ဗီဇဂါမ်နှင့် ဘူတဂါမ်

ဗုဒ္ဓဘာသာဝိနည်းတွင် “ဗီဇဂါမဘူတဂါမသမာရမ္ဘ” ဆိုသည်မှာ မျိုးစေ့အပေါင်း (ဗီဇဂါမ်) နှင့် မြက်သစ်ပင်အပေါင်း (ဘူတဂါမ်) ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ရဟန်းတော်များအတွက် အာပတ်သင့်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော အရေးကြီးသိက္ခာပုဒ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် ဗီဇဂါမ်၊ ဘူတဂါမ်၏ အဓိပ္ပာယ်၊ ၎င်းတို့၏ အမျိုးအစားများ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အာပတ်၊ ကပ္ပိခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြထားသည်။ ဗီဇဂါမ်ဆိုသည်မှာ “ဗီဇဂါမ်” ဆိုသည်မှာ အပင်ပေါက်စေနိုင်သော မျိုးစေ့များကို ဆိုလိုပြီး၊ ဝိနည်းကျမ်းဂန်များတွင် အောက်ပါ ၅-မျိုးအဖြစ် ခွဲခြားဖော်ပြထားသည်။ မူလဗီဇ (အမြစ်မျိုး)= နနွင်း၊ ဂျင်းစသည့် အမြစ်မှ ပေါက်သော မျိုးစေ့။ ခန္ဓဗီဇ (ပင်စည်မျိုး)= ညောင်၊ သဖန်းစသည့် ပင်စည်မှ ပေါက်သော မျိုးစေ့။ ဖဠုဗီဇ (အဆစ်မျိုး)= ကြံ၊ ကျူ၊ ဝါးစသည့် အဆစ်မှ ပေါက်သော မျိုးစေ့။ အဂ္ဂဗီဇ (အညွန့်မျိုး)= ပင်စိမ်းဖြူစသည့် အညွန့်မှ ပေါက်သော မျိုးစေ့။ ဗီဇဗီဇ (အစေ့မျိုး)= စပါး၊ ကောက်၊ ပဲစသည့် အစေ့မှ ပေါက်သော မျိုးစေ့။ (ဝိ၊၂၊၅၂။ ဒီ၊၁၊၆။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၇၅။ မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၁၂။ အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၇၇၈) ဤဗီဇဂါမ်များသည် အပင်ပေါက်နိုင်သော အလားအလာရှိသဖြင့်၊ ရဟန်းတော်များက ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပါက ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သည်။ ဘူတဂါမ်ဆိုသည်မှာ “ဘူတဂါမ်” ဆိုသည်မှာ မျိုးစေ့မှ ပေါက်ထွက်လာပြီး စိမ်းညိုသော အပင်အဖြစ် တည်ရှိနေသော မြက်သစ်ပင်များကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတို့ကိုလည်း ဗီဇဂါမ်၏ အခြေခံပေါ်တွင် ၅-မျိုးခွဲခြားထားသည်။ မူလဗီဇဘူတဂါမ်= နနွင်း၊ ဂျင်းစသည့် အမြစ်မှပေါက်သော အပင်။ ခန္ဓဗီဇဘူတဂါမ်= ညောင်၊ သဖန်းစသည့် ပင်စည်မှပေါက်သော အပင်။ ဖဠုဗီဇဘူတဂါမ်= ကြံ၊ ကျူ၊ ဝါးစသည့် အဆစ်မှပေါက်သော အပင်။ အဂ္ဂဗီဇဘူတဂါမ်= ပင်စိမ်းဖြူစသည့် အညွန့်မှပေါက်သော အပင်။ ဗီဇဗီဇဘူတဂါမ်= စပါး၊ ကောက်၊ ပဲစသည့် အစေ့မှပေါက်သော အပင်။ (ဝိ၊၂၊၅၂။ မ၊ဋီ၊၂၊၁၅၇။ အံ၊ဋီ၊၂၊၃၇၃) ဘူတဂါမ်သည် အမြစ်နှင့် အညွန့် နှစ်မျိုးလုံးထွက်ပြီး အပင်အဖြစ် တည်ရှိသည့်အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ရဟန်းတော်များက ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပါက ပါစိတ်အာပတ် သင့်သည်။ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၈) ဗီဇဂါမ်နှင့် ဘူတဂါမ်၏ ကွာခြားချက် ဗီဇဂါမ်= မျိုးစေ့အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ အမြစ် သို့မဟုတ် အညွန့်သာ ထွက်ရှိသေးသည့် အပင်မဖြစ်သေးသော အရာများ။ ဘူတဂါမ်= မျိုးစေ့မှ ပေါက်ထွက်ကာ အမြစ်နှင့် အညွန့် နှစ်မျိုးလုံးရှိပြီး အပင်အဖြစ် စိမ်းလန်းနေသော အရာများ။ ၎င်းပြင် ဘူတဂါမ် လေးမျိုး, ဗီဇဂါမ်သုံးမျိုးလည်း ရှိသေးသည် ကင်္ခါ၊ ယော၊ မဟာဋီ၊၃၊၃၃၅-ကြည့်)။ ဗီဇဂါမ ဘူတဂါမသမာရမ္ဘာ ပဋိဝိရတော သမဏော ဂေါတမော။ ဒီ၊၁၊၅၈ (မ၊၁၊၂၃၇။ သံ၊၃၊၄၀၈။ အံ၊၁၊၅၃၀။ အဘိ၊ပု၊၁၆၇။ ဗီဇဂါမဘူတဂါမသမာရမ္ဘာတိ မူလဗီဇံ ခန္ဓ ဗီဇံ ဖဠုဗီဇံ အဂ္ဂဗီဇံ ဗီဇဗီဇန္တိ ပဉ္စဝိဓဿ ဗီဇဂါမဿ စေဝ ယဿ ကဿစိ နီလတိဏရုက္ခာဒိကဿ ဘူတဂါမဿ စ သမာရမ္ဘာ။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၇၅။ မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၁၂။ သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၃၅။ အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၇၇။ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၈။ ဗီဇာနံဘူတာနဉ္စ တထာလဒ္ဓသမညာနံ အဋ္ဌဓမ္မာနံ ဂါမော၊ တေယေဝ ဝါ ဂါမောတိ တထာ...သမာရမ္ဘော ဣဓ ဝိကောပနံ။ သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၃၄၅။ ရဟန်းတော်များ၏ မအပ်သော ခိုင်းနည်းနှင့် အာပတ် ရဟန်းတော်များသည် ကပ္ပိယကာရကများအား ဗီဇဂါမ် သို့မဟုတ် ဘူတဂါမ်ကို ဖျက်ဆီးရန် တိုက်ရိုက်ခိုင်းခြင်း (ဥပမာ - “ဒီသစ်ပင်ကို ခုတ်စမ်း၊ ဒီကြံကို ဖြတ်စမ်း၊ ဒီငရုတ်သီးကို ထောင်းစမ်း”) ပြုလုပ်ပါက အာပတ်သင့်သည်။ ဤသို့သော ခိုင်းနည်းသည် ဝိနည်းနှင့် မညီညွတ်ဘဲ၊ ဖျက်ဆီးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ဗီဇဂါမ်ဖျက်ဆီးခြင်း= ဒုက္ကဋ်အာပတ်။ ဘူတဂါမ်ဖျက်ဆီးခြင်း= ပါစိတ်အာပတ်။ သို့သော် ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်မရှိဘဲ၊ သစ်တုံးလှိမ့်ရာ၊ တောင်ဝှေးထောက်ရာ၊ စင်္ကြံသွားရာတွင် မြက်သစ်ပင် ပျက်စီးသွားပါက အာပတ်မသင့်ပါ။ အပ်သော ခိုင်းနည်းနှင့် ကပ္ပိခြင်း ရဟန်းတော်များသည် ဗီဇဂါမ် သို့မဟုတ် ဘူတဂါမ်ကို ဖျက်ဆီးရန် တိုက်ရိုက်မခိုင်းဘဲ၊ ဝိနည်းနှင့်ညီသော နည်းဖြင့် ခိုင်းရသည်။ အပ်သောခိုင်းနည်း= “ဒီသစ်ပင်ကို သိစမ်း၊ ကပ္ပိစမ်း” သို့မဟုတ် “ဒီငရုတ်သီးကို ကပ္ပိစမ်း” ဟု ဝိနည်းအသုံးအနှုန်းဖြင့် ခိုင်းခြင်း။ သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက်မညွှန်ဘဲ “သစ်ပင်ခုတ်လိုက်၊ ငရုတ်သီးထောင်းလိုက်” ဟု အမည်မဖော်ဘဲ ခိုင်းခြင်းလည်း အပြစ်မရှိပါ။ သို့သော် “သိစမ်း၊ ကပ္ပိစမ်း” ဟု သုံးခြင်းက ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ကပ္ပိခြင်း= သစ်ပင်၊ ကြံ၊ သစ်သီးစသည်တို့ကို ခုတ်ယူ၍ ဘူတဂါမ်အဖြစ်မှ ကင်းလွတ်စေပြီးနောက်၊ ဗီဇဂါမ် (အပင်ပေါက်နိုင်မှု) မရှိတော့စေရန် အပ်စပ်အောင် ပြုလုပ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ကပ္ပိနည်း ၅-မျိုး “ကပ္ပိ” ဆိုသည်မှာ ရဟန်းတော်များ ဝိနည်းနှင့်အညီ သုံးဆောင်နိုင်ရန် အပ်စပ်အောင် ပြုလုပ်ပေးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ အောက်ပါ ၅-နည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်သည်။ မီးဖြင့် တိုက်ခြင်း= မျိုးစေ့ သို့မဟုတ် အပင်ကို မီးဖြင့် ဖုတ်ပြီး ပေါက်နိုင်စွမ်းမရှိအောင် ပြုလုပ်ခြင်း။ ဓားဖြင့် ခုတ်ဖြတ်ခြင်း= ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်၍ အပင်ပေါက်နိုင်မှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း။ လက်သည်း၊ ခြေသည်းဖြင့် ဆိတ်ဖြတ်ထိုးဖောက်ခြင်း= လက်သည်း သို့မဟုတ် ခြေသည်းဖြင့် ထိုးဖောက်၍ မျိုးစေ့ကို ပျက်စီးစေခြင်း။ ပင်ကိုကပင် အစေ့နုသေး၍ အပင်မပေါက်နိုင်ခြင်း= အစေ့မှာ သေးငယ်လွန်းပြီး ပေါက်နိုင်စွမ်းမရှိသည့် အခြေအနေ။ အစေ့ကို ထုတ်ပစ်ခြင်း= သရက်သီးမှည့်ကဲ့သို့ အစေ့ကို ဖယ်ထုတ်၍ အပင်ပေါက်နိုင်မှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း။ ကပ္ပိယကာရက၏ အခန်းကဏ္ဍ ဗီဇဂါမ် နှင့် ဘူတဂါမ် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ရဟန်းတော်များအတွက် အာပတ်သင့်မှုဖြစ်သဖြင့်၊ ကပ္ပိယကာရကများက ၎င်းတို့ကို အပ်စပ်အောင် စီမံပေးရသည်။ ဥပမာ - ကြံပင်ကို ခုတ်ယူပြီးနောက် ကပ္ပိနည်းဖြင့် အပင်ပေါက်နိုင်မှု မရှိတော့အောင် ပြုလုပ်ပြီးမှ ရဟန်းတော်များအား ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤသို့ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ရဟန်းတော်များ အာပတ်မှ ကင်းလွတ်ပြီး၊ ဝိနည်းစည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကပ္ပိယကောင်းတစ်ယောက် ကိုးကား Category:ရဟန်းဝိနည်းများ