စိတ်ရှိ ကန့်ပလူ၊ စိတ်မရှိ ကြက်သွန်ဖြူ

စိတ်ရှိ ကန့်ပလူ၊ စိတ်မရှိ ကြက်သွန်ဖြူ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ လိုလျှင် ကန့်ပလူ၊ မလိုလျှင် ကြက်သွန်ဖြူ ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။ အဓိပ္ပာယ် စိတ်ရှိ ကန့်ပလူ၊ စိတ်မရှိ ကြက်သွန်ဖြူ ဆိုသည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မိမိစိတ်အကြိုက်တွေ့၍ ချစ်ခင်နှစ်သက်သော အမျိုးသားကို မွှေးကြိုင်သော ကန့်ပလူဥကို ပေး၍ ချစ်ခင်မှုကို ဖော်ပြပြီး စိတ်မကြိုက် မနှစ်သက်သော အမျိုးသားကိုမူ နံစော်သော ကြက်သွန်ဖြူဥကို ပေး၍ မလိုလားမှုကို ဖော်ပြသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ကို အရာဝတ္ထုများဖြင့် ခိုင်းနှိုင်းဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ကန့်ပလူ၏ မွှေးကြိုင်သောအနံ့သည် နှစ်သက်မှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကြက်သွန်ဖြူ၏ နံစော်သောအနံ့သည် မနှစ်သက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ဖော်ပြသော ရှေးခေတ် အသုံးအနှုန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အခြားအသုံးအနှုန်း လိုလျှင် ကန့်ပလူ၊ မလိုလျှင် ကြက်သွန်ဖြူ ဟူ၍လည်း အသုံးပြုကြသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် အဓိပ္ပာယ်တူညီပြီး ပိုမိုတိုတောင်း၍ လွယ်ကူစွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ကိုးကားချက်များ စိတ်ရှိ ကန့်ပလူ၊ စိတ်မရှိ ကြက်သွန်ဖြူ၊ [၁၁၅၂-ခန့်] ကျည်း။ ၆၀။ နှစ်သက်သဘောကျသော အမျိုးသား ဖြစ်ပါက ကန့်ပလူဥနှင့် ကျောက်ပြင်ကို ထုတ်ပေး၏။ လူးကြ၊ လိမ်းကြ၏။ ထိုသည်ပင် နှစ်သက်ကြောင်း သိအပ်၏။ လိုလျှင် ကန့်ပလူ၊ မလိုလျှင် ကြက်သွန်ဖြူ ဟူ၍လည်း အနံ့နှင့် ပတ်သက်၍ ဆိုရိုးစကားဆိုရိုး ရှိကြ၏။ [၁၃၁၇] ပုံပြဆေး၊ ပ။ ၁၂၃။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ