မောင်ကောင်းစား နှမ မီးဖိုချောင်၊ နှမကောင်းစား မောင် အိမ်ဦးခန်း

မောင်ကောင်းစား နှမ မီးဖိုချောင်၊ နှမကောင်းစား မောင် အိမ်ဦးခန်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် “မောင်ကောင်းစား နှမ မီးဖိုချောင်၊ နှမကောင်းစား မောင် အိမ်ဦးခန်း” ဆိုသည်မှာ မိသားစုအတွင်းရှိ မောင်နှမများ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။ မောင်ဖြစ်သူသည် အလုပ်အကိုင်ကောင်းမွန်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝပါက နှမဖြစ်သူသည် အိမ်မှုကိစ္စများ၊ အထူးသဖြင့် မီးဖိုချောင်နှင့် သက်ဆိုင်သော အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကိုင်ရလေ့ရှိသည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် နှမဖြစ်သူသည် အလုပ်အကိုင်ကောင်းမွန်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝပါက မောင်ဖြစ်သူသည် အိမ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ရှေးခေတ် မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ ကျား၊ မတို့၏ ရိုးရာအစဉ်အလာအရ ခွဲဝေထားသော အခန်းကဏ္ဍကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ကိုးကားချက်များ "မောင်ကောင်းလျှင် နှမ မီးဖိုချောင် ဆိုဘိသကဲ့သို့ စေ့စေ့ကြီး စဉ်းစားလိုက်လျှင် မောင်ဖားဆို၍ အသုံးမကျ၊" [၁၂၆၆] သန်းမေ၊ ဒု။ ၂၆။ "မောင်ကောင်းစား နှမ မီးဖိုချောင်ဆိုတဲ့ စကားကို မှားတယ်လို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ရတော့မှာလား။ နှမများကတော့ စိမ်းကားလေ့မရှိပါဘူး။" [၁၂၉၀] သန်းသန်း၊ တ။ ၁၄။ "ကိုယ့်နှမလေး ကောင်းစားနေတာမြင်ရတော့ မောင်လုပ်တဲ့လူကလည်း မျှော်လင့်ချက်တွေ ထားသဗျာ။ မောင် ကောင်းစား နှမ မီးဖိုချောင်၊ နှမကောင်းစားတော့ မောင် အိမ်ဦးခန်း ဆိုတဲ့ စကားကိုလည်း ကြားဖူးပါလိမ့်မယ်။" [၁၃၁၄-ခန့်] မသန့်။ ၇၆။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ