မဒမပင်

ရုက္ခဗေဒ အလိုအားဖြင့် မဒမပင်ကို ဒယ်လဗား ဂျီးယား အိုဗားတားဟု ခေါ်သည်။ ထိုအပင်သည် လီဂူမီနိုးစီး မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ မဒမင်သည် အပင်လတ်မျိုးဖြစ်၍ အမြင့်ပေ ၃ဝ မှ ၄ဝ အထိရှိသည်။ အသီးတောင့်သည် အလွန်ပြား၍ အထဲတွင် အစေ့တစ်ခုနှစ်ခုသာ ပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အထက်ပိုင်း၊ အောက်ပိုင်း ရှိ နွေအခါ အရွက် ကြွေသော သစ်တောများတွင့် မဒမပင်များ ပေါက်ရောက်ကြ သည်။ သို့ရာတွင် အခြား တောသစ် ပင်များလောက် ယင်းတို့ကို အမြောက်အမြား မတွေ့ရပေ။ သစ်သား၏ အရောင်သည် ညိုမွဲရောင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ညိုဝါရောင်ဖြစ်စေ ရှိတတ်၍ အတော်အသင့် မာသောကြောင့် လှည်းသန်နှင့် လှေရွက်တိုင်များတွက် အသုံးပြုကြသည်။ ပုဆိန်၊ ရဲတင်း စသည်တို့၏ လက်ကိုင် ရိုးများ ပြုလုပ်ရန်အတွက်လည်း အလွန်အသုံးကျသော သစ်သားဖြစ်သည်။ မဒမခေါက်များကို ပြုတ်၍ ရသော အရည်ကို မြန်မာ လှေရွက်များဆိုးရာ၌ အသုံးပြုကြသည်။ တနင်္သာရီတိုင်း တောင်ပိုင်းနှင့် ပင်လယ်ကမ်းရိုး တစ်လျှောက်၊ လမုတော၊ လမဲ့တောများ၌ ကတိုင်ပင်ခေါ် မဒမပင် တစ်မျိုးကို တွေ့ရှိရသည်။ ထိုမဒမပင်တို့သည် သစ်ပင်ငယ်များဖြစ်၍ ထင်းနှင့် မီးသွေးဖုတ်ရန်အတွက်သာ ခုတ်ယူ အသုံးပြုကြသည်။ မဒမ သားသည် အတော်အသင့် တာရှည်ခံသော သစ်သားဖြစ်သဖြင့် အချို့ဒေသများတွင် အိမ်တိုင်၊ ထုတ် လျောက်၊ ဒိုင်းစသည်တို့ကို မဒမသားဖြင့် ပြုလုပ်ကြသည်။ မုတ်ဆိုးမပင်ခေါ် မဒမပင် တစ်မျိုးကိုလည်း မြန်မာ နိုင်ငံ၌ တွေ့ရှိရသေးသည်။ ကချင်ဘာသာဖြင့် ထိုသစ်ပင်မျိုး ကို နုဝါဥလန်ဟူ၍ ခေါ်သည်။ တနင်္သာရီတိုင်း၌ ထိုမဒမပင်ကို ဝန်ဗြောင်ပင်ဟု ခေါ်ကြသည်။ သာမန် မဒမပင်၏ အရွက် ထက် ဤမဒမပင်၏ အရွက်တို့ကပိုကြီး၍ အဖျားတုံးသည်။ တောင်ငူနယ်နှင့် ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်များ၌ မဒမပင်ခေါ် နွယ်ပင်တစ်မျိုးကို တွေ့ရသေးသည်။ မဒမပင်များမှ ချိပ်ရရှိနိုင်သည်။မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၈) ကိုးကား Category:အပင်များ