တက်ကပ်မှာ ပညာ၊ ဆုတ်ကပ်မှာ ဥစ္စာ

တက်ကပ်မှာ ပညာ၊ ဆုတ်ကပ်မှာ ဥစ္စာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ် တက်ကပ်မှာ ပညာ၊ ဆုတ်ကပ်မှာ ဥစ္စာ ဆိုသည်မှာ တိုင်းပြည် သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်း တိုးတက်ကြီးပွားနေချိန် (တက်ကပ်) တွင် ပညာရေးနှင့် အသိပညာကို တန်ဖိုးထားကြပြီး စီးပွားရေး ကျဆင်းနေချိန် သို့မဟုတ် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေချိန် (ဆုတ်ကပ်) တွင် ဥစ္စာဓနကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားကြသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ တန်ဖိုးထားမှုများသည် အခြေအနေအချိန်အခါပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ တက်ကပ်: တိုင်းပြည် သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်း တိုးတက်ကြီးပွားနေချိန်၊ စီးပွားရေး ကောင်းမွန်နေချိန်။ ထိုအချိန်တွင် လူတို့သည် ပညာရေး၊ အသိပညာနှင့် တီထွင်ဖန်တီးမှုများကို အလေးထားကြသည်။ ဆုတ်ကပ်: တိုင်းပြည် သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်း စီးပွားရေး ကျဆင်းနေချိန်၊ အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေချိန်။ ထိုအချိန်တွင် လူတို့သည် မိမိတို့၏ စီးပွားဥစ္စာကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ရပ်တည်နိုင်ရန် အာရုံစိုက်ကြသည်။ ကိုးကားချက်များ တက်ကပ်မှာ ပညာ၊ ဆုတ်ကပ်မှာ ဥစ္စာ ဆိုသော စကားအတိုင်း ဆုတ်ကပ်ကာလအခါဖြစ်၍ ဘယ်လိုပင် တတ်သိလိမ္မာ ပညာတတ်မြောက်သော်လည်း ဥစ္စာရှင်များကို လွှမ်းမိုးနိုင်ကြသည်မဟုတ်၊ [၁၂၇၈] တင်မြ၊ ပ။ ၂၂။ တက်ကပ်မှာ ပညာ၊ ဆုတ်ကပ်မှာ ဥစ္စာ ဟု သူဟောင်းစကား ကြားဖူးပါသည်။ [၁၂၉၅-ခန့်] လွယ်အိတ်။ ၂၅။ ကိုးကား Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ