါအဝင် ပြင်းထန်စွာ အနိုင်ကျင့်ခံရကြောင်း အစီရင်ခံတင်ပြခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် အနိုင်ကျင့်မှုများကြောင့် နစ်မွန်းခဲ့ရပြီး လူမှုရေးအရ နုတ်ထွက်ကာ အိမ်စာများကို လစ်လျူရှုကာ ဗီဒီယိုဂိမ်းများကို နာရီပေါင်းများစွာ ကစားခဲ့ရသည်။ ရော့ဂျာ ၏နှစ်သစ်၏နောက်ဆုံးနေ့တွင်၊ အတန်းဖော်တစ်ယောက်က သူ့ရည်းစားနှင့်လိင်ဆက်ဆံခြင်းအကြောင်းပြောခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ က သူ့ကို မယုံကြည်တာကြောင့် အတန်းဖော်က သူ့ကိုယ်သူနဲ့ သူ့ကောင်မလေး လိင်ဆက်ဆံနေတဲ့ အသံကို မှတ်တမ်းတင်ဖို့ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ရော့ဂျာ ၏နောက်ဆက်တွဲပေါက်ကွဲပြီးနောက်၊ သူ့မိခင်က သူ့ကိုကျောင်း၏ပင်မရုံးခန်းတွင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ Crespi မှ ထွက်ခွာမည့် နောက်ဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ ရော့ဂျာ ၏မိဘများသည် ဝီလျမ် ဟောဝားန့် တာဖ်ချာတာ အထက်တန်းကျောင်း (တာဖ်) တွင်ကျောင်းသူကျောင်းသားများ၏ကြီးမားသောကိုယ်ခန္ဓာကြောင့် ရော့ဂျာ ၏ကြောက်ရွံ့မှုကိုပိုမိုပြင်းထန်စေသည့်အကူးအပြောင်းတွင်စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် မကြာခဏဆိုသလို အမျိုးသားကျောင်းသားများနှင့် အမျိုးသမီးကျောင်းသားများကြားတွင် ပြင်းထန်စွာ အနိုင်ကျင့်ခံရပြန်သည်။ တစ်နေ့နေ့လယ်ခင်းတွင် အိမ်မှထွက်ခွာစဉ် ရော့ဂျာ သည် ကျောင်းဝန်ထမ်းများ၏မိခင်ကိုဆက်သွယ်ရန် စိတ်ပူပန်မှုဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သီတင်းတစ်ပတ်သာတက်ရောက်ပြီးနောက် တာဖ် မှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ သူ့မိဘတွေက ရော့ဂျာအတွက် ပိုလုံခြုံတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလို့ ယုံကြည်ပြီး တစ်နေ့ကို သုံးနာရီကနေ လေးနာရီအထိ သင်ကြားပေးတဲ့ ကျောင်းသား အယောက် ၁၀၀ လောက်ရှိတဲ့ အထွေထွေရန်ဆက်လုပ်ခြင်း အထက်တန်းကျောင်းမှာ စာရင်းသွင်းခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ရော့ဂျာ သည် လူမှုရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဆိုင်ရာပြဿနာများကိုဖြစ်စေသော ဩတစ်ဇမ် စပက်ထရမ် (AS) ပေါ်ရှိအခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည့်ပျံ့နှံ့နေသောဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဆိုင်ရာရောဂါ (PDD-NOS) ကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် အော်တစ်ဇင် (ဩတစ်ဇမ်) ကို စစ်ဆေးရမည့် စံနှုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသော်လည်း၊ သူ၏ PDD-NOS ရောဂါရှာဖွေခြင်းသည် အထူးပညာရေး အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန် ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် ရော့ဂျာ သည် ဇာနက်စ် နှင့် ပရိုဇက် ကိုသတ်မှတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပက်ဆီးလ် ကိုသောက်ခဲ့သော်လည်း တစ်နှစ်အကြာတွင် အဆိုပါဆေးများကို ရပ်တန့်ခဲ့သည်။ အသက် ၁၇ နှစ်တွင် ရော့ဂျာ သည် မိထွေး၏မွေးရပ်မြေ မော်ရိုကိုသို့ လည်ပတ်ရန် အကြံပြုချက်ကို ဒေါသတကြီး ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ မိထွေးနှင့် ဖအေတူမကွဲအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသော်လည်း မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မိခင်ဖြစ်သူကို အိမ်ပြန်ခွင့်ပြုသည့်အချိန်အထိ အဆက်မပြတ် အီးမေးလ်ပေးပို့ခဲ့သည်။ ၂၀၀၀ ခုနှစ်များအတွင်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းစေခဲ့ပြီး ဘောက်စ်ဩဖစ် တွင် ဗုံးကြဲခဲ့သည့် မှတ်တမ်းရုပ်ရှင် အို မိုင် ဂေါဒ် (၂၀၀၉) တွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်ပျက်ကွက်မှုကြောင့် ရော့ဂျာ ၏ဖခင်အား အကြွေးတင်ခဲ့ပြီး ကလေးထောက်ပံ့ကြေးငွေများကို ခေတ္တရပ်ခိုင်းခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ ၏မိထွေးဖြစ်သူသည် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် ဆန္ဒမရှိသည့်အတွက် စိုးရိမ်လာပြီး ဗီဒီယိုဂိမ်းများမကစားတော့ဘဲ နှစ်ယောက်ကြားတင်းမာမှုများ တိုးမြင့်လာစေသည်။ ဒီတင်းမာမှုတွေ ပြင်းထန်လာပြီး ရော့ဂျာ ဟာ သူ့အဖေရဲ့အိမ်ကနေ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရပါတယ်။ ရော့ဂျာ သည် မကြာမီတွင် အမျိုးသမီးများထံမှ အာရုံစိုက်မှုရရှိရန် သော့ချက်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ ချမ်းသာလာရန် အကြံဉာဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။ သူသည် သူ့မိခင်အား ချမ်းသာသောလူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူမသည် နောက်အိမ်ထောင်မပြုရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှု၏ ဖြတ်လမ်းများဖြစ်မည်ဟု သူယုံကြည်ထားသည့် ရော့ဂျာ သည် ဇာတ်ညွှန်းရေးခြင်းနှင့် တီထွင်ဖန်တီးခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း စိန်ခေါ်ချက်ခံစားရသောအခါတွင် အမြန်လက်လျှော့သွားခဲ့သည်။ အထက်တန်းကျောင်းကို မကြိုက်၍ စောစောဘွဲ့ရရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော ရော့ဂျာ သည် အတန်းများကို ပုံမှန်တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ထိပ်တန်းအဆင့်များရရှိကာ ၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် အထွေထွေရန်ဆက်လုပ်ခြင်းအထက်တန်းကျောင်းမှ ဘွဲ့ရခဲ့သည်။ နောင်ဘဝ အသက် ၁၈ နှစ်တွင် ရော့ဂျာ သည် စိတ်ကျန်းမာရေး ကုသမှုကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပြီး ၎င်း၏ သတ်မှတ်ထားသော ဆေးများကို သောက်သုံးရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာမရှိခြင်းအတွက် သူ့မိဘများကိုတာဝန်ယူထားပြီး အို မိုင် ဂေါဒ် ကိုမွေးထုတ်ရန်အတွက် သူ့ပိုက်ဆံကိုသုံး၍ သူ့အဖေသည် သူ့အကျိုးအတွက် ချမ်းသာသူနှင့်လက်ထပ်ခြင်းအတွက် သူ့အမေကို အပြစ်တင်သည်။ ရော့ဂျာသည် လိုစ်အန်ဂျလက်စ် ပီယာ့စ် ကောလိပ်တွင် စာရင်းသွင်းခဲ့သော်လည်း မကြာမီတွင် ပျော်ရွှင်သော စုံတွဲများစွာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ရော့ဂျာသည် အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရန် မိခင်၏အားပေးမှုရှိနေသော်လည်း ၎င်း၏အချိန်များကို မကြာခဏဆိုသလို သူ့အိမ်တွင်လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် သို့မဟုတ် စာအုပ်ဆိုင်တွင် စာဖတ်ကာ သူငယ်ချင်းများကို ရှာဖွေရန်မျှော်လင့်နေပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် တစ်ယောက်တည်းထိုင်ကာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ ၏မိဘများက သူ့ဘဝ၏လမ်းညွှန်မှုကို စိတ်ပူပြီး အလုပ်ရှာရန် ကူညီပေးခဲ့သော်လည်း ရို့ဂျာက အလုပ်များစွာကို "သူ့အောက်" တွင်ရှိနေရန် အကြံပြုခဲ့သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ ရဲ့ဖခင်က သူ့ကို သူ့သူငယ်ချင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ဆီ ရည်ညွှန်းပြီး ရော့ဂျာ ဟာ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့အေကွဲအစ်ကိုသည် ထိုအသက်အရွယ်တွင် သူ၏လူမှုရေးဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များကြားမှ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနိုင်မှုလက္ခဏာများ စတင်ပြသလာသောအခါ ရော့ဂျာ သည် မနာလိုဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏ကုမ္ပဏီကို နှစ်သက်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် ၎င်း၏သေးငယ်သောအရွယ်အစားနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားများဖြင့် ဆွဲဆောင်နိုင်သောကြောင့် မူပါ့ခ် ကောလိပ်တွင် စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဆံပင်ရွှေရောင်အမျိုးသမီးများနှင့်တွေ့ဆုံပြီး ၎င်း၏ကျောင်းဝင်းအသစ်တွင် အလားအလာရှိသော ချစ်သူကိုပြသမည့်အလားအလာကို သူမျှော်လင့်ထားသည်။ ရော့ဂျာ သည် မူပါ့ခ် တွင် အထီးကျန်မှုနှင့် မပျော်မရွှင် ခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး သူ၏အတန်းတစ်ခုတွင် စုံတွဲတစ်တွဲအပေါ် မနာလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် ပါမောက္ခတစ်ဦးမှ ခေါ်လာသောအခါတွင် သူ၏မသက်မသာဖြစ်မှုမှာ သူ၏လူမှုရေးဆိုင်ရာစိုးရိမ်မှုများကြောင့် ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် တစ်နှစ်တာ ပြီးဆုံးပြီးနောက် မူပါ့ခ် မှ ထွက်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သော သူ၏အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းသည် အပျိုစင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ့သူငယ်ချင်းသည် အမျိုးသမီးများကို အဘယ်ကြောင့် စိတ်မဆိုးခဲ့သနည်းဟူသည့် အသိပညာကို ရော့ဂျာက နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။ သူ့သူငယ်ချင်းကို ပျော့ညံ့သူအဖြစ်မြင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရော့ဂျာ သည် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူများကို သတ်ပစ်ရန် သူ၏ အတွေးအမြင်များကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုက ပိုတင်းမာလာပြီး ရော့ဂျာ ရဲ့သူငယ်ချင်းက သူ့ကိုယ်သူ ခပ်ခွာခွာနေခဲ့တယ်။ ရော့ဂျာ က သူ့ရဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ စိတ်ကူးတွေကို တခြားသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မျှဝေခဲ့ပြီး အဲဒီသူငယ်ချင်းတွေနဲ့လည်း ဝေးကွာသွားစေခဲ့ပါတယ်။ ဆန်တာဘာဘရာ |ရော့ဂျာသည် သူ၏အခန်းသူငယ်ချင်းနှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏မိတ်ဆွေတစ်ဦးကို ဓားဖြင့်ခုတ်သတ်ပြီးနောက်၊ သေနတ်ဖြင့်တိုက်ခိုက်မှုမတိုင်မီ နာရီအနည်းငယ် အလို စတားဘပ်စ် သို့ သွားရောက်ခဲ့သည် နာရီများစွာကြာပြီးနောက် ရော့ဂျာ သည် စတားဘပ်စ် သို့သွားကာ သုံးဆ-ဗန်နီလာလတ်တီတစ်လုံးကို ဝယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ၎င်း၏ တိုက်ခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး လူ ၃၄ ဦးအား ၎င်း၏ ကြေညာစာတမ်းကို အီးမေးလ်ပို့ကာ "is အယ်လီယော့ရော့ဂျာ၏ ပြန်ဆုတ်မှု" ဟု အမည်ရသော ခုနစ်မိနစ်ကြာ ဗီဒီယိုကို ယူကျူ့ဘ် သို့ လွှင့်တင်ခဲ့သည်။ ရော့ဂျာ သည် နောက်ပိုင်းတွင် အယ်ဖာ ဖီ ဆွီရောရီတိုက် သို့ ကားမောင်းသွားခဲ့ပြီး ဝင်ရန် ပျက်ကွက်ပြီးနောက်၊ ဒယ်လတာ ဒယ်လတာ ဒယ်လတာ ဆွီရောရီ အဖွဲ့ဝင် အမျိုးသမီး သုံးဦးသည် အယ်ဖာ ဖီ ဆွီရောရီ အိမ်တစ်ဝိုက်တွင် လမ်းလျှောက်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ရော့ဂျာသည် ၎င်းတို့အား ၎င်း၏ကားပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ ၎င်းတို့အား ပစ်သတ်ကာ တတိယမြောက် အမျိုးသမီးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေကာ အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် ဗေရိုနီကာ ဝိုက်စ် နှင့် ၂၂ နှစ်အရွယ် ကက်သရင်း ကူးပဲ တို့ သေဆုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရော့ဂျာ သည် ဒလီဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖြတ်ကျော်မောင်းနှင်လာကာ အတွင်းမှ သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်ကာ အသက် ၂၀ အရွယ် ခရစ်စတော့ဖာ ရော့စ် မိုက်ကယ်လ်စ်-မာတီနက်စ် သေဆုံးခဲ့သည်။ အိုင်လာဗစ်စတာ တွင် ဆက်လက် သောင်းကျန်းနေကာ ရော့ဂျာ သည် ၎င်း၏ ကားပေါ်မှ လမ်းသွားလမ်းလာ အများအပြားကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ကာ အခြားသူ၏ ယာဉ်ကို ထိမှန်ခဲ့သည်။ သူသည် ရဲများနှင့် နှစ်ကြိမ် အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီး တင်ပါး ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ဘီအေ့မ်းဒပ်ဗီ ကို စက်ဘီးစီးသူအား တိုက်မိကာ ဦးခေါင်းတွင် သေနတ်ဒဏ်ရာဖြင့် သေဆုံးနေသည်ကို ရဲတပ်ဖွဲ့က တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သေဆုံးခဲ့သောအမျိုးသားများ ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ရော့ဂျာသည် ကယ်လီဖိုးနီးယားတက္ကသိုလ်၊ ဆန်တာဘာဘရာ ကျောင်းသားများဖြစ်ကြသည့် လူခြောက်ဦး သေဆုံးကာ ၁၄ ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကာ သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ခုနစ်ဦးနှင့် ရော့ဂျာ၏ ယာဉ်တိုက်ခံရမှု ခုနစ်ဦးတို့ ပါဝင်သည်။ • အသက် ၂၀ နှစ်အရွယ် ဝေဟန် "ဒေဗစ်" ဝါင်း (ဇူလိုင် ၆၊ ၁၉၉၃- မေလ ၂၃၊ ၂၀၁၄)၊ ကွန်ပျူတာအင်ဂျင်နီယာ အငယ်တန်း၊ • အသက် ၂၀ နှစ်အရွယ် ချင် ယွန်း "ဂျေမြစ်" ဟောင် (ဧပြီ ၁၅၊ ၁၉၉၄၊ မေလ ၂၃၊ ၂၀၁၄)၊ ကွန်ပျူတာအင်ဂျင်နီယာ အငယ်တန်း၊ • အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် ဂျော့ခ် ချန်း (စက်တင်ဘာ ၁၃၊ ၁၉၉၄ မှ ၂၃ မေလ ၂၀၁၄) တွင် ကွန်ပျူတာသိပ္ပံတွင် အငယ်တန်းအဓိက၊ • အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် ဗေရိုနီကာ အဲလစ်ဇဘက် ဝိုက်စ် (ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄, ၁၉၉၅ မေလ ၂၃, ၂၀၁၄)၊ ငွေရေးကြေးရေးသင်္ချာနှင့် စာရင်းအင်းဘာသာရပ်တွင် ဘွဲ့ယူနေသော လူငယ် • အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ် ကက်သရင်း "ကက်တီ" ဘရီအန် ကူးပဲ (ဒီဇင်ဘာ ၂၆၊ ၁၉၉၁ မှ မေလ ၂၃ ရက်၊ ၂၀၁၄) တွင် အနုပညာသမိုင်းနှင့် ဂန္ထဝင်ဘာသာရပ်များတွင် အကြီးတန်းနှစ်ထပ်မေဂျာ၊ • အသက် ၂၀ နှစ်အရွယ် ခရစ်စတော့ဖာ ရော့စ် မိုက်ကယ်လ်စ်-မာတီနက်စ် (ဒီဇင်ဘာ ၂၃၊ ၁၉၉၄ မှ မေလ ၂၃ ရက်၊ ၂၀၁၄) အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ဒုတိယနှစ်အဓိက ဒီလည်းကြည့်ပါ အင်ဆဲလ် အမျိုးသမီးမနာလိုသူ အကြမ်းဖက်မှု ကယ်လီဖိုးနီးယားရှိ သေနတ်ဥပဒေ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် သောင်းကျန်းသူ လူသတ်သမားများစာရင်း ကိုးကားများ