သမားကောင်းလျှင် လက်သုံးကိုင်ကာ၊ ရှေ့နေကောင်းလျှင် ဖျင်လက်ပင့်ကာ

သမားကောင်းလျှင် လက်သုံးကိုင်ကာ၊ ရှေ့နေကောင်းလျှင် ဖျင်လက်ပင့်ကာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “သမားကောင်းလျှင် လက်သုံးကိုင်ကာ၊ ရှေ့နေကောင်းလျှင် ဖျင်လက်ပင့်ကာ” ဆိုသည်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးစီ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။ “သမားကောင်းလျှင် လက်သုံးကိုင်ကာ” ဆိုသည်မှာ “သမားကောင်း” (ကျွမ်းကျင်သော ဆရာဝန်) သည် “လက်သုံးကိုင်ကာ” (အထူးကောင်းမွန်သော ဆေးတစ်မျိုးတည်းကို အသုံးပြုရုံဖြင့်) လူနာများ၏ ရောဂါကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “ရှေ့နေကောင်းလျှင် ဖျင်လက်ပင့်ကာ” ဆိုသည်မှာ “ရှေ့နေကောင်း” (ကျွမ်းကျင်သော ရှေ့နေ) သည် “ဖျင်လက်ပင့်ကာ” (အမှုသည်၏ အချက်အလက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ တင်ပြခြင်းဖြင့်) အမှုကို အနိုင်ရအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “ဖျင်လက်ပင့်ကာ” ဆိုသည်မှာ အမှုသည်၏ အချက်အလက်များကို ထိရောက်စွာ တင်ပြခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွမ်းကျင်သော ဆရာဝန်သည် ဆေးတစ်မျိုးတည်းဖြင့် ရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သော ရှေ့နေသည်လည်း စကားအပြောအဆိုကောင်းခြင်း၊ အချက်အလက်များကို ထိရောက်စွာ တင်ပြနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် အမှုကို အနိုင်ရအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ထိရောက်မှု၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။ ကိုးကားချက်များ "သမားကောင်းလျှင် လက်သုံးကိုင်ကာ၊ ရှေ့နေကောင်းလျှင် ဖျင်လက်ပင့်ကာ၊ ပုံပမာဆိုရိုးရှိသည်များနှင့် ထောက်ချင့်၍ ဆင်ခြင်၊" [၁၁၉၂] ဝေါလီ။ ၆၄။ "သမားကောင်း လက်သုံးကိုင်ကာ၊ ရှေ့နေကောင်း ဖျင်လက်ပင့်ကာ။" [၁၂၅၇] ပေါဒီ။ ၅၃၆။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ